Gi720_qt-1

N125 11689352 021

Hupunbnvrerkiummm „

ingen

4 .
. ——

—
—
. .
.
.
.
*
.
.
3
4
—
.
7
7
S E W . —— 4 — ⸗ ⸗ . =

5ðõ

?

2

IE.

„

1IVYTZ
*

Tahoer

,,ℳ

—

R

„ =

X
S
.
. *

MlLLEFOLIVM
CONCIONATORIVM
MORALE SACRVM

Ex
SS. SCRIPTVRA ET PATRIBVS AC ECCLESLE

ROMANO- CATHOLICE DOCTORIBVS ALIIS W
D AVTHORIBVS ET HISTORICIS PROBATIs 4

ſolidè ac ſtudiosè decerptum-

OPEEIS 10MFS I. 4B1τ TvSN 2

IVDICIO EXxTREMO.
CoNCIONES LXXVI, in omnes S& ſingulas

br nnum DOMINICAS & FESTIIVAS DIES.
Sun.. variè digeſtæ. Nl⸗ enta. 7 77 9 .

—

*4d Mores pib, chriſtiané ac beats Jormandas.

In ſubſidium & uſum Concionatorum & Paſtorum Anima-
rum; nec non in perutilem ſacram lectionem quorumvis
ſuæ ſalutis æternæ ſtudioſorum.

ngulari ſiudio, operd & praxi multorum annorum, concinnatæ, dicæ,
notatæ, partim aultæ, & nunc demum prælo ſaljabte Cum Indicibus:
I. Concionum Generali. II. S. Scripturæ. III. Rerum & Hiſtoriarum.
IV. Concionum & Ihematum in totius Auni Dominicas & Feſta.

A

JIoANNE JAGOBO MECHTL, SS. Theol. D.
Proton. Ap. Canonico Herriedæ.

A. MDCCI.

Arxg yg&T 5, 14
ROMANGORVM
IMPERATRICGI

b. D. ELEONORE

MAGDALENE
THERESIE,

REGIN VNGARIE, BOHE-.
MIÆ: &c.
ARCHI- DVCISS AVSTRILE: &c.
DVCISS PALATINO-NEOBVR-
5 GICE: &c. &c. H

DOMINA DOMINA CLEMEN.-
T15S1AA.

,Usis pertemerarij, modò ne & læſæ quaſi
N MATESTATIS, Reus videar, dum meâ vo-
& luntate, etſi ſimplicis intentionis, meus hic

Ecum Authore exilis liber, utut ſacratioris,
A utiliſſimæ, juxtà & piè curioſæ, perſeriæ
tamen Ticio Extremo Materiæ, pondere gravis, acce-
⸗2 dere

DEDIGCATORIA.

dere præſumit ad tantæ MAIESTATIS CESAREX Thro-
num. De genu profundiſſimo venerabundus ſuſpicio
MATJESTATEM VESTRAM, LEOPOLDI I. Auguſtiſſimi
Imperatoris Noſtri, Potentiſſimi, Invictiſſimi, Glorioſis-
ſimi, Conſilio & Induſtrid, Victoriis, Triumphis, (verbo)
Jo. Limneus & Cœlo verè MAGNI: Cujus MAJESTAsS in terris ſuprema
Jur. Publ. & ſacratiſſima eſt: ſancto Conjugii Fœdere Conſortem,
7o. 2. C. . non minuùs AUGUSTAM. Etenim: Princeps eadem Privile-
n. 6. &C. . gia Auguſtæ tribuit, quæ ipſe habet: L. Princeps. 31. ff. de LL.
. hRevercee MAJESIATEM VESTRAM, Magnam Parentem
JIOSEPHI I. Auguſti Romanorum, & Ungariæ Regis, in

ſpem ampliſſimam & Vota totius S. R. Imperii à Superis

dati: Nati 26. Julii 1678. Coronati in Regem Ung. 9. Decemb.
1687. in Regem Roman. 26. Jan. 1690. Suſpicio in MAJE-
STATE V. Columen totius Auguſtiſſimæ & Archi-Ducalis

DOMVS AVSTRIACE, unde Iſta viret, floret, ac unicè

propagatur;: Vivat cum ſuo Supremo CAPITE, floreat,
Conc. 52. n. 6. creſcat in mille millia: Geneſ. 24. 60. perennet! DEO adeo di-

2ſ. 349. inf. lecta, ut in Eam gratioſus Divinæ Providentiæ Dexter Ocu-

lus, Proteétionis ſuæ altiſſimæ nunquam non clementer
& paternè reflectat emittâtque radios; vel ipſis, ad invidi-
am;, clarè cernentibus, & fatentibus Inimicis, à ſiniſtris
tempeſtuosè contrà, bruto fulmine, cum Orco iniquè fu-
rentibus, & necquidquam frendentibus. Mon eſt conſilium
contra Dominum. Prov. 21. 30. Deus ab Auſtro. Habac. 3. 3.
Suſpicio denique Culmen totius Sereniſſimæ Electoralis,
quondam Imperatoriaâ Dignitate florentis, DOMVS PA-

LATINE, & quâ Deus O. M. MAIESTATEM V. in ſum-
mam, & adeo evexit. Modeſto ſilentio taceo quævis alia

Orbi ſole clariora, humana partim equidem, Divinis ta-
men mixta; cùm Dei Nutu agantur regantúrque omnia.
Et quanta hæc Nomina! quanta Numina! Annon meritè
verear oculo ſubtimido tantæ MAJESTATIS Thronum:
an ad tantum Culmen ego, puſillus! pauperculus! inmus!
L auſim

—

See — 2

DEDICATORIA.

. auſim vel à longè adrepere?! auſim vel Vmbram Auguſtis.
ſimam emendicare meo huic Millefolio, equidem pro DEl
mi Honore, pro Animarum ſalute ſimpliciter intento?
i. Vyerecunda mihi audacia eſt. Non ignoro penitus
9) Thronum Gratiæ, Vmbram Clementiæ, quæ me abſolvet, ne
H Reus ſim; quin inſuper Lex ipſa religioſæ Gratitudinis,
n, ac inde Neceſſitas: ne admittam facinus ſligmate dignum,
N. audiàmque cum probro Ingratus Hoſpes: Ingrato homine Conc. 24. n. 1.
7 terra nihil pejus creat, teſte Auſonio, Conſule Romano. ſ. 312. inf.
em Beneficia pulveri; ſi quid mali patimur, marmori inſculpimus,
in dicere frequentabat TIhomas Morus, admirandum illud
tis Sapientiæ & Fortitudinis Chriſtianæ exemplar, Angliæ
ad. Cerebrum, imdò, uti indigitabat Carolus V. Imperator, C. 61. n. o.
ils Palam dico, quod ſentio, & quod res eſt. AC. SA-

4 REA MAIESTATE V. ſummam, Clementiſſime Audientiæ
eat 27. Junii 1688. ab Eiusdem D. D. Parente, Sereniſſ. & Poten-
d tlſſimo Principe ac D. D. PHILIPPO WILHELMO, Duce C. 13. f. o.
cu. Neoburg. & Electore &c. B. M. nec non ab Huic proximo

ter ſanguine junctis, Sereniſſimis Principibus ac DD. DD.
dJ. CHRISTIIANO AVGVSIO, & PHILIPPO, Ducibus & Co- Lidem.
S mitibus Palatinis Sulzbacenſibus &c. DD. DD. Germanis
u. Fratribus, grandes innumerasq; Clementiſſimè mihi mor-
* talium infimo & factas fuiſſe, & ab His in hanc usq; diem
3 fieri gratias, ex æquo conteſtor. Quid ni ergo jure meri-

tiſſimo ad Supremum Apicem hujus Sereniſſimæ Domũs
4. Palatinæ, ad Tholum & Aram ſummam MAlJESTAIIS V.
fſfub Ejuúsque Auguſtiſſimam Vmbram, reclinem hocce meum
li quale quale Nlcfolium ‚ ceu Primitias Operis mei? id-

que in publicum gratiarum actionis monumentum &
teſſeram; in anathema & execrationem Oblivionis: Iudith
76. 23. & vel ſic cum omnis ingratitudinis æternùm pro-
ſcriptione: Id, de Clementiſſimâ licentiàâ, hisce facio,
cum omni, non quâ par eſt, ſed quâ poſſum, ſubmiſſis-
n 90 3 ſimà

DEDICATORIA.

fmâ cordis inclinatione „ undque Divinam Bonitatem
Votis ardentiſſimis (quod ad S. Aram & aliàs hactenus in-
dies annis jam bene multis ſpeciatim feci, faciôque eò

magis, quod & Eorundem omnimoda Sahis vel maxime

interſit Bono Publico totius & ſanctæ DEI Eccleſiæ & S.
R. Imperii) precor, cum omnibus bonis, ut ſicut Ea-
dem Infinita Bonitas, cum Au guſtiſſimo & Pientiſſimo
CAESARE Noſtro, MAITESTATEM V. per ignem & aquam
cruentorum bellorum variorumque eventuum, in re-

Pſalm. 6S. 12. frigerium Pacis & Gloriæ ampliſſimæ eduxit; ita Eosdem,

2. Cor. .7. cum totâ Domo Auguſtiſſimà Auſtriacaâ „nec non Sere-
niſſimâ Palatina, conſtanter Jub Vmbrd Alarum ſuarum,
ſicut Aquila pullos ſuos, paternè ſervet, & eò usque,

juxta Symbolum olim Friderico IV. Auſtriaco (qui Im-
Peratorum ſolus, poſt Auguſtum, longiſſimo tempore

C.1. n. 7. ad annum 54. Regimen Protraxit) & litteris quinque Vo-

Eit., ane. calibus adicriptum;
Caccia Piiiir. 4 ⸗

E vr. t. Auſtria Erit In Orbe VlItima.
C. 29. f. 22.

Frider. IIl.

I. vys. Auſtriaci Erunt Imperatores Omnium VItimi.

Addo Votorum omnium compendium & ſummam:
AManet UVltima Cœlo, Corona Gloriæ immarceſſibilis, Au-
guſtiſſima hæc Capita, tot tantisque, Imperatoriâ & Re=

Prov.5. 1j. giis Coronis, per Eum, per quem Reges regnant, auéta &
condecorat. M
Deniq; ex ſenſu Religioſiſſimi P. Hieremiæ Drexelii §.].
In Tobiaâ C. o. Prima gratiarum adlio eſt alterius Jecundi beneficii ſuawis petitio
A n. 2. & impeétratio. Nec ego ab AVGVSIISSIMAX CLEMENT
IHRONO vacuus abiero, ubi, quod mihi polliçeor, MA-
JESTAS V. prætactam meam grati animi demiſſisſimam
inſinuationem ratam gratàmque habere hocque meum
v 1 0EE lacra

DEDICATORIA.

ſacra tractans Millefolium ſuo omnium Clementiſſimo
Oculo & ſuâ Auguſtiſſimũ Vmbrd, non dedignabitur: ſicut
ſummorum Principum, excelſarumque Mentium eſt,
eetiam infima benigniſſimè reſpicere, neque aſpernari:
id quod Cœli Oculus, Sol, imò & ipſe DEVS facit. Quod
olim Romæ Cervo Auguſti fuit Torques ſeu Millus, cum

inſcriptione: Cæſaris ſum: noli me tangere: id ſuo meliori
modo ſit Auguſtiſima Embra huic meo Millefolio, cui
„ hincinde inſeeitu, inſcribiturque Nomen, Avita Virtus, id. Rer. V.
, Religio, Zelus, Imperatorum . Kesumz; Archi- Ducum Auſtr. Dom.
. Auſtriacotum- Ego verò ſim Niine

AA. ySTISSr AA en

4 MATESIAIIS VESIRA

*
1
I⸗
K
CalegsS Vii M. 1d ee⸗ een, Ua levatiſtnu,
inch Die 1 . miſſin ms
225. Marthi, Aaor
n; 770 oAnNts JaAconvs MecTt: b.
1
APPRO-

LC.. 6. n. y.
infra.

SSSESSSESENAREEENNNa

APPROBATIIO
REERENDISSTNII ORDINARIMIVS

IIlefolium Concionatorium Morale Sacrum à plurimum
Reverendo Prænobili & Clariſſimo Domino Joanne
Jacobo Mechtl, SS. Theologiæ Doctore, Protonotario

õ Apoſtolico: Celſiſſitni & Reverendiſſimi S. R. Imperii
Principis & Epiſcopi Eiſtettenſis &c. Conſiliario Eccleſiaſtico,

nec non Sereniſſimi Principis „Comitis Palatini Sulzbacenſis &c.

Conſiliario, & pro tempore Inſignis ac vetuſtiſſimæ Eccleſiæ Col-

legiatæ ad S. Vitum M. Herriedæ Eiſtettenſis Diœceſis, Canoni-

co Capitulari & Scholafſtico, ſingulari ſtudio ex variis tum S. Scri-·
pturæ & SS. PP. Locis, tum aliorum probatiſſimorum Autho-

rum Libris compilatum, & à quibusdam Theologis lectum pro-

batúmque, in lucem publicam Typéque dari poſſe, factà mihi

poteſtate à Celſiſſimo & Reverendiſſimo Sacri Romani Imperii
Principe & Epiſcopo Eiſtettenſi, Domino Domino IOANNE
MARTINO &c, tanquam Loci Ordinario, permitto. In cujus
rei fidem chirographum hoc ſub Epiſcopalis Vicariatũs ſigillo
majori munitum dedi. Eiſtadii Calendis Januarii Anno Do-
mini MDCC.

JOANNES HIEMAYR: T. D. Canon. (L. S.)

ad S. Vitum Herriedæ, nec non Vicarius
Eccleſiæ Eiſtett. Generalis,

Gienum Praliginationi,

Qui ex Deo eſt, Verba Dei audit. Joan. F. .

Lignum Reprobationir.

pergun vos non auditis, quia ex Deo non eſis

“
PRO-

WMn.
te u—
ttn
wvynn

l

e: (P): 5 1 1.
e — —= 2– = Je S⸗ 2 585 — - è
. = 1 e e . Z S S S5 E e SE S SEEES
36010 10 2190191919 1019 319 19019 219 19 219 190 19 2190 6 219 21919 219240.
2 S S S S e e e e

Se SeOSIZ
25 9 15

EE

mum—
unne 2ð ET2f
d RATIO ObPERIS.
ſtie, e es 9 IT.
eor ,. AIIIefolium propono- Grande vel ex numero no-
Col. N „ 3 men Quanquam ſacrè Laborer non ex ſoliorum
oni. RNRNR HS numero, ſod ex materia penſandi ſint, quam tra-
Nir BStant; quæ in rebus Fidei tantè ponderu eſt, ut ſape
ludo. A S centum, imò mille & mille folia, eruendæ & expli-

1pro. candæ non ſufficiant; quod de Judicio Extremo,
mii (de quò præſens liber viæ non totus agit, & à potiori ſit denominatio)
Nperi= manifeſtum eſt. Millefolium inquam At forſan de me illuan ne
MW verum. Parturiunt montes; naſcetur ridiculus mus: Ex Ho-
as rat. altrè meam meiq; ingenii tenuitatem, ingenuè ſateor. Auden-
ſnllo dum tamen aliquid, & conatus ſaltem adhibenduas, pro Deo & Proximo;
Do. ut vel ſic friſtra ac nihil utilis & de otio inultus, temporu; miènus bene
impenſi reus, ne vixero; præſertim, Dei dono, ſicut per omnem retrò vi-
tam, annis 6oeo, ſanus & incolumis nullo unquam affeétus morbo. Incipi-Job. y. 7.
) endum ſaltem eſt, & pededentim hoc ſacro labore & vid pergendum, Pſal. 103. 7.
dum Dei gratia, vita, virerq; ſuppetunt, ac Deus, ab Jé ſtatutä morte, Matth. 25.-
ejusq;, horâ & die, laborum finem imponat. Vel, Rio‿muti, & peſt fune- 26.
— ra loquimur. (Sicut &-: Vivit poſt funera virtus) Prædicator
duntaxat præſentibus, Scriptor etiam prædicat futuris: ait
Abb. Trithem. Lib. de Script. laud. C. 6. Verum hoc opus, hic la-
. bor. Palam ſt, hoc ſeculo, qus mundus libru repletur, magir magiscz,
doct ſſimo, acuto, & partim, ferme exoticò, rerum cum plauſi nova-
ruum, earumq; terſarum ad omne palatum, cupido, multas etiam bonas
en elucubrationes minus placere omnibus & ſinguli (Et quis ita doctus &
ingenuui, ut omni ſußiciat ingenio?) ac in cenſuram facilè vocarè à Mo-

C

0. Mlechtl Proæm. ad Conc. de Jud. ext. la] nnes,

cultas.

7„

G. Paulini
Elogium:
Contemptus

2 Proosmium Aucoris & Ratio Operis.

1

/ H

umnmß, cum ipſi nihil operis edant, & Zo˖lis, examine qlaſi Anatomico, car-
piq: cui quidem me non ſubtraho, corrigi doceriq uti indigus, ita pa
S. Hieronymi ratus. Duaantius d. Hieronymus? quem . Eccleſia agnoſcit, ſebi in ex-
elog. In libris ponendis S. Scripturis Doctorem maximum providere di-
edendis diff- gnatum eſſe Deum- Orat. Cu: in Append. Epiſt. Sanéti Auguft.
ad Cyrill. Hieroſol. Ep. hoc ſeriptum eſt Elogium Nullus homi-
num ſcivit, quod Hieronymus ignoravit. Erasmi jndicio-

Hieronymo nil habuit orbis latinius & dobtius vel ſanttius; Elog.
Script. à fol. 261. Hic tantus Dodtor cauſam dat, cur tam invitus
libros ſuos lucâ dederit. Nam aliquid in publicum dare, inquit,

eſt confodientium linguis ſe prodere, & omnium maledi-
corum tela in ſe detorquere. Ap. Engelgrave P. I. Dom. 8.
poſt Pentec. G. 1I. S. Paulinus ille Epiſé. Nolan. in ſeculari ſtatu ſplen-
dore generi in partibus Aquitaniæ nulli ſécundus, teſte &. Hieronymo
in Epiſt. Conſul & Vrbi Komanæ Præfectus ſub Theodoſ. M. Pexenf.
uarum lucu- Tiiſtor. 122. Juxta eundem S§. Hieron. in Epiſtolari ſtudio prope Tull:

lium repræſentant. Ab Ambroſio, Auguſt. Proſzero, Eucherio, viri
ſanbliſſimis, aliisa, Iaudatus“ vixit enim Anno Chr. a231. dgualis hüce

ſandti Dotoribus, juxta Baronium. Hic ſicut divitiarum, ac ſui

ipſius, ut ait Card. Baronius in Notis Martyrol. ad 18. Junii de

S. Amando: ſic & lucubrationum ſuarum contemptor fuit

adeo, ut licet eas S. Hieron. ac etiam S. Auguſtinus & alii

mirificè prædicarent, ipſe tamen easdem flocci faciens pe-
rire ſineret. Cui tantæ jacturæ occurrit S. Amandus Epiſc.

ad quem Paulinus: Legimus, inquit, in tergo Epiſtolæ an-

notationem Epiſtolarum, quas meas eſſe, indicatis; nam fe-

re propè earum omnium immemor eram, ut means eſſe, non

recognoſcerem, niſi veſtris litteris credidiſſem: unde majus

accepi documentum charitatis veſtræ, quia plùs me vobis,

quam mihi notum eſſe perſpexi. De Zoanne Taulero Ord. Præ-

dic. infrà Conc. 39. n. 7. Ad haæc quid tyro faciat? quid tyrone in-

ferior? Plurimi in genere Concionum libri identidem prodeunt, o-

mni laude digniſſimi à viris talibus ac tanti, quorum me eſſe & di-
ci diſcipulam, gloriarer. Et adeo totus hic labor meus, utut non le-

—

ſilies

hel⸗

en

Procemium Auctoris & Ratio Operis. 3

el, or. is, planè Videatur, & niminm tenats & ſe-l. ita neceſſarius, üt quintg
iAe. quadriga rotzg. Hinc ſanè ſapius mhi ac intentæ d me, opellæ difſſas,

Ine. cogitaverim, in tenebris latere, ſaſßcereq, dixiſſe palànz me alii, &. ſori-
re di. pſiſe mihi privatim, quawcunq, demum ratione utils & Deo, ut ſpero,

gut, non ingratâr præſertém cum plurimi in Religioſis Ordinibus magni &
loni. maximi, aquanimiter ferant, ſaa M. §. digniſſima luce, in publicum non
di prodire. Eerum qui ambulat ſimpliciter, ambulat confidenter:

Elog. Proverb. 10. 9. Hac intentione & ratione, etſi veriſſima ſint, quæ di-
it Xà, in umbrà & bumeli, Iuxta viréês meas, reptarée cupio, C& um ſem-

nguit, licibus ſimpleX ac rectus converſarèn ita ſim. modo in Domo Dei E Ec-
Hedi. cleſid Ppro bujus honore & pro proximo, in ſalutü qualequale adiumen-
n. g. tum, aliquid poſſem & proſim cum perſuaſden ſet mähs, non ſſe concio-
en. noem tam ſimplicem, & quà non aliquis frultus bonus in patientià elics

poh queat, ſi Verbum Dei cadat in terram bonam, ceu ſemen illud Lucæ
1enl. 8. 15. Et. Quandoque eſt olitor verba opportuna locutus:

e. Horat. Proinde animé mei, non temerè prafidentis, rationes expono.
,niri Tempore potiorà continuo Sacerdotii mei ab anno 1663. 1d, uno eodem;
Ne loco in oppido Ottenburano, anni à Iö6oà. integri ſoptendecim »per Do- Infrà n. 6.
ci minicas & Feſta, pro more Loci & meo munere, ad frequens Auditori- Conc. 40. &
e um, & Cathedrâ cum Dei gratéa locutus, omnes meas & ſengulas Concio- Conc.q. n. I.
ner, Conceptus, materias, Authorer deſaper, & quod eb utile ac conveni- fine.
X ui ens mihi videbatur, ſeripſi latinò, notavi, ſigna vi, quantum permitte-
spe⸗. bat ratio temporis, laborum & negotiorum, er Cura Animarum, & Of-

Ppiſc. ſicior & illud quidem labore non ita valde dißicili, quia ſacceſſivè con-
ar- tinuo (Nulla dies ſine line4 Apelli.) quà ratione quis ſibe à primo
ufe⸗ Sacerdotii tempore, non ita diſpculter Notarum Materiarumq theſau-Notandorum
„non rum librarium, ac cumulum colligere valet. Vid. Drexel. To. I. Auri-utilitas & fa-
us fod. L. . & 2. Lohner. Inſtruét. pract. 7. Prooem. F. 3. membro 3.-ilitas.
odix à fol. 1I. & MembroA. à f. 17.) e plurimi, optimi, varii gener,

non levi in hunc finem ſucceſſevè dà me ſumptu paratis libré’. Cleri-
ir cus enim ſine libris, eſt miles ſine armis. la partim & plurdt-
10. mum alieni lapides ſint, ſtrutura tamen mea, alienoseq, labores mihs
yà proprios feci, adjiciens inſuper ex meo, quod per ingenei tenuitatem,

k. Proprium laborem & experientiampoteram. Vt è fonte, quod hau-
1, ð [a] 2 rimus,

*

4 Proomium Auctoris & Ratio Operis.

munibus Scriptoribus; ſed quis que pro judicii ſui modo,
ait Zuſtus Lipſius, Lib. de Cruce, in Allocut. Horum itaq. per tot

annos laborum conatuume, meorum, utiut exilium, partem ſaltem ne

ſine frubta & cum Authore ſervo inutili interiret, vViſum eſt, etiam hor-

tatu olim, Majorum, in publicum dare (cum Keverendiſſemi Ordinarii

Conſenſa & Approbatione, de Jure S. Concilis Trident. Seſſ. 4. & in
Indic. libror. prohibitorum per regulas plures. Vid. Eligius
Baſſæus Capuc. Flor. Theol. Pract. Tomo I. V. Excommuni-

catio VIII. F. un. à fol. 732. Navarr. Man. C. 27. n. 148. f. 748.)

id atinam cum frultu, quem ſimpliciter intendo, ad Dei gloriam &
animarum ſalutem. Sinceris conatibus inerementum det Deus, faveät,

ſacer Eccleſiaſtes ſuomet uſi. Mihi ſuſfecerit, ſé vel minimus hinc Glo-

riæ Dei & ſaluti animarum frudt us pullulaverit.
Concio cer- II. Cæterum dicendi ſceribendiq; ratio mea hæc eſt, quà continuo,
tam mate- ut plurimum, newi ac methodo aſſumptum thema certum, ſeu materi-
riam con- m, tracto in finem & concluſionem sd.“ idq, in ordine ad vitam & mo-

ad me rridtet rer piè chriſtiand, componendos, gudò utilior ſit Concio. Etenim Con-
InO0 2 .„ .

exornatorio ſolum, iut inde v. g. alicujus Sanéti major notitia, æſtimatio

& honos promoveatur, laudabiliter:“ neq; ego, aut cenſor aut judex, re-

prehenderim, minus tamen mihi probantur videnturq; atiler, in quibus
nihil agitur de moribus, de vitii ad virtutem ſolidè componendis. En
grreanum ſalis ab Eccleſiä, Divini ſensus & voluntatis Eieli interprete;
Concio quæquæ Vierbi Dei pradicandi materiam docet præſcribitq; in & Concilio
tfractare de- Trident. Seſſ. 5. de Reform. Cap. 2. f. 39. dum ait: & . Salutari-

beat? Ex Tri-bus verbis docendo, quæ ſcire, omnibus neceſſarium eſt ad

dent. ſalutem, annuntiandéôque eis, cum brevitate & facilitate

ſermonis, vitia, quæ eos declinare, & virtutes, quas ſectari

oporteat; ut ponam æternam evadere, & cœleſtem gloriam
Ex S. Saleſio. conſequi valeant. Vel, ai Concionem deſinit ö. Franciſcus Saleſius

Eſt Publicatio & declamatio Divinæ voluntatis, facta homi-

nibus, per eum, qui legitimè miſſus eſt ad animas docendas,
& permovendas ad ſerviendum Deo in hac vità, ut in alter4

ſalvi

rimus, noſtrum eſt, quisque tamen ſuo vaſe: ſic quod è com-

cioner ad plebem, cui locutus ſum, Panegyricor, in genere laudatorio &

Procmium Aucdcoris & Ratio Operis. 5
om. ſalvi fiant. Ap. Tob. Lohner Inſtruct. pract. 7. P. I. Proœm.
do, F. 2. f. 4. Quss pſiſſimus finis eſt Creationis hominis, quem, hunc per o-

m minia noſſe, oportet. Et hic ſcopus eſſe debet ſacro Concionatori, e in-
, tendi, impendiqg, animt omni aſffeltus, ſtudia, labor & cura, ad exem-
ver. dlum ipfius dalvatoris noſtri. Act. I. . .
Anwr III. Modar s Cathedra dicende dacendiq, brevior, facilior audien- Conciones
Kn tiè & dicenti, in ſuble vamen memoriæ bonus viſus eſt, meo rudi judi- tormundt
giun czo, ſalvo omni meliore, (mihi meiq; ſimilibus loquor; doöbti enim admo- modus acilis.
munii. dum ſibi ipſis ſafficiunt) iſte, ut compendio dicam-: Exordium confor
49) me Diei Evangelio vel Themati clarè propoſito. Thema dein, vel ma-
„ σd leria aſſampta, deducta per S. &ripturam & Patrer, quorum ſententiis
eitg ex cquo magnnum pondus ineſt; per Doctorum, aliorumq Authoöorum pro-
„Ur beatorum, unum alterumve ſolidum discurſam, fundamentum ſuper ſen-
tentiâ S. &cripturæ, aut alicujus . Doctoris vel Authoris Claſſici, autho-
u, ritatem habentis, pro majori authoritate dicenti, præſertim juniori ad-
tei. buc, & robore ſeu confirmatione veritati propoſitza. Rectè Dipſins in
. Peolit. ad Lect. à f. 14. inquit- Vt in uno aliquo telo aut gladio
multum intereſt, à quâ manu veniat; ſic in ſententiâ, ut pene-
tret, valde facit robuſtæ alicujus & receptæ authoritatis pon-
Hatin dus; atq; ea veteribus adeſt. Confirmatio deniq; & Concluſio facien-
eyſe. da per con venientem, probatam & fiae dignam hiſtoriam ex authorepro- Exemplo-
nihu bator verba enim docent, exempla movent. Eele Verba movent, exempla tum vis.

b trahunt. Clarè& patet, ait Guiliel. Peraldus exOrd. Prædic. Archiep. Lug-
e; dun. antiquorum geſta & exempla ad excitandas hominum
AHn mentes, animésq; movendoôs, tanti eſſe roboris & poteſtatis,
ta. ut nihil aptius, nihilq; fortius inveniri queat; ſiquidem majo-
tadd rem vim ſecum afferre videntur, & eorum, quæ dicuntur,
tate pleniorem tribuere cognitionem, quàm verba. la Lerald.
dn Procem. in Virtutum Vitiorumque exempla. Longum iter

un Eſt per præœcepta, breve & efficax per exempla, ait Seneca Fp. 6.
Ne . de plura in Georgio Stengel. Lib. I. Exemplor. ubi- Vis &
ou. ViIrtus exemplorum. Ex ipzä autem hiſtoriâ, cum varietate pul-
HAax chrd, dobtrinæ morales obvièò & intermixtim, velut ſcintilæ & ſilice,
4 elici utsle Poterunt, atqh breviter inſpergi. 8
ri rM ILa 3 IV. Om-

6 Procemium Auctoris & Ratio Operis.

§. Scriptutæz IV. Ommnium autem primas teneat & Kriptura ceu totius Fide, II
Us. nec non Operi hujus fundamentum; ex es contextus & hiſtorins quan-
Qoq, ſolàm tango, allegoq, (uti & BreviariumR om) remittoq; ad ipſum ivn
fontem, qui ad manus & famszliaris ſit oportet, non ignotus aut peregri- .
nus. Sabe aldficio & interſero probatos interpreter & interpretationers we

textiultm juxta ſenſuem S. M. Eccleſiæ, ejusq, Dolkorum: gqud ratione

S&. Scripturà, tanquam Fidei & morum regul, ritè ſecurèq; nos Catho- .
lici utimur, non item Acatholici, SWriptura ejusz, Senſa ſapius depra-
Vato contra Eccleſtam & SS. P. Prodiet liber in at. in qus: 1400. von
Luther verſaͤlſchte Schrifft⸗Stellen erzehlt. id. meâ Præfat. in Con-
ciones de judic. Extr. fine. Cornel. à Lap. in Evang. Proom. 2

fol. 1. in 2. Cor. 4. 2. f. 352.
Ratio latinæ V. Vzor ſtylo lingauæ communis latinæ, quiz univerſaliori, & Ger

ſcriptionis. manicaâ (in qud vernacula alids multe prodeunt Concionatorer) ſuc-
cinbtiors. Et verò, cut Eerbum Dei non conſiſtit in perſuaſibi:
libus humanæ ſapientiæ verbis I. Cor. 2. 4. ſic nemo ſit, qui im

. peritus adeo, hæc ſacra arma latinè tractare neſciat, aut non intelligat-
Copia verbo-quod 1 oLis Rocleſiaſter ltat, gls verborum Aicendic, copiam aczli- ,
tum, unde? rat? Dabit Magiſter Uſus & frequens cium Alligenti ſtudio exercitium
veloſam, O& cum reverentiä devotum; Verbum enim Dei ſandtè tra-

tandum eſt, neq; temerè ſine prævio ſtadio ſuggeſtus conſcendendus.

P. Scherer citd. Trle ſt bonos n Germanimo audire Concionatores,
kEke,nere libros. Optimum mihi videtur, ſé non ita alligare verbeis, lati-
ne ſtudere Concionibus, ſeribere, ea dein ſecum in Germanicum vertere,
fſſeu quomodo qui vernaculè proponere velit; unde ſiet, aliam & aliam e
cccurſare verſionem, O& hoc ipſo copiam loquend, ſucceſſivè & brevi. bn
Poëta, at afunt, naſcitur; Orator fit. Qul?d ſi hæ impreſſæ meæ e

Concioner ſubinde equo longsorer videantur, facils meminiſſe quis pote-
rit, is alldi poſſe, & demi; ac ut ſit aliquis ſeleltus pro guſtu animi; ſicat
plure in refeltionem apponuntur cibe Vt fortè, qui ex üuno non
potuerit edere, ex alio reficiatur, ut ait & P. Benedibktus in Reg.

L
„ . — . . . ſene
C. 39. de Menſurâ ciborum. Ieterſero quanadoq, incidenter hiſto- 1
„. . . 4 5 . „
rica, aut memorabilia peò curioſa “ ſabinde ex und duæ Jfacilè fient

Cenciones: demere ſacilius eſt, quàm adäere.

—

Proœmium Auctoris & Ratio Operis. 7

VI. Balao Fdeliter in Concionis decurſu, prſertinz verò in ujus Authorf es
u. bet fine Authores, vel quibus uſus ſum ego, vel quos ex meismet de tal? idue adno-
in adem materid tractare reperi, ut cum ad manus facilè eſſe poſſent unns, dtl: Eul:.
A. alter, vel plure talium librorum, eadem vel cohærens & amplior mate-
inn ia ex ipſo fonte inſpiciè queat; inde addi, demè, mutari. Etenim per
tie e omnia licent ſine invidià ; quia omnet unt Deo laboramus, ad bujus

h. ouleriam: Vnusquisque in ſuo ſenſu abundet: Rom. 14. 15. pro

Epnr. ſuo dono & talento, ut melins poteſt ac debet. modò in omnibus ho-
.n noriſicetur Deus per Jeſum Chriſtum. I. Petr. 4. 11. Alexakn-

Con. gerab Alexandro, Neapolit. Zuriperitus, què vixit A. 1450. Genialium
em. dierum libros ſex ad poſteros transmiſit, opus multijugæ eruditionis, &
antiquitatis Promptuariaem veteriq; hiſtoriæ inſtructiſſimum.,. Dnum
C. hoc meritò in hisce præclari Commentarii improbari ſolet, quòd orum,

e unde profeciſſet, diſimularet Anthorer. Sed huic vitio medicinann fe-
lübi. cit Andreas Tiraquellus in Curia Pariſienſi Senator clariſſimus I576, qus

in. digitum ad fonte intendens, unde quæq, batſta eſſent, indicavit.
Sat: Quenſtedt de Illuſtr. Script. fol. 375. Ex auo ſuus à me ſit honos
. Authoribus, qui facem mähs præbuerunt. ðè
In VII. Deniq; cum libro magnum accedat pretium, ſibonos habeat Indices ad-
r. Iedicer, & quibus brevi compendio totius evolvè facilèò poſſit liber, quiq; juncti: qui?
lu. mirè juvent concionatorem. Lohner. cit. L. Membro 3. Reg. 5.
ure, hinc mihi curæ fuit, ut tenui huic mearum Concionum Operi, prater
ti. plura Marginalia, pro adjumento memoriæ, & cum Indice tertio, Com2-

tn vendii loco ſervientia, adderem, & addo Indicem I. generalem, conti-
dm nentem titulos & ſummaria Concionum. Index II. eſt §. Sripturæ

ni locorum, textuum & ſententiarum aliquà ratione in hoc Opere eluc ida-
mo torum vel elucidantium, potiorum. Cujus Indicäs bonus eſt uſus ac uti-
pte litae, ut eæinde non tantum tertüs citati explanatio, ſed inſuper cohæ-
veoens, quandoqj, amplior etiam, materia reperiri conmodum poſſet gquin
n O ipſi textus hi, deprompti ſacris per Anni Dominicas & Teſta Evan-
o gelicis Lectionibus, velut digito monſtrare poterunt materiam Concio-
Nr num dizdem Dominici & Feſti applicabiliuim. Index III. Materia-
ſent rum, Rerum, Verborumq, notabilium, atq; Hiſtoriarum. Ex qub In-
llice etiam facilè reperire erit deſideratam materiem Catechiſticam.

In-

ℳ.

.7

8 Concionatori ſacro Monita.

Index IV. Cencionum & Materiarum, in Dominicas & Feſta per totum

annum, multipliciter applecabelium vel applicatarum. Index V. à me

hic & nunc dilatus, Auöbtorum in opere allegatorum, cum eorundem ætate
temporum encomiis; quorlem mihi ſummum eſt, inter Saenétos vel Bea-

tos adſeriptum eſſè, ande de eorum ſandbt itate nobis conſtet. Gui Aulto-
res ſi aliqua parte notiore fiant, eô majus, uté ſententitz, ita & in aure

Auditorim ac animo, pondns authoritateme; addunt, jnxta ea, quæ ob-
ſervat Jacobus Tirinus &. J. Commentar. Vet. & N Teſtam. Indi-

ce Auctorum, initio. Vi V. G. Citantur Alcuinus, Raba-

ſæpius inſtruétum: quartum S. Bonaventuræ & S. Thomaæ

nus, Ansbertus, Alenſis, Abulenſis: & c. ſi præter nuda nomi-
na nil audis, habes quinque Doctores Theologos, nec aliud.

At ſi audieris, primum iſtorum fuiſſe magiſtrum S. Lutgeri
& Imperatoris Caroli Magni, omnium artium, ut Baronius
vocat, ſeculo octavo Armarium: ſecundum fuiſſe Archiepi-

ſcopum Moguntinum, cui Germania nono ſeculo nullum
parem habuit: tertium eodem ſeculo ab ipſomet Chriſto

decimo tertio ſeculo præceptorem: de quinto jactari ſoli-

tum: Hic ſtupor eſt mundi, qui ſcibile diſcutit omne: non-
ne decuplo plus ponderis cenſebis additum illorum ſenten-
tiis! Mud adhuc obiter adnoto circa Iidices, vel hos ſæpe non ſine fruötu
Snſpici legiq; circa materias ſacras & bonas: ſolet enim, uti vitioſi ſal-

Pphuris & picis noxiæ, ex chartis ſceleratis ſcandaloſis, vitio natur
corruptæ; ita & aliquid ole- ſalutis ex libri ſpiritualibus & ſacris,
Dei dono, fluere ac hærere, ſæpé in ſalutis vel initium vel incrementum.
Eiam cribro aquæ infuſæ adhæret aliquicdd.

Concionatori VIII. Eccleſtaſtæ atq; Concionatori ſacro Monita ſummaria. Ex

ſacro Moni-
ta, ex P. Dre-
Xelio.

R. P. Hierem. Drexelii S.]. Aurifod. P. z. C. 12. Operum To-

mo 2. Monitum I. Ante omnia unum aliquid, & certum ſibi

ſumat Eccleſiaſtes, quod perſiiaſum velit dictione. 2. Ex-

ordia ſint brevia, & è dicendis ducta. Thema Concionis

quam clariſſimè & diſtinctiſſimè proponatur. 3. Tardè lo-

quatur Concionator, nec unquam voces præcipitet. 4. Af-

fectatio, & omnis tam exterior quàm interior cavenda eſt
22 pom-

è
—.—
=

= S
— =
——
—

— =
=

Concionatori ſacro Monita. 9

— öG

vn pompa. 5. Suis ſe Auditoribus, loco item & tempori, Eccle-
ine ſiaſtes accomodet. 6. Plurimum juvat inter dicendum, bis
e terve animum colligere, & omnibus ſenſibus præſentem
N eſſe. 7. Evangelii explicatio aſpergi poteſt eruditione pro-
. fanæ Litteraturæ. 8. Omnis Concio Concionatoribus ſe-
e dulèò ſcribenda. 9. Inventum thema mirificè ad juvat bona
. rei, vel argumentorum ad rem ſpecëctantium, diviſio ſcriptio-
Ind. ni ſecundæ præmittenda. 10. Horam Eccleſiaſtes perorando
dabt.. non excedat ſine gravi causâ. Concio contractior potius, bre-

omi. viorè;ſit, qudm longior; quæ ſi mediam horam non excedat, nemo, quòd
liug. aut prodactior, aut brevior fuerit, queri juſtè poteſt ait &. Franciſous

genri Seles: in Reg. P. I. C. 3. J. 12. II. Si quid aliis ſeriò perſuadere
ns velit Concionator, id priùs ipſe ſibi perſuadeat: quod dicit,
iegi. hoc ſentiat. Aſfectum Orator in ſe prius excitet. Kodericus Exer-
lum ct. Perfect. P. 3. Tr. I. c. S§. n. II. 12. Vitia Concionator acriter
o reprehendat: Vitioſum neminem perſtringat. I3. Eccle-
one ſiaſtes ſuperbiam ſingulariter, & in aliis, & in ſeipſo pri-
. mum, oderit. 14. Concionator neminem in concionando
non. imitetur. I5. Quod dicis, fac. Hæc ſammariè Drexel cit. mi-
ten. hi à fol. 789. Edit. Antverp. 1660. folio magno: uabi ſingula
h⅜ ampliiss explicat.

me MoNITVM AVTHOkRIS.

IX. Addo ego, cum aliis obſervans morem quorundam, plebi inac-

4tM. S
ceptum, quöò ſacro ſaggeſtu proponunt quandoq; multos variosq;, ter- B
Uninos, Latino- Italico-Gallico-Germanor. An bene, dum plebi loqui-
lo. mur rudi? non intelligenti? Vid. Martin. Zeiller Epiſt. 56 8. à

f. 929. & Indic. V. Teutſch. Sed & llad: Eißipondus & authoritas
iinſit ſententiis latinis Scripturæ, P. & Doctorum, ſi tamen ad rudem

plebem nimiæ fiant, & longæ ex integro Citationer & recitationes lati-
b. veæ (an ad vanam memoriæ oſtentationem?) videtur, & tempus minus
X. uteliter inſami ac protrahi, neg plebs per eas inſtrui. Populis, 2,. Communi-
4 quit & Chryſologu, populariter eſt loquendum; Communio nns loducn-
Mechtl Proæm. ad Conc. de Jud. extr. [by com. dum lermous
III⸗ . BB communi.

ra ſimplicibus; doctis dulcis. Docens loquatur omnibus

Exemplo
S. Vincentii
Ferrerii.

10 Concionatori ſacro Monita.
compellanda eſt ſermone communi. Naturalis lingua cha-

profutura: ergo imperito ſermoni veniam dent periti:
ſerm. 43. Et S. Augiſtinus, dum in Pſal. 1358. Oſſum osſi, pro Os

osſis uſurpdſſete Melius eſt, inquit, ut nos reprehendant Gram-

matici, quam ut non imelligant populi. Caſp. Knittel S. J.
Conc. Domin. Acad. Præfat. ad Lect. Marchant. Horto Paſt.
Tubæ Sacerd. Tr. 1. Lect. 8. de Superbiâ Erudit. à fol. 116 5.

Peroret nobis Exemplum &. Vincentii Ferrerii Ord. Præd. de quö in Vita

ſie habetur- Rerum Divinarum Commentationibus & preci-
bus fuit admoduùm deditus; unde ſuarum Concionum ma-
teriam, facundiam, vimꝗue omnem magis, quàm ſtudiorum
labore, proferebat. Cumque aliquando dicturus eſſet ad
magnum quendam Principem, ejus audiendi percupidum,

& Vir ſanctus, præter ſuum ſolenne, plus ſtudii in evolven-

dis Docterum Voluminibus poſuiſſet, doctiſſimè quidem

§. Franc. Se-Zius. Sc &. Franciſeus Seraph. Prædicare cœpit exhortando ho-

raph.

dixit, Principi tamen non perinde ſatisfecit, ut aliàs, cum
pro ſolemni ſuo magis orationi, quam lectioni vacaſſet.
Cujus cùm Princeps admiratus, cauſam percontatus eſſet,
Vir ſanctus, Domine, inquit, heri Vincentius, hodie Chriſtus
prædicavit. Petr. Ribaden. Flos SS. P. 2. 5. Apr. f. 140. Cornel.
in Thren. Jerem. Prolog. f. 827. Vbi quantus Præco & Vincen-

mines ad pœnitentiam, verbis quidem ſimplicibus, tamen
ignitis & efficacifſimis. Engelgr. F. S. Franc. F. z. m. f. 343.

S. Ignatius E. Cornel. à Lap. in Iſai. 6. 2. J. lenatius &. Y. F. per quandam tradi-

cfficax Cate-

n. 9. f. 129. ex Vita. item P. I. L. I. Tr. I. C. 18. Vid. Thom. Kemp.

tionem dodctrinæ Chriſtianæ Komæ habitam, ſemplici licet, corrupto &

improprio loquendi genere, quòd Italicum idioma necdum evadts calle-

ret, tantum ſruétam in Auditorum animis feciſſe, ſeribitur, ut esâ fini-
tà illorum multi præ cordi dolore compundti, ſuſpiranter & gementes ſe
ed Sacerdoti pedes proſtraverint, præ lachrymis ac ſuſpirits vix ver-
bum depromere valentes. Roderic. Exercit. Perfect. P. 2. Tr. 3. C. 4.

de Imit. Chr. L. I. C. 5. de Leéct. S. Script. Ang. Paciuch. in jon.

Lect. 50.

ſ

Concionatori ſaero Monita. 11
dau. Lect. 50. à F. 2. ubi §. 10. Ad pæœnitentiam, non ad tiſame excitet
dus Concionator. =
i: X. Pro utili Curioſitate inſero Corollarium de Voce Concionantu, ex
„G F. Franc. Tertio de Lani: ”. J. Magiſter: Naturæ & Artis, T0. 2. Lib. . .
m. 10o. desono, ubi n. 64. c ait: Non mode periſtromata parieti- Vox ubi mi-
S bus appenſa vocem loquentis aut concionantis obtundunt, nus “ ma⸗
verum etiam ſi pavimentum paleis, feſtucis, lanâ, tapeti- vis lonora?
1 bus aliisq; ſimilibus ſternatur, vox longè minus ſonora reddi-
ν tur auribus. Hinc non ſemel obſervavimus, inquit Fabrus,
nec. Phyſicæ L. 2. Tr. 3. Propoſ. 161. nonnullos e medio fœnili vel
m. paleario maxime vociferantes, vix ad modicam diſtantiam
um auditos eſſe. Idem accidit iis, qui inter altas ſegetes ma-
A turasque herbas declamant, quorum vox valde remiſſa eſſe
lum, creditur: in ſylvis non ita accidit. Idem accidit, dum
ven. planum nive opertum eſt; ſecùs verò, cum glacie. Et
demn num. 5FF. fol. 429. In amplâ ac liberaâ planitie vox minùs ſo-
am nora eſt, quàm in templo vel aulâ. Num. 77. f. 430. Cubicu- 3
o. lum, Templum, vel Aula, cujus parietes recenter illitaà calce *
ſt, fuerint dealbati, vocem reſonantiorem reddunt, & ſoni har-
us monici gratiores auribus accidunt. Cit de Lanis. Sed qui cum Surdo qut
tnel. Jurdo, cum ſurdaſtro loquart? Si quis alteri obturatas habenti loquendum?
. aures, vel etiam omnino ſurdo, verba inſuſurret, ore ejus
ho. capiti applicito fupra ſinciput, vel ſupra cranii ſuturam,
wen fiet, ut ſurdus verba clarè percipiat, ac ſi auribus illaberen-
tur. EFxperimentum certum eſt, & à nobis centies compro-
u. batum. Idem citatus n. 44. fol. 428. Sui & num. 129. f. 436.
ς⅝ deſcribit Tubam locutoriam Sprach⸗Rohr/ qua vel ſurdis loqui poſſt-
alee mus, vel in diſſitum unius miliaru (credo I'alici) & amplius ope hujus
i. inſtrument: vox diſtinbta ſe extenderit- Ex Kirchero S. J. & P. Mil-
a6 liet. De eâdem re P. Caſp. Schottus & J. Mag. Vniverſ. Naturæ &
Artis P. 2. L. 3. Syntagm. 4. tot. à f. 162. Haæc nonniſi incidenter,

— .

c in uſum ſortè Confeſarii aut Catecheſtæ.

Concionatori ſacro Monita.

Auruthores de Munere & Modo
Concionandi. òM

. Franc. Saleſ. Ep iſc. cit. Reg P. 2. C 3. Regiulæ Concionatorum, mihi

àf. 20. Regulæ Soc. J. Concionatorum, mihi à fol. . Cor-
nel. à Lap. Prologom. in Thren. Jerem. fol. S27. & in Tomis Indi-

ce, V. Concio. & in Iſai. 6. 2. fF. 95. Hierem. Drexel. ſuprà addu-

Sdtus. Franc. Labata S. J. Theſ. Mor. To. I. V. Concionator. à fol.

6s. Joann. Bodler S. J. Angelo ſaluti, Verbi Dei Prædicatore,

iImpreſſ. Viennæ I67S. toto hoc Libro. Georg. Scherer S. J. Con-
cionum initio, per 13. Regulas. Theodor Dulmann S.J. Orator
CLCLhriſtianus, Colon. I65I. toto libello. Joann. Bapt. Saint-Jure,
S.J. de Cognit. Dei L. 3. P. I. C. 2. ſect. 30. 31. à fol. Ioz. Alphonſ.

Rogeric. Exercit. Perfect. P. I. Tr. 1. c. I5. à fol. 63. Tob. Loh-

ner S. J. Inſtruct. Practica z. totàâe ſingular. Parte I. Richard.
Archdekin, S. J. Apparatu Doctrinæ ſacræ Colon. 1686. Jacobus
Marchant. Horto PFaſt. Tuba Sacerd. cit. Tr. I. Ledt. 8. & Vir-

La Aaron. Tr. 4. C. a. f. 1093. Ludov. Abelli Doctor Sor-

bon. Sacerd. Chriſt. P. 2. Cap. I4. de Verbi Dei Prædicat. à f. 170.

Ahnrngel. Paciuchelli Ord. Præd. in Jonam Tom. 2. Ledkl. 24.

Lect. g,. à f. 719. Ledt. o. J. Jo. & citatus Conc. I. Proæm.
inter Ad. Carolus Muſart S. J. Man. Paroch. cap. I. & 2. 4
fol. 271. Franc. Buecher S. T. D. De Inſtruct. ſeu modo Con-
cion. toto Libello, imp
Froæm. item 63. 64. & .

reſſo Velakirch, I617. Vid. hoc Opere, Cone.

=

—
—

Nunn nit

67. (oöl.

milit.
Pa dAd.

Spiritus danctus ille vos docebit omnia. Joan. C. I4. F. Pentecoſt.

cate,,
Oyator
ure,

phonſ.

b,Loh.

odus
9r 0⸗

fenn

N. 4,
Pon..

Attende tibi, 6s doctrinæ tua; inſta in illis; hoc enim
faciens, && té ipſum ſalvum ſacies, & eos, qui te

(hatd.

nis, uti à Divino Principio

felicioris: hic nempe noſtrum Alpha, & Omega. In hoc Spiri:

MD E: (P): 13
Co.xclo PROOEMIALIs IJ. H
Ingreſſus Concionatoris, & Animarum Paſtoris: de V. C 63.6r.
hujus gravi munere & obligatione: Diſtrictiſſimæ“ O.
ad Supremum Judicem Rationis

⸗An. 1666. in
Ottenbeyren.

audiunt. I. Timoth. 4. 16.
4 ove Principium“ in ſui Phanomenistotius Spharæ caleſtüu,
orditur Aratus, Poëta celebri & eruditiſſimus, qui vixit
Ohmpiade I27. Anno à Komâ conditaâ ayz. citatus à & Paulo

Adl. Iz. 25. Cornel. ibid. F. 274. Idque omninò ſapienter;
ſi hic Ethnicus non fictum falſũmque Deum agnoviſſet, ſed

Verum, in 4uô vivimus, & movemur, & ſumus. Actor. L. cit. Re- A Deo omne
.„ X 2 * . . 4 ₰△ . . . .
Qctiius ergo, & magis chriſtianè, neutiquam vanâ falsâque ſpe, principium

cum profundiſſimâ genuſtexus adoratione, hodie à Deo ve-ſumendum.
ro, à Spiritu Sanéto, tertiâ SSS. Trinitatis Perſonâ, ejusdem

cum Patre & Filio omnipotentiæ, ſapientiæ, bonitatis, ad

totius Naturæ, in perfectionibus undequaque infinitæ, pro
felici primo Ingreſſu, ordior, mihique & vobis bene ac piè

ominor. Quod itaque felix fauſtumque ſit: A Deo, à Spi-

ritu S. principium omne, quin & finis; unde, & quò referam,
officium, ſtatum, curam, laborésque meos omnes, ad ejus-
dem laudem, honorem, & Sloriam cum ſpe & fiduciâ omi-
anétioris, ita in ſalutem noſtram

—

14 CoN cIO I. P ROOEM. Ingreſus Concionat. Paſtoris Anim.
tu S. qui Deus Paciu & dilebtioni 2. Cor. 13. II. nec. non in viſceribus

Cbriſti Jeſu, Phil. I. v. §. id eſt, intimo corde & amore Jeſu

Chriſti, cujus ſanguine omnes redempti ſumus, omnes fidei
meæ & Curæ ſpirituali commiſſos ſaluto, eumque Spiritum

8. ( wu Natura Bonitas, cujus voluntas Potentia, ujus 0 Ppus Meſeri-
cordia eſt, ut ait S. Leo Serm. 2. de Nativit. Dom.) propitium ac

clementem, Donum Dei altiſſmi, & mihi, & vobis apprecor,

Votis ardentiſſimis, ut nos doceat omnia, quæ ad ſuam glo⸗

riam, & noſtram ſalutem ſunt, quæque adeo & mei & veſtri

muneris. Solemniſſimo hoc principio breviter poſito, Au-

ditores optimi, non malâ curioſitate, ſpectatis, & exſpecta-

tis, quid ad ingreſſum vobis ſim propoſiturus. Ego verò

Concionator memor illius: Medice, cura te ipſam Lucæ a. 22. nec non, cum
ſibi ipſi prius terrore illius S. Pauli 7. Cor. 9. 27. ne fortè, cum alii prædicaverim,

loquatur.

iſs reprobus eßciar, à Deo rejiciar, cœléque excludar: mihi
V. Cornel. in 7 . 5 2 09

1J. Rég. 12. 4.

Concionato
ris munus
ſublime, &
grave.

primo hoc meo ſermone hujus loci, ſine palpo & adulatione,
ſum locuturus, mihimet apertè munus Concionatoris, Ani-

marum Paſtoris ex officio, Confeſſarii, demonſtraturus,

quantæ illud conſiderationis, quàm gravis obligationis: in
eum etiam finem, & ſcopum, ut omnes illud ponderosè
agnoſcant, tàmque graves ſui Paſtoris in Animarum curà la-
bores, ac diſtrictæ coram Divino Judice rationis officium, in
ſuam ſalutem obſervent; cooperenturque, ut utrisque, &
Paſtori ſcilicet, & ipſi creditis ovibus æterna ſalus obveniat.
Attende tibi, & doctrinæ tuæ, I. Tim. g. v. ult. Hæc duo munia ſunt

Epiſcopi, ait Cornel. tbid. imò cujusvis Paſtoris, Doctoris, &
Concionatoris; ut ſcilicet primùm ſe, deinde alios doceat:
vive tibi, attende tibi, ſi Vis aliis prodeſſe. O & Spiritus, Deucs

meus & omnia, tus amori ignem in nobi accende, ut cum fructu

loquar ego, meique audiant, benevolè & pPatienter, ad majo-

Tem tuam gloriam & noſtram ſalutem O
II. Non abs re equidem, & veriſſimum eſt, valde ſubli-
mis excellentiæ munus eſſe, Paſtoris Animarum attamen
unà etiam graviſſimi certe oneris, & diſtrictiſſimæ rationis,

7

*

Miin.
is
kitun.

m c

kcot,
1 3 10
ettri
Au.
ca⸗
Verd
Cue
trin,
mihi
ole,
Ani.
rus,
: in
t0e
ile.
h, in
3,A
niar.
ſunt
5,
eat:
ens
Ru
io⸗

Nl.
en
nis,
10

unius (quale expertus eſt, miraculis admirandus, P. oſephus

*
„

De hujus gra vi munere &G'obligatione. 1 5
imò & damnationis profundæ, ſi rite non obeatur, ſui alio- vig. infrd
rumque ruinâ. En breviter ſublimitatem. Dei ſamuns Ad⸗ Conc. 6g. n. 2.

jutoræ, ait Paulus, Gentium Doctor, 7. Cor. 3,.9. Ingens hæc,

Angelica, imò Divina eſt Dignitas, ait S. Dionyſius, Cæleſt.
Hier. c. 3. Cornel. cit. loco. Pro Chriſto legatione fungimur, tanquans
Deo exhortante per nos. 2. Cor. g. 20. non pro terreno aliquo Im-
peratore, aut Rege, ſed ipſo Deo, cujus perſona fungimur,
quique per nos loquitur. Nota Do&ètis ſententia, primum
cit. S. Dionyſii Areopag. inquientis cit. L. Omnium Divinorum
Diviniſimum eſt, Deo cooperari in reductione animarmm ad ipſam.
Vel, ut alii eundem allegant: Omnium Divinorum operum Divi-
niſſtmum eſt, cooperarz Deo in ſalutem Animarum Hucque referri Cum animi
poteſt, & in hac vitã ingens Animi gaudium & ſolatium, ſolatio in ter-
præ lucro totius mundi ſuavius, ex laboribus, in Curam & ris. Labata.

1. . V. Conciona-
ſalutem Animarum, bene impenſis, & ex converſione, vel or Pro, 2.

. 1 de 4 US Liſy. Conc. 7g.
Anchieta S. J. de qudsi Conc. ſequenti. num. g.) & in alteràâ ſpecia- uam. 7.

le præmium, quod Aureolam Doctorum vocant Theologi, Et magno in
ex illo Dan. 12. 3. Qui dobti fuerint, fulgebunt, quaſi ſplendor firma- cœlis merito.
menti, & qui ad Juſtitiam erudiunt multos, quaſi ſtellæ in perpetua; Lelus 5. Gre-
æternitate. Ita omninò, ſit tanta ſacri pro Deo Legati, Do- gorii Taumat.

„ 3 . „ . . . PBr ,„ .R .
cSRtoris, & Adjutoris in ſalutem Animarum, ſublimitas; uti , en, ac.
eſt, & multis aſtruere, mei jam propoſiti non eſt. Attamen
rebus bene perpenſis, non minùs certum verumque eſſe vi- onus gravis-

77. Nov. Lett. 4
At munus &

debitur, ſublime hoc munus onus eſſe graviſſimum, & di-ſimum.

ſtrictiſſimi Judicii ac Rationis: ut meritô dicat S. Paul. alleg.

locos Attende tibi, ſaluti, & Animæ tuæ (quid enim prodeſt homi-
ni, i mundum nniverſum lucretur, animæ verò ſuæ detrimentum pa-
tiatur? Matth. 16. V. 26.) & Doctrinæ tuæ, ut hæc ſit ſana, veræ fi-
dei conformis, cum reverentiâ Verbi Dei, labore ac ſtudio,

neque temerè propoſitã; neque enim Verbum Dei nugæ

ſunt & forenſia; & ut re comprobes, quod verbo loqueris;
ne facis inſtar ſis, quæ, dum aliis 1 cet, ſeipſam conſumit: V. C. 69.. n. 3,

Vel, ut loquitur S. Greg. ſaper Exzech. ſi negligis implere, 64.
ðð quod

16 CoNxc10 I. PAOσασ Ingreſus Concionat. & Paſtori Anim.
quod doces, aliis meſſem ſeminas, & ipſe à frumenti parti-
Alpatione jejunas.
Probatur ex III. Idem Gentium Doctor, in tertium cœlum raptus,
Munere bi. ibique de arcanis inſtructus. z. Cor. 12. ad eundem Timoth.
9 Ep. 7. c. 3. ubi munia Epiſcopi, & aliorum Eccleſiæ Miniſtro-
rum, ad vivum depingit; ſi qun, inquit, Epiſcopatum deſiderat,
boenum opus deſiderat. Opus hoc bonum explicat S. Hieron.
Epiſt. S3. ad Oceanum. Opus, non dignitatem; laborem, non delicias;
opus, per quod humilitate decreſcat, non intumeſcat faſtigio. Nomen
eſſe opvern, non honoris, docere vult Apoſt. ait S. Aug. L. 0. de
Civit. Dei c. 19. ut curam aliorum gerat, ſubeâtque onus &
laborem docendi & regendi populum. Addit Franc. Tur-
rianus S.]. ex Græco, a Apoſtolo vocari opus arduum & dif-
ficile. Imò Alvarus Pelagius, Hiſpanus, Ordinis S. Franciſc.
Epiſcopus Sylvenſis lib. de planctu Eccleſiæ art. 1S. ex & Hier. ſic
explicat: Bonum opus, ideſt, martyrium deſiderate illo, inquit, tem-
pore ab Apoſtolo dictum e ſi quis Epiſcopatum deſiderat, bonum opus Aeſi-
derat, quöô, quisquis plebibus praerat, primus ad Martyrii tormenta tra-
hebatur. Tanc ergò fuit laudabile, Epiſcopatum quærere, quando per
hoc non dubium erat ad ſupplicia graviora pervenire. Ita poœrnè in-
numeri recenſentur in Martyrologio Romano. FPlura Cornel.
auauaui cit. 1I. Tim. 2. I. d f. 775. & ad Philipp. 1I.I. à f- yga. qui & addit ex
V. C. 35.. n. 11. Chry ſoſt. & Theophyl. S. Paulum Parochos & Sacerdotes ſub
I-aö. de Papa Epiſcopis intelligere. Quòd ſi velis iſta munia non eſſe one-
„ris tantùm, ſed & magnæ præeminentiæ, eorundem magis
De Molina augetur gravitas, ex Divinis ſententiis: Sap. 6. 6. Zudicium du-
T. 1. 6.16,: F. 93. riſſimum his, què præſunt, fiet. Luc. Iz. 215. cus multum datum eſt
// 4 „
mwmilltum quæretur ab eo. M
probatur ex IV. Elucidantur hæc clariſſimè S. Scripturæ Doctrinâ,
ſimilià Vigi-ex Analogiâ, & ſimilitudine, ſub nomine Vigilis & Speculato-
le & Specula- . ——— Vigitis & Sr 1 is eft. i di ſi
torc. Execg. 57 Tis⸗ Paſtoris, &c. Vigilis & peculatoris eſt, incendium, ſi
V. Conc. 3y. quod oriatur, indicare, hoſtium inſidias, ac inſultus detegere,
num. 1. ad tempeſtates pulſare, horas de noctu proclamare: adeo
cura omnium uni eſt, & eſſe debet in Republicâà bene ordi-
natàâ.

Morumm
un i

4
tone

ln.
umae

—

uat. 1

is tant

hoft
ficulun
ſii;men
ſus hai

Deund

ngen

fin De
Mrun
rdel

Dboodit

C
el/
liunß.
Hetere

(Tcorbos
Ind
ei

— –

ihei,
iſi uns

4

=ꝛ

—

010

== — =—

at;

t
a ho

Corn
Abeln⸗

1.

Rerc

lE

lharti.

kah,
limot.
liniro.
ilent,
Tieron

liciu
ſomen
Llg.
mus ”&

Cur.
nKak.
anciſe.
lir ſic
t,tenr⸗

u tri.
d, jer
nd in.

4Crzel.

Cit ex

tes ſub
ſe one
Wag H

iun Au.
/

(Ulat.

iuon,

tegele,
ℳ+ ſ

. otcli
nati⸗

=
BWÄ?1

7

De bujus gra vi munere & obligatione. 17

natâ. Quantèò magis in ſpiritualibus, ſalutem non corpo-
ris tantum, ſed animæ, eamque æternam concernentibus?

ut hoſtes illi inſidiantes detegantur: ne æterni incendii pe-

A.

riculum fiat: ut omnes vitæ, quæ horologio ſimilis eſt, an- V. Index Rer.

ni, menſes, dies, horæ, & momenta, ritè obſerventur: & cu- V. Hora: Dies

jus hæc ſunt, ni vigilis, ſpeculatoris, Cuſtodisque ſacri & Annus.

Eccleſiaſtici! Iia Exech. 33. à v. 1. usq; ad 20. Et tiz fali bominn, ait
Deus ad Ezechielem, ſpecalatorem dedi te domus Iraäël, quæ, cum. Inſbieiacur W
aliquando & Breviario, fer. 2. infra Dom. 2. Novembrü, orarem, eei r. A
mirabar mecum initio, quem minæ, & imperia tam ſeria, fertigm: . Sen.

tangeérent, & quis ſpeculator hic 8 de cujus mant tanglinem e- gainem ejus

quirat Deus? Exhorrui verò, cùm me reflecterem, omnes Ani- de manu tud
marum Curatores, & me ipſum adeo, in ſorte hujus Specu-veqguiram.

latoris eſſe. Seculatorem dedi te. v. . g. Si hæ tantæque minæ, l.6. 5. Vid.
à Deo intentatæ, tam ſancto Sacerdoti, Prophetæ, & Docto- C. 24. & hac,

ri admirando, denique & Martyri, Martyrol. Rom. die Io. April. e J.

Cornel. in Proxmio; quid de me fiet miſero? Ita Speculator ſpi-
ritualis, ait Corn. in cit. c. 33. 3. F. I140. I. a. id eſt, Propheta, &
Prædicator, ſi minas Dei ac pœnas præſentes & futuras pec-
catoribus non denuntiet, ipſi peccatorum mors imputabi-
tur: ſin denuntiet, & quis non caveat ſibi, ſua mors & per- HZ
ditio eidem peccatori, imputabitur. Mote bon: ſeculatores

populi Dei, inquit S. Clemens lib. 2. Conſtit. Apoſt. c. 6. ait enam Do-

minus unicuiq; noſtrüm per Ezechieleme Fili bhominis Speculatorem de-

dite domui Iſraæl. Ita S. Clemens, ex Docdctrina S. Petri & Apo-

ſtolorum. Cornel. in v. z. Similia Exech. 3. 4 v. 17. & C. 34. totor

Item lIſa. 55. I. Clama, ne ceſſer, quaſi tuba, ealta vocem tuam, O anl

nuntia populo meo ſcelera eoram. Notent hæc Concionatores,
ſe non eſſe tibias, ad voluptatem & plauſum modulantes:

ait Cornel. 5b. f. 73. ſed tubas, ut claſſicum canant, ad arma,

à4 bellum, contra peccata & concupiſcentias jugiter ineun-

dum. OQaaſi tuba, ait S. Aug. Serm. 1oéb de Temp.exalta vocem tname V. C. 61. n. 5.
clamare ergo jubemur, & vehementer clamare; ne parcas, inquit „ ta.

eſt, peccatoris iniquitati, ne tacendo pereas. Quid gravius, quid
C

Mechtl Conc. PFroæm. I. dli-

„

diſtrictius, quàm à Deo ipſomet à me, mihi commiſſorum,
ſanguinem, vitam requiri, & Animam, & tot quidem, quot
nnegligam: Cauſam intelligite.
probatur ey— V. Idem ſub ſchemate, figurâ, & nomine notiſſimo Pa-
Ofᷣcio Paflo.- ſtoris exprimitur luculenter, Chriſtus Sacerdotum Princeps,
ris, & Ovium Deus Homo, de ſe Joan. o. 11. Eg ſam Paſtor hbonnus; bonis Paſtor
pretioſarum. nimam ſuam dat pro ovibus ſuuse quéô locô fugientem mercena-
rium à gradu ſorteque Paſtoris excludit, ac reprobat, ſcili-
cet, qui, ut ait S. Greg. Hom. 14. lucra Animarum non quærit, ter-
reni commodis inhiat, temporalibus lucri paſcitur. Cornel. f. 404. 1. C.
Jo. 21. 16. Chriſtus ait Petro: paſce over mear. 1. Petri j. 2. Paſcite,
quà in vobi eſt gregem Dei. Notate verba: Over meas, id eſt,
Chriſti; Gregem Dei- & quanti pretii? ſciente, quòd non corrupti-
bilibus auro vel argento redempti eſtu, ſed pretioſo ſanguine Chriſti.
Vid. Brev. I. Petri I. IS. Vnam ergo ovem negligentiaâ Paſtoris perire, e
feor. 6. poft grege Dei, e ovibus Chriſti, hujus pretioſo ſanguine redemptum, an

Aſcenl. D. non facilè intelligatur, graviſſimi momenti eſſe!? Paſcite gre-

Lect. 4. init. gem Dei- quâ ratione? Notat S. Bernard. ſerm. 2. de Keſurrect.
Oves Chriſti Chriſtis ter à Chriſto repeti, dicique S. Petro: Paſce over meas:
quomodo Zo. z21. ut ſignificet, eas paſcendas eſſe tripliciter: Paſce, inquit
paſcendæ? S. Doëtor, mente, paſce ore, paſce opere; paſce animi oratione, verbi

exhortatione, exempli exhibitzone. Cornel. 1I. Petri yg. 2. ubi ſimiliter
Munia boni multa, fol. 312. Itaque ut bonus Paſtor Animarum ſuarum, ſeu
Paſtoris Ani-Dei potius, & Chriſti, verè curam agat, munia ejus ſunt, non

marum. charitatis tantuùm, ſed & juſtitiæ, & vi officii, ut pro illis oret;
(2. Mach. Iy. 17.) quandéque ſacrificet; Verbum Dei exponat;
in fide, & quæ ſunt ſahutis, inſtruat; à vitiis ad virtutes hor-
tetur, ſacramenta adminiſtret, & præſertim in extremis ad
ktiam cum beatam mortem in viam æternitatis diſponat: & hocce eti-
periculo vitæ. am cum periculo vitæ ſuæ corporalis, quæ minor eſt, quàm
animæ, ſi neceſſitas exigat: ubi contingere poteſt tempore

Peſtis, aut contagioſæ luis (quòô etiam Parentibus à liberis,

& viciſſim, Conjugibus, amicis, & conſanguineis ab invicem

diffugientibus, animarum tamen Paſtor ſuis adeſſe debet,
quan-

1

H

18 CONCIO I. PROOFM. Ingreſſus Concionat. &; Paſtoris Anim.

Cunn

Alunm
. (r

AI, ſu
mnuun

umln

enit,
licucn

rin

ſedce

Iim
dann

oate⸗

Etten

Anin.

—

drum,

Tot

10 D.

meps,

lrſcnr

erce

ſſeite,

Welt,
.
(Miſi
ite, es
tum A
egr.

ed
gut
e,bi .

ſnilinj

pont;

teshot.
e etl⸗

. quam
po

ſietis,
icel

tebet,
guan⸗

Num. 1I. 11. Poſuiſti pondus uni verſi populi bujus ſuper me. Tanto-

soret;

tio reddenda Paſtori, qui & Judex Extremus, de qualibet
Animâ Curæ ſuæ commiſsâ, & negligenti, poœna imminens.

De bujus gravi munere Gobligatione. 19

quantum poteſt, ex officio; ne mercenarius reprobus ſit,
aut fiat, ut adeo animam ſeu vitam ſuam, Chriſti, Paſtorum

Principu, ut eum vocat & Fet. Kp. I. c. y. v. g. exemplo, pro ovi-

bus ſuis, earumque ſalute æternâ, exponere paratus ſit, & re

ipsâ ponat; ſi ita Deus velit. Cujus heroica glorioſa & no-

biliſſima ſunt exempla, etiam noſtrã ætate eorum, qui ita,
morbo à Parochianis, in Divino obſequio contracto, vitam
& animam poſuéêre, & expoſuére, non turpis lucri gratiaâ, ſed

Dei & proximi charitate. Illuſtriſſimum Exemplum S. Ca-

roli Borromæi. Breviar. a. Novemb. Lelt. .- V. Cornel. . Joann. 0.11.
Econtra de Paſtoribus ſeipſos paſcentibus, gregemque Dei

negligentibus, ſeveriſſimè Deus per Ezech. c. 32, à l.2. & per

totum. Ubi vide.
X — . „
VI. Vnde verè Animarum baſtor ſentiat cum Moyſe Paſtorale
T onus quan-

rum, ait S. Greg. in ob. 9. 13. pondera portat, Jguot ſunt homine, ga

bus dominatur. Calam. Glva Diſé. 6. n. 13. Ia. quorum curam in ſe

ſuſcepit, ut adeo Trid. Seſſ. ö. Decret. de Reform. cap. I. f. 61. Epi-
ſcopatum (ſub quò & alii Eccleſiæ miniſtri, ſuâ ratione, in-
telliguntur, uti dictum) vocet onus Angelici humern formidan-
dum. Cujus Symbolum Imago Chriſti Paſtoris, cum ovi-
culâ, ſuis humeris impoſità. Idem S. Xaverio denotabat

ſomnium, quòê aliquoties ipſi videbatur humeris ſuis impo-
ſitum Indiani & Æthiopis adeo grave onus, ut exinde evigi-
laverit, In vita. I. I. c. 8§. Kibad. de Eodem. f. 23. Denique (gravis- Paſtoribus
ſimi cum tanto pondere hujus muneris & Curæ Animarum, malis quàm

graves ratio-

auctarium quod eſt & complementum) reſtat graviſſima ra-
nes & pœnæ.

Tot damnatorum pœnas ſuſtinebit, quot Animas quu neglexerit lucra-

ri, pratextu quieti, dicebat S. Wilibaldo, primo Epiſcopo Ey- §. Wilibaldo
ſtettenſi, S. Greg. Tertius. In vitâ §& Eilibaldin z. Julii, quid ſi dictum à
non tantùm lucrari neglexerit, ſed inſuper ſuâ negligentia,

8. Greg. III.

doctrinaà malè ſanâ, aut penitùs omiſsâ, aut malo vitæ exem-

plo, ipſe perdiderit, & in orcum quaſi præcipitâret! V. Dre-
el. to. 2. in Yoſeph. c. I7. K. 3.
Heli neei. VII. Heli ab utrâque, & Pontificiâ, & Judiciariâ dignita-
gens ne qui-
dem Iudicis
nomine di- ⸗ In . .
gnus. fſed ctiam nomine indignus videatur. Quæſtionem pro-
poſuit Rupertus Abbas, lib. 4. de Victorid verbi c. Io. cur Heli,

qui quadraginta annis judicavit Iſraël, in Libro judicum non

nominetur: & ſolvit aptè ad rem præſentem: Quam ob cau-
fſam, inquit, de numero Yudicum tollitur Helis nimirum propter
contemptum Verbi Dei, quia in diebusz eius calce abjicere Ver-
bum Domini, nimia fere omnibus licentia fuit. Calamat. in ſylva
VLV. ſuperior ducurſ. 6. n. 1I5. Pergit Mendoza: neque non ſolùm
nominatur Judex, ſed & quodammodò negatur: Iz diebus
illis, ait S. Text. non erat Kex in Irazl, ſed unnsqumq, uod ſibi rebtum

veidebatur, hoc faciebat, Jud. 21. 24. atqui illi dies, interprete Ru-

perto, erant poſt mortem Samſonis, cui Heli immediatè ſuc-

ceſſit in Principatu. Cur ergo nullus dicitur eſſe princeps,

ſi Heli Principatum exercebat! Optimé Rupertus, quid, in-
quit, niſt vecordiam Sacerdotis accuſat & Judici ejasmodi, hoc dicen-
dos idem namq; eſt, ac ſi dicat“ qui in diebas illis judicabat Iſtaël, ſo-
tcundum Nomen Perſonamq; aliquis erat, ſecundum rem meritumq nullus
Vid. Ezech. erat. Mendoza inſuper hosce titulos ponit, & fusè proſe-
157. 9. Cor nel. quitur, Sect. I. Negligenter Animarum curatores de ſui honoribus de-
S . jiciuntur. & 2. Qui malè ſuis ovibus conſulunt, ſuis opibus ſpoliantur.
Z. 4 S§. 3. Mortem incurrunt corporalem, qui ſpirituali ſubditorum vitæ non
attendunt. &. 4. Aternis digni ſupplicits, qui ab' iis ſubditos non aver-
tunt. Hæc Audctor graviſſimus Mendoza. Taceo, Heli fuiſſe

damnatum, affirmare aliquos SS. Patres, è quibus D. Iſido-
Heli damna-Fus Hiſpalenſis EFpiſcopus, ex Ord. S. Bene dicti. lib. 3. de ſammo

tum affir- bono cap. 46. docet ſacerdotes de ſuorum ſubditorum ſalute

mant aliqui, negligentes damnari, & inter eos fuiſſe unum, ſacerdotem

alii probabi- Heli. Etſi probabilius ſit, eum pœnitentem, ſalvatum fuis-

inn ſalra- ſe. Me ndoza in I. Rég. 4. IS5. annot. 3. ſect. 3. à f. 241. Cornel. in I. Keg.
um. 4. II. f. 239. & plures alii.

VIII. Con-

20 CoNcCIO I. PROOEM. Ingreſſus Concionat. & Paſtoris Anim.

te, ait Fr. Mendoza in I. Kég. 2. 36. aunnot. 22. ſelkt. 1. fol. FIS. quam
negligenter obiit, dejectus, ut non ſolum Judicis munere,

—
U
c⸗
AUH
Cten
un
au e
ierlent
Vyer
d, ſun
Mik
1. Pyoe
ſoue
maxi
Cant

Cgtue,
4 ˙ 324
eteſi
. Glbre,
ivch
ulla

um

SZ

=

=

M

==

uin.

— 8
Die.

gni.

Jan

nere,

Hoi,

n non
te VHrr.
titer devolvitur totus mundus. Invitus quidem tibè dico, quod dico,
ſed altiſſimi juſſtone coactus. Reſpondit Clericus. mhi quidem, ſi hæc
varravero, non credent. Tunc Diabolus tangens maxillam éjus, ecce
ait, ſognum, nigredo inſolita faciei, hanc, antequam prædicas, non
contingas, quia fruſtràn poſt prædicationem verò aquu benedita dele-
bis. Proceſſit Clericus pradicaturus in Snodo, & admirantibus cunèti
in ſigno infolito faciei, lla, quæ ſibi juſta ſunt, recitavit, & ad hborro-

2

Geli
reltum
ehu.

eſuc.
ey

dicet.

iel, ſ.

uulnu

d.

unteun
er.

Ido.

mnn
ſaue
Neli
us⸗
N,

. .

ſoltmn

De bujus gravi munere Gobligatione. 21
VIII. Confirmanda ſunt dicta ab Exemplo, cujus verba Hiſtoria: Ne-
adduco ex Thomà Cantiprat. lib. 1. Apum c. 20. J. S. & 9. Sed & il-gligentiaâ Pa-
lud, inquit hic Suffraganeus Cameracenſis, ſolemne miraculum Itorum, hi
adterrorem omnium Prælatorum enarrabo. Clericus quidam in Gnodo cum ovibus
Epiſcoporum pradicare compulſus, angiuſtiabatur non modicum, quid.- ſnis dd fer-
nam dignò poſſet coram tot Prælatis Eccleſiæ prædicare: at ubi acceſturus, Junt. elce-
in oratione jaceret, venit ad eum Diabolus dixitq; eir quid angleſtia-
ru, iſtis Clerici prædicare? dicas ei ſtud, & non aliud- Principes in-
fernalium tenebrarum Principes E leſiarum ſalutant. Laætà omnesr nos
gratias referimus endem, quia, cum ipſis Prælatis, nobi eorum ſubditi
devolvuntur, vel offeruntur, & per eorum negligentiam ad nos ſere pa-

rem maximum cunttorum corda permovit. Hac eodem anno ab Incarn.
D. 12485. fuerunt Pariſiis coram omni populo & Clero ſolenniter yecitata.

IIta Cantiprat. Refert P. Joan. Major Magno speculo Exempl. E.

Prælatus, Ex. . f-6s. Georg. Stengel. de Judicis Divin. to. 3. cap. 28.
n. 4. f. 326. Mancinus de Paſſ. D. L. 2. Diſſ. y. fol. 12 7. fines & Diſſ. 6.
à f. I51. Paciuchelli in Zonam to. 2. Lect. z2. N. I 4. ſine fol. 213. Ubi
& fere ſimile refert ex Vincent. Belluac. Ep. quod &n cit. ſpe-
culo Exemplor. V. Infernur: Ex. ytor ſol. 427. Alia duo habet idem
Paciuchelli cit. L. 44. G. 12. u. 35. De Parocho defunéto, à Pa- „
rochianis defunctis lapidibus impetito: ex Cæſar. & de Deca-
no ſimiliter damnato. Verè S. Bernardus, Ep. 42. ad Epiſco- Vid. Lucæ 1.
pum Senonenſem: Non vor, inquit, ergo felicem, quia præeſtu, ſed, 72. & Cornel.
i non prodeſtis, infelicem putate, S. Matthiæ ſententia fuit, ple-Videm.

SHSõ — e. En ſ n . . . De Mone:
beorum peccata tribuenda eſſe Epiſcoporum incuriæ: Ex - 34. n. F§.

fol. 6&1.

—

22 CoNCIO I. PROOEM. Iugreſus Concionat 6s Paſtoris Anim.
Epilogus ad IX. En Concionator, en Paſtor animarum (meipſum al-
Paſtores Ani- Ioquor) hoc tuum officium; hæc tui ſtatus conditio, tam
marum. diſtrictæ rationis & periculi tanti eſt; hocce onus grave; eò
denique miſerabilius, ſi cœcum cœcus ducas „Cum cçaſu am-
borum in foveam Matth. ry. g. ruinæ ſpiritualis, & ipſius

Animarum damnationis æternæ. Non abs re Mumis Paſtorale Caratun
Cura, quid? dicitur; cum Animarum Curd, quæ Parocho in animam ſuam
ab Ordinario committitur. Cura, quaſi nil magis mereretur
nomen Curæ; quæ verè Curarum omnium eſſet graviſſima.
Cura Animarum, immortalium, & quarum unam ſolam tan-
tùm ſinguli habent; Vid. Index Ker. E. Aima. Animarum „Non

corporum, non externorum Bonorum, theſaurorum, divi.

tiarum, nec ipſius Mundi totius, ſed Auimarum, quarum ſin-
gulæ his omnibus pretioſiores ſunt: quàm ergo ſtrictiſſimæ
rationis, graviſſimique piaculi ſit, habere humeris ſuis im-
poſitam, in animam ſuam, iſtam Curam ſine Curd nihilꝗ; minàùs
Curare, quàm animas concreditas. Vide, quantum ſit onus
Paſtorum & Rectorum, ut non ſine causâ dixerit Chry ſoſt.
Hom. 14. in Hebr. /2. I7. Müiror, ſi poteſt aliquis Kettorum ſalvari. Cor-
nel. hic. Hæc vel maxime ſeria ſunt, neque ad plauſum dicta.
Perpendamus, quanti ſit animas Deo lucrari, vel orco per-
Quanti ſit, dere. Duod majus lucrum poteſt eſſe, aĩt S. Hieron. aut quid pretioſins,
unam ani- quàm ſihumanam animam quis lucretur. Ap. Engelgr. Cæl. F. N. Aaver.
mam ſalvare, g. 1. f. v6&r. abi plura. Obſervat Petrus Pennequin S. J. de Amore
vel perdere. Divino P. z. C. 27. f. 396. Item Engelgr. Pauth. F. S Sreph. J. . f. 214.
V. S. Enatins unam animam ſervaſſe, plus conferre ad Dei gloriam & lau-
dem, quàm hominum univerſitas, ab initio mundi ad ejus
usque occaſum, deferre poſſit: item plura peccata blasphe-
miasque prohiberi, quàm ab orbis incunabulis ad ejus usque
interitum à ſceleratis hominibus in Deum congeſta fuerint;
quia, quidquid inter mundi ortum & occaſum boni malive
geſtum eſt, certo numero comprehendi poteſt: quæ verò
ab animâ immortali vel in cœlo laudes, vel apud inferos
blasphemiæ, totâ æternitate coacervabantur nec ullis Ii m⸗
tiibus

Aoauu De bhujſus gravi munere & obligatione. 23
m tibus terminisque concludi, nec numerari poſſunt. Ergo
„n à contrario facilè inferemus, quàm impium, quam Deo in-
ſbie⸗ jurium, & adeo graviſſimæ Rationis reddendæ, ſit, vel unam
Dar animam in damnationem æternam perdere malitiâ, negli-
Plis gentia, pravâà doctrinâ, malo exemplo, vel quavis culpâ; un-
os dein omnem æternitatem infinitæ, ſeu finitæ in infinitum,
n Deo laudes decedant, & graves injuriæ flant, peccatâque
feur committantur; eſto ſine novo, extra ſtatum viæ; pœnæ me-
lim rito. Quid ergo erit perdere animas plures, innumeras?
ntan. Certeéè ſicut ſanctiſſimo zelo complures, ut vel unam vel plu-
non res animas Deo lucrarentur, ſic inflammati ſunt, ut animam
ii. ſuam, quàâ majorem charitatem nemo habet, pro ejus vel earum
ſn. ſalute ponere non dubitaârint: ita econtra plures territi, tan-
ſinæ to oneri, tali Caræ ſeſe ſubtraxerunt; cùm mallent ſibi ſecu-
sim. rius vivere, quàm aliis, cum ſuo periculo, in tam gravi pro-
nings priæ ſalutis æternæ negotio. Hiſtoriam habet Marchantius
onus Horto Paſtor. f. 27p. & à fol. o32. Virga Aar. tr. 3. L. 3. ex Thomâ
. Cantipratano L. Apum, in hanc rem, præclaram. Quidam Curatus de
(v. erat per multos annos malè regens ſibi ſubditos, nec reſpon- ſuâ negligen-
lii. dens vocationi ſuæ. Tandem morbo correptus decubuit, tia monitus,
dper. & apparuit ei D. Petrus, qui Paſtorum curam agit, Paſtorum Curæ valedi-
primus, cum gravi ægritudine conflictanti, ſevero & minaci“t⸗
r,. vultu, exhibens libellum, in quô cogebat eum legere. Scriptu-
e ra autem, quæ libro continebatur, hæc erat ex Ezech. 13. 19.
ſ.214. deprompta: Mortificas animas, quaæ non moriuntur, O- viviſicas,
u. quæ non vivunt. Hæret ipſe, & horret, contra ſe velut decre-
deis tam pronuntians; averſatur conſpeétum, ut ulteriùs non
Ne. legat: ſed urgetur, & cogitur ab Apoſtolo Gloſſam legere,
ge quæ in margine erat talis: Quando reduces animas de inferno,
ui quas tuo deſtitutas exemplo, æterno ſupplicio demerſiſte?“s Cùm verò
lire is præ horrore & confuſione reſpondere non poſſet, disparet
ed viſio: ad ſe rediens, anxium ſe, & ſudore perfuſum reperit.
Nec mora, conſilio cujusdam viri ſanéti, disrumpit omnes
mi. compedes, ſolvit omnia vincula, ſeculo valedicit, & Chrici
doos M H

24 CoNcOο L. PROOE M. Ingreſus Concionat. &'Paſtoris Anim.

ſe vovens ſervituti, in Monaſterio Camberonenſi, Ordinis
D. Bernardi, beatiſſimo fine quievit. Plura ibi Marchant.

Meritò hic anxius fuit, ac, ſingulari Dei beneficio, errorem

. Cone. g34, graviſſimum deprehendit, correxitꝗque pœnitens. At ſunt,

. 2. qui, manu nondum appoſità ad hoc aratrum ſacrum, ſibi
diffidentes (ne vel morbum corpori ab ægrorum Curà, vel
animæ periculum ob Curam animarum neglectam, ſibi ad-
ſciſcant) refugiunt penitùs: an ſemper bene, & quê ſpiritu,
viderint ipſi, ſi donis à Deo conceſſis non reſponderint, Ta-
lentumque conceſſum in terram foderint. Mat. sy. 26. quos

meminiſſe oportet, Deum ſuis operariis ſpeciali ſu4 „ qiI4

egent, gratiâ, nunquam deeſſe, ſi ſincerè Dei cauſa agatur:
8 I 8 .

(dui fideliter agunt, placent ein Proverb.12. 22.) majoribus labo.

ribus, gravioribüsque periculis ampliora tribuere ſubſidia,

eò usque, ut & , ſi mortiferum quid biberint, non ei nocebit- Marcei
156.158. quod de Confeffariis, ſimilibusque Aimarum Curam pro

Deo fideliter agentibus, comprobatur, veriſſimum eſſe, ex
Chriſti promiſſione. V. B:rev. Sabb. infr. Aſcenſ- D. Ledt. 3. Noct.
Mi Neo-Paroche, mortem timer! ergo depone offcium: Nolo, inquis;

ergo perge animosèr S vel ſic moribre, memineris, in Romano Martyro-

logio danbdtorum Martyrum numero accenſerè eor, qui pro jnvandis pe-

Naferiz Vitam ſuam expoſuerunt: ait P. Carolus Muſart S.J. in lau-

datiſſimo ſuo Manuali Parochorum, PE. 2. C. 3. n. 22. 2 F- 136, cum agit

V. Luce g. de Offcio Parochi, circa beſte aliove morbo contagioſè infeltos. lta
juſtè quidem verear, præ omni contagione morteque cor-
Porali, Judicium Dei decretum eſſe Paſtoribus negligenti-

Rer. V. Paro-
chus. Sacerdos.

5
4

Ovibus, e grege Dei, & Chriſti Sanguine redemptis: aderit-
V. C. 74. n. 3. que Deus facienti, quod in ſe eſte ex certo Theologorum axio-
mmDaeate: Et hoc mihi animos addere debet, ut zelosè agam &
Ad Audito- fortiter in curà animarum. Proinde, Auditores Optimi,

res brevis pro Dei gloria, in veſtram ſalutem, ad meum Ingreſſum,

7

bus: attamen ſanctà intentione amimose pergendum, ſine
graviſſimis cauſis non excutiendum Jugum tam ſanéctum,
etſi grave, in Anzmarum Curde non recuſandus labor ſacer pro

i.
liis me totum quantum, omnes potentias ac vires animæ &
nt. corporis, ipſum denique, ſi opus fuerit, ſanguinem, vitam,
en & animam offero. Veſter autem præſentis Concionis fru-
, Ktus hic erit, ut juſtè ponderetis tam grande graveꝗque Onus
„(bi Paſtoris Animarum veſtrarum, tantam de vobis Rationem
l Deo reddituri, in eum finem, ut & vos (Curæ ac laboribus
bif. ejusdem, ne ii inutiles infructuoſique ſint, impigre reſpon-
iii, deatis, zelosè cooperemini; ceu quos & anima veſtra, & hu-
t, I. jus ſalus quàm proximè tangit, univerſo mundo potior &
qu pretioſior; &, quod valde notandum, in eum recidit & cul-
au pa, & pœna, qui ſui ſuorumque negligens fuerit in iis omni-.
rr: bus, in quibus tam graviter obligatur Parochus. Ipſimet*
bo. itaque unà ſeriam ſinceramque animæ veſtræ curam habe-
ſca, tote. Sequenti Concione veſtrum viciſſim, ceu Parochiano-
rum, Offcium declarabitur. Mihi & vobis mecum precemini
ro Spiritùs Sancti aſſiſtentiam per omnia neceſſariam, (ſine quâ
‚er· ſucienter non ſumus vel cogitare aliquid ad ſalutem proficuum,
ſie à nobi, quaſi ex nobis. 2. Cor. 3. 7.) ſuique amoris ignem; vobis
mi; Cor docile, ſuaviten ad Divina promptum: mihi zelum ſan-
. Rtum. Animarum ſalutis & Gloriæ ejusdem propagandæ;
v. utrisque den'que, ut ſalus æterna, ex hoc ſalutis inexhauſto
Hu. fonte, obveniat: Amen.
e Vid. Concilium Trident. Sſ. 6 tot. Decret. Ae Reformat. S. Franc. Authores in
n Saleſ. Regul. PF. I. c. 2. à f. o. Breviar. R. 29. Decemb. Lect. III. hanc mate-
oA. Wost. Franc. Mendoza S.J. in 1. Keg. 2. 36. Annot. 23. à f. p15. lam.
ge. Cornel. à Lapide, Loci ſuprà citt. Bellarminus, Operum To. 6.
ſne unnn Conc. Ldice, V. Concionator, varii locis & citatus inter AA.
tkun, Conci. ſequ. Alex. Calamat. in Glvaâ, Diſc. 6. V. Saperior. Jo-
ro ann. Oſorius S. J. Concionum Tomo a. à f. 390. Henr. Engel-
ben⸗ grave, Panth. Comman. Doctorum; & Parte 1. Domin. 15. ſine,
h⸗ de Origene & FPanth. F. &. Seph. J. I. Paulus Segneris. J. in
na Hom. Chriſtiano, in fine Operu. Alph. Roderic. Exerc. Perfoclt.
wi, P. 3.Tr.I. à Cap. 5. & ſéquib. Jacobus Marchantius, Horto taſt.
im, Mechtl Conc. Proæm. J. [d] 4 ſol.

me

De hujus gravi munere & obligatione. 25

Curato quo-
rum Cura ſit?
II ciorum, Sacramentorum, Euchariſteæ præſertim, Templorum, Sacro-
suipſius. zum, 2. Sit Cura Salutu propriæ: Quid prodeſt homini: &.

26 C 0N C10 I. PROOFM. Ingreſſus Concionat. & Paſtori Anim.
4à fol. 2r. de Oſſicio Paſtor. & Ind. Rer. V. Sacerdos. Angeſus Pa-

ciuchelli, in ſonam to. 2. Lect. 49. per 16. OG. Lect. a1. Lect. vo.

G& fI. item de Patient. Lib. I. cap. Iz. Franc. Labata S. J. The-
ſauro Morals, Tomo 1. V. Concionator. Hierem. Drexelius S. J.
Ope rlam o. 2. in Yoſeph, cap. 77. 6. 2. mihi fol. 39. Ant. Sucquet,

Via vitæ æternæ L. 2. C. 32. à f. a267.. Tobias Lohner S. J. In-

ſtrudt. Prabt. . à f. 207. p. 2. cap. 5. Caſpar Knittel, S. J. Con-

cione Præliminari 3. tota, & a. initio. Matthi. Faber, Trip. Do-

Chriſt. hinc inde. Petr. Pennequin, S. J. Hag. ad Amor. Div.

p. 3. C. 27. F. 279. Procopius Capuc. Delic. Eybern. Ducurſa I.
Georg. Piſtorius, Decan. Lauing. Conc. 4o. in Funere Parochi.
Carol. Muſart, S. J. Manuali Parochorum toto. Joannes Biſſe-
lius, S. J. in Exemplis Quadrageſ. Incolarum alterius Mundi, Ex-

emplo 4. Anton. Dauroult. S. J. Catechumo Hiſtor. Cap. 3. Tit.

7o. Leopold. Mancinus, de Paſ. D. Lib. 2. Dijſert. 6. Punbto 3.

2 f. 1so. ad 1,9. & Lib. 9. Diſſert. a. puncl. I. à f. 225. Thom. Le
Blanc, in Pfſalm. aS5. a & in Vſal. gg9. I6. art. I. à fol. Iogg. Matth.
Tympius Theatro Hiſtor. P. 2. 4 fol. 36. Præmia bonorum
Concionatorum. Mich. Pexenfelder S.J. Concionat. Hiſto-
rico, Hiſt. 61. & 122. ac a9. Philip. Harttung, S. J. it. Phi-
lippicarum, ad Lecdtorem benevolum. Anton. de Molina Car-

thuſ. Inſtrudt. Sacerdot. toto L'ibro. & Ind. Rer. E. Sacerdos. Pec-

catum. Zelus Judicium. Tr. I. C. 16. & Iz. & Tr. 2. Vid. Conc. 15.
M2. 3. hiſt. Terrib. Conc. 29. n. 5. Conc. 63. 64. n. y. & tota. C. 66.
og. & 72. ubi fine hiſtor. terrib. em ad Proæm. Monita Con-

cionat. Iem Ind Ker. V. Paroch. Concionat. Confeſſar. Doctor. Ver-

bum Dei Anima! LZelus. Sacerdos.
Addit. J
Emoriale perenne Curatis nobis ſit“ I. Cura Gloriæ Dei: Ho-
noru, amoris, ac cultür erga Deiparam Cura Divinorum Off-

Mat. 16.

3

a
. ert
on

—

lt.
cncr

Egr

m

lula
in

in
(4

̃

Ge

gii

lytn

—

Gin. De bujus gra vi munere & obligatione. 27
a. Mat. 16. 28. 3. Jer Cura Proximi; Salutis Animartm, pPraſertzem Proximi.
. concreditarum ex hi, Zaventuti; unde pendet tota deinceßs Vita:
ele. KTPgrorum ad mortem; unde pendet æternitas“ Hanubßernin, AWieoto-

d . rum: SGc. 4. Lt Cura &α ſtudium Temperantiæ, Caſtitatis cum ſe-
e, ula fuga Otii; ſine quibus totus languet Sacerdos. z5. t Cura &
k. ſtudium quotidianæ Weditationi, aut Kecollectionts, vel ſacræ Leclzonts,
inn ſuamet animæ profeltum & ſtimulum. Item LRedktionis aut Studiès
4 N. Caſiſtici, planè & utilis valde, & pro Curã neceſſarii. 6. Sit Cura
ed aimaram Purgantium, in harum ſubſidium; quod vel maximè Sdacer-
„Dn. dAoxs impendere poteſt. 7. Cura nulla Reſpect us Humani, ſed ſolius Dei,
Mh ac hujus Gloriæ, & Con gientiæ: Vivit ſecurè, cui non eſt Curia
lei curæ. 8. Nulla ſecularium negotiorum impertinentium. Kerum
de. Cyeatarum & Temporalium alia Cura non ſit, udm eä ratione, qud
56. Vocationi noſtræ deſerviunt. S. Ignat. Exercit. undam. Deſuper
Conſideratio, Reflexio, Studiam, & Praxis. Omnia in charitate hant, —
5, & cum diſeretione „de qud §J. Iſidorus infra C. 64. n. 7. f. 1214. Et
nlle quidem haæc mihi ſeribo & inculco. Deniq; ſi omnia fecero, quàm hu-
cß mijiliter de me, quàm nihil me eſſe, ſentiendum, Deo attribuendo omnia .
un cujus gratid fiunt, dicam verè- ſervus inutilis ſum: Lucæ 17. 10.
ͤ. En humilitatem S. Philippi Neriè, pro Deo & ſalute animarum laborio- Humilitas
Ml. ſiſſimi & Concionatoris & Confeſſarii munere perfunéti. Hic, cuùm S. Philippi
(k. jam extremum ſpiritum ageret rogatus, an cum D. WMartino diutius Nerii.
ler. vivere non optaret, qui ſuis & popielo neceſſarius? reſpondit Cavete;
„ non ſum ego S. Martinus; ſi talem præſumptionem habe-
66. rem, me hominibus neceſſarium eſſe, putarem de ſalute
(n. meé conclamatum: nunquam enim putavi, me ulli homini
. utilem eſſe. In vitâ Lancicius Opuſc. ſpirit. 8. C. 3. Engelgr.
“ Gl S. Franc. F. 2. m. f. 341. Vid. Brev. Rom. 26. Maji Leét 4.
ante un.

.
f.
jo⸗

„ Idl 2 Cox-

6.

238 Co N C10 II. PRO OEM. Oßfeiun Curæ ſpirituali comm ſorun.

—

AJ3563. 3 3. „8383 -K 3 8 F -K 383** 3 83- 6383. g38: „3 *²: §3832. 3 . 365*-
CoxNclo PROOE MIALIS II.

DO ii citate. rituali commitlorum; in ſuammet ſalutem.

Ferii 3-Pen- Qui intrat ber oſtium . paſtor ſt ovium. Et owes
tecoſt.

Joann. 10. à v. 2.

Servit partim C Oletue Prapoſitis veſtprir, ES ſuljacete eis; ipſi enim

proConcione
In Funcre ba- pervigilant, quaſi rattonem pro animabus veſtris
rochi. reddituri; ut cum gaudio hoc faciant, 6 non ge-

mentes: hoc enim non expedit vobis. Ad Hebræos

c. 13. V. 17.
I.

7Nund prægrande, Vel graviſſi mum Munus, & onus
eobrum, quibus Dominici Gregis Cara commiſſa. Sed
*non ſatis eſt, hæc néſſe, non ſufficit, docere, & doce-
ri; oportet & facere, ac utrinque omnem implere juſtitiam.

Non ſatis eſt, Sacerdotem (juxta ſerium mandatum S. Pauli,

2. ad Tem. g. à V. I. teſtificantis coram Deo, & Jeſu Chriſto, qui judica-

eſt, ex Græco: Obteſtanta &, ut Theophylactus, & Anſelmus

interpretantur: Adjiuranti coram Deo & per Deum, péerque

””M Jeſum Chriſtum, quaſi teſtes, & vindices hujus obteſtatio-
nis; unde terreantur Paſtores, qui non prædicant, inquit,
Theophylactus. Cornel. in cit. L.) predicare verbum, inſtare por-
tund, importund, arguere, olſecrare increpare, in omni patientid, &
Auditoribus doctrind: vigilare, in omnibus laborare, miniſterium ſuum implerer
& Parochia- niſi & illi, qui curæ ſpiritnali, in ſalutem propriam, commiſſi
= ſunt,

nis cognitum

vocem ejus audiunt. Et oves Sum ſequuntur.

Udiſtis, AA. lectiſi mi, præc. Cenc. ſubli lime, attamen

tiurus eſt vivos & mortuos, per adventum ipſius, & regnum ejus; id

(on
ſunt

ort

et
mnteret, Oflicium Auditorum, Parochianorum, & Curæ ſpi.

405

den
s

ecd

e-
.

.
.

us
ve

it,

CONCIO II. PROO EM. ORicium Curæ ſpirituali commiſſorum. 29

èG 4

„

——

ſunt, ſuis non deſint partibus. Quid enim bonus auriga eſſe debet
hortetur, impellatque equos, ſi hi contumaces, & obſequen etiam ſuum

tes non ſint:? Proin aptiſſimè, hac ſecundaâ exhortatione, AA. officium.

veſtri commonendi eſtis officii, ne labor, conatusque omnis

veſtri Paſtoris, Concionatoris, Confeſſarii, pro Deo & veſtr4
ſalute ſuſceptus, ac fuſcipiendus, minùs efficax ac inanis, aut
nullus ſit: cujus tractandæ in hanc diem materiæ apertum Er bodierne
eſt oſtium, quò agitur de Paſtore & ovibus, quæ vocem ejus au- FPerig 3. Pen-
diunt, & illum ſequuntir. Hic Paſtor, ſeu Paſtorum Princeps, Chri- , Mes Evan-
ſtus, 1. Petri y. 2. cujus vocem audiant oves, per quas nos o-*.

mnes ſignamur, ut vitam habeant, & abundantius habeant, vitam
animæ per gratiam in terris, per gloriam æternam in cœlis.
Hic Paſtor Divinus, ipſe Deus, ſuam olim emiſit vocem, lo-

quens Patribus in Propheti, noviſſimè diebus iſtis locutus nobis in filio 5

ut de Patre æterno loquitur Paulus ad Hebr. 1. 1. &z. & hic
Dei filius per ſemetipſum; ex tunc verò, & jam nunc loqui-

tur per ſui Vicarios. Grex, Populus; Paſtore, ſunt Sacerdotes, ait

8. Am broſ. L.. 2. in Cap. 2. Lucæ. Dei ergo voluntate Paſtor cùm
ſim, võsque oves ad audiendum congregatæ, patienter ac

benevolè audite, & intelligite, vobis, erga Paſtorem veſtrum

incumbens officium, ut inde, utrosque inter, fortiſſimus
fiat nexus charitati, quod eſt vinculum perfebtionn. Coloſſ. 3. 12. Pla-
nè neceſſarius ad promovendam Dei gloriam, & animarum
ſalutem, idque per Dei gratim.
II. Pro fundamento veritatis, de veſtro erga Paſtorem

officio, tractandæ, & divinis literis, in declarationem, nòôſſe
& obſervare oportet, illum eſſe curæ ſuæ ſpirituali commis-

ſis præpoſitum, Patrem, Parochiæ, ſibi ritè collatæ, Matri- Conr.7z. n. 4.

monio Spirituali ſponſum, & illius hanc eſſe ſponſam; illos
verò in Chriſto filios: adeo intima inter hosce conjunctio

amoris eſt, & eſſe debet. Expendamus ſingula. Animarum Animarum
Paſtor Præpoſitus eſt: Parochus enim, vel Paræcus, juxta Paſtor Præ-

nominis ætymon & originem, eſt viciniæ ſacræ, quæ Paro- Poitus eſt:

chia dicitur, ſeu hujus incolarum & habitatorum, in Spiri

ex Hebr. 13.17.
[d] 3 tuali-

tualibus Præpoſitus. Andreas Vallenſ. In Paratit Juris Canon. E. 3.

Obedientia tit. 2g. G. 1. n. 4. Efficaciſſimèe Paulus ad Hebr. 73. 17. Obedite præ-

debita Supe-
rrioribus Ec-
Aleſiaſticis.

poſiti veſtri, & ſubiacete eis Tpſi enim pervigslant, quaſi rationem pro
Amnmah, veſtris reddituri; ut cum gaudio hoc facsiant, & non gemen-
tes;s hoc enim non expedit vobi. Verbis iſtis cum verè magnum
prondus inſit, enucleatiùs ea conſideranda ſunt. Obedite Præ-
Qaualis? poſiti veſtris, & ſubjacete
pos, & Superiores Eccleſiaſticos, etiamſi LDyſeoli, difficiles,
moroſi ſint, & ſcelerati, inquit, Theophyl. obedientiam humi-

=S lem, ſubmiſſam, & ſupplicem (hanc enim ſignificat: ſubjacete)
exhiberi jubet, q. d. quidquid vobis Paſtores præcipiunt,

quod ſanétum & ſanum eſt, ubi nullum fuerit peccatum
(quod fundamentum in omnibus ſemper præſupponen-
dum, & ſpeétandum eſt) facite: Cornel. Alph. Rodrig. p. 3. tr. y.
c. Io0. n. I. Exerc. Perfect. quod, ut à Spiritu ſancto profectum,

perſuadeat Apoſtolus, eodem dictante, tres aſſignat ratioo

Onus & cura nes; quarum prima: lpſi enim pervigilant, quaſi rationem pro ani-
Paſtorum. z‚abhus veſtris reddituri“ pervigilant, id eſt, pervigilare debent,
q. d. quantumvis Honoris, Reverentiæ, & Obedientiæ defe-
ras Præpoſito, nunquam onus & periculum, quod ipſe pro
tttee ſuſcepit, adæquabis; ipſe enim onus & curam animæ tuæ,
omniumque, & ſingulorum ſubditorum ſuorum gerere de-
bet, pro eisque æternæ mortis periculo ſe exponit, ſingulo-
rum enim probitas, & ſalus ab eo exigetur in die Judicii.
Subditi ſuà Altera Ratio: Vt cum gaudio hoc faciant, & non gemente. Sicut
inobedientia obediens leve onus facit Præpoſito, ut ſc. gaudeat in ejus
Sent onus obedientiâ & profectu, inquit Theophil. ita inobediens onus

Era poſito Præpoſito aggravat, facitque, eum gemere, dum ſuos labo⸗
ð res irritos & fruſtraneos eſſe, videt; dum ſatagit, ſubditos

promovere in virtute & diſciplinâ, hi autem reluctantur;
dum ille rationes & modos omnes excogitat, ut hos ad ſa-

. C. 22. n. 4.

ſ. yog. & Cor fieri ſubditos, videt: quâ certè ratione gravem ſibi redden-
mel, in . Reg. dam imponunt rationem ſubditi, ſed & periculo æternæ
1,7. 4 ſ. 700.

30 CONCIOII. PROOEM. Ofi-ium Curæ ſpirituali commiſſorum.

ei- Præpoſitos vocat Paſtores, Epiſco-

nam mentem reducat, nihil verò, ſe proficere, imò duriores

dam-

———

n, CoNcIO II. PROOEM. Offeium Curæ ſpirituali commiſſorum. 31

—,— — —,

„damnationis ſeſe exponunt: unde ſequitur: Hoc enim non ex-
e. pedit vobi; quæ tertia Apoſtoli ratio eſt. M
en N III. Animarum Paſtor verèe ſuorum Pater eſt ſpiritualis; , Animarum
. ex qué ipſo evincitur & remonſtratur obligatio amoris, ho-! aner ne
num noris, reverentiæ, confidentiæ ſubditorum erga eundem, Meins ſilti
ehe. ceu filiorum ſpiritualium erga Patrem. Ita jam olim S. Eli ſpirirnales
m. ſeus, Diſcipulus & filius ſpiritualis Magiſtrum ſuum, curru ſunt.
ls, igneo in Cœlum raptum, S. Eliam, inclamabat : Pater mi, Pa-
bum. ter mi! z. Reg. 2.12. Ita Rex Ioas hunc ipſum Eliſæum venera-
ri non erubuit, cùm ad eum ægrotantem infirmitate, quâ &
iunt, mortuus eſt, deſcendit Zoas, Kex Iſzasl, & ſtebat coram eo, dicebätq;, Pa-
tum tker mi, Pater mi! 4. Keg. I3. I4. Tu, 6 Eliſæe, meus & Iſraëlis es
an. Pater. Ita Heli ſacerdos vocabat Samuelem, fidei ac curæ
„ ſuæ commiſſum: Samuel, ſili mi! I. Keg. 3. 16. Ergo, AA. filii
nn, eſtis ſpirituales illius, cujus fidei curæque ſpirituali commiſſi
ni. eſtis, quique vobis verè ſit in Patrem, vôsque ſitis illi in ſilioxs.
„„ , verbum, & nomen dulce Pater, Filin, omni pleniſſimum Dulce & eſſi⸗
det, affectu, quéò paterno Paſtor animarum proſequatur, ſine per- cax verbum:
e. ſonarum acceptione; etiam infimum quemque ſuorum; quòô Pater: Eilius.
N filiali erga ſuum Paſtorem ſincerè afficiatur quisque, cujus-
n, cunque dignitatis, ſtatus ac conditionis ſit. Hoc verbo:
e. Pater uſus eſt Dei filius ad reconciliandum peccatoribus ira-
Go. tum Patrem, Pater, dimitte ilius. Lucæ 23. 34. Eodem cor patris

1

M offenſi placavit filius prodigus; Pater, peccavi. Lucaæ 15. 21.
Feur ita ut non tantum in mercenarium, ſed & in filium reci-
S pi mereretur: magnique amoris indicium eſt FPatrem
nus cCompellare: uti à ſuis vocabatur famulis Naaman Syrus:
boꝛ 2. Reg. J. 13. Et verò abſolutiſſima Summa ſanctæ felici-

Litos tatis, Iloco & communitati alicui erit, ſi Parochus, vel Ani-

tun; marum Paſtor, verè ſeſe ſuæ Curæ commiſſorum Fatrem, hi

“ verò ſeſe filios ſpirituales remonſtrent: idque qua ratione,
nres audiamus. Prius tamen unum interſero, quod des. F ul-
ſer. Schtio, in ujus vitd per Ferrandum Diaconum ejusdem dis-
na cipulum ſeripta, Epiſcopo Feliciano, qui Fulgentio in Epiſco-

lam⸗

32 COoNCIO II. PROOEM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum.
S. Fulgentius patu Ruspenſi ſucceſſit, dicatäa. Teſtatur Ferrandus, S. Ful-
habet pro Pa- gentium adhuc Monachum, cùm in Afric4 Catholicum No-

rentibus ſuos men dirè vexatum cerneret, id conſilii cœpiſſe, ut adiret E-
gypti ſolitarios, de quibus mira quædam audierat. Iter ha-
buit per Siciliam, & yracuſas appulit; quàâ in Vrbe Chriſtia

in ſalute in-
ſtructores.

nam Rem Eulalius Epiſcopus, Monaſticum Inſtitutum ad-

huc aliquo pacto retinens, adminiſtrabat. Ille Fulgentium

in Monaſterio, ſicut cœteros ſolebat advenas, hoſpitio exce-

pit. Vno & altero congreſſu raram hoſpitis ſui virtutem
facilè deprehendit, cauſas; ne celaret, propter quas dece-

deret ex Africâ, etiam atꝗ; etiam rogavit. Fulgentius, ut
ait Vitæ ejus ſcriptor, inanem gloriam veritus, ſi itineris fui
in £gyptum veram & germanam cauſam proderet, his ita
verbis reſpondit: Parenter meor requiro, quor illii in ori vivere
Veregrinos avudivi. Cuùm ſuboluiſſet Epiſcopo latere obſcuri

vox ambigua vellet, reſcivit ab altero Monacho, qui forent

illi, quos Fulgentius Parentes ſuos vocaret. Vnde cum ſe de-

prehenſum comperiſſet Fulgentius, fateri, quod res erat,

coactus eſt. At, inquit Hiſtoricus: Parentum nomine donare
„ 3 . A . .*
eο poterat, quorum veollet exempla Imetart. Verè Parentes illi,
& nobis ſint, ac ſunt, qui nobis vitam, & quidem animæ,

dant, dum ſacro Fonte tingunt, dum in Fide & ad ſalutem
pertinentibus imbuunt; iſsque curz nos ſervant in vitam
Eternam: Vnde . Chriſto Jeſer per Evangelium ego vos genui.
1. Cor. g. Ir. Pergamus jam.
Paſtori cu IV. Scimus quartum Decalogi præceptum: Honora pa-

Patri debetur trem tulam! Exwodi 20.12. Deut. j. 16. Ecclé 3. 9. Matth. Iy. 3. Circa
dmor, reve-

rentia, obe. quod certum eſt, Patri (de hoc nunc agimus, ad noſtrum pro

dientia. poſitum, ſine excluſione matris) vi hujus præcepti exhiberi

debere amorem, reverentiam, obedientiam, ſuſtentatio-

nem: nec mirum, cum, juxta Philoſophum, Magiſtris, Diis,
& Parentibus, non poſſit reddi æquivalens: lb. 9 Ethic. Dein
*ε que certum, hoc pracepto non ſolum intelligi Patrem cor-
pora-

aliquid in tali reſponſo, quin etiam perſentiſcens, quid ſibi

Um
d
ſe

Drn.

ul.
N

N.
lter.

Miiſtin.
mn ad.
entium

QNe.
IIte

§ bece.
Us, Ult
tis fini
bis n

V.

bſcuſi

iaſhi

ſoret
ſece.

ettt,
rare

S,

ime,
utem
itam
getui.

MN p.
Circa

npro.

Hibeni
mo⸗
Hiss,
hein
(ol-

Na-

4 ,e⁵⅜ 5

Sacramentalem. Ergo, AA. vi præcepti Divini, debetis Pa-

CoNcIO II. Pa oOEM. Ofſieium Curæ Spirituali commiſſorum. 33

poralem, ſed etiam ſpiritualem, & adeo comprehendi Paſto-
res, Sacerdotes, & Eccleſiaſticas perſonas, quin & quemvis

Magiſtratum, atque Superiorem. Itaque vi hujus præ-

cepti Paſtoribus Animarum, Magiſtris ſpiritualibus, & à qui-

bus habemus vitam & alimentum ſpirituale, omni corporali

preæſtantius, debetur obedientia, de quâ iatis dictum: debe-
tur honor, propter eum præſertim, cujus officium gerunt,

qui equidem ab his ambitiosè non appetatur, aut quæratur;
attamen cui honorem, honorem: ad Kom. 13. 7. Et I. Tzmoth. y. 17. Pehetur du-
Qui bene præſant Preibyteri (intelligit tam Parochos, quàm Epi- bues honor;
ſcopos, ait Cornel. ibid.) duplici honore, id eſt, multiplici, juxta V. de S. El-

Chryſoſt. Theophil. & Theodoretum, ſeu multo, liberali & zeario, bic in-

abundanti, digni habeantur, maximè qui laborant in verbo & do-frà fne Conc.
Srind. V. Cornel. in Matth. Ig. a. fF. 302. Honor tria continet. Debe-Debetur con-
tur amor, qui aliàs generatim totius conſortii humani fun- fidentia.

damentum eſt: & ex hoc amore ſingularis filialisque confi-

dentia, omnium maximè in negotio & rebus ſalutis ac con- .
ſcientiæ, in quibus verè unicè res agitur in bonum filii ſpi-
ritualis & Parochiani ipſiusmet: Sicut legimus, Hebræos

dicere ſolitos occurrente caſu difficili & implexo: Eamus ad

videntem: I. Reg. 9 9. eum ut conſulamus. Prophetam cert=
videntem vocant, quòd is Dei Voluntatem & videret, & intel-

ligeret, populéôque declaret, ait Rodriquez cit. lo. n. I. idque

vel maximè notandum & obſervandum circa Confeſſionem
Conc. 69.
tri veſtro Spirituali, Animarum veſtrarum Paſtori, Præpoſi-
to, pro vobis vigilanti, obedientiam, amorem, honorem,
reverentiam, denique & ſuſtentationem.

V. Circa quam à me adducenda non in eum finem erunt, Debetur ſu-

quòd quidquam petam aut cupiam præter, vel contra debi- ſtentatio ex
tum de jure aut conſuetudine, ſed ut ſaltem hæc ipſa veri-I
tas & æquitas, pro bono veſtræ conſcientiæ, nota perſpectaà-
ue ſit, non ex me, ſed ex ipſismet S. Scripturà & Doctoribus:
Omnis lex & ratio dictat, eſſe æquiſſimum, ut qui pro alio
Mechtl Conc. Proæm. II. „e] labo-

ſtitià.

—

=

34 CONCIO II. PROOEFM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum.
laborat, & vel maximè in ſummam vel magnam illius utili-
uaaaatem, imò neceſſitatem; uti eſt cauſa ſalutis æternæ, ab eo
PEx n. Limoth. alatur. Et ita intelligitur locus S. Pauli cit. 1. Tim. v. 12. Du-

I. . . plici honore digni ſunt, Per duplicem honorem S. Ambroſius, &
Haymo Epiſc. Halberſtat. Sanctitate & eruditione inſignis, in-
telligunt reverentiam & alimoniam. Vult enim Apoſto-
Ius, ait Cornel. ibid. Prælatos, Doctores, & Prædicatores li-
beraliter haberi, bene & copiosè ali, & tractari; hi enim mul-
tuùm laborant; & ſi bene habeantur, magis ac meliuùs labo-

rare, plusque fructus facere poſſunt. Addit S. Paulus v. 75.

Diegnus eſt enim operarius mercede ſud „mercedis nomine, ſuſten-

tationem intelligendo, ex juſtitiã Sacerdoti propter opus
ſpirituale debitam: nam concionari, Sacramenta, aliaque
ſpiritualia adminiſtrare pro mercede, id eſt, pretio tempo-
rali, non licet; eſſet enim ſimonia, V. §. Tho. 2. 2. q. oo. art. 2.
Accipiant Paſtorer, ait S. Auguſt. Serm. de Paſtoribus c. 2. ſaſtentatio-

nem neceſſitati ſuæ a popilo, mercedem verd diſpenſations à Domino-

non enim eſt idoneus populls reddere mercedem illus, qui ſibi in chari-
tate Evangelii ſerviunt. Idem (quéô Spiritus Sanéctus Interpre-
Ex I. Cor. 9. te uſus eſt, & Gentium Doctore) latiſſimeèe, 1. aà Corinth. 9. pro-

.

n

tut, 4

im

et,

Uit in

inac
c. 14
un
1

iet

EFlte

Argumenta bat, qui hominibus ſpiritualiter paſcendis incumbunt, di-

„. Pauli. anos eſſe, qui ab hominibus corporaliter ſuſtententur: im-
primis à ſimilitudine, & conſuetudine rerum temporalium,
Ex Jure Gen-Mmilitum, paſtorum, agricolarum, & ſtatim hanc legem na-

1

tium. V. 7. turalem, quam dictat ratio, poſitivæ legis præſidio confir-

Ex Lege Mo-mat: An & lex hoc non dicit: Non alligabis os bovi trituranti? Con-
ſaicâ. V. 9. e gruentiam addit: Quoniam debet in ſpe, qui arat, arare, & qui tri-

Deut. 2 . 4. turat, in ſpe fruétus percipiendi. Scil. ſperantes mercedem, &

ſmilibus. quòd participes erunt meſſis & trituræ ſuæ. Subdit argu-
eſt, ſi nos carnalia veſtra metamus?“ q. d. minimè; nam qui im-
mmenſum fructum impertit, cur exiguum non reportet?
Ex Ordina-Provocat deinde ad Veteris legis exemplum: Neſetu, quo-
tione Divind, ziam qui in Sacrario, id eſt, in templo, operantur, ſacris fungun-
V. 13. e en tran err⸗ AE2 A u

„

mentum à majori. Si nos vobi ſpiritualia ſeminavimus, magnum

hi

erin
uet

19¹
C

ſyun.
ztili.
D 60
l. Du-

lins

nis, in.

Mlo.

l.

mml.
abo.

uſten.
opus
lae
enpo⸗

tatihe
NMino:
Nni.
Ipr.

..

fſal. 2. 19. Proverb. I7.

textu: vel quèd ſibi majores,

CoONCIO II. PROOFM. Offieium Curæ ſpirituali commiſſorum. 35
tur, aut ſubſerviunt, ut Sacerdotes & Levitæ, & de Sacrario

. — 2 , , 1 ſtam.
tari, de oblationibus altaris participant à% Ilta & Dominus ordina-

ſunt, id eſt, hoſtias aut templi Proventus, ſcil. Decimas &
Primitias, participant, & dant: & qui altari deſerviunt, cum al-

vit it, qui Evangelium annuntiant, de Evangelio vivere. In quæ
D J . . ℳ
ita commentatur S. Proſper Aquitanus, de Vita Contempl. B. 2.

₰

c. 14. Quideſt aliud de Eangelio vivere, niſt laborantem inde, ubi la-

H

borat, neceſſaria vitæ percipsre. Ita enim ſancit Chriſtus, Lucæ

Io. . Matth. o. Io. II. & 12. JNed cur Apoſtolus, ait Mendoza, tanta

ayoumentorum mole probavit rem, alioqui & creditu & probata non

Aiſzcilem!? Addo, inquit, oſtend iſſe Apoſtolam tantâ argumentorum

. „ . . 7 7. ,
vatietate, ſpirituales miniſtros corporaliter ſueſtentandos, ut, gquibus ea

plantant, qué paſcunt, qué tritarant, qui arant, què ſemènant (omnes

tribuenda eſſet ſuſtentatio, ſignificaret nempe ius, qui militant, què

. . . . . 1 3 60 .
enim has metaphoras conjunxit) ho eſt, qui, Evangelirandi causd, ſar-

dant & algent, & laborante non is, qui dormiant! Franc. Mendo-

Za, in I. Keg. 2. 36. Annot. 23. ſebt. 2. nlam. 5. & 9. f. y19. Cornel. in

1. Cor. g. 7. & in Numer. 15. 20. f. 8S44. & in Joſuæ 14. 3. Ias. 49. 23.

& Go. I6. D. Jo. Eerndle de qure Decimarum. german. f. II. & I7171

VI. Ex hisce, AA. Lectiſſimi, vobis abundè demonſtra-

4 - . „„
tas intelligitis, è Scripturâ, Patribus & Dodtoribus, Officii

veſtri partes erga ſuperiorem veſtrum ſpiritualem, quem

veſtrum præpoſitum & patrem, eumque Dei loco, habeatis,
qui vos ad beatam æternitatem filios paterné ducat; qui-
que illi gaudium & corona ſint, ſeu objectum gaudii & coronæ;

uti de ſuis Philippenſibus gloriatur S. Paulus c. 7. v. 1. 1. Ther-

oNαα Eccleſiæ Alumni, ait Author Catenæ Græc. V. huce loci

Cornelius. A contrario, obſervo breviter, quàm indignèé &

contra conſcientiam omnem, ii agant, qui (quocunque prœæ-

tiores, nobiliores, in officiis conſtituti, videantur, aut ima-
MW e] 2 — ginen-

doctiores, adultiores, pruden?

6. Corona ſenum filii eorum, id eſt, doctorum vi-
rorum corona & ornamentum ſunt Auditorer dicto obſequentes, ortho-

Violantes

hoc præce-

ptum.

–—

—

36 CoNCIO IIL. PROOEM. Offcium Curæ ſpirituali commiſſorum. (o
ginentur ſibi, indignum eſſe, cuipiam Epiritualiter ſub'ici: ii
Paſtori ſuo, ſibi præpoſito legitimè, negant obedientiam in woos
ſpiritualibus, amorem, reverentiam; & quæ alias de jure wo
vel conſuetudine debent; qui, oves, paſtoris ſui vocem, à vi- uid
tiis avocantem, ad virtutes hortantem, ex officio & gravi ne
obligatione, ægrè audiunt, quin imè illum negligunt, con. x

temnunt, convitiis & calumniis proſcindunt, injuriis affici- Odl
unt, inſuper habitã omni ratione & dignitate ſtatus, Gradůs, m
& immunitate Perſonæ, & huic appertinentium, Eccleſiaſti- n
c, qui, cum Magiſtrats officio fungantur, aſſiſtentiam Bra-
chii ſecularis negant in iis, quæ Dei & ſanctæ juſtitiæ ſunt,

ad injurias ejusdem impediendas vel tollendas, ut verè cum
dolore & gemitu queri poſſit ſuo modo, quod Deus quæri: m
tur Malach. I. 6. ſi pater ego ſum, ubi eſt honor meus? ubi amor? Sd
ubi confidentia? Certè noſſe oportet, & bene apprehendere u
verba Chriſti Luc. o. 16. qui vos audit, me audit; & qui vos ſpernit, uniiſn
me ſpernit! qui autem me ſpernit, ſpernit eum, gqui miſit me. Et u⸗
quod ad Samuelem ait Deus. 7. Neg. 5. 7. Non te abjecerunt, ſed Edd
me. Sacerdotibus honos tantus, ait S. Cyprian. Epiſt. 18. de Dei di-: dn
ggzitate conceditur, ut in ipſiz contemptu, Deus ipſe contemptus cenſea- wdr
Sacerdotum tir, Cornel. Et denique ut compendio dicam, multis caſibuus a
& Sacrorum & experientiâ compertum eſt, oſores, contemptores, & vio- irb
txontS" latores Sacerdotum, Sacrorûmque, in talionis pornam, illis üil
Ier⸗ lis de in extremis deſtitui, in æternæ ſalutis grave periculum vel lui
ituuntur in 1II ExcIe 440 .
extremis. Vid. diſpendium. V. Pexenfeld. Concion. Hiſtor. hiſt. 8o. Dauroult. C. 7. ſigj
in fine hic tit. 6. Lohner infrà cit. ““YVƷRK
Authores. VII. Pro Concluſione: Vultisne ſcire, AA. quales mihi e
O Conc. 4. optem eſſe Parochianos, Curæ ſpirituali ſubditos, filios in Kint
*n., . Chriſto, Auditores? tales nempe, qualem vos optatis vobis, uu.
(laudabiliter) Parochum, Concionatorem, Confeſſarium, ſ
bonum ſil. qui nulla in re, pro ſalute Animarum veſtrarum,
& verbo, & vitæ exemplo, ſuo deſit officio (quod ut à me ſa
adamuſſim, ſeu diligentiâ & curâ exquiſitiſſimâ, uti & ego
voveo, fiat, Heum ardenter precor) ita viciſſim meæ, tam

nun.
bici:
dan in
Eewe
à.

Agnn

5 ati

Grac

leſiat.
Anre.

eſnt,

ecum
atl⸗
amor!

lere

ſemnin,
lt
t, ſt
ih.
nct.
Wos
X rio⸗

1, ls
nvel de bonu prædeceſſoribus, ait D. Baſil. in Cat. aur. & deficere ab eorum Filii Dei.
virtutibus, & doëtrinã. Mendoza in I. Reg. §. 3. annot. 30. &. I. à g. §.
F. pal. Facilè hæc applicantur ad Parochum & ad Parochia-
nos: quos utrosque in ſuo genere decet eſſe bonos, ut debi-

n vel

8tii

lios in

vobi;
tium
,
e
*
tanm
.

de virtutibus Epiſcopi, à quo fuerat in Diaconum ordinatus,

mus Abraham Lucæ 3. 9. imò: Enum Patrem habemus Deum goann.

CoNCIO II. PROOE M. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum. 37

gravis obligationis, ſpirituali Curæ commiſſos opto eſſe; M
bonos nempe, benevolos Auditores Verbi Dei, & factores,
honoris Divini ſacrorumque mandatorum Dei, & propriæz

ſalutis Lelatores. Sunt quandoque Parochiani, ſunt Pœni-

tentes, ſunt filii, qui Parochum, Confeſſarium, Patrem vitu-
perent, non laudabiliter: ſunt, qui per omnia laudent: ſed
obſervent neceſſe eſt, & ſe bonos eſſe debere. D. Hierony- Vana Sabini-

mus Epiſt. 45. Vel mihi Lib. 2. Epiſt. 3. f. 113. acerrimè invehitur ani mali glo-
in Sabinianum, qui cùm viveret peſſimis moribus, tamen bo n le pro-
O lIuo PI=
ſtultè gloriabatur. Fortè, inquit, blandiri tibi, quòd à tali Epi- cop

ſcopo Diaconus ordinatus e Et Samuel habuit ſilios, qui receſſerunt V. C. 26. n. 4.
à timore Domini, & abierunt poſt avaritiam & iniquitatem. Et Helif. 39é6.
Sacerdos ſanbtus fuit, ſed habuit filios, qui fornicabantur cum mulieri-

bus in Tabernaculo Dei, & in ſimilitudinem tui impudenter ſibi Dei

miniſterlum vendicabant. Quantò mags Epiſcopus, qui te ordinavit,
Pprobus eſt, tantò ti amplius Aeteſtandus, qui talem hominem fefelliſti.

De Adamo ait Philo: Ili nemo parens, aubtorq; vitæ, niſi Veus fuit. Adami Elo-

Et Adam Deo inobediens. Judæi gloriabantur: Patrem habe- gium.
Judæi vanè

g. 41. Exod. 4. 22. Deuter. 32. 6. Omnium verius Chriſtiani fitii gloriantur de

ſunt Dei ex Joan. I. 12. Item 1I. Yoan. 3. 7, ſed quàm vanéè ac frivo- hamo & Deo.

le, niſi Dei legem & doctrinam impleamus. Vanum eſt extolli Chriſtiani

tè intentus finis, Gloriæ Dei & ſalutis animarum, obtinea-

tur. Adeo ſummi momenti eſt, magnique refert, qui & qua-

les ſint Parochus, & Parochiani. Exemplar & idæam exhi- Exemplar
beo in Sene Braſiliano. Anno 15S3. Magnus ille Braſiliæ (Par, boni Parochi-

ſt admodum ampla & fertilis Americæ Meridionali 4 Lüſitanis detecta ani in Sene

& occupata, etiamnum Portugalliæ Regem agnoſcens. Novum Lexicon Braſilo.

Geograph.) Apoſtolus & Thaumaturgus, P. Joſephus Anchie-

ſe ta: .

SS

38 CoNciO II. P ROOEM. Ofkcium Curæ ſpirituali commiſſorum. e

ta: S. J. obibat de more ſuo ſuam hanc Provinciam; cùm hs
à comitibus digreffus, ſolus in Sylvà, nullo certo conſilio, cvan
ſed quaſi alterius manu duceretur, penitùs digreſſus, in ſe- 8*
nem decrepitum, centenario majorem, ut apparebat, (qui ſe 1
profitebatur, vitæ trecentos annos numerare: Jo. Biſſel. Ruin. mumn
Decade I. de Diluvio f. 3o2.) humi abjeétum, atque arbori appli-
citum incidit: Quærit ex eo Pater, quisnam ſit? quàve ex ter- 07
rãâ vicove eò devenerit! Reſpondit Senex, Patriam ſuam Kigt
mari imminere, aliaque adjecit, ex quibus Anchieta fa- hene
cilè intellexit, illum non ex ullâ Braſiliæ orâ, ſed ex re e⸗
motioribus terris, vel miniſterio ſuprà quàm humano, eèdö t⸗
translatum, vel Divino aliquo monitore, duceque ſuis ſini
greſſibus veniſſe, atque adeo labore & ætate fractum ibi ih
quieviſſe. Pergit ex illo ſciſcitari, quid eò veniſſet? quid ſihii ſe⸗
vellet: reſpondit: ut rectam viam percipiam: quò loquendi
modo Divinam Legem & iter ad ſalutem Barbari intelligunt 60
. iſthic. En quæ prima ſummaque homini, præ toto mun- E
do, cura eſſe debeat, nempe ſalutis æternæ, ad quam à Sa-— Iun

cerdote viam hic edoceri cupit. Ad hæc, cùm totius vitez A

genus, per omnes ætatis partes, accuratè perſcrutatus, om -
nia illius facta & cogitata excuſſiſſet, cognovit, ipſum unam ſ
duntaxat conjugem habuiſſe; nunquam arma niſi in ſui de- mnu

fenſionem arripuiſſe; denique omnibus diligenter expenſis “
deprehendit, hominem nullâ unquam lethali culpa Naturæz end
legem violâſſe. (Et hoc quidem homo Gentilis; qui, eheu! Nühn

Chriſtianus à primâ pueritiâ tot tantàque numero peccata;,; uni
unde erubeſcam) Comperit præterea, ſuopte eum ingenio, UI
qué pollebat, honeſto, æqui & iniqui rationes discernere, Erer
atque non obſcuram Authoris Naturæ notitiam conſecu- ah

twum,; pleniorem verò ardentiſſimé ille ultrèò efflagitabat. Ae
Faelenti⸗ uare cum ſenſim viribus deficeret, præcipuis Fidei noſtræ e
One R, myſteriis ſatis imbutum, labore & ærumnis fractum, aque ens

Deus non de- 2 7.. II. = B
negat gra- ætate confectum (quoniam ſolutio inſtabat) aquâà pluviâ ex ſ

tiam. Axioma Carduo collectâ (nulla enim alia in arenis illis ſuppetebat)
Theolog.

bapti-

CoONCIO II. PROOF M. Ofücium Curæ ſpirituali commiſſorum. 39

un. .
Qm baptizavit & Adami illi nomen indidit. Qui tam di vino
dii, cumulatus beneficio, operante intùs virtute Sacramenti,
in. Divinæ in ſe ſentiens gratiæ charismata, oculis manibusque
e in Cœlum ſublatis, læto vultu Divinæ Bonitati primum,
W tum etiam Patri gratias agit, & quaſi expetiti voti compos,

. cum ſupereſſet nihil, quod in terris moraretur, animam ſa-
Dhe cro Fonte expiatam, in ipſo, primo ſuæ Regenerationis ve-

HDRũ ſtigio, Deo reddidit, corpusque exanime Joſephus ſabulo ſe-
en. Pelivit: quanto (cogitate AA.) ſolatio zeloſiſſimi Patris hu-
ere. jus ex hac ove repertâ, & ad Ovile Chriſti, ad cœlum deve-

oeN) ù & deductâ Henr. Engler. Puc. Evang. 2. Dom. 2. Duadrageſ.
(is AY. 7. mihi fol. I71. e Vita P. Anchieta L. 2. E. Pilip. Alegambe. Biblioth.
Rnn Script. & r. Cornel. Havart §&. J. Hiſtor. Eccleſ. p. 2. in Braſilia c. o. mihi
i i f. aor. ubi f. 4os. ejusdem beata mors A. 1597. &tat. 64. ante
ece poſt mortem miraculis multis clariſſimi. Leop. Mancin. de
benn Paſſ. D. L. 9. Diſſ. 3. f. zy†. Tales meæ ſpirituali Curz commiſſos
e eſſe cupio, & opto, nempe tractabiles, bonos, ac bonæ vo-
. Iuntatis, aut ſaltem corrigibiles, æqui bonique, ante omnia
. autem Honoris Dei, & propriæ ſalutis ſuæ amantes, qui ve-
ritatem & Dei Verbo libenter audiant, admittant, eique con-
n. formiter vitam morésque ſuos Chriſtiano ſtudio compo-
un nant. Ita fiet, ut ſi utrique, & ego indignus veſter Paſtor Ani-
le. marum, & vos, Grex Des, & Oves Chriſti, hujus pretioſo ſangui-
befſi ne redempti, nos noſtras partes & omnem juſtitiam imple-
ur verimus, cum apparuerit Princeps Paj orum, Chriſtus, percipiamus
eheu! immarceſſibilem gloriæ coronam. I. Petri z. 4. Amen.
cH VIII. Addit: ad fin. num. y. ſupràa. Confirmanda hæc ſoli- W
en, de veniunt ex eo, quaàm ipſe Deus curam liberaliter geſſerit Deus cura
tnete erga Miniſtros ſuæ Eccleſiæ, jam olim Veteris Teſtamenti, gerit ſuorum
oſeec qui erant Levitæ, & ipſa Tribus Levi. Terram Chanaan, Miniſrorum
ihn quæ eſt Promiſſionis, & Terra ſancta, aſſignavit diviſitque rcleſig lue⸗
Deus duodecim Tribubus Iſfraël: Zoſze à Cap. 13. conſtituente
e duas TIribus Joſepho per duos filios ſuos Manaſſen & Pphra-
a im,; & adeo hac ratione Tribus Levi tertia decima eſt, quam

*

liſſima.

A40 CoNcCIOII. PROOEM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum.

= Deus in ſuum ſpirituale Miniſterium & ſacrum Sacerdoti-
Tribus Levi um aſſumpſit. Huic vero Tribui Levi in dictaà diviſione Ter-

ſacrata, à Deo ræ ſanétæ Deus nullam hujus partem vel Regionem affigna-

quid in ſu- ri voluit. Ita enim Joſue 13. 4. & 33. Tribui autem I'evi non de-
cberer dit Poſſeſſionem. Item Joſ. I2. 3. Ae DLeviti, qui nihil terræ acceperunt
bedts Tnter ſuos Fratrer. An ergo videri poterat Deus, inclementius
agere cum hac ſuâ & ſui Populi Tribu Levi?! Vbi enim his
habitatio? De hac agitur Naxmer.;y. Vbi ſuſtentatio neceſſa-
ria? ubi Proventus annui? En Deum in Levitas, Sacerdot es,
præ aliis, longè liberaliſſimum! Etenim: Dixit Dominus ad
Aaron Sacerdotem & ſummum totius Populi Pontificem, ſa-
crúmque Caput Tribs Levi, à Deo conſtitutum, à quò &
Levitæ conſecrabantur, Nam. g. 1I. & 21. In terrâ eorum nihil

DeusPars eo- Ppoſſidebitu, nec habebitis partem inter eos“ Ego pars & hereditas tuag

rum libera: zy medio ſiliorum Irazl Filin autem Levi dedi omner decimas Iſraöuli

in poſſeſſionem pro miniſterio, qué ſerviunt mihi in Tabernaculo Fr-
derue Numer. 15. à v. 19. Dat hic Deus Levitis decimas; dans
hucusque Sacerdotibus, pro eorum miniſterio victimas,
primitias, aliasque oblationes votivas & ſpontaneas. Cornel.
in Numer. §. 21. Nempe Tribui Levi, quam pro ſacro Mini-
ſterio ac ſpeciali ſervitio ſuo elegit Deus, de reditibus pro-
ſpexit, & 48. Civitates cum ſuburbiis eidem aſſignavit. Nu-
mer. 3y. à V. 2. Levitis Sacerdotibus & Pontifici Decimas fru-
ctuum, pecorum & jumentorum conceſſit: Numer. 19. 21. &
31. Sacerdotibus & Pontifici Primitias & Primigenia aſſigna-
vVit. Levit. 23. IO. Numer. 1S. 13. Deut. 18. 4. & f. Quin etiam ob-
lata Deo, ſive ex voto, ſive ex liberâ devotione, in Sacerdo-
tum uſum cedebant. Levit. 22.19. Deut. 1t. 20. Vnde colligitur,
Tribum Levi præ aliis fuiſſe opulentiſſimam, & præſêrtim
Pontificem ditiſſimum, cui vix comparari poſſit Pontifex &
Sacerdotes Novi Teſtamenti. Ex Laurent. Beyerl. E’erndle infrd
citandus“ in Addit. fol. yI. Magna hæc ſunt Favoris Divini er-
ga Sacerdotes & Levitas. Ego Pars tua, 6 Aaron, Pontifex,
Sacerdos. Ego Deus vobis, 6 Sacerdotes, ero arva, vi-

Coxe

P
(hciam

heta;
Yatro
elda
fucu⸗
ho V0
letto:
ſote:

slib
Unb
tigr
o

us

wof
dene
hol
ee

Ai,

Ninite
Wier

rekch
micl

ſeette
tibus
bfri

Autem

o.
woe

Unnti

tert
ecier
zma
e⸗

.

ccntea

le

ſorun.

droti.
Meler.
adr.
vimek.
Nehutt

wentis
nimn
necelle.

etdotes
mipi d

cen, 4.
1gd
n nihi
litatu
Dait
ulo Eo-
dans

inas,

(u.
Wa.
pro.

. M.

fu.

11.0

Nnr.

mob.

Cetdo.

gitun
ertimn
fferd
ißs
ijel
iler,
„N.
leta,

CoNcCIO II. PROOEM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum. 41
neta, oliveta, ſegetes ,U væ, Olivæ: ego absque vomere &
aratro, absque labore & curàâ ullà veſtra, vobis proferam ac
reddam, quæ pinguiſſima gleba ulla, vitis fertiliſſima, olea

fructuoſiſſima, ingenti labore & culturâ reddere poſſit.

Ego vobis ero ager ſimul & fructus. Ego vobis ſemper &

certò abunde procurabo ac largiar neceſſaria omnia: bono

eſtote animo: vobis ne quidquam deſit, cura erit mea: imò

efficiam, ut multèò plus vobis, quàm Fratribus veſtris, cæte-

ris Tribubus, quæ terram divident, ſuperſit ac redundet.

Haæc Deus liberaliſſimèe & promiſit & præſtitit ſuis in Lege

antiquaâ Miniſtris; quibus in Lege Gratiæ longè majori ti-
tulo potiores, ſucceſſores ſunt Sacerdotes, quo majus ac po-
mo præ picto. Et pro hisce etiam curam agit Deus, eamque Clericus vo-
benedictionem largitur Statui ſacro Eccleſiæ Romano-Ca-catur quia
tholicæ, ad multorum invidiam. Sed hæc Dei cura eſt, & meiior 4 .
benedictio. Cur autem Levitis Deus partem terræ non de- ne
derit, tres erant cauſæ: Prima, ut ſoli Deo, ejusque ſacris /. 173.
miniſteriis vacarent, ac ſe totos impenderent, liberi à cul- Tres cauſæ,
turãâ agrorum & vinearum. Secundò, ut magnà Veneratio- cur Deus Le-
ne & charitate cæteræ Tribus proſequerentur Sacerdotes; vitis partem
& viciſſim hi in illorum ſalutem acriùs incumberent: hincferræ C-hana-
effecit, ut in ſpiritualibus & ſacris omnes penderent à Sacer- cα n de⸗
dotibus; hi verò in corporalibus vitæ ſubſidiis penderent ab

aliis Tribubus: & iſtæ accipientes ſpiritualia longè majora in
ſalutem animæ, illis liberaliter tribuerent carnalia, ſeu ſu-

* 2 . . „ 4₰ *
ſtentationem corporis: Dignus eſt enim operarius cibo ſuo. Matth.
1o. 1o. Ex quâ ipsâ utrinque indigentiâ voluit Deus inter

utrosque firmum eſſe majorémque Charitatis nexum. Cau-V. Anton. de

ſa tertia fuit, quòd Deus vellet ſuos Miniſtros populo dare Molina Iaſtr.

ſpeciem vitæ cœleſtis, ut non nimis terræ terrenisque

bo- Sacerd. Ir. 2.

e 1 VrO 1.., , P C. 73. 2₰ f. 172.
nis more ſuo inhiaret populus, ſed ea tantùm haberet ubi de Pan-

uſu, cœleſtia verò in voto & deſiderio ac proſecutione. &— dertate
tranzeamus per bona temporalia, ut non amittamus æterna. Orat. Eccl. Evang. Sa-
Mechtl Conc. PFrocæm. IIIlI. [f] Dom. cerd. multa.

X

. 1

42 CoNCIO II. PROOEM. OQfieium Curæ ſpirituali comm ſ-

—.— 3

Dom. 3. p. Fent. Cornel. in cit. Numeror.15. 20. f. Sag. Multa hinc ſo-

lidæ ædificationis materia intelligi poterit ab utroque, ſcil.

& Parocho & Parochiano, in dictorum Confirmationem:

S. Elzearii Hic Divus Elzearius, Comes Ariani, commemorandus: IIIi
amor & re- Mmulta reverentia erga Prælatos, ſive Præfectos, & S. Eccle-
verentia erga ſiæ Sacerdotes; quò d per illos via ſalutis ad alios derivetur.
Sacerdotes: Homines ſpirituales, religioſos, & pios amabat, & cum illis
cur? ſanctæ charitatis potum hauriebat. Ii Keineccii Bibl. Paup. Ver-
5 bo. Fides. ſol. 2 . 2 S

Authores in Vid. Authores per hanc & præcedentem Cenciones citatz. Georg.

hanc mate- Piſtorius, Concç. Funebri 4. Tobias Lohner 5 Inſtr act. Pract. 7.
tam. 44 6ol. zZia. Sacerdotum, ſacrorumque contemptus: 1. Pa

ral. 17. 22. Pſal. Iog. Iy. Lé Blanc. ibid.fol. 723. n. F6. 3. Kég. 13. 4.

In Prophetas injurii, puniti Saul, 1. Reg. 13. 9. & g. Achab.

Jezabel. 9. Keg. 9. aliique. Bellarmin. Card. Suppl. To. 7. De
Ohc. Princip. Chriſt. erga & Pont. Epiſé. propr. Confeſſarium. L. I.
C. 2. v. & 6. à fol 1753. & To. 2. de Clericiy L. I. c. 2r. à f. 1476.

Cornel. in Numer. 23. 10. f. &o. In Lucæ 1o. 7. Matth. 1o.à 10.

Pexenfeld. Concionat. hiſtor. So. & 146. Caſp. Knittel, S. J.
Dom. Sexag. Conc-2. à f. 2 r. Auditores Concionum, boni
& mali. Dauroult. Catech. hiſtor. C. 5. tit. 6o. & 611. Leopold.

Man cin. de Paſſ. D. L. 2. Diſſert. 6. Dodtr. Mor. I. f- 1y2. Tym-

pius, Theat. Hiſtor. P. I. à f. 242. & d fol. 305. Majolus, Dier.
Canicul. To. 4. Coll. I. à f. 736, Franc. Joſ. Capuc. Op. a. Planct.

Eccl. Diſc. 26. à f. 203. ubi: Ex malâ Paſtorum vitâ, non eſt
rejicienda bona eorum doctrina. Joann. Werndle, Doct.

Tract. de Jure Decim. Edit. German. Ie. 2. C. . 6. 7. F. 123. & Ad-

dAditionibus ibidem. Vid. hoc Millefolio Conc. 63. 64. 69. & 7. 3 n. 4.
Vigd. Jo. Lymnæus ur. Publ. To. 3. L. g. c. 2. à n. 33. de Salar.

Camer. Quid olim? &c.

6

MIILE-

Uneſo.
ſe‚ſell. 2
Ioem.
1: I

Eccle.

MNIhꝛhiIWI
VDICII

Geog SEV

WVVDICIVM VNIVERSALE
. N EXTREMVM

„ Adumbratum Discurſibus Moralibus & ſa-
e Cris Concionibus formatis: Ex S. Scripturâ, SS. PP.
i & Doctoribus, aliisque Authoribus probatis, nec non
5 è Hiſtoricis fide dignis. MMVMZM
boi Pro conciliando ſalutari timore Dei, & ſeriâ, in tempore,
Ndd. Cur ſalutis: ad Obſervantiam Legis Divinæ: in omnis pec-

4

BXK 4
EXTREMI.

Iyn. cati & offenſæ Dei odium & fugam: in viam ſalutis æternæ.
„Di, In omnibus Operibus tuis memorare Noviſima tua, & in æternum non
Huud. „ peccabis. Eccli. 7. 40. MW
A : Deum time, é? mandata ejus obſer va: boc eſt enim omnis homo.
,Dolt FPt cunda, quæ fiunt, adducet Deus in ſudicium pro omni errato,
64 ſiſive bonum, ſi ve malum illud ſit. Eccle. 12. V. 13. & 14.
1 Cum te appetitus invaſerit peccandi, velim cogites horribile
jllud & intolerabile Chriſti Tribunal. S. Baſil. M. in Pſal. 33.

Ad evitandas diabolicæ pugnæ moleſtias valenter affurgimus,
ſi neceſſitatis ultimæ periculum providè pertraétemus:
nam ſi repentinus ille atque terribilis Adventus (hriſti
P⸗ perpenditur, quid erit in mundo, ubi mens humana de-
. lectetur:! S. Petr. Dam. L. I. Ep. I9.

—

I.⸗

Titul: Vmbre .

VMBRAM IVDICII ENXTREMI

publico exhibitam-

RAN= Operi præmitto Finem hominis & totius Mundi, ac

y Judicium Extremum „ q;, in Vm brà, 6* tenebris

. 4 „ „ 9* * 5 7
ingenii mei, per Conciones multas moraler, in lucem

ARAKA confidenter prodaco. Verè, neq; abs re Vmbræ

6

Judicii extr. WE onomen tribuo, non und tantum ratione. Etenim
Ejus cauſæ. per Vmbram, per ſimilitudinem umbroſam, ut ait Cornel. 4 Lap. vide-

V. Conc. I. n.

f. 9.

2

7. mus nunc per ſpeculum & in ænigmate: I. Corinth. r13. 12.

quidquid per Fidem ſanam ſandtdimqg cum & in Eccleſid Komano-Catho-

licaâ credimus; viſuri tunc à facie ad faciem. Vmbra eſt, quid-

gqguid de Judicii extremi, tam tremend; » immensa mole, Fiqei noſtræ

Myſterio graviſſimo, in hac vità dicitur, ſeribitur, auditur, legitur,

cogitatur. Judiciiè extremi, utut ſerièi & momenti ſumm, Aöktus,

Vmbra eſt oculs mundanorum inſipientium, per terrena præſentia ex-
cœcati planè. At ſapientis eſt, ſalubriter & in vitam æternam , me-
aere etéam d tali Vmbrâ, quæ cujusq animam & corpus certò ſequitur.
Deum time: &. Eccle. 12. cit. Initium ſapientiæ, timor Do-

mini: Pfal. II0. 10. ran E ſeil. ſapere & timere, docet qudi-
5r

cium extremum, etiam in umbrà ſolum ritè ogitatum. Philoſophu,

ex nomine ſapientiam amantibus, Fini eſt primus in intentione, & ul-
timus in executione. Sc Chriſtiano, quem oportet eſſè verè ſapientem,
TLebet eſſe, & eſto Judicium ſinale, Primum in intentione, perenni me-
morid, cogitatu, meditatione, ,at ilud in executione ultimum, minus

W r. —-— „ . 2
Fine & ab Extremi ordior, dum huic tenui meg

„

4 fe/

I

—

in

eent
Fub

hi/
lio

l

leſon

–

7

i veg
Nuli,e

lys
Men
nbre⸗
ein
ide.
, 11.
ulo⸗
it
ir,
us,
gex⸗
Me-
tcf.
ho.
udi

Pbilippe, haudquaquam illam fabétam majorem reperier, quàm erat an-

Præfatio in Conciones de Judicio exexr. 45
ſit terribile, & nocen.. Memorare Noviſſima tua: Tua, inquit,
quia te tangunt, quaſi nullum alium tangerent; ita tibi curæ eſſe de-

bent Et in æternum non peccabis, non perib;. Eccli. 7. 40.

Vmbra horas ſolares ſignat. Hora noviſſima eſt 1r. Joan. 2. 18: 3
ubi Apoſtolus omnes hominum ætates hortatur, ad amandum Deum, & Vmbra hora-
odio habendum mundum vanum, fallacem & tranteuntem, & ea, quæ um index.

in mundo ſunt. Cuiq hora noviſſima eſt vita ſua, Juam ut he-

ne vivat, proderit, eam identidem ſignarà Vmbraâ Zudicit ultimi, &

à nobi nunquam non attendi, eò, omnes vitæ noſtræ abtiones, verba
& cogitata ſedulò de,d Alicubi boras ſolares notärunt transparen
tiâ radii ſoli, loco umbræ styli. St nobi hic radius ipfa ſanéta Fides,
uæ Ailucidè credendum proponit Zudicium extremum, nobis denotans
& indicans illam horam, de quâ Rom. I13. II. Hora eſt, jam nos
de ſomno ſurgere, de ſomno peccatorum, negligentiæ, tepori, ace-
diæ: ni cœci ſimus. Umbra Judicii extremi luculenter totius munls 4.
vanitatem, éusq;, honorum, voluptatum, divitiarumq, quibus adeo Monſtrat to-
deleétantur vanò mortaler, uti olim Jonas hederâ ſuâ Jonæ 4. 6. mon- tius mundi
ſtrat. Ideo altero ſtatim manè deſtruxit Deus Jonæ delici- anitatem, cu-
õü i ealle Qett CiX jus figura eſt
as, ait & Iſidorus Peluſiota in Jon. ne ibi figeret cor, ſed magis hedera Jonæ
addiſceret, omnia mundi delectamenta diurna tantùm eſſe,

imò momentanea. Vid. Cornel. in v. 6. ibid. & Proverb. I8. 12.

f. 459. 2. A. De minis, conſiliis & poteſtatibus fideles inſe-
ctantium, ait §. D. Hilarius in Mat. quia Dies judicii nulla hæc
fuiſſe atque inania, revelabit. Eadem ex hac ipſa Embra eſt
Cenſura de omnibus mundi vanitatibus. Philippus Macedo Rex part 5».
apud Chaæroneam viétoriâ, Archidano, Regis Ageſilai ſilio epiſtolam Philippus R.
minis plenam ſcripſerat. Reſpondit hice= & metiers umbram tuam, asunbt u

te viétoriam quöb fabtum, ut Philippus deincepi fortund ſad non ita melcere

Wumidus inſoleſceret, ſéd ſibi ſinguls diebus per unum Epheborum dici
juberet man?: Homo es, o Philippe. Vmbram tuam, non cor-
poru, ſed quæ à morte ſequetur Judicii, metire, & nöſſe poteru te- 5
pſum aſtimare, & totum Nihil. Aaurifera fuit illa Vmbra, de Ppe

ſaurus

dNud me legere memini. Fuerat alicubi in horto Principe tbeſaurus ber umbramn
L2 recon- ſignatus.

46 Præfatio in Conciones de Judicio extr. M

veconditme, Ab hoc non ta procul, aß d ſtantid, cum artißeio ereéta
Iſtatua in non minns occultam Stgnum & Notam, cum inſcriptione- lb.
Kalendis Maji exoriente ſole Caput mihi aureum eſt: Lapſa naen⸗
tempori hortns hic pretioſus ad alterius devolatus eſt dominium ne- buln
mine conſciéo ſeu theſauri, ſeu ſensis verborum ad ſtatuam hune “ ,
ernere, cum illins nulla eſſet ſaſpicio, hic labor, hoc opus. Fuit ta- hann
men deniq,, in quem Numen liberale, qui verba ſecum diu multumg nrn
Ponderans, eb demum dubitabat, quin ibi lateret theſaurnr, quò Ka- lron
lendi Maje ſol exoriens projiceret umbram capitis ſtatuæ hujus. Ia Un
Z it; eo loco & tempore fodet 2 theſaurum reperit. Hoc korkenæz vel Eut
Dei fortunanti donum fuit. Iz noſtri animi horto & culturd, ſit no. iile
bis Satua ipſe Dei Filin, conſtitutus à Deo judex vivorum ¹1
& mortuorum: Act. 10. 42. juſtorum & iniquorum. Sit nobis I
præ omni aliâ luce vel umbraã, Fider Divina, obſéura quidem, cer- nn
tiſſima tamen & infallibilis, quä docemur Eeritatem qudicii extremt- mile
UMU— hac rebtò attentè & conſtanter conſideratd, demonſtrabitur, oblue. lwen
nittq; nobis theſaurus, 6 quantus! znaeficiens, quem Chriſtus monſtrat nn ſ
2 ipſe ſapins, ti Marci 10. 21. Lucæ 18. 22. n calo nempe, & ternagzz A
ſalutis noſtræe. Adeo ingens eſt pretium Lucis & Vmbræ: Fidei vi- Wum
77. væ de Zudicio extremo. Vmbræ ex eo etiam magnum accedit Pre- in

Vmbra æeſtum tium, quòd radios & äaſtus ſolis inhibheat. Nota Aſint umbra, de quaâ 7 Gn
ſolis inhibet. Demoſthener- Conc. 63. n. 9. f. I198. Vmbra Judicii extr. nos de- r
niq, ab dſtu ſolis Ziſtitiæ ardentiſſimo, ac verè tremend; Judici furore, iiſeni
ta ſervabit, ut bene nobis ſit in die judicii. Sc Rhamnus erit ju- wu,
Qidc. 9. 1I5. aſper quidem, ſed ſub cujus umbrâ dulcis & ſecura requiee. Iute
2. Vmbram bomins ſecut & cuivi corpori, ad præſentiam Euci velut ſenn
congenitam voluit Denis, juxta Eerſus «anigmaticos Nunc Matrem un
præcedo meam, veſtigia matris nunc ſequor, & lateri nunc un
hæreo; nempe parenti: Prout mea ſe obvertit genitrix hac wi.
parte vel illa, vel pater intuitus genitricem hac parte vel
illä. Corpuz lucidam, ut ſol, Pater eſt Mater opacum corpus, ut ho- ui,
minis“ ſilia ſemper adhærens, Vmbra. Joh. Pincier M. D. Enigm. e
L. I. nigm. 6. & 26. En Caleſti Soli radium Memorare no- im
viſſima: e Vmbram, eorundem memoriam, nobs Dei hor- aj
tatl

⁶*
—
=S=
—
——.
—
—

Præfatio in Conciones de Judicio extr. 47

d, tatk ſemper adberentem. Sed de Vmbraä aliud adbuc eſt æanigma 9
w. Lib. 3. Enigm. 4. apud eund. Magna mihi moles naſcenti,

k:lud magna cadenti: In medio curss eſſe ſolet minima. Vm-

ning . bra bpominis, oriente ſole & occidente, maxima-“ in meridie minima?

n. kur ita ut, ſi Plinio credimus L. 2. Natur. Hiſt. C. 73. Macrob. L. 2. in
u ſomn. Scipion. C. 7. Lucano L. 2. in Gene oppido Ægypti ſupe-
nlin rioris ab Alexandriâ in merid. 4 mill. paſſ. ſub ipſo Cancri
hul⸗ Tropico, ad Nilum, olim Archiep. & Rom. Imperii, nunc
„ „ urcici, Phil. Ferrarii Lex. Geogr. V. Syene: ſit nulla, ſolſtitis
red die medio, cajus experimenti gratiâ factum puteum, totum illamina-
em. ri. Majol. Dier. Canicul. plura Indice V. Vmbra & To. I.
Dcum (Loll. I. f. 22. ex S. Baſil. aliis: & Colloq. 17. f. 229. Pexenf.
E Appar. Erudit. C. 64. à f. 458. Certè multi in hoc mundo nulla eſt
iu, Vmbra, de quâ agimus, Judicii extremiè, maximè dum vivitur in
mem. Wmeridie volaptatum mundanarum. Haæc de nomine Vmbræ Judicii
. le. Extremi 4 me poſito. Cæterùum per varios pluresa, intermixtim aun- 1607
nos ſucceſſivè, ſacrz Adventuüs tempore potiſſimum, quandoq; etiam alii
eme ber annum diebus feriata, & Cathedrâ egi & dixi de ſecundo Chriſte,

2? mi ſaupremiq; Judicu, poſt finem mundi in terras adventu, mate-
riam nunquam non Auditoribus gratam acceptämg, quia piè curioſam,

led & atilem » me experto- quorum meorum laborum labiorumq; hæc
md. Vmbr 4 eſt, in dutu Aiſpoſui digeſſiq; Concioner ſecundum ord'nem mate-
ſm riæ, ſeriéme, Actu Comico-Tragici, rerumq); in eo Sgerendarum ſerò ac
ntk. Korore, addens, dem Judicium aggravantia, mitigantia, in bonæ u-
ſegt. ν Veta mott va, & modum. Et Ver quid ne éa Praguſtemuns, præ- V. C. 64. init.
A t Mſtremm ac Præmeditemur ſalubriter, Tna ſuo tempore verè ocule non
igen tantàum Pectaturi ſumus, ſod & Pſimet, in hac ani verſali ſcena mandi,
“ Perſonam abturi veram, non ſiétam, 2 , n epilogum kternæ Vitæ aut
* waortis. An non ſoria? WMad aahuc bene videor obſer vare- Cam ipſa Ir.
“ Judicié extremi ſubftantia de Fide ſit, non ſint autem de Fide omner om-

nino Circumſtantiæ Judicium aggravantes, aut nobis cognitæ, multä,
Sen piæ Meditationi ſubjici poſſint; nemò tamen, ſicut univerſim, ita in dis
1 etiam, quæ de Fide explicita & apertaä non ſunt, mindss erraverit, quàm
i.
ſytt

6

, cui juſtè in pretio ſuerit authoritas, ſenſas, & conſenſus Sdacræ com-
primis

48 Præſfatio in Conciones de Jjudicio extr.
Primis ripturæ, Re Me, S§J. Patrum, Doltorum, & Fidelium, quibus
annon apientiſſimè libeat potius inhærere, quàm proprio aut cujus vis
alterius privato, malb Vvago, ſpiritui? En nobile exemplim de &§. Baſi-
lio M. & Gregorio, cognomento Theologo, Epiſcopis, de quibus Brevia-
rium Kom. nono Maji Ledct. 4. Athenis in omni diſciplinarum
genere unà cum S. Baſilio eruditus, ad ſtudia SS. litterarum
ſe convertit, in quibus ſe in cœnobio per aliquot annos exer-
cuerunt, illarum ſententiam non ex proprio ingenio, ſed

ex Majorum ratione & auétoritate interpretantes. Hine mez
garæ & propoſiti, cui ſeémper inſiſtere conatus fueram, eſt, eritq; huic

ipſi viæ ac modo inſiſtendi, dicendaq; à meaut ſcribenda, graviori, gra-
viſſimàà, & irrefragabili hac authoritate & Scripturæ, Eccleſiæ, FPatrum
& Dosktorzm muniendi, atq; adeo implendi fidem meam, fapius juratam
biusce verbi- Sacram Scripturam juxta eum ſenſum, quem te-
& interpretatione Sacrarum Scripturarum, admitto, nec
eam unquam, niſi juxta unanimem conſenſum Patrum ac-

cipiam & interpretabor. Profeſſ. Fidei Cathol. & Trident.
Concil. Seſſ. 4. Vid. in Operis Prooœm. n. 3. 4. Soccut & omnia &

ſingula mea mecum cum omni, qud par eſt, demiſſione ſubjicio
Matri Eccleſiæ, Cujus filius vivam
V moriar,

E —

7

“
5 “

gui
R.
Brenu.
Ammrun
terarm
105 ek.
io, ec

Ren C. ONGIO JI.
,hi odei Extremi memoria &— timor ſanctus utilis.

r; No.

IIkrnkkertrerrrker

AsAaeeeeseeesadaasae

N fſimus, ad pœnitentiam , vitamque verèé Chri- ”M
rdm ſtanam excitanKns.
Hemte.

oEnii Tanr videbunt PEilium homini, venientem, in nube, Dominici I.
Ierchate magna & icate. Luc. 21. 2 7. Advcat.
ia. D
nnniſt Br E Rdiori in umd,4, non ſanè unmhram, ceu quam
ĩ „efugabit veritas; incipiéque materiam, cogi-
tatu, dictu, lectu, ſcriptuve, lugubrem, tri-
E ſtemque, omnibus peccatoribus, eheu! re-
S probis, fatalem: ipfis Electis, etſi innoxiam,
formidabilem tamen, ſuo modo & ſano ſen-
ſe: nobi vero, adhuc in vità degentibus, vel maximè utilem,
mihi certe, ad meam ipfius vitam, morésque in melius emen-
dandum, & aliis quibusvis. Terreatur quisquis eſt, cui ante
oculos mentis nulla verſatur Judicii hujus, tam ſerii, quàm
tremmemudi, umbra, cui nulla illius memoria, cogitatio nulla:
lufra Cone. 42. Concuſſit illa Cedros Libani, ſeu ſanctiſſimos:
eyx illo l. Petri IV, 189. & jaſtus vix ſalvabitur, impins, & peceator
parebunt? Hicce meus primus animi motus. Cæterum ut
mihi aliisque perſvadeam; ſub umbrꝗ hujus materiæ tria bo-
na; quæ vel maximè voluntatem: moveant, proponuntur ac
* A conti-
Aecbtl de Jud. extr. Pans PRIOR,

. 2ꝛ CoOGKCc10 I. Judicü ewtremi memoria utiliſima,

Memoria continentur, ſcil. honeſtum, utile, & jucundum; quæ bona po-
mi continet laudatur, tria hæés bona ſortitur, quid amplius exſpeétes: ait
tria Bona, Po- P. Joanner Lusdovicis de la Lerda, S& Y. in Curiâ Rege Hi'ſp. primerius

neſtum, utile, Eloquentiæ Frofeſſor, in Proxmio Virgiliano. am verè memoria

echue indui extremi Judicii (utut hoc pro tempore, dum in umbrâ vivi-

res laudantur.

& per ſimilitudinem umbroſam, ait Cornel. ineffabile, inſcruta-
bile, & arduum ſit id, quod de eo cogitatur aut dicitur; veris-

Memoria ſimum tamen, quia de fide Veritatis æternæ.) Bonum eſt,

Judicii hone- Honeſtum, Ultile, & Delectabile: boneſtum, imò ſanctum, quèd
ſta, imò ſan- ad omnem vitæ, morumque fanctam honeſtatem excitet, ac
Qda, & utilis. virtutem (honeſtum enim idem eſt, quod honore dignum,

quod virtus, & ſpirituale decorum, ex & Thom 2s. 2. q Iar.

art. 1I. & 2.) Componat, inducat, imò, quadam neceſſitate, ſe-
riò cogitatum, impellat, cujus denique finis vita æterna, ad
gquam nonniſi ſanctè honeſtum admittitur; ex quò ipsò ejusdem
ſfumma utilitas, ceu medii ad finem ultimum, demonſtrata eſt.
Jucunda Sed quà ratione jucundum, & deledabile? abundantiflime, ex

qu ratione? eo, quèòd & maximè tragica, Vid. Conc. S&z. n. . etiam in umbrd
exhibita, cum noſtrum ipſummet caput non tangunt, viſu,

audituve jucunda ſint, utut diverſos affectus cauſent. Sanè
expertus ſum, has ipſas, de Extremo Judicio, Conciones, ut-
ut terrificas, ac horrorem incutientes, avidè auditas fuiſſe:
Sancta, ſalubris, utilis, honeſta, & jucunda Extremi Judiciis
continua, aut frequens memoria, cum peccato, omnem malè

dolendi materiam aufert, & ſummam veri gaudii copiam in-

gerit, cum pœnitentia, quam cauſat: unde optaverit devotis-
ſima illa Anima, ſentire compunctionem: Thom. de Kemp. lib. I.
c. 1. de Imit. Chriſtis & S. Aug. de ſuis pœnitentiæ lacrymis, Car-
rebant inquit, lacryma, & bene mihi erat cum en. lib. 9. Confeſſ. &.
Eie En ſanctam animi voluptatem, totius mundi ſpinoſis vo-
luptatibus dulciorem, quam mille etiam, & amplius ſcelerum

reus

xlS5C0

mus; dum videmus nunc Divina, & fide credenda omnia, per
culum, & in ænigmate: I. Cor. AIII, Iz. per medium obſcurum,

um ,
Win

—

arar

ſoren
enlsba

ller i
ſentien⸗

heu⸗
ter wcd

hengne
cil

ſot
b

Fie
Eur
W
d
un,

ſusa,

i n
wi.
ſmnore
ft,

1

ic
it i⸗
Gepe
ct

4

——

ir

.R zedel

u

— 4 ſanltum timorem S& pœnit. excitans. 3

o. reus conſequi poſſit ex Judicii extremi memoriaâ; quæ quidem

e timorem ingerit, & triſtitiam, ſed talem, de quà gaviſus Tar-
H ſenſis Paulus, dum II. Cer. VII. 9. Gaudeo, inquit, non quia contri-

unt Rati In ſed, quia contriſtati ſen, 4 pænitentiam. Vid. Conc. S. n.z.
. Hæc ipſa utilita anti timoris & pœnitentiæ in ſalutem, pro-
. veniens ex memorià udicii extremi hodiernæ Concionis meæ
ee cthema erit, & materia, qua demonſtrata præviè (vobis patien-

cuun ter audientibus, aut legentibus) ſpero fore, quin & ſequentia
e. benignè & ſalubriter excipiatis. W
vn II. Propoſitam Veritatem, de ſumma utilitate Memoriæ Expendi
nm ek, udicii Tremendi, evincit ipſa irrefragabilis S. Scripturæ au- .ult. Eccl. 7.
1 g thoritas, in qua Spiritus Sanctus ita loquitur per Eccleſiaſti-
et, a cum, c. 7. v. ult. In omnibus operibus tute memorare Noviſſima taa,
Sun, csgj in aternùm non peccabu. Monitum hoc Lyranus vocat dire- Quantum ſit
Sivum totius vitæ humanæ. Regula ea eſt, eſſe poteſt, & hoc monitum.
k. meritò debet, omnium noſtrarum actionum: in omnibus eperiu
,d ba &c. Efficaciter pro more ſuo loquitur S. Bernardus &. 2. F. Ex S. Berr.

ben S. Perri & Pauli, Fili, ait Sapiens, inquit, memorare noviſſima tua,
. ey non peccabau s nimirum quòa hæc cogitatio maximè faciat timora-
e, d une, timor expellat peccatum, negligentianz non adlmittat. Novis-
ntni DSma autem ſunt Mors, qudicium, Gehenndâ quid horribilius morte?
in, quid Zudicio terribilius? nam gehenna nihil poteſt intolerabilim cogi-
Ane zari quid metuet, ſi quu ad iſta non trepidat, non expa veſcit, non
S„N tmore concutitur? In omnibus operibus tus memorare noviſſima tua,
ule “ “ mort is horrorkem „Nadicii tremendum dicrimen, ardents gehennæ er
i⸗ tum, ab oculi cordu tui elongari nullatenm patiars. Tzme 6 bomo, &.
nmie quod in terribili judicio ei praſentandus , in ujus manus horrendum

AnI. eſt incidere & eo examinante, quem nihil latet ſi quidem inventa
eyot⸗ fuerit in te iniquitas, alienandus ab univerſitate quiets & gloriæ, &

ſegregandus à numero BeÄatorum. Time, quòd in gebennæ cruciati
5,Ae ius aterns & immenſis exponendus es, in ſorte diaboli & angelorum
jus in igne aterno, qui præparatis eſt es: LDier noviſſim us quàm ſat
6. exſpestatione terribilu, fili, memorare noviſima tna. Ita S. Bernar-
uuuun qus: an non eloquenter: ſed facundia amarà, dulci. la omni-
leus W 2 bus

=

4 CoNCIO I. Iudicii extremi memoria utiliſima;,

*

Job. cap. 9. v. 25. eccur? Niens, quòd non parceres delinquenti. O
Nallam vel Anima mea peccatrix, ex his verè & evidenter convinceris,
exiguam eſſe aut nullam penitus, aut perexiguam, tibi ſeriam eſſe memo-
memotnm rijam Judicii, cum tam facile etiam in graviora laberis, non
l Rct. humana tantum fragilitate, ſed etiam prona libertate: non
tur ex facili & dicam jam de Divinorum Mandatorum Dei, & ſalutis pro-

frequenti la priæ neglectu, contemptu, peccandi temeritate, audacia;, in-

pſuin peccata. Verecundia: cum nullus tibi pœnitendi animus, nullus de

peccatis dolor, propoſitum pœnè nullum, néque vera Con-
ſcientiæ diſcuſſio, etiam cùm accedis ad Sacramentum Pœni-

tentiæ, qua Judex iratus placandus unicè. S mente cernerent
homines peccatores alt S. Ambroſius ad Lirginem lapſam c. S. quale

te ſaculari; ſi non infidelitate gravaretur. Cornel. in cit. Rccl. . 4o.

ubi plura. Signum ergo Infidelitatis cujusdam eſt in peccato-
re, cum hic tam liberé & graviter peccat: quod, proh dolor,

frequentiſſimum.

Memoria III. Huic ergo peccandi licentiæ frænum eſto, ſeria ven-

Iudicii fræ- turi Judicii tremendi apprehenſio, fides, memoria. Sic enim

nu m peccandi ait S. Baſilius in Pſ. 3r. d qus moda te ſenſeru ad aliquoa provocari
peccatum, ad mentem revoca formidabile illud, nec ulli mortaltum to-
lerabile, Cbriſti Jadicium, & boc. quaſi frano animam cohibe.
Quod ut nervoſiùs & efficacius poſſis, non formandæ tantùm

ex S. Baſil.

cogitationes in concavum Iunæ, in ſpatium imaginarium aut

de poſſibili, non contingente, futuro nunquam vel quaſi de
fiéta fabula, te nihil tacturâ: ſed reverà (uti æterna veritate

certiſſimum eſt) te ipſummet eſſe Reum illum, tremendo Ju-

Peccator peris æternum, annon tibi omnia pereunt? In humanis & cri-

quivis Reus minalibus Judiciis, quibus de ſangvine & vita agitur, quis am-
pliuùs tremat? quis formidet, niſi Reus ipſe: cui inſtat ſupre-
mus, inevitabilis, cum morte, vitæ terminus: fuéêre, qui ſolo
talis violentæ mortis horrore una nocte in Juventa incanuére:

tmeat: à Si-
mili de Reo
Ctiminale

bius operibus tüus. VEerebar omnia opera mea; ait innocentifſtimus

Juudicium imminet mundo, ſenſus bumanius non diſpergeretur vanita-

dici ſiſtendum, déque tua agi anima, quaſi ſolã: tu enim cum

—
1 e

O

R

ugs

ecen

le,
Eton
N
ltit

i

yn

ren
Eig
en

W

iir
de
re
R

—
Umns
0
wes⸗
wemo.
8 ton
erdn
RR
i, i.
llus e
Co.
Mn.
lerent
e
Ualitt⸗
74

NJ.

nCoon,

Mtl-⸗

4

ritate
lofo.

ncn

K

ſo
4 06*
elk⸗

ANr
cetin

Dtin
.
ul

N agdventum, qui pacis gratiæ, & m

c.

44d anctum timorem & poœnit. excitans. „

uti Didacus Oroſius in Aula Ferdinandi Regis Hiſp. hujus jus- M

ſu Hiſpali in carcerem conjectus. Drexel. Kog. Damn. c. 2. quanto
magis timendum ſanctè, piè, & ſalubriter, cum deteſtatione
peccatorum, ſeriaque vitæ, ad omnes Dei leges, emendatio-
ne, eò quèòd non tam de temporali morte corporis, quàm æ-⸗
ternâ immortaiis animæ agatur, juxta illud Chriſti Matth. L 25.
Nolite timere eor, qui oceiaunt corpus, animam autem non poſſunt
occidere: ſed potius timete eum qui poteſt animam & corpi perdere
in gebennam. Aderam A. 1688. Reo ad gladium damnato, ego Reus crimi-
Parochus, cum aliis PP. Franciſcanis, ad mortem lisque veré . 1 s tim n
idlicium UI⸗=

poenitenti: hic ultima vitæ ſinæ die ferali quam optimè diſpo- Judici
VIum.

ſitus, ſibique præſentiſſimus, cum diceret nobis, quàm ſibi⸗, ſo. Maj
cor doleret, metu quis dubitet) inſtantis mortis; addidit, bis „e. cremg.
terve, cum gemitu & timore ,quantus ipſi pavor ſit judicii Di- pœnitent.

vini, adhuc ſfibi poſt humanum ſubeundi; eſto carceris ſui x. ſ. f. 660.
tempore ſeptimanis triginta quinquie, multum ſpontanee, pro
ſalute fua, diebus fere ſexaginta, quot propoſuerat, jejuna-
verit, preces innumeras, Roſariaque dixerit, inſuper genera-
liter & integre confeſſus, ita ut ne cogitatio quidem Clavibus

ſubjicienda amplius occurreret: &, quàm metuo tamen, in-
quiebat, Judicium Dei, quomodo ante illud ſtaturus ſim. Ju-

ſtiſſimus hic timor eſt, qui non peccatores tantum, ſed & ſan-

ctos concutiat: uti pluribus, in ſequentibus, ſæpè ingeretur
mentio. B. inſra Cone 31 n. 2. & C. 43 & C.6. n. Ss...
IIV. Ft hæc ipſa Chriſto ipſimet intentio fuit, éſtque ſan-Vult Chriſtus
QRxæ ejus Eccleſiæ, ut homo ſalubriter, non in deſperationem, & 3. M. Ec-
ſed in ſalutem, verè terréatur, quò vel ad iniquitatem manus

cleſia, timent
ſuas non extendat juſtus, velà peccato gradum pœnitens revo- ſugirtlim ex-
cet peccator. Etenim: Mirum videatur, S. M. Eccleſiam ho- .

„△

ſericordiarum eſt, propo-

nere DoGctrinam plenam timoris & horroris, de illo die, quô
tota rerum perturbabitur univerſitas, creaturæ omnes prodi-
bunt armatæ, pugnabuntque contra miſeros peccatoreés, ceu

£ ι⅔ CoNCIO I. Judicii extremi memoria utiliſima,

tur, homines areſcent præ timore, & expectatione malorum,
quæ ſuper venient uni verſo orbi: quòd, inquam, proponat tam
trriſtia, tam funeſta, & fatalia, futura in Cœlo & terra. (Erunt
ſigna in ſole, & lund, E&s ſtellis) & in terris, toto orbe, preſſura

po /

libus ſuis miſceri vult primi gaudio ſpirituali, ſimilem ſanctum

timorem ſecundi Adventûùs Chriſti Judicis, ut juſtus nullam

malè vivendi licentiam ſibi aſſumat, & admittat, ex tam ſalu-
tari metu; peccator verò ad Redemptoris gratiam pœnitendo
confugiat, ne Judicis graviorem iram in ſe ipſum temerè, &
malè ſanus, detorqueat. Chriſtus Dominus Redemptor no-

tam vivè proponi, ut oſtenderet ingens & ardens ſuum deſi-

derium, quòô deſiderat, nos pro illo judicio paratos inveniri,

ne inveniat ullum, quem cogatur condemnare. V. P. go. I
S. Adventús tom. 3. de Charit. lib. 3. c. 2. à f. 93. Viden, anima mea, magnam e-
tempore cau- quidem materiam, & cauſ- am gaudii, ac ſolatii eſſe, de tantis
ſa gaudi, ſed ſalutis tuæ mediis ex Chriſto Redemptore, Deo homine; néque
& umoris. minorem tamen, ſed majorem potius, timoris, imò horroris,

qui odit pollutionem, & immunditiam peccati, qui ſanctus
eſt) & terribilem, qui punit pollutos & immundos: & c. Horren-
dJuum eſt inciaere in manu Dei viventi Hebr. B, z1. propterea:

piunt ſapere, qui timent Dominum, & ex timore illo cavent à
pPeccatis, obſervant legem, operantur bona, &c. Bellarm. in g. l.
Hoc ſi feceris, anima mea, ſolatium tibi eſto, & animi gau-

hoſtes Dei, Cœlum & terra, & omnia, quæ in ea ſunt, exuren-

gentium omnium, & c. uti in hodierno Evangelio, hoc tempore,
quod pacis & fœderis eſt, Deum inter & hominem, & Adven-
tus illius, de quòô Angelus ad Paſtores: Molite timere, inquie-
bat, Erce enim evangelivo vobi gaudium magnum, quod erit omni
9, &c. Luc. Ih, Io. Adeo pia ſanctäque Mater Eccleſia à fide- (Eun
cun

ſter, ait S. Greg. hom. 1. in Evang. voluit horribilem illum Judi-
cii extremi diem tam exaétè per ſuos Evangeliſtas deſcribi, &

„ ab terroris, ex eodem Chriſto judice; de quê Pſaltes Regius:
Sanctum, & terribile nomen ejus: Pfal. CA, 9. Sandtum vocat (ut

Liitium ſapientiæ timor Domini, Pſal. C X. 10. id eſt, illi vereè inci-

(lum-
“ dpord

Gele

eEue
tel

Fn

oren

re

V.

ce
N

1
ten⸗

llben

ſin
e(hen

M
Eern
mer

Vn
ſn,

. lrit

Uitii⸗

ad ſandtum timorem & pœnit. eweitans. 7
Uren. dium; at nunquam tamen ſine ſalutari timore, quem eſſe
un, oportet totius vitæ humanæ, aétionumq; omnium comitem
tun fidelem, ac condimentum, planè neceſſarium, ut ſal eſt cibis.
Pui Isque ubivis in Scripturis nobis inculcatur, ſanctis etiam. Ti- Timor Judi-
n mete Dominum omnes Sancti ejus Pſal 3fXAIII, Io. Sapiens timet, cii ubivis in
ne declinat à malo. Proverb. AIV. 16. In timore Domini eſto totaâ die. ſcripturis in-
Adyen Proverb. XIII, 1. Proverb. AV. 33. Timor Domini, diſciplina a- Culcatur: ut
ingie. pientiæ. Attenta, ait S. Baſilius, cogitatio arcanorum, nobis q, for- & rmneant
it omii midabilium timor, padagogm éſt ad exercendam pietatem & S. Pa- n⸗ o
iſde. chomius, in ſuâ Reg. dicit, timorem Domini nos ſanctis cogita- dicicſt xda-
dun tionibus erudire ſuper decem millia Pædagogorum magiſtro- gogus.
ullam rumq; doctrinam. Le Blanc. in cit. Fal. CA, 9. De hoc ſparſim in V. Conc. 6.
nſal⸗ ſequentibus. “”́ n. 10. de 5. Pe-
tento V. Hinc eſt, quèd Sanctiſſimi ac Zeloſiſſimi Verbi Dei troo.
e, Præcones, ad animos hominum efficaciſſimè permovendos, . Sancti ad
no. ſalubriter terrendos, à peccatis ad veram pœnitentiam mo. Gonverſio-
m udr- rumg; reformationem abſtrahendos, ad refrænandas animi um Judi-
ibi, cupiditates, è vitiis deni que, iis per conſuetudinem, quæ eſt al-cio extremo.
n gel⸗ tera natura, immerſiſſimos, quin & ex inferno inferiori, Pſal. ceu efficacis-
eniri, LXXAV, 23. (h. e. ait D. Dionyſ. Carthuſ. ib. de peccatis mor-ſimo argu-
S talibus, quorum demerito pervenitur ad inferiorem infer-mento.
ne. num, in quòô reprobi demorantur, in æternum damnati) &
unis qui jam pedem in inferno poſuiſſe, aut fixiſſe videntur, ex-
ee trahendos, hanc ſibi de Judicio Extremo dicendi materiam as-
gos, ſumpſerint. Ita ſolebant Prophetæ de e0 frequentem habe- SS. Prôphe.
: re ſermonem; Apoſtolis nihil frequentius erat in ore, quàm tæ Apoſtoli.
n Extremi Judicii ſermo. De Bmo. Apoſtolorum Principe ſcri-
nis bitS. Clemens, frequenter dicere ſolitum: Qun peccare poterit,
Hrn. ſ-mper ante ocas lor ſunos J. adicium ponat? Nicol. Turlot. f 133. De & Vincen-
Nee §. Vincentio Ferrerio Breviarium Rom. F. Apr. lelct. 3. &c. Ingen- tius Ferrerius.
iti tem, inquit, ipſorum Infidelium miualtitudinem ad Cbriſte fidem per-
4 duxit, & multa Chriſtianorum mllia à peccatt ad panitent lam 4
z1 vitin ad virtutem revocavit. Et hoc qua ratione? quòô medio!
gir. Electms enim à Dee, nt monita ſatuts in omnes gente, tribu, & lin-

AH/ Saciet,

8 Coxcio I. Julieii extremi memoria utiliſima,

diem appropinquare oſtenderet ,„ omninm Auditorum animos terrore

concuſſos, atq;, à terrent affectibis avu ſos⸗ ad Dei amorem excitabat.
S. Simeon V. Calamz. Dem. I. Adv. n. I. fol. 2. infrà C. 4. n. 1. Magnus ille Gmeon

Stilites. Siilite è columnd dacebat Fopulum ; tota autem ejus doctrina .* con-
cio erat de Nov'ſſimis jubens in cœlum ſußpicere & evolare, ac & terraâ

ducedere, & regnum, quod expectatur, viſione apprehendere, & ge-
bhennæ minas timere, && terrena contemnere, & fuatura e*ρ.,,

guas, diſffunderet ( pergit Breviarium) & extrem: tremendig, Jadicii

ait Theodoretus, Epiſcobus Cyri in Syria in Vorz Patrum

c. 26. Turlot. cit.
Methodius: VI. Addo pidorem, non minùs spenicillo, quàm alii Verbo,

aenes efficacem, de quò Baronius Tomoo. Annal., ad annunm Chriſt: gar.
bi⸗ wertit pi. Bogaris Rex aut Princeps Bulgariæ (ſita eſt inter Danubium

Go Judicio fluvium, Serviam, Thraciam & Pontum Euxinum, ſub domi-

extremo. nio Turcarum modo, , alias titulo regio decorata. Lexicon Geo-
graph. novum E. Bulgari) venationi adeo deditus erat, ut non

que erant viſu immaniores, hoc gratius afficiebant; quæ cau-
ſa fuit, ut, Divinâ ſic ordinante providentiã, cùm pictorem
quæreret, qui novæ, quam ædificaverat, domus parietibus
ejusmodi ex arte ſua quàm accuratiſſimèe effingeret, obtulerit

ſeſe Methodius quidam! Monachus, pictor non imperitus. 1IS

ergo gnarus, quibus maximè Regis animus teneretur, nova

querit, & horrida quàm maximè, atque inter cætera extremi

Judicii diem ita exprimit, tâmque vivis illuſtrat coloribus, ut
cum Chriſtus judex ſtupenda majeſtate verendus in præcelſo
tribunali ſederet omnibus conſpicuus, atque ad dexteram

ejus partem juſtorum cœtus ingenti animorum gaudio plau-

ſuque cum palmis & coronis triumphantium more, fublimes
exultarent: ad lævam verò humi proſtrati impii, horrore ac
deſperatione pleni conſpicerentur, à deterrimis crudeliſſimis-

que inferni monſtris in ſubjectas horrendis ac fœdis ignibus

fornaces raptari, protrudi, compingi; ita Regis moverit ani-

mum

ſolum per ſylvas & agros frequens feras inſectaretur, ſed et-
iam domi ſe oblectare ſoleret belluarum picturà, & quò quæ-

—

HR Gone

umd

RMhriſti
Deoin,
coran,
60oe
eius
Doamn

.

e
And
mmm
MunIn

N
gü)e

Uilei

ling-

1 Urib

nepno

ad ſanttum timorem &y pœnit. excitans. 9
i mum & occupärit, ut inde tremenda Dei judicia edoctus, & in
eoe Chriſtianâ Religione à Methodio probè inſtruétus, venerit
eht. Deo in prædam, ferarum prædator; nec unius diei pateretur
einon moram, quin ſtatim vel intempeſtâà nocte ſacris Baptiſmi un-
6.. dis ablueretur, ſecurior adverſus tam horrenda Dei judicia fu-
„ turus. Phil. Doutreman Pæd. Chriſt. p. I. c. 5. de memor. Judicii uni-
,6ρ verſals df. 273. Nicol. Turlot. cit. àf. I3 4. Faber Domin. 20. C. 4. n. §.
ede, Dauroult. c. I. t. 49. e. 3. &̃ C. 5. tit. Iy. ex. 3. Pexenfeld. hiſtor. 110.
ILumnmn Cauſini Aula & p. 3. L. 3. C. 2. f. 31272.
VlII. En, Auditores Deo dilectiſſimi, quantus animi mo- Nobis Chri-
ebe, tus & Converſio in homine Ethnico, ex picto ſolùm, ac dein ſtianis iae⸗
u. verbis explicato judicio Extremo: quid non poſſit aut debeat judiciam
unbum poſſe in Chriſtiano, verâà fide imbuto? At inquis: in umbra et- iremum.
cen. iamnum, in ænigmate vivimus; obſcura ſunt; & futura pri-
. mum; nec dum præſentia: Verùm altùm imprime animo, &
unn viva fide apprehende, certiſſima eſſe; quid certius morte?
,de. quid Judicio? quid gehennaà, aut cœlo? toties ab æternàâ ve-
ritate inculcatis? eſto etiam; quid obſcurius? ceu quæ agno-
neæcu ſcimus per fidem, quæ lumen eſt in ſupernaturalibus, quod in
Aoren naturalibus oculus corpori, intellectus Animæ „cujus æquaâ
eödes lance proprietates ſunt certitudo cum obſcuritate „& obſcuri-
Beei tas cum certitudine, tantä tamen, quæ omni humanâ & cor-

. 5 Porali evidentiã major, & penitus infallibilis eſt; uti tradunt
,tort ITheologi in materià de fide. Videmus nunc Divina omnia per He-
eteni culum, E in ænigmate. I. Cor. III. 12. per medium obſcurum, &
u per ſimilitudinem umbroſam, ait Cornelius à Lap. ibidem, uti ſu-
Drà tactum num. . Obſcuritas tamen hæc, & Umbra omnis ceſſa-
rcs bit, cum ad Judicium ſurrexerit Deus, & ſerutabitur Zeruſalem in
en lacerni, Sophon, I. 12. Faxit ſuâ gratiꝗ Clementiſſimus Deus, ut,
ſone⸗ quod fecit efficaciſſimè per colores Methodius, pictor Religio-
ſtin⸗ ſus, quédque Jjudicium Extremum in Eccleſià innumeris locis
i Oculis proponitur, ſanctiſſimâ intentione, terrendi ſalubriter
1 “ fideles, id ego per ſequentes Conciones morales rudi verbo aut
eun B cala-
Mechtl de jud. Extr.

Mu

Compen.

dium dicen-

m0.⸗

170 CoNCIo0O I. Judicii extremi memoria ufiliſima,

calamo aſſequar, exhibeàmque; quid illud: Compendio

accipite totam Extremi terribilis judicii Univerſalis ſeriem

à me tractandam, ô quàm ſeriam! poſt Terrorem, toti
mundo incutiendum ex ſignis, Judicium præcedentibus,

poſt miſerabilem Mundi ultimum ſtatum, ejúsque per ignem
cataſtrophen & excidium, Tubam horriſonam, ad jJudi-
cium omnes evocantem: ͤurgite mortui, venite ad Judi-
cium. Et huic Citationi peremptoriæ ſtatim ſecuturam corpo-
rum reſurrectionem admirandam, damnatis funeſtiſſimam,
violentiſlimam; horum ab Eleétis ſeparationem probroſam &
infœlicem; eorum ex omni parte ſtatum miſerrimum; Hor-
rorem ex ſalvandorum paucitate, & ingente numero damnan-

dorum; Apparatum judici, reprobis fulmineum ex omnibus
circumſtantiis, Crucis in Cœlo apparituræ, Nubis & tempe-

ſtatis, in quâ judex veniet, temporis, loci in Valle joſaphat; ex
Perſonà principaliſſimà Judicis Supremi, incorrupti, ſangui-
nem à ſe effuſum requirentis: ex ſtrictiſſimo undequaque exa-
mine, libris conſcientiarum apertis, ita, ut nihil latere poſſit,
nihil excuſari, vel negari, cogitationum, verborum, & ope-
rum &c. hinc fummam miſeriam Rei peccatoris ac confuſio-
nem, é Chriſtianis præſertim & Catholicis: Accuſatores & te-

ſtes irrefragabiles: Sententiam deniq; ultimam, ac ejus execu-

tionem, ſicut Electis acceptiſſimam, ita reprobis, eheu, hor-
ridam, fatalem! ex hac maledictionem, ponam damni, ſen-
fusque æternam; Deſperationem; Deſcenſum ad inferos, &c.
quantum verborum pondus; Ite maledidi in ignem æternum?

Annon iſta omnia ſeria, ſevera, ita ut omnia umbram, quæ vel

poſſunt dici, legi, ſcribi, cogitari, & nihili, in ſuammet perdi-

tionem, faciat ſtolidus mundus? Agens abeq; conſilio eſt, & ſine
Prudentid ; utinam ſaperent, & intelligerent, ac noviſſima providerent.
Deuter. WIAII. 25. & 29. O Deus infinitè miſericors, qui non vi

mortem impii, ſed ut convertatur, & vivat, Exech. LILIII. con-

ſige timore tuo carne meas; à judicin enim tun timui. Pfal. CAIX.

120. & ut magis magisq; timeam ſanctè, pœnitenter, ac exinde

ſier

—=

—

ad ſanctum timorem & pœnit. excitans. 1I1

—

Vndio in tui amorem exardeſcam, ut deniq; Judex ſis mihi peccatori
Stin propitius in æternum. Amen.
—RKR/ Vigde Speranza &cript. ſeleét. Puhéto 136. & 137. Drexel. Indice 71 e- Authores in
matum Dom. I. Adv. themate penult. & Tribunalis Lib. 2. C. g. hanc mate-

erignem . .
y o. Marchantii, Kation. Dom. I. Adv. lect. I. p. 3. fol. 1F. lamn-⸗

3 1 Breviar. ataà Die infra ocz. Epiph. lect. 3. Noct. Fr. Mendoza
ncr 8S. J. in I. KReg. Il. Io. & in Judicibus. V. Judicii timor & c. to-
M & 2. Matthias Thanner, Carthuſ. Valle humilitatu,
nn ay 10. 4 f. 297. Nicolaus Turlot. Thecſ. doctr. Chriſt. p. 1.
n. Mor- . §. lelt. 1I. 4 f. 123. Faber Dom. 10. C. 2. GS& in Auctuario Dom. I.
“ Advent. Them. z. n. 4. Franc. Labata, tomo 1. Verbo Judicium
Rrido finale propoſ. ö. Englgr. Cæl. Emp. p. 2. E. Muamptæ. V. g. 3.

mihi fol. I981. Paciuchelli, in Yon. Ledt. 2. J. 1. Jancti ti-

* ment, ne reprobentur. Guil. Stanihurſt. de II. Noviſ. in pro-
mli⸗ Am. de Judicio f-I. & ſequ. Petrus Beſſeus, Regis Chriſtmi.
wrer Orator, C1. de Judicio à f. 2oy. V. infraà Conc. 3a. quæ ſ in
boc ordine de Judicio extremo ultima. Item præcedens Præfatio.
0 4 Ludov. Granat. Dom. 2. Advent. Conc. I. gG. 3. ubi ſignum
0 prædeſtinat. moveri ad Judicium extr. Verba recitantur
u inſyà cit. Conc. 74. n. 2. Leop. Mancin. de Paſſ. D. L. 2. Diſſ. 2.
Seiell. 3f. 6z.
10, l,
genmn
. .
o DUÿ B 2 CoON

—

12 CoONecio II. UItimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus —
CoxNclo II. AA,
Ultimus Mundi ſceleratus, &, ſine Cur4 ſalutis, i
malæ ſecuritatis, ſtatus, ad noſtra tem pora ex- s⸗
penditur: quanta proin, metu Jjudicii imminen- Wete
tis, ſalutis Cura merito nobis eſſe debeat. dat
. Z „ „ —„ „ .„„ H . EEe N
Domin l His autem ſieri incipientibus, reſpicite, & levate ni
. ent⸗ capilad Veſtra. Lucæ 2 1. 28. Gebe
Domin. 24. Qlui legit, intelligat. Matth. 24. 15. ein
poſt Pent. R nisn
JIJIJIJJ. Anent
Aluberrimè monet, Dei nomine, religioſisſimus TIhomas ed
de Kempis Lib. 3. c. 3y. n. I. Fils, inquiens, nunquam ſecurus Pris
& in hac vita, ſed quöad vixern, ſemper arma ſpiritualia tibi ulnn
ſunt neeſſaria!“ inter hoſtes verſari G à dextrs, & à ſiniſtru Vard
impugnars, & c. Certè magnæ ſapientiæ eſt, panico & vano tfent
timore, puerorum ad inſtar, non conturbari equidem ,»(Ehpgl- veltr
grave parte I. Dom. a. Epipb.) in ſeriis tamen, & quæ gravioris II
momenti, ſalutem æternam tangunt, ſecuritatem, omnium Tibn
minimè nimiam, non admittere, etiam & maximè tum, cum dOun⸗
Secutitas omnimoda videtur eſſe ſecuritas, nullusq; mali metus. Nun- otu
noxia, exem- quam minùs ſecurum te puta, quàm cùm ſecurus eſſe videris. wrihi
plo Samſemis. Hujus figura fortiſſimus ille Samſon, hic ſecurè in ſinu ſuæ Da- m
lilæ requieſcit, indormit ſuo præfiſus robori, cujus (ſuo deni- Re
que vitæ interitu; pœnitens enim ſalutem conſecutus eſt, in- W
ter Sanétos relatus à S. Paulo Hebr. Al. 32. Cornel. ibid. ſ. 9sp. Jo. tm
Biſſel. Kuin. Illuſt. Dec. 2. à f. àr7.) experimentum fecit per tres vi- ci
ces, inclamante Dalila; Philiſthim ſuper te, Samſon, qudic. TIVI. ſen
Deniq; verò, cuùm ſibi vel maximè ſecurùs videretur, raſis crii rer
nibus, in quibus ſita erat fortitudo ejus, in manus hoſiurm
tradi-·

4 nnos præſenti tempore curam ſalutis Aocet. rz

—
E traditus, exoculatus, in eorundem ludibrium ceſſit. Hæc pœ-
na, hic finis malæ ſecuritatis, & temerariæ præſumptionis.
deyéè, quem tentationis certamen ſuperare non valuit, ſua deterius ſe-
lalns. curitæs ſtavit, ait S. Greg. lib. 2. Mor. Pohanth. E. ſecuritas. Id
, Contigit Samſoni: id contingit pluribus, qui ſuâ ſecuritate de-
. teriores & ſceleratiores fiunt, Dei Mamu vindice jam præ fori-
miner bus exiſtente, néque cogitatäã. Ultimum mundi ſtatum cùm
expendo, eundem hoc ipſo peſſimæ ſecuritatis morbo labora-
turum (utut excidio ejusdem, & finali judicio jamjam immi-
nente) & exinde ſceleratiſſimum, in ſuæ damnationis augmen-
tum, futurum eſſe, deprehendo: uti Chriſtus innuit, & hinc
ææquè bonos ac malos, juſtos & peccatores, allegatis ſuprà ver-
pies in Themate, paterne præmonet. Et hæc præſentis Con-
Ceonis materia erit, nempe ultimus mundi ſtatus, nihil de im-
mDinente fine & judicio ſomniantis, & hinc pleniſſima licentiaâ
Uoms fſine cura (hoc eſtenim ſecurè) ſceleratè viventis; cujus is mihi Metu Judicii
muu finis & concluſio erit, ut nos, etſi à fine mundi remotiores, me-habenda Cura
tu tamen Judicii nunquam ſine magn ſalutis noſtræ curà vi-ſalutis.
uſhi Vamus: Curæ ſit vobis nunc, Auditores, ac diligentiæ, ut pa-
svo tienter & attent audiatis, & conformiter huic veritati vitam
“. veſtram ordinetis dein.
fs II. Redemptorem noſtrum, & Matthæi XWI.& Lucæ EII. ex
mnum quibus Textus Evangelii in Dominicam primam Adventús, &
n,yon Dom. 24. ſeu ultimam poſt Pentecoſten aſſumptus eſt, apertè
Nn. locutum fuiſſe, non tam de excidio Urbis Hieruſalem, quàm
Vilas fine ipſius mundi & Jjudicio, paſſim obſervant SS. Patres & In-
ehr terpretes. Matth. AAIV. Diſcipulis Fabricam Templi, quod erat
vocen Orbis miraculum, oſtendentibus & mirantibus prædicit Chri-
el. ſtus illius, totiusꝗ; Urbis (per Titum Veſpaſiani filium, Impe-
ℳ fatorem, & Romanos) quin & orbis univerſi in fine mundi ex-
ro⸗ cidium, idꝗque propter incolarum Urbis & orhis ſcelera: Verſa pz.
V. ſigna prævia aiſignat, ſcilicet bella, Pſeudoprophetas, famem,
. kterræ motus, peſtem, ac prædicationem, Evangelii per totum or-
Nüm bem, &c. v. 29. Solis & Lunæ obſcurationem, ſtellarum de colo

lenat,

*

44 Coxcio II. Intimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus

caſum, Virtutum cæleſtium commotionem: poſt quæ v. 36. mo-
net, ut omnes ſtrenuè ſe parent, ad illum diem univer ſalis excidii
& Judicii extremi, eò, quòd dies hic planè incertus ſit, & nulli co-
gnitus, ſed improviſus hominibus incogitantibus ob veniet, eos-
due ſecuros ſubitò occupabit. Dixerat autem hæc Chriſtus jam

ervens pergensq; ad mortem, die Martis poſt Dom. Palma-

rum, quæ fuit 22. Martii, poſt tres dies Crucifigendus. Cornel.
in Marth. XXI.& Chronotax: geſtorum Chriſti n. 6a. 6. fol. 17. P. Jo.
Mala ſecuri- de Paru & 7. Margar. Evang. Ita & omnes adhortatur, ut vigi-

tas hominum lent in orationibus, ac ſobriè, piè, juſtê; vivant, & ad diem

ante finem
mundi.

ſe parent Iudicii, Lacæ XI. à v.;a ubi vocat repentinam diem illam,
quæ tanquam laqueus ſuperveniet, quò quaſi ex inſidiis, ſicut ca-
piuntur aves incautæ, ſic & in die Judicii capientur homines

voluptuarii. Cornel. hoc loco- qus legit, intelligat. Et qui ſeſe de-

bit paraverint, gaudere poterunt; quoniam, ait Chriſtus La-

cæ XI. 25 appropinquat reaemptio Veſtra, ab omnibus malis &

miſeriis, reſurrectio & gloria ſempiterna: qui ſecus fecerint,

erit illis maledictio & væ: &c. W

Kieut in die-

ergo tempus Mundi extremum cum tempore ejusdem, nn
W “ vixit

III. Videamus ultimum mundanorum, peſſimæ ſecuri-
tatis, ſtatum; hunc declarat ipſemet Chriſtus, dum ait Matth.
WII. à v. 32. ſicut in diebus Noë, ita erit adventus flii homini;
ERicut enim erant ante diluvium comedenter & bibente „nubente &
nuptui tradentes, usq; ad eum diem, quö intravit Nosò in Arcam, G&
non cognoverunt, donec venit diluvium, &. tulit omnes ita erit &
aaventus ſilii hominn. Idem refert S. Lucas ex ore Chriſti . Xr. II.
26. ubi 4 v. 2,5. ſimiliter (pergit Chriſtus) icut faltum eſt in diebus
Lot edebant, & bibebant; emebant & vendebant; plantabant &-
dificabant qud die autem exiit Lot à Sodomu, pluit ignem &- ſulphur
de cælo, & omnes perdidit. ſecundum hæc erit, quâ die filius bomini⸗
revelabitur: q. d. ſubitus erit & inopinatus adventus meus ad
Judicium, uti fuit incendium Sodomæ, & diluvium Noë.
Palchrè, ait Beda, Adicite revelabitur; quia qui interim non anppa-
ens omnia videt, tunc apparens omnia judicabit. Cornel. Chriſtus

e

l
I

—

4

Fiuit
gual
tu,

mor

ſcer
Vert
dem
Wun

Alltu
luviv⸗

ta
Mt

ler,

to
eſc⸗
laß,

no.

Mmnis
cor

Avir
tte
Mobi
Cicor
N
far
deth
llio⸗
hom

vo⸗ præſenti tempore curam ſalutis docet. 15

4mo. vixit Noëé, & Lot, comparat. Expendamus utrumque hoc,
ifi quale fuerit, ut inde judicium formemus de ultimo mundi ſta-
lie. tu, cum quadam comparatione ad noſtra tempora, pro vitæ
ee morumq; emendatione. Fuit autem utriusq; in ſumma vitez
emn licentia ac ſecuritate, ſceleratiſſimus adeo, ut Deus O. M. Cu-
m. jus natura bonitas eſt, juſtè exacerbatus graviſſimas Diluvii uni-

Verſalis, ac ignis ſulphurei cœleſtis, pœnas inflixerit, & qui-
„IH dem (quod obſervatu hoc loco pro mea intentione digniſſi-
. mum eſt) plane inopinantibus. JU =
dcien IV. Sicut in diebus Noé contigit, ita erit & continget ad- Mundi Sta-

viin wentus Filii hominis, q. d. ſicut inopinatum & ſubitum füuit di-tus ſceleratus
t c4 luvium, quod omnes obruit: ſic inopinatus & ſubitus erit in Diebus
is Adventus judicis. Epulabantur ſine cura & ſolicitudine, &;, Noé.
ee. ut ait Chry ſoſt. tanquam nullo venturo malo laſcivientes Cornel. in
. Matth. XIIV. 3z. & 35. Juxta expoſitionem Cornelii Janſenii
„SãAA Rpiſc. Gandau: Concord. Evang. Cap. I24. fol. Syy. Voluit Domi-

ein, nus ſignificare hominum ſecuritatem, in qua vixerant, largi-
ter indulgentes genio, totiq; dediti rebus hujus ſæculi, cum
ſan⸗ ultiones mundo obvenirent. Rei ſeries tragicè ac patheticè

Lel. deſcribitur Geneſis EI. & EII. & exinde à Joanne Biſſelio: Ruin.
mui; lluſtr. Decade prima, Ruina g. Mundi Diluvio merſi. Adamo poſt Adamo &

* annos Vitæ 930. mortuo, Evâ, viventium matre, decem eum seth mortuis.
n, annis tardiùs morte ſubſecuta; Filio item Seth pietatis & Sa-
½ crorum cultore eximio, & qui familiam ac ſtirpem ſuam, quö-
WVI. ad vixit, à Cainitarum & moribus improbis, & nuptiis, & omni

Vitæ confuetudine, ſummà ſegregârat ope (notetur officium
. probi Patrisfamilias) mortuo, ſuæ ætatis annorum 912. Mun-
lu di conditi Milleſimi quadrageſimi ſecundi: prohibente jam

ru nullo, ſcelerum omnium ac præcipuè libidinum, fœda licen-
ℳ tia mundum occupavit, in transverſum actis etiam poſteris
Seth, quos antea, propter excellens, à cæteris, diſcrimen, Dei
d. flilios appellari ſolemne fuerat, commiſcentibus ſeſe filiabus
o hominum, poſteris Caini perverſis, & terræ affixis agitaban-
chin tur hinc nuptiæ innuptæ plerasq; per domos, continuæque;

d0o:

iuit

W 2

16 Coxcio II. Ulltimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus

quotidiana Convivia „cComeſſationes, lIu ſtra; nec, niſi genio,
diebus ac noétibus indulgebatur: & hoceſt, quod Chriſtus ait,

in diebus Woë comedentes & bibentes &c. eò denique, ut dicat

8. Textus Geneſ. V L. II. & 12. corrupta eſt terra coram Deo, & reple-
ta eſt iniquitate: ſeu incolæ terræ adeo corrupti, ut ipſam ter-
ram ſuis ſceleribus polluiſſe & corrupiſſe videantur, & : omnis
caro corruperat viam ſuam, rectumque, ſecundum legem Dei

& Naturæ, vivendi ordinem: ſolus MWoéë vir juſtus atq; perfe-

Gus in generationibus ſuis, inter homines fui ævi & ſæculi, &c.

Noẽ præco Præco pœnitentiæ, vel, ut eum vocat S. Petrus Epiſt. II. c. II. v j.

Pœnitentiæ & Præco Juſtitiæ, ipfos centum annos, ſed improbis nonniſi ri-

Juſtitiæ annis dentibus & jocantibus, optimum lſenem excipientibus dicte-

Centum.

riis, ſannis, minis, & epulari, ludere, inebriari & laſcivire per-

gentibus, ad ultimum usque tempus, ipſumvée Diluvii inſe-
quentis diem, illis omnibus inexpectatum, at omnibus merfſis,

præter ofto animas per Arcam ſervatas. Hoc præludium fuit
illius ultimæ ſub finem ſæculorum ruinæ mundi. Et, quod
mirificè auget tragicum hunc hominum interitum, eſt, quèd,
etſi ſint, qui putent, plerosque, aut ſaltem multos, vel aliquos
in extrema illà aquarum inundantium neceſſitate (cùm omnes
notitiam habuerint veri Dei, inſtructi à Majoribus & Patribus,
partim coæœvis) pœnitentiam, quæ ſecunda poſt peccati naufra-

gium tabula, arripuiſſe, ſic juſtificatos & ſalvatos; uti docet

hoc S. Hieron. & Rupertus, ſatisꝗ; id ipſum inſinuat S. Petrus

Ep. I. c. IIl. v. 9. ſic enim in periculis naufragii etiam ſceleratis-
ſimi quiꝗqᷓ; magno pietatis affectu ad Deum confugiunt, emen-

dationem ſpondent, veniam petunt & impetrant, ut, corpore

pereunte, anima ſalvetur. Cornel. in Gen. VI, v. 5 Putant tamen

alii credibilius, maximam illorum partem (uti S. Chryſoſto-
mus) plerosꝗq; (uti Rupertus Tuitienſis) vel uti Pererius, (ſolo
Noẽë cum ſuis prolibus juſto) omnes alios impios, ideéôque uti
aquis Diluvii, ita & in infernum eſſe demerſos, exceptis infanti-
bus, qui, Sacramento illius temporis renati, mergebantur.
Cornel. cit. Iufra mea C. 14. de paucitate ſalvandorum. n. y. é* Yo. Biſſet.
Dec. I. fol. 330. 331. 34. V. Jacobus Salianus Annal.

V. Per-

—

,
ls

iu,
lIns

c
nt
Lel

n

:l
(ent
Kk
)
pen
ilan

Se —

lckt

,

—
E

S==

==
=

e

ſond
Mini

Eerenn
lur 19

isg

Ulse

—

s

2 nos præſenti tempore curam ſalutis docet. 2
igen, V. Pergit Chriſtus: Similiter ſicut factum eſt in diebus Lot &c. In diebas?
it, Lucæ VII 2S. ut ſuprà num. 2. Divinæ hujus in impios Sodo-ot &c.
uin mitas Vindictæ ſeries, & factum deſcribitur Geneſir AIAX. IIIu-
G§ ſtrat oannes Biſſelius Decade I. Ruina §. à fol. 730 Adduco ego,
ne. quæ huc accomoda ſunt, ad demonſtrandum ultimos mundi
ms mores & vitam, quâà, quidquid libet, licere videtur, ſcelera-
geni tiſſimèque in putatà ſecuritate, & ſecuriſſimè inter ſcelera vi-
e. vitur. Sdomitæ, ait S. Scr. Geneſ AIII. 13. peſſimi erant, & pec- Sodoma
ll'a catores coram Domino graviſſimi, palàm, publicè, in oculis ſolis iniquitas.
IHE hujus, ipſo Deo & ſole ſpectante, inverecundè, impudenter
mmif peccantes, Dei hominumq; contemptores: Ecce bæc, ait Eze-
SAde. chiel c. AVI. ao. ſuit iniquitas Sodomæ, ſuperbia, ſaturitas panu &
ee. ciborum, puta, commeſſatio & compotatio (Edebant, & bibe-
i. bant: Lucæ AVII) & abundantia, luxusꝗ; rerum omnium, &'=
rerig otium ipſius (Septuaginta vertunt: deliciis affluebat ipſa & fi-
mir liæ ejus, & gloriabantur magnificè) & manum egeno, & pauperi
H non porrigebant: quod eſt ſcelus immiſericordiæ. Hæc quin-
tuplex Sodomæ iniquitas, eaque radix & origo cœterarum li-
bidinum portentoſarum, & contra naturam. Cornel. in Gen. All!.
nome 13. & in -. XVIII. zo. quò dedecoroſi ſceleris exemplo, non mo-
g dèò cæteras Pentapolis Urbes quatuor, cum ſuis ſuburbiis &
uft. Pa is, ſed paulatim viciniam; dein orientem, ac reliquas non-
Acett. nullas orbis Regiones inflammavit Sodoma, de eo gloriata in-
Petrus ſuper, juxta illud ai. III. 9. Peccatum ſuum ſicut Sodoma prædica-
leti⸗ verunt, nec abſconderunt. Erantq; in hac ſcelerum ſuorum ter
enen infauſtà fælicitate ita ſibimet ſecuri, ut ne de Deo vindice, &
orpore vindictà proxime adventurà cogitarent, quin & contemnerent,
uren acdeo pertinaces, ut & ipſi duo generi Lot, quibus filias ſuas de-
N. ſponſarat, hortatu Angelorum, ab eo moniti, quia delebit Do-
,(oo minus civitatem hbanc „Geneſ. XI X. I1. ſurgerent, Pproin & egre-
gru derentur de loco iſto, eum exſibilärint: Er viſus eſt en, quaſi Iu-
dens loquie ibidem. & delirare; cum & ipſi ſcelerati hâc ſubducti-
nur. onis gratiàâ indigni eſſent. Et quid factum? Egreſſo Lot An-

biſa gelis cogentibus, apprehendentibus manum ejus, & manum

— rIS CoNcIO II. IItimus mundi ſceleratia vita eſtatas H
UIxoris ac duarum filiarum ejus, idꝗ; ſummo manè, coœlo ſEere- m
niſſimo, ventis & elementis omnibus quietiſſimis, nullo deni⸗: æ,
que prorſus feſtinantis interitùs indicio, Dominus pluit ſuper K. V
domam E& G omorrham ſulphur &. gnem à Domino, ſu44; omnipo- ifbu
= tentiã, de cælo, & ſubvertit czvihate hbas, Eg* omnem circa Kegio: i
vvemm, univerſos habitatore urhium, & cunbta terræ virentia: v. 24. WI
&20. Ita derepente periit igne Coœeleſti Urbs ampliſſima Sodo. unr
ma, (quæ ſexaginta fertur ſtadiorum circuitum (duo milliaria n
Germanica) eſſe moœnibus ſuis amplexa, Adrichomius in quda ye
num. 156. ex Brocardo Bredenbachio, & Joſepho, apud Biſſel. (ni
cit. I. f. 9ga. Continet autem unum ſtadium paſſus 125. & oOGt%–⁊+– r I
ſtadia faciunt unum commune Milli iare, ſeu mille paſſuum) un
Sodomz periit Gomorrha Sebois, Adama: periêre omnes earum habi-:
mnmnmteritus. tatores impiiſſimi, tam Viri, quàm fœminæ: breviſſimo teu- „„
pPpPproris ſpatio: non igne tantuùm, ſed etiam hiatibus terræ hauſta onn
pentapolis: ad inferos inſuper omnes incolæ deſcenderunt. d
Quid: omnes:? ſimul omnes, utriusq; ſexus & ætatis promi-:
ſcuæ, ne nuntio quidem tam atrocis tragœdiæ vel narratore
Iufrd e.3. n. . fuperſtite, &c. ait Biſſelius fol. Sv. omne perdidit, ait de illis ien
Chriſtus Lacæ AVII.zo. ignz æterni panam ſisſtinentes Juda epiſt. in
Cathol. v. . Cceu abeuntes peſt carnem alteram ibid. . Cornel. e
dhbid. & in Geneſi⸗ XIX. 2r. f. 154. Biſſelius cit. J. y5y. & ſeq.) inau- eaii
dità prius nequitià & perverſitate, quantum in ipſis fuit, hu. E
manæ vitæ curſu, propagandiq; ſecundum naturam ratione, u
& medio ſublato & proſcripto. OTremenda Dei judicia juſtis: in
D fima! què fulmina, telaq;, ammantia ſaper terram Sodemorum demi- i
ſit, ait S. Chryl. hom. 2. in Ep. ad Kome. O miſerrimos „ſibi peſſi- v,
mè cautos, peccatores! quinam hinc ex utroꝗq; & Diluvii & i
Sodomorum tragico caſu affectus & motus animi? an admira. ent
tionis, ac profundiffimæ cum formicline, reverentiæ de Juſti· ſen
tiaà Divinâ, ſcelerum vindice, in exemplum omnium futuro. bel
rum ac modò præſentium temporum? an commiſerationis (
erga miſeré pereuntes? an indignationis in tam impudenter dn
Peccantes, ſalurisz ſua adeò ineurios: an n 104 rn EL

—

ſee.

lo Eri⸗

ſohe ⸗

omnipe

11 Nrr
4. n4

1 o⸗

nilliatua
A

biſſel
Kocto

Hum)

mndb.

10e..

hauſt
I⸗

te

e

0

n.
nione,

, Ani.

ipel.
wiüi A⸗
lmnit·.

.
ls

er
,

næ, præſertim tam turpis? &c. VE- C. 3 n. 3. & C.

ribus Noë & Lot fuit, uti audivimus Ita crit Ey ad ventus fuii

ut nihil ſuperſit amplius, quàm ut lapis ſine manibus abſciſſus
, u.

Rs

vos præſenti tempore curam ſalutis doccet. 19

mihi ipſi in terrorem fugamque omnis peccati ac offenſæ Divi-

VI. Et hæc quidem ratio vitæ & excidii hominum tempo-
bominis, ait Chriſtus. Certè ultimis Mundi temporibus, homi- Sic erit in
num vita ſceleratiſſima erit, Deum provocans ad immitten-fine mundi.
dum Orbi exſcidium; illorumq; interitus graviſſimus, luctuo-
ſiſſimus, & ipſis improviſus, ex ipſius Chriſti vaticinio, erit.

.

Ee quoniam abundavit iniquitas, refrigeſeet charitas multorum (ait
Chriſtus Matth. YXIV.Iz. & de fine mundi à multis intelligi-
taur) Charitas erga Deum & proximum; quod Paulus dicit, alt.
Cornel. Janſenius cit. l. cap. 122. fol. 33. Erant homines ſeipſos aman-

te, & c. voluptatum amateres, magu quàm. Dei- II. Tim. III. v. 2.

2.4. S. Vincentius Ferrerius conſiderans ſtatuam à Nabucho- Statua Na-

donoſor viſam Danieli II. cujus caput aureum, pectus argen-buchodon.

partim ferrei, colligit exinde, mundi finem non procul abeſſe;

ſtatuam enim illam vult ſignificare Eccleſiam, cujus (quod huc

pertinet, omiſſis cæteris, brevitatis cauſsà) pedes ferrei & lu-

tei ultimum tempus denotent Antichriſti, ſub quò⅛ erunt ho- Summa ma-

ines indurati, & terrenis voluptatibus prorſus immerſi, ita litia, Anti-
chriſto au-
decidat, id eſt, Chriſtus ad Judicium deſcendat, & conterat Sta- ν...
tuam, omne Imperium ac Regnum mundi, Faber Dom. I. Adv.

C. S§. num. 2. Multiplicabitur iniquitas per impeſturas Antichriſti ait
Theophilactus apud cit. Janſen. Is certè cauſa principalis, au-

Gor, incentérq; erit omnium iniquitatum, ſuis dolis, artibus,
blanditiis, hypocriſi, ſcientiâ, eloquentia, fictis miraculis, po-
tentiâ & tormentis, plurimios hominum quaſi coluber deci-
piens, dejiciens, mordens, & occidens: ita SS. PP. Aug. Am-
brof. Irenæus, & alii plures citati ex Pererio à Turlot. & 0 Hic Antichriſtus

Antichriſtus futurus Gente judæus, probabiliter ex Tribu quis;
Dan, naſciturus in Babilone, ut putat S. Hieron. Spurius, ma- .
ttre fœminarumomnium impudentiſſimâà, vili; ſed fraudere«

—.—

C 2 ghum

200 CoONCIO II. UItimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus
gnum dobtenturus, Dan. AlI. v. zo. & 21. ſuperbus quaſi alter Lu- m
cifer, ut Deus coli volens, impudens, atheus inſuper, bla⸗s 0
phemus in Deum & ſanctos Apoc. ¶III. 6. tyrannus crudelis: (h
ſimus, maximè in Chriſtianos; Apocal. XIII. 1o. totus in libidi- ne
nibus & concupiſcentiis feeminarum: Dan. Xl. 37. Magus &ñ ma- u
gicis artibus à puero imbuendus, habiturusq; deemonem fa-
miliarem: unde à S. Paulo vocatur homo peccati, filius perditio-: k
ni = II. Theſſal. II. 2. Cujus adventus ſecundum operationem Satangaezæ
Sub Anti-v. 9. ſeu, per quem Satanas operabitur. Sub taliergo Tyranno, “
chriſto iniqui- etſi ſolum regnaturo annis tribus cum dimidio, ſeu dies mille mn
tatis abundanr ducentos & nonaginta, Daniel AII. n. quam doctrinam, vi- ans
tia. tàmque, quos mores expectes? hinc fiet, ut gulæ, libidini, æ& bn
ſceleribus omnibus ampliſſimam det licentiam: ſataget omni-
bvrus viribus ſuis, ut avertet omnes à Dei cultu & Fide, coget umn
omnes negare, Jeſum eſſe Chriſtum & Dei filium, deſerere mummn
Miſſas & omnes ritus chriſtianos, negare Deum & c. Dan. All. II. ſins
Ex Apoc. XII. Apoc. UIII. I15. Apoc. AII. 3. & z. dicitur Draco magnus, qui eſt Lu Ece
Antichriſtus Cifer, caudàâ ſuâ (per quam SS. PP. Antichriſtum intelligunt) Me
quos & quot tertiam partem ſtellarum traxiſſe: hæc cauda, ait Tirinus, poſt egt.
Per vertet. ſe, in ſuam perfidiam, trahet tertiam partem ſtellarum, id eſt, a!
virorum illuſtrium, principum Eccleſiæ, non modò politico- an
rum, ſed & Eccleſiaſticorum, Doctorum, & Religioſorum, qui con
inſtar ſtellarum in orbe aliis prælucent & præcellunt. Ia Teri- un,
nus (ex &. Hieron. Theogor. & alis in Dan. ElII. 1o.) in Apoc. AIl a4. le,
Hic trahet, inquit Cornelius, poſt ſe, in ſuam perfidiam, ter-⸗ ich
tiam partem ſtellarum, id eſt, illuſtrium ſanctorum, qui quaſi yy
Duces vel doctores, vel cæteris eminentes, inſtar Stellarum a
aliis prælucebant: nam ex plebe multò plures trahet & perver- E
tet, ita Corn. in Apoc. l. cit. fF. 30. Unde major pars fidelium ca- i
det, cedetꝗ; Antichriſto, Apoc. AlII. §. ita at in errorem inducdau-
tur, ſi ſieri poteſt, etiam Electi Matth. XAIV. zm. eritꝗ; quaſi ge- e
neralis Apoſtaſia & defectio; cit. v. 3. I. Theſſ. II. paucis in locis 7
abditis Sacrificium Euchariſtiæ (quod cum ommi publico cultua
Divino tollet Antichriſtus. Daniel. AII.II. ipfe ſolus Deus ado- “
= MGD rari

C nvnvos præſenti tempore curam ſalutis docet. 21
brlr. rari colique volens per ſacrificia, preces &c.) celebrantibus,
N i. propter quos breviabuntur dies perſecutionis Antichriſti, ut ait
ͤ Chriſtus: iis verò, qui ſeſe oppoſuerint, excruciandis, pertor- èM
n Wi menta exquiſitiſſima: ita Patres & Docëtores apud Cornel. in Da-
sün niel. EII in Apoc. in II. Theſſ. I. &. Turlot in 7 Gmb. art. Lect. 3. f.137.
Dnen % guibus compendio & ſam matim de Antichriſto excerpſi, in demon-
ki ſtrationem, quàm in fine mundi abundabit iniquitas & refri-
Srant

geſcet charitas multorum. Matth. Atnr,
Prann VII. Supereſt, addi breviter interitum im iorum in fine Interitusim-
smid mundi: Sicut in diebus Moéë & Lot &c. Et quidem ipſe Anti- piorum in fine
, I. chriſtus (quem, immane monſtrum, orbis & Eccleſiæ peſtem, muſdi.
ini, & Deus permiſſurus eſt mundo imperare, variis de cauſis, quas
gomi- inter quintam ponit P. Joh. Mezger de Antichr. fol. ult. 129. quod
G corruptiſſimi mores illius ultimi ſæculi talem principem mere- S
len buntur, ut notat D. Hippolitus Martyr. jaxta Yob AXAXIV. 30.) Interitus An-
In. Vivus abſorbebitur in infernum, tumq; ſimul ignis deſcendet tichriſti.
AlS de coelo, & comburet omnes ejus miniſtros, & milites: Aoc.
n) XX. ,. ceſſabitꝗ; perſecutio, dabiturq; lapſis tempus, ut pœni-
NAt teant. Cornel. in Dan. All. 12. F. 1392. & in Erech. AL.IAX. 9. F. 1169.
dlt, & in II. Theſſ. II. f. 6zo. & 652. deinde Chriſtus veniet ad Judi-
i. cium &c. Et quid, quæſo, agent mortales hoc ipſo tempore?
ui annon, ad placandum Numen,; agent ſeveriſſimam poeniten-
Gͤ tiam, præſertim viſis tot ſignis præcedentibus, in ſole, lund,
Ms ellis, preſſurd gentium, aliisꝗque horrendis? Audite ſtupore di-
ner- gniſlima, & indignatione. Dabit Deus, ait Cornel. in Matth. Impietas et-
doddi XXIV. zo. aliquod tempus quietis & pacis; ac tum homines ob- iam poſt An-
lun liti ſignorum, dabunt ſe voluptatibus, gulæ, & luxuriæ, ut tichriſtum.
et. antè &c. Tanta tunc erit multorum impiorum duritia, ut, et
iamſi videant, ſolem & lunam obſcurari, Cæœteraq; ſigna, tamen

n 4 al.
“. gulg & uriee, quibus asſueverant, inhient, nec cogitent
o. de fine mundi & judicii inſtante; ut fecit Baltaſſar Dan. V.
s V. (onc. a. n. 9. C. 14. n. §. & Conc. 42. n. y. Filiæ Lot incæſtuoſæ,
du nihil territæ præviæ Sodomorum incendio. Gen. AX. Unde
Ko. „„Auguſtinus docet ep. So. pios in fine mundi ob hæc ſignafore
iii ELECcC; moſtos;

22 CoNCIO II. UIimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus
maoſtos; impios verò genio indulturos, & exultaturos. Qua-

(osv

re tunc Deus finem illis, mundéq; inducet, omnésq; ſubito in- unß
teritu obruet: Cùm enim dixerint pax &yſecuritas, nihil periculi: et
tunc repentinus eis ſuper veniet interitus. Verba ſunt S. Pauli umn
I. Theſſ E. 2. Cornel. ibid & cit. f. a4a9. & quidem per ignem con. (nt
flagrationis mundi, quò (juxta Franc. Suarez, & nonnullos, Eim
non equidem ſancti, tum adhuc vivi) impii tamen morituri cse
ſunt in vindictam; quiꝗq; reprobos morte puniet, eòôsque con- m,
volvet, & rapiet in gehennam & ignem æternum. Cornel. in helin
1I. Theſſal. I. 5, ex hoc & aliis ſcripturæ locis. Diſertè autem, & t
apertè S. Thomas Angelicus Doctor in ſapplem. quæſt. 7a. (gad ſol

tota per 9. art. agit de igne ultimæ conflagrations) art. 5. concludit:
lllnus naturaliter aget ante judicinm & in bonos & in malos, qui vivi
reperientur, eos in Cinerem reſolvendo; ſed mali illius igne actione

mun

Keccat

cruciabuntur, boni verò omni dolora erunt eæpertes ſicut pueriin dui
CoaÜaino ignis: Dan. III. & c. Illeque ignis, Judicium præcedens, M
Mundus in tantum occupabit ſpatii, (infra C. v. n. 3. y. & per totum.) ſicnt W
teribit igac ut occupaverunt aquæ diluvii, ut puta 15. cubitos ſuper montes
elim aquis. altiſſimos, ut ſentit Dion. Carthuſ. ſerm. 2 in Dom. I. Advent. & uin
ee, 1. Noviſſ. art. 2. art. I3.f. 122. V. §&. Thomas cit. 1. 7a. art. 3. Maiolus 11 54
Dier. Canic. de sene, init. f. 239/,, o
VlIII. En, quàm æternaâ veritate dixverit Chriſtus: Scut in die-— tube,
bus Noë, in diebus Lot, &c. Ita erit & ad ventie ſilii homins, &c. Secch Hun.
hinc jam nunc ad præſentia noſtra tempora, quæ nos tangunt: u
Miramur & indignamur; nec advertimus, ad nos rediiſſe vel tt
tempora Noe, ac Lot, imò, quale erit ante finem mundi. Non b;
equidem intendo facere comparationem omnimodam tempo- 1
rrum hominum ; illorum cum noſtris; abſit enim, noſtrumor- i
Moderni bem Chriſtianumillius ævi ſceleribus parem eſſe: quis inficie- A
temporis Sta- tur tamen, etiam inter Chriſtianos, eòsq; Catholicos, eſſe quan.
tus, mores, doq; æque ſceleſtes aut ſceleratiores, quales deſcribit Doétor iia
vyvyita, &c. Gentium, Kom. XIIII3. ad Galat. V. 21. & cit.2. Tim. III. à v. I. ubi vide?
“ von n⸗ An non modè, & ita mundus vivit? editim, bibitur;, ad ommem „
num. 3. "luxum, gulam & ebrietatem: an non mundus pleniflimus quæa-⸗

vina per inſpirationes, per Concionatores, Confeſſarios, alios;

MN.
Kl
NeiN.
Rnue.

ROrtuaii
e
Othel A

Utem d
—
.

Nludit:.

⅓⅝

ℳ,M
Dettin
Lens,
) ſnte
ONes,
nent

Mi

ylit⸗
Seld
gunt:
e vel
Mon
tempo⸗
umnd⸗
tci⸗
e
N
ll
em

ſis

nantur, uti olim Noë & Lot? Annon paſſim liberrima peccandi

nentis JTudicii, maturam & ſeriam ſalutis noſtræ curam. S. A-
gatho Abbas tribus diebus ante mortem immobilis, oculos

. 5
.

nos præſenti tempore curam ſalutis docet. 23
ſitis voluptatibus & carnis libidinibus quibuscunq; ? annon Di-

bene monentes, Monita, negliguntur, contemnuntur, ſubſan-

licentia eſt, neꝗ; opus coãctore, qualis erit Antichriſtus? (Facilis
eſt invectiva in vitia graſſantia publica & communis.) Peccata pec-
catis cumulamus; iis pertinaciter inhæremus; indurati, obſti-
nati, &c. idque denique (per quod de ſalute quaſi actum eſt)
peſſimàâ ſecuritate, quam Matrem negligentiæ VoCat S. Grego-
rius in Paſtor. Polyanth. E. ſecurita, ſine ullo timore jam præ fo-
ribus ſtantis mortis & judicii; ſine ulla ſalutis curà, cujus cer-

te manifeſtè convincimur, dum liberè, audacter, impudenter

peccamus: tempus poœnitentiæ, nobis clementer à Deo indul-

tum, & ſalutis media, SS. Sacramenta, negligimus, differimus,

ſeria in craſtinum, nihil ſoliçiti de altera vitã: & hæc omnia

quéô denique fine! ic, daum repentinus veniat interitis Firmiſſi-
mè credamus, nobis dictum eſſe illud Chriſti Lacæ XIII. r. i peæ- Vivendum

nitentiam non egeritu, omner ſimiliter peribita., Id certe mihi dictum cum omni cu-
uſurpabo: nempe dictis vel maximè docemur, ne ſimus incau- 1à & ſtudio ſa-
ti, ſalutis noſtræ tam negligentes, & incurii, ſœculi curis & uus.
negotiis non ita, omnium minimè vitiis immerſi. Dum tempus
babemis, operemur bonum ad Gal. VI Io. cum meta & tremore noa-
ſtram ſalutem operemur, Philip. I. I2. de meâ enim, de tuâ, de cujus-

vis ſalute propriâ, eâque æternâà, & corporis & animæ agitur;
ne denique inopinatè ignibus æternis involvamur &c. V. Conc.

V. n. 7. datle ſlorem Mool. ”MJMBW
IX. Concluſio ſit hiſtoria, quâ docebimur, metu immi- Hiſtoria SZ.
Agatho Ab-
bas ſalutis ſuæ
. 2 O0C1SSin vit4 Studio-
apertos tenens, & quaſi ab omni ſenſu alienus manſit: Diſcipu- us, in morte

li autem ejus quaſi expergefacturi, pulſabant & vellicabant tamen timet.
eum dicentes: Abba, ubi es? & ille reſpondit: la conſpeltn Di-

vini Zudicii aſſiſto. Dicunt ei: & tu times:? & ille dixit: Iaterim
llorsvi, Virtate, uä potui, in cuſtodiends mandatt Deis ſed homo

ſan ⸗

R

. S —
9 35

24 CoxNcio II. IItimus mundi ſceleratus vite ſtatus

ſam, & neſcio, atrum placuerint opera mea coram Deo. Dicunt ei 7
Fratres: & non confidis de operibus tuis, quia ſecundum Deum

ſint: & dixit Senex: Non praſumo, niſi venero ante Deum e alia enim
unt gudicia Dei, alia hominum. Ex vité S5. Patrum p. 2. J. 151.
vel lib. y. tit. de Compunct. Philip. D. Cutremam Pædag. Chriſt. p. 2.
c. 23. H. Z. de timore Dei fſol. 6a6. Nicol. YLurlot. Theſauro Doctr. Chr.
cit. I. fol. LD37. Mercator Nud. Cat. f. pz. En quàm Sanctus hic Ab-
bas, à Scriptoribus hinc inde, à taciturnitate, Dauroult. 3. 127. .
ab humilitate, & patientia, March. Horto Paſt. fol. 1o9. aliisque vir
tutibus commendatiſſimus, nullam ſibi ſecuritatem, quauam
falsò ſibi fingunt peccatores, fecerit, etiam ex vita ſua, cum (Ceit
tantà ſalutis curàâ, actà in finem usque, quô⅛ adhuc pavebat.
Quod tu, anima mea, deinceps ages, tot peccatorum tibi con-
ſcia: ne deſperes equidem at neque temerè præſumas: ſed jzam
nnunc vitam in melius incipe (Diri, nunc cæpi. Pſal. LAXII.I.)
cum magnà conſtantiq; æternæ ſalutis tuæ, etiam inter pro.
ſpera, jucunda, ac epulas, præ toto mundo, Curà, quam nobis
=Dè largiatur miſericors Deus, cui omnis honor & gloria c.
Aruthores .

in materiam Vide meos Indicæ Verbos Salus, Mundus. Voluptas, Gula. Luxsu-
Concionis ria. Timor. Vanitas. Securitas & c. Conc. 5y. infrà num. .
bhbhuzjzus. Vig. Cornel. à Lap. loca ſupra citaté. Fr. Mendoza, V. Judiciume
i, Indice. Polyanth. V. ſecuritas. Jo. Biſſelius Kuin. Ill. De-
Taqde J. Kuind 4. Mundi Diluvio merſi *& Kuind g. Pentapo-
lbes. Matth. Faber. cit. & Dom. I. Adv. C. S. n. 6. Nicol. Tur-
lot. in 7. Art. Smb. Apoſt. Lect. 3. & . Joſeph. Mezger. O. S.
Ben. Diſp. de Cornu parvulo Daniela, ſeu de Antichriſto. Hila-
rius à S. Anaſtaſio, in Archimede Chriſtiano, lib. 2. C. 2. Mundi
rerum Cataſtrophe à f.217. Meffret, Dom. 2. Adv. ſerm. I. in
Evang. Drexel. tom. 2. in Noé cap. 10. & hbinc inae. Procopius tenq
Capuc. in Judiciali, Diſe. 6., ubi in ſine addacit hiſtoriam de dun
Vaone⸗ &c. Pœdag. Chriſt. de nem. Jud. Vniverſ. p. I. c. 5. b
F. §. f. 26 . De Antichriſto, multi multa. V. Cornel. in epiſt. Dq
d. Pauli. Iudice rerum, Verbo Antichriſtus. Alex. Calamato, d
Deom. .
1

„

BYŨJS- præſenti tempore curam ſalutis docet. 25
Nn . Dom. I. Adv. n. 16. f. 13. Jo. Jahoda, Natal. Pueri JZeſu Dom. yo.
unhn g. 4. 2 f 2,z. Jo. Cartenius Carmelit. de g. V. Novif. L.2.
decG c. 2. toto de Noéë à f. 7y. Pexerſ. ad hiſt. 14. Doctr. I. Englgr.
ſ p. 2. Dom. 24. init. ex Ruperto. Thom. à Kemp. L. 1. c. 20. de
luüit. Chr. Paciuchelli in gon. Lect. 57. F. 9. à f. 212. V. Conc. 58.
er n. 3. de Gregorid.
,,, 1 3 k 1e K Nr dr r r e ir ie & A & 3r e N 4 2r 3r 1e 1 Ee 4r ar Ar 1r r Ee e e E
enn CoNclo III.
,uon Creaturæ omnes, ad finem mundi, contra peccato-
Rtr res, ceu hoſtes Dei, inſurrecturæ, evincunt, ne
ln nos jam iis abutamur, hoſtes, & in injuriam
WMn Deie.
unddi Erunt ſina in ſole, & lunà, Es ſtelli, & in terris Domin l.
. preſſura gentium. Lucæ 21, 25. HM A endus.
r, Prit tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab ini- Dom. ult.
tio mundi, usq, modo, neq; ſiet. Martth. 24, 2 I. poſt Bent.
. Vigilate itäque, quia neſcitis diem néque horam. k. 8. Catha-
VV. * rinæ. V.
lintae. Matth. 255 13. . .
103 Runt ſigna in ſole &c. Creaturarum omnium, Sacro
Er. Evangelio clariſſimè expreſſus (ne fabula videri poſſit)
1ul „contra naturam, motus, impulſus, tumultúsq; extra-
m'i —ordinarius, qualis non fuit ab initio, grande quid por-

oc tendit, & cum ſummãà formidine admirandum, ac Numen, ut
ruu munquam aliàs, iratum Mundo, contra quem (6 inermem,
1tl. debilem, certò periturum!) ultimum movet bellum, fortis
Deus, nunquam non victor. De hâc Irà Dei eò minus dubi-
o, fandum,;, ex dictis Concione 2. mundi ultimum ſtatum vitæ fore
M èðM flagi-
Mechtl de ſud. Exir.

S 6 . .

3 26 CoxNcCIO III. Creatureæ in judicio impios debefllaturg —
fagitioſiſſimum; unde irritetur Deus, utut naturàâ ſuà be- impt
nigniſſimus, quem peccatis noſtris iniqu offendi, exacerbari, um
Deus iratus, & iis iraſci Fides docet. Ergo Deus ita iratus & irritatus, ad-

ultimum im- huc tamen tum miſericors, ultimum orbi peccaminoſo indicit cce⸗

1

piis bellum in- pellum, ipſe Generaliſſimus, & Supremus; ad illud omnes p0

dicturus, in N—2 —, —3 JII⸗ .
fne mundi Creéaturas armat: Erunt ſigna in ſole,; & lund, & ſtellis, & in e

crcaturas o- kEertis: &oc. ut, vel ex intemtione miſerentis Dei, adhuc ad fru. m
unnes armat. gem redeat peccator, & fugiat à facie arcus. Fal. LIAX. 6. vel, ju- n
ſtiſſimæ Iræ Judicio, intereat extremùm condemnandus. Crea- Ra⸗

turæ, in gratiam hominis conditæ, Divinæ liberalitatis, cle- (id-
mentiæ, Bonitatis, ac Mifericordiæ inſtrumenta ſunt, & Do- bun
na, opera ejusdem ſapientiæ, ac Potentiæ, dum homini ad fone
uſum & commodum ſerviunt: denique verò contra malè iis o
utentes impios, Iræ & juſtitiæ Divinæ ad nutum Satellites & K

miniſtri: Sol tenebras induit; luna ſanguinem; ſtellæ de cœlo i⸗
cadunt; tremit terra; fremit mare: Erunt tunc (periturimun- in
di malorumq; ſine fne præcurrentia mala: & Oreg. hom. 37. in 0
Evang.) prælia & ſeditiones, terræ motus magni per loca, peſtilentic, Ne
famer, terrorébeqg de cœlo, & ſigna magna. Lucæ IAI.II. Erit turg lrl
tribulatio magna, qualis non fuit ab initio ipſin mundi, eòusque: änin

gam Chriſtus abominationem deſolation; vocat ex Daniels I J. 22. (eat
id eſt, deſolationem abominabilem. Cornelius in Matth. XIV. 1zy. 14
Ayeſcentibus hominibis præ timore- &c. Hæc nihil ad me, inquis,; ne,
qui tempore illo, & tamdiu ſupervicturus non ſum?! At tan- uo
get hic Actus, cum ſuis ſcenis ex toto & maximè ſerius, etiam i⸗
mortuos: Qui in monumentu ſunt, audient vocem Filii Dei, Yo. E. (lig
25. infrà C. 6. nam. 2. qui per tragicam hanc panopliam, univer- Mn

ſamꝗ; armaturam ſuam impugnabit, terrebit, ſternétq; omnes An
impios, & vivos & mortuos; quos & judicabit. Armabit crea- iM
Zuram ad ultionem inimicorum. Sap. V. 9. Ne ergo jam nos Dei eun
hoſtes ſimus: ne in ſalutis negotio deſides, ſed vigilantes, &c. t
quæ præſentis Concionis erit materia dicendi, Dei gratiâ, & iur.
veſtrà patientiâ. Ut autem hæc melius noſtro intelleétu capti-. s
due aſſequamur, ſumamus tragœdiæ illius extremæ contra u,
4 Impro-

tere
amnbe.
nd,
Ratus, a.
inet

Rene,;

Ni, Hie
ucad

5vel,,

e,(ter.
ts, t.

n, Do.
hocinid

4 Meis

telites
eehn

Wümun⸗
n n
ient,
Hin

be

Wn,
us,

Attn-

,etn
ſh
,nliſt⸗
OM

bit .

s
s⸗
CMl⸗
Contta
pro⸗

Aocent, ne nos iis abutamur, Dei hoſtes. 257

improbos ſpeciem ex creaturis contra peccatorem quandéque

armatis à Deo, uti 88. Literæ habent locis pluribus.
II. Permemorabilis in rem præſentem ſententia eſt ſuprà Expenditur

dicta, ex Sap. V.zs. ubi Sacer Textus adducit Deum in die Judicii& Jap. . 15.

Armahit

pro Iuſtis contra impios depugnaturum, in eôsque omnia iræ
pro Juſtis contra impios depug que omnia iræ eaturam ad

ſuæ tela & fulmina ejaculaturum Cornel. in Gnopſi. Accipiet ar- altionem ini-
maturam Zelus illius, & armabit creaturam ad ultionem inimico- micorum.
rume &c. à cit. V. 18. Deſcribit hic Deum humano more, velut v. Conc. ſeg.
Regem potentiſſimum, omni armorum genere inſtructum, . 5.
qui cum exercitu pergit ad ulciſcendum ſe de hoſtibus, à qui-
bus magnaà affectus eſt injuriãa. Zelus notat ſummam indigna-

tionem Dei, qui pro thorace ferreo ſive loricà induet juſtitiam,

pro galea judicium certum, pro ſcuto æquitatem, pro lanceàâ
iram, pro arcu emiſſiones fulgurum, & c. Armabit creaturam,
id eſt, omnia elementa, juxta S. Bonavent. tanquam exercitum
ſuum. Speranza &cript. Sel. de gudicio punczo 132. mihi fol. 2 7I. col.2.
Cornel. ci. Producit hic Sapiens exercitum inſtructum multi-
plici acie creaturarum omnium, quem Deus in impios immit-

tet ſub diem Judicii; idque partim paulò ante Judicium, par-

tim in ipſo Judicio, vel paulò pòſt. Ante judicium enim omnes
creaturæ affligent impios, Antichriſti aſſeclas; ut patet & Apoc.

toto Cap. §. & I6. & C. 9 a. ubi deſcribuntur Plagæ mundi novis-

ſimæ, eædque graviſſimæ, & ex omnibus elementis manantes.
In Judicio verò, & mox, ubi illud peractum fuerit, Deus in
impios per omnes creaturas horrendè detonabit, latâque à

Chriſto damnationis ſententiâ in reprobos, illicò omnia ele- .
menta, & Coœli in eorum Vindiétam aſſurgent, quaſi lictores &
adminiſtri Creatoris ſii: Cœli, ignis, & aêr vibrando in eos ððOUM
ignem, fulgura, ventos, grandines: Mare efferveſcendo &

exundando, ut eos cum terrà obruat: Terra ſub pedibus eo-

rum ſe aperiendo, & hiando in infernum. Cornel. cit. loc. abi

plura. Conſidera hæc peccator, quem omnis creaturarum mo- „ vo. Ma-
les & exercitus hic hoſtilis, à potentiſſimo Deo Judice arma- jor Spec. exæ-
tus, ex omni parte invadet, ſi, reprobos inter, tua fuerit ſors empl. . Morj.
D 2 & ſta- e /5. f. 599.

28 Coxclo III. Creaturæe in Judicio impios debellaturæ

& ſtatio (quod avertat Deus) erit autem certiſſimò, ſi à pecca-

to deſiſtere nolis, Dei hoſtis; at tuo demum interitu æter-
no, Kcccc
III. Paucis adhuc exprimo hunc Dei Creaturarum exerci-

tum in impios armandum. Ex Nicolae Cauſſino Paral. L. 3. c. 2.
refert Henricus Englgrave p. 2. Dom. a. paſt Epiph. Gig, fine. Maio-

lus tom. I. Coll. 23. fol. 216. quôd Anno o&cingentefin
Hnorologium
mirè artificio⸗
ſum „ Iepræ:
ſentat totum

6* ℳℛ☛ . . H 8 8 . 6 .
rologium, ex qué varii equites, modè ſinguli, modè bini, ter-

ereati. niꝗ; Artificis, quis ſapientum neget! Vidit Deu cundta, quæ fece-

rat, ait S. Textus Gen. l. 31. & erant valdò bona Valde bona in ſe, &

homini, in cujus gratiam, uſum, (non abuſum) & ut hominem

ad Dei cognitionem, amorem, famulatumq; adducerent, à Deo

cęreata: ut ait D. Aug. Cælum && terra clamant Domine, ut amemus te.

Confeſſ.lib. Io. 6.6. n.I. & in Manual; cap. 24. fine. Tria autem no

mann Anor. Increatus. L. I. c. I. de Mundo. ſect. 12. J. y., num. 3. f- o7.
Creatura- col. 2. En Creaturas Dei, valde bonas, deniꝗ; minitari homini
rum exercitus cædem, & omnia quæque peſſima intentare, in hoſtes mutari,
impium op- Dei, & pro Deo formidabilem Exercitum contra impios, qui
Pugnans. illis in Dei injuriam fuerint abuſi, tot milites, quot creaturæ:
Nunquid eſt numerus mälitum ejus! Nol AMW. Englgr. p. . Dom. 24.

Deus contra G. 2. fine. Avmabit Creaturam ad ultionem inimicorum Erant ſigna

impios armaten ſote & . Præterito decurſu temporum ab Origine mundi fe-
creaturas va- cit Deus quandoque, & ſæpê, otenſionem virtutu ſuæ, in bra-
rias Varic. Chio forti & excelſo, per creaturas ſuas, quas ex hoc Opere,

qu ſimo ſeptimo
Aaronis K. Aaron Rex Perſarum ad Carolum M. Imperatorem miſerit ho-

ni; modò uno agmine omnes, apertis tot feneſtris, turmatim
exhibebant, exercitum dixiſſes illc concluſum, & portis Ca-
cxercitum. ſtrorum erumpentem, ſpeétantibus minitantem, ac cædem in-
Artifeium tentantem. Mundum cum ſuis Creaturis à Deo conditum,
mundi in bo- cum ſuo ordine, concentu, harmoniâ, totàꝗq; naturà, opus eſſe
num hominisadmirabile, ſtupendumque, immensé potentis, ſapientis, bo-

mant & occimnt uti obſervat Hugo Victorinus: Accipe, redde,
fuge v accipe beneficium ; redde debitum; fuge ſupplicium prima eſt fa-
mulantu; ſecunda admonentu; tertia comminantö. Petri Doultre-

◻

ld
g
AN
forn
in⸗

1
An

en
cxer
i
im
tNI
Kenrte

s“
l8M W

rcent, ne nos iis abutamur, Dei oſiees. 25

eee manuum ſuarum & Univerſi artificioſiſſimo, in vindictam ſceo-
tutr. lerum emittere videbatur, modò ſingulas, modè binas, ter-
nas, &c. idꝗue non tantum contra nudos & imbelles, ſicut per
merm Angelum Paradiſo ejecerat primos Parentes, ſed etiam contra
L fortiſſimos, contra quos armabat Creaturam; uti SS. Paginæ
MoA hinc inde pluribus locis docent. Ita (ut ex iis, quæ frequen-
Eyin rer Juſtitia Divina geſſit, ſpecies facti habeamus, & exempla,
ienth in rudem aliquem futurorum, quæ fide credimus, prægu-
Die ſtum, aut præconceptum) emiſerat Cœleſtis ſui Exercitus An- Angelum
umin gelum contra Semnacherib, magnum regem Afſſyriorum ( 4g. contra Sen-
nb (. Ktg. WIII. o.) blaſphemum, hoſtemque ſuum, ac ſui Populi: nacherib.
denin Me Angelus Domini in nocte illà percuſſit in Caſtra Aſriorum gentum 7 Reg. XVIII.
niom, obtoginta quinq; Millia, & c. 4. Keg XIX. 35. Ita contra impios ar-
sele maverat Deus, ſcelerum juſtus vindex, ſua Elementa; Ignem Elementa:
, fornacis, ſuccenfa nima juſſi Regis Nabuchodonoſor, cuſus & Ignem con-
ſutſic. imperio Viri fortiſſimi Exercitùs in fornacem miſerant tres 7 alderos
eA Heroës Hebræos, Sidrach, Miſach, & Abdenago, qui tum Cö- anist. II1.
in ævVi Danielis erant, circiter annorum ætatis 77; at;, illis ſalvis
hilee tribus Sanétis, viros ios interfecit ſflamma ignu Danieli III. 22.
. Armaverat Deus aquam, quæ (ut de Diluvio Univerſali ta- Aquam
s ceam Pharaonem, Hebræos inſequentem, hauſerat cum toto contra Pha-
ℳ, exercitu, eâ ſtrage univerſim hoſtium pereuntibus, ut ſcribit ionem cum
IS Joſephus, Eägyptiorum ſcutatorum peditum ducentis milli- ſuis. EX. XI.
oue⸗ bus, & equitum quinquaginta millibus cum Pharäone: Ne B
„ſ, unus quidem ſuperfuit exx ts. v. 255. S& Eſal. C V. Ir. Quis aquæ tan-
onini W tam potentiam indidit Quis lta armavit, ut uno hau ſtu tot
neni, centena millia hoſtium deglutiverit? Deus Creator, cui ad
omnem obſequuntur nutum Creaturæ ejus. Iugreſſus eſt, Ca-
Nte : nit laudem Deo Moyſes, eque Pharao ecum curribus, & equitilbus
Dunr, eius in mare, & reduxit ſuper eos Dominus aquas maru. Exoa! W. 1g.
rfnx Sicut & Dan. III. ffammam, quæ effundebatur ſuper fornacem

e. (cubitis 49. v. 27. per Angelum excuſſit flammam ignis de for-
1bra⸗ Mace v. 49. Chaldæos; tortores & incenſores ſuccendit. Cor-
Ddet, el, ibid. Armavit Deus aẽrem, ex quô Dominus pluit ſuper So-
Mne

3 domam

30 CoNcIO III. Creatune in ſudicio impios debellaturæ —
Aëtem con- domam & Gomorrham ſulphur & ignem à Domino ade cœlo, Gen. Tl A. biur
tra Sodomam 21. fuitque hæc pluvia ignis & ſulphuris, e cœlo, vel ex aeqre (ont
Ceneſ. XIX. lapſa, non à cauſſis naturalibus, uti in aliis incendiis, ſed à Dei fungi
omnipotentiâ (Cornel. Tirinus ibid. ex Cajet. Pagnino, Vatablo, otun
Oleaſtro) quà ſubvertit Civitater haz, & omnem circa regionem, uni- Ipe
Verſos habitatoræ urbium & cundta terræ virentia: v. 2 y7. Dilapſis ei
cælo fulminibus, ewuſti ſunt, ait S. Chryſ. in Matth. hom. 21. De- (eat
ſcenderunt autem in Tartari barathrum Pentapolitæ ſimul (me
Supra Conc. 2. omnes, utrius q; ſexûs & ætatis promiſcuæ; ne nuntio quidem nei
tam atrocis tragœdiæ vel narratore ſuperſtite, qui domeſti- em,
cum ab experimento ſenſum cladis exponeret: Veritatis Divi- eemen

næ teſtimonio, pluvia ſulphuris & ignis cœlo dejecta omne penr- al
didit Lucæ AVII. zo. etiam quoad animam, sbeunte poſt carnem let

alteram, igni aterni pœnam ſuſtinenter. Jacobi Epiſt. Cathol. v. 7. conn
Jo. Biſſel. Decade I. Ruin. IWuſt. de Pentapoli fol. 1o35p. & ſeg. De-

Ul
niꝗq; Elementorum ultimum & infimum armavit Deus ad altio- .
Terram „Con genz znimicorum, cum terra dir upta eſt ſub' pedibus Core, Dathan &c. wo
tra Core. . aperiens os ſaum, devoravit illos cum tabernaculu ſun. && univertd vorr
Numer. XVI. ſubſtantid eorum, deſcenaeruntq; vivi in infernum opert humo G WM
perierunt. Namer. AV I. à v. 31. infrà Conc. 40. 2. 4. Pluribus aliis 1
prætermiſſis ſufficiat, ex Scripturâ hæc adduxiſſe exempla, in zu
demonſtrationem illius: Armabit creaturam ad altionem inimico- nm
„ ruam, &C. Sap. E. 1S5. Formidabilia omnia, at longe magis ſib an
ber impium Tan Furonu ſui, &j pluet ſuper illum bellum ſaum, 1A. 23. EX- wel

bellum ſuum. Planat oannes de Pineda, ibidem ſol, o8. dimittet iram, ſo ..
Job XX. 23. hibebit, neque continebit indignationem ſuam, ſed taciet li-· a
beram poteſtatem ſuæ juſtitiæ ſæviendi in impium: ſolet Deus Aca
iram ſuam intra carceres ſuæ miſericordiæ continere, ſed ſi

nunc in irà ſuâ contineat miſericordias ſuas DHal. BAALLI.Io. judi- Verd
cium poſtea de impio fiet ſine miſericordiâ: Iia Pineda. & C. Emit- Cren
tet iram furoru ſui, iram furentem, & indignantem, id eſt, iram io,

furentem, & indignantem, id eſt, iram maximam „& incredi- P
biliter ſuccenſam, ibid. & pluet ſuper illum bellum ſuum. celcti⸗ ten
M 4 bitur

tr⸗

—
anre
,Klei

inen, Mi
1. Dig
, 21. De.
tce ſinl
OCicen

1doneſl.

rM.
oVa e.
kunter
Gtle N/,
Auli.
Dthua.
uins
un 5
Dus 4
Ipl,in
juinitl⸗
ugs 1

Npium

2. x.
noac.
ſitl.
Neens
. ſ!
W
ucl.

el .

Pitor

bitur hi c indignans Deus, & bellum indicens impio, armatis
contra hunc creaturis ſuis: Bellum pluet. Bellum pluviæ con-
jungit: pugnat adverſus impios Deus, coactâ tempeſtate, coe-
lo turbato, tetris nubibus, terrificà pluviaâ; ſic Deo tanquam

Imperatori ſupremo Univerſitatis hujus: Militat ether, & con-

Juarati veniunt ad claſſi-a venti. Claudianus. Idem de omnibus

creaturis contra impios, in aciem & pugnam, armatâ ac vali-
dà manu proceſſuris, intelligendum. lta ſuprà dictum ex Ge-

neſ. EIX. 29. Pluit Dominua & . quòô loquendi modò ſignificatum

etiam, per pluviam bello, & bellum pluviæ conjunctum, ve-
hemens fupplicium, plagaque inevitabilis, omnibus viribus

humanis ſuperior, cœlitús recidens in caput. Vide cit. Pineda.

Pluet ſuper eos bellum ſuum Ponæ omnes & flagella hujus vitæ
nonniſi quatuor ictus dici poſſunt: tunc verò pluet ſuper ca-

put impiorum integrum bellum &c. bellum ſuum: bella nunc

ſunt bel a Bor ninum, tunc erit bellum Dei: Pluet bellum; quo-
modo in pluviâ gutta guttæ indeſinenter ſuccedit; ſic tunc
tormentum tormento ſuccedet: Bellum ſuum; & ideò veniet in
nubibus Deus judex, ut pluat bellum ſuum. Joſeph. Speranza in

Er. ſelect. de Zudicio pundto. 132, mihi fol. 2o. Hinc jam variæ ani-

rum & belli ultimi, cogitationes; præſertim cum notæ erunt
calamitates bellorum in mundo, quæ nonniſi jocus ſunt reſpe-

Gu ultimi illius ipſius Dei contra impios, & quidem per Crea-

turas belli. V. infrà C. a e& 15.

X

IV. Accedo jam propius ad moralem, pro noſtrâ ſalute, Creaturæz
doctrinam, inveſtigando cauſſam, cur Deus Jjudex armaturus homini ante
m-= peccatum non
noxiæ aut ter-

ſit adeo creaturas contra hominem, ab ſe creatum, rede
ptum, & in cujus gratiam & obſequium illæ creatæ erant. Et
verò, rerum ordine penitiùs conſiderato, deprehendimus,
Creaturas omnes per ſe bonas eſſe, neque homini noxias ab ini-
tio, ſed planè ſubjectas, non inimicas aut terribiles. Quod
probat Joannes Conſtantinopolitanus Epiſcopus à duplici ex-

emplo: Adduwit enim, inquit, Deus beſtias ad Adam, Viaere, quid

.

um pulſare poſſunt ſalubres, de miſeriis ultimorum tempo-

ab Adam. lonlum ignum . quòd non fuerunt h ab znitio ter
cundum alind iſto maniſeſtinn, quæ fuit ad mulierem per
ſputatios ſi enim eſſent beſtiæ terribiles hominibhus, non utiq, mulier
viſo ſerpente manſiſſet, nec accepiſſet conſilium, non ei cum tant ſer-

mocinaretur fſiducia, ſed ſtatim ad ejus exhpa viſſet O reſiliiſſet aſpectum.

nunc autem & diſpatat, & non timet, &c. ita cit. o. Conſt. Ep.

apud S. Am

broſ. L. I. cont ra Zqulianum. Georg. Stengel. de Nud.

Sed poſt pec- Div. lib. I. e. 22. n. & fol.213. Et hoc eòusque, dum peccarent primi
parentes, quorum peccatum in memori am nobis redigit be-
Us, es pec-

catum impiis

in malas crca. ſtiarum efferatio, rebellio, &c. exſenſu S. Chryt. Hal. CEl.

tuntur. Ap. Le Blan . 1i A. n. y NY. 7 65 2. nde aperte intelligi 2
cato hominis, huic Creaturas antea obſequentes, in hoſtes mu-
tatas fuiſſe. Peccat Adamus, & ecce]! feræ hominis imperium

excutiunt, jurant contra eum inimicitiam, crudeles reddun-

tur, audent humano ſanguine & dentes cruentare & ungulas,

& ſævire in carnes humanas. Paciuchelli in Jonam. Lect. Io. J. 7.

n. 13. f. 2 /2. ubi plura. Gloſſa ad ea verba: Hæc omnia Sanktis in ho-
nar Eccleſiaſtici AXAIA. 32. Omnia, inquit, homini ante peccatum
obediebant; poſt peccatum verò pugnant contra eum. ibid. n. I7. f. 2g.

& Hugo Card. Origenem citans, inquit: Pecatorè omni: crea-

In WV tura boſti eſte juſto ſoerviunt omnia. ibid. Id vel maximè ſub fir
maxime, & .

em
» ämundiexperiunturimpii, Dei creaturis abuii in Creatoris in-
Zenergtimn: juriam, ut, per quæ peccaverunt, per ea & juſtè pienia
noſtràâà uti cul- 52 1 , . Tr Tr Trr 1
pâ, ita & po impiis & peccatoribus in mala convertentur. Eccl. XIIIX. 3a. ut mala
nd. poenæ ſentiant ab illis, quibus in mala culpæ, luxuriam, gu-
lam, ſuperbiam &c. abuſi ſunt. O ter miſeros nos

& ſtes Dei creaturas irritamus, provocamus, is armadamus, in
jugulum noſtrum gladios acuimus, quoties peccamus; idque

liberri mè! Hæcce à Creaturis merces, juſtiſſimo Dei judicio
impiis repenſa, Ita in humanis experiuntur mulki maximè ſibi
ſæpe adverſarios, proditores, hoſtes, quibus ſcelerum ſuorum
inſtrumentis, complicibus & adjutoribus uſi ſunt. Deſcribi-

catos mortales ò inſanos & inſenſatos, qui nobis ipſis in ho-

—
tur pe
kou
& con
guibe
teinp
j.
totus
Deo,
ſcenn
inut

Eunc
mn tor

Alehi
Vitatu
M.

inge
Mhn,

Mt

Nt r.
Clic
i ſße
muta

(eiler⸗

temn
ln
Mrlit
R
piucn
ti.
Vino
lime

Morr

tt

e ecent, ne nos iis abutamur, Dei hoſtes. 33

e tur peccatum à Theologis ex S. Thomâ 3. contra genter c. Ia,y. in Peccstum
NE eéque duo conſideranda eſſe, nimirum, quègd ſit aæverſio à Deo, averſio à Deo.
um S& converſio ad creaturas, quibus Deum poſtponit peccator, in converſio ad
eeH quibus duobus fundetur pœna damni, excludens à Deo con s Than 4.
i6 tempto, & pœna ſenſus, quam infert creatura peccatori, Pzæd.. homa.
Sch. Chr. p. I. 6. 5. F. 9. de Inferno fol. 27. en ergo, peccator infoœlix,
hH totus mundus, ad quem te, neglecto, rejecto, & contempto
eα« Deo, cum ſuis ſanctiſſimis legibus, converteras, ut concupi-
emin ſcentiis ſervires tuis, tibi hoſtis, terror, perſecutôrq; eſt. Quia,
gor be. inquit S. Greg. bom, 2y. in Evang. in cuncta deliguimus, in cunéta Ex S. Gre-
ferimur; ut impleatur, quod diciturs Et pugnabit pro eo orba terra-gorio.
„AN. rum contra inſenſatos (Sap. V. 21.) Umnia namq;, quæ ad uſum vitæ

Nes, accepimu, ad uſum convertimus culpæn ſed cunèta, quæ ad uſum pra-
npein vitatus infteximm, ad uſum nobi vertuntur ultionn, &c. Jure ergo
ddn. veſtat, ut ſimul nos omnia feriant, quæ ſimul omnia vitins noſtru malè
, ſuh'asta ſerviebhant, &c. Et S. Anſelmus lib. de Smilit. c. ol. Caàm, Ex S. An-
ſe inquit, Dominum createrem cunäétorum oßfenderimus, adverſus nos ſelmo.
iiltr omnem creaturam, quantum ſpectat ad meritum noſtrum, in iram

etin commovimus Cornel. in Sap. B. zl. fol. III. & ſeq. ubi plura. Arma-
Nel hit creaturam sd ultionem inimicorum, ait S. Textus, peccatorum
E. ceilicet, qui auſi fuêre ſeſe peccando opponere Deo. rant ſigna Cteaturæ
biin in ſole & lund & ſtella, retrahentibus, in tenebras & ſanguinem ſui abuſu ir-
emsir mutantibus, radios, lucémque ſuam, quàâ cöacti ſunt, nobis ad Rtaααα.
„E ſcelera noſtra facem præbere: exprobrabunt nobis nobile
tnni tempus ſuo curſu in noſtri gratiam, ut Deo ſerviremus, emen-
eg⸗ ſum; quò tamen peſſimè uſi ſumus ad noſtras libidines, com-
renck⸗ meſſationes, ebrietates, cædes, injuſtitias, & omne vitiorum
inh genus: Tremet terra, hiatibus ſuis abſorbere minitans im-
;u pium, cujus ſceleratus pes eam calcavit, in viaâ iniquitatu laſſa-

r tz. Qujus fructibus, Dei donis, auro, argento, gemmis, pane,
lẽ vino, cæterisq; omnibus indigniſſimè uſi fueramus, iniquis-
neſbi ſime in ſuperbiam, luxum, voluptates, &c. obmurmurabit,
orun horriſonôq; continuo tonitru decuſſatis fulminibus reverbe-
ſalu rabit aér, quem ſpiravimus. Sc & ule⸗ ait S. Anſelmus
d cita-

AMechtl de jud. Extr.

Doctrinæ

mortales.

34 CoONß 10 III. Creaturæ in Judicio impios Aebeilaturæ

citatus, quoq; creaturæ contra nos poſſaent ſurgere irrefragabili ratio-
. * ℳ * 5 — . .
ne. Ubi nunc, impii, veſtra illa verba: Venite, & fruamur ho-
nü, quæ ſünt, &0 utamur creaturd, &. Sap. II. à v. 6. an non, AA.

meritò trepidemus? an non terreamur hiſce, vel ſolum etiam

auditis?! certè ſi ſapimus, prævenimus omnes terrores iſtos .

Chriſti conſilio: Vigilate, quia neſeitu diem, neq; horam. Matth.

Wr.I3. & cujus vità in rem præſentem perquiàm memorabile;
rotas crudeles ipſi paratas fulmen cœlitus dejectum, orante
Sanctà Virgine, confregiſſe, gentilium quatuor millibus unà

enecatis : Carol. Stengel. Cbriſis Stamm⸗Buch/ 25. Novemb. n. Io.
unde intelligimus, quàm ſerviant creaturæ in ultionem malo-

rum. juxta id Sap. WI. z. .

V. Hinc breviter duæ morales doctrinæ, quæ latè diduci

poſſent; relinquo verèò privatæ cujusvis naturæ conſidera-
1. Ne creatu- tioni in quotidianam praxin, verè ſanctam & utilem. Primo,

ris abutamur; ne creaturis Dei abutamur; quod fit, dum eam nobis ſervire
qualiter? in cogimus ad noſtra ſcelera, amentes certe & inſenſati; dum ob

Creatoris in-.

zuriam.

dictamq; Dei, & creaturarum omnium nobis accerſimus, mo-

mentum æternitati, gehennam cœlo, demonem Deo præfe-
rendo. Creaturas ſervis comparat Religioſiſſimmis Drexelius
tom. 2. in Noëmo c. 12. JG. 2. qui aluntur ab ipio Deo. Omnia noſtra
ſunt, ait Paulus I. Cor. III. 22. in obſequium & commodum no-

ſtrum conducta: tot ſervi, tot ancillæ, quot res creatæ. Atta-
men his modeſtiſſimè utamur, ne abutamur, & nullam un-
quam rem creatam in Creatoris offenſam pertrahamus. Hoc

ſane res creatæ in mandatis non habent, ut gulæ famulentur,
ut ſerviant temulentiæ, ut ſuperbiæ ancillentur. Hæc ſum-

ma in Deum injuria eſt, quèòd ſervis ſuis, quos ipfe nobis con-
duxit, in ipſius contemptum, ignominiam, probrum, inju-
riam, utamur. Paugnabit cum illo orbis terrarum contra inſenſatos.
Sap. E. 2I. & W I.2g. Idem Sapiens, ereatura, alloquitur Deum,

tibi ſaézor: deſerviens, excand-ſcit in tormentum ad verſus injuſtos, gc.

Drexel. cit. Alterum eſt, ne Dei hoſtes ſimus, ſed ipſi per veram
H . humui-

modicam voluptatem, pecuniam, honorem, &c. iram, vin-

,
44, 0

warn

hu
eilie
ſtis
hue
1/
uiſ
Deie
wun
buit
ti
n
Mu
lnin
ns
ſen
e⸗
Der
inp

ar
Cod

Mnic
Een

N
T
lncon
lus
rant

EEc

lunt
kene

lün

l AQeocent, ne nos illis abutamur, Dei hoſtes. 2?

.₰

Au. humilitatem, peccatorum agnitionem, pœnitentiâmq; tecon- .. no⸗
u. eiliemur inimici, uti Gentium Doctor vocat Kom E. Io. Dei ho- nz (hi⸗ ⸗.
non, A ſtis eſt, qui inimicin Cruci Chriſti. Philip. III I5. qui amicus ſaculisn ) ſecd
netin Pujas, inimicus Dei conſtituitur, ait de Acdulteris 8§. Jacobus e g. Deo Ber lrr.
lrR, v. g. Dei hoſtis eſt, qui Deum non diligit; non diligit autem, nitentiam ve-
. ui ſermones & mandata ejus non ſervat. Jan. AlE. Hoſtisam reconci-
nork. Dei eſt, qui Dei hoſtibus adhæret, deæmoni, mundo carni, ho-hemur. H
orm rumd; ſuggeſtionibus obſequitur. Quus reſtitit i, & pacen ba- core. ſequenti .
drs buit Job IX.. hoſtem Deum qui habet, eſtque in illius disgra-““. F.,
Lis (uti eſt omnis in peccato mortal conſtitutus) hoſtes habet HM
. cum Deo creaturas omnes, heu! à Deo armatas in ultionem ini..
micorum, quam potentes quaàm fortes, quamacres 1Cum vel Unica mulſca
Gar unicum animalculum, muſcæ genus, ex apibus aut veſpis, gun exagi-
quas anteceſſores ezxercitüs Dei, vocat Sapiens« XIIL. v. §.. Adole-iàrit luſorem.
1 Een ſcentem Hiſpanum, qui luſu perditâ pecuniaà, armatus blas-
ng phemè provocabat ad pugnam, quisquis crederet in mundo
NE Deum eſſe, ita exagitaverit ſuis puncturis & aculeo, donec
nm impietatis ſiiæ veniam à Deo poſtularet. Fæd. Chriſt. tom. 2. p. 2.

m, c. 3. ſect. 3. n. 2. f. 269. & Paulo Lehentner, Verm. Conſé. l. 3. c. I. J. I.
I. „ 2. Quid ubi Deus, & tota creaturarum omnium, à Deo ar-
matarum, moles exacerbata, in hominem inſurget impium?
en quod futurum diximus: Quin potius, hiſce territi ſalubriter,
G. conſideremus, quomodo nos circa creaturas habuerimus
unn⸗ præterito tempore, conſcientiam noſtram examinando: quid
r in futurum ſtatuamus; & ut in præſens (dixi, nunc cæpt, Fal.
Imi. LPXIWITI. ) corrigamur; ab exemplo, quod præſenti Concioni
„. in concluſionem eſto.

ibm VI. Annales PP. Franciſcanorum libro g. c. 22. & ex illis, Pau- Hiſtoria erx
mn Ilus Zehentner, cit. Verm. Conſcient. lib. 3 C. 2. F. y. n. 10o. memo-hiſtoriâ Gene-
n rant, tres fidiſſimos Sodales aliquando in campum animi causà rali Pp. Fran. =
ſe contuliſſe; cum, ecce tibi, ſævâà tempeſtate comprehenſi ciſcanorum.
ſn. ſunt, antequam ſenſére. Nam ſubitò denſari nubes, aër ob-
Deocn tenebreſcere, mugire cœlum, frequentia inter alternos boãtus
fulgura diſcurrere, malumq; exitiale minitari. Inter hæc vox
deon E 2 audie-

—

36 CoxNcIO III. Creaturz in udicio impios debella turæ
Duobus ful-audiebatur: Feri, Feri: Dictum factum; cum verbo fulmen

mine occiſis.

Periclitans
in tempeſtate
de fulmine,
Deiparam in
Vvocat & ſer-
Vatur.

cecidit, eliſoque ſociis uno, reliquos metu ac pavore conſter-
navit. Acceſſit mixta timori ſolicitudo, quia inter nova ite-

rum Coœli murmura novam vocem audiunt ingeminantem,
ut priùs, triſte illud: Feri, Feri: ſimulꝗ; & alter momento ful-
minatus eſt. Jam; tertius ante ſe duos Achates, duo funera,
conſpicatus, quid aliud ſibi polliceri poterat, quàm ſimili fato
mox ſe tertium funus adjunctum iri, indignante ſupra ipſum
cœlo, & flammas cum perpetuis mugitibus ejaculante. Dum
igitur exeundo periculo diverticula quærit & latebras, intel-
ligit deniq;, nullum fulmini potentius ſcutum objici, Matris
Virginis Patrocinio: eapropter oculis animoq; in fublime ere-
ctis, poplite humi nixus, prece ſupplici, formulâq; Eccleſiæ
conſuetã, Mariam ſic invocat: Sub tuum praſidium confugi-
mus, & c. Vix iſta homo trepidus finiit, & jam tertiumex nube
imperium advolat: Eeri, Feri, ſed quaſi ab animato fulmine
reſponſum eſt: non poſum, quòd Auguſtiſſima Virgo Deipa-
rens, brachium ſfuum manumq; opponeret. Tanti eſt, vel
levi obſequio hanc Matrem ſibi demereri, fœliciſſimum ad-

Verſus omnia mala clypeum. ita cit. P. Paulus Zehentner &.

Facilè nunc eſt, à minori ad majus, ab hujus Hiſtoriæ fa-

QRo, ad ultimum illud contra impios fulmineum certè bellum

Authores in
præcedentis
Concionis

—

arguere: Imperabit Deus, cohortabuntur ſeſe invicem omnes

Creaturæ: Feri, Peri. Has certè minas, non vanas, proponit
ipſa, æterni Patris Sapientia & Veritas: Erunt ſiena in ſole &.
Neque ſupereſt nobis miſeris peccatoribus remedii quidquam,

niſi ut confugiamus ad aſylum miſericordiæ Dei, & (quod vel-
ut compendium eſt) illius Sanctiſſimæ Matris, idꝗque per ve-
ram pœnitentiam, quàâ cum Deo pacem habeamus, & absꝗque
terrore, Dominus Pacis, Judex Clemens, Chriſtus Jeſus, erit
nobiscum: Amen. .

Vigeantur Cornelius in Jay. V. 4 v. I . & in Hebr. J. . 27. F. 92/.
CX'locu ſupraà citt.

Ange-

uick
Prit
(S
Rrng
ln.
Le
i

n⸗ ALecent, ne nos iis abutamur, Dei hoſtee. 37

—

nülnen Angelus Paciuchelli ,‚in JTonam Ledt. 10. J. 7. g. 9. 11. &. Hierem.

rewher. Drreyxel. tom. 2. in Noëmo Cap. I2. mihi d f. g1. Dionyfſ. Car-
nNe. thuſ. de z. Noviſſ. art. 13. de Zudicio fol. 123. Henricus Engl-
mnten, grave, Lux Evang. part. I. Dom. 24. J. 2. Ff. 310. Franc. La-
Nen bata, tom. I. V. Judicium Fin. propoſ. 12. & 13. Fr. Joſephus
Drg ex Busmanshauſen Capuc. in Adventu à fol. 3. V. meos ln-
miinn dice Verbi: Tempeſtas, Bellum, fulmen, Creaturg, Joannes
Nriin Biſſelius, in Ruina illuſtr. Dec. I. Ruind a. Mundi, Catachſme
* Dun ALeleti. S. Pentapoleos. 9. Pharaönu demerſi. Io. Seditioſorum Co-
Wriel. ritarum. Le Blanc, in Pſalm. AVII. s. a. I. à fol. &ÿ3. & 96.
i, Mer arxrt. 2. à f. 20 3. De igne reprobos impugnante. Vide infra C. y.
Pine Georg. Stengel. tom. I. C. 22.
e seeseseeee eeSeSeSS eSegSSeSeSe&
ee CoNCIO IV. H
oe. Terror ex Signis, Diem Extremum Judicii præce-
,d dentibus. Præmonemur fugere à facie arcuús Iræ
unn Deiz; & ne ſimus futurorum malè incurii.
ier Erunt ſigna in ſole, & lunä, S& ſtellis. Luc. 21, 2 5. Domin. I.
ebelum 4 H Aldventus.
nNNNe I. G ðèèð
Nopo Dventus ſacrum tempus orditur hodie 5. M. Eccleſia;
ſe h. hocce non tantùm primum Chriſti gratioſum in carne
dgan, adventum factæ Redemprionis, jam præteritum, de-
e S votà gratitudine recolit, ſed & ſecundum ejusdem
e.à. Chriſti judicis, futurum adhuc, falutari formidine ob oculos Eccleſia &
de ponit, & gemit pœnitens: de utroꝗque ſparſim & mixtim in?. Scriptura
di officio Eccleſiaſtico per Adventum frequentiſſimè mentio in-nos ſæpiſſimè
geritur . Regem Vent urtm Dominum venite adoremus, S. Eccle-eriò admo-
ſia, humilitate profundiſſimâ, intonat hodie Invitatorium made Sxtremn
& quàm æquiſſimè? Scripturæ Sacræ Judicii Extremi memo-!“ l.
riam & ipſæ identidem nobis ingerunt, voluntque eam no-
. E 3 be.i.is

—

33s CoONCIO IV. Signa judicium præcedentig —
bis eſſe frequentem, conſtanterꝗ; continuam. Turlot. fol. 3 3 col.. nen⸗
n. J. Chriſtus Dei filius Salutis humanæ uti auctor, ita & iim. (a0
Mensà charitate clementiſſimus promotor, multoties de illo a- int
pertifſimè agit, nobis illius ſeveritatem ante oculos ponens: hoc dri
enim indicat ſagena illa miſſa in mare, quæ omnium piſcium ge- offi
nera concluſit, quorum boni in vaſis conduntur, mali foras i,
ejiciuntur, Matth. EII. Idem Pecem Virginum inſinuat parabo. or
la, quarum quinq; prudente Clamore, media nodte, hoc eſt, horà 0
Judicii, facto, paratæ ad cœleſtis Sponſi Nuptias admittuntur, en
quinq; fatuis verò Ilauſa eſt janas. Matth. 1AV. Idem vult --
zZaniorum tempore meſſis, hoc eſt, extremi Judicii die, alligan- 1
dorum in faſciculos ad comburendum, tritici autem in cœle- 1
ſte horreum congregandi parabola. Matth. EII. Hodierno ve-
rò Evangelio, uti & præcedentis Dominicæ, ex Matth. AXAIV. dall
clariſſimè ad terrorem idem extremum judicium denuntiatur. ns
Hanc ipſam doctrinam Chriſtus Apoſtolis commiſit prædican. G.
dam: Præcepit nobu, ait S. Petrus Ador. X. 42. prædicare popul, & er
teſtiſicarè, quia ipſe eſt, qui conſtitutus eſt à Deo Jadex vivorum d5 ſn
mortuorum. Idem per ſanctos Prophetas inculcari fecit Deus; is
quin imò in ipſo naſcentis mundi exordio ante latam legen A
idem voluit Deus humano generi declarari, ut hoc veluti frae-⸗ 5
no à peccatis homines coërcerentur, intelligentes videlicet, ſe e
Judicem habere, cui de toto vitæ curſu rationem eſſent red-
dituri: Paciuchelli in Yon. led. X g.I. Prophetavit autem, ait S. ju- ii
das in ſud Canonica, verſa 124, & de hu ſeptimus ab Adim Enoch, di- 2=
cens: ecce venit Dominus cum Sanctu millibus ſaz, facere judicium con- 6
tra omner, &g arguere omnes impios de omnibus operibus impietati eg- z.
rum, quibus impiè egerunt. Adeo per omnes ætatum ſeries tot i
modis judicium extremum Deus teſtatum eſſe voluit, ut à pec- La
cato, vel abſterreret, vel reduceret. Qus enim peccare poterit, I
i ſemper ante oculos ſaos Dei Zudicium ponat ? ait S. Petrus, apud
8S. Clementem Epiſt. I. Corn. in epiſt. . Judæ V. I1. f. p6oο. Granat. Dom. 2. i
S. Vincentius Adv. Cr. Ita S. Vincentio Ferrerio à Domino demandatum eſt, I
1 ce udiciiut inſtantem Judicii diem hominibus nuntiaret; quô? factam, KW

—
hratn
aln.

Gell.

W: o.
müls
tpart.
eſt, hon

tuntur,

vult
Aigan.
ne⸗
emno ve⸗
mtiatur.
Edca.
yeh
teus;
kgem

/

7
.*

Ui fle.

lcet, .

kel⸗

iido⸗

Neb,A

iundl.
MWu-
res dot

i

,ℳ

nen

u,
N

peſtilentiæ, & ſfames, & terræ motus per loca & c. terroresq de cæœlos

ridie repente ſolem deficere, & obtenebrari, indeq, collegifſſe,

Aocent, nos fugere à facie arcũs iræ Dei. 3239

ut multa perditorum hominum millia hujus myſterii prædi-
catione, velut horribili quadam tubâ, ad pœnitentiam excitati
ſint Ildem in vita. & hiſt. & Domin. lib. 2 c. §. B. Alanus de Rupe re-
divivus P. g. c. 2 6. f. 363. ſuprà C. I. n. . Hoc ipſo fungi, pro poſſe,
officio, me oportet, ut in me meisq; excitem nauſeam pecca-
ti, ceu materiam & cauſam omnis illius in extremo Judicio hor-
roris, quem hodiè vel ex ipſis ſignis, Judicium præcedentibus,
contemplabimur: Levate capita veſtra, ſpectate, auditéque pati-
enter, in veſtram ſalutem, & c. HWH
II. Erant Signa in ſole, & lund, & ſtehi, & in terru preſſura Gen- Signa in ſo⸗
tium, præ confuſione Sonitùs Mars & flalctuum; areſcentibi hominibius le, lund & ſtel-
præ timore & expectatione, quæ ſupervenient uni verſs Orbi, &c. Aper- lis, &6.
tiſſima ſunt hæc Veritatis æternæ verba, Lucæ TI. v. 17. 16.
nullà hic verborum torturaâ, vel myſticàâ ſolum explicatioſie o-
pus. Ponderemus pro captu. Religioſiſſimus Eccleſiaſtes Lu-

dov. Granat. cit. C I. G. I. ante fin. aliis verbis & compendio rem

exprimit, hisce fere: ſol convertetur in tenebras, & luna in
ſanguinem; ſtellæ è Cœlo cadere videbuntur; mare rugiet, ven-
ti frement; aẽr fulgurabit, terra contremiſcet; montes ab imis
ſedibus concutientur; totus denique orbis quatietur, &c. In
rebus omnibus, ait ULem, ſuperis & inferis, cœleſtibus ac ter-
reſtribus, ſigna erunt admiranda & horrifica portenta. De
his ipſis ſignis præcedentibus non Vrbis tantùm Jeruſalem, ſed
ipſius etiam totius orbis (uti accipunt & Hilar. &. Greg. homil. 1I. in
Evang. & S. Irenzus M. Epiſcopus Lugdun. &. Policarpi Diſcipulus,
lib. . c.a. apud Cornel. in hunc locum) loquitur Chriſtus Mat. Aäall.
4 v. I. conſurget Gens in Gentem, & Regnum in Regnum, & erunt

Lucæ AMAI. II. Solis eclipſis
III. Erunt ſigna in Sole: De Apollonio Thianceo refert Phi-ſignum mor-

loſtratus, in vità illius, obſervaâſſe eundem aliquando in me- Deitanl

te Apollonio

vaticinatum, fupremum Orbis caput, Domitianum Impera-inſigni ago.
torem graviter de vità periclitari. Neuburgl. part. y. Dom. 1. ad. Elog. Seripto-
Vent. rüm.

40 CoxNcIO IV. Signa Iudicium præcedentii

vent. Hic, ait Carolus Stephani Diczionario Hiſtor. dum Epheſi
vwitam ageret, & fortè in multitudine diſputaret, per eam ho-

ram, quãà Domitianus interficiebatur, defixus, & elinguis ſte- W

tit; tum autem exclamavit: euge Stephane pulchre, percute
peccatorem: pulsâſti, vulneràſti, & interfeciſti. Domitianus
hic univerſis exoſus, conſpiratione Vxoris & ſeptem Cubicu-

lariorum, confoditur, & cum ingenti dedecore tumulatur;
Iyrannus per omnia, qui S. JIoannem Apoſtolum in Pathnos

Inſulam relegavit, ubi tunc huic S. Evangeliſtæ Apocalypſis

revelata fuit. Breviarium Imperatorum Yo. Conrad, Deeterichit ⸗„à 1l

Flavio Domitiano, fol. Iza. & ſeg. Videatur aliquid, prædictum
ſolis deliquium Imperatoris hujus necem ſignũâſſe, vel ejus te-
ſtem fuiſſe. Graviori notâ & calculò dignum eſt illud ſolis de-
Tenebræ in ſiquium admirandum „ quòê Tenebræ faéta ſunt ſuper aniverſam
Cruce Pen“ terram, à ſextâ horâ m;, ad boram nonam Matth. AVIIa1. Cum
dente Chriſto, totius Univerſi Dominus, Dei filius, qui omnia bene fecit, mor-

te turpiſſimd condemnatm, innocentiſſimus in Cruce vixit: adeo

ut Dionyſius Athenienſis, unus ex Areopagitis judicibus, omni
docdctrinæ genere inſtructus, Pariſiorum deniꝗq; Epiſcopus, &

Martyr, Gentilis adhuc, cum ſolem præter naturam defeciſſe

animadverteret eò die, quò Chriſtus Dominus Cruci afflxus

eſt, exclamârit: Aut Deus Naturæ patitur, aut Muandi Machina düu-

ſolvetur. Breviar. 9. Octob. lelt. a. Sapientiſſime, illuminatiſſime,
ac Divine Doctor ſancte, ediſſere, quodnam tibi judicium ex
Signa ulti hinc : Erunt ſigna in ſole &c. Mundi machina diſſolvetur, &
ma runam „oſ, hoc Judicium. Omnia Orbis ruinam, & irati contra impro-
notant mundi

illis tam horribilia, fatales ſunt literæ (de quibus infrà in ſimili

bos Numinis furorem loquuntur: Sol, luna, ſtellæ, & ſigna in

de Cruce in Cœlo appariturà, C13. n. o. & 1.) Colo deſcri-

ptæ, ut à toto mundo videri poſſint, & nemini ignotæ eſſe de-
beant. Vid. Jo. Adam. Weberus Diſcurſa Curioſo 2. Obſervat. 6.

à f. xr.

Signa hee IV. Neque tamen hæc ſigna, ante ipſum Judicii diem vi-

ante Judicium ventibus adhuc hominibus toto orbe conſpicua, omni jam ca-
adhuc ſunt mi- rebunt

V

—
mhet
remd.
nguislt.
percut
OTiins
mulann,
IPahca
AA
Uenbini
ædh
lleiuste.
niinſin
iit: an
NNN
neekele

Gind

nn
etnn,
lgui

1

—

— =

zelel⸗
Nen k.
nC.
febot

derosè vaticinatur Spiritus S. ſententiâ. Sap. E. Armabit creatu
ram ad ultionem inimicorum. B. 19. & pugnabit cum illo orbu terra-
rum contra inſenſatos B. zl. Conc. 3. n. 2. & ſeq; ſapr. ngens Ver-

Qec ent nos fugere A facie arcus iræ Dei. 44

rebunt clementiã & miſericordià, ſed eſſe poterunt peccatori-ſericordiæx
bus in converſionem; modò velint, cum Deus nemini, dum
vivit, ſuam penitus neget gratiam: Eſalmo PIA. g. Dediſti meta-

tis ad pœni-
tentiam.

entibus te ſignificationem, ut fugiant facie arcu 5. Eng grave Do- V Conc. 42.
min. I. Adv. parté 2. G. 2. & ut ſaltem ſuas ſalvare poſſint animas, „ M

ut fugiant à facie arcus, qui, ait Bellarm. Card. in hunc locum, ex-

tenſus nunc manet, ſed in die noviſſimo cum tanto impeu
laxabitur, ut impios in æternum perdat. Et verò Divinæ Signa pfæ-

Providentiæ munus eſt, & gratia, ut inſignes rerum huma-

via Jeroſol.
narum ſtrages, formidoloſis antea ſignis prænuntiet: ſic enim, cho: &

priusquàm Antiochus Rex horrendam illam Judæis intuliſſet iltimæ ever-

cladem, quadraginta octogintahominum millia eroſoly mis tru-ſionis.
S cidavit, totidemq; captivos duxit, 2. Mach. V. 1 2. & ſe 4. & ſacratis-
ſimum templum ſacrilego furore temerare, & ſpoliare auſus
eſſet, 40. dierum ſpatio armati exercitus in aere dimicantes,
aliaque horrenda ſigna viſa ſunt. Similia quéq; periculorum
imminentium ſigna Joſephus, de Bello Judaico, ante poſtremam
Urbis vaſtationem prœceſliſſe, memorat. D. Gregor, ſimile Calamita-
quiddam in Itali4 contigiſſe narrat . Priwmqudàm enim ,inquit tum Italigæ.
Italia Gentili gladio ferienda traderetur, igneas in Cælo vidimus acie;

Spſam, qui poſtea eſzuſan eſt, humanum ſanguinem portendente. Gra-
nat. cit. J. I. labata E. Judic. fin. prop. 6. tom. I. Eisdem Deus, ad-

mirandà ſuâ Providentiâ, ſignis longèe gravioribus ubique inn
Coœlo, aeêre, terrâ, mari, fluminibus, & c. prænotabit totius

orbis & humanæ Gentis excidium (quæ quidem ſigna, orbisq;

calamitates, initia diloerum tantum eſſe, ait Chriſtus Mattb.

1IV. g.) furorémq; omnem paulò pòſt in omnes reprobos

effundendum in judiccoco. —1⸗
V. Erunt ſigna in Sole, & Lund, & Stelli; &c. De hisce pon- Expenditur

. .-Locus Sap. V.
21.

borum horum emphaſis. Ipſe Deus ſummus, fortiſſimus, ad

dicèum

iracundiam concitatus, arma induet Zuſtitiam, «quitatem, Ju-

AMecbtl de ſud. Extr.

Dei, vocaan-

—

dicium certum: hécque ultionis zelo armabit, incitabit, & ex- Wuan
ſtimulabit omnem creaturam: æquum enim eſt, ait Granat. (,
cit. ut creaturæ, quibus injurià Creatoris abuſi ſunt, vertan. mani
tur in exitium, quæ olim datæ illis fuerant in miniſterium ad hbe⸗
ultionem, vindiétam, terrorem, torturam, & omne malorum 6²&
Gigantes cœ genus; inimicorum. Quinam quæſo iſti? quis auſit eſſe inimi- Sen
lum oppu- cus Dei? quis contra Deum pugnare; nullus noſtrüm erit ufe
gnantes. haud dubie: figmentum 5Ethnicorum fuerat, Gigantes olim mikn
Jovem & Coelos oppugndàſſe. Cornel. in c. 6. Geneſ. f. 107. col. 2. D. Gvin
Pexenf Symb.g. V. Conc. So. n. . Outinam nullus noſtrüm & ho- (iis
minum omnium inimicus eſſet Dei! ſed audite, cum lacry- ms
mis, gementem Paulum, ad Philipp. II 18. Malti amhbulant, quos mle
Inimici Dei ſape dicebam vobu, (nunc autem eſt ſlenz dico) Inimicos Cruci Chri- Deixi
qui? ſti, quorum finin interitus: quorum Deus venter eſt, &c. qui terrensgz exrel
fapiunt. & S. Jacobus c. IV. g. Neſcitâ, quia amicitis hujus mundi o
micis Dei conſtituitur , ſupra c. 32. n. ſ. Mundum explicat S. JOan- “ inf
nes 1. 2. 76. Omne, quod eſt in mundo, concupiſcentia carnn eſt, & con.
cupiſeentia oculorum, & ſuperbia vitæs Quibus certè omne pec-
cati genus, & peccatum grave, exprimitur: ut pröin inimiceus m
Crucis, terrena ſapiens, & amicus ſoœculi, ſit quicunꝗq; pecca-
tor, creaturam, voluptatem, divitias, honores, & quidquid
fallacis eſt mundi, Deo præferens, Dei inimicus, verè inſenſa- mneti
Inſenſati qui? tus. Contra inſenſatos: quæ vox, ait iterum Granat. cit in o-
= mnes reprobos maximè quadrat; qui cum ad mundana omnia
adeò acri ingenio ſint, ut ſæpe pro rebus nihili digladientur,
in iis tamen rebus, quæ ad animæ ſalutem ſpectant, omnis n.
poenè ſpiritualis ſensus expertes ſunt: quæ res vel hoc unico ete
argumento perſpici poteſt, quòd, cùm inter mala omnia, quez
velhumanà, vel divinâ etiam mente, cogitari poſſunt, lethale
peccatum ſit infinitis partibus majus, iſti innumera hujusmodi
peccata paſſim committentes, adeò nullo hujus tanti mali ſen·—
ſu afficiuntur, ut lœtentur etiam, cùm malè fecerint, & exultent
in rebus peſſimi, Proverb. II. I1. & in ipſis interim ſceleribus, tan-
. quam

u ooca 405 fugere a facie arcus ie De. 43
n er. quam in re bene geſtàâ, glorientur; &c. Jam verò, qui fieri pot-
At. eſt, ut mentem habeat, qui pro momentaneà voluptate aut
m, Wmn. inani lucro poenam negligit ſempiternam? quô modòô ſenſum
mim habeat, qui ſecandam duritiam ſuam, & impœnitens cor, theſauri-
hnemhnn at ſibi iram in die iræ, & revelations Juſti Judicii Dei?! Rom. II. y.
teſeiui. Si enim nihil aliud Chriſtiani hominis profeſſio exigit, quàm

Ctrintt ut ſic vitam ſuam & actiones omnes inſtituat, ut in illo iræ die
guntrin miſericordiam invenire mereatur, quid eſſe dementiùs poteſt,
,NE gqumut ipſe totam vitam contrà in hoc inſumat, ut majorem
ündbo ſibi iræ cumulum ad illum diem theſaurizet, quaſi irarum
aumkey inops futurus ſit, quando (ut D. Hieronymus ait) ne Sancti
e, n quidem abs; formidine (quamvis non pœnali) præſentiam
Guii. Deividebunt! quomodo igitur ſenſum habent, qui hac men-
nim te vel potius amentiâ ſunt? adverſus hos igitur inſenſatos, to-
en tus orbis terræ meritèò illo die pugnaturus eſſe dicitur. Ita Re-
eu. ligioſiſſimus Granatenſis, Dom. 2. Adv. Conc. I. J. I. Mea C. 20. n. 3.
r infrà & C. 3. n. I. dignus omninò, cujus verba afferantur, & ex
A« iis quisd; ſeſe examiert. èYJͤ ðMU
Ie. VI. Axreſcentibus hominibus præ timore, & ewpedtatione, quæ ſie- Atenſcenti-
Snne pervenient univerſo orbi. Luc. A XI. Hic effectus eſt conſequens bun homini:
nhe. prædicta Signa in Sole, &c. V. Cornel. in Sap. E. 24. in f. Cap. eN iege ge . 1.
Lguaf BLuſeb. Emiſ. Areſcentibus hominibus; ex acerbiſſimis hiſce, que
eiet. experientur per dies aut hebdomades aliquot. Eſt, & defini-Timor, quid?
tur timor: Opinio, ſive apprehenſio impendentis mali, quæ
eun corpus ita alterat, ut quodammodo faciat exareſcere, ſangui-
Genn, ne, animæ vehiculo, ſeſe & venis ſubducente, & ad cor retra-
tu= hente; unde in vultum pallor inducitur, vox intercipitur, ar-
veuig rtus tremunt, totiꝗ; flaveſcunt, cor vehementius palpitat, &
mia, ½ præ copidâ ſanguinis non raroò obruitur. Zahode Dom. I. Aav. H. I.
t, ein f. 1. Cicero lib. Tuſe. q. Ariſt. l. 2. ethicor. in Poliant. V. timor. Bellar-
hiod mwinn Tom. 6. Concione 2. quæ eſt de extr. Judicio, mihi ſol. p6 8 ſeq.
r. heæc conſiderans, quid obſecro, inquit, tunc homines facient?
Zulen quid loquentur Rquàm pavidi, quàm attenti, & quàm inopes
o. virium & conſilii erunt! areſcent igitur præ timore, & palle-
en UðUDÿ F 2 ſcent,

24 CoONeIO IV. Signa Judicium extr. antecedentia

ſcent, & dicent: quid ſibi hæc prodigia volunt, &c. Cum au-. rum
tem ſe mutuò homines intuebuntur, & facies illas pallenres, umen
& mortis figuram præ ſe ferentes, videbunt, dici non poteſt, prpe
quantùm in eis motus & horror augebuntur. Itaꝗq; tunemu- anmit
nnnera omnia publica & privata ceſſabunt: Nemo forum, nemo e
OWDW Gymnaſium, nemo Curiam frequentabit: nemo tunc hono. nis
rum ambitioſus, nemo pecuniarum cupidus, nemo volupta- kye
tum inſectator invenietur: nam usque adeò pavor & trepida. (,n
tio corda humana replebit, ut nec Parentum, nec Amicorum, fünun

nec Magiſtratuum, nec Principum, imèò nec cibi nec pots (onfe
omines recordentur, ſed in id ſolum omnes incumbent, ut umd
oca tuta ab aquarum illuvionibus & terræ hiatibus & tremo- bumin
ribus nanciſcantur. Tales tunc, (ait ante) terræ motus fu- it,
turi perhibentur, ut non modò turres, & ædificia privata pro dbant

ſternant, ſed integras ac totas urbes evertant, & hiatus efus⸗ ven

moci, ut maximos montes & totas Civitates abſorbeant. u
—— Eaa Bekarmm.
Tinmor & ex. VII. Acerbiſſima & graviſſima præſentia hæc erunt, at o
Eerallo f⸗ utu-Jongè graviora ex iis, quæ timebuntur, futura. Areſ- entibus VVV

bominibus, ait Chriſtus, præ timore & k expectatione, quæ ſuperve: ((e
nient auniverſo orbi. Cum ingenti pavoreac trepidatione expe- im
Raabunt, ait Bellarm. cit. quid tandem pariant monſtra tam NV
nova, & quem exitum habebunt tam horrenda principia, & ilt⸗
interim mala futura præſenti ſuà formidine metientur: hic imn
verba deſunt, Auditores, nec inveniri oratio poteſt, quâ res uh
tanta; ita, ut eſt, & pro dignitate declaretur. O miſeros atque wio
infortunatos homines peccatores, quorum capitibus hec men
omnia ſigna mortem & extremam calamitatem portendunt. N
AcLa Bellarm. ſol. éz. Obſervat ad hæc Granat. cit. gF. 1. f. 18. juſto cul
Quorum ma. Dei Judicio fieri, ut, qui futurorum ſemper obliti, præſentia
en enen qͥ ſemper cogitabant, nunc & præſentibus torqueantur, & futu-
tur negleslus rorum metu multò magis excrucientur: Vehementer enim
S&&τ incuria ſa- indignum eſt, ut, cum de nullâ re magis gloriemur, quim
lutis, ac fatu. quòd eam Religionem colimus, quæ tota in præſentium bo.
Lorum. Gl norum

norum contemptu, & in fide & ſpe futurorum poſica ſit, nos
MNS, tamen nihil minus, quâm iſta cogitemus: cùmꝗ; hoc S. Literæ
NG, perpetuò ſonent, hoc ſemper Eccleſia clamet, hoc Sanctorum
EIm omnium voces, mores & vita prædicent, & ad hoc ipſum Dei
tunrIm nlius deſcenderit, ut omnes curas & cogitationes noſtras à ter-
unche renis rebus abduéctas transferamus in cœlum; homo tamen,
rr ſerpentum more, ita toto corpore atque animo affixus terræ
Ktee eſt, ut terrenis atque præſentibus bonis inhians, cœleſtia &
nioru futura contemnat; ut reipsà Socraticum illud (quàmvis aliaâ
n ſignificatione) teſtari videatur: Qecæ ſupra nos, nihit ad nos (ſeul, ””M
Men,n ut malè ex Pſalmo CAIII. 2r. loqvuntur mundani: Cælum Cæli M
nen. Domino, terram autem dedit filin hominum) Ob hoc ergo dignum
si. fuit, ut, qui futurorum obliti, ſola tantùm præſentia cura-
u. bant, modò futurorum metu anxii areſcant, palleant, & con-
nits. tremiſcant. Ita Religiosè & efficaciter Granatenſis. Et hæc
beon, quidem omninò in fine mundi tangent certiſſimò Improbos;
pieos verò dulciffſima illa Chriſti verba ſuaviter afficient inter
n, tot plagas & horrifica ſigna: Ha autem ſieri incipientbus, reſpi
ar cite &, levate capita veſtra (hoc eſt, exultate, triumphate, & fte-.
en. ſtos dies agite, ait Granat.) quoniam apprepinquat redemptio veſtra,
tan VIII. Sed en, Chriſtiane, videris iſta credere, ut oportet,
reAe timum orbis hominumq; ſtatum; quibus deniqꝗ; malis omiim
bus Deus finem faciet per ignem, per quem, e Cœlo ac terräã
er toti orbi immiſſim, novo omnium impiorum, adhuc fortk
e viventium, terrore ac tormento, omnes homines, animantia
gkort ac res creatæ conſumentur, vel purgabuntur „ P. Cochem fol. 5. D .
e CQ/ 1. de qudic, infrà Conc. y. Videris moveri, & compati miſeris il-

4 ecent nos fugere A facie arcils iræ Dei-

Aene lis hominibus: ſed ecce: nihil, inquis, ad me iſta, qui illo tem- Timeamus
m Pore victurus non ſum; quod neque optandum eſſet: me in meric euan:
n pulvere terræadhuc quieſcentem, cœcum, ſurdum, & inſen- kaitura iſta,
gun ſibilem, tempeſtates hæ ſuperiores non tangent: illi viderint, nosmo⸗
n. duibuscum negotium erit. Verùm hinc abſoluti non ſumus nent.

Vtun F 3 RW alt

Oecon. tom. 2.

neant, quid in nobis etiam jam nunc ſalutaris ſit timor conti
nuus futurorum quæ ſunt: Ad Tubam horriſonam refurre
Gio noſtrorum corporum, ad æternam, an vitam, an mor- t
tftem:! Ipſe totus quantus apparatus, proceſſus, examen, ſen
tentia, & executio, Jucdhicii Dei, heu quàm formidabilis! prio. uud

etiam de nobis ipſis. Taceo, quèd & illa in Cœlo ſigna, orbis: Wen

ra initia ſunt tantum dolorum; tùm verèò res magis ſeria erit,

que mala, quæ noſtris temporibus vel vidimus, & experti ſu-

mus ipſi, vel audivimus, uti Cometas, terræ motus, bella,
fames, peſtilentias, &c. meritèò ſalutarem nobis extremi judi .

cii, magis magisq; appropinquantis, timorem incutere debe-

rent; quod jam ſuo tempore monuit S. Papa Gregorius
heaom. I. in Evang ect. tertii Noct. Domin, I. Adv. Breviar. P. Geor-
Terrorex ter gius Stengelius, de Zudic. Div. Tom. 2. cap. 19. à f. 2a. Narratu-
iæ motibus. rus quædam notatu digniora de novo, in universâ Calabriâ,
V. B. Jo. Zanhn terræ motu, à Julio Cæſare Recupito S. J. conſcripto, & Nea-

in Mundi mir.

imago, utilis ad timorem Domini ac Judicis in peccatoribus
excitandum, cujus Judici terrorem, ut vel in umbrà delinee-
mus, non pigebit huc apponere luculentam tragœdiam Divi-

næ iræ providentiæq; potens exemplum. Ia in ſine Cap. z. qui
eſt Deus: Quoniam zratus eſt es PEſal. EII. g. Refert dein mul-

tis Caſum verè tragicum, multorumq; hominum, urbium
locorumq; ruinam ex terræ motu: qualem alium etiam recen-

ſet P. Jo. Biſſelius in Exemplu quadragét: Libello Mortaæ Pathetie«ce,

cX s. à ſoheé. de Liguria (quæ & ipſa Itali Regio eſt, cum Ca-

labria)

46 CoONCIO IV. Signa judicium extr. antecedentia“
altè imprimamus animo ſaprà n. 7. dicta, ſcilicet homines tum “
malorum futurorum metu & expedctatione, magis excrucia-
tum iri, quàm præſentium. V. Breviar. R. Domin. 19. Pent. Lect. 7.
& 6.. ex S. Chryſoſt. Cum hæc ipſa futura &— nos certiſſimò ma-

poli edito 163 8. præmittit, in fine capiti 15. de Chriſto: ſecun-
dum Chriſti adventum Mortalibus patefacient inſoliti trem⸗
à f 1a7. ad Tes: Cur enim terra non trepidaret, ſi virtute Cælorum commo-
f. 165. vebuntur? Eſt itàq; terræ motus etiam quædam futuri Judicii

S
—
2.
—
—

u
Perr
Uln⸗

dos

ei

(
died

uucent nos fugere à facie arcis iræz DBei. 47
Weum labria) incolis, terræ motu miſerè oppreſſis, & ſepultis, are-
ermi. entibus bominibus, &c. Et hæc quidem in ruinis particularium
, orbis partium: quid in illà univerſali? ſignorum tantorum Di-

neon. Vinæ iræ: Luoniam ratnm ſt en . Eſal. WrIII. 9. ſcil. impiis, mun- Terra motcs
mi do ſcelerato, &c. quid terribilius iis terræ motibus, qui Sici-Siciliæz An.
nEie. liam A. 1693. 9. 10. & II. Januarii concuſſerant? Die II. Jan. Si- 1693. hor-
nm ilia terræ motibus tam fortiter concuſſa fuit, ait idem D. P. rendi.
nen,A4 Joan. Zahnà f-to&. ut tribus horis ante ſolis occaſum, per me-
lln dium quadrantem horæ, decem venuſtæ urbes; quadraginta,
et. Muris veſtita, oppida, caſtélla & arces, & plus quàm centum
. Pagi corruerent, & aliquot hominum millia intumularentur.
Derif. Auguſta terræ motu afflicta, & igne ſimul coleſti, in turrim
6,l. pulverariam illapſo diſſi pata, cum innumerà hominum mul⸗
i titudine, terràâ cineribusꝗ; ſepulta eſt. Syracuſa (olim Me-
e. Kropolis) penitus abſorpta, ne veſtigium poſt ſe reliquit. Ca-
enig tania (Catana, & ipſa olim Metropolis) cum omnibus ſubur-
NCe. banis viridariis everſa eſt. In ſummo templo hominum fere
Nr. decem millia, Benediétionem V. Sacramenti præſtolantes, ibi-
CNANH dem vivi ſepulti ſunt, illæſo Sacerdote Canonico D. Giuſto
H Celeſte Ventimiglia, qui ad altare conſiſtens, populo Venera-
D:en. bile benedicturus exhibebat, & quadringentis aliis, qui in Sa-
ceullo & Aathe Divinam opem implorabant, à ruinà immuni-
tien . bus, &c. Plura ibidem item Relat. ſemeſtr. hiſtor. Francof. Vern. I69 3.
“ à f. 105. & Autamn f. II4. ”ꝗ”MẽM
lii IIX. Anad hæc placet ridere! jocari? ſomnia credere? certê Baltaſſar Rex
ImD Rex Baltaſſar, Daniel. V. utut temulentus, v. 2. Cum in eàdem hor betterritus:
irt. appsruerunt digiti, quaſi manus hominn ſoribentü contra candela- Dn. V. Conc.
nint brum in ſuperficie parietn aulz regiæ „& rex aſpiciebat articulos ma- .
,U in, ſeritenta, ignorans adhuc, quis ſcriberet, aut quid, vel cui
iſta ominarentur facie regu commutata eſt 2 &.- compager renun
dendn ejm ſol vebant ur, & genua Jus ad ſè invicem collidebantur: à V. f.
Min adedò graviſſimus hic metus ac tremor fuit, mortis & interitůs,;
ncderr eaâdem nocte ſecuti: Eädem note interfelct us eſt Baltaſſar rex Chal-.
dem, v. 30. Admiratione ac obſervatu dignum, Regem hunc
A.MWOOOH.. 5s Panie-

48 CoxcG1O IV. Signa ſudicium exir. antecedentia
Danieli Scripturam iſtam, etſi ſibi fatalem, explicanti, promiſ

ſa ſua v. Í. impleviſſe, v. 29. Tunc jubente rege indutus éſt Daniel

4
HIiſtoria.
Ludovicus
Pirus Imper.
viſis ſignis ad
mortem ſe.
Parat.

Vurpuri, &c. neque tamen de poœnitentiâ cogitâſſe, & ut e co-
ram Altiſſimo humiliaret: ſupra Conc. 7. n. 2. & Ind. V. Baltaſſan.
Ah AA. literæ hæ manus ſcribentis ſigna illa judicii extremi
paulò pòſt futuri ſunt, ex eorum aſpectu areſcentibus homini
bius, ut nos inde ſalubriter territi, in tempore verè poœnitea—
mius, uti fecére illi ad ſigna in Paſſione Chriſti, de quibus Lu-
cas cap. TXIII. v. 25. Pereutiente pectora ſua, revertebantur. Vide
meam Concionem de Cometäa, -- O de tempore qudicii infra C. 16. à
n. 6. Neſcimus ſanè, an non & nos proximè expectet mors, ad
J udicium æternitatémq; via & janua: an non Deus, ſat diu pa-
tiens, numeraverit jamjam, & compleverit annos, menſes,
dies, horas & momenta vitæ noſtræ, in ſtaterà appenden-

do, & c. Ampla hic materia, magnusq; campus dicendi, cogi-
tandivé. V. Conc. 2. n. 2. 6S 6Se. èM:ẽ
X. Ludovicus primus, (ſecundus Romano- Germanicus)
Imperator, ſanctorum Parentum, Caroli Magni & Hildegar-
dis filius, Pius appellatus à ſtudio Religionis & in Eccleſiam li-
beralitate; cujus mortem Eclipſis & Cometa anteceſſêère, aut
inſueta ſolis defectio prænuntiâſſe, viſa eſt; cùm anno octin-
genteſimo trigeſimo ſeptimo Cometa appareret, ſciens, his
ferè ſignis mortem Principum portendi, dixit: non alium ti-
mere debemus »Præterillum, qui noſtri, & hujus ſideris crea-

4

tor eſt: ſed ejus clementiam non ſatis laudare, & imitari pos-

poſſe ad meliora feſtinemus; ne fortè, miſericordiam illo pro-
rogante, & noſtrâ impoenitudine impediente, nos ill4 invenia-
mur indigni. His dictis noctem illam pervigilem duxit, & ma-
nè largifſtmas eleemoſynas pauperibus erogavit, Miſsâse;,
per quos potuit, celebrari fecit. Triennio pèòſt in lethalem
morbum incidit, per dies quadraginta quotidiè Euchariſtiam

ſumus, qui noſtram inertiam, cum ſimus peccatores &mpor-
me & omnes communiter hoc oſtentum tangit, omnes pro

iin
enki
ilni

2 *

en

—

nii ad

Contyt

vel. in
tam

X..

AFeHim
S,
Dom
mn
ue

u,
Pnt

N
e.

Necent nos fugere A facie arcus iræ Dei. 49
pont ſumpſit, theſaurum privatum pauperibus diſtribuit, rebelli fi-
lio injurias remiſit, pectus cruce muniit, dæmones apparen-“
tute tes fugavit, & elatis in cœlum oculis ſpiritum Deo reddidit.
e Moguntiæ 21. Jul. 840. ætat. 64. Imperii ſuprà 26. annis. Zob.
daten Lohner. Bibl. Man. tom. 3. tit. IZ. J. 13. fol. 162. e Baronio, ad A. C.
uhii. „z5. & Sg0ο. Ludov. Aurelius Peruſinus in Compend. Annalium Baro-
Lpemm. nis ad eoszdem annos. Y. Tob. I!; eller: teutſcher Adler der teutſchen Kayſer
Nuihiu in L udeovico Pio à f. 33. Rhegino Abbas Prumienſis cap. 2. p. 4l. Herm.
e, A Contractus p. 130. Breviar. Imperat. Faber Dom. I. Advent. C. 9. n. 3. Cor.
nel. in Exech. 21. 9. fol. oz. infrà Conc. 90. n. 2. fine. Et tamen hic r”ÿ”Mẽe
nsd tam Pius Imperator annis à morte triginta quatuor, ſcilicet
nd. A. C. 874. Filio Ludovico Imperatori, cùm hic diebus quadra-
e, gefim æ, negotiis ſæœæcularium rerum diſpoſitis, orationi vacaret,
ende apud Veronam, per ſomnium viſus eſt in anguſtiis conſtitu-
l,a tus, eum hoc mo o, latino ſermone affatus. Adjuro te per
Dominum noſtrum Jjeſum Chriſtum, ut me eripias ab his tor-
rif mentis, in quibus detineor, ut tandem aliquando vitam pos-
M ſim habere æternam. Baron. & Eellern citt. Dauroultins cap. S.
delan tit. 2o. Exemplo 3. Ah Deum bonum! quid futurum eſt nobis,
Gr quinon tantum Piorum nomen non meremur, ſed futurorum
Gà. incurii, ad poznitentiam nihil movemur. Epilogiza, & hor-
,hé tare ex his efficaciter te & alios: incrementum det Deus, .
Aumdt. Le Materiam præſentem Vid. mei Iadice E. Judicium. Stellæ, Comet. Authores hu-
Eie S. Thom. in ſupplem. .73. Franciſcus Labata, VE. gudicium Jus Materiæ,
1tie nale. tom. 1I. Propoſit. 6. 35. 36. 37. Jacob. Marchant. Horto Pa-
e. Leorum Tr. 3. de Fide: EBeék. 30. 4 f. 15 7. & in Ration. Dom. ult.
eged Pent. Part. 3. f. 787. & Dom. II. Adv. P. 2. 4d f. 56. Drexel. Iadice
eSinh Thpematum, ad Dem. I. Advent. Englgrave, Parte 2. Dom. I.
loer Agvent. & Cæl. Emp. Parte 2. F. Aſamptæ E. g 3. mihi à f. 15l.-
jnen. LeBlanc in Pſalm. 99. 4à fol. o43. E. 1I. & go. Nicolaus Iur-
AH lot. Theſauro Dodtr. Chriſt. P. I. c. 8. à Lect. 3. f. 137. Cala-
; mat. Domin. I. Advent. & Diſe. as. n. 12, Dionyſ. Carthuſ.
len ge IV. Noviſſ. art. 12. 4 f. II6. Ludovicus Granat. Dom. I.
iten Advent. Conc. I. J. I. Faber. Dom. I. Adv. Conc. Io. n. I. C. 3. ibid.
. G O C. 4.

Mechbil de ſud. Extr.

zso CoxNcto v. Errirermun orbis cee Aunn der ignem.

= C.4. Hilar. à S. Anaſtaſ. in Archimede Chraſz. de arte bene

mor. lib. 2. cap. y. G. 3. 4 F. art. Pædag. Chriſt. F. I. c. 5

Lor. 60.

2:at Ar ar 1r 2e r er ar ir 1r e arit TrSArNt

CoNGIO V.

Totius Mundi Cataſtrophe, & ultimum Orbi e
cidium per ignem: hinc totius mundi vanitas,
contemptus; ſalutis ſtudium, timor Dei, . &c.

docetur.

Omma mor- . Erifſim & ſapiehter Seneca; Omnium zyt aliuem opera,
talitati & cor- inquit epiſt. 91. mortalitate danmnata ſunt "inter peritare vi-

ruptioni ſub- vimus, ut quiduid longa ſeriæ, multi laboribus, multa

jecta. Vid. 8. Deum indasentis , ſtruxit ,„id unus die ſpargat & diſſipet.
Aug. Confeſ. Divinè Eccleſiaſtes cap. I. 1. ait: Omnia tempus habent, & ſut ſpa-
Lib. 5. 6. 40. tiu tranfeunt aniverſa ſiab Cælo- oſtendes hinc rerum omnium va-
nitatem: Ita interiére opera manuum hominum, quæ æter-

num duratura videbantur, quorum ruinæ uno die ſæpé, ,& ve-

lut momento factæ, hujus rei veritatem ad oculum aſtruunt.
Plura exempla recenſentur à P. Jacobo Balde S. J. (quem ipſi

Acatholici publico typo Horatium Germanum nominare, non

dubitârunt. Biblioth. Seriptorum §&. Y.) de Vanitate Mandi, quam

demonſtrat per excidium exuſtæ Trojæ, totiusque regni; Tem-

pli Dianæ Epheſi, quatuor Monarchiarum mundi; Romanaz

denique 2 Kc. Haæc ſententia munde data 2 ait 8. Gyprianus

ret.

ot. .

Cornel. in Apoc. 6. 4 v. 12, 4 f. 130. in ſextum ſigillam Se. „½

locu ſuprà citati. Procop. Capuc. in Zadicial. Diſe. Z Angel.
Paciuchelli, in Zonam. Lecdt. a5. J. 6. B. Alanus de Rupe
redivsvin „Farte 4. cah⸗ 2 f. f.8 349. Pexenfeld. Cincion. hi.

ueils

lege

an
cauvnpr
uvo
Peinp
S

Mei
d

Hezt

Dom 24,. Cælum &α terra tranß bunt. Maitth. 24. 3 . Lac 21.

ſugen
Mr.,
Aln
Nel

(Cnen

2— ==—
= ☛
—
—
=

—
koie

H

land h
7 ANI

Rle hgh

Crinn i
Dbs e.
☚

N,;NA

MnN

rùm quotquot hactenus ſpectavit mundus, ſpectatque cum do-

Hinc mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutis. Sr.

Orat. de immort. (ay. COranat. Conc. ſunebr. g. 4. mihi f. 1177. La-
ciuch. in Jon L. 1. J. 5. n. 10. f. 209.) f. Hæc Dei lex eſt, ut omnia orta

occidant, & aubéta ſeneſcant, ut infirmentur fortia, &] magna minuan-
tur: ut cùm fuerint infirmata & imminuta, finiantaur. Hanc Dei
Legem exprimit Paulus, ad Kom. Elllao. dum ait: Vanitati creatu- Dei lege &
ra ſubjiecta eſt, defectui mutabilitatis, corruptionis, &c. non vo- ordinatione.

lens, id eſt: non ſpontè, ſed propter eum (Deum Deique ordina-

tionem) qui ſuljecit eam. Cornel ibid. Turlot. p. I. L. o. fol. 173. Adeò Totus deni-

omnia quæcunque creata, Dei voluntate, lege & ordinatione, due tranſibit

corruptioni & excidio ſubſunt, totus denique mundus. Ve- mundus: cu-
us excidium
lore in pr. „Rir in-eaen, Iin awzarfz 1 „per ignem o-
lore in præſens, & ſpectabit incendia, everſiones, devaſtatio- mnium alio-

nes, ruinas, & excidia, Gentium, populorum, familiarum, rum graviſſi⸗
Imperiorum, regnorum, provinciarum, Urbium, & c. Iitia mum eſt.
ſunt ſolum dolorum, præludia, ac umbræ eorum, quæ ſaperve-

nient ſimul & ſemel aniverſo orbi, areſéentibus hominibus, cum
plagent omnes tribus terra, cum demum cælum & terra trans-
ibunt, id eſt, peribunt ſecundum præſentem conditionem

&& ſtatum, totúsque exuretur mundus. Evangelicus Pro-

lun
Eed n
u une
,

kH

iornre
DeE
A..

SeAH

hæc paſſurum totum orbem, quæ illa paſſa ſunt, quarum ex-

pheta Iſaias per undecim capita, ſcil. ₰ cap. 13. as q, 24. indu-
cit onera & excidia variarum Gentium & urbium, Tyri, quæ
erat quaſi Microcoſmus, Babilonis, Jeruſalem, aliorumque
regnorum, & hinc tranſit, de more ad onus totius mundi

ac diem judii, ut ſciamus, per exempla variarum Gentium,

cidium & conflagratio fuit typus & umbra tantùm conflagra-
tionis mundi, & ignis æterni: ſicut & Chriſtus ab excidio ur-

pis Jeruſalem tranſit ad excidium orbis Matth. XAIV. 29. Cornel. in

Iſai. c. 22 Gnopſi. Præſenti ergèò Concione dicendum erit, de ulti-

mätotius mundi, ante judicium, conflagratione, cum homini-

bus adhuc victuris tum; ut hinc mundi, adeò cum omnibus

fuis deliciis, opibus, honoribusq; perituri, nauſeam, negle-
Gum, contemptum, ſalutis cœleſtiumq; deſiderium ac curam,

nec non Dei tam potentis, qui verbo & creare & deſtruere vo⸗

4 —

2 CoONCIO V. Extremum orbis ewcidium per ignem.

te ſt, timorem C0 ncipiamus, ex animis noſtris nunquam tollen- “”“D
dum. Etut res tam ſeria & gravis animum noſtrum magis pe
netret, vivaciter apprehendamus, ſi quando vidimus magmim

incendium, aut aliud grave malum. Patienter audite, ſpectate: wi 1

Tegite, intell gite, & colligite ſparſas doctrinæ moralis ſeintillas.

Orbis exci- II. Poſt ſigna, JIudicium extremum anteceſſura, (dequibus

dium & de- pro tantâ tantæ materiæ dicendi copia, breviter actum Concio-
vaſtatio per ne ſextâ præcedente.) Ignis totum orbem devorans, hujus
ignem aſtrui- S Hujus

tur teſtimo“ 4 1
niis Vet, Teſt rum, ab hoc ad æternum ignem tranſiturorum; ut adeò quaſi

infernum præguſtent. De hoc igne, ante judicium totum oc-
cupaturo mundum, aperta ſunt S. Scripturæ, SS. Patrum &ß
D. teſtimonia. Qui, & ipſe Divini furoris inſtrtumentum, èGè
qquatuor præcipuis orbis partibus egreſſurus, devorabit omnia,
„ We
we⸗

idq; ante judicium: tametſi quoq; poſt reſurrectionem, in ipſo

univerſali Judicio, ignis ille erit ad terrorem & raptum damnan-

dorum, S&. Thom. in ſu . 4. 74. a. J. Ex Pſalmo 4g9. Cornel. in I. Co-

KkEx Pſal. 49. rinth. III. 13. f. 212. 2. D. Pſaltes Regius ſuo Pfalmo zao. Majeſtatem

& terrorem extremi Judicii delineans Dem, inquit verſa 3. mani-

fIeſiè veniet, tubis horribile clangentibus, totéôque ſe effunden-
ir o
etat

te coœlo, glorioſus ac ſpectabilis; non ſiebit, voce terrificâ impios

peerncellet, eisque ſcelera ſua obtrudet: lnsz in conſpeltu eua
exwwardeſceet, S in circuitu ejus tempeſtas valida fluvius flam
meus, exponit Le Blanc, venientem ipſum præcedet, qui
uUurbes, pagos;, villas, ſylvas, montesq;, homines & animalia,
in cinerem ac favillas redigat, univerſusq; orbis concuſſus in

fremet, ac, veluti ſedibus ſuis emotus, reboabit, ventis, ful-

mine, tonitru permiſcebuntur omnia. De Adventu Zadica in
nube &- tempeſtate infrà Conc. Ig. & 1y. Idem Pſalmy ǵ. deſcribens
Chriſtum, Regem totius orbis, in nube ad judicium venien-
tem, terribilem ſceleratis, juſtis amabilem v. 3, ait: un ante

ipſum pracedet, & inflammahbit in circuitu inimtcos ejus, pavitantes

impios undequaàque circumcingens & torquens. Ab hoc igne
Monter ſicut cerafiuxerunt à facie Domint- dà facie Domini omnu terra.

Mon-

ò

Kr
t,
vanitati vitæque humanæ finem imponet, in ſupplicium impio-

14

emooz
Aeli
Dhhrt

e E
ſii,
ngch⸗

öfu

(Ceycie
(Eeorur

len

uſſS

SSN
,
gui
S,
ge
enn

24 ie mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutii. 5S3
nlen Montes partim ignibus ex illa nube deciduis, partim in imo vi-
e. ſcerum terræ inflammatis, atque per diverſos crateres erum-
Emn pentibus, inſtar Ceræ diffluent, orbis Domino apparente, flu-
t ene. viiq; illi ignei univerſam terram momento pererrabunt. Le

Psne. Blanc. ibid. S. Propheta joël horrorem Diei excidii Jeruſalem Exoel II. D.
(Ae per Chaldæos, & ſub ejus typo allegoricè, horrorem diei ſu
nIL dicii cum comminatione deſcribens, cap. 2. v. 3. Ante faciem ejums,
g, n inquit, enn vorans, & poſt eum exurens ſlamma inde hortatur
umim omnes ad poœnitentiam & planétum, ut Deum ſibi reconcecc:
en lient, itâque has ejus minas evadant. Cornel. ibid. S. Malachias Ex Malach.
mumg Propheta, ſimiliter ſpiritu prophetico agens de Chriſto Ju- II. & .
uumd dice, & die Judiciicap. III pergit dein cap. V. deſcribere diem Ju-
NnNIN dicii „ quam diem Domini magnuam & borribilem vocat, verſu ſ.
Rromm in quô deſinet impiorum fælicitas, & incipiet eorum in-
frælicitas, atque ex adverſo deſinet piorum infælicitas, &
unmg incipiet eorum fælicitas, nunquam finienda &c. Cornel. ibid.
AuI in Hnopſi. Ecce enim, ait verſu I. cit. cap. 2. dier veniet ſuccenſa
tn aaſßt Caminm, &j erunt o9nmer ſuperbi & omnes faciente impieta-
τ tem ſtipula, & inftammabit eos die venieng. Qui impios crema,-
fien. bit;, ſicut ignis ſtipulam. Sphon. L. 18. in igne zeli ejus devora- Px Sophon. I.
timi bitur omni terra. Ubi & Diei extremi horror vatiis aliis ex. 15.
S, aggerationibus exprimitur. Denique S. Iſaias Propheta, de .—
tn, quô ſuprà, ſascap. AXAIV. abexcidio Idumeæ, eeu typo, tranſit Ex Naiæ
e, N ad excidium orbis; tunc enim ſimili, imò majori ſupplicio ple-XXXI.9.
ning Centur omnes reprobi, quéô olim Idumæi, ſcil. igne, pice &
, fſulphure, & deſolatione perpetuâ. Dies altions Domini, ait
e verſa 8. & verſu ſeq. & convertentur torrentes ejus in picem, & ha- H
o mus ejtss in ſaul, bur, & erit terra jias in picem ardentem, inſtar pi- V. Conc. 72.
Cctbe cis arſura, & vaſtanda. Symbolicè, ait Cornel. ibid. ſignifica-n./. Ezech.
tur, impium mundum comburendum igne conflagrationis, “. XL. toto.
qui tantus erit, ut videantur ubique eſſe torrentes ignis, pi-
cis, & ſulphuris, quique omnia implebit, & damnatos ſecum
in gehennæ incendium convolvet, ubi non extinguetur in æae-
ternum in deſolationem, & c. Vide etiam Iaiæ 6 15. onmal ig⸗
M G 3 L.

hſeier
oN
Utens
eig⸗
8

1

64 CoNcIO V. Extremum orbis ewcidium per ignem.

ſimis involvamur, ſine fine, malis.

Teſtamento.
2. Petr. MI.

Snoſtici, qui:

ceps, Gentium Doétor, aliique. Celebris eſt locus S. Petri
ſe Gnoſticos, id eſt, ſcientes & doctos appellantes, illuſorésq;

te uhi eſt promiſſto aut adventus ejus? 2. Petri Ill. a ut homines,

fideles, ut fidem illibatam conſervent, eâq; dignam vitam agant

diem Jadicii & perditionn impiorum hominum v. . in quö cæli ma-

no impetu tranſtent, (exlum & terra tranſibunt Matth. X1II. 3. Lu.
cæ AXI. 33.) diſſolventur, immutabuntur; elementa verò calore
ſolventur, præ æſtu & ardore v. 1o. (vel, ut ait v. 1I. Cæli arden-

tes ſolventur, & elementa ignu ardare tabeſcent.) terra autem, & quæ
in ipsa ſunt opera, tum à naturàâ, tum arte ab hominibus faétâ, exu-

rentur cit. v. o. Itaꝗ; exuretur, inquit Leſſius, terra profundiſſimè,

& omnia opera, quæ in eàâ ſunt: exurentur montes montinm
ve Er Bi-

Le Blanc, in Pſal. 49. 3. f. Io5. En ut Sancti Prophetæ Veter.
Teſtam. inſtinctu Divino futurorum præſcii, orbis interitum
per ignem luculenter deſcribant, cladémque impiorum, ut ed
efficaciùs ad poœnitentiam hortentur, ne & nos eisdem gravis-

Ex Novo III. Pariratione in Novo Teſtamento. Apoſtolorum Prin-

Ep z. C. 3. & ſiper häc re Doctrina, quâ errorem eorum, qui

ridebant, & negabant Dei Providentiam & Judicium, dicen-

ſine metu Judicis & vindicis Chriſti, liberè ſuis concupiſcen-
tiis, libidinibus, & hæreſibus indulgerent &c: Horum, inquum,
errorem refellit S. Petrus, cit. cap. 3. inculcans & depingens fi-
nem mundi, diéemque Judicii, neutiquam fabuloſum, aut nun-
quam futurum, ejusq; certitudine, vicinitate, & terrore incitans i..
S= in omni ſanctitate; ubi & horrorem Judicii improviſi, & ignis P
hhhaorrendi, qué conflagrabit mundus, graphicè depingit. Corne
Locus S. Apoſtoli digniſſimus, qui penitius conſideretur. Docet
itaque Princeps Apoſtolorum, quòd mundu, qui antè aquâ in-
undatis periit. v. 6. (Deo impiorum vindice, cùm omnes aquis
diluvii me ſit & perdidit.) Vid. ſuprà C. 2. n. z. in fine. quòdque
cli & terra eodem Dei verbe, imperio ac juſſu, quòô olim aquis
diluvii obruti ſunt, repoſiti, id eſt, quaſi in theſaurum Divinæ
Providentiæ, Juſtitiæ, & Vindicdtæ reconditi, igni reſervati in

ſndan
iar cer
(cicin
(idin
itedi
(rrenn
uümce
(Aopenn,
c ſet
nel
its
ülhen

ic

Coh
e/
ie
Cudi⸗

bunt

lo er

Pen

enn

krcbi
Wg: .

ßan

““ n

tn.

umdir.
5 Di
tum, i
luſoretg
, Ae.H
Mrin.

cupiter.
nguan,

PAut. .

eicitus

NSn

A

tC

loroe

miin .
rsS
cdcee.

in Nos
nDivne

ſenuji

Dclin’

erd Nt
i r M

, 4 4 1

ee

ne⸗

WNnd

Peec.
itinm
ngrent.

ingen.

—

Hinc mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutis. pFy
fundamenta: diſſolventur omnia ſaxa & metalla, & rupes in-

ſtar ceræ liqueſcent: exuretur mare, ita ut conſumatur, quid-

quid in eo terrenum vel concretum: denique exuretur, quid-
quid in are eſt materiæ inflammabilis, &c. &: Fient heæc omnia
incredibili fragore & ſtrepitu, ſaxis ignitis & cinere in aẽrem al-
tiſſimè ejectis, flammâ, fimo permixtà, in corlum exeunte,

torrentibus ſulphuris, & liquatorum vi ardoris ſaxorum pas-
ſim decurrentibus: ſi enim hæc omnia interdum in uno mon-

te ardente fiunt (ut ifraà num. 6 audiemus) idque cum tantâ
elementorum perturbatione, ut mundus periturus videatur,
quid fiet, cùm tot montes & tota terra ab imo ardebit? Leſſ. Diſce gra-
ap. Cornel. 2. Petri 3. Io. à f. go. ubi plura. Diſce hinc, quanta ſit vitatem pec-

gravitas ſcelerum, quantàâque eorum erit pœrna & vindicta; cati & con-
ob illa enim totus hic mundus conflagrabit; ſicut olim ob ea- temptum ter-

renorucn, quæ

dem conflagravit Sodoma totaque Pentapolis. Corn. ibid. f. 39.
. Sra 7 tabols Ef. 3 ſ. peribunt igne.

I. B. & 4à f. 404. 1. D. Diſce, nulli terrenæ creaturæ cor tuum

affigere; quia omnis illa exurenda eſt in die judicii; igne enim

conflagrationis exurentur omnes flores, omnes gemmæ, o-
mne aurum, omnia metalla, omnes equi, omnia jumenta,
omnia animalia, omnes plantæ, omnes arbores, omnes horti,
omnia palatia, omnes picturæ, omnes libri, & c. Etſi ita arde-
bunt res inanimæ & inſenſibiles, quæ culpa carent, quomo-
do ardebit cupiditas & voluntas hominis, tot culpis inquina-

ta & ſcatens? ite nunc mortales, ædificate Palatia, hortos ad-

ornate, aurum ſine fine congerite, deliciis affluite: hæc Omnia
vobiscum brevi exuret ignis ille Divinus: Omna conſummations
vide, ſinem & c. Cornel. cit. Et tamen cœcas mortalium men-

tes, Mundum fugient em ſequimur, labenti inhæremur, ut ait S. Greg. Quàm ti⸗
hom. 25. per ignem denique horrendum adeò perituro. Ap- moratè vi-
phicemus ulteriùs intellectum noſtrum, quid hinc ex tam m

i-Vendum.

ſerabili totius orbis per ignem excidio inferat zeloſiſſimè S. Pe-
trus: certè neutiquam illud, quod Impii Sap. I. 6. Venite ergo,
fruamur bons, &c. Sed longè alia: Cam igitur, ait 8. Petrus,
bac omnia diſſolvenda ſint, quales oportet vos eſſe in ſanctis converſa-
SDͤ ß”MMUD täioni

566 CoONCIO V. Exwtremum orbis ewcidium per ignem.

nam vitam ac pietatem omnémq; virtutem, ac ſtudium bono-

moram ejus fore brevem, quia unus dies apud Dominum, ſieut mille
annè, & milte anni, ſicut dies unus, V. §. eàmq; à Deo hominibus con-

ter agit propter vos, nolens aliquos perire, ſed omnes adpæœnitentiam re-

3.

dum, & ruminandum, modè benè, ſeriò, & conſtanter.

EPS. Paulo, IV. Nec minus efficaciter & ponderosè Tarſenſis Paulus,

ficaciter.

nimitate, contra voluntariè peccantes, ſeu Apoſtatas, impœ-
AAd Rom. II.
4 v. 1 4.:

. intentat: An,
Lonc. öz. n

inquit, divitias bonitatis ejms, & patientiæ, &; lon-

tiam te adducit, & impellit! ſocundam autem duritiam tuam &

pænitens cor theſaurizas tibi iram (Theſauru iræ, ait S. Bern. de

triplici miſericord. pro prorogatis theſaurus miſericordiæ „gquos conte-

mnt,, &c.) in die iræ & revelationu jaſti Judicis Dei, hoc eſt, in die
Judicii; quæ dicitur, dies iræ; quia tunc Deus omnem ſuam

7

iram, & juſtam vindictam in impios effundet, ut videatur ira
Dei ſua omnia tela, fulmina, tonitrua, & tormenta in eos de-

pluere, & detonare. Cornel, ibid. Quodipſum revelabit, remon.

ſtrabitque ultimus orbis excidui ignis, qui reprobos morte pu-
niet, convolvet, & rapiet in gehennam, & ignem æternum.

Quid ad iſta peccator: In ſlamma ieni, inquit S. Paulus 2. Theſt

2. 1Y1e ſal. I. ſat. I. . Dants vindidtam in, qui non noverunt Deum, & qui non

itionibu, & pietatibws, expectante, & properantes in adventum dies o-
zmini, & C. v. II. & v. 14. Batagite immaculati & inviolati ei inveniri, & c.
Quà concluſione acrem adhibet fidelibus ſtimulum ad chriſtia-

cedi ad hoc, ut pœniteant, & ſuæ ſaluti conſulant. Dominm patien.

–

non minus eſ-Gentium Doctor, ſecundum datam ſibi ſapientiam, uti illum alle-
gat S. Petrus cit. ep. 2. c. 3. v. Iy. fülmine ignis extremi, & con
flagrationis mundi, & denique inferorum æterni, detonat
contra improbos, abutentes Dei bonitate, patientia, longa-

nitentes, & obſtinatos, illos hortans ad poœnitentiam, fidem,
vitam puram & ſanétam. Ita ad KRom. II. 2 v. 4. Judicium Dei

* ganimitati contemnti *tenorans, quoniam benignitas Dei ad paniten.

AValiunt
endio
rum operum. Monet deniq,, ne mirentur, judicium differri,

Pinth 7

di ſen

En,
iet

Verti! v. 9. & v. Iy. Dominè noſtri longanimitatem, alutem arbitre-
HBeæc ex 2. Petri III. Materiæ ſatis ad dicendum, cogitan-

mlle

Ni
cigei
(In

Ceen
Wie,

Mmun
wer
llafunt

.

tmnliil.
minnik
Wchtu.
un bon.
dfkern,
n Puni
nieS .
nen
tentiaH H
ten erbit .
vNtn.
ltet,
al,
um da.
, Ce.
Red e
ieanr
1, Men
ciun
34,DNM
ul,
tun 5
Nn 4
ant.
Aufiun
ettur i.
AeosN

bfend. embiulIn IIi. 152 D. . .
Trium Puerorum, Daniel. III Fornacis enim ampliſſimus ignis Pucrorum.

H
teteum
f

obediunt Evangelio Domini noſiri Zeſa &c. id eſt: in igne, ſivein-
cendio flammæ, per quam Dominus Jeſus dabit vindictam im-

Viter affliget: Eos verò, qui in ſtatu quidem gratiæ ſunt, ali-

cujusque merito, ut docet D. Thomas in g. D. 17. Le Blanc in

Hinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis cura. „

piis. Idem Hebr. L. valdè ſeriò hortatur ad fidem, charitatem, Hebr. X.

ac bona opera, ſtimulo Judicii Divini : Tantò magu, ait v. 26.

quantò videriti appropixquantem diem; illum diem Judicii & exx

cidii ſeu orbis, ſeu Urbis jeruſalem, &c. Terribilo autem (per-

git v. 27.) quædam expectatio judicii voluntarié peccantibin: ex ver.
praced. & igni awulatio, quæ conſumptura eſt adverſarios. En
ignis Zelum & æmulationem: quaſi enim ignis tam conflagra-

tionis mundi, quàm inferni, eſſet animatus, & quaſi belluĩiaa,—
puta leæna quædam, irritata & exacerbata, furénsque ad ſui Sðèðð
vindictam, ita tribuit illi Paulus ſenſum & zelum vindicandi

peccata, in communem Deum admiſſa: Zelum ergèò ignis, vo-

cat ignis vehementiam & impetum ulciſcendi, quò ignis hic,

quaſi naturali quodam Zelo gloriæ Dei accenſus, ulciſcetur &

puniet acerrimè peccata, & injurias in Deum Dominum, &
Creatorem ſuum admiſſas. Cornel. ex Chryſoſt. & Theophyl. ibid.

Vide etiam 1. Cor. 3 13. S& Cornel. ibidem.

V. Circa hunc ignem, mortales omnes devorantem, ac

jipſa mundi viſcera exurentem, obſervo præterea quædam no-

tatu digna, præter ea, quæ jam ſupra Conc. 2. n. ad finem in-

ſerta ſunt, uti: Ignem hunc fore quaſi ratione præditum, quia Ignis extre-
aget, ut inſtrumentum Dei, & velut liétor ex decreto Judicis mi operatio
P = — 4 „ X . 4 . 4 .
puniet ſingulos plus vel minus pro culpæ & reatüs quantita- diveiſa circa

juſtos & re-

te; bonos quidem perimet, ſed non cruciabit, reprobos gra- bos

2

tamen purgandum habent, cruciabit plus vel minus, pro

Pſg9s. 3. u. I/. à f. 206. Faber Dom. I. Advent. Conc. 3. n. 2. J. 2. Cujus Erempio
vulgatifſimum exemplum habemus, prodromum in illo igne ignis tnrum

erumpens combuſſit Chaldæos extra fornacem, at intra for- Damiel. II.

nacem à Pueris abſtinuit, ut ne capillus capitis eorum adure-
retur, quin ne ignis odor agnoſceretur; admirante S. Ioanne
H CQ,(¶ &hry-

Mechil de Jud. Extr.

4

33 CoONCIO V. Eæremum orbis ewcidium per ignen.
Chryſoſt. hom. 2. ſuper Geneſ. dum ait: Er ne quts putaret, viſebi- epin
lem Wum ignem operatione carere, ideirco miſericorr Deus illius eſfea (La0
ciam & operattonem non im edi vit, ſed Vim illam urendi illæaſam ſerva- ſal
Vit, & ſervos (ſanéctos tres pueros) Mo ſuperiores fecit: at in illoo, ns
qui forn erant, enus Iuam operationems ewercuit; nam ewcuſſt & abſam Ue d
Pfitt quando enim Dominu, vult, elementa omnia in contrariam mu. eelg
tat operationem“ & in Pfal. 9g6. Edax igni, inquit, in tribus puers
ſanctum & divinum ternarium reverebatur, & tremebat; ſaæ enim nillsy
DUW naturæ oblitus tam nihil nocuit, ut etiam capillum, laſioni valdè obtf7I mnlulu
vvorum, non offenderit. Hæc & Chryſoſt. Miratur eadem S. Greg. Wl,
Pial. I. z. c. 15. quòd uno eodémque tempore eadem flamma in vs
Oobſequio juſtorum fuerit ad ſolatium, dum eorum vincula (kAdue
Aurendo diſſolverit, & ſimul urendi cùm non habuerit, ne fo. yuinm-
ret illis in tormentum (Majolus Dier. Canic. tom. I. Collaq. 22. de iumkt
Iane mihi f. 253. init.) ſicut fuit in tormentum & necem Chal- eikn
dæis, &c. En Dei potentiam, quam miremur, ſuſpiciamus: y
Amorem favoréêmque in juſtos, quem nobis conciliemus; fu. A
rorem & acerbitatem in impios, cum quibus timeamus, modo ln
Aadhuc ſalubriter, peccata fugiendo, pœnitendo, bene agen: W //4
do, &c. Timeamus, ait S. Aug. in Pfal. go. mutemur, & non time: uns
imm, Lenem paloa timet, auro quid facit ? Eſt autem nunc in pote (nl
SJè Nate, quid facias, ne illud, quod & te nolente venturum eſt, non conr. (nla;
resdktu, erperiaris, &c. Le Blanc in Eſal. 29. 3. n. 33. ₰ f. Ioot. ubi lxpol
Vl. Ajunt equidem, plus periculi ineſſe aquis exundanti: ommn
dDdus, quàm ex igne, huicq; faclius, præ illis, reſiſti poſſe, ef-. ae
EEyI igne & fugiq; periculum. Veruùm credo, plus formidinis, horroris, wt.
incendis ter-terrorisq; eſſe flammis & ignibus, præſertim inopinatò, ac dd efun
10r. tenebris noéturnis fortuitò erumpentibus. Certè Incendio ſden
uno vel pluribus probe exercitos (expertus ſum in me, & aliiss) (cut
tremore concutit, terrétque vel ſola recordatio ignis, ita ut une
ubiq; ſibi videantur ignem ſpirare, eius audire ſtrepitum, eæxx fum,
ſcintillà & fumo magnum incendium metuere; ignem etiam ei
in ſomnis & ſomniis horrere, fugere; ex hominum concurſu, e
ß́ñGG ð OWMUN fre-

D 7
☚ Hiinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis cura. S

. ſtrepitu, clamore, campanæ auditu, vel aliis etiam loco tuto
ee. S& abs periculo, incendium ſuſpicari, quaſi jam ipſi ardeant,
Mnu aut jam: Proximus ardet Ucalagon &c. Virgil. Nempe etiam in-
is fans uſtus, ignem timet: Mandw, qui aqus inundatus periit,
den igne deniq; peribit „excidetur, exuretur. Magna tempore
nino m. emergentis Diluvii hominum calamitas fuerit (Biſſel. Ruin. I.
heo luſt. Dec. I. à fol. 120.) major tamen erit, cùm totus orbis, ho-
A. minésq;, tunc viventes adhuc, ignibus obruentur: Erit tune
ds ribulatio magna, quali non fuit ab initio, ipſius Chriſti effato:
64 Matth. 1AIl. al. Depopulatus eſt, quandéq; ignis totas urbes,
mmen fylvas, quin & Provincias ſed nonniſi ſcintillæ hæc ſunt re-
rmn ſpectu extremi ignis, quéô fundamenta montium comburet
eb. Dominus. Admiranda ſunt, quæ de ignibus &incendiis Mon-
MnE tium Fthnæ & Veſuvii ſcribuntur; ex quorum uno poſterio-
e re ideam ac ſpeciem ultimæ Conflagrationis mundi ſumamus
licet, vel à longe. Veſuvius (inferni imago, uti vocat ten- Veſuvii in
&M, à cendium, idea

—

en gelius de Jud Diviniſ, to. 2.) mons celeberrimus Campani

Sd Neapoli 8. mill. paſſuumm (quæ faciunt duo milliaria Germa- incendii ulti-
e nica) diſtans, alias vitibus magnà ex parte conſitus, & pera- u & inferni.
o. monus, nunc omm ex parte incultus (ut ego vidi, ait Mi- M

AeM chael Anton. Baudrand. novo Lexic. Geogr.) propter crebra in-
e cendia; anfio enim I632. ſic æſtuavit, ut calamitatem ultimam
M Neapolis expectaret &c. Mons torridus inteſtinis igribus æ-
ſtuans, exuſta vomit viſcera, nocturnisque in die tenebris
i. omnem Europæ faciem minuto pulvere contexit. Aud Peer.
,4 Ks ad. de & Januario 19. Zbra, ſeribit Marcellinus Come ſtiniani
ners Lnperat. Cancellarius, antiquus Chronegraphus Majolu cit. Dier. Ca-⸗

Urt nie. . 215. In quòô etiam monte Plinius ſecundus, ſenior, ftumo
temhn ſuffocatus periit, cum hoc Naturæ miraculum propius intueri
h & ſcrutari vellet. ib. De hoc Monte Veſuvio, quod in remno.
I Ktram eſt, ſeribit ulius Cæſar Recupitus, S.J. ejusdem incen-
Ro,er: dium, quod accidit anno 1631. his verbis: Ecce tibi ſubitè, ſub
nn meridiem, inter fumeos turbines cæca nox, quai recedente So-
nx. le, ne mundi oculus aſpicere cogeretur tot funera. Mox lu-

6ο Cokcio V. Extremum orbis excidium per ignem.

cinere illitus, per clivum ſe ſummo impetu, parique frago-

re dejiciens, in planitiem cepit excurrere. Cum largiſſimz
ighis deflueret, atq; horrendo ſibilo, quam meditabatur, per-
niciem, minitaretur: oppidani undiq; flammis obſepti, quzezz
loca peterent, quæ vitarent incerti, hærere, trepidare, omnia
luctu & clamore miſcere. Exaudiebatur ejulatus mulierum,
fletus infantium, vociferationes virorum, & cundta ſono in-
gondito ac lamentabili perſonabant: qualis eſſe ſolet in urbe

captâ, dum hoſtis ferro flammaâꝗue graſſatur. Multis timor
conſilium, ac vires excuſſerat, animis pechibusque labantibus,

inhibente metu fugam, quam ſolet imperare. Jam pallor ori
ſuffuſus mortem perverterat. Nec defuére fortaſſe, quibus,
obrigeſcente ſanguine, metus ipſe ſpiritum hauſit, quem moꝛ
ſamma poſcebat. Multi tamen collegèêre ſeſe ad fugam. Secd
profectò parvàâ ſæpè morâ, magna rerum momenta interci-

dunt. Nam dum pars carioribus mercibus, pars conjugibus
ac liberis proſpicit, pars operitur invalidos, pars contendit
evadere, pars cunéctatur, pars feſtinat: in mutuam perniciem
implicati, alii vix adornataâ fugà, alii tentatâ, inter fugiendum

oppreſſi. Anteitum remediis pernicitate mali. Quippe tor

rens igneus, antequam è monte devolveretur ad campos, in
plures veluti rivos ac ramos, quàâdam fluminis ſimilitudine,
derivatus, ſeptem, ut ferunt, aliò atque alièò flammarum fecit

Qdivortia: ut ſcilicet undequàque ſimul plures opprimeret, né-
Qdue ullus fugæ locus daretur. Unus ignei fluvii rivus in p⸗e-
gum effuſus, qui tergo montis impoſitus à S. Georgio nomen
accepit: Pagum paganos, pecora, tuguria, tecta, contigna-

tiones, ſuppelleétilem, uno verbo, omnia exhauſit. Alter
ignei fluvii rivus Herculanum, ad radices Veſuvii colloca-

tum, majori clade defluxit. Erat hoc oppidum ob cœlitem—

periem, antiquiſſimis qué⁶que medicis exploratiſſimam, adeod

celebre, ut in eo ad decem millia capitum recenſerentur.

cem ferens, quæ tenebras horrore vicit (incredibile dictu)
torrens tenen & vertice monta eriliit, qui bitumine, ſulphure,

—

a Hlinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis cura. 69
cn Aumplæ domus, turrita eulmina, auguſta templa, uno propè
Ile, temporis momento, partim flammis abſumpta, partim cine-
e. ribus conſepulta. Jacent nunc omnia, ne ſervato quidem
nn veſtigio prioris fortunæ: ſoléque cinereo æquabiliter ſuper-
e. fuſo, vix à gnaris locum digito commonſtrantibus dici po-
ſinm teſt: Hic Herculanum fuit. Opprefli multi oppidanorum
re,em und cum domiciliis in ſepulchra converſis, &c. Le Blanc in
enn Pf. o6. 3. fol. 206., qui addit: Hæc Recupitus, quæ horrenda
Mh quidem ſunt, ſed ſi conferantur cum igne totum orbem ſuc-
kinug cendente, & Chriſtum Judicem præcedente, ludus ſunt in-
UEstim fantium. V. Majolus cit. tom. primo, Colloq. 16. de Montibus, mihi à
redas, f. 214. De flavin ignen ex DKinà fluentibus. Le Blanc. in Halm. 49.
ni n. 32. 4 f. Iorg. qui ait ante n. 33. fol. oë. quæ non piguit cum
SH labore exſcribere, quod & in illis appareat Vindicis Dei po-
enum teſtas, & imago quædam ignis illius Judicii & Inferorum.
g. M% Baltf. Coraerii J. Y. in Job. 14.73. ððMUdG .
mrm. VII. Ergo Mundus improbus ſæviente adeò peribitigne?
miu excidetur? æternæ Sapientiæ ſententia lata eſt: Omna arbor,
Nect giæ non facit frubtum bonum excidetir e in ignem mittetur.
emin HMatth. Ell. mo. Intelleximus jam ſuprà Conc. 2. totâ, homines ad
geun finem muncdi, etiam poſt Antichriſtum, ac viſis tot ſignis ter-
em rificis, 2.7. ibidem,fore ſceleratiſſimos, & obſtinatiflimos;
h quid ergo expectent aliud, quaminteritum, & quidem repen-
Indr, tinum, qui erit per ignem? ut aded ignis improborum, & in
In kon hc vit4 & in alterâ, ſuppliciorum ultimum ſit futurum. Et Sceleratæ foœ-
A½ Ccum videntur improbi ad ſummum malitiæ perveniſſe gra- lena Rrenen.
e Lradum, in omni ſecuritate, voluptatumq; jucunditate, re. t e nnplis .
tone pentinus ſupervenit Interitus. Durunt in bonu dies nor, ES in &G Scrip turz—.
Nge. Ppun ad inferna deſeendunt. Job. AJ 1 14. ta jam actum poſt
e mundi originem: Gen⸗ſ. EI. s. & 7. Cam multa matst'a hom' num 2
ulen eſſet in terrâ &c. delebe ait Deus iratus, bominem. & c. Et de
Elerr-
,ete
gentu
e⸗

Sodomis Gen. XV III zo. peccatum eorum aggravatum eſt nimn,
leitur Dominus piuit ſuper Sopdomam & Gomorrham ſalphur & ignem.
Gen. IIX. 2g. Item Dan. E. inf, à Conz. 2y. n. 2. Ne tibi blandiare,
MM H 3 Pecca-

LExpenditur
cEecx ſerem. 45.
Date fiorenm
Moab.

rali ad æternum momento transferentur, non ampliùs habi-

peccator, cum liberali genio in peccatis hæres: Sabits enim ve-

YSlIà Diſc sg. VB. Mandas. n. I2, Solebant idem Moabitæ Maleficos

mahl) ad amœnum hortum deducere, odorisque & pulcher-

5
)

62 CoNCIO V. Exkremum orbis excidium per ignem.

niet ira ilias, &, in empore vindittæ diſperdet te, & auferet Eccl.
Z.9. Ita ultimo mundi tempore improbis continget. Deus
Moabitis, per opulentiam ad vitia ſuperbiæ, Gulæ, ac libi-
dinis digreſſis, cladem & excidium per jeremiam capite E. III.

comminatus, mirabili utitur phraſi & modo loquendi: Date,
inquit, florem Moab. v. 9. & ſubdit. v. 16. bPropè eſt interitus Moab,
&C. && malum ejus velociter accurret nimn. Cur: Date Korem
Moab? q. d. floreant Moabitæ (à Moab, filio Lot, deſcenden-

R

deſolandi, ferro, igne, cœde, devaſtandi, in captivitatem, & ad
nihilum redigendi, tam brevi, quàm flos marceſcat, adeò Moab

in deliciis, voluptatibus, & vanitatibus, floribus ſe & roſis coro-

nans vieiniflima erat excidio; ſicut urbes tunc maximè vicinæ

ſunt cladi, & homines tribulationi, cüm maximè gloria, opi- “

bus, & deliciis florent. Cornel in gerem. 45. 9. fel. 792. Calamat.
ſuos, morte puniendos, poſt lautas ultimas epulas (Hencker⸗

rimis floribus recreare; cùm ecce ſubitò nil cogitantem inter

interibit, impiis inſuper mox in inferni ignes detrudendis.

rum ſine numero millia millium, quæ ab igne hoc temꝑo-

turæ pœnitendi ſpatium (uti ad ingruens diluvium haberi
poterat ſicut olim Pentapolitæ univerſi! quarum animarum,
pPræſertim æternus interitus, Chriſto lacrymas copioſas expreſ-

lerat, cùm videns ci vitatem, Revit ſuper eam. Luc. AIX. quàm juſtt

ciimi
Elint

ðõ

ruunde
! C

uſo
dus
s, wol
tes Gen. WIA. 37.) genio & ventri indulgeant, coronent ſe ro. tun
ſis; ſed propè eſt interitus eorum, interibunt, cum flore ſuo

cAbon

¹
.

Aun

flores Carnificis gladius petit, ferit, interimit. Zo. Capiſtr. P. . i

Dom. W. Adv. à f. 3. Ita mundus ultimus, ſeſe im floribus vo- “
3 „ „ 1.⸗ „ Y e N“
luptatum, deliciarum, ac libidinum ſecurè volutans, roe.
pentino, ut dictum, interitu, igne corripietur, totúsque

*

ſtorue
ices

boöri⸗

Wnec)

Hicce turpiſſimarum voluptatum mundi, eſusque amatorum N

finz eſt, interitus. ad Philhp. III. 9.’ Et heu! quod tum anima-

n.

—

Aklad bee

get Der
Hi I
wenci:u
it
Dan ſm
Ceſcencen
Mentkenn

n e i
en &

Adebor

Ktolst

ie ni
Nri,o⸗

Mien
XMur.

Aenmm

Prbbue

Hinc mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutis. 63
ergò, quàm neceſſario: ANolite dilegere mundam, neq; ea, qux in Mandi con-

mundum occupant, intelliguntur. O quàm bene: Timete eun,
Jui poteſt & animam &j corpus perdere in gehennam: Matth. N. 298.
Wauid prodeſt homini, ſi mundanm univerſum, cum omnibus divi-
tiis, voluptatibus, & honoribus, lucretur, poſſiderétq; etiam
annis mille, & amplius, animæ verò ſaæ detrimentum, æ&ernum,
dpatiatur. Matth. A I. 26. Nolim egoſflorem Moab, & tc. Hæc te- ”ðM

quibus voluptates carnis, divitiarum, honorumque, quæ lutis.

cum, anima mea, aſſiduè cogita, &c. S
VIII. Concluſio in rem, de igne, præſentem. In Germa- Hiſtoria.
niæ urbe quâdam vir ſanctæ optimæꝗ; famæ morabatur: hic Contemptæ
per revelationem didicerat, niſi ſeriam ſuorum delictorum Lo- minæ ignis,
ci incolæ agerent pœnitentiam, urbem totam intra triginta Deo vindice,
dies fore per ignem cœlitus immiſſum in cineres deponendam, uhmilli Da.
ac funditus exicindendam. Nec illud Antiſtiti tantum, ſed toti. e10 a⸗
etiam intimavit populo. Peroranti ſic non crediderunt, ſed
delirare, & anniles fabulas recenſere, rati. (Vide Gen. AII. I4.)
annuntiatas pœnas irriſui habentes, obdurati in malo, emen-
dationis vitæ non inierunt conſilia, ac contumaces in priorum
vitiorum turpitudine hæſerunt. Transaétis triginta diebus
vindices flammæ, ſeptem urbis partes adortæ, paulatim ad ipſa

Urvbis viſcera irrepſerunt, obvia quævis depopulatæ fuerunt,
imò nec Monaſterio pepercerunt, rabiémque ſuam in cellam,

&& ipſum Monachum, qui imminere tam atrox prædixerat fla-
gellum, evomueruint. Apud Paciuchelli, tom. 3. in Yon. Lect. 6pv.
H. 7. n. 39! fo! 66Z, S. Petrus Damiani Cardin. in medium pro-

fert tam funeſtos & tragicos Caſus, Ve, inquit, corda noſtra gra- Dei timor.

vior formido concutiat, atq, ad metuendam ſuper nos Divina Zadicia,
der vigil nos ſolicitude compellat elib. I. epiſt. o. Aex IIl Timeat juſtus,
ne peccet; timeat peccator, ut tandem reſipiſcat; obſtinatus, ne

qui ſine verecundiâ, qui malitiosè, qui præſumptuosè in Dei

miundo ſunt. I. Jo. Il. 17. & 16. Cornel. in Ap. 20. y. f. 300. col. I. Mo- temptus, Dei
ral. Concupiſceentia carnn, concupiſcentia oculorum, & ſuperbia vitz. timor, cura ſa-

65 CoxNc1O V. Ewtremum orbis ewcidium per ignem.

bus ſit Deus Judeæ propitius & clemens: Amen.

—

D. Joannes Zahn, Ord. Præmonſtrat. Præpofitus, Cellæ

devaſtatio

dind, ferto & incendüs omnium circumqudg locorum dewaſta-

Anno labente 1689. ad Rhenum ab iisdem Callie non tantum

ſunt, ſed idem fatum nobiliſimæ &́ antiquiſſimæ Germaniæ IIr-

bezs, Velut Manhemium, Oppenhemium, W'ormatia, Spira, &or.
ſubire coadtæ ſunt. Quis referat omnia? neg mitius altum in
agro Trevirenſi, & alibi. Cogitemus ex bis, quæ ſpedta vit
CGermania, malis, quanti lubius, lamenta, quantæ miſeriz, de
AJfuuibis paſſim Libri. Qui & de Haidelbergd Anno 1693. exuſtd
Incendium penitus, E't. His annedere lubet lugubre &; haſtenus pené in-

Domis Co- guditum, Anno 16 8 9. die 19. April Hafniæ in Danid mirabili-
mico⸗ Tragi- ter in ludierd enatum incendiuim; quod nempe inopinatò ædem
cum Hatnix. Comœdiæ, per Calliæ Comœdos adæ, ing Regis fa vorem habi-

.

prope arcem Amalienhurgum extrudtam, fortuito Lampadis ca-

lu' corripuit, ubi frutices &; arbuſculas juniperinas, Studio ante
“ &ρ pro ſcend vel cwornandä, vel ad ipſam accommodas Keſn

.

miſericordiam, qui perſeveranter peccant, &c. Nobis omni- ]

Incendis & infraà Hyerhipolim, in ſud Mundi Mirabilis Oeconomiâ, TIo-
devatato⸗ mO 2. à fol. 102. inſerit Chronicon Incendiorum memorabilium
Sermaniæ no- in diverſis ſeæculis &; locis Ceocoſmi à Chriſio Nato, ubi no Vi-
ſimis noſtris temporibus, ut alia omittam, per Turcas Hunga-
—R— riam &y Auſtriam Anno 1683. ingentibus copiis in vadenter, ra-

tionem, hominumg, ruinam, 6oc. Dein: Anno 1688. Galli ru-
pto fœdere, ingenti perfidid Komanum Imperium in vaſerunt,
indignis deinde modis, immanitérg, nobiliſſimas Germanæ Pro-
Vincias Palatinatum univerſum, partémg magnam Sal vie
Ducatus Wirtenbergici, Badenſis Marchionatis, ut & Fran-
coniæ, incendüs, rapinis, imperatisg immenſis tributis & colla-
tionibus contra datam ſæpè ſidem exhauſerunt &; devaſtärunt.

blures Pagi, Villæ & minora Oppidd combuſta paſſim deſtrudlag,.

bitæ; ideò etiam, ſingulari placito s ſumptu Regis, e Aſſeribus
E

Ma

ne

ſer n
(orm
aci

lt

l.;

47

,

Wi
ſcere
Edib

mne
ges

Meche

nemnchin
nu HM:

nleneg4

N. Gan

innlgu,

nneit
uun Mi
Löer
uublir

won

—

nmmnul.
i Hni
eßthon.

,,
lhent
Nn .

Giii

Se
S=

Pnun ℳ

=ͤz=

1
4

= —

nlln
Ne

lsheſn

,

A

—–

Hinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis curd. 6 5

if A

hrne. Procop. Capuc. de vid. Diſc. 4. O”
P ædag. Chriſt. tom. I. ₰ fol. 266. P aciuchelli, aliie citat. Me- Præſentis in-

Mechtl de ſud. Extr.

diſpoſitas, ſubitò incendit: concepta autem flamma locum totu[mmm
fumo &y igne indomabili mox replevit. Unde, ludente Aore
Tragico Vulcano, trecenti homines di verſi ſexiis, ætatis, ſtatits
GES dignitatis implexi, & impediti igne fatali miſerabiliter exuſti

perierunt: Ipſa etiam propinqua Arx cum vicinis ædibus flam-
md wolante in voluta, tandem in cineres lugubres deſedit:
Idem fol. 101. Ex bis & ſimilibus, quæ ipſi forſan oculis ſpe-
Handa babuimus, facilis diſcurrendi materia eſt, eſio, exigua

hec ſint omnia, &ò fruſtilla, ſeintillæq, reſpeltu totius Orbis,

dum hic interibit igne. En totus mundus Velut eſt Domus Co-Mundus Thes-
mica, es ad voluptatem &s ſpedtaculum utuntur homines, ii trum. Vita
lores & Comœdi omnes in hoc communi vitæ theatro, Comedia.

uti Auguſtus Imperator moribundus diebat, &: Vitam omnem

mortalium Comœdiam eſſe, Henricus VIII. Rex Angliæ,

idem moriens. Vide Englgr. P. 3. Dom. 3. poſt Paſcha. Omne⸗

Aenlique & omnia ſubitus in volvet ignis, concremabit, exuret.
S tum Iuſum, adtum cantatum, ſpedatum, ſatis eſt, modò ne

zlernus accedat ignis!

Vid. Angelicus Doctor, Tertia P. Summæ Theol. in ſappl. quaſt,. 74. Authores in

per novem articulos, præſertim art. 2. 7. 9. & 9. mihi à fol. 37â. hanc mate-
Cornel. à Lap. in 2. Petri 3. Io. &. in Jap. y. 22. & aliis flaln.
pra citt. locé. Thomas Le Blanc citt. A. in Efſalm. 49. & 96.
Matthias Faber, Dom. I. Adv. Conc. 3. n. 2. Nicol. Turlot.
P. I. in z. art. Gmboli cap. §. Iect. g9. à f. I52. Petrus Beſſeus.
de 7. V. Noviſſ-. à f. 2g. Simon Majolus, cit. de Montibin Wl

S

mini cujusdam Domini, qui, cùm podagrâ ita, ac diu af-cendi periculo
ficeretur, ut ne greſſu ſeſe movere poſſet, exorto im ſuis & metu à Po-
ædibus incendio, & prope ipſum ſolum relictum graſſan- dagrâ libera-
te, præ terrore præſentiſſimi mortis periculi, vires O-tur.

mͤnes nervésque intendens ſellà ſurgit, citius fugit pe-

des, & c. ab eo tempore omni Podagræ miſeriâ in ommem
vitam

s C oNCIO VI. Tuba ad evtremum Judicium evocans,

inſtantis apprehenſio. Ignis Dei miniſter, ſcelerumque

vindex vivâà fide apprehenſus & creditus, omnibus animi

morbis medetur, & ab æterno incendio præſervat: pro-

batum eſt. V. iufr Conc. 32. de Pænaâ Sensüs Endk. V. Franc.
Joh. à Buſmanth., Capuc. Dominical: 4 f. 126. in ſine Anni.

Calamat. Glvaâ Diſe. 6. 49. V. Mandw. V. Ind. Ker. Verbo:
VLanita, &c. Regnum.

** eeeeeee rt6*teeeeeeseeeesssee

Coxclo VI.

cium omnes mortuos evocans: exinde horor

reprobis. Nobis nunc Tuba ſalutis ſit.

Domin. ul. Er mittet Angelos ſuos cum tuba α voce ma-

Pentecoſt.

Alatth.1I. 7». Ehä, 6oc. Matth. 24. 3 1.

F. S. Andreæ
van ui Fenite poſt me. Matth. 4. 19.

tni ehargunt.

Chriſtum ſe- Srogorius „Magnus & „ Pontifex & Doctor r Ecclefiæ,
cuti Apoſtoli hbom. v. in Evang. expendit Vocationem 8. Andreæ ad

quàm malè contemnamus, ſequi Deum tam amanter nos vo-
U.*M cantem. Verba S. Doctoris ſunt: Audiſts, fratres Chariſimi,

uàm ad unius juſſtons Eocem Fetrus & Andreaz,, velikts retibm,

ſecuti ſant Redemptorem, nulla verò hunc facere adhuc miracula vi-
derant, nihil ab es de pramio aternæ retributionis audiérant; & ta-
men ad unum Doemini brecepeum boc, quod M dere videbantur „
hti

Vitam liber. Tantum effecit ignis vehementis periculiq;

Cæci vident; claudi amkbulant; Tard malunt. mor.

Apoſtolatum, cui ille celeriter obſecutus eſt: indéque .

ad mores digreditur, & non ſine lamentis queritur, weß
dd3

Utbuts

Auti
(antern

human
ſed ad!
goant
lx eju

ELavel
HHiu,

goris)

mitcun

DHcune
auͤen
Nu

n, 4

ull in
arept
tont

Clen
ſunn e⸗
m

Aede

GK
lin⸗
0o
s

a N

=S —=

☛£

= =

—

I
inns
Um a
be⸗

E

1

=—

E.

dg. uvuuohis nunc tuba ſalutis ad pœnitenti am. 6 7
lr, ſant. Breviar Rom hoc Ieſtolekt. . Et verò S. Andreas vo-
Nituc cantem Chriſtum ſecutus eſt, non ad hujus Sæculi, vitæque
3 m humanæ commoditates, honores, divitias, voluptatésque,
eeD ſeg ad labores, contemptus, uno verbo, ad ipſam denique,
1. Ihin gquam toto affectu amplexabatur, Crucem, & in e mortem.
irfra Erx ejus vita Quid jam nos agimus, quos Idem Deus ad ſui Quim pa-
in ſein ſequelam, obſervationem Mandatorum ſuorum, non gra- rùm vocantem
vium, & per hanc ad Cœlum vocat! Qzanta (pergit S. Gre-Deum ſequa-
sss gorius) nos ejus miracula videmm, quot flagella affigimur, quanta Mut.
nriinarum aſperitatibus deterremur, & tamen vocantem ſequi conte-
mnimus! In Cælo jam ſedet, qui de Converſione nos admonete jam ju-
geo fidei colla Gentium ſubdidit, jam Munds gloriam ſtravit, jam rui-
unmfud. nos ejus crebreſcentibus diſtrilti ſui Judicii diem propinquantem de-
Gehoun nuntiat“ & tamen ſuperba mens noſtra adhuc non vult hoc ſponte de-
ſerere, quod quotidie perdit invita. Quid, ergò, Fratre chariſſimi,
quid in Ejus Judicio diéturi ſumus, qui ab amore præſentuù Saculi nec
praæcepti flettimur, nec verberibus emendamur? Ita S. D. loco cit. an

☛

ANE non ſatis efficaciter, inculcando minas tremendi Judicis, ut
contemptum Mundi, converſionem à peccatis, & meliorem
vitam extorqueat?! Neque tamen vel parum ſequimur, non
r vr. tantùm non ad ardua & Crucem, ſed néque ad levia, dum ad-

eò facilè, liberè, & temerè peccamus. Frit verò tempus, qu?ö
nos & omnes omninò homines, vocabit Chriſtus, non am-
pliùs in peceatores propitius, ſed ſeverus Judex, cui reluctari
Ncle, nemo poterit, etiam mortuus, vocantem ſequemur omnes,
de velimus, nolimus; cùm ſcilicet horriſona illa Judicii extremi
nden Tuba Mortuos evocabit. Et hanc hodiè attenti auſcultabi-

ei, mus ‚ejôsque vocem ac monita altùm animis imprimemus, à
n mortuis reſurrecturi. Venite poſt me c. M
uſße, II. Tremendus vel maximeè erit, & omni horrore plenus,
S, ultimus mundi, & huic fatalis dies ſißnis exrree Judi-
u. cium anteceſſuris, ſatis apertè & clarè indicatis abipſo Chriſto

tu Matthai XIV. à v. Ir. & Lucæ XXI. à v. 2y. adeo ut abomina-
, tio deſolationa dicantur, eorum, quæ ſupervenient univerſo orbi &c.
JMVMB UYMUVMUN I 2 Verüum

m: ex S
Script.

quæ? ex S.
Thomds.

ejus dicitur: & hæc Tox, quæcun
tur cſlamor (ut Macth. AAl.. Meaid autem note clamor faltus

*

Tuba hec, III. Hæc Tuba in Scripturâ varia ſortitur nomina: eit.

6 ⅜ CoxcIo VI. Tuba ad extrepum Judicium evocans,

Verùm quæ mihi tum cauſa erit timoris ac tremoris, cum

victurus non ſine eâ ultimâ Mundi Cataſtrophe, & fatali im-

mutatiohe? Viderint illi tum victuri: quid opus eſt, angi

multum affligique ex futuris contingentibus: Ita ſæpè ratio-
cinamur etiam in maximè ſeriis: ita agimus peccatores, præaz-
ſentium curam corporis, minus verò animæ, habentes, ni-
Hil timidi, ſicut de præteritis, ita & de futuris. Quid ad nos
Inmhncendium Trojæ! excidium Jeruſalem: ultima Mundi con-
flagratio &c. Sint hæc; néque ego ſuperſtes, ad ultimas il
las orbis calamitates, vivere opto: attamen erunt, quæ me,.
meipſum peccatorem (mihi enim potius, vel æquéè ac aliis

loquor) vel proximé tangent, cum iterum videbo cæcu, lau-
dus ambiualabo, ſurdus ludiam, mortuls reſurgam, & ſunt ea omnia

FTremendum quæ à fine Mundi conſequentur. Hæc inter ſeſe primum

Judicium ex offert, exuſto Mundo, & hominum nullo amplius, Tuba illa,
Tuba noviſſi- 1a;

eheu Tuba, ejusque Vox, reprobis omnibus, etſi in vitam
revocandis, vel maximè tamen fatalis, & omni morte durior.

De hac, æternæ Veritatis Magiſtra, S. Scriptura; quin & ipſa

Veritas, Chriſtus Matth. 1IIV. 3I. Et mittet Angeloi ſuos cum
Tuhaä & voce magnd. Yo. V. à 28§. Venit hora, in qud omnæ, qui in

monnumentu ſant, audient vocem filii Dei, & procedent, qui bona fe-
cerunt, in reſurreòt ionem vitæ; què verò mala egerunt, in reſurre-
tionem YJudicii. Paulus Tarſenſis, Gentium Doctor I. Cor.

W. ya. In momento oculi, in noviſſimaà Tubäe canet enim Tuba, &

mortui reſurgent incorrupti, & alibi. Ita & S. Mater Eccleſia:
Jauba mirnm ſpargens ſonum, pen ſepiulchra Kegionum, coget eomna
ante thronum. E. Aptè Cornel. in Yo. W. 2. fol, 423. Lazare veni ſe-

rat, &r. Iaefra Cne. 32. n. I.

Joan. E. dicitur voxe Audient vocem filii Dei, hœæc autem vox

dicitur Tuba, ait S. Thomas Doctor Angelicus in ſapplem. 4

26. 4à . & ibid, in quantum habet vim cujusdam imperii, vox

que ſit, quandoôque dici-

—

ſ)

—

gunch

A
lcturta
enienti
emumcon
lum,K

Punrar

uonol

aus. .
W.

(ircir.
tn, d,1
ui

bor Nerp

ils, 0
bon
(blls 0
Gr
ud⸗

Eloor

MCi

ihien

Wümn
WN
W
fil
lyf.
nn

du nobis nunc tuba ſalutis 24 pœnitentiam. 6
aon ſt,) quaſi præconis ad Judicium citantis; quandôque autem
NHrI. dicitur ſonus Tubæ, vel propter evidentiam, vel propter con-
venientiam ad uſum Tubæ, qui erat in Veteri Teſtamento. Tubd
1ſltn enim congregabantur ad conſilium, commovebantur ad præ-
o lium, & vocabantur ad feſtum: reſurgentes autem congrega-
deni⸗ puntur ad Conſilium Judicii, & ad prælium, quê orbis terra-
Qlun rum pugnahit contra inſenſatos, & ad feſtum æternæ ſolenni-
ndiag ratis. Itæ J. D. cit. loc. mihi fol. 38 . col. I. med. E. Conc. ſeqv. ante n. . MVMD
Aämsdt IV. Sphoniæ I. 16. Dier Tabæ & clangoru, dicitur, cum ant Tubæ hujus
eMm, dixiſſet S. Propheta Diem Domins magnum, Diem Domini ama-dies terribilis.
cdis zum, v. 4. Diem iræ; diem tribulationz, & angaſtiæ; diem calami-
en, MA. tatis & miſeriz. v. Iy. Unde certò hic dies Tubæ longè erit tri-
anmn ſtior Reprobis de ſe, quàm dies Mundi ultimus, utut ter-
épim ribilis, cum omnibus ſuis ſignis & portentis, areſcentibw et-
Tls iam bominibu &c. Vox Tabæ, ait D. Greg. Nyſi. in 7. Cor. ter-
uieon ribilis, cui omnia obediunt elementa, quæ petras ſcindit, Iuferos ape-
edin rit, portas æreas frangit, vincula mortuorum disrumpit. apud Guil.
ing Sanihurſt. S. J. de 4. Noviſſ. mihi f. 26. V. infra Conc. 2. 3. n. r.
lann V. Nolim hic curiosè disquirere, an una tantum Tuba,
, G= vel plures ‚uti S. Anſelmus in Elnasd. putat, futuræ ſint, &
giſe D. Chriſ. hom. in I. Theſſal. a. Tunc erit, inquit, & vox Archangeli
.. ⸗ pracipients Angeli & ciamanti, & Tubæ vel potius Tubarum ſo-
rSÿ nitm. Yahoda & 7. Dom. 24. F. 263. P. Mart. Cochem, de Judic. exrr.
„ c. 2. f. 1o. Vel ex quâ materià? Zahboda Dom 1. f. 30s. Et quæ- Tuba hæc ter-
iu nam hæc vox erit? quinam Tube vel Tubarum ſonitus triſtis ribihis quod et.
Aadedò, terribilis, tam efficax, potens, Mundum, Inferos, ac ficax, ond;
omnes Cœlos penetrans? mirabilis hæc Tuba ſit oportet: ex Penetrang?
quà materi4 futura ſit illa Tuba, eſt incertum; ſed certus eſt
tfimor inde oriturus. Timorem hunc incutiet vox illa ſenſi-

get
rAAN

le ol bilis, (vox iſta „ait. S. Thom. in Jo. J. lect. 5. erit ſenſibile Konum
Son, fitii, Dei . all quam omner ſuſeitabuntur aßp. Te Blane in Pf. a9. 2. fol. H
eim 1r5. col. 1.) articulata „& aliquid diſtinctè ſignificans „ ſcil. juxta
dH Sotum a. Diſtindt. 43. q. I. a. g. & ex ſenſi S. Hieronymi, alle-
gandi infrà: Surgite mortui, venite ad qadicinm; ſargite Mort ui,

2ðWB
.

*
70 CaoNcIO VI. Tuba ad extremum Judicium evocanͦùͦs2,
venite ad Jadicium &' c. Hæc Vox & Tuba (pergit S. Stanihurſt. umumn
f. 76.) talem edet ſonitum, qualis ab initio mundi usque ad mürk
illam horam non fuit auditus: erit fragor, qui obſtupeſcen. ler,
do murmure per montes & valles, per aſpera ſaxorum, ad woleſſa
plana camporum, per terras omnes, mariaque omnia latè re- uera
mugiet: hic ipſe clangentes Tubæ ſonus è ſummo Coœlo omnes dh

evocabit Animas beatas, ex Inferorum clauſtris damnatas, e
ſepulchris corpora. O Tubam, ergo, & ſonitum Tubæ, vo-
cêmque terribilem, quâ lacrymosd die sil, Jjudicandus homo reus
evocabitur in triſte ſpectaculum coram toto mundo; aded
ut hinc terror non reprobis tantùm futurus ſit, ſed & Juſtis,
ita enim Eccleſia: quid ſum miſer tunc dictarus &c. 6um vix ju-
ſtus ſit ſecurus. Il’llius ultimæ tubæ Jangor quàm horribila erit! ait
S. Cypr. Tr. de Meenſ. D. O Tubam Damnatis terribilem, adeo ut

icin)
tis ſan
fnmln
lis ſn
Alirtnr

Wi
,0

mallent ſuas in Inferno multiplicari pœnas, quâàm illum au-
Aire ſonitum! V. Conc. 23. n. I. f. ex &. Greg. Mo. lio
Dies, qu? VI. Paradoxum, admirabile, & inauditum videatur, quæ- (dn
nolent beati eſ- ſtionem fieri, an & quando tempus futurum ſit, quò nolent cinne
ſe in cœlo & Damnati ex Inferno egredi, & Beati in Cœlo manere? Eſt mimn
damnati non facilè, qui dicat: ſi in Cœlum ſemel venero, inde egredi am. Mon
eſſe nterno. pliùs, non cupio; contrà quis non optabit exeſſe Inferno?! &G (nr⸗
tamen veniet tempus, quéô damnati nolent egredi ex Infer- (umm
no, ſi per ipſos ſtatet &c. Sed Tuba coget omnes, velint, no. (bſen
lint: Nolent autem, partim ne videant faciem fulminatricem ier
Judicis, (infraà Conc. 20. n. 6.) & Conc. 2l. n. F. partim ne ſub- innext
eant probrum publicum condemnationis, partim ne cogan- cen
tur aſſumere corpora, quibus Præter Animæ pœnas, novas ie
alias luant, adeôque duplices. Beati contrà optabunt egredi ,
ex Cœlo, tum ut oculis ſuis aſpiciant Judicem, & auribus Uitum
pPercipiant optatiſſimam & expectatiſſimam ſententiam: Ve- Oun
mnite benedicti, tum ut Corpori ſuo gloriosè re uniantur. Eani- 18,
harſt., cit. à f. zg. Faber. Dom. I. Aav. C. 2. G. 3. n. . n

„VII. Expendamus iſta ex humanis, & iis, quæ in Mun-
do fiunt, aut facta ſunt; quæ quidem omnia rationem umbraz

X

—

*

nnobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiam. 71

uhut tantum habent, reſpectu Extremorum. De Peluo Cardi- Pelue Card.
Wut nali refertur in Hiſtor. Gallicàâ ad Annum Iro3. quêô Henricus IV. ſonitus tympa-
Obnn Rex, abjuratà anno prævi hæreſi, & apertè ſe Catholicum norum, fe.
uum profeſſus, Carnuti ſolemnifſimè ſacro oleo in Regem inun-Tem & mor-
nndeun Eus erat. P Gabr. Bacetin. hiſt. Univerſ. p. 3. in Annal. Galz fil., „9. aſtert.
Ccbm quèd dictus Cardinalis omni contraniſus fuerit conatu, ne

Amms hic in Regem eveheretur; cùm verò hic Rex, ſuis Adverſa-
n e,D rjiis ſuperior, & Fœderatis eidem ſeſe dedentibus, Regiam
Auhmh ſuam Lutetiæ Pariſiorum ingrederetur, & Pelveus Cardina-
unc, M lis ſonitum tympanorum ad ſolennem Regis Ingreſſum inau-
AINi diret, præteritorum à ſe contra Regem actorum memor, &
en ieH ex metu, ne hic ſeveriori vindictâà in Cardinalem animadver-
ii teret, in febrem incidit, & mortem. D. Chriſt. Va. Neuburger
lndn Part. 3. Dom. infrà oct. Nat. D. f. 2. Spectemus jam Reprobos, Applicat.
nilma cuùm audituri fuerint ſonitum Tubæ denuntiantis, verbis ex- Pavor impio-
preſſis, Ingreſſim adventumq; ſummi Regis in orbem ad judi-rum in ſonitu
.. cium, cum poteſtate magnâ &y majeſtate, quis tum illis animus tubæ
o t erit; vel propius tecum conſidera, anima mea peccatrix, cùm
nanete! tu in ordine & numero Reproborum ſtatuenda (quod avertat
egeln Numen propitium) audieris Tubam illam, unà memor gra-
IeneA viſſimorum „ſine numero peccatorum, quibus Deum, tuum
Gal futurum Judicem, temerè, libere, & malevolè offendiſti, quàm
n,w te Eidem, Ejusque ſanctifſimis legibus & præceptis oppoſue-
nmien ris, Prœvaricando, contemnendo, blaſphemando; quàm in-
ineip dignèac turpiter Deum, Creatorem, Redemptorem, & modò
e Judicem tuum, poſthabueris ſordido lucro, turpi volupta-
s, WS ti &c. contremiſces pavida, mortem optabis, fruſtrà: O la-
mege menta;, ejulatus, fletus clamores, lacrymæ, deſperatio! ad ð
gm ſonitum Tubæ quæ Reprobos coget ante Thronum! Ita ſa-
me Ne, dum vivimus, quàm ſæpè reſiſtimus Deo, Ejusque Man-
me Mo datis „quam temeré illum offendimus, nihil anxii; at vero
cum Chriſtus Judex de hoſtibus ſuis triumphaturus Angelos
ziNu. ⸗ ſuos cum Tubꝗ mittet, horriſione intonante: Surgite mor-
enunt sui, venite ad ſuaicium, audituri ſumus equidem, ceu ſtupen-
tunn MMM dum

rr

4

72 CoNCIO VI. Tuba ad extremum udieium evocans,
tum tonitru, ad cum tremore, concuſſero ipſum mundum,

*pervaſuro; agnoſcemus tunc, quàm malè à nobis actum fue-

cium evocati
per Tubam vel

campanamkidll EE õ EO
guauts metu? Pahàâ majori, vel alia: Ita Plutarchus in Vita Gracchorum, po-

Tubis ſucceſſère Campanæ (ſic dictæ à Nolaà Civitate Cam-

futurus ſit animus Reo audienti fatalem Tubam, aut Campa-
nam talem: quilibet pulſus ac ſonus an non illi mortis ſpi-

culum! ſecut illi, qui è& carceribus educuntur, ait S. Chryſ. & und
Ccum ipfis catenn, ad jndicium pertrahnntur; ſie omnes animæ, pet-

catorum catenis implicitæ, ad terribile illud tribunal ducentur; quid?
aceuſabuntur, examinabuntur, damnabuntur! Archim. Chriſt. f. 2.

Conc. y. ante g. 2. f. 26 9. Cync. I. n. 3. & Conc. 37. u. 22

PPpplos inferos, ac omnia membra noſtra, oſſiumque medullas

ehubet
hrios ha
(un ex
rit, dum viximus; at ſerò ſapiunt Phryges, quando audieri- um fen
mus Tubam, ait os aureum S. Chryſoſtomi, bom. g. in I. Theſſa.
quando vocem illam Archangeli, quävss Tubd terribiliorem, quu tunc
vobi: animms erit? Hoc ut magis apprehendamus.
Ad ſuppli: VIII. Cogitemus denuò, quæ in humanis & Civilibus.

ci, mortis Rei, ad ſupplicium evocantur ſen Tubd, ſeu Cam

ſtulatos rei Capitalis vocari Tubd ad Judicium, declarat:

Hiſtoris. IX. Ita expertus Regis cujusdam frater, de quò S. Dama-

Regii frattis. P. 1. c. S. J. 5. de Memor. Jud. Vniserſ mihi à f. 272. Dauroult. Ca-
tfech. c. z. t. 22. k. 6. 7o. Major §. Y. Spec. exempl. E. Judicium exem-

ſub Theodoſio Juniore floruit, vità fundus 6. Maji A. C. 731.

cir. Beſſeds. Terinus in Indice Audtorum, &. Yo. Damaſcenus, qui ne-
SZal fuiſſe Sacerdotem) Hic, inquam, refert, fuiſſe Regem quen-

dam, imprimis timentem Deum, ut plurimùm tamen triſtem,

e& quòd luctuoſum. Extremi Judicii Diem ob oculos aſſi-

„

Ab exemplo ſcenus, in Vita § & Barlaam & Joſaphat, apud Peædag. Chbriſtian.

Aab. r. 82 f. 22r. Petrus Beſſems de z3. Noviſ-. C. I. de Jud. fF 2r2. (Hic
8. Joannes Damaſcenus Conſtantinopolitanus, Presbyter,
Doctrinâà & eruditione, néque minus Sanctitate præſtans, qui

ink,tane
lroexe
genfratn
meburis
In hisce locorum quorundam ea eſt conſuetudo, quâ Malefi-

nmin
umneſon
Trelben
lazer

paniæ, ubi primum majores Campanæ formatæ ſunt. Cor-
nel. in Num. 10. 2. f. gol.) Cogitemus nunc quæſo, quis tune

onem

0

eeſber
(eN

Walltss
orte

4

lit u

(Wemun

enn,

ImmnCu,

Wue meinII

s nne
Udnd Aule

inen guin

, gui M
i, uC
hun, ,,
a, Echrat
NtRCAN

tr t .

, s i
MCNM.

Nimid.

(n.
Aut
kenn
1: KR,
in ſf

=

1
4

— =

—

Dumut

nobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiaom. 73

duè haberet, ac de eo cogitaret: qui vectus rhedâ, cum fortè

obvios habuiſſet duos, vili habitu, Monachos, & ſubitò de
Curru exſiliens, primum in complexus eorum ruiſſet, deinde
etiam flexo genu benedici ſibi, ab eisdem petiiſſet, factum
iſtud, tanquam à Regia Dignitate alienum, à Regis fratre lu-
dibrio exceptum fuerat: quod cùm Rex reſciviſſet, ut temeri-
taatem fratris argueret, juſſerat, ut ſequenti die, bene mane,.
ACh ante fratris ædes inflaretur Tuba, eôque ſono, qué mortis
ſententia in Reum lata eò loci deſignari ſolebat. Inhorruit ad

buccinæ ſonitum Regis frater, & lecto ſe effundens, cum Con-

juge & liberis, nondum veſte bene tectus, ad Regem accurrit,
ad pedes ejus provolvitur, veniam rogat, ſi quid, quod igno-
ret, ab ſe peccatum, ſupplex miſericordiam, vitæque prolon-

gationem implorat. Hic Rex ſubridens ſeminecem humo ſur-

gere jubet, itàque affatur: Itane, mi frater, itane te unius
Tubæ ſonitus perculit, perturbavitque, & ad fratris tui te

amantis, pedes abjecit, etiamſi tibi nullius mali conſcius, nil

morte dignum commiſeris: Et rides, quando me horriſonæ

illius, quà omnes nos quondam, multorum criminum rei, ad
extremum Judicium evocabimur, Tubeæ, Deique mei, to-
ties à me offenſi, Judicis memorem, de Curru deſiliiſſe, & Mo-
nachis iſtis, Divini judicii præconibus, ad pedes accidiſſe vi-
se
44. Cnſe

diſti? hocce modo uſus ſum, ut tuam corrigerem inſipien-

tiam: Et ita fratrem inſtructum remiſit domum. Engler. Dom. 24.

Y. 1. Pexwenfeld. ad hiſt. I0. f. 135. infrà C. 21. num. §. ſine.

icium ας.

1 (

Aſtans,

—

têmque æternam eſſe detonaturam?! Sngite Mortui, venite ad
Jadicium. Quid agimus tot tantorumq; criminum ac delito-
rum à Juventute, offenſarumꝗ; contra Deum, malè conſcii?

4,077

E.

enaenn
s Ar.

e

X. Ad oculum manumque hinc ſalutaria nobis ſugge⸗ App

runtur monita: an non credimus, Tubam illam, miro ſono ntorte Pi
L onita pla.

per ſepulchra reſonantem, omnésque mortuos ad vitam re-
vocaturam, omnibus Reprobis horrendum Judicium, mor-

An non jamjam trepidamus, etiam memores ſolum Tubæ ejus,
quam certò certiùs audituri ſumus? Tubam mortis funeſtam?

Mecbtl de Iud. Eæxtr.

non

ſicatio

8

74 CoNCIO VI. Tuba ad extremum Judicium e vocans,

vel campanæ ſonitu evocantur, ſalire, laſcivire, epulari, per-

græcari. An lubeat ad ſolidam de Tubâ Judicii extremi fidem

peccare: Certeè, aut fides viva deficiat, neceſſe eſt, aut peccan-

di voluptas aberit ab eo, qui hujus Tubæ clangorem mentis
auribus excipiat, planè toto concitiendus animo, ac cæteris

omrübus ſenſibus in ſtuporem inducendis. Hic ſenſus Illi,
ui rectiſſimè ſenſit, & cui Portæ Inferi non prævalebunt, S. Pe-
tro, referente S. Clemente Romano, hoc eum aliquando ora-

S. Petri axio-
ma de Judicin
memoriâ.

ſonet: quis, dum Tubam præ foribus audit, quò ad Jjudicium
cogitur, de capite accepturus ſententiam, genio perget indul-

gere:! quis non è ſtrato ſe proripiat? quis non muſicomomnem
in luctum convertat? quis non voluptati omni nuntium re-
mittat! P. Engler. E. I. Dom. 24. J. I. f. 210. col.1. FPæd. Chriſt. cit. loc.

F. 272.

Surgite mo. XI. Et hoc planè omnes tangunt, etiam ſummos, ſicut &
tui, venite ad illa vox Tubæ: Surgite mortui, venite ad udicium. Surgite Prin-

rriam, lœtitiam, opprimendos Juſtos &c. Sap. 2. Nurgite Senes

judicium. cipes, non ad clypeum & faſces: Surgite Reges, non ad pur-

uram & coronam: Surgite Imperatoreés, non ad ſceptrum &

Diadema: Surgite Pontifices, non ad Tiaram. Sur gite divites,

epulones, venite non ad byſſum, non ad epulas iplendidas.
PLuuca 16. 19. Nurgite Coſmophili & mundi amatores, venite,
non ad vina pretioſa & unmgenta, non ad roſas, non ad luxu-

impii, Daniel. 13. non ad explendam libidinem & c. (Degreſſio fa-
cilis ad vitia graſſantia ) ſurgite mortui: (in hoc omnes pares) ve-
nite redivivi ad Judicium ſimmum, extremum, æquiſſimum,

Tieronym. d is nobis tunc animus

publicum, ſne reſpeétu perſonarum & . quid ad hæc impüf

quàm timuerit

tubam hanc. Ptor Mundi eximius, in Corpus ſuum mirè auſterus, uno

.
. .

culum pronuntiâſſe: Duns peccare poterit, ſi ſemper ante ocuslos
ſuos Dei Judicium ponat? Si auribus ejus ſemper feralis Tuba in-

et
dunde

XAlI. 8S. Hieronymus, Eccleſiæ Doctor Magnus, contem-

non libuit, nec libet prædicti Regis fratri aut aliis, ad fuppli- Vvybo

cium & mortem gladii, ſuſpendi, rotæ, ignis &c. cùm Tube

id voc

vedoſ’

rnei de

Ahæc

pot
wora!
Romni M
e,
Eonn

o.
W.
(E
lol.
na

M

N
lte

Nita,
bona
nelio

lrere
che
nionis
Poal
lhan
m
lema
Kor.

nili⸗

ttp,

.

8

,dinnli

. nli⸗
epulni.

en
Demnn

, e
ſenlis Il
t, 9. .

4

pundo e

er Aule e

IS Ti. .
Aodcun
Eper MNI.
men

WmNI.

Crf.a ðD

irt
A⸗
epdunt
t,An?
Pendis
3 penle,

00 Au .

Nir NHS
ſ,
Paes
nn,

er.

oen.

ac remedium. Cit. P. Guilielmus Stanihurſtus cit. ibello de T.

nobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiam. 75
verbo, per omnia Sanctus, hic Vir, hic tantus, tremit tamen

ad vocem hanc Tubæ, vel cogitatam ſolum. Quotie, ait S. D. In
Mat. diem Zudicii cogito, totie corde & ore contremiſcor ſive enim co-

medo, ſive bibo, ſive aliquid aliud facio, ſemper inſonare videtur auribus M

men Tuba illa terribili: ſurgite mortus, venite ad Zadiciun.. Quich
ad hæc peccator?! adhucne dormire, ridere, & laſcivire ſecur. =
rus poteris! Eng gr. & Pzd citt. O quàm benè Tubeæ illuus

vox ac ſonitus, eſto non jucundior, felicior tamen & utilior

omni Muſicâ, adhiberetur & cogitaretur ſedulò inter ipſas MM
epulas, choræas, luſus &c. ubi ſæpè Dei oblivio, Conſecie.
tiæ bonæ, animæ que diſpendium. Vid. P'Jahoda Dom. I5. f. z0oN
AlII.

Concludendum modò eſt, & capiendum conſilium,

Noviſj mihi à f go. obſervat duplicem Tubam & vocem Dei, Audienda
unam Juſtitiæ, belli, & furoris Domini, in Impios; de quà nunc tuba, &
hactenus egimus: alteram verò pacis, ſalutisque, quam inflet "ᷓ miſericor-
modò, dum vivimus, miſericordia Dei, ad pœnitentiam & ivinæ.
ſalutem invitans omnes, etiam indigniſſimos & graviſſimos Wid. Conc. 25.
peccatores. Tubæ hujus vox, ſunt Divinæ inſpirationes, inter-
na & externa ſalutis, ad ponitentiam & meliorem vitam, mo-
nita, per Concionatores, Confeſſarios, pios libellos, proborum
bona exempla, & omnia ea, quæ nos à vitiis ad virtutem, &

meliora hortantur. (V. Engigr. Panth. E. &. dim. Judæ, N. 1. eℳ

Orig. mihi folio f. 125. Col. 2.) Hodie ſi vocem ejus audieriti, nolite ob-

daurare corda veſtra. Pfſal. 9a. hodie, ait, non dicit: ſi audieritis in

Paſchate, quò præceptum faciendæ Confeſſionis & Commu-
nionis eſt: ſi poſt annum, ſi poſt menſem, ne quidem ſi cras,

quod Deus nulli promiſit; ſed hodiè ſi vocem eje⸗ audieriti, id eſt,

Jubam invitantis Miſericordiæ ad gratiam, ad vitam, ad ſalu-

tem, nolite obdurare corda veſtra, nec obdurare aures Ita hancvo- Quinam voci

cem audierunt obſequentes, Saulus in Campo: an é, Saule, &c. hui W
Acor 9. 4. Auguſtinus in horto: & Aug. lib. S§. Confeſj. C. 12. n. 2. Uefi

mihi f. 307. S. Antonius ægyptius, Monachor um Pater, nobilis M

e CoxcIOο VI. Tuba ad exfremum Tudicium evocans,

in venatione. Idem 20. Sept. lelt. z. Laceo plurimos alios, qui
egquidem Tubam Miſericordiæ Divinæ, vocantem extraordi-
nariè, & miraculosé vel quaſi, audivéêre, idque ad ſublimen

ſalus: eam percipere noluiſſe, multis in exitium fuit. Vi-

pertinaciâ, qui ad converſionem, pœnitentiam, meliorémq;
Vitam tam ſuaviter vocati, obſequi neglexerint. Nos ſanio-

ra, ex ſalubri cogitatu noviſſimæ Tubæ, meditemur, & exe-
gquamur, exemplo S. Ap. Andreæ, Chriſtum vocantem quan-
tocius ſecuti, ad ultimam Crucem usꝗque; Breviar. lect. 2. No-

dur. qui & ipſe «Ægeam Proconſulem, Prædicationi Evange-

licæ reſiſtentem, liberrimè increpavit, quòd, qui qudex homi-

num haberi vellet, Chriſtum Deum omnium Judicem, à Daæmonibus

ilaſens, non agnoſceret. ibid. lelt. . Comes viæ, vitæque noſtrae³z,
ſit Tuba illa: ſurgite mortui, venite ad Judicium; utinam pro-

pPitium &c.

Authores in ideantur hanc in rem & materiam. S. Thomas D. Angel. in, ſap.

Præcedent.

Concionis Mkem. 7. 76. 9. 7 mihi fol. z51. P. Henr. Englgrave S. J. P.1.
materiam. Dom. 2g. P. Guilielmus Stanihurſtus S. J. de 2. Neviſ. de
M NJausicio. C. I. mihi à f. 35. P. Joannes Jahoda 8. J. locz oitt.

genere, Adoleſcens, ingreſſus Eccleſiam, audiens ex Evange-
ſlior ſi vis perfeltus ſſe &c. Matth. 19. 21. &. Athanaſ. in vitàâ S. An-
ton. Breviat, Iz. Jan. Alii duo ex lectione Vitæ modò nominatti
S. Antonii. Confeſſ. J. Auglaſt. lib. g. C. 6. Ita S. Franciſcus in Tem-
plo. Breviar. Kom a. oct. lelt. y. S. Euſtachius, qui & Placidus,

ſanctioris vitæ gradum & perfectionem; nemo tamen noſtrum
Admittamus eſt, qui non eam ipſam Dei miſerentis ITubam, ad ſaniora vi
& nos Tubam & ſalutis vocantem, experiatur nunc per minas penarum
miſericordiæ. peccatis decretarum, nunc per promiſſa Bonis præmia, alibs⸗
ꝗque modos. Scrutemur conſcientiam noſtram adeo ut co⸗oꝛ
tra Deum juſtè queri non poſſimus. Cave ad has Dei voces
ſis ſurdus, quia ſæpè ab illis, vel ab undâ illarum, pendet tua

gerint illi, qui ad unicam verâàmque Catholicam fidem, ab-
ſtracti reſpectu humano, commodis temporalibus, vel propriâ

ðð

T

pos
Sud
Der
lebe

il.
Mn

ye
u
prob⸗
r

R
ne⸗

V

I—

l

kiar

Donn

n ”M nobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiiim. 77
bug. P. Thomas le Blanc S. J. in Pfal. gg. 3. fol. or “. P. Philip- Z
x pus d' Outreman S. J. Pzæd Chriſt. p. I. e. S§. J. S§. de memor.
Imi Judicii Vniverſ. Leop. Mancin. de Paſſion. D. L. g. DA. 2. ”M
ſcwIn. Dectr. mor. 2. P. Martin. Cochem. Ord. Capuc. im groſſen W
Km Leben Chriſti ꝛc. de Zudic. cap. 2. 4 f. 9. usq; Ia. P. Cornelius
0 aligi à Lapide, in 1I. Theſſal. z. V. 1Iy. 16. fol. 676. &- ſequentibus. in
nem Naamer. Io. 2. f. Soo. (Præter ſupraà citt.) Jacobus Marchant.-
Cbüim Horto Paſt. tr. a. de fide Chriſt. lelct. 17. fF. 242. Beſſeus, Conc. y.
wenmtti de YZudicio. Pexenfeld. ad biſtor. IIo. à f. 137. Guilielmo vitæ
U Pprobatiſſimæ Sacerdoti unâ die in extaſi repræſentaba-
Seum tur Tribunal Dei judicis, & huic adſtans cum Tuba An-
ds. gelus, cui judex demandabat, Taubam inflare, cujus ſo-
leo ucor⸗ nitu horribili tantus Orbem terror invaſerat, ut homi-
Dis nes tremerent, uti folia arborum: & cuùm id ſecundaâ
rm vice fleret, videbat Guilielmus Dei Matrem coram Filio
H. in genua procumbentem & ſupplicem, ut dignaretur fi-
b. lius iram ſiiam, ſcelerum vindicem, rigorémque Ju-
eſroof dicii in miſericordiam commutare, quô & obtinuit ch-
lortn lationem ruinæ mundi. Refert Petrus Zuſtinianus I. p. 6c. 4g.

Mr. ap. Faberinum n Salut. Angel. Diſe. 29. g. 17. f. 3s. Non abiſ.
tr milem illi /apra num. 9. de Rege ſemper tr iſti habet hiſto-
n riam Joannes Jahoda in Nataſit. Puer: Jeſa fer. 2. poſt Domin.
„b5ẽö arnqusgeſ fol. 273. & ſeq. Phil. Hartung. Conc. Tergem.
No e DVom. II. Aavent. Con. HS
Denure
enlin,
nun N⸗

PMio

H

78 CoxNcio VII. Reſurrectio mortuorum uni verſalis,
* A * He d A 1 Ae A * e d Ae A K dt At 2 d Ar 4r 1 1e 1 1t 1

Dom. 2. Adv. Mortui reſurgunt. Matth. II. ſ.

S. Joannes B

cur ſuos ad

Chriſtum mi-

ſexit.

2.16. Marci I. g. Lucz. 3. 22. Joann. I. 32. Sed quòd morti vicinus

Reſurreétio Chriſtumtraduci

mortuorum
probat Chri-
ſtum Meſſia

miundantur; ſurdi audiunt; Mortui reſarvgunt & . Unde §. Cyril-
lus, lib. 2. Theſauri c. g. Chriſtu, inquit, Mirzculorum magnitudi-

ſtus ipſe, Zoan. 17. 24. Si opera non frciſſem in ef, quaæ nemo alius fe-

pera & Miracula, peimarium eſt: Mortui reſurgunt: Quo ipſo
Divinitati Chriſti, ejusque veræ Reſurreétioni teſtimonium

Eadem pro-
babit Chri-

ſtum Judicem. Dom. 3. Seéſ. lelt. 3. Idem fiet ad ultimi Judicii diem

m.

BD

, C O N 91 0 VII. MM
Reſurrectio mortuorum univerſalis; Electis glorio-
ſa; reprobis perquàm funeſſſa.

Uos Diſcipulos à S. Joanne Baptiſtâà, in vinculi ab
impio Herode detento, ad Chriſtum miſſos fuiſſe,

venturns e, an alium expelztamus!non quòèd ipſe 8. Præ-
dubitaret, cùm hic ſatis ſciret, Eum Meſſiam eſſe,
ceu Coœlo edoctus, cum eundem Chriſtum baptizaret, Matth.

Diſcipulos ſuos, de Eo dubitantes, voluerit inſtrui, & ad
1, juxta S. Hilarium. Chryſoſt. Cyrill. & alios.
Cornel. in Matth. II. 3. f. 242. I. C. quæſtiom huic Chriſtus ipſo
facto, & per miracula reſpondit: Eunte, renuntiate JQoanni & .
T. 4. quæ audiſti, &à idiſts, Cæci vident; Claudi ambhbulant; leproſi

ne ſim a! & multitudine oſtendit, ſe Meſſtam ſſe. Cornel. ibid. Et Chri-

cit, peccatum non haberent. Vid. infrà Conc. 22. n. I. Hæc inter o-

datum: Matth. 2z. 72. Et Mennmenta aperta ſunt : & multa Cor-
pora ſanctorum, qui dormierant, ſarre verunt, & exeunta de Monu-

mentis poſt KReſurreltionem ejus, venerant in ſanczam Civitatem G

apparuerunt multa. Reſurrebtionem mortust imperarb, Divinæ ſo⸗
lius eſt poteſtati, ait S. Ambroſ. lib. g. in Lucæ c. 4. Breviar. fer. .
cum, qus

“ ex hodierno Evangelio ſcimus; quæſitum: za e, qui

her

—
mes eſt

nck : (

eernlims

gueliten
gemonire

Qaun Het

cnnnd
CMNocl

mein

(lacen
1. AX

ALeuten
cuör
cmKnr
AKwd

Abert
Prhin

conſe

inndio

1

immane
Dence;

(certöv
ectede

KVer⸗

e . HZ MD 3
Sð Elenhis glorioſa, reprobis funeſta. 7„
88„ 8 23

in Monumenta ſunt, audient vocem ſilii Dei, Zoan. v. 29. Cum o-
mmnes reſurgemus, Divini Judicii non tam teſtes, quàm per-
4 ſonæ: quæ ipſa Mortuorum Univerſalis Reſurrectio evi-
ngl dentiſſimè oſtendet Chriſti Dei hominis & Judicis potentiam,
maſeſtatémque, ad ejus Imperium futura. Hanc reſurrectio-
nem univerſalem, verè opus omnipotentiæ Divinæ admiran-
dum, ſpectemus oculo fidei & mentis, ac velut in umbrà, ſed
non vana, maximè quoad Reprohbos, ut, peccatum horrere
omnimodè diſcamus, ut, quod funeſtiſſimæ hujus Reprobo-

ied rum Reſurrectionis unica cauſa; ſpectate, audite patienter, &
ninsi eum admiratione. ä
,e II. Articulus hic fidei de Reſurrectione Mortuorum, quæ Errores cir-
ee ad extremum Judicium univerſalis erit, jam olim intellectu caà Keiurre-
elunch. captuque difficilis fuit, imò multis etiamnum ſomnium & fi- ctionem.

K gmentum, etiam Chriſtianis (ſi ex horum plurimum ſcelera-
ne t vitä judicium feras) neque hæreticis tantum. Athei, fic-
NriNA ut Deum (Deéixit inſepiens in corde ſaon non eſt Deus. Eäſalmo y2. I.

Ukh Et hinc illa ſcelerum colluvies: Corrupti ſant, & abominabiles
Miſtus 1 fabti ſunt in iniquitatibus“ non eſt, qui faciat bonum & C. ibid. 1. 2.)
Aaν ita conſequenter & immortalitatem Animæ, ac Corporum re-
lan n, furrectionem, ſeu verbo, ſeu facto, negant. Fuére, qui A-
ef nimarum in alia corpera transmigrationem admittebant, ut
sgid Druidæ in Gallia olim, Pithagoræi & Origeniſtæ: Cornel. in
INUD Eccl. 12. 7.. ali, earundem quidem animarum, ſed cum alis novis
AA Ccreatis vel creandis Corporibus unionem in reſurrectione fo-
rim re, credebant. Verè inſipienz, Ut vocat S. Paulus 17. Cor. 1r. 35.
(oh⸗ vel, ut habet Textus Graæcus „ demeng . qui Animæ immorta-
Aimnoin litatem, veràmque Corporum Humanorum Reſurrectionem,
S. & utrorumq; unionem negat. Impie Impii Sap. 2. 2. 6X nibio
RE at: ſumus, & poſt hoc erimas, tanquan non faerimies &c. Lrenite
und ergo, .&½ fruamur boni Jucx ſetnt c. bid. 2 V. 6.
N III. Sanior, veraâque fides Catholica errores hoſce rejicit, Fides circh
in ſe, acC veram, at ſupra captum ſenſumque hominum admiran- Relurreétio-
d dam, câmque univerialem Carne Keſurreltionem, exr S nem.

8o CoxNcIoO VII. Reſurretio mortuorum uni verſalis, —
Apoſtolico, attribuit omnipotentiæ Divinæ, cui id facilius eſt, α
quàâàm nobis, excitare à ſomno etiam leniter dormientem. A Mure
nima, à Deo creata, Corpori Organis ſufficienter inſtruéto teſumes
infuſa, ab hoc per mortem violenter avulſa, immortalis, ei- (e qui/
dem, non alteri ſuo Corpori renuncietur, reſurgétque, at ürgent
diverſimodè in Bonis & Malis. Reſurrectio Electorum ſo⸗- " niſ⸗
lx, jucunda, Reproborum funeſta adeo & miſera, ut plane 1. C7.1
neutrumà nobis ſatis apprehendi, capique poſſit. Procegent, lus, i
qui bona fecerunt in Reſzerrestinunem Vitæ; quà ver mala egerunt, 122 n
in reſurreblionem gZudicii, ait Chriſtus judex: Joann. y. 29. & æter- muli n
næ Damnationis. Gentium Doctor: Cmna reſargemies; ſed i

non omner immuatabimur. I. Cor. 1y. per gloriam ſcilicet. Cornel. Riag!
ibid. ex S&. Auguſt. gui dormiunt in terræ pulvere, evigilabunt; alis or
in vitam æternam, & aliè in opprobriume Daniel. 12. 2. & eheun po- V. de
tiſſima pars in opprobrium ſempiternum; ne & ego ſim inter ho- kuh
ſce! Eid. Cornel. ibid. fol. 1399. E& ſoj. Clariſſime Job, c. 19. 4 v. 27. Nbue
IJIun noviſſimo die de terraà ſurretturus ſum, & rurſaum circumdabor dloy
pelle med, & in carne med videbo Deum meum; quam viſurus ſum hyg
vo ipſe, & oceli mei conſpecturi ſunt, & non alius. Beſſeus f. 327. Cv. (M
Reſurrectio Eytichius Patriarcha Conſtantinopolitanus, qui contra veram Jiel
fiet in edem Corporum reſurrectionem librum ſcripſerat, à Gregorio Ma- it hom
carnc, in co- gno, tum legato, convictus, inſtante ex morbo morte, pel- tuag,
Qdem corpore. ſem manmtis ſuæ tenens; Confiteor, inquit muhtis præſentibus, . Pr⸗
=V quia in liäc carne omnes reſurgemus. Breviar. KRom. 12. Mart. lect. 4. Vinton
PDaurolt. I. 7z. y. Marchant. Hort. Paſt. f. 2. MBU Hſuneſ.
Afigoatura- VI. Notemus ſignatè: Ia eâdem carne reſurgemus Ccujus e- miG4
¹⁰. nergiam infrà deprehendemus: cujus ratio congrua & evin- Wa
cens affertur à S. Paulo: IUIe referat unusquuq, propria Corporun, Senean
prout geſſit, ſive honum ſive malum 2. Cor. y. Io. quantàm in delicis un ſuun
fuit, tantum date illi tormentum & lultum, ait Deus de impiâ Ba- Huder.
birlilone, & quovis impio, Apoc. 15. 7. Ergo idem Corpus, ea- erint
Aem caro, eadem membra, recipient, quæ bona vel mala ges⸗ Uing
ſêre, quæ in deliciis, fuere, & Thomas quæſt.z9. Idque omni- Wſu
no Providentiæ ac Juſtitiæ Divinæ eſt, ex illo ad Hebr. e. itetam

1

Merh

ſi. HS Elekñis glorioſa, reprobis funeſta. 81
. ldt Credere oportet accedentem ad Deum, quia eſt, & inquirentibis ſe
menmmk remuneratorſit &c. Conſideremus jam penitius hanc Corporum
Werihm reſurrectionem, & pacis meminerimus ultimæ illius Tubeæ,
mori de quä præcedente Concione, ad cujus vocem ac imperium illicoè
ingee ſurgent mortui, venturi ad judicium: In momento, in idtu oculi,
lonmu in noviſſima Tubd. Canet enim Tuba, & mortui reſargent incorrupti.
n, uIN 17. Cor. 15. 72. S. Hyppolitus (Clementis Alexandrini Diſcipu- B
e lus, Epiſcopus Portuenſis, & Martyr ſub Alexandro Severo,
kan mundi, tunc, ait, ſonabit Tuba, & excitabit dormienteæ, & omnar
yae e in idtu oculi reſurgent, & aſtabunt ſuper faciem terræ, expectante
la lrvl Juſti atq,; terribila Judics adventum. ap. Le Blanc in EFal. 29. 3.
iin A fol. Iopp. ⸗— . èGl
tne . V. Ut tanti momemti myſterium meliùs capiamus, hu-
ueè jus rei paradigma, exemplum „& Caſum mirabilem audiamus
egan ex Ezech. 37. à v. I. in figurà aridorum oſſium reviviſcentium: HZ
tmd ₰. Propheta eduétus in Siriti Domini ⸗ & dimiſſus, in medio Viſio Eze-
uſin, campi, qui erat pleni oſſibus multu valdé, ſiccuq, vehementer in- Lhiclis de el-
H terrogatur, & vocem audit: Putane, vivent oſſa iſta &. dixi viſe i. iu .
nmnen Veomine Deus, tu noſti. Et plané an non arduum videri Pos- y.
gmil ſet homini rudi, & ſine fide, oſſa hæc tot millia millium, mal-
ta valde, & ſicca vehementer, reviviſcere poſſe: & ecce: juſſus
eſt S. Propheta clamare: Oſa arida, audite verbum Domini - ecce
re cgo intromittam ſpiritum in vos, & vivetue & dabo ſuper vos ner vos,

S ſuccreſcere faciam ſuper vor carne, & ſuperextendam in vobi cu-
tem; & dabo vobu ſpiritum, & vivets, & ſéieti, quia ego Domi-
ee nu c. Obſtupeſcite vim ad hancce vocem: Falctm eſt ſonitu,;,
* A ecce commotio“ & acceſſerunt oſſa ad oſſa, unumquödq, ad jundtu-
ram ſuam; & ecce ſuper ea nervi & carneæ, & extenta in en ecut

—

nſpn

. . „ „2 „ .
r, deſuper. Denig à quatuor ventä veniente Piritu, & in ſuſflante
Een 4 ſuper interfelttos iſtos, ingreſſus eſt in ea oſſa piritus, & vixerunt, ſte-
C terùntq; ſuper pede ſuos exercitus grandu nimis valde. v. 20. quanto

6S6 non ſtupore & admiratione S. Prophetæ! quéô quidem hic ad
Uiteram edocétus fuerat filios Ifraël, captivos in Babylone,
1MNI ðẽẽ . deſpe-
Mechtl de ud. Extr.

5 2

82 CoNCIO VII. Reſurredio mortuorum univerſalu,

—— — — —— – – —,ͦ

AAgeſperantes de liberatione, & adeo velut mortuos, deſi igna-
tos per oſſa arida, fedtulcendos in terram ſuam, & hine quaſi re-

iguta & Sm. victuros eſſe. Oſſa hæc arida reviviſcentia ſymbolum ſunt

bolum reſurte Reſurrectionis. V oluit Deus, ait Cornet. ibia. in v. 25 f. 1161. 2. B.
ctionis mor hoc ſchemate offium reviviſcentium acuere in Judæis ædue,
torum. ac Chriſtianis, fidem & ſpem reſurrectionis, quæ acer eſt ſti-·
mulus ad omnem virtutem. Vide piura apud eunadem ibidem; ubi
ů & miracula, fol. 1162. Ae Corpore S. Sanulai d'ſſecto in Parte g2. mi-
7727?214 Des virtute in integrum iterum concreſtente „ nec non de Petro

quodam & ſepulchro reſaſcitato ab eodem & Nanulao, Eyiſcopo Gas.

1 covienſi. Breviat. Kom. Z. Maji, Nicolaus Turlot. ad finem citandum.
r.31. Di juſſiu Dei ad vocem S. Prophetæ, ab hoc totus exerci-

tus tantusque, velut in momento, reviviſcere viſus eſt; quan-

to magis cum mortui omnes, & qui in monumentu ſunt, audient

ocem filii Dei, & Tubæ: Surgite mortui. Beſſeus c. y. f. 226.

Tuba evoca- V. Accedamus jam nunc propius, ſpectemusque attents

pit omnes ani-hanc corporum Reſurrectionem. Taba ergo mirum ſpargens ſo-

mas. num, per ſepulchra Kegionum, imòô penetrans totum mundum,

Coœlum & inferos, ex utrisq; evocabit animas omnes, & Bea-

torum & Damnatorum, ad ſuum quamvis corpus aſſumen-

dum; quæ, quidem antè, nec dum unitæ fuerint Corpori, uti
ſunt Bmæ. V. Idem Sancti alii, cum Chriſto qui reſurrexerant,

Matth. az. ya. Anima & corpore in Cœlum recepti: vel ſi qnai

fortè corpore & animâ ad Inferos fuiſſent detruſi, uti de Epu-
Pone ſepulto in Inferno, & aliæ quædam hiſtoriæ videntur in-

nuere de abſorptis à terrâ, uti Core, Dathan, & Abyron: Na-
mer. 16. v. 34. E. Cornel ibid. g:n. 2. B. vel à Dæmone raptis, in

qud re, curiosâ magis, quàm ſolidà, opus non eſt, diutius nos

detineri. Evocabuntur „ inquam, omnes Animæ ad ſuum

quæque Corpus, virtute Omnipotentiæ Divinæ, integrum,
Reſurredtio at diverſiſſimâ prorſus ratione in Electis & Reprobis. Duomodo
diverſa: Bea. reſurgent mortus? DQuali ve corpore venient ?* Quærit 8. Paulus
torum glo- 1. Cor. Ir. 2.. Aliä certè ratione Dives Epulo à Lazaro, Cain ab

ioſ: Abele, Judas Apoſtolus à Juda Proditore. Beatorum Corpo-
ðBDMU è

—

ng

Gs

vo

1

W. — Eledtis glorioſa, rebrobis funeſaa. 85
Ae. rum quanta in fronte ſerenitas, qualis in oculis ſulgor, quæ
in genis venuſtas quàm inſignis in omnibus membris decor!
quam fragrans ador! quæ cum Animâ mox receptura ſunt qua- B catorumt
Ee tuor Dotes gloriæ, nimirum claritatis, agilitatis, ſubtilitatis, & 4 Dotes.

elA. impaſſibilitatis. Claritate quodlibet Corpus Electi immenſo Claritas.
ſplendore coruſcabit. Tunc, ait Chriſtus Matth. 1I3. 42. Zuſti ful-V. Englgrav.
gebunt, ſexut ſol in Kegno Patru eorum. Agilitate mirabili ſeiſe ea- P. 1. Dom. 2 23

7,
e dem Beatorum Corpora huc illucque pro arbitrio transferent, 5. 2:f. 307.
Guu. nulla gravitate tardante, adeò, ut Sapiens Juſtos comparet Agilitas.
zanla. ſcintillis, quæ vento agitante omnem in partem ferunturr:—
ci. Tanquam ſeintillæ in arundineto diſcurrent: JSap. 3. 7. Subtilitate Subtilitas.

illa Corpora alia facilè penetrare poterunt: ſicut Corpus Ser-
vatoris, Beatæ vitæ redditum, ingentem illum lapidem Se-
pulchri ſui, ſine ullà ſciſſione vel amotione à Chriſto factà, pe-
tc netravit reſurgens, ad morem Spiritus, qui Carcerum muris“
portisque retineri non poteſt. Denique nulli perpeſſioni ea Impaſſibilitas.
erunt, per impaſſibilitatis donum, obnoxia. &. Thom. ſappl. d

ℳn⅓d

n
. 4. 9. de Dotibus Corp. glorioſi. P. Sanihurſt. cap. 2. f. 5 y. 56. Verè:
NMA. quæ ſemina verit homo, bac & metet: qui ſeminat in carne ſus, illi
u per voluptatem, Venerem, gulam ſerviendo, metet corruptio-
en, & mortem tum præſentem, tum æternam; Qu’ autem S
Gd ſeminat in Siritu, Oper ando Spiritualia, Carnem Spiritui ſub-
yr. S jiciendo mortificando &c. de spiritu metet vitam aternam“
Tr. Galat. 6. 9. Vid. Cornel. ihid. Hoc vos feciſtis Electi, ſeminãſtis in
lacrymis, in miſeriis, perſecutionibus, poœnitentiis, corpus ð
zDA. veſtrum atterendo, jam nunc in ultattonét metet, Pſal. I2 . N.. ”l
recipiendo Corpus glorioſum in vitam æternam, quanta non
a 8 loria tibi „S. Petre ex tua Cruce? tibi, §. Paule, ex gladio?
UN, tibi, S. Laurenti, ex igned craticula? tibi, S. Sebaſtiane, ex ſa-
gittis tuis? tibi, S. Magdalena, ex lacrymis tuis? S. Hierony-
15 me; ex ſaxo tuo, quò pectus tuum percutiebas, metu Judicii
8 in te auſterus 2. S. Petre de Alcantara, ex Poœnitentià tuàâà, que
N. tantam tibi bromeruit gloriam Breviar. Rom. I9. oct. lelt. 6. Jaumn
n byems mortalis hujus vitæ totiusque mundi tranſiit, imber, per- H
”M MU L 2 ſecutio⸗

Reſurrectio
impiorum mi
ſerrima.

984 CoxclO VII. Reſurreltio mortuorum uni verſalis,
ſecutionum, miſeriarum, calamitatum, morborumq; abiie &&.
Cant. 2. II. Cogitemus, quantum gaudium erit Animæ Beatz
in conſpectu ſui Corporis, ſibi reuniendi, in tam copioſam mer
cedem & gloriam. O Anima mea, utinam & tu ſis in hac felici
ſorte cum corpore tuo! age, ut ſis. De hac tam jucundâ &
felici Beatorum Reſurreétione volupe quidem eſſet, plura lo-
qui, niſi conſultò intenderem, ſalubria in timorem ſalutarem
mihi & aliis peccatoribus ſuggerere. Beæſem de Juaicio C. .

VII. Ad Impiorum Reſurrectionem conſiderandam me

converto: quàm hæc miſeranda, miſera, execranda: heu

quid video horridi monſtri, ſpectri & ſpectaculi! in ſepulchris

apertis integra equidem, & immortalia, ac ex nunc incorru-
ptibilia, ſqualida tamen, prægravia, foœdiſſima, horribilia, de-

formia, nigra, Orco & Dœmonibus ſimilia, graveolentia: vi-

deo Animas infelices, illorum quondam in terris, & mox ite-
rum incolas, aſtantes: ad conſpectum tam horrendum
in ſepulchro corporis ſui Animæ maledictæ, & centro terræ,
& ipfis inferis, eò coactæ, prô Deus! qui ejulatus? quæ la-

menta: quæ maledicta in corpus ſceleratum, inſtrumentum

patratorum ſcelerum? nolet Anima reuniri Corpori, debebit

tamen, novas in, & cum eodem ſubitura pœnas, & coram Ju-

dice auditura cum fulmine ſententiam. Ades Anima livida

Caini, videri manus tuas, fraterno ſanguine innocuo plenas?

Ades Anima Alexandri, olim Magni, jam verò minimi, ad

Corporis tui Mauſoleum in Babilone marmoreum? an ſce-
ptrum, an coronam requiris faſtuoſus? Ades Anima Abſolo-

nis, Regii quondam filii formoſiſſimi, 2. Kig. Iz. 2 Sed & ex
rebellione in Patrem David, cap. „ &c. & crudelitate in fra-

trem, tbid. cap. 132 & criminibus famoſiſſimi; ades ad foveam

grandem, & acervum lapidum magnum nimis, ad corpus
tuum ſub eo humatum. 2. Keg 15 17. ubi ſuperbi Capilli tui?
2. Reg. I2. 26. Impia jezabel, à canibus juſto Dei Jjudicio devo-

rata, ex Vaticinio S. Eliæ g. Reg. g. 3. an oculos tuos ſtibio

depi.

.

—
ii 5e

Nrꝛ
mme.

Kld

nc
d.

Naen

96,

nme
y

Dlb⸗

⸗

um

.

lcrt

1,i.

vVerſus Spiritum concupiſcentem, aliamque legem in mem-

ptione S. Pauli ſententiæ primùm allegatæ: Iafelix ego homo.

PEledi gloroſa, reprobis funeſta. èÿM

depictos, & ornatum caput tuum requiris? ibig v. 3o. Dives

olim, nunc Iro pauperior, Epulo, en Ventrem tuum, tibi
quondam Deum! ſed ſine epulis, ſine byſſo & purpurâ Lac. 16.
Juda Proditor, viden furaces digitos tuos, & ex arbore quon-
dam ſuſpenſo effuſa omnia Viſcera! At. 1. 19. Nenes inveteratd

dieram malorum, Ubi laſcivi oculi veſtri, quos declinâſtis, ever-
ſo ſenſu veſtro, ut non viderent Cœlum? Dan. 1I3. 9. Repro:.

borum quis initium faciat, nec dicam finem? O Anima æter-
num miſera, quid ad conſpectum tui Corporis, tam feralis,
agis? Maledicta caro, propter quam tot commeſſationibus &
ebrietatibus largiter indulſi; tot fornicationes, tot ſacrilegia, V. Hiſt. Cauſini
tot adulteria, perpetravi; te ut alerem malè, tot fraudes com- Auld G. P. 2.
miſſi: uno verbo, Coœlum amiſi. O centies, millies, & æter- E- 3. C. §. 4

num maledictum corpus, cui modò conjungar; O maledicta! 419.
dies nativitatis meæ! & C. Sanihurſt. cit. cap. 2. 4 f Sg9. Hæc pri-

ma ſalutatio; quis hinc inauſpicatum valdè, & infelix anima

cum corpore connubium non ominetur: velit, nolit anima:

O quâàm violentum, denuò uniri tam infauſto corpori! Itaà-

que tunc miſerum illud corpus incipiet & horrendum ſtride-
re dentibus, anima verò aërem implere lamentabilibus quæ-
ſtibus. Et quid mirum, ob animæ tam fœtidum, gravem,

& obſcurum carcerem. Caſparm Knittel & 7. Conc. 1. finali à f. 5ag.

VIII. Graviſſimum quondam in terris erat Paulo Tar- In hanc rem

ſenſi, in ſuo verſari corpore, in quô experiretur carmen ad- arbendinr
olor S. Pauli,

1 —— . —6 — 350 KRom. Z. 24.
bris ſuis, repugnantem legi mentis ſuæ, imò captivantem &c. infrà n. G.

Infelix ego homo (cum gravi ſuſpirio altùm exclamat, KRom. . 24.) Conc. 64. H5
qui me liberabit de corpore mortu bujus 9ita ſibi, velut cadaveri Conc. 27. n. 2.
incluſus, videbatur. Hermannus Hugo Soc. Jeſu, ſuo Pio- Item hiſtoriæ,
rum D' ſideriorum libro 3. cap. 35. imagine proponit oſſeum Ca-Conc. 5. n. 13.

daver, & in eo velut carcere incluſam Animam, cum inſcri- G con⸗ 3 *.
. à . —Cadaver.
Cogitate vobiscum, ſi quando in Vità veſtrâ Corpus humanum, Quàm grave

aut vivum, aut mortuum, turpe, putridum, horridum, graveo- vum alligari

—

86 . CoNCIO VII. Reſurredlio mortuorum uni verſalis,

lentum vidiſtis, an placuit aut placet, eſusdem domicilii inqui-

linum eſſe infelicem! in Corpore morta? Barbarà tyrannide vivi

homines alligati mortuis cadaveribus, dum vitam finirent

”MUMD miſeri fame, fœtore: id fecit Maxentius Calamati Sy'. Dom. 26. n. 7.
Imperii tyrannus, non Imperator, à Conſtantino Magno vi-

Gravi¹s ani-dus, & in Iiberim lapſus, merſusque. Non barbarè, ſed

5

mam damna-quiſſimus judex Deus Animam denuo Corpori, indiſſolu-

tam feuniri
ffuo corporli.

Pris, oculis, linquâ, manibus, pedibus, & c. quàm hocce Cor-

perantérque; quâm propriæ carnis amore excocatus, illam

foveas, voluptatum illicitarum negando nihil, quàm aſpera
quævis horreas, cum neglectu fidei, Dei contemptu, & inju-

rià: hocipſum Corpus tuum fœtidum & miſerabile erit Car-

cer æternus animæ tuæ, igneus, ut ferrum candens, in mer-
cedem ſervitutis, eidem corpori tuo, ventri, oculis ac ſenſi-

bius tuis præſtitæ. O maledictæ peccatorum ſordes, & quid-
gquid illicitarum eſt voluptatum, ſuperbiæ, avaritiæ, gulæ,
üübidinis, iræ, odii, acediæ, &c. Ita age jam nunc, & melius
vive, corpus tuum contra Dei leges ne tam delicatè tracta;
caſtiga, in ſervitutem redige, membris tuis ac ſenſibus ne abu-

tere & cum injuria Dei &c. Qug enim ſeminaverit homo, hac G
metet. &.. ad Galat. 6. S. Beſſets Conc. p. de Zud. f. 233. V. Conc. ſeq v.

in fine n. 13.

Mileri ma. IN. Recentior quis (R. P. Martinus Cochem de Zadicio
lorum In Co cap. 2. fol. 7.) contemplatur ulterius, quanta ſit futura miſe-

meteris reſur-ria, quantus fœtor, quantus pudor, quantæ malediéctiones,
Senim. (um hinc inde ex uno Cœmeterio reſurgent aliquot millia ho-
mmrémmmiinum, ibi ſepultorum, quorum pars potior, aut ferè omnes
rreprobi. Qui ululatus eorum, quæ lamentationes, qui mi-

fſferi

X

Bili vinculo, aſſociat ad meritas ucrique ponas; at intolera-
biles: ſine animòâ enim Corpus pati non poſſet, cum hoc au-
tem Anima velut duplum torquetur. Corpus nunquam
Cinere reſuſcitandum! Hæc tecum cogita, & hinc, quali-
ter in & cum tuo corpore vivas, qualiter tuis utaris mem-

ngo
ſbii

cu

Ranm

gual

KHin

eſe,
Cicin
Me,

oße

. W „ J5 8 . 1. . 6 Des
prus tuum nutrias, cibis etiam lege Eccleſiæ vetitis, intempe-

N
lI

0

ſeri clamores, inter Conjuges, Parentes, & liberos, inter Co
ſanguineos, inter illos præſertim, qui in peccato complices,

Nicolao Machiavello, Florentinæ tum Reipublicæ à Secretis,

ldi gloroſa, reprobis ſuneſi. e,

ſibi invicem cauſa æternæ damnationis: tu hæc & ſimilia te.

cum altius cogita; ſeria enim omnia, quæ ad Judicium ſpe-

ctant; At nos miſeros! an imputenter, an malitiosè, jocamur
quandôque circa tam ſerium Divini Judicii extremi myſte-

D rium; minus illud credimus, aut ſaltem non apprehendimmnis,
neque perpendimus, velut nihil nos attineret; notemus quæzz-
ſoo, & ruminemus identidem, Animam noſtram immortalem

eſſe, huic ipſo noſtro Corpori, in fine mundi ad extremum Iu-

dicium integrè reſuſcitando, reuniendam, vel in reſarredtionem

vitæ . vel n reſarrebtionem Judicis ,„Jo. f. 25. damnationis. Ca-
ro ſtetit cuipiam Comiti, Leontio nomine, iſta non credidiſſe.

De quô ſequens tragicus eventus, ſpectatus ſæpè in theatro;

quem refert R. P. Michael Pexenfelder, Soc. J. in Concion. Hiſtor.

I4o. à fol. yg2. fusè, ex K. P. Paulo Zehentner, ejmdem Soc. Theologo,

Viro libris edits, & 3o. annorum concionibis magno cum plauſu, &&

frultu habitu, claro, in Promont. malæ ſpei, ſeu de non procraſtinan-

dà Fænit. lib. 2. G. 21. Caſp. RKnittel. Dom. 24. dà fol. 936. Ex hüce: M
X. In quädam urbe Italiæ erat Juvenis perilluſtri ſtemma- Hiſtoria tra-

te oriundus, magnarum opum heres, dignitate Comes, Leon-gica de Leon-

tI0 Comite,
Machiavelli
= . .. . . iſcipulo, ani-
Thuſco natione, homini longe vaferrimo, & Pſeudo-Politico- mæ mmorta-

tius. Hic, naturà ingeniéôque docilis, in diſciplinam obtigit

rum ſuæ noſtræꝗ; ætatis Anteſignano. (Machiayvellus, vir do- litatem non

tus, ſed prorſus impius & ſceleſtiſſimus, vixit Anno 1I5I5. Elog. credente.

Vript fol. 31a. V. P. Caſpar. Knittel. S. J. Conc. Academ. I. ODom. 4.

Adv. à. fol. 6) Ab hoc ſuo Magiſtro Leontius, virtutem mim-
mis, honoribus & voluptatibus poſthabendam, indulgendum
genio, frui præſentibus, & futuris animum non fatigare cu- H
ris; ſomnia eſſe, quæ de immortalitate animæ, & alrerâ poſt H

mortem vità, dicantur, aliãque principia diabolica edoctus,

plùs profecit, quàmipſe didiciſſe, vel Magiſter docuiſſe, vellet:

unde paulatim Numinis metum excutere cœpit, eòè dementiæ

HW „

33 CoNcIO VII. Reſurrehio mortuorum uni verſalis,
delapſus, ut nullum Numen vel agnoſceret, vel agnoſcere ſi- mid
mularet. Jamque omni lege ſolutus & juvenili licentià ela- Ren
tus unum libidinis impetum ſequebatur: unde frequens in dan
ore habebat illas perditorum hominum voces: Eccl. 3. 21. Qus her
novit, ſi ſpiritis filsorm Adam aſèendat ſurſum, & ſpiritw jumen. ole
torum deſcendat deorſum? Et deprehendi, nibit eſſe melius quàm laz- (
tari hominem in opere ſuo- &C. v. 22. & v. Ig. Unns interitus eſt bo-
mini & jumentorum, & aqua utriusq; conditio; ſicut moritur home, g
ſic & ila moriuntur, &c. & Nihil habet homo jumento ampliun. („1
Admodum ſcilicet illius Athei Epicuri, ſummum bonum in n
voluptate ponentis; cujus vox fuit: Ede, bibe, lude, poſt mor- en
tem nullz voluptas. Sed hæc non impunèe Leontius, exitio ſuo
dQo&ê&tus, in eſſe aliquod Numen Cœlo, & impios Manes apud
Mortui Cal-Inferos torqueri. Contigit, ut voluptarius Juvenis, appa- 8
variam alo⸗ rato Convivio, orexin ſibi excitaturus, ambulatum iret: trans:
onrzy um iVerat fort Cœmeterium; & quia juxta viam Calvaria ſja-
vocat temerè. Cit (ſive caſu, ſive Divinæ Nemeſeos poſitu) offenſus cre-
o tam triſti aſpectu, initio eam pede protrudit, dein in re ne
maximeé ſeriaà jocabundus, Audi, inquit, teſta arida, quæ in- 4
terrogo, & reſponde: Verumne illud eſt, quod paſſim cre-
dunt mortales, immortalem Spiritum humano claudi corpu- u
ſculo? quòd ſi te aliquando etiam talis hoſpes inhabitavit, dic,
proſtquam exceſſit, perütne totus, an ſupereſte: &c. & ſiquidem 1
fſuperſtes eſt, ubimoratur, & quibus in locis: ſalvũsne eſt, an 1
plectitur! num alter Orbis æternitatem habet: num Deum lu
Judicem, ad ſeverum tribunal ſedentem: piorum merces ho- i
.V mDinum, & ſceleratorum ibi pœna eſt aliqua? an etiam ſem-
H per duratura? an fabulæ ſunt Manes, & quidquid de illà mor- M
tuorum Regione garriunt Myſtæ, deliria ſunt ac ſomnia! Unà lul
mortui hominis calvariam inter reliquos Convivas menſæ ſuz W
adeſſe juſſit, ad propoſitas quæſtiunculas reſponſuram. Do- (b
mum reverſus, adventantes hoſpites excipit, & præmiſſis con:
ſultæ urbanitatis Officiis, diſcumpitur, eſtur, bibitur genia-⸗ I

liter, perſonant ſuaviter Symphoniaci; & partim turpilogia un
èG mwiſcen- e⸗

SMD Eledis Llorioſa, reprobis funeſta. 89

erl⸗ miſcentur ſcurrilia, ſacrilegi joci, impii ſarcaſini, in ſacroſancta
. Religionis Myſteria. Dum fervet hilaritas Convivalis, qui-Comparet in-
enn dam famulus citato gradu, anhelo ſpiritu, & pallido vultu, vitatus oſſeus
„A hero refert, ante fores adſtare vivum mortis ſimulacrum, & Conviva.
oH oſſeum corpus, ac admiſſionem petere. Territis omnibus,
A„½ Comes malè ſibi conſcius imperat famulo, ut examinet mon-
Fir ſtrum, quid ſibi velit; Reſpondet oſſeus adventor, ſeſe unum
m, ex Convivis eſſe?, & quidem ab hero vocatum hodie, cum
H Cometerium tranſiret, ut ſuper graviſſimis quæſtionibus ſibi S
umn propoſitis ſuam rogatus ſententiam diceret. Ad renuntiata
o expalluit herus, & mittit, qui hanc mortualem larvam able-
ön gent, fores obſerent, peſſulum obducant; at fruſtrà; oſſeum
Snim hoc ſpectrum intravit Convivii locum, magnisque pas-
. ſibus ad Comitem properavit, ejus jam lateri proximum, jus-
en ſit conſidentes proſequi, quam cœperant antè, lætitiam, &c.
6½ Quis hic ſatis deſcribat, quantus pavor Convivas iſtos, & præ- Cum horkore
dN. ſertim Leontium invaſerit: Qus pallor in vultu, tremor in omnium, fu-

m membris, ſudor per artus? Jam nemo eſurire, nemno ſitire; gun Sakien
2

hoc unum ſinguli agere, quomodo ſe periculo ſubducant, Machiavello.

c. alio poſt alium ſe proripiente, remanente ſolo Leontio (cui
. monſtroſus aſſeſſor viam intercluſerat) præter mortualem il-
cdh lam larvam, & ipſum Machiavelluim, qui funeri ſimilior,
lun quàm vivo homini, ipſe parabat abitum, fruſtra obſecrante
tn Leontio, ne Magiſter in extremo diſcrimine deſertum iret di-·
Nn ſcipulum, à quo honoribus opibúsque copiosè ſemper auctus.
r. Leontius totus pallor, totus tremor, ab oſſeo ſpectro alterâ
o manu apprehenſus, audit: Ego ſum ille, quem hodie in calvâ,
8 ludificando ad Convivium, & tuis quæſitis reſpondendum.“
vocaſti; adſum Dei juſſu, cujus tu Providentiam exſibilas, ut Leontius
lu tibi demonſtrem, non omnia cum homine mori, æternitatem ab Oſſeo ſpe-
N manere vitàâ functos, & quidem vel inter gaudia perennia, vel 4 ſiecocetnr

. inter perpetuos ignes, pro conditione ſententiæ, quam in Di-
euan vino tribunali acceperit. Et ne dubites, meam tibi juro fidem,
e eò certiorem, quia cognatus ſanguis fallere non poteſt: Ego

rius vitæ-

Mechtl de jud. Extr.

0 CoNCIO VII. Reſurreltio mortuorum uni verſalis,
enim ſum avus tuus, tu nepos meus, ſed eheu, uter; infelix: do
Sceleribus meis factum eſt, ut jam dudum ſtygiaâ flammâ urar,
utinam comburar aliquando in ſiccos mortuôsque Cineres;
nunc ignis mihi immortalis eſt & vita, juſto Numinis decreto. .
Idem te nepotem meum jam feriet, poſtquam excuſsàâ picta-
tis diſciplina, ſine ratione, ſine lege, ſine Deo, ſine con-
ſcientiâ, in præceps flagitiorum omnium prolapſus es. Sed
adhuc profundius cades, mox ad plures, quos jam Orcus ha
bet, iturus. Para te itineri ſanguis meus; abeundumeſt hine.
commutandus Orbis iſte cum ignoto, mortalis hæc vita cum
Eæternitate. Hæc ubi feralis larva dixit, medium complexa
Et parieti al Leontium, & trepidantem inter cognatas manus, tam validè
lititur. parieti vicino alliſit, ut diſperſum adhæſerit cerebrum, triſte
totius, quæ peracta eſt, tragodiæ argumentum. Certè quia
reliquum corpus nusquam comparuit, creditur à ſpectro illo
funus inferis fuiſſe illatum. Hæc ſeries hiſtoriæ. Cui ſimilis
ap. cit. Pexenfeld. fol. 6o. LMG
XI. Eò denique dementiæ & malitiæ devenit homo, ſi ſe-
ſe immortalem, & reſurrecturum in corpore, non credat, vel
cogitet; adeò, & veré, ut, quod Abraham dicebat, Epuloni,
Epilogus: Lucæ 16. 31. Neque, ſi quu ex mortus reſurrexerit, credant. Ergo
Cogitandum hæc altius imprimamus menti: Mortai reſurgent“ cogitemus
frrpé: Mortui quæſo, cum Cœmeterium, aut mortuum, velhorum ofſa vi-
reſurgunt. demus, cùm funus comitamur; meminerimus Judicii extre-
mi, quod ideò in Cœmeteriis ad oſſiaria, vel alio loco pingi ſo-
let; hæc enim & nos ſors manet: ſimus ſoliciti, quomodo
quondam ad Judicium reſurgemus in Corpore hoc ipſo no-
ſtro; quod & tum habituri ſumus, quomodo nunc in vità illud
habuerimus; ſi nolimus reſurgere cum Caino, Juda Prodito.
re, Epulone divite, Leontio, & aliis Reprobis, deteſtemur
animitùs eorum invidiam, avaritiam, gulam, libidinem,
aliaque vitia infauſtæ Reſurrectionis, ſemen. Gratiam no-
bis largiatur Chriſtus judex, admirandorum patrator, quæ
initio ſuprà audivimus, ut in reſurrectionem vitæ, & ſepul⸗

PEleltis glorioſa, reprobis funeſta. L 91

chro, ad Judicium procedamus, æternum beati &c. Amen.

Vide infrà Conc. 31. m. Io.

Eideantur in hanc materiam de Reſurrectione. S. Thomas 3. P. in Autheres
ſuppl. à g. 77. oα7. à fol. 225. Cornelius à Lapide, citt. Q. in materiam

P. Guilielmus Stanihurſtus, in V. Naviſ. de Judicio Cap. 2. Concionis
præcedentis.

àf. 52. Jacobus Marchantius, borto Paſtorum Tr. 4. de fide
Cbriſt. lelt. in Artic. II. Gmb. Apoſt. lect. 3. 14. & II. à f. 237.
Nic. Cauſin. Aula &. P. 3. l. 3. c. 3. 4. e. II. P. Procopius Capuc.

in ligno vitæ de Judicio Conc. 13. mibi à fol. 99. P. Martin.

Cochem Capuc. in append. ad vitanms Chrifti de Judicio. Cap. 2.

4 f-rg. Nicolaus Turlot. Theſauro Doctr. Cbriſt. in Gmb. Ar-
tic. II. c. I2. per træ leét. àf. 232. P. Hierem. Drexel. tom. 2. de
Chriſto Reſurg. P. 3. Conc. g. à f. 434. & tom. I. atern. Prodr. c. 3.
g. 29. 30. P. Franciſc. Joſephus à Roth, Capuc. in Dominici

Reſurrect. D. Conc. 7. Ff. zoo. P. Ant. Dauroult. in cit. Art. II.

Gmb. Cap. I. tit. 26. 727. 75. 79. 4 f. 160. Faber Dom. I. Adavent.

C . D. 3. Caſpar. Knittel, S. J. Conc. 1I. finali à f. 8gS. Petrus

Beſſeus de IV. Noviſſ. C. y. de Judicio. Maxentim alter Conju-

gem adulteram vivam, adultero crudeliter necato alligans, dum

wmmoreret ur. Hiſt. trugica groſſer Schau⸗Platz jaͤmmerlichen Morde

Geſchichten/ hbiſtor. 57. àf. 29o. Pexenfeld. hiſt. 27. & ad hiſt. 149.
Majolus Dier. Canic. Colloq. n. àf. -r. in Contingentibus & in fine
ejms Colloquii à f. 373. Jo. Biſſel. in Phænom. hiſtor. incolarum
alterius mundi à fol. 6. & hinc inde, & à f. 197. Cornel. Ha-

zart S. J. Part. S. & 9. de Immort. Animæ, in Triumwpho Verz

Relig. Cathol. à foh 67.

260 E 2*

M 2 Cox-

*

malorum ter —

,2 CoNGIO VIII. Univerſorum ad udicium Conventus;

22, & 8: E e E 8,0 8 S G F esscess

Mortuorum reſuſcitatorum ad locum Judicii extre

mi deductio; Beatis fœlix, & jucunda; reprobis

violentisſima.

Domin. ult. Et tunc plangent omnes Tribus terra. Matth. 24. 30.

440. Pom I. LYidebunt Filium hominis venientem. Luc. 21. 27.

4dv. Mortui Reſurgunt. Matth. 11. 5.

Reſurrectio NReæcedenti Diſcurſu oculis mentis, etſi in umbrd tan-

ſpes Bonorum

S Reſurredtio, ſicut tum erit illis ſolatium & præmium,

hisce verò grandis horror, & pœnarumaugmentum: ita plané

jam nunc deberet eſſe viventibus efficax ſtimulus, ad virtu-

tem incitans, & terror, à vitiis retrahens, ſi nobis vel ſanæ

mentis radius, aut mica ſalis eſſet: la hac Carne reſurgemus, & .
Hæc Reſurrectio probis in hac vità ſolatium, improbis terror:
Sye Chriſtianorum eſt reſurrectio mortuorum, ait Tertul. de Keſurrect.
eorum intellige, qui veri Chriſtiani ſunt, fſcilicet, qui hoc
oſtendunt in opere; ex ſenſu S. Auguſt. ſerm. 30. de Sanétu. S. Pau-
lus Th ſſat., g. à v. 2. non meminit Reſurrectionis impiorum

& reproborum, ſed tantùm mortuorum in Chriſto, id eſt,

in fide & gratiâ Chriſti, fideles, pios & bonos Conſolari vo-
lens haâc ſpe reſurrectionis, & concludit: läq, conſolamini in-

ex diſeurſu præced. demonſtratus eſt. Hæc Reſurrectio fun-

damentum eſt, & eſſe poteſt, ac deberet, totius vitæ hu-

manæ, beneè inſtituendæ, ſerièo cogitata; cogitari derd
negle-

tuùm, ſpectavimus Reſurrectionem hominum univer-
ſalem, tam Bonorum, quàm malorum; quæ quidem

vicem in verbu iſtu. v. Iz. Cornel. ibid. Impiorum terror liquidò

5

Breatis jucundus, reprobis Violentiſſimus. 3

neglecta, vitiorum & perditionis baratrum eſt. Stabilit4
ergò omnium hominum reſurrectione, eâque factâ, alièò

procedendum eſt, nempe ad ipſum locum Judicii univerſalis:

quæ de reſurrectione impiorum dicta ſunt, ea equidem dura

illis & amara, levia tamen etiamnum, & velut dulcia reſpectu
futurorum videri poſſunt; contemplemur ergè ulteriùs velut
in umbrd iterum, & ſpectemus aliam ſcenam, ex parte tragi-
cam, ſcilicet factà reſurrectione, conſecuturam omniumho-
minum translationem ſeu deduétionem ad ipſum Judicii ex-
tremi locum admirandam.
II. Occaſione hodiernarum nundinarum, quæſtio for- Nundinæ &

mari poteſt, ubi mindinæ toto orbe maximæ, copioſiſſimæ, Comitiain ex-

univerſaliſſimæ, quibusdam quæſtuoſiſſimæ, pluribus damno- tremo Judicio
ſiſſimæ; ubi nullus dolus, nullus reſpectus hominum; què univer ſaliſſima.
convocantur omnes, boni & mali, ſummi & imi, Viri & fœmi-
næ; ad quas non tantùm admittuntur fures, aliaq; malorum
hominum fx, ſed & eò coguntur: in quibus omnes fuas ex-

ponent merces. Ubi ſimul & Conventus Juridicus, quò omnes

omninò cauſæ, non unius Regni tantum & Provinciæ, ſed o-
mnium, examinantur, diſcutiuntur, judicantur. Nihil mihi ho-
diè cum Nundinis, quas Miſſas vocant, Francofurtenſium, Li-
pſienſium, aliarum illuſtrium Civitatum, in quibus illæ, pu-
blicis literis, piiblico magni æris pulſu, aliisque ſolemnitatibus
denuntiantur, agumtur: puerilia hæc omnia &c. Aliud fo-
rum decrevit ipſe Deus ſummus, alia Comitia celeberrima,
in quò⅛ omnes omninò homines comparere debebant, ad jam
nuper auditam ſolenniſſimam Angelicæ Tubæ vocem: Surgite
mortui; venite ad Judicium, ſummi & imi, boni & mali, velint

hi, aut nolint: in hoc nulla fraus, nullus humanus homi-

num reſpetus, nulli ſuum Jus negabitur: mercium loco
erunt opera cujusvis hominis diſcutienda: Opera ilorum ſe-
quuntur illos. Apoc. 1q. 13. Miramur quandéque ingentem ho-
minum multitudinem conventumque in nundinis, comitiis,

foro: quantus tum ille univerſalis conventus erit? Huic locus

M 3 depu-

54 CoNCIO VIII. Univerſorum ad udicium conventut,
deputatus eſt Vala goſaphat; eò nobis omnibus accedendum
erit, vel rectius, eo omnes transferendi ſumus, at ratione

pondere deſcribitur; & quod huc ſpectat, v. 32. congregabun-

extr. congre- rum, Act. 0. 42.) omner genter, 1d eſt, omnes homines 7 à primo
buntur omnes Adam prognati, usque ad ultimum, cujuscunque familiæ &
gentis ſint, quantumvis feræ & barbaræ, etiam parvuli &

tui ſunt. Beſſem Conc. y. ad finem. ( ongregabnntiar ante eum Ex
aulis Imperatores, Reges, Principes; e Clauſtris Religioſi, ex

antris EFremicolæ, ex ruri Agricolæ, ex caulis Paſtores, omnes
ex mundo homines, quos inter, ex ſtatůs conditione præte-

rità, nullus reſpectus, nulla perſonarum acceptio. Hoſce

inter, & ego ero, & tu eris, utinam benè etiam, & ſaltem
loco bonorum infimo! Omner ſtabimiss ad tribunal Chriſti⸗ ad
Kom. I1. 10o. Idem S. Paulus, quem Schola cœleſtis, teſte Eu-
ſebio Cæſarienſi, lib. 3. c. 4. hiſtor. Eccl. erudivit: Omne nos, in-
quit, 2. Cor. y. 10. manifeſtari oportet ante tribanal Chriſte, ut re-
ferat unlasquisq; propriæ« Corpors, prout geſſit »ſive honum, ſive malum.

Beſſem de V. Noviſſ, de Rud. C. r, f. 321. E lege veteri clariſſime:

S. Propheta Joël Congregsbo, inquit in Perionâ tremendi Judi-
cis, cap. 3. 2. omna gente,, & deducam eas in Vallem Yoſaphat, &

diſceptabo (id eſt, jndicio centendam cum en, ut vertit Syrus Ara-
bicus: && dijudicalo ezr ibi) cum eiz ibi Cornel. ibid f. 240. 2. C. quem

locum paſſim Interpretes & cum illis cit. Cornelius de Judi-
cio extremo intelligunt. Omne ergè Mortalium genus,
omnes in individuo, ad locum Judicii congregandi erunt: uti

pergit & repetit S. Joël cit. C; 72. conſargant & aſcedant gentez

in V'allem Yoſaphat, quia ibi Sedeho, at jaditem omna genter in cir-
cuitu. Tam laté patens ergò eſt, & ampla Jurisdictio Chriſti Ju-
dicis in univerſum mundum, in omnes omninò homines &

Angelos. III. Er.

diversâ. Hoc SS. Scripturis, & fide docemur. Matth. 2r. 4
v. 31. Judicii Extremi forma paucis, gravi tamen verborum

Ad Judicium?“r ante Eum (qui conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuo-

infantes, Cornel. ibid. f. z62. 2. B. etiam qui ſine baptiimo mor-

urbibus Cives; ex Pa atiis Magnates, & præſidiis milites, ex

OHDGõG

, Beatis jucundus, Teprobis iolentiſimuât. 95
ndn III. Et imprimis quidem ad Electos quod attinet, hi ad Bonorumfœ:

tmine locum Judicii glorioſo, Solis ad inſtar ſplendeſcente, quivis lix & jucun-
4% Corpore, comitantibus SS. Angelis Cuſtodibus, ceu para-dum iter ad ju-
buum nymphis, per aêra deducentur, quanto triumpho & Jubilo, dicium.
Muu. ut denique ipſummet Corpus oculis Corporeis ſuis Redem-
. ptorem ſuum, tum partes Judicis agentem, videat; quò ſeſe
Amn (labatur ſantus Zob. 19. 27. quem viſurms ſum ego ipſe, & oculi
ler mei conſzelturi ſunt. Sic erit, ait Chriſtus Matth. 13. 49. in con-
lk ſIummatione Saculi (puta, in die Judicii) exibunt Angeli, & ſepa-
rabunt males & de medio Zuſtorum nempe Juſti & mali cùm in
w Cometeriis mixtim ſepulti fuerint, eodem loco è ſepulchris
d reſfurrecturi, Angelorum miniſterio Chriſtus judex ſeparabit
*ZWM Juſtos à malis, vel ſeparabit eos ab invicem, ſicut Paſtor ſegregat
omm Over ab Hade, Matth. 256.32. (de quà quidem ſeparatione, im-
. piis luctuoſiſſimà, ſpeciatim agetur Diſcurſu ſeqv.) deducen-
ie turque illi cum glorià & triumpho in Vallem Joſaphat, ibi-

en dem præſtolaturi adventum Judicis. Kapiemur cum illu in nu- Electi in loce
6,1 bibus obviam Chriſto in aers, ait Gentium Doctor cit. C. 4 Epiſto- Judicii erunt
eli laæ l. 77 beſſal. v. 16. Kapiemur, tum ab Angelis, tum à Virtute n aere ſupra
gr Chriſti, per dotem agilitatis, cuique Sanéto, jam beato, in- SS in terra
W ditam. Cornel. bia. Ff. 6S. 1. C. In a?ra: Sancti enim & Beati ra- x1, eſſa
ute. pientur in nubibis obviam Chriſto in abra, at ibi, in nube ſplendi- . 136. 1, fra

4 disſimã, quaſi throno, conſidenti ad judicium peragendum,

ne. Conc. 9.
Sancti omnes in nubibus ſplendidis quaſi thronis aſſiſtant, ac . 2. E..
4 Aduaſi aſſideant, ut docet Franciſc. Suarez 3. P. Diſp. 5z. & 2. tom. 2.
El. in ſine, apud Cornel. cit. . 555. in fine, quisque ſcilicet, ſuo ordi:-
ceon ne & gradu, pro meritis. Unde ctiam capi poteſt, & patet,
l quomodo vallis Joſaphat, in qua fiet Judicium (de qu infya
e D'iſe. 19.) cum Campis & locis vicinis (quæ longiſſimè pro-
te tendi „»& adeo, ſi opus ſit, complanari poſſunt) capere poſſit
omnes homines, qui homines, qui unquam fuerunt, ſunt, aut
zi. erunt: nam r eprobi conſiſtent in valle hac in terrà, conſtipa-
i⸗ ti, à Siniſtris udicis circumcirca; Sancécti verò à Dextris con-
M. fiſtent, non in terra, ſed altius & Judici vicinius in aëre, ita

4A . tamen

96 CoxNci0 VIII. Thiverſorum ad udicium conventus

— — ==—

tamen ut, ſicut in amphitheatris varii erant ſpectantium or-

dines per contignationes & tabulata, alii aliis altiores; ita &

ſan&torum varii ſint ordines, aliique pro meritis ſuprà alios,
quaſi in tabulato aëreo altiùs conſideant, ſic tamen ut infimi,
longè reprobis & terrà, quam in vitâ calcârunt & contempſe-

runt, emineant, & Chriſto appropinquent: Er ſie ſemper, Vvi-

delicet tam in Judicio, quàm in Cœlo, ad quod mox aſcendent,
cum Domino erunt; ut dicitur 1. Theſſ. a. 16. Cornel. ibid. f.679. Et
D hæc pro aliquo captu & ſiſtemma.
S. Elias ignen IV. Redeamus jam adhuc paucis ad Beatos, & medio Im-
curru in para- piorum, glorioſo triumpho, ad locum Judicii deducendos: ſpe-
diſum raptus, Ctemus hujusce imaginem in S. Eliâ, ourru igneo à terris rapto
in Colum. 4. Reg. 2. 4 v. Io. Ecce currus igneus, ait ſacer Textus,

& equi ignei diviſerunt utrumq, (nempè Eliam & Eliſæum) &α .

aſcendit Elias per turbinem in Czæxlum. Admirandus hic Currus
igneus, & aſcenſus Sanécti Eliæ, ſeu raptus, neque minus glo-
rioſus, operà Angelorum aſſumentium formam ignis; velhi
currum & equos igneos ex nubibus formabant, quibus Elias
quaſi triumphator (ſæcularium voluptatum, ait S. Ambroſ.
derm. 2. de Eliſ.) & civis Cœli raptus eſt in altum. Cornel. ibid.
TF. 223. & ſeqv. digniſſimus planè & meritus ſuo Zelo Divini
honoris, caſtimonia virginali, auſteritate vitæ ſingulari, pa-
tientià in gravibus, adverſis & vità undequàque admirandà;
adeò ut longum eſſet, vel compendio ejus virtutes altiſſimas
ſtupendaàsque actiones recenſere; de quibus & Cornel. in 4.
Reg. 2. in Eccl. z5. & alius ſpecialis liber, «cum titulos Phænix Se-
culorum, Gratia & Naturæ miraculum & Elias Propheta &c. K. P.
Danieln à Virg. Maria, Ord. FF. Bmæ. V. M.( de Monte Carmelo &c.
editus Francofurti A. I6So. ”ÿM
Reſurrectio- V. Igneus hic Eliæ currus, ait cit. Cornel. in Eccl. 15. 9.

nem beatorum . „ — . .. . . 2 SS õ
repræſentat: Fol. 995. I. C. qui Eliam rapuit in Cœlum, eumque fecit immor

Horum ſancti talitatis Canditatum, repræſentat reſurrectionem beatam San-
Angeli comi- Rorum ad vitam æternam & glorioſam in Coœlis. Hinc ergò
tes, duces ad ſumamus ſpecimen aliquod glorioſæ illius translationis ſancto-

Judicium.

SSQYñů

uu Beatis ucundus, reprohis violentiſſimus 99
ing:, rum & medio reproborum, qua illi per propriam dotem agili-
Gis tatis, inditam glorioſis Corporibus; illicò ex quibuslibet mun-
tialcs, di partibus transfetent ſe comitantibus vel ducentibus Ange-

inm, lis, in vallem Joſaphat ad Judicium, ex illo Chriſti Masth.

enl. 24. 31. Et mittet Angeios ſues &C. & congregabunt Elelctos ejus à qua-
i. tuor vents, ſive à quatuor & omnibus mundi plagis, à ſammai
em. Calorum wmiq, ad terminos eorum. S. Elias multa in terris perpeſ-
,,l ſus & afflictus ab impiis, Rege Achab & Jezabele, aliisque,
de iisdem curru igneo raptus triumphabat, mortalis etia-
Jol. mnum, & ante finem mundi cum Enoch rediturus, morte ac
martyrio obſignaturus ſimim de veritate & Chriſto teſtimo-

e.
Go:lo⸗ . 5„ 4 .„ . 0 „
nium. Triumphabant & Beati in terris, multùm afflicti, de

Sie
ks mundo, carne, deemone; quanta non perpeſſi: ludibria & ver-
“ bera experti, inſuper & vincula & carcere, lapidati, ſedti, tentati:
AN in ecciſtone gladii mortui: egente anguſtiati, aficti, quibus dignus
IN veon erst munde Kc- ad Hebr. II. 36. & ſeq. jam tunc verò, re-
ili unita in reſurrectione univerſali anima, glorioſo triumpho,
jS ad Judicium equidem, ſed & ad prœmium, ab Angelis voca-
buntur & ducentur. Et verò fauſtiſſimum ſemper fuit, et-
al iam in terris Angelos habuiſſe comites, uti expertus Tobias
n. junior, imo & ſenior : eodem libro y. 21. bene precatus: Angelus
. Se comitetur vobiſcum. Ergo ex hoc etiam feliciſſimi Juſti,
. quod Angelos ſanctos ad judicium comites ducêsque habitu-
. ri ſint.
ln⸗ VI. Quid nos ad iſta, dum oculis fidei ac mentis ſpecta-
ge mus glorioſum hunc ac triumphalem à Cœmeteriis, à ſepul-Quèò & noſtra
„ chris, à medio impiorum, per aéra conductum, itérque Bea-vota dirigenda.

torum in Vallem Joſaphat? an non berlohain S. Eliſæi agi-
W mus, vel imitamur? Hic, dum dilectiſſimum ſuum Magiſtrum
& Patrem in altum abeuntem videbat, clamabat Pater mi! Pa-

* ter mi! &. 4. Reg. 2. 12. cum luëtu, quòd tanto Magiſtro,
⸗ ejusque ſolità inſtruſtione, colloquio, & conſolatione fuiſſet
r orbatus. Lugeamus & nos in terris miſeram noſtram ſortem;
inclamemus glorioſam illam Bearofum cohortem, nitamur
cto⸗ H non

uu ⸗ Mecht! de jud. Extr. .⸗

ad jIudicium
ducendorum
infelix ſtatus.

Ex Sap. 5.

intra ſe, pœnitentiam agente, & præ anguſtid Spiritüs gementer“ bi

98 CoxNcI0O VIII. Univerſalis ad Judicium conventus,

non votis tantum omnibus, ſed & piè vivendi ratione, ut re-
ſurrecturi, etiam in eorundem felici comitatu eſſe poſſimus.

Sed quid ad hæc Damnati cœteri? ad hos revertamur, con-

ſideremus, ſpectemus, eheu! ſupra modum tragica, triſtia.

Damnatorum VII. O vos impios, undequaque, pro meritis equidem

veſtris, miſerrimos! deſcribi ſatis, cogitari, deflerique nequit:
quis vobis futurus animus, quis ſenſus, cùm oculis veſtris

ſpectabitis, SS. Angelos è& medio veſtrum ſeparaturos Juſtos,

& per aêëra gloriosè deducturos in Vallem Joſaphat, vobis

contemptis! Videnta, turbabuntur timore horribili, ait Sapiens

g. y. v. 2. & mirabuntur in ſubitatione inſperatæ ſaluti, dicente

ſunt, quos habuimus aliquando in deriſam, & in ſimilitudinem impro-

perii- nos inſenſati vitam illorum æſtimabamis inſaniam, & finem il-

lorum ſine honere ecce quomodo computati ſunt inter filios Dei, &

inter Sandtos ſor⸗ illorum eſt! ergo erravimus, &cC. OO male-

dicta ſors noſtra. Ita impii. Sed & hiſce Impiis omnibus

& ſingulis ad locum Judicii comparendum eſt: le ergo male.

dicti- accingimini viæ, levate pedes veſtros, quondam in ma-

lum veloces; Nullum pratum ſit, dicebatis in vivis, quod no „
pertranſeat luxuria noſtrae Sap. 2. 5§. quid tergiverſamini? quid re-

nuitis, cogendi certè: Tuba coget omner ante thronum. Reſpon-

detis: laſſati ſumus in vid iniquitats, & perditionz, & ambulavi-

poteſtis, gravati pondere damnati Corporis, ac peccatorum

nullà ab humanis comparatione; quantò infinitè altior Deus

mis vias dAiffciles; viam autem Domini ignoravimus, Sap. y. 7. gran-

dis vobis reſtat via multis per multa milliariorum. At ſen-

tio, quod res eſt: neque vultis, male vobis conſcii; neque

veſtrorum, nempe: Omni, qui malè agit, odit lucem; & non
venit ad lucem, ut non arguantur opera ejus“ Yoann. 3. 20. Sibi malè
conſcii refugiunt, vel pueri etiam inobedientes, ſuos Magi-
ſtros; ſervi infideles, Dominos; Cives, Magiſtratus; rebelles

ſubditi & officiales, ſuos Principes, Rei judices. Ita nos ho.

mines, & peccatores, reſpectu Dei & ſumus, & cenſemur,

ab

Beatis ſucundus, reprobis violentiſimnus. 93
Ne. ab hominibus, viæque illius à viis hominum. In ſimili ait
tm 8. Greg. M. Aperire Jadici pulſanti (ad Judicium vocanti, & ju-
ur,n. benti per Tubam & Angelos) non vult, qui ewire de corpore trepi-

n dat; & videre eum, quæ contempſiſſe ſe meminit, Zudicem formidat: L
Nüen Hom. 13. in Evang. Protoparentes noſtri, perpetrato inobedien- Adami pec-
ent tiæ peccato, levi, ut Tidebatur, in ſe tamen graviſſimo. Et Cantis pudor
n aperti ſunt oculi amborum; cumque cognoviſſent, ſe eſſe nudos: & càm & timor.
5unn audiſſent vocem Domini Dei deambulantüi in Paradiſo, abſcondit ſe

1, Adam & Vxor ejus à facie Domini Dei, &c. Geneſ. 2. à V. . Ti-
Smn muére hi, ſibi malè conſcii, in ipſo Paradiſo, à Deo, non ad Jju-
o dicium & vindictam, vocati, ſed ad Confeſſionem, pœniten-
ugs li tiam, & veniam. Si humiliter ſe accuſäſſet, ait S. Auguſt. Serm. 3.
emmingr in hunc locum Geneſ. 3. apud Alexand Calamato, in Glvà Diſc. Io. de
mo Confeſ. num. 14. & in auctorem ſuum culpam non retorſiſſet, à Para-
diſs non exuläſſet. Infraà Conc. 22. n. 3. &a. Quid agent impii, non

unll⸗ in Paradiſo, ſed exuſto jam mundo, extra ſepulchra redivivi.
mIin jamjam ad Judicium publicum & vindictam citati:? ſeclusà o-
4 mni veniâ & miſericordiäa? Omnium vox, ſenſus & votum
nur erit: Qus mihi boc tribuat, ut in inferno protegas me, E&.- abſcondas
An me, donec pertranſcat furor tuus? Yob Ia. 13. Adeò malé ex vVivis
Nlt ſibi conſcii judicium adire nolent, metuentes publicam coram
r toto mundo confuſionem, & ſententiam, in omnes impios
Nni. Ccum intollerabili fulmine decretum. V. Conc. 6. n. 6. Latere, erit
Vn impoſſibile, apparere intolerabile: ait S. Anſelmus, in Med. apud Pzd. - MVãG
Abr Chriſt. tom. I. de mem. Jud fol. 256. O quàm benè ageremus, ſe-
ee. quendo exemplum Sancti Job. c. 9. v. 25. Verebar omnia opera
un mea, ſciens, quòd non parcere delinquenti; hinc enim tantus im-
ym piorum ad accedendum Judicium metus, quia ſine metu, li-
Imè bere, temeréque peccarunt, ſine Curâ, nullam ſalutis curam
MH egerunt. SS .
Bels VIII. Sed neque ipſimet ad Judicium accedere poterunt; Impij, bec-
. „2⸗ 2 „ „ . . V
ho ex causâ miſerrimi ſui Corporis, pondere ſuo prægi avidi; tii⸗ ſunes an .⸗

et, deſcripſimus Cone. præced. à num. 7. Indagabimus facilè, ſed oterunt ſe ſi.
n notemus hujus gravedinis cauſan quæ alia non eſt, Pus ſtere judicio.

10 0 CoNCIO VIII. Univerſalis ad ſudicium conentus,
ipſius peccati, vel peccatorum pondus, ad infernum usque
deprimens: Ingemiſcit Eccleſia poœnitens: Deus: Qut pecca-
torum noſtrorum pondere premimur, &c. in Collectäà. Ingemiſcit
pœnitens David: Pfal. 37. v. y. Ieiquitate meæ ſupergreſſæ ſunt ca-
put meum, & ſicut onus grave gravatæ ſunt ſuper me. Graviſſimo
itaque peccatorum pondere afficiuntur impii: & cùm propter-
ea neque poſſint, neque etiam velint, Divino ſeſe ſiſtere Ju-
dicio, meritè ſibi omni ratione formidando, eò deportandi
erunt. Infraà Conc. ao. n. JòMWD

IX. Hinc quæſtio, quorum miniſterio: An SS. Angelo-
rum, an verò Doœmonum! Ex cujus quæſtionis reſolutione,
nova eâque ingens Impiorum miſeria eruitur; magni enim

vel doloris, vel ſolatii cauſa eſſe poteſt, quos quis reus ad ſup-

plicium duétores habeat: Certè Dei filio patienti fuêre cru-

deliſſimi, verè hoſtes, absque ullà commiſeratione, qu?

magnum pondus Cruci ac cruciatibus Chriſti addiderunt:

Damnati ho-Contra illud, Ahicto non eſt addenda afftibtio. Damnatis ho-

mines ad Jjudi-minibus ad Judicium ductores & vectores erunt fſanè cru-

cium rapien- deliſſimi, accuſatore fratrum Apoc. I2z. & noſtri, & quidem

tur crudeliſſi-illi ipſi, qui homines in vità blandis ſuis ſuggeſtionibus,
mè per dæ- in peccatum & exitium induxerunt ſub melle fel propinan-
molles. tes, ſuperbis honores, avaris opes, iracundis vindictam, hu-
xurioſis voluptates carnis, guloſis epulas, vinum, &c. illi,

quos multi vſtioſi minimè formidandos cenſent, quin & ami-

Daæmon viſu cos: ſcilicet ipſi de'mones crudeli ſſimi. Vin ex facie nôſſe:? Bea-
quàm formi- tæ Catharinæ Genuenſi in ſupremo morbo, quò etiam extincta
dabihis S. Ca-eſt, ut merita illius accumularentur, ſpectandum Deus de-

tharinæ Ge- derat Dæmonem, qué illa eatenus fuit exterrita, ut diceret,
malle ſe præcipitem ire in ignes gehennæ pares, quàm in il-

nuenfi.

lum vel ſemel adhuc mittere oculum. P. Leop. Mancin. de Paſſ.
D. lib. 2. Diſſ. a. Mor. doctr. 2. f. Iobë. col. 2. med. ns, qui multa mala
n VitA perpeträrint, terribile quidans & deformes aſſiſtent Angeli,
igneos vultus pra ſé ferentes, atq; ignem ſpirantes, eâ re propoſiti &
voluntats acerbitstem oſtendentes, nocti vultu ſimiles, propter mæ-

vor*n

–

en

Ni

“„ Beatis jucundus, reprobis violentiſſimus. 101

—

gde yoprem & odinm in humanum genus. Verba ſunt S. Baſilii M. in MVMUVU
ine. Pſal. 35. Breviar. Dom. j. Nov. lect. z. Proſequitur P. Caſparus Dæmon d. *
n Krunittel, S. J. Igneus Lucifer trahit poſt ſe colligatos catenà ctor impio-
ignea omnes malos Imperatores, Reges, Principes, Comites, um ad judi-
n Barones, Campiduces, & omnes ſuperbos. Nigerrimus Mam-lum.
Mhe. mon trahit poſt ſe colligatos catenà igneà omnes malos Adlcd-
fter,. vocatos, Notarios, Procuratores, Judices, Præſides: Tur-
nn piſſimus Aſmodæus trahet poſt ſe colligatos catenàâ igne4
omnes laſcivos, molles, ſodomitas, incæſtuoſos, adukeros,
go fornicatores, ebrioſos. Lividus Behemoth omnes invidos,
tione, detractores, calumniatores: horribilis Beelzebub omnes ma-
enin los Pontifices, Cardinales, Epiſcopos, Sacerdotes, Clericos: —
Ah- Impius Leviathan omnes malos Religioſos, exprobrans il- M
ren lis coram toto mundo verba Profeſſionis: Perfidus Aſtaroth
omnes malos Doctores, & quaſi innumeros vanos Conciona-
: tores. Conc. ſinali I. f. Spl. En, infelix anima, hunc tuum ad
ie⸗ Judicium, & orcum denique, pronubum & ductorem! quâ
g leni comitate, audiemus brevi.
in X. Omninò mihi credibiliſſimum eſt, Damnatos equidem
, omnes, & dæmones & homines, Juſſu Dei judicis, voce &
ur Tubd, ac imperio Angelico, ad locum Judici, in Vallem Jo-
wr. ſaphat, cogendos compellendésque eſſe, uti certum eſt; atta-
, men damnatos homines non ab ipſismet 88. An gelis; ſed horum
Kani⸗ juſſu à Dæmonibus; qui hoc ipſoofficio facilè fungi poterunt,

eber. aliàs uſtitiæ Divinæ miniſtri, & Carnifices, ad judicium aſpor-
tandos eſſe, cum illorum ſummo luctu & dolore, imdò rapien-

N
n dos;, ceu carentes dono agilitatis: ita enim ait Chriſtus, Matth.
eleec. 24 31, Et mittet Angelos &c. congregabunt Eleltos jms &C. EB. Cornel. Daæmon i
.21 „„ 2 , — . 5 . 1
nh ead Dæmones itâq; crudeliſſimi, Angelorum imperio, tollent homines da-
Damnatos, & pO ſuo, aliâs innato, in humanum genus odio, mnatos, quaàm
„ dirs apprehenſos crinibus, imprefſisq; unguibus per aérem, crudelis viæ
, ſupra terras & maria, montes & valles, à loco ſepulturæ & comes in val.
S reſurr eètionis in vVallem usque Joſaphat, etiam ab extremo lem Joſaphat.
. terræ, ſecum rapient, unà cruciandes, dilaniandosque: eheu

Agul-

1582 CoNeio VIII. Univerſalis ad judicium cronventus,

quinam per aêra tot millium, tam crudeliter rapiendorum Wiſt⸗
biliter, ad nubes usq; clamores, e julatus tumultus, omnem
terram replentes ! cogitemus aviculam in unguibus accipitris,

miſellum hominem ſub dentibus leonis: Deductos denique in

vallem Joſaphat, non leniter ſuas deponent idem dæmones
ſarcinas, damnatorum rediviva corpora, ſed tumultuosèé, &
itidem crudeliſſimè, concuſſis omnibus membris. Morſms, ait,

Hugo Card. (explicans Deut. 32. Devorabunt eos aves, morſu ama-
riſſimo) diaboli amarus eſt in peccati perpetratione, amarior in ſepa

ratione animæ, amariſſimus erit in Corpori reſumtione &c. ap. Zahoda
D. 6. Ep. F. 3. fol. 217. O quis hæc omnia ſatis cogitare poterit!?

V. P. Martinus Cochem, de Judicio Cap. 3. à f. 22. ſentietis tunc ſceo-
lerati, deemonis iram magnam, Apoc. I2. 12. furorem, rabiem,

& Crudelitatem, quem in Vitâ vobis amicum, neque tam ni-

Dæmonis
crudelitas in
homines in
Vit4.
X

hodiernum usque diem hinc inde: Illi etiam nominati Matth.

grum ſolemniaſtis, cujus conſiliis & ſuggeſtionibus, peccan-

do, & cum injuria Creatoris, & judicis veſtri, tam facilè ob-

ſecuti fuiſtis, eundem vobis toties dirè imprecati: cum qu?s

padtum mortis iniiſtis. Ita non antè multos annos in Suevia

ſupremo ſupplicio affecta eſt, & exuſta Venefica, conſtanter

impœnitens, volens dæmoni fidem ſervare, ut qui ipſi vicis-

ſim promiſiſſet, ſeſe illam in inferno non tam dirè tractatu-
rum eſſe, uti alios: quæ inſania!
XI. Hanc Dæmonis immanem in homines ſœvitiem de-
monſtrant in hàc etiam vità diriſſimè habiti; Sanctiſſimus job,

eò magis à patientià commendandus, quéô acriorem in ſe
hoſtem habuit: demonſtrant Energumeni, quàm plurimi in

P. 25. Luca 5§. 27. ubi & refertur, deæmones ejectos, Chriſto per-
mittente, intràâſſe in porcos: Et ecce impetu abiit totu, grex per
præceps in mare Matth. s§. 32. unde ſpecimen ſumi poteſt per

dæmones ad Judicium rapiendorum impiorum, qui, ut ſuos,

in peccatorum cœno volutati fuerant. Audivimus nuper,

in Conc. z. de Reſurr. Mort. univerſ. n. o. quäm dirè habitus fuerit
Leontius à Spectro Infernali. Innumeris ſuo exitio fuit, deemo-
. U nnem

guo
jaln
ice

es

gi⸗
lie

ſi⸗
n

ii⸗
E

CN

1

*

ſs an
in ſ

J. .
)

Meri⸗
neſe.
dien,
tamn’.
eccan.
n
ei
Ker
.

Gun

ce⸗

ſo⸗

ſ
fimin
lope⸗
Nu

.

lg
er,
neri
e⸗

ſech

Beatis jusundus, reprobis violentiſimus. 103
nem adhibuiſſe ducem vectorem, ejusq; operâ uſum fuiſſe: ex
quo ipſo miſerrima & periculoſſiſima ſors, ac certiſſimus (mo-
raliter) interitus Veneſicorumsagarumq;: etſi & iſti à Dei miſe-
ricordiàâ excluſi non eſſent, ſi Doemoni renuntiare, verè pœniten-

tes, vellent. In S. Scripturà Dæmon dicitur Draco. Apoc.7. Leoru-

giens I. Petri y. 8. Serpens. Geneſ. 2. idque ob truculentiam, ſoevi-
tiem, & fallaciam zqui & ipſi Chriſto, in deſerto, poſt 40. deee——
rum jejunium, temerè auſus eſt, inſidias ſtruere, cùm A- In Chriſtum
ſumpſit eum Diabolus in Civitatem ſanctam, & cC. Matth. c. 4. v. y. & audax demon
Rerum aſſumpſit eum Disbolus in montem exceiſum valder & oſtendit
ei omnia regna mundi & gloriam eorum, &c. ibid. v. S§. quid hic ne-
quam Spiritus non audebit truculentiæ in miſeros Reprobos?

deſcribi ſanè, cogitarique nequit.
XAllI. Ergo ad Judicium congregandi omnes, ut ad illud
Angelos noſtros tutelares Duces & Comites habeamus cum
gaudio & triumpho, neve per crudeles dæmones deferri eò
miſeri, cum inenarrabili luétu, debeamus, conſolationem re-
cepturi nmunquam in omnem æternitatem; jam nunc, dum
vivimus, dum gratiàâ ac miſericordiãâ Dei fruimur, ſit pars no-
ſtra & converſatio cum SS. Angelis Dei; obſequamur ſanctis
illorum inſpirationibus; invocemus SS. Tutelares noſtros aſfſi-
duè. Contrà nihil penitus ſit, nobis commercii cum doemo-

ne, hoſte Dei & noſtro infenſiſſimo, pacto neque explicito,

neque implicito, ſed neque conſentiendo illius pravis ſugge-
ſtionibus, memores, nos jam Baptismo renuntiaſſe Diabolo, &
omnibus operibus ejas, & omnibus pompi ejus quò enim in vita
hinc remotiores fuerimus, eò minus periculi ab ipſo ad extre-
mum habituri ſumus. Reſiſtite diabolo, & fugiet à vobs. Jacobs
4. 7. V. Dom. g. Pent. Leäct. yj. in Breviar. K. Latrare poteſt, mordere
non poteſt, niſi volentem. Accingamus nos jam ex nunc ad il-

lud extremum in Judicium iter, deponendo omne peccati

pondus, verè poenitendo, & vitamemendando, cum metn, &
tremore operando noſtram ſalutem. ad Phil. 2. I2. Denique Angelus

Domini comitetur nobiscum ad mortem, ad Judicium, ad

Colum.

1o4 CoxNci0 VIII. Univerſalis ad Judicium conventus,

Coœlum. Amen. &d. Angeli Cuſtodes noſtei defendite nos in prælio,
ut non pereammw in tremendo Judicio. Hiſtoris pulchrè applicabils,

quæ habetur in Engigrave Panth. F. . Cathar. J. 3. Pexenfeld Hiſt. 17.

ubi, in Salà patibuli Keus, & Carnifex, olim condiſeipuli, & illo-
rum Praceptor: eriſtis Societas. 2 “

Hiſtort. XIII. Ad Joannem Monaſterü, quod Gigantum appella-

batur, celeberrimæ Sanctimoniæ virum, Theopolim vene-

rat adoleſcens quidam, qui multis cum lacrymis & ſingultibus

in Religioſorum numerum cooptari petiit, idque precibus ſæ-
Pius iteratis, quas duabus voculis abſolvit: Saſcipe me. Brevi.-

tatem & ſtuporem toties repetitæ petitionis miratus oannes,

cauſam quærit ex eo lacrimoſæ prenſationis. Cui alter, gra-

vi ſe obſtrictum crimine, nec remedium ulium ſupereſſe, niſi

in ipſius conſenſu. Coœnobiarcha homini ſolatium adhibitu-

Virginis ſe-

vulneri fieri poſſit medicina. Ille altum ingemiſcens, pe-
pultæ cadaver

Tpoliatorem ctusque percutiens propè præ mœrore defecit. Demum ſu-
Wiuin ſua-. Perato dolore; Fur, ait, eram, & diu. Biduum effluxit, cum
rum manibus audieram, divitis cujusdam ac primarii viri fliam defunctam

invadit, & te- & cum multis pretioſis veſtibus ſepultam, monumentéque

net, donec ve-extra civitatem illatam. Abii noctu ad tumulum, in à me

ſtes redderet & perfractum virginis ſepulchrum deſcendi, & eam ſpoliare ſum

meliora pro aggreſſis. Dum torquem detraho, dum intima quæque ve-
mitteret, fatus

pœnitens Mo-
nachus.

prenium invadit, & quam fronte, inquit, auſus es nudere
corpus, & mortuum & quod caput eſt mali, virgineum,

nulli adhuc mortali oculo conſpectum: non te abſterruit, re-

verentia ſexus? non judicem ſaltem cœleſtem verebare: quà te-
meritate, ſacrilege, ad menſam accumbes Euchariſticam,

corporis virginei denudator impudentiſlime: Hic ego plane

fulminatus, parce, inquam nunquam ſimilia peccaturo. At
illa vehementer commota; non ita, inquit, ad tribunal, in
en jus

ißt

A

rus, juſſit cauſam doloris & crimen explicare, ut inſpecto

ſtium diripiet ad templi lampadem victis utcunque mediæ
nocëtis tenebris, dum abire cum ſpoliis paro, repentè video
inſurgere virginem tum tumulatam; hæc me dextram com-

7

,I

—

0hr

(ier.

uun
to,

Pen
ſite

No.

6

—

lechiis

Gd.

lcba

Us ſN.

Preyi

WIex

e,eiid

hibin.
Heſ
le.
m

cn

nn
toe⸗
ſon

R
vecle

icee
.
ere
d
it,le⸗
vite⸗
M
ne
At
in

Prel

Begtis jucundus, reprobis Violentiſimus. 185

— — — — — — — —

jus eamus; tu enim intrâſti locum hunc, ut voluiſti; ſed non

ita, ut voles, egredieris: ſepulchrum hoc commune erit am-

bobus: neque confeſtim puta te moriturum; ſed poſt plurium
dierum cruciatus, malè tandem peribis. Orabam illam ite-

rum cum lacrymis, ut me dimitteret, pollicitus cum juramen-

to, me id non amplius patraturum. Tandem poſt multas
preces fletu mixtas, mihi dixit: ſi vis vivere, promitte mihi,
ſi te dimiſero, non tantùm talia te non facturum, ſed fore

Monachum etiam, & pœnitentiam adurum Ego juravi,

addidique, me inde domum non rediturum, ſed, ſi manumit-
* * .* .
tat, Religionem veſtigio profeſſirum. TIum illa: ergo ve-
ſtes ſpoliatæ virgini adapta; dein promiſſa ſolve, ſine malâ

fraude. Ego ut juſſus eram; poſtquam iterum amicivi
mortuam, illa ſe in tumulo collocavit, & ſiluit. Atque hæc
ſunt, Pater Reverende, quæ me clamare cogunt etiamnum pa-
voris plenum, ut me ſuſcipias. Audivit ſupplicem Abbas, &
eum, ſpe ſalutis animatum & ad pœnitentiæ opera inſtiga-
tum, totondit in Monachum, in cavi montis ſpeluncâ inchu-

ſit, piè deinceps ex cauſa impiâ viventem. Yo. Maoſehuſ. vel

S§. Sophron. Prato Spirit. c. z9. quem librum etiam Concilia vetera re-

cipiunt, ut bonæ filei, & landant. Pexenf. biſt. gs. Paciuchelli in ge-

nam. L. 2. n. I6. à f. 231. Hinc confirmantur dicta Conc. 9. n. g. Terrer Judi-

quid? ubi ad. Surgite mortui, Manes prodibunt & ſepulchris
. . „ * „ * X . . .
cum ſtridore formidabili cum larvæ damnatorum horribiles

raptabuntur à diabolis ad fulmen ſententiæ &c. damnationis

excipiendum:? Pexenf. 2. 2.

Videentur. S. Thomas, Suppl. . S9. a. y. à f. gos. P. Cornelius

Cornelii à Lapide, S. J. citt. locu. P. Martinus Cochem,
in append. ad vitam Chriſti, de Judic. Cap. 3. à f. 19. P. Michaél
Pexenfelder. S. J. Concionat. hiſtor. utroq; indice, Eerbo: Dia-
bolus quàm cerudels e ex qué“, ſi lubeant, ſacilè ecialu hiſtoria
0000 inſeri

Aechtl de Iud. Extr.

Hinc terror judicii extremi etiam cogitati. Hic in ſummas cii extremi et-
anguſtias redactus non habebat, quéô ſe præ metu verteret, lam cogitati,

Authores.

1oGH CoxNcI0 IX. Separatio Elefiorum à Reprobis,

ſurrebturu, & in Zudicio compariturt, ex & Thomd. P. Caſpa-

n. 16. fol. 41. E& ſeq.

2 K N 4 1e 1e 1r ke k* ir ir Ae Ar te Ae de ar N At 4 N At 1 a t 1r 4 4 4 , r

CoxNclo IX.

Separatio Electorum à Reprobis, hisce ſummè pro-

Drroſa & infclzq“Jy.

Dominic4 3. yſe eſt, qui poſt me venturus eſzt, & qui ante me

Adventus. —1„ . e,
“ faltus eſt; ocujus ego non ſum dignus, ut ſoluam
cehjus corrigiam calce h

I.
. .

.

. ſtem naptialem, Regiis tamen hoſpitibuis ſeſe ad Nuptias immi-
ſcens: ita viciſſim laudabile, virtuoſumq; eſt, ſuo non extolli

ſuperbè ſtatu, neq; altum ſapere. Commendatiſſima hodierno

S. Joannis Evangelio præſignis humilitas S.]oannis Baptiſtæ. Hic æternæ
Bapt. magna veritatis teſtimonio, Matth. 11. C. àl.g. Propheta, eriam pius quam
humilitas do- pyopheta &c. Verbo: Amen dico vobu: non ſurrexit major inter Natos

cet, cotam Deo,, Wiernne, Joanne Baptiſtâà. Et tamen hic, tantus & talis, honores

Judice nos hu-
miliare cum ti.

quaſi oblatos, noménque Meſſiæ, neutiquam ſibi arroganter
mo re. ” WG 4

aſſumpfit,

—

iua’ſeri poterit, de raptas & miſere trattatu a Aæmone alet ex
alin. Jacobus Marhant. Hort. Paſt. tr. 3. de ſide Chr. lelt. 3.
Faber Dem. z. Advent. Conc. 3. Beſieus, de Extreme Yudicie
C. j. whi à fol. 341I. de par vieln, ſine baptiſme mortus, etiam re-

rus Knittel. ”. J. Conc. I. fmali. fol. syI. Englgr. Cæl, enp. FE.
Corp. Chr. G. Z. E. Luc. 23. 31. V. Conc. 22. n. S. & 9. infra. Hi-
ſtorism num. 13. habet & Angelus Paciuch. in Jon. Lect. 2.

Alcut indecorum planeè eſt ſeſe ſupra ſtatus ſui conditio-
nem extollere, & altioribus immiſcere, ac intrudere vel-
All; quod ſceleſto auſu facit Lucifer, Alt Mimo ſimiln eſſe
*volens, Ijai 14. 12. Ille Metth. za. 12. Homo non habens ve-

—

,

1 uin
tin
(i
11
Lah!

re⸗

geſe⸗

t⸗
mm⸗
hew

ſedA

9ℳ
nore
el

B hiſoe ſummè probroſa & infelix. 107

MAoHr

affampfit, & fallaciter, ſed ſeſe infra pedes & calceos Chriſti

V. Calam. in

rigiam calceamente: q. d. Ego inter peſtremos etiam Chriſti ſervos 6.

annumerari non mereor, propter magnitudinem conſideratæz in eo Di.

humilians, cuj'm, inquit, ego non ſams dgnin, ut ſölvam ejus l

vinitati, ait Euthymius: ſotvere enim calceÄamenta, viliſſimi ervi
oſpcinm eſt; ait S. J0. Chry ſoſt. ap. Cornel. in Jo I. 27. f. 269. 2. B.

Dum infirmitatem ſisam ſinauit humiliter agnoſcere, illias celſitudi.-

nem veraciter merait obtinere, ait. D. Gregor. bom. z. in Evang.

Brevi. bic lect. 6. Minus mirum eſt; & æquius, quòd Pablica-

nus à longè ſtans noleba: nec ocalos ad Cælum Iavare; ſed percutiebat

pectus ſuaum dicens: Deus, propitins eſte mihi peccatori, Bucz Ib. 13.
ſibi peccatorum malé conſcius, verè tamen poenitens, homi-
numconſortio ſeie indignum reputans, Coœliq; aſpectu, quoipſo
humili & contrito corde Aeſeendit hic juſtiſicatu. & C. O Ani-
ma mea peccatrix, mille tibi conſcia ſcelerum, ter mille di-
gha ſulminibus; dum expendis, eximiam humilitatem San-
Giſſimi Joannis Baptiſtæ reſpectu Chriſti, qui & tuus Judex
eſt, an ſuperbire, an gloriari, & vanè de te præœæiumere po-

teris? an non potiùs te ad Centrum terræ usque humiliabis:

ita cert&, ſi ſapis: ecce enim teſte D. Bernardo ep. s2. ad Ep.

Semon. coram Judice vivoruns & mort uerum ſola gratiam invent ura H

eſt humilitas. Et hæc meritò, cùm nefſciamus, é quaâ ſorte in

JIudicio futuri ſimus, an Beatorum, vel reproborum; an ad

ſiniſtram, vel dextram:? ubi utrorlimque ſeparatio futura eſt,

malis equidem fatalis, probroſa, infamis, dura & infelix; quamm
hodiè attenti audiemus, ſpectabimisque patienter. Vid infra 6

Conc. 5g. n. J.
II. Præcedenti Concione jam inſinuatum, factâ ad ſori⸗ Ine grchiner

tum Tubæ, vobisque Angelicæ, univeriali Reſurrectione, randi ab
Bonos & medio malorum ab Angelis, malos vero à Dæmohi- inicctm
bus, quorum, peccando, mancipia fuêre, ad locum Judicii

in Vallem Joſaphat ducendos, rapiendésꝗ; eſſle: ubi Beati in
asre ad dextram, damnati in terrâ, indignè abs ſe calcata,
ad ſiniſtram ſtatuentur, expectaturi omnes adventum Divi-

ni ju-

α

104 C oNcCIO IX. Separatia Eledtorum a reprobis .

ni Judicis: & adeò ſeparati erunt duo Judicandorum ordi
nes: Iafrà Conc. 33. n. 4. Ex Scripturis res clariſſima & certifſi-
ma, innuentibus damnatorum infauſtam, in malorum

omnium congeriem, ſeparationem ab Electis: Et quis hoc me-
ExMitth.13. lius atteſtari poterit, quàm futurus ipſe judex! Marth. 13 4g.

n parobo'a bo Præmiſſa Parabola de Piſcibus bonis & malis, ſ ſic erit, inquit,

mi ſemims & z, conſam matione SWwreuls; exibunt Angeli, & ſeparabunt mwalos de me-
Ziraniorum. dio Yuſtorum. id eſt à Juſtis. Conc. præced. n. 3. Eodem Cap. Matth. 13.

propoſita Pparabola de bono ſemine, & Zizania, eamipſam ipſe
hiſtns explicat à v. 37. qui ſeminat haonnzz ſemen, eſt filus homi-

per ſe ſuosque Apoſtolos & Miniſtros, Pfædicando Evan-
gelinnn & Verbum Dei. Ager autem eſt Munduas; Bonuns verò ſemen,
biſan! füi, Regn!, fideles, juſti, & in juſtitia perſeverantes, ideéô-
que à Deo electi, ut ſint heredes Regni Cœlorum, qui ele-

Sti vocantur ſemen ⸗ quia ſunt fructus ſeminis, quocd eſt Ver-

bum Dei. Luck g§. 12. Zizania attem, ſalii ſant nequam, id eſt, fili lii
illius mali, vel maligni, ſeilicet diaboli: I Briaca & Arabics

verſio. ideéôque & ipſi mali & nequam. Meſſir verò, conſumma-

tio Sweuli eſt; Miſſores autem Angeli ſunt. Mſr, ait Remigius .
eſt die Zudicii, in quò ſeparand: ſunt boni à malu, quod fiet mini-

Ex Matth. 2. ſterio Angelorum. Apua Cornel. in cit. Matth. 13. 39. Aarth 2 . 32. ſe-

de Paſtore ſe parabit eos ab invicem, ſicut Paſtor ſegr gat ,οο „α bds; & ſtatuet

gregante ab onνααρ quidem à dextrü ſaß, hwæaos autene à ſintſiru: Electos ovibus
comparat ob innocentiam, humilitatem, ſimplicitatem, mo⸗
deſtiam, obedientiam, patientiam; reprobos hoœdis, quia hoc ani-

hœ dis oves.

mal fœtet, & aſperum, immundum, laſcivum, per præcipitia in-
cedens, rixoſum. Cornel. tbidem Faber C. 6. &. Dom. 2. Paſche In-
daga ex his, & vide, an hircum oleas, an verò ovis naturam imi-
teris. Inſuper dextra eſt ymbolum felicitatis s, gloriæ, r egni, vi-
Roriæ Etriumplü; Siniſtra verò infelicitatis, opprobrii, ſervi-
Electi in are, tutis, calamitata & miſeria. Addit S. Thomas: A dextru, in-
tenrol⸗ ie . quit, id eſt, honoratiori & nobiliori loco, ſcilicet in aere con-
ſipts cone, 5. ſiſtent clecti inde mox in Cœlum cum Chriſto conſcenſuri,
.2. juxta lad; ramemar in nubibus obviam Chriſto⸗ in ab»ra I. Theſſ. a. 16.
Reprobi

–

— . bisce ſummè probroſa & infelix. 1905
nord. Reprobi verò erunt a ſinirs, id eſt humiliori ac viliori loco,
eni. in imo terræ, ut inde, hiante terrâ, abſorbeantur in tartara.
apud Cornel., cit. quæ ſanè apertè fatis, & expreſse infelicem re-
han. proborum ab Electis ſeparationem docent, ut ulteriore pro-
batione opus non ſit. Audiamus, quô ſtatu impiorum MU
imimn III. Omnes Eruditiſſimorum Codices, volumina, & libri Separatio hæc
u.. nungquam ſatis explicaverint hanc lamentabilem malorum à npiis quàm
Bonis ſeparationem, ait Archimede Chrifianns, lib. 2. C. y. H. 3. ira!
ſamin Ff. 273. poſt med. Hinc enim impiis ſtupor & admiratio (cuùm vi-
n. debunt v. g. Pablicanor e&à weretrices græcedere in Regnum Dei,
S. Marth. 21. 31. eôsque avelli à ſe ad gloriam, quos illi minimè
eH eæfſtimarunt contempſerant & damnarant,) inſania, amen-
tia, livoer, odium, pudor, confuſio, dolor, mœror, timor.
gicke. V. Matthi. Faber. Dom. 2. Adv. Conc. 2. n, 2. Hujus ſeparationis
o typus præceſſit in eàâ ſeparatione benedictionum in eos, qui
m ſervant legem, & maledictionum in eos, qui legem violant,
htin factà à Moyſe, Deuter. 2z. à v. II. Hic Iſraëlis olim Ductor,
ſa Moyſes, ſeparaturus Tribus à Tribubus; puta, Tribus ex Liâ Typus ſepa.
n, Rachele natas, ab aliis ex ancillis & libertinis (ubi obſerva, rationis ex
“ Rrlores nobiliores eſſe, poſteriores ignobiliores, & hiſce addi Deut. 27.
5 uben quia hic ſuo incoeſtu maculavit thorum patris. Geneſ.

4 ,. 22. Unde & ab eo ablatum Jus Primogenituræ, Sacerdo-
jb til, & Regni. Geneſ. 49. 3. Cornet., zbid. & Zabulon ,„ ultimum fi-

lium Liæ. Cornel. hoc loco, ex Rabano & Therdor. g. 34.) hac uſus

erat methodo: ſex Tribus Liæ & Rachaélis conſtituit in Ga-
. rizin, præalto monte, benedictioni accipiendæ; ſi tamen au-
. dierint vocem Domini Dei ſui, & in Mandatis ejus ambula-
ini Verint. Sex deinde alias poſuit & regione in Monte Hebal,
i maledicendos, ſi prævaricatores fuerint Divinæ Legis. Signi-
⸗ ficatur Inquit Kieper! 1s L. 2. C. F. ap. Cornel. hic fol. 1070. 2. B. hich H
1. Judicium Univerſale; ham hi duo colles contra invicem re-
ſ ſpicientes, puta Garizim & Hebal, ſignificant duos ordines,
&SE duas ſtationes udicanderum. Garizim enim, id eſt, di-
vilio, ſignificat oves ( quæ erunt ad dextram Chriſti, di-

3 vilæ

tionem con

5
4
S ss

106 CoxNcioO IX. Separatio Elektorum à reprobis;

viſæ ab hœdis) puta, electos. Hebal, id eſt, vorago vetus,

ſignificat hoedos, qui erunt ad ſiniſtram Chriſti, damnandos
ad gehennam, &c. ibid. Ita prorſus fiet in Judicio; ſeparabun.
tur mali d boni haæds zb ovibus omnes Iuſti & Sancti à Dextris

audient: Venite, beneditti, & c. Ad ſiniſtram omnes impii: di.

ſcedite à me maledetéti. O grande gravéque pondus malediétio-
nis hujus in Reprobos, veré ighobiles (gai contemnunt me,

erunt ignobils. I. Keg. 2. 30.) vere ultimos & infimos! qui pec-
cando graviter, Jus ad hæreditatem æternam, fuà ſponte,

perdiderunt, in voraginem & barathrum Inferorum præci-

pitandi Ob violatam legem Divinam. 1. Arclie pas dey 0Chriſtia.

nus cit. &ò probroſam muktum, duramque ſeparationem iſtamh!
Separatio im. IV. Fxpendanmms heæc pauliſper, argumentis ad homi-
Piis o orller⸗, nem, & ex humanis, quantus hinc dolor, moœror, ad ipſa
ex humanis,

deſperatio. Sentient enim Impii, quomodo diftocientur à
ſuis, quos in vivis habuére chariſſimos, propinquiflimos,

Patronos, beneficos, jam verò absque ullo Beatorum illorum
commiſerationis ſenſu. & Thom. in Suppl. g oc. ark. Z. Ei 3. UIas
aſſumttur, & anus relinquetar, Matth. 24. 40. In die udicii ſepa-

rabitur ſocius à ſocio; vicinus à vicino; frater à fratre; Pa-

ter vel Mater, à Hbris, ant viciſſim; Conjux à Conjuge, &.

aſſametur ad gloriam, qui piè juſtèque vixerit; qui impié, te-
linquetur in iuis ſceleribus ad poœenas æternas. Gi. Stengel. 40. 4.

c. 6. ubi hujus plura exempla, exſer. Separatio ſji vel dura ipſis Ani-

mantibus Brutis, ſi adeò dolorifera in morte naturali & tem-
porali ſolum; quid erit ſeparatio conjunctiſſimorum homi-
num: quid æterna: S. Baſilius olim in orbe, nunc in Cœlo

Magnus, refert, erat. de morte, qua habetur inter ohera S& Ephrem.

Bovis lacry- ſe vidiſie aliquando Bovem lacrymas copiosè fundentem ad
mæ ob ſepara-præſepe, ideo, quia bovem ſocium, jugalem uno ſub jugo
ju-multo tempore, viderat ſibi exeptum, ad macellum & mor-

tem ductum. Heu Chriſtiani f Bovis à bove ſeparatio lacrymas

potuit extrudere bruto; qui fletus, quæ lamenta, quanti plan-

ctus, ſuſpiria & gemitus, quot rugitus audientur ab impüs,

ita

hisct ſummè obroſa & infelix. 107
, ait miſere ſeparatis à conſortio ſuorum amiciſſimorum? Fab.
mIIH Dom. 2. Jd V. C. 3. n. 2. Archim, f. 274. Major ſenfus & vivacior eſt
homini: Turcæ, victo Michaélis Paleologi, Imper. exercitu,
DID prædam vivorum ac mulierum aliarumque rerum coëgerunt,
Ni atque inter ſe diviſerunt: inter cætera duæ adoleſcentulæ Duæ Sorores
. Sorores, cum divellendæ eſſent, quòd non eidem Domino ob ſepatatio-
mH, ſorte obtigifieht, altera alteram intuens, cum lacrymis & nem repente
ig eſjulatibus omnia impleviſſent, in mutuo denique amplexu mortu.
heon. expirarunt; quaſi natura corpora non prius, quàm animas
Necd ſeparari pateretur: Kefert Gregoras lib. 3. ap. P. Matth. Fah. Audcf.
Gfi them. 3. n. I. Dom. I. Adv. Eng grav. p. 2. Dom. in f. oczt. Nat. D. g§. 2.
lan mähi f. 35. Ipfi, quæſo, animi veſtri ſenſa exprimite, quantus
Aboni vobis luctus, quis fletus in funere & fepulturis dileéti filii,
Aii filiæ, Conjugis & quorumvis charorum; cùm tamen mors
enun iſta ad tempus tantum ſeparet, illa verò æternum. Statu-
Unncs endi ad ſiniſtram (quod avertat Deus) oculos attollite, ſpe-
nen ctate illos, in terris olim vobis notos, & conjunctos in aëre DWUD
N,. glorioſos, vobis miſeris in terrâ relictis, quomodo præ luctu S
4 in miſeriis veſtris ſubſiſtetis? ðèUm
meitr V. Rem tam ſeriam appræhendamus eò magis ex iis, quæ Ex Eccleſia-
in mundo aguntur, & paſſim maximè ſeria cenſentur, re-ſticis & Civi-
D“ ſpectu futurorum tamen nonniſi ſpeciem umbræ habent: ſunt libus.
„ autem hæc in Eccleſiaſticis Excommunicatio, Degradatio, c.
. in prophanis autem, politicis, & civilibus: Proſcriptio: In

er. die Acht Erklaͤrung/ Relegatio: Lands⸗Berweiſung / Capitis dimi-

nutio: Ehren⸗ und Ambts⸗Entſetzung: aliæ graves penæ de] ure

l Civili: in hisce decernunt leges, & inferunt quibusdam, ob
„ Ccerta crimina, Infamiam Juris & faéti; aliis aquâà & igni in-
enA terdicitur; in alios Bonorum confiſcatio, exilium, carcer per-
) petuus, vel capitale deniq; ſupplicium decernitur, & irroga-

tur. E. Matth. Kephani 7. C. in Carol: E. Conſtit. Niedic. Pibhl. Proëm.
An 2.. 3 Maximushinc, ut plurimum, luctus, pudor, dedecus:

1 gquæ omhnia multis eò graviora ſunt, cum inſuper, ut læœpé fit,
i, omnimoda ſuorum accedit ſeparatio: dulce in hiſce miſeriis
“ MWR econtra

Excommunmi- mum in Sacris & Eccleſiaſticis poena ac fulmen Excommuni-
catio Eccleſ. cationis, quæ porna omnium eſt maxima in Eccleſià: de qua
ejus gravitas.
Quid? & il. Dac P. Ludov. Engel. ibia. Eſt autem Excommumicatio Cenſura
Eccleſiaſtica, per quam homo Chriſtianus à Communione
Eccleſiæ ſeparatur. Ejus effectus primarius, quod privet

lius effectus.

.

ut amplexus vel ſalutationes; hoc verſiculo:

108 CoN&1I0 IX. Separatio Eleflorum A reprobis,

econtra levamen, cum ad Carceres v. g. marito conceditur

Uxor, bonus amicus, &c. Corpus iſta afficiunt, gravius ani-

paſſim Theologi De Cenſars, Canoniſtæ, in Lib. E. Decret. Tkt. 39. de

Communione Eccleſiæ & Fidelium, vi cujus prohibita eſt Ex-
communicato cum fidelibus, & hiſce cum illo, omnis humana,
politica, & civilis communio, vel Societas, quæ fit per verba, ſi-
gha, literas, commercia, cohabitationem, vel amicitiæ ſigna,
O., orare, vale, communio, menſa, negatur.
Os, id eſt, oſculum, vel collocutio. Orare. participatio in di-
vinis. Vale. ſalutatio, vel familiaritas quæcunque, juxta præ-
ceptum, S. Johannis ep. 2. v. 10. Nec æwve ei di'xeritu. &c. Com-
munio commercium, vel contractus cum Excommunicato.
Menſa: cohabitatio in eàdem camerà, & convictus: juxta id

1. Cor. j. II. cum ejus mod; nec cibum ſamere. Adeò, & præſertim,
ut excommunicatus privatus ſit uſu tam altrvo, quàm paſi-

o, id eſt, adminiſtratione & præceptione Sacramentorum,
Eccleſiæ ſuffragiis, quæ in Sacrificio & aliis publicis officiis
ad Deum pro universà Eccleſia fiunt, nec non ſatisfactioni-
bus Chriſti & Sanctorum, quæ ex communi Eccleſiæ The-

ſauro per Indulgentias Fidelibus applicantur. Imò cuùm Miſſæ

Sacrificium, allàque Divina officia in Eccleſiâ celebrantur,
ceſſerit, novã excommunicatione Papæ reſervatàâ afficitur in
Cement. grav“. cit. t. 39. poteſtque operà aliorum fidelium de
Eccleſià violenter expelli. arg. Cveniens. cit. t. Clerici ſcienter

recipientes excommunicatos ad Divina officia, majorem ex-

communicationem incurrunt: alii verò Laici ſimul in Eccle

excommunicatus intereſſe non debet; &, ſi monitus non de-

L „ „
hiscè ſummè probroſa &y infelix. 109
AH ſias exiſtentes, ſi excommunicatus exire nolit, vel expelli non
Ubg. poſſit, tenentur ab eo diſcedere, & Sacerdos, qui nec dum Cano-
uuom. nem Miſſæ incœpit, Divimum officium intermittere. Excom-
A municati, etiam non denuntiati indigni ſunt ſepulturã Eccleſia-
uyt ſticâ̊, ſi ante mortem ſaltem à ſimplici Sacerdote abſoluti non
n ſigna Pœnitentiæ dederint, poſt mortem adhuc ab Excommu-
mie nicatione abſolvendi. Hæc & plura Theologi & Canoniſtæ.
Phen Unde conſtat, graviſſimam eſſe Excommunicationis pœnam,
eſthi quâ excommunicati dicantur, ex 1. Cor. y. y. tradi Satanæ; dum
mun ejecti extra Societatem Chriſti & Eccleſiæ, ejusque bonis pri-
bol. vati, ſcilicet orationibus, ſuffragiis, Sacramentis, Dei prote-

n (ctione, cura paſtorali; tyrannidi & incurſibus diaboli, cujus
regnum eſt extra Eccleſiam, ita exponuntur, ut in eos magis,
quàm anteè graſſetur, & in omne malum impellat (ita & Am-

id broſ. 5 Anguſt. 5 zcyen. apud Cornel. in 1. Cor. 4. j. f. 229 „ dignio- Sepulturs
res ſepulturâ aſini, Jerem 22. 9. ac ſterquilinio, quàm ſepulturãa Eni
e. Eccleſiaſticâ: unde meritò poena hæc ab omni bono, ac pru—
denti Chriſtiano cavenda maximè, & omnia illa crimina, in
quæ ea fertur; uti percuſſio Clerici, violatio Immunitatis Ec- D.Theod
unl cleſ. & c. Scio Dynaſtam in Sueviâ, cùm illi paucos ante an- ſio m er Vig.
im te annos, ob violatam Immunitatem Eccleſiaſticam, Excom-EHartung. ide
. municationis ſententia inſinuata fuiſſet, ſæpiùs interatôque, Philipp. 53.
uum triſti ac perplexo animo dixiſſe: ergo ne ſimexcommunicatus?fol. 180.
NNS ac dein debitam præſtitiſſe ſatisfaétionem. Sententia notabi-
ond lis S. Auguſtini, qui tr. 27. in Yo. Nibhil, inquit, debet formidare
I⸗ Chriſtianus, quàm ſeparari à Corpore Chriſti; qui enim ſeparatur à
AE Corpore Chriſii, non eſt membrum ejus, non vegetatur ſpiritu éus:
nnu quu quis autem ſpiritum Chriſti non habet, non eſt ejus. Stengel de
Judic. Divin. c. 24. n. . Bern. de Buſti P. 2. Roſ. Ind. V. Excom.
Un V. Turlot. à f- 197. Daurolt. I. 6o. Infra C. 34. num. 6. & 7. Addo
* hisce ex Florimundo Rœmundo. Agens de Luthero, quo-
iel modo excommunicatus fuerit, & què deſperatio eum ade-
„ gerit, L. I. c. II. de orta & c. hareſ. num. 3. f. 72. ita ait: Vetus
e⸗ eſt Chriſtianæ Eccleſiæ conſuetudo, ut contra omnes hære-
.— P icOsS;

Mechtl de Jud. Extr.

3 . 7

IA CoNctIO IX. Separatio Eleciorum à reprobis
ticos, ichismaticos, & alios rebelles, formidabilis Excommu-

Excommuni Nicationis ſententia pronuntietur. Id quod ſingulis annis fe-
catio, quæ fit rid 4. S. Hebdomadeæ fleri ſolet, quà Pontifex, peracto Sacro

à Pontif. fer. Pontificali habitu indultus, comitante univerſo Clericorum

4. Maj. hebà. Ordine, in ſublimem quendam Fccleſiæ S. Petri locum aſcen-

Quanta peœ-

na & figura

cjus in cxtre-

mo Judicio.

dit; unde in ampliſſimam fubjectam aream, in quà innume-
rabilis tum hominum cujuscunque Nationis multitudo con-
venit, eſt proſpectus. Ibi duo, utrinq; ad Pontificis ſtantes la-

tera, Bullam, quæ in Cænaâ Domini appellatur, unus Latinâ, al-

ter Italicâ linguâ conceptam, prælegunt; cui inſerta ſunt no-

mina omnium heæreticorum, ſchismaticorum, & aliorum,

qui ab Eccleſià reciſi ſunt; quos certis verbis, & cæremoniis

de novo Papa excommunicat & anathematizat: Quòô facto
idem flammam ardentem projicit in ſignum maledictionis.
Anathema verdò, quò Eccleſia rebelles ab obedientibus ſeparat
(quæ eſt maxima omnium in Monarchia Eccleſiaſtica pœna,
& mors animæ, ut S. Auguſt. in Deuter. g9. vo. loquitur) figura

eſt ejus ſeparationis, quæ in extremo judicio futura eſt, quod

enim corpori vetus, item nova lex animæ ſtatuit fupplicium,

ut idem inquit. Tum etiam candelæ extinguntur; quô te-
nebræ damnetis præparatæ ſignifcantur: Igne enim, anima-
rum;, quæ in cœlis vivunt, ſignificatur immortalitas: quèòd
is naturaliter ſurſum ad cœlum, tanquam centrum ſuum,

feratur: & corporibus etiam abreptis, animæ nihilominus in
magno illo & æterno, omnis lucis inexhauſto fonte, felices
Ordo & for vivant. Hæœc cit. Eorin. Ordo & forma Anathematis, id eſt,

makxcommu ſolennis Excommunicationis, habetur in Pontificiali Rom.

nicationis ſo- parte 3. mihi à f. za0..- fitꝗue pro gravioribus culpis, à Pontifice,

lennis.

aſſiſtentibus ſibi duodecim Presbyteris, & tam ipſo, quàm

Presbyteris candelas ardentes in manibus tenentibus &c. &

pronuntiato ita ſolenniter Anathemate, tam Pontifex, quäàm

Jacerdote, debent projicere in terram candelas ardente, quas in ma-

nibus tenebant. Graviſſima autem funt verba Anathematis,

quæ inter alia ſic habent, &c. Ecirco eun, &c. pretioſi Corpo-
“MVMB ru

5
u

eft.

ler⸗
Pro

4

o

1
i

ſi⸗

bisce ſummè probroſa & infelix. n5

—
emn rs & Sanguini Domini perceptione, & à Societate omnium Chriſtia-
. norum ſeparamius, & à Liminibus ſanc« Matrüu Eccleſiæ in cælo & in
nin terrà excludimm, & excomminicatum & anathemativatum eſſe de-
E cernimu; & damnatum cum diabolo & angelo ejus, & omnibus re-
milen probu in ignem æternum judicamus; donec aà laquen diaboli reſipiſcat,
. & ad emendat ionem & pœnitentiam redeat, & Eccleſiæ Dei , quam
n laſit, ſatufaciat; tradenta eum Satancz in interitum carna, ut Piritus
ter ezjus ſalvus fiat in die judicii. Et omna reſzondente Fiat, Fiat, Fiat.
nn1 VI. Expendamus quæſo hæc verba ad impios in extremo
ng Judicio, à Socictate omnium Sanctorum excludendos, & ſe-
lonn, parandos: Eo tremendo loco & Judice, (qui non erit inter La-
enonis trones uti in monte Calvariæ fuerat) nullus erit reprobus in-
ön ter Electos, nullus Electus inter reprobos. Nullus erit Satan
n. inter filses Deie Zob I. 6. Nulli filii Dei, ſanéti, inter filias hominum,
ſpr & filios, impios: Geneſ.6. 2. Nullus Saul inter Prophetas, I. Reg. 19,
en, v. 72. Nullus agnum inter lupos, LBuc. 10. 3. Nulla ove in medio lu-
iar porum, Matth. Io 16. Nulla zizania in medio tritici, Matth. 13. 26.

M Nullus Judas inter Apoſtolos, &c. Diſcamus hinc (omnium Excommu-
applicatione facillima) ex utrique poœnis his, in Foro Soculari nicatio impio-

gr Civilibus vel politicis, & in Eccleſaſtico Sacris & Canonicis, rum graviſſe⸗
Nini quàm numeris omnibus gravior ſit futura, & miſerrima impiis ma.

8 ſeparatio à Juſtis: hæc omni proſcriptione, relegatione, excom-
nicatione, &c. longè duriſſima, diriſſima: quis capere poſſit, &

mun;
u penetrare? umbta in mundo omnia, & ferè jocus; etſi nec ſem-
Kle per jocus: OQmiſerrimi Impii! 6 me, 6 te miſerrimum „ſi ad
ſe⸗ hanc ſortem infœlicem devenerimus! nmulla hic amplius cum
Electis communio; nulla Societas; nullum ab his ſuffragium;
„ Enxclulſi eſtis & templo Gloriæ magni Dei, neque locus frutuo-
n ſæ Poœnitentiæ: Satanz jam traditi eſtis in omne malorum
t & tormentorum genus, indigni ſepulturà ipsâ aſini, in infer-
„ no cum Epulone, Lace I6. 22. ſepeliendi, quem infernum ger
. ſ⸗ ſepulturam ,aſini intelligit myſticè Hugo, apud Cornel. i quò-
„ Ve⸗ ceu in ſterquilinium, omnes mundi ſordes cum anrnat
projicientur: hæc pars & ſors erit reproborum ab Electis ſe-
paratorum: Iime Anima mea &c. .
P 2 VII. Due

I2 CoNCIG IX. Separatio Electorum à reprobis,

„

Chaos ma- VII. Duo ſñſunt inſuper, quæ miſeriam hujus ſeparationis,

gnum inter reſpectu malorum ‚validè aggravent: Primum eſt, quia inter

Beatos & re- utrosque „Bonos & malos „cha 9 magnum firmatum eſt, Luc. 16.26.
probos jam in quaſi ſpatium immenſum „ & homini imp ermeabile interjacet .
ieid er 1 & licet, in loco Judicii, reprobi Beatis vicini futuri ſint, ſupra
(uti chaos explicant myſticè S. Ambroſ. S. Chryſoſt. &c. apud
Cornel. in Luc. 16. 26. f. 192. 2. A.) & ſeparationis Beatorum à Da-

ſi, & in æternum à Deo, Cœlo, Angelis, Beatis, totôque mun-
do ſeparati, & excommunicati: quæ ingens eſt eorum pœna,
& extrema deſolatio, ac deſperatio. Cornel. cit. lec. Calzm. Sept.
Diſe. 32. n. 2. Idem ex eo intelligitur, quod Electi à dextra, Im-

pii à ſiniſtre, Matth. zr. 32. ſtatuendi ſint; quorum typus duo

latrones, unus à dextris, & unus à ſiniſtris, Matth. 2z. 25. Chri-
ſtus in medio latronum, quorum unus pœnitens ſalvatus,
alter damnatus, repræſentat formam Judicii, &c. ex S. Am-
broſ. & Auguſt. Cornel. hic f- y39. 1I. B. Inf?à C. I9. n. 9. Unde dex-
tram, ſortem Beatorum, & ſiniſtram, damnatorum notat im-
Ne unus qui- mutabilem utrâmque inter ſe. Alterum eſt prædictam ſepa-

dem bonorum rationem aggravans, quèd ne unus quidem Juſtorum cum

cum malis ma impiis remaneat; videri enim poſſet, in illorum, aut unius
nebit. etiam, gratiam, cum hisce mitiùs à Juſtitiâ Divinâ actum iri:
ita ſæpeé, propter immixtos bonos, etiam peſſimis pepercit
Deus. Matth. 12. 29. propter triticum non fuit permiſſum colli-
gere Zizania usque in tempus Meſſis, quæ ipſa Parabola Judi-
cium extremum tangit. Geneſ.15 32. ad preces Abrahami peper-

ciſſet Deus Sodomis; ſi denique in illis inventi fuiſſent ſalternn

decem. Jonæ a. II. eò magis pepercit Deus Ninive Civitati ma-
gux, in quà plusquam 120000. hominum, qui neſciunt, quid ſit inter
dextram & ſiniſtram ſuam, id eſt, inter bonum & malum, ſeu
qui non peccaverunt. V. F. Ang. Paciuchelli in Jonam: lelt. 73.
H.

ante n. 3. eà tamen ſunt firmitate ſuæ conditionis immutabili

mnatis ex Dei immobili decreto, ut etiam tum accedere, nihil-
que ab ullo conſolationis accipere queant, futuri dein in in-
ferno, quaſi in carcere ferreo & obſerato compacti, & conclu-

n
ſni
erut
ex
Wo

ine

.
1r

2

— w⏑ —
——
à

—
— = =
= =. S
— — ———

4
i
tal

bisce ſummè probroſa & infelix. 2

ong G. 4. àf. otit. Verùm ne unus quidem Beatorum cum improbis Malorum exi-
permanebit; unde hi quid metuant omnes & finguli „quid ex-tu & fine pes-
laiue ſpectent, niſ pleniſſimum furorem, iràmque judicis: uti jam ſimo.
i olim experti impii. Ingreſſo Noêë in arcam, relicti omnes aquis
n, ſuffocati ſunt. Gen. . Geneſ. I9. Ex Urbe educto Loth, Sodomi-
muh tæ, omnes cœleſti igne perierunt, & quidem æternuúm, ut
ANi cenſet. B. Jqoann Biſſel. & g. Kuin. Ill. Dec. I. f. -gy. Juſſu Dei, ſe-
nh parato, & recedente omni populo à tabernaculis impiorum
bin Core, Dathan, & Abiron, diruptâ terraà ſub pedibus eorum, de-
ninn. ſcenderunt vivi in infernum aperti humo &. Numer. 16. à v. 23.
Cn. Quid miſerrimi impii, in Judicio ab Electis ſegregati omni-
Euun. bus, expectetis aliud?! Faber. cit. C. 3. Dom. 2. Advent. C. 2. ante
en D. 3. En ex hâc ab Electis ſeparatione malorum omnium abys-
d ſus impios manet: Oquam triſtis ergo hisce erit ſeparatio,
ir. quam infeli?)
Gch VIII. En itaque, anima mea peccatrix, conſidera, quæ Doctrina mo-
te ſors maneat, quodnam latus, quam partem obtentura ſis: ralis ex iſtâ ſe-
lus jam nunc enim videndum: falleris, ſi putas, ſolatium eſſe Paratione Ele-
½ miſeris, ſocios habere poœnarum: plures equidem à ſiniſtra Gorum à ma-
kecr erunt; in negotio ſalutis cum paucis ſapere oportet. Cain & reprobis.
rir ex ſuo latere plures habebit homicidas & latrones, Lamech
aadulteros, Jezabal meretrices, Judas proditores, Herodes
uan principes injuſtos, Pilatus iniquos judices, Simon Magus Ma-
miug gos, &cC. cum nullius tamen commodo & ſolatio, ſed malis
ninn graviſſimis. Dein non aduleris tibi, te non fore ad ſiniſtram
elet eò enim devenére plurimi, qui ſibi nihil minùs imaginaban-
l tur, ut ad calcem hic fubjecta docebit hiſtoria; ſicut econtràâà
ü etiam nulli deſperandum eſt peccatori: Ne dicas: Religioſus
. ſum, Catholicus, &c. Pro utili & neceſſariâ praxi in ſalutem

n noſtram, inſpiciamus, quæſo, hancipſam, jamjam à juſtis ſe-
gregatam malorum turmam, an non in eàâ noſmetipſos à fa-

4 cie agnoſcamus, vel an non in illis caracterem aliquem, no-
le tam & ſignum deprehendamus, qualis & in nobis ſit: no-
„ tam, & calculum ac ſtigma damnatorum, eſſe pecca-
/ P 3 tum

118 Coxcie IX. Separatio Electorum aà reprobis, —
tum grave, & maculam ex eo contractam, quis dubitet? hic po'
caraster beſtiæ eſt & diaboli, qui & ipſe primus eodem deſcrii. nde
ptus, & notatus fuit. Vel: Crux eſt caracter ſanétorum & um
Electorum, voluptas verò eſt caracter impiorum & reprobo- venit
rum, ait Cornel. in Apoc. 13. I6. f. 222. I. B. de caractere Beſtiæ, ſcru- ſecut
temur conſcientiam noſtram: ſi in hàâc deprehendamus pec- gun
cata gravia, voluptatum illicitarum amorem: hæc certé de- (el
ponenda ſeriò, niſi in numero ad ſiniſiram notatus eſſe velis. cof
Infrà C. 13. n. 7. &J S. Ajunt paſſim, ſignum, nuntium, & pro. enu
dromum ſecuturæ mortis eſſe, ſi quis ſuummet ſimulacrum mr
apparere videat: ego verò ajo, ſignum vitæ eſſe, ſi teipſum ut
nunc vivens intuearis in eâ infelici malorum ſorte, ſimili ra er
tione, qua dixerat S. Bernardus, ſubjungens illi: H. ya. 16. de-
ſcendant in infernum viventer ne deſeendant moriente. Ut ſcilicet M
hac conſideratione fugiant peccata & vitia, utpote cauſas con:. M.
ditionis illius, à ſiniſtru, miſerrimæ, & ſubſequentium pœna- Le.
rum infernalium. Si in Societate Jeſii & Electorum ad dex- in
tram, & non diabotli ad ſiniſtram eſſe velis, oportet planè in e
vita te ſocium eſſe jeſu & bonorum, non malorum: neceſſe ,
eſt habere caracterem crucis, paſſionis, mortificationis. Altè N
in animum admitte, & ſæpè tecum cogita practicè hancce in w
finali judicio ſeparationem; hinc enim certoò alium hominem d
indues, niſi fatuus ſis, in tuummet exitium. Viuam veſtram u
Fratræ chariſſimi, ante menti oculos revocate, & altàâ conſideratio- n
ne pertimeſcite: verba ſunt S. Gregorii bom. 1g. in Evang. Iu— n
verè Chriſte jeſu Judex, Iater over lecum praſta, & ab bedüume „
ſequeſtra, ſtatuens in parte Dextrâ. Amen.
Appendix., IX. Timendum meritè, etiam bono, ne ad illam à ſiniſtri i⸗
damnatorum ſortem deveniat: uti docet ſequens hiſtoria, cu-
jus ſuprà mentio ingeſta eſt; unde intelligamus, quaàm mira-
Eremitas da Pili Judicio Dei, unus aſſumatur, alter relinquatur. Ere-
n⸗tus: Latromita quidem cùm infirmaretur ad mortem, quamprimùm

miſit ad Monaſterium propinquum, rogans Abbatem, ut ali-
quem de Fratribus cum Sacramento Altaris ad ſe deſtinaret
pro

hisce te ſamne probroſa & infelix. 1195

i pro Viatico ſuſcipiendo; quod & Abbas fecit. Cumque Fra-
dein ter Sacramentum deferens, per ſy lvam tranſiret, nolamque,
fannt ut moris eſt, pulſaret, Clericus, latro quidam ibi latitans ad-
Tir venit, ut videret, quid natmeffet! Cum vVere rem intellexiſſet,
n ſecutus eſt usque ad Cellam Eremitæ, mansitque foris, indi-
uß gnum ſe reputans, ſancti viri dommm ingredi. Cùm deni-
En que Eremita, Confeſſione prævia, devotè communicaſſet, la-
En tro ſtans prope januam, cum humilitate cordis in hæc verba
an erupit: o ſi eſſem talis, qualis es tu! audiens Eremita, mente
Man inflari cœpit, & dicere: tu verò hoc meritò optare deberes,
ein ut talis fores, qualis ego. Complecto miniſterio Monachus
nIi ille ad Monaſterium redit comitante Clerico, eumque ſecu-
it. tus eſt latro magnà cordis contritione, ut ei confiteretur in
n Monaſterio, ſed prævénit eum Deus, & in viâ mortuus eſt.
Vsan Moritur pariter & Eremita eâdem horà. Nodte porrè ſe-
eun quemi revelatum eſt dicto Fratri, Angelos animam latronis .

Alr in Cœlum deduxiſſe ob humilitatem, & propoſitum confi-
ri tendi, unà cum vehementi contritione de peccatis commiſ-
l ſis: Demones verò animam Eremitæ in infernum detuliſſe
propter fuperbiam & elationem mentis ſuæ. Ex Gulielmo Pe-
de raldo Epiſèopo lugdunenſi, Ord. Prfadicat. qui vixit Anno I276. Mar- ”M
Ilen chant. Horto Paftor. Tuba Sacerd. tr. I. lect. g§. fol. I165. P. Joann. Ja-
ſn hoda &. Y. (cx Diſcip. de kenmr. ) F. & Mathia fol. aa. P. Bernardinua
zrrr. Mercatsr Nucleo Catechet. Lebft. 9ga. fol. &II. P. Joann. Major. J. Y. in

I akn. Seculo Exemplorum tit. ſuperbia e*v. y. 1. 729. Alia Taciueh.
n in Jon. ledt. 61. H. g. 2. 21. Fii.
Videantur i in hanc materiam S. Thomas, Suppl. q. 94. art. I. 2. & 3. Authores in
Cornel. loca citt. Jacobus Marchant. Hoert. Paſtor. tr. 3. de Concionis 9.

zc⸗
fide Chriſt. lect. 31. P. Hilarius à S. Anaſtaſio Carmelita in materiam.

e Aychimede Chriſtiano“ Lib. 2. C. y. d f. 273. Matthi. Faber.
n Dom. 2. Adv. C. 3. n. 2. & Audt. Dom. 1I. Adv. them. 3. I. Georg.
Stengel. tom. qa. cap. 6. ubi multa exempla in id. Vnus aſſu-

. metur, & unia relinquetur . 6. Englgr.- Z r. 4 Gei,
Chri

n

116 CoNCIO X. Damnandorum ingens numerus,

en

Ebriſti g. 6. .6. & p. 2. Dom. in FE. Oct. Nat. Dom. g. 2. de Excom-

miunicat. & Degradat. Matth. Thanner, Carthuſ. in Valle

humilit. ex rigore Divini gudiciie cap. 10. /. 297. Excommuni-

catio eſſicax. V. Stengel tom. 4. C. 244. n. 7. Majolus tom. 1.

Coll. 2. f. 31. & Indice V. Excommunicat. infrà C. 3y. & 36. &n. ẽ6s.

Conc. 34. & ibi citat. & Conc. 33. n. 4. Ejus contemptus puri.
tus. Iympius Theatro hiſt. p. . f. &7. & 5s.

"eeeesesseeeSeete*: eteeeeeeGßeae

CoONCIO X.

Salvandorum paucitas, Damnandorum multudo,
etiam & Catholicis, horrorem extremi Judicii
demonſtrat, jubétque ſalubriter timere, ſi vel

unus tantùm foret damnandus.

D. 19. Pent. Multi ſunt vocati; pauci vero llecti. Matth.22. 14.
F. S. Nicol. Inutilem ſervum ejicite in tenebras exteriores, &c.
F. S. Cathar. Matth. 2 . 30. Clauſa eſt janua, ib. v. I.
Dom. . Reſpicite, & levate capita veſtra, duoniam aphro-
Adventüs. Pinguat redemptio veſtra: Lucæ 21.28.
I.

ſeparatione ab Electis, dum jam & dextram & ſiniſtram
Judicii extremi, omnésque in uträq; poſitos contem-

tis numerus major ſit. Jam olim Chriſtus ipſe, æterna veritas,

cui ſoli cognitus eſt numerus electorum in ſuperna felicitate locandus,
ut ait Eccleſia in orat. ſecretâa, ſatis huic quæſtioni reſpondit,

dondelol Matth. 22. I4. Milti ſunt vocatè, Pauci verò electi. O grande pon-
verba, Multi qus & ſummæ conſiderationis duorum horum verborum

& H4tci Multi & Pauci: prius ſpei plenum & ſolatii, dum hosce WVD
toßs

Onſideratà, præcedenti diſcurdu. infelici reproborurm

Z plamur, occurrit piè curioſa quæſtio, cujusnam par-

ſo in

oh
woCA
Alum
hose
ſfos
A

uß⸗

(n
n
Hhi
gin

ℳN

timere docet, ſi vel unus eétiam damnaretur. 121

. tos inter ac omnes, etiam me, imutile terræ pondus, ab æter-
no Rege ad cœleſtes hasce Filii ſui nuptias creatum, imòo &
vocatum, invitatumque eredo, nemine aliàs, etiam morta-
lium infimo & miſerrimo, excluſo vel præterito. At hem,
o Rosce inter multos vocatos pauci elefti: an & ego inter paucos
emn iſtos futurus ſum:? Spero equidem, ſed certus non ſum; an-
guſtiis plenus totus: Aulti enim illi, non electi, in Judicio ad
ſiniſtram ſtatuentur, Orco adjudicandi, & ejiciendi in tenebras
eyteriores, æternaâsque poœrnas, à facie Dei abjecti. Tremen-
dum eſt valde, ait S. Gregor. hemil. 35. in bæc verba, (P. Vitus Fa-
Seerim Dom. 10. f. y31.) Fratres chariſſimi, quod audivimu: quia vo-
inc), cati ſumus, novimus; ſiſimus electi, neſcimus. Flendum magis eſt,
el AIquàm profzrendam, plureæ dæmnari, quàm ſalvari, ait S. Ambro-
apud P. Jo. Capiſtr. Dom. 19. p. I. Ex millibus vix

I ſius, citatus à Rota
unus ſalvabitur, ait S. Jo. Chry ſoſt. bom. 3. in Acta Ap. ibidem. Et
ſ juſtus vix ſalvabitier, impius & peccator ubi parehunt? 1. Petri cg.
v. 15. Cujus hæc vel ſaxeum pectus, hominis fidelis non mo-

veant? Hæc meritò me, qui peccatorem me ſcio, meumque
9 animum concutiant. Hac de re ulteriuùs cum Dei gratiâ, &
veſtrà patientià agendum eſt, concione præſenti, itidem ſeris,

non ut in puſillanimitatem vitioſam & deſperationem induca-
. mur, ſed ut nobis ſingillatim ſalutaris timor, extremæ illius

numeroſiſſimæ Siniſtræ horror, & ex hinc ſedula animæ ſalu-
tis cura injiciatur. Keſpicite &c.

Honun II. Certum omninòo & indubitatum eſt, Deum, quantùm

n in ſe eſt, neminem perire velle, ex 2. Petri 3. 9. hinc in hominis
men redemptionem copioſsm, Eſalme 1zo. z. & ut ad cœlum pararet ac-
Nnr ceſſum cuilibet, tanta pati, mori denique non dubitavit; adeo
D quidem, ut quivis etiam Ethnicus, Turca, Jjudæus, &c. ſalu-
, tem reperire poſſet, ſi juxta leges, lumine naturæ notas, vive- H
mi. vere, & à Deo datà gratiâ uti vellet, Deum dein, ex Placito H ſt. Conc. 26.
o Theologorum, ulterius diſpoſiturum, proviſurumque, ne ta-a.7. infra.
un lis absque debitis ſalutis remediis moreretur: & omnibus gra-
tiam dari ſufficientem, neque ex parte Dei defectum, damna-
tionis- D

Mecht! de Jud. Extr.

* 2

Magnus Sal tionisque cauſam eſſe. Dein omninèò certum, maximam fo.
vandorum nu / „ i

merus, ex
Apoc. 7. 9.

reproborum?

redundat, ex utrorumq; benèe vel malè meritis. Cœlum non

ABem, ait S. Greg. Cornel, ante v. z. At per hunc unicum non

piorum: & ne unum quidem impium in die Judicii latere poſſe,

ipſe Sanguis filii Dei, in tot impiis perditum eant? Ita de Sa-

—

122 CoNcCIO X. Salvandorum paucitas,

re, & innumerabilem Salvandorum copiam, ex Apoc. 7. 9. ubi,
cum S. Joannes recenſuiſſet ex Populo Iſrael ſignatos ſervos Dei

noſtri Iag, millia, ſübdit: Paſt hæac vidi turbam magnam, quam di-

numerare nemo poterat ex omnibus gentibwu, & trilubm, & populu,
& lingun, ſtantes ante thronum, & in conſpedtu Agni, amicti ſtolit
albu, & palmaæ in manibus eerum. Et quantus nonnumerus 8.
Martyrum? qui tamen numero cæterorum ſanctorum minor
eſt: nam ſub uno Diocletiano, quôlibet menſe, cœſi ſunt 17000.

Martyrum, perſecutione durante per annos decem: per quos

annos, calculo & computo inito, ſub uno Imperatore erunt vi-

cies centum millia, ſive duo milliones Martyrum. Taceo alia.
. Nicolzus Turlot. Theſauro Doctr. Cbriſt. p. I. c. 12. lect. y. à f. 2 p2.
III. Quæſtio jam fieri poteſt, an electorum numerus.
An major ſit quàm reproborum, major ſit, aut ſaltem
numerus Ele- videri poſſet, omnes fere ſalvandos ho uid en
Qorum, quâmn tam amplum Coœli ædificium? (O Hrael, quàm magna eſt

æ&qualis? Rudi enim
mines: ut quid enin

Dei? Baruch3. 24.) Cur econtra tam anguſtum in Centro ter-·
ræ Inferorum ergaſtulum? At illud in ſummam regiamque
Beatorum gloriam, hoe ad damnatorum graviores cruciatus

pro anſeribus? ſed neque pro perverſis hominibus. Annon

—

Matth. 22. inducitur unus tantum, nen baben; veſtem nu ptislen,
& propterea è& regiis nuptiis, quibus Cœlum notatur: Smile

faltum eſt regnum cælorum homini Kegi &c. V. 2. ejectus, ligata
manibu & pedibi in tenebras exteriores ? aterno damnationz no-

damnatorum exprimitur numerus; ſed hic unus, sie Cornel.
c. I. ante v. I2. f. alI. Omnes illi ſimiles ſignificat: hic enim unus
eſt inſtar omnium, ſive exemplar, & ſpeculum cunctorum im -

vel impunitum abiturum. bidem. Ergéne omnia Divini Nu-
minis Beneficia, creationis, Redemptionis, conſervationis,

lomone

—
unt

☚

n, gut
„
niiiß⸗

Unemde
uH
untdn
n
kenhin
On

1n
Wer
ucienn
üann
gne
No

gumn

un
ſiin

1

GAtH

un
Crn
NS
ir

h⸗
olls,

e N

Oomnes

e

Damnandorum major numerut. 12 ½

lomone ait P. Joannes de Buſſieres Eioſe. hiſtor. adg annum mundi
30sv„. an poenitentia tot eluerit labes, incertum; ſententia fa-
ventium placet; ne tanta Beneficia Deus perdiderit, ſcilicet
Salomoni collata. V. Cornel. in Eccl. zz. 22. fol. 927. I. infrà Conc. 74.

fine. Optandum equidem eſſet, ſalvari hominum majorem par- Reproborum

tenm, ſed contrarium ex allegatis verbis Chriſti, conſenſu o- major nume-

mnium, certiſſimum; quod quidem facilius, adhuc capi po-rus aſſeritur.

teſt, majorem damnandorum fore, & eſſe numerum, in gene-

nere, ſi totam omnium hominum maſſam accipiamus; nam
Chriſtiani comparati cum Infidelibus, Iurcis, Judæis, & c.
Pauci ſunt; & inter ipſos Chriſtianos plurimi hæretici: ne di-

cam, etiam inter ipſos Catholicos innumeros eſſe impios, quam
reprobationis ſuæ cauſam omnes impii in ſe unicè, ac ſuum-

met vitium liberrimum, non verò in Deum rejicere poſſunt,
niſi inexpiabili blaſphemiâ: invitati enim & vocati multi, id eſt,
,miſſi ſervi, vocare invitatos, ſemel & iterum: & neler-

bant venire. Matth. 22. v. 3. illi utem neglexerunt. v. y. quare multi
vocati, pauci verò electi? quia vocati noluerunt venire. Ita &

Proverb. I. 24. Vocavi, & renuiſtu, & c. Vide infrà n. §. Conc. 1I.

IV. Major hic reproborum, quam prædeſtinatorum, mu-Figuræ hujus:
merus intelligitur ex figuris Vet. Teſtamenti, quæ veritatem

hujus rei elucidabunt. Dei Populus, ex Ægytiacâà ſervitute Ex tricies

eductus, figura & typus erat veræ Dei Eccleſiæ. Illius nume- genteni⸗ mil⸗
rum & calculum notat S. Scriptura, Numer. I. 45. Fueruntq omni Tg deo
numerus ſiliorum Iſraël à vigeſimo anno & ſaprd, qui poterant ad bela PBil

procedere, ſewcenta tria millia virorum, gquingentè, gueinquaginta“ Namer. 1. 45.

Absque parvulis, mulieribus, levitis, &c. Cornelius, in Exod.

12. 37. f. 430 I. B. Omnem ex £Ægypto egreſſorum numerum re-
fert, ac ponit, fuiſſe, ut Hebræi tradunt, decies & octies cen-

tena millia, quibus acceſſerit Egyptiorum vulgus innumerae

bile, qui judæis adhærentes, vel ad judaiſmum converſi, co.
mitari voluerunt, ita ut multi putent, univerſim egredientnum
fuiſſe tricies centena millia, ſive tres milliones hominum, quos
omnes Deus aluit mannà cœleſti in Aober 40. annos: Hi

124 CoNcIO X. Salvandorum paucitas, H
omnes in Terram promiſſionis Divino ductu iter ſuum inſtt
tuerant, ſperabântque, omninò eam attingere & inhabitare. cpom
Quot, quæſo, putamus, mille votorum ſuorum fuiſſe com- ven
Duo tantum potes fatos: Forté partem mediam? quémque decimm? xr
ingteſſi ſunt centeſimum: milleſimum: minimè gentium: nullus es prio un
tiierram Pro- ribus illis ingreſſus hanc terram Chanaan, tam amanter, tam en
miſſionis. fideliter omnibus à Deo promiſſam, præter duos unicos vi.
Numer. I4. r0sS „Caleb & Joſue, Namer. I4. 30. Cœteri omnes ex illis in dce I
ſerto mortui, & ſepulti. Ipſe, ſanctiſſimus aliàs, Moyſes,
cum fratre Aarone, excluſus ab ingreſſu in terram hanc ſan- ce
Ram & promiſſionis fuit, ob aliquam incredulitatem, daubi- ie
tationem, & diffidentiam, circa aquam à Deo promiſſam (jux⸗·. ſ
ta S. Auguſt. Rabanum, Rupertum, Cajet.) Numer. 21. 12. Cr- (0
nel. ibid. Duo, inquam, ex tot centenis armatorum millibus,
tantùm ingreſſi ſunt Chanaan, quia Deum ſecuti ſunt. Ce-
teros exclusère ſua peccata, murmura, zebelliones

“ Deum, contra Moyſen & Aaron: uti inſinuatur Naumer. I4. 22.
disente Deo. Omnes hominer, qui viderunt majeſtatem meam & ſ- 1
gna, quæ feci in Kgypto, & in ſolitudine, & tentaveruut me jam
per decem vices (id eſt: ſæœpius) nec obediérunt voci meæ, non vile-
bunt terram, &. Sicut, ait Cornel. in Namer. Ig. 30o. ex tot cen- „
tenis millibus, ſoli oſue & Caleb ingreſſi ſunt terram promis: e
ſam, ita ex tot centenis hominum millibus pauci ſalvantur,
euntque adceeloom.
In Diluvio V. Alia figura habetur Geneſis 6. & . ubi refertur diluvium ͤ
ecto tantum univerſale, quô⅛ totus mundus, & omnes in illo homines co-
ſervatæ Anmi pioſiſſimi, aquis miſerè hauſti ſuffocatique ſunt, in omnibus
mæ Geneſ. 6. 4 Orbis partibus, ſervatis octo ſolum per Arcam hominibus,

7. cœteris r H . 11, : . . . 2
Sy co cor- ſcil. Juſto Noë cum ſuis: quod diluvium, irati Numinis gra-

ore, ac ple. Ve exemplum, ipſe Chriſtus adducit, & ab eo alludit ad Judi-
risque etiaam Ccium finale. Matth. 24. 32. ſieut in diebus Noé, &c, ita omna caro
animâ per. ſicut corruperat viam ſuam, Geneſis 6. 1z ſeu ſuam, rectéque vi-
euntibus. vendi rationem, ita & periit. Levius hoc, ait P. Joannes Bis-
ſelius Kuin. Illuſt. dec. I. fol. 330, in Diluvio Kuinâ g. n. S§. Cenſeri,
” MM quan-

ee — — —

DDaamnandorum major numerus. 12 5½
Nitd quantumcunq; tandem eſſet, damnum potuit, animalium
W hominumdq; diſpendio, quorum omnis eſt conſumpta vita;
kin verum ſpiritus mortalium impiorum incredibili multitudine,
u precipites in ſtagnum ignis & ſulphuris ſempiternum dejecti
D ſuüunt, Plerôsq; quidem certè magni gravésq; Patres, ab aquis
un temporis hujus, tranſiſſe, pronuntiant, ad ignes æternitatis,

quippe flagitiorum ſuorum nec in interitüs quidem ſui tanta
uI vicinia, retractatores. S. Chry ſoſtom. bom. 2r. in Geneſ. indicat,
h credibilius eſſe, maximam illorum partem in ſceleribus ſuis
ukh extinctam. Clariſſimè Rupertus Tuitienſis, lib. a. in Geneſ. c. 4.
dh pleréôsq; ex iis, ait, ab illo temporali diluvio, ad æternum tran- HW
n. üſſe incendium. Apud eundem. V. ſuprà C. a. n. g. De incolis So- 0 ee 9.
domorum, Gomorrhæ, imò totius Pentapolis populoſiſſimæ, Smines ater
IS jam audivimus Cozcione præced. n. 9. ex Geneſii 19. eéosdem uno num perie-
Qie, undâ horâ, & uno velut momento, igne ſulphureo, quem runt excepto
Dominis de Cælo pluit, conſumptos fuiſſe (edutis, & ſalvatis Lot, &e..
uu ſolummodèò unico Lot ac duabus filiabus, & uxore, quæ in ſta-
ℳtuuam ſalis, terribili Dei Judicio, mutata fuerat, ut dicat pro-
„ pterea Chriſtus, Lucæ 17. 32. Memore eſtote uxoru LBote quæ, ad-
ℳ dilt Lyran: nec habuit ſpatium reſziciendi retrò. Geneſ. 19. 26. Cala-
tlen mat. Diſe. 61. n. y. & in quadrag. Diſé. Z. ſol. 15. quem ipſum locum
m etiam Chriſtus, cit. c. 17. Lucæ, adducit ad Extremum Judi-
n, cium) deſcendiſseq; in Tartari barathrum ſimul omnes, utri-
usque ſexus, & ætatis promiſcuæ. In diluvio itaq; & incen-
in dio Sodomæo pauciſſimæ ſervatæ Animæ Electorum, cœteri
„% omnes, ſine numero innumeri, pereuntes, reproborum.
d Note ſfunrnrrt.. , M
VI. Neque deſunt Caſus luculentiſſimi ac lugubres, qui-
6 bus idipſum demonſtretur. Cum D. Bernardus Abbas Clare-
. vaieallenſis, Doctor mellifluus, anno Domini 1153. 13. Calend.
Septemb. ætatis ſuæ 64. ſandde moreretur „horrenda viſio
i. Epiſcopo Lingonenſi, (Urbe Galliæ in Burgundiæ & Campor-
„ nicx confinio, antiquiſſimà) facta eſt. Apparuit ei namque 3000ο0ο.
ſi Eremita quidam mortuus, quem viventem olim noverat, qui duindue tan-
. ððB ́”MD QC3 . Divino tuùm lalvati.

Divino timore compunctus ante aliquot annos, cuùm eſſet De-
canus dives & nominatus, omnia contemnens, Eremitorium

42 6 Coxclo X. Sal vandorum paucitas,

pro Chriſti amore intravit, (per 40. annos cum magnà pœni-

dii ,deſcen

Ex 600009.
tres tantum
ſalvati.

tentiâ) quem cum de ſtatu ſuo & Divini Judicii diſtrictione in.

terrogãſſet, ille reſpondit: Ea hord, in qud ego de corpore migra-
vi, triginta hominum millia ab häc luce tranſierunt, è gquibus Ber-

narAns Clare vallenſis Abbas, qui eäaem hord obiit, und mecum aGdd
Cklos avolavit, trer alii ad purgatorium miſß ſant; cæteri omner per
ſententiam juſti Zudicii condemnati, ad infernum, berpetuò crucian.
Arans S. Simeon, & ex eo S. Nilus Abbas, apud Baren.
tom. Io. anno Chriſti ozs. aſſerunt, ex decem millibus vix unam
animam ſalvari. Ex Annalibus PP. Franciſcanorum refert
P. Hieronymus Platus, S. J. Theologus, Franciſcanum quen.
dam nomine Bertoldum, Concionatorem inſignem vi & ſpi-

ritu dicendi, mulierem peccatricem eò contritionis adegiſi!lte, In

ut in concione mortua ceciderit: hæc poſtea precibus ejus re-

ſuſcitata, dixit: Cam apparui ad Dei tribunal, adaducta ſunt eò ſo-

Deſcenſus
animarum ad
infternum in-.
ſtor nivis.

le, tot homines in mundo eſſe poſſe. Et, en anima, necdum
tibi timebis? an cœlum tibi tam facilè ſpondebis: an te ab in.
ferno jam ſecuram!; quin potiùs decernas, ſanetè poœnitere,

xaginta animarum millia, guæx toto orbe & vita exceſſerant, atq, ex

bu trer tantàm addidstæ fuerunt purgatorio, reliquæ omne ad ignem

ternum damnatæ. Ilatus de Bono Ratu Kelig. lib. I. c. y. Cornel. tom. I.

in Numer. I4. 30. f. 526. &) in Hai. c. I12. V. v. Neicelau, Tearlot theſau-
ro Doäëtfrina Chriſt. p. I. c. 13. lect. y. f. 253. ad priorem biſtoriam citans
NJoannem Trithemiumiin Chron. Monaſt. Hirsaug. ad An. IIéo. Drexwel.

de paucitate Pradeſtinat., tom. I. Zeodiac. Chriſt. Coronide. mihi fol 299.

retæ per extaſin viſas animas, denſæ nivis inſtar, aut pluviæ,

vel à f. a29. ubi & ait: complurium ſcriptis narratur, Anacho-

ad inferos delabi; adeo ut damnati Manes non immeritò quæ-

rere poſſint: nunquidmundus, ut antea, perſeverat? tot enim
animæ in hunc locum tormentorum veniunt, ut vix credibi-

piè vivere, & .

te

cita

Gi
hic
cor
hor
jen
ann

Cdl

unn

wn
Cr

1

—
Et.
NDren

ni Nn

M

e nyt

buee
etun

4

ie

A e

Yunn

Aketert

N een

iah.
Ckoſe
iutts.
aſ⸗

4

n

nl.

ANr.

convertuntur ad eam; ſed pauezi electi; quia pauciore Chriſtianorum

CHN

Me DZ
Aae.

1

ne.
ie,
.
in

.
N.

ere,

4

OW

Damnandorum major numeru. 2
VII. At inquies: ex illà infelici ad ſiniſtram ſorte, Pauci,
ſaltem erunt Catholici, & ex his ℳuülti electi, imò omnes ut
plurimum? Optandum ſanè, hoc ipſum verum eſſe; & ſunt
qui ita opinentur, (Drexel. cit. l., in marg.) ſicut &: omnes ferè ex
hâàc vità cum Sacramentis decedentes ſalvari; & cum Catholi-
corum pars potior cum iis moriatur, horum autem virtute
homo Catholicus ex attrito fiat contritus, concludunt, majo-
rem Chriſtianorum partem ſalvari. Ita mitiuùs ſentiunt S. Jo-

annes Damaſc. orat. de hu, qui in fide migrärunt, & alii plures

citati à Doctore Angelico 1. p. q. 23. art. 3. mihi à f. oo. Citante Etiam ex Ca-

Calamato in ageſim. Diſé. 31. punczo 3. f. à†. in fine col. I. Nihilo-tholicis plures

minus (ait hicipſe) maj'or tam Doctorum, quàm Scholaſtico- lamnantur.
rum claſſis contrariam tenet opinionem. Adedò ut ſentiat P.

Vid. Breviar.
Dom. j. Epiph.

Chriſtophorus de Vega, S. J. opuſe. de Confeſſ. p. 2. e. I. ſi ex vi- lect. 9. ex §.

quinque ſint, qui doceant, majorem Catholicorum Auguſt.
partem ſalvam fore; quindecim cœteros, contrarium qui do-
ceant, eile. S. Gregor. Papa, explicans illa verba: Malti ſunt
vocati; Pauci verò electi, ea de fidelibus intelligit: Ad ſidem, in-
quiens, bomil I9. in Evang. multi veniunt, & ad cæleſte reenum

pauci perducuntur. Eundem locum conſiderans Doctiſſimus

Abulenſis; Malti, inquit quaæſt. 69. ſunt vocati ad fidem, id eſt,

ſunt, qui ſalvantur, qudm qui damnantur, ap. cit. Calam. Omitto Cauſſæ liu jus

plures alias in hanc rem ſimiles Doctorum ſententias, claras & multæ.

efficaces, quas paſſim, in infrà citandis, reperire eſt. Cauſam
hujus ſi indagemus (quod facilèe eſt) ea multiplex, & ſatis certa.
Summaria & principalis: cum via ſalutis tam aréta ſit, ut ſum-

mà contentione opus, Matth. .13. Lucæ 13. 24. inter ipſos autem

Catholicos pauciſſimi ſint, qui ſingulari ſtudio & contentione
ſuam ſalutem quærant; pauci, qui majorem hujus, quàm ali-
arum, rerum, curam gerant; Mandata Dei negligant, ne di-
cam Conſilia, à quibus ipſis tamen quandoque ſalus pender.
P. Jacobie Maſenins, Dure viæ. Die 3. Medit. .. quòd major longe
pars Chriſtianorum vivat in ſtatu peccati mortalis; juxta Ae
U gulam

libet defeltus & : Qui oſfendit in uno, faltu eſt omnium reus- Ja-
cohbi 2. Io. ſeu reus gehennæ, juxta S. Bedam & S. Auguſt. Cor-
nel. hice ut adeò unicum & quodcunq;; peccatum mortale, per

12 Coxeio X. Salvandorum paucitas,

gulam autem S. Auguſtini: ſicut quis vixit, ita & mo

rarò, qui malè vixit, benè moriatur, &c. Multorum craſſa

ignorantia in articulis Fidei, propoſitum inefficax emendatio-

nis, & minus ſerium, quod frequentes adeò relapſi s indicant:
Natura non tantùm in malum proclivis, ſed & vitioſi habi tus;

nullus econtra, vel exiguus conatus, hoſce depgnendi, &c.

Turlot. à f. 274. Et licet plerique cum Sacramentis decedant,

ſæpè tamen: Pœnitentia ſera, non eſt vera, juxta S. Auguſt.

maximè ex defectu firmi propoſiti, circa vitia præſertim Car.
nis, invidiæ, & odii, avaritiæ in Bonis alienis &c. Uno verbo:

juxta commune axioma: Bonum ex integrà causd, malum ex Jao-

veram pœnitentiam non deletum, ad inferos detrudat; & in

cœleſtem Jeruſalem aliquod coinquinatum non admittatur, Apec.

Graviſſima
Sententia S.
Chiyſoſtomi.

niri ,qui ſalventur: quin & de hi dubito. Quants enim in ju veni -

21. 27. Omnia hæc horrore pleniſſima ſunt, ſi ritè conſideren-
tur. V. Englgrav Dom. 19. Parte I. J. 2. J. Fr. Saleſto, & Drewelio.
VIII. Graviſſimi ponderis verba ſunt S. Joannis Chryſo-

ſtomi, qui auſus eſt ſcribere & dicere (uti communiter, & à

pluribus allegatur.) Maltò, inquit, ſant plure gehbennam ingre-
dienteæ; ſed majſus eſt Dei regnum, licet habest paucos. Et: quod eſſe

putati in civitate noſtrà, qui ſalvi ſiajnt ? infeſtum quidem eſt, quod

diiturm ſum; dicam tamene non poſſunt in tot millibis centum inve-

bus quſs, malitia? quantus in ſenibis torpor? Hoc Chryſoſtomus,

hom. 6 ad Popul. Vir, prudentiſſimus, & ſanctiſſimus, Eccleſiæ 5
Doctor, lumen Orbis; idque de Antiochià Urbe longè popu-
loſiſſimâ, atque eo tempore, quô primævæ Eccleſiæ ſpiritus

nondum intepuerat, ait Drexel. cit. loc. f. 299. col. 2. B. facilè

Antiochiæ erant centum millia, & plura, ait Cornel. hocipſum

allegans in Matth.. v. Iz. Deus bone! ſi quis ita intonaret, vix
milleſimum quemque ſalvari; ex nobis omnibus, copiosè hoc

loco congregatis, vix unum, annon inſulſus, rigidus, ac cane
ðèDU pejus

e

Damnandorum major numerus. 129
pejus & angue odioſus, præco eſſet: ſperamus equidem mi-
tiora; modò etiam eò contenderemus. ́M
IX. At mitiori hoc (an veriori, neſcio) ſenſu demus, ma- Si ctiam uni-
jorem numerum reproborum non niſi de omnibus homini- cus eſſet dam-
bus calculandum eſſe: demus, majorem partem Catholico-nandus, quis-
rum ſalvari, demus ex nobis, hic aggregatis, aut ex totâ Civi que ſibi timere
tate (adultos intelligimus, non infantes, ſalutis ſecuros, ſi in deberet.
innocentià Baptiſmi moriantur) damnandos eſſe nonniſi tres,
duos, vel unum denique: an non hinc nobis, & noſtrum cui-
libet ſolatium? nos infelices illos, vel illum, non fore: cogi-
tabit quis ſecum: ego, ut ſpero, non ſum, nec ero, ex totàâ ur-
be peſſimus ille, quem fulmen reprobationis feriat. Verùm
nec ſic ſecuritatem nobis polliceri, ac præfidere poſſumus; ſi
tamen ſaxei eſſe nolimus, & ſtupidi. Feriat illud Bellarm. de
infernos ſi velunus mortalium, velunus ex hoc cœtu certo da-

mnandus eſſet, merito ſibi quisque maximè timeret. Engler. p. I.

D. y. Ep. J. z. Ponamus, in humanis & civilibus, nobis notio- Simile ab hu-
ribus, toti foro denuntiari, unum alterumve municipem ho- manis judiciis.
die carceri adjudicandum, & capitis reum fore; nemine ta-
men nominato. Quid ad hoc? bene, neque malè ſibi conſcii,
ſeſe à metu abſolvent: quem gravius & criminali delictum ta-
citè premit, & ipſe forſan timebit non admodum, modò oc-
cultum illud probari non poterit. Cùm in judicio nonniſi ſe-
cundum allegata & probata procedi poſſit. Qui convictus
denique mortem ſubibit, ſeſe ſolari poterit, unàâ morte, utut
acerbà fieri, ſatis; meliorem aliam pœnitenti, vel bene parato
ſupereſſe vitam. Vanæ imagines, & umbræ tantùm, ſunt hæc

reſpedctu Judicii Divini: ſi vel pauci noſtrüm damnandieſſent,

vel umis ſolum, an non omnes expaveſcamus? En damnatis
mors perpetua, nulla ſpes vitæ fœlicis, ſupereſt: Oculos Dei,
qui corda & renes ſcrutatur, celare nil poſſumus: peccatores
nos fateri, neceſſe eſt, e 1. Yo. I. v. 5§. & Io. & ponamus, nos et-
iam eſſe ſanctiſſimos, neſcimus tamen, an ſimus in finem per-
Eeveraturi, Paciuch. lect. 61. ad finem. Ecce enim ſupremus in
. Coelo
Mechtl de jud. Extr.

1330 CoNCIO X. Sal vandorum paucitas,

Colo Angelus lapſus; ſapientiſſimus & Paradiſo deturbatus
Adam: Apoſtolus, ex millibus electus, Judas periit: Multi alii MtI
ſanétioris vitæ deſcivêre denique: vel ut S. Auguſt. loquitur e
Soliloquiorum ad Deum cap. 29. n. 29. mihi f. zg. Vidimus multos, (II
Domine, & audivimus à patribus noſtra (quod utiq; ſine magno maro- iuni
re non recolo, ſine multo timore non confiteor,) aſcendiſſe primitu quo- Ar

dammodo uiq; ed cælos, & inter ſidera nidum ſuum collocſſe; peſimo- por

dum autem cecidiſſe mwq; ad abyſſor, & animas eorum in mals obſtu: hxr

puiſſes &c. Quis ergo ſecuritatem ſibi polliceatur! quid erge vn
tali caſu agendum, quòô tres etiam tantùm damnandi? quid aß
nunc, cùm in tam copioſo numero, tam multi, & tanti, da. ,
mnentur. MWVN 6
In ultimꝗà Cæ- X. Timendum ſanè etiam optimo cuivis, maximè autem N
nà ſinguli ti: peccatori: Id quod bene fecêre Apoſtoli: In Cœnâ ultimâ aper
ſoli anlo. te ſatis Chriſtus dixerat, unum illorum fore damnandum: Aüu
numlolam les Matth. 26. 21. Enus veſtrüm me traditurus eſt: bonum erat ei, ſi na. t
tangeret 1mw* non fuiſſet homo ile &c. quid ad hæc Apoſtoli? an ajunt, an N
Matth. 26. ſecum cogitant: hic eſt; ille eſt; omnes metuunt, tremunt; &
baſitantes, de qué diceret, ait S. Joann. c. 13. 22. contriſtati vald), by.
cæperunt ſinguls diceres nunquid ego ſum Domine! Matth. 26. 22. ma. k;

cis verbi Chriſti, quam ſuz Conſcientiæ fadenter ait S. Chryſoſt. hbn
p. Cornel. ibid. quin & ipſe Jjudas ait: Nanquid ego ſum? Singali,;, feiti

ait S. Textus; cùm tamen unum tantùm tangeret res, & qui-⸗:· ,
dem certum. Non illum expreſſit, ait S. Auguſt. ſed nec ſalutt, (A
ut omner timerent, quam vis unus periret: ap. Cornel. in Jo. 6. Zl.
IE. 313. 2. D. Jjam nunc hujus exempli regulam mihi aſſumo; in
tres tantum noſtrùm reprobi, unus tantum: O time, anima ß
mea peccatrix, nunquid ego ſum: dic cum Judâ, ſed corde, Mr
non obſtinato contrito. Etſi Religioſus ſis, quod metuas ha-: e
bes; Judas unw de duodecim erat; ait P. Nicolaus Avancinus, 1
S. Egydii ſa. S. J. Eitâ & Doctr. Chriſti fer.z. Dom. I. Duadrageſ. n. 2. S. .gidius.
lutis ſuæ ſtud- nominatus ille S Franciſci Seraphici Socius, identidem dicere k⸗
Gan uno rlain ſolebat: ſi unus homo tantum damnandus eſſet, cæteriq; omnes tit
camnando. ſalvandi; ego totis viribus anniterer „ne eſſem ille ſolus. ne

P Joann .

in opere, & viriliter agens, de virtute in virtutem

Damnandorum major numerus. 131
P Peann. Zahods & J. E & Matthiæ g. 2. f. a5. Limuit S. Ludovicus

Bertrandus Ord. Prædicat. inter Sanctos adſcriptus à Clemen-
te X, anno 1671. 12. Apr. non rarò tremens omnibus artubus,

cum ſingultu & gemitibus copioſas ſpargendo lacrymas, et-

ianmſi nee ad ferociſſimum occurſum beſtiarum trepidaret, nec
ad ullum, quantumvis præſentiſſimum vitæ diſcrimen, ex-

paveſceret. Ii vita cap. 15. à f. z1. Rogatus de tanto timore &
lacrymis, reſpondit, neſcire ſe, an damnandus foret, an ſal-
vandus. Paciuchelli, in Jon. Ieét. 66. g. 5. f. zoo. Et nos miſeri, tot

Conc. 24. ðͦ WððU
Xl. In epilogum unicum adhuc addendum: quid agen-

dum, ſi ſciremus (quod neſcimus tamen omnes,) nos & nu-
mero reproborum eſſe. Docebimur ſequenti exemplo, ez⸗

Timor S. Lu
dovici Ber-

culparum rei, Deo, Cœlo, terræque inviſi, Orco millies di-
gni, non timemus horrendum illud tonitru: Malti vocati, Pais-
ci elect: 6 utinam hoc: pauci ruminaremus ſæpiùs! &c. Vid.

Hiſtoria.

P. Antonio Dauroltio à 7 C. 2. T. 2. exemplo 2. f. 174. Ex Ludolpho d4

Saxoniä, p. 2. Vitæ Chriſti Abraham à & Clarà, infrà cit. à f. a465.
Ex & Antonino p. I. tit. 12. e. I. J. g. Jacobi Bidermanni, Deliciæ ſacræ,
lib. 3. eemplo g. 4 f. 255. de quodam Monacho, cui crebræ fie-

Religioſus

Deo ingenuè
Sn ſern X ſerviens, etſi
bant Divinæ revelationes; quèòd cum alter ejusdem Mona- damnlandus

ſterii frater intellexiſſet, inſtitit apud eundem, ut Deum ora-eſet.

ret, ut ſibi dignaretur oſtendere, an de numero ſalvandorum
eſſet: unde metuens Fratrem turbare, per aliquot dies hoc ce-

lavit ipſum; ſed eidem requirenti, tandem, licet invitus ape-

ruit. Ille autem hoc audiens, & Scripturas intelligens, ſtatim
reſpondit: Benedictus Deus; nec tamen ſic deſperabo, ſed

pœnitentiam, quam per ingreſſum Religionis aſſumpſi, de cæ-

tero duplicabo & triplicabo, donec gratiam & miſericordiam

apud Deum Altiſſimum, qui pius eſt, inveniam. Et poſtmul-

tos dies iterum Fratri prædicto divinitus revelatum, quòd ille

Frater de numero ſalvandorum eſſet: quod cùm eidem Fra-

tri retuliſſet, ille lætus effectus de revelatione, fortior factus
quotidie

RK2 profi-

132 C ON C 10 X. Sal vandorum paucitas, —

proficiens perſeveravit in bono ſine cefſatione. Vtinam multi

aAnimati hoc exemplo manum ſuam ad fortia mitterent, & non

deſperarent, vel deficerent, quia ſic agendo & in hoc perſeveran-

—

Authores in
Conciomss 10.
hujus mate=-
iam.

„

do, Deum ſibi propitium utique invenirent. Iea cit. Dauroult. Ti-
meant omninò qui in peccatis valutantur, & tamen ſe credant
ſalvandos: alii de ſuiaà ſalute inutiliter ſæpe anxii, agant, queod
ſui officii & conſcientiæ eſt, Deum ament, Deo ſerviant ac
coœterùm hujus ſeſe miſeêricordiæ infinitæ penitus in humili-
tate committant. Si non e pradeſtinatls, fac ut prædeſtineru, ait

S. Auguſt. Aliud exemplum Deo propter ſe ingenuèſervien-
tis, etiam caſu, quò reprobatus eſſet, &c. Refert, eX Oeſcipulo,

Verm. I17. de Confcſſore, Augisſtinus Paolettus, Ord. Eremit. & Augu-
ſtini in ageſimali ad fer. 2. Paſehaæ num. 16. à fol. -7o. Item Angelus
Paciuchelli in Jonam. lect. 15. F. §. fol. 39 Bervit alia hiſtoria infrà
Conc. 37. n. 6. Vid. Thom. Kemp. de Imit. Obr. L. I. C. I8. ante num. r.

In præſentem materiam videri poſſunt, S. Thomas Doct. Ang. 1. p.
rem. Drexelius S. J. zom. 1I. in Zodiaci Chriſtian: Coronide. 4
fo. 2gé. LP. Cornelius à Lapide, citt. ſuprà locs, & in Matth.
7'r. L. Henricus Englgrave, p. . Dom. o. ubi gF. I. Paucitas
Salvandorum, comparatione omnium, & J. 2. Inter fidelæ &c.
P. Angelus P'aciuchelli in Jonam tom. 3. Ledt. 56. J. 5. à f'sas.
S lect. 61. G. 4. & 7. & lect. 6o9. JG. §. Nicolaus Turlot. Theſau-
ro Docëtr. Chriſt. nart. 1. CI3. leét. y. à f. 252. Alexand. Calama-
to, in ageſim. Diſeurſaj 21. pundbtl. 3. F. 43. D. Martinus Co- .
chem Capuc. in vita Chbriſti German. appendice, de Inferno,

cap. 12. & 14. 4à f. 2o6. P. Vitus Faberius, Domin. I9. Pent.
P. Euſtach. de Roſario, Ord. Prædicat. Centur. exhort. II.
Domin. Zomæ, d f. 62. P. Joannes Capiſtranus Brinzing,
8S. ̃Franciſci Ord. Domin. 10. parte I. & 2. P. Jacobus Maſe-
nctaius, S. J. in Duce viæ „ſeèu ewercit. Spirit. Die 3. Meait. 4.
² f. 151. Matthias Faber, Tripart. Dom. 19. GI. Joannes de
Carthagena, de Arcana Chbriſti, libro g. Homil. g. mihi à fol Izo.

Nicol.

,

gn

,

Phe⸗

*R

iu
G

Damnandorum major numermi. 3

NXCol. Cauſimtis, Aala p. 3. L. I: c. 11. & 12. de Przdeſiinat.
P. Leopold. Mancinus, S. J. de Paſſ. D. lib. 9. Diſert. 3 Mor.

Doctr. 2. à f. zzs. L. Raphael Bonherba, Ord S. Auguſt. in

frr. 4. Dom. y. ageſ. à f. ppj. P. Antonius Dauroultius, S. J.
Catechiſmo Hiſtor. Cap. § tit. 2. Bened. Fidelis, ageſ Serm. 36.
Conſid 3. Abraham à S. Clara,; Grammatied Kel g. ₰ f. 47y9.

Archimede Chriſtiann, Hilarii à S. Anaſtaſio, lib. 2. c. 9. J. 13.
&& ſequentibus. P. Paulus Zehentner, S. J. Vermi Conſeient.

Lib. 2. Cz. J. I. 2. 3. Paul. Segneri, Homo Chriſt. P. I. Diſe. 5..

Vid., mearum Conc. Indices E. ſaius, Pryædeſtin. Reprobiu. Gra-

a. Peccatum: Peccator. Fr. Mendoza, in 1. Keg. I. num. I.

§& 3. f. 99. &ͤ ſq: Toſeph. Speranza, SNript. Sel., Panito Ia22.

fzso. Felix Reineccius, O. 8. Fr. Bibl. Pauperum: V. Mal-

titudo malorum à f. 419. Caiparus Knittel, 8. J. Dom. 2. & g.

poſt laſcha.

134 CoNcIO XI. Particularia circa reprobos a ſiniſtris,
S 1t 1e tr it tr i t te s 1r 1e Xt t N. at 1at 7ttnzH9R 4 tA

Conſiderantur ſingulariùs particularia quædam circa t
Reprobos à ſiniſtris: Dei odium erga peccatum, u
& ejusdem juſti Judicii ſeveritas, etiam contra
Angelos Apoſtatas, antiquæ Legis Populum ele. Obn
ctum, & Novæ Chriſtianos, eorumque Capita. nun

Inveſtigantur Damnatorum Notæ; ne & in no.
bis reperiantur. Hinc timor Dei, odium & fu-

ga peccati, pœnitentia ſeria, docetur, & incul- 12.
catur. ð bn
Dom n. I. . „. , .
Advent. Tunc videbunt PFilium hominis venientem in nube

Cum poteſtate magna & majeſtate. Luc. 21. 27.
F. §. Cath. Clautſa eſt janua. Matth. 25. 10. Neſcio vos. Vv. 12.
Onſideratis, Reproborum ab Electis ſeparatione, illis ſin
probroſiſſimâ; paucitate item horum, illorum verd ul
damnatorum ingente numero, penitius adhuc conſi-.
„Ageranda occurrit reproborum à ſiniſtris ſors, ex oo
miſerrima, quòd plurimi eorum in ſtatu viæ aut vitæ fuerit m
eminentiſſimi, Deo velut amiciſſimi, ſuâ verò culpâ eò miſe
riarum prolapſi, eò amplius experti, & experturi rigorem ju-
ſtitiæ Divinæ, quæ usque adeo execratur peccatum, ut etiim

S N⸗ „ mhü . ₰△ * „ „ * . W % N
eos abjiciat, quos Divina Bonitas magis donis ac beneficiis cu- i
mulaverat; idque ſine ullo perſonarum reſpectu: adeo nul- t

lus erit tum locus miſericordiæ, cùm Tune videbunt fſilium homi. n.
na venientem in nube, cum poteſtate magna & majeſtate, Luc. 21. 272. n

ee

Cum fatuis virginibus (quæ omnes reprobos repræſentant)
dicet Chriſtus: Clauſa eſt janua omnis miſericordiæ & Cœli:
Neſeio vo⸗,, & C. Scriptura equidem Sacra innumeros Di-
vinæ Juſtitiæ actus exercitos hinc inde exprimit, iisque con-
teſtatur Dei ſummum odium, quòô peccatum perſequitur;
ex hisce verò omnibus quatuor ſpeciatim celeberrima nu-

num & decem dies Noë in arcà manente (Chronolog. Bellar-
mini, Tom. 7. f. 214. Cornelts à Lap. Tom. I. f. 29.) aqquarum inun-
datione delevit, neque quidquam ex eo ſupereſſe voluit, niſi

ſignis illa Civitas ſimul cum Templo flammis exuſta eſt, & in-
finita propè hominum multitudo ferro, fame, & peſte periit.

rãque latent, vel ſuperſunt, Tunc, ſcilicet, cum erit tribulatio
magna, quain non fuit ab initio mundi uz q modò, neq; fiet. Nempe
in fine mundi & ſecuturo dein Jjudicio Extremo; quod præſen-

mam; quæ planè ſeveritatem Divini Judicii valde ag

bisce ſudicium extremum aggrâ vantia. 13z5

Tria Divinæ
merantur, quorum tria jam præceſſere, quartum futuro uſtitiæ argu-
tempori reſervatur: primum fuit Diluvium generale, quioò menta præte-

Deus univerſum mundum, A. M. 1656. usque 1657. per an- Pi uvium.

quod una intra ſe Arca concludere potuit. Geneſ. 6. ſupra C4.
„. 4. Eädem Divinà juſtitiâ, Geneſ. 19 22½ Pentapolis Coœleſti. 2. Incendium
bus exuſta flammis, atroci exitio, breviſſimo temporis ſpatio „Sodomorum.
periit, non igne tantùm, ſed etiam hiatibus terræ hauſta: al
inferos inſuper omnes incolæ utriusque ſexus, & ætatis pro-
miſcuæ deſcenderunt, propter ſceleris Sodomitici enormita-
tem &cc. Yo. Biſſel. Illuſtr. KRuin. Dec. I. fol. p33. & f. 75 .. ſupra Conc. 2.
n. y. ad finem, &c. Tertium verò tuit jeroſolymitanæ Urbis at.
que Judeæ vaſtatio, deplorata à Chriſto, Lucæ Io. al. in quàâ in-

2. Devaſtatie
Jeruſalem.

Lud. Gran. Dom. 24. C. I. init. & C. 2. J. 3. Fya“ extinctis undecies

centenis hominum millibus; nonaginta millibus aliis in capti-
vitatem abductis, Teſte oſepho, b. 5. de bello Zud. qui Calami-·
mitati ipſe præſens interfuit Seria ſunt hæc, & ſevera Vindi- Iudicium ex-

cis juſtitiæ Divinæ argumenta præterita: Verum plura majon gravult..
U. 1III⸗

muam. 1.

tis dictionis umbra, depingimus, ruditer in ſcenam adduétuſri“

hodie quædam circa ſortem reproborum à finiſtris miſerri-
grava-

bunt,

bunt, ut inde doceamur, caute vivere, & quàm maximée vi.
tare peccatum, cujus gravitas unicus Iræ Divinæ fomes, ſimus
iterum patientes in umbrâ, ſeu ſpectatores, ſeu auditores, aut

oro⸗

Wöne

lectores, &c. ſed accurati & =ui. et
II. Oculis ſanæ, & lumine Fidei illuſtratæ mentis, obeꝛ. a
mus, luſtremus, ac perſcrutemur, pro poſſe, omnem impio en
rum à finiſtris in judicio ſtationem numeroſiſſimam; ſpecte- am
mus, conſideremus attente, quinam illi, qualesq; ſint deniqdaue eb
Accedamus ſuéò charactere paſſim omnes notati; quò atro calculo aut ſti· us
Judicium & gmate, dignoſcendi facile; in eum finem, ut maturè judi-
infernum vi- cium feramus, an non & ipſi ex ea ſorte & cohorte futuri ſi-· ie
tuentes S ms; quod avertat Deus. Agamus, quod monet de inferno
e e. Vates Regius EFſ. “a. 16. deſcendant in infernum vivente: ſubjun-
git S. Bern. tr. de vitâ ſolit. ne deſcendant morienteæ: Calamat. ſylva y
Diſe. 26. n. 1. deſcendamus & nos, ſancta curioſitate, ad par- ien

tem reproborum in Judicio ſiniſtram, ne deveniamus eò tum,
cuùm clauſa erit janua, ut diétum. Dum itaque oculis men.

M

tis, ac lumine Fidei perluſtro agmen illud, ſine numero granz a
de, impiorum, deprehendo in hisce valde multos (quis enuunu- M
Reprobi multi meret) præteritis, temporibus origine, dignitate, ſtatu, offi- R
Deo chariſſimi cio, aliisque dotibus præſtantiſſimos, & qui ipſi Divinæ Ma- le
quondam. jeſtati in amoribus ſpeciatim fuêre, jam vero penitus abjecti; .
ex quò ſane magnum argumentum Divinæ contra eos iraez: 4
Eheu quantùm hic & hic mutatus ab ill! Nunquid in aternum i
projiciet Dems? Pfegé. §. à ſe liberaliſſimè creatos, copiosè redemptos? Uq
Pfſaag. magno pretio emptos ?1. Cor.6. 20. Quos eximia charitate in t-· Ge.
lios ſibi adoptavit Deus. 1. Yo. 3. 1. Rom. S.Iy. quibus Bona ſaa tradid A
dit? Matth zry. Iz. quos cumulatiſſimè bonis, donis, & gratiis ſuais an
auxit Deus, fovitq:? Ita eſt, eheu! in hac miſera, à ſiniſlrie, ſorte cbl
non tantum videre eſt, viles turpésq; Gentiles, Ethnicos, Iurcos, oe
Turcas, & ſpurcum genus talium hominum; qui quidem & nt
ipſi à Deo, ad imaginem ſuam, creati, pretioſo ſanguine redem. es
Pti, & c. ſed inſuper nobilifſimas alias, ſine numero, creaturas u

in hanc fœcem abjecti, &c. E.r infraà Conc. 36. n. 3.

ul

5

Winn

nz

loat
Atuiß
kieme
ne

11

,ANH

lhche 4

eg Moſis, jamjam morituri ? in hoc Moyſes Dei inſtinctu,

mas ſuas leges, perpetratum. cit. Granat. g. 3. toto. ut etiam ſibi

Sse judicium extremum Aggravanti. 137

1 II. Intelligamus rem ab exemplo Scripturæ in figuram Figura.

futurorum; quà poſità procedemus ad particularia magis. Judæi: à Dee
Quis neſcit, in quantis non deliciis fuerit Deo Altiſſimo Po- Maxime ams-

E 1, ; ä 1c& Cv. tus populus,
pulus Iſraeliticus? Quid nervoſius & clarius illo Cantico Cy denid; fejcclus
NOS3 Aee . . . cum gravi ſup-
œlum & terram in teſtes invocans, Dei clementiam, juſti- plicie, Droptet

. 8

tiam, & perfectionem commendat, & tot ejusdem in illos be- peccatum.

reu neficia luculentiſſimè & multis: Deut. 32. 70. & . Caſtodiunt, in-

quit, quaſi pupillam oculi ſui. Vide, ait Cornel. ib. f. oay. quanta
ſit ſollicitudo, cura, providentia, & cuſtodia Dei erga ſuos,
ſcil. quanta eſt hominis circa rem chariſſimam, tenerrimam,
& pretioſiſſim am, ſcil. pupillam oculi ſui. Ilem Cornel. in Lach. 2.5.

Portavit in humeru ſusis, Deut. 32. II. & toto capite. Vid. Cartag. de

B. V. tom. I. L. 6. hom. 21. Et inſrà n. y. Conc. Ioo. é Zach. 2. §. Ego
me in hiſce non nimium occupo: pleni ſunt Sacrarum Scri-

pturarum libri, qui mirè commendant hunc Dei liberaliſſi-

mum amorem, penitus gratuitum, innumeris argumentis,

agdmirandisque factis conteſtatiſſimum, erga populum Iſraeli-
ticum; multùm etiam longanimiter ferendo gravia illorum

peccata, & virgà paternâà corripiendo. Vid. cit. Canticum totum
Moyſis, Deater. 32. Deut. 7. 7. & §. Deut. I0. 14. & Iy. Pſal. 7147. &c.
Vid. Ludov. Granat. Dom. 24g. Pent. Conc. 2. F. I. & 2. mihi à f. 924.

V. infrà Conc. go. n. 3. Ut deniq; etiam Dei filius ex hac gente in

mundum naſciturus, carnem & ſanguinem ſumere, ipſe ele-

gerit. Nec minuùs tamen Divinis Scripturis, ac reipsâ toti
mungdo notiſſimum eſt, quàm Idemmet Deus, aliàs tam miſe-

ricors & bonus, hunc populum ſuum, adeo electum & dile-

GRum, rejecerit, reprobaveritque, ingratiſſimum juſtiſſimè,

ejusdem ſceleribus (quorum ſummum, & menſuram Pattum
implens, Matth. 22. 23. fuit Chriſticidium) irritatus. Adeo Deus Dei odium

odit & execratur peccatum, liberà voluntate, contra ſanctiſſi- nmeunn ner⸗

amiciſſimos, ſanguine junctos, & ſuis abs ſe beneficiis cumu-

deni-

latiſſimos, penitus abjiciat, gravéque de iis ſupplicium ſumat,

Mechtl de Iud. Extr.

138 CoNCIO KI. Particularia circa reprobos à ſiniſtris,

denique in conſpeéëtu totius Orbis, omniumque hominum &
Angelorum, ac æternum: quæ doctrina, de immenſo Dei er-
ga peccatum odio, vera eſt adeo, ut in deteſtationem peccati
SiB. ma V. pec-lethalis pronumtiet Devotiſſimus Ludovicus Bloſius, Moniii
caet mort ſi Gyirit. cap. I. ad finem (quod quidem horrendum eſt, vel cogitoa-⸗
ne conttitione re) ſi Mater Domini, inquiens, Virgo beatiſſima, peccaſſet
mortaliter, ac ſine contritione mortua eſſet, cœlum nunquam
btinuiſſet, ſed cum doemonibus in inferno cruciaretur: tam
exacta eſt Dei juſtitia. Apud Drexel, tom. I. in Damnat. rogo, cap. I4.
Ram affert. Sint hæc in figuram, & pro principio, mox parti-

mortiens dam-
nata fuiſſet.

cularius dicendorum.

IV. Luſtremus jam, millies & æternuùm miſerabilem, Re-
proborum à ſiniſtris in Extremo Judicio ſtationem; inſpiciamus
probè, quinam illi; ex facie enim & nomine, & unus alterum
tunc quam optimè noſcemus; Divinæ etenim omnipotentiæ

totus ille Judicii extremi Actus & Scena opus eſt. Deprehen-
demus in illà ſorte, etiam multos tales, qui ſibi vel aliis vide-
A ſiniſtris bantur, ſanctiſſimè vixiſſe, Deo futurt proximi. Minus mi-
in Judicio qu
nam!? J

nehbras exteriore gehennæ: Cornel. Et Matth. 21. 31. Publicani &
meretricæ præcedent vos in regnum Dei, vià virtutis, pœnitentiæ,

numero, omnis peccati incentores, Rei omnes, & reprobi, à

ſiniſtris

rum videri poſſet, à ſiniſtris ſtatui incultas Gentes Ethnicorum,
Turcarum, ac ſimilium; quibus nulla ſalus, ſicut nec baptiſma
& vera fides (qui, etſi ultrò agnoſcent, juſtiſſimè ſeſe damna-
tos, miſerandis tamen vocibus ejulabunt: Ergo erravimus à vid
veritati & juſtitiæ lumen non luxit nobu! & c. Mp. y. 4 v. 7.) ſed
mundo palàm fiet, & opere complebitur veritas ſententiæ
Chriſti, ad Judæos dictæ, Matth.5.I. Dico vobis, quòd multi ab
Oriente & Occidente, ab extremis Gentium Regionibus, veni-
ent & recumbent, in Cœleſti Convivio, eum Abraham, & Haac,
& acob: Filii autem regni, ad regnum deſtinati, gicientur in te-

Angeli Apo- & mutationis vitæ. Particularius: ordiamur ab Apoſtatis
= Angelis, quorum omnium Caput Lucifer; hi innumerabili

e
ſ

(teatt

Verin
IDr

ſats
i

ub

cun

hunm

Nol
M
e⸗
In
Cue⸗
Me

617

hos

i.

ec

—

4 iuce ſudicium ewtrémum door vantigd. 132 D

und ſiniſtris ſunt, flii regni quondam, in ipsàâ Regia Coœli Empyrei
U. creati; unde noverunt ſaſtem, quò loco exciderint, imò ejecti
NINen fuerint. AQuomoao cecidiſti de Cælo Lucifer 2* Hai. 12. 12. Lucifer,
ait Drexel. cit. CI2. J.1. mihi ſol. 145. omnis elegantiæ ac venu-
Iu ſtatis miraculum multò quàm nobiliſſimum, cum tot centenis
. millibus, rectius dixerim, cum tot millionibus Angelormum,.“
umm ſubito in flammeas voragines præcipitatus eſt; & quod ab eis
uen eſt facinus deſignatum: unica ſuperba cogitatio: Ah, Deus,
Ah tantus numerus tantorum regum (ad quorum, vel uni-
cum, vel mille reges collati, exigtulæ ſint potentiæ) in æter-
num damnatus ſit? nec ulla poœnitentiæ aut miſericordiæ,
mullarecuperandæ gratiæ facta ſit mentio? Jure Deus Angelo
Apoſtatæ, Cœterisque ejus aſſeclis dixerit, &c. Eritis Majeſtati
meæ, beatis Angelis omnibus, hominibus univerſis, prodi-
gium, portentum, nequitiæ ſpectaculum, juſtitiæ teſtimoni-
um, æternum mei in vos turoris barathrum. Drexel hoc evicit
cum ſummãà ingratitudine peccatum. Vid. Englgr. Cæl. Emp. E. J.
Nicol. J. 3 ex & Tho. mihe f. yS6. 2. Cur Angeli gratia non fakta, & . H
Cie & Oe. n. 3. ſuprd. Pacingh, in Jon. Leit. 21. l. 7: àf. 75 35.
V. Ceæteri, à Siniſtris, infœlicis ſortis erunt damnati homi- Inter tepro.

nes, cujusvis gentis, generis, ſtatis, ſexus, &c. ſpectamus ,bos à ſiniſtris
obo-Cain primus

en,Ne⸗
ſcmn
Aenda
Nrnie
Nee
e
„ nhos inter, ab origine mundi primam parentibus charam ſ
au lem, propter ſcelera Deo inviſum Caimmm. Poſſedi hominem damnatus.
A ke Deum, ajebat Eva Geneſ. a. I. ſed hic mundiheres, parentum
gaudium, reprobatus, cum ſud ſtirpe funditus per Diluw ium
it/ ctoa E Veteri ſantà lege, & populo „quem diximus, ele- E Veteri ſan-
(Lr0 à Deo, & tam amato (cum tremore ſtupenda!) etſi S. Ioan- dà Lege &
,= nes verè ſcribat, ſeſe audiviſſe Namerum ſignat oftum (Electo- gente judæo-
rum) centum quadraginta quatuor millis ſegnatè, ex omni FTrihu Fi- fum innumeri.“

8 1 /. um Iſ⸗ aël »& ex ſingulis tribubus duodecim millia ſignati, Aoc. Z.
Gie, 3 v. 4. umerum definitum pro indefinito ponendo; adeoqur-
H fine mundi, quò hæc P rophetia ſpectat, ex Judæis ſalvan-
dorum maximam fore multitudinem. Cornel. ibidem fol. 142. GC

ſſcg. Qus dubitare tamen poſſit, ex hoc olim tam electo populo

S 2 Dei,

=

140 CoNcCIO XI Particularia circa 4 reprobos 4 6 zuiſt,i,

Dei, univerſim loquendo, innumeros in Judicio ad d ſiniſram

Etiam Ponti- ſtaturos eſſe, ex his ſummos Pontifices, Sacerdotes, eritas,
iccs, Sacer-cum Annà & Cayph, quin & Reges; an ex ipſis Chriſti p

dotes, &c.
Reges, cx.
Chriſti Pro-

nitoribus! Certè, ut de Salomone, cujus ſalus mulrie dubia
eſt, taceam, ab hoc ordine, deſcendentes Reges, etſi ſubinde
genitoribus aliquante tempore à pietate laudentur aliqui, malè tamen fi-

qunimpu? nüfſſe deprehenduntur, paucis exceptis, juxta ſequentem de-

ſignationem; circa quam intelligendam notandum, in Cata-

logo hoc Regum quantitatem Characterum deſign are qualita-

literam Snitial. =ð
Regnavitat annis 40.2 Reg. y. .

DAR 3 “

H Rokoam

Abias - 2-

AsSa - .
IOSaPHAT
Joram -⸗ -

2

Ochozias —

AMASias —

regn. ann. v.
regn. ann. 3.

regn. ann. 41.

Tegn. anno 1.

regn. ann. 25.
regn. annis 8.

regn. annis 40.

regtl. -⸗ 29.

AZARlIas, diéctus Ozias. - 72

OATHaAAM
Achaz -
EZECHIaS
ManaſsES

Amon = .

JOSIAS -
Joachez -

Quatuor Eliakim qui & Joakim annis 11.

Fratres. Joachin
tSedecias —

regn. ann. n. 6.
regn. 16.
regn. annis 29.
regn. annis 55.
Tegn. annis 2.
regn. ann. 31.
regn. 3. menſibus.

3. menſibus.
regn annis. II.

2. Keg. II. 22.
3. Keg. 12. 2. Par. rz.

3. 18 . 2. Par. 13.

2. Reg. 22. 2. .Paraſjy. 14.
. Reg. S. 2 Par. 21.
. Keg. 9. 2. Par. 22.

4. Keg. II. 2. Paral. 23. 9
2. Reg. I1. 2. Paral. 2z.
4 Keg. Iy. 2. Paral. 26.
2. Reg. Iy. 2. Par. 27.

4. Keg. 16. 2. Par. 29.

4. Keég. IS. 2. Par. 29.

4. Keg. 21. 2. Par. 31.
4. Reg. 21. 2. Psr. 33
4. Reg. 22. 2. Par. 34.

2. .Kæ. 2. 2. Par. 36.

4. 4. Kcg. 2a. 2. Par. 3.
4. Keg. 27. 2. Par. 36.

quò in Babylonem translato extinétum eſt Regnum juda:

(
tem ipſorum Regum, ita ut ille, qui in principio, medio, vel ſ
fine, charaétere minori notatus eſt, in principio, medio, vel fine

vVitæ ſuæ reprchenſbilis fuiſſe⸗ , intcligatur, eaceptam tamen

ð”?””M

v tu
boatn

Mlico,
tibu
ge N
,

.
Dnez
bus
ſa⸗

Na

. ece Judicium extremum aggra vantia. I41
ifen Ex quibus omnibus Regibus Juda plerique dignoſcuntur in fi-

H boam usque Oſeæ ultimum, ſcelerati fuêre. Ex Cmmpendio Bi-
blico, impræſſo TVyrnaviæ Veyn Academ Anno 1687. fol. 133. & ſe quen-
te tihium. Adduco inſuper omni exceptione majorem Franciſcum

u de Mendoza Soc. J. in Lihbros Regum, é Cujus Tomo I. Indice re-
n ,m, verbo- KRex, hæc Summaria, & in Compendio:
inlu Nm. 35. Pleriq; Hebræorum Reges impii. Annot. 3. Progxm.
gvii ſec z. n.2 &. Nam. 39. Præter David, Ezechiam & Joſiam o-

Nco mnes Juda Reges peccaverunt: ibid. n. II. Num. 40. Ex Regi-
PMel brus jJuda tres alii Joſaphat, Joatham, & Manaſſes, æternam
nn ſalutem unt adepti: sbid. n. 12. f. 35 & . Tres alii Salomon, Aſa,
& Ozias incertum vitæ exitum ſortiti: ibid'm n. 16. 17. & ſeéqu.
Nam. 11. Cœteri Reges Juda improbi: ibidem num. 29. fol. slI.
Num. 42. Omnes Iſrael, ſive Samariæ Reges, impii. ibed. n. 2.

4 YTR.;z. Ita Mendo. t ſe.
„ 8. Prophetæ Job exaggerans Divinæ ultionis in peccata ſe- Juſtitia Dei
veritatem, ita ait: Baleblum Regam diſſolvit, & præcinxit fune contra Reges,

„rener eorum ac ſubjungit: Dacit Sacerdote inglorios, & optima-& Sacerdotes:
42 ter ſupplantat: cap. 12. V. 15. & /9. q. d. tantus eſt Divinæ vindi-

—QRtæ rigor, ut non ſoluùm Regia majeſtate non fletatur, qud
„ minus militare cingulum eis detrahat, regiis armis exuat, & in
49 horum loco, fune vinciat; verum etiam ſuãâ privet glorià &
4 authoritate, turpiſſimâsque illis ignominiæ notas inurat. An-
„ton. de Molina Carthuſ. Inſtrult. Seceraotum tr. 1. c. 2. J. 2. f. I5. quod
nmnmnn Iudicio extremo vel maximè fiet. Taceo antiquæ legis plu-
ra alia: Annon verè: Filii regni ejicientur? cit. Matth. S. & c.
. Adeo uon eſt perſonarum acceptor Deus, Acl. Io. 34. Neque reſpicit
perſonam hominum. Matth. 22. 16. Vide 7. Reg. 2. 30. Quieung, glori-
icaverit me, glorificabo eum: qui autem contemnunt me, erunt igno-
bila. Item 3. Keg. 9. maα ada V. 10. Infrà C. 21. n. 3. f- ð
EI novâà verò Lege Gratiæ (in quàâequidem facilior & ab-Ex novà Gra-
ungqdantior eſt ſalus) videre erit non minus magnam Judicio-tiæ Lege qui
et-feprobi, ad

rum Divinorum abyſſum. Stabunt Peagen Orriſtianis et⸗ ſtisdoten:.

—

iam Catholicis, qui olim in Dignitatum culminibus conſtitu-
ti, Imperiis, Regnis, Provinciis, juſſa dabant, nunc inferio-

res omni mendicabulo: Erunt, qui in vità ſuâà ſemel tantum
aut rarò graviter peccàrunt, vel cogitatione, vel propter uni-
cum ſoluùm grave peccatum damnati, juxta illud: quicunq; to-
tam legem ſervaverit, offendat autem in uno, fadtus eſt omnium reus.
æ&nam ſubiturus æternam, Vid Cornel. Erunt,

Jac. 2. 0. gehennæ pen
qui muſtis annis, quandoque in ſenium, continenter, ſobriè,

auſteré, egerint vitam, à perſeverantiâ excidentes: Matth. o.22.
ui perſeveraverit uqg, in ſinem, hic ſalvus erit! Ari pro fide verà

etiam certamina cruciatusque Martyrii perpeſſi, vicini palmæ,

defecerunt: qui multos pro Eccleſià Dei labores ſubeuntes, alis

viam ſalutis monſtrantes, aberrârunt ipſi. Ezech 15. 22. Omne ju-

ſtitic ejus non recordabantur Erunt, circa quos in vitâ miraculapa-
trata, vel ipſi patrârunt, pro ſanctis habiti, ifraà Cal. ex Matth.z.22.

n.6. qualis udas proditor. Petr. D. Oultremann, Amor increat. L. 2.

Cr. ſis. Af-6ze Enelgr. Bantt. Ei 8. Matthie, g. 2.f, as. & h. 1I. Dem. 13.
HY. 1. f. 243. Paciuch. lect,:6v. N.. & de Patient. Li. I. CII. dfgs. Matth..
23. Lucæ lo. 1. 1. Cor. 13. 4 EI. &. Tho, inſuppl. 4. 99. & art.g. & p. dbit.

6

qui poſt confeſſtonum vicétoriarumq calcata certamina, poſt magnalia

& ſiens mirabilia, noſcuntur naufragdſe, ait S. Cypr. de ing. Cleri.
Erunt à ſiniſra, qui ſacratioris Ordinis & ſtatus, à Fide, à Sa-
cerdotio, à profeſsâà Religione, contra vota, fidem Deo liber.
rimé datam, conſcientiam, turpes apoſtatæ. Vt pauca deli-
bemus: Erunt ſummis ſacratisq; Verticibus Chriſtianis, inter
Reges & Cæſares, Julianus Apoſtata, cum multis; inter Pa-
triarchas Neſtorius, Conſtantinopolitanus, hæreticus linguãâ
prius, dein toto corpore vermibus ſcatente, computreſcens.

Baron. Anno C. 436. Inter Eccleſiæ Patres & Doëtores, quanta
lumina: ne Tertullianus, Presbyter? admirandum illud, ob

variam doctrinam Africæ lumen? qui antè magno pietatis
Zelo Catholicæ Religionis propugnator, ingraveſcente jam
tate à regiâ via deflectens damnatæ ſectæ ſeſe adjunxit, & c.
Baron. A. C. 216. Jahoda Dom. g. Ep. à f. 6o. Elog. Script. à f. 6655.
“” Ne

142 CoNCIO XI. Particularia circa eprobos ad ſiniſtri;
vonſtitu⸗

—
Ne
tatus.

Lipt
eſa

Aud
ter⸗

wi⸗
lieo
we
Nu

4.

1,60
1
——

Ulin.

Wo.

Unn
Deern⸗

une
l

e ren
Are

As

Clnr.
ru
2535
us
C
1
Ne.
D
Hine

Bisce Judicium evtremum aggra vantia. 2”àͦJ-ND
Ne & Origenes: S. Martyris filius, P atrem ad Martyrium hor-

tatus, ipſe Martyrii cupidus: Baron. an A. C. 20 4. 206. &c. qui

& ipſe in varios errores, ab Eccleſia reprobatos, incidit, ut

de ſalute ejus paſſim dubitetur: citt. Damnatus memoratur

apud Delr. Dyq. Mag. I-.. 2. C. 26. J. F. F. 2 2. eX &. Wpyhronio. Ejus la-
pſus. Paciuch. Lect. 21. n. 19. Saint. Zure & alii citati Cene. a, in-
ter AA Inter Epiſcopos, nominatifſimus Vdo Magdeburg. &c.
E ſummis Pontificibus, Benedictus nonus ‚Teſte S. Petro Da-
miani, &c. ne & alii quidam? Ex ipſo Chriſti Collegio Apoſto-
lico, Judas Proditor. Verbo denique, à Siniſtris erunt innu-
meri Catholici, quorum quò longe majores ſunt gratiæ, quàm
fuerint judæorum olim, ſic peccata graviora ſunt, & pona

ac confuſio major. Filii regni ejicientur: &c. Vide S. Aug. Soli-

loq. cap. 29. & Conc. 10. præced. n. S. &9. plure Catholicos demnari.

Quis non timeat inter ipſa beneficia Dei, ne à Jeſu deſeratur,

ait Nicolaus Avancinus, Eita Chr. Sabb. ante 1. Dom. Quadrageſ n.I-

ajo ego, ne à Chriſto Judice graviùs puniatur, & damnetur.

IJuſtus e Domine, & rectum Judicium tuum. Pſal. I15. 137.

VI. Accedamus propiùs (neque ſine gravi cauſsàâ, ut brevi Notæ & Si⸗=
audiemus) ſcrutemur ſtudioſius , & inveſtigemus damnatis gna Damna-
proprias Notas, certa ſigna, & ſtigmata, quibus illi afficiantur, torum.
& deturpentur. Imprimis autem Chriſtianos quod attinet,
obſervo in his ſignum aliquod, quò ab omnibus penitus, non
Chriſtianis, dilucidè dignoſcuntur, & Eledti, & Damnati, etſi
ſigno hocce in utrisque Valde alio & aliâ ratione. Charaéter Character

eſt is Sacramentalis, ſeu Sacramenti effectus: qui, ut definit Ractarnedralis
IldelebiIIis -»

„*

de Sacramenti in genere, Canone nono: & Seſſ. 23. Cap. 4. & Can. qa.

Catechiſmus Komanis, ex Decreto Concilii Trid. & Pii E. P. M. Inſſe

edita part. 2. Cap. I. n. 19. mihi d f. 192. J. Thomas 3. p. quaſt. 63. tota

f.i. 1, 1. & ſeq. & cum eo Theologi paſſim omnet, Sgc. Et hoc Chara-
QReris ſigno ſpirituali, in omnem æternitatem indelebili, diſtin-

S. Concilium Tridentinum, eſt /gnum quoddam ſpirituale, & in- lccis ad al H
delebile, imprimiturque in Animàâ in tribus Sacrament , Baptiſmo tinan als
ſoilicet, Confirmatione, & Ordine; unde ea iterari non poſſunt. Seſſ. 2. ignominiam.

—

dinati, à non Baptizatis, Confirmatis, & Ordinatis, cognoſcen-

hane vitam, ait cit. S. Thomas art. y. ad 3. remanet Character & in
boni ad eorum gloriam, & in mali ad eorum ignominiam ſicut et-
& in hů, qui vicerunt, ad gloriam, & in hu, qui ſunt victi, ad pæ-

quàm glorioſum Beatis, Damnatis ſummæ ignominiæ, nota-
ri, & videri cum tali ſigno: Quod non maléè videor exprimere

A ſimili de à ſimili de Sole & Luna, cùm vel hi planetæ ſunt lucidiſſimi &
lund plenâ ſe-clariſſimi, vel cum eclipſin patiuntur, ſeu, ut loquitur Chri-
renà, vel ecli- ſtaus Matth. 22. 29. ſot obſeurabitur, & luna non dabit lumen ſuum.

Pſata. Seiu, ut S. Petrus Acl. 2. 20. Sol convertetur in tenebras, & luna in

ſanguinem: Quàm ſereno Cœlo, Luna plenæ in diebiu ſuu. Eccl.
go. 6. amoena, jucundaàq; facies: quàm econtrà, cuùm tota ecli-

plin ſubit, ſubnigra, ſanguinea, triſtis, aſpectu horribilis : Ita
Character in impiis erit triſtis, ater, dedecoroſus calculus, qui

ipſe contra Chriſtianos ingratos, & Sacramentis hisce quon-

dam ſuſceptis, ceu canes ſancto indignos, ſententiam feret.
Damnatorum VII. Aliæ adhuc ſunt Damnatorum ferales, nigræ, tur-
Notæ, & Sti-pes, fœtidæꝗ; Wotæ, ac ſigna: Stigmata delidtorum, vocat Ter-

gmata, ſunt tullianus, L. 2. in Marc. Denigrata ſuper carbone facies eorum

Peccata & ma- pen. 11..S. Jam olim S. Paulus (ſimplex dictus à candore ani-

culæ corum- r.5 2„ — Wene
Eile pter excellentem ſantimoniam ſapientiſſimus
Peccatores co. Mi: aliàs propter exc tem ap 11

gnovit S. Pau- Cujus feſtum in Martyrol. Rom. die 7. Martii) à Deo gratiam

lus Simpl. acceperat, ut cujusvis obvii Cor & Conſcientiam, æque ac

vultum, dignoſceret: ex Vita P. Lexenfeld. ad biſt. 22. f. 210. In-
S. Philippus /yà Conc. 31. n. §. ſine. Mercator Nucl. Cath. à fol. 207. Sicut & S. Phi-
Nerius impu lippus Nerius eos, qui puritatem colerent, ex odore, qui verè
g. ſecus, ex fœtore dignoſcebant. Breviar. 26. Majit leét. 6. Et hi
hec in vivis. Reproborum Motæ & ſtigmata fœtida, ceu hoœ-

dorum,

144 CoNeIO XI. Particularia circa reprobos ſiniſtris,
guuntur omnes Sacramentaliter Baptizati, Confirmati, & Or-

turque ab omnibus, etiam in Conventu illo Extremi ] udicii;

ſed, ut dixi, longè diversâ, in Electis à Reprobis, ratione. PD6ς an

iam militaru character remanet in militibw poſt adeptam viöbtoriam,

nam, ita &. Thomas. (Milites olim ſignabantur ſtigmate in manu
Cornel. in Apoc. 13. 16. e Aug. Chryſ. Gregorio, & .) Erit ergo per-

5
i

be
ve

*

—
A

dcun

Pecc⸗

Kuu

zun

ð?

lor.
N

“

z1

l

(uit

lnan
keſa

u

Chr

run
de
At

Li⸗

MM
—.—

Wler.
e
ir /,
e
inis
1, A.

4

inwan

oN.
2, tr
Ntiner
Ui
Uun

r
n

to

dliel
Uibd
ln.
.

.

Xtle.

, AOEN:
ole

Sus,
im
e

SM.
ietd
Rti
e..

otun⸗

dorum, uti Chriſtus ipſe vocat, in Judicio extremo nulli non

ihtici B

num inhærens, & indelebile. Homine conſcelerati, ait S. Baſi-

deleverint, ſerent in corpore turpitudinem, & formas eorum, qua ner

Damnatorum Notæ Sſigna in Iudicio. 14

Habituale Pec-

erunt apertiſſima. Theologi, ad I. zc. D. 7/ bomæ, quærunt de
inſe- Catum, quid?

Peccato habituali, & docent eſſe maculam quandam intrinſe-

cam animæ, quæ, transacto actu peccaminoſo, ſeu peccato
auali, hoc etiam non ampliùs re exiſtente, hominem reddit
maculatum, ſordidum, iniquum, inquinatum (pluribus Scri-
pturæ locis) dignum odio Dei, ſi ſit grave, & poena, quæ in al-

tera vita, actuali peccato gravi debita, eſt æterna, damni &

ſenſus, ſi illud in hac vita per veram pœnitentiam non delea-

tur. Chriſtoph. Haunold Inſtit. Theol. LB. 2. tit. 2. . I. J. 2. àf. 182. Franc.
Rechlinger M. S. de Vit. & Pecc. D. 2. 4. 2. n. 56. &y. Quid angelum Peccatum ma-

ſpecioſiſſimum deturpavit adeo, V. C s. num. ,. & in ſordidiſſi- ter diaboli.
mum transformavit deemonem, quàm peccatum, ejusque

macula? illud hujus Monſtri mater eſt, Peccata animam detur-

pant, & maculant, atq; diabolo ſimilem faciunt, ait Dionyſ. Cart.

in Pfal go. Peccatum ergo grave & inde macula, Nota eſt, ſi-Quot peccata,

ghumque illud infame, horrendum, immane damnatis æter-tot macule.
quæ & à qui-

bus omnes di-

lius Magnus, qui maleficia ſua nec di vina Sacr 5, nec dolore
ghus;, 4 leficia ſua ne divins dscraments, nec ao- gnoſcuntur.

quiter operati ſunt, impreſſas, in Pſal. 7. ap. Yo. Jahoda Dom. 24. in ſin.
n. 3. f. 267. &c. & S. Laur. Juſtin. Quid enim ſic fædat mentem, in-
quit, Deiq, deformat imaginem, quemadmodum ſcéelera; quot delidta,;
tot macula, &x. de caſto Connub. c. 21. Vid. S. Thomas I. 2. gquaſt. 86.
In ampliſſimo ergo mundi univerſi theatro, facilè erit diſcerne-

re ſuperbum, invidum, avarum, libidinoſum „furem, adulte-
rum, ſiquidem unumquemq; ſua

ſignabunt Opera. De Anti- Character An-

ℳ.

chriſto S. Joannes in ſuâ Apocal. c. 13.16. Quòd: Faciet omne, &c. tichriſti: Nego

*

babere charscterem in dexterâ manu ſud, aut in frontibis ſus. Quæ- Jeſum.

runt deſuper ſacri DD. quisnam & qualis futurus ſit character

ab Antichriſto aſſeclis ſuis imprimendus: an ipſius nomen,
aut nominis ejus numerus, qui erit 666. an imago ejus ad vi-
vum expreſſa! Quod huc intendo: Cenſent S. Hipolytus,

Lib. de Conſummat. ſeculi, Pererius, & multi alii, fore hoc: se
T ru-

Mechtl de jud. Eætr.

7

..

1446 CoNcIO XI. Particularia circa reprobos à ſiniſtris
Crucem, nego Baptiſinum, nego Jeum: hæc enim erit Apo-

L. 3. c. II. f. 5SZ. & ſeq. Cornel in Apoc. 13. 16. f. 220. &Nſeq. in 2. Theſ-

innatorum af cum actuali affectu ad peccatum habituati & obſtinati, ut,
fectus actualis I»

peccandi ma-

ſcelerum vindicem, hunc blaſphement: qui eharacter eſt ſi-
gnum & Mota Antichriſti, impiorum, & Damnatorum omni-
um. V. P. Fr. Kechlinger M. &. de Ang. IA. 2. 4. 2 ſupra C. 9. n. X.
Scrutemur VIII. Deprehenſis ergo Wotis propriis Impiorum prædi-

2
4 .

& quæ in no- quàm ſpeculativè tantùm, & curiosè, Si
bis notæz &

gana ſint: ſpectaverimus luſtrando, examen nobiscum exactius inea-

quantuùm in ſe eſt, doleant quidem de poœnis æternis, quas
nens. patiuntur, velint tamen peccare, & ipſo facto ex odio in Deum

ſtaſiæ & Apoſtatarum omnium profeſſio. Belarmin. de Rom. Pynt.

Signum Da- ſal. 2. f. 6z. Damnati, Apoſtatæ à Deo omnes, ita unt in malo

jam & nos, an ſtis; ut non minus practicè, & in ſalutem noſtram utiliter,
niſtram Judicii extremi

mus, quâ, quæſo, nos ſtatione deprehenderimus, an etiamin
eà infelici multitudine Damnatorum, vivâ⅛ certi, uti ſumus,

fide, etiam nos, me, & te, ſtaturos ad judicium ultimum tre-

mendum? Fodiamus parietem, Ezxech. g. §. conſcientiæ no-

ſtræ, quæ nos non fallet; ſcrutemur, an non in eâ ſint abo-

minanda ea ſigna reproborum, peccata, quot & quænam illa?
turpes eorum maculæ, adctualis ad peccatum affectus, & vo-
luntas, Character Antichriſti, quâ facto ſaltem & vita ſcelera-

14, Deum negemus, Yit. I. 16. & blaſphememus. Deſéendamm
* 4 .⸗NR 3 . . „ N S -⸗ „
,Signa Repro- viventer, ne moriente. Scrutemur attentiùs „neque nobis, mi-

bationis, jam tes nimium judices, adulemur, an non reipsà in nobis ſint ſi-·
in nobis gna reprobationis, quæ à DD. & ſacris Aſcetis eſſe judicantur;
ut ſunt: affectus ſeu voluntas peccandi actualis & continua,

& permanentia in peccato, Conſcientiâ ſecurè peccatis indor-
miente: facilitas peccandi mortaliter ſine doloris ſenſu: (uti
agnoſcit Granatenſis illuminatiſſimus. Faber. Dom. Paſe. C. .n.E.)

continua dilatio pœnitentiæ, per quam ſolum peccatum tok-

litur: faſticium & neglectus Verbi Dei: Tœdium oratio-
nis, peccatori ad reſurgendum necefſariæ ; terrenarum re-

rum appetitus & ſtudium: nimium nimia mundi proſperi-

i,,

torn

S
Dier

4

n

le)
lie
Cauc
e)
d

DZ

W
N
gu
ee
Fe
TUNHN
Weri
⸗
lt
0ir

War

el.
Ulner,

enteni

Bir.

1 1

ctam
ns,
We⸗

o⸗
Meb⸗

Damnatorum Notæ & ſiona in Judicio. 147

tas, & in eâ voluptas: odia & inimicitiæ tenaces. Sacramen-
torum, ad ſalutem tam utilium, quàm neceſſariorum, cultus
Bmæ. Virginis, neglectus: nulla fuga occaſionum peccandi: &

alia, de quibus ſapra Conc. Io. n. . & infrà Ind. KRer. E. Reprobatie.

Drewel. in Zod Coronide. Faber Domin. 2. poſt Paſcha Conc. 7. Eheu, Peccator ne
inquis, de me actum eſt, ex ſignis enumeratis, quorum notas deſperet.
in me adverto: in me projecta, ad quidvis audendum, levitas; “Hl
poſtrema ſalutis meæ cura, negleéta Conſcientia, frequenta-

tæ Veneres, blaſphemiæ, crapulæ, injuſtitiæ, & ſexcenta ta-

lia per vitam patrata flagitia, & c. Juſtiſſima equidem timendi
cauſa: ſed ne ſic deſperandum; modò, (quod in tuà poteſtate
eſt) ſeriò poenitere velis: Deus præſens & præſto eſt ſuàâ gra-

tià, dum vixeris: quam non denegat facienti, quod in ſe eſt, jux-

ta axioma Theologorum. Neovit Deus mutare ſententiam, ſi tu

noveres emendare de'ictum, ait S. Ambroſ. L. 2. in Luc. C. I. in fine-

Neminem Deus damnat, niſi volentem, quia liberè peccan- Deus nemi-
tem, nec de peccato pœnitentem. Neque ſuam impius quis- nem, niſi vo=

que reprobationem Deo imputare poteſt, & adſcribere, ſicut lentem, dam-

Electi ſuam prædeſtinationem; quæ eſt, Electio Sanctorum jeſtina-

gratuita, etſi gloria detur propter merita: adeéque Sancto-„ quid? Dee
rum gloriam poſitive vult Deus, & ſibi complacet in eorum, (cribenda, non
meritis, ſuâ gratià Divinâ factis, quæ per gloriam coronat. item reproba-

Circa reprobationem & damnationem longè aliter res ſe habet tio.

hàc in parte; hæc enim neceſſariò præſupponit peccatum, vel

originale in parvulis, ad pornam damni ſolum, vel actuale et-

W

jam mortale in adultis, ante mortem non remiſſum, quod ho-
mo liberè committit, Deo non volente; etſi juſtè, maliti æ
huic in quibusdam non finiendæ, quam Deus præſcit, po-
nam etiam irroget non terminandam, æternam ſcil. Perditio
tua Iaet,, Oſeæ 13 9. V. & Thomas in I. F. . 23 ota. & art. 3. ad 2.
quà de re plura (heologi. Attamen ſecuris ſeriæ ac veræ pos-

nitentiæ, ad radicem peccati, & inveteratæ conſuetudinis, po-

nenda eſt. Quèd ſi has damnatorum MNotas, & Reprobatio-
nis ſigna in te non reperias, habe, cum humilitate, gratias Deo
T 2 H (gra-

N

pereunti.

Hlifſtoria.
De Nobili Hi extraho unum in exemplum, quod mirabile, & tragicum, d
ſpano, cui pe“ Nobili Hiſpano Equite ſcelerato (qui vidit ſibi ipſi à Spectris fu-

Gra funcbria

egerunt vivenq HrLebar - ase TI; 112 —
., & miſere ttum ſic habet. Eques Hiſpanus, præcdlives, nobilis, ac præ-

cipu dignitate conipicuus, nomine Didacus de Vellades, æta-
te florens, incontinentes oculos conjecerat in Virginem Deo

148 CoNc10 XI. Particularia circa reprobos ad ſiniſtris,

—

(grati Dei ſum id, quod ſum, ait S. Paulus 7. Cor. 17. 10.) ſemper
tamen cum ſancto timore Dei & odio peccati, in finem vitæ
usque. Sup. C. I. & C. o. n. 11. 12. &. Ita Sancti timent, ne repro-
bentur. Ita idem S. Paulus 1. Cor. 9. 27. V. Paciuch. in JQonam

Hect. 21. N. Iz. àf. 6oν. E. Conc. 74. n. 7.

IX. Ex Damnatorum ſorte, in Judicio ad Siniſtram ſtaturâ,

nebria fieri) neque tamen pœnitente, miſerè pereunte. Fa-

conſecratam, eôque jam pellexerat, ut nocturnum tempus, &

fugæ & libidini implendæ, decerneret, habitatione non Pro-

cul remotus. Ad horam condictam nocturnus hic Veneris

miles ad Monaſterium pergit; & ecce templum apertum re-
perit: ingreditur, omnia lugubri cantu reſonare, in ipſo tem-

pli umbilico funus conſiſtere, circumlucentibus funalibus,
advertit. Hinc illinc protenſis ſuper faciem cucullis conſede-

rant Monachi, officium Defunctorum terrifico vocis ſono
perſolventes. Anxius & conſternatus hic ſpectator, tamen

verſus templi chorum Progreditur „ propinquiori contem-
platurus accuratiuùs, ecquid iſta vellent: & unum aliquem de
is ignotis Religioſis trahit, & cujus hæ tam intempeſtivæ exe-

quiæ ſint, percontatur. Talis Domini reſpondit alter ipſum
ſuo nomine compellando. Attonitus alterum vellicat, qui

idem reſpondit. Hic ad nomen ſuum, & feralem pompam to-

tus tremore perculſus, magnà feſtinatione è templo excedit,

& ad ſuum, quem deligârat, equum evertitur in arcem ſuam
recurſurus. Properè abeuntem Canes duo Moloſſi vagran-
4 . * .* „* . SU * „₰ . D *
tes, carbonéque nigriores ſequi miſerum incipiunt, utrinque

ad latera ſtrictim comitati: hos ille clamoribus, equeſtrique
inſultu abigere nequidquam conatur; incaſſum minæ, verbe-
ra, diræ omnes & imprecationes. Delatus ad arc is ſuæ inte-
tiorem

oren
Ficen
Mlei

ek
I
ten

i

“
La
00

nA

fue
N

ſet/⸗

”

Damndtorum Notæ & ſigna in Judicio. 149
n riorem portam, intromittitur; accurſant cum facibus famuli:
ſe vigent ac ſtupent herum pavitantem, ſudore fluidum, cera
uD pallidiorem, & inter manus rapiunt in thalamum. Quid ac-
o cidiſſet? rogant; & impetrant, ut exponat univerſam rei ge-
ſte ſeriem. Absceſſum jam parantibus famulis, ad quietis
Im ſpatium Domino concedendum; duo, quos paullò antè comi-
une tes habuerat, & tunc penitus evamuiſſe, ſibi perſuaſerat, canes
din retri, robuſtique cubiculum irrumpunt Equitis, & in lectum
Iipſius inſultu capto, tartareâ rabie miſerum impœnitentém;
½ opprimunt, oppreſſum, & fruſtra famulares ſuppetias incla-
sa mantem concerpunt & dilaniant: de ſerius nullo contra tarta-
e reas vires prævalente. Eng gr. P. I. Dom. I. J. 2. f. 26. & Cæl. Em-
d yr. Comm. Virg. I. Refert fuiè Jo. Biſſel. de Peſtiferu Peccat. Mort.
n Ffruskibis exempio Tragico z. in Suthand homicidâ, àn. 9. f- 107. Mich.
Pewenfelder hiſtorid a2. Anton. Balingen in triumpho Caſtitata, &c.

un- Sunt equidem perrari tales notorii eventus, quos Deus in ter-
den rorem & correctionem aliorum permittit; quàmplurimi ta-
lhi, men eorum, quiin ſtatu peccati mortalis vivunt, moriuntur,
k. & adeo æternùm damnantur: Qualu vita finn ita. Infrà Conc.62.
5bo Concludo verbo: ſpectavimus & nos viventes miſeram Dam-
adn natorum ſortem à ſiniſtris in Judicio; ne hinc redeamus ſine
en. fructu ſalutis animæ noſtræ, in graviorem damnationem: ſic-
ente ut Nobilis iſte, viſis ipſi parentantibus ſpectris; unde meritd .—
zer⸗ ad Cor redire debuiſſet, & de admiſſis pœnitere: At: Reprobe-
ſinn rum eſt proprium, ſemper prava agere, & nunquam, quaæ egerint,
„ retraczare, ait S. Greg. in c. y. Job. Faber cit. in f. n. 2.
i LVideri poſſunt, ſuprà citati, & citatu loci, item citati duabus Conc. Authores in

H præced S. Thom. ſappl. q. 90. f. 235. & ſequ. & 3. P. q. 63. Ca- hujus Il. Con-
techiſ. Rom. &c. Cornel. citt. loca. Ludov. Granat. Conc. 7. cioms mate-
Se . 2. Domin. 24. Drexel. in Kogo Damnat. cap. I4. & Ind. T/ bem. lam:
. Dom. 4. Paſcha Them. uit. & Zodiac. in Corenide. Englgra.sf„b“

l Cæl. Emp F. & Nicolai ſ. 32. Jo. Jahoda, Dom 24. loco cit. & c.
e Beſſeus, de IV. Noviſim. Conc. 5. Pœdag. Chriſt. p. I.c. 2. K .
“ = 1 E C. F. HS

&S&& malis ſup-

C oNc1O XII. Particularia circa Hedhos i in uA.

Paſoh. C. . Compendium Bibl. Tyrnau. &c. Paciuchelli,

in Jon. Lect. 21. J. Iy. Janeti tement, ne reprohentur. Deſze-
randum nulli Peccatori, Stengel. de Jud. Divin. tom. I. Cap. 31.

42. 43. & ton Ay. Cap. 55. 50 & infr⸗ Conc. a42. per totum.

seseeeeesseseseseeereeesessseeeesses

CoNCIO XII.

Coheæret an. Conſiderantur ſimiliter quædam particularia circa

teced. Con-

a li. Electos, a dextr, in Judieio; eorum Notæ,

Dotes, Laureolæ, &c. in ſtimulum Virtutis, vi-
tæ Chriſtianè agendæ, Pnitentiæ, & cvitandæ H

ſtationis 4 ſiniſtris.

pinquat redemptio veſtra Lucæ 21.28.

Dom. 2. Adv. Moriut reſurgunt. Matth. 11. 5. Vid. Cone. . n. 2*

PF. S. Cathar.

Intraverunt cum eo. o adt Naptic. Matth. ae 10.

igneum fulmen, & flammas æternas intentat, bonis verò præ-
In Judicio mia æterna, imè utrisque utraque, at & Yuſti non extendant ad
extremo de- iniquitatem manus ſuas, Pſal. I2. ac in bono per ſeverent; pecca-
cernetur bo- tores Verò à viis ſuis heſſimis ad meliora convertantur: Da-
nis præmium, cuntmer
Iale e Divino Conſilio fortiſſimum incitamentum, eſt Judi-

licium.
r cium extremum, qu & Juſtis Præmium, & impiis porna

FXter-⸗

AVhllu

een,
Lebe
unde

— C F. F. g9. de Ie= ferno TLra V. Peccats. Faber Dom.2 2.

D I. .
.“ Adveut. D Reßziei it 6„ & levate capita weßra; uenian Ahre.

alii virtuts amore, Vel ſpe præmii, alzi formidine pænz.

—

Pchrie
in vIr

iniſtr

cum.
eritin

tholel
14?

dog
Mar

. On

coltk
od

/

r,t

eſta
Pyrat
vinx

Nùͤm evit atroxi in aẽre tempeltas, 4 & tulmina jaciuntur,

exoptatum eſt fulmen igneum excipi ab aquee, ut vo-
cant, meteoro, quod illius extinguat ienes. Utréque
utitur Deus erga homines, dum malis ponas, ceu

1 vvobis in ſtimu um wirtutis &s pœnitentie. Fr
thi terthüm decernetur. O verè ommi fulminc igneo feralor .

.
Gu tuümque de ſorte reproborum à ſiniſtris; ubi erunt non tantum
* Ethnici, Lurcæ, Infideles, Barbari, ſed ii etiam, & tales, qui
in vivis boni videbantur, Coœlo adjudicandi: erunt, eheu! à
ſiniſtris cum Principe Lucifero nobiliſſimi naturà Angeli; erit
cum Impiis anteſignanus, ſpes primorum Parentum, Cain;
ee Erit in Apoſtolum electus judas: erunt plurimi Chriſtiani, Ca-
cholici, ex his etiam profeſſi quondam ſtatus religioſos, ſan-
Mr, ctos, & ſublimes, &c. erunt hi omnes à ſiniſtris notati, nigro
calculo & charactere, æternum infami. Quis non timeat ful-
men hoc horrendum:? In ſolatium, nec minus tamen fortem
nu omnibus bonis, ingenuis, ac ſuæ ſalutis cupidis, ſtimulum, à
contrario, eâdem fere, quâ priorem formavi diſcurſum, me-
thodo, conſideremus Stationem ſortémque Beatorum à dex-
ne tris, ut ne pigeat omni conatu adlaborare, tum horrore pœnæ,
tum ſpe præmi, ne in hoc ſelectifſimo numero non reperia-
mur, tum, quando videbunt fülium hominis venientem in nube cum
doteſtate magnà & majeſtate, Lucæ 21. 27. quando & implebitur
„ Parabolâ de decem Virginibus, &c. Matth. 2y. Vel quando Do-
minis ſervorum veniet poſit urus rationem cum en. ibidem: pro E &
Cath. vel & Micolai. Patienter audite, ſpectate fulmen, aqueum;
imm ſed nec ſine terrore. ð
IS II. Suppoſitis ijis, quæ ſupra C.9. de ſeparatione Electorum
n à Reprobis, num. 2. ex Matth. zry. 32. conſequenter diximus (at
A ibiaem) ſpectemus jam beatiſſimum latus dextram Electorum, In dexterà
H oculis mentis, lumine fidei illuſtratis. Verè electi omnes, Ju-Beatorum nul.
ℳ ſti & Sancti; ſignati omnes ſigno admirabili, amici: ſtolu albis: &. li actuales pec-

rL O * . catores, & c.
r pvalma in manibus eorum, Apoc. z. 9. Obſervemus attentè, qui⸗ant hæteti-

—

ucl Sententia in reprobos à Siniſtris ultima! Fulmen videri poteſt,
& debet horrendum id, quod priori diſcurſu diétum, audi-

Ne nam hi, vel ſaltem aliqui inter illos. Nulli, inter eos, bomici- ci, Kc.
ς. Ade, aduiteri, furer, fornicarii, mollæ, maſceulorum concubitore, 4 Va-
ud vi, ebrieſt, maledici, rapacer, iniqui nulli, qui regnum Dei non poſſi-
han debunt, orbi acclamante Paulo 1I. Cor. 6.à v. 9. ergo neque in mu-
ßUMU mero

=

152 CoN c10 XII. Particularia circa Electos in ſuil.

Vixerint illi, vel iſti malé: ex Exechieli Cap. 33. à num. 12. & C. 1.

ſuis ſitt ticorum Mota eſt) veritati
V. Nic. Turlot.

L. 2. f. 176. dare, & meliùs ſentire, &c. Non anum atq idem eſt, ait S. Aug.

de util. cred. init. item ep. 62. hæreticus, & credens homo haæreticv.
Via. Conc. 23. n. 9. Schiſmatici, & mali Chriſtiani: quam in rem
valde notabiles ſunt tres ſententiæ S. Fulgentii Epiſcopi, ſum-
mi illius, ac penè ultimi Affricanæ Eccleſiæ decoris, qui libro de

Eiae ad Fetrum Diaconum (Terinus Ind. A 4.) Cap. 37. 35. 39. ſie ſeribit.

Tres notabi. (1.) Firmiſſimè tene, & nullatenm dub
les Sententiæ ſe

tee, quemlibet Hæreticum ſive ſehiſmaticum, in nomine Patru & Fi-
Quinam coœlo lii & Siritus JSandti baptizatum, ſi Eccleſiæ Catholicæ non fuerit ag-

excludantur. gregatus, quantascunq; eleemoſinas fecerit, ut ſi pro Chriſti nomine &

ſanguinem fuderit, nullatenus ſe ſalvari; omni enim homini, qui
Eccleſiæ Catholicæ non tenet unitatem, neq; baptiſinm, neq; Eleemoft-
"a, quamibet copiceſa, neq; mors pro nomine Chriſti ſuſcepta, profce-

re poteſt ad ſalutem, quamdiu in eo heretica vel ſehiſmatiea pravitas

perſeverat, quæ ducit ad mortem. V. Conc. 9,.. n. z. f. (3.) Frmä-
Iimè tene, & nullatenus dubite, non omnes, qui intra Eccleſiam Ca-

thoöolicam baptizantur, accepturos eſſe vitam æternam; ſed eos, qui,

percepto baptiſmate, rectè vivunt, Id eſt, qui abſtinuerunt ſe à vitin,

& concupiſcentin carnun; regnum enim cælorum, ſicut infideles, hare-

tici, atq; ſehiſmatici, non habebunt, ſie Catholici ceriminoſi poſſidere

non poterunt. Ita d. Fu gentins cit. S. Thomas verèò, Cbriſtiani ſoli,

inquit, qui in ſide Catholica ſinaliter perſe verabunt „ & ab aliu cri-

minibus reperientur finaliter abſoluti, à pœna aternâ erunt immuner.

Suppl. 4 9o. art. 4. Conc. III. Mis-

maero ac ſorte Eleſtorum i dextris erunt. Sicut econtti à ſm.
ſtris nulli boni, juſti & ſancti, utut aliquamdiu in terris bene

ibid. à v. ao. ubi vide. Nulli in hac ſanta Electorum ſorte hære-
Hæreticus tici. Eſt autem hæreticus, qui cum contumacià (quæ hære-
fidei agnitæ, vel quam agnoſcere
Theſ. Doctr. Doſſet, neque vult, reſiſtit: Errans verò ſoluùm eſt, & ſedu.
Chr. P. 1. c. 10. tus, qui cum contumacia errorem non tuetur, paratus emen-

ite, non ſolum omner paganos, ”
ſea & Judægs, Hæreticos, Schiſmaticos qui extra Eccleſiam Catholi-
S. Fulgent. Ep: can præſentem ſiniunt vitam, in iegnem æternum ituros, qui paratus

eſt Diabolo &. angels ejus, ( 2.) Firmiſſimèò tene, & nullatenus dubi-

uu Nl
Ns

ii⸗

lom⸗

lncrl

Inuck

Dyua

r

uone

il

it

lui
e
on./

tkexin

ur:
Utent
Flium

S
Php
te, ad
lcit
ſ
nui
fer
Wvca,
u
ica
te

ente

m

ſene

.

Aeleen
n
,‚An
tus e ⸗

Hen
mintean

Wlene
ſit

6 ,

1Cbe
Nun
AN

ſ

ſet
mnirh
piri ,
e
yin
ni
ſinl/
nii

r. D

u ⅓

munt

M

oculs attollere, & à longè ſaltem contueri hanc lectiſſimam
Judicii extremi dexteram, quò & me, 6 Deus, aſpirare jubes.

peccantibus non pepercit, 2. Petri 2. g. fol. 362. uti: quòèd in Adamo
hujus poſteri non peccàrunt propriãâ voluntate & electione, ſee
ſui capitis, Adami, tantum: quòd homo peccaverit ex fragi-
litate; Angelus ex malitiaâ: ille, alio (ſerpente, demone) ſua-

va obis in ſtimulum virtutis & pœnitentie. y3
TIII. Miſſis hisce, incidenter memoratis, dexterâà Eleéto

rum planè indignis, liceat mihi vermiculo in terrà reptanti,

Ad Dexte-
In hac, quaſi innumerabilium, ut docet S. Dionyſ. lib. de cæœleſti ſam in judicio,

hierarch. SS. Angelorum multitudo, longè major omnium cum Augeli ſancti-

Lucifero apoſtatarum, juxta illud, poc. 12. 4. ubi dicitur, quòd

Draco, id eſt, Lucifer, rebellans Deo, caudâ ſuà, malo exem.
plo, ſuadendo & ſollicitando, poſt ſe traxerit tertiam id eſt,
magnam partem ſtellarum cœli, id eſt, Angelorum. Vid. Cornel.
ibid. fot. 2057. Obſervo autem (quod planè dignum, & operæ

pretium eſt) circa hos ſanctiſſimos Angelos, nullum, in totà

quantà multitudine, eſſe penitùs, qui a prima gratia excide- Deus lapſi

rit, lapſus in peccatum, ac iterum per pœnitentiam priſtino hominis, non
Angeli, miſer-

ordini reſtitutus; ſicut & ex lapſis nullus pœnituit, vel ad ſa- tus ex ſlumms
lutiferam pœnitentiam à Deo admiſſus fuit: in quò ſanéè mi-in pominem

rè commendatur immenſa Dei charitas & clementia, dum lapſi micericordiâ.
hominis, non Angeli miſertus fuit; unde nos miſelli peccato-

res in magnam veniæ, & miſericordiæ Dei, tantæ ſpem eriga-

mur: Quæ quidem Dei miſeratio, hominem lapſum ad p-

nitentiam admittentis, & vocantis ultrò, quin inſuper ſibi per

Filium ſuum unigenitum, admirandâ & omnibus naturaliter
incognitâ ratione Divinæ Incarnationis, reconciliantis, Ange-

lis lapſis ab omni gratiâ excluſis, unicè cum ſummãhumilita-
te, admiratione, & gratiarum actione, infinitæ ejus, ex bene-

placito, liberalitati tribuenda eſt (ſicut & ipſa P rædeſtinatio,
ſeu electio ad gloriam æternam) vereè: Miſericordiæ Dominn,
quia non ſumus conſumpti:. Thren. 3 22. Quanquam hujus à DD. Congruentiæ

afferantur congruentiæ, quas affert Cornel. in id. Dems Angelt. Aarcaun
atribus &&

d Pocdtonbus.

dente, & per mendacium decipiente, hic ſuà ſponte, & uni-
U verſim

Aechtl de Iud. Extr.

22 . 2
3 2

—.,

verſim nullo decipiente: quòd uno primo homine peccante,
peritura fuiſſet tota humana Natura, non autem perierit tota

Natura, Angelica, uno peccante Angelo. P. Rechlinger M. & de

quantas coram toto mundo, in judicio, omnes Angeli Beati

—

grates referent pro ſua creatione & electione ad gloriam, et-

lam Deo homini Chriſto judici, quem, factâà ſibi revelatione,
& accepto mandato, infantem adoravêre, ex eo Hebr. 1. 6. quod

ſuperbus. Lucifer cum ſuis noluit: jam verò Chriſtum Judi. 1

cem cum tremore adorare cogetur, cogitemus.

Eledtorum IV. Necminus dulce eſt contemplari alteram, præter An
Dextra, in Ju. gelos, Beatorum ſortem, hominum, qui, quantum ad hoc, equi-
dicio, homi dem non naturà, gratiâ tamen & beatitudine quoad ſubſtantiam.
num. pares erunt, ſicut damnati, & homines & Angeli, in damnatione:
ſcil. Utriq; illi beati, utriq; hi damnati, æternum: O æternum!

(C(ÖLhhhoros, eminert Sanctiſſima Virgo Dei Parens, Maria, gratia

plena, &c. Dein Sanctiſſimi Patriarchæ, Prophetæ, Apoſtoli,

Martyres: Confeſſores, Virgines, Viduæ, Sancti, Sanctæꝗque

omnes, pro ſuo cujusque merito. De his S. Joannes Apoſto-

lus, Apocal. . 9. Vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo po-

terat, ex omnibus Gentibus & 75 ribubus, & Populi & Lingus, qui-
bus ſalus fadcta eſt „ amicti ſi olss albu, vVeſte immortalitatis „ &£
6 =W Blorie, & palmæ magnificæ in manibus eorum, in ſignum nobi-

victoriæ & triumphi de carne, mundo, & dæmone. E. Cr.
Electi, fuere nel. ibid. Circa hosce Beatos obſervo imprimis, etiam illos fu-

quondam ho-iſſe homines, cujus naturæ & nos ſumus; & adeo, ſi velimus
mines, ſicut Dei gratià, quæ nulli deeſt, uti, poterimus & nos numerari

nos, & partim inter hosce Beatos. Deinde in hac Beatorum hominum ſorte

Peccatorε*⁹ fore non tantùm, B. mam Virginem, ab omni penitus peccato

originali præſervatam, & ackuali immunem ; vel ſanctificatos
in Mtero, uti S. Joannem Baptiſtam, &c. vel qui primam Ba-
ptiſmi innocentiam nullo gravi peccato macularunt; ſed fore
etiam quâm plurimos, qui in vivis magnis ſeſe ſceleribus in-

iiſc

quina-

S

goin

Pino
erd
Mutl
or

heſea
Ma
muth.

in

Weanm
sr
cos
1
Da
no⸗
M
ul

un

lo

4 vobis in ſtimulum Turtutis & pœnitentiz.

m quinavére, at dein ſuper iis rité poœnitentes: Apoſtolorum Poœnitentes
ind quinam, in-

n Princeps, Petrus, Vas eleéctionis, Gentium Doëtor „Pau us, dumumn,
IHE uterque Judicii hujus extremi cum cœteris Apoſtolis Aſſeſſor, 1ons:
. ( Matth. 179. 25. IIIe Chriſtum negaverat perfidè contrà fidem

INH glorianter datam, Eucæ 22. hic, uti ipſe dolens fatetur 7. Cer. 7. 9.
Nn perſecutus Eccleſiam Dei imò Zeſam ipſum. Act. g. 4. E& v. Act. 22. 7. 5.
eam Actor. 26. Iy. Blaſphemum, Peccatorum primum ſeſe vocat I. Ti-
mnmot h. I. Iy. Miſericordiam conſecutus à Domino I. Cor. 2. 27. Erunt
unde in hac beata dextrâ omnis generis quondam in vita peccan-
dium, innumeri; inter iniquos, raptores, defraudatores, ?u-
rA. blicanos, cum illo Evangelico, Lacæ 75. S. Matthæus Apoſto.
wegdi. lus: Trsn c. 9. S. Zachæus Hucæk 19. Inter quondam hære-
RW ticos Manichæos S. Auguſtinus, magnum Eccleſiæ Lumen.
Ex illis, qui Deorum ſimulacris thus adhibuere, S. Marcellimus

mniore Or
S Papa. Bre iar. Kom. 26. apr. Videre erit inter quondam tyran-
om nos, ſpirantem minarum & cædis uti loquitur Baronius, in

ck Notu Martyrolegii, ad lo. Febr. tanquam alterum Saulum in Diſci-
tt pulos Domini, & ſævO ſchiſmate perturbantem Eccleſiam »
RH 8. Guilielmum, Aquitaniæ Ducem, dein Eremitam, mor-
N . tuum A. II56. infrà Conc. 23. n. I0. Inter Adulteros & homicidas,
„ 58. David Regem, 2. Reg. 1I. Inter quondam fornicarios, §. Bo-
6. nifacium Martyrem, cum Aglaide, Breviar. 14. Maji. Inter olim
8, Latrones Sanctum Latronem (quem plerique Dimam vel Dis-
. mam appellant) qui in Cruce Chriſtum confeſſus, ab eo me-
ruit audire: Hodie mecum ern in paradiſo, PBuck 23. 43. Cornel. ib.

M Martyrol. 2 7. Martii. §. Moyſen æthiopem, qJui ex inſigni latrone,
Anns inſignu Anachoreta, ͤultos latrone convertit, & ſecum duxit ad Mo- OJ
n aherinm. UMem 25. Auguſti. Inter dæmonis quondam, ſuo ſan-
guine ſcripta mancipia, S. Theophilum, qui, ut ſolent Magi
e ſagæꝗque, non erubuerat, Deo Deique Matre, linguâà impu-
n dente, ejuratis, Dosmoni ſeſe ſuo chirographo mancipare:
e fIaſti Mariani z. Febr. Erit à numero Magorum quondam, 8. Cy-
. prianus Antiochenus, Martyr: Martyrol & Breviar. 26. Septemb.
⸗ Publicani & meretrices pracedent vos in regnum Dei, alt Chr. iſtus
ein 2 Matth. 21.

—

156 Coxclo XII. Particularia circa Eledtos in Jud. .

ptione dignin, quòd Chriſtus Zeſus venit in hunc mundum, peccatores

conſecutus miſericordiam, vel ut pro eo tempore veniam pec-

os SS. Prophetarum pœnitentibus veniam promiſiſti, & vincas

ac ſuperes, cum judicari, erga peccatores ponitentes auſterus

eſſe, & inclemens, qui mihi tanto peccatori tam propitius fui-

fol. ob. init.

ſti, ita expoſitores quidam, apuad D. Dionzſ. Carthuſj. ibidem wibi

V. Quæ ſtio hic interſeri poteſt: cùm etiam omnia Beato-
rum peccata, in vivis quondam perpetrata, in Judicio palam
omnibus ſint futura, an inde Beatis futurum fit aliquod de-
4 decus, aliqua infamia, confuſio; qui adeo coram Confeſſario
nos confundi formidamus: an etiam peccata pœnitentium P⸗4e-
tri, Magdalenæ, Auguſtini, aliorumq; omnium, ſint futura

eccataſemelinfamia: Et imprimis quidem Theologis certum eſt, peccata
IImnita

redeunt.

7

Matth. 21. 34. Has inter S. Maria Magdalena. S. Theodora Ae-
xandrina, Martyrol. rI. Jept. S. Pelagia 5. OAob. Maria Tgy-
ptiaca: ibid. z. April. Thais Alexandrina, cui ſedem paratam in
cclis, auro & gemmis coruſcantem, vidit S. Paulus, Magni
, Antonii Diſcipulus : & Antoninus p. 2. Biſt. tit. Iy. c. I. F. 3. ap. Pe-
rwenfeld hiſt. y. ſufficiat, ex innumeris planè, paucos nominaſſe,
qui in terris, dum viverent, fuéêre homines, fragiles, pecca-
tores: & haæc quidem, uti S. Paulus ad ſuos Corinthios oqui-
tur epy. I. c. 6. v. II. fuerunt, ſed abluti, ſed ſanctificati, ſed juſtifcati
Deptædica Per baptiſmum & pœnitentiam. Hi omnes & ſi nguli in judi-
bunt Dei miſe-cio toti mundo mirè deprædicabunt infinitam Dei miſericor-
diam, cui in acceptis referent, & adſcribent meritò omnem,
ſuam ſalutem. Fidelu ſermo, inclamabit Paulus, e& omni acce-

ſalvoi facere, quorum ego primus ſe⸗ I. Tim. I. Iy. David, & ipſ/ſe

Ccatorum conſequeretur &c. Vt jaſtifcers, (orat ad Deum,
H. vo. ⁶) juſtus ac verax inveniaris in ſermonibus eun, quibus per

——

nonſemel à Deo dimiſſa non redire (formaliter, abſolutè, & ſiun-
.d. Conc . Pliciter) ſeu quoad culpam, ſeu quoad pœnam, etiam alis gra-
num. 8. vVi peccato ſubſequente, perpetrato de novo „allt reviviſceére,
“ uti Merita & Bona opera mortificata, per poœnitentiam H

”V D

rrrn

ſcunt

Vita

t

turs

eittt

fit

ole

tir

fen

ſ

gui

uir

Lob

goer
Pecc⸗
imne
N

1

.

*

4 vobis in ſtimulum Wirtutis & pœnitentie. 5„y
Uer ſcunt. Conc. N. n. 7. infrd. Divina Clement! ia ait Gelaſius Pr. di-
miſſa peccata in ultionem redire non patitur. Et S. Proſper, ap. 5. 71 bo⸗
B mam: OQui recedit à Chriſto, inquit, & slienm à gratiä ſinit hanc
tl vitam, quid niſi in perditionem vadit? ſed non in id, quod remiſſum
S Eſ, recidit, &c. Vid. S. Thomas in Sammaä, F. 3. 4. S§S. art. I.
nü ſegg. Dein: Reſpondet Leſſius L. 13. de Perfedct. Div. C. 22. omni- Peccata Ele-
„=m no etiam pœnitentium peccata futura aperta; hoc enim Scri- Rorum in ju-
n pturæ conformius. Matth.o. 26. Mehil eſt opertum, quod non re- dicio manife.
SS. velabitur; & occultum, quod non ſcietur. Eccl. I2. Ia. Cunclta, quc anda erunt.
inſt unt, adducet Deus in Judicium, pro omni errato, ſive bonum, ſive
Eenn malum illud ſit. Prima Cor. a. . Dominus illuminabit abſcondita te- r
onnen nebrarum, & manifeſtabit conſalia cordium. Tum ſubdit: Neque Non pudori,
i. hinc aliquo pudore ſancti afficientur (quia hunc excludit Bea-ſed honori ſan-
mu titudinis ſtatus) ſed magis ſe ipſos humiliabunt, & omnia ſua cis erunt, &
& bona Dei miſericordiæ adſcribentes, immortales eidem gratias 5 ſor um ae
n. agent. Apoc. sa. o. Aſimili probat S. Anſelmus, ſerm. de Beat. & Lib. cedeat.
nn ſimil. c. 6o. Non enim, inquit, tunc pro peccats tus te mejor angu⸗-

uoo·n ſtia premet, ſcelerumq; tuorum magi pudebit, quàm aliquem olins ma-
ugnu vulneribus ſaucistum, jamq, ex omni parte ſanatum, aboliti ſan-

“ guins moleſtia premit, &c. Englgr. Cæl. Emp. F. &. Auguſt. JG. 2. mihi
iinſi fol. 237. ubi plura. Beſſens de Jud. C. 6. à f. 373. Vide infr Conc. 15.
rni n. . & 9. Ergo, inquis, cùm etiam Peccatores quicunque, ex
haac vitâ cum verà pœnitentiâà decedentes, ſortem habituri ſint,
&& locum ad dextram Judicii, cum & eorum pœnitentia illis in

un gloriam & honorem cefſura ſit: quid ni audendum aliquid Neque tamen
peccati, & iterum pœnitendum?: Verùm priora miniméè dicta ideo peccan-
m intelligas in præſumptionem, licentiam, & libertatem peccan- dum ſed poœni-
nkh di, ſeu ut inde, de bonitate & miſericordià Dei præſumens, tendum ma-
Hn liberè pecces (quòd eſt peccatum in ſpiritum ſanétum) ut de-8s eſt.
en nuo pœniteas, & ſiniſtram Judicii damnatorum evites: quin
a. potius, ne pecces (quis enim letaliter ſeſe vulneret, cum vi-
r det, alios à talibus vulneribus fuiſſe integrè curaros?) ſed ubi
ſete, humanà fr agilitate, aut quacunq; ratione peccaſti, ut quanto-
evivi cyus pœnitentiam (quæ virtus eſt ex ſuppoſitione, ſi peccaſti)

ſcunt

N

8. CoON) XII. Particulatis citca Elfoß in ul.

,;,22

ſecundam, poſt naufragium, Tabulam, fortiter „ firmiter, conſtan.
terque apprehendas, de propitiato etiam peccato metuens, ut

monet Eccleſiaſticus c. .. y. Sanè in antiqua lege miſericordiſſi-

mus Deus pœnitentiam, eamque Chriſtus in novâ, Sacramen-

ta inter, conſtituit, non ut preces, ſed ſi peccaſti, ne de tua

7

bu, at non pecceta en! ſed & ſi uas“ peccaverit, ad vocatum habe-

mus apud Fatrem Zeſum Chriſtam juſtum » & Spſe eſt propitiatio pre

Homines ſu peccati noſtra, &c. Neque hic in frivolam excuſationem alle ines,

actum eſſet ſalute. Sic oannis ep. I. c. 2. Filioli mei, hæc ſeribo vo-

2

mus fragiles; gato, quòèd homo ſis fragilis, in peccatis conceptus, natus, &c.

ſed ut vſtia e Euere, uti dictum, etiam Beati, homines, ſicut nos: Naſcamms,
mendemus, * .

cum ſanctis, ait S. Ambroſ. c. 1. de &. Joſeph, a. Legs Patriarch, illos (ſanctos)

temur. ſed emendaſſe“ Breviar. Dom. 3. Duadrageſ. lelt. 6 Imitemur eo-

rum fortitudinem, reſiſtendo tentationibus, pravis concupi-
ſcentiis, &c. Contemptum mundanorum omnium; peccata

& peccatorum occaſiones devitandi ſtudium; pœnitentiam
veram, quà ſolà, ex præſenti Dei lege, & ordinatione, pecca-
tor priſtinæ gratiæ reſtitui poteſt, &c. Unum adhuc in ſola-

tium puſillorum addo, & obſervo; etſi Deu 4à gloria ſad nullam

Multi Sanct condibstionem exeludat, Orat. Eccl. de & Cunig. 3. Martit & fore adeo

ex ſtatibus ſub ad Jexteram Beatorum etiam ex Statibus ſublimibus innume-

limibus. ros, ⁶ Statu Eccleſiaſtico & Sœculari, utriusque ſexus. Ita

è& ſummis Pontificibus quorum 3 S. Petro ad modernum In-

phoocentium XII. usque fuere 246. Bacelin. Nacl. biſt. univerſ.)
=èð P. Chriſtophorus Ott. S. J. Romà G'or. f. 19. ſimmatim numerat
“ Sanctos 77. ex his Martyres 34. & c. præter alios quampluri-

mos & plerosque vitæ laudatiſſimæ. Epiſcoporum, aliorum-

que in ſublimi Dignitate ſacratâ conſtitutorum, magnum nu-
merum habet Martyrologium Romanorum. Inter Impera-
tores & Imperatrices Conſtantinum cum Helena Matre: Me-
nelog. Oyæcor. 21. Mag. Bucelin. p. I. E. C. g9. m. 3. S. Carolum M.
BS. Henricum cum ſua Auguſta, Virgine Chunegunde, Palati-
na; Adelhaidem, Pulcheriam itidem Virginemin Conjugixc.

X

lter .

Vence
Pleo
ſiboson
Neldsd
Heeci
Es,

Chri

Hi
&&c. quos imi- Ton naturæ praſtantiorn fuiſſe, ſed obſervantiors, neq; vitia neſciſſe,

toat

umdI

Uunſe

uman

Ullter

Camg

Wo
kfens

Gua i
ſem!
karin
Huitas

tnat⸗

2 nobis in ſtimulum virtutis & pœnitentie. 9

D ”Inter Reges, S. Stephanum Ungariæ, cum filio S. Emerico,
tini Wenceslaum Bohemiæ, Ludovicum Galliæ, Richardum »Lu-
e. Tium, pluresque Angliæ: Eliſabetham Portugalliæ, & Duci-
bus Leopoldum , Eliſabetham Thuringiæ. Plures ex inferio⸗
ę ribus omninò tamen videri „ad dexteram in Judicio fore innu-
n meros & majorem partem corum, quu in mundo erant viles,
tin . abjecti, deſpecti, pauperes, miſeri, afflicti, derelicti, preſſi, ru-
es, ſimplices & infimi, cujuscunque conditionis ac Stats,
end Cives, Opifices, Operarii, Ruſtici, Mendici, &c. juxta illud
ntgd Chriſti : Erunt noviſſimi primi, & primi noviſſimi. Matth. 20. 16.
ſſenn Hli ſunt, quos habuimus aliquando in deriſum, & . ajunt impii Sap. .
ſuſ ubi vide. Surgunt indocti, & cœlum rapiunt, &c. ait S. Auguſt.
e L. §. Conf. c. S. peſt init. & Thom. Kemp. ae Imit. Chr. L. I. C. 2. Me-
In ior eſt profeltò humila ruſticus, qui Deo ſervit, quàm ſuperbus Phi-
e oſophu, gui ſé neglecto, curſum cœli conſiderat, & . V. meos Indicæ.
NI V. Opifieium, Status, pauper & . & Conc. g.
iin VI. Scrutemur jam nunc etiam Beatorum à dextrâ Judicii Beatorum
eII Wotas & ſigna, quibus omnes facilè à reprobis dignoſcentur. Nota, Gratia
AE Ea imprimis, ſicut in damnatis eſt peccatum habituale, ſeu pec-Sanctificans.
Aα Ccati macula turpiſſima, Conc. II. n. 7. ita in Sanctis eſt gratia ha- Hæc quàâm
id bitualis, ut vocant Theologi cum S. Thomdâ in I. z. à g. IIo. pulchram &
m Eam Thomas de Kemp. L. 3. c. 7a n. Iz. vocat: propriè Electo-pret'oſam fa-
Rh rum ſignaculum; eſtque ſpirituale & ſupernaturale ornamen-ciat animam.
unh tum animæ divinitus infuſum, intrinſecum & permanens, for-
maliter ſanctificans, quæ hominem in inſtanti temporis, ſeu
uumn quamprimum conſtituit, efficitque juſtum, amicum & filium
H acdoptivum Dei, heredem cœli & coheredem Chriſti, confe-
luin rrens veram vitam ſpiritualem, tantàmque pulchritudinem,
unn qua inter cæteras res creatas major eſſe non poſſit: quæ qui-·
rr dem hic latius multisque deducere, propoſiti non eſt. 8. Ca- Teſtimonio
N. tharina Senenfis cœlitus edocta, quanta eſſet animarum di-S. Cath. Sen.
nM. gnitas, quantum pretium, ajebat, tantam pulchritudinem &

e, & gratià divinâ ex-
ſime
pro

Mi dignitatem ineſſe animæ à peccatis puræ divir
N ornatæ, ut nullus, qui eam modò videret, non libenti
e vodè vide

160 COoNCIO XII. Particularia circa Eledtos in Iud. —
pro ea, in tali ſtatu conſervandâ, vitam daret. Pædag. Chrift. grnde
tom. I. p. 2. J. 2. de gratid fol. 309. n. 6 ex Surio in vitâ. Hujus gra- WuN
tiæ Divinæ pulchritudine & ſplendore ſignati Electi in judicio, Mc
& per ecam gZuſtè futgebunt, ſiecut ſol, ait Chriſtus Marth. 13. 33. ſule⸗
Electorum animæ, ut aſſerit S. Greg. lib. 3y. Mor. c. 23. omne hu. wonn

manum genus, quod in terrà ſecundum hominem converſa. Euln
Dotes 4. tur:, ſuæ pulchritudinis decore tranſcendunt. Accedent Cor- i
Corporis glo. Poris glorioſi Dotes, quæ Corpora ſingulorum Beatorum
rioſfi. plus quâm omnes veſtes Regiæ, omni auro pretioſisꝗ; gem. Ml
mis, ſplendidius condecorabunt: De hbuce dotibus corporn glorioli nul,
ſuprâ C9. n. 6. &. Thom. in Sappl. à quaſt. yg Erunt & quorundam ente
Sanctorum Aureolæ, ſeu Laureolæ, ſpeciale quoddam præa- Wt
mium, à Deo illis datum, & gaudium, in mercedem operum dish
perfectionis, ab illis Beatis factorum, qvibus maxime confor- W
Laureolæ tres. Mantur Chriſto ſecundum perfectam victoriam; & communi. Wi
ter, cum Doctore Angelico =n ſupp! q. 9s ſtatuuntur tres, prima
1.) Virginum. Virginum (utriusq; ſexus) dum triumphant de carnecnginita. Aen
11 virtus non modò in carnis integritate, ſed magis in perpetuopropoſtto,
abſtinendi ſe à quacunq; venereorum deleétatione, conſiſtit ait S. Iho. Cnt
2.) Doctorum. mas 26: ze. q.y2 a I. C) de quibus Apoc. Ià 4 Altera Doctorum, qui nmſ
triumphant de deemone; qvi per doctrinam, & Sacramento.
rum adminiſtrationem, populum ab cjus tyrannide liberant: d
ex eo Danielis/2. 3 Ours dobt! faerint, fulgebunt quaſi ſplendor Firma. Uſra
menti, & qui ad juſtitiam erudiunt multos, quaſi Sltelle in perpetaugs— ho
aternitat. Quii ſua doctrina, exhortatione, æquè ac exem- s
Plo peccatores convertunt, eôsque faciunt juſtos, vel juſtioo ſcdi
res, &c. Cornel, ibid. f. 1391. ante ſin. quod quidem non Doctores ed
tantuùm in templo, Concionatores, Catechiſtæ, Confeſſari, W
ſed, ſuo modo, poſſunt etiam ſeculares; ut Magiſtratus, Pa- u
tresfamilias, parentes &c. qvin & fœminæ, domeſticos, libe- ,
ros, concives, ſodales, ſubditos, &c. verbo, & exemplo, hn.
docendo viam juſtitiæ, Chriſtianæ, & virtutis, ab erroribus, l,
Vitiis & animæ interitu avocando, &c. Eng gr. E §&. eph. F. .
Fanth. fol. 273. f. Et Cæl. Empyr. F. Nat. B. V. G. 3. à f-22. Et certẽ? lib
grande

—„

1

—

„

4 ob in Kimulum wirluti & pcœnitentie. 161
o grande quid eſt, vel unum grave in pediiſſe peccatum, qu6
. fummus Deus offenditur, & c. Conc. 5a. num. 2. Tertia Aureola 3.) Laureole
Martyrum, de mundo, cjusq; tyrannis, fidem, & quæ illius Manyvrum.
, * ſunt, imnpugnantibus . triumphantium 2 qui Pro Chriſto vo⸗-⸗ V. 6 Thomas —R
luntarh, riteqve diſpoſiti, aut vitam actu laudabiliter profu-2. 26. 4. 12 4.
e Aerunt, aut certè vulnus, ſeu tormentum ex ſe mortiferum & Suppl. 4,96.
fſuſtinuerunt: Illos, qui peſte laborantibus ſerviunt, & eadem 3*8
Neng contagione moriuntur, antiquitas jam olim Martyribus ſup- 9
Pares fecit, ut patet ex Martyrol. Romi. 25. FJeby., Hæ quidem Au-
reolæ, notæque certæ certorum Sanctorum, quibus in Judi-

O.ON
ns cio fiorebunt, ſplendebuntq; Virgines, Do&tores, Martyres:
ng à me tamen in exemplum adductæ ſunt, ut pro noſtris viri-
nen bus hosce Sanctos Sanctäàsque congmur imitari, ſortem inter
ipſos & partem habitari. Et: annon geſtit animus, optamus- Sð

nmmn Jue in eorum eſſe numero? O Utinam: utinam, millies
in VII. Jam itaque iſtis conſideratis de ſorte, notis, ſignis, &
ſatu Beatorum, à Dewterd Judici, denuò, ut nuper fecimus,

Canc. praced, u. 5. ſincerè ſcrutemur omnem noſtram à fundo Quæ in no bis

DSnnſtientiam; an & quæ in nobis notæ, & ſigna boni ominis, tis te
Pug nos fore in Dexterâ Judicii Proborum:? an in nobis, pro cu.
ent jusque ſtatu „Caſtitatis amor & ſtudium quis Zelus, promo-
vendi honorem Dei, & ſalutem animarum, præſertim, quæ
hn, noſtræ curæ commiſſæ funt? quis in nobis animus patiendi
0 Deo & Fide, vel ſaltem juxta voluntatem Dei, quas hic

en nobis adverſitates immittit: Omnium verò maximè, an in ́YYUMUD
nobis ſit ſignum illud, ſigillum & ſignaculum Electorum Gra- „,„d
. tiæ Sanctifcantis, quæ eadem eſt viæ & patriæ, ſeu juſtorum
le⸗ hujus & alterius vitæ „Angelorum & hominum, eſtque prima
EE radix & pignus ſalutis æternæ, ad quam jus tribuit; & in hac

2 vita per quodvis peccatum mortale amittitur. Quèd ſi in te
“ deprehendas vel unum peccatum mortale, vel affectum ad il-
he ud, vel nullum te adhibuiſſe medium ad delenda peccata
ü gravia, ſcienter à te commiſſa, facilè ſcire potes, te hac Gra-
tiæ Divinæ gemmaâ pretiosâ carere „& adeo te in præſenti tali
Eccx X ſſſteatu

nn Mecht! de Jud. Extr.

ð

162 CoNcIO XII. Particularia circa Pledos in Jud.

ſtatu in dexterd Electorum non fore, niſ pœnitentiam agas.

„S

inhabitantis, ſigna & conje

6 tiæ. mortalu, percipit, ſe delectari in Deo, & contemnere res mundanas, ait

ſentimus perſeverantem, verumq; de peccatis dolorem, dis-
plicentiam, deteſtationem, horrorem, præſertim ex amore

vel timore Dei, fugam illecebrarum ſeculi; promptam alacri
tatem ad obediendum Mandatis Dei & Eccleſiæ: deſiderium
majoris profects in viâ virtutis, &c. E. Drexel. Ind Them. Dom.
Signa Præde Pent. Faber ibid. Conc. 4. Sunt & ſigna Prædeſtinationis, ſeu ho-
ſtinationis ex minem ſalvum fore: Illorum duodecim collegit Religioſiſſi-
Zodiaco Chriſt. tom. 1. alii plura, P. aco-.

SS. Afcetis

bus Maſenius, triginta tria. Hæc inter: Frequens Sacramen-

tio continua vel multa, cum patientia. Ardor audiendi Verbi
Dei. Eleemoſyna & liberalitas in pauperes cum benigno af-
fectu. Sui contemptus & vilis æſtimatio. Dilectio inimico-

rum: Voluntatis in bonum propenſio. Cultus & amor con-

ſtans Bmæ. Virginis: Beneficentia in animas purgantes: Ora-
tio cum humilitate conſtans, pro ſalute & dono perſeve ran-

tiæ, & c. E. Faber. C 6. Dom. 2. Paſch. & à contrario, Conc. 1I. n. 5.

ſapra. Deſuper jam tecum examen inito: errata corrige (ſecu-

3ias e errantem, ſequere pœnitentem, ajebat S. Ambr. Theodoſio
Imper. dicenti: David quoq, regem homicidam & - adulterum fuiſſe.

Breviar. Z. Decemb. leét. 6.) peccatum fuge, & gratiam Dei, ut
in ea ſis, vel ut lapſus eam quamprimum recuperes, in ſummo
pretio, & curam habe ſalutis continuam: (Magn ſatagite, ut

per bona opera certam vocationem veſtram & electionem faciati; bee

enim facientæ, non peccabiti sliquando z. Petri I. 1o.) nunquam

non

Conc. præc. n. 5. Licet verò in hac vita, ſine ſpeciali Dei revela.
teone, certò & infallibiliter ſcire nemo poſſit, ſe eſſe in gratia:
gratiæ e Trid. &. 6. calee⸗ in ſine & cap. 3. Sunt tamen etiam quædam
tan uræ, per quæ quis probabiliter ſcire poſſit, ſe
ſeu ſtatus gra- eſſe in gratiã (in quantum ſeilicet homo, nullius ſibs conſein peccatè

8§. Thomas I. 27. 4. IIZ. a. . ( F. 2 53.) & adeo ſe ſperare poſſe
Beatorum ſortem. Talia ſigna gratiæ in nobis ſunt: ut cum

torum Confeſſionis & Communionis debitus uſus: Tribula-

i
u

nobis in ſtimulum virtutis &pœnitentie. 163
A non in ſalutari timere & tremore. Phil. 2. 12. Ita in Jjudicio ſecurus
N. Dexteram, non metues. In vita autem jam nunc, cum fidu-
cia & ſpe ſancta, fortiter apprehende Tria M. M. M. Miſericor-
in diam Dei infinitam; Merita Chriſti, infiniti valoris & pretii;
III JMariam Matrem Gratiæ & Miſericordiæ, qua juſtus ſerveris,
. vel peccator reſurgas, ſpe tua non fruſtrandus, modò ne præ-
E ſumptuosè peccare pergas, & peccata peccatis accumules. In
en medio, ſpem inter & metum, ſtandum eſt ſemper: nec deſpe-

2

tun randum, nec temerè præſumendum.

. . 2

en’d VIII. Refert Ludovicus Bloſius in appendice de quatuor ſan-
am Stu fæminz, Sanétam Virginem Mechtildem, Filiam Comitis S. Mechtildi
nN cuſjusdam Germaniæ, ab ineunte ætate Sponſam Chriſti, cum revelatur à
tin feria quartâ poſt diem paſchæ inchoaretur Miſſæ introitus: hriſto ſus
ul Venite, benedicti patri mei, ingenti & inuſitatã lætitià repletam, Alus. =
Kohr dixiſſe ad Dominum: Oſi una ſſem eax iln benediczn „ qui bang ä
igil. Adutlciſſimam vocem tuam audituri ſunt! Cui Dominus: certò ſcias,

d⸗ te unam ex ills eſſes & ut nihil dubite, ecce ego do tibi cor meum in
ctmn pignus amorn. A quo tempore cœpit mira lætitia, & devotione
IE eerga cor Chriſti affici: quæ etiam inſtante morte ſua audivit
sE ea Chriſti verba: Veni benedicta Patris, poſſide paratum tibi re-
nimt gnum à conſtitutione mundi. Faber Dom 2. Paſch. Conc. 6. initio. Mar- ð—ðU
Tire chant. hort. Paſt. f. 193. 2. Hæc magnæ Sanctæ ſpecialis gratia fa-
m (ta eſt, quam nos miſeri affe tare non poſſumus, nec debemus,
ℳö gquin potius imitemur Doctrinam & exemplum Devotiſſimi .
getur Thomæ à Kempis, qui (de ſeipſo ſcripſiſſe creditur) Lib. . de

hmnit Chr. cap. 25. num. 2. Cum quidam anxius, inter metum & De ſu4 ſalute

ſpem frequenter fluctuaret „& quadam vice mœrore confe-axio quic re-
6 QKus, in Eccleſiã ante quoddam altare ſe in oratione proſtra- Pone d
4 viſſet, hæc intra ſe revolvit, dicens: 9 ſ ſeir m, qus 1 2dbue per 1 R 7 ..
a ſeveraturus Aem! ſtatimq; audivit divinum intus reſponſum;:
ſunn Qudad ſi hoc ſcire, quid facere veller ² Fac nunc, quod tanc facere
/, vellæ, & bene ſécurm ern. Moxq; conſolatus, & confortatus,
lu divinæ ſe commiſit voluntati „»& ceſſavit anxia fluctuatio. No-
vue luitque amplius curiosè inveſtigare, ut ſciret, quæ& ſibi eſſent
X 2 futura:

S

164 CoNcIO X II. Particularia c circa : Eleifos, in Tud 1 nobis Gr.

futura: ſed magis ſtuduit inquirere „quæ eſſet voluntas DOei &
beneplacens & perfecta, ad omne opus bonum inchoandum DYRU
& perficiendum. Si non e prædeſtinatus, fac ut pradeſtinern, in
Reſponſum quit S. Auguſt. S. Thomas Aquinas aliquando ab anxià Sorore Cro⸗

à S. Thomâ ſuà interrogatus, quò modo ſalvari poſſet: reſpondit: volendo.
Sorori datum Hiſtor. Pradicat. P. 1. l. 3. g. 37. Vid. de regorts Conc. gS. num. 3 f.
quò modo Ergo: Fac velu. Trident cit. & 6. c. 9. in fine. Sicat nemo pimu, 4
ſalvari poſſit. de Ch
inquit, de Dei miſericordid, de Chriſti merito, deq; Sacramentsrum
virtute & efßfcacid aubitare debet (en ſpem noſtram: ſed & me- Tune
tum ſalutarem) ſie quilibet, pergit Tridentinum, dum ſ’ aw, ððð
ſuamez, propriam infirmitatem & indiſpoßitionem reſzicit, de ſuä gra,
“
tid formidare & timere poteſt; cuùm nullus ſcire valeat certitudine H

dei, cui non poteſt ſubeſſe falſum, ſe gratiam Dei eſſe eſecutum. I i
Trid. later Oves locum praæſta, & ab baas me ſe agere, Eturns in 1 JMUp
Parie dexter Pie 7 Domine, &c.

Authores in V. 24. wer Iedice V. Prcdeſtinatio; ⸗ Keprobati; Sulu; Gratia pe.

hujus 12. Con- Timor. Beatitudo, Sankti. V. De Gratid S. Thomas I. 22.
cionis mate- 19, . 0. Pœdagogus Chriſt. tom. I. p. 2. J. 2. Cornel. Dre-
giam. xelius, Beſſeus, Faber, aliiqg, locas ſuprà citatis in decurſu .
Concionis; item citati in Concione præcedente. Paulus Zehent
ner, Verm. Conſcientiæ, lib. 2. c. 2. Dauroult. Catech. biſtor. u0
Coap. 2. Tit. 2. 3. & 4. Jacobi Bidermanni, Deliciæ ſacræ Lib. 3. mni
eæemplo I. z. 3. 4. J. & 5. ad Srtem Bearorum & de elec»cione 1
ad gloriam ee en biſtoris huc aptiegitr. Ma ( Conc. 33 i
&rr. ”M Fer
2?
“ è
D 118182ðM
Ein
lir

e.
.

MoN
ſini i
nfr,
R
dan
1ſ

ſi

un. 1
u

tul⸗
al?

10N

CoONCIO XIII.

ne! qualn non fult, quæ non unam tantum tanget Provinciam,

Hiteram partim loquitur Chriſtus.
quævis alia, nulla ſunt & exigua, in comparatione illius ulti-
mæ tribulationi magna, ad finem & poſt finem mundi, quid-

SE Airir keit A N ie ie ke i 8 e ie ir N Ar N A X N N ir N N N N

Cruxin cœlo conſpicua in Judicio extremo: Eßle.

AOSis in ſolatium; reprobis in magnum horro-

rem, & c.

h. Domin. ult.

Tunc Par’ bit ſig Vusie Lulii hominis en. Elo. Matt *Pentecoſtes.

24. 30

Reſicite, & levate capita veſtra. Luc. 21. 28. Dom. I. Ady.
Beatus eſt, qui non ſuerit ſcandaliatus in Mic. Domin., Z. S
Matth. I1. 6. Exord. infra Conc. z2. n. I.

Aldv—entus.

Enigniſſimus Servator noſter, & Matth. 24. & Luck 21.
quàm luculenter ipſe prædicit, deſcribitq; ultimorum UIltima tri-
temporum luctum, & ipſius Judicii horrorem : Erit, bulatio omm.
inquit, Matth. 22. 21. tunc tribulatio magna. Ah Deus bo- m iIhaxlmn
quæ deſcribi
nequit.

aut Orbis partem, ſed omnes, ſeu totum mundum, vel omnes
homines. Meminerint Senes, & expendant, quas olim ſum-
mas miſerias bellorum, famis, peſtis, exiliique experti ſunt:
graviora fuere illa in excidio jeroſolymorum, de quibus ad
Verùm & iſta, & omnia

quid vel ſemel doloris, anguſtiæ, calamitatis ac preſſuræ in
mundo fuit. In hac deſcribenda dum hæreo, occurrit mihi
illud gozla 1. cap. v. 15. S. Propheta Sacer dotes & omnem popu- Pernitentis
lum ad poœnitentiam, & placandum Numen hortaturus, granh- ſtimulus.
dem Gentis ſuæ per Chaldæos devaſtationem vaticinatur.
Expergimini, inquit, v. j. ebrii &. & v. I5. a aa diei, quia G
AX 3 22

=
2=

B

–

eſt diæ Domini, & quaſi vaſtitas à potente veniet. a a a
ſermo videtur, hærere lingua Prophetæ, aliàs neutiquam elin-
gui, uti S. Jeremiæ c. 1. v. 6. a a a. Domine Deus ecce neſcio loqai.

Dolentis illa vox fuit & ſumme afflicti. Judicio extremo hunc

„

—

ad pœnitendum, & emolliendum etiam cor ſaxeum, quùm
metum diſtricti Jjudicii Divini? Sat multa hactenus jam dixi de

locum adoptat S. Hieronymus. Et qué graviori ſtimulo utar

ficere, &

tione, & illorum innumerabili numero conſiderato, utroru

.

mundanis exiguæ conſiderationis & timoris videantur, ſpe-
ciale tamen, magnumq; horroris pondus, & in ſe habent, &

ipſimet Judicio extremo addunt; nil enim erit ibi amplius iium-

ce Piis in ſolatium, omnia in timorem, confuſionem, & præſen-
u iinie, tis æternæ mortis vivam imaginem. Hæc inter (quod obſtu.
peſcam meritè) eſt ipſa S. Crux in Cœlo vel aëre apparitura,
ex ipſius Chriſti Vaticinio: tunc parebit ſignum ſilii homins mi-

ra res, illa humanæ Salutis trophæum, humanæ gentis ſola- H

tium, imè & ipfa ſalus, quam per illam à Chriſto reparatam,
omnes conſequi potuiſſent; & tamen illa ipſa ingens horroris
augmentum erit in reprobis: quam hodie fixis animi contem-
plemur oculis, ut inde magis totius Judicii ſeriem & acerbita-
tem metiri poſſimus. Deus intellectum illuminet, volunta-
tem inflammet; Vos omnes patienter audite; quin & reſpicite
& levate capita veſtra, Cc. M ”YM
II. Magnum omninò, orbi præſertim, Chriſtiano, bo-

Crux olim num, commodúmq; ex Cruce. Hæc quidem olim ad tempo-

probro & lu-
dalo & tenn ge tibm ſtultitia I. Cor. 1. 23. Gal. .. II. Crucem, ait joannes de

olim turpe, & abjectum ſupplicii genus extitiſſe, tam Ethnico-

ipſo intellectu: Plura adhuc, & multèò graviora ſu-
perſunt: Jam nunc enim, factà impiorum ab Electis ſepara⸗

que item notis particularibus, propius paulatim accedimus
ad ipſas Judicii extremi circumſtantias, quarum quævis, utut

—

ra usque Conſtantini M. ſummo fuit probro Zaden ſcandalum

—

n,
otn
ihel

nec!
ſcpie

Dto
eodem; parum dixi; & videor, linguâ planè deſtitui, voce de-

Prni
ceit

nit

unrat
Pobe
ſncs
dos

Eh
ll

Cen.
lie
D
Dirn

Mun
mnniſt
ure

ſorpi
Mrucer
jn
ſemn
dens
uli

ſuis

tix.ↄ.õ Carthagenâ de Arcani Paſſtona D. lib. o. Homil. 26. mihi f 3 3. col. I. B.
.

rin

uſe

FkEekis ſolatium, impiis tormentum. 1 g6z/
kin rum, quàâm Catholicorum, nec non ſacrorum Voluminum
hoin monumenta apertè ſatis comprobant. Infames reddebantur,
Qqui per illam perierant. Apulejus Crucem vocat damnatam; Se-
inn neca: infelix lignum Tacitus: ſervile ſupplicium Ladtantius:

ſupplicium libero homine indignum Latrones in Cruce ſuſpendi
HEſolitos, tradunt Philo, Seneca, Lypſius, &c. Taceo plura, quæ
n . , affert Cartagena. At verò à tempore S. Conſtantini M. Jam verò
primi Chriſtiani Imperatoris, Crux in magno pretio haberi gloriæ & ve-
e Ccoœpit, cum illà miraculosè inventa, à Reginâ Helena, Divini derationi 2
e. Spiritüs inſtinctu de ſacroſamcto ligno perquirendo admonitâ, Oonſtantino H
m ut ait Theodoretus, & ex contaëtu mortuo reſuſcitato com-Magno.
gim probata, Cartag. Lib. 1o. cit. Vom. 7. f. 3y6. Conſtantinus legem
eHE ſancivit, ne Crux ad ſupplicium cuiquam adhiberetur, pro-
AE bro ac ludibrio in venerationem & gloriam verſo: Brev. Kom.
E. Invent. & Cruci lecz. 2. noct V. nfrà Conc. 35. n. I.
Win III. Verùm hæc ipſa Sanctiſſima Crux longè majorem ad-Crux in Cœlo
Wen huc gloriam conſecutura eſt, cùm parebit ſignum ſilii hominu in ad ] udicium
HE Czlo quod de Crucis ſigno, contra perfidum Calvinum, in-eXtr. appari-
o telligendum eſſe, unanimi conſenſu docent omnes Patres, .
G D. Auguſt. Cyrillus, Hieron. Hilar. Beda, Theophilactus, &
Euthymius: imò non deſunt graviſſimi Doctores, qui per ſi-
u gnum non imaginem crucis tantum, ac ejus ſimilitudinem,
m miniſterio Angelorum ex ſplendidiſſimo aêre efformandam, Et quidem
e füturam eſſe in Cœlo, ſed ipſam ligneam crucem, in qua Au- ipſa vera Crux
(Stor vitæ pependit, intelligendam eſſe cenſeant; putant enim Chriſti.
S prudenter ſatis, Crucem illam redintegratum iri, Regemque
α ad judicandum venturum, tanquam vexillum ejus, ipſam fo-
re præceſſuram. Huic ſententiæ adhæret Sozomenus, adji-
ciens Sybillica illa Carmina: O lignum ſelix, in Ju Deus ipſe pe-
Nee pendit: nec te terra apit ſed cæli testa vilebu; cum renovata Dei
u facies ignita micabit. D. Chryſoſt. hom. de cruce 6S latrene ait: am
sS6 ipsà veniet, &c. D. Ephræm. . de verà Peæn. c. z., nubi, inquit, vi.
UI Agerint omnes regium iſtud ac tremendum, ſceptrum revelati, jam tune
M aAAasxgneoſcent ſinguli continnò, ipſam quoq; regem revelandum, qui o
ul clavu

In Cloper.
evetruòô aſſer-
vanda.

168 6⁶G oN c10 XIII. Crux Chriei congiruri in TAe. Nlr.

clavi fere, ſt. EjusdenmEntentiæ Hilar. L. 3. Ae Trinit. D. .
D. Leo Papa. S. Hieron. Beda, Theophilact. & Euthym Tho-

mas Waldenſis, S. Julianmus Archiep. Tolet. Imò pie & pruden-

ter nonnulli exiſtimarunt, Dominicam Crucem, tanquam in-
ſigne Chriſti trophæum, in Cœlo empyreo perpetuò conſer-·
vandam, & incorruptibilitate, inſtar Corporis glorioſi, dona-

tum iri, eò quòd ſpeciali quadam ratione fuerit inſtrumen-

tum victoriæ Chriſti; & Redemptionis humanæ, &c. cit. Car-

Etiam alia
paſſionis my-
ſteria appari-
tura. .

ipſo exaltandos eſſe in Cœlum; & omnes ejus ofſores dejicien-

tag. hom. 26. fol. 3 7. ro/ 1. Tirinus in Matth. 2. 30. Marehant. Horto
Paft. f. 157. Cornel. in Matth. 24. 30. i iſuper Salmeron, Credunt,
ait, Doctoræ Eccleſiæ, cum eruce etiam columnam, agella, ſine
Coronam, Clavos, ſpongiam, lanceam & reliqua Paſſtonn Iaſtrumenta,
ob cauſas jam didtar (vel modò dicendas) ad conſolationem San-
Gorum, & condemnationem, ac exprobrationem i impiorum,

& ut oſtendatur, omnes Chriſti Crucifixi cultores jam cum

dos in gehennam. (Cornel. cit.) apparitera in Die Judicii; VTVnde
D. Thom. op. 2. C. 24. aſſerit, quòa veniente Domino ad Jadicinm ſi.

gnum Cruci & alia Paſſtenu Indicia demonſtrabuntur. ita ex Salmer.

Splendor Cru-

cis in udicio. Derm. 130. de temp. Sol obſéurabitur, luna non dabit lamen ſuum. crux
verò fulgebit, & obſcurabit luminaria Cli, delapſi 7, ſideribus ſola

Cornel. De Crucis ſigno certius, & certiſſimum eſt, agnoſcente W
Eccleſia, dum canit: Hoc ſignum Crucu erit in Czh, cùum Dominus
ad jadiranraum venerit. Exponetur autem orbi vexillum Crucis

in ipſa Jjudicii die, aulè antequam Judex in throno ſuo judi-
caturus conſideat. Splendorem Crucis deſcribit S. Auguſt.

rzadiabit; ut diſcas, quoniam Crux &j lund lucidior, & ſole erit præ-

E Cruce ho-
mini ſalus.

clarior, quorum ſplendorem, Divini luminu illuſtrata fulgore, ſape-

rabit &c. Et: Domino deſcendente à Cælu, præcedet exercitus Anur-
gelorum, qui ſignum illad, id eſt, triumphale vexillam ſublimibus Bu-
mern praferente, Divinum KRegs Caleſtu inereſum terr ſtrium men-

tibus nuntiabunt. Ita S. Auguſt. pud 6 Cornel. cit.

IV. Conſideremus vel paucis, quantum Animæ devotæ
eſſe debeat & poſſit, ſolatii, gaundii, amoris, ex Cruce Domini,

VUt

Mor
e
lüne
Caril
nehie
Nher
Ge

ex,

Me

BPBeeis ſolatium, reprobis tormentum. 1629
IA ut ex hinc eò magis impiorum in Judicio luctum metiri poſſi-

nIDH mus, quibugilla erit malorum omnium prognoſticum, con-
hnn fuſio, terroòr, belli ſignum, ruina. En Crucem, Divini in
nn Chriſto erga hominem inexhauſti amoris ſignum, & fœderis;
u En Crucem, ſpem peccatorum, ſolamen afflictorum, refu-
ien gium deſperatorum, quàâ Dei filius æternæ mortis reum ho-
Im minem æterno Patri reconciliavit, victor de peccatis, mundo,
1ℳ0 carne, deæmone, & cujus poteſtate per eam hunc ceu ex ungui-
uH bus eripuit. Crux, ave ſpe unica cum magno affectu &
G ſübmiſſlione orat, canitque Eccleſia. Ea clavis, qua potenti

N manu Dei Cœlum nobis, e Paradyſo exulibus, reſeratum.
umm Cujus figura Serpens æneus in Deſerto contra morſus ſerpen-
enmh tum exaltatus Namer. 21 & Joannu 3. 14. Illud ſignum Tan, quod

wuim impreſſum frontibus gementium, cauſa fuit ſalutis, præſer-

uon vans ab Angelo percutiente. Ezech. 9. 4. Apoc. z. 3. Vid. Cornel.

byise locu. Hæc Crux eſt arbor vitæ, quæ in medio Paradiſi, id
A eſt, Eccleſiæ erecta, vitam dat mundo, ait. Cornel. in Genéſ. 2. 9.
Nin, ne f.go. Crux ſcala eſt, per quam Chriſtus & Chriſtiani in Coe-
erlen lum aſcenderunt, & aſcendunt, ſignificata per ſcalam Jacob:

er Gen. 25.72. juxta Euſtachium & &. Aug. ap. Cornel. hic fine f. 227. Ex
Dens hac Crucé Orbis Redemptor, Dei filius, denique tremendus
ις⅝NJudex, preceæ ſupplicationeq, ad æternum Patrem ſuum cum cla-
d mnmore valido & lacrymu obtulit, Hebr. .. (quem locum intelligit
AA S. Ambroſ. de oratione Chriſti in horto. Cornel ibia.) etiam pro
„ peccatoribus & inimicis ſuis. Et certe Crux Chriſti meritò

nobis miſerrimis ſummo ſolatio eſſe poteſt ac debet, ſed & ve-

N α nerationi, ad quam incurvantur etiam Reges, Imperatores,
„„ Pontifices, &c. unde Illa non in templis tantum, ſed & viis pu-
blicis nobis exhibetur, in ipſo denique agone nobis, in ſolatium
S& auxilium, porrigitur, quâ ad morbum ferendum, mortem
net. excipiendam animemur, roboremur, qua, fortiori omni cla-

va Herculis, omnes hoſtes animæ noſtræ vincamus, ur deni-
gque Chriſto & Cruci beatè immoriamur; id quod fecit S. An-

oun dreas, amplexatus Crucem, din à ſe acſideratam, concupiſcenti
1 T anim M S

Mechtl de ſud. Extr.

1770 CoxNcio XIII. Crux Chriſti conſpicua in judic. extr.

—

torum Sorti à Dextris, in judicio ineffabilis gaudii materia erit.

Principes Im. Rudolpho primo glorioſiſſimæ memoriæ Impe fätori renue.

perii ad Cru pant Principes & Status Imperii homagium & Juramentum fi-
iſrarn Ku- delitatis præſtare, Aquisgrani ad ejusdem Regis Coronationem
dolpho primo nno 1274. eô quòd fortè ad manus non eſſet Sceptrum Impe-

. men- . . . . 4*
znp Drxltant⸗ riale. Et Rudolphus, accepta de Altari Crucifixi Imagine, ec-
ce ſignum, inquit, in quò nos, & totus mundus redemptus: &

hoc ſigno utamur loco Sceptri. Poſt quod Principes & Eccle-

ſiaſtici & Soeculares debitè obedientiam jurarunt, &c. Jo. Tob.

Wellerus in Kudolpho primo f. 373. eX Lehmann. lib. 5. C I04. Amor
Simile quid Increat. L. 2. c. 2. J. 7. f. vO3. ubi &: Non impar Caroli V. Imper.

de Carolo V. pietas; qui cùm in Africana expeditione videret Hiſpanicæ No-

Imperat. Dilitatis, quæ plurima eum ſequebatur, Principes de ſumma

exercitůs Præfeétura ambitiosè anxios, & ſuſpenſos animo:
ab eorum uno interrogatus, quem tandem Capitaneum Ge-

neralem, ut vocant, renuntiaturus eſſet: ſublata coram omni-

bus Crucifixi Chriſti Statua: Hane, inquit, cujas ego ſiniferſam.
Quæ reſponſio cunctorum ſedavit animos. Ex Prud. Sandonat.
Vita Caroli l. tom. 2. pag. 221. .

V. Et tamen hoc ipſum Crucis ſignum, peccatori in viia

refugium, ſalus homini, Redemptionis noſtræ inſtrumentum

principale, cum parebit in Cælo, quid eveniet? Et plangent omne
Tribus terræ, ait Sacer Textus, Matth. 24. 30. vel ut habet Gæcus:

Impiis e Cru. Et ejulabunt Ch- præ doloris impatientid corpus dilacerabunt. 7 unc
ce terror & da pſangent omnes Tribus terræ, id eſt, multi ex omnibus Tribubus,
munatio. Impiiſcil. omnes reprobi & damnandi. Cornel quod ſalutem ſuam,
ab Inductione; iſto tam car zun „E. Iue alt ”
in hac vita æ. Quæ Chriſto tam carè ſtetit, ut crucifigi debuerit, neglexerint.
tantes, cum Plangent omnes, Tribus terræ, ait S. Augaſt. ſerm. 130. de Temp. vi-
malè fecerint. dentes accuſatorem ſaum, id eſt, ipſam crucem & in ipſo arguente co-

Divites: Jac. 5. gnoſcent peccat um ſaum; ſerò && fruſtrà fatebuntur impiam cacita-

à v. 1. &c. E-tem; quid autém mirars, ſi afferens crucem veniet, ubi & ipſa vul-

bprii, ai. 5. à nera oſtendet, ita &. D. ap. Cornel. Apparebit Crux ſole luculentior, S

v. 11. non opus erit aceuſatorilus; ait S. Chryſoſtom. bom. q. in Mat. &

“
.

animo praparatam, & C. e Vita unde hæc ipſa Crux inte ræ Bea-

MUNð Elecis ſolatium, reprobis tormentum. I

geh S. Thomas: Signum Cruci apparebit in judicio, ut per hoc juſtior
hee eorum damnatio appareat, qui tantam miſericordiam neglexerunt, &

mm. eorum præcipuè ,qui Chriſtum injuſtè perſecuti ſunt. In ſuppl. g. 96.
mmmi 2. 2. 4d 2. Adeo Crux impiis non erit arbor vitæ & ſalutis, ſed
mortis & damnationis; fulmen, qué denique, reſeratis ter-

mn rà & inferis, ad ignem inextinguibilem Matth. 3. 12. &c. detur-
N k babuntur: Adeſte impii; reſpicite, & levate capita veſtra; ecce
6 . 4 . * „ 3₰ „ 1 „*
ner Crucem Domini, parte adverſæ, fugite ſi poteſtis; inimici Crucu

AN Chriſti, quaorum Deus venter fuerat, ad Philip. 3. 15. Adeſte judæi,
qui adeo clamaſtis: crucifige, erucifige, Yo. 19. 6. qui Crucem &

. 1 Chriſtum Crucifixum ſcandalum habuiſtis, 1. Cor. I. 23. de quibus
eme. S. Chry ſoſt. in c. 2. Ep. ad Philip. Propterez, inquit, Qudæi ſtudio
en Mäa morte interimere ſatagerunt, ut probroſam quoq; afſicerent, ut,

etſi nemo propterea ab ipſo abſtineret, quòd occiſas eſt, abſtineret ta-

in men vel ideo, quòd hoc pacto occiſas eſſet. ap. Cartag. cit. hom. 26. mihi
H“K fol. 3 173. col. 2. init. Ecce Crucem Domini; Pilate, qui Chriſto ſu-
in perbo auſus es dicere: Neſen, quia poteſtatem habeo crucifigere te
t Js. I9. Io. Ecce Crucem Domini, Gentes, quibus illa Staltitia fuit.

4 7. Cor. I. 23. de quibus refert Niceph. L. 1. C. I. ap. cit. Cartag. fol.
34. & ſeq. in eodem loco, ubi Crux Chriſti ſita erat, ſimula-
crum Veneris ſitum fuiſſe ab idolorum cultoribus, ut ſic Cru-

pl cis memoriam àa Mortalium mentibus penitus abolerent. Ecce
In Cyacem Domini, peccator, à te contemptam, neglectàmq; cum
omni pretio Sanguinis Chriſti in illa pro te effuſi.
en VI. Res tam ſeria & gravis, magis adhuc perpendenda
le eſt. Optabunt Impii abeſſe Crucem, quam ſentient, ceu in
tin oculis fulmen, in auribus grande tonitru, in humeris grave
Ih pondus, in corpore pœnam, in oſſibus, & oſſium medullis
enn velut ignem, ex ſolo etiam SS. Crucis aſpectu mirè torquendi.
Joannes Cunradus Dieterichius, noſtri temporis, Græcæ Contempto-
H Ling. & Hiſt. Prof. in Acad. Gieſſana, Acatholicus, in ſao Bre- res Crucis o-
vViar. Lontif. Kom. edito Gieſſz Haſſorum 1663. All Alexand. VII. ubi, Ptant illam ab-
un, inquit, fol 226. (ſcil. Coloniæ Ubiorum ut Nuntius Apoſtolicæ 'ſſe.
ng Sedis) me, nil tale expectantem, in hoſpitio ſuo Gruce, per
.S „ V 2 manum

4

172 CoNGCIO XIII. CruN Chriſti con ſpi cua in Judic. etr.

Crucis in Cœlo, hoc eſt in aere, locus non erit jocis, ludibriis,

nihil tale expectantes, cum ſcelerare vivent, eventurum
ſibi. l

bræorum in
Captivitate

figura Luctus ob tœdium exilii, omni voluptate & gaudio. Captivitatem iſtam

ſannis, & contemptui. Tunc plangent omnes Tribus terræ &c.

Luctus He. VII. Conſideremus jam luctus, ejulats, & horroris ex vis4
Cruce in impiis cauſam, quam adumbrabit illud, quod He-
Babylon: ex bræis contigit. E-. 136. deſcribitur ingens luctus totius Populi
viſis Religio- Iraêl, tempore Captivitatis Babylonicæ, ſuſpenſis & relictis
nis ſuæ ſignis: omnibus lœtitiæ & Muſicis Inſtrumentis, ſeu privantis ſeſe,

manum formataà, dignabatur. Ita Hæretici vel malè ſapien-
tes, inimieci Crucus Chriſti jocantur, contemnunt, parvipen-
dunt Crucem &c. In extremo Judicii Die ad conſpectum Smuæ.
dorun

ex videndo Babylonicam, quæ perdurabat annis 7o. cum multis lamenta-

eneein exti, tionibus in Threnu ſun deſcribit S. Propheta Jeremias, quibus
Iudicio. ipſis in Iuctum Paſſionis Dominicæ utitur S. M. Eccleſia,

quod huc & in rem præſentem pertinet, illud eſt, quòd Iſraẽé-
litæ, a Nabuchodonoſor captâà, direptâ, & incenſa Vrbe, de-
in & Templo, nobiliſſima illa, ac toto Orbe celebratiſſima Dei

domo, in captivitatem abducti, ſecum acceperint quasdam reli-

quias, Organa, COytharas, ut vertit S. Hieronymus & Chaldæus,
id eſt, omnia inſtrumenta Muſica. Tirinus in Pſal. 136. Conſtituti
Verò in Babylone captivi Hebræi organa hæc lœtitiæ, COytharas
videlicet, & Inſtrumenta muſica, ſuſpendebant in ſalicibus in me-

dio Babylonis & Regionis Babylonicæ, id eſt, palam & publicẽ?
Babyloniis videntibus, abjiciebant à ſe inſtrumenta lœtitiæ, ut

oſtenderent, ſibi fletum magis cordi eſſe, quàm cantum, ait
Bellarminus Cardin. ibidem- quid verè 0 pus fuit, abjectis etiam
armis, conſervaſſe organa, ut obſervat Franc. Mendoca: an for-
tè in quoddam ſolamen & levamen doloris & luctûs, cum re-
cordarentur Sion? minimèe. D. Chry ſoſt. totum hoc tribuit Di-
vinæ providentiæ, ad majorem exulantium cruciatum: at vel,
inquit, in alienâ regione haberent monnmenta priort Keipublicæ, ma-
St mordetentar, & agrius ferrent, dur Keligions & Dei cultüs

——

icali
fum ]
Higar
ator
aibu⸗

ẽ’”ÿ”M

munt

juſen
Mana.
M⸗
ſiin.
ndo
d.

Ten

(con

ſian
/

e:
un

neyt.

—

4 lnie

r H
Wer
u
Poci;
,

Woeee
NNN

Dl

Xtelie.

make,

e

uar

An

cceli,
be,?

leug,

4

ſſun
P
i
tien
4
lsun
ol⸗
e
9
t,

in populum maxima emolumenta. Taceo phurima alia admiran-
da. IIlam, ante prædictum n.. z. excidium urbis & incenſum

condidit; ut patet ex 2. Machab. 2. à v. g. amplius non manife-

l

Fledis ſolatium, reprobis tormentum. 173
illa ſigna Lviderent. Apud Fran. Mendoca in I. KReg. 2. num. o. annot. I4.

circa lit. Sect. I. n. 5. mihi f. 362. Hinc normam ſumamus impio-
rum paulè poſt in captivitatem æternam inferis adjudican-

dorum, èque præcipitandorum. Tanc parebit ſignum ſilit ho-
minis in Cælo, non in ſolamen amplius improborum, ſed in cru-
ciatum, remorſum, tormentum, quod antequam magis & Pa-
tribus elucidemus, addamus adhuc unum ſimile. Z MV
VIII. De Arcâ Fœderis Teſtamenti mira paſſim refe- Idem de Arc4t
runtur ab ipsâmet S. Scripturà. Hanc ipſe Deus conſtrui Fœderis, Ju-
juſſerat “ 25. 16. In ea repoſita erant urna aurea plena dæis tam utili
Mannâ, Virga Aaron, quæ fronduerat, & duæ Tabulæ & Slorioſa.
Moyſis. Deuter. 31. Io. 2. Paral. y. 10. Sd Hebr. 9. a. Vid. Cornel. &. “D
Tirin. ibid. Infrà Conc. 91. n. 2. Fuit illa aſylum Hebræorum Arceæ

7

–

Occultâ à S.
Hieremi, in
Judicio iterum
manifeſtand4

Templum, inde eduxit S. eremias, atque loco incognito re-

ſtandam & revelandam sque ad finem mundi. Cornel & Tiri-
in bonorum

nus hoc loco, & alibi Franc. Mendoca in I. Keg. f. n. I. annot. I5. ſect. I. ſolamen. ma

n. 16. & ſequ. f. 269. In fine munci verò iterum apparituram lorum crucia-
eſſe: ibid. ſect. 2. & quidem, poſt Reſurrectionem mortuorum, tum.

manifeſtandam in die Judicii, juxta D. Dorotheum, & D. Epi-
phanium. ibidem n. y. & 6. fol. 270. & ſeq. cujus ſententiæ; in
quam & ipſe inclinat, rationes octο affert fol. 2ge, quarum una:
ut & Arca, & Crux extremi Judicii celebritatem augeant, ceu
præcipua utriusque legis monumenta, palam ſtatuenda; ubi
præcepta timoris & amoris, quibus judæus & Chriſtianus
ſubjacebant, oſtendantur, ut ex ſuis ſinguli judicentur. A-
lia ratio: ad terrendos malos, Judæos pariter & Chriſtianos;
illos, quia ante primum Chriſti D. adventum legem „quam
ſervare debuerunt, conculcabant, & ad Gentilitios ritus de-

ficiebant: hos quia Sacroſancto Dei Evangelio, quod accepe-
runt, reſiſtebant, & profanis Carnis legibus obtemperahant.

v Ahlia ad conſolandos bonos, Judæos item & Chriſtianos; illos,

X 3 qqĩuia

1774 CoNCI10 XIII. Crux Chriſti, conſpicua in ſudic. extr.

quia ante primum Chriſti D. aduentum Divinam legem ma-
nu & corde præferebant: hos, quia tollentes crucem ſuam,
Chriſtum D. ad mortem præeuntem ſequebantur. VItima; ut
oſtenſa Arca Fœderis quodammodo accuſet apud ſupremum
Judicem fœdifragos, & commendet fœderis obſervatores, ac
tandem omnibus teſtetur, Deum ſicut ex ſe minquam ab ini
to fœdere reſiliit; ita eos, qui reſilierunt, meritis ſuppliciis

puniturum; coronaturum verò magnis præmiis eos, qui fœ-

dus ſemper inviolatum conſervârunt. Franc. Mendaca 1r. L.
En,;, ut impii judæi ex Arcà Fœderis ad finem mundi in Ju-

dicio apparitura, nihil refugii, ſolatii ac opis habituri ſint,
quin potius atrocia quæque; eſto ante admirandas Deus hisce

gratias per illam exhibuerit. Idem potius dicendum de ipsà Cru-
ce Domini, in Judicio, ipſius Chriſti vaticinio, certiſſimè appa-
ritura, nec non aliis Dominicæ Paſſionis Inſtrumentis, ex qui-

bvus omnibus nonniſi luctus, mœror, cruciatus; tormen-

88. Patrum IX. Tanc parehit ſigniem Filii hominis in Cælo Matth.24. 30. Signum

doctrina &
ſenſus.

tum ineffabile, impiis acceſſurum eſt, an non durius ipſo In-

ferno? Audiamus loquentes SS. Patres efficaciſſimè.

Crucs, inquit S. Thomas bic, intell gamm, ut videant juxta Zacha-

riam (c. I2. 10.) in quem pupugerunt apparebit autem ſignum Cruci,
ut Judæorum in verecundiam confutet“ adveniet enim Chriſtus in Ju-
dicin, non Ealnera ſoinum, ſed mortem exprobratiſtmam oendens. Crux

apparebit, ait S. Chry ſoſt. ſole lucentior, & non opiu erit accuſan-

tibus, cùm Crucem viderint. hom. . in Matth. Adveniente Domine

ait iterum S. Thomas op z. cap. 244. & ſaprà cit. num. 3. ad Judi-
cium ſignum orucu, & alia Paſſtoni indicia demonſtrabuntur, ut im-

pii vigente, in quem conſixerunt, doleant, & crucientaur, & contra

ſeipſos iraſtantur. Ap. Eng gr. Cal. Aſſumpt. Feſto. H. 3. mihi à f. fo-
lii 15t. Adeo Grux hæc accuſabit, damnabitque impios ipſo
faéto, & ex illa hi velut legent, à ſe quàm actum fuerit malè.
En ſuperbi, quantum in hac Cruce veſtri cauſa humiliatus
Dei filius, obediens mi, ad mortem, cun iniqutr deputattss. In-
ſia anteé num. 3. Spectate Crucem Demini libidinoſi, mnolles .
- CatulI,

(0, 400

i
colia

n ar

campw

oheiͤt
Ckl
ſlec⸗
Kedol

Donint

Deuz

Nen
Wer
e⸗
je

i
r

R⸗

l

1.
der (

u

ll,.
Upre

Nld
lmn

r
NA.
(cuit

ſoan
mni

r8 edis ſolatium, veprobis tormentum. 15
Ahm licatuli, guloſi, ebrioſi, in quà veſtri causà Dei filius dentida-

e tus, aceto & felle potatus, neque habuit, quò Cayut reclinaret.
W En avari, in Cruce Creatoris veſtri paupertatem, mundi con-
M temptum, relictis etiam, in ſortem & Iuſum, veſtibus, antea
ai nonniſi triginta argenteis perfide venditus. En Crucem ira-
i cundi, invidi, vindicativi, in quàâ Redemptor veſter toties à“
Vobis offenſus graviter, pro ſuis inimicis ſupplex fuit. En
Acediofi, rerum Divinarum & ſalutis veſtræ pertoœſi, Crucem

n Dowini, quid ad ipſam usque, & in ipsâ pro veſtra ſalute egerit

Deus, cum vos ne pedem levare velitis. Ecce, Peccatores,
6S Cracem Demini, tam crudeliter à vobis habiti, &c. quis vobis
i irtanimus: quis ſenſus: quæ ſuperbiæ, iræ, libidinis, &c.
veltræ deteſtationes, etſi infruétuoſæ? quæ-maledictiones?
„ qui ejulatus veſtri ex viſo hoc Cruca ſigno in Cœlo? imè quæ
d in vos ex iſtâ maledictiones „fulgura, tonitrua, fulmina, mi-
in ne, quibus impietas veſtra & ingratitudo improbretur, &
e totus veſter loco moveatur animus, æternum inquietus, &
4ſigni hujus memmor. M
An X. Hoc ſignum Crucis erat in Cælo; omni Cometâ horridum Crucis in Ju.
l magis, & portentoſum, videor enim illud perbellè adumbrare dicio terror, à
nln per Cometam, maxime cuùm quandéq; viſi ſnt Cometæ in for-ſimili Come.
ma Crucis: qualis exprimitur in P. Cornelii Hazard S. J. Hiſtor. tatum cxpri-
E Ecck.-p. . f. zsS7. Cometæ Stellæ ſunt extraordinariæ, rariſſime utur.
apparentes; & harum quædam ſunt gratiæ, uti Stella SS. Ma-—
Wgos ad Cunas Chriſti ducens, & aliæ à Deo in oculoschomi- .

W num deductæ in gratiam Sanctorum. Aliæ ſunt Juſtitiæ ac

W iræ Divinæ; uti Cometæ, de quibus Majolu Dier. Canicul. fol. g.
P. Mich. Pexenfeld. appar. erudit. fol. II. ubi, ſatis hoc certum, in-
qguit, ſemper aliquid, luculentum per illas ſignificari ſive tan- .
E quam per ſigna naturalia, ſive ex inſtitutione Divinà. Sic (ut Cometa ann.

nn antiqua ſileamus) anno 1664. exeunte, & ineunte és. ſpectatur 1664. 1667.
us in Germaniâ & per Europam univerſam ‚ingens, terrificus, &
pallidus Cometes, Mortis & Martis prodromus, ait P. Yo. Ae
lie Buſſteres Floſe. hiſtor. f. aol. Hanc centeſimum duinquagelinum
rH epti-

176 CoNcIO KXIII. Crux COhriſti conſpicua in Judic. extr.

nenſibus, cum horrore, ſpectato, & multarum miſeriarum
Cometa anno Temp. part. 1. im preſſ. Vienn 16275. Ff. 46g. Anno 1018. atrox Co-

to propemodum orbe ſpectabilis, imminere maxime Germa-
niæ viſus in Scorpionis ſigno diu effulſit: nec impune ſpecta-
tus eſt, Bellorum lue primum in Germaniam, in Europam re-
liquam deinceps effusâ, ait cit. Buſſteres ad A. 15. f- 416. Yo. Biſſel.
Septen. 3. ad AWd. S. item ad A. o. qui priori loco f. v&ν† ab annis

Fhhruis Bracheline ſcripſit) Cometa major aut horridior non ap-
Cometa anni paruit. In oculis propemodum noſtris adhuc verſatur Co-

1680. & 1681 meta ille cum Cauda longiſſima, magno horrore à nobis ſpe-
. Getus ad finem Anni 1680. & ſequentis toto januario &c. ſen-

ſim decreſcens: quantorum malorum præludium, vel præ-
nuntius fuerit, & etiamnum ſit, ſcimus, Viennà Auſtriæ dein
anno 1683. à Turcis dirâ obſidione preſsâà &c. & bellorum furo-

re, in hunc adhuc annum 1697. ſæviente. Neque dubium,
quin ultimam mundi Cataſtrophen & ruinam diriora adhuc ſi-
gna, triſtiorésque Cometæ præcefſuri ſint. E. infra Conc. 48.

Ex Cruce D. XI. Judico autem, horrorem omnium ſuperaturam eſſe
in fudicio hor ipſams de quàâ agimus, Crucem Domini, in aére ad extremum
Onnam conſpicuam, ad quam plangent om nég Tribus terræ, O quam hor-

maximus. .. . s
Ea ſcriptur rebunt omnes impii, quibus ſtabunt comæ: hærebit vox fau-
fatalis. cibus: &, quod Scriptura de Baltaſſare ait, Daniel. j.6. longe

magis facies eorum commutabitur, cogitationes eorum conturbabunt
eos, & genua eorum ad ſe invicem collidentur. Nempe & ipfſi le-
ent in ipsa Cruce ſcripturam fatalem. Quænam illal Inhu-

Lis . „Dei jus intellectum ſervit, quèòd Stellæ dicantur, & ſint literæ Dei,
W.

Conc. 48. .4. . J. in Pſal. 15. I. . 19 7. col. I. quibus Dei eſſentiam atque maje-

ſtatem

ſeptimum ab orbe condito illuxiſſe, ait F. Mich. Pexenfeld. & g. .
cit. Appar. Erud. Cap. 65. f -S de quo ipſo, in Terris exteris Si-

prodromo, ſcribit P. Cornel. Hazart ſuorum Annalium Eccleſ. naſtri

1618. & 1619, metes ille, ſequentem adhuc in annum extenſus, & ingens to-

certè mille, inquit (quod verè fortaſſe Præſes Toloſanus, Adel-

literæ cwleſter, uti vocat Piſidas: Heaë‿m. ap. P. T omam Le Blanc

—

r

ſaten

r,

fſant

la

wotes
nn

guin⸗

an

greile
S
ſſhi

fan
he
Url
el

Wn

Ntair
Aex
Netu

icr

dl in
r.
(.
W
hon
e⸗
C
l

iid
K“R

tar
lmnumn

. . en Z
l

Danns

4

1ℳh

ℳ
ik⸗
r.
,
. e
ſan

—

Nü.

Miechtl de jud. Extr.

Eledis ſolatium, reprohis tormentum. 177
ſtatem perſpicimus, non quòd in Cœrlis ſcriptum ſñit radiis

fulgentibus illud priſcum; Jehsva, ut quidam Rabbini nugan-

tur, quèòd Dei Virtus ac potentia, ſapientiàque, in eis eluce-
ſcant: Vid. ibia. & ů Amor increatus P. Petri D. Oltreman. f. 25. C. I. .
Ita Cometas dicere poſſumus literas Iræ Dei, contra Pecc-
tores obſtinatos, vitiis immerſos, mundo carnique deditos. ́MUMB
Jam in rem noſtram: quid putamus aliud, Cracem in Cœlo fore, Crux in Cœlo,
quàm literam talem Cœleſtem ipſius judicis. Ecce lignum Cru- litera Judhcis.
cu, in qu ſalus mundi pependit: Eccleſia F. 6. Paraſc. in ofic. Div. Juſti

ex ea legent & intelligent ſuam ſalutem, Impii damnationem.

Crux literam I. & I. exprimit, Juſtos & Impios, ibunt hi in
ſupplicium æternum, Juſti autem in vitam æternam“ Matth. 27. 16.
quid legent impi quomodo legent? an non funeſtam ſenten-
tiam: Ite, diſcedite, maledidti, in ignem æternam? Ite in Tartarum: E Cruce le-
In cruce impii quaſioculis ſpectabunt & legent grandes illas ex-gent impii, cx-
probrationes, quas mitins, & ad poœnitentiam adhortans Ec-probrationes
cleſia proponit in cit. ohicio Fer. 6. Paraſceveæ, & improperia: Po- Chridti,:
pule mein, quid feci tibi à parſti crucem Salvatori tuo & c. Tu me

ut ait Author Imperfecti, hom. a9. tunc Chriſtus impiis dicet,
& exprobrabit: Ego propter vos homo factus ſum, propter Vos alli-
gatus, & deluſus &S ſ »& crucifixus ſum; ubi eſt tantarum in-
Juriarum mearum frubtus? Ecce pretium ſanguini mei &c. V. Cor-
nel in Matth. 24a. 30. f. gaa“. March. Hort. Paſtor. f. I57. Pexenfelder. 4a G

hiſtor. I10. fol. I39. & ſeq. ex &. Aug. ſerm. 6. de temp. & infrà meam

C. 26. de Chriſto requirente ſanguinem ſuum. Videbit Judas, ſe ſuà
proditione Chriſtum adegiſſe in Crucem: vigebit Duçes epulo⸗
ſe ſuis deliciis confixiſſe Chriſtum; videbit ſuperbus, ſe ſilis
honoris punctis, avarus, ſe ſuis fraudibus ac uſuris, adulter⸗

ſe ſuis libidinibus; pugnax, ſe ſuis mucronibus transſixiſſe
Chriſtum: Nanihurſt. de Jqudicio, mihi aà f. 99. Adeo impii vel in

ipſa Crace omnia ſua agnoſcere, & velut legere poterunt ſcele-
ra, Judæi truculentas voces ſuas: Crucifge, erueifge; legent im-

pii Chriſtiani, & omnes inimici Crucu Chriſti, &. nempe lins .
2 Olim

4

178 CONCIO XIII. Cruæ Chriſti tonſpieual in Judic. extr. S

olim amoris ſignum, & fœderis, ſpes peccatorum, ſolatium
ebitur ad

afflicto rum, refugium deſperatorum, jam Verò exhib
majorem impiorum omnium confi ſionom punitionemq; Infra
C. I9. n 4. C. 26.: n. fe.

8. Crux om NRNII. he enan Gues apté denotari poteſt per Rhamnum,
paratur Rlk Jadie- g. in regem electum, (etſi quodam alio ſenſu ex inſinua-

inno, unde i tione Corneli) &eο modd: „Quô P. Jacobus Gretſcherus Lib.1.

gnis maledi-de Cruce cap. 12. Cenſet, ideo dici hic delatum fuiſſe regnum Iſra-

ctionis in im- elis, rhamno, ut ſignificaretur, Chriſtum Regem judæorum

1us. ibique quietem iſſter medias ſpinas inveniunt. Propiuùs ad in-

tentum noſtrum: Juxta votum rhamni, ignis e rhamno, id
eſt, Chriſto Coronato, egreditur: „qui omnes Cedros Libani
conſumit, & tunc maximèe conſumet, cùm audient il ud: Dou.

cedite in ignem aternum. Ap. Cornel, in Zud. 9. §. f. 142. Col. 2. B. Ita

Crux ſceptrum ſummi Regis Chriſti, & principatus ſuper hume-
rum ejus, Eex Vaticinio Iaiæ 9. 6. quocd de Crace intelligunt Inter-

pretes & PP. apza Cornel hie, quàâ nempe Chriſtus per potentiam,

humilitatem, & obedientiam adeptus eſt i imperium. Ex höc
itaque rhamno & Crucs in extremo Judicio egredietur ignis
malediétionis, & fulmen conſumens, id eſt, conficiens & tor-
quens omnes impios, qui ſibi videbantur fuiſlei in mundo quaſi

„

cedri Libani, enimici Cuca Chriſti, & omnis humilitatis, &c. In

Leo Armenus facti ſpeciem & ſpecimen eſt Leo Armenus Orientis Imperator,

4⁴ Cruce non Iconoclaſta, in ipſa Eccleſia, & nocte Nativitatis Domini occi-
defenſus. ſus, necquidquam apprehenſa Cace, & illa ſe defendere volens,

quam antea blaſphemus extirpatam voluit. V. Dauroult. Cate-
chiße no hiſtor. C. 3. T. 6ο6. n. 3. Ita ex hoc Craci rhamno impiis nulla
erit defenſio, nullum aſylum, ſed egredietur ignis, & devo-
rabit, condemnabitqué ſuperbos in Crace pendentis filii De,

humilitas; avaros ejusdem liberalitas, quà ſe etiam permiſi

vendi impie; condemnabit libidinoſos Chriſti Virginei in Cru-

cé pendentis ludibrio expoſita muditas; Iracundos illius man-
ſuetudo: „ qua etiam Pro inimicis & crucifixoribus rogavit in
D WM Crucc

Pios egreſſu- coronandum rThamho; ſub quòé fideles placidé conquieſcunt,

e

(rcuce.

(ntian
iuum

Eir no
Valtri

(ucinn
onine
M

nder

i
(in

lenqgr

(ml

N
n
ti

Kin
in Ur
MIi

Cnert
Etere
it

6, nn

hopn

tatus

gens⸗

lqn

upre

h

al

..

—
Orin
ZðZ

7

.
4

ielen,
isain
md,
ul
44h
r M.
Cue.

“
G.

1
MR.

Valtrinus (Kaderus Virid. p. 1. E.2 732) In ejus di tionis provinciam'

FPledis ſolatium, reprobis tormentum. 179
Cruce, &c. ſapra num. g9. Ne ſim ego, ex illorum numero, & ne
ſentiam hunc iræ furorisque Divini ignem & Cruce fulmina-

. Rarum ait cit. Stanihurſtus ℳ fol. 102. quod conti- Hiſtoria de
git noſtro Soeculo in Ditione Pervana, uti refert Antonius terrore adun-
. rando ex Cru-

cùm quidam Chriſtiani fugiſſent, unus ex iis inter ſarcinulas cilixo.

Crucifixi Imaginem fortè conjecit: qui cùm poſtea ad illius
Provinciæ Metropolim perveniſſet, multique admirabundi
quærerent, quid illud eſſet: reſpondit, illum eſſe Chriſtiano-

rum Deum. Quæ res hominum ſermonibus celebrata, ad

Principis aures pervenit. Is eadem videndi cupiditate indu-
ctus in aream palatii cum trecentis cCirciter viris proceſſit, homi-
nemque ſibi cum imagine ſiſti juſſit: quam cùm in manus

ſumplſſet, diligenter contemplatus, hiccine, inquit, Deus eſt

n.

,
e
iocd
er
XC
mi

C..

Chriſtianorum: Ille ipſe, inquit Indus. Tum Princeps, ain tu?
hiccine Deus eſt, quò achjutore Chriſtiani Indas totumque Re-

gnum bPervanum ſubegerunt? cùm Indus affirmaret; at hic,

ait Princeps, homo eſt, omnibus cruciatibus necatus; ſimul
ad imaginem expue ns, homini reddidit. Mirum dictu; ſta-

tim ut Indus in manus accepit imaginem, copit illa Caput“

quod in dextram partem inclinatum habebat, ad ſiniſtram
convertere „& oculos i n Principem, cœterésque, qui aderant,
defigere; qui omnes continuo præter eum, qui Crucifixi te-

nebat imaginem, conciderunt proni in terram, ac tribus ho-
ris, ſine ſenſu ac ſpiritu, mortuis ſimiles jacuerint: quos cum

Populus mortuos exiſtimaret, ingens totâ urbe luctus exci-

tatus eſt. Interea Priceps, ac dein cœteri, ad ſe rediens, ſur-

génsque exclamavit: verè magnus eſt Chriſtianorum Deus:

reliquisque omnibus, ſtupore quodam defixis ac pavidig, poe-

nâ propoſità edixit, ne quis impoſterum Chriſtianorum Deum

blaſphemaret, atque extructo ornatéôque juxta Palatium Sa-
cello, ibi Crucifizxi imaginem collocari, atque ab omnibus ad.

Orari juſſit, indagans, quo cultu tam admirandus Deu's l
2 2 debe-

S £
D

180. CoNCIO XIII. CGrux Chriſti conſpicua in ſudic. eætr.

deberet. IIle Princeps poſtea cum filio unigenito ſexenni,

mutatis veſtibus, ne poſſet agnoſci, contulit ſe ad oppidum

proximum, ubi erant noſtri Patres, ibique Sacro Baptismatis S
fonte ablutus eit, & ſtatim pòſt febri fatali correptus, anno 1582.
multis ſignis cœleſtis ſolatii plenæ beatæꝗque mortis, expira-
vit. Quòd ſi Indi illi ſteterunt ita attoniti ad exiguum illnucchh
Crucifixi ſimulacrum, quid dicent in die Judicii judæi omness

quid Gentiles? quid mali Chriſtiani? quid reprobi omnes,

quando videbunt Sacroſanétum Crucis lignum in aêre ſubli-
me, tanto conſ Picuum fulgore? &c. Sanihurſt. cit. V. infrd ad

Aut horer. l ðDðBðͤͤ =
Epilogus. XAIV. Altè iſta animo noſtro imprimamus; cogitemus, cùm

Qidnam no- Cyucem ſpectamus, indéque metiamur, quantus Judicii hor-

bis circa S.

ror futurus ſit, cùm tantus & Crucz Ligno; quod tamen ſalu-
Crucem agen-

dum ſit? tis noſtræ inſtrumentum fuit, & anchora eſſe debet. Ample-
ctamur modò verè pœnitentes, Crucem, ſubjiciamus nos inte-
gré & fideliter Chriſto pro nobis Craci affixo: deteſtemur ea,
quibus eidem tantorum in Cruce dolorum cauſa fuimus, & ad-

huc ſumus; quantum in nobis eſt; nos enim Chriſtum pec-

catis noſtris Cruci affiximus; Humilitate profundiſſimâ & cor-

de contrito per Craucem ſanctifſimam oremus Chriſtum Judi-

cCcem : Te ergo⸗ quæſumias ktueu Aamulis ſabweni dus in Crate pretio-

ſo ſanguine redemiſti. Derrens me ſed'ſti laſſes, redemiſti Crucem pas-

ſin, tantus labor non ſit caſſus. Reſpice quæſumus Domine ſaper hane
ſamiliam tuam, pro quaâ Dominus noſter Zeſeæ Chriſtus non dubitavit
manibis tradi nocentium, & Crucu ſubire tormentum &c. Cavea-
mus autem vel maximè, ne in vitâ amplius Chriſtum cruci-

Authores. Eideantur in hanc materiam (praæter ebs in Conc. ſparſim eitatos.)
=èMU S. Thom. cit. Cornel. citt. LL. Fr. de Mendoca, cit. H.
Marchant. hort. Paſt. f. 1og. & in KRation. Dom. ult. Pent. J
fol. 755 Englgrave „Cwæl. Emp. E. Aj. B. V. H. 2. Guilielmus
Stanihurſt. de z. Noviſſ. de Zud. Cap. 3. 4 f. os. Martinus Co-
((C(CLC(Lhbem,

i

b

4

s

edis ſolatium, reprobis tormentuum. 11
, chem, in append. Eitzæ Chr. de Jud. Cap. r. à fol. 25. Petrus Beſ-
iun ſfſeus de g. Noviſ-. de Jud. Conc. 4. d f. 304. Speranza SNript. Sel.
karns punkto 1327. mibi fol. 3. Pedag. Chriſt. p. 1. c. 5. J. F. f. 255.
an V. Apoc. z. à E. 3. de ſignata, ſiegno Tau, quod eſt Crucn. Cornel.
en id. à . 139. & in I.. S. . 112. V. meos ind. E. peccator, Paſſio Chr.

Nln Crux. Infraà C 9. n. g. Cornel Hazart. &. J. verſus in German. Bð
om deer Mathiam Sutermanſ.ejusdem Soc. Rirchen⸗Geſchicht Ladice H
, erum E. Creutz qui & parte 2. in Peru. p. 3. c. . fol. 305. & ſequ.
enn. fuſiu habet hiſtoriam ſaprd num. 13. relatam. Ludov. Granat.

Haom. 2. Adv. C. 2. J. 2 ſ. 23. & ſeqv. Archimed Chriſt. Hilarii à
8. 4Anaſt. Carmelit. L. 2. C. v. F. 4. f. 276. E. inſraà C. 22. n. 2. de
Sm . Crucifixi Imagine, ex Seranza. Mea Conc. 24. infrà Pexenf.

bc. ad biſtor. Ilo. item hiſt. 1oi. Calamat. in Sententin. Eerbos Crux.
ſl Prhil. Harthung. Conc. Tergem. Dom. I. Advent. Conc. 1. Henr.
le⸗ Jonghen, Vera Fratern. Part. 4. Exhort. 40.

14 C 0 N C I 0 X IV. .
N„Addventus Judicis extremi in Nube admirandâ; Ele-

S6Sttis lucidA, impiis tenebrosè, & horribili.
4 Junc videbunt Filium hominisz venientem in Naube, Dominical.
le cum poteſtate magna, 65 majeſtate. Lucx 21.

o vvi. 27.

⸗ Culismentis & velut in umbrꝗ prô more, ſpectavimus
Concione præced. Crucem in Cœlo ad Jjudicium extre-
mum apparituram, indeque eventurum impiis ge-
4) —Ilidum horrorem, confuſionem, exprobrationem tan-
. tæ ingratitudinis, ac condemnationem. Accedimus nunc Circumſtan-
ad quasdam valde conſiderabiles, circumſtantias ipfius adven-tiæ aliæ Ad-
mus tùs Extremi tremendique Judicis, ut in Nabe, in Majieſtate ma- Ventus Judicis
(o. gy & Poteſtate; in Tonitru ac Fulmine; in Vallem Joſa hat; onſiderabiles;

e

2 3 lem-

182 CoNciO XIV. Adventus Judicis exkremi in Wubez
Temporis item ejusdem Adventüs, &c. quæ circumſt

Ve gu umſtantiæ
Has inter, omninò dignæ ſunt magnà conſideratione. Præſenti Diſcurſu

4 lriſtus VCE- S. Luc adductum Thema: Tanc videbunt Filium homini vonien-

. ſtus Judex, velex hac ipſa Nabeetiam tremendus; quid, quæ-
ſo, terroris ex Nube plurimu m ſanè; ut audiemus; & hinc de
Cæteris facile judicium quoddam formabimus. Si ſola Nauber
tam horrifica, nonniſi Thronus & Sedes Judicis quæ erit, quan-

tùm non ipſe judex? adeo omnis totusque Judicii extremi ap-

Omnia armantur in altionem inimicorum Dei eo loco & tempore,

quèô, ut ait Hugo Card. apud Speranza in Indice ad Domin. I. Ad-

vent. vel Author Operis imperfecti, apad Cornel. in Matth. 24. 30.

fti16. col 1. med. Non recipit naturagallicii miſericardiam; ſicut nec
tempus milſericordiæ judicium. Ergo attente ſpectemus Na-
bem iſtam, eo fine, ut ſalutari timore reſipiſcere doceamur, &
ſeriò horrere peccatum, quod improbum facit, & denique
veproaboohhm. —
Judicem in II. Janc videhbunt Filium hominiz venientem in nuhe. Colum
Nube ventu
rum, docet
S. Scriptura.

ita Matth. 24. 30. Marci 13. 26. Videbunt Filium hominis venientem
in nubibir. Similia habet & Lucas 21. 27. Daniel c.7.v. 13. Apici.
ebam, inquit, in iſione nocts, & ecce cum nubibis Cæli quaſi filiss

bhbominu veniebat. Ubi per Tro quaſi, juxta Maldonatum, innuit

8. Propheta, Chriſtum, quem hoc loco ſignificat, fore plus
quàm hominem, ſcil. verum hominem & Deum; & loqui hic
Danielem de adventu ejus ad Judicium, aſt Cornelius, bidem.
S. Joannes Ap. loquens de Chriſto udice venturo, hancipſam
Nuabem exprimit: Et vidi ,inquit, & ecce Nabem candidam, &-
Iuper Nubem ſedentem ſimilem Filio Homina, ſcil. Chriſtum RSen

WN
Dre

tem in Nabe, &c. Inhac, ceuthrono, veniet ac reſidebit Chri-

de

paratus proceſſusꝗ; in reprobos nonniſi aſper & formidabilis:
quis calamo? quis lingua exprimet? quis mente concipiet?

ſæpè, & quæ ſupra nos, non attendimus, non ſpectemus. EO
ultimi Judicii die, & Tunc videbunt omnes. Ii Nabe venturum
Judicem, & ex hoc S. Evangelii textu apertum eſt, & ex aliis:

An

Eid
lie
d

/

Un
4
Don
N
S
A
e
I

Dei

KXp

le
ſis
ru

M

rekhis lucidd, impiis tenebroſdBd. 18 ½

Iie & juditem, qui ſedebit in Judicio in Nube candidâ, ut indicet
lau candorem ejus, atque in Judicio nullum fucis & prætextibus
mg fore locum, ſed omnia manifeſta & ſincera futura. Cornel. hic.
Eädem Apocalypſi 1. 7. Ecce venit cum Nubibus, & videbit eum
n omnis oculus, & qui eum pupugerunt. Nubibus ſymibolum eſſe glo-
rieæ Dei, docet Cornei. in Ezech. I. g. quem cit. locum Apoc. de
Judicio & Jjudice extremo adducit, ac intelligit S. TIhomas,
I , ſupplem: q. 5. a. y. F. a09. init. Idem ſentit, ſcilicet Chriſtum
C Judicem venturum, in Nabe lucidâ ſedentem, ceu curru tri-
ne umphali, S. Thomas de Villa novà, Conc. 2. Domin. I. Advent.
Gls: V. Alt. Apoſt. C. 1. v. 9. &ö II. S. M. Eccleſia canit: Ecce apparebit
en Dominus ſuper Nubem candidum', & cum eo ſandlorum millia & c.
e, Keonr. Dom : dehol7x
4 III. Deſcribitur hæc Nabe ulteriùus, & depingitur in S. Deſfcribitur
/ Scripturâ. Cornelius commentans in Ezech. c. 1. v. 4. ubi ab kæc Nubes.
Ne hoc videbatur Nabe magna, &j igns intolvent, Nubem ex Scho-
h. liaſte vocat quaſt vehiculum Dei, Currum quaſi regalem
m Daei. Wabe illa magna, ait idem f. gza. 2. D. quia tenebroſa,
en ac pluvia, grandine, & procellis gravida: hæc Nabe (pergit
ulterius) ſignificat Dei iram, jam tela omnia & dira in hoſtes
mun ſuos parantem: Nuhes enim copiam & innnadattonem haſtarum &-
b itelorum ſignifeat, ait Theodoretus: Lidem, & ient involvens
umun q. d. Mabey hæc erat ignita, & volumina flammarum ſeſe per
totam Naben inſinuabant, & involvebant: Lens ugurans ver
un tunt Septuagima;, iceſt, jaculans fulgetra. Et in Cap. o Eze-
chieli, v. 3. a. fol ioiz. quærens, cur Deus paſſim apparuerit in
UWEWmnͥ. Nube, reſpondet: quia Nabes eſt maximum Divinæ providen-
inc tiæ, gubernationis, & punitionis æ=que ac Præmiatiohlis in-
e N ſtrumentum: & Nabibus emittit Deus rorem, pluviam, mvem,
grandinem, lapides, tonitrua, & fuimina: in Nabibw etiam
„ apparet iris pulcherrima: Nabe ergo aliquando terrorem, ali-
ion quando hilaritatem afferunt. Dier Wubu, vocatur die, vindi-
„„ &ε, &c. Bene, ex hisce Scripturæ & Cornelii citatis verbis ap-
gen prehendo, & capio, qualis illa Nubes extremi Judicii finm⸗ ſit; ßJJUMUʒ
. e

I

extremi Judi

tenebroſa.

Tenebiæ E.- fadta ſunt tenehræ horribilæ in uni verid terrâ Rgybtis nemo vidit

cii eſt illa Nu-
bes, Exodi 14

184 CoNeio XIV. Adventus ſudicisewtre mi in Nubes

Thronus, ſedes, & Currus Regalis tremendi Judicis: ex hâc

WNube illius in Electos bona, beneficia, favores, gratiæ, cle-

mentiæ, ex illa in impios econtra Judicis furor, ira, ultiones,

malorum omnium imbres, tonitrua, fulmina, grandines „
ignes, & omne telorum genus; quis explicet ſatis Chriſti u⸗

dicis in reprobos furorem „ qui per hæc omnia denotatur

Fmura Nubi: IV. Hanc Judicii & Judicis Mubem adumbrare poſſumus per

illam Exodi Ia. 19. &j 20. Calumnam Nuhbu, vVeré admirandam, in-

caſtra Iſrasl: & erat Nubes tenebroſa, Sι MWaminan⸗ nocte. Quo-
modo tenebroſa, & ſimul ilaminans? Abulenſis ait, ibidem ex

ea parte, quæ Ægyptios reſpiciebat, tenebras terrorémq; at-
tuliſſe; ex eà verò, quæ filios Iſra&l reſpiciebat, hiſce hucem &

ſplendorem præbuiſſe. Unde & Chaldæus vertit: Erat Nu-

bes, & obſcuritas Ægyptiis, Iſraëli autem erat lux totâà nocte.

gypti: in ea-fratrem ſuusm nec movit ſe de loco, in qu“ erat; uabicung autem ha-

dem

8

domo
lIux, & £
ptiis tenebræ.

ptiis, non Hebræis. Ex quô ipſo magis intelligi poteſt Dei po-

bitabant ſilii Iſzazl, lux erat: in Hebræo eſt: in ſedibus ſus, non
tantum in vicis, plateis, vel domibus vicinis, ſed in eadem do-
mo Hebræi in ſuis cubiculis luce gaudebant, in quibus PTgyptii

tenebris involvebantur, Deo radios porrigente ad Hebræos,
non ad Ægyptios, & craſſiſſimam nebulam affundente .gy-

tentia circa Nabem pr æ& fatam ERwodi I4. de qua & Exodi 13. ſine,

quæ erat uambraculum Iraël, & terror e, ptiorum, & ex qua Deus

Præſtitit admiranda beneficia populo, tum lecto Iſraëẽl. Hæc
Wuabe dilucidè adumbrabat Nabem extremi Judicii Divini, quam
in præſenti contemplamur, non quod impii in Judicio tantis
tenebris involvendi ſint, ut videre non poſſint ſemetipſos, aut

Bea-

terpoſitam inter Hebræos, ex 5Ægypto à Moyſe eductos, & W-
Hebræis luci. 2B Ptios, qui illos exercitu numeroſiſſimo perſequebantur,
da, EÆgyptüs alde timentes v. 0. in qua Nabe deliteſcebat Angelus, qui eam
dirigebat. Setit, ait S. Scriptura, inter caſtra Kgyptiorum,

:

Ahe

.
tun,
ns,
iiſ.
ddnr

☛☚

—

mnur

in m.

muun,
niem

+

n
.

Enr

1N.
n
Gtit
nlr

d⸗
W

Sõõ

Eledis lucidd, impiis tenebroſd. 1985
Beatos, ac ipſummet Chriſtum Judicem (videbunt Filium hominu
venientem in Nube- Luc. 21.) ſed quòôd, ſicuti illa Nube Hebræis Nubes ] udi-
gratioſa, £Ægyptiis in interitum fuit, ita & Nabe extremi Ju-ciiextremi Bo-

5. r 2 e neir CGregnri „ p, „„„ is lucida, ma-
dicii erit, &c. Dewm, inquit S. Gregorius, bom. 2r. in Evang. lis proccllofa.

in Judicio veniens per lenitati manſuetudinem blandèò juſtos demel- lta & ipſe Chri-

cebit; peccateræ autem per juſtitiæ diſtrictionem terrebit. Mem in ſtas ludex erit.
illad — In columnd Nubi per diem- &c. Kedemptor generu huma-

ni, ait, in Ezech. hom. 7. cum udex apparuerit, & ſpecioſis juſtü, &

terribilu injuſtu erit. Conveniens certè huic loco figura & ad-

umbratio, dum Pharao cum Ægyptiis ſceleratis, damnatos

in Judicio, Iſraëlitarum Populus electus, Beatos repræſen-
tant. Beati in mundo multùm preſſi, famem, ſitim, inediam,
verbera, duriſſimos labores, martyriaque perpeſſi ab impiis,
qui, cum Pharaone, fruſtra benè moniti, omnia bona con-
temnunt, Moyſen, Aaronem, Sacerdotes, Confeſſarios, & c.
Neque calamitatibus emendati, in profundum inferni deni-
ꝗue demergendi; ut ne unus quidem ex eis ſuperfuturus ſit,
(Exod. Iq. 25.) ſpectantibus Beatis, & ex Nube Chriſto Judice.
Rupertus exiſtimat, Nabem hanc, ſeu Nubes, extremi Judi-
cii, fore procelloſas, ignem fulminaâque jaculantes: Non erunt,
ait, Nubes pluvit rorantes, terrämq refrigerantes, ſed Nuber

tempeſtuoſæ, ignem ſpirante, fulmina jacientes. Verior erit hæc
ſententia, ait Stanihurſtus, ſi dicamus, ex parte ſuperiori
fulgidas & placidas fore Nabes, ex inferiori verò procello-

ſas, ac turbulentas. Circuibunt ergo Dominum Nabes tem-
peſtate plenæ, fulminibus igneisꝗ; jaculis in impios Vibranti-
bus. V. Cornel. cit. Exod. Io. 22. & I2. 20. f. 44. Le Blanc in Fſ. 33 Is.
à f. 1563. Infra Conc. 23. num. g. Yoſ. ꝓperanza cript. Kl. P. 132. f. 260.
Stanihurſt. de Judicio f. 119. Franc. Zoſ. Capuc. in Adv. C. 2. f. 20. Hæ.

uumbra Nubi extremæ, quæ erit cum majeſtate thronus tremen-
di Judicis; ex antiquo Teſtamento. Conſideremus aliam ex

novo; unde miremur magis, Nabem terrificam fuiſſe non tan-
tuùm obſtinatiſſimo & ſceleratiſſimo Pharaoni, ſed ipſis etiam
Apoſtolis. ”ßM
A V. Reco-

Mechtl de Jud. Extr.

186 CoNcIO XIV. Adventus judicis extr. emi in Wube:

in monte Tha-

hor Mattb. 17. tremi fuiſſe, cenſe Pote a refertur Matth. Iz. à v. I. E visà

ita exultabat Petrus, ut in eâ hærere, & permanere, ac jugiter
ea frui volens, diceret, velut oblitus ſui & totius mundi: Do-
mine bonum eſt, nos hic eſſe, &c. Adoräântque cum Jeſin Moyſa &

Elias, cum eo loquentes de exceſſu, quem completuris erat in geruſa-

lem, Lucæ 9. ſeu paſſionis, & per eam redemptionis humanæ,
non damnationis & vindictæ; præſentibus felect ſſimis & cha-

riſſimis Chriſti Apoſtolis, Petro, Joanne, & Jjaeobo: quæ& o-

Ines circumſtantiæ notabiles ſunt. Et in hâc tam ſanctà ju-
cunditate, adbuc eo loquente, Petro, ecce Nubes lucida, non tene-

broſa, non horrida, non aſpera, quæ emitteret fulgura, ful-

mina;, grandines, lapides, ſagittas; (quales ex aêre cecidiſſe,
oculatus teſtis, S. Gregorius affirmat Dial. Lib. a. cap. 36. & in
ejus vitâ, Zoannes Diaconus, libro primo, cap. 17. apud Majelum dier.
Canic. coll. I. f. 12.) obumbravit, & circumdedit eor, non ut perde-
ret, ſed ut Chriſtus glorificatus gratiam eis præſtaret. Unde:
Et ecce vox de Nube dicenz: hic eſt filius meus dilectus, in quéò mihi
bene complacui; ipfum audite, cen doctorem veſtræ ſalutis: Qui
& conſolaretur eos, mediator Dei & hominum. V.. Moite ti-

. 5 „ „ . „, . . —
mere, & . Jam admiremini, quid ad gratioſam iſtam Nubem ac-
Apoſtolorum ciderit, & vocem? Et audientes Diſeipuli ceciderunt in fatiem

terror ex visàſuam, & timuerunt valdès. Cur, quæſo, adeo vehementer ti-
Nube lucile iment „ut in terram corruentes, niſi Chriſtus ſuccurriſſet, di-
bonziuaſ vide⸗ cendo: Susgite, & nolite timere, præ timore exſpiraſſent? an
rent jam illam fortaſſis viderunt ſpectrum inſolitum, aut mortem proximam,

Nubem Judicii aut infernum patentem? Unde ergo ad gaudia & gloriam ac-

extrem ceſffit pavor ac tremor, & quidem tantus? Inter alias cauſas

hujus transfigurationis Chriſti affertur iſta ex ſanctis Ephrem,
Cyrillo, & Damaſc. de Transfigur. S. Baſilio in Plal. a44. & aliis: ut
Chriſtus ſe hac forma Judicem, venturum cum poteſtate magna

& majeſtate, indicaret. S. Baſilius Sel. ſecutus D. Hieron. in

Cat. D. Thomæ , & in 3, Jent. q. . 4 2. IMeo timuerunt, ait, quia ap-
Faruit

Forma udicii V. Recolamus mente glorioſam illam Chriſti Domini
extremi Nubes Transfigurationem in monte Thabor, quæ forma Judicii ex-

—

n

Cn
M
vn
re
uie
it
1.M
hie⸗
lieie
21
Dir
dos
n.
tiſel
a

ð

t Electis lucid ,impiüis tenebroſd. 187

Doni paruit illa Nubes, de quâ locutus eſt ” Evang. Matthæim cit. c. Ecce
äen. Mubes lucida opumbravit eos. Et illam ipſam exiſtimabant appa-
ui rere, non ad alium finem, quàmut modò thronus fieret Chri-
din ſti, vivorum & mortuorum Judiciis; ut ipſemet in Evangelio te-
ſtatur: Videhunt Filium homini: venientem in Nube, &c. Luc. 21.
Et jam reddendam eſſe rationem de geſtis in vità; certò certiùs
. apprehendebant. Atque hinc tantus timor, ut propè mortui
m & exanimes in terram corruerint. Zadicem ſuturum Orbu ſe tunt
reypræſentabat, ſcribit S. Baſilius. Et S. Hieronymus: Dualu fu-
gvel turus eſt tempore Judicii, talis apparuit. V. §. Thom. 3. p. 4. a. Cor-
nel, in Matth. z. Auguſt. Paoletti Dem. 1. Adv. f. 3. & fer. 2. Dom. I.

cii
Ner DQuadrageſ. num. II. f. 69. Annon timeat peccator .
4 VI. Hinc intelligo, cur pingatur, & proponatur fidelibus, Explanatur
Chriſtus Judex ſupra Iridem, ſeu iridi inſidens, aut iride ami-idem per Iti-
emm.

4S Ktus; ſicut illum vidit 8 Joannes, Apoc. 2. 2. & Io. I. Iris, Dei ar-s arcus Dei,
α Ccus. (Eccl. 23. 12. &O 12. vide arc-vum, & benedic eum, qui fecit illum: Naturæ mira-
uet⸗ valde ſpecioſis eſt in ſplendore ſuos manus Excelſi, nulla humana vel culum quid ſit!
angelica, aperuerunt SWam, & extenderunt,) hocce ſpecioſum
ℳ & gratioſum Naturæ miraculum, paſſim à viris ſapientiſfimis
Cconcordi elogiorum celebratum calculo, nihil eſt aliud, quàm
Nube roſcida, rorida, rore gravida, opaca ſen umbroſa, in

E

quam radii ſolis reflectuntur, cum refractione, &c. contin-

Mt 10
α gere autem nonnunquam etiam ex lunæ radis & luce poteſt:

Daniel Sennertus Medicus, de Meteoru, L-'b.a. 6.9. & quandoque plu-

ꝛ6 res irides eſſe poſſunt, ſole præſertim in meridie poſito. An. I5S5I.
2. Martii tres ſoles, tres lunæ, & ſeptem irides in Cœlo ſu- .

ſpiciuntur Magdeburgi, ait P. Nicol. Cauſinus Ephemeride dilta

w diei ex Lycoſth. De eâ mirabilia plura refe rt Cornelius in cit. Eccl. Mirabilia lri-
as 22. 13. & illa inter, undecimum & maximum, quòd iris ſit ſignum dis 6.
ien Divinæ clementiæ, beneficentiæ, & pacti cum Noẽ & homini Exnum Ete
brus, quòèd deinceps nullum orbi induêturus ſit diluvium Gen. 9: antiæ Dei.
un v.I3. unde nuncupatur, à Chryſoſtomo: Dei hominibus reconcilia- A *
ti, chirographum, ab Hieron. ſupernæ clementiæ ſimulachrum, à Da-

on. 9 2 . 2 . 27 „ 2,422
„ maſc. Caleſtium induciarum pignus; ab Auguſt. Divinæ amicitiæ
ſin/ e .

As 2 eſera;

I188 CoNcCIO XIV. Al ventus Judicis ewiremi in Wube:

teſſera; à Bernardo: Sempiterni fæderi obſe; à Cypriano: Caleſtu
benignitati typus; à Nazianzeno: Bene volentiſſimi Numini Teſti-
monium; à Baſilio: Paca ſequeſtra; à Beda: Divina propitionu ſym-
bolum; ab Ambroſio: Iaviolabilu virtuti Dei „& multiformi gra-
tiæ ſpecimen: qui & L. 16. de Arcaâ & Noë c. 27. Ira, inquit, eſi cle-
mentia Dei, quæ quaſi arcus contentus, ſed carens ſagittâ, per
adverſa, quæ immittit, magis terrere nos vulkt, quàm ferire.

Nobis in vità, Quæ cur à me adducta ſint, patebit ſtatim; etenim Iris in hâc
&ο in Judicio vità erga omnes, & in alterà erga Beatos, Dei clementiam de-
Eleétis: imnpis ſignat, erga impios verò Juſtitiam. Heſiodi, antiqui ex Eth-

vV ndictæ ſym-

D. f. go. ſuprd C. a. n. 4.

nicis, ſequaces volunt, Iridem eſſe prognoſticon, mundum
néque aqua, néque igne unquam eſſe deſtruendum: falſum u-
trumque; prius enim factum. Gen. 2. alterum fiet in fine mundi.

Suprà Conc. 7. Hæc ergo Nuba, hæc Iris, ſupra mille alias con-

ſideratione digna, tremendi Judicis thronus & ſedes, juxta
Richardum Victorin. in Apoc. a ceu arcs ſpeciem habens, ita-
que belli ſignum oſtentans, ſignificat judicium univerſale, in

co indicans, bonos præmiandos, malos puniendos eſſe. Cor-

nel. in Apoc. 42. & in Gen. 9. 13. fF. 127. qui ait in Dan. a. 10. f. 1299.
Iris miſericordiæ & vindictæ ſymbolum. Eheu ergo miſeros
damnatos, quibus in Iride reſplendens Dei clementia in omnem

Juſtitiam & ſeveritatem vertitur, per ipſam acriter culpandis,

quòd Dei benignitate, patientia, longanimitate, & ampliſſi-

ma, arcs ad inſtar, vel brachiorum, extenta miſericordia;

quam tam facilè in vita aſſequi potuiſſent, tam malè abuſi

fuerint, damno ſuo æternuùm irreparabili, Sole Juſtitiæ, Deo
homine judice, jam radios, non amplius gratiæ, ſed furoris
ſui per Iridem in impios reverberante. Annon tanto impio-

rum, in Judicio, malo & damno, jam nunc maturè verè peœe-

nitentes, fſapiamus, ad ſalutem noſtram? De Iride V. Corn. citt.
. prcerinn in Eccl. 43. 12. & 13. à f. 89a. & in Gen. 9. 13. f. 137
Dier. Canic. cit. Colloq. I. f. Iy. Marius Bignoni, Capuc. F. Nat.

VII. Quæ-

4

.
ni pr
ta.
tͤ
nkern
sinh
time
erben
MMOne
ſoman⸗
sor
,i.
der
Nie
ien

=

fabricaſti: cùmque in d

Eledtis lucidd, impiis tenebrofd. 9
VII. Quæſtio hic inſtitui poteſt, unde Nabi & Iridi huic
(idem eſt de Cruce in Judicio apparitura; de Tuba, omnes ad
Judicium evocante; de Reſurrectione mortuorum, de loco
Jjudicii, & omnibus ad Judicium concurrentibus) unde, in-
quam tanta contra Impios efficacia, tantus terror: cùm hunc beccator ipſe
& electi non patiantur, & cauſa de ſe tribni non poſſit Deo cauſa eſt iræ
& Judici, qui ultrò ad miſericordiam pronus, peecatoribus Pei contra ſe.
nonniſi invitus iraſcitur, eésque punit; quin inſuper in in-
ferno damnatos infra condignum & demeritum; ut & ipſi
adeo aliquid clementiæ Divinæ ſentiant ex communi axioma-

te Theologorum, Deum punire infra condignum & præmiare ſie-

pra condignum. Ne miremur hocç: ipſi nos materiam furoris

ſubminiſtramus: Deo injuriam facimus, ſi huic culpam im-

putemus. Quærit Origenes? cur Sanétis non ſolum dicitur: Cur: Benedidi
Venite Benedicti, ſed additur: Patru mei? quibus autem dicitur: Patris mei:
Maledicti, non dicitur: Patru mei? & reſpondet: Quia bene-non item Ma-
dictionis adminiſtrator eſt ipſe Pater, maledictionis autem u- ledidi Patris
nusquisque ſibi eſt author, qui maledictione digna operatus t Crillus
eſt. Videbunt Filium hominis venientem in Nubibm, èà Nube tam it dictutus?
potenter impis iratum; quin & ipſæ Nabes iràâ gravidæ. Unde
hoc: Tradunt Philoſophi in Meteort, Nubes, fulgura „ toni- Wubes terræ
trua, &c. non ex aereâ aliquâà formari materiâ, ſed ex craſſis nocendi mate-

vaporibus atque exhalationibus, ab ipſa terra ſurſum aſcen-tiam accipiunt
dentibus, ex quibus generentur Nabes, inde fulgura, tonitrua, àb ipſa terra.

ignes, lapides, fagittæ, dejiciantur in terram cum miſerandàâ

illius ſtrage, ſed materia malorum ab ipſa terra ſubminiſtrata.
In illa die Nuba & Judicii apertum erit, omnia peccatorum
fupplicia ex propriis eorum fontibus ſcaturire, & ex eorum
flagitiis generata fuiſſe: unde ſi te hodie, & peccator, ſuppli-
cium invaſit famis, belli, contagionis, aut cujusvis alterius,
pœnas hujusmodi tu tini ipfi ex peccatorum tuorum materid
udicii te famma conſumet, ac ignis,
m flammasque ſuccendiſſe culpis pro-

.

noveris, hunc te igne

priis, &c. Lpſe ſibi ‚ait 3. Salvianus Maſſili: Epiſc. L. §. de Provi-

„N. ... ..

Aa 3 dent.

—

9 0 CoNcCIO XIV. Adventus udicis extremi in Nube:

dent. Divind, (verè aureo, multæ eloquentiæ, pietats & dolétrinæ, me-

ritò omnibus legendus. Elog. Seript.) alter ſui temporis ut vockt

Baronius A. C. go6.. Hieremias parat peccator quuque, quod pati-
tur; nos calamitatum noſtrarum authores ſumus; nos cæleſts ira ignem
accendimus. Englgr. p. 2. Dom. 21. Pent. & infrà C. 32. n. . I)rewel.
Rego Damnat. cap. I4. N. 3 Bonherba fer. 2. Dom. I. Quadrageſ. num. 31.
& 3r. Jo. Capiſtr. p. 2. Dom. §. Pent. C. I2. àf. 452.
VIII. Annon, AA. trepidamus etiam ad Nabem & Iridem,
impiis in judicio non tantùm tenebroſam ſed omni parte, &
omni telorum genere procelloſam: an non damnamus no-
ſtram ſocordiam, imò dementiam, qua, liberè peccando, Nabs
huic materiam affundimus, excoquendam ſuo tempore in
fulmina, &c. an non trepidamus, ſceleratorum numero ag-

Hebræi viſis gregari in judicio? Audite ſtupendum quid: Exodi Ig. c. He-
* monte Sina bræi ſpeciali Dei gratià & ſervitute Ægypti in libertatem edu-
terroribus, ta. ti, & adeo novo hoc titulo miraculisque ingentibus, Deo ad
men peccant, fideliter ſerviendum obligati, Menſe tertio egreſſtonu Iſrasël de terrà

Xgypti veniunt in Sina: eliguntur à Deo in peculium de cunita
populi, in partem & portionem electam & dilectam inſtar the-
ſauri, in regnum ar Glotale, in gentem ſanttam, &. Aſcendit Moy-
ſes in montem Sina: jubet Deus populum ſaRtificari, & præ-
parari ad legem Dei reverenter excipiendam: montem igne,
fumo, tonitruis, fulguribus, terræ motu, buccinæ clangore,
replet, & Nube denſiſimà, v. Ié6. operit, ut Hebræos metu & ſui
religione percellat: Et timuit populus ſpectans & audiens:
Exod. 19. 15. & 20. 15. quòlusque:? Moyſe diutiùs in monte cum
Deo commorante, Hebræi vitulum aureum conflant, in ido-
lolatriam & in graviſſima ſcelera incidunt: Exod. 32. Adeéône
poſſibile eſt, Gentem Sanctam, ſeparatam ab aliis Gentibus
profanis & idololatris, Deôque, ſuâà liberali vocatione & ele-
ctione, addictam, & quaſi conſecyatam, poſt tot tantàque

miraculoſa benefſicia, præſtito inſuper quaſi homagio, faciendi

cuncta, quæ locutus eſt Dominus; Exod. o9. §. (Quod aliàs omni Jure

Deo tenebantur) idololatrari, helluari, ſaltare, ludere, fornica-

ri, &c.

due

Per
lm
u,
I
rca
Car⸗
N
eſt.
yer
lam
Win

„*

Ele Ris lucxidd, impüs tenebrof. 101

ri, &c. in præſentiâ, ad radice montis, propè ſi pectans denſiſſi-

„.
de mam Nubem, micare fulgura, audiens tonitrua & clangorem
lr. buccinæ cæleſtis, totum montem terræ motu concuti, alia- L
tins gque ſigna terribilia! Corn. in E. 19. 15. f- 450. quibus oportebat V. infrà Cone.
HE Hebræos ſacro quodam horrore, timore, & reverentiâ tum 7. n. 3.
uung Numinis, tum Legis, quam accepturi erant, obſervandæ,
percelli: Vide hinc carnalium hominum cœcitatem, qui in pec- Idem agimus
fien⸗ catis ſuis ſecuri deliciantur, ludunt, & exultant, cum eis im- peccatores, ni-
1,5 minet vindicta Dei, rati, nullam ſuorum ſeelerum à Deo ra- hil vel parùm
S. tionem haberi, dicentes cum impiis: Yob. 21. 12. Nubea latibulum territi judicio.
ejus, nec noſtra conſiderat „ SS circa cardines ccli perambulat. Jam Exaggeratut.
nen examinemus nos: audimus iſta, videmus in ambra depiéta;
. an &, ut oportet, firmiter credimus: certè tripudiamus, ſal-
l. tamus, choræas, ducimus, helluamur, laſcivimus, peccamus;
el Neꝗque Naubem Judicii extremi, capiti noſtro imminentem (uti
Gnl Damoclinudum enſem) formidamus, quam tamen certò cer-
n tius aliquando ſpectabimus, utinam non cum horrore, & in
zuh ruinam æternam cum reprobis! excoecat alia Nube, auri, ar-
„ gentilucri injuſti, temporalium, carnis voluptatum, &c. con-
J— tra fidem, quam Deo debemus, & toties in ſacrà confeſſione,
per bonum, uti eſſe debet, emendationis propoſitum datam.
e Emendemus, quæſo, in melim, qiæ peccavimu. V. Conc. 2. n. 7. ſa- MM
ne⸗ dra, & infraà Conc. 23. N. 4. . r
Lli IX. Concluſio per hiſtoriam. Refert S. Auguſtinus, de Hiſtoria.
1 Excidio urbu c. 6. Baroniu⸗ 0. f. A. C. 396 FMarcell. & Proſp. in Chron. Byzantii terror
dun Arcadio, inquit S. Auguſtims, Imperatore, Deus fervo cui-& converſio,
dam ſuo fideli, viro militari „in revelatione aperuit, & dixit ex Nube igne4
civitatem Conſtantinopolitanam, venturo de Cœlo igne, per- ielerin mi.

co⸗ „ . . „ .* „. * l
ituram: Eumque admonuit, id ut Epiſcopo diceret: diétum
eſt. Non contempfſit Epiſcopus, & allocutus eſt populum. Con-

4 verſa eſt civitas in luctum po nitentiæ, quemadmodum quof-
dam antiqua Ninive. Venit ergo dies; quem Deus erat com-
ue minatus. Intentis omnibus & exitum cum timore magno
r exſpectantibus, noctis initio, tenebrante jam mundo, ect

192 CoNcCIO XIV. Ad ventus Judicis eztremi in Mube-
ignea Nabes ab Oriente, primò parva, deinde paulatim, ut

accedebat ſupra civitatem, ita creſcebat, donec toti urbi in-

gens terribiliterimmineret. Videbatur horrenda flamma pen-
lere, nec odor ſulphuris deerat. Omnes ad Eccleſiam con-
fugiebant; non capiebat multitudinem locus. Baptiſmum
extorquebat quisque, à quô poterat: non ſolùm in Eccleſià,

ſed etiam per domos, per vicos & plateas falus Sacramenti

exigebatur, ut fugeretur ira. Poſt magnam illam tribulatio-
nem, ubi exhibuit Deus fidem verbis ſuis, & revelationi ſer-
vi ſui, cœpit, ut creverat, minui Nubes, paulatimque con-
ſumpta eſt. Populus ſecurus paululum factus, iterum au-

divit omninò eſſe migrandum, quod civitas eſſet proximo Sab-
bato peritura. Migravit cum Imperatore tota civitas: nemo

in domo remanſit: nemo domum clauſit, longè recedens à
monibus; & dulcia tecta reſpiciens, cariſſimis ſedibus voce
miſerabili valefecit. Et aliquot millibus tanta multitudo pro-
greſſa, uno tamen loco, fundendis ad Deum orationibus con-
gregata, magnum fumum ſubitò vidit, & vocem magnam
emiſit ad Deum. Tandémque tranquillitate conſpectà, miſſis
qui renuntiarent, quòê res loco eſſent, renuntiatum eſt, quòd

ſalva univerſa conſiſterent: omnésque cum ingenti gratula-

tione redierunt. Ex Le Blanc, in Bſetz. g. n. 23.f. S86. Izdag. Chriſt.
t. 2. P. 2. C. I. &. 6. n. 7. fF. 44l. Engtgrave p. I. Dom. 2. poſt Paſeh. J. 2.
ad f. f. 26. & Ludov. Aurelio Peruſino, in Compend. Annalium Ba-
vonii ad A. C. 396. f. 31. Longè graviora ſunt ea de Nabe, in

Nubes judicii qua nos omnes videbimus PFrlinns homina venientem. quæ Na-
ad pœniten- bez ut & nobis ſit lucida & gratioſa, Deum inſtanter rogemus,
tiam nos meri cum vera pœnitentia, qua Nubi illi omnem terroris & iræ Di-

10 moveat.

Quæque locutus eſt Chriſtus, donec emnia fiant. Cælum &

vVinæ materiam ſubtrahamus: ſeriò, non joco, agentur omnia;
neque tunc in Jjudicio ampliùs locus erit precibus & pœniten-
tiæ, &c. Zota mum aut unus apex, nihil vel minimum, præteri.
bit (quod non ad punctum impleatur) à lge, quæ in ea de
Chriſto ejusque myſteriis & actibus ſcripta ſunt, Matth. 7.15.

ker«

m
Muu

ent

erpp

—— —— —

1
,U
n.
r.
ma.
nik
1e C

n A.

3
dd⸗

PlekRis lucidd, impiis tenebroſd. 3

terra tranſibunt, verba autem mea non præteribunt. Matth. 24. 27.
Lucæ 21. 33. Quadrat id Phutarchi: Fuge nigram iſtam & con-
denſantem ſe Nubem; ſenties tonare ac fulgurare, ſimul atque
eruperit, quod nunc latet. Paciuch. tom. 3. Lect. 1. n. 29.

Vid. Cornel. citatù in Concione locu. Joſeph. Speranza, &r. ſel. Authores in

Punczo'I37. Guiliel. Stanihurſt. cit. de Zudicio exætr. Franc. Hujus 4. Con-
Joſ. Capuc. in Adv. C. 2. Raph. Bonherbas, fer. 2. Dom. . imnm.
L Duadrageſ. Auguſt. Paoletti, Dom. 1. Advent. & fer. 2. Qua-
Fageſ. Dom. I. (Praæter alios citatos.) Englgr. Cæl. emp. part. I.
Indice Concept. ad Dom. I. Adv. ex F. JS. Letri & Pauli, F. 2.
Fabeér. Dom. I. Adv. C. Io. n.6. V. Pſal. 1z. 1I2. &ö 2. 37. & 55. 7.
Le Blanc, in Pal. 96. ſect. I. V. citandi ad finem Concionis ſeq.
& ipſam Conc. ſuprà Cg. n. 3 & C. 7. n. 2. Adn. z. Englgrave-

part. 2. Dom. 21. poſt Pent. Petr. D. Oultrem. Amor. Increa⸗

eus, L. I. C. I. Verbo Mundm, bect. 6. d f. 9,

B b CoON-
Mechtl de ſud. Eætr.

194 CONCIO XV. Ten, eſtas borribilis Judicii extremi,
& r ir ar ar :e ie At ie ie a te ie it ir at e ae r a t ae 3 t e N Xe S. at ar 4r N 2 f
CQoNCIO XV.
Conſideratur, & oculis mentis proponitur Judicii
extremi Tempeſtas, verè formidanda, quâ Chri-
ſtus Judex in nube, cum poteſtate magna, E5
majeſtate veniet: cujus terrore docemur emen-
dationem vitæ, morumque.

Domin. II. Tis es, qui venturus es „an alium exvpectamus

Advent Matthæi I1I. 3.
Terror Nubis Ræcedente diſcurſu contemplati fuimus illam extrema

Judicii Nubem, in quà videbunt filtium hbominu venlientem
M1, cum tem-
peſtate in no-
Re, & c.

Judicii extre- 2

deri poſſit ſatis, etſi parum, dictum fuiſſe: Hæc tamen,
de Nube iſta, circumſtantia vel maximè aggravatur, ſi conſide-
remus unà grandem horribilemque tempeſtatem, quals non
fuit ab initio mundi, usq; modò neq; fiet, Matth. 2. 2r. in, & cum
qua venturum Judicem, S. Scriptura teſtatur. Si inſuper con-

cipiamus, eam de nocte, & in tenebris, quibus involventur

impii, fore; ſcimus enim aëreas cum frequentibus, fulmine,
tonitru, fulgure, fragoribus, &c. tempeſtates longè majorem
incutere horrorem, ac de die ſolent. Fuere, qui auſu teme-
rario imitari voluére hæc portenta & miracula, quæ Deus
Naaturæ contulit, & ceu Naturæ Dominus (Natura Naturans)
Amuſus, ſibi reſervavit, ut omnipotentiam ſuam oſtenderet. De Amu-
Deus haberi lio é Tiberini Regis Albanorum, poſteris orto, ſcribit Majolus,
volens, imi- Dier. Can. coll. 1. in Meteoru, f. g. item coll. 23, in memorabilibus. f. 314.
tatus tonitrua, ab eo fulgura & tonitrua arte confecta initio conditæ. Rom. 17.
Pœnas da, ideo ſe pro Deo venditare auſus eſt „quòôd cum machini un⸗

cum poteſtate magnà &- majeſtate Lucæ 21. 27. Et verò vi-

Pos

ſol

Kn
cot
1
h⸗

vii

ele
Dom
ſ
ſei
lin
N.

Nel
I
ſat.
6
n
ent

W
ſer

ſe
hie
el

— cujus terrore docemur vilæ emendationem. 195
16 pusdam tonitrua tonitruis, fulgura fulguribus;, referret ac
fulmina jacularetur; ſed queniam Deus ſuperbis ſemper ob-
ſiſtit, inundatione paludis, ad quam inhabitabat, periit, und
Ule cum Regiàâ demerſus . E Yo. Zonara, Conſtantinop. Monacho, Ord.
r. §& Baſilii, Hiſtorico tom, 2. in princ. Et ſicut præſentiæ & adven-
6 cus Divini in montem Sina, Exod. Io= à v. 16. de qus Conc. præced.
4,0 n. §. eVidens ſignum erat, cùm ecce cæœperunt audiri tonitrua, a
eNean micare fulgura, & nahes denſiſſima operire montem, clangorq; buccinz

vehementins perſtrepehbat, & timuit populus, &. eè Judd deſeend ſet
Dominus ſuper eum, &c. ita adhuc magis toti mundo evidentig-
“ ſimus erit Chriſti Judicis extremi adventus in montem 9 1-
. veti, cum incipieht aldtiri tonitrua, mäcarét Fulgira . clangotq; zu-
cina veͥehementior, & Tubæ illius, de qua ſaprà C.6. videridue
Nuber denſiſima, de quâ C. I2. ubi fundamenta Orbis, omnesque

Angeli & homines contremiſcent, cùm ſurrexerit ad judican- l
ntum In fulmine eſt

“ dum Deus, Job 31. 14. Sicht. etiam in terris primum dver. Ditun doten-
A & præſentiam Chriſti Meſſiæ remonſtrabant miracula, in ho⸗ V na aas
d dierno Dome. 2z. Adventäàr Evangelio à Chriſto Toanni renuntiata. e co z. n 3.
n⸗ mera gratiæ ſigna; ita certè multò luculentius ſecundum 2
Chriſti judicis adventum in mundum palàm facient terribilia
gie illa ſigna, totúsque ejus apparatus, ita ut omnes, non inter-
in rogando ſubdubieè, ſed infallibiliter affirmando, verum dicturi
eck ſint: Tu &, qui venturus & „Jjudicare vi vos & mortuos, &c. Et
nun non erit populus ejus, qui eum negaturus eſt. Dan. 9. 26. ſicut quon-
ut⸗ dam Salvatorem, ita deniꝗ; & Judicem, qui manifeſtèò, E. a49. 3e
nn venturus cum poteſtate magna, potentiæ ſuæ majeſtatem oſten-
un det, Dominus univerſorum. Audite tonitrua, ſpectate ful⸗
20 gura, timete fulmina, illud maximämè, ultimæ contra impios
ſententiæ. Diſcéedite à me, maledidti, in ignem eternum, Mat. 2. Al.
H quod juſtos non tanget quidem. H “
ſhe, II. Tempeſtas, tonitrua, fulgura, fulmina, &c. quid ſint-
/ faciliuas & meliùs ſeimus ab experientiã, quàm quòd poſſim
H hic & nunc pro captu eorum deſcriptionem- dus noque ne-
1cefſaria eſt, proferre. Cornel. in Ap. 4. . f. 57. col-. Juomodo an,

Nsmn 8 2

fymbola ſunt
potentiæz &
majeſtatis Di-
vinæ,

.

“

96 COoNCIO XV. Tempeſtas horribilis udicii éxtremi,
eorum cauſz. Le Blane, in H. I7. 12. n2. g. F. 934. & ſeq. Pineda in
Job: Iadice V. Tonitrua. Res planè ſummè mirabilis, & ultra
omnem captum, tonitrua, fulgura, fulmina, ex conglobatis

nubibus, ventôque in adverſum ex æſtu agitatis, fieri frago-

rem tam metuendum, ut feneſtræ perſonent non tantùm, ſed

muri ipſi, ſaxeâ teſtudine ſolidi, ab imis fundamentis impulſi
tremant, hux inde, ceu ex ſilice, excuſſa, tam triſi ulca, omnia
penetret; denique fulminis verèê admirandi effectus, cui rę-
ſiſtat nihil: quis potentium nubes diſſipet, fulgura excludat
Tonitrua & c.orbe, fulmini reſiſtat! Præſtat nos ſcire, his ſymbolis Deum

„

ſuam potentiam, majeſtatem, & magnificentiam oſtendere;

2

2

uti patuit in Sina, cum ibi daretur Lex à Deo Exod 1g. 1s. ut
dicéam. Rurſum ſignificare iram & terrorem Dei, qui ma-
xime apparebit in fine mundi, & in ipſo judicio. Tanta po-
tentia, tanta majeſtas, nulli Imperatorum Regumque com-

petit, imò omnium horum arma, exercitus, tormentorum
4 2112 — „ „ V „ 2 „. .* a⸗ .
apparatus, illi ne minimum reſiſtere poſſunt: quin & ipfſi ti-

ment meritò⅛. Auguſtus, Cæſar tam glorioſus, qui regnavit

annis 56. feliciter, ita timebat tonitru, ut in abdirum & Conca-

meratum lIlocum fe reciperet: teſte Suetonio, in vita c. 90. ac
ſemper & ubique pellem vitulimarini circumferret pro reme-
dio. Tiberius quéque Imp. ejus ſucceſſor adoptatus, teſte
eodem Suet. tonitrua præter modum expaveſcebat, & turba-
tiore Cœlo nunquam non coronam lauream capite geſtavit;
quòd fulmine afflari negetur id genus frondis. Suſpiciamus

proin, & revereamur Deum tam potentem, & qui Kex tre-

mendæ majeſtatey. Ut autem rem tam ſeriam, acterribilem hu-

jus extremæ tempeſtatis, magis apprehendamus, profundè &

altùm breviter meminerimus, quas decurſu vitæ experti fui-

mus vel ipſimet, vel alii, ſœviſſimas tempeſtates, præſertim

nocturnas, inter ſpiſſas tenebras, & continuò mixta fulgura;

is exciſas robuſtas arbores, diſciſſas medium grandes quer-

cus, miſerè necatos homines, exuſtas domos quin & urbes:

uti Volſinium Tuſcorum Italiæ oppidum opulentiſſimum
(Bol-

(renl

(ed

u

aauujus terrore docemur vitæ emendationem. 197
nnh (Bolſena, nunc Ditionis Pontif. Lexic. Geogr.) totum fulmine
kun crematum, apud Plinio Lez. c. v2. teſte Majolum, fol. z. qui cum
n Georgio Stengelio, infeà citande locaè, varia & multos eventus
lü tragicos recenſet, & admiranda de fulmine. Audiamus jam Adventus Ju-

—

ut tonitrua Dei, quibus cum extremus Judex, ſcelerum vindex, dicis in Tem-
adveniet, teſtimoniis S. Scripturæ, quæ tempeſtatis, cum peſtate ex Scri-
ſuis acceſſoriis, ſæpèe mentionem facit: ex his quædam pauca: Ptur. E. ſalay.

Pſaltes Regius, Halmolz: 5§. deſcribit terram trementem, & aé-
Ihu rem conturbatum, tempeſtate contra impios excitatâà: dein
Deur V. nI. miq, 17. Deum ipſum ultorem deſcendentem, qui fulggur
Mer in ſceleratos evibret. Iatonuit, ait v. I= ae Cæo, de nube, Do-
1AN minus, & altiſſimus dedit vocem ſaam: hinc grando & carbone ignu.
gin. Le Blanc, ibi. Fulgura multiplicavit, & conturbavit eos. v. Iy. Idem
np S. David Ppgz. (quem de ſecundo Chriſti ad judicium adyven- pſal. 96.
en tu exponunt Dion. Carthuſ. Tirinus. Bellarm.) deſcribit Chri- Hujus para-
umn ſtum ad Judicium venientem, Regem totius Orbis, terribi-phraſis & cx-
Uls lem ſceleratis, & contra hos horrendam tempeſtatem: 4 v. 7 poſitio, ex Le
nn cui talem Paraphraſin addit le Blanc. V. . Dominus regnavit, &c. Blanc.
. tandem proſtratis hoſtibus, & catenatis, triumphat Chriſtus
4 Dei Filius, & ad judicium cum regio apparatu, comitatuque,
m. ſplendore deſcendit, &c. V. 2 Nube & caligo in circuit u ejmi, & C.
ele Terrificum ſceleratis conſpectum ſuum exhibiturus Nabem
lkr. ſibi caliginoſam circumdedit, in eâque tribunal ſibi ad judi-
candum conſtituit, &c. V. 3. las ante ipſam præcedet, & inftem-

*“ mabit in circuitu inimics ejs. Ex hàc tenebroſa & horribili
„Ü„Nahe fluvius erumpet igneus, qui ipſum præcedat deſcenden-
tem, & pavitantes impios undequaque circumcingat & tor-
t ueat. V. 2. Illuxerunt Falguera ejm orbi terræ: vidit & cemmota eſt
6 Eerra. Eadem Nuber fulgetris minax & fulminibus, ignes
Gir vindices per univerſum Orbem diſperget, quibus conſpectis
, Pavore concuſſi mortales ingemiſcent. Iia Lee Blanc. . 14. abi
e. plura Fulgurâque, de quibus dicitur in hoc Pſalmo, ſunt ve-
ræ fulgetræ, tonitrua, & fulmina erumpentia ex Nuke Caligi-

nosâ, quæ Chriſtum ad Judicium venientem circumdabit,
1 Nde cee Per.

858Coxc10 XV. Tenypeſtes horibilu Judicij evlremi,.

per eam ſcelera ulciſcentem. Cam vix parvam ſtiham, tremit,

S. Job. 26. 14., ſermonis ejus audierimm, qus poterit tonitruum ma-
gnitudinu illius intuerè? V. Pineda. in Job. 37. 4. n. 1. Omitto plu-
res alios Scripturæ Textus: Vid ſaprà C. y. n. 2. Beſſeus de Judi-
cio C. 3. fol. 270 & ſequ. . JM
Fulminata a- III. Accipiamus pro captu noſtro ſpecimen aliquod furo-
mima defuncti. ris Divini, fulminibus in impium directis. P. Paulus Zehent-
Vid. in fine hu-ner, S. J. aliàas laudatus, ſcribit in hæcverba: Narravit mihi
Hdauctore, duondam Vir Religioſus, atque ex Doctorum cenſu, de ſpe-
Ccie multò luctuoſiſſimâ, quâ poſt mortem ſuam unus aliquis
ſe alteri ſiperſtiti, ſive caſu, ſive ex compoſito, ſtitit: partem
corporis inferiorem usque ad umbilicum ænea ſartago, erum-
Pentibus undique flammis, complexa eſt utero ſuo, &c. Proh,
qualis aſſatura, homo vivus in flammâ! Neque tamen hic cru-
ciatus ſtetit; nam miſer ille, quemadmodum reliquo corpore
uſtulatus fuit, ita in capite fualmen unum ſuper alio excepit,
ſæviente deſuper irà Numinis, & jam ſemel damnatum con-
tinuò ex cœlis fiiminante: néque habuit, quod reponeret te-
ties percuſſus, quàm paucula illa verba: Confaſio operuit faciem
meam, Pſ.6S. Ita plenus ignominia, plenus pœnis, ex oculis ſe
amici proripuit. Verm. Conſcient. D. 3. C. 2. J. y. u. I6ö. Hoc circa
animam: ſimile quid contigit corpori cujusdam Villici in ſepul-
chro; uti refert. Mancinus de Paſſ. D. fot. 375. Pi venfeld. hiſtor. 145.
Fulmen in Se. . ρ55. e Yo. Biſſel. dec. I. ruina. 6. f. zal. Recentis memoriæ, in-
pulchrum ma.- quit Biſſel. miraculum eſt, quod adjungo: tertio circiter, à
letfici Villici. Ratisbona, quartéve lapide, mortalibus oſtenſum. Per al-
quàm mulros, ſibi ſuccedentes, annos continuos in pago noti
nominis, quique Ratisbonam ab Euro-Noto reſpicit; atrocis-

ſimæ tempeſtates, æſtivos plerumque menſes, exercebant.

Cadebant autem fulmina quotannis, in cæmeterii locum
unum eundémque, parietibus templi proximum; & quidem,
ſuper tumulum, in quò fitus villicus erat, prædii propingui cul-
tor quondam, & inſeſſor. Deſcendebat, autem flamma ſemper in
ipſam ſepulcri profunditatem. Diu mirum id plerisq;, di gnumq;
gau-

cal
!
a

g⸗
o⸗

en
44
n
Do

kan
v⸗

e

4.

fali
ne

dil

cujus terrore docemur witæ emendationem. 199
dan⸗ cauſarum indagine, videri, ſuas inter ſe, pagani, conjeéturas,
unn. ac ſuſpiciones, conferre; cuùm aliud aliis in mentem, ac buc-
m cam veniret. Secrei veræ pu nctum, in divinatione magis erat,
quam oraculo. Diuq; opiniones pependerunt: donec appulit

eò tandem, qui certa fide, juratusque, cauſam indubitabilem
un agkferret, & in acta mitti publica juberet; Hic, inquit, cujms ca-

UN W

I daver per tot jam aſtate de cœlo petitur, vir ſaæcrilegus fait; & , tam
gint ad audendum quidvi, qudm ad propalandum, projettus. E, me quon-

e⸗ dam coràm, caæterizg (quos nominabat) contribulibus, jabtavit

Saſ
1, WN „ 0☛◻☚ . . „ 2
ain Dominicum ſe Chriſti Corpus, Sacerdotu de manibus acceptum „
nitn ac ſabadot? Poſt a reconditum, peds ſui ſu; diſeiſſæ, cum carminibuv,
eldn inſuiſſe; tamdiu circumligato erure, quoaa vielnus, obätubta per cutem
. Echariſtia, coaiuerit. E valere, dixit, & ad vulnera, ferriq; vi-

res eludendas; & ad copioſum in luſßa, quaæſt um comparandum alia⸗gf

praæterea complura. Quibus ille ſic narratis, adjecit; In hé vi-
Wiß. 2 7 5 . „ . 2. . 4
xiſſe ſceleſtum hominem: in huü artibus, etism extinczum eſſe. Cùm

mis autem idipſum & illi, quos narrator hic pro teſtimonio lau-
en dârat, affirmàâſſent univerſi; qui verum priùs, criminis atro-
cirate deterriti, diſſimulârant; rofoſſum cadaver impium eſt:
inſpectusque pes ille, qui ſupererat, incantatus: deprehenſa

tam immanis impietatis aperta veſtigia; veneficumque cor-

in

e pus (mi fallor) in cineres redactum fiammu eſt: ut flammæ de-
“ inceps coœleſtes conquiefcerent. Id, quod & impetratum Fulmina con-
eſtt. Ita Biſſel. S. Gregorius explicans illud Feb. 47. 12. Mittet con- tra impios in
ſen tra eum ulmina, quid appellatione fulminum, inquit, in expoſit. mo- judicio.
yali L. 34. Niſi tremendæ illæ eætremi Judicii ſententiæ deſignantur?
IJucæ idcircò fulmina vocantur, quia nimirum eos, quos feriunt, in
Gr perpetuum incendunt. UMem ibidem cit. G. 5. O miſerrimam Da-
ng mnatorum ſortem! O calamitatem? O confuſionem & igno-
miniam in Judicio O penas! O ignem! O tempeſtatem, to-
nn nitrua, fulmina, tangentia corpus & animam ſimul! quibus
H alud quod reponant, non habent, quàm voces & clamores
in⸗ horribiles: Tanc incipient dicere montibus: cadite ſuper nos, S
wlibe, gerfte is, ucs az s0. Quis non medullitus conttcic 8

200 CoNcIO XV. Tem/eſtas horribilis Judicii extremi,

ſcat ad tanta fulmina? Quis non omnem vitæ ſcelerumque e-

mendationem ſeriam proponat, & ſpondeat, ac re ipſa con-
ſtanter præſtet. Vid. Conc. 31. n. p. ante ſin.

ſcius? Notent 'i, quotquot in ſtatu gravis peccati ſunt, cum

IV. Quis non timeat peccator?! quis non malè ſibi con-

tempeſtas eſt, cùm fulgurat, cùm intonat: An, rew eſt qui tan-

Situr? Certè multos in ſtatu gravis peccati abripuit fulmen;

etſi hoc neque probis ſemper parcat: ita enim S. Simeon Stili-

tes, fulmine tactus, rectà ad Cœlos abiit. Majolz cit. f-g. ex

& Sophronio Patriarcha Hiereſogmitano, inſigni Catholicæ fidei d fen-

ſore A. C. 6zo. in Prato ſpirit. C. 5”z. Stengel. de Jud. D. tam. 2. C. 4.

n. 10. Vid. Baron. Martyrol. Noni Yan. in Noti. Magni Sancti, non

illud tantum alterius orbis fulmen in impios decretum, ſed &
hujus in vità, quod etiam ſanctos afflare poteſt; (etſi merito
inter effectus Prædeſtinationis numeretur hominem quacuún-
que morte violentâà & repentinàâ in ſtatu gratiæ mori, qued fa-

Meritò timen tum jam memorato S. Simeoni St) cum & ſancti, inquàm

dum fulmen:

Inſani, qui non Joannes Stobæus (qui e varin Graciæ Sapientibus ſententias colle-
git utili labore & opere meritò landato à Photio, Tirin. ind. Auth.
infinitæ lectionn homo A. C. 290. Elogia Sriptorum f. aar.) in Phyſics

timent.

Timuit S.
Thomas Aq.

& ſumme ſapientes valdè timuerint tempeſtates & fulmen.

e. a. inſanos vocat eos, qui ita ſint à natura, ingenio uſuque fa-
&i, ut ne fulmen quidem horreant; docétque, eos in numero
fortium non eſſe reponendos. Le Blanc in Pſ. 110. 9. n f. 1104.
S. Thomas innocentià & eruditione Angelus, ubi primum to-
nitrui infrementem ſonum auribus acceperat, contremiſce-
bat, quòd diceret, fulminum jactus in eam rem à Deo eſſe or-
dinatos, ut à ſceleratis pœnas repeteret delictorum: tum pro-

cumbens in genua, ſumma mentis demiſſione ſolitus erat di-

Timuit S.
Ceadda Ep.

cere: Te ergò quaæſamias . fameli t a6 ſabveni, Ju pretioſo ſangui-

ne redemiſti. De S. Ceaddaâ, Provinciæ Merciorum in Angliã

Epiſcopo, refert S. Beda, Lib. 4. H'ſt. Anglic. c. 2. ſi fortè, legente

eo; vel aliquid agente, repentinus turbo inſonaret, & veſtigio
miſericordiam Dei invocaviſſe, eůùmque humano generi pro-

pitiare

6

cujus terrore docemur vitæ emendationem. 201
pitiare ſtuduiſſe: ſi verò violentior hæc aura non ſubſideret,
clauſo codice procidiſſe in faciem, ut preces funderet. Cum
& nubibus fulgura erumpebant, cùm coelum tonabat, quan-

tocyus ad Eccleſiam convolare ſolebat, nec à lachrymis aut

recibus ceſſabat, niſi diſſipatis tenebris ſerenum Cœlum re-
diiſſet. Interrogatus à ſuis, cur in his occaſionibus tam arden-
ter orationi incumberet, cùm tamen extra naturam nihil oc-
curreret; reſpondiſſe fertur: Nonne legiſtis. Et intonuit ae Timoris hu-
Cæzlo Dominas, & Altiſſimus dedit vocem ſuam? miſit ſagittas ſuxs, jus cauſſa, ful-
& diſpavit eos: fulgura multiplicavit, &c. Anignoratis, quèdmnen judicii ex-
fulguri ſuccedant fulmina? Sic etiam fulguri & fulmini præ-ei,
ſentis vitæ, futuræ vitæ flagella ſuccedunt Judicium Deitre-
mendum, & inferni ſupplicium pro ſceleratis. Hoc meę terret,
hoc timorem incutit, hoc lachrymas extorquet. His ſignis
& calamitatibus, quæ propter impios in terram mittuntur,
omnipotens Deus alta nos voce admonet, ut aliud vitæ ſtu-
dium amplectamur, ſi divinæ juſtitiæ arcum, contra nos ex-
tenſum, effugere cupiamus. Non igitur judicia illius horre-

bimus, non metu illius perterriti, omnia à nobis flagitia repel-
lemus: non perverſos mores corrigemus? non pœnitentiam

agemus? Talia ſanctiſſimus Antiſtes meditatus eſt, aliosque,
cœlo tonante, juſſit meditari, ad timorem illum excitandum,
ut rectè agant, & pœnas à Deo peccatoribus conſtitutas effu-
giant. Quàm benè imitentur devotæ animæ; quàm malè ii,
qui ad tonitrua, fulgura, & tempeſtates, ludere, jocari, imò
peccare, & in peccato perſiſtere, non elicita contritione, au-
ſint. Le Blanc in Pſ. 17. Ia. f. 93. & 92. n. 4. & . Georg. Stengel. Ab
gqad. Div. tom. 2. C. z. n. Iy. Aug. Paciuch. in Jon. Lect. 21. H. 13. f. 6ον

Jurlot. f. 13 7. Mart. Rom. & Faſti Mar. 2. Martii. Pædag. Chr. tem. 2.

P. 2. C. 2. & g. F. 474. Dauroult. c. §. tit. I5. n. 4. V. infrà C. 23. n. 9.
ad fin. de Cerviſſ. VTempeſtas
V. Antequàâm ad Concluſionem, & in nos ipſos deſcenda- Neapoli ſævis-

mus, ſpectamus adhuc ſæviſſimam quandam tempeſtatem, ima; ex Pe-

quæ præludium, idæa, & umbra ſaltem, eſſe poſſit illius &X trarchâ, qui in-
Cc tremæ terfuit.

Alecbtl de Jud. Extr.

202 CoNCIO XV. Tempeſtas borribilis Judicii extremi,

tremæ in Judicio ; ut hanc eò magis menti imprimamus.

Eam ipſe expertus exponit Franciſcus Petrarcha Italus, lib. „.
epiſt. z2 ſcribens ad oannem Columnam, tempeſtatem, quam
apud Neapolim omnium maximam viderat An. 1343. VII Ka-

lend. Decembr. Quæque usque adeo miris cuncta terroribus

impleverat, ut magna pars populi, pececatorum peenitentia,

& fub mortem mutando vitæ ſtatum intenta, omne alhud ne-

gotii genus abjiceret. Nox aderat, quam lux ſuſpecta ſeque-
batur; trepidula ſfœminarum turba, periculi potiùs, quàm
pudoris memor, per vicos, plateaâsque difſcurrebat, atque ad
ubera preflis infantibus ſupplex, & lacrymoſa templorum li-
minibus obverſabatur. Ego lectulum meum, dilatum ſopo-

rem percepturus, ingredior. Vixdum totus obdormiéram,

cùm repentè horribili fragore non tantùm feneſtræ, ſed mu-
rus ipfe, ſaxea teſtudine folidus, ab imis fundamenrtis impul-
ſus tremit, & nocturnum lumen, ſopito mihi vigilare ſolitum,

extinguitur. Excutimur ſtratis, &, in Iocum ſomni, vicinæ

metus mortis ingreditur. Veri fidem transcendet oratio: quis
imber, qui venti, quæ fulmina;, quis Cœli fragor, quis terra-
rum tremor, quis mugitus pelagi, quis hominum ululatus.
Cum ad auroram vix tandem veniſſemus, & diei vicinitas,
magis conjectura animi, quàm lucis indicio, appareret: ami-
cti Sacerdotes ſacra altaribus inſtaurant, & nos circum tellu-
rem proſternimur. Cæterùm cum de Hittore à regione rumor
magis, magis; crebreſceret; néque percunctando, quid rei
eſſet, appareret, deſperatione in audaciam verſa, equos aſcen-

dimus, & ad portum viſuri, morituriq; deſcendimus. Deus
bone! quando unquam tale aliquid auditum eſt: Decrepiti
Nautæ rem ſine exemplo aſſerunt: In ipſo portus medio fee-
dum, ac triſte naufragium, ſparſos æquore miſeros, & vici-

nam terram manibus prendere molientes, unda ſaxis impege-
rat, & ceu totidem tenera ova disjecerat. Totum, eliſis, &

adhuc palpitantibus refertum cadaveribus litus erat. Acce-

debat ædium ruina; quarun multas violentior fluctus ever-

tit.

he
ſa
dte
ſid
dwi
dan
ler
d

SðJMD cuijus terrore docemur vitæ emendationem. 203

an Cit. Lucus ipſe, in quò ſtabamus, fluétu ſubter penetrante do-
l mitus ruebat. Regina interim junior nuda pedes, & inculta
1 Ccomas, & cum eâ fœmineum ingens agmen; expugnatà peri-
lr culis verecundià, regiâ egrediuntur, & ad Reginæ Virginis
im templa feſtinant, orantes veniam rebus extremis. Hæc Pe-
ir trarcha ap. Paciuch. de B. V. Excit. 12. I. y5F.
un VjI. PEx his jam nos introſpiciamus; quæ nobis mens? Intempeſtate
t quæ cogitationes? qui motus animi: haud dubie erunt, qui duid boni fiat:
metu tempeſtatum, fulminumque, & præſertim extremi Ju-
Ge⸗ dicii (quæ cum adventu tremendi Judicis præſentes nos ipſi
in. certè ſpectabimus, & audiemus, utinam loco non malo con-
ſtituti) perculſi, meliora cogitent; attamen accidere ſolet, quod
n, in tempeſtatibus frequens eſt; ſunt, qui præ timore & angu-
du ſtis, Fenend „fleant, orent, pectus tundant, oculos manũs-
iu que ad Coelum tendant ſupplices, crucem in pectore formem
nn⸗ multiplicem, ſeſe muniant crucibus hiſpanicis, vel ſacris aliis

contra tempeſtates amuletis, & omnis generis remediis; be-

en
ne & Catholicè: qui & de peccatis doleant, pœnitentiam ſe-
in cum ſpondeant: néque malè: quòusq; verò? usq; dum tem-
Ue peſtatis horror finem habeat, aut remittat, cujus dein oblivi- Quid mali in
ic ſcuntur cum ſuis bene propoſitis. Iiur in antiquans ylwam: Diciteil la; & poſt il-
ar. cro, ait Drexel. to. 2. Gmnaſ. Pat. p. 2. C. 3. H. J. f. 30. quot orantes lam fiat?
Url. vidiſtis nautas, tempeſtate jam ſedatâ:? Coœlo iterum ſereno
evitato naufragio! quot vidiſtis milites, qui pectus tunderent,
t dum, hoſte procul, ad ignem ſederent, & ſales, facetiasq; ſe-
Aten rerent? &c. Sunt, qui iomno vinéôq; ſepulti, Virg. Eneid. 9.
Her aut lethargo laborantes: tonitrua non audiant ſurdi, fulgura
o/ non videant coci, fulmina non ſentiant mortui. Sunt, qui
i vValvas claudant, vel, quod fecit Caligula, de quò Suetonius Caligala Imp.
is e.so. ad minima tonitrua & fulguraobvolvere, ad majora ſub timens, tem-
. teétum ſe condere, ſolitum fuiſſe. Eng gr. p. 2. D. j. Ep. f. I. peſtate.
E f. 76. Vel quod fecit Anaſtaſius „ Imperator „& ipſe ſceleſtus „ Item Anaſta-
er Atheus „&Kc. etſi initio probus: Brev. Imper. f. 24 1. oraculo edo- ſias lp.
*M Rus, igne ſibi pereundum fore, ciſternam regus in ædibus
en 0 CCOuKQc 2 multis

204 CoNCIO XV. Tempeſtas horribilis Judicii extremi,

multis meatibus aperuit, quorum cuiq; cadus eſſet appoſitus:
opus inſanum ad evitandam mortem, ſibi ab Anaſtaſio extru-
ctum; ſed fulmine ictus interiit 17. Principatus anno nondum

exacto. Cornel in Apoc. 19. 21. f. 25⁰. Stengel. 70. 2. C. g. n. 9. f. 36. E-
Pitomwie Baronii ad A. C. gIS§. ex Zonard & Cedreno. Ita ſunt, qui ſibi

contra tempeſtates latebras quærant. Sunt, qui ſeſe à fulmi-

ne ſecuros inter tot millia, ex quibus unms vel alter tantum
tangatur, putent (uti illi ſaorà C. 12. n. 9.) Non quotie peccant

bomine, ſua fulmina mittit omnitonans. Dices: benignus eſt Deus,
ait S. Chryſ. infra citandus. Sunt, qui, velut cum Judæis ad-
huc in tonitribus Meſſiam venturum expectent, ſibi ultrò pro-

„ tervè tonitrua, fulgura, & fulmina imprecantur. Sunt de-
Inſani, qui

fmnenantr⸗ Verum major inſania eſt, ſi nos ita etiam inſipienter agamus
mi judicii, in Cir ca Judicii extremi fulmen, planè horrendum; contra quod
peccatis ma- remedium aliud non eſt, niſi Conſcientiæ puritas, & per hanc,
nentes, ſecuritas: bie murus abeneu eſto, nil conſtare Sbi, nullaà palleſcere

culpa. Horat. ſi frabtis illabatur Orbui pavidum ferient ruinæe IMem.

Extra Conſcientiæ puritatem, extra ſtatum Gratiæ Dei, inſa-
nè agunt, qui voluntarie laborant malis paſſionibus, & mor-
bis animi ac ſpiritualibus, ut qui corporis longè graviores
periculoſiores ſunt: qui adeo vitiis indormiunt, ſomnum cer-
tè animæ lethalem, & æterno fulmini obnoxium. Jonas c. 7.7.

in tempeſtate dormiens typus peccatoris Faciuch. lect. 13. Cala-

mat. Dom. I. adv. d f. Ia. n. 15. 19. & ſyl. D. zo. n. 1I. Simon dormu?
Marci Ia. 37. Surge, ui dormu &r exurge d mortuu Epheſ. y. Ia. & il-
lLuminabit te Chriſtu, non fulminabit. Hora eſt jam nos de ſo-
mno ſurgere“ Rom. 13. 11. urq; ad ſinem capitz. Væ iis, qui ad Di-
Tonitrua Di vina tonitrua ſurdi ſunt „& Cœci: an non tonitrua, verba illa
vina. Chriſti, cùm audiuntur etiam tantum. Malti vocati, pauci elebti!
Matth. 22. Ia. annion tonitru in auribus noſtris „fulgur in oculis,
fulmen in mente ſit illud: Iniqui regnum Dei non poſſidebunt, neq;
ebrioſt, neq; maledici. &c. 1. Cor. 6& 9. & 10 (Breves gravésq; ſen-

tentiæ Scripturæ, præſertim Chriſti, S. Pauli, &c. facilè obviæ,

niq;, qui circa talia jocos & ludos faciunt: quantæ inſaniæ!

cujus terrore docemur witæ emendationem. 20 5
contra vitia, maximè communia & gravia) V. ſentent. & Anſolmi

infrà CIz. n. g. Sit itaque nobis tota hæc Concio inſtar toni-
trui, & fulguris, etiamnum ſalutaris, quò vocemur, & illu-

minemur, impellamurq; ad deteſtationem peccatorum, pœ-

nitentiam, veràmdq; vitæ emendationem, quò ſecuri cum
gaudio comparere poſſimus coram Chriſto Judice, venturo in
Nube, cum poteſtate magndâ & majeſtate: Cui honor & gloria &c.
VlII. Appendix adſin. numeri 3. Verè ac meritò Tempeſtatum
horror ſaniora melioris vitæ conſilia (quæ nonniſi à Spiritu
ſancto eſſe poſſant) intonat, & injicit; modèò illa non tam fa-
cile, ceſſante metu in irritum irent. Inde Monaſticam am-
Slecti vitam motus eſt Martinus Lutherus. Hic, uti refert

Floremund. Ræmundus, exactis primis Adoleſcentiæ annis,

& poſitis in Magdeburgenſi & Senacenſi Collegiis humanio-
rum Litterarum Fundamentis, Erfordia Anno 1501. Philoſo-
phiam aggreſſus, Anno 1503. ad Jurisprudentiæ ſtudium ſeſe
applicuit, quod ad explicandos olim difficiles Legum nodos
aptius ſibi videretur, & ex forenſi facundiâ (erat enim Natu-
ra dicendi quâdam facilitate præditus) laudem ſperaret. Sed
Propoſtum hoc, adeôq; mundum ipſum non multèò pòſt re-
iquit: vix enim à limine ſalutatis Juris Principiis, cum Studio-

Lutherus

rum ſocio in campum animi causàâ progreſſus, repentinâ ſu-tempeſtate ter-

perveniente tempeſtate, ſocium ante pedes ſuos fulmine ex-fitus &c.

tinẽtum videt, fumo ipſe afflatus, cœteroqui ſanus & illæſus,

S. Annæ, ut incolumis cœleſtis gratià Numinis evaderet, in
tantis anguſtiis voto nuncupato; poſt quod iteratâ in tem-
peſtate & iterum præſenti periculo vehementer conſterna-
tus, quaſi lauretum aliquod quærens, ubi tutus lateret, ter-
rore magis, quàm animi devotione, induétus, Eremita-
rum Auguſtinianorum Sodalitati nomen dedit, Cœnobium
Erfurdenſe Anno 1504. quum jam 21. ætatis annum atti-
giſſet, ingreſſus. Hiſtoriam hanc ipſe recenſet, in libello
quodam, quem de Votis Monaſticis ſcripſit, & Patri ſuo,
quamvis illiterato, nuncupavit. Tam ſubitam hominis

.

cionis mate-

206 CoxNkte XV. Tempyeſtas horribilis judicii extremi,
mutationem amici & familiares ipſius magnopere ſunt ad-
mirati, ut qui hactenus in Juvenili hoc peéctore nunquam
ullam pietatis aut religionis ſcintillam, ſed potiuùs aperta
omnium vitiorum, ad quæ ætas illa propendere ſolet, ſemina
& indicia perſpexerant. Florim. Ræmund. de Orta & c. Heræ.
Libh. I. g. y. num. y. & ibi citt. item plura conſequentia. Ex Su-
rio in Comment. ſub ann. 1yoz. Georg. Stengel. S. J. de Judic. Div.
To. 2, c. 4. n. 13. Simon Majolus Die Can. Colloqu. I. fol. 5. f. qui:

Ita eſt, inquit; nec eſt ambigendum: id enim erit Dominus,

ut ſic converteretur, & diſceret, bene hærere Romanæ Fidei,
& Religionem ſubire adliquam, ut ſibi pro æternà ſalute con-

ſuleret. Luthero contigit, quòd ſupra num. 6. diximus: ſi e-

nim Tempeſtatis hujus, votique ſui probe meminiſſet, non
ita, domonis duéti, in apoſtaſiam, in omnes fœdiſſimas hæ-
reſes, atq; immania ſcelera, à nemine prudenter excuſanda,
prolapſus fuiſſet, Votifragus, abjectà S. Religione, & Moniali
ſacrilegè ac turpiter ſibi ſociata, contra l, Kaptore. 54. Cod. de

Epiſe. & Cler. P. Ort. Koma Glor. fol. y22. deniq; improvisâ mor .
te, bene cœnatus, extinctus. Non ita facilé ſanéta ſaniorâq;

bonæ ac melioris vitæ propoſita votaꝗ;, etiam à Tempeſtati-
bus extorta, abjicienda ſunt, &c. Vid. Conc. II. n. 9. ubi miſer exi-
tus Monialem depereuntis. Vid. S. Thomas 2. 2æ. q. 25. arf. II.
ubi concludit: Non poteſt in ſolenni Voto Continentiæ, per Profeſſio-

nem Religionis conſecrato, fierè etiam per Summum Pontificem diſpen-

ſatio, & c. Hæc ſolum incidenter: de quibus Theologi, &c.

Vid. de Vaæone, Conc. 24a. n. 5§. & 9. Vid. Bella, m. to. 2. Controv. L.l.

A c. IS§. mihi a fol. Ia37. de Cælibatu Sacerdot. Vid. infraà Cone. 43. fine.

Authores in Eid. citatè ad prierem Concionem, & in iſtd. Le Blanc, in Pſalm. 17.
hujus7. Con. „o. g. Rmus Simon Majohlus, Epiſc. Dier. Canic. collaguis I.
neihi à f. 6.. & Indice rerum V. fulmen. Georg. Stengel. de
Judiciè Divins tom. Z. c. 3. 4. y. ubé cap. I. net non libro 2. Ex-
emplorum cap. I. habet correétionem & converſionem Alphonſi X.
Regu factam per horribilem tempeſtatem. Pexenfeld., biſtor. .

—,,—;— —. — dere —, —

—
lr .

4
E enen

EN
TANE
IMn
(1
1.

aae

cuxjus terrore docemur vitæ emendationem. 207

☛

Alia biſtoris, aut faltam Javenu Scculars, ad Religionem con-

verſi, Joannes Jahoda, in Natalit. Paeri Jeſu. Fer. 3. poſt Dom.
Dainquag. fol. 257. Faber Dom. I. Adv. Them. 3. in Auwcdt. Bre-
VIar. R. Dom. Io. Pent. Lec. g. & é6. e §. Chryſoſtomo. Paulus
Zehentner, Verm. Conſc. L.. 3. c. 2. J. z. Paciuchelli, in 7o-
nans, Lebt. 21. F. I7. n. 27. & lebk. 13. F. 2. 57. 7. &- toka. Hiſto-
giæ, ſuprà Conc. 3. n. 6. Infrà Conc. 34. num. g. Cornel. in Apoc.
19.21. f. 255. plura exempla miſerò pereuntinum, & c. & in Sap. y.
v.22. Petrus Beſſeus, in IV. Noviſſ. de Judicio C. a. à f. 272,

&c. ſuprà C. s s. 2. Joann. Biſſelius, Kuin. Mlu y. Dec. Jo

Ruina 6. in Zoroaſtre: & ex eo Pexenfeld. biſt. 125. f. 69g. &S

Indice V. Fulmen. E. ſuprd de Tempeſtate Sodomæd, Conc. 2. n. y.
C. 2. n. 3. C. y. n. 2. Ii tempeſtate quid fſiat ? Pexenfeld. Appar.

Erudit. e. 46. f. 279. &c. D. Oultrem. Amor. Iacreat. L. I. C I.

de Mando Selt. 6. J. 4. 4 f. Z. Qtli L. g. c. 3. ſecf. o. J. 2. f. g7.
Martino Guittieres, Sacerdoti 8 J. fanétiſſimo, viſam
eſſe hanc animam Concionatoris cujuspiam, quondam
celeberrimi, cui locutus Chriſtus utraque manu in eam
flammarum globos ejaculans ea verba ai ga. Iz. & An-
geli illa verba: Detracza eſt ad inferos ſuperbia tua: Hſai. I4. II.
(de qua ſapra bic n. 2. init. Rmus D. Gann. Zahn, Mand mi-
rab. Oecon. tom. I. Nrut. 3. Düq. 3. ceIy. 8 f. 436. de YTempeſta-

203 CoNcCIO XVI. Judicii extremi tempus expenditur,
Se Gd A Ee E e Ee E S SoE A e E B E Ee E de d d
CoonxNclo XVII.
Tempus Judicii extremi expenditur, cum ſuis cir-
cCumſtantiis, merito horrorem incutientibus: ut

lutem; quaſi ultimus dies nobis eſſet hodie.

F. S. Nicol. Poſzt multium verò temporis venit Dominus ſervo.

rum illorum, &s poſuit rationem cum eit.

Matth 25. 19.

9

Domin. I. Tung videbunt Filium hominis venientem in nu-

ere be, O&Oc. Lucæx 21. 2s 2.
Vitote, quoniam propè eſt regnum Dei, ib. v. 3 l.
Aernur I. Tu es, qui venturus es, & c. Matth. 11. z.

NErvator noſter, Matth. 24. & ay. luculenter & manifeſtis-

titur. poſt multum verò temporis poſiturus rationem revertiture bene

operanter pro apportato lucro remunerat, ſervum verò à bono opere tor-
pentem damnat. Quß itag iſte homo eſt, qui peregrè profßiciſcitur,
niſi Kedemptor noſter? Breviar. Comm. Pont. L.z. Quæri hic poteſt,
cur hic ſervus adeo torpuerit? Excuſationem equidem is præ-

tendit, Matth. 24. 24. & Luc. I9. 21. Scio, inquit, quia homo durus

æ, &c. ſuam deſidiam ſervi pigri, Domini ſeveritate excuſant,
ait Fr. Lucas. Verum calva & frivola hæc excuſatio admiſſa

non fuit, imò audire debuit: De ore tuo te jadico, ſerve nequam,

Lauca Ig9.

er

in tempore, ſine dilatione, noſtram curemus ſa-

ſimè agit de Jjudicio extremo; hinc ille diſcurſus, & qui·
dem ad ipſosmet diſcipulos ſuos, ut eos officii ſui aqmo.
neret. Ecce homo, ait S. Gregorius bom. 9. in Evang. qui ml
peregrè proficiſcitur, ſervos ſuos vocat, enq; ad negotium talenta par-

— = S
NE

—

ut omni tempore curam ſalutis habeamus. 209
S Lucæ 9.22., Videor acu rem tangere, ut cauſam ex eo. Poſt Deſidia in bo-

multum verò temporéi, &c. hempe vVidetur ſeryus nequam ſibi no, & in male
imaginatus fuiſſe, Dominum ſuum amplius non rediturum perſeverantia.
eſſe; ſicut & per multumtempus aberat. Itaenim, eodem Matth. D Purert
27.7. ait Chriſtus, de decem Virginibus: Maram autem fuciente longi a r
3 11 „ *

17

d HGeonſo, dormitaverunt omne;, & deormiérun!t &c. quædam penitus remum.
n,. imparatæ adhuc, ſcil. fatug. Ita &x Matth. 22. 45. Malaus ſervucs
t⸗ dicens in corde ſuos moram facit Dominmw metes venire Percuti-
erns conſervos ſuos, manducans autem & bibens cum ebrio-
ſis, &c. Ita plane innumeri mortales, & & Chriſtianis improbi
RKaeiunt, dum credunt, ſibique perſuaſum volunt, judicem cx-
1ℳ tremum tremendumque, longè etiam num abeſſe, Judiciique
ultimi diem necdum imminere: ergo talentis ſuis, donis Gra-
tiæ & Naturæ, internis & externis, animi & corporis, à Deo
datis (ut bene operentur, in meritum vitæ æternæ) non tan-
tuüm bene non utuntur deſides, ſed & abutuntur in injuriiam
Dei, torpeſcunt, dormitant, inſoleſcunt; quin &, ex lege Epi-
curi, Edant, bibunt, ludunt; p ſi mortem nudlla voluptas; nullus
Juudex & ſcelerum vindex: ſicut Hebræi, Moyfſe (quèòd moram
faceret deſcendendi de monte) diutius abſente, congregatus populiss
vitulum aureum conflat, adorat, & ſedit manducare, & bibere,
C ſarrexerunt ludere. Ewod. 32. Cùm econtrà ſervus bonus & fi-
delis (qualis & eximiée 8. Nicolaus, &c. bene operetur, adven-
tum Domini ſui, etſi occultum, identidem vigilanter expe-
dQRans. Quales ſervos & nos eſſe oportet; & docebimur hodie
evx ipſo adventus extremi Judicis occulto tempore, die, & hora:
„„ divinate interim, quandénam illud futurum ſfiẽkt H
„ II. Tunc videbunt Filium homins venientem & c. Matth. 2a. 2.
ſſed quando! Sedente Zeſu ſaper montem Oliveti, acceſſerunt ad enunngs
S0W aſſeiypuli ſecretò, dicente dic noba, quandeo hæc erunt? & quod ſi.-
4 gnum adventüs tuè, & conſammationt: ſaculi *Duo interrogant; Dies exttemi
6 primum, quando exſcindenda ſit eruſalem; ſecund, duan- Adicii occul-
u do exſcindendus ſit orbis, & futurus dies udicii, qu ipſe ven- 45.
„turus ſit, judicare omnes homines. KReſpondens Jeſus, in cau-
l bbh d telam

Mecbil de ſud. Extr.

4

“ 21 CoNcCIO XVI. Judicii extremi tempus evpenditur, —
telam varias ſuggerit doctrinas; deſcribit udicium; & addit d
v. 36. De die autem iltd, adventus mei glorioſi ad judicium, & uun
Por nemo ſcit, neq; Angeli Cælorum, niſi ſolus Pater. q. d. Nolite,
3 Apoſtoli, quærere er me, quando ſim rediturus judex, & k
qua die fſuturum ſit judicium univerſale; quia nemo id ſcit ⸗ n
niſi Deiis, qui alium quemvis id ſcire non vult: Repreſſit eos,
ait S. Chryſoſtomus, ne diſeere vellent, qaoa Angeli neſeiunt. Cor U
nel. Similiter Marci I2. 33. De die aistem ilo vel hor, nemoſcit, neq; R eed
augeli in cælo, neq;, Eilius, niſt Pater. Ideo, ait Theophilus, Ar in⸗
tiochenus, Zmus à S. Petro ib. Epiſcopus, nec filium dixit ſeire, fe
ut improbitatem humanam in Judicit Divini uriosd inquiſßitione con.— ln
. Ifuunderet. Ap. Faciuch. in Non. Er. 6. F. 6. f 6r9 Elog, Script. Archiun. n
M YV. 2. Corn. Dicitur autem lias neſèire, in quantism nos ſeire non E
Jfacit, ait S. Thom. ſuppl. q. 8S. a. 3. Act. I. 7. Non eſt veſirdm, nöſee
tempora vel momenta, quæ Pater poſait in ſud poteſtate. Valida Ma-
lachiæ VOX eſt, & veriſſima „C. 3. V. j. Ezce venit Dominis Deus ſ
Prercituum; & qun poter'it cogitate diem adventiss ejm!? & quu ſta.
bit ad videndum eum? LZach. Ig. Z. Erie dier na, quæ nota eſt Po- ſe
mino; non diæ, neq; nox. Ita curioſis nobis præſtat potius, & n
utilius eſt, ſalutaribus inſtrui doctrinis. Dicam tamen aliquid, An
ut & audiendo vel legendo, attentiores faciam, & occaſionem in
AÄlutarium inde monitorum eruendorum accipiam. Ita eſt: ne
Diees & hora mortis, adhuc magis Judicii finalis, incertifima, W
O”ÿ”MR occultiſſima: Voluntas Deieſt, fuitque ſemper, ut Dies u- d
dicii univerſalis humanæ Genti eòusque eſſet cognita, ut illa u
Præſciatur, ita quidem ab omnibus, quèd eandem illam cder N
tiſſimè crederent adventuram; qua verò hora noctis, qus l
tempore, quò⅛ momento & puncéto ſit inſtituendum, ignorari
voluit. Latet altimus die, ait, S. Auguſt. L. de contrit. cord, cap... hor
ut obſer ventur omner dles. Cornel. 1I. Theſſ.5.: 2. f. 6ο. Archim. f. 279. 40
Cum neque horam, neque diem, & tempus ſcias judicii fina-⸗ n
is, metuendi nimis omni hora, die, & tempore, cauſam ha- (A
lſeudo Pro bes, &c. Archim. g 2. Fuerunt equidem, Pieudo Apoſtoli æ& imn
Phetæ menti-falſi Prophetæ non pauci, ex Judæis, Paganis, & hæœreticis, u

—

onn
lai
ne,

Ne

u 4

de⸗
A
.
5;

5

ſer
mbr.

eich

6

vivet amplius.

ſem, & horam (tam veraciter,
ſe certa revelatione ſcire. Judicü,
Anno 1533. menſe d
per Saxoniam, multi agr

die, convocat Propheta ſuos; concurrunt pop

ciniis, quæ Judicium extremum, & fine mundi

ni, & malè ſani ſenss ac Judicii, J
D

ut omni tempore curam ſalutis habeamut. 211

———

qui auſu, plùs quàm temerario, hanc Diem omnibus igno- entes de die &
tam, ſecretiſſimo

ipſius Dei conſilio, certam tamen determii- tempore Judi-
natämque alis obtruſere. Mahometus impiè mendax, dice-cii extr. Ma-
re auſus fuit: Non præteribunt anni centum, quando nemohometus.
Mortuus eſt autem Mahometus A. C. 630. W
Baeron. Michael Stifelius, deſertor fidei, & apoſtata ſui ordinis, Mich. Stile⸗-
Eslingenſis ad Nicrum, populo ſuo quodam loco prope Wit- lius.
tenbergam annuntiarat Extremi Iudicii diem, annum, men-
nàm verus ille vates fuit) hoc
ait, extremi dies veniet
ecimo, videl. Octobri, hebdomada qua-
drageſima ſecunda die feſto S. Lucæ &c. Hoc rumore ſparſo
os ſiios reliquerunt incultos, & ne-
gotiationes ſuas: die ac nocte, alii orationi vacabant, alii o-
mnia ſua expendebant, genio indulgentes. Veniente ergo Oð́ͦð
uli undiꝗque ad
montes: deſignat ipſe horam decimam; ſed ea elapſa adhuc

ſpes creſcebat, quia circa illam horam turbida tempeſtas Cor-

lum eis obſcurum reddidit, & velut eos involvit. Sed ali-

quantò poſt, Cœlo ſerenato, viderunt ſiam & Prophetæ ſto —
liditatem; eumque, hinc inde arreptum, Wittenbergam ad

Carceres cum mille maledictionibus rapiunt: & quô tamen

carcere Lutheri patrocinio poſtea liberatus eſt. . Marchant. ci-
tandus, ex Bellarm. L. 4. de Notu Eccl. C. I5. Archim. citandus, e H

Aurifab. in collog, menſal. Luth. Ulmæ Suevorum duo ex Lutheri
ſe Rà ſunt vaticinati, Anno 1555. diem Judicii certò affuturum.
zbid., Archhi²m. ßM
III. Sed mià häc, amente & alios dementante ,talium

hominum fece, nos ſaniori mente Sacræ Scripturæ credimnis,
. 4

& Chriſti ipſiusmet, ceu æternæ veritatis, infallibilibus vati-
certiſſimum

aſtruunt; tempus autem & horam;, uti omnipotentiæ, Ita Mundus ſe-
omniſcientiæ Divinæ reſervant. IIlud neutiquam alie-neſcens indi-
udicium non procul am-cat vicinum c⸗
Z 1 plius jus fſinem.

—

d 2
„

—

ratione ſex mil-

„½
. 1

212 CoxNcio XVI. Judicii extremi tempus expenditur-

plius abeſſe, & nos valde accedere ad finem mundi, mundo

jam ſeneſcente, ut noſtro ævo longs verius ſit, quod de ſuo

olim dixit §. Leo PP. dum ait: Denuntiatis diæ, etiamſi eſt oo.
cultis, non dubitatur eſſe vicinm. Breviar. Romz. Dom. I. Adu. Lelt. 3.

V. Corn. in Apocal. 20. y. à ſ. 299. ubi hujus ſigna refert, & ait

multa eſſe & c. Fuber. Dom. I. ad. C. 1o. n. §. Neꝗq; male notari

poterunt, & atro calculo, qui, in D-

ac temere arcana Conſiliorum ejus perſcrutando, ſeſe Judicio

.. Romanæ Eccleſiæ ſubmittendo debitè (uti facit in hac ipsiö
materiâ ſignaté P. Daniel à V. M. fol 173. & ſeg.) cum autho.

—

—

enm neutiquam injuri,

ribus non contemnendæ authoritatis, ut vera, aut certè non

improbabilia ſuſcipiunt, & Patres non exiſtimant abſurdum

id, quod S. Eliæ tribuitur, vulgata quædam & celebris

De mundi du. traditio ejusdem: Sex millia annorum erit mundr, & iteram de-
ſerueture duo millia inanitati, duo millia legi; duo millia dierum Meſ-

libas annorum. /,g. Id eſt, duo millia à condito mundo ſub lege Naturæ,

=

usque 4 bprah- Cire de
duo millia usq; ad Chriſtum; & deniq; duo millia usq; ad mundi
conſummationem. Idem fal, 1z2. ubi &c. quòd in hanc ſenten-

dAbraham, à quéô incoœpit Lex Circumciſionis; & inde

7

tiam conſpirare videantur Chriſtiani, Hæbrei, Gentiles, Græ-

CcCi, & Latini ut videatur eſſe vetus, communisq; Traditio; ſi -
ut declarat Sixtus Senenſis (Ord. Præd. A. C. I56. Conciona-

zanquam dier heſterna, qux rateriit. Et Cornelius à Lap. inc. 2e.

Patres ita ſen. Ao. In hunc ſenſum S. Hieronymus, in epiſtolari explicatione

Halmi gg. ad Cyprisanum, ad illum V. g. cit. Ego, inquit, arbitror,

ex hoc loco mille annos pro uno die ſolitos appellars; ut ſeilicet, quis
mundus in ſex diebus fabricatis, ſex millibus tantum annorum creda-

tur ſalſeſtere, & peſted venire ſeptenariam & octonarium numerum,

in quô verus exercestur ſabhatüumns. Fere ſimilia habet S. Au-

guſtinus libro zo. de civitate Dei, cap. z. explicans illa verba Apo-

calypſis: Donec conſumentur mille amns. Irenæus libro. F. adverſus S

Hhareſes ,cap. ultimo, in eandem ſententiam ſic lo quitur quotquot

tor, & Scriptor eximius. Ziriniw.) in Bibliotheca ſänddâ L. v. an.
not. I90. Circa illa Pſalmi 89. 4. verba: Mille anni ante oculos tuox,

100
ſe
vihn
loc
(ro

ten.

d

ſetu
M
es!

1*

nde

1

5
I
K
(la,
.

u
ii
ie
.
ſer

lte
In

omni tempor e ſalutis cura habenda. 2 13
Ih Siebam, hic factm eſt mundus, tot & millents conſummatur: In ſex au-

in tem diebus conſammata ſunt, quæ Pacta ſunt. Manifeſtum eſt ergo,
N quoniam conſummatio iſtorum ſextus milleſtmus annus eſt. Aliorum

A authoritates videri poterunt apud præfatum Sixtum. lidem.
Iſtis conſonare videtur S. Malachiæ (qui coævus S. Bernar- S. Malachiæ
di, in Epiſcopum conſecratus A. C. II24. Baron.) Archiepiſco-Archiep. pro-
pi in Hybernia Prophetia de Rom. Pontif. à ſuo ævo usq; ad bheta.
N finem mundi, quos omnes ordine per ſymbola & emblemata
is depingit, &c. Cornel. in Apoc. 17. fs2sg. & 20. f. 300. Animadver-
um tendum autem, ait Idem Daniel à V. M. cit. L. n. 169. f. I4.
EeI uòèòd ſuppoſitâ veritate iſtius Traditionis, de duratione mun- Sex millia an.-
ndrn 4 ſex millibus annorum, iſti ſex millenarii non præcisè, & norum non

arithmeticè accipiendi, ſed moraliter hoc ſenſu, quòd mun-Præcisè ſumi
m. dus duraturus ſit tantum ſex millenarios annorum, non plures; ?oſlunt.
MA ac proindè non perventurus ſit ad ſepties milleſimum, ſed antè
ne, eum deſinet: an autem, & quot anni, vel ſimplices, vel deni,
eme vel etiam centeni, poſt ſexies milleſimum futuri ſint, & ex-
mH curſuri verſus ſepties milleſimum, Uusq; ad finem; aut etiam
en. ſextus milleſimus (qui nunc volvitur) non omninò ſit com-
α. plendus, hoc ignoramus: juxta illuc Chriſti Acz.. Non eſt ve-
N. ſrum néſſe tempora vel momenta, quæ Pater poſuit in ſud poteſtate.
Ng. Et Marci 3. De die autem illa vel hora nemo ſeit, neq; Angeli in Cæ-
, lo, &c. Viad. ibidem, Cornel. in Matth. 24. 36. f. 3as. in Apoc, 20. f.
Pe, Jol. 297. EG duobus ſequ. & in 2. Theſſ. 2. 2. fF. 67. & in 2. Petri 3. F.
J. 397. col. 2r ubi ait, hæc opinio alia ſolidiora habet fundamen-
ta, ideôq; multorum eſt Patrum & Doéctorum: unde proba-

n bilis eſt, nec temeritatis argui poteſt, &c. Marchant. cit. f. Isr. O
, 7 ncat Maſen. in ſegnt, Pradeſtin. Chr. n. I. c. 2. f. 3. Archimede Chrifß.
oI pientiſſimè conchidit: cum ſicut initium, ita & ſins mundi, ſoli Di-

. ving Poteſtati ſubjiciatur, convenienter ejus cognitionem ſibi ſoli Deus
reſer vavit. ſuppl. 7. 55. a. 3à f. 406. Et. omne, ait Idem, qui volunt

determinatèò de mundi fine loqui, tempus præſigendo, falſi veperti ſunt,
“ G& reperientur in futurum. apud Zo. Ad ü- eb. citandum infra.
„ p; . C(u.

214 CoNeIO XVI. Judicii ewtremi tempus expenditure-

Judiciumn ex. I V. Curioſitate item non inutili, quæri poteſt, Judicaum
tremum vernequòô anni tempore futurum ſit, nec non, an de die, vel nocte?
tftempore: quéAd prius, breviter adduco Chriſtianum Druthmarum, qui
die: floruit An. Ch. 800. (Bellarm. de ſeript. Ecel. ad Annum S§&po. f. Iag.)

qui in c. 16. & Matth. Majores, ait, noſtri ſcriptum reliquére;
quòèd octavo Cal. Aprilis (25˙. Martii) mundus factus eſt, Do.
minus conceptus, & paſſus; & ſimilirer mundus deſtruendus

erit, quod incertum, ait Corn. in cit. Apoc. 20. y. f. 300. Probabi-

lactant. L. z. c. 19 docet, nos refurrecturos in die Dominicâ,

imò eâdem horâ, quàâ Chriſtus reſurrexit; Ckriſtus enim fuit
Z eexemplar noſtræ reſurredtionis. Idem docet S. Anſelmus in
Elucidario, & Macarius bom. py. 12. dicens, noſtram reſurreétio-

nem fore tempore Aprilis ‚quando omnia, florent, & ſpeciem
exhibent cœleſtis gloriæ. Idem ſentit oannes Salas, in I. 2e.

Calviniana q. p. a. y. &c. Scio, Calvinianam divitem, cùm huic morien-
verno tempore qum erat tempore verno, ingemuiſſe, ah, inquiens, omnia

Egrc mortua. jam è terrâ proveniunt; ego autem in terram cogor. Verè

Tempus ver.- opportunum tempus vernum Reſurrectioni generali, & mox

Nhlaouum reſurre-iInſecuturo Judicio, in gaudium Eleétorum, e terrà gloriosè
KRKRioni generali

opportunum

“ nam gloriam tenderent, quibus bene Beati, malè mali uſi fue-
An & quomo-rint: quanti horum gemitus lamenta! Ad alterum verò, an

do Judicium de nocte futurum ſit judicium extremum Chriſtus ſuios fideles

extremum in

nocte;paternè monens, & ſtimulans ad aſſiduam vigilantiam, & bo-

ejus adventum, diémque Judicii, inducit parabolas, decem

2= Virginum, &c. Talentorum à Domino ſervis fuis ad nego-
tiationem diſtributorum &c. Matth. 25. ſubjiciens dein toram

. . . . . 3 5 .
ſ.
— S
. —R—

le verò, in Apoc. 19. 21. f. 259. diem Reſurrectionis generalis fore
eundem, quêô reſurrexit Chriſtus, puta diem Paſchæ: Unde

revireſcentium; luctum impiorum, in centrum terræ infer-
num, cogendorum; qué⅞ & verno tempore mundi creati, re-
dempti, & recreati, agnoſcent & boni & mali, à Deo liberalis- Sð
ſimo in ſui gratiam mundum cum omnibus creaturis conditum
fuiſſe, ut eſſent inſtrumenta, ſubſidia, & viæ, quibus ad æter

norum operum ſtudium, ut ſemper ſint parati ad incertun
i
v

W
Urre

WDIR

lud evincitur (quidquid ſit, an in noéte, an manè Judicium ſit

dormientibus, venturungr
ron. S. Chryſ. S. Hilar. S. Greg. Rurſum: Nocte, vel ſub auro
ram inſonabit Tuba Archangeli, fiétque reſurrectio, ac mox
Chriſtus ipſo manè deſcendet ad Judicium. Corn. ibidem.

oomnijempore ſalutis cura habenlda. 215
Judicii extremi ideam. Fuéêre autem ultima hæc Chriſti mo-

nita, ideéôq; prægnantia & efficacia, dicta feria tertiâ ſive die

Martis, cum ſequenti feriâ quintâà Euchariſtiam inſtituit, feriã
ſextã crucifixus. Corn. Chronotax. n. 6a. &ñ q66. Itaq; ait Chriſtus:
Medid nodte clamor fabtus eſt. v. 6. ex quéô probabiliter 0 binantur,
S. Chryſoſt. S. Hieron. & Euthymius, ſecundum Chriſti ad-
ventum ad Judicium fore media nocte, ut homines inopinatos

& dormientes obruat; aſſeritq; S. Hieronymus, hanc eſſe tra-

ditionem Apoſtolicam. Menarit, ait S. Cry ſoſt. hom. 79. in Matth.

* „

in nolte faturem eſſe eſarrectionem. Idem ſentit Lactantius Fir- Nodurna ca-

mianus, L. z. de Divi. pramio c. 19 aliique: Et vero Judicium lamitas terribi-

extremum inſperatâ, inexſpe Ratâ, improvisâ, funeſtã, in- lior.

foœlici nocte ſuperventurum; eò grayius. Quaod nocte, inquit

D. Baſilius in Isi. 15. I. Irrogatter ſapplicinm, atrucius ſſe ſolet, &
amarulentius. Archim. Cit. Franc Mendoza, in I. Keg. . g. nlm. f.
f. 253. Qui addit: ut ſub hac Metaphora (Matth. zy.6.) maxi-

mus illius Judicii horror declaretur. loi plura apud utrumque

2 Theſ r. a. ait S. Paulus: Die Domini, ſicut fur in nocte, ita ve- =
niet: cum enim dixerint- pax && ſecuritas, tunc repentinu ei ſaper-

veniet interitms, ſcil. inopinatò & inexpectatus. Ex quibus il- Chriſti judi-

cis adventus
futurum; ſunt enim parabolæ, & ſimilitudines) & plus quam opinatus.
certum eſt, ſponſum, id eſt, Chriſtum, medid nocte, id eſt, in-
opinatè, inexpectateè, hominibus non cogitantibus, & quaſi
Judicem: uti explicant Orig. S. Hie-

4

D V. Medid nodte clamor factus eſt, & C. Matth. 27. Et quænam Expenditur:
iſthæcimproportionata hora eſt? hoccine tempus ad celebran- Medid nocte

das nuptias, media nodte!? De adventu ſporſi. ait S. Auguſt. howm. I2: celbr F. H
in, Evang. ctamor in medéd nocte ſit, quia ſic die Zudicii ſabrepit, ut & late 2
prævider non valeat, quanqo venit. Nuunc verô, quænam qua“ S
lisque à peccatore paratur diſpoſitio? noviſti, mi Frater (lo-
aaaa uor

5 ð

CoNCIO XVI. Iudicii extremi tempus expenditur
quor ſingulis) æternum Judicem inopinate venturum, & jſam (pr
adeſſe præ foribus; experiris inſuper, animam tuam inſtaer
lampadis eſſe extinétam, ſine oleo bonorum operum, ſine llu- hu
ce gratiæ; & tamen alto depreſſus ſomno permanet in leo an
peccatorum culparumque, ac ſi res tua non ageretur; tot
ac tam gravia tibi imminent pericula, & quid in brevi, aut u
nihilo citius: & nihilominus de tuis non ſemel cogitas, non l
Sententia S. curas, ne minimùm quidem es ſolicitus; Væ tibi. Calam. Di Al
Petri Damiani min. I. Adv. n. Iz. B. Petrus Dam. Epiſt. yz. Terribilem, inquit, b.
Cardin. ultimi Judicii diem ſemper in conſpectu veſtro præſentem ponite, & 2”ò”
repenlinuns tantæ majfeſtatis adventam tremefatis viſceribus re k
tractate; nec ikum diem putetu eſſe longinqtenm, quem Propheta am
tanto ante nos ſaculo, vicinum, & velut janm eſſet in limine, præadi- 64
cabat dicens, juxtà eſt diæ Domini magnia, jisxtd & velox nimir. (t
Soph. I. Ig. Idem, in Sentent. Seleét. V. Judicium f. go. Audiamuas id
R adhuc rei hujus paradigma & exemplum, ex humanis even:
nonteica. dibus. Refert Venetus Scriptor Doglion in hift. Venet. cum ii
Venetiis, anno 1569. Venetiis, incerto authore, rumor ſparſus fuiſſet ⸗
urhbem eo tempore ruituram, multiq; hoc rumore perterritt uin
Conſcientias ſuas pro ſacro pœnitentiæ tribunali expiarent, eA
inter hæc nocte quadam profundùm dormientibus incolis, in iu
armamentario civitatis ab unde unde incidente flamma pul-.
verem pyrium correptum. Repentè totum Cœlum & urbs un
univerſa ardere viſa: bombusq; tam ingens & horribilis eru- o
pit, ut Author affirmet, usque ad centum millia paſſuum, aer
nempe in Hiſtoria, exauditum eſſe. Porrò ad ſonum horri- vt
bilem expergefacti incolæ, omnes ⁸ ſtratis certatim exilire, u
trepidare animis, metuque tantum non exanimari, ſupremmm ſ

iiillam noctem adeſſe, rati, de qua in Evangelio: Matth. 2y. Me. i
. dia nocte ctamer falttts eſt, ecce ſponſus, ſmul & Judex, venit; eri.

te obviam ei Jo. Zahoda, §. J. Dom. 24. Pent. f. a3. S& ſeq. L
Tempus ju. VI. Ex his jam ſatis perſpicuum nobis eſſe poteſt, Extre- l
dicii extremi mi Judicii diem (& mortis) certiſſimum eſſe & planè occulu-
occultum. tum; vicinum tamen, adeò ut per inde, ac ſi jam immidene „ K
c præ

—

—

RKL

ut omni tempore curam ſalutis habeamus. 21y

En & præ ipfis foribus eflet, neceſſe ſit, ut ſalutis curam omni
modo in tempore geramus, ne & nobis janua regni cœleſtis ððð
h clauſa ſit. Certè S. Thomas, in ſappl. q. 5S5. a. 3. ad a f. z06. docet
Ibh ex utr Oque, fcil. incertitudine mortis & Judicii (quod igno –
n ratur, trum etiam tantum differatur, quantum eſt vita ho- .R
in minis,) majorem diligentiam & vigilantiam eſſe debere. Idem
Gr S. D. primim cit. à 3. G. 4. allegat S. Auguſtinum, qui Epiſt. 1o.
la ad Heſpohium, In qus quemq, inquit, ſtatu invenerit ſans novis- Cuiq; dies
m ſims, diæ, in hoc eum coniprehendet munds nov'iſſimicss diæ, qusniam noviſſimus
Jyualss in die to qasc, moritur, tali in illo die judicabitur. Unde dies mortis
o. infert S. Aug. Ac per hec vigilare dehet omnis Chriſtianm, ne impa- ſuæ. Cure,
n ratams autem inveniet ilte diæ, quém imparatum invenerit „ſaæ Lvitæ
tül iasſass czinata die Corn in Matth.g. 42. F-aasg9. in fine. Et quid inter-
iE eeſt, ſiabeſſet adhuc mille, & amplius, annis dies Judicii, ſi peccato

Lunt, contemnunt; illi verdè omnem ſuam vitam obiervant

ſic & Judicii diem; poſt dies ſcil. omnes ſæculorum; hæc non
ita horribilis, non ita magna illis apparet, iique nec moven-

miſer immoriaris, ſeu immortuus fueris; ſive ſi te vitæ tuæ

noviſſimus dies, hora, & momentum, in ſtatu gravis pecca-

ti invenerit, de quò in noviſſimo mundi die judicaberis, da-

mnaberis. O te miſerrimum. Et verò cùm tam liberè malèq;

vivimus in tanta mortis (quæ Judicii extremi & æternitatis,
qua lance, vel pari paſu, prodromus, & janua eſt) incer
titudine, qua neſcimus planè, an hoc anno, menſe, die, vel .
hora, nobis moriendum ſit, ſignum eſt, nos eandem vitam
Lturos temeré, etſi cum morte etiam Judicium extremum Mali judi-
nobis immineret ſtatim: vel ut ait Salomon: Etenim quia non cium cextrem

profertur citò contra males ſententiæ abiq, timore uhlo ſtlii bominum nice temo-
perpetrant mala. Eccl. 8. II. Intuentur ſententiam Damnationis, ur dom
quam promerentur, quaſi remotiſſimam, & valde diſtantem, propinquamn.

4

tur ad terrorem, ſed facilè in peccata ruunt. Saprà Exord. e
C. 2. u. 7. & Conc. 2,. n. 2. Lahbata V. Jad. ſinale, propoſ. 6. f. I25. MZMV
Alia ſanior eſt mens de ſua ſalute ſollicitis, metu ſeu mortis.
ſeu judicii, quàm eſt improbis: hi enim etiam moniti negli-

E e . ac fiH

218 CoNCIO XVI. Iudicii extremi tempus expenditur,
ac ſi jam præ foribus eſſet judex tremendus; ſicuti eſt. S. Pau. IIH
lus, Philippenſes ad timorem Dei exhortatus, concluſit hoc me
modo: Dominm propè eſt, ec g. v. /. quem locum explanans ve- d
ridicus ejus interpres, S. Jo. Chryſoſtom. hom. 37. in Yo. Inſtat, un
inquit, jam tempus redaendæz rationn; ideo Paulus ait: Dominnus pro. inm
pè eſt; non longè à ſine abſumus, ſed jam mundus properat. Conclu- e
dit deindè: i Pauli temporibus Dominus propè erat, nunc pref- td
proprior eſt. & ante trecentos annos (dicimus nos hoc ſæculo
viventes: ante mille ſexcentos annos, & ultrà) finem temporum
PEauliss eſſe divit, gisid nunc dicendiem eſt? est. Calam. n. Ir. fF. 12. I
HIiſtoriia VII. Ergò: Latet ultimus die, ut obſerventir omner dier“ Aug. All
S. Henricus cit. Id quod præſtitit S. Henricus Imperator, de quo Baro. (N
a r S . nius ad A. C. 1007. & Surius narrant, quòd is divino oſtento, nu
lul ad mor ad pietatis opera licet propenſſimus, mirum in modum in. un
tem parat. Citatus ſit. Rem geſtam ſic accipe: videbatur ille, adhuc Duz 60
S Bavariæ, ſibi, in S. Emmerami Eccleſia Ratisbonæ eſſe, atqꝗq,
orandi causàâ, S. Wolfgangi Epiſcopi, quem ſingulari devo. N
tione proſequebatur, adire ſepulchrum, ab eôque caput inde
attollente, admoneri, ut characteres in muro prope tumu. „
lum legeret; reſpexit, legitꝗ; ille hæc inſcripta: Poſt ſeæx (me- n
lioris ominis litteræ, quam illæ Baltaſſari Regi fatales. Den. ) ien
Henricus evigilans ſummoperè incubun, ut earum vocum bn
intelligentiam apprehenderet, & mortem fibi his verbis de- ut
nuntiari autumans, parare ſe mox ad eam ecepit, anxius rei, ,
exitum præſtolatus, largiendo eleemoſynas, aliaq; procuran- (t
do, quaſi ſexto die moriturus. & illis diebus præterlapſis, cd
ratus ſextum menſem ſibi imminere fatalem, rurſus per ſeme ſ
ſtre totus in cura mortis fuit. Etiam hoc tempore evoluto, u
ſextum deinceps annum in exſpectatione mortis, quàm aper. lIn
Poft ſex annos tis brachiis obviam quod momentis præſtolabatur. Porrôſr ien

creatus Impe annis jam expletis à Pontifice Maximo Benedicto octavo Romez i
raror⸗ cbur. Imperator coronatus, vaticinium ſancti Præſulis impletum iun-
ope ni 3. Poſ tellexit. Hic ille Henricus (Id nominis aliis ſecundus; aliisprimus, A
e ſi inter Imperatores non numeretur Henricus Auceps; uti non

—

4

ut omni tempore ſalutis curam habeamu. 219
u numeratur à multis Scriptoribus, ex eo, quòd honorato no- J
Ra mine & Iitulo Auguſti (Mehrer des Reichs) is non uteretur,
e ceu à Pontince non coronatus; uti tum temporis ſolebant Ger-
A, manorum Reges. Jo. Tab. IUrljer. teutſcher Adler/ in Henrico prime
u f. o2. n. I5. ex Lymneo, Jur. Pabl. L- 2. c. 1I. n. 29. vel ex humilita-
lur. te; erat enim laudatiffimus Imperator ultra annos1 6. quem
ußi⸗ Baronius A. C. 936. vocat Principum decus, ac Chriſtianæ Re- ,

en uigionis columen. Compend. Bar. f. zoo) Hic, inquam ‚ille Hen- S. HenriciIm-

tmmn ricus Auguſtus, noſter ſantus inter coronatos vertices opti-Peratoris en-
„ mus & ſanctiflimus; ille, qui cum ſancta ſua Conjuge Cune-omis.
ℳ gunde, Sigismundi Comitis Palatini filia, ſervavit inviolatam
u. Caſtitatemt: ille, qui ſede ſuà pulſum Benedictum oRavum re-
m, ſtituit: ille, ad cujus inſtantiam S. M. Eccleſia Romana pri-

mni mum ccopit cantare in Miſsâà Symbolum Anmmo 1014. Ca din.
chn Jo. Bona, Liturg. I-. 2. c. 5. f. 656. Ille Henricus, qui manus cum

cNKb hoſtibus prius noluit conſerere;, quàm ſe ſacroſanctis Eccleſiæ
Sacramentis milites communiſſent: ille, qui cœleſtes Spiritus
grir pugnare pro ſe cum hoftibus vidit, ille, cujus ære tor Baſili-
ex, Iempla, Aſceteria, fuerunt conſtructa & dotata; funda-
n tus Epiſcopatus Bambergenſis; cui Ungaria ſuam Converſio-
N/ nem & fidem debet: ille, qui poſt ſanta ſua facta ob miracu-··
odg lorum multitudinem ab Eugenio tertio in Sanctorum eſt rela-

tus numerum A. 1145. &c. Quæ ideo huc adduécta ſunt ſpecia-
lHius, ut intelligamus, ad quantam gloriam & ſanctitatem du-

cat mortis (quam Judicium ſequitur, Hebr. 9. 27.) memoria. Fa-

ui ciuch. in Jonam tom. 3. Leék. †. H. 2. n. 4. F. 76. Barenim, mq; Com-
pend. ad A. C. 1007. Pexenfeld. ad biß. 79. f. &17. Faber D. I. Adv. C. 3.
6CNH init. & (. 9. n. 3. 6 Kadero in Bavar. ſanct &c. Infrà Conc. 27. n. .
k En nobile exemplum ,quod imiteris, anima fidelis ‚ut te ſcil. Imitemur.
Aht itentidem ad mortem pares, ob temporis incertitudinem, id-
one que dum ſanum eſt, corpus deliberatè Deum „ſaltem graviter,
DN. non offendendo, à peccato admiſſo ſtatim pœnitendo, fre⸗
„ NQuentius ſacra Confeſſione animum purgando, Hacrd Com-
Grn munione muniendo; te bonis alienis & injuſtis non inquinan-
E e S da,

X

220 C oNCO XVI. Jukli evtremi temis expend ut omni Se.

— —

do, aut nimiàâ tefrenorum cupiditate „Carnis; voluptatibus,
vel g tidquid univerſim eſt noxii ſceleris: Cum ſigna mortis

acceſſerint, morbi, Per quos pulſare Deum, ait S. Greg. bom. 3.
in Evazg. & mortem vicinam deſignare, te, prima omnium cu-
ra, ad Deum Judicem pares (loquere efficaciter tibi, & aliis)
à quô deniꝗ; audias: Eage ſerve bone, & fPaels, intra in gaudumm
Deomini tui. Semper ergo ait S. Greg. bom 1I2. in Evang. extremum

diem debemus me tuere, quem nunquam poſſamus prævidere ap. Een.
derls. Se⸗bwertfer, 1 in C onſif. & Eaduſtr. ſpirit. F. 6. fol. 367. V. Bre.
Viar. K. L'ect. 9. oc. Aſs. D. ex J. Greg. & Lect. 3. NWokturni. Domw. I.
Adv. Deim ale hominem vivere, ait Rupertus Abb. Zusſi alter
die judicandum, &. rat ionem de fadz; proprin redalturum. In extre- R
mis vel maxime Decnitendame Cone. 72. n. 6. 8 ſ. ſequib. g,. ha Rer
v. Pænit. “ ”

3

Authores ia §. Thomas, Sr 4. 55. art. ſ 6. Cornel.: in e. 20. .

hujus 16. Con-
cionis mats⸗

h loca ſpya citt. Franc. Labata, Theſsuro Mor. V. Jadicium
finale . propoſ. 6. &g. Faber, D. 1. Aar. C §. indicia mundi ſe-
neſcentg, & C. Ios n. F. Wencesl. Schwertfer S. J. Conſilio &
Iadaſtris ſpirit. g. cap. 2. de memor. Noviſ. Alex. Calamato,

Dom. I. Adv. Marchant. bhborto Paſt. tr. 3. de Fide Chriſt. Ledt.

25. propoſ.2. F. 151. & in Rationali, Dom. . ſol. Jöbd. Hilar. à
S. Anaſt. Archimede Chriſt. ſen Arte bene mor. Lib. 2. C. y. J. I.
& 2. 4 f. 26 6. Daniel à Virg. Mar. Carmelita. Belgii Pro-

vinc. & totius Ord. hiſtoriogr aphus, de & Elia part. 3. ad fſin.

àf. tzyi. Procop. Capuc. in Zudiciali Diſe. 6: Nic. Turlot.
eſidiät. Chriſt. f. 1zr. Joann. Adam Weber, Canon. Reg.

S. Aug. Præpolſ. Hogelwerth. Diſe. Curioſ. I. J. 2. art. 4. f. 72.
Aliiq; in praſente Concione, &́ ſieprà Conc. 2. ad fin. eitt. JIacob.
Maſenius S. J. Chron. I. C. 3. f. 3. in fegné Pyædeſtin. Barra-
dius, tom. 3. L. g. c. 13. Beſſeus, de Jud. C. 6. 4 f.3sf. Drexel.
de zxternit. Conſ.z. n. 3. Corvias crocitan, fol. 21. & ſeq. Carol.
Vanhorn O. Erem. S. Aug. Dom. 2. eck. eir. Vr.

Mor. infrd Cone. 5. 7.9. l.

7 2
èõü

Cox

1 ½
.

—

tatbiu,

mncr.
zgan

H
yx Ommis Vallias implebilt ur Lucæ 3. 5. Dom. 4. Adv.

nerte.
lel der

lin
mle

ſas) ut & l.
tutus, intuitu tam admirandi, pro cujusq; naturæ & ſtatus con-

ll X+e enef

—

21. 1 4e dr 4r ar 11 14 2r 4 de 8 At 4e 1r 1e N 1 3 e r de t it a 1e ie ie

g
. 7

7

Conxco XyII.

Expenditur Circumſtantia Loci, Vali Zoſaphet,

fJudicium extremum vehementer impiis aggrra
vans in conſolationem veroò Electorum, cc.

Nter illa, quæ caſum cauſamꝙ , vel rem quampiam valdè Loci circum-

aggravare poſſunt, eſſe circumſtantias, facile conſtat, & ſtantia conſtſi-.
vicimus præcedente Concione de circumſtantia temporis: MR

derabilis.

A. jam nunc agendum erit de valdè conſiderabili circumſtan-
tià Loci, in quò inſtiruendum erit judicium Univerfale; eſt-
que, ſic dicta, Vallu Joſaphat. Hujus etiam Circumſtantiæ?;
Loci, rationem habet ipfe Deus in iis, quæ & juxta naturam *

ſunt, & quæ ſupra natura: Deus & Natura nihil faciunt fruſtra;

ut notum eſt axioma, ſeu celebre effatum, ac ſententia, rés-
que indubitata ex Ariſt. L. 2. de Cælo &r mundo. Ita Deus, æter-

no infinitæ Sapientiæ ſuæ conſilio, ubi- crearet Angelos „Co⅜

lum empyreum ſeu ſupremum decçrevit. & Thom. p. 1I. 4. 61I. a. 4.

ſelegit terram, extra cœlum & paradiſum, in quâ, & de quàâ
formaret hominem Gen. 2.7. ne ullam ſuperbiendi haberet cau-
ſam; quid ſuperbit terra & cint *Eccl.o. 9g. quem dein eulit, & po-

ſuit eum in parad'ſs voluptati s Gen. 2. 1. quid ni (præter alias cau-
& Angelus in ſupremo cœlo, & homo in paradiſo conſti-
ditione, domicilii, & palatii vere regii, eò magis incitaretur, &
moveretur ad obſequendum in omnibus voluntati Divinæ &
mandatis? contra quæ peccatum, ex ipsà Lori circumſtantiaà pro
pter majorem ingratitudinem gravius fuit. Ita & ſingulari con-·
ſilio, præ cæteris elegit Deus Terram, Chanaan antiquiſſimè di-

–—

—

22 2 CoNCIO XVII. Vallis ſoſaphat Tudicüi extremi locus,
ctam, Judæam, ſeu Palæſtinam, à nobis Terramſanétam; & in Eun
haàc, qui ſervi ſaſoeperat formam! & non jadicare venerat, ſed judicari, Gtum
Betbleem præelegit Naætivitati, Jeroſoymam Paſſioni, ait S. Leo Papa inme
VYallis Joſaphatſerm. I. de Epiph. Ita Dei filius, judex univerſorum, in finemun
Qdecreta à Deo di venturus, in hunc finem ſpecialiter, ſpecialémque lox-axzs
in locum judi- apt iſime decrevit: isque eſt, vel erit 'alla Zoſaalst, quæ vals Ni
cli xtremi. ſanè eo univerſali hominum conventu implebitur, cum horro. ind
re reproborum omnium, in horum ſummam confuſionen, mi
ita ut optaturi ſint, & diéturi montibus: Cadite ſaper nor, & ce- ele
libis operite nos. Lucæ 23. 30. Onenz Valls implebitur in quorum Me
verborum vero ſenfu me nunc non detineo, ſed ad finem Con- 4,
cionis reſervo explanationem eorum utilem. Hodie itaque un
eum locum judicii finalis, ipſam l'allem 7 ſaphat, fixis acutisque t
circumſpieiamus oculis, ceu in qua & nos quondam compari- dN
turi erimus; quis nobis ibidem futurus ſit oem, vel potius, I

S ut nobis commodum ibidem in tempore paremYus.
Locus judicii II. Veruùm equidem eſt Theologorum unanimi concordia, ſe
particularis ibi, hominem à morte ſtatim judicandam „efieque hujus Judicii
homo ubi mo-ſingularis ſedem illic, ubi quisque moritur. Ita omnindò, ubi é
ritur. corpus à morte ſternitur, ibi à Judice anima judicatur. Ira un
idem, & mortis, & judicii oce eſt. Ita judicatus Doëtor Pa- du
riſ. Drexl. to. I. citando c. 6. J. I. & infra Conc. 30. n. z. Cum enim ki
Juudex non homo ſolum, ſed & Deus ſit, ubiq; locorum præa- kEm
ſerns; ubi mortuus cadit, ibi tribunal figit, in cubiculôò, in viꝗ, e
in campo, terrà, marique. Cum autem nemo ſciat, ubi ſuum ay
qquisque prætorium ſit reperturus, omnia ei leca videri po. un
Doctrina mo- ſunt ſuſpecta. Quoniam verò mors ut plurimum in cubicu- un
ralis deſuper & lo, ſeu conclavi, & in lecto nos invadit, traditque Judici, unai· ed
Praxsö. liſſimum prorſus, ſi domi ſuæ, in ſuo quisque cubiculo Tri.
bunal ſibi cogitatione conſtituat, ſe ipſum ſic exhortando: va
en hic meus, in me, Judex ſedebit; hic tutelaris Angelus, hie )
accuſator Diabolus ſtabit; hic ego jacens & proſtratus ſenten. hi
tiam irrevocabilem excipiam; hic judicabor, hic ego intelli:. ée
Ram, inter quos æternitate totà viéturus ſim. Qoeciten 66. WMW
e rE 2 α(tuo,

FPlelis gratioſus, impiis Auriſimunus. 22
nA ſtatuo) quot idie tribunal hoc mihi, meæve cauſæ conſtru-
u ctum, ſtudioſiſſimèe contemplabor, ne unquam, Judicii hujus
un immemor, in Vvitia deflectam, ad Judicem imparatus vVe-
um niam, &c. hoc demum eſt piè vivere, hæc maturèe prævide-
u re. Tunc werò præcipuè, Judicium hoc in animo validiſſi-
e meé imprimere, conducit, cum cacodæœæmon impuras ac libi-
nlin dinoſas cogitationes ſuggerit „Cum iræ aut invidiæ faces ad-
lm movwvet, cûm advindictam ſtimulos ſubdit. Quam pié, quam
„ℳ bene & ſolidè. Drexwel. tom. 1. Tribun. Chriſti Ti. I. C. 6. H. 2. &.
omm Hic locuis Judicii particularis. Aliud eſt de Judicio univer-
un ſali, cui Deus ſtatuit certum locum memorabilem, de qv6
eim munc agimus; ſicat ſtatnit diem, in quö judicaturus eſt Orbem in
Eh eægqustate, &C. Ak. 12. 31. Et hic locus eſt Pallis Jofaphat, docente
m Sacrâ Scripturaâ, accedente ſenfu Eccleſiæ, & conſenſu Pa-
, trum, Doctorumgq; communi.
III. S. Thom

as Wappl. q. S§2. ant. 4. quærit, Vtrum Judicium Vallis oſa=
nh et invalle gJoſaphat; & concludit: Scut Chriſtus ex monte Oliveté phat,locusju-
i in Calum aſcendit, ſic circa illum locam eum deſcenſurum, probabele dicii extremi,
8 eſt; ut idem eſſe oſtendatur, qut deſcendit, & aſéendit. Scilicet ℳKt. aſtruitur ex

W . 4
un. I. 1II. Hic geſus, qas aſſumptus eſt à vobi in Cælum, ſic veniet, quem- e . D
r) admodum vidiſti eum euntem in Ckælum. Aſcendit autem Chri- F. E
tein ſtus in Cœlum de monte Oliveti, qui præeminet Vall Yoſaphat.
A Et apertiſſimè ex Joelis c. 3. ubi deſcribit diem Judicii, poœnam
nd reproborum, & gleriam Electorum: docetque, Chriſtum in
iumn Valle Joſaphat judicaturum omnes Gentes. Congregabo, inquit
v. 2. omnes Gentes, & deducam eas in Eallem goſaphset; & dAiſeeptabo

de
cum eus abi. Suprà C.5. ante num. z. Suffragatur S. Hicronymus
in C.2. Joel. nec non S. Chryſoſtom. cujus hæc funt verba:
n los diſc ut 21 . & vmners Genteeraminat. Neque ſine myſterio voca-
eECE tur Vallu Zoſaphat, id eſt, Judicii Domini. Et congrue hic locus
bent eligitur, quia ex monte Oliveti aſcendit, & Hie roſolymæ pas-

irli ſus eſt; electa ergo eſt vallis media, complectens utrummque
montem, Oliveti & Calvariæ. Ibi Sancti gloriam aſcenſionis

el Mechtl de Jud. extr. Ff Chriſti

224 CoxNc10 XVII. Vallis oſaphat udici extremi locus,
Chriſti participabunt, & fructum ſanguinis ejus, ibi gloriæ

majeſtatem oſtendet, ubi ſimmam tulit ignominiam; Pas-

ſionem inchoavit in Valle Joſaphat, per quam fluit Torrens
Cedron, juxta Bedam, ibi comprehenſus eſt. March. f. 180.

D. Hilarius deſignat, in quò locô terræ ſit Dominus ven-

turus ad judicium, nempe in eo loco, in quéô paſſus eſt.
Ne, inquit, Lociò quidem, in quös venturus eſſet, eſſemus ignari dicit
ubicunq; fuerit corpus, ibi congregabuntur aquilæ, Matth. 24. 25. San-

&os de volatu ſpirituali corpori aquilas nominavit, quorum, congre-
gantibus Angeli, conventum futurum in loco paſſtonis oſtendit. Et

dignè illic claritati adventus expebtkabitur, ubi nobis glortam æterni-
tatis paſſtone corporeæ humelitatis operatus eſt. Hæc ille. Creditur

enim judicium exercendum in Valle Joſaphat, quæ eſt circa Je-

ruſalem, ait Cornelius Janſenius Epiſc. Gandau: Concord. Evang.

C. 123. mihi fol. Saα. Cornel. in Yoël. 3. 2. f. 240. Sufficiat hæc pauca

adduxiſſe in re, quam ſibi totus Orbis Chriſtianus perfuaſam
Deſcribitur

& indubitatam habet. Deſcribitur hæc Vall Zoſaphat, ſita

Vallis oſaphat inter eruſalem & montem Oliveti, quam perluit torrens

ex Adricho-
mio.

Cedron, ubi hortus erat, in quö Judas proditor tradidit Sdalvatorem;
ait S. Hieron. in Jerem. 31. Vallus goſaphat, ait Chriſtianus Adri-
chomius, en Theatro, vel deſeriptione Terræ Ssanttæ, quæ & vallis

Cedron, & vallis montium vocatur, vallis eſt lata & profun-

da, inter Jeruſalem & montem Oliveti interjecta, totam ab

Oriente cingens urbem, quam Torrens Cedron tranſiens ſuis
aquis egregiè ſœcundat. In hâc valle pii ac religiofi reges Ju-

da, Aſa, Ezechias, & Joſias, templi combuſſerunt idola, eo-

rumque cineres in torrentem Cedron projecerunt. Hæc val-
lis communis totius civitatis erat cœmeterium, ubi vulgus
& ignobiles ſepeliebantur: extra urbem enim Judæis ſepeliri,

mos erat: ibique nunc Turcæ ſepeliuntur. In haàc quoque

valle, die illà cunétis mortalibus tremenda, omnes undique
homines ad extremum Judicium ſunt congregandi, ut
à Chriſto Judice recipiant debita pro meritis præmia quis-
que ſuis. Unde & Vallis conciſionis appellatur, quòd d⸗

or

Go

ſon

kte
W
N
en
lnt

FPleRis gratioſus, impiis duriſimus. 225

gon mali à bonis ſeparabuntur. Tempore, quo Chriſtiani
u« Palæſtinâ potiebantur, erat hic Abbatia quædam, in quâ
Imn Domina Meliſendis, regina jeruſalem, ſepulta eſt. La«
n Adrichom. in Zeruſ. num. 204. mihi fol. Iza.s in Valle ergo Joſaphat
S. erat villa Gethſemani, & hortus, in quô Chriſtus orans ſu-
E dansque ſanguinem, proditus à Juda, captus eſt à judæis,
na & in eàâdem ſepulta eſt B. Virgo Maria, ut notat Adrichom.
% Porrö Valls hæc nomen accepit à Joſaphat rege, quòd eam
α ipſe inſigni titulo & fabricâ, v. gr. arcu triumphali, poſt vi-
4 Qoriam. de Ammonitis & Idumæis, ornavit: Vel qvèd in
nm ed Mauſoleum illi erectum ſit, pulchra pyramide inſigni-
elin tum, ut tradit Beda: licèt enim goſaphat ſepultus ſit in Sion,
inah⸗ uti dicitur 2. Paral. zli. I. tamen Mauſoleum illi erigi potuit
ρ in häac Valle, in quod forte ejus oſſa translata ſunt. Cornel. in
cn Yoel. 3. 2. à f. 239. & in Mat. 21. I. f. 39 . Le Blanc. in Pf. z9. 3. f. Io I.

im IV. Rationes & congruentiæ, cur in valle Joſaphat inſti- Vallis ſoſa-
ü tuendum ſit judicium, à Doctoribus afferuntur variæ. Phat Judicii

um E quibus ſingulariter adduco in rem præſentem: quia Chr c inan

en ſtus Hieroſolymis vixit, docuit, miracula fecit, judicatus OpusRedem-
A. occiſus eſt; ac in monte Oliveti, qui huic Vall: imminet, Pionis ha.
rn gloriam & majeſtatem ſuam, aſcendens in Cœlum, oſtendit: manæ per-
Iin Act. 1. II. Ergo decet, & convenit, ut in eãdem judicet incre-actum fuit.
mOH dulos, & inobedientes ſibi, qui tantæ ejus charitati, redem-
prtioni, doctrinæ & miraculis, quibus, doctrinam ſuam coœ-

–

ν leſtem eſſe, ſeque à Deo miſſum Meſſiam & Salvatorem pro-
PDavit, credere & obedire noluerunt. Juſtum enim eſt, ut
.ibi Chriſtus ſuæ gloriæ majeſtatem oſtendat, ubi ſummam
W ignominiam fuſtinuit; utque ibi judicet, ubi judicatus eſt,
vindictam fumat de fuis perſecutoribus, aliisque omni-

bus, qui ſuo ſanguine uti noluerunt. Cornel. ibidem ex Pl. &
e DD. Hac in Valle ergo, ſeu in aére huic Valli & monti Olive-
Gu ti vicino, Chriſtus, à tot hominum millionibus judicandis
vigendus (videbunt Filium homini venientem &c. Luc. 21. 227.)
Ff2 ſede-

226 CoNcIO XVII. Vallie ſoſanphat udicü ewtremi locus,

ſedebit in Nuhe lucidâ & gloriosâ. Asſidebit ei Virgo Mater,
quæ in hàc lalle ſepulta eſt, & reſurrexit: item Apoſtoli, &
viri Apoſtolici. In Valle verò, locisque ei vicinis, conſiſtent

homines judicandi, circumſtantibus Angelis: ſed Electi &

Beati rapientun in nubibus olviam Chriſto in abre, 2. Theſſ. a. 16.

1bhidem. Quomodo autem locus hic tot milliones hominum
capere poterit, inſinuatum ſupraà, C. §. n. 3. de qus &. Tho. q. 5S.
4. 4. ad l. March. f. 1S50. Beſſé C. . de Nud. f. 3358. Le Blanc. &c. Ex

Vallie oſa hac ipsâ ratione, propter quam Judicio finali Chriſtus aſſi-

Phat cat gao- gnavit vallm Jeſiphet, intelligitur, quam hic locus cefſurus
bu ene e⸗ ſit impiis in torturam, ignominiam, & confuſionem; ſicut
commoda. f. V. 1. ed in d Iha
tiſimus. to, accommodum erit & opportuniſſimum, peccatores à u-

dice redargui, caſtigari, confundi. Diſceptabo oum ens ibi.

Chriſti ex Yoel. 3. 2. Ch. riſtus ergo ſupra vallem Yoſaphat „ in throno judi-
probratio ad ciario conſidens, diſceptabit cum impiis in Vale conſiſtenti-

impios. bus, & per omnia pavidis: Ecce ego in hoc ipſo loco pro
vobis atrocia paſſus ſum: ecce hic in horto pro vobis ſu-

davi ſanguinem; proditus & captus; ligatus quaſi latro, tra-

QGusque per torrentem Cedron in urbem: ecce juxta hanc

vallem in domo Caiphæ, ac mox in domo Pilati, pro vobis

judicatus, damnatus ad mortem, flagellatus, ſpinis corona-

tus, colaphis cæſus, irriſus & conſputus ſum: ecce hic to-

tam urbem circumductus, crucem bajulans, tandem in Cal-
variæ monte pro vobis crucifixus ſum: ecce hic nudus inter
eolum & terram ſuſpenſus diſtenſis manibus, pedibus, to-

tôque corpore memetipſiim pro vobis in victimam Deo TPa-

tri obtuli. Teſtes eſtis, Pilate, Anna, Caipha, Juda proditor;
Teſtes Pontifices & judæi, qui hoc ipſo loco contra me cla.
maſtis: Reus eſt mortis; erucingatur, erucifigatur. Meminiſti

Pilate, quòd quaſi reus hic ſteterim coram tuo tribunali, &
* * . .
ſententiam mortis à te acceperim; cum tamen tu innocen-

tem me diceres: Ianocens ego ſum à ſanguine Naſti hüjus. Me-
miniſtis, Caipha, & Pontifices, quòd in Concilio à vobis ad-

jura-

*ſaprà didtum C. 1. n. y. & ſeqq. ceu in quô, cœlitus huc deſtina-

Biki gatioſes, npis Auriſiu 2

juratus: Dic nohis, ſi tu es Chriſtus, Eilins Dei vivi reſponde-
rim: Dico vobis „à Modo videbitis PFilinsm Homeinis ſedentem à dextris
Virtutis Dei, & vententem in nubihbus Cakrli. Mihltnon credidiſtis

imò ſubſannâſtis, & quaſi blasphemum me condemndÜéſtis;

& crucifixiſtis, &c. &c. Similem exprobrationem Chriſti u-

dicis ad impios habet S. Aug. J. 6z. de Temp. quz eſt de die ZRadicis.
Cornel. cit. in Yoel. 2. 2. dà f. 240. Beſſ. de Jud. C. y. à f- 336. Marchant.
Campus ampliſſimus cogitandi, meditandi, dicendiqve.
Econtrà ex hoc judicii, & vicinis locis, in quibus Dei Filius Solatium

ſalutem noſtram operari dignatus eſt, Electi ſummo perfun- Eledorum ex

dentur gaudio, & affetuofiſſimo ſenſa. Fuére quam plu- Valle oſaphat
rimi, qui in vitâ per terras & mare, in Terram Sanétam, ma- & vicimis lo-
gno & difficili labore abeuntes cum ſummo devotionis ſen- *
ſu hæc veſtigiis & geſtis Chriſti conſecrata loca viſitàrunt;
uti S. Guilielmus, D. Aquit. S. Conradus Ep. Conſtant. S. Igna-
tius de Loiola &c. Et quis noſtrum probè Chriſtianus non
optaret mille votis, præſens venerari hæc ipſa 88. 1oca! Uti⸗-
nam tunc in Judicio, cum Beatis, hisce votis noſtris ſatis-:

fiat!

V. Ut autem à me cogitata meliùs proferam, adduco in

quandam, à longè, rudem delineationem agendorum in Vzlis Mam-
Valle oſaphat, & pro quâdam Judicii formâ ibidem ea, quæ bre Gen. 15.

ipsâ in Lalle quädam acta refert Geneſis re 1s. ex quò ſeligo Juædam for-
C

pauca, mihi accommoda: Apparuit Abrahamo Dominns zu ma NWallis
Convalle Mambre (eſt Valls Palæſtinæ, quæ & Terebinthi, teſte ſaphat.
Joſepho, à Bethleem fere 15 mill. paſſ. non longè ab Hebron,
Davidis per ſeptem annos quondam regiàâ urbe, Hieroſoly-
mis diſtante 20. mill. paſſ. ſeu 4. milliaf. German. Lexic. Gea- D
graph. novum Adrichom. in Jud. n. 153. fol. 5&l.) & ecce, apparuerunt

ei trer Eiri, ſtantes prope enn &. Nominantur tres Viri, ſeu

Angeli, & unus inducitur locatus. Abraham trer vidit, &
unum adoravit“ Canit Eccleſia Reſponſ. y. Dom. ZQuinq. Cceu re-
præſentantes Deum, & SS. Trinitatem, ut docet 9. Auguſt.

In tribus Viri, ait 8. Eucherius Ep. Lugd. qui venerunt ad ibra-

4

22 2 CoxctoO XVII. Ballis oſaphat Tudieii extremi locus,
ham, Domins Chriſti prænuntiabatuer ad ventus, uam guö duo Angeli ur
comitabantur, quos pleriq, Moyſen & liam accipiunte unum priſeæ

Legis latorem, qui per eandem legem Adventum Dom'ini indicavit let
alium, qui in ſine mundi venturus eſt, denuntiaturus ſecundam Ad. leut
ventum Chriſti, atq; ejus Evangeliuv pradicaturm. Ita S. Euch. le⸗

D. 2. in Geneſ. c. 27. Corn. in Gen. 15. 2. f. 17. Eidit diem Cbriſti, &
Iætatus eſt, ait de Abrahamo S. Hieron. ap. cet. Adrichom. abi vile. 4
Eodem capite commendatur laudaturque Abrahami hoſpi-
talitas, quam & remuneratur Deus, ſeu Angelus Deum re-

præſentans, ut dictum, promittens in ſenio Abrahamo & 1
Saræ Filium. Ad quæ Sara ridet, negatque, non rata, ſe vi- i
ſam eſſe ridere, & à Domino reprehenditur, timore perter-
rita, v. 13. & 14. Weranza punbt.132. f. 2506. Rurſum & denique
eſt actum de everſione & interitu Sodomorum; quæ eſt fii-
gura interitùs reproborum & paucitatis ſalvandorum. eprà 4
In Vane ſo= C. /o. n. . Regredior hinc ad V'allem Joſaphat, in quâ longè gra-
btiſen i viùs agentur omnia, imèò graviſſime. Ad Judicium aderit

tota SS. Trinitas, ut Jjudicium peragat, judicetque mundum

qua Deus & (ut ait Cornel. in Apoc. 1. 4. ea verba: Qus venturus eſt. Idq;

Wa homo. propriè competere Filio, hic enim propriè venturus eſt, &
judicaturus orbem) non per ſe, ſed per hominem Chriſtum, N
etiam à reprobis viſibilem in judicio, ſcil. quà hominem.
Rebtè & congruò Chriſtus ſecundum humanam naturam etiam eſt ii⸗
mundam jndicaturus e eſt concluſio S. Thomæ Suppl. q. 90. a. I. &
Farte 3. 4. 9. art. 4. Coneluf. allegatque id Joann. y.. 22. Fater omne
Iudicinum dedit filio ſiio, uni ſecum, ſed per Incarnationem ho-
mini facto: ℳ ſi diceretar, ait S. Mug. E. 1. de Trinit. c. 13. Patrem
nemo videbit in udicio vivorum & mortuorum, ſed omnes Filium, y,
Zut⸗ Filius hominis eſt, ut poſſit & ab impiis videriè; cum & illi vide- Ke
Ant, in quem pupugerunt. ap. Corn. ibid. qui conſtitutus eſt à Deo Ju-

In Valle Jo- dex vivorum & mortuorum Adtor. Io. z2. In hâc Valle Joſaphat RkR
Gphat pro- Opera miſericordiæ & hoſpitalitatis laudabit Judex, & præ-

1 wa pec. Miabitur. Matth. 2 6. 3. Eſurivi enim, &c. In häc valle Kiſis (cum
cata & jadi- Eccle. 2. 2.) reputabitur pro errore, & multos perterrefaciet; 4

caäbulntur.

ſicut

Eleli gratioſus, impiis durißimus. 229
ficut & alia plura, quæ leviſſima putamus, & occultiſſima,
N i . . E 4 . ”MMä . „ —„ „
ilus vani, vVaniloquia, verba otioſa; de quibus Chriſtus
Y . Matth. I2. 36. Dico autem vobu, quoniam omne verbum otioſum, quod
4 locutè fuerint hominer, reddent rationem de eo in die qudicii. Quid

de gravioribus? Si Sara, à modeſtiã commendata, ut ait Lyr.
quia Angeli de ſuſcipiendo filio ſunt locuti, hoc audito, poſt

Y

aoaſtium, in domo propria, quin imò intra ſe, ut habet Hebr. &
Chald. paululùm fübriſit occaltè, nec non in ipſorum Ange-
Kole lorum, in humanâ formâ, & à ſe non cognitorum, ex ſent.
M!

& Adaguſt. miniſterio occupata (Ecce in tabernaculo eſt“ v. 9.)
acriori tamen vultu à Domino taxata: quare riſit Sara? . 13.
X Cornel. & Seranza punbl. 15. à f. 39. quid quæſo in Judicio fiet?
In hac Valle goſaphat non Sodomæorum tantùm, ſed univer-
ah hſoꝛh‚um impiorum à judice decernetur, & executioni deman-
1 dabitur interitus, animæ & corporis, isque æternus. O æ&- vallis Jo-
eEÿ ternum! 6 duriſſima, & perquam horribilis illa E'allu Yoſa- ſaphiat impiis
mit phat, non iis tantùm, qui ſuprà memorati, de Dei-ſeu Chri- horribilis fu-
mmn ſticidio convincentur ex loco, ſed omnibus adhuc peccato- tura.
ribus, reis ſanguinis & mortis Chriſti (ſapra dorſum meum fabri-
6 O caverunt peccatores & c. Pſal. Izs. 3.) Ne innocentes habeamus
u nos, quorum peccata Chriſto in agoniâ ſanguinem expres-
m ſerunt in horto; ſuppeditaârunt flagellis aculeos, Coronæ
tin ſpinas, ad Crucem malleos & clavos; quin ipſam Crucem,
ℳ quibus ad mortem usque torquebatur Chriſtus innocentis-
u ſimus. Metue ſis ergo hanc Vallem Joſaphat, Judicii, contra
nt te, locum. H
lem VI. Ut autem hujus circumſtantiæ Loci extremi Judicii, Citatio in
1 Vallis Joſaphat gravitatem magis apprehendamus (ſicut eſt, Vallem Joſa-
s & eſſe debet altæ conſiderationis) cogitate, AA. quàm ſæ- phat & pro-
1 pè audiſtis, citationem in Vallem Joſaphat, ut vocant, & pro- vocatio ad Ju-

vocationem ad Judicem Judiciumque fupremum; quæ mum pre
e⸗ certè res momenti graviſſimi, fuitque ſœæpè ſtupendorum

effectuum. Tractant de illaà Georg. Stengel. de Zadic. Divin.
ciacn to. I. c. 37. Drexelius to. 1. Tribun. Chriſti L. 2. c. 3. Mart. Delrius
Duguiſ. .

2 30 CoxNcio XVII. Vallis Toſaphat Iudicü extremi locus,

Diqniſ, Mag. L.2. c. 2. 1.2. ſelt.t. f. 6os. & ſeg. Engl
F. &8”. Innoc. G. I. & 2 ex quibus ad noſtram intentionem pauca.

Deum Jadi-

Ccem liceat? 14 — 1 P * ł
α reat, ne infamiâ gravetur familia, aut ut liberetur mun-

dqus tali ann aut ut reſipiſcat, & terrore perculſus, pœ-
niteat, deſinatque ab oppreſſione & concuſſione miſero-
rum) licita eſt talis citatio. (2) Periculoſum eſt homi-

nibus, non cçompertæ ſanctitatis, has citationes imitari.

(3) Lethaliter peccant, qui ſcienter, injuſtè alies citant.

Quid eita Quoad eos verò, qui citantur: 1I. Si conſtet, eos juſtè judi-

tus judex fa- caſſe, nec ullum eſſe dubium de ſententiæ aut facti, pro-

cit? prter quod citantur, æquitate; tunc poſſe hujusmodi cita-
tionem ab illo contemni. 2. Quando Judex aliquam ani-

mi perturbationem ſenſit: quæ ad damnandum, vel movit

omninèò, vel ad citius damnandum movit: vel etiam non

usque adeo certa eſt ſententiæ juſtitia, ut non ſuperſit pro-

babilis contrarii metus: tunc mal faeit idex, ſi contemnat
hujusmodi citationem: rectè facit, ſi diligenunsitetum 0-
mnia momenta, & quæcunque ad veri indagationem perti-
nent, examinet ac perpendat, & reum interim in cuſtodiã
ſervet, ut vel retractetur prior ſententia, vel maturiore
conſilio confirmetur. Ia PBelrio. Comprobemus unico fa-
cSto, quam formidanda, & non contemnenda ſit omnis cita-
Rudolphu tio ad Vallem Joſaphat. Rudolphus Auſtriæ Princeps in Fqui-
Auſtriæ Prin tem Auratum fatales inſidias molitus eſt. Eum deniq; com-

Geps ad ſapre-prehenſum, tortum, ad extremum ſacco incluſum, in pro-

eiet d,don uentem juſſit abjici. Eques jam in culeum conjectus, an-

parere cagi. cdtiam clauderetur, ſpectantem & feneſtrà Ducem conſpi-

tur. Catus, altà voce proclamavit: Dux Rudolphe, ad tremen
dum

Præmitto ſolùm, qvantâ cautela, hac in re graviſſimi mo-
menti, opus ſit, ex ſequenti doctrinà citati Delrii: in Concla-
Quaado ſis ac in compendio (1) ai citra odium, aut vindictæ cupidi-
citare ſeu pro- tatem, vel impatientiam, iram, deſperationem, vanitatem,
vocare ad aut aliam vitioſam affectionem, per injuſtitiam oppreſſus
quis, hoc faciat bono fine (puta, ut innocentia ejus appa-

4 FElleRis gratioſus, impiis duriſimuss. 231

SE dum Chriſti Tribunal te voco, ut rationem reddas, cur im-
im merentem me morte tam indignâà perimas. Dixit, & caput
nin culeo abdidit, ſpargendus in flimen. Dux provocationem
lt⸗ iſtam cachinno excipiens: Bene eſt, inquit, à præ, ſequar. Ita
periculi omnis ſecurus, innocentis necem oblivione hilari
im fſepeliit. Sed antequaàm rediret annus, febriculà Princeps
h tentari cœpit. Hic memoria triſtior auditæ appellationis

1 ſubiit, & vadatum ſe agnoſcens: Amici, ait, mors inſtat“ vocor⸗
nec tergiverſari licet; in ſus eundam eſt. Quod dixit, evenit. .
A. Etenim paulèò pôſt e vivis ſublatus eſt. Hæc cit. Drewel. G. 3.

n. F.,es. Citati plura. TLanta vis ineſt humanæ ad Divinum
o Tribunal citationi, quam ſæpè cœlum ratam habet: neqve
nin ridendum, vel jocandum; quod multi faciunt, dum pu-
i rant, & dicunt, adhuc longè abeſſe extremum diem: aderit
ED tamen, quô fuper injuriis, etiam infimo illatis, reſpondere
ir cogetur ſummus; homo peccator, Judici Deo homini: nos
Cic⸗ verò omnes altiori voce, & Tuba Angelorum, ſupremoque

u imperio, citabimur in Vallem Yoſaphat; ſed quòô animi robore HW
Huomf ibi conſtituri ? “ M MVDB
iun VII. Memorabile, & admirandum eſt, quod refert Ro- Hiſtoria.

re bertus Holkoth (Anglus, Ord. S. Dom. qui floruit circa A. C. Terror Pere-
tem 1349. Bellarm.) in Eib. Sap. Milites duo Hieroſolymam fſunt Frnsilanh .
o peregrinati; venerant in Vallem à oſaphato Rege nominatam: laf “ .
hic loc: alter lapidem tollens, an irriſoriè, an animi gratia: gtavis in om-
Audi tu Comes (ait ad ſocium) quando hic futurum ſcimus Zidicium nem viiam
H finale, & omne genus hominum hic compariturum; gσ hic mihi locuni durans.
oÿ fſeligam, hunc ipſum lapidem, judicandas; (& hoc dicto ſedit ſupraà)
jam nunc, ait, poſſeſſtonem accipio, ſic ſöſſurus ante Tribunal alti-
er mum, & jſudicandus. Dixerat iſta ridens; at vide, quam in re
tam ſeriaâ non jocandum. Elevaverat tunc in Cœlum ocu-

.* ſupra quem ſedebat, timens as tremens ſubitò ſemimortuus
humi affligeretur: ægré tandem ad ſe reverſus abiit in viam

BIechtl de Zud. extr. Gg fuam;

2;32 CoxNcO XVII. Vallis ſoſaphat ſudicüi extremi locus,

ſuam; poſtea tamen omnibus aſſerebat, ab eo tempore nun-
quam ſibi diem judicii & judicis in mentem veniſſe ſine ma-

ximo horrore & terrore. Marchaut. cit. f. gt. Labata tom. de Jqud.

ſin. prop. 6. f. 1196. Archim. Chr. l. 2. C. y. J. 4. f. 275. Procop. Capuc.
Jud. D. 9. n. 13. O utinam ſimilem lapidem & nos inveniremus,

in quò terrorem judicii noſceremus, ut ſemper timentes &

midabilem Vallem Yoſaphat. 14
Circumſtan- VIII. Expendamus adhuc breviter, quæ in humanis lo-

tiæ lcum Ju- cum Judicii Reo faciant, vel facere poſſint, triſtem horribi-

dicii humam jemque circumſtantiæ. Locus ipſe feralis, theatrum atrum,
SS one Multitudo hominum concurrentium ad ſpectaculum, nec
31. .,3. habentium ullam commiſerationem; ubi ampliùs nec è cœ-
vincentes; apparitores & carnifices, humanum ſanguinem
ſitientes; publicæ criminum pPatratorum proclamationes,

audiente Reo; facinus apertum; ante oculos locus, genusq;

inſfamis ſupplicii: intus conſcientia rea; & denique Aſſeſſo-

Applicatio rum nobilitas, & ipſe vultus irati judicis inexorabilis. Plu-

cguiq; faciis. ra cogitate; quæ tamen omnia, reſpectu ultimi Judicii, um-

bra ſunt, neque aliud, quàm pictus reſpectu veri ignis, quod

S.Auguſt⸗ dicit de noſtro & infernali igne. Valli Joſaphat a-
pertiſlimum illud generalis judicii theatrum: quis illi co-

lor?: triſtis, ater, cinereus, ex toto, quem diximus, combuſto

mundo; & : Sol obſcurabitur, & luna non dabit lumen ſaume

Matth. 2z. 29. Vel: Sol convertetur in tenebras, & luna in ſangui-

nem. Adk. a. 20. ut verbo dicam, ex S. Anſelmo: O anguſtie! cla-
mat, hine erunt accuſantia peccata, inde terrens juſtitis, ſubtus pa-

tens horridum chaos inferns, deſuper ratus quder, intus urens con-
ſotentia; foriz ardens mundus, Et FP jieſtus vir ſalvabitur, peccator
Bic, depreſſu,, in quam partem ſe premet conſtrictus à ubi latebo? ubi
etparebo? latere erit inpoſſibele, appharere intolerabile. Duid dormi-
tas anima tepida, & digna evome! Dui non erpergéſeitur, què non

fremit ad tantkene tonitruum, gon naormits; ſed mertnus eſt. Ita

§. An-

Io, nec é terra, fübſidium exſpeétet Reus; accuſatores con-

1

en Pedis gratioſus, impiis duriſimus. 2333
Nenen S. Anſelmus in medit. Refert S. Bonav. in pharet. I. 3. c. 49. ap.
nIn Pæaagog. Chr. de Zudicii mem. p. I. C. S. F. 5. F. 271. Hæc & alia par-
AE tim dicta, partim dicenda, quæ tamen ne cogitari ſufficien-
ter poſſunt, facient Vallem Joſaphat, locum Judicii, reis pecca-
toribus quàm maximeè horribilem, ut mallent à terra abſor-
beri. Iefraà G& 2s. n. 6, Quid ſi jam in illaà alle tu ille reus: JTz
I e e vir: 2. Reg. 12.7. tu illa fœmina; tu ille ſenex; tu ille Ju-
venis c— “”ÿƷôèƷMU .
me IX. Nunc ad concluſionem. Quid erge agendum: ſe- Explhica-
mm qͤui oportet conſilium pr æconis ponitentiæ, S. Joannis, tur: Omnis
m verbis initio in thema adductis: Omnt als implebitur Luc. vallis humi-
neg 2. 7. Cujus ſenſus hic eſt: Omna Valli impleatur, omni mons liabitur &c.
Nerece & coli humilietur: Et erunt, id eſt, fiant, vel ſint prava, vicæe
or obliquæ & anfractuoſæ, in directa, G aſpera in vias planas, hoc
eirn eſt, cComplanate vias omnes Chriſto regi ve nturo, q. d. tol⸗
lite & mentibus veſtris, omne, quod pravum, diſtortum, in-
E quale, altum nimis vel depre ſſum eſt, v. g. ſfuperbiæ mon-
Ltem „vallem pufillanimitatis & acediæ, eam implendo, æ-
K quando per fiduciam in Deum: qui aſperis eſt moribus, ad
fuavitatem &tmodeſtiam ſe componat; &c. Cornel. b. & in
, ce Verbo: efficaciter à ſmili S. eanncs hortatlir ad

.

nia deponenda in conſcientia, in cogitationibus, verbis, ope-
ribus, in ſeipſo, in ſuâ domo, in filiis, domeſticis, ſiibditis &öôdW.
„ quidquid vitioſum eſt, quod offendere poſſit venturum Re-
ge‚m, & Judicem. Hoc agamus, & erit nobis locus ad judici-

A nem1 Ealle Yoſaphat bonus; exemplo S. Pelagiæ pœnitentis, S. Pelagia

us
ℳ
n

5 6

quæ à vanitate mundi per B. Nonnum Epifſc. Heliopol. con poœnitens in
verſa, perpetuæ pœnitentiæ ſe addixit hoc loco; nam in mon- monte Oli-
te Oliveti tugurium erexit, ex quòê in Vallem Yoſaphat deſpe- Veii.

Qus eſt, ut jugem Chriſti patientis, æquè ac judicis ventu-

aH ri imaginem ſi iob oculos poneret: ex vit §. Oätobr. dii-

in chom. Cornel. in' cit. Zoël. 3. 2. f. 2441. Le Blanc. cit. Engigt. P. I. D. 24.

4 . Gg 2 Ved.

—

234 CoNcIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi zn Judicio

Authores Eid. 8. Thomias Sappl, . 5Sg. art, a. à ſol. zos. Cornel. za Joeli . 2.
in hujus 17.. e citt. LL. Le Blanc in Lſ. ag. f. 10pl. Drexel. tom. I. Tribun.

Cencionis Chr. L. I. c. 6. & L. 2. . 3. & . Marchant. Hort. Paſt. tr. 3. de

materiam Feide Chr. Ledt. 25. Propoſ. 2. F. 1S0. & . Petrus Beſſeus C. y. de
Ddicio d F. z34. Martinus Cochem Capuc. Groß Leben
Chhriſti mp. 203. F- vrzg. & de Judicio cap. 3. & a. 4 fol. 19. Ved.
flupis, nes C. S. n. 2. & 3. & C. 13. de Cruce n. g. &ſeg. item infrd
de Chriſto Sanguinem ſuum reuusrente ab impiis Con-. 24. Vitus

Faberius Ord. S. Franc. de Paul bP. I. Dom. 2. Adv. JG. 6. & 7.

Joſ. Speranza puncto I32. Mar. Bignon. Capuc. Die launc

Dom.I. Ouad,ageſ. n. 1.16. &-. Chriſtian. Adrichomius Thesz.
7ÿoZerræ &. Vallis oſaphat, ſeu Conciſionis foliza. nm j. 20 4.
Vallis Mambre in NJuda zlem. 753. Tol. J 7. Mons Oliveti idem

Jol. Tzo. num. I192.

2 2 P P E A, 0 8 2 8 8:, 8 N S E E E NS e ree

CoONCIO XVIII.

6

5

In Judicio extremo aperientur, & explicabuntur Libri
QConſcientiarum: hinc impiis æternum dedecus.

Nos jam nunc in tempore munden

CGonſcientiæ noſtræ. &&ιe..

em. 4 Qut legit, intelligat. Matth. 24. 15.
Dom. 2. Adv. Ti es gut Venturns es * Matth. II. z.

Dom. 3. 4dr. Tis qutz es Er oonfeſu, eſt, & non negavit:
ann. I. 1k99.

Ræcedente Concione loe .
gecretum, vallem Joſaphet, luſtravimtuis, horribilem
Jud Rex . pPp lane malis „Etſi bonis gr atioſam & omni plenam ſo-
udex Rex . pehbz Pon, Fbe

7

ocum extremo Judicio à DEO

Regum latio. Ad hanc vellem, Ecce apparebit Dominus ſuper nabem
5 .

S“”ͦ”ð

in æternum dedecus impiorum, G.. 235–½
Fe candidam, & cint eo Sanblorum mällia, & habhelit in veſtimente & en
g. femore ſuo ſcriptem. Rex regam, & Dominas domnantium; Canlit
36 FEccleſia in Keſponſorio I. Dom. 3. Adu. & Apoc. 1g. 16. ubi Corne-
4 lius, cx S. Greg. veſtimentum & femur, ſymbolicè ſignifi-
dog care, ait, Incarnationem & humanitatem, qu4 velut tecéta
fuit Divinitas, nec non Paſſionem Chriſti, qui etiam quà ho-
I mo, merito paſſionis & ſanguinis, quòô femur, ſeu veſtis
Un ejus aſperſa, eſt Rex tegum & Dominni doménantinm; Qualis &
6, ad Jjudicium venturus eſt: TZu e, qui venturus &, quié legit, intel-
ligat- legent autem omnes, & intelligent; Illum hunc eſſe
er Regem regum, & Judicem. In hac Vale erit ille Conventus
v univerſalis, de quéô, ſuprà C. 1o. n. 2. ubi & exponetur publi-
im cè admirandum Bibliopolium, anobis hodiè perluſtrandum

cCccacutéè inſpiciendum: Quia & res nos tangit, nempe: Liber
; . ſeriptusproferetur, in qus“ totum continetur, ende mandus judicetur ait
Eccleſia, in ſeq. Miſſæ Deſuntt. Ex hoc libro patebit palam toti
mundo, ſine interrogatione: Tz quis «? Quis, & quantes

4 quisque ſit: an bonus vel malus? an cœlo, vel inferno di-
dI gnus' ex illo manifeſta erunt occulta & abſcondita, cordis
l. noſtri, & quæ quisque bene vel malè fecit: &c. hinc autem

mm nova judicio extremo graviſſima circumſtantia, imè & ſub-
ſfſtantiale quid accedit, impiis in ſummam torturam, & æter-
num dedecus. En aperiuntur libri, inſpiciamus (quisque
enim noſtrúm partem, vel totum, pro ſiiã perſonâ, ſecum
habet) legamus, intelligamus; Otinam ſaperent, ac noviſſima
providerent! Deut. 32. 29. Legite, & intelligitc, &c, f
II. Liber ſeriptus proſereturs &c. Vel: Et libri aberti ſant, Libri in Ju-
& alius liber apertus eſt, qui eſt vita: & judicati ſunt mortué ex his, dicio profe-
quæ ſoripta erant in libris, ſecundum opera ipſörum. Apoc.20. I2. Dueia, rendi.
per hos libros intelligimus, niſi Conſcientias ſingulorum! ait Richard.

1 Vict. Non rudi ſenſu putandum eſt, proferendum ibi volu-
1 men aliquod grande, in quò omnia omnium & ſingulorum
acta ab omnibus legantur. Loquitur equidem etiam litera
e muta; &: litera ſcripta manet: quod mirabatur quondam,
r. Gg 3 (ut

W

236 CoxNcIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in ſudicia

(ut ſcribit ex Ludovico Richeomo S. J. Gallo „& Gallicano, H

Cicerone, oannes Adamus Weberus, Præœpoſitus, Can. Reg.
e an. 4⸗ Annulo Memori«k“ Memoriali zy. n. 16. à fol. 195.) Europæi cujus-
comedens . WT1,,—
mmatur ſe à Pendi facultas nondum comperta erat) ab hero ad alium
charta prodi. Nobilem cum ſportulà ficuum miſſus, inſcripto literis nu-
mero, è quibus ille clam devoraverat, epiſtolaâ proditus;
cui cuùm ſenſum ineſſe, fortè ſuſpicaretur, chartam ſubtuůs

inventam, ne ab hac iterum proderetur, lapidi ſuppoſuit,
iterum o&tiduo pèſt cum certo ficuum numero, ipfſi inſi-

dens, animosé epulatus: ſed iterum epiſtolà proditus, & ca-

ſtigatus, clamitabat, chartam mutam eſſe, eâmque lapidi
ſuppoſitam, latuiſſe, quid ipſe egerit: & c. Ita agunt pluri-
mi, quibus, ut omnem malitiam expleant, ſatis eſt illud:
Nemo nos videt Daniel. 13. 20. Verum ſicut Dei oculum latere

nil poteſt, ita & modum habet ac media, quibus omnia eti-
Libti Cen- am occultiſſima, ſole clariùs, palam faciat toti mundo. Ita-

feientiarum que in extremo judicio Liber ſeriptus proferetur- Et libri ape-

mnnia alam ss„rs=aν &c. ex quibus totus mundus leget omnium cogita-
exhibebunt, d.
per omnipo-

Tria ſibi re- cantur. Tria ſibi ipſi Deus reſervavit, ajebat Stephanus Ba-

ſervavit Deus. thor. R. Polon. orcare aliquid ex nihzlos néſſe futura; & dominars

conſcientin. Hoc Dei Dominium in conſcientias maximè pa-

Dodrirass. tebir in udicio. Res & Docrina hæc ex SS. PP. clariſſima,

.* Ambro. & certiſſima. S. Ambroſ- in PPer. Pænit. qus libri aperti ſant, in-
u. quit, niſi Cc onſe Zent Sc, velut lebri Pec catorum noſtrorum ſeriem co z-
tinenter? libri non utiq; atramento ſeripti, ſed veſtigits delictorum &

ſtagitiorum inquinamentor aperietur liber conſcientiæ taæ, liber cor-

dis tus; culpa tua recitabitur. ap. Calam. in Sent. Pennequin Conſid. 9.
S. Baſihii. z„. . F. y31. S. Baſilius L. de verd Lirgin. quæ prins torpone, Ait,
quaſi veſte, contebta minimè habere putabamur ed mutatd, ſe omni-

um oculi ingerent, nullusq; jam vel negations, vel defenſioni erit lo-
α,, quando ipſa cernentur opera, in ſuo authore conſpicus, non enim

con-

dam Nobilis, famulus Peruvianus in Braſiliâ (cui genti ſcri-

— —
—

SS —= —

tentiam Dei. t per Des Fwezer ujnsq, opera, mirà celeritate, à quolebet conſpi-

S== —— — — —

= —
=—

—

—

— —, —,. 2

—–
=S= —

=çS =

lll
6
N:

ci

I

.
3.
6,6

Nℳ.

tas imagines peccatorum. Cornel. ibid. qui id magis explicat, dum

in gternum dedecus impiorum, c. 237

sonfusè, ſed ſingula per parte, el ſeſé habent, velut in Ppibtur . noſcen-
tur. Et S. Ephrem. L.. de verà Pænit. c. z. Vnusquisqg,, dit, cernet S. Ephrem.

aÿnte faciem läam expoſita opera ſuan, ſive bona ölla, ſive mala præmiſit:

ormidabiles libri aperientur, in quibus ſoripta ſunt opera noſtra, &
abkus, & verba, & quæcung, egimus in haäc vitä; necç ſolum ablus, ſed
& cogitationes, & intentioner cordu. S. Chry ſoſt. hom. . in p. ad S. Chryſo-
Rom. Quid, inquit, zunc nobis miſern ſiet, Cum omnia Orbi uni verſo ſtomi.
palam Jacta, in tam aperto, tamq;, illusſtri theatro denudata, hominum,
artim nobis cognitorum, partim incognitorum ocllis ſubjicientur.
Inſcripta in peltore meo gero meorum indicia peccatorum. S. Ambr.
in Apolog. David. & . Cornel. in Dan. . Io. à f. 1329. Calamat. Hlv.
è.M
III. De mirabili Scripturâ refert 3. Jerem. 17. 1. dum ait: lerem. 17.

— . 4 . 2
Peccatum Juda ſeriptum eſt ſtylo ſerreo, in ungue adamantino, exara- eceatam Ju-
tum ſuper latitudinem cordi eorum. Et quidem peccatum illud, es debeum
—eſt ſty o fer-

ſcelus fuit perfidiæ atque idololatriæ, quod ita fortiter in-

N

Oie . tit reo & c. v. I.
ſculptum eſſe dicitur pectoribus reorum, ut nullaà lituraâ

obduci, nullà vi eradi poſſit. Sic planè res ſe habet cum Ita ſcripta
damnatis; in libro conſcientiæ ſuæ non atramento circumfe-

erunt omnia

runt ſcriptas non eluendas lacrymis, fontanàâ, nitro, aut b igeg.
quâvis alià tincturà; ſtylo adamantino inciſas habent, & toti aatt conſci⸗
mundo, ac æternitati depictas. Quiò referri poteſt illud entis.
Originis, bom. 12. Nudabitur, inquit, pectoris mei conſcientéa, &
aperto corde videbuntur, quæ ſiylo ferreo, in ungue adamantino, ſcripta
ſunt; atq; univerſa ſzectantium multitudo leget in pectore meo ſigna-

ait: Peccatum obſtinatorum, à Deo projectorum, & damna-

torum, ſcriptum eſt indelebiliter in mente Dei, in æternâ

Dei reprobatione; ſcriptum eſt in libro mortis, in libro Lu-
ciferi, in inferno, &c. ſcriptum eſt in jugi memoria & con-

ſcientis Damnatorum, quæ inſtar vermis eos rodit, & pun-
git, dicens: cur hoc peccatum damnabile feciſti? cur ob

momentum urpi⸗ voluptatis has tibi poenas æternas accer-
ſiviſti, &c. Sanè Veneres omnes, omnis gula, vis omnis,
4 & fraus,

2 238 CoxNcio XVIII. Libri Conſcient. aperien li in Tudicio

— —

& fraus, cum injuria innocentium facta, præterea in gra-
tiam amici violatæ leges, juſtitia, veritas, denique Sacra-
mentum fidei, & jusjurandum Dæmoni factum, pro impe-

trandis breviſſimis vitæ gaudiis, voluptatibus; præſtigiis,

& admirandis, non imitandis, artibus. Hæc aliaque hujus

generis facinora erunt peccata illa ſcripta ſtiylo ſerreo &c. poſt-
quam Chriſtus judex ante Tribunal ſuum larvam improbis
getraxerit, librosq, conſcientiarun omnium aperuerit, ac pe-
dtus cujusque denudaverit, adeò perfectè, ut nulla vel Ap-

pellis manus, vel æmulus Protogenis, penicillus, verius
poterit Mortalium fingula deliéta oculis ſpectantium om-
nium hominum objicere, atque ipſa reorum ad Tribunal
Dei ſtantium propria conſcientia: Aderit dies illa, ait S. Hieron.
2W pibka demonſtrabunter. MVM
IlIyV. Et, quod mireris de te ipſo, tu ille ſcriptor es, tu pi-
Nos ipſi hi Ror iſte, in tuummet dedecus, ſæpè æternum. Nos ipſi fu-

ſcriptoes n mus authores, qui in noſtræ conſcientiæ librum ſcribimus op-
ES COnira

n05.

Cain: hoc & hoc die & loco, occidi fratrem meum: legit
& totus mundus. Quid vos Senes, inveterati dierum malo-
rum? Dan.3. Quid tu, Juda proditor:? &c. Et ſic induétione
plurium aliorum. O infelix peccator: quomodo tu legis
. moddò in tuaâ conſcientid?“ Illud illud eſt tuum, adverſum te,
vvyrographum mortis, quod ipſe in judicio extremo palàm ex-
Majolus to- hibebis, aperto pectore ad cor usque. Itaque, quod opta-
1 . cOlna Pat Momus, feneſtratum cor quisque ad Deum Judicem
23. 1. im. feret, in qué deprehendi poſſit, cernique ab aliis, quidquid
omni vitâ, boni ac mali actum, peccatumque fuerit. Ea

Protocollo-publicarum in officiis & Forenſibus Scripturarum (Protocol-

rum ratio, vis,
ACc Contei
entiæ appli-

la, Commentationes, &c.) vocant, in quibus Scripture codici-

Cata. exſcribenda, perſcribenda, & in Acta referenda; habeturque
plena

Ep. ad Ocean. in qià omnia facta hominum, gquaſi in quädam tabella,

probria noſtra, dum quidquid mali agimus, loquimur, vel
cogitamus: Perluſtra hunc librum, gquomodo legs? legit

bus breviter annotatur acts geſti fubſtantia, diligenter dein

arer

Pere

Hhus.
A,

it

ſenp
N
U
ſ

1
I

in eternlim dedecias impiorum, Gr. 239

plena fides, vel de jure, vel de conſuetudine, &c. Pexenf. App.

Erud. c. 77. à f. 6S1.) inter alias, ratio eſt, ut revocent pridem
acta, vel bona vel mala, in memoriam, (uti talium memi-
nit Liber Eſther c. z. v. aAt. & c. 6. v. I. annalium, diario-

rum, &c.) mala præſertim, quorum facilior eſt, etſi non
ſemper æquior, memoria, & loquantur, faciantque homi-
nem reum furti, homicidii, adulterii, magiæ, aliorumque

crimimim, poſt 20, 40, 60 annos, poſt tempus etiam longis-
ſimum, &- immemoriale: poſt centum, & plures annos re-

peritur in iis: hic N. N. hoc loco & tempore admisſi crimi-
nis hujus reus, cum hoc N. complice &c. Augetur infa-

mia, cùm quis ſuãmet propriã manu ſubſcribere, ſubſigna-
re, & adeò teſtis, omni exceptione major, contra ſeipſum

eſſe cogitur juſtẽ. Humana hæc ſunt, & hujus vitæ, quæ
comparatione alterius, & Judicii extremi, velut nugæ ſunt;

aptè tamen monſtrant noſtra deliria; quæ ſunt, dum nos-

ipſi manu noſtrâà in caput & æternum dedecus noſtrum,

noſtrüummet Amanuenſes, Actuarii, Notarii, Tabelliones,

ſumus, & in libro conſcientiæ noſtræ, id, quod, & dum male

agimus, ſcribimus in futuram & æternam memoriam, idq;

literis, poſt hanc vitam indelebilibus, notis nigris, turpibus,
quæ ſunt æternuùm manentes maculæ peccatorum; de qui-

bus ſaupraà, Conc. 12. n. . Conſcientiâ (quæ mille teſtes; ſed &

mille tortores) nos redarguente & convincente. Hicergo
Liber ſeriptus proferetur, qui palàm in Judicio extremo prodet

acta ſex millium annorum, non confusèò, ſed ſingula, per partess

ut ait Baſilius cit. &. legique ab omnibus poterit: &, ne

lumen deſit lectori, aderit ipſe Sol Juſtitiæ, Chriſtus Denu-

noſter, ignis conſumens" Hebr. I2. 23. Mat. Bignoni f. 2. Dom. I. Qua-

Adrageſ. n. 16. f. za7. Apta ſimilitudo S. Thomæ à Villa novâ, C. 1.

Simile:

in Nat. B. E. ſtent in papyro ſoriptà quibusdam ſnccu malorum medi- Literæ ad
corum, non apparent characierer literarum; ſed ad ignem poſita, tota
apparet criptura, ſic in illo igne omnia monſtrabuntur abſcondita te-
nebrarum, & manifeſtabuntur conſilia cordium, quæ modo obliterata.

Mechti de Jud. extr.

Hh Hoc

ganem legi-

V —

Sententiæ

24 CoNcIO XVIII. Libri Conſecient. aperiendi in Judicio

Hoc veritus S. Auguſtinus ita de ſe loquitur, in Medit. c. 39.

notabiles Vaæ mihi miſero cum venerit die Judicii „O& aperte fuerint Liäbrs
S. Augaſtini. conſcientiarum“ cùm dicetur de me- ecce homo, & opera ejus. Duid

S. Bernardi.

Vid. Conc.
27. n. 4.

aciam tung, Domine Deus meus, cùm Cali revelabunt iniquitatem
meam, & adverſum me terra conſurget? Ecce nihil reſpondere potero,
ſed demiſſo capite præ confuſione, coram te ſtabo trepidus & confuſus.
Ita &. P. mihi à f. 103. n. y. Idem cap. a. Medit. Ecce, inquit, coram
tot millibus populorum nudabuntur omnes iniquitates meæ, tot agmi-
nibus Angelorum patebunt univerſa ſoelers mea, non ſolum abluum,

, d etiam cogitationum, ſimulq; loquutionum. Et infra ibidem: Do-
mine mi, non ſuppetit, quid dicam; non occurrit; & càm jam inter-

ſim ſævoilii diſerimini, torquet me conſcientia, oruciant cordis arcana,
coarklat avaritia, accuſat ſuperbia, conſumit invidia, &c. ibi plura
f. z. Hæc Sanctus & tam pœnitens Doctor. Nec minus San-
cRtus Bernardus, Sanctitatis exemplar, Eccleſiæ lumen, Reli-
gionis gloria, virtutum norma, tamen de ſe ita ſcribit E. Med.

c. 2. n. 2. f. 29 4. Jamjam præſentabor ante diſtrictum Zudicem, de ope-

ribus meis rationem redaiturnss væ mihi meſero, cum veniet dies illa Ju-

diciè, & aperti fuerint läbrè, in Wesl omnes mei abtus & cogitatio-

nes, Domino præſentandæ, recitabuntur tunc demiſſo capite, præ con-
Jfuſione malæ conſcientiæ, in udicio coram Domino ſtabo trepidus & an-
xzus; utpote commemorans ſeelerum commiſſa meorum Hæc & plu-
ra S. Bern. qui etiam: Quocung, me verto, vitia mea me ſequun-
tur; ubicunq; vado, conſcientia mea non me deſerit, ſed præſens asſiſtit,
& quidquid facio, ſeribit. Vid. Drexel- tom. 1. de Cultu Conſc. l. I. 6.7.
V. Tales ſuarum turpitudinum abominationumque,
ſeu ſcriptores, ſeu pictores, oſtendit Deus Prophetæ ſuo Eze-
chieli, cap. §. Sub id tempus, quo Jechonias, Rex juda, cum
populo ſuo Babilone in captivitate tenebatur, illi, quos per-
tinacia fua Jeroſolymæ retinmuerat, tam enormia domi per-
petrârunt facinora, ut ad novas iras, dirasque Deum provo-

care velle, videri potuerint: quanquam autem & viri & fo-

minæ, profani ac Sacerdotes, toties vetitum idololatriæ ſce-

iin æternum dedecus impiorum, Gc. 241

„%½ lus clam quantà maximâà poterant cautela, exercerent,
Un mundi tamen hujus oculum Deum effugere neutiquam
NM quiverunt; quin etiam S. Propheta Ezechiel ſpectare debuit,
uH quæ noluit, abominanda Gentis ſuæ dedecora. Rem om- Exzechiel

nt nem ipſe deſcribit c. S. àν. 2. ubi vide. Sed nemo ſolos Judæos gravia videt
incuſet; ſunt hodieque inter Chriſtianos non pauci, qui ne- celeraudæo-

n quitias fuas caligine & tenebris involvunt. O ſipoſſe, ait SZ. Non mi⸗

A Cypr. L. 2. ep. 2. in ſublimi ſpeculd conſtitutus, oculos tuos inſerere noraChriſtia-

u ſecreti, recludere cubiculorum obdultos fores, & ad conſeientiam ho- norum ſunt.
. minum penetralia occulta reſerare! & C. Zehentner infra cit. f. az.
ur Id in Judicio extremo ex libris conſeientiarum omnibus palàm
nun, erit: ſed quantã cum confuſione & dedecore impiorum:?
De peccatis Beatorum, quondam in vità commiſſis, ſed per
. pœnitentiam deletis, dictum eſt ſupraà Conc. 12. n. . & infra hac
N. Conc. n. 7. & Conc. 27. n. y. 60. n. 7. l
M VI. Laber ſeriptus profereturn, &c. O mé itaque miſerum! Quàm gra-
en. quæ mihi tunc erit confuſio, qui modòèò non tantùm in publi- ve nobis ob-
. co reus eſſe, ſed & me reum facere, in ſecretiſſimo confes- Ici ctinen
. ſionali ſacro erubeſco?! & noſtrum, inquit D. Chry ſoſt. hom. f. an SS
i in ep. ad Rom. cajusquam occultum crimen hoc ipſo die in medium de- iducd:
4. latum, huic modo conſeſſui innoteſeeret, nonne ſeret, ut ille interire, ac SJ”M
. terram dehiſcere, quàm tam multos peccati ſui teſter habere mallete
dM0 zliid igitur tunc nobi miſeris ſiet, cum omnia unz verſo orbi palam
6 erunt, uts ſuprà n. 2. Incredibiliter cor humanum concutit,
1 ait Drexel. crimen patratum ſciri, rem emandÜſſe ac pervul-
gari. Vix ferre poſſumus, cum naturæ nobis errores mon- Objedos
e⸗ ſtrantur in corpore, ſtruma collo adnata, gibboſa dorſi ap- Naturæ de-
pendix, naſus in promontorium declinans, ac ſi quæ ſunt fectus kerre
alia, præſertim occulta vitia monſtroſæ originis, & non no- non boſſu-
„ ſtra; quantò minus tolerabile erit, cùm fatali illo die ipſæ "os.
e⸗ labes animæ, vera & noſtra flagitia, atque in illud momen-
o tum latentia, publicè deſcripta, intentis ſingulorum digitis
e. oſtendentur: Vid. Breviar. Dom. 6. Pent. L. z. ex &. Ambr. quem

d. mihi nunc facilè reperias, & . ut ibi. Quam acerbeé ferimus,
E Hh 2 cum

242 CoNCIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in ſudie.

cùm nobis vitium, vel crimen, ante plures annos à nobis

perpetratum, lapſu temporis & oblivione, ut credimus, ob-

literatum, etſi olim notorium, objicitur? Scio ipſe Sacerdos

caſum, mihi notiſſimum à loco & perſonis, quòô, in jurgio &

compotatione, uni concivium ab altero probrose ob jicie-
batur adulterium, ab illo jam ante plurimos annos notoriè

perpetratum, memoriaâ tamen, ut videbatur, apud plerosq;
obſoletum, vel incognitum; quod reus tam indignéè tulit,

Keus ho- damno. Ante annos non adeè multos (ſcribit P. Drexel.
in Antigraph.c. 11. mihi f-oyo-) in Hiſpaniis commifſia eſt cædes

elandeſtina. Cædis ſuſpicio vehemens fuit de pluribus,

micidii de-
prehenditur
à palpitatio-
ne cordis, de-
nudato pe-
Rore.

ut tantùm non ſecuta ſit mors exprobrantis, graviſſimè &
crudeliter cœſi palo; &c. ſed graviſſimo ſuo, vindicantis,

qui omnes expedire ſe crimine moliebantur. Cæteris au-
dacior unus, vultus ſeveros induens, ſimmam in eâ re in-

nocentiam ſimulavit. Judex loco conſurgens, omnium pe-
ctora nudari juſſit, & ipſe ſingulorum curiosâ mamui palpans

exploravit; in illo autem, qui volebat à culpa videri remo-
tior, cor ſingulariter ſalire ſenſit. Et mox atrocibus verbis:

Tu feciſti, ait: Ille convictus conſcientid, & exterritus, vel
vultu prodente, ſe reum profeflus eſt. Nec dilatum diu

ſupplicium. Ah! quâ trepidatione ſtabunt damnati, cùm
Pectus, conſcientia, nuda & aperta erunt omnia, apertique libri,

cùm Deus Judex omnipotentiaà ſuâ denudabit pectus & cor-

tationer malæ, homicidia &c. Matth. . 9.² Vobiscum cogitate,

mecum cogtto. S
VII. Adduco adhuc, in quandam elucidationem, & ut

S. Gertru-
dis V. videt
omnia ſua
opera in tu-

Ric4 apertis-
me.

da, quorum ſerutator eſt: Pſal. . Io. & de quo corde exeunt cogi-

AA. & ipſam veſtram quisque conſcientiam audite: e go mea

magis intelligamus, quæ de conſcientiarum L'ibri, in futuro

Chriſti judicio aperiendis, dicta ſunt, quod habet Antonius

Dauroult. Catechiſ. Hiſtor. cCap. I. tit. 3g. e. y. FfF. 1z. Sancta & de-
votiſſima virgo Gertrudis, dum in quâdam feriâ, & ſecundâ
Paſchæ communicatura, rogaret Dominum, ut per illud
4 H dignis-

gion

igl
enmt
Fon

t

in aterman Aedecus impiorum, r. 3

digniſſinnim Sacramentum fupplere dignaretur omne, quod
ipſa unquam neglexerat in Ordine Religionis, fuſcipiens

eam filius Dei, præſentavit Deo Patri, indutam tunicâ Reli-
gionis: quæ tunica videbatur ex tot partibus diftinctim

compoſita, quot annos vixerat in Religione; ita ut infe-
rior pars tunicæ reputaretur pro primo anno; ſecunda, pro

ſecundo anno, & ſic deinceps, usque ad annum, in quòô tune

erat. Videbaturque tunica illa ita expanfa, & extenſa,
tu nullius omninò plicæ umbra quidquam in ea contege-
re potuerit, ſed in quolibet anno diſtinétim apparerent an-
notati omnes dies & horæ, & inſuper fingulæ cogitationes;
verba & opera, tam bona, quàm mala, quæ in illo anno per-
egerat, de die in diem, de horâ in horam, de cogitatione in
cogitationem, de verbo ad verbum, de opere ad opus; &
quid lng hs verbis & factis ſuis intenderit; utrum fſcilicet
Dei laudem, & animæ ſuæ profectum, aut humanum favo-
rem, vel alicujus damnum: quid etiam in quolibet commo-
do, vel abſtinentiaâ, vel quocunque opere, ex pufâ obedien-
tia, quidve ex propriâ deliberatione perfecerat. Ubi au-
tem in aliquo opere ſibi blandita fuerat, quaſi ex obedientiâ
illud fecifſet, quod magis ex propria deliberatione ſihi à ma-
giſtratu obtinuerat permitti, aut per aliquam callidam oc-
caſionem extorſerat, ſibhi mandari: talia nimirùm opera obe-
dientiæ apparebant in tunicaâ illâ, velut quædam gemmulæ
Iuto fragili infixæ, quæ nutantes, & quaſi caſuræ, vix pote-
rant hærere. Orante autem pro eaâ Filio Dei, & fuam in-
nocentiſſimam ac perfectiſſimam converſationem Deo Pa-
tri offerente, videbatur tunica illa veluti quâdam aureâ la-
mina ſplendidiſſimâ & perſpectiſſimã obtecta: per quam
tum omnia prædicta cogitatiomim, verborum, & operum,

nec non intentionum, neceſſitatum, vel ſimulationum (quæ
vel ſcienter vel negligenter, ſpontè vel coactè, quolibet
tempore vel horâ peregerat) merita adeò clarè permica-

bant & diſtinéteé, quemadmodum Ber purum cryſtallum
HW h 3 qui⸗

—

244 COoNCIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in udicio

quilibet color ſuppoſitus poteſt decerni. Nec aliquis ſal-

tem minimus pulvwis aut punctus latere poterat, qui in luce

cognitionis infallibilis veritatis, tam Deo, quàm etiam om-

nibus cœlicolis, evidentiſſime non appareret. Unde divi-

nitus intellexit, quòd cujſuslibet hominis ſtatus ſimiliter pa-

Sandti for
midabant le-
Vvia Peccata.

teat DEO & omnibus ſanctis per æterna ſœæcula. Quod au-
tem Dominus dixit per Prophetam: I gquäcunch, hora conver-
ſus fuerit peccator, Exech. 1S. &c. ſic intelligendum eſt, quèd
non recordabitur Dominus ultra peccatorum, condigna
pœnitentiã deletorum, ad udicandum. Veruntamen jugi-

ter apparebunt in nobis ſingulæ maculæ peccatorum no-

ſtrorum, ad laudem & gloriam dulciſſimæ miſericordiæ e-
jus, quâ tam benignè pœnitentibus peccata dimiſit, & in-

ſuper tam multimodis beneficiis ſuæ divinæ pietatis nos cir-

cumvenit, ac ſi nunquam contra ipſum in aliquo deliquiſſe-
cogitationes, verba, voluntates, quas unquam pro amore &
laude Dei perfecimus, ſimiliter in ſempiternum efflorebunt
ad laudem ipſius, (cujus dono, & cooperatione noſtr4 per-
fecimus) & ad cumulum gaudiorum noſtrorum; ſicq; ſem-
her pro invicem laudabimus, & amabimus Deum qui in

mus. (ſapra Conc. I2. n. /.) Singula etiam opera noſtra bona,

rinitate perfectäà vivens & regnans, operatur omnia in om-
nibus nobis. Ex Bredemb. L. S. Coll. ſfacr. c. 26. c L. 4. Inſinuat. Di-
Vinaæ Piet., apua Bloſ. in Monli Gpirit. cap. I. Le Blanc. in Pſalm. 74. 2.
arte V ͦL èð
VIII. Cum itaque myſterium hoc Fidei à Scripturâ, Ec-
cleſiâ, & Patribus ſanctis traditum (uti dictum) tam ſerium
ſit, peccatoribus væ intentans, horribile, & inevitabile, in
re tam gravi, æternitatem tangente, æquis & maturis con-
ſiliis opus eſt; præſertim cum à Deo illuminatiſſimi, à vitæ

integritate, innocentiâ, vel pœnitentiâ eximii illud exhor-

ruerint adeò, ut formidarent vel feſtucas, aut minimos api-
ces, &ũ puncta peccatorum, vel humand fragilitate admiſſa
hæc ſeveriſſimè pœnitentes, expungerent: David pœnitens
Deo

in æternum dedecus impiorum, c. 24
A. Deo ſupplicat profundiſſimâ humilitate: ab occults mei mun- David timet
Uce da me, & ab alienis parce ſervo kuor Eſ. IS5. 13. Delidsta juventuti meæ Occulta, &
n. & ignorantias meas ne memineris: Pſ. 24. 2. & Pfſ. a5. 6. Cur timebo in aliena de-
d. die mald, Judicii Divini?! Lezquitas calcanei mei circumdabit me; ile⸗ 3 renu⸗
ru. ſeu peccatorum, quæ contemnimus, quæ nihili facimu . inn
In. Infraà C. 25. de Exam. n. 6. Et ego non verear, qui peccatorum
m. trabes, uti vocat Chriſtus Matth., 3. admiſi, & adeo libro
conſcientiæ meæ eorundem grandes trabales literas pro-
ien fundéè per inveteratas conſuetudines frequenter inſcripſi?
c. Remedium ergo ſuggero & conſilium neceſſarium, quò́ Modus è&
nn. ferales hæ peccatorum noſtrorum inſcriptæ Conſcientis lite- Chartàâ tollen-
ee. Tæ penitus tollantur, ut ne ampliùs in extremo judicio li- di ſeu emen-
K. bris apertis in noſtrum dedecus appareant. In Orthogra- 10 i Scri.
Gc. Phia, ſeu arte ſcribendi, tolluntur literarum errata per raſu-Pram.
é. ram; in Typographiaà fuſiles erratæ extrahuntur, & aliæ ſub-
u. ſtituuntur, vel denique ſpeciatim notantur errata, ut cor-
rigantur, vel evitentur: Maculæ atramentariæ, ſalvo typo,
un deleri poſſunt per aquam, quam Fortem vocant, Schaid⸗
waſſer / (v. Jo. Adam. - eberus Diſcurſ. Curioſ. ya. c. S. à fol. o4t.)

. quæ ipfſa auro penitùs nil nocet; quin potiùs id ab adhæren-
in te excremento purgat, quod aurum quidem reſolvit Aqua
n. Regia: cœtera verò metalla, argentum, ſtannum, cuprum,
„ relſolvit, ipſum etiam exedit ferrum: Omni auréô pretioſior
z; eſt anima, cujus conſcientia velut charta eſt, cui re vel opere

ipſo inſeribuntur à nobis bona & mala; uti intelleximus;
Kc. mala verò illam planè deturpant; Jjam verò: Peccata tua, ait Lachrymæ
aureâ dicendi facundiâ S. Chryſoſt. hom. 2. in Pſ. yo. in libro pœnitentiæ

1 ſeripta ſunt; ſpongiæ autem inſtar ſunt lachrymæ tuæn lachrymas mit- ae bec-
1 te, & obliterantur. lacrymas ſunde, & purus ille liber invenitur. en e int i.
ie Magna lachrymarum Vis eſt. Ita S. P. Ut quamvis ſcelera, eti- Pta.
e am maximé inveterata, ſcripta ſint ſtylo ferreo, aut tetris,

wi. nigrisque notis, lachrymæ penitus tollant, & deleant; inſfu-
per & bonorum operum, per peccatum quidem grave, ſeu
mortiferum, mortificatorum merita poſt pœnitentiam in-

n tegrè

Del

Peccata in

Per pœniten

tiam deleta
kepetiuntur.

ne verbum Juid

246 CoNcIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in udicio
tegrè reviviſcant, ceu primitus in ſtatu gratiæ facta: quæ
enim in ſtatu peccati facta fuêre, cùm mortua ſint, & nun-
quam viva per Gratiam, reviviſcere non poſſunt. (V. Conc. 12.
n. y. & Conc. vy. n. z.) Tanta lacrymarum (non corporalium,
quæ ſæpè fallunt) ſed internarum cordis, & veræ poœniten-
tiæ & Tho. 1. 2. q. 3y. 7. Vis eſt, non ſemel cœleſti prodigio

comprobata. Ex animo precemur cum S. Auguſt. Medit. c. 36.

n. a. mihi fol. 5S. f. Daæa miheè, quæſo, Domine Jeſu lacrymas ex toto af-

Jebtu internas- &cc. Englgr. Pantheon. E &. Magdal.

IX. In rei hujus, & jam dictorum demonſtrationem:

Cliart4 ſcript narrat Cæſarius (ap. Henr Englgr. cit. F. &. M. Magaal. H. I. mih

fol. 13. ubi & ejnsdem omninò generis aliud refert ex vitâ S.

Baſilii.) Adoleſcentem multis onuſtum ſceleribus, cum me-
liori tandem ductus ſpiritu, illam animæ ſentinam poœrni-
tentiæ ſacramento exhaurire ſtatuiſſet, & jam ſeſe ad Con-
feſſarii pedes abjeciſſet, derepentè ita totum exhorruiſſe, ut
dem eloqui poſſet: adeò ipſe, quæ contraxe-
rat debita, enormia, & illi in immenſum excreviſſe videban-
tur, ut nec rationem inire, nec proloqui valeret; ſed foro
iſti conſeientiæ cedere, in animum induceret: hærebat nimi-

rum in equuleo, tormentoque pudoris, & licet dolor ocu-

los ſolveret in lachrymas; linguam tamen ſuis vinculis ad-
ſtrictam tenebat pudor: donec tandem ea mens injecta eſt,
ut, quas eloqui linguâ non poterat, omnium ſcelerum ra-
tiones, ad calculum revocaret, & in chartàâ conſcriberet:
quam cum uberi fletu aſperſam, tremulã manu Confeſſario
obtuliſſet, reperit ille, dum evolvere vellet, omninò candi -
dam, atque omnia ſcelera, velut ſpongiâ, deleta. Id pleri-

que miraculum extollunt, id omnes Jure admirantur & de-

Prædicant; aſt illud nimium quantùm exſuperat, quod in-

dies fieri, certâ fide tenemus, maculas noxæ lethalis poni-

Emeiliter. E. Mendoxa in I. Reg, 6. 8. à n. 4. àf.3Se.

tentis lacrymis deleri. Hanc artem diſcamus: Vsde, & facd

—

..

— — — ——

l⸗

eeee ———-

enn
,,mi
Uis.

W⸗
1heen
ſir
tue⸗
ln
to
l⸗
A.
n,
mIr

e⸗

ri⸗

di⸗

in æternum dedecus: impiorum, Ge. 247

lid §. Thomas Sappl. q. S. totdâ. Cornel. in Daniel. . Io. f. 1329. Authores
E&& ſe ſequ. In Jerem. I7. I. F. 69. In Apoc. 20. 12. In Jo. S. 6. Drexe-in hujus 18.
lius tom. 2. in Daniel. c. 2r. mihi aà fol. -g6. Et Antigraph. ſeu de Concionis
Conſéientid C. II. f. 979. ubi hinc inde multa, & tom. I. de Cult. materiam.
Conſcient. L. I. c. . it. Paul. Zehentner. Verm. Conſe. L. a. C. 3.
g. F. O 9. Englgrav. p. 1. Dom. I. Adv. & Domin. zu. G. 2. F. 379. *
S&' Fanth. F. S. Magdal. & Cæl, Empyr. F. Aſſumpt. B. V. g. 3. F. 151.
Jo. Jahoda Dom. 24. Pent. Petr. Beſſeus de Judicio Conc. 6.
f. 3 6é6. Petr. Pennequin Hag. ad amorem Divin. parte 3. in ſe-
ceſe Conſider. 9. 4 f. y29. Alex. Calamato Glv. Diſc. 31. n. I. F.
Ay in Sent. V. Conſeientia. Nicol. Tarlot. cap. 5. in 7. Gmbols
Axrtic. Leét. y. à f. 1i3. Anton. Dauroult. ſuprà cit. n. 7. Joſeph.
Speranza Select. Scrèpt. puntto 132. Vid. ſupra Conc. I2. num. y.
Conc. I9. ſequ. n. 6. e Cornel. cit. in Yo. §. 6. Item infrd de Evamine
DTaglei Concionoen C. . Faber. Dom. 3. Adv. C. 3. J. I. V. infra
Conc. 29. H

33 *%* 3 83. 2383.383. 1322-53 82. —43 :. l 23 =2-
C oNCIO XIX.

Chriſtus Jeſus , Judex vivorum & mortuorum
in Judicio extremo.
ponderatur Majeſtas & ſeveritas Ejusdem, ex quibus-
dam, quæ in vitâ, & primo Gratiæ Adventu ſuo,
cum Majeſtate & ſeveritate geſſit.

T s, qui venturus es ?* Matth. I1. 3. Deonminic 2.
Cæci vident; Claudi ambulant; Leproſimundantur;

Adventuús.

durdi audiunt; Mortui ehurgunt. Matth. 11. 5.
V. infra Conc.· 22. n. I1.

Mechel, de qud. extr. Ii I. Ac-

Judex ſu-
premus ado-
zandus.

248 CONCIO XIX. Judicis extremi ſev'eritas oſtenditur

M IJ. ðèUMGUNʒ . ”l “ =
4 Ccedimus ſam nunc ad extreémi Judicii Perſonam
Aprincipaliſſimam, Chriſtum Jjeſum, verum Deum,
& verum hominem, quem hactenus diximus, ven-

turum eſſe, in Nube lem poteſtate magna O B majeſtate ,in

Vallem Yoſaphat, judicare vévos & mortuos Primo ergo ingreſſu
& intuitu, profundiſſimo animi affectu, cum S. M. Eccleſiâ,
in genua vivâ fide, procidamus: Regem ventarum Dominum ve-

nite adoremus: NudeN orederis eſſe venturuss &c. Sicut & in illo

ultimo Judicii die Eundem adorabunt Judicem omnes crea-
turæ rationales, Angeli & homines, beati & damnati. le
conſpebtu ejus, ſüpremi Judicis, cadent omner, qui deſcendunt, in

terràm, ad diem Judicii, in vallem Joſaphat: Pſal, 2t. 30. Ipſe eſt,
gui conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuorum, ait S. Petrus

Defſcribitux c&. -o. 42. Deſcribitur apertè à S. Iſaiâ, Prophetâ Evangelico,

ex lſaiæ 30.
à v. 27.

thid. Ecce, ait S. Iſai: Nomen Domini venit de longinquo

cap. 30. 4 v. 27. locumque hunc ad diem Judicii referunt ge-
nuinè S. Hieron. S. Thomas, Hugo, & Lyranus, apud Cornel.
ſtas, potentia, & vindicta irati Dei, quam ipſe in die Judicii
exercebit in reprobos: ardent furor edus, & gravis ad portandum,
ſcintillantibus oculis: ex linguâ, & labiis flammis emican-

tibus: labia ejus repleta ſunt indignatzione, & lingua ejus quaſi ignis
devorant. verſ. 27â. infra C. 23. n. 2. &* Conc. 34. n. 2. E& verſas 25. ſpi-

ritus ejur, Velut torrens inundant nsq; ad medium coll, q. d. Halitus,

ab ore indignabundo Dei, tam vehemens, ut ſolus proſtra-
turus videretur omnes hoſtes, non aliter, atque incitatus
torrens, qui ad medium usque collum intumuit, homines

proſternit, obruit, & mergit: Ita Sanchez. Nota: Torreni in-
undans, eſt proverbium, fignificans maximam tum copiam,

tum celeritatem, tum impetum, ſtragem, & cladem. Ad

berdenaas genter in nihilam ut jam non ſint in terrâ, ſed in
inferno; in quò cremarentur, & anhihilarentur, quantùm
eſt ex vi ignis, ſed Deo conſervante ad æterna tormenta: &e.

Ex Apoc. Cornel. Similiter e Apoc. 19. ubi &c. Oculi eus quaſi flamma igni:

Erwemplis eorum, quæ in Wit geſit. 249
v. I2. Et de ore ejus procedit gladius exutraqg, parte acgutus“ V./y. Qqui
un gladius eſt imperium, vis, & poteſtas Chriſti, quam exeret
D in impios, ut in Spſ percutiat gentés, morte deniq; ternâà: &c.
ien⸗ Ipſe Kex Regum & Rominns Dominantinm v. I6. &c. Beſſ. de Zudic.
c. 6. à f. 375. En quis, & quantus hic judex, quanta poteſtas,
quanta ira ejus in impios: Suppoſitâ hac Fidei veritate, altùm
impreſsâ animo, omnibus Chriſtianis notiſſima, de Chriſto
extremo futuro Iudice: Aggredior, eundem, præſertim im-
Nl puͦs juſtè iratum futurum, pro meæ vocis, calami, & viri-
H um tenuitate, rudi literarum adumbratione, delineare per

ſequentes ſeptem Conciones (proceſſurus dein ſimiliter ad
6 Examen & ſententiam Judicii extremi) ut doceamur & in-
cceitemur, illum jam nunc in vità, ceu Deum & Redempto-
u rem noſtræ ſalutis amantiſſimum, filialiter amare, revere-
du ri, timere; ne horrere oporteat in Jjudicio ſeveriſſimum
1g cum juſtitiã ludicem, & contremiſcere æternum. Præſen-
I tis autem dictionis meæ, velut de ipſiusmet idicis perſonâ
le præliminaris, materia erit, ut monſtrem, Eundem Chriſtum
hli D. N. cùm in terris mortalis converſatus eſſet, in demonſtra-
tionem Divinitatis & Majeſtatis ſuæ, ab æterno Patre ac- Adumbre-
an ceptæ, quandoque juſtæ ſeveritatis exempla dediſſe admi-tur hic Judex

ine randa „ & peccatoribus mirè terribilem fuiſſe; etſi mixta ſuismet in vi⸗
„ ſemper & juncta manſuetudini, clementiæ, & benignitati: 14 geſtis.

I ut vel hinc intelligamus magis, eundem in Judicio fore ve-
Er rê Regem tremendæ majeſtati, uti vocat Eccleſia, non ampliùs
n impiis propitium, fed absque miſericordiãa. Patienter au-
W dite, & attente: c. èMƷMẽDVd
. II. Fidei lumine nobis Catholicis ſole clarius eſt, DEI
iin Filium hominem fuiſſe factum ex causâ redimendi perditum Dei Filius
41 genus humanum ( qui propter nos hominer, & propter naſtram ſa- in mundum
di lutem, dReſc endit de calu, & incarnatus eſt, &⁊-. cum profundà ge-br opter n0-
cir nuflexione canit Eccleſiâ, in Ginbolo Migæ) in eoque cum coœ ſeam llurem
u teris divinas plane, & in ſummo gradu fuiſſe virtutes, man-pen gaus, mi-

„ fuetudinis, benignitatis, & miſericordiæ, quæ cum eo ab in- (ricors venit.
“r Ii 2 fantiâ

RWM
.

2 50 CoxNcIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditur
fantiâ crevit, & à Conceptione (Zeſus proficiebat ſapienti? &c.

Manſuetu- accepit. Quantum ad Manſuetudinem (quæ impedit, ne
do, quid ſit? ad injurias & offenſiones, quæ nobis inferuntur, ira, uti
naturaliter ad hoc prompta eſt, exſurgat; & ſi exſurrexerit,
illam reprimit, & ſuffocat, viresque animo ſifficit ad inju.

ter eos alloquamur, qui nobis adverſantur, reddamus bo-
num pro malo, illatas injurias condonemus) poſſfuntne
Manſuetu- concipi atrociores injuriæ, contumeliæ acerbiores, convi-

do Chriſti tia horribiliora, quàm quæ Chriſto illata fuêre: tulit nihil-
ſumma. ominus inexplicabili ſuavitate, neque adverſus ſibi injurios
excanduit; etſi potuiſſet ſolo ictu oculorum, unico ſpiritu

oris ſui, in infernum illos, vel in nihilum præcipitare.
Summis naturæ gratiæque beneficiis peſſima illorum male-
ficia compenſabat, eadem illis remittebat; quin, pro ſalute
eorum, ſeipſum Deo Patri hoſtiam offerebat. Quo vultu,
quàm amico verbo Judam excepit in horto? Malcho aurem
reſtituit? &c. Et erat Filius Dei, qui patiebatur; & patie-
batur à terræ vermiculis, hominibus deteſtandis, eaque in-
Benignitas digniſſima, inaudita, innumera. Quantum ad Benignita-
& miſericor- tem, eâ Chriſtus per omnem vitam condecoravit mores

ſumma.

bens ſe omnibus ſummęè ſuavem, affabilem, gratioſum, mi-

Nequitias & imperfectiones hominum perferebat clemen-
tiſſimè. Nullum peccatorem averſabatur, aut à ſe repelle-

bat; verùm etiam, ut ad ſe venirent, invitabat, & venientes
benevolè excipiebat, ſuavique vultu affabatur blandiſſimè,

plurimisque humanitatis officiis demulcebat, Quâ be-
nignitate egit cum Samaritanâ adulterà, cum Matthæo, &

aliis, vulgo propter peccata infamibus? fuſtinuit, trium

annorum ſpatio, mores incultos, ignorantias, & defectus
ſuorum Apoſtolorum: & c. Jo. B. dantiure, J. de Cognit. Dei.

1

Lucæ 2. ya.) imò, quam & cœlo e ſinu æterni Patris ſui ſecum

rias cum pace ſuavitateꝗque tolerandas: ut blandé & aman-

dia Chriſti fuos, ſermones, actiones, converſationem, & omnia, exhi-

ſericordem. Beneficium conferebat Divinâ quâdam Gratiaâ.

K 8 7

Exemplis eorum, quæ in Vitd geſfſit. 2 1

Au L:. p. 2. C. I0. §. 11. 12. 13. & Medit. à f. 192. Medit. 16. Viæ Illumm. Et
din quis non amet toto corde tam benignum & miſericorden.:

e ut meritò Paulus 1. Cor. Ié. 22. Sà quss non amat Dominum noſtrum
Ii Jeſum Chriſtum, ſit anathema & c. Cæci vident; Claudi ambulant;
i, Leproſi mundantr Terdi audiunt; Mortui reſurgunt; Pauperes evan-
i gelivantear Matth.II. v. Meræ gratiæ; mera benignitas, cle-
m mentia, & miſeratio. Et tamen Chriſtus tam bonus, tam Chriſtus
b manſuetus, benignus, & miſericors, dedit admiranda quæ-tam bonus:
unm dam (etſi cummanſuetudine, & ex benignitate) juſtæ ſeve- ſeverus ta⸗
onni ritatis exempla, peccatoribusque terrorem incuſſit; quò ſe- en juſte.

I. ſe pluùs quàm hominem, & latentem ſub humanitate Deum,
rios monſtravit. Audiamus de his (neque ſine animi guſtu, ut

im ſpero) ex ſacris Evangeliorum libris, & Patribus.

Pinn III. Ordiamur à primâ ipsâ Chriſti Infantiâ. Verè, à Chriſtus
nte quàâ videri poſſit, aſperum nihil, & terribile timeri poſſe: Et Iofans terror
verd eſt illa tota ſuavis & gratioſa; ſed non impiis, quibus Herodis &
ln non eſt paxe Iſai. g3S5. 22. in vitia profuſis. Verè ſumma admi- Jeruſalem.
Uren ratione dignum eſt, quòd refert S. Matthæus, de Herode Matth. 2. 3.
i⸗ Aſcalonitâ, & Jeroſolymàâ: c. 2. 3. Herode rex turbatus eſt, &
leit omnis Hieroſolyma cum illo. Et cur, quæſo? an fortè derepentè
i validus hoſtis habet muros, aut urbem obſidione cingit, pre-
oe mitque? uti factum g. Reg. 16. y. à Regibus Syriæ & Iſraëélis?
i Item a. Reg. a. à Nabuchodonoſor, potentiſſimo Rege Baby- Jè
i⸗ lonis; vel ſeveriùs adhuc ab Eodem: u. Keg. 2/. cCaptâ Urbe,
rr. Rege Sedeciâ excocato, & cum populo in Babylonem ab-
en duèto, ſuccenſo Templo & Urbe, muris in circuitu deſtru-
N. &tis: filiis Regis coram patre occiſis: aliisq; graviſſimis calami-
“M tatibus? quales fortè Herodes metuit cum Urbe, ab hoſte
ſie, jamjam præſente: Verùm tum maxima toti Orbi ſub Augu-
he⸗ ſto Cæſare pax fuit, cùm natus eſt Chriſtus (toto Orbe in pace
o compoſito, ait Martyre Rom. 25. Dec.) neque ſine myſterio, ut

qui pacem toti orbi afferret; juxta S. Bedam. Corn. in LBuc. 2.1.
F. 44u. Cur ergo turbatur Herodes: an fortè timet ſibi à Ju-
dæis, quibus ſeſe inviſum ſciebat; eò quèd ipſe Idumæus,
Ii 3 ex

. . S . ð
.

Encomium habantur, qu Herodes. Ex Cernel. Janſenio Ey- (de quo Nicol.

2 2 CoxNcIo XIX.)

udiois ekremi ſe veritas oſtenditur

ex poſteris Eſau, & alienigena in alienum regnum, vi & frau-

de irrepſerat, occiſis legitimis Regni heredibus, ad unum

omnibus, partim dolo, partim apertâ vi. Iiem in Watth. 2. 3.
Ex quòê ipſo judæi ſium Meſſiam natum eſſe cognoſcere de-

buiſſent, juxta vaticinium ſibi notiſſimum, ſui Patriarchæ
Jacob, CGeneſ. 49. 0. Non auferetur ſceptrum de Judd, & dux de
Jemore ejus, donec veniat, qui mittenduseſt, ſeil. Meſſias. Verùm
nec ideò turbatur Herodes, cum quòô turbatur omnis Hie-

roſolyma. Cauſam hujus turbationis, timoris, & terroris
inſinuat apertè S. Matthæus, cet. C. 2. à v. I. Cum natus eſſet Jeſas

en Bethleem Jude in diebus Herodis Kegis, ecce Mag ab Oriente vene-

* unt Hieroſolymam, dicenter- ubt eſt, qui natus eſt Kex Zudæzorum? &c.
Audiens autem Herodes Kex turbatus eſt: &c. Herodes auditâ
novi Regis, æzmuli (ut putabat) ſui nativitate, totus turba-
tus, ait Tirinus. Et Cornelius lanſenius, cùm, inquit, non

intelligeret, niſi terrenum regnum, jure turbabatur, me-

tuens, ne ipſe & filii ſui regno per hunc Regem privarentur.
Veruùm tota civitas cur turbatur:?: Oportebat enim gaude-

re potiùs, quòd is natus eſſet, quem jam diu (ad quatuor
millia annorum, ab origine mundi) expectâſſent; cuſus
adorandi gratiâ etiam exteri adveniſſent. Tamen, quæ fuit
eorum carnalis cœcitas, multi eorum, partim timore Roma-

norum, ne fortè opprimerentur hujus novi Regis occaſio-

ne, partim quòd Herodi amici eſſent, ſimili turbatione tur-

Cornelii jan- Vernulæus in deſer. Acad. Lonan. p. 2yz. inquit: quantus Sol

ſenii Epiſc.
Gandau.

Cœlo, tantus Janſenius Orbi eſt) Concord. Evang. C. 9. F. 6.
Verum nulla cauſa turbationis hujus fuit: cur enim timeat
Herodes Magnus, Rex judææ ſimul & Samariæ (Tirinus)
pPotens, recens natum Infantem debilem, pauperem, quem

ſai non receperunt, Yo. I. II. in ſtabulo jacentem, quia non erat ei

Uocus in diverſorio? Luc. z.. Heſti Herodes impid, Chriſtum venire
uid times? MNon eripit mortalia, qui regna dat cæœleſtia. Hymn. Eccl.

cujus negnum non eſt de hoc mundo. Jo. 15. 36. NMNec ideo natus, ut tibi

i

vyrenmylis eorum, guæ in Vit gellt. 23

ſuccedat, ſod ut in eum mundus fideliter eredat“ ait S. Fulge nt. Ep.

Serm. I. de Epiph. Herodes Kex turbatus, & omnis Hieroſolyma cum llo.
Ouid mirum, ait S-Aug. S. 2. de Innoc. ſi naſcente pietate, turbatur

impie as? En Chriſtus judex, adhuc infans timetur ab impiis, Infans Chri-

in ſtabulo jacens, ipſe algens, & tremens. Quid ergo faciet ſtus timetur;
miſer peccator, ait D. Auguſt. &. 30. de Temp. conſpiciendo quid ni Jjudex
Chriſtumi ſedentem in throno majeſtatis, & judicantem vi-Xtremus
vos & mortuos! Duid erit tribunal judicant; (verba ſunt S. biier time⸗
Auguſt. &. 2. de Epiph.) quando ſaperbor Reger cunabula terrebant
infanti! Et: Piè timeant Keger ad PFatris Dexteram jam jam ſeden-
tem, quem Rex impius kämndt adhuc matris abera lambentem. Brev.
Glu. Diſe. 30. n. y. FPidel. c. I. n. irrr s H
IV. Idem Chriſtus, Divinus infans, paulèò pòſt, à ſuâ in Chriſtus In-
Templo ipſo Hieroſolymitano factaà Præſentatione inter Va-fans terror
ticinia Sanctorum Simeonis ſenis, & Annæ Viduæ, furori idolis in a.
Herodiano ex myſterio cedens, in Egyptum fugit, Matth. 2, gyPto, &

11. & ut illis magna (quod fecit) beneficia conferret. Sed ic dn

hic infans Deus homo, ſicut in] udæâ terrori fuit Herodi & à v. I.

impiis, ita in ægypto dæmonibus; quorum in idolis & fu-
perſtitionibus FRyotus plena erat. Etenim ad ingreſſum
Chriſti reverà idola in 5Ægypto corruiſſe, ſcribit S. Hieron.
Palladius, Ruffinus: ut meritò hæc traditio priſca videri
poſſit. Ex Prophetia S. Iſaiæ C. 1o. 1. Ecce Dominus aſcendet
ſuper nubem levem, & ingredietur Aeyptum, & commovebuntur ſimu-
Uachra Koppti à facie ejus. Per Nuabem levem 88. PP. Cyril. Hie-
ron. Athanaſ. Auguſt. Bernard. aliique intelligunt corpus
Chriſti, conceptum de Spiritu Sancto, ex Sacrà Virgine Ma-
ria. Vel idem 8. Hieron. Cyrill. Procop. & S. Ambroſ. do-
cent, Nabem levem eſſe B. Virginem, cujus ulnis Chriſtus
uer delatus eſt in Egyptum, ibique ſtatim deorum ſimu-
hchra confregit. Pllius „& Ruffinus, apud Cornel. ibid.
Vidimus, inquit, in Thebaide in finibus Hermopolu templam, in glo
ingreſſo urbem Salvatore ceciderunt omnia ſimulachra in faciem ſuper
ter-

S

25r4 CoNcIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oftenditur

Dagon Ar- terram. Cujus figura habetur 1. Reg. y. ubi Arca Dei, à Phi-
à Dei pro- liſtæis capta & collocata in templo juxta Dagon, proſternit
ernſta & mutilat Dagonem. Nicephorus quoquie narrat, naſcente
Goldojacon. Verbo Divino protinus Idola conticuiſſe, neque ulla dein-
ticuère. Ceps ab eis data reſponſa ; Ppræœæter unum, quod Imperator

Auguſtus de ſilentii causà oraculum interrogans, accepit

in hunc modum:

. Me Puer Hebræus „Divosr Deus ipſe gubernans,
—CLedere ſede jubet, triſtemq; redire ſub orcum
Aris ergo dehinc taciti diſcedito noſtru.

FJo. Ae Carthag. de Arcan. Chriſti, L.. 2. hom. §. mihi F. 26. Idem poſtea
conqueſta illa dæmonia Matth. g. v. 2g. Ecce clamaverunt, dicen-

ter. Dyid nobi, & tibi, Jeſz Fili Dei? Veniſti huc, ante tempus tor-
Chriſtus quere not. Videntur hi deæmones timere, ne diem judicii,

terror, & tor- quem ipſi remotum putabant, Chriſtus anticipet, ac velut
tor dœmo- Judex in eo illos ad tartara illicò condemnet, aut certeè ſeor-
ment judi. im eò ipſos ableget, ait Cornel. id ex Maldon. Toleto& Suarez.
cium Ex his itaque patet, Chriſtum jam ab infantiâ terribilem
fuiſſe hominibus impiis, obſtinatis in ſcelere, & dæmoni-
bus; qui ambo erunt pars ſiniſtra Judicii extremi, quod ta-
men ipſis longiſſimè gravius erit, & Judex terribilior. Adeò
& dœmones timent extremum judicium. Dæmones credunt,
& contremiſcunt. Jac. 2. 19. ”

In monte V. Et hæc quidem, ut ſuprà memoratum eſt, egi Chri-

Thaber ter- ſtus infans. Quomodo poſtmodùm, in monte Thabor glo-

Pleiulo rificatus, tribus Apoſtolis Gloriam & Majeſtatem ſuam oſten-

rum Chriſti. derit ex ſpecialiſſima gratiâ; hi verò ex visa Naube lucida, &

auditâ voce de Nube, timuerint valde, Matth. z. dictum eſt
ſuprà Conc. Ia. n. y. & hic meritò in conſiderationem venire
clemens adul- VI. Joan. y. Chriſtus D. mirabile exemplum dat ſuæ ſi-
teræ juſte ſe- mul clementiæ, & ſeveritatis, dum adulteram, à Scribis ac-

verus Judæis cuſatam, abſolvit, & Scribas confundit. Addlucunt, ait S. Joan-
accuſatoribus 4

Joann. 8. .

nes,

—BPwonmplie eorum, guæ in vita geſſiit.
nes, Sribe & Pharsſaé mulierem in adulterio deprehenſam. & ſta⸗
tuerunt eam in mediot, & dixerunt et. Magiſter, bæg mulier mod

deprehenſa eſt in adulterio; in Lege autem WMWoyſes mandavit nobis hu-

Jusmod' lapidare: tu ergo qieia Aicis? boc autem dicebant, tentantes

eum, ut poſſent aocuſart enm. Jo. S. à . 3. quaſi Moyſi & Legi con-

lapidandam aflereret, ipſum apud populum traducerent,

gquaſi rigidum, & immitem, qui ſimmè haberi volebat cle-
mens. Potius verò putabant, eum dicturum, non efſſe lapi-
dandam, ob ſervandam Nax manſzetsdinis farmam, ait Rupertus,

ne popiclorxem favoyes amirteret. Sic & S. Auguſt. Beda, Euthym.

trarium, ſi diceret, adulteram non eſſe lapidandam; ſin eam

quid fit! Neſus autem inclinans ſé& deorſam, digsto ſcribebat in terra. Jeſus ſeribe-
Qué alludit ad illud Zerem. I3. 1. Peccatum Juda ſcriptin eſt ſty- bat in terz3
lo ferreo & C. de qub ſupraà Conc. 20. n. 3. & ut ait S. Auguſt. S. Hie- quid?

ron. & alii magis propriè, ad v. 13. COmnes, qui te derelinquunt,
tconfunädehtur, recedentei aà te in terrd ſoribentur; quoniam derelique-

runt venam aqgltarlen, Véventinm Dominum. q. d. O Scribæ, adul-
teram accuſatis, ſed vos majora, quam illa, perpetraſtis ſce-
lera; magis ergo vos, quam illa lapidandi, imò ad gehennam

damnandi eſtis: Veſtrùm enim, rebellionis, infidelitatis,
obſtinationis, perſecutionis contra me, peccatum eſt indele-

bile. Recesſiſtis à Deo; idcirco non in cœlo, ſed in terrâ,

imdò in centro terræ, in inferno ſcribemini. Ita S. Auguſt.
L. a. de Conſenſa Eang. c. Io. Scribebat, ait S. Ambroſius, in terra

Aigito, quö ſeripſerat legem Peccatores in terrà ſeribuntur; juſti in
cælor Ep. 76. Hic liber vitæ & mortis. Cum ergo perſeverarent,
interrogante eum, erexit ſe, & divit ei: qui ſine peccato eſt veſtrum,
Primus in ilam lapédem mittat-n v. z. In quæ: Non dixit geſas, ait
S. Auguſt.: ne lapidetur; ne contra Legem dicere videretur: abſit au-
tem, ut dicerete lapiqetur- Eenit enim, non perdere, quod invenerat,
ſed quærere qaod; erterat, & . O reſponſio Sapientie! Ita Auguſt.
Et dterem ſé nc Eazs ſeribebat interràr v. S. Quæri poreſt, quid
nam Chriſtus ſeribebat in terra? Videtur ſeripſifſſe, aut deli

nealie aliquid, quod Scribis pudorem & ruborem injiceret,

Chriſtus in

d. terrà ſcripſit,
gquô Judæi
onfuß: quid-
. IInd? 6X 89.
Mechti de Jad. Eortr. Kk aut PP.

276 CoNcCIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditurn
ut eorum peccata argueret. S. Hieronymus L. 2. contra Pelag. 01
alt, Jeſum in terraà ſcripſiſſe ecorum, qus accuſabant (Scribarum) 0
& omnian peccata mortalium. S. Ambroſius ep. y6. quid, ait, ſeri. etli
bebat, niſi llud Propheticum: Jerem. 22. 29. Terra, ſcribe hos vi-
ros abdicatos. Idem ep. zy. cenſet, Jeſum inter alia ſcripſiſſe: ap
Feſtucam, quæ in oculo ſratri tui eßt, vider ; trabem verò, quæ en ouͤ . R(eo
tuo eſt, non vider. Alii cenſent, ſcripſiſſe: Mane, Tebel, Pharet- gue
quod Balthaſari ſcriptum attulit exitium: Dan.y. 2v. Audien. fal
tes autem, unus poſt unum exibant incipientes à ſenioribus, ſibi mal? d
conſcii, erubeſcentes de ſuis ſceleribus, quodque adulte-
ram damnare vellent, cùm ipſi eſſent adulteri, vel adulteris
ſceleratiores; nec non timentes, ne Chriſtus ulteriùs perge- 4
ret, eorum ſcelera in particulari pandere, & carpere; uti n
fecit Matth. 23. Incipienterà ſenioribus, qui inveterati dierum ma.“—
lorum, ſimiles ſenibus illis judicibus adulteris, qui Suſan-
nam innocentem, quaſi ream adulterii, ad lapidationem,
contra omne jus, damnârant. Dan.13. Remanſit ſolus 7Eſas, cumm
Apoſtolis, & turbâà populi, & mulier in medio ſtans; cui Chri .
ſtus miſericordiſſimè: Nec ego te condemnabo: Vade, & jam am.
plins nols peccares abſolvitque adulteram, tum in foro fori;,
coram populo, tum foro poli, id eſt, in foro Conſcientiæ co- .
ram Deo, maximè cum ſciret, ait FEuthymius, qudd ällam toto crr n
Expenditur de pæniteret. Cornel. ibid. Quis ex his, clarè adduéctis, non vi. .
ad noſtramin- det formam quandam eſſe judicii Extremi? Quis non mire- 4
ſtructionem tur Chriſti benignitatem, juxtà & ſeveritatem clementiam
& emendatio in hâc vitâ in bonos, & pœnitentes, & in Judicio erga Bee-⸗
tentian 108: ſeveritatem in impios obſtinatos, hic & in Jjudicio, in 1
quô horum omnium peccata toti mundo palàm faciet, eôs-
que damnabit æternum. Notemus nos ſingulariter Verba
Chriſti: Vade, & jam noli amplins peccare Yo. S§. 11. D. Fulgen-
tius ſalutare hoc monitum ponderans, Chriſtum inducit,
quaſi ſic lIoquentem: O mulier, quid feciſti? peccaſti: fra-
gilitati tuæ compatior, utpote humanæ : Judex fui, ſed
pius ſemper & miſericors: Officio functus ſum advocati, te
Abſol-

Eyvempli, eorum, quæ in vitâ geſit. 277
AA abſolvendo, non judicis, condemnando, at cave: nol⸗ am
Nm plius peccare. Cum enim Judicii magni dies advenerit, & an- Recidiva
te tribunal meum compelléris, quantùm aà luce differunt peccati gra-
EA. renebre, tantum ego tunc mutatus ab illo, quem modèò vior.
⸗ experta es: ſi in culpam reincidas, ſtriéctiſſimam exigam,
OH de omnibus & ſingulis præteritis, rationem, & pœna illa,
E quam tibi miſericorditer nunc remitto, duplo ſeveriùs ſine
un miſericordiâ extorquebitur. Fugerunt aà te calumniatores (ver- In Judicio
Iim ba ſunt S. Fulgentii Ep.) ſagiat & peccatum fugiſti Rudæos accau- futurus ſeve-
n ſanter; time Angelos ad meum Judicium te trahente.. Malier non ſic ior Chriſtus.
eri ſedebo in Judicii throno, quomodo nunc inclinatus ag terram ſedeo. .
err Alius ille terror erit, & c. Se=rm. 9. de Mul. adalt. Paolett. Dom. I. Adv.
I p. 7. f. 4. Cornel. in cit. Jo. 5. Mendova. to. 2. Indice Script. in Yo. G9.
„n VlII. Aliud, & ſeverius poteſtatis ſuæ Divinæ exemplum Chriſtus bis
lir. oſtendit Chriſtus duplici caſu, quòê ejecit vendentes & e-templo eji-
om mentes ⁶ templo, ſeu atrio templi, quod erat quaſi populi E endentes
templum, & quod intrabant laici oraturi, & ſpectaturi ſa- mirabili pote-
du crificia, quæ fiebant in atrio Sacerdotum, ante Sanctum Kkate. e
„ Sanétorum. Primda vice vix egreſſus tempus ſilentii fui ſan-
d, Qi, quéô vixerat in obedientiâ, Et erat ſubditus illi, Lucæ 2.
ℳM usque ad tempus prædicationis ſuæ, per quam ſe mundo
e manifeſtàrat, cum fabri tantùm Filius haberetur, Mat. 13. 5.
n & adeo inermis, pauper, nullà pollens authoritate publi-
nit câ, & impotens, ut videbatur, (Bomo tunc vili, & in tantum
in velis, ut poſtea crucißigeretur, ait Rupertus Abb. in 4. Evang. L. I.
4 c. 27. 1. KRegni ſus, ait idem cit. boſtibus ſgnificavit magnitudi-
nem) anno ætatis ſuæ zr. Ccirca 25. Mart. Hieroſolymam afſcen-
46 dens, invenit in templo vendente bover, & over, & columbas, &
u mnumularios ſedentes. Et cm feciſſet quaſi flagellum de funiculis,
. omnes, ejecit de templo, over quöqque & boves, & numularzorum eſfu-
t, dir ær, &G menſas ſabvertit. Et hir qui columbas vendebant, dixit r au-
ferte iſta hinc, & nolite facere domum Patri mei domum negotiatzionts:
NJoamn. 5. a. . 73. Sic Chriſtus Prædicationem ſuam piè . rectè,
1 &£ ordine congruo, à reli gione & Domo Dei, cuſus ipſi ceu

Severitas
Vultus Chri-
ſti eſicientis
vendentes,
&c. & Tem-
plo.

—N-—

2 ⁰9. CoxNcio XIX. Judicis ewtyemi ſe veritas oſtenditur

Pontifici & Meſſiæ prima cura fui t, ordiri voluit. Altera
vice paulo ante paſſionem ſuam, fſcil. 21. Mart. ſeu Feria 2.

poſt Palmarum, & ante Paraſc. Matth. 2r. 12., Marc. II. 12. Lnc, Ig.
v. ay. ubi objurgationi nervum addit dicendo: Domm mez
Domus orationis vocabitur; vos alutem ſeciſti llan, ſpelungam L'atro-
zunnz Matth. 27. 72. dum Sacerdotes hi- toti lucro intenti, ho-

neſtà templi ſpecie, quaſi in ſpeluncà latitantes, carâ ven-

ditione, uſuris, aliisque fraudulentis modis & artibus, pe-
regripos & pauperes exſpoliabant; uti latrones faciunt. Sa⸗
nê mirum eſt, uni homini, pauperi Chriſto, omnia Sacer-
dotum lucra ſubvertenti, neminem eorum reſtitifſe. Mi-
rabantur ipſi qudæzs ementes, & vendentes, quos è templo
ejecerat, eôrumque fautores & amici vel patroni, Præſer-

nohi, quia hec ſacis, Yo- . S. Stupet Theologorum Princeps

factum hoc quò mitifſimus Servator noſter tot millia homi-

hum, in templo ementium & vendentium, nemine reni-

tente aut reſiſtente, expulerit: nec levius hoc miraculum
ducit eo, quò aquam in vinum commutavit, ſic enim ait:
Majorem demonſtrat potentiam, miraculo, qué a qua converſa eſt in
vinnm; ed quod lluc manimata ſubſiſtit materia; Hic verò tot mälinne

bominum aomantur ingenia S. Thomas, in 0.2. Yoannis ap. Engler.

p. 2. Dom. 21. ante G. 1. f. 39. Unde §. Hieronymus cenſet, hoc
maximum fuiſſe Chriſti miraculum, quèd ſolus: pſe potue-

fit, ad unins ſiagellt, verbera, tantam ejicere multitudinem, men-

Iüsèh, ſub vertete, & cathedras confyingere, & alia facere, quæ infni-

m, non ſeciſſet Xercetns: ignelm enim guiddam, atque ſidereum, ra-

decabat eX ocalz ejn,, & Divinitats mejeſtz,; lucebat in facie. apud
2. 1I. Henrie, Lofghen 'era Fratern. P.g. Exh. 2y. In qué ipio ta-
men Chriſtus benigne egit, dum illi graviori poœrnâ & ani-
madverſione digni fuiſſent,; Ipſi hing confideremus, quan-

tim Sacerdotes & Scribæ, quos hæc publica ignominia, &
Chriſti animoſitas urebat: Et dixerunt ei: god ſignum oſtenai

Evang. p. 3. num. 2 F. & p. 6.

———

lns
et

V

ſe

——

—a — —

me,
Lin.
44
i.
,)

l N
Acer.

N.

M

—

remylie eorum, que in vitä geſttt. 29

ſtate Divinâ ad judicium extremum venienti, futura ſit Ma-

jeſtas. Certè igneum quid & ſidereum radiabit ex oculis
ejus, quibus graviſſimè affliget impios. De quô Conc. 22. ſe⸗-
quente. Eid. Bened. Fid. fer. 2. Dom. I. Ouadrageſ.n. S. f. Sos: HW
VIII. Magis adhuc admirandum eſt, quod Chriſtus in

Chriſtus in

horto Oliveti gefſit, poſt triſtitiam animæ ſuæ m, ad mortem, horto Oliveti

ſeu mortalem animi ſni angorem: poſt agoniam, & ſudo-proſternit Ju-
rem ſanguineum, & adeo totus viribus exhauſtus, ac debili- dæos, vi ad-
tatus, contra totam cohortem, ſeu turbam multam; (hanc miranda.

autem fuiſſe mille militum, & inſuper plurium ſatellitum,
& miniſtrorum Pontificum, liquet ex Zoann. 15. I2. ubi ait:

C ohors & trihunus & miniſtri Judaorum comprehenderunt Jeſam 5 .

ligaverunt eum Continebat cohors mille milites. Corn. in
Maith. 26. f. f. vo2.) Et quidem cum magnâ & verè divina
majeſtate, adhuc tamen majore clementià & manſuetudine;
de quâ infrà. Res geſta ſic ſe habet: qudas ergo, ait S. Joan-
nes, adctui tragico præfens c. 18. v. 3. & ſeéq; cuùm accepiſſet cohor-

tem, & à Pontifcibus, & Phariſats miniſtros, vVenit illuc cum laterni,

& facibus „Grarmis (cum gladits & fuſtibus, ait S. Matth. 26. 47.
id eſt, lignis, tam ferratis, uti ſunt haſtæ, lanceæ, tela; quàm

non ferratis, uti ſunt fuſtes; quæ erant priſcorum arma)

geſas aqz, ſoient, du& venturaerant ſuper eum, proceſſit, E& Aixit eis:
quem quariti? Reſponderunt eis Jeſum Nazxarenum“ Dicit ets Zeſuu.
Ego ſaum, & c. Et abierunt retrorſum, & ceciderunt in terram. Qudô
dictò, quaſi fulmine icti, tam udas quàm omnes, turbæ &
aſſeclæ ejus, proſtrati ſunt in terram, idque aversè, & re-
trorsum, in drum mmol in faciem, ut clarè omnibus pate-

ret, eos, quaſi hoſtes Chriſti, vi & potentiaâ ejus ſpiritùs & vo-

cis repulſos, in terram fuiſſe ſtratos & afflictos: imò, & jux-
ta S. Chryſoſtomum, & S. Cyrill. in C. 18. & Jo. Cæcitate per-

cuſſos, eorumque oculos detentos, ut Chriſtum, jam oſculo

à JIudâ pr oditum, & obviam prodeuntem, ac à multis antea

ſæœpè viſum, cognitumque, agnoſcere non poſſent, multè

minùs comprehendere; quò magno miraculo majeſtatem
WU ”M Kk z 14 ſuam,

260 Coxcto XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditur

Poteſtas Di- ſiram, & omni potentiam Divinam oſtendit. Poteſtas Divena

vina Chriſti Chriſte enitiil, ait 8. Cyrill. qu⸗ Qquamis ſe quærentibus oßferret,
proſternens
1 no ver. rram, ſolo Chriſti Verbo: Ego ſum, proſtrati; & ut innuit
onamrer- J. I. de Paſj. privati virtute ſentiente & movente. ur ſa
bo: Ego ſem. . Leo & . de Paſ. privati virtute ſentiente & movente, ut ſe

Deſuper SS. erigere, ſuſtinere, & regere non valerent, uti fit in paralyti-
Patres. cis. Sed hæc omnia, quantâ cum manſuetudine, clemen-
S. Leo PP. tiã, & miſericordiâ, tum verbo tum ipſo facto, erga eos,

qui hiatu terræ, & mille inferis erant digni, à quibus ſcil.
Chriſtus innocentiſſimus, imèò Sanctus Sanctorum, ut latro
captus, ab hominibus viliſſimis, peſſimis, illique inimiciſſi-

mis; atrociter inſtar jumenti, imò latronis, ligatus, protru-
ſus, illuſus, cæſus, blasphematus. Abierunt retrorſum. go ſum

(ait S. Leo cit.) quod verbum llam manum ita ex ferociſſmu con-
Sregatam, quaſt quodam fulmineo itu ſtravit, ataq; pereulit, ut omne
Wi atroce, minace, atq; terribiles, retroadti corruerent. Vbi fuit ſavi-
tiæ conſpiratio?“ ubi ardor irarum! uhi inſtruttio armorums Dominus

dicitt Ego ſum; &ad vocem ejus turba proſternitur impiorum. Ouid
htnus jam poterit majeſtas ejus judicatura, Cujus hoc potuit humilitas ſudi.
ns edten cande’ ita S. Leo, S. lieronymus ep. ao. ad Principiam, cen-
qui hxe fecit ſet, Chriſtum cœleſti quodam vults ſplendore hos ſatelli-

Judicandus? tes perculiſſe, & proſtraviſſe: MWiſi, ait, habuiſſet in vultu ocu-
PxSS. PP. . , quidqaam ſedereltm, nunquam eum ſtatim ſecut Ffuiſſent Diſcipu-

S. Leo. li, neg, qui ad comprehendendum eum venerant, corruiſſent. Et S.

S. Hieton. Auguſt. in C. 15. Jo. E 72, ait, nunc militum cohors, abi terror, &*
S. Auguſtin.

ne! quid judicaturus Jfaciet, qui judicandus hoc fecit? quid regnatu
5. Cyillus. "u Poterit, quimoriturm, boe potait ita S. Auguſt. Et S. Cyrill.
it. Inego, ait, caſus ille fuit omnium, qui Chriſto adverſantur, qui.
bus omnind terribila caſus imm'net. Duns ejus ram kolleret, ait S.
S. Gregor. Cr eg. 27. Moral. 21. cujs manſzetudo non Ppotuit kolerari?“ Seranza

P. 133:. f. 20. Ex his jam facilè ipſi reflexionem facere poſſi-

mus ſuper impios, quibus in judicio nulla ampliùs Chriſti
MDw man-

minime tamen cognoſceretun. Abhierunt retrorſim, & ceciderunt in

munemnen armorum una vox turham odii ferocem, armi terribi.
lem, ſine kelo ullo vercuſſt, repulit, ſtravit- Deus enim latebat in car.

D
knet,
lt in
mvir
uk
ene
e

o
lit.
t
n
r.
ie:

Fferre non

Sſld

eexxemplis eorum, quæ in vitd geſſit. 26 1
manſuetudo & benignitas, ſed ſola, cum ſeveritate, Juſtitia

vindicans ſupereſt; cùm videbunt, & audient eum, qui ait:

Ego ſum Judex vivorum & mortuorum. DQui elementem Dominum Fulebius
non poſſunt, ait Euſebius Emiſſ. hom. a. de Gmb. iratum ferent? Emiſſenus.
qui ad penitentiam revocantem erhorreſcunt , terroribus omnia re-
plentem poterunt ſuſtinere? Cornel. in Matth. 26. à v. g37. & in Jo. 15.
*/a. 3. Calamat. Glv. a. 30. R. y. f. 235. & in Dom. 1. Adv. n. 12. JF. Io.

Paolett. Dom. I. Adv. p. I. fF. y. Kanih. de Paſſ. Dom. c. I. J. 9g. Vnum

hic adhuc obſervo ſpeciatim pro noſtrâ inſtructione, & cor-

rectione; ne Chriſtiani imitemur Jjudæ (qui fuit fur, in-

dignæ Communionis, Corporis & Sanguinis Chriſti reus,
proditor, &c.) & judæorum ſcelera, avaritiæ, iræ, odii, im-
miſericordiæ, ſuperbiæ, internæ cœcitatis ſpontaneæ, no-
lendo videre, quod juſtum, pertinaciæ (quæ ultima mali-
tiæ linea eſt) obſtinationis, crudelitatis; & plura, imò quæ-

vis alia peccata: Omnia enim, per pœnitentiam in hac vitâ

non deleta, manet ira extremi Jjudicis. Quid ſceleratius ju- Judæi non
dæis, qui etiam non reſipuerunt, in flagranti, ad oculum correcti ex
patentibus Chriſti miraculis, illos excoœcando, in terram, n irnonis co-
fulminis inſtar, proſternendo duobus verbis, Ego ſam. Mal- nnrenmr n
cho aurem ſubitò reſtituendo, & ſanando. Quid ſi & nos, 05.
qui credimus iſta, terrore extremi judicii non movemur,
non reſipiſcimus, tum in infernum usque proſternendi?
O cor zequam, ait Ludolphus, Carthuſ. p. 2. c. 32. Sà ad hæc au-
dita non expaveſeu, nec ad pœnitentiam provocari, durius er lapide,
durius adamante! Paolett. cit. f. y. De Imagine Crucifixi, & per

eam in terram proſtrato, cum ſuis, Principe &c. relatum eſt
ſuprà C. I3. n. 13. Fzdel. cit. l. n. 9.

IX. Denique: Forma quædam exhibetur extremi Judi- Forma Iu-
eii in ipſo monte Calvariæ, in quê Chriſtus in Cruce (quam, P moinelint
in judicio finali, in Cœlo apparituram diximus primùm cit. honsCaal⸗

22 . ⸗ . „ . . variæ. Chri-
Cone. 13. ſapra) partes Judicis fuo Jure, & duo latrones à dex- Rus in Cruce
tris unus, alter àa ſiniſtris, judicandorum ſubeunt: & dum Judex Latro-
Chriſtus, ut loquitur S. Thomas in opuſc. 7. Corpus ſuum pr num dexter
noſtr ſalvatus: &c.

N

262n CoxNcIo XIX. Judicis extremi ſe verita oſtenditur

noer
noſtra reconciliatione in ard Crucus hoſtzam obtielit Des Patrs, ſan- M
Cuinem ſinm ſadit in pretinm ſimul „ & lavacrum, ut redempt yn

à miſerabili ſervitute à peccatis omnibns mundaremur Breviar. uin
Latro à ſi F. Corp. Chr. Lect. z. Latro impoœnitens, reproborum ty-.
üuſſtrisimpæœ pus, & ipſe reprobus, æternæ damnationis ſententiam AIlOl
Auitens dam- accipit; Alter verò pœnitens paradiſi promiſſum: Lac. 23. W
¹Sciſiura pe- 72. admiranda 2 6 tr emenda Dei 1 dicia) ille in pun-
træ, per quam cto, à morte, in infernum rapitur per illas ipſas petrarum W

ad interos ſcilſiiras in Golgotha, ubi crucifixus eſt jeſus; cujus rei W
deſcendit la- præœæclarum in Petroſo Calvariæ monte adhuc extat argu- .

tro impœni- mentum; ibi enim conſpici etiam nunc poteſt illa, quæ ſub
tens e& Cruce. manu Chriſti lævâ, & à ſiniſtris pendentis latronis in Cru-
ce, in morte Domini facta eſt ſciſſura, in quà Dominici San-

==
–

guinis colorem adhuc deprehendere licet, cujus quidem Z
ſciſſuræ ca eſt latitudo, quòd humani corporis craſſitiem 1
“ facilè capere poſſit: profunditas verò tanta, quòd ab hujus 3
reei curioſis, immiſsâ bolide, nequaquam potuerit inveſti
gari, ut veriſimile ſit, in infernum usque patere. Et quem- .
agdmodum latroni dextro via per Chriſti mortem in cœlhum i
reſerata eſt; ita per petræ hujus ſciſſuram latroni ſiniſtro
(uti olim rebelli Core, Num. I6. à v. 37.) Viam in infernum a- t

pertam eſle. Paciuchells, de B. E. in . 56. Excit. g. n. 6. f. 24. 6N P
d. Orill. Hieroſol. Cathec. 3. & Adrichom. à f. 179. Cornel. in Matth. 2g, 01

I. fol. paz. So, de Carthagena in Arcan. Chr. to. I. Lib. 1I. hom. 14. lut
P. 394. I. B. ubi plares citat. Hic verò bonus latro eâdem ad- len
huc die Paradiſum conſecutus eſt: (Hodie mecum eri in Para- Et

Aiſon Luac. 23. 43.) metuens Iudicium. Non timait de præſentà
Nupplicio, ait S. Auguſt. ſed de ſuturo adicio, &. 1719. de Temp. Paol. l⸗
cit. Chriſtus in medio latronum, quorum unus pœnitens u
ſalvatus eſt, alter damnatus, repræſentat formam extremi 1
Judicii, in qué Chriſtus judex electos à Dextris glorificabit,.
improbos verèò à ſiniſtris damnabit ad tartara: ita S. Ambroſ.
in c. 23. Luc. S, Auguſt. tract. 2r. 3n Yo. pſa Crux, inquit, ſi atten-
Aas, tribuna! Juit, in medio enim judice conſtituto, unus qui et ZZ
Sebera-

yremplis eorum, quæ in vità geſiitt. — 263

à*lberatus; alins, qus inſaltavit, damnatues eſtn jam, ſgnificabat, quod fa-
turn eſt de vivi & mortnii , alios Poſitirns ad Dextram, alior erd
enin ad Siniſtram. Cor n. in Matth. 2. 355. F. 139: ſaupra Conx. g. n.7. Hinc N
-. verd neſcio, an plus ſpei vel timoris concipere poſſim:
in Omnind bene ſperare jubet bonus Latro (qui Mariam abſol-
oiſti, & Latronemn erxatdiſte, Mihi quoque ſpein dediſti. Eccleſia in
2 Sege. Miſſe Defunltz.) ſi ſequi velim poœrnitentem: Cum à mi- Hinc Deiti-
ſericordia Dei nemo quantuscunque peccator excludatur, mor, & neu-
modo in vitâ verè pœnitens. At cave, ne cum plurimis te-tiquam teme-

n merariam haurias confidentiam ex exemplo boni latronis, aria & præ-
(dui ipſo redemptionis humanæ die ſalutem conſecutus eſt; umptuoſͤa
&S&& ego horrore & tremore concutior propter exemplum Daſientig.
mali latronis, qui eodem redemptionis die damnatus eſt.
Ecquis non timore tremoreque concuteretur, cùm vid eret
duos individuos comites in vità, in latrociniis, & in ſuppli-
cio crucis; in morte verò, & in eodem Calvariæ loco divi-
di, & à ſe invicem disjungi; unus ingreditur viam paradiſi,
inferni alter. Quis non trepidaret & pertimeſceret, dum
intueretur moribundum quendam, cujus lecto aſſiſtit Chri-
ſtus, cujus pedibus aſtat Beatiſſima Virgo Mater Chriſti, an-
te cujus oculos moritur Salvator mundi, manibus extenſis,
apertisque corp oris venis, ob ipſius ſalutem, & quèd nihil-
4 ominus non convertatur: repeto, quis non expavefſceret,
au cùm videret hominem, non ferrei ſed carnei Cordis, qui
ni tempore illo, quò tremit & concutitur terra zrumpuntuifr
„ petræ; obſcuratur Sol; Centurio glorificat Deum; quò ſo-
s cius eum reprehendit, & convertitur, quòô turbæ contri-
ſtatæ & plorantes diſcedunt è monte Calvariæ, de com-
miſſo errore agentes pœnitentiam ; ipſe nihilominus rema-
ni neat inſenſibilis in conſpectu Chriſti crucifixi, & B. Virgini.
Matris Dei, exhortantis illum ad pœnitentiam, indurathis
&obſtinatus moriatur in peccato, & de cruce deſcendat ad
infernum? Hoc, inquam, majorem mihi incutit timorem
& horrorem, quàm animum addit converſio boni latronis.

en
Vl
i
HA
*“

4 Mechtl de Jud. extr. LI Non

264 CoNCIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditur
Non refero hæc, ut peccatores, qui toto vitæ fuæ tempore

neglexerunt pœnitentiam, in morte prolabantur in deſpe-

rationem; fed ne nimiùm fidant tam ſingulari exemplo, nec

tam dubio ſe committant eventui, agantque pœnitentiam

tempore opportuno; unde de hujusmodi hominibus lo-
quens Sanctus Bernardus, Serm. 35. ex parte dicit: Noli ergo
huic periculoſæ expectationi tradere temetipfſum; ſe enim bene memi-
ni, in toto canone ſeriptararam unum latronem invenies ſic ſalvatum.
Calamat. in Slva Diſé. 6l. de PIknit. n. S. Certè ſapienter monet
Magis ti. Mendoza, in 1. Reg. g. 3. annot. 0. magis quodammodèò Dei Mi-

menda Dei ſericordiam timendam eſſe, quàm juſtitiam; nam qui Juſti-
Miſericordia, tiam offendit, habet Miſericordiam tanquam ſingulare aſy-
quàm Juſti- um, ad quod confugiat: qui autem Miſericordiam offen-

tia 3 cur· qit, ad quam aram ſe recipiet! Jahboda. Dom. 3. FPent. Meæ C. de

Præſumptione, Deſperat. Pænit. &&. “
X. Confirmantur hæc, pro Conclufione, hiſtoriâ valde
Iuctuosâ de peccatore obſtinate, ex quéê Chriſti Clementiam
ſtupendo facto; dein & juſtam ſeveritatem cognoſcamus.
Hiſtoria Legitur in Aéctis pro canonizatione S. P. Franciſci Borgiæ,
Terribilis. Tertii Generalis Societatis jeſn, promovendâ, conſcriptis,
Ad preces Virum in Hiſpaniãâ, quam ſanguine nobilem, tam vitiis ac

5. Borgiæ flagitiis infamem, gravi æ&gritudine correptum, ac de vita

Cheſus mn. periclitantem tantà obſtinatione in ſceleribus ſuis perſtitis-

ecors erga ob- ſE, ut recta omnes monentes rejiceret, nollétque, de animâ
ſtinatum pec- Per Confeſſionem expiandà, quemquam audire. Venit

catorem. tum fortè eam in urbem Borgia, qui cognito miſeri pericu-

Io, pro zelo fuo, illum juvare cupidus, ante Chriſtum cru-

cifixum in genua procidit, eum ardenter obſecrans, & obte-

ſtans, ut qui Orbi univerfo, ſanguine fuo faluti fuiſſet, in-

felici ac pertinaci illi animæ non deeſſet. Franciſco hæc “

Quem Chri precato ex Cruce Salvator: Adi, inquit, confeſtim grum,
ſtus ipſe ac eumdue hortare, ut ſe expiet, & ego mox illi, ut Medicus,

cedit in for- & infirmorum Curator adero. Abit Franciſcus ſpei bonæ

màâ Mecdici. plenus, & tanto adjutore gaudens, ad ægri domum ſe con-
fert,

Ewemplie eorum, quæ in Vitd geſttt 265
fert, quò Salvator jam anteceſſerat, Medici, ac propè famuli
. ſpecie, illi ſolatia, atque obſequia deferens. Excipitur ab
IN infirmo non inurbaneèe Borgia, veruùm ubi de Confeſſione co-
ham pit agere, ad eam inſtituendam adduci non potuit. Rece-

l dit interim Dominus, relicto ad ulteriores conatus apud
4 Eegrum Franciſco, qui & ipſe, cuùm operam perderet, etiam
receſſit, & denuo coram Chriſto crucifixo in genua provo-
lutus, per ſacra illius vulnera obteſtatur, ut miſero adſit.

hun Cui Dominus: Conveni iterum pertinacem illum, Fran-
M ciſce, meque tecum defer, ſi fortè me conſpecto, cruci pro
ki. ſe fixo, convertatur, & vivat. Rediit Borgia, & ſubmotis

aſ. arbitris, ut liberior eſſet æger, verbis ad pietatem omnem
fn. compolitis, ſubmiſſis in terram genibus, Chriſtum Cruci af-
elt fixum illi repræſentat: per paſoncm dolores, ſacra Domi-
ni Jeſu vulnera, orans, obſecransꝗque, ut animæ ſuæ miſe-
A reatur; æternitatem conſideret; nolle Deum mortem pec-
tin catoris, ſceleribus omnibus miſericordiam ejus majorem
mns eſſe, ad omnia miſer obſurdeſcit. Addit & vocem ſuam Do- Allo quitut
minus eſus, & vocem ſanguinis, quem ex vulneribus omni denuò Eii⸗
bus copiosè effundebat: hunc iterum, iterumque obteſta ſs i a.
„ tur Francifſcus, ſed nihil proficit. Ium verò Salvator, re- nem ſu.
Vulisâ à cruce manu, ſacroſanctum ſuum cruorem in faciem . quem in
ii projicit obſtinati peccatoris, qui, quot guttas numerat, tot faciem deni-
im veluti linguis in magno udicii die, coram orbe univerſo, que obſtinatò
n neglectam, & contemptam benigniſſimi Dei, ac Salvatoris Projicit,
fiüi miſericordiam illi exprobrabit, ſuntque miſero, ut cum
⸗ Ruperto loquar, Venerands Domini vulnera, æterna futura incen-
de dlia. Euſebins Nierembergins - Y. graviſſimus & libris editi clariſſi-
4 mius Scriptor, in vitâ & Franciſci Borgiæ ex Alti pro Canonixat. Ex
eo Leopold. Mancin. de Paſſ. D. Libro 3. Diſſert. 1. Punkto 2. Dodtr.
mor. 2. f. 176. Franc. L abata to. I. V. Converſio. Propoſit. 11. Mich. Pe-
s, xwenfelder Concion. hiſtor. hiſtoriâ Ia. Englerav. oath. F. Aſcenſ. D.
le⸗ G. 2. Petr. Pennequin Diß. 2. f. 6az. Facilé eſt hinc, ſibi aliisque
„ Ferias & ſalutares elicere doctrinas, quæ ſi obſerventur, &

2 LI 2 execu-

7

—

266 CoNcIO XX: Iudicis ektremi Oculi ratir in Bleſos: .

executioni ſedulò mandentur, certò in animâ & ſpirituali-
ter fient ea miracula, quæ à Chriſto facta fuiſſe, ex Concio-

nis themate audivimus: Cæci vident. & . infra Cuc. 24. n. I. &

ut fiant, faxit D Deus, utque venientem asee Yedcen enti v.
deamus: Amen. Orat. Rreleſ E: A. Nat. H.

Authores. Ea. Authores poſ, vel 24 , ulo, numeros uju, Cencioni, oitat,.

Labata, ſe, ſe, r primam cit. Propoſit. II.-

Exempla ſtu- Aliam ſimilem hiſtoriam habet Bernardimus de Buſtis 2 n.

pendæ beni- Roſerii & Sermonum erm. z. P. ;. ex eo Podag. Chriſtian. to.2.

gnitatis & ju- p. 2 . c. 15. N. 4. 4 f. 6,2. Jo. ſahoda Dom. 3. Pent. in Pne. Aqdhu

ſtæ ſeveritatis

Chriſti,erga Aliamn ſimilem ex Gotſchalco Holen. Ord. Eremit. S. Auguſt.

obſlinatos. Theologo, Marchantius Ration. Oetavs Paſch. Lebt. y. f. 489.

Cit. Pexenf. ad hiſt. I44. dobtrind . 4d ſ. 133. Mercator nucleo Ca-

techet. C. 2. de ſpye lebf, 21.: f. 5 . infrà Conc. 2g. n, 9. Alias habet

cit. Mancinus. Marchant. Horto Paſt. Lelt. §. de Deſperat. Pro-

poſit.1 ne. Ben. Fid. Fer. a. Dom. I. Daadrageſ., n. g. f. So0. ad n. ſi prg.
WMem n. g. tacdl z.· 5. &⁰ n. 11: Carol. Mulart Man, Faroch 1. 5.c.. n. 3:

eesssseeszgee⸗ eseseegeesssgessss 8 E

COoONGIO

onnſiderantur Extremi udics Ocul Gratkr ſuper
fuſtos; 8& Vultus ir⸗ atus, ſup ver facientes mala, &

1epros. Elgarnie “

F. S. hee⸗ Amkalans . 1e/
Apoſtoli
Poon Fratrer. AMthæi. 4. 18.

Dominicd
1. Advent. ,
e MRat. 6 Eni, S majeßate. 1 Luc. 21. 2 7.

Pant, Filzum ini venientem: in , 2ute,

—. ——

— =eES=S — S

—,—

tull.
nio.
l. K

gi .

Chriſtus, ab omnibus & ſingulis conſpicuus, etſi ratione di-

— . .
2

EI Vultus iratus ſuper reproho 5. eligamus. 26 7
Quid exiſtis videre ö arundinem vento agitatam. Domin 2.
Matth. II. 7. V. exordium Conc. ſequ. Agdyenltus.

Tu quis ss & confeſſus eſt, & non negavit, Joan- Domin. 3.

Videbit omnis Caro dalutare Dei. Lucæ 3.6. Dom. 4.Adv.
8 H I. . H RSZ H“
Wec videhunt Flinm homini &c. Eidebit omni caro, &
omnis homo, ſalutare Dei, Salvatorem Chriſtum:“
quod vel maximèê futurum eſt in conventu Judicii Chriſtus ju-

generalis, cujus Præſes, & ipſe udex ſupremus, erit dex ab omni-
bus videndus,

N. . „ l „ „2 DMU „ 1 . „. In formâ hu-
versâ: Angelicus Doctor hac ſuper re, de Forma Iudicis, quâ manq, in ans

apparebit, & videbitur, pulcherrimas habet quæſtiones, judicabit; e-

concluſiones, & doctrinas, in Suptlem. quaſt. 99. Qulas, pro in- que glorios4.

greſſu Concionis, compendio adduco. Cùm Chriſtus ju- Ex S. Tho-

ex ſit Verus & Deus, & homo, mali in Judicio (æternum mè.

excluſi à Viſione Dei, & beatitudine) wanifeſtè eogneſcent, Chri-
Eum eſſe Deum, non per hoc, quöa Divinitatem ejus videatet, ſed Ere-

pter manifeſta Divinitati indicia. ark. 3. ad I. Deum enim neꝗque
oculus corporeus abſoluté, neque intellectus creatus vi-

dere poteſt naturaliter &c. Docet infuper arz. 1. & 2. Chri-

ſtum in formâ humanitatis, ſeu in humana naturàâ apparen-

tem, judicaturum mundum, (Iuqus forma njnſt’ jud'catns eſt,
juſtè judicabit, t poſſit ab impii videri, alt Gloſſa Ord. in Yo. y, al-

legata à S. Thoma, cit. art. 2. J. 7.) & quidem in gloriosâ, ex eo

Lucæ 2I. 27. Tunc videbunt Filium homini venientem in nube cum

„ 1

poteſtate magnä, & majeſtate; Majeſtas autem & potej as ad gloriam HM
pertinent; ergo in form glorio 54 app arel 1t, dit S. Do Gor, art. 2.

tt. &. Et: Scut decait, Chriſtum, at pro nolis apud Patrez, Latufa-
ceret, fermam ſervi accipere; ſiæ conveniens eſt, ut in Judicio altizeo
in glorid ſuâ appareat, juſtitiam Patris in homines demonſtratur m. I Vim.

268 CoNciO XX. Judicis ektremi Oeuli gratiæ in Ele dos:

Aliter vide- conelaſ: f. grt. & præced. In Judicio ergo Chriſtum judicem

bum uſtiali- Deum videbunt omnes Beati, ut hominem verèò omnes et-
ter impi. iam damnati cognoſcent, imò & graviſſimè ſentient, ut mal-

lent eſſe in inferno ipſo, neꝗque tantùm montibus & collibus

Ex S. Gregor operti. Cum hâc Beatorum & impiorum differentiâ, quam

inſinuat S. Greg. in Exech. hom. z. dum ait: Kedemptor humans

generi, cùm qudex apparuerit, & ſpecioſus juſtu, & terribili erit in.

IJuſtis & 11. Mor. ”1I. Eiſtonem, inquit, diſtridti Jqudici, quam jieſtus
. A

vehementer expectat, inieſtus venire reformidat. In formâ humand,

Ex S. Auguſt ait S. Auguſt. in Pſ2r. & tr. 3a. in Marth. videbunt eum impii, vi.

debunt & Iuſti; quod magnæ conſolationis Kledtis erit,; maxims erit do-
ð lors reprobi. Calamat. Dom. I. Adv. f. g. Eidebunt mali Humanita-
Ex S. Bonav. tem Chriſti, ait. S. Bonav. Comp. Theol. Eerit. LB. z. C. 15. it timeant;

.

& non videbunt Divinitatem, ne gaudeant; Boni autem utramq; Chri-
ſti naturam videbunt. ap. Fr. Yoſ. Capuc. in Adv. C. 2. f. 20. & ſequ. E4
ratione ſimili, quâ ſuprà Conc. Ia. de adventu Judicis in Naube,

Electis lucidaà, impiis tenebrosâ, diximus. Pari ratione con-

templabimur hodie fixis animi oculis (quod operæ pretium

eſt) Extremi judicis, Chriſti Dei hominis, faciem, vultum,

oculos; ut, ſicut ex ungue leonem, ex pollice hominem,
ex parte totum; ita ex facie, vultu, & oculis (hriſti udicis,
ejus præſertim in impios iram & furorem inteligamus:
an, præ oculis gratiæ, quos judex Chriſtus exhibe
viſſime omnibus Electis, eligemus ejusdem vultum impiis
iratum? certè hoc opere ipſo agimus, dum peccamus, & in
peccato hæremus, non pœnitente.
Oculotum II. Magna vis oculis ineſt: eæ feneſtræ animi, mentis

vis magna & interpretes ſunt; imè in illis anima reſidere, & per illos

quid ſint? omne ſuum decus & gratiam, & econtra iram etiam, furo-

rem, ſeveritatemque transmittere, & oſtendere videtur.

Ex vultu & oculis, ſerenitas, favor, ſcintillæ gratiæ: ex iis-
dem etiam zeli, iræ, indignationes furores, ignes, faammæ,
fulmina; Iid in extremo Judicio experientur, videbuntque
boni & mali, ſuo quæque pars, ordine, & merito. Regius

Pro-

it ſua-

—

cen
Get⸗
.
Mt
E
e

A

di
ea
enis⸗
eup;
40
121
,
lech⸗
eiin
tunn
i

WR,

ſ

nnS

Ki

Et Vultus iratus ſuper reprobos? eligamus. 269
Propheta timorem Domini docens ,Pſalmo 33. 10. inter alia „ Locus Pſal-
Oculi Dominè, inquit v. 16. & 12. ſuper juſtos. & c. Vultus autem Do- mi 32.à v. 12.

mini ſuper facientes mala, ut perdat de terrà memoriam eorum. Qui- & Pſ. 33. 18.
bus verbis exprimitur Dei ocuhus gratiæ & benignitatis er-

ga bonos; & vultus iræ ac furoris erga malos, tum in hac, gos Vuſtus

tum in alteràâ vitäã. Oculi Domini ſuper juſtos „ait D. Dion. autem Domi-

Carthuſ. id eſt, aſzectus Divinæ pietatis, expanſus eſt ſuper eos, qus ni ſuper faci-

Deo obediunt, ut eos conſervet“ Vultus autem Domini, hoc eſt, aſpe- entes mala.
btus Divinæ juſtitiæ, ſuper facientes mala, ut perdat de terrà memo-
riam eorum, id eſt, excludat eos à regno cælorum, quod eſt terra vi-
ventium. & cC. Dionyf-ibid. Hic eſt ille Dei oculus, & Vultus, de

quô Gen. 4. 4. & y. Reſpexit Dominns ad Abel, & ad munera ejus; ad

Cain veròè & munera illius non reſpexite qui typus eſt juſtorum
& impiorum in judicio. Deus quidem videt & aſpicit o-
mnes homines: De cæœlo reſpexit Dominus; vidit omner filios homi-
num. De præparato habitaculo ſuo, & ſimmo cœlorum palatio,
reſpexit ſuper omnes, qisi habitant terram: Pſal. 32. v. 13. & I4. ſeru-
tans corda & renes. Pf. z. Io., ut ad virtutem incitet, atque pro-
poſitis præmiis exſtimulet; econtrà à vitiis revocet, aut ob-
duratos atterat. Benigno tamen oculo, ac favore reſpicit

bonos. Ecce oculi Domini ſuper metuente eum. zbid. v. 15. ſcele-

ratos verò vultu acerbo. &c. Et hæc in hac etiamnum vitâ;
in alterâ verò, & in extremo Judicio longè magis; tum enim
vel ipſe oculus, vultusque Divini Judicis, aut gratioſus &
ſuavis, & iracundus & gravis, index erit, & judex bonorum

& malorum; electorum & reproborum, & in quos ſenten-

tia vitæ aut mortis æternæ feretur. Ocali feneſtræ animi. & C.
Kaque oculi Domini, Extremi Judicis, ſaper juſtos. cit. Fſal. 33.16.
Honorius JJ. P. P., Chriſti in terris Vicarius, hoc ſibi in Sym-

bolum aſſumpſit, uti refert Petrus Ciaconius Hiſpanus Pres-

byter. Le Blanc, in Pſ. 23. n. 103. Ipſius Chriſti Judicis Oculi Gra- Jobi ſolatium
tiæ pleniſſimæ ſaper Jaſtos; ut hinc ſfummum in graviſſimis ex ſpe viden-
fuis ærumnis ſolatium hauſerit S. Job, c. 19. v. 25. In quiens mn ſuchcio
Sio, Tudd Redemptor meus vivit, & in noviſſimo die de tertä ſarre-c 1o, 2 .
Surns “* ¹9. 25.

„△

270 CONGIO XX. Judici extremi Oculi gratiæ in Eledos:

——————

Duarus ſum, & in carne mea videbo Deum Salvatorem meum &c.

quod ſolatium cuivis homini juſto, ac verè pœnitenti, eſſe
Reſpicere poteſt, modòè in bono in finem perſeveret. Hi illi Oculi,
Dei, eſt mi- qui, quos amanter reſpiciunt, felices ac beatos faciunt: Ke-
ſereri. ſpicere Dei, eſt miſereri, ait S. Beda in c. 26. Mat. Calam. D. 4.
11. oonulus Dei, n. s. qui cùm reſpicerent Petrum, ex hâc Petrâ
lacrymas in ſalutem elicuéêre: Converſus Dominns reſpexit Pe-
ryum, & egreſſus forà Fevit amarè. Luc. 22. 6I. Calam. 16. n. . qui-
bus cùm Chriſtus reſpexerit Electos in Judicio, torrente vo-
luptati ſuæ gaudiorumque potabit eose Pſalmo 3r. 9. Hæc illa
Chriſti (quem S. Bern. §. 1. & a. de OO. & delicias Angelorum

vocat) Electis amabilis facies, èin quam deſiderant Angeli proſpi-

Facies Chri- cere I. Petri I. 12. Cornel. ibid. Quæ jeſu, viventis adhuc, facies
ſti in vii tam amabilis erat, ut dicat S. Hieron. Tan gratioſa & benigna
quam ama- facies Domini erat, ut hoſtes, quamvis orudeles eſſent, & eum ollio pro-
küiss. ſequerentur, non poſſent in eam cernentes, in eum ſæ vire, ſed emollits
Ccommiſerabantur; ideo conſilium eorum fuit, faciem eus velarer
Marci Ig. 67. quò atrocins eum oæderent- ita D. Hieron. in Mat. 26.
ap. Calamat. cit. D. a. n. 1o. Si Chriſti facies viventis in terris
tam gratioſa fuit hoſtibus, quàm non erit glorioſi amicis &
Electis? quis dubitet! V. infra de sentent. Elelt. Conc. 33. & Con-
ciio as5. n, 6.T..
In judicio III. Dum autem cum Beatis & ipſe delector gratiosâ

gelice heett amænitate oculorum & faciei Chriſti, à nobis ex toto corde, &

quomodo?: Currit, & incidit aliquid ſummi momenti, & ponderoſæ,

graviſſimæque conſiderationis; nempe Chriſtum Judicem
dicii illius apparatu, adeo fore terribilem, ut & Beati, ne-
que tantùm damnati, timeant. Facilè capio, nos miſeros
mortales, peccatores fragiles, peccatis inquinatos, timere
debere: Capio item, timere etiam, & timuiſſe hujus vitæ,
Vel in hâc vitâ, maximos Sanétos, uti S. Paulum 1. Cor. 9. 22.
Job, Hieronymum, & innumeros, de quibus paſſim in de
curſu

5 .

ex totâ anima & ex omnibus viribus diligendi, Lucæ 1o. 27. OC-

5

iy,

te

PE1 Vultus iratus ſuper eprobos: eligam. 271
. curſu hujus Eiubre ertremi Judicti; cuùm nemo in hac vitâ,
d quantumcunque etiam ſanétus, certus fit, ſine ſpeciali reve-
Oe, latione Divinaâ, de finali perſeverantiâ, & fine, qui coronat
ℳ opus, bono: & quia: Neſéit homo, atrum amore, an odio dignus
, it ſed omnia in futurum ſervantur incerta, &c. Eccleſ. 9. I. & 2. Pa-
i ciuch. in Yon. lect. 21. J. I. ſecdl & apprehendo ex parte, fore,
. quin meritèò in Judicio extremo graviſſimè timeant & der-
mones & homines damnati, ceu Rei, & fulminandi ſenten-
eE tid Damnationis æternæ. Dæmoner credant, & contremiſcunt,
u ait S. jacobus c. 2. v. 9. & exhorreſcunt; quia videlicet tan-
bun tam Dei Judicis & vindicis majeſtatem, potentiam, ſeverita-
“ tem non tantùm credunt, ſed & reipsà experiuntur, ac ſen-
tiunt (Ouprà num. 1. hac Conc.) At mirabilius eſt, quomodo in
Judicio extremo timere poſſint Beati, Angeli, & homines, ut
„ qui jam e medio Malorum ſeparati, veſte gloriosà immorta-
W Uitatis donati, cum Chriſto in aêra rapti, reprobis in terrâ
„ Cconſiſtentibus, verbo: de ſua æterna ſalute & gloriâ peni-
tus ſecuri, metuant tamen, juxta illud: Tàmete Vominum omnes

i ſansöti ejus" cit. Pſ. 33.70. quod magis conſiderandum eſt; hinc Timent in

Sι enim maximéè aggravabuntur ea, quæ hac ipsà Concione de ldicio .
( reprobis dicturi ſumus ulterius. Ergo in Judicio extremo hofniues ber
timebunt Sancti: Audiamus cum reverentiâ SS. Patres, à ai.
Spiritu S. illuminatiſſimos: S. Auguſt. ponderans illa verba: Ex S. Auguſt.
Vierinte, Cælorum commovebuntur, Luc. 2I. 26. quænam hæ virtu
*tes ſint: quænam illa commotio? Serm. in Fer. 6. Paraſc. De An-
4“ gels (inquit) hoc icit: tremor enim illos apprehendet, & magnim ki-
n meor. Cujus igitur rei causd, dic mihi! quia tunc tam terr bile erit
0 Judicium illud, ut etiam ab Angeli timeatur: omnis enim generi hu- 7.
86 manò natura incipiet judicari, & terribili Jqudici aſtare: Quare gi- A ſimili.
66 t‚aur tunc Angeli contremiſcent? & unde tremor apprehendet eos? non
ee enim ilii habent jundicari; ſed, ſicut principe judicante non ſolàùm rei,
ſed etlam miniſtri ehui, qui nihil ſibi conſoit ſunt, timore, & terrore per-
ealſ, pavent Pyopter Judicis terrorem, ita etiam tune gentes humaz
nd6 adicabitur, & tamen cæleſtes miniſiri pavebunt, & de terribili alta-
dn Mechtl de Jud. ektr. Mn atc

272 COoNCIO XX. Iudicis extremi Oculi gratie in Eleflos:

ratu, & de Judice intuente, horrendâ ſormidine contrem- Gent. Ita

8.D. Labata E. Judic. Finale, Propoſ. 6. f. 1485. Calam. D. 1. Aäv.
Ex S. Hie- fF. 1I. Ccitans JS. Aug. Serm. 130. de Te. emp. Ne Sanbti quidem, ait S. Hie-

ronymo. ron. abique formidine (qJqguamvis non pœnali) præſentiam Dei vide-

Gloſſa Ord. bunt. Granatenſ. Dow. 2. Adv. C.I. J. 1. f. 15. Gloſſa Ord. ia ci.
Luc, 21. 26. Virtuter Cælorum movebuntur, explanat: Aeagelica 14
e eſtater emwent adventum Jedicis Calam. D. 3o. m. 5. Et explanans
Gloſſa In- illa verba: Magnus enim die: Domini vindicte. ofl. 2. Gloſſa In-
erlincami, terlin. ecx 88. P. hauſta. T2,in, ita legit: Ei teryibila valde eriam
bont. Quibus yerbis fat Clarè indicare voluit, hunc diem et-

2nI Ofc. Idem Calam. Qua-

peccârunt, formidabilem, & terribilem
Sagatnm Vib, nf z. Qui,
zunc animo ſtabit, inquit S. Et

iſebius Emiſſenus Serm. de Nud. de-

fſericordiam petet, primiim de miſericordiz To rr iedcanades? c.
Calam. cit, f. za. Videamus ergo, quò ſtatu futuri ſint Impii ex

VPrmidabilioy (impiis) erit, ait Rupertus Abb. Calam. Dom. I. Adw.
TV. S. Cochem Capuc. de Nudic. c. .

IV. Vultas autem Domins ſuper facientes: malz- & C. ci. Pſal.23.rz.

Fuére homines ex vultu & oculis miræ majeſtatis, & ſecuti

Perat. oculi Cus, in vitis Cæſarum, quòd Cæſar Auguſtus oculis, ceu ful-

²½ tuentibus gure, terreret intuentes. Unde quidam alloquens, ac toto
tcrribiles. Cor pore tremens, oculos in terram demiſit, & Imperatori
miranti, ac rationem quærenti, reſpondit: Gaie fulmen ocu
lorum tuorum forre non poſſam. Ejus dem aſpectu mi les, Publius,

ſic panico, malà urgente Conſcientia, correptus eſt timore,
ut pronus cadens in terram expiraverit quantocyùs. Macro-
bins L. 2. C: 4. ap. Jo. Capiſtr. D. r. Adv. Part. I. init. di terret ita vi-
ſus hominis clementis; quid faciet vultus Dei iraſcentis

Coe, en, eaß, Mamme ei. Soc., 1o- 12.) & judicis non miſe-
rentis ? IHaoletz. D. I. AMW. P. I. F. I. Peranzxa pnnct. 138. f. 249. ſe.

De

æſo, erit tunc ipſis impiis? as

Ertor ante Jndicem ſanum, perditus ante Prétium ſaum! quâ fronte mäi

aſpect Judicis eremendæz majeſtatis, qili qaò ſuaVior (Electis) e5

.
E.
i

yn.
ſoni
or.

WI

D .

;

Hunc die quodam viſitatum iverat Regina Eſther Conjux,

—

PiTultus zatus ſuper keprobos: elgankt. 2,3

De Nerxe, famoſiſſimo Rege Perſarum, legitur in Theatro Kerxis Re-
vitæ humanæ, tom. I. l. 6. quòd innumerabili militum exer- gis aſpectu

citu obviam iturus hoſtibus ſuiis, regalibus indutus veſti. Pallent ejus

mentis, ac tanto majeſtatis ornatus ſplendore, in medium mMilites,
prodierit, ut omnium, quotquot illum aſpexerant, vultus

in pallorem commutati fuerint: inſoliti hujus palloris cau-

ſam curiofus Xerxes cognoſcere deſiderans, dixit militibus
fuis: ut quid palleſcitis commilitones mei? Cui reſpongce
runt illi: inſolita quædam Imperatoris majeſtas eſt in cau-
sa: inſolita illa veſtimentorum forma, iratusque aſpectus
le, quem tua majeſtas præſefert, id cauſavit. Non aliter
continget in extremo Judicii die; cùm enim Angelicæ Hie-
rarchiæ videbunt Chriſtum Jjudicem venientem cum poteſtate
magnad, & majeſtate ſeveram peccatorum faéturum ſtragem,
timebunt, & trepidabunt illi; & quid erit de impiis? Calam. ⸗
D. z50. n. 7. & Dom. I. Adv. n. 13. Finxit Seneca Tragicus, Senecæ Hercules fin-
Philoſophi, ſeu frater, ſeu (ut fere omnes ſentiunt) filius, in gitur aſbedu
quâdam Trageediâ de Hercule, quòd, dum eſſet iratus & fu- ”
ribundus, ad ipſum conductus erie filius ejus, quem aded
terribili & horrifico ille aſpexit vultu, ut miſer infans præ
improviſo timore extemplè expiraverit. Periit tremefaltus in-
fans aſpeltu Patrii. Fabula hæc eſt, AA. & figmentum poëti-
cum; aſt veritas Catholica eſt, quòd facies Chriſti ſeveri Ju-
dicis peccatorum oculis apparebit adeèò terribilis & horren-
da, ut, ad ſolum illius aſpectum, hi animi paſſuri ſint deli-
quium, ob nimium timorem. Jamdudum conceptum hunc
innuit Habacuc. 3. 6. Apexit, & diſſolvit Genter. Calam. cit. D. 30.
num. 2. Verius eſt, & indubitatum, quod S. Scriptura refert,
Eſther c. Is=. de Asſuero, quem Cornelius in Argum. ſol. 132. ait, Asſueri Re-
eſſe Darium Hyſtaſpin, Regem Perſarum & Medorum. 3 alaeAus
erribilis,
ipſi Conjugi

cùmque ipfum in regio ac ſplendido throno ſedentem cer. Eaher. c. 1 .

neret, tanto cor Reginæ perculſum fuit pavore, ut quaſi
mortua proruerit in terram. Ita legitur in Libr. Eſther, cap. 15.
M Mm2 ((quò

274 CoNcCIO XX. Judicis extremi Oculi gratiæ in Ele
(quò fuſiùs recenſentur, quæ capite y. brevius) verſ. 9. & 10.
Iugreſſa igitur cundta per ordinem oſtia ſtetit contra Regem, ubi ille
reſidebat ſaper ſolium regni ſui, indutus veſtih r reg ii, duroq; fale ni,
& pretioſis lapidibus; eratq;terribilis aſpeétau., Cumq; eleväſſet faciem,
& ardentibus oculis furorem pectoris indicaſſet, Kegina; verum paſſa
deliquium, ornel. bid, corruit, & in pallorem colore mutato, laſſum
ſuper ancillalam reclinavit cavut. Reſumptis deinde viribus &
ſpiri tu, re ddeênsque ſui terroris rationem „ dixit Regi: Vidi
te, Domine, quaſi Angelum, & conturbatum eſt cor meum præ timore
gloriæ tuæ. verſ., 16. Calam. n. 8. WPeranza cit. p. 132, init. Procop. Capuc.
Judiciali. Diſd. g. n. Io. G. 3. Hoc Reginæ contigit; conſorti tho-
ri dilectiſſimæ, & innocenti ac ſanctæ; idque ab æqueè

Philippi II Principibus libere & familiariter agere, cuùm ad Philip-

Regis Hiſp.
majeſtas cx

pum II. Hiſpan. Regem aliquid petituri accederent, ac Rex in

eos oculos fuos cum regiâ gravitate defigeret, conſternatos
obmutuiſſe; ac licet Rex comiter eos invitaret, ut ſua pro-
ponerent; tamen ne verbum quidem effari potuiſſe. E. infra
Conc. 3s. num. 3. Neque hoc, ſeu Naturæ, ſeu Gratiæ donum,

conceſſum eſt ſolùm regiæ Majeſtati; ſed & inferioribus.

88. Equitis Ita S. Gregorius L. 1. Dial. c. a. refert de S. Equitio, quòd hic
&S& Romualdi S. Abbas ſolo aſpectu ſuperbos contremiſcere fecerit. Rei-

Abbatum
aſpectus ter-
rens-.

errime peccator, 6

nerius Marchio, Vir omni laſciviâ ſordidus, & omni crude-

litate infamis, & indomitus (teſte Sario in vitäs. Komualdi) di⸗
cere ſolebat: Non Imperator, non aliquis mortalium, tan-

tum mihi metum valet incutere, quantum me Romualdi

terret aſpectus. Ante ejus quippe vultum, neque, quid di-
cam, ſcio, neque, quibus me defendere valeam, invenio. Pæ-

nſipient, quid reſpondebu Deo, omnia zmala tks,

lFVienti, qi uer dam ſoypmnides vultnm homini ereri sait Thom.

4

tali homine, Rege. Narrârunt viri graves, ait Cornel. in cit.
p . 2 „ H rrr
Eſth. 1r. 1o. qui alias neminem metuebant, ſolebaântque cum

Gn

biil⸗

en

N

1, i

1 .
iwu

Ce

titke
r.
ind
1e
Lin
lerit
nu
r
ſifß
M
N
le

t
N

ſpectu Divinorum & Proceſsũs illius ultimi in Jjudicio con-
tra impios, nihil ſunt. Dei Filius, KRex vegam & Dominuz do-

le.

3

V. Et hæc pro quaàdam elucidatione & faciliori captu,
ex humanis, & in hac vitaâ contingentibus; quæ quidem re
Chriſtus Jus

dex in vit4â

TLI Vultus ratus ſuper reprobos: eligamus. 27 5

minantium Apok. g9. 16. habebatur in terris ignobilis 3 pleb eius vVilis habi-
pauperis Joſeph Filius, denique, inſuper habitis, neglectis, as &c.

& contemptis tot miraculis, quæ Deum teſtari poterant (&

opera non feciſſem n en, quc nemo alius fecit, peccatum non haberent.

o. 15. 24.) bum mniquis deputatus Euc. 22. 37. &c. à Juliano Apo-
ſtatà per contemptum vocatus Galilens, & Nazxarenus, tafl-
quam de viliſſimis locis oriundhus: Corn in Warth. 2. 23. F. 57
quem Photinus docebat eſſe merum hominem, Arius, mi-
norem Patre, Manichæus;, habere carnem non veram, ſed
Phantaſticam: Uem, in Matth. g. 3. hic ipſe, inquam, Chriſtus,
verus Deus, & verus Homo, in judicio, de quòô: Zultus autem Vultus Dò-
Domin: irà & furore plenus ac terribilis, ſuper facienter mala. Minn; Judicis
Pfesi. 17. ſuper illos, qui à finiſtris erunt; ſuper illos, qui in lrriſi luner
peccato mortali deceſſerunt, ſine verâ pœnitentia, &c. (6; expendi-

„

zeala, duortim etiam occultiſſimorum & cordis, ſpectator 48, num. 7.
fuit, teſtis, & jam tunc Jjudex, & ultor juſtiſſimus; uti fra-
tricidii Caini n agro: Gen. z. Memine præſente: Impudico-

rum ſenum, oſtis pomarii clauſis, & nemine vidente. Dan. 13. 20.
omniumque aliorum peccatorum. Valtus Domini ſuper fa-

cientes mala, & quàm terribilis! Vidimus ſpecimen quoddam
ex iis, quæ Chriſtus in vitaâ geſſit: Conc. Prcced. præſertim n. 8.
gudeis etrorſim abeuntibis, quibus tamen faciem Judicantis
nondum oſtenderat. Plura latent; quæ partim exprimunt Sententiæ

g Seripturæ no=⸗

Prophetæ, de furore Dei Judicis, contra impios, ex quibus pijes de

pauca: Contremuit terra à facie eus, & Orba, & omners habitattés ultu irati

e eo. Ante faciem indignationis ejns quis ſtabit? &c. Nahum 1. f. judicis.

&. Montes, ſecut cera, fiuverent a facie Domini; 4à facie Domini Ju-

dicantis omnis terra, Pſ. 9é. y. Intelligit Petrus Beſſeus per

montes illos liquidos, Angelos, aut etiam homines, Vita-
ä ”MVMD? M m 3 ſan-

v* .

276 CoNcIO XX. Judicis ewtremi Oculi gratiæ in Eledos:

trepidabunt; C. 3. de gud. f. 259. A facie jus cruciahuntur populi,
ait S. Joéël c. 2. v. 6, de horrore diei Judicii, ſub typo excidqii Ie-
rulſalem. Zudicabo te juxta vias Iäas & ponam contra te omnes

abominatione, tuas! & non payget ocitius meus, nec miſerebor & ſöoie.
Pi Huia Ego Dominles Percatienr. Kreche z. à V. 3. Beſſens C. a. f. 2oz.
En yultum irati udicis, ejusque omnipotentiaam.

Hinc terror VI. Ex his jam conſideremus miſe eram impiorum ſor-
impiorum, ut tem, & conditionem, ex Vultu judicis, illis tam irati: quid
mallent eſſe incipient? fugient credo, ſi poterunt; Attamen: Quo bo 4
in inferno: Epivetee tuo, & quò à ſacie tuä fugiame! Hfalmo' 35. g. Ratere erit im-
L E Weböle, abparere intolerabile, ait S. Anſelmus ſapra C. 1z. num. 8.
& DD. explicabili conſternatione impiorum injudicio tradunt. S. Jo-
Ex Apocal. annes, agens de judicio Extremo, Apoc: 6. 1r. ait: Reger kerræ &
6. I. Vid. Principer, & tribuni, & diviter, & neg, Giwegte, Ant s, A er, dh.

. 3. Iri .Cadit. Ü ſaper nos, & abſcondite nos 4 Ffac e ſe den i; ſe, per . bronum,

A(Eare! Hoc dicent tunc; ſed inexorabiles erunt montes, nec ul.
lum illis refugium prorfſus erit. Quin inſuper ipſelnferni lo-
H §. Augu. cus ipfis dulcior foret, & optabilior. S. Auguſt. exponens illa
tormentum fore, iratum Judicis vultum ſuſtinere, quàm
Ex S. Hie- Pollas & cruciatus infernales perpeti. Dam⸗ ertz, ait S. Hie-
ronymo. 1oh. in Matth, melins eſſet, ſieſtenene inferni te, , ae n ee.

5. Vincent. ſéaliam Judicantis. S. VWincentius Ferrer. & 1. 22, Dom. Adv. Tunoe
Ferrer. eligerent peeocatoren, Inquit, potins ad infemnm duci, a cn ,

S. Paulin. videye, Calaz. D. z0. k. z. Beſſen, C. i. . 296. S. Palllinus Ep. g. Fra-

r: Sever, n, Bibl. ' et. F. Tom. v. p. I. ap. Paol. D. I: Adn f. , oquens

de Pe Ccatori bus, ait: Luoram d, Stig 7 cc zram, itin 2 , 3

Peu meritms, glo,ase Iefe,va, Sed quomodoi Damnati habe-
bunt gloriam in Inſerno“ An non iſte eſt atroci fimortun tor-⸗

mentorum locus? Ceilabit ergo tortura Dœmomum, Aut

ſanctitate conſpicuos, qui omnes præ metu ac formidine

Conc. 32 ſeondernnt ſé in ſpeluncis, & in petris montium, & dicqunt montibins, S pe.

E& ab irà agni, quontam venit Aer ma gnus eræ 5 75 rum; & gus goteri

werba: oc. e. 2. Y'enit die, maene ine ejetz, ocet, ajus impiis

— —

ne

I.

plus intolerabilem, quàm Infernum ipſum. S. item Vi

MUMU Et Vultus iratus ſuper reprobos: eligamus. 277

ignis in æternum non ardebit? Ambigere hic eſt nefas; quia
in damnatorum abyſſo æterna confuſio; æterna tormenta;
Eæterni ardores: procul inde omnis gloria; procùl omne ſo-
latium. Quomodo ergo dictum: Quorum gloria in liferno?
Intelligendum hoc eſt comparativè, non abſolute. Voluit er-
go dicere Sanctus Paulinus, quòd Inferni pœnæ, tametſi ſe-
cundùm ſe ſint acerbiſſimæ; comparativè tamen, & reſpectu
horroris, & confuſionis ante Dei Tribunal, ceu flores erunt,

voluptas, & glorig. Et Celada, Reprobi, ait, tanta ſaſzundentun

denominid in Judicii loco, tam acerbi tormentis à Zudicis Vultu, at
Spſi alerò eant ad Inferni ſapplicium æternum, ipfum Infernum quaſs
gloriam reputanten ut acerbitatem Divini altus declinent. Ita Ce-
lIada in Judith. 16. G. 19. V. infrà C. 21. n. §. Conc. 23.n. 3. Obſervatu

Ex Celada.

Expendun-

digniſſima ſunt verba de Impiis, Matth. 27. aë. Et ibunt hi in tur verba
ſupplicium aternum. bunt: ſpontè igitur ibunt? Credideram ego, Matth. 25.

3

illos in Infernum à Deo cogendos, à Doemonibus pellendos 46, Ibunt hi

ad æterna ſupplicia. Quis mortis ſententiã damnatus, ul- PPucium

1 æternum.

trèò & lubens eat ad locum ſupplicii? Ad conſolationem
ſpontè currimus; ad vincula, ad poœznas trahendi. Quo-
modo ergo dicitur, quòd: Tunt in ſupplicium æternum? Mirum
ſanè non eſt; quia tantus erit pavor, & terror à Facie Divini
Judicis, ut minus exiſtiment tormentum, & eligant potiùs,
ſpontè ire in Infernum, quàm irati Judicis diutius ſuſtinere
Præſentiam. Lunt (proſequitur idem Celada, loco citats ſa-
Praà) non rapientur, non vi trabentar; ſed quaſi ſpontèò ibunt pedibis
lTWus. Luts reus ultrò it ad ſupplicium, & non violenter raptatur?! Vo-
luntas trahit ad delicias; ömis ſpontè ad conſolatione Suppligia homi-

nes abigunt, & terrent, & ad fugam compellunt. Et reſpondet:

FPauto, minacem, Judicis Eultum, minitantem iras, fulgurantem igner,
Ifulminantem incendia, ipſis feralibis flammisz acriora. Paolet. id. Ie
Chron. P. Dominicanor. p. y. c. . De quopiam in peccatis pro-

Hiſtoriolæ

funduùm hærente legitur, quòd faſſus fuerit de Chriſto, aſpectus ju-
ipſi apparente, faciem ejus, inquiebat, vidi terribilem, & dicis intole-
cen- ferno.

„

7³. CoxctoXX Iudhcs exirem Oculi gralie in Eleſos::

4

Alius ex eo. centius, Concion. in Sexageſ. refert, Juvenem quempiam vit

dem ſubit ſibi per ſomnium ad tribunal deferri, & à Chriſto de actibus

incanuit. ſuis judicialiter interrogari, itaque interrogatione illa ex-

ſternatum, ut ſubitò incanuerit, talisque manè conſurgens

apparuerit. gQahoda Dom. I. Adv. J. I. fine. E. ſaprà C. 6. n. 6. & enfrdà

de Job. C. ſeq. n. §. En quàm luculenter S. Scriptura, PP. & DD.
Vultum Chriſti Judicis expreſſerint, peccatoribus iratum.
Vultus autem Domini ſuper faciente malz, Pſ. 33. Iz. E. infrà Conc. 39.

VII. Hinc jam mihi peccatori in tempore neceſſariò co-
gitandum eſt de maturo conſilio; ne his involvar in Judicio
malis. In noſtrâ jam nunc, dum vitam & ſpiritum trahi-

mus, poteſtate eſt, & libertate, cui Dei Sratſe muinquam de-

»
—

eſt, quam nobis Chriſti Iudicis Faciem fore velimus, an ocu-
los gratiæ“ an vultum iræ & furoris, qui ſolus peccatores & im-
pPcnitentes reſpiciet, & torquebit, ſuprà infernum, in Judi-
cCceio, noh juſtos, & pœnitentes, ac humiles cum Publicano,
Chriſtus in qui Nolebat ne oculos ad C—œlunz levare? IL.-ac. 15.13. Ver fide cre-

hac vit vere dimus, Deum in hâc vitâà verè Patrem eſſe, qui lubens, gau-

Pater erga densque in gratiam recipiat poœnitentem, Filium Prodigum

Pπιnt, ziſericordid motus, Lucæ 1I5. 20. Filias perditas; qualis Magda.
lena Luce z. Mulier Samaritana, Zoann. g. ſic & quemvis

Alium, etiam maximum peccatorem cujusyis ſtatus & ſexus.
Audiamus, Hiſtoriæ loco, hujus præclariſſimum paradigma
& exemplum, quod dum audimus, notemus noſtra deſfuper

cogitata, & Judicia, ut ea nobis ipſis applicemus in bonmum

noſtrum, doceamurque ad poœnitentiam confugere, & ad
Deum infinite miſericoreeemmm.e

VIII. Hiſtoria non illa quidem recens, ait Petrus Doul-

trremannus, S.], ſed ab Auctore Neoterico deſcripta, argu-
Hiſtoria mi- mento nova, & propemodum incredibilis. Aſiæ Rex Ele-
iabiliscx Hi- hanan, vir mitiſſimus, & ad miſericordiam totus à natur4
Kuoris Onen- factus inter venandum fortè reperit infantulam, nuper à

alio⸗

matre inclementer projectam, nudam omninò, formoſm

oc
ſcere
aet
Ur
ek

e
li,
Ven

i

69

—

in alioquin: niſi 4 Capite ad calcem horribili, & putente leprâ Regis im-
tegeretur. Ad cujus aſpeétum aulici quidem exhorruére; menſa cle-
II. aVerſo vultu proripere ſe inde, parabant; niſi Rex, illis mentia ergs

gn fruſtrà diſſuadentibus, puellulam humo fſuis ipſe manibus bPauperem
W ſuſtuliſſet. Eam deinde in regiam deferri juſlam, & regi& Puellam pro-
M educari, medicorum curæ, atque induſtriæ commiſit. At keam à me⸗
illi, niſi infantis alterius ſanguine fanari à leprâ poſſe, nega- tre &c, t
„„ verunt. Quod cuùm cæteri omnes, quaſi crudele medica-

. „

nis ſic prodigè cruorem promi juſſit, ut infans regius pau-
Rex puellam adamare; ſed filii ſanguine emundatam in fi-
16 liam adoptavit, heredem regni ſui ſcripſit ex aſſe: eamque
g conſanguineo ſuo, aulicorum Principi, deſpondit. Illa ve- Ingratitudo
ℳ pudore calcato, maxime autem Regis, & patris ſuii honorem, læ hujus.
Cnn amicitiämque contemnens, ſubulco, bubulco, & id genus
en. viliſſimis Regis mancipiis ſeſe proſtituit. Subinde Regis
l iram veritas ad vicinum Principem, juratum patris ſui ho-
4 uncredibile eſt, quantum Regis rebus attulit detrimenti. Ve-
ruùm intercepta aliquando à Regiis miniſtris, catenis vincta,
„ ccptum. Et quidem ream illam eſſe mortis, Judices omnes
plectenda eſſet, variè diſceptatum; illis patibulo propter la-
% trecinia: his rotæ ob cœdes: nonnullis incendio ob adul-
teria, quibusdam equis diſcerpendam ob majeſtatis, & per-
„ Qduellionis crimen opinantibus. Alii alia, uti flagitia per-
hengebant, ita & ſupplicia decernebant. Unus tamen ne-
„(ſio, qui ex illis, ætate juxtà, & rerum experientia venera-

2* *

,e bilis, ſententiam in eam tulit prorſus inexpectatam adeoꝗ;
rei myſterium minime penetrantibus etiam ridiculam; ut Judicium in-
ſcilicet Regi ſiſteretur, ejusque vultum fixis aliquamdiu ſolens, ut Res
Nn

Ocu-

—

280 CoNcIO XX. Tudicis extremi Oculi gratiæ in Eledos:
Regsm a. Oculis inructi fuberetur. Arque ill aſſenſus et Rex, Ipfm
trem aſpice- ergo coràm adſtantem increpare inſtituit; ejus flagitia, de-
ret. decora, ingratitudinémque, quæ tot acceptis à ſe beneficiis
(S& ea ſigillatim ipſe enuntiabat) repoſuerat: gravibus ver-
Vnde in la- Dis coërcere. Cerneres, infelicem puellam pudore, & pe--
chrymas & nitudine interim ſuffundi, lacrymari, crebroque ac ægro
confuſionem anhelitu longa trahere fuſpiria; tum juſſa vultum tollere,
ſoluta pœni- & judicem, patrémque ſium intueri, vix oculos ejus placidé
tens fadta. fulgurant es conſpexit: ut ejus cor dolore, & horrore findi,
mum ipſa defici viſa eſt. Quid porrò, Chriſtiane Lector, ani-
mo tuo, hæc legenti ſuccurrit! Quid in hac hiſtoriaâ potiſſi-
mum admiratione dignum cenſes:? Ingratitudinemne ejus
feminæ, & projectam audaciam? an potiùs Regis benignita-
tem, & patientiam inauditam: Num fortè judicii ejus iſtius
novitatem, aut certè pœnitentiæ vim:! Singula, arbitror, ne-
mo non mirabitur, qu' attentè perpenderit. Totius hujus
.Z hiſtoriæ ſeriem cum peccatoris ſtatu, & converſione cuivis
pronum eſt conferre. Ad Judicii tamen ejusmodi inſolen-
òôòMUv tiam plerique hærebunt taciti. Hæc allegatus Petrus
D'Oultrem: Amore Iuereato. Eib. z. Cap. 3. ubin Den amat hoſter
ſuos. Sect. 0. f- &. & ſéqu. Mancin. L.10. Diſſ. 2. F. 82 3. Ex his fa-
cile eſt, plura cogitare, quàm ut à me in præſens ulteriùs
Concluſio: dici aut poſſit, aut debeat. Concludo breviter ſolidà Do-
Præoccupem ctrinaâ. Zudex ſupremus, ait S. Gregyia. Monal. zv- ante Zadicium pla-

Faciem judi-. aα poteſt; in Judicio non poteſt. Calam. D. 32. fin. Ergò: Præoccupe-

cis in Confes. ,, ſaciens ejus, jam nunc in vitâ meræ gratiæ; clementiæ, &

roris, in confeſſtone: EPſal. 94. 2. Voenturus eſt, ait 8. Auguſt. ibid.
præveniamus factem ejus in confeſſtone, antequam veniat nar confi-
tendo damnemus, quod fecimus; at ille, quod coronet, non quod damnet,
inveniat, alam. quadrageſim. D. f. f & y. Similia loquitur S. Tho.
Vid. Conc. de Villà novâà Conc. 1. Præoccupemus, Fratter, tantum Zundicem, &
2. n. 3. praæoccvpeimus ſaciem ejus in deliétorum noſtrorum confeſſtone: præoc-

7

miſericordiæ; in Judieio verò erga reprobos pleniſſimi fu-

EPxsz/ vialtus irats uper reprobot: engamm. 281

In eupemus manus ejus condigna banitentid, Jejunin, &. fiagelli »& ſeèn-
i. tentiam ejus, fletibis leniamns. Ploremus coram Domino, gas fecit
e nos, ne perdat nos, ordiq, noſtri maculas diluamus; Dgemamus pro de-
jer listis aſiduès gemamus modicam; ne ſemper gemamus ploremus mo-
. dicum; ne in æterntem ploremus; non parcamus nobis, ut Parcat V.
vx nohbia, Haolet. in ARne Conc. DBom. I. Adv. ewcit. S. Thomdꝗ.
vil. s§. Thomas, xordli itatns. Cornel. A Lap. itt. ſupra hinc zade Authores ins

locu. Alexand. Calamat. Slv. Diſe. 30. E. Judic. Extr. & Diſe. hujus 20.

va. V. Oculus Dei- & in quadrageſ. Diſc. y. & Dom. I. Adv. Au- Concionis
* .* guſt. Paölett. Dom. 1. Dr. 1 fer. 3. Dom. I. quadra 4g. atetäatt “D
n f. 77. n. F. 9. Angelus Paciuchelli, in Jon. Lect. 7. JF. §. &
l Let. 21. H. I5. & . Fr. Labata. VE. udicium ſin. Propoſ. 6. & . Lu-
enl doyv. Granat. Dom. 2. Adv. C. I. Joſ. Speranza, Puntto 132. & .
Lee Blanc. in Pſ. 32. &) 33. ac citt. LL. item Iudice Rerum. E. ocu-
An Im. Petrus Beſſeus, de Jud. C. 4. & ü. Procop. Capuc. Judicia-
Nne le, Diſe. 9. Fr. Joſeph. Capuc. öin Adv. C. 2. Aliiè citati & citatis
un locis. V. infra meas Conc. 34. & ſé Te. Jle. de dententid gudicis. O præ-
46 ced. Conc. Item Conc. a8. num. z. Jo. Pineda, in Job. z. 9. Jo.
d Coapiſtr. Brinzing. p. I. Dom. 1. Adv. Henr. Englgrav. part. 1.
en Dom. 1I. Adv. J. 7. Cochem, de qud. extr. C. 6. Wencesl.
H M Schwertfer Conſtl. & Induſtr. Siru. 3. 4 f. 114. J. I.

ir 2t- 3 . 38 r 83 8. 43 32. .s363. *382- a88 2883. 3 .. 38. t3*

4 Perſona Extremi Tudicis: : Rex I. Zemenge le Majßa
iii,; quem Reges, ac ſummi & infimi mortales,
4 üimeant, & revereantnurr. S
Quid exiſtin: in deſertum videre? wundinen: Tento z. arme
. Aitatam: 6 Match. 11.7.
,

WOW

282 CoONCIO XXI. Perſona udicis: Rex trem. majeſlatis:
òèGä I. = ò

—Viidexiſtis in deſertum videre? arundinem vento agitatam?

. N
—“ “=SYUVMG

Arundini
comparatur
homo fragilis ½ „ quéô eum non vocat arundinem, quæ inconſtantiæ
cnrnalie mut. ſymbolum eſt, hominisque levis, veritate & virtute
cator. P**ρ vacui, & boni operis fructu, ipſa levis, vacua, infrugifera, &

V. Pexenfeld inconſtans, & talem notat, qui fluxn mundi, & fluxis eſus
Indice Con- vVoluptatibus deletatur, & paſcitur, ſicut arundo, qu& ſicca,
cio. to. I. juxta aquas creſcit, & paſcitur: Omni homo, ait Auétor lInper-
hae Dom. vecti Op. carnalis, vacuus in fide, levis in ſenſa, molli in paſſionibus,

arundo eſt. Quid per arundinem, niſi carnalis animns deſtgnatur?
ait S. Greg. hom. 6. in Ebang. S. Ambroſ. LE. v. in c. 7. Lucæ II. 24.

per Deſertum, mundum intelligit, eôsque jure arundini com-

parandos, in quibus ſolidæ juſtitiæ nullus eſt fructus: &c. &:
Arundines fluvios amant, ait idem S. D. & nos labentia mundi cadu-
càg, delelttant: &c. Cornel. in Mat. II. z. Ex his ergo SS. Patrum
dictis, intelligo facilè, per arnedinem denotari hominem, na-
turàâ fragilem, imbecillem, inconſtantem, vel maximè verò,
carnalem, mundanum, &, verbo, peccatorem. Et cuihic me-
lius comparetur, quàm arundini in deſerto hujus mundi, ſuis-

met ſceleribus, & pravis concupiſcentiis, in omnem partem
agitatus: & verò quamdiu in mundo vivit, ita agit, velut ef-

fugere vellet, aut poſſet Judicem, ſicut arundo vento agitata

fugit, aut fugere videtur: at: Quò ibo d ſpiritu tuo, & quò d fa-.

Quàm meri- cie tud ſugiam? Pſal. 135. 7. O arundinem infirmam, miſeram!
1 edicm quomodo ſtabit in conſpectu ſupremi Judicis, cm à quateer
,cum & veniz omne gemus humanum per. Ageelot ſaos tem lals & voce
fortia tre. Vagna Congregabit! Matt. 2a. 37. Cum virtutes oæœlorum commove-
mant. buntur. ib. v. 29. Poli & cardines, qui ſunt quaſi robora, forti-

L. Script. tudines, & firmamenta cœlorum, cœliq; omnes in fine mun-

di concutientur? cùm: quaſi paventia nutabunt ac trement ele-
menta? ait S. Beda in Lac. al. zy. Columne cæli contremiſcant, &
pavent ad nutum ejus: Job. 26. 11. Cornel. in cit. Mat. Terra (immo-
bilis aliàs) eremuit, & quievit, præ timore ſilens, cam exurge-
ret

*

Magnum ipſius Chriſti de S. Joanne teſtimonium,

bkre

—„
ſti,
not
Deu.
nnt

r
chs

ton

if

t1i

4

6

S

S

Qauem Reges: dac ſunttni & infmi timeant. — 1. 283

ut optimè vertit S. Hieron. contremſeet, cum exurget in gadicium
Denz. Bellarm. hic: Afaeie Domini mota eſt terra“ Pſal. 713.2. Ecce
terræ motus falzus eßt magnits, cùm Angelas Domini deſcendit de cæ-
to Mat. 25. 2. Chriſto Reſurgente; quid fiet Judicante? A ca-

8S. Toannes pez 20. 11. Tremunt Dei verbum implentes, impec-
cabiles, & inſenſibiles creaturæ, quaſi propriarum naturarum
rationem reddituræ, ait Speranza, Pancto 132: f. 25l. d iniquita-

te olfrvaveri, Uemine, Domine get, ſaſſtmebit Pſal. 120, 3. 8. Gre⸗
gor. in Hom. quid factet virgula deſertt, inquit, cam concutietur
Eedrus Paradiſt? ſe j ſtus viNX ſalvabitur . injuſtus abi apparebit
Meſfret Dom. 2. Paſeh. ſerm. Io. M. f. 8t. Vel: ſi juſtns Vizx. Räaii
tur, impins & peccator ubi parebunt? I. Tetr: a. 15. Conhde, anutn,,
aitidem S. Gregor. qusd viam vite Præſentus nequaquam ſin Olela;
Nra nfire , otuimus“s quia nec hoc qusdem ſine aliaquo réati noſt 70 ſt,

quod laudabzliter vivimus ,„ſi remotà pietate judicetur. quid ergo fa-

ent tabulæ . ſi tremunt olumna *aut quomodo virgulta immobilia
ſtabunt, ſi hujus bavoris turbine etiam Cedri quatiuntur!? ſolutioni

ergo carnis appropinquans, nonnunquam terrore vindiöotæ etian jcſti

anima turbatur“ Ita S. D. V. C. ornel. in 1. Petrà a. 18. fol. 305. Med.

col. I. Marchant. Ration. Dom. 1. Adv. Leedk. I. p. 2. f. 57. V. Iſais. 2. 12.

& 13. Denique: Contra folium, quod vento 'apiler, oſtendis poten-

tiam tuam: Job. 13. 25. Beſſ. Conc. . à f. 3z03. Quid autem reſpectu

zet ön Judieium Deus. Pſal. 3f. v. 9: & 106. ſeu: Terra timen: tacebit.

“ jus vonßpedtn Zugit Terra & Cz2lum, & locus non eſt inventus eis, ait

ExS. Gre-

gorio.

Dei ſunt etiam Potentiſi imi Monarchæ, Imperatores, Reges,

Principes, (qualis & Job fuit ſui ævi) totàâque hominum maſſa,
& creaturarum, niſi Folium, & minus. V. Tho. Remp. de Init: Chr.

Lib. 3. c. 12. n. 3. Iufrà Conc. 29. n. 1. Arundo ego, Folium, & nihll,;
contemplabor hodie meum Judicem, Regem Tremendæ Majeſta.
ti, cujus Clementiæ innitar totus, humilis & poenitens, ne

inteream: & hoc docebimur hodie, ſcil. revereri, & timere

II. Rex Tremende Majeſtati. Duo hic, cum profundiſſim
humilitate, & reverentià, credit S. Mater Eccleſia, ſcil. Chri-
Nn 3 ſfſfſtum,

Judex extre-
mus: Rex tre-
mendæ Maje-=
ſtatis.

24 CoNCGIO XXI. Perſona udicie: Rextrem. majeſlatit:

Ohriſtus Rex ſiam Chriſtum, & Judicem omnis ſcriptura loquitur. Dei

ſummus Po. magnus Dominus, & KRex magnus ſuper omnes Deos.: Pſal. 9a. 3. non
minus abſo- 1.7. 3

lutiſſimus:

124 tas & Poteſtas ac Dominium, abſolutum & directum, non tan-
ffüm Spirituale, ſed & temporale, ſuper omnia regna mundi,

Chriſto Domino, non ſolùm ut Deo, ac Sapientiæ Increatæ,
ſed etiam ut homini, ut poſſit illa moderari Tregere, & muta-

re pro arbitrio, ut docet D. Thomas L. I. de Regin. Princ. c. 22.
aliique. Cornel in cit. Proverb. g. Unde Apoc. I. . Vocatur Princeps

Regum terr?. Qui poterat Auguſtum Cæſarem, Herodem,

cæteréôsq; reges, de ſuis thronis, ut ſummus eorum Princeps,
. deponere, aliôsq; eis ſubrogare: Cuicung, volueret, dabit illude
Noluit ta. Daniel. 4. Ia. ſed noluit in hàc vità hoc ſuo uti jure; quia vene-

. .4 “ . . 1e
men n ai rat daturus exemplum humilitatis, paupertatis, & contem-

ſtate; cur: Ptus mundi, ac ſuâ paſſione redempturus Orbem; meritus,
ut in nomine Jeſar omne geni ſtebtatler, cæleſtium, terreſtrium, & in.
Jernorume Philip. 2. Io. quod præſertim fiet in Extremo Judicio

ab omnibus præſentibus. Data eſt mihi omnis poteſtas in Cælo, &
88. Reges zen terrd. Mat. ult. Unde Sanéti Reges agnovére, ſeſe ſuas Coro-

agnoſcunt, ſe nas Chriſto debere, cum 24. Senioribus: Apoc. 4. v. 4 & 10. ubi:

ſuas debere
coronas Chri-
ſo⸗ 24. Se-Ber. thronos 24. denibrer ſedenter „Y. 4. & F. 10. Procidebant 24. Se-
niores Apo- niorer ante ſedentem in throno, & adorabant, viventem in ſæcula ſo-
cal. 4. culorum, & mittebant coronas ſuas ante Thronum &c. tanquam
regnum ſuum, victorias, triumphos, & coronas ſuas Deo ac-

Et in circnitn Sedu, cui inſidebat Chriſtus, Rex Regum, Sedilia,

— 8. Canutus ceptas ferentes. Cornel. S. Canutus M. Danorum Rex, victoriis

plurimis Sõ & divitiis auctus, regale diadema ad Chri-
xi pedes abjecit, ſe & regnum illi ſubjiciens, qui Reæx
SO regum

ſti Cruci

ſtum, & Regem eſſe, & Tremende Majeſtati,; præſertim in finali
Judicio, de quò agit wentia Miſſæ Defundt. Ita eſt: Regem Meſ-

ſuper falſos tantùm Deos, & dæmonia, ſed etiam ſuper omnes
V. Cartagena Reges & judices terræ, qui etiam Dii dici ſolent. Wa e KeH
tom. l. Li.6. Regwz & Dominus dominantium. poc. I9. 16. ſaprà Conc. 1;. n. I. Pen
hom. I. à fol. quem reges regnant. Proverb. S. Ly. Competitq; hæc Regia Digni-

ſeu Throni Auguſti, quales ſunt regum, vigintiguatuor: & ſu-

Ind

D
M

Cine
R
lly
nta

DNd
ate,

W
4.44
hirn
Nen
en
ſehe⸗

en.

li⸗
deo
10
lli
,

4.
6
Uan
9.
gis
i⸗
Re

ℳ

vegum eſt, & Dominles dom'nantium. Brev. Rom. 19. Jan. Vid. ex-

ſericordiæ ſit, illum nos creare voluiſſe (præſertim, quos præ-
viderat, tantâ gratia, in ſui offenſam per omnia indigniſſi-
mam, abuſuros) eo fine nobis utiliſſimo & nobiliſſimo, quem

ipfum) Regem vocat Chriſtus: Matth. 2y. 32. & 40. &c. Exer-
cebitque is tum verè Regiam & judiciariam poteſtatem cn
Majeſtate magnd. & C. Eddem 8. M. Eccleſia (cùm in hymno
SS. Ambroſii & Auguſtini, Te Deum laudamus, Canit: Tu Kex Glo-
rie Chriſte. &. Tu ad dextram Dei ſedes in Glorid Patri, cum æ& qua-
li majeſtate, Divinà ſcil. juxta S. Athanaſium, & qui præes
omnibus, quaſi ſummus Rex, ac Judex, tantâà dignitate præ-
cellens, in eodem cum Deo ſolio, & édem adoratione &c.
Cornel. in Coloſ-. 3.1.) in genua procumbit, quaſi tremens, &
verè fupplex: Judex crederi eſſé venturiz! Te ergo quæſumus, tuis
famulis ſabveni, quos pretioſo ſanguine redemiſti. Et coram hoc

Quem Reges, ac ſummi & inſimi timeant. 285

emplum Philippi III. Hiſp. R. Pædeg tom. 2. p. I. c. 5. Ffol. 321. Id Tanti Regis
hoc loco nobiscum profundè meditemur, & expendamus: nos ſervos eſ-
cùm Chriſtus Dominus noſter tantus ſit Rex, infinitè potens, ſe, quanta
bonus, & miſericors Deus; quàm immenſæ clementiæ, & mi-

gratia & di-

principium ſeu fundamentum ponit S. P. Ignatius, Fund. S. J.

dum ſcribit : Creatus eſt homo ad hunc ſinem, ut Dominum Deum Finis creati

ſzum laudet, ac revereatur, eiq; ſerviens ,tandem ſalvus fiat. Exer-hominis 3 cx

cit Pirit. Agnoſce & expende gratiam tantam; at examina te, §. Ignat.
an & quomodo obſerves, vel deinceps obſervare velis? Ma-
gnum mihi & mirandum apparet, quòd tam pauperem & indignum

digneri in ſervum recipere &c. ait Thomas Kemp. de Imit. Chr.

Lib. 3. c. 10. Vide totum : Et Franc. Zoſ. Capuc. F. . Geroldi, Duci

Sawon. Eremitæ f. 225. & ſeqq. Iafraà Conc. 35. R.- I. Verè: Servire

Deo, regnare eſt „CO regilum. Sed n0s ad Regem Judicem tre.
mendum.

III. Rex Tremende Majeſtati. Extremum Judicem (ſe- Chriſtus ju-
Szc. EFxer- dex Rex Tre-
mendæ Maje-
ſtatis

E

Rege Tremende Majeſtats, ad ejusꝗque examen & Judicium, ſta-
bit miſer homuncio, quem omnis Judicii hujus & examinis

forma, apparatus, ac majeſtas terrebit: quomodo Intelli-

gamus

R

286 CoxNc1O XXI. Perſona udicis: Rex frem. Majeſtatis:
§. Franciſcus gamus in umbraâ ex humanis. 8. Franciſcus Saleſius denun-
Ssaleſius, do- tiatus Coadjutor Epiſcopi Genevenſis, ab hoc Romam dire-
Qdifſimus, hu. ctus, diſceſſit, ut Sedi Apoſtolicæ de ſtatu illius Epiſcopatũs

quam Chriſti Vicarius liquidiſſimam animi voluptatem,
—— NQquam ex ejus in Coadjutorem denominatione hauſerat, de-
1 clarâſſet, ei inſuper ſignificavit, quòd ipſemet ejusdem do-
QRGRtrinam in examine eſſet exploraturus. Die itaque Exami-
Majeſtas e-Archiepiſcopi, partim Epiſcopi, & complures ſacrarum Fa-

an uis: exa- miliarum Generales, ſummum Pontificem ad locum pro ex-
Præſulem ex. AMnine conſtitutum ſequebantur. Cujus Conventus ſplen-
animat. dida Majeſtas ac Pompa tantum terrorem Præſuli Hiſpano,
3 quem primo loco Examen ſubire oportebat, incuſſit, ut ubi-
lem turbabat Franciſcum, quàmvis non aliâ ratione ad id ex-
S. Franc. Sa amen paratus acceſſiſſet, quàm quèd à Divinà Majeſtate fer-
leſii laus x venti prece rogaverit, ut ſe coram ſuo Vicario confundi

dem repentè funus conciderit. Nihil interim hæc res humi-

doctis in Ex- pateretur, niſi ad majorem ipſius cederet gloriam, ut Epi-

amine re-

ſponlſis. ſcopus foret. Verùm enim verò tam doctè atque animo

tam præſenti atque collecto, ad triginta quinque ſibi propo-
ſitas quæſtiones reſpondit, ut omnes ipſius Examinatores
totidem evaſerint & Electionis approbatores, & dodëtrinæ
Encomiaſtæ. Quin & ipſemet ſupremus Chriſti in terris Vi-
carius & ſacrâ deſcendens ſede, totus in admirationem ob
doctiſſimas reſponſiones abreptus; in ejus amplexum cum
Salomonis dicto involat: Bibe aquam de oiſternätuà, & fluent

putei tui deriventur fontes tui foræs, & in plateis aquas tuas divide-

Applicatio. Proverb. y. Iy. Vita & Saleſii Cap. o. mihi à fol. 34. Applicatio fa-
cilis, & diſſerendi materia: Majeſtas judicis extremi, totiusq;

Judicii apparatus: Examen, vel nomine, metuendum ni-

mis: hinc Electis confidentia equidem, honor, laus, glorid,
præmium: reprobis autem terror exanimans. &c. Tres au-

milis, &c. rationem redderet, ubi tam benignâ exceptione fuit admis-
fus, quam ipſius de Eccleſiã merita exigebant. Quippe poſt-

to, Octoni ex Patribus Purpuratis, viginti partim

H

tem

eng
inc
tent

ſec⸗

Poten

(ur

ſnn
Ne
ſn
4

6
N

M

men minus bor Pien
Soepientis Regnum acquiri poteſt, & gubernatun; unde olim SS ju⸗

ipfe

4*
*
.

Quem Reget, ac ſummi & infmmi timeant. — 28; *
tem pr æcipuè fumt Regiæ dotes, aut qualitates; Regenti aut Tria in Rege
Principi perneéeſſariæ; quæ ſi deſint, vel una earum, regi- neceſſaria, da-

onum erit. Süuntque Sapientia, Potentia, Zuſtitia. Pientia, Po-

electi è Sapientibus Reges; quales & tres ſancti Magi fuêre. ſti ia⸗
Potentiâ conſervatur, & augetur; Zaſtitis denique ſtabilitur;
dum bene meritos prœæmiat, & delinquentes punit. aſtitacids
Ffirmatur olaum regale: Proverb. I6. 12. A Sapientiä præ cunctis Salomon ſa⸗

Regibus laudatur Salomon, quam Divinam, ſeu à Deo infu- Piens.

ſam, accepit: Dedi tib;, ait Deus Salomoni, cor ſapiens & intelli-

gent, in tantum, ut nullus ante te ſimilis tus fuerit, nec poſt te ſurrectu-

rus ſit: 3. Keg. 3.10. 2. Paral. I. II. Drexel. Tom. 2. in Salom. C. I5. Et
Chriſtus: Regina Auſtri venit à finibus terræ, audire ſapientiam
Salomonis: Matth. 13. 412. Lucæ II. 31. Potentiâ, quis Alexandro M. .
major: Is ab anno ætatis 20, ad 33, quò mortumseſt, ſubegit a8* dtedli⸗
totam Aſiam, 5:gyptum, Syriam, Indiam, & bonam Europæ Ma ni artn
partem. Cornel. in Dan. 2.39. D e qué S. Textus: Iuterfecit, in quit, 8 . Ax
Reges terræ, & pertranſiit mqp;ad ſiner terræ; & accepit ſpolia multitu “

dinis: Gentium, & ſiluit terrà à conſpedtu eéjus: Machab. I. 2. & 3. Po-

tentiſimus Regum habetur Rex Sinarum, imperans ſeptua- Regis Sina-
ginta Regulis, Regali diademate coronatis. Rex Hiſpania- W. Hilp.
rum unam manum in Oriente, alteram in Occidente habere egis Hup.
dicitur. Jo. Adam. E- eberus Memor'iali yo- f. 267. Potentiâ Tamerla-

nes, vel Tamburlanus, Scytharum, ſeu Tartarorum magnus Tamerlanis

Cham, ſeu ſupremus Imperator, potentiſſimus primum Bu- qui vicit Ba-

bulcus, qui ſeſe lam Dei appellabat (ſicut Attila ſe Metum or hazethem.
bi, Deig, flagellum) Bajazethem Turcarum Dominum Anunno
C. 1398. Vincit, & barbarâ feritate catenis aureis vinécto, &
caveæ incluſo, equum aſcendens ſcabelli loco utebatur: qui
Bajazethes, antea ſuperbiâ turgens, ſubter menſam, cùm
ederet Tamerlanes inſtar canis ad ejus pedes ſolas de reli-
quiis cadentes colligebat micas, quibus tenuiſſimè & tur-
piſſimè victitans, obiit miſen 1404. G. Bucelin. Jo. de Buſſteres. Car.
Seph. Didtion. Hiſtor. Potentis Sapores Perſarum Rex, notifſi- Saporis dui
Mechtl de Jud. extr. Oo mus Aurelianum.

SS Coxcio XXI. PBerſona Iudicis: Rex krem. mMajeſatis:

mus cladibus ab Imperatoribus Romanis acceptis & illatis,
Valerianum Imperatorem vicit, cœpitque, eò ſimiliter uſus
pro ſcabello, excoriato denique vivo, & ſale conſperſo: Gal-
lieno filio, in Imperio Rom. fucceſſore, injuriam non vindi-
cante, egue prius Patris memore, quàm mortuum audiis-

ſet, tum demum inter Deos referens, quem infra homines
Juſtus Salo- eſſe ſuſtinuerat. Baron. Anno C. 26 ůr. A ecſtitid Idem præfatus

mon. Salomon deprædicatur; de qu 2. Reg. z. in fine Andivit itag

omnis Irazël qudicium, quòd judicàßet rebtà; & timuerunt Regem, vi-
denter, ſapientiam Dei eſſe in eo ad faciendum udicinm. Drexel. prd

cit. in Salomon. c. 12. 13. Nimius ſim, ſi plura referam exempla
Sapientiæ, Potentiæ ac fortitudinis, & quſtetic. Humana omnia,

utut vera & ſeria, partim ridicula, puerilia, & leviſſima; ſi
Deo, à qué illi granum tantum accepére Spientiæ, Poten-

teæ, G&. comparentur. Haque

Chriſtus ju- IV. Judex Extremus, Chriſtus Deus homo, Rex Regum,
dex Rex Sa- Domina Daminantium Rex Tremendæ Majeſtatur Curjus da-
Piens, Potens, „zentia, Potentia, & uſtitia, omni creatâ infinitè major eſt: qui-
aſlus in- us tribus extremum Ju dicium ſapienter Potenter, & 22 per-
aite e⸗ aget;3 ſi cut modò Orbem gubernat Sapientid, bonitate (cui in

extremo Judicio ſuccedet aſtitiz ex parte) & Potentis, & ideo

wuwuppendere tribur digiti molem terræ, dicitur: Haiæ ze.12. eum gu-
bernans hiſce fuis tribus attributis. Cornel, ibid. De quéô vati-
Ex ſerem. 23. Cinium S. Jeremiæ Prophetæ, cap. 22. v. y. & 6. ex ore Dei: Ec-
7 &ς 6. ce dier veniunt, dicit Dominu, & ſaſeitabo David, ſeu Davidi, Ger-
vnen, Meſſiam, id eſt, Chriſtum, juxta S. Hieron. Theodore-
tum, Raban & omnes Hebræos, ut ait Vatablus, Zaſtam, ju-

ſtum judicium exercentem in bonos & malos: & regnabit Rex,

& ſapiens erit, & fuciet udicinm & juſtitian, in terrd. Et hoc eſt aumen,

quod vocabunt eum, Dominns Zeeſtus noſten. Cornel. Sb. quod etiam, &
veb maximè, intelligi poteſt de ultimo univerſali Iudicio in
uüne mundi, & in ' alle Zoſaphat; poſt quod nullum ampliùs erit
Judicium, niſi executionis, quâ præmiabuntur æternûùm Ju-

. AAi; & impii damnabuntur. En ſapientiam Judicis, omniſciam

ſanè,

—

Asan
ſoe⸗

Na

AAQQuuem Repet, al ſummi & infmi timtat. 229

In ſne, quæ nec fallere poteſt, nec falli: Cui omnia nuda & aper- Sapientia Iu-=
tii ta- Hebr. a. 13. etiam intima cordis noſtri, & cogitationum „dicis Chriſti.
l Plas quàm Salomon hics Mat. I2. 72. En Potentiam ejus, qus poteſt, Potentia Ju-
int. animam & corpus perdere in gehennam. Mat. Io. 25. (quod omni- dicis Chriſti.
. bus impiis generatim fiet in fine ukimi Judicii, ſpectantibus o-
mm muibus Beatis, ſine commiſeratione) cùm alias hominum nul-
„ lus, Regum etiam potentiſſimus, jus in animam habeat. kn “
Ptentiam, & S. Scripturà remonſtratam: Qui percuſſit reger ma- Oeccidit Re-
gnos, & occidit reges fotter- Pſal. 13. V. 17. & 15. e Num. 21. V. 244. 8 5 fortes.
ſ & 33. Deut. 2. v. 24. idꝗue in manu potenti & brachio excelſos v. I12.
mu Ett excuſſit Pharaonem, & virtutem eju: (exercitum ejus: §&. Hie-
mt, ron. Joſephus ſcribit, clade hac univerſim periiſſe in mari Ru-
nOH bro Ægyptiorum Scutatorum peditum ducenta millia, & e-
ſſen quitum quinquaginta millia: periit & ipſe Pharao, ſed ultimus
juxta Hebræos, & Abulenſem, ut nimirùm prius omnium ̃̊
„ ſuorum ſpectaret cladem; itâque longius & gravius cruciare-.
s⸗ tur. Cornel, in Exod. 24. 2 4. F. 32S.) n mari rubros verſu 12. Pfal. 13 .
4 sr. Qui per Angelum unâ nocte percuſſit in caſtris Sennache-
„ rib Regis Aſſyriorum blaſphemi, centum octoginta „quinque
An millia: &c. 4. KReg. 9. 35. Cujus potentia Regem potentiſſimum
Nabuchodonoſor, cum oblivione & contemptu Dei ſuper-
u bum, ab hominibus ejecit, ita ut cum beſtis & feri eſſet habi-
⸗ tatio eus &c. Dan. 4. à v. 2y. Balſaſarem, ſeu Baltaſſarem ejus,
„ flium (Cornel. in Dan. y. .) temulentum, digita quaſß mants ho-
6 minis ſcribentis contra candelabrum in ſuperficie parietis aulæ regiæ in
r convivio terruit, & facier Regi commutata eſt“ &c. ibid. V. .
V6. V. Conc. 24. Taceo alios Reges potentiſſimos, qui in ma-

nu Dei, ſicut ſtipula ſunt, vento rapta- Iai. 41. 2. Coram quòê Coram quo
ecce genter quaſi ſtilla ſitulæ, & gutula (& ſitulã decidua & negle-otus mun
cta) & quaſi momentum ſtateræ, & minimum quid, & quaſi Ppul-Qus nihil eſt.
ecn vu exiguus, O& Juaſi nihilum, Ha. 40. V. I7. & ſeq. Cornel. ibid. ſic
i coram Deo eſt totus mundus, cum omni potentiâ Regum,
Gentium multitudine, & ferociàꝗ, qui deniq; KRex regum omnes

hoſtes ſuos pro ſcabello pedum habet. Eiſolm. Iog: 2 En tertidè

11⸗

290 CoNCLO XXI. Penſona Judicis: Reg lrem. majeſlatu: .—

guſtitia Judi= Chriſtum Judic em (cui Pilio omne judicium dedit Pa ter⸗ o. F. 22.)
cis Chriſti. cuùm Sapientid, & Potentid Zu Zuam; ut id omnis lingua ipſorum

etiam in judicio impiorum palàm faſſura ſit: agnoſcêntque o-

mnes/, juſtè ſeſe eſſe damnatos, eſto cæteroquin in omnem

æternitatem Deum dirè blaſph ematuri ſint, ceu ſcelerit 0-
rum æternis maximisq; pornis vindicem ſentientes, i in furias
Perdinandi Il. acti acerbitate earum. Hic loci unicu
Imper. ſaus nando II. Imper. Glorioſ. & beatæ memoriæ nato Græcii 1578.
Juſtitid. defuncto Viennæ anno 1637. eximium Juſtitie exemplum. Ra-

ckeripurgi facto tumultu y. Febr. 1608, occiſus eſt Georgius

Bamffius, Baro Ungarus. Bamffi mortem è& Gente Ungarâ
aliqui imputârunt præſidiarii militis. Præfecto. Poſt dies non
multos horribili incendio tota penè Civitas conflagravit; & ſi
famæ fides habenda eſt, non abſimilis clades magnæ parti Sty-
riæ imminere Videri poterat, niſi Ferdinandus in a Præfedum
gravius animadverteret. Fuêre ex (
rent Principi, capite mulctandum Præfectum, ut parti felſe
fieret ſatis, malumq; arcereti
Provinciæ imminebat: Reſpondit is: Ego verò non patiar

necem Præfecto inferri, ſi meritus non eſt: ad in jjuſtitiam me

minæ aut pericula non adigent; non, ſlrovincia, tota ſit exu⸗

e 4E

renda; non, ſi cum uxore ac liberis ad mendicitatem ſi mredi-

gendus. Guil Lamormaini S. F7. , vitu, &. Lintut. Ferdin. IIl. c. 2 23. 4

Chriſti judi- . 216. Chriſtus Judex, inquam, nemini faciet ĩ injuriam, etiam
cis juſtitia ne. Reis S&c damnandis faſſuris: circa quos tamen verum erit id:
mini mjur is. Fiat Taſtitia, pereat mundum. Peteantomnes impü, utut ho-
mines, à Deo creati, ſanguine Filii Dei redempti: &c. Na. a.
. 4. & ſeq. ait Deus: Mihbi curvabitur omne genu, & jurabit omnu
iem, celebrabit, & confitebitur dicetq,, qudd mex ſint jisſtitic,

Dmyerinme Potentiam tuam & juſtitiam tuam Deus. Efſ.o. V. I9.

& Pſal,. 7.72. Deus jadexr juſtus, fontis. V. Dion. Carthuſ de extr. Zud.
Noſtra gra= Art y. r. 6. & 71 IIk ud hoc locoſi ingulariter conſideremus, me-

vis inſipien- ditemur, & ſeriò deteſtemur 8 grandem inſip jentiam noſiram, „.

tialum ſacile diod tam Kacile peccato offendamus illum, iquem ver ſde
cxre⸗

dum immiſceo de Ferdi-

„quod graviſſimum ab illis toti

MW = .

L AQuem Regen de ſmmi & infmi timeant. — 291

credimus, & apprehendamus oportet, eſſe immensé ſapientetz, offendimus
uun quem latere poſſit nihil; quem fallere aut effugere non poſſi- Deum infinit?
r mus: omnipotentem, qui, ſicut verbo creavit totum mundum, ſapientem,
dun ia annihilare poſſit: & in cujus manus horrendum eſt incidere: Potentem, &
Im Hebr. 1o. 31. eſſe jsſtum, adeo ut & : Juſtitias judicabit s PEſal. . 3. juſtum.

n S& nihil impunitum relinquet in tremendo illo Iudicio: credi-.
oNM mus iſta, & tamen peccare audemus contra illum, & ſanctiſſi·
fin mas leges, promiſſa, & minas illius, reſpectu cujus totus mun-
n H dus & omnes homines ſunt ſtipula⸗ arundo', gittula, momentum,
i palvis exiguns, denique nihil. Cogita, ait S. Chryſoſt. quanta hu-
Ini jus ſtille vel guttulæ pars tu ſis, & quantus s reſperttee Dei- in cap. I.
don ad Epheſ. der m. 3. & hom. 2. de incomprehenſibili Dei Naturà: ap. Cor-
vel. in Iai. go. 1y. ſi rit expendimus, ſine horrore animi non fiet.
nis⸗ Procop. Capuc, de Jud. D. g. n. Z.

om V. Kex Tremendæ Majeſtatis e Sdapiens, Potens & duſtu, im- extr emo
G. mensè, ut dictum. Sed nunquid & bonus, benignus, cle- ud icionul-
e mens, & miſericors! Miſerationes ejus ſaper o'mnia opera ejus, Mi- erit ilri.
Hm redeprædicantur, Pfal. az. 9. & multis locis: KRoboratun Clemen- cordiæ locus,
u td thronus ejus, ſcil. Regis. Proverb. 20. v. 25. Nihil aliud tam peca-
e liare Inperiali Majeſtati eſt, quam Qementia & bumanitas, ait præ-
e Qlaré Juſtinianus Imp. . alt. Cod. de donat. inter vir. & u-c. Cornel.
leli⸗ z lIſa. 42. 2 f. 350. ahi plura. Certe hoc ipſo, quòd tam liberè &
„ protervè peccemus, imaginamur nobis, & fingimus udicem
imn Deum nimis clementem: cùm tamen in ipſo finali judicio im-
eANH piis nulla erit miſericordia, ſicut & in inferno nulla redemptio. In-
U. frà C. 32. n. 9. Præmemoratu sTamerlanes (uti refert Franc. La- Tamerlanes
44 bata tom. I. Theſ. mor. E. Converſio, Tropoſ. 1o. fezyf. Ex Petro Cri- dem opſt
gru nito Italo, L. I. de honeſta diſcipl.) cùm civitatem aliquam obſi celorem Mlet⸗
„ (eret, tentorium ſuum albo colore indui mandabat, ſignifi- pum rubrum.
l cans & promittens clementiam, ſi civitas ſe illi tradere vellet: ertio die ni-
4 albedo enim ſuavitatis & clementiæ eſt ſymbolum. Quòd ſi geum. .
. renuerent, ſecundo die tentorium rubeo colore indui manda-
n, bat, ſanguineo illo colore effuſionem ſanguinis minitans, niſi

N ſe illi illicò darent. Quòd ſi adhuc rebelles eſſent, tertio die

O. 3 nigro

7

292 CoNcIO XXI. Perjona udicit: Rex irem. majeſlatie:

nigro colore indutum oſtendebat tabernaculum; tetro illo co. e
lore jamjam mortem præ foribus eſſe demonſtrans: & hoc n
ultimo termino transacto Civitatem penitus diripiebat. Pro- ſi
cp. Capuc Judic. D. Io. n. 4. Occaſio hinc ſumi poteſt declarand?
Chriſtus ean- noſtrum Kegem tremendæ Majeſtatu, non tyrannum, ſed æquis- ee
Qdiddus, & ru: ſimum per omnia Jjudicem; qui nihil omiſit eorum, quò ho- dor
bicuncue, minem, ab ſe creatum & redemptum, ad ſalutem perduce- in
omodo: ret: Expendamus in eo tres prædictos colores. Ipſe Candidus k⸗,
& Kubicundus uti eum cœleſtiis Sponſa deſcribit: Dilectus meus t
Candidus & Rubicundus- Cant. yj. 1o. Candidus in gratioſiſſimà Na⸗· ſ
tivitate, Rubicundus in Paſſione, quam utramque pro nobis &
in noſtram ſalutem, ipſe ſubiit miſericordiſſimè, perditi ho- N
minis miſertus. Candidus ob puriſſimam & ſplendidiſſimm il
Deitatem, quam ab æterno habuit. KRubicundus propter hu- G
manitatem cum ſanguine rubro, quam in tempore aſſumpſit,
ut perutramque Naturam, ſcil. & Deus, & homo (en quid fe- „
ceit:?) ſalutem hominis, quantum in ſe eſt, operaretur. Rubi-
cundus in Paſſione, ait D. Hieron. in c. 6z. Iſai. Candidus in reſar. (
rectione“ quäâ ipsd reſurrexit, Propter juſtificationem noſtram, re-
demptionem & ſalutem. Rom. 4. 27. Candidus per clementiam, .
quà nos, mitiori & ſuaviori modo, per internas inſpirationes,
monita Confeſſariorum, & Concionatorum, per promiſſa ae-⸗
ternæ beatitudinis, ad virtuoſam vitam „ ad pœnitentiam, 6
Vvocat, non volens, mortem impii, ſed ut convertatur, & vivat.
Erzech. 33. v. II. Rubicundus, dum, hisce mediis ſuavioribus nil 0
Proſicientibus, ſeveriora adhibet, & velut ſangvinea, per tri- i
“ bulationes, paupertatem, infirmitatem, bellum „famem, &c.
ut reſipiſcamus; idꝗue toto, quò vivimus, tempore, quecd
eſt gratiæ, clementiæ, & miſericordiæ. Rubicundus, dum &
minas & terrores diſtricti ſui judicii, & inferni denique inten. 1
tat; dum triſtitia in cœlo aſtra, ſignâque depingit: &c. ut vel
ſic à facie arcus iræ ejus fugiamus. Candidus; dum clemens,
gratioſus Electis in judicio, Rubicundur; dum juſtus, & terri-

bilis impiis: ſangvineus enim in facie color ſæpè iræ furoris “
3 index S

index eſt. Et quandonam aut quomodo Chriſtus nigrum co Chriſtus

lorem induet? nempe cùm, elapſo tempore miſericordiæ & denique niger
gratiæ, contra peccatores in judicio extremo guſtitiam induet. quomodo
Aiexandrum Magnum, ajunt, fuiſſe candidum, qui color in duando?
pectore & facie potiſſimùm purpuraſcebat: Apelles verò Pi- Alexander

Ror eximius, à quô ſolo Alexander depingi voluit, eum ide- Magnus un-

pingens, fulmen tenentem, magis fuſcum reddidit. Hlutarchus de fuſcus?
de Alexand, ap. Cornel. in Cant. r. Io. f. 24. IIlud illud Fulmen vul-.

tus irati extremi Judicis, fulmen illud ultimæ contra impios

ſententiæ, triſtem, atrum, nigrumque colorem faciet, mon-
ſtrabitque, cum nempe impiis nullum ampliùs miſericordiæ
Divinæ momentum, & hinc nonniſi pallor ater, luctus, & ſi-
millima æternæ morti imago erit, in tenebras exteriore gehennæ
(quæ extra cœlum eſt, in centro terræ, à ſuperficie terræ di-

ſante tribus millibus milliariorum, & amplius. Cornel. in Mat. 5.

v. 12.) mox ejiciendis, & deturbandis, cum prius eſſent, ac eſſe
poſſent, & deberent filii regn: cœleſtis, & heredes, eò creati;
in eum finem, tanto pretio ſangvinis Filii Dei necquidquam
redempti. Huc applicari poteſt id, quod Anachoreta quidam Anachore-
interrogatus, cujus libri lectione potiſſimùm teneretur? nul- tæ Liber tri-
lius reſpondit, niſi trifoliaris, cujus folio nigro moneretur foliaris.
mortis, candido beatitudinis, rubro Judicii. Beſſeus C. I. de Jud.
4à f. 207. Tob. Lohner. Bibl. man. tom. 3. tit. Iz. f. 162. col 241.

VI. Rex Tremendeæ Majeſtati. An ergo tunc nulla amplius

Clementia:? miſericordia nulla? apud illum, ua bonitats, &
miſericordiæ infinitus eſt theſaurns, uti agnoſcit Eccleſia? Num in In Judicio
aæternum projiciet Deus? Pſal. z6. 5. Tempus non erit miſerendi, & mi- extremo non

ſericordiam impetrandi ait S. Auguſt. Serm. 6. ad Fratres in Eremo. erit amplius
tempus miſe-

Anno 1671. ſententiam Capitis, orbi notam, in Auſtriâ ſubiére jcordi
2 „ „ „ . 12.
quatuor Proceres, Rei Criminis læſæ 8. Maj. Cæſareæ, quo-.
rum Caſus tragicos refert Eraſmus Francifci part. 3. des hohen

Trauer⸗Saals àf22. Horum unus (Franciſcus Chriſtophorus, Declaratur
Marchio Frangipanes) interrogàâſſe fertur, intimatàâ ipſi Sen facto 1671.0

hæc

tentia: an nulla amplius Clementia Domui Auſtriacæ!? (A quuusð

6

29 4 CoNcto XXI. Perſona Tudicis: Rex trem. majeſtatis:.
hæc Auguſtiſſima & Sereniſſima Domus nunquam non lau-

dem tulit, & palmam) pro reſponſo autem accepiſſe: Memi-
niſſet, etiam unum & Domo Auſtriac4 ante annos 400. per

coccaſionem & cauſam unius ſuæ ejusdem Familiæ gladio oc-
Contadinus cubuiſſe. Cum nempe Anno 1269. 26. Octob. Con radinmuis
Sueviæ, & Conradi IV. Imperat. Ducis Sueviæ filius, Friderici II. Ne-
Fridericus pos, Avitum Regnum utriusque Siciliæ, Neapolis & Jeru-
Auſttiæ, Du- ſalem repetiturus, ſed ex Victore victus novâ calamitate

Ces decollati .—6. 2 122 2 . H 2* H
Neapoli An- X fugiente captivus Aſturæ Italiæ, Loci hujus ſeu Do-

no 12,69.

fratre, & turri vicina publicè aſpectante, & oculos ſuos cru
deli tragesdia paſcente. Fuitque Jus ſum

ma injuria (ex communi Jurisperitorum ſenſu) ſumma ta-
men invidia; creditumque, regna tanti non eſſe, ut ãais nati
ee.aauapropter perirent principes, ait joannes deBuſſieres S. J. Gal-
“ lus. Floſe. hiſtor. ſ. 3 1. E& ſeqia. ad A. 126§. Refert fuſiùs O. Tobias
Weller; Teutſcher Adler n Conr. 1o. Snper, f. 3ar. & ſequ. Pexen-
feld. Concion. Hiſt. hiſt. 113. Platina in Clem. IV. Carnifici per
alium, ab ipſomet Carolo ad id conſtitutum, etiam caput ſta-
tim amputatum; ne gloriari poſſet, manu ſuâ tantos princi-

pes truncatos fuiſſe. Secutæ dein variæ calamitates, quas

Veſperæ Si-inter, poſt 14 annos in hiſtoriis notiſſimæ Veſperæ Siculæ,

culæ. Inftà ſic dictæ: dum, ad condictum Veſperarum ſolenne ſignum,
C. 30. n. 6. Coeſis in univers Siciliâ Gallis (octo millibus) omnibus an-

nit:. noO 1281I. fer. 3. Paſchæ. Carolus Caroli hujus filius ab Hiſpa-

Conſtantiæ nis captus: ſed à Conſtantia Reginâ Siciliæ, Petri Regis Con-

Reginæ pia juge, Conradini Aviâ (morte illi die Veneris jam inſinuatâ, &

magnanimi-
tas hoſti par-
centis amore

patienter ad hanc paratus ſubeundam, ut ajebat, eâà die, quaà

Chriſti paſſi. elusdem Chriſti patientis honorem liber dimiſſus; tanto

mini, ſeu Præfecti opera, cum Friderico Cognato, & ipſo
ultimo Duce Auſtriæ, ſicut ille Sueviæ, Iuctuoſiſſimo ſpe-
taculo in urbe Regiaâ Neapoli, fero & theatro publico, ca-
pite eoronando, anno ſiiæ ætatis XIX, minatus fuerat à Vi-
ctore Rege Carolo Andegavenſi, S. Ludovici Regis Galliæ

Chriſtus pro nobis mortem ſubiiſſet) pia magnanimitate in

i Quem Reges, ac ſummi & inſimi timeant. 295

n u majori laude hujus fœminæ, quantò majori dedecore & ma-
M num, uti dictum, condemnantis: qui & ipſe biennio pòſt, ſeu
e anno 1285. morore conſumptus eſt. 'eller cit. I. & in Rudol-
ho I. 4 f. 279. Ehrenſpiegel des Ertzhauſes Oeſterreich L. 2. C. 4.
l. o2. & L. I. Cep. 13. à f. öé. Majolus Dier. Canic. tom. 4. Coll-1.
a f. 746. I. Caliſin. Aula p. 3. D. 2. C. 5. Cæſar Noſtradamus hiſtor. Pro-
I inc. A. 1253. Hæc compendioſa ſeries tragicorum; quorum
h mundus theatrum eſt. Sed theatrum illud Valli Joſaphat ex-
& tremi Judicii infinitè quaſi luctuoſius, in quò ſummiplecten-
nhe tur & imi, nullus tamen non nocens, absque ſpe ullius mi-
h ſericordiæ à Rege Tremendeæ Majeſtats obtinendæ: occaſione
i cCujus incidenter hæc à me interjecta ſunt, ut & luctum ad-
AE gant ſupremæ illi trageædiæ, quæ Veſperæ erunt totius or-
ien Dis, impiis acerbiſlimgg. torns or
on . Ergone (ingeminant impii) nulla miſericordia, à Creato- Chriſtus ju-
u re, ſuis creaturis? à Redemptore, tanto ſuimet ſanguinis p re- dex ampliùs
l tio redemptis à Patre filiis quondam adoptatis, Ut eſſent on clemen;,
Ger beredes regni cœleſtis, coheredes autem Chriſti. KRom. g. 12. in hunc S den.
U finem etiam creatis, redemptis: nulla clementia à Rege, à optis &c.
len Domino infinite bono, ſuis naturà ſubditis & ſervis! Ego ſer
i vustuns, & filius ancillæ tuæ. Pfal. II5.16. Tuus ſum ego, ſalvum me ſac.
A Pſal. 115. 92. Spes nulla penitus, idque in omnem æternita-
. rem: Rebelles omnes impii in ] udicio extremo palàm judi-
Gα cabuntur, & rei læſæ Divinæ Majeſtatis, in malo ita indurati
IH & impoœnitentes, ita, ut ſi poſſent, Deum cœlo exturbarent
n & iterum occiſerent. Sapra C. II. adfin. n. g. Et reſi pondebit ipſe
ben Judex: Meminiſſent impii, ſeſe peccatis ſuis verè cauſam
fuiſſe ſuæ coram toto mundo in Urbe Regiaâ Jeruſalem in-
C iuſtiſſimæ ac infamis mortis ante bis mille annos circiter
(Waprà Conc. 16. num. 3.) & ſanguinis pro ipſis in redemptionem
I effuſi, quem eo abuſi quaſi pedibus conculcaâſſent, Deicidæ
ten ſceleratiſſimi, & ingratiſſimi, nulla veniâ & miſericordiã,
im quam tam facilè conſequi potuiſſent, ſi voluiſſent, digni.
viſn Mechtl! de Jud. extr. PpPpPpPrr 2

Pp 8edz

296 CoxNci0 XXI. Perſona Iudicis: Rex trem. majeſtatis:

Sed: Multi dicent mihi in illa Die, ultimâ decretoriâjudicii, (uan-

Etiam illis o,Ut ait S. Chryſoſt. ſingulorum opera loquentur, & ora tacebunt, noe

qui in vita alter pro altero interveniet) Domine, Domine, nonne in nomine uo pro-
miracula fe- phetavimm, tuâ gratiâ, futura prædiximus, veram fidem do-
cerunt: &c. cuimus & prædicavimus (juxta janſenium) & n nomine tuo dæ-
monia ejecimus, & in nomine tuo vertuter multas fecimi, & Mmiracula!
Matth..22. ſapra Conc. II. n. y. Ergone miſericordiam non ſpere-
mus! ſed Chriſtus reſpondet ibid. v. 23. Et tunc confitebor, & pa-
lam aſſeverabo llis quia nunqtam novi VO. diſc edite 4 me ommner, qui
eperamini iniquitatem. Quaſi dicat: novi quidem vos, ut meos
prophe tas, doctores „ & mIra culorum P atratores at non
novi vos, ut meos amicos & filios; quia voluntatem & legem
Patris cœleſtis opere non impfeviſtis. ge ib. verſu 21.

Matth. 2y. à v. II. de Virginibus fatuis. Lacæ 16. à v. 24. de Epu-
lone divite. Ita impii in Judicio, lii & ſervi nequam, non po-
Pakis Dei, Rebelles ſubditi, quos malos mals perdet. Matth. 21. 4l.
Verbo: Nulla miſericordia, ita ut, ficut iſta in hâc vitâ præ-
dominabatur, omnibus nunquam non inclinata; in judi-
cio ſola quſtitia Ceptrum & imperium teneat, reddens unicuiq-

Juxta opera ſua, & ſecundum hæc ſententiam, jam antè in ju-

Miſericor
diam & Juei tempore, ne tunc inveniat Judex, quod damnet. Miſericor-

R e . diam & Judicium cantabo tihi Domine, Pſalmo'loo. I. In quem lo-
k. 100. . 8,

Ve Ie

Glv. Diſe. a6. V. Miſericordia Dei. num. 21. Iifrà Conc. 5y. Z. 2.

VII. Rex Tremende Majeſzats. Præcedente Concione, num.g.
induximus Regem quàm clementiſſimum in filiam ſceleratis-

ſimam: Ettalis eſt Deus in hac vit. Nunc adducamus alium
Principem, ſanctèe juſtiſſimum in filium, exemplo non minus
ſtupendo. Et talis erit in Judicio Rex Tremende Majeſtati in
omnes iceleratos, Præſertim qui in hac vitaimpunè abierunt:
”MU ii.

3 & Cornel.
eb. plura. Lucæ 13. à v. 2y. Plura talia paſſim in Scripturâ: uti

dicio particulari juſtè latam, publicatura. Ergo fac velis in

cum S. Hieroymnis: Audiant, inquit, canticum miſericordiæ pec-
catorer, qut de ſua ſalute deſperant:“ audiant canticum Judicis con-
temptorer, qui dicunt“ miſericors eſt Dominus, indulgebit nobi. Calam.

Auem Reges, ac ſummi & infimi timeant. 2097
ir Eritque hæc hiſtoria paradigma, exemplar, & umbra gZuſtitiæ „ Iiſtotia.
H gqu extremus judex ſeverè vindicabit, neque parcet à ſe crea-
e Lis, redemptis, & quos filiorum loco habuit, Pater in vitâ a-
b. mantiſſimus. Fadctum ſcribitur à graviſſimis Authoribus in- Erkenbal-
tul. frà cirandis. Erkenbaldus ſeu Herkinbaldus, de Borban aut dus Burbo-

nnan Burban, vir nobilitate, divitiis, potentiãâ clarus (Cantiprata-nius Princeps
nhe nus Comitem, Fulgoſus Brabantiæ Ducem, appellat) Zaſtitie Propfus ma-

nibus punit
filium delin-
quentem.

, verò tenaciſſimus, quam nullo diſcrimine exercebat in o-
Innes, cùm gravi valetudine teneretur, audiit vocem puellæ
men tanquam vim patientis in conclavi, quod erat proximum cu-
m biculo, in quo decumbebat. Qui, ut erat ſcelerum acerri-
Ion Mus ultor ac vindex, illicò famulos accerſit, quid clamoris in
vicino ſit exortum, percontatur. Diſſimulare rem famuli,
Mn negaréque, quidquam à ſe auditum clamoris; at ille perſtare
lelni interrogando, atque etiam uni ex ephebis oculorum effoſſio-
nem comminando, ni, quod factum eſſet, proderet. Terri-

I pos tuus, quemtu imprimis amas, & nos ſecunduùm te præci-
u. puo honore colimus, vim pudori adferebat puellæ, quam
paullò antè clamantem audiſti. Quid ageret hic dominus?

tn
. Ne certabant in eo paternus animus erga unicum heredem: ex al-
ſelo teràâ parte Juſtitia vindictam urgebat. Vicit mitiorem affectum
o ſeverior: inquirit in factum accuratiùs, & cognitô, ita ſeſe
n rem habere, nepotem morte damnat, aulæque Præfecto im-
„ perat, ut juvenem absque moràâ neci dare curet. Præfectus
. prudenti ſimulatione promptum ſe ad Domini imperium
Odſtentat, & tanquam juſſa ocyus facturus, & conſpectu ſe pro-
ripit: nepoti conceptam in eum patrui iram denunciat, ſva-
„ det, publico aliquamdiu abſtineat, tempusque mitigandæ ſen-
6. tentiæ concedat. Jam creditus erat ab Erkenbaldo, ferro ſub⸗
in latus adoleſcens, cùm poſt elapſum diem quintum, quando
an arn nihil iræ ſupereſſe viſum, accedit Patruum, pro more ſa-
“ lutaturus, & in morbo ſolatium allaturus. Nonnihil cun-

“ Ktantem invitat blandeè ægrotus, jubétque propiùs adſiſtere,
Pp 32 tan-

293 CoNCIO XXI. Perjſona Iu licis: Rex trem. majeſtatis: .

tanquam ultima monita, & mandata daturus. Dum nepos le-
niter caput in leétum inclinat, æger alterà manu capillitium
ejus arripit, alterà pugionem, quem ſub pulvino abdiderat,
ſtringit, & per collum adigit
vibtimam Zuſtitiæ, Deus, tibi immolatam. Nu, quæ in animo, &
iſceribus meis dolori magnitudo lancinet paternum amorem ſed vi-
cit amor tni. Exinde vocato Epiſcopo, apud quem peccata ex-
piet; cùm in enarratione delictorum nullam faceret mentio-
nem cædis, negavit Præſul, aut veniam ſe erratorum, aut
Chriſti corpus ipſi impertiturum, niſi cum pœnitentis animi
dolore fateretur cædem commiſſam. Reſpondente ægroto,
ſe extra criminis conſcientiam eſſe; diſcedit Epiſcopus cum
Et Deus ſtu ferculo Euchariſtico. Paullèò pòſt revocatur à decumbente,

approbat. pro morituri viatico unica erat incluſa pyxidi. Tum ægro-
tus, ore modicè diduéto, En, ait, quem mihi negaàſti Chriſtum,
inſidet in linguâ häc, à cœlite miniſtro, Angelo, mihi porre-
Gtus. Antiſtes eo miraculo attonitus, rem prodigioſam laté

tiæ, tam crimine cædis, quàm hominum ſiniſtro judicio in 0-
ro cœli abſolutus. Ex Cæſario Heiſterbachenſi, L. g. Dialog. C. 35.
Thoma Cantiprat. (quà juvenem hunc hujus Principis filium vocat, Cæ-

—

Vriptores conciliarz poſſent:; vel niſi dicatur, quòd ſimile, ſi non idem,

narret Cantiprat.) L. 2. apud C. 37. Baptiſtà Fulgoſo Gennenſi, (qui ſud

ætate principatum inter eruditos obtinuit in Patrid, A. C. Iy30.) E. I.
diot. & faét, memor. Mart. Delrio L. z. Duquiſ. Mag. c. z. qu. 3. mihi
JF. 6 ubi addit“ hiſtoria notiſſima eſt toti Belgio, non eleganti modò
accurati artificii pibturi vetuſtiſſimi in Bruxellenſi Czvicaä damo

exornata, ſed etiam hiſtoriarum monumentis conteſtata. Mich. Bexen-

. 4 Jeld. Concion. hiſt. ad hiſtor. 35. f. 37.. n. 2. Paciuchelli in Jon. Lect. 29.
n der – H. 6. n. 20. F. 917. Si humana Iaſtitia tanta eſt, & ſine reſpectu cu-
lec⸗ ptor non ucunq; quanta major erit in extremo Judicii die infinita ilaz
eſt.

Quo factò, Hanc inquit „‚accige

pendo mira- jubeturque ſacram pyxidem, in quo panem cœleſtem aſſerva-
culo factum bat, aperire; aperit; & ecee, deſideratur divina Hoſtia, quæ

divulgavit; Erkinbaldus piè fatis conceſſit, ob amorem aſti-

ſarius ex Sorore nepotem e fortè filius erat adoptivus: & ſic duo ha

.

Nen

1,
in
Nlolo,
on
ben,
ſeme
un,

Quem Reget, ac ſummi & inſimi timeant. 292
quĩ perſonarum acceptor non eſt Scripturà teſte multis locis,
Rom. 2. 1I. Altor. 10. 34. I. Petr. I. Iz. C. loſ. 3. 2,. Epheſ. 6. 9. Galat. 2. 6.

7

Matth. 22. 16.

VIII. Reæ Tremende Majeſtati, propter Oaſtitiam timendus, Extremum

non tantùm ab arundine vento agitata, & ab homine invalido, Judicium me-
infimo; ſed & à fortiſſimà quercu & cedro, ſeu à potentiſſimis Reges V. Ss

ipſis regibus, qus portant orbem, iisque ſanctiſſimis, quos adhuc pient. 6.

adduxiſſe, præſentis Concionis concluſio erit. Deus, ait V. 2.

8S. Job. 9. 13. reker e nemo reſiſtere poteſt, & ſub qus curventur, qui Ex Job. 9.

portant orbem, Principes ſeu boni ſeu mali; nam hi ſuiaà ſapien. 13.
Zid, potentis & imperio quaſi manibus & humeris orbem ſuſti-
nent: ait Tirinus ibid. Davidis Pœnitentis & ſanctiſſimi ſcin- Timet Rex
tillæ, imò ignes Divini timoris, ubique elucent ex Pſalmis, Derid poten-
Deumque is ab omnibus timeri vult: Hichſalmo 2. ſpiritu pro- ——
phetico manifeſtiſſimè aſtruit Chriſti Regiam poteſtatem, Reges, ex
& imperium, cui fruſtrà ſe opponant Reges, & Principes pſal. 2.
terræ, futuri (ſi impii) ſceabellum pedum ejus cum ignomi-
nid. Aſtiterunt, ait v. 2. Reges terræ, & ſeſe quaſi murum op-

poſuere, &æ Principes convenerunt in unum adverſus Dominum

& adverſis Chriſtum eju, quem Pater conſtituit Regem uni-
verſorum: ſed eorum omnis potentia & furor quid effi-
cit! Ous habitat in cæli, irridebit eos &. Tunc loquetur ad eos in
irà ſad, & in furore ſuo conturbabit eos; & Vel maximè in extre-
mo die Judicii, cùm illi inter vulgus impiorum ſuo dejeéti
gradu ſtabunt. Reger & gubernabis eos in virg ferrea, ſceptro

forti & duro, tibi rebelles & inobedientes, quò tyrannos

omnes, licet potentiſſimos, quaſi vaſa figulina confringas, &
conteras, partim in hac, partim in futurà vitâ. Terin. Et quid
efficaciter infert S. Rex! Et nlant Réges intelligite, ſapite 5 erudi-
minis Servite Domino in timore, & cum tremore; ne quando iraſca-
tur Dominus &C. cum exarſerit in brevi ira ejus in die ultimi Judi-
cii, quod non longè abeſſe poteſt & c. Bellarm. Quam ſup-

plex, & in terram proſtratus David, ipſe Rex Pontentiſſimus
(cui inventa ſunt de Iſnaöël oltingenta millia virorum fortium, qui eda-

300 CoNcIO XXI. Perſona Iudicis: Re trem. majeſlatis:
cerent gladium, & de Jud quingenta millia pugnatorum. 2. Reg. 299.)

paternam Dei correptionem non recuſans, orat: Domine ne in
furore tuo arguas me, neq; in irà tuäà corripias me. Pſal. 6.I. aliisque

₰

S. job quis & plurimis locis: Sanctiſſimus Job, Abrahami ex ſaac per Eſau
quantus nepos, & ab Abrahamo quintus, Vir princeps in terrà Hus, ſeu
Idumæ, in Lege Naturæ; & ipſe Rex, uti innuit c. o. v. 9. &

alibi, imò Rex reégum ex eo: Erat vir ille magnus inter omnes

OQClririentales, Job. . 3. Item Sacerdos (ut patet ex ſacrificio, quod
dDobtulit. v. v.) Propheta (inquit S. Hieron. Auguſt. Greg. &

colligitur e c. 40. v. .) denique Martyr, imò multis Martyri-
Drus major, ut vocat Chryſoſt. Tirin. Pineda. Conc. gé. n. 6. infid.
S. Job quàm & à Deo ipſo laudatus c. I. v. y. Hic vir tantus & talis, gravis-
eme Judi- ſimis tamen verbis teſtatus eſt ſuum timorem extremi Judi-
tcandum Deus, & càm quæſierit, quid reſpondebo illi? Yob. 31. I24. Ca-
lamat. Diſé. 31. n. 6. Eerebar omnia opera mea, ait c. 9. v. 25. ſeient,
quòd non parceres delinquenti. Singulariſſimè autem ſtupore

plena & digna ſunt illius verba c. 14. v. 13. dum conſideraret

tremendum illum diem, quéô ſupremus Judex, Rex Tremendæ
. Majeſtati, dijudicaturus eſt totum mundum, terribilem præ
ſeferens aſpectum; eligerétque potiuùs eſſe in inferno, quàm
Ut in inferno terribilem & iratam eſus intueri faciem. Quss mihi hoc tri-
protegatur, huat, ut in inferno (damnatorum, ait S. Vincent. Ferrer. Serm.
Oriat. 14. 13. e Adventu. Seranza p. I32. f. 2 o.) protegas me, & abſcondas me, do-
H nec pertranzeat furor tuus? Si Job tam juſtus, & quaſi ſecurus
æternæ gloriæ, tantùm timebat & formidabat, quantò magis
nobis peccatoribus timendum eſt, qui Deum æternum il-
lum Judicem tremendum toties multisque modis offendi-

mus. Ferpendamus, ait S. Greg. 13. Mor. alt. quantä debemus for-

midine venturum Judicem ſeomper expaveſceré quando & ille, qui 4 -
dice laudatus eſt, adhuc de retributione Judicité in ſui vocibus ſecuerns
Moylez auis: ** T. Calaat. Gtvà Diſe. 5o. num. 2. & Dom.y I. Adu. n., 11. Car. Ean-
Quomodo Hebræorum Ducem, quem Philo Judæus in extremo lib. de l! ita
punituss Moyſin,

ſet

cii & Judicis maximum: Quid faciam, cuùm ſurrexerit ad jadi-

frtr
(arcl
Deh
Vt
ſer⸗

Quutem Reges, ac ſummi & infimi timeant. 301

irni Dhetam. Ex Nepotibus Levi, quintus à Patriarchâ Jacob,

n ir ſanctiſſimus, cujus vitam & virtutes ſcribit Bellarminus

1 Cardin. Sapplem. Tomi z. de Oſycio Principis Chriſt. Ll'sb. 2. à f. 1554.
tl De hoc Idem Author quærit, an inter tot, & tam magnas
1 virtutes, & dona, ac privilegia Dei, nullum peccatum admi-
Wſeerit, ob quod à Deo puniri potuerit, vel debuerit. Duo ex
d Scr. affert: Homicidium patratum. Exod. 2. I2. Numer. 20. 10. Dif-
ty! fidentiam. Illud Auguſt. Sententiam priorem retractans
i⸗ quæſt. in Exod. à criminis culpãâ defendit. Hanc lethale pecca-

tife tum fuiſſe, credibile non eſt, ait Bellarm. Et tamen in Ter-
Wc ram Promiſſionis ingreſſus non eſt. Vid. Naumer. 27. 12. Deu-
niſe. ter. 32. 49. & C. 34. Infra Conc. 68. n. 3. Ex his aperté colligitur,

ait cit. Bellarm. peccata Moyſis in tam longâ ætate anno-
d rum 120, pauciſſima atque leviſſima fuiſſe, & opera bona
Ree plurima & maxima; & tamen noluiſſe Deum, Judicem ju-
Im ſtiſſimum, ut illa peccata leviſſima impunita manerent.

tun Quèd ſi Deus in Moſe amico ſuo intimo & fideliſſimo, titu-
o.bpationem illam modicam tam ſeverè punivit, jure timere

nge debent Reges ac Principes terræ iram Dei, niſi ſummo ſtudio
in lege Domini meditentur die ac nocte; etſi peccando iram
Domini commeruerint, illam per opera peœnnitentiæ ſeriè

lacare, vel etiam in confeſſione prævenire procurent. Hæc
acal O vciEte e10 rati Bellarmini
Bellarminus, famâ ſanétitatis & doctrinæ celebratiſſimus mien

Imn Cardinalis, de cujus vità & miraculis, juſſu S. D. N. Clemen- Elogium.
W ,tis X. denuo inſtitutus eſt anno 1674. à S. Congregatione
n Rituum Proceſſus, ut in Beatorum Album referatur. &c.
nr Biblioth. Script. & J. à f- zzo. Adeo veriſſimum id S. Hieron.
iſ⸗ Potentiſſmi quondam reges nudo latere palpitabunt. Epiſt. ad Heliodor.
. Et Guerricus Abbas, A facie tud, Domine, inquit, quò fugient, niſe

n in tenebras exteriores; in öilud Chaos &. abyſſum ignis & calig inis
N tunc enim dicent montibus: cadite ſuper nor, & collebus: operite nos,
um eviuz, zſtimantes abſorberi voragine inferns, quàm ſauſtinere faciem
Dei iraté. Serm. z. de S. Bened. ap. Englgrau. Dem. I. Ad v. part. I. H. 1⸗
” V. Iſai.,

3 2 CoNc 10 „XXII. rudici⸗ extr. majeſtas & terror . Menditu-

. ITſai. 2. 19. & ſuprà Conc. &. n. 6. &. C. zo. n. 6. Hinc, quia nullus
locus miſericordiæ, impiorum in Judicio deſperatio. De quà
infyà C. 39. à n. 6. Rex tremendæ majeſtatis, qui ſalvandor ſalvas gra-

tu, ſalva me fons pietati. Amen. Commend andus ſalutaris t ti⸗

mor Dei Jjudicis.
Authores in Eid. Cornel. eitt. E. aliig citt. 1. Alcx. Calamat. .Si Dif. 30. &
hujus 3. citt. Marchant. Ration. Dom. I. Adv. leik. 1. p. 2. Dionyſ.- Gar.
Concionis thuſ. in I V. Noviſſ. de Nudic. art. g. y. 6. & 7. Procop. Ca-
matetiam. puc. in Nudicial: Diſe. 9. & o. Beſſeus & Paolet. citt. Dre-

6 Xelius tom. 2. in Paa cap. 24. mähi f. 594. E ſequ. in magno

folio. Turbatus Rex Heroder- ſuprd C. 21. n. 3. Bellarm. Card.

—

Kapp l.Tom. ,. de Offcis Principi Cbriſt. L.I. à Cap. 10. ſeligenda.

Bened. Fidel. §. 6. in fer. 2. Dom. I. Duadrageſ. Conſed. 1, a f. 75.

Engelgr. bp. I. D. 1. Adv. & de Arundine Dom. 2. Advent. Pexen-

feld. Conc. hiſtor. hiſt. 25. & 90. Llem adunitis Dobkrinis. Concio

præcedens 20. & in fine citaté. Labata l. Judic. ſin. propoſ. II. ſa-

Pientia Judich. & V. Rex. Jo. de Cartagena, n Arcanis Chriſti.
tom. I. lib. 6. hom. I. Chriſtus quantus Rex. Flor. Schülling.

Domin. 1. Advent.
eeeeseeeeeeeseeeeeseeeeeeesesgeeee

CONGIO XXII.

hriſti Judicis Majeſtas 8 & terror, ex auiduedun
Vet. & Novi Ieſtamenti ſelectis Viſionihus, & &

apparitionibus expenditur, & confirmatur.

Domin. 2. Cæci vident; Claudi ambulant; Leproſi mundantur;
Nurdi audiunt; Mortui reſurgunt. Matth. 11. .z. .

Adventus.

Dom. 3. Adv. Dirigite viam Domini. Joann. 1.23.
Dom. 4. Adv. Hradicans Baptumum. Pemitentia. lucæ 3. 3.

1 cac

Cir

P0
00

nin/

,.

.,1
1
. M,
Peoaro
. (M

Q(ubi vide) & hæc ſigna maniteſta Meſſiæ, cjusque primi Ad-

6 De.

autem in vitam gternam: Matih. ar, a6. Conſidero inſuper gra-
ves eſſe corporis affectus & calamitates, eſſe cœcum præſer-

cer Viſonibus & apparit. V. & Wovi Teſlementi. 303

XOeci vident. &c. ut ſuprà, themate. Addit S. Lucas c. 7. Miracula ſi-
v.. 21. In ipsd autem horâ Chriſtus maltos curavit à languo- gna Chriſti
rrzibus, & plagi, & Wirit ibusz mali, & cocis multis donavit vi- Meſſiæ pfæ-
ſom. (Qibus alludit, imò citat illud Iſaiæ 3. 4. & 16. 1. nti. Venſh
*
ventuùs gratiæ: Supra c. g. n. I. Per hæc ergo miracula (ait in Ümili“ 6.
S. Maximus Epiſc. Hom. t. de Epiph.) Chriſtus Dominus Redemptor

noſter oculi ſe voluit revelare mortaliuns, quatenus inviſibilis ejus Di-

vinitas, quæ latebat in homine, in opere non lateret. Breviar. y. Die COck.

Ep. leét. 6. In ſecundo Jaſtitiæ & extremi Judicii adventu, Deus
manifeſtè veniet. Pſ.a9. 3. & tam erunt evidentia ſigna, ut ITdem
à nemine negari poterit. E. Exech. z. V. 3. 4. F. 9. Jam olim ceci-
nit Sibylla Erithræa: Ende Deum cernent incredulus atq; fideli.
ap. Bellarm. Tom.-. Controverſj.de Chriſto .I.-c1l1. f. z3a“. Tum verum
erit: Cæci vident; Claudi ambulant; Surdi avdiunt; Mortui reſur-
gunt; ſcil. hoc ipſo dum reſfurgunt: ſcimus enim, per mor-
tem hominem fieri, ut ita dicam, cœcum, claudum, ſurdum,

& cadaver leproſo horribilius. Cæci: Videbunt Filium hominis Etiam in ex-
wenientem. Lucæ 21. 27. Surdi: Qui in monumentis ſunt, audient vo-tremo Judicio

cem lilii Dei. go. y.. 29. Claudi Tbunt hbi in appliczum eternum FYuſti G E1 i-
em Ielee 9. 5 29. aka Iot S AS SIAR ent Sec.
Corporis af-
. —CIIILeL fectus graves;
tim, claudum, leproſum, ſurdum, maximè ſi plures conjun- graviores ani-
gantur (uti erat ille ex doemonio ccus & mutus, Matth. 12. mi. Infrà

2.) & (quod ajunt ſecundum hominem) melius eſſe, decies C. 49. n. 2.
depauperari, & ad incitas redigi, quàm ſemel mori. Sed &
id verum ex ſenſu Medicorum, affectus & morbos animi eſſe

graviores, morbis corporis: quod equidem fori mei non eſt: Graviſſimi

ſentio tamen, omnium graviſſimos eſſe morbos ſpirituales, animæ & ſpi-

planè incurabiles, niſi æger ipſe velit; eorum enim radix eſt ituales mor-

ipſa vitioſa & peccans voluntas libera, quæ corrigi & emen- bi: cur? &

dari nequit, niſi à ſeipsàa. Et eheu! quot ſecundum ani. fiequemtis-

mam cæci & ſardi ſunt, ut videnter non videant, & anudiente non

ſimi.

Mechtl de qud. extr. 24 in-

304 CoNeIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur
intelligant, ut ait Chriſtus Luc. s§. 1o. animæ ſuæ miſerum ſta-

tum, damnationis periculum, peccati gravitatem. Vid. Thom.
Qu'bus me. RKemp. L. 3. C. 3. à n. 3. Hiſce autem, ſpiritualibus animi & ani-

dendi opti- mæ morbis, gravibus & vitioſis, optima certè medendi ra-

mum me—
dium Memo-

viſiones &

mus, judicii extremi, verè terribilis, quæ hominem ſapere
faciat; & quæ conſideratio Judicii ac memoria neglecta ho-

minem adhuc gravioribus animæ malis, ceu peccatis, impli

cat. C. 1. & Infra Conc. a2. de dqudicio- Hæc Judicii memoria tantæ

virtutis eſt, & efficaciæ, ut certò faciat, ſenſu ſpirituali, oσο
videre ſalutem ſuam, claudos, Hegle cta viâ peccatorum, in qui-
bus ſtant impii, Pſalmo I. I. decurrere ſemitam mandatorum
Dei: Pfal. 1I15. 37. Leproſoes, & peccatis totos deturpatos, mun-
dari per Pœnitentiam & Confeſſionem: Surdas audire, & ſequi

Vocem Domini vocantis: Keſurgere denique animam pecca-

to mortuam, juxta id, Ezech. 15. 1. & 20. Proinde ut & hæc

miracula in anima noſtrâ ſpiritualiter, & lon ge nobiliori

modo, quam carnaliter in corpore, fiant per veram conver-
ſionem, per quam quotidie hæc miracula fieri & compleri,

docet S. Hieron. & alii. Cornel. in Matth. 12. 22. cit. & quâ mor-

7

Concionis titulo propoſitum eſt verbis apertis, nempe: D

gratia illud in nobis operetur, ut & dici poſſit: cæcι vident (ſi
qui noſtrúm ſint) ſurdi audiunt, &c. Videamus, Audiamus,

quæ nobis videnda & audienda Dei verbo proponuntur, ad il-
lius honorem, & noſtram ſalutem, qui unicus ſcopus eſt.

& apparitio- diverſiſſimum eſſe, & admirandum, nemo eſt, qui neſciat ſa-
nes Divinæz Piens, & probè catholicus. Et cum ille nobis in hac vitâ per

docent.

ſit, præter ea, quæ Deus verbo ſuo de illo alterius vitæ ſtatu,
ac de futuris, docuit, adjecit etiam aliquas Viſiones, Appari-
tiones veras, non illuforias, factas ſuis Prophetis & Sanétis,

ſenſuum, visus, auditûs, aliorumque experientiam incognitus

Ai isque, & fieri permiſit. Qæ, inter alia, etiam illud evin-
hert et la; efian iuc en

tio, eſt conſideratio quatuor Noviſſimorum, &, de quò agi-

bus animæ tollitur: Expendamus hodie, quod ſuprà hujus

II. Alterius orbis conditionem & ſtatum ab hàc vitâ plane-

‚hANRNR—

n

In ſta.

Inn

Ai.
A.

3 A
ne

Sim
tam
inui.
torutn

Inn

KAkeu
hhece⸗

Wos
(One⸗
en

Ne.

huis
:N
n!
iam,
1.

talem expectant Meſſiam, qui inſtar Salomonis eis der copiam

lydas

quam etiamnum ſentimus; & minus durum eſſet, niſi etiam car

eee Viſionibus & Apparit. V. &; Movi Teſtamenti. 3205
cunt, ne nobis Meſſiam, & Dei Filium, in mundum reverſu-

rum, imaginemur, uti ſibi etiamnum fingunt judæi craſſi, qui Meſſiam re-
diturum, non

„ qualem pu-

frugum & opum terræ, Copiam frumenti, vini, olei, auri & ant Judæi,

argenti. Cornel. in Yo. 6. 15. Nos Chriſtiani ſanct ſentimus, & cre- (ed ui Judi-
dimus: Venturu, eſi judicare vivos & mortuos. Gmb. Apeſt. art. Z. & cem &c.
SGmb. Nicanum. Judex crederis eſſe venturus. Hymno dͤd. Ambroſis G

Auguſt. Qualis autem futurus ſit, docebimur quibusdam Phæ-
nomenis, Viſionibus, & Apparitionibus, ex ipsâ S. Scripturâ

petitis, quæ à nemine Chriſtiano negari poſſint, accedentibus,
SS. Patrum & Doctorum declarationum, notarumgue illu-

fkrationibus. Sane Deus hâc ratione docuit graviſſima &

ſumma myſteria fidei, uti Ezechielem de Keſurrectione mortuo-
rum, cap. 3. ſuprà c. 7. num. p. & ”. E. Cornel. in Ep. ad Hebr. c. I. V. 2.
4 f. 9533 “ ́
III. Primum omnium, quod in mundo cum homine ge-
ſtum, idque in Paradiſo, fuit illud, in quò Judex Deus, Rei

primi Parentes noſtri: Geneſ. 3. Rei geſtæ ſeriem ſignatè nos primum

S. Textus docet. Mortis ſapplicium, ait S. Auguſt. Enchir. Dominus ſudicium

bomini comminatus fuerat, ſi peccaret ; ſi eum muneran! libero arbi- Deus inſtituit

cum Adamo.

trio, ut tamen regeret imperio, terreret exitio, atque in Paradiſi felici-
S . enl. 3*

tate, tanquam in umbraà vitæ, unde Zuſtitia cuſtodita in meliora con-
Genderet, collocavit. & c. Breviar. R. Dom. Septuag. lect. 4. Ehel

peccavit Adam (& nos in illo omnes. Rom. 7. 72.) transgreſſus
Mandatum Dei, vindicantis peccatum, unà & miſerentis,

quanto timore Adami? Hujus breve in Paradiſo gaudium fuit, Adami bre-
brevior voluptas ex devorato pomo: gravius peccatum, quàm ve gaudium,
videbatur, hic eſus pomi: Pœna graviſſima, etſi juſtiſſima, quò die pec-
erit

periclitaremur de ſalute, cujus major pars jacturam facit

V. Eſth. 3. a. ſaprà, Conc. 10. Patres noſtri comederunt uvam acerbam,
primi Parentes noſtri pomum, & dentes ſiliorum obſtupuerunt. Je- 7

yem. 31. 29. & adhuc obſtupeſcunt, gravitérque ſentiunt. Brey˙v7ve ——

Adami gaudium in Paradiſo; nam, ut refert Gilbertus Gene-

Qq 2 brar-

306 CoNCIO XXII. Judicis botr. majeſtas Sterror oſtenditur

brardus, Theol. Pariſ. Docëtiſſimus, ex Hebræis Adamus in ul-

timà horà ejus diei, quò creatus eſt, peccavit, Die ſtetit, nocte
cecidit, non pernoctavit. Mendoza in I. Reg. I. I. Annot. g. circa
lit. 8. 3. num. 49. f. Ioy. Ioſtatus Abul. Epiſc. putat Adamum pec-

Caſſe, & expulſum eſſe ex paradiſo altero die, à creatione ſu, id

eſt Sabbato. Pererius, octavo die; idque hoc fine, ut interim
aliquot dierum intervallo beatum illum in Paradiſo ſtatum

experiretur. Alii quadrageſimo die: unde Chriſtus pro hâc

Adæ gulà totidem, id eſt, quadraginta diebus jejunavit⸗ Alii
H trigeſimo quarto anno; ſicuti triginta quatuor annos Chriſtus
Adam die vixit, & peccatum hoc expiavit. Verum communiter Patres,

Veneris para-S. Irenæus, Cyrillus, Epiphan. Saru genſis, Ephrem, Philoxe-
iſe buic nus, Bar-Cepha, & Diodorus, apud Pererium, tradunt Ada-
die Vane H mum eodem die, quò creatus eſt, peccaâſſe, & Paradiſo ejectum

patiendo, pa-

ſtituit. nem, nôsque omnes Paradiſo reſtituit. Huic ſententiæ favet

ſeries Scripturæ: nam ex v. 5. patet, hæc contigiſſe poſt meri-

diem, remittente ſe æſtu, & leni aurâ afflante. Favet & invi-

dia Diaboli, quæ non permiſit, diu Adamum ſtare. Favet &
perfectio Naturæ, in quàâ conditus eſt Adam, per quam ipſe,
uti & Angelus, ſtatim ſe reſolvit, & alterutram partem elegit.
Denique ſi diu in P aradiſo fuiſſet, utique ex arbore vitæ co-
mediſſet. Sicut ergo Chriſtus eodem loco, ſcilicet in monte

Calvariæ, voluit crucifigi, in quo ſepultus erat Adam; ita ipſe

diem peccati & exilii noſtri tunc notavit, damna diei ut ſolve-
ret, & dependeret. Addunt S. Ephrem, apud Bar-Cepha in fine
Abri 1. de Paradiſo, Philoxenus, & jacobus Sarugenſis, Adamumß

creatum eſſe horâ nonàâ matutinâ, & Paradiſo expulſum eſſe

horà tertiâ pomeridianà, itâque in Paradiſo tantum fex ho-

ras Commoratum eſſe. Cornel: in Geneſ. 3. 23. f. S9. Vid. le Blanc
in Pſal. I. f. col. 133.. Adam lamentans deſuper pulchrè deſcri-
BPitur à Drexelio tom. 1. de Dtern. Conſid. z. G. a. à f. 20. Athanaſ.
Rircher, in Arcâ Noë f- oo. Unde maximée doceamur, peccatum

odiſſe.

V

eſſe, ſcilicet feriâ: ſextaâ, die Veneris; imò ſub eandem horam,
radiſo nos re. quà Chriſtus in cruce mortuus eſt extra Jeruſalem, & latro-

e
uel

Wn
Pun

i

Vet
for

in
cm,
maun
A
rvl,

inus.

8 lee⸗

n vo

on eey V'iſßonibus & Apparit. V. & Wovi Teſtamenti. 307
innl odiſſe. Deus O. M. tamen, etſi minitatus ſit Adamo, iis ver-
hnocke bis: Morte morieris, Geneſ. 2. 27g. Mortem non tantùm corporis,
S&temporalem, ſed & animæ ſpiritualem, & æternam in Ge- Deus Adame
nr. henna, eamque certam & infallibilem. Corn. ib. ejus tamen mi- apparet in
E ſertus, formam hominis induit, quod deducit S. Aug. ex eo in formâ ho-

rn verbo Deambulantis in Paradiſo. Geneſ. 3. S. nimirùm in humana Sel .
ſten formâ, & paſſibus humanis. Seranza, punkto 26. f- 6ρ. hunc; v. 7. 3..

oι ipſum inceſſum tamen Adamo, cum Evâ, valde timente. Sacer
Textus ſic loquitur. Geneſ. 3. 2. Et apert? ſant oculs amborum cumq,
Hriun cognoviſſent, ſe eſſe nudos, conſuerunt folia ſicus, & fecerunt ſibi peri-
rs, zomata. V. S. Et cuàm audiſſent vocem Domini Dei deambulanti in
l. Paradiſo ad auram poſt meridiem, abſcondit ſé Adam, & uxor ejus, d
M. facie Domini Dei in medio ligni Paradiſi. V. 9. ocavitq, Dominus
deckun Deus Adam, & dixit es, ubi er V. o. Qui ait Vocem tuam audivè
uin n Paradiſo, & timui, eb quòd nudus eſſem, & abſcondi me. II. Cui di-
N. it Quiss enim indicavit tibi, quòd nudus eſſes, niſt qud e ligno, de
efarett quò præceperam tibi, ne comedere, comediſte 5 12. Deiwitq;, Adam. Malier,
ei gaqam dediſti mähi ſociam, dedit mihi de ligno, & oomedi. 13. Et dixit
tui. Dominus Deus ad mulzerem Qare hoc feciſti? Quæ reſpondit“ Ser-
Ak pens decepit me, & comeli. G&. V. 17. Adæ verò dixit Quia audiſts
6 vocem axoris tuc. &. VE. 2g. Ejecitg, Adam. & collocavit ante Fara-

AN. diſum voluptatis Cherubin, & flammeum gladium atq; verſatilem, ad
zN. cuſtodiendam viam ligni vitæ. Hæc omnia in hoc primo à Deo

um cum homine acta judicio, multum nobis lumen materiamque
an ſuggerunt, plura cogitandi & loquendi de ultimo udicio.
WM, Obtervanda autem ſunt ex his Dei Judicis Ma jeſtas, Bonitas,
H Q& Juſtitia puniens; Adami, etſi ſapientiam infuſam habentis,

m imprudentia, ſed & gravis timer & confuſio: Supr. Conc. s§. n. Ze.
4 de quibus:

„ IIV. Deus Reum fugitivum ad Judicium, ad examen ci- Deus eugiu⸗
t.at, clementer equidem. Vocavitq Dominus Adam, & dixit ein vam Adam
D ubi e* v. 9. Dulcior, gratior, & ſuavior vox eſſe non potuit,

dicit enim Moyſes Bar-Cepha Syrus, Epiſcopus, qui floruit

ad judicium
vocat.
.

un Sæculo decimo, quèd, cum Deus diceret: Adam uli e? per-
ðUUU Qq 3. ſpicue

7.

308 CoNcIO XXII. Judicis ewir. majeſias & terror oſtenditur

ſpicuè oſtenderit, eo ſe modo Adamum quærere, quò aman-
tiſſimus pater perditum ſuum requirit filium, ut illum inter
Ceu pater fi-

lium perdi-
tum.

Bar-Cepha de Parad. c. ult. ita ſe Adamum quærere, ut Pater amiſſam
Flium. Fidel. S. 6. in fer. 2. poſt Bom. I. Quadrag. Conſid. 3. num. g. F. 93.

Adam. ter excuſat; Qui proſtratus in terram conſiterèi debuerat peccatum
. . . * . . 2 —2
fſuaum, & dicere Domine miſerere mei, ait S. Tho. de Vill. novâ.

. in Dowe. 3. Quadrageſ. Culpam ſuam, ait S. Ambroſ. L. de Parad.

c. I4q. ſerò cognoſcit, & ſerò venit quædam erroris præteriti verecun-

. dia, quæ errorem præ venire debuerat. Mendoza. in I. Keg. 3. 9. n. pp.
Inciviliter & f. g. Adamus leniter à Deo objurgatus, illis verbis: Adam ubs
ruſticè re. e? inurbanè & inciviliter reſpondit: Vocem tuam audivi. &c.
dine honoris præfatione (ait Aloyſius, Lippomanus, Venetus,

ſpondet.
. Veron. Ep.) & cognomine, ſine aliquo epitheto Deum alloqui-

tur, vellti attonitus à voce Domini corripientis, O& propria conſcien-
tidâ jam confaſus & accuſatus, non addit! ( lementiſſime Domine
Dem. &C. Ap. eundem Mendox. in I. Keg. I. 15. n. I. f. 20. & f. ſequ.
Culpam in n. 9. Imò & Adam non ſine emphaſi dixit: Malier, quam dediſti
Deum retor- mihi. & c. Gen. 3. II. & 12. quaſi vellet, ut notat D. Greg. L. 32.

guet. 1 Mor. o. 24. Reatum ſuum obliquè in Authorem relidere, qui ei
5 4 CEnltens

non exulâſſet. „ „ Peingc ,= „
cxulaſſet casaſſet, ait S. Auguſt. &. 19. de Sanctu, &. ſeè non excusdſſet, E‿ in Al.

thorem ſuam culpam non retorſiſſet, Paradiſo non exulaſſet. Cornel. in

Ad vocem Gen. 2. 6. Ff. S2. ſineé. Calamat. Hlv. Diſc. to. n. Ia. Jam, quod potiſſi-

Dei eimetz mùm hujus loci eſt, timet Adam, tremit, ad vocem Patris,
Agnitam ab Cam audiſſent vocem Dominzs deambulantis in Paradiſo, loquentis &
Adamo, ipſi, irati Dei, ut intelligit Cajetanus, ac, ut vult Abulenſis, dicentis:

male conſcio cam ubi eæ? quam agnovit Adam, hanc eſſe vocem Dei, quia
ſihi, viſam L
4 hominem, qui hanc vocem excitaret: Sed & conſcientia pec-

cati ipſéque Deus menti ejus ſuggerebant, Dei vindicis eſſe

enl

Eum quærit, amabiles denuè recipiat amplexus. Ebi as? ut oſtenderet, ait

Culpam ſe- Engelgr. C&l. Tertk S. Ant on. de Pad. S. 2. f. V2. Sed quid Adam:? .
rò agnoſcit Culpam ſuam, vel non agnoſcit, vel ſerò nimis, imò & turpi-

mulierem dederat, quæ talia perſuaderet. & hbumiliter ſe awc--

amantiſſimè ad poenitentiam vocantis, & cum eo loquentis.

jam antea cum Deo collocutus, ſciénsque, nullum alium eſſe

Cigar
kedarr
ſeli
ſocen
Noa
Ca

ſice

fun⸗

Sl
ſfi
ſt
e
4
n
n
ſ,
W.
nn
i
ee
r(

(Aa

iis
Cat
ie

n
I
I

Ai

—
mn
miae

G,4

in

AN

MA

uus.

g. l. ⸗

Aun il
enens,
DEE-
Dirie
llf
,
Wil
n
li
ell.

DNie

i
i⸗
i⸗
nch⸗
ee
8
00

lem, ad cuſtodiendam viam ligné vitæ- ut ejus aditu prohiberer
tum Adam & homines, tum etiam domones, ne ipſi, paradi-
ſum; ingreſſi, fruétum arboris vitæ decerperent, quem homi-

77

ſupra) ex oculis fontes lacrymarum fecit, idque annis vit
ſuæ 930. Geneſ. z. y. 6 quàm brevis & levis voluptas! (Iefra

n, Viſionibus & Apparit. V. & Nowvi Teſlamenti. 309
vocem hanc, ingentem, terribilem, majeſtate plenam, ac Deo

dignam. Cornel. in Gen. 3. 5. nempe Adamo ſibi malè conſcio vi Adamum pu-

debatur hæc vox, tam tremenda & horribilis, quaſi omnia dor ſummus
cœli tonitrua fimul conjuncta audiret, ait cit. Fidelis. Unde: ad fugam co-
Vocem tuam audivi in Paradiſo, & timui. & c. & abſcondi me. Gen. 3.70. git.
Non erat in Paradiſo niſi propria Uxor, & ſerpens (qui, ut ait
Cajetanus Cardin. non abiit; ut peccati, ſicut fuerat incentor,
ſic eſſet accuſator, & teſtis) & Deus ipſe: tamen tantoperè con-
fuſus eſt Adam, ut, quaſi hanc ſolam ponam pertimuerit,
apertè dixerit: Vocem tuam audivi in paradiſo, & abſoonds me, eò
quod nudus eſſem. Ubi D. Auguſtinus. Non adeo fuit ſtultus Adam,
ut fugiens poſſe latere crederet. Sed tanto pudore aſzedtus eſt, ut fugere
ſit compulſus Heu ſolos oculos Dei, qui venerat, ut eum con-
tegeret, verecundatus eſt. Quid, cùm venerit pudenda dete-

gere? Revelabo pudenda tua, & oſtendam in gentibus nuditatem
tiam, & regnis ignominiam tuam; Nahum 3. y. Weranza punbto

137. mihi f. 256. Col. I. B. Denique: Ejecitq; Adam. & collocavit ante
Paradiſum voluptati Cherubin, & flammeum gladium at, verſati⸗

nibus offerrent, pollicentes eis immortalitatem; ut hàâc ratio-

ne eos ad ſui amorem & cultum pellicerent. Cornel. in Gen.3. 224.
e Chryſoſt. Augieſt. Ruperto & alis. O lapſum miſerabilem! O
caſum lamentabilem, præſertim quòd paradiſi aditus eſſet pe-

nitus interclufus; quod Adamo contra Paradiſum ſuum fi- Adami bre-

genti domicilium, & quàm frequenter eò reſpicienti (Rircherus Vis voluptas,
& longa poœni-

tentia.

Conc. 25. num.3) quàm longa poœnitentia! Jam breviter ad no-

ſtrum ſcopum: Cuique jam relinquo comparationem ali- Hinc nobis
quam inter primum hoc Dei cum peccante homine, & ulti- quid agen-

mum illud univerſale Judicium in fine mundi. Cui equi- dum ſu?

dem nulla vera comparatio cogitari poteſt. O miſeria! Ola-

men⸗

7

310 CoNCIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur

meenta impiorum! Non paradiſi tantum, ſed Coœli januam
clauſam eſſe! æternum! non tantùm ejici in hanc lacryma-

rum vallem, ſed in æternum barathrum & flammas inextin-
guibiles per omnes, in omnem æternitatem, damnatorum
lacrymas! Heu Majeſtatem Judicis Extremi, terribilem vul-

tum, vocem, gladium de ore éus utraqg, parte acutum! Apoc. I. 16. de

Jus infra. n. y. nullam recipientis excuſationem, nullam admit-

tentis pœnitentiam, non deambulanti, ſed cum poteſtate magnà &

majeſtate venientis! O peccatorum impudentiam, gravitatem,

malitiam: nullus effugii locus: Deſcendamus jam in nos,

plura, plura nobiscum, A. A. inter ſuſpiria & gemitus cogite-
mus & hoc loco & domi noſtræ frequentiſſimè. Ah quæſo

humiliemus nos ante tremendum Judicem noſtrum jamnunc,
confiteamur peccata noſtra Sacerdoti, Dei, Clementiſſimi mo.
do, vices tenenti. Ne negemus, ne excuſemus, illa, quæ toti

mundo fateri debebimus: Sicut Adam in gratiam Uxoris, ita
ſæpè in aliorum gratiam peccamus, utrique trahendi ad judi-
cium, ad examen, & poœnam. Patienter, & in redemptionem
peccatorum noſtrorum, perferamus, quidquid nobis immi-

ſerit Deus. Levia enim ſunt omnia, & gratioſa, reſpectu ju-

V dicii, &A poenæ &ternæ. Vera poenitentia, & ſeria, neceſſaria
eſt. Momentaneum, quod deleltat; zeternum, quod ecruciac.

V. nter alias Viſiones SS. Prophetarum, hanc in rem, ſeu

de Chriſto judice, memorabiles ſunt duæ S. Danielis, Veteris,
& S. Joannis Apoſtoli, Novi Teſtamenti. Utrique huic Deus

revelavit futurorum temporum conſtitutionem & ſtatum,

præſertim ad finem mundi. Daniel ergo Deum Judicem vi-

aaleli⸗ vi- det, viſumque deſcribit c.7. 9. & 10o. Ubi marinum quadruplex
HH prodigium, quatuor diverſas beſtias, ſiimmorum totidem
Cap. 7. Regnorum imagines, ſpectavit; vultum extollens, ad ſidera,
ggrandævum ſenem vidit, cujus tam capilli, quàm veſtimen-
ta, nivem æmulabantur; cujus ſolium ignis, cui mentium
beatarum innumerabilis exercitus miniſtrabat. Hæc viſa
ipſe Daniel explicans: Aſpiciebam, inquit, in Cœlum ad Deum;
“YMVM ecce

—

—

eccet

et,
s,5

rie
⸗

Kün

=è?M
fumin

ſm

G
fkn
n

r
N
c
kegtt
El
ſy
rens

Ala

Uhltit
Aere⸗
edͤtn

ur)

di
nix⸗a
n,

iuin
imn

Ir exw Viſionibus & apparit. V. & Novi Teſtamenti. 3N
nn & cce throni ibi judiciarii poſiti ſunt, & Antigqum dierum, Deus
Krn⸗ Pater, & tota SS. Trinitas, cum aſieſſoribus (Dan. g. I4.) An-
sinenn gelis, ſedit pro tribunali, tanquam Judex cogniturus cauſam.
aun Simile tribunal habes Apoc. 4. & gz. Veſtimentum ejus candidum,
dilen l quaſi ni?x, & capill capitis ejus, quaſi lana munaa, denotans puritatem
HE finceritatem judicis, nullius ob metum vel gratiam ab æqui-
n 1 tate deflectentis. Thronu i. flammæ ignis ; rotæ ejus ignis accenſius,
S uvius ignens rapidutsq, egrediebatur à facie ejus; millia millium mini-
n ſrabant ei, & decies millies centena millia aſſeſtebant ei. Per Thronum
IESO ejus flammeum ſplendor & efficacia udicii Divini, per rotas igneas
de. præſentia ubiq; & providentia judicis, quâà quaſi curru ſemper
ah inſtructo, rotisque in omnem partem volubilibus, per omnia
n Ccoeli & terræ ſpatia continuò ſeſe extendit, omni momento
Umi „Ccoelum terràmq; pervidet, abyſſos omnes intuetur, omnium
eHW.Ccorda ſcrutatur, omnium vel arcaniſſimas cogitationes rima-
tur, & penetrat; quod fieri vult, illicè & temporis puncto fit.
N¾. FPhawvins, ienens rapiditq, à facie & ore Judicis, quaſi ex igneo fon-
u te egrediens, ſententia eſt, quam pronuntiat, inſtar ignis ef-
imm ficaciſſima, ſimul & celerrima, inquit S. Hieron. quam Apoc. 1.
. v. 16. gladium ancipitem vocat. Fluvius gnens rapidusq, eſt illud
AuD ſupremum: Ite maledicte, e, le, damnandos omnes invol-
vens, & mergens tartaro. Millia millium miniſtrabant ei- &C.
nH quanta majeſtas judicis, & judicii? immenſa, inexplicabilis.
eis Millia millium, imèò mille milliones, & infinita propemodum
UDu multitudo Angelorum, miniſtrantium & aſſiſtentium judici,
aum ad exequendam ejus ſententiam promptiſſime celerrimi, & ex-
eu peditiflimi. Recte hec ipſa, ait Tirinus, ab aliquibus aptan-
tur Judicio extremo, quòô Chriſtus corporaliter & viſibiliter
n judicabit omnes vivos & mortuos, creator Judex & Dominus
Inm univerſorum. Cornel. Tirin. ibid. Drewel, tom. z2. in Daniel. c. 24. Vio S. fſ⸗o.
deer f. vog. & ſequ. Altera, S. Joannis Apoſt. viſio aut viſiones quæ nis Apoſt.

ion dam, c. 1. 13. & quibusdam aliis locis in Apoc. fere ſimiles ſunt, je Chriſto
oſtenduntque Judicis Chriſti majeſtatem, potentiam, juſti⸗ Judice, & il-

um tiam: &c. Hic Diſcipulus ille (quem diligebat Pliſus . Joan. 2I. V. 7. lius hinc ter-
ege Mechtl de qud. extr. Rr. ob ror.

312 CONCIO XXII. JIudicis eatr. majeſtas & terror oſtenditur

e

ritus, etiam vocari Filius Mariæ V.) in ſpiritu videns terro-

ſſem eum, cecidi ad pedes éjus, tanquam mortuns, (non tam ex re-

ſuam ſuper me, erigens me, præ timore & ſtupore collaben-
tem, roborans & confirmans; dicens noli timere, ego ſum pri-

mus & noviſſimus, Deus & homo, & c. Apoc. I. Iz. Cornel. b. Ca-

lamat. Glv. Diſc. 30. de Zud. Extr. n. 4. Idem contigit Danieli c.7.
V. 11. & C. Io. v. 9. & C. 5.v. I5. Item in Transfiguratione Chriſti
Apoſtolis, Mat. 17.6. ſuprà C. 1I6. n. . Quid hinc, AA. cogita-
mus, cùm ad ſolam ſpeciem Chriſti Judicis tam Sancti & illi
amiciſſimi, uti S. Daniel & S. Joannes Apoſt. adeo fuerint ex-
territi, quid? cuùm Idem Judex Extremus reipsâ veniet cum

Ppoteſtate magnd & majeſtate, illumq; videbuntim pii, Rei, & ſen-
„ . „ S .„ „ . .„ *
tentiam fulminatoriam ejusq; executionem accepturi? Magna

nobis indidta eſt neceſſetas probitati, cùm omnia agamus in oculis Dei
cuneta cernentis, ait S. M. Severinus Boêëthius, Drexel. addo ego:
cum ſeveritate juſtiſſimà, & Juſtitià ſeveriſſimà judicantis.
Viſio reſu. VI. Confirmari hæc poſſunt ex eo, quanto terrori fuerit
Kcitati Samu- Sauli reſuſcitatus S. Samuel, illi ſeſe juſſu & imperio Dei præ-

elis. Terror ſentans & denuntians interitum: quantò maglis terrori erit
Saulis Regis

1. Reg. 25. P L Omnmus in Judicio impiis, cum ipfum Judicem
1⸗Kes Deum & hominem videbunt, reipsàâ poteſtate Judiciariã ipſis
interminantem ſententiam. Rei ſeriem Caput 25. libri primi

Regum nos docet: Saul inſtante prælio de ejus eventu ſciſci-

tatur Deum; ſed eo non reſpondente conſulit Pythoniſſam,
quæ ei ſuſcitat Samuelem; qui Sauli ejusque caſtris pernitiem
cædémgq; prædicit. Cornel. Gnopſ Cap. ſuper qué⁶ Auguſt. Pao-

lett. talem format diſcurſum: Pro certo crediderim, ſi hæ

mecxæ Voges, ſargite mortui, venite ad Judicium . abdi ſlia a ſe-
pulchta

ob eminentiam ſanctitatis ſuæ & puritatis virginalis, prome-

rem extremi Judicii, præ timore fere mortuus, niſi Deus ani-
mum ejus relevãſſet aliquo ſolatio, de ſe refert: Et càm vidu-

verentiâ, ut vult Ambroſ. quàm ex ingenti pavore, quaſi exa-

nimatus, ob tam auguſtam & terribilem viſionem Chriſti,
gladium ore vibrantis, & voce detonantis.) Et poſuit dexteram

Sauli, & omnibus in Judicio impis, cùm ipſum Judicem

Poce.
lend⸗

Dersani⸗

n nit.
Wül.
in
Chi

lexten

lrben

ſin ei
1

Cin
(
rinter
Net
Ele

MH

D
.
ten
ie

ien
Uint⸗
ien
⸗
abe
uk⸗

e

te ſie Deo, ad confuſionem Regis) duo venerandi ſenes; tan-

comes, adeò ut meritèò dixerit illa in plurali: Deos,

pulchra mortuorum, quorum ibi corpora in pulverem jam

redacta, penetrare valeant, aut ad profundum aby fli infer-

nalis pertingere, ſpeluncæ illæ horridæ concuterentur, &

quotquot inibi aut quæcunq; latentes animæ terrerentur, as
timore colliderentur; quemadmodùm Scriptura ſacra mani-
ſeſtè teſtatur. Saul primus Rex Judæorum bellum Philiſtæis
indixerat, magnéq; tenebatur deſiderio, ut ſciret exitum feli-
cem ſibi, an infelicem: conſuluitq; Dominum, qui cùm illi non
reſponderet, ſub ſpecie incogniti cum duobus Aulicis mini-

ſtris ſuis mulierem habentem Pythonem, id eſt „Dæmonem fami- Saul impiè
liarem, accedit, rogans eandem, ut S. Samuelem Seniculum excedit Py-
à mortuis ſuſcitaret, ut ab eo reſponſum aliquod referre po

ſet (in quò graviſſimè peccavit, ideéôq; mortem ei accelera-
Verit Deus: uti Ochoziæ ægrotanti Beelzebub conſulenti:
29. Reg. I. Cornel. in I. Reg. 31. 4.) At illa proniſſima in omnibus
obſequi, ait: Quem ſuſcitabo tibi? Cui reſpondit ille: Saſcita
mihi Samuelem. Et plenâ jam nocte, cùm in quiete eſſent om-
nia, receſſit illa in locum obſcurum valdè, & ſecretum, ibiqʒ
ſe magico operi dedit infernalis illa Proſerpina. Hic diſſolve-
re comas corvo nigriores, humeros atro cooperire velo, ſi-
niſtram pedem nudare & brachium dextrum; tunc virgam
magicam extendere; modò mille greſſus, mille facere circu-
Ios, & horriſonis incantationibus miniſtros tartareos advo-

care. Ecce tandem illà horrendum in modum clamante, Sa- Samuel ap-
miuel, Samuel. Tremebant vicina omnia: & ibi ex improviſo paret, non vi

n incantatio-
num, ſed vo-
lente Deo.

comparuerunt (non vi incantationum, ſed operante & vole

taque illis inerat majeſtas, ut Numina coœleſtia viderentur:
undè mulier illa dixit: Deos video aſoendenter de terraà. At verò, An cum Sa-

ſi ſolum Samuelem vocârit, quomodò cum eo ſuſcitatus eſt muele aliquis
UI G & non alius venerit,
l. ut Moyſes;

Deum in ſingulari? Et quis ille alius, qui comparuit: Fert mul- quia timens

torum Rabbinorum opinio, vocem illam Pythoniſſæ ad lim- amuel pu-
bum usque pertigiſſe; adeôque ſanctum Prophetam credi- tabat, ſe jam

314 CoNcIO XXII. Judicis extr. majeſtas Sterror oſtenditur

ad ultimum diſſe, quòd Judicii univerſalis dies jam adveniſſet, & eâ voce

EaJI.

Judicium vo- citaretur ipſe, deberétq; comparere primus ante Dei Tribu-

nal, ut de omnibus geſtis in vitâ redderet rationem. Ideò
tremebundus ille & ſtupens Moyſem precatus eſt, ut comita-
retur, & de eo teſtaretur, quàm exa&te Dei legem, à ſe pro-
mulgatam, obſervâſſet. Itaque: Deos video aſcendentes, id eſt,

Semuelem & Moyſen. Loci hujus confirmationem habemus ex
Adtiano Fina, in flag. Zudæ n lib. g. cap. §. his verbis: Samuel non

Hurerir ſolus, Ied Wyles cum eo e dieunt enim Helrais Imerpeter,
cuèd Samuel ſarrexit tunc, non virtute magicà, ſed Divin nam
amuel timuit, ne ad Divinum Zudicium vocaretur; ex 5 Moyſen
vocavit, ut ſecum veniret. Quaſi dixiſſet: Iimeo & contremi-

ſco (6 Moyles!) præ metu; & pudore morior; adesdum,

precor, & comitare: Ve ſi in ipſo ſibi opponeretur, quòdlegem Des

non ſervdſſet, Moyſes eam ipſum ſervſſe teſtaretur. Neque eſt equi-
dem aliquis veſtrm, qui neiciat, quàm fuerit Samuel vir ſan-
Rus, & Deo familiaris amicus. Quid ergò erit de nobis, qui
in multis offendimus, & omninò perverſi ſumus? Hæc Au-
guſt. Paolett. Dom. I. Adv. p. I. à f. 2. ubi & citat Horat. Petrob.
n ſpec. verit. tr. I. C. a4. E. idem Päolett. & . in Fer. 2. Dom. I. Lua⸗

Quæ opinĩo Arag. . 13. &ñ 14. Scio equidem, & aſſentior Cornelio in 1. Reg. 25.
Lefellitur.

Apparuit in imbo verſabantur. Illud verius, quod plures & potiores

ver anima affirmant, ex Eccl. zé6. 23. veram animam Samuelis apparuiſſe

Jamuelis.

v. 19. hanc fabulam eſſe R. Kimchi: (cujus nominis duo fra-

tres, David & Moyſes, Hebræorum Grammatici nominatis-
fimi, & Bibliorum commentatores A. C. 1190. Elog. Script. f. 32,
in Hiſpan.) & judaiſmum: jam enim in morte ſuàâ Samuel, ut
cæteri homines, judicatus acceperat ſuam ſententiam, cer-
tusque erat de ſuâ felicitate; ficut & alii Patres, qui cum eo

Sauli in corpore aſſumpto, juſſii ac imperio Dei (deceptis

Saule & Pythoniſsà, qui putabant, magicà hoc confectum
evocatione) ut impium Regem corriperet, eumque ad pœni-

tentiam, denunciato mortis metu, provocaret; & non fuiſſe
Doœomonem lar Vatum. Cornel. cit. Mart. Delrio . Duqu. Mag. I-. 2.

—

J. G.

l

ttir

—

an

iH.

n. IN
tant.
ie.
em
muel
emnr
4. ℳ
l⸗
menn⸗
leden,
Henl
elteſt
litr.
tigi

9.6. f. 113. & 4. 26. F. 4. f. 235. & ſeq. Y'rinus’. Quidquid ſit; mihi
hoc ex S. Scr. evincitur, ex hac viſione ſeu apparitione S. Sa- Saul Rex
muelis, nec dum eo tempore glorioſi & puri hominis, neque quantum in-
Judicis, Saulem Regem mirè conſternatum fuiſſe: ſtatimq, ait de territus
S. Textus v 20. Saul cecidit porrectus in terram“ extimuerat enim ſi⸗
verba damuelts, & increpationem: quia non obediſti voci Domi-
ni- &c. v. 15. &: cras tu & filii tui mecum eriti: id eſt, in altero
ſæculo & vità, puta, apud inferos, ſed non in eàdem inferni
parte. Saul enim malus, & qui ſe ipſum occidit, damnatus
creditur. Cornel. in I. Kég. 31. J. 3† §. col-2. &1. PFPar. Io. 13. &c. Vid.
Caſp. Schott. S. J. Mirab. Nat. L. 2. C. 2. à f. 2g. Sed quantilla
hæc ad veram illam viſionem & apparitionem Chriſti Judicis
Extremi, objurgaturi impios? RVD
VII. Gravius illud, ſed & felicius, fuit ſpecimen Maſje- Viſio &
ſtatis Chriſti in cœlo triumphantis, oſtenſæ Saulo, dein Paulo Converſio
S. Gentium Doctori, ex eâdem cum Saule (quod idem eſt, ac admiranda
Poſtulatus.) Tribu Benjamin, à quô nomen accepit Saul, ſive Flaul Ap.
Saulus (Eò quòd ad vexandam Eccleſtam à diabolo eſſet poſtulatus, dt. 5.
ait S. Hieron. in Epiſt. ad Philem.) ſed ex Sdaulo à Deo factus eſt

Paulus, ex udæo Chriſtianus, ex Perſecutore Prædicator, ex

Phariſæo Apoſtolus, ex judæorum Fiſcali Doctor Gentiuum:
Cornel. in I. Reg. 9.2. & Act. g. I. Id ita accidit: Actor. 9. à v. I. Sall:.
lus ſperans minarum & cadu, minas & cæ dem, inſtar Leonis fu-

rentis, n Diſeipulos Domini & fideles, quorum præter Stepha-

num plures occiderat: Ack. 22. 4, & 26. u. 10. acceſſit ad Principenm
Tererdatem, & petiit ab eo eiſole, in Demaſeum, Syriæ caput,

diſtans à Hieruſalem itinere quinque dierum, ad Gnagogas, Aat

N quos inveniſſet huſus Viæ & Chriſtianiſmi ſectatores, viros ac
mulierer, vinétos perduceret cum ſuis militibus & viris, qus comi-
tabantur um eo, V.Z. in] eruſalem. Et cum appropinquatet Dar Saulum in
maſco, ſubitò circumfulſit eum lax de Cælo in meridie, ſupra ſplen- flernit Ede
dorem ſolis, Adk. 26. 13. quæ Lux inſtar fulguris & coruſcatio it li de
„ . W 2 “ 125 —= cClO fulgu-
nis, ait Liranus, nec tantum Pauli, ſed omnium comitum ejus ans ſupra

oculos perſtrinxit, & cadens in terram ex equo, quaſi percul- ſolem: &

316 CoNCIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur

Vox Chriſti ſus & ſideratus à luce Chriſti fulgurante, & voce e jus terribili,

terribilis in- inſtar tonitru, aud'vit vocem: Saue, Saule, judd me perſequerus
KWar tomtrn. jn membris meis, & fidelibus, ad necem, qui te perſequor ad

vitam, qui ſum Eſus, id eſt, tuus Salvator: &c. (pluræ apud

Cornel. in Ack. 9 g. f. 122. B.) Hæc & long plura interius in men-

te Pauli fulgurabat Chriſtus, ait dem. Ez Paulus tremens ac ſtu-
pens ad tantam lucem, vocem, gloriam, potentiam, & maje-

ſtatem præſentis Chriſti, quâ ſe cæcari, & ad terram affligi,
ſentiebat; præſertim ob præteritas perſecutiones malé ſibi
conſcius, videns ſe à Chriſto comprehenſum, ac in ejus pote-
ſtate & manibus eſſe, metuens, ne acres & meritas de eo exi-
geret ſcelerum pœnas: dixit: Domine, quid me vis facere? ex

animo plenè compuncéto, humili, reſignato devoto, tradente

& dedente ſe Deo. Et: Surrexit autem Saulus de terr, apertig,

mDajeſtate, & gloriaâ. Ad mahurs autem zlum trahenter, introduxwe-
rjunt Damaſonm. Et erat ibi tribur diebns non videns &c. Admi-
randa omninò & celebris hæc eſt viſio, & per eam converſio

Chriſtus in S. Pauli, quam S8S. PP. & DD. mire ſtupent, & ſuis ſcriptis il-

s extremi in eidem formàâ Chriſtum apparniſſe Paulo, dicit, in quàâ toti

apparuit: pp , ss
terna inten- Mundo in Judicio exhibendus eſt univerſalki. Chriſtas oſtendit

tione & ſine ſe ( ti dicunt Gloſſæ) ſicut ſtabit in Judicio. Ex qu clarè diſci-

illum conver-Mmus, quàm horrendus in univerſali Judicio futurus ſit ma-
tendi. gnæ illius majeſtatis Incarnati Dei aſpectus. Chriſtus enim
S. Paulo apparuit, ut amantiſſimus Pater, nihil circa ipſum
aliud moliturus, quàm ut à noxio, quê tenebatur, errore il-
lIum corrigeret, & ex lupo agnum, ex perſecutore poſtolum
Non ita in faceret. At verèò in noviſſimo Judicii die non jam deinceps
Judicio ex- ut pater, ſed potius ut hoſtis & inimicus veniet, non ad emen-

impios, ut

Ad quos erit tos collocet Dœmones: Ben. Fidel. S& 6. in fer. 2. Dom. 1I. Ouadrag.
Vox & facies Conſid. I. n. 12. fioz. Quæ, amabo, ait Alex. Calamat. peccato-

enli, nihil videbet, Cœcatus tantâ Chriſti claritate, poteſtate,

mer
fnan
ͤr

ne

Goee⸗

coN

W
We⸗
in
zun
Fi

((

ſg

Mei

a
CN
nick
Cujn
hren
ltb
Wei

(ös

lup⸗
vom
Uina
en
un

ter
enbi
.
rl
, ℳ
nner.
R
K
aſte

ule

hote⸗
eher⸗
eli
Taden
tettan

M.

neid

zit
ſoy
un

i

60
pun
ver⸗
nes
el⸗
ſorc⸗
Wa⸗

E

ccin⸗

elteni

len
1

dit. Qué igitur illi angore excruciabuntur: quà ſolicitu-

ceew Vißionibus & Apharit, V. &oVi Teſtamenti. 317
rum erit pœna & anguſtia, quibus eadem Majeſtas Divina non Chriſti terri-
gratioſis & affabilibus „ſed duris aſperisq; verbis vindictam ac bilis. Exag-
ponam ſpirantibus, non cum promiſſione vitæ, ſed mortis geratur.
comminatione, non gratiosà & benignàâ facie, ſed indigna- Ex Calamat.
tione furoréque repletàâ, dicet: Ego ſam ille Zſus Naxarenus Dilt. 30. n. f.
quem tantà cum ingratitudine toties offendiſtis, quem tanta
cum proterviâ blaſphemdſtis : cum nolueritis me agnoſcere
utpotè ſum Nazarenum, animarum veſtrarum Salvatorem,
me me tanquàm Judicem ſeverum, in vos juſtiſſlimè indigna-

tum, jam agnoſcite: Diſeedite à me maledibéti in ignem aæter-

num. Matt. 2y. Verſ. al. Et quis vocis adeo formidabilis pote-
rit ſupportare onus! Qus cementemn Dominum ferre non poſ-
ſunt (ſic diſcurrit Euſebius Emiſſenus Hom. 4. de Gmb.) zra-
tum ſerent? Qui ad panitentiam revocantem perhorreſcunt, terro-
ribus omnia replentem poterunt ſuſtinere?“ Calamat. Ylv. Diſc. 30. n. f.

& Advent. D. I. n. 2. Si tanto ſtupore, ait Granat. ac tremore Ex Grana-

concuſſus Apoſtolus fuit, cùm vindicem ac Dominum agno- tenſe.
vit, quem antea contempſerat: quò, quæſo, timore ac ſtu-

pore impii concutientur, cùm Chriſtum in tantâ Majeſtate

& gloriâ venientem cernent, quem ipſi pro viliſſimis rebus

contempſerunt:? cujus ſervos irriſerunt? cujus minas & pro-

miſſa nihili fecerunt: cujus ſervi nuncupari erubuerunt?
cujus denique conſilia & mandata omnia ſpreverunt? ſed
6⁶ rem ſtupendam & admiratione dignam! Divinæ ſeveri- Vis vocis
tatis maximum graviſſimumque argumentum! Quæ illa, & aſpectus
quæſo, fuit Domini tam horribilis & pertimeſcenda vox! Chriſti in
quis tam formidabilis adſpectus, qui Pauli animum tanto aulum. “
ſtupore perculſit? Perditum ſcilicet hominem blandiſſime
compellavit: Chriſti gloriæ necem afferenti, vitam obtulit:
minas ſpiranti ſalutem promiſit: hoſtem immaniſſimum

clementer excepit. Et tamen cum Divinæ vocis pondus Gravior in

Divinæꝗque Majeſtatis amplitudinem ferre non poſſet, in Judicio con-

terram penè exanimis omnibusque viribus deſtitutus deci- tra impio.

dine

318 CoNci0 XXII. Iudicis ewtr. majeſtas & kerror oſtenditur

ſed minis; non vitâ, ſed interitu; non amoris Judicio, ſed

diſtricto gladio omnique ærumnarum genere excipiet: qui

clementem Dominum ferre non poſſunt, iratum ferent

omnia replentem poterunt ſuſtinere? qui nec ſcelerum qui-

L dem conſcientiam ferre potuerunt, ſcelerum ultorem con-
ſpicere audebunt: Quantus ergè hic ſpretæ Maje ſtatis ſtu-

pPror erit:? quantus timor admiſſæ improbitatis: Planè tan-
tus erit, ut D. Chryſoſt. longeè acerbiuùs eſſe, dicat. Vultum

Iudicis iratum cernere, quàm mille perpeti gehennas. Ita

Lud. Granat. Religioſiſſimus eloquenter, en Dom. Adm. Conc.I.

Imago Cru- J. 2. f. o9. Si ſolum Crucifixi imago, ait Speranza (in Chronic.

cifixi terret &. Franc. ſi rectè recordor) versâ in cos facie, qui indevotè
indevote in pſallebant, exanimes in terram omnes dejecit; quid? cùm

Choro pſal-
nnon confixus in ligno, ſed ſolutus in throno, judicaturus ac
damnaturus convertet? Et Saulus non judicandus, ſed in-
ſigni juſtificationis gratia donandus, his ſo lummodèò audi-
tis: Saule, Saule, quid me perſequeris“ Ego ſam Jeſias, quem tu per-
ſequeri. Adt. 9. tremenr, ac ſtupenr effetus eſt; quid, ſi hæc

damnandus audiſſet? goh. Peranz. r. Sel. punbto 132. f. 250. E

hinc mihi mirum ampliùs non videtur, eundem S. Paulum
nihil curare hominum judicia, ſed ſolius Dei Jjudicium re-
vereri; dum 1. ad Corinth. g. 3. ait: Mihi bro minimo eſt, ut d vobis

fudicer, avnt ab humano die, ſeu judicio: Dui autem judicat me, Do-

Nudicii vis, Minus eft: V. a. Granat. cit. Dom. 2. Aftv. Conc. 2. F. 1. f. 22. IIlud

Converſio hic obſervo, Chriſti apparitionem hanc in formâ Judicis

Peccatoris. Extremi fuiſſe medium efficaciſſimum, convertendi tantum

peccatorem, uti fuit Paulus, & efficiendi tantum Sanctum:

titio dico- in æternum non peccabimus. Eccl.3. v. uAlt.

Brevis repe- Otamur & nos hoc medio, & aſſiduâ Judicii memoria &

rum Angu- IIX. Exhiſce jam Viſionibus & Apparitionibus ſatis intel-

ſtiæ & terro- eximus anguſtias, timores, terrores, ſtupores vehementes,

res ex relatis Adami, ſapra n. 3. & 4. SS. Danielis & oannis Apoſt li: num. y.
Viſionibus. alni, ſapra n. 3. & 4 88. Danielis & joannis APolto 8§. Sa.

dine afficientur? quos eadem Dei majeſtas non blanditiis,

eam faciem non mortuam, ſed vivam & furore Plenam;

6

Htsg

ge tat

Llun.

R

G6we

ℳ .

uns
M
un:
4,

cùm in ultimo finali Judicio Res agentur. non ſolùm per

ex Viſionibus & Apparit. V. & Vovi T eſtamenti. 319

§. Samuelis, vel ſaltem Saulis Regis: num. 6. denique Pauli
Apoſtoli num. z. Inſuper facili judicio arguere poſſumus,

apparitiones, viſiones, ſomnia „ ſed ad realiſſimam præ-

ſentiam Tremendi Divini Judicis, & coram ipſo omnium ju-
dicandorum & noſtrum; idque non ampliuùs ad conſecutio-

ſimæ cum rigore Zaſtitiæe quantæ ſint futuræ anguſtiæ, ter-
rores, metus, deliquia, horrores impiorum:? quæ ut magis
nobis imaginari poſſimus & apprehendere, auſcultemus at-
tentè, & velut ſpectemus oculis, anguſtias terrorésque Prin-
cipis Regii. Factum ſic habet. Ratislaus, Leſci Polonorum

nem miſericordiæ, & veniæ peccatorum, ſed ſolius exactis-

Hliſtoria.

Terror facit

Regis Filius, quem ille habebat unicum, ſed regno inſidian- node ex
tem. Hunc bene potum intempeſtaà nocte à quatuor Tlar-
Vatis, indutis funeſto habi tu, in lapicidinam ad milliare ex-nem Filium

uvene ſe-

tra urbem ſub terras porrectam, deferri curavit. E vino & Regis Polo-

pavere, palpitare, nec usquam exitum reperire; quéôdque

pavorem ejus augebat, ipsumque tantum non exanimabat,
Varia hinc illinc ſeſe ſpectra obſiciebant; nunc horribili viſu
formæ ſandapilam deferentes in eum impingebant; nunc
alius proreptans eminùs cacodæmonis in ſpeciem cornua

præferebat, & harpagone inſtruétus, terribiles Oris rictu

minas ſpirabat; alios Ethiopum in morem atratos ſpecta-
bat, accenſum fornacem circumſtantes, & ignes rutabulis

ſtimulantes, ut adeò in inferni fauces ſe vivum delatum

arbitraretur. Donec nocte inſequenti iidem illi quatuor
larvati adoleſcentem gelido ſudore perfuſum, & jam velut

ſpirans cadaver, rhedæ imponunt, domum revehunt, con-
„ * — . * △ℳ
ſuetum in thalamum reponunt, neque tum, ubi, quô, qua-

live in loco eſſet, dignoſcentem. Obi diluxit, de more no-
biles accurrunt, Principem induunt, ad nutum obſehium-

ſomno experrectus diuturnas tenebras mirari cœpit, atque, niæ.
ubi gentium eſſet, planè ignarus, horrore concuti, fremere,

tur; ſed jam ſenem octogenarium, adoleſcens duorum & u

echtl deJud. erxtr. 88 vigin-

320 CoNeIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur
viginti annorum, promiſsa, eaque canâ barbâ & capillitio,
referebat; tantùm mutatus ab illo, qui fuerat, ut dum in

conſpetum parentis venit, ipſi lacrimas excuſſerit, atque in

filii collum irruerit, hæc paterno affectu prolocutus: Puta-

bam & ſilio perduelli probum & morigerum me faöbturum; ſed ſimul

à jnvene feci ſenem. P. Henric. Engetgr. in Fantheo, feſto B. E. Aſumpt.
Y. 4. Mich. Pexenfelder, Concion. hiſtor. ad hiſtor. 55. Doctrina 2.
fol. 916. V. ſuprà. Conc. 20. num. 6. ſine ex Jahod fol. 6. & C.5. in fine,.
eiu n. 13. hiſtoriam. 1

Conecluſo. 9. Concluſio brevis. Non opus eſt à nobis peti ſigna &

Viſionum ha- viſiones, quibus ad ſalutem noſtram terreamur, qui ferre
non poſſemus tales, qualis illa S. Danielis, 1o. 16. ubi: Domine
mi, inquit, in viſione tuà diſſolutæ ſunt compagesmex, & nihbil in me
terrores Ju- remanſit virium. Et Ezechiel. 2. 2. Visâ⅛ Dei glor i4, Cecidi, ait, in⸗
dicii, magnã faciem meam. Et Manue Pater Samſonis, Moriemur, inquit,

Trum loco
fint nobis a

Deo ingeſti

Dei Er atià & quia vidimus Deum Judic. 13. 22. Calam. Diſé. 30. n. g. Mitius no-
beneficio. 6

proponit, territat, & vocat. Et hoc ſanè in hac vitâ ſingu-
laris eſt gratiæ. Iraſcers, ait S. Auguſt. in Pſal. “y. Domine, & de-

duci; ſavi, & ſalvas; terrer, & vocas. Et in Epiſt. 0. ad Bonifa-
ciume Malti profuit, inquit, timore vel dolore cogè, ut poſſint poſtea
doceri, aut quod verbis jam didicerunt, opere ſectari. ſol. g1z. Doctr. I.
cit. Pexenf. Lux de cælo, & radius gratiæ ac miſericordiæ Divi-
næ eſt, cùm in mente peccatoris Deus intonat, & fulgurat
corufcationem & cogitationem mortis, Judicii, gehennæ,
incutiens (quod ſolet) timorem eorundem, & ex eo movens
ad dolorem & deteſtationem ſcelerum, inde ad ſpem veniæ,

Deique amorem & obedientiam; ut in S. Paulo factum au-
divimus. Omnis Viſionis loco applicemus Fidem ejusque
lhimen, quâ docemur Chriſtum Jjudicem ejusque diſtrictiſſi-
mum cum juſtizid judicium, qué meritèò terreamur in ſalu-

tem: Amen, Fiat! Fiat!

iscum agit Deus, amantiſſimus Pater, qui ſuum ut ad ſinum
nos veluti petulantes pueros confugere compellat, larvas
objicit, terrores ingerit, Mortis, Judicii, gehennæ ſimulacra

ir

lin
kumn

Wen

Su

ſorad
itene
Demie
Nnn
ate
ini,
tide⸗
ien
N
nulr⸗
i⸗

35

,

D .

ue

eNeR ,

noren
ſei,
n1.
le
.
ao⸗

ex Viſionibus & Apparit. E. &Wowi Teſtanienti. 321

Viad. Cornell. citt LL. Aliique ſapra ad ſingulzs num. citati. Franc. Authores in

Mendoza, in 1. Reg. citt. LL. Alex. Calamat. G!v. Diſé. 30. hujus 22.
& in Advent. Dom. 1. Bened. Pidel. in fer. 2. Dom. I. Quadrag. Concionis
Ludov. Granat. Dom. 2. Adv. C. I. J. 2. & C. 2. G. I. Joh. Spe- materiam.
ranza, puncto 135. Tript. Selebt. O&d. Hierem. Drexel. tom. 2. in
Daniel. Cap. 2g. mähi f. 91. &- ſequ. Auguſt. Paëletti, Dom. .7.
Advent. Mich. Pexenfeld. citatus ſupra, num. §. Carol. Van-

horn. Conc. o. Domin, 2. Quadrag. Vid. Viſio Apoſtolorum in

Monte Thabor, ſuprà Con. Ia. num. ſ. V. ſto Balthaſſari Regt, Da-

nielis p. infrà Conc. 25. Celebris S&. Eliæ viſio, oſtendens Dei miſeri- Dei miſeri-
„ cordia in hâc

cordiam hujus vitæ. 3. Reg. I9. 12. Cornel. ib. f. 20 . & in Eccli. 2 cx Viſio
2s. 7. O. Franciſc. Pojerus S. J. de B. E. tr. 3 c. 7. J. 1. d ne 8. Eliz

f. 216. ubi de Miſericordia Dei Eliæ zelo oppoſitae de quo Vid. 3. Reg. 19.

Conci. ſoeen 23. num. ult. & ſine. Hugonis Pia Deſid. Lib. . 12.

cap. 5. & ... õ
3. 43 82-4328. 12 2- 4323-13 3. 33- 1383. 383. 43 ¼ 4383. 838.

Chriſti, Judicis extremi Lox, impiis terribilis, con-

Jurdi audiunt. Matthæi 1I. F.

ſideratur: Unde docemur jam nunc in vità Vo-
cem Cratiæ ejus audire obſequenter. S
Dom. 2. Adr.

Lox Clamanti in deſerto. Joann. 1.23 Don. 3. Adv.
Vox Clamantis. &c. Lucæ 3. 4. Duaaom. 4. Adv.

liaias c. 29. V. §. (Et audient in die illa
tenebri & caligine oculi cæcorum vi

NVrdi audiunt. (Diximus de hoc aliquid Cone præced. n. .)
Numeratur meritò inter magna miracula Chriſti. In Surdi Gen⸗
ſenſu morali per ſurdos & coœcos intelligit Gentiles tiles.
ſurdi verba libri, & de
debunt) ob ignorantiam & te-
SS 2 nebras

322 CoNcIO XXIII. udicis evtremi Vox impüis terribili⸗:

nebras infidelitatis, quos dicit per Chriſtum audituros, vi-
ſuros, & intellecturos verba Libri, ſeu Oracula S. Scripturæ
& Prophetarum „ Judæis velata & incognita. Cornel. ib. e
S. Orillo & 6. Et Eſas. 37. r. Tunc aperientur oculti cœcorum, & aure

ſurdorum patebunt de iisdem Gentibus illuminandis per lu-

Surditas & Dei. De ſurditate, & quidem in ſenſu morali ac ſpirituali
eœcitas, in- mihi ſermo eſt. Surditas (ſicut & cœcitas) naturalis duplex

derkecta. eſt, una inchoata, qualis eſt furdaſtrorum (& cœcutien-

eſt naturaliter, poſterior incurabilis: Cornel in Iſ.a2. 20. fol. 356.

Eſt item ſurditas alia vera, alia ficta vel quaſi; dum quis ſibi
aures ultrô obſtruit, aut gravi ſomno vinoque ſepultus eſt.
Peccator ſur- Graviſſima miſeria ſurditas animæ ſpiritualis in peccatore,

dus. maximè obſtinato, de quò S. Thomas de Villà nova, Peccatorer

obſtinati, inquit, & indurati in peccati, quaſi miraculo ſalvantur-

Serm. in fer. 6. Domin. Septuag. Calamat. E. obſtenatio Diſe. ya. num. 2.

Et: ſi cum priſcis Patribus loquendum eſt, faciliùs eſt, mor-
tuum excitare, quàm hominem à conſuetudine vitiosâ redu-

cere: Drexeli Indice them. F. Converſ. & Pauli them. I. E Conc. 12. n. 3.

A Deo exci- heul quanta peccatoris ſurditas: unde excitari debet, & quidem
.„ . ) òèòMU
tatur voce graviore voce (cum lenem, & ſibilum aurzg tenuis 3. Rég. I9. V. I2.

inſpiratio- Divinarum inſpirati onumadmonitionumq; paternarum non
num, Verbi III
Dei, tribula-
tionum. — . . Wan, Quoa miunci aud qui
— maximéè indigerent) tribulationis, quæ faciat ſurdos audire

Terrorum ea, quæ neceſſaria ſunt ad ſalutem. Cùm & hæc gravis Vox
uorum ſudi- immiſſarum à Deo tribulationum non proficit, mittitur ab eo

ciorum, mor-

tis, Judicii Spiritus grandis &α— fortis „ ſubvertens montés &α conterent peltas

extremi, ge- 3. Reg. 9. 1. quæ validiſſima Dei Vox concutit peccatorem
hennæ. terrore interno graviſſimorum ſuorum Judiciorum, quibus
peccata punit juſtus vindex ſcelerum; quæ peccatori in aures
mentis ſuggerit: terrore item mortis, Judicii, Sehenn ch.
4 Enel.

tium) alia perfecka; qualis eſt eorum, qui nati ſunt ſurdi
(& cœci) aut à multis annis tales fuerunt. Prior curabilis

une,
M

audit, vel etiam fortiorem ſonum Verbi Dei (de quò Iſa. 58. .
quaſi Tuba exalta vocem tuam, quod multi audire nolunt, qui

—
(ynel
unto
zuDer

eltis,

cobe

e.

Gle

gr.

mu
cwn,
lſiui
s.
W,„
user

Ctora

((r

dalk
iech

4

gi
N

(he
fon
ine
ſumn
6
N

4

.
“õ

H Cornel. n I. Keg. 19. ante Verſ. 13. f. 204. Lem Cant. f. 4 v. 2. O
fim quanto ſatius, mitius, & ſuavius eſt, admittere obſequenter
has Dei Voce clamanti in deſerte hujus mundi & vitæ, prædi-
u cantis, & vocantis ad pœnitentiam, quàm in peccatis ad om-
h. nem Dei locen obſurdeſcere, animi aures obturare ac ob-
m ſtruere, expectaréque, ita peccatis indormiendo, locem illam Vox ultimæ
iiun Tubæ, mirum ſzargentis ſonum per ſepulchra Keégionum, cogenti Tubæ ma-

PDoeocet ejusdem vocem Cratie in vita audire. 32

de omne⸗ ante thronum judicis tremendi & Extremi, de quâ S. Gre- gna-
gor. Nyſſ. in I. Cor. 1. 12. Verè vox magna, inquit, Vox tubæ ter-
tindd rribilis, cui omnia obediunt elementa“ quæ petras ſeindit; inferos
nbiss aperit portas æreas frangit ; vincula mortuorum dirumpit, & de
lpd profundo abzcſi animas liberatas corporibus ſuis aſſgnat; hæc autem
gi omnia citinr, quàm ſagitta tranſit in aĩre: dicente Apoſtolos In mo-
mento, in idtu oculi. Vid. Conc. §. n. 4: & aliis ſuprd. Sed ſerum
nimis erit, & ſerium, ubi hàc, Loce Tubæ ex inferis tua evo- Ultima Vox
cabitur anima, eàmque mox ſequetur Zox ipſius extremi Ju- Chriſti judi-
dicis Chriſti, Electis equidem ad dexteram dulciſſima; impiis o
verò ad ſiniſtram terribiliſſima, quam omnes homines ab ho- ”M
mine Chriſto Judice audient, juxta dicta in ſimili Conc. 20. n. 1.
Et hanc Chriſti in Judicio loquentis Eocem neutiquam ſuriiil
„ necque aures & corporis & mentis obſtruentes, neque dormi-
en entes, ſed in Verbum Dei intenti, attentique audiamus, ſilen-
u Ler, patienter: &c. E. Conc. 2. nfd?.7——
Im II. YVocen Chriſti humanam in terris cum hominibus con- Vox Chriſti
Verſantis fuiſſe efficaciſſimam, & vel maximè penetrabilem, in terris eff-
d ex ejusdem Chriſti Actis, in Evangelio expreſſis , facileé colligi⸗ cax, penetra-
h K& intelligi poteſt. Fuit efficaciſſima „dum, quod dixit, fabtaum bilis, ſuavis.
6 ſt. Didum, factum dixiſſe, feciſſe erat: uti Lucæ 13. te. Mulier
dimiſſa ab infirmitate tudr V. oce certè diviniſſima „ait Titu 8, cæ-
lehig, boteſtate pleniſims, fæmink hujurs infermitatem & medio Proi-
n eit. Cotnel,ibid, Idem paſſim quamplurimis 8. Evar gelii lo-
KLisremonſtratur: Dixit, & adta ſant: ſicut & illud mmiracu.
lIorum omnium maximum: Hoc eſt Corvu meum: Matth. 26. 26.

r,
ute
hutnn.
Nℳ./.
mo⸗
.

4 Ad quod reſpondere non poſſunt Lutherani & Calviniſtæ,

588 3 dum

324 CoNcIO XXIII. udicis extremi Vox, impiis terribilis: —
dum hi penitùs, illi extra ſumprionem Chriſtum verè præſen- . l⸗
tem in Euchariſtià negant; nos Catholici verò & verè credi- Ml
mus; unde & Chriſtum Deum & hominem ſub ſpeciebus alf
Euchariſticis ndoramus profundiſſimè. Vid. Conc. go. n.2. EBaun- u
dem Chriſti Vlocem vel maximè penetrabilem ſonorâmq; fuis-: iin
ſe, exinde colligo, quòd illa plus quàm ſuffecerit multis mil: minn
libus hominum, quos docebat, in templo, capaciſſimo tem- hu
pli atrio, aperto cœlo hinc inde in campis, ſylvis, montibus, Eul
in deſerto, in mari de navicula Lucæ j. 2. Et (quod facilè capi n
poteſt, credique) elegit ſibi Chriſtus aſſumpſit; ea talenta do. d
nâque Naturæ, & Corporis etiam, quæ ad munus excellens
Divinæ Præd icationis ſuæ congrua erant & accommoda, quz E
inter ſunt latera & Vox firma, penetrans; quam & pro re nati 14
Fourtiter intendebat, clamans“ ut Jo. 7. 25. & 22. Lucæ 5. 5. &c. ſe⸗
SSed & Chriſto erat ox ſuaviſſima; quam Cœleſtis Sponſa in
Sponſo ſuo Divino deprædicat Cant. . 6. Anima mea, inquiens, an
Chriſti Vox liquefaéta eſt, ut dilectus mens locutus eſt. Et talis dulciſſima erit i
in Judicio Chriſti judicis omnibus Beatis, quorum Animæ ſanctæ Chri- Eum
uanisle e ſti ſponſæ ſunt. Cornel. in Cant. fol 2. Can. 1z. Terribilis verò n
probis. omnibus reprobis; quam quibusdam Scripturæ locis, & de- inen
*Ex Iiai. 30. ſuper diſcurſibus adumbramus. a. 30. 27. Ecce Nomen omini, nu,
27 Majeſtas, potentia, & vindicta irati Dei, venit de longinquo, lgions
Aꝗqua n ipſe in die Judicii exercebit in reprobos longo pòſt tem- idtefi
pore & in fine mundi: Ardens furor éus &c. Labia ejus repleta k fun
ſant indignatione, & lingua ejus quaſi ignis devorans quæ Judi- liim
cis irati vocem & loquelam exprimunt, ex linguà & labiiss lll.
flammis emicantibus, furorem ſpirantibus; quæ verba Iſaiz mho
de die judicii extremi intelligunt S. Hieron. S. Thom. Hugo,. Muun
& Lyranus. Dicitur autem: venit de longinquo- juxta Sanchez, lenu,
quia vind a Dei venit de peccatorum noſtrorum duritie, Mi:
AQquæ longè abeſt à Deo, cogitque eum proſilire ad vindiétam, u
Cüům ex ſe & Naturà fuâ ſit clementiſſimus, & à puniendo alie- Pune
Vox Dei & nus & remotus. Cornel. Et ſuprà Conc. 19. n. 2. C. 34. n. 2. Speciem Mun
Colo efficax facti nobis refert S. Daniel C. z4. à v. 25. Cüumq, ſermo adbuc eſſet (
2E N e. ½

Docert ejusdem 'ocem Gratiæ in vit audire. 325

Neln in ore Kegis Nabuchodonoſor ingenti faſtu, cum oblivione & contra Nabu.
Amg. Ccontemptu Dei dicentis: Nonne haæc eſt Babylon magna, quam chodon. Re-
in cgo æzd’ficavi v. 2. on Deus, & c. Vox de cælo ruit " tibi dicitur gem. Dan. 44
lin Nabuchodonoſor Rex: regnum tuum tranſibit à te, & ab hominibus 28.
mi. jicient tes &c. donec ſcias, qud dominetur Excelſus in regno ho-
ar minum: &C. v. 29. Eadem horâ ſermo completus eſt ſuper Nabucho-
donoſor, & ex hominibus abjectus eſt. & c. v. 30. O quàm huic po.
Ontin tentiſſimo & ſuperbo Regi Vox hæc de cælo ruenz, ad inſtar Ex aliis locis
fulminis & tonitrui, triſtis, quàm efficax, quàm vindicans! §. Scr.
Sic ſuperbis judæis à Deo proſternendis, ait Iſaias c. 6&66. v. 9.
Vov de templo; Vox Domini reddentis retributionem inimici ſuts.
Et de Sennacherib Rege ſuperbo c. 30. v. 37. A voce Domini pave-
bit Aſſur virgà percuſſus. Et Joelis 2. v. II. Dominus dedit Vocem
ſuam ante faciem exercitus ſuie magnus enim dies Domini, &α terrWVisR
we bili valde & guis ſueſtinebit um Non eſt, dui reſiſtat . oci tuæ,
Procznit Jucthe 1. 7. Cum ſcilicet in die judicii ſuper-
lnei bos & impios adiget in tartaro ſuã Voce- le maledibti in ignem
Kebt⸗ Ste nie cum hi à ſorte Beatorum ejicientur in tenebras exte-
eon wore, non amplius in æternum inde evaſuri, neque cœlo re-
e. ſtituendi. Nam, ut ait David 2. Keg. 22. 14. Tonabit de cælo Do-
en minus, & Excelſus dabit vocem ſuam. Cornel. in Dan. a. 25. Intel-
₰* Uigimus ex his, Chriſtiͤ Dei hominis ocem in extremo Judleio-
8 fore ſimilem tonitru; quod eſt fragor nubis, fitque erumpen-
te fulmine. (De utroque, Nube ſcil. fulmine & tempeſtate,
„diximus ſapra Conc. Ta. & 17.) Pro cujus ulteriori declaratione.
III. Chriſtus Dominus in Dominicâ Palmarum vectusAſino
cum pompã quaſi Meſſias jeruſalem ingreſſus, coram ingenti
le hominum multitudine (unde: Phariſæi diverunt ad ſemetipſos s
HE Eoece mundus totus poſt eum abiit. Zoan. 12. 19.) ocutus, inter alia,
inquit: Nunc anima mea turbata eſt, . 2z. ex naturali horrore
mortis poſt paucos dies inſtantis, in ſe permiſſo: Pater, clari-
fca nomen tuum, hoc quoq; momento, ut Gentiles, qui ad me
vVenerunt, v. 20. & ſequ. itémq; Judæi cognoſcant me àte mis-
düum, ut homines morte meâ redimam; ideoq; te tameR ba-
8 Mea fedlmam; neficen-

n
1Otenu
141 6

326 CoNCIO XXIIIL Judicis extremi Vox, impüs terribiliss
Vox Patris neficentiam clarificent & extollant. Et ecce ad hæc Chriſti

de Coœlo: verba Venit Vox de calo = Et clarificavs, & iterum clarificabor

N ar aen Clarifcavi per Vocem & (ælo fabtam in Baptiſmo: Lucaæ 3. . 22.
vit & iterum Matt. 2. 7. & in monte Thabor: Matt. 1z. y. & 2. FPetri I. 17. (ſaprd
clarificabo. Conc. 19. n. y.) Hic eſt Filius meus dilelttus, in quö mähi benè compla-
Quomodo? cui. Item Clarificavi per tot tantàq; miracula & virtutum ope-
ra, quæ Chriſtus paſſim edidit. Et in præſenti hàâc ipsâà Voce
medàè cœlis clarifico Orternm clarificabo. ſcil. in morte, & poſt

mortem Eſu, quando per ejus reſurrectionem, aſcenſionem
in cœlum, miſſionem Spirits Sancti, Apoſtolorum prædica-
tionem & miracula, omnes Gentes ipſum, tanquam Filium

Dei, conſequenter & Patrem agnoſcent, amabunt, adora-
Hæc Vox de bunt. Cornel. ex Chryſoſt. COrillo, & alii ibidem. Hæc Vox de Coœ-
cœlo ab o-lo, non ſoluùm à Chriſto audita, ſed tam magna tâmque clara
mnibus arti- fuit, ut & omnes præſentes audierint, & ita, ut alii tonitruum,

culatè audita alii vocem An geli, nemo humanam eſſe, judicaverint, atque

Gain eninn hoc ipſo Divinam, quòd illi exiſtimarent, eſſe tonitruum:
quid ſignifi- Juper aquas multas: Pſal z5. 3. Turba ergo, quæ ſtabat, & audiebat

caverit; hanc Vocem Dei Patris, dicebat, tonitruum eſſe faltum v. 29. Cen-
ſétque Rupertus Abb. & ex eo Maldonat. omnes hanc Vocem
articulatè loquente m intellexiſſe, ejſisque ſignificationem co-

gnoviſſe: v. g quòd Eſus eſſer Filius Dei, Meſſias, & Salva-
tor. Nec non hoc tonitruum ſignificabat, Eſum eſſe Filium Dei

altitonantis; at proinde ipſum quoq; eſſe Deum altitonantem.
Rurſum, Eſum quà hominem, non tantùm oretonare, & cor-
de fulminare, ut dura corda hominum permoveret ad pœni-

tentiam, & frigida adamoris ardorem; ied etiam ut Apoſtolos

aliosq; ſuos faceret tonantes & fulminantes, Voce ſuàâ efficaci,
quam tonitru ſignificat. Hinc S Chryſoſt. hom. 32. Ep. ad Kom. in

Tonitru Moral. Tonitru, inquit ita terribile non eſt, ſicut LVox LPauli dæmo-
oN 8. Pauli nibiz. Sic: S. Baſilii oratio erat tonitru, quia vita ejus erat

ſilii. V. infrà fulgur, ait S. Gregor. Naz. Orat.o. Si Vox hominis compara-

Conc.70. n. . tur tonitrui, fulminique: quantò magis, & quantèò cfficacot

nam tonitru Vox Dei vocari ſolet. Vox Domini, id eſt, tonitru,

.
Chrik
nifenhr

Rmi⸗.
tre
ipelhe
,AN

☚

Nrlſer
Füum
Adtr
xdele⸗

gvecme

itruon,
t, atue

tNe

Wine⸗
lts
1, leſ⸗
Men
enc⸗
NN
unl
en
Gl.

en

oſos
ul
int
enn⸗
getat
palr.
eol

Divinæ, ſi concipiamus, eam eſſe igneam ut ait David: Eni-

Divinam, & dicit: Vox ex medio ignis è cclo dilapſa, profuſa eſt ma-

Docet nos ejusdem Votem Gratiæ in vità audire. 327

Vox Chriſti Judicis, præſertim in extremo Judicio? Unde
hæc aſſimilatur Voci aquarum multarum. Apoc. I. 1y. & Vocèi mul-
titudinis. Dantel. o. 6. Cornel. in t. o. 12. 27. Tonitrua ſunt, &
erunt illa Judicis Chriſti verba ad impios in perſonãâ vir gi

num fatuarum: Neſeio vos“ Matth. zy. 12. Cum dixerit * Neſcio
vor, ait S. Chryſoſt. nihil aliud, quaàm gehenna & intolerabilu
cruciatus relinquitur imd etiam verè gehenna iſtud verbum gra-

vins eſt. H
IV. Hinz intelligimus cauſam, cur Hebræi dixerint
Moyſi: Loquere tu nobi, & audiemus“ non loquatur nobis Dominus,

ge fortò moriamur. Exodi zo. o. Nempe timuit Populus, ne rur- Exodi 20.

ſus Deus Voce fuaâ ſonorâ & terribili loqueretur: unde roga- Qanrus ter⸗
vit Moyſen, ut ipſe foret internuntius, & vice Dei loquere- te a Bei.

tur, Deiꝗque juſſa ac Voce ad populum perferret: quin timo- Non loqua-

re perculſus populus retroceſſit à Sinaâ, eminusque ſtetit. tur nobis Do-
Cundtus, autem populus videbat Voces & lampader, fulgura lucentia minuus.

„1e⸗

& flammantia inſtar lampadarum. v. 16. & ſonitum buccinæ, mon-

tém, fjumantem & perterriti ac pavore concuſſi ſteterunt procul-

v. 15. Et v. 21. Setitq; populus de longè. Non petebant, ait Toſtatus,
Abulæ Epiſcopus, 'bid. quæſt. 37. ut loqueretur ei Moyſes, quaſi ma-
gir delectarentur, audiendo Moyſen, quàm Deum; ſed quia Vox Dei

erat eis terribilis valde. Volebant enim Judæi audire Deum loquen-

tem, ſi Vocer ejus fuiſſent tolerabiler; ſed quia nullus homo eas tolerare
poterat, petebant, ut non audirent eas. Accedit, major terror Vocè
Cunctus Po-

pulus vide-
Dat V OceS.

tum eloquium tuum vehementer. Pſal. 115. 140. Quam in rem ob-
fervemus ſuprà loquendi modum S. Moyſis, dum ait: Cun-

Sus autem Populus videbat voces. Cit. 6. 20. Exwod. v. 20. qui loquendi quomodo?
modus primo intuitu valde improprius videtur. Quomo- Ephilone

do enim Populus Voces Divinas videre poterat: ſiquidem Hebræo.
Vox non oculi, ſed auris ſive auditús objectum eſt; ideoque V. Conc. 48.

auditur, non videtur. Philo Hebreus opinatur, populum num. 8.

Judæorum tunc verè vidiſſe, non verò audiviſſe ! ocem illam

AMechtl de qud. exttr. xima

32 8 CoNcIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribiti⸗ :

bantur, adeo clarè & perſpicuè efferebat, ut populus illam oculis cennere

potius, quàm auribus accipere videretur * Tta Philo. läb. de 1o. Præcept.

Explicat Fi-Explicat Fidelis: Cùm Deus cum Moyſe colloquens, legem

delis. eidem daret, ex caligine (de quâ Exodi 19. 9. & c. 20. V. 27.) to-

tum montem illum cooperiente, ingens quædam viſa eſt
prodire flamma, quæ in alto remanens in multas diſtingue-
batur figuras, quaſi in totidem literas, ſen grammata Hebrai-

ca; quæ poſtea ſimul conjuncta tam pulchrè atque concin-
nè fuéêre dispoſita, ut omnia illa verba, quibus Deus Moyſen
alloquebatur, in aêëre, veluti in membranâ quâdam depicta
eſſe viderentur: unde populus ſuos oculos elevans, ſuum-
que in verba illa figens obtutum, videbat & legebat, quid-

quid ab ore Dei & Domini ſui verborum emanabat: atque
ita Moyſes dicit, populum Hebræum vidiſſe Vocem Divinam:

Verba Dei Cunétus populus videbat Voces. Unde colligitur, Verba Divina

famma & flammam veram eſſe & ignem. Quèd ſi igitur ignis qui-

—

ignis. dam eſt verbum Dei, quomodo ſuſtineri poterit à carnis au-

ricula: caro namquè ignem ſufferre minimè valet. Iia Fdel.

cit. fer. 2. Dom. I. Ouadrag. Sderm. 6.- conſad. 3. n: 2. 4. y. Refleétamus

nos, quæ de Stellis, cœli literis, aliàs diximus, ſapra Conc. 13.

n. II. Nec non ſi quando vidimus, arte Pyrotechnicâ admi-

randâ in nitrato pulvere, ceu fulmine vim ſuam exerente,
in aere, & caligine noéòtis, literas & integras Voce repræſen-

Verba Judi- tari luculenter. Certè Loce & verba Chriſti judicis impiis,
cis flamma omnibus ſanmis & ignibus, acriores erunt, quæ ex ore ejus-

acriores ſu⸗ dem procedere vide
Prà num. 2. .

ex Hai. 30. 27.

unt. IIIa Dei Lox, ut dictum Hebræis
terribilis,; non ita gravis fuit Moyſi Dei Amico, & Volunta-

impäs. tem ejus fideliter implenti, & quaſi aſſiiefacto ex conſortio ſer-
monis Domini: Exode 3z. 29. Ita Chriſti judicis Vox ſuavis Ele-
cGtis, impiis adeo, & inimicis ſiis, terribilis: Sicuti eadem
ipia Chriſti verba: go ſam, Apoſtolos animârunt: Matth. 14.
27. & Judæos terrefecerunt: Joan. 15. 6. Mendoze in I. Reg. a. Z.
Sð N. I⸗

ximo eum terrore, idq; ob flammam, quæ in propriam loqnelam, audi-
toribus aſſuetam articulatim diſtincta erat; quæ quidem ea, quæ dice-

4 DZ 4. 85SS ”Mß 78 y.
— - Docet nos ejusdem Vocem gratiæ in witd audire. 329

3 n. I. Er & ſuis ſuadm, & hoſtibus fortis appareret, ait in ſimili S. Berr-
Reanee ard. de Chriſto, ſuper Miſſus eſt hom. 2. Nolite timere, ajebat Moy- Unde non
“ ſes populo, Exodi 20. 20, ut enim brobaret vor, venit Deus, & ut ter. Peccandum.
Un ror Mlins eſſet in volz, eéjusque reverentia timor & obedientia-

A non peccereti. O quàm optimè faciemus, ſi ſam nunc in

i vitâ ex metu & reverentiâ Judicis extremi non peccemus,
fin ſed gratiam illius per obſervationem mandatorum Dei no- Eadem Vox

Ne bis conciliemus: Hæc ipſa enim Dei Vox erit etiam Vox Jjudi- Dei & Chri-⸗
cis, qui ſuo & æterni Patris nomine, vel per quem hic loque- ſti judicis.

8 tur, ſuxta id. Hebr. I. I. Maltifariam multisq; modi olim Deus loquens
aſe Patribus in Propheti, noviſſimèò diebus iſtis locutus eſt nobi in Filio &
. loquerur in Die noviſſimo. V. ſupra Conc. I2. n. 5. & n. 4. 4
Sda V. (QAudd ſi Vox Dei placati vel placabilis adhuc, eſt in.
e fupportabilis, qualis irati Dei Vox erit? Si Chriſti adhuc mor-
talis Voæ & Cclamor creaturas in ſenſibiles & in animatas ſtu-
In pendum perterrefecit quaſi; quid operabitur Vox Chriſti
n glorioſi & Judicis: Docemur illa & hæc, habemusque pro
Gol bationes ex S. Evangelio. Matth. 21. à v. 15. legimus, Chri- Chriſti ver-
H ſtum D. dum é Bethaniâ in Jeruſalem reverteretur, eſuriis- ba efaciunt
ict. ſe; Et videns Fici arborem unam ſecus viam, venit ad eam, O&» niheil ſiar fulminig.
Am nvenit in el, niſe folia tantum, & ait illi nanquam ex te fructus na- Matth. 21.
, ſcatur in ſempiternum. Et arefabéta eſt continuò ficulneg. Et viden- 28.
n üe Diſcipuli mirati ſunt dicentes“ quomodo continuò aruit? Scire hic
H cuperem, unde tam fubitèò aruerit iſta arbor? an de coœlo
e fulmine tacta: an igne ex inferno, aut & cœlo proveniente?
Dico cum, & ex Auctore Operis Imperfeti Hom. 29. in Matth.
tee fulmen hoc & flammam ex ſolo Chriſti ore prodiiſſe, fuiſſe-
ς ꝗque illa ipſa Chriſti verba: Nequaquam ex te frubtus naſcatur in
Ne. lempiternum & hinc arefaéta eſt continuò ficulnea. v. 9. ermo ejus
i; (Chriſti D.) ait cit. Auctor, quaſi flamma aſcendit ad radicem ipſins.
6le⸗ Fortiſſima igitur hæc Chriſti Vox inſtar tonitrui ſive fulmi-
nis alicujus fuit, quod ab Oris ſui coœlo vibratum ficulneam
ℳ illam violentiâ quâdam inviſibili eodem prorſus modo affi⸗ H
, Ciens, quò in aliis fimulibusarboribus facere tonitrua Olehe⸗ KHK

330 CoNCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis:
id eſt, in uno eodemꝗue inſtanti deſuper & cecidit, & accen-

dit, & arefecit; unde obſervari facilè poteſt, quàm terribilis

& horrenda ſit Vox Divina; imò verò fulmine ſeu tonitruo

illum terrorem incutit, dum nubes rumpit & diffindit, qua-

lem Deus infert, dum linguam ſuam ſolvit & loqui incipit.

Fidel. cit. L. n. 6. Lingua ejus, quaſi ignis devorant. Iſai. 30. 27. ſuprd

num. 2. Veruûm ſub metaphoraâ hujus ficulneæ verbo ita are-

factæ Chriſto longè alia intentio fuit: neque enim (quod
ſciebat Chriſtus) erat tempus ficorum, ait S. Marcus c. 1I. v. I4.
nam id contigit die lunæ poſt Dominicam Palmarum 2r. Mar-
Cur Chri- tii, quatuor diebus ante mortem Chriſti. Et Chriſtus juxta
ſtus maledi- S. Chryſo ſt. &ẽ Abulenſem, J. 103. eſuriit, non eſurie naturali,

erit ficul- ſed ſpontè excitatâ in ſe fame: erat enim mane; & pridiè

cX veſperé Chriſtus apud Martham cœnaverat, ut tam citò eſu-
rire non poſſet. Itaque Chriſtus maledixit ficui, eamque
ſua Voce arefecit, ut oſtenderet poteſtatem ſuam, quâ poſſet

ſimiliter proterere & arefacere Scribas & Phariſæos, judæôs-

que, hoſtes ſuos (& omnes impios) ſi vellet: quare ſe ab eis
mox crucem & necem paſſurum eſſe volentem. Efuriit
Chriſtus, ut oſtenderet famem ſpiritualem, quam habebat
ſalutis judæorum, imò peccatorum omnium: ſed quia ipſi

Per ficul- huic fami & voto Chriſti non ſatisfaciebant, idcircò ipſos

neam arefa- ſubtracto gratiæ humore ſiccandes & maledicendos fore à

Gam notan- Deo. Cornel. ex S. Hieron. Chryſoſt. Hilario, Beda & Abul. Fi-
cus arefacta notat Jjudæos, qui, veniente Chriſto increduli
humorem fidei & gratiæ perdiderunt, ideéque nullos bono-

tur Judæi,
Chriſtiani.
rum operum fructus proferunt. Ita Orig. Ficus foliata, ſed
carens ficubus, notat fideles, qui habent folia profeſſionis fi-
dei, ſed carent ſolidis virtutum fructibus; ideôque à Chriſto
Et in Jjudicio maledicentur. Ex Orig. Cornel. in Matth. z2t. à v. Iz. Arefaéta
omnes re- proinde hæc ficulnea evidens eſt ſymbolum reproborum in
probos de- judicio extremo „quos feriet fulminabitq; Chriſti judicis Lo
Snat. & ſententia; de quà infra Concione 34. E& ſequentibus. Ne ine
45 05,

ſulin
zriit
lhſ
oe

Eli,

(fet!

Ui
,
1

Do
W
n
jen

m
eg

U
lui
gn
4
01

hii.
—
. Ken.

tern

Wtne⸗

l
in
ine
in
N
n M.
tuſom
D

—

m
K
Citid.
Eene
lket
le
es
linit
ekr
Prgl
di
6ne
Veubi
bone
ut
Cte
llt
min
6
Unte

Docet nos ejusdem Vocem gratiæ in vità audire. 321
hos, & te, 6 anima mea, illa tangat; conſcientiam tuam exa-
mina, & emenda: cave à peccato. S. Auguſt. in verba Pſal. 34.
Retribuebant mihi mala pro boni, ex ore Chriſti: Ego attuli, in-
quit, fæcunditatem; ipſi retribuebant terilitatem ego vitam,
mortem : ego honorem; ipſi contumeliæs: ego med?cinam, hi vulne-
ras & in hü omnibus, quæ retribuebant, utiq, ſteriles erant Hanc
ſterilitatem in arbore maledixit, ubi fruétum, cum quæreret, non

invenit. Ita S. P. Lohner Biblioth. Man. tom. 2. tit. 12. V. Ingrati-

tudo G. 3. n. 7. f. 29. Hanc ipſam ſterilitatem exprobrabit Chri-
ſtus judex, condemnabit, & maledicet, cum ad impios dicet
& hi, qui a ſiniſtris erunt Eſurivi, & non dediſti mihi mandu-

tare- &c. Matth. 25. al. & 22. Infra Conc. 37. n. . Vid. Beda in Bre-

viar. Fer. 3. Domin. I. Quadrag. in Leiti. l
VI. Altera probatio ab inſenſibilibus & inanimatis: S. Mat- Ad Vocem
thæus refert c. 2z. à v. ”o. ſtupenda miracula: Et ecce velum Aelamorem
templi ſciſſam eſt in duas parte d ſummo usq; deorſam. & terra mo- niſtin mo⸗
a eſt Petra ſcoiſſa ſunt, & monumenta aperta ſunt 2 &c. Unde mota Prerk
quæſo tanta prodigia? haud dubie, ut patienti Chriſto, ac ſciſſæ, &c.

Deo Naturæ, ut ajebat Dionyſius adhuc gentilis compate-Matth. 27.

rentur omnia elementa & creaturæ inſenſibiles. Terra motas zo0.
FPetræ ſciſſæs neque hæc naturali ratione, ſed vi Divina & ſu-
pernaturali: Etenim terra mota eſt tota, fuit que terræ motus
univerſalis, maximus, & vehementiſſimus, ita ut totus ter-
ræ globus (comparatione Cœli equidem punctum, ſecundum Terræ ma-

Mathematicos, & Coſmographos; in ſe tamen continet Mil- gnitudo.

liaria Germanica, quorum quodlibet duas requirit horas, V. Ind. Rer.
quinquies mille quadraginta. Pexenfeld. Appar. Erudit. C. 66.w V. Terra.
f. 496. Jo. Adam. - eberus Curioſ. Diſc. 3. C. II. f. 110.) & centro ſuo
convulſus contremuerit & concuſſus ſit: ſicut & Ecclipſis ſo-
lis fuit univerſalis. De quibus plura Cornel. ibid. De Petru ſoiſſis

flſuprà, Conc. Io. n. 9. Cauſa hujus terræ motus literalis fuit, ut Cauſa hujus
per eum ſignificaretur Divinitas Chriſti, qui eſt Dominus coli Terræ motus

fuit Chriſti

ſio terræ tribuitur Deo, & index eſt Divinitatis: juxta illud Anationiis

& terræ; hic enim terram concutiebat: unde paſſim concus-

* 6

332 CoNCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis:

Ex S. Am-hi. Propiùs cauſam hujus terræ motus petrarumq; ſciſſarum
broſio. Vox reſolvit & indicat S. Ambroſius 6 Pſalm. gr. exiſtimans, illam
Chriſti. fuiſſe validam Chriſti morientis Vocem: Ikſus autem clamans
Voce magnaà emiſit ſpiritume Matt. 2z. yo. & ſtatim ſequitur: Kt
ecce velum templi- & c. & terra mota eſt, & petre ſoeiſſe ſunt: Ecce
ipſiſſima S. Doctoris verba: Dedit Vocem ſuam in Paſſtone Domi-
nus, & univerſa Elementa tremuerunt “ omnis terra commota eſt.
Tametſi Vox illa à debili omnibusq; viribus exhauſto ac mo-
ribundo Domino formata fuiſſet, quia tamen veri Dei Vox
fuit, tanto omnibus terrori extitit, ut illam ne terra quidem

absque terrore audire ullatenus potuerit. Quèd ſi ergo ter-
ra, quæ cœlo, velut indignabundo, tonitruante, variasque

Ffinc quàm in illam fulminum ſagittas vibrante, nequaquam timet, nec
OSrralin Jur concutitur, aut movetur, ſed impavida ſemper & conſtans
dicis! permanet: ſi, inquam, illa ad unam Incarnati & moribundi
r Dei Vocem commovetur, conturbatur, & tremit, facilè eſt
inde conjicere, quàm terribilis & tremendus Deus exiſtat, quan-

Quam tamen do os ſuum Deus aperit, & loquitur. Omenis terra commota eſt.

audire nolu- Pzdel. cit. loc. n.. F. 92. Et tamen hunc, quem Dominum omnia in-
mus.

ſenſibilia elementa ſenſerunt, adhuc infidelium Zudæorum corda Deum
eſſe minimè cognoſcunt, & duriora ſaxis ſceindi ad puœnitentiam no-
lunt; ait S. Gregor. hom. o. in Evang. Brev. K. in Epiph. D. lelt. 9.

Ah bone Deus! ne idipſum verum ſit de nobis Chriſtianis

pPlurimis, qui & ipſi, verà fide iluminati, ad peenitentiam ſæ-
Pè moveri nolumus, experturi ſic certò certiùs graviſſimam
& terribilem Chriſti Judicis Vocem, jamjam minitantem.
CLCLonc. 24. infrà n. 1. 2 H
Ad amicam VII. Adducamus jam in demonſtrationem propoſitæ hu-

Kegis Vocem jus veritatis, creaturas animatas, Voce Chriſti exanimatas
territus.

Matth. 22. Quaſi. Matth. 2e. Chriſtus in parabolâ de Ceœleſti Rege (qui eſt
EeternusbPater) invitante ad Nuptias cœleſtes Filii ſui (Chriſti.)
Simile, inquit, fabtum eſt regnum cwlorum homini Regi- &c. Ad
has cœleſtis gloriæ nuptias, ſicut antè ad fidem Chriſti, invi.
”M tati

Dei ad Eliam: 3. Reg. o. II. Exod,; 19. Pſal. 17. 9. Nahum. 3. 6. & ali.

6

— .

re
n, An
P ne
bin⸗6
e l

niti ß
940 Oς⅓

Deie
iten
etor⸗
anue
ede
CoNln
rtunt
e

nntg
niti⸗
in K
/
lus
b

Hn

fidelibus permixti, non vixerunt vitam dignam fidelium con-

DDeocet nos ejusdem Vocem gratiæ in vit audire. 333

tati ſunt boni & mali, ſeu omnes homines ſine diſcrimine

(omnium enim ſalutem verè vult Deus) ſolennis verò ad il-

las introductio fiet ad finem Judicü extremi; cum lIbunt juſti in
vitam aternam Matth. 27. 46. Intravit autem Rex, ut videret dü⸗
æumbenter v. II. eôsque luſtraret, & examinaret. Hoc fiet,

cùm Deus veniet ad Judicium univerſale in fine mundi, ut
omnes examinet, judicet, præmiet, & puniat, beet vel con-

demnet, ait Corn. ex Orig. & &. Chryſoſt. Et vidit ibi inter alios

Chriſtianos hominem (ſub uno reliquos omnes ei ſimiles intel-
lige; nemo enim effugiet oculos Domini) non veſtitum veſte Veſtis nu-
nuptiali, ſeu quæ nuptiali convivio apta eſſet ac decens, ſcil. ptialis quæ?
munda conſcientiâ à peccatis, pretioſarum virtutum moni-

libus ſplendens, maximè verô claritatis. Coloſ. 3. 12. Tirinns &
Cornel. e Tertull. Orig. && Hieron. Hilario, Chryſoſtomo. Et ait ilier
Aymice, quomodo huc intraſti, non habens veſtem nuptialem? at ille At ille ob-

obmutuit. Matth. 22. 12. Significat, ait Cornel. Janſen. Epiſco- mutuit.
pus, in noviſſimo die Deum ſeverè reprehenſurum eos, qui
ſortio. Amice- ut intelligamus, ait idem, Deum non perſo-
narum odio, ſed juſtitiæ tantum zelo quosdam condemnatu-

rum. At ille obmutuit“ ſignificat, in die Judicii peccatores, Obmuteſcent

rationem vitæ ſuæ poſtulatos, non habituros, quod reſpon- impii in Ju-
deant, aut quò ſe valeant defendere: ſecundum illud ob. 9. 3. dicio.
Homo, ſi voluerit contendere cum eo, non poterit ei reſpondere unum
pro mille. Janſenius Concord. Evang. cap. II. fol. 80 3. At ille obmau-
tuit: Illud ego ſingulariter obſervo huc pertinens; quòd hic Obmutuit ad-
miſer ad Vocem Regis clementer loquentis, imò & amicum amicam Vo-

5 .*

compellantis, adeo exterritus fuerit, & obmutuerit, necdum en Regis 2.

latà, & audità æternæ damnationis ſuæ ſententiâ, quæ eſt: qitꝗ ſententis?

Ligati manibus & pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriorers damnationis.
w. 13. per quas ad literam Dominus ſignificat ſemper tenebræs in-
fernales, ait cit. Ianſen. Iuteriorer tenebræ ſunt cocitas mentis3 6x-
teriores tenebræ, aternæ damnationis nox, ait S. Greg. Cornel. in cit.
Matt, z. I12, & . Obſervemus item, hunc Regem ſeu Resi Fi-

S

334 CONCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis:
Non habens lium eſſe judicem Chriſtum, ſecundum ea, ſuprà num. a. in fine.

veſtem nu- Mon habentem veſtem nuptialem, quemvis reprobum, etiam Ca-
tholicum, etiam uno gravi peccato vel ſolius cogitationis ma-
culatum. ITime, &c. Ome miſerum, qui oce hominis ter-

ptialem,
quis?

reri poſſum! quid? ſi auditurus eſſem Vocem tremendi Judicis?
quid: ſi verbo mihi ab hoc objicientur mille, & amplius de-
licta mea, ad quæ unum reſpondere non potero: quid:? ſi au-
Obmutuit: diturus irrevocabilem damnationis ſententiam? hæc jam nunc
quia nullus nopis cogitanda ſunt ſeriò, ne denique ſerò. Obmutuit, ait
excuſationi

locus. S˙ . e.
pationi omne argumentum ceſſat exonſationis; quippe, quia ille foris

increpat, qui teſti vonſcientiz intus animam accuſat. Secundùm

S. Chryſoſt. Tolerabelins eſt panam infernt ſocſtenere, quàm verba
zrati Judicis, quibus dibéturus eſt in Judicio finalt " Ite maledidti in
ignem æternum. Matth. 2. al. Meſfret Dom. 12. poſt Trinit. Serm. 3.
znit. fol. a5. Vid. Ind. Rer. E. Infernns. Tunc ait Kex miniſtrü:

Obmutuit: Tunc videl. ait Alex. Calamat. = Gnalfrido, non ubi ille ſine

quia confiteri nuptiali veſte introivit, ſed poſtquam admonitus ſiluit, in-
noluit. teerrogatus obmutuit, & noluit confiteri. Glvæ Diſe Io. de Con-

ſeſſ. n. 9. Paolett. Dom. I. Adv. p. 1. fol. 6. Ne renuamus debitè con-

fiteri Deo Regi & Sacerdoti ejus Vicario peccata noſta.
VlIII. Confirmantur iſta & ſtabiliuntur ex iis, quæ ſuprà

Adam voce adduximus, luculenter reponderanda: 1I.) De Adamo, Lloce

Dei territus. Dei vocantis perterrito, & in fugam acto: è paradiſo ejecto, &c.
9 udæi r ſaprà Conc. 22. n. 3. & g. 2.) De Judæis, ad vocem & verbum Chri-
oce ſti: Ego ſam: retrorsùm abeuntibus, & quaſi fulmine in ter-
vocem Chri- „——— “ lo Apoſtolo. Ybc⸗
ſti. ram proſtratis. Conc. I9. num. g. 3.) De S. Paulo Apoſtolo, VYoce
Saulus in Chriſti terribili inſtar tonitru, in terram cadente, cit. Conc. 22.

terram ca- n. 7. Ubi in ſingulis perſonam Dei, Chriſtique Judicis inter-
dens. venientis, adnotavimus. Ex quibus omnibus meritò intel-

leeonis ZB ligimus, bellè S. Jeremiam Prophetam Deum Incarnatum,
Bim Voci, adverſus Peccatores in univerſalis Tudicii die iratum, per
terribilis ex- Péens ſymbolum deſcribere, & repræſentare; neque ad ſolum
tremi judicis. Majeſtatis terrorem, aut ex præſentià Incarnati Dei heaſam
Ormi-

(6Ni

§. Greg. hom. 35. in Evang. quia in illam diſtrictteone ultimæ incre-

gie

(eabit
Eele

iiet

age

eſt
leoni
Velt
hel
h
k
1l

OõG .

4 Dkheecet nos, eiusdem Vocem Gratiæ in vita aüdide. 335
formidinem reſpicere, ſed etiam ad horrendum vocz illius
WE rugitum, cum quo miſerabiles illos ad perpetuos præcipi-
em., tabit carceres inferni, attendere voluit. S. Ambroſius, duim
nwer. de Leonis rugitu loquens, Ejus voci, inquit, tantus naturaliter
iui ineſt terror, ut multa animantium, quæ per celeritatem poſſent impetum
Dl. ejus evadere- rugientis ejzs ſoniti Velut quâdam vi attonita:atq; ébta,
En eficiant. Ambroſ. L.6. Examer. c. 3. Eheu! quàm truculentus
uumon teonis rugitus, erit Vex, illa Filii Dei, quando ad ſiniſtram con.
, verlfus, impiis dicet: Ite maledicti, & . Si manſueta & placia „
vi Tox Dei ordinariè inſupportabilis æſtimetur, qualis erit il-
Ao luius horror, quando irâ & vindictà armatus, ſuam contra
nin inimicos ſuos promulgabit ſententiam! Fidelis cit. Conſider. 3.
. 1. f.9o. Verum id. Zoann. . a6. Nungquam ſic locutus eſt homo, ſicut
A eſte homo. ”?JMVMUD M
Nn; IX. Auditores leëtiſſimi: Si ad hanc Chriſti Jjudicis ex- Si Voce hae
α plicatam Divinam, validiſſimam, efficaciſſimam, ful- gudici extr.
i mineam cum tonitru, vocem cogitatam etiam, non ex- k teere.
⸗ paveſcimus, non trepidamus, non concutimur, neque il- mur, aut ſur-
Al lam in ſalutem noſtram audimus, vel penituùs aut gravis- Jj ſumus, aut
itr ſimè ſurdi ſumus, in peccatis indurati, aut (ſit verbo ve- ſtupidi &
nia) ſtupidi & amentes; cùm nempe in Judicio extremo amentes.
futura ſit nonniſi duplex Judicis Vox, una ad beatos ami-
ℳo ca & fuavis, altera ad impios terribilis (ſicut præter coœ-
k Ium & infernum, præter dextram & ſiniſtran, beatos & re-
i probos, alia aut media ſors non datur, nobis ſcilicet, quos
vH unum ex his duobus neceſſariò expectat abſtrahendo à
H½ parvulis ſine baptismo decçedentibus, quibus prædicare
non poſſumus,) nos hanc eligimus peccatis noſtris, & ul-.
„ tr-o contra nos irritamus. O Stulti filii Adam, qui tam ſeria
AH graviſſima, quæ æternitatem tangunt, in craſtinum differi.
un, mus, omninè rejicimus, negligimms. Quid Jaudecio terribilide:?
,„ aits. Bern. de eompunét, cordi. c. g. gquid metuet, ſi quss ad Ma non tr 7
on pidat? non expaveſoit!? nontimore concutitar? Et S. Auguſtimis a d
An quendam vomitem c. S: 0 Ner6 frater, inquit, zunquid ferreaæ ſant ar-
u Mechtl! de Jud, extr. 22? ner

336 CoNCIO XXIII. Tudicis extremi Vox, impiis terribilie:

ut non emolleſcat ad illa Dei verba: le maledicti in ignem æternum?

Dei Vox eſt Calamat. Slva Diſo. 26. de Inferno, n. 12. 1 3. Dum vivimus, Deus

gratiæ in vità. utitur voce ad nos meræ gratiæ, clementiæ, & miſericordiæ
(eâ ratione, quâ de Tubâ Judicii diximus ſapra Conc. 6. n. 13.)
etiam cùm dura loquitur, dum dira minitatur, & terret non
alio fine, quàm ut duritiem cordis noſtri penetret, frangat,
& emolliat ad veram, ſinceram, ac ſtabilem pœnitentiam, &

converſionem. Utque hanc Dei paternam vocem accepte-

mus, auſcultemus, ei obediamus; neutiquam verò cum di-

latione negligamus, hortatur nos Propheta Regius, cùm
Explicatur: præœmiſiſſet Pſalmo 9a. Adoremus & procidamus ante Deum, ploremus

Hodie ſi vo- coram Domino: Hodie ſi vocem ejus audieriti, nolite obdurare corda
cem ejus au- veſtra. ibid. v. S. cujus pulchram paraphraſin & explicationem

dieritis. prevem addo ex Card. Bellarmino iſtam: Illud: Hodie, ſigni-

Plal. 9 4½ fiat, hoc tempore, dum tempus hujus vitæ durat. Illud:
Sv. autem videtur ſignificare, Deum non ſingulis momen-
tis nobis loqui, ſed pro loco, & tempore nos admonere vel

per internas inſpirationes, vel per voce prædicatorum, vel

per lectionem Scripturarum, vel alio quocunque modo
nobis voluntatem fuam patefaciat: Ilud: NWolne obdurare cor-

da veſtra, ſignificat, parum prodefſe, audire vocem Domini,
niſi ea vox penetret intima cordis, & inflectat ad fidem &

obedientiam: cur autem Vox Dei non penetret, cauſa eſt du-
rities cordis. ita Belarm. E. Conc. 2o. in fine. Huic ergo Voci Di-
vinæ ne obduremus eor noſtrum, præſertim ita ſalutari ti⸗
more perculſi. Z

Cervis vox deſe cribuntur P almo 25. & inte r alia W. 9. Vo Domin⸗ præpa-
tonitrui ſalu- ranti, Cervos, in Hebræo: Cerva. Tox iſta, tonitruumeſt, à
taris: appli- Deo in regione aéris produétum, horriſono fragore terri-
Tatur⸗ tans Cervas; unde metu perculſæ & tremefatæ, effundunt
fſœtus fuos, quæ alias difficillimè pariunt; ut habemus Li-
bro Job c.39.1. Bellarm. in Oitat. Pfſal. 2z5. Utinam nobis eveniat, ut
ex hâc Voce tremendi Judicis auditaâ, terribili ſanè, concipia-
mis

–

—

ner noſtræ; ut non contremiſcant? vel etiam ſenſus noſter adamantinus,

Voci Divinæ mirabilia & admiranda opera

—
Mutinne
Cterun
,Dans
tander
fin
tant
Tente
Bandi
WMren

/

gre

Tnen
Leini
Ne
Wen
ven
myel
e
n
cin,
end
ehn
Hil.
ic⸗

,
1
“
N.
.
1, N
nir

’auarocet nos, ejusdem Vocem gratiæ audire in vitl. 337
mus ſana ſanctaque melioris vitæ propoſita, & aures Divinæ
Voci præbendo, hæc pariamus, reipsâ exe quendo perſeve-

ranter in finem vitæ usque: Cujus ultimus fructus erit Dei

gloria & noſtra ſalus. V. Pexenfeld, ad hiſt. sgS. doctr. I. F. 914. Amor
Incre. L. I. C. I. V. 6. H. g. fol. yS. iii M
X. Concludat exemplum magni Principis, ſed & pecca-
toris maximi, ad ſeriam vocem tonantis velut, & fulminantis H
S. Bernardi Abbatis, monſtratâ SS. Sacramenti Hoſtiâ, con- Converſis

verſi. Is eſt Guilielmus ſeu Wilhelmus. Ejus proſapiam S8. Guilielmi

r. Ducis Aquit.

ſi ſpectes, Dux eſt Aquitaniæ in Gallia. Si potentiam & Vir: §. Binn⸗
tutem bellicam; hæc formidabilis eſt: is enim anno 1130. neci dranr.
ingentes in Palæſtinam duxit copias, ſexaginta millia equi. V. S. territi.
tum, plura peditum. Si molem corporis; proceritate fuit Deſcribitur

giganteâ, nec minore virium robore, Miloni (fortiſſimo quis & qua-
Athletæ & pugili Crotonienſium, qui in Olympico certami- IIs.
ne bovem retento anhelitu per ſtadium, quod continet 125
paſſus, portaverat; quem ictu pugni interfecit, unôque die
integrum devoravit) comparandus, tantum cibi uno die ab-
ſumere ſolitus, quantum octonis viris ſuffeciſſet validis.
Nemo illo ferocior; delectatus armis atque diſcordiis adeo,

ut ſi fortè nulla bella vigerent, alios irritaret „& ad ſecum

pugnandum cogeret vel invitos & obvios. Ludus erat,

mactare homines. Admodum Vitioſiis erat, & adeo in Ve- Admodum

nerem effuſus, ut, velut alter Herodes, ſibi per vim rapuerit vitioſus.
uxorem ſui fratris, ea triennio toto turpiſſime uſus, graviſſi-
mà infamia, ſed & ſcandalo, per totam Galliam, tanti prin-
cipis, opibus, genere, potentiâ illuſtriſſimi: ingemiſcenti-
bus verò ad tanta mala viris potiſſimuùm ſacris; inter quos
D. Bernardus Abbas Clarevallenſis magno tenebatur deſide-

rio, ejus in viam ſalutis reducendi; ſed nulla hujus ſpe. Et Eccleſiam

quod denique flagitiorum caput erat, ipſe Guilielmus, cru- perſecutus.
delior Saulo, quia potentior, perſecutus EFecleſiam, & legiti:
mum verumque Pontificem, Innocentium ſecundum, in
ſchismate gravi, contra illum ſeſe opponentis Romani Pa-
Z Un 2 rritii,

vu⸗

338 CoNcIO XXIII. Judicis extremi LVox impiis terribili:
tritii, nomine Petri Leonis, & Anacletum improborum fa-

Gtione nominantis, partes ſecutus „ uti erat amans conten-
tionum, & ingenio prono ad deteriora amplectenda. In-

nocentii Sectatores oppugnabat, Epiſcopos fuis pellebat ſe-

dibus, aliésque in ſuis provinciis exilio mulctabat. Ponti-
ſex I nnoôcentius „Ut res tam turbatas componeret, mittit in

Aquitaniam E piſcopum Carnotenſem, Gaufridum nomine;
hic D. Bernardum, præter complures Præſules & viros Re-

ligioſos, ſecum adducit, inque colloquium Principis admit-

titur. Summa Legationis: ut Dux univerfali legitiméque

Eccleſiæ Paſtori ſe ſubjiciat, expulſos ſedibus ſinos Epifco-

pos, ſe que ipſum communioni fidelium reſtituat. Nihil im-
petratur. Tum verò Bernardus, altiore ſpiritu agitatus,
cùm videret, humana præſidia ſperni, ad Divina recurrit.
In ædem ſacram ſe recipit, factâque Re Divina, ſacratiſſi-
mam Hoſtiam defert extra fores templi, ubi Dux cum ſuis
„ præſtolabatur; quippe qui, anathemate percuſſus, ingreſſi-
Oratio eff- Sacræ ædis prohibebatur. Hic S. Abbas ignitâ facie (quod

eais. bn ipfſum eſt, cur hiſtoriam iſtam hic loci inferam) ardentibus

cem Guiliel- OCulis, & inflammatâ oratione, non jam ſupplex, ſed minax

mum. verbis ac vultu, Principem, omnibus terribilem, aggredi-

tur: Semel, inquit, iterumq totinus nomine Chriſziani populi tibi ſun-

Plicavimus, ut à contumacid tud deſeſterer, & pro Deo Deiq; Eicanio
ritè eleczto ac conſeorato ſtares; ſed tu deſtexiſti tibi ad genuan proſtra-

tos atq, ſapplicees. Væ, qui ſperni; nonne & ipſé ſpernéru? Ecce poſt

er vos ſapplicaturus venit Dominus; ecee Eirginis Filius, Caput ſapre-

marm kogleſeæ, glktis ta perſequsris Adeſt Judexr tuns & teorum tre-
mendus zfenz, ſaperas, terræq; incoli. Vide, quid agas? Deus non
irridetun. Cujus te nune vocat miſericordia, ejus, crede mihi, rebel-

lem condemnabit juſtitia. Quot verba, tot fulmina. Lacri-

mDabantur univerfi, qui aderant, & precibus intenti præſto-
Repentina labantur rei exitum. Guilielmus, nuper terror omnium,
mutatio Gui- qunc pſe conſternatiſſimus, diri guit . membr isque treme-
Helmi Ducis. bundis ac metu diſſolutis, quaſi impos ſiii, in terram pro-

—

s

Hera
hie

T

ſe⸗
s
pu
Gen
Neni

AMue

1 F int
r i.
lemi
ha

e

ſitid
Ntn
Befn
ntet

un

ros
Ulkr
Ore
,2.
lhen
Wer
in
t

o.

ün⸗
gium
i.
zann.
RZZ
inel
d
enns
Gel.
iſe
Ninn
.
4 ,
Py.

72

Docet nos, ejusdem Vocem Gratiæ in vitd audire. 339
lapſus, ac D. Bernardi pedibus advolutus, velut attonitus:
Elevatus à ſatellitibus, rursuùs in faciem ruit, exanimi ſimi-
lis, hianti ſpumans ore, quaſi phreneticus. Bernardus ju-
bet ſurgere, & quæ Deus mandaret, obſequenti aure exci-
pere. Dux attonitus ſtupore tum Numinis in Euchariſtiâ
præſentis, tum dicentis vehementiaâ perculſus, in omnibus
viro ſancto morem geffit, arctiſſimoꝗque amoris vinculo ei-
dem cohæſit; quin & ejusdem ſanétis conſiliis, blandisque
Verbis emollitus eſt adeo, ut abdicato Principatu, privatam

planè vitam delegerit, miris corpus afflictationibus attrive-

rit, inter Sanctos relatus in Martyrologio Rom. ad 10. Fe-
bruarii. Mägravit ex hâc vitâ Anno Chriſtiano 1I56. (deni-
que miraculis clarus; nam & feræ ejus ſe pedibus adſterne-

bant, & ſerpentes manus ejus, non ſine reverentiæ indicio,
allambebant) in Agro Senenſi, in valle prorsùs incultâ in-
hoſpitâque; unde nomen Malavallis habet, alias Stabulum

Rhodis appellata, ibidem ſepultus; à Deo ſicut vivus, ita &

mortuus multis illuſtratus miraculis: nam quotquot ad ſa-

Clarus mi-
raculis, inter
88. relatus.

cras ejus exuvias tumulumque piè inviſerunt ægri, ſanita-

tem recuperârunt. Redditus cœcis uſus oculorum, ſurdis

aurium, mutis linguæ, claudis pedum, mancis manuum,

leproſis ſalus. Summeè admiranda, voluntarié affumpta, &
conſtans rigidiſſima ejus pœnitentia fuit, quam pluribus hoc
loco referre, tempus non patitur. Petri Kibadenezra & J. Flos &”.

part. 2. 10. Febr. à f. 85. & part. I. in S&. Bernardo. 20. Aug. f. 392. Mich.
Pexenfeld. Coneion. hiſtor. II. & ſaprà Conc. I2. n. 4. Adeo hic Gui-

lielmus, Princeps tam formidabilis, qui in admirandis vitæ

in melius converſæ exemplis illuſtrem locum obtinet, à me

& efficaciã præſentis in Euchariſtiâ Chriſti, & voce ac ſermo-
ne S. Bernardi, Religioſi, mortalis, & humanè impotentis,
territus ac conſternatus, mirâ Dei benignitate mutatus eſt

ex effero Leone in manſuetiſſimum agnum, ex corvo niger-
rimo in candidiſſi

nam columbam, ex offendiculo piorum
an Du 3 ½

in ſcenam Concionis adduétus (quod miremur meritò) vi

—

X

tia Eliæ zelo & ſequ. ubi Deus, nimium Eliæ zelum correcturus, eumque

Oppoſita.

34 o CoNCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis:

& laqueo diaboli exemplar pœnitentiæ & clariſſimum ſan-
ctitatis ſpeculum. Ecquis mortalium adeo vitioſus & fla-

gitiis immerſus, qui non videat, ſeſe poſſe per Divinam gra-

tiam converti, & ſalutem conſequi: modò velit peccata ſua
agnoſcere, & Deum ad pœnitentiam vocantem audire?
Quisquis es peccator, in flagitiis potens & ſurdus, te conve-

nio hic in Eccleſia coram V. Sacramento, in quò noſtrum

Judicem Chriſtum, Deum & hominem, præſentem credi-

mus; ſi verè, ut oportet, credimus: te alloquor verbis S. Bern-
& ex
hac hiſtoriâ, quantus terror ex Voce judicis Chriſti, impios
extremum allocuturi, futurus ſit. wuet, dum vivo, hæc vox
tua & Deus miſericordiſſime, utut terribilis, in auribus meu die
ac nocte ut totus compungar, & ad te convertar pœnitens
acer-

ardi: Adeſt qudev tuus &c. uti ſupra. Agnoſcamus hinc

ba, & terribilis ſt. Amen.

XI. Corollarium. Adeo, & verè in hac, dum vivimus,
vitâ Deus ejusque Vox ſuaviſſima, etiam erga miſerrimos
Dei Clemen- peccatores! Vin hujus demonſtrationem: Ea eſt ex 3. KReg. 19 9.

de ſuã Clementiſſimaà in hoc orbe erga homines etiam im-
probos Providentiâ inſtructurus, & conſolaturus, ei apparet
in ſibilo auræ tenuis. Expendenda verba 4 v. 11 Ubi Deus of-
fert Eliæ oculis & ſenſibus Ventum validiſſimum: Mox in-
gentem terræ motum; Dein Ignem ardentem: Non in eo Do-
minuns. q. d. O Elia, mihi ventt, terra, ignes, omnia elemen-

ta, omnes creaturæ ſummæ mediæ & imæ ad manum
ad perdendos peccatores: at hic modus Clementiæ

meæ

non eſt uſitatus, ordinarius, & congruus. Denique: Sehilus
alræ tenuis“ Spiritus lenis, repræſentans Dei Clementiam,
patientiam, & longanimitatem ad punienda peccata, quâ ad
pœnitentiam provocet. Ecce Vox auræ tenuis, & in eà Domi-
179.kI.
Tx. E

nus, ait S. Macarius Hom. 6. Plura vid. in Cornel. 3n1. Keg.
&I2. àf-zoz. &Gin Eccl.1S.. à f. 951. Fr. BierusS.J. in Tripl. Coron

.

n
et

7c

60 et 205 eiusdem Vocem Cratiæ in vitd audire. 341

F. 7 c. 7. J. I. à f. 216. quòd ſi hic Sibilus auræ tenuis in hac

vitã non moveat peccatorem; tum denique Elementa iram

Dei teſtabuntur: de quibus fuprà Conc. 3. 4. F.

Vid. Cornel. itt. LL. item alii, ſupra ad ſi⸗ ngulos numerof citati. Authores D
Bened. Fidelis, O. S. Franc. ſerm. 6. in ſer. 2. Dom. I. Quadrag. hujus mate-
Conſider. 3. V. Hebr. 12. à v. 24. Cornel. ibid. Englgr. Part. I. riæ.

Dom. 24. Enablem. Infrà, C. 3a. num. I. & Conc. zy. n. 2. & ſeqie.
Drexel. in Trib. L. 2. C. Io. N. 7. éX &. Eglt. Thomas de

KRkemp. de Imit. Chr. Lib. 3. c. I. & C. 3.
eeeeeeeeeeesseegereseeeree"eseesesntee

CONGCIO XXIV.

Chihus, Extremus Judex, SS. Sanguinem ſuum ab
impiis requiret. Ne nos jam in cCausâ ſimus, &
Rei, illius fruſtra Ppro nobis effuſi.

Cer: vident: Claudi ambulant: erd Aadiunt: Doma. Adr.
Mortui reſargunt. Matth. 11. 7.
e⸗ , qui poſt me venturus eſt, qui ante mefacter Dom.3. Adv.
ocujus non ſum dignus, ut ſolvam corrigiam
Anrnti ejus. Joann. I. 27.
Videbit omnisz caro Salutare Dei. Lucæ 3. 6. Dom. 4. Adv.
Poſt multum vero temporis venit Dominus ſervo- F. 8. Nicol.-
rum illorum „ & bPoſuit rationem cum eis.
Matth. 25. 1 9.
Ae manum tuam, és mitte in latus meum, & F. . 5. homx.
noli ſſe Sncreduhas, ſel Edota. Joann. 20. 27.

I. Im

ðñ

842 CONCIO XXIV. Iulex extr. Senguinen ſuum euiret:

Ngratitudo grande peccatum & crimen, quod meritò to-
tus mundus oderit. Auſonius Poëta , Conſul Rom.

Ingratitudo A. C. 420. Ingrato homine, inquit, terræ nihil pejus creat. Gran-

erga Deum, de piaculum, ſi vel homini ingratus ſis: Si Deo, veni4
quàm gravis; dignus non es. Gratitudo erga Deum, de quâ hic ſermo,
definitur à B. Alberto M. quòd ſit Ex, tollentia donorum Dei in ani-
maä, cum annihilatione ſus & debitâä cordi reverentid. Ingratituds
verò eſt culpabili omiſſio gratitudinis debitæ. Pohjant. Lohbner. &c.
Nihel ita diſplicet Deo, ait S. Bern. & 32. in Cant. præſertim in ſilii
gratiæ, quemadmodum ingratitudo. Et S. Petr. Chryſol. & rr. Ni-
hil eſt, quod adeo indignationem provocat Altiſſimi, ſicut ingratitudo.
S8. Chryſ. ſap. Matth. Quantò majora ſunt beneficia hominibus collata,
tantò graviora peccantibns Judicia conſtituta. Calam. Sufficiant hæc
pauca in veritatis aſſumendæ teſtimonium; unde intelligi-
mus clarè, Jjudicium absque miſericordiâ fore in extremo

Judicio impiis, qui omnes graviſſimæ ingratitudinis turpiffi-
Deus in ho- mo ſtigmate notati. Deus O. M. quàm in hominem miſe.
minem quàm ricordiſſimè beneficus! ut miretur David; Duideſt homo, qud
beneficus, memor es ejus? &c. Pſal. §. y. Quantum Creationis beneficium:!
Per r Sat ο Compendio S. Bernardus exprimit, dum ait: Memento homo;

nem qui te fecit? gquta Deus eſt, ut eum timeas. de quô? quia de terrà, ut

non ſuperbias“ qualem? quia ad imaginem ſuam, ut eum diligRas ad

quid? ut ad debitum finem æternæ beatitudinis tendas, & ut hic cada-

cga reſzuas. O mira, ait Idem, Dei dignatio, 6 meſfabilu dignitas ho-
minis, ſuper quem tota cura eſt Deo, ut non ſolum Creationis offcium Ais

exhibeat in creando, ſed ipſumad imaginem ſuam ſecit, Divinæ Trini-
tati ſignaculum imprimendo. Meſret. F. Trinit. Srm. 30. O. fol. 212.
Sed majora his ſunt: Grandia Dei dona, quæ homini in cor-

pore & animꝗâ, interiùs & exteriùs, contulit. Tradidit illa bo-

. na ſua. Matth. 2y. Ia. Eſt grande beneficium, naſci: eſt, non eſſe
Per benefi- cum, claudum, ſurdum, leproſum; & alia tot & tanta, ut nume-
cium Redem-
ptionis co-

pioſiſſimæ. ficium Redemptionis, & quæ huic annexa ſunt. Nebil enin

nobu

rari, & ſatis extolli nequeant. Supereminet omnibus bene-

ð
iſa
iiu
17.
lire
Müi
Eternn
ti
Enial
Ctors

Mer
M
Eck

Den
n
ſin
in
unt

w

W
ſte
let.
ep
titud
Ke

—
H

e. WD Ne nos Rei ſim Sanguinis pro nobis effuſi. 343
nobi: naſci profuit, niſi redimi profziſſet“ O'mira circa nos tuæ pieta-
ridto. 2 dignatio, & C. ut ſervum redimeres, Kilium tradidiſti. Canit Eccleſia
Hhn in Bened. Cer. Paſeh. Idem Zoann. 3. I6. De eo S. Joannes Bapt.
. FJo. 1. 27. Lucæ 3. 6. ſuprà. Càm peccatore eſſemus, Obriſtus pro nobis
ta mortuus eſt. Cam inimici eſſemus, reconciliatè ſumus Deo per mortem
n Eyrlii ejus⸗ Rom. y. 4à . 7. Et cum pro redemptione humana
Dems Eterno Patri unica Chriſti guttuladanguinis, ceu infiniti pre-
u tii, ſuffeciſſet, fudit tamen omnem penitus ſanguinem. Oin-
d finitaDei charitas, miſericordia! O deteſtandam hominis pec-
mii Catoris ingratitudinem, quâ, in ſummam ſiii Creatoris &
eA Regdemptoris injuriam, peccat liberè, temere, petulanter,
inmh malitiosè, inverecundè: & Divinum Chriſti ſanguinem, pro
um ſe effuſum, quaſi pedibus conculcat! nec emendatur, in
dm peccatis hærens totus. Verùm cùm poſt multum tempors, &
ig magnam longanimitatem & patientiam peccatoribus præ-
eamm ſtitam, venit Dominus ſervorum illoraum, poſeturus rationem cum ens,
Dh requiret omnia dona ſua, talenta, beneficia, gratias, & quod
enid maximum eſt, ipſummet ſanétiſſimum ſanguinem ſuum,
Pro nobis, & vulnerato toto olim corpore, effuſum, in im-
tan mensè copioſam Redemptionem. &ρut Thomaæ, ait S. Auguſt.
, de Gmb. ita & inimicis ſuts Chriſtus demonſtraturus eſt Vulnera. &.
o At cum maximdâ differentia: Ihomæ, ut ad fidem reduce-
α ret: impio & ingrato peccatori, ut confundat, convincat,

,

1
7

Kuh, exprobret, & æternùm perdat. Hæc denique ultima ingra-
tritudinis erga Deum pœna erit. O Diem Domini magnum,
w & terribilem, ex hoc vel maximè etiam, quòd in illo Chri-
ſtus ſuum ab impiis requiret Sanguinem; hic verò vindi-
(Stam petet, & clamabit. Circa quod: =ðM

X 7 . 2è
IInmn II. Infer digitum tuum huc, & vide manus meas, & aſfer ma- Vulnera
le num tuam, & mitte in latus meum ait Chriſtus Sancto Thomæ Chriſti verè

ch Apoſtolo, o. 20. 22. Eaque Chriſti Vulnera S. Thomas veré . Nhomas
ne⸗ tetigit, ut ſentit S. Auguſt. qui Tr. 121. ait: Videbat tangebätq, P tetigit.

ben⸗ bominem, & confitebatur Deum, quem non videbat, neq; tangebat; ſed
ileus er hoc, quod videbat alg tangebat „illud jam remotâ cogitatione cre-
. Mechtt de Zud. extr. AXN debat.

344 COoNCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret:
debat. Cornel. ibid. f. yaz. Et S. Gr egor. Vid. in Breviar. F.& Thome, /

Ledt. III. Nodturni. & cit. Cornel. am ſuper hoc SS. Doctore- piè mpte
curioſam & ſolennem inſtituunt quæſtionem, cur Chriſtus, gici
cùm facilè delere potuiſſet, ſicut aliorum ſuorum, ita & ho- thus
rum V. Vulnerum cicatrices, has tamen retinere voluerit? disin
CQuis dubitet! graviſſimis de cauſis, quarum varias illi affe- acere
runt: Itaque Chriſtus illas ſuorum quinque Vulnerum re- cdae
tinuit non ſolùm Cicatrices, ſed etiam foramina, idque ve- (ui
rè, non fictè, uti (contra Porphyrium Philoſophum Plato.
nicum, primùm Chriſtianum, ſed poſtea Apoſtatam, quend N
nem adverſus Chriſtum, ut eum vocat S. Hieron. in Prom. W
Catal. Script. Eccl. A. 276., Elogia Scriptorum fol. v1o.) docet idem indo
S. Auguſt. Neque hæc fua Vulnera implevit Carne gloriosâ, 6
quæ ſpeciem Clavi haberet, uti factum eſſe in eorum ſtigma- u.
tibus impreſſis S. Franciſco, narrat S. Bonaventura Cardin. 4
LCauſæ cur in ejus vitâ; ſed ea aperta ſervavit, ut patet ex v. 27. Cauſa
Krragerit igitur prima, ut irrefragabilia eſſent ſigna veritatis Corpo-
V. Vulncrum rIs & Refurrectionis ipſius: Ita S. Leo & 1. de Aſcenſ. D. Ile Bre- in
Cicatrices. iar. Kom. Dom. 2. Paſch. Eect. 6. 2.) In ſignum Victoriæ, de “
peccato, mundo, carne & diabolo partæ. Ita S. Aug. Am- lll
broſ. in C. alt. Lucæ. Et Beda ſup. Lucam, Chriſtus, inquit, non im- r⸗
dpotentis curandi, ſervavit Cicatrices, ſed in perpetuum gloriæ trium- Gu,
phum. 3.) Ad Fidem confirmandam, & Diſcipulos in fide ſo- n!
lidandos; unde Thomæ inquit: Iufer digitumtunm. &c. 4.) lu (gn
pretium libertatis noſtræ: Ita S. Ambroſ. L. io. in Luc. Bre- R
viar. K. fer. 3. Paſoh. Ledt. 2. S.) Ad majorem in nobis fiduciam hin
excitandam, eò quòd Chriſtus, Vulnera hæc Patri exhibens, ie
per ea pro nobis interpellet, & omnia impetret. Ita S. Anſel. een
& S. Cypr. Unde ad Rom. g. 24. Qui éſt ad dexteram Dei, qui etiam *
interpellat pro nobis, ſcil. oſtendendo Patri, quale genus mortis
pro peccatore ſuſtinuit: O homo, ait S. Bern. ſecurum habes ac-
ceſſum ad Deum, ubi habes Filium ante Patrem, & ante Filium Ma- n
treme Filius oſtendit Patri latus & vulneras Mater oſtendit Filio pe-
Stmw

lun.
e

=

4

nuitt.
„Rn

Kortei

utto
D
ilnen

Cn

umIIn

n Co
bidun a
1in Men
boeetite
e ghnin
ni/N
NaA
,C

CN.

Dl.
gia E

eui
itleß
“
NK.
n
u

SAH

a e.
i N
liinß

We nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis effuſi. 345

Aus & abera. 6) Ad accendendum noſtrum amorem, ut Chri- In ſummam
ſtum pronobis vulneratum imitemur, & re damemus, ac pro confuſionem

eo viciſſim vulnera quælibet mortémq; ipſam libenter ſuſci- judicio. in
udicio.

piamus: Ita S. Ambroſ. cit. & S. Greg. in Cant. 2. Hæœc omnia?
nobis in hâc vitâ ſolatio pleniſſima, ſed, eheu! quæ ipfa in

extremo Judicio ad ſfummam peccatoris confuſionem, ma-

ledictionem, & damnationem: etenim cauſa ſeptima, cur
Chriſtus retinuerit Vulnerum ſuorum quinque Cicatrices,
eſt, ut iis Chriſtus judex in die judicii judæorum & repro-
borum impietatem & ingratitudinem redarguat, quòd tan-
tam neglexerint gratiam. Paſſim enim Theclogi cum S. C--
rillo l. 12. c. yg. docent, Chriſtum Vulnera hæc aſcendendo
in Cœlum intuliſſe, ibique in æternum ea ſervaturum. Id-
ꝗque colligitur ex Zachar. 13. 6. &ũ GJoann. 19. 37. Cornel. in cit.
Joann. 20. 20. & in Cant. 2. I2. f. 11 4. ec . Bern. Marchant. Horto Paſt.
tr. 3. de Fide Chriſt. Lect. 22. propoſit. 3. f. 155. & ſequ. FJYo. Carthag. de
Arcan. Chr. L'ib. Iq. hom. Iz3. O quàm tremendum, cùm Chri-
ſtus, exprobrando, requiret ab impiis ſacratiſſima ſiila Vul-
nera, Paſſionem, & ipſum Sanguinem. Declaremus iſta, pro

meliori captu, uno alterove Diſcurſu.

III. Recordor, ait Alex. Calamat. DQuadrag. Diſe. 32. „. r1.

“ p: 1. f. 485 Ie Theatro Vitæ hum. IL.a. tom. 2. (Faber. Domin. 2. Paſoh.
Coöne. z. n. I. Philip. Harttung, &. J. Philippica 29. J. F. eandem refe-

runt) hiſtoriam vel factum quoddam, quod in Scythia con-

9⁹

tigit, me legiſſe: Erat Pater tres habens filios, quorum duo Pulchrum fa-
illegitimi erant, unus verò legitimus; ſed differentia hæc ctum, qué
nulli hominum manifeſta erat, nec ipſis filiis. Moritur Pa-trium fllio-

ter facto Teſtamento, quò legitimum unum, & ſimul here-. aghnitus.
eſt legitimus,

dem, alios duos illegitimos & exheredes, ſed nemine nomi- præ quobus
nato, declarabat. Aperto teſtamento, obſtupeſcunt filii, ſeillegitimis,
invicem intuentes, mirantur cuncti, & mullus Judex deter-quèd ſolus
minare poterat, quid facto opus eſſet: quisque enim illo- cadaver &
rum volebat eſſe legitimus, & adeo heres. Tandem Caſus Cor patr-
ad Curiam, & Regis remittitur judicium, qui percepto & gittã pe
H XX 2 intel-

noller

—

346 CoNcIO XXIV. Jude eotr. Sanguinem ſuum requiret .

intellecto Caſu, tres filios ad ſe venire jubet, quos rigorose
examinat & confiteri jubet, quisnam legitimus eſſet. Sed

cùm omnes ſe legitimos confiterentur, mortuum Patris ca-

daver adduci & arbori alligari ordinat: quò facto, ſingulis

arcus cum ſagittis tradidit, & cor patris ferire jubet, vicinio-
rem heredem declarans. Congregatur tota Regis Aula ad

ſpeéctaculum, undique concurrunt homines: arrepto arcu

& impoſitâà ſagittâ extendit primus, eämque demittens pro-

pe cor patris poſuit: idem egit ſecundus, & pectus pater-

num ipfum tetigit. Tertius verò, cùm ſagittam manibus
apprehendiſſet, & arcum extendere deberet, Patris intuens
cadaver, & tot beneficiorum recordatus, totus commotus
flere cœpit, & deficientibus viribus, ſagittam & arcum in ter-
ram abjiciens, in flumina lachrymarum prorumpens, dice-
bat: Abſit à me, ſimile committere ſcelus, & lucri, ac inter-
eſſe alicujus causâ meas inquinare manus: Pater meus, ge-
nitor meus eſt, & ego filius ejus ſum; perdatur hereditas,
pereant omnia bona, declaret Rex heredem, quemcunque
voluerit, potiùs in me ipſum vertam ſagittam, quàm vene-
rabilis patris mei cadaver ferire audeam. Quem glorioſum
actum cùm Rex vidiſſet, & verba ejus percepiſſet, hunc le-

gitimum & heredem, alios autem illegitimos & exheredes
V. Conc. 80.: declaravit: honoratus ille & glorioſus, hi verò inglorii & con-
fuſi. Meminerimus hic eriam incidenter & breviter trium
Cham Pa= flliorum S. Patriarchæ Noë, quorum unus, Cham nomine, Pa-

n. 6.

rem No&de trem irreverenter dehonorans, ſibi ſuisque hujus maledictio=

— 37 . . ( 1 “ 4 jer ſi⸗ S 1
maledictus. Mem, Cæteri verò duo Sem & Japhet, pieratis ſuæ erga pa

Geneſ. 9. trem, præmium, ſcil. benedi cGtionem reportaverunt Geneſ. 9.
à v. 22. 2 u. 22. Conc. 37. n. S§. infra. Quid ſi prædictus, in Scythià, Pater
Applicatio:, à mortuis ſurrexiſſet, quidni vocaturus fuiſſet filios ſuos in

examen, hereditate excluſurus in ſe etiam mortuum tam cru-

AQAQeles, eamq; adjudicaturus illi, qui ſuàâ pierate ſeſe filium pro-
WEiliiliei. Bâſſet legitimum. Hem! Filii ſumus Altiſſimi Adoptivi. Vi-
Ccando qualena charitatem dedit nobis Pater ,ut Filit Dei nominemur, &

Ve nos Rei ſimus Sanguins pro nohis eſfuſſ. 347
nd ſomus. Yoann. 2. I. Et, eheu! plures, & plerique degeneres, & in Patrem,
e velut illegitimorum naturam ingratiſſimi induunt. Chri- crudeles &
ae. ſtus, Deus Homo, pater noſter aman tiſſimus, mortuus eſt, & re- impii ſumus.
uud ſarrexite morte illum peccatis noſtris affecimus;, nec ceſſamus
i tamen contra reſuſcitatum à mortuis peccatorum ſcelerumq;
u noſtrorum ſagittas emittere. Annon ejusdem Cor petimus
vun && lædimus, maximè cùm ejusdem Sanguinis & Paſſionis im-
emn maenſo pretio nec non longanimitate & bonitate abutimur;
neque emendamur; cùm ipie Cor & ſinum miſericordiæ ſuæ
nuu nobis aperiat? O filios, tanto nomine indignos! Oreprobos &
eH Ccrudeles! morte diriſſimâ & mille infernis, nullà hereditate
nos Cceleſti, dignos! Sed erit, cum Vulnera Cordis ſui, Manuum,
IIe Pedumque, & omnem ſacratiſſimum in paſſione & Cruce ef-
fuſum ſanguinem exprobrabit & requiret à vobis, Judex,
n non amplius Pater, ab inimicis, non amplius filiis; qui ad hæc
“ inglorii obmuteſcetis & excruciabimini: Videbunt, in quem
eis transfixerunt. Yoann. Ig. 37. Et Zachar. 12. 10. Apoc. I. 7. Hoc ex hi-
ſtoriã profanaâ. Alterum ex Sacrâ Bibliorum.

IV. Quod circa oſephum, . ypti denique Proregen,.“
in illa actum refert. Eece hic Patri Jjacobo ob virtutem & in- Joſephi à fra-
cH nocentiam ſuam (quæ notatur in eo, quia accuſavit fratres ſuos n⸗ ein
eels spud patrem de crimine peſſimo) & non tantuùm, quod in ſenectute ge- vereo vendit 4.
* nuiſſet eum, ſaper omne filios dilectus. Geneſ. 27. 4 v. 2. & Propterea ſanguis re-
ri fatali odio à fratribus impetitus, ab hiſce, mutato cogitatæ quiritur.
l fraternæ necis conſilio, Madianitis, peregrinis negotiatort-
o⸗ bus, viginti argenteis venditur. Ab his in gyptum ductus,
ur in hàc ab anno hinc æratis decimo ſexto dura, ſervitutem,
paupertatem, carcerem, labores, annis tredecim expertus
(ipſe ſanctus, & innocens) & proſpera, tandem in Fgypti r0
Sn regem à Pharaone evetus eſt, totti Regno in fame & graviſſi-
mMIs neceſſitatibus utiliſſimus, de omnibus quàm optime me-
r ritus. Geneſ. zl. Cujus opem, fame urgente, etiam fratres, qui
6E Lu antehac occidere volebant, implorare coacti ſunt. Jo-
„fephus eos agnoſcens, ipſis incognitus, durius ſimulatè tra-
XX3 Sat,

348 CoNGCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret: —
Gat, &, ceu exploratores, in carcerem triduo conjicit. Gen. 42. n
Hi vero, conſcientià remordente, locuti ſunt ad invicem: Meritò nn
haæc patimur, quia peccavimus in fratrem noſtrum, videnter angieſtias m
animeæ edur, dam deprecaretur noy, & non audivimus,; idciro venie ſ
ſuper nos iſta tribulatios v. 21. & v. 22. E quibus unns Ruben, pri-
mogenitus, ait nunquid non dixi vobis »nolite peccare in puerum,&
non audiſtu me!? en ſanguis ejus ewquiritur! Neſciebant autem, gudd n
intelligeret goſeph; eò quòd per interpretem loqueretur ad eor- V. 25. n
putabantque, fratrem ſuum Joſeph in tam dirâ ſervitute prez 1n
afflictione & moœerore jam pridem mortuum eſſe; nec enim
per viginti tres annos quidquam de eo inaudierant. Cornel z “
Gen. 42. 22. obſervanda ſingulariter verba: En ſanguis eJus exqui ê1
ritur, & effuſus in nece ac morte ejus. Ipſe verò Joſeph anno
ætatis ʒ30. evectus ad Principatum Ægypti, vixit felix & gio. 1
rioſus per annos 8o, usque ad obitum; expreſſus typus Chri.
ſti patientis & reſurgentis, Cornel, in Gen. 37.2. & Iidice E. goſeph.
Infrà Cone. zr. num. g. figuraque illius in variis fuiſſe aſſeritur.
Chriſtus ju- Nempe Chriſtus ſimiliter à ſinis odio gratie & iniquiſſimè habi-
Gen mhis tus: Yo. 1r. 26. ad mortem crudeliſſimam crudeliſſimè petitus,
ret Sangui- duzſtus; & illa, in Cruce, affecus, cum antè z0. argenteis
nem, Paſſio- venditus fuiſſet. A morte autem reſurgentem, Deus exaltavit
nem & mor- Wum. &c. aut in nomine Jeſi omne genu ſlebtatur. & c. ad Phil. 2. v. 9. ho
tem. o. 1I. cùm ejus fatales inimici mortuum crederent. Cùͤm N
eeum denique videbunt judicem univerſalem eumpoteſtate m. I
S 24 & majeſtate, agnoſcent ipſi: En ſanguis ejus exquiritur, cùm nn
inimicis ſuis Chriſtus demonſtraturus eſt Vulnera ſua; quæ Ntin
in Electorum oculis erunt radii gratiæ & gloriæ, in impiorum W
vero mera fulmina. Et à quibus hic Sanguis exquiretur!
Quinam Rei illius effuſi? an ſoli judæi, qui clamabant: Caci- pi
lige, Cracifiger Luc. 23. 21. Rei illius mortis? an ſoli carnifices ite
ſeu milites, quibus à Pilato Chriſtus ad crucifigendum tradi,-: n
tus? Et ipſi craucifiverunt eum. An Pilatus, Caiphas, Annas, He- tn
rodes, Judas &c.? Hi equidem omnes in Judicio ululabunt: N
En ſanguis, ejus exquiritur. Non iſti tantùm, ſed omnes univer-
ſim

Venos Rei ſimu Sanguinis pro nobis effuſi, 349

fſim impii, & ex his omnium maximè Chriſtiani & Catholici,
AQui fide veràâ agnoſcunt & agnoſcere deberent nunc ſuum Ree. .
agl demptorem, quem videbunt Judicem omnes illi, qui ſuis
peccatis & ſceleribus in causaà ſunt, pro ſe inutiliter fuſum
Nen. fuiſſe hunc Sanguinem: En ſangiei eſus exàqzsritier. Et meritò:

cognoſcamus enim, quis, quantus, & quanti pretii ſit hic ſan-
„Zuis; verbo: infiniti, ut qui humanitate ipſimet Divinitati hy-
„oltaticè unitus fuerit, & ſemper manſerit. Ewpti enim eſti
e 14 pretio nagno. 1. Cor. 6. 20. Neque per ſangiinem hircorum aut vitulo-

inen rum, ſed per proprium danguinem, Hebr. 9. 12. Chriſti Dei hominis.

Kienter, ait S. Petrus Ep. 7, c. 1. v. 15. & Ig. quòd non corruptibilibtn
mrovel asgerto edempi: eſtien Jd Pesioſo Srssueine, düsßt dsn im
„ maculati Chriſti, & incontaminati. Redemiſti nos Deo in danguine
mm ruo. Apoc. 5. 9. Si vox danguinis Abel clamat de terrdâ. Gen. 4. 10. §3
rk Animæ Martyrum clamabant voce magn, &c. asq, gud non vindicas
uuc Sanguinem noſtrum. Apoc. 6. 10. Quantò magis putati, deteriora me- Hebr. 10.29.
N rer ſupplicia, qui Fzilium Des conculcaverit, ſpréverit, deſeruerit,
AKNm & ſanguinem ejus Teſtamenti, id eſt, quò teſtamentum ſeu foæ-
ti dus inter Deum & homines de novo ſancitum eſt, pollutam
eln duxerit, id eſt, velut rem profanam ac ſordidam contempſerit

Ngert & abjecerit. (Tirinus hic) in qú ſanétificatns eſt. Hebr. 10. 29. 8. Am-
dt broſ. & Theophil. putant hæc dici de iis, qui indignè ſuſci-

n) piunt Sacramenta. Alii putant, hæc dici de quovis peccato
En mortali, quod fideles admittunt: per hoc enim im plicité, & in-
es terpretativè contemnunt, & quaſi conculcant gratiam, redem-
,0 ptionem, mortem, & ſanguinem Chriſti. Corn. ib. f. 92 . Verè
oA peccator Reus mortis & ſanguinis Chriſti. En ſanguts eus exqui-
oan nitar. Sanguinem pauperum, viduarum, orphanorum, pu-
Wn pillorum, à Deo ſeveriſſimè requiri, & requiſitum iri, quis du-
le bitet? quantò magis ſuum Deus requiret ſanguinem pro ho
mhS mine ingratiſſimo effuſum. Admiranda ſunt, quæ egit pa- Matthæus
If travitque inter alia vir religioſiſwſimus Matthæus Baſſus, ſeu aſlunapuc.

6MeN à Baſſo, Ord. S. Franciſci Capucinorum ſeu Auctor, ſeu primus
bn Generalis, vitæ ſanétimoniâ & rebus ſupra naturæ vires ge
Nik
1

Advocati ſan⸗
guinem è
18*

35 o% CoNCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret:
mappali ex- ſtis per totam Italiam clarus, in ædibus Jurisconſulti, Vene-
primit Vene-tiis Curiæ Reipublicæ Advocati, qui, cum ampliſſimas inſuu. m
tiis 15 52. ſtis titulis congeſſiſſet fortunas, nuilo pietatis ſtudio, quàm ali- .
quà in pauperes miſericordia, & Virginem Matrem Religione, i
tenebatur, quàâ eòusque ſervabatur, ſi vel ſemel duntaxat 3 u!

piâ hac conſuetudine remiſiſſet, de nocte præfocandus, & ad en
inferos rapiendus à dæmone, qui Simii ſpecie huic Advocato u
ſervierat, à P. Matthæo ad orcum redire juſſus, & pulſus. un
Quod in præſens facit, hoc eſt. Matthæus videns Patrem- be
familias ad meliora conſilia excipienda paratum, perſuadet ei,
ut injuſtè parta dominis ſuis reſtituat, vitämquè de reliqduo 1
juxta Divinæ Legis præſcriptum exigat. Et dum accumbitur
menſæ: Vides, inquit, hanc mappam menſæ inſtratam? hec
tota ſanguine pauperum tincta eſt; ſimulque mappæ depen- N
dulam laciniam manibus comprimens & diſtorquens, copio
ſum ex eâ ſanguinem emulget; quem cùm Advocatus ſub- 6

jectà patinà exciperet: en tibi, ajebat Sacerdos, hic ſanguineus *
ille ſuccus eſt, quem tot injuſtis exactionibus è pauperum for

tunulis expreſſiſti; hic adverſus te horrendis in cœlum voci. .
quibus animi motibus hic Advocatus his viſis jactaretur, qui-

bus ſtimulis reæ conſcientiæ ageretur, quô dolore antè actes (
Vitæ ſcelera deteſtaretur? Ex Zach. Boverio tom. I. Annal. Min. Ca- n
puc. ad Ann. Chr. I552. num. 69 Pexenfeld. hiſt. 2. Vid. Engelgrave y
Pert. I. Domin. 15. Advocatorum periculum Bellarm. Ars bene nl
Applicatio. mor. L. 2. 6. II. à ſ. 209 4. Iufrà Conc. ga. n. 3. Quid hic cogitatis AA
Dei Filius pauper in orbe converſatus, ita habitus eſt à pecca- M

toribus, ut omnem illi per graviſſimos cruciatus expreſſerint cen⸗
ſanguinem, ne hoc quidem ſatiati. Et hunc requiret Judex Ein
æquiſſimus: En, inquiens, montem oliveti, domum ſeu Præ- *

torium Pilati, Montem Calvariæ, in quò hic ſanguis ſacratiſſi-
mus excuſſus: Eo etiamnum rubeſcunt Inſtrumenta Paſſio U
nis Dom. quis Reus hujus ſanguinis: Nos, nos peccatores, Mů
contra quos vindictam inclamat. Annon contremiſcimus! nnn

i Ve nos Rei mus danguinis pro nobis effuſſi. 31
in annon meliora proponimus? annon pœnitendo reddimus
ſuum Chriſto ſanguinem, in ſalutem noſtram effuſum
V. Conſiderationem iſtam facilè proſequi poſſumus per Sanguinis
ppꝓfius Chriſti Judicis juſtas in impios exprobrationes, de qui- Chriſti, pre-
uu ZB bus jam ſuprà Conc. 1 3. de Cruce, n. II. C. 7. n. 4. Singulariter rii inlinitt.
vergò queretur Judex Chriſtus de Sanguinis à ſe effuſi exiguo fu AaS
Ffrucdtu, qui eſſe debuiſſet unius cujusque ſalus; ſicut & pro“
K=h unoquoque noſtrùm mortuus eſt. Egο (ait S. Chryſoſt. in
lun Perſonàâ Chriſti) propter vos homo fabkus ſum, propter vos alligatus
futi ſum; deluſus, caſus, crucifixus: ubi eéſt tantarum mearum injuriarum
Enie rultus“ Ecce pretium Sanguinis mei, quem deds in redemptionem ani-
umdn marum veſtrarum. & c. M. eſt ſervitus miha impenſa, quam pro pre-
uSH vio Jangnini mei mihbi debuiſtis? Ego ſuper gloriam meam vos habui;
cum eſſem Deus, apparens homo, & viliorem omnibus rebus veſtrü fe-
,o0 cziſti; nam omnem rem viliſſimam terræ amplius dilexiſti, qudm ju-
b Vitiam meam & fidem. Vocavi, & renuiſtis extendi manum meam;
iun e& non fuit, qui aſpiceret. Deſpexiſtis omne conſilium meum, & incre-
df vatsones meas neglexiſt˖. Ego quog, in interitu veſtro ridebo. Pro-
Lerb. I. à v. 24. Videbunt, in quem transfixerunt En ſanguls ejus ex-
eniet quiritur. Sanèé Chriſto in terris ſimmus animi cruciatus fuit, De hoc Chri-
m S in horto triſtitiæ magna cauſa, quòd præviderit, tam pre- ſti in terris
ec tioſi ſui, pro peccatore inter tantos dolores effuſi liberaliſſi-cruciatus &
. méè Sangeini, ac totius Paſſionis fructum fore exiguum, in dolor.
girn plerisque nullum, & primum inter hos fore judam, ſium
4te Apoſtolum & proditorem. Mancin. de Faſſ. D. fol. 6. qluz ati- Ex Pfſal. 29.
1ie9 litas in ſanguine meo, dum deſcendo in corruptionem, ait S. David. 10.
Pſal. 2g. I0. quæ verba Chriſto aptant & 8S. PP. quàmplurimi,
en censentque valere in eos, qui vitio ſuo irritum faciunt fru-
4 ctum Paſſionis & Sanguinis ſui, velut in corruptionem de-
e finentis, in terram inutiliter deſidentis, ac ibi inter neglecta
„ Cconculcati. Mancin. f. 378. Hic ſanguis ſufficiebat, ut homi-
nes non tantùm multi, ſed omnes ſalvarentur: & tamen ſal-
tes vandorum puſillus eſt grex: Pauci elebti.: multi Vero, qui in-
m trant per viam latam & ſpatioſam, quæ ducit ad interitum.
en Mechtl de Jud. eEctr. Ty llatth..

3 ⁄² CoNcIO XXIV. Iudex extr. Sanguinem ſuum requiret:
Matth.. 13. Duæ utilitas in Senguine meo? meus Sanguns fuſus eſt,

ut tu eſſes humilis, & fuiſti ſuperbus: ut eſſes caſtus, pius,

fidelis: & fuiſti impudicus, ſacrilegus, perfidus. Omner de-

clinaverunt, & inutiler faöéti ſant. Pſal. 13. 3. Quc utilitas in Sangui-

Pro fuſo San- ne meo? An propter hunc meum Sangnuinem, pro te ex venis

guine Chri- effuſiim, ſtillavit unquam ex oculis tuis pœnitens lachry-

Rto nihil re- ma? aſcendit vel unus & corde gemitus? percuſſum eſt vel
fundimus in-ſemel manibus pectus? Quæz utilitas in Sanguine meo! nulla ex
gtati. tot lachrymis, ſudore, Sanguine; nulla ex tot vulneribus,
plagis, flagellis? O quis hic non ſtupeat ſimul, cùm cogitat,
objecturum impiis judicem, ſuum illum Sanguinem, ſalutis

noſtræ pignus, etiam conculcatum ab illis fuiſſe: Juſtiſſime

ſanè Chriſtus exprobrabit impiis omnes fuos labores, dolo-
res, & quidquid in ſalutem hominis, & operosè egit, & igno-
miniose paſſus eſt; ſed ſine utilitate, ſine fructu. Tibimet
Exprobratio Q anima exprobra: En Dei Filius nihil omiſit, quæ in ſalu-
Paſſionis & tem tuam eſſe poſſent. In veniam peccatorum tuis à te ſen-
Sanguinis
Chriſti effi⸗
cax ad omne
peecatores.

probria, in odoratu ſputorum fœditatem, in guſtu fellis &
aceti amaritudinem, in oculis lacrymas; omnia in ſalutem
tuam. En Dei Filius pro te ſuperbo, ne cum Lucifero æter-
nuũm cœlo excludereris, opprobriis ſaturatus; pro fatuo ha-
bitus; Rex ipſe Regum Spineâ corond, ſceptro arundineo,
purpurâ laceràâ, & veſte candidaâ indutus, humilians ſemet-
pſam nsq, ad mortem, mortem autem Cructs. Philip. 2. §. En avare,
ut Regnum Dei poſſidere poſſes, in terris Dei filius exul, pau-
perrimus; à ſuis non receptus; quin & 30. argenteis vendi-
tus. En laſcive, ut veſtem innocentiæ reciperes, & ut
tuam tegeret miditatem, ipſe Virgineus ſub flagellis & in
Cruce ignominioſiſſimè denudatus. En invide & iracunde,
Dei Patris iram placaturus pro te inimico in Cruce oravit,
iram & invidiam multorum pertulit, ad necem

quæſitus, in crucem denique actus. En guloſe, propter te
vini & homo voraxw. Matth. 11. Io. audiit; 40. diebus jeju⸗
. 4 4 . navit .

LPotator

/

ſibus commiſſorum en in manibus clavos, in auribus op-

frequenter

Narit
Uigt
ſie

Cele

tor
ape

ſlen
gun

toch
ded
Vi
ſ
In
ſan

it⸗
ick

1

in

1

Ma
lueu⸗

e
1en

nulien

ertu

Cgit
4 uts
Kihhnt
S An
ire
nin
Ltetn
lw,
tls
ſne
ar,
ol.
Vch
1Au
nler

WVhre nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis eſfuſi. 353
navit; in Cruce felle & aceto potus. En denique acedioſe,
cui grave eſt, vel pedem levare pro Cœlo, ut tibi ſalutis pro-
priæ ſtudium inculcaret, laboribus, vigiliis defatigatus, an-
nos 33. inſumpſit, ultimam noctem ne in minimâ requie à

ſceleratis agere paſſus, arduâ tandem Cruce onuſtus. Et ut

totum pro te effunderet Sanguinem, poſt mortem latus ſibi

aperiri voluit. Hæc & plura tecum meditare, anima mea,

ne à te in Judicio extremo omnem ſuam requirat Paſſio-
nem, & Sunguinem totum, ſine utilitate & fructu effuſum,
quin & à multis conculcatum, & àte.

VI. Ex his facile intellgimus, per omne grave pecca-

tum injuriam fieri Paſſioni & danguini Chriſti, pro omnibus

via & majora, à quibus maximè requirendus ſit Sangus Chri-„

imè requi-
ſti, & à quibus hic conculcetur, & indigniùs habeatur: Ab Eetur SanSdi

iis ſcil. qui in hunc ſpecialiùs peccant, non verbis tantùm

blasphemis, ſed factis, cum graviſſimis nempe injuriis, non Injurii in

à magis tantùm, & ſagis, ac graviter ſuperſtitioſis, in Sanctis- 88. Sacra-
menta (quæ

Gdma Sacramenta: hæc enim ex sanguine Chriſti ſuam habent
11 . — —n ſunt ex Fonte
Originem, dignitatem, & efficaciam. Pia & docta eſt illa sanguinis

delineatio ſeu pictura, quâ fidelibus proponitur, & Chriſti V. Chriſti præ-
Vulneribus Sacratiſſimus ejusdem Sanguis profluere in fon- ſertim Eucha-
tem (qui eſt fons vitæ æternæ, quam inde omnes hauriant) riſtiæ.
ex hoc dein alios ſeptem gratiarum fontes, qui funt ſeptem
Sacramenta; quò innuitur, hæc ex Sanguine;, Vulneribus,
Paſſione, Morte, & Meritis Chriſti promanaſſe, indéque eſſe
ejusdem de ſe virtutis, efficaciæ, ac dignitatis cum ipſis Me-
ritis & Sanguine Chriſti. Jam itaque, quicunque peccant in
Sanctiſſima Sacramenta, peccant in ipſummet Chriſtum „
„ Euchariſtiæ

.*

ejusque Sacratiſſimum sanguinem, ii maximè, qui peccant in eminen-
SS. Euchariſtiam, quæ omnium Sacramentorum Inſtituto- “ unen
rem Chriſtum realiter continet; de quâ Catechismus Roma-
nus, Si dignitas, inquit, in Sacramentu ſpeltetur, Euchariſtia ſanitid
tate & miſteriorum numero ac magnitudine longè

cæteri antecellit;
quam-

3 54 CoNcIO XXIV. fudex extr. Sanguinem fuum requiret:
quam vis omnia öncramenta divinam & aädmirabilem in ſe virtutem

contineant. Payt. 2. Cap. I. n. 13. f. 15 5. & ſequ. Omnium ſupernatu.
ralium gratiarum ſumma & incomprehenſibilis eſt, lapſo ho-

mini in Redemptorem miſſum eſſe Dei filium, reconcilian-

tem nos Patri per sanguinem ſuum, inſtituiſſeꝗue ſeptem Sa-

cramenta, per quæ nobis efficaciſſimè, debité dispoſitis, ap-
plicetur ejusdem Divini Sangnini, pro nohis effuſi, pretium

& meritum; unde nobis conferantur gratiæ, remittantur
Peccata, & ad cœleſtem hereditatem aditus pateat ſecuriſſi-
, mus: Et hi ſunt Fontes Salvatoris, de quibus S. Iſaias c. 1e. . 2.
FSontes Salva- Haurieti aqitas in gatedio de fontibus Salvatorts: & inte lligit S. Am-

toris, S8S. Sa-broſ: in Pſal. a. & 37. Eccleſiæ Sacramenta, quæ de Vulneri-

Gnt bus Chriſti, quaſi fontibus, fluxerunt. Cornel. ie. Et Iſaiæ 59. ſe

tum eſt. Hoc eſt (ait Cornel. hic) pretioſum pharmacum,
quod non ex herbarum ſuccis, non ex adipe beſtiarum, non

ex alieno corpore & ſanguine, ſed ex proprio confecit Chri-
ſtus. Hoc pharmacum in SS. Sacramentis à ſe inſtitutis, re-

condidit; mde enim Sacramenta habent vim juſtificandi, ſa-
nandique animæ morbos, ſcil. ex Livore, ſanguine, & vulneri-

um ſacrilegi dignitatem & reverentiam Sacramentorum ; cùm in hæc
u. urpatores.

Sacramento- bus Chriſti. V. & Cornel. in 7. .F9. 34. f. 29. Et en ex his breviter

ſtus judex. Adeſte, qui Sacramenta ſacrilege traéctatis, vel

ſuſcipitis, ſine debitâ dispoſitione, in ſtatu peccati mortalis,

ſi ſint Sacramenta vivorum; ut vocant Theologi, ſeu quæ re-
quirunt ſtatum gratiæ. Adeſte, qui innocentiam in Baptis-

mo acceptam tam facilè prodigitis, proſtituitis. Qui ve-

ram fidem Catholicam, & ſolam ſalvificam, extra quam niulls
lalns, ad quam profitendam apert4 fronte, per Sacramentum

Confirmationis roboramini, tam tepidè vivitis, imò parvi

Confeſſionis. Penditis, ejus ſanctas leges tam facilé violatis. Adeſte, qui
Confeſſionis Sacramentum, quò ab Oomni vinculo peccato-
rum

Livore ejus ſäanati ſamns. Vertit Frane. Vatablus, Regius Pro-
feſſor Hebrææ Linguæ Pariſ. 1548 Et in lzvore ejies nobis medica-

nh
Neen
Wie
Nkri
ſen
Al
e
l
cti
il.
aͤte
gey
in ent
Putin

ie
Igran

wpeen

itne:

Uuten
Dond
Klarn

quacunque ratione peccatis, Sanguinem ſuum requiret Chri-

80
s

t.
—
n
ermtr.
od
ilnn.
Meri
i
Meir
inann

t

Vule.

Finse

mntin
munn,
nA
nr⸗
tißt⸗
le⸗
Ulen
k

Kuid

impcœnitentes,

pondus futurum ſit tum

V

Ve nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis eſſuſi. 355

rum ſolvendi eratis, uſu ſacrilego nobis in vinculum æter-

næ damnationis vertitis. Adeſte, qui toties indigné com- Indignæ
municando, Rei eſtis Corpori & Sanguini Domini. 1I. Cor. II. 227. Communio-

violati, nimirum indignè ſumpti & tractati; uti à judâà & Ju- nis gravitas.

dæis tractatus fuit. Keus eſt talu, ait S. Chryſoſt. & Theophil.
cdis Dominicæ, ac i Domintm occidiſſet, & Chriſti ſanguinem eſſu-
diſet. Hoc peccato, ait S. Ambroſ. in 6. 10. Hebr. conculcatur Cor-
pus Domini. Cornel. in I. Cor. II. 22. fol. 294. Adeſte, qui ligati Sa- Violatores
cramento Matrimonii „quod Epheſ. v. 32. Magnum in Chriſto & S. Matrimo-

in Eccleſis, dicitur, quod vobis in remedium incontinentiæ, nii.
& facilis ad Cœlum via eſſe deberet, contra ſanctas hujus le-

ges, ſine timore Dei, in eo ſceleratè vixiſtis, ſicut equus & mu-

in extremis, ipfiſſimis moribundorum Sacramentis, vel abutentes in

abutimini, vel ea negligitis, in veſtram pernitiem æternam. extremis.

En ſanguis &us exquiritur. Breviter accenſendi omnes illi, qui

* 4

in gravi peccato immoriuntur, præſertim, qui obſtinati &

utuntur Dei patientiâ, longanimitate, bo.
nitate; quibus in copioſam, ſi voluifſent, tedemptionein &
ſalutem largiter Chriſti Sanguis fluxerat. Quid ad iſta re-
ſpondebitis impii in Judicio, contra vos ipſos, contra ve-

ſtram ſocordiam malitiamq; laturi ſententiam, faſſuri Deum

& Chriſtum Judicem, qui juſte fuumm requirat Senggainenm, vo-
Haic . g. Ei ſangitis ejus exqgiriter. M

VII. Ne veroputemus, iſta dici tantum, imò ipfius Chri- Sanguis Chri-
ſti Sanguinem ſuum requiſituri verba fore tantum in auram ſti à judæzis
& aures præœtervolantia, audiamus triſtes & horrendas poe- quàm gravi-
nas, quibus à judæis, qui Rei erant ſui Sacratifſimi Sanguini ter requiſitus
& mortis, eorumque poſteris, in hanc usque partim diem, i hodier-
illum requiſierit, requirâtque: ut in nmbr ſaltem & à longe WV. Tympius
hujus ipſius in Die udicii gravitatem penſemus; quantum Theatro hiſt-

cum Cbriſtus inimichi ſais ſoen, demon- P. I. à f. 23 5.

traturm eſt vulnera, & Chriſti Sangut, pro illis ſine ſturte⸗ ex debænis per-
VySzS— Dorum lecutorum
*y 3 Chriſti-

W

Caini pœna
ob fratrici-

Judæi in

3566 CoNGCIO XXIV. Judew extr. Sanguinem ſuum requiret:
horum vitio, effuſus vindictam clamabit: cùm vox Sangui-
nis Abel tam efficax in Caini vindictam fuerit; unde huic in

omnem vitam mordens vermis Conſcientiæ, pavor & tre-

mor corporis, exilium & fuga, timor & conſternatio men-
tis; de quibus Cornel. in Geneſ. a. 17. F. oz. quæ imposniten-
tem feriebant, & deſperatum. Matth. 2z. refertur: Eden-
tem Pilatus, quia nihil profceret, ſed magis tumultus eret, accepta
aquàâ lavit manns coram populo, dicens: innocens ego ſum 4 dunguine
guſti hujus; vos videritis. Et reſpondens univerſas populus, dixit.
Senguis ejus ſuper nos, & ſaper ſilios noſtros: v. 24. O 27. Q Judei
ſceleratiſſimi, videbamini hactenus in alium crudeles fuis-
ſe; & fuiſtis in Chriſtum; ſed jam nunc longè erudeliores
eſtis in vosipſos, dum dicitis: Saneus ejms ſitper nov. &Xc. J. d. ait
Cornel. hic- Culpa æquè ac vindicta danguins jeſu, à te, 6 Pi-
late, effundendi, quam tu vereris, Deo vindice, à te transfe-
ratur in nor & filios noſtros. Ita illi cœci, & furentes non tan-
proinde ultra 1600. annos, usque in hodiernum diem, gra-

mundo ſervi, vem, atrocéêmq; ſentiunt, ut poſt excidium Gentis & Hiero-
exules miſeri, ſolymæ, ſine urbe, ſine templo, ne Sacyiſcto, ſine Pontifice,

Oſex 2. 4.

. 4

toto orbe vagentur, ſervi Principum ubique. Eos cum
Caino fratricidâ confert S. Cyrillus Alexandr. Vnde, ait: in
Gen. L. I. peccati, ut Cain, tremente, pœnas luunt, ubiq, hoſpite & ad-
venæ. Taceô Judæos, præter hoc, quòd ſint ubique exules,
veluti reis Majeſtatis, aquàâ & igni, & cœlo & terr; interdici-
tur; ubique ignobiles, inglorios, apud Romanos pecudum
olim & jumentorum loco habitps eos eſſe fœtidos, & odo-

ris deterrimi: de quibus plura Petrus D'Oultremann. Amor.

Judæi pati- gniſſimi. Hugo Card. ſcribens :n
untur fluxum Snimic “

Tecreat. L. 2. C 3. &. . à4 f. S3. MWancin. L. o. Diſ. 2. à f. Sof. ad 5nl. &
gye. Speciatim vero admiratione digna ſunt, quæ tradunt
l. 27. o¹ ad illa: Percnſſit

8

ſaos is peſteriora, otzrobtiume ſempiternum dedit illu; ex
Mo- a⸗ A .

ens au-

N quibusdam authoribus refert, hoc opprobrium usque ho- fſanguinis in
e die Jjudæos ſuſtinere, ut, in vindictam Dominicæ Paſſionis poœnam: item
in patiantur hæmorrhoides ſive fluxum ſanguinis, ideôd; ſint alia particu-
Gm pallidi. Addit S. Vincentius Ferrer. Srm. in die Paraſe. in ſignum laria
o genere aut ſtirpe ſic olim clamantium naſcuntur, habere
manum dezxteram plenam ſanguine, Capiti innixam. Manein. „
„ Qe Paſ- D. f. 26 3. Engler. citandus. F. I. ante f. Addunt alii, ſolere
K pati ipſo Die Paraſceves fluxum ſanguinis, totôque tunc
A⅝ palleſcere. Nonnulli : quèòd in omni plenilunio idem pa-
Ulahors ſi nt. Et quamvis Salme ron, qui d e his me minit à Corne-
ti lio dicatur, fectè admonere, non videri ſolidis firmata teſti-
d. eſſe falſum, quamvis viri authoritatis alicujus hoc aſſerant;
n. qui & aliam aſſignet cauſam, cur Hebræi ſint magis obnoxii

dn morbo ffuxus ſanguinis, ſcil. ex indigeſtione carnium inſul-

enge ſarum, & malè digeſtibilium, quibus illi præ cæteris veſcun-
Her. tur ſæpius, ut Romæ bubalorum; unde venæ repleantur“ Z
em Craſſo humore ſanguineo. Cornel.: in Matth. 2z.2-Attamen cer-
äü tiſſimum eſt, valde vindicâſſe Deum Sangkinem Filii ſiii. San-
„ uuts ejus ſaper nos & ſaper ſlios neſtrot. Sanguinemi ejus, alt angui ejus
, Cornel. Janſen. hoc eſt, ultionem Seunguini, ſibi ſiiisque im- uß Ands Re.
hH Precantur, non ſibi tantum malè precantes, ſed & poſteris cdar. 10
iaeh liis: unde & juſto Dei judicio, Judæorum imprecatione,
teld recidit ultio dunguinu Chriſti in populum judaicum: perſe-

verat enim usque in præſentem diem hæc imprecatio faper
Aꝑ Judæorum filios, & Sanguts Domini non aufertur ab eis. Coo. —
6 cora. Evang. Cap. Ia3,f. 1o2. col. 2. 8. Hieron. populum Judai-
ℳ½. Cum, cxtfeme bonis omnibus & temporalibus proſcriptum⸗,
7 alloquens, Cazè, inquit Epiſ ze: ad Vardenum, de iue, vot e
idola, not as alienos Deos⸗ 6 omodo ergoc lem ent Wimnr gar nd am
ſS Dem, dus nunquam tui oblitus eſt, nunc per tanta ſpatia temporum mis
ſerins tus non adducitur, ut ſolvat captivitatem &r, ut verins dicam,
4 c.

S

8

3 58 CoxcIO XXIV. Judex ewtr. Sanguinem ſuum requiret:
exwpeblatum'tibi mittat Autichriſtum! ob quod facinns, & tam execra-

bile ſcelus avertit d te oculos ſuos? lenoras? Memento vocis parentam
tuorum Sanguts ejus ſuper nos & ſuper filios noſtros. & c. Mendoza in

1. Reg. 2. 36. um. g. à f. yyl. V. Sengel. de qud. Divin. tom. 3. C. 3.

aubbi' de panà Talionis ZJudcorum ob Des Filium tam crudeliter tralta-
Particulares éam. Abraham d S. CHard in Jud, PBayt. n. à f. vo. ubi quædam par-
Pœnæ udæo-ticularia de ſimilibus Jjudæorum poenis: uti: Poſteris eo-

tium incelei rum, qui Chriſti faciem conſpuerunt, in hodiernum diem

fſum admi- Puta, quæ ejiciunt, in eorum faciem recidere. Poſteros

tres poœnas, ubivis terrarum ſint, pati, nempe: quidquid tan-

gant florens, tertio die marceſcere: quod ſerunt in terram,
non pullulare unquam: ubivis ſepeliantur, ibi nullum creſce-
re gramen. Poſteros eorum, qui Chriſtum flagellârunt,

quorum adhuc in Poloniâ & Moſcovià reperire ſit, annuà die

Paraſceves, in corpore accipere maculas ſanguineas 6666, fo-

taque die ſanguinem ſpuere; ſcriberéque Antonium Caraſſam,
ſe nôſſe Rabbinum nomine Eleazarum, vidiſſeꝗ; ipſum, quòd

Die Paraſceves tam copioſum ſanguinem exſpuerit, quò octo

ſtrophiolis eo uno die uſus fuerit. Ita etiam illos judæos,

quorum valde multi Conſtantinopoli, ex Tribu Aſer, in ho-

Qiernum diem naſci brachio dextero minore mediâ ſpitham,
Qquam ſit brachium ſiniſtrum, & cujusvis ex hc Tribu manum
derxtram ab utero matris curvam eſſe, in ponam & maledi-
ctionem Malchi, qui ex Tribu Aſer Chriſto alapam in domo

Annæ dederit: ex Moming. quar. Izy. Hæc P. Abraham à S. Cla-

Quid de u- rà cit. Taceo, quæ in Zeilero aliisque ſparguntur de Ahasve-
dæo ambu- ro, Cive Jeroſolymitano, Opificio Sutore, de quò Limnæus

nem mundi in Notitiâ Franciæ, ſanè, inquit, præter unicum Jjudæum, q

usque: Chriſto quietem ante fores domus ſuæ negaverat, non alium
legimus mandatum accepiſſe, quàm ut ambularet usq; ad finem
mundi: & hunc ejusmodi mandatum accepiſſe, fabulam po-
tiùs, quàm hiſtoriam olet: ita Lymnæus ap. Erasmunm Hranciſei
Part. 2. der luſtigen Schaubuͤhne 2 f. 401. per novem facier: ubi
Lur facti,

4

—

meren

izunrn
ung
n56,
e
ſten

S
oNten
un
Hdan
1ten—

mot⸗
mud
ℳ
ungt
vo 6
S
4,
ltn⸗
1DN
N
e⸗

= —

14
Oryen

t

na. Mendoza in ſine Conc. Bujus citt. Hæc cùm audimus, vide-
mur non iniquè iraſci perfidis Judæis, & mirari pœnas, qui-
bus ab iis ſanguinem ſuum juſtiſſimè requirat Deus in hodier-
num usque diem. Quidni adhuc rectiùs in meipfum de-
ſcendo, & cogitans gravia & innumera peccata mea, me-
ipſum Reum agnoſco fuſi hujus pro me Sanguini Sacratiſſi-· .
mi, & potiori jure, quàm olim piiſſimus Bernardus, corde
contrito fatear: Ego ſum cauſa tui vulneru, ego tui cauſa doloris.
Magis aggravant Chriſtum, ait idem S. Bernardus, Fer. 2. Paſchæ,

Chbriſtum vulnera peccati noſtri, quàm vilnera corpori ſui. Quid

WVWe nos Rei fmuu Sanguinie pro nobis effui. 339

facti, vel hiſtoriæ hujus, curioſæ potiùs, quàm veræ (quam
tamen aliqui pro veràâ referunt) ſeriem, & contingentia, &
ubi, quibus annis, veſtitu, formâ, moribus, viſus fuerit,
agdducit. Fides debet eſſe penes Authores. De Pœnis judæo- Iraſcimur
rum Chriſtum crucifigentium. Vid. etiam le Blanc. Carthage- udæis; quid-

a ni potiùs no-

is?

agis peccator! manus tuæ, quæ vindictam ſpirant, paupe-
rem opprimunt, adhuc plenæ ſunt ſanguine lingua, oculi,

membra omnia ſacro Chriſti cruore tincta video, quibus
nempe peccamus, & paſſionem Chriſti renovamus. Men-
ſæ, convivia, fercula, aliaq; omnia, quibus ad peccandum

Inſtrumentis utimur, hoc madent ſanguine. Et dum ita in
Chriſti Paſſionem & ſanguinem peccamus, an non hoc eſt di-

Cere; Sangun ejus ſuper no? Annon putamus: annon credi-
mus, Deum & omnium maximè in Judicio peccata noſtra
& in illis ſacratiſſimum ſuum Sanguinem, fruſtrà, vel ſine fru-

tu effufum, requiſiturum, ſententiäamque laturum contra
omnes impios, tanquam Majeſtatis ſuæ læſæ, & sanguins ſui
Reos! Horrendum huic breviter adjungo, quod de Ludo-

vico Goffredo, Sacerdote Maſſilienſi refertur. Hic adul- Goffredus
teriis, ſtupris, ſacrilegiis & omni genere ſceleratiſſimus, magus Chri-

omnium per Galliam, Hiſpaniam, Angliam, Germaniam, 8 Sangnine
Turciam, Magorum factus anteſignanus, in nocturnis dia- e gr nen⸗
bolicis conventibus hirco infernali ſæpiuùs litabat SS. Chriſti ke⸗ Sanguis
Servatoris noſtri Corpus, aut pedibus conculcabat, aut Ca- ejus ſuper
Mechtl de Jud. extr. 22 nibus nos.

==

7 —

360 CoNCIO XXIV. Jude ewtr. Sanguinem ſuum requiret:

ſtrigum turbæ clamanti: Sanguis ejus ſuper nos, & C. aſpergebat.
Qui tandem ab ipſomet dæmone, pactis ab hoc non ſervatis,

ex ore puellæ ab eo obſeſſæ, (quam Goffredus non plus de-.

cem annis natam incæſto amore conſtupraârat) loquente ac-
cuſatus captusque Aquis in Provinciâ, vivus in rogum inje-
QGus, obſtinato in malum animo, ex igne temporaneo in
æ̈ternum migravit. Pædag. Chriſt. tom. I. p. I. C. 7. J. 3. à f. 181. e
Franc. Koslet Hiſtor. Trag. noſtri temporis, Hiſtor. 3. Leiler. eadem hi-

mirandum quid aliud.

nibus edendum abjiciebat: Sanguinem verò malè ominatæ

Ntor. 2. à f. yg. Mercat. Nucl. Catech. I-. 41. à f. I79. Audiamus ad-

Chriftus ſan- VIII. Chriſtus Redemptor noſter in terris cùnm viveret,
Fuins ſuo de- Miſericordiâ ejus infinitâ ſceptrum tenente, ac denique in

ens chiro- 1ps4 Cruce ſuum Regale ſolium ponente in monte Calvariæ,;,
per ſanguinem ſuum delevit, quod adverſus nos erat chirographum

graphum
mortis. Co-
loſſ. 2. 14.

Juſtus per te, Chriſtus moriens in Cruce. Cornel, in Coloſſ. 2. 11. Ubi verò
Unguinem Juſtitia ſola, in throno- Nubis ſuper montem Oliveti reſi⸗

emn Jo dens, imperabit, ibi Chriſtus Sanguinem ſuum exactiſſimè

tentiam æ/

decreti (quod aliud non eſt, quàm obligatio, reatus, & de-
Miſericors. bitum poenæ æternæ, ita certum & liquidum, acſi chirogra⸗
V. Engelgr. Ppho & manu noſtrâà conſignatum, juxta decretum Dei &
Dom. 21. ſententiam damnationis in Adamum & poſteros ejus pec-
P⸗ I. S. I.. cantes latam) quod erat contrarium nobis, & contra nos z & pſam
tulit de medio, ac ſuſtulit, afigens illud Cruci, configendo,
crucifigendo, caſſando, & abolendo illud ſuâ Cruce ac mor-

requirens, per eundem ultimam ſuam ſententiam Damna.-

ternæ mor- tionis, in impios decretoriam, con ſignabit „Confirmabitque.

eis. IͥIn rem hanc. Exhorreſco, quoties reminiſcor reſolutionis
Pyrrhus Pa- illius à Theodoro Papàâ adverſus Pyrrhum Patriarcham Con-
uriarcha Con- ſtantinopolitanum conceptæ: Hic enim Monothelitarum

Kantinopo- (qui unam tantum in Chriſto voluntatem admittebant,

Iit. hæretico- S . riliIIicten
rum Anteſ. duas verò ſcil. Divinam & humanam, utrique huic Naturæ

znanus. ſüam, negabant) anteſignanus, & impius per univerſam

Africam, ubi exulabat, hæreſes ſeminabat, ac perceptaâ He-
=ð raclii

—

torr

Le

dos

4— WVWeeee nos Rei fimis danguinis pro nobis eſfuſi. 461
mm raclii morte Romam ſe conferens, ad pedes ſummi Pontifi-
n cis proſtratus, veniam popoſcit, (nontamen ex animo, ſed
f ficte, ut ait Platina) & impetrat, abjuratâ hæreſi, ſinceram
eA, tum quidem fidei doctrinam profeſſiis, ideque à Rom. Pon-
e tifice Catholicæ Commumioni reſtitutus. Pyrrhus verò ex-

nS torris (fubiit enim voluntarium exilium, ininitæ gravis cu-
n jusdam conſpirationis ſuſpicionem adduétus) Catholicaez
Eccleſiæ redditus ‚ab Olympio Exarcho Ravennam evoca-

tus, non Auguſti tantùm gratiæ, ſed amiſſæ quoque Eccle-
ſiæ recuperandæ ſpe factâ, eſcâ veluti porrectà, hamo in-
felix eſt captus, prout ad ſimiles transgreſſiones facilis erat,
e fidei iterum deſertor effectus, ad hæreſum ejuratarum vo-
mierh mitum rev erſus. Nec defuit ſceleri merces; quippe Byzan-
( tlium pr. ofectus, Sedem ipſe recipit, quam amiſerat. Quã Excom-
re cognità Theodorus Papa diro eum anathemate perculit. municatus à

t Etenim congregatis cunctis Prælatis Romæ præſentibus ad Theodoro
nme- ſepulchrum conceſſit SS. Apoſtolorum, & in poſtulatum FPapa, den⸗
11 atramentarium Calice vinum conſecratum, ſeu JEſu Chri- ſeripta Chri-
W ſti ſanguninem, infudit » & cum eodem damnationis ſuæ ſen ſti Sanguine.
ſe tentiam ſcripſit, declarando ipfum excommunicatum & cor- 52
en Tradit Theophanes, ait Ludovicus Aurelius Peruſinus in
Nn Compendio Baronii ad An. Ch. 6a5. anathematis illum ac depoſi-
aAa Kionis ſententiam vivifico Chriſti Sanguine in atramentum
infulſo, ad Apoſtolorum aram, novo exemplo ſubſcripfſiſſe.

Drne Porrò, ait Augullinus Pãaolett. nemo ſibi, ſimmum hunc
ut nimis rigidum, aut ejus ſententiam fulmi-

.“ Pontificem vel
o natam tanquam nimis ſeveram, ſaltem quoad modum, argue-

Ne re præſumat, quia pro homine adeo impio nullus modus
eg Lonverientior crat; neque enim ſimiles per manſuetudi-
nem reſipiſcere ſolent, ſed potiùs deteriores indies fieri; at-
que ideo Succeſſor Petri Excommunicationis gladium ar-
ripuit, eumque Sanguine Jeſu Chriſti, qui ſub ſpeciebus vini

n 501 . 1 2 * „ .
i conſervatur, condemnavit. Pyrrhus (ait idem Päolett. al-

. 22 2 legans

362 CoNCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret:
legans Baronium L. 5. Annal. An. Chr. 645. & ex hoc.) Cùm Ro-
ma discesſiſſet, & Ravennam perveniſſet, ut canis ad vomi-
tum ſuum reverſus eſt, quò⅛ Papa Theodorus comperto, pleni-
tudine convocatâà Eccleſiæ, ad ſepulchrum Apoſtolorum ac-

ceſſit, & divino calice expoſtulato, ex vivifico Sangauine in atra⸗-

mentum ſtillavit, & ita proprià manu depoſitionem Pyrrhi
conſcripſit. Iufrà Conc. 32. n. y.- Paciuchelli de Paſſ. D. L. 4. Diſe. 12.

Fvo2: Quare perſuadere nobis voluit, Ppergit Paolett. ſtultum
eſſe, ſi quis cum perverſis hominibus benignè procedere ve-

lit, ſed cum malis malè procedendum eſt, Paol. ſerm. 6. in fer. 3..
Dom. I. Quadtag. n. II. Pyrrhum vitâ functum A. C. &53. ſcribit
cit. Baronii Compendium; Platina, prius vitam amiſiſie, quàm
tanto ſcelere (iteratæ Apoſtaſiæ) quæſitam dignitatem potue-
rit obtinere, à Senatu, Populéque Conſtantinopolitano, co-
gnito ſcelere prætactæ Conſpirationis, de fugâ retractum,
fuiſſe interfectum,. b⸗ TheodoroPrimo, 732. Pontifice (quem Chri-
ſtoph. Ott. S. I. in Rom Gloriord fol. 227. ſcribit beatèò mortuum:
A. C. 649. 14. Maji): mihe fol- 93. ubi & hunc Pontificem laudat,
inquiens: His ita conſtanter & ſanctè peractis moritur Ponti-

Applicatio ficatus ſuĩ anno ſexto, Menſe 5. die 1I8. Jam ad judicium exx-

ad Chriſtum
Judicem im-
Piis iratum:

tremum applicemus. Malos mals perdet, jam ſuprà diximus,
& cum malis malé procedet. Item de Excommunicatione
impiorum in Judicio jam dictim ſapra Conc- 9. n. v. Quidni co-

giltare poſſimus, Chriſtum Judicem in Calicem furoris ſui,

vindictæ, & ſuppliciorum, quibus afficiet impios, in Calicem
iræ ſuæ Ha. p1. Iz. in Calicem vinirfurorn, Jerem. zr. I1. (Vid. Cor-
nel. hic.) qui mortem ſi gnificat; & quidem hoc loco æternam?

continens juſtam menſuram vindictæ & ſuppliciorum, ait Ii-

rinus, in cit. Zrem. 2r. Ir. in hunc, inquam, calicem iratus ju⸗-

Numerus, dex quaſi ſtillabit totum & omnem ſuum ſan guinem (cujus

utarum pro ingratiſſimo homine effuſi, cit. Abraham à S. Clarà nu-

Sanguinis .

Chriſti pro. Merat guttas 547500. ſeu quingenta quadraginta ſeptem mil-
nobis eftuſi: lia & quingenta guttarum, quarum quælibet & ſingulæ tam
cujusvis pre- Pretioſæ, & tanti pretii, ut nec Baa Virgo cum omnibus San-

e
ii

We nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis eſfuſi. 365
Cn Gtis Angelis & hominibus, in cœlo & terràâ, in omnem æter-
In nitatem, exſolvere & æquare poſſit) dum ad ſiniſtram impiis
ingratiſſimis hunc ſuum ſanguinem im tantis Paſſionis dolori-
nH bus, tormentis, cruciatibus, anguſtiis, pro ipſis effuſum, ex-
. probrabit, illiusque pretium, pro ipſorum ſalute æterno Patri
m exhibitum, objiciet, non judæis tantum, quos ex parte ex-
cuſac S. Paulus Ack. 13. 27. & 1. Cor. 2. 5§. ſed & Chriſtianis & Ca-
mm tcholicis, qui non ignorantes, ſed ſcientes, ſeu verà fide doëti,
e ſuis peccatis Chriſtum iterum crucifigunt; idque liberè agunt,
propter quod paſſus eſt. Quid tempore Judicii falturi ſamns, ait
ln 8. Cæſarius, quando , contra Crueiſixi Domini levores, notæ pecca-
n. orum noſtrorum, & maculæ libidinum, proferentun? quös vultu re-
enn ſpzciet redemptio noſtra perditionem noſtram tantò graviora erunt
undt oſtra delidta, quantò majora ſe oſtenderint Divina beneficia “ ita
etriin S. Cæſar. Hom. 23. Faſti Mar. in Menſtruo §. Felicit. Io. NJulis, &
vemi Pevenfeld. citands. ð —r
Io m IX., Hiſtoria non minùs triſtis, & -horribilis, ſimilis illi,
mut quæ dicta eſt, ſaprà Conc. Ior n. 10. ſit concluſio, in confirmatio- 2r
nem & faciliorem dictorum memoriam. Refert, poſt pri- Chriſtus de.
mum allegatam num. Io. C.o. hiſtoriam, uti etiam ibidem no= ſperato pecca-

4
*

—

*

un, tatum eſt, P. Michael Pexenfeld. infrà cetandus & ex citandi. tor i in faciem
Neque ſemel (ait hic Concionator Hiſtoricus) cruentus hic im- br 63 leit ſn-
per e Vulneribus Redemptoris in pervicaces peccatores ſpar- Bturum ina
uI fſus eſt. Homo quidam flagitioſus, cuùm ab ægritudine in le- judicio te-
„SRumproſtratus, mentem ad prioris vitæ rationes revocàſſet, ten.
E immensâ criminum mole obrutus, de ſalute ſuã deſperare cœ
m. pit: Adſunt amici, magnitudinem mi ſericordiæ Divinæ tor-
n penti & dejecto ingerunt, ad ſpem excitare conantur. At ille

ana conſilia, malus augur de interitu ſuo, regerere diceréque:
is Quid ſibi cum poœnitentiâ eſſet, qui ſciret ſe titionem æterno-
rum ignium fore! in propatulo eſſe ſcelera ſua, & imminen-
Gl. tem ſceleribus ponam: ſpem omnem veniæ conſequendæ
præciſam. Ad voces tam deſperatas, magis inſtare illi preci-
ℳ bus, rogare lacrymis; ſed fruſtrà. CGùm ab ope humanâ ſam
M Z2 3 deſerto,

—

364 CoNGIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret:
deſerto, Chriſtus ipſe (qus non vult mortem impii, ſed magis, ut n,
convertatur, & vivat Exech. 32. ) aſpeétabili ſe objicit formà „ intuit
utque animum ad fiduciam erigeret, clementiæ ſuæ ſinum Ajiet
offert, modo ſeriam pœnitudinem flagitiorum ſuorum conci-: oni
peret, eâque Sacerdoti, Miniſtro ſuo, patefaceret: adeſſe Re.
demptorem & Salvatorem ſe, ſecumque afferre omnes miſe ſinl
rationes ſuas, & diriſſimæ necis, pro ipſo exantlatæ, merita: Ue,
unam unicam Sanguini pretioſi guttulam mille mundis expi- i
andis ſuffecturam fuiſſe: quantò magis unius hominis noxis
abluendis. Quid ille! obſurduit, obduruit; jamque Redem.
ptorem ſuum nec agnoſeere, nec oblatam gratiam æſtimare Ren
ſuſtinuit. Perſtitit nihilò ſeciùs inſtare Servator benigniſſi-.
mus, & deduétà ad peëtus veſte, vulnus lateris, manuum 4
quoque ac pedum quatuor foramina oſtendere, conteſtari-·
que, ex his fontibus ſalutem poſſe ipſum ſuam haurire, ſi pro .
ſiphone, applicuerit confeſſionis ac pœnitentiæ dolorem. ,
Cumque neque hic acquieſceret ſaxeus, totéque corpore ab- ſt
nueret tam ſalubrem medicinam; exaſperavit nimiruùm con- ’”J”MUMU
tra ſe pietatem Chriſti Medici: nam ex lateris ſui vulnere, vi. u
ſus eſt manum implere multo ſanguine, eumque in obſtinati
faciem projicere, additàâ tremendà ſententiâ: Hæc, inquit, amo-
riü mei, contuimacizg A* obſtinationi tuæc nota, hoc ſignum ſanguine
meo piékuwn, olim contra te ad tribunal meum, ſupremi hominum &
Angelorum Judics, reum arguet, contemptæ abs te clementiæ meæ .
& meritæ condemnations tuæ. Ita miſer periit, quia perire vo-. y
luit, etiam provocatus divinis adhortationibus, & oblatis ſa- mii
lutis ſuæ remediis. Ex Gotſchalco Holen, Ord. Erem. S. Auguſt. mes⸗
Theologo, Serm. yg. Part. Hyem. refert Michael Pewenfeld. Conc. Hiſtor. a
ad Hiſtor. Ie. in doltrinds num. a. à f. 133. & citata ſuprà Conc. 1I9. i
ad ſin. òůÿ”M.
Pecnitentiæ X Hinc certè videmus neceſſitatem pœnitentiæ, ad quam n
neceſſitas. meritò nos permoveat exemplum S. Thomæ Apoſtoli, ad viſa,
S tadta vulnera Chriſti, verè posnitentis: Dominus men, & P
Deus meu. Ni velimus, ut cum Ruperto loquar, 1eereed-
Domini

l M =

4 WVWVWe nos Rei ſimus Sanguinus pro nobis eſfuſ. 356
l Domini Vulnera, æterna futura incendia. Moveamur quæſo vel
n, intuitu Chriſti Crucifixi, Vulnerati, Sanguine perfuſi, & in eo

Bin miſericordiam ſuam offerentis. Quem in finem legenti offe-
romirabile exemplum, quod ſcribit Religioſus Scriptor Abrah.
B20vius Anno Chr. 1221. n. o. ſaorum Annalium. Romæ puella Chriſtus

an fuit, Catharina nomine, à formæ venuſtate, pulchra cogno- apparens to-
mine, ſed famæ proſtitutæ, ad quam omnis Juventus con- ⸗ cruentus
e fluebat. Dum Veſpere quodam, ſpecioſum præ cæteris, ad ad poniten-

m fſe juvenem divertentem conſpexit: quem dum cœna (ut con- Eharinane

Nn ditio poſtulare videbatur) ſatis d bdil exciperet, mirum eece quandam
rn oſtentum, quodvis, ut menſæ inferebatur, ferculum ſangui- Romanam.
Nigſ ne largo aſperſum apparuit. Quô prodigio adeo illa non per-
mI culſa, ut menſis remotis, eum, in penitius cubile deduétum,
ne ag flagitium pellicere auſa fuerit: non invitus ſucceſſit; at iſtic
„,i loci derepentè ( inauditam metamorphoſim) ſpecioſus form
doan oræ ſilis hominum, toto corpore vulneribus ſaucium, & pla-
rt gis lividum, ſponſum Sunguini ſe exhibere, tétque ora, quot
Anomn vulnera, viſus pandere, quibus illam hujus tam diræ lanienæ
ee cauſam arguere; benigniſſimè tamen ad veniam invitare, non
din geſtitit: Erubuit ad hæc Catharina, & ſcelus exoſa, ſingula-
us rem poſt hæc vitæ ſanctitatem exorſa eſt. B. Alanus de Kupe Re-
SoSe divivus P. y. C. †9. à f. 7S2. Englgr. P. 2. Dom. po. G. 2. mihi f. 1I4. in
u folio. En ergo hisce, & exemplum, quod fortiter terreat, &
Qquod ſuaviter alliciat ad pœnitentiam. O Chriſte Eſu, ne per-
gie das cum impii Deus animam meam, & cum viri ſanguinum & ho-
üh micidis (Reis ſanguini ac mortis tuæ) vitam meam, id eſt, ne
N me condemnes, quemadmodum impios condemnare ſoles .
R orat Pſalmo 2,. 9. David ad Deum, quem initio hujus Pſalmi
Judicem ſuum invocat. Bellarm. ibid. Te ergo quæſumus tuts fa-
mulis ſabveni, quos pretisſo Sanguine redemiſti. & c. l

N . . . „ 2 . . . 2 2 ☛
ſ Vid. Concio 13. ſuprà de Cruce, & in ſme citt. Petri D Oultre- Authores J
,6 mann, Amor Increat. L.. 2. C. 3. J. 4. N. y. d f. rzr: Georg. Sten- eelkarir.
l HEHenricus Engligr, vo. part, 2, Kurſum eIS5
un gel. cit. tom. 3 C. 13. Henricus Englgr Doem Fo. Pars 2. a 1. Concionis:

366 CoxNciO XXV. Julex exlremus eaißimè numerans:

Crucißgi à peccatoribus C. briſtum. Pexenfeld. ad hiſtor. 1. in
Doctr. moral. Franc. Labata, tom. 1. E. Converſio. Propoſit. 11.

f. 7pz. Fr. Mendoza, in I. Keg. 2. 36., Annotat. 24. totd, à SFedt. 2.

de Bonis Naturæ, Fortunæ, ſuuhlatis à Judæise Bonis item hujus vi.
tæ ſpirit. & æternæ: De iisdem poœnis Judæorum Le Blanc,
in Pſal. 6S. à V. 22. à f. 33 7. ad 429. & DPſal. 20. 1I. ad num. 7. ſa-
Pra. Leop. Mancin. de Paſſton. D. L. 29. Diſſert. 9. Pundto 6. San-

Luss Chriſti Pat. pedibus conculcatus. à f. 376. Homicide proditd
DSangiine fluente è cadaveres Conc. Sa. n. 2z. Caſus Englgr. cit.

L. G. 2. Ad n. z. Paciuchelli de Paſj-. D. Lib. 3. Diſi, 1. 4 f. 347. &
LEihb. 4. D. 12. d f. VSS. V. Hebr. I2. 24. & 25â. & Cornel. id. ubin
Sanguis Abel clamat vindictam, Sanguis verò Ch iſti cla-

mat miſericordiam, gratiam, & remiſſionem peccatorum:

Ita Cyrill. Chryſoſt. &c. in hac vitA ſcil. ſaprà adl hißer. .g.

A Io. Ad n. g. E. Exech. g. 2. de atramentario » Cornel. ib. per
quem virum, habentem atramentarium ſcriptoris, Rupertus,

& alii, Chriſtum intelligunt. Citate ſaprà ad ſuor numeros.
Majol. Dier. Canic. Indic. V. qudæuz. Jo. de Carthag. de Arcan.

teom. 1. L. 6. hom. 21. de Juacorum panu. V. infrà Conc. go. in ſine,

hiſtoraia. M
3383. 83 3 532 . 3 3 -f3 22 .-3 3. à383.3323. S3 3. 23:. 8383. 42 8.

Judex Extremus, exactiſſimè numerans;

graviſſimè ponderans; & dividens, ſeu judicans

ſeveriſſimè: docet nos, in tempore Rationes no-
biscum inire per Ppœnitentiam, ſuper numero &

6

damnemur.

4

Coxcio XXyVyvy.

grayvitate peccatorum noſtrorum; ne in Judicio

ter⸗
W
Ee
e
Mi
.
N

im

o⸗
l,

UWI

toy

via viſimè ponderans: ſe veriſſimè judicans. 367

au e,, zeeehiz n Matchxi Deoumn. 21.
ſcſſen 44 legit 2 intel, gt. Matchæi 24. 16. Pent.

Videbunt Filium hominis venientem in nube ,cum Dominicà 1.
„poteſtate magnä, & majeſtate. &c. Reſpicite & Advent.

Ne⸗ .
v lewate capita veſtra. & c. Lucæ 21. 27. & 28.
*& .— . *
TJu'es, qui Venturus es?* &c. Matthæi 1I. 3. Dom. 2. Adv.
Cüujuß econon ſum dignus, ut ſolvam ejus corrigiam Domimici 3.
Catceamenti. Joann. 1. 27. Aldyent.
Piradicansbaptismum pœnitentia in remiſſionem pec- Dominicà 4.
ihie catorum. Luczx 3. 3. M Advent.
ir — Hriſtus Dominus (quem videbunt Filium hominis venten- Qui legit, in-
ner tem in nube,; cum poteſtate magnd, & majeſtate, Oomnes tan- telligat: T o⸗
um gquam ludicem Pxtremum, quique ad judicium cita- muta 1
oℳ4 bit omnes omninò homines; ſummos & infimos; Sa- l
M cerdotem & populum; Religioſos, Eccleſiaſticos & ſæcula- ze ſine mun-
iit res; Magiſtratus & ſubditos; Juvenes ac Senes; utriusque di & extremo
Sexus; & cui ipſi etiam Reges, & qué mollibus veſtiuntur in domi- Judicio.
3 . as Regum, digni non ſunt, ut ſolvant ejus corrigiam calceamenté.)
Hlic, inquam, Chriſtus Dominus noſter, cit. Matth. 2a. 16. le-

gendum aliquid proponit: Oui legit, intelligat. Mira ſit opor-
tet, ſeria, ponderoſa, & ſummi momenti Lectio, ad quam

e non obiter percurrendam, ſed intelligendam (qui enim le-
ben git & non intelligit, negligit) ruminandam, & altéè animo

imprimendam, ipſum Servatoris noſtri os Divinum horte-

/ tur. Duri legit, intelligat keſpicite, & levate capita veſtra. Le-
tionem autem hanc ipſemet promit, cit. Evangelio, Matth. 24.
MH & Lucæ z. ubi manifeſtè de fine mundi, & Extremo Judicio

agit. Digniſſima certè homini Chriſtiano, & ſalutis ſitæ
non negligenti, lectio, quâ is ad pænitentiam, in rem ſſtonem pec-
catorun, & horum agnitionem, ac iræ Divinæ, in Extremo
4 Mecht! de Jud. extr. Aa a fllii-

368 CoNcCIO XXV. Judex extremus exabliſimè numerans:
Judicio ſeſe in omnes impios, velut mare, effundentis, evi-

tationem, efficaciter permoveatur certò, modò legat, & in-
elligat, & modò ne in peccatis ſuis ſpiritualiter ſardw, caens,
Spiritualiter Taudus, imò mortum, ſit penitus, & ſaxo durior. Nempe caca
ſurdi, cœci, eſt, qui caduca & fluxa bona ſtabibilibus & æternis præponit;
claudi, lepro- qui nec cœleſtia præmia ſuſpicit, nec noviſſima conſiderat,
ſmortui,zun- nec miſerabilem animæ ſtatum agnoſcit: qui in tenebris
de V. We palpantes offendunt, impingunt, ruunt, & tandem in æter-
Schwertfet. num præcipitium corruunt: nonne hi cæci? quosdam qui-
Conſil. 3. à dem excœcat avara habendi cupiditas; aliorum oculis lu-
f. 80. ad o7. tum obducit hixuria; aliis invidia diem eripit, & omnem
V. Breviar. mentis lucem. Surdu eſt, qui inſpirationes divinas con-
Dom. 4. poſt temnit, ad ſalubria monita aures obdurat, Dei beneficia pa-
Pent. Lect. 2. riter ac minas infuper habet. Claudus eſt, qui ſolidum gres-

Nocturni. fum in viâ virtutis & mandatorum Dei non figit: qui alte-
& Dom. 4.

Aug. Lect. 2. U pedem videtur in recto tramite ponere & in Cœium;

alterum in viam vitiorum deflectit & in infernum; qui Deo
ſimul & diabolo, Chriſto & mundo ac carni ſervire ſe poſſe,
autumat; qualis eſt Pſeudopoliticus, Deo ſervient, ne oſfendat
AJiahbolum. Leproſus eſt, qui, cum ipſe peccati ſcabie ac fœtore
infectus eſt, contagioſo halitu alios quoque inficere, eisque
luem affricare ſtircſet, malo ſuo exemplo & c. Pexenfeld. hiſf. 14.

Nocturni.

in Doctr. n. 3. f. 135. ſuprà C. 22. n. I. & C. 22. .a. 1. Hi omnes pæœniten.

tid, in remiſſionem peccatorum, indigent, & ut legant, & intelligant
lectionem Chriſti de judicio ſuo Extremo, vel audiant. Hanc

ego Chriſti Lectionem pro munere meo explanare conabor

per illam Scripturam, itidem Divinam, in pariete quondam
efformatam ab apparentibus digitis, quaſt manus hominus ſeri-
bentu. Daniel. y. Et per hanc, & ex hâc docebimur intelligere,
hâc Scripturâ denotari Filium hominis, venturum Judicem.
Reſpicite, & levate capita veſtra; audite & intelligite, ſeria &
ponderoſa. cü
Baltaſſar Rex II. Hiſtoriam & factum tragicum refert S. Propheta Da-
temulentus niel. cit. cap. y. & ſcriptis illuſtrat Mich. Pexenfeld. Horo Bibli-

4

YraA RR ponderans: ſe Veriſſimk judicans. 369
nge co, Narrat. Iob. à f. 542. Drexel. in Daniele Cap. I. I. 16. I7. Englgr. m anum feri-
o Ppart. 2. Dom. 24. Ego equidem breviter boc numero refero, co- bentis in pa-
α. teris dein ad ipſam Scripturam, & intentam à me rei ipfſius liete cernit,

a fſubſtantiam, progreſſurus. Rei ſummarium hoc eſt: Bal- Danie
. . . nte-

taſſaro ſeu Evilmer odacho, Nabuchodonoſoris Magni filio F Supraà

.] . .
De & ſucceſſori, temulento, & ſacra templi vaſa profananti, ter- Con. 4. n. 5
ter rorem incutit manus ſcribens in pariete: Scripturam legit

un Daniel, docétque, per eam exitium Regi portendi. Eädem
ung nocte occiditur Baltaſſar; ſuccedit Darius: Tirin. Nempe Bal-
h taſſar Rex fecit grande Convivium, ut Cyro Perſæ ac Dario Me-
mnn do Regibus, Babylonem Chaldeæ urbem celeberrimam &
IW ex totius Aſiæ maximis, circa Conffuentiam Euphratis &
Eigridis Dict. Geogr. cum innumeris copiis jam pœnè biennio
ungs cingentibus, tam ſplendido epulo, in honorem Beli Babylo-

ih niorum Dei, cujus tum feſtus dies Babylone agebatur,
publicè celebrato, ægriùs faceret, & ſpem omnem urbis fa-
Ce me ad deditionem cogendæ præcideret. In hoc ergo Con-

vivio, dum impiè blasphemeque & ſacris vaſis bibitur vi-
num regium, & optimum, centum annorum; dum laudabant

ſe Deos ſuos aureos, & æreor, ferrebsg, lignebs”az, & lapideos- dum ita
b cantatur, perpotatur, & convivalis luxuria fervet maximè;
in eàdem boraâ apparuerunt digit quaſi manus hosniniu ſoribenti, con-
Cpin tra candelabrum in ſuperficie parietis aulæ regic. Daniel. f. y. Paucas
aA⸗ literas, & tria verba ſolummodòè; omnis lætitia in triſtitiam
abiit. Voluit Deus, ut impio Regi ſententia Judicis, non in
G ſomnis & voce, uti parenti ipſius, ſed quàm apertiſſimè pan-
on deretur; perinde ſi dixiſſet: En ego tibi literas fatales, & qui-
dem ſignatas, & m mu meâ conſcriptas, mitto, inſpice, & le-
e⸗ ge. Kex aſpiciebat articulos mann ſeribentis, omnésque convi-
cn væ, tot ſervi, famulæque, ſpectatores & teſtes, ſcripturam
in pariete maniſfeſtè ſpectabant. Breve prorsùs, ſed terri-
eub⸗ dam & exanguem; & cogitationes ejns conturbabant eum. inſidias
„N ſibi parari vidit, nec tamen auctorem nòſſe potuit. Compages
4 Aa a z renum

„

370 CoNCIO XXV. Judex extremus eNalctiſſimè numerans:

renum ejus ſolvebantur, ex graviſſimo timore naturæ præſa gien-
tis imminentem ſibi mortem. Quid hoc: unde illa tanta
tamque inopina trepidatio! unde illa potentiſſimi Regis o-
mniumque convivantium & pavor & pallor, & plurima mor-
tu mago?“ quid manum ſcribentis expaveſcunt:? ſi leonis un-
guyjues aut Draconis pedes aut urſi ungulas ad parietem ober-
rantes vidiſſent, triſte ac terribile omen cenſeri potuiſſet:

quid autem manus terret, & quidem ſcribentis? ſi nudo aci-

nace, aut triſulco fulmine armatam, ſi romphæam Cheru-

bim ignitam, in ſe unum vibrari conſpexiſſet, ne hæc quidem

terrori eſſet illi, qui ſupra centum millia armatorum ad ma-

num habebat. At verè, ſtimulante intus conſcientiâ ſcele-

rum, divinum hoc portentum ſe petere, facilè augurabatur.
S digitorum ſcribentium ſpecie, ait Theodor. ita berterruit eum, qui

maximiem admineſtrabat regnum, ut etiam articulorum compages præ

m'etn diſſolverentur, quid non ſuſteinuiſſet Deo infeſtus ſi Julmina con-

Gexiſßſet, aut angelos torvèò intuenter, & novo figuræ babitu deterrentes,
1orum eonſpectum ne magnus quidem Deniel abeqg metu ferre poitit.
Addo, ait Mendoza in t. Reg. 2. Io. num. 31. f. 359. quid, ſi ipſum

Deum mille fulmina jaculantem conſpexiſſet & c. Exclama-
vit itaq, Kex forkiter. Vocati actutum Arioli, Magi, Augures,
Incantatores, venefici, ſapientes, & ſuæ gentis Theologi; ſi
quis eorum fortè hanc ſcripturam legat & intelligat. Sed non
Lotnerunt, nec ſoripturam legere, nec interpretationem mnaicare Kegi.

Umus Daniel repertus eſt, qui poſſet obſeura interpretari, & li-

gata diſſolvere. Hic itaque conſilio Reginæ, fominæ ſapien-
tiſſimæ, accerſitus, ad turbatiſſimum Convivium, altiſſi-
Daniel inter-mum movit omnibus filentium. Daniel verò ad ſuper-

Pres Scriptu- bum Regem converſus, coram omnibus, ubi horribili di-
Iæ: Mane, tione ad menſam peroraſſet, oculos in decretoriam ſenten-
Thecel, Pha-

res tiam, parieti inſcriptam, conjecit, legit, intellexit, atque ita ex-

poſuit: Mane, Thecel, Phare. Mane: Namerzvit Dens regnum tusm,

& comple vit illad. Thecel.- Appenſas er in ſtatera, & unventus erminus
Haleni. Eharer- Diviſum eſt regnum tunm. &c. quibus prolatis,

quan-

za. gra viſſimè ponderans ſe veriſſimè judicans. 371
e quanta fuerit omnium conſternatio, quàm perturbata con-
iln ſilia, ut imminenti exitio occurerent; ubi rumor increbuit,
lyi jam hoſtes in vallo eſſe, jam Cyrum muros occupdâfle, quis
kun⸗ tradita in ruinam & deſolationem, ducentis ante annis præ-
tent viſam ab Haia v. 11. c. 27. & florentiſſimum Regnum haldæo-
pon rum interiit, ad Perſas translatum. Multúuùm hæc faciunt
⸗ ad demonſtrandum ultimum orbis excidium, & extremi ju-
uIIhH Qicis proceſſum in impios. Notandum, ait Rupertus in Dan.

ei c. 9. quda in medio convivii manus illa, in nodte, apparuit, & jam te-
nun miulentorum Negis & optimatum ejus ſecuritatem viſione horribili ſor-
ti ſe⸗ titer conterruit: St, ait, repentina &! improviſa dies illa ſecuri &

cen contemptoribus Dei ſaperveniet, ipſo atteſtante, Cum dicit Matth. 24.37.
s Sicut faltum eſt in diebus Noë. & C. Ita Rupertus, qui per everſio-
a nem Babylonis, deſtruétionem totius civitatis diaboli futu-
ram in udicio demonſtrat, & hujus Babylonis regnum, per
o. ſtelera fingula dinumeratum, atque in ſtaterâ juſtà appenſum, ac
men terribili ſententiaà diviſum iri. & c. Englgr. cit. l. Obſervo inci-
I Qdenter, graviter peccaàſſe hunc impium Regem cum ſuis, ſa-
Ccris vafis, ad cultum Dei dedicatis, ſacrilegè abuſum: quaſi
GH moderno tempore ſacri Calices, Ciboria, & alia ſimilia, acd
Or convivia profana adhiberentur. Et per hoc ii notantur,
ℳ% dqui mediis ſpiritualibus, ad ſalutem animæ ſuæ à Deo deſti-
ge natis, & omnium maximé 88. Sacramentis abutuntur, gra-
Vviorem proinde diem Judicii experturi: Sicut & illi, qui in
„ Deum ejusque ſanctos diras jactant blasphemias: inſuper
8 Anorum Deus venter eſt, quem unicé curant, de ſua ſalute nil
„ penitus ſoliciti: & verbo omnes impii, quos verè tangit hæc

—

Scriptua Danielis: de qud.
4 III. Benediéctus Pererius (cujus eruditionem nullus pœ- Aane, The-
n Scriptor, qui ejus meminit, illaudatam præterit. Biblioth. &α L hares:

ik ript. & 7.) Hæc tria verba Mane, Thecel, Pharer expendens, Hæc, dicium, In-.

inquit, ſignificant tres res notiſſimas „quarum memoria fla- fernus : tria
Zitiose viventibus ſolet eſſe acerbiſſima, & maximéè horrida: ereatorihus
Aa a 3 hæc horrenda: ex
Pererio.

S

372 CoNCIO XXV. judex extremus exatltiſimè numerans: 2
hæc autem ſunt Mors, Judicium, Infernus: quibus rebus n
tria illa vocabula mirificèe congruunt: Mane, id eſt, Numera- ſele
vit, deſignat numeratos eſſe à Ueo omnes dies vitæ hominis, Wl
tempuúsque mortis ſuæ cuique preæfixum. Thecel, id eſt, 4r-
penſus in ſtaterâ, denotat extremum Dei Judicium, quô, tan. (Ar
quam juſtiſſima trutinà & ſtaterâ, omnium hominum facdta, it
dicta, opera, cogitata, ſubtiliſſimè ponderabuntur: De hic 666
ſtaterã Job. 31. 6. & ambulzvi in vanitate, appendat me in ſtaterd. m
Fbhare, id eſt, Diviſum, bene adumbrat ſtatum inferni, in qu
qui ſunt, omninò & in omnem æternitatem, diviſi ſunt, & ſ
ſeparati à Deo & ſocietate bonorum. Idem paucis comple- ii,
xXxus Hieronymus: tria tantùm verba in pariete manus ſigna: &
verat, quorum primum Numerum, ſecundum Appenſionemn, (l
tertium Diviſionem ſonat. Et hæc ipſa tria in judicio extre-
mo fient, exaétiſſimè Chriſto Numerante, & Ponderante, & de-
nique per ſententiam à beatis reprobos æternùm Dividente. i⸗
Conſideranda ſingula horum trium, & quidem de ipſomet i

.

Chhriſto judiee.
Chriſtus u. IV. Mane Numeravit. Hebræi habent: Numerando nun. MI
ſims. mum, ad usque pulviſculum numeravit. Talis tamque pe- 6
ritus Arithmeticus eſt Deus, non errat numerando, nec er- in
rare poteſt. Hic Arithmeticus omnes pluviarum ſtillas, o-
mnes Oceani guttulas, omnia arenæ granula, omnia arbo- lun
rum folia, omnia terræ gramina, omnia temporis momenta iuig
& puncta dinumeravit, nec unico errans, qui & fallere non Io
poteſt, nec falli. Engler. cit. I. G. I. ex Drex. cit. C. 17. J. 1. Ita & s
Chriſtus udex omnia dinumeravit, dinumerata habet, &
toti mundo proponet, peccata noſtra, ad omnem numerum, n
nnumerando abſolutiſſimus magiſter: uti SS. Paginæ conte-
Capillos ca- ſtantur. Matth. o. 30. Veſtri capilli capitis omner numerati ſant. Tro- l
b1s omnes pologiceéè, ait Cornel. ioc. Capilli ſunt omnes cogitationes, t
5Sis Se E locutiones, & actiones fidelium & Sanctorum: Ex S. Cyrillo
bonas & ma- . OAIctCi Nl

las..’iç S. in Levit. Sunt minutiſſimæ cogitationes, & intentiones ne
San-

.
—

1s eh
Nunr.
Mans

I

int
t
mt
ee⸗
u
onent
ete do
⸗
,l
cones
Gi
ton

Agra Viſſimè ponderans: ſemeriſſimé judicans. 373

Sanctorum, quas Deus exactè novit, cuſtodit, animat, diri-
git, perficit, & præmiat: Ex S. Damaſc. c.o, de Zarl. & eſ. Ita
Viciſſim capilli in impiis denotant eorum locutiones & co-
gitationes etiam minutiſſimas, malas, quas Deus, juſtus Ju-
dex certè in Judicium adducet numericè, & plectet. Brever,

ait S. Job. c. Ia. v. y. ſunt die homini; numerus menſium ejus apbud te

4

ſt. & c. Habet annus Dies 365, horas 8760. illi & hæ omnes, Dies vitæ hu- H

imdò momenta omnia vitæ noſtræ à Deo Judice numerata, manæ & o-

neque obiter tantùm & confusè (quod nos facimus, qui ſæ- innia mo-

8 . . 7 Menta.
pè annos vitæ noſtræ ignoramus) & quacunque ratione, ſecd

etiam an, & quàm bene vel malè acta, in judicium adducen-

da: Non quamdiu vixeris, ſed quàm benè. Idem S8. Job cal-
culum hunc exactiſſimum, & inde ſeveritatem hujus Judi-
cii & judicis, veritus: Yu quidem greſſus meos dinumerdſti, ſed par- Semitas &

ce peccati mei. cit. C. I4. V. 16. Obſervaſti omnes ſemitas mears, &C ve- veſtigia pe-
Ktigia pedum meorum conſiderſti. Job. 13. 27. Videor mihi mentem dum. ex job.

hujus innocentiſſimi viri afſequi, vel attingere. Timet; 15. re

trepidat ſibi parci à Deo, orat, parce peccati men. . d. cum tu, que locus ex-
Deus ſumme, non tantùm obſerves exactiſſimè faciem, ma- penditur.
nus, & Cæteras in conſpectu &ũ oculis poſitas hominis par-
1 . .
tes, non tantum omnes actiones & opera omnibus nota, ſed

inſuper infimos greſſus dinumeres, quin & acutè obſêrves

& conſideres veſtigia, quæ à nobis non videntur, aut non cu-
rantur, ſeu etiam peccata talia, quæ nos pede vehut terimus,
uti pulverem, nihil facimus, nec ad ea nos reflectimus; ſicut
ad noſtra veſtigia non retroſpicimus, & hæc leviſſima tu
Deus exaéëtiſſimè numeres; ſed & ponderes (in præmium,
vel in pœnam) facilè autem ſubeſſe poſſit culpa aliqua, an
non meritò veniam deprecor: Parce peccati meus?“ &: ver ebar
omnia opera mea, ſciens quòd non parceres delinquenti. c. 9. 2. Expo-
nit cit. c. Ia. v. I6. Pineda: Sané non dolere non poſſum, cum
videam te in numerato habere, ſeveriſſimeꝗque punire fin-
gula mea peccata, accuratiſſimeꝗque examinare omnes vitæ

meæ actiones: In paraphr. Greſſus, ſecretiora mea numerdſti, ait

§. Hie-

.

374 CoNcIOXXV. Judex etremus ewakctiſämè numerans:
S. Hieron. Sed parce peccati mei munc nihil ſerves, quod
poſtea numeres & à me exigas. Domene, ait S. uguſt. hHic ſe-

ca, hic ure, ut in æternum parcas. Similiter per illa verba: Clbſer-

Däſti omner ſemitas meas, & veſtigia pedum meorum confiderdſti, al-
ludit ad judicem, qui ſeveriſſimus paritérque ſolertiſſimus

conſiderationem adhibere ſolet in inquirendo, & inveſti-

—

gandeo alicujus ſcelere, & conjecturis faciendis, obſervandis-

que minutiſſimis quibuscunq; rationibus, verbis, veſti giis;
ita ut Reus dicere poſſit, ſeveriſſimum judicem ſuorum et-
iam pedum veſtigia conſiderâſſe, obſervaâſſe, notatâque habere:
quò pertinet Auguſtini Leétio, Radicer pedum meorum contem-
Platus er. Vid. Corderius in Job. 13. 27. f. 292. t talis eſt juſtiſſimus
Judex Extremus, qui à vertice ad pedes ultimaque veſtigia
explorat, inſuper attentiſſimè diſpicit, mundani aliquid pul-
veris pedibus an adhæſerit, quem ingenti ſupplicio excu-
tiat. Quid autem hàâc dicendi ratione ſignificetur, elegan-
ter expoſuit Polychronius: Epiſc. vità & verbo egregius:
Tirin. Nihil, inquiens, eſt in men ectionibus, quod non curoſiüts per-
ſeruteri, tum cauſas, tum initia, tum fibras eorum, quæ à me in vità
aguantur, obſer vas, & tenusſſima quæque itinern mei veſtigia indagas,
ut me ſupplicio conſtringas. Pineda in cit. Job. 13. 27 f. 335. & ſequ.
En Numerantem Deum Judicem. Vide quæcunque minima nu-
merantem, ait S. Petrus Dam! SRerm. 36. Veſtigia, inquit, pedum
meorum dinumerſtis Dinumerat, dum conſiderat. Ap. Corderium
ibid. f. 2g2. Et S. Auguſt. Soliloqui. C. Ia. num. g. f. az. diſertè. &c.
Et non ſoldm intentionem, ſed raaicis ejus medullam intimam diſertiſſi.
miu tuæ lucis veritate colligu, numeras, intuern ,»& conſignas, ut red-
das unicuique non ſolummodo ſebundnm opera vel intentionem, ſed et-
zam ſocundum ipſam interiorem abſconditam medullam radicu, de
quà procedit intentio operantii. Aa quod tendo, cum operor, quid-
guid cogito, & in quocunque Aelector, tu viller- aure tuæ audiunt;
poculi tus vident AQg onſiderant. gnas, attendis, notas, & ſoribiz in
libro tuo, ſive bonum fuerit, ſive malum, ut reddas poſtea pro bono
Præmia, pro malo ſupplecias Daando aperientur läbri, & judicalun-
Iur

6
ſot

4 Cra viſſimè ponderans: ſe veriſſimè judicans 375
tur ſecundum hæc, Ta fuerunt ſeripta àn libri tui. Hæc §. Au-

l/ . . * „½ 2„
„ V. Et quæſo ineamus nunc nobiſcum ſcrutinium, ſeu Ineamus de

d numerum vitæ noſtræ, unius, plurium; vel omnium an- acdà vità no-

norum, quos omnes, & quorum omnium dies, & momen- ſtrà nume-
N ta numeravit Deus, numer abitque, & in Judicium addu- rum.
rnn cet, neque nos ullatenus computavimus: quot horas, ex
eli tot millibus . cibo, ſomno, c onfabulationibus, otio ,luſi-
bus, choræis, vanis temporalium curis, & laboribus, pra-
e. DVis actionibus, operibus, verbis, cogitationibus „ contra
e leges Dei & Eccleſiæ, contra propriam conſcientiam, con-
Gg tia bona monita, contriviſti? qui ex novenis Poenè millibus
horarum vix novem in Dei ſervitio, & benè impenderis?
N Væ, cùm numerus exiguus vel nullus bonorum operum
„ tuorum, grandis verò malorum fuerit; uti (de quò Beda
den V. refert) Humfredo doeemones bene magnum volumen ex- Humfre-
hibuéêre, in quéô tetris notis omnia ante actæ vitæ flagitia qus, viso ma-

di⸗ exarata legit. Tutelaris verò Genius in puſillo manuali gné ſuorum
S paucula, quæ in primo ætatis flore pietatis obierat exerci- malorum, &
tia, annotata oſtendit: qui codices, immane quantum dis- parvo bono-
crepantes, Humfredum in extremam ſalutis ſuæ deſperati rum operum
onem præcipitârunt. Hiſt. Angl. . p. c. I1. Bellarm. Arz benè eret. de-
ung mor. Lib. 2. C. Io. à f. 2091. Englgr. G. 2. f. 279: fine. Numeravit Deus Petat.

zn hæc tua omnia. Non ſine graviſſimâ causâ David fecit, &
dixit: Cogitavi dies antiquos vitæ hujus temporalis ac meæ, &
nbit quæ in iis egi, & numeravi quaſi: & annos æternos Vitæ futu-

rzæ in mente habui, Pſalmo 6. f. nempè S. David omnes vitæ
W præteritæ ſuæ actus, nec non & delicta juventutis ſuæ co-

3 gitabat, ut de malè actis, conſideratione æternæ vitæ,
% quam præſertim poſt univerſalem Reſurrectionem, & in ex-
. tremꝗ Judicio ordiemur omnes, pœniteret, eaque in tem-
n pore emendaret: Dixi, nunc capit ne in æternum projiceret Deus.
icin Digna planèe cogitatio, ait ibidem Bellarminus, quæ totas
. nolles occupet meditantem. Drexel. P. . de æternit. conſtd. a.
GACN

Mechel de Jud. extr. b b Vbi

Ubi nunc tua pueritia, juventus, virilis ætas, jam partim
transactum ſenium, & in illis acta omnia. Numera, at non

nudos vitæ annos. Aſt vivimus præteritorum immemo-
res, futurorum incurii, cum interim omnia numeret
Secretari Deus. Incuriam hic ſuam ſerò, licet ſeriò, incuſavit Se-

moribundi cretarius quidam moribundus, in has voces prorumpens:
gemitus ſu- O infœlix ego homo! qui viginti quatuor ſcapos chartæ in
ku lutis. literis conſcribendis, abſumpſi, & ne chartæ philyram ex-
Ten homologeſi vitæ, & confeſſioni generali conſcribendæ im-
Remp. L. 1. pendi. cit. Englgr. G. 1. e Barri. Nuipiam habebit benè moriens;
c.23. ànum. y. qui ViVens non animæ, non Deo, non virtuti, ſed mundo ſervivit,
ait S. Auguſtinus cit. Polyant. Feliciùs & ſanctiùs numerum
ſibi à Deòô in pariete deſcriptum oſt Sex) legit, & in profe-
Rtum ſuæ ſalutis intellexit S. Henricus Imperat. Engler. cit.
ex Drexelio in Daniele. Cit. C. 1z. ante G. 2. & ſupra Conc. I6. n. . Si-
milis planè nobis Scriptura depicta eſt: Numeravit Deus tem-
pus, & dies vitæ noſtræ: & quis ſcit numerum, an poſt dies
ſex, ſex menſes, ſex annos, vel jam minc compleverit il-
lud, nosque vocandi ſimus ad mortem & judicium? ah mo-
do non ad infernum! Pro ſalute noſtrâ optimè fecerimus,
ſi nos ipſi noſtros retrò annos, cum verâ contritione cordis
& pœnitentiâ, examinemus, numeremus: & quid ni con-
ſultum, in ſatisfactionem præteritorum, aut in compen-
ſationem aliquam violati honoris divini, totidem & ampli-

ora bona opera reponere ut numero bonorum operum,

malorum numerum expungamus, ſuperemus? Iu Numera-

vit. vid Cornel. Terinus in Daniels y. 27. &ö 26. Drexel. in Daniele

C. 17. J. I. tom. 2. f. “zg. & ſequ. Englgrav. part. 2. Dom. 24. J. I. V.

iinfrà Conc. 73. n. 6. OJJMRM ðJÿ
Thecel: A- VI. Alterum eſt, quod in Scripturâ hâc extremum Ju-

penſus es. Ju- qicium denotante, nobis legendum eſt, & intelligendaum. Ap-
dicis extremi .

ſtiatera exa- penſus es in ſtaterä, & inventus er minus habens Thecel. Repræſen-

Qifſima. tant hæc divinam illam Judicis Extremi libram, adeò exactiſſi-
mam, quaâ aẽrem & ignem, ventum & ſpiritum, animi ſen-

zint

,

ſstod
NaVn
erac⸗
ſin

ein⸗
M

ue
e
oich

KL

Ute
An

e

re
Lentn
odl
ex,
nuns
ſthe

lis .

d,

ltent.

hm ſa & defſideria exploret, quâ voluntatem ipſam, cogitatio-
Im nes intimas, affectus latentiſſimos, ſuſpiciones abſtruſiſſi-
nun mas, animum & intentiones univerſas, amores & cupidita-
men tes ſubtiliſſimas examinat, ac per hoc reos exanimat: Ita exani-
IN. mavit Baltaſſarem, cujus, jaxta cit. Fererium, omnia opera,
n exactiſſimâ æquitate, & rectiſſimò examine Judicii ſui, qua-
I ſi in ſtaterâ juſtitiæ ſiiæ ponderavit, & in alterãâ quidem
m lance depreſſiore apparuiſſe pondus enorme ſcelerum &
en maleficiorum ipfius Regis; in alterâ verò lance, quæ levis-
wn ſima erat, apparuiſſe, minus habere illum pietatis erga
m Deum, & juſtitiæ erga homines, quam par foret Regi, illi
nen potiſſimum, quem Deus tot regnis populisque præfecerat,
a/ & quem exemplo patris ſui, ut fuperbiam fugeret, & pie-
W tatem coleret, tam evidenter & ſalutariter præmonuerat,
„ac prædocuerat. Veriſſimè Theodoretus dixit: Nihil eſt re-
AIn rum nipiam, quod. Deus non multò quànz exabtiſſimä perliberatione
ukh ponderârit. In haâc extremi Judicis librâ nec aurum, nec ar-
gentum, nec lapides pretioſi, nec Infulæ aut Sceptra, quæ
apud homines in pretio, ſunt ullius ponderis, ſed ſola atque
tinm Unica virtus pondus habet. Hac ſuaâ ſtaterâ extremus Ju-
m dex, ſicut, ut diximus, numero numerat peccata, ita eo-
imn rundem gravitatem ponderat. Conſideremus, quænam In ſtaterà
ne ſit hæc ſtatera, & quàm exactiſſima. Pondus & ſtatera, Nudi- Judicii divini

vra Wiſimè ponderans: ſe veriſime judicans. 377

un cia Domini ſunt. Proverb. 16. II. Wiritunm ponderator eſt Domenus. Ponderantur,
vu bed. v. 2. ubi S. Beda ait: Peiritas ſingulorum, quid in occulto co- ne ienes.
mre gitent, certaä lance diſcernit.: Appendit corda Dominus Proverb. Z1. & 2

2. id eſt, cordium cogitationes, & intentiones, ex eisque
J Actionis pondus, & valorem metitur, & æſtimat. Cornel.
Spirituum ponderator, dijudicans, an ſuæ menſuræ & regulæ,
y ſeu legi divinæ, rationi, & præſcripto virtutis adæquen-

2 tur, & ad amuſſim reſpondeant. Serituum, ſeu mentis cogi-
e tationum, & voluntatis, quam ſolus Deus ponde at, an ſit
bona . vel mala intentionum & ipſius fundi cordis ac om-
ßb b 2 piſſime

–

37 8 CoNcCIO XXV. Judex extremus ewahiſimè numerans:
piſſimè bona videntur, ponderat autem, & reprobat Do-
minus. O quot ex defectu bonæ, vel ex causaâ malæ in-
tentionis, à Deò judice inter peccata reſicientur, ponde-

rata taliter, ſecundum apparentiam bona opera, elee-

moſynæ, jejunia, vota, peregrinationes (qui maultàm pere-
grinantur, rarò ſanttificantur. ait Thomas Kemp. de Imit. C.)
Ponderatur quin & orationes: Ponderat tempus, durationem, quan-
tempus& du- ò tempore: quamdiu, ira, odium, ſcortatio, temulen-
ratiots. ria, injuſtitia, duraverit. Ponderat affectum, amorem,
deſiderium, zelum; an bonus vel malus! Pondus & ſtatera,
Judicia Domini, juſtitia & æqquitas. Time judicia Dei, expaveſce
Cogitatio- iram omnipotenti, aĩt Thomas Kemp. L. 3. c. 4. n. 4. Huic ſuæ

nis peccatum ſtateræ, ejusque lanci, Deus impoſuit ſuperbam cogitati-·
Angelorum. onem luciferi ſuorumque: En pondus juſtitiæ: Neqg lo-us

inventus eſt eorum amplius in cœloö: Apoc. Iz. S. Huic lanci impo-
net tectum Caini erga fratrem odium, ſimulatam Abſolo-
Ponderan- Dis, & Herodis religionem. Conc. z2o9. n. 3. Hæc judicis ſtate-

turverba. ra librabit etiam verba; illa Evæ cum ſerpente: Gen. 3. IIla

Senum caſtiſſimam Suſannam turpiter ſolicitantium. Da-
niel. 3. Illa judæ cum Judæis in mortem Chriſti paciſcen-
tium: Matih. 2ë. & infinita alia. Quid: etiam verbis pondus

ineſt! priùs ad limam, quàm ad linguam; vel ſi ad linguam

prius malèe venerint, vel quâcunque ratione, ponderabit
illa Deus Judex ſeverius. O quantum pondus, ad infer-
num usque deprimens, ineſt verbis turpibus, blasphemis,
Ponderan- detractoriis, graviter quibuscunque peccaminoſis! quid
tur opera & jam de ipſis operibus peccaminoſis! Sgnſti, quaſi in ſacouls,
Peccata. delitta mea, ait S. Job. c. 14. v. 1z. id eſt: peccata accuratiſſi-
mè expendis, & ſuo pondere uniuscujusque gravitatem
ponderas: in ſacculo enim ſolebant olim pondera ſervari:
juxta Deut. 2 y. Iz. Proverb. Iëö. 1I. Michee 6. 11. Pineda in cit. Yob.

Tidem Corderius f. zob. Væ illi, qui inventus fuerit minus ha-

ben-. In hac ſtaterâ ſuâ ponderabit Judex non ea tantùm,
quæ ſunt, vel quaſi, ſed etiam, quæ non ſunt (ſicut ait

—
Pan
in
1s
rt
fei

(t

i—
e
Me
Mt

ſie n
—
te⸗

M

ed

1
eh.
ketmu

ſum
niet
nieſie
Oir
40

1
wrn
cut
ar

A9ra viſimè ponderans: ſe veriſimèò judicans. 379
P aulus Kom. 4. 7. Vocat ea, dlc non ſunt, tanquanm ea, græ ſunt ,„ Ponderan-
in utraque æquale habens imperium. Cornel.) ut ſunt tur etiam ea,
peccata omiſſionis, cum nempè non facimus, ſed omitti- dquæ non ſunt,
mus, & facere negligimus ea, quæ nobis præcepta ſunt, ut omiſſio-

juxta id, Lucæ Iz. az. lei cognovit voluntatem Domini ſui, & non ¹es.

fecit, vapulabit multui. Quæ peccata omiſſionis ſæpè parum
curamus, ſufficere rati, modo non actualiter peccemus
(ſicut multi parum faciunt peccata cogitationum, modo
operis nihil fiat.) Habebunt tamen &hæc ſuum pondus,
librandum à judice, ut multi propterea ad inferos deci-
dant: ut meritò deſuper ingemuerit Epiſcopus ille valde
doctus & pius de quòê Bellarm. Card. Supplem. tom. . de arte be-
ne mor. L. 2. c. 6.à fol. 2ool. à Sacerdote monitus, in extremis
eum gemitu, inquiens: verè omiſſiones me non parum ex-
terrent, profuſis ad hæc multis lachrymis. Ex his itaque Dodtrina,
meditemur & conſideremus ſtateræ hujus ſeveritatem, cui & praxis ad
nos, & omnia noſtra, cogitationes, verba, opera, omiſſi. nos.
ones, imponemur; ritè expendamus, non tantùm nume-
rum peccatorum noſtrorum mortalium, in S. Confeſſio-
ne neceſſariò explicandum, ſed & peccatorum gravitatem
ex genere ſuo, ſpecie, ex circumſtantiis ſpeciem mutanti-
bus, vel valde graviter aggravantibus Hæc divinæ juſti-
tiæ libra Petrum telonarium ad ſanctiorem vitam perduxit, Petrus Te-
cùm vidiſſet nocte ſecundum quietem, ſuas omnes noxas lonarius, visà
in lance unâ, in alterâ verò panem reponi unicum, quem hie in ſomnis
ex indignatione mendico projeciſſet. Ex vitaâ &. Yo. Eleemoſ. Sua- ſlateti con-⸗
rius Turlot. f-iz4. Denique hæc exemplo confirmemus, ex Elus.
Chronics & Franc. p. 3. L. a. 6. 53. Pariſiis in Cœnobi S. Franc. S”M
Aſſiſ. Religioſus tyro in lethali morbo ad extrema perdu-, Religioſi
Gus eſt: cumque jam lucta mortis inſtaret, æger horren- imnah 14
dum inclamans: Me miſerum, inquit, quantè Tatis fuis- er ot en vi⸗4
ſet, me nunquam naſci, quaàm ita mori! paulò pòſt: libram ih e judicii
obſecro, inquit, fideliter tracta: mox & illud adjunxit: ap divini cxa-

pone aliquid de Domim Iuſui mernlentis & cruciatibus. Aisſimâ.

b 3 Non

380 CoNCIO XNV Wudex extremus exadiſfimè numerans:
Non multò pòſt vociferatus eſt: nhunc benè habet. Mora-

bantur, qui aderant, innocentis juvenis tantam in morte

trepidationem. Atque, ubi ad ſe nonnihil rediit, quære-
bant, quid voces hæ ſibi vellent: quibus ille, vidi, ait,
quam exacétas Deus rationes poſceret, de occultis etiam co-
gitationibus, de otioſis verbis, deque minutiſſimis qui-
dusque noxis. Ad libellam omnia examinantur accura-

tiſſimè; ideò me infelicem ac miſerum proclamavi, & li-
bripendis fidem appellavi: cùmque ternerem promerita
mea peccatis longè pauciora eſſe, & libram mihi favere,

inſtiti rogare, ut de patientis Chriſti meritis aliquid appone-
retur, quò⅛ pondus in cauſam meam vergeret. Bôc impe-
tratò⅛ animum reſumpſi, & bono loco rem eſſe, pronuntia-

vi. His dictis, vitâ exceſſit. Ex quibus omnibus indubi-

tatum illud Chryſoſtomi conchuditur: Hom. 5. de ponit. Qus

cCcunbta vedet Deus, & ſerutatun, omntum vitam quaſi lance quadam

Vibrat, judicium peccatorum ſtatuens. Englgr. H. n cit. f. 37S5. Hanc

libram rudibus etiam S. Michael A rchangelus exhibet. Fi-
gura Bilancis udicii extremi, Chriſtus in cruce, in ſiniſtraà
lance latro ad infernum depreſſus; in dexteraâ ad paradiſum

elevatus alter. Domine Zkſe Chrißte, Fili Dei vivi, pone paſſzonem,
crucem & mortem tuam, inter jiudicium tuum, & animam meam,

Pluraq, ap. Cornel. in Daniel.

nunc & in horà morti meæ: Orat. oſſioii minoris de §. Cruce. Vid. bæc,

vinæ ſtatera (1hecel: Appenſaz, e & .) hic divini Fudicii & ir-

2

*KMh
ðð .

Phares: Di-

viſum eſ k. Ex-

SadesZtarzs nupe. S.

revocabilis ſententiæ Gladius (Phares, Diviſameſt &.) &ter-

hum mortalibusob oculos, ob animos verſentur! Votum

ſanctiſſimum, uti nam & eficax] vid. enfra Cenc, 2g. de libpi

VIL TLertium denique (breviter) legendam & intelligen.-

2

F. 27. 4 f- L312. & Proverb. Iö. 2. & II. G&
c. 21., 2. Drexel. in Daniel git. c. 1. J.’ 2 Fin. Engigr, cit. Dom. 2a. pat-
te2: ſ. 377. & ſequ. Terin. in Dom. p. 2g Ubi ait; Utinam hi divi-
narum rationum libri SDMane: Nuemerait) hæc juſtit iæ di-

Vm, eſt Pheret. Deviſam. Iſt regnun tuum a te, & datum eſt Medis
4 . . 2„ , MW & Fer-

—

ie col

.

Pn.
e
lipr
deme

don.

ndi
vo
lon
Muure
W
en
cul
n
U,
nd
kete
ot
Der
ebt
hor
in
Mul

wur

Pi

Prl
in
E

.
IA
gi
oe

taſet

deme

4 1
N
„ 5 14

7

W

HZ

Alria Viſſimè bonderans: ſe verifſimè judicans. 331

& Perſir. Darius Medus & Cyrus Perſa, Reges, hoſtes tui tremi Judicis
à te contempti, divident opulentiam tuam. Hæc ad hiſto- Sententia.

riam. Sed ad udicium Extremum: ⁶ funeſtus hujus Scri-

pturæ epilogus, omnium triſtiffimus! O ultimum hujus
ſcripturæ chafacterem atrum, quâ ultima Fxtremi judicis
Sententia denotatur: Diſcedite, maledittin Separati & diviſi
ab omnibus Beatis, neque à mundo tantùm (in quô, ex quo.
rundam ſententiâ, habitatio & locus erit hominibus, in ſo-
lo originali ex hâc vitâ, ſine peccato mortali, decedentibus)
extorres, ſed in inferni carceres æternum compingendi!
Socine ſeparat amara morz “ dixit Agag Rex Amalec . Keg. /y. ze.
à toto mundo, & omnibus, quæ in eo ſunt. De hâc Sepa-
ratione & Diviſione dictum ſupraà Concione 9 & occurrent di-
cenda infrà de Sententid Extrem gqudici. In harum trium vo-
cularum graviſſimarum finem addo id ex Cornelio, quod
tangit omnes, qui quocunque peccato & ſcelere occupan-
tur, & quaſi ebrii ſunt, & quos manet, & monet minax, &
vindex Dei ſcriptura. Audite, ait Cornel hæc ebrii, audi- In compen.
te temulenti, qui aſſidetis menſis, gaudetis, ridetis, canitis, dio gravis
potatis; omnia vobis læta ſunt: & non videtis extentam peroratio ſu-
Dei manum ſuper vos: Mane, Naumeravit Deus vitam tuam, per Mane,

=G . „ . , „ „ — vecel Phar
& brevi complebit illam, forſan in hac horà, forſan in hac eclela’es

. S 1 220 peccato-
ebrietate (in hoc flagrante ſcelere tuo) forte hæc ipfa eſt rent, & chri.
hora tua fatalis Thecel, quia Appenſus e in ſtaterà, inventiu um in pecca-

minur habens, ſobrietatis, virtutis, meritorum, pœnitentiæ: to.

multum verè crapulæ, amentiæ, vitiorum. Pbare: Divi-
fſum eſt regnum tuum diviſus es ipſe tu; corpus tuum dabi-

tur vermibus devorandum, anima domonibus: bona tua
rapient vel heredes perverſfi, vel executores cupidi, velSu-

periores iniqui. Corn. in v. 25. Dan. y. Et hæc vel prodromus
funt, vel numerum, pondusque addunt ultimæ Extremi

Judicii ſententiæ, qua exterminabuntur omnes impii, ut
dictum. Citati Cor nel. Dr exel. H 24 Englg r. ScCr iptur am iſtam
per aliam confirmari audiamus in exemplo ümiliter tragi:

382 CoNc o XXV. Judex extremus exaltiſſimè numeran 5:

co. Priùs tamen meminerimus illius ex 2. Paralip. t. 12. A.

latæ ſunt autem ei litteræ ab Elid Prophet &c. N empe : Annis
quinque poſt raptum S. Eliæ pio Regi loſaphat ſucceſſit
impius filius Ioram, qui mox occidit gladio omnes fratfes

ſuos: verſu g. & quosdam de Principibus Ifraël; fortè eò

„

quòd ipſi ſe ejus novæ religioni & idololatriæ opponerent;
8S. Elias ambulavitque in viis peſſimis Achab. Ideo Elias ad ipfum
ſcribit è Para- litteras è paradiſo ſuãâ manu ſcriptas miſit minaces, anti-
diſo literas ad quum zelum ſpirantes, quibus graviter eum increpat,

Joram R. quod à Deo, æquè ac religione Patris ſui oſaphat deſcive-
rit, & fratres ſuos quaſi parricida occiderit, minaturque ei

triplicem plagam: Publicam bonorum tam ipfius Regis,

quàm regni populique expilationem, uxorum & filiorum

ejus rapinam, quam mox intulerunt Philiſthæi, Arabes &

ÆKthiopes v. ë&. Dein gravem morbum & longam duorum
annorum tabem, ita ut viſcera egerat, & ita in doloribus

& fœtoribus infelicem exhalet animam. v. 18. Tertiò quòd

carebit honore regiæ ſepulturæ: quam peœrnam non expri-

D mit S. Elias, ſed hæc è duabus prioribus & infami ejus vit4
& morte conſecuta eſt. v. 9. Cornel. à Lap. ibid. f. 32 a. Daniel

⁸ V. M. in Eliæ VEitàä P. 3. C. . fol. 162. Pewenfeld. Floro Bibl. Narrat. st.

Jol. 3953. Oadmirandas cum minis efficaces in impium litte-
ras, transmiſſas vel per Angelum, vel per Eliſæum, aliumve
Prophetam aut virum fidelem ad regem joram. Hinc in-
telligamus ſequentia. ll

Toparcheæ VIII. Arcem incolebat non procul Pariſus quidam, (cu-

ſcelerato fa- jus nomini parcitur) tam flagitiis infamis quàâm genere il-

talis è cœlo luſtris, pejurandi imprimis, & Deum atrocibus convitiis

Rciturein . laceſſendi, conſuetudine eò abreptus, ut ipfſius ad exem-
le contemptà,

canum ſpecie, Paris conditionis, res ad duellum deduceretur; quod, ut,
ad inferos ra- ille fiduciâ ſui, ſtrenuè ſucepit, ita miſerè finivit, lethali
Pitur a. 1644. Vvulnere ſauciatus. Uxor raræ virtutis fomina, & i
uo

—

plum liberi quoque impias in cœlum voces jacularentur.
Adœmonibus Evenit, ut exortâ lite inter virum illum nobilem & alium

od
terr
4
inen
Els

N
Ne
ſen
clin
Elg⸗
Ps
Vul

n

orn.

in
nl

e ſuo diſfimillima (quæ disparitas non rara in matrimoniis
intervenit) nihil prius habuit, quàm ut poſt chirurgi ope-
In ram, etiam ſacri cura Medici egro adhiberetur. Adeſt vul-
H nerato vir Religioſus, admonet decumbentem periculi, in
gquô verfetur, & ut vulneribus etiam animi medicinam fieri
üfinat, amicèprecatur. Sed;, cum execrationibus & maledi-
A½ Sis in Superos & homines, rejicitur. Animadvertens igi-
5,1 tur, oleum ſe & operam perdere, cum ſocio in vicinum CuE
bpiculum ſecedit, & in preces effuſus, enixe Deum pro ſalu-
te hominis obdurati rogat. Interea tumultus ad aures ac-
E cigit & conclavi jacentis: inter alios clamores, & ejulatus,
SNAH haec interrupta verba allabuntur, Mi Pater! mi FPater! miſeri-
Umn cordia! Accurrit ad ea verba Sacerdes, reperit obſtinatum
M horrendis animi furiis, & viſcerum tormentis agitatum?
dun qui interrogatus, quomodo ſe haberet, Video, video (re- Deſperans
Clon ſpondit interciſis verbis) ſcripturam oculis meis obverſan- æger legit:
ægrotus voce languidâ ac intermortuâ profert, quæ legit, babemuu, ope-
ℳſoripta: Dum tempus habemus, operemur bonum. Galat. 6. V. 10. Ad , . „. .
hæc Religioſus, manantibus ubertim lacrymis, & Chriſti in —
cruce ſuffixi imagine manu apprehensâ, decumbentem am-
m plectitur, ad pedes accidit, orat, obſecrat, peccata confeſſio-
uo ne expiet, utatur tempore, & oblatà occaſione, nondum
Wſeram eſſe pœnitudinem commiſſorum, moddò ſeria ſit; in-
clinari caput Salvatoris ad oſeulandum, cor apertum eſſe ad
, diligendum, extenta brachia ad amplectendum, totum corr “
prus expoſitum ad redimendum; miſericordiam clamare tot
vulnera, pro homine ſervando excepta. Unum dolentis
„ animi ſuſpirium fufficere, non modè ad delenda quævis e—
qm normia crimina, ſed ad poœnas quoque, poſt vitam cætero-
ℳ. gquin luendas; quòd ſi aſpernaretur benigniſſimi Patris cle=-
mentiam; timeret Vindicis manum, æternum ſentiendam.
NA Strinxerunt hæc monita contumacemanimum, non pene-=
trrunt. Nam ægervoce ſingultiente, & oculis horrorè at-
Mechtl de Jua. extr. Cc cG toni-

wya Viſimè ponderans: ſe veriſimè judicans. 383

/

”M
SW =

384 CoNCIOXNV. Tudex extremis eadiſimè numerans
tonitis: Mi Pater, inquit, quid de ſalutari dolore, quem Contritio. li⸗
nem vocant, mihi ingeris? Quotus enim quisq, mortalium reperitur,
ous tam propitium ſit cœlum, ut cum Davide pretioſos illos gemitus G ul
profundo'edat? Et ſi qutsquam eſts ego cert non ſam. Repoſuit
Sacerdos: enim vero id tam arduum non eſſe bonæ volun: NH
tati- Vellet modò, futurum, ut etiam poſſet; penſatum iri
humili culparum confeſſione, quidquid doloris perfectioni U
deeſſet. Addit monitis & precibus minas, ſed irritas. Igi. N
tur in contiguum conclave iterum recedens, & coram Dei- i
pParæ imagine in genua & vota proſtratus, quantâ potuit, 1
mentis & corporis contentione, alienæ ſalutis negotium ſu⸗ 1
ſcipit. Interim æger magis & magis deficere, putredine 4
ſolvi viſcera, & anhelus ſpiritus iterum in verba erumpere: 4
Mi FPaten! mi Paten! citò, citò, miſenicordia! Redit properè ad claal. 11
mantem pPater, ebmque furentis inſtar, & rabidi canis, ſpu-
mas agentem invenit, oris ſpecie tam terrificâ, ut jam tum
damnatæ ad inferos viéctimæ horrorem referret. Inſiſtit
nihilominus decumbens rogare auxilium cum ejulatu, ſeed 66
Airis execrationibus interpolato. Perſiſtit etiam in cœptis
Sacerdos, & ad deteſtationem ſcelerum, ſpémque veniæ, eti- un
am atque etiam adhortatur. Nolo, inquit ille; & novo fu- ſ
rore correptus, denuèò exclamat: Ab quid iterum conſpicio ſeri⸗ r
pꝛum? Mirantibus, qui adſtabant lectulo, & quærentibus, l
quid demum videret:; æger rauc voce per modum legen- l
Legit ſecun: tis: Qucæreti me, & non invenietis. Joan. 2. v. 34. Miſcet iterum ed
dò: Quæretis minas & obteſtationes Sacerdos, & novis ad fiduciam conci-. un
me, & non in- piendam argumentis inducere conatur miſerum. Sed is
enietut Jo. non ſine dentium ſtridore, & rabie in totum corpus effusâ, to⸗
7. 7. ne at tempus eſſe hæc inculcandi: procul abeſſe lethale te
diſcrimen: injuriam ſe facturum nomini ac famæ, quæ ſl,
adhuc inter generoſas animas clareſceret, ſi ultima illa mo-
rientium præſidia per ignaviam occuparet, & mortem ante ſ
mortem timeret. Nihil igitur ariete ſecunduùm admoto g
Profectum. Re conclamata abitum parat Religioſi 4 Me-. H
—— icus. 4

1 Agra viſimè pondeyans : ſta eriſime jndicane

dicus. Vix pedem emoverat, cum iteratò revocatur eju-
e latibus horrendis deſperati hominis iterumque ſeveris
ae huic inſtat hortatibus, ut tandem, occultis ch aracteribus
i meliora doctus, manum daret ſcribenti, & vocanti DOeo.
Incaſſum omnia. Reſpondet æger, jam denique de ſe actum
eelle, nimis grande ſcelerum ſuorum volumen ab orcinis ge-
A mniis obtrucdi oculis, præſentire ſe cruciatibus internis tar-
tareas illas flammas. Mox extremo virium, vocisque co- Legitter-
ah natuferalem in modum pronuntiat, nov& objectu Scriptu- ud: Ie peece
ni ræ decretoriam latam ſententiam: L⸗ peccato veſero moriemin?. to veſtro mort-
oan. g. v. 27. Dixit, & eodem temporis articulo deteſtabi- emivi. Joaæ. ⁸.
lem ſpiritum inter repetitas execrationes & blaſphemias
evomuit. Cadaveris tanta apparebat deformitas & horror,
ut nihil de humanâ ſpecie ineſſet. Vermes per omne cor-

pus ebullire, & exhalata mephitis fugare omnes. Pretinm

mercedis, & naris obeſitas, duos retinuit ruſticellos, qiti
cadaver ſepulturæ parabant. Sacerdos admoto matrifami

lias, quod potuit, ſolatio, ipſe quoque præ conſternatione
mortuo quaàm vivo ſimilior, ex arce receſſit. Abeumti, res Cadaver à
6 horrida dictu! inclamatur ab uno & funeris cuſtodibus, ut duobus Ca-
ſine morà referret pedem, dominumà duobus moloſſis ſty.- nibus ſtygiis
giis par caminum abreptum, & ablatum, nullum ſui veſti- sreeam An
gium, præter mortuale linteum, quò inſutus fuerat „Leli- Prune
quiſſe. Altè deſcendit hæc cataſtrophe in viri ſacri animum;
redit in arcem, aſpicit linteamen, ſtramineæ culcitræ inſtra:
tum: intuetur foramen per orcinos ſpiritus in eo apertun
cujus ſpatium manus in pugnum contracta impleret. Feerz
toris graveolentia abegit omnes. In cubiculo proximo an“
e te pendentis Chriſti ſimulacrum deſolata matrona, ſine ſen- Rr
„, ſu, ſine voce hærebat attonita; Non minore perculſus ſtu-.
, pore, qui levare alienam miſeriam debebat, plures dehinc
dies triſti ſilentio transegit. Matrona ex funeſtiſſimæ tac
ro goœdiæ ſpectaculo ad ſe reverſa, nuntio rebus caducis miſſp,
fele Deo in Aſceterio Virginum, quibus à Maria Niſitane
1 2 H Cc c 2 ap-⸗

Ml

4

–

386 CoNcIO XXV. Judex extremus exaciſimè numerans:
Die annuâ appellatio conſecravit. Exequias, redeunte funeris anni-: .
mortis ful- vVerſario die, Orcus iteravit; fulmen quippe in cubiculum, ite
men areem ubi deceſſerat infelix, tanto fragore & impetu excuſſum eſt, O
totam disje- ut turribus arcis à fundo ruentibus, & muris in auras dis- nn
Elt⸗ jectis, omnia in acervum lapidum abierint, latè diſperſum, k
ageo, ut ne locus quidem monſtrari poſſit, ubi ſedes dyna- ct
ſtæ ſteterit. Area ſubinde aratro proſciſſa, etſi omne veſti- n
gium prioris domini amiſit, miſericordiæ tamen juſtitiæeg,;, v
Divinæ perpetuum extitit monumentum. Contigit hiſto-
ria hæc tragica anno 1644. quam literis mandavit anno 1653.
Vir Religioſus, qui præſens ſpectator adfuit, & ex eo trans-
fcripſit R. P. Thomas le Blanc S. J. L. 1. C. 3. de Müilite generoſo.
Editus hic Liber Gallicè Muſſiponti anno 1655. auget fidem
authoritas ſcribentis: nam P. Thomas Provincialis Præpoſi-
ti munere funétus erat, & præclaris Commentariorum in
Pſalmos voluminibus orbi innotuit. La Mich. Pewenfelaer
Concionat. hiſtor.yg. àf. 6ο. Huic certè ſuâ culpa deſperatiſſi me
numeravit Deus, penderavit, & ſeveriſſimè, ar juſtiffimö, n
vindicavit ſcelera ſua, ut hinc nobiſcum multa cogitare fa- un

— ——

—= –

— See
—

—

Epilegus IX. IIlud, pro concluſione efficaci & epilogo, ſit nobis ſe⸗
& Concluſio documento & exemplo, quòd S. Daniel in ſæpè memora- nr
ad, nos. tum Baltaſſarem Regem accerrimè perorans ad menſam, ei ,
Cim ſcires ſingulariter in os objecerit: Cum ſeires hæc omnia. Danielis p. 2. MI
hec omnia &c. quæ ſcilicet contigerant Patri tuo Nabuchodonoſor, non hbu- (ie
Verba ad pec= milidſzi cor taunum, ſed adverſus Dominatorem cali elevatus &. &C. Caàm (n
caatorem gra- ſcires hæc omnia. Verba graviſfſima quæ quisque peccator
viſſima: Sci ſibi dicat, aut dicta putet, ſcil. an non ſcimus, fide, quz W
neg Iacerte. omni ſcientiâ certior eſt, & firmior, annon credimus Juſti-: I
ler. Conc. 56. tiam Dei exactiſſimam alterius orbis ab omni miſericordi4ò i
dess. Inf-a Temotam: peceamus tamen, in peccatis accumulatis hære- 4
Conc. g5. n. 6. MuS, ad Divina ſurdi & coci. Jam olim, ante Romanos,
Sræ cis juſtitiæ Hieroglyphicum & imago fuit Virgo, quæ
ſiniſtràâ bilancem tenebat, dextraâ gladium, quaſi violatæ ju- nů

ſtitiæ

–——

„

4 vra Viſimè ponderans! ſeverißimè judicans. 387
m ut oportet, Extremi Judicis accuratiſſimam juſtitiam, quæ
inm omnium bene merita in præmium & retributionem æter-
uch nam, at verò peccata in damnationem, exactiſſimè nume-
er ret, ſuâ bilance graviſſimè ponderet, ſeveriſſimè vindi-
6 cet, quaſi cœca, ceu non reſpiciens perſonam, potentiam,
ne⸗ divitias. Cum ſcires hæc omnia- Hoc ipſum, ait Drexel. c. 12. J. 2.
IIn beac talia ſozviſſe omnia, plurimorum cauſas ad Chriſti tribu-
r nal reddet afflictiſſimas. Chriſtianorum plurimi, vel eo
potiſſimùm nomine, rei ſunt, quòd facienda ſciant, & non fa- Scire faci-
onm cient. Omnes Catechiſmi præceptiones exactenôrunt; De- enda, & non
mt calogum intelligunt, ſeptem peccata capitalia, totidemque facere, plures

i miſericordiæ opera. Quatuor hominis nov iſſima probéè 'n clie Judicii
E callent; Patientiæ præcepta, Caſtimoniæ leges, obedien- Aier afkli⸗
ent tiæ jura non neſciunt; ſed mores illis attemperare nolunt. imos.
d Cimecg, ſeiant hac omnia (ſcire autem, gratiæ divinæ eſt) lon-
in gpliis ab iis exigitur, quàm à rudioribus, qui vel iſta ne-
. ciunt, vel minus explicatè ſciunt. Subinde querimur, ea-
uet dem nobis ſæpiuùs pro Concione dici: nempe hoc aſſiduè? &
quoties eadem? Ergo agite, cum ſceiats hac omnia; cum iſta
(decies, cum centies, ac ſæpius audita, cur nihilominus
n contrarium facere non erubeſcitis? Sobrietatis, Temperan-
tiæ, caſtitatis præcepta „vel ſexcenties, vel millies inge-
„ runtur; interim ebrietati, crapulæ, libidini, proterve ſa-
crificatur. Atque hoc eſt, quod ſcriptoris arcani manum
calamo armat; quod ſententiam ſeveram dictat; quod ſup-
plicio gravi vindicat: &ire facienda; & non facere; cavenda
nôſſe, & non cavere, caſtigabilis eſt nequitia. Drexel. cir.
ſ. Tangunt hæc vel maximé Catholicos, de quibus S. Auguſt⸗
Inter hareticos, inquit , & malos Catholicos hoc intereſt, quòd bäare-
are. tici falſe redunt illi autem vera credente, non vivunt ita, ut cre-
dunt⸗ lib. quæſt. Eang. in Matth. 1II. Tom. 4. 0 quàam magnum
numerum, quàm grave pondus, quàm ſeverum judicium
„ nobis imponimus! Pœniteamus-

ceez FPrz

388 CoNCIO NXXVI. In ſudicie extr. Actor, Accuſator, Teſtu:

Authores Eid. S. Aug. Soliloqui. cap. Ia. à fol. a. Cornel. in Danielis z. & citt.

hujus mate- Y. Drexel. zb. tom. 2. Cap. I4. 17. I6. 17. Englgr. & Cæl. Empyr.
riæ, F. S. Antonii de Pad. J. 2. d f. vzs. part. 2. Dom. 24. in Mane,

Thecel, Pharer. Pexenfelder. in Florò Biblico, Narrat. oë. à

E- T22. &dconc. hiſtor. yo. à f. 6lo. Tirinus. Marius. Bignoni,

Labata tom. I. v. Jadic. ſin. propoſit. 24. Infrà Concione 25. &

lIeéquentibus de Jud. Exam. Stengel. tom. 3. cap. 25. de Judic. divin.

Marchant. Virga Aaron tr. 3. Lecz. 9. f. oyI. Error quorun-
dam de peccat. venial. Joann. Pineda & Balth. Corderius
S. J. in Jobi citatos loo. ðM

seSEEEEEEESBSEESEGEESeSEEGeSGeee*

Judicii Extremi Actor: ſeu Accuſatores, & Telſtes

irrefragabiles. Inde reis & impiis graviſſimus

horror. Necommittamus, de quibus tunc ac-

cuſari mereamur: vel commiſſa per poœniten-

tiam deleamus.

Dominicà 1. Areſcentibus hominibus pra timore- Luc. 21. 26.

Advent. . L 22⸗
Dom. 2. Adv Cœpit Jeſus dicere ad turbas deJoanne. Matth. 1I1. 7.

Arundinem vento agitatam? Ibidem v. 7.

Doſninis 3 Miſerunt Zudæi ah Hieroſolymis Sacerdotes 6ℛ2 e.
vent. 17

guius es? Et confeſſus eſt, & non negavit. Joan-
niiis I. I9. & 20. HH

L. Tres

vitas ad Zoannem, ut interrogarent eum tu

Me nos in Fità committamus, tum accuſanla. 389
RRes in formato judicio, ut plurimùm interveniunt, In Judicio
illudque conſtituunt Perſonæ: Adtor, in causâ civili; tres principa-
vel Accuſator in criminali. Keus, & Judex Zudex, quii les Perſonæ,
—Ppublicaà authoritate præeſt, legitimus & competens. udex, Actor,
Actor, vel Accuſator, ut dictum, qui prior ad Judicium pro- us.
vocat. KReus, qui ab Actore, vel Accuſatore coram Judice im-
petitur. Ernricus Pirling. (Profeſſor meus obſervandiſſimus
on gqefuncéctus Dilingæ 15. Sept. A. 1679.) de Zudic. T. I. J. 1. G. 1.
I Hæc uriſtis Fori utriusque relinquimus. In judicio noſtro
univerſaliſſimo & extremo interveniunt ſimiliter qadex Su-
D premus, JEfus Chriſtus, Deus Homo; quem præcedentibue
ſeptem concionibus rudi verborum penicillo, & in umbrà, de-
ſcripſimus, deſcripturi etiam in ſequentibus. Reus, eſt pec-
cator, veniuntque hoc nomine omnes impii, in Judicio ſta-
bE tuendi, & ſtaturi ad ſiniſtran, quos tanget fulminatoria Ju-
ln dicis ſententia. Asétoy, vel potiùs illorum Accuſatore qui-
I nam? Hoc & hos præſenti Concione contemplabimur: ab his
cr illi, ver& Re, & criminum & ſuppliciorum, reatu culpæ &
r-· pœnæ, utriusque æternæ, velut arundo vento agitata „miſer-
rimé exagitabuntur, plusquàm areſcenter præa timore & angu-
ſtiis. Occurrunt autem duo Judicia, toto mundi tempore Duo em-
omnium cæterorum graviſſima, quorum unum præteri- nium udicia
tum; futurum alterum. In illo clementiſſimè pro omni- graviſſima:
uI bus Res, nobis, Res perſonam & poœnam fſubiit, & iniquis- uum præte-
ſimè pro KReo habitus, ipſe innocentiſſimus, qus peccatum non quiſſimum
fecit I. Petr. 2. 22. Ipſe Deus & Dei filius, ab homine judica- quò Chriſtus
1 tus, & ad diriſſimam mortem condemnatus: In hoc judicio judicatus
8 crudeliſſimo Pilatus Judex, fuit, Actor invidia; Kiebat enim fuit, accuſa-
Pilatus, qudd per invidiam tradidiſſent eum Matth. 22.19. Aceuſa- toribus Ju-
. tores, Prineipes Sacerdotum, Seniorer- Matth. zy. 15. Scribæ, Pha- dis.
riſæi, Judæi, ſceleratiſſimi omnes. Sabant autem Principes
Sacerdotum & Kribæ conſtanter accu antes eum, Luca 23. 10. IIIud
8 hominum genusadeoinvidiatxcœcatum, utrad oantean

Alterum
futurum æ-
quiſſimum,
Chriſto Ju-
dice extremo.

–

390 CoNCIO XXVI. In Iudicio extr. Allor »Aecuſator, Teſtis:

care tanto ſpiritu, baptizare, movereque homines ad pœ-
nitentiam, quod nemo cœterorum Prophetarum fecerat,
le gatos mitterent, ut interrogarent eum: ta gqui esæ⅛ &c. ex invi-

diã in oannem, ut cenſet S. Chryſoſt. hom. I. in Matth. qu od

ſcil. dolerent, JIoannem vitæ ſanctitate, prædicatione, &

baptiſmo, ita inclareſcere, ſibique præferri, & populum à

Scribis & Sacerdotibus ad ſe traducere. Cornel. in Zoan. I. 19.
E 2s. 2. a. quæ invidia Scribarum confirmari poteſt per illud

Chriſti, Matth. 1I. 18. Venit Joanner neq;, manducanr, neqz bibene,

id eſt, non comedens & vivens jucundè, more communi
aliorum hominum, ſed jejunans, & auſterè locuſtis victi-

tans: Et dicunt- damonium habet, à dqmone poſſeſſus eſt, lu-
naticus, emotæ mentis, & inſanus; uti funt, qui aguntur
à deemone: Cornel hbic. Hi & tales Chriſtum accuſabant,
Concilium malignantium. Vituli multi, tauri pingues Scut leo ar

piens, & rugiens, cane. Ad oſtendendam horum crudelita:
tem: Pſalmo 2. Qui de Paſſione Domini tam apertè loquitur,
ut planè temerarium ſit, ad alium ſenſum eum velle detor-
quere, ait Bellarminus, ibid. init. Et convenientia teſtimonia
non erante Marci 14. 6. Et tamen invaleſcebant oce torum. LPa-
c& 23., 23. Et Zlſam kradidit volauntaté eorum V. 2t. Ut crucifigere-
tur. O Judicium perverſiſſimum, ipſis inferis tremendum,

quòô Deus ab homine, innocentia & ſanctitas à ſcelere, Ju-

dex à Reo, Creator à creaturâ, Pater à filiis, Dominus à

ſervis, judicatur, condemnatur! Sed mutata ſors toti mun-
do palam fiet, cùm Hic tam indigniſſimè judicatus, judica.

turus veniet cum poteſtate magnà & majeſtate, ipſe Tudex con-
demnaturus Reos impios, ſicut contrà præmiaturus Fle-
ctos, & laudaturus, uti laudavit S. Ioannem, cum cavi Il-

“ ſus dicere ad turbas de poanne &. Sed jam nunc hodie audien-

di à nobis ſunt Accuſatores in Judicio extremo acerrimi,

utinam non & noſtruùm; quod ne fiat, noſtro ex peccatis

graviſſimo periculo, docebimur, omnem accuſandi mate-

riam

—

quem videbant, in deſerto vitam agere angelicam, præœdi-

9. 4 4
ule
. 4

15
erI
l U.

4
.

lete

Cefett
,
Nt
cſ
eoN
de
4 r
9 el dlt
kll⸗
ennn

Nenos in wita committamus, tum accuſanda. 391

riam tollere, per unicum, quod habemus, medium ſant

& veræ Pœnitentiæ, quâ⁴ omnibus noſtris accuſatoribus &
inimicis os obſtruimus: vel ne accuſanda committamus.
II. Ne Hercle contra duos“ Viel Hund ſind des Haſen Tod;
dicimus communi adagio: ſed & alio: Mens malè conſcia,
ſeu mala conſcientia, virum necat; cordatum etiam con-
fundit, prodit, & quod occultum etiam culpatur, fateri co-
git. Iqd impiis in Judicio extremo eveniet, ubi Conſcientiã Impios in
bropriâ ultrò convicti, & patente, ab inmumeris Accuſato- Judicio aceu-
ſabunt omnes
ruentur, à tot, uno verbo, & ſummatim, quot Creaturæ, etune
quæ omnes in impios infurgent. Omnia me accuſant, ait duu.

Stanihurſtus, de crimine peſſimo, cœlum, terra, Angeli, ho-

mines, dæmones, locus, tempus, ſingula corporis mei mem-
bra: hæc omnia me accuſant in multis: De Eaſſ. D. Cap. I. in
ſine J. I. f. Ioölt. Tunc inquit ex S. Bern. Hugo Cardin. angaiſtæ ExS. Bera-

erunt viæ undig, reprobis, ſaperins erit Nudex iratus; ſubtise horren- & Thagone

dum chaos, à dextri peccata accuſantia; à Pniſtri ufinita damonia Cardin. Zz.

ad ſupplicium trahentia: intus urens conſcientia! foris mundus ardens, Conc. Jl. n. J.

Miſer veccator, deprehenſus quò effugier? latere, erit impoſſibile- ap-

parere intollerabile. i quæru, quis te accuſabit? dico, quòd kotns
mundus quia, offenz“ Creatore, omnis creatura odio habet offenden-
tem, puta, peccatorem. Cornel. in Gen. 7. 24. f. 117. in fine. Veriſfſimé Ex S. Chry-

S. Chryſoſtomus inc. za. & 25. Matth. In illò die, inquit, nihil eſt, ſoſtomo.

quòd reſpondeamus, ubi cælum, terræ, sir, aqua, & totus mun das

ſtabit adverſum nos in teſtimonium peccatorum noſtrorume & ſi omnia
taceant, ipjæ cogitationes nuſtræ, & ipſa opera Pecialiter ſtabunt ante

oculos noſtror, nos ante Deun accuſantei. Faher Dom. 3. Ad v. C. 3. J. Z-
n. y. F. 73. Lohner. tom. 3. Bibl. Man. tit. Iz. de Judic. JH. 3. n. y. F. 13.

8. Auguſt. Medit. c.a. mihi f. 13. Tot judicibus, inops ſtabo, quot me præ- Ex S. Au-

ceſſerunt, in opere bonò: tot arguentibus confundar, quot mihi Ppræbu- guſtino.
erunt bene vivendi exemplar-. tot convincar reſtibu⸗ , quot me monu-
erunt proficuis ſermonibus, ſeq;, imitandos juſti dJederunt actionsbus

S&C. n. I. & n. 2. Ecce, cum quibus vixi d die nativitatis meæ, uibus

Mechtl de Jqud. extt.

392 CoNCIO XXVI. In Iudicio extr. Ador, Accuſator, Teſtis.
e ſtudus, quibus O- ſidem ſervavi. Vſa me, quæ dilexeram, ſtudia
damnant; quæ laudaveram, vituperant. Hi ſant, quibus acquievi, .
micè, quibus paruès, magiſtri: E& quibus ſervivi, domini- Conſcler,

quibus eredidir Cives, duibus cohabitavi: domeſtici, quibus conſenſi.
Ita 8. Auguſt. En quos hic S. D. ſui Accuſatores agnoſcat &
EX 5. Ohr yvercatur. Et iterum 8. Chryſoſt. Accuſat conſcientia ,quam
ſeſtemo ite poluit . Creator, quem oſffendit“ calpa quam ran gieſie eſt. creatu-
trum. ra, quâ abuſus eſt“ tot enim teſtibus quomodo valebit, qu-
Hom. y2. zn Matth. Calamat. in Sentent. V. Judicium: 26. plurz. Elo-

7

. Bernard. quenter & efficaciter S. Bernardus, vel quisque eſt author

Extremi ju- Tractatûús de Interiori Domeo cap. 355. Attende, ait, qudm 6etò Le-

dicii & ani- niet dier ultima: Præſentaberis ante tremendum Zudicem, accuſaberis
mæ accuſan- de multi & magnis offenſiz, non dubitss, ſed certu; non brevi accuſa-
de deudr. tone, ſod tam longa, dhuam longa eſt vita tua; non eno accuſatore,
ſedtot, quot ſant delictataa. Tpſeé Juäder erit Aiſtriotus Accuſäatortansz;

omnes etam ſperitus boni & mali coram Deote accuſabunt . ndaz, eruunct

bilis Status.

tibi anguſtic,; hinc erunt accuſantia peccata. & . Conſequenter fere,

uti hicſupraà; ex Bern. & Hug. Card. Cornel. in Kom. 2. f. F. 44. 2. B.

Hic SS. Patrum ſenſus eſt & timor de Accuſatoribus & teſti-

bus contra nos in illo tremendo judicio, quâ confuſione,
quéô horrore, quòô fremitu impiorum! Scio, alicui à vio
magno & illi optimè amico factam inter illos ſolos, leniſti-

mits verbis, dehortationem de omittendo occulto aliquo

errato: Et quàm ille admonitus indigniſſimeè tulit? Scio, à
Superiore alicui, optimaâ intentione, & ſolum mentionem
ingeſtam, non occulti alicujus errati & admiſſi criminis,

uut ab eò magis caveret, & optimâ vitâ reſarciret: & quàâm

gravi animo etiam hic tulit? Quid in Judicio fiet, cum nos
gravi verborum pondere, cum accuſatione & exprobratio-
ne, audire debebimus nobis objecta, ab illis, quos in pec-
catum induximus, quibus ſcandalo fuimus? qui nunc
tam ægré ferimus, nobis juſte aut ſuaviter, in emenda-

tionem, de noſtris defectibus dicta? quis furor, quæ furiæ
(niſi vana ſine viribus ira ſit) cùm accuſationes fiunt juſtæ fu-

i reſeſtere!

7

H4 Wenos in viia commiitamus, tum! ccuſandau. 393

A per crimiaibus capitalibus! quæ minæ necis „incendii, &
n quorumvis malorum: quæ imprecationes diræ! At in Ju-
dicio extremo catenatus eſt Rens peccator miſer; velit, no-
lit, audiendæ funt accuſationes iſtæ acerrimæ. Reflecta-
e mushüic nos, an & à quibus habeamus, quas timeamus, ſi-
miles, cum gravi exprobratione, accuſationes, ut hinc ſa-
„ HMitari timore & rubore perculſi, emendemus, quæ pecca-
vimus, & ſatisfactionem præſtemus. . HM
E III. Præter has SS. PPum irrefragabiles ſententias, faci- Metth. 2.

on Ilée doceri poſſumus, tales in Judicio extremo graviſſimas Ninein
fore accuſationes, & paſſivè, & activè, ſive eorum, qui ac- ccſabunt

u cuſent, & eorum, qui accuſentur. Apertiſſimè ipſa Veri- udæos
6 . 1 *° 2* . . 2 5 * 4 * 9 9 4 .
I tas æterna Chriſti D. ad Jjudæos dicentis: Eiri Ninivitæ ſar-

ule, gent in judicio cum generatone 2ſtä, & 6ο ndemnabunt eam quia pek-
us nitentiam egerunt in praäatzcatione Jonæ: & ecce, plus qudem gonas bice
, q. d. Ninivitæ cum ſuo Rege Sardanapalo projecerant ſe in“
ſfſcelera, totosque ſe dederant Veneri & ventri, cum audi-
„ſan rent Jonam in illà die detonantem, & excidium minitantem:
i Aahbuc go. dier, & Ninive ſubvertetur. Joncæ 3. 4. illi crediderunt,
inne & pœnitentiam egerunt. Et crediderunt viri Ninivita in Deum,
H & Pprædicaverunt jejunium „&cC. v. g. Hi ergo in die Ju di cii ac-
cuſabunt, & condemnabunt Scribas & judæos, qui Chriſto
Deo & Domino per tot miracula credere, & pœnitentiam
agere noluerunt: condemnabunt, inquam, non tam ver-
Niu bis, quàm factis, ſcil. ſuo fidei & pœnitentiæ exemplo: eſto
iiis dein paulè poſt pœnitentiam redierint ad vomitum, & cumm“
Per- Similiter Re-

rege ſuo Sardanapalo, juſtâ Dei vindièta, interierint. gina Sab ac
Ügit Chriſtus cit. Matth. 12. 42. Regina Auſtri ſurget in Nudicio cum 5 ſabit illos

Generatione ta, &. condemnabit eam; quia venit à Enibits terre, in extremo
audire ſapientiam Salomonis & ecce, plas qudm Salomon hbic: ipfe judicio. „-

ſcil. Chriſtus, Dei filius, & Meſſias. Ergo & Regina iſta,
quæ credidit Salomoni, 3. Keg. o. àI. 2. Pazral. 9. àr. ſimiliter

fuo facto in judicio accuſabit, & condemnabit duritiem &
lei indcredulitatem Judæorum. Comparatio hæc Reginæ da⸗
DLDdJd z a

E⸗

394¼ CoNCIOXXVI. In Iudicio extr. Adlor, Accuſator, Teſtis.
ba cum Judæis magnas habet emphaſes, quas nervosè ex-

Primit Franciſcus Lucas Burgenſ. Decanus Andomaropolit.

Mulier, inquit, Gentilis, in Scholâ Dei minimè educata,
Regni verò ampliſſimi negotiis diſtricta, famâ ſapienti?,
quæ de Salomone ferebatur, excitata, difficillimum arri.
puit iter, ex remotiſſimis terræ partibus, Hieroſolymam,

ut ejus ſapientiæ periculum faceret; quam admirata ſupra

modum, licet nonniſi de terrenis atque humilibus rebus
diſſéreret Salomon, illius conſilia excepit: Judæi verò legis
Divinæ alumni, ſacris literis addicti, Chriſtum, Dei virtu-
tem ac ſapientiam, in quo ſunt omnes theſauri ſapientiæ
ac ſcientiæ reconditi, ſummum ſuum unicumque docto-

rem, regni cœlorum æternæque ſalutis myſteria, à ſœcu-

lis abſcondita, ac veram Dei ſapientiam d epromentem, ul-
trò ſe offerentem, rogantem, atque invitantem, non reci-
Ba antecelluit Judæis, ac quanto jure & pondere ejus in die

Judicii ſuam obſtinationem, ingratitudinem, increduli-

tatem, & inobedientiam Chriſtus in faciem exprobrare

Quintè ma- Poterit?: Hoc exemplum Reginæ Sabæ, æque ac prius

gis, accuſa- Ninivitarum, diſferte oſtendit, in die Judicii quem-

Bumtur Chri- que pro menſim beneficiorum & gratiarum à Deo ac-

ftiani: quo- ceptarum, quæ ipfe neglexit vel contempfit, acrius

rum majora a Chrifzo sccs. Vigaanf ence 1
Dei benef-. Caſtigandum à Chriſto judice. Videant ergo Sacerdotes,

cia; Ratio Religioſi, & cæteri, qui gratiis Dei abundant, ut iis recte &

gravior. ſechilò ucantur; alioquin enim eò graviùs punientur, què

majores perceperunt: ime laici in die Judicii infultabunt
lis; ſicut & Gentiles, Turcæque Chriſtianis: quò d ſi illas
habuiſſent gratias, longè iis religioſins ſanctiusque vixis-
ſent. V. S. Greg. Hom. 9. in Evang. Breviar. Comm. Confeſſ. Pontif.
Lect. g. Cornel, in Watth. 12. 4t. & g2. Fol. 269. & ſeq. Sanè bene
notandum, quantè olim judæi majores à Deo, præ Gentili-
bus, acceperunt gratias, tantò majores nos Catholici præ
utrisque; digni proin, ſi illis ingrati abutamur, & exper-

turi

8

WVWe nos in vitâ committamus, tum accuſanda. 395

ti gravifſim?, qum illi nos omnes in Judicio uſte ſint
accuſaturi acerriméè. Surgent in Judicio contra impiunz
Catholicum omnes Gentiles, Ethnici, Turcæ, Infideles,
quorum ſæpiſſimè virtus major, à ſolãâ naturà & imbecilli
un ejus lumine „ quàm Chriſtianorum cum natura eâdem;,
c cum gratiaâ & clariſſimæ fidei lumine; clamabunt omnes:
Koeus eſt morti- accuſabunt de negleétis tot, tantisque, ac
u tam efficacibus remediis æternæ ſalutis, Sacramentorum,
E Concionum, bonorum exemplorum, aliorumque innu-
Iin merorum. Accuſabunt de temerè violatis legibus divinis
Dm & fidei Catholicæ: Affurgent Turcæ, de quibus itaſcribi-
ete tur (ap. Srenihurſt. de Tadicio f. 131.) Inter Mahumetiſtas nullus tàm
in dorus caſis eis contingit, ut fralcti impatientzia redigantur in blasphe-
D mias; Verum quidquidevenerit, non ſtomachantur, ut aurige & nau-
i t, ſed itud habent in orer Lans Deo. Surgent viri non tantùm
m Ninivitæ, ſed & Romani, Græci, Periæ, Tartari, Turcæ „
Vi Indi, tota denique Barbaria, contra impios Catholicos.
I Quid ſi Catholicus inſideli deterior? ut ait Paulus 7. Tzm. j. §.

oe Ninivitarum exemplo &ρ denuntiatur ſupplicium, & remedium de-
monſtratur, ait S. Ambroſ. L. z. in Lucæ II. Breviar. Fer. g. 4a. T. emp.

W Wuadrag. lelt. 3. Remedium fſcil. pœnitentiæ, quam qui ne-
gligunt, eò gravius expeétent ſupplicium. Sanihurſt. citan-

Xel dus de Judicio. Paxiuch. in Jon. Lect. 19. à JH. 7.

le IV. Sed dum de Ethnicis ſermonem inſtituo, ecce tibi, Auſatore⸗
Maſfurgunt Catholici Electi, & contra Catholicos, in repro- Jrtialie
t horum claſſe conſtitutos, accuſatores funt: quales hic au- tholicosinhu.
u diuntur innocentium contra nocentes querelæ? hinc appa- ſtos oppres-

rent viduæ, pupilli, orphani, clientes, ſervi, ancillæ, affli- ſores. &c.
„ SGi, cæſi, trucidati, & luculentis affecti injuriis. Inde im-

9 Dii heri, iniqui judices, crudeles exactores, tyranni, præ-
ve dones, homici dæ, Pyratæ, & id genus. Diſcutiuntur jam
cauſæ, quæ à tot ſæculis abditæ latuerunt: concutiunt Ju-
in⸗ dicis tribunal lamenta viduarum, gemitus oppreſſorum,
, Pauperum lachrymæ, fletus orphanorum, vulnera occiſo-
Ddd 3 rum,

. . 6 .

—————= — — — =

*

6 CoNONXVI udiio evty. Afor, Accuſator, Tetü.

rum, ſanguis mattyrum. HMlic medè e larebris in lucem
prodeunt omnes iniquorum Advocatorum ſtrophæ & te-
chnæ, quæſtiones eorum, qui aliquando pro decem obo-
lis in vincula conjecti ſunt; quibus pro aliquot terunciis di-

ctus eſt dies; qui pro leviori verbo graviter percuſſi ſunt in

Accuſatores maxillam. En quot, quanti, & quales accuſatores! Præ-

Parochi ma- ſertim verè accuſatores erunt illi, quibus cura præſertim

hiandrunn. animæ, commiſſa fuèerat, Ita malos Parochianos accuſa-

bunt Parochi; qui verbo Dei præœſunt, negligentes ſuos Au-
d ores: juxta illud Chriſti, Zan. v. 21. Eſ,, gqui accnſat Vos

Loyſer- In quæ verba, S. Cyrillus Won opus eſt, inquit, alio ac-

cuſatore; ſed etéiam cœteris omnibus ſilentibus, ſolum Mopſis legem, ad
condemnationem non credentium in ſe Judæorum ſufficere, aſſerit. Cor-

S. Muritta nel. Piſtor. Conc. funeb. go. f. 296. ſequ. Hunc in modum 8. Diaco-
M. veſtem nus quidam, Muritta nomine, in Perſecutione Wandalic4
Baptiſmiem (uti ſcribit S. Victor, Uticenſis Africæ Epiſc. Lib. 3. Perſecut.
Pion r - Wandal.) Elpidophorum Apoſtatam, tam ſuum, quam alio-
monftrans. Trum Chriſtianorum carnificem, prolato linteo, quô eum
olim de S. Fonte ſuſceperat, redarguit, terruitque dicens:

Haæc ſunt lintea, Elpidophore, miniſter errori, quæ te accuſabunt;

dum Majeſtas venerit judcantz. Faber Dom. 3. Adv. C. 3. F. 2. Fuſtus Pz-

dag. Chriſt. p. I. C. I. F. 2. Hiſtor. 4. f.- 6: ew Baron. A. C. 257. Ita San-

cti accuſabunt eos præſertim, qui illis in promovendo ho-

nore Dei & proximorum ſalute obſtaculo fuêre, uti S. Fran-
ciſcus Xaverius Alvarum de Taydo, Præfectum Urbis Ma-

lacæ Hazxartihiſt. Kccleſ. p. I. F. 29 3.

Dœmon ſæa V. Poſt hos omnes tandem accedet ſœviſſimus omnium

viſſimus om- accuſator dœæmon: quem S. Joannes ait, quod fit accuſator fra-

nium accuſa- trum noſtrorum. Wpoc. TZ. . Hic, teſte D. Auguſtino, præſto erit

tor. ExS. Au- & recitabit verba Profeflionis noſtræ, & objiciet nobis in fa-

guſt. Orat.
contn Judaos

& Baganos.

ciem, quidquid fecimus, & quidquid peccavimus, & quòô lo-
co, & quidquid facere debueramus. Audite hic ejus oratio-
nem acerrimam S. Auguſt. verbis contextam: Wquiſſime Judex,

inquiet, judica. Jaäscium & Juſtitia præparatio ſedis tux. Zudica, meum

SS
Wd ac

7

†
7

ſednn
ORAN1

won dedignatns & tanto preteo liberare, pſe m⸗

“ A e’,

We nos in vitd committamus, tum accuſanda. 397

eſſe glst taun⸗ eſſe nolait; Dmens eſt; 5 mecum m damnandus ſ; poſt renunti 7 a-

tionem; ut uid nwaſi⸗ t pannos més: * DBuid apud ipſam impudicitia

faciebat, cui ipſe renuntiaverat Daig! intemperantia? Wiid avari-
tis! Luid ra?* Wuid ſuper bia 2⁶ DQuid otera mea?“ Poſtremèò In gien-

tenm aà me, confugientem ad te; paſtoa cum nes, quibus renuncia ve-

ruirapptehendi imvaſorem detinui. In 34 quodam mod mea oHe =

Fone a me apprehenſis NR. uid enim in circo faciebat, 4 t ljs fu-

rias, lites, inſanas Voces, manere, veblorias miſzebat ,Cun Jam 4 ſe alie-

nus ſibimet videbatlr DBueid in theatro faxzebat renunciator turpi-
um voluptatum: * Laids. n amphitheatro, crudelitater A. Vas ootels ſass
iatnendo? Hæc omnia mea Poſt renuntiationem invaſit, 1, meags ſſe Vo-
luit, & mea concupivit. Judica, Indica c⸗ ſime, 4g t⸗ 2, quemn tis
2 ſe poſtmodum voluit
obligar e. Non poter non ſententiam contra hos perſidos Pronuntiare,
eotqg mihi adindicare. Mei enim e mper feerunt, & in omnibs vo-
luntati meæ ſatiufecerent. dJui erant, duia tu ege creaveras ad imea
inem & ſimilitudinem tuam; bet S uoucz Proprio tuo Se n re-
demeras; ſe⸗ d obedientiam, quam 126 debebant, Xυernnt, & mhs

ber omnia baruerunt. mandata tica, pravaricat: ſant, & mea 1 mper

obſervärunt ſpiritu meo vixerunt; opera; mea imitati lant; Vias méas
azhulaverunt. Vide taq, iſ,. Meme, dhant botzus jas meum in los

. 7—

t 14„ quam tuum. Nihil Wis de. 23; nihil pollettus ſum; orpus menm

Ppro W non pependit; 0CO tamen meis præcepti per omnia, non tas,

aruerunt. 9Izͦ mandarem 3llis, 3 l jurarent . Peſererent- Ifurarentur „

oοαrent adulterium committerent, E& nont n Peiem abnegarent, „om-

ommnia aſm er. eras in cruce, ne ninimum Zeice, pro ui peri.-
culum adire voluerunt. Duotier tu ad oſtia eorum veniſti ulceroſas,
nudus 2 balsper, Al. E femelick,; 1 W tamen magi ſolicit? erunlt, 120-
modo cane, & gnos ſaturarent, quàm nlt kibi I spem da, arent; magits,
guomodo dnem Taarum pariete Ferico auro indaerent, 5 quam it te
dRerrus veſte erden. 3Ram LBilur ſ, 2t vel ſ, emel tanir Ma-

Iesſtats .

1* 1 *

nia hac animo bromptiſſin mo fecerunt,; prote autem, qui Deus, & Creator,
. Reegeln zorum er, S Ne. sa AUs eras, 2 oper, Taken:

maximè: eos

„*

398 CoNCIOXXäXVI. Iny. udicio extr. Allor, Accuſator, Toſtis.

jeſtatis tuc injuriam, & contemptum ulciſcari. Ita 8. D. Hæc
erit amarulenta illa doeemonum accuſatio, ſed longéè alio to-

no in magno illo foro, quàm à me hic dicta. Stanihurſt. de qu-

dicio C. 6. mihi à f. 13 7. Calam. Auöt. in Sentent. V. Juaicium fol. bO.

gX N. Augnſt. Orat. contra Judæor. Et n GlvaA Diſc. 31. V. Judiciuns

Erxtr. n. o. ubi nam. 11I. Majora magisque tremenda enarrat S.

Ex S. Cy- Cyprianus, Iib. de Opere Eleemoſ. quando diabolus jam Divino
priano. adſtabit tribunali, conſpiciétque, peccatorem ſpreviſſe &

honorem Dei, & ſalutem animæ ſuæ, totus arrogans & ſu-

perbus in hæc prorumpet verba: Ego pro iſtu, quos mecum vi-

des, nec alapas accepè, nec ſlagella ſaſtinni, nec Cruocem pertuli, nee
Iangninem fudi, nec fjamiliam meam pretio Paſſioni & Cruci redemi;

ſed nec regnum cœleſte iliis promitto, nec ad paradiſam, reſtitutä im-
wortalitate, denuo revoco“ & tamen, nsq; ad laſſitudinem multam, in

via iniquitatis mihi ſervierunt, conſtlis men sacguieverunt. Nonne

ergo juſtum eſt, at in eandem mecum ſortem deſcendant? Conclu-

dens 8. Cypr. quid ad hæc, inquit, reſpondebimus, Fratres? Faber.

Peceata nos Dom. 3. Adv. C. 3. G. 2. n. 2. Ex & Kuguſt. uti ſuprà. Dœæmonibus
accuſantia in adſtipulabuntur ipſa noſtra peccata, de quibus S. Bern. L. de
Judicio. Conſid. ad Eug. auream hanc reliquit poſteris ſententiam. Iæ
illo, ait, Qudicio ſtabunt omnia peccata contra infelices peceatorer, di-
ventia- tu nos egiſti, opera tua ſamtiss jam non te deſeremus, ſea te-

cum ad Judicem pergemus. Calamat. Cit. n. Ir. Vid. S. Bernard. Me.

Doœmones dit. cap. II. fol. 327. Infraà Conc. 49. num. 7. ſine. Inſtituamus hic,
noſtri hoſtes

ſummè oderi-· e. e . . . . . .
mus ieque T& adhærems capitalibus noſtris inimicis, deemonibus, &,

reſiſlamus. ad quæ impellunt hi, peccatis: Nunc quidem peſſimi de-

mones, non adverſarios noſtros, ſed fautores ſe exhibent
nobis; favent enim, ſeu potius favere videntur, & allici-
unt, & ea, quæ nobis magis placent, promittunt, & offe-

runt, & præſtant: tunc autem id, quod nomen eorum ſo-

nat, exhibebunt: nam, ut ait S. Baſfilius, Hom. I. quòd Dens
on eſt anttor malorume Disboln, inquit, dicitur, queniam idem

g a

quæſo, nobiſcum quoddam examen & judicium; damne-
us ſimmam noſtram inſipientiam, quâ tam facilè & libe-

Wee nos in Vitä commiit amus, tum accuſanla. 399

7
— — —

h in peccatoribus cooperatur, & accuſator noſter eſt. Tertull. L. 2.
in contra Marcion. Diabolus, inquit, mMem eſt, quod delator. Labata
SS tom. I. V. Jud. fin. Prop. 27. quid ni de novo, cum verè ſerià &
fſincerâ animi pœnitudine, renovamus ea, quibus in Bapti-
ſino Deo æternam fidem, & fidelitatem ac obedientiam
o. ſpopondimus abrenuntiando datanæ, & omnibus operibus ejus, G
ih omnibus pompi ejus“ ea, quæœ, in Sacramentali Confeſſione,
mi ſeria, uti neceſfum eſt, formavimus propoſita, non peccan-
guti di de cætero, & reipsâã ſimmo conatu implemus? memores

mns illius: Adverſarius veſter diabolus, tanquam leo ugiens (utut agnum
wuh, ſe ſimulet) circuit, quærens, quem devoret cui reſiſtite fortes in ſi-
du AQdelI. Petr. .S. &ι. Sed veritas hæc amplius ab exemplis de-
monſtranda eſt, quid agat deemon, dum vivimus, dum
„ morimur: ut hinc acriter perpendamus, quem in demone
„patronum, ſeu hoſtem habituri ſimus in ipſo extremi Judi-
α citli die & articallo. j
nuli VI. S. Aichardus Abbas nongentorum Monachorum,
mch Monaſterii Gemiticenſis, in Archiepiſcopatu Rothomagen-
lenl ſi, filius perſonarum principum, nobilium, divitum, Picta-
* vienſium Aquitanorum, Admirandorum patrator & thau- 1
maturgus: Ribadeneira, Flos G h. 2. 15. Septembr. Hic S. Abbas §. Aichar.
, ſemel mole negotiorum impeditus, Sabbato veſperi capil- di Abb. Sab-
los ſibi abſcindi fecerat (quò tempore, pro loci conſuetu bato elperi
tudine, jam feriandum erat, ſcil. à veſperè Sabbati, usque etonlos cti-
N ad veſberum diei Solis, quod feriandi tempus jam pluribus do:mon nr
ℳ. acl Veiperunr dle 18; Juod ieria Pus ſam p domon nu-
plerisque locis obſervatur à media nocte Sabbati usque ad merat, librat,
ie mediam noctem inſequentem) domon in angulo delite-& notat.
or B ſcens numerabat, bilance librabat, & in libello notabat om
in nes ctiam minutiſſimos capillos abſciſſos, denique clarâ vo-
ce inquiens: & Chriſtans pro nobi damonibns paſſus reſurrexiſſet,
cck eh,n, von az fac⸗ls vo er; Chrſiani 2, Sabbhbati
. iſam non an ð Aocile, e! VoD Pigr C. riſtian: ,„ cum contoener aotes
an ohfenderemlus, hos capillos monſtrabo Lucifero, coram omnibus infer-
NN/ niprincipibus. Aichardus factum deflet, convocans ſuos non-
gentos fratres, ut & ipſi ſuis precibus & poenitentiis id de-

Mℳi Mechtl de Jud. extr. Ee e preca-

400 CoNCIOXXVI. In Iudicio extr. Aflor, Accuſator, Teſtis.
precarentur, obtinétque ardentibus ſuis lachrymis in caput

omnes ſuos capillos, quaſi nunquam abſcisſi fuiſſent: Ex &a.

rio A. 69 *.. Si dæmon ita adnotavit minutiſſimos etiam cri.
nes viri ſancti, accuſator, & delator; quid faturum puta.
mus de gravibus criminibus, quæ tenebris digna, ipſe in lu-

cem, & ad judicem protrahet?! ſupra C. 25.n. 4. Monacho mo-

ſacculum micarum plenum ſæpiuùs oſtentavit, terrens ho-

minem, & ſe crucis ſigno munire, & vociferari cogens. Cor-

nel. in Matth. I. 37. e vita S. Odonis Abb. Cluniac. c. Iq. Adhuc
crudelior hic ipſe nequam Spiritus eſt, in morte; quò in ar-

ticulo, babens zram magnam, ſciens, quòd modicum tempus habet

poc. I2. 12. Omnes nervos & vires intendit, omnes conatus
& fraudes; & ſanctos etiam infeſtèe aggreditur, ut ſeſe eo-
rundem accuſatorem & hoſtem ſxviſti
§. Philippus ſtret. Id expertus 8. Philippus Benitius, Clariſſimus Ser-

Benit. in ex- vorum Beatiſſimæ Virginis ſplendor. Cùm ultimam præ-
tremis accu- ſentis vitæ periodum conficeret, ſacras Lytanias recitavit,

fantes coram prolatis verbis: Pecxcatorer, te rogamus, audi nor, ſtatim ſic vi-
oues xbef ribus defecit, ut à circumſtantibus omnino crederetur ex-
ms. tinéctus. Poſt trium horarum ſpatium, collectis ſpiritibus,
bilis, quàm atrox conflictus eſt, cujus in mortis articulo ex-
perimentum facere cogimur! ſciatis, me coram Divino
Tribunali fuiſſe ſimmmo periculo expoſitum; ſubjecerunt
enim oculis meis transaéta peccata deemones, omnesque

exercuerunt vires, ut me in ſalutis deſperationem deturba-

rent. Hic Philippus erat ſanctus, Cilicio etiam in extremis

indutus: Gerebat ipſe candidum virginitatis lilium; inno.

centiſſimam vitam duxerat; Sol & ſal terræ erat; in cujus
occurſum ſeſe innumeri effuderunt populi, hymnisque ex-
ceperunt clamantes: Beatus gqui venit in nomine Domini. Et
tantæ ſanctitatis vir, impendente mortis articulo, accuſa-
tur adeò à doemonibus volentibus, in deſperationem indu-

cere.

ribundo, qui ſanus micas ſinebat & menſa cadere, deemon

mum probet ac mon-

cheu! exclamabat, eheu! Ah Fratres chariſſimi, quàm terri.

cele,
eultat
uit⸗
II
Gfal
mi

tA
l
ine
lele

RR

1
4
1

MWe nos in vita committamus, tum dccuſanda. 401
cere. Ah! Ah! peccator miſerrime, ah quàm horrendas
tentationes experieris? quos & quàm graves accuſatores!
Paciuch. in Jonam L-ect. 39. J. I 3. n. 27. ine. fol. 273. ubi plura.

D

VyII. Horribile eſt, quod refert S. Joannes Climacus Stephanus
Gradu z. Timori, de Stephano, Viro ſancto, ut vocat Cornel. ſanctæ vitz
in Micheæ 6. ante v. 2. f. 4 72. in agone mortis per accuſatores

Monachus ia
extremis gra-

mirè, & miſerabiliter exagitato. Fuit in Monte Sinai habi- gimeè anxia.

tans Monachus, nomine Stephanus, ſolitariam & tranquil-tus ab accuſa-

lam diligens vitam, qui multis annis ſub obedientiâ vixit toribus.
in je uniſis & lachrymis, & aliis operibus bonis: qui tandem,
deſiderio pœrnitentiæ arctioris, Anachoreticam vitam (id
eſt, omninò abſtractam, & contemplativam) aſſumpſit, ha-
bitans in loco valde remoto à clauſtro, in quòô vixit multis
annis in anguſtiſſimâ vitàa, & arctiſſimà pœnitentia: nam &
locus ille omni conſolatione humanâ carebat: & ferè in-
acceſſibilis fuit cunctis hominibus. Poſtmodum verò jam
ſenex, circa finem vitæ ſuæ, rediit ad cellam fuam in Mon-
te hoc Sinai ſitam, & habuit duos diſcipulos multùm reli-
gioſos. Habitans autem in cellâ ſuâ paucis diebus, infirma-

tus eſt infirmitate, quâ obiit. Qui ante unum diem mor-
tis ſuæ factus in extaſi mentis, apertis oculis aſpiciebat ad

dextram & ad ſiniſtram lectuli ſui, & quaſi ad reddendam
rationem à quibusdam exaétus, dixit adſtantibus, quos ipſe

vigebat, audientibus cunctis, qui aderant: Vrtiqg, veram eſt,

quòd in hoc culpabilis fui, ſed confeſſus ſum, & tanto tempore jejuna vi
pro remiſſtone culpæ iſtius- Aliquando verò dixit: Nequaquam,
ſed mentimini, iſtud non feci. Et rurſus quandoque ait: Ita
verè iſtud eſt, ſed deſtevi, & Deo miniſtravi. Aliquando quoque
reſpondit: Calumniosè me accuſatis. Ad aliqua autem dice-
bat: Verè ſic eſt, & ad hoc reſpondere non poſſum, ſed Deus miſericors
eſt. Et erat horribile & horrendum ejusmodi ſcrutinium,
in his etiam, quæ non fecerat, per inviſibiles hoſtes, qui

eum accuſabant. Si vir tantus, qui per annos quadraginta

circiter Monachus fuit, & lacrymarum donum habens, e

402 CoNCIO XXVI. In udicio extr. Ador, Accuſator, Teſti.

aliquibus culpis dixit : Ad hoc non ſcio, nec poſſum aliquid reſpon-
dere, ut incertum nobis maneat, quod fuerit ejus judicium,

bemus, ne rationibus reddendis impares ſimus, & pro mille
unum non reſpondeamus? quidam viri ſine mendacio nar-

raverunt mihi, quod & Leopardum paſcebat in deſerto ad

ſe venientem. Ex & Zoanne Climaco, cujus annua Dies in Martyr.

Rom. 30. Martiir Vixit Anno y6o. (Bellarmin.) Abbas in monte Sird.
Cit. Cornel. Secul. Exempl. Jo. Major. E. Judicium: Exemplo g. f. az -.
Le Blanc. cit. infrà Conc. 29. n. 6. Micol. Turlot. PE. I. in Gmb. art. .
C. S. Lect. 6. fol. I17. Mercator. ibid. f. yp. D. Dionyſ. Carth. art. I9.

alis.

Epilogus. VIII. Ergo in Judicio extremo peccatorem accuſabunt
In judicio omnia; peccata, quæ fecit, quibuscum peccavit, quibus
inſtrumentis, quorum adminiculo, quorum ſcandalo, da-

cum ſimus ab

omnibus & “ eI iniiri4. qiuil lici ibus: 9210 4
in omnibus Mno, vel injuriâ, quibus ſolicitatoribus; & maximè accu-

accuſandi. ſabunt dœmones, quibus jucundum, nos in peccata mer-
gere & mergi: Quis tam amens, qui velit cooperari, vel es-

ſe complex illi, à quê ſcit, ſe iri proditum, accuſatum, tra-

ditum ad furcam, gladium, rotam, ignem, denique ſui

tortorem, & carnificem, & quidem æternùm: & hi ſunt ne-

quiſfimi domones, Dei & totius humani generis hoſtes
Ne commit-maximi. Remedium non fupereſt, quam ut vel non com-
S mittas accuſanda, de quibus accuſari poſſis (Hic murus ahe-
anda. Com- r ſze . e,, —I ;
neus eſton näl conſtare ſibè, nulla palleſcere culpa) vel ſi commiſiſti
nitentiam de--

leamus. . . .
cum eſt, veræ pœnitentiæ, & ſacramentalis Confeſſionis,

conſtantis, frequentis. Ecce enim ratione iſtâ omnibus no-
ſtris oblocutoribus, inimicis, accuſatoribus, adverſariis,
Jobo inno-etiam dozmonibus, ita os obſtruere poſſumus, ut verean-
centi de'mon tur, vel non habeant, malum dicere de nobis. Jobo ſan-

nil objicere cto, & innocenti, qui nec beccavit labiis ſun, c. I. 22. & quem non
potutt. = 6

aut quæ ſententia ejus, vel quis finis rationum exactarum
qualiter nos peccatores, & omni ex parte infirmi timere de-

accuſanda, unum velmulta, millena &c. ea iterum jam nunc
in vitaâ tollas, deleas, annihiles per remedium, quod uni-

repre-

4

fo

G
tlat
i:
ing.
ehy
lun!
lan
Pſt

Uur

nu
Ula

4
1

.
Nul
miti

4

atn

.

.

i⸗
elenl.
es

WVWVenos in wita committamus, tum accuſanda. 403

reprehendit cor ſuum in omni vitd ſus Job. 2zg. 6. Nil penitùs co-

ram Deo objicere poterat demon, utut ſagaciſſimus. Ve-
rum innocentia talis in terris rariſſima & pauciſſimorum eſt.
Ego me ultrò cum gemitu fateor peccatorem maximum,
quem hæc Concio tangit: Spes nunc veniæ eſt per pœniten-
tiam. Ita cum in faciem objeciſſet Propheta Nathan Davi-

di . 7 & ille vir, 2. Reg. 72. 7. ECX intimo corde pœnite ns: Peccavi, D avid pœ-
inquiens, audit ſtatim: Dominus quoj, tranſtulit peccatum tuum, nitentiâ pur-
. 13. amovit, abſtulit. Cornel. Certè anima hominis per ve- gatus.

ram Pœnitentiam & Confeſſionem ita aliam induit faciem,

ut illam domon ne ampliùs noſcat, & accuſare poſſit, ut re

monſtrant exempla quam plurima: Yo. Major. Pec. Exempl. V. Dœæmon
Confeſſto Ex. 9. & Ex. 1I0. ubi: Peccator Confeſſione mundatus peccatorem

laudatur à demone, à qué antè publicè propter peccata tite confes-
turpia vehemehter confuſus fuerat. hem Exempl. 26 de miſe- ſum nec no.
ricordiam conſecuto perconfeſſionem, qui 30. annis demo- ſcit amplius.
niſervivit ſub homagio, cum ſigillo & charactere in mani-
bus, per Confeſſionem deleto ſtatim: Docet & vera ſancta-

que Fides & Eccleſia, de virtute & efficacia veræ pœniten-
tiæ, & Sacramenti Confeſſionis: de qua vid. Iud. Kerum. VE. Pr-

nitent. Confeſſto. Itaque ſi adeo veremur confundi, & accu-
ſari de noſtris malè actis coram homine, Judice terreno,
qui denique ſolam vitam corporis auferre poteſt. Matth. 1o.
25. quantò magis timeamus, coram Judice Deo, idque in ju-
dicio extremo, audiente & ſpectante toto mundo. Ergo
vitemus prava, & de commiſſis pœniteamus, ſingulariſſi-

me autem in articulo mortis nil peccati retinentes. Epilogi-

za, tibi & aliis, ad veram cordis compunéctionem, confuſio-
nem, dolorem, propoſitum &c. JQuſtus prior accuſator eſt ſui. Pro-

Vid. S. Augu ſtin. Medit. cap. 4. 9 Ff. 1 3. Judici zimoxr. S. Bernard. Me- Authores in

dit. C. II. Laur. Forer. Dom. 1I. Advent. d f. II. Vitä Chr. Hie hanc materi-

404 CoNGCIO XXVII. In fine hominis denudatio operum illius.
reum. Drexel. in Tribun. Lib. I. e. g. Calamat. Glva Diſe. 31. E.

Jud. extr. & Auct. in Sentent. E. Jad. ln. Matthi. Faber. Dom. 3.
Advent. C. 5. Guil. Stanihurſt. de Zadicio C. 6. à f. 129. D. Dio-
NJon. I-edt. 39. J. 13. Mart. Cochem Capuc. poſs aitam Chriſti;

nyſ. Carthuſ de 4. Noviſſ. part. 2. art. 16. & ult. Pacit

de qudicio, cap. 9. à f. yg. Fr. Labata: aliique cztatz, Tob Loh-

ner. Bibl. Man. tom, 3. . Iz. à f. Irl. Nicol. Turlot. Theſ. Dockr.

Chr. p. 7. C. §. Lebl. 4. J. 142. Cornel. coitt. L. P aciuch. in Jon.

Leui. Io. à SG. z. de malis Chriſtianis. Cornel. in Frov. lö. 1z.

le fne Lomins, & murtdi, in Extrctn fudici 4ℳ
nudatio Operum illius. Eccl. II. 9. quantus hinc

peccatori horror, confuſio, deſperatio!

Dominicâ 1. Piqete Ficulneam, 6& omnes arbores & c. Luc-2. 29.

Adv—ent.

Dominici 3. T1s quis es? Et confeſſus eſt, & non negavit. joan.

Adven. J. 19. & zo.
quu e & confeſſus eſt, & non negavit- In mundo ni-
5„ . . :. è * —7— .
hil communius, & celebrius, quama ſe malè facta ex-

Vitium ho- —
minis here-
ditarium:ma-
lum vel excu-—
ſare, vel ne- .
gare penitùs. artem à ſuis & noſtris primis parentibus, peccatum ſuum,
cum negare non poſſent, peſſimeè excuſantibus, & culpam
in alium, Deum ipſum partim, retorquentibus, uti dictum
ſapra Conc. 22. n. 4. egregiè didicit chariſſimus eorum, & pri-
mogenitus Cain, factum à ſe fratricidium negans, & qui-
denm ipſi Deo omniſcio interroganti: Vbi eſt Abel frater tum?
qui reſpondit: neſcior num cuſtos fratriz mei ſum ego? Geneſ. 4. 9. -
D D et,

y
cuſare, in meliorem partem interpretari, pro bonis
—habere, aut negare penitùs. & feciſti, nega. Hanc

er

uu

ar

uUI
en

—

— A„

1

Nal
una

Teſtimonium nobis perhibente conſcientiâ noſtrã: KRom. 9. 1.

EHine peccatori borror, confuſio, dtſperatio. 40 5
gat, inquit S. Ambroſ. Lib. 2. de Cain c. 9g. notans hic tria ejus
crimina, primum, quaßi apud ignorantem recuſat fraternæa muantts

cuſtodiæ, quaſt exors naturcæ. declinat judicem, quaſi liber arbitriie

quid mirart, ſipietatem non agnovit, qui non agnovit aubtorem! Jo.
Cornel. hic. Adeo ſplendidéè mentitus, & protervè negavit
Cain. V. C. 61. n. I. C. 99. n. y. Hanc luem & nos hereditarie con-

traximus, & à naturâ didicimus, à puero in ſcholis practica-

mus, coram Superioribus & Magiſtratibus ſubditi, coram
parentibus filii, imò, quod omnium gravius, in ipſo Con-
feſſionali pœnitentes, ſæpè peccata excuſamus, negamus,

reticemus, & ſic mentimur Spiritui S., parato verè confeſſis

virtute Sacramenti omnem remittere culpam & poœnam:

nempe, ſi malè actum, ubiq; nemo domi. Longè rectiùs, lau-

dabilius, & ſanctiuùs egit S. Ioannes hodie, contempto omni

comodo & honore, quem conſequi potuiſſet, interrogatus:

Tuquu er? & confeſſus eſt, & non negavit. Et confeſſus eſt, quia non ſaem

eg Chriſtus, cujus ego non ſum dignus, ut ſolvam ejus corrigiam cal-
ceamentis probe ſciens, Deum, qui ſerutatur corda & rene:

Pſalmo . 10. Et omnia nuda, & aperta ſunt oculis ejus: Hebr. 4.73. fal-
li non poſſe, etſi homines poſſint; quanquam S. Joannes fu-

erit tam ſolidæ, candidæ, & ſinceræ mentis, quæ nonniſi te-

ſtimonium perhiberet veritati. Yo. I. z. omni & quäcunque ratio-
ne, etiam cum vitæ ſuæ diſpendio; uti factum eſt, Marcis.
4v.S5. QuÜin re nobis exemplum reliquit nobiliſſimum,
agendi cum Deo & proximo verè, ſincerè, & candidè, quæ
laus olim Germanis, quorum os & cor unum erat, dabatur,
& debebatur. Hæc in humanis, & in mundo. Sed audite:
utut; clementes nobis Judices, noſtra malè acta diſſimu-
lemus, excuſemus, negemus; contra nosipſos teſtimonium
ferimus tamen, & ſententiam (quod fecit Davia 2. Keg. 1I2,
ſicut jam occultiſſima hominibus, & occluſa penitùs, ita

cio extremo erit apertiſſima; ubi tum, &, ut ait Tudolpbus

In Judicie
eſt nullus ne-
gandi vel ex-
cuſandi locus.

toti mundo ad juſtitiæ Solem intima penetrantem in Judi-

406 CoNCIOXXVII. In fine hominis denudatio Operum illius.
à Saxoniâ, Carthuſ. Prior Argentinenſis, p.

non excuſare, non appellare; non fugere, non impetrare veniam, non
babere refugium. Calam. in Sent. V. Jud. ſin. Ibi ergo omnes
(quantùm ad hoc, utinam & innocentiàâ!) Noanner erunt.

Et confeſſus eſt, & non negavit. Accedimus jam ad judicii erx.
tremi partem valde ſeriam & conſiderabilem, Examen rigo-
roſiſſimum à Judice inſtituendum, reprobis tam horren-
dum, ut nullis verbis explicari queat; quod pro meo tenui

poſſe per ſequentes Conciones has quatuor declaraturus

ſum. Hodie verò docebimur adductum initio Concionis:

Le fine homins, & mundi (qui erit extremum Judicium) de-
nudatio operum illiuse Eccl. II. 29. Quam hæc denudatio pec-

catori ſummè probroſa, ignominioſa, horribilis, confuſio-

nem & deſperationem paritura, ſit. Inde verò, ut jam in
vità cum verâ humilitate, & animo contrito, animi noſtri
noxas Chriſto, ejusque vicario Sacerdoti, in Confeſſione

ſanctâ, & ſecretâ, nunquam non ſincere, confidenter & in-

tegrè, denudemus; ne qudex divinus inveniat, quod oculos ſuc
Majeſtati offendat, toti mundo, cum probro æterno, denu-
dandum. Scenæ aperientur, Cortinæ detrahentur: Patien-

ter ſpectate, audite, & cogitate.

In Judicio II. S. Mater Eccleſia: Zadex Ago cum ſedebit, ait, gquidquid

extr. omnia latet, apparebit, nil inultum remanebit. Segn. Miſſæ Defundt. De

erunt aperta. hc Fidei veritate Scriptura pluribus locis mentionem inge-

Ex dct. rit, & inculcat. Wihil opertum, ait ipſe Chriſtus, quod non re-

tinenſis, p. 2. c. 34. in ultimo
illo examine omne genus excuſationis ceſſabit. Paol. D. 1. Av.
J. 6. Et S. Bernard. Eeb. de interiori domo: Ardte, inquit, & ſtri.
tung erunt viæ omninum peccatorum quando non poterunt negare,

ryea
krvi
E(Ei
tml
velabitur, & occultum, gitod non ſeietur- Matth. Io. 26. Gentium
1. Cor. 5. 10. Doctor: Omner nor, inquit, manifeſtari oportet tum Judici Chri-
ſto, tum omnibus hominibus, ante tribunal Chriſti, ut quis-
que ſingulorum & bona & mala videat: ut referat, & recipiat,
un s ettaz. Ppropria corporu; quæ ſunt & animæ, quæ in corpo-
re & per corpus ſuas habet operationes, prout geſit, & fecit,
e

ehrt

Gin,
ira
ſ
n
er
Ne

ain HBindc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 407

ln Fpve bonam, ſive malum. I. Cor. y. o. O terribile Tubæ extremæ
fignum, omnes ad Judicium convocans! at terribilius mul-
tè& eſt, quod Apoſtolus ait: Manifeſtari; quò oſtendit, omnia
, tunc, & ſecreta cordium aperta, & patentia fore: neque
cenim tunc aſſumi poterunt Fici folia ad peccati turpitudi-
b nem velandam: Geneſ. 3. 7. Non erunt tum Cameli portati-
tii, quibus idola Laban avehantur, ait Beſſeus, C. y. de Judicio
dei fol. 327. Geneſ. 3I. 3–. aut occultentur. In ſine hominis denudatio
nog operum illius, Eccli. 1I. 29. à Chriſto Judice, dum ab eo ſenten-
imm tiam damnationis, vel ſalutis accipit: quod quidem parti-
me culariter fit in morte cujusque, ubi Chriſtus cuique ſuam
du aperit conſcientiam, ut videat omne, quod egit, cogitavit,

dixit per omnem vitam, ſciatque ultimum finem & termi-
E num, vel gehennæ, vel cœleſtis gloriæ. Cornel. Generaliter
rort tamen id Het in publico illo totius mundi ultimo conven-
tiu & fine. Et hæc cogitatio, nimirum ſingulorum peccata Hinc pavor.
hominum toti orbi manifeſtanda fore, permagnum ſanctis
incutiebat pavorem. Magnus Eccleſiæ Doctor Auguſti-
nus, ſapra cit. (ex Medit. c. z.) Conc. 26. n. 2. Ecce, inquit, coram
tot millibus populorum nudabuntur omner iniquitates meæ; tot möillibus
Angelorum patebunt univerſa ſcelera mea, non ſolum aötulm, ſed et-
iam -ogitationum ſimulé; locutionum. Et S. Bernardus: Omnibus S. Bernardus.
populs, inquit, nudabuntur tunc, & cuntétü agminibus patebunt ani
Vverſa ſcelera mea; non ſolum actuum, verum etiam cogsétationum △
l locutionum. S. Jo. Chry ſoſt. hom. 45§. ad pop. ait: quid ergo tunc fa- 8. Chryſoſt.
3 H criemus, cùm in medium coram mundo cuntta promentur, in theatro
Dm vam claro & illaſtri, & nobi notis, .½¾ ineogniti, cunéta ſpelctantibus 2
Et S. Ephrem Syrus oculis amarèé lachrymantibus dicere ſo- S. Ephrem.
lebat: Contremiſcit cor meum, & rener mei reſolvuntur, quotiecunz, B
o ogito, quòd revelandæ ſint cogitationes, E& ſermones atq; altdas no-
ſtri in die Judicii. Lib. de verâ ænit. Calam. Diſeé. 31. n. §. Beſſens Cyp.
de Jud. F 3yz. Hæc breviter ex Scripturâ & PP. infrà magis de- Manifeſta-
C claranda. Quâ ratione autem heæc fieri poſſint, & flant, d na om⸗
“ docet S. Auguſt. L. 20. de Civit. Dei. Fiet, inquit, virtute di- Ham. op⸗ 4
AfKH Aechelde Jacl cctr.. Fff vina, um, opus

S. Auguſti-

nus.

rertt⸗

2Mnan

AOS CoONCIOXXVII. In fine bominis denudatio operum illius.
divinæ omni- vina, at cuig, opera ſus, vel bona, vel mala menti intuita, mirs
potentiæ V. celeritate, cernantur. Pro captu aliquo hujus Myfteris, quod mh
Conc. 5. n. . nempe & quomodo omnia in Jjudicio, eaque etiam occul-
Simile ab tiflima & minima ſint futura nuda, & aperta, adducit Bes- ch
atomis, viſis ſeus unam & alteram ſimilitudinem. Aër hic ait cit. C. 6. u
claro Sole: ſic f. z3S quem videmus & ducimus, minutiſſimis pulviſculis
P 7 Solem Féfertus eſt, quos Atomos appellare Philoſophi ſolent; at. n
luihiric- n que hi per aulas, atria, regumque & principum palatia vo.
extr. jud. pa- litare, à nemine tamen videri queunt: at quando Sol per 1
tebunt, mini- Vitreas feneſtras oſtiorumque rimas, radios forinſecus im. à
ma & occul-mittit, quamprimum confſpiciuntur. Peccata noſtra, AA. ve- ”M
uima etiam. ræ quædam atomi ſunt, meræ privationes, quæ modè à con. *
cupiſcentiâ, ad usq; rationem, modò à ratione ad usq; concuau-
piſcentiam feruntur (Caro enim concupiſcit adverſus Spiritum,
& Spiritus adverſus carnem. Gal. 717.) omniaq; animæ cubi-
cula, receffus, penetralia, ſenfus, & animæ facultates iisdem
plena funt: interea tamen, dum vivimus, eosdem videre non
pPoſſumus: ſed ubi clara illa judicii dies illuxerit, & ruti- ts
lans Juſtitiæ Sol per vitreas corporis feneſtras, & tenuiſſi- ſe
mas conſcientiæ rimas, radios immiſerit, innumera flagi-
tia apparebunt, etiam occultifſima, & quæ nihil videban-.
tur : Cmnia peccata, in iam aperto täma;, iliaeſtri heatro „ denudata
S. Chryſoft. orbi aniverſapalam fadta, hominnm ocults ſubjicientur. ait S. Chry-
ex Pſalmo foſt. hom. 3. n Ep. ad Kom. quando tenebræ non obſeurabientur à ie, i
133.12. & nox ſicut die illaminabitur. Bfalm. IzF. Iz. id eſt, peccata, qugæ 10
modèò velut tenebræ ſunt, & in tenebris, tunc inſtar lumi-
nis, ſeu ad Solem Juſtitiæ, elara, velclarè apparebunt. In
4. Cor.4. 5. rem optimè S. Paulus, 1. Cor. a. v. Nolite, inquit, ante tempus N
Iudicare (multi enim hic videntur boni, qui in Judicio appare. u
bunt mali, & vice Versâ) quoadmsq, veniat Dominus, qui & lla- t
minabit abſcondita tenebrarum, & maniſeſtabit conſilia cordium. En
facti ſpeciem: Tu ſeciſti abſéonditè, ait Propheta Nathan Davi.
di: z. Reg. 2. 72. (adulterium & Uriæ homicidium à Davi-

de ſtudio ſiclim tectum& orcult atum) ggo autem faciam ver- 1—

6.

—

nir. 4

vccul.

Deg.

4

flod⸗
t,

tia o⸗

l per
ls im.

1A e.

zcon.
onn.
titum,
cubi.
Sgenmn
enoon
Wi.

i.

tggi.
ban.

Ulats

Dhr-.

(uè
Um.
. I
Pare⸗

.

En
i.
i.
er.
n

8

nibus Electis lætiſſima ſequetur huj

da, ut in ſe ſunt. Ajunt quempiam cum plauſtro & cur-
ru graviter onerato, hyemis & nivis tempore, ſupra
trans lacum Podamicum, eo tempore totum congelatum, rans jacum

4

M

Hinc reccatori horror, confuſio, deſperatio. 409

em ſzud in conſpecta omnis Iſraël, & in conſpectu Solu- id eſt, in

conſpectu totius or bis. Beſſ. F. 267. & ſequ. quanta ergo (ait

Cornel. ic) erit confuſio adulteris & ſceleratis in die Judi-

cii, ubi coram omnibus Angelis & hominibus, Chriſtus
cujusque crimina patefaciet, arguet, & damnabit.

III. In fine hominis densdatio opermms llins Eccl. II. 29. Ex Simile à ni-

eodem Beileo aliud & vulgare ſimile de hyemali tempore, "e tectis, ill
cui meritò totus hujus vitæ humanæ decurſus, miſer, & ſolur, ſur
frigidus, comparari poteſt; ſicut veri atque æſtati ſequen kſ..
tis beatæ vitæ jucunditas, juxta ipſa Chriſti verba: Mat. 24.
22. &ũ Luc. z2I. à V. 29. Eidete ſiculneam, & oemwnes arborer, cum pro- ſtas & hy-
ducunt jam ex ſè fruétum, ſoitu, quoniam propè eft æſtaz: ita & vos, eins myſtica.
cum videritis hæç ſieri, ſoitote, quoniamz propé eſt regnum Dei, re-
demptio, reſurrectio, & gloria ſempiterna: quæ æſtas om-
ſus vitæ tribulationum,
&̃ omnium malorum hyemem. Vere hyems, ubi Refrige-
ſcit charitas multorumr Matth. 24. 12. fides, ſpes, aliæque virtu-
tes, divinæ æſtatis frondes; quoniam abundavit iniquitas, in -
fidelitas, hæreſis, perſecutio, tyrannis, omnisque impie-
tas. Verè hyems, ubi prævalet Meam ac Tuuam »frigidum il-
lud verbum, & quidquid eſt malorum in vitam noſtram invehens, in-

numeràq, gignens mala, ut ait S. Chry ſoſt. tom. 3. in orat. de S. Phi-

logonio. In hyeme ergo cùm nive omnia funt cooperta,
marmor à latere, aurum à plumbo, gemma vera à falsaâ,
à ſordibus res pretioſæ, ſub nive latentes, diſcerni non
poſſunt: donec nive liquefactaà, & reſolutâ, ſuus color re-
bus & facies redeat, ubi iterum apparent ſordida, immun-

& plauſtro onu-
ſto ſuper &

nivéque tectum, vectum fuiſſe, vehementiſſimè miratum, podam. con-
tantam, à ſe nunquam viſam, unius prati planitiem: ſed gelatum &c.
cùm interrogans intelligeret pro reſponſo, lacum eſſe (qui
profundiſſimus & longitudinis eſt 40. mill. paſſ. Lexicon Geo-
E 2 graph.

Vetus cum

A1o CoxNCIONXXVII. In fine hominis denudatio Operum illius.
graph. V. Conſtant. LRacus. Sed & quibusdam locis latus tres,

in quinque horas; ut propterea mare Sueviæ dici poſſit) ita
territum conſternatumque fuiſſe, ut repente mortuus ſit.

In Judicio Ubi hujus vitæ ac totius mundi hyems præterierit, ò quàm

extr. erunt a rum, ſplendente in extremo Judicii die Sole Juſtitiæ, plera-
perta nuncte-

ta nive hy-

que longè alia videbuntur, cum, quæ nunc exterius hypo-
criſis vanæ, falſæque apparentiæ cujusdam nive cooperta,
munda & ſplendida videntur; ita ut virtus à vitio, juſti ab
impiis, ſanéti ab hypocritis nequeant diſcerni, larvâ hac ni-

veâ, falſo fiétoque hoc operimento ſublato, turpiſſima, fœ-

tidiſſima erunt, palliata hactenus vitia, fictæ virtutes. Vi-

deor aliis eſſe bomi nominis, ab aliis haberi probus, bonus,
virtuoſus, exemplaris: etenim frequento Divina, obeo æ-

dificatorie Sacramenta: ſum vitæ ſobriæ: nulli facio inſu

riam, furtum nullum, nullum homicidium, adulterium
&c. (Ita frequenter nobiscum arguimus; nobis ſæpè falsèò

blandimur) ſed cùm penitiùs intro conſcientiam meam aliis

ignotam, deprehendo ibi ſpurca, ſœtida, non levia vitia, in
juventute vel hactenus admiſſa, etſi occulta omnibus, ut
planè ſim profundum ſterquilinium, cloaca, & fimetum vi-
tiorum ac ſcelerum: in publico tamen bonus haberi cupio,
reprehendi neutiquam patior. At erit tempus, cùm qualis
quisque fueris, toti mundo clariſſime patebit. Quæ res ſanè
hominem ingenuum & ſapientem efficaciter permovere
deberet, omnem conatum adhibere, non tantùm in oculis
hominum, ſed Dei etiam, bonum eſſe, virtuoſum & reli-
gioſum verè, ut & talis in extremo Judicio, cum nullum am-
plius velamen, appareat. Sic olim Chriſtus ſeriò hortatus
Judæos, Scribas, & Phariſæos Matth. 23. à v. 25. uhi v. 27. Er

Scribæ dicti vobz, inquit, &ribe &- Phariſæt Hypocritæ; quia ſimiles eſti ſepul-

à C(hriſto ſe-
Pulchra deal-

bata: Mat. 22
27.

&ris dealbatu, qu aforis parent hominibus ſpecioſa, intus verò plena
ſunt oſſibus mortuorum & omni ſpurcitid. Nc & vos afori quidem
pareti hominibus juſti, intus autem pleni eſtu hypocriſi & iniquita-
e. Dicito mihi, ait Auctor Op. Iuperf. apud Chriſoſt.:“ O ypocri-

1A.

„

Lacz, graveolentids cupiditatibus, inquam, abſardis atq; improlis ani-

HEnunt pecccatori horror, confuſio, deſperatio. A11

— –—

144 . bonum eſt, eſſe bonum, ut quid non 1s eſſe, quod vis apparere? nan Oportet fo⸗
quod turpe eſt apparere, turpius eßt eſſer quoa autem formoſum eſt ap- fis & intus

parere, formoſum eſt eſſe. Et Titus Boſtrenſis Ep. in Lauc. II. 447. bonum eſſe

Qui, inquit, munditiei & ornatus erteriors maximam curam ge- Ar. P.

runt, animæ verò decori nukam, quinimò vermihbiss ac Janie, indicibe- Peni. V, indi-
mam replent: Ita Titus ex S. Chryſoſt. qui ipſe, Plurimi, aik, num. 12. Do-
bodie ſimiles ſunt Phariſais. Cornel. in Matth. 23. 25. Quc prius, ait min. 7.p. Pen-
ſepra cit. S. Baſilius L. de verâ virg. torpere, quaſi veſte contelti, tecoſt.
minimè hahbere putabamur, es nudatà ſe omnium oculis ingerent, nul-

Insg, jam vel negationi vel defenſioni erit locus. Faber. Dom- g. Adv.

C. 3e G. 2. Hoc ſimili à Nive, quæ ſordes regit „& liquefaca Aliud ſ mile
detegit, fatis declarato, aliud breviter eſt, huc aptum illud ſtigmate in-
de iis, qui ob crimen, gratiâ vitæ factaâ, ſtigmate, uti pati- uſto occulta-
bulo, lilio, & c. in tergore vel aliã, quæ tegitur veſte, cor- to, cùm dete-
poris parte, inuſto notantur; uti apud Gallos in hanc usq; Situr.
diem eſſe frequens, audio, etiam in fronte, maxilla, &c. Sich
in tergo inuſtus ob Sodomiam convictus Jo. Calvinus.
T hyrſ. Gonzalez. General. &Z. E'erit. Kelig. Cath. C. o. 4 N. 2. à f. 312.
&σiab eo itati. Tales crumeniſecæ & alii malefaétores, ſi ſæ-

piuùs in juſtitiæ manmus incidant, denudari ſolent, ut appareat,

num ob delicta quædam priora ſtigma inſcriptum gerant,

vel cauterio inuſti ſint. Si quod in tergo ſignum apparet,

ſine ullâ tergiverſatione, non expectato judicio, aut longio-
ri cauſæ examine, ad crucem mox, aut rotam damnantur.

Peccator ad hunc modum, qui læſæ Majeſtatis Divinæ reus Stigma æt.

eſt, & toties toto vitæ tempore in magni Judicis manus in- damnationis

cidit, ubi peccato mortali immoritur, ſtigma æternæ da- beccatum in
321 . Judicio ma-

mnationis, ejusque ſententiæ, accipit 3 quod denique in nifeſtum.

ne mundi, cum fiet denudatio operum illim, & mars feſta erisnt
omnia abſcondita cordi, & corporis noſtri, palaäm patebir,
reumque faciet hominem, absque miſericordiaâ ad infer I

rudera, & in eo tormenta, detrudendum heu quantoô do-

lore, confuſione! Quid ni ergo ſtatim per contritionem &
H Ff f 3 ſacram

412 CoNCGIO NXXVII. In ſine hominis denudatio Operum illius.

ſacram confeſſionem omne peccati ſtigma deponimus Vid.

dicta C. II. n. z. de Notis peccatorum. Conc. 13. n. .

S. Ezechieli IV. Habemus rei hujus figuram ex S. Prophetâ Exechie-
in viſione Ju- le, de qué ſapra Conc. 18. n. y. Hunc Sanétum & admirandum
daæorum pec-Prophetam, uti ſcribit ipſe cap. g. à v. 3. Cœleſtis emiſa & ex-
cata occulta tenta manus apprehendit in coneinno capitis ſili, & elevavit eum

oſtend
aß. S.

untur. Wyiritus inter terram & cwlum, & adduxit eum in geruſalem in vi-
Jſone Dei & in ſpiritu ac extaſi, juxta oſtium interins, vel (ex
hebræo) ad oſtium portæznteriori Atrii templi, quod erat Sa-
cerdotum, vidétque ibi hoc ſancto loco ſtatutum idolum Zeli.,

viſurus adhuc majores abominationes Iraéëlis. Pergit

S. Propheta: v. z. Et introdaxit me ad oſtium atris Sacerdotum;
O vidi; & ecce foramen unum in pariete. EBEt dixit ad me- fode pa-
rietem: & um foaiſſem parietem, apparuit oſtium unum : & Aixit

ad me ingredere, & vide albominationer peſimas, quas iſti faciunt

beic Sacerdotes, qui populum Dei legem & cultum docere
debebant, nunc autem ipſimet, Dei loco, colentes idola.
Et ingreſſus vidi; & ecce umnis ſimilitudo reptilium, & animalium
ahbominatio, & univerſa idola doemus Iſzaöël, depibéta erant in pariete,

in Circuitu per totum. Et ſeptuaginta viri de SEenioribus & prima-

riis: ſtanter ante piéturas; & unusquisqg, habebat thuribulum in ma-
nu ſud, & vapor nebulæ de thure conſurgebat. Et dixit sd me; cer-
tè vider, quæ Seniorer domus Iſrael faxiunt in tenebri, unnquisq, in
ahſcondito cubiculi ſair dicunt enim; non videt Dominus nos“ dere-

Iiquit Dominus terram ;ut putant impii & athei, ruhntque

— Bhiinc in ſcelerum abyflum. Verum iterum vidit ad portam
Attrii exterionis (ubi erant mulieres & laici) abominatione

„
S
.

majorer V. 1 3. Kt ce ibi mulieres ſedebant, plangenter Adonidem,
turpiſſimæ Veneris Amaſium, cum viris libidinoſis hoc
planétu Venerem colentes, eàmque ſibi propitiam reddere
yyolentes; juxta S. Hieron. Nec dum ſatis, & finis. Adhuc
uaaabominatiener majore jubetur Propheta aſpicere, v. 16. intro-
dutns in Atrium Domus Domini interins, ſeu ſacerdotum. Et
cce in oſtio templi Domini, inter veſtibulum & altare, quaſi viginti
quinq

4

—

echi.
Nun
der.
nenn
ninn

elS

t
N 1,
lugt
Otum
up.
GA
Coen
itl

Mun

Dinn
i.

e⸗
, 4

tg

Ofat

Nitione.

rihn
olert

We⸗

n
n. 1
igini

i

en.

pudet: At in judicio extremo, foſſo & fracto omni pariete,

Hinc peccatari horror, confufio, deſberatio. 413
quinq; viri dorſa habenter contra templum Domini, averſi tergo
Arcæ Domini & ipſi Domino, & facie ad orientem, & adora-
bant ad ortum ſols- ſeu ad Orientem converſi, ſolem adora-
bant, more Gentilium: Sed quid ad hæc ſcelera Deus, per

illa irritatus! Ergo & ego faciam, inquit, in furore meo illis,

quod merentur: non parcet oculus mem, nec miſerebor: & cum
clamaverint ad aures meas voce magnaä, non exaudinm eos- v. 15. G
ult. cit. Cap. S. Proh quanta ſcelera, oſtenſa S. Ezechieli, occul-
tiſſima inter parietes, ipſi apertos, commiſſa à ſui aliàs ſan-
i populi Sacerdotibus & laicis, Viris & fœminis, idque in
templo, quibus graviſſimè irritatus Deus, ut parcere no.
luerit & mifereri! Prodromus hic eſt, figura, & typus aper- Hicatio
tiſſimus Extremi Judicii, in quò ſcelera omnia & ſingula, in- ad jdckicium
tra decem parietes occultiſſime commiſſa, à Sacerdotibus extremum in
& laicis, à viris & fœminis, à Senioribus & junioribus, de- qué occultis-
tegentur, & aperientur, & latentes, ut ait Beſſeus citat. Conc. y. ſima erunt
de qud. f. 321. introrſum abominationes toti orbi patebunt, maniſeſtidh:

„

& cordis adyta ac ſecretiſſima, ut funt avaritiæ (Molorum
ſervitus. Galat. . 20.) & peccatorum, quæ enumerat S. Pau-

lus, bid. & ad Epheſ. y. z. præſertim verò luxuriæ, cujus vitia,
uti fornicationes, adulteria, Sodomiæ, crimen peſſimum,
Beſtialitates, mollities, &c. hæc enim vel maximè occultan-
tur omni ſtudio, plùs quam cœtera vitia; jurant enim ho-
mines publicè, mentiuntur, inebriantur, invident, odio ha-
bent. Sola libido, præ cœteris impudens equidem & in-
verecunda, ſeſe occultat, dum poteſt, & eam ſui, vel de ſe
nuda & aperta erunt omnia peccata, quæ admiſſa, cum qui- ſam nune fo-
bus, quando, quamdiu, quibus circumſtantiis? O vel jam dienda noſtra
nunc eorum nos ſalubriter pudeat, ut fodiamus conſcien- & Confell.
tiæ moſtræ parietem, acutê introſpiciamus, examinemus, rio aperien-
umeremus, & coram Sacerdote, quem nobis, ut Prophe- da, ut munde-
tam & doctorem, miſit & deſtinavit Deus miſericors, depo tur.
namus, ut ille videat, judicet in foro conſcientiæ V a.
101Vat?

4 14 CoNCIOXXVII. In fine hominis denudatio Operum illius.

ſolvat: niſi cum æterno noſtro exitio & damno experiri

velimus Chriſti Judicis furorem comminatum, cujus oculus

non parcet, nec miſerebitur, & non evaudiet, cum in Judicio im-
pPii adaures ejus voce magnd clamaverint. juxta'cit. C. 5. v. I8. Exech.
Cornel hic. Iin ſine hominis denudatio Operum illins. =Sèü
In judicio V. Speciatim autem obſervo Spiritús Sanéti in Scriptu-
extr. denuda- r4 phraſim & modum loquendi, quéô dicit peccata nuda fo-

buntur impii re, denudandas quô⅛ ſummam impiorum in ſudicio extreme

dedecote ignominiam & confuſionem ſignificat: quid enim viro ho-
d neſto, quid Matronæ, fœminæ, virgini pudicæ & verecun-
dæ, quid juveni caſto, quid viro Religioſo acerbius accide-
re poſſit, quam denudari ignominiosè: uti audiemus. Gra-
viſlimæ illæ Dei judicis minæ funt, & pornæ erunt, inten-
Ey Nahum tatæ per S. Prophetam Nahum c. 3. v. . & 6. ubi quidem ad
3. v. y. &. literam loquitur ad Civitatem Ninivem, poſt Jonæ prædi-
cationem & pœnitentiam in priſtina ſcelera relapſam, quam
maeretrici comparat, eique excidium per Chaldæos prædi-
cit: ſed quam optimè aptantur ad impios in extremo Judi-
cio, illos præſertim, qui in vivis impudenter peccârunt.

Ita ergo Numen iratum ait: Ecce ego ad te: armatus & furi-

bundus, ut te quaſi ſcortum infame ſpoliem, denudem, ca-

ſtigem, totique orbi ridendam & exſibilandam proponam.
Revelabo pudenda tua, OCcultas tuas ſpurcitias, vitia, & fœdi-

tates: Oſtendam Gentibus nuditatem tuam, & Regnis dgnominiam
zuame & projiciam ſuper te abomenatione omnia tua abominan-
da ſcelera propalando: & contumeliis te afficiam, afficientque
omnes: & ponam te in exemplem & ſpectaculum ac execran-

dam: Cornel. Tale eſt peccatum, & peccatrix anima: itaque

huic eveniet in judicio, in quo denudabitur, denudabuntur om-
niea ejus ſcelera, toti mundo, Gentibu, & Regnu. Quænam
funt illa Regna:? ait Beſſeus Conc. 6. f- zzr. Regnum nimirum
coeli, mundi, & inferorum: in primo regnant Angeli, in ſe-

cundo dominantur homines; tertium tyrannicè tenent dia-

boli: Atque omnes hi ſpectatores erunt ignominiæ: 6 pu-

D
Nilinnt
inn.
e
Neca
ſe
.

bus; nullo ſuorum conſilio, à tam infami morte revocari pos-

—

mnmMinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 415
dor, infamia, 6 confuſio! f. 372. legit Chaldæus: Pate-
faciam confuſionem ſceleris tut un vultum tuum, té, reddam execran-
dam, & ponam te fadiſſimanr oculis omnium videntium. Septua-
ginta tradunt: Ducooperian poſteriora kua ſuper faciem tuam.
Peccata tua, quæ flocci feciſti, nihil æſtimaãſti, & poſt ter-
gum poſuiſti, præſente toto mundo palam fient. Et, qao-
modo immunda es, ic immunda judicers; explanat S. Hierony-
mus in l. citat. Nahum. Calamat. Glva Diſc. 31. n. 7. . 294. KRevelabo.

hoc eſt, ait Marchant: omne velum auferam, omne palli-

um, omnes prætextus, quibus celas deformitatem, omnia

perizomata & folia hereditaria Adam, hoc eſt, omnes excu-

lationes, & ibi confundam te coram omnibus habitatoribus

Cœli, inferni, mundi. Hort. Paſtor. de Jud. Lect. 32. f. 190. Ut pro- Damnati in

Jud. plùs tor-

inde rectè dicat S. Baſilius Orat. de Jqudicio, & in Pſalm. 33. Plus Jdemur pu
torquentur iniqui peccatorum Ppudore in etremo Judicio, cum illi an- Jore ſcele-

te calos fuerint Propoſitæ beccatorum maculoſa ſordes, quàm cum fu- rum, quaàm
erint igni aterno traditi. cit. Calunmnmn. inferni igne.
VI. Et verò, ſi in humanis, & in vitâ, tam ſervile, turpe, In humanis

tam ignominioſum eſt, denudari, etiam coram paucis, quid quàm igno-

ni erit ignominioſius peccatori coram toto mundo?: David miniatunn
enudari: ex

graviſſimo bello ultus eſt illam injuriam, qua Hanon Rex 2: Reg. 10
Ammon, à ſe optimâà intentione miſſos ad eundem Legatos Keg. 180.

turpiter veſtibus & barbâ mutilabat. 2. Reg. Io. & I. Paralip. 19.

4. Plutarchus refert, Meſſenias mulieres, neſcio quâ phre- Meſſeniæ
neſi & mentis amentiâ inducéctas, ſibi ipſis vitam promiſcue mulieres à ſui

eripere ſolitas, adeo ut nullis parentum vel amicorum preci- de abſter-
sznul ritæ Lege,

ſent: donec tandem edicto publico cautum eſt, ut quæcunq; erum. t
primè violentas ſibi manus intuliſſet, nudato corpore, vitâà li- mortem nu-

cet privata, per vicos & plateas magnâà cum infamiaâ, rape da corpora
X * .„ „ „W
retur: & ſanè tantum apud ſanguinarias illas ſui interem- palam pro-

ptrices edictum hoc valuit, ut nulla impoſterum auſa fue lici.
rit, manus ſibi injicere, verita, ne nuda per urbem traheretuar,
omnium ſannis expoſita, pudorem ſcilicet mortui corporis
Mechtl! de Jud. extr. Gg g mot-

.

416 CoNCIOXXVII. In fine hominis denudatio operum illius.

mortis timori anteponens, quomodo ergo apprehendere
oportebit denudationem coram univerſis mundi incolis, & in

loco maximé celebri & publico? Beſſ. cit. C. 6. f. 372. ex Plutareh.

Verecundæ Lib. de inſignibus mulier. Hoc apud Ethnicos. Magis Chriſtia-

Eleonoræ,

Soſæ Conju-

ni, plurisque verecundiam & honeſtatem habent in pretio.
Eleonora illuſtriſſima Foœmina, Emmanuelis Soſæ Luſitani

gi, denudatio Principis conjux, quæ cum marito & ſexcentis comitibus

morte gra-
vior accidit.

naufragium paſſa, poſt arma & opes à barbaris direptas,

jamque pedes iter faciens in armatos Zthiopes incidit. Hi
Soſam ipſum, & cœteros utriusque ſexus nullo diſcrimine,

veſtibus nadare funt aggreſſi. Adedò ablatis armis animi o-

mnium ceciderant, ut, jam prædonibus his etiam obnoxii,
contrà nec hiſcere quidem auderent. Eleonora tantum,
generis memor, ac pudoris retinens; obniti acriter, quin et-

iam pugnis colaphisque barbaros ultrè ad necem irritare:
quoad mariti denique hortatu, & deficientibus jam planè

viribus abſtitit. Nec mora: detractæ direptæque veſtes

naufragis, metu ac pudore confuſis, atque à tantâ rerum

indignitate oculos avertentibus. Tum verò caſtæ matro-.

næ triſtior omni morte lux viſa, cumque aliud non ſuppe-
teret, & veſtigio ſeſe arenis deſodit; quidquid corporis ex-

tabat, ſoluto raptim fuſoque crine obtexit. Mox ad comi-

tes voce ſupremaâ: Vos quidem, inquit, Duci veſtro fidem
egregiam præſtitiſtis, optimi viri, nil ultrà opus eſt. Ite,
vobisque ipſi confulite. Hic altus omnium mœror ac do-
lor vocem incluſerat. Eleonora verò in hoc ipſo tumulo,
quem ipſa ſibi fecerat, ſeque ipſam velut exanimem in eo
collocarat, fletu & jejunio longo exhauſta, jamque prius ſe-
pulta, quàm mortua, diem ſuum obiit. O magnam heroi-

dem, quæ potiùs vitam, quàm verecundiam exuere ſuſti-

nuit! Drexel. tom. I. zn Koſis p. 2. C. 12. J. 4. mzhi f. 920. Kengel. de
Jud. Divin. tom. 2. C. 10. n. 2. Ex Petro Maſſeig, Libh. 16. hiſtoriæ Indi-
p. a52. Sed obſtupeſcendum illud fœminæ factum, omne

fidei ac verecundiæ exemplum longiſſime ſuperat. Ab
MUMG omni

R

ol

i

6.

—

ndere
,Kin
Mun
ikin.
to.
MWi
ehnn,
it. N
imine
imio.
Dnori,
mnun,
uner
Intue
niut
ſekes
Nttun
ma.
i⸗
iel.
co.
Uden
ke,
e
lo,
n
ible
ni
l⸗

“

ai.
e

0MNN

primus, Imperator Romanorum electus, inter refractario

Hinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 417
omni ævo vix ſimile quidquam poſteris memoria tradidit.

Anno Chriſtiano milleſimo trecenteſimo ſexageſimo ſepti- Verecunda

mo, Petrus Caſtellæ Rex poſt primum cum Henrico fratre Ancilla, ut
congreſſum, victor Hiſpalim rediit. Inter complures, quos, Dominæ nu-

triumpho inſolentior, juſſit perimi, nobiliſſima matrona Ur- in erer.

raca Gusmania, Joannis Alfonſi Gusmani mater fuerat. inſiliens S
Hanc in celeberrimâ urbis plateâ flammis exuri vivam vo- ipſa conſum-

luit, crudelis Princeps. Ad Gusmaniæ rogum adſtitit fa- tur.
mula Iſabella Ubedia, virgo honeſtiſſima: cùmque domina
in igne ob acerbiſſimos dolores impatientiùs ſeſe jactarert
ita ut veſtis incompoſita & pes nudus cerneretur, famula,

animi plena, in ipfſos ignes inſiliit, disjectam veſtem com.
poſuit, eamque tamdiu manu tenuit, dum & ipſa (quod poe- Verecundiæ

nè fidem ſuperat) cum domina conflagraret. FPactum non prodigium.
laudo, ſed ancillæ fidem, ſed verecundiæ predigium obſtu-
peſco. Mori maluit hæc virgo, quaàam dominam minus ve-
recundè morientem cernere. Drexel. cit. l. g. . E graviſſimis
tormentis ipſimet Chriſto ſua in flagellatione & crucifixio- Chriſto pa-
ne denudatio, & exinde confuſio & improperium, ex Pſalmo ent genu⸗

6§. §. & 20. Neſcio an tormentum ullum aliud Domino gra
L Ientum Sta-

vius acciderit, ait Leop. Mancinus, de Paſſ. Dom. l. 4. Diſſert. 5. viſimum-

punéto y. fol. 369. col. 2. med. quöë punéto g. plura. Speranza de laſſ. D.

Punct. 27z. & Indice V. Nuditas. In fine bominis denudatio operame il-
lius, eò gravior, & ignominioſior, quèò peccator nocentior.
At denique audiamus, quâ impiorum acerbitate, dolore,

impatientiâ, deſperatione, quantis blasphemiis! “M
VII. Metiri poſſumus ex itidem humano caſu de Otho- Othocarus
caro, Bohemiæ Rege prænomine Primislao. Rudolphus Rex Bohem.
i1 8 Rudolpho I.

principio Regiminis habuit Othocarum Regem Bohemiæ, us coram bi-
qui renuit Rudolpho fubeſſe ‚inque ejus verba jurare, quem 1% ercitu:
paulèò antè in ſuo ſervitio ac aulâ palatimum habuerat; Tes quàm exacer-

Pprælio dirimenda erat, jamque in campo utrinque acies dis batus.

Ppoſitæ, cùm formidanti Othocaro injecta melior mens, pe-

N

418 CoNCIO XXVII. In fine homini⸗ denudatio operum illius.

tiit per legatos ab Imperatore, hoc ſibi dari, ut ſub tentorio,

quaſi poſt cortinas, coram principibus clam juramentum

præſtaret, quod in utriusque exercitùs conſpectu pudor ve-
tabat. Acceptat Imperator, ſtatimque tentorium excitari

jubet, ingenioſæ fraudi opportunum: nam cùm ante Ru-
dolphum, Auguſtali ſubnixum ſolio, Othocarus genu po-
ſito fidem præſtaret, adducto artificiosè funiculo, quatuor

tentorii latera ita extemplò conciderunt, ut exercitus uter-
que ingeniculantem Imperatori Regem cerneret, accla-

mantibus Germanis, frendentibus & dolum tacitè execran-
tibus Bohemis; præſertim verò is pudor animum uſſit illuſi
turpiter Othocari, ut bello ſtatuerit ignominiam vindicare;
ſed conſilio infelici, tum à ſuis, tum à fortuna deſertus, in
conflictu cecidit. Engler. Part. I. Dom. I. Advent. ante J. 2. f. 13. Oe⸗
ſterreich. Ehrenſpiegl. Eib. I. c. II. f. 95. & ſequ. Faber At. Dom. I.
Aadv. Them. 2. JG. 2. E- elleri teutſcher Kayſer Adler in Rud. 1. fol. 365.
3727. Bohm. Chronickh in Primnlao Ottogar. ad Annum 1275. Paulus
Zehentner Verm. conſé. L. a. c. 3. fol. pz . In qué quidem nec ulla
umbra eſt extremæ illius confuſionis. Habent hic, quod
Applicatio metuant, qui virtutem erubeſcunt; qui in ſcelere lucem
ad impios. oderunt, quotquot nunc in latibulis fornicantur, & flagitia
committunt, quæ cœlum & ſidera benigno oculo non pos-
ſunt aſpicere: detegentur hæc eorum probra, cùm ſublato
ſipario nos Deus, in ampliflimo mundi theatro, in conſpe-

Gtu utriusque exercitůs, Beatorum ac damnatorum, in val-

le Joſaphat, olim ſtatuet omnes conſpicuos, & omnia nu-

da & aperta erunt: Et eheu! quantorum Serata pudicitia in die

Judicii dehoneſtabitur, ait S. Hieronymus ad Fabiolam de veſtitu
Sacerdotum. Graviſſima accidit confuſio hæc Regi Othocaro,
cum ſuis frendenti, bellum moventi, ſed in ſuum exitium,
Hinc male- ut dictum. Frendent omninè impii tam turpiter denudati,
dicta & blas-& confuſi, frement, ſtridebunt dentibus ſuis, contra Judi-
phemiæ dam- cem bellum moturi, ſi poſſent, deſperatione penitus acti in

Judicio extr furias. Pluribus pro more piè & eloquenter deſcribit Lu-
dov.

u. Hiinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 419
tor⸗ dov. Granat. in Duce Peccat. E. 1. p. 1. kit. & C5. fol. 712. & ſequ.
ntumn In hoc deſperationis loco miſeri illi damnati, rabie quâdam D
rye. crudeli furentes, iram ſuam in Deum convertent, & in ſeipſos
dtni ſævient, comedentes proprias carnes ſuas, dilaniantes vi-
hu. fſcera ſua, furibundis cum gemitibus lacerantes invicem
un ceoarnes unguibus ſuis, & blaſphemantes indeſinenter Judi-
ar cem, Qui eos ad has pœnas condemnavit. lbi quilibet eo-
8ue. rum maledicet ſorti ſiæ infortunatæ & infelici nativitati,
Nelr rêpetens ſine intermiſſione luctuoſum illum planétum, &
WR, deſolatas illas obi nænias: Pereat dier, in quà natus ſum & c. Yob. 3.
im 2v. 3. Hæc & plura cit. Ludov. Granat. Adeo tremenda in fine
fin bomint & mundi, in extremo Judicio, ac luctuoſa peccatori
M denudatio Operum illins! ut ſanè ne à longè convenienter aſſe-
% qui noſtrâ cogitatione poſſimus. Metuendum certé Judi-
Ccinum etiam cx hoc capite, in illo omnia noſtra peccata, ĩt
A dictum, ucda, cum ignominiâ & confuſione inexplicabiil.
denudandz »„& aperta fore. Annon igitur, inſenſate atqdue—
u impudens peccator, infamem hanc ſcelerum tuorum ma-
nifeſtationem ac denudationem perhorreſcis vel ubi in te nul-
en lus pudor peccandi, quæ tibi ſpes ſalutis eſſe poterit? quid?
n Perhorrefcis, delicta uni homini in Confeſſionis ſacræ ſecree
. to detegere; quid igitur feres, ea omnium oculis manife
do ſtarit Er infi Couc- so- Rnen. . &α . s. oee.
hc. VlIII. Hic tangitur aliquid in remedium & ſolatium, Sglurie re⸗
in quo 4 pro concluſione prætereundum non eſt. En Deus in- De m en
en. finitè clemens, ad omnem illam in Judicio extremo ſub- nicum
cundam confuſionem, peccatis per pœnitentiam in vita peccatori: ue
ℳ non geletis juſtiſſimè decretam, penitùs evitandam, illud Conſcienti-
rn ſingularis gratiæ nobis conceſſit ex ſuaâ Sacramenti Poœni- am ritè in S.
tentiæ Inſtitutione, quâ poſſimus, & teneamur, ſolùm nos Confeſſione
H ipſi accuſatores & teſtes noſtri, in ſecretiſſimo confeſſiona- ſennder ne
. lis judicio, quod totum clementiæ eſt, peccata noſtra omnia & .

8, 42 Seete e2 1; ternà igno-
n gravia, quoad ſpeciem & numerum, cum humili ſum miniàa in extr.

L⸗ mèque meritoria accuſatione & confuſione Chriſti vicario ſudicio pa-
dk EEgg 3 ape- teat.

420 CONCIO XXVII. In fine hominie denudatio Operum illius.
aperire, non damnationis, ſed integræ abiolutionis ſenten-
tiam; in hoc & altero mundo; in terris & in coælis efficacem,

,. accepturi, adeo ut talum peccatorum, in ordine ad con-
fuſionem & pœnam ratio in Judicio ampliuùs futura non ſit,

nard. ani homini & peccators pebcatlim taum aperire, quiad fabturus
e in die Judicit, ube omnihbus eapoſete kun conſoientia patobit? Et
Z. Auguſt. Melims eſt, ait, corkm Ainb aliquidrubori tolerafe, Juam
in die dudicii coranz tot millibus hominum gravè yepulsa denotatum ta-

eſcere. Calamat. lv. E. Confeſſzo Diſe. Io. n. 16. knne. Quòd ſi recu-
ſes hoc unicum gratiæ medium & ſecundam poſt nalfragium ta-
Aut poœni-bulam; ſcito illud inevitabile: Aut panitendum, alit ardendum;

tendum aut quod ſequens docebit tragica hiſtoria, ex aliis innumeris „
urdendum: quæ docet, peccata, quæ voluntariè in Confeſſione celan-
ait S. Thom.
e villa norà. fert Joannes Junior, ſeu Joannes .gidius, Ord. Prædicat.
Confeſſio- in ſuo libro, qui dicitur Scala cæli- Duo Prædicatores ibant per

nem imper- viam, quorum unus erat Poœnitentiarius D. Papæ, & ſan-

fectam ſcien- cus homo, & alter multùm innocens & pius: cùm ergo ad
ter faciens
Domina fju- 1 — ereit, 111 Cc& Ei E CGI, Qu
hitò moritur terium commiſerat cum quodam de parentelaâ ſuâ, & pro-
& draconem Pter enormitatem peccati, & erubeſcentiam humanam un-

inequitans decim annis absque confeſſione tenuerat; illa dum vidiſſet
apparet hor- iſtos Fratres extraneos in Eccleſiâ celebrantes, dixit intra ſe:

ribili ſpecie. iſti non cognoſcent te, nec unquam redibunt ad partes iſtas,

XXicdeo iſtis dices peccatum. Celebrat Miſsaâ, ad Pœniten-
tiarium acceſſit, & ſtante ſocio ex oppoſito, cum peccata

ſfſluua confiteretur, ad quamlibet expreſſionem unius peccati
unus bufo exibat de ore ejus, & faltando exibat Eceleſiam.
Tandem confeſſis omnibus peccatis, cùm veniſſet ad illud,
præ verecundiâ noluit confiteri, & dum abſolveretur à Pœ-
nitentiario, & ipſa vellet recedere, ſocius Pœnitentiarii vi-
Qit, quòd omnes illi bufones cum uno alio majori & enor-

mioris ſormæ turmatim ingreſſi ſunt os mulieris, & ven-

trem.

tur, tandem aliquando ſummàâ confuſione manifeſtari. Re-

quoddam caſtrum veniſſent, in quò erat mulier, quæ adul-

4 HMHinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 4ar

ntn. trem. Receſſit mulier non confeſſo peccato; recedunt &
en, Fratres. Et cum per unam leucam iviſſent, ſocius Pœni-
n tentiarii ei revelavit viſionem, quam viderat de muliere
uſt, confitente. Qui territus & triſtis dixit: Celavit aliquid inm“
N. Cconfeſlione! Et cùm rediiſſent, ut eam converterent, eam MV
W fuffocatam & mortuam invenerunt. Qui contriſtati mo-
i do mirabili, cum jejunio & orationibus ceeperunt implo-
rrare divinam clementiam, ut dignaretur oſtendere, quid
u fignificaretur per viſionem oſtenſam. Tertià die apparuit
u. eis mulier, equitans ſuper Draconem, & duo ſerpentes cru-
nt. deles accingentes collum ejus, ſugentes ejus ubera; duo
in bufones terribiles erant ſuper oculos ejus; ac de ore ejus
e, ignis ſulphureus expirabat; duo canes devorabant crudeli-
dr- ter manus ejus: & duæ ſagittæ ignitæ immittebantur per
N. aures ejus; in capite ejus lacertæ ſtabant. Quam cum vi.
der. diſſent Fratres, territi corruerunt. Tunc illa: Nolite ti-
1er mere amici Dei; nam ego ſum illa malediéta, quæ fui vobis
a alia die confeſſa. Et quia celavi in Confeſſione tale pecca-
ou tum, ſum adjudicata perpetuò huic pœnæ. Tunc Pœni-
l. tentiarius: Adjuro te per Deum vivum & verum, Chriſtum, Pœnarum
n. ut inſo rmes me de duobus dubiis. Primum eſt, quid ſigni diverſitas.
uor ficat hæc diverſitas ponarum: Tunc illa: Lacertæ capitis
e ſunt in punitionem ornamentorum capitis: bufones ocu- 1
“ lorum in punitionem corruptorum aſpectuum: ſagittæ
iggnitæ in punitionem diffamationum, cantatiommm, &
Nn. immundorum verborum: ſerpentes ſugentes ubera in pu-
aoon nitionem, quia ſuſtinui immundos tactus; ſed crudelitas ca-
lni num in punitionem actuum immundorum, & quia bona de-
iau. di, de quibus ſuſtentari pauperes poterant Chriſti, meis
l amatoribus: equito ſuper draconem, qui inexpreſſibili do-
N. lore me cruciat, & comburit omnes tibias, & omnia viſcera
iti mea, in punitionem immundarum operationum. Tunc
d. Poœnitentiarius: Rogo, ut ſolvas ſecundum dubium meum,
en ſcilicet, quæ ſunt peccata, ex quibus gentes hodie damnan-
L tur.

OH H

422 CoNGIOXXVII. In fine hominis denudatio operum illius &c.

R

Propter pec- tur. Tunc mulier: Hodie per viam peccati ad infernum

cata quatuor deſcendunt mulieres per quatuor genera peccatorum; per
mulieres ma-peccatum luxuriæ, per peccatum vani ornatus & pictionis;

vimè dam- per peccatum ſortilegii, & per erubeſcentiam Confeſſionis.

Nantur.

Cùm ergo interrogaretur, an poſſit juvari, draco cum mi-

rabili cruciatu ſubitò elevans eam, ad infernum portavit.

Anton. Dauroult. § . Cap. y. tit. 35. Exemplo . Yoan. Major. &. g. in Ma-

e Specul. Exempl. V. Confeſſio Ex. 22. f. I7I. qui addit: Accidit

hoc in quodam caſtro Geldriæ, ut retulit R. P. Franciſcus
Coſterus S.J. qui id accepiſſe ſe, ſæpiùs affirmavit, à quo-
dam Nobili viro Colonienſi, qui locum probe noverat. Ha-

bemus hic paradigma, ſpecimen, & exemplum aliquod tri-

ſtis denudationis operum illius in fine homini, qualia multa millena
millia videre erit in extremo Judicio: quàm bene feciſſet no-

bilis hæc mulier, ſi ſuperâſſet pudorem hunc noxium, ſe-

séque integrè in confeſſione aperuiſſet ritè ſemel ſecretiſſi
mâ. Hinc & hoc exemplo ultrò monemur (ut pluribus
verbis opus non ſit) quid agendum nobis, ut tragicam illam,

& ipſo inferno diriorem operum noſtrorum denudationem evi-

temus, ſcil. vel non peccare, vel admiſſa peccata ritè expia-

re; ne non confeſſi damnemur.

Authores in V. Cornel. citt. LL. & alii citati. Petrus Beſſeus D. Regis Chri-

hanc mate-

riam.

ſtianiſſ. Orator. de qudicio Conc. y. & 6. Matthi. Faber. Dom. 3.
Adv. C. 3. init. & G. I. Calamat. in Glva Diſe. 30. & 31. de Zud.

extr. & in Quadrag. Diſce. quinto. Drexel. tom. I. in Koſies

pvart. 2. C. 12. de Verecund. Englgr. P. I. Dom. I. Adv. Ad n. 2. La-
b.at. prop. S. de Judicio. Speranza de Judicio. Infra Conc. 39. Phil.
Hartung. Conc. Tergem. Dom. 3. Adv. Conc. I. Vid. Conc. 15. n. 3.
de S. Gertrude: & per tote Et num. 6. ibidem de Hiſpani ho-
micidæ pectore denudato.

Tnun E e P ee 1 :B Gt e e O: ae S6 , 63. 0 e :8 35 35 68 e Be Oe B 8⸗
CoNcIo XXVIII.
ns. In Judicio extremo apparebunt gravia peccata, quæ

Uc in vitâ videbantur levia. Quàm ſtudiosâ cu-
H rd ab omni peccato abſtinendum.
iens Yu quis? Joan. 1. L9. Dominicâ 32.
iccx. M T. Advent.
A nunc temporum ætate vivimus, quâ videntur om-
lt nia ad ſummum perveniſſe, ut vulgèò dicimus, ſeu
nün „ſummum perſectionis apicem aſſecuta fuiſſe; ex his
En. — ſcientias, artes, raras inventiones, ſtratagemata &c.
. Preæclariſſimas artes veteribus ignotas D. Joannes Zahn, Ord.
ul Præmonſtr. init. & in præfat. egregséi libri ſuè, Teleſcopii, nume-
ii rat tres, nunc maximè florentes, in humanos ufſus utiles, Artes tres
iln Pyrothechnicam, in igne & pulvere nitrato ſeu pyrio; qui clariſſimæ,
. vel momento temporis ingentes aggeres, valla, muros, ar- Pyrotechnica
. ces, caſtella, oppida, montesque ipſos & radicibus evellit, in igne & pul-
inaltum ejicit, & diffringit, in mille partes disjicit, ingen- erc.
tes hominum copias, haud aliter, ac fulmen afflans, ene-

cat: ut ita non malè pulvis iſte à quibusdam terræ Fulmen nun-
cupatus ſit. Alteram Typographicam, quæ Parvo impen- Txbogra-
6 dio, ſed peregregio, quodvis nunc artis & doctrinæ genus, Phca-
ac quantumcunque operoſum opus ingenii per quasvis

mundi plagas divulgat, eloquitur; omnium etiam linguis
gentium loqui docet, & loquitur; intimos animi conce-
prtus plurimis ſimul locis revelat; ut ita nulla temporis inju-
H rià quidvis magnificum ampliùs intercidere, & Ex homi-

num memoriâ elabi poſſit. Ambæ veroò artes hæ TI cutoni- Jerma⸗
cæ Nationi in origine ſuâ debentur, in Germaniâ primumn:g zambæ in-
inventæ, illa Sciopetorum, & eorum uss, inventore Ber- ventæ, & qu?
0 Mechtl de Jud. extr. HHHlhh

thol- anno:

424 CoNCIOXXVIII. In ſudicio extr. ga via, quæ hic levia.
tholdo Nigro A. 1380. hæc Typographica vel Argentorati An
A. 1440. Vel Moguntia A. 1450. P. Sephan. Centifani & J. Ephem. (tl
. Tertia Te- A. 165.: Ultimis hisce ſeneſcentis mundi temporibus, aban- m
leſcopica in no 1560. Vel 1609. acceſſit haud minor propè dignitate ars ℳ
vitris admi- Teledioptrica, ſeu Teleſcopica, ingenuæ voluptatis & uti-:·
randa. litatis, quæ coœleſtia corpora contemplatur, ea quaſi præ- „0
ſentia ſtatuit, figuras inſpicit, magnitudines commenfurat; mes
quæ ſeſe penè cœlo infert, ut liberiuùs, accuratiùsque ſpe- Nr
Gatiſſima illa lumina non tantùm oculis clariſſimè intueri
poſſimus, ſed ipſis propemodum manibus palpanda offert: iu
quæ ars in terris etiam remotiſſima ad oculos ponit, clare
ſpectanda præbet, idque per tubos opticos; ingens item in k
ſuis perſpicillis ſubſidium & utilis neceſſitas pro quovis ho.
minum ſtatu, pro continuo literarum ſtudio occupatis, n
pro artificibus, per acutiſſimos labores ad minima opera in- D
tentis: pro pictoribus & ſculptoribus, ad acuendam oculo-
rum aciem, pro Anatomicis ad minimas venulas in deſeétis 1
corporibus perquirendas: pro Phyſicis, curioſis Naturæz al
ſcrutatoribus, per microſcopia ſanguinem, lac, acetum, ali-
sque humores vermiculis ſcatentes, inſpectantibus; dum e
minima decuplùm, imè centuplum majora quam in ſe funt, ſe
oculis clarè ſpectanda repræſentantur, ut ea etiam, quæ
alias omnem oculum fugiunt, clarè videri poſſint, & ma- tie
gna: quorum experimenta ſo. refert idem bene memoratus 1
D. Joannes Zahn. czt. libri Fandamento tertio, Cap. 3. 4à f. 1oo. Amor.
increat. L.I. C. I. F. y. fol. 47. quæ multis ut proſequar, non eſt, np
cùm mihi non de ſolum curioſis, ſed de gravibus & ſeriis di-·
cendi materia ſit. Sed hæcipſa non fruſtrà adduxi. Sit ſua ni
laus, ſium pretium hiſce artibus, earumq; Inventoribus, ii
& per illas bonis ac ſolidis experimentis, utilitatibus, &... ,
ante omnia autem per illa ſummo Artifici Deo honor & glo-
Magis ad-ria. Reſpectu hujus, omnia illa ludicra ſunt, nihil, imo ni
miranda & hilominus. Admiranda Opera Dei, inter quæ eminet om-
2raviora in nium operum fmis, Judicium Extremum: hie erit viſu e⸗ 4

.

—

torat

lem.

1

te 5
Kit.
in
eſe
D
loten
tyce
itenn
VsN

Dar.

..

7

Ner.

elh⸗
cs
ane,

mento, & diſſipabit: Scpra Conc. y. cùm dein: Ante ipſum ig.
præcedet Pſal. 96. 3. & plura, cit. C. gz. n. 2. Artifex in libris, quos

Deoecemur, quum ab omni peccato abſtinendum ſit. 425
&u ſatis. JTudex Extremus, Artifex in igne, quòô totum ar-Judicio ext.

dentem mundum exhibebit, eôque omnia diffolvet mo- applicando
„tres has artes.

totus mundus leget: ſaprà Conc. 1S5. Admirandus Scriptor; ſa-
prà Conc. 25. qui legit, intelligat. Denique (quod hic hujus
meæ conſiderationis eſt) admirandus in repræſentatione
per ſpeculum: quod quidem in haâc vità, omnia Dei cre-
denda, etſi obſcurè, cum ſummã tamen & infallibili certi-

tudine, quæ omni humanâ evidentiãâ major eſt, Conc. I. n. 2.

ſapra. proponens, & repræſentans, eſt Fides divina, virtus
theologica: Videmus nunc per ſpeculum in ænigmate, tunc autem

à facie ad faciem; 1. Cor. 13. 12. In altera verò vitâ, & denique Judicii extr.

in fine mundi, eſt ipfum Dei judicium, quòê à mundi prin- ſrenum ex-
cipio, tempore, & loco remotiſſima, occultiſſima, mini- Actunune oin-
nia repræſen-

ma, ſumma & infima, in cœlo, terràâ, & inferno geſta, et- as peccato-
iam ipſius cordis penetralia, clariſſimè, & evidentiſſimè re- ri formidabi-

præſentabit, & ita, uti S. Gregorius Nyſſ. Orat. r. de, Beatit. Ie.

Duemadmodum, inquit, vera certäg, ſpecnla tales vultuum olten-
dunt eſfgies, qualescunq; àpſi vultus ſunt ita jaeſt am NZudicium noſtris

affebtionibus aſſimilatur, qualiacunq, à nobis commiſſa faerint. Faber

Dom. 3. Adv. CG 3. G. 2. Homo, ait S. Thomas in Iai. 22. in ſpeculo men-
ti quinq, debet contemplari peccata, qlæ commiſit, ut doleat; ſuppli-
cia, merlit, Ak töämeal; beneſicia, get Deus contulit, ut Sratias
agat; mandata quæ præcepit, ut impleat; præmia, Aua promiſit, At
comprehbendat. Ap. Petr. D'Oultreman Amor. Increat. Lib. 4. C. 32.
Sbt. 1o. ſol. g8o. Hoc ſpeculum ſine fuco, ſine palpo, & umbra
cuique dicet: Tu qui er- non qualis fueris, ſed quàm bene
vixeris. Spectavimus Concione præced. In ſine hominis denudatio-

nem operum illius e Eccl. I1. 29. Factã ergo hâàc operum omnium

in judicio Extremo denudatione ſen manifeſtatione, valde
obſervandum occurrit, fore, quin primâ fronte, Primo
aſpectu, occurrat, quàm nos in hâc vitâ valde decipiamus, .
ſine numero, ſæpiſſimè, dum videbimus ex illo Judicii ac-
H h h 2 cura-

S
—

Peſſimum &£ II. Morbus animi & vitium grave eſt hominum, quò fa-

conmune di- cilè & frequenter nos in facta proximi intrudimus, ea te-
tium, quôd L

alios & non
nos judice-
Mmus.

426 CoNCIO XXVIII. In ſudicio extr. gravia, quæ ic le via.

—— —

curatiſſimo ſpeculo (quod nec fallere poteſt , nec falli)
gravia, & graviſſima apparere, quæ hic nulla aut minima
videbantur; occultiſſima, fieri palam: in oculis noſtris ju-

ſta, bona, & ſancta, tunc reprobari ac rejici: quid de pec-

catis notoriè gravibus fiet? Docemur certè, ab omni pecca-
to, præſertim de gravitate, quapiam ratione, ſuſpecto,
ad periculum ſapienter evitandum, cavere omni ſtudio &
curâ; cum etiam de minimis ſit danda ratio,. Habebimus
iterum ſatis, quod audiamus, inſpiciamus; modè patien-

ter & in noſtram ſalutem utiliter, & cogitemus.

meréè disquirendo, judicando; & quidem, gravi errore, nec
ſine peccato, minima in aliis vitia pro gravibus habemus,

virtutes pro nullis, aut pro vitiis etiam: contraà vitia noſtra
inter virtutes numeramus, aut inter levia, etiam ubi gra-

via ſunt; ita circa aliorum defectus vitris convexis, aucto-
. „ e * „ * *
riis & microſcopiis, illos iniquè augentibus, circa eorum

bene adcta, & noſtros defectus concavis & minuentibus uti-

mur. Fallunt ut plurimum noſtra judicia, & de aliis mala,
& de nobis bona: Sola udicia Domini vera, jaſtificata in ſemet-
ipſar Pſal. S. lo. Id boni principii olim diſcipulus accepi à ve-

rè ſpirituali, R. P. Joanne Evangel. Thanner S.]. meo in Theo-

logiâ per triennium Profeſſore, dein & Præpoſito Provinciæ
Supcr. Germ. Confeſſario Auguſtiſſimæ piè mortuus Pragæ
An. 1679. cujus memoria in benediétione: certèò crederem,
quæ de me ſentirem ego, alios de me contrarium ſentire:

Ita eſt. Rectiùs: Vitam tuam, homo, animadverte (vocifera-

tur S. Chryſoſt.) in tuam pſius conſcientiam deſcende. Drewel.

tom. I. de redtà Intent. Lihb. 2. C. Z. y. Conſecut. Qiucbi multa.) H. z. mihi

f. oë. Thom. Kemp. L. I. c. Iz. de Imit. Chr. Quid vider feſtucam in

oculo fratris tuè, trabem autem, quæ zin oculo tuo eſt, non conſideras?

Luc. 6. 4I. Matth. . 3. Sed quisquis ita es, vade mecum ad ter-

ſſſimum Judicii Divini ſpeculum: hic (de alienis nihil ſoli-

citus)

aliqua contra ſe rebellio fuſcitaretur, & regno privaretur,

õ

Docemur: quàm ab ommi peccato abſtinendum ſit. 427

citus) tua conſideres; & deprehendes é feſtucis tuis trabes,

& trabibus validas arbores naſci: ſeu, tua gravia eſſe, quæ
tibi hic videntur levia. Veritatem docent, pro more à me

adducti, Scriptura & Patres. Jerobeam, ut habetur 3. Reg. 12.
Hoſtis Salomonis, poſtquam poſſeſſionem regni, quod de
jure debebatur Roboam filio Salomonis, occupaſſet, timens,

ne occaſione, quâ quolibet anno populus Dei, adorationis
& viſitationis templi causâ, Hieroſolymam pergere ſolebat,

ut omnem ſiniſtrum eventum, qui ſibi contingere poſſet,
effugeret, illam occaſionem tollere, & annuam illam profe-

Rionem impedire decrevit. Et ut meliùs ſuo potiretur in-

tento, duos vitulos aureos fabricare reſolvit; uti & fecit,
unbmque in Bethel, & alterum in Dan adorandum, populo
Hebræo expoſuit. Et quâdam die in conſpectum populi
prodiens, hiſce eum allocutus eſt: Mi popule, video, quod

Figura Ido-
la Jeroboam
in oculis ho-
minum vituli
in Dei oculis
vaccæ. EX 7.
Reg. 12. 0-

ſeæ 10.

.

quolibet anno, cum tanto incommodo & labore ex his par-

tibus Jeroſolymam proficiſcaris, ut tuum Deum adores,

idedò multèò eſſe melius judicavi, ut ſine tanto tuo incommo-

do devotionem tuam in Bethel & Dan peragas, & in hunc
finem fabricavi duos vitulos aureos, &, pro tuâ commodi-

tate, unum in Bethel, & alterum in Dan collocavi; ut in illis
locis tuum Deum adorare poſſis; nam reipsâà hi ſunt Dii

tui, qui te à duro jugo Pharaonis liberärunt: Fecit duos vi-
tulos aureos, & dixit eis: Nolite altrà aſcendere in Jeruſalem. Ecce
Dii tui Iſraël, qui te eduxerunt de terrd Kgypti. 3. Keg. Cap. 12. Et
tam efficaciter dixit, ut populum ad idololatriam induceret.

Verùm Propheta Oſeas de hoc peccato idololatriæ, à populo

Hebræo patrato, loquens, dicit: Idola illa non fuiſſe duos

vitulos aureos, ſed duas vaccas valdè grandes: Vaccas Be-

thaven coluerunt habitatore Samariæ. Oſé. 10. f. Quomodo, ama-

bo, Oſeas dicit, illa idola fuiſſe duas vaccas, ſi jeroboam, qui

illa fabricavit, aſſeruerit, quòd fuerint duo vituli? Fecit duos
vitulos aureoz. Maxima eſt differentia inter hæc duo anima-

Hhh 3 lia,

2

428 CoNCIO XXVIII. In judicio extr. gravia, quæ ble levia.
lia; primò differunt in ſexu, quia vacca eſt fœmina, vitu-

lus mas; ſecundè vitulus eſt parvus, vacca grandis: Adde,
vitulum eſſe adhuc intœcundum, vaccam verò jam partu-

riviſſe; ſi ergo tantæ ſint differentiæ inter hæc duo anima-

lia, unde venit, quèòd jeroboam, imè Spiritus Sanctus in li-

bris Regum dicat, fuiſſe duos vitulos aureos, & idem Spiritus

Sanctus apud Oſeam aſſerat, quòd fuerint duæ vaccæ? Vel

quomodo denique tàm citò vituli iſti in vaccas grandes mu-

tati ſunt: de illis enim uno eodemque tempore dicit Sacer
Textus, fuiſſe vitulot: 3. Reg. 12. 27. & fuiſſe vaccas, cit. Cſeæ 1o. 7.

Bos gran-Scio, & vidi ſœæpiùs bovem grandem, qui nunquam fuit vi-

dis, qui nun- rulus: is eſt Norinbergæ ad Urbis Macellum, ſupra introi-
tum vel portam, bos ex lapide grandis, cui aureis literis

uam vitulus
t. ſubſcripti hi duo verſus: Omnia habent ortur, ſuaq; incerementa,
ſJed eccel! quem cernu, nunquam bor fuit hic vitulis. Abrah. Saurii

Peccata quæ Staͤttbuch in Nuͤrnberg Fol. 67. Quidam graviſſimus Auctor

in oculis ho-
minum vituli,
aernlis hei tuitus eſt Deus, & judicavit; aliter homo peccator (qui,
Adum carni, abdomini, ventri, & veneri indulget, colit vira-
lor & vaccas Bethaven; quod idem eſt, ac domus iniquitatu
& iädoli; cùm locus hic prius diceretur Bethel, quod eſt: do-
mus Dei, ſic dicta, ob viſum eo loco à jacobo Deum ſcalæ

innixum. Gen. 25. 11.) Gens Hebræa, quæ cum jeroboam

Rege ſuo Iſraël peccatum hoc idololatriæ commiſerat, cre-
debat illud fuiſſe peccatum leve & exiguum, parvique cu-
randum, peccatum ſterile & inſfoœcundum , vitulum aureum,
ſed in oculis Dei erat vacca, crimen grave, graviſſimum &
peccatum valde ſœcundum, innumera ſecum trahens ma-
la: inter quæ: Et propter hanc calsſam Domus Jeroboam everſa ſt
Hoe in Ju- & deleta de ſuperficie terræn 3. Keg. 13. 34. & 3. Keg. Ia. o. Intelli-

dicii extr. . . “c inns gravia &
Xxtr. gamus hinc, quèd ſemper peecata noſtra minus gravia
ſpeculo vide- 8⁸ Perp- 8
bimus deno

Judex,

.

valde bene reſpondet: qui idololatris, inquit, videbantur
vituli, ante oculos Dei vaccæ magnæ erant. Aliter illa in-

numeroſa, quam in ſe ſint, æſtimemus: Sed in die dierum,
Auando ad Judicium finale veniet Sol in libra, ſeu Chriſtus

=

u. Docemur, quum ab omni peccato abſtinendum ſit. 429
VNu. Judex, exactiſſimè numerans, graviſſimè ponderans, ac ſe- bisipſis & n-
Nd, veriſlimè, juſtiſſimè tamen judicans pPeccata, uti in ſe ſunt, ſtris peccatis
ham. Conc. 2. ſupra. tunc nobis, in illo judicii ſui ſpeculo æquiſſi- & aliorum.
nin. mo oſtendet, qualiter nosipſos deceperimus; & nobis ob

al. oculos ponet omnia noſtra peccata in eâdem gravitate &
in numero, prout à nobis commiſſa fuêre. Ecce, ait Peraidus
tel (Guil. Epiſc. Lugdun. Ord. Præd.) idolzelatris videhantur vituli,
sm. ante oculos Dei vaccæ magnæ erant. In illa die horribilia & ma-
oa LZna apparebunt, quæ nunc minima, & parvi momenti no-
ο bis videntur. Annon jam metuimus nobis, & peccatis no-
te. ſKtris, vel modicè illis conſideratis? Delicta noſtra quamvis
unct. fint ſæpe gravia, magna, horrenda, execranda, & innumera,
liters nihilominus nobisipſis celamus eorum gravitatem ex ſu-
renett, perbiaâ: Saperbui, ait S. Bernardus tr. de grad. humil. culpam ſuam
6 und non agnoſcit. Verùm in Judicio videbimus omnes noſtras
Alcker culpas cum omnibus circumſtantiis, & conditionibus, an-
etrr tecedentibus, concomitantibus, ſubſequentibus, aggravan-
tr. tibus, quoad ſpecies, locum, numerum; & omnia alia:
, O exr levi onere, ut videbatur, onus graviſſimum! Marins
Puut Bignoni fer. 2. Dom. I. Duadrag. n. 3. 4. F. 6.
“D III. Exemplis & S. Scripturd petitis (quorum plurima) Gravwitas
. O. hecdemonſtranda veritas, idque ex gravibus pœnis à Dco peccati cogi-
ſcle, infliétis PrO peccatis „ quæ& levia videbantur. D Hæc inter 0C- tationis cum
cdom Ccurrit primuin (ut de peccato Angelorum taceam, quod conſenſu.
,. in ſolà ſuperba cogitatione conſiſtebat: ut hinc corrigantur
nr. illi, qui malè putant, cogitationes, ut ajunt, à tributo aut
reumn telonio exemptas vel immunes, neque peccatum eſſe,
wa quod in opus externum non prodeat: quanquam verum et-
5 iam ſit, cogitationem quamvis turpiſſimam, ſacrilegam,
64 blaſphemam, vindicativam, &c. peccatumneutiquam eſſe,
Gablit delectatio voluntatis, aut conſenſus: ſicut & verum

L illud S. Bernardi c. 19. de Iuter. domo: in ſenſibili concupiſten-
tiã: Non nocet ſenſas, ubi non eſt conſenſus) primum, inquam,
ordine & tempore eſt peccatum Adami: quodnam illud?

=

9

4A30 CoNCIO XXVIII. In ſudicio extr. gravia, quæ hile levia.

Eſus pomi unicus eſus pomi contra Dei prohibitionem: unicus eſus

Adami in ho- pomi? Ex ſententiâ S. Auguſtini & S. Thomæ, transgreſſio

minumoculis Adamo levis videbatur, & omninò dormon levem illam fin-

levis. gebat, quin & nullam: ſed in illo Cornelius o&tο peccata

conſiderat, ex Pererio in c. 3. Geneſ. v. 6. fF. &2. f. &v in ſine ejusdem
cap. fol. 9o. ait: Peccatum Adæ, ſi primam & propriam pecca-
ti ſpeciem ſpectes, non fuiſſe omnium graviſſimum; fuit
L enim inobedientia Legis pofitivæ Dei:
. eſt blasphemia, odium Dei, obſtinata impœnitentia, &c.
quare graviùs peccaverunt Arius, Lutherus, Judas, & alii,

quàm Adam. Si tamen damna ex hoc peccato conſecuta
ſpectes, fuit Adæ peccatum omnium graviſſimum; per hoc

enim ipſe ſe, & omnes ſuos poſteros perdidit, adeoque, qui-
cunque damnantur, propter hoc peccatum vel immediate
vel mediatè damnantur: & hâc ratione hoc peccatum dici
poteſt irremiſſibile; quia in omnes poſteros ejus culpa &
pPpœna tranſit, nec id remitti, aut impediri ullo modo po-
teſt. Iia cit. Cernel. Peccati hujus, ſecundum apparentiam

levis & in oculis hominum, in oculis Dei autem gravitatem

ſummam ſignificâſſe videtur S. Joannes Bapt. cùm dixit: Ec-
ce Agnus Dei; ecce qui tollit peccata mundi. Jo. I. 29. ubi Græca
legunt: Peccatum mundi, quod S. Beda & S. Thomas de
peccato originali interpretantur; ut videre liceat, quàm gra-
ve in oculis Domini peccatum illud fuerit, pro quéô neces-
ſarium Deus duxit, Filium Dei hominem fieri & immolari.

Transgres- Labuta E. Jud. fin. Prop. 26. Cornel. in Zo. I. 29. I nunc, & reputa

ſio Legum Jevem Adæ transgreſſionem in eſu pomi, & dicito cum Aca-

Eccleſiæ mul- tholicis temerè allegantibus illa Chriſti verba: Non quod in-
trat in os, coinquinat hominem Mat. Iz.II. ut perſuadeant, pec-
culis. catum non eſſe, carnes comedere die vetito ab Eccleſiã, &

tis levis, gra-
vis in Dei o-

adeo à Deo & Chriſto ſponſo, à quò poteſtatem habet, con-

dendi leges, & fidelibus præcipiendi. &c. OQus Eccleſiam non

anudierit, ſit tibi ſicut Ethhicus & Puhblicanuse Matth. 1IS§. Iz. Rectiùs

ſanctus ille Eleazarus, unus de Primoribus: 2. Mach. 6. Iy. Idem &
“ cſbp

ac autem gravior

i.
eu
teſlo
nfi⸗
Cata
len
Wer
l
4,
Ad
ſecut
A
lgli
Etin⸗

ma

4

..
Mnin

e⸗

e⸗

4

1&E

nge .

.

Nted

DDocemur, quùm ah omni peccato abſtinendum ſit. 431

eſt judicium de auditione Miſſæ die feſtivo, & aliis ſanctis

Eccleſiæ Legibus, Harum transgreſſio levis æſtimatur,
multis autem graviſſima, ſicut in oculis Dei, ita in Judicio
erit. Metuamus: Adam Princeps hominum, cum hic à Deo Principis fi-

juſtisſimo adeo punitus ob eſum pomi! Ita Principis in Flan- ſius à Patre

driâ Liderici filius ob poma empta, non ſoluta (quantilla res, necatus, ob

uti videri poſſit) per negligentiam & oblivionem pauperi poma non ſo-

fœminæ, cujus ideo duo nlli interim fame mortui fuerant, luta.
à Patre necari juſſus. Admirandum juſtitiæ & ſeveritatis
exemplum, adumbrans poenam & lapſum Adami. Engler.
Dom. I. Paſch. p. I. J. 2. f. I20. col. I. medio, & cæœlo Emp. V. Viſit. B. V.

Y. 3. fol. 13. Pexenfeld. hiſtoriâ z35. & doltrina a. ibidem. De Adam
ſapra Conc. 22. n. 2. V. Conc. 26. R. 6. de crinibus, & micis.

IV. Exempla alia, quibus ſecundum apparentiam levie,.
in oculis Dei graviora, graviter hic punivit, adducit S. Baſi- ExS. Baſil.

lius (idque huc accomodè) cujus authoritate, & verbis ſto: exempla Ie-
MNequeo, ait S. D. ap. Labata cit. propoſ. 26. f. 1510. tom. I. planè intelli- debaneur. VI-
en, Tenn, . . , ebantur, à
gere, quod fundamentum homines inveniant, vel quem opponant mu- Deô graviter

rium, ut pertimeſcere non debeant extremum illum Judicii Adiem; neg punitorum.
intelligo, quà ratione ita perversè viventers, de divinâ ſic miſericordid

erent. Inenio equidem, in literis ſacris, caſtigäſſe Deum graviſſi-
mè multos, non dicam propter atrociſſima ſcelera, ſed etiam propter
minima quædam, quæ non multe momenti videntur. Bege obſecro, Sabbato col-
ilius hiſtoriam, qui ligna Sabbato colligebat. Num. 15. 4 . 32. Cuis- ligens ligna
nam putaſſet, ob rem, quæ videbatur adeo levi, & in quà tam parum lapidatus
videbatur offendi Deus & proximus ſcandalizari, caſtigari hominem Num. 15 72.
cum tanto rigore, ut lapidaretur, & interficeretur per manus totiuuuus
populi? Contemplare item Mariam, ſororem Moyſi & Aaron, quæ licet Maria con-

ſaumma virtutis eſſet, uti ex Exodo patet. propter id autem duntaxat, tIa Moy ſen
L „ fratrem mur-

qudmurmuravit de Moyſe „adeo in eam Deun⸗ iratus fuerit, ut grav muranz,leprd
eam percuſſerit leprà, & per ſeptem dier ejelcta fuerit à congregatione ercuſſa Na-
Populi Hebræi, neq; potuerit . Moyſer, etiamſi pro eâ interceſſerit, re- mer. 12.
miſſionem impetrare. Numer. 12. Conſidera præterea Moyſi ſanétita- Moyſes à
tem & amicitiam cum Deo, & quàm ardenter eum Deus amärit; & terrâ promis-
Mechtl de Jud. extr. lli i Vide ſionis exclu-

432 CoNCIOXXVIII. I Judicio extr. gra via, quæ bic lewia.
2 ſeverè fuiſſe à Deoſine re-

fus ob diffi- vide ex alià parte in aqud illaà contradiction

dentiam. Nu- miiſſtone punitium Num. 2z. 1I2. S ergo tantä cum aſperitate ſe Deus

mer. 27. Deu-n amicos gerit, quid magnus peccator expectabit? cum video certè,

ter. 3. tam rebtum hominem , ſanétum, & benignum non potuiſſe revocare di-

vinam ſententiam, apud me dicor ſi juſtus Vix ſalvabitur, impins &

peccator ubi parebunt? 1. Petr. 4. I8. Càm video etiam ( pergit D.

peccatum Baſilius) mandare Deum Levit. 2. 2. offerri ibi arietem ſine macu-
ignorantiæ Ia. vel vitulim, pro eo, qui per ignorantiam peccaverit; & quòd oret
quomodo ex- pro es Sacerdos ad divinam placandam iram. tacite apud me reputo. ſt
piandum? Le- zta placandus eſt Deus propeccatis commiſſir per ignorantiam, quidnam
t, t. facere debebunt, qui per malitiam peccant? quia Oza attigit Arcam,
Quid de il⸗ Tatim occubitit: 2. Keg. 6. 3. Tu verò indies magis maglsq; deliöta pa-
tras, ut nunquam expeltare videaris diem, in qus Deus facinora hujus-
mod' caſtigaturus ſit, & id inultum auferer? Age jam, quid epgerant
Ananias & tantum Ananias & Saphira, qui morte occubuerunt repentind? Adl. y. I.
Saphira mor- Nonne erant ſuæ poſſeſſtoner ilæ, quas vendiderant, & pretium e* ορ
te repentinâ ſeſſtonibus ſuts, quod ſibi reſervärent? Nemeinem ſanè illi fefellerunt,
Ppuniti. A. nec pecunias, quas reſervaverant, contra conſcientiam acceperant ab
f. 4 d. d. emptoribus; nehilominus tamen, quia totam pecuniam in Apoſtolico de-
poſit non poſuerunt (cum ſeſe tradidiſſent Vitæ Apoſtolicæ) fuerunt ca-

ſeigati. ndenanm ergointanti peccatistua tanta confidentia, & mö-

Petrus no- nimus timor Divini qudicii provenit? Interminatus eſt Chriſtus Petro

lens admitte- infernum ſenon ſineret lavaritantum pedes ſuos Joan. 13. 9. Et tu non
lotionent eredi ſimilem pænam tuis ſceleribus debere contingere? Ita S. Baſilius,
hriſti Joan. verbis & ab exemplis efficaciter ; Quid ni ergo & permo-

Minns mi- Mur, aut facilius capere videamur pœnas illas, equidem ſe-
ma PAe Diluvium Geneſ. z. Pharaoni. Exod. Iz. aliisque, quos Scriptu-
S ite. ra exprimit hinc inde, graviſſimè & malitioſiſſime, cum
1P propoſito & impœnitentià peccantibus. Quid in mundo
Peccata in- frequentius (occaſione exemplorum à S. Baſilio adducto-

Roman. rum) quam profanationes & violatores Sabbati ſeu Feſto-

rum graviffi-veriffimas, inflictas Sodomitis Pentapoleos, Geneſeig. & per

Auen-

veat, & perſuadeat! Miramur iſta meritò, licet minùs mire-

rum, quorum apud multos exiguâ reverentia?! Quid fre-

„ pDeocemur, quam ab omni peccato abſtinenduum ſt. 433
. quentius, quaàm murmura contra Superiores, Magiſtratus,
u Status Eccleſiaſtici, & Civilis, ſeu ſæcularis & politici? quid
n, ſi Rebelliones, proditiones, machinationes perverſæ? quæ
e. monere poſſunt lamentabilem caſum illum Core, Dathan,
u6 & Abiron cum fuis vel terrâ abſorptis, vel igne? Nam. 16.²
Quid de peccatis, ex gravi malitiaâ, inverecundiàa, & pro-
enn poſitâ voluntatis perverſæ intentione, peſſimè perpetratis?
n quid de furtis, dolis, rapinis, uſuris, &c. Quibus mun-
⅜ Qdus plenus eſt, idque parvo Ma iſtratůs temporalis, nullo
im extremi judiciimetu, vel ne cogitatione de illo? Ita miſerè,
nman, contra ſalutem, in perditionem certam, vivitur. Sed quæ hic
lint levia, & vitulos putamus, illic gravia &: raviſſima experiemurz
Nℳ at ſerètum illà die. Refert S. Nicephorus Mart. Patriarcha HWH
o Conſtantinop. in ſuo Chron. quèòd, cum Imperiali ſolennitate
n cadaver demortuæ alicujus Imperatricis ad ſepulturam de-
enn⸗ ferretur, & ad omnes feneſtras 'ompæ hujus ſpectatores con-
ur, fluerent, hos inter una femina inconſideratè & inadvertenter
4 ſputum ex ore ejecerit, quòd fortè & caſu in funus tranſiens
l exciderit: quâ re præſentes Miniſtri Imperatoris, Aulici, Mi- Sputum
„UHites, funus deducentes, ita exacerbati & in iram acti fuerint, igne mulcka-
ℳ ut, rati Crimen læſæ Majeſtatis, & ſtudio in contemptum fu-tum.
len neris patratum, ac in dedecus tam ſacratæ Perſonæ, feminam,
„ dQe feneſtrâ raptam, concremaverint, nulla admiſsa ejusdem
ſS excuſatione, quòd id fecerit fui oblita, incogitanter, & nulli-
no⸗ us criminis aut læſionis intentione. Rmus Alex. Werelli Epiſ. Eu-
nite⸗ gubin. de Protelct. Mariæ, hiſtor. 26. n. 25. F. 379. quantillum, imo
l⸗ nullum conſcientiæ piaculum; quanta p na à furore præ-
ceipitis humani Judicii injuſtè dictata! Graviora, quiſſi⸗
„½ ma tamen, ſunt æterni judicis Judicia & ſententia, ſuper pec-
un catis, noſtro ſenſu aut levibus, aut nullis; uti funt, præter
ndo multa, irreverentiæ in ſacra, templa, perſonas, resque com-
miſſæ, quæ ſæpé pro nihilo, pro joco, habentur: ſic tamen
b. graves, ut ſaltem ignibus Purgatoriis, ſi non & æternis, ſub⸗
ge. liciantur, quid de ſannis, convitiis, ludibriis, blasphemiis
en Ii i 2 hhæzxre-

434 CoNCGIO XXVIII. Inſudicio extr. gravia, quæ hic lewia.
hæreticorum contra res Catholicas, ſacras, Inſtrumenta Re-

ligionis, ut Crucem, Sacramenta, Ceremonias, Ritus, Divi-

na, dum ea, ceu ſputa, liberè ejiciunt, neſcio quò, ut ipſis
videtur, zelo? Hi ſunt, quos habuimus in deriſam. Nos inſenſats.

&c. Sap. y. à 3. Notent hæc Catholici, quibus in fide tepidis

ea ipſa nugæ videntur. Plura in rem hanc affert Engelgrave
J. 2. Dom. 6. poſt PEpiphaniam FParte 2.

.* *△ .

V. Minus etiam mirari nos debere videmur de Davide

graviùs objurgato: z. Keg. 12. ſuper ſuo Adulterio & præme-
ditato viri Innocentis, Uriæ, homicidio, 2. Reg. I2. 7. At id
magis ſtupendum, quod refertur 2. Kegum 24. & I. Paral. 21.
David nu- Bellis utrimque ſopitis vires & robur ſuæ militiæ non igno-
merat popu- rare voluit David Rex: juſſit igitur omnem populum toto

lum. 2. Reg. Regno numerari. Joabus horum intelligens, primò equi-
0 . * . . .*. .. X . „
24. & t. Par. dem cum aliis Ducibus, ut rem minùs neceſſariam & maxi-

27. mi ſumptús, disſuadens, quia tamen David, ſententiæ te-
nax, neutiquam hac in re cedere paratus, Afferte mihi, inquie-
bat, numerum, ut ſciam: I. Paral. 21. 2. ipſe Joabus egreſſus eſt, &

Principes militum aà facie Kegis, t numerarent populum Iſyaël, & lu-

ſtratâ univensa terrà Regni David, aſznerunt poſt novem menſer &
vegenti die in Jeruſalem. Dedit ergo Joab gumerum deſeriptioni po-
puli Kegi; & inventa ſunt de Iſraël obtungenta millia virorum fortium,
gui educerent gladium, & de Judâ quingenta millia pugnatorum. En

Qualenam Regem potentiſſimum! Et quid in iſtà numeratione mali:

hoc delictum quid culpæ, & piaculi? Num Princeps, num Rex neſciat,
Davidis ? Vi- quot & quantos ipſe habeat ſubditos? quibus polleat viri-
deri poſſit k-bus? quem & qualem militem poſſit in aciem producere?
. quam nihil hoc iniqui: numerare populum, ut ſciam nume-
rum ejus. Nos iſtud vanitatis aliquid aut curioſitatis, aut
ſummum aliquid faſtûùs cenſuiſſemus. Sed veriſſimè dixit
Abbas Agathon, & cum eo omnis ſapientum Senatus: Lon-
ge alia ſunt Dei, alia hominum judicia: quis enimverèò cre-
idiſſet, hanc populi recenſionem eſſe tam grande peccatum,
niſi ſciret, tam graviter punitum? Deſuper iratus Heus⸗ mi-
S M ſeri-

Docemur, quum ab omni peccato abſtinendum ſit. 435

N. fſericordiæ tamen recordatus, & iram magnâ temperanshu- .
ini. manitate, Gad Prophetam miſit, qui Regi apertè inos dixit:
Poœnam crimini debes, tu elige aut famem ſeptennem, aut
1. bellum trimeſtre, aut tridui peſtem: David (quem cor per- Elegit tri-
l cuſt, & conſcientia momordit, dictans ei, quòd male egiſſet, bus peſtem,
E numerando populum ex vanitate „ſuperbiâ, & prœæſumptio- aus triduo
ne ) poteſtate optionéque eligendi factâ, Coarbtor nimir, in- ſunt conſum-
Wi quit, ſed melids eſt, ut incidam in manus Domini, quàm in manus ho- pta hominum
Ee. minum. Multæ enim miſericordiæ ejus ſant- 2. Reg. 24. I4. Et quid 70000.
Atit evenit? Pergit S. Textus: Inmiſitq; Dominus peſtilentiam in Iſraël
142, de mand nsq; ad tempus conſtitutun, triduum fſcilicet, ut vult
no. Abulenſis, vel per integros duos dies, & per partem diei
n tertiæ, juxta Cajetanum. Dion. Salianum & alios. Et mor-
egi tüi ſunt exr populo ſeptuaginta millia virorum. Ah Deus bone!
quantillum videbatur peccatum, in oculis hominum leve,
ete. politicum, vanæ gloriæ, & alicujus ſuperbiæ: ſed in ocu-
iie lis Dei tantâ dignum pœnâ: Supplicium hoc immiſſæ peſti-
16 lentiæ (quòô ſe neutiquam exemptum volebat) David æ-
„ quiſſimo animo tulit, ut Reus culpam faſſus, Peccavi valde, Davidis in-
inquiens, in hoc fabto, ſed precor, Domine, ut transferas, iniqui- ſignis poœni-
— atem ſervi tus, quia ſiultè egi nimis. ibid. v. Io. Ita inſigniter tentia.
„ pocenitens: nam cilicio veſtitus in terram corruit, cumque
ln Angelum in aéëre ſublimem, quem alii plures viderunt,
1 conſpiceret, exclamavit: Ego ſum, qui peccavi, & ego iniquè egi? iſti,
1, qui oves ſant, quid fecerunt? ertatur obſecro manus tua contra me,
i. & contra domum patris mei- ibid. v. I. Cornel. in cit. 2. Reg. 24. Dre-
Vvel. tom. 2. in David cap. 30. mihi à f. sSyy. Evidens in hoc exem-
. plo ſpeculum: In oculis hominum levia, quàm coram Deo
N Judice gravia ſint: Equidem in Judicio finali absque ullaà de-
ceptione videbimus culpas noſtras, ac ſi priùs ſtatim illas
9 commiſiſſemus, & ſuper iis examen fore, & Jjudieium ſtri-
4 cifſimum, poœnasque ſeveriſſimas inflictum iri, non tri-
duum tantùm, ſed in omnem æternitatem duraturas; ſed
. inſuper probè notemus, tum non amplius „uti Davidi fu-

Iii z erat,

436 CoNCIOXXVIII. In Iudicio extr. gravia, quæ bic le viMg. D
erat, futurum eſſe pœnitentiæ, veniæ, ac remiſſionis lo-
cum, ſed tales judicabit nos judex, quales inveniet; non α
quales fuerimus, ſed qualiter vixerimus: proin jam nunc
de omni errato pœnitendum. èDUU .
Expenditur VI. Rex David, ita ſuo periculo & damno ictus & ta- l
exordium ctus, adeo ſapuit, ut & de minimis, etiam occultis & alie- e.
halmi dd. nis, pavidus timeret. Ecce enim (quod longè magis mi-
ealito bas o- ror) ipſe exprimit leviſſimum quid fore, quin propterea vel
mnes gentes. — . „—, L, 114 J. 1 ;
maximè in extremo judicio & illà die mala timeat, ab omni
ſapiente maximè notandum. Exordio valde magnifico, ad
auſcultandum excitans, dicturus aliquid, ſupra mundi mo.
lem, gravioris momenti, Pſalmo as5. I. Audite, inquit, hecom.
ners gentes (Præfatio ad captandam, eò quèd conveniat om-
nibus hominibus & præſentibus & futuris, attentionem,
convocans omne genus humanum, ait Bellarm.) auribus
bercipite omner, qus habitati orbem: quippe terrigenæ, & ſilii homi- .
am, ſimul in unum diver & pauper. Videor, poſſe nos cogitare,
Davidem totam convocaſſe Aulam „omnes Proceres & Con-
ſiliarios, toti regno diem conventũus indixiſſe, propoſiturum
quæſtionem, quæ & ſe & omnes tangeret, à cujus momen- 1
to totius orbis dependeat ſalus. Infùper non ſuorum tan: 4
tùm, ſed omnium gentium, & orbem inhabitantium, au-
ditum expoſcit. Os meum, pergit »Toqnetur ſapientiam, à Deo 1
. datam, & meditatio cordi mei frequens & aſſidua accurataque
Dies Judi- „„udentiam, de rebus graviſſimis. Quænam iſtæ! Cur, inquit, gt
cii extr. Dies timebo in die mala? in die Judicii futuri, juxta S. Hier. & A li
mala, cur- 2S. . . ee rixta d. riick. & Aug.
gquæ dicitur Sphon. I. 1 J. Dier iræ, dier tribislations & anguſtia, ttß
dies calamitati, &- miſeriæ; dies tenebrarum & caliginü, dies nebule, Il
& turbini; Aies tubæ & clangors. Quæ cauſa alicujus & tanti in tin
Judicio timoris? non paupertas; quia Judex non corrumpi- n
tur donis: nonhumilitas generis aut ſtatus; quia judex non il
reſpicit perſonas: non malitia teſtium aut Advocatorum;
dula judex omnia novit: non potentia Adverſariorum
quia Judex neminem timet. Quid ergo eſt, quod in diee

4 Docemur, quam ab omni peccato abſtinendum ſit. 437

h Judicii adee timeri debeat! Iuiquitas, ait, non quævis, ſed David timet
m Calcanei mei. An? extremæ vitæ meæ iniquitas, perſeve- Iniquitater
uu rans usque ad finem vitæ: illa enim ſi inveniatur in me in l eane⸗ lui,
illa die, omnino circumdabit me inſtar aggeris aut muri, ut extrem VIt&
Eu. nullo modo evadere poſſim. Bellarm. zshed. 4 fol. 3 45. quænam“
. hac iniquitas Calcanes? an ſaltus laſcivus? ſaltavit enim verò

David, ſed ad Dei gloriam, & ante Dominum toti viribus: 2. Keg.

2.i. 11. Ait David: Eſt quidem tremenda Judicii dies; ſed cdor .-
om ego timebo, qui pœnitentiam egi; qui jam mihi nihil con-
„4 feius ſum? ſed: Iniquitas, inquit, Calcanei mei circ-cumdabit me! V. 6.
r. Propius ad propoſitum & in rem noſtram: Calcanens pedis Iniquitas
m. pars eſt, non anterior, ſed poſterior, quæ non apparet; eſt igi- alennei ſunt
on. tur iniquitas calcanei illa, quam pedibus terimus, hoc eſt, de- kaii bis
ven, ſpicimus & nihili facimus ea enim, quæ contemnimus, pe- funt, in ocu-
Ahu dibus conculcamus. Erit igitur Iniquitas calcanei illa, quam lis hominum
tus. pro nihilo habemus, quaſi nullius momenti, poſt tergum levia, in Dei

e, Ppro'jicimus;, voluntarièé obliviſcimur. Hæc, inquit David, oculis gravia.
n. timeo, non ita illa peccata, quæ manifeſtè gravia ſunt, &
quæ ſuâ ſpontè ſe offerunt mihi, à me timenda: ſed quæ

levia eſſe videntur, & timorem ac memoriam fugiunt, Deo
n. alltem gravia fortè ſunt. Ita enim eſt: multa, quæ nobis
u. peceata venialia & levia eſſe videntur à Deo tanquam gra-
Via & mortalia reputabuntur in ſevero ejus judicio. Fec-
ne cata ad tergum & calcane um rejecta, oblita, & levia à nobis
it, exiſtimata, tunc juxta pondus ſuum judicabuntur, & angu-
g. ſtiabunt nos, quia aliter judicat Deus, quam nos, clemen-
ei tes nobis judices & excoœcati amore proprio, & tempora-
, lium. Heæc Iaiquitæs calcanei, quam timuit David, quam to-
ti mundo timendam, ex verâ ſapientiâ, propoſuit, à Spiritu
Sancto doctus: & quam nos omnes meritò timeamus. La- Quænam
ue lis Iniquitas calcanei Adami eſus pomi in gratiam uxoris, talia?
non ex maliti, & in formalem Dei contemptum. Hla col-
S lectio lignorum Sabbato, aliâque ſupraà memorata. Pecca-
torum noſtrorum, quæ vilipendimus, & calcanei iniquitas n-
eri

438 CoNCIO XXVIII. In judicio extr. gravia, quæ hic levia.

In nobis ſpe- ſeri poſſunt, tot ſunt, ut comparari poſſint arenæ in littore d
ciatim: nobis maris, ſeu innumera ſunt, quàm ex his in extremo Judicio ſe
levia, Deo habebimus, quod ſpectemus; quod timebimus, de illis in
Stavia. hãc vità tam incurii. Quot committuntur gravia peccata,
& committi poſſunt cum ſcandalo, quæ pro joco habentur
& riſu, uti verba turpia, quæ pro verbis volantibus per
aërem habentur; uti blasphemiæ. Dicenti obvius facil?z
magnus numerus: ſunt malè rudes, qui contra verecundi- 4.
am tactus & ſimilia, pro rei gravitate non æſtiment, etſi
conſcientiâà latrante. Sunt pleraque vitia, quæ, ut pro le-
vibus habeantur, pallio aliquo honeſtatis, virtutis, neceſſi-
tatis, &c. ſe veſtiunt: hæ iniquitater calcanes in quibus ſi
mors accedat, multis erit dubia ſalus, ſi non actum penitus
de ſalute, ſi nempe in re gravia ſint, quæ temerè levia puta:.

bantur. Fr. Labat. cit. propoſit. 26. de Jud. ſin. f. 1rog. March. hort.
Vaſt. tr. 3. l. 32. f. 190. Le Blanc. & Bellarm. in Pſalm. a5. init. Conſi-

lium certè optimum eſt pœnitenti, ut, ſi de gravitate pecca- D
ti dubitet aut ſuſpicetur, id ſincerè Confeſſario aperiat: ita nn
enim deſinet eſſe Iuiquitas calcanei, quæ ita timeatur in ipſo .
.. .etiam udicii die mala. V. Conc. 27. n. 4. ex Job. 13. & I4. In
ed VII. Sané talis Lziquitas calcanei, ſeu talia peccata, quæ à nobi

multiz leth a- levia habentur, quæ ideo nihili facimus, negligimus, cuùm re-⸗
lis quoad ani- 1PSà gravia ſint, faciunt ut multi ſpiritualiter mortui ſint & 4
mam, cum quoad animam, cùm putant, ſeſe quàam optimè vivere: utut
non putent. multorum Imago & effigies vitæ & actionum ejus turpiſſima

ſit, cùmillis ea ſpecioſiſſima videatur, ſeu quèd multi in ſtatu
peccati mortalis & offenſæ divinæ verſentur, cùm ſibi imagi- Nin
nentur, ſeſe neſcio quàm probos eſſe, bonos vel ſanctos; Ec-
. quò aſtu demon multos in ſuo obſequio tenet, & illos, ui
quibus perſuadet, levia eſſe, in quibus verſantur, & quæ e
committunt peccata, cùm reverà gravia ſint; qualia eſſe he

poſſunt in materia circa & contra Caſtitatem, Juſtitiam, 1
Reſtitutionem (præſertim ſi ſint Conſcientiæ laxæ, terrenis
diſtractæ, vagæ, non timoratæ) in detractione; ſi conſiune
tttuuudo

2 ””
MM Docemur, quàùm ab omni peccato abſtinendum ſit. 4³9⁰
tte tudo blasphemandi, pejerandi, ſe inebriandi, ſine propoſito
ii⸗ ervmendandi; In ſuperſtitioſis ; In Sacramentorum uſu per-
in functorio irreverente: &c. V. Conc. ſequ. n. g. Et ſufficit dœ-
te moni, vel in uno habere hominem ſui juris. Qut, enim of-
ae⸗ fendit in uno, fabtus eſt omninm rels: Jacobt 2. 10. Incidunt duo
facta, quæ huc applicari poſſe videntur. Unum eſt, non in
HE ovnmni ſpeculo exhiberi ſuam homini juſtam faciem, uti in ſe
en eſt. Memorabile eſt, ait ſuprà nominatus P. oannes Zahn,
e, el Fundamento3. ſu Teæleſco i, Gntagm. 3. Cap. 9. F. 9. F. 170. quod ali-
l⸗ quando contigiſſe audivi in aliquo Franconiæ noſtræ oppi- Judæus to-
aell. do haud ignobili „Ubi vir quidam rerum curioſarum ama- tus ſanus in

u tor, in Senatoriâ dignitate conſtitutus, ſpeculum habuit pla- artificiali

enins num, quod facies inſpectantium ita deturpabat, ut faciebus ſpeculo videt
n. infirmorum morti proximorum ſimillimas exhiberet. Ac- e ſimilem
1 11¹¹ . . . moribundo;
cigit, ut dictum Dominum Judæus ex pago ſatis propinquo creit & me-
ul. accederet negotii causa, habens cum eo, quod tractaret. itur.
e Ut primùm Tudæus ingreſſus ad Dominum illum, cauſamq,
IE Pprotuliſſet, quare conveniret; mox Dominus: miror, quèd
ni huc accedere potueris tam infirmus, & morti fere propin-
quus. Reponebat judæus, ſe non eſſe infirmum, veruùm
ds optimèe valere. Quid, ajebat alter, tu valeres? accede, ſpe-
m. culum inſpice; bene videbis, qualiter res tecum ſe habeat:
E⅓ duxit und judæum ad ſpeculum, qui intuens in ſpeculum,
en cùm faciem ſiiam advertiſſet, ſubitò cohorruit, & panico
u correptus terrore vultüs ſui, mox in ſilentio abiens & exiens
ttn hypocauſtum, domum, civitatem, ad pagum verò & do-
uu mum ſuam reverſus, lectum petiit, decubuit, & paucis poſt
og diebus vitam exuit. Ita D. Zabn cit. In templo Cereris in A-
s chaid fuiſſe ſpeculum refert Pauſanias, quod ægris inſtar
be oraculi erat; hoc enim in fonte proximo injectum, ubi ex-
de trahebatur, conſulentis vultum hilarem ac vegetum, ſi ſa-
, uti reſtituendus erat; triſtem ac pallidum, ſi moriturus,
en referebat: Citat. Amor Increat. Sunt, qui ſe quo ad animam be-
nti ne valere putent, ex ſpeculo deceptionis, quod ipſis demon

l Alechtl de Jud. extr. Kk k exhi-

440 CoNCIO XXVIII. In Judicio extr. gra Via, queæ hic leria.

Applicatio. exhibet, & in eo gravia peccata pro levibus; quibus eò fa-

Speculum cilius implicantur. Quibus dici poteſt illud: Nomen habes,
demenis de- gusd vivas, & mortuns és Apoc. 2. I. Coram Deo, in ſtatu peccati
cipit & perdit mortalis conſtitutus. Cornel. & v. Iz. ihid. Dicu, qudd diver ſam
multos. &c. & neſcis, quia tie es miſer, & miſerabilis. Tali ſpeculo ſuo fal-

lit deemon, cuùm vel morbidum, quaſi in peccato gravi hæ-
rentem, fingit fuis tentationibus, ut in deſperationem in-
ducat eum, qui ſanus, vivens, ſeu in bono ſtatu & gratiâ

Dei eſt: vel cùm mortuo coram Deo, & in peccato gravi

conſtituto, ſanitatem & vitam gratiæ Divinæ affingit, ut in

ſuis peccatis ſecurum faciat, & perdat, quod multis acci-

dit. Attendendum eſt ſpeculum Legis, Juſtitiæ, & Judicii
Divini, ex quo te cognoſcere poteris, qualis ſis, vel eſſe de-

beas: vide, ne peccata levia putes, præſertim, quæ Deus
pro gravibus habet, & in judicium adducet, unde damne-
ris.

Toannes VIII. Alterum eſt: Scribunt joannem Teutonicum, li-

Teut. Canon. cet nothum, eruditionis titulo clarum, ad Halberſtadenſem
Falberftad. Canonicatum evectum, qui nonniſi nobilibus concedi ſoli-

“ Iem ESErTPET.—. . „ T e „ . „ .
Vmbras mor-tais. Commune nobilitatis malum, ſuperbia, faciebat
vuorum pro-

(ducit: cur? . . .
lo mederi conſtituit. Collegas invitat ad Convivium, &

lautifſimè excipit. Inter cæteras convivales feſtivitates,
injicit mentionem Acroamatis magici, & quærit, num ſuos
ſinguli parentes aſpicere cupiant:? Illi ardere ſtudio viden-
di: tandem elicit iſte malo carmine umbras deformes,
Coci, Stabularii, morionis, ruſtici, perſonâ, quorum facies

illi in paternis ædibus aliquando vidiſſe ſe fatebantur.

Suum quoque patrem exhibuit habitu Canonici, pingui
aqualiculo, ſeu ventre. Dimiſſis umbris: Eia, inquit, di-
cite fide bonâ, eccujus patrem nobiliorem judicatis: Metu
perterriti, & pudore ſuffuſi, ſuam quisque domum repe-
tiêre, nec ultra joanni vitium ſanguinis exprobrantes. Ita
ex Aucttore Adagiorum Germanicorum qui, quæ vult, dicit; non, quæ

eum contemptum collegis: moleſtum id ei, tandemq; ma-

lih⸗

u.

—

le,

eccatl

Otll.
a.

d.

glnn
chn
lece.
Deos
mme.

tertium, ſimiliter in ſe graviſſimum peccatillum: En vitu⸗

xiamque nimis, quâ omnia peccata levia & venialia pro gra-

„

Docemur, quùm ab omni peccato abſtinendum ſit. AI

vult, audit: reſert Mart. Delrio Diquiſit. Mag. En. 2. 4. 30. ſect. 2. f. 3219.
Ew hog Englgr. p. I. Dom. 2z. adv. J. 3. P. Lehentner, Verm. Conſé. L. 4.

C. 3. f. -yg. Notantur illi, qui juxta num. 2. ſap. init. aliorum Applicatio:

defectus carpunt, aggravant, in oculo fratris feſtucam vi- Turpitude
dent, in ſuis nec trabem: Hla illa ultima dies in valle Zoſa- noſtrarum
hat, illud extremi Judicii, à S. Baſilio allegatum, ſpecu- actionum,

um, verè fideliterque exhibebit nobis noſtrorum actuum nob⸗ lgeeio.
a, Exhibebi-

onſtra, turpitudi. avi nunc in vitâ, alie »:
monſtra, tu pitudines, gravitatem, quæ nunc in vitâ, alie- tur in ipesnio

nis proximi malè intenti, laudamus, nihil facimus: Illa, extremi Judi-
quæ hic, faſcinati proprio amore, ſuperbiâ, contemptu cii, uti eſt in
proximi, in nobis & noſtris levia, bona, juſta, & ſancta puta- ſe.
mus, videbimus tum gravia, mala, iniqua, & ſceleſta, quod
magis ſeq. Concione confirmabitur. Audivi de ltalo, illum ad Confeſſus
Confeſſarii pedes ſeſe abjeciſſe, tria, uti ajebat, peccatilla tria peccatii-
confeſſum, unum adulteriolum, unum homicidiolum, & la, cuùm eflent
tII. graviſlima.
los in oculis hominis: en vaccas in oculis Dei. Ah quaàm zeld. Sorr. 50.
ſæpè parvi facimus peccata, quæ lumine fidei docti ſcimnus

& videmus eſſe contra leges Dei & Eccleſiæ ſat graviter!
cùm tamen ipſe Chriſtus apertè dicat: Dico auten: vobi, quo-

niam omne verbum otioſum (vanum, frivolum, ludicrum, quod Verbum

„△ „

nec loquenti, nec audienti utilitatem affert, etiamſi nulli otioſum

ſit noxium, nec in ſe reprehenſibile. Cornel. ic ex &. Hilario & C.) quod ſit?
quod locuti fuerint homines, reddent rationem de eo in die qudicii.
Matth. Ia. 26. Chriſto judici. Neque hinc intendo cuiquam Conſcientia
facere Conſcientiam cum exceſſu & vitio ſcrupuloſam, an- no ſi ſcru-
puloſa, nec

vibus & mortalib eat: amée tientia nimnis nimis laxa,
& mortalibus habeat: ſed tamen conſcientia nimis n medio,

laxa omnino reſtringenda eſt, ne peccata gravia, aut PrO) uſtè timora-
nullis, aut pro levibus tantùm, æſtimemus. Utrumqueta.

enim vitioſum, & cum periculo animæ eſt, prius ad deſpe-
rationem, poſterius ad præſumptionem & peccandi licen-

tiam inducens. Cùm in medio conſiſtat virtus, Conſcien-

tiam, cupio & ſuadeo, haberi ſancte timoratam ſibi col-
Kk kK 2 lectam,

442 CoNCIO XXVIII. In Iudicio extr. gra Via, quæ hie levia &.

lectam, cui ſæpè utile eſt, quandoque culpam metuere, eti-
am ubi culpa non eſt. Verè ſuperabundans cautio non no-

cet in negotio falutis.

Defundus IX. In Concluſionem ſerviat brevis hiſtoria, longius ta-

apparet, di- men bene notanda. Refert Doctor Jacobus de Paradiſo,

cens: Nemo Carthuſienſis, in libro de peccati mentalibus criminalibus: Duo

credit, qwun Pratres Religioſi honeſtæ converſationis ſe mutuò cordiali-

diſeribtè Deus 1,1 5 .
juditer. ter dilexerunt; inter quos unus mortuus alteri apparuit in

& vultu mœſto, inquiſivit, cur ſic appareret? Reſpondit

defunctus tribus vicibus: Nemo credit; nemo credit, nemo re-
dit. Quæſivit vivus, quid eſſet, quod nemo credit? Re-

ſpondit defunctus: nemo credit, quàm diſtricte judicet
Deus, & quam ſeverè puniat. His dictis diſparuit, & vi-
ventem Fratrem magno timore concuſſum reliquit. Sec. Ex-

empl. . Mair E. Jndieium Dei, Ex. S. Labata, Propoeſ. 6. deJud. ſin.

Vol. 1486. e Eudov. CGranat. Calamat. Diſc. 31. n. 6. Certe convin-
cimur, & nos iſta non credere, dum tam facilè & liberè, à
Deo tam ſtrictè judicanda, committimus. Corrigendus eſt
ſenſus hic erroneus, & hic fructus hujus concionis ut ſit,

concedat Deus. Magna vobis eſt, ſi diſſimulare non vultis, necei-
tas indidta probitatis ocum ante oculos agitis Zuaici cunbta cernentis:

Verba funt S. Severi Boëtii, Conſolat. L. r. fine & f. 143.

Authores Eid. S. Auguſtin. Salilequ. C.Ia.àf. Ia. vid. citati & Cornel. citt.
hujus mate- LL. Marius Bignoni Capuc. Fer. 2. poſt Domin. I. aachag.
six. Fr. Labata V. Judic. fin. Prop. 6. & 26. March. Horto Paſt. tr. 3.
Lect. 32. f. 190. SWuprà Concioner 2. nec non ſequenter de Examine,
& ſequentis num. I. Drexel. tom. I. in Tribun. & Ind. Rer. V. Ra-
tio. P. Barry. Slit. die 4. Diſſert. I. à f. 205. Auguſt. Paölet. Do-
min. 6. poſt. Epiph. & alii paſſim, de peccatis venialibus.
Engelgr. P. 2. Dom. 6. Epiph. J. 2. & 3.

CoON-

oratione procumbenti, quem vivus videns in vili habitu

u
tim

oncit
A.⸗

% *

'us vitæ arundinem, parvam, infirmam, in ultimo Judicio
excreviſſe in maximam arborem, & talem, uti de Arundi- Arundo In-

= Se † 5252 443
3 3. 43 3-2ſ323. g3 83. 43:3- 43 63. 2383. 383. 23 :3.-23: . 538 3r L385.
Coxnxclo XXIA.
Judex extremus etiam bona Opera, & ipſas Juſtitias,
ac Juſtos & Sanctos, rigoroſiſſimè examinabit
& judicabit. Quàm ergo vereamur omnia ope-

—

ra noſtra, ne aliquâ ratione malè fiant, aut mala

ſint.
Quid exiſtis in deſertum videre arundinem vento Domin. 2.
agitatam? Matth. II. S. Aidkvent.
Frophetam etiam dico vobis, plüus quam Prophe- Eadem.
tam. WMatth. II. g.

Tu quis es? &c. Joan. I. 19. DDaominici.

Advent.
Ideri poſſit, præced. Concione ſat, & valde multa fuis-
ſe dicta: At in Divino finali judicio plura & graviora
latent, ac ſuperſunt. Ita omninè eſt; tunc perſpi-

H cuè quàmplurima videbuntur gravia, imò gravifi-

ma, quæ hic in vitâ planè videbantur levia; & fore, quin

vituli in vaccas excreverint momento temporis, quod eſt in-

ter hujus vitæ ultimam periodhum & alterius initium, quò

ſeſe anima ſtatim in longè alio vitæ genere, & extra ſenſuus Arundo hu-

modo cognoſcendi, deprehendit, verè in novo & penitùs jus vitæ, in
incognito, aut nunquam viſo Orbe conſtituta. Erit: hu- Judicio ar-
bor morali-
ter fit.

„7

tantà eſſe craſſitudine, ut viri duo porrectiſſimis Brachiis craſſitudinis.
vix complecti poſſint: altitudo, quanta mali in navi intus
vacua & emedullata. Erit: parvam nune arenulam, mon-
MDWD Kk k 3 ti

444 CoNcCIOXXIX. Judex extr. ſemeriſſimè juſtitias judicans.
Naulum le- ti fimilem fore: uti factum illi Monacho Monaſterii Tinua en
ve non ſolu- Saxoniæ (L. 1II. c. 25. Cæſar.) qui cùm Sacramentis rità muni- nn⸗
tum Mona- tus, & piè defunctus, rectâ cœlum aſcendere vellet, impe- MI
1 defuncto ditus eſt a naulo quatuor crucigerorum, quod ſolvere nau-
mundo. teæ, trans Albim ipſum vehenti, ex incuria tam levis pecu- m
niæ, neglexerat, promiſſum vel conſtitutum; ipſi verd N
majus mundo videbatur; unde, gratiâ ipfi factà, in vitam
reverſus, corpore necdum ſepulto, inſtanter petiit, ut nau- ?”ð”ðM
lum hoc quantocitiùs ſolveretur: quò & facto, iterum in
Domino feliciter obiit: Ge. Rauu. de Animub. Purg. f. 93. Nem- 7,
Pe cœlum ampliſſimum quidem eſt, at, ſicut arcta eſt via, quæ 4
dgucit ad vitam, ita angisſtaporta“ Matth. . Iz. Experiemur ipſi, no
& videbimus in Judicio, quam gravia futura ſint tunc „Pec. un
Chriſtus cata, nunc levia viſa. Sed longiſſimè majus adhuc eſt, inſu- 1s
iplas juſtitias per Judicem tremendum, Chriſtum rigoroſisſimo examini
judicabit. & Judicio ſubjecturum eſſe etiam bona opera, juſtitias, ſfu-
ſtos, & ſanctos; & quæ talia, quique tales in hoc mundo ha-.
bebantur: quos in vivis decorabat vita religioſa, veſtis ſan- ie
. Sa; apparebunt autem in Judicio ceu arundines miſerz²,
vanæ & vacuæ omni bono & virtute. Ome miſerum, ſi & ſon
mea peccata, quæ pro levibus habebamus & alii & ego,
tunc gravia erunt! ſi mea opera, quæ pro bonis, juſtis, &=
fſancétis æſtimabam, reprobabuntur! ſi propter majorem vi-.
tæ ſtats ſanctitatem & eminentiam, duriori examini & ju-
dicio ſubjiciendus ſim! Tu qut e? Sunt, qui in terris mirentunr:
are via imhioram proſperatur Yer. 12.7. &contrà bonos, juſtos, cX o
ſanctos, auſtere viventes, in mundo tamen multa pati: quos teot
inter S. Joannes Baptiſta noſter, ipſius Chriſti adducto teſti- RM
monio, Fropheta, E&* blus quàm! ropheta. & - Non ſurrexit inter natos De⸗
miulieri, major Joanne Baptiſtde WMat.II. 9. & II. Sed: Joanner in vinecu.
lIu, Propter juſtitiam & pietatem propter quam & caput im5o- el
cens venerandum dedit. Marc.6. miror ego cum reverente D
formidine, Chriſtum judicem etiam jaſtitias judicaturum eſſe, P
luſtos & ſanctos: Quod hodie contemplabor in ſilentio & pea-
tien-

quùm vereamur omnia opera noſtra, ne malé fiant. 445

un tienti4, ſub humilitatis ſeu tenuitatis meæ arundineto, vi-
mnui. furus proceſſum & exitum hujus in hâc parte Judicii, qu
indte. Chriſtus etiam /cdſtetias examinabit, judicabitque: ut dein co-

enan. gitem, & expendam, quid mecum peccatore futurum fit:
Neen- nam, quèd ſi rigor hic juſtitiæ Divinæ etiam Sanctos aduret,
5 ) X . *
o quantèò magis cavendum eſt, ne inflammet peccatores! ait

n S. Ambroſ. de oſeph. &v aliäâ quidem ratione. Breviar. Domin. 3.
Utnr. MDuadrag. Lect. 6. fine. Sepè n oculis De reperitur eulpabile, quod ho-
uni minum ſudicio creditur laudabile, ait TIhom. de Kemp. L. 2. c. 46.
en. n. 4. H

i II. Communis hominum mos & genius eſt, quéô pluri- Juſtitiæ in
, mi credant, ad nomen boni, probi, & integri viri, aut foe- ochlis mundi
Nℳ. minæ, fufficere, ſi cuipiam verè nihil objici poſſit crimi. & hominum,
u nis: ita fuübinde rudes ſuam ordiuntur confeſſionem, "iliinterna
ui fominæ præſertim: Non ſum ſaga, venefica, adulter, fur, ſacli Nre
„„ homicida, raptor, &c. adeo hi non tantum bonam famam, ba ag dol.
N. ſed & juſtitiam ponunt in teſtimonio aliorum extrinſeco, veltur. —
n. in eo, quèd de nullo crimine deferri & convinci poſſint:
es, imdè funt, quibus hoc ſolùm ſufficiat; cùm interim interius
iI fint ſceleratiſſimi, modè coram mundo bene audiant, & bo-
tg. no ſint nomine ac famaâ: Ita fecêre Phariſæi: ita olim Saul
1 Rex à Samuele de obedientiâ Dei mandato expreſſo non præ-
enn. ſtitâ, increpatus, illi reſpondet, & ait: Peccavi“ ſed nunc ho-
I vora me, quaſi regem: coram ſenioribus popils mei, & coram Iſrasl.
nh J. Keg. T f. 30. Kafinare ‚à te ſpretum, & ipſe ſpernat, ac re-
gno exuat. TLalis nulla eſt, quæ veniam mereatur, poni-
goo⸗ tentia. Quuquis enim, ſub ſpecie confeſſtonus, humanos adhuc hono-
telt res amittere timet, iſte indulgentiam, qam fitta humilitas poſtulat,
, à Deo adipiſéi non valet, ait Angelomus. Ord. S. Bened. Cornel.
r. Juſtitia, quà boni, probi, ac talis nominis, in re, ſimus, in
io⸗ ore hominum ponenda non eſt: alias erit, quod de virgini-
geote bus fatuis pronuntiat §. Greg. Hom. I2. in EHangel. Ecce enim Re-
nc demptoris voce & c. Breviar. Rom. Comm. Virg. L. Z: &. 9. Idem
ayr 8. Greg. Hom. 1I3. in Eang. hortatur caſtum & bonis operibus
leh⸗ edI⸗

446 CoNCIO XXIX. udex extr. ſeveriſſimè juſtitias judicabit. —
deditum, ut: ſe ad ſapernam patriam tendat, &. nequaquam ſs q lenn
Vitii, pro mundi hujus honeſtate (vand laude) contineat. Comm.
Conf. non ont. Lect. 5. Etenim tales, coram mundo honorati
& optimæ famæ, ſi à morte reprobentur pro ſuis demeritis,
laudantur, ait S. Hieron, ubi non ſunt, & cruciantur, ubi ſunt. Il
Cùm etiam, non nomine tantùm, ſed & re juſti fuerimus, n
habebimus tamen, quèd longè magis, quam S. Job, verea
mur omnia opera noſtra coram tam diſtricto judice, d Iu.
Ey Dion. dicante. Verendum eſt valde, ait D. Dionyſ. Carth. cùm ad .
Carth. Judex hoc ventum fuerit, ne in tam rigoroſo ac fubtili examine
ſupremus multæ noſtræ juſtitiæ, ut putantur, peccata appareant. n
multa judica-Sic etenim inter homines cernimus, quòd homines imper- ̈
bit injuſta, & fecti, rudes ‚ac ſimplices, judicent, multa verba & opera U
ttainebi. eſſe bona ac juſta, quæ tamen homines illuminati, atque in 4
juſta. ſpiritualibus actibus exercitati, conſiderant, eſſe illicita & D
iniqua; quantò magis Deus infinitæ excellentiæ in omni ſa-
pientiâ, virtute, ac ſanctitate, multa verba & opera noſtra,
quæ putamus eſſe vera ac juſta, judicabit fuiſſe injuſta, atc;
erronea? Formidemus ergo judicium judicis hujus, qui tunc l
nec gratiàâ prævenitur, nec miſericordiâà flectitur, nec do- r
nis corrumpitur, nec pœnitentiã mitigatur: cujus tunce
tanta inflexibilitas erit, quòd quamvis Beatiſſima Virgo Ma-
ria, omnésque Angeli ſancti, & univerſi electi, rogarent
pro ſalvatione unius exiſtentis in peccato mortali, non ta- .
men eos tunc exaudiret. Hæc D. Diony ſius Carthuſ. in WV. amn,
Noviſſ. de Judiciéo, art. Z. f. 9. udex ergo cum ſedebit, examini ſfuo, I
& judicio, verè rigoroſiſſimo, illique, coram toto mundo, 0e
publico ſubjiciet non tantùm peccata gravia, de quibus infra
in ſéquentibus, neque tantùm occulta & levia, de qaibus Conce. ,
præced. ſed & illa, quæ, ex ſe & ſuo genere, juſta & ſancta, ve- in⸗
rùm aliquâ circumſtantiâ vitiata; ea item, quæ ab homini-
bus ſanctioris vitæ ſtatus commiſſa fuêre; bona item opera,
& verbo denique, ipſas inſtetim. Veriſſiméè S. Gregor. Cmnaa,
inquit, humana Juſtitia in Divinæ juſtitiæ ſtaterà daſtrictè u-
2 dicetun:

E

gquàm vereamur omnia opera noſtra, ne malb fiant. 447

I.
S Accetur,; injuſtitte eſſe convincitur“ ſi enim remotà pietate diſcutimur,
imß. opus noſtrum pzænd degnum eſt, dqaod remunnerar præmiß, Ppraſtola-

ti mur. L. 3. Mor. c. II. ap. Kodr. g9. p. I. tr. 6. C. 6. n. 10. f. Io. Circa
eitis heecc. 2 .

. III. Varia in SS. literis recenſentur opera, de ſe ſanctis- Munera
einn ſima & Deo placita; ſed quia vel per intentionem ipſam ope- Cain à Deo
h,un. ris, vel aliam circumſtantiam vitioſa fuêre, ea non tantum reprobata:
nullius fructùs & meriti, ſediram etiam Dei in ſe concitâà- Geneſ. 4. V.

m runt illa reprobantis. Delibemus quædam breviter hoc Couc. J7. V. 3.

ine numero. Geneſ. 4. Munera offerunt Pomino Cain de frubtibus

em. terræ, ceu Agricola; Abel quoq, frater ejus de primogeniti gregi
imne. ſui, ceu paſtor ovium, & de adipibus eorum. V. 2. 3. 4. Sanctum
dn omnind opus ex ſe; & (additur tamen) Keſpexit Dominus ad
en Abel, & ad manera ejus- ad Cain verò, & ad munera illius non reſpe-
icud xit: nempe igne de cœlo miſſo abſumpſit ſacrificium Abelis:
mih Caini reliquit intactum, quæ eſt ſententia communis fere
, omnium 88. Patrum, ait Terinm Cornel. Cur Caini ſacrificium
eng reprobavit Deus: qui alias tam gratum ratumque habuit
imme illud Abelis? Illud Caini ab intrinſeco corruptum erat, &
c vitiatum, nec non ab extrinſeco. Præclarè S. Cyprianus,
tu Tr. de Orat. Domini- Non, inquit, (Caini & Abelis) munera
N. Deus ſed corda intuebatur . ut ille placeret in munere, qui placebat in
n corde. Abel pacificus & fuſtus, dum Deo ſacrifcat innocenter: docuit
ontr & cæteros, quando adaltare munus offerunt, ſic venire cam Dei timore⸗
. cum ſimplici corde, cum lege juſtitiæ, cum concordiæ pace. Ita S. Cy-
o, prian. Rupertus, Tuitienſis, prope Coloniam Abbas, L. 4. in
N, Geneſ. c. 2. ſic ait: Apoſtolus dicit: (Hebr. II. 4.) Fide plurimam ho-
Niam Abel, quàm Cain obtulit Deo, per quam teſtimonium conſecutus
. eſt, eſſe juſtus. Fide, inquit, plurimam; nam ultu vel religione pa-
Ct. ſemut erq; obtulit, ſed non reéte diviſit“ nam Cain cum Deo Sirret ſua,
N.ñ: ſeipſam ſibi ettnueret: znollan habens cor in cupiditate terrend. For-
en 15 Abel rimè cor ſaum., inde rem ſuam offerendo, plurimam boſtiam
mi erſidem obtulit. Ita Rupert. Cor ergo Caini non erat rectum
iy. cum Deo, ut Abelis, qui ingenti fide, rever entiâ, & amofe
icem LI 1 proſe-

Mecht!l de Jud. extr.

448 CoNcIO NXXIX. Judex extr. ſe veriſfimè juſitias judicans.

yæ ſecundos & viliores fruètus, primos & meliores ſibi reſer-
vans. Cuùm alias uterque à Patre Adamo didiciſſet religio-
nem & ritum ſacrificandi, ut docet S. Athanaſius. Cornel. in
cit. Geneſ-Viden hic figuram judicii fuper hominum opera,

circumſtantiam, præſertim non juſtæ intentionis, vitiata:
Abſalonis à bonum enim exintegr causa, malum ex quolibet defeltu. Dein an-

Deo reproba-l . — 0 de 1
tum votum 7. I2. Vovetes & reddite omeno Deo veſtro. Hoc ſanéctitatis, &

2. Rés . t4 ſummdâ demiſſione rogans, Vadam, & reddam vota mea, quæ

HBric, apud Regem, Avum, fugitivus, dicens : ſi reduxerit me Do-

dubiè cum gaudio miratus, & approbans filii ſui, ſeriò, ut
credebat, converſi, & pœnitentis, devotionem ſuſcipiendæ
peregrinationis & ſacrificii, Vade in pace. Et ſurrexit, & abiit
in Hebron-: &ρ. 2. Keg. Iy. 4 V. z. Sed hoc loco non rem Divi-

potuit, in fuas partes traxit; Rex demum in Hebron unctus,
& proclamatus, contra Patrem. Drexel. in David. C. 26. tom. 2.
Herodis cru-In illa die excutietur vulpes illa, Herodes Magnus, de quò
Relite un. ſupr Conc. Io. n. 3. & tribus vel quatuor unus & primus (de
4. IH erades. quibus primis tribus hi verſusapud Corn. Janſen. c. al. f-olz.
Aſcalonita necat Pueros; Antipa Joannem „ 3
Agrippa Jacobum, claudénsq; in carcere Petrum.

De quarto, qui Herodes Agrippa junior, Senioris filius, ha-

betur Actor. 27.13. (Cornel. ibid. &J in Mat. z. I. f. o. de his qua-

proſequebatur Deum, offerens primogenita, & de adipibu;,
ſeu optima & pin guiinma gregisſin: Cain verò de frulctibis ter.

quorum multa reprobat, de ſe etiam bona, ſed per aliquam

non ſanctum opus Deo vovere; & reddere: juxta id Pſalms
Peregrinatio- ſanéti operis pallio teétam Abſalonis nequitiam deteget
nis & Sacrifi-Deus Judex, & in corde coctam rebellionem, imdò parrici-
cii in Hebron qium. Déwit Abſalon ad Regem David- licentiam cum ſimula-

vovi Domino in Hebron. Vovensenim vovit (quàm magnum, ar-
Rum, & indiſpenſabile votum! ) ſervus tuns, cum eſſem in Geſſar

minus in Jeruſalem, ſacrificabo Domino. Divitq; es Rex David, haud

nam, ſed bellicam curavit, militem collegit; quoscunque

E

”YÿƷMN quam vereamur omnia onera noſtra, ne malb fiant. 449

— — —— —

lyihu, tuor Patre, Filio, Nepote, & Abnepote, qui omnes infeſti
ew. Chriſto & Chriſtianis) & Act. 26.) ejusque crudeliter ſimu-
iteke. lata religio: Ut & ege veniens adorem eume Mat. 2. 5§. cum audiſſet
ig. à fſanctis tribus Magis: Venimus adorare eum. ibid. v. 2. Ma- Alia opera.
nli gna bonorum operum ſunt: oratio, jejunium, & eleemo-
n Sna. Et tamen iſta apud plurimos æquiſſimus Judex re-
umn probabit: uti orationem Antiochi Regis z. Mach g9. 13. Crabat Oratio.
Titin hic ſceleſtu: Dominum,aà qus non eſſet miſericordiam conſecuturus.efu
Rinar. nium judæorum, de quò Iſai. 7S. 2. Mat. 6. 4 v. I. ubi de oratio- Jejunium.
sa ne, jejunio & eleemoſyna, quatenus Deo diſpliceant cum bo- Eleemoſyna.
,A4 nis omnibus operibus, & omni juſtitia, inficiente & vitiante
lerge illa pravâ intentione, vel alià circumſtantiä. Taceo horum
plura exempla, paſſim Scripturis obvia. Neque ita mira-
inn mur, illa, ſecundum aliquam ſpeciem pia, devota, & ſan-
nuß cta opera, in ſe tamen gravia peccata, & mala, vel vitiata
1. ſaltem (uti argentum verſum in ſcoriam; Vinum miſtum aqud Ia. I.
Wν 22.) rigori Divini Judicii exactiſſimè ſubj'ici, & penitus im-
zrh probari. Magis ſtupendum eſt, opera verè bona & ſancta,
S&&— ſanctorum, rigidiſſimè examinari, judicari &c. Vige Conc.
dH TII. n. 5. e Mat, z. 2 H 2òc H
2 IV. Adduco hanc in rem, pro declaratione & probatio- Eccl. 12. 14.
6 ne, unum alterumve locum Scripturæ illuſtrem. Eccl. 12. I2. Cundla adau-
IDNe. Spiritus 8. ait: Canela, quaæ fiant, adducet Deus in Judicium, pro D 4 Dein u-
me omni errato, ſivebonum, ive malam ilad ſit. De qus aniblidhs Conc. B, lebe-
g equ. n. 2. Cunta, qua fecimus, vel omiſimnis: Operis enim “
M. boni quod facilè facere poteramus, omiſſionem exiget à no-
9 bis Deus. Cornel. eX Ohmpiodoro Conſtantinop. ! iacono. Cunela, &
E inter hæc etiam bonaum; quod ad cuncta, & ad Judicium refe-
rendum eſt aptius, ut ex Hebræo per hyſterologiam (quæ
eſt inverſa dictio uſitatam, ſic clare vertatur, & ex plicetur:
Et omne opns, Vel fabtam, ſive bonam, ſive malain, sllad ſet, alllacet.
Deus in Judicium, ſiper omni abſeondito; ut videlicet examinet
„h opus, num in eo occultè abſconditum ſit a iquid errati, id
e eſt, negligentiæ, inadvertentiæ „omiſſionis, & culpæ:
aa H LIIL 2 opmaia

4 ο° CoNCIOXXIX. judex extr. ſe weriſſimè juſitias judicans.
omnia ergo in opere abſcondito rimabitur, deteget, & pro.
poealabit Deus in Judicio, cùm ſerutabitur Jeruſalem in lucernu.
Bona opera. Sophon. I. I2. le qub num. 6. Ergo agnoſcimus hinc, quod huc

pertinet, cunda, etiam bona in Judicium exactiſſimum ad.
duétum iri: Bona opera cunta examinabuntur. Multi enim

bonis operibus exiſtimant ſe Deo placere, qui ſine merito in-
venientur: quia non fecerunt tali intentione, quâ debue-
runt, ſuum potiùs commodum quærentes, vanam glo-
riam, complacentiam, & ita receperunt mercedem ſuam Mat. 6.2.
Sed & non omnia opera bona flunt cum debitis circumſtan-
tiis, ſed admixtis multis imperfectionibus. Se ſalſerint, in-. 2
Job. 9. 30. quit Job. 9. 30. velut mundiſſimæ manus meæx, & opera mea exi-
mie munda, & pura, fulgida, & ſplendida, tamen ſordibus in. 60
tinges me, reputins culpabilem, mecumque ages, tanquum u

cum polluto & fordido. Pineda. Nempe facile Deus etiam in u
Peoeonis operibus reperit ſordidum & imperfectum aliquid: re
A fimili ab uti ab artifice perito parvus nævus facile deprehenditur, & ide
nce Ero parvus errorà pictore ctiam in imagine, quæ pulchra appa-.
tante, ret. Et lignum, quod rectum putatur, ſi funiculum men- cau
ſor adhibeat, curvum ſtatim videt. Ita fſunt & erunt opera AVen

noſtra reſpectu ſummi Artificis, & Judicis. Sepè ſordet in diſere- me
tione Nudicis, ait S. Gregor. quod fulget in zſtimatione operanti. u0,
Mlarch. hort. Paſt. de Exam. Jud. f. 191. Et S. Anſelmus (ſimiliter oaum o
SCGregorio primum allegato, citatus à & Thoma I. Petr. z. fine) quk« nung 1
bona, inquit, eſſe cenſes, zn Nudicio apparebit he beccata. LEabata de un
Juacd. fin. Propoſ. I2. T. 1495. col. I. f. Idem S. Gregor. y. Moral. §. ſæpé N
ipſauſtitia noſtra, ad examen divinæ juſtitie dedubla, injuſtitia eſt.

Ab exem- Labat. Propoſ.- I5. f. 1900. Exemplum cape ſis: Audiviſti Sacrum;
plis, & indu- ſatisfeciſſe te Eccleſiæ præcepto putas. Confeſſus es pecca-
clione. ta; audiſti Confeſfarium dicentem tibi: Ego te abſolvos gau- S

des, abſolutum te jam cenſes, & ritè confeſſum: at in judi-
cio divino, cuùm ſplenduerit divinæ claritatis radius, qui =.
luminabit abſcondita etiam cor dis noſtri (ſzaprà Conc. 2z. n. 2.) tune
apparebit pulveris quàm plurimi impuritas; aud iſ⸗ te

AAYAYJum vereamur, omnia opera noſtra, ne malè fiant. 451

0 Miſſam ſine devotione, imò & ſine requiſitâ attentione; &
ſic te non adimpleviſſe præceptum de audiendo Sacro; &
u Confeſſionem tuam diminutam fuiſſe; vel quia debitus ab-
4 fuit dolor, vel quia ſine debito examine ad confeſſionem
in agceſſiſti. Idem propoſit. Ia. ubi multa. Sic & alia tua bona opera
dr examina, ut deinceps caveas, ſi quæ in illis minùs recta de-
prehendas, ne in judicium adducantur contra te. S. Gre-
„ gorius allegans id Hierem. 45. Io. Maledictus homo, qui facit opus
4 Dei negligenter“ Bona ergo, inquit, geſta timeamus; quia ſæpè in ju-
la. ſzo Juadicio Dei culpa deprehenditur, quod virtus cenſslatn; & unde

i expectatur mercer, ſapplicium ſequatur. Li. Io. Moral. Labat. Propoſ. 22.

c. V. Pſalmi 74. Argumentum eſt admonitio ad humanum Judex extr.
„ Genus, ut juſtè vivant omnes, & ſuperbiæ tumorem depo- juſtitias judi-
un nant; quoniam imminet Jjudicium Dei ſeveriſſimum atque cabit. Eſalm.
nn juſtiffimum, ait Bellarm. ibid. Ergo ait Deus: Cam accepero!4. 3.
ii tempus, V. 3. Cum venerit hora ab æternitate determinata
4 Judicii mei (juxta Adtorum 1z. 30. & 31. & Apoc. Ia. 7.) tunc g

fuſtitias judicabo. Nunc tranſire ſinit tempora Deus, &, quæ
J. volueris in tempore perficere, finit: verum cum tempus

4 advenerit Judicii, vocabit adverſus peccatorem tempus o-
. miue transactum, & quidquid in tempore commiſerit ho-
. mo, requiret, non ſolùm opera mala, ſed etiam opera bo-
om na, & juſtitias judicabit. Terribile verbum, ait Hugo Card. quòd
c non tantm peccata judicabit, ſéd & juſtitias, bona ſczlicet opera exa-
4 minabit. Deus Judex Juſtus non illi premium in Judicio
R aſſignabit, qui plura opera miſericordiæ Præſtiterit ſed illi,
4 qui ſuam intentionem in Dei gloriam melius direxerit, &
S rectiùs opera chriſtiana fuerit operatus, Labat. Propoſ. 23. Ca-
lamat. Diſé. 31. n. y. Luculentiſſimè, eloquenter, efficaciter, &
⸗ juxta ſuaviter S. Bernardus ſerm. yg. in Cant“ quid faciet de in-

6 Siſtu Zudiciis, qus ipſas quoq; juſtitias judicabit? & concludit dein- ð
de: Verendam eſt, ne ſubtili eamine miultæ noſtræ juſtitiæ, quæ non
. Putabantur, peccata appareant; nicente Dominos cùm accepero tempus,

LII V. Qod

cgo juſtitias judicabo.

He

452 CoNcCIOXXIX. Judex etr. ſeveriſſimè juſtitias judicans.
Judiciuma VI. Quod Deus clarè inſinuat de iaſtitir, juſtis, ac bonis
domo Dei in- operibus, à ſe examinandis & judicandis; idem aliter expri-
cipiens. 1.: Pet. mit de loco ſancto, quod ſcrutabitur, & fub hujus meta-

4. 17. phoràâ. Scrutabor, inquit, Jeruſalem in lucernu. Sophon. t. rz.
circa quam ſententiam mirè SS. Patres verſantur. S. Hie-

Judex extr.
in lucernis . „. crlatitun
ſcrutabitur Ton. hunc locum de die Judicii allegoricè interpretatur.

ſanctam Je- Per Hieruſalem verò homines timoratæ conſcientiæ intel-
ruſalem: So- ligendos eſſe, teſtatur S. Bernardus; quem efficaciſſimè
Phon. I. 12. multis loquentem, audiamus paucis: Serm. gy. i (Cant. poſt,

ſeu animas & inter alia: Time illum, inquit , qui per Prophetam dixit“ Et erit

religioſas. ;
Deſuper ef-.

Gcaciter 8. nſoerutatum relinquet oculus ejus. SWcrutabitur rener & corda, ipſach,
Bernardus. itatio hominis confitebitur illi; quid tutum in Babylone, ſi Hieru-

falem manet ſorutinium? puto enim, hoc loco Prophetam, Hieruſalem
nomine, deſignaſſe illos, qus in hoc ſæculo vitam degunt religioſam,
mrer ſupernæ illius Jeruſalem, converſatione honeſtä, & orainati pro
Qui timet piribus imitantes; & non veluti hi, qui de Babylone ſunt, vitam in
ſer ltilg Ju- perturbatione vitiorum, ſcelerumq; confuſione, vaſtantes“ Deniq; illo-
dicis ei en peccata manifeſta ſunt, præcedentia ad Judicium, & non egent
cata & bona ſerutinio, ſed ſupplicio. Mea autem (qui videor monachus & Hiero-
opera. obzmitaæ) peccata certè occulta ſunt, nomine & habitn Monach adam-
brata? & idcirco neceſſe erit, ſubtili ea inveſtigari d'ſcuſſtone, & quaſi
admotis lucernis de téènebris in lucem prodi. Iimorem deinde ſuum
declarat S. Pater, & remedium, à ſe adhibendum, ad Dei

evitandum judicium, nempe judicare ſeipſum. Prorſus bor-

reo, pergit, incidere in manus Dei viventi. Lolo iræ tuæ judicatus
Præſentari, non judicandus. Spiritualt homo omnia d'judicat, & ipſe
à nemine judicatur. Zudicabo proinde mala mea, judicabo & bona.
Mala meliorihus ourabo corrigere altilbus, diluere lacrymi, punire je-
junis, o&tericg, ſandtæ laboribus Aiſciplinæg. In bonis humiliter de me
ſentiam, & ſnxta praceptum Deomini, ſervum me inutilem reputabo;
qui, quod facere debui, tantum feci- & : Kerutabor ergo vias meas,
& ſtadia meas qud dD, qus ſerutaturus eſt Hlieruſalem in lacernis, nihil

enſorutatum in me, ſive inqucuſſum, inveniat: neq, enim jndecaturm

in die illàs Srutabor Hlieruſalem in lucerns. Acuto viſu eſt, nihil

— — — —

certando cum magno certamine, & cum magna difficultate: impins

Aulà m vereamur omnia opera noſtra, ne malè fiant. 4 53

eſt bis in idipſam. Ita S. Bernardus ap. Cornel. l. cit. f. pas. Cujus
verbum & exemplum, utinam & nos, pro modulo noſtro,

imitaremur. Lucernæ autem illæ, quibus Deus ſcrutabi- Lucernæ ex.
tur Jeruſalem, ſunt Dei ipſa mens, intellectùs perſpicacia, tremi Judicii

ſcientia, quâ omnia penetrat, & pervidet clariſſimè. 2. An- qu??

geli & domones. 3. Ratio & conſcientia cujusque. 4. Lex
&ẽ Verbum Dei: de quibus & aliis Cornelius in Sophon. I. 12, Cit.
Deus etiam in Angelis ſuis reperit pravitatem. Job. 4. 15. &

in ipſo ſole, id eſt, animâ juſtorum, nonnullas maculas.
Non ita dealbant Stolas ſuas Sancéti in Sanguine Agni, quin
reſtet aliquid coinquinatum. Ita le Blanc in Pſalm. 74. 3.
art. 2. à fol. 317. Ubi & affert de S. Gertrude relatum ſupra
Conc. I8. n. 7. & plura alia: nec non de Stephano ſuprà Cenc. 26.
n. . Geranza puncdko 13.. mihi fol. 25/. vel in ato à fol. 222. Labata
Propoſ. cit. Ig. f. 1295. ubi: Sed cur in lucerns ait Dominus exa- Qur in lu-
minaturum ſe Hieruſalem: egetne candelis acutiſſimus ille cernis ſcruta-

Domini viſus: More loquitur humano: ſic enim nos, cùm bitur Jeruſa-

rem aliquam diligentiſſimè quærimus, & maximè ſi minuta em:
& parvæ quantitatis, non unicam, ſed plures luces adhibere
ſolemus. Ita magnà diligentià minuta quævis opera no-
ſtra examinanda eſſe. Hæc igitur duo ſunt, quæ maximum
ſanctis etiam timorem incutiunt: primum, quòd exaéctiſſi-
mè ſit omnia noſtra opera, & verba, & minutiſſimas cogi-
tationes inquiſiturus: ſecundum, quèòd etiam noſtra opera
bona ſit eodem modo perſcrutaturus, non ſoluùm convivia
opipara, ſed jejunia; non ſolùm converſationes, ſed oratio-
nes; non ſolum peccata, ſed peccatorum Confeſſiones &
Communiones. V. Phil. Harttung, Conc. Tergem. Dom. 3. Adv.

C. I. 4 J. y. l
VII. Si juſtus vix ſalvabitur, impius & peceator abi parebunt! Si juſtus vix
1. Pelri a. Ib. ubi S. Thomas: & juſtus, i ſoil. reddit Deo & proxi- ſalvabitur,

vo . uod ſuum eſt, vix ſal vabitur, hoc eſt, ut ait Gloſſa, eſtuando, de- impius &

peccator ubi
parehunt 2

quond fidem „ & peccator quoad mores, ubi apparebunt“ Ita 7. Pet. 4. I85.
S. Thom. exS. Thomè.

4 ¼ CoNCIO XXIX. Judex extr. ſe veriſimè juſtitias judicans:

S. Thom. S juſtm, &c. hoc ͤeſt, ſi is, qui jejunat, vix ſalvatur:
qui comeſſationibus vacat, ubi apparebiti ſi, qui ponitentiam

in eremo agit, vix ſalvatur; quid futurum de illo, qui toties,
& totus, deliciis deditus eſt. Labata cit. Habet ſanè meritò &

magis peecator, quod timeat nunc, & tunc. Calamat. cit. n. .
6C' in Quadrageſim. Diſé. y. fol. 25. ubi S. Hieron. rigoroſiſſimum
In medio hoc examen contemplatus, ſuper illa verba. Ia medio autem

deos dijudi-
4 S. Hieron. ? ia faciet de peccatore? inquit in Pfſalmi gr. 1. alleata verba. Si
ex S. Hieron.“ et ae et Ing . 25 71. Ke. Peyc
wvwviiitam illorum, qui cum omni poſſibili perfectione illam
transegerunt, tam rigoroſo examine ſcrutari velit; ſi acta

cat. Pfal. z. Deos dijudicat: Rer formidabilte, res terrors plena, ſi Deos dijudicat,

ac opera eorum, qui in omni ſanctitate & puritate Angeli-

câà vixerunt, tam ſtricte perſcrutari ac penetrare cogitet,
quid miſero eveniet peccatori?! Seranz. P. 130. init. Beſſeus
J. 3 7. Englgr. P. I. Dom. I. Adv. g. 2. Illud quidem hoc loco in-
Omnia et-ſerendum breviter, & tangendum; in hoc extremi Judicii
iam Sancto- ſcrutinio Sanétorum Juſtoruùmque, etiam toti mundo pa-
rum merita làm fore omnia eorundem ſancta opera, jejunia, orationes,
Palam erunt. lachrymas, cilicia, flagella, & alia, modè occultiſſima, ſed
ad ſimmam gloriam, & remunerationem; ipſo Deo & Chri-
ſto deprædicatore. Vid. Matth. 2.3 7. & 1II. 7. &ͤ I6. 17. Lucæ Z. 1a.

Dob. . g. Sicut & tunc apparebit, quid Deipara 63. annis, quid

Chriſtus 30. in vitâ privatâ egerit: quid in nocte illâ extre-
mæ lanienæ perpeſſus ſit, de quâ S. Hieronymus aſſeverat:
Chriſtum ultimà nocte talia paſſum, ut in diem Judicii omnium inte-
Egra notitia reſervata ſit. Engler. G. 3. Sic, mi Chriſtiane, bene
ages, ſi in occulto tua bona agas, juxta conſilium Chriſti Mat-

thai c.6. in judicio tamen propalanda; ita, ſicut ille dicebat,

ſe pingere æternitati, ita & tu bene operaris æternitati &c..
Sed ad id, unde parum digresſi ſumus. Audivimus, Extre-
mum judicem ſcrutaturum eſſe rigoroſiſſimè non tantùm
apparenter bona, & vitiata in ſe, les & bona juſtorum ope-

ra: inſuper & loca ſancta, uti Hieruſalem in lacerns, Perſonas
Religioſas, Statum ſanctum, ſtatùsque conditionem ſacram.
8 Deniq;

Sõ

—

AQuhm vereamur omnia opera noſtra, ne mulè faaut. A55

gionis, Sacerdotii, & verè ſanéti fuêre. Conſideremus San-

ſcrutaturus ſit Divinus Judex, & ſcrutetur.
VlIII. Ad conditionem ſtatús quod attinet (ut & mihi Judex extr.
particulariùs loquar) omnes quidem de ſe boni ſunt in hu- Sanctum Sa-
manæ vitæ genere ſtatus, in qibus juxta Dei & Eccleſiæ le- derdotium &

ges, ſalus obtineri, imèò ſancte wivi poſſit. Quis tamen de bias functio-
e ſanctior vitæ ſtatus quàm Sacerdotium (Cujus & ipſe Chri-un durr .
ſtus fuit, Sacerdos in æternum) Cum ſuis ſanctis muniis & fun- crutabi
ctionibus; uti celebratione SS. Miſſæ Sacrificii, Prædica-
tione Verbi Dei, Adminiſtratione Sacramentorum & per-
ceptione, Recitatione Breviarii, vel extrà vel in Choro in
Dei laudem dicendam & concinendam; cujus concinendæ
laudis, & ſervitii Divini causa ab Imperatoribus, Regibus,
Principibus, aliisque Magnatibus, magnis expenſis innume-

ra fundata Monaſteria, Collegia Religioſa & Eccleſiaſtica

(quæ inter etiam eſt noſtrum hujus loci in Herrieden, ubi Monaſteri-
S. Carolus Magnus S. Deocaro Eremitæ, in denſiſſimis ne- um deinde-
moribus hujus loci divinis cultibus ſtudiosè operam danti, Gollegium
quem aliquoties concionantem audierat, & diſcipulos col- Ganonied-
legiſſe ſciverat, erexit non habitationem tantuùm, ſed datis icden ad Al-

amplis facultatibus præclaram etiam ac amplam fecit Ab-monium à Ca-

batiam, primo Abbate S. Deocaro, cujus & hic ſacras Reli-rolo M. fun-
quias & tumulum veneramur, miraculis clari. Hæc Abbatia datum.
dein ab Arnulpho Imp. Faſces S. R. Imperii obtinente Anno

Chr. 888. & per mortem dimittente A. 399. in Canonicorum

ſecularium Collegium, ut ait Bruſchius in Monaſt. Germ. mihi
àf r . commutata eſt, usque hodie anmis octingentis & ultra
ſibi conſtans & perſeverans, ſitum ab Almonum, Altmuͤhl/
fluvium; quô in totâà Germaniâ nullus eſt piſculentior, ait
Lexicon novum Geograph. Philippi Ferrarii V. Almonſ. Idem Im-
perator Arnulphus etiam condidit templum majus in hono-
rem S. Viti M. Idem Bruſch. qui & in FEpit. de Epiſcopat. Germ.
Mecht!l de Jud. extr. MMm m Tom. 1.

ſed meliori omine Herrenried, à Dominis & Religioſis eum
locum tenentibus nominare ſolent. Iea Bruſeh. vid. P. Jacob.
Sretſerus S. J. In Epiſeop. Eyffett. in Erchambaldo, 8. Fpiſcopo,
mortuo A. 902. ubi fol. a1z. inſerit ex anonymo Haſenrietano

—

46 CoNcCIOXXIX. Judex extr. ſe veriſimè juſtitias judicans.
Tom. 1I. Epiſe. Eſtett. EIII. fol. 18S2. Erkenwaldus, inquit, ex po-

ſteris Caroli M. ſummo loco natus, eligitur in Præſulem

Aureatenſem A. D. 884. Præfuit 18. annis prudentiſſimè ac
utiliſſimè. Conſecutus eſt ab àrnulpho Imperat. Haſenrie-
tanum potentiſſimum Rhieſæ Cœnobium 8. Benedicéti, ex
quo fecit ſecularium Canonicorum Collegium, quod ho-
die, mutatâ veteri appellatione, non Haſenriedt à leporibus,

iſta: Inter innumera pietatis & virtutis opera Erchembal-

dus Patriam noſtram Haſerenſem Abbatiam, tunc Fuldenſi,
Elenwangenſi, & Derenſi Abbatiis jure & divitiis æqualem,

S. Wilibaldo acquiſivit ab Arnulpho Regali donatione &c.

Et obſervat. L. 2. Conc. S. à fol. 369. de . Deocharo, Germanis Gotklieb/
Supputatio Græci Theophilo, Abbate Hafenrietano ſen Herrnriedenſe. Compu-

.

temporumi
lorum.

l- tum temporum hoc eſſe poteſt. S. Carolus M. natus A. 742.

Rex Gall. coronatus à Stephano III. P. M. A. 75z. Imperator
Romæ coronatus Anno 800. à Leone III. ſancté mortuus
A. 814. S. Deocharus veroſimiliter deducitur natus circa

Ann. 730. Veniſſe in Fremum jam Sacerdotem A. 760. 82-

cellum Deiparæ à Carolo M. Eidem ædificatum Herriedæ

circ. An. 764. Monaſterium ab eodem Regali munificentid
fundatum circ. 770. S. Deocharum primum Abbatem pie

mortuum An. 800. Cujus Feſtum ſolenniſſime agimus

quotannis Fer. 6. ante Pentecoſt. Monaſterium in Collegia-

tam mutatum. A. 888. Legimus hanc habuiſſe olim z1. ordi-
natas Præbendas, ex quibus tres tribus conferri ſolebant
Prælatis, una & prima D. Præpoſito Herried. altera Præpo-

ſito aut Abbati alicui, uti & tertia. Inſuper ex Monnmentiés

Eccleſiæ Epfſtett. Cod. M. S§. S. Wilibaldus & Wunibaldus S. Ri-

chardi Regis Angliæ Filii in Germaniam venére Anno725.

Ille in primum Epiſcopum Eyſtett. conſecratus A. 745. &t. 41.

poſt

.

de

ülen

mrie.
ker

enn

N

loe,

letand
D.

Ugent

len⸗
Ne.

l

Qudm vereamur omnia opera noſtra, né malè ſiant. 4 57

poſt annos Epiſcopatus ſuii 36. ad coelos vocatus A. 781. 7. Jul.

S. Wunibaldus verò Haidenhemii A. 760. 18. Decemb. æta-

tis 60. Et S. Walburga, Soror utriusque ſanctiſſima, Abba-

iiſſa Haidenhemii A. D. 776. 25. Febr. Unde Herriedana Eccle-
ſiæ Eyſtettenſis prima filia, antiquitate huic penéè par eſt.
Orbs Herriéda, ſua debet incunabula S. Deocharo. Locus Urbs Her-

primum par ebat Abbati; potentior autem factus, excuſſit fieda.

jugum, & civitas Imperii Libera voluit audiri. Cum Fri-

dericus III. Auſtriacus & Ludovicus V. Bavarus pro Imperio

decertarent, Herrieda, tunc fortiſſima, & ampla, Friderico

adhærens contra Ludovicum, ab hoc quinta poſt obſidio-

nem ſeptimana, Bruſchius ait fol. 1z6. per quatuor menſes

A. 1316. obſidione cinécta, tandem vi expugnata Fer. 6. ante

Domin. Palm. miſerrime devaſtata excisaque eſt, omnibus
ſolo æquatis præter Eccleſiam ac habitationes Clericorum
cultui Divino neceſſarias. Orbis reliquiæ à Ludovico Im-
peratore donatæ Philippo, Epiſcopo Eyſtett. XXXIX. cum
omni Diſtrictu & Iurisdictione temporali Cæſari competen-
te. Ea iterum breviori ambitu, mœnibus cincta ab Henri-
co V. Ep. Eyſtett. XLIII. vitã funèto A. 1343. Paulò pôſt incen-
dio periit iterum 1 4 0. ac rurſfum poſtea A. 1490. uIna Ccum
Templo. Hæc Baſilica S. Viti, uti nunc proſtat, à DD. Ca- Balilica &.
nonicis reædificari coœpta A. 1502. intra 30 annos (tumultu- Viti in Her-
ante interim A. 1525. etiam hiſce terris, notiſſimo Bello Ru- rieden.

ſtico) magnis expenſis abſoluta fuit Anno 1533. tandem maxi-
8 533.1

mo cum ſubilo Herriedenſium, hujus anni 12. Maji conſecra-

ta in honorem Dei, Deiparæ & S. Viti M. Tantum & plura

utiliter potuére noſtri Anteceſſores! De clade Suecicâ, quæ
Anno 1633. 2. April. omnem fere civem abſumpfit: dictum
infyà Conc. 35. n. y. Excludit hæc collegiata illegitimè natos, Privilegium
ex Privilegio Pontificio conceſſo A. 147 3. impetratoque per Pontific.
Guilielmum à Reichenau, Epiſc. Eyſtett. Ll. laudatiſſimum.

Bruſehius de Eptſcop. Tom I.a f. I79. Carolus IV. Imperat. Dnſaam Gratiæ Cæ-

& Sacceſorum ſuorum Inperatorum & Kegum Roman. ac . K. Imperii ſareæ.
MW Mm m z defen-

M” UM

458 CoxcIO XXINX- Tudex extr. ſe verifſimè juſlitias judicans.

defenſionem & protectionem ſzecialem ex certâ ſcientiâ gratiosò rece. k.
pit D. Præpoſitum, Decanum & univerſum Herriedenſe Colleglum, ne i

non Eccleſtam ipſam, cum univerſishominibus, Bonis, rebus, villi, loos, I
prædii, poſſeſſtonibus, pentinentite, præſentibus & futurü, quæſitis &-
. in futurum juſtor titulo acquirendis &. &. Adctum Rotenburg. A. D.
. 137/5: Indiet. XI. HI.- Id., Auguſti. Idem fecit Rupertus Imperat. V
Donum ſa- Datis Haidelbergæ 1406. 10. Martii. Carolus IV. idem An- 6
crum Cæſar. no I358. Pragâ Eccleſiæ Herriedenſi dono miſit Reliquias San-
ctorum (& inter has particulam de S. Vito) quas ipſe litteris m
ſigillo ſuo munitis teſtatur ſe accepiſſe, à magnæ Authorita-

tis Viris loco Regalium Munerum, quasque in Majeſtatis
ſuæ conclavi maximâ cum reverentiâ cuſtodiſſet, in & cum II
Encomiumargentea Monſtrantiã deaurataà: adhuc ſuperſtite. Hoc laudis
Angulare. encomium habuit Collegium hocnoſtrum à Iongâ retrò an- d

tiquitate, quòd inten tria Vicinorum collegia fuerit Doctiſſ. .
mum: Onoldinmum, Nobiliſſimum; Feuchtwangenſe, Ditiſzemum.
At ſalvo noſtro, duo poſteriora Eutherus rapuit. Condecora.
tuum eſt Collegium Herriedenſe permultis Canonicis e Fami-
liis Prænobilibus: qualiterA. 15ar. inter Capitulares tredecbim „
cum Decano Canomucos, fuéêre Prænobiles ſaltem quinque.
Recenticra ſunt: Marquardus II. Epiſc. Eyſtett. qui Diœce-
ſin ad unum usque quinquageſimum ſanété prudenterque
rexit, nuper A. I685. I8. Jannarii piée defuncus, ita loquitur 4

initio in Statutis novis Capitularibus abs ſe decretis A. 1679.

1 . „ „ — 4 .— . 2 .„ l
18. Septembr. dà Regimen hujus Epäſcopalis Sedis divind nos vocante
Pronidentis evetti, nagnam ſollicituaini, noſtræ partem in eo colloca-

vimus dqueilius makximé opportuniz mediu dileétam noſtram, non tam 4
vetlſtate ſpeltabilem, qunm propris meriti ſuis, poſt Cathedralem

Matricem, lo-aum primæ flic obtinentem, & GRebn ræſidio glorioſi Mar-
yrü Chryiſti, §& Viti collegiatam Eccleſiam in Orbe noſtrà Herriedann,
Diaceſeos Pogz, noſtræ exiſtentem, fovere poſſemus, & præ libatam
Eccleſiam, velut Antemurale, prævalidishareticoram conatibus objice-
Præſens Sta-te eandemq; & ope & conſalio tueri, & c. Collegiatæ hujus prz-
1 Collegii ſens ſtatus hoc anno Jubilæo MDCC. hic eſt: Præpoſitura
erried. 1 ve

Rmo

D
õ

. Quam wereamur omnia opera noſtra, ne malè fian. 4 5⁹7
e Rmo & Celſino Principi Epiſcopo Eyſtett. incorporata. Cæ-
terum Decanus & Canonici ſunt: Ruus D. D. Joannes Hie-

ri, mayr, S. Th. D. Decanus hujus Collegii annisr. longè meri-
i tiſſimus, à Celſino ac Rmo S. R. I. Principe ac D. D. Joanne

Martino Epiſc. Eyſtett. &c. anno 1699. præterlapſo, hinc in
r Vicarium Generalem Eyſtadium aſſumptus: Qui & Rmo D.
nn D. Raphaéli Heugel, SS. Th. D. &c. & Hic olim in Decanatu,
N. & nunc in Vicariatu Ey ſtadii ſucceſſit. Ad liberè reſigna-

iteni tum Decanatum, liberâ pro Jure Electione Canonicâ à nobis
II. A. 1699. 16. Oct. Electus, à Celfino con firmatus, à Rmo Vicaria-
s tu inveſtitus 14. Novemb: D. Reinardus Jacobus Heller,

Ldon S. Th. Lic. Ejusd Celſi Conſil- Eceleſ. D. Jo. Adamus Ran-
llh ner.]. V. D. Celſni Conſil. Eccleſ. & Conſiſtor. Eyſtadii &c.
n. D. Joann. Paulus Stemmer, J. V. Lic. Cantor. D. Matthæus
Volnhals SS. Can. Cand. Cuſtos. Joanm. Jacob. Mechtk. S.
n Th. D. qui ſuprain Approbat. Rmi Ordinariatus. D. Joan-
em nes Bapt. Gegg, S8S. TH. & Can. Licent. Parochus Herriedæ.
n. D. Michael. Kirchbaur, SS. Th. & Can. Licent. D. Joann. Con-
on radus Wolf, SS. Theol. & Jur. Utr. Licent. Parochus Urbis Hil-
Ne poltſtein. D. Joan. Stephan Hell, Camer. & Paroch. in Egg-
weil. Præter Vicarios: D. Franciſcum Kirchbaur. D. Fran-

e ciſcum Xaver. Beer, S. Theol Lic. D. Jounnem Adamum
iun Schildtknecht, S8S. Can. Lic. Et hæc pro reverentiâ, cum
memgcridâ in benediéctione, hujus Collegiatæ incidenter, etſi
per longam Parentheſin, inſerere placuit.) Quid, inquam,
u. ſanctius Sacerdotio ejusq; muniis? At Jjudex Extremus hæc
t & illud exactiſſimè examinabit, & judicabit rſtitias ejus, &.
lnb in lucernis ſcrutabitur. Scrutabitur Sacerdotium, ejusque per- Scrutinium
„ atctum tremendum Sacrificium Miſſæ. Tunc, tunc experir ſuper Sacrifi-
ℳ emur, ait Antonius de Molina Carthuſ. quanti fuerit, & cium Miſſæ.
en quam immenſi ponderis, Caſula illa ſacerdotalis, quæ no
⸗ bis, cùm initiaremur, impoſita eſt: tunc obligationum &
r. vinculorum, ex eãâ deſcendentium, gravitatem ſentiemus:
lim Certè tunc apparebit, quanta ſit habenda Dignitas Sacerdo-
Mm m 3 tum,

Iudlew eutr. ſe ver intk juſii

tum, cùm tam ſevero judicie h
Judicium rentur. Hocipſum M. Joannes Avila ſanctitate morum ac
Avilæ deſu- vitæ venerabilis zeloſiſ Hmus & Apoſtolicus Concionator in
rer. Andaluſia Hiſpaniæ, S. Ignatio de Loiolà Coævus, intellexit:

460 CoNCIOXXN zulzcan.
bené geſtæ teſtimonia exqui-

intempeſtiva morte, utpote ſuvenem, obiiſſe, percunctatus

=è=

eſt, an aliquando celebrâſſet i reſpondentibus: ſemel; ſubje-
ciſſe fertur: Multam defert ad Judicem. Non vana opinione,
veritatem dixiſſe, auguror, & exactiſſimum ſuper hoc fore
examen, omnino credendum eſt: Quod ſeriò nunc, dum
tempus eſt, æſtimare & expendere, actiones noſtras non ordi-
nariâ fori lance, ſed ipſius Sanct

proenitentiæ ſtimulum, & pietatis conferet incrementum.
Libra San-Advertendum vero eſt, Libram Sanctuarii, Scripturaâ atte-

tuarii qualis ſtante, multò fuiſſe majorem illa populi & vulgi, & reverà

Præ librâ vul- medierate totâ excedebat; adeo ut ea, qua in foro & ad ufus
profanos utebantur, ſi integra eflet, & unius pondo, præ
illa Sanctuarii medium duntaxat pondo contineret. Tanta

erat etiam diverſitas inter talenta, modios, reliquaâsq; men-

ſuras: Quia nimirum decet, ut omnes illæ excellentiæ ſu-
prà vulgus in Sacerdote reperiantur. Hæc & plura nomi-
natus Molina Carthuſi anus, In, Urubt. Sacerdot. e &. PP. & Eccle-

ſiæ DD. T. I. C. 16. F. 2. 4 f-yg. Interſero majora: B. Pius V.

ad Pontifcatum 1566. evectus, ita totus tremens fari eſt au-
ditus: Quamdiu fui Keligigſius, benè ſzenavi de mea ſalutet fabtus

Cardinali api timere; jam creatus Ponteſex, penè de es deſpero. Cornel.
Vrban. VII. ie Apoc. 3. I. ubi plura exempla fol. v6. Urbanus VII. dum E-

lectus 1590. habitu indueretur, ſtolamque byſſinam hume-

=è ris circumpoſitam intueretur, dixit: Quiss credat tam ſubtili &
lkewi indamento tantum ponderis ſubeſſe. Beyerlinchk. Theſ. Vitæ LD. I2.
Nicol. IV. p. S Nicolau SIV. ex Ord. Min. 1288. creatus Pon tiſex, aje-

Paulus III hat; ſetmalle eſſe Fratrum: Svenm, quam Cardinalem. Paulus III.
creatus 1534. animamagens; Mallem, ait, me ſubjeciſſe coco Fami-
milig Capucinorut, quum hanc Deo proximam ſex & decem annorum

Wmarii, eſfſe examinandos;

(cuum

ere

rritn⸗

u.

11

wann
lont
N
n
Un
lonn
got

tans. Quam Hereamur omnia opera noſtra ne nigld ant. 461

ergui. eurriculo dignitatem ſaſtinniſſe. Bo Pauzlogoio in Wita, it. Cornel
n a Pedag. Chriſt, tom. 2. P. 2. C. F. 2 f. yT2. Hinc Judicis Extremi ſernrn.
orin tinium exaétiſſimum, s Domo Dei incipient. Ut preinde fF minæ
len (quod incidenter refero) ſatis mirari non poſſim facinus vel celebrantis

. Eiſus inaudi-
nerarii ausus, inauditum, horrendum, alieujus 4

imn maxime tem uditum, hor m, jus ng.
n fominæ ſceleratæz. Hæc ad B. V. Laureti Pœnitentiarie G
E Soc Jeſu in Confeſſione, cum hæc perſona, habitu Sacerdo-
ie tis juvenis, ter interrogàâſſet, an vellet ipſam abſolvere? quò
deſe annuente, modè fierent, quæ oportet; Scias, Pater, inquit,
dum ego ſum fœmina, & facio quotidie Miſſam, neque poſſum
kde aut volo, hocmeæ fuſtentationis medium dimittere. Cuùm;
mmo bonus Pater multaâ exhortatione illi perſuadere non poſſet à
mun dimittendo tanto ſcelere animum, receſſit inabſoluta quam
U. dein Pater, & Confeſſionali furgens, tranſiénsque Altare, vi-
H dit in ipsà Elevatione jam occupatam. Ita retulit mihi Pa-
Ns rer Religioſiſſimus omni exceptione major (ut de facti veri:-·
„ taate dubitari non poſſit) qui ajebat, id ſe habere ab uno ſuo-
lIm rum Patrum, qui id accepiſſet ex ore illius, cui caſus conti-
pei⸗ git. Audax & ſceleſtum facimus, contra ipſam Sexus condi-
ef. tionem, ne dicam ſtatum & vocationem, ut mirari liceat,
Ui⸗ illam non vivam deſcendiſſe ad inferos, aut manus ſaltem H
dkN. ejus exaruiſſe. Scrutabitur Deus mumis ſanctum Prædica- Scrutabitur
H teionis Verbi Dei: Ecce enim de S. Furſeo Confeſſore memo- Deus actum
Lan. rant hiſtoriæ SS. fuiſſe eum ante Divinum tribunal à demo- rennge lan⸗
ℳ nidbus acerrimè accuſatum, eâà tantum causa, quòd in Con- tionis de S.
d. Ccionibus vitia & vitioſos minus fortiter ſit aggreſfus; contrà, Furſeo.
n quampræceperat Dominus, apud Exzech. 3.15. Cum dixit: Niſi
nre ennuntia veris iniqus niquitatem ſuam,ſängainem ejus nequiram dema-
utnd. Cohorruiſſe ad iſta S. Furſeum, nec habuiſſe, quod di-
. cCeret, in promptu. Tum verè illius loco prodiiſſe in ultimam H
„ℳ illam ſcenam Angelum, egiſseque Furſei cauſam cum dicto:“
SI. Prdens, in tempone ello tacebit, quid tenipus peſſimum eſtr Amot.,p.i,.
luoos . Bolland. Vita S 16. Jan. aup. Mancin. de Baſſ’. Dom. Lib. 9. Diſſert. i.
rog Ff. 229. Mor. dotr. 2. rutabitur in lucernn precés noſtras k6
OW quam

—

*

4A62 CoNCIO XXIX. Judex ewtr. ſe veriſſimè juſtitias judicans:
Scrucabitur quàm rigorosè! Horrendum eſt, quod S. Petrus Dam. tra- e

Sacerdomnm dit libello de miraculu, ad Deſiderium. . Colonienſis Clericus “
Petinuskpiic. Auminis vadum trajiciens obviam habuit B. Severinum m
Coloni⸗Pur- Epiſcopum, jam defunctum: admirans igitur, tam ſan. imn
gatorii poenas Ctum virum ibi demerſum, ab eo petiit, ibi quid ageret?
Iuit. reſpondit Severinus: da mihi manum tuam, & quæ cira A
me ſunt, non auditu diſce, ſed tactu: cùmque datam ma-
num fluctibus impreſſiſſet, tantus eam ardor abſorbuit, ut )
undique carnes ejus reſolutæ diffluerent, & ofſa nuda vix
hærentibus articulis remanerent. Petiitque Clericus, quö
ex culpâ tot tormentis affligenetur? repponſum habuit: non ls
aliâ, niſi quòd Canonicarum Horarum quotidianum pen-
ſum aulæ curis diſtractus indevotè percurrerit: ſed ſi ſacrifi-· len
cia pro ſe obtulerit, inde ſe evaſurum ſperare. Majolus part. .
Doœmon no- colloqu. 22. f. 257. Terrificum exemplum adducit S. Antoni.
tat defectus nus P. 2. Sammæz. to. 9.6. I2. G. 3. Virum ſanctum, cùm Divino
Ghor officio Religioſis pſallentibus intereſſet, widiſſe deemonem .
br in Judicio ingenti perã ſuccinctum, ädentidem ꝓlura & plura, quæ col- 4
exhibeat. legerat, illi inſerentem: ogatuswerò, quidin peram aut ſac- n
culum immitteret? reſpondit: Verſus immitto, quos incipiunt,
antequam ii, cum quibus recitant, Guum verſam abſolverint. At
quorſum hoc? verba ac ſyllabas, quas illi præcipitant, praex-
cidunt, & detruncant ab officio, eorum ſe calculum ad ſim-

mam ingentem exhibiturum in judicio; ubi ſi verbi otioſi 3

& noviſſimi quadrantis; quàm ſtrictiſſimè à viris Religioſis
ac Clericis, & ſyllabæ, & Verſus cujusque ex ſtricta obliga- n
tione recitandi, ratio exigetur, & tot peccatorum quisque .
relis condernrbfriir. Enaler. Czæl. Emp. E. J. Cacilis 4
gorum reus condemnabitur. Engler. Cxl. Emp. EF. J. Cæcilie, „

22. Novemb. g. 4. F. yi5. ubi multa de Choro. V. Et ſupr 2, Conc. 22.
ante num. S§. de Imagine Crucifixi terrente indevotè pſallen-
Memorab. tes in Choro. Memorabili ſententia dicere ſolebat 8. Adal-
B.adalbert bertus Pragenſis Epiſc. & Mart. honorificum & facilẽ vide- ſ
e de ri, capite Tiaram, PeÄdum manu, Annulum digito gererez;
diſtricta afi- „L. 115 — 2 . . . ſeverod:
one Epiſco- Ted in illo decretorio ſapremoque die, cùm juſto ſeverogc;
EpE/ —è Judici 01
porum. . .

4

kam:

—

n mN.-.

ericus

rinum

n An.
Perer!
Ki
mn.
t, N
Nde ir
u u
tenon
Rer
iſan

Prt.

ſmor.
Dnin,
Cnen
necd-
tie.

4

Nä .

ſim.

tiot

gols

Dir⸗
ie
1l
.
en.

N.

we.
eleti
Fer

lude

ejus, qui ibi colebatur, & confeſſa eſt, ſe animam damna-

Qubhkm vereamur omnia opera noſtra, ne malè fiant. 463

Judici ratio ſit reddenda, valde difficile futurum. Petr. Ki-
baden. Floz &S. p. 2. 2 3. Apr. de S. Adalberto f. 16z. Adeo Deus ſan-

Qum Sacerdotium, Sacerdotes, eorumque actus, & fun-

ctiones ſerntabetar, examinabit, jadicabit O quantum cau-
ſæ habeo, omnes meos ut verear actus, & examinem, juxta
conſilium S. Bernardi: ſaprà n. 6. S iniquitates, omnes defe-
GQus, negligentias, indevotiones, diſtractiones, obſervavern
Domine, Domine, qui ſuſtinebit? Pfſ. Izg. 3.
IX. Sed judex Extremus non juſtitias tantùm, ſed & ipſos

Sanctos judicabit, examinabit, ſcrutabitur exactiſſimè; non

illos tantùm, qui falsò habentur ſancti, & ſint damnati, &
cum damnatis judicio ſubjiciuntur: Caſus refert duos Bel-

larminus tom. 2. Controv. . D. I. cap.e Z. Jol. I944. Scribit enim Damnatus

S. Sulpitius, quòd, cùm populus quidam coleret, neſcio à morte habi-
quem, hominem mortuum pro martyre, & B. Martino tus pro ſan-
ſuſpecta eſſet illa religio, quòd nihil certi à majoribus de .
illo accepiſſet, tandem oranti S. Martino apparuit anima

—

tam eſſe latronis cujusdam, qui pro ſuis ſceleribus extremi

ſupplicii poœrnas luerat. Idem accidit tempore Alexandri
tertii, ut patet e ap. Audivimus Extra, de Keliquiis, & SS. vene-
ratione ubi reprehendit quosdam, qui hominem in cbrietate
occifum pro martyre venerabuntur. Ita Bellarm. Per errorem
B. Cyrillus Alexandr. Monachum ſeditioſum coluit, ut San-

GStum. Drexel, in dalomone c. Is. Hominum, & privatorum hic

error fuit. Deus udex nec fallere poteſt, nec falli, qui non

damnatos tantum in Judicium ſuum trahet, etiam qui in

vità habebantur ſancti, juſti, probi publiceè, uti Doctor Pa-

„

riſienſis; de quo Conc. 30o. m. . ſed & verè juſtos, & ſanctos,
uti à morte experti quidam ad purgatorium damnati, cum

in terris eorundem ſacra corpora miracula patrarent. Ita S. Udalricus

S8. Vdalricus ob tantillum quendam erga Nepotem Mdalbe- Ep. Auguſta-
ronem, ut ſibi in EPpiſcopatu ſuccederet, affectum, purgato-hus Purgato-
rio addictus. Paczuch. in gon. Lecdt. 61. gH. 7. n. 35. à f. 6ρ. 6 Nur? i adjudica-
Mechtl de Jad. extr. Nnn 4J e; tus.

464 CoNCIO XXIX. udex ewtr. ſe veriſſimè juſtitias judicans.
§. Hieron. 4. Zalii. Baronio A. C. 971. Sed audiamus, quod de ſeipſo nar-

raptus ad Ju- rat S. Hieronymus, Lumen & Doctor Eccleſiæ, Epiſt. ad §.

dicium ex levi Euſtachium V'irginem, de Cuſtod. Virgin. ſe ob leve juventutis
causàâ, verbe-erratum, quòd ſcil. Ciceronem avidius legeret, quàm S.
ribus bene ca-Scripturam, raptum ad tribunal Judicis: Iaterrogatus, inquit,
ſtigatus: Ci . one hygg, ie ſ. b Svval id, it,
ceronianus conρaettοονορι0 C riſtianum me ſſe, reſpondi. Et ile, Jui praſidebat.
er. mentiri; ait, Ciceronianus e, non Chriſtianus: ubi enim theſaurus
iderman. tuns, ibi & cor tuum: Matth. 6. 21. Illicò obmutui, & inter ver-
L. 2. Acroam. hera (nam cædi me jsſſerat) conſcientiæ magis igne torquehar, iltam
7. 4. n. Iol. mecum verſicilum reputans“ Le inferno autem qui, conftebitur tibi.

inter fiagella reſonabat. Tandem ad Præſidentis genua provoluti gHui

Clamare autem incepè: Miſerere mez Domine, miſerere mei. Hæc vox

aſtabant, precabantur, ut veniam tribueret adoleſcentiæ meæ, & erro-

ri locum pænitentiæ commodaret; exacturus deinde cruciatum, ſi Gen-
tilium literarum libros aliquando legiſſem. Ego, qui in tanto con.
ſtrictus articulo vellem etiam majara promittere, dejerare cæpi, & no-
men ejus obteſtans dicere“ Domine ſi unquam habuero codices ſocula-

res 5 ſi legero, te negavè. In hæc ſacrament- verba dimiſſus, revertor

ad ſuperos, & mirantibus ecunttis; oculos aperio, tanto lacrymarum
imbre erfuſor, at etiam incredulis ſidem ſacerem ex dolore. NXec ve-
rò ſopor ille fuerat, aut ſomnia vanz, quibus ſapé delndimur teſti
eſt trihunal illud, ante quod jacus; teſts judictum trißte, quod timui:
ita mihi nunquam contingat, in talem incidere quæſtioneme liventes
fateor me habuiſſe ſcapulas, plagas ſenſiſſe poſt ſomnum, & tanto dehine
Ejusdem S. ſtudio divina legiſſe, quanto non anté mortalia legeram. Hæc S. Hie-
D. in omnem ron. Cornel. in Eocl. cit. I2. I1. f. 3 g9. 2. B. Hinc S. Doctor hic in
vitamtimor omnem vitam tantum Judicii & judicis metum habuit, ut,
Judicii extre-Jicet in eremo ſanctiſſimam duxiſſet vitam, & ob metum
un. gehennæ in tetrum ſe damnÜiſſet carcerem (ut ait ipſe ad
Heliod. Ep. g.) dicat: Ego peccatorum ſordibus inquinatus, diebus
ac noctibus operior cum timore reddere noviſſimum quadrantem, &
quoad mihi dicaturs Hieronyme, venè fords. Faber Dom. 3. Adv.
C. 3. ſine. En quantus, etiam à ſuo experimento, tam ſancti
Doctoris metus Judicis, & Judicii diſtrictifſimi! O quantm
tremor

d. Quuhm vereamur omnia opera noſtra, ne male fiant. 465
Nat . tremor eft futuris 5 quando Zudex eſt venturus, cunbla Nrictèd ducuſſu-
AdD ru! quando & juſtitias judicabit; & eruſalem, & ſancta, &
s ſanctos, in lucerni ſoerutabitur, & ůnil multum remanebitt
1n5 . X. Ad hæc nunc adeſte . mortales peſſimi, Athei vel ver- Athei Ver-
u, bo, & potius ſenſu interno, vel ipſo facto, ut Gentium Do- bo aut ſenſu
KRKK8Aor queritur ad Titum 1. 16. Confitentur, inquiens, ſe noſſe Deum, gelae e⸗
Juun fabtis autem negant cum Tint abominati, (ex Græco, abominabiler, en cnr-
n. SX, ut S. Hieron. vertit: execrabiler; ſcil. vità & moribus) & Siznveniun-
n ineredibile (& ex Græco, increduli, vel ut Hieron. inobedientere tur.
alii: intractabile; Syrus: imperſuaſibiles) & ad omne opus bonum Iit. 1. 16.
en reprobs quorum etiam inter Catholicos plurimos dari, & Atheiſmes
ig inter illos reverà Atheismum apud Politicos valde grafſfari Jam Prahärur
im occultè, ſtupens aliquando magni viri teſtimonio audire tbed t⸗
ſir. debui; & verèò vita eorum ſecundum ſpeciem Chriſtiana,
T. agd principia autem Machiavelli, nec non ad vitia compoſi-
1. ta, declarat ſatis. Adeſte, qui Deum fingitis ſine oculis, ſine
oE auribus; coecum & ſurdum, quin & mutum, propter fuam
n in peccatores patientiam, & longanimitatem: qui plantavit au-
unn rem, non audiet? aut qui ſinit oculum, non conſiderat“ Pſal. 93. 9.
.. Ageſte, qui dicitis in corde veſtro: Oblitus eſt Deus, avertit fa-
ciem ſuam, ne videat in fineme Pſal. 1o. (ſecundum Hebraæos v. II.)
mi: Non requiret zbid. v. 13 Dereliquit Dominus terram; & Dominus
o non videt- Erech. S. 12. Adeſte, quibus vox eſt impiiſſimorum
oℳ hominum: Nuaber latibulum ejus, nec noſtra conſiderat; & circa car-
He diners cæli perambulat“ Job. 22. 14. Coœlo ſe continet Deus, hu-
en manis non proſpicit. Pineda ibid. Adeſte, qui verbo vel facto
u negatis Dei Providentiam, Juſtitiam: ſi Deus etiam juſtitias
etun dijudicat, ſi ſanéctos ita examinat, annon magis peccata im-
9 piorum, & gravia disquiret? I. Petri g. v. 9. Non eſt Deu, di-
et citis, ſeu, ut exponit Vatablus, Regius Proſeſſor Pariſ. Non
6 eſt qudex, qui hominum ſoelera puniat. Pſal. 13. 1I. quod ipſo facto
. aſſerunt omnes illi Chriſtiani, qui fideles ſe profitentur, tan-
nli tã verò libertate & Dei ignorantiâ peccant, ſicut omnino
tl peccarent, ubi Deum non agnoſcerent Judicem, & crimi-

i Nnn Cz num

466 CoNCIOXXIX. Judex ewtr. ſecveriſſimè juſtitias judicans.
num ſuorum caſtigatorem; quin imò, ſi Deus & Judex non
eſſet. Bellarmin. de Arte bene mor. L. I. c. 3. fol. 2011. Pacinch. in Yon.
L.. 1o. JG. I. & II. am verò adeſte; audite argumentum contra
Atheismum indiſſolubile, ſecundum veram juſtamꝗque pru-
dentiam, & ex fundamento univerſalis Principii, Naturæ
lumine noti: Vel eſt, vel non eſt. Cogitate, vos eſſe in ulti-

Ex princi-
pio lumine
Naturæ noto:

e! Denu, mo termino vitæ, in quê de omnibus præteritis, & bonis,
vel non eft. Si voluptatibus, divitiis, honoribus, & quidquid delectationis

elſt: ergo ma- fert mundus, mullam præſentem corporis voluptatem ſen-

leagendo, fe-titis amplius: & de malis, duris, aſperis, quæ vel paſli fuiſtis,

Aarpeſim aut pati potuiſſetis, nullum præſentem ampliùs dolorem:
Se lieng ‚ut Juia jam præteriére omnia, & ampliùs non ſunt. Jam ita-
adhuc gra- que: Vel eſt Deus, Judex ſummus, animæ immortalitas,
dum revoces; præmium bonorum, malorum porna, & quidem perſeve-
ne damneris. rans in omnem æternitatem: Vel non eſt; Si eſt; ergo ma-
Et fic pruden- nifeſte & reipsà convinceris, peſſimè te feciſſe, vivendo lu-
egeris ſi benè.
Si non cſt
Deus; ſi ta- 4
en egiſti non ſunt, nec erunt: quid nocent, quæ paſſus es? nullus in-
men eg 110 P

justa Bei le- de dolor, ſenfus, & cruciatus in præſens, utpote iis non am-

ter & ſecurè uriosè & in peccatis, de quibus gravifſima eſt reddenda ra-

tio. Si non eſt Deus; quid quæſo jam nunc in hoc articulo

gem cùm vi-plius exiſtentibus? Si ergo in omnem vitam tuam tibi ipſi

Feris nihn vim aliquam intuliſſes, reſiſtendo concupiſcentiis carnis
ampllus p-HEε, hanc mortificando, & (verbo) implendo ea omnia,

teritetum 22 . O 211
entis ſeut Auæ præcepta ſunt: nunquid tum harum omnium difficul-

voluptatis in tatum nihil ampliuùs ſentires; ſicut nec voluptatum prohi-
peccato, ſie bitarum, ceun omnium præteritarum? Dummodo tandem ad por-

difficultatis tum ſaluti perveniam, quid caræ eſt, quæ & quanta paſſus fuero?“ ait
in vitute. Thom. de Kemp. L. 3. C. . ad ſin. Et: Nulla erit recordatio præ-
teritorum gaudiorum. cap. 12. n. 3. Ergo ex voluptatibus nihil

lucri, ex duris damni nihil habes, poſito etiam per impos-

ſibile, Deum non eſſe. & ns. n hodeernam diem ſemper in hono-

ribus & volnptatihus Vixiſſers“ quid totum tibi profuiſſet, ſi jam mori

in inſtanti contingeret“ ait Ihom. Kemp. L. I. C. 24. n. z. de Imit.

4

proſunt tibi omnes præteritæ voluptates, quæ amplius

Up

lhen
bo

.

Quam Vereamur omnia opera, ne malèò ſiant. 467
hon Chr. quèòd ſi (ponamus ulteriuùs) vel à longe ſuſpicari poſſes,
u, eſſe ſupremum aliquod Numen, plectens malos, & præmi-
nun ans bonos in omnem æternitatem; quod vera fides nunc
W. docet; quàm ſtolidiſſimè feciſſes, te tanto æternæ damna-
e tionis exponendo periculo; dedendo te quibusvis illicitis
i⸗ voluptatibus, injuſtitiis &c. uti illi &ap. 2. quam prudenter
oh vVerè, te à gravi periculo præſervando, cavendo omnia il-
fon licita, & ſuperando omnia dura. Ita inſipientiſſimè agunt
nen. mundani, qui præſentia præ omnibus futuris, incertis, uti
biti⸗ putant, habent, cum manifeſto ſuo periculo & damno ſa-
len: lutis. Ergo erra vimus, Sap. y. v. 6. at ſerò. Vid. infra Conc. 3z.
al n. 2. Error eſt, ſi: Charius unum præſens præ milte füturu’, Velz-
A, Omne futurum incertum, ſuadentg magis præſentia frudtum. Hæc
lkre. Atheorum gnoma, at impium. Nos, non Athei, ſed probè
r. Catholici, credimus & Deum, & hunc judicem juſtiſſimum
h. & exactiſſimum, qui ipſas etiam judicabit juſtitias, bona ope-
l. ra, ſanctos, & juſtos: unde inſignis nobis eſt ſtimulus, ut
dh fingulis actibus, verbis; & cogitationibus noſtris acriter in-
Min⸗ vigilemus curemusq;, ut omni ex parte ſint ſinceræ, inte-
Sin græ, & perfectæ actiones noſtræ. Vereamur Extremum
. udicem: quod fecêre etiam maximi Sanéti: quod pro co-
u rollario addo.
aos Xl. Verebar omnia opera mea- né eſſet ibi aliquid injuſtum; S. Job veri-
ni, ſciens quöd non parceres delinquenti, ait innocentiſſimus Job c. 9. tus omnia ſua
fal⸗ v. 25. S. Gregor. L. g. mor. c. z. & Lyranus, hunc explicantes pbera, licet
i locum, dicunt, opera Jobi bona fuiſſe, & laudabilia valde, 10 e
Ar ſed tamen ab omnibus, qui verè Deo, uti Job, ſervire, atq; mala elent.
„ Pprlacere conantur, timenda eſſe: non quòd mala ſint, ſed ne vob. „. 26.
„ dquid malæ intentionis vel defectüs habeant: Bona quidem
Uti erant, ſed timenda his, qui verè volunt placere Des. Quamvu bona
ho. ejus opera fuiſſent, ait Hugo Card. hunc locum ezxplicans, ſemper ti-
nd. mebat, ne malz etiam aliquo modo eſſent. Heu infelices nos, ſi ope-

,ni ra bona, quæ Job faciebat, timoris plena erant, & apud illos,
qui veré Deum colere intendunt, ſic eſſe debent: Quid 6
’Z”LM Inn 3 pecca-

468 CoNCIO XXX. jJuhici⸗ extr. eamen dei impii & peccati
peccatores & ſcelerati, de veſtris operibus dicendum atque

ſentiendum erit! Et ſi in juſtorum operibus defectus re-

prehenduntur, quid erit de illorum, qui ſangui nem paupe-
rum ſugunt:? qui pupillorum ſudore divites Hunt: qui alie-

la alienorum reſtitutionis cura? Ecce juſti tremunt hoc con-
bulam credentes. Qus etiam ſi habuero quippiam juſtum, alt S.

Job. 9. 1y. meum Judicem deprecabor. Væ etiam laudabili hominum
vitæ, ſi ſRi ſemotà miſericordia, diſeutias eam, ait S. Auguſt. L. 9. Con-

ſe ſſ. c. 13. Calamat. Quadrageſ. D. J. à f. o. Imitemur, ut minùs

in extremo Judicio vereamur.

Authores in V- 24, Authores citats. ſ galariten Labata citt. LI. Le Blanc. z.

ieriam Prfſalm. 7a. V. 3. art. 2. d f. zIs. Jacob March. hort. Paſt. tr. 3.
oncionis
hujus Lect. 22. à f. 90. & Virge Aar. tr. 2. lect. 2. à f. or3. Sacerdotum

peccata graviora. JO. B. Sant.- Jure Eisle urg. Medit. à fol. 65.
Abelli Sacerdos Chriſt. P. 1. Medit. 4. à fol. 6sS. Englgr. P. I.
Dom. 1I. Adv. Calam. Gloa Diſe. 31. & Daadrageſ. Diſc. 5. Drraz;
Ea ottt. PlLe. E. Præcedent. Concioner 25. 27. 26, 2 5. & 30. ſequ.
Drexel. tom. I. Iadice Rer. Er Ratio. Faber. Dom. 21. poſt Pent.
Conc. 6. & Dom. 3. Advent. ane. 3. Paciuch. in enan Lect. 19. 4

D. Z.
eeseegeesSSeteeeeSeeeeeeeese

CoNcIo XXX.

Iuceis Ertremi Examen terrificum de Reprobis;

eorumpue peccatis. Docemur, timere & cave-
rs peccatum præ totius mundi malis.

Advent.
W .. „S 29.

. è 1I. Græ.

nos defœdare ſolent thoros:! à quorum lingud mordente
nullus ſtatus, nulla perſona intacta relinquitur: quibus nul-

ſiderantes examen, & peccatores rident, lætanturque, fa-

Domin. 3. T1 14 quis es? S conſ⸗ Si 44 aſe, 67 non negavit Joann. 7

end

=OOSòSͦͤßͤñ

Kü aorum: Hinc ca veamus omne peccatum præ luferno. 469

1I.. AReæciæ Philoſophis priſcis nihil antiquius, nil ſolen- Neſtete iy-
he⸗ nius eſſe ſolebat illo pronuntiato: Noſce te ipſam. ſum divina &
ide. Quod, ut omnium ozulis pateret, apud Delphos aurea ſenten-
ne templo Apollinis aureis literis aſcripsére. Divinum tia. V. inſta

l certè effatum, à Chriſtiano nunquam non legi & cogitari di- Cone. Cj. n. 7.
ece gniſſimum, & tale, ut ſufficere queat homini ad beatitudinem
nek. obtinendam. Eſt, inquit S. Clemens L. 3. Prdag. omnium diſcipli-
its narum pulcherrima ac maxima ſe ipſam nöſſe. Unde Hugo à S. Vict.
uo= L. de clanſtro animæn Melior eſt, inquit, ſeientia, ſi teipfum cognoſcas,

„dKi. gqudne ſt, Ee neglelto, curſam ſiaenum, vire herbarum, complexionerho-
ni miinum, naturas animalium, cæœleſtium, terreſtiriumq omnium cognitio-

nem habeast multi enim multa ſciunt, & ſeipſès neſciunt. Eadem
veel ſimilia S. Bernard. in Medit. c. y. mihi à f. zo09. Interim verèò
h nihil minus ſciunt, aut ſcire deſiderant plerique, quàm ſe-
ipſos: quemadmodum Plato veriſſimè dixit, in Pſeudolo: I fo-
ne r viv decimum queme; eſſe, qui ſeipfum nörit. Solum ex aliis quæ-
ln runt: Ta qus er“ Mathematici è& cœlo, Philoſophi è naturâ,
„4 Jurisconſulti ex lege, Medici ex morbo, Curioſi ex mundo,
. inveſtigant de aliis: Ta quis e! Ita de Abailardo hæretico ſcri-
41. bit S. Bern. Ep. 193. Abailardus nihil neſcit omnium, quæ in calo, &
en. gqu'æ in terra ſunt, præter ſeipſaum, Et verò nihil difficilius, quàm
nſſe ſeipſum, juxta ſenſum Thaletis, unius & ſeptem Sapien-
tibus. Cui Chilon ex eorundem numero aſſentitur, qui ſo- A nemine
ℳ lebat dicere: Cavetibi ipſi, ſeuà teipſo: monens hoc verbo, ſi- magis caven-
be.aiquemque maximè debere eſſe ſuſpectum, propterea quòd dum quàâm²
ſæpè homo ſibiipſi maximè ſit hoſtis 'aàrt. L. 1. ſicut alteri, & 1eiplo.
homo homini lupus. Imèò Moy ſſes hoc fere idem dixit Deu-
i ter. 1. 9. arta 0. attende tibi ipſi, ubi vulgata legit: Cave: Non
dans ſperitui, ait Thom. Kemp. L. 3. e. 13. de Imit. Chr. Vid. C. 43.
n. 2. éjasdem. & & Bern. Medit. Cap. 12. & 713. & Ir. Infra Conc. 5Z. . 3.
1. Coertè à nullo magis decipimur, quàm à nobis ipſis, à noſtro
ſenſu & judicio, quò nos æſtimamus juſtos, &, neſcio, ꝗquan-
1 3 tos

AO CONCIOXXX. Judicis ewtr. examen de impii &peccatis

—..—.—

tos; at ne, ut plerique, in Judicio Divino nos injuſtos &

impios, àſiniſtris, deprehendamus; ibi enim de quolibet lu-

ce meridianaâ clariùs patebit: Ta zune patebit & nobis; pa-
tebit & totimundo. O quam rectius modèò cum 8. joanne
Baptiſta de nobis humillimè ſentiremus: Hic tam ſanctus:

librum, inſtinctu Spiritus S. ſeripſit, planè aureum, plenuum
fapientiſſimis ſententiis, ac divinis ſalutaribus monitis,

Argumen-

tum pœni-
tentiæ Salo-
monis ab eo

Ego vox- ego nihil, aut penée nihil. O quam humiliter, & abjelktè

mihi de meipſo ſentiendum eſt! quàm nihil pendendum, ſi quid bons vi-

dear habere! O quàm profunde ſubmittere me deheo al)ſſalibus judicius
tuis, Doneine, ubi nihil aliud me eſſe invenio, quàm nihil, & nihil. ait
devotiſſimus Thomas Kemp. L. 3. C. Ia. n. 3. Tu quis es? Et nos
quid ſimus, docebit vel maximè Judicii extremi Examen,

quod demuidabit hominis opera; quod & occultiſſima Soli

exponet publico, minutiſſima, quò & bona opera, juſtitias,

in lucernis ſerutabitur & judicabit judex Extremus; uti audivi-

mus tribus Conc., præcedent. Quid de peccatoribus, & peccatis

gravibus fiet? id hodie ad oculum contemplabimur; &, ut

fructuoſius pro ſalute noſtra, imaginemur nobis (quod erit)

Velut jam aſtaremus tremendo Judici, reſponſuri ad id: T

quis es? Faber. Dom. 3. Adv. Conc. 1I. & 3. init. Englgr. Dom. 3. Adv.
part. init. & Dom. 23. Procop. in Delic. Hibern. Diſc. 13. Cornel. in
Deut. Iy.. 9. V. in ſine hujus Con.

II. Verè judicium ſine miſericordiâ, & examen rigoro-

ſiſſimum erit peccatoribus; quos vel ſolus illius timor & ter-

ror, omni gladio ancipiti, mag s penetret adanimæ medullas usqg. EC-

cleſiaſtes ille nobiliſſimus, Regum ſapientiſſimus, Salomon,

quem orſus eſt de vanitate mundi, & finiit de Judicio Di-
vino, ut Deum timeamue, & mandata ejus obſervemus: hoc eſt enim

libellus Eecleſiaſtis cum Proverbiis & Canticis Canticorum,

quos Salomon duobus ultimis vitæ annis ſcripſit, teſtimo-

ſeriptus Ec- nium inter alia eſt Pœnitentiæ eſus actæ, quam, uti credi-
bile eſt, Cœppit agere anni Imperii ſui trigeſimo nono, æta-

cleſiaſtes.

omnis homo, c. a. v. 13. & undequaque perfectus. Qui ipſe

—
=
—
— ——

i ceoyyxrum: Hinc ca veamus omne peccatum præ Inferno. 471
tog tis ſuæ quinquageſimo nono: & in hisce libris publicam
derl. certè confeſſionem delictorum eſt legere: agnoſcit lapſum,
A agit Pœnitentiam, ambit veniam: ait Drexel. tom. 2. in Salo-
Ounne mone C. 16. G. I. mihi fol. 929. Hujus ergo Eccleſiaſtis concluſio, Eccl. 12. 14.
e eſt ſententia graviſſimi ponderis, dum inquit: Et cuncta, quæ Cunbia adan-
ain fiunt, adaecet Deus in qudicium, pro omne errato, ſive bonum, ſive det Deus in
His malum illud ſit. C. I2. I4. De quo jam aliquid Conc. præcedent. n. . e orze G.
Wgc qD (Cundta ergo adducet Deus in qudicium, & omne erratum. Sti- cireumlan.
11 mulus hic maximus ad Dei timorem & obſervationem
Un mandatorum ejus, quod Deus omnes homines, & omnia
un, opera hominum ſit citaturus ad Jjudicium univerſale, publi-
mA Cè coram omnibus hominibus & Angelis, & à ſingulis om-
ti nium operum etiam ſecretiſſimorum (Pro omni errato cx
dir. Hebræo: pro omni abſcondito Vatablus: occulto; alii: Jocreto!
H ſcilicet: errato, id eſt, peccato) rigidam rationem exacturus,
KN At bonis cœleſtia gaudia, malis gehennæ tormenta retri-
e buat, idque ſine acceptione perſonarum vel munerum, ju-
ſtiſſimè & irre vocabiliter; ita ut ab eo nulla ſit appellatio, .
A nulla fuga, nullæ latebræ, nulla evaſio: Pro omni errato, ſcru-
„ tando, diſcutiendo, expendendo, examinando, judicando,
puniendo: Cornel. ibid. Cundta patebunt omnes circumſtan-
ignn tiæ, modus agendi, media, occaſiones, intentio, finis „ HuI-
t. merus, complices &c. Cuntta. Cogitationum, verborum,
ul operum, omiſſionum: Cuncta: circa Deum, ſeipfum, & pro-
non ximum peccata: neque ſolùm in confuſo, v. g. quòd mulier
*Rj quædam tanquam adultera proclamabitur: verùm etiam
rit Oomnia peccata ſigillatim proponentur; quot & quanta;
cum quibus quò locòô ; quò tempore; quò mo do, & medio.
i⸗ Dico inſuper: toti manifeſtabitur orbi, per quod oſtium &
e Daor quam feneſtram mulier intromiſerit adulterum in do-
mum ſuam, & quibus modis, quibus mediis quæſitum illud 8. Balili
en⸗ iverit. Ita loquitur & docet S. Baſilius: Non confursè aut ſam- O. Ballltus.
iint matim, inquit, judicio Peccata noſtra ernentiury, ſed ſingula Per 3
barte, ut ſe habent, velut en Picturà videbuntur; ſcilicet, quando

Mecht! de qud. ecxtr. O„οι adul-

472 CoNGIONXXX. Judicis extr. examen de reprobis & peccatis
adulterans à lebéto ſurrexerit, quihbits paſſibus incedens uſins eſt; gus

bahitu; quâ ex parte irrumbens, alienam exorem Violaverit; &
quö etiam ordine mulier viro ſe ſubtraverit. Ita S. B aſilius L'ebro

de verd Firgin. Calam. Glw. Diſc. 37. u. 9. Sic de ſurtis, & quibus-
vis aliis peccatis, ſecundum ſubſtantiam & omnes circum-

ſtantias, vias & greſſus: Greſſus meos conſideraſti, dinumeriſti.

Demonſtta-gob. 1a. 6. Audiamus hujus Fxaminis Caſum practicum: Ille

tur Caſibus
practicis:
De homi
cidio.

De Adul-

terio.

talis odium habet erga proximum; illi ſtruit inſidias & ne-
cem molitur; diu noctuque torquet ſibi caput: nil aliud
agit, quàm ut cogitet, quomodo ſe vindicet & occidat: in

his cogitationibus delectatur, ſibi complacet, & voluntarièe

iis inhæret, omnique die ad effectum deducere vellet: cum

altero tractat & paciſcitur, ehmque ad conſenſum horum

malorum propoſitorum trahit. Demum poſt multum tem-
poris hoſtem è medio tollit. Ex hac morte ſequitur, pro-
les ſuperſtites manere orphanas, & quas antea ſuſtentabat

pater, deficientibus mediis cogit rogare ſtipem, ac fruſtum

panis mendicare; filias, dum ſe alere non poſſunt, ex neces-

ſitate proſtituere honorem: ex illa morte ſequitur, domum

familias pati ruinam, & perire: quid ſi talis in cenfeſſione
dicat ſolum: occidi inimicum meum, nec aliam culpam in

hoc genere fateatur, vel agnoſcat; cùm ſit reus tot cogita-
tionum: reus tot peccatorum, in quæ traxit ſuum compli-
cem: reus non ſolius homicidii, ſed & damni, quod ex mor-

te illa familiæ irrogatum eſt? qualis confeſſio, talis abſo-
lutio; confeſſio mulla, ita & Abſolutio nulla. Sed in Judi-
cio Deus Jjudex in examen, & in judicium adducet omnia

hæc peccata, & damna, quæ paſſæ ſunt miſeræ, uxor & pro-

les illius occiſi. Alius Caſus: Eſt captus amore unius fœ-
minæ, mille & millenos habet cogitatus inordinatos, quo-
rum quilibet eſt peccatum mortale: mille adhibet media,
ut ſuo fruatur intento; & ſi reipsâ illud conſequatur, jam
cogitationibus & deſideriis illud millies obtinuit. Præ-
terea per tertiam perſonam illud obtinere nititur, & eſt

111

tebn
Kun
elc
T

S

—

Il
A⸗
I.
.
.
.
ri⸗
an
lel⸗
I.
ln,
n
re-

—— — —
S -
—

S=
=

—

a el

eceorum: Hinc caveamus omne peceatum præ Inferno. 473

in caus, ut talis etiam plura committat peccata; & ſi tan-
dem voto potiatur, credit, quèd patrarit unum peccatum,

& quidem leviſſimum: hinc illud baptizat nomine peccati

ordinarii, levis, nec hili curandi, commiſſi ex fragilitate;
& poſt factum adhuc complacet ſibi, gloriatur, quaſi de re

bene geſtàâ, cùm malè fecerit. O infelix! putas, quòd ſit

peccatum leve! & fortè fuit Adulterium, ex quéê forſan
nata proles; quæ illegitima inter legitimos heredes cum
gravi injuſtitiâ ſubſtituitur, & fortè primariam hereditatem
aufert, excluſis vel defraudatis legitimis? Peccatum id
dices leve; & fortè fuit ſtuprum? fortè inceſtus? ne quid

ulteriuùs dicamus. Credis, quèòd ſit unum peccatum, &

quaſi unum peccatum id confiteris: & tot cogitationes, tot

prava deſideria interrupta, ubi illa: An forſan credis, quòd
non ſint peccata? quòd deſideria rei illicitæ non ſint pecca-

ta, ſi opus non ſequatur? Uhkeriùs: illa peccata, quorum
cauſa fuiſti, ut ille tertius patraret, per quem tot tentaſti
media (quid ſi etiam ſuperſtitioſa, magica, cum damno, in-

juriaâ, aut diffamatione tertii innocentis: &c.) imaginaris
forſan, quòd tibi non imputabuntur? Imè &, quod plus eſt,

dum te jactas, & gloriaris de peccatis commiſſis, an forſan
putas, te non peccare! V. Marins Bignoni Capuc. fer. 2. Dom. I.

AMQuadrag. n. 10. I31. f- aa. & aß. Neque ſimiles caſus metaphy ſi-

ci, aut penitus rari ſunt. Cundta adducet Deus in jadiciume non
conſfusè aut ſammatim, ſed ſingula per parter &C. etiam peccata

aliena, quorum cauſa fumus; quæ nobis imputantur, quaſi
ipſi ipſa commiſiſſemus. Et omnia quidem nobis coram

toto mundo in faciem objiciet Judex.
III. Inſignis Locus Pialmi a49. 76. Hujus Pſalmi argumen-

tum eſt duplex Domini adventus, unus ad prædicandum; D

Pſal. g9. 16.
e Judicio
examine

alter ad judicandum: unus occultus, & in humilitate; alter udicis verba
manifeſtus, & in majeſtate. Ita Bellarm. Vel aptiùs Janſenius à%deroſa. 4
omnia de Chriſti ad Judicium adventu intelligit. Le Blanc.
Addit, & declarat Propheta, quibus de rebus potiſſimum
OCDoo o 2 red-

Dominus, udicum omnium, Principum & Regum Deus, cum

474 CONcIOXXX. judicis ewtr. eamen de reprobis peccatis

reddituri ſimus rationem in die Judicii: proinde Pſalmus u-
tiliſſimus eſt, ait Bellarm. Hoc itaque Pſalmo: Deus Deorum

vocaverit terram, univerſosque homines in die ſupremâ in

Jus & in judicium, vitæ antè actæ rationem reddituros:

& aſſumis teſtamentum meum per os tuum 6 profiteris te fidelem

Peccatori autem dixit Deus, verſu i6. quare tu enarras jiuſtitias meas,

& Chriſtianum? te ſcire legem meam, ut enarres præcepta
mea, in quibus omnis juſtitia continetur; cùm neque le-

gem meam ſerves: Z2 verò odiſti diſciplinam, averſatus animo

eruditionem divinæ legis: & projeciſti ſermoner meos retrorſum,

poſt tergum, quaſi oblitus præcepta mea. Enumerat dein

& exprobrat peccata: ſi videbas furem- &c. à v.1S. Poſt hæc

ſupplicium interminatur, exprobrans impiis patientiam
ſuam in hâc vita: Hæc feciſti, & tacui. v. 2l. eorum reprehen-

dens blasphemiam & ſtultitiam: Exiſtimſti iniqub, quod ero

tui ſimilt. Dum ſine timore Dei peccant impii, videntur

Arguaäm itl,
atuam
contra facieni
tuam. Hoc in

terribile pec-
catori ?

exiſtimare, Deo non diſplicere peccata. Futuram denique
ſeveritatem ſuam declarans: urguam te, & ſtatuam contra fa-

ciem tuam, peceata tua, faciamque, ut videas gravitatem &
multitudinem peccatorum tuorum, ut negare non poſſis,
habetur: Satuam te contra faciem kPluanm. ſtatuam vitam tuam,
actiones tuas, peccata tua, ante oculos tuos, ut non poſſis
ea non videre. Bellarm. Le Blanc. videâtque totus mundus
cum ſummã confuſione tuaâ: ut dicat, aliàs allegatus Conc. 27.

n. f. ſine. S. Baſilius: Plus torquentur iniqui peccatorum pudore in
extremo Zudicio, cuùm illis ante oculos fuerint propoſitæ peccatorum

maculoſæ ſorder, quäàm ocum ſuerint igni zæterno tradiri. Orat. de Ju-
diciot Et in Eäſal. 32. Calamat. cit. Diſc. 31. n. . Arguam te, vel ante
mortem, vel in morte, & maximè in die generalis judicii,
ait Dionyſ. Carthuſ. & ſtatuam contra faciem tuam, id eſt, pec-

cata tua tibi manifeſté objiciam, & de omnibus operibus

tuis rationem requiram, tam in horâ mortis, quàm in die

novis-

Judicio quàm ſententiam contra te latam eſſe juſtiſſimam. In Hebræo

tul
len⸗

futin
ehe
Gen
ſor⸗

A

d

dt eorum: Hinc caveamus ab omni peccato præ Inferno. 475

— —

usn. noviſſimo, ait idem in Pſalm. oit. Intelligite hæc, qui obliviſcimins Stimulus
uom Deum, eſſe judicem juſtum & omnipotentem; ut intelliga- pœnitendi.
dam tis attent4 conſideratione recogitantes: ne quando rapiat, dum
min nil minus cogitatur, & ad judicium adducat, ac pro meri-
nm tis damnet: & non ſit, qui eripiat v. 22. ab irâ hâc judicis, ſcele-
u, rum vindice. Quibus verbis S. Propheta hortatur ad ma-
Pocln turam & neceſſariam pœnitentiam. Sanè arguet peccato-
ten rem Deus, hicque illum in ſeveriſſimum examen adducet:
ee. Kedderationem de malè impenſis quinque ſenſibus tuis: Redde
nimo rationem in materiâ ſeptem peccatorum mortalium. Redde
n de peccatis tuis contra prœcepta Decalogi & Eccleſiæ: De
ttin operibus miſericordiæ neglectis: De Bonis fortunæ, cor-
OKher poris, & animæ. Georg. &berer, Dom. 9. Pent. mihi f. zia. Copio-
nim ſa hic dicendi materia, præſertim in vitia publica & grafſan-
heben tia: Quæ ipſa ſervire poſſunt pro examinandâ conſcientiâ,
gu ad ſacram Confeſſionem. ”ßMZÿ
“ IV. Apvguam te, & ſtatuam contra faciem tuam. citato Pſalmo Deus con-
gre 29. 27. Habemus hujus præclariſſimum ſpecimen & exem- tra faciem ſta-
½ plum ex Libro 2. Reg. 1I. &ö12. David verno, & eo tempore, 425 0. it. Davidi
en’e lent reger ad bella progedere, remanſit in Jeruſalem, ipſe domi inter tant ech,
A, regales delicias, deſidiaà & ſomno occupatus. Accidit, ut ſur- velur multi-
Ne eret David de ſtratoſuopoſt meridiem, ſomno & cibo paſtus, di-plex.
u ſtentusque, ideoque in venerem proclivis. Viditg, curiosè,
s denique & laſcivo oculo, mulierem ſe lavantem, vel in domo,
dua ut vult Vatablus, vel in horto ad fontem qui etiamnumo-
„ ſtenditur, ait Adrichomius in geruſal. f. IyI. n. 11. & ex e Serar.
SoH && Pineda ex adverſo Palatii regii, cui domus Uriæ vicina erat,
umm er slarium ſuum conſtitutus, & deambulans; verbo, otioſus.
% Wer tacz, David untins, tulit ean. non vi, ait Tirinus, ſed ſua-
ue ſione ac prece: fort & ut videtur, Davide ſcelus ſium te-
Gei⸗ Pente⸗ neque conſeiis miniſtris Berſabeam vocantibus, qui-
e. us fortè de tanto ſancti Regis ſui lapſu erat ſuſpicio, aut fi-
bus desnulla. Atque ita, pré pudor! mulieris ſuccumbit for- ommitri
dee mæ, quem neque leo, neque urfus, neque Goliath terror àdukerium.
o MUẽ Oοο3 Iſa-

476 CoNCIOKXX. Iudicis extr. examen de impiis & peccatie.
Iſraelis, neque mille tela frangere & domare potuerunt. 10
Tantum eſt, oculos vel ſemel in fœminam laſciviùs cone. umd
ciſie, ait cit. Tirin. Ita David graviter ſcelerateq, peccavit, ait D. e
Anno Re-Aug. E. 22. contra Fauſtum o. 3S. Et quidem anno regni ſui de- al
gni ſui 19. æ- cimo nono, ætatis verò quadrageſimo nono ut cenſent Sa- is
tat. 49. lian. P ineda, Cornel,. in v. 2. David, intellecto ex Berſabee, quèd Erla
concepiſſet, ut conſuleret & nomini ſuo & ſaluti illius, pec- en
catumque tegeret, peccato peccatum gravius addit non u. o⸗
num tantùm: etenim ut liberaret ſe infamiâ adulterii, & un
Berſabee à morte ob idem, vocavit Uriam (ut hic putare- Es
tur, rem habuiſſe cum Berſabee uxore ſuâ, itâque infans ſe. N
Mmebrat creto hoc adulterio conceptus putaretur eſſe filius Uriæ ma-
H 1 ue Iti, non Davidis adulteri. Cornel. in v. 6. eX Chryſ.) ex caſtris,
malo fing & mnebriavit eum, ut ebrius domum rediret, & cum uxore
dormiret: itâque ipſa ex eo, non ex Davide, concepiſſe puta-
Tegens retur. Vide hic, ut unum peccatum trahat aliud: En Da- Nn
nakerum⸗ vid, ut adulterium tegat, procurat ſœtum ſuum fuppone- Uin
prolem uam re Uriæ; quod erat crimen injuſtitiæ: Sichodie adulteræ fi- n
fupponereU-lios, ex adultero ſiſceptos ſupponunt & arrogant ſuis mari- 4

riæ, ut Patri., tis itaq; fraudem & injuſtitiam committunt, dum efficiunt,
ut maritus eos quaſi ſuos alat, & heredes inſtituat cum daoa- ̈̈
mno verorum lrn „ad cujus damni reſtitutionem te-. tt
ncentur adulteræ, quia ejus cauſam dederunt. Rurſum Prion
David, ut hanc fœtus ſui ſuppoſitionem adornet, Uriamin- un.
Curavir ebriat: quod tertium fuit ejus peccatum. Accedit quar-
proditorié tum graviffſimum, quô ut celaret adulterium, ac adulteraà ſintd
oecidi Uriam ſecureé frueretur, curavit occidi Uriam, fortiſſimum, ſibiq; tdl
innocentem. fidiſſimum, & quidem literis proditoriis ipſimet Uriæ datis w,
ad Joab belli Ducem, quibus juſſus erat, Uriam, quaſi ma- lin
gni criminis reuim, hoſtibus objicere, à ſuis perfidiosè deſeri, be
„lllicit in & ita vitâ ſpoliari; uti factum. Et mortuns eſt etiam Vrias- s,
Jxorem du- 2. Reg. 11. 1. David, Urid mortuo, mox duxit Berſabee, quæ Ne
fautaeſtei Dror v. 2z. Qu in re iterum peccavit David, quèd

cit ſuam adul-

ſcil. eam, cum quâ adulterium commiſerat, occiſo marito

i. eorum: Hinc ca veamus omne peccatum præ Inferno. 477

ennt. illicò duxerit in uxorem, tacitè approbando prius adulte-
nde. rium & homicidium: ſicque per novem menſes, quibus Ber- Perſeverat
itbh. ſabee ex eo conceptum fœtum utero geſtavit & peperit, in peccato
ice. quaſi Dei & ſui oblitus, non cogitavit, quanta ſcelera adul- dovem men-
aA terii & homicidii commiſiſſet, ſed ſecurus voluptatibus cum *:
N Berlabee indulgebat ipſe tantus Rex, Propheta, & Pſalmo-
E graphus. Hoc erat peccatum Davidis, planè, uti putabat,

mI occultum. Sed diſplicuit verbum hoc, quod fecerat David coram
i,d Domino v. 2z. etiam quòd Berſabee in uxorem duxiſſet: Ju-
Uare⸗ dæis enim vetitum erat, ducere illam, quam adulterio

A polluiſſent: non tamen erat irritum cum eã matrimonium; .
em. uti jam eſt apud Chriſtianos, ut patet Extr. de eo, qus uworem
cri, ducit, quam polluit per adulterium. Horum pPeccatorum Davidis,
re ſeu multiplicis unius peccati concatenati, auétuarium erat, ́ÿ”MUa
enntr & complementum, ſcandalum inde natum, etiam apud Inde fean-
. gentiles, uimicos Domini.- 2. Keg. 12. 14. Expendamus jam,;, in Sta-

N. qum exactiſſimè verum: Arguam te, & ſtatuam contra facien visſimum.
eelt. tam. cit. Pfalmo 49. 27. Etenim D .
nni V. David ad examen vocatus, Dei equidem miſerentis, Nathanbpro-
ſed ita, ut cogeretur contra ſe ferre ſententiam ipſe. Miſit er- pheta mitti-
inn 7 an Prophe /I. TE LE tuüur ad David
una⸗ g Vominns Nathan rophetam ad David. 2. Keg. 12. I. Is ſapien- ut Mediens, .
A ter, non apertè, ſed per ambages orditur examen, & corre-
n Ptionem, ut regis animum, amoribus ſopitum, & ſuper-
mir. bum à peccatorum ſomno excitet: Parabolam Proponit,
uI. Per quam gratiosè ei ſceleris fui enormitatem oſtendit „ne, ſi
ed larè id faceret, rex excandeſceret, & correptionem ſperne-
ſ, ret, diceretque, ut ait S. Auguſt. Hom. 2t. inter po. Tu v, ee
ins pauper & bumilis, quomodo auſus er mihi loqui regi? utque rex ſuo
S.. ſeipſum judicio damnaret. Itaque: Duô, inquit Nathan, Parabol4

2

llei,. in ur be und erant à fortunis diſſimillimi Cives: alter opu- tiunr Natnag. .
u lentus, greges ovium & boum armenta habuit „pecuniis & .r
O Pecore abundans. Tenuis vitæ alter, oviculam aluit uni-
nda Ccam, eâmque, ut filiam educavit, eâdem cum liberis men-
n Sa, eodem pane, ex eâdem patina & poculo: dormientem

n non
lie⸗

N
=

478 CoNCIO XXX. Judicis extr. examen de impiis & peccatis

— — — —

non minus, quàm ipſos liberos, fovit in ſinuu. Càm autem Pe-

regrinis quidam veniſſet ad divitem, parcens ille ſuis ovibus & bo-
bus, ut hoſpiti convivium ſtrueret, talit vi ovem viri pauperü,
jugulavit, & ex eâà ci bos paravit hoſpiti ſuo. Quid tibi, Rex
optime, videtur de Cive hoc tam opulento, ſimul & iniquo?
David Tuus At Rex David, iracundiâ grandi exardeſcens: quisquis hoc
efficitur ju- fecerit, exclamat: vivit Dominus, oves quatuor pro unà red-
dex contra ſe dat, & factum iniquiſſimum capite luat. Jam attendamus,
ſententimm quomodo Deus per Nathan Davidem arguat, huic contra fa-
ferens. ciem ſtatuat & objiciat ſua beneficia; deſuper Davidis in-
gratitudinem & ſcelera admiſſa juſtè exaggerans, cauſam

Nathan be- omnem à capite reſumens?! Zu er ille vir, inquit, teipſo judi-

neficia Dei re- ce cadis. Nonne, ait, beneficiis te Deus innumeris cumu-
cenſet collata lavit? à pedo ad Diadema & ſolum evexit, tot inſidiis Saulis
Daxvidi. ſubduxit, & periculis tantis eruit, in domum opulentiſſimam
deduxit, Iſraëlis & Jjuda regnum tradidit, paratus dare plura

meliora:? Hæc divinorum beneficiorum exprobratio potens:

ſequitur jam efficax ſcelerum: uareergo contempſiſti verbum Do-

mini, mandata & legem ejus, in te liberaliſſimi; ut faceres malum
inſconſpeltu ejus, adulterium, homicidium viri innoxii, & pro-

ditorium, aliaque peccata illi conjuncta committere non ve-
ritus? Vxorem illius accepiſti inuxorem tihichomicidium cum ad-

ulterio copulaſti:honeſtam foœminam in ſceleris Societatem

traxiſti: fidelem ſervum haâc injuriâ dejectum, inſuper infa-
mũſti inſuper & necÜſti, incredibili totius regni, & omnium

hoſtium offenſione & ſcandalo, quòô blasphemare feciſti inimicos

Domini- v. Ia. ut dicerent: Ecce quàm ſceleſti ſunt Iſraëlitæ Dei
cultores, ac imprimis eorum Rex & Propheta David; hæccine
eſt Sanctitas populi Dei? hæccine pietas Regum & Prophe-
tarum ejus?! Tu feciſti abſcondité; ego autem & c. v. I2. Ad quæ
equidem mox David in lugubres voces erumpens: Peccavi
Domino, inquit, verè contritus & pœnitens, ſine excuſatio-
ne & ſceleris prætextu, reprehenſionem amaram æquiſſimo
animo ferens, velut vulgaris ſubditus à Magiſtratu objur-
= gatus

— —
—,—

—
— — —
☛ E S

—
—,

-

— —

leaß
—

Nen k.

A bo.

uyeri⸗
her
o⸗
gunde
Ndann,
tratr
ids in.
alam
.

8CNIn. .

bls
inen
enlun
es.
unl.
Ntns
hro⸗
a.
Gn
etaten
Miun
einien
e
H

N.

ℳℳℳ
hto⸗
ro
bju⸗
gatu

occultum volebat: Tufeciſti abſeonditè, propalando, in conſpetu;

””

—

tzcoyrum. Hinc ca venmus omne peccatum præ Inferno. 419
gatus. Nec diſtulit Nathan, ita confitentem & pœnitentem

reum, in ſpem bonam erigere: Dominus quog tranſtulit pecca-
tum tuum, non morieris: v. I3. Cornel. in 2. Reg. II. & 12. Tirinu. Dre-
xel. tom. 2. in David. cap. 23. & ö 24. V. Breviar. Dom. 6. Pent. Lectione

2. Nocturni. de Pznit. David. Bellarm. Supplem. Tom. . de OCſf. Princ.

Chriſt. L. 2. à f. 1561. Ex hisce ita concludo: Si Deus Davidi,
peccatori tum, adeo manifeſtè ſua ſcelera contra faciem ſtatu- Si miſerens

ere voluit, & præviè exprobrando ſua beneficia, & deſuper Deus ita Da-

ſummam Davidis ingratitudinem ob oculos ponere, eumq; vidi ſua pec-

confundere, ejus adulterium & homicidium, quod adeo ta in faciem
ſtatuit & ob-
—E . . . jicit; quid Ju-
oemnis Iſrazl, & in conſpeczu ſolu- cu jus tamen clementiſſimè mi- Hex in di⸗

ſereri volebat, & eum hâc ratione ad agnitionem peccato- cio extr. pec-

rum fuorum & pœnitentiam adducere; imèò toti orbi in catori faciet
cautelam & pœnitentiæ exemplum proponere, ut, quod iratus?
S. Eucherius dixit, Davidi naufragium ſit aliis portus idque in
tempore ſalutis, ſeu vitæ hujus ac viæ. Quid faciet idem
Deus Extremus Judex, non amplius peccatori miſericors, in
alterà vitâ, quæ non eſt ampliùs ſtatus viæ & meriti: cùm nul-

lus pœnitentiæ locus ſupereſt? Sane impios omnes & ſingu-

los eorum, in jus, judicium, & rigoroſiſſimum examen addu-

ctos, publico toti orbi in exemplum ſtatuet, illisque in fa- Inductione.
ciem & contra fauciem omnia eorum peccata, & ſcelera: Tu e

ille vir- Cain, qui abſeonditè hoc loco, tempore, ex invidiâ, fra-
trem perfidus occidiſti? Geneſ. 2. Tu er ille vir? Salomon, qui

in gratiam mulierum, fatuus, eorum idolis templa erexiſti,
ea adoraſti: & c. 3. Reg. 11. Tu e ille vir- Abſolon, in patrem

rebellis, crudelis turpiter. z. Reg. 1,. 16. Tu es ille vir- Sarda-
napalus Rex Ninive, qui à onâ converſus ad vomitum ſce-
lerum rediiſti, periiſti. Tu illa fœmina &c. locus eſt infi-
nitorum exemplorum, & Scripturâ & alias, inductioni. So-

luùm quisque ſuam conveniat conſcientiam, & peccata, in

eâdem ſcripta, vivacitérque apprehendat, tremendum Jju-

„

dicem ea illi in faciem objecturum eſſe publicè: Tu e e vir-

Mechtl de Jud. extr. Pp p HD homi-

480 CoNCIOXXX. Judicis extr. examen de impiis Speccatis

homicida, adulter, fornicator, raptor &c. quâ quæſo igno- .

miniâ & confuſione, præſertim ad exprobrata ingentia Dei
beneficia, Creationis, Redemptionis, Conſervationis, Sa-
cramentorum, Fidei, aliorumque ſalutis mediorum, nec
non quorumvis ſupernaturalium & naturalium, quæ à Deo
in momenta accipimus?

petrus Rex VI. Sed, inquis, nollem ego ſecreta, & ſecretiſſima

Hiſp. noluit conſcientiæ meæ, aliis patere, nota eſſe, & notoria, imò vel

ſuorum ſecre- uni hominum. Ita quondam reſpondebat Petrus Hiſpan.
em ſaamn Rex, per Legatos ab ipſo Pontifice interrogatus, de ſui na-
ain en valis bellici apparatũs intentione: & ſoirem, inquiens, meam

nicam. Secre- tunicam intimam conſiliorum ſecretorumq; meorune conſciam eſſe, illam

zum meum abjicerem, & igni traderem. Ehren Spiegl deß Eczhaus Oeſterreich.
mihi. Wai. 24. cit. ſuprd Conc. 21. n. 6ö. Ita veremur, ſecreta noſtra, & om-

16. nium maximè infanda & infamia peccata, aliis nota eſſe.
Timemus, Ita veremur, illa in tribunali ſacræ & ſecretiſſimæ Confes-
ra ſieri Da- ſionis ( aod ſolius clementiæ eſt, ) Sacerdoti, Dei vicario,
Um, vel bct- in remit ionem & abſolutionem ab iis in terrâ & in coœlo ex
iam aperire Poteſtate Clavium ratam, aperire, ut multi malint æter-
Confeſſario: num damnari; quod innumera exempla teſtatum faciunt:
ſed hoc inſi- idque, quòd metuant de ſe vel ſui infamiam apud Confeſſa-
pienter., rium; quid ſi grandem pœnitentiam injungat; alienæ rei

aut famæ reſtitutionem; cum inimico reconciliationem?

Timeamus Talia inſipientes & amentes timemus, in damnationem no-
Palam jn u- ri ſtram, quæ erit in examine extremi Judicii ‚quam juſtè ti-
dicio; quod meat peccator modò adhuc in emendationem & ſalutem.
erit nobis im- Tum enim verò erit omnibus impiis timor graviſſimus, &
poœnitentibus inevitabilis, ex hoc omnium & ſingulorum peccatorum,
acerbiſſi- quæ excuſari vel negari non poterunt, publico & apertiſſi-

muüum. mo examine. Labat. de Judic. ſin. propoſ. 33. f. 15. 17. Quæ in

mundo, in forenſibus Judiciis, facilius excuſari, vel peni-

tùs negari poſſuint. Non ita in illo judicii extremi examine

& proceſſu univerſali, & omnium hominum, & de omnibus
peccatis, occultiſſimis noſtrà omni curaâ & ſtudio; gravis-

ſimis,

iui eorum: Hine ca veamus omne peceatum præ Inferno. 481

—

r. ſimis, quæ nec numeramus, nec æſtimamus ſæpè, vel ut Qum ſtlo-
hi par eſt: imò pro juſtis quandoque defendimus. Ita fuére lidi ſuorum
A. in Gallia, qui aſſererent, fornicationem ſimplicem non eſſe ſcelerum de-
„ec grave peccatum, contra manifeſtam Scripturam, quæ in- fenſores &
do ter alios, fornicarios à regno Dei excludit 17. Cer. 5. 9. Ita atroni.
fuêre Rabbini, qui cum Joſepho negent, Saulem peccâſſe,
tin ſe occidendo, imò eum laudent a5 animi magnitudine,
nN mortisque contemptu. Cornel. in I. Reg. 37. 4. Et adeo licere,
Hin aut peccatum non eſſe, ſuicidium, & cædem ſibi voluntariè
inr. illatam quacunque causã: quam ſententiam damnat fides
veImn orthodoxa, & ipſum Decalogi præceptum: Non occider. Ita
lonng & alia ſcelera ſuos habuère, aut habent Patronos, præſer-
uhh tim illos, qui illorum auctores ſunt, & patratores. V. Conc.
Kon. 72. n. 9. Sed deſuper illud ultimum Examen cenſuram fe-
1dA ret & judicium æternæ veritatis; unde ambæ aures impio-
Uls⸗ rum tinnient, caligabunt oculi, palpitabit cor, & toti con-
i⸗ tremiſcent. Adamus pro uno tantúm peccato, & levi, uti Exaggefa-
da vigdebatur, ad rationes & examen vocatus, quàm non ti- enun in.
o. muit! quid agent ii, qui multorum gravium ſcelerum rei udicio pec⸗
unt: ſunt, à juventute, in ſenium usque; ut cum Manaſſe dice- catori; & cui
u re poſſint: Peccavi ſuper numerum arenæ mari“ In orat. Manaſſisr. maxime?
zu Quid illi, qui de pœnitentiãâ cogitärunt nunquam, quaſi eâs
nen opus non eſſet, vel ſi ſemel in anno de lege Eccleſiæ confeſſi,
nw. icdobiter tantùm, ſine juſto ſui examine, dolore ac propoſito

fecerunt!? quid illi, qui non tantùm peccatis gravibus, ſed
poſt hæc, innumeris etiam Confeſſionibus ac Communio-

Ned .
4 nibus facrilegis, conſcientiam contaminârunt: quid illi,
N quibus voluntariè obſtinatis, etiam in extremis ad ingres-
. ſum tremendæ æternitatis, pœnitendi animus & voluntas
en non fuit, aut eſt? JIam tecum cogita & expende, ſi tu hic ta-
hei· lis futurus ſis in ſorte impiorum in die extremi Judicii: quæ Igaotabunt

nine miſerabilis tua tum conditio? Franciſcus Coſterus 8. J. Bel- ingit, Ennd
ibus ga Mechlin. (de cujus ſanétimoniâ, à morte Bruxellæ obitâ eſpondeant
6. 6. Dec. 1619. &tat. ejusdem 88. mox omnium ingentes fuére nbi objer
ſooex Ppp zZz ſermo- cta crimina.

482 CoNcI 0 XXX. Judcis extr. eamen de impii⸗ peccatis

V. ſaprad Cone. ſermones. Biblioth. Scriptor. S . ubi multis ſumma ejus laus) in id:
21. n. 3. de 8. Ignorabant, quid reſponderent ei MarciI4. 40. ſcil. Apoſtoli in hor-

Franc. Saleſ. to Oliveti: ſi ipſi, inquit, Apoſtoli, homines ſanctitate con-
ſpicui præ reliquis, in re non ita magni erroris, in quâ pote-
rant excuſare infirmitatem ſuam, ſoliciti tamen erant, &
ignorabant, quid reſponderent, quid tandem tu Deo, Optimo,

Maximo, reſponſi dabis, cùm de rebus magni ponderis in
die udicii compellaberis! cùm multa & gravia peccata tibi

objicientur, non admiſſa tantùm communi naturæ fragili-
tate, ſed etiam verſutaâà & fallaci malitià commiſſa! Fr. Co-
Abb. ſterus Medit. de Paſſ. Dom. mihi f. gop. Frater quidam interro-

g ielt gabat Abbatem Ammonem, dicens: Dic mihi aliquod ver-
Onis nltre beim. Dixit ei Senex; vade, & talem fac cogitationem tu-
ctio, ut pec-

cator arguat In, ſicut faciunt iniqui, qui ſunt in carcere: illi enim inter-

ſe, & timeat Togant: ubi eſt judex; & quando veniet? & in ipsâ expectati-

ut maleficus one ponarum ſuarum plorant. Ita & Monachus (dic tu:

in carcere. quilibet Chriſtianus) debet ſemper ſuſpectus eſſe, & ani-

mam ſuam objurgare, dicendo: væ mihi, quando habeo

adſtare ante Tribunal Chriſti? & quomodo habeo ei actuum

meorum reddere rationem: ſi igitur ſemper ſic meditatus

fueris; poteris ſalvus eſſe. Ii vit. Pl. ap. Roſw. L.. 5. libello3. Spe-

ranza de Judicio punéto 131. ſine.

Miſerimum VII. Audiamus jam ex valde terribili exemplo, qué ſta-

peccatoris in tu infelici res impiorum futuræ ſint in Jjudicio, & ad illud

Judicio extr. examen rigoroſiſſimum, de Doctore Pariſienſi, qui publiceè
ſtatum ad- .

umbrat Do-

1082. & rerum humanarum ſtrepitu ſe recepit. Res ſic ſe habet:
Agebat Pariſiis Bruno, urbe Regiâ, Academiâ nobili, & The-
ologiæ ſtudiis dabat operam, ſamque per omnes humanio-
rum ſcientiarum gradus evectus, ad honores & dignitates
ſbi gradum faciebat. Jam Rhemenſis Eccleſiæ Canonicus,

habebatur vir probm, cujus horribili ſpectaculo ſalubriter
Qor Pariſien- territus præſens Bruno, Colonienſis, Doctor famoſus; Ec-
ſis, juſto Dei cleſiæ Rhemenſis Canonicus; cum ſex ſociis in altam ardu-
Judicio: An. amque Carthuſiæ eremum, longè à mortalium conſpectu,

— —
=

—— ——
S= E—
ee

-=

—

d eorum: Hine ca veamis omne peccatum præ Inferno. 483
ini ita ſæculo mollioribusque mundi cunis indormiſcere potu-·
nhor. .iſſet, niſi eum à ſomno illo excitâàſſet inſolens hominis ab in-
on. feris redivivi oſtentum: Eo quippe loci ac temporis, vir
e. vit4 exceſſit, Princeps inter literatos, (Theologiæ Doctor Dio-
d vyſ. Carth. F. JN. Brian. Vide item in ſine Bujus Conc. ex Ribad.) quique
, Virtutis exiſtimationem longé maximam poſt ſe reliquit.
ei Sed Eheu! Quantum aberratis mali judices, hominum ocu-
im Ili! Dum huic de more ſolennes in Fccleſiaâ fierent exequiæ,
fugl frequenti populo Doctorum corona, nobilium conſeſſu,
GCG. ecce tibi ad illam & ritu ſacro canentis vocem: Keſponde mihi,
tell. is qui vitâ functus; exanimis jacebat in feretro, aſfurgit illicò,
e. caput erigit, vocémq; lugubrem explicat in hæc verba. uſto Accuſatus.
eni. Dei ZJudicio accguſatus ſum. Ad tantæ rei novitatem tonitrùgque
nitl. Vocis excitati omnes: primùm ſtupere, ac horrere: tum ar-
chi tubus totis contremiſcere, tum ſuſpenſis animis hærere, ini-
demn tédque conſilio in lucem ſequentem eventum tanti prodigii
uu. expectare, funusque procraſtinare. Spargitur interea tota
MD urbe fama, & innumerabilis propè multitudo utriusque ſe- *
Aum Xxüs ad ſpectaculum excitur. Innovatur pompa funebris,
iens Officium de defunctis pro more canitur, inſonàâtque è cho-
A. rorurfum illud: Keſpzonde mihi- Et ecce, rurſus ferale ſpecta-
culum, eredto capite, horrifico clamore, intonat illud:
bkN. Juſto Dei judicio judicatus ſumn. Hic ſtupor; dolérque omnes Iudicatus.
(m invadit, ſuſpenſosque detinet, ecquid illud portendat. Aucd
le erat jam decretoria dies, cum undique urbe totâ, atque &
deter vicinis locis innumera hominum turbâ confluente, perſolvi-
„. tur ritu ſacro Officium, ex eòque rurſum auditur illud: Ke-
hr Vonde mihi. Cùm ecce defunctus ingenti niſu ſeſe erigit, ca-
ſetn put attollit, terribilibus oculis circumſpectat, os diducit,
bet: immanique mugitu vocéque deſperabili inclamat fatale il-
r. lud: Zuſto Dei qudicio damnatus ſaum. Enimverò plusquam tra. Damnastus.
Vinie gica hæc cataſtrophe omnes movit: at Brunonem eò permo- Hocpecta-

vit, ut non modò umbram hanc hominis, ſed ipſos etiam Alo norus 5.
. . — runo eufii
lio⸗ homines fugeret; unde ejus hæc hreris ,ſed efficax ad inen⸗ ſociis in ſoli-

4

484 COoNCIOXXX. Judicis extr. examen de impiis &o peccatis
tudinem abit, adhortatio: Spectaculum quod vidimus, quod nos ſalubri En
Fundator mœrore affecit, quod conturbavit & exterruit nos, & ponz un

Carthuſiano- ſempiternæ formidine adduxit ad pœnitentiam, id efficiat in hn
rum. nobis, ut mundum hunc toto pectore contemnamus, quo-
ad ejus fieri poteſt, extra illum fugiamus. Dionyſ. Carthuſ.

F. J. Brunont. ex Ord. Carthuſ. Annalibus Englgrau. Cæl. Empyr. E &.
Brunonis. 6. Oöétobr. init. Drexel. tom. I. Tribun. Chr. E. I. CT6. J. 1.
F. o2. Petr. Kibadeneira Flos &. P. I. 6. Oét. f. a254. & ſeqte. Vide fine in
Conc. hujus Cornel. in Eccl. Ia. Ia. f. 39. Dauroult. C. g. t. I4. e* 2. J1o.
Mair Magno ſpeculo Exempl. V. Carthuſienſir Ordo f.93. Alii. Gra 4
viſſimum hic Doctor Eccleſiaſticus Pariſienſis examen ſubi-
erit, neceſſe eſt, qui tam gravem, pro merito, damnationis
tulit ſententiam, quæ & orbi manifeſta fieret, in exem-
plum & terrorem; præſertim cùm vir tam probus habere- N

tur: ne & nos ſimile judicium expectet, quod avertat Deus! G
ſed & nos cavere ne negligamus, qui tam negligenter vivi-
mus, rati ſufficere, modò boni videamur & habeamur: uti
monui Conc. 29. n. 2. Quid ſum miſer tunc dibturus. & c. i

Concluſio. VIII. Ergo: Cunbta, quæ fiunt, addacet Deus in judicium, pro u⸗
A Pccat omni errato & peccato &c. Eccle. 12. I2. Et Pſal. a9. 21. Arguam te, &

wallomnir Iſtatuam contra faciem tuam peccata tua, ait judex ſupremus ad
. 4 . i . eGI1 3 . r 1
abſtinendum, Aemvis peccatorem. Credis? Fundamentum ſi penetre 1.

& de com- mus, cur huic Doctori, cur omnibus peccatoribus tam gra- u
misſo pœni- Ve ſit futurum examen & judicium, liquidè deprehendi- lon
tendum? mus, nonniſi eſſe peccatum, Deo adeo inviſum, ceu quod un
eſt voluntaria & libera ſanctiſſimæ Legis ſuæ transgreſſio. rt
Timendum Ruinam & exitium ſi timemus, timeri etiam & caveri debet

N klein cauſa proxima & periculum illius. Atqui hoc eſt pecca- u.

nobis quam tum, domeſticus noſter, & ſæviſſimus internus hoſtis,
voluntarium Juem tamen, contra omnem conſcientiam, velut amamus
& liberum & fovemus, hoc ipſo, quèd liberé admittamus. Hoſtis
ſit peccatum. hic ipio doeemone crudelior; hic enim latrare poteſt, mordere
non poteſt niſt volentem, ait S. Auguſt. . onc. S. n. I2. & ipſo in -
ferno durior: tolle peccatum, & infernus non erit. Laich

odit

„7

n eorum: Hinc caweamus ab omni peccato præ Inferno. 485

——

ubi odit aut punit Deus, ait S. Bern. præter Propriam voluntatem? ceſſer
Deene voluntas propria, & infernus non erits in guem enim ille ignis deſa-
feitin viet, niſi in propriam voluntatem? Serm. 3. de Reſurrebt. Idem dici-
o. mus de Extremo Judicio, in quò hujus horror deſæviet?
CGI Haæc propria voluntas in quovis peccato eſt, cujus omnis
H malitia ab illà eſt, ut habet commune axioma, à magno Au-
guſtino conceptum, à Theologis receptum: Ueq, adeo pecca-
Nite tum voluntarium eſt malum, ut nullo modo ſit peccatum, ſinon ſit vo-
reh luntarium. & boc quidem, inquit, manifeſtum adeo, ut nulla hic
Gue. I doctorumaucitas, nulla indoctorum turba diſſentiat. Auguſt. Lib. de
nſbi. vera Kelig. C. I2. Englgr. p. I. Dom. 3. Epiph. J. 2. Cornel. Kom. . 2. ⸗
tons 92. Adegnihi magis timendum eſt, quàm peccatum, & à Exempla qui
nen ſeipſo. e meritò dicebat unus S8. ſeptem Fratrum timueére pec-
ubere⸗ Macchab. L. 2. C. 7. v. 2. ad Regem tyrannum: Luid quæri 2*α catum Ppræ
tDert Yäasd vis diſcere à nobi? barati ſumus mori magis, quàm patrias Dei le- morte G in⸗
eri. Ses prævaricari. &e. Quin, ut plura omittam, S. Edmundo ferno.
ui tanto horrori peccatum fuit, ut non rarèò dixerit, malle ſe
in fornacem ardentiſſimum, quàm in peccatum lethale u-
j num præcipitare. Sarimz in vitä. Imò S. Anſelmo, ſimiliter
„„„ Ebpiſcopo, dicere mos fuit, æquiori ſe animo in inferni bara-
thrum, quàm in peccatum detruſumiri. Pædag. Chriſt.t. . 1.c. 2.
lette . H. 1. & 2. Calamat. Diſe. 5. n. I. Deum time & mandata ejus o ſervas
ngr. boc eſt enim omnis homor cit. Eceles 12. 13. Hæc ante omnia omni
Henl. homini cura eſſe debet, ſi ſalvus eſſe, & ad Extremi Judicii
gnot nt igoroſum examen bene ſtare velit, ne peccatum ſecum
eſ. erat: quod Deus det: &c.

Cehe Vid. Cornelius & alii præcedentibus numeris citati. Labata, Fran- Authores in

tpeet ciſc. Joſephus Capuc. in Adv. Conc. 3. Procop. Capuc. Zudi- materiam
ol, ciali Diſc. Iz. Ad num. z. Ribaden. cit. allegat factum tem- hujus Conc.
mnn pore Gregorii VII. R. Pont. & Henrici III. Imper. Infrà 30.
68 Conc. al. n. 9. & ait: A. C. 1082. Floruit Pariſiis vir doctri
uh nã inter omnes eximius, &, quod quidem externis mori·
10 1 bus judicari poterat, virtute & ſanétitate præditus: qui-
Z bdbus

486 CoNcIO XXXI. In Iudicio extr. Pperſona Rei, Peccatori.

bus rebus celebritatem nominis præter cæteros aſſecutus

eſt: Hic igitur tantus vir in morbum incidit, munitus Sa-
cramentis, mortuus &c. Speranz. P. 133. Granat. Dom 2. Adv.
C. 1. J. 2 & C. 2. F.2. Archim. Chr. L. 2. C. y. G. y. à f. 250. Pœdag.
Chriſt tom. 2. p. I. c.S. ſect. 2. à f. 230. Ad num. I ſaprà de Cognit. ſai,
vid. Faſti Mariani, Iudice verbo eodem: & ſententia §. Bern. ad I. De-
cemb. s Eligit, & ad 1r. ejnzdem S. Chriſtinæ ancillæ, ex N. Ainton. Mo-

nacho. Drexel. tom. I. Iudice Rer. V. Katio. V. Conc. 21. n. 3. Rprd, de

Epiſcopo, examinis Præ terrore, mortuo.

43 3- 83 353 . 323--i1 e- 438.32. 383. 438343:8. -538 -1388- Ml

CoNCIO XXXI. 9

Perſona Rei, miſerrimi peccatoris, ante Judicem in
extremo Judicio conſtituti cxpenditur. Ne
nos Rei ſimus
Dom:2. Adv. Quid exiſtis in deſertum videre: arundinem vento
apgitatam!? Matth. II. F.
Dom. 3. Ade. Tu quis es! Et confeſſus eſt, &s non negavit. Zoan.
D nis I. 19 & 20. Tpſe eſt., gui Poſt me venturus
S. idem V. 27.

Dom. 4. Adyv. r Ciaczantu in Keſerto⸗ Harate viam ,Demui.

Lacs e f. è
T.
Judicium ex guu e* Heu! quid monſtri ri horribilis video? Quid
tremum dete. ſpectri, fœtidi, nigerrimi, diabolo ſimilis? Omni
Zet, quis ſit vpiritus laudet Dominum. Tacet, tremit, gemit, depres-
Huzmm . ſis in terram oculis. Z* guß é ut reſponſum dem
Pilis. ct â meis Auditoribus, in hunc finem hic in Domino congrega-

tis, ut ſalubriter aliquid audiant de ſtatu alterius vitæ &

Judiciũ extremi: Dui & tu? & quale tibi nomen!? Præ pudo-
re & confuſione, coram Judice extremo conſtitutus ‚uti il-

le,

di, Reum in häc Dà abſo wi⸗ wera rakentia a,

aond le, Wonhabens veſtem nuptialem, M.

atth. 22. I2. obmutait, examine
s . rigidiſſimo ac juſtiſſimo agitatus plus arundine vento, totus
1An. deplumatus, denudatus, & ſamjam titio ignis infernalis, car-
hg. bone nigrior, monſtrum turpitudinis, omnis miſeriæ ſp₰ee.
% AGrum. Perſonam dum indago & nomen ex SS. literarum pctoris
. fonte; comperio, eſſe, & dici: Lzſepientem, ex Pſalmo 13.I. Dixit Nomen: In .
Gn k. inſipiens in corde ſuo: non eſt Deus quô nomine in Scripturâ ſæ: bient. Pf.- 12. ..
pius exprimitur: & eſt, verbo, peccator, qui in vitâ agit
libere; temerè, petulanter, impudenter, Dræümptuose,
&& obſtinatèe denique, quaſi non eſſet Deus, quem vel ver-
EH bo, aut mente, vel facto negat: eſtque idem ipſe, cujus
perſona, undequaque ſtatus miſerrimi, hac Concione in me-
QAQdium & ob oculos, ſaltem in ambra, producenda eſt, & pro-
en 1 dibit, excrucians ſeſe, & dolens, quòd vocem clamantis in de-
NX. ſerto hujus mundi, & vitæ, & vocantis ad pœnitentiam,
quâ peccator viam Domini, vel ſibi ad Dominum Judicem,
parare poteſt, & debet, neglexerit, damno, quia æterno,
irreparabili. Pſe eſt, ait S. oannes, qui poſt me venturus eſt,
&c. quem adhuc in terris vidit humilem, pauperem; ait ta-
men: udjus eg 9 non ſum di nus, dat Jolvam ejus corrigiam calceÄamen-
u te, ipſe tam ſanctus & ab infantiâ innocens, in utero Matris
ſanctificatus: ut timere videatur, quem nec dum vidit ju-
dicem: ad cujus diſtrilcte Judicis examen, ait S. Iſidorus, nec juſti-
tia juſti ſecura eſt. Quid tu Reus, peccator, non times:? fortè
intratr iduum, infelix, ad horribile illius tribunal citandus,
& ad inferos detrudendus, usque dum in publicum ultimi
Juaudicii ſtatuaris, in probrum, & ſibihum: Et tu jam rides,
N laſcivis, geſtis, in ipſo æternitatis limine jocaris; in ipſo pro- an
PE naufragio cantas, in ipſo, unde dejiciendus es, patibu- ſl
he lo, tripudias & neſcis, aut ſcire non vis, mordente tua
en onſcientiâ, te eſſe Reum, & peccatorem illum miſerri-
ger mum; cujus miſeriam profundé animo ſpectemus, ne & ipſi
eò unquam deveniamus, & ne ille ſimus, quem quærimus.
V. Conc. 36. n. Io. C. 4. n. 7. U
Mecht! de qud. extr. Qd II. Om-

uriſ⸗
1e

dens; quamobrem Judices moti in eum tulêre ſententiam,

Reus in II. Omnind fateri neceſſe eſt, quidquid dicamus, cogi-
extr. Judicio temus, ſcribamus, de horrore extremi Judicii, reipsâà in illo
eſt miſerri- gerendarum rerum vix ſomnium, etſi neutiquam vanum,

438 CoNCIO XXXI. In judicio extr. Perſona, Rei, Peccatoris.

mus ipſe pec- vix umbram eſſe, & fore millies milliesque terribiliora om-

Sator. „ . , Q; —
tot.. nia, quam quæ unquam totus ſpectavit Orbis: Sic tam mi-
ſler, tam mi ſerabilis, in mundo fuit nemo, eritque, ſi om-
niꝛa conſideremus undequaque, ac erit Perſona Ret, in extre-

mo Iudicio conſtituta, in fummà confuſione, terrore, nul-

lius refugii ſpe, & jam in ipſius damnationis æternæ Pœnis:
eſtque peccator, totusque impioruma Siniſtris cumulus, &
illorum, vel illarum quilibet & quælibet. Velim autem,

anima mea peccatrix, abs te audiri iſta, ſpectari oculo

mentis, & cogitari, non quaſi aliena, aut peregrina, te ni-

hil, aut nunquam pertinentia, velut cuùm de everſiene

Troiæ, de ruinâ Turris Babel &c. ſermo eſſet uti. jam ali-
quoties alibi, nec ſine causà, monui. Iterum ad pulpitum
memoriæ, attentionis, & profundæ ſeriæ conſiderationis,
Vocanda es, velut in re, uti eſt „graviſſimi & infiniti mo-
menti. Etenim tu tu tuismet oculis, in hac carne tua, in
hoc corpore tuo, immutato ad immortalitatem, eris præ-
ſens ſpectator, ſcenæ hujus ultimæ ge neralis, Perſona, Actor,
modè non &, cum ſanguineis lachrymis, Kete, idque co-

ram tremendo, omniſcio, infallibili, & inexorabili judice,

Chriſto, Deohomine. Aquòô nullus circa perſonam error,
vel ullus alius timendus; non enim Judicium Dei, ſicut ho-
minum, quorum plurimi errores, deceptiones, injuſtitiæ:
Supplicium Refert Simon Majolus Epiſc. ſupplicium erroneum, ob no-
erroneum ob minis ſimilitudinem. Sed &, ait Majolus, nominis quoq;
narminis ſn imilitudo adeo incautos Romæ reddidit Judices, ut inno-
n. i0 viro perniciem attulerit. FErant circiter Annum 1571.
duo iisdem carceribus ob diverſas cauſas incluſi, utrique

idem erat nomen: erat alter verè innocens, rerumque, quæ

illi objicerentur, culpâ vacuus; at alterius culpa jam evi-

ut

—

nns eoeyum in hdc vitd abſolvit vera Pœnitenti. 489

c. Iiit ſupplicium ſubiret. Lictores adeuntes carcerem, du-
nle Quti homimem ad ſupplicium evocant, egredique jubent.
munn, Conſcius ipſe jam extremum ſibi adveniſſe articulum vitæ,
nc lictoribus vocantibus, non eſt egreſſfus: alter, cui idem
nu. quoque nomen eſſet, nil ſibi metuens, egrediens, præſto
iin⸗ eſt: nam ſe vocatum putabat, ut judiei ſe fiſteret. Moxà li-
Dtnk- GRoribus collo funis illi imponitur, ducitúrque ad ſuppli-
e. cium. Nec apparuit error, donec, cùm de ſecundo judicio
khamd ageretur, alterius ſcilicet, qui ex Actis nondum dignus fſup-
lb plicio cenſebatur, quem ſubiiſſe per errorem ſupplicium
elh, ignorabant, detecta e carceribus hominum permutatio eſt.
NG Uec nobis Romæ degentibus accidiſſe meminimus, & u-
lylen trumque ſupplicio affectum accepimus. Ita Majol. tom. I.
Neüent colloq. 4. Contingentia f.6z. Qui ibidem alium eventum me-
zmi⸗ mmooratu dignum refert, qui, ut ait compertus nobis acci- —
m diſſe. Gregorio XIII. Pontifice erat inſtitutum judicium Mirabilis
ns, de rebus Fidei adverſiis Oannem Caſietum, Magiſtrum to-veneus Judt⸗
. — e. 73. —. 27 „ .: cii penitus di-
müm tius Rhodienſuimm Ordinis. Judices delegati, Actuariique en bti.
ut, ac teſtes jam acta peregerant in Melite infula. Erat accuſa-
e tionis Princeps Romagaſius Eques: evocati funt omnes ad
6 M Gregorium Romam Anno D. 1571. Nobis igitur ſpectan-
S tibus Romam venére Accuſator & Reus Novembri menſe.
de Mirum accidit. Decembris proximo obiit Romagaſius,
nel, Accuſatoris officium gerens; obiit propediem accuſatus,
Unte. Magiſter, eodéemque templo Trinitatis ſepulturæ uterque
ns traditus eſt. Dum & Melite delegati Judices Actuariique
,Don cum Actis ac teſtibus navigio veherentur eodem menſe, nau-
fragio omnes ii perierunt, atque ipſa quoque Acta: atque
in ita nulla tanti judicii inſtituti portio ſalva facta eſt. Adeo
S omnia perpetuæ oblivioni tradenda Deus conſtituerat, ut
Mi ejus judicii nullum unquam veſtigium appareret. Itraa?
e, Majolus, eodem fol. Hæc in humanis contingentibus: Divi- Alia ratio

meir norum Judiciorum alia ratio eſt, major, quàam cœli⸗ & ter- judiciorum
tium⸗ ræ diſpar. Eô plura reſervat Deus, denique omnia, eritꝗ; Divinorum
Qq ꝗq 2 Judi- in quibus

UI

N

DWQWO

490 CoNCIO XXXI. In ſudicio extr. Berſona Rei, Peccatoris.

nullus error, Judicium non de rebus hujus mundi
effugium nul-litigatur, ad ſanguinem usque, ſed de
lum, neque câà univerfali æquiſſimi Judicis ſententiaâ, vel inferno, vel
diremptio. Cœlo declarabuntur. Summa, & quâ major eſſe non poſſit,
miſeria, calamitas, luctus, extrema neceſſitas, ſed absque
remedio, KRei, peccatoris, de quò quædam addenda, & di-
cenda hic jam ſuprà deſcriptoJudice fer . Concione à Conc. 19. &
Accuſatore, &c. Con-. 26. & Fxamine, à Concione 22. noq;, Puc. &c.
Circumſlan- III. Ex humanis Judiciis, velut ex remotiſſimà ambr,
tiæ in huma- ſi meditandi materiam ſumere velimus, ceu nobis notiori-
nis Judiciis bus, depr ehendimus „ſemper eſſe miſeram ſuo modo ſor-
Rei miſeriam tem Rei, cùm de perſona nocentis, ejsque gravi crimine,
aggravantes & vindiétaà ex juſtitia, agitur, præſertim fado notorio, &
. Conctz. quod nulla ratione defendi, excuſari, aut negari poſlit,
*. . quédque pœnam, Jure decretam, ſanguinis, mortisque di-
rriſlimæ, ſine remiffione, ultrò inclamet, & expetat, uti
fuaanguis Abel. Gravius eſt, ſi perſona Re- ſit magnæ Eminen-
. Caroli 1. tiæ & dignitatis, uti Regiæ: Ita Ke’ perſonam ſubiit Rex An-
Reg. Angl. gliæ, & , ut ait Jo. de Buſſieres, Annus 1649. Parricidium
caces crude-Protulit, gentibus omnibus, omnibusque ſæculis execran-
lis à ſubditis. dum: horret calamus rem vel deſignare. Poſtquam Caro-
Ius Angliæ, Scotiæ, & Hyberniæ Rex, nullo in tot regnis

Tro quibus ita certatur,
e

ad perfugium loco, à Scotis, ad quos confugerat Anglis eſt

traditus, ab iisdem Anglis damnatus, exhorreſcente orbe
terrarum, Londini palam, ſubditorum ſententiâ truncatus
eſt capite. I Floſe. hiſtor. Adhuc gravius, ſi accedat genus mor-
tis diriſſimum, uti rotæ, vivæ concremationis lentæ (lns
ſuppliciorum ultimam) cruciatůs omnium membrorum: &c.
ſed quid ex umbra radium & lucem quærimus: Quid in mor-

xu Taviſnt-tuo cinere ignem:? talia ſunt omnia terrena, humana, mun da-

ma omnia Ma, comparata æternis. Quæ omnium penituͤs miſeria major
Reo peccato-Cogitari poſſit, quàm ejus, qui Reus erit in Judicio, uti initio
ri. um z. inſinuatum quòcunque & quæcunque ſpeétemus.
MMMiſeria hæc in his ipfis Concionibus ſparſim hinc iude de-
ððUMWẽ òVM cripta

e perſonis, quæ publi-

ſon

MI
ia
n

ſſ
M

u

lae
ut

Ve⸗

ini
nce

Miti
ue
ſi
Rti

un Reeum in hdo vitd abſolvit vera Pœnitenti. 491

tnnn ſcripta eſt ſententiis S. Scripturæ & 8S. Patrum; ex his S. An-
Mol. ſelmi, ſuprà Conc. Iz. n. S. Neque ex parte Judicis ullum
nO, N periculum eſt erroris circa perſonam Rei, eò quôd, ut ait S. In Judice

hhantt Joann. c. 2. v. 24. & ſeég. ipſé nöéſſet omner; & quia opus ei non erat, extt nn er⸗
e ut quis teſtimonium berhiberet de homine- ipſe enim ſciebat, gluid eſſet der one.
A inhomine. Nunquam ſimus, ait S. & V. Beda, de noſtra conſcientid ber
„AM ſecuri, ſed ſemper ſolicitè formidemus“ quod enim nos latet, æternum
uuh arbetrum latere non poteſt. Cornel. ibid. Novit Dominus, qui ſant ejus,
E, ait S. Hieron. Cornel. in Matth. 2. 12. Neque periculum, aut
i. ſpes eſt, Judicium illud extremum impediri, tolli, aut diri-
Ntoh. mi poſſe, abſoluto Dei Decreto jam determinatum: & ſicut
m, inhumano judicio mors ſuperveniens Reum ab illo liberat,
d ita ad Divinum judicium mors ipſa ingreſſus eſt & janua: Sa-
o tiutum eſt hominibus ſemel mori, poſt hoc autem judicium. Hebr. g9. 27.
ed Veniet, ait S. Bern. Ep. ad Robertum Monachum, qué mals judicata
tl, i judicabit , illicita jurata confutabit; qui facit judicium injurianm pa- Ex PP. de-

nier. tientibus. Idem S. Bern. ſaper Pſalmum Dui habitat“ Duazd ſcribitur mi-
erh tam cavendum, inquit, quid tam plenum anwietate, & vehementis- nanine D 2
edun ſimæ ſolècitudini excogitari poteſt, quàm jſudicandum adſtare illi, ter- mo ludicio.
ar rifico & Deifico tribunali, & incertam adbuc expeblare, ſub tam dii
I. ſricto Judice ſententiam? Meſfret. Dom. Iz. poſt Trin. ſerm. 3. 2mnit.
tegni Calamat. in dent. V. Judicium ſin. f. &p. ubi. Idem Lib. de luter. Domo-

sd è quàm ebili erit, inquit, tunc damnatorum conditio, tunc enim
te llbe non valebunt jus precés, non clamore, non gemitus „ Mon Parentes „ Non
ums amici, non deniq; quidquam aliude Aderit dies Domini, ubi valebunt
mdl. plas pura corda, quàm aſtuta verba; bplus conſcientia bona, quàm mar-
e6H ſapia plena; quoniam Judex ille non fleltetur donu, nec falletur verbis.
meN. Etibid. Ardtæ & ſtrictæ tunc erunt viæ omnium peccatorum, quando
nu nonpoterunt negare, non excuſare, non appellare, non fugere, non im-
H petrare veniam, non habere refugium. ItaS. P. ap. Calam. cit. vide
mn & eſus éNX eodem ſententiam Hagonis Card. ſupra Conc. 26. n. 2. ſimilem

ien illi S. Anſelmi hoc num. citatè, ex Cornelio, in Geneſ. . Eene. Hæc
emus miſera erit conditio Rei peccatoris ante extremum Judicem.
gede V. Conc. I. n. 3. & C.q3.

ti Q dz I. Onde

4

492 CoNCIO XXXI. In Iudicio extr. Perſona Kei, Peccatoric.
Præ angu. IV. Unde mirum non crit, Reum Peccatorem, in tantis
ſtiis opmute- Judicii extremi anguſtiis conſtitutum, penitus obmutefſce-
ſcent impii re: ſupra Conc. 23. n. 7. & er Matth. 22. obmuteſcent impii, &
in Judicio. ipſi quondam potentiſſimi Reges, qui longè alio ibi compa-

rebunt habitu, heu! quantum mutati ab illo, quòô in vitâ

fuêre, ut hinc noſci amplius non poſſint. Tune Alexander
magne, terror orbis & dominator:? Tune ille Pharao, quon-

dam ſceleſto & blasphemo ore dicere auſus & ſolitus, ſuper-

bam diaboli contumaciam exprimens: juxta Raban: Quus eſt
Dominus, ut audiam vocem ejus? neſcio Dominum: Exodi z. 2. Tu-
ne formoſitatis humanæ idolum, Abſalon, qui quondam
corpore pulcherrimus z. Keg. Ia. 27. aterrimus mente, jam
turpiſſimus utroque, adſtas? (Damnatorum corpora, eo-
rümque turpiſſimam formam depinximus ſuprà C. . n. 7.)

Tune ille dives Fpulo, qui induebari purpura & yſſs, & epula-

baru quotidie ſplendidè, micam Lazaro negans, & guttam aquæ
fruſtra expetens? Luc. Io. à v. y. Hæccine illa Jexabel, ſuperba,
impia, avara, quæ depinxit oculos ſuos ſtibio, præcipitata de-
orſum, equorum ungulis conculcata, à canibus devorata,
Jezabel im- . ad calvariam, & pedes, & ſummas manus. a4. Rég. 9. 4 v. 30. Hæc-
piorum in ju- e;zne ölla Zerabel? ex ſummo gloriæ in imum ignominiæ pro-
ditin dera. ſtrata? erat illa decor & pulchritudo orbis, jam putet, ut
EW ſordidum ſtercus: erat illa Regum uxor & mater, imò do-
mina & rectrix: en tibi à canibus laniata: erat illa terror
Eliæ & Prophetarum, imò totius Iſraëlis; ecce ungulis
equorum calcata. & c. Cornel. ibid. Hæc idea eſt omnium
damnatorum in Judicio, eorumque miſerrimæ ſortis, qua-
lescunque fuerint in mundo & vitâ; ut veriſſimè S. Iſaias -e.

15.. dicat de Chriſto glorioſo: Sper ipſam continebunt Keger os

ſuum; ut contraà ne hiſcere audeant. Immutata ergo, & lon-
alia erit facies, ſtatus, ſors, & conditio impiorum, quaàm
uerit in mundo. Quid ni fortiter deteſtemur, quidquid

ad tam ſervilem peccati, denique damnationis, miſeriam

deducit: omnem ſuperbiam, avaritiam, gulam, luxu-
Triam,

in tants
nuteſce.

,
n.

N1.. 24
10 U

lexattr

o,I
8, ſopc.

1 igr
2 Il.
Voncam

te, ſon

l.,1,

1

Wed,
ean.
0 1t .

1,. r.

ieo.
tet,
de⸗

dH riam, non ex humanis tantùm, ſuprà n. 2. &) 3. ſed propiùs in-

nenis

NCInn

3, C⸗
lſiss/
lge

igdt

lerian
lun⸗
1.

Ae

ſuper quampiam deſcriptionem, quam habet Joannes Ja-

Reum in hac vitd abſol vit vera Pœnitentia. 493

riam, iram, & vindictam &c. Efficacia ſunt verba, quæ

ſcribit S. Proſper, Aquitanus, Epiſc. Diſcipulus S. Auguſti- 8. Proſperi
ni: Age jam, cuùm ad illud ultimum Judicium venerimus, ab eo Jadice de hoc effi-

judicandi, qui nec falli occultatione criminum poteſt, nec ad impunita- Ak doctrina.
tem promerendam muneris alicujius oblatione corrumpis cum caperins

omnium ſcelera revelari, & non ſolam actus ac verba, ſed etiam ipſæ
cogitationes oſtendis quid faciemns ſazb tanti Judicis majeſtate? gudd
excuſationis obtendere poterimus? quà nos defenſionis arte purgabimus?!
quæ nobi ſubventura eſt pænitentia, quäm in häc carne contempfſimns?
quæ nos defenſura ſunt opera bona, quæ in häâc vitä non fecimus ad
quos Apoſtolos, aut ad quos alios ſanétos confagituri ſumus, quorun ex-
empla ſimul ac verba deſteximus? An fortè aliquos ibi fragilitas corporis
excuſabit? ſed excuſationi eorum reclamabunt omnia Sdanbtorum ex-
empla, què cum ſragilitate carni, in carne vincenter, quod fecerunt, L
utiq; fier: poſſe, docuerunt. Quid ergo reſzonſurs ſunt, ſi ei Dominus
dicat “ ſipotuiſtus, quare non reſtitiſti deſiderii peccatorum! ſi non po-
tuiſts, qtare meum contra peccata non quzſiviſtis alwslium!? nonne ad
haæc obmuteſcentibus, & quid excucſattonts referant, non habentibus,
dicet-“ ligate eos manibus & pedibus, & mittite in tenebras exteriorer.

Ita D. Proſper. L. 3. de vitàâ Contemplat. cap. 12. Herm. Hugo in Piu

Deſider. Lib. I. C. I4. mihi f. 129. Adeo SS. Patres conſpirant in
deſcribendo terrore Judicii Extremi, & in eo ſummæ miſe-
riæ impii, & Kez peccatoris, à ſummo ad immm.
V. Ut autem Rehujus, ſeu damnatorum in judicio miſe-

telligamus; expendamus ipſius peccatoris ſtatum & condi-
tionem hujus vitæ, in quo reverà, & dum in ſtatu peccati

mortalis eſt: quò quidem, etſi idem, & ejusdem peccato-

. „ 76 1 5 . „ „7 „ „
ris, longe tamen miſerabilior erit in judicio. Pereipite de-

Red f. Memoran 18 z.; ait . Rex fratrem
hoda S. J. Memorant, ait is, Regem vixiſſe, qui aut nun pulchrè edo-

quam, aut niſi rarò ſubriſit, quantumvis ei & Sol pulcher-e ſtatum in
rimè affulgeret, & æ quabilis fortuna conſtantiſſimè arride- hac virâ peri-
ret. Proceres, ut cauſam pertinacis triſtitiæ intelligerent, culoſum pec-
D fratrem catoris.

494 CoNCIO XXXI. In judicio extr. Perſona Rei, Peccatori.

fratrem Regis ſubornârunt; quam ipſe quoque ingeniosè

Vid. Conc.

doctus eſt. Continuò enim Rex imperavit foſſam fieri,
eam dein vivis carbonibus impleri. Mox ſupra fatalem il-
lam foveam ſedem, ipsâ vetuſtate ſuâ fragilem, collocari.
Superne pendebat gladius & filo, terror, exitiumque ſellam

26,: uu n. 2. X OCcupaturo. Quin etiam menſa ſtabat, referta quidem ex-

§. Bern.

juſſit, ex quatuor partibus, à quaternis armatis, quorum

Auilrillimis gulæ irritamentis, ſed viciniſſima foſſæ ſediq;
atali; in quam ut Rex fratrem ſuum poſuit, ſimul cingi

ſinguli ſtricto ferro impetebant convivam. Interim & tubæ,
perſtrepuerunt & tympana, Regiæ majeſtatis argumenta.

Exceperunt hos Martis clangores mollioris muſices deliciæ,

meum cerno Deum, & Vindicem ejus ſtrictum enſem. Cum
deſpicio; inferi ſe aperiunt, pœnasque æternandas minan-
tur lethiferis culpis. Cùm circumſpicio; & noxæ meæ ſe

jamque & voces, & fides, & (quod caput eſt.) Rex ipſe fra

trem ſuum invitare cœperunt ad dapſilis cœnæ pretioſa fer-
cula poculàque- Sed nempe omnem homini guſtum corru-

pit, omnem abſtulit orexin, candefacta prunis foſſa, ſella

ruinæ & caſui vicina; gladii denique cervici undique immi-
nentes. Rex ubi advertit, nihil magnopere de mensâ ſuâ
ſapere Fratri, manifeſtis periculis omni ex parte circumſe-

pto; hem! ait, deinceps mirari deſine, quando me aſpexeris

ſubtriſtiorem. Nempe cùm ſuſpicio ad Cœlum, judicem

ante oculos objiciunt, & conſcientia teſtis, & mors inſidia-
trix, & dœmones non ſolùm inhiantes, ſed etiam velut fer-

rum ſtringentes, facturi animæ meæ vulnus, nullo ævo ſa-

nabile, ſi contigerit, eis me in ſpolium venire. go. Jahoda Na-
Status ejus- tal. Pueri Jeſi. JG. 2. F. 2. Dom. Duinq. Poteſt inſuper proceſſus

dem peccato- Judicii per ſequentem Parabolam explicari: Die quodam fub

ris paradigma

ab exemplo
ficto vel pa-
rabolãa.

veſperum vir opulentus & magni nominis cum Familià ſe-
ceſſerat in villam omni ſupellectile & deliciis abundè inſtru-
am. Ubi tamen, dum hilari convivio ſe recreat, famulus
quidam perfidus tam ipſi, quàm conſervis, Fedruguin
miſcuit.

un Kexitm in hac vitd abſol vit wera Pœnitentia. 495

—

eng miſcuit. Dum autem ſic graviſſimo ſopori funt immerfſi,
nfei, laverniones & prœdones in domum immittit, qui eam to-
Emi. tam expoliantes, Dominum quoque ipſum, velut mor-
Nm tuum, exportant, & campo medio depoſitum deſtituunt.
eeln Interea cœlum fœdis tempeſtatibus miſceri, micare fulgu-
Enn. ra, mugire tonitrua, nimbi præcipitare; quibus excitatus
en Herus lethargicus, mirari incepit, ſe extra domum in nud

ulin humo, ſine famulis, ſine ope, inter turbines & procellas,
gorꝛm deſtitutum, miſeriämque fuam vehementer, ſed fruſtrà de-

Enbe, plorare, nam fulminis ictu interiit. Applicetur ſubinde Applicatio.
uem parabola Peccatori; nam veſper hanc vitam; villa locum,
tie, in quò otio & luxui vacat: ſervus corpus: lethargus ſocor-
ile. diam in ſalute procurandàâ: Prædones mortem & Diabo-
tok. lum: campus, vallem Joſaphat: tempeſtas judicium extre-
nom. mum: fulmen ultimam ſententiam: Diſcedite à me maledibti
in ignem æternum- denotat. Unde facilè apparet, quam mi-
einm. ſer ſit Peccatoris ſtatus. Drexel. Trib. L. n. c. 5. G. y. fF. 109. Tobias
An Lohner Bibli. Man. tom. 3. tit. 17. de udic. in f. J. 12. f. 6tl. S
uIu. VI. Isipſe miſerrimus & periculi æterni pleniſſimus ſta- Imago alia
es tus hominis, in peccato mortali conſtituti, religiosaâ expri- miſerrimi
den mitur Imagine, apud Antonium Sucquet & J. via vitæ æt. I2. Imag. S S
.n ad ſ. 296. nec non in Exercit. S lgnatii, ad 2. Exercit. mihi fol. S6. P uo inter.
Ne. . Nempe miſerrimus peccator, denudatus, ſeptem gladiis; nali inſiden-
ek quibus inſcr ipta ſeptem peccata mortalia (quibus vulnera-tis.
dr. tus eſt) cum ſuis ſymbolis, perfoſſus, ſedi fragili inſidens,
elnd . ſupra apertum profundiſſimum puteum, nonniſi telis ara-
nearum obduétum, cum inſeriptione: Puten, abyſſi Apoc. 9. I.
at N Ejusdem capiti Gladius divinæ ultionis recta impendens.
rett Subſcriptio: la punéto ad inferna deſcendunt- gob. 21. 13. Plura

Cunku addit cit. Inag. Sucquet: & quædam alia. Conſidera, in-

iſcu

s P quit, magnhum peccantium numerum, quos doœmon invi-
ir. tat, latitans ex inſidiis ſagittat vanitatum illecebris: mun-
ſn dus trahit, impellitque per fuas leges. Et ſunt, prô dolor,
meg dui ſpontè in infernum præcipites abeant, necquidquam
,5 H Mechtl de qud. extr. . Rrr—=˖ dehor-

496 CoNcI1OXXXI. In Iudicio extr. Perſona Rei, Peccatori.
dehortantibus Deo, Angelis, Concionatoribus. Unica pec-
catoris fiducia, eheu quam infida, tela ſcil. aranearum,

quâ inferni puteus prætexitur, Yob. §. 14. Ea vita fragilis

eſt noſtra, quæ momento abrumpitur. Jam certò crede,
ſi hoc momento, & ſubitèò (quod innumeris factum eſt.)
in ſtatu gravis peccati morereris ( avertat utrumque Deus,
ſcil. & te eſſe in tali ſtatu, & ita mori) in puncto, fractà hac vi-
tæ tuæ telâ, ad infernum deſcenderes. O quàm pauci ob-
puteus pro- ſervant, advertuntque hoc ſummum periculum Puteus pro-

fundus Infer- fundis peccatum eſt, ait S. Greg. 26. Mor. c. 24. Et S. Auguſft. in
ni peccatum: eadem verba l'ſalmi 6s. 16. alt: Metuenda iſta res eſt vehementer,
ratres, ſi videris hominem feciſſe iniquitatem, merſus eſt in puteum
quando autem illi dixeri iniquitatem ipfius, & dixit verèe Peccavic

fateor, non ſuper eum clauſit puteus os ſaum. Càùm autem videri, eum

dicere quid enim mali feci * factus eſt defenſor peccati ſai; clauſit ſiu-

Amiſsâ Con- per eum putens os ſaum; qud eruatur, non habet; amiſsâ confeſſtone,

keſſione non non erit locus miſericordiæ: Ita S. Auguſt. En itaque inferni pu-
eſtlocus mi- teum! en grande periculum damnationis ex ſtatu peccati
ericordiæ ex mortalis, qui prodromus eſt, & cauſa infeliciſſimi ejus ſta-
g. Auguſt. „qui prodromus eſt, & cauſa infelicifſimi ejus ſta-
„St. s & ſortis peccatorum in Judicio, niſi nempe quis pecca-
tor ex hoc puteo per pœnitentiam & confeſſionem, cum Dei
gratiâ, emerſerit. Et ex his inferre & colligere poſſumus
miſeriam Kes, in judicio peccatoris, quò ne deveniatur, pro-
videndum eſt de mediis, quæ & in hac vitâ é puteo peccati
eripiant. V. Cochem de inferno Cap. Io. à f. 156. Pec. Exemp. V. Ha-
bit. Monach. f. 377. . .
VVII. Quandoque ipſa periculi & præſentis Statũs gravis
acerbitas, ac metus malorum impendentium, ſana confi-
lia dictat; vel etiam in arena, ut ajunt, in ipſo conflictu, in
pſo graviarticulo, conſilium capere, cogit extrema neceſſitas.
Appellatio Et verò, dum agimus de Keo, huic jus commune in ſuis ter-
ier Reo minis remedium Appellationis, quæ eſt à minore ſeu infe-
ceditur. iore, ratione gravaminis illati vel inferendi, ad majorem
ſeu ſuperiorem, tanquam Judicem, facta provocatio. (De

Juo

tori.

—

a e.

Aun,
4
npili
lege,

nek.

N

41

ael
.

Derenet
gltt
emen,
1 duten
1
ri
Alſe.

n N.

furorem ſuum, omnem iram, in impios, velut torrentem,

. .
S R

Sõ

Reum in bde vitd abſol vit vera Pœnitentia. 497
quô Juriſtæ, & Canoniſtæ, de daudicis Tet. 25.) Jam verò ſa-

tis intelleximus, in extremo Judicio univerſali Ken impiis In Judicio

nullam penitus concedi, vel eſſe poſſe, ab omnium ſupre- Extr. nulla.
mo & juſtiſſimo Judice appellationem. Videndum itaque,
quid peccator in haâc vita, is ipſe Rens, ſi, ſapit, & intelligit,
sc noviſſima prævidet, ut optat Moy ſes ſanctus, Deuter. 22. 29.

poſſit, & in rem & ſalutem ſuam neceſſariò agere debeat, ut

ipſi in extremo judicio tali appellatione, infructuosàâ aliàs,
opus non ſit. Julius Cæſar (ut de eo refert Suetonius Tran-
quillus, Italus Scriptor, qui deſcripſit vitas primorum 12.
Cæſarum, usque ad mortem Domitiani & Anmum Chr. 98.
vixitque Anno 117.) aliquando ex ir4â præcipiti Militem ad
mortem condemnarat. Hic coram toto exercitu jamjam Condemna-
accepturus ſupplicium: Appello, ait clarâ voce, à Cæſare tus à Cæſare
irato ad Cæſarem placatum: quod ita Cæſari placuit, ut ei irato, appel-
vitam revocatâ ſententiã condonaverit. En Chriſtiane, lans ad Cæſar.
Sancta Fides & innumeri S. Scripturæ textus verè docent, placatum vi-
Deum peccatis, peccatoribus, impiis, ſceleratis, iraſci, & tam ſervat.
iratum eſſe vehementer; & illos ideo dici Filios iræ, filios vin- Appellan-
dictæ, ſilios pœænæ, filios gehennæ, Ut ait S. Aug. tr. a4. in Jo. Bre- dum à Deo

viar. fer. 4. Lect. 1. Dom. 2. Quadrag. Inſuper in Judicio omnem Iudice irato
ad eundem *
— : H „placatum, “
imò velut mare effuſurum eſſe, ſatis dictum ſapra de Judice. “ modo?
Quid ni ergo, quod oportet, jam nunc ad Chriſtum placa- 5

tum, miſericordémque infinitè, appelles ab eodem, in ex-

tremo Judicio ſummè irato? Ecce enim: Judex ſupremus ante

Judicium placari poteſt, in judicio non poteſt, ait S. Gregor. I2. Moral.

c. z0. Calam. Diſé. 32. fine O Bone geſu, ſi merus miſer peccator de verâ

tuà juſtitiäâ pænam æternam pro peccatis mei graviſſimis, adbuc appello

conſcſus de tuà juſtitiâ ad tuam miſericordiam ineſfabilem. In Orat.
§. Bernardini. Appellas, Chriſtiane, ab irato judice Deo, ad

miſericordem, ubi jam in vitâ tuâ peccata agnoſcis- ver&
pœnitens, ubi miſericordiam ejus apprehendis, & cibi ap-

plicas per ſalutis media, à Deo ordinata miſericordiſſimè;

RrrZ Ppræ⸗

498 CoNCIO XXXI. In udicio extr. Perſona Rei, Peccatori.

præſertim verò per Sacramenta, quæ inter Confeſſionis,
quâ te verè cum Publicano, humiliando cœlum & Deum ti-

bi inclinas, ac propitium, placatumque facis: Dein SS.
Communionis, per quam Dei miſericordiam cum Chriſto
tibi quaſi propriam facis: ſi tamen dignè acceſſeris. Et ex-

hinc deprehendere ex parte poteris, an Neus ſis modò, & in
Judicio extremo Res, impiis, annumerandus; ſuppoſitis
enim fidei principiis & fundamentis, de verâ reali præſentia
Chriſti Dei hominis in Euchariſtiã, &: Oui indigne (conſcius

ſibi peccati mortalis) manducat, judicium ſibi manducare, &

damnationem: 7. Cor. I. 29g. Conſcientiam tuam conveni,
an fidenter, ſine timore, ſcrupulo, animi anxietate, & per-
Coracottæ turbatione, ritè paratus accedas. Audax factum, ſed in ſa-
Latronis au-
dax factum:
eomiſ in millia Philippeorum ſpoponderat. Coracotta, extremæ au-
præmio, ſeip- daciæ homo, ſeipſum ſiſtens Cæſari: En, inquit, ego ipſe ca-

ſum Cæſari put meum huc defero, & ſpero præmium delaturo promis-
ſiſtit, & fert ſum. Miratus Cæſar, non ſolum vitæ gratiam illi fecit,
gratiam. ſed & pecuniæ. Drexwel. to. I. de Cælo. LB. I. C. . J. 2. f. 2/6. Englgra

NosRei reos ve Pant. F. &. Thomæ F. 2. fF. zo z3. En ſupremi Imperatoris im-
nos Deo irato
ſſtamus, ut HoιBs, peccator, toties, quot ſcelerum à te commiſſorum;
gratiam obti- . SSS 7 1 —— .
Scamus, omnibus & cuique ſua eſt coram toto cœlo infamia; In ca-
put & animam tuam ſententia decretoria mortis, & quidem

æternæ jam lata eſt, ſuo tempore executioni infallibiliter
danda. Anima, quæ peccaverit, pſa morietur, Ezeh. IS. 4. & 20.

Diſcedite malediett. & c. Et: Tbunt hi in ſupplicium æternum. U-

num unicum ſupereſt, quò conſequaris veniam ſcelerum,
Deus noſtris Vvitæ gratiam, æternæ beatitudinis præmium. Novit Deus

peccatis ira- mutare ſententiam ſuam, ſi tu noveri emendare vitam tuam. S.
tus: quomo- Ambroſ. ct. ſuprà Conc. II. n. 8. Certè peccati iratus Dominus
do⸗ eſt; neq; raſcitur quaſit mutabilis, ait S. Ambroſ. c. a. de Noe & Arca.
Sed ideo hæc (ſcil. pœnæ Divinæ, ut Diluvii, de quâ S. P. lo-

quitur,

lutem vitæ ſuæ, fuit id Coracottæ, Latronis per Hiſpaniam
famoſiſſimi. In hujus Caput Auguſtus Imperator decem

menſam clementiam, &, ſi experiri inſipiens velis, juſtitiaam.

i. Reeuminbdc wità abſol vit vera Ponitentia. 499
ſorn, quitur, aliæque, quarum ſummarium ſunt illæ in extre-
amt mo Judicio contra impios) leguntur, ut exprimatur peccatorum
Dein . noſtrorum acerbitas, quæ Divinam meruerit oſgenſam, tanquam e.
riko increverit culba, ut etiam Deus, qui naturaliter non movetur aut irà,
e. aut odio, aut paſſtone ulld, provocatus videatur ad iracundiam. Ita

Ih S. P. Breviar. Dom. Sxag. Lelét. a. Ergo iratus Deus? placan-
Qdus! opus eſt, ut Deo te ſiſtas, Reus Reum ſed malus ſum,
IInI inquis, puniendus ſum: Ubi te ſiſtas, bonus eris, vità &
In gratiâ donaberis, & à Reorum numero abſolvéêris. Quando-
G que humi dejicimur à noſtris ipſi cogitationibus, quæ no-
i, bis crebros pavores ingerunt: Supplicium tot noxis meis
u. ſum meritus; ad damnationem & inferos mea me facinora
Aé deducunt. Meliora ſpera; furem hactenus, homicidam,
iyin pPrædonem egeris, ſiſte te Deo, &, quem hic ſibi in hujus

lean vitæ ſacro Tribunali Clementiæ Vicarium conſtituit, Con- ℳ*
me feſſario Sacerdoti, eâ ratione, quam ſuggerit Eccleſia: Iige-
é miſeo tanquam reus, culpu rubet vultus meus ſupplicanti parce Deus.

ons. Sequ. Miſſæ Defuntt. Verbo: verè pœnitens eſto cum humili-
u, tate, ſubmiſſione, juxta conſilium S. Bonavent. Cardin. Zus
Hyrr de jure ſuo, inquit, diſfdit, ante diem ſententiæ periculoſæ coram Sda-
9

mn cerdote de compoſitione tractare, bonum conſilium eſt. Iz Diæt. tit. g9.
ſican. Fr. Yoſ. Capuc. in Advent. Conc. 2. fine f. z3o.
ououn VIII. Comprobanda ſunt dicta, ſcil quàm in hoc adhuc

mhe mundo & vitã ſit ſumm miſerabilis ſtatus hominis, KRes pecc--— .
enikn cCcati mortalis ( quantò magis tam in alterâ vitàâ & in Judicio) P Hiſtoria de
I &&& quomodo is ſe Deo ſiſtere debeat & Sacerdoti, ut Dei gra- e10 Ma⸗
„ tiam recipiat. Circa annum Salutis reparatæ 1220. Cum ortuna & de-
„LICelar auguſtæ apud Aragones D. Dominicus conciones ha- ſperata con.
cknue bere cœpiſſet, eàsque admodum frequentes & celebres, exci- ſcientii.
tatis omnium ſtudiis magnæ animorum mutationes & ad
meliora converſiones extiterunt. Inter quas etiam fuit Pe-

—

Nrmm tri cujusdam, principis viri, nobiliſſimâ proſapiâ oriundi, ad
meliorem vitam reductio. Illuſtre genus comitabatur fortu-
t. “ na; hanc copia divitiarum, & potentia, & utramque flagitia.

SD
5oo CoNcCIO XXXI. In udicio extr. Perſona Rei, Peceatoris.
Ad hunc fama de D. Dominici virtute ac dicendi poteſtate nn
ubi pervenit, non potuit non præclara ejus facinora, ex ore 41
narrantium accepta, admirari. Statuit igitur magis curio 10
ſitate, quaàm ſalutis ſtudio adduétus, audire dicentem. Pur. æ
puratum & torquatum magno cum famulorum clientumc;
comitatu in templum ſubeuntem attoniti ſuſpexêre omnes, mn
& venienti aſfurrexére. Aliis præditus oculis D. Domini- i
A S. Domi- cus, vidit loco famulitii, tot undique circa eum teterrimos
nico videtur deemones exultantes, catenatum raptantes & trahentes qud 1
horribili ſpe- volebant, quot ille genera flagitiorum commiſiſſet. Ar n
die. dentes igitur preces pro illo fundit ad cœlum, animàmque uute
conclamatam Deo conditori enixiſſimè commendat. Exin
conſcensâ cathedrâ ad populum, dicere exorſus, graphick inh
depingit animi malè conſcii carnificinam, & pœnas ſine fine l,
ſolvendas; ſed induratior vitiis erat Petrus, quàm ut ſacri
Oratoris eloquio rigari poſſet, multò minus lavari. Per. 4
ſeveravit in ſuâ obſtinaciâ homo ſceleratus, & in ſuo zelo a
Dominicus. Is cùm alio tempore inter concionandum de- in
nuo conſpiceret Petrum, conſuetã cum pompaâ pedem in I
ædem ſacram inferre, interrupto ſermonis filo, repentè al-
tà voce exclamavit: Chriſte prædulci & præpotenr, perfice, at au- 1
adeétores mei ejus, qui modo in ædem tuam pedem intulit, miſeram condi- te
tionem, anèmi ſtatum, periculumque pervideant. Nempe » quocd lan.
ipſe nuper viderat, cupiebat etiam à populo videri, ut, u- ie⸗
nius in ruborem dati exemplo, plures corrigerentur. Au. un
Pra erer S. diit Chriſtus orantem Dominicum, ac divina vi effecit, itt,. n
tur & ab aliis Jqui aderant concioni, itidem intuerentur horrida cacodæ- i
ſummo hor- Monum ſpedtra, Petri animam captivam, ferrôque devin- imn
rore per tres tam, quò impetus ferret, pertrahentia. Ibi, aliis rei no. iſ
horas Ildem vitatem admirantibus, aliis ſpectaculi inſolentiâ exterritis n!
Petrus. ingens repentè exortus eſt clamor, concitatusque tumultus (
fugientium, vociferantium, perſtrepentium, ut ab inviſo
immanique monſtro ſibi quisque caveret;, hortantium,
belluamque trucem averſantium: imminere omnibus tar- t

E

2

ni Reum in hàc vita abſolvit vera Pœnitentia. 50r
teſtate tarum, quem Petrus circumferret, inque fugâ ſalutem es-
EH ſe. Ad has vocum incredibiles contentiones terrorésque
Al. multorum, inſcius Petrus obſtupuit, & ex uno famulorum
nh. tremefacto, cur ipſe fugeret, quæſivit, curque alii balan-
eig tes & diſperſi recederent & paverent attoniti? Iſta, inquit fa-
o; mulus, me tua facies & figura conturbat, quæ non meum
Dm mihiherum & dominum, ſed Satanam repræſentat. Te E-
em rebus pro ſuo habet, vincit, rapit, & raptat manus infer-
Ntsgid na. Hinc fuga popularis, murmur, terror, & conſterna-
4. tio plurimorum. Trium horarum ſpatio inſolens illa for- bPetrus ſum

inge ma formidolosaque facies templum omne turbaverat, cùm agnoſcit mi-
In Petrus jam ſui compos & ſimilis, ita fari cœpit: In extremam ſériam.
Dc mihi videor redactus miſeriam, quem plebs cuncta, famu-
ſnete li, amicique defugiunt: &, quod eſt admirabilius, conjux
utei ipfa perhorreſcit, ſuique mariti cane pejùs & angue vitat
keil. aſpectum. O me perditum ac planè deſperatum, cui uni
oh poſt hominum memoriam accidit, ut notos, ignotos, pro-
unc. pinquos, alienos, domeſticos, externos, ſuo aſpedètu, tan-
Len quam cerberus alter, vertat in fugam! Nondum bPetrus me-
d-. dicinam quæſiverat, incipiebat tamen morbum ſentire
ℳNℳ. ſuum. Uſus eſt occaſione Dominicus. Nam, poſtquam
anci. tempeſtivâ oratione paventem populum, & crucis ſigna ite-

rantem, anhelitumque trahentem, à timore recreavit, co-
DH mitem ſuum F. Bernardum ad Petrum plangentem, cum
ℳ½ mandato corollaàque precatoriâ, miſit, ſcelera deteſtari, &
„I, häc precandi formulaâ Virginis ſibi patrocinium Deique mi-
ſericordiam conciliare juſſit. Is Roſario (uti vocamus)
e. ſummd cum reverentiâ in manus accepto, gratias egit de- crho, medio
ir. miſse pro munere, & orci amuleto, ſimulque ante imagi- ſarii.
i, nem Deiparæ procumbens, dum preces imperatas attentè
es recitat, repentè in lacrymas ſolvitur, maximéôque vitæ an-
teactæ dolore correptus, ſeſe ad pedes D. Dominici proſter-

Ejusdem ad-
miranda con-

un, nit, quidquid malè egerat, multis cum ſuſpiriis exponit. .
Sat. Reconciliatus Deo per confeſſionem, perque offenliones

tiorum adhibetur, ut nulla non die, reliquo vitæ decurſai,

5o2 CoNCIO XXXI. In ſudicio extr. Perſona Rei, Peccatoris.

publicè deteſtatas, ea demum pœnaremediumque tot flagi⸗

Virgini Matri ſupplicando, ſertum texeret. Inde in tabulas

Mariani ſodalitii relatus, eos in pietate progréſſus fecit, ut
& mortis horam, Dei Matre monente, diſceret, & in extre-
mo vitæ articulo eandem ejusque Filium ſpectabilem prote-

gentémque haberet. Abrah. Bzovius in hiſt. Eccleſ. A. Chriſti Izzo.

Exemplorum, Iræ divineæ cap. y. f. 6o. & ſequ. & tom. 2. de Judic. Divin.
cap. 32, ſimile de S. Paulo ſimplice: ſapra Conc. tr. n. 7. Magnum
ſecul. Exempl. V. Angelus. exemplo . à fol. 32. Pexenfeld. hiſt. 22. f. 20 .
Concluſio:
Adhortatio peccatoris: Apprehende, exhorreſce; ita ut in te ne uni-
ad Pœniten- cum peccatum mortale patiaris. Hic ſtatus peccatoris in

tiam.

de Kempis.

Et Annales P. Dominicanorum p. I. c. 43. Georg. Stengelius. Lib. 3.

IX. Heæc forma, hic habitus & apparatus eſt miſerrimi

häc etiamnum vitâ coram Deo & Angelis; qualis & quàm

miſerior erit jam damnati, & denique coram toto mundo in

Ex Thomàâ Judicio Kei. Quid dicam reus, & omni confuſione plenus? ait Tho-

mas Kemp. L. 3. 6. -2. non habeo os Lloquende, niſi hoc tantum- Peccavi,

Domine, peccavi; miſerere mei, ignoſce mihi & c. Et. Luid tàm

maximè à reo & miſero peccatore requiris, niſi ut conteratur, & humi-
liet ſe pro deliétis ſuis. In verà contritione & cordi humiliatione na-

ſitur ſpes veniæ; reconciliatur perturbata conſcientias; reparatur gratia
Verdita, tuetur homod futurdà ird, & occurrunt ſibi mutuò in oſceulo ſan-
&to Dens & pœnitens animae Humilu peccatorum confeſſio acceptabile

Authores

materiæ hu-

jus.

eſt tibè, Domine, ſacrificium. &c. Ibi eſt locus refugii d facie iræ ini-
micie ibi emendatur & abluitur, quidquid aliunde contraétum eſt, &'-
inquinatum. Ita Thom. Kemp. Ha, quæ Keus in carcere, ut

liberetur, propoſita habet melioris vitæ & emendationis, ea
tu nunc cogita, exequere: Dixi nunc, copi. PHfalmo 6. II. & ut

fiat, ſuam Deus largiri dignetur gratiam, ne Rer ſimus in hoc
& futuro ſæculo ac extremo Judicio.

dicio.

Fid. Citati ad Concioni bujas numeros. Calamat. in ſententin. V. Ju-
dicium ſinale. Tobias Lohner, Bebl. Man. tom. 3. tit. 1. de Ju-
ZU

ini. Reum in hde vità abſol vit vera Poœnitentia. 503
otg HS dicio. Mich. Pexenfelder, hiſtoria z2. & ad eandem Doctrin.
„ Concionat. hiſtor. Georg. Stengel. Leb. 3. Exempl. cap. 7. &
Wul tom. 3. de Judic. Div. C. 32. Hermanni Hugonis, Pia Deſideria.
un Lih. 1. Cap. Is. Procop. Capuc. in Judiciali Diſé. Iz. Item
nenr⸗ citati Concionibus antecedentibns. Drexel. L. 2. Tribun. Chri.
ne. cap. 9. Specul. Exempl. V. lifernui Exenaplo5S. ubi de Puteo
li Inferni: ſupra ad num. 6. l
R.L

Ie ee Ee E EeeSeSS B Er

CcoxNCIoOo XXXII.

91 † ⸗
2 r.

iem In Judicio extremo, Reo peccatori nullum penitus
refugium, aſylum, & patrocinium. Jam nunc
nobis concilicmus ſanctos ad Judicem Patronos.

i Erunt ſina in ſole, & luna & ſtellis. Luc. 21. 2 /. Dom. I. Adv.
un Tuaes, qui venturus es? Matth. II. 3. Dom. 2. Adv.
“WM Cpit ſeſus dicere ad turbas de Ioanne. Matth. II. 7. Eidem.
e Miſerunt judzæi ab Hieroſolynis Sacerdotes & Le- Dom.3. Adv.
1guti⸗ uwvwvwvxit A ad joannem. Joan. 1. 19. GS 20.
. Beati, qui non viderunt, & crediderunt. Jo. 2o. 29. F. S. Thomæ.

,· G Thomæ Apoſtoli (qualis fuit ante adventum S. Spi- Multi ſen-
nl Q rits, & converſionem ſuam) vivum exemplar Evan- tiunt: Niſ vi-
ck 2 o gelio ejusdem Feſti exprimitur, & proponitur innu- dero non cre-
kIa merorum mortalium, quibus ipſis commune & ſo- dum.

uim lenne eſt: Niſi videro, non credam, in iis etiam, quæ graviſſimi &—
æterni ſunt momenti, &, quæ Fides, omni oculo Lynceo, qui
7 vel parietem pPenetret, (ſicut oculis corporis §. Anſelmus
„e5 vidit ea, quæ poſt murum gerebantur, ut habet ejus vita.
ℳMι Cornel. Matth. g. 5§. & Luc. S§.76. VE. Englgr. p. I. Dom. I. Aav. J. 1. ſen.)
Mecht! de Jud. extr. 8 § S certior

054 CoNcIO XXXII. Inudicio extremo, Reo Peccatori

certior & ſecurior, docet. Niſi videro ,non credam, ait Atheus
Deum negans, cœlum, inferos. Et non eſt, qui agnitus ſit re.

verſus ab inferun. Sap. 2. I. docens, aliam ſupereſſe vitam, & quæ

in eà agantur. Miſ videro, non creldam, ait Calvinus & Luthe-

rus, cum ſuis, illi abſolutè negantes realem veramque Chri-

ſti in Euchariſtia præſentiam, hi verèò extra ſumptionem:

negantes Purgatorium, quod non viderunt; & dum tam
facilem ad cœlum viam faciunt: Niſ videro, non credam,
ajunt innumeri Catholici malæ in peccatis vitæ, non ita ſe
habere, quæ ſacræ myſtæ de Dei ſeveraà Juſtitiâ, de gravita-
te peccati, de Judicii divini rigore, de pœnnis inferni dicunt,

& ita exaggerant, qui deemonem nigriorem fingant, quàm ſit.

Idq; eã & tantà pertinaciâ, ut ſubinde aut ſæpè verum fit illud,
Duc. 16. 37. Neq ſiquis ex mortuis reſurrexerit, credent- Eam ob cau-
ſam Chryſoſtomus dixit: Gehenna non videtur incredulu; creden-
tibus eſt perſpicua. Orat. g. de Lazaro. Drexel.tom. I. Rogo Damn. c.II.

g. 4. Hic eſt ſenſus reprolus, Rom. j. 25. Obſtinatorum, ut videnta
Cancella- non videant, & audientes non intelligant. Lucæ f. Io. Et ita incre-

nius Pariſ. er- duli immoriuntur ſuis peccatis multi. Ita ille Philippus,

roneæ ſuæ Cancellarius Pariſ. circa annum 1238. pertinaciter inhærens

ſententiæ ju-
ſtitiam in al-
rerâ vità ex-

ſuæ ſententiæ: non illicitam eſſe pluralitatem Beneficiorum
Eccleſ. agonizans monitus à Guilielmo Pariſienſi Epiſcopo,

periri volens, & gatus, ut ſingulari opinioni cederet de pluralitate Bene-

damnatus. mciorum, & omnia Beneficia ſua, excepto uno, in manus

Eccleſiæ reſignaret, cum promiſſo & conditione, ut, ſi con-
valeſceret, ei ſupplere vellet de ſuo proprio, quod dimiſit;

rennuit ille, experiri ſe velle, dicens, utrum eſſet damnabi-
le, Beneficia plura tenere. Ita mortuus eſt, & damnatus,
apparens prædiéto Epiſcopo poſt paucos dies. Daurolt. EHlor.
Exempl. cap. 3. Tit. 110. Ex. 2. e Thoma Cantiprat. Suſfraganeo. Et
hic Cancellarius, verè inſipiens, incertam dubiamq; aleam
alterius vitæ ita experiri volens, rectius tutiorem ſenten-
tiam præelegiſſet. Niß videro, non credam. Vel in Naturalibus
innumera creduntur, quæ non videntur, imè à plurimis

neque

RM lus
i

ne
tl

ullum penituerefuginm, aſylum, patrocinium. 50 5
then neque capiuntur; Quam multa ignoramus, de rebus crea Malta cre-
tis non ſolùm ſpiritualibus, ſed etiam corporalibus! Magna duntur, &
pars hominum non facile credere poteſt, ſtellas firmamenti non videntur.
. fingulas majores eſſe toto orbe terrarum; & tamen hocipſum edue capi-
eli Mathematici facile demonſtrant, eſſe veriſſimum. Credi- htur-.
inmn mus res innumerabiles Deum feciſſe, quarum millam ra-
mn tionem reddere poſſumus. Quis capiat, mundum univer-
Uinn ſum iolo Dei nutu & verbo ex nihilo fieri potuiſſe? Dixit, G
niut Facla ſunt. ſal. 125. y. Quis capiat, corpora omnium defun-
. ctorum, redaéta in cineres &c. juſſu Domini in momento re-
fan, ſurrectura: Credimus omnes Catholici cum Joboc. 19. 4 v. 2y.
nm. Multa ſunt, ait Seneca Natur. 41. 77. c. 24. quæ eſſe conce-
tln dimus, quæ qualia fſunt, ignoramus. Et S. Auguſt. Nun-
dbun qiuid ideo negandum eſt, quod apertum eſt, quia comprehends non po-
o teſt, quod occultum eſt? Niſi videro- & . Credamus ergo, quæ Deus
ul ipſe per Apoſtolos & Prophetas revelavit, ſignis ac miraculis
4 prlurimis maximisque confirmavit, quæ Eccleſia Catholica,
nee Columna & firmamentum veritatis: I. ad Tim. 3.1r. credenda propo-
ine nit V. Bellarm. Arte bene mor. L. 2. C. 12. à f- 2o96. Gravis hic in
m vita Chriſtianâ & negotio ſalutis error, meritèò corrigendus,
Mun exemplo S. Thomæ: Dominus meus, & Deus meus! Beati, qui non
r, viderunt, & crediderunt. Yo. zo. 29. Serum nimis erit, tum vel-
N. Ie credere, ubi jam irrevocabilis Sententiæ Divinæ vindicta
um ſentietur. Vige, ait S. Bernardus, quia non ſolo viſu rerum præ-
ſentis tomprobatur. in Pfal. Duri habitat. Brevi. F. & Ang. Cuſt lect. y.
it⸗ V. infrà C(onc. 35. n. 2. &- (onc. 44. n. 1. & Conc. 47. n. 9. Conc. 92. n. I.
Jam ergò credamus, quam non videmus, certò autem viſu-
, ri ſumus (cùm: videbit omnis caro Salutare Dei, & Salvatorem
Electis, vindicem reprobis: I ucæ 3.5.) Judicii extremi ſeve-
HE ritatem tantam, ut impiis, Reo peccatori in ſummo rerum
leumn illarum diſcrimine futurum ſit nullum penitus ſolatium,
ten⸗ refugium, aſylum, & patrocinium. Et hæc modè præſens
Ubvs audiendi, legendi, & piè cogitandi materia utilis erit, ut,
timi cuùm adeo cauiæ noſtræ diffidimus, nobis ad judicem 88. Pa-

çe tronos conciliemus. 855 2 II. S. M.

506 CONCIO XXXII. In Judicio extremo, Reo Peccatori
Golatia in II. S. M. Eccleſia de ſalutari horrore udicii peccatorem

vitæ hujus inſtruens, hujus nomine ait: OQuid ſum miſer tunc dicturns, quem

miſerüs, Reis Patronum rogaturus? & c. Sequent. Miſſæ Defundt. Plura ſolatia de-

criminum et- qit mortalibus Deus has inter miſeræ vitæ hujus anguſtias,
neque facile omnem penitus refugii locum denegat. Vel

iam, & refu-

14. „ * . – . . „ * * „*% * 2 2*
2 ipfis Res mortem meritis civitates refugii olim conſtituit.

Num. 37.. 9. Noëmo cum ſuis arcam: Geneſ. 6. Eccl. 42. 17. Hebr.

In diluvio 11.7. Ubi: Fide Noë, reſponſo accepto de is, quæ adhuc non videban-
Arca Noëmo ey, de futuro Orbis diluvio, Dei oraculo edoctus, & ad-

Arcam, fabricavitque per centum annos, omnibus irriden-

tibus, in ſalutem domus Se e⸗ quam (Arcam) damnavit mundum,
& homines ſui ævi, ipſo

Geneſ. 19.17. I monte ſal vum te fac „ ne & ti ſimul pereas CGeneſ. I9. 17. In Te-
Reis Tem-fugium Kes fuit Templam ,quod eſt Jeroſolymis: I. Machab. Io. 43.
Pum eroſo- Neque ipſis, ad mortis poenam deſtinatis omne abeſt ſolati-
VmIann. um; ſunt, qui conſolentur; qui condoleant ſaltem ex bonis,
1. Mach. 10. 25 . r . . 3s
& ex ipſis Miniſtris Juſtitiæ: ſunt, qui pro illis intercedant,

non ſine ſpe vitæ ſervandæ: Conceditur Appellatio Conc. 31.

n. . conſtituitur Advocatus & Patronus, qui pro iis loqua-

tur. Conſtit. Car. V. qud. Publ. Art. 85. S9. 9o. Matthi. eph.J. C. bi-

. . Joannes dem. Multi alii favent Rei ex conſanguineis, amicis. doannes
vigeuli⸗ in vinculi Chriſtum encomiaſten habuit Matth. In.z. ad quem
Chriſtum ha-antea judæi, ex invidiâ Jeſu, titulum Meſſiæ transferre co-

kuin ſui lade nati ſunt, juxta S. Chryſoſt. Joan. 1. 19. Cornel. ibid. At verò in

faventes ju- Judicio extremo, in diluvio aquarum multarum. Pſalm. 31. 6. hoc
dæos. eſt, in die qudicii, ut exponit S. Hieron. (tunc enim, velut
In Judicio diluvium quoddam tribulationum & ſuppliciorum, irruet
Reo nullum ſuper malos Labat. Propoſit. 30. f. 1514.) Mullius penitus com-
refugium. miſeratio erit, mullus intercedet: nullum refugium erit-
Memini non ſine commiſeratione, me puerum videre mi-

—

facto & rerum eventu, increduli
tatis, qui nolebant credere futurum Diluvium, & agere poe-
nitentiam. Quod ipfum optimè arguit incredulos futuri
Loto mons Judicii ejusq; inexplicabilis ſeveritatis. Loto dicunt Angeli:

— —

. —,,;, –

—,.

— C—

—
——

—

toten
1 eßß

la de.

liss,
Vel

.

iWen
A.

Ptani

ilen.

nulun,
ecbli.
keee

utn
nel!

NN.
14

oltr
vond
un,

III. De Adoleſcente quodam ſtudioſo elegi
Hermannus Hugo S. J. in Piis Deſideriis L. I. c. 12. & prosâà Pau-

mnullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 507

litem, ob furta Ambergæ circa annum 1648. ad ſuſpendium

damnatum, quod & in foro publico ibidem ſubiit: Huic ſal-

tem condoluit Juſtitiæ & ſententiæ executor, monens aſtan-
tes, tempus eſſe, ſi quis pro damnato intercedere vellet.
At nemo fuit ſic miſertus Res, miſerabiliter circumſpicientis:

denique ſaltem, & meliùs, in Eſu & Maria, quæ Sacra No-
mina jam pendens ter clarà voce inclamabat, haud dubiè ſo-

latium reperit. In Judicii die nullum, ubi etiam impii om-
nes fores cœli, Magnæ domus Dei, uti vocat Baruch. 3. 22. & in
qu Manſionermultæ ſunt Joan. 19. 2. terræ & inferorum pulſatu-
ri eſſent: nullus ibi auditus, nulla gratia, clementia nulla,

nemo domi, qui audiat, qui aperiat, & adjuvet.

iacis verſibus
lus Zehentner, Promontorio male ſzei, referunt in hunc mo-
dum. Moribus hic vanus, & mundi carnisque legibus vi-
vens, ad perditionem ſui properabat. Objecta illi fuit, Nx-

biila, lurida, ſqualida, tetrica, terribilu nox; ſecum vehens ingen-
tem, inter fulgura & tonitruorum boatus, tempeſtatem.

Juvenis ergo, medio in campo deprehenſus ab irato cœlo,

ut duram minantium ſupernè fulminum evaderet necefſi-

tatem, viſus eſt prox-imam domum petere curſu accelerato.
Sed hoſpita, adoleſcenti obvia; Ego, inquit, Zcſtitia hic ha-

bito; nullis fores meæ patent, niſi juſtis: equorum nume-
ro quia non es, faceſſere te hinc, jubeo, & aliam quercum
excutere. Abit ergo excluſiſſimus juvenis; & quoniam ha-
bitationem aliam conſpexit in viciniâ, eò ſe feſtinus contu-
lit, vi tempeſtatis urgente & metu lapſuri fulminis. Sed

neque iſtarum ædium domina recepit hoſpitem, cauſata,
ſe Veritatem eſſe, cui minimè conveniret cum amatore falla-

cis atque evanidæ voluptatis. Jam igitur iterum properat
ad domicilium tertium, exiturus furias inter ſe pugnanti-

um nubium flammâsque exſpuentium, ſigna conceptæ in-
dignationis; inde progreſſa in occurſum Matrona, ſereni-

Juvenis va-
nus inter
tempeſtates
excluſus fo-
ribus à ſe
pulſatis.

Veritat.

7

5o8 CoNCIO XXXII. In Judicio extremo, Reo Peccatori
tate vultùs ſui, eam ſe eſſe oſtendit, quàm verbis profeſſa
Pacis. eſt, Pacem quamquam etiam ipfſa occluſit januam fugitivo

adoleſcenti; quod diceret, admitti non poſſe in domum
ſuam impios, quibus, teſte Spiritu Sancto, Lax non eſſet. Ta-
men ne undique excluſum conſilio deſtitueret, ſuaſit, ut ad

proximum ſororis ſuæ palatium ſeſe conferret, ſemper pa-

A Miſeri atæ miſeris ſuccurrere. Quod ubi ille fecit, ſubminiſtran-
1

ordiâ tan- té timore alas pedibus: hem tibi! WMiſericordis excipit anhe

dem receptus lum: atque, ut verè declinare valeat irati olim Dei tempe-

& ad S. Do- ſtatem, caſurumque in ſceleſtos homines æternæ damnatio-
minici Reli- nis fulmen, tutum monſtrat refugium, ſancti Dominici Fa-

gionem di- miliam. (uſus albo eò libentius nomen ſuum poſtea ju-

reclus. venis dedit, quòd ſperaret ſic certius, nigrum ſe judicis the-

ta evaſurum. Jo. Jahoda in Natalit. Pueri Jeſu fer. 3. paſt Dom.

Wuainquageſ. H. 2. f. 25. & ſequ. Et hæc quidem in hâc vitàâ va-
nus &⁊ mundanus Adoleſcens; in alterà alias fi uſtrà pulſa-
turus fuiſſet fores & palatium Miſer cordie. In humanis ju-
Liiciis habent Conſtitutiones Carolinæ Criminales, citato Ar.
Ans KeoDe- teslo ge 2s ueſ onem: Daid Kemn Tetere & 4ere r Luinm difenfe-
fenior; & hic?m poſſit? quando lam maleficium Retts libere & conſtanter
convwictus ad Confeſfus, aut vivis probationibus convictus erit, & nihil
miiericor- aliud ſibi ſupereſſe videbit, quàm ut ad extremam recur-
diam Judicis rens anchoram, imploret clementiam & miſericord'am ſudi-

S cis, ad quam ut confugiat, atque animum Judicis ad eam,
potett. 28 AEAiI

Mathi. Sephani cit. art. 90. 4₰ f. 7113. In Extremo die Judicii em
peccçator undequaque convictus, ut negare, nec excuſare
poſſit, defenſorem &⁊ Patronum habebit nullum. Kelen-
S S deſtituti ſe veniæ, nallum önvenienter auvilium miſericor-

diæ, ait undequaque vir doctiſſimus (ut vocat Sixtus Senen-

pulſantur ſis) Joannes Driedo, Profeſſor ouan. de Reg. & dogm. S. ript.

fores danclo- 1=. 2. Paolet. Dom. 1I. Ad. .f. 9. Sed tentare licet, & pulſare fe ores

rum. Pro damnatis, vel horum nomine; ad noſtram inſtruétio-
nem. Miſſis inferis, damnatis, & dœmonibus, à quibus
non ſolum refugium nullum, nulla conſolatio (quæ quan-

doque

quàâ poteſt ratione, permoveat, petet petique curabit: &c.

N
fnn.
i
mö

. 8

ſechl⸗
gem
A

are
on
ſens
Ntr
3
Nctio⸗
ibus

goar⸗
lone

invocandos eſſe, negant. Nos Catholici verò cum commu-s
ni conſenſu totius Cathol.

don
tmO

nullum penitus refugium, aſylum, patroecinium. 509
doque à concaptivis, in eädem miſeriâ verſantibus, ſibi in-
vicem præſtatur) peccatoribus in Judicio erit, ſed ſeſe mu-
tuò maledictis acerrimis corrodent. Lalat. propoſ. 30. cit. f. rr1t
Doœmonum crudelitas tacta eſt jam ſaprà Conc. s. à num. 5. &
Conc. 26. n. y. V H ẽ
IV. Pulſemus fores Cœlitum & Beatorum, quos noſtris mi- Sandorum

ſeriis compati, miſereri, & noſtros interceſſores & adjutores, Patrocinium
Verâ Fide credimus. Equidem inter alias controverſias, qui- in hac vitq ef-
busAcatholici nobiscum contendunt, etiam ea eſt de Invoca- ficax & ma-
tione Sanctorum, dum illi blasphemè (ſcil. cum injurià Dei Snum.

. d. . Controver-
& Sanctorum) Beatiſſimam Virginem cæterosque Sanctos ſia delnvocat.

an torum.
18 Eccleſiæ, conſtanter tenemus, & V. Steng. de
profitemur: Smiliter & Sanbtos una cum Chriſto regnanter vene- Jud. Divin.
randos, atq; invocandos eſſe, eoso orationer Deo pro nobi oferre- & C. om. 3. 6. 27.

Profeſſtonu Fidei Cathol. formd. Concil. Trident. Seſſ. 2. mihi à fol..11. 12.

Soz. Catechism. Rom. P. 3. C. 2. de I. Præcepto Decalogi à fol. 357.

Adduco unicum antiquiſſimum Origenem, qui hom 3. in Cun-
tica, Omnes Sanéti, inquit, qui de hàc vitaà deceſſerunt, habentes ad-
buc charitatem erga eos, qui in hoc mundo ſunt, ſi dicantur, curam

gerere ſaluti eorum, & juvare eos precibus ſuss, atq; interventu ſuo

apud Deum, non erit inconveniens; ſeriptum eſt enim in Machabæo-

rum libri ita. Hic eſt geremias Propheta Dei, qui ſemper orat pro
populo 2. Mach. Ig.. I4. & 1I5. Mart. Becanus, tom. y. opuſculorum

Cpuſc. I. 4. 4. & . 4à fol. 122 7. vel F. 159. 98. Verùm cùm finitum In Judicio
tuertt tompus omne & omnis miſericordiæ, & in Judicio fi- finali nullum
nali nulla Sanctorum invocatio proderit, nullum eorum ullius Sancti

patrocinium erit. Non audient, non exaudient, Angeli, batrocinium.
Apoſtoli, Sanctique omnes, nec ipſa Mater Dei & Miſericor-

diæ, denique nec ipſe Chriſtus jefus: quò referri poteſt il- Exponitur:

lud allegatum: Erunt ſigna in ſole, & lund, & ſtelli⸗ Tuck 21. 2r. PILunt ſigna
Vel illud Joëlis 3. I7. Sol & luna obtenebrati ſunte in die Judicii ſe SFc⸗
tam calamitoſo & horribili, de quòô agit S. Propheta, cùm ad 772 .

illud omnes cogentur in vallem Joſaphet. Mos loquendi fre- JToel. 3. 15.

quens

Denotat af- quens apud Prophetas, dum dicunt, Solem, Lunam, & ſtel-
las obſcurandas eſſe, ſignificare volunt magnitudinem &
impiorum in atrocitatem afflictionis, timoris, & horroris. q. d. Dies ille
Judicii tantæ calamitatis erit, ut hominibus ex illà attoni-
tis & conſternatis, ac ad vultum irati Judicis expaveſcenti-
bus, ſol, luna, & ſtellæ deficere ac obſcurari videantur:
moœſtis enim & pavidis omnia videntur triſtia, & atra. Cor-
nel. in Yoel. 3. I,. e S. Hieron. l (ait Haymo Epiſc. Halberſtad.
ſenſu Alleg. & ůmiſtico) eſt Cbriſtus, Luna B. irgo, Stellæ oanétt, quis

flictionem

Judicio.

ſtum, B. V.

& Sancos

fore contra

cosdem.

ℳℳ

—

0 CoxNcIO XXXII. In Iudicio extremo, Reo Peccatori

lucem, id eſt, ſerenitatem & favorem vultüs ſus retrabunt à reprobu
Cornel. ibid. f. 2 47. Beſſ. C. 2. de udicio à f. zzz. Ergone nullum
Reo peccatori in die judicii refugium ad SS. Angelos? qui-

bus àa Deo cura noſtri demandata eſt Cuſtodibus, per omnem

vitam?! Pſal. g9o. II. Daniel. 1o. 13. 21. Geneſ. 32. 29. & 4sS. 2. Ergone
nullum Patrocinium à SS. Cœlitibus, Apoſtolis, Martyribus,
Confeſſoribus, Virginibus? &c. Ergone nullum aſy lum ab
ipsâ Matre Miſericordiæ, cujus Clementia toti Catholico

orbi nota eſt; quæ ſæpiùs iratum placavit judicem, & in
dguâ omnem ſalutis ſpem, poſt Sanctiſſimæ Paſſionis ſuez
meritum, peccatori poſitam voluit Deus? Ergone denique
edemptore:
Cui proprium eſt ſemper miſerert, & parcere? qui de ſinu Patris

ſpei & refugii nihil ab ipſo Chriſto Creatore,

ad terram deſcendit, peccatores querere, & ſalvum ſacere,

quod perierat Lucæ Io. 10? O tremendum Judicium, quòô, ritẽ?
cogitato etiam, hæret lingua, labitur animus, tremunt
omnia membra! Angelos noſtros Cuſtodes fore etiam in Ju-
dicio noſtros contra nos teſtes & accuſatores. Meſſe, ait
Chriſtus in Parabolâ de Zizaniis, conſummatio ſæculi eſt Meſſo-
res autem Angeli ſunt- Matth.13. 39. Meſſu, ait Remigius, t dr
Judicii, in qué ſeparandi ſunt boni à malis, quod fiet meniſterio Ange-
lorum Cornel. ib. qui zizania colligent ad comburendum.

Calam. Diſc. 22. ante n. . fol. 22. Drexel. L. I. c. §. G. 3. in Tribunali.

V. Aad quos Apoſtolos, aut ad quos alios Sanctos confagituri ſamus
ait, & quærit S. Proſper allegatus ſupra Conc. 31. n. 4. gquorum ex-

empls

ſ.

en è

e ile
toni⸗

APe

a
detktt
i
UNEN
.
Onben
Enor

II.
wome

K

he

Eni
Nort
Aem
ſoen
ecun
ni⸗
,

cur

⸗
Udomm
ulß
35.
//.

& offenſis contra Deum, quem intimè Sancti amant, com-
miſſis, exacerbati & offenſi graviſſimè ſentiunt injurias, qui-

nullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. FII

empla ſimul & verba deſperimus? Mſopus Fabellarum, quas ſepi Cor-
ipfe, ſervus Aanthi, charus Lydiæ Regi Cræſo, in hujus gra-vus ægrotans
tiam compoſuit, mirificus artifex, Corvum juniorem ægro-à nullo Dee-
tantem inducit, qui metuens cuticulæ & vitæ ſuæ, cuùm vi- fum auxi-

diſſet, ſui causâ valde triſtari matrem ſuam, & ipſe hujus iun derer⸗
miſertus petiit, ut pro ſalute ſuà Deos ſupplicatum accede- evaris omni-

ret. At illa, quem tibi Deorum, inquit, fore propitium pitas, cum um furatus.

nullus ſit, ex cujus aris ſacra non rapuers? Procop. Capuc. orat. Diſc. 16.

H. 3. n. 12. f. 739. Vere dixit. At verius; pro damnatis oratu- Talis ſors in

rum eſſe nullum Sanctorum, ceu qui ſceleratâ illorum vitâ Judicio malo-

—

bus illi Deo debitum honorem, reverentiam, ſubmiſſionem,
obedientiam, velut ſuffurati, ſubtraxerunt. Imò neque
Juſti pro impiis orare poterunt. Adduco verba primùm ci-
tati Religioſiſſimi & piè facundi Drexelii, quæ vel maximè

verificabuntur in die univerſalis judicii, neque in particula-

ri tantum. Jam fruſtra, inquit, eſt excuſare, flere, roga- Exempla S.

re, promittere, provocare, patronos implorare, fruſtra Scripturæ.

heæcomnia. Conviva ille, non decorè veſtitus, & nuptiali
domo ejicitur; & neminem habet patronum. Talentum
ſervo deſidi adimitur: & nemo pro illo ſupplicat. Fatuæz

Virgines ſponſi ædibus excluduntur; & ſociæ pro eis non de-

precantur. Oves ad dextram, ad ſiniſtram hædi ſtatuun-

tur; & nullus eſt, qui hædis faveat. Dives Epulo in flam-
mas mittitur; & nec Lazarus, nec Abrahamus, veniam reo

depoſcunt. Non ſi Noëmus, aut Daniel, aut lobus vene-
rint, hunc judicem exoraverint. Jam actum eſt. Ft licet
Mater Dei, licet omnes Angeli, licet omnes omninò cæli-
tes ad Judicis pedes ſternantur, & pro animâ deprecentur
unica, nihil impetrabunt. Oecretum eſt; ſententia dicta
eſt; ſpei nihil eſt; ſpes omnis penitus abſciſſa eſt. Cxlum &Gιæ

terra tranſibunt, verba autem huſus Judicis non præteribunt, in

omnem æternitatem irrevocabilia. Iutelaris Angelus offi-

Alechil de Jud. ectr. t t cio

. 512 CoNCIONXXXII. In udicio extremo Reo, Peccatoor
Ahb Angelo c10 ſuo jam ritè perfunctus, illud uſurpare poterit: lanocens gn
cuſtode auxi- gρ ſau a ſangiutine ujtts. Eum ego millies iterumque millies E,
lium nullum. monebam; cave fuge „omitte hæc: millies, iterumque ðJ
millies hortabar; huc oculos, huc aures, huc verte ani-
mum; hoc age, hoc conare, hoc labora, Fac hboc, & vive., t
Noluit vivere, perire voluit. Ergo pereat æternùm, ſum-
, mA Dei ufitia damnatus, mortis æternæ resz. Hæc DBre. .
Lel. cir. Tunc Angels aderunt cum ömperio teſtificanter, quantum ipſt
. miniſtraverunt, à Deo m'ſſt, ait S3. Chryſoſt. Hom. Io. in MWatth. .
M riisqais,, Aitgelorum in Judicio aderit, ait Origenes, prodacens t.
”M los, qusbus prefuit, quiteſtimonusmn perhibebit, quot annis circa elem ti
= laboraverit, ad benunz inſtigando, ſed zlle monita Erevit. Calamat. Ci. ſ
treat. Beſſens Conc. 6. de Jud f. 353. Labak. Probpoſ. 32.
””ÿM VI. Facilè & cum reverentiâ credo verbis S. Jo. Chryſo.
” ſtomi, dum Hom. . in 1. ad Cor. DQuls te in judicio defendet, in.
quit, quando videris, opiſicem pauperem & qui rectèt vixit, omnem “
lorzam aſſe qult emn à te autem, qui nunc E, indut us ſericis veſtibus &α Ui
Impiis à to- ole & ſpiras unguenta, graviſſima patz, quidtibi tunc proderunt dvi-. (n
to mundo au- tie & rerum omnium copia?“ qui, inquit, te ibi defendet, num ge- in
xilium nul- „eris ſzplendor aut Principatis gloria?“ num amicorum potentia, aut fa-
lum. mulorum caterva? num verborum facundia, aut opum & divitiarum lor
copis? Facilè, inquam, aſſentior hiſce dictis S. Chryſoſtomi, ,
& impio in die malo Iudicii totum mundum cum omnibus ſ
ſuis voluptatibus, divitiis, honoribus, pompaâ, gloriâ, po. A
tentiâ, in ſolatium, ſubſidium & refugium eſſe non poſſe,
ut quæ omnia tranſierunt. At illud afflietæ & deſolatæ auri ly,
durius videtur audire, etiam à cœlo & ſuperis nullum fore
Sanctorum in tantâ necefſitate extremapatronum. Ita eſt plané: Quia: g
mulla commi- Eyit tunc, alt S. Bern. non miſericordiætempus, ſed Juſtitiæ, nec eltaæ— nn
leratio „omnino credenda eſt erga impios futura miſeratio, ubi nulla ſperazda
e alet ſt correétio“ Ita S. Bern. Labat. Propoſit. 5. ehee. Plaltes Re-
12..46. gius agens de remiſſione peccatorum, Pro 9dc orabit ad te, ait
AAAAAd Deum, omns ſane us in tempore opportuno veruntamen in Ailu- 1
vio aquarum multarntn, ad eum non abproximabunt, Eſalmo 31. 6. E-
S 4 ponunt
M

„— nullasm penitas vefuginm, afßplum, patrocinium. 513

hun Dohunht DbD. ktenius Obhöor, s, sz,n hic vVocarl tempus hoc
Ulhe 4 . 1. . 10 1 1 . „ * 2 ä . 7
vite præſentis: in Hebræo habetur: l tempore inmvemiekzat.
UINIIe — SS ,.„— . 02. s
nn Tempus inveniendi Deum & gratiam ejus, non eſt tempus

Rir futurum poſt hanc vitam; tunc enim eſt tempus judicii;
tempus recipiendi vel præmium pro meritis, vel ſupplicium

ei pro demeritis. Ecce nunc tempiss acceptabils, ecce nune ater ſalutzs. Sanétorum
pe . = ». . . „ . . . M . . * 2* „ .
ck 2.(or. 6. 2. & recipiendi gratiam ac remiſſionem peccatorum, in viiaà Patro-

utia ad quam plurimum utilis eſt oratio Sanctorum. Oravit cinium.

Mopyltes pro remiſſione pœnæ peccati idololatriæ populi Moylis Ero-
Irael in deferto, & obtinuit: Exod, 32. Amicus obi falsò . 3
ud exiſtimans, illum pœnas pati pro peccatis fuis, illi hoc conni.
lii dedit: Ad aliquem Sanétorum convertere c. .. v. I. imò Deus ipfe Jobi c.72. 5.

videns, ipſos amicos job peccâſſe, monuit eos, ut jobum
aairent, & rogarent, ut oraret pro ipſis. ob, inquit, ſer. -“ W
u,I vum, mens orabitpro vobi; faciem eius ſuſcipiam, ut non vobis impute-
d rnr ſtultitia Job. 42. F. Sic 1. Keg. 12. Ig. & 23. de Samnele. Ita Samuelis *
orant quidem Sancti in cœlo & Angeli pro peccatoribus, ?.: Reg. 12. ð
dum hic degunt. Verantamen in Liluvio illo ſuppliciorum. ded nullum
„ fuper impios, ut exponit S. Hieron. finito tempore omnis in Jucicie SX
Ae. miſericordiæ, ad eum non approximabunt, ut orent pro pecca- .
toribus Sancti. Labat. Fropoſ. f. f. 1282. & Prop. 30. F. rI6. March.
t =HMort. Faſt. tr. 3. lect. 21. Propoſit. 2. adl ſinem f. 159ρ–. Beſſ. C. 7.f. 267. Er 30
NNnn Ser impiorum peribit. Proverb. o. 25. Adeo ut miſerrimus pec-
NH cator, KReunm, non tantum à Sanétis interceſſionem nullam

eH, ſperare poſſit, ſed nec commiſeratione illum dignabuntur
ItZ hi. E. Conc. 6g. n. §. ex eltt. 33. 2. ð

NDAH YII. In humanis videtur equidem commiſeratio & com: Commiſe-
Er paſſio in afflictione lenimenti aliquid adferfe ab amicis, con- ratio homini
ſanguineis, parentibus, filiis, quibus illa de jure ſanguinis rarurelis
N“. && à natur4 videtur eſſe ingenita; ſicut ait ob: binfentis med! 6. 31. d.
sN. crevet mecum miſerateo & de utero matrü mex egreſſa eſt mecum:
,n FJob. 531.g. Bonorum virorum animæ, ait S8. Chryſoſt. nagnam com-
in i⸗ Laſonem bhabere ſolent, ſi quando vident puaniri homine ⸗ etiamſt maä-
„r i ſant, jui pereunt. Hom. 27. in Geneſ. Cujus evidens cxrem.
voo YD 1 O2 pluum

14 CoxNc1O XXXII. In Judicio extremo, Reo Peccatori

—

plum eſt in Abrahamo, pro Sodomis ad Deum inſtanter ſup-

Mater filii plice. Geneſ. 15. Narrat Ludovicus Granat: in Portugallia ju-
perempti ſpe- venem, per mortis ſententiam morti adjudicatum, capite
Raculo, mor-minutum, illudque à cervicibus revulſum palo affxum,

dae fck rom. omnium fuiſſe conipectui expoſitum. Mater perempti A-
Pe. dqoleſcentis, ſpectaculum hoc viſum abiens, ad ejus obtu-
tum abundantiffimam lachrymarum copiam fundendo, ta-

lia protulit, ad quæ commoveri ſaxa potuiſſent: deinde do-
mum reveniens, eodem die præ doloris acerbitate etiam
ipſa fatis ceſſit. Paciuch. de B. BE. in sve Mar. Excit. II. n. 1I. f. r.
& de Paſſ. Dom. L. a. Diſc. z. f. y21. applicans Bmr Eirgini compaſſtoni

In Judicio in morte Filié ſui. Videtur in die judicii omne Ius ſanguinis

miſeratio ſublatum eſſe; adeò etiam commiſeratio nulla Beatorum

null. de impiis. Cleon, vir in rebus gerendis induſtrius, cùm

MAciſtatum ad Reipublicæ gubernacula ſuſcipienda evocatus eſſet, om-
vVocatus om- 5 n 2211 1I11 5 ale;
nem affectum mnem ſeſe nunc amicitiæ, familiaritatis ac Sanguinis me-

ſanguinis de moriam juraque deponere, ne fortaſſe, cœco quodam erga

ponit. eos affetu abduéctus, à juſtitiæ tramite & æquo dijudican-

do deflecteret. Beſſeus Conc. 3. f. 267. e Plutarcho in tr. de in, qui
Remp. gerant. ta Beatis, Sanctis, Apoſtolis à Chriſto in judices

aſſumptis Matth g9. 25. erga eos, quibus in vitaà fuêre propin-

quiſſimi, à ſiniſtris ſtaturos, omnis amor, omnis affectus, qu
uni Deo adhærent, omnibus Dei hoſtibus & ipſi cum DPOeo
Beati gau- hoſtes, expiravit. Et, quod adhuc magis rem aggravat,
damnatorumque miſeriam; ipſimet Beati non tantum ſen-

debunt de
vindicta ma-
lorum, & in
hos inſurgent

tentiam Judicis contra damnatos ratam habebunt, & de ho-
rum vindiétâ gaudebunt, ſed ipſi etiam contra impios in-

ex Pſ 149. F. ſurgent, juxta Pſ./go. 5. Exultabunt Sancte in gloris &c. Etgla-
V. ſo Majior. dii ancipiter in manibus esrum Per gladios intelligimus ait
Spec. Exempl. Bellarm. ic poteſtatem judiciariam, quaâ ſanéti omnes in
V. Religio Ex. die noviſſimo ferient perſecutores ſuos: &: ut in die Judi-
cii vindictam fumant de hoſtibus ſuis, & eos increpent, at-
que eis exprobrent iniquitates ſuas; juxta id Sap. j. 1. Sin⸗

4. de S. Fran-

ciſeo.

nibus notis & conſanguineis unum in locum vocatis ait, o-

diäctam juſtam in nationibus & c. ut videre nobis liceat, quàm

—

mnullum penitus refu gium, aſylum, patrocinium. A5
dii iſti, ait Labata, ſignificant approbationes ſanctorum, qui-
bus ſententiam judicis Divini approbabunt, veluti gladiis
transfigent corda reproborum, ad faciendam hoc modo ven-

verum ſit, non fore tunc, qui eriptat, ne, qui ſalvum faciat, ne-

que qui erga reos illos ſignum compaſſionis oſtendat: quod
quidem ve ementiſſimi doloris cordis cauſa illis erit, & poæ-

nam damnatorum augebit; cùm ſcilicet, videntes ſe ita mi-
ſerè damnatos, nullam apud tam miſericordes ſanctos mi-

ſerationem animadvertent. Labat. Propoſ cit. 30. f. 1515. Bellarm.

cit. Et Plalmo y. to. Lætabitur juſtus, cum viderit vindibtam, amo-

re juſtitiæ; & quia ſe, Dei gratiâ cuſtoditum non eſſe lap-
ſum in ea peccata, unde tam ſeverè puniri mereretur, agno-
ſcet. Bellarm. Manus ſuas lavabit in ſanguine peccators. March. Kat.

Dom. ult. Pent. Lelz. 37. fol. z89. Exemplum hujus Moyſes, vir
m'tiſſimus ſuper omnes homines Num. 12. 3. pro peccante po-

Puls inſtantiſſimè Deum orans 6odi 22. 4 v. 1I. & tamen, ze- Exemplum

o pro gloriaà Dei, occidit cum Filiis Levi idololatras: Ceci- Moyſis. Exo-

deruntque in die illà quaſi viginti tria mllia hominum & ait Moyſes: di 32.
Conſecrſti manus veſtras hodie Domino, unusqutque in filio, & in uju⸗ vVIta
ratre ſuo, ut detur vobis benediction ibid. à v. 26. Cornel. ibid. Joan- £ Bellarm.

Card. Sappl.

ner Cſorius &. J. tom. I. fol. 1. Mihi videor, audire clamores, eju- „ 7. d O.

hlatus damnatorum in Judicio, deplorantium etiam hanc pryine. Chrif.
ſuam miſeriam; quam facilius ii apprehendent, qui ſibi vi. L. 2. ſ. 174.
dentur in hac vitaà toti afflicti, ab omnibus derelicti, quin &

qui ſuosmet ſanguine proximos patiuntur hoſtes: hinc illæz
miſerabiles plurium voces: heu me omnium hominum af-

fictiſſimum. Ex hoc reſponſum ferimus pulſantes fores

Sanctorum & Electorum. E. infra Conc. zo. n. 2. S. Thom. ſuppl.
7. 92. alam Diſc. 29. n. 9.
VIII. Pulſemus alias fores, & quidem ipſius miſericor-

diæ, quæ eſt Deiparæ, & ipſius (hriſti. Sed ex dictis ſatis

apertum eſt, etiam hic impiis ſpem nullam afulgere Otri-

ſte ac lugubre nuntium! etiam hoc loco gratiæ & miſeri-

Ttt 3 cordiæ

5SI6 Coxctio XKXII. In ſudicio extremo Reo, Pecratori MM
A Beatiſſi cordiæ repulſa! Sanctorum averſio & indignatio dis a gra. /

màâ V. Impiis vis quidem futura eſt im Piis, tormentum tamen majus per- a

nullum aſy- cipient, cum eodem die Beatiſſimam Virginem Mariam II
lum. conſpicient, tanquam matrem pietatis ſæpius invocatam; "
ipſam verò non jam gratiam pro ipfis, ſed vindictam & por 6
nam petentem: hoc inquam, maſorem illis inferet crucia- n

tum & pœnam. Non mea hæc eſt ſententia, ſed D. Auguſti:
ni, qui ad rat. in Eremo ita loquitur: Caævendum eſt, ne ante illud J

rerribile tribunal vacui vel denudat: appareamus *non enim ſanbti tune 1
noöbhbu ſubvenient; quia tempus non erit miſerendé, & mé’ſericordiam 1
impetrande, & ſam fugiet à janu paradiſi WMarig. Clarius diſſerit
8S. Thomas de Villa novâ Archiep. Valentinus, ſ.2. de qudicior 1
N(—on ibi precand: locus, inquit, nullus vobis interceſſor aſſeſtet, quà pre II
vobus verbum loquatur, non Beata Virgo, non Angelus, non Apoſtolus il
Beat: ime propitiabitur bereunti. Calamat. Ylv. Diſci3 . n. a. f. 25l. ſupra num. 4. 1
Virg. Symbo- Beatiſſima Virgo comparatur Lunæ; quam comparationem

Junt Luna. proſequitur Beſſeus C. 2. de Jud. f. 247. & ſeq. ex ant s. 9. heu,
inquit, reſplenidens illa luna, Iucidum illud aſtrum, Mater

gratiæ ac miſericordiæ, modèò quidem in hæc inferiora nos-
que homines ſanctum influxum ac lumen immittit, pecca-
toribus quoquo modo auxiliatur, adeſt, ſuccurrit, pro iis- II

Locus Cant. . dem apud Filium orat & fupplicat, veniamqué obtinet (ur 1
9: Paſee hæ- dicat Guilielmus Pariſ. Epiſc. Author graviſſimus, in cap. .

dos tnos. 16. Cent. apud Delrium, expendens ea verba: Laſce hados tuos, al: u
Rien tur. loquens Beatiſſim am Virginem: Paſce hados tuor, qui à ſini-·
damnandi ſtris in udicio erant collocandi, tu interceſſione efficies,
alids. ut collocentur à dextris, ſeu, ut Calamatus addit: ſe. 2z4. (n
v. 5. F. 2:. Quli deſtinandi erant ad fubeundas infernales poc- n
nas, & collocandi in parte ſiniſtrà in extremo Judicii die, u
juxta diétum Chriſti. Matth. zr. 33. Tu4 potenti protectrice (
manu, paſcentur cibo miſericordiæ, & Divinæ gratiæ, quaà
mediante, ſi condignam de ſuis peccatis fecerint pœniten-
tiam in hc vit, colloçabuntur in parte dexterâ, & ad æter-
nam perducentur felicitatem. Idem en Marali Diſc. 5. ante H

4

D
147
nun
tionen
teñ
Maet
1

Ned.
S⸗

“

/ 4

A.

eles,

N⸗

a
, ,

tel.

,te

K .

nullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 17
finem à fol 1z2.) Sed in illà die horrendà erunt ſigna in Lund,

& quidem horrenda: non enim dabit lumen ſuum: mera

HW 4 — 1.
tunc nox erit, undique horror, & tenebræ, & caligo denſis-

ſima. IIla Virgo, Fons ille miſericordiæ, gratiarum Ocea-

nus „quæ univerſo mundo ſalutem attulit, quæ commune

omnium peccantium refugium eſt; miſerorum ac defi pe-

rantium aſylum, tunc lumen ſuum amiſerit:? immi tis, dura,
immiſericors erit? benignitatis viſcera exuerit; ſanguinem

ſpirabit? vindictam in peccatores exercebit, flammisque eos
acribus addicet: Luna (ut docent Aſtrologi, ipsaque de- Luna, à ſo-
monſtrat experientia) quòô à ſole remotior, eòô & clarior eſt: l temotior,
& quò ei redditur vicinior & plenior, quò & obſcurior, ac eſt purior &

„ . „. 5. . . „
tum deliquium pati ſolet. Idem de Beatiſſima Virgine Ma-— e1
riâ credendum eſt; nam quamdiu in hâc vitâ agimus illa

dem vicinior;

1. ſ. —1 7. obſcurior
à Filio ſuo videtur abeſſe quàm remotiſſimè; peccatoribus exiſtit.

tamen tunc maximè illucet, ſuis precibus apud filium pro Applicatur
iisdem intercedendo auxiliumque iis ſium oſtendendo. ad B. V. re-
Sed in horrendo illo die, Filio ſuo, Soli Juſtitiæ, quàm pro- ſpectu im-

xima futura, ac beatitudine & gloriaâ, coram toto mundo Piorum.

conſpicuè pleniſſima, deliquium pati videri poteſt, dum lu-
men protectionis & interceſſionis ſuæ denegabit impiis, ut

in interitum ruant; ſanguineum colorem induet, dum, ira-
cundià & furore accenſa in peccatores, eosdem ad necem &
mortem ſempiternam proſequetur, mir? exterrens. Beſem
cit. March. cit. L. Dom. ult. poſt Pent. fol. 299. Regina Eſther, cum Figura.
adverſus Aman purpuratum exacerbata, eundem ad necem Eſther Re-

quæſiiſſet meritam, hic nihil obtinuit, cuùm ſurrexit, nt roga- gina, irata

ret Eſther Reginam pro anim ſud; intellexit enim, 4 Kege ſibi para- Amano.

em, nalunm Eſzh. z.g, In crucem adctus eſt. Eſther typus Ba⸗-

tiſſimæ Virginis; hæc enim ſub alis ſuis recipit & protegit

peccatores, & juſtos afflictos ad ſe confugientes, ait Cornel.

in Eiſth. 2. . fol Iza. Verùm illuſtris hæc totius Univerſi Regi-
na, glorioſa mater & virgo, tunc impiis, Filio ſuo rebellibus,
quorum fſcelera, crudelitas, & impietas redundabant in Kegem,

irata,

II8 CoNcIO XXXII. In Iudicio eætremo, KReo Peccatori
irata, omnia his beneficia, & gratias, quas ejus aliquando pa-

trocinio & interceſſione obeinuéêre, vel obtinere potuiſſent,
exprobrabit; quò illis heæc omnia in majus judicium ce-

dant, majorisque damnationis ſint cauſa. Ita Vdoni ſuas

ad Jjudicem Filium ſubtraxit preces, cujus beneficio ille tan-
tus evaſerat. De quöô infrà Conc. 32. n. S. Vid. Iad. Ker. V. Maria.

Laur. Chryſol. S. J. Mundo Mar. Diſc. II. à n. 129. & Diſc. g. n. 46.

Chriſti in-tiſſimæ Virginis, uti auditum, fruſtrà pulſatis: Per gradus
effabilis cle- aſcendo ad ipſfum Chriſtum Judicem, nunc FPatrem meſericor-
mentia in hâc Jiarum & totius conſolationis. 2. Cor. 1. 3. Ergone & hic adeo tunc

xitaà.

IX. Ter pulſare licet, duabus foribus Sanctorum, & Bea-

iratus erit, ut placari nequeat Nunquid in æternum projiciet

Deun? &c. Pſal. 76. ß. Confidenter accede peccator: Idem

enim jam ſemel ſubvenerat toti afflictiſſimo Orbi, cùm alius

nemo poſſet, & quidem ſuo ſanguine: Cujus miſericordiam
infinitam adeo deprædicat Regius Propheta & Scriptura
multis locis. Iufra Conc. 42. n. g. Ad fiduciam peccatores val-

Advocatum habemus apud Patrem, Jeſum Chriſtum juſtum. & iyſe eſt

neceſſarius fuerit tantus Advocatus & peccatoribus, quàm

Eijius miſe-
ricordiæ
ſymbolum:
Ramus Oli-
væ in diluvio
virens.

de animans. S. Joannes Apoſtolus: & qui peccaverit, inquit,

Ppropitiatio pro peccatis noſtris; non pro noſtris autem tantum, ſed etiam

pro totius mundi. 1. Jo. 2. 1I. & 2. Nunquid autem mundo magis

erit in die udicii? Ad eandem fiduciam hortatus Gentium

Dodctor: Non enim, inquit, habemus Pontzficem, qui non poſſet com-

patà infirmitatibus noſtris Hebr. g. Iy. Mediator Deé & hominum ho-

mo Jeſus Chriſtus. I. Tim. 2. . V. infrà Conc. 9a n. . Et ſi quæ
ſunt alia plurima veritatis teſtimonia de Chriſti miſericor-
diâ, quæ in fine mundi, per ignem deleti, non interierit;

ſicut nec in diluvio; cujus ſymbolum fuit Ramus Olivæ viri-

du de quòô: Miratur Illuſtriſſimus Cardinalis Cajetanus,.

qui fieri potuerit, ut columba, arcâ evolans, virentibus foliis

olivæ ramum repererit; cùm furioſa illa aquarum tempeſtas
& rabies omnes tum domos & palatia altàque turrium fa-
ſtigia dejeciſſet, tum etiam arbores & truncos validiſſimos

evul-

=
— =S,=e — —

— — = =
—— =ẽ EE -⸗
— — — ——

. — —

—

No.

hillen
miſuns
len.

11

— ==

—

n.

.

znn

Nn
ns
ductis. Via. Ind. Rer. E. Dilavium. Sic in graviſſimâ juſtiſii.
mãque ſceleris Sodomæi vindictâ, Loti tamen miſericordi-

Ctinn
ieu

SN.

1
3
A
9

s
Cu

1

Etnn

Gal.
.
e

e

ut
,

ols

— A

4

per Chriſti Pa

—

nullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 5r9
- . ——— . — — — —,—
evulſiſſet, ut ſola Oliva in mediis undis retinuiſſe virorem
videatur. Tandem concludens ait, per hunc remunm Divi-
nam miſericordiam deſignari, cujus ſymbolum ſemper oli-

va fuit, atque illam in mediis juſtitiæ fluctibus virentem
vernantémque permanſiſſe: & licet ingentes furoris- ejus

aque fuerint in hâc vitàâ, ab iisdem tamen miſericordiam
nunquam ſubmergi aut obrui potuiſſe. Unde Propheta:
Cam iratus fuers, miſericora'æ recordabert Habacuc. 2. 2. Beſſeus
Conc. . f. 30. & 246. Mentietur opus elivæ. Habacuc. 3. 17. Ramus

olivæ mbolum eſt pietatu & miſericordiæ ait S. Auguſt. ap. Vanhorn.

Dom. 2. Quadr. fol. ol. Sic Deus Adamum cœlo non excluſit,

etſi paradiſo ejecerit. Sic etſi ipſomet diluvio humanum

ßcnus nNon ex integro tamen delevit, ſervatis octo homini-
us; imò multis ad pœnitentiam ipsaâ articuli neceſſitate ad-

ter meminit: Geneſ. 19. Sic juſtiſſimè ſæpius iratus Deus
Iſraëlitis ingratis, eos punivit; veruntamen aon accendit om-
nem iram ſuam. Pſälmo z. 35. Verum etiam hoc primo & ſum-
mo loco Miſericordia domi non eſt: & ubi? Tunc contanebit in
irà miſericordias ſaars“ Pſalmo goé. g. Ex Hebr. vertit S. Hierony- Pſal. 76. 9.
mus: Complebit in furore ſito miſericordiam ſuam. Bellarm. In illo Chriſtus im-
die miſericordiam, tot mille annis mundo exhibitam, com- piis non am-
plebit, & ſequetur Furor Judicis, & ira, quæ miſericordiam bliùs miſeri-

contineat, & quaſi captivam ſervet. Adeo tum nulla am-. Cors in judi-

pliùs ſupererit oliva, nulla reſtabit miſericordia: omnem .
auferet diluvium furoris & iræ contra impios. Affirmat
§. Thomas F. S2: art. 6. & in addit. q Ia. a. F. &̃4. 74. art. 2. Nech
lonem, nec per ejus deſcenſum ad inferos, da- Damnatis

mnatos liberationem à reatupenæ infernali, vel conſolationem ex Paſſ. D.
ullam conſecutos fuiſſe: Carthagena de Arcant Heip. Tom. 2. Lib. nihil ſolatii.
724. Vom. 5. mihi f. 13. med. Minus ergo ſpei habebunt in udcii
cio. Nunc Deo miſereri proprium eſt Tunc iraſci impiis, non
ampliùs miſereri: nullus meditationi & patrocinio locus.
Mesbtl de Jud. extr. Uuu Hanc

320 CoNCIO NXXXII. In judicio extremo, Reo Peccatori

Hanc in impios iram Judicis extremi loquentur & teſtabun-

tur omnia hactenus recenſita & adhuc recenſenda; Mundus
igne exuſtus; Judicii ſigna, locus, tempus, tuba, ipfa S.

Crux in ccelo, ipſe ſudex, cum ſuis SS. Vulneribus: ipſe de-
nique, totus quantus, totius udicii apparatus, proceſſus
ad finem usque Infra Conc. ze. Ad Deum Patrem Creatorem
recurſus nullus: hic enim omne judicium dedit Filio Yoan. V. 22.

Vid. Conc. I3.
2. 12. ſint.

dicio primuùm velle reconciliari Judici, & ei ſupplicem fieri:
velle l'atronos quærere: velle ſe adaliquem banétorum convertere.
gob. y.I. cit. Periiſti: ſicut ille Miles Publius, de quò ſapra Conc. 20.
n. a. qui Auguſto Imperatori libellum ſupplicem oblaturus,

dicturus, quem patronum rogaturus“ V. Conc. 2l. n. 7.
V incre-. X. Ergo: Ne ſimus increduli. Beatt, qui non viderunt, &
= dulis. crediderunt. Yo. 20. 29. Væ dAiſſolutis corde, remiſſis & tepidis, qui
non credunt Deo, & ideo non protegentur ab eo- Eccleſiaſtici 2. Iy. Væ
vobis, peccatores, qui non hominis, ſed beſtiæ vitam vivi-

mente capti, agitis, de annis in annos, de menſibus in men-
ſes, de ſeptimanis in ſeptimanas, de diebus in dies, de horis

in horas pœnitentiam differentes, ac ſi minimè dies hæc fu-

tura ſit; ac ſi opera & ſcelera veſtra injudicata manſura ſint.
Calam. Quadrag. Diſc. y. à f. 2z. Vel qui creditis, Extremum

Judicem tam facilè vobis fore propitium, aut precibus &
Efficax in patrocinio placabilem. E. item Calam. Glv. Diſe. 32. n. 10. Et
vità patroci- cum, in hujus ipſius Concionis præcedentibus incidenter

„ nium Sancto- ſatis dictum ſit, quàm ad judicem ſupremum potens & effi⸗

rum. cax ſit in hac vitâ patrocinium Sanctorum, præſertim veròè
& ante omnes Beatiſſimæ Virginis, quid ni perquam ſolicit?

bis diffidimus, eosdem conciliamus, eôsque invocamus,
pro cujusque ſtudio & piæ devotionis affetu, ante omnes

verè Reginam Sanctorum omnium & Judicis Matrem?: De
qquo

Ut adeo actum ſit, & perditum oleum & opera, tunc in Ju-

=.

ejus aſpectu territus, exanimis concidit. Quid ſum miſer tune

=TT —–
= S

tis: væ vobis, qui nunc, non ut prudentes, ſed ut ſtulti ac

M

—
= = — —

—,—
==
—
=

— 72

nuullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 1
lr quo ſalutis medio, in patrocinio Sanctorum conſtituto Z.
ndhe Innfra Conc. 13. Conc. ga. Interim, in probationem, & auéta- Mihoria.
AA S rium ſit hiſtoria ſequens: Ad extremum accedat illa Mulier Mulier co-
lece (ait Poœdag. Chriſt. to. 1I. p. 2. c. 25. J. 2. Eremplo §. f-éoo.) de quâ fam Chriſto
ü quidam e Societate ex India Orientali nuper Romam fcri- udice anom-
dee ä D . — nibus deſerta
auan pfit, pro mortuâ habitam, cùm ad tumulum excipiendo ca- ad B. V. re-
daveri non ſatis capacem detu iſſent, & capulam aliquam- fügium quæ-
N üH diu versaſſent, interius aut gemitu aut alio ſono ſtrepuiſſe, rit & reperit.
ni agceo, ut veſpillones adverterent; qui aperto loculo viven-
tem deprehenderunt, magnâ eorum, qui ad funus venerant,
Cn admiratione. Ergo domum reducunt, Sacerdotem, apud
quem peccata deponat, enixè poſtulantem. Aderat tunc

fortè fortunâ in oppido P. Caſpar Ruitz, qui ad mulierem
accerſitus accurrit, dat aures confitenti, ac multa, quæ ſibi

„ ev—eniſſent, enarranti: Videlicet, quòô momento efflaſſet ani-
o mazm, adſtitiſſe eleganti formâ juvenem, qui ad ſplendidis-
ſimum Palatium deductam ſtitiſſet ante thronum, in quòe:
ünt Chriſtus cum Mariâ Matre ejus ſanétifſimâ in ingenti San-
IHI Gorum coronâ conſideret; Ibi de peccatis omnibus, etiam
Uner. minimis, acerrimè accuſata à Cacodæmone; cum non ha-
-huu beret, quô ſe purgaret, nec alius quisquam, ne Angelus
nr quidem Tutelaris, pro e4 verbum faceret, ad Mariæ, Mi-
un⸗ ſericordiæ matris, pedes accurriſſe, ab hâc F lium fudicem,
ean oblatâ pulte (ex genere cucumeris, Indi Zapollas dicunt)
4 gquam ipſa nuper pauperi cuidam, quem maritus domo abe-
„E gerat, in ſacratiſſimæ Deipareæ Virginis honorem dediſſet,
dem placatum eſſe, & tres dies pœnitentiæ concefſſos ac ne om-
ninè ſine aliquâ animadverſione ad corpus rediret anima,
nn jufſſam à Dœmonibus graviſſimè flagellari Hæcmulier pa-
lam omnibus, admirabili ſuo, & circumſtantium ſenfu:

in quæ deinde cum tres illos dies totos expurgandæ excolen-
, dædque animæ tribuiffet, ac omnibus Eccleſiæ Sanctæ Sacra-
s . mentis bene munita, felicius quaàm antè, ex hâc vitæ ſtatio-
De ne av Olavit. Ex lit. Indiæ Dyzent. An. I6 Wartatek. Hort.“ aſt. 2r.· .
a de ſalut. Angel. Lect. 7. f. aAo. Ouuz L. 5

522 CONCIO XXXIII. Judicis Extremi ultima Sententia
Authores E. S§. Thom. Szppl. q. 22. a. 3. & 2. 2. 7. 53. Art. 1I. & citatus n. 9. Vid.

in hujus 32. Ctate ad ſuos numeros. Præſertim Franciſc. Labata Theſaur.

Concionis Mor. de Jqudicio ſin. Propoſit. z0. & alin citt. Ad num. 2. & 3. Con.
materiam. ſtit. Caroli V. Crimin. & Juädiciorum Public. Artic. s&8. Sg. 90.

Matthias Stephani, 7. C. zbid. de Defenſore Kei. à f. 109. Dre-
xel. Zribun. Chr. L. 1I. C. §. J. 2. Alex. Calamat. Glva D. 32. n. I.

2. 3. 4. Joann. Oſorius, Conc. tom. I. Dom. I. Av. Thom.

Kemp. de Imit. Chr. L. I. C. 24. n. I. Marchant. Horto Paſt. & in

Ration. citt. LL. Beſſeus citt. Procop. Capucin. in Zadiciali
Diſc. II. & I2. Speranza, de Judicio- Puncto/32. in. f. fol. 2,1. E.
LCLoncione ſequenter de Sententis I,Te⸗ eιιονâρa. uρ7rà Conc. 21.
àn. y. Item Conc. 35. de æternitate. Hermanni Hugon. Pia Deſi.

Rer. Lib. t. e. 12. Aug. Paolet. Dom. 1. Advem. Paciuchelli.

AIn Jonam Lect. z3. n. .5. .
243 . F3:3. 2353.-e333S35 . 2373.-33.-B6 2 43 2--53 . 232 3.⸗23 -

CoNcIoO XXXIII.

deliciæ; impiis tormentum.

Judicis Extremi Sententia ultima Electorum; his

Dom. 3. Adv. Lox Clamantis. Zoann. I. 27.
Dom.4. Adr. Vox Clamantis. Luca 3. .

Judicii ex-
tremi Adus / viſſlimum ( graviorem materiæ ſuæ pondere, quàm
ra iflimus. hactenus dicta videantur) & ſcenam tragico-comi-
contine. „. cam, & comico-tragicam, ſeu Partim jucundam,

tià contine-

mur omne. Conſolatoriam & exoptatiſſimam fſcilicet Electis „ad dexteram
Judicis Chriſti; triſtiſſimam verò reprobis à pniſtru; & à po-
tiori umverſim; quo nempe & quantè major eſt numerus
damnatorum „eritque, præ numero Electorum. Hic Prz
deſtinatio exhibetur, & Reprobatio; Cœlum & Infernus;
è fum-

Ccedimus jam denique ad Judicii extremi Actum gra-

“ FlehRorum: His deliciæ , impiis tormentun. 323

ſummum & imum; lux & tenebræ; hic vita & mors, præ-
oℳ mium & poœna; gloria & confuſio: eaque æterna. Quan-
ta pondera! Unum jam nunc ex his eligendum eſt, (& qui-
Nenn dem ad utrumque, vel hoc vel illud, libertate) velis, nolis.
e. Ante hominem vita & mors, bonun, & malum; quod placuerit es, da-
bitur illie Eccl. Is. Is. Sed quanti hi ſtimuli, ut Deum amemus udicium
In & timeamus: ſicut ducuntur homines vel ſpe præmii, vel Ber Nirulu 8
formidine ponæ. VE. Beſſeus de Inferno C. I. znit. à fol. goë. E. Conc. i & nendi,.
5s. n. 9. Quàm aptè S. Auguſtinus: Oſtendiſti mihi, inquit, bene
. vivendi viam, & gradiendi ſcientiam dediſti- minatus es mihi gehen-
nam, &- pollicitus es mihi paradiſi gloriam. Medit. c. 2. n. 2. Et: Con-
A ge timore tuo carnes meas, quatenus, quæ minari, metuendo e vadam,

I y, quæ ſponder, diligendo percipiam. Ibidem n. 3. fol. 10. Formidandum
eeeſt Judicium propter pænam, ait idem S. D. amandum verò boni
Prrpter coronam: ſuper Pſalm. Ioo. Labat. propoſit. y. fine, de qud. Dul-
&‿⅜ & reltus Dominus“ Pſal. 24. §. Dicitur dulci, ut ametur, & rebtus,
ut timeatur, ait S. Caſſiodorus, Romanus quondam Senator,
atque dein Ravennæ Abbas. Nec me, ait S. Auguſt. revocabat
à profundiore voluptatum carnalium gurgite, niſi metus mortis & fu-
tuauri Judicii; qui per varias quidem opinionet, nunquam tamen receſſit
de pectore meo. Lib. 6. Confeſſ. cap. 16. Cernel. in Eccl. I2. Iy. Iifra
Conc. aa. n. 4. Paciuch. L. 49. n. 47. in Jonans. Qus Deum ex toto corde
amat, ait Thom. Kemp. nec mortem, nec ſupplicium, nec judiczuni,
nec infernum metuit“ quia perfectus amor ad Deum acceſſam facit
quem autem adbuc peccare delebtat, non eſt mirum, ſi mortem & judi-

nn. cium timeat; bonum tamen eſt, ut ſi necdum amor à malo te revocat,
V ſaltem timor gehennali coërceat“ De Imit. Chr. L. I. c. 24. ſine. Itaq;
INI. Judicium Fxtremum & amorem & timorem evincere poteſt in
n, homine; niſi homo non ſit, quodnam majus præmium hoc-
o ce: V'enite, benedilti Patri mei, poſſidete paratam vobs regnum?
. Matth. 2.. 34. Et quæ gravior pona: Diſcedite 4 me, maledibti,
Hend in ignem æternum? v. al. quæ ipſa eſt ſententia Judicis Extremi.
Ne. Hocce frænum & calcar juſto & peccatori, quod à malo co-

u; hibeat, & ad bonum exſtimulet: ſicut ad equum ritè regen-
iun⸗ M Uuuz3 dGum

“

24 CoON ciO XXXIII . Judicis PEtremi ultima Sententia

— —

malo retra- cites; illo, ut effranem & indomitum cohibeas: Sic corri-

2

hens: calcar gengus peccator, ubi eſt, ſicut equus & mulm, quibus non eſt in-

ad bonum ſti-

mulan telleltus“ Pſaimo z1. g. Ia camo & fræno maxvillas eorum conſtringe,
5 què non approximant ad ter ITbia. ſic erudiendus, cum eſt quaſi

Juvenculus ndomituse Yerem. zt. 15. vel ad bonum per acediam
torpens, vel ad malum per indomitas paſſiones præceps.

Sit nobis tale frænum, ab omni peccato retrahens, ſit calcar

ad pœnitentiam & virtutem ac in eâ perſeverantiam, Vox

clamantis, Judicis Chriſti Sententia, ſuavis & gratioſa erga

juſtos à dextru, terribilis erga impios à ſiniſtrn. Videamus

in hac Chriſti voce validâ ultimæ ſententiæ ſuæ, Salutare Des
& ſalutem noſtram æternum. Ex Ordine Proceſsus udicii

conſideranda venit hæc ipſa, modè inſinuata, extremi judi-

cis ſententia, cui tamen una non ſufficit Concio (ſequentur

Plures) quam dum ego hriſti ſententiam, (ut pro officio

meo ſim vox clamantu, & exemplo S. oannis) declamo, aſpi-
ret & linguam dirigat Deus; vos, AA. patienter aures & cor-

poris & mentis præbete.

*

Brevis re. II. Deſcriptis hactenus, vel in umbra depictis, quæ ad pu-

petitio prio- dicium pertinere videbantur, uti udice verè tremendo:
fum.

plicatis, Conc. §. Auditis accuſatoribus & teſtibus: Conc. 26.

faéta, dicta, & cogitata, cum manifeſtaà cognitione, quid &
quantum quisque deliquerit, aut bene egerit, & quidquid
ac quantum quisque præmii vel ſupplicii juſtifſime prome-
ritus fuerit) ſcrutinio; qué denudatio operum hominis fiet,

Proces-

Frænum à dum opus eſt fræno & calcari: hoc, ut equum pigrum ex-

à Conc. 19. us, 2,. incluſ. Libris Conſcientiarum apertis & ex-

Examinis exaéëtiſſimi (quéô toti mundo palam fient omnia

quô apparebunt gravia, quæ hic videbantur levia : quòô et-
iam bona opera & juſtitiæ rigoroſiſſime examinabuntur:
ſed & gravia peccata, quoad numerum, & ſpeciem, &c.
Conc. 22. 29. 29. 30, Bene. denique conſideratâ extremâ miſeria
“ Peceatoris coram Judice conſtituti, cui nullum penitùs re-
M fugium, & patrocinium. Conc. 3i. & 32. Poſt hæc, inquam,

ſte⸗

7

6

4

e,

V

(ce

eihr

.

ael⸗

₰△

tON

“

lis be,

her.

tul:

7. 34

iert.
us lt

toNe

ti teſtimonio probatum eſt, ducite ad communi ſapplicii locCum, & cum

Bern. ſerm. 5. in Pſal. 90. Cornel. in Matth. 2. 34. Ut ſcil. oſten-

Elehorum: His Aeliciæ; impii tormentum. 52

Proceſſus fiet ad ipſam Sententiam, quæ erit vite & mort

(reſpectu diverſorum, Beatorum ſcilicet & reproborum)
& quidem æternæ, mox & brevi executioni dandæ. Eam
feret & pronuntiabit ipſe Divinus Judex in terris, cuùm vi-

r & Pronuntlabit ible Pivinn I1 kert 1- Chriſti ju-
veret, iniquiſſimè ab homine judicatus, eâ Pilati ſe ententiaâ, entd

dicati ſenten-

ex vetuſtis Annalibus acceptâ, uti refert Adrichomius , in tia injuſtiſſi-
Deſeript. Jeruſ. pag. I63. num. II v. Jeſum Nazxarenum, ſabverſorem ma. Qualis à

Gentis, contemptorem Cæſari, & falſum Meſſtam, ut majorum ſucæ Gen- Pilato lata?

ludibrio regiæ majeſtati, in medio duorum latronum, cruci aſſigite:

I, Lietor, expedi cruces. Cornel. in Matth. 22. 26. Ff. r26. I. J. quam

falſiſſima, injuſtiſſima, & indigniſſima hæc ſententia! quod
eòô magis totus mundus agnoſcet, cùm ab eodem Chriſto,
ſupremo Judice vivorum & mortuorum, audiet ſententiam æ
quiſſimam, quam Chriſtus ipſe docet, Matth. 2r. àv. 37. Taunc
dicet Kex hü, qus dà dextris ejus erunt“ Venite Benedibti Patris mei,

poſſidete paratum vobis regnum à conſtitutione mundi; eſurivi enim,

Odediſtis mihi manducare; ſitivi, & dediſtis mihi bibere; hoſper eram,

E& collegiſti me ; nudus & ooperuiſti mez infirmus, & viſitdſtu me;
in ecarcere eram, & veniſti ad me. Tunc dicet & hü, qui à ſiniſtris Chriſti Ex-
erunt Diſcedite à me, maledicti, in ignem æternum, qui paratis eſt tremi judieis
diabolo &! ĩAngelis ejus. LEſurivi enim, & non dediſtis mihi manducare; ſententia ju-

lſitivi, & non dediſti mihi botum; hoſper eram, & non collegiſtiz me; nu- ſtiſſima.

dus, & non cooperuiſtis me; infirmus, & in carcere, & non viſitäſtis
me. Hæc Chriſti ſententia lata, aut ferenda juſtis & impiis, juſti primo
expendenda utraque pauliſper: & obſervandum, non ſine ſententiam

causâ prius juſtos ſententiam accepturos (uti contra, prius accipient: de-

impii ad inferos deſcendent, quàm juſti in cœlum aſcendent, in tep o,

hiſce nempe ſpectantibus illorum ruinam; de quàâ infrà Conc. cur? ut hia
40. n. 2. Tount hi in pplicium äeæternum, Nuſti autem in vitam æter-

crius doleant.
nam: Matth. 2. a6.) tum quia Electi digniores ſunt reprobis;
tum quia Chriſti proprium eſt præmiare; alienum, punire;
tum ut reprobi acrius doleant, videntes, quid amiſerint, ait S.
dat

*

526 CoNc1O XXXIII. . udiei Eæfremi ultima Sententia

— —

Quia Chri- dat Chriſtus, ſe proniorem eſſe ad benignitatem & miſeri-

ſtus pronior cordiam, quam ad juſtitiam & vindictam; neque hanc exer-

ad miſeren- cere, niſi velut coactum à ſceleribus noſtris: deinde ut tan-

dum quàm ro major ſit cruciatus impiorum. Ponderandum utrum-
puniendum. Que. V. Conc. Sy. n. y. d. ́Lßl

III. Imprimis omninè Deus pronior ad benefaciendum

Pronior & miſerendum, lentusque in decernendis ſuppliciis at in

min ad I. bonorum operum remuneratione quodammodo feſtinus,

ſupplicia in-

magisque in miſericordiam, quàm juſtitiam propendens.

ferenda. De Deo verè, quod in Cæſare Auguſto adulatus laudavit

Ovidius:
JNardus es ad pæœnas Princeps, ad præmia velose.

Miſe rationes ecjus ſuper omnia opera ejis Pſal Taz. 9. Deus, cui pro-

prium eſt miſereri ſemper, & parcere, canit Eccleſia. Smper, ait ſi-

Fnatt; ut doceat, diabolum nunquam miſereri, & parcere,

lo non loco miſericordiam oſtendere: & quando dicitur: cui
preprium eſt miſereri, omnes alios excludi. Beſſeus de quac.ionc..
J. 354. Ubi ſol. ſequ. Hinc bene mihi, ac conſultè feciſſe vi-

omines quidem nonnunquam: Deum verò ſemper, & nul-

Hierogly- dentur Æ gyptii, cùm optimi Principis imaginem hoc hiero-

hi U .— .* . „ f .
boni S glyphico jexpreſſerunt: Dabant ei in manus ſceptrum, in

juſti. cuſus imo caput hippopotami eſt equus aquaticus ſeu flu-

vialis, ſic diétus, quòd fluvios inhabitet, & equum non fi-

gurâ, ſed magnitudine referat: amphibium eſt animal, ſeu

quod tam in terris, quàm in aquis vivat, maximè ferum &

immite, Calep. & Matth. Brndl.) in ſummitate verò caput Ci-
coniæ avis benigniſſimæ ac mitiſſimæ, erat. Primum

nota erat uſtitiæ, alterum benignitatis, quæ in rege im-
primis neceſſariæ ſunt; ita tamen utraque temperanda eſt,
ut clementia ſummum ſemper locum teneat; juſtitia verò
infimum: quod nos melius de ſummo Rege, Deo, ſentimus

& dicimus; bonitatem ſcil. & miſericordiam, ejus in regno,

ſuperiorem ſemper locum tenere. Unde: Miſericordis autem

Ele-

Iuperewaltat Jqudieiumn Zacobi 2. 13. Atque hinc in die judicii

R
4
Ae
N

Nnen

2

e

lut

4

7,Uth
Mcka

A
IIE

trA

. R.
1 1
N
1

uN

nlo.

uI

gud⸗

Nim

gen⸗
.

ſen
o
egne

ℳℳ

cie
U⸗

ut tantdò illius huic gloria majorem dolorem & cruciatum ex
afferret, cùm videret hoſtem ſuum juratiſſimum ad regiam ch
propemodum dignitatem evectum Eſth. 6. . 9§. Beſſeus cit. Et

ut volunt D. Hieron. D. Aug. Conc. 29. n. 3. Credo, ait!

Electorum: His deliciæ, impiie formentum. 527

,

Electos prius, quam impios ipſe judicaturus eſt, ac beni-
gnam illam pro iis primò ſententiam pronuntiaturus. Ze-

nite benediéti & c. Alterum eſt, ut impii magis doleant, uti Ut impii

dictum: quòô enim dolore excruciandos hos putamus, cùm magis dole-
juſtos ad gloriam appellari viderint, ſe verò æternis ſuppli- nt. &c.

ciis mancipari! Peccator videbit, & raſcetur, dentibus ſuis fremet

& tabeſcet: Pſalmo III. 1o0. Quem dolorem ſenſiſſe, cenſendus Ex Epulone

eſt dives Epulo, medios inter ignes conſtitutus, inferni pa- Lzæce '.

bulum, dum Lazarum in ſinu Abrahæ conſidentem videret!?
neque enim aliam ob cauſam putem illi Lazari gloriam de-
monſtratam, quam ut ſupplicia tanto ei graviora & acerbi-

„

ora viderentur. LucæIé. Afſſverus Perſarum Rex, ad cujus

nutum 127. Provinciæ trepidabant, prius Mardochæum ho- Tormen-

noribus affectum voluit, quàm Amanum patibulo affixum, tum Amani

nlo⸗
1 honore.

quàm non lagens erat Amanus, cùm ipſe in regno Princeps,

à Rege juſſus, Mardochæo judæo, cum ſuo dedecore, ho-
norem exhibere debuit, quem ipſe dictabat ſperabaâtque, ſi-

bi obventurum, ambitiosè: ſth. 6ö. Ita quoque ſummus
ille totius Univerſi Rex & judex juſtos prius exaltaturus eſt,

honore & glorià cœleſti cumulaturus, ad regnum per ſen-
tentiam vocaturus, quam in reprobos ſententiam damna-

tionis pronuntiaturus, ut ita illorum tormentum, visâ bo-

norum gloriâ, adaugeatur. Adeo impiis in judicio peni-

tùs nil in ſolatium, ſed omnia in torturam cedent, etiam a-

liena & extranea: neque hoc ex intentione ſalutis, ut emen-

dentur & ſalventur impii, uti Deus gratiam fecerat Caino,

de quò Franciſcus Mendoza, adducens id Geneſ. 4. 4. & g. Re- Caini dolor

ſexit Dominusz ad Abel, & ad munera ejus; ad Cain autem, & ad mu- & invidia ex

nera llins non reſpexrit, idque ſigno aliquo externo monſtrans, fratris mune-

Men- fibus Deo
m gratis, ſuis

doza, ut Cain videns ſe humiliter contemptum, & fratre ingratis.

Mechtl de qud. extr. Xxx hono-

52⁸8 CoNc1O XXXIII. Judicis Extremi ultima Sententia

— „ —– . 2
honorifkcè à Deo approbatum, & ex ſuâ miſeriâ, & ex alienâ

lorid morderetur; indéq; juſtà quadam invidià excitatus, &
ſuam à ſe malitiam abdicaret, & fraternam religionem impo-
ſterum imitaretur: in 1. Reg. 2. 33. f. o06. in Expoſit. lit. ubi d f. yoa.
multan Praſens calamitas, um præteritaâ vel aliena felicitate comparata,

moleſtior eſfestur. Non ita in judicio fiet impiis (uti Caino fa-

&tum, etſi in obſtinatione perduranti) quibus nulla amplius
ſalus, aut ſpes, ac intentio ſalutis erit. Conc. ſequ. n. 2. Cala-
Diocletia- mat. Diſc. 32. r. 5. O& Diſé. 26. n. 3. Labat. propoſ. 32. f. 151. Dio-
nus excrucia-cletianus Imperator, Chriſtianorum perſecutor longè ſæ-
tus, videns in- viſlſimus, Annum agens in Imperio vigeſimum, cum vitæ

rmentum tg£io, ſeu Chriſtianæ rei ſucceſſu conſternatus, illud depo-
Chriſtiano-

Tum, quos ex- —r5—. . . R1 Sèð
tirpatos vole- ab eo anno, Chriſti ſcilicet 304. Anno dein Chr. 313. veneno

bat. hauſto, mortalium ſeſe iræ ſubduxit, immortalium ſubi-

turus: ſed id non ſtatim, ſed poſt triennium accidiſſe, au-

thor eſt Zoſimus, Comes Græcus, hiſtoriographus Ethni-
cCus. Et usque ad annum Conſtantini M. Principats undeci-
mum, Chriſti 316. voluntarium exitum diſtuliſſe Diocletia-
nus fertur. Enimverò divino factum conſilio putandum
eſt, ut tamdiu ſuperfuerit, dum inopinatam Chriſtianorum

felicitatem aſpiceret, templàque à ſe disjecta reſtitui, veti-

tos à ſe cœtus frequentifſimè celebrari, Chriſti gloriam fum-
mis tolli præconiis, Chriſtianos Principes ſuo ipſius ſuffragio
imperare; quéô enim animi angore hæc illum aſpexiſſe pu-
tandum: Regio ſanè cum Pialte canere unusquisque potuit:
Peccator videbit, & raſcetur, dentibus ſus fremet, & t abeſcet: de-
ſederium peccatorum peribit Pſalmo III. Io. Ludov. Aurel. Peruſin. Com-
pendio Annalium Baronii, ad Annos Chriſti allegatos. Quid hic
Imperator, cum impiis omnibus, in judicio extremo aget,
cùm plura videbit, audiet: &c. in rabiem actus:? Non ita.

In Judicio IV. Itaque: Venite benedibti: &X&c. Et: Diſcedite maledicti, .
duæ Claſſes quàm diſparia iſta: Hinc intelligimus, Duas in Judicio clas-

judicando- ſes ac ſortes judicandorum fore, quarum una accipiat ſen-

tentiam

ſuit, vitam privatam & horticulturam in Dalmatia agens,

–—

FElecorum: His deliciæ, impiis tormentum. 29

den tentiam beatitudinis, altera damnationis, à Judice æquis- rum: ſicut du-
E ſimo; ut univerſo Orbi illorum virtus, & horum improbi- plex & diſpar
li- tas manifeſta fiat, palàm illis prœæmia, his ſupplicia retribu- ſententia.
D ente, juxta id: Credere oportet accedentem ad Deum, qlss eſt, &
inquirentibu, ſe remunerator ſit. Hebr. 1I. 6. IIli Benediéte, hi male-
U. TYici: illis extremi Judicii dies, etſi non ſine omni pavore. Sa-
prà Conc. 20. n. 3. Conſolatorius tamen, & deſiderabilis; im-
pilts fatalis & ſumméè terribilis. Has duas ſortes, Iuſtorum
& impiorum, acutriusque diſparem retributionem, in ju- De his va-
é dicio futuras, ſacræ Paginæ apertiſſimè loquuntur, non Tarobolx
wi uno tantùm loco; Eô pertinet parabola de virginibus pru- ex Evangelio.
i. dentibus & fatuis: Matth. zy. 4 v. I. De Piſcibus bonis & ma-
„ Ilis: Matth. 13. 4 v. 37. De Tritico & Zizaniaâ: ibid. à v. 24. De
n ſervis bonis ac fidelibus, & de ſervo malo & pigro: Matth. 2r.
. v. 14g. Et apertiſſimè loquente Chriſto de ipſo Judicii die,
de ovibus à dextré, & hædis à ſiniſtru, ſtatuendis: à v. 3272. ☚
m cui immediatè ſubjungitur utraque, de quâ agimus, ſen-
tentia Chriſti: v. 3a. ar. Feliciſſima proin ſors erit Agnorum,
er Tritici, bonorum piſcium, prudentum virginum: &c. mi-
Ann ſerrima autem partis adverſæ. IIlis enim gratioſus erit Ju-
uuonn dex, Paſtor, Dominus, Paterfamilias, imo & ſponſus: his
et. ſeveriſſimus, cum juſtitiâ, ſcelerum vindex & ultor, ma-
hn., los malé perdet; malos piſces abjiciet; Zizania ad igne com- .
ikaN burendum tradet; hædos, & virgines fatuas, excludet coec
e. lo. Ita idem Aiſſiciliz, faciliss, jucundus, acerbus. Uti Apoc. 4. . Ex Apoc. 4.
ͤ dicitur: Et de throno ejus (Judicis) procedebant fulgura & vocer, & v. T7.
rk tonitrua, adeo ut inter tonitrua & fulgura mediæ audirentur
„( voces. De throno procedunt voces in bonos, fulgura &
. tonitrua in peccatores, ait Speranza: Puncto 12. de Mort ificat.

Paolet. in Fer. 3. Dom. 1. Quadrag. Serm. 6. n. §. f. 5æ. Ede &ſ num. g9.
V. ſupraà Conc. 9. n. 2. Egredietur virga de radice geſſe, & ſlos de radice Ex Mat. 1.

i 1,/ * . * . . „
H eerc Ya⸗⸗ 11. 7. Virga ſententiæ damnationis impios 7. ,.
dͤ. percutiet; irga illa vigilans, quam olla ſuccenſa ſequitur,
ter Jerem. 1. 13. Flos ſuaviſſimus ſententiæ Juſtorum, hos re-

XX x 2 creabit.

530 CONCIOXNXXXIII. Judicis Extremi ultima dententia
creabit. V. Procop. Capuc. in Judic. Diſc. I5. n. I. 2. &c. Sed regre-

diamur ad ipſam ſententiam Jjuſtorum, cum gaudio cogi-

2

tandam. “
Expenditur V. Venite Benedibti, & c. O anima, quid poteſt delectabilius ex-

ſententia E- primi, qudm - venite? ait S. Bonav. Cardin. Soliloq. c. 3. Oenite & c.

lectorum, &
verba Chriſti
conſideran-

(Vübus verbis blectos omnes ad cœlum invitabit. Venite
Juſti, qui amore mei omnes veſtros affectus, tentationes,

tur: Venite. concupiſcentias viciſtis, & à meâ lege alienati non eſtis, qui-
bus tantus mei amor fuit, ut & omnia veſtra ac totum mun-

dum, vel reipsâ, vel affectu & contemptu ejus, reliqueri-

tis. Venite: Sanctiſſima Virgo Mater mea, 88. Apoſtoli, Mar-
tyres, Confeſſores, Doctores, Virgines, &c. qui, meo auxi-
lio & gratiâ, triumphâſtis de mundo, carne, & demone, tri-

bus principalibus ſalutis veſtræ inimicis: Venite: pauperes
Lazari, à ſæculo abjeéti, qui ulceribus pœnitentiæ auſteri-
naſtis; lenite, modò ab Angelis in ſinum Abrahæ deferendi.
Venite Electi mei, qui, etſi cum filio prodigo me patrem de-
ſerueritis, per poœnitentiam tamen iterum gratiam meam
mweruiſtis, nec Sanguinem meum perditum iviſtis. Venite,
qui laboraâſtis, & onerati fuiſtis, labores, ærumnas, & vitam
meam in paupertate, patientiaâ, humilicate imitati; & ego refi-

Benediktie ciam vos. Oenite, enedibéti à Patre meo & totâ SS. Triade; benedisti,
Patris mei. quibus mundus propter me maledixit. O quàm ſpecioſa laus
Poſidete pa- beatorum ex ore Chriſti! Poſdete, & velut hereditatem ve-

ratum vobis ſtram occupate, innocentiæ, patientiæ, laboribus, meritis ve-
s nen. ſtris promiſſum & paratum Regnum,non dimidium, utAſsverus
Eſtheri promiſerat; non terreſtre vel mundi hujus, de quòô
Vos elegit Deus, quédque finem brevi habiturum ſit, cujus
diadema ſentibus riget, curis, anguſtiis, periculis; ſed re-
gnum gloriã & majeſtate plenum; de quòô David: Gloriam ma-
Chniſicentéæ Kegni tuir Päſalm. Iqa. Iz. Regnum non triduanum

aut ter centum annorum, ſed æternum manſurum: KRegnum
acem, regnum omnium ſaculorum dbidem v. 13. O quantæ gloriæ,

tatisque cooperti, gravia paſſi eſtis; toties eſuriiſtis, jeju-

II

EleRorum: his delicie; impiis tormentum. 531

ege quantæ beatitudini hæc verba ſunt! ait Ch ryſoſt. nec dicit accipite,

t. ſed hæreditazte, quaſi proprid, quaſt Paterna quaſi veſtrd, quæ vobi d
prineipio debebatur. ap. Cornel. in Mat. ar. 3a. Homunciones nos

r. ſæpè gaudemus cum ſolatio, cùm à magno principe verba
gratiæ ac clementiæ accipimus; quæ tamen, ut plurimum,
„Vverba ſunt tantùm, & homini ab homine, ſine fructu & uti-
i litate; ut dicat Regius Propheta: Nolete confiaere in Principibus;
in filiis hominum, in gquibus non eſt ſalus“ Pfſalmo Izs†. 3. Verè: Salus
m autem juſtorum à Domino: Palm. 36. 329. quam, per ſententiam
uD jucundiflimam ſupremi Judicis publicam, accipient om-
. nes Electi, quorum etiam minimus in cœlo major erit om-
m. ni Alexandro, Auguſto, & potentiſſimis mundi Regibus &
en. Principibus, qui, ſi damnati (uti quàm plurimi erunt)
e tum infimo in terrâ ſtabunt loco, cùm in ſuperis videbunt,
Men audientque per ſententiam Divinam pronuntiari, veſtiri, &
coronari Reges tantos, Cœleſtis & æ&terni in Cœlo Empyreo
regni, qui olim in vitâ fuerint pauperculi & infimi. Cornel.

A beſſens Conc. 2. de Jqud. à f. 355. S
eon VlI. Conſideratione nec minùs digniſſima ſunt Chriſti Chriſti re-

o, Judicis ſüpremi verba, quæ prioribus addet: Eſurivie & C. munerantis
enmn ſuprà num. z. Mira res! Videte, AA. & apprehendite, quaàm ſumma libe-
. ſit liberalis Deus, quanti faciat opera miſericordiæ, quæ ralitas: Ke-
tanto regno compenſet: Poſſdete regnum inquit; quam ob Rer compen-
esn cauſam! ſurivi enim, & dediſti mihi manducare & c. Sicut & at minima-

à½ reprobis idem graviter objiciet ſimiliter: Diſceedite, maledicti, Ex his ne-
in ignem æternume Eſurivi enim- &c. Matth. 2. 41. & 42. Adeo glectis impiis

e „ 5* „ „% % 3 * .ℳ 2 2*
n die fatalis judicii ſupremo de miſericordiâ ejusꝗ; operibus torenaun .
eh rigidum examen erit, & deſuper remuneratio, vel punitio: nurm rmlo
. * S * * . . * . . 3 6⁶
“ in qu ipſo iterum impiis magnum tormentum erit, cum PrXH

A. . viderint, in beatis opera miſericordiæ ita commendari, &
.„* „ X „ ₰ „ . 4
præmiari; ſeſe verò puniri & reprehendi propter illa negle-

⸗ .
nn Rta: quid ſi inſuper pauperibus non tantum non benefece-
9 rint, ſed & ſua rapuerint, eos oppreſſerint?! An fſortè ibunt n
ri ignem aternum, qus opera miſericordiæ non fecerunt. & non tount,
ℳ ßMMMM X 3 qus

532 CoNcIO XxXXIII. Judicis Ewtremi ultima Sententia

qui aliena rapuerunt, ait S. Auguſt. L. de fide & operib. Breviar. R.
Fer. 2. Dom. I. Quadrag. Lect. 2. Ubi & bene notanda verba Chri-

ſti: Amen dico vobis: quàmgdiu feciſtis uni ex his Fratribus meis mi-

nimis, mihi feciſtise V. 40. & 4. Venite benediöti, poſſidete regnume-

Operum Agnoſco promiſſionem meam; laudo miſericordiam ve-
miſericordiæ ſtram, quæ jure ſiſtere ſe præmio poteſt; accipite præmium,
pliflun⸗ quod pretio æſtimari non poteſt: quidquid ulli meorum
erces.

tũque ſæpiùs refecit: veſtris ego veſtibus tegebar: ad ve-

ſtras ego ædes peregrinus divertebam; veſter in me amor

ipſos ad me carceres penetravit: veſtra miſericordia vixi.

Venite benedicti- Fragmen panis famelico dediſtis: En men-
ſam paratiſſimam; venite, æternùm epulaturi. Peregrinos
tecto non excluſiſtis: Angelorum cives vos eſſe jubeo. Se-
minudorum algentibus membris lanam injeciſtis: adeſte,
immortalitatis purpurâ velandi. Venite benedisti. O quæ

rerum hæc commutatio pro centonibus, pro obolis, pro
menſarum miculis, paludamentum gloriæ, theſauros cœli,

Ad imitati- delicias non finiendas recipere! Eide Eccl. 16. 17. Hæc ſi qum

Onem propo-

nitay.! vera, tam eſſent omnibus perſuaſa, nemo foret, qui non tam

vili vellet cœlum emere. Veriſſimè Auguſt. & vie mercator
eſs optimns, da, quod non poter retinere, at recipias, quod non poteris

amittere; da modicum, ut recipias centuplum; da pauperi nummum,
ut à Chriſto impetres reÄgnum; da buccellam, ut obtineas peccatorumn

veniam; da veſtem, ut merearis gloriæ ſtolam; da vilia, ut conſequaris

gterna. Ita S. Aug. (S§. Cæſar. Arelat. Hom. /3.) citat. à Drexelio

tomo I. Sgno g Preæaeſtin. FH. 3. qieæ autem ſtultitia, illic tua relinquere,

unde exituruz er; & illuc non premittere, quò iturus es? illic ergo tus
repone, ubi tuam habes patriam, ait S. Chryſoſt. in Matth. 6. Drexel.

cCcit. digno . Pradeſtinat. mihi f. 25 5. & ſeqe. ubi plura. Hic mihi
occurrit, quod refertur de Cæſare, propoſito noſtro per-
Julius Cæ- opportunum. Cauſam dicebat apud julium Cæſarem mi-
harà milite les unus veteranus, & causâ premebatur. Itaque timens,
accepti bene- ne causâ caderet, quid egit? Reddidit Cæſarem memorem

cujus:·

feciſtis, mihi factum eſt. Veſtra me commiſeratio cibo po-

—

Flegorum: Hie delicie, impiis tormentum. 533ͦz3
A cujusdam beneficii, quod illi in extremâ neceſſitate contu- ficii memor,
ci. lerat. Meminiſti, ait, mperator, ſub quâdam arbore um-remuneratur
. bram non ſpargente, cùm velles reſidere ferventiſſimo Sole, umbram ſii „
un & eſſet aſperrimus locus, quomodo ex commilitonibus faéctam.
iun unus, penulam ſuam ſubſtraverit: Memini, ait Cæſar, &
an quidem ſiti confectus, quia impeditus, ire ad fontem pro-
mon Ximum, non poteram, niſi commilito, homo fortis & ſtre-
or nuus aquam mihi in galeâ attuliſſet. Potes ergo (ait mi-
les) 6 Imperator agnoſcere illum hominem aut illam ga-

eum leam? Reſpondit Cæſar, non poſſe galeam ſe noſcere homi-
iin nem poſſe; & adjecit. Iu utique ille non es? Meritò, ait Vid. plura
nu alter, me non agnoſcis Cæſar: nam cum hoc factum eſt ,in- Engelgr. P. I.

gi teger eram. Poſtea ad Mundam in acie oculus mihi effoſſus Pom. Septu.
„eſt. Nec galeam iſtam, ſi videres, agnoſceres: machærâ Pevenkela-
Nℳ, enim Hiſpanicaà diviſa eſt. Quæ cum audiret Cæſar, mox Se eh,,.
oA vetuit, illi exhiber i negotium, & agellos, de quibus lis erat, psw 4.
,. militi ſuo donavit. Longe major „ quàm Cæſaris in hunc ſiqnio &c.
Gn, ſuum commilitonem, erit Chriſti in ſuos amicos, qui ei ob- Abr. à5. Cla-
Gon. ſequium aliquod Præſtiterunt, munificentia & benignitas. Ta- Juda p. 4.
non Qandoquidem quidquid exhibetur officii pauperi, fiat?& 22.
W Pauperum patrono Chriſto, poterit quivis in pauperes offi. —. a-
NN. cioſus & clemens dicere Chriſto, quod miles ille Cæſari. Sis Qnrutus.
Meminiſti, Domine, quomodo, cum ſub frigido Jove,

ANnN .
ſæviente brumaà, ſeminudus algeres, & tremulo corpore
ſei pulſares ad oſtium meum, te in ædes exceperim, & nudum
lo cooperuerim: Meminiſti, quomodo, cum, inediâ exhau-
z ſtus, & fame pallidus, fruſtum panis emendicares, ſic eſuri-
un enti menſam ſtraverim, ibique manducaveris? Oſtendet
H profectò ſe memorem eſſe, quando coram toto mundo tua
miſericordiæ opera deprædicabit, dicens: Venite, beneditti.

. Eſurivi enim, & dediſti mihi manducare, &c. stanihurſt. de Zudicio
. Ccap. 7. 2 f. 140. Quid ſi alius adfuiſſet, deprehenſiis & con-
victus, noluiſſe Cæſari, cuùm potuiſſet facilè, in extrem4

gen neceſſitate ſubſidium ferre quam mercedem tulifſet? an

334 CoNCIO XXXIII. Judicis Eutremi ultim dententia

non audiiſſet: Ito, maledicte, in crucem &c. hæc ſors erit Er
impiorum. Annon AA. efficaciter & ſinceré proponimus, N
4 pauperi Chriſto, ſeu Chriſto in pauperibus, benefacere, it E
mereamur audire: Venite, benediéti, de tenebris ad lucem, de &d
ſervitute ad libertatem filiorum Dei, de bello ad pacem, dd br
morte ad vitam, de exilio ad patriam, de carcere ad regnum,
de agone ad triumphum, de mari ad portum, de Babylo-
ne ad Jeruſalem, de mundo ad cœlum, de tempore ad æter-
nitatem, eàmque beatam. õů
k Feltorum VII. Venite, benedictes & C. Poſſidete regnume &c. O quim “
ſponſio: dulcis erit hæc vox Chriſti in auribus Plectorum! O qum
Duando te ejus facies illis decora! quò hinc perfundentur gaudio?! Taune t
idimus. reſpondebunt juſti dicenter (non tam ore, quàm corde, admiran-
tes Chriſti erga ſe munificentiam ) quando te vidimus eſurientem nm
& pavimuste! &c. v. 37. Significatur profunda humilitas, ac- din
miratio, & exultatio Sanétorum, eò quòd audiant opera ſua, n
& exigua & exilia tanti fieri à Chriſto, ut ea ſibi facta æſtimet, a
quæ pauperibus Chriſti amore fecerunt. Corn. O quantas gra- j
tias agent Electi, profundiſſimè in facies ſuas procumbentes, en
tantæ Chriſti beneficentiæ, qua, & cujus gratiã agnoſcent, ſe- (A
ſe eè felicitatis, æternum duraturæ, perveniſfe. Declaremus "
ahb exemplo, tali, quale dedimus ſapra Conc. zo. n. §. Et quis Rex à
vel Princeps, cui cùm non eſt proles, is obvium aliquem par-
vulum pauperem in filium adoptat, educat, quin &, cum "
moritur, heredem teſtamento ſcribit, & inſtituit totius regni jen
ſui: quàm non gratum hunc eſſe oportet tanto benefactori,
cujus beneficio planè gratuito, ad tantum ille evectus cul- uti
men? quid omnia mundi regna, honores, divitiæ, potentia, ep
in comparatione cœleſtis illius regni?: Cœli heredes ſcribit n
Chriſtus, &, toto mundo teſte, inſtituit ipſe ſupremus Judex, in
Poſſtdete re- & in actualem poſſeſſionem inducit: Poſſigete renum. At qus
guueves duot titulo: multo: titulo donationis; quam fecit Pater vobis:

8S quibus ti-
tulis:

—

edis; ob
veſtræ

titulo hereditatis; quia heredes Dei, cohereder Chriſti- titulo

emptionis; per pretium ſanguinis mei: titulo mere

I erl

e

lN

Eleſtorum: bis Deliciæ; impüs tormentum. 535

veſtræ meritum actionis: March. fel. ga. Venite, Benedieti: de

S. Mechtilde, filiaà Comitis cujusdam Germanici, ſponsâ S. Mechtildis.
Chriſti ab ineunte ætate, quanto in his verbis deliciaretur H
affetu, dictum eſt, ſupra (onc. 12. n. S. De S. Aproniano ſic S. Apronia:

habet Martyrologium Romanum 2. Februarii Romæ Via Sala- nus & Cœlo

ridâ paſſio Sanäte Aproniani Commentarienſis, quà adhuc Gentilis, cum audiens: Ve-

Sunbtum Sicinium & carcere educeret, ut Laodicio Præfecto præſentaret, ite Benediéli,

converſus, &

vocemq; èà cœlo fabtam audiret“ Venite, benedibti Patru mei, percibite
17 I. „U Pe OLee gi Martyr.

regnum, quud vobis paratum eſt à conſtitutione mundi; credens bapti-
zatur, & poſtea in confeſſione Domini Finem vitæ capitali ſententiâ ac-
cepit. S. Franciſcus Seraphicus, cùm adhuc vivens accepis- S. Francifei
ſet revelationem ſuæ prædeſtinationis, totis octo diebus nil gaudium re-

aliud egit, quàm perpetuèò exclamare: Laudetur Dominus Den- velatà ſibi ſa-

meus; ipſi gloria & honor ſine fines ita ut horas etiam Canonicas lute.
dicere obliviſceretur. Faber Dom. a. Advent. Conc. 3. n. 2. Miſer-
rimus ego peccator, indignitatis meæ conſcius, neque de
cœlo vocem, neque revelationem expecétare poſſum, aut

cupio, ſed me Divinæ infinitæ miſericordiæ totum fubjicio,
heneh ſpem inter & amorem ac metum meritò vivens, cum Ec-
enhe⸗ cleſia ſupplex: Sancti nomini tui, Domine, timorem pariter & a- S. Bernardi
Lens morem fac nos habere perpetuum. Orat. Dom. 2. Pent. Ecce enim: lachrymæ &
il Firmum eſt mihi propoſitam, nunquam ridendi, ait S. Bernardus, H au-
en, quousq; audiam ex ore Dei illa verba Z'enite, benediétes Patris mei; S“ Dinet .
M neq ſlere deſiſtam, donec liber ſim ab illa ſententiäs Ie maledilté in
ignem äaternum. De Interiori Domo. c. 37. Calamat. Aubl. in dent. V.
d Judic. ſin. fF.Sz. An quæſo (mihi ſeriò ad mentem loquor, &
tu tibi loquere) me reprobum faciam & indignum tam ac-
enig ceptabili voce: Venite, benediétt: extra quam nulli ſalus ob-
ſoni tinget? an me præceps fubjiciam illi ſententiæ: he, maledilti?
kn abſit, inquis, avertat Deus. At verò revera (prô ſcelus &
Pgdd dedecus! prô damnum!) id facio per turpem carnis volu-
ptatem, per graviter iniquum lucrum „verbo: per quodvis
din peccatum mortale. O quanta nobis neceflitas timoratè
e⸗0 & Juſtè vivendi, ne à tantâ felicitate excidamus! Utinam &

5Mechtl de Jud. erctr. VVV 108s, JJMUb-

536 CoNCIO XXXIII. Judicis Eatremi ultima Sententia
nos, ſpe audiendæ illius vocis: Ernite, convertamur à vis

Chriſte jeſu, Judex, Conſutati malediétis, ſlammis acribus addidtlis,
voca me cum benedictis: Sequ. Miſſæ Defuntt.

devoto Lecktori, vel Auditori, duplicem hiftoriam, quarum

ctorum ſententiam: Venite, Benedicti- &c. alterâ, quâ incu-
tiam timorem (ſicut initio Concionis dictum eſt, timoris &
amoris Dei ſtimulum & calcar ac frænum eſſe udicium ex-
tremum, quô nobis & præmium & ſupplicium æternum

lanmnm, vel verbo ac voce tenus terribilem ſententiam: Ie, ma-
ledictis de quà in ſequenti (oncione generatim; in ſequentibus dein
de ſingulis illius partibus ſermo erit, momenti, uti res eſt,
Eques no- graviſſimi, quia æterni. Deguſtemus prius aliquid de Con-
bilis ad epu- vVivio Regni illius juſtorum, ut ſummum ejus deſiderium,
lum cœleſte excitatâ orexi, concipiamus. Inter Provinciales, viros no-
invitatus: in biles, duo quidam erant, tum loco domicilioque vicini;

2*

quo illi du- tum, ſicut opibus & generis ſplendore, ſic vit4 moribusque

centi anni vix
una hora vi-
debantur.

ex æ&qquo inſignes. Horum alter altero diu perfamiliariter
uſi, in magnam amicitiæ amorisque conſuetudinem perve-
nêre. Atque, ut erat matura utriusque gravitas, ſuavi mo-

deſtiæ ſociata, amoœbeis conviviis, ſed honeſtis iis, & jucun-

dis, ſeſe alterni, ut cuique viſum eſt, invitabant. UÜbi veri
Sanéta duo- mihi fit ſimile, crebra illos, tum de bonis quibusque ſtudiis,
rum Nobili- tum de cœleſtibus præſertim gaudiis, quorum amore tan-
um dintcitει. gebantur, miſcere colloquia ſolltâſſe. Nondum enim hæc ævi

noſtri dedecora invaſerant, ut coiri amicitia inter plures pos-

ſe, non putaretur, niſi cœnas in luxu probrisque exigeremus;
aliique alios lacerare convitiis, vel contem ptore ſupercilio

—

latâ & ſpatiosaâ ad arétam & anguſtam, ut hac viâ venientes
poſt Chriſtum, audiamus à Chriſto: Venite Beneditte! Tu 6 4
VIII. Pro Concionis auctario, ſubjungo piè curioſo ac

un, perquam affectuosâ & jucundà, inſtillem amorem Dei,
omnéeque ſtudium, ac curam fſalutis ſeriam, obtinendi Ele-

proponitur, à nobis eligendum, ut ad bonum incitemnmu
à malo retrahamur, fortiter & efficaciter) ut effugiamus il-

deſpi-

el

s

i

4“ Eledorum: Hus deliciæ; impiés tormentaun. 5337
rin deſpicere, vel in vino & hido patrimonium ingeniumque de-
tere coquere cum Apicio (Romano, tempore Senecæ, omnium
mE helluonum maximo) ſtuderemus. Quin contrà decorum
A ſibi etiam tum nobiles credebant, ſi & facere palàm glorio-
ſa, & fabulari inter ſe honeſta, audirentur. In hàâc tali duo-
rum conſuetudine, cùm, neſcio, quid ſolito majus uterque
H moliretur, convenerat fortè, ut ſtato quisque die luculen-
tum, præ ut unquam alias fecerant, epulum domi ſuæ ap-
de pararent; invitatis etiam aliis, quos vellent, communibus
im. amicis. In hanc legem ubi hilares alter alteri condixere, Unus ho-
H jäamque dies condièétus fuberat, ille alter (heu ſubitos rerum rum repentè
ma. temporumque caſus! quam totus homuncio nil eſt!) ille, mortuus, ta-
mmn inquam, alter, qui venire ad invitantem prior debuerat, fa- men d Ahie
temn, tis præproperè conceſſit, ſuique adventuús ſpem convivato- rct ad Amici

. + K. — e. — Convivium
l. ri omnem incidit. Elato tamen tanto amico, quid alter ſu- invitatus ho-
e perſtes egerit, expectatis? Urique erat is, ad funeris luctum, ſpes.
lcn quam ad convivii luxum, ex hoc vicini exceſſu, paratior;
loeh eàâque propter indictas epulas, ſi quâ licuiſſet, facile omiſlſu-

Ioe rus. Verum in vivis adhuc cæteri ſupererant, quos eodem
änn jure, meminerat, eſſe à ſe vocatos. Et iſtorum, quod par
wer erat, reſpeètus tenuit, ut tametſi conviva unus, isque præ-
ſi cipuus, numero deeſſet, illi tamen reliqui, in eodem ſigma-
ge te, tantò laxius accubituri viderentur. Pergit igitur in
E Cconcepto hoſpes, lauteque menſas & triclinia inſtruit. Cæ-
teri, ut inter omnes convenerat, in tempore & loco adſunt.
Occurritur à patrefamilias omnibus: fit ſalutatio: prope-
rantur officia: deducuntur hoſpites: aqua in manus ſumi-
tur; ordine locoque discumbitur: Atque hic, ecce tibi! ad-
eſt hoſpes etiam ille, quem nemo tum convivarum exſpe-

eene

IOII
QRGsrat: quippe functum nuperrimè, &, quod conſtabat, pu-
Ai blico funere jam elatum. Et adeſt, ut oportuit, vultu com-
. poſito, ad hilaritatem, quò nihil ferale aut mortale Ppræfer-
rt. Quis enim in illo alioqui ſigmate lætus accumbere ,
cl aut dapes quamvis opiparas carpere ſuſtineret, ſi cum D

—

68 CoNCIO NXXXIII. udicis Extremi ultina Sententia

——

—

nibus ad polluctum novendiale & magnificum epulum ve-
niſie ſe cerneret! Ad hæc, ipſemet cœlo jam tum receptus
(quod, puto, mox infrà cognhoſcetis) nihil cauſæ habuit,

cur indecorem ſibi perſonam ſumeret, & in ore lurido tri-
ſtis potius, quàm cum ſereno placidoque comis, appareret.

„

Quid multis excuſo:! Adfuit, quem diximus, conviva, accu-

buit, cœnavit; fidémque, quam invitatori dederat, præſens
ecxſolvit. Reliquum erat, ut ex pacto mutuum faceret, epu-

lumq; & ipſe jam pro ſocio inſtauraret. Neq; in hoc etiam fe-

fellit. Menſis enim commodum remotis, amicum veterem
Defunéctus & turbà ſeductum, jubet memorem attentumq; eſſe, ut ad ſeſe
Amicum ho- proximum cœnatum & ipſe veniat: diémque & modum ve-
iniein ibte niendi edocet: ſimul, abrupto colloquio, deſüt videri.
Conamn, cer- I gnarus adhuc alter, quò defuncti hoſpitis invitatio tam no-
to die indi- Va inſoléênsque pertineret; & arbitratus tamen fide non ca-
&o, & modo. rituram, apparat ſeſe diligenter, diémque edictum avidus
expectat. Neque enim homo, qui cæœætera tam probè ſem-
Per tamque (ut ego mihi perſuadeo) religiosè vixerat, per

eos dies commiſerit, quin, viatico munitus ante ſacro, vaſa
cCcolligere, & ſi mors fortaſſis ingrueret, rationes cum Deo

ponere maturaret. Dum Eques hic invitatus conſtitutam
diem (erat Solis vel Dominica) ſpem inter & metum, expe-

Vivens in- ctat: ecce tibi ad ipſas ædium fores equum videt candidum,
vitatus equo .

candido avo- aA] arr) 3 Iei at J
catus abduci- 10, celerrimè ex ſuorum conſpectu abripitur, brevique

tur ad ſplen- tempore per immenſum iter ad Regiam quandam peregrini
didum pala- ſplendoris miræque venuſtatis perfertur. In hujus veſti-
tium cœleſte, bulo cum paulum hoſpes conſtitiſſet, ab occurrente ſocio
& Convi- benigne comitérque exceptus, per ampla quædam atria ſanè?
vium. quam officiosè in aulam usq; deducitur. Ibi frequentes Con-
vivæ magno numero circumſident, epulis colloquiisque in-
tenti. Inter quos Eques, quamvis advenerat tardiuſculè, ta-
men etiam tum, & ſaltem de ultimo ferculo partem ſibi ſu-
mere jubetur: nam ad mala jam usque & ſecundæ menſæ bel-
laria

——õ

2 . . „ 22
pulchrèque ſtratum: quòè, uti præmonitus fuerat, inſcen-

lari
e⸗
laut
Un⸗

M Eledorum: His deliciæ, impiüis tormentum. 539

n. laria convivium proceſſerat. Obtemperat hoſpes non grava-
ebum te cum eas præſertim cibi potusq; reliquias videret, quæ et Convivan-
it, iam in ſaturo potéq; famem poſſent movere. Inter has dapum tiuimn maſe-
. lautitias cum oculos hoſpes ad Convivas etiam convertiſſet, rno dellia
id illamq; accumbentium modeſtiam, atque exuberantis læti-— Etltia.
tiæ conſenſionem, totàmque loci majeſtatem conſpexiſſet:
cum denique attentior, hinc epheborum obſequia, hinc
erer muſicorum certamina, atque undique omnium ſtudia
in- ofrfciaque conſideraſſet, rerum mortalium ſatur, id ſi-
eon bi reliquum ſperabat, ut in illo felicitatis palatio ævum
Ae æternitatémque duraret. Sed adeſt à tergo monitor ſocius,
e. reverti in domum ſuam, velit, nolit, ita temporis locique
rationes poſtulare: conſcenderet proin equum, & eò⅛dem,
unn ungde advenerat, redire. Et hic queribundus, exilium de-
precari, veterémque amicum obteſtari, ne, quem tam co-
in miter invitaârat, lautèque acceperat, exturbaret: Dimitte
n. me, inquit, pro Deo, hic aliquantulum morari in iſtâ Socie-
AM tate: vix etiam, dum aſſediſſe, labrisque primis has ejus da-
pes deguſtàâſſe: nolle ſe cuiquam odioſum & gravem eſſe, lo-
nh co infimo contentum, omnibus parere. Sed parendum
en fuit multèò plùs morato, quàm crediderat. Reductus igi- fuſſus eo-
ae. tur à ſocio ad equum, eôque æ&grè conſcenſo, per avia loca dem equo in
in patriam eadem celeritate revehitur, oculis quidem nec-Patriam reve-
n quidquam ad interdictum ſibi palatium retortis. Sed in pa-hitur, ubi
n tri, præ quàm cogitârat, mutata mirificè omnia reperit: ua. din⸗
egti ædes ipſas, quas paucis ante horis reliquiſſe ſe putabat, ſam in·
N. familiæ ſacræ cœnobium converſas; amicorum verdò ſuper-
W ſtitem planè neminem, ac ne nominis quidem ſui generisq;
en memorem quenquam deprehendit, præter unum ſenem,
Cor. qui dixerat, ſe audiſſe ab avo patris ſui, quendam illius loci
deir Dominum diſceſſiſſe cum equo albo, ampliùs non rever-
l. ſum: Quapropter non de nihilo jam miratus, cœpit ſuſpi-
iu. CLari, quod res erat, domo ſe diutius abfuiſſe, quàm oculi
ebel ſensusque decepti judicârant. Inde ſupputatis diligenter

LYvyV 3 tempo-

R

640 CoxNcIo XXXIII. Judici Easremi ultima Sententia

Cùm abfuis temporibus invenit, annis adeo ducentis inter eas epulas ſe
. „ * . ☚ 2 . * X 4 ⸗
ſet annis du- feliciter diſcubuiſſe; & nihilo minùs properatum abitum
centis, in eo immerenti amico exprobraſſe, ut à convivio, non dimis-
convivio, ſibi

viſis una tan-
tum hora.

ſus, nonniſi unã horâ moram feciſſe. Jacobus Biderman. in De-

Ntinét. g. c. 6a. YZoann. Major. Wec. xempl. E. Cazleſti Gloria. Ex. 7.

F.- II. Sumamus hinc deſideriis noſtris præguſtum aliquem:
ſi huic Equiti tanta felicitas, ad cœleſte bpulum ab amico

ſio tantùm invitato ad unum aliquod palatium: Quanta

erit, & quantum gaudium Beatis, cum ab ipſo Chriſto Bea-

ti, orbe publico, ad ipſum coœleſte regnum invitabuntur:
Lenite poſſtaete regnum. &c. Quâm amandus Rex tantus,
tam liberalis, etiam mihi, modè velim: & quid ni velim?

Unum opus: in ſtatu gravis peccati denique ſaltem non mo-

ri, &, ut in eo non moriaris, neque vivere, aut Perſiſtere:
haoc opus, hic labor, quéô dignum eſt cœlum.
Judex Su. IX. Alterum Exemplum Amori ſanctum timorem jun-
premus ſen-
tentiam dam-

mam ob lu- bus quidam magnæ ſanctitatis monachus degebat, Helias
xum convivi- nomine, beato Hieronymo adhuc vivo multum familiaris.
orum, veſti-Hic quâdam vice raptus, vidit ſe in quodam, miræ & inau-
um. &l. ditæ pulchritudinis palatio, ubi per horam gradiens, & ejus
Pulchrirudine ſatiari non valens, vidit à quibusdam juveni-
bus pulcherrimis quoddam præparari tribunal, ſtratis tape-
tibus, veſtibus, auro, gemmis, & multaà artificii varietate
decorati circumquaque. In quéê Rex quidam decorus tan-

tum, ut nihil aliud cuperet quis habere, magnaâ virorum
ſole lucidiorum comitatus ſocietate, veniens ſe poſuit, ut

judicia exerceret. Inter hæc cùm quædam anima (quam
fuiſſe Anconitanum Præſulem, ab ibidem exiſtentibus po-

ſtea

—

ſum ſe, ſed rejectum fuiſſe, per inuriam queretur, ſibi vi-

licin ſacris libro 3. Exemplo g. à f. 246. Weculum Exempl. veterum Di-

at, dum conſideramus, Chriſtum udicem ad tartarum
nationis fert damnare impios, qui bonos ad cœlum vocat. Refert S Cy-
ſuper Ani- Fillus Epiſtola ad & Auguſtinum In ſuperioribus WTgypti parti-

ſen

2 Plekcforum: His deliciæ; impiis tormentum. 541
lusk ſtea intellexit) à nequam ſpiritibus catenis, igneisque vin-
dn (ulis vincta, inſtar fornacis flammas erumpens ſulphureas,
Im geportata, majeſtati regiæ præſentatur, quæ, priusquam
GIn de aliquo interrogaretur, cœpit diris vocibus æternis igni-
dN. bus ſe digniſſimam acclamare. Hanc, inter cœteras, alle-
rens cauſam principalem, quoniam vanis mundi pompis in-
b tenta, in conviviis, & veſtibus, & hujusmodi mundi ſtul-
In titiis delectabatur. Quibus finitis, lata per judicem ſenten-
in tia, ut pœnis infernalibus traderetur, donec corpori juncta
nn duplices pœnas in perpetuum ſuſtineret: mox illam ſecum
dler. ferens omnis illa nequam ſpirituum turba, inde diris cla-
um. moribus receſſit. Meſffret. Dom. 1. poſt Trinit. ſerm. I. (34) mihi
An, JF. 252. Yo. Major, magne Spec. Exempl. V. Gula, Ex. I5. fF. 377. Facile
ln deſuper animi judicium eſto. H
len V. præ ter citatos ſais numeri Cornel. Franc. Mendoza in 1. Reg. Authores
2. 33. in Expoſtt. Lit. cit. ſupra n. ; Thom. Kemp. L. 3. C. 2. de hujus mate-
N Imit. Chr. D. Dionyſ. Carthuſ. de Judicio art. II. & 158. Guil. riæ.

Stanihurſt. de Judicio Extr. Cap. . à f. Izo. Mart. Cochem.
Capuc. de Jud. cap. 12. Procop. Diſc. 17. Fr. Joſ. Capuc. in
AIdv. C. 2. Jac. March. hort. Paſt. tr. 3. de ide Chr. Lect. 33. f. 192.
is Nicol. Turlot. Theſ. doctr. Chr. p. I. Cg. Lecl. 6. f. I14 .⸗ Joſ. Spe-
e ranzapunito 1zz. Drexel. Tom. I. Sgno. Prædeſt. à f. 25 7. En-

m Igr. part. 1. Dom. Septuag. & Embl. I. Annal. ætern. Faber Au-
d a*½. them. z2. Dom. I. Adv. Dom. g. Advent. C. 3. n. 2. Beſſeus de
ec⸗ Judicio Extr. Conc. . à f. 383. sq, 392. Calamat. OQuadr ageſ.
un Diſc. y. f. 5. & ſequ. Paciuch. Lect. 37. n. 41. Phil. Harttung.
duh- Conc. Tergem. Dom. 4. Adv. Conc. Ie Supra hbic Conc. 12. & infra
gtnne Conc. al. õ Z
OtuN
inn

542 CONGIO XxXxXIV. Iudicis Supremi ultima Sententia.

2 B E, E E d S Er E E E S E E i

CoNcIo XXXIVY—..R..
Judicis Supremi Sententia ultima, in impios fulmi-
natoria, terribilis, & efficaz.

Dom. 3. Ad. Vox Clamantis. Joann. I. 2 3.
Dom. 4. Adv. Lidebit omnis caro Salutare Dei. Lucæ 3. 6.
Eidem. Tox Clamanti. Lucæ z. X.

S. Joannes,
Vox Claman-
tis.

nes Baptiſta, dum interrogatus: Iua quis es? Vox Cla-
mantis, reſpondet. Si joannes lox ſit clamantu, non
ipſe clamans, quis ergo iſte clamans? S. Ambroſ. in c.3.
Clamans eſt Lucæ aſſerit eſſe ipſum Chriſtum, cujus prænuntius fuit S.
ipſe Chriſtus: Ooannes, ſicut voæ præcedit verbum. Clamavit enim verò
duomodo & Chriſtus in terris ſæpius ad peccatorem miſerum fſuis in-
Maveritchri-numeris concionibus & adhortationibus; Clamavit Lucæ 5. 5.
ſtus: SJo. z. 37. Clamavit in cruce, cùm ſeptem verba loqueretur:

Moriens in ad usque ultimum ſpiritum. Jeſus autem clamans voce magn,

Cruce. emeſit ſperitum: Matth. n. o. (V. ſuprà Conc. 23. n. 6. E&‿ totam. )vo-
ce tam terribili & validâ, ut ex illà Centurio, qui ex adverſo ſta-
bat, videns, quia ſic clamans experaâſſet, Divinitatem Chriſti in-
ferret: Verè hic homo ſilius Dei erat“ MarciIy. 37. &ö 39. Hæc vVox

Chriſti morientis fuerat tam valida, ut petræ ſcinderentur,

terra valde concuteretur; percutientes pectora reverteren-
tur: id nempe quæſivit Chriſtus, converſionem peccatoris
& ſalutem, quam adeo deſiderabat. ZJoannis II. 23. ait de eo

S. Textus: oce magnà clamavit: Lazare veni forar. Vt hacvo-

ce repræſentaret vocem Tubalem Archangeli in die Judicii,
qua ſuſcitabuntur omnes mortui. Quid ſibi vult, ait S. Am-
broſ. L.. de fide Keſurrect. quod Dominus ad monumentum acceſſit,
magna

Ox Clamantie Mirabilem ſibi tribuit titulum S. Joan-

aWV
ih
in

E

n

Cr

gen

1
d

in die illo totus mundus erit deſertum, extra vallem oſaphat.

in impios, fulminatoria, terribilis, efficax. 543
ma gn . ce clamavit Laxare exi foras, niſi ut futunæ reſurretioni
pecimen præſtaret, exemplum ederet? & c. Cornel. in cit. Yo. 11. 7„2*

fal. 1az. Verum Chriſtus Dei Filius omnium validifſimé & Clamabit in
2 “ . ¹ * ₰ N W „ „ .
magis clamabit in extremo Judicio; cùm loquetur ad omnes Judicio vali-

Gentes, quæ unquam extiterunt. Clamabit in deſerto, quia diſſime; im-
piis terribi-

nullam domum, nullum paſſerem uspiam videre erit. Sed ten eane⸗
raviora audiamus: De Jjudice loquens S. David, Dem, in- tiam pronün-
quit, Pſalmo go9. 3. mani feſtè veniet Deus noſter, & non ſilebite quæ tians.
verba Theodoretus, Didymus, & Niceph. explicant de Sen-
tentiã damnationis proferendàâ in impios, cùm in die judi-
cii reddet unicuiq, ſecundum opera ſua. Tunc qui patiens ſiluit,
ſicut parturiens loquetur, atque de Sion, ſicut Leo, rugiet:
Iſa. a2. à 13. loquens Chriſtus inducitur, ſicut in die Judicii,
ut explicat S. Auguſt. in Pſal. &2. Le Blanc in Pſ. 49. 3. f- Io 7g. Tu
Judex juſtus“ &c. ait idem S. Aug. Meditat. c. 3. fine, ex verbis ci-

tati S& Iſas. 92. à 13. tacutſti ſemper ,ſeluiſti, patiens fuiſtè; væ mihi,

demum loquéri, quaſi parturien. Vociferabitur, & clamabit, ſaper
inimicos ſuos confortubitur- verba ſunt cit. & Iaiæ. Ita eſt: Chri-
ſtus Supremus & Extremus udex, prolatâ ad Electos ſen-
tentiâ gratioſiſſimâ, de quâ egimus Conc. præced. dein effun-
det omnes theſauros furoris, quos jam inde per tot ſæcula
coacervavit, & ſicut parturiens loquetur; vociferabitur, clama-
bit, pronuntians diremptoriam ac fulminatricem ſententi-
am, ad quam tinnient ambæ aures omnium reproborum:
Saniherſt. Faber Dom. 4. Advent. Conc. 3. imnit. Et hanc terribilem
Chriſti in impios ſententiam attentè conſiderabimus, hodiè
generatim quidem, ſequentibus dein Concionibus (cùm in

illà plura graviſſima contineantur) ſingillatim quædam.

Audiamus nunc vocem clamanti Dei per Concionatores, Con-

feſſarios, &c. qui omnes cum S. Joanne clamant: Parate viam

Domini: & jam nunc adhuc ejus gratiam, clementiam, & mi-
ſericordiam, in remiſſionem peccatorum offerunt & prædi-
cant; quò magis, pro ſuo poſſe, horribilem illum Extremi
Mechtl de Jud. ertr. 2 2 2z Judi-

Deſcriptio
Sententiæ
damnationis
cum furore
Judicis.

Ex Iſaia
g. 70. d v. 27.
ſup. Conc. 19.
n. 1. & C. 27.
. 2.

544 CONCIOXXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia
Judicii Actum, exitialem impiis præ millenis mortibus,
aliisque miſeriis, verbo vel calamo depingunt ac deſcribunt.

Ergo patienter audite, neque ſine formidine ſalutari.

TI. Non ſine ingenti horrore animi & membrorum o-

mnium concuſſione, ac artuum trepidatione, accedo ad il-

lam luctuoſiſſimam, & omni tragœdiaâ funeſtiorem, Divinæ
Juſtitiæ cataſtrophen, quàm cum immenſo quodam totius

univerſi ſtupore ac pavore in Valle Roſaphat Judex exhibebit.
Cum jam ab æquiſſimo Jjudice jucundiſſimaâ voce prolata
fuerit ad Electos optatiſſima illa ſententia, frendentibus in-

terim præ invidiâ & livore, iracundiâ & furore, deſpera-

tione & mœrore impiis, illicò udex omnes iracundiæ, fu-

roris, indignationis, & Juſtitiæ vires convocabit, ut eas ex-

erat, & ſimul ac ſemel in perduelles ſibi inimicos & capita

les hoſtes effundat. Itaque Chriſtus ad reprobos humi ja-

centes, & præ metu in ſolo palpitantes, iratum ac plenum
indignatione vultum convertet, qualem deſcribit Iſaias, qui

ſibi videre videbatur venientem de longinquo Dominum,

ſcintillantibus oculis, & toto ore emicantibus flammis, hor-
ribiliorem, quàm ut ſuſtineri aut expectari poſſet, ſono vo-

cis incitato ac frementi, utpote qui vindiétam anhelet, &

linguam ejus quaſi flammam ignis, qui cuncta populetur &
voret. Pergit Propheta, & comparat ſpiritum, ſive halitum

ex pectore ejus effuſum, torrenti vehementi atque præci-

piti, qui ad medium usque collum hominum intumuit,
ideéque ad reſiſtendum impotentes ſecum trahit ac perdit.

Denique intentaturum ait, hoſtibus ſuis horribile brachi-

um ad inferendam plagam, quam jam pridem fuerat com-
minatus, & flammam devorantem, quam ore geſtare vide-

batur, quæ turbinis inſtar, aut lapidoſæ grandinis, inimicos

ſuos humi allidet, atque proſternet. (Stanihurſt. in fine cit.)
Itaque ſeverâ oratione primè illorum ſcelera & ingratitu-
dinem exprobrabit; de quéô dictum ſapra C. 13. n. II. & C. 24.
n. y. Tunc detonabit in illos terribilia illa verba, Ercchur⸗ 1.
WN(aunc

9

— in impios fulminatoria, terribilie, eſi ax. 4 5
ibin, Nunc ergo finis ſiper te, & immittam furorem meiuin in te, & judicabo Furer Judi-
te juxta vias tas, & ponam contra te omnes abominationer lieas. cis extremi
laturi ſenten-
tiam.

——
—
=
S=
X

Nunc de propinqo eſzundam iram meam ſaper te, & complebo furo-
mo. yem meum in tes & c. Et ſcieti, gktia ég“ Dominus percutzens. Et ne
l. quid deſit illis ponitentiæ, doloris, indignationis, deſpera-
tionis, extollet feliciſſimam, quâ ipſi exciderunt, juſtorum

ſortem, & miſerrimam, quam ipſi mox ſubibunt conditio-
hide. nem, Verbis illis Iaiæ 67. 13. Ecce ſervè mei comedent, & vos eſu-
oh rieti n ecce ſervi mei bibent, & vos ſitietié- ecce ſervi mei lætabun-
bu tur, & vos confundemini: ecce ſervi mei laudabunt præ exultatione
deſen cordi, & vos clamabitis præ dolore cordu, & præ contritione ſpiritüs
lehk ululabitis. Vide Conc. præced. n. 3. Ecce verba Judicis ſupremi
ebl fulminantis in impios; eece clamantem voce, quam ipie I[ob
u. qui licet adverſus omnia adverſa eſſet rupes, horrebat, di-
miH cens: Soper hoc expavit cor meum, & emotum eſt de loco ſuo, audiet
enunn auditionem in terrore voci, & ſonum de ore ejus procedentem; poſt eum
su rugiet ſonitus, tonabit voce magnitudinis ſuc 5 tonabit Deus in voce
uon ſas mirabiliter. Yob. 32. à v. I. De hac voce loquitur David Pial- —
Sir. moys. y. Vox tonitrui in rota. Hæc vox inſtar rotæ volvet HMhal. 76. 19.
e reprobos de pœnis in pœnas, inſtar rotæ ſemper à furente * vonierui
let vento agitatæ, & hoc in ſæcula ſæculorum. Erit vox uki- ge 1oa, eſt
enuuk ma Chriſti; ſed erit vox omni turbine violentior, omni tubâ Cannatlonis
lun Cclarior, omni elegiâ triſtior, omni rotâ concitatior, omni ð
Nen ulmine terribilior, omni tonitru formidabilior: Audite, Vox qum
ut, & horrete. Sed quomodo poterit illa ſententia ab homine terribilis.
NE. mortali enuntiari, ſi ad ſolam ejus memoriam ſanguis con-
e geletur, & membra obrigeſcant? O Ccœli, ſubſiſtite! terra,

n concutere! mare, expaveſce! hic detonet aer; hic ſtellæ
te. de colo cadant; hic rupes, petræ, laxa diffringantur; hic
is herbæ, plantæ, arbores, exareſcant; hic ululent animalia;
ℳ hic rugiant leones; omnes creaturæ triſtem ac lugubrem

in. ſonum edant, ac miſerorum ſorti, ah nimis deplorandæ,
Ccompatiantur! O vox mea tremula ingredere, & reſona per
aulas Regum, per palatia Cæſarum, per conſiſtoria Cardina-
22 2= 2 lium,

7

546 CoxNGIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententie

— — —

lium, per Curias Senatorum, per Academias Doctorum, per

delubra Sacerdotum, & muſæa Advocatorum, per tribuna-

lia judicum, per domos Mercatorum, per cubilia Conjuga-
torum, per officinas opificum, ut ad ſonitum hujus voci,

ipſis præ timore capilli erigantur, membra contremiſcant,
expalleſcant ora, exhorreſcant animi. Sed ecce glomerat

metuendos greſſus per flammeas nubes Dominus exercituum-
Leo rugit, quis non expaveſcet:? aperit os ſuum, ut tonet,

Imperat.
Gnei Piſonis
crudelis in
mi ites tres
innocentes
ſententia mi-

zabilis.

Juſtitia fu-
premi udicis
abſo utiſſi-

M.

ut detonet ſententiam ſuper impios, de quibus actum eſt,

conclamatum, deſperatum; quia ſententia eſt immutabilis,
decretum irrevocabile. Sed illa quænam: Juſtiſſima un-

dequaque, uti omnes agnoſcent.

IIII. De Gneo Piſone refert Seneca: Is facultatem dede-

rat duobus militibus, caſtris egredi: uno autem reverſo ſi-
ne altero ſuſpicio Cæſari mota eſt, occiſum eſſe non regres-
ſum à ſuo commilitone: unde ſententiam mortis in eum
tulit, quamprimùm executioni dandam. Morti adjudica-

to, jamjam collum ſecuri præbente advenit & alter; quòô

viſo, Centurio is, cui executionis vices demandatæ erant,

quòd ſic inſons plecteretur, mandat carnifici, ab ictu deſi-

ſteret, inſontémque ſiſtit Imperatori, qui irâ excandeſcens,
regio throno inſidens, jubet carnifici, omnes tres gladio fe-
rire: Te, inquit, duci jubeo, quia damnatus es; te, quia cau-
ſa damnationis Commilitioni fuiſti; te, quia juſſus occide-

re, Imperatori non paruiſti. Jac. E- eichman, Koͤnigspuͤhl ſol. 79.
Hlor. chälling., Dom. zo. Pent. f. z99. Hominis hæc crudelis &

injuſta ſententia. Aliud ſupremi Judicis judicium eſt, de

cujus æquitate, infinitâque Juſtitiâ dubitari à nobis, blas-

phemum foret; ſicut econtrà de ejus miſericordiâ, benigni-

tate, clementiâ, & paternà providentiâ, dum vivimus, ne

diffidat peccator ſummus etiam. Chriſtus cenſor, arbiter,
& Jjudex per omnia æ quiſſimus eſt, ut dicat David: Lætentur

& ewultent Gente; quonianm judicas populos in aqnitate. Pſalmo 6b6. y.

quod cuivis ingenuo ſolatio eſſe poteſt, Deum juſtum eſſe,

cum

7

daun4

—

E.
ſeen
in

(odl
a

gel

Auu.

M

in impios fulminatoria, terribilis, effica. 547

a cum etiam hominum ſententiæ & Judicia iniquiſſima fu-
dbuum erint. Juſtus es Domine, & rectum judicium tuum. Pſalmo IIS. 137.

nvgr. ajebat Mauritius Imperator, forti ac pio vitæ exitu memo- Mauritius
randus, cùm Phocas Tyrannus, militum ſublatus clypeis, Imper. agno-

4

lan, Auguſtus appellatus, Byzantium ſtatim delatus', eundem ſcit Deum ju-

et cum conjuge & filiis tum quatuor trucidaret, illéque ſuorum ſtum, dum
u in carnificinàâ, quam inſpexit, ipſe ultimus, identidem in-Qob avariti-
m geminaret: Zaſtus e Domine &c. Non alius ſanè Auguſtus, n kaghis .
undh aut majorem cladem, aut fortius tulit: Ferunt, nutricem ſed fortiili. .
tiiz filium natu minimum fſubtraxiſſe, préque eo ſuum Ty- mè.
um. ranno obtuliſſe; at Mauritium, re cognità ſuum protuliſſe;
quòèd minimè æquum eſſe, duceret, ut in alium, cum ab
nee ipſo Deus poœnas exigeret, animadvertatur: atque eo infan-
ebt te jugulato, cædes ejusmodi pro ſanguine lacteum liquo-
rem profudit. Mauritius, cùm ſecundum quietem antè ſi-
nen bi videretur ad Judicem raptari, & ab eo interrogari: Vb⸗
vci. vis, te puniam? hic, an in ſuturo ſæculo? Mox ille ſupplex: O ama-
Mtor hominum, exclamat, hic potius, hic puniar, quàm in futuro ſæculo.
, Prolatum continuò decretum. Drexel. Tribun. Chr. L. z. C. Io.
I. Y. y. f. 149. Agnovit Mauritius Dei vindicantis juſtitiam,
„% quòd ipſe ob avaritiam duodecim millia Chriſtianorum ca-
A. prtivorum, unico per ſingula capita numulo, redimere per
n ſummam impietatem ac dedecus recusâſſet; Barbaro dein
hoſte, furore percito, omnes perimente. Kmus Alex. Serelli de
B. V. hiſt. §. à fol. 112. Sengel de Jud. Div. tom. a. cap. 50. à fol. 546. Pe-
S renfela. Hiſtor. os. Paciuch. de Patient. L. 2. C. . f. 239. Daurolt. Cap. 3.
tit. II4. Ex. 3. Ludov. Aurel. Peruſ. compendio Annalium Baronii ad
SNH 4A. C. 600. & 602. Breviar. Inper. Dieterich. f. 2,7. Juſtitiam Dei
i commendat Sapiens dum C. 12. v. 1r. ad Deum loquitur: Cum Juſtitia Dei
8 etgoſßs jeeſtus, juſtès omnia diſpont, regis, moderaris, gubernas: ex Sep. 12.
. e Pſam —1 ρ gu non debet puniri, condemnare, exterum zſtimas à tuad V. IJ.
ur virtute. In quæ verba, Cornel. longè durius, inquit, imò
4 planè barbarum & tyrannicum eſt, quod ex hoc loco proba-
l re contendit Calvinus, L. 3. Inſtr. c. 21. & ſequ. ſcil. Deum ante

548 CoNcI1O XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia

omnem peccatorum præviſionem, eos, qui damnandi ſunt,
poſitivè deſtinaſſe ad pœnas gehennæ æternas: hoc enimnon
Dei foret opus, ſed diaboli: longè ſecius, Deique immens?
bonitate digniùs, S. Paulus 1. Tzm. 2. . Deus omnes homines vult

Jalvos ſieri, & ad agnitionem veritatis venire: & C. f. 23;6. Innocen-

tem Deus damnare nequit. Pergit Sapiens v. 16. Virtus enim

tua (potentia) jnſtitiæ initium eſt. Q. d. ait Tirinus, in homi-
nibus potentia eſt initium & cauſa tyrannidis; in te verdò eſt

caulſa & initium juſtitiæ: Verbo: Jaſtu- Dominnr, & Nuſtitiasdi-
lewit Pſ. 10. S. pſe ergo judex Extremus vel maximè ſervat

modum & formam ſupremi juris, ſummæ juſtitiæ, & æqui-

tatis. Sed nos ad Sententiam, quæ moras neque trahet, ne-

que patietur. Dion Carthuſ. de qud. art. z.

lpſa Sen- IV. Ea hæc eſt: Tanc dicet & hüu, qui à ſiniſtru erunt: Diſce-
dite à me, malediéti, in ignem æternum, qui paratus eſt diabolo & an-
Penditur. gelss ejus &c. Matth. zy. ar. Eheu! quot verba, tot tonitrua;

tentia damna-
tionis: ea ex-

quot ſyllabæ, tot fulgura; quot literæ & apices, tot fulmi-
na. Diſcedite, 6 verbum amarum! à me, 6 calamitas! Male-
dicti, infelicitas! in ignem, poena! æternam, 6 duratio! qus

paratus eſt diabolo & angelis ejus; ò Societas, & horror, dolor,

pudor! 6 Sententia, cui ſimilis nulla unquam à quoquam
4 * 8 * „* On sꝰ
pronuntiata leguur! decretum horrendum, terribile! ò
ſententia lugubris, deploranda, atque malorum iliadem

ſecum trahens! Pròô, infelices, ac miſeros peccatores, quos

ignitum illud ſententiæ, telum, imò fulmen feriet! Diſee-

aetes & infelix abjectio! maleditte- dira reprobatio, 6 quan-
tum probrum! inignem, dolorem! æternum, ò ſæva punitio!
qui paratus eſt; ôingratum! diabolo; à monſtrum! & angelin ejud

Peœnæ in hac Q incomparabilis afflictio! Singula verba ſententiæ hujus, ſi
ſententis ritè apprehendamus, immenii cujusdam doloris ac pœnæ
Hnehte⸗ . augmentum continent. Nos modè, dum licet, ſingula ex-
miæ: Senius Pendamus, ne illa aliquando inviti audiamus. LDiſcedite:
zterniratis, Lœna damni. Malediéte Pœna injuriarum. In ignem: Pœna
deſperatio- ſensus: æternum, Poena deſperationis. Qur paratns Eue-
nis. 4 olo.

——

=E
—

U

habuimus, ſanguis omnis in alium viſcerum locum reffuit. um⸗
Deus immortalis! ſi ſanguis & venis in viſcera illi refluxerit efe!

nullum penitus amicorum haberes, inter meros hoſtes: Ah

in impios fulminatoria, terribilis, efficaxk. 549
bolo- Pœna aſpeétús doeemonum. Et angelte ejns Poœna peſſi-

mæ Societatis. Singula parum fuſius: Deſcedite à me, qui

Deus veſter ſum, primum principium, & finis veſter ulti-

mus. Diſcedite ab amicitiã meâ, protectione, regno, cœlo, Diſcedite.
eſſentiæ meæ viſione, & à perenni æternarum deliciarum
fonte. Déſcedite à ſuaviſſimo ſanctiſſimæ Matris meæ con-

tubernio, ab omnibus Electis, ab Angelis, Apoſtolis, Mar-

tyribus, Confeſſoribus. Prô, quantus eſt homini opulen-
to dolor, qui plurimorum flforet amicitia, ſi à patriæ con-
ſpectu, à parentum complexu, ab amicorum conſortio & fa-

miliarium ſegregari, & patriam ſedem cum exilio commu-
tare cogatur: De exilio ſcribit Æſchines, prudentiffimus Oo-
ratorum, Epiſt. . Cum in mentem, inquit, venit non tan- Px rſcbi.
tùm amicorum, quos iſthic habeo, ſed & cognatorum, & ne: cxilii
concionis, & colloquiorum, quæ ibi tecum, & cum Philino grande ma-

17
18

7 7
L18

e1

1
1111414

1
ob exilium, à patria, ſegregationem ab amicis: quis dolor um.
erit impiis, à Patriâ cœleſti, ad quam jus habebant ratione
Baptiſmatis, idque non ad breve tempus, ſed in æternum
proſcribi? quanta non afflictio ſæpè, ab uno charo, per mor-
tem ſublato, avelli, ita ut exilii ſpecies habeatur: Quid ſi

quam multi ex iis àſiniſtri videbunt parentes, amicos, fra-
tres, ſorores, & ſibi olim familiares à dextra Judicis ſtare:
ſeque ab iis in omnem æternitatem avelli! Separari ergo à

conſpectu Dei, eſt planè, quæ timeri poſſunt, terribillum

omnium terribiliſſimum. Maledicti, ex illo momento tota Maledidi.
&ternitate, Oomni ex parte. Maledieti in animâ, corpore; in

memoria, intellectu, voluntate; in oculis, auribus, pedibus,

manibus, odoratu, guſtu, & tactu. Malediét: ſuper terram,
ſub terrâ, in tempore, æternitate &c. Sequitur: li ignem Izignem
æternum. In hoc, pœna ſenſus conſiſtit. V. Breviar. ſer. 2. Dom. 1. aternum.
Wadr. lelt. 3. Itaque ablegabit illos vivos in ignem, non ad

Fo CoxNcIo XXXIV. Judicis Fupremi ultima Sententia

momentaneam exuſtionem, ſed ad perpetuum cruciatum.
Ignis enim ille ardebit, ſed non confumet; inflammabit, ſed

non in cinerem convertet; cruciabit, ſed non occidet; im-

menſum dolorem adferet, ſed vitam non auferet; non e-

mittet ſplendorem, ſed immittet horrorem; non effundet
lucem, ſed caliginem; non lucidam flammam, ſad piceum

fumum. Sed in immenſum auget pœnam ignis, unica illa,

Eiernum. quæ ſequitur vocula, æternum. Hoc verbum erit verè ful-
men, quod attonabit aures, perſtringet mentes, tremefa-
ciet corpus, totumque hominem inexplicabili dolore pertur-
Duo afflati babit. Refert Benevenius, Medicus Florentinus quidam,

fulmine quòd ipſe ſuiſinet hauſit oculis. cap. 13. de abdern. Vidi, ait,

ſuden ſtupidi duos homines, Patrem & filium, qui cùm ſubitèò fulmine è
kacti. nubibus lapſo, afflati fuiſſent, eorum corpora reddita ſunt

adeò attonita & ſtupida, ut ſeptem diebus non potuerint

Applicatur. comedere, bibere, nec ſe movere. Quòd ſi illos ita atto-
muit commune fulmen, quod non poterat, niſi corpus læde-
re vel occidere; quid erit perſtringi illo judicis fulmine,

quod & corpus, & animam mittet in gehennam ignis? Tan-

dem colophon omnium pœnarum &ꝰ ultimum erit, infauſta,

Qui paratus triſtis, horrida ſocietas deemonum. Dus paratus eſt disbolo,

diabolo. &r angeli ejus. Deus bone! quis horror, quis terror, quis
&c. Societas. metus erit, perpetuò degere ac conver ſari inter tam terribi-
les ſpirituum larvas; aſpicere tam horrenda monſtra, ante
oculos ſemper obverſantia? Si magmum nobis terrorem in-

Simile: hor- cutit umbra defuncti alicujus apparens, ideéque formida-

ror ex mor- mus nocturno illo in tenebrarum horrore ſepulchra & cœ-
tuis, etiam

cadaveribus.

meteria pertranſire aut cubiculum, in quò defuncti alicujus

cadaver jacet, ſine lumine ingredi, ne forſan à ſpiritu ejus

terreamur; ſi verò contingat, cadaver vel minimum ſe mo.

vere, congeletur præ metu ſanguis, vox faucibus hæreat,
pPili in vertice arrigantur præ trepidatione; quis terror, quis

tremor ille erit damnatis, cùm undique in illâ ſpiſsâ horri-

bilium tenebrarum caligine, quâ involvuntur, innumerà

/

ull
fuma
Wer

£

MM in“ impios fulminatoria, terribilis, éfſica . Fr
un multitudine malignorum ſpirituum, larvarum turpiſſima-
t,ed rum atque horribilium de»monum, affumptis vel ex aere,
in. vel ex illâ orci caligine, vel aliunde corporibus, varias formas
unt. induentium ac ſuaà monſtroôſitate terrentium, circumdatos
e ſe eſſe conſpexerint! Pronunciatâ hac infauſtiſſimâà ſententiäs, Damnato-
m ut videbunt miſeri ſpem omnem ſibi ereptam ullius vel mi- rum deſpera-
I nimi ſolatii, æternumque de ſuâ ſalute deſperatum; tunc tio, blasphe-
e ipſi horrendis ululatibus ac boatu terribili cœlum terrâmq; dicta; male.
replebunt. Tunc ponent in cæœlum os ſuum, & immanes blas-

renetr
pem phemias in Deum evoment. Tunc maledicent diei & horæ,
in quânati ſunt; parentibus, qui eos genuerunt; uberibus quæ
u eos lactaverunt; aêéri, quem ſpirârunt; terræ, quàm calcâ-
Ume runt; & videntes ſe totâ æternitate fore miſeros, omni jam
in ſpe deſtituti, tanquam furentes leones, irrugient horren-

deii dum; ut rabidi canes, ululabunt; ut deſperati, totos ſe de
um dent lachrymis & lamentis, atque oculis in cœlum, ter.
. rämque, & omnes mundi partes circumjectis, exclama-
umk bunt: O cœli nobiſcum plorate, & ſempiternos gemitus no-
SH ſtros ſociate! elementa! noſtrarum miſeriarum commi-
ſeratione tangimini! ignis combure! 6 aqua fubmerge!
ℳ Sterra abſorbe nos, ita ut prorſus enecemur, conteramur,

„Iis actque in nihilum redigamur !b monter & cobes cadite ſuper nos,
Weß necem nobis inferte, atque ſub veſtris ruinis æternùm ſepe-
eE lite. Hæc omnia & his graviora venient ſuper vos, niſi pæ-
teni nitentiam egeritu. Ethæc quidem ſententia à judice Divino
O Ccontra illos, quos creavit, redemit, multis beneficiis affecit,
A. ipſe Pater, Dominus &c. hic & ad hos, qui fuerint à ſiniſtra,
6H dicet, Diſcedite ah dum cogito, exalbeſco; à me, palleſco; Ma-
s ledilti, horrent comæ; in ignem æternum, voce deſtituor; qui
em paratus eſt, contremiſco; iabolo, palpitat cor meum; & an-
el. gels ejus, præ metu ac formidine emorior: Verè: Horrendum
Gcs eſt incidere in manus Dei viventis. Hebr. Io. 3. adeo juſte feveri
Ppropter unicum grave peccatum, in quò⅛ mors hominem ra-
une puerit. Beſſens cit. Conc. 7. F. 392. & ſequ. Sanihurſt. citandus in fine.
Dult Mechtl de qud. extr. Aaa a V. Huc

gGententia V. Huc pertinet, quod ſupraà ingeſſimus Conc. 24. n. g.

contra Pyr- de Pyrrho, P
thum.

Ius.

Excommu-
nicantur im-

.

1

62

„

CoNCIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia.

1

atriarcha Conſtantinopolitano Monotheli-
tarum hæreticorum anteſignano, & impio, poſt recon-

ciliationem etiam cum FEccleſiâ Catholica ad vomitum
reverſo; contra qnem Theodorus Roman. Pontifex Ex-
communicationis & condemnationis ſententiam ſcripfit,
uine, in atramentum infuſo:
et hic & hac de re adhuc appo-
nere ex Joanne Bona Cardin. Rerum Liturg. Lr. 2. C. 15. Ene, 4

& quidem jJeſu Chriſti Sang
miſerè dein pereuntem: Lu

F. gv†. ubi hujus Sententiæ dictu horrendæ, contra Pyrrhum

meminit, & ex Græcorum Annalibus narrat Baronius Anno
648. Cum perditifſimus Pyrrhus Monothelita poſt recan-

tatam palinodiam in priſtinum errorem lapſus eſſet, T heodo-

rus Papa plenitudine convocata Eecleſiæ ad Sepulchrum vertici Apoſto-
lorum acceſſit, & Divino Calice expoſtulato, ex vivifico Sanguine in
atramentum ſtillavit, & ita propriz manu depoſitionem Pirrhi excom-
imilis Ca-municati fecit. Addit idem Bona: Simili modo ſcribit Nice-
tas in vitâ S. Ignatii Conſtantinopolitani, ſubſcripſiſſe Epi-
ſcopos damnationi Photii Pſeudo-Patriarchæ, calamo in-
tincto in Sanguine Domini, vice atramenti; quod ſanè hor-
rendum eſt: ſed illi peculiares Concilii ſui rationes habue-

runt. Ita Cardin. Bona ct. L. Ex quò argumentum ſumere
poſfumus, Chriſtum Jeſum, Extremum Judicem, fuam

contra impios ſententiam velut conſignaturum eſſe ſangui-
ne ſuo, & confirmaturum. Vti citata Conc. 22. n. §. ſapra.

VI. Fecimus etiam fuprà mentionem poœnarum Eccle-
ſiaſticarum Excommunicationis, & perpetuæ maledictionn, Uuti
Tridentinum ait, Sſ. 2z. C. 9. & Degradationis; quæ quàm
graviſſimæ accident impiis per ultimam Chriſti judicis ſen-

tentiam, quâ omnes impii verè, & æternùm excommun--
cati, & degradati erunt. Præter dicta, ſuprà Conc. 9. à n. .
Addo: quantæ ſententia Excommunicationis efficaciæ, vel
in inanimata & irrationalia, à quibus homines doceantur,

illam pertimeſcere ,Rſit, vel ab homine lata, ex ſeque

X

ntibus
intel-

n
un

—

4nh
Dhel.
cotr
Vun
al.

I

a
ch
aN
NN.
l

4

in impios fulminatoria, terribilis, éicax. 5K3
intelligi ſatis poteſt. Fuit Comes quidam in Tolosâ (ait

„

Joann. Major) fautor & receptor hæreticorum: & omnis ta⸗-⸗
lis ipio facto eſt excommunicatus una cum hæreticis. Et Vis Excom-
quidam S. Abbas fuit ad eundem comitem miſſus ad com- munirattonis
monendum eum. Qui dum viro ſancto noluit acquieſcere, panes

. 2 . . . denigrato de-
ne excommunicationem timeret: ſciens vir ſanétus, quia cor monttrata,

perverſum verbis non compungitur, dixit Comiti: Ut tu & g&.

5

tui videant factis, quia infecta ſit anima, quæ vinculo ex-
communicationis eſt innodata, volo, mihi apportari album
panem, quò allato dixit: ò panis, licet tu non merearis poœ-
nam excommunicationis; tamen ut in te oſtendatur fidei
veritas, excommunico te. Quòô dicto, panis inter manus
ejus albus, mox niger factus eſt: quem in duas partes divi-
ſit, & interius ſimiliter apparuit niger & muſcidus atque cor-
ruptus. TIunc ſubjunxit, ut ſciatis virtutem abſolutionis,
accepto pane, abſolvit eum, qui in priorem ſpeciem & can-
dorem eſt reverfſus. Secul. Exempl. V. Prælatus Ex. IZ. fol. 65z. e
Gotſchalco Holen. Ord. Erem. D. Auglſt. V. Philipp. Harttung. . Phi-
lippicaâ 33. tota. In contemptores Anathematum Eccleſ. Non
communicandum cum illis Exemplum S. Martini Epiſc. 4,.
Marchant. Virgâ Aaron. Tr. 3. Lect. 9. f. 10 72. Iem Pecul. Exempl V.
Excommunicat. habet de Corvo per Excommunicationem pro Corvus per

P

—,

furto miſerâ infirmitate tabeſcente. Ex. 4. f. 326. Item de Ecommuni-
muſcis à S. Bernardo excommunicatis, repentinâ morte de- elcens in
cidentibus ibid. Ex. j. Ficuilnea Sapra Conc. 23. n. . Inſuper Ju- αnrtuæ.
ra & Canones varias variis ſceleribus & criminoſis ſtatuunt J
pœnas Lib. y. Decret. Tit. 37. ut Carceris etiam perpetut, cxi- Degradati-
lii, depoſitionis, denique degradationis, quâ privatur Cle- onis pœna

„ —; . . i⸗ icatu graviſſima
ricus non tantùm executione ordinum, ſed etiam Clericat quid ſit? quo-

& omnibus privilegiis Clericalibus, ut inſtar Laici habeatur, o inf ga⸗
manente tamen S8. Ordinum Charactere, qui animæ Imtur, Ex ponti.
preſſus, indelebilis eſt. Fit autem Degradatio cum certàt. Romano.
ſolennitate, præſcripta in c. 2. de pæœnis in 6. 7 rident. Seſſ. 123. de Ke-
form. c. a. ut nimirum Sententia degradationis feratur coram
J ”MMM Aa a a 2 certo

F4 CoxNcIO XXXIV. Judici Supremi ultima Sententia
certo Epiſcoporum, vel, in horum defectu, Abbatum, vel,

in iſtorum etiam defectu, aliorum Clericorum in dignitate

conſtitutorum, mimero ‚ſcilicet in degradatione Presby-
teri coram ſex, Diaconi vel Subdiaconi coram tribus: & c.
Poſt ſententiam latam degradandus ſacris veſtitus veſtibus,
manibus habens librum, vas, vel aliud inſtrumentum, ſeu
ornamentum ad Ordinem ſuum ſpectans, ac ſi deberet in
officio publicè celebrare, ad Epiſcopum adducendus eſt,
cui Epiſcopus ſingula ornamenta & veſtimenta ſingulariter
aufert, incipiendo ab illo ornamento, quod in ultimâ ordi-
natione traditum fuit, & deſcendendo gradatim usque ad

primam veſtem, quæ datur in collatione Tonfuræ Clerica-

lis. Tunc raditur caput illius, ne Clericatùs veſtigium ap-

pareat: addendo quoque in detractione Inſignium Clerica-

lium certa verba, ablationem Clericatus ſignificantia, quæ
habentur in Pontificali Romano, mihi àf. 229. Et ultimò ſeu
circa finem dicit Epiſcopus: Authoritate Dei omnipotenti, Patru,
& Filii, & Siritüs Ssantti, ac noſtrà, tibi auferimus habitum Cleri-
calem, & nudamus te Keligionn ornatu, ac deponimus, degradamus,
oliamus, & exuimuste omni Ordine, Beneficio, & Privilegio Cleri-
cali; & velut Clericali Profeſſtonis indignum, redigimus te in ſervitu-
tem & ignominiam habitus ſæcularis ac ſtatus. Tevelut ingratum fi-

lium à Sorte Domini, ad quam vocatus fueras, abjicimm. Annon

horrenda iſta ſententia? ad quam infligendam Rei crimina
commiſſa cogunt Eccleſiam, quam tam mirificè ornat

eique proprius eſt Siritus Lenitati, donum Spiritüs San-
* △A X . . .* .
ti, ex quéô, cùm taliter degradatum contingat tradi

Curiæ ſœculari pro enormitate criminis-, Pontifer degra-

dator eſſicaciter, & ex corde, omni inſtantid pro miſerrimo -
lo dereliéto intercedit apud Judicem Swræcularem, ut citra mortis peri-

ulum vel mutilationis, contra degradatum ſententiam moderetur; uti
habet cit. Pontifxcale Rom. in ſfine degradat. De quâà materia Engl-
grav. Panth. F. Dedic. g. 3. & paſſim. Canoniſtæ in Lib. y. Cit. Decret.

cit. 32. LBudov. Engel. Ernricus Pirhing, Proſper Fagnanus Alii. Mi-

t

Ne
(h.
c
R
(H
um
i

N
fe

I

—,— —

WW
in impios fulminatoria, terribilis, efica. Fz
W hi quondam laudatiſſimus Parochus & Decanus Ruralis, Degradatio
Niun Jubilæus denique, ( adm. R. D. Ludov. Oſtertag, piè defun- viſu horren-
e. tus 1687. 24. April. quò adhuc concionatus) retulit, teſta-à:
Ad, tus, ſe interfuiſſe publico Actui Degradationis, ex crimine
, Magiæ, factæ Eluaci in areâ ante Collegiatam Principalem

N Eccleſiam, & ſeſe deſuper adeo horrorem concepiſſe, ut
etett nunquam amplius talem actum ſpectaturus eſſet. Hinc, Sententia
tuseh cum facili applicatione, multa anſa & occaſio eſſe poteſt, Degradatio-
n varia piè cogitandi de ultimâ illà ſupremi Judicis in impios nis inpiorum
nac ſententiã, verè Excommunicationis & Degradationis eo- Judicio ex-
ul rundem, longè graviore, quò graviora ſunt Divina huma-emd.
ur nis, quò major Deus homine, anima corpore. Tunc nem-
mep pe omnem lenitati ſpiritum exuet Chriſtus: Tunc criminoſos
u. && impios à Sorte Bonorum abjiciet; privabit omnibus Bo-
Ne nis, donis, privilegiis, auferétque omnem ornatum illis, &
nd⸗ tradet eos tortoribus in perpetuum carcerem, cujus ſpeci-

ln men datur illà ipſius Chriſti parabolâ de viro nobili (qui eſt Parabola
ℳ Chriſtus) qui ſuas mnas ſervis ſui diſtribuit. Lucæ Io9. à v. 12. Au- Chriſti Luc.

Anl, ferte ab illo mnam - v. 24. Vel, ut eſt Matth. 27. Tollite ab eo talen- 19. 12.
50 tum: v. 25. Dona à Deo data quævis; Dona gratiæ gratum
„ Deo facientis, poſtquam dona Gratiæ peccator temerè per-
t. didit: Dona & Gratias gratis datas; uti ſunt Poteſtas facien-
u Qdij miracula, Apoſtolatus, Epiſcopatus (uti de Judaã: Epiſeo-
ci patum ejus accipiat alter“ PEſalmo 105. §. Aökor. I. 20. ) Sacerdoti-
„ um: &c. Dona Naturæ; ut ſunt fubtile ingenium, acre
. judicium, firma ſanitas, robur, prudentia, induſtria, ſcientia,

4i eloquentia. Dona & bona externa; uti ſunt opes, hono-
B res, Status, V. g. magiſtratus, principatus, regnum. Cornel. e5
Chryſoſt. In die Judicii reverà Deus tollet gratias ſuas à re-
SNe probis, qui ipſis vel non uſi, vel ad malum abuſi ſunt, ait
idem Cornel. in Matth. 25. 25. F. 467. Neque hoc ſatis: ſed in-
ſuper: Iutilem ſervum ejicite in tenebras exteriores! gehennæ &
æternæ caliginis, uti diximus Conc. 1o. n. 3. Conc. 1II. n. a. An non
N hæc ipſa Sententia extremi Judicii in impios! annon Sen-
MM AdAdaa a 3 tentias

*

556 CoNCIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia
tentia Excommunicationis, Depoſitionis, Degradationis, &

ſic damnationis æternæ! Deſcedite, maleditté, in ignem æternum.

V. hiſtoriam Conc. ſequ. n. g.

Stupendum VII. Cui hæc ſeria non ſunt, & cujus animum non mo-

& dolendum, vent, neſcio, quid movere poſſit, præſertim ſi, ut debet, co-
Chriſtianos gitet, ſeſe huic Sententiæ Damnationis, reprobationis, de-

tam ſeriis, & gradationisque æternæ ſubjectum iri, pro fuis malè meri-
bonis & ma-

Dl Egravi. ſanè ſummoperè & dolendum, dari etiam inter Catholicos,
ter facile pec- qui gravia crimina, horum bene conſcii pœnæ, non com-
care. mittant tantùm ex humanàâ fragilitate, ſed & accumulent,
denique in iis hæreant, de remedio pœnitentiæ, unicè ne-

ceſſario, nihil cogitantes, niſi fortè pro & in extremis, ubi

ſæpè reperiunt clauſam januam, & cùm poœnitere volent, am-
pliùs non poterunt. Si præſentem & antecedentem con-

cionem, nec non ſententiam juſtorum & impiorum confe-
ram; & ſi hæc verba cordibus noſtris impreſſa non hæreant,
ExS. Baſilio. nec moveant: utor verbis B. Baſilii: quibus verbu te curabo,
inquit, quomodo loquar?“ regnum Dei non curas, gehennam non ti-
mere quam animæ tuæ melicinam idoneam inveniam? ſi enim horri-

bilia non metui, clara inſuper, & pulchra deſpici, diſputamus cum

corde lapideo. Ita D. Baſil. hom. . in diſcen. Eſtne poſſibile, 6

Chriſtiane, quòd cor tuum non emolliant prædulcia illa
verba Chriſti Salvatoris & Judicis æterni, diéturi ſanctis &
juſtis: Venite, benediti- &c. & hæc alia, quæ dicet reprobis,
non te deterreant: Diſceedite à me „maledicéti, in ignem æternum?
Ex S. Am-Hanc cordis humani duritiem ſummoperè demiratus S. Am-
broſio. proſ. ſerm. So. Annuntiamus vobis, inquit, regnè cœleſti Zandia, &
minimè corda veſtra motu quodam alacritatis ewultant“ prædicamus
triſte judicium; & ſenſus veſtri ad pœnitentiam in lacrymas non pro-

rumpunt“ infidelitata genus eſt, in divinis rebus, nec gaudere pro-
Ex S. Chryſ. ſperi, nec flere contrarin. Hinc S. Joann. Chryſoſt. Hom. I5. in

Chritinni Mar. refert de Gentilibus, illos ſolitos eſſe dicere: Chriſtia-
V nos vel eſſe mendaces, vel omnino fatuos & ſtultos: nam
velſtulti. Vid. 52 Aekere .

Vel

tis, quæ ipſa loquitur mala eorum conſcientia. Stupendum

in impios fulminatoria, terribilis, effcax. F7
vel credunt hoc, quod dicunt; vel non credunt: ſi id non kogriquez.
credunt, ſunt mendaces, quia proteſtantur, ſe id credere. L. 1. tr.. C..

ernunn

Si verò id verè credunt, ſtulti ſunt; ſiquidem adeò diſſolutè n.. ſimile.
m. & impiè vivunt, more brutorum ratione carentium, ac ſi
. nunquam rationem reddituri eſſent de vitâ præteritâ. Con-
i cludit deinde ſanctus ille Doctor non eſſe mirum, quòèd
m. Gentiles non moveantur, audientes horrorem Extremi Ju-
in dicii: ſed mirum eſſe, & ſummoperè ſtupendum, nos
m Chriſtianos, qui firmiter credimus, venturum eſſe Judicem
n. Chriſtum Dominum, totum dijudicaturum orbem; nihilo-
Un, minus ita libere & ſine curâ ac timore Dei vivere. Lecreda-
an los, alt S. Pater, in non commover?s, non miror; ed nos, qui credi-
dD wmäus, maxims obſtupeſcendam eſt, ut ita vivamus. Calamat. Glv.
. Diſc. 32 n. 10. f. 274. R. P. Franciſcus Coſterus 8.]. Mechlinien-
n ſis, qui obiit Bruxellæ 6. Decemb. A. 1619. ætat. 88. Societ. 67.
de cujus ſanétimoniâ mox omnium ingentes fuêre ſermo-
nes: Beblioth. &ript. & J. edita Komz 1676. f. 221. ubhi multis ſumma
eus lau’. Hic, inquam, efficaciter in rem hanc, Dom. 2. poſt
i Tevr. Conc. g. n. I. in f. f. Iog9“ ait: Admiratione dignum eſt,
quomodo reperiantur Catholici, qui certâ fide exactum ac
“ rigidum Dei Jjudicium, in quo etiam verba otioſa non erunt
impunita, ac cœleſtem gloriam juſtis paratam, & ineffabi-
les ac æternos inferni cruciatus, quos peccato quolibet mor-
in tali demeremur, credunt; ita tamen ad omnem malitiam
it prorecti vivunt, quaſi non eſſet Deus; ita ſecuri ac ſine me-
tu, quaſi de æternâ gloriaâ eſſent certi; talis ſi es, admirare
teipſum, & periculum, in quo agis, fuge. Ita Coſterus cit. Et
8 tamen: NB: Cogita bene, ait S.]oann. Chryſ. hom. 22. in I. Coron.
19 mor. quòd, quotie peccäſti, totie condemnaſts teipfum; peccatum enim
ℳ

i ſè habet, ut mox, atq; patratum ſuit, ſententiam ferat Juder. Ap.
. Rmum Alex. erelli hiſt. g. de B. V. n. 19. f. 723. Quære ſis ex te,
Chriſtiane, an ſis mendax, vel ſtultus? certè haberi non vis.
Ergo nec eſſe velis, in tuam damnationis ſententiam, cujus,
ihe pro concluſione, in umbrâ & tenebris, in quibus res el l
Eoe Se i,

558 CoNcIO XXXIV. Judici⸗ Supremi ultima Jententia S

cta, valde tragicum & horribile exemplum videamus in V-
done Archiepiſcopo Magdeburgenſi, cujus hiſtoriam inter

multos referunt: Pedagog. Cbriſt. tom. 7. LP. 2. c. Ty. D. 2. F. 457. in
marg. Ant. Dauroult. Catech. hiſtor. C. 2. tit. 40. Ex. g. & C. 5. t. I1.

Ew. y. Marchant. hort. Paſt. tr. à de Fide Chriſt. in art. a. Gmb. Apoſt.

lect. 25. Propoſit. I. f. 178. Cornel. in Levit. 22. 3. f. 32a. Delrio Duquiſ.
Mag. Lib. 2. 4. 26. f. 256. fine & f. 260. Pexenfeld. ad hiſtor 125. f. 703.
ubi plurer Ad. citat. Archimed. hbriſt. L. I. c. 4. gH. 5§. à fol. 100. & Aliè

ab hü, & in meins libris citati. Franc. Coſterus §. J. Conc. Iz. Dom. 17.

Pent. n. I7. f. yI6.
Vdonis 7. . e

Madeb Ep: „ VIII. Anno D. Nongenteſimo quinto, ait oannes Major,
RASded. bp! Secul. Exemp. V. Judiciam Dei, Exemplo 9. à f. ayg. Ottone ter-

horrendum . ve - 7 . —
Judicium, ge- tio imperante, apud Partenopolim, ſeu Magdeburgum in

nus mortis & Saxoniâ, contigit prodigium terribile nimis, & à ſæculis in-

terrifica da- auditum, quod, quemadmodum factum ſit, ſtilo veraci re-
mnatio. feram, ut omnibus innoteſcat, quàm malum, & quàm dam-

nabile ſit in ſtatu Prælationis vivere turpiter, & patrimoni-
um Chriſti (res videlicet Eccleſiæ) injuſtè diſtrahere, &

ſcandalorum fœtoribus ſubditos corrumpere, & Moniales

Deo dicatas, auſu temerario, violare. In prædictà igitur
Vdo ingenii urbe ſcholaris quidam, nomine do, liberalibus litteris in-

Ruri per V. ſudabat. Qui, cùm eſſet inertis ingenii, nihil omnino pro-

M * 6. 5 .
Nineticien. ficere poterat, quantumcunque à magiſtris verberibus tor-
tiam. queretur: quâdam autem vice, poſt enormes plagas, de

ſcholis exiens, Eccleſiam maorem, in honorem ſanéti Mau-
„ „ „ . . „* NR . . „ . NA . .
ritii ſociorumque ejus magnificè fabricatam, intravit, ibi

cum ingenti devotione ſe proſternens, Reginæ cœli clemen-
tiam, & Sancti Mauritii patrocinium, pro illuminatione ſui
ingenii, imploravit. At ipſe, in prece poſitus, aliquantu-

lùm obdormivit, cui protinus Mater miſericordiæ appa-

rens, dixit: Audivi orationem tuam, & vidi afflictionem

tuam; & ecce non ſolùm ſcientiæ munus tribuo, imò eti-
am poſt mortem Epiſcopi, qui nunc præeſt, Fccleſiam prin-
cipis mei Mauritii tuæ fidelitati commendo, quam ſi bene

rexeris

We⸗

1

M

in impios, fulminatoria, terribilis, eficax. 55
rexeris, præmium grande conſequéris; ſi autem malè, in
animâ & corpore morieris. Et his dictis beata Virgo Maria
diſparuit, & juvenis evigilans ſcholas more ſolito repetivit.

Cumque ad loquendum aperuiſſet os, cœpit omnes difſpu-

tando concludere, & in omni ſcientiâ peritiſſimus apparere.

Stupebant autem omnes, qui eum audiebant, dicentes:

unde huic tanta & tam inſperata ſcientia: Nonne eſt iſte Vao,
qui heri mactabatur, ut pecus; & ecce hodie probatur eſfſe
philoſophus? Poſt biennium autem Archiepifcopus mori- Fit Archie-
tur Magdeburgenſis, & Edo, à cunctis electus, Metropolita- pifcopus
nus efficitur. Confirmatus igitur, & pallio infulâque de- Magdeb.
coratus, aliquantulum diu bene vixit. Et quia honores
mutant mores, cœpit proceſſu temporis conſilium Matris

Dei negligere, & propriæ ſalutis immemor eſſe, & volupta- Vivit volu-

tibus ſervire, & dilapidare Eccleſiæ facultates, & non ſolùm ptuoseè, ſce-
ſæculares fœminas, ſed etiam velatas violare; inſuper, quod ler atè, cum
deterius eſt, absque ullo timore ad omnia flagitiorum gene- candalo.
ra habenas laxare. Sicque facta eſt ejus vita omnibus odio-

ſa, omnibus deteſtanda, prô dolor! Cùmque per multa an-

norum curricula memoratus Epiſcopus aẽrem mundumque
totum ſuis ſceleribus corrupiffet, & quãdam nocte quan-
dam monialium Abbatiſſam de regali cœnobio, quod nunc
Vallis liliorum dicitur, ſecum haberet, audivit vocem in Mone
. . 4 ——. 2 2 —. „ onetur
hæc verba terribiliter intonantem: Ceſſa de ludo, quia laſiſt: ſatis voce coleſti
Vdo. His auditis multùm cachinnans, fictitium ſuſpicaba- &illam ridet.

tur. Et manè facto rurſus deliciis ſe involvit, faétusquge
durus quaſi lapis, ad prodigioſæ vocis comminationem mi-

nimè compungebatur. Sequenti etiam nocte vocem ſimi-

lem audivit, ſed parvi pendens ſtultus ille in duritiâ fuãâ per-
duravit. Nocte igitur tertiã apud prædictam Abbatiſſam

turpiter hærenti, vox ſæpè dicta cum ingenti fragore into-
nuit, dicens: Ceſſa de ludo, quia luſiſti ſatls EVao. Hâc igitur voce
auditãà vehementer ſtupefaétus, aliquantulùm ingemuit,
ſed non reſipuit, veruntamen damnationi ſam proximus mi-
Mechtl de ͤqud. extr. Bbbb ſer

*

56ο%. CoxNc1O XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia

— ——

ſer ille, corvinum cras ſæpè cecinit, ſed nequaquam ad pœ.

nitentiæ lavacrum properavit. Mira dicturus ſum, vera

tamen, quæ ſi Saxones, apud quos geſta ſunt, tacerent, la-

pides clamarent, ſicut ſequentia manifeſtant. Poſt menſes

igitur tres Canonicus quidam Eccleſiæ Magdeburgenſis, Fri-
dericus nomine, in choro ſancti Mauritii exiſtens, & oratio-

ni frequentius inſiſtens, Deum pro ſanétâà univerſali Eccleſiä

precabatur, maximè intentiùs pro ſuâ Metropolitanâ, ut

conditor omnium juſtus judex aut citiùs morbidum caput,
ſcilicet Vdonem Epiſcopum, per interitum de medio tolleret,
aut certè in melius commutaret. Verba pondus habue-
Viſio horri- runt. Ecce ſecuta eſt viſio nimis horribilis, & cunctis mor-

pilis de appa-talibus metuenda, maximè tamen Eccleſiarum rectoribus,
ratu Judieii qui gregem dominicum ſibi commiſſum præcedentes, &

anhne malis exemplis inficientes, præcipitant ſæœæpius in infernum.

extinxit. Quapropter nimio terrore correptus, Ioco ad-

hæſit, ſteterunt comæ, vox eſt faucibus intercluſa. Tunc ve-

nerunt duo juvenes, duos cereos geſtantes, & ad altare pro-

cedentes, hinc inde juxta cornua aſtiterunt; poſt quos in-

greffi ſunt alii duo, quorum unus tapetia ante altare decen-
ter ſternebat, alter verò duas aureas cathedras deſuper col-

lIocavit. Poſt illos alter quidam ſolus intravit, qui velut pu-

gil ſtrenuus incedebat evaginatum tenens gladium, & ſtans

in medio Eccleſiæ valenter clamabat: Omnes ſancti, quo-
rum hic habentur reliquiæ, ſurgite, & venite ad udicium Dei:
His dictis apparuit maxima & præfulgida multitudo utrius-
que ſexs, alii militari habitu adornati, alii pontificialibus

infulis inſigniti. Et hi omnes chorum intraverunt, & ſe-
cundum ordinem, & ſecundum merita ſua hinc inde ſe invi-

cem locaverunt. Tunc etiam duodecim viri introierunt,

in quorum medio gradiebatur quidam ſole ſplendidior, re-

gio diademate & ſCeptro adornatus: Apoſtoli enim erant &

Dominus Jeſus Chriſtus, cœli & terræ Rex, quem mox om-

es,

Vigdit ergè; & ecce ventus omnes lampades Eccleſiæ pariter

ſſtc

Nr

condirtor ſæculorum, da judicium. His dictis furgentes,

N

in impios fulminatoria, terribilis, eficax. 6 †
nes, ut viderunt, devotiſſimè adoraverunt, & ſupra cathe-
dram ſedere fecerunt. Adfuit præterea Regina cœlorum,
& Iund & ſtellis clarior, quàm clariſſima turba virginum ſe-
quebatur: Sancti verò omnes Dei Matrem honorantes, ge-
niculariter ſuſceperunt, cui Dominus noſter Chriſtus mox
occurrens, & manum ejus apprehendens juxta ſe venerabi-
liter collocavit. Et ecce poſtremò apparuit ſanctus Mau- Vdo accu-

.

GUe

ritius Dux gloriofus cum ſuâ Legione, qui unanimiter ſe ſatus coram

& Chriſto, ad ju-
dicium per-
. ſonaliter ra-
ſteterunt reverenter præſtolantes. Quibus Dominus re- Situr.
ſpondit: Beati mei, quid quæritis? & adjecit: Portate Zdo-

proſternentes adoraverunt, dicentes: 5Æquiſſime Judex,

nem Ppiſcopum. Continuè quidam ex aſtantibus abierunt,

& miſerum donem de latere Abbatiſſæ trahentes, miſerabi-
liter adduxerunt. Quem ſanéctus Mauritius ſeverius in-
tuens, dixit: Domine mi, judica. Ecce iſte Vao non Epiico-
pus, ſed lupus; non paſtor, ſed raptor, maculator, & de-

vorator gregis tui. Iſte eſt, cui Domina mea, mater tua,

ſcientiam donavit, cui hanc Eccleſiam ad honorem nominis

mei, ſociorumque factam, commendavit, prædicens ei, ſi

benè eam regeret, vitam æternam, ſi autem malè, mortem

in corpore & in anima mereretur. Iſte miſer eſt, qui admo-

nitus ſemel, & iterum, & tertiò, ſe corrigere noluit. Et
non ſolùm hanc Eccleſiam, ſed etiam ſe, & omnia ſibi com-
mifſa prophanando, ad nihilum redegit, imèò ſponſas tuas

ſemper & ubique turpiter & temere violavit. Ergo judica
de eo udex æquiffſime. His auditis Dominus præſidens in

judicio, ſandsque reſpiciens dixit: Quid vobis videtur de
iſto? Pugil autem ille ſupra dictus voce magnâ clamabat, di-
Ccens: Remeſt morti. Judex verò & omnes Sancti, qui aderant

in unum convenerunt, & quale genus morrtis ille impius
ſfuſcipere deberet, inter ſe tractaverunt. Tunc Judex: ca- Capitis

put amittere meruit, qui ſine capite tempus conſimmendo damnatur;
in ſordibus computruit. Qué dicto pugil confeſtim præ- duod (exem-
Bb b b 2 cepit Pfis antè 88.

562 COoNCIO NXXXIV. Iudicis Supremi ultima Sententia
TJoſtiis indi- cepit Vdoni, ut cervicem tenderet. Quod cum Zao feciſſet,
gnè ſumptis) & pugil gladium ad iéctum levâſſet, quidam clamavit, di-

ipfi verè am- cens: Contine manum tuam donec reliquiæ ab eo auferan-
Putatur. tur. Tunc quidam cum calice coram Edone ſtabat, donec

pugil miſerrimi hominis collum cum pugno multis vicibus
validè percuſſiſſet. Et ecce poſt quemlibet pulſum Hoſtia
polluta per os Episcopi exiens in calicem corruit, quas om-
nes Regina cœli reverenter accipiens, diligentiſſime lavit,
& ſuper altare in calice ponens, cum ſuâ turbâà decenter de-
Cllinavit, & abiit, & receſſit. Poſt hoc miſerabilem Vdonem
S pugil ſæpè dictus aggrediens decollavit, ſicque tota illa con-
Totuma- gregatio Sanctorum diſparuit. Canonicus autem Frideri-

Qum intuen-cus lupradictus, homo juſtus, qui hæc vidit manifeſtè, non

te Canonico in ſomnis, ſed apertis oculis, ſtupens & tremens, & lu-
Friderico. men in crypta reperiens, omnes Eccleſiæ lampades reaccen-
.* X *„ . * — 2*
dit. Cùm de facto adhuc dubius & anxius, ſecum mirare-

tur, tandem reſumptâà audaciâ ad locum Judicii paululùm
proceſſit, viditque calicem cum hoſtiis in altari, & caput

Vaoni à trunco corporis longiùs projectum, nec non pavi-

mentum ſanguine madefactum. Poſt hæc omnes Fccleſiæ

aaanuas obſeravit, & nullum omninèò ingredi permittens,
donec ſole jam orto omnes clericos & laicos ſimul convoca-

vit. Tunc januas reſerans, ſeveriſſimam Dei ultionem, -

donem ſcilicet Epiſcopum in ſuo ſanguine tabefactum, omni-
bus oſtendit, & cuncta, quæ viderat & audierat per ordi-
nem enarravit. Altera & reliqua Pars terribilis hujus Tragadiæ
Wpectat ad ſéquentem Conc. 2. n. g. de Pæna Senturc.
IX. Continuatio Hiſtoriæ de Vdone. Eodem die qui-
dam ex Capellanis ejus, nomine Bruno, cùm legationem
commiſſam peregiſſet, Parthenopolim, quod eſt Magde-
burg, continuèò, famulis longè ante ſe præcedentibus, ſtu-
. Qduit remeare. Interim gravi oppreſſus ſomno arborem
quandam umbroſam vidit, de equo deſcendit, & frænum
fortiter ad brachium alligans, ibidem paululuùm requicvit.

oöp.
to&

kt
In

Ae

Nn
N

10
i⸗

ie

Verh

Unnib

leci
(ol

hrer

one
Uhr
(Wett

ſedne

ben

D
N.
1
o
nnt
R

igneâ ad collum ej

in impios fulminatoria, terribilie, effica. 5563

Et ecce ingens globus ſpirituum immundorum, cum tubis, Vdonipoœ-

tympanis, cum gladiis & fuſtibus, cum lanceis & ſecuribus, næ à dæmo-
ad eundem locum gradu concito properabat. Cumque O- nibus illatæ

mnes conveniſſent, unum ex eis, qui princeps videbatur, horrendæ.

111 :; —; Vigd. ſimile ap.
quia erat ſtatura procerior & vultu terribilior, ſolium con- Carthag. deh.

ſtruentes deſuper ſedere fecerunt. Nec mora alter cuneus ôr, 1.hom. 7.
granclis clamans, cachinnans, & tripudians eminus apparuit, ſne f. 700.
e quò quidam, velociores aquilis, præceſſerunt, & fortiter

clamaverunt: Date locum, date locum, ecce princeps d

noſter chariſſimus appropinquat. His dictis ſatellites Sa-
thanæ miſeram Vdons animam, in effigie corporali, catenâ
jus conſtrictâà, ad ſuum principem perdu-
xerunt. Cui Sathan protinus aſſurrexit, ſalutans eum ver-
bis pacificis in dolo. Bene, inquit, veniſti, ò Princeps, fau-
tor, & dilatator regni noſtri. Ecce paratiſſimus ſum tibi &

ommnibus amicis noſtris fidelibus reddere talionem. Cum-

que Vdo obmuteſceret, Sathan aſſiſtentibus ait: Fatigatus eſt

ſiſte dilectus noſter, huc veniendo, & ideo placet nobis, ut

conſoletur. Date ergò ei manducare. Illo autem tremen-
te, renuente, & caput revertente, crudeles miniſtri ori ejus
bufones & ſerpentes violenter impreſſerunt, & liquorem
ſulphureum poſtmodum infuderunt. Adhuc illo non lo-
quente, Sathan præcepit dicens: Ad balneum princibum
deducatur. Ecce non procul erat puteus, cooperculum
habens; quéô ablato flamma vorax usque ad cœlum erum-
pebat, quæ non ſolùm arbores, montes, ſed lapides, imò eti-

am aquam juxta manantem velut ſtipulam conſumebat, in

quem illam infelicem Edonn animam præcipitaverunt. Et
poſtmodum extrahentes in modum ferri candentem & to-
tam igneam ſuo principi detulerunt. Qui ſubridens dixit:

Nonne balhneum ſuave habuiſti, ò princeps? Tunc Zdo, dam- Vdonis blaſ-

natum omnino ſe videns cœpit blasphemare & dicere: phemiæ, con-
Maledictus Sathan tu & omnis familia tua, omnisque ſug- iueta damna-
geſtio tua, & omne imperium tuum. Maledictus Deus, 6.
UU Bb b 3 qqui

„ 1II1 me Cr L avi 4160 U E . 1 . fale- .
9 eavit. Maledicta terra, quæ me portavit. Mal

Capellano
Vdonis om-
nia vidente &
audiente cum
ſummce3 hor-
rore & cane-
ſcente.

564 CoNcIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia

dicti parentes, qui me genuerunt, & maledicta omnis creatu-
ra in cœlo & in terràͤ. Tunc dœmones und cum principe

ſuo cœperunt manibus plaudere & dicere: Verè dignus eſt
₰ . 137 e . * „ X „ ,„=òGMU A „
iſte, manere nobiſcum, quia optimè ſcit officium noſtrum.

Mittatur ergo nunc ad principalem ſcholam damnatorum,
ut videat, audiat, & ſentiat, & addiſcat ampliuùs in ſæcula
ſæculorum. Vix verba finierant, & ecce unanimiter in o-
dioſam illam creaturam irruerunt, eâmque tam impetuosè

in tartareum illud barathrum jactando immiſerunt „ ac ſi
coœlum & terra & omnes montes hujus mundi invicem qua-

terentur. Capellanus autem ille ſupradictus hæc omnia

in ſomnis videns & audiens, tremuit vehementer. Tunc

princeps tenebrarum digito eum oſtendens dixit: Videte,

ne effugiat clericus ille, qui nos aſpicit, quia ſemper extitit
malitiarum fuarum cooperator conſcius & defenſor. brgo
ſicut fuit fautor culpæ, ſic ſit particeps & vindictæ; ideôq;

& in illum puteum ad ſuum Dominum dem ergatur. Quòô
dicto, cum dæmones eum capere vellent, & ipie fugere co-

naretur, repente à ſomno exiliens, evigilavit, ſicque equus

territus tamdiu hinc & inde ſaltabat, miſerum trahens
hominem, donec à ſuâ juncturâ eſfus brachium penitus

ſolvebatur. Difficulter tandem equum aſcendens Parthe-

nopolim venit, & mox, ut Dominum ſuum mortuum eſſe,

cognovit, viſionem viſioni, terrorem terrori, judicium ju.

dicio, prodigium prodigio cumulavit, & omnia, quæ fſibi

etiam à ſuâ compage brachium avulſum, & repentinam ca-

Cadaver in
paludem ab-
jectum. Et
quid ulterius
factum?

acciderunt, quæ viderat, & audierat, patefecit, oſtendens

niciem, in argumentum veritatis. Cives autem, videntes

& audientes hoc horribile & inſolitum Domini Dei noſtti

Judicium, vehementer timuerunt, & cadaver igniobile pro-
cul ab urbe in palude jactaverunt. Quod beſtiæ ferales
cum plauſibus & luſibus protinus excepetunt, & huc illuc-

que trahendo morſibus discerpſerunt, & ruricolas juxta ha-

pitantes

ne
e

U
tin
Poi⸗

Dej/
ni
Cri

nn impios fulminatoria, terribilie, eſfcax. 565

bitantes variis injuriis multoties affecerunt. Tandem
kenn inito conſilio glebam illam malediéctam de palude trahentes
ece combuſſerunt, & pulverem in Albim fluvium projecerunt.
A Mira res! omnes piſces, ſuum gurgitem relinquentes, ocea-
mn mnum adierunt, donec letaniis, pſalmodiis, orationibus &
n poœnitentiis placato jam Domino, poſt decennium vix tan-
I dem redierunt. Hujus horrendi prodigii memoriam inge- Monumen-
un⸗ rit oculis cruor Vaonn, ex ipſius decollatione effuſus, ſuper tum: relictus
e pavimentum marmoreum candidum poſitus, qui tam viſi Qruor in
I biliter adhæret pavimento, ut de eſſentià marmoris eſſe marmore.
IH quodammodò videatur. Super locum autem illum, ubi
D decollatio eſt facta, ſemper proſternuntur tapetia. Et quan-
Iin do ſuper Electos Epiſcopos: Te Deum laudamus, juxta morem .
canitur, tolluntur, & ibi ad orationem proſternuntur, ut

videntes ſibi caveant, ne fortè pereant ſicut ille! A Domi-
yno vere factum eſt illud, ad terrorem utique Epiſcoporum
iedh illius Eccleſiæ & omnium inutilium Prælatorum, ut audi-
entes contremiſcant Divinæ Maſeſtatis terribile judicium &
e ſeveriſſimam ultionem. Ata citatus Joannes Major. Annon
en Cclariſſimum paradigma hoc & exemplum eſt, ex quò multis
nies cogitare & meditari poſſimus extremum illud Chriſti Tri-
enius bunal & judicium, Kez peccatoris trepidi miſeriam, ſenten-
m. tiam damnationis, hujus executionem, graviſſimas inferna-
unch lis ignis pœnas: & quod hæc omnia præcedit, clementiſſimi
n Dei ſuorumque bona monita, ad vitæ emendationem &
dell poœnitentiam: quam niſi habueriti, omner ſimiliter peribita; ait
enees Chriſtus Luc. 13. 3. .

Vid. Cornel. in Matth. 27. 41. & ſequent. Matth. Faber, Dom. 4. Authores
4 Adv. C. 3. & in Aubt. Dom. I. Adlv. them. 3. 4. Petrus Beſſ. de hujus mate-
⸗ Jud. Conc. z. præſertim à f. 192. Guil. Stanihurſt. S. J. in No= riæ.
eh⸗ viiſſ. de Zudicio cap. §. & 9. à f. Iy. (cujus viri elogium bre- Guilielmi

les
uts⸗

viter addo: Origine Hibernus, natus Bruxellis 160 1. vir Ktanhurſti
morum mentisque candore planè virgineus, utpote qui J-e ogium.
in

566 CoxNcio XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios

in Adoleſcentiâ perſimili cum S. Thomâ Aquin. tentatus
luctàâ à procace fœmina, conſimile victoriæ creditur re-

portâſſe præmium, ut nullum exinde carnis ſtimulum

perſenſerit: Bruxellis placidiſſimè expiravit 10. Januar.
1663. &c. Biblioth. Script. Soc. edit. Kom. I66. f. 320.) D. Dio.

nyſ. Carthuſ. de Judic. art. 15. Marchant. hort. Paſtor. tr. 3.

de Fide Chriſt. Lebt. 32. f. I94. & ſequ. Bened. Fidel. fer. 2. Dom. -.
DQuadrag. Calamat. Sylva V. Judic. Extr. Diſé. 32. à f. 25. &
in Quadrag. Diſe. y. à fol. S3. Nicolaus Turlot. Theſ. Docdtr.
Chriſt. cap. g. lect. 6. à f. Iz. Procop. Capuc. in qudiciali Diſc.

717. Mart. Cochem, cap. de Judicio cup. 12. d fol. 83. Vide cita-

tos Concionibus præcedente & ſequentibus. Hilar. à S. Anaſtaſio,
Carmel. in ſuo Archimede Chriſt. ſeu de arte bene mor. lib. 2. C. .
Y. 6. à f. 255. Carol. Vanhorn. Or. Eremit. S. Aug. Dom. 2.

Duladrageſ.à f. S9. Englgr. Dom. 1. Epiph. p. 1. & ibiaem Eml. I.

n Aunulo zternit.

386 -33 3. 83 2. L3 82 -f3 3. K3 3 .f3 3--s83 3- 438- 2 * 4382.-438

CoNcIo XXXV.

Judicis extremi Sententiæ in impios duæ Voces ter-

ribiles: Diſcedite, Maledicti, expenduntur.

Dom. I. Adv. Eidebunt Filium hominis venientemin nube cum po-

teſtate magna, & majeſtate. Luca 2I. 27g..

Dom. 2. Adv. Tu es, qui venturus es? Matth. II. 3.
Dom. 3. Adv. pſe eſt, qui poſt me venturus eſt. ſoan. I. 27.
Dom. 4. Adv. Videbit omnis caro dalutare Dei. Lucæ 3. 6.

Erpendimus præcedentibus duabus Concionibus
Chriſti judicis Divini ſupremi & extremi Sententiam
bifariam, Electis (de quibus S. Baſilius Seleuciæ in
Iſauriãâ Archiep. Or. de Trancfig. beati, inquit, oculi, qus
terri-

.
——
⸗
5
.

cmi

Vole
Gei

NW

Rel
lie⸗

Al

M.
ar.
nlain

M

5

I
7

. 6

.

Dueæ woces terribiles: Diſcedite, Maledidi. 567

terribilem iſtum diem in amabils ſpecie videbits) jucundam, & im-

pils triſtiſſimam, publice ferendam, & pronuntiandam,

ſpectante & audiente Univerſo: idque paucis; exiguum enim

eſt, & propemodum nihil, quidquid dicatur de tantà rerum
mole, quam hæ duæ ſententiæ continent, nempe omnia ea,

gquæ in omnem æternitatem lætè agent boni, & miſerè pa-
tientur mali. Sententia Fleétorum, cornucopia omnium
bonorum; Sententia reproborum, pixis eſt Pandoræ, plena
omnium malorum; hinc enim, & in hac, impiorum à Deo
æternum divortium: hinc maledictio eorundem; Diſcedite,
maledibtit. Cùm verò adhuc & iterum oculos mentis attollo
ad Electos, & ad impios deprimo in judicio, adverto utro-

rumque, imè & ipfſius Chriſti judicis, ſummam, ab extre-

mo ad extremum, metamorphoſin, transformationem, &

mutationem ſtatùs ab eo, quô fuéêre in mundo & in vita.
Ecce enim principaliter Chriſtus in terris mortalis, quam vi-

. W.

Alius ſtatus
ujus vitæ, a-

lius & immu-

tatus in judi-
cio extremo:

Chriſti D.

lis habitus excluſus, opprobrium hominum & abjectio plebi: Pſal-
mo 21. 7. cum iniquies deputatus. Wac. 22. 3.. ab impiis ſpretus, &

contemptus à malis. De Deo impius Pharao : Neſcio Domi-

num Exodi y. 2. De Chriſto: Mandus eum non cognovit Yo. 1. 10. Et
ſus eum non receperunt zhbed. V. II. Hunc autem neſoimus, unde ſit,

Joann. g. 27. dicunt judæi, cum maledictis ad à Chriſto il-
luminatum à nativitate cœcum. Superbè eundem allo-

quitur Pilatus: Neſci, quia poteſtatem habeo crucifigere te?

Foann. 19. 10. Sprevit illunm Herodes cum exercitu ſuo & illuſit
&c. Lucæ 23. 10. Et hic quidem Chriſti ſtatus, cum in ter-

ris viſus eſt, & cum hominibus converſatus. Bar. y. 25. Longè alius

& totus immutatus erit, cùm in Judicio extremo videbunt

Filium homeni venientem, cum poteſtate magnd & majeſtate“ LEuc. 21.
27. cùm agnoſcetur, verè zoſe efſe Deus deerum, & Dominus do-
minantzum, Dens magnus, & potens, & terribilis - Deut. 0. 12. Cum

ſuper èpſum glorioſum Judicem continebunt reger os ſuum Iſaz. yz.

17. confuſit. Cùm tunc confitebuntur Dei Filium, quem

nune crueifixerunt, ait Gloſſa. Electi verò quinam, & qua-

Mechti de Jud. extr. CCC C les

Electorum.

568 CoNGIO XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios

——

les fuêre in vivis? In oculis ſuis humiles, uti S. oannes

Baptiſta, cujus ego non ſum dignns: & C. Toann. I. 27. In oculis

impiorum, ut plurimùm hiſce fatentibus: Sap. y. 3. Hi ſunt,

quor habuimus aliquando in deriſam & c. In ipſius Dei oculis
verò, etſi gratioſi & accepti, ipſi amici, filii; ſed quos Deus
multa pati permiſerit & voluerit. Jam verò in judicio glo-

rioſi à dextri: Ecce quomodo computati ſunt inter filios Dei & inter
Impiorum. Janctos ſors illorum eſte Sap. y. . Impii denique- in mundo glo-

rioſi, inflati, ſuperbi, voluptuoſi; quales deſcribuntur dap.
2. v. 6. & ſeqiib. Jam verò in Judicio, quam humiliati, quàm

miſeri, afflicti, ut meliùs eſſet, natos non fuiſſe, quod Chri-

ſtus de Judâ ait: Matth. 26. 24. T um recognoſco, ait S. Gregor.
ap. Drexel. Rogo Damnat. cap. I. G. a. init. Zob' in ſterquilinio ſedentem,
oannem eſurientem in eremo (in vincula) Petrum pendentem in pati-

bulo, Jacobum decollatum Herodi gladior cogito, qualiter Deus in fu-
turo cruciabit, quos reprobat, qui ita durè aſfligit, quos amat: ſi cum

intimis amicis ſic agitur tempore gratiæ, quid hoſtibus fiet tempore juſti-
tiæ & vindictæ: Hoc tempus juſtitiæ, & vindiétæ in publico,
ſfſingulariter eſſe diem extremum judicii, ſæpè jam dictum,
elucebitque ex ipsâ damnationis ſententiâ, cujus hodie duas
voculas: Diſcedite, malediéti, verè omnibus terribiles, altùm co-

gitandas ſuſcipimus: Dei aſpirante gratiâ, veſtraq; patientiâ.

II. Venite, benedicti- & c. Diſcedite, maledicti & c. Duæ vocer
ſunt, teſte Magno Auguſtino. Quarum nihil horribilius und, &

nihil jucundius alterâ, poterit audiri. Archim. Chriſt. L. 2. C. 5. J. 6.
Diſcedite, F. 25⁵. Diſcéedite, maledicti- duæ voces terribiles, ſupra om-

maleditti, dquæ nes lamentationer, carmen lugubre, & va, Ezechielis c. 2. v. 9.
Voces terri- per quorum comminationem Judæos ad pœnitentiam, & ad
biles. Deum revocabat, itàque ipſi minas has evadant. In eun-
dem ſanctum finem conſideremus: Diſcedite, ati ſuprà Conc.
Chriſtus ter præced. n. 4. Nonniſitertiò legitur Dominus à conſortio ſuo

tantuùm legi- e atr raieeiffa ant mie
tur, à ſe ali- quenquam rejeciſſe, aut abire juſſiſſe. Imprimis diabolum

quem rejeeis-

ſe Dœmonem Dominum Deum tuum. Apage, Satan impie, ſecede, faceſſe
Mat. 41. 10. nſiinc,

in deſerto: Matth, 4. o. Eade Satana; ſeriptum eſt enim- Non tenta-

e,
n
ſe⸗
ſ;
un

Eenti
leter
it
nix
ſea
Pit
ln

le

N

. Daiuæ Vocks terribiles: Diſcedite, maledii. 569

—

m bpinc, ne amplius ante oculos meos compareas. Dixit hoc
ts feſus juſtâ iràâ indignans diabolo, ejusque improbitatem ob-
o, jurgans, ait Cornel bidem. Deinde S. Petro, cùm ejus Pas-
lnalis ſionem impedire ſatageret, Vade poſt me Satana, inquit: Mat. Petrum:
hNDn 1. 23. ubi Petrum Satanam, quod interpretatur adverſarius, Mat. 16. 23.
gr. juxta S. Ihomam, vocat. Qui & obſervans, Ie, inquit, au-
0 dAit Vade Jatana; & neon ei dicitur“ retrò, ut ſubaudiatur: vade in
ns ignem æternum. Cornel. bpic. Veruùum tertium hoc & ultimum: Frimpios in
mrh Diſeedite àme malediéti, erit omnium funeſtiſſimum, quòô & extr. Judicio.
l dœmones, & damnatos omnes, non tantùm sdverſarios, ſed Mat. 2. Fl.
Weetiam maledictos vocat, ac ſuo imperio in ignem æternum
Gig⸗ ablegat, & adorcum, què primâ vice ſtatim, Mat. a. 10. dia-
ein bolum non cogebat, ad ipſum ſcilicet locum inferni, ſed
ni dicebat tantum: vade Satana. Diſcedite à me, maledibti. Ore-
„ pudium amarum & acerbum! triſte exilium! Prædixit id
t: n olim toties 'ſalmographus, & quidem verbis apertiſſimis.
guni⸗ Tunc loquetur ad eos in räſud, & in ſurore ſuo conturbabit eosr Pſal-
mo 2. y. An non in irâ loqui, eſt dicere peccatoribus: lie ma-
on ledibti, in ignem æternum? Tantâ quippe indignatione & ira ver-
u ba illa adverſum impios proferentur, ut homines privatu-
w ra ſint ſenſibus; terrorem incuſſura tantum, ut ad deſpera-
uu tionem adigant. Beſſeus Conc. . de Zudicio f. 306. Author eſt
guit Valerius Maximus, lib. v. c. 5§. referens interitum Syllani,

Manlii Torquati filii, ejusque cauſam ac occaſionem. Man- ManliiTor-

Al, . en inhi
lio Torquato huic filius erat, nomine Syllanus; hic cum pru- quati ſenten-
nne dentiâ, cæterisque Principe dignis donis & moribus emi- Hiain filium,
,t nere videretur 3C 101 gratiam Parentis de Repub. optimè me- . conſpelctu as-
n⸗ 1. ire juſſum, qui

„riti, viri excellentiſſimi, à Senatu Romano Regno Macedo- ſeſe ſus-

ot niæ Præficitur; cujus regimen magnàâ cum latde pru den- eele Kae
tiæ auſpicatus Syllanus, & cum omnium applauſu; verùm .
in nium mutat, animum crudelem induit, & tyrannus audit.
ͤ Res per regni Proceres tolerata aliquamdiu, cum patientia,
d ſegd & nauſeà ſummâ, fuit: At cum nec emendationis ſpes

Cccc 2 ſuper-

5o CoxNcCIO XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios

ſfupereſſet, & ſubditi nimium gravarentur, querelæ plures

ad Senatum deferuntur, ſibi ſucceſſivæ. Monetur prius,
tum à Farente, tum à Senatu; nec quidquam profcitur.

Ita mihi videtur factum fuiſſe, aut fieri potuiſſe: Sed nar-

rati ſubſtantia in hoc eſt, quod jam ſequitur. Comparere
ergo coram Senatu juſſus Syllanus, ut ad objecta reſponde-
ret, cum ipſe reus nec negare, nec excuſare poſſet,; & Ma-

cedoniæ infeliciter adminiſtratæ convictus, ſententiam in

ſe latam, & quidem ab ipſo patre, hanc audit: Filium meum &
Rep. & domo med indignum judico, protinitsaq; 4 conſpectu meo abire ju-

beo. Tam triſti Patris ſententia perculſus, lucem ulteriuùs

intueri non ſuſtinuit, ſuſpendioque ſe proximâ nocte con-
ſumpſit. Faber Dom. 4. Adv. C. 3. J. 2. Formate defuper, AA.

unam vel alteram cogitationem, dum & Chriſtianis aliud

adduco Authoribus.

Philippus III. Raphael de Columbâ, Dominicamus. Ter. 2. in Domj. .
II. Duos Ma- ouadr. narrat, Philippum II., Hiſpaniarum Magnum Regem,
ulicos, cùm Rei Divinæ intereſſet, vidiſſe ex adverſo, ſimul

gnates abire A

. .* . . .„ , . Auite

& conſterna-Conclave receſſurum, torvo & irato vultu in eosdem, iſta

tione? breviter verbula torſiſſe: Abite! in conſpeltu meo amplins non

comparete! Fulmina fuiſſe hæc verbâ paucula, eventus do-

cuit. Abierunt ex Aulaà proſcripti ambo, ita perturbati, ut
unus mœrore ſenſim contabuerit; alter impos mentis ef-
fecòtus, toto vitæ tempore, ſtupido ſimilis & attonitô per-

Philippi II. manſerit. Archim. Criſti. L.. 2. c. y. H. 6. ſol. 255. ſuprà C. 20. n. 4.

aus à Clem. Dum refero, ita Philippum hunc Regem (cui Hiſpania ha-

Gctane: & ctenus Regem æqualem non habuit prudentiâ, ſapientiâ,
ejus felix

mors inci- juſtitià, æqquitate animi. Prdag. Chriſt. tom. 2. Pp. 2. c. 5. à f. 6τ7.
denter. ubi & felicem, beatàmq, mortem ejus refert multi. E. Conc. g9y. n. 3. f.

& bi citatà Barry & gahoda.) uti Clemens octavus PP. in am-
pliſſimo Cardinalium conſeſſu de eodem pronunciavit) ab-
ire, & & ſuo conſpectu & aulâ excedere juſſiſſe indevotos
hoſce aulicos; incidit ſanctum exemplum Ferdinandi II. Au-

guſtiſſimi,

INI

Cuntu

d

Gls
ſune
1106:

te⸗

“

4
pſr
il.
ſen
or

kerr

ti
ien
n
er

D
)

)
ice⸗
e
1

n
—

Elure

1ri.

writur.

1

Aat.

Eatamgl

AR

Um

Us Ai

1nn

len,i

giur r
Cr.

ob id à verbis tun formidavit cor meum. Aug. inhæc verba- Pſal. 155.

optavit, ex penitus gratuità charitate, quâ & nos creavit, re-

Duæ Voces terribiles: Diſcedite, malediti. „r

———r

guſtiſſimi, & omnem laudum cumulum meritiſſimi, de Ferdinandus

quéô in ejusdem, veré Pii Imperatoris, virtutibus Guili- II. vitioſum

elmus Lamormaini S. J. Aulicum neſcio quem, inquit, Aulà excede-
viam ad impudica monſtrantem, & ut perfrictæ frontis erat,
opem ſpondentem, adhuc Juvenis, necdum Matrimonio

re jubet.

junctus, juſſit Aulà excedere, ac ſervitio. Odiſſe ſe, ajebat,

inter ſervos, Veneris mancipia & Cupidinis. à fol. I147. cap. 17. Chriſtus ad

△

Elevemus jam mentem, ex his in mundo contingentibus, & impios: Dis-

factis laudabiliter à tantis principibus Religionis, virtutisq; cedite.

chriſtianè amantibus; & juſtitiæ; quod fecit Manlius Tor-
quatus Gentilis: quem cogitamus horrorem fore impiis,
cùm audient: Diſcedite confeſtim ab oculis meis, digna fla-
gitiis ſupplicia adituri. Teſtantur SS. Scripturæ & Patres. Quanta ho-
Tunc incipient dicere montibus cadite ſuper nos, & collibus operite tum conſter-
noe Lucæ 23. 30. Introibunt in ſpeluncas petrarum, & in voragines natione.
terræ, à facie formidini Domini, & à gloriä majeſtatis ejus, cuàùm ſur-
rewerit percutere terram: Iſai. 2. 9. Habuerunt, ait S. Aug. Princi-
per ſua verbas occido, proſcribo, in exilium mitto; ſed hæc non poſſunt
comparari huic“ Hic poteſt corpus & animam mittere in gehennam

dengel. tom. 3. c. 22. num. 3. Deus bone! vox unica, vox unius
hominis, mortalis hominis, hodie Regis, cras cineris, ita de-
terreat? quid illa vox æterni Regis, Judicis Supremi, non
faciet fulminans in ſceleratos: Diſcedite à me, maledictè, in

iienem æternum? Tantus terror, ait Euſebius Ep. Cæſar. in Epiſt.

ad Rom. invadet in illd die malozr, cuàm viderint udicem ſententiam
proferentem, ut niſt eſſent immortales eſfecti, iterum morerentur. Ca—

lamat. Diſc. 32. n. . Sanè acerbum videatur, ita abjici æter- Filii Dei fu-

nùm, filium à Patre. Eſto enim Dei ipſius naturales filii non mus: nobis in-
ſinfas, & Chriſti; tantundem tamen videtur eſſe, nos eſſe, natus quidam

non naturâ, attamen per gratiam, quâ nos Deus in filios ad- Sen.

huic violen-

demit ſui Sanguinis pretio infinito, quòê plus facere non po- um eſt cum
tuit nobis; ſi etiam conciperemus, nos in tali ſtatu eſſe fi Deo non eſſe.
Hr Cc c C 3 lios

5772 CoNCIO NXXXV. Judicis Ewtremi Sententiæ in impios.
lios Dei & Chriſti naturales. Et verô eſt aliquid in homi-
ne, quô, velut innato appetitu, feratur in Deum, ceu pa-
trem: Nota funt illa S. Auguſtini ſuſpiria: Lib. I. Conf. c. 1I. n. 1.
Feciſti nos ad te;s & inqlietum eſt cor noſtrum, donec requieſcat in te.

Vide etiam Confeſ. Lib. 6. cap. 6. & in Manuali cap. 27. E. Conc. gd.

n. y. f. Agnoſcent omninò reprobi, Deum eſſe ultimum ſi-
nem ſuæ creationis, extra quem nulla quies, nulla felicitas
eſſe poſſit; Deum eſſe humani animi velut centrum, ad quod
ille, quaſi vi quadam magneticâ, moveatur, & gravem vio-
lentiam pati, ſi eò non pertingat. V. Amor Increat. I.. 1. c. . ſ. 1.
à f. 3ar. At agnoſcent impii, hunc ſuum, tam ſublimem,
naturalem & ſupernaturalem finem ſeſe aſſequi ampliùs

non poſſe, & ab eo ablegari, imò cum tantâ ignominia reji-

cij, ſine ſpye unquam redeundi, ingens tormentum eſt: hinc
horror, mœror, confuſio, perturbatio, lamenta, dolor, tæ-
dium, deſperatio, quis explicet? Paolet. Quadrag. ſerm. g. n. 2.

Circumſtan IV. Circumſtantia aggravans & notabilis eſt hæc; Pro-

di ran is⸗ ferri hanc ſententiam damnationis: Déſcedites &c. non ab
Jententiam . .
. J. lopiam, tanquam
ad ipſo Chri-Angelo, non ab Apoſtolo, non à Sancto quopiam, tanq

ſo fudice Chriſti vicario, uti in terris pronuntiatur ſententia Abſolu-
proferri. tionis Sacramentalis, Chriſti nomine, ab ejus Vicario, Sa-
cerdote: ſed ferri immediatè ab ipſomet Chriſto, Salvatore,
Deo Homine, Judice; idque in majorem damnatorum af-
flictionem; ſicut neque judicabit per Judices delegatos, ſed
per ſemetipſum: Tunc dicet Rex- & c. Matth. 2. 3Z4, al. V. Conc.

ſequ. n. j. Cujus Figura eſſe poteſt ipſe Abſalon, Davidis ex
Figura Ab- Matre Regiæ ſtirpis primogenitus. Hic in parentem impie

ſalon à Joab
patrono ſuo
tribus lanceis

rebellis, apertâ vi & pleno exercitu eundem aggreſſus ſed
proſtratus, in fugam aétus, & condenſæ quercui capillis im-

confoſſus. plicitus adhæſit: z. Keg. 15. Et ita ſiiſpenſus inter cœlwn &
2. Reg. ', terram, tribus lanceis, infixis in corde Abſalonis, confoſffus;
“”?V”MVB in foſſam cadaver projectum, & lapidibus obrutum: Ima 0%
videri poteſt Abſalon impiorum in Deum Patrem rebelli-
um; cujus interitus, & quod ſadtum eſt, nen fuiſe humang indu-

ſtriæ,

R Nen

N
le

6

—
=
=

ſſe
91.
zut⸗

AN

ſin

o

t.
ſter

w

(

z

c Duæ Voces terribiler: Diſcedite, maledilti. 773
hon. ſtrie, ſed totum faiſſe divini Judicii, ait S. hryſoſt. in Pſal. z. tom. I.
A. A quéô, quælo, ita tribus lanceis confoſſus interiit? an ab a-
lienigenaâ, uti Saul, cum nollet armiger ejus, petente ipſo,
I Y. Reg. 37. 4. àb Amalecite occiſus, uti ſaltem hic Davidi retu-
a iit, d falsè & mentitus? z. Reg. I. 10. Cornel. An à ſicario: ſicut
mun. duo viri principes latronum 2. Kes um a. 2. homines impii interfece-
An runt virum innoxium ibid. V. I1. I sboſeth, filium Saul! neuti-
l quam: ſed: Tulit tres lanceas in mantt ſud, &. infixit eas in corde Ab-
IH IJalom. 2. Reg. Iö. 2. quis iſte? Is eſt oab, Princeps militiæ, Ab-
lſalonis amicus & Patronus: quod eſt mirabiliuz, ait primuùum
im, cit. S. Chryſoſtomus, qui Patrem ei reconciliavit, 2. Keg. 14. 5 pſam
ui interfecit, propemodum inſtans vehemens, accuſator: & i quidem eum
ooccidit; Deus autem tulit ſententiam. In rem præſentem, ait .
ir Gloſſa: Arbor Abſalomi ſignificat patibulum gehennæ; tres lanceæk«
I 2 triplicem damnatorum pæœnam, ſeil, igni, vermü, E&. carentiæ viſionis
Beatificæ. Ap. Cornel. in 2. Reg. 15. I2. f. 69. O miſerrimi impii! Applicatio,

cÿ Is ipfe, qui quondam optimus veſter amicus, Advocatus apud ad impios à
patrem, I. Yo. 2. 1I. qui nos reconciliavit ſibi per Chriſtum: 2. Cor. f. 15. Chriſto dam-
mnan Vel: Keconciliati Deo per mortem Filii éjus“ RKom. j. Io. Is ipſe nandos.

Chriſtus Judex ſententiam contra vos feret; Is ipſe tres
lanceas damnationis infiget altùm cordi veſtro, quòô to-

ne to dolebitis; ab hoc ipſo audituri eſtis triſte illud: Diſcedite,
ni malediétir &c. ad quæ verba corpus veſtrum cum anim in
tt profundam inferni foſſam projicietur; vos inſuper à Chri-
4* ſto fulminibus, à Beatis, ceu lapidibus, maledictis & exe-
ie crationibus obruemini. Diſcedite, maledieti- dicet Salvator,
Chriſtus cujus ſalutare & ſalutem renuiſtu; & ipſe guo, pyide-
bit in interitu veſtro. O infælix diſceſſio, ait Ludovicus Car-
„ tchuſ. dur a ſeparatio! & miſerabilis conditio! diſcedite à me Want⸗
vitæ indeficientös, à me lumine gloriæ beatificantu, à torrente volupta-

tu inundantis, à me plenitudine ubertati inebriantis. Apud Faberium,
FPerte I. Dom. 3. Advent. g. 3. F. 23. In idem recidit illud, quod de
1 reprobis intelligit S. Gregor. M. Hom. 5. in Evang. Pfalmo 6S. 29.
Deleantur de libro viventium, & cum juſti non ſeribantur. Vie 16
E Blanc

.

maledicet. peti, & affici: annon ſatis amaritudinis ſuppliciique ipſa

564 CoNcIO XXXV. judici⸗ Ewtremi Sententiæ in impios H

Blanc tbil & Cornel. in Luc. 1o. 20. Et Apoc. 20. 1 v.S. Tho m. I. P.

q. 24. a f.6t. Fr. Mendoza in 1. Reg. I. I. fF. g9. Raph. Bonherba E 2.
Dom. I. Ouadr. n. 33. f. 9g. Procop. Prædeſtin. Diſé. z. & 5. à f. 2.

Maledidti V. Altera Vox terribilis eſt: Maled'ittis Diſcedite, Maledicdti.

Chriſtus Ju- Conc. præced. n. 4. Maledibti- quis audivit unquam maleficum
dex impios ad mortem damnatum maledictis, convitiis, & injuriis im-
mortis ſententia! Misto namque non eſt altra addenda aftdtio,
ut leges humanæ præſcribunt. Tu verèò, Judex integer-
rime, pœnam jungis pœnæ, & ſupplicium ſupplicio ſuperad-

dis, convitia & maled'kta. At non ſine myſterio. Hic namq;

videmus Noëmum illum, qui amore noſtri, longanimitate-
que maximâ inebriatus, cùm tanto tempore miſericordiæ
ſomno oppreſſus ſiluerit, expergiſcentem ad Jjudicium, & in

hoc impios Chamos, qui nuditatem, paupertatem, humili-

tatem, crucem & paſſionem illius toties irriſerunt, acerbis-
ſimà maledictione ferientem. Ex Geneſ. 9g, Verè: Malediltt, qui
Maledictio declinant à mandatis tuis. Fſalmo IIS. 21. mon in hoc ſolum mun-
divina gravis do, ſed maximè in altero, cum dicet: Deſcedite, maledidti. Bes-
& ehear. us Archim. Malediction: Divinæ maxima vis ineſt, & efficacia.

ſerpens om- s . 2 1 15 Ha U
giih primus. Geneſ. 3. 17. Aät Dominis Deus ad ſerpentem: quia ſeciſti hoc, male-
Geneſ:. ri. diltin es inter omnia animantiae. Minus miror, Deum maledi-

li auéctorem. Alter vice in Scripturâ vox hæc reperitur

Geneſ. eodem cap. 3. v. Iz. cùm homini non maledixiſſet Deus,

NAaledieta Maledlta, inquit, terra n oepetetao. Quis cffectus? Pinas & tri-
., . n. J hulos germinabit tibi: v. 15. hinc omnes mundi ac terræ innu-
7. merabiles labores, ſudores, moleſtiæ, ærummæ, dolores,

ipſa denique mors acerba, incerta, & dubia & graviora, quæ

ſequuntur, mala.,. Ilta in judicio malorum omnium ſentina
in reprobos effundetur, cùm ab ipſo Chriſto judice audient:

Maledit. Quidquid calamnitoflm cxcogitare potes, hc
voce comprehenditur, & congeritur in damnatos. Qian-

quam

Verbum: Maledictus- omnium primd in Ss. literis habetur,

xiſſe ſerpentem, & in eo de'monem, ceu primum omnis ma-

E

mm quàm id non Deo, ſed ſibi aſcribere debent. A peccatis e-
dan nim originem trahit Maledistio, omnèmque vim & efficaciam
fſuam, non à Deo, ſicut Benedidtios unde præcisè vocantur Ex maledi-
llelgi, Male diczs, & non Maleditti Patrie Supra Conc. Ia. n. . Ex häc er- tione Dei
im g0o Divini Judicis Maleazttione ſpinæ & tribuli; quidquid dam- iſtà impio-
in nati in omnem æternitatem patientur. Hæc Malediétio ille oα e.
aa 2 ⸗ 4 orum po-
de tcheſaurus eſt, de quô ad Rom. 2. y. Secundum auritiam tnam & im- „.
panitens cor theſaurivas tibi iram in die iræ & revelationi juſti Judicis
rg. Dei, qui reddet unicuiq; ſecaundum opera ejus. &e. non is autem qui ſunt
I e contentione, & qus acquieſcunt veritati, credunt autem iniquitati,
CiN ira & indignatèo!: . 6. 5. Hæc Maledittio damnatorum ſons eſt
ue omnium cruciatuum & tormentorum in inferno ſtatim im-
pios inſequentium & comitantium. Hinc tartareæ tene-
unein bræ ‚fletus & lacrymæ ſeræ ponitentiæ & dolores: Hinc
h eterna fames & ſitis, fœtor, ſenſuumque omnium crucia-
cc tus immenſi: Hinc tormentum ignis, quod eſt ſupplicio-
ℳ rum ultimum, & graviſſimum ſensus: Hinc perpetuus ver-
ui. mis conſcientiæ, miſerabilis locus & ſocietas, deſperatio,
GN &c. quæ Drexel. exponit in Inſerno & KRogodamnatorum. Quis
F non graviter ſentiat, audiens etiam tanta ſuppliciorum ca-
, pita ex hâc Maledictione? quantèò gravius, illa & hanc experi-
rl. ri? Audiet autem non tantum, ſed & reipsâ experietur
el. omnis graviter peccans, neque pœnitens. O Chariſſimi,
m fugiamus peccatum, & de admiſſis verè pœniteamus! ne
eyenl hæc & tanta Maledibtio ſuper nos veniat, & à nobis omnis be-
G nedictio elongetur Pſal.os. 15. ”YMUV ðDðWJM
ℳℳ H . VI. Maledittorum Anteſignanus omnium & hominum Cain primus
primus, Malediètus, Cain fratricida: Geneſ. g. I1. Nanc getur hominum
U, malediltus eri ſuper terram „&XCc. Hebræa habent, Maled'bns malxdichuè:
al tu de terrd. q. d. polluiſti terram ſanguine fratris tui, id- ite tinane
em 0& per terram ſterilitate punieris: ſed & tu infauſtus, in- & ypis re-
lGen felix vags O Pprofugas eris ſaper terram, ex malàâ conſcientia proborum o-
. , N pavidus, &, ut Septuag. vertunt: gemens tremens, ſcil. tum mnium.
Animo, tum corpore, huc illuc vagus. Et ita factum eſt:

Mechti de Jud. etr. Dddd kz- D

„

5„6 Coxc10 XXXV. Judicis Ewtremi Sententie in impios

Egreſſusqur Cain dà facie D omini, habitavit profugus in terràe v. 16.

ceu in exilio, & fugâ, cum tremore corporis, vultus men-
tisque conſternatione: quin imèò ipſe Cain ad Deum: Major
eſt, inquit, iniquitas mea, quam ieet veniam merear. Ecce eici me

bodie à facie terræ, & à facie tud abſcondar, & ero vagus & profugus

in terràn omnis igitur, qui invenerit me, occidet me v. Izy. Q. d.

facis me exulem & profugum, & odium omnium ho-

minum, nec evadere potero, quin ab aliquo occidar. En

omen, & pavor malæ conſcientiæ; en Maledicétioni Notam:

Timet Cain impœnitens mortem corporis, non animæ, jux.

„*

ta S. Ambroſ. Hic typus reproborum in judicio, qui magis

timebunt cruciatus, quibus torquentur, quàm quòd Deum

offenderint: qui gement, trement, corpore & animo, de-

CcC.zain deſpe-ſperabunt; quâ quidem deſperatione Cain mag's peccavit,

Tans.

quaàm Fratricidio, ut ponderat Toſtatus Abulenſis: ſicut &
Judas magis eädem Deum offendit, quàm ipsâ Salvatoris

proditione, juxta S. Hieron. & Auguſt. Calamat. Diſc. z6. de mi-

ſerlcordid Dei n. IS. & 19: f- 363. Infra Conc. 4e. n. 4. Cûm potiùs ad
maledibtionem & comminationem malorum, ipſi à Deo fa-
Qam, humiliare ſe, & reſipiſcere debuiſſet, ut per pœniten-
tiam ſeſe ab iis malis, Dei Clementiâ, exemiſſet. At exhinc
deterior & obſtinatior factus eſt: Ita enim protervè & deſpe-

Impudens ratè Deo reſpondet, ad ea verba: Maled'stns eris ſaper terram.

Cain erga Ejicis me à facie terræ, & à facie tud abſcondar. Q. d. Scias Do-
mine, cùm tu te talem mihi exhibeas, & me ejicias à facie
terræ & tu4â, me hiſce declaro tibi apertum hoſtem, neque

De um.

Mortem

optat ſibi.

te amplius, ut Deum agnoſcam ac reverebor, & à conſpectu

tuo in ſy lvis me abſcondam, & ita à facie tuâ ejectus, mor-

ſta diſcerpar. Omns, qui invenerit me, occidet me, legit Cajeta-
nus: occidat me- Cain, ait Abulenſis n e. 4. Geneſ- petit ſibi mor-
tem venire, quia videns ſe à Deo derelictum, & in magnàâ
miſeriaâ conſtitutum, ut diuturnas anguſtias brevi temporis
morâ conſumeret. Annon hæc zpfitſimma imago impiorum

Nedtt

tem mihi opto, vitam nihil reputans, ut à feris in mille fru-

yb

Wnmng
ſrad
ſner
itare
Aun
aea
ert

1Gun

1

ng

Mnu
ne
ſenn
jit
giͤr⸗

9

(Cin

ic

leli⸗

ium
Espe

I

densr⸗
n
der,
Ga
leb

nn
—
4
14. U.l
men.
1 ½2
eiii
. (6
R A.e 4

mo, e

alGu

Mtisu

ie

1
Manm
eAc
, M

s 1

647

— ſc
lase

,M.
,N
niyin
Ci
Cing.
1g
opo

Mhone

omnémque confeſtim vigorem virorémque amiſit, non ali-

Duæ Voces terribilis Diſcedite, Malediki. yy

in udicio, qui & ipſi optabunt mortem: quæ facili cogita- Imago im-

tu magis expendi poterunt. Illud adhuc, cum obſervatio-piorum de-
ne, addendum occurrit, ex gravitate pœnarum colligi gra peraatium

vitatem & pondus inflictæ maledictions, & ex hâc ipſius gra- & mortem
S optantium.

vitatem peccati: hinc S. Chryſoſt. cenſet, gravius fuiſſe Pec- Gravitas

catum Caini, quàm Adami: hic enim ſolum à Deo audiit: peccati ex
Maledicta terra in epere tuo Geneſ. 3. 17. at Cain, ſuper ſe & ſuiam gravitate ma-

perſonam, audit maledictionem fulminatam: Maleditëus eris ſia- ledictionis &

perterram: Eiaes maledittionis diverſitatem, verba ſunt S. Docto- Ponæ colli-
ris hom. I9. 1n c. 4 Geneſ. dilecte? Rs egitur inconſideranter hinc tranſ- girur unde
eas, ſed ex maledibts magnitudine, flagitii immanitatem expende. g awinsCaint
gam quantò majus peccatum hoc prævaricatione Protoplaſßti, ex maledi- quàm A Janent
Rtioni varietate, ſoire volenti licet. UWlicenim inquit Maledictaterra Ex S. Chryſ-
in operibus tus; & interram eſſuſa eſt malediltio, oſtensa ſas in Lomse

nem ourd. Hic verò, quia res pernitioſa, facinus eniquum O. inerr

piabile flagitium ipſe pænam luit, &, nung maledibtus, Snqait, tu de

terrd. ta S. D. Calamat. Glv. E. Homcidium. Diſe. 24. n. s. O quàͤ Qum gra-
igitur extremæ malediétionn, à Chriſto judice, non in terram, ls ergoim-
ſed in ipfos impios juſtiſſimè interminandæ, pondus erit obunbpoe⸗
graviſſimum! quanta peccatorum gravitas, quibus tanta fann dlna man
maledictio incutitur, cum tantis poœnis! Diſcedite, maledicts in jediélio à Ju-
ignem aternum ut adeo omnis vitæ hujus malediétio, tempora- dice!

les ponas inferens, nihil ſit reſpectu illius extremæ.

VII. Maledidti. Si ficulnea illa Evangelica, nullo ſenſu Vis Maledi-

prædita, judicio & ratione carens, ſolumque animam ha- étionis Chri-

bens vegetativam Divinà malediétione quamprimum exaruit, ſti in ficul-
ter, quam ſi trifuleo Jovis telo & fulmine fuiſſet impetita:
De quo ſuprà Conc. 23. n. 5. toto. Quid, obſecro, facient infeli-
ces damnati, horrendum illud Maledictions fulmen expertu-
ri! annon præ metu extabeſcent? annon præ formidine exa-
nimabuntur! Prævidit ingentem hanc & metuendam male-
Aictionem Tobias ſenior, cum diceret: Maledibtt erunt, qui te
ontempſerint. & gondemnats erunt omner, gqls blasphemaverint te.

D dd d 2 Joh. 73.

78 CoNciO XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios .

Tob. 13. 16. Item David: Dilevit maleditétionem, & venier

ei: & noluit benedilttionem; & elongabitur ab eo Pſalm. jos. 15.
Quod de ſingulis, ex modo loquendi Hebræis uſita-

to, intelligendum eſt. Beſſeu. Sanè omnis graviter pec-
cans hocipſo à ſe Divinam rejicit, cum gratiâ, bene-
dictionem, ſibique imponit onus graviſſimum maledi-

Efaumon kionz, in omnes impios decretæ. Si Eſau horrendùm infre-

malediétus, muit & rugiit, cùm à jacobo fratre ſibi eſſet erepta paterna
ſed ſolum ab- enediétio? Auditis Eſau ſermonibus Patris, irrugiit clamore magno, &

latam bene- onſternatus ait- benedic etiam mihè, pater mi. Gen. 27. 34. Quan-

dictionem um rugitum per totum aêërem emittent reprobi, cuùm vi-

temporalem LEl! Itten
qan luget. debunt, ſe non tantùm privari Patris ſui benedictione, ſed ab

Gen. 27. 32. e aze rec
pro momento voluptatis, pro puncto honoris, pro aurà va-

nitatis, pro exiguo lucello, pro ſiliquis porcorum; ſuo vi-

tio, dum illi ea præ Deo, contra hujus expreſſas leges &

præcepta cognita, non ignorantes poœnas ab eodem juſtè
prævaricatoribus decretas, elegerunt, ſibi in mortem & ma-

ledictionem æternam, quâ & cœleſtis gloriæ benedictione priva-
buntur, & ignibus inferni ſine fine addicentur, ſerò damna-
Proverb.25. j. turi ſuam inſipientiam, de quâ Salomon, in Proverb. c. 25. V. .

Viri mali non cogitant judicium, & in hoc Dei maledidtionem, vin-
dictam, & ſupplicium, tum temporale, quod irrogat im-

piis in hac vitã, tum æternum & gehennale, quod irroga-

bit eis in die Judici: q. d. impii non cogitant terribilia Dei
judicia & fupplicia, quæ improbis ſolet infligere, & maximè,
quæ infliget in extremo judicio: quocirca licenter impunè
Bi 5. ſuas cupiditates ſequuntur, juxta illud S. Brunonis Funda-
runonis in toris Carthuſianorum ““
vitioſam vitæ ‚——ã 2“
licentiam. Sic vivunt homine, tanquam mors nulla ſequatur.
G Et velut infernus fabula vana foret.
At verò, qui timent Deum, ejusque voluntatem & legem
inquirunt; hi omnia Dei judicia, ac præſertim æterna bo-
norum præmia, & impiorum tormenta, aſſiduè conſiderant

& for-

eodem æternùm maledici, idque pro tam abjectis reculis,

—

eyet

ulte.

d W

2

m

NO

Duæ Voces terribiles: Diſcedite, Maledidti. 579
& formidant: atque hâc conſideratione ad peccatorum fu-
am & ad virtutis ſtudium, velut acri ſtimulo, jugiter ſeſe

excitant. Sanè hâc conſideratione Judiciorum Dei & æterni- Judiciorum

*

tatis beatiſſimæ & miſerrimæ, nulla alia efficacior dari poteſt. Divin. conſi-
Audivi, ait Cornel. zn cit. Pro verb. 25. . f. 79 . Senem quen- derati —
dam valde religioſum & timoratum dicentem. Ego quoti- un iima.
die manè aſcendo ad cœlum, ut conſiderem Beatorum gau- lus, & à pec-
dia; ac deſcendo in infernum, ut ſpectem damnatorum ſup. cato abſter-
plicia; idque ex matutinâ hâc conſideratione toro die me ſen- rens. Exzm-
tio perurgeri ad omne bonum licet arduum & difficile. Fac p'um Zenis
& tu ſimiliter, præſertim ut à peccato caveas, & deſuper Religiott.
poœnitaeas. ÿMDU
VIII. Addi adhuc poſſet Maledidio à Noëmo, (cujus ſuprà Maledidus
meminimus hac Conc. n. y.) à filio Cham graviter dehonora-Chanaan:
to: Geneſ. 9. 2 . Maledictus Chanaan. facta. Hic Chanaan filius Gen. 9, 25.
erat Patris Ccham, qui in parentem Noë peccavit: Maledictus
Chanaan filius. Si tamen hic innocens, ut quid in eum ma-
ledictio fulminatur?: Pace tuãâ, mi Noëme: injuſtitia illa
evidens eſt, & nimis enormis. An ergo ignoras diétum in
lege: Delictum patris filio nocere non debet: L. Adopt. in fin. ſy. de ü-
nius voe. Filius non portabit iniquitatem patri: Ezxech. IS5. 19. Scio,
inquit Noë; at volo, ut patris iniquitas in filio puniatur.
Admonet locus iſte (indicat Hieronymus ab Oleaſtro, Luſit. Parentes ne

Ord. Præd. in c. 9. Geneſ.) quantà diligentiã parentes à pec- peccent; ne

catis cavere debeant, ne in eorum filiis aut poſteris peccata 'n liheris pu-
ſua puniantur. Expréſſius Vincentius Lerinenſis, Presby- mantur.
ter, dotrinâ & ſanétitate conſpicuus, ut ait Martyrol. Rom.
24. Maji, Commoniterio 1. c. II. in Biblioth. Eet. PF. p. 2. C. 2. Tan-
tam, inquit, Iæſæ pietatis meruit offenſam, ut etiam poſteri ipſius, pec-
cati ſui malcaicta obligarentur. Maledicitur Chanaan, ut per
hoc, ait Lyranus en c. 9. Geneſ. oſtendatur, quèòd ipſe Cham
non ſolùm eſſet maledictus in perſonâ propriâ, ſed quòd éti-
am iſta maledittio ad ſuos poſteros derivaretur. Et mirabile
eſt, Ethiopes omnes facie tam nigrâ oriundos eſſe ex ſtir pe

5SS0 CoNcIO XXXV. Judicie Ewtremi Sententiæ in impios,

4.

Ethiopurn Cham, nigredine illa & turpedine impreſsâ manente in poe- tin
nigredo ex nam peccati Cham, unde 5gthiopes (Cham enim Fgyptum
Valeictione 40 reliquam Africam; Sem Syrtiam reliquâmque Aſam . Ja-
ham à quo

oriundi. Phet autem Europam, in disperſione Nationum occupavit. un
riund. Adrichom. in Noëde Anno mundi zg. A Delunso anno 131.) Gene- WUd

brardus Theol. Pariſ. hic atteſtatur: Certiſſimum eſt, origi- ſo⸗
nem nigredinis (id eſt Ethiopum) non à regione propriꝗ, uid

ut hactenus exiſtimatum eſt, ob ſolis ardores, ſed à ſtirpe & (e
ſanguine Cham provenire, Paolet. Dom. a. poſt Rpiph. p. 1I. à f. I. tel
ubi ad hæc citat. in marg. Oleaſtrum in cap. Io. Geneſ. E. Majolus flt

Cham filium o. v. Deer, Can. Coll. 4. à f. g5o. Tradunt autem Hebræi & Theo- K.
peccantem doretus, quèd Chanaan puer, doli tamen capax fortè enim

non tantùm 10. cir

non corri-

tum, eumque irriferit, ac mox illud ipſum Patri Cham re-

Be or 1ee llo nuntiarit, qui pueri petulanriam non repreſſit, ſed probavit, (
PeJor patet. patrémque fratribus fuis ridendum propoſuit. Cornel. en Gen. l
9. 22. Equidem velipſius Chami grande hoc ſcelus fuit, dum ii
Patrem denudatum irriſit illius virilia comprehendens, car. aæ
mineque magico ſterilia efficiens, inquit Beroſus Chaldæus (

Aſtrologus & Hiſtoricus anno ab orbe condito 3400. circiter. I
Täirinus. apud cit. Adri chomium f. 20z0. ſi verum iſtud) in idem al

fratres inducere volens uti videtur; illis hoc nuntians. Er- ”
20: Maledictus (hanaan, impii patris filius impiiſſimus, qui & de
talis in omni ſuâ Chananæorum (qui fuerunt poſteri cha- kEig

naan, & æquè, ut ipie, impiiſſimi, legunturque exciſi à po. lhn
ſteris Sem, à Jud æis ſcil. vel eis ſerviiſie; uti Gabaonitæ, qui ee

inter Chananæos dolo vitam ab Hebræis obtinuerunt, eâ Ao
lege, Joſuæ 9, ut eis ſervirent quaſi viliſſima mancipia; hoc eg

enim ſignificat n Servus ſervorun, ait Rupertus) poſteritate aun
evaſit. Cornel. in Geneſ. 22. 39a. fol. 224. Super quéô breviter hoc nt⸗
cogito, ſi Hominis, aſti (uti fuit Noë, Geneſ.6. 9,.) & perfelti, ’”
juſtè indignati maleditio in Chanaan in hâc vitâ tam efficax

. n
fuit, qualis erit in ludicio Chriſti Dei hominis, udicis æquis-
ſimi in impios maledictio, perdurans non tantùm in genera.
“YYJZVB tiones

7 5

Duæ Voces terribiler: Diſcedite, Malediäi. er

N tiones & generationes, ſeu in multas ætates, & ſæcula, ſed
Nun æterhum: OððUð H
4, . IX. In exemplum adducamus quempiam, qui has ipſas
H rerribiles voces: Diſcedite, maled'tte & c. in extremo Jjudicio
auditurus eſt. E D. Dominici familiâ Theologus & Proëpi-
. fſcopus, Thomas Cantipr. L.7. c. 3. n. . &vi ſui fidelis ſcriptor Epiſcopus
Ment hiſtoriarum, rem miram narrat, in hunc modum: Præſul in ad Judicium
II Germaniqà fuit, Princeps ſanguine, moribus vitaque dege- Dei raptus,
α ner. Hic primèò quidem verecundiùs inhiare auro, libidini condemnatus,
furtivè indulgere; ita ſenſim progredi, nec mores emenda- degradatus.
EI re, effuſis demum habenis in vetitum ruere; rapinis & lu-

Nn Xuriæ liberè vacare. Variâ in illum Deus animadverſione
nImI uſus eſt; modò morbis, modè milſeriis aliis invitans ad me-
n liora. Sed fruſtra. Tandem, prout vitam egit inquinatam,
HH ſic mortem obiit non piam. E4 ipsâ horâ Conradus Hildes-

Aihn heimenſis Epiſcopus ad preces matutinas ſurrexerat. His
n finitis ad ſuos ſeſe libros contulit, in diem ſequentem ad di-
ae cendum ſe paraturus. Hic ille à ſenſibus aliquantiſper ab-
ductus, videre ſibi viſus eſt Præſulem tiarâ inſignem, ſed ve-
dn lat facie, ad tribunal judicis rapi. Mox aderant, qui ac-

ien cuſarent, rapinis potiſſimùm & libidinibus infamem „reum.
S Hic Judex conſeſſoribus: Examinate, inquit, cauſam, & di-
git cite ſententiam. Pxaminärunt, dixerunt. Nec mora: fatel
ei. lites adſunt, & judicum ſententiis damnatum, mitrâ, annu-

in lo, veſte ſacrifica, cæterisque ornamentis exuunt, eâque ad
e„ς Pedes ſupremi judicis abjiciunt. Aſſeſſores loco conſur-
mD gunt, & illud unum, dum abeunt, in judicii clauſulam, pro
N te quisque dicunt: Ergo dum tempus hahemus, Tereer- bonaum Ergo ditm

eun aæd omner: Gal cap 6. v. o. Hæc Hildesheimenſi piſcopo ſpe lon , oler
Tee tata; qui ubi ad ſe rediit; ſecum ipſe inquirere cœpit, Han, Galee,
quis Præſul ille miſerabilis eo tempore obiiſſe credi poſſit. 5. ,.

NAn Dum hœæc animo verſat, en ad portam adeſt, qui flens nun-
H Liat, priori veſpere ſuum Dominum (nominavit) in proxi-
nn mam villam veniſſe, jam morte fubita extinéctum. Cona⸗
dus

582 CoNcloXXXV. judicis Extremi Sententie in impios, 8

dus ad fatum tam lacrymabile altùm ingemiſcens, non ſine

lacrymis illud ſecum repetebat, noctes & dies, toto animo

cogitandum: Dum tempis habemu,, operemur bonum ad omner.

Conſcientia impura, jam malè quieta, æternis furiis agita-

bitur. Drexel. to. I. Damnat. Kogo, 7. G. 6. fF. 170. Paciuch. in Yon.
Lect. 39. J. 13. n. 45. fF. 472. tomo z. Hæc in judicio extremo ma-
ledicendorum ſors eſt: quam ut certò effugiamus. “

PDum tempus NX. Pro amuleto contra maledictionem iſtam, & infamem

babemus ope- abjectionem, quam patientur reprobi, uti audivimus: Diſce-

remur honum.
Galat. 6. 10.

& pœniten- cRticè ruminando, cum metu judicii hujus, hæc ipſa verba:

riam. Dum tempus habemus, operemur bonum. Dum tempus habemu, poë-
nitentiam agamus, ne imparatos mors rapiat: emendatio-

nem ne differamus; nam eam procraſtinare, eſt, velle Divi-
nam miſericordiam amittere, & æternum damnari. laciuch.
cit. l. ſfine. S. Auguſtinus: Emenda igitur, Frater, inquit, vitam

tuam, dum tempus datur, implora nunc auxilium divinum, eum locus
datur; fleto nunc, dum lachrymis non intercluditur via, noli pæniten-

tiam diſferre, dum hoc in tempore vivis, in quöô tantuùm ejus frubtus eſt

utilis. Ita S. P. Calam. Diſc. 61. n. S. fine. Erit tempus, ait idem
S. Auguſtinus, qus peccator velit pænitere, & ůnon poterit quia

quando potuit, noluit; & propter malum velle, perdidit bonum poſſe
Nil minus ſerm. ys. de temp. Ildem n. io. Sed, noſtro magno damno quod

agimus, quàm fit; dolendum eſt, nulli rei minùs nos tempus impendere,

quæ ad ſalu-
tem noſtram
nos oportet “ 8 oines e!
agere tendere, magna vitæ pars elabitur, malè agendo, maxima nihil agenti-

Quid homo bus tota aliud agentihus: Ep. I. ad Lucil. Corn. in cit. Gal. 6.10. Ludi-

quàm cui impendi oporteret. Turpiſſima, ait Ethnicus Se-

in vità agat cra in præſens tempus agimus, ſi non & impia, criminoſa, &

Rorimden peccaminoſa, quibus Dei malediétionem meremur; Seria, & ne-
male: Sent., gotii æterni ac ſalutis quæ ſunt, identidem differimus. An
Senecz. 1 . . . „ r —2 .
nobis ipſis, & à nobis convinci volumus:? Hæremus in pec-
cato gravi, pœnitentiam necefſariam differimus de die ad

diem, de Feſto ad Feſtum, vanâ ſæpè, & irritàâ ſpe eòusque
ð longio-

dite, malediéte, ſtudioſiſſimè nunquam non obſervemus, pra-

neca, tempori jabtura eſt, quæ per negligentiam fit; & ſi volueri at-

g. Ducæ voces terribiles: Diſctedite „Malediltli. 583
nmn longioris vitæ: interim ſolicit & cum curâ tractamus
anin temporalia, quorum à morte relinquenda omnia, & nihil
intn nobis in alterâ vità proderit. Ex præcepto hoc die feſtivo
nüt. audiendum ſacrum: at aliud negotium, etiam minus neces-
AHe, larium, & facile differendum, prævalet. V. Conc. 55. n. 6. Pro
n inducétione plura facile occurrent exempla. Verbo: Seria
in craſtinum rejicimus, ſed in noſtrum exitium, malediétionem,
IIm damnationem. En: Refert Plutarch. in Apopht quòd una „
vice quidam conjuraverant in vitam Archiæ Thebarum Ty- Beria 1 -
en. ranni: unus e fidelioribus amicis ejus, cui res innotuerat, ei Archi.
pt ſcripſit ei epiſtolam, in quâ totam aperuerat conjurationis Thebarum
ſeeriem, præcepitque nuncio, ut oblata Archiæ epiſtola ab Tyrannus,
ef eocdem ſine mora perlegeretur, ſiquidem ſeria continet. eaâdem antè
ſcl Archias recepit SPiſtolam; & quia jucundæ amicorum quo- nocte perit.
i es rundam, & fortaſſis etiam mulierum, hilariter epulantium
Uir intererat converſationi, noluit eandem aperire & legere,
enn ne fortè exinde ob quædam triſtia nova affligeretur: quare
Wν ſerium amici ſpernit monitum. Auguſtiſſime Rex, ſubſun-
jfil xit nuncius, perlege epiſtolam, quia ſeria continet. Quid
opinamini, reſpondiſſe Regem hunc improvidum & im-

prudentem! Seria in craſtinum. Aſt quid contigit? Eadem
illa nocdte hic Rex ab iis, qui in ejusdem conſpiraverant mor-
tem, trucidatus fuit, & Civitas Thebana ab illius tyrannico
liberata eſt dominio. Cualawat. cit. L. n. 1I. Quid hoc terribili

4
exemplo ſignificare intendo, quàm quod dixi: ludicra agi-
olnt mus, ſeria differimus. En peccator, credis & nôſti, qua ra- lra Enas ſe⸗
. tionc diabolus in tuam, juratus hoſtis, conſpiraverit ani- ri ein eraltt.
W mam, téque nocte diéque invadere, tentare, & aſſilire non mun,i 3 ⸗
rver deſiſtat, ut, cùm te in peccato mortali conſtitutum repere- itio & da-
rit, ad infernum rapiat. An non ſeria, quæ de tremendo mno.
d⸗ 1 Judicio hactenus dicta, quæ identidem inculcant emenda-.
* tionem vitæ, peccatorum deteſtationem, pœnitentiam, vi.
ien gilantiam? At ſeria in craſtinum jam agenda ſunt alia: quæ
& plura latè deduci poſſent: ſed in ultimo Concionis limi-

Mechtl de Jud. extr. Eec e ne

sS84 CoNCIO XXXVI. ſudicis Ewtremi dententiæ in impios

ne ſto, & Deum ardenter oro, ut, ne ibi nos maledicat, hic be-

nedicere dignetur miſericorditer.

Authores Vid. citati Conc. præced. & ſequentibus Cornel. citt. LL. Beſſeus
in materiam gJe qudicio Conc. Z. à fol. 392. Stanihurft. Cap. 5§. & 9. eitt. Cala-

hujus Con- mat. Glua Diſe. 32. n. f. & aliis citt. LL. Faber Conc. 3. Dom. 2.
S10na⸗ Adv. Vitus Faberius O. & Fr. de Paulâ p. I. Dom. 3. Adv. Archi-
maed. Chriſt. L. 2. C. . J. 6. Felicis Reineccii O. S§. Franc. Biblia

Pauperum E. MWaledittio, quâ Dens maledicit. Englgr. part. 2.

Dom. inf. Oct. Nat. D. F. 2. & part. I. Dom. 1. Epiph. F. 3. Drexel.

Wrihun. Chr. Li. 2. 6. 9. & C. Io. G. 6. & . Mart. Cochem Capuc.

de Judic. Cap. II. (ubi f. zy. meira hiſt. ex vitaä . Vincentii Ferr.
Iafra Conc. 5z. n. .) & 12. M

288 8 8 6 E EEE E e EEG G SE .
CoxNco XXXNVIII.

Judicis extremi Sententia, impiis decreta Pœna xter-

na Damni, omnium graviſſima.

Dom. r. Adv. Videbunt Filium hominis wvenientem. & c. Luc. 2I. 2y.

Dom. 2. Adv. Ta es, qui venturus es? &c. Matth. II. 2.

Dom. 3. Adv. ſpſe eſt, qui poſt me venturus eſt. Joan. I. 27.

Dom.4,Adv. Pidelut omnis Caro dalutare Dei. Luc. 2. 6.

dum adventu gratioſo, quæſivit: Tu e, qui venturus es:

Adventus Vbi incidit inſuper illud: Pacificursne eſt ingreſſus tuns! I. Reg.

Chriſti adju- 16. z. quærunt Seniorer in Bethlehem ex S. Prophetà Samuele,

dicium qua- admirati & perterriti de hujus inſolito & inopinato, nullo
lisè bonus bo-

nis, malis ma-

„

Ro exordio Concionis præſentis, materiæ iterumn gra-
viſlimæ, utor verbis 8. Joannis Baptiſtæ, quibus hic

præmonito, adventu, timentes, ne triſte aliquid prænun-
DM tiaret.

re=
4

i

un
ſen
leb

Wvet
iumn

Er
Do
W
4

,

l

um Peona Damni omnium graviſima. 597
ih tiaret. Et ait: Paciſicus. v. y. Cornel. Cuùm recogito ſecun- Ius, ab his me-
dum Chriſti in orbem adventum, qui erit ad judicium ex-ritèò timen-
n tremum, liceat, Chriſte jefu, cum profundiſſimâ demiſſio- dus.
nee, breviter te alloqui: Credo omnino firmiſſimè: Tu e, qus
,l venturus ere Matth. II. 3. Conſtitutus à Deo Judex vivorum & mor-
orum, uti docet S. Petrus Apoſtolorum Princeps: Actor. 10.
e N. 4a2. Sed ecce ad Adventum tuum, cum poteſtate magnd & maje-
e Zate Lucæ 2I. 27. tremit totus orbis: Pacificirne eſt ingreſſiss
eld tuan,! An mihi metuendum? an cum quodam ſolatio gau-
Nne dendum! Narrant ex Laërtio L. 6. c.9. Alexandrum Magnum,
uis Diogeni Cynico adſtantem, quæſiviſſe ab eo: Dic ſodes, Phi-
“ loſophe, num me times? Cui Diogenes: Esne bonus, inquit,
an malus: Bonus reſpondit: Quis igitur, inquit Philoſo-
phus, timet bonum? Hic iterum reſponderi potuiſſet Phi-
loſopho: Malus homo bonum regem timere poteſt, & de-
bet. V. Beſſeus de Inferno, Conc. 7. 4 f. 406. Amor & metus, præminm
ue & pæna. Id & ſacris voluminibus Chriſtiani nêrunt. Paulus
Rom. 13. 3. & 4. Ez, inquit, non timere poteſtatem? Bonunz fac! E&
habebis laudem ex ills, & præmium: Dei enim miniſter eſt tibi in
aDH bonum. Se⸗ autem malum feceri, time; non enim ſine causd gladium
dortat: Dei enim miniſter eſt, vindex in iram, ad ſapplicium ei, quds
malum agit? Drexel. Trib. L. 2. C. 9. H. 3. Et hæc quidem poteſtas
7 à Deo eſt ordinata, uti S. Paulus docet, ibid. v. I. collata ho-

minibus, ceu ſuis miniſtris. At, càm venerit ipſe ad jadican-
AQum Deus, non per alium quemcunque exercebit hanc ſibi
principaliter & eſſentialiter propriam poteſtatem judiciari-
ÿ am, ejusque Iagreſſus ac adventus erit paciftcns bonis, terribi-
„ lis verò impiis; ut proin hi meritò timeant, illi verò læœten-
tur: quod manifeſtum ex omnibus hactenus dictis, vel ma-

6 . — .—— . . 5 „ *
. xime veròô ex Sententia Extremi udicis, Bonis ſiaviſſima.
4 „ Chriſtus Jju-

1 Seprà Conc. 33. Malis verò terribili: Conc. 34. 35. & ſequentib.
* * * * ſi bſe .* dex Senten-
quam Judex hic noſter Divinus non ſcribet, ei non fubicfl.iam damna-
AMbet (ut ſolebant, & ſolent Reges, ſæpe & plerumque, haud cionis ipſe

10, 112 2 . * 7 .
e dubiè, non ſine omni commileratione. Ita fuit Imperator, voce ſenſibili
3 2ð Ee ee 2 Aquliproferet.

586 CoNCIO NXXXVI. Judicis Exwtremi 5 ententiæ in impios

qui quoties ſubſcribere debebat ſententiæ ſanguinis vel ca-

pitis, non tantùm magnàâ commiſeratione ductus, ſed &

cum magnà animi commotione & manùús tremore, id fecis-

ſe fertur, inquiens; b ſi nunquam didiciſſem leteras) ſed ſenſibili
voce proferet ſententiam ſalutis vel damnationis; Corvel. 2n
Matth.p g f. a6a. 2. A. V. onc. præced. n. g. Ex hac autem dam-
nationis ſententiâ hodie iterum attenti conſideremus poe-
nam unam, in eâ contentam, quæ eſt Damni graviſſimi
graviſſima, quæ meritèò peccatorem à malo revocet & ab-

ſterreat quemvis: Alieno damno ſapere diſcamus, ne nimis

ſerò, noſtro. “
Sententis II. Diſcedite à me, maleditti in ignem æternume Mat. zy. a1I.
damnatorum Hiſce verbis reales damnatorum pœnæ exprimuntur. Vox:

continentur Diſcedite, ſignificat pœnam damni, quæ eſt privatio gloriæ
& exprimun- cœleſtis. Vox verò: in ignem, ſignificat pœnam ſensus, ſcil.

tur horum concremationem, quâ ignis gehennæ non tantùm corpora,

P. ſed & animas impiorum, & ipſos deœmones, jugiter urit,
nunquam comburit: de qué Conc. ſequ. 37. Additur æternum,
utriusque pœnæ nunquam ceſfaturæ durationem ſignifi-
cans: de quò Conc. 38. Adeo: Maledidti, quibus ponis Deus quaſi
hoſtibus ſuis maledicet, id eſt, malefaciet, ut omnia ſupplicio-
rum & malorum genera in eos detorqueat, eâque æterna;
Poœha Da quod gravius eſt omnibus graviſſimis. Cornel. in Mat. 2t. ai.
mrigravior F-assz. Ponam Damni, quæ ſimmi Boni jactura eſt, Ani-
Gehenniè, ex Ma, Ccorpore ſoluta quovis fupplicio, ipsà etiam gehennâ,
S. Chryſoſt. acerbiorem in ſe experitur, adeo ut S. Chryſoſt. Paræneſi. ad

Tbeodorum lapſum, cenſeat, privationem Viſionis Dei magis
torquere damnatos, quàm ignem gehennæ, licet alii aliter
ſentiant. Graviſſimum ſanè erit damnatis, ita ablegari à

Deo, à Chriſto, cœlo, ſanétis, omnique bono, idque ſine

omni ſpe veniæ, & ita rejici: Diſcedite à me- (Exaggerat S.
Hipp oly tus Mart. tr. de conſummat. Seculi) operarii iniquetats, non

zenoſco vos; alterius Domini operarii faéti eſtis, hoc eſ, ,„diaboli. Cor-

nel. cit. L. ubi pluras. Primum nominatus S. Chryſoſtomus,
VDVBD ora-

in

.R Au
,

Mal
Nl

i
ſen

Ve

e
80

S
ltal
li
oni

ſu

la⸗

ſens
unf
M
ens .
4
n

a

et
N
Nuun
trun
erc
ooo

X

PonRa Damni omnium gra viſſkimm. 87

.
le oraculum illud Græcorum, multa & multis de hâc damni
etl ppoendꝗ diſſerit: Hom. 22. in Mat. ubi comparationem inter duas
IEÿH inferni pœnas, ſensûs & damni, facit, aæ pænæ ſant, inquit,
I ani, gehennæ, & caſis gloriæ; novimus autem, quia multi ſolam ge-
ni nn Sn abhorrent; ego autem caſum illius gloriæ multum amariorem
enn. eſſe decoe Et deinde concludit: Iolerabilens eſt, gehenna & ille ignis;
uſe ſed ſi mille gehennas ponas, niheltale eſt, quale ab lla beatàâ vita exca
Euin dere. Calam. Quadrag. Diſc. 12. f. 221. Hæc pæna major eſt, ait idem

eH S. D. cit. L. quàm cruciatus ille fiammarum Ep ſt. a. ad Theod. lapſum,
I igdem inquit: Atanti excidiſſe bonis, habet tantum dolorem, tantam
afistionem, tantam anguſtiam, quàm ullum eſſé poteſt aliud fiagellum.

4. 1 Et ad Popul. Antioch. Intolerabili gehenna, confiteor, & multum into-
H lerabilis, tamen intolerabilior regni amiſſio. Iterum Chryſ. in ſer-
iogn⸗ monib. Excludi àboni aterni, & alienum eſſici ab hi, quæ præparata
l ſunt ſandtin, tantum generat cruciatum, tantum dolorem, ut, etſi nul-

coin la extrinſecàs pœna torqueret, hæc ſola ſaſficeret. Addo unicum Ex §. Angu⸗=
Auguſtinum, ſanctum & magnum Eccleſiæ Doctorem, qui ino

, de triplici habitaculo cap. 2. Mic pzna horrori, inquit, pæna fatori, —R
GE ßpana timori, pana tenebrarum, ſeveritas tortorus, præſentia dæmo-
i num, ferocitas beſtiarum, crudelitas miniſtrantium, dilaceratio immorta-
Mlin lium vermium, dolor ſine remedio, vincula ſine ſolutione, mors æterna,

im pana ſine ſine, abſentia Chriſti quoad viſionem ejus, quæ ſöla omnia ſu-
Pra dilta ſuperat, & omnibus Pænis ſt intolerabilion. Ita S. Auguſt.
½ An quid amplius & apertius deſideratis? an non terribile eſt,
tanta tormentorum multitudinem & quidem uno tempore
* experiri? quorum autem omnium graviſſim um ſit, à Deo,
H à coœlo, à ſorte beatorum excludi, & rejici? nempe quò bo-
s num hoc majus eſt, eò gravior jactura illius, quorum neu-
a trum ab homine comprehen di Posſit „»cum & il lud, quod
lven⸗ perditur, incomprehenſibile ſit. Eòô gravior hinc afflictio;
AI gquod clariſſimè agnoſcent impii, liberà ſuâ vo untate, vo-
Iluntario peccato, tam vilis voluptatis & lucelli, tantum
bonum iviſſe ſe eſe perditum. Ponam damni omni aliâ ,„ut
nH dictum, graviorem cur minus, alligati humanis iſtis exter-
ln MU Eee e z nis

588 CoNCIO XXXVI. Judick Extremi Sententiæ in impios
nis & ſenſibus, æſtimemus, rationem aſlignat idem 8. Chry-

Car mn oſtomus Hom., az. ad lop. Antzoch. quta non novimn, inquiens,
magnitndeinem oaleſtis boni, non poſſamiuas intelligere, quantum malum
pœnam da- O dc leſt non peſſ. e e, 4 m malum

mni quùm t lo pri vari., Beſſens, LCalamat. Vædag. Chriſt. Ge. Sherer. in ſene git.

ſensus. III. Doceamur ergo ab humanis, ut vel humano ſenſu
Durum eſt magis ad æterna moveamur. Verum eſt; parum moveri,
excludi à Pa- parum dolere peregrinum, excludi ab aliquâ urbe & domo,

tre à patrii in quibus ipſi nihil negotii, nihil Ilucri: at excludi ipſum,

urbe &domo. penituùs exulem, à domo patriâ & urbe, à ſuis, totum dereli-

ctum, gravioris doloris eſt; excludi à patre filium, ſervum
multis annis in familiâ bene habitum à Domino optimo,

ſed jam irato, ſubditum à primâ ætate in ſenium, à ſuo Prin-

cipe clementiſſimo. Ergo occluſæ mihi paternæ ædes?

æternum!? faciem amantiſſimi patris nunquam amplius vi-

Abſalon præ- debo! ſors hæc mihi durior morte. Sic Abſalon extremo

optat mori, cor ſuum transfigi ſentiebat dolore, dum conſiderabat, ſe
quam à facie
paternâ ex-

memor eſt iniquitatis meæ, interficiat me? 2. Reg. 14. 32. quod ſi er-

go Abſalon tantam ſibi judicabat eſſe poꝛ'nam, quòd brevi
tantum temporis ſpatio non poterat videre faciem patris

Præoptant 6; 14 * Takr NIdere in
damnati om.- ſui, hominis mortalis; qualem cenſebimus eſſe dolorem

nia tormenta, animæ damnatæ, per publicam, infamem, & terribilem ſen-

quàm à Deo tentiam, à viſione Dei reſici in æternum. Ita inducit dam-
ecxcludi. natos querentes S. Bruno, ſerm. de qudicio & dicentes: Ad-

dantur tormenta tormenti, & panz parnts; ſæviant ſaæ Viles ſæviſſemi
meniſtri; creſcant crudeliſſima flagellorum genera, & Deo non prive-
mur. Ita S. Bruno. Calam. Diſc. z6. n. 2. Hæ querelæ, hæc vo-

ta, hHæc ſiſſpiria, etſi inania damnatorum: ut hinc ſtime-

mus gravitatem Sententiæ extremæ contra impios, cum
multiplici fulmine; quæ inter graviſſimum eſt, impios to-
taliter à facie & viſione Dei propulſari: LDiſeedite Vide etiam

de Ahſalom, Conc. præced. n. 4. & n. 2. dé Manlio Torquato item n. 3.
osem. Wss ſortem illam dammnatorum non defleat, ait S. Ephrem,
guanr-

wnh

Privatum viſione faciei paternæ, maluitque vitam cum
cluſum eſſe. Morte commutare: obſecro, ait, at videam faciem Regi: quòdd *

un
N
ns

Uiunn aigs

1Mr
klon

IWlyllhe

1 b
en ſaee
Wekc.

erabt!

Aula: ubi Deus cum ſula gratiâ & gloria, ibi corlum ubi

ghi, ve

jam verò ita cum turpiſſimaà in perpetuum infamia, ſterco-

FPaona damni omnium graiſima. 989
quando à fagie Creatoru perpetud exeliefe, ab ipſo, & Angelu, & Elelte,
emnibus ſeparabuntur. Englgr. infra citandus, J. 3. Vbi Rex, ibi

Ubi Deus,
Deus non eſt, ibi infernus eſt: quàm miſerrimum ergo, à ini ealum. Et
Deo, cum tantis ingratiis & tantâ ira projectum eſſe. O 2e weus non

E . 1 . . . — elſt, ibi infer-
quàm ſupplicat cum lachrymis David Ponitens: Ne proji- nus,

crias me d ſacie tuàâ; Pſal. yo. 12. Dicitur in Scripturâ, profici àfa- Ne projiciat

cie Dei, ait Bellarm. hic, qui dimittitur ac deſeritur, non am- me dfacie tus.
pliùs recipiendus in gratiam. Sic 1. Keg. 16. I. 2. Keg. Z. Iy. & Pſ. 70. 12.

4. Reg. 24. 20. ſi David adeo timuit in hâc vit projici 4 facie Do-

mini, ubi judicia Dei in filentio, &, ut ita dicam, ſine ſtrepi-
tu, & cum ejus magnâ patientia & miſericordiâ aguntur,

quid dicturus eſt, de ultimâà illaà impiorum publicàâ abjectio-

ne? Vt verò apprehendamus magis juſtas damnatorum que-
relas, primùm ex S. Brunone allatas, applicemus notiſſi-
mum illum verſum, paſſim in eruendâ veritate ejusq; cir-
cumſtantiis multum utilem & facilem:
Dus, quid, ubi, quibus auxilis, cur, quomodo, quando?

In præſentiãâ expendo ſolùm, quinam ſint illi miſerrimi, au-

dituri calamitoſum illud: Diſcedite, & à Deo abjiciendi æter-
ſum cum tanto furore? Inſinuatum hâc de re aliquid, ſa-

prà Conc. 1II. n. 2. ſcilicet opera manuum Dei eſſe, à Deo crea-

tos, ad imaginem & ſimilitudinem ſuam: Geneſ.1. 26. Magno pre- Filii regni
tio Sanguiks Filii Dei emptos, & redemptos; eſſe Filios re- elicientur.
fuiſſe, qui ejicientur, Matth. §.12. fuiſſe deſignatos,
& reales eſſe potuiſſe, hereder Dei, cobheredes autem Chriſtis Kom. 5.
Iz. Verbo: fuiſſe filios Dei, & æternuùm eſſe potuiſſe, juxta
id: I. Yo. 3. 1. Videte, qualem charitatem dedit nobi, Later, indignis,

inimicis, & peccatoribus; fecitque, at Filii Dei nominemur,
per adoptionem, ſicut Chriſtus eſt Filius Dei per generatio-
nem & nativitatem naturalem; & ſimus; modò eſſe velimus.

Hinc eò gravior erit calamitas impiorum in extremo judi-
cio, cùm videbunt, quid amiſerint, & quid eſſe potuiſſent;

ris

590o CoNcIOXXXVI. Iudicis Ewtremi Sententiæ in impios

—— —

ris inſtar, projecti: qui eſt cruciatu, ut ait D. Bernardus,

5

omn um graviſſemus.

IV. Immiſceamus gratioſum quid, ut inde intelliga-

mus, quantà Eleétis gloria & lætitia in Judicio ſit futura,

cum, qui in vitâ in oculis ſuis fuére humiles & viles, 4
mundo contempti, & abjecti, ſe jam videbunt in filios Dei

æternùm, cum tantàâ ſolennitate, declarari & præmiari,
nunquam amplius à facie Dei projiciendos; quantus econ-

JoannesAu- trà moeror impiis ex hâc poenà damni. Carolus V. ut re-
ſtriacus Na- fert Famianus Strada, de Bello Belgico I.1o. A. 1575. morti vici-
tales ſuos nus, accito ad ſe Philippo II. Hiſpaniæ Rege, detegit Joan-
ilione, Ir. nem Auſtriacum filium ſuum, quem ſortis & origin's ſuæ
TIIIppOII. jgnarum, clam etiam Philippo fr li juſſerat
Rege Hilp. ignarum, clam etia Ppo fratre, ali juſſerat, declarat,

Fratre exalta eundem Joanni ac Philippo patrem eſſe; advocaret proinde
„
tur, gratioſo ad ſe puerum, haberetque non minus curâ & charitate fi-

publico ſpe- lium, quàm ſanguine germanum fratrem. Sed Philippus
ctaculo. En. Rex duos adhuc annos à Cæœſaris obitu exſpectavit; qué in-
gelgrave P. 1. terim Carolus filius, Hiſpaniæ Princeps adoleſceret. ITIum
Deom.t. Epikyh. fratrem agniturus, Valliſoleto ad ſpinæ cœnobium venan-
§. . di gratiã, magno nobilium comitatu, proficiſcitur: ad eum
locum jubet é Villagarſia occurrere cum venatorum grege
Aloyſium Quiſciadam, qui joannem educarat, ſecumque
Joannem trahere. Aloyſius inſtruétà venatione, equum
ſuperbè phaleratum inſcendit ipſe, Joannem, vulgari
jumento inſidentem, poſt ſe ducit, venatorum globo

immiſtum. Cùmque ad Toroſium montem accefſisſet

(quem circa locum venari proſpectabat regium comita-

tum, ex equo repentè deſilit, idémque ut faciat, Joanni
Hic joannes ſignificat. Paret ille: ſimul Aloyſius ante eum provolutus
Auir⸗carol in genua, Porrigat, inquit, oſculandam mihi manum Celſitudo tua.
Natus Ka-

tisbon. 1547

contra Turcas Puer, ſubità novitate attonitus; tradidit tamen manum, at-
àad Naupa- que equum ſcandit; ſuſpenſis admiratione, qui aderant, &
Kum 1571. tan-

Nevi quid habeat venerat?o hæc mea, mox à Kege, qus té accerſit intel-
glorioſus liger nunc eqieum inſtratum tibi hoc ornatu ſcande. Reſtitit ad ea

7

S

xH ””MW Pœna Damni omnium gra viſſima. 591
miin tanquam in ſcend, quem exitum ea cataſtrophe habitura obiit r7728.
eſſet, intentis. Cum ecce in conſpectum venit Philippus t. Ocl. in Na-
In Rex cum venatorum equitatu: illicò oannes ad pedes, præ-mur.
, eunte Aloyſio, ſe demittit, Regemque, in id officii decorè
G compoſfitus, de genu veneratur. Ium Rex manu puerum

nih attollens, num fſatis teneat quòô patre ſit genitus, blandè in-
ri terrogat; cumque reſponſi dubius hæreret, quèd illum,
quem patris habuerat loco, amiſiſſe, ſe jam videret (nempe
L Aloyſium) Rex equo depoſitus, Macte, inquit, animo puer, præ-
mii nobils virz filius es tu, Carolus E. Imperator „gui cælo degit, utriusq;
Ie noſtrum pater eſt. In quæ verba puerum fraternè complexus,
a in equum repoſuit, juſſitque illi famulos accedere; utque
he ſanguinis Auſtriaci, ac Cæſaris prolem addecet, ſervire; fe-
rni ſto interim venatorum clamore perſonantibus latè campis, 1
„asc læto imprimis procerum plaufu, diem illum fauſtum
Phip Regi, fauſtum novo Regis fratri, certatim effusèque gratu-
1. lantium. Rexque ipſèe ſolitus eſt dicere, nunquam ſe ju-

u cundiorem venando prædam, quâm eo die, retuliſſe do-
me mum: ac agnitus Joannes Auſtriacus, educari cœptus eſt
inaulà cum Carolo Hiſpaniæ Principe. Hæc hiſtoriæ & rei Applicatio
ſeries: Annon hæc imago adumbrans Electos in Jjudicio ad re- ad extremi
as gnum invitatos à Chriſto, dicente: Venite, benedicte Patri mei 2 baicii Fle-
n Ego ſum frater veſter? IIli, dum in hoc orbe expoſiti, peregri- drolos ſed
Wnantur à Domino, hereditatem, ad quam adoptati, qua ſint diverſimodè.

origine nati, Chriſtum Fratrem quaſi ignorant: quid mirum,
c ſi mihil magni & excelſi cogitent, ac in humilitate vivant?
NA 1. Joannis 3. 2. Chariſſimi, nunc filii ſumus, & nondum apparu!t, gleid

erimus: nos Filii Excelſi omnes, heredes regni, cohæredes
Chriſti regno nati, & quidem cœleſti; ſed ab infantià expo-
ſiti, longè à Patriâ, longe à cœleſti aulâ; nondum apparuit, quid
erimus. At ubi rapiemur obviam Chriſto in aéra 2. Theſſal. 4. 16.

Nrae ubi à Chriſto ad regiam cœli hereditatem vocati fuerimus,
un,1 ibi demum beati agnoſcemus dignitatem „quam Deo ejus-
Nent que debemus gratiæ. Et hæc quidem cum gaudio, & in
PFPf ff glo-

Mechtl de Jud. extr.

7

592 CoNCIO KXXVI. udikis Ewtremi Sententiæ in impios
De impiis. gloriâ beati; utinam & nos inter illos! Sed econtraà quid im-

Exl -eſſio, à ſi-pii? Si aliquis jam à Rege adoptatus, ait Leſſius de Perfelt.
mili. Divinis L.. I3. C. z. in ipſio puncto, quô aditurus eſt r eghi pos-

ſeſſionem, ob aliquam culpam ejiceretur in exilium, donec

eam culpam eluiſſet, quantum inde conciperet doloris?
quantum ingemiſceret, ſe culpam illam admiſiſſe; maximè

ſi cognoſceret, culpam illam ſe null ratione eluere pofſe:
& propterea à Regis aſpectu ſe arceri, & in exilium abripi:
quid ſi inſuper, ad tormenta graviſſima munquam finienda?
Et hic ipſiſſimus eſt ſtatus impiorum, & ſors (quantus ho-
rum luétus! Et ſanguineæ lachrymæ!) ipſorum, quâ ſe ar-
ceri agnoſcent, ſuâ culpâ & noxâ graviore, ſæpè vel unica:

Englgr. PE. I. Dom. I. Epiph. J. 2. Filii regni ejicientur in tenebras ℳ=

teriorer. Matth. S. 12.

Pona Dam. V. Vel ipfis Gentilibus coœcis tantus fuit falſorum Nu-

ni explicatur minum ſuorum amor, æſtimatio, reverentia, & fiducia, ut

ab exemplo illis carere, pro maximo omnium malo & damno reputa-

Gen ium rent. Refert Livius rebellionem & ſeditionem Civium Ro-
Prum Deo- manorum, qui occupato Capitolio contumaces ſeſe Senatui
rum magni- oppoſuéêre: quâ inter Romanos gravi inteſtina diſſenſione,

facientium. Volſci finitimi, ut in rem ſuam uterentur, Romanis bellum

Iraæ Romani, indixére: unde Senatui laborandum erat, quocunque me-
hujus metuin dio tumultuantem plebem ad pacem & quietem reducere.

ordinem fe- Quem in finem delegabant Publium Valerium, virum elo-

i quentem & authoritatis, cum plenâ poteſtate, cum Popu-

lo tractandi pacem, per faciles huic conditiones & pacta.
Legatus hic Publius Valerius, cùm, communem neceſſita-

tem contra hoſtem pugnandi proponens, hortaretur rebel-

les ad æquam pacem, arma ponerent, & hæc contra Reipubl.
hoſtem verterent, nihil effecit. Offert dein, ut ſua grava-
mina ſcripto exponeret populus, ſeſe, vi plenipotentiæ, iis
ſubſcripturum, &, ad quævis ſatisfacturum, pollicitus. Sed

&, ſic oleum & operam perdidit. Vnde Publius, ſic com

temptis & rejectis mitibus pacis conditionibus, coactus du-
O2 eora

M ðð Paena Damni omnium gra viſima. 9793
ed riora loqui, minatur in rebellione contra ſuum Magiſtra-
ine tum perſiſtentibus, bonorum confiſcationem, domorum
ene excidium filiorum necem. Sed omnia, & mitiora & du-
tiora, cum tantis minis, obturatas populi aures reperéêre.
u DUenique cum legato ſpei, componendæ & in ordinem re-
dgilgendæ plebis, nihil ſupereſſet; cum videam, inquit, vos
e adeo pertinaces, moveri nec communi bono publico, nec
mNn. jacturà & damno bonorum, & filiorum veſtrorum morte, &
tam honeſtas, vobis utiles, omnes pacis conditiones rejice-
re, ſciatis oportet, vos non tantùm bonorum, filiorum, ſed
d⸗ & deorum veſtrorum jacturam paſſuros eſſe: hos enim ve-
ros deos ab hoſte rejectum, & alienos intruſum iri. Quòô
HE audito, ſeſe Diis ſuis patriis ſpoliatum iri, hoſce ut ſerva-
rent, ultrò Senatui manum dedere, parati pro Diis patriis
vitam & ſanguinem, contra hoſtem, ponere. Paolet. n. 7. Fabe-

di in, Dom 3. Acent. parte I. N. 7. 4 F.2r. Quin & ipſa Scriptura Michas ſib:
E fſacra refert de Micha Idololatrà, Zudicum g. Cum nonnulli ablatos Deos
int milites de ſtirpe Dan, ingresſi domum ejus, vi abſtuliſient quim dolnit.
nn deos ejus aureos, ita concitatus fuit, ut e veſtigio eos inſe- Iudir. 75. 2 7.
Eun queretur, plorans ac vociferans: illi vero, cum Michamma
gnis clamoribus inſequi viderent, dixerunt ad eum: Quid
e ehi vis? cur clamas qui reſpondit- Beos meos, quos mihi feci, ul- ,
alle S ſacerdotem »& omnia, quæ habeo, & diciti! gqieid tibé eſt? Nihil
unD ex omni ſupelleétili attigerant, non pecunias, non alias di-
nh. vitias, quibus affluebat; & clamat: Deoe meos tul⸗ſtis, Gomnia,
Sin ac haheo, v. 23. & 2g. quia omnia pro nihilo ducebat, ubi de-
unculos ſuos amiſerat; quibus deperditis, ſe omnia perdi-
A diſſe, ſe omnium mortalium infortunatiffimum chicebat.
e Paolet. n. . Engler. P. I. Dom. I. Epiph. init. Confundimur certe Verum De-
in N Chriſtiani „ quod illi Ethnici Deos ſuos 5 opera manetem homi- um nos mi-
eitk? num, & c. uti deſeribit Wavid fuo Plalmo 13. A v. a. tanti fece- uus Aim-
rint, nos verèò Deum verum, tam nobis beneficum, noſtrum tere. einns
Creatorem, Redemptorem, & omnia, ejusque gratiam, tam Sarv.
Vili faciamus, ut etiam facilè eam offendamus, eique vilis.
Ff fI 2 ſima,

.

594 CoxNc1O XXXVI. Judicis Extremi Sententiæ in impios

ſima, circa quæ graviter peccamus, turpiter præferamus,
liberè, voluntarié, ſcientes, credentes, neque ignorantes,
uti Ethnici: cùm tamen Deus & ſit, & eſſe debeat, nobis o-
mnia, qui ſolus ſufficit, & ſine quò omnia nihil ſunt. Rectè
Auguſtinus, dicens: Qui te, Domine, habet, beatus eſt, licet reliqua
non habeat; & ſi reliqua omnia habeat, & te non habet, beatus non eſt.
Experientur hoc, quod in vitâ credidere, Electi bono ſuo,
impii verò damno ſuo irreparabili: etſi ponamus etiam,
cœteras inferni poœnas ſenſuum non eſſe: Jactura ſummi

boni, pœna damni, jactura eſt & poena, quâ nulla major

cogitari poteſt. Etenim:

Graviſſima

pœna damni

ex co Maith. ad nuptas cœleſtis Paradiſi: per fatuas verò damnatorum,

25. 70. 72.
Clauſa eſt ja-
nua. Neſoio
P0JY.

ExLudovi-

VI. Redemptor noſter in Parabolâ de decem Virginibus,
quibus Regnum Cælorum ſimile ait, locutus in ordine ad extre-
mum diem Judicii, inducit virgines fatuas ſerò venientes,
dicente, Domine, Domine, aperi nobié. Mat. 2r. II. Sed reſponſum
accipiunt: Neſcio vose clauſa eſt janua. Omnibus certum eſt,
per duas ſortes harum virginum intelligi à Chriſto duas ſor-
tes judicandorum in Judicio finali; per prudentes intelligi
ſortem Electorum, qui parati cum ſponſo Chriſto intrabunt

quibus cœli clauſa eſt janna. Parabolam pluribus non expo-
no: illud autem, noſtro inſtituto conveniens, occurrit ob-
ſervandum. Virginibus fatuis hoc Chriſtum loco non com-
minari infernum, non ignem & pœnas graviſſimè ſenſibiles
inferni: ſed tantùm: Neſcio vose clauſa eſt ſanua. quaſi hæc ex-
cluſio à cœlo tormentum tormentorum maximum eſſet,
& ad quam cæteræ omnes inferni, conſecutivæ ſolum, &
velut ſecundariæ eſſent. Religioſiſſimus Ludovicus Granat.

960 Granaten-(cujus laus eſt per omnes Eccleſias, ait Gretſer: Elogia Kri-
dptorum) inducit inferni pœnas: Atras illas tenebras, inquit,
& propemodum noctem, cui nulla ſuccedit aurora; horren-
das de»'monum larvas edacem conſcientiæ vermem; ſcorpi-
ones atque ſerpentes, de quibus Eccleſiaſticus meminit; &
argden tes flammarum globos, inter quos velut piſces inmai
infe-

e

jyfel
us
en.
)
lacn
hen⸗
Ner

tr

Mn

hen

le

Chin

la
tr:

tan
nti
n⸗
Alen

Unen

lnye
i en
Din⸗
lesmn
ras

:

Ro

l

fai

Deoy

i

1

uuu
tr m
dorol

et

Tidtt
eAden

Tetene,

ihgin

Ttnd

tusst
Si,
intan

meu,

eN.

nt
P

malorum primum Iſraëlitis comminatus, dicat: Abſcondam

FPeona Damni omnium gra viſima. 595

infelices animæ volutantur; quodmala omnia ſuperat, ſa-
lutis deſperationem, æternâmque divinæ pulchritudinis vi-
dendæ privationem (quæ à Theologis Damni pæna nuncupa-
tur) quam adeo atrocem eſſe, ſancti Patres definiunt, ut
damnatorum animæ, ſi illis optio daretur, quævis alia ge-
hennæ tormenta, quam hujus privationis cruciatum, per-
peti mallent: quamvis enim ad pœnam ſensüs illa referun-
tur, quæ Propheta dicit: ni, ſulphur, & ſpiritus procellarum,
parz calici eorum“ Pſalmo Io. z. Hæœc tamen poſterior pœna om-
nibus alis multò eſt acerbior. Ita Granat. in Feſt. alicujus s Zir-
ginu.: Conc. 2. J. 2. mihi f. 1334. Adeo verba momenti gravis-

ſimi: clauſa eſt janua! Faol. n. y. Nec minus nota nobis eſt Ex Luc. I4.

Chriſti Parabola, de Cænà Magna, ad quam vocavit multos: Lu- 24. Memo ve-
rorum illorum

cœ Ig. 16. Per quam iterum indubiè cœleſtis gloria intelligi- „Hatin ta-
tur: ut probatione, eique inhærere, opus non ſit. Clau- nam meam.
dit autem etiam hanc parabolam formidabili quâdam ſen- Utroq; loco
tentiâ Dominus: Dico, inquit, vobi, quia nemo virorum illorum, nulla mentio

qui vocati ſunt, guſtabit cœnam meam: V. 24. Lucæ I4. Ubi iterum Pœnæ ſensus.

nulla mentio fit poenarum ſensús inferni. Nullum majus
fulmen, ait Granat. à Divinâ cenſuraâ jactari potuit: hoc e-
nim verbo ſupplicium illud deſignatur, quod Theologi Da-
mni peænam nuncupant, quæ eſt ſempiternæ felicitatis, atque
Divinæ viſionis & gloriæ abdicatio, quæ damnatos homi-
nes magis, quam flagrantiſſimus ille ignis, qui eorum cor-
pora & animas depaſcitur, cruciare dicitur. Dom. 2. poſt Pent.
Conc. 2. ante tractat. them. f. 727. Granat. Eò tendit, quòd Deus
pœnam damni olim, velut ſummum malum, & omnium

Ex Deuter.
722. 20. & 37.
17.
faciem meam ab eie Deuter. 32. 20. Et multò adhuc horribilius
Deuter. 31. Iz. Et iraſcetur furor mens contra eum in die illo, & derelin-

quam eum, & abſcondam faciem meam ab eo. En Pæznam Damn qua-
ſi primariam, quam ſequuntur aliæ, ſcilicet: Et erit in devora-
tionem; invenient eum mala omnia & afflitione: ta ut dicat in illo

die Verè, quia non eſt Deus mecum, invenerunt me hac mala. Qruiæ

Ffff 3 qui-

6 CoxNc1O XXXVI. Judicis Ewtkremi Sententiæ in impios
quidem ad literam tangunt Hebræos ad cultum idolorum

converſos; plana tamen etiam ſunt, & intelligenda de dam-
natis, qui Propter innumera, quæ commiſerunt, mala & pec-
cata, graviſſima mala invenient, quorum primum: bſcondam

Jaciem mean ab et. Beſſem. Iisdem Ifraëlitis per Oſeam minita-

tur Deus filiorum necem, denique omnimodam deſolatio.
Ex Oſeæz g. 12. Hem, per ea verba: Væen, cam receſſero ab en. Cſeæ 9. 12. Itaque
quæſo, ex his apprehendamus ænam iſtam ITiammni, quâ impiis

Deus ipſe, ſummum & omne bonum aufertur; quâ à Cæna
magna excluduntur; cœli janua clauſa eſt, quâà Deus ab illis

Ex All. 20.27. ſiam in æternum abſcondet faciem. Vide Akt. 20.2 y. ubi,

cum valediceret Paulus, dicerétque inter alia: Nunc ecce ego
oio gquia amplins non videbitts faciem meam vos omnes &c. omnes
fevére, & viri in lachrymas ubertim prorupére: Quid cau-
ſæ: Dolentei mawemè in verbo, guod Aixerat“ quoniam amplidr fa-
ciem ejus non eſſent viſuri. Si ita dolent, ayc auli
hominis bicubitalis, quid erit avelli à facie ipſius Dei! En-
Sgelgr. cit. L. J. 2. Calamat. Diſc. 32. n.9.

VII. Rei alicujus expertis facilior haberi poteſt, & ſolet fi

des: & illi vel optimè & melius æſtimare nôrunt pretium &
præſtantiam reĩi: ſic dicimus, neminem pluris facere donum
ſanitatis, quàm ægrum, hac deſtitutus dum eſt. Ita pauper

divitias deperditas ſecum dolenter exaggerat, Depoſitus ab

officio, priſtinos honores: ita nunquam dulcior pax eſt,
quam cùm bellum premit. Jacturam cœli nemo magis *ſti-
mare poteſt, quam ille, qui in eo fuit, & illo excidit. Et hic

eſt deæmon, cum ſuis apoſtatis Angelis, inde ejectus in tarta-

Deœmones rum, & æternis ignibus traditus: IIle ſcit, quid amiſerit, ex-
In cαιο crea-plorato ſplendore cœleſtis Jeruſalem, in colo empyreo cre-

ti, & adeo
hoc experti,
agnoſcunt

atus; Cornel. in Geneſin I. f. 36. Etſi beatus nunquam fuerit &
præditus Viſione beatâ, cum qu Peccatum ſtare, & in quam

graviratem ſemel admiſſus, ampliùs ejici non poteſt; ſicut &: In inferno
Ponæ Dam- aela eſz, redemptio, ut canit Eecleſia en off. Def. Hi hi dœæmones
“ loco Creationis ſuæ, brevi etſi oculo, luſtrarunt palatium
illud

i

a
Ws.
ici
/,40

leat
ge
atn
(N

or⸗

n
titc
1s,
Den
er⸗
leun
thant
ler⸗
Tn
E
An

62

ben

Cte

Kna
(ci⸗
ilam

um

npn

1
lecan.

nm

n ha

/
eſ

ni zrej
h

9

dNl

. er e
Del *

et

verò legimus in vitis PP. cuidam Monacho obviam factum

Pvona Damni, omnium gra viſſima. 5/Z
illud ampliſſimum Beatis deſtinatum „u0 d deſcr ibit 8. Jo-
annes Apoc. 21. 15. Et erat ſtruétuara muri ejus ex lapide Jaſpide " àpfa
verò ocι vitas a-urum mundum, ſimile Vitro mundo & fundamenta
muri Cöivitatis omni lapide pretioſo ornata & c. O qaam ſordet mihi S. Ignatii

terra, cùm cælum aſzicio frequens S. Ignatio ſuſpirium fuit. de Cœlo

4

i ipſa Beatis prœparata habitatio in Cœlo tanta eſt, quid ſuſpirium.

erit ipſius Dei Viſio, quæ beatificat? de quâ 8. Auguſt. L. 2.
de arbitrio c. ult. docet, tantam amœnitatem eſſe lucis æter- Quanta a-
næ & Viſionis beatæ, ut ſi cui unico tantùm die eâ frui con- moœnitas Lu-
cederetur, is omninò, & meritò omnes mundi voluptates cis æternæ
& divitias, vitâ etiam in longum ævum protractà, contem- 5 Vilionis
pturus eſſet. &herer. Dom. 20. f. 661. Conc. 2. Imò ſola Damni Pæ- §. au Ex
na, imò non pœna, ſed ſola, ſine doloris ſenſu, Viſionis bea- .
tificæ privatio tanta eſt, ut affirmet idem S. Auguſt. damna- Damnati
tos, ſi eis daretur optio, malle in flammis tartareis videre & dœmones

Deum; quàm illa Viſione ſimul & cruciatibus carere. Et pro colo
quid eſſent

30S X .7 . 2 —Parati pati?
eſſe cacodæmonem, ex quòô ille quæſierit, quò tandem pre- Hiſtoria r.

tio aut labore, ſi modè à Ppœnis liber eſſet, Viſionem Dei 68

vellet redimere; tum domon, ſihabilis, inquit, eſſem ad bo-

num; ſimul carne ac ofſibus præditus, millies quotidie ad
diem usque Judicii vellem artuatim & fruſtatim diſcerpi,
atque in pulverem redigi. Petr. D'Oultreman. Amor Increat. I. A4.
c. 2. G. 2. F. Soy. Alius doemon in Eccleſiâ B. Petri in Coloniàâ, Alia de

in perſonàâ energumenà & obſeſsàâ, interrogatus: Si eſſet, in- demone. 2.

quit, columna ferrea & ignita, raſoriis & calamis acutiſſimis

armata, à terrâ usque ad cœlum erecta, usque ad diem Ju-

dicii, etiam ſi carnem haberem, in quâ pati poſſem, me per

illam trahere vellem, nunc aſcendendo, nunc deſcendendo,

dummodo redire poſſem ad gloriam, in quaà fui. Ex. Cæſario
TLeih. y. c. Io. Sec. exempl. . Gloria Cæl. Ex. 2. 4à f. 364. Simile quid
idem Peculum Exempl. habet, & Drewel. to. 1. de Clo Le I. C. 10. M. .
mihi à ſ: f. 227. Jordanus & D. Dominici Familià vir magnus, Alia. 3.

&Ordinis Generalis, interrogavit hominem à Cacodezmone

inlſes-

598 CoNCIOXXXVI. Judicis Extremi Sententie in impios,
inſeſſum, quid perpeti non recuſaret, ut Deum intueri pos-

Intuitus ſet? Ad quæ inviſus hoſpes reſpondens: ſi ego ſolus, inquit,

Dei quanti omnium ſociorum meorum pœnis ac ſuppliciis par eſſem,
æltimatus non eas detractarem usque ad ſupremi Judicii diem perfer-
à demone. re modèò demum liceret intueri Deum. Expavit vehemen-
tiſſimè ad has voces jordanus; & iterum: Dic, ait, pulchri-

tudinem Conditoris noſtri, cujus rei pulchritudini compa-
randam cenſes:? Cui malus genius: ſtultè, inquit, quæſiviſti.
Sed quia id ſcire aves, compendio dicam: Si pulchritudo
omnium florum, metallorum, gemmarum, ſiderum, anima-

lium, hominum, in unam conveniat elegantiam, quis ho-

minum eam ſatis æſtimaverit? Atqui certèò ſcias hanc unam
omnium creaturarum velut colliquatam venuſtatem cum
divina pulchritudine minùs conferri poſſe, quàm denſiſfſi-

Ve illis, mas tenebras cum claro meridie. Tanti æſtimat demon

qui ſuà ne- intuitum Dei. Væ illis igitur, qui eò conditi ſunt, ut infi-

duiti per- nitaà illâ pulchritudine fruantur, ſuâ tamen nequitia per-
Alis hiſlo. dunt tam immenſum bonum. In hanc ipſam rem narrat

ria de demo- Thomas Cantiprat. quod ipſe vidit & audiit, teſtis oculatus.
ne. Ex Can- In Brabantiã, inquit, honeſtam & opulentam foœminam ma-

tiprat. Teſte lus genius inſedit. Fuerunt qui rogârunt me, ut ad eam
oculato. 4. reviſerem. Ceſſi precibus, & mulierem inveni quietam, ac
pro ſanà loquentem. Hic ego, veritati occultiùs exploran-
dæ; quod à religioſiſſimo viro didiceram, uſurpavi, & clàm,
nemine advertente, illud & Moſis carmine ter pronuntiavi:
Efficax con- Deum, qui te genuit, dereliquiſti, & oblitus e Domini Creatoris tui.
tra demo- Continuò expalleſcere miſera, colli venæ pollicis inſtar tur-

nem verbum . . 7 . f .
ex Dev. 32. Zére, latitans hoſtis apert& ſe prodere coœpit. Hic ego di-

„S§ÿ. Verſa percuncétari, reſpondere genius, & more ſuo mentiri.
Pulchritu- Tandem ego: Dic, inquam, cœleſtis patria num perinde a-
do cœleſtis deo amœna & pulchra eſt, prout dicitur? Confeſtim do-
Patriæ. mon: Infinitè pulchrior & amœnior eſt. Veterius ſciſci-
tandi cauſam dedit hæc reſponſio, ad quam ego iterum:
Cuperesne illuc, ſi poſſes, redire? Vellem, inquit, utpoſem,
tametſi

atnn

Met
ini
ac
lutis
uor
ihi

W.

Portl
le

on

Abh

“
ine
cel
i
bi
nn
We

4K Peona Damni omnium gra viſimng. 999
e 10 tametſi ad ultimum Orbis diem omnia, quæ quidem exco-
H Lgitari poſſunt, ſupplicia mihi eſſent perleremda. Hic ego
Nn audacter: Spondeo, inquam, & promitto, idque cum meæ Dœmon ſid
nuh ſalutis periculo, ſi mentiar: redibis illuc, tu modò hæc petbus Deo
elrwe paucula verba pronunties : Domine Deus meus, peccavi, ignoſce veniam roga-
pudu nmihi. Eia dic, præibo vocem. At ille, obtorto fœminæ re & ſe hu-
H collo, horrendùm exclamat: Domine, Domine. Hoc ſæpius miliare ne-
H horrificis clamoribus ingeminans, omiſit cœtera. Sciebam duit.
Wm miſerum ob inexpugnabilem ſuperbiam fateri non poſſe,
mam Deum eſſe ſuum Dominum. Poſt multa tandem hæc pau-
Cula ſubjunxit: Domine Deus Margaritæ Hoc nomen fœmi-
Meng næ fuit. Tunc ego deprehensà hoſtis nequitiâ: O omnium
enuan infeliciſſime, inquam, ſuperbia te cœlo præcipitavit, in
ne ecclum redire non ſinit ſuperbia. Ad quas voces Orcinia-
tem nus divertitor conticuit, atque poſt aliquot dies hoſpitium
IS vi occupatum deſeruit. Adeo per omne Inferorum regnum
u nihil eſt, nec eſſe poteſt horribilius, quàm quòd damnato-
E rum nullus in omnem æternitatem dicere poſſit: Miſerere
oluma met Deu; hoc omnium Avernalium ſuppliciorum extremis-
ung ſimum; hoc damnatæ plebis voraginoſum præcipitium;
Mln hoc æternæ deſperationis barathrum eſt. Drexel. de Cælo Lib. 2.

A C. 15. F. 2. F. 265. En quaàm pretioſum habeat dœmon Cœlum,
on quod, præſens in eo, ſpectavit, ejusque gloriam; quid ſi in-
tn ſuper Viſione beatificà ipſum Deum, vel ictu oculi, vidiſſet:
teit Dubitandum non eſt, quin gloria & excellentia Luciferi, in
gquàâ creatus fuerat, maxima fuerit, propter eam etiam in

e ſuperbiam, & unà in barathrum, delapſi, quam ſolam; eti-
1

egn am naturalem, in cœlo ſi obtinere poſſet demon, haud du-
Nni⸗ biè maxima pateretur & ageret: ſed clauſa eſt janua. Sanéè
ier Penz Dammni tanta eſt, ut nec damnati cum Deo pœnas infer-
nir ni refugerent, nec Beati ſine Deo Cœlum ipſum ullatenus
n Efſtimarent. Adeo, & tantùm intereſt, cum Deo, vel ſine
le non frui, & ab eo excluſum & abjectum eſfſfſte —
Mechtldeud. ertr. CGgg g VIII. Ex

600 CoNCIOXXXVI. udici Exwtremi Sententiæ in impioos
Vidit de VIII. Ex hoc ipſo, ad mores noſtros, vitàmque corrigen-
mon Cœli dum, aliquam veritatem aliam eruo. En: dœmon, ut di-
amcœnitatem, ximus, fuit in Cœlo, quod Sedes Beatorum eſt, ejusque Ma-
&& dum vidit, jeſtatem & gloriam perſpectam habuit abundè, ceu cœli ci-
in cod foit, vis & incola, habuit inſuper ipſius Dei, non naturalem tan-
e. da⸗ tum ſed & infuſam cognitionem perfectiſſimam ; ſeclusà
“”DWU viſione beatâ. Novit Dei mandatum, cui ſi obſequeretur,
æternum præmium pro meritis conſecuturus eſſet: ſin mi-
nus, puniendus. Et peccavit tamen; Cœlum, & tam no-
bilem ſui ſtatûs conditionem, & majora, quæ mereri pote-
rat, perdidit, peceato ex malitiâ perpetrato. En: & nos Fi-
de Divinâ credimus, diligentibus Deum in Cœlo præmia
Peccamus parata eſſe, quæ oculus non vidit, nec auris audi vit, nec in cor ho-
&α nos, qui minis aſcendit: 1. Cor. 2. 9. Credimus Deum ſummum bonum,
credimus. quod ſolùm hominem ſatiare poſſit: Pſalmo Is. Iy. Extra
quem nulla felicitas; ſine quò⁶, omnis miſeriarum pelagus
imò abyſſus: Credimus, à Deo & ejus gratiâ ab hoc ſummo
bono excidi per quodvis peccatum grave, neque aliter da-
mnum hoc ſummum reparari poſſe, niſi in hac vitâ, & per
veram pœnitentiam: Credimus, quôvis gravi peccato cœ-
lum perdere nos, infernum mereri. Drexel. Rog. Damnat. C. 2.
g. 3. Et tamen quam facilè peccatum grave admittimus;
Deum, gratiam, cœlum perdimus? 6 quanta jactura, quan-
tum damnum, quod nec reputamus! an non deſuper flea-
mus magis, quàm Michas pro Diis immanibus ipſi ablatis?
O miſeriam ſupra miſeriam, dum crepundia, & viliſſima
magni, tanta verò parvi adeò facimus, eorumque jacturam
facilem! Ignoſcendum adhuc eſt Lyſimacho Thraciæ Regi,
Lyſimachus de quo Plhutarchus in Apophtegm. Regum, quòd cùm hoſtili
R. fitiens cingeretur exercitu, tandem ſe dederit in poteſtatem hoſtis
vendit Reg- fui, ob maximam, quam patiebatur, ſitim; & dum ei in vaſe
num propo- iquo limpidiffima exhiberetur aqua, quâ epotâ exclama-
de.. verit: Deos immortaler, quam ob brevem voluptatem regnum amiſi,
'ex rege me ſervum effeci! quæ mea hæc infelicitæs! qui me vendid,

==
uil
44. .

iiſe

en
4

cact
iter
Qducn
Eten
c
lbe⸗

W
Wo⸗
lebi
⸗
Cun
gre
l
ſ
unte
Nenn

Wi

Ciun
temo
Po
Wem

Mdan

N
conn

a
Derve
ol

l

pin FPona Damni omnium gra viſimna. 601

Cigen totumq, regnum melum, tantillo corporis obleétamento! Calamat. Diſc. 32.
N, d. n. 5. dag. Chr. p. I. C. 2. J. I. de Peccato Mort. n. I. à f. 27. Conſo-
el, lari ſe adhuc poterat hic Rex, quòd coactus fecerit, niſi, non
anie. explendo ſitim, voluiſſet perdere vitam, quæ regno major
aem. eſt. At tu, Chriſtiane, quid agis:? liberèe, voluntarie, nullã Nos cœle-
cCcoactione aut neceſſitate? Ex Principiis Fidei primùm bre- ſte Regnum,
viter adductis, vendis & perdis regnum, non terrenum, ca- uno Deum

Weren, 1 E . „S. 5„„ 1 vendimus
Riron ducum, tranſitorium, mille CurIs implicitum; ſed coleſte, pro rebus vi-

me Sternum: perdis omni regiâ majorem dignitatem, quæ eſt, licſimis.
ckir. eſſe Filium Dei, beredem, coheredem Chriſti: imò perdis & ven-
dirs Deum ipſum, ſummum bonum: pro quò⁶:! & quâ com-
mutatione: eheu peccator! pro re viliffſimâà, pro minimãà &

le moinentaneâ voluptate unius turpis cogitationis; unius
mbumm verbi aut operis; lucelli injuſti; pro fruſto carnis vetito die
ucomeſtæ; pro hauſtu, qué per ebrietatem peccas: & quod-
cunque, & quantumcunque ſit peccatum grave, ejus vahna,
Eſin brevis, momentanea eſt voluptas inde quæſita & hauſta;
U iPIO Deo cum ſuis mandatis æquiſſimis „promiſſis liberalis-
ittr ſimis æternæ retributionis, minis ſeveriſſimis æternæ da-
maN Inationis, rejecto, Calum Cal:i Domino Pſal. 113. 16. ais: Terram
gutli autem dedit filin hominum: Ita Coœlum vendis Ppro terrâ, cujus
inime- tibi denique vix unus & alter palmus à morte ægré conce-
R ditur. Intellige, quantum Regni cœleſtis, & in eo loci, æ- .
eue terno damno, perdas, cùm econtra, ejus loco anguſtiſſimum Anguſtiæ „
60 Pro meritis peccati tui, ſortiaris in flaammeo Inferni carcere, n rn quo-
gn duem dicunt, ſufficere pro tot etiam mille millionibus da- ad locum.
mnandorum, ſi ſecundum omnem, altitudinis latitudinis,
a longitudinis dimenſionem, unum milliare germanicum
i complectatur: In hoc grex damnatorum, canes illi, ac por-
86 ci, in arcto habitabunt, eruntque ‚ſicut ſalſiæ haleces in or-
enm CaA, aut ſicut lateres in fornace calcariâ, aut ligna in rogo.
3 Immenſitas

tün Drexel. Nogo Damnat. (. §. F. 1. S omni II
Drex. g0 .(. §. H. 1. F. 121. De Cœlo vero omnium & amplitudo

echune 4 1. . . 1: J P
e Aſtrologorum voxeſt, amplitudinem ejus incredibilem eſſe Cœli Empy-

prorſus, quam nec ſenſus nec intellectus ſatis comprehen tei: Ex Ba-
ul G 9 g2 2 dant; cdν. v. 24.

Mꝛ%ς

6oa Coxc 10 XXXVI. Judicis Extremi Sententiæ in impioo

dant; quam Theologi immenſam conſtituunt, maluntque
admirari, quàm metiri. Hinc Baruch 3. 22. & 27. Irasël!
quàm magna eſt domus Dei, & ingens locus poſſeſſtonis ejus! Magnus

eſt, & non habet finem, excelſus & immenſisv. Quèd ſi cœlum

Deus inter Cœlites partiretur, quamvis cuilibet Beatorum
grandius terrarum orbe ſpatium aſſignaret, nihilominus
ſupereſſet, quod in plurimos eãdem proportione dividi
poſſet. Joannes Gailer, al. Kaiſerſperg. Theologus in ſa-

Peregrino, f. 223. dicit: ſi Deus & ſingulis arenæ granulis, quæ

littus marinum ſtipant, ſingulos crearet orbes terrarum,
innumeri certé atque infiniti eſſe dicerentur, ii tamen im-
Cœli ja tu- Mmenſa Cœli ſpatia non implerent. Drexel. de Cælo L. 2. C. S.(ubi

ra damnum plura) J. 2. Beſſeus de Glor. Cæl. Conc. 2. à f. ygt. Et tu Cœli da-

maximum, mnum parvum reputes? annon pudor, illud gravi peccato
graviſſimum. prodigi tam facilè; pro pugillo terræ litigari? hoc in tanto
haberi pretio & Cælum nullo! Infra Conc. 45. n. 2ꝝ2.

IX. Addamus adhuc unam inſipientiæ Imaginem & ve-

rum typum impiorum: & is eſt Eſau, faétumque ejus, Ge-
Efau pro neſ.25. Hic Eſau, filius S. Patriarchæ Iſaaci, cum fratre Ja-

pulmento cobo uno partu editus, ipſe tamen primogenitus, fratri Jja-

vendens Pri- cobo ob pulmentum Primogenituram vendit. Res ita ac-
mogenita. cidit: Coxit ZJacob pulmentum & lentu edulium, ſapidum & ſua-
. ve. Supervenit Eſau deagro laſſus, & excitatâ orexi & come-
laſſus ſum- v. 30. Cui dixit Jacobe Vende mihi Primogenita tua, id
eſt, Jjus Primogenituræ tuæ: Eſau reſpondit En morior: Ne-
ceſſitatem prætexit ſuæ aviditatis & gulæ; hâc enim & con-
temptu Primogenituræ, eum peccaſſe, patet ex v. 34. Non
enim dubium eſt, in tam divite Iſaaci domo, filium Eſau pa-

nem, carnes, aliôsque cibos, quibus veſceretur, habere po-

tuiſſe. Fragrantia ergo, color, & cupiditas lentis, à Jacobo
cod&tæ, tanta fuit in Eſau, ut moriturum ſe diceret, niſi pro-
tinus illa daretur. Cornel. ex Cajetano & Pererio. Cui ait Yacob.
Jura ergo mihi, quòd mihi cedas Jus Primogenituræ, eôque
paci.

—

nefe

dendi appetentiâ, ait: Da mibhi de coctione hàc rufà, quia oppidd,

Gein
he
Aum

WAit

Punee

hüne
otn

fultts
D

ſod
elſic
Prin
ürus
r
noe
4
Ser
lelie
Alin
Deun
Abit

krime
ier

famn
Eltt

ſauz

epre
er

le⸗
ne
In

i Preaona Damni omnium gra viſima. 603

—

luntgn Pacificèe me frui permittes. Juravit ei Eſau, & vendidit Primo-
iadl genita. Et ſic, accepto pane & lentis edulio, comedit, & bibit, & abitt 5
en parvipendens , quòd primogenita vendidiſſet. Geneſ. 25. v. 33. En
luon Eſau nullâà adactus neceſſitate, ſolâ ſtimulante gulàâ, fratri
amn Vvendit Primogenita. Sed quid ſunt Primogenita? ſeu quid Jus Jus Primo-
Ium Primogenituræ & Primogeniti in lege Naturæ: Per illud genituræz
I Primogenitus, quaſi per Majoratum, erat Princeps fratrum, Jduid?
H eorümque quaſi pater & Dominus; adeo ut coram eo ſe
isc⸗ fratres inclinarent, ut patet Geneſ. 27. 29. & c. 32. & 33. Succe-
uun debat enim Primogenitus in patriam dignitatem: & hoc eſt,
mai quod ait S. Iſidorus Peluſiota, in Catena, primogenitos ſuc-
Ceſſiſſe in regnum, & in Patriarchalem dignitatem. Per Jus
d Primogenituræ, in diviſione hereditatis paternæ, Primoge-
ium nitus duplices partes accipiebat, ſinguli verò fratres ſingu-
chm las partes. Deuter. 2I. 12. Ita Theodor. Dein poſt diluvium Pri-
mogenitus erat Sacerdos Familiæ, & Parenti in Pontificatu
ddm ſuccedebat. Num. zo. 25. Ita S. Hieron. Rupert. Toſtat. & Fu-
e cher. Denique Pater moriens peculiariter Primogenito be-
m negdicebat; ut patet Geneſ. 27. 4. quæ benedictio magni tum
iH Eſtimabatur, magnique erat ſæpè valoris & efficaciæ apud
A½ Daeum. Cornel. quæ à me adducta ſunt, ut intelligamus juſtè
nakr arbitri, quam commutationem fecerit Eſau, vendens Jus
K Primogenituræ pro pulmento & lentis edulio (inſipientis-
ſimè utique) parvi pendenz. Jam ad nos comparationem fa- Improbi
ciamus, & vel maximè ad impios & improbos, quos repræ- ſimiles Eſau,

ſentat Eſau, ob 12. analogias & ſimilitudines. Cornel. in Geneſ. ndlangenn-
nton 2. 26. f. 212. (quanquam de cætero idem Cornel. cenſeat, E- 1 .
ſau à benedictione paternâ quidem, ſed à ſalute æternâ non
„ reprobatum fuiſſe: in Epiſt. ad Hebr. 12. 12. f- géo. & veriſimili-
Oery⸗ ter ſalvatum cum nonnullis poſteris, & quibus S. Job fuit.
eon HMem ad om. 9. 13. F. 129.) uarum ſeptima & octava, huc perti-
„ nentes, ſunt: quòd Eſau vili lenticulâ vendiderit Primoge-
nituram: ita impii jus adoptionis filiorum Dei & ſpem vitæ
o Eterne commutent cum viliſſimis bonis. Quòd Eſau hoc

604 CoNCIOXXXVI. Judicis Extremi Sententie in inpios

————

damnum ſuum parvipendens fuerit: ſic reprobi amiſſionem

gratiæ divinæ & gloriæ cœleſtis pro nihilo ducant. Magis
profani & viles, quam Eſau, ſunt peccatores, qui pro vili

eſcâ aut honoris vanitatisque illecebraâ Deum offendunt,

itàque diabolo non tantum animam, ſed & Dei gratiam,

Jusque ad hereditatem cœleſtem, divendunt: hoc enim eſt

Jus Primogenituræ C(hriſti & (hriſtianorum, quod Chriſtus
unigenitus eis ſuã morte & ſanguine comparavit, atque in
Baptismo renaſcentibus, ſibi eos inſerendo, conſignavit, ait
Cornel. in v. 34. Hæc, inquit S. Jo. Chryſoſt. Hom. po. audientes

diſcamus, nunquam negligere dona à Deo nobis data, neq; perdere magna
propter parva & Vilia. Quare enim, dic mihi, propoſito regno cæxlo-

rum, bonisq; illis ineſfabilibus, ita in divitiarum cupiditatem inſani.-

mus, & momentanea, & quæ ſapè non nsq, ad veſperam permanent,

perpetut ſempérq; daraturi præferimus? Et quid hüc dementid dete-
rius eſſe poſſeit? quando & zlls privamur ob nimium in iſta amorem,
. nunquam his purè frui poſſamus. Ita 8. D. ap. Cornel. in cit. Gen.
2. 34.* V. ide && in cit. l. ad He*Mbö².

Eſau abitt X. Necdum à conſideratione hujus deſiſtere poſſum,

Hartipen- cùm planè hinc remonſtrentur ad oculum mores impiorum.

Coœlum & Pæzna Damni omnium graviſſima; graviſſimum omnium,
Deus vendi- Deum perdere, ab eo rejici, cœlo excludi, in disgratiis male-

tur, & parvi dictum vivere æternùm. Et parvi penditur, jocatur, ride-
tur! Quilætantur, cùm malefecerint, & exultant in rebus peſſimu:

pengditur; ri-

detur, & ſic 5. . 2, SE6 OA Dee.
cum ritn “ Proverb. 2. I4. de ſui perditione lætantur, ait huſebius Fmiſſenus,

ritur. Hom. de & Epiphoro & Alexand. ſimiles illis, qui fortè ſumentes exitia-
. ler herbarum ſuccos cum riſaus perire dicuntur. Cornel. hic. Extremæ
inſipientiæ, imò dementiæ, genus eſt, ad tantum damnum,
ad jacturam tantorum bonorum, denique à morte irrepara-
bilem, velle ridere, jocari, tripudiari, ſaltare, exultare.
Juvenis Re-Damnanda à nobis eſt hæc ſecuritas & incuria ſalutis, dœ-
ligioſus ri- moni ſoli ridicula. Pelagius „ Græcus interpres „narrat

dens, a Senio- Lisbell. 3. n. 23., à Religioſo Sene viſum aliquem paullo liberius
riden-

re corripitur.

ek,

Eſau abiit parvipendent, quòd primogenita venaid’ſet. Cen. 2. 34.

Iune

—
ente
(cpl

o, 1

D

m. 1

Nur
ni
itd ſ.

firea
os

N

ur

M

n,
er

VN

Hloe
Dere!
ln

n

.
lun⸗
ann

ltadi⸗
wer
Mapu

mneji

ſe hi
men

⸗
N

ir
Gonen

io
faut,
Frun,
tnincl

8Crts

ninute
wni
entit.

1An,

(I.

n

Mmonun
uN
onn,
Lu,
DR

tse

nen

epn:

ipſius, damnum & jacturam, quam ſibi, graviter peccando,

Parna damni omnium gra viſſima. 605

ridentem. Hunc Senex vultu ſevero & voce grandi, velut

in piaculo deprehenſum, corripiens: Coram cali & terræ Do-

mino, inquit, rationem totins Vita noſtræ reddituri ſumus; & tu ri-

der? Drewel. to. I. Tribun. Chr. L. 2. c. I0. JG. 7. fine. Calamat. Diſc. 31.
Num. Ig. De 8. Bernardo ſupra diximus, Conc. 3z. n. 7. Mi-

ratur devotiſſimus Thomas Kemp.hominem in hâ⁴c vità læ- Hominemin

tari poſſe & ridere. Et: Sepè vanè ridemm, inquit, quando me- Peccato ride-
ritò flere deberemus de Init. Chr. L. I. C. 21. n. 1. & 2. Majus mirum e, Iniratur
eſt, hominem credere Judicii extremi ſeveritatem, & tamen Ihoma;
ridere poſſe, ac tam vili pendere tantorum bonorum, Dei enb, ,
facit facilè, & quia vult. S. Thomæ Aquinati mirum videba- Miratus &
tur, poſſe hominem alicujus lethalis culpæ conſcium eo da- S homas de
mnationis æternæ periculo ridere unquam & lætari. Pæd. Tain.
Chriſt. oit. to. I. C. 2. J. I. V. Ribaden. in Vità g. Mart. f. Quotquot Reſuſcitati.
ex mortuis alterius vitæ rationes inſpexerunt, & redivivi e ram non
ad nos redierunt, non facilè riſiſſe, viſi ſunt. Id ſingulariter ent.
in illo Chriſti amico è& Bethaniâ Lazaro eſt obſervatum, ait

Drexel. de ætern. C. 9. 4. Concluſ. Cornel. in Yo. II. 44. f. 324. éX Vita

S& Lazari. Dixerat Philippus III. Hiſp. Rex, mirari ſe, quo- Philipp. III.
modo peccati mortalis reus dormire aliquando poſſet. Pæd. Rex Hiſp.
ibid. Sed ſicut ſunt, qui ſine curã grandia debitaà contra- moah quo-
hunt, ita ſunt, qui bonorum maximorum, & ipſius cœli & Dei Deccar, m
damnum nihili faciunt, & parvipendunt, uti Eſau primogenita 1 i8 dotmire
Tu verò, Anima fidelis, ne ſemitam hanc, quæ à cœlo abdu- poſſit.
tit ad infernum, ingrediaris: Arguet te malitia tua, ait Deus,
& averſio tua à Deo increpabit te? Scito, & vide, quia malum &-

amarum eſt, reliquiſſe te Dominum Deum tuum, & non eſſe timorem
mei apud te. Zerem. 2. 19. Cum metu & tremore tuam ſalutem apera-
re. Philip. 2. 12. Bene; modè velis & ſeriò, ſcito enim pro fſun.
damento univerſali, verum eſſe dogma Eccleſiaſticum Con- Deus nemi-

cilii Trident. Sſ6.c13. & c. 1I. S. Auguſtini tr. 2. in Joan. & S. nem deſerit,
Proſperi Reſp. . ad objelctiones Vincentianas“ Neminem à Deo dAeſerz, lengtu D de-
niſi ipſe prius deſerat Deum. Bellerm, in Pſalm. 0. 12., F. 371: Conc. 39.

606 CoNcIO XXXVII. julicie Exkremi Sententie in impios

n. 9. & Conc. 42. n. 3. fine. Ergo nullus damnum & jacturam astu⸗
Dei facit niſi volens, & qui quaſi Deum à ſe rejiciat, & pec-
cando diſcedere jubeat. Oremus ſemper inſtanter & perſe-
veranter: Neprojicias me à facie tud Pſäal. yo. 12. quàam devoté o- 00
ret Sacerdos Orat. 2. Poſt Agnus Dei in issi: Et er nangen xC.
ſeparari Permittas.

Miſusanue⸗ Vid. Cornel. à Lapide, & quidamn alii /ſ r prà citati. Alex. Cala-

tix. mmat. in Glva, Diſe. 32. & 26. n. 2. & in Qusdrageſ. Diſc. 14.
. 221. Drexel. to. I. in Rogo Damnat. cap. 2. à f. 153. in fol. vel in
at. à f. 221. Petrus Beſſeus de luferno, Conc. y. à fol. 0. Joſeph
Speranza puncto 135. ript. ſel. de Izferno. à fol. 260. Georg.
Scherer Dom. zo. Pent. Conc. 2. PFæna 1o. Pædag. Chriſt. to. I. Citt.
ElI-. item c. S§. J. 9. de Inferno. f. 27/. Vitus Faberius part. i. Nhon
Dom. 3. Advent. & in die Animar. G. 2. à f. z25. ex Auguſtino fGn
Paolet. ſerm. y. in fer. 2. poſt Dom. I. Quadrag. Fr. Labata v. ün
Judic DRine propoſit. II. f. I295. & V. Infernus Propos. 1. Mat. Fa- h
ber, Dom. 9. Advent. Conc. 3. Henr. Englgr. Cæl. emp. Cbtav.
Corp. Chr. g. 6. à f. p39. Nec permittas me ſe parari à te. Et partet.
Dom. I. poſt Epiph. Martin. Cochem Capuc. De Inſerno cap. 11. ce
4f. 192. bwerffer. Ieduſtriæ Pirit. à f. 127. F. 13. Phil. Hart- Gunn
tung S. J. Dom. 1I. Epiph. Abſentia Jeſu, pæœna in inferno maxinag. il
Paul. Segneri S. J. Homo Chriſt. p. 2. J. 2. Diſc. 15. V. ſuprd Conc.3. 1
n. g. Peccatum averſio à Deo ad creaturam: hinc HMys (Aucn
Damni & Sdenſwſu. eleh,

2381. 433. 6383. 823.c383.J6383. 2383. es. tae taet. t3er enr. Widt

CoNCIO XXXVII. ſae

Iudiis extremi Sententiâ i impii⸗ decreta Pœna Sen⸗ ung,

1
i

sus graviſſima. ᷓ?
Dom. I. Adv, Videbunt Filium bominis venientem in r nuo cum „ pe. i
teſtate: magnä, G& majeſtate. Luc. 2I.2 7.

Beaa

ninr
uran
Aer.
Kerte
lemeeo.
Eun

(
1ie
a.
Ain m
ſenngl
Pir.
6tite.
tCe,

4

H

pPpPpaona Sensis graviſſma, ignis: &c. 607 D
Beatu, qui non fuerit ſcandalizatus in me. Matth. Dom. 2. Adv.

Lox Clamantis- Dirigite viam Domini Jo r 23. Dom. 3. Adv.
Vox Clamantu: Parate viam Domini. Lucæ 2. Z. Dom-4. Adv.

Lurimum refert, bona monita, & ſana conſilia, vel
yadmittere, vel reſicere: hinc enim ſæpè ſalus & vita,
vel contrà mors & interitus. Ita recens dictum Conc. 37.
n. o. Neria in craſtenum differentis, & bono monito non ob-

ſecuti, eâ nocte exitium. Ita Ninivitæ credentes prædicati-

oni Jonæ, excidium evaſerunt: Cap. z3. At ſæœpè difficile eſt,
officio Monitoris, Conſiliarii, fungi, præſertim ad majores
& in arduis, triſtibus; ſed & veritae odium parit. Fuit, dum Amici mo-
in Hollandiâ quidam commilitones ad ignem ſedentes læti e- nita reſpuens

pulabantur, ſcintilla ignis in veſtem alicujus, hoc inadver- damnum in
tente, exſiliens, & graflari incipiens; Alius advertens, huic

veſte ex igne

inquiebat: Mi ſodes, niſi ægrè ferre velis, habeo, quod tibi αα

dicam, neceſſarium. Edicas citò, reponit alter, ſi boni

quid & jucundi ſit: ſin malum & triſte quid, tace. Ita ta—
cuit, bene monere volens. Dein, at ſerius reſcire volens,
quidnam illud ſibi tam neceſſariò dicendum: audire & vide-
re debuit veſtem ſibi aduſtam, & cum ira impatienter ferens,
quòèd citiùs monitus non eſſet, reſponſum tulit: tuã culpa
accidit: monere volebam & tu vetabas. Ne & mihi ſimile

quid contingat: Conſtitui hodie & præſenti Concione dice-
re de ne, à quòô peccator, ſicut à morte ano tantum, at ita di-
cam, gradu dividitur & diſtat. 1. Reg. zo. 3. ſibi jam parato, eum —

graviſſimo periculo, ne non tantuùm veſtis, ſed ipſe totus ar-
deat: Et quis hic gnis:! Ille ipſe, quem Extremus ludex ulti-

mãà ſuâ impiis terribili ſententiâ apertiſſimis verbis expreſfu-
rus eſt: Deſcedite, maledibéti, in ignem æternum, quiparatus eſt dia-
bolo & angelts ejuse Matth. 25. al. nis ſæviſſimè urens, non com-

Mechti de Jad. exir. HBh hh burens,

=

6oS CoNGIO XXNXVII. Judicis Ewtremi Sententiæ in inpios

burens, Ileni devorans, non conſumens; Et ecce: jam dilatavit

infernus animam ſuam, & ſinum, & aperuit os ſaum abiq; ullo termino,

ut innumeros abſorbeat, ait S. Propheta Iſaias, ad illos, qui-

bus intentat & ait: væ, qui conſurgitis manò ad ebrietatem ſettan-
dam, & potandum usq; ad veſperam, ut vino æſtuet’. Cithara, & h-
ra, & ympanum, & tibia, & vinum in convivii veſtris“ & opus Do-

mini (per quod Franc. Forerius Ord: Prædicat. & Sanchez,
vindictam Dei eis imminentem intelligunt) non reſpicitu Ias t.
V. II. I2. I2. Et Deut. 32. 22. Venis ( intelligit S. Gregor. L. 19. Mo-

ral. c. 12. lnem inferni & damnatorum) ſuccenſus eſt in furore

meo, ſeu cum firmâ voluntate (ſine paſſione) & propoſito,

puniendi impios modo horribili & inaudito, & ardebit usq ad

inferni noviſſma. Cornel. Et tamen mundani & peccatores tri-

pudiant, exultant, lætantur in ſuis voluptatibus, cùm
Ignis hic illos quaſi lambere jam incipiat, &, ut ajunt, illi pe-

Conciona- dem in inferno jam habeant, huic proximi. Mei Juris &

ori eſt, mo- muneris eſt, utut ægrè peccator tam triſtia audiat, ad inſtar
nere de peri- vigilis, cuùm periculum ex gne eſt. Conc. ar. n. 4. opportunè, &

culo, & evi- . — — ₰ . . n ,.
tatione æter- ortunè, 2. Tim. g. 2. argue, obſécra, inerepa“ &c. Erit enim tem-

ni ignis.

Ne nos ex horum numero ſimus, & ſtatione à ſeniſtris. Quis

magis mortuus eſt, quàm qui portat ignem in ſinu, peccatum in conſci-
entid, & nec ſentit, nec excutit, nec expaveſcit, ait S. Bern. de Re-

ſaurrebt. ſerm. 2. ap. Pedag. Chr. to. I. p. 2. C. I7. H. 5. f. 250. in margine.
Proinde hodie juxta ordinem, poſt conſideratam PFænam Dam-
ni, omnium graviſſimam, ex ſententiâ Extremi Judicis, ex
hãicipſa contemplemur Pænam ſenzus & ſenſibilem; quæ qui-
dem varia & multiplex eſt, præcipua verò lns pœna, per

quam omnes reliquæ intelliguntur: idque eo fine, ne vel il-

lius ſcintilla, omnibus totius mundi ignibus gravior, nos un-
quam corripiat: eôque tendunt bona monita & conſilia, mi-
næ & terrores, ex Evangeliis Adventus in themata propoſi-
ta ſupra: Parate viam Domini. Nc. “
MMD ò II. Ex

pus, addit Apoſtolus v.3. & 4. cùm ſanam doctrinam non ſuſtinebunt
homines voluptuarii & liberrimi, ad fabulas avutem convertentur

oc

—
.

Gilatni
Uernint

nt i

.

ſe. E
NeE A.

L.,
Drs,

eſortl
mut
Mn
rrnr.
S
nit

n

m,

veE

1

ohn

2

Eena,
eſe⸗

4

14

%

Poœna Sensüs graviſima, ignis: &c. 609
II. Ex SS. DD. & Theologorum doctrinâ novimus, varias

—

eſſe peccatorum variorum poœnas: Aliæ ſunt hujus, aliæ Originis pec-
futuræ vitæ. In hâc Peccatum Originale, à primis paren- cati pœna

tibus contractum, punitur Pænd Damni æternâ, in iis, qui Damni æter-

cum ſolo originali decedunt, non autem pænà sensus, eò quòod na. V. Conc.
hæc pœna ſecundum Communem reſpondeat peccato per-
ſonali, quòê homo, liberè eligendo contra Divinam volun-

f. n. 2. 6. C.
53. R., 4.

tatem, ejus amicitiæ id refert, quod eligit &̃ amat, & ita pec-
cando percipit aliquam delectationem, adeoque meretur
etiam, ut in punitione ſentiat dolorem: unde & Apocal. 19. 12.
dicitur, quantum glorificavit ſe, & in deliciis fuit, tantum
date ille tormentum & luctum. Peccatum hoc itaque per- Pœna pecca-
ſonale, mortale quodvis (quod in hâc vitâ punitur privati- Derionzl,
one gratiæ Sanctificantis, & omnium donorum ſupernatu- a nn.
fuerit peccatum Infidelitatis vel deſperationis; ut patet ex

Triden. & 6.c&. Iy. & Can. 27. & ſæpè etiam punitur aliis pœnis
temporalibus, peſte, fame, bello, &c. uti paſſim Scriptura

docet) inducere reatum pœnæ æternæ, & Damni, & Sentüs,
eaque poſt mortem puniri, eſt de Fide, ut patet ex Symbolo
S. Athanaſii, Concilio Lateran. Iridentino /G. 6. C. Iz. ac cx
multis S. Scripturæ locis, & ex communi 88. Patrum &

Eccleſiæ conſenſu: ex eo, quòd peccatum mortale ſit gra-

vis offenſa contra Deum, qui eſt infinitæ dignitatis, ut adeo Ratio exof-

videatur quæcunque poena temporalis eſſe inferior eâ pœna, fensâ Dei in-
quam meretur peccatum mortale. Accedit, quèd, ut ait finitæ digni-

Suarez, ratio ſufficientiſſima juſtitiæ talis pœnæ ſit Divina tatis.

lex & ſeveritas, quæ peccatum mortale ita prohibuit: uti

etiam Juſtis promiſit æternum præmium pro temporali me-
rito: & ſi, poſità etiam hac pænæ æternæ comminatione,

tot non abſterrentur à peccando mortaliter, quid fieret, ſi
peccatum mortale puniretur tantùm poœna temporali? Ete- Arthei di-

nim fuerunt, & videntur etiamnum plures Athei dicendi, cendi illi ſunt

ut ait Beſſeus fol. aSo. qui poœnas infernales negant, qui er Jui poœrnas
Hh h h 2 rorée Infernales &

fabula eſſe

610 CoNCTO XNXVII. Judicis Extremi Sententiæ in impios

æternas ne- rore, ſtupido quidem, Pſeudo-Politicos afficiente, in re-

gant. probum ſenſum dati, omnem juſtitiam & mundo eliminan-

tes, perſuadere conati ſunt, nulla poſt hanc vitam tormen
ta ſupereſſe, aut ea nonniſi ludicra aut imaginaria. Annon j
ille Atheus, impius, & omnis Religionis expers dicendus eſt,.
qui hæc credere, aſſerere, defendere, audeat! Ut enim Fi-
de tenemus, animas in coœleſti regione æternâ beatitudine
perfrui, ita eadem fide credendum, improborum animas

1

apud Inferos igne & acerbiſſimis pœnis ac cruciatibus tor-
na mala, quæ
non poſſunt.

eſſe mala, tantos tàmque graves labores, ærumnas, ſudo-

1

res ſubiiſſe, ac declinanda Inferorum tormenta, ſi hæc non.
niſi umbratica vel ludicra eſſent? quid? an prudenti veri-
ſimile videri poſſit, Martyres ſanctos conſtantiſſimè tot

tormenta, rotas, cruces, aculeos, ignem, perpeſſos; ad

tormenta evitanda, quæ nonniſi fabula & jocus ſint? an

“ non niſi inania quædam terriculamenta ſint, ad aves, non
Joci non ſunt verò homines percellendos, quæ Doctores, Prophetæ, Apo-

aut fabulæ, ſtoli, & ipſe Chriſtus depinxêre impiorum ſupplicia, & ante
oculos ipſi habuere? an jocus illud fulmen Chriſti: Diſceedi-

quæ Chriſtus,
Apoſtoli &c.

docent de

hiſce pœnis, quaſi apologos, fabulas aut figmenta narran-
tes, ut ſomnia hæc omnia reputantur. Audiuntur homi-

nes in duello occiſi, in hæreſi, in flagitio, in obſtinatione
mortui, ridetur, quaſi infortunii nil accidiſſet, quaſi nullæ

S. Hieron. eos pœnæ acres excepiſſent. An putamus Fratres, ait S. Hieron.
in Ep. ad Pammachium S. Paulæ Generum, qui mortuàâ conjuge

ſæcu-

Sanécti gra- queri, & eſſe Sanötorum animas in cœlo ſacri Eloquii ſatisfabtione cre-
via paſſi ad e-didiſti (Argumentatur S. Gregor. M.) oportet, ut per omnia etiam
vitanda æter- cpe das, & improborum animas in infernor nam ſicut Electos beatitudo

R

0 Oy, Wi
te, malediétè, in ignem aternum? Matth. 2zr. zl. Ex quô à nemine
pœnis æter- fideli vel etiam mente non capto negari poteſt ſuſtum & æ-
nis. gquum impiis ſupplicium? Audiuntur Concionatores de

WU

ulo
zuh

ons
wnnnl
(git⸗
ititita,
M
ydi
lætificat, ita credi neceſſe eſt, quòd in die exitus ſui igni improbos exu.
rate Ita S. D. Ap. Beſſe. L.. cit. Annon ille demens & rationis ex-
pers videatur, qui ſanctos credat, tot in mundo perpeſſos

ſer

era

lec
Cdnl
egen
Eini

ll⸗

n

WW
cg
e
ni,
bece
ll.

ti
uit

e
N

H Paona Senstls gra Viſima, Ignis: &c. Eer
enD ſæculo valedicens, Monaſticam vitam profeſſus erat: qudd
CInr jocando Prophetæ prædicent, ridendo loquantur Apoſtoli, Chr⸗ſtus infan-

Enmer aliter comminetur? joci non ſunt, ubt ſupplicia öntercedunt ſi jogcau.—
Won o paſſi ſant, oredantur & jocando locuti. Addo iterum §. Grego- S. Gregor.
ent rium, qui, cùm inaudiſſet, eſſe quosdam, qui exiſtimarent,

e poenas, quas Deus poſt hanc vitam comminatus eft,
hn nonniſi ad percellendos homines, & à vitiis avocandos, ex- WH
ni Ccogitatas eſſe, reſpondit: & falſum eſt, inquit, quod minatus eſt,
n. ut ab injuſtitid corrigeret, etiam falſa eſt Ppollicitus, ut ad juſtitiam
rn provocaret? ſed quis hoc dicere vel inſanus præſumeret? Ita S. Greg.
mͤ L. 3. Aial. C. 42. Beſſ. àcit. f. 290. Englgr. Domin. p. Epiph. part. I. J. 2.
HI f.o“. Chriſtiana ergo & ſanéta Politia ſecundum regulam
e rectæ rationis errorem hunc ſummè noxium, & ſcelerum ac
da inferni januam execretur, neceſſe eſt, & quisquis ſuam ſalu-
tem amat; quæ certè in ludicris non conſiſtit, nec agitur.
ns Conſideremus nos, qui credimus verbis Chriſti: Quz bona
been egerunt, ibunt in vitam æternam, gus verò mala, in ienem æternum«
Enin & : Diſcedite, male dicti, in ignem æternum. Mat. 25. Conſideremus,
me inquam, penitius hanc alteram improborum pœnam ſentus
Ws Crigni. Vide ſupra Conc. 29. n. 0. ä MBdN
u III. Pæna ſensü vocatur, quèd per illam & homines & Poeni æter-
Sm ſpiritus damnati, ſeu demones, ſenſibiliter, & cum graviſſi- näsensûs pu-
ÿ mo dolore crucientur, & omnes ſenſus hominis. Sunt, nrfarur in-
quos juſtè S. Chryſoſt. inſipientes vocat, qui ſibi ſufficere ennd da
„ arbitrantur, ſi à ſenſibilibus inferni ſuppliciis eruantur.
en Englgr. p. I. Dom. I. Epiph. ante fin. Cœterum Deo Coœlum fuum
unu libenter permiſſuri, nihil, aut minus, æſtimantes pænam dam-
i, quam graviſſimam, Concione præced. diximus. At non ita.
m Peccator non Coœlo tantùm ultimâ Judicis extremi ſenten-
hH tia: Diſcedite: &c. excluditur, ſed & exquiſitiſſimis poenis ad-
onm: dicitur: in ignem duternum: quas ut veréè ſentiat, & ut non ani-
ma tantum, ſed & corpus terribilem hanc ſententiam præ-
o ſens excipiat, illa huic reunienda eſt in communi corporum

4

1 . MM Hh hh 3 tores

.

WW L

612 CoNcCIO XXXVII. Judicis Extremi Sententie in impios –D
tores criminum fuere: ſint & individui in pœnis ſocii æz-⸗ mm
ternum. En mei oculi, meæ aures, manus, & reliqui ſen. Wyhn
ſus mei ac membra, ſi ita vobis libuit & lubet tam facilz, munn
graviter in Deum peccare, parati eſtote ad pœnas, vobis ju- dQuam
ſtè decretas, excipiendas, & probate jam nunc, utrum illis eo
pares futuri ſitis. At eheu! qui habitabit ex vobis cum ardori. Ad
bus ſempiternu? Iſai. 33. I4. Pæna Damni animum afficit, eumq; ſl
inexplicabili triſtitiä, moœrore & deſperatione de ſummo ſun
amiſſo bono affligit. Pezna ſensus corpus animatum vel umd
animam cum corpore; cùm de homine loquimur. Ita eſt; (erl
etiam huic & ſingulis ejus ſenſibus ſuæ evenient ponz ne
(quia: per quæ peccat quis, per hæc & torquetur- Sap. II. 12.) omnes. ülnh

Poœnæ ſen-iInexplicabiles. Anima in omnibus ſuis facultatibus dolo. lu.
ſuum. res ſentiet; & quia aliàs dictum eſt, affectus animi graviores oy
eſſe, quàm corporis, oportet ſanè animæ cruciatus eſſe gra- dia
viſſimos, quæ & in ſe, ſuo intellectu, voluntate, memoriãâ, mn
& in ſuo corpore patitur. In hoc itaque corpore, en, anima (nt
mea, conſidera ſenſus tuos: oculos, quibus in vitâà illicita m⸗

Oculorum illicitè ſpectàſti, concupiſti, Concapiſceentid oculorum 1. Joann. 2.

per tenebras, 16. illi q, in æaternum non videbunt lumen * Pſal. 5§4a. 20. niſi ab il⸗ nhe
ſpectra, fle- I0 igne, qui, ut ait S. Gregorius, ta in obſcuritate craciat, at et. nd

tum. lam laumen ad tormentum ſervet. L 9. Moral. C. zy. Crudele & in. i

fauſtum lumen! quod mileris illis in doloris ac confuſionis mii
augmentum potiuùs, quam levamen ſubſerviet; quando in V.
illo nonniſi horrida viſu incendia, tormenta innumera, ter: aj
rifica damnatorum monſtra, & horrentia deemonum ſpe- e
tra ſeſe videnda offerent: hinc fletus, lachrymæ, quarum C
ſi vel una in hac vitâà fluxiſſet cum dolore de admiſſo pecca- von
to, ab omni hoc Purgare, & Eternâ illa Pna liberare Ppo- lit:
tuiſſet, quod dein torrentes ignitarum lachrymarum nun- ffno

Odoratus: quam poterunt. En nares quæ balſama & pretioſa odori: ii
Quantus in fera, etiam ad luxum & libidinem, amÜú:ſtis, ſœtor continuus (i
orco fœtor. & ſtupendus excruciabit, ex ſordium omnium totius mun. ive
di colluvie, poſt extremum Judicii diem cum impiis in ſen- e

tinam

1
1eRI
Md

NiE

Eleki.

Mehk
Nuunt
MA

ec

trante ad usque medullas igne, doloris ſenſu torquebitur

ait: Non eſt Deus tuus cælum & terras &c. lenem à Judice ex- ſe

— Peæna Sensls gra vViſima, loeni: &c. 613
tinam illam inferorum deffuentium, juxta S. Baſilium. Ex

Sulphure. Apoc. 21. 8. Ex fœtore deòmonum; ſed & corporum
damnatorum: de quéô S. Bonav. auſus eſt dicere: ſi vel uni-

us damnati cadaver in orbe hoc noſtro eſſet, orbem totum
ab eo inficiendum. Drexel. Kog. damnat. C. f. quantus fœtor

cadaveris Lutheri, de quo Florimund. de ortu hæreſ. L. 3. C. 1I1.

. 2. fol. 267. Thyrſ. Gonzalez Verit. Kelig. Cathol. C. 9. H. 2. Z. 2 2. .
f. 265. De auditu, guſtu, tactu, quid dicam? quando incondi- Aliorum
tâà miſerabili voce ac triſti ululatu, amaris ſingultibus & Senſuum.
querelis, horrendisque maledictis, æternum aures pulſabun- .—
tur! quando os, lingua, palatum, fauces & ſtomachus, non Cibus & po-
alio cibo, non potu alio, quàm felle draconum, veneno aſpidum US-

Deuter. 31. 33. récreabuntur?! lnis & ſulphur, & ſpiritus procella-

rum pars calici eorum. Pſalmo Io. Z. Et bibent de vino iræ Deir Apo-
cal. Ia. o. Inter hæc nihilominus fame ſitique cruciabuntur Fames, Sitis.
amariſſimâ. Famem patientur ut cane. Pſal. 55. 7. quando tan- Ignis ſuppli-
dem tota illa corporis delicatè nimis habiti mollities, pene- SS ulti-

acerbiſſimo. Beſſ. Pædag. Chriſt. Drewel. in ſine citandi. Hic verèò
jam lni magis cogitandus, declarandus, deſcribendus eſt:
ſed quò calamo? quâà voce? quibus verbis? quo intellectu:
quæ damnatos punit, eſt infinita Dei potentia, quod facit
meiri, ſed veri modis, ait §. Auguſt. infra n. y. ſin. F ilie .:
IV. De Deo ſentiunt Theologi ad quæſtionem: Oaid ſit cere D

Deus? faciliùs cognoſci Deum, quid non ſit, quàm quid ſit. non ſit Deus,
Eſtque juxta S. Dionyſ. duplex modus indagandi: affirman- quàm quid
do, quid ſit? ut juſtus, bonus, unus, & c. & negando, ſeu quid fit.

dus cogno-
7 D e . —° ſcendi, per
tremo in impios fulminandum iis verbis: Diſcedite, maledicti, firmal: &
in ignem aternum.! & quòô damnati torquentur, quâ ratione negationem.
deſcribam!? lenu illius potentiam, nulla vox eévponere, niellus poterit Ignis inferni

ſermo explicare, ait idem S. Auguſt. ſerm. 151. de Temp. Per nega- potentia de-

tionem, & quid non ſit, explicat hic ipſe S. D. in Pſal. zo. Non ſeribi nequit.
erit, V. Conc. 35,.

2

614 CoNCIOXXXVII. Judicis Extremi Sententie in impios,

ſperatione

erit, inquit, iſte igni, ſicut focus tuus, quò tamen ſi manum tuam (ati
miittere cogaru, facies, quidqiid Voluerit, giti hoc minatur. ſi tibi di uor
.Y A has αα ſéribe contra caput patri tui; ſeribe contra capita fälorum tu. My
WFunia ei rum: nam ſi non feceris, manum tuam mittam in focum tuum; facier, FCi
mus: ad æter- Aé ardeat manns tua? Ex quò ſic tandem concludit: Minatur ernr Mid
ni, nihil. Curè go inimicus tam leve malum, & faci malum; minatur heus eternum eterit
quia non cre- malum, & non facis bonume unde piget, niſi quia non credis? ſed ſi no2n meo
dimus. credi, jam judicats es, & experieris miſer, quod non credu; primal e- aw
Eſt ritas te arſurum igne æterno pronuntiat I ta §. Auguſt. Conc. ſequ. ę inpi⸗
ignis. gorum Sententia, Ignem infernalem eſſe verum ſubſtantia. (Ns⸗
lem corporeum ignem, quòô non corpora tantùm, ſed & dec- hn
mones crucientur, ejusdéemque ſpeciei cum noſtro elemen. s
tari eſſe. Baslæus in fine citand. n. z. Attamen quantæ virtutis? (
(CLüum ignem auats, ait S. Chry ſoſt. ad Theodor. lapſam, ne arbitreri E
Noſter ignis eſſe ſimilem huic igni. Imò omnes noſtri ignes, quamvis lucu. m⸗
pictus reſpe- ſenti, picti ſunt, ſi cum igne Infernali comparentur. Jvar. vg
tu æterni. zaye igni; ardor, inquit S. Anſe elmus, ſic iſtum materialem vincit, ge⸗
ut iſte piätum ignem; de quo tamen Komanus ocriptor Curtius IL. LG. win
c. 12. aſſeverat: Ignis ſuppliciorum ultimum eſt. Atrocius hôc in- in
genioſa tyrannorum crudelitas invenire non potuit. Et ta- f
men reſpeéctu illius, hic ignis pictus eſt. Ii ano igne omnig ammmn
ſupplicia ſentiunt in inferno peccatorer, ait S. Hieron. ad Pammach. mn
Horreſcit animus fluvios metalli liquati, dum campanæ aut mum
machinæ bellicæ funduntur: ignis pictus eſt. Quidquid
per candentes craticulas, laminas, ignitas forcipes, ſartagi- le:
nes, liquata metalla, aliaque tormentorum genera, vel ſcoe- V.
lerati, vel Sanéti, ab orbe condito, pœnarum fubierunt, ab dißs
igne, reſpectu illius avernalis picto actum eſt: & in uno In- ;
Poena Ignis, fernali omnia ſupplicia. Vnde Chriſtus Matth.2y. 4. Diſee- v
inferni præ- dite, maleditte, in ignem æternum: quod ponderans doctiſſimus er
cipua eſt; un- Toſtatus Abul. Ep. Væna ienu eſt præcipua pana; iaeo ſolnm illam ,
de ſolaa ominavit Chr'ſtns, inquit, quæſt 23. ex S. Aug. ſer. 151. de Temp.
Chriſto no-. c e, Duadrageſim. D. Ia. f. 217. Hi rabie, furore, & de- n
minata. am. Quadrag ſim. 14. J. 217. inc Præ rabie, furore, & de-

wi,

An tu
1 ſthi
lnin tu,

l

A

771

—
=

A NH„*
.
ls
.
;

ll

— —

4

—*

=

nII

.

mnöe
SGtinli

1

Uit be⸗

Wuk cius, à ſuo exemplo & damno, furdis nôbis loquantur: Sunt-
que illorum innumeri. Inter hos aliquot enumerat Er.
Coſterus, S.]. in compendio. Vt mirum non ſit, ait Domin. 2. In igne &
Quadrag. Conc. 2. f. Iio., damnatorum animas nonnunquam Saenabpba-
prorſus ignitas hominibus conſpici. Rufus, nepos yrilli-

N,

ſperatione illi clamores in mediis flammis conſtituti divitis
un ſe,

ℳ

„

Calcis, vitriarlam accenſam? Meminiſtis fornacis illius Ba-
bpylonicæ, ſuccenſæ nimis Daniel. 2. 225 Adeo damnati corpus

lcr.

igen L
Ihdd non poſſumns, quid de illo dicemus? præſertim cum hic uno temporis

—

Pena Sensus gra viſſima, Ignis: & c. eIz

lum vocat, Crucior in bäc flamma Lucæ. Ié. 2g. Et quid terribi- Damnatus
lius dici aut cogitar i p oſſit Ponesr eor, ut clibanum dent, ait ardens, ut cli-

David Pſalmo . 0. ut bſtendat alt §. Greg. M. reprobos interius banus ignit.
exterinsq, ardere L. Ir. Mor. C. Iz. Et quando hoc? cur! Ii tem- Pſal. 20. 70.
pore vultüs tui s cit. v. lo. tempore iræ tuæ, nam ira maximè;
in vultu apparet. Frit autem ira Dei judicis maxima in

Vt ferrum
igne candens.

impios: & devorabit eos igns. Deus bone! impii æterno igne
ardentes ſimiles Fornaci ex toto igneæ? Vidiſtis fornacem

ardens erit, ut ferrum igne candens; ignis in venis, in in-
teſtinis, in offibus, in medullis oſſium: Deſuper 88. Patrum

teſtimonium, ſicut unanime, ita graviſſimum eſt. Loqua-

71

tur adhuc unuss. Chryſoſtomus Homil. ia. In ignis fuvium Infernus ma-

p e ee „, er ey,ge i, ,Eh, „ w v„„. re igneum.
stq, pelagus, quit, ntrudenktuar; pe lagus impertranſibile, atq; mangn- 8

tiudine acerbiſſzmum, in gus“ ignet fubtun inſtar montiunm erégentarz
iignes dico, non hiejus ignis, ſéd ignis certè maltò, quam hic, horribelioris,

cujus flamma maximum conficit abyſſum, ita at undiq, ignirimmani-

ſimæ ſimili feræ, transcurrere videatur. Et paulò poſt: Nam ſi

acerrimos, quos iſte ignis & hæc flamma dolores infert, atione aſſequs

momento in ignem poſitus homo expiret, zbè autem crematur & dolel,
ſed nequaquam, quod crematur, conſumitur Ita S. Chryſ. Cornel. in

„ 8 1 .

V. Veritas ab experimentis amplius commonſtranda eſt,
ab iis ſcil. qui in igne apparuerunt, ut hi teſtentur, & effica-

rent damnati.

. iL. . Recenientur .
Hlieroſolymorum Patriarchæ, viſendum ſe Avunculo præ aliqui.
Mechtl de jud. ecotr. 1Iiii Dduiit“

2

ſeu ab Honsden, Eliſabethæ Angliæ Reginæ à conſiliis, qui

in agone conſtitutus, vidit ad ſe alios quinque Collegas de-

functos venire, igneo micantes globo, ſeu qui omnes terri-

fico igne arſiſſent. (Pæd. Chr. citand. f. 297.) Auguſtæ Ireviro-
rum in ſagarum congregatione duo defunéti apparuére ma-

gi, mihi probè cogniti, intrinſecus ignei adeo, ut per os,

nares, oculos, aurésque igneæ prodirent ſcintillæ, quorum
terribili aſpectu Doctor Vlaet, qui congregationi tunc in-

tererat ad meliorem cœperit redire mentem, adeo, ut an-
tequam igne pœnas lueret, de veneficiis ſuis reſipuerit. An-
no inſuper 159o. in Peru Inſula filia quædam erat, Catharina

nomine, quæ Sacramentalem inſtituens Confeſſionem, vo-

lens ſciensque, nonnulla ſubticebat: unde poſt obitum
igneo relucens candore, circumquaque ſeſe exerente, plu-
rimis apparuit. Ita Coſterus cit. L. ubi in marg. alios citat
Auctores. V. Mart. Delrio Diſqu. Mag. L. r. N. 4. ube f. 720. de pri-
mum dicto D. Vlaet Elect. Trevir. Conſiliario, qui captus,
crimen tandem fraudemque confeſſus, ut & Edelinus Do-
Ror Sorbon. flammis feralibus conſumptus fuit. Item Diſquiſ.
Mag. L. 2. dg. 26. ſect. I. àf. 252. Talium ſunt exempla quàmplu-

rima; imè certè neque omnia ſpectra, quæ ſæpè videntur,
habenda ſunt pro ignibus fatuis aut ſomniis. Jam vero
ignis hujus, vel unius guttæ aut ſcintillæ potentiam, vim

Horribilis & efficaciam, ac exinde tormentum conſideremus. Circa

vis unius gut- Annum Dom. 1090. Defunctus quidam Sodali ſuo apparens

t* igne& in- retulit ad inferni ſe pœnas damnatum, quèd de animæ im-

fernalis, uni .. 1 1 duod . i
us animæ im- Mor talitate nihil credens, licentius ſe in omne gemus vitio

mortalitatem T um effudiſſet: Vt autem ſuppliciorum, quæ tolerabat, a-
non credentis cerbitatem illi explicaret, manu frontis ſudorem abſterſit, &
damnati. guttam unicam in alterius carnem immiſit, quæ ipſo tem-
Poris inſtanti tantâ vi illam penetravit, ut ingenti cum cru-
ciatu foramen nucis avellanæ recondendæ capax fecerit:
hæc illi porro addens: Sit hoc vivum tibi & perenne infelicitati
= . mwmeds

616 CoNcIO NXXXVII. Iudicis Fwtremi Sententie in impios
buit prorſus igneum. Anno D. 1596. obiit Baro Hœsdenius

woxe
(po

lnron
/

ooan

Eentie
lg.0
heo

¹

,

utu

doe

fii

ni
li li

Mtorn

hni Pnza Damni graviſima, Ignis: &c. 617
ctenin mneaæ monumentum & ad meliorem frugem ſtimulus. Et ſi tibi conſu-
,u , ad ſanétum Keligioſæ Vitæ aſylam à S. Melanio meloten accepturus;

s c. confugier. His dictis videri deſiit, ad ſuum infeliciſſimum
I. illud Mundi relapſus centrum, iſtic in omnem Æternitatem
ehm conflagraturus. Alter, ne in idem malum incideret, à li-
en centiori vitâ ad arcta Monachorum clauſtra convolavit. Pæ-
edd dag. Chriſt. infrà cit. de Inferno à f. 256. Quæri. hic pofſſet cum Spiritus Da-
An Theologis, quomodo ille Ignis materialis in Spiritus do- mnatorum
ms mones, & animas à corpore ſeparatas, agat? quomode ipſe ond veriz &
o corporeus cum ſit, ſpiritus urere poſſit, & adeo torquere? Siris modis:
h Beſf. à f. 299˙. Mihi hic & nunc ſatisfacit S. Auguſt. dum dicit Exs. Auguſt.
U S& docet, eos ab igne infinitâ Dei potentià puniri & torqueri mnm
onene ris, ſed vers modu, L. I2. de Cwit. g. Io. etſi nobis ignotis: non
tcdom naturaliter tantum, ſed & ſupernaturaliter, vim illam &
e potentiam Igne à Deo accipiente, tanquam inſtrumento ju-
Aios ei ſtitiæ Divinæ 6 Lohner, to. 3. tit. 16. de Inferno, J. 3. f. 173. O im-
„Ef menſum Ignis ſuppliciumn! M
l VI. Ex horum miſerabili numero ne nos in futurum ſi-
h mus, ſatiùs eſt, nos jam munc in conſideratione peccatorum
N noſtrorum & tartarum pœnarum ignis, reos ut cognoſca-
W mus in humilitate & pœnitentiâ; ſicut ignes æternos Reli-
u gaioliſſimi quique viri aſſiduâ cogitatione velut contrecta-
un Sant. Narrat è Græco Paſchaſius Diaconus, ap. Kosw. c nn. n. 12.
Anachoretas duodecim velut in ſenatum ventitaſſe, & pro ſe S. Abbatis

ri 1 „ 1 ⁸ „ „ *ι ₰ „ 8 * a! 1 .
A gquemq; dixiſſe, quid ſibi videretur ad id temporis profeciſſe, cujus exX
U A 3 i P 1 meditatione

H & quid potiſſimùm contemplatione expendiſſet. Vbi ſuam lgnis æterni

int ſinguli ſententiam dixiſſent, duodecimus & in dicendo ulti kumilitas,
eti mus, quid animi ſui eſſet expoſuit. Verba illius integrè ac bo merus, la-

IA nâ fide admetiar, ut ſuus religioſæ ſimplicitati ſtet color. Ita chrymæ.
A dinxit: Vos quidem Patres, cœleſtem habentes converſatio

l nem, cœ leſtem & ſapientiam poſſidetis. Nihil mirum. Ego ve-
1 „ r me his indignum judicans, video quòd peccata mea, ubi-
e cunq: iero præcedunt me ſemper ad dextram & ad ſiniſtram:
1 e in infernum verò adjudicavi meipſum, dicens: Eſto cum his,

. . . . 7 . 5

Srg CoNCIO XXXVII. Judicis ExtremiSententiæ in impios

—

quibus dignus es; iſtis poſt modicum annumeraberis. Vvi- ,
deo igitur ibi pares gemitus & inceſſabiles lacrymas, quæ à Wi
nullo referri queunt. Aſpicio quosdam ſtridentes dentibus, /4
& ſalientes toto corpore, & trementes à capite usque ad pe- nm
des. Et jactans me ſuper terram, & amplectens cinerem, me
deprecor Deum, nunquam caſuum me iliorum experimen: m,-6
ta accipere. Video & mare ignis bullientis immenſibile, & peie
circumfluentes & mugientes, ut putent aliqui, usque ad mhu
cœlos attingere fluctus ignis, & in tremendo illo mari innun- 80
merabiles homines dejeëtos, & uné voce omnes clamantes ℳ
& ululantes ſimul, quales nemo fuper terram ululatus & wmnd
voces unquam audierat, & ſicut arentia omnis virgulti cre- mi
mare: miſericordiãâ autem Dei avertente ſe ab illis propter xik
juſtitiam. Et tunc lamento genus hominum, quod audeet l
loqui, vel cuilibet attendere, tantis inmundo repoſitis ma- uaum
lis. Et in his teneo mentem meam, luctum meditans, w
quod ait Dominus, indignum me cœlo & terrâ judicans, re. a
puitaàansque, quod ſcriptum eſt: Faëtæ ſant wmiihi lacrymaæ mex pau- uli
ver die acnocter Pf. al. v. . Drexel. in Kogo Damnat. C. 6. J. 4. F. 16b7. 6,
Idem de hoc ſancto Abbate ex Viti PP. L. . c. 34. refert Cornel. l
in Deuter. 32. 22. fol. 1027. & in Iſai. 33. 14. f. 259. ubi plura. Idem,
ſi bene ſapis, imiteris, & cogites tecum: igneas has penas un
jam pridem meritus ſum, neque id ſemel duntaxat: an ve- me
r0 Deus meam omnem culpam aboleverit, chirographo te- aun
ſtari non poſſum: abolitam ſpero, aut certè abolendam: & e.
rectè: ſed vide, cautus eſto, & ſollicitus ambula cum Deo tuer Uige
hoc enim Dominus requirit dte AMichæ 6. . OW te.
VII. Jam ad nos, vitam morésque noſtros corrigendos, d
& Chriſtianè inſtituendos. Duo hic conſidero cum dolore A
Argd mores: animi: primò, nosipſos hunc Ignem accendere, eique pa- an,
Peccator bulum & fomentum, plùs quam nimium, ſuppeditare. E .
huunc ſibi fe- quis tam inſipiens?! Ego peccator: Iu peccator: Nos, nos pec- 1
Tpienetenadir. catis noſtris divinæ vindictæ ignem accendimus, & indies

Pabulum ſuppeditamus. S. Salvianus Masſil. in Galliâ Epi-

ſcopus,

5

, gue
tentbus,

„

„

Nen

4

(Ment

neciten

n,1

NN ſet⸗

ln,
mIN

k.
n ohe

4
4

—

tCNe

Emor⸗
.

eH

e. E
N—

Kihl

Mikhe
v

S. Cyprianus Carthagin. Antiſtes: Ia proprio adipe, inqui
rcæ lIibidiner biellient, & inter ſartagines flammeas miſerabelia corpora
cremabuntur. Serm. de Aſcenſ. Nota: In proprio adiper quod ip-
ſum in omni peccatorum genere accidere, ſapiens ille Ma- Thom.

accenaat, cijus ignis materia atq; eſcas, noſtra ſunt peccata, quæ al

gula; cujus flamma,;

tum: Sepè parva ſointilla magnum excitavit incendium. Peccato

☚

1

Paona Jensüs gra Viſima, Ignis Kcc. 6 9

ſcopus 9 S. Eucherio Lugdun Ep. *ε qualis, quem Gennadius Z
Masſilienſis Presbyter Magiſtrum Epiſcoporum vocat; (de S. Salvianus

quò ſupra Conc. I6. n. . Pine, in ſimili) Lib. g. de Provid. Div. Nos ad- E p. ex t.

verſum nos, inquit, omnia facimus: nihil eſt in nobis crudelius, nobis: yo. II.
nvos nos etiam Deo nolente eruciamus“ nos cleſtis iræ ignem accendi-
mus, & excitamus incendia, quibus ardeamus; ut ad nos dici illud pro-
pheticum poſſit: Ecce vos omnes accendiſtis ignem, accinéti flammis,
ambhulate in lumine ignis veſtri, in flammis, quas ſuccendiſtis. Ijai. yo. II.

*$ ſ☛

t, fri- S. Cyprianus.

gni Auguſtini Diſcipulus, teſtatur, dicens: Ouidaliud ille igna Kemp.

devorabit, niſi peccata tua?“ quantò amplius tibi ipſi nunc parcis, G

carnem ſequeris, tantò durins poſtea lue & majorem materiam combu-
rendi reſervas“ In quibus homo peccavit, in ills gravius punietur: Ibs

acedioſi ardentibus ſtimulis pungentur, & guloſi ingenti fame ac ſità

eruciabunture ibi luxurioſt & voluptatum amatores ardenti pice &

Ffatido ſulphure perfundentur- &c. De Iit. Chr. L. I. t. 24. num. 3. L

— .
„

Idem olim ſtabilivit Origenes dicens: Iuvenimus in Eſaid Pro-Origenes.
Pphetà deſignari uniuscujusq;, proprium eſſe ignem, quöô puniture Ambu
late in lumine ignis veſtri, & fſiamma, quam accendiſti; per quos ſer-

mones hoc videtur indicari, peccator ut flammam ſibi ipſi proprii ignis

Apoſt. Paulo t. Cor. 3. 12. ligna, & fanum, & ſtipula nominantur. Ita
Origenes. L. 2. Periarch. c. II. Engler. p. 2. Dom. 21. in f. f. 36 2. ubi
multa. Drexel. in Kogo Damnat. C. z. Addo brevem ſententiam Ss. Hieron.
S. Hieronymi: Quaas, inquit, infernali luxuria, cujus materia, Luxuriæ ig-

erbia 3 cijus ſcintillæ, prava colloquia; cujus nis inferna-
is.

ſumme, infamia; cujus cinis, immunditia. Ap. Cornel. in . vo. II. f. 214.
.

ſequ. ubi plura. Quis miretur itaque, Iuxuriam validè in in-

feris arſuram? O quaàm verum tritum illud, vel pueris no-

quid vilius? quid minùs in ſe? quid majus:? quid gravius? S

62 e CoxNcrO XXXVII. udici⸗ Evtremi Sententie in impiox

quid terribilius Igne Inferni æterno! Diſcedite in ignem æter-

num in quem ſeſe ſtolidi mortales liberè præcipitant. OQuasm-

vls, alt S. Chrylſoſt. ignis ille exzſtuet, nos tamen ridemus, & delicias

amplectimur, & licentiosè peccamus. Hom. yf. ad FPap. Calam. Quadrag.

Diſc. Ia. à f. 224. Et 8. Auguſt. Pœnæ nos terreant, ſi Ppræmia non in.-
vitant, ut reſipiſcamurs à peccats. In hujus aliquam adhuc de-

clarationem; quod alterum eſt:

VIII. Occurrit illud ex Libro, cui titulus: Hiſtorica Rela-
tio de ortu & Progreſſu hæreſum in German. bræſertim verò Augetſtæ
Vindel. ex antiqni Annalibus MSs. cujusdam Contemporanei fideliter
geſcripta, & nunc publici Juris facta A. 6ρα. Ingolſtadite Scriptor

hic Monaſterii SS. Vdalr. & Afræ Auguſtæ Religioſus inter
memorabilia plura in his ſuis Annalibus ſeu quaſi diario,

IFoaeribit ſol. 76. & ſequ. g. §2. in hæc verba: Anno Chriſti i5 e
A Carolo V. in Vigilia Joannis Baptiſtæ, juſſit Carolus V. Imp. tum in Co-.

Ausuſt ere-mitiis Auguſtæ præiſens, ante Curiam ſuam in foro Fronhoff/
& accenfa fieri maximam ſtruem lignorum in modum pyræ, & aſſeri-

Pyra ligno- e.
rum, & cujus bus circumdari, in altitudine quaſi domunculam. In me-

ſummitate dio autem Pyr RW½ lignorum ſtatua er ecta fuit, quæ ultra
auferendum ſtruem lignorum eminebat, ſupra quam ſertum & corona

ſertum, & in- ex floribus locata erat, eâ de causâ, ut pyrà exinde ſuccensà,
de præmium. quisquis hominum in igne aſcenderet, & de columnaâ erectâ

ſertum & coronam inde tolleret, ob inſigne facinus ab Im-
peratore honoraretur. Convocavit autem Imperator ad
ignem gaudii, vulgè Freuden⸗Feur/ Fratrem ſuum Ferdi-
nandum Regem & certos Principes. Tempore autem Com.
pletorii eodem ſerò cum ſonitu tubarum & tympanorum,
cœnaculo, ignis
hi in ſtruem arden-

ſtante Imperatore unà cum principibus
Duo Hiſpa- ſuccenſus eſt. Quòô ardente duo Hiſi

nisPyra de- tem aſcenderunt, & cum in aſcenſu vix unius palmi à Serto
dQiiſtarent, & manus ad ſertum & coronam extenderent, ne-
ſcio, an timore flammarum ignis, vel recalcitrantibus pedi-
bus, incertos greſſus fixerunt, ambo vacui in terram cecide-
runt, & inde magnum riſim omnibus concitavére. Ex

lapſi.

nil.
kata

Un
AMAheon
Muant

erx

Aaut
uho

me

lange
jerun

ſi con
Eelkr,
ſcernn
W
YD lot.
Eel⸗

Mnan
Ib.

nnſuu

eitig
un
WN.
Rrddn
Pert
nigin

ANime

1

e

lar

4

win

en ce.

an,
1 Aune,
NrA.

Acce

4 .
rN.

1vE
0

.
ANelſH
7 4

ſoſſe ſ
ToN

0R

☛

ftonne

cllo, d.

emal

eent⸗
tbusl⸗
1

*

=SS=–
—

te 1 ⸗

gam 4

intrantem habitu venatorio, & cum eo duos parvos cocos.
Vnus eorum lecto extradtus, veru infigitur, & luculento

Pœna Sensũs graviſſima, Ignis: &c. 621 M
ſu autem illo nihil mali eis in corpore evenit. Videns au- Palmam tu-
tem hoc unus Suevus, ſervus unius Calceatoris, confeſtim lit Suevus.
per mediam ignis ſtruem lignorum aſcendit, & usque ad

ſertum & coronam pervenit, & manu ſuâ apprehendit, &

cum illis illæſus per ignem deſcendit. Miniſtri autem Im.
peratoris antecedentibus tubis & tympanis cum magno

clangore Calceatorem illum ad præſentiam Cæſaris dedu-
xerunt: quem Imperator ſalutans, novem coronas aureas
ei donavit, eique ultrà promiſit, ſi ſtipendiis S. M. militare
vellet, velit illi omnibus diebus vitæ ſuæ ſtipendia dare.
Fuerunt cum illo igne, in foro Fronhoff / juxta communem

æſtimationem ultra 12000. hominum. Ita ſincerus Annota-
tor. Anſa & occaſio hinc ſumi pòteſt varia in rem noſtram

. . . . alt Applieatio
de Igne infernali ſeriè cogitandi. En Hi, at corruptibilem coro-

ad Ignem æ-

nam accipiant. I. Cor. 9. 2. tantum audent, cum tanto periculo ternum.
vitæ; ut iis facilè, ex igne gaudii, ignis doloris fieri potuis-

ſet. En: lenis ſaccenſus eſt in furore meo, & ardebit sq; ad Inferni
noviſſima Deut. 32. 22. Supra n. I. Credimus iſta ; & tamen, qua- Peccator
ſi tanti periculi ſecuri, tam atrocis Ignis incurii, audemus hunc ſibipa-
non audenda, in hunc ipſum Ignem nos præcipitamus: & rat ignem, il-

cur? pro quâre: leviſſima ſaneè, illa voluptate & delectatio- licità mo-
ne, quam peccato percipimus, levi, momentanea, turpi,
aſperâ ſæpè, & magis cruciante. An non dicamus: Tanti
Perire non emo? quod momentaneum, & leve deleltationis noſtræ, æter- enter: V.
num igni, ac tormentorum pondus operatur in nobi, ait S. Chryſoſt. Conc. 73. n. 3.
de Reparat. Lapſi. Englgr. Dom. y. Epiph. p. I. f. 63. fine. Spectacu- Sceleratus,

mentaneàâ de-
lectatione,
quàm inſipi-

lum ejusmodi vidit & ingemuit Flandria, cum tres impuri tribus, vi-

ganeones, cum ſcortis ſuis altum ſtertentes, ſub noctem ef- vus à deœæmo-

ne exuſtus
veru ad i-
gnem.

fractis portis, viderunt cacodoemonem, trucis viri ſpecie,

igne extructo, ſpectantibus ſociis, probè aſſatur: & ne vi-
ſum inane putes, manè Collegam ſuum reperére omninòè
aſſatum: Scio locum & ordinem, ſed utrumque flentio in-
S volvo,

—

622 Co NC 10 X XXVII. Judicis Eotremi Sententiæ in impios

volvo, ait Delrio Diſjniſ. Mag. Ie. 2. p. 1. 4. 7. F 2. f. 31. Englgr.
cir. Pexwenfeld. ad hiſtor. 135. f. sa5. Fuit ignis hic prodromus

æterni, quem comminatur Chriſtus judex, in extremi judi-

cii die dicturus: Daſcedite maledibti, in ignem aternum. 1 nunc,

ſtatue; & ignis æternus non nocebit tibi.

ſi jubet uti Venere, cum tanto ignis fœnore: Sed meliora

IX. RBuc notata ſapra Conc. 1a. n. g. altera pars hiſtoriæ de

Pœnis ſenss & gnis.

4.

damnato Vdone, exhibens Viſionem de graviſſimis ejusdem

Epilogus. X. Denique pro Concluſione, hanc de Pœnâ Sensus
doctrinam certiſſimam, vel maximè nobis in praxi ſpiritua.]†

—

we

Ignis infern. li utilem reddere poſſumus, & ex igne hujus Mundi & vit,

acerbitatem ubivis nobis obvio & cognito, aliisque doloribus & crucia-

intelligamus tibus vel proprio ſenfu experti, vel viſis in aliis, meditari

ex igne no.

O ſalubriter pœnas illas damnatorum acerbiſſimas; ubi cc-
ſtro. Quàm

horribil tera nobis de extremo judicio & alterius vitæ ſtatu abſtru.
hujus vis? Hiora & impenetrabilia videbuntur, aut valde longinqua ſeu

loco ſeu tempore. Experiamur, ait udov. Granat. aliquan-
tiſper obſecro pœnam hanc, quæ nobis, ſi impie agamus,

pPropoſita eſt: ſi enim vel extremo tantùm digito ignem
contingere, intolerabile videtur, quale, quæſo, erit toto
corpore & animâ in illarum flammarum pelago cum æter-

nis ignibus colluétari: quis, hæc conſiderans, non expave-

In Cauterio eam evadat: Dom. 7. peſt Pentec. Conc.?. H. 3 f. 7250. Ex quô Gra-

expertus ſan- nat. refert Stanihurſtus cit. Virum quendam ſanctitate claa-
rum illi dixiſſe, ſibi cauterium in aure inuſtum, ut à morbo
illo tempore tan-
tum fuiſſe, ut, ſi Deus optionem illi dediſſet, alterutrum eli-
endi: aut ſecundum cauterium perferre, aut Ordinem

Etitate clarus,
quanto ſenſu quodam curaretur; dolorem verèo breviil

aliquem Religioſum, quantumvis aſperum & rigidum, in-

gredi, ſe maluiſſe, hunc ingredi, quàm novi cauterii crucia-—

ſcat? quis non dies noctésque hanc pœnam reformidet, ut

tum ſuſtinere. VEide infraà Conc. 13. Si tantus eſt dolor, brevis

ſimds temporis morà pati in aure cauterium & ferrum igni-

tum,

—

dios
romus
mi udi.
Luuno,
Mir

illa in ſtagno illo ardente, igne replebuntur? Simile innuit

Pœna Sensis gra viſſima, Igni: &c. 623
tum, quid erit, toto corpore per omnem æternitatem ſuſti- Quantè gra-

nere voracifſimum incendium, ubi ſingula corporis mem- vior ignis in-
bra, quin & venæ & arteriæ, inteſtina & viſcera, oſſa & car- ferni totum

hominem oc-
cupans, ut a-
quà ſpongi-

nes, non ſecùs, quàm ſpongia, in medio Oceano aquâ, ſic

aliud D. Gregor. L. 4. Dial. C. 29. Anima ſicut corpore tota contine- äam. Simile a-

ſtorekck
eſoen
Sens
Hig.
Cr.
VeCitai
bi c
Acun
Gind
nenn
it colo
R⸗
get,
996tr-
gle l.
O
Cle lll⸗
tunt.
Oien
l, .
icre
r elli⸗
Nr in.
tum,

H Mechtl de qud. extr. KkK kk rumque

tur, ſic in luferno ine. Sicut totum corpus anima occupat; liud exS.
ſic ille ignis corpus & animam. Neque tamen ex uno hoc Greg.
igne impiis omnibus idem erit ſenfus & dolor, ſed juxta di- Diverſus ex

Verſitatem & multitudinem peccatorum, ex contracto Rea- igne crucia-
L tus æterno:

tupoœnæ, ſingulos ille ignis diſſimiliter exuret, uret tamen α de
acerbifſlimè. A Simili ex eodem D. Gregor. Sicut in hoc sole.

mundo multi ſub uno Sole conſiſtunt, nec tamen ejusdem

Solis ardorem æqualiter ſentiunt, quia alius plùs æſtuat,

alius minus: &c. Idem eſt de aliis aliunde corporis dolori-

bus, uti Podagræ, Calculi, dentium, oculorum, aurium,

acutiſſimis, & omnibus hujus vitæ calamitatibus; quæ tan-
tuùm umbra & ros ſunt reſpectu poœnarum æternarum: Si hœæc

ferre non poſſumus (ut patienter deberemus, in expiatio-
nem peccatorum noſtrorum, unicè orando Deum cums.
Auguſtino (& S. Bernardo. Granat. Dom. 2. Adv. C. 2. J. 3. . 20.) Hic ure, hic
Hic ure, ic ſeca, mod' in æternum parcas- quomodo poterimus ſeca.
babitare cum ardoribus ſempiternis Iſas 33. 14. Quos ex hujus mun-

di ignibus ſedulò meditemur, ut evitemus: cum Religioſo Religioſi

oci piæ la-

illo Coco, quem S. Climacus Gradu. Eidi, inquit, in Mona- 4 la
. 4 . —„„ O e. chrymæ ex
Verio quodam, qui, quamdiun circum ignem verſabatur, flendi igne.
ninem nullum fecite cijus cauſam rogatus, hanc dixit, qubd, quoties

3

iſtam Sgnem intueretur, kotie ſubiret cæternt lenis atg eornm, qui in eo

cruciantur, memoria, quorum tam miſerandam ſortem non poſſet non

deſtere, ſeſè omni indignum quiete judicans. Englgr. Pædag. Seranza.

citt. Ergo: Si vos non religio (verba ſunt Granatenſis, cit. Ex Granat.

Dom. 7. C. 2. in ſine) non timor Domini, non Chriſti Crux, non Concluſio.
clavi, non alapæ, non flagella, cæterâque ejus tormenta &
beneficia tangunt, tangat ſaltem vel amor veſtri, malo-

624 CoNCIOXXXVII. Judicis Exfremi Sententiæ in impios,
rumque vobis impendentium metus; ne hanc temporis op-
portunitatem, quæ vobis divino beneficio contingit, vacuam
abire ſinatis, ſed eam in pietatis & juſtitiæ operibus expen-
dentes, divinisq; legibus & præceptis obtem perantes, & ab
his cruciatibus liberari, & ad cœleſtem gloriam, ipfo donante,
pervenire valeatis: & c. Peccavimus! Tanitendum eſt aut arden-
dum: quantò melins modicum paitere, quàm perpetud ardere, ait S.
Thom. de Villã nova. r. I. Dom.MWDd. è

B Authores in V. S. Thomas, D. Ang. 1. P. 4. 64. g. 4. & in Lappl. quæſt. 9 z. Cor-

hanc materi-

nel. citt. LL. Ludov. Granat. Dom. 2. poſt oct. Kpiphan. Conc. 2.
Y. 2. f. Ia49. & Dom. poſt Pent. C. 2. JG. 3. 4 f. 3zy. & Indice E. To nas
inferni. Bellarm. L. 2. de Purgat. cap. I2. Henr. Englgr. p. 1.
Dom. y. Epiph. totd. & p. 2. Dom. 21. G. 2. & Panth. F. &. 'aur. g. 3.

& cœlo Empy. eodem Feſto, F. 3. n. 3. F. 169. &. ſequ. Drexelius “

in KRogo damnat. per totum. De lene c. 6. 713. (ubi notab. hiſtor.

H. 2. Infrà Conc. 733. n. y.) & 14. Petr. Beſſeus de Inferno, Conc. z.

f. 179. Joſ. Speranza Script. Sel. de Iuferno, Punéto z3e. à f- 262.

Poœd. Chriſt. 1o. I. p. 1. c. 5. G. 9: de Iaf- à ſ. 274. Guil. Stani-

hurſt. in a. Noviſſ. de Inf. à f. 21 . de lene. Auguſt. Paolet. J. y.
in fer. 2. Dom. 1. Quadrag. arte 2. 4 f. 73. Georg. Scherer, ” 7.
Dom. 20. Pent. Conc. 2. Mathi: Faber, Dom. a. Adv. C. 3. F. 3. . 3.
C. F. F. J. Cathar. C. 6. & 7. Dom. 3. Epiph. C. 2. & 3. D. 19. C. 2.
Dom. 20. & C. 7. Dom. 2. Aléex. Calamat. Glvâ Deyſc. 26. de lufer.
& Quadrageſ. Diſe. Ia. Simon Majolus Epiſcop. Dier. Canic.
70. 1I. Colloq. 22. f. 256. & duob. ſequ. Euſtach. de Roſ. Arte bene
mor. Exhort. gI. d f. 2y9. CThom. Kemp. de Imit. Chriſt. Ly r.
c. 2 4. n. 3. Tob. Lohner, Bebl. Man. to. 3. tit. I6. à f. Ial. Dio
nyſ. Carthuſ. in 4. Noviſ. p. 3. de lnferno. Mart. Cochem Cap.
cit. Conc., præc. Jo. Bapt. Manni, Cerculo æternit. Inferni, mihi à
JB.6. Marchant. Horto Paſt. tr. 2. de Fid. Chr. IYebt. 32. à f- Io04.
Labata . Infernns, propoſ. Z. 3. 7. & S5. Spec. Exempl. V. In-
Iernus Ex. F. de damnato E- lhelmo Comite uliac. & Ex. 3. ibid.
Nicol. Cauſinus, Aula &. p. 3. c. 5. Wenc. Swertfer. Iuduſtr.

CBeirit.

ior, M Pœna Sensũs graviſima, lgnis: &cc. 62,

—

tis o.

S Birit. af. 10. F. 3. ubhs multa de banis ſenſeznm in znſerno Eligius
Ncuam Basſæus Cap. Flor. Theol. PFract. to. 2. V. Infernus mihi à f. 53.
elpben. Paul. Segneri S. J. Homo Cbriſt. P. 2. Diſe. 7 S. H. I. oto Vid. Conc.
8 Rb . hajus Operi, & Conc. ſequ. & Conc. 73. n. 3. Midice item E. Enur
Fe sSEEeESEO&EtHkhhz*H̊sNSe e ten
CoxcIlo XNXVIII.
„Ct Judicis Extremi Sententiâ impiis decreta Kternitas vide i 5:
α.. Peonarum Damni & Sensús, omnium afflictiſſi- Conc. 53.
rr ma: quàm hæc à nobis impensè conſideranda!
Ti Inge fructus maximus & effectus Salutis noſtræ.
Annoquintodecimo Inperii TiberiCaſaris. Luc. 2. I. Dom. 4. Adx-.
at⸗ Nno quinto decimo Imperii Tiberii Cæſaris. Clau- Aanus Tibe-
ſi. MQilſs Tiberius hic, ſub quò Chriſtus (natus ſub Au- Imp. ſub
. 5, „ euſto Anno hujus 42. Martyr. Koman. 2y. Dec. Cornel.: in quò Chriſtus
16, Buc 2. 1. F. 2g. Imperavitque Auguſtus annis 57) an- paſſus.
3t no decimo quinto baptizatus, & decimo octavo ignominio
ſam mortem Crucis pro ſalute noſtrâ paſſus eſt; Tiberius DWä

l,.601
. hic;, ex benigno primùm & moderato crudelis & ferox, eſt,
. qui ex Actis Pilati audiens mira de ſanctitate, & miraculis
N Chriſti, voluit eum inter Deos referre, niſi obſtitiſſet ei Se-
Lr natus Romanus, eò quèd ipſo inconſulto id tentſſet. Corn.
„Do in I'nc ... Numerabantur adeo Anni Regiminis Imperato- Numerantur
IH rum ſtudiose, uti etiammm numeramus & modo Annum AnniRegimi.
H Au gu ſtiſſimi noſtri LEOPOLDI primié& Magni 42. hoc anno nis Regum,

4 Jubilæo yoo. Cui Deus totidem clementiſſime ſuperaddat

JN. pro majori Gloriæ ſuæ & Eccleſiæ incremento. Sed & ipſe Sed aliter à
7 Deusrationem habet annorum Regiminis MO narcharum & Deoaliter ab
Aͤ. Regum; at modo, cum admiratione, juſtifflimo. Ita com-

homine & ſe-

626 CoNCIOXXXVIII. Judicis Extr. Sententid impiis decreta
PExemplum putum fecit Annorum Regiminis Regum Saul & Salomonis:
Saul & Salo-Aliter Deus, aliter homo numerat & computat. Saul duobus

uis regnâſſe perhibeatur ab Apoſtolo Paulo, Act 13 2I. Simi-
liter: Dier, quos (ab anno ætatis 19. Drexel. in Salom. c. 17. GF. 1.)
regnavit balomon zn Jeruſalem ſitper omnem Iſraöël, quadraginta auni
fſüunt 3. Reg. II. 32. Et tamen Joſephus, L. S§. Antiqu. c. 3. Salo-

4 annis 80. Conciliat utrumque Theodoretus g. 7. in 3. Reg. Exi-

ſtimo, inquiens, hunc quidem (Joſephum!) ſenul numerſſe omnes
annors illum autem (Authorem Hiſtoriæ Regum) eos ſolos, quos

milis ſuiſſe perhibetur. De quô & dicitur cit. L. Filius unius anni erat
Saul(non ætate, ſed probitate) cùm regnare cæpiſſet, deſt:innocens,
evy bonm, ſicut puer anius anni, ait Abulenſis hic: Et eſt expoſitio
88. Hieron. Auguſt. Gregorii. Franciſé. Mendora in LL. KReg. Pro-

temporum & annorum, aliud ratiocinium ſecundum

Nos nume-

* . ⸗ 2 772α 2 „ 7 . . 2 AR
ramus à Chri- qui eſt KReX KRegum & Domenuz Dominanteium. Apoc. Ig. 16. à quòô,

& nunc præſentem 17ooο numeramus, hoc ipſo vere conte-
ſtantes, Chriſtum Regem ſummum eſſe. Hujus numeri

proſecutio facilis erit Chriſtianis usque ad finem mundi.
Regnumo-

mnium Re-

tatum eſt Pulorum regnis ita confert & præfert. Salomon, inquit, re-
quoad locum, gnavit, ſéd in ſinibus Zudæ tantùm à Dan ns ad Berſabee Babylonits
tempus: &c. & Parthis regnavit Darius, non ultrdà Koyptiis Pharao, ſed illi tan-
tum ⸗ MNabuchodonoſor ab Indid nsq; ad Kithiopiam habuit regni ſui
erminnm., Alexander Macedo nunquam Aſiam univerſam & cæteras

—

—

mon. anni regnavit ſuper Iſraël-e I. Keg. I3. I. cum tamen dquadraginta an-

mon, inquit, jam admodum ſenex moritur, exactis regni

trantegit in pietate ac verâ religione. Sic & : licet multü annis regna ve.
rit Saul, ait S. Greg. Uim, ſols regnſſe dicitur, in quibus innocêns ac bhu-

Enn. Annot. 3. J. 6. . 6. F. 73. & ſequ. E. Conc. §6. n. 2. Englgr. Cæl. emp.
T. 27. & 22. Primd exor. Anni Feſta luce. Alia eſt computatio

Deum, aliud ſecundum hominem. Elevemus hinc mentis
noſtræ cogitatus ad altius, idque ſupremum Regimen illius,

ſto Nato. ſecundum carnem nato, nos Chriſtiani annos computamus,

Sed quid, & quomodo deinceps: Tertullianus, L. contra Ju-
gum limita- Tos Pulchré & aptè Chriſti regnum, omnium regum & po-

kegi-

eta

—

Ne.

.
Iduhn
Aj.
N
1 1
legl

Aer

, (

el

AeH

tnietk

reke

poltio

1
m

Utat.
nduen

Nent65
1

W,
olte⸗

Vten.

nnti
nſt

orin

Ao⸗

Mternitas Pœnarum Damni &y Seneis affligliſſcima. 6ag

Regioner, poſtquam devicerat, tenuit. S Germani, Britanni, Maurt,

Romani, imperzi ſui habent terminor“ Chriſti autenz nomen & regnum Regnum

ubiq; porrigitut, uabiq;, creditur, ab omnibus gentibus colitur, aebidz, regnat, Chriſti on-
ubiq; adoratur, omnibus qgualisz, omnibus Kex, omnihbus Judex, omnähms

nium Regum
& Populo-

Deus & (Dominus eſt. Ita Tertull. Cornel. in 1. Cor. I. 23. f. 203. Sduapra rum regna ſu-

Conc. at. n. 2. Hic ergo Rex ſummus & Monarcha unicus, cùm perat.

omnibus Judex poſt finem mundi advenerit, quale tunc
tempus erit? qualis Calculus & numerus annorum Regni
ejus? EÆternitati calculus non eſt, neque numerus. Reg- Regnuum
num Chriſti æternum erit. Ita enim 8. Gabriel Archange- Chrifti æter-
lus ad Beatiſſimam Virginem „ Lucæ I. V. 37. 32. 33. Parie ſilium, num ex Luc.1.
& vocabis nomen ejus Jeſum hic erit magnus, tum quà Deus, tum 3271.

qua homo, & Filius Altiſſimi vocabitur; & dabit illi Dominus Deus
ſedem David Patris ejus, & regnabit in domo Jacob in eternum, &.
regni efus non erit fini. V. Cornel. in Matth. 2. II. de regno Chriſti.

Exwod. 15. 15. Canit Moyſes: Dominus regnabit in æternum & ultrà. Exod.! J. 1.

Vertit Chaldæus: in ſæcula ſeculorum, id eſt, in omnem æterni-

tatem. Cornel. V. Daniel. 2. 44. & Bellarm. de æternd Felicit. L. I.
c.6. F. 44;. Quamdiu ergo regnabit Chriſtus judex, tamdiu

Electi erunt beati, tamdiu damnati in gehennâ cruciabun-
tur. In æternum. O aternum! grande pondus æternitati!
omni pœnà damni & ſensüus gravius, & graviſſimum! quis ver-

bo, quis linguaà, quis calamo metiatur & deſcribat æternum?
in omnem æternitatem? perpetuas aternitate? Daniel. 12. 3.5“ Præ-

4*

ſenti dictione rudi & momentaneâ æternitatem, per ſenten-

tiam Judicis Extremi decernendam, & quidem in impios,

conſiderat meditemur. De aternitate Beatorum amplius

quid dicetur zefra Conc. a1. n. .
II.. Veriſſimè Drexelius de æternit. conſid. 9. concluſ. y. fol. 26.

Cum de «ternitate ſermo eſt, inquit, nemo nimiùm dicere.
aut rem nimium augere poteſt; quidquid dicatur, nulla eſt

hic exaggeratio: ſemper minus dicitur, quod de infinito &
æterno dicitur. Fuêre olim aliqui à veritate & univerſali o-
mnium Chriſtianorum fide, nimiùm quantùm recedentes,
Kk kk zZ3 qui

628 CoNCIO XXXVIII. Judicis Extr. Sententid impiis decreta
qui crediderunt ac docuerunt, pœnas inferni non futuras
æternas, ſed eas tandem aliquando, quæ Dei miſericordia
ſit, in tempore finiendas, damnatosque demum ſuppliciis
eripiendos. Hunc in Origine, inter alios, errorem culbat
genis & alio- S. Auguſtinus, L. II. de Cöivet. c. 23. credebat enim ille, deemo-

rum de Sal- nes aliquando à pœrnis inferni liberatum iri, eorum fuppli-

vandis dam- cia finem habitura, Deumque poſt longa annorum curricula

natis. iis reconciliandum. Vid. S. Aung. in Breviar. R. Fer. a2. Domin. .
Duadr. LB. 2. Per Hiſpaniam Aniti hæretici errorem hunc dis-

ſeminarunt diverſis interpretationibus, alii damnatos om-
nes, ſolos alii Chriſtianos; iſti Catholicos tantùm, illi olos

eos, qui largiores fuifſent in dandis eleemoſynis, ex orco li-

Eternitas eſt
articulus Fi-

dei. Credo v .. . . . „
ccj. Cre um ε Fidei noſtræ capitibus, ipſa Kternita, Symbolo Apo-
am terua, Dlu & Fidei noſtræ capitibus, ipſa Kternitas, Symbolo Apo-

& beatam, & ſtolorum inſerta. Credo vitam æternam; quod cum dicis

miſeftam. peccator, tantundem dicis, ac ſi apertè profitereris:
Agquemadmodum firmiter teneo, in altero mundo æter-
nam bonis vitam eſſe paratam, quæ omni eos voluptate &
gaudio perfundet; ita quoque credo, aliam impiis & pecca-
toribus deſtinatam, quæ omnibus eos doloribus, calamita-
tibus, milſeriisque inyolvet. Hinc toties Divinæ Litteræ

horrorem perpetuum, vermem mori neſcium, ignem inex.

tinguibilem, ſupplicium ſine fine permanſurum, nobis innu-

unt. Kternum! Beſſelti, Conc. 6. de Izferno. Hæc ipſiſſima veritas

Ab ipſo Chriſto apertiſſimis verbis exprefſla ſæpius fuit: quid
clarius: Diſcedite, male dictt, in ignem æeternam Mat. 2y. 11? Ob-
Chriſtus uno ſervandus eſt Chriſti modus loquendi, quô idem uno loco
loco ter in- ter dixit: Marcé 9. à v. 23. Bonum eſt tibi, ajebat: debilem introi-
cullcat E*terni- pe in vitam, quàm duas manut habentem ire in gehennam, in ignem
ee nertingn bilen. Bonum eſt tili, repetit Chriſtus v. zr. caudem
45 . 2nl vosre in Vitam a**nανα. Jz˖ö ð peder habenten mitti n Sehen-
anm Gei, nextingiibelis: bt vermis eorum non moritur, & ignis non
eXxletn-

berandos putabant. Corn, Janſen. Conc. Ev. C Inn. fol. Szo. Drexel. n
Conſid. g. Ade atern. Cornel, in Matth. ar. gl. Paolet. citandu. Sed er

ror hic ab Eccleſia condemnatus, & Articulus Fidei eſt, & u

.

Gizu
Atet
one
ter

len
live

(oten

Kig

Ema

lrtta

—

futurs

lcordi.

Mhlicis
nollhat
dlend⸗
hnl,
Mmid
Domng

hunctk

1080n
liſol

orc.
, Ded

er.

0 MN

atel⸗
nned
⸗

Aunir.

littet
irr.

rerits
te
p.
44. .
ohe

ee

ℳ

. .
GNN

.

nis, terrenis, &

V

—— —

Mernitas Pœnarum Damni & Sensis afficifina. 62)

extingaitur. In eàdem omninè conciene dictum hoc inter-

calare tertium ingeminans, Bonum eſz tibi, ait, luſenm introiye
in, regnum Hets, quam duos oculos habentem, mätte in gehennam Ugniz,
vbi vermis eorum non moritur, & ignis non ertingiitir. V. 16. 22.
quem non terreat Oris Divini tam tremenda comminatio:

Vbi vermir eorum non moriter, & ignis non extingletur Tertidè

fententiam hanc Chriſtus repetit, ut terribiles hoſce vermes
& ignes cum Kternitate nobis inculcet „ ur eorum horror e
Kandalum omne & peccatum fugiamus, ait Cornel. ic.

Sufficiant hæc ipſius Chriſti clarifſima teſtimonia Chriſtia:—
no. Veruùm pars magna Chriſtianorum, etiam Catholico- OChriſtiane-
rum, gehennæ & cœli æternitatem eſſe, non credit; certè um magns
aliter viverent, ſi id verè crederent. Sunt, qui videri ve- ”s

lint, id credere: verbis ajunt, factis negant. Alernitatem xtefnitatem-

aut nunquam aut rariſſimè cogitant; & cogitant tantum,

non perpendunt, non inhærent, non examinant, inte llectum

& voluntatem non concitant, imaginationi nil imprimunt:

vix incipiunt, & mox aliò evagantur; & ſi quid forſan ſcin-
tillæ bonæ ex hâc cogitatione natum eſt, id omne proti nus
curis, negotiis, voluptatibus, velut aqua, fuffocant. Ita
plurimi clauſis oculis, & obturatis auribus viam ineunt e-

ternitati ad mortem: quod SS. Patres in Evangelico EPpulo D vesEpulo

ne obſervant, eum tunc primùm levaſſe oculos, cuùm eſſet zn S primum
tormenti EBucæ 1I6., 23., totãâ vitâ oculos habuit clauſos Mmaximè os , S“SDl

pauperibus, ſed & omni pietati, intentus unicè pretioſis ve- „vvvvH,,.

in tormentis.

ſtibus, epulis, luxui; apud inferos primùm aperuit, ſed ni- Lacaæ i6.27.

— ”“ä * 2 = * 8
mis ſerd. Nec eſt, quod miremur, aut nullam homini eſſe
de Xternitate cogitationem, aut raram, & hanc facilè exter-

X

ſenſfualibus opprimi, multosque in cœcos

manibus & pedibus properare in domum ægtern: luctus: via

admodum ampla eſt, amoena, lata, plana, in quà nemo ad in.
teritum errat; ſed in fine viæ & in termino cùm fueris, cum

poſt mortem oculos aperis, regreſſus non datur; uti & Epu-

oni non dabatur. Qu deſcenderit ad inſeroz, non aſcendet, nec
réver-

„

R “ ⸗

S „Rd 630 CoNCIO XXXVIII. Judici Exfr. Sententid impiis decreta

.- mrnr
revertetur altrò in domum ſuam, neq; cognoſeet eum amplides locus ejus. enrin
J Job. g. 9. Drexel. de ætern. Conſid. g9. Concluſ. 3. F. 26. & in Rogo Uam- aipi
nat. C. 6. H. I. F. 16 . Englgr. Cæl. F. &. Thomæ Ap. & F. 2. bidd. ulin
Miernitas III. Et quid Kternitas? quæſtio difficilis. Illam potids lod

quid eſt? experiemur, quàm ritè definiamus nunc. Cam homo de æter- zani
nitate diſſerit, &œn‿ν Ae luce loquitur, ait S. Gregor. L. 27. Mor. c. d. lagsl.
Poreſt,ied Rohner. Id quod ſaprd Conc. 32. ,.9. de leve inferni inſinuatum ert
mrlins dici, eſt, id longe magts de IPSaà aternttate, quaâm minus capimus Uin. N
quid non ſit⸗ aut apprehendimus, quàm ignem nobis ex humanis notio. Pi
uti & de Deo. Tem, intelligi poteſt. Nemo æ&grè ferat, ſi dicamus, ſciri adhue
non poſſe, quid ſit æternitas & quèò plus indagetur, plus in- (n
Qdagandum relinqui: Et quomodo definiri poſſit, quod fi. w.
nem non habet: quid ſit Deus, ait Plato in Ljmæo, non novi; quicd in
non ſit novi E. Conc. zz. m. 4. Ita S. Auguſt. ſerm. 6n. de Verbs D.
veram illam apud Superos beatitudinem depingit, omnem
cujusque mali cogitationem ab eâ removendo; facilinus, in- ͤ
quit, invenimns, quid ibi non ſit, qudm quid ſit- ita de æternita»es

Definiri non

loqui poſſumus; quidquid enim in hac vitâ videmus, & per u
eęeenxteriores ſenſus percipimus, æzternum non eſt: quæ enim vi- in
5 Quid:? ex dentur, ait D. Paulus 2. Cor. 4. 1§. temporalia ſant 5 quax aukem non

Boetio, & S. Videntur, æterna ſunt. Quid eſt Kternitas? S. M. Severinus Boé- ae
Thomâ, tius Conſularis Romæ Dignitatis (de quò Faſti Mar. 23. Ctob.) mn
librorum, quos Senex in exilio compoſuit, quinto, de onſolat. H
Prosa z. mihi f. 137. ait: Eſt interminabilis vitæ tota ſimul & perfelts (vo-
poſſeſſto, Drexel de æternit. Conſid. I. Ita & S. Thomas 1 p. . To art, . ſamt
Simpliciſſimè & ruditer: Eternitas Dei eſt ſuummet eſſe, ſi- am
ne initio & fine. Noſtra æternitas, æterna Beatorum felicitas, Mg
& damnatorum miſeria, finem non habebunt unquam. 19
ITbunt hi in ſupplicium æternum; Nuſte autem in vitam ætername in
Matth. 2y. g66. Dicuntur hæc facilè, ſed minus, aut à multis

minimè capiuntur aut ritè apprehenduntur. Planiſſimè 8.
Eternitati Auguſt. quæſt. ſuper Geneſ. L. I. ternum, inquit, ccſus W non „
dA. . . . T* . .„CD(27. .„foltl. 6 .
Symbola. conſtituitur. WTEternitas eſt Cornelio, in Levit. 2Zy. 34 fe 763 3

GBirculus. Circulus in ſe recurrens;, cujus Centrum, Rmper, circum. “
Cirer 1 . eren-

e AöXIternitas Pœnarum Damni &, Sen us afhitiſdinma. 63z 4
eu ferentia, nurquam eſt. Orbis undique rotundus, in quòô nec Orbis. Rota.

e principium nec finis eſt. Rota, quæ ſemper volvitur & vol-
vvetur in omne volubilis ævum. Drexel. cit. Conſider. I. de æter-
potig nit. Lohner citandus- G. I. ubi plura. Quid eſt æternitas? quis ſa-
eö tis capiat? quis explicet, quæ & quanta ſit æternitas? Doctori
nha, R Angel. cit. l. a. I. C. in fine. Eſt duratio immutabilis & indeficiens,
nuin caxrens ſucceſſtone, tota ſimul exiſtens: & c. S. Dionyſ. Areop. de Di-
chpims bin. Nomin. C. 10. vocat immutabilitatem, immortalitatem, incorru-
6 NnOti. ptibilitatem rei totius ſimul exiſtentis ævum, quod non interit, ſed
,ſii eodem modo ſe ſemper habet. Et quid tandem gternitas? Cujus Quamdiu
Wp⸗ duratio Semper, & finis Nunquam. Quamdiu Cœlum erit Cœ- Deus, tamdiu
odt lum, quamdiu Deus erit, aut eſt Deus, tamdiu durabit æter- æternitas.
id nitas tamdiu Cœlum beabit Sanétos; tamdiu improbos tor- D
. q!uebunt Inferi. Qunsquis ad lnferni mala deſcendit, ait S. Greg.
Omen L. 9. Moral. nequaquam ulterius aa lucem redibit, quia nequaquam ul-
tra miſericordia parentis liberat, quos ſemel in locis pœnalibus Juſtitia
um Judicanti damnat. Quamdiu hoc erit, æternum erit. Ita eſt:
Ne Pro turpi unius momenti voluptate impii cruciabuntur,
iI quibus modico labore ter beata illa patebat æternitas O do-
s lor! 6 infœlices damnati! Pedag. Chriſtian. Audiamus, in hu-

.

ue jus Fidei veritatis contemplationem & impreſſionem, ad-

9061 miranda, quid ſit æternitas.
ℳ. IV. Ad aternitatem, vel in umbrd obſervandam, notemus Calculus
n dquosdam calculos. Hic tu animo concipe pulicem, formi- æternitatis,
.. cam, muſcam, imperium à Deo accipere, ut Orbis univerſi muſe⸗ ebi-
ℳ4 oymnes fontes ebibat; tum rivos, dein fluvios, Danubium, bortas Vnin.
6e Rhenumque Germaniæ, Padum Italiæ, Rhodanum Galliæ, erſi aquas.
on FF†gypti Nilum, Indiarum Gangem, Perſiæ Fuphratem & Ti.
tee grim Americæ Argenteum Fluvium (Kio de la Plota) latum ad o. mil-

NMs liaria F. Ant. Sepp J. Lit. f. 123. Lexic. Geogr. P. Argentens in
ud. mare Braſilicum ſe exonerans per oſtium ao Lencarum latum, ex ma-

um rximis totius Orbis; alios alibi: denique Maria omnia, Mediter-
raneum, Balthicum, Caſpicum, Rubrum, Pontum kuxi-
cm num, ipſum denique Oceanum. iInſuper hanc univerſam
Nr Mechtl de Jud. ertr. LII I omni-

„

632 CoNCIO XXNXXVIII. Judicis Extr. Sententia impiis decreta“«a
owmnium fontium, ffuminum, mariumque molem aqueam eumn
ed lege, ab earum und tantum exhauriendam eſſe, ut poſt ber
annos centum aut mille, ſemel duntaxat, neque ultra uni- ou
us horæ ſpatium bibat. Et quantum arbitraris, tenuiſſimo eß
ſiphunculo tractura eſt muſca in ſingulas vices: quando ve- un!
rò exhauſturus eſt pulex aut formica illam omnem vim o
aquarum: Sanè tandem evacuabit puteos, alveos, fluvios, mN

mDaria, quia finitis clauduntur terminis omnia: interea la- tare
bentur complures annorum milliones, poſt quos tamen ne- (cuin

mo verè dixverit, æternitati aliquid deceſſiſſe. Paul. Zehentner in ln
ſine citandi. à fol. 358. Englgr. Luc. Evang. Emblem. I. J. I. f. 3. Ad- [un
ExS. Bonav. damus nunc aliud & D. Bonavent. Cardin. de Iuferno cap. 9. No
de mari imͤ- Si Damnatorum quispiam ita ploraret, ut ſingulis centenis l

plendo per annis nonniſi unam lachrymulam funderet: hæ autem i
Eehee guttulæ tot annorum centuriis aſſervarentur, ut demm k
tenis annis Mare aliquod æquarent; eheu quot annorum milliones e-
faundendam. Funt revolvendi, dum vel rivulus, ne dicam, Oceanus fiat. .
Et tamen tunc verè dici poterit: Kternita primum incipit: kI
ſed fiat hoc iterum, & alius ſeu fluvius ſen mare ex his tam
raris guttulis colligatur, iterum toto illo exacto tempore di: (
cendum erit: Nunc incipit Fternitas; & ſic deinceps in inft en
nitum. Drexel. de Kiternit. Conſid. 9. concluſ. . f. 26. Si Deus do. il
ret (verba funt Cornelii) dicerétque judæ & cuilibet dam- u

nato: ſingulis millenis annis pro tuis peccatis emittes unam cu
duntaxat lacrymam; & quando hoc modo, per tanta anno. ton
rum intervalla, tot lachrymas emiſeris, ut iis totam mundi ixß
capacitatem impleas, miſerebor tui, téque ex inferni igni: on
bus, peœnisque eripiam, gauderet ſanè judas gaudio ingenti
& ineffabili, eò quòd aliquam haberet ſalutis ſpem. Secd ((e
quàm longa hæc ſpes, quàm vaſta annorum ei in pœnis eme- (n
tienda eſſent ſpatia? quot millena annorum millia ei expe- oe⸗
Gtanda, antequam lachrymis ſuis vel ſcyphum impleret è4
quot milliones annorum, ut poculum? quot cubi anno-.
rum, ut dolium unum: quando ergo cubiculum, quando 4
domum,

eta

neam

no
core.
IVin
WN
Aek.

Denlet.

mnin

entenns

Aen
eu
Nest .

hat

Sn.
Sdmk

e ll.

ik.
I8
t ⸗
0..

nnd⸗

4

1
el
e⸗
⸗
leſet!

InO ⸗.

ndo

tpolt
Auni.

(4954

Nucdd

N .
4

4

*

Mternitas Pœnarum Damni & Sensüs gra viſima. 633
domum, quando urbem, quando unam Provinciam, quan-
do terram, quando aẽrem, quando cœlum lachrymis ſuis

compleret? At jam infelix Judas ne quidem hanc ſpem ha-

bet, ſed etiamſi per hæc annorum interſtitia totum mun-

dum lachrymis impléſſet, nec dum finis, nec dum medium,
imdèò necdum principium eſſet ejus miſeræ Kternitatir quia

novus ei mundus, priori ſimilis, lachrymis implendus pa-

raretur à Deo, & eo impleto tertius, & poſt eum quartus,

quintus, ſextus, & ita deinceps ſine numero, & termino.

Idem eſt ex adverſo de gloriâ S. Pauli, & cujusvis Beati. Ita
Cornel. in Malach. a. 6. f. 547. Ex Guil. Peraldo Epiſc. Lugdun.
fere ſimilia Drexel. Zo. 1. de æternit. Conſ. 4. J. 2. f. 12. Obſervo
hic inſuper graviſſimam damnatorum miſeriam ex eo, quòd

illis cruciatuum ſuorum ſingula momenta, horæ; ſingulæ
horæ, mille anni & amplius videantur, neque ſuos cogita-

tus à tantâ pœnarum acerbitate & intenſione aliò deffetere

poſſint. Sicut econtra Beatis mille anni in cœlo vix hora
aut momentum videbuntur. Adeo: Ardebunt miſeri in igne
gterno in aternum, ait S. Bernard. L. Medit. C. a. Et D. Diony ſ.

E Dionyſ.

Carthuſ. Elapſis, ait, decem millibus annorum adjicientur Carthuſ.

centum millia: poſt hæc centum millia, tot jungentur, my-

riades & milliones, quot in Firmamento ſunt ſtellæ, & in lit-

tore maris arenæ: poſt quæ longiſſima annorum ſpatia,
quaſi nihil de pœnis noſtris acciſum eſſet, ſic iterum ab ini-
tio pati tormenta incipiemus, atque ita ſine interruptione,

ſine fine, ſine modo, volvetur aſſiduè noſtrorum tormento-
rum rota. Ita Carthuſ. in Seculo Amatorum mundi. Lohner.

V. In idem recidit, quo æternitatem metiamur, aut me-
ditemur potiùs, & concipiamus ex cit. Dionyſ. Carth. Finge

Alia com-

etiam, ſi vis, arenoſum montem ab Oriente in Occidentem paratio de
protenſum, & inde à terrâ ad empyreum cœlum cacumine maximo

aſſurgentem: Divinâ autem voluntate paſſerem unum ſin- monte are-

noſo: Ex

gulis annorum centenis millibus myriadum granulum u- Dionyl.
num roſtro exportare; donec ſolus, ad ultimam arenam,

Cat th.

6;4 CoNcIO NXXXNXVIII. udicie Extr. Sententid impiis decreta

montem aliò transportârit: quæſo te, quando tandem id

futurum eſſet? Certè eſſet tamen aliquando; nihil enim in

tanto cumulo infinitum eſt. Adeoque ſi vel poſt longiſſima

illa tempora damnatis in Inferno ſpes eſſet, ſupplicia eva-
dendi, quanta illis hæc conſolatio, quantum gaudium fo-
ret?! Verum enim verèò poſt totam illam tanti temporis va-
ſtam longævitatem nihil eſt, quod ſperent miſeri; nihil illis
de fuppliciis imminutum; totum ſupereſt, quod primo mo-

mento, quô ad Inferos detruſi ſunt. Paædag. Chriſt. Mercator.

citandi Englgrav. cit. ubi & cum Pœdag. & Drexel. Conſider. 4.
Y.ß 2. de ingenti calculo numerorum Arithmeticorum. Vnum
Aliud ſimile adhuc addo in idem. Terræ animantium una eſt, quam Pi-
Amotu Ani- gritiam vocant, à motu pigerrimo. De hac Petrus Maffeius

malis Pigri-
tiæ.

eorum cacuminibus degit plerumque, quarum in aſcenſu
biduum circiter, tantum in deſcenſu ponit, neque verò ad-

haortationibus aut minis, ſed ne plagis quidem fuſtibusq; be-

ſtiam vel tantillum de inſitâ ignaviâ de tarditate dimoveas.
Ponamus ergo, Deum damnatis ita dicere: liberabimini,

miſeri, cum hæc beſtia percurrerit omne illud, quidquid in

aaltum erigitur, arborum, montium, ædificiorum ac totius
Mundi ma- orbis, qui in circumferentiaâ dicitur habere 5400 milliaria
enitudo: Al. germanica, ipſius denique Firmamenti (cujus à terrâ tanta

titudo à terraâ KRane; HH .
ad Firma- eſt diſtantia ſecundum Aſtrologos, ut lapis molaris, conca-

mentum. VOFirmamenti demiſſus, vix nonaginta annorum ſpatio ad

nos decideret, unde terræ globus reſpectu Firmamenti pun-
ctum eſt. Omnem terræ ambitum ad cæli ſpatium pundti conſtat ob-

tinere rationem; id eſt, ut ſi ad cæleſtis globi magnitudinem conferatur,
nihil ſpatii prorſus habere judiceture ait S. M. Boëtius Lib. 2. Con-

Pol. f. 32. Franciſci Maurolici Itali judicio cœli quantitas con-
tinet milliaria Germanica vicies quinquagies quater mille-

iſt. Indicæ L. 2. in deſeript. Braſil. Lento ipſa ventris adipe ver-
tit humum, neque unquam in pedes aſſurgit: denique tam
tardè movetur, ut quindecim ipfſis diebus aut lapidis jactum
continuo tractu vix prodeat: victitat arborum foliis, & in

Pworun

1

ſuoc

(i

EKc
ſ

coo.

Vt
”

ie

(Ee

Aſuk
ii,
009

i
6

du Mternitas Pœnarum Damni & Sensüs afflic'ſima. 6 355
ndem ii na, novies mille, centum & ſexaginta. V. Drexel. to. 1. de Cæl⸗
n L. 2. C. §. Item hic Conc. 40. n. 3. & 36. n. §. Zo. Adam Il;eberus Diſcur-
npirn ſaa Curioſo 1. S. 2. a. I. fF. 65. Eã inſuper lege, ut nonniſi ſingulis
lchern 10000. annis uno quadrante rependi copiam habeat. An
iunſ. denique finis æternitati ſperari poſſet: O Deum immorta- DWWẽ
NSe lem! ſpes ſanéè foret certiſſima, etſi poſt innumerabilem
nihilils millionum annorum numerum & myriadum, Mhrias eſt nu-
inom merus decem milliun qué quis non crederet ipſammet ex-
o hauriri zternitatem! quæ quidem ſemper in principiis Eternarum
,, manet; horret vel cogitare mens. Huic immenſo jam pœnarum
Vum annorum numero & ægternitati junge amiſſum bonum in- moles, quan-
gumt finitum per pœnam damni; junge cruciatus acerrimos ta?
Mu continuos ſine interruptione vel remiſſione ignis aliôsque,
Geſ de quibus duabus Conc. præced, quorum utrorumque nunquam
un non eſt ſenſus & animi & corporis acutiſſimus & inevitabilis
ituan ac dolor, cur gleſperarione: miſeriarum abyſſum! junge
dn remorſum coenſcientiæ & cognitionem, hæc mala omnia
tem cum gratiâ Dei, nulli negata, facilè evitari potuiſſe, & obti-
dd neri Bona infinita, momento temporis, etiam ultimo adhuc
G. vitæ tractu: quis hæc omnia cogitata penetret? quis:? quo-
Oſess modo improbis monſtrosàâ multiplicatione accreſcet in tor-
innn, mentis ſuis æternitas? Diſcedite in ignem æternum, quò non ignis
niin tantùm, ſed & pœnarum in gekienn æternitas ſignificatur,
juxta Bedam, Theophylactum & alios paſſim: Ingens pœna,
iuu quæ damnatos adiget ad deſperationem, furorem, rabiem,
na ad blasphemandum Deum, parentes, ſocios & omnes crea-
N turas: quia quamdiu erit Deus, reprobi ardebunt in gehen-
fon na, & cruciabuntur die ac nozte in ſacula ſaculorume Apoc. 20. Io. Hæc

e cogita. Cornel. ”M . HßMB .R
VI. Hec frequenter & aſſiduè cogitandi neceſſitas eſt, & Kternitas
, utilitas ſumma, ne eò miſeriarum æternarum devolvamur. oo r
CH. Nhil eſtæqgud atile, ac de gehennd diſſerere, ait S. Chryſoſt. Hom. 2. in ſerio “
o. in Ep. 2. ad Theſſalonic. quidni & cogitare? Fieri enim non poteſt, ut perar.

le. anima de gehennaâ ſolicita, citò peccet: Nullus ex in, quigehennamha-

I-.11l3 bet

enter tribula-

— —— —

636 CoNCIO XXXVIII. Judicis Extr. Sententia impiis decreta

bet ante oculos, incidet in gehennam : Nullas ex dsz, qui gehennam de-

Lpiciunt, effugiet gehennam. Ita S. D. Lohner cit. to. 2. tit. 16. H. 9.
Multi, qui æternitatem pœnarum præ oculis habuere, ad fru-
gem meliorem converſi ſunt. Beſſ. C. 6. f. y32. imò omnes juxta

S. Chryſoſt. hic primùm allegatum. O Kternum cogitatum,
quod tibi cœlum & ſuum in cœlo gradum debent? O Kterni-
tas, ſic abſynthium es in ſalutem, quòê quævis hujus vitæ no-

xia dulcedo & voluptas amareſcit! O Kternitas, quæ omnes

hujus mundi divitias & honores contemnere doces, à pec-

catis ad pœnitentiam, ad Religioſa clauſtra, ad jejunia, ad
lachrymas, & provocas, & comes es ad mortem usque, etſi

Peœnarum
Mternitas 88.
&] Martyres 1 V 1715 2111E111,
aninrartt: ſed las fſlammas, quas æternas fore, per fidem didicerant, ex-

triſtis! de quà S. Cyprianus M. de Unit. Eccleſ. dicit, ſanctos

& alios ad tinguere poſſent: Tot magnates & proceres mundi depoſu- Iu
NWe.
in

contemptum erunt purpuram, &ũ carnem ſuam duro & rigido ſacco cilicio-

mundi, tole- que cooperuerunt: Imperatores ac Reges oſitis ſceptris,

randas pati- in ſe ad ſanguinem usque flagellis ſævierunt. O Kternum,
tiones.

lenæ palatium imò cœlum: nudam & duram humum S. Ca-

rolo Borromæo mollem: O Titernum! te continuò cogitans

8. Hieronymus petrâ percuſſit pectus ſuum: O Kternum!

Carolus V. gemmeâ denudaſti coronâ Caput Auguſtiſſimum Caroli V.

Imperium ab-illius Imperatoris, qui tot Regna & Provincias ſuo imperio
dicat, auctore ſiibjugaverat, & ſubjectas habebat, eumque in anguſtam &
8. Franciſco pauperem Cellam ad vitam ſolitariam relegſti, ad ſe paran-

Borgia. dum beatâ morte. Calam. Glv. D. 32. n. 7. & Daadrageſ. D. 14.

fF. 223. V. Paciuchelli in Jon. D. yI. n. 19. Cornel. in Numer. 23. 10. F. 977.
Ejus Exequiæ ante obitum piâque mors, ætat. 58. biennio
poſt abdicatum Imperium A. 1558. nocte ante F. S. Matthæi.

Fam. Strada & 7. de Bello Belg. L. I. f. 9. & o. O Kternum! te qui

cogitant, ſibi faciles & dulces faciunt omnes hujus vitæ &
mundi tribulationes, amaritudines, calamitates, quibus

Martyres certâſſe, totum ſuum effundere ſanguinem, ut il-

lapides S. Stephano feciſti dulces; Craticulam S. Laurentio
ſuavem, Rotas S. Catharinæ leves; & Specu feciſti S. Magda-

.

lente
cjv⸗
L.lta
m, i

gnan

a.
n
(yb

Wre

ni

la
liu
lur⸗

cko
n

eexe

R

An

☛

—— —

— —

— =

—

unu Alternitas Pœnarum Damni & densus afflidiſima, 63 „
md. patienter & pro Deo toleratis peccata ſua expient; ceu reſpe. M
6 KRu cujus omnis res, quæ finem habet, brevis eſt, ait S. Au- Pecchii car-
n. guſt. Ita brevis cenſeri poſſit carcer, altum fœdumque an- cer annis 19.
Sm trum, in quod ab Inimico Nobili Pecchius Ciſalpinus, vir
Nun , magnanimus, dejectus, in dies fruſti lo panis & pauxillo aquæ
. annis 19. longâ captivus nocte, tantùm non totus compu-
ten truit, de quò Majolus to. 1., Colloq. z. f. Drex. Gymnas. Pat, p. 2. c. 2.
n Y. 3. Englgr. cit. Ly f. z. Pexenfeld. hiſt. Iaé. WRternum dicimus, quod

A. immemorialis, longiſſimi, diuturni temporis: at brevis heac ⸗r
edd MWternitas, qualis videatur morbus illius, ſanati à Chriſto Morborum

,dd Joann.s. triginta & octo annos habentis infirmitate ſad . y. Morbus diuturnitas e
h S,Lydwinæ V. ægritudinis aſſiduæ & multiplicis in annum ini
l. 38. Faſti Mar. 1I4. Apr. infraà n. 10. Morbus, genere virtute & ſan- ubar tolc.
,4* KGitate illuſtris Dominæ Marinæ de Eſcobar quò ipſa domici-rata.
l. lium omnium morborum viſa annis 30. afflicta extremeè, ſan-
liw Ete obiit ætat. 79. anno 1633. Vdalr. Mayr & 7. in Vità c. 13. 29. Et
, innumera alia, que æzternitz fitè ferre docet ad effugienda
um inferorum mala. Et quid tu mea peccatrix anima, an lubet
ea inhanc aternitats tam miſeræ domum æterni ignis ire: ubi
kglr chaos magnum firmatum eſt- Lucæ I6. 26. Cœlo inter & orcum,
WWaο beatos & damnatos; cujus inferni claves ſibi ſoli reſervavit
mn Deus: Apoc. I. 15: O avertat Deus, inquis, infinit miſeri-
G Cors. Hoc ut fiat, in veràâ peenitentia imitare ſedulèò ea, quæ Intellectus
H mox dicturus ſum. Vnum priùs adhuc edoceare, intelle-noſter ad co-
e Cctus noſter cur ad cogitandam æternitatem, adeo Fide certam, gitandam æ-
n4 impiis adeo terribilem, difficulter adducatur: nempe ima ternitatem W
un. ginatio noſtra non capit, neque aſſequitur tam remota, ne- n campel-
dque penetrat: infinitum eſt, impenetrabile eſt. Erubeſcitus⸗
SH%⅓⅝ quodammodo intellectus noſter, aut indignatur, in eo ſe
mio fatigari, quod penetrare non poſſit: ſed huic malæ vere-
e. cundiæ cedendum non eſt; impellendus & cogendus eſt in-
i tellectus, ut ſaluberrimam hanc cogitationem quotidie as
e frequenter & ſaltem in his talibus fimilitudinibus perpen-
bus dendis ſeſe exerceat: nunquam errabit, nunquam nimis
RH ððUMUD multos,

=

s8 CoNcrO NXXNXXVIII udici: Exir. Sententis inpin decreta

multos, nunquam tot annorum milliones cogitabit, quin
ſint plures atque plures in infinitum: unde S. Danielc. 12. v. 3.
vocat perpetuaæs æternitates. Drewel. cit. Conf. 9. de ætern. concl. p. f. 2z.

& Conſid. 4. J. 3.

Corvus di: ſèe PoLs; . 6Tr pan, “
cit: ogitevi olim habuiſſe, domi ſuæ cicurem incolam: advertit ali-

dies antiquos, quando herus, quèd avis triſtior ſederet, & ſuis ſe plumis

nos in mente quid mente coqueret, aut quæ ſeverior cogitatio animum
babui. Pfſalm, exederet. Tum Corvus, quâà voce potuit, Cogitavi, inquit,

nult. mul ex oculis Patrisfamilias abiit; ut credibile ſit, ſub Corvi

ſchemate ſpiritum aliquem latuiſſe, quem æternitata memo-
ria exercuerat. Zeh. f. aoz. Sit, ut ſit, nos monemur certè,

Corvus ſym- eternitatem in ſalutem noſtram ſeriò cogitare: ne corvi ſimus
bolum im- eâ ratione & eò ſenſu, quòô S. Auguſtinus: pſarer eſt, inquit,
Pnitentis. ſ. 76. de Vöerb. Dom. quæ multos occidit ; dum dicunte cras, cras, & ſu-
etoſtium clauditure remanſit foris cum voce Corvind, qui non habuit
gemitum columbinum: Cras, cras, corvi vox eſt. Ita S. Aug. allu-

dens ad Corvum in Arcam ad Noe non reverſum: Geneſ. S. 7.

Nempe pœnitendum eſt ex graviſſimâ ratione & conſidera-
tione tremendæ Kternitatu, quam ſedulò meditatus eſt S. Da-

David cordi vid Rex Pſal. cit. 76. 6. Cogitavi die antiquos, & annos æternos in men-

habuit duo tehabui. Duo maximè tempora cordi habuit, nec tam præ-
z6.6 ora. M. teritum, quàm futurum obſervans. Anticipaverunt, ait, vigi-
79 ° lias oculi mei, turbatus ſum, & nonſum locutus. Quid tibi ſomnum
abrupit ſanctiſſime Propheta? quæ hæc antelucana negotia?
unde hoc ſilentium & animi perturbatio? Cauſam audite:

Cogitavi dies antiquos, & annus zaternos in mente habui. En hoc

eſt, quod illi ſomnum rupit; præteritos cum futuris æter-
nisque annis contulit: neque hoc ſolum interdiu. Et medi-
tatus ſum nobte cum corde meo, & exercitabar, & ſcopebam ſpiritum

menm. Et quod hujus nocturni exercitii eſt incitamentum?:
Nanquid

VII. Refert Paulus Zehentner citandus i,hee, ex Srozio
Gigagna L.. 3. Mag. c. 6. de SPirit. aëres, Civem Erfordii Corvum

76. 6. Et eva- Jier antiquos & annos æternos in mente habui. Hæc ubi dixit, ſi-

e

,

.

nguit
ds!
cia be

iguist

iv.

Kalit

tionn
ſohe
& annos ater- involveret, meditabundæ ſimilis; ergo hortatur, fateretur,

Elernin⸗
Mih

Wor

M

oogi
Un

“

un

Clor
ltern

NWN
imne
in,
eumen
di

cume
bent,
ſh
ir/
Tl

l

tetn

—

t, gin

Mn

oryu

Att d.
eun.
teret
AMirn

imgit,

o,Ad.
ibon

wen⸗
Ur ean,
i

inut,

tkatndrt

Onlier

ekS.
e.

OnNAN
gein
e:
ubo
diel
ſimm
ſgel

1

AAlternitas Pœnarum Damni & Sensũs affitiſfima. 639
N⸗aunquid in zternum projiciet Deus, aut non apponet, ut complacitior
iitadhuc? En ut formidet & horreat æternitatem, ut Divina ju-

dicia pertimeſcat, ne perpetuis in ſe pœnis animadvertat.

Et quis meditationis iſtius eſt finis aut effectus: Ez dixi nunc
capi v. II. Ita momento pænè, ſeipſo factus eſt melior; non eſfectus?
diſtulit, non procraſtinavit, non in deteriores annos emen- Pixie nunc
dationem conjecit. Nune cæpi, nunc ſanctiùs vivam, non ANP’.

poſt horam, aut diem. Si ita poſſem, dicat quis, meditari

Auam nulla

aternitaten, ut eam meditatus eſt David ſanctus, forſan eti- pænè in mun-
am illud: Nanc cæpi, promptus & hilaris pronuntiarem: At do aternitati

ciis diſtractus in mille partes, inter homines ago, multum

mali video audioque; ita vix locus eſt apud mè tam ſalubri
cogitationi de æternitate in circulis, in conventibus, in
ſympoſiis ejus generis colloquia non ſunt noſtra, ut vaga-

bundam per multa mentem ad æternitati conſiderationem af-

figamus. In conviviis nugisque res agitur, ſeria hinc exu-
lant. Nova ex Italia, Galliaâ, Hiſpaniâ petuntur: nimis ve-
tera ſunt, & ſæpiùs decantata, quæ è cœlo, ex inferis, ferun-

tur nova; hæc jam ſcimus: quid opus talia ad faſtidium to-

ties repetere? ſic æternitats cogitandæ vix aptus uspiam locus,
vix commodum unquam tempus reperitur. Ita, mi Chri-
ſtiane, quàm verè hæc dixiſtil utinam culpam, quam agno-
ſcis, etiam emendes. Nimis hoc clarum eſt, & oculis cre-

ditur, nullam pænè in mundo æternitati curam eſſe, cùm

tamen non defſinit, quæ partim illius nos ſæpiuùs, partim

quotidie „moneant. Annos azæternos in mente habe; præſertim
cum eſt peccandi occaſio, cùm doœmonis ſuggeſtiones ur-
gent, cum lædendæ conſcientiæ inſtat periculum. O tunc
annos æternos in mente habe. Ita fere Drexel. de æternit. Conſid. z.
init. P. II. & per totam. Infrà Conc. 5g. n. 2. H
VIII. O utinam ab infantiâ nobiſcum nutriretur hec

tam longæ in infinitum æternitati ſancta & neceſſaria conſide-
ratio, quàm boni eſſemus inomnem vitam, quàm à peccato

Mechtl de Jua. extr. Mmmm immu-

ego curis quotidianis involutus, laboribus impeditus, offi-cura!

ſeptennis

640 CON CI0 XXXVIII. Judicis Extr. Sententiꝗ impiis decreta

immunes, quàm ad pœnitentiam, & in adver ſis patientiam

omnem, faciles; quàm acceſſus per mortem ad Judicium
S§. Tereſia ſecurigr! O aternitas Oignem aternum! S. Tereſia, fœcunda
Religioſæ & ſanctifſimæ Sobolis, Ordinis Carmelitarum,
ab Eternita- Mater, puellaris adhuc ætatis virguncula, à Patre Alfonſo

tis conſidera- de Cepeda, paris cum Conjuge, Beatrice de Ahumada, ſed

tione ſancti-

tatem orſa

1

anno ætatis 30. mortuâ, laude, piorum librorum lectioni

deditiſſimo, cum aliis liberis ſimili ſtudio addicta, hunc in

timore piæque educationis fructum fecit, primordia futu-
ræ ſanéctitatis ab æternitate feliciter orſa. Septimum annum

agentis, ſacris libris impenſiùs vacantis pectus Deus coleſti

lumine perfudit, cujus ope caducæ vitæ brevitatem & in-

conſtantiam, velut ex altâ ſpecula, proſpiciens ex jam inde

decrevit, quò & quà properaret. Ingens enim, & ſeipsâ
major, propoſitis hinc humanæ vitæ ludibriis, bonorum

ejus levitate & inſtabilitate, hinc æternitati interminandeæ

,„ . . „ 1 .
gaudiis & tormentis, ſæpius admirans hæc verba, ſecum &
cum Roderico Fratre ſuo, repetebat: I æternum, in aternum,

inæternum cruciari; in aternum latari . ſene fine Aolere, perpetuò gau-
dere. Colloquebantur hi duo inter ſe identidem fuper ma-

gnitudine hujus argumenti, repetentes intimi animi ſenſu
verbumillud: Aternum. Qué Dei ſenſu invaleſcente, non
fſolùm orationi & ſolitudini intenta, ſed cùm hiſtorias Mar-
tyrum unà cum prædicto fratre Germano, natu propemo-

dum par, legeret, martyrii deſiderio incenſa, ex paéëto
cum hoc fratre ſuo à paternis ædibus, & de civitate egreſſa;

Africam petiit, ut à Saracenis pro Chriſto jugularetur. Sed

à Patruo revocata, eum dein ſanctitatis gradum adepta eſt,
quem magnàâ veneratione cum Hiſpaniâ totus Orbis Catho-
licus miratur. En ex Zternitati ſcintillaà magnum ſanctitatis

ignem in tenellâ adhuc Virgine accenſum: Nos verò miſeri

inter errores vitam conterimus, & partim tunc demum vi-

vere incipimus, cùm deſinendum eſt, partim deſinimus, an-
tequam incœperimus, partim etiam aternitatem veram pro-

poni-

(N
N

Ctern

tn
AInm

len⸗

umn

Eioln
Ali

c

Por.

les
l

lopy

Un

r 5 . 5 2

teti AVVlternitas Pœnarum Damni z Sensus afflidiſima. 641
Niam ponimus, certe negligimus, parùum curamus, quæ nobis
G tam facilè, cogitata, orcum claudere & æternum ignem ex-

Clnda tinguere poſſet. Ad Fetri Räibadineira J. Floren. Sanöbtorum Ap-

umn, penazce de &. E. Tereſià fol. 3 . Paul Eebentner a f. z96. ex Franc. Kiberd

inod & . invita B. M. Tereſ. L. I. c. X2.
SA IX. Ingemiſcendum hoc loco eſt, nobis hujus miſerri- Temporalia
Gmn mæ vitæ, tam brevis, curam omnem, ac ſi æternùm hic ſolicitè agi-
un vivendum eſſet, modicam aut nullam ægternæ eſſe, cùm ta- mus, ternn
fun men potius pro aternâ laborandum omni modo, uti dicebat negligimus:
unmn Zeuzxes, ſe pingere eternitati. Ergone adeo, etiam cum of- mn noſtrum
elel fensâ Dei, contra monentem bene conſcientiam, contra no- tum.
na teas nobis Dei & Eccleſiæ leges, denique cum noſtræ ſalutis
nicde gternæ diſpendio, & tantum pondus apud nos habent præ
ſeentia viſibilia, caduca, tranſitoria, incerta, affligentia pauaca
cun & modica, præ mille futuris certiſſimò, inviſibilibus equi-
Gode dem modòè corporis oculo, fide tamen creditis, perennibus? HM
un4 Non formidamus coœci mortales, breve tempus vitæ noſtræ
brerevibus monentis ad mortem properantis, peſſundare, &
r. vaniſſimis paucularum horarum voluptatibus rem omnem
en perdere, miſerumq; inferorum ævum, nunquam non dura- Momenta-
tun turum, & æternitatem ſtultiſſimã nundinatione mercari. Mo- neum quod
em mentaneum, quod delectat; zternum quod ecruciat, notiſſima eſt delectat: æ-
N. ZSententia S. Gregorii. Et Chriſtus ipſe, Matth. I6. 26. Quid e- ternunty quod
He- zim prodeſt homini, ſi mundum univerſam lucretur, animæ Verò ſuæ de- Huciat.
dt trimentumpatiatur, damno, uti eſt, æterno.- Duid nobi profuit
ls fſaperbia“ ajunt damnati, Sap. . 8. Quid profuit Jjudæ, ac-
de cepiſſe 30. argenteos: Quid diviti Epuloni, indutum fuiſſe —
, purpura & byſſo, & epulatum quotidie ſplendidè? quid vo-.
. luptas profuit Zambri & Cozbi, in ipſo ſcelere à zeloſo Phi-
cs nees pugione confoſſis Namer. 2.7, ad tartara ipſo momento
n delapſis: quid tibi totus mundus, omnes opes: cum bPerditus
n. in æternum eri? Jerem. yI. 26. Damnatorum lamenta ſeria e-
3,1 runt, cum illis tota incumbet cternitati moles, at ſera. Vel Inſipientia
in humanis videtur, & eſt magnæ inſipientiæ, velle facilè eſt, vitam ex-
Mi⸗ Mm mm 2 Proſti- poncre brorte

642 CONCIOXXXVIII. Judicis Extr. Sententid impüs decreta
levi: quantè proſtituere & periculo vitam corporis, pro lucroaliquo quo-
magis anil- cunque temporali, juxta illud: Ommnia ſi perdas, animam, vitam,
mam æt t- famam, fiem, ſervare memento. Fuit me ſciente, qui in lacu

temporelz. Piſcino periclitanti cani ſuo opem ferre volens, ipſe aquis

temporali. „ . . .
hauſtus periit. Et, dum hæc ſcribo, moneor ex Anniverſari4

recurrente die Caſus perquam luctuoſi, quò A. 1633. 2. April.

pPræſente Bernardo Duce Vinarienſi irritato, Vrbe hâc Her-

riedenſi, tormentis muro admotis, facilè in poteſtatem acce-

pt4, in Arce, ad quam Cives cæterique confugerant, om.
nes vix uno alteròve in latebris ſalvato, à Suecis miſere pro-

.₰ . — * ., . .„„
miſcuè per triduum cum tribus Canonicis, & exteris duo-
bus Parochis, in unico Arcis hypocauſto, ultra 60. & uni-

verſim circiter trecenti, vel plures, Abr. Saur. Stattbuch V.

Herrieden trucidati ſunt. Tanto malo januam aperuit, &
ooccaſionem fecit pecus Officialis loci, quod ut in arcem in tu-

.

tum reciperetur, portà arcis apertâ, und hoſtis tumultua-

rie Vi irruperat, punctim, cæſim, ac quâcunque ratione,

ſine diſcrimine mactans obvios, cùm aliàs, Portâ bene clau-
3834, Iin Arce Cives, facili ſpe bonarum deditionis conditio-

muim, ſeſe tueri potuiſſent aliquantiſper. Itaque ſalus pau.

corum pecorum ſtetit cædibus aliquot centum hominum,
cujus occaſione hæc inſero. Ita ſæpiſſimè in gratiam corpo-

ris perditur anima, pro terreno æternum, pro mundo Deus,
qui ſæpè, ſuperſtitionibus & mediis illicitis, ut ſervetur

bos, aſinus, equus, graviſſimè offenditur. Vid. Conc. gl. n. 29.

Thomas Mo-17 Kternorum mercator alius fuit fortiſſimus ille Athleta,
rus pro ter- Angliæ Cancellaf 1105 . Thomas Moru 8, de quò Nicolaus San-
me Mechn. derus Catholicus Doctor in Academiâ Oxonienſi, Lib. 1. de
temnit hono- hiſm. Anglic. memor iæ prodidit, hunc virum egregium,
res, opes, vi- Cum à Rege Henrico Octavo vinculis detineretur, multis ab

tam, Martyr. Aloyſià Vxore ſollicitatum fuiſſe, ut ſui ac ſuorum miſertus,
tempori ſerviret, & aliquid regiæ voluntati tribueret, nec

„

qnlatos honotes opésque, propoſiti ſui nimis tenax, repu-
laret; ita verò Morum reſpondiſſe: Dic amabo te, mea A-

loyſia,

arr

il.
hine

Atan
lele,

Mir
R itete

m

n
WV

cdt

e
luin

Ri

.

Nu AMternitas Pœnarum Damni & Sensus afflictiſima. 643
. loyſia, bonis iſtis, quæ commemoras, quamdiu fruemur?
en Cum illa viginti annos dixiſſet, ſiquidem Deo ita videretur,
len abi, inquit Eccleſiaſticæ libertatis aſſertor fortiſſimus, abi,
Hs ſtulta mercatrix: tune me caducis viginti annorum bonis æ«-
ri ezerna commutare ſuadebis? nam ſi annorum viginti millia di-
„NA. ceres, aliquid diceres; ſed tamen ad æternitatem quid eſſent?
chi. Abſit ergo, ut tale quid unquam eveniat: quin me carcer
ni iſte tota vitâ & bona fiſcus habeat; adde quascunque calum-
n,on nias, & mortem ipſam potiùs, quàm æternam felicitatem
e tanto periculo exponam aliquando. Dixit, perſtitit, Ca-
sad. pütque pro Eccleſiæ Sanctæ defenſione generoſus ac glorio-
Kun fus Martyr dedit. Sander. Cornel. in 2. Petr. 3. 5. fol. z95. Mercat.
beh. NWal. Catechet. in fine fol. 6oz. ædagog. Chriſt. to. 2. p. 2. C. 4. f. 318.
eni,4 Drexel. Cymnas. Patient. p. 3. c. 6. J. 7. Pexenfeld. fjurtè Hiſtor. 1I2. Ant.
ui. Maria CGratianus Theatrohiſt. f. 211. Englgrav. Emblem. I. J. 3. Ita pro
n egternitate ſentiendum & agendum eſt. “””Z
oan, X. Concludo aptiſſima in rem præſentem Hiſtoriâ ali4, S. Lydwina:
e quæ vel ex molli lecto docebit æternitatem pœnarum, ſen- 38. annis
tentia Chriſti judicis decretam impiis, afflictiſſimam. Lyd- morbos per-
u Wwina Schiedamenſis virgo religioſiſſima, patientiæ omnisq; tulit ſæviſſi-
un, ſanctimoniæ ſpeculum, triginta & octo annis morbos per- 0s.
ed. tulit ſæviſſimos, non minor tamen patientia illius fuit
D, quam dolor. Ad hanc ut reviſeret, ægrè perſuaderi ſe pas- Ej vir ſi⸗ 4.
em ſus eſt homo flagitioſus, quem nemo unquam eò potuit per- tioſus pecca-
„ trahére, ut apud ſacerdotem crimina ſua accuſaret. Hoc ta percenſet.
tlen demum ab eo quamvis ægerrimè impetratum, ut apud Lyd-
öWinam, tumbæ proximam, conſcientiæ ſuæ vulnera non- HßMUU
mhilaperiret, & iis medelam peteret. Ile, quod ejuscemo.q
g di pecora ſolent, id jlocum interpretatus, ad ægrotam virgi-
h nem viſit, atque ut promiſſis ſtaret, ſcelerum ſuùorum ingen.·
e, tem catalogum ridendo percenſere orſus eſt. Illa per om.
, nhnes coœlites rogare hominem ſibi ea narrare omitteret, has
l tales conſcientiæ labes ſacerdoti aperiendas, ab aliis ea au-
gen A- diri nefas eſſe. At ille, prout cœpit, narrationem pPertexuit,
lyiin H Mm mm 3 & lon-

644 CoNcIO XXNVIII. udicie Ewtr. Sententid impiie deereta

SEr longam flagitiorum ſeriem explicavit; cùm etiam inter

ſodales de his gloriari non ei fuerit inſuetum. Lydwina
cuùm negare aures non poſſet hiſtoriæ tot ſceleribus contex-
tæ, demum quæſiit, an cum ejus veniâ hæc ſacerdoti, vel-
ut interpres, aperire poſſit? Cui ille ſubridens: Veniam do,

inquit, modò ego ipſe harum virtutum mearum non cogar

eſſe præco. Lydwina homini juvando prudenter hoc exe-
Sacerdotique cuta, narratas ſibi noxas non aliter, quàm ſuas, ingenti do-
ca, ut ſua ape- jore animi expiavit. Hle ad ægram reviſens: Puto te, in-
rit, & pœni- quit, mea pro me ſcelera ſacerdoti expoſuiſſe, quid jam poœ-

ponit, m⸗ narum injungis? Hoc unum, ait illa, ut nocte unKâ, ſed totã,
in tuo lectulo cubes ſupinus, nec in ullum te latus moveas.
Fachoc, & mihi committe cætera. At ille lætum cachin-
nans: Nil amplius, ait, imperas: hoc tota moles meæ pœni-
tentiæ!: Aures tuas laudo, tam clementes mihi judices. i
J:I; tam facile eſt, vitæ maculas eluere, faciam quod jubes. Sed
c ar bilis veſperi vix in lecto ſe collocavit, cùm neſcio quid moleſtiæ

peccatoris, entire, grave erat, in neutrum ſe latus vertere, itàque pu-

qui unâ nocte tare nunquam tam rigidum habuiſſe lectum, & quia move-
in lecto ſupi- re ſe vetitum, ſupina hæc quies viſa eſt difficillima. Dum

nus jacere ita cubat, ſecum ipſe cogitans: En, ajebat, ſanus ſum & in-
non potuit: columis, lectus molliſſimus eſt; modè liberum eſſet, meo

hinc ad æter- me more huc illuc verſare. Sed quid hoc curas? dormi tu,
nitatem refle-

Aus. in utramque aurem. Non poteſt. Alia ſuper aliam Togi-
tatio ſubnaſcitur. Quid deeſt, ait ipſe ſibi, nox unica ſic
dormienda eſt, & fidem tuam liberâſti. Verùm, quid ſi tres

plurésve noctes ſic dormiendum: Mori malim. Mori? Tan-

tam certè moleſtiam huic rei ſubeſſe non credidiſſem. Prô
me miſerum! quàm exigua, quam nulla in me patientia,
quem tam leve vincit tædiolum? Lydwina in quantis dolo-
ribus, quàm patiens. Quid ſi aſſeri-ſit indormiendum, id-
que multis hebdomadibus:? Quid ſi colica, vel podagra, vel
calculus, aut dolor capitis accedat, uratque, angatque! ger

nilisa
enſe

dormi, dum clarum manè feneſtras intret, dormi ſecurè, &

5

ykero⸗
er 4, 40

tior
.
u4

Kunt

ot on
evera

*ſ⸗

lttcte

(Qn,

M

kett Aternitas Pœnarum Damni &y Sensis afnidiſkma, 645
Reer ad inferos ſpectant. Et quò tu ſpectas? quò tua te ducent
Inig ſcelera, tot tantaque? ſexcenties aut millies capitalia es au-
nter. ſus, jam pridem meritus gehennam. Sed quis lectus illic
didel. Recntinn. quod ſtragulum, quæ lodicula: an tantùm eis li-

lund, bertas adempta, in utrumque latus ſe vertendi?: quæ illos
naer Veſtiunt plumæ!? an non loco plumarum flammæ ſunt: Er
e. quot menſibus, quot annis cruciatus illi durabunt?! ier-
Knül. num (ſi fides Evangelio) ita prorſus, æternum. Ergo ſine fine
,; Revera ſine omni fine. Ergo poſt centies millies millena
eng millia annorum non tantum non finem hi cruciatus inve-
ed nient, ſed nec ullam ſpem finis Quid ergo agimus, qui cum æ-
moss ternitate ludimus? Imò non ludere hoc eſt, ſed inſanire. Age-
ece dum, deinceps alius ero, aut nullus ero. Dixit & fecit: & &G
em quantum mutatus ab illo? Ad ſacram confeſſionem jam para-
„tiſimus, cui antea mors viſa, ſeipſum accuſare; ſed hoc ip-
Al fſum, quæſo, & nos, cogitemus ac perpendamus, in molliſſimo
e fIacere „ſupplicium fore inexplicabile: quis jam omnium
l e. apud inferos ſuppliciorum cumulus erit? Ardebunt miſeri
n igne aterno, & in aternum, ait 8. Bern. Diſcedite maled'cte in ignem
nKin. a en tam. Ergo, ut ab hoc liber ſis, nunquam non annos æater-
umd nos in mente habe. Hic ure, hic ſeca, modo in æternum parcas:

§. Auguſt. & S. Bern. Hiſtoriam recitatam ex Surio To. Z. 14. Apr.
“ habet Drexwel. Rogo Damnat. C. I2. G. I. m. f. 181. Engelgr. Cæl. Empyr.
FE d. Laur. M. g. 2. n. 3. m. f. I70.

en II. Non poſſum me cohibere, quin huic materiæ de æ- Appendix
di ternitate, & adeò etiam de immortalitate animæ, incidens contra defta.
Corollarium addam, amore ſanctæ veritatis, odioque falſi- Torum calu-

tatis mendaciſſima. Suprà num. 2. dicta, Chriſtianorum 'nnias

N magnam partem non credere gehennæ æternitatem, ſed &
multos animæ immortalitatem negare, aut ſuo ſenſu, aut
. verbo, aut denique ipſo facto, dum non immortalitati ac
æternitati vivitur; hæc, inquam, juſtè generatim dicuntur,
„veriſſimaque ſunt ut plurimum de mundanis & impiis,
S-ùL—VWdW quos

quos ad oculum deſcribit Spiritus S. Sap. 2. toto. Quibus Re-
ſurrebktoni mortuorum, Immortalitatis & Kternitati viva F ides,
Spesque firma deeſt: ex quéô grandi piaculo fons ſcelerum
& ſalutis jactura. Conc. z. ſupra. Verùm gravis Calumnia eſt,
homini probè Chriſtiano, & in particulari, affingere turpem

6

646 CoNcIO XXXVIII. Iudicis Extr. Sententid impiis decreta

Notam Eum non credere Articulum Fidei tam verum &

Calvini men-ſubſtantialem. Id fecit, affinxitque oanni XXII. P. M. Jo-
dacium quin- annes Calvinus L. 4. Inſtit. c. 7. g. 25. Eum immortalitatem

tuplex contra agnimæ non credidiſſe, cum palmari mendacio allegans in

Joann. XXII.

ologus piiſſimus & doctiſſimus: Conc. 94. n. 2. infra. primum

marg- Teſtu Zoanner Gerſon, qui tunc vivebat“ cùm & Joannes

XXII. & vivis exceſſerit Anno 1334. pridie Nonas Dec. Ave-

nione. Onuphr. Panvinius Ord. Erem. &. Aug. Chron. Pontif. de Eodem

ad Ann. 1316. Platina de Vit. Pontif. mihi f. 260. Gabr. Bucelin. Nucl.

Hiſt. Eniv. P. 1I. An. 1334. Gerſon verò, Cancellarius Pariſ. The-

natus fuerit A. 1362, longè ab obitu Joannis XXII; ſed & ne-

que Gerſon, neque ullus alius ante Calvinum ſcripſerit Jo-

annem Papam negâſſe animæ immortalitatem. Eid. Bellarn.

de Rom. Pontif. L. g. C. Iq. f. olI 2. & ſeqq. ubi Calvinum quinque

mendacia impudentiſſimè pauciſſimis verbis deſuper pro-

tuliſſe demonſtrat fol. or3. Chriſt. Ott. Roma Glor. Leculo I4. n. 254.
Ff. y19. in fol. Sed en recentiora. Prodiit Norimbergæ unus

& alter Liber ſub Tit. Noviſſimorum Primum ſive de Morte „ AKꝛ.

I69g. & Noviſſima Macrocoſmi, ſeu de Fine Mundi & judicio Fi-
nali: A. I697. quilibet eorum continens 6o. Conciones, Au-
thore M. Jo. Conrado Feurlein, Verbi Miniſtro ad S. Se-

bald. In Præfat. ingerit equidem, utrinq; inoffenſo pede ſeſe

iturum, adlaboraſſeéque Materias proponere mit Unparthei⸗
lichkeit und Moderation/ ohne Unbeſcheidenheit / impaſlio-⸗

nirt &c. Sed reverà nimiùm quantùm virulentum ſuum

animum in Eccleſiam Catholicam, Papam, Papiſtas, Eccle-

ſiaſticos, luculenter mordaciterꝗue, quibusdam libri primi,
ſecundi verò permultis ſparſim locis evomuit: Eructavit,

quòô peétus plenum. Sic quibusdam ſolùm adductis, cœteris

omni-

—

4
onmmdbn
io,

Pititie
il
cr

ſeſdis.

Alt. 0

Mt

Ve

M

Ns

funt,

u

e
ine

”M Appenſix contra Sectariorum Calumnias. 647

duk. omnibus præteritis, infrà remonſtrabitur: Nempe pro ge- Hæreſis ge-
lid, nio, more, & ſtilo hæreſis, hoc genus hominum virus odii nius, Catho-
denum Vatiniani, velut hereditariò hauſtum à ſuo parente Luthero "cos calum-
met, (Mali Corvi, malum ovum) non poteſt non exerere per ſcomma- teos dint kez
etuhen ta, convitia, calumnias, & verbo, mendacia (qualia, falſus ex eorundem
cunk teſtis, vocat Catholicorum Legendas & Acta Martyrum Lib. paſſun libris
HNE alt. Conc. §. à fal. 157.) ſine rubore ſplendida, item allegando remonſtra-
tunn Authores & teſtes, ejusdem ſecum fidei, ſcil. nullius: Unius tiſſima.
legmddon vel alterius delictum, vel quod ipſis deliétum videtur, im-
Hm ponendo toti Eccleſiæ Catholicæ, ſimilibuúsque utendo frau-
N dibus: quéô quidem minimè gloriam Dei & Salutem anima-
Een rum, ſandctæque veritatis nucleum, ut prætexunt, quæ-
elr A. runt, ſed uti deſcribuntur 2. Timot. 32. 2. Seipſos amantes, Plau-
HiIl fſum favorémque ſuorum obtinere contendunt, eisque ſi-

Mimm mile à puero virus iniquiſſimè inſtillant, indoctis præſer-
ed an⸗ tim, qui ab eorum ore, ut Dei, pendent, mendaciaque fal-
etbh ſasque doctrinas pro Evangelio habent: reverà autem ſa-
1M nioribus ipſismet improbantibus. Unde nemo miretur,
e libros tales, continentes hæreſes falſaque dogmata, plenos
per⸗ “ item livore in Pontificios, ut animos exacerbent, odium pa-
riant, & inveteratum alant, indignos lectu haberi, juſtiſſimé-
edn⸗ que prohiberi à nobis, præſertim fidelibus rudibus,qui inter
e,⸗ Verum & falſum diſtinguere neſciunt: Conc. 92. n. a. & C.97.
Aeck n. g. Dein Catholicos Controverſiſtas, utut manſuetos, læsSà e
e, graviter Veritate Fidei, Lege talionis uti, & jure Gentium,
45E quòô licet vim vi repellere, cahumniam in autorem retorque-
Aeld. re, & ante omnia Dei Veritatem tueri, & honorem Gatho-
ſprthe⸗ licæ & unius veræ FcCcleſiæ; Cujus, cum ſo Statu Eccleſia-

nr ſtico, ſancta Majeſtas, & cum Majeſtate Sanétitas eis eſt, quod
nmn lux & ſol veſpertilionibus & talpis in ſummam usque co-
cK. rundem invidiam; cùm econtra ipſorum Pſeudo Eccleſia-
penn ſtico, Infrà onc. 4 3. Toroll. & Conc. 97. num. g. & Uxorio (quæ qui-
nckeh. dem duo ipſi non disconveniunt; quamquam & hoc multi
atẽ Acatholicorum improbent, ſcil. Sacra, uti ipſis videntur, tra-

Oin. Mechtl de Jud. extr. Nnnn SZ Sare,

—

W

A48 CoNCIO XXXVIII. Impiis decreta gternitas pœnarum.

Gtare, & uxorem) Statui, pleniſſimè ſubjecto Poteſtati ſæcu. (ee
lari, paſſim apud ſuosmet exile & decus & honos ſit; per nos Wndh-
Frid. Conc. 43. Verò nonniſi Honorabile Connubium. Hebr. 13. 4. (quod nos Ca- (,6
Coroll. tholici pluùs facimus Acatholicis, qui Sacramentum Eccleſiæ o
eſlſſe negant) & in funere encomium: Eixit, & genuit Geneſ. iII. l..
V. Capiſtran. F. I. Dom. quinquag. fF. I6. Sicut & Eccleſiæ Catho- ded
licæ, Luce meridianâ clariora, omnium ſæculorum Miracu- inprin
la pertinaci fronte denegant. Feurlein Novißj. Macroc. f. zoz. itenn
Conc. z. cuùm ipſi nullum penitus patraverint unquam, ipſe- wber⸗
ꝗque Deus, eterna Verias, ad eorundem falſam, & cujusvis heae- ana
reſis doctrinam confirmandam, nullum permittere poſſit. Oe⸗
Iefra Conc. 427. n. y. & Kerum Indice, E. Miraculum. Vivit Papae, a
cui Lutherus, vel usque moriens, mortem omnibus diris l
intentavit: Peſti eram vivus, moriens ero mors tua, Papa. Floremanldl. yr
de Ortu hæreſ. L. 3. C. I1. 4 f. 266. Vivunt toto Orbe (cum Luthe-
Papiſta, quid rani ſolùm in aliquo Orbis & Europæ velut angulo) Papiſtae, mnn

nominis & quéô paſſim nomine, ſuo ſenſu contemptim, nos Catholicos ur
ei: vocant. Sed ecce: Baronius Card. Non merern, inquit, ſi re. (ult
centiorer heæreticiè Catholicos hominer Papiſtas dicant, cum Ariani eld lyihi
dem ratione Komanos conſueverint Catholicos appellaren ſéd certè nule l
ſublimiori gloriæ titulo exornare, nec certins, eos eſſe Catholicos, de- ire

monſtrare Ppotuiſſent; qudm eo= nuncupare Komanos atque Papiſtas; ſer
nam, ut conſtat ex Optato adverſus Parmenianum, ex Gpriano de fu
Vnitate Eccleſtiæ, & alit tam LEatini, quàm Græci ſandti Patri- an

bus, nullo certiori ſino, quàm ex communione cum Romano Pon- n
tiſice, quis ſit Catholicus verus, poſſit agnoſci. Sint igitur nobla llar
viventibus hæc ſemper præconia laudum, & poſt mortem tituli ſepuſ23 “M
cehrale, ut Komaus ſic ſemper dicamur, atque Papiſtæ., Ita Baron. Don, beu
fapa, quid? in Noti Martyrol. I6. Ott. f. 265. Sic Papa idem, ac Pater Pa- Paher
njum, Pater ſummus: qué Dignitatis nomine olim Clerici ;
venerandi appellati: poſtea illud cœpit eſſe peculiare Epi- n,
ſcoporum; futuris autem temporibus obtinuit communis Krn
Uſus, ut Pape nomen tantummodèò tribueretur Romano 1

Pontifici, Cui & in Romanâ Synodo A. 1073. peculiare ſeeit ſi

2
— —

—

iſecn.
Pernos

n08 C4.
Weli⸗

(tho.
M.

. . ℳ
In, Ne

SVishe

Nee

dus Cin

Dyrenudl
nLue.
Laplte

tholan
itit.

ii.
mh

D .

ur

liſp⸗

ſpenſa verit cuidam, ut ſororem germanam in worenm haberet! ex An-

tonino in dummd P. 3. k. I. C. II. Alexander EI. filiæ Lucretiæ conceſſeſſe

ir

eNl
fe.
ns
CtnanO

ſectt
ble⸗

pat. L. I. C. . n. I4. f. 20.

ſ:

Aoppendiv vontra S Rariorum Calumnis

8. Gregorius V II. Idem Baron. in cit. Noti ad 70. anuarii fol. 22.
Vid. Bellarmin. tom. 6. Oper. Conc. 2. inter 12. de Antiq. Eccl. Cath.

32 f. 6o. & Indic. E. Lutherns & Lulherant. Ott. Rom. Glor. Iad. V. Pa⸗

piſten & à f. 25y. Laur. Forer. Contra Fetr. Molinæum. de Antiquit. Pa-

7

T.

Sed jam ad rem & remonſtrationem Calumniarum; & Calumni;
ja alumniæ in

imprimis, quod hujus eſt loci, tangitque animæ immortali- pontifces

tatem æternitatémque, fide Divina per nos credendam, ſic

habet: In Noviſſ. primo, Indice E. Seelen Unſterblichkeit. F. 1169. Bon
Heyden geſtanden: 1206. Von einigen Paͤbſten gelaͤugnet. 1223 ubi Cone.
73. Ob es wohl auch unter denen allerheiligſt titulirten Paͤbſten ſolche

Monſtra gegeben/ wie Baronius ſelbſt viel titulirt / als NRobannes XAII.
und XXIII. Paulus Ill. Bonifacius EIlII. die dieſe Grund⸗Warheit ge⸗
laugnet. ðM H
Acceſſoriè, ut hominem magis noverimus, addo aduuc 2.
unum alterùmve. Ii Noviſſ. Macrocosmi, Conc. 1z. de Antichriſto,

poſt & inter graviſſimas in Papam & Sedem Apoſt. calumnias
& malè dicta 4 f. 396. Wir begehren ja impaſſtonirt darvon zu reden.

Proteſtatio facto contraria: De ore tuo te jadico Lucæ 19. 22.
Pergit: Ja wann gar eineſt ein Pabſt * einer gewiſſen Familie in den drey
heiſſeſten Sommer⸗Monaten die Sodomiterey erlaubt: Andre Blut⸗
ſchaͤnderiſche wider Ott und ſein Wort zugelaſſen. **. Subdit. * Ke-
ferunt Autores ex Iy eſſeli Gröningenſis Traés. Ae Indualgentiis Papalibius,
de Sito I, quòd ad Petri Ruerii & Hieronymi Fratris ſui gFatatio- In Sixtum IVI.
ners, domeſticæ familiæ Cardinalts ”& Luciæ in tribus anni menſibus cali- & alios.

dioribus qunio, Talio, Auguſto (horrendum debtu)] maſculinum coitum
permiſerit, addens hanc clauſulam“ Fiat, ut petitur. Citantur Adta

Rom. Pontificum p. 443. ** De Martino E. referunt Autorer, quod di-

tertium maritum ſeribitur, duobus ſuperſtitibus. Index ſic habet:
Paͤbſt erlauben greuliche Suͤnden. ”́”ͦ́JMVU‧—ĩͦ
Eodem Lib. Conc. g. f. 155, &c. Darff doch unter ſo viel tauſend 3‧
Geiſtlichen bey hoͤchſter Straff keiner heurathen / wann ihn auch &Dtt celelialti. in
MMU Inn n 2 und cos,.

KRefutatio:

Ad I.

—
65% CoNCIOXXXVIII. Impiis decreta æternitas pœnarum.
und die Natur noch darzu treiben; Es wird viel eher gedultet / daß er Hu⸗ iefi
ren und Concubinen halte/ als daß er einem eignem Eheweib nach GOt⸗ uail
tes Ordnung beywohne; wie nicht nur aus ihrer Praxi, ſonder auch ihren lr.
Schrifften / als ein Lehrſatz / zu erweiſen. 2d. Heidegger de Babylone ma. Onmll
gnà p. 324. ſéqq. ubi inter alia aſſertionem Bellarmini producit de Mo. Peſidi
nach. Ie. 2. 30. Keligioſos Eotum continentiæ nubendo violare, non vio- r.
lare ſcortandor Et tralatitia, inquit, inter illos vox eſt, praſtare, üt cc. De
liber votivi urantur, ſcortentur, ſodomitica ſcelera patrent, quàm ut nu. Gignun
bant; quæ, inquit, aliaq; ſimiili darebetas cap. 2. Fueſites demonſtrata, Qdem
heic ad compendium pono. Hactenus calumniæ, & quot verba, tr ,a
tot fere mendacia faciliùs neganda, num quam probanda; in feni⸗
cumbit autem probatio crimen objicienti. Singulabreviter bund
perſtringenda, aliàs millies recocta, refutataque: Miror, vi-. e,
rum, qui prudens eſſe, viderique velit, tam audacter, verbo & li
ſcripto, falſiſſima venditare, quæ vel modico ſalisgrano im. an,
butus, rerumque gnarus, credere non poterit à longè etiim. vit
Primè itaque calumnia eſt, & mendacium impudentis: (s
ſimum, uti Bellarminus vocat, Pontifices negâſſe animæ jti
immortalitatem. Eſto aliqui malæ vitæ, quam non excuſa- V
mus, fuerint privatæ. De Joanne XXII. ſuprà remonſtra.
tum eſt. Joanni XXIII. idem infidelitatis crimen imponit Etn
FPetrus Molinæus, Verbi Miniſter & Profeſſor Sedanenſis in hus⸗
Galliâ Calviniſta (Adeo, cùm contra Papam & Catholicos nit
agitur, facilè conſpirant omnes hæreſes ſibi alias maximè ini- M
micæ, uti Lutherana & Calviniana ſunt, uti Herodes & Pi-. aet
latus contra Chriſtum. Lucoæ 23. 12. Et in Corp. Juris, (Causäzga. f
7. 3. C. 39. multa adducuntur Se hbaæreticorum, quæ, dum in ſe Ktundd
multi erroribus ſant diviſc, tamen communi nomine adverſus Dei E- gtie
cleſiam conſpirant. Mihi f. S. fin.) ed juſtè réſpondet omni exce- inn
ptione major, Laur. Forerus S. J. Lucernenſ. qui malleus hæeae- .
reticorum, Sectariis formidini, Catholicis amori, ipſis etiim 1
Principibus, Imperatoribus & Pontificibus in pretio fuit, ex-
pletis 78. vitæ annis Ratisb. defunctus 7. Jan. 1659. Bibl. Sript. “D
..-10. Hic tribm Partibus de Antiquitate Papatür contra Mugare,

N.
Wahe⸗

h

lißiſen

Hinm.
Aikel.

, Nn i⸗

re .

unltn

upe
t eti
nduin.
dreyite.
Airor .

Gerhok
ketun.
hend

☚ —

Nne
enc .

otr.
ott

eNisn

4

irin⸗
esab⸗

,

n in⸗

cs

Helt

liee
AS:
8 Ntild
1 H

Mrannn

⸗

HS

hujus ſine numero calumnias, fraudes, falſitates, & aperta
mendacia remonſtravit, & hæc inter etiam, de quòô agimus,

posſibiles. Vid. Koma. Glor. Seculo 14. n. 279. à f. os5. & n. 202.
f. ga. Platina in Paulo III. à f. z02. & de Bonif. EIII. à f. 247.
Dein Calumniam deteſtabilem, contra Sixtum IV. (igne
dignam Conſtitut. Crimin. Caroli E. art. II0. ubi diffamanti ea-

dem pœna imponitur, quam delictum, imputatum impor-

tat. Matthiz ephani J. C. ſup. cit. art. o. f. 133. Sodomiæ autem
poœna ignis eſt: Carolinæ art. IIé.) etiam affert P. Chriſt. Ott,
Rom. Glor. Sec. Iy. n. 307. à f. p63. refutäàtque, incredibilem pla-
nè, ſi vel de Turcarum Imperatore diceretur. Et ubi Pro-
batio? Ab authoritate Scriptorum: Quorum!? Referunt Au-

thoreex Eſſeli Gröning. Tr. de Indulg. Papal. inquis. En teſtem
veritatis, quem allegas, quantum! Joanner E- eſſelus A. 1460. Friſo,

FP. I. L. I. C. . n. 22. f. 130. ſolidè refellit. Similes Impoſturæ ſunt
de Paulo III. & Bonifacio VIII. ab Adverſariis probatu im-

Ad II.

Weſlelus
quis?

Concionatorl; ormatienſis: & C. Damnatus & eſt ab inquiſitoribus hæreti-

cæ pravitatis Moguntiæ, quòd de Indulgentii, ejunio, & aliis Articulis
quaædam à communi ſententiâ ejus tempori aliena docuiſſet; verba ſunt

Jo. Andreæ Quenſtedt, Wittenberg. Profeſſ. ex Bucholzero,
ejusdem ſecum Religionis Acatholicæ de Patriis Illuſtrium Do-

trinâ & Soriptü virorum f. 125. Cætera Vid. Kom. Glor. cit. L Ita-
ne falſus teſtis ſit lapis lydius Veritatis? Certè Jo. Cunradus
Dieterichius Hiſt. Profeſſ. Gieſſenſ. ſuo Breviario Pontif. Kom.

quos eòôdem per vera & falſa inſectatur, non reticuiſſet, ſi

tanta crimina vel veri ſpeciem habuiſſent. Martinum E. cre-
atum ob virtutem & doctrinam, ait idem Dieterich. fol. 331. Virum

optimum & doctiſſimum vocat Genebrardus Theologus Pariſ. no-
minatiſſimus: Quis ergo dubitet, quin hic Pontifex probè
noverit, quid ſui Juris ac poteſtatis? Propinquam fuiſſe non ſo-

rorem, PFetreji annotatiuncula eſt, ait cit. Dieter. f. 3232. n. Io0. Ma-
trimonium inter fratrem & ſororem non eſt ita irritum Jure

Naturæ, ut Summus Pontifex non poſſit in ipſo diſpenſare,

ait Dianæ Compend. V. Matrim. n. zé. m. f. 712. De Alexandro

Nn nn 3 VI. id

Ad III.

Calumnia

DDR Pasquil-
Aus quid?

Vindiciæ
Bellarmini.

6: CoNcIo XXXVIII. Impiie lecreta Aternitas Pœnarum.
VI. 1 d ſolum noto, ſcribere Dieterichium F. 363. . o. ſilzam I.- z-

8

–

5. — =—

es am, Hlane preus, Zoanne Sforti«, FPiſaurienſt Principi, locat, dein-

ae erepinm Aloiſto Aragont, böcaue NB. inter felta lphonſo liſtenſt, . .
ovem

Duci Ferrariæx, nieptetim tradet. Quomodo hæc concordant

carè

cum fuprà objeéctis! VE. P. Ott. cit. Rom. Glor. n. 299. à f. 123. & mlin
Z. 301., à f. yys. Videant ipſimet adverſarii, quâ authoritate, vco
poteſtate, & juſtitiã, non infrequenter diſſolvant penitus et arnis
lam quoad vinculum, Matrimonia ſuorum rata & conſum- n
mata ac validiſſima, dentque licentiam ad alias nuptias, ſu- tel
perſtite vel fiperſtitibus prioribus conjugibus, contra ex. m
preſſam Dei legem: Gen. 2. 24. Oaod Deus conſunxit, homo non ſe-: uden
Paret Matth. g. z. & 1I. Corinth. 3. o. & I. Nec non contra om. u
nem Catholicæ Eccleſiæ ſenſum ſemper receptum, & defini-:· ug
tum in Concil. F lorent. & Trident. Seſſ. 24. de Matrim. Can z. V. Une
Th. Zambhurin. de Sacr. L. y. Tr. y. C. 6. à ſ. 42. & Cap.. Quo- (eu
modo item, contra reverentiam primi Gradus Affinitatis, ummin
tam facilè permittant Conjugi duas v. g. ſucceſſivè habere éend
ſorores: unde illis diſpenſandi poteſtas: Set pro ratione voluntads.,. ſi
Auus ſanæ mentis non videat impudentiſſimas calumnias? Eſt au- iber
tem Calumnia criminis impoſitio falſa & malitioſa &. Thom. 2. 2. II,
7.65. art. 3. Et Liber famoſus (Pasquillus, ſic dictus à Pazquillo ſarto. Mn
re Romano dicacifſimo: Cet. Sephani f. 130.) eſt compoſitio in (nm
ſeripti facta ad infamiam alicujus, ejus, quod aubkor probare non vult, Cn
in publico foro, occulto nomine affixa E. Lex Cornelia! J. ſi quis li filn
brum. Ad calumnias, ait S. Baſil. M. Ep.6z. ad Cler. conticeſcere non opeor. Elen
tet, at ne menaacio ſucceſſuem permittamus, & deceptos in damno non inel
Enamns., Itaque impudentiſſime illa ab authore & quem ci- ant
tat, Joanne Henr. Heidegger, ejusdem ſecum farinæ & un
fidei, affinguntur & Bellarmino, ex Catholicis. Docet udh
Cardinalis cet. Lib. 2. de Monachis, cap. zo. multis explicans mn
ex SS. PP, ſenſum verborum illorum: Zaæ ſeé non continet, Sd
nuhat; melins eſt enim nubere, qudm uri. I. Cor. . 9. I. Ab Apoſtolo non bi
vocari ad nuptias eos, gli tentantur ſtimulis carni, ſod eos guis incon-
tinenter vivunt, ita at Magitits ſe polluant 2. Etiam hoſce non vo- i

—

WNA. Appendix contra Se gariorum Calumnids. 6oô

Hamn 1. cariabſolat 9 impert ald nlit a*, Ted ſolum oſten Ji on, zen Tam och
t, lin. dam facile, & Jisaſe portam, qud ſe recipiant; ſic tamen at laberum en
enk. relinquatur, ad majora aſpirare. 3. Hoc ipfam ſive conſilium, ſeve per-
Cordanrt miſſtonem, ſive remedium, non dari ab Apoſtolo iis, qui voveruut con-
G tinentiam, ſed ſolam hominibus ſoluti & liberue quæ tria proſequi-
i, tur, docens, concupiſcentiam, ſtimulum, tentationésque
einst. Ccarnis poœnam peccati equidem, & ad peccatum fomitem ac
i, incitamentum, ipſum tamen peccatum non eſſe, niſi acce-
Piis,if. dat deliberatus conſenſus ex & Auguſtino ibidem E. Conc. 57. n. §.
oma infrà: Conc. 25. n. 3. fol. a2g. neque inde neceſſitatem ducendi
mY uxorem, exemplo S. Pauli 2. Cor. 12. 7. S. Hieronymi Epiſt. 22.
Gttudm ad Euſtochium, paſtorum ſtimulos carnis, cum Dei gratia ta-
Kdmm men, per orationem, jejunium, corporis caſtigationem,
alidque media ſpiritualia vincentium. De iis vero, qui vel
(o. quæ votum Contenentiæ habent, non poſſe rectè dici: Lua non ſe Connubias
ins, continet, nubat“ melius eſt nubere qudàm urin nam trim, malum eſt, Apoſtatarum
dbdꝛee O& nubere, & nri, ſeu ſe non continere; imo pejus eſt nubere, præ- invalida, ſa-
ſertim ei, guæ babet votum ſolenne. Hæc Docétrina eſt Bellarmi- rilega.
N. ni, hæc Catholicorum: hæc ſententia SS. Patrum ibi allega-
„ torum, & Eccleſiæ. Et facilè Adverſarius noſſe poſſet, A-
;. Poſtatarum, qui in majoribus Ordinibus, aut Statum Reli-
n gioſum profeſſi ſunt, nuptias in Foro poli, Conſcientiæ, &

Catholico, nonniſi ſacrilegas eſſe, & invalidas penitus, gra-
Spik viſſimorumque peccator um, quæ ſub nomine conjugii im-
. Ple teguntur, cum ſit reipsa Concubinatus ſacrilegus. Ca-.
lixtus I. ap. Gratian. diſt. 27. Can. Presbyteri: Presbytern, inquit,
en Diaconis, & Sabdiaconis & Monachis concubinas habere, ſeu matri-

et wonia contrahere, penitns interdicimus., Vid. Bellarm. cit. L. 2. de
Doln Monachuc 30. & ſe . Item Lib. 1. Ae Clerici ₰ cap. 15. abi Coœliba-
id tum annexum eſſe ſacris Ordinibus, non quidem Jure Divi-
eiet, no, ſed Apoſtolico ac ſolo Eccleſiæ Decreto, ac proinde di-
ſpenſabile eſſe: ex S. Thomà, 2. 2. q. 55. art. II. cit. Forerus de

* Antiq. Pap. F. 3. Libro. à fol. 2z3. Hincque refellitur tota hæc
Ekffrons calumnia. Et verè violatores quacunque ratione
MUW⸗ voti

Paſtorum
FErvangelico-
= rum turpis-
pifſima
ra.

R 5

4 CoxcIO XXXVIII. Impiis decreta Sternitas Pœnarum.

voti Continentĩæ pro ratione delicti, ſi manifeſti fiant, juſtè

—

inis,

graviterq; puniri, neutiquam tolerari, conſtat ex praxi omni-
um Curiarum Eccleſiaſticarum. Attamen: Ouid vider ſeſtucam

in oculo fratris tui, & trabem in oculo tuo non vider? Matth. . à v. 3. 15

pocrita, ejice primum trabem de oculo tuo. &c. Nec admittimus tot er-

ſ concubinarios & impuros inter Eccleſiaſticos, quot hæretici dicunt,

qui omnes alios ex ſe metiente, nullos putant eſſe caſtor, ait Bellarm.
eit. D. I. de Cleric. . 21. Ff. 145F. An Donum Continentiæ Sta-

tui ſacrato quàm honorificæ, tam neceſſariæ, quàm vobis im-
poſſibilem eſſe putatis, & vultis, judicio temerario negabitis

omnibus & ſingulis, tot Viris, Fœminisque, ſanguine,

1.

doctrinâ, virtute illuſtribus, Eccleſiaſticis & Religioſis: an

omnes hos, nec non inter vos Cœlibes, perſonas etiam Prin-
cipes, proclamabitis adulteros, fornicarios, Sodomitas?

quod equidem ex falſiſſimo veſtro ſequitur Principio: Man-
data Dei ſervari non poſſe: an dum nobis dedecorosè & cum ca-

ele- lumniis, ut remonſtratur, objicitis quorundam noſtris de-

licta, an veſtra, ſcarabæi, ſtercora pro opobalſamo habetis?
Nempe; Hireuszhircum olet. Qui dicit, quod vult, audire de-

juxta exemplum & doctrinam Magiſtri ſui, hæc eſt praxis
(ſi quidem Caſus frequentati praxin faciunt) quâ longètur-

piuùs ſunt ſcelerati, notatique iis vitiis, quæ nobis objiciunt.
Caſus plures, mihi & aliis, vel ipſis ruſticis, ex loco, no-

mine, perſonis, facétis, ſunt notiſſimi & notorii, in hac vici-

nià, ne remotiora petam, de ſex ut minimem talibus Paſto-
ribus, infames ab adulteriis, ſcortationibus, in matrimonio

etiam concubinatu, incœſtu, imprægnationibus à non lon-

quò ante annos circiter 12. talis viri, Uxore puerperio egre-

.

4

diente, ancilla peperit, propterea à ſuo gradu per Magiſtra-
tum depoſiti: quem recentem tunc Caſum mihi ſemel & ite-
rum ipſimet Norimbergenſes Cives retulerant cum cachin
no. (id præſtat, nabere, an uri? an cum uxorée Snch⸗
inas,

bet, quod non vult, Ezech. S§.S. Præconum Evangelicorum,

Cpunt,

ſöma

on. e⸗

icat.on
cr
Tos
uch:
We
ce
i
N
u

enanz
Eknd
od:

go tempore. An excidit Cafus Norinbergæ notiſſimus, fn

mu
ger
7
1
it /,
t.

lele

a Appendix contra Seſtariorum Calumnias. 6 55
Ct, ſuſt binas, ſcorta, habere RSic veſtræ in nos calumniæ atroces
miomni. cogunt, crambem recoquere fœtidam, in veſtrum dedecus,
um eòô majus, quia uxorati eſtis. Germanicis ſupraà relatis re-
,.. pono germanica pauca ex R. P. Euſtachio Eiſenhuet Ord. Præ-
. dicat. aus deſſen Gegenwahrnung / gedr. in Kempten 1698. fol. 15. wie
ilu, keuſch /rein / unbefleckt die Predicanten gelebt / und annoch leben / gibt es
tNlron. an Tag thails die taͤgliche Erfahrnuß; (ſapienti pauca) thails gibt es
iad. klaͤrlich zu verſtehen Sigmund Ernhoffer in ſeiner Schutz⸗Schrifft wider
ceng Wilhelm Zimmermann und Jacob Herrbrand/ Dienern am Wort / da
negii erpag. 212. alſo ſchreibt: Es ſeindt vil Laͤnder / Orth / und Staͤtt / das ihr
Lucheriſche ſelbſt zu nennen wiſt / allda vil Predicanten gekopfft und ent⸗

ngvin
eg haubtet worden / derwegen / das ſie die kleine Kindlein / auch ohne Tauff
II ermordet / vergraben / und in die ſ. v. heimliche Gemach geworffen. De⸗
mi me beyſtimmet der Weltbekannte Scribent/ Laurentins Surius in Com-
I. went. de adulteri Evang. Concionat. da er ſich alſo hoͤren laſt: Es ſeynd

a. noch Leuth bey uns / die auf ein Zeit uͤber die Regiſter kommen ſein / ſo
geeſchrieben worden in der iſitatzon der Evangeliſchen / darinnen man SJ
8Hecx geleſen das die beheurathen Preedicanten mehrer und greulichere Ehebruͤch
Mick. begangen haben / dann (mit Verlaub zureden) Hurenwerck von den
Catholiſchen getriben werden / ſchier auch in der gantzen Welt. In quò
Nnnnm equidem mirum non eſt, cùm ſicut arbor mala non poteſt fruttus
s honos facere, Matth. z. 18. ſic Lutheri vitam, doéëtrinam, &
ndn. ſcripta non poſſunt non conſequi vita & mores infrænati,
dſcn⸗ ſcandaloſi & incaſti, ut orbi conſtat. Mali corvi malum ovum.
looen Verè dd Roman. 1. 1. Ii qus judicas alterum, teipſum condemnas ; ea-
hcſi. dem enim agi, quæ judicas. Et quid ſentiendum de Apoſtatis Apoſtat
SAe deſertoribusque Sacerdotii & Religioſi Status? Dico verbo, rum elur .

1

imd quod ad me 26. Maji A. 1700. Norimbergà reſcripſit vir ex- ſeil:
IIe. pertus, prudens & doctus. Deum teſtor, inquit, me omnes,
n, quotquot à vobis ad nos religionis causà ſe contulerunt, mihique noti ſunt
abeq, exceptione merè carnale & delicii: mundi irretitos cogno viaſé.
ig. Certèò profecto non Religio, ſed peſtälentiſſima libertast ales homunciones
AAd‿ .dr ſeducit, inq;, harathrum æternorum cruciatuum tandem detrudet, niſi reſi-
noir piſcant. Hæc Acatholicus. Sic eſt, monſtraàtque talium vi-
. d echtl de Jud. extr. Oo 0o0o0 ta,

X

6 5 CoxNciO XXXVIII. Impii⸗ decreta ternitas Pœnarum.

ta, in dedecus Pripcipum Urbiumque, tales Apoſtatas, ad-
mittentium, reéctius repellendos, incarcerandos, & om-

nium optimè, ſuismet, quibus fidem jurârunt, Religioni-

bus extradendos, quo cæteri pluresà turpi Apoſtaſiaà abſter-

rerentur, vel pane indigni. Melius eſt nubere, quàm uri- Sic A-

poſtatis, fidem Deo datam, votâque turpiter frangendi, ja-
nuam aperitis, ut & matrimonium & ſacerdotium polluant,

& ſub nomine Conjugii perpetuum tegant ſacrilegium: imòo

& dein ſic viam obſtruitis, dum uxorios compedes injicitis,
ne pœnitentes revertantur, reétàque ad inferos abeant:

MBuorum ſinis interitus, quorum Deus venter eſt, qui terrena ſapiunte

Philipp. 3. 19. Exempla Deſertorum talium miſerè pereuntium
æternum! innumera ſunt, vidique ipfe ac legi librum M.
S. unius Religioſi ſtatus. V. mee lud. Rer. V. Apoſtata. Melins eſt nu-

bere, quàm uri. Quid conſilii datis marito vel uxori, cum

uritur, altera ſuâ comparte abſente, ægrotante, vel impo-
tente diutiùs? Meliusne tum nubere? Fides, inquitis neceſſarièò,
etſi graviſſimè uratur, conjugi ſervanda, non violanda eſt.
Frgo non omnibus, qui uruntur, id dixit Apoſtolus, ſed ſo-
lIùm iis, qui ſoluti & liberi ſunt, poteſtatem habenter ſuæ volun-
tatis I. Corint. . 5 7. & ſiligati cenſentur zi ,qui fedem conjuge dederunt,
tcur non i, qui dederunt Domino? ait Bellarminus, cit. cap. z0. de
Monachis f. i6ντ. Nos Sacerdotes, & Religioſi liberrimeè Sta-
tum, eique annexum votum perpetuæ continentiæ, am-
plexi Sponſum animæ noſtræ Deum elegimus, fidem dedi-

mus, juravimus, vovimus: ergo ſervanda eſt, aut pereun-

dum, æternùm. Sic periit anno 1696. menſe Octobri Ca-
Apoſtatarum Pellanus in Conzenhauſen laqueo ſtramineo ſibimet vitam
& Votifrago- extorquens, Sebaſtianus Grader, olim ante triginta aliquot

rum ruinæ. annos, mihi notus, Religioſus Apoſtata, ſepultus ibidem, Y
ubi malefici, etſi, ex gratiã Principis non manu Carnificis.

Sui fuſpendi-

rius. 1e . 4 *½ * 1 * „
Hic dicebatur pactum cum alio ſimili vicino Apoſtatâ (cumf

morte, vel caus mortis) iniiſſe, ut ſi quis ipſorum ad ex-
trema deveniret, ab altero Sacramentaliter abſolveretur,

ceu

Et. D
Perenn
Wao⸗

h

P

run.

—

an, al.
, 0n.

er.

Eeiͤſr

polum
iumn:itd.
inic.
dem

Drun
Musſu
Nrdi

ece

lmnde,

1,Kn

len

Appendix contra Sedariorum Calumnias. 6 5

f. a27. Carpit potiſſim
ſuum repurgantem,

ceu Sacerdote; Sed ille ſe laqueo abſolvit. Deus non irridetur.
Galat. 6. 7. Hæc præter inſtitutum operis, in juſtam defen-
ſionem & calumniarum retorſionem: omiſſis multis aliis:
quæ inter in ludice de Judicio: Arianer Lehr nicht ſo ſchlimm / als der
Papiſten: F.22 . Payiſten verfolgen die Chriſten hefftiger / als die Hayden.
Himum RegemGalliæ, ab hæreſibus regnum
qui & omnium optimè reſpondere pos-

ſet. Deus errantes ad unitatem Eccleſiæ reducat, ne æternùm

pereant.

Vid. de Eternitate. S. Thomas Doct. Ang. Sappl. quæſt. 99. tota &.
garte 1. quæſt. 10. Drexel. Libro toto de Kternitate To. I. conſ. a.

J. 2. Conſid. 9. Concl. . n. I. E&alibi. Iu Rogo damnat. C. Io. 11. & I7.
in Epil. Paulus Zehentner. §. 7. in Verme Conſcient. lib. 4. C. I.

Henr. Englgr. Luce Evang. Embl. I. Annulus æternit. & να.l Em-

—

Authoresde

Eternitate.

Pyr. F. & Laur. G. 3. n. 3. Cornel. citt. LEL. & in Iſai 33. 14. f. 250.

& Exod. I5.15. f- 25. & pluribus loci. VE. Index. E. æternitas. Joſ.

Sbperanza, de Orat puntto Iao. Alex. Calamat. Glva, Diſc. 32.
n. 7. & )iſc. 26. de Inferno. & Puadrageſ. Diſcé. Ia. p. 2. à f. 221.

& Dom. I. Advent. n. Ia. Lud. Granat. Dom. 2. Advent. Conc. I.

G. 3. f. 20. & Conc. 2. J. 3. Paolet. &. .. fer. 2. Dom. I. Duadrag.

n. 23. 24. Mat. Faber. Dom. 4. Adv. C. 3. n. 3. Labata V. Iufernus

propoſa. f.1352. & V. Jadic. fin. prop. 25. à f. 1517. Guil. Stani-
hurſt. in Dõ Inferno d f. 22 5. Beſſeus de luferno Conc. 6.
à fol. p32. Nicol. Turlot. p. 7. c. g. Lect. Z. à f.- Ia5. March. bhorto

LPaſt. tr. 3. lect. 32. f. 196. & ſequ. Pœd. Chriſt. to. I. p. I. c. S. H. 9.

de Iuſerno à f. 2y6. Mercat. Nucl. Catechet. in fine f. 6o. O. Ja-

nus tit 16. & to. 4. tit. . de Eternit. Vitus Faberius, p. J. D. 4.

hoda: Dom. 21. à f. aag. Iob. Lohner Bibl. Man. to. 3. V. Infer-

„

Advent. Mart. Cochem Capuc. à f. 196. in Append. cap. 12. ₰

f. 196. JO. Baptiſt. Mannius S. J. Circul. æternit. ſeu 4. Maxi-

mæ ſeu axiomata Chriſtianæ Philoſophiæ, qui libellus mole Niguut,
fruttn maximus, ab A. I643. Vigéſies ſepties recuſus, ait Bibilioth.

bcript. Societ. J. edita Romæ 1676. f. 2413. Archimedes Chriſt.

L. 2. C. . J. 6. f. 290. Polyanth. V. Infernus & Judicium fin. Ni-

Oo OO 2 col.

6ö8 CoOc10 XXXIX. In judicio finali tremendo

col. Cauſin. Aul S&. p. 3. L. 3. c. 7. Paul. Segneri. P. 2. Diſc. 15.

Elig. Baslæus. V. Iufernus n. 7.

243 83. 3 3 3 8r. 3 3.4332. 353. 3 3. 33 3- 43 .4356. 6383 38r.

ConxNcIo XXXIX.
In Judicio Extremo Impiorum extrema Confuſio &
Deſperaitllo.e

Dom. 1. Adv. Areſcentibus hominibus pra timore &s expectatione

&c. Luca 2I. 26.

Dom. 2. Adv. Prophetam? Etiam dico volis: &= plus quam Pro-

phetam. Matth. II. 9.
Dom. 3. Adv. Dirigite viam Domini. ſoannis r. 27.
Dom. 4. Adv. Et venit in omnem regionem Jordanis ,Pradicans
baptiſmum pœnitentiæ. Lucaæ 2. 2.

§. Joannes
Bapt. quùm
gravis, ſeri- Baptiſta, & verbo & exemplo: Loquebatur ex eo
us, & ſanctus non lingua tantùm, quaſi cœleſtis & ignea in ſpiritu
Concionator ietute Eliæ, Lucæ I. Iz. ſed &⁊ ipſa habitüs ſer ite i
verbo & e- O Virtute Eliæ, LBuck . Iz. ſed & ipſa habitus ſeu veſtits, vi-
xemplo, & Rts, vitæ, auſteritas, & omnis vera, non ficta aut ſimulata,
ery circum- cCum ſummâ humilitate, Sanctitas, quæ conjunèta audito-
ſtantiis. res fortius movet. Ejus veſtimentum de Pili camelorum. Mat. 3.
Lid. &Conc. g. Veſtis vilis, aſpera, hirſuta, horrida, Eremitica, verbo:
7. n. 1. Cilicium è pili Camelorum- Luc. I. Iz. ut habitu ipſo præferret
& concionaretur humilitatem, mundi contemptum, ac
Pœnitentiam. De virtute animæ habitus corporis loquebatur, ait
S8. Chry ſoſt. Cibus locuſtarum vilis, temperantiæ, pauperta-
tis & pœnitentiæ index; nec non mellis ſylveſtris, ab agreſti-
bus apibus, amari & ingrati ſaporis, juxta S. Couthym. & S. I
ſidorum Peluſiot. Potus quis, niſi aquæ? Einum & ſiceram non
S=ð bebet

XRavis, ſerius, zeloſus, & efficax Verbi Dei & veraz imi
pPpœoœnitentiæ Præco & Concionator fuerit S. oannes

—

re

.

An

ARN.

Adcant

ANe

Joannes
1 ereo

K

to
M;
ſetdo:

Eeran

tumn,4
,
Ael 1.
gell⸗
K.l.
N.

rum omnium ſilentium, quaſi cœleſtis Propheta, qui tene-
bpras ignorantiæ Judæorum, velut lucerna ardenz & lucens
Yoan. y. 3y. Chriſti teſtimonio, illuminaret, eisque veram lu-

i Pirtu
Urns, N.
Sonvled k

“

Impiorum exctrema Confuſßio & Deſperatio. 65

bibet Luc. J. I . LOCUS: Predicans in Reſerto Zadek Mat. 3. I. Bimu-

lus ſeu agens annum ætatis ſecundum, obHerodem Infantes
perſequentem in deſertum fugiens juxta Niceph. L. 1I. c. a. &
Cedrenum, manſit ibi ad annum usq; z0. ab hominum inqui-

namentis remotus, cum Deo & Angelis converſatus. Ad Ad munus
munus prædicandi, acceptaà cœlitus ſcientiãâ, à Deo electus, Prædicandi

Lucæ 3. 2. & miſſis poſt longum per plura ſœcula Propheta- H
. eo.

cem, Chriſtum D. oſtenderet digito; unde & Propheta, &
plus quàm Propheta, qui Chriſtum & venturum prædixit, &
adeſſe monſtravit. Confluxus & concurſus ad eum maxi- Concarfſus
mus. Frequens Concio boni Oratoris indicium eſt. Tunc exibat ad ad illum.
eum Hieroſolima, & omni Judæa, & omnis regio circa Jordanem
Matth. 3. . Marci I. 4. &Sy. Et egrediebatur ad eum omnu Judeæ Re-

gio & Yeroſolymitæ univerſis ejus famâ vitæ Fremiticæ, auſte-
ræ & ſanctæ, æquè ac prædicationis ejus tam ſeriæ & arden-

tis exciti, & ſpiritu Dei impulſi, ut hominem novum, quaſi
cœlô lapſum, audirent & viderent. Hos inter multi

Phariſæi & Saducæi: Matth. 3. . quos acriter increpabat; ſed
Jurbæ, Pablicani, Milite Lucæ 3. à v. lo. quorum ſingulis
hominum ſtatibus commoda dabat præcepta & ſalutis mo-

nita. Sed quis harum prædicationum fruétus? Confitentes Frudus

peccata ſua, ait S. Matth. 3. 6. cum pœnitentiã, quàm prædi- hujus Prædi-

cabat S. Joannes. In rem noſtram: S. Joannis munus fuit cationis, po-
hortari efficaciſſimè ad pœnitentiam, & ad dignos fructus pe- Ditentia.
nitentiæ ad hanc ut efficaciſſimè permoveret (ſicut & alii

paſſim Sancti Prophetæ) uſus eſt ſtimulo Judicii futuri &
extremi. Hinc illa verba S. Ioannis Matth. 3.7. ad Phariſæœos
& Saducæos: Progenies VBiperarum, qui demonſtravit vobi, fugere
a venturà iraâ judicis, quam oſtendet impiis reprobandis in die
Judicii, quæ erit ultio & ſententia damnationis, quam in
eos proferet, ipſaque æterna damnatio & gehenna, uti ex-

660 CoNCIO XXXIX. In Judicio ſinali tremendo.

Materia & Ponit Chriſtus Mat. 23. 33. Unde verè timendum Dei Judici-
ſtimulus, Ju- um & libenter audiendi de eo Prædicatores, imitantes S. Jo-

dicium Dei, annem, qui, uti præco fuit regni cœlorum, illud poœznitenti-
& ventura bus promittens; ſic & præco fuit Dei iræ & gehennæ, il-

"α Judicis. jam impoenitentibus intentans. Sic & fecit S. Iſaias 2. 19.

Oſeas 10. 8. Chriſtus Lucæ 23. 30. Cornel. in Matth. 3. Ventura ira

eſt, ait S. Greg. Hom. 20. in Evang. animadverſio ultionis extremæ,

cem arborum poſita eſt (ut homines, quaſi arbores, non feren-
tes fruätus dignos pæœnitentiæ, ſuccidat, & in ignem mittat)
omnis ergo arbor, quæ non facit frultum honum excidetur, & in ignem
mittetur- Matth. 3z. o. Securis eſt Chriſti Regis & Judicis udi-

cium & vindicta, ait Cornel. ibid. Et ſanè opus habet mun-

dus ſeriis & ferventibus Concionatoribus, in pſis ſceleribus
ſibi nil vel parum metuens. De hac venturd iraà, de hoc Chri-
ſti Regis & Judicis udicio Extremo egimus hactenus, uti-
nam cum aliquo fructu animarum, qui etiam quamtum-

cunque minimus, modè bonus & aliquis laboris magnum
præmium eſt impenſi. Impiis in finali judicio accuſatis,

damnatis æternuùm, quanta non erit confuſio & deſperatio
extrema? Hanc nunc conſideremus, ut per pœnitentiam ſa-
lubriter confundamur; ne deſperemus in Extremo Judicio
cum impiis, areſcentibus multò magis quàm homines in fine
mundi, ſeu paventibus in medullas usque & corporis &
animæ, præ timore & expecdtatione futurorum; de quibus Con-
crione ſequ. 40. l
Confuſio II. Inprimis itaque Impiorum in Judicio confuſionis

horminis, uaà pœna maxima. Optimè S. Thomas de Villà Novâ Conc. 1.
ominis:

& pœna gra- Pdmn. Advent. obſervat, Confuſionem & verecundiam pro-
vis eſt. 8. priam hominis eſſe, quà hominis: nam jumenta percuti,

occidi, cremari poſſunt, non verecundari; què fit, ut inge-
mus quisque malit aliquando ſecrete torqueri, quàm pu-
blice confundi, & libenter quamlibet pœnam ſecretèò por-

tare,

quam tunc fugere peccator non valet, qui nunc ad lamenta pænitentie
non recurrit. Brev. K. Dom. 4. Adv. lelc.. Jam enim ſecuris ad radi-

Eet, ut

0WManx!
blice
aver
ſan, et
mnevit
um cel⸗
R Vri

ftent,

Plin,

tben⸗

Ecein
Wwten
G1.

isok

Co
D
Ctt
Vlte

(cc
Emn

Wn

Aun

trtun
lone

uiun
“ lun

tero
ür

—

eiſucici.

nezd. ſo.
ninnti.
enm,l.
in,
eltua ie
gahent,
nnteni

GiA.

nonteten
n in

Giien

4
1

Gicis dd.

bet o⸗
Celeth
hoc.

nS, n
MAchtu .

Nagnun
Culati;
Hentri⸗
Wan 1.
odſeo
e

s d

1501.

oNcnhs

nN.
en n
Ut⸗

—

Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. 661

tare, ut publici pudoris confuſionem evitet: tunc enim ho-

mo maximè, ut homo, punitur, quando pro delictis ſuis
publicè confunditur. Res apertiſſima eſt, quàm ſingulari-

ter averſetur homo ſui deſpectum, confuſionem, ignomi-

niam, etiam eandem malè meritus, & quid non tentet ad il-
lam evitandam, avertendamque. Rex David, ut adulteri-
um celaret, ipſe nulli ſubditus, quibus non artibus uſus eſt,

ut Vriam domum remitteret. Et cùm eæx non procede-

Erubuit

rent, ſuperaddidit homicidium, & ipſum aliis prætextibus confundi de

palliatum. Erubuit confundi de crimine, quod ideo vo-crimine Da-

luit Deus ſoli innoteſcere: 2. Regum 1I. & 12. Suprà Conc. 30. n. 3.
&W 5. quid Joſephi caſtiſſimi pallium à ſollicitatrice in mani-
bus detentum, quaàm ignominiæ notam voluiſſe contegere? Vxor.

Gen. 39. 12. Seranza punbl. 13r. f. 2r6. Sunt, qui in puncto hono-
ris offenſi, graviſſimè ſentiant, ut propterea, in vindictam,
omne malum meditentur, & à debitâ fidelitate deſciſcant.
Achitophel videns, rejecto conſilio à ſe Abſalomo dato, ſe
confuſum, & timens, ne à Davide caperetur, & quaſi prodi-
tor ſuſpendio majorem ignominiam pateretur, infamem

hanc voluntario ſui ſuſpendio redemit. 2. Reg. Iz. à v. 23. Saul

Rex magis timens Populi contemptum, & ab eo ſe ſperni,
quàm ipſam Dei offenſam admiſſam, ait Samueli: Peccavi-

ſed nunc honora me quaſi regem coram ſenioribus Populi mei, & co-

ram Iſyaél. 1I. KReg. Ij. 30. Ottocarus Rex Bohemiæ quàm gravi-

△

Putipharis

Achitophel.

Saul.

ter tulerit à Rudolpho I: ſui coram duobus Exercitibus con-

fuſionem, dictum eſt ſuprà Conc. 27. n. . qud Concione hanc in rem

Plara pro libitu huc aſſumenda, & alibi ſparſim in hüu Concionibus.

Tam gravis eſt ingenuo homini in hâc vitâ coram uno & al-

tero etiam, quid dicam, publicè confundi, ut multis mors
ipſa videretur tolerabilior. Talis ac tanta eſt hæc in homi-

ne paſſio pudoris, ut hâc plerique & pleræque devicti, ſacri-

legé uni Sacerdoti in ſummo ſecreto ex Dei & Sacramenti
inſtituto aperienda propria peccata ſilentio involvant, heu!

heu! coram toto mundo & æternam ſubituri confuſionem
& infamiam!

III. Ex

—

662 Coxc1O XXXIX. In Judicio inali tremendo

In Jjudieio III. Ex hiſce iterum humanis conſideremus nunc, quàm
exti. impio- gravis futura ſit illa impiorum in extremo Judicio confuſio
rum gravis- coram Deo, SS. Angelis & Beatis omnibus, quin & inter ſeſe

ſima confu-

ſio.

ipſos; cùm ad confuſionem malorum Deus Judex manife-
ſtabit abſéondita tenehrarum & revelabit conſilia cordium. I. Cor.
4. y. adeo ut dicturi ſint montibus: Cadite ſuper nos; & colli-
bus operite nos. Luc. 23. 30. ut tantum evadamus pudorem.

gravi multéôque Senatu in tantâ deformitate nudatis crimi-

nibus, apparere. O confuſionem! Latere erit impoſſibile, &

Porer⸗ intolerabile, ut ait S. Anſelmus in Meditat. Scio, gravis-
imum eſſe Rei ad mortem damnatis, cùm ſua publicè pro-

clamari crimina audiunt, ut propterea officii ſit aſtantis Pa-

tris ſpiritualis & Confeſſarii, illos aliò diſtrahere, ut minùs
turbentur, & humana patiantur ex illa confuſione. Priorem
& potiorem eſſe pudoru, quàm corpori plagam, ait Tertull. in daur.

piaco. ITormentum hoc Baſilius Magnus commemorat;
Supplicium, inquiens, omnium graviſſimum eſt, opprobrium illud, &

confuſio ſempiterna: in Pſal. 30. Et Orat. 23. de qudic. Gravior, in-
quit hic S. P. quàm tenebræ, quàm ignis aternus, erit ille pudor. Englgr.
p. 1. Dom. I. Adv. J. I. Quis exprimat ruborem vultus ejus, qui
ſibi conſcius eſt, quæ in vità perpetraverit! Erubeſcant impii,

& deducantur in infernum, ait S. David: Pſal. zo. 19. Bene poſt

peccatorum ruborem, inferni meminit, quia ruboris pena

talis ac tanta erit, ut poſt eam nonniſi inferni pœna ſuperſit,

inquit Speranza cit. L. S. Propheta Iſaias ſub typo excidii Ba-

prplonis diem judicii exprimens cap. 13. v. 9. Ecce, inquit, dies

Domini veniet, crudelis & indignationis plenus, & iræ furorisg, Et

viſitabo ſuper orbis mala, & contra impios iniquitatem eorum v. II.
Hisce præmittit v. 8. Facie combuſtæ vultus eorum. q. d. ſicut

Facies combuſtæ- ſcil. aridæ, luridæ, nigræ, tetræ, exangues, ex

Pavore, mœrore & anxietate. Hebr. eſt Facier flzmmarum, quod

Vatablus & Sanchez explicant, q. d. Rubore quaſi flammeo

=S

(Cort
Iolerabiliores enim viderentur illis omnes cruciatus, &
quælibet amara mors, quàm coram Deo & Ange lis & tam

entang

*
W/
Phat

Aar)

nm
ko

D

—

euäm

nfuſio
nter ſeſe

Imanfe.
un 1. Cor.

Dutokn.

Niatns
eis Kn
tis ctin
ſctie,è

io, granb

lceee.
liber- omnis homo, cujuscunque conditionis, impius ſcili-

ltanesX.

U s
e. inen

em.

ur, r.

.

Nne
16 Peen
ſerlt.
cdiir.
4

1

ig⸗ .

S S

tl

4te

tdel
Go

Hummeo
6

—

HA.
ait Cornel. & ecce terre motus magnus faltus eſte ool faltus eſt ni- du

24. 29.) & luna tota facta eſt ſicut ſanguts (luna non dabit lumen ſuum.
ibid.) & ſtellæ de cœlo ceciderunt ſaper terram (& ſtellæ cadent de cæ-

vebuntur) & omni mons & inſe,

perterrebit conſcientiam ipſorum, ut optent obrui tegique
montibus, imò eſſe in inferno, quàm in valle Joſaphat co-

”Z

Inrmpiorum extrema Confuſio S& Deſperatio. c43

ex pudore ſuffundentur; uti contingit iis, qui in ſcelere G
re pudendaà ex inopinato deprehenduntur. Cornel. hic. Per. cit.

Vel ut Eccleſia: Culpa rubet vultis meus. V. Conc. 29. hine hiſtor. Impiorum

Quin verè dicam, majorem fore pœnam ruboris, quam in- in judicio pu-

ferni. Apocal. 6.à v. 12. Kt vide, ait S. Joannes, càm aperuiſſet ſex- dor, poœna
tum ſigillum, quò deſcribit ultimam Dei vindictam in impios, major zir⸗
ne] am infer-
,. , Se Piienee —— PL „„ nus. Apoc. 6.
ger, tanquam Jaccus Cilicinus (Sl obſeurabitur, ait Chriſtus Matth. 4 v. 12.

10) & calum receſſit Necut liber involutus (Eirtutes eæclorum commo-
læ de loci ſuis motæ ſunt O& Reges

terræ, & Principer, & Tribuni, & divite, & fartes, & omnis ſervus &

cet, ait Cornel. abſeonderunt ſe in ſpelunci & in petri montiun &
dicunt montibus & petrise cadite ſuper nos & abſcondite nos aà facie
ſodentu ſuper thronum, & ab irà Agni, & qlis poterit ſtare? Ita S. Jo-
ann. usque adv. 17z. Siſtite nunc, ait Speranza: Hi Principes
terræ tunc unde venient? ab inferno, ubi nunc ſunt. EE *
quò fugere, ubi ſe abſcondere volent? mediis montibus ir-

ruentibus in infernum. Et quis poterit ſtare cum tam in-

tolerabili confuſione? Et dicent montibus: cadite ſuper nos, & ad
regendam noſtram confuſionem cooperite nor. Hic primus
infernus peccatoris, quò ipſe ſecundus ad tempus mitior
eſt. VEid. Conc. 20. ſuprà num. 6. Sic S. Petrus Chryſol. ad illud:
Mendicare erubeſcor Luc. 16. 3. Confuſionem, inquit, ſerm. 12. futu-
ri ſæculi pertimeſcit, ubi reus plis de conſcientiä, quàm de gehennæ

erubeſcit incendio. Tantus adeo erit pavor, tantusque pudor

damnandorum coram Chriſto Judice, qui ita percellet, &

ram Chriſto irato. S. Baſilius meritò exiſtimat, acerbiſſi-

mum cruciatum ultricibus inferorum flammis inuſtum

damnatis pudore iſto & confuſione longè leviorem & tole-
Mechtl de Jud. extr. PppPp rabilio-

* 2
*

664 CoNcIOXNXXXIX. In udicio finali tremendo

—

rabiliorem eſſe. Ponderans enim acerrimam illam incre-
pationem Luc. 12. 20. Stulte, häâc notte anzmam tuam repetunt àte;
qua autem parſti, 6ajus erunt? Sic ait Hom. contra Divite avaros
Japerat aternam panam irriſto iſta ſtultitiæ. Cornel. in cit. Apoc. 6. 12.
IHlud hic obſervandum etiam, eandem impiis fore in judi-
cio conditionem, ſive fuerint in mundo Reges, Principes,

Religioſus, IV. Ad hoc meliùs cabienchum magisque apprehenden-

Filius à matre dum: Audiamus efficaciſſimam hiſtoriam & Luu PP. p. 2. C. 203.
Proppi sc- Adoleſcens quidam Religionem ingredi, enixè dum cupit,
ram Divino mater eum multis allatis rationibus impedire, ſanctaque

Judice conruuntt — .
ue in om- elus deſideria intervertere, omni modo ſatagebat: ille mo-

nem vitam

pavet Judi- illud identidem ad ſui defenſionem ingeminans: Salvare vo-
cium. lo animam meam, ſalutem meam in tuto collocare: nam mea
plurimuùm illius intereſt. Quò uno ille reſponſo importu-
niores matris preces facilè elidebat. Tandem cum fſuis ſe
7 fruſtrà rationibus eſſe parens cerneret, precésque omnes in-
caſſum cadere; aſſenſum dedit, flliumque, quod conceperat,

exequi permiſit. le voti compos, Religioni nomen dedir.
Verùm cùm non multò pòſt intepuiſſet, & negligenter ſatis

ſegnitérque in eâ viveret, contigit matrem aliquot poſt die-

bus ex hac vitâ decedere, ipfum quoque in gravem ac peri-
culoſam ægritudinem incidere: quâ durante, cùm defectis

& gravi ſymptomate ſenſibus, in ſpiritu extra ſe raperetur,
ach Judicis Dei tribunal ſiſtitur: ubi & matrem reperit, &
alios plurimos circumſtantes, & decretoriam condemnatio-

nis ſententiam exſpectantes. bi tunc mater oculos cir-
cumferens, vidensque filium in damnandorum turbâ con-

ſiſtere, admirabunda petit: Quid hoc eſt, Fili mi? quomodo hue
malorum redadtus es? ubinam ſunt jam præclara & ſpecioſa illa verba.

Salvare vilo animam meam, quæ mihi olim oggerebas? ideone
Religionem iniiſti? Ad quam ille exprobrationem ita confu-

ſus eſt & erubuit, ut, quid ad hæc diceret, penitus non ha-
ee „ beret.

rem matri gerere nolebat, aut à propoſito ſuo deſciſcere,

uldi,
ſemürten
wentur
oratt
fſernem
Agelri

e

—

mincre.

etunt ae ;
ite airt.

lein ud.
kmege,

tehended

dh
ce
oGce.

1

le mo⸗

ie,

te,
imn.
niis,
ehelt,

nelt
tet ſats

nel.

letl?

Aend
MMl
0r.

Di

1ℳ ℳ
n
N
col
Noohr.
gaet

ret ac ſtudeat, laboret ac ſudet quilibet, quomodo in ho

confuſionem. Sed quàâ ratione?

Impiorum extrema Confuſio éz Deſperatio. 766

beret. Ad ſe igitur reverſus, Deo dante, emorbo conva-

luit: cogitans porrè divinam quandam id commonſtionem
fuiſſe, ira ſuperiorem vitam correxit, ut commiſſa præterita

aſſiduis lacrymis expiaret, tam in ſe ſeverus & auſterus, ut

em ut moderaretur, & de auſteritate nonnihil

multi, rigor der rita
remitteret, auctores ei eſſent, ne quod ſanitati ſuæ detri-

mentum adferret. At ille blandiora hæc conſilia parum

moratus, reſpondit: & matrem improperantem exprobrantémg

erre non potui, quomodo ipſammet Judicem Chriſtum & ſanctos ejus
Angelos in ſupremo die judicii ſuſtinebo! Alph. Kodrig. Exercit. Per-
felt. L. I. zr. I. C. I5. n. S. à f. 56. eX Dionyſ. Carthuſ. de g. Noviſſ. de Judic.
art. 30. f. Speculum Exempl. V. Judic. Ex. 3. f- a2. Jacob. Biderman.
S§ . Delic. ſacræ Lib. 3. Ex. 9. 4 f. 29 9. Nicol. Turlot. Theſ. doétr. Chr.
.1. C. 2. I. 4,: à f. f. 122. Bernardini Mercat. Nacl. Catech. Lect. Ia. f. pd.
JZoſeph. Seranza citandus f. 256. Si fœminæ matri ejusque paucis
verbis tanta ineſt authoritas, quanta inerit Chriſto Judici?
De quò quæ ſanct docemur, quæſo ne ſit nobis ſomnus
tantum & ſomnium. Omnes, cujuscunque ſtats & con- Salvet unus-

ditionis, hoc tangit, quod dixit S. Hieremias & 1. v. 6. Salvet quisque ani-
Cu- mam ſuam

c Terem. FI1. 6.
mundo, ubi tot ſunt laquei perditionis, tot damnationis pe- damus gra.
ricula, piè & ſanctè vivere, ac adeo animam ſuam ſalvare viim no⸗

unusquixq, animam ſuam quæ cuique unica eſt tantum.

4

poſſit, quod nobis eſſe debet negotium omnium negotio confuſio ma-

rum; uti planè eſt. Salvabo znimam meam: hoc propoſitum, net in Iudi-
hoc promiſſum facis, mi Chriſtiane, in Baptismo, Confirma- co.

tione, Pœnitentiâ; ſed quàm malè infringis illud, quoties

graviter peccas! quàm male objurgandus, ex tot mediis

neglectis ſalutis tuæ! Ergo firmiter ſac velis, ut ſalves ani-
mam tuam, ut ſupremam illam, inferno graviorem, evites
V. Conſilium ſuggerit S. Aug. loſe tibi indicito peccandi pu- zaudere nos
dorem; ſerm. II2. de Temp. Id piè & ene facis, cùm ante pecca- eden vel 8
tum, & ne pecces, erubeſcis, & erubeſcenda non committis. beccaſſe- N
Ml PpPpPZ Dedit verecundias

6, CoxNcIO XXXIX. In Iudicio finali remendo
à Deo datà: Dedit Deus verecundiam homini, ut à peccato abſterreret;

quam ante eam aufert diabolus, cùm ad peccatum tentat, & inducere
peccatum au- vult, ne peccare erubeſcat homo; commiſſo peccato reſti.

tert deemon; r e. . . .
. . . TP . 1 . . 1U
Poit retlituic tuit ve ecundiam, ſeu eò conatur implicare hominem, ut

Peccatum & Lanitentia . FPiducia S. verecundia, ſod Sathanas invertit
ordinem, deditq; verecundiam pænitentiæzfauciam verò peccato. Hom. 3.
de pœnit. ap. Calam. Ylv. Diſc. o. E. Confeſſzo n. I6. Englgr. p. 1.D. 3.

Verecundia, Qaadrageſ. J. I. Peccatum ſi commiſiſti grave, quodcunque

rne me⸗ & quantumcunque illud ſit, ſi evitare voles horrendam illam
n F. Conſez- n extremo Judicio ignominiam & confuſionem, non con-
fiunc vinei undaris confiteri peccata tua: Verecundia definitur Infamict
debet, ne in met us aidam, Juxta Ariſtot. L. 2. Ethic. C.9. Corn. in Eccl. 4. 24. & 2 ..
Judicio con- abi multa. Si ergo verè metuis ſummam, quàâ major non
fundamur. erit, infamiam, parvam illam in ſecretiſſimæ Confeſſionis
DSDaacrfamento, quaâ magna illa extremi Judicii plenè tollitur,
Si gravis eſt metuere non debes. Quèd ſi forte budor eſt tibi, ait S. Bern.
toram Con. ,,,isn Teckatgnendn derne, ais tunwes n
feſſario, “ S 7cct*, * oin 245 oſita 3a onſcientia Patebit. Ie ſent. Et S.
gravior illa Aug. Re nteler- 1 -k. Melia Je, inquit, cor am uno aliqnant elam ru-
Judicii coram borist er are, quäàm in die Zudicit coram tot mällibus hominum gravi
iot millibus? Tepulsd denot al tabeſcere. Calam. cit. n. I6. Vt autem aliquate-
nus capere poſſis, quanta ſit futura impiis illa extrema con-

fuſio, vel hanc ipſam Confeſſionis verecundiam, pudorem,
timorem ac confuſionem conſidera, quàm hæc tibi gravis
accidat: quam in rem religioſifſimus Ludovicus Granat. ita
Ioquitur de Jjudicio extremo: quantus erit ille pudor, quò
miſeri peccatores illic ſuffundentur: cùm univerſæ iniqui-
tates eorum, quas tectis & parietibus ædium ſuarum
occultabant, cum viverent; quidquid etiam inhone-
ſtum, quidquid turpe à teneris unguibus ad terminum
usque vitæ commiſerunt, omnes anguli cordis & ſe-
cretiflima quæque in aulâ hac coram oculis totius mundi
detegentur? quis erit ille, qui habeat conſcientiam tam

peccatum ſuum confiteri erubeſcat. Duo ſamt, ait S. Chryſoſt.

I

Miarn
ceobel

ſſecret
Nt, & p

ſentur

—

Wlorum

eid Ue
nntikun

nat. 0ſ*

Ei

Ciee.

Pochar,
ſide⸗
Wod

Cone

n
C

4 Inmpiorum extrema Confußo & Deſperatio. 6⁰

Memtett, mundam, ut non confeſtim & colorem mutare, & hanc ve- .

Kiniere recundiam timere & horrere incipiat: Etenim ſi homo a-
oZe deo erubeſcit, cum revelat ſuos defectus Confeſſario in foro
ener tam ſecreto, ut quidam etiam in ipsâ Confeſſione obmute-
C ſcant, & peccata ſubticeant; quantus erit ille pudor, quò alt-
un ficientur peccatores in conſpectu Dei, atque omnium ſæ- S
uH culorum præteritorum, præſentium & futurorum: tantus
H erit ille pudor, quòd mali Prophetâ teſte clamabunt, dicente
nolam montibusz operite nos, & collibus- cadite ſuper nos: Oſeæ Io. 5. Ita Gra-
Wdnin nat. in Duce peccat. L.. I. p. I. 5. tit. f. 110. V. Calam. Cit. Diſc. Io. de Con-
non cn feſſ. Englgr. p. I. Dom. 3. Duadrag. ſupraà C. I2. n. . & Conc. 27. & 29.
ut h O&Conc. 15. n. 6. &19. n. 6. Saraſa to. 2. tr. Iy. JH. 7. f. aog. Cave er-
, go omni modo, ne unquam vincaris ſcelerato pudore, quG
nirum ſacrilegam confeſſionem admittas. Et, quod bene obſer—
eim vandum eſt, quo ſœæpiùs grave quoddam peccatum in ſacr,j;!–«
Vlin. Confeſſione ſacrilegè retices, ſicut per hoc graviùs accu-

s hh mulas peccata tua, ita magis augebitur, graviorque erit tua
i Confuſio quam ita fugis nunc, in tremendo die Judicii.
„6 VI. Confuſionem comitatur Deſperatio, & ipſa extrema Deſperatio

Nn ac poœena graviſſima impiorum, eſtque parrdamnations ièpſorum, pœna impio-
⅓ Ut ai t 8. Thomas z. 2. quæſt. 20. art. I. ad 3. u bi &: quod damnati non fum graviſſi-
c. ſunt in ſtatn Perandi à Propter impoſſibilitatem reditüs ad beatitudinem. Hla & pars
ACne Reòëte Priſci ł Eltima omnium maloram dira deſperatio eſt. Sicut damnationis.
doeen ſpes omnium in hoc orbe moleſtiarum, laborum, miſeria-
igenS rumque admirabile lenimentum eſt: ita Deſperatio repro-
t borum furioſa, deſperatio deſperatiſſima, damnationis au-
1,OO gmentum eſt: eſtque continua illorum deſperatio velut fe-
. Oris continua: quidquid damnati cogitant, rabida deſpera-
umm tio eſt: ſeipſos modo poſſent, ſuismet dentibus diſcerperent,
ber omnia membra cultros immergerent, mortem patulis

oe. ber
Dn ad ſe traherent: ſed quæzrent mortem & non invenient eam, & de-
t. Riderabunt mori, & mors fugiet ab ei- Apoc. 9. 6. Cauſa deſpera-
nund tionis erit ex ipſa Extremi Judicis tremendâ ſententiâ: Diſte-

m aAite, maledicti, inignem aternum, ceu quâ æternùm excluſi cœ-
uĩmn . Pp pPP 3 1o,

–w

668 CoNCIO XXXIX. In Iudicio finali tremendo.
In Inferno lo, & ad inferni clauſtra & pœnas damnati erunt. I inferne

dempeio.vi. 1i illic damnatus & demerſiss fuerit, ulterins non exibit. Et: In In-
Gius aurg. fernonulia eſt redemptio, quoniam ibi gemitus ſunt & ſaſpiria, & non eſt,
diat. Ita S. Auguſtinus. lolzanth. Juſſerat Julius Secundus P.

M. Michaelem Angelum, celeberrimum Vrbis & Orbis pi-
Gctorem, pingere pro Vaticano tabulam Extremi Judicii.
Quidam Cardinalis curioſior ſæœæpius ad hoc rarum & præcla-
rum opus excurrit: cumque, re infectâ, varios ſpectatores
&& cenſores adduceret, pictor indignabundus illum in Infer-
no inter damnatos ad vivum depinxit. Vbi tabula expoſita,
Cardinalis Cardinalis de injuriâ apud Pontificem conqueſtus, hoc re-
in inferno pi- ſponſi accepit: Si in Purgatorio pinxiſſet, inde te liberare
üus. poſſem, ſed in luferno nulla eſt redemptio. Engelgr. Cæl. Emp. F. Au-

ſumpt. B. E. g. 1. ad fin. Ex Mendoſa . irid. L. 2. Probl. y. & Drexel. to. I.

F.rzt. Facilè hic jocus, & in inferno fuiſſe ſolùm piétum,
patienter ferri poterat, & minùs horrendum: at in Inferno
concludi, hic queſtus, hic gemitus, deſperatio, cùm eo lo-
co nullus finis, nulla redemptio. Ergo deſperatiſſimi deſpe-

raant, quia malorum nullus finis, finis ſpes nulla. Variæ &
Mala hujus innumeræ ſunt orbis hujus clades, miſeriæ, calamitates,

rcrfna ſed demum omnes ſuum ſortiuntur finem. Sunt paupertas,
Damnato-
rum iuppli-

quomodocunque in mundo difficiles & graves eorum paſſio-
nes. At Chriſti judicis Sententia in impios fulminis inſtar
detorta vim ſuam habet, nervum & efficaciam malediäctioni &

ignis æterni. Atque hinc deſperatio multò quam acerbis-

ſima, quæ tam intelleétum & voluntatem, quàm memo-
riam diriſſimè torquebit & excruciabit. Quidquid memo-

ria ſecum revolverit, affliget; Quidquid cogitaverit intel-
è lectus

què miſereatur ibi eſt dolor & planétus, & clamor, & non eſt, qui au-

Mue

calumniæ, graviſſimi morbi, ſunt bella, fames, hoſtes cru-
enti, cives ſuperbi, Domini avari: ſunt cruciatus & tor-
cianullum. menta immania, ſed in hac vitaâ omnia morte finem accipi-
unt: & hinc afflicto ſolatium eſt, quòd denique finiantur,

(abolnta
nulla eſt re- nulla eſt redemiptio, ait S. Aug. ſerm. ad Fratres in Eremo, quonianz, dnen
un ſid
sſemn
mH
nc bla
birine

urümna

erimlet

Nionipin
eroden

Wn

khim
d

mpiorum ertvennd Confuſio & Oeſperatio. 669
bits jecfus in tormentum cogitantis erit: Voluntas ipſamet obſti-
gni, nationem ſuam ſtupebit. Et quam horrendum eſt, ſcire,

rhkh. Deum ſibi æternùm fore inimicum, ſeveriffimas ejus ma-
nus ſe nunquam evaſurum, ſub ejus pedibus ſemper calcan- II
e e en . — à„ HHorrendum
mwa dum, Hinc deſperatiſſima Rabies; hinc ſummum Dei odium; cire, Deum
mdsbh hinc blasphemiæ. Hanc ſceleratorum deſperationem au- Gbi æternum
Onef. gebit incredibiliter, certô ſcire, tot ac tantis ſuppliciis nec fore inimi-
mi dd minimam quidem labeculam & culpam expiari poſſe, tam cum.
nd, enim lethalis noxæ vis eſt venenata, ut etiam minora ac le- Deſperatio-
em viora piacula, capitali tamen crimini conjuncta, puniantur nem augebit,
nüfir. æternum: Ex. gr. ſunt quotidianæ ſordes, otioſa dicta, ſu- an eul.
pervacuus riſus, copioſior cibus, incautior oculus, remisſior am espiari
M inprecando animus. Hæc talia, dum vivimus, non difficulter poſſe ſcire.
elen expiamus. Si verô mortiferum facinus noxæ minimæ in
m Orco junctum ſit, utrumque vindicabitur æternitate to-

eu ta: Atque hoc deſperationis grande incrementum eſt ait
i, Drexelius in Damnat. Rogo C.9. J. 3. cum graviſſimis aliis Do-
idan Ctoribus. Etſi ego, ita doctus à R. P. Franciſco Rechlingeg..
Imnde S. J. Doctore Theologo, in Rectoratu Oeniponti pie defun-
ig cto 8. Decemb. 1670. aliter ſentiam, ſcilicet pœnam peccato

Hucke Veniali (idem eſt de mortali in hac vitâ, quoad culpam re-
irtcg miſſo, remanente adhuc aliquo poœrnnæ temporalis debito)
debitam temporalem, in damnato, ob peccatum mortale

n conjunctum, neque indirectè & per accidens fore æternam:
SrI. edò quòd & Deuspuniat infra cendignum, & loco pœnæ tempo-
nacr ralis æterna infligi non poſſe, videatur ab infinità bonitate.
runn De quòô Theologi. V. M. & de Peccati D. 3. 4. 3.à m. 12. In ſco-
pum verò noſtrum, & rem ſatis eſt, Damnatis pœnam eſſe
A Eeternam, & hinc acerbiſſimam deſperationem.
un VlII. Hanc ut parum delineemus, occurrit, quàm gra-
⸗ vis acciderit vel tentatio tantum deſperationis à doemone
ni „. Piis ſanctisque Viris in articulo mortis immiffa. DesS. Phi-
ce lippo Benitio dictum ſapra Conc. 26. n. 6ö. Joannes Taulerus joannes Tau-
d ſanctæ memoriæ Ord. Prœdicat. Germanus, qui vixit Anno lerus Ord.
eiiimh 1356. Præd, quis?

—

670 Coxe 10 XXXIX. In Judicio finali tremendo. W
1356. antè & pòſt. Tempore Clementis VI. Innocentii VI.

Pontificum, Caroli lV. Imperat. & ſecutorum, obiüt ſepul-
tus Argentorati in Monaſterio PP. Dominicanorum Anno
1379. 15. Julii, Ex Epitaph. ejusdem Bellarm. de Sriptor. Eccl. f. Izg.
A. Izro. Hic vir laborioſæ virtutis, Theologus & Eccleſiaſtes

Coloniæ & alibi uti celebris, ita Religioſiſſimus, qui tam in-

ſignes in ſubmiſſione animi progreſſus fecit, ut nihil, nec
poſt ſuum quidem obitum, ſuo nomine in lucem dari volu.
rit: ſi tamen aliis videretur utilius aliquid ad formandos
mores, à ſe dictum ſcriptmve, id ſolius Magiſtri nomine

edi, permiſerit: Ab Acatholicis ejusdem Conciones Germa-

nicè editæ ſunt Francofurti ad Mænum A. 16 81. Tanti ab

his illæ habentur: Quàm Catholicè autem & vixerit & mor-

Morte ter- tuus fuerit, ſtatim intelli gemus. Hic ipſe inquam, gravi ac

ribili defun-

ſibi vi- diuturnâ invaletudine multisque doloribus exhauſtus, jam
(us, ſibi vi-

ſus deſpera- pProximus ibat Divino Tribunali. Cùm ecce moribundus

tioni proxi- ſubitò geſtus horribiles ac pavendos edere, impatienter lu-
mus; beati- Gari, fremere, velle fugere nec poſſe, huc illuc manus ja-
tudinem
conſecutus. Hæc res univerſos, quotquot aderant, non parum ſolici-
teos habuit. Nec ad ſe rediit, dum vitam clauderet. Adfuit
inter cæteros ad hoc ſpectaculi, Taulero familiarior quis-
Piam, Magiſter ejus ſcilicet, qui amici morte tam horribili
territus, alio migrare inſtituit. Tertio itineris die poſt coe-
nam ſumptam nocte mediâ evigilans vocem exilem audiit,

ſed neminem vidit; ita terrore mutus jacuit, ſed attentiſſi-
mè vigilavit. Cui vox: ne metue; ego ſum amicus tuus

ante triduum mortuus. Alter terroris plenus, hoc unum
tamen interrogare auſus: quo nunc loco eſſet, morte tam
terribili defunctus: Huic vox iterum: Ita judex in me clemen-

tiſſimus fieri decrevit, ut ad beatitudinem tantèò expeditins
tranſirem, quantò in morte difficiliùs pugnarem. Et reveràin

eas me anguſtias cacodomones adduxerunt, tam ſubtilibus
ac prævalidis fallaciis me impugnârunt, ut mihi Vidle de-
ſperati-

ctare, oculos foedum intorquere, aſpectu eſſe formidabili.
r

—

etnton

etvoce

clletetk

ugha

uI

Agueer⸗
Duiit.
ibl Me
alyun
Ernirum
engirm

Terc

ecdcs

UII
(dn
kcenen
n

U

Wno
kekenit
Wolte
leno/

di,

ſuncin
Kiamn
hny

ilent
telecd

Eerie

lehe

4

—

entüi l.

inkenl.
un An.e
al 9 y,
ckelalte⸗
Uumin.
W,der
Ftaiw

rneg

ti nonne

s Gen

l1. Tanti!
rt.
,Arnir

, iauu.

dondo⸗
entr)
manfr
micel.
n .
Actuit
s.
hottH.
aſte
n d n
tenl
ni

Ne M

ote t
Cenen.
evelan
ere le⸗
Hearr.

Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. cSyr
ſperationi eſſe proximus. Et niſi mors imminens interclu-

ſiſſet vocem, eos edidiſſem clamores, qui ſummos angores
facilè teſtari potuiſſent: Et loco purgatorii iſtos terrores &
impugnationes dœæmonum habuiſſe ſe, ajebat, nec vità fun-
GQum ullum ampliùs vidiſſe. Tu, inquit vox, noli jam plu-

ra quærere: nec plura mihi fas eſt dicere. His dictis in auras

abiit. Drewxwel. to. I. Tribunal. (Pr. L. 2. C. y. H. 3. Ex hoc⸗ Lohner
Bibl. Man. to. 3. de Judicio. J. 5. n. 13. f. Iy. Matthi. Thanner Carthuſ.

Valle humilit. Cap. Io. Exemplo 2. f. 3006. ex Vitä. Tirinus Indice Auth.
Si virum tam Religioſum deſperationis tentatio ſolùm, adeo
exagitavit, quanta rabie damnati in judicio, & in omnem

æternitatem furent, frement, ex deſperatione; quantis ma-

ledictis & blasphemiis in Deum & omnes ſanctos: de qui-
bus dictum aliquid ſaprà Conc. 27. n. Z72.
VIII. Perhorrendum mihi viſum eſt, dum legi & lego

Caſum miſerabilem unius Apoſtatæ, cum horrendis blas-

Hiſtoria.
Apoſtatæ

phemiis & deſperatione mortui Anno 1656. ut adeo in mor- mors deſpe-
te cœperit cantilenam, in omnem æternitatem duraturam. rata. Anno

Ex MS. mihi conceſſo notavi fideliter: ſed taceo conſultò 1656.

Nomen, Familiam, Religionem, Regnum, Provinciam, Lo-

cum: Mihi & Caſus eſt certus, ex atteſtatis, & ſuis, ac ſuis
locis notorius: unde tectis ſaltem nominibus huc aptè re-
ferendus, ut ex hominis morientis actuali deſperatione ali-

qualiter cognoſcamus deſperationem damnatorum in ex-

tremo judicio, & deinceps, in æternum, & ut alieno malo
dofti, vitam noſtram ita Chriſtianè componamus, ne in

tam miſerum deſperationis ſtatum in hac & alteraâ vitâ ve-
niamus. Is, de quò loquor, Anno 1656. ad initium Junii

Phthyſi eſt correptus, a quâ cum interiora illius depaſta
fuiſſent, Pater Religioſus quiſpiam locum habitationis ipſius

intellecto morbo adivit occaſione ægrum adeundi captatâ.

Poſt longa colloquia quærit Pater ex ægro, num adhuc

S. Religionis, fideique deſertæ ignis aliquis ſub luto Apoſta-
ſiæ perſeveret, inſtar ignis ſacri judæorum, quem captivi
Mecht! de Jqud. extr. Qq 4 à Baby-

672 CoNcIO XXXIX. In Iudicio finali tremendo

à Babyloniis Ifraëlitæ in puteo luto texerant, reverſi tan-
dem poſt centum annos ex captivitate vivere adhuc & ar-

dere deprehenderunt: 2. Machab. I. Audivit Patris verba
modeſtè æger, & repoſuit in hæc verba: Alterius tempo-

ris ſunt iſta, Pater. Hic mutavit materiam colloquii, &

brevi tempore finivit, ac veniâ diſcedendi acceptaà disceſſit.

Eundem ægrum cùm Juvenis quidam Catholicus, Dapifer

Principis, viſitandi gratiâ accesſiſſet ipſum, hic vehemen-

ter conſcientiæ ignem propriâ linguâ patefecit: cœpit enim
cum gemitu & lachrymis tam ſuum ſtatum deſperatum de-

flere, quàm Juvenem in fide Catholicâ confirmare, & in

hunc modum, ut usque ad mortem perſeveret, adhortari:
Mi dilecte Jjuvenis, inquit, ſcis & vides miſerabilem animæ

meæ ſtatum, quê miſer ego ſacerdos Religioſus deveni:
Pro tempo- deſerui Religionem, in quâ Caſtitatem, paupertatem, &

ralibus fides perpetuam voveram obedientiam; abnegavi fidem pro tem-
negata, ani- poralibus bonis, quæ mihi æternæ beatitudinis aditum

ma perdita. occludunt, ni Deus miſericordiæ ſuæ oculis me reſpiciat:
ſpero tamen, quòd Virgo Beatiſſima, in cujus honorem
ſubinde roſarium in digitis recitavi, in agone ultimo mo-
dum Confeſſionis ſacræ faciendæ impetrabit. Poſt hæc

Apoſtata rogo te, Juvenis dilecte, in ſanctaà illa Catholicà Fide, in
hortatus ju- quâ Deo ſervis, ad extremum usque ſpiritum perſevera,

tanlla d ſine quâ non eſt ſalus æterna; frequens ſis in Sacramento-
inrige Ca. Tum Confeſſionis & Euchariſtiæ ſumptione; ama B. V. Ma-
thol. . . . .⸗ , L
quia deſerui mediatricem ad Deum, filiumque ſuum, 6for-

taſſis Paſſionis Chriſti & vitæ æternæ nunquam particeps
efficiar! His & ſimilibus dictis, ubi dimiſit juvenem, cœpit

morbus collo vitæque ipſius minari: quare cùm in lecto,

Duo Spe- facie ad parietem versâ, inſtar Ezechiæ, Iai. 25. 2. fleret ſua

Ara appa- peccata, non propheta, ſed duo ſpectra (Deus tamen me
rent. lius novit) in habitu nigro telam albam habentia ad colla-

ria veſtium inopinatè ex cella quàdam, quæ nullam aliam

por-

riam Matrem Dei, ſub cujus patrociniis ego miſer vixi; ſed

ditis

te, gvo
Uatern
ini
DuN.
leaen

eti

W
Wr
MMlo

Clln
Unem
Ann
ler

Unrd.

thon

te on

d
Unett
LEn.]
(Eibr⸗
Unerb⸗

Corle d

—

kerlitan.

& r.

Is verba
85 denho.
lani,
lgeeſ
Ede

Veneer.

Epitetin
fatumd
te, &n

Chort.
en Wni
8 Geſen
tenl 4

Proten
8S Wi
Teſir⸗

l

e, d
etNe

umen.
n. .

n, 91

D .
in ſecto ,

ſeet ⸗
nen.
Adole
— umn
o.

orNA
.

uiſc

„ 1

7

Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. 673
portam habebat, niſi è cubiculo, in quò jacebat Apoſtata,

exeunt: ab his inſperatis hoſpitibus terretur Juvenis famu-
lus, fugit ad ægri DD. Cognatos, qui in Curiali domo, tri-

ſtes ob futuram brevi mortem Cognati ſui, morabantur.
5 ₰ .„ 0 ⁶ „ S *
Auditis illi famuli verbis feſtinè currunt ad Cellam Apoſta-
tæ, quos infirmus rogat per amorem Dei, charitatem Dei &

fraternam, ut Patrem advocent loco, quem dixerat & no-
minrat: Promittunt Domini; adeunt Vxorem, rem expo-

nunt. At illa in furiam acta: non veniat, inquit, diabolus
ille ad meum maritum, quia manibus meis ipſum mactabo.
Reverſi ergo Cognati ad infirmum exponunt animum foœ-

minæ contrarium, & minas furibundas; rem non eſſe pos-

ſibilem, afſerunt. Hic lamentari cœpit Apoſtata, & poſt
multos gemitus rogat Cognatos, ut curent ſe vehi ad Ar-

culam, quam itidem nominabat, ſuæ familiæ. Ad urbem

intermediam cum ægro cùm perveniſſent, Pater Religioſus
ad portam Civitatis obviat, quem quia allocutus Cognatus
Apoſtatæ ex primo carpento fuerat, Pater exequo deſcendit,
ſalutat DOominum, bona precatur omnia feliciſſima, vale-

dicit Domino & diſcedit. In curru ſecundo ducebatur Apo-

ſtata infirmus; & quia tectus erat etiam ad caput, Pater

eum allocutus non eſt; non enim ſciebat, quis in illo curru
duceretur, nec DD. Cognati ullam fecerunt ipſius mentio-
nem. Vbi vero æger ſentit, ſe in ſuburbio duci juxta præ-
dicti Patris domum, excuſſo tegumento cœpit altà voce cla-

mare: Pater abſolve me, abſolve à peccatis, doleo enim ex
corde de omnibus peccatis meis. Mirabantur factum ægri
Cognati, & vicina familia; ſed quia Pater domi non fuerat
ſuæ, & Vxor texit in irmum abſolutionis cum magno deſi-

derio petitæ non eſt factus particeps. Vix ad Arculam, me-

tam ſcil deſtinatam, venerunt Cognati cum ægro, cœpit
ejulare infirmus, & horrenda deſperationis verba effutire,

Morientis

convocatis tamen priùs Coganatis, in hunc modum: Male- blasphemiæ
dictus ſit Deus ille falſus, Pates æternus, qui ab æterno me & maledicta

àad horrenda.

674 CoNCIOXXXIX. In Iudicio finali tremendo

ticipem me ſuæ Paſſionis non fecit, & ſuis meritis privavit
animam meam. Maledictus Spiritus ſanétus, qui mihi do-
num perſeverantiæ in Religione verâ non infudit. Maria
maledicta ſit, quæ ſe mihi patronam mediatricem non præ-

ſtitit. Angeli ſancti, ſanétique omnes maledicti, qui mihi,

Confeſſionem faciendi, tempus non impetrârunt. Maledi-
cta Vxor, quæ Patrem Confeſſarium non permiſit. Male-

clamare: Rapite me diaboli, accurrite feſtini, rapite. Et
animam tradidit diabolis, quibus deſertâ Religione ſervivit.
Exc metss Mo. Concion. fol. I277. & ſegaj. Annon tragicum hoc,

conditionem impiorum in extremo Judicio & æternùm de-
Angelorum & Sanctorum Cœtus, à tam miſerabili ſorte, cu-
jus in morte prodromus, & exordium, tam funeſtus, neque

finem habebit.

jusque pro libitu plura & varia ſervire ac venire poſſunt.
Vt: quantus conſcientiæ remorſus ſit peccatoribus, præ-

non poteſt. Inpii quaſi mare ſervens, quod quieſcere non poteſt.

Iſai. "z. 20. quantæ inſipientiæ ſit, æterna propter temporalia

perditum ire, quàm omnis periculi pleniſſima res, conver-

ſionem & pœnitentiam rejicere in finem vitæ & ultimum

articulum mortis. Pænitentia ſera aut nulla, aut rarò vera Ex
8. Autgieſt. Engigr. P. 2. Dom. 1I. Paſch. J. 2. Et infrd. Conc. 6S. num. 2.
Non deſpe- Etſi, ut dicit S. Iſidorus de Summo Bono L. 2. c. I4. Mullus debet
tandum eti- deſperare veniam, etiamſi circa hinem vitæ ſuæ convertatur ad paniten-
n nmorte. Sgn unumqguemq, enim Dominus de ſuo ſine, non de vitàä judicat. Et:
Perpetrare ſagitium azliquod, mors eſt animæ; ſed deſperare, éſt in in-
Jernum deſcendere. Ibidem. Polyanth. Contritionem huic ægro
L Veram

ad inferni abyſſum creavit. Maledictus Chriſtus, qui par-

dicti, qui ſaluti meæ non adlaboraverunt. His dictis cœpit

horrendum:? En, impii & deſperati hujus adhuc vitæ exem-
plum, unde aliquâ ratione nobis imaginemur miſerrimam

ſperatorum. Servet nos Deus, Beatiſſima Virgo, omnisq;

IX. Hinc in ſeriam maturamque conſiderationem cu-

ſertim Apoſtatis, qui, niſi per pœnitentiam, ſupprimi & tolli

erre

fenm no
ſen ern

ione⸗
(or

ſen t
Den

tten
Necdhat
(tkena

1

irtn

Ptn
eun

fd

iler

— Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. 675
düpet. veram non fuiſſe, ſatis clarum eſt, ſed ſium de peccatis do-
SN lorem expreſſiſſe metum mortis & damnationis, extra Ab-
nnid. ſolutionem Sacramentalem per ſe infufficientem, cùm per-
Mu fecta Contritio in neceſſitate & defectu Confeſſionis, per ſe
. itidem ſufficiat; quàm verè Chriſtus: Non omnis qui mihi di-
Uiumn, cit: Domine, Domine, intrabit in regnum cwlorum; ſeéd qui facit vo-
k luntatem Patris mei: & c. Matth. . 27. Quàâm meritè ſibi verè
1. M. metuat peccator, præſertim cum pœnitere non vult, aut ad
see extrema differat, ubi infirmi pœnitentia infirma eſt: quis
wie h miretur, Deum juſtiſſimè permittere, tales denique in de-
eeni ſperationem incidere, & perire? quid mirum à Deo deſeri Neglecta
umm eum, à quòô tam perfidè Deus deſertus fuerit. Conc. 36. n. Io. koeitonttn⸗
en Eine. & C. 2. n. j. Inſcribe cordis tui intimo ſcrinio, ac ſemper Pberabl-
erin illius memor eſto, quod S. Auguſtinus loquitur: dum ait: 0ſt fihctus
mun. Erit tempus, qus peccator volet pænitere, & non Poterit à quia impoœniten-
clndg quando potuit, noluit, & propter malum velle, Perdidit bonum tiæ.
ſrte lx poſſe derm. y5. de Temp. Et Serm. 3. de Iunoc. Venient dier, inquit,
Ne uando eis nec pœnitentiam licebit agere, nec bonis operibus ſe ab æter-
na morte poterunt redimerer quia percutitur etiam hac animadverſione
gema bpeccator, ut moriens obliviſcatur ſui, qui, dum viveret, oblitus eſt Dei.
plun Ap. Calamat. Glv. Diſc. 61. n. 1o. 12. & toto. & in Sentent. V. Pteniten-
N. tia. Archimed. Chriſt. L. 2. C. 3. à f. 236. Sera, nec vera Plznitentia.
iNdd Thom. de Kemp. de Init. Chr. L. 3. C 72.

un⸗ vVig. præter citt. alios quosdam, S. Thom. & infra Cornel. Alex. Authores.
MMd. Calamat. Slva Diſc. Io. & 31. & 61. & in Sent. E. Pænit. Joſ.
Cſ⸗ Speranza, de qudicio Pundto3r. Polyant. V. Deſzeratio, Nudi-
Ürpwn cium & Infernus. Ludov. Granat. Dux Peccat. E.. 1. P. I. Tit. §.
nth . & Dom. z. Advent. Conc. I. ante G. 3. mihi fol. 20. Martin. Co-
ℳα Cchem de Judicio Cap. 11. à f.73. & citati ſapra n. y. de Deſperat.
lrh Guil. Stanihurſt. de Inferno à f.- 21o. Deſperatio principali-
ter cauſatur ex acedia & negligentiâ, ſecundèò ex luxuriâ,
in 6 S. Thom. 2. 2. 4. 153. 4. ad 3. & Ind. 3. Rer. V. Deſperatio. Drexel.
. . o. 1. Tribun. Chr. L. I. C. 9. J. 2. & Rogo Damnat. Cap. 9. & Iz.
nie, QOm 3 Henr.

feraun

676 Cox CIO XL. In Judicio ewtr. Sententiæ Executio.

Aunulo æternit. & ſitpra num. 9. cit. Archim. Chriſt. cit. ſazpra

larm. Card. Yo. 7. Sapplem. Ars bene mor. Lib. 2. cap. 1o. à f. 2091.
ubi: In extremis deſperantium Exempla horrenda. Vid.
hoc opere, 12. Conc. n. y. Conc. I5. & 27. n. y. & §. Hiſtor. De-
ſperantis. Conc. 227. n. 7. & per tot. Conc. 29. & 34. n. 4. Conc. 42.
O4 6⁵. n. 2. Item Indice Rer. V. Deſperatio, Pænitentaa.

CoNco MX.

Extremi Judicii Sententiæ Executio: Impiorum mi-

ſerabilis deſcenſus & raptus ad inferos. A tanti

præcipitii causà metuendum & cavendum.

Dom2. Adv. Beatus, qui non fuerit ſcandaliz atus in me Matth.
rI. Gd

Luck z. Nr. S
Eidem. Videbit omnis caro dalutare Dei. Luca 3. 6
F.. Thomæ. Noli eſſe incredulus, ſedſidelis. ſ-oann. 20. 27.

I.

Matth. n. 6. atm, qui non fuerit ſcandalizatus in me- Mat. II. 6. Ad-
Quid ſit ſeaan- miranda videantur hæc verba ipſius Chriſti: ſcil. in
Rlirari in dhriſto, hujus ſanctifſimâ vitq́, & doctrina coœleſti ac
divinâ quempiam ſcandalizari, aut ſcandalum ſume-
re; imò & beatum dici: qui non fuerit ſcandalivatus in me. Sed faci-

lis eſt hujus intellectus, ſi obſervemus, quid ſit ſcandalum,
& quæ

Henr. Engelgr. Lnx Hang. P. 1. Dom. I. Advent. & Emblem. r.

ſine Conc. Le Blanc. in Pſal. I. 6. art. 3. à fol. 13 7. Alph. Anton. de
Saraſa S.]. Ars ſemper gaudendi, To. 2. Tr. Iy. G. 7. f. a97. Bel-

cve e
.

prie,

—

wuin

dari

AlAinoc

Vipecte

Dom. 3. Adv. Wedius veſtrüm ſtetit, quem vos neſcitis. Zoa. r. 20.
Dom. 4. Adx. Lox Clamantis in deſerto- parate viam Domini.

ſoli

erat,
WWuigen
(Km
(Counn

neten

—
ylben,

on ce
n ſal
d. Id
Aldr.N.

44,0,

6666

run n.

Atuntl

,Met.

1

Doint.

vel mala, vel ſpeciem mali habens, prebens proximo occaſio- quid?
nem ruinæ ſpiritualis quæ in peccato conſiſtit. Et hoc à Chri-
ſto dari non potuiſſe, probè Chriſtiano evidens eſt, qui de
Chriſto credit illud: Vndequaque omnia bene fecite Marci . 37.

ſto & Moy ſe dicta fuerint, impia & impiè dicta ſunt. Scan- 6

& quæ ejus diviſio ac diſtinctio. Scandalum aliud eſt, & Scandalum
propriè, ſcandalum activum: Et eſt abtiιo minns retta, id eſt, aliud activluum

hnpiorum ad Inferos deſcenſus & raptu. 677

DQui peccatum non fecit: & . I. Fetri 2. 22. quanquam ſcribatur à

Juſto Lipſio Mon. & Exempl. Polit. L. I. c. a. de Friderico II. Im- Friderici II.

perat. ei ſœæpè fuiſſe in ore: Tres fuiſſe inſignes Impoſtores, Dictum im-

qui genus humanum ſeduxerint, Moyſen, Chriſtum, Ma- bium. V.

humetem. Tob. E eller. in Frider. II. f. 3Z3. Sed ubi hæc de Chri- .. Sοα. n. 7.

candalum

dalum aliud paſſivum, idque duplex: aliud Puſillorum; paſſivum, Pu-

quando proximus ex opere alterius ſumit occaſionem rui- fillorum; &
næ, quia fragilis eſt. Aliud Phariſaicum, quando proxi- Phariſaicum:

mus nullo dato ſcandalo activo, ex propriaâ malitiâ & per- quid?
versâ voluntate ruit; ut Phariſæi condemnando Chri-
ſtum, quòd manducaret cum peccatoribus; quòd non ſer-

varet Sabbatum, cùm aliis benefaceret: & c. Chriſtoph. Hau-

nold. §& Y. Inſtit. Theol. L. 2. tit. I. c. II. J. f. n. 16 3. f. 323. Beatus, quis .
non fuerit ſcandalizatus in me. In Chriſto quamplurimi ſunt ſcan-
dalizati, & Infideles, & judæi, & hodie adhuc multi Chri-
ſtiani. Myſterium explicandum & declarandum eſt ex eo,
quòd Chriſtus fuerit Deus homo, & Homo Deus. Vnum Chriſtus
horum aut Deum non eſſe, aut hominem non eſſe, æqualis Deus homo.

periculi eſt, ſi non credas, juxta S. Leonem: Hom. de Transfi- Sere lolan-
gur. D. Brev. Rom. Sabb. Dom. 1I. DOuadrag. Leck. I. & F. Circumciſ.“ ani unc?

D. Lect. 4. Omnino: Chriſtus eſt Salvator „& ut ait S. Joan- Salvator,

14. 4
i
Netia
n
un,
Agve

=6☛

—

———

nes B. Salutare Dei Lucæ3. 6. Et tamen S. Simeon dixit: Ecce in ruinam &
poſitus eſt hic in ruinam, indirectè, & in exitium rebellium, "elurrectio-
corruentium à fide in perfidiam, ab obedientià in rebellio- en multo.
nem, à cognitione Dei in cœcitatem & obdurationem, à ſpe inr PoPtde. .

ſalutis in deſperationem & damnationem, à cœlo in gehen- icfrs Cont.

nam; idque ſuæ malitiæ libertate, non Dei voluntate: Et in yy. n. 1.2.

„

reſur-

gz8 Coxc10 XL. In Iudicio extr. Sententiæ Executio.

reſurrelttionem multorum, credentium in Chriſtum, à peccatis
adgratiam, novam virtutis vitam, in ſalutem, in giloriam;

idque directè, & ex intentione Dei: Luc. 2. 32. Cornel. ibid. ube
Chriſtus plura, f. 63. & ibi citt. locu. Ita: Beatus, qui non fuerit ſcandaliza-
probavit ſe tusin me: Qui de Divinitatis meæ potentiâ (exponit Gloſſa)

Deum & ho- non dubitaverit; uti dubitavit, Thomas à poſt. Vel qui meâ
minem eſſe.

indigna & mortem infamem paſſus: ita ſe verum probabat
Scandalizati hominem, Deum verd per tot tantaâque ſigna, Joanni re-
en Chiile⸗ nuntiata; denique per ſuammet refurrectionem. Sed: ſtul-
fes, S& Ju Ii. Pm hominibus viſum, ut pro hominibus aublor vitæ moreretur, ait S.
7. Cor. J. 27. L
alt, Infideles ſcandalizatos ſuiſſe, cum poſt tot meracula in cruce
morientem viderunt. Sic & S. Hilarius quia, inquit, futura erat Crux
plurimi ſcandalum, beatos eos profeſſus eſt Chriſtus, quorum ſidei ni-
bil tentamenti deferret Crux, Mors, & ſépieltura. Cornel. in Mat. II.6.
Ita aperté Gentium Doctor: Nos prædicamus Chriſtum crucifi-
am, Zudæs quidem ſcandalum, Gentibus auutem ſtultitiam I. Cor. I. 23.

Nihil hu- V.ſuprà Conc. 13. n. . Similiter S. Chryſoſt. de Chriſto inducit:

mile de Chri- Auditu quidem mirabile Ae⸗ quòd ineſffabils LDeus per Eirgini ad nos
ſto ſuſpice- venit uterum, & c. & habere Progenitorer David & Abraham, &c. et-

ris. dam illas, quod magis ſtupendum eſt, fœminas. (ſcil. Rahab Chana-

næam & Meretricem: Mat. I. y. Hebr. II. 31. Joſue 2. Thamar. Mat.
7. 3. Gen. 38. Ruth Moabitidem (quæ & Gentilis, uti & Rahab,

ambæ tamen fideles factæ ſunt & Proſelytæ) Mat. 1. y. Berſa-

bee, quæ fuit Eriæ. Mat. I. 6. 2. KReg. I2. Hæc audiens, mente conſurge,
nihilque humile ſaſpiceris; Ita S. Chry ſoſt. in Mat. Hom. 2. Breviar.

KR. 12. Decemb. Lebt. . Denique S. Hieron. L. 24. Comment. in Mat.

Chriſto Tunc manifeſtius, inquit, oſtenditur Thomæ & latus lanceâ vulnera-
cruciſixo da- En-⸗ & manus fixas demonſtrat clavi: Accedens Neſus locutus eſt en
ta omnis po- dicent: Data eſt mihi omnu oteſtas in cælo & in terràn Matth. 28. 15.

teſtas: &c. IMWipoteſtas data eſt, qui paullò antè crucifixus, quiſepultus in tumulo,
Mjatth. 256.1S. us mortuus jacuerat, qus poſtea reſurrexite Ita S. D. Brev. Ffer. 6. infrà

humili converiatione abjectionéque non fuerit offenſus.
Ex undâ parte videbatur Chriſtus humilis, pauper, abjectus,

Gregor. Hom. 6. in Evang. Breviar. KR. Dom. 2. Aau. Lelt. 6. & . ubi

—

ſcandalur

(Cidkis
(uinar

Coe.
nut ſe
ne Der

Mitate

Prorit

mutt
atisn

Wukl

(her

loſh
Onit
lnl.
My
Wfo

wer
tmche

Crmun,

eutinr,
W

beden
borror

.

heccati
Noriam;
Sndlu.
r
Ckeons

hadſegn

1probebi
ſnnite⸗

r u
75
A6LN.
in ſei .

1 7

,CeH
incc

niA

CNN.
uan. M

ENh

,
renſee
1, Meuk.

nirMOO

4 Mt.
t 4 4
iu
ſlife

Glii⸗

Inpiorum ad Inferos deſcenſus & raptus. 679

Oct. Paſeh. Lect. I. Malè ergo & Judæi & Gentiles in Chriſto
ſcandalum ſumsére. Superſunt fuprà allegati Chriſtiani.
Quid hi de Chriſto Judice ſentiunt: Inſinuatum Conc. 3z. n. 2. Chriſtiani,

Qninam Athei? quinam increduli? Conc. 32. n. I. Conc. 28. n. 2. qui Athei,

O Conc. a. n. I. Beatis, giti non fuerit Tcandalixatus in me. Mira- qui incredu-

mur ſæpè multa imprudenter de incomprehenſibili Regimi- li, qui ſcan-
dalizentur in

ne Dei, de impiorum in mundo felicitate, juſtorum cala- Fudice Chxi-

mitate, incuriis: Zerem. 12. . quaſi non eſſet Deus, non eſſet ſto.

providentia Numinis; non eſſet judex & Juſtitia. Mira-
mur, majorem hominum partem damnari, æternas pro pec-
catis pœnas infligi: Miramur multa alia: & verò mirari
cum reverentiâ & ſubmiſſione, piaculo caret. At ne ſcan-
dalizemur, ne præcipitemur: nil humile, iniquum nihil de
Deo ſuſpicemur. Subjiciamus nos Divinis inſcrutabilibus
Judiciis cum timore, & noſtrüům cautela. Erit dies, quo
Chriſtus, omnibus judex, omnibus Deus & Dominus, ut

Tertull. ait ſapra Conc. 35. n. I. citatus, datam ſibi omnem poteſtatem

z cælo & œin terr, exercebit, & omnes illi, qui in ipſo ſcanda-
lum pati voluêre, & interitum ſentient, impii ſcil. in extre-
mo judicio excepturi ejusdem Judicis ſententiam: lie, male-
dibti; &. adeo efficacem, & ſuper omnes Reges poteſtatis
tantæ, ut impios non tantùm jubeat d'ſcedere maledibtos, non
tantùm Cœlo, & à ſe excluſos, ſed & abjiciat in ienem, eheu!
æternum, quòô deſcendent, ibunt, labentur præcipites, rapi-
entur impii. Hic deſcenſus, hic lapſus, hic raptus ad Infe-
ros usque, miſerrimus, nobis jam piè curioſo & acuto oculo
ſpectandus, ut à tanto præcipitio, ejusque causâ maximum
horrorem concipiamus. l
II. Judicii extremi ulteriorem proceſſum, latæque à

Chriſto Judice ſupremo Sententiæ tam Beatorum, quàm
reproborum executionem, finem denique, ipſe Chriſtus do-

cet paucis, ſed efficacibus & nervoſiſſimis verbis: Matth. zr.
sé. Et ibunt hi, à ſiniſtris qui erunt, in ſupplicium æternum; Juſti
autem, à dextris, in vitam æternam. Ucrormque ſententiam
Mecht! de Jud. exktr. Rrr r fuprà

6go CoNcIo XI. In i. udicio extry. Sententiæ Executio

ſupra explicatam intelleximus, Electorum, Concione 33. Re-
proborum C. 34. & ſequentibus., lIbunt hi in ſupplicium æternum.
De quibus verbis ſupra Conc. zo. n. 6. Cur Electi ſuam priùs

accipiant ſententiam, quam reprobi, ſuprà Conc. 33. num. 2. in
Damnati fine, & num. 3. dictum fuit. Hoc loco jam graviſſimâ conſi-

priuùs ad In- deratione dignum eſt, damnatos priùs ad Inferos eſſe detru-

fernum de⸗ dendos, quàm Chriſtus cum Beatis in Cœlos aſcenſurus ſit,

dentur, quam ſpectaturis antè ruinam & prolapſum graviſſimum illorum
Beati ad Cœ-Omnium: LEætabitur juſtas, cüum viderit vindiétam; de quo Cone.
los aſcen- 32. n. 3. & Conc. 33. n. 3. pluribus itidem dictum eſt. Vid. & Con-
dent. cione ſequentè. Martinus Cochem Capucinus de Judic. C. 13. & Ia. Et

ita habet ad literam S. Textus: Wunt hè in ſupplicium æternum;

Juſti autem in vitam æternam. Matth. 26. v. 4’6. Prius dicit, ait
Cornel. Janſenius Ep. Gandau. in Concord. Evang. Cap. 127. f. 8zo.

in illa verba eos, qui à ſiniſtris erunt, ituros in ſupplicium æter-
num, quàm juſtos in vitam, quia narrationis ordo ſic require-

bat, eò quòd proximè præceſſerit de condemnatione impio-
rum. Vel etiam ad ſignificandum, impios in conſpectu ju-

ſtorum mox abituros in ſupplicium, quod ad augmentum

felicitatis & gaudii ipſorum faciet, cùm ex comparatione
ſuæ felicitatis cum aliorum comparatione, magis Dei in ſe
gratiam agnoſcent, & prædicabunt. Ita cit. janſenius. Ita
econtraà ſimul graviſſimum impiis tormentum erit. Quan-
quam Stanihurſtus de dqudic. cap. 9. f. 6z. Sententia executioni

mandabitur, inquit, eo modo atque ordine, quòê fuerit pro-

nuntiata, id eſt, ſicut prius Chriſtus dicet ad Electos: Venite,
quàm ad reprobos: Diſcedite. Ita priùs Electi admittentur
in gaudium Domini, quam reprobi rapiantur ad poœenas tar-
tari. Ut impleatur illud Pſalmi 1III. Io. Peccator videbit, & iraſce-
tur, dentibus ſuns fremet & tabeſcet; deſiderium peccatorum peribit.
Et Dionyſ. Carthuſ. de qudicio art. 15. mihi fol. 133. de Judice ait:
qui cùm protulerit ſententiam, primè pro Electis, dicendo:
Venite Benedicti Patri mei; deinde contra injuſtos dicendo: le
maleaicti in ignem eternum, ſtatim ipſe Jjudex cum univerſis
Ele-

n
eret
rid
K t,

—
Wis a

icip

Etin
i to
odoru

etn in
ſchrenan

Gcllin

iaben,G½

ne 4

(Paite

Wi

en

kte!

((vos
g,
l

11 4*
en

(W
ellen

II

ſii de

um!

,
E6
s

D Impiorum ad Inferos deſcenſus & raptus. 661

e; RN. Plectis aſcendet (videntibus reprobis) in regnum cœlorum.
de Sed hic ipſe addit, melius dicendum videri, quòd diabolinon
n rapient impios homines ſecum ad inferos, ſed quòd Angeli Angelida-
Sancti totam illam maledictam Societatem hominum re- mnnatos præ-
meni. proborum ac demonum impellent ac præcipitabunt in car- giirabunt ad
CEiamn cerem infernalem, quia apud Matthæum c. I3. 41. Chriſtus ternm
enumh affirmat: In conſummatione ſæculi miittet Filius hominis Angelos ſuot,
millnn & colligent de regno ejus omnia ſcandala, & eos, qui operantur iniqui-
eſve⸗ tatem, & mittent eos in caminum igni Et rurſus ait: In conſum-
watione ſæculi exibunt Angeli, & ſeparabunt malos de medio juſtorum,
6 & mittent eos in caminum ignis? Ibid. v. g9. Ita Carthuſ. cit. loc.
Quidquid verd ſit de hoc, an ante vel poſt Aſcenſum ad coœ-
dct, Tos Beatorum, damnati ſint in infernum projiciendi; abſo-
Aν lIutæ & æternæ veritatis eſt: Ibunt hi in ſupplicium æternum
H (quod hoc loco pertractandum & contemplandum ſuſcepi-
en. mus) idque ſine omni commiſeratione Electorum, jaxxta
Kirm cta Conc. 32. n. 3. & 95. Imdò, ut ait S. T homas: Càm damnati non
Heci⸗ poſſint à ſud miſerid trancferri, non poſſunt Beati ſecundum rebbam ele-

nemm conem miſerits eorum compati, ac proinde nec unquam compatientur:
n Suppl. q. 9a. a. 2. in C. quin & Sanbti gaudebunt de pænis damnato-
Mii rum per accidenr, contemplando in ei Divinam juſtitiam, & ſuam ab
N. pD eis liberationem. & Thom. cit. q. a. 3. in C.
„Wα III. Lbunt hi in ſupplicium aternum. Hinc dies noctésque Via impio-

utn plurima conſiderari poſſunt. O miſerrimi, quænam, cuùm rum, in virà
ir. viveretis, via veſtra! Qiam peccatorum vocat David Pfalmo I. . e ar un
:in A Chriſto dicitur: Satioſa via, quæ ducit ad perditionem; & mul- 20 in ernum.
inun t3 ſant, qui intrant per eum Matth. z. 13. Et hanc viam pedes ve-
eu ſtri decurrebant, neglecta viaâ ſalutis & ſuavium mandato-
Si rum Dei; cùm jam fateamini KRei- Ergo erravimmmn 4 viä veri-
,rii tatiz: laſſati ſumus in via iniquitatis r. perditionits, & ambulavimus
oin vias Asfnciler Sap. v. 6. & z. Jam in uſtimo viæ veſtræ termino
lemm eſtis, & miſerabili. Jam ad puteum inferni & ad os lacũs
coeh ignei ſtatis; eò vos ſemitæ veſtræ ad malum deduxerunt:
ires unicus adhuc ſaltus ſupereſt: & ultimò de vobis actum erit.
E Rrr r 2 No-

682 COoNCIO XL. In Judicio extr. Sententiæ Eecutio —

Notum eſt de Marco Curtio Adoleſcente Romano nobili, uüuli
qui ſeſe pro ſalute Patriæ Diis Manibus devovit. De quo feie
Livius Dec. I. L. z. Nam cùm terra in medio fori in immen- und
Curtius Ro- ſam altitudinem deſediſſet, eamque voraginem, reſpondis- Adie
manus in hi- ſent Vates, tunc expleri poſſe, cuùm res optima in eam inji. Eeſe
atum præ- ceretur, vel ſi quisquam ex primæ ſpei adoleſcentibus ſeſe xän
ceps. in hiatum dejeciſſet; M. Curtius phalerato equo inſidens, dhin
&S& ipſe ornatiſſimus, ſeſe in eam præcipitavit, Patriæ ſahutis wiiqui
ſtudio motus, ut habet Livius. De quo & Valer. Oroſius: cum
S. Auguſt. Zonaras, citati à Majolo Tom. 1. Colloq. 15. ſ. 209. qui ell
addit: Vnde non fabuloſum, ſed ſuperſtitioſum potius pu. ttud
tandum eſt. Verè ſuperſtitio & fraus domonis illuſit Ado- (ud
leſcenti ſic miſerè pereunti, utut coram mundo videatur ags-⸗ luf
ſecutus nomen immortale. En reprobi, ad quem hiatum uiinm
terræ immenſum ſtetis, mox, veſtro equidem ſcelere præae-
viio, jam nunc verò juſtè latà judicis ſupremi Sententiâ, de- Mn
Hiatus In- rurbandi. En Iefernus dilatavit animam ſuam, & ſinum in im- Exl

ferni. menſum, & aperuit os ſaum absq ullo termino, ut omnes abſor- Ulis
beat, avidiſſimèque devoret: Et deſcendent fortes ejus, & popu- n
Ins & ſablimer, glorioſiq; ejus ad eum, Ias. y. Iar Omnes ſine diſcri- geuin
mine deſcendent in infernum: ſicque Deus juſtus vindexab (kAre
omnibus Beatis laudabitur, & exaltabitur in hoc ſuo jadicio M
juſtâàque vindictàâ, & ſanctificabitur in jaſtitiä, ſanétusque de- cpokn
Llarabitur ac celebrabitur. a. z. I6. Eo præceps ruit miſer- uie
rimus peccator, neque aliã famæ perpetuitate, quàm: Se ſanl
Inſipiens ſuomet periit æternàùm pracipitis ſebimet. Vid. Anton. Suc- ſaf⸗
quet, Via Vitæ æt. Iz. Inag. ſol. 296. Talis fuit, de quòô horren-
duum eſt, quod refert Eneas Sylvius (dein Pius II. P. M.) P
Impietas Europ. cap. 2. Fridericus Comes Ciliæ in Styriâ, in libidinem oni
Friderieci propenſiſſimus, occisâ propria manu uxore, cum greges Ven
Com. Ciliæ. puellarum raperet, uxores paſſim maritis auferret, Eccleſia- Wi
rum bona diriperet, perditiſſimos quosque ad ſe conſciſce- n
ret, Romam Indulgentiarum causâ in Jjubilæo anni 15 50. jam d
nonagenarius petiit: ſed adeò nihil profecit, ut cùm rever- (

ſiis

oncbili, ſus nihil melior appareret, interrogatus, quid ſibi Roma
Nqo profuiſſet, in priſtinos mores relapſo, ait: Et calceator meus
nimmn ad conſuendas ocreas poſt Romam viſam rediit, Quem
uimd. cum aliquis ex amiciſſimis monuiſſet, ſciret ſe moriturum, M
denijz ac de ſepulchro cogitaret: Iſtud, inquit, ago; nam ſepul-
sA chrali marmori hoc Epigramma inſculpendum ſtatui. Hec Porta ad in-
des mihi porta eſt ad inferos: quid illic reperiam, neſcio; ſcio, quæ t0&.
amn reliqui, abundavi bonis omnibus, ex quibus nihil fero me-
Om cum, nec quod bibi atque edi, quédque inexhauſta volu-
i ptas exhauſit. T hom. le Blanc. & J. in Pſal. I. 2. f. 131. EOò præceps

9

tiisn it ruitque volens, lubens, peccator inſipiens. Præteritis Eques lepo-

1

nitd. (tradit oculatus Scriptor, P. Paulus Zehentner, Promontorio rem inſecu-

lermö L. I. J. 9.) annis, cum Exercitus noſter per inferiorem Saxo- tus mergitur
B & perit ſym-

60 HZ Inmpiorum ad Inferos deſcenſus Sraptus. W 683 “

niuo niam iter faceret, adverſus Regem Danum conflicturus, poben ren-
e contigit, ut Eques Polonus comitem ſibi canem haberet. oris Pecca-

ie. Hic ut & fruteto conſurgentem vidit lepuſculum, ſpe præ-
mni. dæ pellectus, inſequi cœpit; ſed & herus: ſpectabant interim
r. milites cum riſu ternarium in perniciſſimo curſu, leporem,
canem, equitem. Sed neq; diu ſpectaàrunt, riſusq; omnis in
edau gemitum condolentiæ migravit: nam ecce tibi, non lepus,
lerh ſed venator captus fuit; ſeu potius in medio campo, eôque
u paludoſo, evanuit, dum in foveam molli ceſpite tectam ita
eH profundè extemplo ſubſidit, ut nihil amplius de equo,
me nihil de viro compareret præter pileum, ipſo lapſu e capite
RL excuſſum. Jahoda in Natalit. P. Jeſu Fer. 2. poſt Dom. ulnquageſ.
nͤ AY. 2. f. 274. Sic hic loci ante annos paucos in monte profun-
Yhone dus puteus repurgatus eſt à ſordibus: Extraéti, inter alia,
, 30. tormentarii majores globi; ſed & oſſa cadaveris equi, &
hominis; gladius, ſclopi manuales longi; Eò inſequentem Equescum

—

idtea a ne
1n hoſtem fugiens, tempore belli Suecici Senum adhuc me- eohen
. 4 14 . 7. * „ X- pu-
e. morid4, præceps delapſus eſt Eques miles, & in eo puteo utchn, dbe.

ta Cœmeterium proximè ſito, ſepulchrum ſibi reperit. Q
miſerrimi damnati ad longè alium puteum & foveam delati
eſtis, in eo æternùm corpore & anim4 ſepeliendi, inſecuti
Rrrr3 iign

—

lſc.
nee.
18

—

65 4 CoNcIO XL. In ſudicio extr. Sententiæ Executio
in vivis, quid? leviſſimum leporem illicitæ voluptatis, gu-

læ, vanitatis, honoris, boni & lucri injuſti temporalis, &

Vobis riſus & jocus fuit, qui nunc vobis in luctum abiit, ne-

mine bonorum condolente. Ilta in rem hanc cit. Stanihur-

Terræ hia- ſtus fol. zz. Tunc repentè, inquit, terra latiſſimo hiatu ad

rinue damna- inferos usque ſub pedibus eorum ſeſe aperiet & diſſiliet, ſta-
abſorbehun. timque infelix hæc turba, flammis deemonibusque circum-

tur, miſerri- fuſa inſultantibus, præcipiti ruina devolvetur in tartarum,

mè. cum iis ſordibus, quæ ex mundi deflagratione reliquæ e-

runt. Qui tum excitabuntur fragores: quam inſani tumul-

tus: quàm horrendi clamores ex crepitantibus flammis, un-

dique à disruptàâà multis in locis tellure, maximéque à confu-

sa multitudine pereuntium, qui, cum dœmonibus confu-

ſi, clamores edent, atque ululatus, quibus, tanquam ab
... ingenti tonitru, cœlum ipfum telluúsque circumſonabunt.
Divinâ vir- Porrò Divinaâ virtute fiet, ut brevi tempore ad terminum

tute. perveniant: alioquin facilè quatuor aut quinque horis opus

eſſet, ut naturali pondere tantum ſpatium abſolverent,
I, pundo & quod putatur eſſe minimè mille leucarum. la pundto adinferna
momento. deſcendunt; ait S. Job, c. 21. 13. in momento, legunt nonnulli alii,

ait Pineda hic. Conſideranda profunditas & altitudo Casus

hujus miſerabilis. Doœmon é cœlo lapſus omnem viam e-
menſus eſt momento ad Tartarum usque, quod in medio vel

4

centro terræ eſt. Paolet. ſer. II. Quadrag. n. y. (Auis deſcribat

cœli ſummi altitudinem, & à terrà diſtantiam? Ratio dedu-

Altitudo

,„ O OGcto millibus annorum ad cœlum empyreum perveni-
ocli à terra.

ret, etſi quotidie octingenta milliaria conficeret in hoc ad
cœlum itinere. Et: quèd ſi molare ſaxum ab oéëtavà ſide-
rum ſphærâ dejiceretur, ante nonageſimum ſecundum an-
num non attingeret terram, etſi ſingulis horis ducenta milli-
aria (nec enim plura poſſet) cadendo pervolaret. Ita Drewel.
Cornel. in Geneſ.I. 16. Et hunc è& cœlo caſum fecit Lucifer cum

ſuis Iai a. 12. infra n. g. & Conc. 41. n. I. momento, & in puncto. Sed

cit iſta, ait Drexel. Yo. I. de calo L. 2. C. §. J. 2. mihi f. 247. Ne-

—

inſupe

Uipun

ticos

hora⸗
Uigun

(itin
Mliar
Poerme
Aiariun
necis

N,

GNR
Porn

Mler

”

rinziorum ad Inferos deſcenſus &raptus. 685

,d. & inſuper in infernum usque. Terra, quæ comparatione Terræ ma-
GsA ccli pundtum æſtimatur, continet in ſe ſecundum Mathe- gnitudo, pro-
ekN. maticos milliaria germanica, quorum quodlibet duas requi- funditas ad
Audm. rit horas, 5400. ſeu quinquies mille, quadringenta: quod infernumus-
ng colligunt Cosmographi, ex eo, quia Gradus unus cœleſtis ucegr ennea⸗
Iek facit in terrâ Milliaria Germ. 5. Ergo 360. Gradus conſtituunt rum H 0.
tümm. Milliaria 5400. Diameter ſeu linea ab unâ terræ ſuperficie extr. Judicii.
umm, per medium & centrum ad alteram ſuperficiem terræ eſt mil-
iee liarium 1718. ſeu mille ſeptingentorum octodecim: Ergo
niumm medius & ſemidiameter à ſuperficie terræ usque ad Gen-
nisu trum, ubi infernus eſſe creditur, habet milliaria Germ.
dmn 859. Vel 860. circiter, omnium Aſtronomorum & Geogra-
N phorum conſenſu. Cornel. in Baruch. 3. Ig. & Geneſ. I. 16. Jo. Ad.
nund Veberus Diſc. Cur. 3. c.II. fol. IIo. & Diſé. I. f. 6. Pewenfeld. Appar. E-
tug. rudit. C. 66. F. ag6. Drex. cit. &. ſuprà Conc. 35. n. y. ac infrà Conc. zàs5.
mn n. 2. Hic & tantus eſt Caſus lapſus & deſcenſus damnato-
hn Ium ad inferos à loco Judicii & ex valle Joſaphat, ad latam à
leug Chriſto extremam ſententiam: Diſcedite, maledibéte, &c. bunt
Aaini hi in ſupplicium aternum. Vbi damnati ad Infernum pervene-
; rint, terra firmiſſimè ſe claudet, & in omnem æternitatem
(dss Clauſa manebit, ita ut nullus damnatorum poſſit unquam
exire vel ad ſupera emergere. Itaque terra, omnium repro-

.

nin borum colluvione devoratâ, totôque illo incendio, quod Damnatin ab
Eic ſola terrarum vaſtaverat, unam in faciem coibit, qualem interno cr⸗
a. ante iſtam diſceſſionem oſtentabat, & undique portas æter- Ryglus car-
,1. ni illius carceris obſerabit ſeris, vectibusque adamantinis, cer æternum
ne quandoilli cœlum ejusque lumen videre poſſint aut por- clauſus ma-
tam aliquam patentem, indeque ſpem aliquam concipere li- nebit.
DcH bertatis aut miſericordiæ, ſi fortè horrendi eorum clamores ! .Gen. 6.is.
he 4 ad beatorum usque aures pertingere poſſe putarentur. Et
4 hoc eſt, ire, præcipitari, & devolvi hiante terrâ in infer-
n num, & in hoc æternùm includi carcere diriſſimo. Non abs Infernus
le re hic apertiùs quæres, & ſcire voles, ubi & quê loco ſit la. quò loco.

1 1806 . . 1 .
1fernu! Jam inſinuatum eſt, eſſe in medio vel in Centro ter-
ræ
K

Inſfernus a-

1

686 Co NCIO XL. In Iudicio extr. Sententiæ Executio

ræ (nempe ex nomine: Iaſra nos) vel circa ejus medium ſeu

centrum, ut habent communior ſententia Docdtorum, pri-

ſcique Patres & Theologi, ibique incarcerati erunt æternum
damnati omnes & Angeli & homines, à Die Judicii extremi:
& hic Iufernus eſt infimus, cui proximus eſt locus Purgatorii,
lius ttiplex. ubi Animæ fidelium usque ad expiationem cruciantur eo-

demigne, quòô damnati. Eodem igne purgatier Electus, & crema-

tur damnatus. Tertius dehinc locus eſt absque Baptiſmo pu-

erorum mortuorum,

ſed in ſupremâ parte,

ſolam Pœnam Damni, neque ita gra-

vem, quia ſine proprio peccato actuali mortali ſubeuntium.
Quartus locus fuit, in quo Sancti Veteres mortui ante Paſſi-
onem Domini detinebantur, Cœlo nempe propter Origina-
le occluſo eòusque: & hic Limbus Patrum infernus quidem,
ad quam nullus Inferni cruciatus po-

terat pervenire. De hoc Geneſ.37. 3r. Zob. Iz. 13. S. Thom. Suppl.

9. 69. Baſſ. n. I. Drexel. de Damn. Kogo C. 5. J. I. fF. 171. Ath. Kircher.
70. n. 4. fol. =ro. De Inferno infimo &
damnatorum nobis ſermo eſt, ita firmiſſimè à Die judicii oc-
cluſo, ut ad eum ne radius lucis pertingat, neque ex eo vel
rimula ad cœlum aſpiciendum unquam: quò damnatis vel

Itin. Exſtat. I. Dial 2. C.

minimum ſolatii ſit. O miſeros! cœli lucisque aſpe ctus ut

homini in adverſis eſſet levamini „ oy homiène ſublime dedit, ca-

lümque tueri, juſſit & eredkor ad ſeaera tollene vultus. Adamo in
hocce exilium é Paradiſo juſtè ejecto, eò revertendi ſpes af-

fulgebat, cùm ex adverſo ſuum figens domicilium, ſæpius
eò amaris reſpectaret oculis: ſupra Conc. 22. . 4. & inde ſaltem

Nosë Fene- amaro-dulce ſolatium capere videbatur. Noëmo in Orbis
diluvio fluctuanti, tot ærumnis & angoribus expoſito, le-
vamen dedit feneſtra: Feneſtram in arcà facier- Geneſ. 6. 16. Hanc
credit Oleaſter in ſummitate arcæ locatam cœlum verſus,
quod per eam potuerit ſpectari. Drexel. Tom. 2. in Nozëmo C. 9.

ſtra.

J. 1. f. 372. V. Idem de Chriſto KReſurg. fine & f. arz. Inferis

nulla ad cœlum fen
Ianna. 12

eſtra, janua, aut rimula. Cagſa eſt

I. Hunc

—

I. H

ui, d
os a t

ad hoa

pher

ſi., dey⸗
Piadi
iſerti
o,
ing
ont

hn,

Oon

ti⸗

—

edion ſen

Num, Pri

ttetnnim

fememi:
Pununri,

Kland.

PNen

1 lapſo, dictum eſt ſupra Conc. 19. n. 9. Numer. Ié. talis vindictæ dictâà. Latre

Divinæ grande exemplum monſtratum eſt, & viva imago,

er ii

.

1
1r.
.
0

(N

ereo N

usld

elrs

Impiorum ad Inferos Deſcenſus & Raptiuas. 63 73
IV. Hunc damnatorum ad Inferos, miſerandum ter la- A terràâ ab-

pſum & raptum ut poſſimus aliquàâ ratione nobis plus ima- ſorpti multi.

ginari, Scripturæ ſacræ & Eccleſiaſticæ nos docent, plures Aliqui caſu,

vivos à terrâ abſorptos eſſe, neque tantum caſu fortuito uti & in Sici
quoad hominem (Deo enim fortuitum nihil eſt) uti anno
163. per miſerandos terræ motus, nono & undecimo janua- „„.
rii, Regno Siciliæ devaſtato, accidit: ſed ex manifeſtâ Dei

lià 1693-
V. Conc. 4.

.

vindictà. De latrone in monte Calvariæ ad Siniſtram Chri- Alii mani-
ſti per hiatum & foramen terræ admirandum in infernum feſtà Dei vin-

amnatus in

. D 22 OQruce.
cum cæterorum terrore, terræ hiatu abſorptis Core, Da- me, „.

than, & Abiron, ſeditioſis contra Moyſen, & gravis rebelli Core, Da-
onis Ducibus, cum ſuis magno numero, ita ut cenſeat Joan- than & Abi-

nes Biſſelius in hàc conjuratione Core interfecta periiſſe ad ron.

millia vigintinovem, è& quibus uno flammarum curſu ſunt

abſum pti quatuordecim millia & ſeptingenti, Numer. 16. 49. & pri-
dianâ clade perierunt igne dacenti & quinquaginta viri. V. 35.

Cœteri ergo omnes à terrâ vivi abſorpti: Fueruntque nu-

mero non pauci, ait Maiolus; quanquam mumerus iſtorum,

qui abſorpti ſunt, percipi à Scripturâ non potuit; at fuiſſe
perplures, veriſimile eſt: qui enim adeo pauci potuiſſent ſe
opponere tanto Duci Moyſi! Dier. Canic. tom. 1. Coll. 17. f. 209.

Sacer Iextus ſic habet: v. 32. & 33. Confeſtim igitur, ut ceſſavit
loqui (Moyſes rebellibus intentans minas & vindictam Dei)

dirupta eſt terra ſuh pedibus eorum, & aperiens 0s ſuum devoravit

illos cum tabernaculis ſun, & universa ſubſtantia eoraum, cum ten-

toriis, totâque familiâ, uxoribus, liberis, pecoribus, ſuppel-

lectili: Deſcenderuntq; vivi in infernum opertt humo, & perieraunt
de medio multitudini, in flagranti delicto à furore Dei fubitè

abſorpti, & adeò damnati. Cornel. ibidem f. 836. Paolet. ſer. 1I.

QDuadrag. n. Ié. F. 165. Terribiles autem in illo ſoli diſſilientis

hiatu, ait Biſſel. ſpectrorum, cacodoemonumque viſas fuiſſe

formas: quin & ignis Inferni voraces emicuiſſe ſimul flam-
Mechtl de Jud. extr. 583 8 mas;

es88 CoON CIO XL. In udicio extr. Sententiæ Executio. —
mas; fuêre, qui proderent (apud Cornel. in Eccl. ar. 24. Paulss IIillil
Palacius) quod nos nec affirmamus, nec refellimus. Biſel. (uin.
Ruin. Iluſtr. Decade I. Ruind Io. Coritarum f. o3. At verò omnis Irabl, elt?
qui ſtabat per rum, fugit ad clamorem pereuntium: Num. 16. cit. Mell
v. 24. & Numer. 26. 4 . 9. ubi: Et fabtum eſt grande miraculum, ut, V.
Miraculo Core pereunte, ſilti ejus non perirent. Coræ tantummodo Flii u, 1
Eilii Coræz tres patris rebellioni non conſenſere; unde per miraculum wer
ſeret D Deus effecit, ut Core (qui fuit conſobrinus Moyſis: Cornel. amnnd
D PcT* i, Nam. 16. I. F. S32.) cum tabernaculo ſuo, in quò cum patre mei
, & illi fuêre filii, abſorpto, hi non abſorberentur, ſed penduli Ma
in aere hærerent, quoad terra abſorbens tabernaculum Co. pet

/

re ſub pedibus eorum rurſum ſe conjungeret, & hiatum ann
concluderet: unde Num. z26. yS. Familia Core, quaſi ſuper- un

ſtes, inter Levitas numeratur: atque hi Filii Core poſtea ddhi
ſancti habiti ſunt inter Levitas cit. Cornel. in Num. 16. 31. G (te

Viva ima- Num. 26. Annon iſta viva imago in extremo Judicio pereun- Color
go hæc, in tium, qui vivi abſorbentur à terrâ, & in infernum deſcen- Mn
Judicio à ter- dunt; mox ut Chriſtus judex ſuper eos ſententiam tulerit, mn
rà abſorben- TWyunt hi in ſupplicium æternum. Sanécti verô in aêre gloriosè (mg
dorum. mox etiam coœlos adituri funt, qui actibus & operibus im-. iIl
pieorum non conſenséère! Meditemur hic fragores terræ, Mn

ſeſe ad inferos usque altum & latùm aperientis, fammas de-. ult
terrimas fumosque evomentis, ad inſtar ſæviffimi draco. i
nis, os ſuum dilatantis, & ſimul ac ſemel tot milliones dam-
natorum devorantis: contemplemur ex alto in impios de- Kie
cuſſa fulmina, tonitrua, fulgura, lapides, & omne telorum an
Valediétio irarumque genus: horum ululatus, clamores, maledicta, nle
ad inferos plasphemias, lachrymas ſanguineas: quæ omnia valedictio- ſut⸗
deſcenden- nis ultimæ loco erunt, à Deo, à Chriſto, ab omnibus Sanctis;
à quondam charis, conſanguineis, amicis, fratribus, parenti- ys
bus, filiiss. Meditemur quàm acerbum, mœſtum, & fune- en

ſtum ſit futurum æternum hoc damnatorum ab Electis di. I
vortium, quéô hi in cœlum ad perennem felicitatem aſcen- A
—AJent, üli in gehennam ad perenne incendium deſcendent,

1

nun-

ôẽ ͤ

e ilInpiorum 4d Inferos deſcenſus ẽzraptu. 689
4H nuinquam amplius ſanctos, licet amicos, fratres, parentes,
m Nd vituri in æternum: Chaos enim magnam ſirmatum eſt inter utros-

mil, que, ut aje bat Abraham ad divitem Epulonem in inferno ar-

.
Mun li ei dentem: Lac. 16. 26.
4

iA V. Ab Antonio Cicarella in Vitâ Sixti V. Pontificis, refer- Miſerabi-
mld tur, mihi, ad Bapt. FPlatinam de Eit. Pont. fol. -22. miſerabile le ſuppliceum

*

nun Juvenis cujusdam ſupplicium, & hujus primo Pontificatus Juvenis cu-
sn anno incidens caſus infrequens & miſerabilis admodum. jusdam ſan-
aunm Juvenis cnim Florentinus ſuſpendio damnatus eſt. Hic Sarvms r .
em Adoleſcentis infelix Caſus omnes ad maximam permovit damic.
lund ſympathiam & commiſerationem. Sed & Adoleſcens ipſe,
e cum ad mortem educeretur, inter lachrymandum viſus eſt
e ſanguinis guttas profundere, quamvis meo quidem judi-
ee Ccio, ait Author, ſanguis non fuerit, ſed lachrymæ ſanguineo
. 116 colore tinctæ; quod tunc fieri ſolet, quando vehementia
opemn doloris & diuturnus planctus oculos impensèe accendit, &
nlein inflammavit, ita ut lachrymæ per vias illas accenſas trans-
mili, euntes rubedinem quandam contrahant, nec jam lachrymæ,
. Nis⸗ ſed ſanguis eſſe conſpicientibus videantur. Etſi nemo du-
us. bitet! Deum miraculoſo quodam modo & ſupernaturali
ten, poſſe in homine operari, ut lacrymans verum ſanguinem

IE fundat. En damnatorum lachrymæ annon ſint aut videantur Lachrymas
iee ſanguineæ! certæ oculi igne infernali accenſi jam ardent, damnatorum
en per quos illæ emittuntur: ſi non ſanguineæ , annon adumbrat.
ipſæ rubentes igne:? Et quis miretur in tanto luctu, nun.
ebun quam finiendo, & meritò graviſſimè deplorando! Flent
Jeimn miſeri foli, nemo compatitur: ut dictum alias. Ullic ingemi-
A ſeunt aſſeduè nec ullus miſeretur, ait S. Cyrillus; clamant de bprofan-
z ass, &. nemo fleltitur, lamentantir, E& nullus eripit. Drexel. Damnat.
Merr Kogo C. 3. J. 7. fine. Vbi & g. I. f. Iy7. Damnati licet acerbiſſimè äl
fw . plorent ac ejulent, nullas tamen lacrymas ſundunt: &c. MẽBW
ges Horrendum quidem vociferantur, exululant, fremunt, rI-
en Adr. gunt ad furunt, &c. Vid. & Barſaus E. Iafernns n. 6. li erit fle-
ſoon, JM & ſtridor dentium, ait Chriſtus Matth. S. 12. & Cap. 13. V. 42. σ1ů.
eH F51 52 g. 22.

6/o6 CoxNcC10 XL. In judicio extr. Sententiæ Executio.
A& c. 22. V. 3. & C. 24. V. yI. & c. 27. 30. Vr adeo ea Chriſtus apud §.

Mat. ſexies edicat, & quidem de æternâ damnatione & dam-
natis, quorum lachrymas in Diviniſſimis ſuis Concionibus
ſæpius ingeſſit. Planè ſletus ex dolore, ait S. Bern. &. §. en Pſal.

qui habitat“ ſtridor dentium ex furore Fletum namq; tormentorum
immanitas, ſtridorem dentium vehementia ipſa tabeſcentis invidiæ,

& obſtinata malignitas extorquebit. Et idemS. Bern. Out, inquit,

dabit capitèi meo aquam & oculi meis fontem lachrymarum, ut præve-
niam fletihus fletum, & ſtridorem dentium, & manuum pedumq; durs
vincula, & pondus catenarum prementium, ſtringentium, arentium,

nec conſamentium. Serm. 16. in Cant. Lrexel. cit, cap. Miſeri ex in-

vidiâ, aſpectu beatorum, ſtrident, deflent ſuam miſeriam, &

Damnati tempus à ſe malè deperditum. Ita narrat Petrus Reginai-

deflent in vi- dus, Homini religioſiſſimo, dum preces funderet, allapſam
tiis perditum ad aures vocem lugubrem: quæſüt ille, quis eſſet, quid plo-
tempus. Hiſt. raret, quid peteret? Ad quem vox iterum: Vnus è damna-
tis ſum: quid lugubre ploras? ajebat alter: Cui denuo vox
illa: Ego damnatique cœteri nil adeo deploramus acerbè,

quàm vitæ tempus inter flagitia perditum. Drexel. cit. C. 3.

H. 2. f. I7z. Et hæc quidem damnatorum ad inferos deſcen-
dentium valedictio erit: hi gemitus, geſtus, lamenta, eju-
latus, clamores. Sed revertamur ad deſcenſum damnato-

rum in inferiora terræ Pſalmo 6a. o. V. Conc. g3. num. 6. infra &

Conc. gS. n 6. .

Molitor ex VI. Gravis irati Numinis vindicta fuit illa, quæ accidit

invidid in (facto memoriàâ digniſſimo) alicui Molitori in SS. Euchari-
proximum . W
ſieni Eu. rius, auf dem Riedt / j—uxta Pagum Beningen, Territorii Liberi
Hhariſtiam Imperialis Monaſterii Ottenburani (ade qusò multa D. Franciſeus
cum ſuis ter- Petrus, Canon. Reg. - ettenhaſ. in Sue Viâ Eccleſ. edita A. öog. àf.5s25.)

rà abforbe- uno abhinc milliario, & dimidiæ duntaxat horæ intervallo
tur A. 1216. à Memmingen Imperiali Civitate diſſitum, in die Cœnæ Do-

mini ſacram de more cœnam ſumpturus, ad Beningenſem
88. Petri & Pauli Eccleſiam acceſſit. Parochus ſacram ho-

ſtiam

ſtiam, contra proximum, impio, A. 1216. quidam Molendina-

nidi
Eetn
r

MItu
nc⸗
(bror’

ien

.

—

4d
neKdam.

Mionibn
nerthrun

Dui ing

zedin, 1 1
9 Aulli, n
1, en
llert ex!

iſeriam

t, Nn
, ic.

6edanne
enwo.
1s Aede

Ade )
seler
td, edelc.
NNnne

itt
Huckad
Nendg

.

eni
e
ngene
nde.
an

Nilbe.

H Iinmpiorum ad Inferos deſcenſus &raptus. 691
ſtiam porrexit, quam ille ſacrilego de ore clàm retrahens,
linteo involutam, domum abſtulit ſecum: Cœnam deinde

ſub veſperum domeſticam cum uxore triſtis adiit, ſcelus

animo volvens, & poſt cœnam in campum ſeſe eduxit, qua-

ſi ſub aperto cœlo vigilias acturus, eâ ipsaà videlicet nocte,

quam Chriſtus inſomnem quondam egit in horto captus, lu-
dibria, vincula, verbera, omniâque indigna à udæis paſſus.
Hanc uxori cauſam, ædibus excedens, ſceleſtus Nebuio fin-
xit, vicino molitori ob fortunam magis propitiam diuturnàâ
invidiâ infenſiſſimus, quem hoc denique conſilio perditum
ire ſtatuit. Sacram Hoſtiam linteo evolutam, verfatili in
ipſo vicini Molendino rotæ ſubjecit, ratus ab hoc facto divi-

nitus mox adfuturam iram & ædibus extremum malum.

Exinde anno pene integro, ad feſtum usque Georgii, ſacrum,

ſfub rotâ ſic pignus delituit, fruſtra interitum expeétante ſa-
crilegii auctore; qui moræ denique impatiens, & irrequie-
to invidiæ ſtimulo agitatus, concubiâ nocte iteratè in vicini
æeęes irrepit, & ſublatam de priori loco Hoſtiam ſub molarem
ipſum lapidem transtulit. Hic verò ſuppoſitus lapidi Chriſtus,

molitor, domus incola, & vocem ſecutus unà cum familia, ad
molarem lapidem fertur; Movet lapidem, & ſacram Hoſtiam

attonitis oculis ſuppoſitam videt, ſcyphum inſuper, non pro-
cùl diſtantem ab Hoſtiä. Exhorreſcit, pavidusque Præto-

rem Pagi evocat. Hic excurrit, inſpicit, ad Parochum re-

currit; qui mox indutus veſtem ſacram ad Molendinum con-
tendit. Eunti, in mediâ via, Scyphum & Hoſtiam ſcypho in-
ditam manu ferens, Molitor occurit, à quosacerdos ſcyphum
excipiens, dum eximere Hoſtiam & ſacratæ Pallæ tentat im-
ponere, en ſanguis ex Hoſtiã dimanans dextram inundat, & Sanguinem

Miracula

cum jamſjam in ſpeciebus ſacris comminuendus eſſet, vocem Euchariſtica.
altè totlit. Et: Hic ego molior ſummum Bonum, inclamavit. Audit

S. Hoſtia

undique totam cruentat, Myſtam horrore implet, ille verò fundit.

Veſtigia retrèò relegens in Eccleſiam deportavit, piéque ve-

neratus, Auguſtiffimum in ſacrario Sacramentum re poſuit.

585858 8s 3 = Peyona

——

67 2 CoNCIO XL. In udicio extr. Sententiæ Executio
Molitorem Pœna horribilis molitorem ſecuta, qui ad invidiam chari- barel
fſacrilegum tatis pignore abufus eſt. Nimirum terra adhifcens abſor- Mæ,N0
dihus & a buit- immanis ſacrilegii reum, cum familia & domo, inq; *M
milidabior- Profundiſſimam voraginem, ex hominum oculis, cum to- ccl
bet. tius viciniæ ſtupore ſubduxit. Juxta locum ſacellum extru- terum
ctum & venerabile Euchariſtiæ dicatum, etiamnum hodie Hagni
viſitur, & in illo depicta Facti hiſtoria. Sacello nomen indi- eunis
Sacellum: tum: Zu dem heiligen Guet / ab illis vocibus, quas à ſummo Bo- venen⸗
Zu dem hei⸗ no molaris ſaxi moles expreſſit. EPago in Memmingenſem n⸗
ligen GHuet. Vrbem, cum conſenſu Ottenburani Abbatis, toto Clero ünt
comitante, poſtea translatum eſt hoc Euchariſtiæ miracu- (n
lum, &, ut celebrior cultus eſſet, in primario Vrbis S. Mar- tge

—

tini templo locatum, publicæque Venerationi expoſitum. uud
Miraculorum, quæ crebra ibi flebant, famâ excitus Frideri- eno
, QCcwus Auguſtanorum Epiſcopus, ſacrum Chriſti Corpus in ön
Capſam ſeu Monſtrantiam argenteam attollere decrevit, & UI
fecit venerabundus; at non absque novo miraculo; nam oni
ut primuùm admovit ſacro pignori dexteram, denuo Sanguis Ve
emanavit, & Friderici quidem digitos cruore, ipſum verd Uns
horrore totum perfudit. Sacroſanctæ iſtius Hoſtiæ conta- cit
ctus non ægris tantùm quàmplurimis in Memmingenſium n
Vrbe ſanitatem, verùm & vitâ functis vitam reſtituit. Mor- M
bi naturæ ope incurabiles apud Cœleſtem hunc Medicum, un
ſub Panis formâ reconditum medicinam inveniebant. Quin (I
etiam Scypho, in quem ſacrilegus Molitor ſacratas ſpecies nol

abjecerat, ſalutaris hauſtus fuit laborantibus. Facta ſunt lunmn
hæc ſub Conrado Monaſterii Abbate vigeſimo, ſanctitatis fa- ln
mam vitæ integritate adepto: cujus A. 1229. VII. Cal. Ang. erles
poſt ʒy. annorum Præſulatum, defuncti ſepulchro Crucifixi (tola
Imago faciem advertit. Hæc ex M. & Chron. de Abbatibus Otten. uiran
burani: in Conrado X. quem & Bruſchius valdè laudat, L. de (ia
Monaſt. Germ. fol. 636. Sacellum prædictum zu dem heiligen Guet/ Ec

ante aliquos annos laudabiliter auétâ devotione, ex integro Uen⸗
Tenovavit, & velut novum fecit, pulchréque exornavit KR. a

☛

ſti⸗

5 aum t.
lomenn.
nomendd.

mingenkrn.

to
ukitn

(omoll
1

ecteA

culozu

Pfun ſen⸗
iæ C:

Venlmn

t. Mor.
KNN,
. OH
Noſfens
tOC.
CNr
li
ed
uni

e.

denique (quod hujus eſt intentionis) Dei gravem at juſtam

Drahomira, multo crudeliter ſanguine Chriſtianorum fuso,

ærre campano dabatur, ad Chriſtum in elevatione S8. Hoſtiæ

Impiorum ad Inferos deſcenſus & raptus. 693
D. Benedictus, quinquageſimus Electus 1672. Abbas Otten-
buræ, hoc in oppido me tum in curaâ conſtituto. Perillu-
ſtre hoc Liberum Imperiale Monaſterium Ottenburanum,
Dioœceſ. Auguſt. meritò vocat Bruſchius præpotens ac pul-

cherrimum, I2 Monaſt. V. Vtenburga l. Ottenbura fol. 628. Et

Magnificentiſſimum : De Epiſé. Germ. in & Neodagario Ep. Abba-

te tertio. f. 133. Sit memoria in benedictione. Varia hic cum

veneratione mirari & conſiderare poſſumus: invidiæ mali-

tiam „quæ tam grande ſacrilegii ſcelus dictavit: Veram Chri-

ipræſentiam in Euchariſtiâ, miraculo remonſtratam: Chri.
ſti bonitatem, ex malo bona elicientis & beneficia magna,

vindictam, quâ ſceleratus cum ſuis terræ hiatu periit: Quod
graviore ratione omnibus Dei hoſtibus peccatoribus, & im-
piis in extremo judicio futurum eſt.

VII. Horribilis & ſtupenda fuit Dei Vindicta, quàâ & Dra-

homira Wratislai Ducis Bohemiæ Conjunx, ſed ipſa Genti-

lis altera jezabel, Mater S. Wenceslai Ducis Bohemiæ &
Martyris, ab Aviâ ſanctè educati nec non Boleslai impiiſſimi

Fratricidæ; Nurus S. Ludmillæ, quam illa crudeliter necari

fecit; terrã raptâ ad Inferos abiit. Res ita accidit Anno 924.
Drahomira

matura vindictæ Divinæ, multis agitata furiis, ut omnes Dueis Fa
Chriſtianos è medio tolleret, Pragâ diſcedens Drugoslai Fra- Hem M. Ma.
tris ſedem, Lutitzium, iter intendit, Diis ſuiis ſacrificia in- ter, à terra
ſtitutura illic ſuper Patris tumulum. In viâ pervenerat eòô abſorpta.
loci, ubi jacebant inſepulta oſſa Sacerdotum à Megær in-
terfectorum; nec procul aberat templum S. Matthæi Apo-
ſtoli memoriæ ſacrum, in quò antehac D. Ludmillæ Corpus

miranda patrabat. In eo tunc templo, ſub eum ipſum tem- Dum inte-

poris articulum, fortè Sacrificium peragebatur, & ſignum fium devotas
auriga ejus,
. 4 2 Chriftum in
adorandum. Admonitus eo ſigno auriga, qui Drahomiram Miſſa eleva-
vehebat, velocitatis artisque gratia mulieri dilectus S tum adorat.

694 CoNCIO XL. In Judicio evtr. Sententiæ Ewecutio

probatus, veruntamen Chriſti cultor eximius conſiderans è
„ ⸗ „ò „ „– ,.„ „ . .
tantâ viciniâ breviſfſimum fore transcurſum in locum ſa-

—

crum, adorandi Chriſti causa, reliétis omnibus, jumento
rop
orispe

—

deſilit, ſcuticam juxta equos in terram ad latus abjicit, cur-

rit, intrat ædem, in genua illic ſe deſicit, cum reliquaâ po-
puli præſentis multitudine, adorat Deum in 88. Euchariſti4
præſentem. Moras illic exiguas trahenti, indignari furia,

& quadrigarium omnibus diris devovere, templàque & ſa-
cra deteſtari Chriſtianorum, furore & clamore adeo veſano
& ſonoro, ut iis viciniam omnem & templum quoque reple-
ret. Medias inter execrationes diſcedit in partes quaquàa

verſum hians terra, punctôque temporis & mulierem, & e-
quos & quadrigam, & eos, qui ſimul vehebantur (quod

Dubravius meminit) devorat. Sic Bohemica Jezabel cur-

ru ad inferos eſt vecta, ne tardiùs eò perveniret. Scutica

ſola, excuſſa in viæ latus, relicta eſt, memoria illic Acheron-

tici deſcensus. Audiri mox cœptæ voces horrendæ, tellu-
ris e voragine malè coalitâ vociferantium, ejulantiumque;

miſto quoque ſeu fremitu, ſeu luctantium ſecum ipſis equo-

rum furore. Duravit autem hæc belluarum humanaque
miſta cacuschonia & vitiata vox, clamor & efulatus, tunc
quoque, cum finito Sacrificio, ſupervenientes Sacerdos po-
pulusque, & aurigam, poſt Elevationem regreſſum, ſed

præter ſcuticam nihil ampliùs reperientem, in genua pro-

lapſum, ut ſuo ſervatori gratias ageret, invenirent, & eju-
latus adhuc reliquias haurirent, & foſſa illa exeunte fumo,
igne, & fœtore intolerabili. Terror geſtæ rei multos de

Idolorum cultoribus ad nomen Chriſto dandum permovit:
In quibus fuit Drugoslaus, ex animo facétus & conſtanter

eſſe perſeverans Chriſti cultor Orthodoxus; Pewenfeld. Hiſtor.
Concion. Hiſt. II2. d f. 163. ex Joanne Dubravio Ep. Clomuc. L. z. & j.

Hiſt. Bohemicæ. Apud Surium. Majolus Dier. Canicul. to. I. colloq. 4.

F. 63. Ribaden., Flos &§”& p. 2. 25. Septemb. Joann. Biſſel. in Leone Galeato

ad A. I620. àpag. 450. E, encesl. Hagec. ejus Chron. Bohbem. mihi iir⸗

—
Kili
del Ne
ll, dei

(Hixu

mbun

odo
eropore
.Wenea
tanl,
Ledorde
Endnr
tumſand

1

mitn

Wr

inns

End
ic
ke⸗

oren
usne⸗

Cln

uIN

ren⸗

l.
IA
Lohe

ti

—
hltenns
ocumſ.
ento

Nit.

ee

i
Lücheritd
4

,
zane be

Nhee
es uge
dien, Kt.
Tur (gn
eubela.
t. Nn

. S

1

1

umnace
ls, tl

ls 0.

1

Ntenmn
ulxN

paratam foſſam cum curru & equis projectam ſepeliiſſe: un-
de Boleslaus, dictis his fidem adhibens, vindictam & cœ-

„

M

Impiorum ad Inferos deſcenſus & raptug. 695

Hic, & illius ex Bohemicâ in Germanicam Interpres [annes
Sandel Notarius, addunt, locum illum, ubi periit Draho-
mira, dein longo tempore ſepe circumdatum fuiſſe, & qui

ex propoſito illum calcâſſet, illum eo die ſignum maledi-

Rionis paſſum, vel, ut alii volunt, dedecus aliquod. Lo-
cum hunc usque nunc in Ratſchino ſuprà Pragam videri, ro-

tundo muro, in memoriam circumdatum: ait Sandel: Eo

tempore ad Boleslaum Ducem falſus Rumor deferebatur, Falſus ru-
S. Wenceslaum Pragæ Matrem clàm necaâſſe, eàůmque in eo mor, cui malè?

credit Boles-

dem fratri juratè minitatus fuerit. Videm. Secuta mors Fratrem
tam ſanécti Ducis, & quidem ab ipſo Boleslao impio fratre 8. Wences-
(qui variis, & animi & corporis ægritudinibus jactatus, in- ſaum rener⸗
certum, quòô fine vitam clauſerit, reliquit, cit. Sandel. fol. 1ol.1 um aa .
adann. 9séz. malè mortuus,) inflicta, adjutoribus duobus fa- mulo ctiam
mulis, quorum alter & ipſe cum equo, cane & accipitre, in- terrâ hauſto.
ter blasphemias, à terrâ abſorptus periit, ut præter relictam

foſſam veſtigii nihil remanſerit: Sadl ,. 92. En iterum vi-

vam imaginem raptüs miſerrimi ad Inferos, ex quo caſu
particulari meditemur ultimum illud præcipitium damna-
torum in Extremo Judicio. Alia exempla de abſorptis à ter- Hiatus ter-
ræ hiatibus, qui ſunt & fuere ſcelerum vindices, refert ræ ſcelerum
idem Reverendiſſimus Simon Majolus cit. tomo I. Dierum Ca- vindices.
nicular. Colloquio 1,. de Antris & hiatibus, mihi à fol. zog. Vtinam H
hinc & ex hiſce bene conſideratis, concipiamus verum hor-

rorem hujus tam alti ſeu profundi ac terribilis ad inferos
usdque caſus, raptus, & præcipitii, in momento, &, quod unum

& ſolùm eò impellit ſuo pondere malitiæ quaſi infinitæ pec-
cati mortalis, quod tantoperè odit Deus; quod præcipitium

horrendum manet certèò omnes peccato mortali immori-
entes. Et de hoc pro concluſione & doctrina morall.
IX. Vers cit. R. Majolus Epiſc. Peccatum quid aliad eſt, in- Peccatum
quit f. 209. quàm animarum biatus? Grande pondus peccatum Matus ant-
Mechtl de Jud. excttr. Tttt

ſt. mar um.

feros depri-

696 CoNcIO XL. In Judicio ewtr. Fontentie Ewecutio

eſt, gravius ipsâ mole terræ, quæ illi cedit, ſeſe aperiendo,

ſicut ponderoſo lapidi aqua ſeſe dividens. Ita gemit David

. 8 „ .
Decene pan- Pſalmo 3. y. Iniquitates meæ ſupergreſſe ſunt caput meum, &. ſecut
us graviſii- n or ws, o E int plutnbj. .
grate pn, grave gravatæ ſunt ſacper me; & inſtar plumbi. Deponente

mum, ad inn- .
oni det pondus, & gircumſtans nos Ppevcatum. Hebr. I2. I. Peccatum me-

2 „ . * „ 2 2* ð
mens in pun- itò appellatur om e Z ondus (inquit Angelicus D.) quaſi nullum

Zo Job. 21. 17. aliud pondus ponders nomine dignum ſit. Paolet. berm. II. fer. 2. Dom. 2.

Muadrag. n. Ir. Ex Luabat. V. Peccatum Prapoſet. 2. Adeo peccata,
quæ mergunt homines in interitum I. Tim. 6. 9. & perditionem, de-

mergunt in profundum & damnationem, in imum & cen-
trum terræ, in infernum deprimunt: Ita Core cum ſuis ſe-

dQdSitio & rebellio; ita Drahomiram infidelitas (in quâ manſit

contra fidem datam Wratislao deſponſata, quòd vellet bapti-
zari, & fidem Catholicam ampleéti) crudelitas in Chriſtia-

nos, Sacerdotes, aliosque, ipfumque ſuum Filium S. Wen-

ceslaum, quem necatum impiè volebat: blasphemiæ in

Deeum & Sacra, aliàque ſcelera: Ita ſceleſtum Molitorem
ſuprà n. 6. invidia & grande ſacrilegium in 88. Euchariſtiam;

Caſus Luri- In pundto ad inferna deſcendunt Job. 21. 13. ſcilicet impii, propter

feri Luc. io. graviſſimum peccati pondus: quanta velocitas deſcenſus:

45. quanta peccati gravitas! Ii puncto, ac momento, ex ſupremo

Deſcenſuss,„ . .
colo ad inferna deſcendunt, quod nonniſi ex infinitâ quâdam

iInkinita quaſi Er avitate fieri poteſt: nam ex Philoſophiæ regula, quò ma-

gravitate & 01 eſt Sravltas⸗ eò velocior deſcenſus: ergo ubi infinita gra.
malitia pec- VItas, d . 14
sati. IcpTngde igitur in pundto & in inſtantiè ad inferna deſcendunt. Ita illi

eſcenſus in inſtanti, ait Pineda in cit. gob. num. 6. à f. 11.

ipſi Angelici Spiritus, in ſupremo cœlo creati, ubi ſe peccati
ponderi graviſſimo alligarunt, lapſi præcipites in pundto ad
inferna deſcenderunt, Conc. ſeéqu. num. I. in momento, in inſtanti
1iinſfinita quaſi milliaria emenſi caſu ſuo, ut dicimus num. 3.
Deſcensûs Multùm, ſed parum fuit, Ægyptios deſcendiſſe in profundum

& ponderis maris, qaſi lapis: Eas „
peccati ſimi- 4 3 ar, . Evogl. 75. . Multum »Parum tamen, 8. Jere-
litudines H a!; . .
Projeciſſe illum in medium Euphratem, dicendo: ſic ſabmer-
Fetus

miam ad librum ſuum ligâſſe lapidem (ita à Deo juſſum) &

—
.

14
,,4 1

4

7

ccao
firti in

Gunn

cdini
Kosooon
wN

i
—
Rerinco,
,6ſut
Dpnente
Natm ze.
Plin
Atinep,;G
num Ar
elletban
in Criti
heniz ii
Miten
iin.
Celenis
Kprem
idn.
Ade
hingae
fl
lil

EN
i. i H
ier,
SMN/,
le⸗
AKn
Mnn

inſerna deſcenaere. O lapſum gravem, 6 peccati gravitatem!
„ . ₰ „
Sed iniquis: tam ſceleratus, & tot tantorumque criminum

Impiorum ad Inferos deſrenſur Sraptus. 697

getar Babylon, & non conſurget à ſacie affibsttonis, quam Domintls ad-

Aucet ſaper eam. Zerem. yI.63. Multum, parum tamen eſt, Ange-
lum ſortem, à S. Joanne viſum, lapidem quaſi molarem magnitm mi-

SWe in mare, dicenteme Hoc impetu mittetur Babylon civitas illa ma-

gna, & ultrà non invenietur. Apoc. 15. 21. Parum inquam eſt, Omnibus

peccatorem velut lapidem, aut lapidi molari alligatum, gravior de-

mitti in profundum fluvii aut maris: Sed illud denique gra- ſcenſus ad in.

Jfernum, &

viſſimum, impios omnes in Judicii Extremi fine in, puncto ad clocior

reus non ſum: Vtinam nullius eſſemus; fufficit enim unum

unicum peccatum mortale, quod unum tanti eſt ponderis,

ut nos in pundto ad inferna depreſſurum eſſet; & dum interim
non deſcendimus, ſuſtentat nos Dei infinita miſericordia:
Miſericordia Domini, quia non ſumus conſumptin Thren. 3. 22. Ut nos
ad ponitentiam adducat; quod meritò miremur, & gratiam
amplexemur, ne impœnitentes nos noſtro peccatorum, aut

peccati (quod etiam Lucifero in Cœlo unum tantùm fuit) Deponen.
ponderi & gravitati dimittat, ſuo tempore in punbto ad Inferna

dum ergo o-

de ſcenfuros indubiè D niſi omne bescati pondus deponamis. Pineda ne Peccett
. gravis, etiam.

cit. Vertigine qui laborant, & quibus inde periculum eſt, anius, pon-
loca alta,; unde cadant, meritèò devitant. Quodnam dus.

majus præcipitium eſſe poteſt, & profundiùs, quam in

punbto ad inferna? Hoc ergo præcipitium ſihorremus (ut Pla-
nè neceſſe eſt) etiam peccatum omnis mali cauſam horrea-
mus, devitemus, & fugiamus: At præcipites ex alto ſeſe

89

daturi oculos claudunt: ita & peccator mentis oculos: De-

ſcendant in infernum viventer Pſal. ya. I6. Ne deſcendant moriente,

ſubjungit S. Bern. Hoc pondere peccati ſi liberi & expediti

fuerimus, certò & nos ad cœlos evolabimus, mole corporis

a morte terræ relicto: quod nobis omnibus indulgeat Deus:
Cuihonor: c. =è
LVid. S. Thomas Sduppl. io. 94. Stanihurſtus in 4. Noviſſ. de Jqu- Authores

ionyſ. Carthuſ. de qudic, art. 15. 4 f. 136. hujus Mate-

8 dic. C. g9. à f. I66. D.

6938 CoNGCIO XLI. In Iudicio extr. Sententiæ Executio ßßÿUD
Jo. Pineda in Yob. 21. 13. Calamat. Slvas Diſc. yg. De Peccati Duün
culpd à n.g. & à f. a460. Paolet. Qaadrageſ.-ſerm. II. in fer. 2. Do. Mn—
min. 2. part. 2. àf. 167. Mart. Cochem Capuc. de Judic. cap. 13. Mugh
àf. Sz. Elig. Baſſeus Capuc. Hlor. Theol. Pract. To. 2. V. Ifer. Nobi
nus à fol. 8I. & paſſim alii de Iuferno. “”J”JJMUD ſfſtoo

32. 3=8. 4323. 2388. 638 3. 4383. 2383.238 3. 2888. 23: :328.-f3 o
CQLookxNclo XLr. E
Beatorum Glorioſus cum Chriſto Judice ad cœlos as- l
cenſus, cum victorià & triumpho; Ingreſſus Re. (g

4

gni ſupremi: Eòô & nos deſideria noſtra, omnes co. mgt

1.à— Rahar
natus, & vitam omnem dirigamus. ied

Dom. I. Adv. Reſzicite & levate capita veſtra, quoniam appro. Edn
pinquat redemptioveſtra- Luca 21. 25. V. C. n.
Dom.2. Adv. Mortus reſurgunt. Mat. II. y. Conc. . n. 2. & C. I2. nl

.
Dom. 3. Adv. Medius Teſt rum ſtet tt. . 9. I. 20.

Cnd
Dom.4. Adv. Pidebit omnis caro dalutare Dei. Lucæ 3. *
F. S. Cathar. Intraverunt cum eo ad nuptias. Mat. 2 y. 0. iri
F. S. Nicolai. Intra in gaudium Domini tui Matth. 2 y. 2nu. 8
Bunt hi, (Reprobi) in ſupplicium, Juſti autem in vitam æternam (mi
Mat. 2 . 46. Conſideratàâ hactenus annon cum vero animi hien
horrore? multis, reverà parum tamen dictis, impiorum ter Pt
æternûm miſerabili & miſerrimâ in judicio Extremo ſor- lin!
te, ſpectato deniq; eorundem in puncéto a deſcenſu & ra. umi
ptu, & ſicmundo ab illis &; omnibus ſordibus per ignem re- ſerh

purgato idq;, ut alieno (ne id nobis proprium fiat) damno & leye
malo docti, tantas & æternas haſce miſerias, in tempore ſalu- i
tis evitemus: reſtat gratiosè & jucundoidei oculo ſpectandus g

ſti⸗

—

.De leree

inſer

GENAE

poſito quaſi & à contrario adduco Aſcenſus in cœlum malè

Elecorum glorioſus ad cœlos Aſtenſu. 699

in ultimâ mundi totius Actus ſcenâ triumphalisEleétorum o-
mnium cum capite-Chriſto, finito judicio, Aſcenſus ad cœlos,

Beator um æternam ſedem, quò & nos vocamur. Vt autem
hic nobis glorioſior appareat, pro exordio, ab antitheſi & op-
Lucifer in

tentatos, quorum finis ruina ad Inferos usque. Is primus eſt lum con-

in Scripturâ nominatiſſimus, Luciferi: de quò Iai. I1.à v. 12. ſcenſurus, à

Duomodo cecidiſtide cælo Lucifer? &. qui dicebas in corde tuor Ii cæ- S. Michaéle

lum conſcendamſaper Aſtra Dei exaltabo ſolium meum " Aſcendam ſuper dejeétus.

altitudinem nubium ſimilis ero Altiſſimo. De quô Chriſtus Luc.o. 15.

(Conec. præc. n. 9.3.) Eidebam Satanam tanquàm fulgur de cælo cadentem:

magnãà vi ſubitò & inexpectatò (neque enim doemones expe-

dtabant hunc lapſum)celerrimè, quaſi in momento & manife-

ſtè ſpectantibus omnibus Angelis per S. Michaelem ejùsque

.

, Aα²
e
pinmnde
ttuntt

MAN 1

ro
Not .

Einu

& habitus, hoſce ſuis magicis ſpectris ita dementans, ut Ro-

præſentis proſtratus, fraétà coxendice & cruribus, paulèò

Aſſeclas, cœlo ejectum & deturbatum: Apoc. 12. I. de gloriã

ſuã & honore, quem creatus habebat & quem ſuo merito
conſequi potuiſſet, cum Viſione Dei fupernaturalem. Si-

mon Magus, de quò Aftor. 5. o. alter quaſi Lucifer, ut vocat Simon Ma-

Cornel. in Mat. 22. 5. primus hæreſiarcha, à ſe, & à Nerone ac gus in cœ-

Ium aſcenſu-
rus, aut vola-
mæ inter duos pontes ei poſita fuerit ſtatua, hoc titulo: &- bun Petti
moni Deo magno. Hic Anno Chriſti 68. Petri Romæ Pontificat ůs ex alto pro-
24. & S. Pauli à Converſione 33. arte magicâ volaturus ad co- ſtratus, inte-
lum lauro coronatus, jamque à domonibus in aëra raptus, riit.

& Capitolio, coram Nerone, precibus S. Petri cum S. Paulo ne. Conc. 47.

Romanis propter admirandas ſuas præſtigias pro Deo elatus

dal ex dolore infelicem animam exhalavit. De qué Arno-
bius Afer (quem Lipſius Epiſt. Czntur. 1I. Ep. z2. poſt Tertullia-
num inter SS. Scriptores doctiſſimum vocat: Lactantii Ma-
giſter Fidem amplexus eo tempore, quô vel maximéè Eccle-
ſia devexabatur) Libro 2. contra Gente, viderant, inquit, Ro-
mani curſum Simonis Magi & qu adrigas igneas, Petri ore
difflatas, & nominato Chriſto evanuiſſe; viderant, inquit,
ðWðð Itr t 3 fiden-

700 CoN c10 XLI. In Iudicio extr. Fententiæ Executio

— — =—

fidentem diis falſis & ab iisdem metuentibus proditum, pon-
dere præcipitatum ſuo, & cervicibus jacuiſſe præfractis; poſt onl, in
mte. N
uernonis

relſcet.

deinde Perlatum Brundam, cruciatibus & pudore defeſfum,
& altiſſimi culminis ſe rurſum præcipitàſſe faſtigio Carthagena
de Aſcenſ. D. lib. Iy. Hom. 6. poſt init. Cornel. in Apoc. 19. 21. & in 2. Pe-
t 2. I. & in Abl. f. z. Jacobus de Vorag. Apchiep. Genuens. Ord. Præd.5
Antichriſtus N.. 6 1
vmnonte Cin⸗ bet, ſe eſſe Chriſtum, quaſi Simia Chriſti, finget ſe mori &
aſcenſurus, in Poſt mortem ad vitam reſurgere; ut patet Apoc. 23. 12. Dein
tartara præ- Coram toto populo aſcendet in montem Oliveti, uti ſignifi-
cipitandus. cCat Daniel c. 11. v. pa. volétque inſtar Chriſti in cœlum afſcen-
AA „. 2
dere, ex quô ſe primitus deſcendiſſe mentietur: attollent

ctis admirantibus & divinitati ejus acclamantibus, inquit Pe-
rerius. Sed mox à Chriſto per Michaelem ful gure, ut vide-
tur, deturbabitur, eumque mox terra dehiſcet, vivumque
rapient doemones in tartara. Occidetur autem Antichriſtus,
lſicut Doctorer tradunt, in monte Oliveti, in papilione ac ſolio ſuo, illo in
loco, contra quem cwlos Dominus aſcendit, ait Haymo Ep. Halber-

ſtad. Cornel. in cit. Apoc. 19. 20. f. 259. Fictus hic ad cœlos ten-

tatusque aſcenſus & delapiſus docet, hoſce peccatipondere
Pergravatos, Conc. præced. n. g. Corruiſſe in infernum. Noſter

Vero ſanctus Beatorum omnium cœtus ab omni peccato im·

e

munis & purgatus, liberè cum Chriſto cœlos aſcendet cum
ſummä triumphi gloriâ. Keſpicite & levate capita veſtra, ut in-
e accendantur deſideria cœleſtia, quò toti feramur, & jam
nunc nobis totus nauſeet mundus cum omni peccato.
II. lLbunt juſti in vitam æternam. O felix fauſtumque Iter!
6 beatus comitatus! qualis erit illa pompa, quod ſpectacu-
lum, quando tot cœli principes, tot filii Dei cum Rege ſuo
Beatorum
gloria ad cœe-

PeGE regia, in dotibus glorioſi corporis, in mirabili
los ecuntium. AIel; 1I dotibus g i corporis, in ſplendore mii .

pulchritudine inſatiabili, lætitiâ infinitâ! Quqm decoræ

manus, victrices palmas circumferentes, & laureas im-

R

4

Legendaä aured, de s. Fetro E. f. 20z. Denique Antichriſtus, ut pro-
pe.nu

triumphantes per aera efferentur, in curru aureo, in veſte

—

Tottili

D
ror,

4

1 J
Deuine
eiſial⸗

ongrt
eum in aẽre deemones, ſumentes ſpeciem Angelorum, cun-

Ddihe
tinchn
Gannle

. 7 3
W X

n PElekRorum glorioſus ad cœlos Aſcenſu. 701
un,pon mortali viriditati rutilantes? quam illuſtre caput cintum
NH corona, mille carbunculis & pyropis ſeu rubinis late fulgu-
elim rante. Auribus autem, quid poteſt jucundiùs accidere illa
e harmoniâ, quæ ex novem Choris Muſicorum cœleſtium ef-
kE. floreſcet, Canticum illud Apocalypticum cum lætâ voce in-
GINüan tegrantium: Benedictio & claritas, & ſapientia & gratiarum allio,
fusum bonor, & Virtus & fortitudo Deo noſtro in ſæcula ſöculorum, Amen. A-
EII „oc. z. 12. quibus homines viciſſim reſpondebunt: Redemiſti nos
. dn Deo in ſanguine tuo ex omni tribu & linguä & populo & natione, & Fe-

Uti lnt⸗ eciſti nos Deo noſtro regnum & ſacerdotes, & regnabimus ſuper terram.
unn. Apoc. c. y. 4 v. y9. (Qaalis hic aſcenſus! quæ colloquia! quæ ”ÿMVM
uIH congratulationes! quæ Angelorum & hominum acclamati-
u U ones! qui Virginum lætiſſimus aſpectus! qui vatum & Pa-
i triarcharum intuitus! qui cœleſtium ſpirituum plauſus!
Unit. quam latè patens civitas! quæ beatæ ſedes! quæ ſplendida in
fGlne coœlo Palatia! quæ ſecura & clara domicilia! quam tranquilla
tinig poſſeſſio! quæ gratia nunquam peritura! quæ viſio! quæ
GG. Vvoluptas! quæ gloria ſemper & in æternum & in ſœculum
M. ſeæculi! Hic erit lætiſſimæ, quam Divina miſericordia per-
Aum aget Comediæ epilogus. Stanihurſtus. Venite, benedicéti. Ita ad
odt clum itur, ita intratur ad nuptias Cœleſtes: in gaudium Do-
1 Nlr mini. lTbunt gquſti in vitam aæternam. Nomine vitæ aterne omnem Vita æterna
tin ſanitatem, omne robur, omnem honorem, gloriam, ſatieta-quænam?
tan tem, voluptatem, omne gaudium, omnem bonorum omni-
I um affluentiam, accipe, hæc enim guſtant viventes in verâ
„a vita: nam qui in fame, ſiti, morbo, ignominia, dolore, vivunt,
4. non tam vivunt quam moriuntur aſſiduè. Addo hic breviter

t

a ſa
NNV

Mele ex Dionyſ. Carthuſ. art. 15. de Conſummatione Eoetremi Judicit f-ao. Aunqi ſta-
en Deniq; mox innovabitur mundus & complanabitur terra, tado po K
legein & fulgebit de cœtero ſicut aurum, aqua ſicut chryſtallus, aër Iu dieiunp

ne ut cœlum; ignis ut ſtellæ; luna de cætero erit tam clara, ſic-
rtmi ut modèò eſt ſol, & jugiter plena; ſol verò ſepties clarior erit,
H quàâm modèò; ſidera quoque & cœli proportionabiliter clari-
. ficahuntur: ſtabitque ſol perpetuò fixus in oriente, luna in
Moll.

OcCi-

702 CoNc10 XLI. In Iudicio ewtr. Sententiæ Executio.

occidente, & ceſſabunt motus cœlorum. Si orbi futurus
eſt poſt extremum Judicium tantus ſplendor; quænam erit
ipſi cœlo empyreo amœna facies! nempe quam oculus non vi-
dit, nec auri audivit, nec in cor homini deſcendit, & c. I. Cor. 2. 9.

Non poſſum non hic inſerere ex Athan. Kircheri linerario Ex-

taticoI. Dial.2. cap. Io. num. 6. fol. as. & ſequ. Coœhum Empy-

reum poſt finem ſæculorum jungendum eſſe reliquo mun-

do, & unum Dei Electorum domicilium futurum, terràmq;

in præſtantiſſimum ſtatum elevandam: juxta ,pocal. 21. 1. Et

vid; cælum novum & terram novam. Et S. Petrus: Novos cælos &

novam terram ſecundum promiſſa edus expettamus, in quibus jusſtitia ha-

bitat 2. Petr. 3. 13. Vnde terra præ cæteris omnibus mundanis

Corporibus majori ſplendoris apparatu conſpiciendam ſe ex-
hibebit, ut, ubi Verbum æternum Caro factum eſt, ubi pro

ubi omnes Electi beneplacitâ Deo vitâ, veluti in agone cer-
tantes, æternæ felicitatis bravium meriti ſunt, ibi ad ſan-

Rtorum coronam præteritorumque dulcem recordationem,

maximè Divinæ Providentiæ diſpoſitio ſe mirabilem eſten-
dat. Quò colliges, Electos corpore Borioſa & immortali-
tatis dote beatos, non Empyreum ſolùm, ſed & mundum
univerſum inhabitaturos. Neque veriſimile eſt, eos uno in

loco fixos manſuros, ſed ubicunque voluerint eſſe, ibi mox

futuros: uti Chriſtus, mox poſtquam à nube ſuſceptus, non
humano modo pededentim progreſfus, ſed quod coœlum
petebat, in eo quaſi momento temporis ſe conſtituit: &c.
Dein quòd Deus ita mundum conſtituerit, ut pauca divino-
rum in mundo operum cognoſceret homo, non alio ſanè fi-

ne, niſi ut in hoc æternæ felicitatis ſtatu ſummam & ineffa-

bilem Divinæ potentiæ magnitudinem, ſapientiam, amo-
rêmque erga genus humanum incomprehenſibilem, non in-
tellectu tantùm in lumine vitæ intueretur, ſed & ſenſibus
eadem corporeis, in ſingulis mundanis corporibus Divinæ
Providentiæ rationes, immenſosque Divinæ Sapientiæ the-

ſauros

Aut

uros co
Pral ext
In tan

=—

coree
ndiru⸗

ſelletoy
ieine⸗
enire

wN

euis,
1t i Nature⸗
ſalute mundi Vnigenitus Dei Filius crucis mortem ſubiit,

ſelati!
ud,
Gonr
Us
u
ite

Aam

4

kenple
Necler
alk
esNN
gelornn
herito
eali
uli 3
Korn
onc
(her

Ler

a

au PlkKlorum glorioſus 2d cœlos Aſcenſus. 703
ifmns ſauros cognoſceret, cognitos admiraretur, & amoris Divini
enmet extaſi ex tantis inexhauſtæ bonitatis operibus raptus, æter-
AI num tantæ bonitatis Opificem, tantæ pietatis redempto-
s rem, collaudaret. Tertium: Cùm Deus O. M. univerſam
d. corpoream creaturam, qui mundus eſt, eumque, ob quem
mn. conditus eſt, hominem æternuùm conſervare conſtituerit,
Inm certè fruſtra homini ſenſus in illo felicitatis ſtatu conceſſi
Hnim viderentur, ſi iis non uteretur: non uteretur autem, ſi non
und eſſet objectum ſenſibus corporeis proportionatum. Ergo
waeo licitè interri poteſt, mundum corporeum, quamvis in ſu-
H pereminentiorem ſtatum transformatum, non alio tamen
Sns fine à Deo conſervatum iri, niſi ut ſenſus etiam corporei ho-
nmeg minis, in immortalitatis ſtatum translati, tantà corporeæ
iomn naturæ pulchritudine, in quâ ipſe Deus omnium conditor
n Veluti in ſpeculo quodam eluceret, ineffabili voluptate &
en gaudio perfruerentur. Ita fere Kircherus cit. L. Adeo Ele-
RA KCti omnes & ſinguli Reges erunt totius Orbis. Lefrà num. g. &
e Conc. 53. 2. .
de- III. Sed vocamur ad ſpectandam Proceſſionem Beato-
mm. rum & Valle loſaphat poſt finitum judicium in cœlum, quò
mun hi pariter aſcendent ordine præclariſſimo: ſicut contra im-
piiturmatim, mixtim, & confusè in infernum præcipites
E, ie bunt, abi nullus ordo ſed ſem iternus horror- Job. 10. 22. Pia con- Proceſſio
tin templatio eſt F. Martini ochem Capucini , de Judicio cap. 17. Beatorum ad
. Pr. æ-lariſſimam, inſtitutum iri in cœlum Cruce Domini cœlum feſti⸗
e d præceſſura, de quâ ſapra Conc. 13. n. 3. proceſſionem per Ordi- viſſima.
RGe nes & Choros Sanctorum Angelorum, & hominum, qui An-
. gelorum Apoſtatarum ruinas ſupplebunt, pro ſuo quisque
A merito. In infimo Ordine illi, qui in vitâ parvuli, ab Ori-
ℳ ginali muncati culpâ, ante uſum rationis, & ſine merito a.
mn. Kuali proprio, deceſſerunt. In hacomnium numeroſiſſima
Celbe Beatorum multitudine reperire eſt cujusvis Statüs, Ordinis,

lii⸗ & conditionis, de quibus ſiprà Conc. Ie. n. a ut omnes proin-
de ſperare poſſimus & nobis partem & locum aliquem in
Mechtl de qud. exttr. Uu uu hãac

. 4 ſe.
urd

—

Nullus SS.

ſine luckà &
patientia co-
ronatus eſt.

—

704 CoNcIO XLI. Iudicii extr. Sententiæ Executio.

4 — ———

hâc nobiliſſimâ ſorte, eamque cum Dei gratiâ obtinere, mo-
dò velimus: Conſideremus hos Elestos, quinam fuerint
quinam jam nunc ſint? quinam fuerint, inſtruimur ab uno
de Sanctis Senioribm, tanquam præceptore interrogante di-
ſcipulum, ut doceat & erudiat: H, inquit, iis anmidti ſunt ſto-

is ,ie z S, R. gle e e enorz,n A 2 E g/ 5⸗7 r, R.
AtA, luer, ueet E unae Venernunt! 1σ. P. 12. E AXir TIs unl,

mundi & doœmonis, contra quos pro Deo ſtrenuè decertaâ-
runt victores per patientiam; Et laverunt ſtolas ſuas, & dealba-

*

. „ . 7 . — * .
erunt eas in ſangieine Agni: V. Ia. id eſt, per ſanguinem & me-

rita Chriſti, ſeipſos & conſcientias ſuas depurdrunt & ſancti-

ficarunt. Laverunt hi ſancti Animæ ſuæ ſtolam primò in

Baptismo; ſecundò in pœnitentiâ & aliis Sacramentis; ter-
tiò crebro gemitu, oratione & compunctione; quartèò per
opera miſericordiæ: quintèò per continuam charitatis, pa-

tientiæ, omniumque virtutum exercitationem & fervorem:

ſextòo per martyrium. Hisce enim omnibus Sanguinem &
merita Chriſti nobis applicamus, eôque nos quaſi abluimus
8& dealbamus, ut albi, id eſt puri & mundi, magis magisque
indies evadamus, ait Cornel. Lic fol, 153. & ſequ. Hi gradus, hæ
viæ Beatorum ad coœlum; Extra hos nulla ſalus. HMe, unde

venerunt! De tribulatione magna : ficut ipſe Chriſtus à Regno

Regnum

Chriſti du-

Iigneo & infüavi venit ad aureum alterum & gemmeum.
De ligneo expreſsè Vates Regius: Dezcite in gentibin, quia Do-

minus regnavit à ligno“ Pſal. 9y. I2. Juſtinus Martyr arguit &

plex, àligneo convicit judæos, quod voculam illam: à ligeo eralerint:

ad aureum &

gemmeum.
Pſ. 9 ⸗ 12.

Eradimus & nos Chriſtiani, ſi ad regnum æternum aliaâ viâ

quaàm crucis, tranſire velimus. Acceptemus & nos: quod
etiamnum durat, regnum Chriſti ligneum, illudque tolere-
mus, ut ſuccedat aureum: Si ſuſtinebimm, & congregabimus
2. Tim. 2. 12. Drexel. de Cælo L.. 2. c. Iz. J. 4. Vos eſtn, alloquetur

Chriſtus Electos in Judicio à ſe in cœlum introducendos,

qui permanſiſtis mecun in tentationibus meis“ & ego diſpono vobu,

Eicut d'ſpoſait mihi FPater mens regnum Lucæ 22. 25. per humilita-
G ttttttem

Ntett

Ae

.

.

1

qus venernnt de trébiulatione magna & tentatione tum carnis, tum he

ne⸗

Poman
lsmn
Atenns

Goon

,
4

Vue,

fic

tn
fuichi
je
CN

.

IInI
UVrC

4

lz⸗
is
le

eRorum glorioſi, ad Cœlos Aſcenſu.. 705

epa 6
Uere, IU0.

tem & Ccrucem, per labores & dolores, ]
per fſanguinem, & mortem denique: Præteriere hæc omnia:
Supereſt jam nunc poſſidendum regnum altifiimum, æter-
num. Sane & veriſſimée D. Hieron. Nultus’ labor duras, inquit,
nullum tempus longum debet viders, qus gloria zternitatis acqieiritler.
Drexel. Conſid. 6. de ætern. J. 3. f. 19. J. V irgo Euſtochium „Nobi-
Nekn. liſlimæ, & à S. Hieronymo laudatiſſimæ Matrone S. Paulæ
Ropmanæ flia, ad hunc Sanctum Patrem ſcribens, de immen-
e ſis anguſtiis, miſeriis & tribulationibus tam internis, quàm
E erxternis conquerebatur, innuens, ita ſe illis obrui, ut vitæ
am tæderet. Qui S. Hieronymus refſcribens ſequentibus Omnes 8S.
reſpondit verbis . Duts danbtorum ſine certamene coronatus eſt „ in vit4 paſſi:
Abel juſtus occiditur Abraham uxorem periclitatur amittere *E& ne Solus dalo⸗
in immenſanm volumen evtendam, quare & inventer, ſingulos adverſa Mon in dlei-

a „„
Wur Dun
„. 1

lores, per gravia certamina,
. Mcllus labor
durus &c. qué
gloria aterna
acczuiritur.
S. Hieron.

v Ur ,
An. dn e
ele he

ordte ere
Lall⸗
tbell?
.

eimge
91 1

1

1
uUelkl, N
4
Iaff
Glarion

1
Satſe . =
s

Ul à ..

ſpectamus ad coœlos cum triumpho deduci à Chriſto judice,

Nal X. . 5 5. . 5217 4 . 2 ⸗ 4 2 7 „ 6 el1s. Ex §.
Dderyrpeſſos“ Solus in delicii Salomon fuit, & forſan ideò corrait“ Epiſt. Tlieron, ad
er. 5 7 . ⸗ D 7 * . „1 àl “ &
keno ad Euſtoch. Ae Cuſtod. Birg. Calamat. Quaärag. Diſé. 35. P. I. fol. 735. & pr , o.
D Drexel. tomz. I. de Latient. p. 2. c. f. J. g. f. 577. Elech ergo, duos hium.

den bi ſunt, qus venerunt de tribulattone magnd. Et hoc quidem in M
“h , mundo: ſed qui nunc & quanti? ßl ”ÿUP;
IV. Omnes maximi, potentiſſimi, glorioſiſſimi Reges à Beati ſunt
e ſimmo Electorum usque ad infimum, ita ut, ſi vel unquam omneskReges,
mmenn (ſemper autem verè) tunc dici poſſit Chriſtus, eorum om- & Chriftus

Rex Kegum

,gi
Apoc. 19. 10.

„ nium Caput & princeps, Re Reglun & Dominus Dominantinum:
1 gui poc. Io. I6. & adeo, quod de Romanorum Imperatore: Non
eet mancipits & ſervit, ſed Regibus & liberts ( Imperii Statibus) impe- Imperator
miin eye, dicitur, id infinitâ ratione de Chriſto vefiſſimum eſt, regibus im-
SAGAH. Ccum Sancti & Electi omnes & ſinguli ſint ma'ores omnibus Ee de⸗ n

.— HWä . ed . 1, Oà, lervis: al-
Een ſimul ſumptis Mundi hujus Imperatoribus, Regibus, & Mo-

lus manci-

ℳς narchis. IIIi à Chriſto judice Reges declarati, coronati, ca- pis.
lonen nonizati, inaugurati, conſecrati, benedicti, coram toto mun-
Mcen do, iis verbis & per canonicè latam ſententiam: tenite, Bene-
u dicéte Patris mei, pöſſidete Regnume Matth. 2t. 34. veſtibus regiis

mutr
lin

condecorati, jam nunc in Ampliſſimi & æviternum unde-
DUu uu 2 AAgllla-

705 CoNCIO XLI. In Judicio extr. Sententiæ Executio .

quaque feliciſſimi cum omni pace Regni actualem poſſes- Maon
fionem inducuntur. V. Bellarm. tom. z. de ætern. PFelicit. Lib. I. c. 4. (Alb,
“ f. 1135. 1tem à o. I. ibidem: & eod. Supplem. de Offic. Princ. Chriſt. L. 2. nin
à fol. 15 o. Vita Toſeph. Aptiſſima hujus Figura eſt joſephus mne
. Fgypti Prorex, è mancipio & ſervo ac poſt innumeras & uumm
F Ve lu ſor graviſſimas tribulationes, quas & SS. Paginis ſcimus, Geneſek (
fephe rn cap. 37. 39. & 0. Legamus Geneſ. c. 211. 4 V. 39. Ubi reperiemus, “S ft
Qquod miratur Philo ſapientiflimus Hebræus, lib. de Yoſeph. n
hunc unâ die ab imo in ſummum eſſe evectum: quis, inquit, Grn
expectäſſet, intra unum diem ſervo Dominum, è vinto uunn
præſtantiſſimum omnium, é carceris vicario Proregem fieri, (ns⸗
Q Regiam inhabitare pro carcere, & ex ignominiâ extrema uak
in ſupremum honoris culmen aſcendere. An non idipfum
Electiin TWient. f. 4 V. 3. de Electis impii in judicio admirantes glori-. lunt
mundode- am juſtorum, quos hic contempſerant. Hé ſunt, quos habui- wr
ſpecti: in cœ- mus aliquando in deriſaum- & c. Vel, ut ait Doctor Aſceticus:
lo Reges: Mando erant alieni, ſed Deo proximi ac familiares amici. ſibi ipfis vi- und
Sap. J. 4v. 3. debantur tanquam nihili, & huic mundo deſzebti, ſéd erant in oculu finn:
. Dei pretioſi & diledti. Thom. Kemp. L. I. de Init. Chr. c. 15. m. 4. Con- ponte
Joſephi tri-templemur jam Beatorum triumphum. Vniverſam ſacram muumm
umphus & Scripturam perluſtrans, ait oannes de Carthag. de Aſcenſ- Cbr. dr

glor Eeueſ. L. 15. Hom. g. mihi f. z2r. 2. Hullum ſaneèe reperio triumphum mdce
ptura maxi- 2 orioſum magis, aut majori cum pompâ atque apparatu (d
mus. celebratum, quam illum Patriarchæ Joſeph, quoniam, ut (n

habetur in Geneſi c. al. Rex Pharao tulit annulum de manu ſaä, il- a
lum ei in manu tradidit, veſtivitq; eum Stolâ byſſina, quæ tunc umn
temporis in ſummaâ erat apud omnes æſtimatione, torquem ut
auream ejus collo impoſuit, & in triumphalem currum aſcen- Wn
dere, ac ad dexteram ſuam ſedere juſſit, univerſis Re- faun
gni Primatibus & nobilibus eum comitantibus, præ- (cxt
conéque clamante, ut omnes coram eo genu flecte- un

reunt, & totius EÆgypti regno præfectum eſſe agnoſce- e
a cirn re- rent. (Notat Philo & Rupertus, quatuor hic Regis in- ⸗
Sis inenn, ſignia, & ornamenta priſco illo ſæculo, quæ Rex Joſe- e

pho

„ã„ PPlekorum glorioſus aTd cœlos Aſcenſus. 207
noss. pho communicavit. Joſeph enim primèò pro compedibus
e carceris, à Rege auream catenam accepit; ſecundò pro ſer-
el, vili vinculo annuléque ferreo, regium accepit annulum
ehg tertiò pro habitu ſordido indutus eſt ſtola byſſina: quartò
E pro antri ſqualore adeptus eſt amplum imperii Currum. quæ
el 4. allegoricè Chriſto Reſurgenti applicat Rupertus: Cornel. in Regalis cur.⸗
eng Geneſ. 4I. 42.) Eno tantum Regni ſolio te præcedam, ait Pharao ad rus.
HJoſeph. Tradit ei annulum (pergit Carthag.) quia antiquitus Annulus.

sSm ille erat Regis Inſigne: Et hinc Darium Danielu o. 1z. laci leo-
eIm num portam ſuo proprio annulo obſignatum legimus, ut vi-
gennti dentes annulum Inſigne regium, nullus aperire præſume-
enae ret. Asſverus benevolentiam illam ſingularem, quà Aman
nicun proſequebatur, demonſtrare cupiens, tualit annulam, quo ute-
men. batur de manu ſud, & dedit eum Aman Eſth. 3. 10. Alexander M.
A. morti proximus in civitate Babyloniæ, teſte Curtio L. 1. Hiſt.
Nm quærentibus ſui Regni Magnatibus ac Principibus, quem
Hien Monarchiæ ſuæ ſucceſſorem eſſe vellet, reſpondit: Veſtrum
uesd eptimum ac poſtmodùm cum morbo ingruente ſermonem
Promere nequiret, annulum ſuum è digito tollens in omni-
m um conſpectu eximio cuidam Duci, Perdicæ nomine tradi-
Cbr. dit. Dare autem Joſepho Pharaonem ſtolam byſſinam, fuit Stola byſſi-
mNn ecum Sacerdotem inſtituere velle, cum, ut refert Appuleius uza veſtis te-
lib. g. Solis 5Ægypti ſacerdotibus permiſſum erat, veſtibus ?&.

— —

——

—

in, u byſſinis uti. Dum autem illius collo torquem illam aure- Torques au=
— 2 . , 7 „ — 6 .
6d am appoſuit, meritorum ejus ſplendorem exprimere voluit, a

ue cum hujusmodi præmium nonniſi eorum, qui aut dorinäa,
Aut vitæ integritate conſpicui erant, dari conſueverit. Ita-
dque animus Pharaonis fuit, annulum Joſepho porrigentis,
„ Eeum Regem geclarare; ſtolà byſſinâ veſtientis, Sacerdotem
creare, monilia verò collo apponentis, meritis ſuis præmia

digna conferre, ac labores illius laureare. Prodit deinde in
„ publicum curru regali tantâà ſplendens majeſtate Joſeph,
Wui⸗ Præcone per univerſam Curiam clamante: Cenu fleltite s; ſo-
ef⸗ ſeph enim tranſit & ſecundumtextum Hebr. Benedicite, laudate

kf Duuuz smnes

70 9 CoNcIO XLI. Judicii extr. Sententiæ Exwecutio

— =—

omner, atq; magni facite, magnificate 9ſeph. Ita Carthagena pul-

cherrimè applicans Chriſto in Cœlum aſcendenti, data eidem

8

leſtium 4. In-

ſignia. Saticiidintis, -aren azre Irzr, z ,,15
Snta beatitudinis „ Cateha aurea multiplicis Proæmtii: urru regali

qui ſigniſicat faſtiginm ſublime meritorum, ait S. Ambroſ. L. de Jo-

kledtorum V. Verum: celebris ſanè at

euntium
triumphus

Tori; hæcomnia tamen comparata triumpho illi omnium Flecto-
cum gloria ,

longè maxi- Ium cum Chriſto ad cœ los migranrium cum jubilo & cœle-
mus Dra & fumus apparebunt: ſic-

mus. ſtium Muſicorum choris, uml
ut & Omnes alii totius orbis in omne ævum triumphi & in-

greſfus triumphales ſolenniſſimi, tum noſtris temporibus

TdJdmheratorum, Regum, tum veterum Romanorum, quos
8S. Auguſt. magnificentiſſimos fuiſſe neceſſe eſt, cum de 8. Auguſtino fe-
ttia vota & rant, eum tribus maximè dele ctatum, tria hæc unicè optaâſſe:
deſideria. gn
bhantem „ & Paliliem in Cathedr, concionantem & - fulminantem. S§. Pale-
KRomanor. Ii, Eroem. cap. y. f. S. & ad Galat. g. 1v. f. ga*. Romanus ille om-
FTriumphi.

lium honorum, Præmiorum, conviviorumque magnificen-

que geſtis, victoriisque partis decorari conſueverunt, Tri-

decreto. De quo, & de Triumphi formâ aliisque Rmus Majo-
lus Dier. Canic. T. 2. olloq;. ., Aitla & Caula ſol. ept. Præfere-

“” bantur in vehiculis omnis generis ſpolia. Hoſtes devicti hos
unter quandoque reges & principes) currum triumphantis
ſſequebantur, quorum eolla catenis erant onerata. Quod
M —=è “ ipſum
.

.

omni poteſtate in Cælo & in terrd Mat.25. 15. Quorum facilis ap-
Beatorum, plicatio eſt etiam ad Chriſtum, imèò ad quemvis Beatum &
Regum cce- Beatos, cum Chriſto in cœlum, glorioſiſſimo triumpho, finito
Judicio aſcendentes, condecoratos ſtola gloriæ, Annulo æterng

V nè atque magnus fuerit trium-
ad Cœlos phus iſte oſephi, magnhus hujus ſplendor, gloria, dignitas
Proregis, poteſtas, authoritas, eminentia, magnificentia:

Videre Chriſtum interris converſantem, Romam in fore Imperii trium-

nium terrarum Princeps populus, ut victoriis, ita triumpha-

tid cæteris omnibus populis atque regibus ongè videtur an-
teceiluiſſe: Iis Imperatores, rebus in bello fortiter præclaré-

umpho, Senatusconſulto vel à Populo Comitiis centuriatis

üero

le

ttes

dannes

dcdie,
ſaitnote
(ted
tno
tetn. ,
oluate
Hpinn
Aun,t
iimn

Copor

(Eanra
cun. 3

Won

it
eeelkn
i ef
e Mn
len en
wum

en
wau

q Plekoräm glorioſia adcœlos Aſcenſu. 709

—

ipſum humanæ miſeriæ argumentum. Ludicra hæc, ſi cc:

Retn leſti Beatorum triumpho compares, hoftibus catenatis ſam
*—j ad inferos deturbatis: His nilſlie. Ui Sandi roil abr ckcEck.—
Numg one quopiam, ſed ab ipſo 60ο Profuntlati, idem bacet-
mnA dotes & ejusdem cum Chriſto poteſtate aucti: Ecce enim S.
Me . Joannes Apoc. I. F. de eſa Chriſto alt: Dui eſt Princeps Kegum terre
AtN 1⸗ Silexit goxy & ait nos, à peccati noſtris in ſangline ſuo! & fe-
umnnt Tit no regnum & ſacerdotet, v. 6. Fecit nos regnum: legunt multi
1olle⸗ 6Sræci Codices & Tertull. Keges- qui hic vitiis Per virtutes, in
f/ffuuturo morti & miſeriis dominentur per beatam immortali-
ett n tatem. Cornelius Et Apoc. y. 10. Feciſtz nos Deo neſtro regnum, & ſa-
a, aht cerdote, (offerentes ſcil. Deo ſpiritualerhoſtias I. Petri z. .) & re-

Nnuhcenn gnabimus ſuper terram. quô alludit ad id 7. Petri 2. 9. Vos genus ele-

ntih Dium, regale ſacerdotium, gens ſanôta, populus acquiſitiontt. Regna-
d imnm, ſaperterram tum hanc morientium, in eâ dominando car-
ee ni, mundo & diabolo; tum illam viventium in cœlis; quos

el Li. . 4 6 QfQ ”MU . . —
IEne corpore & animâ ſimul omnes ſancti homines gloriosè ingre-

1R

en qientur cu . ini & s Cœli & terræ ſup. „ H
D dientur cum SS. Angelis, Domini & reges cœ! ſup ExS. Anfe.
inguli in

un, ante num. 3. Wunt juſt? in vitam æaternam. Quomodo autem ins G
II. Coelis omnes Beati ſint rege, ita explicat S. Anſelmus, Apiſt.2. Cœlo Sankt.
netgri ad Hugonem- Tanta, inquiens, erit dileltio inter Deunz & eos, qui ibi quomodoRe-
i eunt, & inter ſe ipſos, at omnes invicem diligant ſicut ſeipſos, & plus a- ges! quia eo-
GIe ment omnes Deum, qum ſeipſos; & propter hoc nullus ibi volet, niſi quod tum voluntas
sNeor Deus; & quod volet unus, hoc volent omnes; & quod volet unus vel omner, fiet.
jtinnptr H bocipſum volet Deus. Duapropter quidquid unusquls, volet, hoc erit & Ae
Vgnitek ſeipſo, & de omnibudtliis & de totà creaturd, & de ipſo Deo. Et ſic ſing la
eudh erunt perfebti Reges, quia quod Iſinguli volent, hoc erit; & omne Jimal cum
rac Deo unus rex, & quaſi unus homo; quia omnes unum volent, & quod vo-

uE lent, erit. Et inferius, cum dixiſſet, pretium, quò⅛ emunt hoc re-
um gnum, eſſe amorem, ſubdit poſt alia, & concludit: & erg vis eſſe

⸗ rex in cœlozama Deum & homine, ſicut deber, & mereberi eſſe, qu od optas.
Utte⸗ Ita S. Anſel. Cornel. in Apoc. . 10. f. 113 Adhæc & ex his note- HM DH

Eds mus verba Pharaonis ad Joſeph Geneſ. al. a0. Ad tas ort e
os rium cunktus opulus obediat uno tantum regne ſolio te pracé ze.

4

7100 CoxNcto XLI. In Judicio extr. Fententiæ Executio

Adeo implebitur omnis voluntas Beatorum, eruntq; hi idem
cum Deo, non natura, ſed gratiâ & honore, quô illos Deus

reges habebit, & honorabit; illi vero Deum profundiſſim4

ſubmiſſione Deum, & Chriſtum, etiam qua hominem adora-

bunt, & collaudabunt, in omnem æternitatem, Kegem Re-
gam & Dominam Dominantium. Quanta cœleſtium iſtorum
Regum ſublimitas, gloria, poteſtas, magnificentia! Et hæc
ex figurà à Joſepho deſumptà ad Beatos, circa quos ex eodem

Naon ſunt conſideranda adhuc plura veniunt; Inter ea: reſpectu Regie

ondignæ Pas- iljuns dignitatis & cœleſtis beatitatis nihil eſſe, quidquid

temp. ad fu- Beati in vità egerint aut paſſi fuerint, juxta illud: Monſuni con.

teram glao. dignæ Paſſtoner hiijus temporis ad ſjuturam gloriam: Rom. 5. I5. etiamſi

riam: Rom. 5., Annis mille durarent illæ: ſicut videri juſtè poſſit, nihil pas-

y5. ſus fuiſſe oſephus, ſi conferatur cum honoribus eum ſecu-
Demonſtra- tis, quibus, ut notat Rupertus, ipſi nihil non inſigniter re-

tur de Joſe- muneratum ſit. Nam i. pro odio fraterno acquiſivit gra-

pho. tiam Regis & Principum ejus. 2. pro exilio exaltationem. 3.
Pro labore manuum in ſeryvitio, annulum aureum. 4. pro
Pallio, ipſi ab adulteràâ detracto, ſtolam byſſinam. 5. pro com-
peldibus torquem auream. 6. pro eo, quèd vinétis miniſtra-
Verat, Princeps conſtituitur. 7. pro carceris humilitate, ſedet

ſuper currum regium. 8. pro eo, quòd contemptus fuit, nunc

ab omnibus honoratur genuflexione. 9. pro nomine ſervi ac-

cipit nomen regium, vocaturque Salvator mundi. 10. pro

contemptà aduiterâ & turpi voluptate accçipit uxorem præ-
nobilem. Adde, Joſephum anno 16. ætatis venditum ſer-
viisſe 14. annis, ex his per triennium in carcere: principatum

Verò & proſperitatem ejus durâsſe annos So. ſcil. ab anno 3zo. Ving

Eluta n,

uſque ad 110. quò mortuus eſt. Si hæc omnia in umbr4 ſo-

luùm & figurãâ actà, conferamus cum Beatis, quæ paſſi ſunt,

& in cœlis eorum gloriâ, multa habemus, quæ piée & utili-
ter meditemur, cognoſcamusque, quid Deus in futurà fa-
ciet vitâ, ſi ĩita ſuorum in hac laboręs & ærumnas remune-
ratur; Animemur hinc, pro Deo, cœlo & ſalute noſtrâ, for-
titer

Peragere
us, erin
ſi fnnn
i, innn
un qui
SeWt
grelon
eins Nir
cen, a
MWn
(Cc
Mraen
lelon
reisn
MWer⸗
Plokn

ſmc
4 hni

moen
Pbentnn
bd
oleſkts

lgecin
bort

4’ Din

riltus
cht

atio⸗

——

hiiden

hümiflm
nadgz.
n len .
un fornr.
tind
Werete.
Pelku let
,icg
Muſimman
lelt etanl

t, Ninl.

Heunn tcl⸗
inicr k
liiitgr.
Woden/
eum /,.
DNNe
5 Minit.
tare til
uit, nun
e ſerni ℳ%
1 o
Nenn te .
Stun K⸗
Ki

dne

ſun, .

Kwl
uni
glenn⸗
olte.

1

llen

menta muri Civitatis omni lapide pretioſo or

—
—

mus, erimus ſoſephi, quod interpretatur: Augmentum, alul-

gendi infinitis bonis, ſeu finitis in infinitum: ſi in mundo
caſti, innocentes ſimus: Et virtute meritorum illuc introducitur

omnis, qui ob Chriſti nomen hic in mundo premitur. Sed ne hærea-
mus: ut contemplemur ſolennisſimam Beatorum in cœlos
ingreſlum ceu Kegiam ſuam.

I. Itaque Regem Regum Chriſtum cum Sanctiſſim4

Flecorum glorioſus ad cœlos Aſcenſur. 711
titer agere & pati. Cornel. Ibi omnes, ſi in vitâà etiam fueri-

Electorum

ejus Virgineâ Matre, cum gloriâ & majeſtate in cœlum re- in Cœlos In-
ducem, comitabuntur omnes Electi, & Angeli & homines greſſus.

ſancti & ſanctæ Dei, hique, præter naturam, pares Angelis,
virtute propriãâ, dono & dote Agilitatis corpore glorioſo,
per aera & firmamentum ferentur, quanto gaudio, cùm ſo-

lem, lunam, planetas, ſtellas, & corpora cœleſtia oculis cor-

poreis propè contuebuntur, Firmamenti, & ipſius ſummi

cœli extrà mirificam omnipotentis Dei manus ſtructuram,

verbo & momento olim creatam, cùm & ipſum cœlum em-
pyreum ingresſi, à Sanctisſima Trinitate (Sanctorum enim

nullus in ipio cœlo tum erit) excipientur magnificentiſſimè.

Quis deſcribet Regiam illam cœleſtem, & in unâ innumeras
pro numero Sanétorum: Amplitudinem cœli ſupraà deſcri-
pſimus Conc. 36. u. 8. Conc. 38. n. y. & 40. n. 32. Plateæ & muri eéjus ex
auro puriſſimo- Portæ nitent margaritis “ & C. cit. Hym. Kccleſ. Luſtre-
mus parum piâ curioſitate, vel uno ſimplicis rectique oculi

Amcœnitas,

pulchritudo,

obtutu magnificam illam Beatorum Regiam & locum perpe-
nuæ habitationis. S. Joannes vi deſcribens hujus & magnifi-
tuæ habitationis. S. oannes videns & defcribens huſusn ia Ceeli
cœleſtis jeruſalem opes, ſplendorem, gloriam, Apocal. 21. 15. Empyrei.

lſa, inquit, Civitas aurum mundum, ſimile vVitro mundo. Et funda-
nata. Et duodecim portæ
duodecim margaritæ per ſingulas: & ſingule porta erant eX ſingulis
margaritis! & platea civitati: aurum mundum, tanquam vitrum per-
lucidum v. 15. & ſequ. Addit v. 22. &ſ 23. Et templum non vidi in
eà; Dominus enim Deus omnipotens templum illius eſt & eni,
Chriſtus: Et civitas non eget ſole, neq; lund, ut luceant in est nam
Mechtl de Jud. extr. X XX Cari-

712 CoNCIO XLI. In udicio ewtr. Sententiæ Executio.

Claritas Dei illuminabit eam, & lucerna ejusz eſt Agenn, Chriſtus ſcil. Wegl
quà Deus, & quà homo, ſplendidisſima & glorioſisſima Chri. legi⸗
ſti Humanitas, oculos corporeos Beatorum illuminans & re- keutu
creans. Cornel. Si quis Regum, ait Drexel. centum annorum s a
à morte inducias ſibi polliceri poſſet, annon is formoſam ſibi Haw
domum ſtrueret:! Et Deus architectorum omnium magi- uN.
ſter, ſuæ ſuorumque æternitati felicisſimæ non ſtruxerit VI.
domum multo quam ornatisſimam: Opera mannuum ejus ſunt om kle
In cœlo pa- eoli: Eſal. ot. 26. Non deſunt Theologi, qui ſentiant & cen- igredte
latia. ſeant, eſſe in cœlo domos nobilisſimas, amœnisſima ædificia, umn, a
& palatia magnificentisſima, non ad propulſandas aéris mo Meibin
leſtias, ſed ad augendum Civitatis illius beatisſimæ deco. Mwnn
rem. Nunquid enim, ajunt, Beati erunt in cœlo, velut o- Kndhi
ves in agro: Nunquid Empyreæ ſedis loca plurima luge- (och⸗
bunt vacua! Crediderim ergo, inquit eruditus Scriptor, Mni
Seb. Barradius Tom.. Comment. in Concord., Evang. ampla &–- ad. mn

mirabilia palatia aliaqque ædificia, fortè etiam prata, nemo. uuc
râque amœnitatis ſummæ, materiæ incorruptæ, ſupra gem- Min
mas pretioſæ, in cœlo eſſe, quæ Beatorum oculos ipsâ varie- Ghn
tate oblectent, & illam Civitatem beatisſimam exornent. kge;
Habebunt certè manſione Beati, ut & verbis Domini conſtat; (lur⸗

cur non palatia, alia aliis ſuperiora, quibus non conclu-. kigau
dantur (erunt enim perlucida) ſed alii ab aliis ſeparentur, Iuin
& pro dignitate diſtinguantur; prout Rex Cœli pollicitus mei

dixit: In domo Patris mei manſioner multæ ſunt. Zoan. 1Ia. 2. Hujus mcß
olim opinionis fuit Eborenſis Academiæ primarius Theolo e⸗ e
gus Ferdinandus Pereſius, vir ſapientiâ & virtute præclarus. (Muime
Drexel. tom. I. de Cælo. Li. 2. C. 5. J. 3. Cornel. in Apoc. 21. 15. f. 321. G u,
in Yo. I4. 2. Ubi: Has manſiones multas, magnitudine lucis ple- termun
nas Stephano cuidam oſtenſas, narrat S. Gregorius L. a. Vial. texn
c. 36. Stunt & de iis variæ hiſtoriæ authenticæ & probatzæ. uege
In cœlo In- Sed & in cœlo eſſe vera materialia Inſtrumenta Muſica, Or- on
ſtrumenta gana, Citharas &c. longè noſtris pretioſiora, ſublimiora & re- mm
Mulicalii. ſonantiora, habet Cornel. in Apoc. y. 5. f. log. quibus Sancti in
cor-

—

don lleklorum glorioſus ad cœlos Aſeenſus. 713 H

Milnsſd. corpore glorioſo pſallunt & laudant Deum. Et hanc cœle-
Wuci ſtem Regiam & civitatem cum Chriſto triumphabundi in-
nsNe. gredientur omnes Sancti & Beati: atque ſi locus exterior
mmmn tantus ac talis eſt, quid erit ipſe Deus, in cujus claraâ & in-
mminh tuitivâ viſione ac fruitione ipſa eſſentialis Beatitudo conſi-
mnm ſtit! V. hwertfer. Conſil. 3. à f. 106.
Omm VII. Lbunt jnſti in vitam æaternam! Matth. zy. 46. Neque tan-
uGGh tum Electi ſanctique Kege omnes Kegiam, Regnum cœleſte,
mam ingredientur temporaneum, ſed æternum. Chriſti Reg- B tacipuum
medtch num, cuus heredes & coberedes ſünt Electi: Kom. S. 1z. immor- zudinen
Siism tale, infinitum, immutabile, æternum eſt: & præœcipuum Budd ſcia nr
e Beatorum gaudium ex eo naſcitur, quòd ſciant, Beatitudi- ge berpe-
nem fore ſempiternam: ſicut præcipua damnatorum affli cuum.
rin er ctio eſt, quod videant, & ſciant, tormenta ſua fore perpetua.
Sm, Miſeria damnatorum non abſolvi, Regnum Beatorum finiri
mu non poteſt. OO lætitia inenarrabilis, evidenter ſcire, & cer-
m tum eſſe, in æternum te ampliùs cœlo non ejectum iri ſemel
Ne. illud intrantem! Si in hac miſera vitâ degenti adhuc8. Fran-
Siin. ciſco Seraphico gaudium fuit de revelata ſalute ſuà, ſepra
n Conc. 33. n. 7. quantum erit, cùm Beati reipsâ Cœlum ingresſi
jonltt: Regnum æternum posſidere cœperint: De Chriſto Lac.7. 33.
narr Et regnabit in domo Jacob in eternum &r regni ejns non erit Enu.
Prell. Tamdiu cum Chriſto & Beati regnabunt : regni eorum finis
Polin noh ertt. 0 miſeriam omnium mundi regnorum, quæ
„No Paucis annis, ſœpè diebus finiuntur! ſolum Dei Beatorum- Onnuia re-
. ſteo⸗ que regnum SEternum. Juſti in Perpe! ele,I vivent. Sap. ye 10. gna mun di
ENxS Plurima in orbe regna numerantur affest antur, quærun ſint tempo-
ſut tur, cum multis curis, inſidiis & periculis posſidentur: æ& ralia & räan-

ternum nullum, infinitum nullum. Suus omnes & reges ſitoria. Ceoeo-

—

. & regna fatalis finis ſepelit. Drexelius cit. l 2. de cœlo c. 12. G. 5,2 leſte regnum
Di .

O Pplures enumerat, Reges Hebræorum, Imperatores, Cæſa- æternum eſt.
res, Pontifices: plura eo capite enumerat Regna potentisſima,
quorum finis & cinis fuit, eritque omnium denique, cum

ei⸗ mundus exuretur. Solius Chriſti cum Beatis omnibus,
XX X 2 Regni

Cæſares

Auſtriaci.

514 CoNCIO XLI. In ſudicio extr. Sententiæ Evxecutio

Kegni non erit finis. Glorioſisſima Domus Auſtriaca Regna
& Imperia in præmium accepit cults SS. Euchariſtiæ in
Rudolpho Primo: ſed etiam ſanctorum devotorumque hu-
jus mundi Regnorum, Regúmque finis eſt. Rudolphus I.
natus 1218. Coronam & ſceptrum Imperii accepit anno 1273.
dimiſit vitâ functus 1291: tenuit annis octodecim: Albertus

Filius ab Anno 1298, usque 1308, annis fere decem, de qué in-

fra Conc. 213. n. y. à nepote occiſus, infelix ſolo mortis genere
Heros aliàs feliciſſimus. Fridericus III. Alberti primi filius,
ab A. I314, usque 1330, annis 15, & ultrà ab Electione, inter æ-
rumnas, labores. Albertus II. natus A. 1396: Anno 1438. in-
tra quinque menſes tribus Coronis, ſcil. Hungariæ, Bohe-
miæ & Germaniæ Rex inauguratus, ut ipſe Deum precare-
tur, felicitatem hanc tam repentinam, ſibi ſuſpectam viſam,

aliquâ adverſitate immiſsaà acerbaret, vitam & ſceptrum po-
nit poſt menſes 19. A. 1439. Fridericus IV. natus 1415. ſolus

inter Imperatores poſt Auguſtum longiſſimo tempore, ab
A. 1440. regimen protraxit ad annum 54. & poſuit 1493. Hu-
jus Filius Maximilianus I. natus A. 14 9. mortuus 1519. im-
perium rexit annis 25. menſes fere quinque, Anno 1486. vi-
vente Patre coronatus. Carolus V. Maximiliani IL. Nepos ex

Filio Philippo I. Rege Hiſp. natus A. 1500, ab A. 1519. annis tri-
ginta octo Chriſtianam Rempublicam gesſit, ſceptro Impe-
rii Regnorumque ſuorum abdicato 1;5565: beatâ functus mor-
te 1558. nocte ante lucem Feſtam Evangeliſtæ Matthæi. Vid.
Conc. 35. n. 6. Ferdinandus I. Frater Caroli V. natus 1503: ab

Anno 1558. ſex annis Imperator fuit, defunctus Anno 1564.

Maximilianus II. Ejusdem filius, natus Anno 1527. annis
duodecim, à 1564. usque ad mortem Anno 1576. Rudol-

phus II: hujus filius, natus Anno 1552. annis 35. ab Anno

1576: obiens Anno 1612. Matthias Anteceſſoris frater,
natus Anno 1557. Imperator annis o&to & fere novem
menſibus, decesſit Anno 1619. Ferdinandus Secun-

dus, Primi id nominis nepos ex Carolo Archiduce, filio,

beatis-

(enge

iint,

—
Mine⸗
Ulmpe

fne g

. ann

G.a

us. t
1(VY

)oonn
Pefins

ſ.. Byen

(celis i

unnnitt
Mmenet
re,Ane
wrtl
A

Ponben

nen

WnNe
II.

Iunlau

o 14 8

Ogaren

FFPlekorum glorioſus ad cœlos Aſcenſus. 715⁶5
zaſen beatiſſimæ & g'orioſiſſimæ memoriæ, natus A. 1578. Electus
men. dto fine quievit. Ferdinandus III. natus A. 1608. ab Anno
I. 1637. annis 20. Imperii onera tulit, & poſuit ocum Regnis An-
mm norIé6s7. Leopoldus I. nat. 1640. Imperator ab A. 16 8. glorioſis-
ndem ſimus. Et hæc de Auguſtiſſimis Domũus Auſtriacæ Imperatori-
li⸗ bus ( Jo. Himn Jur. Labl. To. 2. D- y. C. 2. Yo. Tob. W./ eller Teutſcher Ad⸗
nsen ler.) non memoratisRegibus aliis, quorum omnium fuit, erit-
iimim que finis & cinis. V. Drex. de Cælo. L.2. Cz. Englgr. p.I. D. 3. Faſch.
no (Clis, ſine fine, æternum eſt, ejusque atu juxta Boëtium,
e. omnium bonorum aggregatione perfeltus, æternus: Vnde clariſſi-

—RZ mè docemur, omnium mundanorum vanitatem agnoſce-
Gni re, & mentem ad æterna ſolùm intendere. Satiabor, cum appa- Totit
r . id 1 , 172. Lotius mun⸗-
um rueritgloria tua, ait David ipſe Rex, Pſal. 16. 15. Calam. Glv. Diſé. di vanitas.
An 29. . 4. Sicut ipſa Regna mundi, ſic omnia terræ gaudia
m,5 ſunt breviſſima, & extrema gaudii plerumque luctus occu-
A. Pat. Quid ni ergo nonniſi æterna ſectemur, ſpretis omnibus
Wmi. terrenis, maxime quæ, & dum ad peccatum implicant, quod
wnge bonum æternum aufert; at nonniſi inſipienter volentibus.
Nlpye VIII. Ab exemplo cœleſtis Regni ſpecimen, & ad illud
Anbtt⸗ ſtimulum deſideriaque efficacia petamus ex S. Salvio Epiſco-
olmhe. 10; dui eo poſt mortem raptus ſed juſſu Dei ad vitam re
ucon diens, exclamavit Audite, dilettiſſimi, &. intelligite, quia nihil S. Salvius
a Wt, quod cernitu in hboc mundo, ſed Rant juxta id , quod salomon Prophe- Ep. cœleſtem
— ta cecinit, omnia Vvanitas. Felix eſt enim, qui ea agere poteſt in ſæ- Kegiam inu⸗
noe ulo, ut gloriam Dei mereatur cernere in cælo. Cùmque aſtantes i . is
„M« ToOgarent, ubinam fuiſſet: quidnam vidiſſet? ait; Cum me an- ti
n ie hos quatuor dies, contremiſcente cellulz, exanimem vidiſti, appre- .
3 enſi àduobus angeli in cælorum excelſa ſublatus ſum, ita ut non ſo-
iten m hoc Iqualidam ſaculum, veràùm etiam ſolem ac lunam, nuber a0 ſi-
. Fel dera, ſub pedibus habere putarem e deinde per portam luce iſta clarto-
ken rem, introdactus ſum in illud habitaculum, in qu omne pavimentum

. 7 . . . . .
N erat quaſi aurum argentumque renitens, lux ineſfabils, amplitudo ine-
S XX XY NY è3 narra-

716 CoxciO XLI. In ſudicio extr. Sententiæ Executio

narrabilis: quam ita multztudo promiſcui ſexise obtexerat, ut longitu-

do, ac latitudo catervæ prorſus pervideri non poſſet Cumq, nobis via,

inter comprimenter, ab his, qui pracedebant, angelis pararetur, per.

venimnsüdlocm, quem jam de longinquo contemplabemur, in qud ſu-
perpendebat nubes omni luce lIucidior, in quö non ſol, non Sine, non
airum cernipoterat, ſed ſaper Bis omnibte naturali luce ſplendidils ef-
Julgebat. Subdit deinde de loci ſono, fragrantiaà, turbã, &
voce. Et vow procedebat de nube, ange vox aquarum multarum.
Ibi etiam me peccatorem humeliter ſalutabant viri in veſte ſacerdotali ac

ſaculari , quos mihi, qui præcedebant, enarraverunt, eſſe Martyres &

Confeſſore, quos hic ſummo excolimus fjamulatu. Stans igitur in loco,
in qub juſſus ſam, operuit me odor nimiæ ſuavitatis, ita ut ab häc
ſuavitate refectus, nullum adhuc cibum potümque Reſilerem. Et audi-
Vi vocem dicentem- KRevertatur hic in ſoculam, quoniam neceſſarius
It Eccleſiu noſer . Vox enim audiebatur nam qui loqueretur, peni-
ths cerni non boterat. Et eσ proſtratus, ſuper pavimentum cum ſtetu
dicebam. Heulhen Domins, cur mihi ec aſtendliſti, ſab hi, frußran.
dus eram? Eecce hodie ejici me à facie tuä, ut revertar ad ſaculum ſra-

giäile, & huc ultrà redire non valeam Ne, quka ſo Domine, auferas mi-

ſericordiam tuam à me, ſed deprecor, ut permittas me hichabitare , ne il-
duc decidens peream. Et ait vox quæ loquebatur mihir Eade in pace,
ego enim ſum cuſtos tuus, donec reducam te in hunc locqum. Tunc re-

Veetus à comitibus met, deſcendens cum fleta per portam, qu ingreſſus

Nueram; huc regreſſuu. Quocirca factus Epiſcopus Albigenſis,

vitam egit cœleſtem & angelicam, atque ſuos omnes horta-

batur orationi incumbere, ac vigiliis inſtanter inſiſtere, &

bona ſemper tam in operibus, quàm in cogitatione verſare,

dicens: Hoc agite, ut ſi vot Deus de hoc mundo meigrare voluerit, non in
Juadicium, ſed in requiem intrare poſſita. Hæc omnia B. Gregor.
Turonenſ. qui illa ſe ab ejusdem S. Salvii ore accepiſſe, jura-

tus aſſeverat. Lib. . Hiſtor. c. . ubi & felicem ejus ad Domi-

num tranſitum enarrat, qui contigit anno Domini 8“. ejus-
que memoriam quotannis recolit Eccleſia in Martyrol. die
10. Septemh. Hæc e Cornelio in cit. Apoc. 2t. 18. à f. 3 3.
MU IX. Quæ-

in
i:R
peß
Mer
Poerit
ſelin
wi
ceröi
Pden
Ks
ln
t
eMn

War
Pel
(iCſ
in
(hre
Keoſ
(mt
.4
ſertec⸗
ſummm
te o

l

u

—
mpiti.
e

euf, Per.

uae, p
litc’
udi,

nuletrn

erllttite

a

G ine

i

Etouli

leſcnin

,u.
n ſatt

fuuſtur.

Munn

e, i.

M,

lunc fe⸗

igeſ

digeni⸗

Pord-.
ele, A
ſerſatt,

, Miin
Gtepo.
i
Dom.
ei⸗

(Læ⸗

nique ſuo exitio: ſunt, qui regno privati, ad infima delapfi:
ſunt ex infimis ad regha qui emerſer unt ſuã vir tute, ſuoque regnorum
mBerito: ſunt, qui regiâ poteſtate & dignitate abuſi, illud hujus mundi.
peſſimè geſſerunt in ſuam perditionem: Sunt, qui regeaag

tàâ, juſſu Cæſaris Henrici Sexti, inde & ex ſimilibus, cogno-

communicatus, à proprio filio Imperii honoribus ſpoliatus

Pledorum glorioſiss ad cœlos Aſcenſus. 717
IX. Quæſtio hoc loco inſeri poteſt, quâ ratione adipiſci Quomodo

regnum, & rex fieri quisque poſſit, etiam infimus? Et verò rex firi pos-
de regnis hujus mundi varia in conſiderationem trahi pos- ſit duisque &

ſunt: Sunt, qui illud injuſtè aut capiant, aut occupent, de- Piſe adi-
Vanitates

hujus mundi ultro fugére, iisque ceſsére etiam. Ex innu-
meris in compendio pauca. Joannes Leidenſis, opificio ſar- Joannes Lei-=

tor, Anabaptiſtarum Rex, apud Monaſterium, magnitudine denſ. Sartor,

ſceleris notus, mortalium poſtremus, crudelis, brevi poe- An Papt Kex

nas luit ipſe cum duobus ſociis candentibus forcipibus lace-

ratus, cervicibus fractis, clathratis feneſtris, ipſe medius, in

altiſſimâ turri ſuſpenſus Anno 1532. Tempore Caro-
li V. E'ellerus f. “ga & ſeq. Gratianus deé Caſib. Eirorum Iliaſtr. à f. 15I.
Jordan. Comes Siculus Imperatrici Conſtantiæ Regnum pol- Jordan. Co-
licenti malè & turpiter conſueſcens, Cæſari, ut quidam ſcri- mes Regnum

bunt, ab utroque per venenum machinataâ morte, re cogni- ectans Co-

ronam fert

— e .) igneam.
mento Aſperi, ſedi ferreæ ignitæ impoſitus, accipit coronam ?

ignitam ferream, clavis ſuo affixam capiti, & Perit in tormen-
to. E eller. f. 289. in Henrico VI. Dionyſius, Siciliæ cum Regno ex- Dionyſius

cigdiſſet, Corinthum ſe ſubducens ludum aperuit, & pueris, R. Ludimagi-
quèò inopiam toleraret, literas tradidit. Cæſar quoque, ne- ſter.

ſcio quis, Imperio dejectus, fertur ad Muſicam confugiſſe,
& eo in templo, quod apud Nemetes (Spirenſes) ſuis ipſe

ſumptibus exſtruxerat, canere mercede cœpiſſe. Bidermann.

L. 2. Acröam. I. f. Io. Vel apertius: Henricus IV. Imperator ob Henricus IV.

perſecutionem duobus Romanis Pontificibus illatam ex- Imperato-
* rum primus;

& ſexies ex-

ante Eccleſiam B. V. à ſe ædificatam Spiræ mendicare coa- communica-
ctus, fame, nuditate & ærumnis omnibus confectus, ani- tus dejectus,
mam egit (Leodii A. 1106. 7. Auguſti, ſepultus in Monalſterie miſerrimus.

—

71S8S CONCIO XLI. Judicii extr. Fententie Ewecutio:

apud Leodium, ubi deceſſerat; poſtridie, quòd E ccleſia Ri.

cæ communionis expers deceſſiſſeét, exhumatus: Ladov. Au-
rel. Peruſinis Compendio Baronii ad A. C. Il06. qui ſcribit, ſexies ex-

communicatum fuiſſe. A. oe. & ex Imperatoribus primum,

Tob. E ellerus in Henrico W'. de German. Imperatoribus f. Igy. n. 12. qui
Rmnum. 3 y. à f. 209. ejusdem tempore contigiſſe refert Anno 1086.
Doct. Patiſ. tragicum factum Doctoris Pariſienſis, de quò ſupra Conc. 30.
8 2 4 3

n. 7. & ſine.) nec niſi quinto poſt anno humatus, ait Philippus

Harttung. S. J. Philippica 33. quâ agit de Excommunicatione,
g. 9. f. 177. dum nempe à Pontifice abſolutus ab Anathemate,
.aFilio Henrico V. Imper. Regiâ magnificentiâ ſepultus ipsi-
Ex infimzò que Sacris parentatum eſt. Eellerus in Henr. E. n. y. f. 220. Amaſis

zone Reges ex obſcuro Rex Ægyti. Agathocles figuli filius, Rex Sicilie.
res. 1 Carol. Seph. Dict. hiſtor. Lechas Rex Poloniæ, ab aratro ad re-

gnum eveéctus. Primislaus, & ipſe Rex Poloniæ, à ſtivâà ad ſo-
lium vocatus. Taceo plures ab Englgr. relatos P. 1. Dom. 3.

Aav. G. a4. qui partim ſuâ virtute, dotibus, fortitudine belli-
cCdà, promeruère regium nomen & dignitatem: de quibus ve-

Magni viri rum illud Vrbani Pontificis, cuidam exprobranti generis

non naſcun- † ; . „ . „ 11 õs
tur, ſedvirtu. humilitatem : Magni viri non naſcuntur, ſed virtute fiunt. Cornel.

te fiunt. * Geneſ. a. g0o.f. 257. Quos inter addo adhuc, laude dignis-
ſimos Marcianum, & juſtinum, Imperatores Orientis: De

e,

4d

ore

Nol,l
1 ſn

amon
iut

merit

7

Marcianus priore hæc laudis Encomia profert Nicol. Cauſinus Aulâ & P. . en
Ea lherie L. y. C. 12.:à f. 496. Fl. Valerius Marcianus ſolà virtutum com- E
unx. mendatione ad Imperium evectus, Pulcheriæ, Sancte, Au- e
&uaſtæ Virgini, religione & pietate inſignis Martyr. Kom. 10. Sept. 1d
Conjugis integræ integer Conjux, quem virum religioſiſſi- Men
mum ætate grandævum ſibi maritum delegit, ut ait Baro- unn
nius, in Martyrol. Notus, ad optimam adminiſtrationem Impe- n et
Juſtinus I. rii. Juſtinus I. genere obſcurus, priùs ſubulcus, deinde bu- y
bulcus, pòſt Faber lignarius, tandem Imperator: Yo. Cunr. orſs
Diet. Breviar. H'ſtor. f. 2yl. Per omnes gradus & officia mili- ud
taria juſté evectus. Caaſin. p. 2. Ly 3 c. 5. f. 37y. Catholicus à ð8. „,
Joanne R. P. Conſtantinopoli coronatus. Ii vitâ Boëtii M. Sunt 4
. itaque lalrl

—

mmoN.
rine

Phines

lca,

themts
lrns i
n dN

— —

er Neln

1

ntis De

Um (d.
, A
10. .
ge
it M.
4 Nye.

Nle bo.
ſ.Cun
ca wi.

as⸗

Sunt

taqe

Cleſadt.
driesex.
Mimmm
lvi

Weis .—
r (.
ke ⸗

tur, etiam infimus, miſer, morbidus, jam à Deo adoptatus

— — —
*

—— .

Pledtorum glorioſus ad cœlos Aſcenſus. 79
taque, qui in mundo regnum accipiant Jure hereditario:

ſunt qui ſuæ virtutis, fortitudinis, ſapientiæ, merito: ſunt,

qui vi, dolo, fraude, crudelitate rapiant, furentur, inva-

dant; Sic Abimelech filius Gedeonis legitimus quidem, ſed Abimelech
ex uxore ſecundarià tantum genitus, regnum malis artibus Tyrannus.
ambit, invadit, auſpicatus à ſacrilegio & fratricidio, octe

dens fratres ſuos, 70. viros, ſuper lapidem unum Judic 9. y. inglo-

riâ morte ſuſtè punitus: v. y. Cornel. ibid. Sunt, qui inveni-

ant regnum: Ita Saul quærens aſinas, reperit regnum: Saul reg-
1. Reg. 9. Regillianus luſu & joco ex nomine ſuo, fit verus num invenit,

rex, exin à principibus Imperator ſalutatus. Cornel in Judic. dum aſinas

§. 32. f. 139. Ex Trebellio lib. de Tyrannt. Longius digreſſus ſum: quærit.

A minore ad majus, ab infimis ad ſuprema, à terrà ad cœ-

lum, à regno temporali ad æternum & immortale: Hoc Regnum

acquirendi varii ſunt modi, ex S. Bernardo: Alii vi rapiunt Cœlorum

coœlum: & ſunt Religioſi, ut cœlum obtineant, ſibi vim in- variis modis

ferentes in pœnitentià, paupertate, caſtitate, obedientiâ, Suiuse
C UlDils:.

multis precibus, jejuniis, vigiliis: Alii emunt cœlum elee- Iü. K. Aerang.

moſynis. Furantur alii, dum multa bona faciunt in ab- Syeralli de 8.

ſcondito, vidente nemine, & ſic quaſi furtim ſibi cœlum pa- V. Miſt. 11.

rant. Alii quaſi inviti coguntur & compelluntur, cœluma. 1.

*

intrare per hujus vitæ milerias, à Deo immifſas, pauperta-
tem, morbos, infortunia: neceſſitate in virtutem deſinen-

te. His denique addi poſſunt Infantes, à gratiã Baptismi
decedentes, qui Cœlum quaſi reperiunt: quocunque potes
modo, adlabora, contende, age, patere, ora, in pauperes lar-

gus eſto, vim tibi infer, ut hocce regnum obtineas æter-
num, unde nullus dejſicitur ſemel admiſſus, nullus excludi-

—

& ſcriptus heres & coheres Chriſti, qué⁶dque, ampliſſimum
in cœlis regnum omnibus, ſine invidiã & æmulatione, plus
quàm ſufficit: Sed: Contendite intrare per anguſtam portam: Pu-
cæ 13. 24. &: Non intrabit in eam aliquod coinquinatum. &c. Apoc.
21. 27. Ne vitæ & ſanguini veſtro pro Deo & coelo parcite.
Moechtl! de Jud. exætr. Ly yy V. Conc.

**

720⁰ CoNcCIOXLI In Judicio ewtr. Sententiæ Executio

E. Conc. 4;. Proſequamur ſinceris votis & defideriis noſtris
lectos ad cœlum euntes: Adveniat KRegnum tuum“ Nobis quoc

Peccatoribus, partem aliquam ( Angulum in Regno tam amplo)
& ſocietatem donare digneri cum tuis Sanbtts. Amen. .

Nobile X. Corollarium, exemplo ſuo ad nos efficaciter pero-
exemplum rantium trium parvulorum, Martyrum in japoniâ. Jaco-

trium parvu- bus Nacaximi, illuſtri martyrio pro fide Chriſti fidè perfun-

lorum Mar- tus, tres liberos teneræ adhuc ætatis conjugi ſuæ Agathæ
Pans; qa06 reliquerat; Joannes major natu novennis erat, Michael
animemur Quinquennis, Ignatius natu minimus vix duos annos nume

omnes, etiam Tabat. Paucis poſt obitum Patris diebus hi tres ſententi4

ſenes. Judicis ad mortem damnantur; Joanni in plateâ ludenti id
innoteſcit. Quid animi putas fuiſſe ad iſtud ferale nunti-

um puerulo, alia omnia iſto articulo cogitanti? Animo ni-
hil conſternatus, confeſtim domum regreditur, & accepto
roſario genua flectit, preces fundit, iisque abſolutis alacris
cum fratre Michaêle cibum ſumit, & quaſi ad aliquod nu-

ptiale convivium vocarentur, capillitium comunt, & orna-
mentis ſuis inſtruunt, elegantiores veſtes induunt, & Matri,

avo, aliisque qui aderant, tantâà vultùs hilaritate vale ulti-
S „ 5 –ö £½ 6 9 . 4 1
mum dicunt, ut omnes in admirationem fletumque rape-
rent. Minimus ipſe Ignatius, dum ad ſupplicium, militi-

bus vallatus, incedit, tantam ore toto motũque corporis

animi lætitiam præſeferebat, ut in ſpectatores Chriſtianos

eundem ſenſum transfunderet, eôsque ad agendas Deo gra-

tias excitaret. Dederat ſe comitem Mater, & aliquâ parte

itineris confectaà, conjeétis in illos à longè oculis, poſtremum
vale dicebat; illi viciſſim elevatà manu, tanquam ultimam
benedictionem poſtulantes, ore renidente & hilari illam
aſpectabant, omnibus qui aderant, pro rei novitate, colla-

crymantibus. Vbi ad locum ſupplicii devenéêre, ſuo quis-

que ordine genua flectunt; oannes, veſte bene compoſitàâ,

collum ultrò ſuis ipſe manibus denudans, manibusque &e

oculis in coœlum erectis, tantâ tranquillitate flexis Poplitibus
=ð iétum

1

/

K‚ -——

n carn
mitos

vetcuit
ſetet,

ſlepei

oink⸗
KEiNi
Cad h
oCN
ſſddri
olre
(lvo
nuilt
ohnnt

dende
iad ſ

1
d
noltti
Mue
memho)

teren.

1. o⸗

4

Eehein.

Ane

5 Aue .

ſetenti

Nderdd

Nenund..
lnimon.⸗

aCe O
5 alacts
wode.
,‚Ae
M,;
Ale i .

le tue.
,llitl

eoes.
htiſtan G
Deo ℳ

uu

Uleinun
mUnm
0 lis⸗
gbet⸗

pnihs
Kon

Crenunm

e, C

—

FleRorum glorioſie ad Cœlos Aſcenſus. 721
icdum carnificis præſtolatur, ut idolorum cultores ſtupore

attonitos deſigeret; ipſumque carnificem ſuâ illa conſtanti4

ita perculit, ut feriendo aberraret, puerumq; in terram pro-

ferneret; qui eâdem, quàâ erat, oris compoſitione humi ja-
cens repetitum à carnifice ictum excipiens, animam inno-

centem Deo reddidit, idem Michaéêli, Ignatioque contigit,

qui ad ſanguinis fraterni conſpectum imperturbati, cùm in

collo infantili viz mucroni excipiendo eſſet locus, repetito

& ipſi ictu vitam poſuére. Petr. Pennequin §. J. Iſag. ad Amorem
Divin. P. I. c. 5§. n. 24. à f yl. Annon hinc ingenuè nos pudeat,
qui pro cœleſti regno non tantuùm pigri ſumus, agere fortia,
pati fortiter; ſed levibus de cauſis, nullà propemodùúm pu-

gnàâ laceſſiti, lethalem culpam, quæ cœlo excluditur & ex-
cludit, contrahimus; contra illud: & vis ad vitam ingredi, ſer-
va mandata“ Matth./9. Iz. Non cœleſtium deſideriorum, ſed

verborum ſit nunc finis.

Vid. Cornel. aliique ſais numeri citati. Drexel. de Kternit. gau- Authores
diorum Tom. I. de Cælo L. 2. 6. 17. & de Kternitate, Conſid. 9. hujus mate-
Concluſ. z. n. 2. æternæ vitæ præmium. Item de Cælo cap. §. 9. & TIX.

10. Lib. I. & L. 2. C. 5. & per totum de Cælo. & To. 2. de Chriſto,

pbart. 3. capit. 12. fene. Joſeph. Speranza Scr. Sel. de Orat. Punbtlis

17 73. & quing, ſequentibus, Englgr. Fart. I. Dom. Septuag. Mart.
Cochem (apuc. Vit. Chr F. 2 cap. 173. & de Judic, cap. I4. Sta-
nihurſt. de Judic. cap. 9. à f. 166. Dion. Carthuſ. de qudic. art.
15. Jo. dé Carthag. facilè multa applicabilia de Chriſto in Calos
aſcendente, de Arcanis Chriſti Lib. Ir. Jo. Bapt. Manni Kterni-
tas Paradiſi à f. vp. Calamat. Glva Diſe. S. de Beat. æternâ. &
Diſe. ag. Mandu, inſatiabili. Pædag. Chriſt. to. 7. p. I. c. 5. G. 0.
Af. 299. Franc. Labat. E. Gloria, 4. JF. 1222. Vid. Ind. Ker. B. BeÄaN-
titudos Cælum de quibus paſſim Authores. Petr. Beſſeus,
in I. Noviſſ. de Cxlo d f. 1S5g. Bellarminus Cardinal. perum
7o. 7. De æterna Felitit. §S. f. a2g. ad yao. Vem bid, Lib. I. à c. I.
Vid. hic Conc, 12. 33. 361. 4. de Noanne Huſtr. & Conc. 3.

XVyYV 2 CoN-

₰

722 CoNCIO XLII. Aetu Iudicii extremi non deſperandum
ä
ConxNco XLIII. —
Metu Judicii extremi nemo deſperet; ſed ma gis à pec.

cato reſurgat, & in bono perſevere. an

Matth. II. . fe
Dom. 3. Adv. pſe eſt, qut poſt me venturus éſt. Jo. I. IJ—. wi⸗
Dom. 4. Adv. Eidebit omnis caro Salutare!

Dom. 2. Adv. Tu es, qui venturus es, an alium expectamum?

ei. Luca 3 6. Aut
F. S. Thomæ. Aſſer manum tuam, & mitte in latus meum. Joann. D
20. 26 uine
T Uebit omnis caro Salutare Dei. Hæc & alia præcitata ver- un
ba apertiſſima ſunt de Salutari Dei, de Meſſiâ, Salva- mnln
tore, & Redemptore, de ſalute & redemptione omnas uni
carni, & totius humani generis, ita ut per illum on- uins
nius caro, omnis homo, ſalutem & quidem æternam indubi- kod
tanter conſequi poſſit, ſi debita media ad hunc finem velit iicn
adhibere; quod cum gratia Dei facile eſt: ut adeo non mi- mor
nus ſit apertè conſequens, nullum penitùs, dum vivit, de ſa. Iuß,
luite ſua deſperare debere, aut ſine peccato graviſſimo poſſe. (oi
Meſſias Chriſtum Meſſiam omnis Scriptura loquitur: Meſſiæ autem mE
Chriſtus, in lege veteri SS. Patribus promiſſi in redemptionem, & con. ſini
Zalnator Ke⸗ ſtanter ab iis votis omnibus, expetiti, quid aliud ſit mune- ſannin
de non eſtde- ris quam falvare, redimere, ſolari, miſereri? Solenne de ſeyud
ſperandum. Chriſto & in perſonâ Chriſti vaticinium eſt S. Iſaiæ Prophetaez ori
Ex Iſai. 6t. cäp. 61. 4 v. I. quod Chriſtus ipſe de ſe explicat Lucæ a./§. illncd imnn
v. 1. Lucæg. legens in Synagogâ coram Judæis & Rabbinis: Hodie, inquit, Kun
V. 15.. impletaæ eſt hac Prophetia in auribus veſtru. Exprimuntur hoc lo- i
co Meſſiæ munera & officia: Mederi contriti corde, id eſt, pec- A
3 G 1. catorr—

ð
7 7

in ¹ fortids à peccato reſurgendum Gr. 2723
e catoribus ex ſcelerum conſcientiâ compuncéctis, & pœniten-
tibus, juxta S. Baſil. Bedam, Tertull. Predicare captivi ſub po-
teſtate doemonis & peccati indulgentiam, remiſſionem, ut habet
. §. Lucas v. g. & Iausſin, ligatis, vinctis , velut in carcere, acC
“ ſervitute diaboli ac peccati obſtrictis, avertionem & liberatio-
nem. Prædicare annum placabilem Domino. V. 2. id eſt, annum ac
ugH tempus divinæ benevolentiæ, placationis, Ppropenſæ in ho-
mines voluntatis ac liberalitatis; qualis erat annus Jubilæi,
in quò omnes ſervi fiebant liberi, omniâque debita ac onera
condonabantur. Id reipſa fecit Chriſtus, cuùm in terris
in gratiam recepit peccatores, quos vocare venerat, uti di-
cebat: &: Venit filius hominis quærere & ſalvum faceres quod perierat.
, ſuent Luc. 9. 1o. Remonſtravit id exemplis, dum Magdalenam ab-
ſolvit, dum latroni in cruce paradiſum promiſit & dedit; ut
plurima alia cuivis Chriſtiano obvia ex S. Evangelio taceam.
Hloc Sulutare Dei, hunc Salvatorem, Meſſiam, & Redempto-
net. rem, qui venturus in mundum, à Fidelibus in quater mille
ANe annos ſummo deſiderio expectabatur, præſentem demon-
nem ſtravit S. Joannes: lſe eot: &c. Cujus totum tempus Præ- Tempus
umm. dicationis & deinceps totum tempus Legis novæ, Fidelibus legis Novæ
hbi Chriſto obedientibus, & ejus liberalitatem, benigitatem „& eſt Jubilæzum
t miſericordiam acceptantibus, fuit & eſt Annus jubilæus, id eſt ?sον.
. annus miſericordiæ & remiſſionis, reconciliationis pacis, ſa-

—

—

teet lultis, gaudii ac jubili, veniæ & gratiæ Cornel. in Iſa. 61. 1I. & 2. L
motd Credo iſta, inquis, credo Chriſtum verum Deum & homi- Scrupuli ex

zun nem, redemptorem, ſalvatorem, Salutare Dei, credo & infini- Chriſto Ju-
ts miſericordem: Attamen, & præſertim infirmitatis meæ dice.
m conſcius, peccatorum meorum pondere anxiè preſſus, dum
me kx & Judicem audio & credo, qui etiam levia, quin & juſtitias
NHete ipſas rigoroſiſſimè in examen adducturus ſit, & judicaturus,
ld etiam uni peccato Srari poœnam æternam decreturus, & eo

ngui affetum ſorte Electorum excluſurus, tanto odio etiam uni

geb⸗ peccato iratus: S& quſtus vix ſalvabitur, peccator & inipius abi pa-
ec. . ebunt? I. Petri s., 25. Annon ad hactenus dicta, & lecta, & ſe-
f 17 v y 3 riè

de infinitâ Dei miſerico
II. Præviè obiervandum eſt, malos inter, duo eſſe homi-
num genera; peccant alii per exceſſum, alii per defectum:
de peccatis ſuis præteritis, aut fu-
I ccatorum ſuorum obtinends veniâ
Motiva & ac ſalute, ut de hâc actum
quibus & graviores ideo in

cauſæ deſpe-
rantium ex
facili lapsùs
fragilitate.

tr. metu non deſperandum,

rioò cogitata totus contremiſcam: an non deſperem, cum ſit
tam facin deſcenſis Averni? an non horream pœnam æternam
& damni & ſenſus? an non contriſter medullitus? Bene eſt,
te ad iſta contremiſcere, contriſtari; bene eſt, te moveri, B

quàm te non moveri: Gandeo, ait ſuis Corinthiis S. Paulus,

non quza eontreſtat eſtu; ſed quia contriſtati eſti ad pœnitentiam z. Cor.

z. 9y. Hoc in me & te operetur hic ſanctus timor & triſtitia ſe-

candum Deum, ut ſeriò peccatum omne, Divinæ iræ objetum
unicum, deteſtemur, neutiquam verè noxiam animæ triſti-

tiam, nimiam puſillanimitatem, & ipſam denique admitta-
mus deſperationem. Hæc præſenti Concione impugnan-

da eſt, & eliminanda,

ſunt, qui nimium timidi
turis malè diffidunt de pe

rdiâ. .

lter)
ignts

N
mti

ye fli⸗

Keiſock
utatena

ene

ſetii
(E. K

Konin

DIe

planè credant, & adeo deſperent; tun

ſidias ſtruit deemon, idque maxi-
ee— 2 . 8 2à2
mè in extremis, cùm peccata eorundem, & judicium immi-
nens adeo aggravat, ut in deſperationem inducat. Quam

Deo vindi- fragilis homo, inquiunt, quàm facilè in grave peccatum la-

ce Angelo- pſus eſt: quàm peccati ſeverus ultor Deus. En in cœlo la-

rum, primo- pſi Angeli, ſelectiſſimi ſpiritus, omni gratiàâ inſtructiſſimi: in

rum paren-
tum, Judæz
Ce.

Paradiſo Pratoparentes noſtri; illi ſine miſericordia, propter
unius cogitationis ſuperbæ peccatum, in pſum infernum,
& &tearnas hujus pœnas, fulguris ad inſtar, præcipites acti.
2. Tetr. 2. 4. Hi propter unicum pomi eſum & paradiſo ejecti,

ab eéque prohibiti collocato ante illum Cherubim & flam- H”
meo gladio atque verſatili: Geneſ. 3. 24. E Collegio Apoſto-

lorum princeps, tantæ fidei & virtutis, tanti propoſiti, para-

tur & in mortem cum Chr⸗ſto re, pPerfidè negando Magiſtrum, la-

Pfſus veniam quidem obtinuit: ſed alter Diſcipulus perire

Bermiſſus eſt. Anno

n manifeſta vindictæ Divinæ exempla,
propter

—

1
,

1. CUm ſt

AEietkaam

Denetk,
e Me,

laln,

KRtnitti,.
Lobeeun

Nun n.
6

e admntt
mnpugnn

1
1

Efü.

elehom.
ekeckom:
AWt u.

1di verni

Cetent;

A.

1

Uln imn.

catunl

lkk
Cnin.

kel
etwnn,

AoN..

li

wunlr
5 perne

venply
hen

etiam ritè confeſſi, novo in peccatum mortale conſenſu æter-
mnum periere & plura talia! O quàm Deus terribili in conſilii
ſuper filios hominum! Pſal. 6. 9. Duo hi metuunt & ſeveram

UI
8 1,
IN NI.

—

ſed fortins à peccato reſurgendum. &c. 72 5

—w—

propter peccata carnis, ipſum Diluvium univerſale? cœle- Diluvium,

ſtis ignis incendium Sodomorum cum finitimis?: Omnibus ignis odo-
aliis denique præteritis, annon fuere & ſunt, qui in extremis nmæ.

ðð
8

Dei juſtitiam ſcelerum vindicem, & ſnuammet in malum pro-

nitatem. Huic hominum ſorti condolendum interim, quod Peſperan-

hinc metuant, ſeſe in Extremo Judicio inter damnandos fo-tes. Ex puſil=
re fato inevitabili; unde ut iners miles, arma abjiciunt, lanimitate

pugnæ diffidunt, & hocipſo victi fuccumbunt ſpiritu ace-alii.
diæ, & tædio omnis virtutis. Alii econtra in malo adeo ob- Alii ex ma-
ſtinati peccatis ita implicati & immerſi ſunt, ut judiciorum litiâ, peſſimè:
Divinorum metuant nihil, nec bonis nec malis, nec ipſo, ſi horum miſer

& periculo-

pateret, orco à peccando abſterreantur, & ad emendationem ſus ſtatus

flectantur, ſilice duriores, ter miſerabiles. Fateor, hiſce
diabolum, ut ajunt, non tam atrum, inferos non tam igneos

Sardentes, judicem non tam ſeverum, ab ullà linguâ deſcri-
bi depingique poſſe, quin acerbiora experturi ſint: neque hic

*

locus joco. Et hoc hominum genus in collo jam habet la-
queum deſperationis, in quâ jam ſunt, aut quam incurrunt,
illi præſertim, qui ſine verecundiâ, malitiosè & perſeveran-
ter peccant, neque erubeſcunt aut dolent. Ulud verum eſt a-
pertæ deſperationis indicium ait S. Gregor. in Pfal. 1. ſi verecundia non

Jezquitur peccatum. Faber F. & Matthæi C. I. n. I. IIIi, qui in pecca-

tis non timent ſceleratiores, in articulo mortis deſperant. Pa-

ciuch. in Jon. Ledt. 21. g. 16. Bene autem obſervat Joan. Biſſelius
S. J. Exempl. y. àn. 4. & f. 137. Divinis & Scripturis & Eccleſia
ſticâ Hiſtoria, triplex Deſperationis genus: primum, quan- Deſpera-
do, & quâ homo ſceleratus, adhuc ſanus ac valens, usque tionis tripleæx

adeo præſentium rerum illicitæ delectationi & quidlibet a- genus.

gendi licentiæ ſeſe immergit, ut neque curet, neque ſperet

bonorum cœleſtium conſecutionem: Hujus generis deſpe-

rantium hodie quo innumeri ſunt, deſcripti à D. Paulo Epheſ.
MVM MM : 197

1

.

726 CoNc10 XLII. Judieii ewtr. metu non defperandum, —
DB 4g, 19. Alienati d vid Des, qui, deſperanter, ſometipſos tradiderunt impu- . I
Deſperatio Altcitiæ, in operationem immunditiæ omni. Secundum genus eſt, umbe
ſeſe occiden- quò & quando vel peccatorum ſuorum, vel ingruentium ae,
um. calamitatum preſſus multitudine magnitudinéve, ſpem om- iiim
nenm ab'icit, aut ſalutis à Deo conſequendæ, aut evadendæz heend
conſciſcit violentam, atque in hunc modum mavult illic in ſupo
omnia perennis ævi ſæcula undequaque miſerrimus, quàm

——

(bi: H
hic ad aliquantum adhuc temporis miſer eſſe. Ita deſpera- edd
runt Achitophel, 2. Reg. 17. 23. Rex Saul, 1. Reg. 31. 4. Judas, ( 5
Act. n. 15. & Mat. zy. y. Lubecenſis Conſulis nequam filius, ſyut⸗
viduâ matre pedibus proculcataâ, ſcortéôque diu cum infa- uum
mià publicâà cohabitans, qui cultro denique culinario, in ad e nſiu
verſum parietem inſerto, ſibimet obverſo, cum impetu ſe Me
induit, pectus ſibi ſceleratum transverberans Drexel. Nicet. l.z. hin
. Deſperatio c. 12. H. 9. éX J. 9. Mai. Spe c, Ex. ge V. Deſperatio. Iinf. Conc. g9g. n. 9. Ter- fekk
in articulo tium eſt, quò & quando homo in ipſo articulo mortis ſantæ uI
mort. ſpei anchoram ſponte ſuâ abjicit, mente, & interdum ore ſi- tain
mul, negat, ſe ſalvum vel fore vel fieri poſſe, & prudens ſci- il

ens de miſericordiâ Dei fiduciam prorſus omnem projicit n

uif
atque ejurat: quod Theologi & in his nominatim Adamus ſin
Tannerus TJo. 4. D. 2. 4. 2. dub. 3 n. 75. Opus eſſe dicunt, & poœ- z
nam quandam permisſionis Dei particularis, quà anima, et- Muln
ljam ante inſtans mortis, ſinitur in deſperationem labi, ut ſi- Min
bi jam tunc videatur judicata & condemnata, ac pro tali ſe fi⸗
diffamet, nonnunquam verò etiam particulam fupplicii (int
ſempiterni jam præguſtet & percipiat in hâc vità, quod, ut helir
Lesſius de Perfelt. Divin. ait, in ſimili, quædam eſt arrha ſem: ne
piternæ damnationis: & hoc quidem idcircèò: ut ſuo exem- odeN
plo alios terreat, ait Tannerus. De quòô deſperationis gene- Dl
re cit. Biſſel. quorum exempla & Authores S. Greg. S. Bedam, hecce⸗
S. Joannem Climacum Cæſarium allegat. E. Paciuch. in fine cit. „
Eecdt. 21. Pevenfeld. hiſt 124. à f. 37g9. Conc. 20. num, 9. Nos omnem 4
Deſperationem impugnamus. Conſiderandus verò priùs ta- an
lis deſperati hominis dtatus. III. Vve. i

l,

uit in

Ellus eſt,

Wventium
Hem om.

halenlke
iR

NU H

rio in
inpetnt
Mase
er.
slaode
Pdens ſd
n mici
AAus

t,X

nüma, 4

,o talie

ſodich

Ya
oenh

Mögele.

4
4

infe 4
S

Ne⸗

ſed vitioſam vitam & converſationem ſuam minimè corre-

ſed fortidns à peccato reſurgendum. &c. 727

III. Vera ſunt ſequentia. Omnino non peccare, Ange-

lorum Beatorumque in cœlis eſt, & plus quàm humanum.

Peccare, humanum & humanæ infirmitatis eſt. Pœnitere,

inſipientis. In peccato perſeverare, diabolicum, & denique
deſperantium eſt. Hic ſenſus eſt SS. Patrum. Celebris eſt
illa propoſitio & Sententia S. Auguſtini: Lib. 2. de Viſit. Iufirm.

Peccare, hu-

Chriſtiamum & hominis Chriſtiani. Pœnitentiam differre, manum⸗ er
everafre dia-

bolicum: & c.

ubi: Humanum, inquit, et peccare; Chriſtianum, à peccato deſiſte-

re; diabolicum perſeverare Ap. Paciuch. in Jon. To. 2. Lect. 39. GH. 2.
TL. al9. Et S. Ambroſius: Culpam incidere, inquit, naturæ eſt; di-

luiſſe, virtuti. Brevie Rom. Dom. 6. Pent. Lect. 6. ſene. Et Lib. z. in
Lucam. C. II. ait idem S. P. Ex duobus conſtat Eccleſta. t aut pecca-
re neſciat, aut peccare deſinat. Breviar- K. Fer. a. Dom. 1I. Daadrag.
Lect. z. Sed & illud veriſſimum nimis eſt, difficile eſſe pœni-
tere, in peccato inveteratis, obſtinatis, deſperatisque. Per-
verſi dicilè corriguntur Eccl. I. y. FPeccatores olſtinati, ait S. Tho-
mas de Villà novâ Ser. in Fer. 6. Dom. Septuag. & indurati in pecca-
tu, quaſi miraculo ſol vantur. Ap. Calamat. Glv. Diſc. ya. n. 2. B. Ch-
ſtinatio. Vid. hujus Mllefolii Conc. 23.n. I. Conc. 72. n. 2. Conc. Sy. n. y.
Si cum priſcis Patribus loquendum, facilius eſt mortuum ex-

Converſio
obſtinati dif-
ficilis.

citare, quàm hominem à vitiosã conſuetudine revocare, ait

Religioſiſſimus Drexelius Oper. To. 2. in Noëno C. 16. J. 2. f. 259.

De talibus vera Chriſti ſententia: Neq,; ſi qui ex mortuis reſarre-

werit, credent. Lucæ Ié. 37. De quòô plura Paciuch. in Zonam Lect. I.

da ſunt: Fuit, qui auditus eſt dicere, ita ſe ad libidinem im-
pelli, ut ſi veltartarum coram ſe apertum & hiantem videret,

abſtinere non valeret. O perdite & maledicte homo lait Jo. Ja-

hoda Nat. pueri Jeſu Dom. 6. Ep. . 209., unde tibi hæc impotentia?

unde tanta deſperatiol?non aliunde ſanè, quàm ex conſuetudi-

ne peccandi, quàm extot iteratis libidinibus? V. Jo Major. Sec.

Ex. E. Lodomia, E. 9. f. 752. De alio refert S. Greg. L. 2. Dial.

c. 36. qui poſtquam & inferni loca vidit, & ad corpus rediit,

Mtecht!l de Jud. ertr.

Zz 22 XlIt.

. y2 fol. o. & ſéquentib. Exempla deſuper horrenda & ſtupen-

Poœnis ipſi-
us Inferni vi-
ſis, non e-
mendatus.

7a9 CONCIO XLII. Judicii extr. metu non deſperandum,

Apoſtatæ
ſtupenda &
ſpontanea
deſperatio,
ultrô volen-
tis ad infer-
num ire.

ſibi & malè ſuis victum quærere; duos miſit Patres, ut ovi-.
culum ad caulam Religionis, quâà precibus, quâ rationibus
revocarent. Veniunt in Angliæ Regnum hi duo; & in ea-

xit. ldem o. Major. E. Iufernus Ew. 2. f. 323. Recentius eſt, quod

adducit Hilarius à S. Anaſtaſio Carmel. Archim. Chriſt. Lib. I.
C. io. & II. ſibi narratum à R. D. Arſenio Eccleſ. Cathedr. Chie-
menſis in Archidioœceſi Salisb. Præpoſito, Ord. Canon. Regul.

S. Auguſt. Vnus, inquit, erat diu in Religione bonus. No-
men, Religio, Religioſus, conſultò tegitur. Oderat hunc
malignus ex Orco genius, & inde tentamentis jam vellicabat
variè, jam exagitabat importunè, jam ſtimulabat ad ſcelus
acriter; tandem ſucceſſu temporis, virtutis ſolidæ bonitate
exarmatum, ita vicit, ut ex illo ſacro parthenone non jam
pelliceret, ſed captum traheret ad Apoſtaſiam. Miſerandus

caſus! fit Apoſtata! tranſit ad Calvini caſtra, fugit in Angliam,
contrahit auſu ſacrilego incœſtas nuptias, cauponariam ex-

ercet multo tempore. Religio interea ex caſu triſtis, at ſem-
per pia Mater, ut non periret, quem fſciverat fugitivum, in-
audiens prodigum ſalutis ſuæ in Angliâ morari, cauponari4

dem ipsã cauponâ hoſpitium accipiunt, ubi transfuga cau-
ponem agebat; arbitrati verò legati, ſe incognitos, ecce agno-
ſcuntur à transfugâ jam caupone, rem tamen diſſimulante,
ſcilicet ad fraudes & technas eruditè docto: interim jubet pa-

rari cœnam hoſpitibus novis opiparam, ſaliarem: illi ad coc-

nandum ſedent; tertium ſe jungit ipſe hoſpes, quem dixi, A-

poſtata: & quia cœna ſaliaris erat & opipera, modeſtè mo-

nent hoſpitem hoſpites, parceret tantis ſumptibus, ſuos lo-
culos tam turgidos non eſſe, ut ſolvendo forent cœnæ tam
nobili: ſubriſit hoſpes, & mei Patres, ait, noviſtisne me? ego

optimè novi vos: tibi hoc eſt nomen; tibi iſtud: ego talis,

& talis ſum veſter olim, in parthenone, de quò ſcitis, colle-

ga. Obſtupuére viri, arrectisque auribus hæc & plura alia

garrientem audiunt; inde ad pœnitentiam, ad reditum, ad
frugem amicè hortantur: Ad iſta, hoſpes Apoſtata vocari ju-

bet

ehe

4

(olali
eellan
Cnpo

ororenk
nrpr.

nRein

eſtru
en&

CMi,

tecnyt

Eelcelunt,

gto⸗ 6

.

Wamnn

ulnoaz

Pilnn

Guti
unen

Uitere
t ſbi

n,

lr Chi.
Re
S. N..

ee
mNlee
adede
t AN N

r6
lteram

Unariane
iſtisren

„ *

Alnpohe

S Ut
Nionibu
Kinet.
Toscn.
e

wulnte,

ere.
Uid
elncin

gekenn
int

cene
Nt W%⅓
, 6,

umn
Neuir.

bet

—

ſed fortilis à peceato reſurgendum: &c. 729

bet uxorem und cum liberis, ut citò adſint: comparet uxor,
adſunt proles: tunc ille: Mei Patres, inquit, agnoſco affe-

Gdum Religionis, matris meæ olim; video deſiderium erga

me veſtrum, me juvandi ad melius; factum optimè: agnoſco

fidem & fidelem operam: agnoſco & errorem meum: verè

peccavi, verè erravi, & erro, ſicut ovi, quæ periit! jam dico: re-

direm; nec ad horam procraſtinarem pœnitentiam, ſed iſta
(digito deſignabat uxorem & proles) & iſti, mihi vincula in-

jecerunt, quibus me tenent captivum, & ita ſciens volens in

Apoſtaſiâ & peccatis meis ibo in infernum; actum eſt de ſalu-

te medâ! abite ad veſtros, & iſta meo nomine illis ſignificate,

non poſſum ampliùs, actum eſt! perii! Ita miſerrimus hic ad
gehennam non tam ivit, quam cucurrit, ſpontè, & volens:
ſtultus amore putatitiæ Vxoris, & liberorum. Verè, quod
S. Auguſtinus ex D. Pauli verbis demonſtrat, ii, qui poſt ca-

ſtitatis votum conjugia contrahunt, latam illam viam „quæ

ad infernam ducit, ingrediuntur. Florem. Ræm. de Orti, heæreſ.
D.Z. C. I6. n. I. f. 265. E. Index Ker. V. Apoſtata. Perverſi diſſicile corri-

guntur: Eccl. I. Iv. Additur: Et ſtaltorum infinitus eſt aumerus. Ve-
riſſimè S. Auguſt. ſerm. 5S. de Temp. Hoc enim, inquit, Prmiter ag
fhideliter credendum, quia nunquam priis Deus Aeſerit hominem, niſe De multitu-
prids ab homine deſeratur“ cum enim ſemel, & ſecunad, & tertiò unus- dine peccati
Cuùum verd naſcitur de-

quisq, gravia peccata commiſerit, expectat tamen illum Deuse
inpeccatis ſats &”erit permanere, de multitudine peccatorum, naſcitler
deſperatio, ev deſperatione obduratio, & obſtinatio ingeneratur. Ita S.
D. Zahoda. Conc. 36. ſaprà fine & C. 39. n. 9. O cœcitatem, pericu-
lum, miſeriam peccantium! MUUD
IV. Liberrima hæc, crasſisſima, & plùs quam maledicta
deſperatio eſt, dum peccator credit, Deum poſſe & velle re-

mittere peccata pœnitenti, is autem reflexe nolir peniete,
nolit ſibi remitti peccata: & hic apertis oculis ſeſe ad inter-. De,eratio

num præcipitat; cùm plures alii deſperent, quando ex fal- graviſſimam
ſa exiſtimatione propter peccata commiſſa vel bona omiſſa Beccatum.
deſperant de Dei milericordiâ, credentes,

222 2 2 non

Deum nolle, vel-

730 CoNCIO XLII. Judicii extr. metu non deſperandum,

—

non poſſe ſibi parcere, vel in gratiam recipere. Ethæc eti-
Deus vult am Deſperatio graviſſimum Peccatum eſt. O homo, ait idem

miſereri, quia D. Auguſt. qui peccatorum multitudinem attendiu, ur & omnipoten-

bonus, & po-

18, tiam caleſtis medici non attendis à càm enim Deus velit miſerer? quia
teſt, quia om-

ninoiens bonnz eſt, & poſſit, quia omnipotens eſt, ipſe contra ſe Divinaæ bonitatis
Januane clasdit, qus Deum ſibi miſerert, aut non velle, aut non poſſe

credit, eumq, aut bonum aut omnipotentem eſſeᷣ dißpdit. F§. §5S. Fol. 2927.
Deſperans Marchant. Deſperans ergo injuriam facit Omnipotentiæ Di-
injuriam fa- vinæ; quia credere debemus, nullum adeo eſſe grave pecca-

eit omnipo- tum, quin poſſit Deus illud remittere; qui etiam potent eſt de

2
tentiæ Dei. lapidsbus ſilios Abrahaæ ſuſcitare Matth. 3. 9. hoc eſt, de cordibus
Mat. J. d. quantumlibet duris & lapideis filios gratiæ & ſalutis effice-
re. Nullus itaque deſperare debet, licet cor habeat ad pœ-
HB nitentiam obduratum, aut ſibi habere videatur: à Deo enim
Mitericor- emolliri poteſt. Dein deſperans injuriam facit infinitæ bo-
anga & nitati & miſericordiæ Dei, ſed & efficaciæ Sanguinis Chriſti.

Chaſti Clamat enim ubique Scriptura, quòd Deus mſericors & mi-

ſerator. Pal. Sf. I. Eſ. 102. S. 110. 4. & III. 4. Jac. y. 1I. Pſal. 174. 5§.
1. Yo. I. 9. & 2. V. I. 2. Wp. C. 32. n. 9. quòd Nolit mortem veccatoris,

ſed magis, ut convertatur & vivat- & quâcunque hor conver-

ſus fuerit, omnes ejus iniquitates dicit ſe oblivioni datu-
rum. Erzech. 3. 20. & 33.9. Sed & invitat peccatores, quantum-
libet rebelles & obduratos, ad pœnitentiam, fignificans, ſe
non ſolùm paratum illis peccata indulgere, ſed & manum
Solatium auxiliatricem ad converſionem porrigere. Rom. 2. 4. Hierem.

puſillorum. 3. 72. En fragilitati tuæ fulcrum potens, & paratum omni-

potentiæ & miſericordiæ Dei. En Sanguinem Chriſti, eum-
que infiniti pretii ac virtutis ad emundanda omnia delicta
tua: 7. Jo. I. z. Hoſtes animæ tuæ times, deemones: Fortior
eſt Deus, de quô Origenes Hom. 20. Ap. Lib. Numer. MWajor cura
Deſperando neſt Deo, inquit, at homine ad curam pertrahat ſalutu, qudm diabolo,
magis pecca- ut zos ad æternam damnationem impellat. Unde ponderat doctis-

vit Cain, ſimus Abulenſis Caini fratricidium, ex ſuis circumſtantiis
quàm fratri- graviſſimum, & ſecutam dein de Divina miſericordiã deſpe-
⸗ẽ . rati-

cidio.

ulton

conem
W.
aritt

§. Hen
tumn, ce

do,
oram!
dete tal

ſec ta⸗
men

Kac

lirf

i

Mmmm

mnritu,
acleut
(amin
eher⸗
umma
ſ. g.

K

nt,

Nem

. ℳ

7 . 3 „ à a 1292 .Ly».
n ð Eed fortints peccat reſurgendum: Xc. 1
thec et.. rationem cùm dixit : Major eſt miqustas mea, quäàm at veniam

itilen merear. Geneſ-z. 13. Et in hoc (verba ſunt Abulenſis) magis
miple. peccavit Cain, quàm omnibus præcedentibus; quia pecca-
iͤ tum præcedens fuit ad nocumentum proximi, eum occi-
ineb dendo, deſperatio autem contra Deum, eum non habere
unsé tantam potentiam, ut poſſit peccata dimittere, vel non ha-
Mfln bere tantam bonitatem, ut hoc velit. Similis doëtrina eſt
ei. SS. Hieronymi & Auguſtini, ſummorum Eccleſiæ Docto- Et judas ma-
eN rum, de peccato judæ: Prô quantum ſcelus, judam prode-gis, quàm
re & tradere Chriſtum, Dei Filium in mortem! hujus Cor- prodendo
kn pus & ſanguinem indignum & ſceleratum ſumere! ut alia ta- Claiſtum.
Isd. ceam: Et tamen: Pro Clementid Domini hoc dico, ait S. Hieron.
er in quia magis ex hoc Judas offendit Dominum, quia ſe ſiaſpendit deſpe-
Dvemn rans, quàm quia Lominum prodidite in Pſalmum Ios. Et S. Aug.
Dnitzbo. de Vtilit. Pænit. De veniâ nemo deſperet, ait, quoniam Judam prodito-

6Ciki vem non tam ſcelus, quod commiſit, quàm deſperatio veniæ interire fecit.
hon Et Lib. deſpiritu & Animdn Nemo, inquit, de Dei bonitate diſſdat,
Mau quoniam major eſt ejus miſericordia, quàm noſtra miſeria, & quuquts ad 3.
upus eum toto corde clamaverit, éwaudiet illum, quoniam miſericors eſt. Ca-

cNIe. lamat. Ylv. Diſc. 46. V. Miſericordia Dei n. 15. 19. f. 363. Polyanth. Pa-
idu. ciach. in Yon. Lect. 6g. n. vo. fine. Nec minus notatu dignum eſt,
um. quod refert Religioſiſſimus Abbas Ludovicus Bloſius in Mo-
onst nili ſpirit. c. . quòd B. Catharinæ Senenſiquondam dixit Deus:

AMuII PFeccatorer, qui in mortis extremitate deſperant de miſericordia meâ Alii deſpe-
Mon multò gravius me oſſendunt, & diſplicent mihi hoc uno yeccato, qudm rantes in ex-
norn omnibus aliis, quz unquam commiſerunt. Marchant f. 259. Mercat. trenus.

, eakv NWaclens Cathech. f. ge. Annon hæc efficacia ſatis ad eliminan-
k dam in te omnem deſperationem:? Ergo parce Deo; ne hunc,
Nm ’deſperando, omnium graviſſimè offendas: Parce tibi; ne ſic
Gr damnationem tuam graviſſimè augeas. V. ſuprà Conc. 3 . n. 6. &
(Conc. 29. k. 9. O&. C. II. n. XF.
dl=ü. V. Adea, quæ hactenus de gravitate extremi Judicii di-
Mhms Qa ſunt, quod attinet, ea meritò ſalubriter & Jjuſtum &ũ pec-
oepe. eatorem terreant; illum, ne peccet; hunc, ut fortiter à pec-
ati 2 2 2 3 H cato

232 CoNcIO XLII. Judicijewtr. metu non deſperandum,

Divini ju- cato ſe per pœnitentiam expediat: Soli enim peccato judi-

diciſeveri- cium erit absque miſericordiãa, & æterna damnatio. Et
tas ſolum bene obſervandum de omnibus, de Tubaâ mortuos ad Judi-
peccatum cium evocante Conc. 6. de Reſurrectione mortuorum: Conc.
angit. 27. & 5. & omnia cœtera, quæ ſequuntur Per totum Judicii

proceſſum ad finem usque, ea omnia, inquam, modo dicto
fore Electis (inter quos ut ſis, per te ſtat) in gaudium, ſola-
tium, gloriam, prœæmium, & æternam beatitatem; in dolo-
rem, triſtitiam, confuſionem, ponam & damnationem non

—

niſi illis, qui liberè gravi peccato Deum offenderunt, illi
immortui; quibus equidem meliùs foret, ſi nati non fuis-
ſent (quod Chriſtus de Juda ait Matth. 26. 24. V. Amor Incre. l. 4.

c. j. J. 3. J. 2. f. 9a 7†.) ex Conſequenti: hic & nunc verèò non ſa-

næ mentis & probitatis, imò impium foret, cupere te na-
tum non fuiſſe, & adeo velut rejicere tanta Dei beneficia

Creationis, Redemptionis &c. cùm, ut alias dictum Conc. In.
n. S§. Deo tuam damnationem (quam avertat Deus) impu-

tare non poteris: imò hocipſum ſummæ Dei clementiæ ſit,
te tam amanter præmoneri, at fugias à facie Arcus, per ea, quæ
de Extremo Judicio Deus in Scripturis ſacris revelavit, quæ
ſi ſapere velis, tibi eſſe poſſunt in ſalutem æternam; in dam-
nationem verè, ſi inſipiens te à malo corrigere nolis tuâ,

ſicut culpàâ, ita & perditione. Ecce enim in probationem

Judicium e-veritatis hujus, notemus ex S. Lucâ: Erunt ſegna in Ssole ac Lund,

rit impiis ti- & ſtellis c. 21. v. 2. Exhinc in terri preſſura Gentinm, Coarctatio,

mor & ter- animi anguſtia: Et tamen hæc omnia bonis in bonum erunt,
ſbe uſtis malis in malum. Quis crederet? eadem hæc ſigna de ſe tam
pes & ſola- horribilia & uſtis & Soccatop; lis jan bræbebun
tium. lorribilia & juſtis & peccatoribus, illis fiduciam præbebunt
ad virtutem & pœnitentiam, hiſce verò, ſuâ malitiâ auda-
Judicii fignis cia peccandi erit. De uſtis Chriſtus: Hi ergo fier: incipienti.-
viſis bonirae.S Teſpicite & levate capita veſtra, Quonizm appropinquat redemptio
lius, mali pe- Veſtra! LBuc. 2I. 25. Q. d. Hæc ſigna non mortem vobis, ſed
ins vivent & vVitam ſempiternam portendunt; non vobis hyems iſta erit,

Sus. ſed ver: Eidete ficulueam & omnes arbore & C. Propè eſt regnum LDeir

Inde

Prgzy. int
eredkioe
(bamtot

bhacti,

Au

r

ime

Gucn

munild⸗

We

.

Ulnemns

ſeswie
mon

di

bbene
ri es
IIltene

iin AꝗAYdfortils àpeccato reſurgendum: &c. 733
to ud. Inde boni & ſalutis ſuæ curam habentes, eò magis ſeſe con-
m. . vertent ad opera pietatis, ad pœnitentiam, ad placandum
GAdi. Numen: juxta id Hal. vo. Dediſti metuentibus te ſignificationem,
e ut fugiant: Rabbi David: at vexillentur. Genebrardus: ut eri-
n adei gantur- Alii: at vincant. Tigurina: at triumphent: Vi liberentur
da Dzlectitui. Hebr. Etliberabuntur amatores tui. Speranz. de qudic. pun.
um l. So 27. init. Adeo horribilia ſigna illa juſtis erunt in ſpem,
nN=E ereétionem, victoriam, triumphum, liberationem, ſalutem,;
tuumm quam totis conatibus quærent, & operabuntur. Sed quid
enmu adheæc ſigna mali! Dictum ſaprà Conc. 2. n. . Sicut in diebus Nobe
timids. Matth. za à v. 3z. De his ſignis nil aut parum ſoliciti, epula-
α buntur, ducent in bonis dies ſuos: in malis obſtinati credent,
erötond ſigna hæc tam horrenda non ſe, ſed alios, & alia mundi re-
geekem gha & provincias tangere; uti fecerunt Turcæ ad Cometam Turcæ Co-
benetaa annis 1690 fine, & 1681. initio longè caudatum & horridum, metam Anni
uCiH. ominantes in ruinam Chriſtianorum & totius Chriſtianismi, 1680. malè
SNm & Imperii ſui ac Mahometismi ampliorem adhuc dilata- ſibi in bo-
tionem. Unde hac ſpe contra jurata fœdera pacis necdum num ſuum
Merg finita, annis 20 pacta, Vngariam, Auſtriam, Viennam aggreſſi ominantes.
ie ſunt, ſed ſuo grandi damno: Floreat & augeatur Sancta Fi-
nA.. des: Vivat Cæſar, & Imperium: Servetur noſter Oriens:
isru, Ita mi Chriſtiane Ccum audis, cum legis, cum cogitas, cum Audita Ju-
Uiichen apprehendis, cùm exhorreſcis judicium extremum, cùm con- dicii ſeveri
ſicgqeras ingentem reproborum, parvum Juſtorum numerum, tate non de-

cum vides Iratiſſimi judicis Divini vultum, libram exactis- ſbarancrin

—

G elO

OANAe.,ò UII G137 . .
meNh ſimam, Impios infinito propè numero ad inferos corruen- luti ſtu-

Eeen tes, ardores ignis ſempiterni (eheu quanta rerum momenta dendum.

en & monumenta, ſeu mentem monentia & pulſantia!) non
A deſperandum, non abjiciendus animus, non laxandæ vitiis
ini habenæ, quaſi jam in numero damnatorum, in limine Ba-

e rathri eſſes; nulla ſpe veniæ, gratiæ, coli. Erigendus ani-
ed mus, abjiciendæ claves, quibus tu tibi infernum referaſti:
keit, pœnitendum fortiter: vim tibi inferas æternum non pœni-

, tendam. Divinæ miſericordiæ confide. Necdum reproba-

734 CoNcCIO XLII. . udicii ewtr. metu non deſperandum.

tus es, dum vivis, damnationis ſententia non lata eſt, quam
ſupremus Judex non fert, niſi coactus, & poſt hanc vitam:

Deus abſo- adeo ut doceant Theologi cum S. Thom. p. 1. q. 33. de Veritate,
lutè damna- a. 2. ad 2. Non poſſe Deum de potentiaâ ordinariâ revelare ab-
tionem nulli ſolutè alicui viatori, ſeu homini in hâc vitâ conſtituto ſuam
revelare po- qdamnationem, ſed ſi fiat talis revelatio, eam eſſe accipien-

ſt de viaà or- „ ..’ 2 1
re i dam per modum comminationis, non per modum prædi-

.

ctionis abſolutæ. March. f. 2000.

VI. Sed adverto, quid te, mi Chriſtiane, angat, quid pre-
mat, etiam non ita malum, idque ex metu, quèd judicia

Divina in peccatores tam ſeverà, quàm juſta ſint: diffidis
conſciæ fragilitati tuæ, & quandoque relapſibus; metuis
peccatis tuis non tam præteritis & commiſſis ac præſenti-
bus, quàm fortè futuris, ne aliquando pecces, vel in extre-
mis etiam, & pereas, uti factum docent hiſtoriæ horrendæ
de talibus, qui in vitâ boni etiam viſi, & ſantioris ſtatùs fuéê-

Non deſpe- re, & aliquamdiu ſanctè ac bene vixerunt: qualis Caſus ille

randum ob ſuprà Conc. g. n. 9. in fine denique lapſus, uti & alii. Conc. II. u. y.

caſus mal? . g. 9. Conc. 7a. n. I. Conc. 53. n. 9. Veruùm ſuppoſit4, & ritè per
fidem apprehensâ, altümque animo impreſsâ veritate, de

pereuntium,
Kp atem infinitâ Dei bonitate ac miſericordiâ, cui, & cujus fortiori,
& mmilia quàm omnes ſint hoſtes animæ noſtræ, gratiæ meritò ne-
peccata. que temerè innitendum eſt, & confidendum, non noſtris

viribus aut virtuti, nec ſic deſperandum eſt, ſed bene ſpe-
randum. Tu tua age; cœtera Deo infinitè bono, Patri, Crea-
tori, Redemptori, committe. Sunt, & ſint tales lamentabi-

les Caſus miſerè pereuntium in extremis etiam, quos Deus
ex notis ſibi cauſis & occultis judiciis permittit & manife-
ſtat, in terrorem aliorum: ſed rari illi funt. Ita jam olim re-
ſpondit R. P. Joannes Horſtius S. . & ipſe meus in Caſibus Di-
lingæ Profeſſor & Vice-Rector, qui diem ſuum obiit Mona-

Exmetu, chii 1682. 17. Junii in ſenectute bonâ. Fragilis ſum, inquis,

an ſis perſe-

veraturus? Neſcio, an perſeveraturus? nempe homo es, conſtans car-
ne & ſanguine; & non angelus es: Thomas Kemp. L.3. c. 57. ko.
. & hoc

—

Khoctor

nglie

(snon
mali
fcor i⸗
atione

ſe zuini

P giehhe

nic erta

ülenin

ſteleng n
1
nesC
(inisde

d erel

ſ une

hiinente
kinpunn
altio
enaye,
Willu
Deun,

Eehele

.

—
achan
Peheriut,

redb.

Abnnium

1

„
Kacie.

Cdungeed.

ſehenen

Aiin

,Neliten.

ͤ—4,8
rie ene

115CSE

C.
tie

enitte, E

„„

6 ſntt⸗
d⸗
NnnO
ſel beneh⸗

. . .
. ſe .

C

l.
56 ſj. N⸗

1)
Khoe

SS

ſed fortius 4 peccato reſurgendum: & c. 737

&⁊ ‚ hoc novit Deus, eò magis miſerens tui, qui Angelis ſine

fragilitate, ex ſola malitia, neque ab alio tentatis, peccan-
tibus non pepercit. Relaberis quandoque, &ſatis frequen-
„ „% —— „ „* . 2, ₰
ter: malitiam lapsus ſupinam & præſumptionem in Dei mi-

ſericordiam cave: Iafra Conc. S&r. n. 3. ſi ex fragilitate, commi-

ſeratione dignus es: fortior reſurge, inſpiciens, quam nihil
ex te ſis, & quàm Dei ope indigeas. Et quâcunque ratione
labaris: Peccaſti? ait S. Chryſoſt. pænitere; millie peccäſtis mil-
lier pænitere. Vulneratus ess adhibe tibi curam, dum ſpiras, etiam
in ipſo ledto poſitus, etiam ſi dici poteſt, animam eſflans, etiam ſiex hoc
mundo exeas non impeditur tempori anguſtid miſericordia Dei.
Duid enim eſt peccatum ad ei miſericordiam? tela araneæ; quæ flan-
te vento nusquam apparet. Ita S. D. Hom. 2. in Pſal. zo. Calamat. cit.
D. 46. n. . Adeo deſperandum nunquam. Sunt ècontra
plures Cafus, quibus Deus, etiam in extremis, iisque ob- Multi pecca-
ſtinatis peccatoribus, cor lapide durius fregit fuã miſericor- tores in cex-

„ ”ñäü . . . „Rtremis veni-
diâ, emollivit, ad ponitentiam flexit, & ſic veniam dedit; m conſe-

qui Caſus te magis ad fiduciam & pœnitentem vitæ emenda- quuntur.

tionem, ex infinità Dei miſericordiâ, permovere ac impel-
lere debent, quàm miſerè pereuntium ad deſperationem us-
que aut nimiam triſtitiæ puſillanimitatem terrere. Quis-
quis perit, ſuâ voluntate perit, Dei miſericordiaâ abjectaà vel
neglectà; Dei autem gratiâ (quæ nulli negatur ſufficiens ad
ſalutem, cui homo cooperari poſſit, ſi velit) ſalvantur, qui
ſalvantur, etſi non ſine horum cooperatione: Oas fecit te ſine S
te ,non te ſalvabit ſine te, ait S. Auguſt. Sed pergis) fortè mi- An tibi ſit
hi in extremis gratia efficax (prout eam Theologi contradi- oncedendha
ſtinguunt à fufficiente) à Deo non concedetur? Hoc ſcien- Tinalis rak.
tiæ altioris, & ſupra captum noſtrum eſt: Noli judicare, ſi non .

vis errare, ait in ſimili S. Auguſtinus. Tu age tua, certò cre-

dens illud commune axioma Theologorum: Facienti quod in
ſe eſt, Deum non denegare gratiam. V. ſuprà Conc. I2. n. §. 6X Tho. Kemp.
L. t. c. 2. Confirmabuntur iſta dicendis Concione ſequ. Inte-
rim hoc adhuc cape, quod ait Deus Exech. 33. 12. Inpietas im-
Mlechtl de Jud. extr. Aaa aa p5²

733 CoxNcio0 XLII. Judicii extr. meta non delperandum, —

Vera pœni-pii non nocebit ei, in quacunq; Aie converſiss fuerit ab impietate ſad t,ſol
tentia brevis- Non ait, inquit Bloſius, ſi biennio, ſi bimeſtri, ſi biduo ante amnn
ſima à Deo mortem converſus fuerit . ſed: in quàcun, die converſus fuerit, nbit
acceptatur. in quâcunque die ingemuerit, ſalvus erit: modò verè re- kEi
cCctéeque ingemiſcat. Canon. vitæ ſpirit. cap. 35. f. I79. Et v. I4. d dr nt, b
xvero impio: Morte morieri: S egerit pænitentam 4 peccato ſao fece- et, iu
ritque judicium & juſtitiam, innocenter & recte vixerit, vita vi- acr ⸗
vei & ãnon morietur. En quam veriſſime S. Ambroſius ſup. Luc. M
Nemo diffdat, inquit, nemo veterum conſcius peccatornm præmia di. erih)
vina deſperet! Novit Dominus mutare ſententiam, ſitu noveri emen- fe. l

. dure deliétum. Pohanth. E. Deſperatio ſuprà Conc. II. n. F. Paciuchelli Uha

Lecdt. 6z. J. 6. in Joñann.
VlII. Veritas uno alteréve exemplo probatæ fidei (exſu- mhl
perabundanti, ut vel cocus videat, nullatenus deſpe- (Hunl
randum eſſe, etiam cùm videbitur ſententia mortis æternæ (chri
jam lata & peccatorem jam in faucibus eſſe inferni) remon. umit
ſtranda eſt, & quàm immenſa Dei etiam in malos & pecca nh
tores ſit miſericordia: unde: Jaſtificers, ait David Hal. o. . flt
Juſtus & verax in promiſsà peccatori veniã & miſericordiã (girt

habearis; & vincas, cum judicaris, ut auſterus nimis, rigidus dewund
Luculen- & ſeverus. Luculenta ejuscemodi fes accidiſſe legitur, „½ immn
tum Divinæ B. Catharinæ Senen s vita. PErat Senis Anno Chriſti 370. Ccivis, khin

bonitatis et- cui nomen Andreas Naddini, opes copioſæ, ſi aurum ſpe- ñnin
iam in deſpe- Ges; nullæ, ſi conſideres virtutem. Nam plerumque, qui. ig
ratiſſimum bus aurum nimis charum eſt „non eſt nimis chara virtus. Metern
exemplum. Itaque hic homo cùm aliis plerisque flagitiis coopertus, tum ſcen
etiam præcipuè teſſerarum ludo ita erat mancipatus, ut ſi RNN
ludendo perderet nummos, Divos Deumque ipfum con- mnhr
viciis proſcindere identidem, cœlumque deteſtabili execra- unſt
tione implere non vereretur. Quadrageſimum jam æta- rnun
tis ſuæ attigerat annum, cùm eum divina vindiéta cenſuit, Chryn
non diutius differendum. Gravi igitur morbo affecit, qu? Uhuie
crudeſcente depoſitus jam videbatur. Nec minus anima ljicem
quam corpus ægrotabat. De corpore Medici deſperare- en
H“

==SGͤ

i, ld fortius àpeccatoreſurgendum. &&t. 739
en rant, non item de anim Religioſi. Venerunt itaque ad
om eum multi homines pii, inter quos etiam utriusque ſexiis
, cænobitæ, atque in primis Parochus illius. Hi eum, ut fit,
E. preæſentis periculi inſtantisque mortis admonuèére; hortati
N ſunt, ut peccata fſua in memoriam, ſe in pœnitentiam redu-

ſu, t ceret, ſacerdotique confiteretur, quæ alioqui æternùm lu-
tmin enda eſſent. Surdo loquebantur. Ille enim, qui ſacras

naln ædes adire, aut ſacris initiatos honorare, nunquam conſue-
Nͤ Verat, pronum habuit etiam ſacrorum ſermones contemne-
Nnliiatt re. Itaque ſana ſuadentes, quaſi importuna loquentes, re-
uiskt pulit, & à ſe exire juſſit, nihil ſibi cum Deo eſſe, dictitans,
nihil Deo ſecum. Pervenit hæc deſperationis fama ad au-
ieu res Fr. Thomæ, qui S. Virgini Catharinæ Senenſià ſacris con-
eh feſſionibus erat. Hic, inigni animæ hujus pereuntis zelo,
ii Atent Catharinam adivit, rogavitque, ut divinam deſperatiſſimo

Ueng homini miſerationem precibus quam enixiſſimis impetra-
4 . „ * X „
A ret. Paruit illa, neque precari ceſſavit anté, quam Chri-
Aα ſtus illi ſe ſiſteret, causâmque redderet, ob quam meritò mi-

cofRh ſer perire ſineretur. An non pereat, inquiebat, cuſus blas-
h phemum 60, ſi poſſet, me ipfum perditum iret? cujus flagi-

GueH tia mündum implent, & ad cœlum, usque pertingunt? qui,
wong ut alia ſileantur, etiam tabulam, in quâ mea, Matris meæ,

Urun aliorumque Divorum imagines impictæ erant, auſus eſt ſa-
ge, HAH crilega manu in ignem jactare nonne & ipſe digniſſimus eſt,
a wm s ut æternis gehennæ flammis exuratur? Nonne par eſt, ut,
ntun quod mihi fecit, ipſe qu oque patiatur? Hæc atque alia talia
Virgini dicebat Chriſtus, ut peccatoris oſtenderet abomi-
ieern rum ſitientiſſima, & gnariſſima, divinæ miſericordiæ eſſe
Nar. inexhauſtam immenſitatem, cum precibus etiam uberrimas Chriſtus
, i lachrymas fudit, neque deſüt antè, quam mitiſſimus Domi- ipfe deſpera-

cehnus huic tam impio peccatori decumbenti appareret, atque ntiam ho .-

in in vicem Parochi ad peccata confefſione delenda hortare- atur in ex
inet. tur, veniam, ſi id faceret, liberaliſſimè pollicens. Quem tremis &

fant;

1

ne Studioſo.

740 CoNcIO XLII. Judicü extr. metu non deſperandum,
non flecteret tanta bonitas? quis conditionem tam faventem

non acceptaret? Ergo ille paulèò priùs ſaxo durior An

dreas repentè molleſcit, erumpit in vocem „clamat, ſe
Chriſtum videre, enimverò etiam audire monentem, ne

Confeſſionem inſuper habeat, ſed viam ſibi paret ad veniam

tot ſcelerum obtinendam. Itaque quantocyus Confeſſa-

ritur: adeſt Sacerdos. Confitetur Andreas ingenti animi
dolore: condit teſtamentum ſanctiſſimè, malamque vitam
optimâ morte conſignat. Verè igitur S. Auguſt. lib. de ver
Innocent. c. 184. dixit: Non eſt deſperandum de maln, ſed pro ipſis, ut

boni ſfiant, ſtudioſins ſupplicandum,; quia numerus Sanétorum ſemper

de numero aultus eſt impiorum. Georg. engel. J. J. de Judic. Divin.

t0. I. C. 41. n. 13. Ff. 115.. KRaymundos Capud apud Suar. g. dpril.

De deſpera- VIII. Alterum, quòônon minus infinita Dei bonitas mi-
tiſſimo uve- riſſimè commendatur, refert fusè e Jo. Major. Spec. Exempl.
V. Confeſſto, Exemplo 2 9. mehi J. Ia. Vel Diſt. 4. Ew. y. Carolus Sen-
gel. Abbas in Temmat. Chriſti (Chriſti Stammenbuch/) 17. May. Hujus
Frater, Georg. Stengel. & Y. Lib. 2. Exempl. in 7. Capit. Bitia Exempl..
f. Io6. Englgr. Cæl Emp. E. Trinit. G. 3. mihi d f. 994. Ego ex hiſce
Duorum fusè enarratis extraho, quâ poſſum brevitate. Duo Fratres
Fratrum di- Vterini, nobiles & divites, ſed vità & moribus admodum
verſi mores. Jiſſimil es, Studiorum causaâ ad Pariſienſem Academiam mis-

ſi fuerant. Minor majorem ingenio, diligentia, pietate;
Major minorem otio, luxu, vitæque licentiâ fuperavit, a-

verſatus ſtudia, diverticula quærens, pravis ſociis, ludis &
calicibus epotandis asſueſcens: Dolenter tulit Frater mi nor,
ſuavibus cum verbis commonens: ad ſe rediret, turpes ille-
cebras deſereret: ſed nonniſi convitia retulit, nihil effecit, ſed
pejorem, & poſthabito Deo cum omnibus pietatis exercitiis
maglis effrenem habuit, & in vitia liberum. Miſertus Iu-

nior, cùm fruſtra admonendum ſciret, non deſtitit ſantus

iſte juvenis quotidie apud SS. Trinitatem, nunc Patri ſuppli-

sans, nunc Filii miſericordiam implorans, nunc Spiritus S. in
èM vota

rium acciri poſtulat, quem modico priùs eliminarat. Cur-

ſeltnte

ffidte

—

Nen voca
forum
und

wmeak

i
Aen
ae ſeek

ſtenar

l, l

. A1
r

nl

Norli⸗ 1

ltnl

ei

mar
mn
ſſiige

7

1
.

4

iiid
n,

MIete

e,
hplci

Abrd

Ausſi
Uurhie
Sban

ilipe

(oro
r

4 um,

—fſſessdfortids 4 peccato reſurgendum. &. 741
Nigeten vota vocans opem, ut fratri cœleſtis lux oboriri, & & coœno
nh vitiorum emergere poſſet, ardenter exorare. Nec caſſæ
n, fuerunt pii fratris cum lachrymis preces. Vt ergo propitium
ene Numen ſceleratum juvenem ſanaret, huic repentinam im-
tin miſit & graviſſimam infirmitatem, in quâ cum jaceret, pa-
3(I. vida mente, quæ feciſſet, recolens, incœpit miſer, multitu-
irt E dine ſcelerum preſſus, ad barathrum deſperationis proruere.

Lentim Quddam igitur nocte vidit virum quendam venerandâ ma-
e ſin jeſtate & canitie, ſibi ad lectum aſſiſtere, ſeséque ſeveris in-

Dei Patris

R . . —— erga peccato-
ν tueri: ægrotus truci aſpectu exterritus toto corpore tre- ren expro⸗
.
nniſt
—

rei gratiâ intempeſtà nobte, ad ſe terrefaciendum veniſſet, hoc re- mnationem
M m ſponſitulit: Ego ſam, inquit, Pater cæleſtüu, qui te, cum non eſſer, denuntiantis.
ℳ creavis qui vitam dedi; qui animam potentiis & corpus ſenſil ornaui, .
itm qusé ſolem, lIunam & ſidera adtuunm obſequinm dedis qui te nimid chari-
Sd tate dilexi, & ut à ſceleratâ vitä tuaâ ad frugem & panitentiam, ad
CGor ſalutem redires, admonui per Angelum, per tuum fratrem, er conſci-
1 M enttam, per varios piorum hominum ſermones omnia fruſtras & nunc
ub, e qudd obſtinatâ mente monita ſalutis paterna hactenus ſemper rejece-
Hvertii ris, veni ad te, ut dicerem, filium te eſ æaternæ damnationi. Dixit,
oes & videri deſüt, ac juvenem longè formidabiliùs trepidan-
Anddn tem, confuſum, & in gravi ſuo ſudore natantem reliquit, &
nundkf ita totâ nocte fuit, ac poſterà die timens, tremens, plenus
ns anxzxietate, deſperatione, & expectatione triſtiſſimæ illius
horæ, quæ eum exhac vitâ transmitteret ad locum æterni
65,Ms ſupplicii. Cum ecce proximaâ nocte deſperato juveni, in te-
teuni nebris trepidanti, neque ulla ſalutis remedia circumſpicienti,
e alius ſtitit ſe vir conſpiciendum, luce clari fimâ refulgens:
efec,e Erat hic aſpectu longẽ junior priore, ſed ab vultu non abſimi-
eritu lis, qu anquam habitu & ornatu longè diverſo; non enim lon-
eH Aaillä palla, ſed nudo propemodum corpore incedebat: in ca-
eu pite coronam ſpineam, humeris crucem geſtans: & latere
ii tanquam & fonte, ſanguis illi ebulliebat. Hac ſpecie ad
insii Egrum, in lecto anxiè vigilantem, acceſſit, interrogans:
ſot H Aa a aa 32 Mokti-

„ mens, auſus adhuc interrogare: Quus ille ſenex eſſet, aut cujus bratio, eiq; da-

)

Dei Pilii er-

ga eundem

exprobratio,

eique ſparſo
in faciem ſan-
guine, etiam

dgamnatio-

nem denun-
tiantis.

742 CoNGCIOXLII. Judicü extr. metu non deſperandum,

Noſtine me, qus ſim? Reſpondit juvenis: Non novi, quis ſis; ſéd

niſi me fallunt ocult mei, illt hanud abſimeles e, qui funeſtiſſimo he-
Zernâ note nuntio me exanimavit. Cui is, qui adſtabat, Ne mi-
rare, ſi illi me ſimilem videazs, cum quo und eaàdemq; Divinitate, ſi-
milis mihi honor & gloria ſempiterna. Sum etenim Zlkſus Chriſtus
Dei Filius, quem humani generis amore, infinita mea miſericordia à
cælo traxit, & ad redimendum hominem vitam & ſanguinem meg'
totum expendi; quæ cum tu omnia contempſeri & pedibus conculca-

gqui in ſalutem tuam & aliorum eſfuſas ℳ. Et hæc agens diſpa-
ruit. Divinâ hâc voce iteratò fulminatus Adoleſcens, ſpe

& animo deſtitutus, pallido vultu, horrifico aſpectu, totis
artubus contremiſcens, ubi primuùm diluculavit, fratrem

acciri jubet. Adfuit illicò vocatus, & ſe vocari lætus, ſibi

pariter ac fratri ex animo eſt gratulatus. Verùm ubi ejus
tam miſerandum vultum conſpexit, ut videretur ſibi fratrem

in fratre amiſiſſe, vehementer obſtupeſcens in gemitus & la-

Corredtio
fraterna.

nunc illecebræ“ ubi ſodales, qui aurer tuas obſcanis jocis, mentem cu-

chrymas ſolutus eſt, atque aliquid cœleſtis prodigii in tan-
tâà conſternatione interveniſſe ratus, liberè in hoc extremo
vitæ articulo ſic cum illo ſermocinatus eſt: Heu mé frater
chariſſime, quantum mutatus ab illo, ujus förmam omnes colebant,
& Matronæ ac puellæ intueri gaudebant? quò omnia illa abiere? ube

pidinibus repleverunt?“ deſertum te vides ab omnibus; at ego frater

te fratrem non deſeram. ſed amabo, dic mihi, quidnam tibi adeo di-

rum ac terrificum accidit, ut mente propè emota totus ſudore profu-

veri, arrepto plenâ volâ ſanguine, ê ſacro latere, & in fa-
ciem ſpario, bic, inquit, tibi in confuſtonem & perditionem ſit,

D

————

n ulr

ſer ullſ.

ydtem 4.

iompl

Gnpert
igere:

9

ſuifltni

e, d
n

t
nn
etert,

Auunpent
rui

orn

bymion
onoen

Nin

Minj⸗
,

ur

etshnun:

ſau, totus paveſcas * ſi tremorem hunc & ſugorem tibi vehementia

morbi exprimit, beono ſis animo, nemo tam Aejelta valetudine, què

convaleſcere nequeat. Dudd ſi antè actæ vitæ tuæ flagitia contur-
bent, praſto eſt remedium ; animarnum medicum accerſe, de admiſſte
dole, & virus evome Non deſpera; Deus peccatores recipit. Ad

quæ verba paululum erigens moribundum caput, & o-

mnem rei geſtæ narrans hiſtoriam: Damnavit, inquit, me

bi⸗ Cond
n
ſe an.

ramn,

Ulute,
ue te,
unntaa

—

iun, ſed fortins à peccato reſurgendum: &t. 744
ſ ſeeleſtum filium leſtis Pater; Cbriſtus 7kſus Faleas Des, eruore in

iim . meum vultum projecteo, ſanguinen bro me eſjuſum omnind ac benitus
dat, ni. perditum declaravit“ Luare, inquiebat abtum eſt de me, nihil
nin, i. mihi amplins prod'ſt penitere, etſi ſanglinem Neam. Ad hæc Frater
e Ccompertâ mali radice, his verbis cœpit animum deſperati

in erigere: Tamelt’ ale, 37, Peater Sn panetennt Eni S daniwer is
iun ii ſit, & Filius Dei Sangauenis ſis’t Frabtu te meritb indignum ſasdaicaril,

u aucge Neéc Vel ſic deſperandum eſt, cui tempus datum eſt Panitend?. Ac-
te, Rlu quieſce vel jam moniti me, peccata deteſtare, cum Propoſito emendan.
Atnen de vitæ, Sacendoti vulnera detege, & confitere guu ſeit, . Peritus 2
Saunctus, qui eſt Charitas & Bonitas, te pænitentem abſolvat. His Divinz mi-

an verbis conſolatus, Presbyterum juſſit adeſſe, cui pr xlenti ſericon ll
cnm totus in lachrymas ſolutus, cum tanto znimie dolore ſua ela.
t, finen peccata, quibus Deum offenderat, confetfuse le⸗ er apri.
ens b rumpentibus ſermonem gemitibus Vix Vver ba et expti-
udes Merc; dqua Confeſſione te actà, exttemum Un uns; 5 . „
Bim Viatico munitus, tempus expectabat e& vità migrandi. Cum Spiritus ö3.
Kertia nocëte alius illi venerandâ ſpecie Vir conſpiciendum neiſtia
zin ſe præbuit, vultu prioribus haud abſimilis, veſte candida αϑ‿sszn,
Nomn amictus, cujus humero columba nivea inſidebat. Hic le-bcardaule
gifuk cto propior factus mitiſſimis oculis, vultu ſuaviſſimo Er ternam ſalu-
„grum intuebatur: quô aſpeétu animoſior juvenis, &Domine, tem denun-
1 1 inquit, quis e tu, qui me terroribus præteritarum nobtium exanima- tiantis.
uͤke tium inviſere, ac tam amabili vultu ſolari dignari ? Cui ille in-
ic quit: Ego ſum Sdanltus Siritus, qui à Patre Filioq, procedens, ejusdem
ſum cum ills Divinitatis ac potentiæs atg ideo ad te ven?, ut tibi
7,

peccatorum veniam atq; ſalutem æternam denuntiem. Ad quæ ver-
ba, quaſi ex barathro deſperationis reſurgens, ait: O Pater
Dpaauperum, 6 conſolator mærentium! quem Pater & Filins renm mor-
a, tis eſſe conteſtati ſunt, num hàc meà exili pæœnitentiaâ hoc terribile

ſlyeſ

Zolkug

ii ecretum immntari potuit? Ad quæ Spiritus S. Forti animo eſto, Nlagha us
1 ge Salute ne vacilles ne dubite. Magna virtus & vi veræ pæniten- tendi J. quæ
0 tia, uaæ terrificæ Majeſtati Veim infert, vincit 3nvincibilem, nelat remedium eſt
B

3 . 2 .—— Y 2 7 .
ineommutabilem, placat iratum. Perſevera in capta hon⸗ deſperatis.
deſpone

gui, ⸗

ſl.

— 6

744 CoNCIO XLII. Judicii extr. metu non deſperandum.

diſpone domui tuæ; & virtutibus, quibus poter, animum orna; poſt

triduum veniemns ad te, ut animam tam leſtibus Zaudits infera-
mus. Quibus dictis Spiritus S. diſparuit, Juvenis poſt tri-
duum obiit, cœleſtem gloriam per veram Confeſſionem &
pœnitentiam, cooperante Spiritus Sancti gratiãa, conſecu-
tus. Faſte Mariani Feſto lentec. Ex quâ utrâque hiſtoriàâ ſeſe
iterum pulcherrimarum cogitationum & doctrinarum ſa-

.

præſentem remonſtratum volui:—

Ergo non IX. Quam non deſperandum ſit, ſed cum omni fiduciâ
de Dei bonitate & miſericordiâ infinità bene ſperandum,

deſperan-

dum, etiam S „ — „ e eI
fragili & de- dum vivitur, etiam maximè fragili & profundisſimo pec-

ſperato pec- catori, etiam ubi quaſi Supremi judicis lata videatur Sen-

catori. tentia æternæ damnationis, quæ nonniſi erit conditionata;

ſinempe in peccato perſeveret finaliter, & moriatur homo;

tum enimverdò de hoc actum eſt, juxta Dei legem ordina-
jann .“W infer- de etiam poſt mortem ſententiam meritæ damnationis ſu-
no jam poſiti ſpendi, & jam inferni tormenta paſſos ad vitam & pœni-
(ſententiis tentiam revocatos fuiſſe, ut v. g. per interceſſionem beatis-
Divinà ſu- ſimæ Virginis, & ex occultis Dei Judiciis: de quòô plura Jo-

ſpensâ) ſal- annes de Carthag. Tomo 2. de Arcanis Deiparæ L-sb. Iz. Hom. 1S.

vati fuere. yihi in folio, fol. 113. vel in at. à f. zog. ubi, ſuppoſitâ veritate &
doctrinãâ, quòd: In Iuferno nulla eſt redemptio, inquit: cum eo
tamen rectè ſtat, quèòd ex occultis Dei Judiciis, aliquos in
mortifero peccato decedentes, ad vitam revocaverit, &
peractâà legitimâ pœnitentiâ, ſuſceptisꝗ; Sacramentis, tan-

Exempla ta dem ad ædes coœleſtes eos tranſtulerit &c. Et ex Rutilio Ben.

lium. zenio Epiſcopo Lauretano L. 2. de Anno Jubilæà c. ar. dicen-

te: quosdam ad vitam revocatos ex Inferno & ex ſtatu da-

mnationis, cùm ad illum non eſſent tunc finaliter deputati.

Englgrave Cæl. Emp. F. B. Dominici G. z. ad ſin. & F. SMampt. B. E.
FG. 1. f. 178. Vid. Conc. 95. n. 3. Id hoc loco adhuc breviter addi,
neceſſum eſt: quamvis, ut dictum, deſperandum non ſit,

neuti.

lutarium ſcintillæ variæ produnt ultrèò: Ego verò in rem

riam; quanquam etiam Caſus extraordinarii doceant, ſubin-

kutiguan

un tlin

tmitati
ong el

eIbus in

ſee hiun
cniler

one
tli.
wöge
ulel
Dylun

nm Ad fortins peccatoreſurgendum: &c. 745S

u;H neutiquam excludi tamen, quin potius evinci, & ipſum Chri- Nec ſine ſpe,
ine ſtiano neceſſarium & utilem JIudicis fſupremi & Iudicii ex-nec ſinc timo-
tm. tremi timorem ſanctum & ſalutarem; de quò ſaprà Conc. 1. . ncdhumn
eloren g Conc. Syy. qui à deſperatione abducit, ne in Judicio extremo “
e denique ſit deſperandum. Ergo metu Judicii extremi non
Wloiie tantum non deſperemus, ſed noſtrorum peccatorum & in-
rimmA firmitatis conſcii, quò magis nos in periculo eſſe adverti-
Feromm mus, eo fortius omnes animi vires ad reſiſtendum tentatio-
nibus intendamus, & eò maglis duobus velut brachiis, no-
mifi ſtræ humilitatis & Dei dilectionis, Deum, ſi nos ad Inferos
Petdn ſtatuiſſet præcipitare, ejusque miſericordiam infinitam ap-
Anoc. prehendamus, & arctifſime ſtringamus, uti ajebat Mendi-
dauda cus ille, Deo conjunctiffimus, de quô Drexel. Tom. 1. in Helio-
itoud n trop. Lib. 2. C. I. Enit. ew Joanne Taulero, & infrà Conc. gy. n. 4. Ita
Inrta, nobis grave non erit, cum Deo in Infernum ire, qui nolle-
enain. mus ſine Deo in cœlo eſſe. Itaque ubique nobiscum ſit
ant,Di. Deus, in omnem æternitatem à nobis benedicendus.

* Vid. S. Thomas 2. 2. c. 20. de Deſzerat. g. 21. dAe Præſampt. Iuaſt. 733. Authores in
genlen⸗ de Faſilanimitate. Jacob. March. Hort. Paſt. Tr.1. de Offc. Pa- hanc mate-
. Sn Ta 1, d Beſeza:imn à l. a,. Loapncs Miiot. Hecdl iam
Se Exempl. Iadice E. Deſperatio. Georg. Stengel. de Zad. LDivin.
M To. I. C. a1. umma Des in malos bonitar. & LTib. 2. Exemplorum
cap. z. Alex. Calamat. l a. Diſe. a6. V. Miſericoräala Dei.
nen C Diſc. ya. V. obſtinatio. Ludov. Bloſius Canon. Vitæ Wirit.
laene cap. 35. Joſ. Speranza de Orat. Puncto 132. Mercator, Nacl. Ca⸗-⸗
techet. cap. 2. d f. &a. de Ses oppoſita deſperat. Leclt. 21. Leop.
WK Mancin. de Pafj. D. L. 3. Diſſert. 2. P. I. à f- mgo. Nicol. Turlot.
nida YJYheſauro Dolctrin. Mor. 2. p. 1. &.. 1. F.29. & ſéqu. Pœdag. Chriſt.
9 i To. 1. P. 2. C. 23. 4 Jol. 61o. de Sye. & To. 2. P. 2. C. 15. Jedt. 3. 4 Jol. 66αο.
erkaode & F. 1. Tom. 2. C. 2. Ledt y. Ae à deſperaztioné erepto per Angelum
lnnen Liſt. Euſtach. de Roſar. O. Præd. Arrheue mor. Exhortat. a .
En f. 292. S. Magdalena de Pazzis tentata à dæmone ad fiii-
lter lh cidium, es quòd damnanda, apud B. V. opem quæ it &

mnn⸗ lchtl de ud. c.rtr. bbbbb 111-

746 CoxNci/O XLIII. Ad obtinendum cœlum, e vitandum luler num

invenit. Franc. Poier. S. J. de tribus Coronis B. LE. p. 3. c. 9. F. 3.
n. 6.F. 237. Matth. Faber. Dom. I. Adv. C. 9. n. 4. Paciuch. in
Jon. Ledt. 21. F. 16. Paulus Zehentner, Promont. male ſpei. F.z

Labatal. Deſperatio: & Miſe gricordia Dei. Abrah. à S. Clar4: .
in Judd r E. 3. à f. y 37. Joann. Biſſel. in Exempli Tragicit, quin-

tor n. 4. & ſequib. & à num. 2y. Poly anthea: V. Deſzeratio.

Th. Kemp. Lib. z. C. -pz. Ex multis circumſtantiis notabi-

lis valde hiſtoria de doemone incitante ad flagitia & vo-

luptates juvenem nobilem ex objecta jam deſperata ſa-

lute: Delrins Düquiſ. Mag. L. 6. C. 2. J. 3. 4. 3. 2 f. 9o3. Pexen-

feld. Concion. Hiſt. 3y. Petrus Pennequin de Amore Divino.

Diſert.2 de Fiducid in Deo, in Chriſto, B. V. &. Joan. Jahoda

8. J. citatus n. 3. Vid. ſuprà Conc. 11. u. §. Conc. 39. à n. 6. Conc. 10.

n. II. hiſtor. Conc. 55. & 9 7. n. 4. Conc. 95. n. 3.

e⸗ 23˙2.: 6383- 23 83. 43 ¾. K3 3--5382⸗ 43 ½. 4383. 3 . 2348. 4385.

CoNcIo XLIII.

Metu extremi Judici; & pro obtinendâ Sententi
Electorum, & devitandâ Sententi reprobo-

rum, nihil non boni agendum: Adverſi Pa-

tienter tolerandum, & Peccati fugiendum i in

hâc vit.

Dom.1. Adv. Amen dico vobis, quia non , prateribit eneratis hac,
donec omnia a Luc. 2I. 32.

Dom. 3. Adv. Ego Vox clamantis in deſerto. dirigite viam DPomi.
ni. Joann. I. 23.

Dom. 4. Adv. Vox clamantis in deſerto: barate viam Demini
Lucæ 3. 4.

I. Re-

emo)t
nugnad

ele ave
ere po
Mer

denimt
is te

Ac

uur, nn,

caben

eteen

mſe
e

N
lnn
Cudne

en.
ſeerobi
unkr

(cmanka

lcij 4
tring
mno
natie
lnott

lnn ortuer Bene Age: Suſtine, & Ahbſiine. 747
i Pligioſiſſimus Ludovicus Granat. agens de ſeveritate ju dicio cx
Ahif Judicii extremi, quam inter alia demonſtrat ex Sen-rcmo nihil
iClut N tentiæ gravitate, tria obſervat momenti ſummi, à certius, mihil
ſrant,A¹ * „ . . „ — . M
ngiiſiir. nobis ſeriò ponderanda. Certè hæc (de Judicio Ex- formidabi-

) Moti tremo) tam vera ſunt, ut nihil poſſit verius excogitari. Tam lius, nihil,
i magna & formidabilia, ut non videam, quid formidabilius quod magis
gtn eſfſſe queat. TLam veſtra autem, ut nihil magis ad vos perti- 40 UNrumm ,.
geede nere poſſit. Dom. 2. Adv. Conc. 2. G. 3. ante fin. Ita omnino eſt. an.
„m Nihil verius & certius, terribili adventu & judicio Chriſti:
mitelm edò enim tendunt ſeriæ illæ Chriſti admonitiones: Amen dico
ſon iu vobis: non præteribit generatio hæc, (ſcilicet omnium hominum,
αο id eſt, hoc ſœculum, quod deinceps erit usque ad finem
munci, ita S. Hieron.) donec omnia ſiant. Cælum & terra trans-
ibunt; verba autem mea non transibunt. Lucæ zI. 32. Citius coœli
transibunt & peribunt, quàm mea verba transeant & per-
eant: Sicut ergo cœli, utpote ſolidiſſimi, qui quäſie re ſuſt
funt, Ut ait Job 32. 15. nunquam peribunt; ſic multo magis
Ent Verba, id eſt, oracula & decreta mea, non excident, ſed reipſa
ndr W empicbunrur. quia cœlis ipſis ſunt ſolidiora & firmiora⸗
ei a Janſenius: Ego enim verbo meo cœlos creavi & ſolidavi.
ſta 8. Chryſoſt. Cornel. in Matth. 24. 37. Vidit nimirum Chri-
endo! ſtus, ea „quæ nobis adverſantur, & diſplicent, difficulter
apud nos invenire fidem, maximè quæ de morte, judicio &
inferno; quia nos ipſos nimiùm diligimus, & meliora ſem-
ℳ per nobis ominamur: Itaque jurat quodammodo per cœ-
lum & terram, per thronum & ſcabellum ſuum, ſe non
emanſurum, ſed venturum ad judicium. Viderint ergo,
qui, judicii timore abjecto, ita vivunt, quaſi Chriſtum men-
dacii arguere velint. Faber Dom. I. Adv. C.9. n. 4. Judicio quid
„ certius & verius: Dein quid illo formidabilius? quid ſu-
DNNO premo Iudice? quid rigoroſiſſimo examine Nquid ſententiâ
damnationis, ejusque executione: Ex dictis. Denique hæc
tam noſtra eſſe, ut nihil magis ad nos pertinere poſſit; qui
ib bbb z ipſi

5

enn

748 CoNcIO XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum
ipſi præſentes futuri ſumus, viſuri, audituri, accepturipro
nobis alterutram ſententiam, vel Flectorum, vel damnato-
rum, juxta quam in æternum nobis vivendum eſt, in conti-
Cœlum & Huo vel præmio, vel poena: delectat, invitat & allicit illud
Infernus ſint meritò hominem Chriſtianum; terrificat hæc: Certè hi duo
duo Poli a- poli eſſe deberent omnium noſtrarum actionum moralium

ctionum no- ac totius vitæ, nempe Sententia æternæ vel vitæ vel mor-

ranum ur tis, quarum una neceſſariò nos manet & tanget. Quid igi-
d OaiRca tur ita torpemus, ita ſalutis noſtræ curam negligimus, ac
1 ⸗ Ianle

evitelnus.

cium:? ubi ratio, quæ hominis propria eſt? cur ita jacet ob-
ruta atque penéè ſepulta, ut nihil omnino tam magnis exci-

tata rebus ſentiat? nihil ſibi in futurum opportunè provi-

deat? Dum tempus habemus, dum vita manet, dum Eccle-
ſiæ voces nos monent, dum judex ipſe patienter expeétat,

aſſidue vocat, manum jacenti porrigit, veniam petenti of-

fert, quid negligimus nunquam rediturum hujus vitæz mo-

mentum, qué aut cœlum aut infernus nobis in præmium
vel pœnam obtingat, neceſſe eſt, idꝗque noſtra voluntate,

noſtro merito? quis tam ferreus? Cùm hæc ipſa oannes

Baptiſta: Vox clamanti in Aeſerto; dirigite, parate viam Domini,

populo annuntiaret, faugere à ventura ira, inter eos, qui timore
WIar

perculſi ad Dominum revertebantur, ipſi quoque Publica-
ni & milites (gemus hominum profligatiſſimum) ſuppliciter
ab eo quæſierunt: Magiſter, quid faciemus & nos? Lucæ z.1I2. Cur
ergo non idem & nos quæramus, quod flagitioſi homines
quæſierunt, cùm eadem nobis ira idemque judicium impen-
deat? Granat. cit. Illud nobis faciendum eſt omnibus viribus,
omni conatu, omni curàâ ſupra totum mundum, ut obti-
neamus ſententiam Electorum vitæ æternæ, & evitemus
damnatorum æternæ mortis: hoc opus, hic labor, hoc to-

tius vitæ noſtræ negotium, ad quod in præſenti, unaà inſtru-

endi, inflammabimur & urgebimur. Aures, oculos, ani-
mos erigite patienter. L
II. In

nihil ad nos iſta pertinerent? ubi, quæſo, ſenſus: ubi judi-

*
Ve
r
uuam
le Ete
nutdltta
Winisc⸗
Cicren
R. lta
ccin
ſninan
Wn,
Unmn
ſteye.
imme

Mre

-

lt
c iun
un 1

S==

efitent,
Mpot
n leoo
enen
Cefls,Vi
Eempen
giabil
Etan
ani

6

(ſocon

—

Ieenm Fortiter Bene age: Suſtine, &; Abſtine. 749

nnn II. In tribus tota vita hominis confiſtit: Agere, pati, fu- Tota vita ho-
1. Wminis In tri-

Camna gere. Age . Suſtine, Abſtine. Declina à malo & fac honum, P ſa

Uin efſe, Serva Mandata. Mat. 19. 17. Quis autem ſapiens nolit vi- e, conſiſtit.
eneticho tam ampleécti, & evitare mortem, tam diram, camque utrin-
nmmIin que æternam? Deum time, ait Divinus Eccleſiaſtes c. 2. 13 &
en. mandata ejus obſerva; hoc eſt enim omnis homo. Omnis in hoc ho-
( minis conſiſtit vita beati. Illo enim ſolo acquiritur, quid-
ned quid verè & ſolidé beatum facere poteſt, ait Campenſis. Corn.
Sbii ec. Et adeo, qué ſolo evitari poſſit damnatio: beatitudo
enim & damnatio, utraque æterna, à contrario & ſuo modo
agtimn Pari paſſu ambulant, &£ quidquid fit ad obtinendam beatam
e vitam, idipſum etiam fit ad evitandam æternam mortem.
unkcck. Unum neceſſe eſt: aut bene æternùm aut malè. Sternitas Symbolum
repelkt, vVitæ per Symbolum p almæ adum brata „ & mortis per gla- rterhitatis
wenie. dium ancipitem & vindicem. Elige; illuc ducit Crux, huc ſari. & mi-
Tite Voluptas. Et: Momentum, unde pendet æternitas, ſcil. ul- ..
NNrein timum vitæ & temporis, Memento, te unam duntaxat habere ani-

olunre mam, eumque immortalem, ac ſomel duntaxat te moriturum, nec à
o. Wwoze ad vitam eſſe regreſſum s unam quoq;, tantum te habere vitam,

uNNx BWasnqz, B revem, nec aliam, quäm llam, qua modd utern: poſtea unam
inne ſolum ſupereſſe gloriam, illämq æternam“ illi ergo vivere, ſatage. tta
ehhi B. Tereſia. ap. Cornel. cit. Hæc meditare, & bene cogita, unde
ſnin evidenter infere §ͤ illud ipſum à me titulo hujus Concionis
propoſitum, hic pertractandum, ſcilicet, tuum unum uni-
ſoir cum negotium & laborem eſſe debere, ut æternam obti-
imk neas gloriam, & evites pænam; A ſimili urgetS. Paulus, do- Simile à Cur-
ie Cens, TItam noſtram eſſe ſtadium & agonem virtutis, in quò ſu in Stadio.
1 tdi ſemper ad meliora, & ad bravium, præmium, ac coronam ?: Cov. 9. 4
ing jugi abſtinentiâ & corporis caſtigatione, currendum & cer- 2
bN. tandum eſt. En modum mediumq; Virtutu, quâ bene agas;
Alſtinentiæ, quäâ te ab omnibus Dei præcepto illicitis cohi-
beas; & Patientiæ, quâ pro Deo & cœlo adverſa feras, idque
multo conatu, magno fervore; ſocordis enim animæ eſt di-

ainker

Quisque de-
los,Al⸗ H

bet conari, ut
It primus in

LI Bbhb bbb 3 Lere; clo.

7 ⁰0 CoNcio XLIII. Ad obtinendum Cœlum, evitandum lufernum

non damner: Waisgue enim conarz debet, ut en cælo ſet Primus, pri-

5„

cere: Sufficit mihi, ſi ſalver, ſi ad cœlum perveniam, modè

Pug na Spiri- mümag ibi referat bravium, inquit Chryſoſt. Cornel. in n. Cor. 9. 23.

tualis 1. Cor. 9. V. Roderic. P. I. Tr. I. c. g. n. 2. & hic, infrà Conc. 6o. n. z. V. Th. Kemp.
27. &2.
decertans, ab omnibus, eum in agone impedientibus ſe abſtinet.
v. 29. bid. ab omni cibo ſuperfluo corpus gravante, ab omni

& exhauriente, per omnia temperans. Et illi quidem, addit

Gentium Doctor, at corruptibilem coronam accipiant, nos autem
incorruptam. Ilidem. Præclarè Tertull. ad Martyres cap. g. Si tan-
tum, inquit, terrenæ gloriæ licet de corporis & animi vigore, ut gla-
dium, ignem, crucem, beſtias, tormenta contemnant, ſab præmio laudis
hiuemanæ; poſſum dicere: re er iſzæ paſſtoner ad conſecutionem
Qui ſint an- Slarte gec, 4. Optimè notat Cornel. hoc loco, in hoc Spirituali

tagoniſtæ in & Chriſtiano ſtadio, curſu, & certamine antagoniſtas eſſe

hoc ſtadio; mundum, carnem, dæmonem; Pugnam eſſe caſtigationem
Pugna corporis & omnia ardua virtutis officia, quæ cum conffictu

Præmium, interno vel externo peraguntur: Bravium eſſe coronam in-

loria æter. corruptam gloriæ æternæ; Pœnam victi eſſe reprobationem

An & confuſionem æternam. v. alt. Metam eſſe æternitatem-
æt. Poëtarum figmentum eſt, quam hiſtoriam ſeribit Pau ſanias
Artalanta in lib. 4. de Atalantâ Aſii Arcadum Regis filia, ſui ævi longe for-
curſu retar- moſiſſimâ & tantæ pedum velocitatis, ut omnes ſuos coæta-
datâ, & victa neos curſores facile ſuperârit: quam curſu ut vinceret Hip-
cupiditate pomenes à ſe adamatam, ut victor in præmium illam acci-
auri, in tri⸗
Nreaii aurca, ucz ſucceſſuve in ipſo curss fervore in viam proe-
“ Cerat; iis verò, auri cupiditate, tollendis VII90 etardata, vi-

Applicatur. Ginbolo z§. Careli Sephani Dictionar. Hiſzor. E. Heppomenes. Quis-
dque ad metam æternitatis currimus vel in præmium ac-
cepturi viéctores cœleſtem gloriam, vel victi, in pœnam,
mMortem: Antagoniſtæ demon, mundus, caro; hi objiciunt
e poma

–—

L. 3. c. 1S. num. g. Omnis, qus in agone contendit, in ſtadio & curſu

peret Conjugem, vel victus oceideretur, tria accepit poma

MWicolao. Fexenfeld.

—

vmugl

e tan
ccelleet
exiter .
k.
ſe rean
Emmauren

cntiin

Menrt
l an

uln, de
eWweniag

lechroek
lunlt,

Murh

i,
Liguit
(Anie
ekta
r,
enn
Helt,

Clicern
tei Pse
tcon
e Up
kthitati

ſnet

ine

—
lnn no
4 1C . 4
Ll
oKount

ſehſen

edoni
enetrure

1. Nen

. Alin

iene te

yjtni
ogentut

ciiutl
Cilsde

rionen
CNEicch

m i.
Cdnwnben
tetnint
thriin

elelkh⸗
Sam .

Nithe

fum
talt
C&
iatn
aon,
ichn

vom

FPortiter Bene age; Suſtine, & Abfſiine. 75 ½
poma gulæ, libidinis, auri avaritiæ, vel tria poma expreſſa
1. Vo. 2. 16. Concupiſcentia carnu, oculorum, & ſuperbia vitæ; vel:
voluptatum, opum, & honorum, ut vincant: ſed gus in

agone tam gravis momenti contendit, ab omnihbus ſo abſtineat,

necefe eſt, ut vitam ſervet cum glorià æternam, mortéêmq;
devitet cum æternâ confuſione. V. Brev. Dom. g. Pent. Lect. 2.
Noct. ðð 1

III. Notiſſimum æternitatis ſymbolum eſt annulus in Pro cœlo

ſe recurrens: ſap. Conc. 35. n. 3. Englgr. Lux Evang. Emblem. 1I. duidquid

Eam autem, plùs quàm Fide novimus eſſe duplicem, & feli- agendum, pa-

tiendum, fu-

cem & miſeram, duplici Extremi Judicis ſententiâ clariſſi- giendum.

mè expreſſam. Jam quid non agendum boni, fufferendum
mali, cavendum peccati, ut felix nobis in ſortem & partem
veniat, non item miſera? Æliano ſcriptore L. . var. hiſt. c. 21.
Ismenias Thebanus, vir ſapiens, legationem patriæ causâ ad Ismenias Le-
Perſarum Regem ſuſcepit. Hunc Tribunus militum LTi- gatus in gra-
trauſtes, ex officio ad Regem deducturus: Verùm, inquit, 6 tiam annuli
Thebane hoſper, lex eſt apud Perſas recepta, ut qui in conſzeltaum Rega ſe in terram

. 2* 9 . “ D —— rojedkti
venerit, non prinz ſermonem cum eo conferat, quàm eum adoraverit; Plol Cti, ſeſe

. maοα . incurvat, il-
quòd ſi ergo lubeat eum adire, peragés, quod Lex jubet. Ismenias: lum tollendo,

Dac, inquit, & Regi me ſiſte. Et cùm jam eò ventum eſſet, an- ut Regem
nulum legatus, quem geſtaverat, digito detractum claàm adorare vide-
abjecit ad regios pedes, & mox procumbens, velut adora- returr.
ret, illud animo ſecum verſabat: Nontibi, ſed Annulo- quem
iterum ſuſtulit, tanquam adorationis munere perfunctus.
Drexel. to. I. de Cælo L. 2. C Iz. FG. . F. 273. Plurima ſunt, mi Chri- ternitaris
ſtiane, gravia perpeſſu, & aſpera factu, & difficilia declina- annulus omni
tu. ternitatis annulus aſpiciendus eſt, aut beatæ, quam conatu di.-
pollicetur, aut miſeræ, quam minatur Deus, Juſtus Judex, gnus eſt. Vi-

₰ * „*½ . * * „ „ T⸗ V 1.
& reipsâ conferet, cuivis pro meritis aut demeritis. Hic 'e ut æterni

21. —. . „ tati vivas.
rité conſideratus difficultatis multum ponderis aufert.

Vive, ut vivas Eternitati: quidquid in mortali moliris vitâ,

Kternitati geris vel miſeræ vel beatæ: Currendqum eſt, cer-
tandum eſt, Agendum, Patiendum, Alſtinendum & fugiendum:
H Aen.

ðèðñß

8

Acus vir- Age nalum D ona & virtuo se, 7 al dendlama verſ⸗ 2, Pug zenditem Vi tio-

tutum diffici- ſa. Deſiderio Eternitatis beatæ, & fugâ miſeræ, tibi vim

les leniendi facias. Eſt venia inimico danda, & quidem de corde!? ar-

Matth. 15. 37. Non tibi ſed aunulo, æternitati, & in hujus gra-
tiam, non inimici. Eſt injuria gravis concoquenda! Acer-

conſideratio- quum eſt, ſed annulum æternitatis inſpice; Lex Dei jubet.

ne æternita-
Tis.

Inducétione bus bolus: ſed condias eum, & dicas: Non tibi, ſed annulo-

in praxi plu- æternitati beateæ te vincis. Agnoſcis conſcientiæ tuæ pru-

rium caſuum. dens dubium aut errorem circa Religionem & Fidem: Sne

Malum face- Fide impoſſibile eſt, placere Deo. Hebr. II. 6. Enus Dominus, una Fider,

bonum autzm
dißicile, ait A-

riſt. 2. Eth. ris, cum Amicis? Non tibi, ſed annulo æternitatem attende,

. r. Colum ſuſpice, Infernum inſpice: non reſpectum huma-
nnum, temporalia: quid prodeſt homini, ſi mundum univerſum lu

cretur, animæ verò ſaæ detrimentam æternùm patiatur? Mat. 16. 26.
Eſt facienda reſtitutio famæ injuſtè ablatæ, etiam cum tui, ho-
noratæ perſonæ, dedecore & infamiâ? Reſtituenda ſunt bo-

na aliena? Docet S. Auguſt. Epiſt. ya. ad Macedenium: Sde rer a.

liena, propter quam peccatim eſt, cùm reddi poſſit, non reddatur-e non
ags pœnitentiam, ſod Fngi 3 ſ⸗ aukem veraciter non agalur »non remit-
titur peccatum, niſi reſtituatur alblatuam. kegala Juris 4. in Sexto.
Henr. Caniſ. fol. og. in Kegulas Jurt. Difficile eſt poſſeſſa dimit-
tere. At meliora ſunt bona æterna temporalibus, quibus

injuſtis illa perduntur, & hæc: Non tibi, ſed annalo. Eſt la-

vandus æthiops, pellis inveteratæ malæ conſuetudinis, quæ
elt altera natura, ponenda? Sed æternitati difficile eſſe non
Qdebet, ne Conſuetudo hic ferrea, illic æternum ignea fiat.

Vitanda eſt perſona peccati complex, & proxima occaſio, ſed

animæ tuæ agglutinata, utilis, ſi non & neceſſaria? Non tibi,
ſed æternitatis annulo. Matth. IS. à v. y.. Glorioſa hæc æterni-

tati faga, & averſio, & eò neceſſaria. Abficiendus ſuper-

bus præſertim laſcivus cum nuditate, luxus veſtium: Id
diihcile, maximé in fœminis, quarum cuti is annexus eſt.
OUM Ergo,

tendum officium, relinquenda bona; obſtat Vxor cum libe-

75ꝗ2 CoNci/Oι XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum

PyprlmI
n⸗
Rcodle
N Alu
Roriot
ecen
neſen
Etegre
ten
evon

nrd
EW
won
mmnude
ſyekre
ton
8 ſonrne

S

Wc. ,
S ſa
ceupent
ro:Kt

oabet

ſeolluc

lidrun
liniti.

Tiim
e/a.
1ſbbe

lunge.

nda!.

ſedsn

ete.

Hicken K

, Mu

iin

rcund.
atten,

Aumbun.

Nuinziu

cumtiſe

da Nrr

un, !
. I
,Mn ſeit.
.

.
N

14

Iella

Ginis,
a

Nenote

TH

Mon

c e

us ii,
e 4

ſſaſa G

Ergo, ſi Deo obedire nolis, veſte gloriæ
ætern confufione denudata, palam in cxtremo judicio toti
mundo aſtabis:! Conſcientiam premit occultum peccatum:

quod Petrarcha de Carolo Magno, priusquam diviniore r

Fortiter Bene age: Suſtine, &o

Ahfſtine. ““

immortalis cum

Supprimit illud aut timor, aut verecundia tegit:? In Sacra
Confeſſione, utut difficili tui victoriâ, aperiendum eſt, ut

ſit confeſſio, & confaſio coram ſolo Dei Vicario Sacerdote, ti-
bi adducens gloriam & gratian terhamn. Eccl. a. 2r. Poœnitentia

glorioſa. Morbus & dolor infeſtant! Dic alacri animo:

Non tibi, ſed annulo. Paupertas & rerum inopia premit:?

Dic denuo, dic centies: non tibi, ſed annulo, ſed æternitati be-
atæ, ne ſequatur, & ſit, miſera. Non ſunt condignæ paſſtones hu-

jus tempori ad futuram gloriam. Rom. g. 15. Nallus labor durms, nul-

lum tempus longum videri debet, qus gloria aternitatis acquiritur, ait,
S. Hieron. Conc. al. num. 3. Quidquid faciamus, aut patiamur,
gemmeus æternitatis anzulu his omnibus digniſſimus eſt,
audireque ſententiam: VZenite Benedidzz & c. In hujus gratiam
nihil laboris recuſandum, nihil afflictionis non tolerandum
patienter. Aabuc ununm, modicum eſt gg. 2.z. quingenti anni,
mille etiam anni anam modicum ſunt. Poſt hoc modicum,

æternitatis beatæ annulus tradetur. Adeo adtus virtutum
17* „ ⸗112% . ⸗ . „„ Dẽ „UP ℳ ‧° „
difficillimi æternitate leniri & condiri poſſunt: Quando ma-
gis non ita difficiles prœæceptorum Eccleſiæ; quæ dedecus

eſt violari tam facile, peccato etiam gravi, uti comeſtione

carnis die vetito, neglectu Miſſæ die feſtivo, & c. & ſic cœlum

perdere. Sæpe unicus virtutis actus heroicus difficilis, ini-

tium eſt, & cauſa ſalutis ac magnæ perfectionis. Uti in
S. Joanne Guelberto. Sicut & in humanis promotionis
magnæ unicus Actus egregius: cujus exemplum (onc. ſequ.
num. I. Omninò ſantus hic cogitatæ Kternitati annulus bo-

nos & ſanctos facit. Sed mundanis alii ſunt annuli, quibus

occupentur, delectentur, innectantur miſerè miſeri. De-

Caroli Maa

claro: & facit huc inſolens, & inauditum amantis delir ium, gni inſanus

dio colluſtratus efſſet, commemorat, & Religioſus auctor. ut
CcCCCC hiſto-

a- amor, qu?s
cadaver per-
ditè amavit.

D
õ

ſervire conſueverat, & poſthabitis regni curis, aliarum re-
rum omnium, & poſtremo ſui ipſius oblitum, diu nullâ in

ſupereſſet, inſperata mors infamem fœminam abſtulit; cu-
jus rei ingens primùm in Regiâ, ſed latens „gaudium erat.
Deinde dolore, tantò priore acerbiore, quantò fœdiori mor-
bo, correptum Regis animum videbant; cujus nec morte

conditum, onuſtum gemmis, & velatum purpur, tam mi-
crebroô, velut ſpirantem; reſponfſuràmque compellans: illi

QGurna ſuſpiria, illi ſemper amoris comites lachrymas inſtil-
Annauloina- Iabat. Donec Colonienſis Antiſtes cælitùs edoctus, phil-

cadaveris re-
perto & fub-
Jato reſipuit.

linguâ annulo cum gemma, cui amatorium venenum indi-
tum, exemit. Quòôò ſublato, ad fuam reviſenti Imperatori,

eſt, penitusque reſipuit, & amores ſuos in eum, qui ſe dili-

Fernes diligit, totos tranſtulit. Hæc ego, uti Petrarcha, re-
ero, ut rei fides non apud me, inquit, quæratur, ſed ut

ajunt: penes auétores maneat. Erglorave Cæl. Emp. F. & Noannis

Apoſtoli, g. I. mihi d f. 66,. citant Franc. Petrarcham L. I. Epiſt. 5.
P. Waa,a. Magdaleine L-. 3. C. 9. Quis inſaniam talem non ex-

ecretur? Non fabulà, ſed innumeris exemplis compertum
efſt, plurimos ipſi dternitati annnlo pr. æhabere alios annulos

turpes, nec non fallaces, divitiarum, honorum, & volup-

tatum, quos dum velut adorant, ſibi exitium parant, negli-

gunt-

244 Coxcio APII. A obtinendum6 Cœlum, vitandum In, ernu

hiſtoriam maximè admirandam enarrat: Carolum Regem,
quem Magni cognomine, æquare Pompejo, & Alexandro
audent, mulierculam quandam berditè & efflictim amaſſe,
ejus blanditiis enervatum, neglectà fam, cui plurimùm in-

.

re, niſi in perdito ipſius amore acquieviſſe, ſumm cum in-
dignatione ſuorum & dolore. Tandem cùm jam ſpei nihil

lenitus furor, ſed in ipſum obſcœnum cadaver, & exangue,
inſanus amor translatus eſt, quod balſamo, & aromatibus

ſerabili, quàm cupido amplexu fovebat. Amicam ſuam

curas laborésque ſuos narrabat, illi blandum murmur & no-

Eico in ore trum in ore cadaveris reconditum latere, compertéôque fub

S

horrificum ſpectaculum, ac maximè abominandum viſum

—

inmne

ene.

V.
ſes,
Ltern
te, itm

Nani in
ros e
;e

eldor

AIbosce
knns

Uchen

Ahin
Miran
ſ⸗ ht

4. Dei

APunN

(cclelag-

lerin

er⸗ 5

ſi ipib

c

cr
ſot l

—

lee SM 2 .rM
o Tortiter Bene age: Suſtine, & Abſtine. 75
1Neen guntque omnem ſalutis curam, ſummè neceſſariam, quia

keru Etenæ. Heæc iterum incidenter.
namale, IV. Veruùm, ſi parum ſpirituales, magis animales & ſen- Quid non
lumm ſuales, quod experientia docet, minus flectimur Sententiâ agendum, ut
e. & æternitate beaté, annon cogamur ſententiaâ & æterni- æternum
Iin tate, impios in ignem æternum præcipitante: Caſus hu-ignem & in-
Lcn mani in mundo & notiores nobis, ſed & magis ſenſus no- famiam evI-
Ni ſtros qui afficiunt, docent, etiam mortalium audaciſſi- er Caſibus
me mos metu pœnarum, ignis præſertim, minis intentatarum, kumanis,
dunn vel aliorum exemplo, qui eas paſſi ſunt, ſubfugiſſe, & à ſco.
fioim leribus deſtitiſſe, nec non Principes perſonas metu & terrore
nenmg infamis ſupplicii ſeſe ſubduxiſſe, relictis Uxore, liberis, bo-
eunen nis, incognitos ita ſeſe ad infima fſubjeciſſe, paupertatem &
umm mala paſſi ad extremum vitæ usque. Auſcultemus unum
btuoun & alterum talem Caſum. Sixtus V. Pont. Max. (de quò An- Sixtus V. PP.
mn tonius Cicarella, poſt Bapt. Platinæ & Onuphrii de Vitis Pon- duis:
dm tif. f. 515.) ex Ord. S. Franciſci, natus parentibus infimæ con-
uH ditionis & in paupertate; adeo, ut ipſe de generis ſtatusque

wi ſui humilitate tenuitateque verba faciens, dicere ſoleret, ſe
,i. domo natum illuſtri; domus enim, in quâ genitus erat, cùm
ef lacero tecto magnàâ parte eſſet diſcooperta, a ſole maximè il-

—

nin. luſtrâbatur. Hic, inquam, Pontifex electus Anno 1;585. Aufterita-
peh 24. Aprilis, per primos Pontificatús ſui dies, ad juſtitiam ad-te multos
umin miniſtrandam animum ad'jecit, illiusque auſteritas & in of-continuit in
nith ficio continuit multos, multorumque audaciam refræna officio, &
ee vit. Dein cogitationes ſiias convertit ad exſtirpandum ma- nit ie pro.
„NNn gnum Banditorum numerum, qui ab omni parte Statum viaciam a i. —
uni Eccleſiaſticum affügebant, quorum tanta erat licentia & in cariis expur-
Hy ſolentia, ut nusquam locus inveniretur, ubi homo ſecurè gans.
ne vivere, & ſua tueri poſſet. At Sixtus contractâ cum vicinis
perunm Principibus amicitiâ, ab illis impetravit, ne ſceleratis iſtis
UIS receptacula præbeant; magna quo jue præmia ſtatuit his,
. qui aliquem cx lis trucidaret, exquiſitis ſuppliciis tollens &
efi medio, ſi qui caperentur ex iis, qui copiis iſtis præerant: gra-
Gr. Ves quoque pœnas denuntiabat eorum parentibus, amicis,
CccCC Z &

Statuâ æreâtionis, aut contentionis. Ob hanc cauſam partim, partim

756 CoNcio XLIII. A obtinendum Cœlum, evitandum Infernum

& aliis quibuscunque, iis aut faventibus aut fuccurrenti-

bus. Quo juſtitiæ rigore id effecit, ut brevi temporis ſpa-

tio omnis Banditorum inſolentia repreſſa ſit, & radicitus ex-

ſtirpata. Interim dum tanta viget juſtitiæ ſeverita s, unus-

quisque ſibi metuebat, nec erat, qui alinmm offendere aude-
bat, cùm etiam iis, qui manum gladio ad eduecendumadmo-
verent, capitis pœna eſſet irrogata: Quéô factum, ut lites ac

diſcordiæ, quæ paſſim inter homines ſolent enaſci, aut pu-
Anis, aut verbis dirimerentur. In ore enim omnium erat:

WNunc tembus Sixti eſt. q. d. non eſt nunc tempus pu gnæ, ul-

ideo hono- etiam ob rerum neceſſariarum abundantiam, quam & tunc

ratus.

caril.

& toto Pontificatůs ſui tempore Romæ ſervari mandavit,
ut, multis Italiæ locis inediâ afflictis, Roma ſemper abunda-
ret, Romani primis illius Pontificatus Annis Sixto in Capi-
tolio Statuam æream erexerunt, cum haâc inſcriptione: r-
to E. Pont. Max. ob quietem publicam, compreſoa S:‿ariorum exulumg

licentid, reſtitutam; Annonæ inopiam ſublevatam; Erbem dificit,

Viis, aqlt e dable, illuſtratam. J. P. Q. R. Hæc ex Cicarella. Cœte-

ruùm dum hiſce occupor, alius mihi dictat liber & Author,

ſub hujus Regimine Pontificis Sicarios taliter repreſſos,

evanuiſſe. Horum primus in manus juſtitiæ incidens, capti-
vus tenebatur, usque dum alter caperetur; qui alter pri-

mum veru infixum ad ignem, foro publico, vertere & aſſa-

re cogebatur: ita ſecundus intercepto tertio punitus eſt:

Metu ignis Qui rigor divulgatus ita terrefecit omnes hos Banditos, ſica-
exſtirpati Si- rios, aut latrones, ut vix ſecundo vel denique tertio, ſuppli-

cio ita affecto, horum nullus amplius comparuerit, eorum

inſolentiâ, ut dictum, repreſsâ & radicitus exſtirpatä. Tan-

tum potuit comminata pœna ignis ejusque metus. Liceat
hinc à me cogitata, à minore ad majus, promere, ad Deum

& Chriſtum ſupremum judicem & extremum, cujus juſtiſſi⸗

mam ſcelerum vindicis ſeveritatem ſapra pluribus expreſſi-

mus Conc. Ig9. & ſequentibus, ite 26, & Sententiam ferentis in

im-

ppert
s 1

Kicium e

ſ,6.

08:0

pam &
Koneg

1 iln

m am

0,te

Thes

iden
md

nd

ſios:

4

lir. 4.

n K.
ſene

y. uen

art

6apun

or Gl⸗

ſutte,

uſennn

—

currentr.
Nporisſ.
Waiser.

Ulagun.

lere aude.

unadno⸗
hulteze
ia
mium er

Nenæ

iin partn

wam Ktonc
iWendt.

.

ertbun

d in N.
tidt i

unerin

len alfi

k. (AS

Auntes
ſyellb,
n AeN
1 , 4
Itetelen
nitot
ncltol

leri eoN
u
. ie
. 4 n

ſſt

1se
elenbn
1n

immittit. Pellem pro pelle. & . Job. 2. 4.

ortiter Bene dge: Suſtine, & Abfline.

impios: Conc. 34. . ſequentibis nig, ad Conc. zo. & quidem æter-
ni ignis. Hic Dei filius in ſtabulo natus parente pauperes
in paupertate educatus & vivens, jam tum impiis, ut à ſce-
leribus abſterreret, non ſemel tantùm ignem minitatus in
poœnam æternam ſupra Conc. 32. R. g. & Io. Conc. 15. n. 2. à Reſur-

rectione gloriosâ ab æterno Patre ſuo exaltatus: Philip. 2. g.

dataâ ipſi omni poteſtate in calo & in terrà Matth. 25. 15. cum ad Ju-
dicium extremum venerit, præmiaturus bonos, orbem to-
tum à malis per ignem expurgabit (VV. Cornel. in Hebr. 1o. 27.

fg 2. I. C. & in I. Cor. 3. 13.- F. 277.: 2. C.) deturbabitꝗue hos ad in-

feros, æternum igne arfuros. Quid: an credimus: Apud

multos vix apparet: etenim annon tantâ ignis ſolius propo-

ſitaà pœnâ ab omni ſcelere & peccato efficaciter deterrea-
mur, ad quidvis bonum etiam arduum, ad tolerantiam o-
mnium afflictiomum moveamur: compellamur, ne & ipſi

veniamus in hunc lo-um tormentorum. Lucæ 16. 21. & ignis? qui

non eſt, ſicut focus noſter; quò tamen, ſi manum mittere

cogeremur, quidvis faceremus, ſuprà Conc. 37. e d. Auguſt. &
num. Io. ex Granat! Ne perenni cremer igne, optas; ergo: declina

à malo, & fae bonum. Serva mandata. Ouis nolit ad horam uri Lau-
rentié igne, üut aternum gehennæ non patiatlr incendium, ait S. Au g.
§. 1. de &. Laur. Vt vitam ſervet, ferrum patieris & igner. En tan-

tum à te non exigit Deus, ut ad horam ardeas: fer, quæ alias

„* „ △

V. Alter caſus undique tragicus circa nominatum, ſau-
prdà Conc. al. n. z. Albertum I. Imperatorem, & ejus Parrici-
das ſeu Cæſaricidas, eligentes, ex pœnæ formidine, inopi-
am &c. Res refertur: Ehrenſpiegl deß Ertz⸗SGHauß Oe⸗
ſterreich L. 2. cap. 2. à f. 243. Tobiaâ E- ellero in Imperat. Alberto I. à fol.
399. Jacob. Bidermanni Acroamat. I. Lib. 2. à f. 180. u. ad ſol. 202. Ex

quêô partim & ſuccinctiùus. In prædiéti laudatiſſimi Cæſa-

ris Caput coronatum comminabatur: Conjurationis caput
auctôrque erat johannes, ætatis annorum 19. Cæſaris ex

CcCcCCC 3

„

Albertus I.

parricidio

impio neca-
tus.

Fratre, Rudolpho Duce Sueviæ defuncto nepos, quem ſe-
ð cum

758 CoNcio XLIII. Ad obt nendum Cœlum, e Vitandum Infernum

—.—.—

cum in aulaà habebat, ipſe Tutor: In fœdi facinoris ſocieta-
tem funeſta Procerum confilia pertraxerant Gualterum de

Eſchenbach, virum illuſtrem, & inter Germaniæ dynaſtas

genere opibusque clarum, de qué potiſſimus hic erit ſer-

mo. Ergo, loco opportuno non procul ab Arce Habſpurgenſi
aggreſſi Cæſarem, minimè cogitantem: primus joannes
Dux Alberti Tutoris ſui jugulum ſtricto mucrone petit; ali

ad hoc omnes, velut accepto ſigno, hi latus haurire, hi pe-
ctus fodere, hi, quàâ parte quisque potuit, feriunt: dum de-
nique equo lapſum obtruncant, fœdéque laceratum & ſan-

erat, ſe ſubducunt, inſpectante tragœædiam Leopoldo Alberti
Cæſaris filio cum cœteris Aulicis, nec dum transvectis, ex
Ceſaricidæ alterâ fluvii ripâ expectantibus: Dies atro calculo digna,

ad pœnas va- erat prima Maji anni 1308, quâ nonaginta annis ante natus
riè tracti ad
mille, omnes
fere nobiles.

ſylvarum, é terrarum cavernis, domormque angulis Si-
carii, pars capite truncati; pars eliſis cruribus in rotas im-

plexi; pars quadrigis diſtracti pars facibus uſtulati, miſe-
rum in modum carpuntur, lacerantur, torquentur. Et ſic

hujus parricidii conſciorum aut participum omnes, quo-

e p,;; arcibus fuére, morte mulctati, aut in exilium e patriâ ejecti.
lbſe Larrici. oannes „ cui hiſtoriæ Parricidæ nomen ex demerito ſuo
ficem effu- ndelis tacit rt
giat, exul, ficem poſſet, ex amplàâ Provinciâ, quam ſolus omnem qditio-
mox Cœno- Né tenuerat, profugus in totâ Germaniâ exi ium in ſylvis
bita. quærit, mutat hoſpitia, abjicit veſtes & perſonam, fame
preſſus, nunc mendici, nune peregrini, paſtoris, ſervi ruſtici,
mentitus, donec furtim in Italiam pervenit, ubi ejurato
Principe, inter S. Auguſtini religioſiſſimos clientes alleétus,
cùm Religionem verbis ſolennibus juraſſet, vel latuit perſe-

quen-

guine ſuo innatantem, relinquunt, fugâque, quod facile

erat Rudolphus I, Alberti parens. Inſecutus non tantum
conſcientiæ malæ carnifex Cæſaricidas, fed ii etiam autho-
ritate poteſtatis vindicis quæſiti, inventi, extracti è latebris

rum in mille, Nobiles fere omnes, & ſolo &M quatis decem

tribuunt, & hujus crudelis facinoris caput, ut fallere carni-

ls ren

mist

es omn

4

inor, ton

ngs

DNerawe⸗

(usan

tumn, blin

amnunet

ru

enen

Poigpoti

Mlir
Aeur l

tgunege
H
Upeſhe,

ertumlal

Uimk tr
unkatn
ſ lun

8 ttigin

õ

r

Tortiter Bene age: Suſi ine, & Abſtine. 759

bcm quentium oculos, vel, quod (cribunt alii, à Pontifice abſo-
leumg. lutus à peccato, de cœtero ad Imperatorem Henricum VII.
S tum Piſis in Italià morantem remiſſus, ab hoc (cœteris equi-
alk dem omnibus ad mortem damnatis complicibus) facti pœ-
Kare nitens vitæ gratiam accepit, ſed in Monaiſterium . Auguiſti⸗
NI niPiſis relegatus, ibique mortuus A. 1313. 13. Decembr. & ſe-
nsage pultus. E adigit metus & expectatio tormentorum & in-
ſenI famis ſupplicii. Sed quid Gualterus noſter! Ealther? hujus
eeh uarces omnes deſtructæ & raſæ. Quæritur & ipſe ad non
kichu minora tormenta & mortem, neque ignarus accuratiſſimè;
uunclh miſer, vagus, profugus, timens ac tremens, dies noctésque
vol fiie in omni umbraâ carnifices illi occurſabant. Audiit ſocios
o de ſceleris alium in crucem iiſſe, alium ab equi caudâ rapta-
DNec, turm „ultima omnia perpeſſum, inter exquiſitos cruciatus

lc, animam efflaſſe; alium in ſtipite arſiſſe; mullis ante ſe neque Gualterus
eIS fuge conſilia, neque antra & latebras, nec amicorum auxi- metu infamis

m tee . . ⸗ &α; iupplicii
Aum lia profuiſſe. Ergo denique metu malorum, cùm nullibi in ur
man ſibi ſecurus & conſtans videretur, & diu conquiſitus, nec exul,incogni-
ieluehni inventus, ex certis indiciis putaretur, ſibi mortem volun- tus, ſuhulcum

F tariam conciviſſe, ne in poteſtatem vivus veniret, obſoletâ agit annis 3 5.
n. jam veſte indutus pro pretioſis, barbâque, & fame inſuper,
iett. curaque deformis, ita incognitus quam occultiſſimè in
. NNe Wirtembergiam defertur, & diu meditatus, tandem in pa-
;GE go ignobili paſtorem ſuilli pecoris exorat, ut in Partem
nsen cuſtodiæ admiſſus, ſubulcum agere paullula mercede per-
icet mittatur, levia hæc ratus, metu, quod ingruebat, periculi:
dhh Et quòusque ita Subulcus ſerviit? (audite rurſum, & ob-
eE ſtupeſcite) ipſos quinque & triginta annos continuos, in-
nenh certum laborioſius, an patientius. Poſt hos miſerè & ſorte In extremis
nis infim transaétos, cùm animam agere ſe ſentiret, perſonam nomen per-
,m ſuam ſtatumque priſtinum aperuit Sacerdoti, ſe eſſe dyna- naneſar
Girutid ſtam illum Gualterum de Eſchenbach, quem interempti Perlt.
iemm Ceæſaris reum, cunctæ proſcriptionum tabulæ, annis am.
NNe, plius triginta requiſitum ultimis cruciatibus devoverint,
iithere⸗ quo-
el.

nomen, aut palatium, aut opes, non conjugem nec li-
beros, tanti habuiſſe, quin eorum ſuaviſſimæ conſuetudini

760 CoxciO XLIII. Adobtinendum Cœlum, évitandum Infernum
quorum cruciatuum timore perculſum, quidquid in vitã

Pretioſiim habuerit, reliquiſſe, & non genus ſibi ſuum, aut

omnes exilii ærumnas (dum Judicem effugeret) putarit

Præferendas: Jam in extremis poſſe ſe quidem mortalium
minas, quas tot annis expaverit, impunè contemnere: co-
terùm eo diſcrimine defunctum, majoris ſupplicii metu

Mors Chriſti

graviſſimum
parrici dii ſce-
lus, à pecca-
tore commis-

perturbari, quod irrogare ſceleri cœleſtis Judex ſoleat, ad
cujus formidabile tribunal jam nunc evocetur. Hæc poſt-
quam prolocutus eſt æger, collachrymante adſtantium tur-

ba, reique novitatem admirante, naturæ conceſſit, ab Vdal-

rico Comite Wirtembergiæ, re intellectaà, honeſtè tumula-
tus. Tantum effecit in hoc Domino Gualtero metus mor-
tis infamiæ, tormentorum, hujus mundi maloru
VI. Facilè denuo apparet, quò verbis meis collimem:
Amemus vitam zlternam, alt S. Auguſtin. & de Eerb. D. & eX eo
noverimus, quantum pro lid laborare debeamus, càm videmus homi-

nes amatores præſentis vitæ ſic pro illà laborare, ut, cum venerit metus
mortu, quidquid poſſunt, faciant, non ut auferant, ſed ut diſerant mor-

tem. Conſideremus breviter hic, adhuc & longè gravius

Parricidium fuiſſe peſſime perpetratum indigne & liberè à

pluribus, qui omnes latere non poſſint, certèò certius ad

ſupplicia multò acerbiora, cum extremâ infami, confuſio-
ne & dolore trahendi. Annon iraſcimur ſupra memoratis

Cæſaricidis? annon pœnas, utut graves, tanto ſcelere di-

gnas decernimus: annon credimus, Gualterum providè &

ſapienter, dimiſſis opibus & voluptatibus, etſi tam arduo
conſilio & medio, vitæ ſuæ, ne in torturas incideret, conſu-
luiſſe, quidni & animæ ſuæ expiatæ: Sed quis? quid? ubi?

&c. quis parricida? Ruminemus facta & dicta ſup. Conc. 24.

n. 3. & c. Nosipſi parricidæ imò deicidæ fumus, Chriſticideæe,
Englgrav. p. 2. Dom. Qvinquag. qui peccatis noſtris tam diræ
mortis à Chriſto exantlatæ cauſa ſumus: an ergo effugie-

mus,

1s, ini

metun

(ution
ſeemit

olccius,

ortoren
erlisn,

.
gem mor.

Mitw

ſcum)
ris w
Won

auan

licin

n ernn

—

Ifum w.

=

gemn nec .
D 2 .„. ₰ „△ . 8 ☛
extremi: Imaginemur nobis ita loqui Gualterum efficaci-
ter: Ego ſceleris unius, quod in hominem ſemel admiſeram,

Oolnencin:
et) Mti
Wortäumn
Meter e⸗
Dhrämn
1 Cen

Hxc.

WN
r, A.

veſtetundh

metoon
rum
8collinr.
6. G

VlePW

,
u M,

. 4 5
Ne gan

O E L

( 7
10 Elich

i, C .

leked.

Mumm
lon, l

, CN. ,H

plicium) apparabat. Vobis iſte rogos ſempiternos & pe-

animam pauper egensque exhalàrim? Vos interim rei gra-

Mechtl de Jud. extr.

ò

mus, Judicium Dei? an hoc, & pœnas in eo decernendas,

non metuimus: æternas! Ignis aliorumque ſuppliciorum?

Confuſionis & infamiæ coram toto mundo in die Jjudicii
Gualteri ad
nos oratio:
. 1 . . . Seſe adeo ti-
conſcius, dum vivere poſtea licuit, impendentis ſupplicii muide ſup-

horrorem circumtuli: Vos Deum cùm ſexcentis injuriis læ-plicium & Ju-

ſeritis, novis eundem laceſſere, ſecurè pergitis? Et me, qui-dicem tem-
dem mortalis udex, vos Immortalis rapi trahique jubet. poralem: no-

Mihi ſecurim ille & rotam (grave quis neget:? ſed breve ſup- Pis Judice
eo intenta-

r e.. ri æternas
rennis incendii cruciatus comminatur. Comparate nunc n 5
A4S

meum veſtrumque crimen; conferte partium Judices; ſup-
plicia cum ſuppliciis componite; dicetis ipſi continuò: ni-
hil neque in judice meo fugiendum, neque in ſupplicio ti-

mendum mihi fuiſſe, præquam in veſtro inſit formidan-
ddum. Quæ igitur dementia eſt, ut rectè me feciſſe judice- Exprobratio
tis, qui brevium dolorum metu, tot annos, à thalamo & noſtræ de-

Conjuge lubens abeſſem; qui nuntium, liberis amicisque mentiæ.
idcirco remiſerim; qui lares beatos & amœnas arces, qui
hortorum delicias, qui menſæ cupedias, qui rerum omnium
illecebras, vagus extorrisꝗque abdicaârim; qui in exilio ob-
ſcurus & ignobilis ſenuerim; ac poſtremò inter ſubulcos
Nos nolle
viſſimæ periculo, quò animarum interitus metuendus eſt, æterna ſup-
adduci pertinaciter recuſetis, non eò quidem, ut ad meum plicia metue-
exemplum dimiſſis opibus nudi profugiatis, ſed ne tan- dam⸗
quam gryphes auro avarè ſordidéque incubetis! Nec ut Vo- da tugete.
Iuptates, etiam honeſtas, faceſſere, ſed ne fœdas fœtidàâsque
arceſſere perſeveretis! Yac. Bidermann. cit. Nempe, quod mei
hoc loco intenti eſt, verè peccatores cum horrore metua-
mus Judicem Extremum & certiſſimum ſcelerum vindi-
cem; hujus ſeveritatem ut evitemus, ſit nobis propoſitum
firmiſſimum: vitam in meliùs mutare, errata agnoſcere &
Dd ddd cor-

inſuper actione ſincerâ, ſi quas nobis immittat a
quéis patienter toleratis æternas illas antevertamus pœ-
nas, metu quarum meritèòè bene agendum,, patienter ſuſti-
nendum, & vitii quidquid fugiendum. M
Exemplum VII. Adduco aliud adhuc fortius argumentum de ipſo
Chriſti ti- Chriſto Salvatore noſtro. En & hic mortem timet, pecca-
mentis mor- ti noſtri in ſe clementiſſimè ſuſceptam pœnam. Ita enim
tem natuta- S. Matthæus 26. 37. & 35. Cæpit contriſtari & maſtus eſſe. Tunc
lem in horto ait ills Triſti eſt anima mea usq; ad mortem. Et v. 39. Procidit in fa-
Propbter Pece ſuam grans & dicens: Pater m- ſi poſſtbile eſt, transeat à me ca-
cata noſtra, ,“ , . D Mein e Lodee J, Ian. 6 ca
ipfſi aliena, lix ſte. Ita & ſé cundò erte oravit. Ibidem; Liceat ex te,
fubeundam. Amantiſſime Jeſu, Fili Dei „ cauſam quærere: Cur times

adeo? cur paves! cur triſtis eſt anima tua asq; ad mortem; à cu-

jus facie tremit terra, contremiſcunt columnæ coœli, mo⸗
ventur cardines; qui tribus digitis aphendi molem terræ, cujus

verbo facta ſunt omnia? Paves, & contriſtaris in tantum, ut
& ſicut gattæ ſanguini decurrentis in terram, fuerit ſudor tuus!

Chriſti triſti- Liac. 22. a4. Triſtis eſt anima mea usq; ad mortem. Talem habuit
tia quanta. Chriſtus triſtitiam humanam ac naturalem, quam in ſe vo-
luntariè permiſit, qualem nullus hominum habuit, nec ha-
bebit, juxta Suarez. Et juxta S. Auguſt. Tanta eſt triſtitia animæ

meæ, ut parim abſim à morte. Alii: Quæ poſſet mortem affer-

re, niſi ego meâ virtute illam impedirem. Leop. Mancin. de
Cauſæ hujus Paſſ. D. L. 2. Diſſ. 1I. f. 6I. Cauſas hujus Triſtitiæ veræ in Chri-
Triſtiti?. ſto, & infirmitatis Naturæ humanæ, Variæ à 88. Expoſitori-
Diſcipulo-bus & PP. afferuntur. Uti: præviſam Diſcipulorum fugam,
um fuge & & ſcandalum: ut volunt S. Hieron. & S. Hilar. Peccata o-
Ka alun. mnia & ſingula omnium & ſingulorum hominum, quæ o-
mnium ho- Mnia in ſe, quaſi Propria, luenda & expianda ſuſcepit, ut pro
minum pec- iis injuriæ & offenſæ 115 Deum Patrem ſatisfaceret: Anima
cata, quæ in enim Chriſti à primo Conceptionis inſtanti in Deo videbat
ſe expianda omnia ſacrilegia, homicidia, adulteria, libidines, furta, ca-
ſuſcepit. umnias, blasphemias, aliaque horrenda & immania ſcelera,

X

762 CoNciO XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum
corrigere, pœnitere, à peccatis abſtinere, cum Krariarum
ictiones;

hocte

W(W

r Is
ellet
in eo in
titudo

arimnos

ſtudinen⸗

tunenprt
Vmnmen
1t Kwi
Rd,

wicen
elgo

(llen,4
onnn

I
bhhrn

e

— -

8

=,,

ind

4

3

—

.

= =—

(hnnin

Mci,
Gnni

Muorneri

Norts
t ac tan
onn paye
4 gebi
ers/ E.

num
fisbr
is 8

r ienn
—

Ugratiarun

4 ſiones
awns N.

tenter ſcti.

eat 9t

Ke en
Curtfin

vorten, ul.

E (Eli,

j1 tent i

nNe

mint e
Uinbeehe

ſritmni

7

Gunmſ.

ziC

Eyoſtor

Ucnfagen

Necce
, ℳ
et: ANn
eo Nidnhr

kutn 6

rum elſlet gravitas, quanta Dei offenſi majeſtas. Poſait Domi-

gratitudo hominum, præſertim quod prævideret, tam pau-

per omnia innocens, alienis, & noſtris oneratus peccatis,

Fortiter Bene age: Suſtine, & Abſtine. M 763

ac pro illis compunctionem & dolorem ſuum elicuit, ac KS

illa commiſiſſet; videbat enim, quanta ſcelerum ſingulo-

Ingratitado
hominum &
exiguus ſuæ

nus in eo iniquitatem omnium noſtrum. Iſai. †3. 6. Alia cauſa: In-

cis hoſce ſuos dolores profuturos: paucos enim ſalvandos;
* paſfionis fru-

plurimos verò damnandos, ob ſuam negligentiam & ingra- qus

titudinem. Taceo cauſas alias hujus triſtitiæ; Omnium Cauſa prima-

tamen prima & principalis erat mors imminens, quam ipſe ria ipſa mors
humanæ naturæ, ſibi liberè relictæ, infirmitate abhorru- & tanta tor-
erit, & viva apprehenſio inſtantis Paſſionis & mortis, ut pa- menta infa-
tet ex eo, quèòd Chriſtus orans ait: Transeat à me calix iſte. mmiq-
Prævidebat enim Chriſtus omnia & ſingula tormenta, fla-
gella, opprobria, alapas, irriſiones, blasphemias, mortem &

crucem, ſibi à judæis infligenda, ac vivaciter dolorum ſin-

gulorum magnitudinem & acerbitatem penetrabat & pon-
derabat, ut ſibi jam illa pati videretur; quæ apprehenſio
tantam ei triſtitiam & angorem intulit, ut gemeret, treme-
ret, langueret, palleſceret, viribus deficeret, & penè conci-
deret, imò ut ſudaret ſanguinem; nimirum voluit Chriſtus
hac triſtitiâ expiare lætitiam & delectationem, quam habuit
Adam in eſu pomi vetiti, & quam habent ſinguli, dum pec-
cant, in ſuis deliciis, opibus, honoribus. Cornel. in Matth. 26.

37. Mancin. cit. Audin, anima mea peccatrix, quàm Chriſtus Et nos pec-
catis noſtris
exhorruerit mortem corporalem! Et tu audiens ententiam icte een

mortis æternæ, à Chriſto judice pronuntiandam, tuismet on time-
tot ac tantis onerata peccatis, lapide durior, non metuas? mus:? evitare,
non paveas: Conſidera ſingulis tuis peccatis tormenta ſin- non cura-
gula debita, ſingulis ſenſibus; atrociſſima, æterna. Et quidmus?

infers? Ergo hanc damnatorum ſubibo ſententiam? ibo ad
infernum æternùm patiar: Stolidiſſimè: Quin ſolidius &

rectius: Ergo, metu tantorum malorum & pœnarum, damni
& ſenfus, corporis & animæ, æternarum (Expende ſingula
Ddddd z. &

764 CoNCIO XLIII. Ad obtinendum Cœlum, ewitandum Infernum
& apprehende vel unum faltem ritè) cum Dei gratiaâ, ſata-

gam pro humano poſſe omnem implere juſtitiam, cavere
ab omni peccato, & ferre æquo animo omnia mala hujus

mundi & c. Fac hoc & vives. Ut cruciatus æ&ternos evadas, e-

xemplo Olimpii, Abbatis, de quô Drexel. Zo. 7. Rogo damnat.
C. 1z. Epil. f. 202. col. 2. med. Hæc de Sententiâ malorum. Simi-

Hebr. 12. 2. liter de Sententià Jjuſtorum: De Chriſto D. S. Lucas c. 22.
Chriſtus pro- v. 243. Apparuit autem ills Angelus de cælo, confortans eum: & ani-
poſito ſibii mans ad ſuſtinendam crucem & paſſionem, propoſito gau-
gaudio ſaſti⸗ qio & glorĩi4â.
nuir S Hebr. 12. 2. Aſpicienter in auctorem Fidei, & conſammatorem Yeſum,
ſita Cœli glo- 427 propoſito ſibi gaudio, ſaſtinuit crucem, confuſione contemptaä. id eſt,
riâ ſußtine pPropter gaudium ſibi propoſitum ſuſtinuit crucem, ut mere-
crucem. retur & aſſequeretur gaudium, quod Pater ipſi propoſuit,

tum per ſe, tum per Angelum cit. Luc. 22. 43. ex Cruce ſecutu-

rum, uti Reſurrectionem, gloriam corporis, exaltationem
88. Nominis ſui, ſalutem hominum &cc. Cornel. in cit. Hebr. I2. 2.
Et tu, mi Chriſtiane, exemplum Capitis noſtri imitare, pro-

poſitis tibi gloria & gaudio, bonisque omnibus, ex Chriſti

Sententiâ omnibus Electis obventuris, æternis, & in infini-
tum, ſuſtine crucem. Vid. Conc. 36. n. 7. Lect. 2. Noct. 6. Novemb.
ERecl. 2. 14.
& 70. 2. Ubi
dcul £ & les videntur duæ illæ Eccleſiaſtis Sententiæ, Cap. 2. v. I2. Sa-
ilulti, udi Pientis oculi in capite ejus Sultus in tenebri ambulat. Et: Cor Sa-
pienti in dexterâ ejus- & cor ſtultorum in ſiniſtra illins. Eccl. 10. 2.
An ſtultorum oculi in pedibus, quia in tenebru? & quomo-

do: cor ſapientis in dexterâ ejus? Docebo breviter artem, uti

habeas cor & oculos, cognoſcendi: verbo, an ſapiens ſis.
Cor omnibus hominibus, & ſapientibus & ſtultis, eſt in me-
dio pectoris, ad levam tamen vergens, ut docent Hippocr.
Galen. Ariſt. cœterique Phyſici & Medici. Per Cor non cor
corporis, ſed mentem, puta, rationem, voluntatem, affe-
ctum, ejusque ope rationes accipe; quod enim cor eſt in
cor-

Me, h.

Et huc alludit Paulus Tarſenſis, dum ait

VIII. Itaque ſapere oportet: Vtinam ſaperent, & intellige-
rent, ac Noviſſima providerent, ait Moſes Deuter. 32. 29. Mirabi-
4 ulads,
Lipof

in lex
kulr.
iens 1
lo ette
ſerkece;
ſet. Ja

(oltans

crnisil
ikrun,
Wibonv

con
Meligt

rnt,

nn/
(nc

uun
ſpesa

Ein
ſent .
enpli
crnne,,
mce
i, es
neſ
ui Pee
t. ſ

nhkfnnn
—

Ium, CaVere

uhtwin
eſaltge⸗

Un. An.

uesea

eun: Kl

Opoſtoe.
D
§, dund
amren ,H

1†

14. 1
enpt:Ie

enn, vtine
podt

Tceſecxtu

Yalutinen
/ Mhnn!
Nitaten
,AU
irin
Aumt
Gireliee

. N

u,
Et: C
. Bacln.
gvon⸗
alten,
ſpenſ⸗
ekinme.
niſhoc⸗
(NONNO
Atenn, .

Iretn
co.

ſpiens eſt, de præſentè, quod poſitum eſt in ſiniſtrà. Ita S. D. Cornel.

Portiter Bene age: Suſiine, & Abſline. 265

corpore, hoc mens eſt in Animâ. Senſus igitur eſt: Cor ſa-
pientis in dexteràejus, dum omnia facit cum ratione & judi-

cio; ſtultus ſine ratione & judicio, ex ſtultâ concupiſcentia.
Sapiens circumſpectè, ordinaté & perfectè ſua facit, ut in
nmullo erret: ſtultus improvide, languidè, præpoſterè, im-
perfectè; hinc ſemper defectum aliquem operi ſuo admi-
ſcet. Sapiens cor habet dexterum, validum, robuſtum, &
conſtans in bono, ut in eo contra omnes Satanæ, mundi, &
carnis inſultus immotus perſiſtat. Stultus verò cor habet
ſiniſtrum, id eſt, invalidum, infirmum, inconſtans, quia,
ubi bonum facere cœpit, mox levi tentatione pulſatus, ab
eo deficit & reſilit. S. Hieronymus ad extremum judicium Sapiens Judi-
intelligit: Cam ad judicandum, ait, Salvator venerit, agni ſtabunt cium & futu-
à dextru, hadi verò aà ſiniſtris erunt, Matth, 2. 33. qui ergo ſapiens eſt, um ſæculum

ſemper de futuro ſæculo cogitat, quod ducit aa dexteram: qui verò in- cogitat: Stul-
rEſe tus præſen-

in locum iſtum VEtinam ſaperent ac noviſſima providerent: Ergo aum 8e mun.
ſapiens cor ſuum, actiones, cogitationésque omnes ad glo- uterque cor
riam, quæ per dexteram ſignificatur, dirigit & intendit: Stul- dirigit &
tus verò & impius omnia ſua ad damnationem, quæ per mentem: Sed
niſtram ſignatur, in peccata ſemper, ac nulla non occaſione ille ſapienter,
datâ, incidendo, nunquam horrendam illam ſententiam ob hic ſtulte.
oculos ponendo. Beſ. de Iuferno Conc. . fF-zoz. ubi & : Proverb. 6.6.
Vade ad formicam piger, & inſipiens, quæ in æſtate pro hyeme
ſibi proſpicit indefeſsà induſtriâa, ne famem patiatur: Et nos

de futuris iisque æternis non providemus. Vtinam ſape-

rent & c. Ita &: Sapienti oculi in capite ejus. Chald. Sapiens con-
templatur in principio, quod futurum eſt in fine; quidquid agi, pru-
denter agas & reſpice finem. Sapiens oculos in capite habet,
dum de excelſis, cœleſtibus, divinis & æternis contempla-
tur, eôque omnem mentis ſuæ cogitationem, actionem,

omne ſtudium dirigit. Stultus verò oculos videtur habe-
re in pedibus, quia nonniſi terrena, vilia cogitat, amat, ſecta-

tur. Sapere eſt, Noviſſima providere.

Dd ddd 3 IX. Sit

766 CoxNxcio XLIII. Adobtinendum cœlum, evitandum Infernim
In Com IX. Sit ergo concluſio. Damnationis ſeptentia quo. lmsk
pendio: quo⸗ modo fugienda & ventura ira? quomodo obtinenda ſenten- hlun
d e⸗ a tia ſalutis æterna? Reſpondeo breviter: Declinz à malo & fac üind
D imnpio- ¹ honunm Serva mandata. Cave à peccato, quod adeo odit & Tinen
rum, obti. Prohibet Deus: exemplo illius militis e2. KReg. /g. 12. verèe ſa- winun
nenda Ele- Pientis, cum dœmon, caro, mundus, pravi ſocii, contra le- Eode
ARorum. gem Dei jubent aliquid. Dein à peccato ponitendum eſt. (üjn
Peonitentia autem non differenda. Vſus devotus Saca. osdvedn
mentorum, efficaciſſimum remedium: eorundem verò ne- tconnn
lectu, formidoloſum reddi udicium, monet Drexel. tom r. ider
TIrib. L. I.c. g. Perſeverandum in bhono, & pro dono perſeve. den4
rantiæ inſtanter invocandus Deus. E Granat. Dom 2. Aädv. ont. i. orts
in ſine. Jo. Mat. SPeculo Ekempl. E. Cæleſt. Glorid Ex. Ir. à f. 13. de Masl⸗
Novitio in Ordine perſeverante, roborato cœleſtis glori)z, yoin
us

SSInferni pœnarum intuitu. Age, Saſtine, Alſtig.—
Anuthores Vi. Thom. Kemp. I. 3. (

“

: & m,. de lnit. Cr , Cornel. LI.

de hac mate- cill. Engelgrav. Lud EVang. Part. I. Embl. 1. JO1. Speranza de
ria. , , t ijrl
ii7. OCrat. Paneto Ias. Drexel. zo. I. de æaternit. Conſid. g. Conclaſ. . n. I. hii
& 2. æternæ morti ſupplicium, æterna vitæ præmium. Et hinc llai

inde de Cælo; de Inferno. Paul. Segneri S. J. P. 2. Diſc. I9. in ir
Homine Chriſtiano. E. ſuprà de Joſepho Conc. 39. n. 3. 4. & 5. Aliiq; .
per decutſum Concionis citatt. V. infra Conc. 6o. & Conc. 2I. n. 3.
Ante omnia Corollarium ſit hoc loco de Fide & Religione orthodo. utii

Fice aa XA de quaâ ſupra nileng. 3. ingeſta mentio „ ea cum ſit baſis & iner
abenda.

R

fundamentum omnis ſalutis, ejusque æternæ, omnibus woced
viribus & contra omnes difficultates à mundo, carne & doee- in kan
mone potenter motas conſervanda, acceptanda, & denique mmia
tumulo inferenda eſt, adeo ut pro illà quidvis bene agen:. min
dum, mali fugiendum & fortiter ſit ferendum, cum ſan- ſilube
guinis etiam, ſi opus eſt, effuſione & vitæ, inter tormenta prann
ſæviſſima. Eligendum potius, Deo dileéto emori, quiim in &
offenſo vivere, ut ait S. Aug. Breviar. 1I. Aug. Lect. Z. Id qued kxjcj
fecerunt, faciuntque SS. Martyres. Fidei & Catholicæ Re-
ligionis

—–—
7

toam AIler Cethol. tenenda, acceptanda.

nn. ligionis zelo verè flagrantiffimus Ferdinandus II. Imper. de Ferdin. II.
Aenteen. qu plura Guil. Lamormaini S. J. in Ejus Eirtut. Cap. I. ubi Zelus Fidei
e fol.6. inquit: Vt nonnulli absq; temeritate ſe affirmare poſſe Cath.
o exiſtiment, Ferdinandi zelo ac operâ centies centena millia
el, hominum ad Eccleſiæ Catholicæ Gremium eſſe revocata;
cðH., acdeoque omni jure poſſe ac debere harum Provinciarum,
endunt fcil. Styriæ, Carinthiæ, Carniolæ, Bohemiæ, Moraviæ, utri-
Gnsden usque Auſtriæ & c. Apoſtolum dici aut Apoſtolici Imperato-
enſee ris cognomento decorari. Plura ibidem leétu gratioſa & mi-
eno ra de zelo Ejusdem. Epitaphium vid. en R. Oit. infrà citand. r
Neteſt. ad calcem Annalium. Cujus & Filius Ferdinandus III. paternæ PFerd. III.
E pietatis heres & æmulus ſtrenuè fuit; ſicut & Nepos Leo- Leopold. I.
E poldus I. qui & paucos inter annos integras urbes, regiones
Asgoei; & provincias ab erroribus retraxit. Sed quænam hæc ve- Fides & Ec-
ra Fides? quæ orthodoxa: quæ vera Dei Eccleſia, extra quam cleſia vera
—1nuulla ſalus! Vera Fides in veraà Dei Eccleſiâ ejusque Doctori- Juæ:?
Gnnkl. bus quærenda. Caniſius de Præc. Eccl. J. II. Wangelio non crede-
Peun nom, niſe me Eecleſiæ commoveret aubtoritas, ait S. Auguſt. L. con-
elß, ra Ep. Manich. c. g. ap. Cornel. in Matth. Argum. fol. 4go. Nos Catho-
1 5 4 tholici sanétam Catholicam & Apoſtolicam KRomanam Eccleſiam, o-
Beo zienium Hocleſtarum matrem & magiſtram, ut Trident. vocat, agno-
46b h ſoimus, ejusq, veram Catholicam Fidem, extra quam nemo ſalvus eſſe
N.„ν vorteſt. Cui ſoli competunt, præ omnibus aliis Sectis, Moti-
ri Credibilitatis neceſſaria & ſufficientia, ſeu quæ illam fa-

lekeb ciant Præ omnibus aliis evidenter credibilem, ſitque obli-
meN⸗ Vita & omne charum poſthaberi debeat. Simulq, contraria
Rieig orͤnis atq; hæreſes quascunq; ab Eccleſiä damnatas, & rejectas, & ana-

themalizatas, Pariter damnamus „ rejicimus, & anathemazimamus
bene 9 . h. De F . 64—W ſi .₰ 1 0 1
. Vti habet Forma Profeſſionis Fidei Cathol. Signatè: Hereſes

eu⸗⸗ damnamus & erfores contra Catholicam Fidem, eôsque ad
n ſuum & mendaciorum omnium patrem in orcum juſtis-
n ſimè rejicimus: beareſe, inquam , & falſa dogmata damna-
e mus, non perſonas, non homines; quos equidem veros hæ-

réls,,

hins

768 CoNcio XLIII. Aldobtinendum Cælum, e vitandum Infernum

reticos, Formale non materiale tantùm, uti loquuntur Theolo-

gi, & in heæreſ mortuos, omnes damnat juſtitia Divina. Sapra
Conc. 1I2. n. 2. Cùm enim Fides interna ſit, Actus intellectùs &
voluntatis, quæ intellectui imperat aſſenſum Fidei, & in

captivitatem redigit omnem intellettum in obſequium Chriſtie 2. Cor.

o. . Sic & hæreſis ſit intellectus error circa & contra Fidei
articulum unum vel plures, & adeo contra ipſam Fidem, &

quidem cum voluntatis, imperantis intellectui aſſenſum
talem erroneum, contumaciâ, quæ verum & formalem hæ-

reticum format: Non enim, ut quisq; primum in ſide peccàrit, hære-

ticus dicendus eſt, ſed gui Eoccleſiæ auctoritate neglettä impias opinio-
nes pertinaci animo tuetur- ait Catechism. Rom. P. 1. C. o. num. I.
J. 111. V. Cauſa 24. q. 3. 4 C. 26. Inſuper nemo ſcrutari poſſit in-

terna cordis, mortalibus non cognita; quomodo quis alium

tanquam hæreticum in individuâ perſonàâ, non manifeſtum,

Rejicitur non convictum, judicare poſſit, ne dicam, damnare? Proin-

Calumnia in de falsò (in quem finem hæc inſerta ſunt à me) & cum in-

Catholicos
jacta.

Eccleſia
Dei, quæ?

juriãà palmari, arguuntur Catholici, quòd à Profitentibus
Fidem Catholicam exigant, ut ſuos Parentes cum ſuis, ei-
dem, vel ſimili ſectæ falſæ immortuos, damnent, damnatés-
que credant & dicant, quod altioris eſt judicii, eique relin-

quendum: in cujus ſupremum Jus quis prudens falcem

mittat? Eo magis, quòd vero abſimile non ſit, etiam & do-
ctis & humanè ſapientibus, & plebe verò ut plurimùm ple-

rosque & potiores eſſe materiale tantum, & non formales

contumacesque hereticos- Et quis non execretur hæreticum
formalem, ſeu qui voluntariè & contumaciter Veritati Di-
vinæ & Fidei reſiſtit! Vid, infrà Concio 9y. num. z. item Conc. 1or.

& Index Ker. VE. Hæreſis? Apoſtaſia: Fider. Cornel. Hazart. & J. Trium-

pho veræ Eccleſiæ. Germ. edit. Colon. Iögz. in Dedicat. & Præfat. Eſt
autem generatim Eccleſia Dei, omnium Chriſti Fidem atque

doctrinam profitentium univerſitas, quam Princeps Paſto-

rum Chriſtus tum Petro Apoſtolo, tum huſjus ſucceſſori-

bus paſcendam tradidit, atque gubernandam, ait Petrus ⸗
niſius

ſcham

—

es ir

vonnal
lie N

ioular
cdeli

Celum,
caro
ſockeli

Pepha

unmren
tbſece
h.
odelen
Aümti
ikamn
lbiiie

= S=

nhen
litin

bi

1

=

S=

—

1

Uet in
4,0 n
ahohn
elicei⸗

Sr=

IUnſon

Enihmmxd

li D.

4

publics
lans,
eqvam

ihett

nlnenun

Grlhec.

in. e
Klleckisk
aid

nEEt
malenr.

Eetirit in.
npin Hin
4 10. Rln!
uipollti
gbisalun
Unitäkn,
re/ bunn
& Cu 1
voßteni

lunnat5

elutdin.

Geneen
etimttr

I. r in 4
fmis
rretkcun

einen

enCnN

t 1

genn ce L

l e
ſcceN.
ſocet 4
bemm

uus

Fides Catholica tenenda, acceptanda.

niſius in Samma Dockr. Chriſz. de Præcept. Eccl. g. 9. Vel ut Thyr-
ſfus Gonzalez.S.]J. Gener. ÿerit. Relig. Cathol. &.I. F.g. ait: Nomine

Eccleſiæ Romanæ non hic duntaxat intelligimus Eccleſiam
particularem, quæ Romæ exiſtit, quatenus diſtinguitur ab a-
liis Eccleſiis particularibus, ſed intelligimus Cœtum omnium

Fidelium, qui obediunt RomanoPontifici, ut legitimo Chriſti

Vicario & Petri Succeſſori, & Capiti viſibili totius militantis

Eccleſiæ, quæ appellatur Romana à præcipuâ ſui parte, nem-
pe ab Eccleſiâ Romæ exiſtente, quæ eſt reliquarum Eccleſia-

rum mater, quæ etiam dicitur FPontificia, quiasummo Pontifici

eſt ſubjecta: & Catholica ſeu univerſalis, quia per totum orbem
eſt diffuſa. Obſervat autem uterq;, & Caniſius & Gonzalez,
Eccleſiæ nomen non mereri quasvis alias hæreticorum &

Schismaticorum, etſi fidem ac Doctrinam Chriſti profiteri

videantur, quia ſummi Paſtoris atque Pontificis, quem Chri-

ſtus Ovili Eccleſiæ ſuo loco præfecit, & perpetuâ ſucceſſio-

ne in Romanâ Eccleſiã conſervavit, oves eſſe detrectant.

Vid. Catechum. Rom. P. j. C. Io. n LL. Articul. Gmb. num. 2. & 3.

à f. 11y. Et idem Caniſius gJ. 10. & 16. Eccleſiæ Authoritas. Et ita
eſt, triumphat veritas, triumphat Fides Romano-Catholica,
floret, florebitque: cujus amore, ex deſiderio ſalutis æter-
&, O quantum rationi momentum & pondus! contempto-omni
reſpectu & commodo terreno, Reges & Principes, Magna-
tésque ſubmiſerunt ſe, ſubmittuntque S. R. Eccleſiæ, ejus-
que Fidei Orthodoxæ, abjuratis erroribus, uti quondam eo-
rum Majores Gentilismo, verâà ſanctâque ſapientia. E
Palatinorum: Wolfgangus Wilhelmus Neoburg. Cliv. &
Juliac. Dux, Auguſtiſſimæ Avus: natus 1578. Orthodoxum

ſe publicè Anno 1614. profeſſus, etiam in Ditiones ſubjectas
Cathol. Religionem introduxit, Infra Cone. 92. n. y. in hac ita

conſtans, ut verbo & ſcripto teſtaretur, malle ſe vitam po-

Principes Sæ-
culo XVII.

Ex Se- ad Fidem
reniſſimà Domo Electorali, olim & Imperatoriâ Comitum Rom.Cathol.

converſi.
Wolfgang.
Wilh. Neob.

tia haberet, quàm eſſe ſe natum Principem, Ducatuumque

Mechtl de Jud. extr. Eeeee here-

770 CoxNciO XLIII. Ad obtinendum Cœlum, evitandum Infernumn-
heredem, etſi ideo multas contradictiones & offenfas paſſus: W in
Faſſus, ſe ex lectione Summæ Doctrinæ Chriſtianeæ P. Petri Acck
Caniſii: Qui obiit Friburgi Helvet. Ioz. 21. Decemb. indudtum
ad Orthod. fidem amplectendam: Biblioth. Soript. §. F. edita berta
Komæ 1676. fol. 662. Joann. Biſſel. Sept. 2. ad Ann. 1612. Cbriſt. Ott. laſt
Hift. Seculi ALII. f. 322. Ge. F'iſtor. Decan. Lauing. Conc. Panebri g. Bellltt
Ejusdem Sereniſſimi pie defundti 163. Zac. E, ähelm. In Hoff. Notit. G ein
Frocer. & K. J. L. 4. C. I. n. 1I2. à fol. I22. in fol. Et comprimis Ipſius- (onmitsh
met hujus Sereniſſimi Muri (zvit. & Fundamenta 12. Fund. z. à WGelyr
f. . & dà f. 2rpy. Ubi de Petri Caniſii Summâ prætactâ. Wolfgan. (crn
Philippbi gi Wilhelmi hujus Sereniſſimus Filius Philippus Wilhel- K, an
Wilhel. mus, natus 1615. 24. Novemb. S. R. J. demum 1685. Ele- ſthinn
cGtor Palatinus, Princeps magno & excelſo animo, inter ngn
prudentiffimos Principes ævi ſui numerandus, magnum euphnin
Religionis ſuæ Catholicæ ac tranquillitatis publicæ ſtudium (Anen
præléferens: LIn Hoſy cit. Ipſe ad Superos Viennæ evocatus unne
Conjunx ſe- 2. Sept. 16 /0. Conjugem habuit ſecundam Sereniſſimam Eli- vlu
cunda. ſabethamAmeliam Magdalenam Landgraviam Haſſiæ Darm- txhant
ſtad. natam A. 1635. ſuperſtitem adhuc, quæ primo Nuptia. aint
rum Anno 1653. Diſſeldorpii Kal. Novemb. Religionem Ca- aena
thol. publicèe in Templo, Electore Colon. Sacra faciente, rhe
profeſſa. Hi Parentes ſunt Auguſtiſſimæ Eleonoræ Mag- (ion
dalenæ Thereſiæ, natæ 6. Jan. 1I655. ob eximias dotes Leopol- (nfiin
di Auguſtiſſimi Nuptias promeritæ, Ejusque thalamum in- mieth
greſſæ Paſſavii 1z. Decemb. 1676. Joſephum I. feliciter enixæ inxn
26. Julii 1678. P. Zoann. Bodler fol. a. in ZPità Seren. Philippi E, lbhel an
mi. In Hoſf. L.- I. C. 2. & Ii. 4. C. I. num. g. Chriſtianus Auguſtus, Mrk
Woltgangi Wilhelmi Neoburg. ſuprà altum memorati, è Iannt
Chrifſtian. Fratre Auguſto Solisbacenſi, Nepos, natus 1622. 26. Julii

Aug. Sulzæb. S. N. Princeps tot tantarümque virtutum, quot & quantas mnsh
natura mortalium recipit, vel induſtria percipit. In Hofy cit. leſtior
C.I. n. II. Anno 1655. 30. Decemb. coram Eminentiſſimo Mo- . a
guntinenſium Archipræſule Fidem Orthodoxam profeſſus: tie
Cujus exemplum ſecuta Sereniſſima Conjunx Amalia B. ei
= =D mem.

tle rides Catholica tenenda, acceptanna. 771

.
—

sih mem. Inſuper ex eadem Sereni fſimâ Domo Palatina Gremio
neèeun S. R. Eccleſiæ acceſſerunt, Friderico V. Septemviro, Exregi
ichmn Bohemiæ, nati: Rupertus Viennæ ſub annum hujus Seculi
IIA 29. libertatem filiorum Dei aſſecutus: Eduardus in Gallia:
IEH Aloyſia ſeu Ludovica, à loco Natali Hollandina dicta, frater-
ie nis excitata exemplis, itidem in Galliâ 16 9. ibidem Abba-
MK. tiſſa defuncta 1684. Et omnium recentiſſimè Chriſtiani II.
Ninim Comitis Palat. Birkenfeld. Füius, Princeps Chriſtianus nat.
AIE 1674. Regi Gall. Generalés. Kelat. Francof. patlem. 1699. F. 94.
Pleen Cætcrum & Sereniſſimâ Domo Saxonicâ Joannes Elector,
r. is ipſe, qui Confeſſionem Auguſtanam, Lutheranæ Sectæ
immn propagavit, biennio pòſt lethali morbo correptus, miſeran-
un te Numine, ſe Deumque & antiquam, unicè veram, quam
dn deſeruerat, Catholicam Fidem reſpicere cœpit, deteſtatus Ej
G Lutherum, à quo turpiſſimè deceptum ſe lamentabatur, &
Gmmd Sereniſſimis Filiis ad lectum mortualem accerſitis, ſeveriſſi-
Nrde méè præcepit, ut infelicem hunc errorum magiſtrum, Luthe-
ropxda ram, Saxoniâ totâ actutum proſcriberent, & ejicerent, ſi he-
inne recditatem adire paternam vellent, quèd & ſanctè ii vivo
e adhuc patri promisére. Poſt hæc Infirmorum Oleo inungi
mele. Catholicorum more ad ultimam luctam, & 88. Euchariſtià
lN Ceu Viatico ad iter æternitatis, jam expiatus inſtrui voluit,
Jamm? univerſis autem, quos ſubjectos habebat, Populis denun-
ai tiari ac prœcipi, ut ad Eccleſiæ cum ſcelere reliétæ Gremium
ſe referrent. His in hunc modum rectiſſimè conſtitutis,
SNMN lætus ac bona ſpe plenus, Poœnitentium morte feliciter ex-
ummd Pirayvit. Veriſſima & comprobata hæc ſunt ex ipſismet Ori-
ginalibus Litteris Filii ejusdem & in Electoratu Succeſſoris
Joannis Friderici, expreſlis in Auguſtanâ & Anti-Auguſtanâ

Joannes
ect. Sax.

iNA

14 Gunns

peife⸗ Confeſſione editâ Viennæ A. 1681. juſſſin Eminentiſſimi nunc
e S. R. E. Cardinalis Leopoldi S. R. I. Comitis de Kollonitſch,
tunc Epiſcopi Neoſtad. & c. a fol. 129. P. Chriſtoph. Ott. Lih. 4.
à4 f. 324. Vid. de Henrico VIII. Angliæ R. mortuo An. 1547.
Eee eeęe 2 ſimile

Mino M⸗

. nd 1
Dell

Frider. Au

Duces Saxo- Duces Saxo-Lauenburgici Fratres tres: Julius Henr

Lauenburg. cum filio Franciſco Erdmanno, Franciſcus Carolus & Rudol-

ali.

Haſſiæ Prin- E Sereniſſimâ

77 2 CoxNeio XL.III. Ad obtinendum Cœlum, evitandum Iufernuumn:

ſimile quid: Meâ Conc. ton. num. 2. ex Florem. Ræmundo .
Ortu & progreſſu ac ruini bæreſium AlLI. Seculi Lib. 6. Cap. y. Re-
Aug. centius eſt de Friderico Auguſto, nato 1670. 22. M. aji: Electo-
El. R. Polon. re Saxoniæ poſt defunctum 1694. 17. Maji Fratrem J

Ae

Oaninem

Georgium IV. Anno 1697. 17. junii electo & 15. Sept. in Re-

gem Poloniæ coronato: Relat. Smeſtr. Francof. Vernal. A. 169 5.

Jol. 22. & 707. in locum Joannis III. defuncécti 17. Junii 1696.

Wid. fol. 6. Jam antè verèò Catholicæ Religioni ultrè manus

dante. Ead. Relat. Autumn. Iogz. à fol. 7g.

icus

Pphus Maximilianus, filii Sereniſſimi Franciſci II. Ii, Hoſf. L. 4.
c. Io. àn. g9. Chriſtianus Auguſtus Nepos Georgii I. Elect. Sax.

tam intra morbi diem. Hic ex Conjuge Benedicta, filiâ ſu-
pra memorati Eduardi Comitis Palatini Rheni Converſi in

Gallia, Parens eſt Wilhelminæ Amaliæ natæ 26. April. 1673;
& 1699. initio Joſepho I. Auguſto Roman. & Ungariæ Regi,;“
ſanéto Conjugii fœdere junétæ. En meritum fanctæ Fidei

acceptatæ, uti & in Sereniſfſimo Wolfgango Wilhelmo Neo.

burg. aliisque.

cus Darmſtad. Cardinal. Epiſcopus Uratislau. &c.
Annum 1634. fatus Catholicus, defunctus 1682. Cujus

Fratre Georgio II. Neptis ſuprà dicta Eliſabetha Amelia Mag-

Domo Landgraviorum Haſſiæ: Frideri-

ex

dalena Neob. PF. Chr. Ott. f. 322. Ii Hoff. L. a. Cz. Patruum hunc
magnum annis hiſce ultimis ſecuti duo vel tres Principes

Darmſtadienſes, ut conſtans eſt afſertio: Georgius, Philip-

pus &c. Erneſtus Landgravius Haſſiæ in Rheinfeld, natus
1623. Anno 162. cum Sereniſſima Conjuge Mariaâ Eleonor4

Solmenſi, F. SS. Trium Regum Catholicam Fidem publ

icè

eſt

Pkenr
Rtinnuu
Goron
5 4
(Do⸗
eder H
vobosk

Klenanea

Unckvs
lie

ſoch.D
och
natus 9. Octob. 1666. nunc Epiſcopus Jaurinenſis Rab. Unga- (ughimn
Hanover. riœæ. Joannes Fridericus, Dux Brunſwicenſis & Luneb. Ha.
noveranus Anno Salutis 1651. Aſſiſi inltalia Catholicis adſcri-
ptus: Auguſtæ Vindel. 1679. Decembri exanimatus quin-

Er⸗

chelkx

1mſenue
—

MEN,

6 .. Re.

liiededo.

n ſonmen

lil A
ſuuc.

lud mnog

juskenng
us Khe
.lhufl.
il ea de
Ug

Tlune H.
ORCSNi.

1

nats un
Heih
Cometlii
Vrl c,;
nik hed⸗

drdde.

HermoNe

/ ieri

Ndorild

TLides Catholica tenenda, acceptanlda.

773

eſt profeſſus Coloniæ, in manibus, ut loquimur, Maximi-

liani Henrici Archiep. & Elect. primam fuam Deo litantis

Hüoſtiam: ibidem 1693. 12. Maij vita excedens. Georgius

Chriſtianus Landgr. Haſſo-Homburg. non ſine cœleſti pro-
digio Bruxellis in Belgio converſus, Francofurti obiit 1677.
Datholicus. Cit. E Sereniſſima Domo Ducum Holſatiæ Ale-

xander Henricus Sonderburgicus An. 1649. converſus cum

duobus Filiis Ferd. Leopoldo Decano Uratislau. Cathedralis,
& Alexandro Rudolpho Canon. Uratisl. & Olomuc. Vita de-
ſunctus 1667. Dorothea Eliſabetha, nupta Iluſtriſſimo Co-
miti Ge. Ludovico à Sinzendorff, Viennæ 1665. Catholicis ad-

juncta. Doroth. Hedwigis A. D. 1678. Bambergæ in Templo
S. J. Catholicè profeſſa, ante in Lutheranismo Abbatiſſa Gan-

dersheimenſis. E. Ott. fol. 329. In Hoſ cit. L. 2. c. 9. n. 36. 41. 43.
F Sereniſſim Domo Naſſovica Joannes, Junior dictus,
converſus 1613. & vivis exemptus 1638. Ii Hoſf L. y. c. 6. n. 35.
& a2. Joannes Ludovicus Hadamar: Fidem Cathol. profes-
ſus Viennæ 1629. 8. Septemb. Fundator Collegii S.J. in Ha-

damar: mortuus 1659. 10. Maji. P. Ott. f. 330. ubi & tertium ex

Naſſovienſibus Principibus refert, qui in prælio contra Tur-
cas ad S. Gottardum gloriosè occubuit 1664. Flandrina Wil-
helmi Princ. Arauſion. filia Pontificiam Religionem ample-
xa, Abbatiæ S. Crucis Pictavii præfuit. Ln Hoff. cit. L. n. 3i.
Chriſtianus Dux Mecklenb. Suerin. 1663. Pariſüs Catho-
licam, coram Antonio Barbarino, Cardin. 29. Oct. Religio-
nem ſolenni ritu profeſfus, poſtridiéque Sacramento Con-

firmationis initiatus Ludovici nomen priori junxit. L Hoff.
L. 4g. C. y. n. g. Ex Sereniſſimà Domo Marchionum & Princi-
pum Badenſium, Guſtavus Adolphus, dein Religionem S.

Benedicti profeſſus, Bernardus Guſtavus, Durlacenſis, inſti-
tutus rebus optimis, literisque probè excultus, A. 1663.

Pontificiam Religionem, cui jam dum A. 1660. die 24. Aug.

in Cœnobio Hermoltheim prope Molzhemium in Alſatia ſeſe

addixerat, publicè profeſſus eſt: Sacris initiatus 1668. deni-

Eee ec 3 que

Naſſau.

Mecklenb.

Bagden.

—— —

„

que Abbas & Princeps Fuldenſ. & Campodunenſis po

mô à Clemente X. A. 1672. in Cardinalium Collegium as-

774 CoNciO XLIII. Ad obtinendum Cælum, ewitandum Infernum: D

(WINA

——,— —

ſtre-

ſumptus: A. 1677. 26. Decemb. Sacramentis rite munitus

admodum pie obiit. P. Ott. fol. 331. In Hoffᷓ Lib. z. C. §. n. 33. ubi &
de Carolo Friderico n. 3e. in Peregrinatione Italicâ A. 1671. ad
Romana Sacra transeunte, Equite Melitenſi, piiſſimè mor-

Didum Ber- tuO A. 1676. Idem Cardinalis auditus eſt dicere, ſeſe qui-
quòèd & id face-

nardi Guſt. dem mutaſſe religionem, gaudere tamen ſe,

Card.

rent plures alii Principes: cùm econtra Catholicorum Prin-
cipum nullus ad Acatholicam ampliuùs tranſiret. Id plan?

verifſimum & notiſſimum. E plebe rudes, ſimplices, in-

doctos, quibus æqquè anima eſt Chriſti redempta ſanguine,
ſeduci pervertique eſcà temporalium, officii, prædii, con-

nubii, mirum non eſt, cùm ſimplices ſint.

lus deficit, niſi malo ſpiritu ſuperbiæ, tædio Religioſæ au-
ſteritatis ac obedientiæ, deſperationis, maximè verè libidi-
nis (apud quos nempe Deus cum Fide generis fſœminini eſt.
Pexwenfſeld. Hiſtor. 93. fol. 977. Khola Curioſit. Lit. M. f. 175.) du-

Doctorum nul-

ctus; nullus certe ſincero ſalutis ſuæ & Divini obſequii de-

ſiderio. Res paſſim ab exemplis eſt remonſtratiſſima, fa-
tentibus ipſismet Acatholicis. Novi tales Catholicos im-

probos, dein pejores apoſtatas: quem ex arbore putridâ vel

ſuccisâ fructum ſperes meliorem? qui quandoque cupidi-

tatibus utcunque expletis, pertæſi, maximè verdò ſtimulis

conſcientiæ nunquam dormientibus agitati, revertuntur

in ſalutem; ſi quidem ſapere & noviſſima providere in tempore

velint: quòô ipſo verè pœnitentes conteſtantur, ſeſe gravis-

ſimè erraviſſe; uti errãrunt. Cùm econtra Religionem Ca-
tholicam caro & ſanguts nulli revelare poſſit. En hinc ite-
rum Notam veræ Religionis & Eccleſiæ Dei, quæ una tan-
tùm eſt: Enus Dominus, una ſides, unum Baptüma! Epheſ. z. y. Ceu
in quàâ nunquam non fuéêère & Principibus & Magnatibus,
quandoque Regii etiam & Imperatorii Sanguinis, quibus
ſacer Status Religioſus atque hic rigidus ſæpe, & Eccleſi

6

aſti⸗
cus

ne mo

Palth
lenæ

—

Aua

oes ede
erinte
laMelie

—

Cetatiſei

enSX

oli

ſtectord
WN nn
el.

CrsAuin

whnnn

Ci
llen, ſe
8 I,

hdo 4
tcicant

0

3 0

Heean TFTige, Catholica tenenda, acceptanda. 777

— ———

Snolte. cus in amore & veneratione fuit eòè usque, ut cum S. Paulo
gumn s. Rom. I. I6. non erubeſcentes EFvangelium tales ſacratos Sta-
nins tus ſine numero quamplurimi amplexi ſint & amplectantur.
ymiA Talis Balthaſar Loyola de Mendez, à Baptismo ſic dictus, Re- S
Ad gis Fezzæ & Marocco Mahometani filius natu maximus & R. Marocco.
mm heres regnorum, conjugatus jam, & duobus filiis, quorum S. I.
EI. alter in ſpreto à Patre regno ſucceſſit, ornatus, ſponte in In-
Ce ſula Melitenſi Catholicam Fidem amplexus, dein 1661. S0.
unki cietati Jeſu adſcriptus, ſacerdotio initiatus totus in conver-
umèe tendis ad fidem noſtram Mahometanis olim ſuis, quorum
ln Neapoli quinquaginta ſupra centenos convertit, majora
e meditatus: Madriti in Collegio S. J. piiſſimè obiit 1667. 1I5.
ali cn Sept. Cornel. Haxart S. J. Hiſtor. Eccleſ. noſtri T. emp. P. 2. à f. 227.
Gonumu P. Chr. Ott cit. L. à f. 3z3g. Talis Ottomannus Turcici Impera- Ottomannus
ign. toris Ibraimi filius, denique volens baptizatus & S. Dominici Turc. Domi-
gerd.. Inſtitutum amplexus, Dominicus à S. ThomAâ, aliis Domi- nicanus.
minid. nicus Ottomannus appellatus: in ſalutem ſuam captus duo-
„1). dennis 1644. 28. Sept. Melitæ piè obiit 1676. primâ die Nov.
Negie F. Cet. ol. 335. Talis D. Schyzius Suecicus Legatus in Luſita-
m4 nHiam, poſt converſionem ſuam ſacræ PP. Franciſcanorum
sien Familiæ aſcriptus. P. Ott. fol. 3za. Numerent vel unum Aca-
tilld tholici noſtris, qui arctioris & auſterioris (Anguſta porta, &
NeCid . arbta Via eſt, quæ ducit ad vitam; & pauci ſunt, qui inveniunt eam.
ns Lata Porta & Epatioſa via eſt, quaæ ducit ad Pperditionem & mults
enmmn ſuunt, gui inttaut ber eam: Matth. 7. 13. & 7.) Vitæœ deſiderio &
nene. unic. ſalutis ſuæ voto à nobis deſciſcat; quin inſuper Aca-
„ tholicorum nemo paſſim ipſismet adverſariis querentibus,

. 7 9. Conr. Feuerlein Noviſſim. brimo Conc. 2 7. à f. y3. & Sener. apud
ien euanaem. ſeu nobilis ſeu inferioris inter divites ſortis, ne di-
umim Cam Principes, unico excepto Georgio Anhaltino, Im Hoff

L. a. C. II. n. Se f. 274. eum, à quo uno, Beza ait, ſubditos in hoc

ſei mundo gubernatos, & ex eo in cœlum conductos, nempe
N te Prædicantis vili officio aſſumpto, inquit Florem. de ortu hæa
ahn. eſ. . 3. C. II. n. 2. ſol. 264. ſubmittunt ſeſe ſtatui, quem ipſi ſa-

776 CoNcio XLIII. Ad obtinendum Cœlum, évitandum Infernum
crum habent, nos autem theologicè & catholicè à laico „de-
fectu Ordinis, poteſtatis & vocationis, nihil diſtinguimus &
adeò ipſi ſuum erubeſcunt Evangelium. Conjugatos legi-
timè credimus, ſi voluntatis ſuæ poteſtatem habuerint, 2. CGr.
2. 32. neque apoſtatæ fuerint & ſacro ordine, quibus notiſſi.
mum eſt, ordinem ſacrum, liberè ſuſceptum, eſſe impe-
dimentum perpetuum, dirimens Matrimonii Lege Eccleſia-
ſticà. In illis nullam Clavium, & in Corpus ac Sanguinem

Chriſti poteſtatem agnoſcimus, in Apoſtatis autem ligatam.

Chriſtina
R. Ssueciæ.
V. Brachel.
P. 2. ad ſinem
Libri aà ſ. 79.

Et verò vilipendii hujus eorundem ſtatüs inter alias cauſa
eſſe poteſt eò, quèòd illi matrimonium jungant, qu eidem

maculam inurunt, dum carnis concupiſcentiæ ſic conſul-

tum volunt. Meritèò S. Epiphanius heæreſ.zog. dixit, propter
honorem Sacerdotii, neceſſariam eſſe Continentiam. Vid.

Bellarm. To. 2. Controv. L. I. à C. 19. mihi d f. 1434. de Cælib. Sacerdot.
Item infrà Conc. 975. n. 2. & ſuprà Conc. I5. n. z. Sed ad Scopum.
Memoratu digniſſima eſt Chriſtina Alexandra R. Sueciæ,

quæ A. 1654. Regno ſe abdicat. Mirum & inauditum po-

pulis facinus, ultrò mulierem ſceptro ceſſiſſe! Virgo ætate

florens, proſperrimâ re, ſuorum amor, Coronam deponit,
votmque omnium à ſe ablegat. An ea Guſtavi Adolphi

Fatris victorias ſuperavit hoc facto? ſane pluris eſt ſpernere

regnum, quàm parare. Qué pretio abdicaverit regnum,
tandem liquet, nimirum ut veram Religionem, quæ Ro-

mana eſt, amplecteretur & profiteretur, verè digna cœleſti
regno, quod ſuo & paterno redimeret. In Carolum Guſta-

vum Palatinum, Affinem tranſtulit ſceptrum, & vivens vi-
densque tantam hereditatem adiri voluit, ait Joannes de

Buſſieres S. I. Eloſe. hiſtor. f. zgo. Anno 165. Catholicam Fidem

Oeniponti publicè profeſſa Romam peregrinatur. Bucelin.

Nacl. hiſtor. anierſ. p. I. Nata 8. Dec. 1626: Regina 1644: obiit

Romæ 18. April. 7689. In ejus pietatis & apud poſteros com-
mendationem, eam voluit Innocentius XI. in D. Petri Vati-

cani longè Auguſtiſſima Baſilicâ ſepiliri, in quâ, præter kan⸗
“M tifices

es, nblln
ſlegio,
lil, 1e⸗
uwit. 4
N.92. n.

=

E -

N.Teh

G kiden
RerCorona

ocnt pun

hutfun
efrcungf

Noloen

e ni.

1

Mugh
Pocllade

Aanunt

n .
1sCah
Ronen,
ſc- Doat
. 4,
6tollit
Aſe
lImo c
luite

Heoan Eies Catholica tenenda, acceptanda. 777

i d. tifices, nullus tumulatur, ſolis duabus Virginibus conceſſo
umnSN privilegio, quarum una, Baronit Compend. Le. Aur. Peruſ. fol. 75.
rosEe Mathilds, regnum, Chriſtina hæc altera Reginam Eccleſiæ
mdeHe donavit. Ad Annaler Mandi Philippi Brietii &. J. An. 16S. Vid.
bumfl. Conc. 92. num. 4. Denique Jacobus, Caroli II. Angliæ R. (qui R Hcobn
Le ng 122

de. ipſe traditur & creditur vel in extremis Catholicus obiiſſe
egelelh. 1685. 18. Febr.) Frater & in regno heres ſucceſſor, circa An.
Sangin 1675. Fidem Romano-Catholicam amplexus, hanc A. 1685.
enron Rex Coronatus ſuâ ad Sacrificium Miſſæ, una cum Conjuge
is Reginâ, publicè teſtatam fecit præſentiãâ, gravibus inde in
dbein Caput ſuum conciliatis odiis & conjurationibus: Relat. Se-
Kccom meſtr. Francof. Autumn. IeëS,;. fol. zog. jam nunc adhuc è& regno ex-
it.. ul, illud occupante genero ſuo Wilhelmo Henrico cum Con- .
in HH juge Mariaâ Stuardâà (mortuâ 1695. 7. Jan.) 1689. 21. Apr. co-
ct ronato: In Hoßf. L. g. c. 6. n. 33. 34. in Religione Cathol. con-
n ſtans, quam pluris regno videatur meritò facere. Adducit Alii.
Ae, cit. P. Ott inſuper alios plures Eccleſiæ Catholicæ concilia-
Wdung tos: Georgium Chriſtiani V. R. Dan. Fratrem, natum 1653.
den anno 1683;. maritum Annæ Filiæ Jacobi R. Angl. Principem
med Franciſcum Ragotzium cum D. Matre Brandenburgicàâ f. 337.
A Item Chriſtianum Wilhelmum Viennæ 1632. 31. Maji, præ-
ee Claro ſuper hac ſuâ Converſione libro edito, Specalo Brandenb.
itey Ob. 1665. li Hoſf. D.a. c. 3.n.7. Principem Razivilium Polonum.
eh FGallia Ducem Bullionium, Urbis Trajecti ad Moſam qui Gu-
urlti. bernator fuit. Hector Touraine poſt Regem Galliæ Gene-
UGN. raliſſimus, Hugonotharum in Galliis Papa & unicus adver-
SNe ſus Catholicos protector „mutat ſuam cum Pontificiâ reli-
umt gionem A. 16ρ+,. cujus exemplum ſequitur poſt annum Syl-
anktn ve Duænſis Gubernator, Princeps TLarante. Henr. Brewer

§.7. L. Haſt. Brachelio-T, Pulden. P. 7. c. 11. f. 333. à fine. Turainius
ichi 1675. tollirur medio tormenti glande prope Sasbachium in
oGäQ n. Alſatia: de Buſſter. f. 474 H . .
rch,;. Ad fidem Catholicam inſiper hoc ſeculo Gratiæ decimo Alii Illuſtris-

zahr ſeptimo converſi Comites & Barones &c. Ordine Alphabet: ſimi &c.
6G Mechtl de Jud. extr. Fff fſſ Ab

778 CoxNcio XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum: —
Ab Altheim. Avancurt. Auerſperg. Bentheim. Boineberg. Ebertoi
Budiani. Caziani. Colonna à Creüz è& Saxon. Nobilitate. Du- nülgon
ras. Egg. Eſterhaſi. Fünffkirchen. Fürſtenberg. Geras. Gleiſt. ſo.ef.
Herberſtein. Herberſtorff. Hohenlohe duo Fratres Chriſtia- ben
nus def. 1675. & Ludovicus Guſtavus def. 24. Febr. 1697. aut Hen
Hoffkirchen. Jerger. Iſenberg. Kolonitz. Kolowrat. Rhuen. k. Mart
Khueffitein. Lamberg. Laimingen. Leſsle. Mansfeldii tres, mhld Een
Bruno, Philippus, & Wolfgangus. Nadaſti. Neuhaus. No-. (Mends
Puechaim. Ranzau ex Comit. Daniæ. Salmis. Saraw. Schaf:. Wikan

ots. Schaffenberg. Schlick. Sinzendorff. Schwarzenberg. ſonsekn
Fannhaufen. Tattenbach. Teuffel. Trautmansdorff. Turriani. Re
Weiſſenwolf. Wertheim. Windiſchgraz. Zinzendorff. Præax- Wüiiß
ter plures alias Illuſtres Familias. llNC

Generales. Perſonæ à fortitudine bellicâ vel Legationibus Regiis üChm
inſignes, Generales vel Generalifſimi. De Souches vel Zu. Whal,
fa, nat. Gallus. Uladislaus Sparr, Berolinenſis. Götzius Co- Wluns,
mes. Wittenberg. Gener. Suec. Comes à Dünewald def. 1691. An t
Comesschulzius. Andr. Kolbius Gen. Bavar. Eobaldus à Gleiſt. ſhjämn
Baro, nunc Conſilii Aul. Præſes Monachii. L. B. Degenfeld. (HMnN
Gen. Bavar. & Venetus Ob. 1691. AAAÄAÄAuioin
A Scientiis Perſonæ à Scientiis clariſſimæ. Petrus Suffrag. Mogunt. uim
clarifmfſimi. & Adrianus de Wallenburg, Fratres, genere & libris editis Wle
clariſſimi. Henric. Spondanus Epiſc. Gall. Hiſtor. Eccl. ex-. (HME
imius Scriptor. odocus Coccius Bileveldianus, Scriprtor wl
Polem. præclariſſ. 1599. Lucas Holſteinius Bibliothec. Pon- (ülbts
tif. Joannes Hoffer. D. & Profeſſor olim Theol. Lipſ. oann. MM
. Fromm. olim Elect. Brandenb. Conſil. Præpoſit. Cöllnenſis. biis edlis
Juſtus Calvinus, celebris Scriptor Polem. Juſtus Lypſius in- ü
ter Philologos facilè princeps à Mart. Delrios. J. ad partes no. ine l
ftras, id eſt, Eccleſiæ & Dei defendendas adduéctus. Bibl. Kr. Wn6
§. y. Ob. piiſſimè 1606. 23. Mart. Joannes Barclaius, & Philo- Lajn
Iog. & Polem. ſeu Controverſ. Scriptor notiſſimus, Erba. 1 gali

ni VIII. Culicularius Cardinal⸗ut F. I. f. 1r6. Vitus Erber- Utee
man.

thinmn:
Ninheg man. Germanus, Theologiæ Profeſſor annis 16, omni litera-
Bite. turâ inſigniter excultus & hæreticorum malleus, Soc. Jeſi
GenGkit A. 1620. def. Moguntiæ 8. Apr. 1675. ætat. 78. Biblioth. Script. & Y7.
ditu. fal. 754. Petrus Jarricus S. J. Gallus hiſtoricus præſignis.
H A. 1614. Henricus Keddius S.J. Scriptor Controverf. notiſſi-
ehmn mus. Martinus Sibenius S. J. cum binis fratribus ſuo e-
iing xemplo permotis. Mulmanni duo filii Superintendentis
emsh Lipſienſes: quorum Hieronymus, dum fratrem ſuum Colo-
mdein niæ Catholicis aggregatum ad ſuam ſectam reducere niti-
tur, ipſe captus vi argumentorum, Catholicam Fidem am-
wa plexus eſt, natus 1600. Societatem ingreſſuus A. 1627. Scriptis
III. clarus: piè obiit in Miſſione Hafnienſi 22. O&t. 1666. Cit. Bi-
dorf. he blioth. ript. & J. f. 34. Ernfridus à Creuz, Perilluſtris Saxo.
Iſaac Volmarius S. Cæſ. M. ad Dietam Ratisbon. multis an-
us es nis Concommiſſarius. Joann. Georg. Oexel ad eandem Ele-
besreldu (toris Bav. Legatus, Cancellarius Aulicus. Helfricus Ulri-
üiset Ccus Hunnius, Profeſſor Jur. Commentationibus uridicis
Ar. Clariſſimus, filius Wittenbergici illius quaſi Papæ Luthera-
viNet ni .gidii Hunii, contra quem multa Jacobus Gretſerus S.].
rn Chriſtoph. Beſoldus Profeſſor Tubingæ, dein Ingolſtadii Ju-
rriis Primarius, multitudine & pretio librorum ſuorum cele-
g Mer. berrimus. Ejusdem Beſoldi tres Diſcipuli „Georg. Ludovi-
QCcus Lindenſpirius Imper. Conſ. olim Aſſeſſor: Ochſenba-
la chius: & Joan. Jac. Speidelius Epiſcopi Auguſſt. meo ſtud. tew-
,Miore pore, Cancellarius, & ad Dietam Ratisb. Legatus, ubi & obiit,
te N. editis libris & L. Baronatu condecoratus. Arnoldus Corvi-
Aehm mnus, Batavus, cum filio; celebres Juris Doctores, etiam li-
(ilnens bris editis clari. Theodorus Sprenger D. Jur. Francofurd.
litut dein Salisburgi Profefſſor juris Publ. ibidem mortuus, edi-
linonn ditque plures libros de Jure Publ. Stanislaus Oricovius.
A Adolph. Godefridus Voluſius, Th. D. denique Suffrag. Mo-
Ne gunt. cujus eſt Cathechismus Biblicus. Bertholdus Nihu-
ℳW ſius. Addit P. Ott, præter iſtos nominatiſſimos alios cen-
lie⸗ tum & ſedecim reperiri in libello, cui titulus eſt Evangelico-

Fides Catholica tenenda, acceptanda. Rr „79

PFff I. 2 CLCLatho-

remora.

780 CoNcio XLIII. Adobtinendum cœlum, evitandum Infernum:
Catholica Confeſſio, Principibus Franco fordiæ A. I6 5. ad Elebt. Leopol-
dinam congregatis oblata; ubi præter ſuprà notatas, 66. Illuſtres

rFamiliæ: Qui omnes erroribus avitis hoc ſeculo nuntium
remiſerunt, poſtquam fraudes innumeras, pſeudologias &
abſurditates infinitas in verbis & ſcriptis ſuorum olim Do.
GStorum pſeudo-paſtorum deprehenderunt, quæ præcipua

iis plerisque omnibus cauſa impellens, ac divinitus compel-
lens fuit, uti liberè ipſi fatentur, deſerendi ac deteſtandi im-

bibitos cum lacte errores ſuos & per mille non rarèò obſta-

cula ad Eccleſiæ Catholicæ Petram convolandi. Ita P. Ott
fol. 3 7. Acceſſêre interim Catholicis plurimi alii. Auſim ve-
rè dicere innumeros alios fore facilè convertendos, niſi à

Paſtoribus ſuis velut in vinculis tenerentur, illis falſa ob-

trudere, & veritatem Fidei, quam vel agnoſcunt, vel agno-

ſcere poſſent ipfi, reticere pergentibus. Becani Man. Controv.

2. Prælid. 7J. Cauſa. f. 1 2555. Vt quid diligiti vanitatem, O quæritis
mendaciums? Pſal. g. 3. Et cur! de pane lucrando, de ſuſtenta-

tione Paſtorum, eorumque Uxorum liberorûmque agitur,

vel actum eſſet; unde & ipſi in erroribus hærent, aliôsque

ſuos plenis buccis in iis conſervant, utrorumque multorum

interitu, cujus à ſimili exemplum cape ex P. Ott Annal. IöôzZ. nen

tden

F-I2a. de excidio Magdeburgi, promoto per ſtolida promiſſa
Verbi Miniſtrorum & pulpitis ſuis jactata, cives in ſuum
exitium dementantium: Neceſſum planè eſt in Ovile Ec-

cleſiæ Dei eâà januâ regredi, quâ quondam exitum fuit,
Converſionis nempe ſeſe ſubmittendo Catholicæ Eccleſi?. Optandum

eſſet, Principes ſuis Præconibus cum appendicibus, pol-
liceri, præſtaréque in dies vitæ ſuſtentationem, ſi ad Sa-
„ X *
cra Romana converti vellent, cum illi uxorati, neque ad of-

ficia quævis apti, non ita facilè apud nos Catholicos accom

modari poſſint. Hanc ego, meo tenui judicio, cenſeo iis
multis potiſſimam eſſe remoram. Jam olim audivi, præcit.
R. P. Chriſtophorum Ott, Auguſtæ cùm eſſet à Concionibus

Cathedralis Eccleſiæ, conveniſſe octo Præcones, ſpondentes
1 Con.

rr.
metfione

untatio.
15 .4

enitus

fora, is

lblramx

Hunn ixcerte

linunr
ebit tenn
itkegeli

Mip,

Eumortta,
Pmneget

chrnnc,ſen
ſin ünin
, unt

ſeachtenn
üein
eüc

et
Mum gl

n

7 C i

Eellg:

llund

lifenne
—

. Lemn.

Elliulreg

Hommtiun

N
uNdiRD.

imscnnge

1

aein
.

etekndd.
n nudN .

I lndor
. Audore
endos, ni
Ulis taa

int
Mu. C S⅓⅞

H
, G n

ge fuſtem

gue gin
Nt, Aiool
e Mötonn
Dtk,
upnn

esn Dn
in0ſe

MeuI
Oytuuhn
l 15

egele

a.

ellois

iet
Oncoophn

Honins

.

Fides Catholica tenenda, acceptanda.

Converſionem, modè illis cum ſuis in dies vitæ præberetur
ſuſtentatio. Vid. Flor. Ræmund. e Calviniſtaà Catholicus de Ortu hæ-

nis penitus poſtponenda; ſunt tamen cœleſtibus & æternis

fortiora, iis præſertim, qui carnem ſapiunt, & mundi ſapi⸗
entibus, qui corpori potius hic, quam animæ æternùm,
conſultum volunt, & adeò Deo diffidunt: quibus: Omne fu.
turum incertum eſt, ſuadéntq; magis præſentia frultum Charius eſt

modicum præſens quäàm mille futura At præteribit mundus, ma-

nebit æternum, ubi tum ſerò ſapiunt Phryges, & ubi non

erit regreſſus ab inferis, quamquam verè putem etiam,

multos ignorare viam veritatis & fidei Catholicæ, natos &

innutritos, atque adeo totos ſuis erroribus præoccupatos,

putaréque ſe non errare, de ſe boni animi & voluntatis, ac-

ceptandi veram fidem, ſi hanc agnoſcerent. Nimis craſſum
enim, ſupinum & malitioſum, verèque hæreticum eſſet,
ſcire, unam tantùm eſſe fidem veram, quæ ſalvifica ſit,

eàmque repudiare, & in erroneâ hærere, cum certo damna-

tionis periculo & eventu. Illis adeo condolendum eſt, ha-
bentque ii cauſam ſupplicandi conſtanter & ſincerè Bonitati

Divinæ, pro lumine & dono Fidei: neque Deus deerit ora-

tioni ſeſe humiliantis verè. Eccli. 3y. 21. Vid. Martinus Becanus
§. J. cit. L. Prælud. I. ubi de z. generibus hæreticorum : ſunt ſcil. perti-
naces (& hi propriiſſimè hæretici) Zeloſt, Frigidi, Dubii. Se quis

Tuaærat Denm, ait S. Dorotheus Doctr. 4. Deiq; voluntatem ſimplici-

ter, dabit illi Deus etiam puerum, qui eum doceat, ſi Doctor deſit, ne
ille labatur ſin ſimulatè quis quærat Deum, Deus viciſſim dabit illi ſi-

mulatum Doctorem, qui eum in errorem & laqueum inducat. V. infrà
Conc. 9y. n. . Conc. o1. à n. 3. Cæterùm addo adhuc ad Fidem

Cathol. converſos, præter jam dictos ex Mahometismo: Tu-
netani Regis filius primogenitus & hœres regni Don Ama-

thai ætat. 18. ann. Fidei Catholicæ deſiderio è& regno ſuo

profugus, hanc in Sicilid amplexus, Romam ad Innocen-

781

tium X. venit 1646: dein inſidiis matris é Siciliaà domum Mahomet
ððð Fff ff 3

Vio- mo alii.

–

782 CoNciO XLIII. Ad obtinendum Cœlum, e vitandum Infernum:

violenter retractus, Tunis modò Rex: ſed an perſtet Chri-

ſtianus, neſcitur. Cornel. Hazart, & J. Hiſt. Eccl. noſtri Temp. Parte 2.
à fol. 224. Chriſt. Ott. f. 336. & ſequ. Monomopotæ Rex ſeu Im-

perator, Mahometanus, 1652. 4. Aug. à P. Alexio de Roſar.

O. S. Dom. baptizatus Dominicu, cum Conjuge Ladovica &
duobus filiolis totâque brevi auläa. Primogenitus, Michazl

ſpreto regno S. Dominici Inſtitutum amplexus, & ſtudiis

cum laude abſolutis, Magiſter ſeu Doctor Theologiæ crea-

tus, in Cafrorum ſuorum converſione totus fuit. cit. Cornel.

Ex Chinà.

Hazart P. I. d fol. 206. Chriſt. Ott. à f. 335. Euſt. Euſenhuet O. Præd.

Monitor. à f. 167. Ex Paganismo Regni Chinarum: Conſtanti-
nus filius unlie Principis, Jure Imperatoris, conſentiente
Patre, à P. Andreâ Xaverio Khoffler S. J. Viennenſi Auſtr.

baptizatus 1647: Eodem anno Helena Imperatrix, Conſtan.
tini mater, quæ literas fervore ac demiſſione pleniſſimas ad

Alex. VII. dedit 4. Novemb. 165ο: Item Anna Avia Conſtan-
tini: & Maria Regina, legitima tamen Vxor Imp. junlie, qui

Ex Americà.

in Ethnicismo mortuus à Tartaris interfedtus. Pamachil-

leus Princeps, Aulæ hujus Imper. ſupremus Præfectus, Vi-
ce-Rex, & Archithalaſſus ſeu Admiralis Regius, eorundem
Converſionis auctor, ipſe antiquus Chriſti Cultor, & literas
dedit 1. Nov. 16 50. ad Alex. VII. Ex America: VItimus Pe-
ruani Regni Monarcha à Luſitanis devictus, à P. Alphonſo

Barcenas S. J. Hiſpano circa 1590. baptizatus Carolus: cui &

aſtitit ſanctè morienti. Tres Reges Braſilos, mole corpo-
ris gignantes à P. Rulando S. J. non ita pridem fuiſſe Chriſto

Hæreſin fa-
cilè propaga-
ri, mitaculum
non eſt.

adjunétos, litteris e Braſilia miſſis intelleximus. En quanti
& quot pro æternàâ ſalute ſuâ ingreſſi ſunt, ingrediunturq;

Fidei Catholicæ viam Spiritûs arctam, rejectà carnis ſpacio-

Ssãâ latâque, carnem crucifigenter cum vitiis & concupiſcentii Galat.
v. 24. nitentes contra torrentem & naturam. Naturam ab
adoleſcentiâ in malum & vitia proniſſimam, Gen. S§. 21. facili
lapſu in pejus ruere, ſeducique, miraculi loco haberi ne-
quit, ut habent Acçatholici de ſuis ſectis tam facileè propaga-

6 Mon

Awiacar

cit brin

kre
E., hecca

eipiite

l HB

——

62. Nep⸗
Ti memon

n

tis

2

cror,
o bhn
ak
E.tnan

e

nhhfeenn.

—
derltet Chr.

ilem Döte
Ne GuIn.
oce Noee.

geUunind
Nun NAlted

.——

Pides Catholica tenenda, acceptanda.
tis. Mahometes impuriſſimam ſuam ſectam mendaciis, &
unà vi ac armis latiſſimè propagavit. Lutherus hami loco
objecit Principibus Bona Eccleſ. Eccleſiaſticis & Monachis

muptias, rectiuùs: Venerem; Plebi, & univerſim, libertatem
41 . . . X . =
vitæ, peccandi, & ſic pereundi æternùm: quod ex ipſorum

principiis remonſtratur: Öid. Cornel. à Lap. in 2. Tem. 2. 16. & 12.

, Als fol. y82. Hæc via lata: E. S§. Hieron. L. 2. Epiſt. 22. ad Cælant. à fol.
en 2562. Sic placuit, hoc loco pia curioſitate excurrere. De fu-
Uit n prà memoratis ad Fidem Cathol. converſis vid. partim & à
Muh potiori, P. Chriſtoph. Ott, S. J. Hiſt. noſtri Seculi 17. L-ib. 4. Cap. 4.
: Coln. àf. 320. Et Româ Glor. Edit. 2. in at. Dilingæ 1656. ad Calcem. Jacob.
Confenit Wilhelm. Im Hoff Norimberg. ſparſim Notit. Procerum S. K. 1.
nnend Egdit. nova 1657. in st. & Edit. 3.1693. fol. .
ee Bech Ge Sed S Ro S B G B S Bſ.⸗
leniſima 5 S ”M
Hia Coln C ONCIO XLIV.
unlie, „ — . . . . . V
Oblivio Dei ubique præſentis, omnia videntis, ſeverè
nLH judicantis: Nullus metus, nulla memoria Judicii
* extremi, Vitiorum & Inferni Janua: ſignum Re-
ſint probationis eſt. s
ai Rehßicite & levate capita veſtra. Luc. 21. 28. Dom. 1. Adv.
t Vox clamantis in deſerto: parate viam Domini. Dom.4. Adv.
Sn Lbc . „
m Neiſi videro: &c. non credam. Joann. 20. 25. F. 8. Thomæ.
„ , ſch . „5 5
i E Sixto quinto refert Antonius Cicarella, continuator
“ Platinæ & Onuphrii in Vitas Pontificum, mihi ſol. I6.
ne, Adum ante Pontificatum munere Concionatoris fun-
ohle V geretur, adhuc in Ordine S. Franciſci, à fuis Frater
Engg Felix

S
8

784 CoNC1O XLIV. udicii extr. Obli vio & nullus metus

Felix dictus, aliàas Montaltus à Patriâ Caſtri Montis alti in

Marchionatu Anconitano, idque tum Romæ in Eccleſia 8S.

Apoſtolorum, ubi maximo cum populi applauſu auditus
Caſus inſo- eſt. Dum hic concionaretur, ait Author, incidit Caſus val-
e o, autp
erl, on cre
(nl ,,
UIUAmeme.
Er Leus,
ſenkot

lens: Scele- de inſolens, nec minus mirandus. Cùm enim quôdam die
Fatus audita ante meridiem doctè atque Catholicè de materiaâ ſanctæ
ORcT P5ꝙ'E Prædeſtinationis ſermonem inſtituiſſet, adfuit homo qui-

ſerihi, u⸗ dam ſceleratus, qui ſingula capita ſeu argumenta, à Fratre

tiris: Contigit Felice propoſita atque diligenter diſcuſſa, ex ore illius cala-

Sixto V. ante mo excerpfit, atque ad finem cujuscunque adjecit: Mentira.

Pontificatum. Obſignatum deinde ſcriptum hoc idem homo impudentis-

ſimus ſub ipsâà nocte cuidam ex familiâ Montalti tradidit;

Cum autem ad manus illius perveniſſet, ſtatim legit, le-.

Sumque obſtupefaétus, absque ullaà moraà Priori transmiſit,
ille deinde Cardinali exhibuit Carpenſi, eo tempore totius

rius, poſtea Pius V. fungebatur, miſit, ut Montaltum hac

de re conveniret, & cum eo colloqueretur: quò in collo-

quio ita ſeſe geſſit, ut Commiſſario per omnia ſatisfecerit,
& ab eo tempore multùm ab illo & diligeretur, & colere-
tur: quæ benevolentia adeo crevit paulatim, ut, cùm idem
Ghiſilerius poſtea factus eſſet Pontifex, Montaltum Cardi-
Id contingit nalem creaverit. Hæœc Cicarella cit. L. A A. Prædcatoribus

Concionato- Iſaias dicit, ait S. Gregor. Hom. Iz. in Evang. Parate viam Domini,
ribus pluri- pectas facite ſemitas Dei noſtri. Breviar. F. & Marci Lebt. g. Vocem

extremi, Inferni: Inculcant mandata Dei, idque fundamen-
tis irrefragabilibus S. Scripturæ, Fidei veræ, Eccleſiæ, 88.
V. Conc. 5l. Patrum. Jubemur reſpicere, levare capita, audire Prædicato-
n. 2. res Dei & Verbi Dei, ac Chriſtum ipfum, qui vos audit, me au-
dit. Lucæ Io. I6. Ne inter Catholicos etiam ſint quamplurimi,

ſuam attollunt & exaltant, quaſi Tuba, ut jubentur Iai pS. 7.
annuntiando populo ſcelera eorum, ut pœniteant; clamant,
hortantur, terrent minis juſtorum judiciorum Dei, Judicii i

Noru
ſoren⸗

myurhn
Eeÿip inett
Ordinis Franciſcani Protectori, qui extemplo iſtud ad Com- un E
miſſarium Sacri Officii, quò munere tunc Michael Ghiſile-“

Puäntis
Hot
hunn

ut eeen
H”
RNN
M d

W ancits

Risl. lerum vindictæ, animæ immortalitatis, æterni præmii in!

tmde

en ſche

thomdi.
ta, A:e.
teilis

Ai trade
mlegtt,
ritranant,

Vitiorum & Inferni Janua ſignum Reprobationis. 785

— — —

qui reipsâ tacitè ſecum dicant: Mentiru? C ertè Politicorum A boliticis,

Principia vana & falſiſlima modernorum, & inter Chriſtia- Atheis, &
nos Athei, omnia Verbi Dei ſublimia myſteria, Divinæ ſce- walis Chri-

dentibus Ver-

cœlo, aut pœnæ in inferno, Severitatis udicii extremi, alia- bum Dei aut

que ipſo facto eludunt, ſomnia habent & figmenta. Niſi vi- fado aut

dero, non credam. ſaup. Conc. 32. n. I. &ο Conc. ys. num. 2. Concg. g0. n. I. verbo.

Conc. 3z. num. t. & 2. Ita denique vivitur cum oblivione, ſine

ullà memoriâ, ſine metu & reverentiâ Numinis, quaſi non

elſſet Deus, & Judex: Sic Infernus dilatat animam ſuam;
impulen

patent Portæ Inferi; quas, ſicut claudit memoria Noviſſi-
morum, dum peccatum eliminat; ita aperit eorundem ob-
livio, neglectus, contemptus; quò & ſtrenuè adlaborat doe-
mon, ut hoc medio nos ad vitia inducat, in his irretitos te-

mwemi neat, in æternam denique ſecum damnationem & reproba-
tionem. Hic ergo deæmon, hæc oblivio Noviſſimorum &

Judicii ex his extremi, impugnandus in præſens eſt, ne una,

u A & ſalutis noſtræ obliti damnemur.
Ainoglo⸗ II. La omnibus operibus tuts memorare noviſſima tua, & in æter- Oblivio

hrsteei
t,cinen
lum
Pediatn

num non peccabis. Eccl. 3. verſ. ult. Hoc pertractatum eſt ſuprà Novidimo-
Concione 1I. de Judicio Extr. Hujus oppoſitum, hic venit peruti- rum fons
liter conſiderandum. Ab oppoſito itaque verè (quod re- Pcccatorum.
ipsâ fit) bene videor arguere: Non memorare Noviſſima tua, &-
in æternum peccabi id eſt, ſi tibi nulla memoria, nullus re-
ſpectus, nullus metus ſit judicii extremi, & Noviſſimorum,

ſed oblivio, neglectus, contemptus, peccabis in æternum,

Iü in præſenti vitâ incides in gravia peccata, damnaberis in al- Peccant
dm ter, in quà æternum peccabis: peccant enimverò damnati damnati, etſi
De, wi H ſuis maledictis, blasphemiis. Etſi ſint extra ſtatum viæ & ſine novo de-
merito.

mtul.
elt⸗

meriti, ut per illa peccata novam & aliam pœnam amplius
non mereantur ex indulto Numinis. Aperta ſunt verba,

Nede quæ in Concione de Judicii die aliquando è pulpito dixit di-
G ſertiſſimus ille juxtà ac piiſſimus Divini Verbi in Hiſpaniâ

Præco, Ludovicus Granatenſis Ord. S. Domin. qui diſertis
Mlechtl de Jud. extr.

SEgs gg ver-

7986 CoNCIO XLIV. udicii extr. Obli vio &o nullus metus
Signum Re-verbis aſſerebat, certiſſimum ſignum eſſe reprobationis, non
probationis, commoveri ad virtutem, aut amoveri à peccato, ultimi Ju-
non moveri dicii commemoratione. Si quis, inquit, ad hæcipſa, quæ
Judicio extt. dicimus (nimirum de die Judicii) torpet ac languet, nihilo-

Ex Granat. que magis afficitur, quàm ſi hæc omnia ad illum minime

pertinerent vehementiſſimum hoc cœcitatis, obduratio-
nis, & reprobationis argumentum eſt; quod quidem vel ex
co perſpici poteſt, quòd modò dum hæcipſa tractamus, re-
ligioſæ & piæ mentes, quæ nil morte dignum admiſerunt,
treéepidant, ſtupent, pallent, obmuteſcunt; perditi verò ho-

mines, & omni ſcelere contaminati, quorum capitibus hec-

tantorum malorum tempeſtas incumbit „non modòè ſiccis
Oculis, ſed lapideis etiam cordibus hæc ipſa, quæ dicimus,

audiunt: Ita Granat. Dom. 2. Advent. Conc. I. JG. 3. ad f. & ex eo

Stanihurſt. de Judicio, fine. quibus verbis immediatè præmittit
hæcce eodem loco religioſiſſimus Doctor, qui modò harum re-
rum pavore tremefactus ſibi proſpicit, vitàmque ſuam ad
Divinæ legis formam effingere conatur, is utique hoc in-
Moveriextr. gens periculum effugiet: Qui verò contemnit & negligit,

Bdicio, mag- illo ipſo die, adicii extremi, negligentiæ ſuæ graviſſimas PO.

num elt indi- nas dabit. Itaque ſeipſum modè quisque veſtrüm conſide-

cium Divinæ
Prædeftina- 2 1.
Aonis. dò diximus, auditis trepidat, & vitam ac mores ſuos ad nor-
mam Divinæ Legis componere decernit: Hoc magnum ſa-

nèe Divinæ Prædeſtinationis indicium eſt. Subjungit pri:
ribus verbis ſuis idem Granat. cit. L. Illos igitur, qui ita tre-
picdè audiunt, bene ſperare jubeo: hos verò, qui ita ſtupidi
füint, vehementer de ſuâ ſalute formidare. Hæc verba

Granatenſis digna velatu ex Auctore, & fonte. Concludit
& ipſe Stanihurſtus ſua de qudic. extr. dicta: Quid poteſt hor-
ribilius ab homine timeri; quid terribilius ab Angelo fingi,
Ex S. Pro- quam excipere auribus illud formidabile tonitru: Diſcenite

ſpero. 2 me maledidts. S. Proſper L. 3. de Eità contemplat. c. 12. alids a me
allegatus ſupr. Conc. 29. n. a. Cum dixiſſet de poœrnâ damni & ſen-

Mi
(Weror
Nutm!
Vneſren
Meconti
en vitiß l

—

ibnu

SSñůLñZD

arina
vlhuu
Wer ſor⸗
erttennoe

.

(as

Rkn
onnen N

iAanin
(er

4
4

iijtte
Elerürn

ret, & cordis ſui penetralia rimetur: Si videl. iis, quæ mo.

lmas

almnet.
tegnini

nns.

ANI, N

dn Vitiorum & Inferni ſanua; ſignum Reprobationi. 787
anii ſus 1 nfero rum: Hæc Er malta ſemilia c6 gitare, inquit, nihil eſt
in sliud, edm vitits omnibus rennaätem dare, & omnia blandimenta car-
nalia refrænare. Pia Deſider. Herm. Hag. L. 1. c. 14. mihi F. 1 30. An-
8 Whu. non econtra verèé: Hæ- & ſimilia non cogitare, nihil eſſe aliud,
nIdoen gudm vititss omnibus acceſſum dare, & in peccati ſordeſcere? Ita enim
dAain e animaâ negligente & impurà dicitur Thren. 1I. 9. Sorder ejus
Tndn in pedibus ejus, nec eſt recordata finis ſai. q. d. Ideo peccatis ſe au-
, dacter ſordidavit, quia non cogitavit de fine, de morte,
deii erxtreméve judicio. Marchant. Rat. tr. 2. Dom. I. Aarv L. I. P. 3.

Pinbo.
modè⸗

gue Gician

Aſ

1

Cohume

gue ſmd
veed

tArglen

iinis e

4

e .

Nmm

Me.

III. Hic ſingulariter aperiendus eſt aſtus doemonis, quô, Demones
uti in aliis plerisque, ita & in hoc hominem decipit, ut & oderunt judi-
Dei & ſui obliviſcatur. Ipſe doemon acerrimè odit & timet éu mentio-
omnem Judicii extremi memoriam & mentionem. Obſer- emn.
vat Martinus Delrio, Diquiſ. Mag. L. 6. C. 2. §. 3. 4. 3. mihi f. 992.
2. C. D. ex Micrologo, ſolos Exorcismos illà Eccleſiæ precatio- Exorcismo-
nibus conſuetaà clauſula: Per Chriſtum Dominum no rum, non Tum clauſula:
finiri, ſed: per eum, qui venturus eſt judicare vivos & mortuos. Hu- d, ,u
jus diverſitatis cauſam aliam non eſſe, niſi quòd doemones iidicare, cur?
nihil magis exhorreſcant, quàm Judicii Extremi memoriim.
Cujus, niſi deæmonis inſtinctu, videri poſſit, à Marco Aure- Lex Aure-
lio Imperat. legem latam fuiſſe, ne quis, ſub pœnâ exilii & li Cæſ. &
relegationis, ullo verbo de Judicio extremo loqueretur, eò bna, ſi quis
quòd de eo ſermones nonniſi metum terrorémque homini- de judicio lo-
W bus cauſarent. Lib. 4. Lege. N guls . Hjusmodi homines in Iaſalam Matur.
relegentur. Faberius Dom. 2. Advent. p. I. JF. 2. f. 1I. Nempe bellè
ſciverat doemon, udicii extremi memoriam & mentionem
ſalutarem eſſe in terrorem à peccando, & ſibi auditu etiam

terribilem; Sicut ejusdem conſilio, Mahometes Turcarum Mahomet

prohibuit

Pſeudo-Propheta & Magus lege inhibuit Scholas, ne in iis
4 õs . . . . Scholas.
inſtructi ſuas fraudes intelligerent, & dedocerentur. Sic æ&
Julianus: infyà Conc. So. n. §. Mira diaboli arte fit, ait Grana- Mira dia-
tenſis, ut cùm veram fidem improbi etiam homines ha-boli arte.
beant, non tamen tantopere exhorrenda timeant, neque

788 C 0 NCIO XLIV. judicji extr. Oblivio & nullus metus

tantopere deſideranda expectent. Domin. . Poſt Pentet. C. 2. F. 3.
f. 2zSo. I. Adeo omni ratione conatur dæmon, hanc hominum
Simile ex animis extremi Judicii memoriam penitùs eradere. Quod in

S. Anton. Pa- ſigni ſimilitudine S. Antonius Patavinus illuſtrat. Solent, in-
tonitru emo- dito fragore ſtatim emoriantur, & ipſe glomus ipſis loco ſe-

riuntur: ne Pulchri ſit. At qui bombyces alunt, quò eos ab interitu eri-

hoc fiat, quid piant, ſonitu quodam exiguo quotidie excitato ad majorem
medii? fragorem excipiendum asſuefacere ſolent, ne cùm repentè

Ita agit de- forſitan tonitrui fragor inſonuerit, confeſtim emoriantur.

moni ne et- Padem planè induſtriâ, & verfutiâ utitur Adverſariu, noſter
tiemo Jadi- diabolus, quippe cùm Probè néôrit, nil magis ad peccata in
cio, mundana Ahimis ſuffocanda & extinguenda conducere . quàm ſoni⸗.
objici. tum, ſtrepitum, tonitru & fragorem Divini Judicii, omni

ratione conatur, ea ad mundi crepitacula, id eſt, ad exiguos

& fractos, vanitatis, inanis gloriæ & ambitionis tinnitus as-
ſuefacere, ut poſtea rei adeo neceſſariæ, noſtræ ſalutis, &
„ .* . . ◻ . . ⸗ . ⸗
nos quaâm proximé tangentis, memoriâ amiſsâ, etiamſi Di-

vinorum Judiciorum fragorem ex elamanti, concionatoris
detonantis, ore excipiant, parum aut nihil moveantur, vi-

tämque ſecurè ſine ullà prorſus formidine in vitiis tradu-
Ccant, & pereant. Saniburſt de Judicio extr. c. 2. in Obſervat. mor.
V. Simile Roderiq. Pä. I.tr. y. c. §. n. 6. F. 279. De Philiſtæis Samſo-
ni jam vinéto oculos ante omnia eruentibus. Zqud. 16. 21. ita

dœmon procurat, ut ita credas, quaſi non crederes. Matth.3.

13. Wihil prodeſt, ait S. Aug. in luce verſari, ſRe oculos occluſos & ob-
ſeratos habeas, quia nec tunm quidquam videbis- in Pfal. 2,. circa ſin.
Adeo infernalis volucris bonum Verbi Divini ſemen tollit
de corde eorum, ne credentes ſalvi fiant. Lucæ S.12. Adeo inimicus
ſuper ſeminatis zizaniis, ſuffocat bonum ſemen bPatrisfami
lias. Matth. rʒz. Credas certò, ab inimico eſſe, quidquid cogi-

tationis tibi ingeritur contra veritatem Judiciorum Divi.

norum, in quibus extremum, ſupremum eſt. A dœmone
eſt, cùm ſuggerit, vana hæc, falia, figmenta, & mendacia es-

nec

G men-
hani⸗
n Deus
s er
ucin.
Cono
Wbonr
iini
ſginse

ſne ec
.

N N.
ten cvin

ientin

IIt,A a
ctiamun,

WKKce

Coum Gi

Deumn Kin
WWode u

KNedd
ſtis n⸗

Mrrher

H

(ntens

ſhicnne
ücamn
loe
imn
n
le e

u UM Vitiorum &nferni anua; ſionum Reprobationis. 789
Rln⸗ ſe, quæ de tam formidandis Fidei articulis docentur. Magna Magna po-
ri‚mm eſz jam pœna peccati, ait Euſeb. Emiſſen. Hom. de B. Latrone, me- na peccati,
nln mmac memoriam perdidiſſe Judicii. quod videtur deſumpſiſſe ex metum &
dlnn i illo Pſalmi 9. 26. Auferuntur Zudicia tua àd facie ejius ; nimirum emoriam

Men cum Deus Judicii comminatione peccata auferre velit, dia kercidi le Iu-
. lcti e .

—.
5 1

bolus ex adverſo aufert illius comminationis memoriam.
nmintn Mancin. ut non ſit timor Dei ante oculos eorum Pſalmo 13. 2. quòèd ſi
Gnin quandoque videatur doemon, rariſſimè, à malo dehortari
nuom ad bonum, & eloqui Divina judicia, damnatorum pœnas
WuH gravius peccet, quantò deliberatius, & magis cognit4 gra-
een vitate peccati. De quô in fine hujus Concionis hiſtoria
gum num. 6. “ ů
Gicii, IV. Novit nempe doemon vim & efficaciam Judicii ex-
deno tremi, cujus memoria non terreat ſolùm, ſed ſalubriter ad
fritgss pPœnitentiam, ad deteſtationem peccati, ad emendationem
s vitæ, ad ſubterfugiendum Iram venturam irati Judicis ad
cim evitandam, æternum fatalem, impiorum ſententiam fina-
miuum lem; & ſic evadendi retia & laqueos doemonis, quibus nos
mI,D ſecum colligatos & damnatos æternùm cupit ex odio in
isnI. Deum, & in nos invidia. Sanè metu, memoriâ & conſide-
un ratione udicii, innumeri ſeſe à vinculis peccati, deemonis,
6em & adedò damnationis expedivere. Graviſſimus de ſeipſo te- Auguſtinus,
να ſtis S. Auguſtinus eſt, Lib. 6. Confeſ cap. 16. ſe (adhuc Mani-Manichæns
MA? cChææ hæreſis ſectatorem) ſolo metu mortis & Judicii ali- ndhuc, meta
ℳ 6 6 quatenus coërcitum in voluptatibus carnalibus: alioquin stare eden⸗
enuß Epicuro palmam daturum & voluptati carnis, in quâ Epicu-citus & revo-
ren rus, Philoſophus paſſim infamis, & communi omnium ſen-catus.
oiiman ſu damnatus, (ita ut & Poëta Horat. quoque appellet Epecu-
n i de grege porcum, voluptatis ſectatorem) beatitudinem con-

los ſtituit. Necme revocabat à profundiore volaptatum carnalium gur-
ndt Site, inquit S. D. ad Deum, niſti metus morti & futuri Judicii tui,
eron d1t per varias quidem opiniones, nunquam tamen receſſit de pectore
rcts Beo. ſuprà Conc. 33. n. I. En vim & efficaciam hanc in Auguſti-
Ggg gg 3 noe

ſ

bis: ſi minus ſit ſeria, qualis eſt ſæpè. V. Henr. Sͦ agnereck, & .

Negligens

Eremita mor-

tis & Jjudicii
metu corre-
Etus ex iis,
quæ vidit. Ex
S. Climaco.

no Manichæo, quantò major erit & fortior in homine pro-
bè Chriſtiano! Memorare N

790 CoNxcIO XLIV. judicii ewtr. Oblivio &nullus metus

(Woreng.
o vrâÿρdäânααι„ι & in æternum non pecca- Ahtten

bis: Eccli. 3. z6. ſi memoria ſit ſeria: aut certè minus pecca. s Cfe

in Notis ad cit. cap. Confeſſ. Aliud exemplum memoriâ in hanc
rem dignum 8S. Joannes Climacus in scala Faradiſi Gradu 6. rer.
fert, quidam ſolitarius, inquit, in Choreb habitabat. Hic
cùm diu negligentiſſimè vixiſſet, non habens animæ curam,
morbo tandem ad extrema deduétus eſt; cumque è corpo-
re jam migràſſe videretur, poſt horam ad ſe rediit, rogans,
ut inde abſcederemus. Cellæ verò aditum obſtruens, man-
ſit intus annis duodecim, nihil præter panem & aquam gu-
ſtans, & ſedens attonitus, volvebat ſemper, quæ viderat;
& ita fixo cogitatu, ut nec vultum immutaret, vim ſolum
lachrymarum profundens. Cùm jam morti foret vicinus,
rupto aditu, ingreſſi ſumus; cumque ab illo doctrinæ ver-
bum ſupplices requireremus, hæc tantùm audivimus:
Ignoſcite mihi; nemo qui mortis & judicii memoriam veré

agnoverit, peccare unquam poterit. Nos verèò mirati ſiu-

mus talem in eo, qui adeo negligens fuerat, beatiſſimam
reformationem. Ita S. Climac. Abbas in monte Sina. Turlot.
v. 1. c. §. f. 142. March. Rat. cit. Mancin, cit. AA. dilectiſſimi, ſi,
Bei beneficio, irroremur de noviſſimis & Judicio extremo
talibus cogitationibus, etiam multis & frequentibus, etiam

die ac nocte, in ſomnis, etiam cum terrore, horrore, & con-

cuſſione animi, ne turbemur; Dei voces ſunt, nos ad emen-

„

H

dationem & pœnitentiam vocantis, vel præmonentis, ne

peccemus. A ſpiritu Dei enim eſt, eſſe anxium, inquietum,
perturbatum, timidum ex eo, quòd malè quis vivat, hære-
at in peccato, ſeque à peccato avocare ſentiat. Admitta-
mus tam ſalutaria terriculamenta, tanquam columbam è&

coœlo miſſam, ne abigamus, ne ſuffocemus ludicris volupta-

tibus, ebrietatibus: quin oremus potius, ut clementiſſimus
Deus nobis continuam æternitatis & Judicii ſui memoriam
timo-

. Ltpe

is ce

oria No⸗

atentitti

eritn

hlile
irfit,

. R

hian

Nilereitt
Deuslen
Unibosi
uenn
Cnnite⸗
ſtenuyen
inm
burhlr
eet u⸗
MuNiR
ltett
bonem 4.
uInun
üv
Abrahun

—

emitis
1 N 9
ihiente
bon
Urüinun

etur

—

oninento.

— “Wr

timorémque largiri dignetur, quéô à peccato vel revocemur,

M elle.

inser

noriinhee

Bicſlute .

ii. N.
Bimzn
Gue en

liit, s
twengn

Tag.
e nilent

Nin N

rer feinus
Grine ver.
udiximm:

Criam vee

mitatifi.
egtiMunan
ina. mr.

enenn

us,etin

E, A R
Aenel.

ſets,
bieton

Anitt
mbane

Cod.
unmse

o⸗

Liiorum Eo Inferni Janua 791

ſignum Reprobationis.

vel abſterreamur: quacunque ratione denique, ne Deus à
nobis offendatur, qui futurus eſt ſupremus ſudex noſter, &
neA
cilius & certius fit illis, quibus nullus metus, nulla eſt me-

eſt. Et ne in profundum demergamur peccati, quod eò fa-

moria Noviſſimorum & extremi judicii.

V. Hi enim hinc merguntur in omne peccati genus. Ex Oblivio Ju.

carentiaâ timoris Dei in omne facinus proruit peccator: cu- dicis origo &

jus Scriptura teſtis. Pſal. 3y. 2. Dixit injuſtus, at delinquat in ſe- fons peccato-

e erſiter, as Sliahuat. Vnde? Mn cſt imo, Dej auts oiale,
ejus. Eſt ſanè hæc una ex primariis cauſis, cur quidam ad
flagitia projecti ſint, eſt, quia declinaverunt oculos ſuos, ut non
viaerent cælum, neque recordarentur judiciorum juſtorum, quibus

Deus ſcelera ulciſcitur: quod ait Scriptura, Daniel. 13.9. de

Senibus in concupiſcentiam caſtiſſimæ Suſannæ impiè ex-

ardeſcentibus, quis tam audax foret ac tam perditus, qui
committere vellet, de quò ſeriò cogitaret, Deo omniſcio ſe-
ſe certò pœnas daturum eſſe? Regius Vates enarrat, Deum
die quãdam cœli aperuiſſe feneſtras, in mundum reſpexiſe,

contemplatum, quid homines agerent: Dominus de cælo pro-
VLexit, ut Videat, ſi eſt intelligens aut regiirens Deum. Pfal. 13. 3.

metipſos legunt Septuaginta Interpretes: Ia eo tota ejus cogita- uimn HM. 3. 2.

Pſal. 737. 2. J.

num adhuc quis in mundo viveret, qui Deum agnoſceret, †. 7.

coleret, timeret, à peccatis abſtineret, malum declinaret, &
bonum faceret, vel ſaltem pro remiſſione patratorum cri-

minum veniam deprecaretur: Et quot in tantà hominum

multitudine creditis, tales Deum reperiſſe: an, ut quondam

Abraham de Sodomis numerum inierat Gen. 15. 247. quinqua-

ginta; quadraginta quinq,? Omnes declinaverunt, & averſi ſunt à
ſemitis juſtitiæ, ſimul inutiler falcti ſant; non eſt, qui faciet bonum,
non eſt usq, ad unnm PEſal. it. v. 4 vel ut ait, ibid. v. 2. Corrupti &
inſipientes & abominabiles Ffalti ſunt in ſtudii ſas, & deſideriis,
ipſi abominanda patrantes. O ſtupendam & admirandam
hominum fatuitatem! Nec unus quidem repertus fuit, dui
eO

792 CoNcO XLIV. Iudicii extr. Obli vio & nullus metus

Deo ſincero ſerviret corde; tantum iniquitatis diluvium
inundaverat mundum. Sed unde tanta corruptio mentis,
unde tanta & tam abominabilium ſcelerum abundantia:
Rationem manifeſtam aſſignat ipſe Deus, qui de cælo proſpe-

it, omnia ac omnes acutiſfſimo contemplatus oculo, renes

& corda ſcrutatus, & intimas hominum cogitationes: Non
eſt timor Dei ante oculos eorum, inquit v.Z. Non enim metuunt fu-
turum Judicium, ſcribit S. Hieron. hic: Ergo tot malorum
cauſa, tantarum iniquitatum fons & origo, & ipſius ad in-
fernum apertâ hujus janug, præcipitii, ut homines,

quaſi flocci nivis, eò delabi viſi fuerint, eſt extremi

Judicii oblivio, quæ ſi non eſſet, non tot mala, non tot cri-
mina & ſcelera eſſent, ſed quisque pro viribus peccata fuge⸗

re, & bene agere ſtuderet. Non forent illi: Oai lætaniur, cum
malè fecerint, & exultant in rebus peſſimis., Proverb. 2. Iz=. Non fo-

rent illi, qui Dacunt in bonis dier ſuos, & in pundto ad inferna deſcen-
Ab experien- Aunt. Job. 21. 13. ITuam convenio conſcientiam peccator; Deum
tiã & praxi & ſanctos blasphemas; dum actu numeras pecuniam uſuràâ
cujusvis pec- vel injuſtè acquiſitam dum alienum thorum violas „dum
cantis. te vino inebrias ex propoſito; dum vindictam proponis &c.
an cogitas, te deſuper ad examen, ad judicium trahendum

eſſe? an, te graviſſimè punitum iri? Certè ſi cogitares, tam

inſanus non fores, ut tuo ipfius pectori cultrum infigeres,

ſed præ terrore tibi culter, jam in manus prehenſus exci-

deretur: jam in proximo ſceleris pedem retraheres. O pes-
ſimam Dei & ejus judiciorum oblivionem! O barathrum
vitiorum! O ipſum, quò ducit, infermum! Judicium Divi-
num vel nefſcire, vel non credere, vel ſaltem non conſidera-
re, convincuntur, qui peccant, præſertim, graviori dede-
core, Chriſtiani. Zadicem negat eſſe, ait S. Petrus Chryſol.

Serm. pg. ad venire non credit, judicandum ſé, ſatis iſte diffidit, qui wialè

vivit. Et S. Gregor. in Zob. Io9. Omni, inquit qus perverſa agit,
à pſo, quòd hoc deſpicit, eſſe Dei jadicium neſcit; ſi enim hoc timen-
Aum ſciret, quæ in illo ſant punienda, non ageret: nam ſunt pleriq;,
gus

—
Atrennt

1.
ſtmj/ 1
win. N

I. .
n proe
ſenete,

. Ihh
nento

Thaumar
Leigen.

it vu
ſte
Pynlun
tpdE

tun ke

aun int

Umed
Ubation
Udinis

AKonen
Eynd
Cktefbna

ninibon
iricebn
oonn
ſere e
Crenn

un co
iwipi
Pottirit
un VE

loper
(Erlrl

ſtis

—

☚½+

Ronents
Dundnrig
enld tens

tones: AMe

metvuſtQ.

eccati
ilcantn
,M
nilſer

1

tor; Donn

Cnnamvd

iolsA

lpnick
Alrnvlin
Gun
i
chenser

es 0 *½

NMutkun

iun DE.

cnie
n
“
inbete

ℳ
1o

Wort lek⸗

Vitiorum & Inferni ſanua; ſignum Reprobationis. 793

gai extremum eſſe judicinm verbotenus ſoiunt; ſed perversè agendo,
teſtantur, quia neſciunt. Ita S. D. Calamat. quadrag. Diſc. y. p. 2. f. 80.

Manein. Marchant. in fine citt.

VI. Patavium, vulgè Padua Urbs eſt Italiæ clariſſima, Hiſtoria. Ca-

non procul fluvio Pado, unde nomen habet, ſita, ditionis codæmon lar-
vatus Con-
clonatoremn

agit Patavii.

Venetæ, antiquitate comprimis & litterarum ſtudiis incli-
ta. In hâc urbe pro ſuggeſta, in templo S. Antonii cogno-
mento Patavini, nominatiſſimi per orbem Chriſtianum

Thaumaturgi, dicebat ad frequentem Auditorem quidam

ex eâdem D. Franciſci familia, vir doctrinã & pietate inſignis.
Accidit, ut pridie, quàm erat pro more cathedram conſcen-
ſurus (tempus erat quadrageſimæ, quà ſingulis id loci ad
populum diebus dicitur) ſubitâ cordis palpitatione cor-
reptus, viribusque defectus, inter ſuorum brachia collabe-
retur. Fertur in cellulam ſemianimis, applicantur fomen-
ta, accerſitur Medicus, præſcribuntur pharmaca. FErat an-
tehabitis concionibus magna exſpectatio in eum diem con-

citata; interceſſit vis morbi. Neque facilè alius cœnobita-
rum ad ſubeundum illud munus reperiebatur. In eâ rerum
turbatione, fortè fupervenit peregrinus quispiam, ejusmo-
di ordinis Alumnus, Lauretanam ædem & inſigniores, per

occaſionem, Italiæ urbes inviſurus. Vir erat habitu corpo-
ris grandi & erecto, fronte ſubrigida, oculis vibrantibus;
cæterùm os eximiè candens, barba nigrior honeſtabat. Si
animi bona reſponderent, doctrina, integritas, copia dicen-
di; videbatur egregiè factus ad concionandum. Cœperat
ergo nonnihil ſpei affulgere decumbenti, ſuas ut partes re-

cipere poſſet, & propter pietatem non recuſaret inſperatus
advena. Jäamque Auditores magno numero in æε de Anto-

nianã confluxerant, divini verbi Epulo paſcendi. Excuſare
.* „ „ à . „ „ . 2* 2
principiò peregrinus, quòd itineri, non concioni apta ſecum

exportarit: amplius biennio eſſe, quod tacuerit, nec ad po-

pulum verba fecerit, longo ac difficili morbo detentus.
Alia ſuper his addere multa, in ſpeciem honeſta, quæ nemo
Mechtl de ad. extr. Hhhhh non

794 CoNCIO XLIV. Iudicii extr. Obli vio &nullus metus
non iniquiſſimus damnaret. Ita tamen hæc proferebat, ut
ipſa excuſatio hominem accuſaret, ejusque conditio-
Dœmon dua- nem & eloquentiam proderet. Quid multis Religioſo-

bus horis de rum precibus denique inductus, conſcendit cathedram, mi-

horrendis In- 6Gque auditorum ſtudio, ſilentio, attentione, horis ipſis
cro aiE* duabus, de horrendis inferorum pœnis (hoc enim argumen-
unm maxzimo tum concionator tractabat) perorat. Vidiſſes inter concio-
motu Audi- nandum Auditoribus ubertim fluere lacrimas, & altè tra-
torum. Sa ſuſpiria os perrumpere; cœlum feriri ſingultibus, & fre-
mitu querelarum. Peraétà concione omnes diſcedere lacri-
mabundi, & tanquam ſaucii, ferentes lateri hærentem ſagit-
tam. Novus concionator multo in honore ac pretio haberi.
Demon lar-Eum verò paulè pòſt abire properantem, ac jam ſeſe itineri
vatus agno- credentem, in ipſo monaſterii veſtibulo anitor curioſiùs con-
ſcitur à jani- templatus, non obſcurè advertit in capite cornua, in mani-
10re. bus & pedibus ungulas. Hic altiore vi animatus, compel-
lat peregrinum, & adjurat per Deum præpotentem, pêrque
Divum Antonium, cujus ipſe habitum perfide mentiretur,
ut ſibi edicat, quam ob cauſam hoſtis ipſe pietatis juratus,
ad eam ſectandam, tam ardenter inflammũúſſet hominées. In-

ter hæc conffuentibus aliis ſuper alios ex cœnobio religioſis,

& quibusdam etiam ex viciniâ civibus, cacodæmon non fe-
rens obteſtationes ſacras, repentè hominem exuit, in diabo-
lum ſe refingit, non ſine magno horrore circumſtantium;
Edicit cauſam Confiteturque ſuam in dicendo vocem & latera, non cœlo,
& intentio- ſed tartaro ſe locaſſe, id ſeſe ſpectaàſſe unicè, ut auditorum
n ſuæ ſuſpiria, ſingultus, lacrimæ, in majora ipſis cederent apud
ſeil, in niaio⸗ inferos fſupplicia. Quid enim? vix templo egreſſis refrixis-
rem Audio ſe Pectus, ſiccatas lacrimas, & omnem illam animorum tem-
rum damna- Péſtatem in vanos concionantis plauſus abiiſſe. Et vVerò
tionem. laboris ſe ſui fœnus fupra modum ingens tuliſſe, laturum-
que olim, quando ante horrendum ſuùpremi Judicis tribu-
nal, ſingulis in privato, univerſis in publico, non ſolùm acer
accuſator, ſed etiam locuples teſtis ſit acceſfurus rebellibus

Kobinat
onmid in0
(cnhettt
fuyenes
Wöklut
ſi ly⸗
Dtr ex
e4
tcls, et
elumnch
erbi
(ocatots
NN
slen
clelale
(co Kere
imenti
((Won
na
nn ſin
nn
s An
WI. I
Huter
Cumnton
fumhee
un erlt
W ſun
Uinam D
uanſi
llucig
gunte,
Ked

lunn Vitiorum &y Inferni anua; ſiguum Keprobationis. 795
Dicktcht & obſtinatis, quos 4 viâ inferor um, ne ulhmina quidem ora-
NId tionis in orco procuſa potuerint revocare. CQuin his dictis
DNE & conſpectu ſublatum, fruſtra oculis requirebant attoniti,
Mim ſtupentéesque prodigio, quod omnibus admirationi, non-

eHEE nullis ſaluti quoque fuiſſe, creditum eſt. Ex &. Antonino Archi-
1eptſcoopo Florentino in hiſtorid tripartita, Philippus Diez, celebris con-
Silrinua cionator ex Ordine Minorum D. Franciſci, Tom. a. concionum, Domi-
,IIs icd s. peſt Pentecoſt. Pexenfeld. Conc. Biſtor. Piſt. ab. à F. abz. A dceOö
Ulibee orcus, etiam cum ſanare videtur, vulnerat; cùm aperire Dœmon læ-
Sets colum, claudit; cùm fores inferorum claudere, aperit: Sub dit, etiam ubi
tente eſcà Verbi Divini hamus diaboli: fub palliolo religioſi Con- Aral Nae⸗
neie cionatoris abſconditur latro animarum. Verè S. Ioannes
nen Climac. Gradu 26. Naleæ, ait: impedire dœmones à leviori-
ancon bus ſolent, ut ad graviora impellant. Quis credat:? Etiam
mm Eccleſiaſten agit, ſacram Cathedram aſcendit, de virtutis of-

RK ficio ferventer & eloquenter dicit, peccatores ad pœniten-
tene tiam exſtimulat, movet lacrymas, terret, ſed dein iterum au-
nen fert omnem metum Judicii Divini & Inferni, ut graviùs pec-
us cetur, & dirior damnatio ſit. Ut ſciens volantatem Domini ſui,
dmimrs & non faciens, vapalet milti. Lucæ Iz. az. Itaque, per Dei amo-
ee rem, hunquam abjiciamus memoriam metumque Dei Ju-

dicis, & udicii extremi ac Noviſſimorum.

on VII. In rem nſtrationem dictorum ſit totus Mundus. mu AN
mnirtn Hunc ter ſceleratiſſimum & Peccatis inquinatiſſimum di- celer atut.
⅓ XlImus Conc. 7a. n. I. infra idque fore vel maximè ante con- .
an ſummationem ſeculi, ſapra Conc. 2. actum; ubi nam. 6. malo-
We rum incentorem authoremq; aſſeruimus Antichriſtum, ſ-
rrdi lium perditioni. Ergo tum Infernus totus quantus dilatabit ani-

unter mam ſuam, os ſuum & fauces profundiſſimas, & dormon in
ſn ruinam totius hominis omnes ſuas exeret vires, habens iram
9

V irhe magnam, ſeiens, quòd modicum tempus habet:“ Apoc. 12. 12. Tunc e-
e nim Lucifer, alligatus quondam à Chriſto per mortem tri-
i⸗ 4Umphante, realiter & perſonaliter, relegatusq; ad infernum,
id ut ex eo egredi non poſſit, tempore Antichriſti ſolvetur, &

=

Hhh hh 2 egre-

796 CoNCIO XLIV. Iudicü extr. Obli vio &nullus met us

egredietur, juxta S. Gregor. Ambroſ. & alios. Cornel. in Apoc.
20. 1. virésque ſuas recipiet, & exſeret per Antichriſtum mo-
dico tempore, cum hoc deturbandus in ſtagnum ignis & ſul-
phuri-, in infernum. Apoc. 20. 4 v. z. Cauſam tantorum univer-
ſim ſcelerum, & cujusvis in particulari, ſi quæras, ea ex in-

Px oblivione ſinuatis ſupra n. y. in promptu eſt: Dixit inſipiens! non eſt Deus.
Dei Judicis. Nempe tunc refrigeſcente charitate multorum & penè omnium,

abundanteq; iniquitate, uti prædicit C hriſtus Matth. 24. 12. nul-
la erit apud hos recordatio Noviſſimorum, nulla Judicii ex-

tremi, etſi quàmproximè præſentis: idque ex S. Scripturàâ
& Fidei principiis certiſſimum eſt. Et ex hac voluntaria

perversâque in malo cœcitate graviſſimâ, conſequitur tanta

tôtque hominum perditio æterna. Jam verò ut Deus O.

M. qui hominem perire non vult, in fine mundi opportunè

tantis occurrat malis manifeſtisque damnationis æternæ

periculis, in eo ſtatu mundi planè uti ſceleratiſſimo, ita
miſerrimo pro infinitâ ſuâ Bonitate & Providentiâ ſuaviſſi-
m, & ut ingenti malo de magno provideat remedio, Judi-

Remedium cii ſiii extremi præcurſores, præcones & interminatores,
ex SS. Eli & qui & Antichriſto ſuisque Fidei & ſalutis hoſtibus, efficacis-
Henoch. in ſimè reſiſtant prædicatione, vitæ ſanctitatis exemplo, ma-

ſine mundi
venturis.

ximis miraculis, mittet Sanctos Eliam & Henoch; illum cur-

ru igneo, ante Chriſti ortum 914, ſuæ ætatis, ut minimum,

annorum 46, vigeſimo julii, quò id Eccleſia recolit, raptum;
hunc verò, qui cum Deo ambulavit, & non apparuit, quia tulit eum
Deus, & tranſtulit in Paradiſum. Geneſ. y. 22. Eccli. 24. 16. & a⸗
deo adhuc ambos vivos & ſuperſtites. Vbi hi nunc de-
gant, unde vivant, qualem vitam agant? Vid. Cornel. in cit.
Geneſ. g. 24. & in 4. Reg. 2. 12. f. 22 . De his S. Joannes poc. 1I1.
apertè loquens de fine Mundi, de tyrannide Antichriſti Men-

ſibus 42 verſa zr vel, ut habetur Dan. z. zr. azeq ad tempus, .α
tempora, & Aimidium tempors, ſcil. annis tribus cum dimidio,
quibus regnabit ut Monarcha Orbis: Et dabo, inquit v. 3.

officium prophetandi, & ſimul cum eo ſpiritum, animos,
ardo-

4o,

ℳ

ed

it
—
gen,
bunt
k, Vt .

ſemirac

4

— —

nilti ſcei

Peniten
onitent

—à —=

cto vero

turtrti⸗

Kunoruuer

Kxvirvun
des)ti
, eimn
ene C

Cciter.

lded,

klenee
ſenscin
Tuodes
lima

nt nn
m
Munmn
Uignun

I M

Onnmes

eyli
ulemn

kAiuig
l ar.
Untinr
en n

eiis

—

el ir i.

hummo.

ERe.

8, Aain
Romin
A.
1 udcir
Krize

Vitiorum & Inferni janua; ſignum Reprobationis. 797
ardorem, os & ſapientiam, cui nemo reſiſtere poſſit, duobus

teſtibus men, & prophetabunt, docebunt, evangelizabunt, dis-

putabunt contra Antichriſtum ejusque propugnatores, at-

que, ut fidem dictis ſuis aſtruant, futura prædicent, aliâ-

que miracula patrabunt, idque diebus mille dacenti ſexaginta

amicdti ſacci, ſeu ciliciis, inſtar Capucinorum, ut hac aſper4

poenitentiæ veſte ac vitâ iram Dei mitigent, & homines ad

olveramt

irt und

n desD

fopponmn
nis Aten

limo⸗
Wa fuant,.

mnatores
n, .
mn

T Hididda .

lt wn

8. Er
nnne de
nel n
es /l
ri N.
,nhe,6

1

un

pœnitentiam ſuo habitu, voce, & exempio provocent. Ex- Eorundem
acto verò ſuæ Prædicationis tempore à Deo præſtituto, ut Martyrium
martyrio & morte ſuum aſſignent de veritate & Chriſto te- acerbiſſi-
ſtimonium, ſinent ſe vinci (cùm antea per Dei aſſiſtentiam, num.
& virtutem miraculorum à Deo conceſſam eſſent invinci-

biles) vinciri, & occidi à beſtiaâ quaſi infernali, ab Antichri-

ſto, excruciaturo eos per omnia dira ac crudeliſſima tor-
menta. Genus mortis non exprimit S. Textus; quidam ve- In loco, ubi

riſimiliter cenſent, ipſos, in odium Chriſti crucifixi, eodem Chriſtus cru-

in loco, ubi & Dominus eorum crucifixus eſt, v. §. crucifigendos, cifixus.

& dein depoſitorum Corpora inſepulta, projicienda eſſe in
plateas civitatis jeruſalem, quæ vocatur ſpiritualiter Sodoma, ob
nefandas libidines & peccata; & Koptus propter idolola-
triam & ſuperſtitiones multiplices, ſævàmque Chriſtiano-
rum perſecutionem ab Antichriſto in eà regnante. Et cor- Inſepulti ja-
pora eorum jacebunt in platen civitats magnæ, per tres dies & dimi- Cebunt tri-
dium, & non ſinent ea poni in monumentis (quæ extrema eſt bar-uo.
bararum Gentium crudelitas) tum ad ignominiam, atque
in ſignum magnorum criminum; tum ad inſultationem,

ut Antichriſtus tanquam victor in illis triumphet; tum ut

omnes, qui viderint, timeant eos imitari & eis conformari,
de Popult, Tribubus & Lingui: & Gentibus concurrentibus in je-
ruſalem, ceu ad regiam Sedem Antichriſti. Er peſt trer die: Eorum glo-
* dimidium ſpiritus vitæ à Deoi it in eos, & ſteterunt ſuper iola relur-
& dimidium piritus eo intrav o E ſt ſupe, reClig & in

pedes ſuoz. Apoc. 1II. à v. II. reſurgentque vivi, cu inſpeétan- lum aſcen-

tium timore magno: qui magis perculſi erunt, dum audient ſio dublica.
vocem magnam de cæio dicentem eisn aſcendite huc. Dicitur vox

Apoc. 11.

ſis & ſancto Henoch ex Lege Naturæ, tertium ex Lege Gra-

798 CoNcIO XLIV. Judicii ewtr. Obli vio & nullus metus
magna, ut quæ ab omni Jeroſolyma audiatur. Atque ita

aſeendent n aulum in nube efformanda, quæ facta pr oxima ter-
ræ, duos ſanctos Prophetas gloriosè circumdabit, in eà non
rapiendos, ſed aſcenfuros, quia jam reſuſcitati ad vitam im-
mortalem, glorioſis induti corporibus ſeipſos per dotem

Agilitatis ferre poterunt ad ſublime. Aſcendent itaq; glo-

riosè in cœlum publice coram omnibus, uti aſcendit Chri-
ſtus; Eot videbunt os znimici eornm r Et zn, illà hond fiet ingens

terræ motis, quòô decima pars Jeroſolymæ corruet, & ſeptem

millia hominum occidentur, & reliqui timore perculſi lau-

dem & gloriam Deo dabunt. Hæc omnia & ſingula ita di-

ſertè enarrat Joannes Apoſt. ut qui aliò ea torquere velit,

vim verbis ejus faciat, necefſe ſit. Ita Cornel. in locam

iſtum & ex eo Daniel à V. M. Carmelit. Exprovincial. in Vi-

tà &. Eliæ, P. g. C. 4. à fol. 9ga. Addunt aliqui S. Eliæ ex Lege Mo-

tix, S. Joannem Evangel. cum iisdem ſimiliter in fine mun-

di rediturum, exhibétque Stephanus Tuccius S.. in Traga⸗
dia de Chriſto qudice à fel. ao. De hac communione Cornelius

à Lap. qui contrarium conchudit, in Geneſ. . 24. & in Apocal. Pro-

logo init. Jam itaque finis, ob quem hi duo Sancti Henoch &

Hlelias à Deo in ultima tempora reſervati ſunt, eſt, ut per
eeos innumeri ſalventur & Jjudæorum &ũ gentilium: at He-
noch redeat , & det Gentibus pœnitentiam Eocli. aa. 16. id eſt,

exempla, monita, ſtimulos, & hortamenta pœnitentiæ:
perinde ac Elias ſuis judæis; perituris aliàas, cum erit tunc

tribulatio magna, qualis non fuit ab initio, ita ut in errorem inducan-
tur, ſi fieri poteſt., etiam elettis Matth. 2a. 2I. & 24. Elias venturus

eſt & ůreſtituet omnia, ait ipſe Chriſtus Matth. Iz. II. Et per Ma-
lachiam c. 4. v. y. Ecce ego mittam vobis Eliam Prophetam, unte-
quam veniat dies Domini magnus & horribils; & convertet cor pa-
trum ad filios, & cor filiorum ad patres eorum, ne fortè veniam, &
percutiam terram, terrena ſapientes & terrenos homines, juxta
S. Hieronym. anathemate æternæ malediétionis, cum xencko

N
U

cate.
terotia
Meſſia

1

Kad Ch
Mett.

ofuin

cocnwmon
ſerit conn
(cockbe
Uuni ki

el

Chitum
lles e
inonne⸗

„ MI,On
Ailiſt⸗
(rnl gd
(Ul. I

=ꝛ —

N
Iecn

ſnr inn

ſcpertien

lnii t9

N UArdde

iguo ſen
N

r z, e⸗

mueri

Ae

liu
Unneitn
Wuter.
neiocn

Finin.

COAAIÜ.S

ℳMuA.

Henocld

Au
.“ N
Mieant:
Net M

inllO

steß
ltel Nr
un, M.
ter ⸗
Neniet,6
nes,i
ſenel
c.

Litiorum & Inferni anua; ſignum Reprobationi. 799

bid. f. Sar. udæos penè omnes in fine mundi convertendos

eſſe ad Chriſtum per Eliam. Ilta cenſet S. Chryſoſt. Hom. g. J—

judicare. Elias ſuâ prædicatione reſtituet & revocabit fidem
devotionem Patrum, P'atriarcharum & Prophetarum, er-
ga Meſſiam in filiis ſeu poſteris. Ex hoc loco, ait Cornel.

udæi in ſine

in Matth. Elias, inquiens, reſtituet omnia, incredulitatem videl. Ja- Mundi penè
deæorum, qui tunc erunt reſidat, ad fideni convertet. Eſtque hæc Omnes con-

erit converſio. Ad hæc: Eliam facturum pacem inter Ju-
dæos & Gentes tanto tempore discordes, ut uno fœdere in
Chriſti Fidem & Eccleſiam coëant. Verbo: ut Chriſtiana
Religio & ſanctitas ubique mirificè ſplendeat. VEid. cit. Cornel.
quod Flias in fine mundi prædicabit, nunc credimus, &
Chriſtum Jjudicem venturum eſſe. Sit in nobis hæc viva
Fides, quæ identidem nobis judicium Dei extremum incu-
tiat, omnémque ejus oblivionem excutiat, fortiter, efficaci-
ter, conſtanter. V. Becanus f. yb6. num. 13. & ſequ. Da multa de
Antichriſto. lInaece E. eodem. Forer. de Antiquit. Papat. E. 2. Præfat.

–

Cornel. & alii paſſim.

VIII. Ergo, à primo ad ultimum. Repeto: Memorare No-

viſima tua & c. Memoriæ & Animo efficaciſſimè imprimen-
dus eſt Deus Iudex, ubique præſens, omnia cernens, ſeve-
riſſimè cum juſtitiâ judicans, etſi infra condignum puniens,
ſicut fupra condignum præmians. Vel Ethnicis tantum

communis Patrum & Eccleſiæ traditio: Ingens ergo tunc vertendi.

ſapientiæ naturalis lumen fuit. Sc fac omnia, tanquam ſpebtet Non peccan-
aliquis, ait Seneca Ep. 24. Sceleratiſſimorum ea vox fuit: Ne- dum in præeae-
mo vos videt. Daniel. 13. 20. Cham impiiſſimus illuſor parentis, ſentia cujus-
à quo ſe non videri ſciebat dormiente. Geneſ. 9. 22. Servus ne- :

quam à conſpectu Domini egreſſua, in conſervum crudelis.

Matth. IS. 25. Nobilis Ezlius, cognomento Prodigus, peregrè pro-

fetkus in regsonem longinquam paternis oculis, quo ſcelerum

& miſeriarum breviſſimè devolutus! vivendo Wuxuriosè, co‿et

egere? Lucæ I1. à v. II. Pleni de talibus ſunt ſcripturarum li-
bri. Adeo ſcelerati tenebras quærunt, videri refugiunt:

cum

80o CoNcIO XLIV. Judici ewtr. Oblivio & nullus metus

—— —— — —

cùm econtra innocentia, rectè factorum conſcia, nullum

Druſus o-excludat teſtem. Ingens Livii Druſi, Romani elogium cen-
mnes fuas ſeri poſſit, dum omnibus patere voluit, qui cùm ædificaret

aAioner vi- domum, promitterétque ei Architectus, ita ſe eam ædifica-
eri vult. turum, ut liberâ à conſpectu, immunis ab omnibus homi-

nibus eſſet, neque quisquam in eam conſpicere poſſet: Tu

verò, inquit, ſi quid in te artis eſt, ita compone domum

meam, ut quidquid agam, ab omnibus conſpici poſſit. Re-
fert Vellejus Paterculus Italus, nobilis hiſtoricus, vivens
A. C. 28. Hiſt. Rom. LB. alt. Et hoc quidem Ethnicus: quid tu
§. Bernardus Chriſtiane?! Audi S. Bernardum . Magi 2 inquit, Medit. c. 12.
timet pecca- ſ. 329: timeo malum, quod facio in abſcondito, quam quod in aperto-
ton in occul- jialum namq;, quod nemo videt, nullus reprehendit; 4.
ocommis- /, toy Iir pverhbekratu,
fum. tur reprehenſor, & ſecurius accedit tentator, & facilins perpetratur
ſolum etiam, meritò revereri debeat, aſſidentémq; ſibi con-
Non pecces ſcientiam, actionibusque argutè intendentem. Nemo, ait
rainet. & 4 S. Ambroſ. vel ſolus, vel cum altero, quidbpiam turpe faciat; E& ſe ſo.
Toln „on * lus eſt, ſeipſam præ cæteri erubeſcat-“ Lib. . Epiſt. 3a. Et S. Baſili-
— . .* „ „ . . . . 2
ſcio. us, Virginem, quò pudicè vivat, inſtituens: Eiſt enim adſit ne-
enim, quæ reveretur cæteros, ſeipſam reverentiæg indignam judicabit .

L. de Virg. Denique cit. S. Ambroſ. Locupler teſti Conſcientia:

nam etſi lauſis parietibus quis ſit coopertus tenebri, ſine teſte, Vine

conſcio; habet tamen fabti arbitrum, quem nihil fallit, ad quem falta
omnia clamant. Quid deinde! quod peſſimum eſt, ſeipſum u-

nusquisq, & animzm ſuum, ſeverum adicem, ſui ultorem ſe lert, σ

vindicem erimints habet. Tta S. Ambroſ. Vt adeò propriæ ſoli
Conſcientiæ, nunquam non præſentis, ſpectantis, dijudi-

cantisque, deferenda ſit reverentia præ omnium hominum
collectorum oculis. Vid. Alph. Anton. de Saraſa §. J. Arte ſemper
Quantò mi- gaud. To. 2. Tr. 20. G. 3. 4 f. 633. Si tanta reverentia ſit habenda
nus in con- in actionibus noſtris oculo humano, ſibiipſi & omnium ma-

ſpeétu Dei

Jadicis. Ximè ſuæmet Confcientiæ, quantò magis horum omnium

lit o⸗

—

ubi non time-

iniquitas; quanquam quisque ſibi & teſtis ſit, & judex, ſeſe

mo, inquit, ipſa tamen ſibi virgo adeſt, debetq; ſeipſam revereri; neq;

e

Ultori

=

—,—

—

tevit
drelea
tottamn
lta mante
dHieron
luta i,
Piyes

ltte
lded

==
—

,

M

4 i
lfm

lebi⸗

a66

n den.
1 Ne

condi-

Ponm
(l
(m.

Li0

V
(en!

bo⸗

Plici
uant

lurht

ſetin
Wum

Nuncen.

leldexet
melkee.
dosh.

⸗

1
/ i e:
1 .,
p ytßt

„

t,t/
E

rhkr E

nſür⸗

NMem, .

p
Wa

SNe

Ainuß .

teſeri k

nK

N

Viitiorum & Inferni[anua; ſignum Reprobationis. 301

Con ditori Deo? Dein altäionum Dominus. Pſal. 9 7. Et dixerunt . non

videbit Dominas Tutelligite inſepienter, & ſtulti aliquando ſapiié. Dus
lantavit aurem, non audiet? Qus finxit ooulum, non conſiderat! Et

verè vel omnium argutiſſime, acutiſſimè. Deus totus oculus Deus totus

eſt, totus manus eſt, totus pes eſt. Totus oculus eſt, quia omnia videte oculus.
totus manus eſt, quia omnia operatar; totns per eſt, quia ubique eſt.
S. Hieron. in Comment. Georg. Heſèrus §. 7. ibid. Deum time, & man-
data ejus obſerva; hoc eſt enim omniz homo. Eccle. 12. 13. Fac hoc, &

vVives.

Vid. Authores citati ſaprà fine Cone. 1. & Alii per hujus Concio-
nis decurſum citt. uti Cornelius, &t. Con. 44. ma-

Le

op. Mancin. de Paſ-. D. L. 9. Diſert. 2. Punct. I. Mor. Docëtr. 2.

4 f. 5„⁰â. Ludov. Granat. Dom. 2. Advent. Conc. 1I. & alide cita-

iImnms. Jacob. Marchant. Kation. Dom. I. Adv. Lect. I. P. 3. Jo-
ſeph. Speranza Sscript. Seleltt. de Orat. Puncto 136. Drexelius de
luferno. Cap. 16. ubi: Humanæ Gentis cœcitas incredibi-

lis: & in Niceta L. 2. C. 1o. Matthi. Faber Dom. Quinquag.
Conc. 3. & in Aublar. Dom. 21. poſt Pentec. Them. 3. Item in Tri-

part. Dom. in Alb. Conc. 6. Pexenfeld. hiſtor. a6. & in Doitri-

W nd. Alex. Calamat. Auclar. Dom. 3. Advent. àf. pl. Henr. En-
gelgrave Cælo Empyr. Feſto & Thomæ Apoſt. Georg. Stengel.

de Judic. Divin. Tom. I. C. . Franc. Coſterus Dom. 2.

ſt Pent.

Conc. 21. Procop. Capuc. in Zadiclali. Deſe. Ia. n. S. II. &&ρ. Hi-
lar. à S. Anaſt. Carmel. Archimede Chriſt. §. de Arte bene mor.
Likh. I. C. z. à f. i3r. Noviſſimorum parca recordatio. An-
gel. Paciuchelli in gonam. Lect. y. J. 12. & 13. Alph. Rodri-

Mechil de qud exrr. I

quez. Exercit. Perfedt. P. I. Tr. y. C. S. à n. 4. à fol. 212. Vid. hoc

lUlibro, Conc. 16. n. 1. Conc. 43. n. y. & 9. quæ miſeriæ & ſup-

plicia ex non præcogitatis iisdem patrata crimina ſe-
quantur. Conc. 5. HW

A &
e
O
be

Authores in

teriam.

—

802 CoNciO XILV. Conſrientia mala ſemper & ubigue timida,

CoxNxclo XLVYv.

JIudicium Extremum meritò timeant malè ſibi in vi.

t4 conſcii: dum jam nunc ſentiunt graviſſimum
in ſe tortorem; quantè duriorem in Judicio ex-
tremo & æternum!
vye. Lucx 2 1I. 20.

Confſcientiæz 2
malæ gravi- / Mann. Culpa virum etiam fortem & cordatum
tas, metum Venervat, imò enecat. Conſcientia ſtrangulat reum,
incatientis.

vultus mens.
V. ſuprà Conc.
ram extremo Judice ac toto mundo, ſentientque impii, ve-
rum omnind eſſe illud Chriſti: Areſcentibus hominibus, malè
ſibi conſciis, præ timore & expectatione. Etſi cauſam radicémque
hujus timoris tanti, ut ex eo areſeant homines, indagemus, ea
hæc eſt ipfa prava conſcientia, ſcelerum vindictam & pœna-
rum, quas expectet reus, minas intentans. A ſimili facun-

A ſimili de dè exprimit os aureum: Siécut qui in carcere ſunt, ait S. Chryſoſt.
ſemper in anxietate verſantur, ſed maximè es die, qué educende ſunt.

malefico in-

carcerato, ſibi, cc.c 2 7,„ . 4 1 2
rimente. Unc enim meti ſuſſocantur, & nihilò meliori ſpiritu ſunt, quàm mor-

multò magir, quando hine avulſa, ad rationer illie reddendas, & ad ter-

ribile judieium illud adduci debet. Propterea ſæpè refugit, & intrò re-

cedit, metuit, & horreſcit, cum è& carcere evolatura eſte“ tunc enim ſi
rapuit, ſi injuſtè quuquam inimicus fuit, ſive quid aliad improbum fe-

cit,

A

Eriſſimè, ſüo adagio, Germani: Die Schuld toͤdtet den

Reis⸗ *ſftiringit, obſtrictaà gula coërcet; obtorto collo velut
culpà rube ſa dieir moir n iſſ
in vincula ducit, angit, præfocat, tortor ſæviſſimus, crude-
lior omni carnifice. Neque hoc tantùm in præſenti vità,
175. n.s. ſ.242. ſed & in alterâà, maximè verò in fine mundi, & denique co-

Mmnnn

tui. Sic anima in ipſè quidem peccati tempore maximè anxiatur 35 ſed

6 miuerͤ
ſentisR
Labe
Eol. V.
ne

iarn vo⸗

n ſennen
(s inter
Dom. I. Adv. Areſoentibus hominibus pra timore, & expectatio-

Npis, nun

untusnon
u in,
Gms,
conlieni⸗
ſierns⸗

mügan

.

lhdten

ulmn

lhon
eene

lne le

ereeen

Koncde
iiglech

Auguc
bermn.

rotit
(Aurur,
Pſendb

il . ma/ANimè autem ad ſudicium Divinum. 803
s cit, aniverſa peccata renovantur, & oculz ſeſé offert & ſtat acerbus
Conſcientia accuſator- Ita S. Chryſoſt. Orat., de animd, Tom. y. apud
hanc. Labata, Theſäaur. Mor. Tom. I. E. Zudicium kinale propoſ. 8.
lIe. F. 1259.7. V. Englgr. p. 2. Dom. 2s. Ene. Adeo Reus in carcere ti-
met, pavet, angitur, tremit ad ſingulos paſſus transeuntium,
llnnn jamjam vocandum ſe trahendumque ad Judicem, ad fera-
ne lem ſententiam, ſubeundam duram & diram mortem, gra-
ves inter cruciatus, cum infamiâ graviſſimâ: Hæc nonniſi
eex humanis umbra eſt tantùm, verè & ſeriò res agetur cum
eti⸗ impiis, malè ſibi conſciis, ad Jjudicium vocandis. Eheu!
quantus non in his pavor erit, timor, & tremor, cum vide-
bunt ſigna, audient ſonitum ac vocem tubæ, ad Judicium
evocantis, tinniente intus, & graviter pulſante remorſu
ub conſcientiæ: Et quid de me jam nunc fiet? occlamantis:? Ut
& / -hæc magis apprehendamus, ſcrutemur & inſpiciamus ho-
gulum minis gravi peccato ſauciam & irritatam conſcientiam, in
colon hac etiamnum vitâ graviſſimam, quantò graviorem in al-
musem terà? ut, in tempore, malo, ſi quod in nobis tale eſt, mederi
ein poſſimus.
eieen II. Eſto mortalium inſipientium, ut plurimùm, mos ſit, Conſcientis
eimt quô peccata, & ſcelera etiam gravia, abs ſe perpetrata paruim mals, tor-
ASNH ſæpe, vel nihil faciant, idque authore ipſomet ad illa inſti- mentum ma-
üed gatore dœmone, ita levia eadem depingente, ut & reperire lus non eſt.
gend it, qui de peccatis gloriari & lætari . cum malè fecerint, au-
dOen deant: certum tamen eſt, conſcientiam ejusque remorſum
mien vel ab ipſo peccato perpetrato, & in hoc, nunquam non pec-
„Crh catum comitari & ſequi, ceu ambram corpus, neque hunc in-
um“ trinſecûs metum vanum eſſe ,„& tam grande tormentum, ut
„G. D. Auguſtinus in alm. as. dicat, non eſſe excogitabile majus.
ui“ Et S. Bern. & g. de Aſumpt. cum tormentis inferni æquet, dum GeſaberGen-
ait: Infernus quidam rea conſcientia. Gentiles, quibus veri Nu-tilium enſus.

SSum. minis notitia tanta non fuit, & quòd peccato tam graviter

map Offendatur, qui gehennam non timebant, nec gloriam cœle-
mef⸗ ſtem ſperabant, ſuam tamen deſuper ſententiam ferunt, ex-
4 Sð Ilii ii 2 perti

Q

804 CoNciO XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida,
perti haud dubiè cuùm ut plurimùm fuerint ſcelerati, ipfſi

etiam Philoſophi & ſapientum principes. Pythagoras in-

ter ſapientes celebris ajebat, uti refert Stobæus: Neminem
tam audacem eſſe, quem mala conſcientia timidiſſimum non
eficiat: non enim quieſcit animus malè conſcius, ſed ab o-
Morbi animi mni etiam vento pavet. Ita Pythagoras; qui addebat: Vir
graviores iniquus, afflictus conſcientiâ, plus mali patitur, quàm qui
morbis cor- corpore caſtigatur, & cæditur: nam multèò graviores ſunt
poris. animi, quàm corporis morbi, nimirum quantùm animus

S Conc. 22. corpore præſtat. Nullus, ait Galenus, eſt corporis affeétus
t.antus, qui vehementior animi affectionibus eſſe poſſit.

Cornel. in Jerem. 1o. 2. Unde Eliphaz, amicus Job, Sonitw, inquit,

terroris ſemper in auribus impi?, & cum pax ſit, ille inſidia ſuſpicatur.
Job' 1y. 27. Ita eſt: quia interior timor, qui naturaliter à mala

conſcientiâ emanat, facit illum timere, ubi non eſt timor:

folium arboris à vento motum, inimicum adverſus ſe irru-

Malæ Con-entem, vel etiam vindictam divinam arbitratur. Fagit im-

fcientiæ cru- pius nemine perſequente. Proverb. 25. 1. quomodo perſequente ait
ciatus, x S. Chryſoſt. nemine ſugit? intus habet agentem conſcientiæ accuſa-
8. Chryl. zorem, & hunc ubique circumfert: & ſicut ſeipſum non poteſt fugere,
o nec intrinſecus pſam agitantem, ſea quocinq; abeat »Klagellatur, E

vulnus habet immedicabile. Et antè: Talts res peccatum eſt s nullo

prodit arguente, nullo condemnat accuſante, pavidum fucit & timidum

ſcientiæ improbeæ cruciatus, quibus jugiter homo poſt com-
miſſum ſcelus cruciatur. Etenim (ait ab exemplo) qui com-
mättit adualterium, etiamſi millies fuerit dives, etiamſi nullum ha-
beat accuſatorem, non deſinit tamen ſeipſum intus accuſare. Et vo-

luptas quidem temporaria eſt, dolor verò perpetuns, timor undique,

a tremor, ſiſpicio & anxietas 5 angulos metuit, umbras ipſas for-

midat, ſaos ipfius famulos, conſcios & inſcior, illam ipfſam, quam
corrupit, & virum, quem aſfecit contumelid: Nec vel ad breve tem-
pus poſſit reſpirare; nam & in letto, & in mensd, & in foro, &

ð

uutni

en in,

—— —

mer
Mierice

vnd ie
Aben

ekunt,
ca 400

stine
aorkeht
emm

tunale
li ie

Nte

ohen

Celt ,

ill aer
II. Dx

umecie

unmc

guente iikug
peccatorem. Hom. 5§. ad Pap. Qui dein eleganter exprimit con-

ehot to

scant
nunſuie

Cnam

ſnkc

lent

os ⸗

unh,
ſdl

ü

U

ite nnaaximè autem ad udicium Di vinum. 806

n Smiguirati ſimnlachra videt, IPphürque Cein vitam vivit, ge-
ordin. mens ac tremens ſuper terram; eum nemo ſéiat, intus tamen habet
Rtitn ivnem implicitum. Ita S. Chryſ. ap. Labata tom. I. E. Conſcientia .
Immoim prepoſit. a. in Addit. f. Zos. eX varii homilits . Chryſ. in LBucam ubi
Ee e bplara ex eodem, & ali. Gravis in hanc rem eſt ſententrſia
h Sapientiæ c. I7. 10. Càm ſit timida nequitia, dat teſteimonium condem- Sapr 17 70.
Nni nationt: id eſt, prava ſceleratàque conſcientia timida pavi.
ose daque timet ultionem pœnasque ſcelerum, etiam ubi nul-
inam læ ſunt, eò quod ipſa agnoſcat, ſibique teſtificetur, ſe eſſe
eafn ream ac obnoxiam condemnationi, ideéque mereri pœnas,
dedi quas timet „& expaveſcit. Ipſa ergo nequam Conſcientia,
eId Lvelut teſtis & Judex, hominem condemnat, & tacitâ confes-
liuſifttt ſione mutàâque voce clamat, ac reo acclamat: Tu talia &

Aitetim tanta ſcelera perpetraſti; ergo mereris tanta & talia ſuppli- 4
tin cia, quæ ſine dubio Deus tibt irrogabit, & fortè in hisce te-
isem nebris & terroribus irrogare deſtinavit. Pergit Spiritus S.
ͤt. loco Sapient. I17r Semper enim praſumit ſæva, gravia, moleſta,
ſim 4 difficilia, aſpera, acer ba, dura & dira;, perturbata conſcientia.
lass Corneß duc, abi er. =
,ee III. Exemplis & caſibus innumeris res eſt demonſtratis Vermis Con-
elun’ ſima, ne dicam quotidianâa experientiâ: de quibus antequam Kienti,

pergam, obſervo, paſſim exprimi dicique Vermem conſcien-
tiæ, in quâ is generetur infelici partu, ſuamque matrem
velut, rodat, mordeat remorſu continuo (unde & remor-

un ul
b fnun

N
c ſfus conſcientiæ dicitur. Vermu, ait S. Thomas, eſt onſcientiæ
le remorſin . ui dicitur vermi, in quantum oritur ex putredine Veccati, M
u E E& errde aNlgit in a. D. j. J. II. ap. Mancin. f. a75.) cruciet, l
i. H conficiat, idque denique in æternum, ubi radix vermis hu.
wrlO jus, (peccatum intelligo) per pœnitentiam non tollatur in
e häc vitâ. Exodi 16. mirabile quid refertur de Manna, quo Manna con-
,S Deus Iſraélitas alebat per 40. annos. Præceptum erat: tra præcc.
e , Nullus relinquat ex eo in manè Exod. 16.! 9. & 20 qui non audierunt Dei in
. e H m, ſed dimiſer unt quidam ex eis usqg, manè, & ſcatere capit venym- nun⸗
. 4 bm. Singulis diebus manè colligendum erat Manna, Dei thtum ſcate.
ii Iii ii 3 Prü&- bat vermibus.

Sos CoNcio XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida,

præcepto, ad incredulorum avaritiam cohibendam, qui
contra Dei voluntatem & juſſum de craſtino ſibi provide-

re volebant: ſed puniti ſunt: Cœpit enim Manna ſervatum
in ſequentem diem ſcatere vermibus, idque miraculo; neq;

enim hanc fuiſſe naturam Manna, ut poſtridie putreſceret,

atet ex eo, quod in die ſextâ in duplo colligeretur, ut ſab-

bato in cibum etiam efſet, pro reverentiâ Sabbati, quò Deus

colligi Manna nolebat: t non computruit, neq; vermi inventus
nnto, tue

eſt in eo, verſu za. Ergo Manna cœlo depluens collectum, &

juxta Dei voluntatem die ſabbati ſervatum, non corrumpe-
Racut, ſervatum verò in aliam diem contra Dei præceptum
in vermes convertebatur. Manna illi, ait S. Ambroſ. ſer. 3.
contra Divinum præceptum tractantibus vermes eſecti ſunt, id eſt,
tceoontumaciæ judices & ultores. Labata cit. f. zog. Capio hinc, quis
Vermem con- & unde ſit Vermi conſcienti?. Omnes Dei creaturæ de ſe bo-
ſcientiæ ge- næ: Geneſ. I. 3t. ubi illis homo juxta Dei voluntatem utitur,

nerant à no- proſunt & proficiunt ad vi tam & ſalutem. Vbi verò contra

bis acta con- ; g e
SS ei præceptum acunque utimur, ea vermem gigntit, qut
tra Dei præ- Dei p P Qu 9 7* gignit, 9

ceptum.
noſtram, quæ illud nobis inſinuat, actum eſt. Ita tu ipſe,
dum graviter peccas, hujus vermis tui cauſa & authores.

Ita quidem eſt, ait Labata, & nune pecunia malè parta, vel
honor ambitiosè comparatus; Euchariſtia indebitè ſumpta,
in vermem vertitur conſcientiæ, mordentem animam pec-
Hlic omni ſer-Catoris. cit. Propoſit. z. fine. Vermis hic Conſcientiæ, ipſum cor

pPente crude- rodens, & medullas animæ dilanians laceransque morſibus
lior. Serpens continuis, crudelior eſt omni ſerpente & aſpide venenatiſſi-

z0: cubit. mo. Adducit P. Paulus Zehentner, Verm. Conſe. init. Dedicat.

30. cubitis, graviſſima damna inferentem, captum denique,
Ptolomæo regi oblatum, cicuratum, & manſuefactum, ad
ſtuporem & recreationem Regis aliorumque. De ſerpen⸗
. tibus

. tus, h

cor noſtrum, animum & animam totus occupat & excrtu- nmms

ciat: Eccur? quia contra Dei præceptum & conſcientiam

ex Diodoro Seculo, de Antiquorum Geſtis Lib. 3. Caſp. Schottus Mirab.
Naturæ Append C. 6. fol. io. ſæviſſimum ſerpentem, longum

mamenr-

ſiggit

, mauſe
Nno)

—

corla ſuo
i videre
roni,ing

Winrt,,
Me igin
n rr
Gacn

mnuprre

tengri
ſin in
umne
6lgln⸗

.

=

üunir

—

iin. lir

HNdane
te t,

Ne yor

no, oc
enoſch
ſitono
(Con
inz in;
Fihn 6

lone,

init,

—

n, dn

nproi.
ulaumn
l
utiat;

tur, Ih.
Ri ee

erni zmert

CleTun.
ncuNe.

iwehnn
imbrd.)

iſr,
hine, UH

.

ræ deſ
tem utin

Verd
ngigl
l kan.
coMitn

P
KAe

Reutn 8

Pite

tinmt
Püm

otid

6

Venent
pr

hiens
en,M
mn Caidi⸗

tatund

mus, hoc Conſcientiæ macellum

. — . .

niaimè autem ad Iudicium Di vinum. 907

tibus ignitis refert S. Textus: Duamobrem miſit Dominus in po- Serpentes

pulum, murmurantem, locutumque contra Deum & Moy-. igniti Nm.

ſen, nauſeantémque improbè ſaper cibo iſto (Manna pretio- 27. 6.

ſiſſimo) leviſſimo, uti vocabant, Kou E Pente Numer. 21. 6.
lonitos, non quòd naturæ eſſent igneæ, ſe uèch
morſu ſuo tantum calorem inducerent, ut morſi ab eis ſibi

ab effectu, quèd

uri viderentur, & inde plagæ mortésque plurimorum.

Omni, inquam, ſerpente, omni Dracone ignivomo & vene-

nato, truculentior & crudelior, malæ Conſcientiæ vermis,

qui urit, premit, mordet, remordet, angit, & gravior eſt

morte ipsà multis, qui, cùm ferre illam non poſſent, mor-

tem ſibi violenter aſcivere: quod fecit Nero, nefarias ſibi

Nero ſce.

manus inferens, cùm eſſet ſceleratiſſimus, Lurco, ſcortator, lellſmu⸗ ſui
maſtuprator, incœſtator, ſacrilegus, raptor; qui poſt Ma-interfector.

trem Agrippinam, Fratremꝗque Britannicum, Vxorem Octa-

viam, Amitam Domitiam, & Affines interfectos, educato-
rem Præceptoremque Senecam ad necem compulit, parri-
cida, Romanæ Vrbis incendiarius & lætus ſpectator, in Chri-
ſtianos novis & inuſitatis ſuppliciis ſæviens, SS. Petri & Pau-
li interfector, tyrannus, quê nullus toto pejor in orbe fuit.
Breviar. Inperat. Yo. Cunr. Dieterich. 166. Et let, dum vivi

Vermis con-

uas habeat ferias, ſubinde ſcientiæ, tor-

hos oblatrantis Conſeientiæ morſus nonnihil declinemus, tor oneinu⸗
aut arte fallaci eludamus, aut deliniamus, nunc legendo, s⸗. nilt. pæ-

ſando, modòè huc illucque commigrando, & ſaltem dormi

hic tortor redit, mordetꝗue inter ipſa gaudia, labores, à

. 52 57 1) C11148 nitentiãâ ſuf-
nunc laborando, nunc colloquendo, modò hilarius comes- focetur poſß
. . . 1-mortem æ-
endo, hos angores & cruciatus fallamus, identidem tamen ternus.

ſomno & ipſe mox vigil: denique in hac vitâ, ver4 pœniten-

tiâ & Confeſſione non ſublatus, à morte etiam vivit cum

animâ in inferno, uabi vermis eorum non moritur, repetit ter

Chriſtus Concione unic, imè unicæ Concionis epilogo,
Marc. 9. V. 24. 46. ab. ubi impiis exprobrabit amiſſionem æter-

næ gloriæ, Virtutis negleétum, noxarum cumulum, gravi-

=WS

Pri

enecatus à
vermé nato

in cor

mirè crucia-

tus.

A

facilis.

Animæ nul IV
la major tri- .
bulatio, con-

ſcient

808 CoNciO XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida,.

tatem, aſpernationem divinæ gratiæ. O tormentum om-

nibus gravior Conſcientia, exclamat Rhetor Quintillianus

decl. 12. J. 35. Drexelius To. I. in Damnat. rogo. C. . à f. 16 5. Paciuch.
de Patient. Lib. 2. C. II. mihi à f. 26. ubi &: Germaniæ Princeps

non infimus, cujus meminit Theatrum Vitæ hum. Zol. 2.
Lib. a. Vermem in corde nutriebat: hic illum ipſum, quem
dixi, Principem ſine ullaà interpolatione miſerè torquebat,
& ſæviſſimè commordebat. Medicorum peritiſſimi ut ma-

nceps

de, &

conatu. Studioſorum nonnemo cùm ſe legiſſe dixiſſet,
vermes in corde genitos nonniſi allio enecari poſſe, non au-
ditus ad Scholas cum Pharmaco juſſus eſt abire. Interim
poſt inexplicabiles labores, indicibilia perpeſſa tormenta

fugacem animam abſolvit Princeps. Inhumatum cadaver

dum Medici explorant, vermiculum album, cornibus & ro-
ſtro acutiſſimo obarmatum, in cordis medio inveniunt.

Allium aſportari mandatur; hujus ſucco circulum in mensâ
efformant, ac vermem in ejus medio collocant: inſeptum

lo Principem eximerent, totis viribus laborârunt, ſed caſſo

— ,

his allii parietibus animalculum fugæ locum circumſpicere
incepit, cùm verò omnia defieri ipſamque ſalutem illud de-

ſertum ire, & nihil vitæ ſuperare animadverteret, allii tan-

dem graveolentiâ occubuit. Fera torquens ſe, ne cireulum tan-
plicatio gat, allii vi & nidore victa, tandem concidit. Aptiſſimus hic ty-
pus eſt remordentis vermis Conſcientiæ, qui nonniſi amaris

niſi, in vivis dum homo eſt, enecetur. Vere & eleganter Se-
neca Epiſt. 9S. Nullum ſcelus, inquit, impunitum, ſceleris in ſcelere eſt

Juppliciume Mala ſacinora conſcientiäà ZagellantuuuWPrär·
Inter omnes tribulationer, ait S. Auguſtinus, humanæ ani-

ià deli-

Gtorum: cui tamen acerbiora, quantò interiora: Et in promptu ratio eſt:

cùm

—

veræ Poœnitentiæ lacrymis enecatur. Hic vermis tortor eſt
ille cordium, qui ad deſperationem adegit Cainum: Gen. 4.
Judam, Matth. z2z. ipſam animæ mortem inferens æternam,

mæ, nulla eſt major tribulatio, quäàm conſcientia delictorum in
Pſalm. 1y. quot hominis vitia, tot animæ tormenta, tantò

M W

7

Aint,ett

inata, 1
eeſolatii

oluges

—

Exrel: A

unt cruc

ugbimgn
ſenritn.
eheenel
ernh
M
ſi un

oncan

cnen

Cinppun
eumemun
uikougt
mirn
Mende.

huntun

Cnlei
1otelis

1
7

Aun hen

latricicho

erram

Dtur. go.
Uulutrae
Nopins
leſele⸗
le

finili,

—
Matom om.
Vnllimrg
ſisteuindl
ehun M
Uin gren
temr
Gtlhmnn.
Vn, kich⸗
giſe cunt,
ofe, n
re. ntel
ſa torwe
tumn cace
mbusckt
hitwenuvnt.
Zõ

Et: enun

ctcunfiee

—
—
———
=

istanr4

:G7“

degnnA
Pinſn

mn 1
önm: n.

Uen U

Gluie⸗
n

1ice.

mawximè autem ad Di vinum Iudicium. 809

cùm undique omnia ſunt adverſa, cùm cœlum & terra in-nullum ſola-
feſtant, etiamnum ſupereſt ſuffugium ad Deum; etſi nemo tium: aut re-
ſoletur, ſatis ſolatiorum eſt Deus. Sed ſi conſcientia ſit in- fugium.
Welien

quinata, nihil uspiam nec in rebus conditis, nec in Condi-
tore ſolatii eſt reperire, omnia acerba, fellea omnia. Et quò
profugias? ad Deum!? Hoſtis eſt: Ad Conſcientiam? Carni-
fex eſt: Ad Divos Cœlites?! Offenſi ſunt. Ad ſocios? Auge-
bunt cruciatus. Ad delicias & voluptates: Conſcientiam
magis inquinabunt. Verè non eſt pœna gravior, pravaà Con-
ſcientiâ. cit. Drexel. S. Scriptura quamplurimis horum exem-

plis plena eſt. Primus homo aurem hic mihi ante alios vel- Adamum

licat: erat ille, dum manebat innocens, pulcherrimus, glo- Confcientia

rioſiſſimus, ditiſſimus, feliciſſimus; at quamprimùm, in inquinata
ratiam uxoris, peccavit, continuò, cognovit, ſe eſſe nu- duatn cXag-
. . „ . . taveftt.
um, & conſcientiaà mordente, ſeipſum erubeſcens, latebras
quæſivit, & quibus à Deo ita revocatur: Adam ubi e? Gen. 3. 9.

cur fugis cur erubeſcis? cur lates? cur paves? num aſtat, qui

te accuſetinum premunt teſtes? unde tanta formido ubi ſunt
jam illa magnifica ſerpentis promiſſa? ubi eſt prima illa tuæz
mentis tranquillitas? ubi ſecuritas animi? ubi pax & fiducia

conſcientiæ Què te deduxerunt peccata tua, aitS. Ambroſ. ut fugias
Deum tuum, quem antè quærebas? Adam, ubi e? Lib. de Parad. c. Ia. En

quò miſeriarum deduxerit Adamum conſcientia ſaucia, accu-
ſator, teſtis, carnifex, tortor, in fugam pellens! Cornel. hic. Jo. Ja-

boda Dom. I2. poſt Pentec. à f-3581. L-abata fol.? o- ſine. V. infrà Indic. Rer-
V. Adam. Infernus quidam reaConſcientia- ait S. Bern. S. 4. de Aumpt.

uid enim: an non infernum habuit Cain, dum, à commiſſo Caino infer-
ratricidio, toto corpore tremens ac profugus huc illuc ober- nue fuit con-
rabat, & ad Plagam Orientalem Eden, interpretes. Hieronymo, Sen d
ad terram inſtabilem & fluctuantem recedebat? Rabbini opi- um.

nantur, quàcunq; ibat, grandem ei moloſſum adhæſiſſe, qui

eum latratu ſuo continuè infeſtaret, ac infandum ſcelus pro-

deret. Sit hæc fabula, ut innuit Cornelius; in Cereſ. g. 11.

Procopius verôò docet hoc loco- ſi terram aſbicerct, ſeipented
Kkk k

Mecht de Jad. extr. leo-

4

Joſephi fra-

tres ronltien peccantes, & maximè eum, qui ſceleratam fabulam agebat,
tià malaà lan-

cinati.

9106 CoNCIO XLV. Conſcientia mala ſemper Eyubiqus timida,

leones, urſos, tauros, & id genus animalia, in ſe dentibus,
cornibus, ungulis, armata exiſtimaſſe; ſi in cœlum oculos

attolleret, ibi fulgura & fulmina ſibi parata, ibi Angelos flam-

meum in ſe gladium vibrantes conſpexiſſe. Zaboda f. 352. Cor-
nel. Cit. Pexenf. hiſt. Io. à f. 55. Sint & iſta: facilè tamen æſtima-

ri poteſt, interius Caini Conſcientiam hæc omnia illi effor-
maàſſe, & velut ob oculos poſuiſſe. semnper præſumit ſava, per-
turhata Conſcientia. Sap. I2.10. l
V. Nec minùs Conſcientiam Fratres Joſephi, in hunc

mordentem & torquentem pulcherriméè deſcribit S. Chry-

ſoſt. Epiſt. 7. Etenim ille Jacobi filias, inquiens, qus Yoſephum à pe-
ferd beſtia devoratuns patri confirmaverat (Ceneſ. 37. 4 . 31.) G
ſceleratanm fabulam agebat, atq; larvà fraternæ cedi crimen olvelare
conatus fuerat, Patri tunc quidem fucum fecerat, conſcientiam autem
ſuam minimé fefellit, nec ab eâ, ut conquieſceret, potuit impetrarej ve-
rum ea conſtanter adverſus eum inſurgebat, & perpetuis clameribus
eum inſectabatur, neq; unquam poterat compeſci. Siquidem cum diu-

turnum jam temporis ſpatium interceſſeſſet, i quà admiſſum ſcelus patri

fuerat inficiatus, neq; pProdiderant alis, nemine accuſante, nemine con-
vincente, nemine aſtante, ac fabulam illam in memoriam redigente, cum

de libertate, & de vitâ ipsd periclitaretur, conſcientidâ accuſatore, in

tam longo tempore non compreſſum, nec defoſſim eſſe oſtendit, dicens:
Geneſ. 42. 21. Meritò hæc patimur, quia peccavimus in fratrem ko-
ſtrum, vidente anguſtiam animæ illius, dum deprecaretur nos, & non

audivimus idcircò venit ſuper nos iſta tribulatio, atq aliud erat cri-

men, quod ab ei exigebatur; nam furti inſimulabantur, &, ut aureum
poculum ſuſzurati, in judicium trahebantur. Sed quia nullius eiusmodi
criminis ſibi conſcius erat, minimè hoc nomine Aucruciabatur, neq; ſe
propter hæc perpeti dicebat, ſed ob ea, quæ nemo ei objiciebat, & de qui-

bus ab eo nemo pœnas expetebat, nec eum in judicium trahebat. conſci.

Judas non fe- entia enim eum perſtringebat. Ad eum modum Judas conſcientiam co-

rens conſci- argiuentem minimé ſuſſerens, ad laqueum ſe convertit, eoq; ſibi ademit
vitam. Et quidem cum impudens illud pactum inire non dubitaret,

entiæ dolo-
rem, ſe ſu-

ſpendit.

dicens.

r

—

(Wieban

uyumali
tur; ſ⸗

ſetcbat.
iti⸗ he

pente, ne
ſeren ln

chefat,

rudhncſi,

Neſſettimin

onr,tune

lſtnn

ohertn
ue hud
ſſn.

yſme

Ma ler

uhecnn
cobunt
(eicar

ehhet

mneine:
Lelltitchn

in unnun
unnet
entenn cor

Vl. 5
Uea, 40

l.

ini maxwimè autem ad udicium Di vinin. 8rI
ttenihs AJLicens- Quid vultis mihi dare, & ego'eum vobis tradam!? non eos, lei
n Nls gaudiebant, verebatur (nempe, qusddt diſzipulus in Mag ſerum ejusmodi
mgofun ſcelera moliretur) nec per eos die, gqei interea flaxerunt, allo dolore pen-
h. ebatur; ſed lucrè voluptate temulentus, conſcientiæ accuſationem non
Metkm. ſenticbat. At accepta pecinid, lucri volauptate finitä, crimini ac-
müllefe. cuſatio urgere incepit, & tung nemine exterius auciſante, nemine vim

afferente, nemine cohortante, ſponte ſud abiens, pecuntam hi, à quibus

acceperat, projecit, & ſcelus ſuum paläm confeſſus eſt, dicens: Peccavi

. 2 . — . .
nin tryaden. ſanga'inem ſuſtum. Neq enim conſcientiam, quæ ipſam coar-
an E guebat, potuit ferre. Ea enim peccati natura eſt, ut, priusquam omni-

„
7

77.60

——ℳ0—11
rieR N.

ietian

1 ) 5 ſie
metalt

eius (loncl,
Glns h Jahoda cit. De Fratribuas Zoſephi E. Cornel. in Geneſ. a2. 21. FfF. 292. UDi:
o Nota hic cum S. Chryſoſtomo, quanta ſit vis Conſcientiæ, Vis Conſci-
mr E cujus obtutibus peccata omnia illicò ſe ſiſtunt & conffuunt, Entiæ.

yſtbet,c
6 ſate 13

ſ

enct, m

„ n

nè perpetratum ſit, hominem aſnciat temulentid, ſed poſt ipſum exple-

tum, tunc voluptas ſeſe proripiat, & extinguatur, & ſolus deinceps ſtet
accuſator, conſcientia carnifici locum tenente, O peccatorem lancinan-
te, & extremas pœnas ab eo exigente, ac plumbo quovi gravius incum-
bente. Ita S. Chryſoſtomus, ap. Labata cit. E. Conſcientia. Pro-
poſit. 4. f. zoz. De udã idem D. Chryſoſt. cùum non poſſet, inquit
in Pſal. z. ferre Conſcientiæ dolorem, adaptato ſibi laqueo vetam ſinivit.

cùm Dei manum vindicem videmus & ſentimus: nulla enim
Joſeph hic facta eſt mentio, & tamen ejus memoria, & inju-
ria ei ante 23. annos facta, ſtatim omnium fratrum mentibus

nt ſe ſiſtit, cuùm ob eam caſtigari ſe augurantur. Scut ebrims, in- . Simnile
6 5 .- 27 4 . . .. ⸗ 2 7 8 10 2 6 X
6 quit S. Chryſoſt. quando multum vini ingurgitat, nullum ſentit à §. Cbryſz.

Mo oe vino damnum; poſtea autem ſentit, quantum ſit damnum ſic pecca-
sunm tum, donec conſummetur, obtenebrat mentem, & quaſi denſa nuber, ita
us mentem cotrrumpit“ deinde Conſcientia inſurgit, & quovis accuſatore
u,S mentem gravius arrodit, monſtrans abſarditatem facti.
SeK VI. Sufficiant ex innumeris Scripturæ exemplis hæc
N.h pauca, ad demonſtrandum æternæ Veritatis teſtimonio,
mi quàm Conſcientia, peccati comes & pediſſequa, ſit ſemper
Nimu timida; quanti Syntereſis & remordentis conſcientiæ ſint
AH ſtimuli. Venit mihi idonea huic loco in mentem hiſtoria ex

KXkkke 2 durio

gtz CoxcIO XLV. Conſcientia mala ſemper Subigue timida

Serio tom. 3. I. Maji.- & Petr. Ribadeneira in Flore Santtorum, Parte 2.
eadem die in vità N. V alburga mihi à fol. I66. e&v his Pexenfeld. ad Hi-

& Wyalbure Kor. o. f. 94. Fuit hæc Virgo, S. Walburga, Britanna, Soror
V. oleum mi-D. Wilibaldi Epiſcopi Eychſtettenſis, & D. Wunibaldi, Patre

raculoſum. S. Richardo Rege Angliæ quondam. Hujus Virginis ſepul-
chrum viſitur Eyſtadii, hodie quoque manans oleo, variis
morbis & malis depellendis prodigioſo (quod indignus ipſe
vidi ter.) Vnde magna huc ſupplicatum euntium religio.
Fortê mendiculi duo crumenulæ ſuæ ſtipem collecturi, pe-

regrè ad Divæ conditorium tendebant, quibus ſe tertius ad-
junxit, ejusdem viæ ac pietatis ſocius. Hujus illi penu,

quem in vidulo gerebat, utcunque refecti, cùm paullulùm
acquieſcerent, factum eſt, ut in profundiorem ſomnum de-
laberetur tertius. Hic illi prædam odorati, ut vel argen-

tum, vel commeatum comparent, ſopitum crudeliter occi-

Homicidæ dunt. Anxii deinde, quid de cadavere facerent, dum hæ-
adhæret ca- rent, tandem alter id in humeros ſuos ſuſtulit, ad avia ſoli-
Qdaver à ſe tudinis abjecturus. Ecce autem, dum conatur onus excu-
docciſi. tere, tam illud tenaciter adhæſit, tàmque arctè infelicem ge⸗
ſtatorem ſtrinxit, ut nullâ vi ab ejus amplexu expediri vale-
ret. Hæſit homicida quoque attonitus, quèd à mortuo

vim ſibi fieri ſentiret, cui violentas prior ipſe manus attu-

liſſet. Fit obvius ei familiarium quispiam, percontatur,
quid hoc ſibi oneris velit, reſpondet, id quod erat, cædem à
ſe factam: hærere cæſum, tanquam in tergo vindictam: o-
rat rebus in arétis auxilium. Nec cunctatus alter, diſtrin-
it enſem, amputat brachia cadaveris, hominem comple-
Sed & alteri; tentia. Novum hic miraculum; vix enim attigerat cada-
E alteri; 7 . S .
ui, voto fa- Ver, cùm ipſe quoque adhæret funereæ ſarcinæ indiſſolubi-

Gto ad S. Wal- lis appendix. Mox ſubiit pœnitentia temerarii facti, agno-

burgam, li- vit culpam, lacrimansque divæ Walburgæ vota fecit, triſti
beratur. nexu enodari rogavit. Auditæ ſunt preces; exolutus eſt.

Jamque liber, miſerabilem bajulum ad usque Rheni littora

comitari inſtitit. Quò cùm ventum eſſet, alter neque ca-
S= dave-

wr

ſeris, ne

itz que

ltus re
Valbun
ratüsu
ſalbburg.
ſod pate⸗
let, fi

tix. Her

emn lanm,
Cnatuate

ſientinſa

fireſt ſ,
Uld ai⸗
Animnai

Mire
Nniſina

M,. .

K. R
bonrisn
ſientin 4
orun
nexem
Krum

ltinitu
nin lyfe,
tunn or
n rwis
nünne
m
Cleckng.
letenint.
Uen,

mponltln.

ſommumd
Ut lanen

lcelteroor.

1

davia
1dere⸗

rieitene

eyvliſt

Vaiwo

penmun

ern cin

imikm,
Nen lin

NNe

M

mawimè autem ad ſudicium Divinum. 313z

daveris, neque dedecoris patiens, præcipitem ſeſe in aquas

dedit; quem fluvius haud ſuſtinens, cadaver cum cadavere
in litus rejecit. Terrefactus hoc ſpectaculo ſocius, recta ad

8. Walburgæ ſepulchrum perrexit, ac geſta teſtis oculatus,

juratusque narravit. Nunquam tamen (addit Ribaden) S. U

Walburgæ templum, quamvis conniteretur, potuit ſubire,
quò pateat, quemadmodum Deus impiorum flagitia caſti-

get, & ſuos Sanctos honoret. En picturam reæ Conſcien- Typus hie
tiæ. Hæc ubi ſcelus conſcivit, ſtatim à tergo ſentit vindi- malæ Con-
cem Remorſum, adeo pertinaciter hœærentem, ut neque ullo Kientis ad-
conatu à ſe excutere, neque fugâ evitare poſſit. Mala con-ehtis.
ſcientia, ait S. Auguſt. quocunq fugerit, ſe trahit poſt ſé, & quocunq;,
traxerit ſe, cruciat ſé. In Pſalm. 3. Congruit malæ Conſcientiæ Conſcientia
illud lſaiæ Iz. 23. Ponam eam in poſſeſſionem Ericis, ſeu Erinacii. mala fimilis
Animal mille aculeis horridum, quod dum fœtum eniti dif-Hericio. Nai.
fert, tandem ejus ſpiculis enecatur. In Conſcientiâ mala 23.
quot angores, tot aculei acutiſſimi, diu noctuque pungentes
improbum, niſi per ſalutarem Confeſſionem iis ſe liberet.
Senſit poſt adulterium hos aculeos, has ſpinas David: pro- Conſcientiæ
pterea ſuſpirat: Converſan ſum in ærumnd med, dum conſigitur ſpi- ſpinas ſenſit
nar Pſal. 31. 4. id eſt: dum converſus ſum ad agnitionem pec-D avid. Eſ. 31.

cati, propter ærumnas, quas ideo paſſus ſum, confixerunt f.
me undique ſpinæ conſcientiæ, nullamque quietis partem
mihi reliquerunt. Pexenfeld. cit. & à fol. S9g. Senſit hos aculeos Antiochus

graviſſimos Antiochus Illuſtris, Rex, cujus hæc ſunt verba: IIluſtris. R.
71. Mach. 6. à v. Io. & v. I2 Nunc verd reminiſcor malorum, quæ fe- 1. Machab. 6.
ci: &c. ſed miſerabili morte defunctus. Quas ſpinas, aculeos
cuſpides, ſtimulos, morſus, remorſũsq; Conſcientiæ quisquis

non vis ſentire: Sit tibi (quod vir ſapientiſſimus dixit) Con-

ſcientia ante peccatum frænum, ne poſt peccatum ſit tortor
& flagrum. Pexenf.è f. 9y. & Flor. Bibl. Narr. 71. f. 312.

VII. Sunt & tam Sacræ, quàm profanæ hiſtoriæ innu- Malæ Con-

mera exempla, quæ hactenus dicta ad oculum remonſtrent: ſcientiæ acer-

ut verum ſit: Areſcere homine ſibi malè conſcios, bre timore, bitas e ſpe-
Rkk kkk 3 & Ckris.

814 CoNCIO XLV. Conſtientia mala ſemper SSubique timida,

& per iſtum exanimari, cadere animo, quæ paſſim referunt
Juvenis Con-Authores graves & Hiſtorici, znfra en ſine citandi. Addo unum

ſcientiæ fla- breve, ne putemus iſta tantum Magnates, & graviſſimè de-
gellis & ſpe- inquentes tangere, ſed quosvis peccato gravi obnoxios, qui
Etris 9atus. ſibi de ſeipſis teſtimonium ferre poſſunt: qualis fuit is Ca-
liſſii in Poloniâ, de quâ annuæ Societatis illius Provinciæ,
ad A. I60sss Adoleſcens in ſumm vitæ licentiâ ac laſcivià vi-
vens, qui tandem & ipſe Conſcientiæ ſuæ flagella ſenſit, &
quidem tanta, ut nec ſomnum noctu capere, nec interdiu
quieſcere poſſet, atque ſpectris inſuper perterreri ſe ſentiret,
putaréêtque, jamjam ſe ad inferos rapiendum. Jaboda cit.
Syntereſis Dom. 12. f. 35 a. Infra n. g. ſine, Et quænam hæc ſpectra:? ipfa ſci-
quid ſit? licet peccata gravia, à nobis commiſſa, quæ Syntereſis & Di-
ctamen Naturæ antecedenter dictat, quid in genere morum
ſit faciendum & omittendum. V. Indice 4. Dom. 3. Pent. num. 6.

conſequenter verò, quid bene aut malè actum ſit, identidem
exprobrando proponit. 8 onſcientia dibta, duaſt corais ſcientia
& cordi notarzns, omnea, quæ à nobis ſiunt, dligenter notant, & ſecre-

to quodam impulſi admonent. Franc. Balduinus Belga J. C. cele-
berrimus de Caſ. Conſc L. I. c. . Imo magnus ille Codex, in quòôͤ
.: gquotidiana vitæ noſtræ deſcripta ſunt, ut loquitur S. Chryſ.
Spectra pec- Hujusmodi triſtia ſpectra obverſata ſunt oculis Davidis poſt
catorum: Da- aduiterium cum Berſabeâ, & interfeétionem Vriæ: Stabat
iclis. Aaiz nimirum ante eum turpis libido, anguineis comis horrida,
rum violdſti? Stabat Vriæ umbra pallida, ſanguine conſperſa,
torvo obtutu ingeminans vocem: Cur me occid'ſti? Hic David
præ anguſtiâ ad Deum exclamare: Libera me de ſanguinibus Deus,
Dens ſalutis meæ: Pſalmo yo. 16. q. d. 6 Deus, 6 Salvator meus,
libera me ab his terrificis ſpectris, atro ſanguine fluentibus,

quorum alterum per adulterium vitiavi; alterum per ſum-

mum nefas effudi. Pexenfeld. cit. hiſt. 1o. à f. 89. Hinc quisque
ſibi ob oculos ponere poteſt peccatorum ſuorum ſpectra, uti
vocat ITIheodoretus, quæ ſeſe ultrò violenter, gravitérque

.

—

vi alſ
. ſe wate
tarden.

ſwc.l,

e Ateri

lahpech

ſeertus
1 hoon ſee
netu mon
( dererun
letas Wo⸗
odecſen⸗
Eyveren
bienr,

iner
ſoohen

öer
kentate

aulcelel

Atenin
Aetien

=ẽꝛ —

1

v
1

lonntad

ſpuriam prolem manibus tenens, & acclamans: uralienum tho-

Embun

eni,

en
o uc⸗
uband
ondd
Ptbegener
n. Mart,

leclete,
mer 4

Upl⸗

/

* .

ktinite maximè autem ad Iudicium Di inum. 815
Imteterott ingerunt & reprætentant, multo peccatoris cruciatu „ & præ

Aiommon timore areſcenti. Ita ſupra memoratus Nero ſæpius faſſus Nero Mani-
NUNA. eſt, ſe maternâ ſpecie exagitari, verberibus furiarum, tædis-bus Matris
sd que ardentibus, nulléôque loco tutum poſſe conſiſtere. Dio ſe occiſæ
ütse (aſſtns, ap. Le Blanc in Iſalm. yo. 6. F. 12 27. Spectris, Manibusque ltafus.
lenid. vitæ alterius, quid homini viventi terribilius, vel auditu,
d. vel aſpectu? quid feralibus larvis præſertim? quid: quòd
e repertus ſit, qui adeo ad unius ſpectri intuitum exhorruit,
Irne ut non ſecùs, ac olim Oroſius in Aulà Ferdinandi unaâ nocte
emg metu mortis, ita hic ſpectri terrore, incanuerit. Ludovi- Ludovicus
e Cus Severus, Dux Bavariæ, Mariæ Conjugis ſuæ innocentis Sev. D. B. Ma-
Gm. literas Ruchoni Aulico ſcriptas, per tabellarii errorem, do- nibus Coniu-
nerst.. mo abſens intercepit, ſed cùm epiſtolæ ſententiam non as- nz oete in⸗
ſequeretur (ut eſt malitioſa ſuſpicio) cœpit de fide Vxorisà nocte in-

nete Monn . . H canuit.
dubitare, & credere, auſam facinus, quod non cogitârat.

,len ul . . . At. V. infrà Conc.
tidenk Itaque internuntius, & lator literarum, velut leno, capite 65. n. 5. de
R plexus ſine ullo rei examine; deinde ubi Donawerdam ur- Sicario.

bem ſuam rediit, etiam Præfectum Arcis ſibi ſuſpectum,
quaſi de ſcelere conſcium, jugulari, tum Matronam Aulæ

. 7
„ G

ſaisb præſidem notoriè piiſſimam, tanquam complicem ſuſpecti
re adulterii, ex arcis turri præcipitari, imperavit. Sed 6 bar-
ihe barum facinus! his quatuor ſuneribus, ipſa Maria integer-

rima Princeps quintum acceſſit: imperio Conjugis verè ſe-

ien veri, caput manu carnificis amputatum An. 1256. quot ex
W uno errore, & zelotypiâ ſcelera? Sed primâ ſtatim, à cæde,
a nokète, Ludovicus à Mariæ Manibus adeo exagitatus fuit, ut
en cum barbàâ florente, & juvenili decorâque comâ cubitum
lclen ſe contuliſſet, unâ nocte ita incanuerit, ut manè Senem ſe-
ptuagenarium referret. O nox qum longa eſt, quæ facit una Se-
Nvaot M

nem. Wlart. L. a. epigr. z. quin ſpectrum hoc Principem domo
ehenth⸗ excedere, & in exilium tendere juſſit; donec difficili itinere
nſrriit Romæ Alexandro IV. Pontifici ſupplex, veniam exoravit,
len placandos Mariæ Manes noblle Cœnobium (Fürſten-

H feld. Ertl Atlante Bavar. p. 2.) exæ dificavit. Zebentner Verm. Co
gann 4 S G ſos.

4

gré6 CoNcIO XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique fimida,
ſei. L. I. C. I. G. 2. Infrà Conc. 6o. n. 3. Engler. P. 2. Dom. a. Epiph. F. 3.
f. 29. e Radero in Bavarid & to. 2. in Eitâ Mariæ Brabant. Adeo fe-
rales Vmbræ, Conſcientiæ clamor, latratus ululans, vermis
Conſcientia aſſiduus, ſunt commiſſi ſceleris pediſſequi. Adeo peſſima

mala ad Divi- eſt conditio Statũs peccati, & in hàc quidem vitâ duriſſima;

num Judicem ſed Jongè dirior, cùm (ſicut erit, & hic breviter adduco) hic
comes exhor- vermis Conſcientiæ, quaſi adnatus, & ad ſupremum Judi-

reſcendus. cem duéëtor, comes, teſtisque erit actionum noſtrarum, ma-
gis exhorreſcendus, quàm ille Petrus & ſepulchro ſurgens,
8. Stanislaum, Epiſcopum Cracovienſem ad Regium tribu-
nal ſecutus, ibique Rege & cœteris attonitis teſtis. Breviar.
H z. Maji. Lect, y. V. Conc. 26. n. y. Pulchrè & ſolide S. Bernardus,
Deſcriptio paucis multa complexus, Medit. Cap. 1I. Peccata mea celare non
Eonleiemie poſſaum, inquit, quoniam, quocunq; vado, conſcientia mea mecum eſt,

Adeſt vivo, ſequitur mortuum: ubiq; mihi gloria vel confieſio eſt inſe-
parabili, pro qualitate depoſiti. Sic, ſic in domo proprid, & à proprid
Jamilid habeo accuſatorer, teſtes, judices & tortores. Accuſat me con-

facio, adeſt illa; ſi autem benefacere videor, & inde extollor, adeſt illa.

ſecum portans, quidquid in eâ poſui, ſive bonum, ſeve malum. Servat
vrvo, reſtituet defuntéto depoſitum, quod ſervandum accepit. S malt

ſéientia, teſtis eſt memoria, ratio judex, voluptas carcer, timor tortor,

obleétamentum tormentum; quotquot enim fuerunt oblettamenta ma-
la, tot erunt tormenta
Kamur.

VIII.

quid nobis agendum ſit, cùm omnes mal? ſibi conſcii tan-
tam carnificinam internam ſecum circumferant: quis Iu-
bens patiatur tantum tortorem? Quis ſæviſſimum teſtem &
accuſatorem in judicio extremo! Quis in inferno æternùm
vel viſcera animæ acerbiſſimis morſibus depaſeentem? Et li-
cet ſcelerati quandoque ſibi videantur habere requiem, ne-
que Conſcientiæ, velut dormientis, remorſum ſentire: Sen-

tient tamen aliquando vel in extremo vitæ denique, &
à mor-

Pleno jam ac ſano intellectu, ad mores, & in ſalu-
tem animæ noſtræ formemus Concluſionem practicam,

dira in pœnd; nam inde punimur, unde dele-

(ote l

fope Mi

Irwur
IIlina

mito

plre ſat

di ad V

(orituri

e tinm.

chͤſigee

8

ſentiä aor

8

WuNeN

ſe nod,
Mumyn
Pmine
Cbma
Eharl

unrnecs

Clckenrin
lecuden

nior
Uhmilin

,Uon

ercon
Uncre
tgnn l
Un Kunn
Dite edk⸗

Mlereſ

hntla cut

tianinn

4

trarun.

chroſee
nobis ſuggerit, Cicero ad Atticum ita ſcribens: A rectà Con- A redi Con-

egiumm

teſtis. Aeo
Bemm
ea CAet .

es nelixe

eln.

1
kpit. I

Rr. 1001
NWr, A.

ArE

, tinr
Unuſtt e⸗
.
,Nle

Nnien
Coie
golt.

ant
mutk
warnli
enllil

&& quàm accuratiſſimè omnia percipiunt. Id ſceleratis con- Qitu
tingit, qui dum ad gravia Conſcientiæ murmura ſurdi, illam Pen⸗
ſopire ſatagunt voluptatibus carnis, ac mundi illecebris,

tentia cum integraâ (formaliter) Confeſſione peccatorum

vv.ꝛzamwimè autem ad udicium Divinum. g77y
à morte æternuùm. Plinio teſte L. de rebm Zeypt. Populi qui Ex murmure

prope Nili cataractas manent, ob continuum fluvii ingens Nili furdi,

murmur ſurdi efficiuntur, ſed morituri auditum recipiunt, moriruri au.
ltum rect-

Aunt.

ſurdi ad Verbi Divini vocem, inſpirationes, monitiones;

morituri denique audient, tinnientq; ambeæ aures, areſcentibus
. 6 . „* WK
præ timore. Ergo: imprimis notemus, quod vel ethnicus

*D ₰ ⁹

ſcientiã non oportet quenquam in omni vitâ ſuâ transver- ſcienriâ non

ſum unguem diſcedere. Hoc ſi Chriſtiani obſervaremus, recedendum.

nihil nobis, unquam metuendum foret. En indidit nobis
Naturæque noſtræ Deus Conſcientiam, quæ, accedente
lumine Fidei, ex amuſſim nos docet, quid agendum, omit-
tendum, fugiendum. Ea dictat, monet, inculkcat, Dei Le-

ges & Eccleſiæ præcepta obſervari debere; jus ſuum cuique
tribuendum eſſe; nemini inferendam injuriam, Parentes

honorandos, & quæcunque, facili inductione, alia. Hanc
Conſcientiam (etiam ubi invincibiliter erronea fuerit) ejus-

que du&tum ſi ſequeris, uti opus eſt, nihil pavebis: bona
enim Conſcientia nunquam metuit. Sifractus illabatur orbi,; M

impavidum ferient ruinæ. Horat. Verum miſeros nos; imbecil-
les, inconſtantes, ſæpè improbi, facilè ſauciamus ipſam gra-

viter conſcientiam noſtram, peccata liberrimè committen-

do illamque nobis Deus poſt peccatum paterneè voluit eſſe

flagrum, ſanctiſſimo fine, in noſtram emendationem inten-
tum, ſi tamen ipſi non nolimus corrigi. Quòd ſi verò à tra-
mite rectæ rationis, contra dictamen Conſcientiæ noſtræ &
Syntereſin (quod prô dolor ſæpiſſimè fit, quoties peccamus)

Conſcientiæ
malæ remedi-
um unicum,

deviavimus, adhuc remedium ſupereſt, vera, & ſola pœni-

humili; neque enim peccatores etiam maximi, qui verè de Confeſſio
* . * 5 „ „ „*$ 8 . 2*
ſuis peccatis pornituerunt, timore impiorum in judicio con- Penitentia.
Mechtl de Jud. extr. LII

Autheres Vid. 8 .Thom. 1. P. 4. 729. art. 12. & 13. S. Bern. Medit. Cap. II. Th.

919 Coxcio XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida,
cutientur. Waprd Conc. 12. n. y. Experientia ipſa, probatio eſt

optima, dum ipſi experimur poœnitentes, lapidem velut gra-
vem ex corde nobis auferri, timores anxietatesque abſtergi,

animos ſuccreſcere, vires, ac robur, quibus nihil amplius,

peractà Confeſſione, extra Deum, formidemus, quietémque
animi plenam recuperemus: uti Juvenis ſaprà num. . ex An-
nuis Societ, adduétus: Qui tandem ad ſe reverſus, & Dei
bonitatis memor, ſignoque S. Crucis ſe muniens, ſtatuit,
ſine morâ Conſcientiam peccatis liberandam Sacerdoti re-
præſentare: quod cuùm feciſſet, ſtatim ſummâ animi tran-

quillitate eſt potitus. Pædag. Chriſt. to. 2. p. I. c. 3. . 4. ene. f. S2.
Itaque ne in extremis & in Judicio præ timore & expectatione
malorum areſcere debeamus, jamnunc pœnitentes tortorem,
malam Conſcientiam excutiamus, Divinæ gratiæ certo conf.
W

dentes, inde hic in vitâ, & æternùm denique beatii.

præcedentis Kemp. L. 2. C. . de Imit. Chr. Cornel. à Lapide, in Geneſ. 22.

Materiæ.

21. & in bapient. Iz. Io. à f. 30. Drexel. Tom. 1. de luferno Cap. 7.
& TYTom. 2. 2n Daniele Cap. 2r. & in Antigrapheo Cap. I. 3. &
Cap. . asq; I3. & C. z. Paul. Zehentner Verm. Conſcient. L. 3.

c. 2. G. 4. & Lib. g. c. I. J. 3. & per tot. Franc. Labata Theſauro
Mor. Eerbo. Conſcientia, Tom. I. à f. zor. Georg. Stengel. de

Zaud LDivin. Tom. 2. C. I. n. 6. applicat. ab Apibus. punäbturæ Con-

ſcientiæ. & Tom. g. C. †2. n. 4. Vüs Conſcientiæ in Latrone. JO. Ja-
hoda. Dom. 1I2. Pentec. & Dom. 2. Epiph. à f. Izz. Thomas le
Blanc. Tom. 3. in Pſal. o. 6. 4 f. 12 6. Henr. Englgrave FP. 2.
Dom. g. Rpiph. Mich. Pexenfeld. Concion. Hiſtor. hiſt. o. & in
Dostrin. à f. Ś. ad or. Item Floro Bibl. Narrat. . f. 312. & Ind.

V. Conſcientia. Phil. D'Outrem. Pædag. Chriſt. To. I. p. 2. 6. 1r.

J. z. de Confeſſ. à f- a72. ubi hiſtor. pulcherr. ex P. Jo. Crom-
becio S.J. de Nobili, nullam ſibi male conſcio requiem
inveniente, niſi factà Confeſſione. Idem Tom. 2. p. 1. C. 3. K. 4.
4 f. zo. ad Sz. Matthias Faber, Auct. Dom. 3. Pent. them. . &
èJẽM Daom 9.

„☚

uan

Butent
1,
iſlin
ſit;
Wnt

Eonn,

Mul⸗

onun.

Md
lc,

hait ne
ne be

Gtee

io
N

uI

Podetd el
AV
Geikle
ihlmiin

niend t,

aeittar.
1 Mioin.

iee,,
Geryfin

Leston.
eo

dt.
C

NnCNH

D 4

I.

maximè autem ad Divinum ſudicimm. 319
Daraaom. g. them. g4. au de &S. Indie. Ker. V. Conſcient. Item Op. 7 rip.
Deom. 2. Ad v. Conc. . Dom. 4. Epiph. Conc. 6. Jo. Capiſtr. Brin-
Ling. O. 8. Franc. p. I. fer. 2. Pent. Procop. Capucin. Qua-
NMNriageſ. Diſc. 6. & Pænit. p. a. Difc. 3. G g. Leopold. Mancin.
LVe Paſſ. 12. L. 6. Diſſert. 3. Puntto 23. 4 F. 2râ. tem à f. 34. Simon
Majolus Epiſc. Dier. Canicul. To. y. Colloq. 2. mihi f. &ao. Alex.
Calamat. ölv. Diſc. yS. &* quadrageſ. Indice, & in Aubtlar. in
Sentent. VE. Conſcientia Angel. Paciuchelli, de FPatient. E.. 2.
c.11. à f. 26. Hilar. à S. Anaſt. Archim. Cbriſt. c. 2. L.- I. toto, de
Conſcient. neglecta, à f. «7. Wencesl. Schwertfer S. J. Iadaſtr.
HSirit. 3. Frubtu belli primo Proluſ. 2. ubi ponnæ 12, quæ bel-
lulum contra Deum ſuſceptum, ſeu peccatum mort. con-
ſequuntur. àfol. 81. per 4. 9-præſertim. Franc. Mendo-
Za in Liib. Kegum Tom. 2. Indice V. Conſcientia. Tob. Lohner
Bibl. Man. Tom. 3. Tit. . à fol. yz. Vitus Faberius, Concionat.
Germano. HLiſßtor. Diſc. Iz. V. Conſeientia, à ſol. 193. Alphonſ.
Anton. de Saraſa S. J. Arsz ſemper gaud. Tom. 2. Tr. I0. a fol. 255.
& Tradk. Ig. item Indice V. Conſcientia. Vid. ſaprà mea Conc. 15. &
ibi citt. nec non Iadice Rer. Verbos Conſéientia; Spectrum Pec-
catume Pænitentigs. ”JMWĩ HZ

Se8 EEE Ee E S & S Bo E E E E Er E Ee

01, L
einl Coxclo XLVI
l luludicium Divinum & Mortem, meritò timeat Salu-
greet tis incuria: Sacramentorum & Mediorum Salu-
iſfu⸗ tis neglectus abuſus: Hypocriſis ſeu ſimulata
ſu virttouuuss.
W Tu es, qui venturus es, an alivum expectamus? amin. 2.
. N/ L.II II 2 I. Ve-

.

820 CoNciO XLVI. Iudicium Di vin. timeat ſalutis incuria
Mors juſtè & m
rectè de vir-
tute hominis
pronunciat.

Vid. Cone. 4,. rimùm meliora ſentiat, ſeséque planè fallat, & ongè alia de-
n. 2. mum in morte experiatur, ſuomet graviſſimo damno.
DQuid profecerim, inquit poſt & inter alia, morts crediturus ſum
Non timidè, itaq componor ad illum diem, qué remoti ſtrophi ac fucu
de me ſudicaturus ſaum, an tantum loquar ſortia, an ſentiam. Mors

de te pronuntiatura eſt. Duid egeri, tunc apparebit cuùm animam

ages. Ita verifſimè Seneca ductu Naturalis Rationis, & Veràâ

deſtitutus Fide. Drexel. Tom. I. Tribun. L. I. c. 9. init. F. IIo. quæ

per omnem vitam cogitationes hominis, quæ dicta, quæ

facta fuerint, extrema vitæ horula, maximè verò Jjudicium
Dei, demonſtrat, & homini ob oculos ponit. Nimirum in
ultimo Comœdiæ Actu tractuque cernitur, quàm boni, aut

mali Actores fuerimus: qualis quisque fuerit Oeconomus,
tunc liquet, cum rationes ſibi conſtant, ob oculos poſitæ.

Philippi HI. Philippus III. Magnus ille ac potens Hiſpaniarum Rex, nun-
morientis quam meliùs agnovit totius mundi vanitatem ac ſeipſum,
ſenfus. quam morti vicinus, & de æternæ ſalutis cur4 anxius. P.
Hieronymo à Florentiâ S.]. Concionatori Regio, ſolatia ſug-

gerenti, Ebeu, inquit, mi Fater, quantò jam felicins mecum agere-

tur, ſi ilos 22. annog, gquibus tot Regnis præfui, alicubi in eremo pri-
vatus exegiſſem Et: og etiam, ut Per te, & KRegni Concionatorer,
ſubjecti mei omner intelligant, me ultim vitæ meæ horà ex vero agno-

Viſſe, idqg, palàm confeſſun eſſe, totum illud, quod mundus tanquam præ-
cellens oſtentat, meram eſſe vanitatem; atq; ipſam Regnum, quòd, dum
viverem, ſaave videbatur, jam morienti eſſe amariſſimum. Poſt hæc
ad filios: Mementote, Filii mes, vobi quog aliquando moriendum eſſe;
atg ita vitam inſtituite, ne voy olim Pæniteat, KReges fuiſe; uti me
nunc hac vitæ horâ altimd verò panitet. Pædag. Chriſt. To. 2. P. I. C. 5.
F. 321. O morr, bonum eſt judicium tunm: Eccli. zr. 3. dum homini
Ocu⸗-

7 Eteris Philoſophiæ decus illuſtriſſimum, Seneca,
Epiſt. z6. finem hominis, ac diem mortis, veridicum
& &qquiflimum eſſe judicem, aſſerit, cùm aliàs homo
clemens, mitis, ac benignus ſibi arbiter, de ſe ut plu-

VI Afli
Pngue

inße⸗

N.
Venatde
worim.

nnzon
nrſli⸗
rigt.
ſit

feni
(ienn

iine
ntin

☛n

un acramentorum &zmediorum ſalutis negledtus, abiſus &r. 821

oculos aperit. Audivi pro vero, quempiam interrogatum,
M, an & quid cogitâſſet jamjam ſubmergendus & ſuffocanchus
Wio aquis? reſpondiſſe, fibi clarè in eo mortis diſcrimine totius
UIDH vitæ ſiæ peccata fuiſſe propoſita. Hæc, morti adhuc ere-
m ptus teſtabatur, non ſine admiratione; videri enim poterat,
l. illam cum morte luétam omnes alias cogitationes præver-
mim tiſſe. Mors ultima vitæ linea, ſed recta, in quantum ejus
um judicium de actà hominis vità reéétum, æquum, & juſtum
u eſt. Nos inſuper fide imbuti, ſupremum Judicem univer-
h ſorum agnoſcimus Chriſtum, de quò S Zoanner in vineulu. Ta
smn es qui venturus es? non ipſe dubitans, ſed ut ſuos diſcipulos
ni,Afsd in fide firmaret. Hie Jjudex Tremendæ Majeſtats, omnifcius, Sed & Dei
& immenſæ æquitatis, de homine Susgue omnibus actis, udicium de
r, dictis, cogitatis, commiſſis & omiſſis liberè, pronuntiabit, namine Pro⸗
udcun ſententiamque feret, quam & ipſe judicandus homo Kem age .
ium noſcet juſtiffſimam, videbitque planè in fine, gujus Toni. Bea-
bon,u tus eris, fi ab hoc bonum feres teſtimonium, ſicut accepit
Nmg hodierno Evangelio S. Joannès, plur quàm Frophetæ: At neſcit ho-
eete mo, utrum amore, an odio dignus ſit“ Eccle.g. 1. N eſcimus „quam Incerti de fu-
mberdu. apud Divinum Judicem habeamus & habituri ſimus Notam, tura Senten- G
/E quémque calewlurm an album, an nigrum cujus literæ, anlundt pie wi
e vertat Deus) Reprobi ac Re jiciendi : modò plerique cum D : morate.
uma ſeu cum Dubio de alterius vitæ ſententiâ, nobis obventura
mnb morimur, & inter ſpem ac metum ad Jjudicem imus: En ver-
ziu borum pondus ex S. Auguſt. qui olilog, c. 29. de iis, qui priùs
A fünt juſti, & poſtea impii efficiuntur, & & converſo: Magna
muſenn, ſunt, inquit, hæc jadicis tua, Domine Deus . Judex juſte & fortu gui
jiudicas æquitatem & inſerutabilia faci & profundar quæ cum conſiae-
ro, contremiſeunt omnia oſſa mea, quoniam non ſecuratur homo vi vens
ſuper terram; ut ſerviamus tibi piè & caſtè cunctü diebus vitæ noſtræ

in timore, & eultemns tibi cum tremore, ut non ſit ſervitium ſine tre-

“

,1 more, neq; gaudium ſine tremore, & non glorietur accinötns aaααd ut
1 mi gascinitms, neq, glerietur omnis coro, ſed paveſcat & contremiſcat à fa-
Eiln;, ⸗

82 2a CoxNciO XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incurian, A
BEecle. g. i. cie tud rcum enoret homo, utrum amore, an odio Aignus ſit, ſod in fu- hf G

turum omna réſervantur incerta. Pergit dein de juſtis gr aviter K22
lapſis: de quò ſuprà Conc. II n. . Vnde vel ſumme neceſſa. ecda
rium eſt, ut piè ſalubritérque, in ſalutem noſtram, formi- Kkanm
demus ſemper, & juſti, & omnium maximè peccatores, ii

præſertim, qui (quod fieri ſolet) minimè omnium in vitâ ti. MI
ment, velut de ſuâ jam ſecuri ſalute, quæ tamen ab ipſis re. ute
motiſſima eſt: timebunt verèò horrendè in morte ,& in ju- Srhinn
dicio. Et hæc Concionis præſentis materia erit, attente pa- lini
tienterque audienda. WWyit
Judicium & II. Indubitatum equidem eſſe deberet, judicium Divi. Meri

Abonis & à num omnibus verè & ſolidè timendum eſſe, non tantum "nhini
malis timen- peccatoribus, ſed & juſtis: Hos, inter limites, bonos rectôs din,
que, & in bonum eorum, conſervari vult Deus; illos ve. ehont
r, ſeu malos, ad frugem converti, atque hoc utitur diſtri. Wit-
cti ſui judicii memoria, & intentatis minis: quâ ratione ait äürin
Pſaltes Regius: Non relinquet Dominus virgam peccatorum, ſce- Uhl

ptrum, imperium, poteſtatem, tyrannidem impiorum, ſaper inmt
ſortem ſuſtorum, & ſuper juſtos, qui ſors ſunt & hæreditas Uiihiee
Dei: at non extendant juſtt ad iniquitatet manus ſuas Pſal. 124. 3. Elhenone

Ita evidentiſſimè inevitabilis judicii Divini minæ omnes. Uh
Sinmile: Pa-etiam juſtos tangunt, hique meritèò terreantur. Simile eſt VDn
tris difcipli- à patre, qui virgam diſciplinæ in publico appendit, viden. nünss
mali filii. Teâ gravius & durius eſt implis judicium, & accidet; qued Ein
& probis etiam in diſciplinam & terrorem à peccando, ſer· nkucis
„Judicium à vire debet. Gravis ſententia eſt 1. Petri g. 17. & 15. quoniam Dowinhn

domo Dei, tempus eſt, ut incipiat Jqudicium à domo Dei: ſe autem primum à no- inm
bi n- His; quis ſini eorum, qué non credunt Dei Ewangelio?“ Et ſijuſtus vix ilttte,
re ſalvabitur, impius & peccator ubi parebunt? I. Petr. ge Iz. 1S. Eid. , ni
Conc. 29. n. 6. F. 252. En, etiam Domui Dei, etiam fidelibus & iinetu
ſanctis ſuis, intentat Deus minas Judicii ſui, etiam hos judi- Uffione

cat, examinat, exercet, affligit per tribulationes juſti judicii hern
ſui, propter peccata leviora: quale exemplum dat S. Juſti- bler

it
lsente

Umnenee.g.

Haugtz
umnis.
endi
one, Anſr

tt ArII.

Uchcnn N.

„ Mond trmm.
bonostetce

5, Ulö.
Utitur elt
Atatonen

trutiritn lt.
Wonn, //

Klerecitas
M.)

minkomne,

—
S=
☚
=

Atie,

14

Cene,.

Sacramentorum Es mediorum ſalutis negledtiss, abuſus Gr. 9823

nus quæſt. 79. ad Orthodoxes; Joſiæ Regis Juda, qui licet pius, Exemplum
4. Reg. 22. 2. Cœ ſus eſt in prælio: 4. Neg. 23. 29:. Ut lueret levia Joſiæ R. pii

ſua peccata. Timeri vult Deus ſua Judicia etiam à domo cſi.

ſuà & familiâ, ſeu Eccleſiâ, à fidelibus domeſticis fuis, in qui-:
bus etiam horum culpas punit: quid expeétent infideles, Quantò ma.
impii, qui vitiis & deliciis affluunt; quis finis eos manebit? gis timeant
quàm grave Judicium? quæ pœna? quæ gehenna! Præclaré impi.

8. Salvianus Lib. a. ad Eccleſ. Cathol. ſi quis vult, ait, ex peccatori-

bus ſoire, quaàm graviter cenſenda à Deo ſint magna crimina, Aiſeat,
qualiter in ſemetipſis puniant ſanbti etiam levia peccata, conſcit ſezli-
cet, jam ex ipſius Dei dilét, futuri examinis, ac per Domini ſui verba,
etiam judicia rimante, & deo ſémper in Dei opere, ſemper in com
punbtione, ſemper in cruce poſitis Cornel. hoc loco à f. 3o6. Timeant Impii minimè
ergo vel maximè peccatores. Veruùm hi, cù⅛m jam Divini timent: ar ti-

. Judicii & ultionis gladius eorum verticibus imminet, pec- mebunt.

catis ad aures usque immerſi, omnium minimè timent mo-
do; judicii, ſalutisque ſuæ penitus incurii: erit tamen, cum
timebunt, dolebuntque. Sed continget his, quod filiis im- Simile: In Ju-
probis, pigris, laſciviæ, luſui, otio, gulæ deditis, quibus cùm venta deſides,
in juventute ſtudiis, opificio, arte addiſcendum quid eſſet, in ſenio egen-
quò ſe ſuo tempore honeſteè alerent, nil curant, otiosè ne-s.
gligunt, utque arbores ſy lveſtres ſuccreſcunt: ſeria denique,
ſed nimis ſerà pœnitentiâ, cùm famere, & miſerè ſe ſuſten-

tare coguntur, cùm potuiſſent fieri Domini, & lautè vive-
re. Ita novi par fratrum, quorum unus patrimonium ſu-
um ſtudiis bene impendit, & in egregium virum evaſit, ac

Dominum; alter prodegit, vel inutiliter impendit, ſed ad
ſtivam, durôsq; labores in omnem vitam miſerè, & in pau-
Perrare Vivere coactus. Id, & pejus contingit peccatori-
us, qui futuris non provident, quibus nullus Divini Judi-

cii metus, nulla ſalutis cura eſt. Sed hac incuria, Judiciique
oblivione voluntariaâ, hoc ſibi magis magisque aggravant,

exaſperant, & in futurum, in morte, & pòſt, formidabile &
terribile reddunt. Vid. Lacæ 12,4 V. 4†⁰² H
..l II. Equi-

fadicium

euria ſalutis

udicu ob⸗ quid ergo fruſtra quis alias ſibi curas & moleſtias de craſtino

824 CoxNcio XLVI. Judicium Dei timeat Salutie incuria,

—,——,

III. Equidem vitii eſt, curas alere vanas, & inutiliter
exaſperat in- anxium, nimis ſolicitum eſſe: Scſfcit diei malitia ſua, ait Chri-
ſtus. Matth. 6. 32. ſeu cura, moleſtia, afflictio, ſolicitudo; ut

& futuro accerſit, maximè hic & nunc inutiles. Attamen
non minus vitioſum eſt, & magis noxium, impoſterum nolle
proſpicere, nolle curas in futura extendere, ſolicitudinem
ſumm neceſſariam excludere: hoc prorſus eſt, cauſæ ſuæ
raviſſimæ negligenter indormire, eò graviori diſpendio &

damno, quò gravioris momenti eſt negotium. Atqui gra-

Morleti

Muſæi ſalutis ſtore.
incurii, mogs

horrenda.

vius eſſe non poteſt, ac illud, quò agitur de ſalute, de æter-

nitate: hoc unum tanti momenti eſt & eſſe debet, ut alia o-

mnia, ad id collata, momenti planè nullius ſint. Refert ex
Petro Creſpotio de Inmortalit. Animæ L.. y. Diſc. y. Drexelius Tom. 1I.
in Tribun. Chr. L. I. c. 9. F.I. f- io. cit. De Morleto Muſæo ‚quæ-

reri, nec inferos formidare ſolitus, ſalutis planè incurius
vixit, nunquam fere oculatior, quàm cùm numeranda fuit

pecunia: hinc ei Cœlum & marſupium ejusdem pœnè pre-
tii fuerunt. Ita ſui negligens, & immemor futuri judicii,

ad extrema venit. Hic ſubitus terror hominem invadere,
& eò deſperationis adigere, ut infernalem foveam videre

ſibi viſus ſit, ſui deſiderio apertam. Ingerebantur homini
ſalutis monita, Chriſtus in Crucem actus, Coœlum ſanguine
Chriſti reparatum, Divinæ miſericordiæ ſolium, nemini,

dum viveret, inacceſſum, monſtrabatur: fruſtra omnia. Ita
vixit miſer, ita finiit. De alio refert Bellarm: Ego ipſe, in-
quit, inviſens aliquando ægrotum morti propinquum, cum
inciperem loqui de præparatione ad exitum de præſenti vi-
ta, reſpondit conſtanti animo, & ſine ullo metu: go, Domi-

ne, cupivi alloquié te non pro me, ſed pro conjuge medâ, & filis men.
Ego enim propero ad inferos, neq; eſt, quòd aliquid pro me agas. Pro-
curator cauſarum erat, intentus lucro per fas & nefas, obli-

tus non ſolum Dei, ſed etiam animæ ſuæ. De arte bene mor. L. 2.

Hic homo profanus, nec Deum nec homines reve-

nn
—
l Als
end, ine
Dirini,
actnit

ortege

U gani
ſee ſüor
Utin et
ortet,
KtOerd

RucnMarur⸗
eleere,
u,K

ſionsel,

icken dere
n Ar

Muc
ne nae
fenefend

Kon dor⸗

uibonns

Carund

lemnshon
IIN Nd
Citonur

Uamec

(beneſch

eck Ns
Cnnei
(0 Cfen

entix, n
, 4De
nkainn

Ut: lta

N

. Sacramentorum &s mediorum ſalutis negledtt , abuſus Soc. 825
tintilim c. II. f. 2094. O deteſtandam ſalutis propriæ, vel in ipſis ex-
mülhn H tremis, incuriam Diſce hinc in tempore non obliviſei Judi-
Güee Ccii Divini, non incurium eſſe ſalutis; dum ſanus es, de pec-
GtenI Catis admiſſis ritè dolere, gemere, pœnitere; ne te oporteat
ium in morte gemere, omni animi gaudio & ſolatio deſtitutum,
cum gravi afflictione, de tempore perdito, irrevocabili, ne-

m cum gr.
ndn glectà ſalute januâ coeli clausa: cùm econtra ſolatio afflu-
eee ant in extremis illi, qui Dei gratiâ uſi, ſalutem ſuam, uti
iet oportet, cordi habuere: quorum utrorumque ſymbolum
un. eſt Olor & Hyæna, diverſarum naturarum animalia. Re-
es rum Naturalium periti ajunt, Olorem morti vicinum hi-
eri lareſcere, & in lætitiæ ſignum alis plaudere. Num ca-

2*

ſtionis eſt; hic non tangimus. Hyæna verò moritura, ut Cur Cygnus
lidem aſſerunt, ingemiſcit triſtis, clamat, plorat, ululat, morti vicinus

nat, & moduletur olor (quod quidam ajunt) multæ quæ-

relins in!

instet. Cauſam Ariſtoteles aſſignat ſanguini. Cuùm ergo ſanguis hilaris: Ec
den Oloris, ſeu Cygni, dulcis ac defœcatus, ad cor concurrat in- hyænatriſtis?
Nemlit ſtante morte, mirum non eſt, aliquid lætitiæ inde ſequi.

enift Hy Xh Ner 6 ſanguis foœculentus, amarus, Peſtilens, cùm ad
nniſeii⸗ ſeß ib cor properat, triſtitiam ingenerat. Sanguis Chri.
Enier⸗ lan onus, bona Conſcientia . Sanguis peſtifer, venenatus, .
Drenm peccatum & inde rodens mala conſcientia; hoc & hæc mo-
ngt zu naſci inde angores, timores, triſtit ias, terrores, in furias
1, eni agi hominem, rigorem diſtricti udicis lam præſentientem,n Xk =
animam è corpore inter horrendas anguſtias exturbari. Econ- Solatia bene

lree a bene ſibi conſcio morienti Deum ſolatia largiri ex ante morientum.
Ra 1 bene a tis „uti: Feciſſe ſibi in vitũ amicos & Patronos, de Anguſtiæ H
nd quo Concione præced. 6. ſtuduiſſe, Deum deliberatè nullo pec- male morien-

rn cato offendere: uſum fuiſſe frequenter Sacramentis Pœni- m.
i tentiæ, Euchariſtiæ, aliisque mediis ſalutis devotè: quæ ſo.
6f R latia, à Deo ſuis conceſſa, acerbam naturæ mortem mitio-
en .rem faciunt, & abſynthium velut melle ac ſaccharo con-
Nil, diunt: Ita ipſe ſcio, Parochus aſſiſtens, morienti fœminæ
en Mechtl de Jud. extr. Mmmmm VYVrrxo- .

826 CoxNcio XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuria, D
Vxoratæ, ſingulare animi ſolatium & gaudium fuiſſe, quòd w,
viro nupſerit Virgo, & Fidei conjugali contrarium nihil ad. cos
Sacerdotis miſerit. Ita aliis: Seſe mullo bono alieno gravari. Ita fuit o

morientis ſo-Sacerdos, referente P. Joanne Horſtio, meo in Theol. Mor. eeden
lnrin X tI Profeſſore, ut memini, quem valde in ſenio & agone tria ſo. KWKR
r. labantur: quòd nullam unquam Horam Canonicam omi- ans
ſerit; quòd Caſtitatem debitè ſervaverit; quèòd Convivium uuimel
nullum acceſſerit. Nempe ſolatia hæc non hominis & na- , ſen
turæ, ſed Dei & gratiæ ſunt. Ie malitid ſud ewpelletur impius: nedionn
Verat autem juſtus in morte ſud. Proverb. Ia. 32. Impius invitè, tre- nde
pide, anxiè moritur, imè per vim expellitur & vitâ, in gehen- leel
nam, mancipandus æternis vinculis, ignibus & tormentis. enien
At juſtus ſperat & confidit in morte ſus, & confidenter moritur, AVW
imè mortem optat & deſiderat, quaſi finem laborum, dolo- Ynten
rum, & ærumnarum hujus vitæ, & principium gaudiorum ſul
ac felicitatis æternæ, quam ſperat. V. Cornel. hic. f. 354. V. Ia- on,
dicem rerum. E. Salutis incuria. Criſorius., oblivio. am

Salutis ſuæx IV. At inquis: Hoc ſatis ago; nihil opus tam ſeriâ Con. ung⸗
incurius qui cionum monitione: Curam animæ non abjicio: Coœlum ſpe-. ntt
ſbi on ide ro; Conſcientia mihi eſt, intellectus, Fides vera. Scio me ha. aſmin
titur. bere corpus & animam, & hanc illi reuniendam in communi anmn
omnium reſurrectione: Credo Cœlum & Infernum, &c. Bene Ultrimin
iſta;z accepto; relinquo tuum tibi intellectum, Fidem, Conſci- Gurarun
entiam, Corpus, Animam: Sit, te Chriſtianum eſſe. &c. At ſi tuity
convincam te, tuæ ſalutis te tamen incurium eſſe? Ad ma- Momm
num accipio Lapidem Lydium, quò hocce tuum aurum ar-⸗ gie
gentmque probem, an non mixtum ſcoriâ, imò adulteri- uhm⸗
num falſumque ſit: ut alias probationes in ſequentem, huic Vetd
Ex neglectu cohærentem Concionem reſervem. Pro fundamento: Non krengs:
Sacramento- inficias iveris, etiam nomine Chriſtianos, Catholicos, cujus- ationi,
ioru & ſala que Status damnari poſſe, plurésque damnari, qui & di- lnteſo
tis, de præ- (unt, ſibi eſſe Fidem, intellectum, conſcientiam: qui, dum in le,tn
ſenti: & in Peccato perſeverant, dicunt: reſipiſcam: quod eſt nugari, & iz, te
futurum: nugando perdere Divinam miſericordiam (Paciuchelli in von. Mim en
Leät. z9. hbei!

tun Aden

nCelnte
a Wdn
mincmm
num,T

4

merA
MINN

Ddin

en u

luenk

Ponnge

, enn

er.

Sacramentorum & mediorum ſalutis neglectus, abuſus Gr.

—

—— -=

Lelt. 39. J. 2.) qui ſpondent ſibi emendationem in futurum: Reſiſiam:

ex dolo & artificio diaboli in perniciem decipientis. Ibia. G. 3. Ex dolo dia-
Ad te convincendum, ſatis erit, ſi probavero, ſalutis tuæ te boli.

æquam curam non agere; te tuumnet ſalutis & æternitatis

tuæ negotium, quod eſt negotiorum omnium maximum, &

maxims ſerium, ritè non gerere: an erravero, ſi te, teipſo fa-
tente, deprehendero, Sacramentorum, maximorum ſalutis
mediorum, negligentem eſſe, & hisce uti, aut raròô, aut oſci-
tanter, (quod utrumque vitioſum eſt) aut abuti; quod per-

quam ſceleratum. Applica jam tuum intellectum, Fidem,

conſcientiam, quam jactas: An non docent, diétàntque pec-

cati gravitatem, pœnas illi juſt à Deo decretas æternas,
grande damnationis periculum ob incertitudinem mortis,

Noſti, poſt peccatum
grave admiſſum, pœnitendi abſolutam neceſſitatem: Aut
znitendum, aut ardendum, inclamat S. Thomas de Villã novâ
Archiep. & tamen aut rariſſimè, aut oſcitanter ſi Sacramen-
tum pœnitentiæ adis, aut ſacrilegè, credes, te debitam ſalu-

tis curam habere, cùm te è tanto periculo damnationis, tam

ſalutari uſu Sacramentorum & mediorum ſalutis à Deo or-
dinatorum, non eripias: non ſerves? quòd ſi Conſcientia

jam convictus es, nullam vel modicam ſalutis curam tibi
eſſe: qui enim ſanitatem cupis, dum ultrò & liberéè tibi
morbum adſciſcis? qui vitam; cùm mortem tibi infers:? id

verdò agis, dum graviter peccas; dum in ſtatu peccati per-

ſeveras: dum ſalutis media negligis, differs. Vbi tua emen-

dationis, vitandi peccati, occaſiones evitandi, propoſita in
Confeſſione facta, dum identidem relaberis graviter, tam
facilè, tam brevi? quia Deum nimis benignum tibi facis &
fingis, teque ſemper, pro tuo ſolùm lubitu, ad veniam &
gratiam expectaturum! Immane flagitium eſt, Miſericor-
diam Dei facere lenam diaboli, eaque ad peccandum abuti.
MMmmmm 2

Deus

& quòd ſæpe juſto Dei judicio, qui ut S. Baſilius loquitur, non
vult, cùm poteſt; non poterit, cum volet.

Convincitur

tua te vel unius peccati mortalis, in quò hæreas, reum agit, vel unt pec-
cato gravi in-

hærens.

HWK

g923 CONCIO XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuria,

Deus ad pectoris noſtri januam ſæpiſſimè pulſat, & ingres-
ſum rogat; ſed crebrò aliud reſponſum non impetrat, quàm
Peccatotis dormire cordis dominum, aut domi non eſſe. Sed erit tem-

incuritangu- pus, cum & nos clamabimus atque pulſabimus; at reſpon-

Riæ in morte,
& periculum.

Incvuria falu-
tis hypocrifis
& hujus gra-

W itas.

ſum aliud, quàm noſtrum, haud impetrabimus: Neſcio vor.
Mifericordia ampliùs non domi: hinc anguſtiæ peccatoris
graviſſimæ, in morte, in Jjudicio, in omnem æternitatem.
Expende talis peccatoris, ita de ſua ſalute incurii, grande
periculum, ex dictis ſupra Concione 31. num. f. & 6. à f. 393. Sira-
cides fideliter ac tempori monens: Ne dica, inquit, Miſeratie
Domini magna eſt Multitudinis peccatorum meorum miſerebitur.
Miſericordia enim & ira ab illo citò proximant, &α in peccatorer reſti-
cit ira illins. MNon tarder converti ad Dominum; & ne diſferas de die
in diem: ſubito enim veniet ira illius, & in tempore vindictæ Aiſper det

2

te. Ecclt. . à . 6. Conc. † 2. . 2. Quanta ver borum pondera 1—

quanta oculis fulgura! quanta auribus tonitrua! qua

W .

gliæ, de qud alibi, & öPad Chr. to. I. p. 2. C. 17. . y. f. 451.

guanta
fulmina! Ergo tuæ animæ miſerens curam habe; mediis ſa-
lutis utere, ne abutere &c. Drexel. cit. C. 9. J. 2. ubi hiſtoria
horribiliter tragica ex Bedâ, de Aulico Cœnredi Regis An-

eſſe: quod planè non infrequens eſt, cùm putatur ſufficere,

externé Chriſtianum vivere, & ſic videri velle; nobis n

criminis objici poſſe: nos in oculis omnium hominum ju-

nos arguente conſcientiâ. Vivimus non improbè ſecund
externam ſpeciem, Divina accedimus, in publico oramus,

Sed quid hæc externa tantùm apparentia, ſecundum quam
non judicat Deus? In Jjudicio humano proceditur ſecun-

ſtos eſſe, & haberi: cùm interim ſumus peccatores, noſtrâ

V. Hactenus dicta miſeriam peccatoris eò magis aggra.
vant, eique judicium Divinum in morte & poôſt exaſperant,
ubi & ſuæ ſalutis incurius eſt, ſalutisque media negligit,
differt, aſpernatur, contemnit; & accedat inſuper ſimula-
tio & hypocriſis, quæ formoſa nequitia eſt, ſed Deo nimium
exolſa, ait cit. Drexel. g. 2. fol. ir. velle probum videri & non

onn
(aleg⸗

anit

ſeo, 4

iudicir

um vie
eaſun⸗

((auteth

adit in un

Wl. o. k

ypon

.

NSD

Uinen
oI. . 4

n Kuen

9
Weſti,

Mle

ükaen

Etumh
Wrd

uInmn

tImele
CaWiun

um & mediorum ſalutis negle ur, abuſits E&ok. 929

Sacramentor

ties qum allegata & probata; quin Judici as non eſt, quærere
Euduin ex Reo, de quopiam crimine, cujus nullam probationem,
Nn. nec indicium habet. At aliud eſt judicium Dei, qui non
Sern. tantum videt & judicat, quæ parent, ſed & intuetur cor.
ee Quid ſi undequaque bonus & probus habearis, ime & ſis, in
emm uno autem ſolum graviter deficias, reus es, Periiſti, gas ock
fendit in uno, faétus eſt omnium reus " Jacobi 2. c. V. Io. de quò ſaprd
ni on Conc. 10. n. . f. 125. & Conc. II. n. y. fol. Ia2. Hanc ſimulationem
GGE. &. hypocriſin, quæ hominem fallit, non Deum Judicem,
eu graviſlimè ſæpiuùs inſectatus eſt Chriſtus in Scribis & Phari-
aſtn ſæis. E. ſapra (onc. 22. n. 3. f. 410. Sed larvam mors detrahit, &

E graves Divini Judicii metus, terrores injicit, & vindictam,

IuE ludque, ut dictum, graviſſimè exaſperat. Narrat S. Gre- Miſera mors
A gor. Leb. g. Dialog. C. 35. in Cœnobio, cui nomen Thongola Monachi, ab-
AEE. ton, fuiſſe hominem religioſum vere cundis moribus, in ſigni ſtinentem ſe
ulm mogeſtia, ſedata indole, verbo, in omnibus compoſitum. ſimulantis &
mIs Sed longe alius fuit, quaàm efſſe apparuit, quod finis prodi- hypocritæ.
iim didit. Nam cùm aliis palam jejunium ſervare credebatur.
IN= Cclàm & occultè vorare conſueverat. Multo tempore clan-
4 deſtinam hanc gulam aluit nemine ejus rei conſcio; ſic ab
Ne omnibus multæ abſtinentiæ cenſebatur. Hoc ſanctimoniæ
Kenhn furtum morbus aperuit. Nam ubi fictus hic jejunator ul-
dan timeæ lineæ admotus eſt, omnes coœnobitas acciri voluit.
in Gaudium illis ſpes vana injecit: Nemo fuit, qui non crede-
konmin ret dignum aliquid à viro tam ſancto moriente audiendum.
Geicdam O boni! cygnum ſperatis in funere cantaturum; corvum
N audietis. Nam moribundus angoribus affluens, & toto
beld Ccorpore contremiſcens, quod diu texerat, tandem fateri
Ninnt compulſus: Cum unà vobiscum Z inquiebat, jejunare me
, ent crederetis, ego furtivè comedebam. Pudicos mores oculis

AN veſtris vendidi, alius animo fui. Nunc ecce morior, ante-
eh quam moriar: Nam ab igneo dracone glutiendus ſum, qui
m ſquameo fyrmate, & ingentibus ſpiris, genua pedésque
* meos circumligavit, ſuis verò faucibus ſpiritum meum e-⸗
ŕVd:?e Mmmmm 3 „ Dibit. .

*
N

330 CoNciO XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuria,

bibit. Dixit, & agere animam cœpit. Vtcunque conſtare
poteſt; quæ à Judice in hunc hominem ſententia ſit dicta.

Rationes irritas & damnatas conficit hypocriſis. Dla verèò

talia bono audientium moribundi oculis ſunt objecta. Et

de ſimilibus dici poterit, arcanum ſingulare Judicium ante
mortem cœpiſſe, non tamen ante illam finitum fuiſſe. Dre-

wvoel. cit. C. 9. G. 3. f. 111. Yo. Major Magno exemplorum Speculo. E. Ab.
ſtinentia. Exemplo 2. V. Engelgr. p. 2. Dom. r. Pent. Infrà Conc, 1oo.

n. 5. Le Blanc in Eſal, 237. 37. a. 4. d f. 95. Rederd. P. 2. Tr. 3. c. I9.
n. 4. à fol. 174. Pænæ hypocritarum Tympius Theat. hiſt. p. I. à f. 27.

VlI. Annon hæc ſufficere nobis poſſint, ad incutiendum

ſalutarem timorem, ne nobis ipſis judicium Dei, contra nos,

provocemus, irritemus, aggravemus, exaſperemus, dum in

noſtræmet ſalutis negotio adeò negligentes ſumus & incu-
In rem præ-rii, gratiis Divinis, Sacramentis, aliisque, bonis exemplis,

ſentem ex. Verbo Dei, adhortationibus, & tam copioſis mediis Divinæ
penditur Pro- Vej

Verb. I. 1 . 24.
Vocavi, & re-
nniſtis.

impoœnitentes, qui in ſuâ inſipientiâ, pravis concupiſcentiis
& peccatis, perſiſtere volunt, ſuamque adeò ſalutem, quam
unicè intendit, vult & amat Deus benigniſſimus, & ad eam
liberaliter media dat & largitur, imò ipie manum porrigit,
negligunt, parvipendunt. His adeo indignatur Deus, quòd
ſuam vocationem, opem, & conſilium deſpiciant, ideoque
Vocat Deus eis minatur miſerias, & vitæ præſentis & æternæ, Vocat
valte. Deus tum externè per verba S. Scripturæ, per Doctores &
Prædicatores, per præceptores, & viros pios, tum interius,

& præcipuè per gratiam excitantem, obſiciendo intellectui

ſtatum periculoſum, in quò peccator verſatur, damna pec-
cati, gehennæ tormenta impiis parata, ac gaudia Cœli Piis
decreta; idque ut reſipiſcant & convertantur, ſalutémque
ſuam, ad quam à Deo creati ſunt, ne perdant temcrd & 1.
H E Ee ere;

kelurge

liberalitatis, vel non utimur, vel abutimur. Ecce iram Dei
meritò hinc intentatam: Vocavi, & renuiſtu extendi manum
meam, & non fuit, qui aſpiceret? deſpexiſtis omne conſilium meum, .½
increpationer meas neglexiſtu. Proverb. I. V. 24. & 25. Alloquitur

ſccun
tz etenn
font g
LDivin

barathto;
trahit,
uuiinton
Criltenr
out
eNRAN
wenlere
t, din
löonl
lei co⸗
tüönt⸗
Nl Nec
Pennn
nltmum

Aben.

ANEn
Tbuinamn:
min
um el
kabern
betnir
ente

enit
—
os corare
li kee
Eero

SS

Ncicſnge
m oik h.

erte Nk.

Id

37

1

UmsKin.
hniernl.
eäeDen.

aeinud
nl
ium meun
Mun

niten
wen
nEi

un

en

Wt,

Sacramentorum & mediorum ſalutis neglebtus, abuſ- 2 Ge. 831

berè; etenim in peccatorum libero arbitrio ſitum eſt, Vo-
cationi & gratiæ Dei conſentire, vel diſſentire pro libito, uti

ex S. Auguſt. docet Concilium Trid. &cſ-. 6. quia vocavi, & re-

nuiſtu. Extendi manum meam. Magnitudo Bonitatis & gra- Extendit ma-
tiæ Divinæ exprimitur, cùm peccator ſuis viribus à pecca-num, quâ ra-

qui in ſoveam profundam lapſus eſt, manus porrigitur, ut
ex illã extrahatur. Manum extendit Deus juxta janſenium, ut

(quod facit) indicet viam ſalutis, quæ eſt lex Dei, ſic enim
extentà manu & digito viatori ignaro viam demonſtramus.
Eyrxtendere manum, ait Beda, eſt beneficia offerre & confer-
re, imò incogitanti ea ingerere & obtrudere. Denique, a-

liis omiſſis, extenſio manus ſignum eſt ſummi amoris & de-

ſiderii, quòô Deus homines omnes expanſis charitatis bra-
chiis complecti, ſtringere, ſibique agglutinare, & ſic ſalvare

vult. Hac de causâ in Cruce Chriſtus brachia extendit, ut
iis totum mundum amantiſſimè complecteretur; imò ex-
tendit manus quaſi rogans & obſecrans. Adeo ſalvos nos

vult Deus : ſed juſt queritur: Expendi manus meas totâ die ad
Populum incredulum, qui graditur in viâ non bonâ poſt cogitationes

uas Iai! 6s.. 2. &d Rom. 1o. 21. Deum ſpernimus, cùm contra
Dei præceptum, conſilium mundi, & carnis ſequimur;

cum bonis gratiæ & gloriæ promiſſis, caduca ſoculi & car-

nis voluptates anteferimus: de quò Conc. 27. cit. Deſzexiſti

to reſurgere non poſſit. Juxta Lyranum: ut peccatorem, in tione?
barathro peccatorum demerſum & ſepultum, potenter ex-
trahat, & ad lucem gratiæ ac juſtitiæ educat: ſic enim ei,

Deßerxriſtis?

omne conſilium meum: v. 2y. quod vobis in veſtrum bonum & duid ſit:

ſalutem ſuggeſſi, & pro eo amplexi eſtis noxia in veſtram

ruinam: Deſpexiſtu. Gravis hæc eſt Dei querela; Deſpicere

enim plus eſt, quàm ſpernere, vel contemnere: deſpicere

enim eſt, quaſi infra ſe & ad pedes ſuos projectum aſpicere,

& aſpernari: ex adverſo, ſuſpicere eſt ſurſum aſpicere & ve-

nerari, quaſi ſupra nos aſpiciamus aliquem eſſe collocatum,

quem revereamur. Tangunt iſta omnia ſalutis ſuæ incu-

832 CoxNciO XLVI. Judicium Dei tineat Saluti incuri,

.— . —

rios, negligentes, contemptores. Audivimus Dei ad ſalu-

tem vocantis gratiam & benignitatem; peccatoris pertina-

ciam, Dei deſúper querelas: Sed audiamus, quid addatur?

Ridet Deus go qnoqque in interiti veſtro reaebo, & ſabſannabo, oum vobiz id, qubd

&α ſubſannat
ſui contem-

Ptrorcs, & ſa-=

zimebati, ad venerit. v. 26. Ridet Deus, & ſubſannat ſceleratos
ſui & ſuæ ad ſalutem vocationis contemptores, jocis riſibus.
lutis incurios. Jue, in rebus præſertim fidei, vacantes, dum eos hoſtiliter,
ſed juſtè pro meritis acriter punit, omnibusque irridendos
& ſubſannandos objicit; dum eis ſua ſcelera exprobrat; uti

immiſericordiam exprobrabit impiis à ſe in Judicii die

Terribilis
exitus ſalutis
ſuæ incurii.

damnandis: dum de eorum juſtâ pornaâ gaudet, facitque ut

omnes Angeli & Sanécti gaudeant. Apoc. 1§. 2o. dumm eos ho-

ſtibus, præſertim dæmonibus tradit, qui eos cruciando ri

deant & ſubſannent, uti factum Vdoni (Scpra Cone 3a. n. 9.)
Cornel. in cit. Proverb. I. v. 24. 2. 26. à f. 39. Aptiſſimèe in rem
præſentem P. Georgius Reeb S. J. zn Regut. Prudent. cap. II.

Y. 3. Miſerrimus eſt ille ægroti ſtatus, quando Medicus

omhnia illius arbitrio permittit; tunc enim verè de ſalu-
te illius conclamatum eſt: Actum eſt de diſcipulo, ſi Magi-
ſter ferulam ſubtrahat penitus, omnemque ejus curam po-
nat: captus lumine à periculoſo caſu magnâque pernicie
Proximus abeſt, ubi à ductore deſeritur. O homo, nos o-

mnes in manu Dei ſumus: ſi ille ſe Medicum noſtrum, &

Magiſtrum ac ductorem præſtare omittat, tunc verè miſeri

ſumus; tunc enim verò mala inæſtimabilia talem compre-
hendunt & circumvolvunt. Cœcitas illa, & animo innata,
Perque patrata ſcelera radicata mentis pertinacia ac duri-

ties, innumerabilia ſecum mala cumulatim, ac damna irre-

Parabilia inferre certè certiùs ſolet. Plena eſt hujusmodi

exemplorum & ſacra & profana hiſtoria: ad rem unum dun-

taxat referam exemplum. Inter obſtinatorum exempla re-
cenſeri meruit nobilis ille, qui non ante multos annos (uti

ex fide digna relatione accipimus) ignobilem ſanè, & ſan-
guineis deplorandam lachrymis, vitæ clauſulam impoſuit.

Man-

—

ns, ec.

to Relis
m ſele ⸗
id ferm
liora ſobi
nente con
aumlliam,

oost pern

Cbuste
reroteni
umde
Wens
un eno

(colvn

nurosra

M

elonnne
altſiln

10, Mnd

Eu, füber
ſet eket,
Nlrgans
wobtel
len c
nomi
Uures
Lelr,

RREE
O”
ℳ dg
, 1,
ckrle.
„
„ N
Pprobrnn
. ucti 1
*

ne in n
0 Mdias
E de iln
o, NA.
Füe .
r einde
d W
lnnN
e ſeteu
emme
imn
MH n.
enhat
nS
..

.

=
S=

Sacramentorum &y mediorum ſalutis neglelctus, abuſus &Nr. 933

— —

Manſuetioribus litteris, virtutibusque chriſtiano homine
dignis, excoli aliquamdiu viſus erat, eo etiam conſilio, ut
certo Religioſorum hominum Inſtituto hac ratione ido-
neum ſeſe & utilem efficeret. Steterat ea animo ſententia
per id ferme tempus, quod humanioribus dederat ſtudiis:
altiora ſubinde aggreſſus, majora quoque (uti ipſe rebatur)
mente concepit, exiſtimans, abjectum nimis eſſe, prœæclaram

familiam, quam hactenus per ætatem nondum nòôòſſet, re-

ligiosâ paupertate occultari: Sat multos cum egeſtate lucta-
ri, quibus per fortunam conceſſum non ſit, divitiis affluere.

Et verò ne pietatem ſimul integrè deſerere videretur, Cano-
nicum induere decrevit, qui juxta vitæ hujus commoda, eti-
am alterius beatitate potiri aliquando poſſet: in Canonico-
rum ergo cenſum adſcriptus, non illaudabili induſtriâ offi-
cio ſuo fungi, frequens in templo adeſſe, reliquis moribus
hominem frugi præſeferre; inde verèò frequentiorum com-

precationum faſtidio ſenſim captus, ſociorum inſuper co-

hortationibus accedentibus, identidem occinentium, animo
liberaliùs indulgendum eſſe, laxandas aliquantisper habe-
nas, moderata durare: quin & corpori refocillando amicis

compotationibus, luſibus & choræis interdum indulgen-
dum; ſic enim paſſim factitare alios. Audit hæc conſilia

improvidus juvenis, admittit ductores, ſequitur, ita tamen,
ut non multòè pòſt etiam ad non mediocria ſcelera ipſe an-

teſignanus fieret, téôtque vitiis prioris vitæ famam ſepeli-
ret, ut paſſim malè ob hoc audiret; unde etiam, ex famuli-

tio, honoris & ſalutis ſuæ ſtudioſiorem non neminem na-
ctus, ſubmiſsè ab hoc admonetur, famæ ſaltem familiæque

parceret, nec tam fœdam illi notam inureret: quem tamen

objurgans herus faceſſere juſſit, imperare ſuum eſſe, ipſius
verò obtemperare, dictitans. Dum hæc ita fiunt, febris ho-

minem corripit, ſternitque. Mox rumor urbe volat, pes-
ſimi nominis illum Canonicum morbo detineri. Hoc ubi

ad aures Toletani Eccleſiaſtis (ibi enim res agebatur) accidit,
Altechtl de Jud. erctr. Ipnn nhün nonh

934 CoxNcio XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuri»u,
non negligendam ipſe hanc occaſionem cogitans, ægrum in-

Viſit, ſermoneque familiari aliquamdiu habito, tandem ed

dilabitur, propter quod vel maximè venerat, conſcientiam
nimirum ut excutiat, erratorumque graviſſimo onere ſeſe

levet, amicè admonet: ad quæ æger: memorem moneri;
jam verèò periculum nondum eſſe tantum, quod ad hæc

agenda impellere poſſet: ſi verò majus futurum ſit, officio
ſe intra proximum triduum non defuturum. Acquieſcen-

te hoc reſponſo Eccleſiaſte, Medicus ponè adſtans, neſcio
quas in vultu infirmi notas deprehendit, ex quarum indicio,
ne per tres quidem horas ægrotum ſuperſtitem fore, affir-

mat. Quare conſternatus Eccleſiaſtes magis inſtare, Divini
etiam Judicii ſeveritatem interponere cœpit. Vbi verè

adtum ſe agere intelligit, cubili egreſſus, nobiles aliquot, de-

cumbentem inviſuros, offendit, quos vehementer rogat, ut

hunc familiarem ſuum, periculoſiſſimè laborantem, chri-

tur, obteſtantur; ſed effectu penitus nullo: accurrit ſub hoc
iterum Medicus, iterum certas magisque fatales prioribus
notas acceſſiſſe, conſpicit, vi quarum ita præcipitare illum

ad terminum exclamat, ut ab hoc ultra horulæ ſpatium ab-

eſſe non poſſit. Hic Eccleſiaſtes, coeterique lecto circum-

fuſi, maximâ, quâ poſſunt, verborum vehementiâ conten-
dunt, ut ſalutarem ægroto dolorem, ſcelerumque ex Legis
Divinæ præſcripto faciendam Confeſſionem perſuadeant;

ſed & nunc quidem proficiunt. Quid vultis, inquit æger,
vires meas ego novi, periculum remotius eſt, quam ut inju-
cundâ Confeſſione turbari me ſinam. Hæc dixit; & ecce lin-
gua obmuteſcit, hebetantur oculi, ratio turbatur, nec quid-
quam pro ſano amplius ab illo agitur. Deſperatis rebus à
Numine opem implorandam FEccleſiaſtes cenſet, ſimulque

Chriſti à Cruce pendentis efftgiem manu prehendens, S. Pfſal. en
hhklll,

mum de Profundis orditur: dum verè ad ſecundum Pſalmi
verſum perventum eſſet, hæcꝗue verba inſonarent Pſal Rao.

—

Fiant

UItn

=
=

1
1

e

cn

—

ur auref

tott in
Ayit,

ſem hane
ſiſteritu t
muinenn

wein tu
ſbiporn

VI.!

ſele Ghr

Dhottran

(KrsK
NWlort

MIr Ne

un meel
ſtiani officii commonefaciant. Ingrediuntur hi, hortan inrn
ſrite

Gſinen

t.

enari.

Ntuiisa

ls lect
les Ut

Sacramentorum & mediorum ſalutis negledtus, abuſus c. 8335

eun Friant aures tux intendentes in vocem deprecationi meæ, lignea Ima-
nin go, tot4 inſpectante corona, clavis affixa ad Crucem brachia
ine H reſolvit, & utraque manu aures obſtipat ſimũlque formida-
1 ede pilem hanc vocem mittit: Oauia vocavi te, & renuiſti- ego quoq
me i interitu tuo ridebo. Fulmen hoc erat, quod ſimul ab hac
ii Imagine miſſum eſt, induratam in ſceleribus animam ex cor-
unhn pore in tartarum deturbavit. Refert idem P. Reeb cit. l. J. 4.
mdn ubi phrra.
Alrs len VII. Ergo ne renuamus tam ſancta, tam nobis æternùm Concluſio:
umhe utilia Salutis noſtræ conſilia; ne deſpiciamus Deum, & ſalu- Cura Salutis
nin f tem noſtram, quæ æternæ vite eſt, de Negligentiis hactenus habendla.
en noſtris & peccatis doleamus, pœniteamus; formemus no-
i va melioris vitæ propoſita, ſed efficacia & conſtantia; Vta-
Sdindt mur Sacramentis, mediis noſtræ ſalutis tam efficacibus,

quam neceſſariis, Pœnitentiæ, quâà noxas damnationis de-

„

Alel, ponimus, Deo reconciliamur: Euchariſtiæ, quâ roboramur,
Hibeu novisque auxiliis gratiæ dotamur. Caveamus horum præ-
INEſertim ſacrilegum uſum, neque neglectum tantùm: ne de-
SN nique in extremis, in morte, in Judicio, graviſſimè nobis ſit
eiieh timendum, at ſine fructu, ſine ſpe veniæ. Concludo exem-
nt plo, quod oſtendit, quid pluribus cogitari velim, & imitari.

imm Anno Chr. 15⁄50, populabatur Peſtis Geldriam. Eo tempore Docet verbo
hI Arnoldus Hubertus, nauta, ſed, contra quàm ſolet hoc ho- & xemplo
gral minum genus, optimæ vitæ, nocte quâdam moneri divini- Nubertus
peime tus ſibi videbatur, uxorem ergo excitans: Surge, inquit, ego
n vocor. Mox ante lucem ad templum unà properant, &
um? dum fores reſerantur, inter preces exſpectant. Admiſſi tem-
& plo, in preces ruunt. Sacramentis animum Arnoldus ex-
piat. Vbi domum rediit, animo linqui cœpit, & à ſenſibus
A“ alienari. Triduum ita jacuit, ut dubium fuerit, vivis an

,D mortuis annumerandus eſſet. Demum ad ſe rediens;: Vbi,
DDd. ajebat, fui, quæ, & qualia vidi? Ab hoc tempore detinebatur
Nun no affxus lecto, ſemeſtri ſpatio æger. Homines opulentos ac
leric nobiles, ut ad ſe reviſerent, Vix admittebat; ridentes, aut
Nnnnn 2 Inania

8

836 CoNCIO XLVI. Jud. Dei timeat Salut. incur. Sacram. E& med So.

Nanc tem-inania loquentes, circa lectum non ferebat. IIlud identi-

pus nugandi dem uſürpans: Nunc tempus nugandi non eſt. Ab hominibus
non eſt, nem-plebeis & ſimplicibus adiri ſe non vetabat, quò eos facilius

pe in negotio Dei timore imbueret. Nam & iſtud ſæpins ingeminebat:

ſalutis.

Vbiè fui, quc & qualia cognovi? Nunc revera non eſt nugandi tempum.

Minutum illud eſt, ſed mirum, toto, quòê decubuit ſemeſtri,
ungues ægroti non ſuccreviſſe. Exaétis ſex menſibus mor-

te placidiſſimâ, velut obdormiens, defunctus eſt. Hæc mi-

hi, ait ſcriptor, Jurisconſultus, vir doctiſſimus ac integerri-

egx. 4. f. z36. Oraculum credamus monitum

mus Arnoldi cognatus, optimâ fide retulit, quæ ipſe ſpecta-
vit & audiit. Drexel in cit. Tribunali Chr. L. 2. C. Io. F. 1. f. 1a2. ek

Tilemanno Bredenbachio Theologo (qui obiit A. 1791. Tirinus) Lib. 8.
Collat. Sacr. Cap. 14. &v Alt. Jo. Major Sec. Exempl. V. Viſiones defunék.
illud ſaluberri-

mum: Nunc tempus nugandi non eſt. Ita nec tempus peccandi,

unquam eſt, & eſſe debet: Sed ut, Dum tempus habemus, opere-

mar bonum: Galat. 6. o. & cum metu & tremore, juſti judicii Dei,
ſalutem noſtram. Philip. 2. 12. Fiat, cum Dei gratiâ, Amen.

Authores in Vid. Cornel. à Lapide in Proverb. I. d v. 24.d Ffol. 35. & in Proverb.

ilir⸗

tem,
ALNI
(.
(o

Wnga

—,=
= E
— S
=

llte pogel
hanc mate- 14. 32. f. 34. & ſéqu. Hierem. Drexelius, Tribun. Chr. L. I. c. 9.
riam. & cit. EL. Matthi. Faber Dom. 9 poſt Pent. Conc. I. Franc. oſ. oſen
Capuc. ead. Domin. Angel. Paciuchelli in gRonam Lecdk. 39. nkkr
F. S§. ad ſin. Lect. usque. JO. Bapt. Saint-Jure de Cognit. Dei L. i. Ctinisn
c.1. à fol. J. Wencesl. Schwertfer, Iiduſtr. & Conſcl. Pirit. onmne 3
f. II2. Bened. Fidelis Quadrag. Serm. . Conſid. 2. à f. oS5. in “
FPer. 3. Domin. I. Duadr. Item Serm. 29. Conſid. I. Alphonſ. Ro. nhad⸗
deric. Exerc. Perfedt. Tract. j. Vitus Faberius Parte 1. Domin. buͤcle
Septuag. Franc. übelacker Theſaur. Iræ ac Miſeric. Dei, hine Künn
inde. Mich. Pexenfeld. Concionat. Hiſtor. p9. & in Dodtrin.3. .
1bid. d fol. 61z. Vid. infra Con. zo. & I. & 71. à num. p. Item de
Conc. 66. fine, & 2. Proæm. num. G. ſine. Item Indice Ker. V. Sacra- 1
menta: Salus“ Acedia“ Obſtinatios Oblivio. ðð i

—.—

liniu Ii

77:/60 S
e
i ſovareelin

4
I

Uc anbert

—

Uetenni,

Gena, het.

le

Md.

m.Cli

Suumnlit

„0. 4 *

7 2

ut ihu
i

er- N

0

Interrogabant eum: Tu quis es? Joan. I. 19.

& mel ſlveſtre, agreſtium apum, quod amari & ingrati ſaporis

5„

—

CoNCIo XLVII.

Mortem, & Judicium Divinum meritò timendum,

&S& aſperum facit: vehemens amor inordinatus, &
Ccura rerum fluxarum: Carnis petulantia & Libi-
do: Gula & Ebrietas.

I

ſaliſſima, vel maximè in Divino Judicio, proponitur,
ventilatur, eique ſine fuco, ſine jactantia reſponden-
dum, vel potiuùs ex ipſis omnium actis, & Conſcien-

”MW! 87
(4323- S363 S3 3. S322-4353. 363. 536.--r23 62. 3 ⁄. 43:. 232. -J833-

quu e? Quæſtio hæc de quovis homine, & univer-

Dom. Adv.

tiarum libris, reſponſio manifeſtiſſima erit. Ad hanc quæ- S. Joannes &

ſtionem S. Joannes ſinceriſſimâ humilitate, confeſſus eſt, & non verbo & ex-

rat Chriſtus, quis tamen eſſet, & quantus ſanctus, demon-
ſtravit & verbo & exemplo: verbo ſuæ ſanctiſſimæ prædi-

cationis: Vox Clamanti in deſerto, quaâ Dei nomine & juſſu,

omnes ad pœnitentiam & melioris vitæ inſtitutum, effica-

citer cohortabatur, omnis generis Status & Ordines: Ex-

emplo & auſteritate vitæ, quà contemnens, & velut pedi-
bus calcans omnes res fluxas totumque mundum, in eremo

& ſummdâ paupertate rerum omnium vixit: quâ, puritate

Angelus, ſacros artus ſuos & carnen duris Camelorum pi-
lis veſtiit, ſeu cilicio aſpero, cibo potque uſus, vix huma-
no, inſipido, quem in deſerto reperire erat, Locaſtas (qui ci-
bus vilis, temperantiæ, paupertatis, & pœnitentiæ index)

Nnn nn 3 eſſe,

negavit: & confeſſus eſt, quia non ſum ego Chriſtus. JQoann. I. 20. Exi- emplo de-
Itimante populo, & cogitantibus omnibus in cordibus ſui de goanne, monſtravit,
ne fortè ipſe eſſet Chriſtus. Lucæ 3.1v. Et quanquam ipſe non e- dis eſſer.

838 CoxNcio XLVII. Mortem & ſudicium ſibi exaſperant
eſſe, docent S. Iſidorus Peluſiota, Euthymius; quâ vitæ ra-
tione, ipſe Dei beneficio ſanus & vegetus ex cibo hoc alias
noxié, & contra naturæ palatum, validus Dei Præco, acer
gulæ, luxuriæ, omniumque ſcelerum caſtigator, & cœleſtis
regni prædicator, exemplo magis, quaàm verbo, demonſtravit
NJugere à venturd ira Judicis Divini & æternâ damnatione. Cor.
nel. in Matth. z. Vid. Bellarm. To. 2. Lib. a. de Monachis c. 39. à f. 1673.
Peccator quis ubi impiè hæretici de & goanne B. quid ad hæc vos mundi ,ter-

ſit, dqdum ver- renorum, carnis, libidinis, gulæ, ebrietatis & iniquitatis,

po negat, de-
monſtrat vi-
tæ ſuæ actis,

quam velut aquam bibitis, Job. 1y. 16. ſectatores? quâ ratio-

morte & ju- Aliud veſtra verba, aliud exempla & vitia loquuntur. Tu
dicio maxi- quis er“ cum faſtu & ſupercilio reſpondes? Quid ad te * ſim
me. qui ſim, aut velim: melior te, cujus non es dignus corrigiam
fſolvere calceamenti. Tantus ſum, & talis: diver ſum, & nullius
cegeo! Apoc. 3. 17. (Adeo ſuperbæ jaétantiæ nullus finis) & ne-
ſeu, aut neſcire vis, quia tu e miſer, & miſerabili, qui tibimet

mortem, certiſſimam, aſperam facis, & Judicium durum,
duriſſimum, tuâ, vivendi malè, ratione. Vniverſim verd
ſolemus tegere, excuſare, negare, minimè confiteri, noſtros
defectus & errores, palliare vitia: magis ſtudiosè, quàm o-

lim Rachel patris idola, à ſe ablata, occultabat: Geneſ3r. 34.
V. C. 27. n. I. à fol. zog, Verum aliter nobis vel ipſa vita noſtra,

malè & in turpitudinibus acta, loquetur in morte & judicio,

dum utrumque nobis intolerabile, & ſummè aſperum ex-

abſconditum peccatun, revelabunt dolores mortis & Judicii,

per illud exaſperatorum: ubi nullus erit negationi, excu-

ſationi, ſupercilio, inſultationi, & jactantiæ locus, quod
quidem jam nunc perparùm cogitamus, perpendimus. Zi
guis e “ M SS

II. Ve.

ne demonſtratis, vos nolle fugere à venturàâ irà, & quinam
experturus in ſitis, nempe ſalutis veſtræ incurii, imè ſceleratè prodigi.

periemur (avertat Deus) Dolorer parturienti loquuntur vere-
cunde vel malitiose abſconditum uterum: Oſeæ 13. 13. Sic

cvdh il
Plmalit
ſln
Cne

Gr.L.r
ed ntope

eus! Hi
nn re e
WGarus

el

KoNdr

Ae
Rè,Min

UnbDinn
Wunerron

ſedn
IIDard

ſock

1no ſemn

iee,

,K⸗ 8

Ennee

V

natore .

— „S
ſtae
Linigunt

AAr
Snunin
fn Ir
uitbim

WN Corun
venme

Ken tatns
K,Wand

Cen

ſnium

„

te Aiii,
Aſpere4

buntu,
a,
6 1l

Con l.

0,

bo: Aaritia. quam ergo m

Impii di vites, libidinoſi, guloſi ebrioſi, Gr. 839
II. Veriſſimum religioſiſſimus Thomas de Kempis: Homini in
AQuando illa extrema, inquit, hora (mortis & Judicii: Satutum eſt morte alius
hominibus ſomel morè, poſt hoc autem gqudlicium. Hebr. g. 27.) venerit, de vitàâ ſuãâ
multum aliter ſentire incipie de totâ vita tud præteritäs & valde dolebi, ſenſus erit.

qui tam negligens & remiſſus fuiſti. In. I. de Imit. Chr. c. 23. n. 3. E. ſa-

prà Conc. 46. n. I. VE. infrà inter Ad. e Kirchero. Et Drexel. To.I. Tribun.

Chr. L. I. C. I. F. I. & 2. Quid ſi non tantùm negligens, remiſſus:
ſed inſuper totus tuæ ſalutis incurius, contemptor, prodi-
gus? Hi ſane ſunt, qui mortis & judicii immemores, terre-

na præ cœleſtibus, tranſitoria præ æternis eligunt, volupta-

tes carnis præ cœlo, corpus & ventrem pro Deo habent, il-
lumque ſaginant, ſæpè deſtruunt: animam perdunt. Sce-

lerum omnium (niſi per pœnitentiam corrigantur) Noviſſt.

ma amara quaſi abſynthium, & acuta quaſi gladius biceps: Proverb.
y. 2. Diximus ſaprà Conc. as. huic cobærente, Mortem & Jjudici- Mors & Jju-
um Divinum meritò timere debere ſuæ ſalutis incurios, dicium aſpe-
Sacramentorum & mediorum ſalutis negligentes. Pergi- Tum quibus?

mus nunc, deſcribere ſuæ ſalutis negligentes ſupinè, plane:

& hos inter, qui mortem & judicium, judicemque Deum
ſibi aſperum & terribilem faciunt, malumque finem, & da-
mnationem ſortiuntur, quibus avaris aurum, argentum, Avaris, qui-
bonum temporale, coœlum & Deus eſt: Avari Dem, nummus hus nummus

AR, ait S. Anſelm. ſap. Epiſtol. ad Epheſ. Calamat. in Sent. f. 1z. Ver. Deus eit.

ercedem ab hoc Deo ſuo, cujus
pedes lutei ſunt, quem finem hi expectent, niſi peſſimum in
morte & Jjudicio! ſed & vitam miſerrimam. Percelebris
& inſignis, myſteriisque plena eſt illa Chriſti Concio, & in
illà Parabola de Semine & Seminante. Lacæ S§. à v. . Vbi

(quod huc mei eſt propoſiti ) inter alia, de cœleſti hoc ac di-

vino ſemine, Et aliud, inquit, cecidit inter ſpinas, & ſimul exortæ

ſpinæ ſuſfocaverunt illud. v. 7. Explicat ipſe Chriſtus v. 1a. quod Diviriæ ſpi⸗

autem in ſpinas cecidit: hi ſunt, qui audierunt (Verbum Dei: . U& lunt, quam

mnen eſt Verbum Dei v. II.) & à ſolicitudinibus & divitii & volupta EeI dei⸗

. bum Dei ſluf-
tibus vitæ eunter ſuſocantur & non referunt frubtam. En acerbam 40

cantes.
VItam

2

340 Coxcto XLVII. Mortem & udicium ſibi exaſperant
vitam & mortem malè divitum, apud quos nullus frudtus mwterte
Verbi Dei, etiam de graviſſimis Fidei articulis, de cœlo, ju- enm M.
dicio, inferno, pœnis avarorum: &c. ſed vice versâ „Dei him,
nulla religio, ejus mandatorum nullus reſpectus, æterno- Mt lt
rum mera oblivio, ſalutis nulla cura; cuùm tamen hoc ſemen vamumw.
Divinum de ſe ſit efficaciſſimum, & ſructum det aliud centeſe. ccehtuln
In morte acu- mum, aliud ſexageſimum, aliud ktrigeſimum- Matth. 1I3. §. Divitiæ es) cun
tiſſimè ſau- aptè comparantur ſpinis, qui inſtar Spinarum mentem diſtra- (propoſio
ciantes. hunt, pungunt, cruciant, ut de rebus divinis diviti ſæpè co- imſi
gitare non libeat, idque etiam in ipſo graviſſimo mortis ar- mmeme,
ticulo, quô pendet æternitas. O quam acres & fatales ſpi. aunan
næ, divitiæ, curæ, ſolicitudines ſæculi, voluptates, ex divi- nalar
tiis quæſitæ, velortæ: quod ipſius mortis periodus vel ma. üultn
ximè monſtrat. Quanti ibi & quàm multiplices aculei cor (Mrl

& animam penetrantes, dum ægréè dimittitur, quod cum

=—

gamr
amore retinetur: & cum amore tenaciſſimè tenetur, quocd wiln
ægrè, dimittendum eſt tamen, velis nolis. Sed ubrinterim mhn 0
anima tua? ubi æterna ſalus, toto mundo, ſi integer aurum uzunt,
eſſet, pretioſior? hujus diviti impio & voluptuoſo per gulam iizeen
& libidinem (uti vitia catenata ſunt & magna divitiis & vitiis (ti
inter ſe cognatio: Sengel. to. 3. c. .) nulla cura, & cùm omnia Miiseitn
cætera cogitet, hanc negligit, ejus oblitus totus, idque de- Aadmm
nique, juſto Dei judicio impoœnitens. V. Faber Dom. Sexag. M Dſd
Conc. 2. Nengel. de Jud. to. 3. C. 77. l ELmn eſe
III. Lc. 18. v. 18. & ſequ. Interrogavit Chriſtum quidam prin. bullant
ceps, Adoleſcens, dives, ut innuitur de eodem Matsbh. 19.4 v. I6. GHliſi
dicens“ Magiſter hone, quid facient, vitam æternam poſſidebo? idque iMn.
ſincere ſalutis ſuæ animo & ſtudio ex Chriſto poſtulaſſe, Ponneen
(genu ſlexo. Marci o. Iz.) patet ex ſequentibus. Reſponſum kllgat,
accepit: S& vis ad vitam ingredi ſerva mandata: Non homicidium Ut maten
Lucæ 1ö. A IS. facies &c. ut ibidem Matth. 19. à v. z. Omnia hac, inquit Prin- iquer
Dives ſuas ceps, cuſtodivi à juventute meâ, quid adhuc mihi deeſt? Ait illi Re- amn ſid.
'habet, & Ms Si vis perfeltus eſſe, vade, vende, quæ haber, & da pawperibm, & „blli
habebis theſaurum in cælo, & veni ſequere me. En quantum pro m ſere
bonis lnele

ber

1. 8

s Dre

4 1 . ,

in zero.
henha nen

ker „. . 1
Aa vrin,
. ℳ MM/

*

OMN.
„„,W

1
Nates, VAG—

1. 4
(es ul

,CNn.

nenut, Ad.

Ardocrern

egeraumm
n lo vitæ æternæ ſtimulo, ab obſervatione Mandatorum Dei

tus tet

er DNNH
.

mpulnn

GehlpA

,

cælorum. Tum quia cupido, amor, & cura divitiarum
eas coacervari per fas & nefas: tum quia ita mentem omnem

õõ

lmpii di vites bidinoſt, guloſe eb ioſt, Or. si S

bonis terrenis theſaurum in Cælo offert Chriſtus amantiſſimłè: ad perfectio-
ita enim Marcus cit. c. 10. v. 21. Jeſus antem intuitus dilexit enm. nem in inn
lu theſauro
enditur. . *
oper emuntur. Sed quid ad hoc conſilium Evangelicum (non ſutis amans.
praceptum) cum tanto promiſſo, hic Princeps Adoleſcens

IIO dives: cunctari, animo & ſalutis ſuæ tam ſincero deſiderio

permanentia retributiont: o- tus à² Chriſto

„ait S. Chry ſoſt. copia & e- kord Celit
Et S. Hilarius: Jacturd ſabſtantiæ terrenæ, ait, cælsrum aunt ſuæ ſa-⸗

& propoſito cedere, imò abire: Cam audiſſet autem Adoleſcens

abiit triſtu. Matth. 1g. 22. & cur: non ob horrorem cœlibatus &

continentiæ, quam, ſeu cujus conſilium proponit Chriſtus
cit. c. v. II. aut obedientiæ: Sequere me: ſed: Erat enim multas

pohſeſſiones habens: ut ait Matth. & Marcus: vel ut Lucas v. 23.

EHis ille auditi contriſtatus eſt, quia dives erat valde. En hicce utut

ſalutis ſuæ ſincerè amans, & præœcepta Dei à juventute obſer-

vans, amore tamen terrenorum quam fuerit abſterritus, &
abſtractus à ſanctiſſimo vitæ inſtituto, ab immenſæ retribu-

tionis bono. Quid viri divitiarum Pſal.7s. 6. ſeu quarum illi

mancipia ſunt, inſuper nullo ſalutis ſuæ deſiderio moti, nul-

longiſſimi, vitiis verò toti immerſi, in voluptatibus? quis ho-
rum finis erit? quæ mors? quodnam Judicium: ſe ententia fi-
nalis quænam: non alia quàm omnia graviſſima & duriſſi-
ma. Difficilis cœli ingreſſus, ab eodem excluſio certa: ergo
& mors peſſima, qualis eſt peccatorum Pſal. 33. 22. Etenim Jeſus vi- Cur Dives
dens ilum triſtem factum, Luc. 15. 24. hinc occaſione acceptà, diwit difficilè in-

Aiſcipulu ſuis Amen dico vobise quia dives dAifhcilè intrabit in regnum ti abit in re-
,, facit gnum Ccoeli?
Divitiæ occa-
„ . 8 9 . 4 1CR ſio pPeccati.
iis alligat, ut nequeat cogitare de cœlo: tum quia divitiz 1

ſunt materia & ſtimulus ad ſuperbiam, gulam, luxuriam,
omniaque ſcelera, juxta illud: Eodiuntur oper,
1boerum. Vid. S. Bern. Medit. cap. te. Pergit Chriſtus, agg' avan
magls, quam difficile ſit,
ſertim verò illum, uti accipit
Mechtl de qud. ertr.

irryritamenta ma-
8 Divitem ſal-
vari impoſſi-
bile eſt: quo-

divitem omnem, neque tantùm, præ-
Remigius (Antiſiodore d modo:

OOO OO

—

E

842 CoxNcio XLVII. Mortem & judicium ſibi exaſperant 2
Monachus, Rhemis Profeſſor publicus, ſuâ ætate doctiſſi. ſcmn.
mus: Terin.) confidentem in divitiis, ſalvari. Et iterum dico Ham,
vobirs facilids eſt Camelum (animal gibboſum & altum, juxta (ie,n
Orig. S8. Hilar. Hieron. Chryſoſt. & alios paſſim) per foramen (e.
zcu tranſire, qudm divitem intrare in regnum cælorum. Impoſſi. ausel
bile dicitur id, quod valde difficile eſt, & rarum, ut ait S. Hie. ſlebit.
ronymus: Non impoſſibilitas prætenditur, ſed raritas demonſtratur. Wyil l
Vel impoſſibile ſecundum, & apudhominer; apud Deum autem emnia utasoe
poſſebilia ſunt; ut ait Chriſtus v. z26. cit. Matth. 9. Ergo excluſus ſcat: li
& excludendus Cœlo, mortem habebit aſperam, Judicium Uuce/,
duriſſimum, idque ſuâ culpaà & voluntate, quà in peccatis Mmmn at
permanens, ſalvari non vult, & ſibi (in ſenſu compoſito) im· r:
poſſibile facit, id quod Deo & apud Deum poſſibile, cum & ulnnd
Deo impoſſibile ſit, ſtante ſuo decreto, Exzech. 5. 3. & 2o. &— ma- ohenm,
litiã hominis, hunc in cœlum recipere. V. Cornel. in cit. Mattchh. (bberi
I. 4 V. 16946. .ʒ. ““́RMN W W
Luc. 12, a. IV. Audiamus propius, quænam diviti impio mors ſit: mmumn
expenditur repentina, terribilis, inevitabilis, & conſequenter neque mi- es
nbinigeutr tius judicium, quod utrumque jam nunc meritèò & ſalu- lulen
cura. hriter perhorreſcat. Rem ab exemplo Chriſtus ad oculum mmtalt
depingit Lucæ12. 4 . 16. Hominis uznsdam divitis uberes frudtus mte. 4
ager attulit, ſeu ejus regio, agrorumque multitudo. Et co- ftaſere
gitabat intra ſé dicens: quid faciam, quia zon habeo, quò congregem l *
rudtus meos“ En divitis curas, en paupertatem: eget loco, qui ung 4
abundat opibus & loculis. Eleganter S. Baſilius homil, in hec- lnma
verba Chriſti Quts, inquit, non miſereatur hominu tantopere obſeſt, n in
implicatiq, & 1paâ agri felicitate infelicis, præſentibus bonis miſeri, ſonan
faturis miſeriors? quid?“ Terra illi ſegeter germinat? non, ſed gemi- lu i
tus: nam curas, dolorer miſeras anguſtias coacervat. Non aliter, *U i
quàm egens ſolent » lamentatur. Annon hanc vocem emittit, qui pale- ſlenn
pertate premitur? quid fſaciam? unde vibbum, unde veſtitum conqui. 4
ram * Et dixit- hoc ſaciam. deſtruam horrea mea, & majora faciam,; ei
— SVer illec congregabo omnia, quæ nata ſunt mihi hoc anno, & bona mea. jui
Fjus vitia . Ig. Et dicams animæ meæe Anima haber multa bona poſita in annos ump
satenata: M OWUYUVM

ſent

—
Ane l.

Demn din

min
In enn

nnpornn

ble n

. /
4

Aud* &

bonnn.

4
d

Weid
Umgan

mNNENE

4
1

Nii n

4

eyetede
,N

“
14
14

agerlg
õ
uugn A,

.

hi ne

4 N/

iti

4 .

ulinpii di vites, libidinoſi, guloſi, ebrioſi, Gr. 84 z3
plurimos *Requieſce, comede, bibe, epulare. v. 19. Conſideremus Otium, gula,

fultitiam, & ſcelera catenata cum divitiis gulæ, luxuriæ, libido, &c.
acediæ, nullius in pauperes, quorum nihil cogitat, miſeri- Vana ſpes vi-

cordiæ. Annos plurimos ſibi pollicetur, qui nec de craſtino t* longioris.
ſecurus eſt, imò qui, hac nocte moriturus, craſtinum non
videbit. Qui ſibi longa tempora promittebat, ait S. Gregor. L. 22.

Moral. c. 6. diem ſequentem non vidit. O ſtultas hominum ſpes!

brutàsque intentiones: Dives hic ſe otio, gulæ & luxurigz
dicat: Kequieſce, comede, bibe, epulare, magno ſcil. apparatu, Cam peſte
gaude: poſt mortem nulla voluptas: Vox certé Epicureorum, & evaritie jun-

tamen, ait Janſenius, quam pleraque Chriſtianorum pars Sten, Pehis
approbat: quid enim aliud fere quærunt homines, quàm 2 Alt

ut à laboribus, ad quos ſic ſunt nati homines, ſicut avis adOa⸗

volatum, Job. y. z. hic poſſint quieſcere, ut lautè comedere
& bibere illis contingat. & porecinam habuiſſes animam, ait S. Vox & vita

Baſil. quid aliud ipſi enuntiare potuiſſes? Itane pecuinus es, ita bono- Epicureo-

rum animæ ignarus, eam ut exceptes carnalibus epuls, & quacunq; rum, de grege

4

alvi ſeceſſis recipit, animæ deſtines? Jam quando terrena ſapi, & borti.
Deum habes ventrem, totus quoq; caro eſfebtus, vitioſis affettibus ob-
ſequeris; audi te dignam appellationem- Sulte, hac nocte animam abs

te repetent. Ita Baſilius. Hæc Divini Judicii ſevera, cum ju- Sententia &

ſtitia, ſententia eſt, de divite, voluptatibus, libidini, otio, gu- vindicta Dei.

læ, dedito. Dixit autem illi Deus, pergit S. Textus v. 20. Stulte, Hac nolte ani-
bhac nocte animam tuam repetunt à ter quæ autem pardſti, cijus erunt? atn abi te
Stultum eum pronuntiat Divinum Jjudicium, quem huma-.Xνι

num circumſpectum diceret, & prudentem, ut qui ſibi in
futurum proſpiceret: ſed ipſe ſeſe ſtultum fuiſſe, vidit.
Hac noltte In nolcte ablata eſt anima, quæ lucem conſiderationis habere
noluit, ait S. Gregor. L. 17. Moral. quæque tendebat ad tenebras

gehennæ, ut idem notat L. 2. Mor. c. 2. Repetunt, ſcil. Deus ejus-
que Angeli, exactores Dei: Miniſtri Divinæ juſtitiæ, non ca-
ſu, ſed ſuſto Dei judicio, ſcelerum vindice. Repetunt ab invito:
quod impiis convenit, ut hoc loco annotavit Theophyla-
Gus, à quibus invitis, & propter vitæ præſentis immodi-
JY KW Ooo 0O0 2 cum

„ . „ . . 5„
844 CoxciO XLVII. Mortem S. . udicium ſibi eoſperant —
cum amorem reluctantibus, anima eorum & vita exigitur, hendam

eripitur, animam à te, ut (ſecundum Toletum ) omnium fru ils det
gum opumq;, quas tibi Deus dedit, omniumq; rerum ratio. mem!
nem ei reddas. Repetunt animam, à morte corporis ſuperſti-. Aum in
tem, & immortalem; à te; quia anima tua non eſt tua, ſed utis m
Dei, qui tibi illam inſpiravit, illàmque tibi ut depoſitum m 1⁵
credidit, & jure per inſtantem mortem repetit. Et quæ parſti, Maluci
cujus erunt? nullum hinc ampliùs ſubſidium, ſolatium, nul-. uis em
lus à morte uſus, niſi ab iis, quos ignorant ita defuncti. Vid. (enaupen
Cornel. Janſen. Concord. Evang. cap. S6. à fol. 632. ( ornel à Lap. in cemini
boc caput Ruc. Iz. à v. I6. En quaàm timenda mors, timendum ſitzzett
Dei udicium, homini immerſo amoribus & curis rerum (haiſi,
fluxarum, voluptatibus, divitiis, & quàm hic nullam falutis QKmnii
ſuæ curam habeat, neque cogitet. O quàâm præſtat eſſe (alom
pauperem, carere mediis & occaſionibus ad voluptates, li. eitzli
bidinem, gulam, ebrietatem. Divitum ſomnia. E. Pineda in lllint
Job. zo. v. F. u. „. hrh
V. Cuſjus non minus expreſſa imago eſt in Divite Epulo. mmt
ne, idque efficaciter, cum antitheſi, & ex oppoſitione cum ſixlme
Lazaro: hoc, ex Divino Judicio, à morte, Snas Abraheæ, ſeun Pa- (cdin
radiſi, mercedem recipiente; illo ſepulto in inferno (damnato. muim
rum, ex v. 23. & 26.) Luc. 16. à v. 9. Vnde facilè colliges, qugez (al
illi fuerit mors, quale judicium: vel maximè afperum: Kbon
De Epulone hàncque non parabolam tantuùm ſed veram hiſtoriam eſſe, imm
& Lazaro ve- volunt S. Ambroſ. Chryſoſt. & ex traditione udæorum Cy- mmnni
ra hitor. rillus in Catena & Thomæ. Et Euthymius teſtatur, quosdam miſn

Dives Epulo.

ex traditionibus Hebræorum aſſeruiſſe, quòd circa ea tem umminln
pora Dives iſte, de quò eſt exempfum, fuerit Nenenſis appel. wen ſel

latus, & quæ inter ipſum & Lazarum, notum illis tempo-

orarit
ribus mendicum, hic dicuntur contigiſſe in hac vitâ, verè

WDer

ſic accidiſſe, ac poſt mortem utriusque, alterius ſupplicia, tſiri
alterius præmium, Dominum ad utilitatem Auditorum et
commemoraâſſe. Terribile ſanè exemplum, quéô & oſtendit Nunri
Chriſtus, in divitiis & proſperitatibus hujus vitæ non con Uunno
ſtituen-

—
—

in igion
Wimkr.
lermnto⸗

61

nektim e1
A tendn

S

7

ſlanmeer

m1l,

llamurt

1

Preta

otates.

ſ. Dyett

wielu
olticnea
riel
, Anmn
Colxs⸗
ne Ae
oriunth

zoNN
Co

eA

— — – 7

ſtituendam felicitatem, ut fere homines faciunt, ſed has

eſſe pauperes, abjectos & afflictos, quam divites apud Deum.

Vige mihi iſtum Divitem, ait Guil. Stanihurſt. Hic, ſi opes

.

8,theddran

.

m

S

X
H

AImpii di vites, libidinoſi, guloſi, ebr io/ rr. 84 G½

potiùs deteſtandas, veluti pernitioſas hominibus: ob pau-
pertatem verò, aliaque hujus mundi mala neminem ſudi-
candum infelicem, ſed ea potiùs habenda veluti futuræ fe-

licitatis materiam, ait Cornel. Janſen. Epiſc. Gandau. Concord.

Evang. Cap. 97. f.6oca. Simul in majorem confirmationem ob
ſervatu dignum eſt, à Chriſto nomen Lazari, non item Epu- Chriſtus no-
lonis exprimi, ut intelligamus, potiori loco, & conditione mhinat Laza-
rum, non Epu-
lonem: cur?
Ula
ſpectes, erat omnium, qui in illa ditione degebant, longè Reum is
opulentiſſimus, ut per excellentiam vocaretur Diver Epulo. valent paupe-

Si convivia illius conſideres, erant & numero plurima, & res, quàm di-

quæſtu maxima: hinc dicitur; tpulabatur quotidie ſplendide. Si vites.

Veſtes adſpicias, illæ erant ſelectu exquiſitiſſimæ, materiâ

molliſſimæ: nam induebatur purpurd & lyſſo. Quis non judi-
caret hunc hominem, & ſplendore veſtium, & pompâà con-
viviorum, & copiâ divitiarum, fore per totum orbem nomi-

nis ac famæ celebritate clariſſimum?: tamen non tantùm

Poſteritati non eſt clarus, ſed nec notus. Hinc D. Lucas:

Hlomo quidam erat dives quis ille? quod ei nomen? neſcitur.

Quæ illi Patria! ignoratu. Quos habuit filios ignotum eſt.
Ecce hominem, qui cùm viveret, volitabat per omnium ora:

jam & nomen & genus & patria, & progenies, & familia non

tantùm ſunt obſ ura, ſed ignota. Le Cbriſto Fatiente. ap. 2. J. 2.
mihi à fol. 3os. Ex induſtriã Dominus mendicum nominavit, Potior eft

nomine Lazarus, ait præcit. ſanſen. cuùm diviti non apponat no. Deo pauper,

men, ſed tantùm dicat: homo quidam, ut quemadmodum an- quàm dives;:

notavit Divus Gregorius, indicaret, contrarium evenire ſecus apud
apud Deum & apud homines. Nam apud homines pluùs ſo-
lent ſciri nomina divitum, quàm pauperum, & cum de divi.
tibus eſt ſermo, ſolent eorum nomina cùm honorificentiâ
nominari. Cùm verè de pauperibus, quia aut neſ iuntur
eorum nomina, aut ſi ſciantur, indigna judicantur appella-
JJVD OCOoooo z tione,

homines.

846 CoxcIO XLVII. Mortem udicium ſibi exaſperant

tione, dici ſolet: homo quidam, aut pauper quidam. At

mine novit & approbat; ſuperbos vero & honoratos igno-

contrà Deus humiles, abjectos & incognitos mundo, e

rat & deſpicit. Ex Pſal. 15. a. Ita cit. Janſen. Ed., etiam Catena
S§. Thomæ in Euc. Ié6. ubi S. Chryſoſt. Portabatur, inquit ab An.
gelis Lazar us: non ſuſzecerat ad portandum Pauperem unius Scl,.
ſed propterea plures veniunt, aut Chorum læiitic faciant & õ

beæ paradiſis eſt. Concludit denique S. Gregor. in (at. cit. Qui.
cunq, ergo in hoc ſoculo bene habetu, cum vos bona egiſſe recolati,

wvalde de ipſir pertimeſcite, ne conceſſa vobi proſperitas eorundem remu-

Votum Ori⸗ neratio ſit lonorum. Vnde Origenes: Ego opto, inquit in Exod.

genis. , dam in hoc ſaculo ſum, viſitet Dominns peccata mea, ne in altero
audire merear- Filét, recordare qiia recepiſtè bona in vita Iua. A .

Calamat. Glv. Diſe. zo. num. I2. En finem voluptatum &c. Vid.

Cœna Tra- VI. Immiſceamus aliquid, quò Divitum voluptuoſo-

gica Dioclet, rum vitam, mores, ſtatum, ia, & ſimillimam mortis
Imperat. vel imaginem 2d imb 5 2 gaudia, & ſimillimam mortis
. Imaginem adumbremus parumper per tragicum Convivi-

Domitiani. „ν —,⁄na Qz,a; . SIen
2 um & Cœnam Diocletiani Imperat. de quꝗ Joannes Xiphi-
linus Patriarcha Conſtantinopol. in Domitiano, apud Pexenfeld.

Cncionat, Hſtor. ad hiſtor. a2. num. 2. f- 19. Pacinch. in Jon. LB. yr.
. f. n. 29. f. lop. Hic Imperator dicam, an tyrannus, primori-
bus Senatorum & Equeſtris Ordinis, convivium in hunc

modum fecit. Apparavit ædes ex omni parte nigerrimas:
erant enim atra laquearia & tabulata, parietes ac pavimen-
tum, in eoque ſedes eo modo collocçatæ: quibus paratis re-

bus, eos de nocte introduci jubet absque comitibus, ac pri-

mum omnium juxta unumquemque columnam collocat,
factam inſtar ſepulchri, in quâ nomen ejus ſcriptum erat,
pendebatque de eâ lychnuchus parvus, ut aſſolet in monu-
mentis. Tum nudi pueri, atramentéque obliti, tanquem
ſpectra quædam ingrediuntur, eôsque horribili ſaltatione

circumeunt, eôque facto, ante eorum pedes conſiſtunt: ad

extremum omnia, quæ in exequiis mortuorum adhiberi

—
(lent, In
rim pert⸗
e exan
e ad n
ente. H
(dit: Jalr
Ponitiar
(iderin
ortuis t
Ut, inii
comi
(Rder
teni
es, ne
uNpn
eriid
eeman
iit
n
oper 1
Uljen
oon Kin
Kot
Mö

. ð 6⁶ a 5 . 2 . * „ * “ S
iIiImpii di Vites, libidinoſi, guloſi, ebrioſi, Gc. 847
n e. ſolent, in vaſis eodem modo appoſita fuerunt. Coœna in-
e terim peragebatur magno omnium ſilentio, ut qui timore ⸗

Nn. pené exanimati eſſent, Domitiano inſuper ſermonem de iis,
dee quæ ad mortes & funera pertinerent, ſuper menſam inge-
. ᷣ rente. Hoc factum recenſens Cauſinus in Gmbolis Li. 3. n. 31.
AAH addit: Salutare ſibi & Senatoribus documentum paraverat
e Domitianus, niſi riſum potiùs, quâm ſapientiam captaſſet.
Quid enim poſtea? ubi Convivæ ſatis ſudore perffuxêre, &
mortuis ſimiliores, quam vivis, & funebri triclinio exceſſe-
m. runt, in riſum abiit feralis exhibitio, & metus omnis ſalia-
ribus domi epulis abſterſus. Ex hac umbraâ delineemus, Anguſtiæ
, SS& conſideremus impii divitis, voluptatibus, libidini, gulæ, morientis di-
S terrenis hisce dediti, ſtudia, & hæc inter conſcientiæ ter-vitis impii,
undeh rores, metus inſecuturæ & vel maximè præſentis mortis, ſerie & ter⸗
cuů᷑m anguſtiæ ipſi erunt indicibiles, gelidus ſudor, mœro-¹¹ iles.
.. res ex iis, quibus cedere cogitur, & quæ eum à morte juſtis-

=

umm ſimæ manent, ponæ æternæ, cùm virum injuſtum mala capient
aunonii in interitu ſuos äſal. 139. I2. quando in extremis conſtituto te-
nsI nebreſcet ſol, & lanen, & lena, & ſtellæ. Eccle. 1a. 2. quando fort?
uhil inſuper apparebunt ſpectra deemonum, jamjam miſerum

„ abripientium. Sed quæ omnia denique non in riſum, jo-
m cum, & fabulam deſinunt, in mortem pſiſſimam terribilem,
inmm 8 poſt hanc Judicium graviſſimum, quéô fertur æternæ
rnienin mortis atque damnationis ſententia; ubi infœlix æternitas,
“ ubi mors ſine morte; ubi ſepulchrum, infernus, cui non nu-
unet. dum inſcribitur nomen, ſed ipte anima æternis conſtringi-
, kur vinculis: ubi ignis ferali fimus ſine luce, aut non majo-
re, quàm ad quam ſpectentur omnia triſtia, horrenda. Hic
ultimus divitiarum cum impietate, voluptatum, libidi-
„ num, ebrietatum, finis, & unde non licebit ampliùs reverti
um in domum propriam hujus vitæ. Ne quæſo ita ſimus præ-
i un ſentium amatores, futurorum incurii & improvidi: ne ea,
Adquæ de morte in aliis ab experientiaâ diſcimus, etiam nobis
„ evwentura, quæ fide de alterius vitæ ſtatu, de Judicio Divins,
de

3848 CoNc10 NXLVII. AMortem &, udicium ſibi eaſperant

de malorum pœnis æternis novimus, in riſum, & jocum ver-
tamus: ne ita nugas peccatorum, libidinumque, uti nagas
nugarum vocat S. Auguſt. L. S§. Confeſſ. C.II. n. 2. tractemus, ci-

tandi brevi in mortem & ad judicium trahendi.
Pfſalmus 49. VII. Mors ſanè diviti ſcelerato terribilis, & adhuc gra-

quid tractet? vius ſubſequens Judicium. In hanc rem inſignis locus eſt

Pſalmi as. In hoc, ait S. Athanaſ. quæ ad divinum judicium

in æternis inferorum flammis cruciandi. Le Elanc Tit. & ar-

Divitis im-glum. hujus Fſalmi f. 966. Quis ergo divitis impii, voluptuoſi
pii morientis ſtatus miſerabilis in morte & Judicio? Hic in lecto decum.
muſerabilis bens, digito in theſauros ſuos, amicôsque intento, cum

ſans : Ex triſtiti memor præteritarum voluptatum, & deliciarum,
lalmo 48. carnis, gulæ, &c. tremulàâ voce ingeminat: Cur timebo in die
Dies mala mala? Eſal. 45. v. 6. Dies mala eſt dies ZJudicii extremi, juxta S.
eſt dies mor.- Chry ſoſt. qui eam vocat terribilem & intolerabilem. & Dionyſ.
iis & Judici. Carthuſ. qui appellat horrendam, & horribiliſſimam. Dier mala
impio, eſt dies mortis: de quâ Eccli. 41. I. O mors, qum amara

Aquid eſſet mors! Mors, reſpondit, & ait inter alia, eſt Devitum
Mors, divi- pavor. Epicurus voluptatum auceps, mortem vocat: om-
duplex. nium maximè horrendum. Ita ſanè eſt diviti & cuivis im-
nis divits & fartunati, duplex eſt. Primèò enim anima ejus a-
vellitur à corpore, ſecundò avellitur à divitiis (& earum

comitibus gulaâ, libidine, voluptatibus) quibus ſæpè magis

unitur, quàm corpori, Agag Kex Amalec pinguiſimus & Præ

pin-

pio. Morr, inquit S. Chry ſoſt. ap. Antonium in Meliſſam, homi-

—
ngnecin

eti, ſe
ur eſt
Minens
(eliciis

beg.lr

is iunut
pertinent, omnibus hominibus prœdicantur. Bellarminus
ait, eſſe adhortationem utiliſſimam. Explicatiùs dixeris,
eſſe exhortationem vehementem ad cavendum nimium di-
vitiarum, bonorum, ac rerum terrenarum ſtudium, cum
impii, licet potentes, in die Jjudicii ſint condemnandi, atque

nala. Con.
U el/
Wsliu
erwun
(ka⸗
ſenene
eerin.
lehenttn
(relt
unlenn
in ie,
nbudr
leiken
ſsc.

eſt memoria tua quid erit ipſa præſentia mortis? homini pacem ſun
habenti, pacificè viventi in ſubftantiis ſui, & divitiis, cum vo-
lIuptate, gaudio, deliciis, & omnis generis luxu ac libidine.
secundus Philoſophus ab Adriano Imper. interrogatus, (A

Mierp
eonin,
kimno
dies in
Miernd
yueſande
omm’bus
ſckig dee
erca
(,
II
MerlelD

7 849
AuNNer. pinguedine tremens in fruſta concidendus à S. Samuele Pro-
i pheta, ſiccine, ait ſeparal amara mors *I. Reg. I. Ze. q. d. & quàm
d. amara eſt mihi delicato, & in deliciis enutrito, iſta mors

dun nmnyii li ites, litidinoſi, guloſi ebrioſi Eor.

—

4 0 * 2 * „
iiimminens, & quàm ſtatu meo regali, opibus, honoribus,
aeo & deliciis abundanti, indigna! Ita Abulenſ. apud Cornel. cit.

umt „. Reg. 1r. 32. Ita omninòè impio, in cupiditatibus & peccatis
uIHIn ſuis iunutrito, acerba & amara ſunt Mors & Judicium. Tria RũUd
Nmg mala. C(onc. ys. num. S. Indagemus adhuc parumper cauſam:
tihg quæ eſt: Miquitas calcanei mei circumdabit mer cit. Pſalm. a5. 6.
n eini Omiſſis aliis expoſitionibus, quid vel quæ ſit lniquitas calca- Iniquitas Cal-
tudund nei; per hanc intelligit luxuriam Hugo. Calcanens, inquiens, canei quæ in
mund eſt infima pars hominis, & ideo poteſt notare lapſum prove- divite impio?
& nientem ex inferiori parte rationis, id eſt, ex ſenſualitate, finalis impœ-
le ſive ex inferiori parte hominis, id eſt, ex carne. Calcanens, hitentia, &
hdun ait Remigius, dicitur pars illa corporis, quæ terræ ſemper "Hlri..
tend,‚an adhæret; ubi meritò ambitio & cœteræ carnales iniquita

RWdren

.
nichi

eni d
heni

—

7
*

8 eni
ti, CNN

Nenogtac⸗
Dnc,

nN:H

, n

tes intelliguntur, quia ſemper circa terrena verſantur. Lai-
mitas alcanei eſt finalis impœnitentia, juxta S. Auguſt. Be-
dam, Hug. Brun. Hugo. Haimo. Remig. alios. Calcanens enim

pedis eſt extremitas, ſicut finalis impoenitentia vitæ extre-

mitas eſt. Hæc verò impœnitentia finalis involvit divitem
impium, de quô hoc Pſalmo as. agitur, quem, in fine vitæ,
omni ex parte furiæ infernales circumſiſtunt, ac memoriæ
recurſant; hinc Vidua bonis ſpoliata, inde Orphani exhauſti,
inde innoxii in fraudem inducti: hinc opes inſumptæ in li-

bidines, intemperantias, impudicitias, commeſſationes, e-

brietates, quibus eæ ſervire debuerant contra Deum, ejus-
que ſantas Leges, contra juſtitiam, conſcientiam: ex quibus
omnibus in extremis impius patitur anguſtias, terrores, ef-

n NM fectus peccati, eum ut ſpectra circumdantes. Vndes. Chry-

ſoſt. Peccatum, inquit, ſolum eſt terribile. Le Blanc in cit. Hal. 25. 6.

eeckog VYVIIf. TFic Status miſerabilis eſt in morte & Judicio pPec-
tl catoris, cui utrumque meritò timendum, aſperum & keri⸗ H
. IIe

r. Mechtl de Jud. extr.

PpPPPP

Hiſtoria.
Fœneratoris
divitis mors
terribilis.

Pr

So CoxNcio XLVII. Mortem & ſudicium ſibi exaſperant

bile facit vehemens amor & cura rerum fluxarum: ut hinc
illis æternorum & ſalutis cura excidat, & quid ni denique

ſui in morte obliviſcantur, Dei in vitâ obliti, ac deſperent?
Hujus terribile exemplum refert Cameracenſis Suffraganeus
Thomas Cantiprat. L. 2. Miracul, ſué æàι cap. 22. in ſine. de Fœne-

cuniæ ac fenerationi deditiſſimum, vidi, quem ſæpius allo-
cutus, ſtrenuè objurgavi, & unà monui amicè, nimium auri

amorem excuteret, & tandem aliquando funebre illud ma-

lum deſineret, cogitarétque ſeriò, quaàm brevi ſit rationem

redditurus Chriſto Judici. Tribunal illud pecuniis non
poſſe corrumpi. Surdo fabulam. Nihil profeci; nec enim

ulla morum emendatio ſecuta. Videbatur quidem vir ille
velle non inter peſſimos numerari: nam homines Religio.

ſos, cùm eis occurreret, humaniter alloqui & rogare, imòô

verò etiam cum lacrymis obteſtari ſolebat, ſui memores es-
ſent, & Deum pro ſe deprecari, non omitterent. Nimirum
vult & non vult piger. Proverb. I3. Non oderat cœlum vir iſte,
ſed quia nimiùm præ cœlo amaverat aurum, ſe cœlo indi-
gnum fecerat. Quando igitur crebrioribus monitis nihil
profectum eſt, voluit Deus, tam infoœcundam arborem ſuc-
cidi. Ita morbo ſubitò correptus, nec dum imminens udi-

cium præparatione debita prævenit. Cumque mors ſpi-
eulum in eum jam vibraſſe videretur, en nigri duo moloſſi
ad lectulum adſunt (terribile viſu) animam utique oppe-

rientes, ad Tribunal eam comitaturi. At verò moribundus
exſertâ linguâ, ad longitudinem propè pedis (ſic Scriptor lo-

quitur) dehiſcens, horribiliter exſpiravit. Drexel. to. 1. Tribun.

Chr. L. I. c. 9. J. z.. à f. II. Miſerum hunc ita excœcavit amor,

cura, & cupiditas auri, alios innumeros non minus excoe-

cant divitiarum pediſſequæ, amor carnis per voluptates car-
Ebrieras vi- nis & libidinem turpiſſimam: amor & cura ventris per gu-

tium omni- lam & ebrietatem, quam vitiorum omnium periculoſiſſi-

um pericu!
£D

fiſſimum.

* mum vitium vocat primum citatus Drexel. g.7. init. f. 113.

(

eton
apg

—

A ebr
Hurun
d uci⸗
(cheneris
(cvid e⸗
um CI
M ece
ſendum

kV⸗

run un

((de
Unsſore
Gio,

ſolnra

(untac

Cehute

luntimnt ne

ed nen

. t
Kohnſde
(. l

Ne

eriteck
4 khäm

kimh

Koccz
tate,
tinpie
e m
en

krent

— .

W. N
I

cehern
Afnamun
nmnn

led .

mumuungl

Dreillu.
ecunis

eciznetn,
item Il
ines Nag

Ige,

genotes .
Murwn

DumyIE
S
Tmoii

nmieik

e NN

chommt
Nie
Nothuncht
Kin

11rH

Nsen⸗
rneseh

ne

= —=
=
—

,. zi

etN .

gunt, non pauperes, ac inferioris ſortis homines, quibus di- un divites

vitiæ non ſunt, & adeo ex iis neque media ac fomenta luxu- antàùm, ſed
riæ, gulæ, ebrietaris, Verum, proh dolor! etiam in his re- omnes tangit.

perire eſt ſæpè vitium ebrietatis, cui & tenuis fortuna im-

S= E

Impii q; vites, libidinoß,, guloßi, ebrioſi, . 351

nam ſi ebrius ſubitò incurſetur à morte, & ad Judicium ab-

ripiatur, heu in recenti re, in ipſiſſimo ſcelere deprehenſus,
quid judici reſpondebit, æternæ mortis reus! V. Lucæ 2I. 32.

Sic Veneris mancipium, &repentè interroget judex Divinus, qui
& quid reſpondebit ei? Job. g. I2. cui cura nulla, cogitatio nulla,

quàm carnis, quæ & totum ſibi animum abripit, & manci-

pat: de quâ cit. Drexelius g. . Vitium Luxuriæ, inquit, hor- Luxuria ma-
. X 2 * 4 . .
rendum prorſus ac penè inſanabile malum eſt. Non enim lum inſanabi-

(quod Oſeas affirmat c. r. v. 2.) dabunt cogitationes ſuas, üut rever- Ie. Illi terribi-

tantur ad Deum ſuum quia ſpiritus fornicationum in medio eorum, &

Dominum non cognoverunt. Et: De aliis conſtat, qui libidinis

vitium ſæpiùs quidem, ſed nunquam ſeriò ejurarunt, in pri-
ſtinas ſordes identidem relapſi, demum morte ſubitâ extin-
cti, ad judicium, heu! penitùs imparati, tot cooperti flagi-
tiis, ſunt abrepti. lidem. Vid. Daniel. 13. 9. Proverb. y. 4. S. Sa-

doth, S. Simeonis Epiſcopi & Mart. apud Perſas Succeſſor,

Clerum ſuum ad martyrium hortatus, inter alia: Carnali

(ait de morte) eſt terribilis & formidandus ejus adventus- Piritua-

lu non timet mortem, ut qui vitam poſſideat Z nlen. Carnalu verò

caligat & tremit, at qui carnalem vitam habeat, Georg. Stengel. de Jud.
Div. to. 3. c. 9. n. 7. F. II4. e Surio a2o. Febr. Hoc veriſſimum de

iis omnibus, quibus cura eſt auri, carnis, ventris.
IX. Ergo ad Concluſionem. Hec, inquis, divites tan-

lis eſt mors &
Judicium.

Concluſio.
ncio hæc

penditur ac ſervit, etiam in domeſticæ neceſſitatis damnum.

Etiam his imperat plurimis luxuria, cujus alimenta, fomen-
ta & occaſiones ſecum habent, etiam ſine divitiis, & in pau-

pertate, quam voluptatibus carnis ſolantur & compenſant,

at impiè. Etiam in paupere erga modica fua terrena quan-

doque major amor & cura eſt, quàm ipfis divitibus in gran-

des divitias. Sicut illi Fremitæ, magnæ alias virtutis, ſua
Ppp pp 2 Cata,

g /2 CoxNcio XLVII. Mortem & judicium ſibi exaſperant

tiones, lites, jurgia; hinc invidiæ, odia, inimicitiæ, graſſan-
tes quandoque inter conſanguineos, vicinos: unde iſta?! ex
nimio temporalium amore, parvi lucri curà nimiâ, unde &

Cata, ſeu felis, pretioſior & charior fuit, quàm S. Gregorio M.

omnis divitiarum ſuarum opulentia: e Zoan. Diacono L. Io.
c. 40. de §. Gregorio Papàâe Mercator- Nuclen Catechet. D. 109. f. 556.

Avaritia, ait S. Auguſt. non in ſolo argento, ſed in omnibus rebi, quæ
immoderatè capiuntur, intelligenda eſt. De Lib. arbitr. L. 3. Cit. in Po-

hyanth. V. Avarus. Et ecce non tantuùm Principum divitumque

pro temporalibus grandia bella, ſed & in infim æ ſortis ac for-
tunæ hominibus de infimis & exiguis, quotidianæ conten-

fraudes, furta: quibus ipſius ſalutis cura ſopitur, extingui-

tur: ut adeo etiam quosvis hæc tangat Concio, ut amorem
curamque temporalium, corporis & carnis, ac ventris elimi-

nent, ne gravis mors & durius Judicium timeri debeat, &
reipſa eveniat denique: à cujus venturâ irâ verbo & exemplo

ſuo fugere demonſtravit & docuit S. Joannes, Poenitentiæ exem-
plar, totius mundi contemptor, caſtus, ſobrius, ſuæ alio-

rũúmque ſalutis ſtudioſiſſimus. Finem imponat ſolida ſen-

tentia ſuprà init. num. 2. citati religioſiſſimi Thomæ de Kempis

L. I. C. 23. n. 4. Qudm felix & prudens, inquit, qui talu nunc nititur

eſſe in vita, quali optat inveniri in morte & in judicio. Dabit nam
dguue magnam fiduciam feliciter moriendi perfedtus contemptus mundi,

lervens deſiderium in virtutibus proficiendi, amor diſc „, S, eloste

ntentiz. Fac hoc, & viver.

Authores hu- Vid. §. Bern. Medit. cap. 12. & Idiota, Contemplat. 33. Hierem.

jus materi?.

Drexeliusto. 1. Tribun. Chr. L. I. c. 9. 4 F. 4. & I- c. Tho-
mas Le Blanc, in Palm. 45. 6. à ſol. 95 3. & f. 966. Paulus Ze-

hentner Verm. Conſcient. Lib. g. cap. I. & 2. Georg. Stengel. de

Calamat. Auctar. in dentent. E. Divitiæ (ubi f. 43. Divitiæ hu-
Jus ſæculi in vitàâ cruciant, in morte deſerunt, & pro divino Tri-
bunali divites ipſos accuſant, verba ſunt S. Chryſoſt. hom.
. AlMatth.

li/
irtt.
ttl
DeX.
eh
4
iv
loc
ern
U
i
cnit
EKri
el
me
uul
(cle
NN
dane

ese

UMnde
Uuln
14 e

on Iinpii di vites, libidinoſi, guloſi, ebrioſi, .. 8 3
Gnn Matth.) & in lvd Däſé. 1z. E. Divitiæ. Thom. de Kemp. &FmÜR
„ Aalii ſapra citati. Wencesl. Schwertfer S. J. Conſil. & Iuduſtr.
Sirit. 3. Frutu belli 10. . I. f- o. Paul. Segneri S.J. Homo Chriſt.
ue p. 7. dAiſc. diſc. 23. 24. de Luxurid. Joann. Capiſtr. parte I. Dom.
LEE 1242. poſt Pent. Conc. ao. Divitum grandis interitus. Idem Dom.
iim Serag. Conc. 13. Divitiarum grande periculum. Jacob. Mar-
lne. chant. Tubà Sacerd. tr. 2. toto, de Avarit. à fol. I12Z. & IISöa. Ne-
es. glectus Divinorum ob avaritiam. Athan. Kircher. deſcri-
l ens horrendos terræ motus 10638. in Calabria in Præſatio-
ncem ne Mand Dabterranei expertus ipſe in extremo vitæ peri-
nn (culo conſtitutus, Animam, inquit, Deo inceſſanter, de-
nen ſperatâ jam vitâ, commendabam. O quaàm in hoc an-
ton guſtiæ puncto omnia mundi gaudia deſipiebant! quàm
entneen uno ictu oculi omnis honor, dignitas, imperium, ſapi-
ed entia, nil aliud, niſi fumus, bella, ſtipula à vento rapta
Kank elſle videbantur, dum in portâ æternitatis ſtans, animam
corporeis ſolutis vinculis ad incorruptibilis vitæ uſu-
ißh ram capeſſendam transmittere pararem &c. Addit: Nil
ur r aliud ad ducenta millia paſſuum, niſi cadavera urbium,
ekden caſtellor umque ſtrages horrendas reperimus, homini-
brus per apertos campos pallentibus & præ timore veluti
erareſcentibus.

Gnireikl

lmrii

e 2 * GE Ge KoE E E E E G S E &
C&oNCIO XLVIII..
4 r 1 1 „ . . . YN .*ℳ
N Mors Echo vitæ præteritæ: Prodromus futuri Iudicii
&e Pternitatis. Qualis Vita: Finis ita. Vita
4 mmmBarla Divinum udicium exaſperat.
4 Lox Clamantis in deſerto. Joann. I. 23. Dom. 3.Adv.

.

PppPpp L Ir

Vox Claman-

tis in deſerto

ð

854 CoNcio XLVIII. Mors Echo witæ: qualis vita, ſini⸗ ita.

mundus: in eo Clamans eſt Dei filius, vocans ad pœni-

5

mmmini, vocabat fortiter, Vox Clamantu,
rantis: Divini Zerbi Lox eſt oannes: uti vocat Clemen 5Ale.

xandrinus, Exhort. ad Gent. Vox Domini eſt goannes, ait S. Baſilius
Magnus homil. 2. in Pſalm. 25. Vox hæc Dei Verbum, Dei man.
data, Dei leges in deſerto reſonabat, in ſalutem & converſio.
prædicans Verbum, quod ab eo accepit, Voce ſuâ mundo

S. Joannes reddit: Vox Clamantis in deſerto. Vt aptè S. oannes nuncupe-

Echo: cur?

Echo quid ſiè mirificè aut naturâ aut artificio excitata. Eſt autem Echo
ſoni aut vocis, verbique repercuſſio ac reſonantia, Echo di-

tur Echo ut non vulgaris nuper, plaudente populo, Eccle-
ſiaſtes obſervavit, ait Henr. Englgrave Dom.;. AMalw. part. 2. init
Certè in ſui admirationem omnes traxit, quod Echo ſolet,

Xà . 2— . . J .*
cta à Græcis, ab eo miraculo, ſeu mirando, quò in Cyzico
urbe juxta portam, quæ Thracia vocatur, ad ſtultam volu-

ptatem turres ſeptem ita exædificatæ ſunt, ut voces accepto
numeroſiore repercuſſu multiplicentur. Ex Plinio Läl! z5.

Echo Romæ cap. /y. Majolus to. 1. colloq. 23. f- 300. Romæ Viâ Appi ( ab Appio

Viâ Appii, & Claudio ſtratâ, Brundiſium, Salentinorum Vrbem Archi-

uædam aliæ. pſ ar Inart, arcI.
2 epiſcopalem usque perducente) proſpectatur in colle turris

rotunda, ex parco marmore, eo artificio exædificata, ut ſi

quis integrum hunc Verſum: Semper honos, nomenq tuum, lau-
deiqg manebunt“ pronuntiarit, Echo admiranda eundem red-

dat integrum & articulatim, octies ut minimuùm. Toties
alium Verſum Virgilii: Arma virumq cano, Troiæ quié primus ab

ori, repetiiſſe Echonem ad Sepulchrum Metelli, referunt
alii. Plura Erasmus Franciſci parten. der luſtigen Schau⸗Buͤhne
von Curioſitàten à fol. -ov. Nusquam gentium ejusmodi Fcho
auditur, quæ eo fine tanto artificio excitata dicitur, ut in
funere Cœciliæ Metellæ plorantium ejulatus, clamorer, &-

Ox Clmantu in deſerto: Jo. 1. 23. Deſertum, hiccc totus

tentiam: ad quam ipſam S. Joannes, præcurſor Do.
Amantis & miſe.

—,.— —

—===

—

=
=

flol

cllre, II I
Kxrumus,

Tundi pa
ſoment!:

allius,
s ,e a

.

1, ux /.

— ½
—,
—,t-

VLer At

glis ll

MWꝛadt

=

Mae

. Lohn
(tdo
ſelliens,
zulni
(ohens n
Anu, 4
imh nicl
enn
Ainuk

Knds

(decene,
nd ons

ico
Uuit
Arid

enm (e

s, ulti

once

unpe ill
i rac

=

1 Diſdd

Amd
Nsnmon
opolo k
11. ! 4,

knit,

AUteI

rin, Schi
9in

lum H materia, ut ſtudeamus vitæ bonæ, honeſtæ, piæ, cui reſpon-

deat ſimilis mors: Caveamus unicè à malâ & ſceleratà vi-

Nes

„„
PiraA

eene
In .

,
ui

æmore; in immenſum multiplicarentur. Hæc ſiad mores re-

Mlala vita Divinum Iudicium evaſperat. 855

492 * Echo moerali-
feramus, Echo alia longe gravior & argutior in deſerto hujus ter.
mundi paſſim reſonare deprehenditur, resque eſt ſummi
momenti: nempe Echo totius vitæ præteritæ. Echo, ait Echo uid⸗
S. Baſilius, magnus ille Cæſareæ Cappadocum Archiepiſco-eX S. Balil.

pitu, vox reverberata, & in utramvis partem replicabili à ſolidi, &
uæ e adverſo reſpondeat e voci, quæ præceſſerat. In exemplum: Etab exem-

Ssi quis contentiore voce clamet: bic quis adeſt? auditur blo.

Echo: adeſt. Si quis vociferetur: Quid eſt Gnodus? Echo re-
ponit: Nodus: quid conventus? ventus“ heu morior: Echo reddit:

i, Eelo ergo eſt vocis præcedentis editæ repercuſſio, &
reſultatio in aures clamantis, quaſi jacta pila repercuſſa, &
reſiliens, vel naturâ, vel artificio, quâdam neceſſitate. Ita Echo totius
hrackente Nite eſt Sehe ip ſa mors, illi ut plurimum re- vitæ mors eſl.
pondens, mala malæ, bona mors vitæ bonæ, juxta illud:
Dueli vita, nu ita. Sic innocenti & ſanctiſſimæ vitæ S. Jo-
annis, Voci Clamanti in deſerto, reſpondebat non minus mors
innocens, ſanctiſſima. Et hæc häc Concione tractanda erit

tâ vehementer Iram Jjudiciumque Dei aggravante, quam &
mala mors, quàdam neceſſitate velut, nec non juſto Dei
judicio & vindictâ, ſequi ſolet: Ouali vita, finius ita qualis vitæ

ſorii tals & ipſa mort. Batienter audite. V. Engler. cit.-l.

II. Fuit olim in Scholis, & apud veteres Philoſophos Mors quid
ventilata illa, neque vana, neque inutilis quæſtio, quæ om- ſit
nes tangit, quid ſit Mers? In varias itum eſt ſententias. Mor-

tem eſſe ultimam quæſtionum omnium, pronuntiavit Tertullia-
nus, ultimò & difficillimè reſolvendam. Ad quæſtionem
reſpondet Sophocles Mors ualtimus eſt morborum medicus- qui
nempe illos tollit. Mortem eſſe mortalium omniunm portam, cen-
fuit Sorades: tum nempe malis, fluctibus, tempeſtatibus
procelloſi maris hujus vitæz & mundi, jactari deſinimus.

Socra-

. 2

g,6 Coxcio XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis Vita, ſinis ita.

Socrates Mortem dixit eſſe ſomnum (quod paſſim dicimus)
aut longinquam peregrinationem, in quâ animus à corpore
liber, ac ſolutus peregrinatur: vel quò homo à labore quie-
ſcit. Ariſtoteles: Omnium terribilium terribiliſſima eſt Morr. Ita

eſt, ſi (ut chriſtianè loquar) non tantùm vinculum animam

inter & corpus duràâ ſeparatione (ſccine ſeparat amara mors?

Conc. præced. num. 7.) ſit diſſolvendum, graviſſimos ut pluri-

muùm inter dolores & anguſtias, totusque mundus deſeren-

maleé conſcia, à Judice Divino æternæ damnationis ſenten-

tia, & ipſe infernus expeétandus. Etenim Mors tranſitus eſt
veon ab eſſe ad non eſſe, ſed à vitâ fragili in vitam aliam: in vitam aut
mortem æternam, divino judicio pro meriti cuiq conſtitutam, ait
Adam Conzen S. J. de Sat. Magnat. & Aulic., c. . J. I. Omiſſis

auiis in rem præſentem optimé dixit & ſenfit Periander ex
Mors Vitæ ſeptem Græciæ Sapientibus, & Rex Corinthiorum. Mors eſt

Echo. Qualis vitæ Echo. uti enim Echo voci, ita mors vitæ reſpondet: ſi

tum concentum mors reſonabit: ſin verò horridum aliquid,
à bonis moribus & honeſtate abſonum, vitioſum, triſte, fu-
neſtumque intonuit, idem reddet Echo, mors. Qualu vita,
Bin na, Sic & Ariſtoteles ſenſit L. 3. Ethic. c. 1. Quali, antu-
Exempla quuq, eſt, talis ſibi debetur fini. Et omnium ponderofiſſimè;
S. Scripturæ, hic eſt ſenſus Scripturæ, referentis plurimorum hinc inde
improborum, ſimilem, ſeu improbam mortem vitæ confor-

mmaem, ut Caini, Abſalom, Epulonis &c. Et viciſſim Juſto-

rum ſanctam & ſuaviſſimam mortem, ſimili vitæ condignam,
ut Abrahami: Geneſ. 2y. §. Iſaaci: Geneſ. 37. 25. Tobiæ ſenioris
& junioris: Tob. 14. 7. & 16. Jobi: c. 42. ejmsidem v. 16. Lazari:
Lucæ Iö́. 22. & in utramque partem aliorum quamplurimo-.
§SS. Patres. rum. Hicce eſt ſenſus SS. Patrum, Eccleſiæ Doctorum:

Nanqaam, teſte Hypponenſi magno Præſule, S. Auguſtino,

de Dodtr. Ohriſt. malò moritur, qui bene vixit, & rarò bene moritur,

qui malè vixit ap. cit. Archim. Chr. L. I. e. I. J. y. f. 16. Paciuchelli

Lect. ze.

.

dus, in ignotas terras abeundum, ſed inſuper, mente ſibi

AA

76 l. 15.

diit idem

ſehoctor
mu Cculi
t nuns
getz en

Wor

abiggr
Dhonrs

funnie
ſhhnnt

Umeun
Ukenretk

4

lian

=

ulmesn

Eeds

—

(or

(orte

(amlbinn

uncten
Acn
(ten ale
Ghan

aulein

ogelume
meill;
fherbort

Enhinn

(lerh

n Mlala vita Divinum ſudicium exaſperat. 3 77
nddn Lelt. z9. n. 26. Et Mala mors putanda non eſt, quam bona vita præces-

Kinnee

ibere .

ue.

Humnn
1t Mnimm
Ns N i

Sdad.

, Nenenk III. A Simili.
tinsemn. Scriptor Hiſpanus, Theſauro Mor. to. 2. VE. Mors Propoſit. 3 . &G ex Vita ſigillum.
une eo, cit. Englgr. J. 3. f. 23.) Velut ſigillum temporis & durationis ſe exprimens
Gα. fſue. Sicut enim ultimum in Teſtamenti Tabulis, Regum totam ad .
Isaermari 11 ; . mortem usq;.
Diplomatis, Pontificum Bullis, ſolet eſſe ſigillum; ſic ulti- Mors, ſigil-
mum vitæ, mors eſt. Qualem verò figuram aut imaginem lum vitæ præz-
lReiaa Sigillum refert, talem & conſimilem chartæ imprimit: Si An-cedentis.
Um. NüH Eei Angelum; ſi dœmonis, dœæmonem conſignabit. Sigil-
ehn la reperire eſt, quæ amphoram, alia, quæ crumenam, non-
udm“e nulla amaſiam, artifice manu celatam habent, atque his
GN AOH conformes, maximè imagines relinquunt, ubi ceræ impres-

O
obenii
ruirk
i⸗ MA
eMdge

ſeln

1 MH

G, ait idem S. D. L. I. de Cæit. c. II. S. Bonaventura Cardin. &
ipſe Doctor Fcc eſiæ, Hoc teneo, hoc verum puto, quòd ei non bonuse
hmnis eſt, cui ſemper fuerit mala vita- ait to. 1. Opuſo. in Collat. de Con-
temptu secult, in ſin
geat transactæ vitæ. Sed ampliùs res hæc adhuc confirman-

e. En ut, quaſi Echo voci, ſic mors reſpon-

da eſt; denique & practicè ab exemplis demonſtranda, ut à
malâ caveamus.

Eſt vita reſpectu mortis (ait Fr. Labata

ſa fuerint. Haud aliter, ſi vita Angelica fuerit, mors quo-

que Angelica erit: ſi verò diabolica, quid mors, niſi diabo-
lica, futura eſt? fitdᷓue, ut omnes, qui in vitâ temulenti, in
morte amphoram; qui avari, crumenam; qui laſcivi, ama-
ſiam ſibi in extremis animo impreſſam habeant, eàmque for-

mam & figuram facilè ſecum ad judicem Divinum deferant;

ſed eâ clauſulâ: Iuiqui regnum Dei non poſſidebunt. & . Neg forni-
carii, neq; adulterèi. &c. Neq, avari, neq, ebrioſi. & C. I. Cor. 6. 9. & Io.
Sigillum pondus addit inſtrumento; ſic mors vitæ; cujus

iha ultima linea eſt. Sed hoc paradoxum & inſolitum, velle
angelum exprimere ſigillo, cui inſculptus dœmon eſſet: Sic
planè illi, iique quàm plurimi, qui vitam adulterantium, &

„ fuperborum, & avarorum degere volunt, mortem verò vir-

1

Simile.

inum, martyrum, & confeſſorum optant: ait cit. Labata.

Mecht! de Jud. extr.

dic impius Balaam: Moriatur anima mea morte juſtorum, & faus
244 42 Lvevker

4

voviſſima mea horum ſimilia. Namer. 23. V. 10. Sed rectè Cornelius

addit ibidem (cumS. Aug. Paciuch. n. 26.) Vivat prins anima vi-

3,8 Coxcio XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis vita, fnis ita.

—
erere c

un Cssce

„,1 A
taa juſtorum, quoniam naturali ordine ſequitur mors bona vitam imma- itte⸗
culatam, & qualis quiiq; vivit, talis regulariter moritur. Ita S. Au- un. N
guſt. Aliàs eſſet: velle in vità eſſe lupum, diabolum; in mor. I nunn
te agnum & angelum. Sicut idem Cornelius in cit. Nemer. biel
Volens vive-23. 10. f. S69˙. exemplum addit, inquiens: Nuper vir quidam bltoin!
re cum Cal- Princeps hæreticus, aut potiùs Politicus, bonæ tamen indo- Mgut tu
viniſtis, mori is, & ingenii, rogatus, quid de Catholicis & Calviniſtis ſenti- uucynl
cum Catholi- ret? utrorumbides eſſet verior? Reſpondit arguteè, ſe malle vi. Mylas,
cis: cur? vere cum Calviniſtis, ſed mori cum Catholicis, quòd horum M
mors ſit lætior, & ſecurior, illorum vita ſit licentior & volup. Moyin
Melanthonis tuoſior. Scribunt nonnulli, Melanthoni, de qus (onc s0. ſequ. n. 9. ine⸗
ultimum re- jam animam agenti matrem grandævam aſtitiſſe, hisq; ad W4
Hponſum ad eum verbis uſam: Mi fili, extremum jam me fortaſſe tu vider, utpote (ennil
Matrem. . 3 r , rz,n 5
jamjam, ut viaetur, a mundo düceſſarus, & coram magno illo Judice eo- keunzen
rum, quæ feciſti, rationem reddeturus. Tu ſets, Catholicam me fuiſſemeg ik
te ut religionem mutaverim, & diverſam ab eâ, quam majore mei Inn lo⸗
ſequuti fuerunt, amplexa ſim, indubtam. Nunc te ergo per Deum vi- mtent
vum adjiuro, ut quanam melior ſit, mihi dicas, neq; quid hac in re me ceo- I W
le. Tum Melanthonem clarâ voce, ut ab omnibus intelligi m
poſſet, dixiſſe: Hæc plauſibilior, illa ſecurior. Sic Melanthon, ut veae
in omni ſuâ vitâ, ſic in morte quoque dubitavit. Florem. RKN. Minmn
mond. de Ortu haæres. Lib. 2. cap. 9. n. 9. f. 1744. Velle cum Calvino Munbeo
credere ſubdolè, cum Luthero genialiter & ſecundum car. Meo)
nem vivere, & cum Catholicis piè mori, paradoxum quid lnmin
eſt, neque illæ Præmiſſæ talem Concluſionem inferunt, aut , Mo
Vita talis beatam mortem. Certe beata mors vel ipſis hæ- (cunte
reſiarchis non fuit, ſed ut plurimùm notoriè etiam miſera. üumkt
Eid. cit. Conc. ſequ. n. 9. Rectius: Malo mori cum Catholicis; (corum
malo & cum iis vivere: à bonâà enim vita pendet mors, & ab un mutp,
hac æternitas: Malè vixiſſe eſt, malè mori: malè mortuum an e
Aßnum cum eſſe, æternùm periiſſe eſt. Veſaniam hanc miſerandam lu. itbnie
caudâ equi, xit olim & luſit Philoſophus ille, qui in nundinis forum in- rinmig
quærere, eſt greſſus, ubi jumenta multa & varia vendebantur, aſinum igbpecin

—,–e

eCIH
WITEminng.

in d.

tile, ng!
9 il

Nilſlitet⸗

unzi

uurhun
iduiu.
nibuͤn
ſelunti
Nt. Nen

bmmindl

N

6
4

Uriaon“
8ep
ci
Ctol
4 ols,
levorn

=
SS —

1

S=

= *
*

nin

Ntu, Hn

—
S

1 1

=

S

Erdnt

Mala vita Divinum ſudicium exaſperat. 3 ⁰9
quærere cœpit: aſpiciebat jam hunc, jam illum, & ſic per fo- aſininè, &

rum discurrentem interrogavit quidam: O Philoſophe, quid malè vivere;

ita ſolicitè quæris? jumentum, inquit: Ecce, ait ille, plurima & bene mori

coràm. Non hæc, inquit Philoſophus, ſed aſinum talem, qui velle.

equi pulchram habet caudam. Caudam equinam in aſine
quæris? ait ille in riſum ſolutus, ſtolida profectò, & ſtulta in-

quiſitio in Philoſopho: ſed hic ſapienter & ſalubriter, ſic vos,
inquit, ſtulti eſtis, qui poſt beſtialem & aſininam vitam, ſicat
equus & mulus, bonam quæritis & optatis mortem. Eabata cit.⸗l.. ð

Englgr. cit. G. :. refert de equo, in quòê caudam pavonis quæſi-
erit Riioſoplrus. Vide ne tu hic aſinus ſis, qui, cum utaſinus
vixeris, vanè denique optes mortem juſtorum, ſepulturà aſini
dignus. Vid. Conc. 9. n. y. 6. M
IV. Aliud ſimile à ſomniis in ſomno. Vnde ſomnia? Simile à om-
quænam illorum cauſa? origo? qui fiat, nonnullis tam anxia no & ſom-

eſſe, tam perturbata, tam horrenda, tam varia, & mirabilia is und

planeè, imò lepida: aliis eſſe Placida, jucunda? quorum va-

riorum quisque ſecum meminiſſe poteſt, ut evigilans ipſe
ſecum ſæpè ſtupeat admirabundus, undenam illa? De Som- Cauſæ ſom-
niis eorumque materiâ, multa habet Reverendiſſimus Si- niorum.
mon Majolus Dier. Canicul. tomo. z. colloq. z. mihi à f. 396. Vbi

I. g9z. de cauſis ſomniorum tam intrinſecis, quàm extrinſecis,

variorum ſententias refert: & Hyppocratem vera ſomnia
partim Deo, partim naturalibus cauſis adſcribere: rectiſſi-

mè verò D. Gregorium tribus auctoribus, Deo, Naturæ,

Dœmoni; unde poſteriores Theologi ea diviſerint in Divi-
na, Naturalia, & demoniaca. De quibus curiosé multa
discurrere, meæ intentionis non eſt: Sed breviter: Diſpa-
rium & tam variorum ſomniorum cauſam Hyppocrates, Me-

dicorum Princeps, in hominis temperamentum rejicit: Som-

nium naturale, ait, eſt, quod ex aſfectione, conſtitutione, & tempe-

ramento ipſius dormientis, & cauſis in eo latentibus ortum habet- quò

fit, ut Phlegmatici & Sangui nei, placidiſſimo alveo ſibi tem-
pe adnavigare, aut hortos inambulare, aut lepidas comoe-

dias ſpectare, aut etiam per aêra ferri, videantur: Melan-

Qd ⸗ chhho⸗

860o CoNcio XLVIII. Mors Ecbo vitæ: qualis vita, finis ita. —
cholicis verò ac Cholericis omnia funeſta ac cruenta obver-· Ano
ſentur. Vnde Ariſtoteles : Medici ægrotantium ſomnia inqui- ontenl
rant, & nos morientium, quibus paſſim eæ paſſiones occur hit
ſant & prædominantur, quæ in antè actà vitâ vivaces quàam pido
Quæ diurnis maximè & effrenes fuere. Veriorem ſomnio rum cauſam ipſe anit,
agitamus cu- Ariſtote les aſſignat; ea paſſim in ſomnis occurrere, quibus per is ul.
ris, recurſant diem maximè occupamur : quod Divino edocti ſumus oracu- cmun, d
nournis, in 0O: Maltascuras ſequuntur ſomnia. Eccle. .. 2. Somnia prodeunterx Mencn
Phantaſiã. animo curis, aliisque, quæ de die egit, occupato. Vnde wt,al
Claudianus de Raptu Proſerp. vel Præfat. ad zum Honorii Conſul. PbSaren
canit : Wmnia quæ ſenſu volvuntur, vota dierum Tempore nobturne Mliteten
reddit amica quier Venator defeſſa toro dum membra reponit“ Mens Mnlldll

tamen ad lvas & ſua luſtra redit. Vid. Cornel. in Eccle. y. 2. cit. llelt⸗
Eingler. J. 2. Sic Cauſidicus lites & codicillos ſomniat: litera: Mi inse

tus libros volvit & argumenta inſtituit: aut, ut D. Thomas mrautt
I. p. 9. 52. a. §. ad a. (ubi tractat, quomodo, & quando, vel quãa (rwine
imhperfectione hæc fiant, ligatis magis vel minus, ſenſu, ima- hmmet
ginatione, phantaſiã) dermiendo ſyllogizat, ſeu ſyllogismos effor: aiitn
mat (etſi hi cùm ecitantur, ſemper cognoſeunt, ſè in aliquo defeciſe, uitehal
ut ait S. Thomas. Vid. Pineda in Yob. 20. g. n. . F. 53.) Novi Magi. mſen
. ſtrum, ait cit. Englgr. qui integra Poëmata, velut in Parnaſto, MWedn
Subinde re- ſomniaret, dormiens effingeret, & declamaret. Neque verdèd alence
ipsâ agitan- hæc in ſomno & ſomniis cogitatu ac phantaſiã aut imagina. mn
tur. tione, vel verbo etiam tantùm, ſed quandoque ipſo opere Munkri
& reipsâ fiunt. Diſputat non minus floridè, quàm ſolidè in kiiri

amœnisſimo ſuo Viridario Mendoza noſter (ait cit. Englgr.) n.

L. g. problem. 16. VEVirum dormienter propria vigilantium opera moli ktianſe
untur? ubi exempla inducit, quæ probant, dormientes ope- Morehh
rari per artem etiam, dirigentem actionem externam: nam y 8
Puella dor-Marianus cap. ad audientiam, teſtatur, habuiſſe ſe puellam vi-

ius
miens panemginti annorum, quæ dormiens è lecto ſurgebat, panémque in
S veltes Ecquis non alteram illam filiam demiratur, quæ ut inter- 4
tradat. diu mundum muliebrem verſabat, & cogitabat, ita nodtu i

Uln
ſe

„*

a Mala vita Divinum udicium ewaſperat. 38361
nchet. ſe è ſtrato proripiens, ad ſpeculum ſe beneficio lunæ bene
u diu contemplari, tum nudipes, ut erat, per pavimentum
. conſopita omninò, tripudiare viſa eſt? De ejusmodi aptè
Massurn D Hugo Victorinus, de Wiritu & anima pronuntiavit: Smnium
i eſt, cum id, quod fatigaverat vigilantem, ingerit ſe dormienti. Bar- Dormiefß
e tolus in L. ut vim. j. de uſt. & ZQure, tradit fuiſſe quendam Pi- ſe armat.
mm ſanum, qui ſe noëtu dormiens armabat, vagabatũrque per
Am urbem cantando. Tiraquellus, tr. de pæn. temper. aut remitt.
ate. H cans s. aſſeruit, Pariſiis Anglum, qui noctu dormiens à tem-

Alius pue-

miGHEι plo D. Benedicti ad flumen Sequanam perrexit, ibique pue-rum interi-

meo6 rum interemit. Nos, inquit Mendoza, etiam hominem n⸗ o⸗
eIE novimus, qui noéëte intempeſtâ ſomno conſopitus ex letu- bilis. V3
de lo furrexit, gladium & clipeum ſibi aptavit, portam ape. Alis.
mnitin ruit, foras exilivit, viam capeſſivit, urbem peragravit: quid
ntDII plura! ecce tibi domum revertens, incidit in civitatis Ma-
ndNH Liſtratus, ingenti ſatellitum numero ſtipatos, &, quaſi ho-
SEm ſtis appareret, evaginat gladium, rotat clypeum, punctim,
ens ceæſim, nititur ferire, donec aliquod poſt tempus à ſatellite
dine⸗ ſaucius lethaliter, à ſomno ſuo tandem excitatus eſt. Adeo:
D Wi Somnia ſunt cogitationum & negotiorum diurnorum reliquiæ, ait Tul-
Utinku lius L. de Divinat. Et: ea paſſim in ſomnis occurrunt, quibus
Neud per diem occupamur. Ita Guloſfus patinas & ollas ſomniat,
t Avarus nummos: Superbus veſtes, honores: Ebrioſus vi-
ehen⸗ num & vitra, Iracundus ſanguinem „& cædem: Luſor aleas:
ri Officialis munera, mulctas: Mercator lucrum: hoſpes ſym-
ee bolam: Agricola ſtivam. Hæc partim curioſa, & rudibus
eH Ltiam ſæpe ab experientiâ plùs quàm notiſſima. Nunc ad
en V. Sicut eido illa de nocte in ſomnis & ſomniis tracta- Sic quæ in vi-
H mus, quibus de die occupamur, præſertim intenſiùs; ita tà agimus, in
1 “ quibus in vitâ affuevimus, ea nobis in morte obverſantur, eretir-
. placéntque, ſeu bona, ſeu (facilius, cùm in maha facilior ſit ut in ſ non.
“ lapfus, ſicut & facili deſcenſis averns) mala ac vitioſa, quæ abi nulla lie-
W ſenſus magis alliciunt, & implicant. Id tamen ſomnum ac bertas agendi.
Qà α om.

N
*

362 CoNcCciO XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis Vita, fini⸗ ita.

ſomnium inter, mortémque diſcriminis eſt, quòd ſomnia MIumm
ut plurimuùm vana ſint, nulliusque conſiderationis efſe de- Mlos
beant, & de ſe in ſomno & ſomnio acta in peccatum non (crdesgl
comphputentur, ex defectu libertatis, cùm ibi non voluntas, nimo?
ſed ſenſus, imaginatio & phantafſia, nullà liberè operandi fa- Ne iſtne
cultate præditi, operentur: At in morte, à cujus momento ſtn fii
& punéto tota pendet æternitatis immenſæ moles, homo Lerncun
ſibi præſens & liber, ea, quæ bene vel male, in genere mo. (une
ries, agit, vel in meritum vel in demeritum, in ſalutem vel e ia-
damnationem, cedant. En quanti refert, quomodo & qui- ſiscele
bus immoriaris! non vana autem conjectura eſt, iis te im- 1end
moriturum, quæ in vitâ tractaàſti paſſim, quibus asſueviſti, men
aaut bonis aut malis, vitiis vel virtutibus: ſicut & dormienti W.
Mors ſomnus occurrunt, quæ tractavit vigilans. Etenim diximus ex So. Uh
æternus. crate Mortem ſomnum eſſe, & quidem æternum, uti ab Adria- Vüan
no Imperat. quid eſſet mors? interrogatus reſpondit Secundus ns
Philoſophus. Pohanth. Somni hujus finis ſine fine, eſt ipſa z-
ternitas ſuo modo, dum ad vitam mortalem, & ad ſtatum Mn)
merendi vel demerendi, redibit vel revigilabit nunquam; enet
initium verèò eſt ultima vitæ periodus, de quâ agimus, dici- Cnin
musque: Qualis vita, finu ita qualis vita, talis mors. Morr münüun
Echo vitæea. Bonitas & ſanctitas noſtræ mortis, ait Paulus l
Barry Solit. Hag. Die a. Diſſert. 2. à f. 227. à cogitationum noſtra: (ucdu
rum bonitate ſanctitateque dependet, ita ut, ſi viventes ſan. emni d
In vitâ cogi- ctis bonisque cogitationibus animum occupaverimus, cer- lliin
tata , cogitan-tiſſima ſpes eſſe poſſit Mortis bonæ. Ratio eſt, quod Mors, luin
tur in morte. ſit quædam Kcho vitæ, in quâ cogitationes, quæ per vitam (Eun
Indu Aione tantopere volutavimus, recurrunt, & omnes affeétus amo. NMny
Ucho vitz. Tis, vindictæ, avaritiæ aut ambitionis, quæ mentem no Morpll
ſtram, dum viximus, occupatam tenuere, etiam, dum mo- Uertcee
rimur, occupabunt: unde uſuvenit, ut blasphemus, Deiq; rinpo
ejurator, moriatur blasphemando, ejurando? unde accidit, Kineng
ut aliquis amator amens, moriens nonniſi de ſuis loquatur ice
Aamoribus:? unde, qui per omnem vitam ſanguinem & an llete:

WNpg dem inimici anhelavit, etiam moribundus iras odiâque in
cedt. æmulos concepta, in eo ſtatu pertinaciter fovere, ad ferrum
GINIn & Ccoœdes quandéq; proſilire viſus ſit? & ita de cœteris deliris
nns & nimio affectu rerum mundanarum implicitis: Non ali-
i unge iſta contingunt, quam quôd Mors ſit Echo Pirc. Duualis
mm vita, fini;: ita. Verba docent, exempla movent, imè trahunt,
Wls & evincunt. Ita ab experientia & exemplis res hæc in u-
4 Ennn. tramque, & bonam ſcil. & malam partem, ſeu de bonâ mala-
nm gque vitâ ac huic ſimili morte, eſt demonſtrativè certiſſima.
nbn Prius de bonis bonos in nobis affectus excitemus ut imite-
et ie mur: dein de malis, ut horreamus, emendemus vitam ma-
sSe lèractam, ne malæ mortis ſit Echo, ſicut eſt & fuit prodro-
Edom muus 4 M
rinses VI. Pretioſs in conſpecta Domini More Sanbtorum eju? Pſal. II.
n 5. ſicut eorundem pretioſa fuit & eſt vita præcedens: ſicut
eccae Vice versa; Mors peccatorum, ſceleratè viventium, peſſima:
RKZ Pſal. 33. 22. Videamus breviter & præviè, unde Pretioſa More
taim Sankkorum!? Symbolum hujus & imago eſto Phœnix, de quâ Phœnix ſym-
ennrun aVe vetus eſt quæſtio, an detur in rerum natura. Affirmant bolum dis -
einc,i apud Conimbricenſes, multi Scriptores, qui majori ex parte ventium &
(onſentiunt, in aliis diſſentiunt. Conſentiunt, quèd uni- morientinm.
uu Cus fit, pavone pulchrior, aquilæ magnitudine, auro fulgi-
udn Adus circa colla, cœtera purpureus, cœruleo-roſeis candam
n pennis diſtinguentibus, caput plumeo apice honeſtante.
ee Ita Plinius. Novus autem Phoœnixita de veteri producitur,
m ut vetus in eo, quaſi ex ſeipſo videatur reviviſcere. In mo-
t do generationis diſcrepant; nam quidam ajunt, ſibi eum
o pectus vellicare roſtro, & ex cruore vermiculum enaſci,
mox pullum alio mortuo. Alii, parentem ſtruèto in Palmæ
nnn vertice ex caſſiâ, nardo, cynnamomo & myrrhâ nido, ſe ſu-
du per imponere, & excitato, alarum agitatione, ad radium ſo-
lis incendio, in mediis odoribus vitam finire, atque combu-
nntn ri, ex eôque cinere Phœnicem alterum, quaſi eundem revi-
edn „iſcere: an non aſcribi poſſit: Ia nidulo meo moriar? Job. 29. 155
enl⸗ AAAuod

—– *
“ðůSõ

Mala vita Divinum Iudicium eaſperatf. 8863

.

864 CoNciO XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis Vita, finis ita.
quod ultimum hic loci conſiderationis eſt, tametſi ex hine

De Phœnice plures gloſſæ fieri poſſint. De Phoenice plura videri pos-

Authores.

ſunt in Pineda, en cit. Job. 29. ISö. n. 4. Cornel. in Geneſ.I. 2. àf. y2.

& in Geneſ. . 2. fol. 113. Petrus D'Oultrem. Amor. Iacre. L. I. c. x-.
ſect. 5§. f. 3o. & ſéq. Simon Majolus Dier. Can. to. I. Coll. 6. F. gI. &

ſeq. ubi & de ſimili Ave ulterioris Indiæ, cui nomen Semen-
da, trifido roſtro, quæ ſentiens ſe morituram, ſcribitur mor-

tis horâ deferre ligna in nidum ſuum, cantillareque ſuavi-
ter, atque alarum percuſſione incendere ligna, ipſamꝗq; illo
MWomenrg

igne conſumi, indéque vermiculum gigni, qui poſtea in a-

vem creſcit: Ex NWicol. de Comitibus Item rexel. to. I. ætern. Prodr.

c. 3. H. 30. mihi f. o. Avis hæc, ſeu vera, ſeu, ut verius eſt, ſym-
bolica, & ſignum eſt Reſurrectionis Chriſti & cujusvis juſti,

imò hujus & morientis, dum in vità ligna comportat odo-

rifera, quibus incenſis immoritur: ſic Anima pia virtutes
& opera bona in vitâ parat, quibus & immoritur:
gqualis vita, knie ita. Ol .
moriaris, & feliciter reſurgas. Ita vivunt, ita moriuntur

Sancéti: quorum aliquos refert cit. Englgr. Fn morientis

S. Nicolai cantum admirandi in ſanctitate vitæ Nicolai Tolentini, Tau-

Tolent. gau- maturgi, qui ſex ante obitum menſes,

dioſa mors.

S. Ambroſii.
§. Thomas.

Ven. Beda.

ſuaviſſimo ſingulis
noctibus Angelico concentu ita delinitus fuit, ut exclamare

cogeretur: Cupio diſſolvi, & eſſe cum Chriſto. dumque hæc mo-
ribundus caneret, & geſtiret, exultationis cauſam rogatus,

Dominus, inquit, meus jeſus, benigniſſimæ Matri & 8. Au-
guſtino innixus mihi dicit: Euge Serve bone & ſideln, intra in

gaudinm Domini tui; Matth. 2. 21. quisquis ſic moritur, oritur;
non poteſt malò mori, qui bene vixerit. Au guſt. to. 9. de adſoip. Chriſti

c. 2. S. Ambroſius in ultim4 ægritudine commentans in Scri-
pturas, dum ad illud Pſalmi az. 2. perveniſſet: Magnus Dominus

& laudabilis nimie, immortuus eſt. Doctor Angelicus expo.

nens ſuis Cantica, cùm ad illa verba venit: Dilecte mi, veni, e-

grediamur in agrum Cant. z. II. & vivis exceſſit. S. Ven. Beda,

cùm SS. literas propè omnes illuſtrâſſet, in ultimo morb
S OD— ſcri-

Ita omninò agendum eſt, ut bene

N
(mn

—

Ab
tulaudetl,
tſpititum

gſt.

uUNPa
ei ſcſ ine

UWenn in

rce
d

temnle n.

4

Gfune

luen

ünſl

1

NDlmekei

blchr,

enert
Aedhed

umnget⸗

— —,

atorir

1

Eeuhe

iuin
metlaline
tai.

hml, N.

kehui

wilain
9.1. Ctn

etibstke
cvſdsni

4
.

Dportr 1

1
.

, gh

ſcribam accerſens,
Dhaann. 19. 30. Cygheâ voce expiravit. S. Vincentius Ord.

=W

2 . 1 .
. 5

ubi illud protuliſſet: Conſummatuns eſt.

ABlala Vita Divinum ſudicium exaſperat.

men eſa inclamaſſe, minuùs mirandum eſt, cùm legimus ab ie

eodem in paucis & parvis ſuis quatuordecim Epiſtolis hoc
88. Nomen 219, Chriſti verò 401 vicibus ingemindsſſe.

n. . afr. cke:Crre- in Epheſ.I. to. In benedictione ſit

ria mihi notiſſimi Reverendiſſimi Domini Ambroſü Siler,

Ord. S. Spir. de Româ, Magiſtri Hoſpitalis Memmingæ Sue-

vicxæ; à prudentiâ, doctrinâ, Vitâ Religiosâ & patientià com-

pir Nn

mmoritur.
K, uber

1

tapmunre

Püe Gd

Cime

ut ene

Nan N
Mid
l inſtn

rtu, N,

¹

eans
GreMN

S=

=

os NeH

eni, ℳ,

8) ele
onn
Iin .

S””

mengdati, piè defuncti 7. Martii 1673. Cujus & Funeri præ-

ſens fui: hic paulò ante mortem ultima ſcripſiſſe hæc ver-
ba: Mihi autem Deo adhaærere bonum eſt. Pſ a. 25. deprehenſus

eſt. Vid. Dre vel. Prodr. ætern. c. 3. G. 176. Mors Echo vitæ. Audia-

mus nunc de impiis diſparia, miranda, ſed execranda: & hæc

quidem juſto Dei judicio, ut intelligamus, quam displiceat

Deo vita mala, cui ut

plurimùm mortem ſimilem vindex

decernat in peoena–m.
VII. Impiorum hoc in genere ſymbolum non incon- Vpupa Sym-
gruum eſt inter immundas volucres Ievit. 1I. 19. & Deuter. 1a. bolum eo-
15. reſecta à Deo Vpupa, quæ avis alias non inelegans, ſordi- virti⸗ E n
²vunt & mo-
Triuntur.

da tamen ac fœtens inter ſordes & ſtercora vivit & moritur;
lis delectatur; gemitus in cantu inter ſtercora ſimulans, ait
Cornel. in cit. Levit. 1I. 19, ſignificat triſtitiam ſæculi; in hanc

enim, atque in ſordes & dolores, ſæculi deliciæ & lætitia deſi-

nunt. Ita qui in ſordibus peccatorum vivunt inque illis vo-

luptuosè delectantur, denique & immoriuntur, cum gemitu
æternùm continuo. Quali vita, fini dta, in omni vitiorum

peccatorumque genere. En brevem Catalogum, vel po-
tiùs ex ſingulis quibusdam unum ab Exemplis: quibus do-
Mechtl de qud. extr.

Rrr rr cemur,

Dom. cum Socio laudes perſolvens, ad illa verba: Omni: ſta.
ritus laudet Dominum. Pſalm. 1Iro. . multoties ea iterando, emi-
ſit ſpiritum. Hos partim & alios refert Archimedes Chriſt.
L. 2. C. 9. g. 2. 4f. 3 29. Vid. & Barrycit. Diſert. 2. fF. 229. Os Sanétis-
ſimum bPauli Gentium Doctoris à corpore reciſum ter No- pite plexus

S. Paulus ca-

Nomen Jeſfſu;

Conc. 66. Epiſtolis
memo- ([uis:

=

2 N
N .

ſ

866 CoNcio XLVIII. Mors Echo witæ: qualis Vita, finis ita.
Idem Vulpes. cemur, hoc hominum genus ſimile eſſe vulpi illi, de qua ex
Drexel. cit. . 3. F. 12. f. 77. Et. Englgrave f. I9. G. I. Cm ad patibu-

—

.
woleti

lum duceretur, ultimum adhuc anſerum plateam transire

Immorfiuntur cupiebat: ita qui aurum amant, qui terrenis, voluptatibus,

ritiis. libidinibus & vitiis, aut pluribus, aut uni etiam, toti immerſi

ſunt, oculis jam morte preſſis, & ſpiritu fupremos anhelitus

reddente, etiamnum auro, terræ, voluptatibus & libidini in-

hiant, eaque ſomniant. Ita vivimus; ita perimus. Itaque
Avaritiæ Au- ab Exemplis: Aurifaber quidam, qui totâà vitâ nullam aliam,
rifaber. quàm de auro, argentoque cogitationem admiterat, petiit
moriturus ab eo, qui aure am Chriſti Cruci affixi effigiem ad

pios animi motus excitandos offerebat, quanti uncia veni-

rret' IIle Inferorum, cœli, ſui ac Dei, omnium cogitationum
Fœnerator. ſanctiorum oblitus. Barry ₰ Dreel. Englgr. itt. Fœnerator ille,

cujus mortem paucis abhinc annis accepimus, ait Barry-.
cum in extremis, de peccatorum confeſſione moneretur,

poſtulavit, viline frumentum venderetur, & an bona ſpes

prælatus. foret vindemiæ! Prælatus ille (pergit Barry, qui eum optim?

nêôrat) quem ſcio majorem argenteæ ſuppellectilis, quàm
Conſcientiæ curam habuiſſe, animam exhalavit, contrectans

manibus tremulis avidiſſimè ſua ſalina, pelves, lancesque,

Blasphemia quas in ſupremo agone coràm adferri juſſerat. Novi, in-
hortum quit Tollenaer in Eccle. 2. Sett. 3. f. 91. ap. Englgr. J. 2. cit. in Belgio
amantis. extitiſſe virum quendam copioſum, qui cùm hortos cultis-
ſimos in urbis pomerio haberet, ſalute à Medicis depoſitàâ,
V. Th. Kemp. Per hortum ſellâ ſe geſtatoriãâ deferri curavit; & eheu! cru-

L. I. c. 22. 4 dele fatum, inquit, quod à tantâ me amœnitate avellit! O

num. 7. Deus! nunquam à te cœlum petii; cur mihi invides hanc

terram: Sed blasphemas has jactans voces neque terram im-
petravit, quam perditè amavit, & excoluit, Deo ac animo

neglecto: an autem cœlum, quod miniméè cupiebat, obtinu-

erit, non injuria quis dubitare poteſt. Sic non minuùs ſuper-

Superbo ve- biæ aſſieti, huic miſerè immoriuntur. Contra luxum ve-

illa

ſtium & ſuperbiam in terrorem ſit, præſertim mulieribus,

in

e fun
ltis iun
en, gui
Parcelte
ſt ſen
a ONne
nmnse
hodran
dser
(roumthi
enllunckl
ECend

iuharr

za
Wdonr
Enernn
Uunrſolrlar
WWan
mns Nein
ſmegzn
ei ln

luhte n.

inrt
Nör
tant
DNINNen
.
m en

nnie
votis potita, pallidum ac lethali frigore tremulum corpus his

ieftren
ti vncher
cogirinn

GEenenrurI
ls Ar A
e Noeel .
A dre

wermeht

4

leci, A.

inunin

deſerenda! què ſplendor iſte veſtium? Propinqui lectulo af-

Mala mita Diinum udicinm ea perat. 867

illa Spoleti in Htalia Pu ella, formoia quidem corpore, animo aſſueta, huic

deformis & miſera, fuperbis vanitatibus ſemper intenta, & immoritur,

7

nil de futurâ vitâà cogitans, quæ lethali morbo correpta, blasphema.

mortis imminentis admonita, & ut per ſacram Confeflio-

nem, quâ unicè egebat, conſcientiæ noxas expiaret, ad hæc
obſurdeſcebat, matrem inſtanter rogans, cùm moriendum
jam ſit, veſtes ſuas elegantiſſimas & inſolentis luxus, moni-
lia ac omnem muliebrem ornatum ad ſe deferret, iis ſe in-
dui, & in iis fatalem ſomnum operiri velle: nec deſtitit, im-

ortunis precibus ſe & matrem miſerè conficiendo, donec
vanitatis exuviis induit. Atque iis tandem exornata, ſeque
circumſpiciens, horrendum inclamare cœpit: Ergo mori-
endum eſt! ergo moriendum! in ætatis flore! hæc omnia

fuſi, hortari, cultum omnem corporis ad animum referret;

vana hæc omnia deteſtaretur, brevi relinquenda: Deumre-
demptorem noſtrum, vanitatem omnem exolſa, ſupplex ve-
niam poſtularet hic illa in blasphemas has voces erupit:

quid mihi cum Deo, cum quo mihi nihil unquam fuit com-
mercii: Veni diabole, ſuſcipe tu animam meam. Inter quæ
verba expiravit damnata & deſperata. Jo. Rugje- Magno spec. Ex-

empl. E. Mors, exemplo 20. Englgr. cit. J. 2. Roberto de Licio. in ſuo
gquadrageſim. de pœmn. §. 10. C. 3.

VlIII. DOuali vita, fini ita: ſic & in aliis vitiis: præſertim, Mala mors
quæ animum magis & totum occupant, illique in ipsâ mor-ex vitiis as-
te tenaciter adhærent, ſicut & malæ conſuetudines invete- ſuetis.

ratæ, quæ nonniſi cum vitâ ponuntur, ſed morientem con-

ficiunt. Execrandum quale eſt inimicitiæ venenum. An- Immortuus

non tragicus & terribilis Caſus illius Nobilis Hiſpani Cor- inveterato
dubæ, qui in gravi inimicitia contra alium Nobilem vixit, odio & ini⸗
&in eâ, ſimulatà cum adverſario reconciliatione, ſacrilegè-
que ſuſceptis Sacramentis, mortuus eſt, funeſtiſſimà poſt
mortem remonſtratione! Pædag. Chriſt. to. I. b. 2. c. 15. H. 2. de
Arr rr 2

micitiæ.

Pro-

HW

Alſſuetus Ju- Propoſito emendandi à fol. ap. Mich. Pexenſeld. hiſt. 145. F. soo. Sic
vivunt, ſic moriuntur juramentis asſueti: uti ille Nobilis

ramentis.

—

868 CoNciO XLVIII. AMors Echo Vitæ: qualis Vita. finit ita

* 6

Anglus, de quô⅛ Vener. Beda, cui vox erat familiaris: Dialolus

me auferat, in quibus noviſſimis verbis & mortuus eſt. Barry

Engler. citt. Sicut & ille glorianter præſumens, ſeſe ſalvan-
“ S 2 .* .
dum, cum in extremis percutiendo pectus diceret: Weſerere

mei Deus, & adeo contemptis bonis monitis denique equo

de ponte lapſus, & aquis hauſtus, tria hæc verba: Diabolus

Ebrioſorum omnia auferat, emiſit, & ſpiritum. Mercat. Lect. 22. F. S.. Gulæ &

qwualis vita,
finis ita, ab
RXemplis.

mentabilis Echo: Vina, vina. /Iterum clamabat Sacerdos:
Divina, Aivinag. Iterum ebrius!: Vina, vina, vin- & ut non
deeſſet A ultimum, efflavit, imò evomuit loco A, turpiſſi

vitæ ſimilis.

ebrietati deditorum , glalts Vita, ſinis öta n 6 lamentabils Echo!
Fuit Helluo, cui natabant jam in morte labia, & in labiis lin-

gua. Clamabat Sacerdos: Mi bone vir, cogita divina, divi-

nas Et quid ebrius:? reſonabat in tanto articulo profectò la-

mam animam. O anima! miſella anima! Sucut vita, mors eſt

ita. Caſp. Knittel, &. YJ. Domin. Duainquag. Conc. 2. in ſene. E. Englgr.
F. I. f. 20. Ipſe habui meæ curæ commiſſum „qui, ſicut nu-
merandis pecuniis & epotandis poculis erat asſuetus, eadem
in extremis videbatur ſuis tractare digitis & manibus.
Georgii Bu-Georgius Buchananus, excucullatus Monachus, quaàm non
chanani mors plebeius Poëta, tam nobilis ſcurra, paſtus in harâ Calvini,
calicibus epotandis asſuetus, demum hydropi graviter ve-

xatus, contemptis & ſacris & naturalibus mediis maluit

hauſto abs ſe vino hauriri & perire: de qué Englgrav. part. .
Dom. 2. poſt Epiph. init. & parte 2. eit. J. I. & f. 18. Dom. 3. Adv. Ja-
cob. Biderman. L. 2. Acroam. a. n. 6- à f. 260. Hic Georgius Bu-

chananus inſignis quidem Poëta, ſed Hiſtoricorum menda-
ciſſimus, ter adulter, bis apoſtata, ex Minoritâ Lutheranus,

dein Calviniſta, denique Atheus, per omnia nequam. Biſſel.
Mlort. Pathet. Exemyl. g. f- 99. Præceptor Jacobi VI. R. Scotiæ,
homo eruditionis famâ percelebris, ſed commutabilis fidei

4

ſx eere
I. de
, Mort⸗
etumn
(me aeln
eotern
Ib, i
(OA

4

(Etseluee
craolenn-
iggle. A
DUbumen
elali neeſi
Cven

Ermndunſ
Uate, a
Porr non
nenage
pald
Cuncel
Hulium pul
ſurnr,

2. .
3 el ta
Flts,

Kciuks
Munlbe

=

—

7

. 4 .1 11 1
Tin bie
5 ρα
protecnt
t aceled
. & Ut N
A, turpt

t e, MN

Ui r.
emeten

Enibn⸗
Us, Vn
haH

di Nullel
NrdisA

Nnre,

Congnwh H
4

vita, mors eſt ta. Nobilis ille Sabaudus qui omnem ſuum k
amorem mulieri cuidam impenderat, obiit dicendo, iteran-

Alala vita Divinum ſudicium exaſperat. 8869

aut cert nullius: ait Adolph. Brachel. ad ann. Iü2g. P. I.
Jol. 92.

IX. Denique præteritis aliis pluribus: Luxuriæ quali Lururiz

ho. -

déque millies: O voreulum menm! b animula mea! 6 deliciæ mex!

itane avellor à te? Barry & Engler. citt. Adeo mors eſt Echo vitæ.
Addo terribilem planè Caſum. Teſtis mihi eſt locuples, vir

gravis ait cit. Jacob. Biderm. L. 2. Acroam. a. num. 69. & 7. 4 Ffol.

263. qui annis abhinc paucis recenſuit; in urbe quadam li-= Hiſtoria ter-
teris æquè atque ingeniis florenti, rem unam in raris me-ribilis: &
morabilem veriſſimè, ſe propemodum inſpectante, ſic con- Porrendus
tigiſſe. Adoleſcens ibi cum aliis contubernalibus vitam Nitus aſſueti
aliquamdiu degebat, qui omnes ad ſtudia liberalia non illi

occultæ libi-
dini adole-

berali nec ſumptu nec Mœcenate utebantur. Is longâ con- ſcentis.

ſuetudine inde ab ultimà pueritia, ad flagitium, neſcio qua-
le, occultè conſciſcendum, aſſiduè trahebatur: & quamvis
per ſtatas Exomologeſes identidem luſtraretur, tamen ſui

oblitus continuò in morem naturâmque regrediebatur.

Sæpè data conſilia; ſæpè remedia tentata, additique terro-

res: minus minimo profecére. Noviſſimè gravi corporis

morbo conflictatus, & ope medicâ deſtitutus, ubi vitäà mi·

grandum ſibi ſenſit; cœpit ſerid omnem juventæ laſciviam
mutare, atque tum demum reètè velle vivere, cùm vivere

porrè non liceret. Vocatur Sacerdos, expiatur ægrotus,
mortémque ſui ſecurus opperitur. Appetit interea nox,

& paulè pòſt Adoleſcens decedit, ex morbo, ſpei plemis,

quam de ſalute æternitatéque conceperat. Maneè cum pri-

mum vulgata mors eſt, exequiale pro mortuo ſacrum ap-
paratur, quod facere Sacerdos commoduùm inceperat, cum

veſtis ei talaris ad infima pedum vellitur. Id ille fortuitd
fieri ratus, inſuper habet, inque re coœptâ pergere pergit.
Non diu factum, atque ad poplitem femurque idem moni-
tor obturbat. Mirari tum quidem Sacerdos, ſed quòd ne-
KRrrrr 3 J minem

—

870 CoxNcio XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis vita, finis ita.
minem videret, negligendum & iſtud putat. Brevi dein

impatientior umbra circum latera inſtat, vellicatque. At
ille ne ſic quidem movetur, ut ſollicite requirat. Denique

ecce tibi ab Aræ angulo ſiniſtro deformem fumantemque

nebulam; atque & nebula vocem: ceſſaret facere, ceſſaret
operam impenſam perdere, nunquam litaturus. Hic per-
turbatior, nec injuriâ, Sacerdos, ecquid ergo id umbræ ſit,
percontatur. Audit eum adoleſcentem eſſe, qui pridie lu-
Jam hæc mali omi-

ſtratus piacularibus ſacris deceſſiſſet.
nis exordia non placebant. Inſtat tamen, & quid illo factum
fuerit, perquirit. Ille rauco murmure, ſuppliciis æternis
addictum ſeſe, & omni ſalute privatum fatetur. Meliora

Deus! inquit, an ego te rite non expiavi: Tu vero rectè, in-
quit, integreꝗque omnia: nec mihi tum aliquid rem'quum
culpæ; ſed inter Dei filios jamjam adoptatus, eheu! impro-
Conſuetudo visò exheredor: Subjecit, æquo Dei judicio factum, ut in-

peccati cauſa ter ipſum luctantis animæ egreſſum veteris conſuetudinis
& occaſio
damnationis
er relapſum. 1 PE SE ;
Per re lap um. more delectatum, ſimul è corpore exceſſiſſe, ſimul ad infer-
nos cruciatus irrevocabili Jjudicis ſententiâ condemnatum

Quanti inter- fuiſſe. In quo adoleſcente, Deum ego immortalem obte-

ſit, quibus à ſtor, precérque, ut ſerii nobiscum cogitetis, quanti referat,
puero afſues- bene aut malè à pueris conſuêſſe: quando, quidquid con-
c. ſuetudinis invaleſcit, id omne poſtremò non ſolùm ſomni-
annti, ſed etiam morienti, difficillimo tempore, ac ſæpeèe cum
EZR-eternitatis diſpendio, recurret. Dualts vita, tals mors. Hæc

cit. Biderm. & ex eo Englgr. cit. JG. 1. f. 19. (Paciuchelli Lect. 39.
GH. 12. n. 41I. à f. 466. vel hanc vel ſimilem habet) Veriſſimè Pro-
pheta: Oſſa ejus implebuntur vitiis adoleſcentiæ ejus, & cum eo in pul-

vere dormient. Zob. 20. 11. Sic profectò fit, ut peccata nunquam
illum deſerant; nam mortuum perinde ac viventem comi-
tantur, ait Pineda sbid. in Paraphr. f. oy. Similem hiſtoriam,

de uno, qui Comi in Italià meretrici conſueverat, refert Mar-

chant.

—

MI. bott
(humn. Cn,
.

L. Eid

Myune ſor
Siltr
Eſini
Wwol

Migen

.

peclutu n

enf lit
Eſe ter.

4

run Ctel

Aerlshr
E, Einuli
((eſtloa
ngenc.
num porrèò felix degeret. Jam, eheu! victum ſeſe, & ex

nponde
R
eEhronte

a one

WN

Zn eit Len
mes dte
malem
legotio
ekig

fellhris

erd kelke

1† * ſe
nid teiun

Heukimpr⸗
um, vt

Lrloetvcnn

Zimmart
Ee⸗ Kar
Ulatite.

dotleneht

gunuittt⸗

ictit

fN S

4

—
,

1

feilir⸗
Snd .

1 NA
Crenon
1 w

1
*

reter
ℳ

impunè jocatur, qui ſceleratè vivere vult, & piè mori. Den

mtennurmn

pergat? quanquam ſi acciderit, te malè hactenus vixiſſe, de-

Mala wita Divinum ſudicium exaſperat.

chant. hort. Paſt. Candel. Miſt. tr. . Lect. g. de Satüfact. Propoſet. 2.
f. Saz. Aliorum malè viventium malam mortem inducit.
Arrchim. Chriſt. L. 2. C. 9. J. 4. à f. 330. & c. 3. J. 6. f. 241. hiſt. terrib.
ſimild. ðð D
X. Ergô: qui in peccato morè non vult, inquit S. Auguſt. Concluſio:

in peccato non vivat“ mors enim peccatorum peſſima- Pſal. 33. 22. ap. Male vivere

Pexenf. ad hiſt. g. f. 61o. & dem f. 616. ex S. Fulgentio, dicente: & piè mori

uſtè deſeritur à Deo, qui Deum deſerit. Cum Deo impiè, ſed nec vVelle, eſt cum

non irridetur Galat. 6. z. Ridiculum imèò ſtolidum eſt, cum pe

Deo ſocari, &
gravis præ-
fumtio.

rito, luſu inito, ſemper omnia perdidiſſe imperitum, tan- A ſimili.
dem ultimo ſe victurum, & omnem pecuniam ſe recupera- Verè: Tria
turum, credere. Per omnem vitam cum dœmone ejusque mala: V. Conc.
aſſeclis ludere, omnem gratiam, omne meritum deperdidis- nam. S.
ſe, & in ultimo mortis ludo omnia recuperare, præœæſum-Wα.

ptuosè velle, an non ſtolidius? gravius:? Itaque ſecuris ad ra-
dicem ponenda eſt, ſedulò ac ſeriò examinanda eſt conſcien-
tia, cui vitio immoreris, cui aſſueveris, conatu opus, ut e-

mendes & penitùs devites, né tibi malæ mortis cauſa ſit.
Non tam facilè conſuetudo ponitur, & animus ab invetera-

tis abſolvitur. Non tam impii & deſperati erimus, qui coœ-
lum non cupiamus, quod peſſimo pejus foret: ſed en, quàm

itaque opus eſt, vitam obſervare, ut bona ſit, ut quæ mode-
retur mortem. Ob'jicis, bonum latronem malè vixiſſe, opti-

1

Argumen-

mam mortem conſecutum: ſed hoc ita rarum, ut dicat S. tum à bone

Bernardus .In toto Canone Soripturarum, non memini, me legiſſe als-
guem, præter unum latronem ſic ſalvatum. ap. cit. Labata. Paciuch.

Y. 10. Ct. Leét. 39. V. hic in ſine Sententiam S. Hieron. An tu præ-
ſumes alter eſſe! an inter innumeros, matè ſicut viventes,
ita malè mortuos, te numerandum, non times:? quid in tan-
to negotio æternitatis periculoſius, quid formidabilius?

cùm & is, qui bene vixit, meritèò tamen, ceu necdum ſecurus
ſuæ falutis, ſalubriter timeat, & in timore Dei bene vivere

ſpe-

latrone nul-

9

Sententia

8S. Auguſt.

in materiam
præceden-
tem.

Sententia . Vi ex centum millilbus hominum, quorum mala ) it Vila, in
8. Tieronymi morte indulgentiam obtinebit unus. Thomæ Crammeri Archi-
graviſſima.

ſperandum non ſit, juxta dicta ſapra Conc. II. n. §. & 9. 1tem
Conc. 22. n. 6. attamen ſeriò pœnitentiam ex nunc agamus;
ne ſubitò bpraocctpatet morte, ſpatznm Panitentia invenire nen poſſimus:
& ne malæ vitæ mala mors, eaque æterna, ſit concluſio, ſine
fine. Mori malè, timer, ait S. Auguſt. & ůmalè vivere non timer
Corrige malé vivere, & tunc non timebi, mals mori: ſed noli timere.

*

872 Coxcio XLVIII. Aors Echo Vitæ: qualis vita, finis ita. Sãr.

lr. S.
lunis 5.
Ehott 5,
MHuedl iten-

frilti

Non poteſt malò mori, gits hbene vixverik, & Vix bene moritur, qus male

viwerit. Lib. de dokr. chriſt. ap. Calamat. infra cit. Et: Vita tua, eſt

via tua; ſi bene vivi, bene ibiss magna nobi incumbit neceſſitas hene

agendi, qui cundta agimus in conſpeltu qudici omnia videnti. Idem

S. Auguſt.

P. 2. cap. 1I5. à f- 6-a. Angel. Paciuchelli, in Jonam Lect. 29. totà,

praſertim J. 2. 3. 4. 5. 9. 10. 1I. 12. & 13. & Indicibus, Vierbo Morr.

Wenceslaus Schwertfer Conſil. & Induſt. 12. Cap. 27. & 25.

Vitæ P. Mart. Stredonii d f. vaz. Henr. Englgrave Lux Evang.
p. 2. Domen. 3. Advent. Joann. Capiſtr. P rinzing. part. I. eÄadem 3
Dom. 3. Adv. Hilarius à S. Anaſtaſio, Archimede Chriſt. L. 2.
c. S. ſ. 2. 2. & 4. ₰ f. 329. & ů Indice V. Mors bona- mala. Procopius

Capuc. in Pxænitentiali Diſcurſ. 23. Mirabelli Polianth. E. More.
Alex Calamat. in Sentent. Verbo Mors Juſtorum & Peccatorum,
à4 f. 175. Euſtach. de Roſar. Ars bene moriendi: Exhort. à f. 13.

Georg. Piſtorius Conc, Funebri 3 y. ubi f. 213. f. Sententia hor-

renda, notabilis S. Hieronymi, relata ab Adriano Papâ:

ep. Cantuar. impia vita, mors ſimilis. Florimun. de orig. hæ-

reſ. I. 6. &. §. Z. 6⁶. & antè c. 2. n. 2. & c. 6. n. 3. Pexenfeld. Tiedn.
bbschor.

n
Vent
Authores Vid, Cornel. à Lap. in Numer. 23. 10. Franciſc. Labata Theſauro Wn
Mor. to. 2. V. Moræz Propoſit. 3 7. & 36. Jacobus Biderman. L. 2.
Acroamate zg. à n. 6. Bellarmin. Card. de Arte bene moriendi,
Lib. I. c. I. & ſéqq. à f. 200 7. Suppl. Tomi 7. Hierem. Dr exel. to. .
Prodromo æternit. cap. 3. G. 1 7. 15. Paulus Barry, Wlet. Hagioph.
Die g. Diſert. 2. à f. 212. & à f. 227. Pædagogus Chriſt. tom. 2.

e

n

icen
iino

Wic⸗
d
ſali
nece an

Mrcnit
We R

UuINre

1

lurtationi

6 ju9 te
Chii⸗
tone.

ns inds

Alultle

1 1
— .

111
1 R

CoNi

,
Meye nnn ti
. R.
. ſel lin

S; 3
Mele kle

viluti. l

ahat 1 4
ADatd e

¹

Derel.A,
i .

Wm. a .
Alls⸗

1 .

. . . 1 , 4 4
te Mr l

L2ͤ: eete ez
hiſtor. yg. & 91. De Echo habet multa Franc. Tertius de
Lanis S. J. Magiſterio Naturæ & Arti, Indice V. Echo. Caſp.
Schott S. J. Mag. Natur. P. 2. C. 2. Vid. Conc. 45. 46. & a7. an-
teced. item Conc. go. n. 9. ubi de Hæreſiarchis Apoſtatis.
SS322. 23 3 53. -3 3 53 3--353 2353.-2383--2323 —- 533 „53 8--61
CQoNCIO XLIX.
Moenſura Peccatorum impleta; Malitia conſumma-
ta; Pœnitentia dilata neglectàque, Mortem &
Judicium Dei maximè aggravant. Vel ab uno
gravi peccato timendum; ne per hoc menſuram
impleamus, pœnitentiam ampliùs nunquam actu-
xl, ſed peritariẽ. ” ”ÿMZMV
Anno quinto decimo Imperii Tiberii Cæſaris. &c. Domin. 4.
Lucæ 3. I. & 2. Adrvent.

gnt4 NVid ſibi, quæſo, vult tam ſtudioſa, tam operoſa, & Cur tam ſtu-
lulug tam enucleata deſignatio & enumeratio, à S. Lucaâ dioſus S. Lu-
Yhic facta, Principum tam ſecularium -quam Eccle cas in enume-
CE — ſiaſticorum, Tiberii Rom. Cæſaris &c. Pontificum randis Princi-
AA Annæ & Caiphæ:! facilè enim cogitari poteſt, id à Spiritu bibus or. 1
E Sancto non ſine gravium rationum momentis ſancto Evan- C2.
geliſtæ dictatum fuiſſe. Hiſtoriographorum & Propheta-
να rum more, ait Cornel. janſenius c. 13. Concord. Evang. propter
Grnih Narrationis veritatem confirmandam, diſtinctè deſcribit Lu-
in cas, quò tempore, & ſub quibus cœpta ſit Prædicatio oan-
α nis & Chriſti, & quidem non ſine Spiritùs Sancéti utili Diſpen-
mmilnn fſatione. Rationes congruas affert Cornelius à Lap. ſcil. ut
zlilr diſtinctè & ſolidè tempus & annum, quò prædicare cœpit Jo-
annes indéque Chriſtus, aſſignet. Deinde ut ſignificet, jam

Mecht! de Jud. extr. 888 88 defe-

874 CoxNcio XLIX. Menſura Peccatorum impleta. S
defeciſſe Sceptrum à Judâà per Herodem alienigenam, ejus. wouto
que filios Tetrarchas, ac Tiberium, & Romanos Jjudeæ impe- „ lid ſ
rantes, ac proinde jam veniſſe Meſſiam ſive Chriſtum, juxta undiſt
Oraculum Jacobi Geneſ. a49. 10o. Alia ratio: Quia Principes iſti winiun
in geſtis Ioannis & Chriſti, narratis à S. Lucâ, magnam habu- nuamte
Mundustem- ere partem: Alia: Vt innuat, Iſraëlem inter tot Principes mhobt
pPor ulti partim infideles, partim impios, utriusque Ordinis, difſe. (Peni
mnus, eguit tum, eguiſſe adventu Meſſiæ, Redemptoris, & Salvatoris. ettm
Meilie. Et hanc rationem ad ingreſſum hodiernæ meæ Concionis (Ecmun.
Aeęccommodo. Certè eâ ætate Mundi, hujus videtur fuiſſe Qumm,
ſtatus miſer, & miſerabilis, quia ſceleratiſſimus, ut vel ma- ltbs
xXiméè, in tempore opportuno, egeret auxilio, & Deum inter kwin
& homines Mediatore ac Redemptore Chriſto, ne interiret: (KCihhe
& tum mundum peccatorum ſuorum menſuram implevis: tolelr
ſe, malitimque ſuam conſummâſſe, maximè per ipſfum fuma
Chriſticidium, peccatorum omnium ſummum, à Fideli ju. ck foht
dæorum populo eò graviùs perpetratum; cujus tamen & ulmul,
totus mundus erat reus: quod infinitùm miſerentis Dei cle- Mn
mens Providentia in peccati remedium, & meritæ mortis
necem verterat. O mors, ero mors tua, Morſus tuus ero, luferne! el
Ter Mundus Antiph. ad Laud. Sabb. & Ter Mundus ſceleratiſſimus: Ante
Iceleratiſſi- qiluvium cùm multa malitia hominum eſſet in terrà, & cuntéta co. lidedh
enus . . HH . . . e
gitatio cordi intenta eſſet ad malum omni tempore. Geneſ.6. 5. Omnu (uli,a
quippe caro, omnis homo, corruperat viam ſuam & debitam vi- onq;
vendi rationem. v. 12. Ita ut commiſcerentur matribus, fi- uz
liabus, ſine reſpectu ſanguinis, naturæ, honeſtatis, mares ma- iuſ-
ribus, ſominæ fœminis: Solo Noë cum ſuis excepto: Et ſe- eni
cutum eſt diluvium. In fine Mundi, ubi tanta erit malitia, vis, n or
fraus, & c. ita ut in errorem inducantur, (ſi fieri poteſt) etiam Electi. unpore .
Matth. 24. 24. Et quoniam tum abundabit, multiplicabitur, ini-: Man. .
quitas, infidelitas, hæreſis, perſecutio, tyrannis, omnisque aum mi
impietas, reſrigeſcet charitas multorum, imò Fides quoque & Venit
Spes. v. 12. quod tempus flagitioſiſſimum excipiet generale Unns .
Mundi excidium per ignem, & extremum Judicium. De qumno
gquOö

— . =

— —

Mortem & Iudicium Dei aggravans maxime. 875
u6 quô utroque tempore ipſe Chriſtus apertiſſimè cit. Matth. 24.
Miein. vyz. Vid. ſuprà Conc. 2. num. 3. 4. 6. & per tot. Quis autem ſuerit
mimm Mundi ſtatus tempore Chriſti, ipſe loquitur Lacæ 1§. 5. Filius
Minsi bpominis veniens putas, inveniet fidem in terraâ? ſcil. charitate for-
mun, matam; nempe apud pauciſſimos: Et verèò ſi illius orbis & H
o temporis ſtatum conſideremus, totus Orbis erat infidelitatit

OA. (quæ vitiorum baſis eſt, ſicut fides virtutum) involutus,
„AD præter minimam ſui portionem, quæ erat judæa & Gens ju-
cemm dæorum: hæc autem quam ſceleribus implicata fuerit, te-
Viemm ſtantur S. Joannis & ipſius Chriſti Conciones ferventiſſimæ.
,UHHN Sanè Orbis & judeæ Capita, enumerata Luacæ 3.1I. & 2. qualis
Deom: vitæ fuerint, conſtat ex Evangelio, de Pilato, Herode, Annâ
Neimm & Caiphâ: & ex hiſtoriis: Qualts KRex, talts greæx. Ipſe Tibe-Tiberius Cæ-
Bamn inneen rius Cæſar verſipellis, callidusque ſimulator, crudelis, Impe- ſar, quis?
per rium ab Agrippæ, nepotis Auguſti ex Juliâ filiâ, cæde auſpi-
Ieh catus, voluptati & ebrietati inſanè deditus, hinc militari jo-
Sun Co Biberius Mero dictus: juliam Vxorem, Auguſti filiam, à ſe re-
unie puüdiatam, necans; ſicut & Germanicum, Druſi fratris fi-
enms lium, clarifſimum: veneno e vivis fſublatus ingenti cum
gaudio populi, ætatis 78. PFlura Yo. Conradus Dieterich. Breviar.
Su LInperat. à f. 159. Ex eo parum fortè laudabilis, quòd ſuadente
N&. Pilato, exhujus Actis audiens mira de ſanétitate & miraculis
GanlAtN Chriſti, voluerit eum inter Deos referre: obſiſtente Senatu
XEctiuom Rom. eò quòd ipſo inconſulto id tentaſſet. lbid. & Cornel. in
arth Lucx 3.2. quanquam altiori conſilio conveniens fuerit, Chri-
6,Inattu? ſtum, unum verum Deum, falſis non adnumerari Diis; uti
Kentn, Arcam poni juxta Dagon: 1. Regum j. ſed ſolum excluſis omni-
jtmnanee. bus adorari: Satis apertè Gentium Doctor Mundi ſtatum
&& tempore Chriſti exprimit, dum Kom. y. 20. ait: Loi abundavit
ines delibtum, ſuperabundavit gratia. Poſtquam mundus ad ſum-

„,enr, A
ici mum malorum & peccatorum venerat in ſtatu legis; tuunr
eh mox venit Chriſtus quaſi Medicus potentiſſimus & cſlemen-
5 d tiſſimus, qui abundantiam & efficaciam gratiæ ſuæ oſtendit
. in curando & abolendo peccato, regnôque peccati, ait Cor-

888838 2 nel.

— S

*

876 Coxcio XLIX. Menſura Peccatorum impleta:
nel. hic. Hic ſenſus eſt S. Gregorii Nyſſeni: Amor Iacr. L. 2. C. 3.
§ y. Jꝗ. 2. fine, f. “35. V. S. T omas 2.P. . I. art. p. & G. V'bi abundavit
delictum, ait S. Thomas, ſcilicet in humano genere, & ſpecia-
liter in judæis, ſaperabundavit & gratia, ſcil. Chriſti condonan-
tis peccata: Paciuchelli in Kom. y. 20. n. f. f. 324. Ergo Mundus,
tum impleverat menſuram peccatorum ſuorum malitiam-
que ſuam conſummaverat, cùm Chriſtus in remedium pec-
cati venerat, abundantiam ſuæ gratiæ & miſericordiæ re-
monſtrans, Mundo aliàs mille ruinis digniſſimo. Anſam

de Menſura peccatorum. Vt hinc docti, vel ab uno, & q
peccato, metu perquam falutari, caveamus, ne per hoc men-

furam peccati impleamus, malitiäamq; conſummemus juſto
Deijudicio, pœnitentiam amplius acturi nunquam, ſed æter-

nuùm noſtrà culpaâ perituri. Diximus præcedentibus qua-
tuor Concionibus, quàm juſtè ac meritò tremendum Dei
Judicium, cujus extremi vel maxima vis erit & energia, ti-

meat mala Conſcientia; Salutis incuria; amor terrenorum
inordinatus, Vita mala, & in peccatis transacta. Sed terri-
bilium omnium terribiliſſimum in hac vitâ eſt impleta pec.

cati menſtrurrr.
Menſura pec- II. Apud Theologas & ſacros DD. quæſtio eſt, an detur
cati quid ſit? Menſura peccatorum? Status & intellectus quæſtionis ex
a Fae ipsâ facilè patebit reſponſione „quam pono ex Joanne Bapt.
S. 7. quis hic Saint-Jure, (Viro inter ſummos Societatis viros meritò re-
vir? ponendo, quam ſanctitate ſuâ plurimum illuſtravit; Divinæ
Gloriæ zelo flagrabat; D. Jeſum ardentiſſimè amat; ſanctis-

ſimæ vitæ reſpondit ſimilis exitus Pariſiis in Domo Profeſs4â

die 30. April. 16 7. Biblioth. Scriptor. §. J. f. 315.) Hic ergo Vir
tantus & talis, Libello Medit. cui Tit. Lux Eeritatibus Fidei accenſa;
FViaæ Purgat. Medit. Ia. à f. 119. De numero peccatorum & Gratiarum:
Decrevit quemadmodum, inquit, Deus ab æterno adnumeravit, de-

Deus nanne⸗ crevitque annos, menſes, ſeptimanas, dies, horas & momen-
rum vi -

ſtiæ dierum: t4 Vitæ noſtræ, poſt quæ neceſſariò erit nobis moriendum

ovVis

—

ueternr
Ne vult
tuſurae
s ſalut

Ntali, ”

Noroget
rivatust

1 Pecin
hinc & occaſionem capio, agendi Concione utili, etſi difficili,

(um tane
erres

ſtM ban
((.2,. ihi

utioen.
aleninn

euun

Minaten
wmeum
gtl . 4

inun⸗

“ arturi

nugel

ſenceli

4 uty

Noie
uIumne

N

jdemn N
Ppeccan

lare,va

busd.
us ſolir
leo en
n, P

Mortem & Iudicium Dei aggra vans maximè.,. 827
lic; ita determinavit quoque numerum peccatorum, quæ tole- Iea & inno-
Rn rare vult in nobis; itaque certa cuique homini ſcelerum bis toleran-
ANg. menſura eſt; quam ſi impleat, irrevocabiliter actum eſt de dorum pecca-
Hemmm ejus ſalute: aut enim illicò Deus illum punit morte tem- torum.
MI porali, & conſequenter æternâ; aut ſi vitam illi ad tempuas
mn proroget, aufert ab eo lumina & gratias efficaces, quibus
miumn privatus ruit & tenebris in tenebras, è cœcitate in cœcita-
UEmee tem, ex præcipitio in præcipitium, & peccato in peccatum;
Im n donec in hoc miſerrimo ſtatu obduratus moriatur: nun- H
ieei quam tamen Deus illum ita deſerit, ut non conferat gratias
uA fufficientes, ſed cum iis ſalutem ſuam non operabitur. (In
epellan rem hanc immiſceo tremenda verba S. Auguſtini, Sliloqu.
nmenee c. 25. mihi n. 4. à f. 127. ubi expendens profundam Prædeſti-
uanen nationem & Præſcientiam Dei, de reprobatione & reprobis

denun ita loquitur ad Deum: Mors peccatorum peſſima, illorum, inquam, Reprfobatio-
enming quos antequam facere cælum & terram, ſecundum abyſſun multam ius hortor er
Kengei Jaudiciorum tuorum occultorum, ſemper autem Jjuſtorum, præſciviſti ad catorum pec-
rtenan mortem æternam, quorum dinumerat!o nominum & meritorum pravo.
1a Aen rum apud te eſt, qui numerum arenæ maris dinumeräſti, & dimenſus
kinae es profundum abyſſi: quos reliquiſti in immunditius ſuns, quibus omnia
cooperantur in malum, & ipſa etiam oratio vertitur in peccatum: ut, ſi
N,men etiam usg, ad cœlosz aſcenderint, & caput eorum nubes tetigerit »& inter Iſai. I3.à v.1.
getin ſydera cœli collocaverint Waun. quaſi ſterquilinium in fine per
pe! dentur. Patientiæ eJus & ſuſtentationis certa menſura eſt „ ait de .
Deo Origenes, ap. Cornel- in Rom. 2. 4a. fol. 24. Sicut juſtus ſecun- .
tin dum numerum juſtitiarum ſuarum augetur in gioria: ita
iͤ peccator ſecundum numerum peccatorum in poznâ, ait
lywol idem Origenes, ap. Cornel. in Matth. 23.175.) Porrè numerus il⸗
Hicen le peccatorum, quem ſtatuit Deus in quovis peccatore to-
α lerare, varius eſt, in nonnullis enim amplior, in aliis arctior.
8 6 Quibusdam, ut Angelis „& plurimis aliis, numerus fuit u-
.

* muus ſolius, a quò illorum prædeſtinatio & ſalus depende-

—

EDON b.at; eo enim perpetrato periere. Aliis duo . tria aliis, aliis
urente plura, prout Deo viſum eſt, permiſſa: quò modo accidit
en . 83838853 53 3 qui-

8e Concio XI.NX. AWenſura Peccatorum impleta .

eadque

quibusdam latronibus, qui à primo ſtatim latrocinio inci- aucbe exet
dunt in manus juſtitiæ, & ſuſpenduntur; alii in nemoribus Mercui
caneſcunt, neque apprehenduntur, neque pœnas dant, niſi webna
Quis hinc ſerò, & poſt plurima latrocinia. Hinc elicienda hæc veri- Ahbetli
tremor & tas, quæ debet æternùm animis noſtris inhærere, quèòd z.ift
horror cujus-cum quisquis ignoret numerum & menſuram delictorum, Müiiltele
vis peccati de- quæ Deus ab illo ſtatuit ſuſtinere, & fortaſſis primum mor- IIl. I
beat eſſe. tale, quod admittet, ſit futurum ultimum deſignati nume lers,
ri, & ſolum illud defuerit ad menſuræ impletionem, poſt. mieretn
quam de ſalute, de cœlo acquirendo deſperatum eſt. OOQnu- ri
merum! menſuram formidandam! qui fieri poteſt, ut non Crerti⸗
contremiſcamus ad ipſum peccati nomen: quomodo mi- ummnn
nima ejus admittendi tentatio nos non concutit horrore elezol
Eiame metuque, ne fortè illud ſit à quô noſtra pendet æternitas? ecenltlet
nuinerus gra⸗ Iefra n. 4. Pergit dein de numero Gratiarum: Etiam nume. nnin
tarumà Deorum gratiarum Deus definivit, quas conferre nobis vult ad (atin
decretus no- Cœli gloriæque acquiſitionem: adeò ut bonæ motiones, nhntrt
bis. monita interna externaque, inſpirationes & gratiæ actua- maice
les, ſic ad numerum diſtribuantur, ut, ſi huic modo mihi iunl
conceſſæ, ſeu ad peccati fugam, ſeu virtutis exercitium, unslte!
correſpondeam, cooperérque, aliam deinde accepturus Cenis
ſim, ad quam hæc me diſpoſuit: ſi verò hanc recuſem, forté Grnän
Deus in pœnam hujus repulſæ, nullas mihi amplius largie- iin en
tur, atque ita permittet, me miſerè in perniciem meam pro. zg, 1,
labi. Quotiescunque igitur Deus mihi inſpirat, ut boni ali- nNn
quid operer, cogitare debeo, ab hac inſpiratione & conſen- ſonel 1
ſu, quem ego ex parte meâ adjungam, dependere negoti- (srd
um meæ ſalutis; cùm Deus ſtatuerit, modèò huic aſſentiar, aorle
agâmque illud, ad quod me impellit, mihi impertiri alias, 1etke
quarum ope certiſſimè ſalvabor; aut easdem mihi ſubtra- D
here, ſi hanc non admittam, atque ita ruinæ exponere. Quod hyi⸗
Præcipuè intelligendum eſt, de ackualibus gratiis illuſtriori- neret.
bus, & proportione quâdam etiam de aliis; quibus proinde ſi
magnàâ curàâ attendendum eſt, ut illis aditum patefaciamus, tcen

AAlortem &) Tudicium Dei aggravans maximbd. 879
dt. eaque exequamur, quæ à nobis poſtulant. Ira cit. Saint-
nrx Jure: qui & hæc latius tractat & proſequitur de Cognit. & a
i more Servat. Zeſa Chriſti Liib. 3. p. 2. cap. 9. ſedt. 3. & 4. à f. oορ. Simi-—
ulhE. lia habet jacobi Maſenii Dux VBieæ ad VBitam, Die 3. Medit. 4a. pun- W r
e, An So 3. 4f. 155. Hæc pro fundamento, doctrinâ generali, & me-
uldn liri intellectu dicendorum. S .
Fnum. III. Plenius iſta diducenda ſunt, & declaranda ex SS. lit- Er e, implete
Hum teris, & quibus hanc in rem notabiliſſimæ ſunt ſententiæ, menſurais Ppe-
te omni exceptione majores, & graviſſimæ: inter quæ emi- trum veſtro-
umeh nentia ſunt ipſius Chriſti verba: Matth. 22. v. 32. ubi libere & um. Matth.
potehmn acriter caſtigans Scribas & Phariſæos die Martis poſt Domin. 2. 32.
luom Palmarum, eorum malitiæ parcere nolens nec debens, ut-
dutit hn pote Legislator &ᷓ morum Cenſor in mundum à Deo miſſus,
etatm recenſitis eorum ſceleribus à verſa 13. ſubjungit: Et vos im-
tummn plete menſuram PEatrum veſtrorum v. 32. Arabicus: Inpleti. Me
obSuII ſcilicet & Apoſtolos occidendo, ſicut Patres veſtri occide-
Ami runt Prophetas, ut menſuram ſcelerum & cædis Propheta-
iem rum ab iis cœptam, impleatis, & hac menſurâ impletâ, Deus
nchd omnia tam Patrum quàm veſtra ſcelera ſemel & ſimul caſti-
Sadtum gaturus ſit: Inplete menſuran quæ verba Chriſti non ſunt
geumu imperantis, ſed permittentis, & præœdicentis, ut obſervant
eclinſt Cornelii, JIanſenius & à Lapide: ſicut illa verba: quod facu, fac
nlusn citins. Josnn. 3.27. Vox hæc non eſt jubentis, ſed lnenti, ait 8. Leo,
nmeune ſerm. z. de Paſ-. Cum reverà illorum omnium maluiſſet ſalu-
u md tem, propter quam venerat. Ex hoc Verſu 32. & ex v. 37. & 36.
ed. ait Cornel. à Lap. fol. 229. Theologi docent, Deum Regnis,
ee Rebuspublicis, Civitatibus, & privatis hominibus certam
ue ſtatuiſſe & decreviſſe Peccatorum menſuram, antequam ea ple-
neéè & perfedcte puniat: ſed mox, ubi illa completa fuerit,

.
ii tunc omnia ſimul pleniſſime punire. Sic hic Chriſtus ex-
mer 1 pectavit cædem ſuam ſuorumque Apoſtolorum, antequam
zint everteret jeruſalem, quæ hic comminatus eſt Chriſtus, ac
4 Nne dein reipsà completa ſunt; iis ſimilia contigêre in veteri
i Z Teſtamento frequentiùs. Delibo quædam: Ceneſ. I5. Pro-
1. ðMUM miſe-

— . ,

8380 Coxcio XLIX. Aenſura Peccatorum impleta:
miſerat Deus Abrahamo Semen numeroſum inſtar ſtellarum
Cœli, & ſimul terram Chanaan, quæ eſt Terra ſancta: Abra-

hamum autem antè in pace & ſenectute bonâ, annorum Iyp,

iturum ad Patres ſuos: & Poſteros ejus in ſervitute afffi-

ttum iri 400 annis: quibus interim complendæ eſſent ini-

Amorthæo- quitates Amorrhæorum, qui erant Populi Palæſtinæ in Ju.
rum iniquita- dæ, ab Hemor Patre Sichem dicti, teſte Iſidoro. Generatione

tes complen- autem quartà, ait Deus Abrahamo, ſcil. poſt 400 annos, rever-
das expeçlat tentur tui huc; necdum enim completæ ſunt iniquitates Amorrhæorum

Deus. ug, in uzcn renbigt Gen G. 16. Sed poſt 400. annos com-
Cecncſ: 1j. 16. lebuntur, tuncque per

annos toleravit Deus Chananæorum peccata, donec ſcil. ab
eis impleretur menſura peccatorum, à Deo vindictæ & ex-

cidio eorum præſtituta, quâ impletâ, & Chananæis expulſis

& deletis, in eorum locum furrogavit Poſteros Abrahæ, ex

⁵Ægypti ſervitute evocatos. Omni, enim Gens, ait Auctor Im-
n punit eas Deus,

ſe d eveat, per multas Generationes, & modò mandat

interdum ex parte caſtigat, ut quantò diutins eos expecbtaverit , tantò
& Dei Judicium juſtius ſit, & Mlorum dignior pœna. Cornel. in Matth.
ALit. 23. 32. daint- Jurer cit. ſect. 3. Franciſc. Arias to. 3. tr. 9. c. 3. f. 263.
Peccata Sodo- Eidem ſanctiſſimo Patriarchæ denunciavit Deus excidium

morum vehe- Sodomorum: Clamor Sodomorum & Gomorrhæ multiplicatuseſt, &

mmenter com-

eccatum eorum aggravatum eſt nimis- Geneſ- 8. z2o. Tam enormia

de vita Chriſtiand cap. 3. Clamor Sodomorum & Gomorrhæorum com-

Ppletus eſt, & peccata eorum magna vehementer completa ſunt. Ejus-
dem S. Docëctoris verba ſole clariora ſunt, dum ait cap. 2. de
vitâ Chriſtian ſerm. 9ge Eſſe certum peccatorum modum atq, menſa-
ram, Dei ipſins teſtimonio comprobature & quia unusquusq, celerius
vel tardiut, prout peccatorum ſuorum modum expleverit, judicetur,
evidentiſſemè demonſtratur. In probationem adducit hocipſum

de Sodomis, concluditque: Qas exempls manifeſtiſſimè inſtrui-
“”M ” mir

oyſen & Joſue illos delebo, & in
eorum Regionem Hebræos introducam. Ft adeò per 400.

6, modo minatur,

erant peccata Sodomæ atque impudentia. Legit S. Auguſt.

ððẽ

urSAu

tſanmura

mmn n
ecit.

IV. Inn
potentilin
(ouc.2,1/.
focaretrin

Mlli ha
ſl⸗ Ane

Mune
„N
N

WötAn
Auntb

litie lie
Uedvtrice

Wleni⸗

Eien Re

Wneri
Aunbriso

itenglige
nis ugn
Sir
ſlere le
MWrotdben

lere nos

fiheno, D
Colliüman

llnuland

4.

—

relrum

nd D.g.

Aute jſt

Winn d.
Letſetii.
tizin
0 CAn

6 Aun

9. WNR.⸗

Eelebo/

Conec ſ

kisc

SWeahe,

luaat

n Miut
honnk,tumn
CNNule

Nens tif

egit

4

rkennæ?

.

mig ,

,,

i n

fi

ecton

num damnentur, idque ſæpè in flagranti ſcelere; uti contin-

MU

Mlortem & ſudicium Dei aggra vans maxim. 881

mur docemur, FPengulos ſecundam peccatorum ſaornne plenitudinem

conſummari, & tamdiu, üt convertantur, ſuſtinert, quamdin cumulum

ſuorum non habuerint deliétorum conſammatum. Arias, & Saint-

1

Jare citt. “́MRW
IV. In manifeſtum exemplum ſit Baltaſſar, Rex ille quàm Baltaſſar Rex

potentiſſimus, tam ſceleratus: Daniel. c. y. de quò & ſaprà implevit nu-

Conc. 2. n. 7. & a. n. 9. & 2. n. 2. Et utile erit in memoriam re-merum ſcele-
vocare tria illa notatu digniſſima verba, quæ vidit idem Rex, rum ſuorum,

non illi ſolàùm, verum omnibus hominibus ſcripta: Mane- ue imple-

Thecele Phare: v. 2y. quæ ſignificant: Numeratus; Appenſus; Di- to eur. Tbe.
viſus. Numeratus id eſt, numeravit Deus dies vitæ, quos 7 Pnrer
dare tibi conſtituit; numerum peccatorum, quæ à te ſuſti- Omnibus
nebit; & gratiarum numerum, quas ad operandum ſalutem ſcripta pecca-
tuam, tibi vult impertiri. Appenſis Appendit in ſtaterâ ju-roribus.
ſtitiæ ſuæ cogitationes tuas, verba, opera, etiam intentio-
nes, ut videat, an juſti ſint ponderis. Et quia reperit omnia,
æquo leviora, & te impleviſſe tuorum ſcelerum menſuram,
diviſit te à ſe in ſempiternùm. Hæc tria verba tanto horro-
re miſeri Regis animum concuſſerunt, ut deliciarum, in
quibus verſabatur, illicò obliviſceretur, inciperetꝗue adeo
membris omnibus contremiſcere, ut etiam genua ejus ad in-
vicem colliderentur, ſola conſcientiâ ſeelerum & contempti Nu-
minis arguente: Attamen impœnitens eadem nocte interfettus
eſt Baltaſſar Rex Chaldæus. v. 3o0. Quivis alius eadem meritò ti-

mere poteſt: imò hoc judicium ſubeundum eſt omnibus

peccatoribus aliquando. Sed quis ſcire poterit, quem Deus
numerum, vel in gratiis ſuis, vel in noſtris Peccatis ſtatu-
erit? cùm juſtiſſimè poſt primum peccatum gratid ſuâ deſti-
tuere nos poſſit; multiꝗq; propter unicum peccatum æter-

git pluribus, cujus horrendus Caſus eſt de illa Concionatore

Hiſpano, de quô infrà Conc. 7a. n. §. aut à Deo gratiam miſeri-
cordiàmque ſuam ſubtrahente, in ſuis ſordibus deſerantur,

cumulandoque peccata, horrendas in omnem æternitatem
Mecht! de qud. extr. Itttt poenas

(qd rſecundum &

2, 2=
2

882 CoxNci/O XLIX. MWenſura beccatorum impleta ⸗

poenas quoque accumulent; quâ nulla poteſt eſſe gravior
ug Men
. 4

Dei ab homine peccatore averſio. Cuùm igitur nemo homi-
num ſecurus eſſe poſſit, neglectà hac, quam Deus e. g. offert

eandem aut parem ſe deinde habiturum, ſi hanc modò ne-
glexerit: cùmque, illo ſcelere, e. g. luxuriæ patrato, neſciat,
annon ultimum hoc peccatum ſit, quô admiſſo, in gratiam

ampliùs recepturus non ſit, ſed juſto immutabilique decre-

Horror pec-t0 ſuo deſerturus ac damnaturus. Quis non horreat ad ſo-

cati hinc con- lius peccati memoriam, aut gratiæ divinæ negleétum! Sint.
ſequens, & Jure, & Maſen. citt. Memores eſtote Exoris ot- Euc. Iz. 32. quæ nes

neceſſarius. bhabuit ſpatium, reſpiciendi retrèò, addit Lyranus . ſupra Conc. 10. n. y.

Wid. n. 2. . Tremendum eſt, Angelis ipfis vel iſta cogitare, quibus ſemel
ti.antum peccaâſſe permiſſum fuerat. 2. Petr. 2. a. En peccator,
annon meritò ſaxum inter & lapidem hæreas, cùm vel uno
peccato irretitus es? ne plura audeas! & de hoc ipſo ſtatim
poœniteas! Vel ſi à peccato liber ſis, ne adjicias iterum peccare;
ſed & de priſtinis deprecare, ut tibi dimittantar. Eccli. 2I. I. Vel ſi

Primum pec-

.

catum valde nunquam adhuc ſpeciali Dei beneficio, graviter lapſius ſis,

fugiendum: ne primo peccato te inquines, omni curà & ſtudio adlabora;
cur? qui àpri- ne in ſecundum, tertium, & plura labaris. Nam bPeccatuim,
quod pænitentiâ non deletur, ipſo ſuo pondere mox ad aliud trahit e juſto

mo, & mini-

graviora non e S See ee . 1 . -1.
Eeniet. Mlor. c. 9. Et: Facilias inveni, ait Idem S. D. L. 2. de Lanit. c. 10.

gqzii innocentiam ſervaverit, in primum non lapſus peccatum,

Panit. Conc. 7a. n. 3. Sicut periculi eſt, ita & timoris plena res
eſſe debet, velle peccare, præſimendo de Dei miſericordia;
neſcimus enim, quòusque, & quoties, peccantes nos expe-
Get, aut toleret Deus. Inſipientiſſimè: Peccabo adbuc hac vi-
ce, totie, tamdin dein pænitentiam agam. Cuique peccatorum
ſuorum menſuram, numerum, tempus, definivit Deus.

—

ad pœnitendum, aut cum ſingulari virtute agendum, gratiâ,

enlmn
I

UUliunbis

peccati merito, etianz in alii cadat: verba ſunt S. Gregorii L. 2r.

Cave, 3

Ge, ne titt

(C Mari

e von

Eadaron,
jemun: M.

dinfve
turun⸗

u k0 i
Ubenet

1

ſechewen

—

(M here
tubuit

(cias
Cterchnin

lennihe

gutn
1Cane

—

s Lu
quàm qui lapſus congrnuam pænitentiam egerit. Quod vel maxi-
mè in peccato carnis verum eſt. Calamat. in dentent. E. Peccatum-

ſapnnse
urde

Aluolos

lilt ir
rem!

lltetn

bu i

Mortem && udicium Dei aggravans maximè. 88 3

(æ, ne 4itubes, mandataäaz, frangas: Juin potins Deo Egratias reſer, tibi
haeug ibereiſe erree

V. A Simili: S. Iſaias peccatores tempeſtuoſo atque tur. Simile à Maa

tunNun. bato Mari comparat. Inpii autem quaſi mare fervens; qlòd qui. ri: cujus

MN

⸗
„

1

guiblont
Enpecon.
cem reln
cilokan
tenm
Z
ter Loisſ,
oulbe
Muhmu,
Auqh
At gnn
Gregai.
u d
luu,
Chrent B
Ve8ÜNR
NöNeng
NieiH
es nH
AH

—

deeue 8

iin Da.

9,

1 1,
hotrene

cſcere non poteſt Iäa. 5z. 20, ſCilicet ventis & fluctibus agitatum æſtus, motus,
& jactatum. Vnde Vatablus vertit: Inpie autem inſtar Eurip

Huxus, reflu-
fremunt- Mare enim, cùm in arcto ſtringitur, uti fit in Euri- us mitabiles

Aα à 11014 iz Sie 1 1f. cU af — .
po, in fuctus intumeſcit. Sic impii, cum perpetuo æſtu CU-Euripus quis?
piditatum & afflatu deemonum agirentur⸗ quieſcere neque-—

unt, ſed inſtar Euripi & Maris fluctuantis perpetuò, jactan-

tur. Cornel. Euripus ſepties per diem fluit & refuit, ideoque
in perpetuâ eſt agitatione & motu, magno Naturæ ſecreto,

quod penetrare nequivit Ariſtoteles, de quòô dicitur: BEuri-

pus habet Ariſtotelem, non Ariſtoteles Euripum. Euripus hic Chal-
cidicus & Euboicus, Sretto di Negroponte, anguſtia maris eſt
inter Achaiam & Eubæam tanta, ut illa huic ad Chalcidem
urbem Negropont ponte jungatur: éſtque hic fluxus refluxus-
que maris per diem & noétem ſeptenus, tanti impetus, ut
navigia repugnantibus etiam ventis ſecum rapiat. Vid. Le-

xicon. Geograph. & Diélionar. Geogr. V. Euripus. Sic impii ſuis cu-

piditatibus ſibi & ſecum rapiunt mundana omnia: Sapient.2.

4 v. 6. Inpii quaſi mare fervens, aut æſtuans. Eſtus dicitur mo- Æ.ſtus maris,

tus maris, quò exundans fluit, & exactà periodo reffuit, ha- quid ſit? &

. 5* .

5 . .1* . ⸗ „ * J
bétque magnam admirabilitatem, ut Ciceroni Res divina vi- dl:⸗

ſa ſit, L. 3ʒ. de Nat. Varii autem ſunt æſtus ſeu reciprocationes

maris. Euripus ut dictum, ſeptenos quotidie æſtus patitur.

Oceanus duodenis horis recedit, totidem deinceps accedit.

Plura de his mirabilia Amor Increatus L. I. c. I. Sect. 9. JF. 3. F. 82.

Majolus to. I. Colloq. Io. F. 1,5. Verè&: Mirabile elatione maris mi- Ex mari ter-

rabilis in altis dominus Pſalmo 92. V. Pſal. Iob. 23. Hæc quidem adror.

timorem ſui hominibus incutiendum operatur Deus. Vnde

Job. 31. 23. quaſi tumentes ſuper me flalétus tinni, Verum hanc in-
entem aquarum molem, ſicut cætera omnia ſuis Naturæ
inis à ſimmo omnium opifice,
Ixrtt tt 2 non

legibus, ita ſuis includi term

Mari termi-non minùs admirandum Dei opus eſt, quod hic loci præſer-

nos poſuit

884 Coxcio XLIX. Aenſura Peccatorum impleta:

tim in conſiderationem venit, quéôdque obſervo. Intume-

Deus, ubi ſcit mare, æſtuat, fremit, fervet, ſepties, ſexies, ſemel de die,

confringat

rumentes flu-

Aus ſuos.

Termini ma-ſapientiſſimi ac præpotentis Conditoris: ait Pineda. Ter-

minum ſuum, & legem ponebat aquis, ne tranirent fines ſuos. Proverb. g.

29. Majol. f. 1y9. Vbi extraordinariæ maris exundationes à
Deo immiſſæ in vindictam ſcelerum. Et Deus ipſe ad jo-

bum: Quis concluſit oſtiis mare? Circumdedi illad terminn mei, &
poſui velctem & oſtias & Aixio usq, huc venies; & non procedes am.

plius; & hic confringer tumentes fiattus tuos. Yob. 35. 5. Io. & II. Hæc

ſæpiuùs, aut non ita ſœæpè. Nihil ſine Deo, eôque continente
terminis ſuis mare, quos egredi nequit. Zerminum poſaiſti,
gquem non transgredientir. Pſal. Io3. 9. Duando circumdabat mari ter.

—
ltes,

non ſunt Maris Naturæ fortuitæ & vagantis ſine conſilio, ſed

ris, qui? mini maris ſunt montes altiſſimi, firmiſſimi, ſed &, (quæ no-

Etiam Arena. rabilia ſunt) ipſæ arenæ maris; quibus obſectis ſuperbiam
maris confringit Deus, ejusque impetus, efficiens, ut conci-
tatiſſimi flutus in ſeipſis debilitentur & frangantur; & quam-

Applicatio ad VI. Lupii quaſi velervez ai. pz. 20. quod Nuieſcore non ho⸗
. ,

vis in ipſo littore incredibiliter efferantur, ſuperbiant, intu-
meſcant: at præceptum ſemel conſtitutum non violent, nec

ultra præſcriptos limites procedant. Per S. Jeremiam Deus

c. y. V. 27. & 22. Audi popule ſtulte. Me non zimebitu, & à facie med
non dolebita? non pœnitebitis? Oui poſus arenam terminum mari,
tam validus, ut arenâ, re exiguàâ & infirm, quaſi muro, to-

tum mare, omnésque ejus fluctus coërceam. Et commove-
buntur, & non poterunt prævalere termino & littori ſuo, & in-
tumeſcent fiadtus ejur, & non transibunt illad. Cornel-hic. Vig huc ve-

nier, hic confringes tumentes flubtus tuos. Job. 25. 11.

teſt. S. Hieron. expen ns impiorum ſtatum „dum in uis

iniquitatibus viventes, ſuis ſervientes concupiſcentiis, ſua
erxplentes deſideria, felices ſe putant, & vitam agere tran-
quillam: Tranquillitas iſta tempeſtas eſt, inquit, in cit. Iſai. pz. Ca-
lamat. Quaadrag. Diſc. 2. f. 25. Fluctus feri maris commoti vehe-

tes,

untcu ſi
(ced dslbi

PCoNen
Nek he.
GiDens
ſenti ſvos

(Aor, innn
Kumwem
emmri. Cen

ler kuit,

can ſin
uncktene

Nore
Hotezint

ſmitiſn
inais
IUmn e
ulet fudi
(hdhll

4 Nrei

—

eitecten
Wut/t

Whitions

fumK

bi,gun

Uet nobi
Gama
ven
N lon
(ies

Er
—
hanretet.

1

N ENrr.

e Nre.

tundtins
USie
mus mi

Fteeli

1.II. E

Eecondlet.
Pineca

cNe.
öyeim

Ens,mN

DE
pektunin.

DDRenete
telinin
Gi

ing

mo
NRn
i ſuo,*

iſinn
Cuntt

iſeni,

et

— =
— S= =

1i

mmmint

=

Sn

ſcenti, ſuos conſtituit numeros, & terminos.

met nobis conſtat eôque perfrequenti, exilem nonnullis,

Mortem & Tudicium Dei aggravans maximbd. 885

mentes, vocat S. Judas Epiſt. ſuæ v. 13. deſpumanter ſuas . n, Fußi-
nes, ebullientes, ejicientésque delictorum fuorum ſordes,

fœces, & dedecora: Intellige: Verba pudenda, blasphema,

hæretica, ſuperba, contumelioſa: pudenda opera, ſacrilegia,

crapulas, libidines. V. Cornel. hic. Hic ſtatus impiorum, & ma-
læ Conſcientiæ eſt: hi fluctus, ceu feri Maris. Sed quod

meæ hic potiſſimum intentionis eſt: hapii quafi mare fervens,

cui Deus variè variis locis æſtuanti, tumultuanti, intume-
Superbit pec-

.

Deus tumi-

cator, intumeſcit ſæpè in cœlum usque, audax, & minax dum peccato-

verteru. Geneſ. 3. 19. Terra & Cinu.

cata ſua, impietatém & libidinem ſuam longè latèque, in lo-

(cùm memor originis & finis ſui: Palvu æ, & in pulverem re-rem coërcet,
Eccli. to. 9. Cauſam non habe-ceu mare,

ret: Fluit, reffuitque, æſtuat, iterando, accumulando pec lis, conſlitu.

tis illi termi-

cum & tempus, multos ſibi & Kolupearibus ſuis promittens nis vitæ &

annos, protendere tentans, ſicut

lurxuria noſtra, inquiunt a. 2. àv. g. Sed en peccator! quèusq;
iſta? quoties? & quamdiu? Præfixit Deus ſceleribus tuis ter-
minum: Veqg buc venie, & non procedes amplius; & hic confringes
tumentes flultus tuos & quidem in arenâ & pulvere: dum ſta-

tuto tibi loco, & temporis momento moriendum eſt, juxta
Dei decretum: forſan hodie: Sulte, hac nocte animam tuam re-
petunt à te: Lucæ 12. 20. Hic voluptatum tuarum, libidinis,
ambitionis honorum, avaritiæ divitiarum terminus & finis

eſt. Præfixit Deus peccatis tuis certam menſuram, nume-
rum: & quem illum? hoc enimverò ignoramus, quæ, qui-
bus, quàm ampla ſit à Deo conſtituta; nec niſi eventu ipſo-

ſuos terris intentans. Nullum pratum ſit, quod non pertranſeÄat

Ignoramus,

quanta à Deo
conſtituta ſit
menſura pec-

arctam & brevem definiri, aliis econtrà peramplam; dum & atο cui.
delinquentium numero quosdam videmus repentina, alios
verò nonniſi diu dilatâ, ac ſerà morte, occupari: interim
Deum longanimem eſſe, diuque expectare ad pœnitentiam.
Quoties peccabo, inquis, ut pœnitere adhuc poſſim? e

Tt⸗ tt 3

libet: varia.

884% Coxcio XLIX. Aenſura Peccatorum impleta:
eonſaliarius ejms Ffuöt Dei Conſiliorum Æ Judiciorum gnarus?
Ab exemplis Ha. go. 13. Ante Diluvium impiis indulſit Deus ſingulariter
Diluvii.
Sodomorum. Præçonem illis dedit. ſapra Conc. 2. n. 2. Pro Sodomis orantem
Pharaonis. Abrahamum audiit Deus ſexies. Geneſ.15. à v. 23. Pharaoni &

FTPgypto quatuordecim Monitores miſit, per totidem pla-
gas, quibus induratus ſceleſtiſſimè animus: Neſcio Dominum

Ewod. p. 2. omnem ſuperbiæ tumorem in Mari Rubro cum
Ifraélis.

gentibus novies pepercit Deus: ſed dein: 7. entaverunt me jam
Per decem vices, nec obedierunt vocè meæ, non videbunt terram, pro

gud juravi Patribus eorum; nec quuquam ex illa, qui detraxit mihi,
Angelorum ztuebitur eam. Numer. 1I4. 22. & 2. V. Cornel. h. l. Quis lapſum
& primorum unicum Angelorum, & quidem cogitationis, ac repentè con.
Parentum. ſecutam eorum ruinam, ignorat? Quis primorum Paren-

tum, & unicum rurſus, & breviſſimum ſcelus neſcit, è ve-
ſtigio prolixiſſimà in poſteros ponâ mulctatum? Judicia Dei

occulta & tremenda, quæ noli judicare, ſi non vis errare, ut in
g. Tr. 26. zn JQoan. Quin & denique non tantum
imoratè vi-neq, adjicias peccatum ſaper peccatum, &. depropitiato peccato noli eſſe
Iline metur Eccli. y. y.. ſed ubi lapſus es, ponitentiam age, & in
hac perſevera; ne iram Dei & vindictam in te concites &
menſuram peccatorum tuorum impleas, etiam minuùs graviter,
Semei ob no- quàm antè, relapſus ſemel adhuc :cujus manifeſtus typus
vum minus eſt Semei, Davidi maledicens: 2. Keg. I6. à v. y. obtentã etiaim

ſimili ait S. Aug

vendum.

delictum pu-

nitti venià z. Reg. 19. ob novum, priori levius, delictum, capite

luens. 3. Keg. 2, 9. & à v. 36. Vid. Saint Jure cit. ſebt. 3. f. 705. Dre-
wel. tom. 2. in Davide cap, 2z. & in salomene cap. 9. J. I. Paciuch.
Lest. 2J. ”MM = = =ðèYDBWUN

VII. Vt verò hæcce, de peccatorum menſura , & malitiö

conſummatà, hactenus dicta, non in deſtrultionem accipi pos.
ſint, ſed in ædificationem ſint, ea ſano & bono ſenſu intelligi

debent:

adhuc centum annos, quibus Noëmum, d ſtitiæ & Pænitenti-
em mniſin-
eccatO
küulbht
mngere d

vitâà poſuit, ad inferos demerſus: Exodi . nsq, ad c. 1I4. Iſraëli-
tis, ex Egypti ſervitute clementiſſimè liberatis, in deſerto
ad Terram Promiſſam, quæ Typus erat Regni cœlorum, per-

7

Alemper
ſate (O

(Pbhent:

. hanc
Pronet
11 A
Doxget
ErN
cünmcun

fellibus,

wo, &
laKe.
reli
ſgwet
nleadc
emnn.
nnesnon

N

Mehdent

Ron 4
iconeeg,.
ſim ch
(Aan
PNS.

tſcei

hlei
ns Per
lä tan
enconle

=☛,

— =

. Urom!

4 Alortem &s ſudicium Dei aAggra vans maximbd. 887
mug debent: & obſervanda quædam: Nemini deſperandum eſt, Nemini de-
g ſed ſemper optimè confidendum de infinitâ planè, Dei Bo- ſperandam.
Snsi, nitate (quæ non vult mortem peccatoris, Ezech. 33. II. & Rationes, &
Wu nonniſi invita, volentem, quia liberè graviter peccantem, & Media.
Hhit in peccato finaliter perſeverantem, damnat; etſi in hane
En præſumptuosè peccari non debeat) utut videatur ſibi at-
, tingere & numero & magnitudine peccatorumn ſuorum menſa-
ihimn ram. hanc autem attigiſſe, nemo ſcire poteſt. Cùm infſu-
nk per non detur peccatum de facto irremiſſibile: ſapra Conc. 69.
t, dem n. S. Sed & nulli hominum Viatori, dum vivit & ſpirat,
el Deus neget ad ſalutem ſuam auxilium ſufficiens, cui ſi co- Auxilium
nemig oper ari velit . ſalutem ſuam operari poſſit, &— conſequi : eO ſu ſn ci ens
e etiam caſu, qué peccatori, ex peſſimis & ſummè pravis af- quivis habet.
d fectibus, moraliter impoſſibile ſit, retractare efficaciter ſuo
Cslyin modo, & deteſtari peccatum ( quòè ſenſu intelligendi Scri-
Cpemdn ptura, & PP. dum aſſerunt, homines peccarores deſpici, de-
munba ſtitui, derelinqui, obdurari) ſaltem vires illi dentur ad aliud
ier v. g. Præœceptum implendum, vel orandum; unde movea-
Ubdulmi tur Deus ad danda dein auxilia majora, & ad immediatè poœe-
GmeIh nitendum. Sane Scriptura, Concilia & PP. univerſaliter
enduun Omnes homines ad pœnitentiam dum excitant, dum aſſe-
runt, univerſaliter omnes invitari à Chriſto, aut dum com-

maui mendant univerſalem erga omnes Dei curam & ſolicitudi-
is nem, ad ſalutem quantùm attinet, hoc ipſo aſtruunt, homi-
nnmeg, ni concedi à Deo auxilia ſufficientia ad ſalutem ad pœni-
u tentiam; côm ſine his & illa fruſtranea eſſent, nec homo
etien quidquam poſſet. Idque negare, ſi non erroneum eſt, ut
n Vvult Z. Thomas Parte 3.4. 56. a. J. ſaltem minuùs conſentaneum
1,tAN eſt fidei, pietati & ſuaviſſimæ Dei Providentiæ, ut ait Suar.
Vngde & ipſe Antichriſtus certiſſimò, at ſuâ libertate, futurus Ftiam ipfe
fllius perditionis, & omnium hominum fſceleratiſſimus, Antichriſtus.
Z gratià tamen non deſtituetur ſufficiente, quà, ſi vellet, ſalu-
e tem conſequi poſſet „ & ab inferno immunis eſſe: etſi hoc
futurum non ſit, quia non volet Antichriſtus. Quòd ſi Scri-
Ptura

883 CoxNciO XLIX. Aenſura Peccatorum impleta:
. prtura dicat, aliqua peccata eſſe ad mortem, pro quibus horta-
Reſpondetur tur S. Joannes, uat non roget quis. I. Jo. y. 16. de quò multa Cor-

Scripturæ, di- nel. hoc L. vel impoſſibile eſſe, ut quis pœnitere poſſit, ut ait
Apoſtolus Hebr. 6. 4. Impoſſibile eſſe, ut lapſi poſt Baptismum

centi, eſſe

peccata ad AnrE ariraent; — u
mortem: non Teparentur ad pœnitentiam. Vel eſſe peccata, quæ nec in
yemittenda: hoc, nec in futuro ſæculo remittantur: ut Blasphemia in

V. Conc. 7vo. Spiritum Sanétum: Matth. 12. 31. 32. intelligendum eſt, non

u. g. C.6g. n. 5. de impotenti, ſed ingenti difficultate pœnitendi, quam
de Peccato ir-non tantuùm communis modus loquendi, d uſitata etiam

remiſſibili. S. Scripturæ phraſis impoſſibilitatis nomine explicat: ſic
. Sapient. 1I2. 1o. & 20. ubi de Chananæorum malitiâ dicitur, tan.
ti.ruam eam fuiſſe , ut non potuerit mutari cogitatio eorum in cternum .
& tamen ibidem dicitur etiam, Deum dediſſe eis locum &

Vulnera ad tempus, per quæ poſſent mutari à malitiâ ſua. Sic ea vul-

mortem, quæ nera dicuntur ad mortem, quibus nulla ſpes ſanitatis ſuper-

eſt: etſi ea de ſe curari poſſent. De quibus plura Theologi,

Scripturiſtæ, & Controverſiſtæ. S. Thomas p. 3. q. g6. art. I. M. .

P. Jo. B. V eiſs de Pœnit. Diſ. 3. S. 1. Sabſ. I. totâä. Bellarmin. To. 4. Con-

trov. L. 2. 4 Cap. I. & à f. 17. Becanuse Operum to. 2. ſeu Opuſcul. to. ..
ie. 9. cap. 4. d f. g70. de Gratia ſuſfic. ubi & Concl. I. 2. & 3. Deum
dare gratiam ſufficientem etiam reprobis; etiam induratis
& excoœcatis: etiam Gentilibus, qui nihil unquam de Chriſto

audierunt; quà ſalvari poſſent, ſi vellent.

NX

Adhortat: dine & numero peccatorum rea, deſpera nunquam; cum &
non detur peccatum, quod per pœnitentiam deleri non pos-
utatur medus ſit, & quod non deſit auxilium & gratia ſufficiens: ergo per

ad Peccato-
rem, ut ſeriò

ad ſalutem te, & in tui libertate arbitrii ſtat, num ſalvari velis, Vel
utilibus: qui- damnari: utique prius voles? Sed ſeriò expende, quantùm
bus?
non ita temerè, quia liberè, rejiciendæ; tuo enim ſolius
damno res agitur: quantùm debeas media illa, quibus ad

miſericordiam inflectas Deum, non ita negligere. Securis ad

radicem ponenaa, non joco, ſed ſerid agendum eſt. Quantùm,
HZ te

te, peccatis implicatam, oporteat memorem eſſe ſalutis tuæ,

——
—

Ehumili

Eenendl,

ete udit

is, terri⸗

Kinobti
elantes,

unt bi⸗
Utio; por
Emorten,

em reloo

nder gt⸗
meKi

Mrtere,t
Rudl Hn

ee mtorg

lenco
tenibi⸗
Deii ltre

aoen

frun er
krris t⸗

hompe⸗

(etoth,
lerine 2
ſug ſirt
indrce

lee hhe

r, fal⸗ Ller
Ulde util
Uatlas De

le, uh/

Uhor

us ſen

ccc4 Aortem Gudicium Dei aggra vans mawime. 989
b, te humiliari, ad centrum terræ usque, ſub potenti manu Dei

H tremenda, conſtanti prece exorare ejus miſericordiam; me-
tuere Judicia ejus, qui in conſilis ſuis, juſti ſſimis & profundis-
Min ſimis, terribilis eſt ſuper filios hominum, Pſal. 65. y. Omnium maxi- Peccata ad
mé in obſtinaté & impudenter peccantes, in peccato perſe- mortem, quæ:
N verantes, & committentes talia peccata, quæ præcit. I. Yo. y. 76. Vid. Conc. 67.
undn ſunt & dicuntur ad mortem, uti ſunt: impœnitentia; obſti⸗ n. :.
ti u natio; propoſitum perſeverandi in peccato quolibet usque
m ad mortem, & quodvis graviſſimum, quod ob ſui enormi-
enlu tatem vel conſi uetudinem, &ũ malitiam, ſuxta legem commu-
dcimn nem, per gratiam, quam Deus ordinariè dare ſolet, eſt quaſi
ed immedicabile, incorrigibile & inſanabile. Cernel- ibidem. Eum
esen metuere, qui poteſt & animam & corpus perdere ingehennam. Matth.
en Lo. 25. En media, quibus utaris, ut Deum propitium, ab eo- Cultus SS. &
miie. due majores, reſurgendi & pœnitendi, gratias accipias: uti Bmæ V. ſalu-

ralei eſt Cultus conſtans & ſincera devotio ad Sanctos Patronos, tis Ghrinendæ
G de quibus ſapraà Conc. yé. anteque omnes ad tremendi Judicis Alum.

Divini Matrem Virginem, Cujus tanta in Eccleſià Dei noſci-
d tur eſſe potentia, à Filio liberaliſſimè & copioſiſſimè conces-
ſa, ut & peccatores deſperatiſſimi, jamjam, de ſe, impletâ
emütei ſuorum peccatorum menſurdà, & conſummata malitia, non in

h extremis tantùm, ſed & poſt mortem, & ab ipſis Inferis, jam
horum poœnas paſſi, ſuſpensâà ultimâ judicis Sententiã de-
etn cretoriâ, ad vitam revocati, pœnitendo ſalutem conſecuti
uni1 fuerint. V. Conc. z2. 2. 6. . Conc. 22. u. 9. Conc. 77. ni m. .âu7r.
img Aliud falutis & pœnitentiæ obtinendæ medium: Operum Opera miſe⸗
E Ah miſericordiæ exercitatio in hac vit4 in futura enim, Nec Fi- xicordiæ.
ie R der, cα oe miſericordiæ eripient à pœëna æterna eos, qui cum peccato
n 0, tali deceſſerint. Concluſio eſt S. Thomæ, Sauppl. 4. 99. a. .)
dtin valde utilis ad iram Dei leniendam, & ab hoc provocandas
Neind gratias Dei efficaces ad ſalutem, ex eo Matth. y. 7. Beati miſeri-
64 corder, quoniam ipſi miſericordiam conſequentur. Sic Nabucho-
donoſor Magnus, ſuprà memorati u. 4. Baltaſſaris Regis ſeu

„ Auyus, ſeu Pater, (qui & ipſe ſummitatem ſcelerum fuorum
Mechtl de Jud. extr. DTDuuu uun atti-

–—

R

890 CoxNcCciO XLINX. Aenſura Peccatorum impleta

——

attigerat, menſuràmque impleverat, propterea Deo vindice olcm,
in hoc mundo inter feras ejectus) jubetur peccata ſua ele- ſomo
emoſynis redimere: Dan. a. 24. Eleemoſyna ab omni peccato, & d Marcel

=

morte, &ternâ, & ſæpè à præſenti liberat, diſponens ad impe- . Hee
trandam majorem gratiam. Tobiæ 4. 1II. Cornel. dbid. Hiſtoriis ſir Caril

plurimis compertum eſt paſſim, miſertum Deum peccato. mplilin
ribus graviſſimis, hôsque ad pœnitentiam deduxiſſe, qui s pracl
Obpera miſeèricordiæ exercuêre. Non nemini, ait S. Hieron. whrſin
me legiſſe, malâ morte mortuum, qui libenter Opera Charitati exercuit elet,34
habet enim multos interceſſores; & impoſſtbile eſt, mualtorum prece non nlimnle⸗
ewalkiri. Epiſt. ad Nepottianum. Imè 8. Auguſt. L.. gl. de Cöivit. ſe neutn

cap. 2z. ait, quosdam ſine eleemoſynà non poſſe ſalvari. Quæ anbe
item opera charitatis, Animabus Purgantibus præſtita, be ſun pre

ne intelliguntur. Ergo, Anima mea, Age, quod agi, & agen- yigonen

dum eſt; ne à ſalute excidas. V. Conc. 23. Stat revocare gradum, reifn
luperäsg, evadere ad atras. Virgil. Aſt hoc opus, hic labor eſt, planek i Mrir
Pœnitentia. Heceſflarius. Præfertim autem ad Tabulam Pœnitentia Aunhtn
confugiendum eſt. Sine quâ nullum abtuale peccatum poteſt re. ( 10
mitti in hac vitâ; ut verba ſunt S. Thomæ cst. p. 3. . 56. a. 2. No. (ltleg
vit Deus mutare ſententiam, ſi tu noveri emendare deliétum, ait S. Aun- unim
bbPbProl. L.. 2. in Lucam. V. Cone. II. num. S. & Conc. 66.n. 5. & . 2. &G& a H
(Coy o. . h . r . ndn
IX. Pro Concluſione adduco hiſtoriam, qu4 confirmem Nlleti
dicta in utramque partem. Ea eſt de graviſſimo peccatore, „
Apoſtaſiæ Apoſtatãâ à Fide & Religione ſacratiſſimâ; ut videri poſſit, “
grande ſce- impleviſſe menſuram peccatorum ſuorum & numerum: (eò e- Kr
Hus. ninm reſpicit S. Joannes præcit. per peccatum ad mortem propriè hinn
1 itelligens Apoſtaſiam, quàâ quis fidelis à Chriſti Fide & Eccleſii rotdn
disceſſit, illamque malitiosè impugnat, aliéôsque ab illâ ad Mexit
ſuum errorem traducere, & pervertere ſatagit: de quò & ed⸗
ad Hibr. 6. 4. & so. v. 24. Id quod fecit, de quò nobis ſermo e- *
rit) ultimùm tamen in fine vitæ, ſpeciali Dei gratiâ, forſan , R
poſtremàâ, neque aliâ concedenda, ſi eam rejeciſſet, uſus, re- lirtt,

=2

ſipuit, ita ut ſuam pœnitentiam, & regreſſum ad Fidem Ca. Chri
. tttftthbholi. dà

—

Alortem & judicium ODei aggrawans maAXimé. 991
Derinlc tholicam, ſeriò & forti animo, uti planè opus erat, ſangune

ndk. ſuo & morte conſignaverit, ſuo modo imitatus exemplum

11 goeem

8S. Marcellini Papæ, de quô Breviar. Rom. z6. April. Lecl. y.
e Sο . Hic eſt Bernardinus Cechinn. Floremundus Remundus
Vir clariſſimus, olim Magni Galliarum Regis Conſiliarius
nom ampliſſimus, Præſes Burdegalenſis ex Calviniano Catholi-

eEE Ccus, præclarâ ſuâ Hiſtoriãà Memorabili de ortu, progreſſu, ac rui-
n nis hæreſam XVI. seculi, Liäb. I. cap. . n. g. f. 32. juſté querlitur, a
m refert, ε Monachorum clauſtris, & jam olim, & noſtro etiam tempore Apoſtatæ ſce-
non complurer hæreticos prodiiſſe (quod quidem horum extremæ ma- ſetat & infe-
Cu hitiæ, neutiquam Religionum Sanctitati imputandum eſt.) *.
ie Nanquam hoſtis ille, diabolus, inquit, Eccleſiam acrins aut periculoſitar,
etun qudm per ejusmod,; Apoſtatas oppugnavit. Nulla domus aut familia eſt
Religioſorum, qaæ impias ejus manus & rapinam evaſerit. Enume-
α rat dein quædam, quibus aliqua addo. Augaſtinianis ille ab-
rSn ſtulit, Martinum Lutherum. Germaniæ & ſibi infeliciter, Matth. Lutherus.
Reitm 26. 24. Natum Eislebii Saxoniæ An. 1483. 10. Novemb. vel ut
nunzi, alii, 22. Octob. FHorem. cit. L. 1. cap. y. n. I. f. 19. Cœnobium Er-
fordenſe ingreſſum A. 1504. Tid. n. .. f. 23. Sacerdotio initia-
en tum 1507: à Caroloſtadio Theol. Doctorem creatum 1512.
α 178. Octob. An. 1 517. Romanam Eccleſiam oppugnare cœpit,
dein & Religionis Votorumque deſertor poſt annos 14. Mo-
M. naſterii, ad rebellandum ſemper pronus, inconſtans: cit. cap.7.
von . 7. f. 26. quintum Evangeliſtam ſe nominat, Tom. a. Jen. f. 1.
Gnon Caroli V. Edicto Wormatiæ proſcriptus 8. Maji 1ar. quà die
un⸗( natus Petrus Caniſius S. J. Noviomagenſis, toto orbe celebris.
n Hor. L.I. c. 7a. à f.6z. Odio in Papam immortuus, & quidem
ette morte repentinâ, cùm genialiter pro more cœnaſſet, apo-
e plexia, ut putatur, extinétus anno ætatis 63. climacterico,
18. Febr. 1546. Eislebii, ubi natus. Plura de ejus infelici morte
e . lor. im. Leib. 3. c. II. d f. 26 4. Cornel. in Apoc. 79. 21. F. 2⁵5⁵. ſene. Wα in 2.
in u Petr. 2.12.f. 375. 2. B. Ex eodem S. Auguſtini Ordine Philippum DMZ
ſe ibt Melanthonem, 16. Febr. 1497. natum Brettæ in Palatinatu Melanthon.
Electorali Haidberg. Lutheri diſcipulus, Lutheranæ Sectæ
”UVUA; DdDwDuuuu2 AÄAnte-

r
”“

822 Coxcio XLIX. MWenſura Peccatorum impleta:
Anteſignanus. Paul. Laymann. §. 7- Compoſit. Pzcis f- I. C. 1. n. 3. Con-
feſſionis Auguſtanæ auctor: mortuus repentè 19. April. 1560.

tat. 63. Vid. Florem. L. Z. C. 9. & L. 6G. G. I0. n. 4. f. II. Weprà Conc. 45.
Bucerus. n. 3. E Dominicani Martinum Baceram, natum Argentorati (al.
Seleſtadii) Patre judæo, qui & Virginem Deo dicatam, & Mo-

naſterio prof ugam, ſibi conjunxit, & Lutherum æmulatus,
inceſtu Apoſtaſiam cumulavit: primùm ſub Lutheri ſignis
militans, non longè poſt cum Muſculo ad Sacramentario-
rum caſtra profugit. Denique relictis Argentorato, ubi
Pſeudo-Paſtor, & Germania, in Angliam ablit, metu etiam,
ne à Carolo V. Imperat. devicétis Proteſtantibus Victorioſo,
manus ſibimet injicerentur: ibi exacto triennio, Cantabrigæ
docens Calviniana dogmata, mortuus A. 1I551. ætat. 6t. In ex-

tremo conſtitutus agone acerrimos conſcientiæ morſus ſen-
ſit, nec minus, ut in totãâ vitâ, uti & Melanthon, dubitare vi-
ſus de iis, in quibus cardo ſalutis noſtræ vertitur, imò & de
adventu Chriſti. Florem. LB. 2. C. I2. n. I. & 6. à f. 1rI. Iyz. Magnifi-
ccè ſepultus, ſed cadaver ejus, una cum Pauli Fagii ſocii fui,
effoſſum & exuſtum 21. Febr. 1557. Ex Sur. Nicol. Cauſin. §. J.

Conr. Pelli- Ephem. Hiſtor. Franciſcani abſtulit Conradum Pellicanum Rubea-
can. Münſte- cenſem, Theologum Tigurinum: & Sebaſtianum Münſte-

litio profeſſus, abjecto cucullo Proteſtantium doctrinam
amplexus, Baſileæ peſte obiit A. 1556. Lexic. Geogr. Phil. Ferrarii,
To. 2. f. 256. Franciſcanus etiam fuit Julius Cæſar Burdon
Scaliger. (vulgèò Scaliger: de quéô nomine Jo. Biſſelius S. J. Medull. hi-

ſto, Aginnenſi Gallo, ſi venditante, neminem ſibi quidquam ob-

jicere poſſe prater virtutem, quam objector non habeat, nulliurq; ſibi
conſèumeſſe, cujiss apud hominer pudere debeat“ ſcribit tamen, quon-
dam fuiſſe Franciſcanum, ziq, Sootiſticam hau ſiſſe diſeiplinam id eſt,
poſt Tirocinium) inde verò propter ineffabile quiddam, nemini de-
toetum abiiſſe, poſt relistam deniq; cucullum ad ſaculum rediiſſe, uxi⸗-
ea,, puta, jam ætate gravem, ut Abraham Sauræus lgla,
S Aen

„

ſtor. Septenn. 2. ad Ann. Iö6og. dà f. 52.) teſte ſuomet filio oſepho ju-

errr.

Mr ni
bilem /
en ſuan,

ne tan

lrie na

Aiticdemm
ſce pariter

oribus in
ulae⸗ le

ſecum inte

EEtat

Eörde
Rwn

yenr le,.

Culnmut
tiounn
n delr.

eibnon
üplirn

Wlhen

Hnm.
rus. rum Ingelheimenſem. Tubingæ in Franciſcanorum Soda-

Iimnglli
ſecudh
lmme

an
bDd

fſeiqve

wtatum
knigue

ba.
Wa

Gunr
At iden⸗

n W Morkem Iudicium Dei aggra vans maximb. 2393
,nò E. Agen mihi à f. 9. prodit, & quidem Virginem Aginenſem
e nobilem tredecennem, cùm ipſe pene ſilicernium jam eſſet, ma-
1e trem ſuam, & qua liberos complures ſuſtulerit“ quæ, ait Biſſel. f. 53.
enmid nonne notam generi, nonne ruborem ingerunt? & tamen prædicantur,
Unn at glorieæ materiee. De hoc verò filio Joſepha, qui patre peior,
unain addit idem fol. Sa. Joſephum ipſum, à Patre Catholico, catho-
Im liceè pariter educatum, ferebant; Clerici quoque coron tene-
Nmmh rioribus in annis inſignitum; à pravæ, poſthæc, opinionis
enmmd vedagogo depravatum, ad Calvini ſectam transfugiſſe. Aquâ
nnkh demum intercute difffuens Lugduni Batavorum periit 1 6 ,ösqw ndti
DNH. 271J. Jan. &tat. 69. E Carmelitu, Petrum l etum, Bernenſis Ditio- Viretus,
nis, qui una cum Calvino & Farello Calvinismum in Sabac“
zdh dia & vicinis Regionibus diſſeminavit: & Petrum Richerium. Richeriuns.
enide Florem. L. . C. 15. n. 2. f. 277. Ex S. Brigittæ ordine abduxit Joannem Z
n,niarn⸗ Oecolampadium, Winsbergenſem Francon. Ducem Sacramen- checolampa-
tuie tariorum, qui deſertaâ Keligione ad Elivvinglium tranſiit, &, ut ille Ti- ius:
„Mi guri, ita hic Baſileæ , velut Taln SDeden Rbi conſtituit. De
güh ejus morte infelici, obitaà Baſi eæ unicõ tantum menſe poſt
DZwinglium, variè ſcribitur: certè deſperata, mala, & peſſima
uNH fuerit. Florem. L. 2. C. 8. num. 9. & 10. à f. 133. ubi variæ ſententiæ Hl
Uun Mint referuntur. E D. Bernardi Ordine, Thomam de Thielt. E Capuci- Thom. de
e norum Cehult, deteſzabilem illam hominem Bernardinum Occhinum, Lhielt.
metan de quòô hic potiſſimùm ſermo. Ex Carthuſianorum ſolitudine,
„ESιμ Perrum Vermilium, Florentinum, ſeſe arroganter vocantem Petrus Mar-
uI Martyrem, protraxit, ex Italid cum Occhino transfugam in Hel- tyr.
vetiam: qui & ipſe nullas magis ardens puellas, quàm inchu-
ſas, Deo ſacratas Virgines, ex his primam ſibi uxorem duxit,
iakn, eâque defunctà alteram. Tigurinorum pertæſus, Argen-

.

4
4

toratum, & hinc in Angliam cum Bucero & Occhino abiit,
4 N9 denique Iiguri, amoribus laſcivis ſuæ immortuus, obiit
mn AQ. 1562. Florem. L. 3. C. y. n. 2. 7. & 6. Item L. 6. C. 6. n. 4. à f. 120. Vt
Ten multos alios ejusdem notæ taceam, ait Florem. quorum ali- R

il Nn quos refert L. I. c. 7. f. 32. & L. 2. c. 2. . 6. f. 16 4. Sed & Bernæ,
„ ait idem L. y. c. o. num. 3. f. 29 apud Helvetios eo tempore
UCunun z (A. 1536.)

394 Coxcio XLIX. Menſura Peccatorum impletaa:
([(A. 15 36.) Synodus celebrata narratur, in quâ Trecenti ferme aaanen
excucullati Monachi, mare S8. Pp. in Nicæno Concilio con- ihony M.
ſediſſe dicuntur: credo maglis, ut fœminam quisque unam apwuit
ſibi conquireret, quàm veritatem. Adeo doemon Ppræcipué

en, Gal⸗
Religioſis inſidiatur, ut Eccleſiam Dei vexet: quod usque in (665. ſoanni
noſtra tempora facit. Vid. Bellarm. To. z. Præfat. f. 1495. & 10. 7. Kgrn
Chronol. ſol. 234. Sed neque Sacerdotio ſæcularium parcit: migve, 49
Zwinglius. Hinc abſtraxit Vdalricum Zwinglium, Helvetum, Canoni- lniue itd
cum Conſtant. Tigurinorum ſeductorem, Calvinianorum Ctenii
Patriarcham & Anteſignanum: Anno 1531. in bello, Catholi- t

cis Victoribus, cœſum ac crematum: hominem, tum vehe. (Etunſ
mentis & fervidi animi, tum indomitæ libidinis, ut qui, ob min
pruritum carnis, cælibatum, ut ipſe fatetur, nullo modo eheebbli
ferre poſſet. Hlorem. L. 3. c. 3. & c. . Cornel. in 2. Petr. 2. 14. f. 351. (ebig benn
Calvinus. . D. Talis Joannes Calvinus Gallus Noviodanenſis, natus (hkanani
10. Julii A. 1509, Patris diligentiâ antea Sacellanus Eccleſiæz bene
Cathedr. ibidem factus (non Canonicus) etiam curam paſto- leim
ralem in proximo pago adeptus: anno circit. ætat. 22. de So. (mammn
domia infamis, de quéô conſtat ex Actis judicialibus, Novio- uung
duni convictus, & per ſententiam damnatus, & publicè ex- ünI
urendus, niſi ad preces Epiſcopi, pœna ignis fuiſſet commu. Wne
tata in ſupplicium Virgarum, & ferri candentis in tergore Wintih
uſtulationem. Wapr. Conc. 27. n. 2.cit. Gonzalez. eX ibi citt. Hlorem. omdute
L. Z. c. 8. & 9,: & ſéqq. Zwinglii Diſcipulus initio: denique mor- cſt N
tuus morbo pediculari 27. Maji 1564A. blasphemias inter &

Ierer c ren

,Caroloſta: Micol, (außa. Talis Andreas Bodenſ?cin, à Patria Caroloſta-

at, Wee.
irus. dius Th. D. Archi-Diaconus Wittenb. qui & primus & Luthe- ninn
”MM ri diſcipulis & ante Lutherum, uxorem publicè duxit, quin Cncionnn
& Wittenbergenſes ſingulari, ſacrilegas has nuptias, & ad eunchn
eas accomodatàâ Miſsâà celebrârunt. Adeo novi iſti Luciani 1to
impuri Deum, ſacra, & homines ludibrio habent. Florem. iinictir
L. 2. C. 2. uhi num. 6. f. az. Epitomen ponit Miſſæ hujus Nupt. olin
Caroloſtadii. Denique Lutheri acerrimus inimicus Primus Dl

Sacra-

ello, Catet

tun.

isi

Do, 6 —

Menis,d
nseltet
atannl.

1.. l, s
As Me

e⸗
Uide

iian

“”

Mortem & Iudicium Dei aggravans mawimd. 895
Sacramentariorum ejus temporis, Zwinglii ſocius. lMem L. I.

C. I0. n. 3. Mors Cornel. in 2. Petr. 2. I. F. 266. à damone abreptus non

comparuit. Talis denique, omiſſis omnibus aliis, Theodorus

ee Beza, Gallus alter Calvinus, & hujus ſucceſſor, natus 1519. Beza.

F. S. Joannis. Ejus vitam, mores improbos jam à juventu-

AIH te, & grandia ſcelera, adulteria, furta etiam ſacrilega gravis-

ſimàque, Apoſtaſiam, alienæ Vxoris abduétionem, mortem
denique vitæ ſimilem, obitam 3. Octob. 1605. deſcribunt
Florem. Lib. 5§.C. z. Jo. Biſſel. S.]. Septennio, I. à f. 322. En hæ-
reſis; Iti ſant Patrei tu; ut nimium quantùm mirum ſit, tan-
tos & tam ſceleratos Impoſtores & Deformatores admiſſos
fuiſſe, auditôsque, in tanto vitæ æternæ negotio ſummo, ir-
reparabili. E. Cornel. in Ep Canon. Iind. E. Heæreſis. Sed adoOcchinuum
deniq;. Bernardini Occhini, ait aciuch. Caſus profectò dignus Bernardinus
eſt, ut amariſſimis deploretur lachrymis. Is transgreſſus eſt Occhinus ce-
à PP. Obſervantium Religione ad Pp. Capucinos, qui vitæ dehertifnus in
auſteritate, continuàâ pœnitentiâ, modeſtiâ, rigore, habitu, iolo. eir⸗
Conventuum qualitate, & ſanctitate morum, Seraphicum?““
Patrem S. Franciſcum ad vivum exprimunt. Ille, homo e-
rat ſummæ prudentiæ & ſagacitatis, conſpicuis ornatus mo-
ribus, in negotiis pertratandis exercitatus, & in exteriori-
bus tantàâ honeſtate compoſitus, ut fanctitatis famam ab
omnibus fere meruerit. Concionatorum ſui temporis nulli

Eengen ceſſit. Majores Baſilicæ, quæ in totâ Italia celebres erant,
msim perſonarum numerum capere haud poterant, quæ ad æmu-
6Elnd lationem excepturæ Concionis confluebant, ſed neceſſe e-
de rat, tabulata erigere; nec facilè exprimere licet, quantum
mstlun fructum collegerit, & quot peccatores etiam maximos,
dui concionum fuarum efficacia, ad meliorem vitæ rationem
i,HGd ineundam perduxerit. Peruſii cum E Suggeſtu diceret Anr-
Elnn n0 1540, tantùm effecit, ut omnia extinguerentur odia, &
inimicitiæ alongiſſimo tempore inveteratæ. Neapoli pium
rſene quoddam opus cùm commendaret, ſtatim quinque millia
NaskaqI Scutatorum aureorum collecta ſunt. Sæœpius accidebat,

cum

.

396 CoNcIO XLIX. Aenſura Peccatorum impleta:

cum Eccleſiæ & tabulata in ipſis pro Auditoribus erecta, ho-

mines capere non poſſent, utplurimi Eccleſiæ tectum con-

ſcenderent, & effractis tegulis perorantem exciperent.

Omnes Principes, omnes Respublicæ, Vrbes omnes ipſum

pro Concionibus expoſcebant, & ſæpè, ut obtinerent, ad
Pontificem recurrere debebant. Non una, ſed & alterâ vice

ad Generalatum Patrum Capucinorum eſt evectus; & pri-

mà quidem vice Ordinem tanto zelo vexit, & tantâ pruden.
tiâ, ut per totam Chriſtianitatem nemo ipſi par eſſe in gu-
bernandi induſtriâ, doctrina, Concionibus, & vitæ ſanctita-
Superbià te, crederetur. Hucusque omnia bene. Vbi ſecund vice

hæreticus fa-Generalatus adminiſtrationem obtinuit, longè aliter ſe ges-

ctus Eccli. 10. ſit; in hæreſin enim lapſus eſt, hæreſin docuit, hæreſin con-

wa Catholicis afflictio, & eò major apud heæreticos lætitia.
Viri tanti tam grandem lapſum ſuperbia evicit. Wperbia

communis omnium hæreticorum mater, ut dicit S. Auguſt. L. de
Ofh. Paſt. cap. S. à vera fide exortem præſtitit, ait citandus Bove-

rius Anno IpaI. n. 19. Eàâ inter obſervantes adhuc degens, jam

Generalatús Provinciam ambiebat, quam à Pontifice extor-
quere conatus, ſed repulſam paſſus eſt. Sed & ipſi familia-
Commer- re commercium fuit cum Hispano quodam jurisperito,
cium cum Joanne Valdeſio, hæreſi contaminato; præterea peſtiferos
Lutheri & Calvini libros percurrit, & ex illis venenum hau-

hæretico.

4

rrrr

Coremnhat
ine lat
poſtatt
ubuit, ad
(duinusthe

s penin
lgiosi, u

Militzr vet

(tan,

Mo, en
an
woCe

columd
cionatus eſt, & denique dimiſſo ſacroſanctæ Religionis habi-
tu, multis jam annis Monachus, Gebennam conceſſit turpi-
ter. Caſus ex quò graviſſimum ſcandalum ortum eſt, ſum-

Purmympn
wai0.

fonitone

hnr

e Nues
I N
Non
II lungnh

dinnnch

echio ibro- ſit. Paciuch. Taceo plura, quæ referunt citandi; ne hic loci MAl
corum. longior ſim. Et hæc quidem Apoſtaſia; quâ non ſolâ, ſed umd dn
inſuper grandium dein ſcelerum magno numero peccati ſ,ſel ti
menſuram implevit: de his, ut inde in fine eluceat infinita linig,
Dei bonitas, tantum peccatorem à pœnitentiâ non rejeciſſe. - “
Genevam X. Gebenna, ſeu Geneva Allobrogum Metropolis ad Dc
fugit. Rhodanum & lacum Lemanum, Vrbs aliàs clariſſima, ſed Nitch,
proſtitutæ famæ ex eo, quèòd impiiſſimi Calvini, quem Pa- , ln
ſtorem litle⸗

.

etea
hinc latè cum omnium piorum gemitu, diſſeminati, nutrix
& Apoſtatarum aſylum Occhinum admiſit, & aliquamdiu
habuit, ad æmulationem etiam Bezæ. Quis jam nunc Oc-

elgiondn.

Oncelltt
twmechi
Nens Ai
Sm!,

4

„eG Pore⸗
A.

Mliortem & udicium Dei aggra vans maximè. 897
ſtorem habuit, eum ſequente Theodoro Bezàâ, & Calvinismi,

chinus: heu probrum hominis Chriſtiani, irreligioſi! Vitia Occhini
I ejus plenius enarrat Florim. Remundus: Poſitâà ſuâà veſte Re- ſcelera enu-
ligios?, quæ eum hactenus honoratum fecerat, & aſſumpto merantur.
militari veſtitu, puellam juvenculam, ſpe Matrimonii in-
eſcatam, ſecum abduxerat, Matrimonio dein contracto, ut
hoc nodo, cum hæreſi & perditione, Gordio, ſincerum ſe

Apoſtatam probaret, more ſui ſimilium, quanto ſacrilegio,
nérunt Catholici. Illam miſeram horribili Dei judicio, ca-

ſu collum ſibi fregiſſe, ſcribit idem, hujusmodi Apoſtatarum

Paranymphus, Beza; ſuſpicantur tamen non pauci, exitium
hoc ab ipſo Occhino uxori fuiſſe ſtructum, ſed ab accuratio-

ri inquiſitione ceſſatum, quòd ille nondum Arianum ſe pro-

feſſus, bonum in Chriſto fratrem ſe adhuc ſimularet. Et-
enim per Germaniam in Poloniam abiens, ex Calviniſtà pau-
lò pèſt Arianus factus, Poligamiam Chriſtianis licitam, &

licere plures habere uxores, docuit, & Scripto, Sigismun-

do II. Poloniæ Regi dedicato, & Cracoviæ pro Concione
publicè jactato dogmate. Vrbe non multò pòſt cedere, &
in Tranſylvaniam auffugere coactus, ibi diabolicus hic Apo-
ſtata Dialogos aà ſe ſcriptos edidit; auſus dicere: Nallibi ſe re-
perire, vel Spiritum ſanttum, vel ervatorum noſtrum, Deum appellari,

leq, ad Monaſterium redire, quàm iſtorum ſententiam comprobare,

malle, & Dialogo a. Philofſophum introducit, contra Spiri-

tums.S. diſputantem, ubi inter alia dicit: Chriſtum, Deum non

1 . 2 22 3
eſſe, ſed tantàùm Fzlium Dei: quia verò idem ſupra cateros homines à

Deo amatus & honor atus ſit, humand quà dam adulatione & Monacho-

rum inventione Deum appellatum. Et enim Maria ab eidem Cælo-
rum Regina, Maris Rtella, Angelorum Domina, per adulationem voce-

tur, ita Chriſtum ab illi Patri coæternum, nalem, conſubſtantia-

lem. En ex his pennis Orcinum Corvum! Talibus infinitis

XXXXX Atheis-

Mecht! de Jud. extr.

E

398 CoxNcio XLIX. MWenſura Peccatorum impleta:

Atheismis infamis ipſius Catechismus, anno 1550. recuſus,

ſcatet. Hæc doctrina Occhini, & vita. Calvinus ipfe, qui
eum initio Genevæ unicè amabat, & magnifaciebat, in Præf.

de Perfidis Gentili (Valentini, ob hæreſin ab ipſis hæreticis
Bernæ capite plexi. Bellarm. Chronolog. circa annum 1192.) Oc-
chinum apertè dicit Arianum, & Anti-Trinitarium, qui tan-

dem peſſimus Iypocrita fuit deprehenſus. Beza verò vocat ſcelera-
tum ſcortatorem, fautorem Arianorum, Jeſu Chriſti & Ec-

cleſiæ irriſorem: ſic ulciſci ſe volens de Occhino. Hæc &

plura Florim. cit. L. 2. cap. . à f. 2227. & Liüb. a. C. §. n. 2. & 3. ubi:
Arianismum profeſſi: & præ cœteris miſerabilis ille Bern-
ardinus Occhinus, qui ad eas (Poloniæ & c.) Regiones pro-
fectus, quaſi nulla hactenus veræ Religionis fuiſſet notitia,

novos Canones Eccleſiæ Chriſtianæ (quorum exemplum
Francofurti Anno 1552. impreſſum vidi) promulgavit. Elorim.
F. 37z. En, Deus bone! in quantam hæreſum ſcelerumque
Voraginem abierit Occhinus, Deum deſerens, ſibi reliétus,

à Deo derelictus. Quis non putet, eum numerum & menſu-

ram peccatorun ſuorum impleviſſe, malitiam conſummâſſe,

ſibique vel maximè mortem & Judicium Dei aggravaſſe? de
quô addo e eodem Florimundo cit. L. 3. C. y. n. g. & id notabile:
yViſio mirab. Non multèò pòſt Bernardini apoſtaſiam, ſanéto cuidam homi-
de Occhino, ni, Patri Joanni, Hiſpano natione, Conventũus in Calabrià Re-

facta. Joanni ligioſo, Deum in ſylvà Bellimontenſi deprecanti, atque in-
Capuc. dein- ter alia Occhini peccatum & apoſtaſiam deploranti, fervore
orationis extra ſe rapto, Jeſum Chriſtum apparuiſſe, ſic di-
centem: Dic Generali tuo, & bono ſit animo; neq enim unquam me

de Mar-
tyri.

Congregationem hanc deſerturum, quantüper illa ſe intra regulas ad
ſervitium meum ordinatas continebite Caſum verb Senenſir illius ideo
2 me permiſſum, ne reliquum gregem inficeret. Eadem Viſio eidem
in Sylvâ ad Foſſam Sempronii ſeſe obtulit: poſtquam in-
credibili Domini & Magiſtri ſui ipſum inviſere dignati in-
cenſus amore, ex Generalis ſui conſenſu, in Indiam navi-
gavit, ubi prædicans Jeſu Chriſti Evangelium, ad ipſius
“ Eaget 10 2 e.

gemmplum
nann ade

II. Via

Nechini as

s hine!

betit. Bor
ſcimm,
henn eſus

(enn ſ,

rr.
Puna

(öravor

wumed
Mniercont
nin uiry
ururu

(Smie

ns Octin
leianten
REEN
Doriorun!
lenborer

UnIn ei
rervtn

20iiun
meſd
KARNN
Poreüns
Nremike
enm mort
Were int
hturpem
Er mnor

r

n Mortem éo ſudicium Dei aggavans maximd. 899
h exemplum, una cum ſocio cruci fiit affixus, Martyrii co.
nfegl ronam adeptus. ”l
XI. Videamus jam nunc, poſt menſuram peccatorum

Hl

Occhini confertam, & coagstatam, & IJupereffluentem. Luc. 6. 35.
um ſl (quis hinc finem bonum ominetur?) quàâà morte defunctus
un fuerit. Bonâ: ad ſtuporem: (ut com betur altera pars,
e, qicta num. . & 5.) idque Dei miſericordiaâ, quæ ſuper omnia
fuCtRE opera ejus. Eam adnotat Paciuchelli in gonam to. I. Lelt. 27Z. “
chnno EV. „. n. 29. f. 525. e cit. Boverio Martin. Cochem, Capuc. Cen-
Tii turid 1. Hiſter. De eo ſcribit March. Hort. Paſt. tr. I. Lect. . prop. 3.
iislek f. 1z. eum ad Calvinianam Religionem fugiſſe, indignatum,
Regom ſe fruſtratum Epiſcopatu Florentino & Cardinalatu. Mo-

lemn nitum ab aliquibus Catholicis, ſuper perditione animæ ejus
m em miſericordiâ motis, reſpondiſſe: Quid me vultis facere? habeo

Upenit“ uxorem nunc & liberos; non poſſum eos abjicere:? hi cauſa erunt meæ

Kelerum Aamnationi. Franc. Coſterus S J. P. 2. Domin. Sexag. Conc. 13. J. I 7. R. I.
tn FfF. yS“. Simile ſapra Conc. 42. n. 3. Beatior tamen mors, etſi vio- Oechinus in
muIS lenta, Occhino, ſuummet contra judicium obtigit. O Deum norris arti-
mum, miſericordem! Compendio notat cit. Paciuch. Nolo tamen, culo rolipi-
iagt inquit, id filentio præterire, quod cum ſolido plurium teſti- Pulis ſuis, us.-
ündh moniorum fundamento ac probationibus irrefragabilibus Ma gilla⸗
adn idem Boverius aſſerit; nempe Occhinum in extremis conſti-ts, pugioni-
vCAI tutum reſipuiſſe, peccata Sacerdoti Catholico ſacramenta- bus confos-
i,uu liter expoſuiſſe, ejurâſſe hæreſin: Primatum Eccleſiæ Roma- ſus.
ni,en næ Diſcipulis ſuis demonſtraſſe, & ſolam Fidem Catholicam
il, veram eſſe, dixiſſe; ac tandem pugionibus interfectum, pro
u“ fide occubuiſſe. Rem verè ita geſtam narrant, alt Zachar.
Boverius tom. 1I. Annalium Capucin. Dum Occhinus Genevæ in
eGKW extrem fere ſeneétute vitam duceret, in Fraviflimmun tan-
dem morbum incidit, ex quo cùm vitæ ſibi periculum im-
minere intelligeret, gravi Conſcientiæ ſtimulo agitari ⸗
ge pit, turpémque à fide apoſtaſiam atque hæreſeg ber c
/ Öi citer annorum ſpatia verbo ac ſcripto ab eo paſſim ilsmi⸗
,A“ natas, quarum jam pridem, Deo intus arguente ac illtuuni-

=2

—

900 CoöONcCIO XLIX. MWenſura Peccatorum impleta:

nante, illum pœnituerat, animo revolvens, præteritum ſce-

lus graviter deplorabat, atque animo integréè deteſtabatur.

Deus autem, qui dives eſt in miſericordiãâ, tam ubere ac co-
pioſo gratiæ ſuæ dono illius mentem pervaſit, ut accerſito
per familiarem quendam ſacerdote, qui non longè ab eâ ur-

be apud Catholicesgnimarum curam gerebat, eidem plenè
ſcelera ſuâ confeſſus fuerit, & ad Eccleſiæ Catholicæ gre-

mium ab eo recipi poſtulaverit. Sacerdos verèò, cui Occhi-

nus haud ignotus erat, quanquam ille Pœnitentiæ Sacra-
mentum non negaret, hæreſes tamen, quibus fidem Catho-
licam publicè impugnaverat, publicè quoque ab eo revo-
candas eſſe, monet: id Occhinus oppidè pollicetur, ſi è mor-

bo convaleſcat; ſin minus, id ægrum apud diſcipulos ac cœ.

teros, qui ad illum, viſitationis caus4â, confluerent, præſta-

cepto, atque ad Eccleſiæ Cathol. gremium revocatus, cùm
ſacro quoque Euchariſtiæ Pane refici poſtularet, Sacerdos
lummum tum vitæ, tum Sacramenti, periculum metuens,

illud quidem adminiſtrare recuſat; veruntamen ægrum il-
lis Auguſtini verbis conſolatur: Créde, & manduciſti. Hoc
modo Occhinus Deo atque Fccleſiæ redditus, cùm hæreſes,

quas ſecretò apud Sacerdotem abjuraverat, atque animo in-

tegrè deteſtatus fuerat, palam quoque apud alios damnare

vellet, adventantes ad eum diſcipulos, ut illi viſitationem
impenderent, his primo quoque tempore verbis affatur:

Ego quidem, amici, poſt meum in hanc urbem adventum,
multa publicè docui, multa in ſuggeſtu prædicando pro-
poſui, multa privatis ſermonibus monui, quæ modè ani.
mum acrioribus ſtimulis pungunt, & conſcientiam exulce-

rant: hactenus luſimus, ſeu potiùs deluſimus; dum vege-

tior ætas, odium, ſimultas, ira, furor, inſanâque cupiditas,

quæ mentem occupaverant, regnum in animo obtinerent:
at jam ſatis profetò, ac nimium luſum ac deluſum eſt; ſeriò
mihi agendum vobiscum, quùm provecta ætas, ac jam ſenio
con-

—

—
Gnkeltag
Wrbus in⸗
tonemm
det, uder

Umorigin
Ottaleta!

n ce
Leclelian,
honlicl,
en elni

grlsfi

(e NDns
Oencver

imearre
turum. Abſolutionis itaque beneficio hac conditione ac-

ſeralrtiten,

ncueconn

Umlanlar

annentn⸗
atpceloſe

Gaende

AMhenenr
uandm
(gnen,ol

(untcen
“ ettenem,
(erneder
W mod

Eenſhlodn

Mitatem

ibug he

linng er
ns cu

nnik

er kl

Et.
nndenen

, e

lanada
nberin

(cholan

3

etcie
l
I

1

.

1
4

8 5)

I
(eran atwo⸗

ſahnnen
weremne

ret, Att
om mers
Umenem

1 4 73

.
6

AWen

ad

Hiikrnud
etbis 1

n 00*

kalel
S5S
3

atque illius ponnitentiam ago in cinere & favilla. Q
obrem quæcunque adverſus Catholicæ Eccleſiæ doctrinam,

hæreſum retractationem,

Mortem & ſudicium Dei aggravans maximb. 90
confecta, quùm vitalis hujusce lucis umbra declinans, quùm
morbus ingraveſcens, ac propinquam mihi corporis diſſo-
lutionem minitans, quùm mors denique, quæ haud procul
abeſt, ludere ac mentiri vetat, animumque ad veritatem, ac
ſuam originem revocat. Fateor, charifſimi, Deumque im-
mortalem ſceleris mei teſtem appello, diabolicâ me tune

fraude circumventum fuiſſe, cùm Catholicam ac Romanam
Eccleſiam, quæ ſola vera Dei Eccleſia, & incorrupta Dei
ſponſa eſt, deſerui, atque utinam, quæ mihi nunc veritas

elucet, eluxiſſet, ne tam impiæ defectionis facimuis unquam
aggreſſus fuiſſem. Scelus tamen vel ſerò tandem agnoſco,

à me aut verbo prædicata, aut ſcripto prodita fuere, haud

vereor fateri, falſa omnia atque hæretica fuiſſe: ac præſer-

tim, quæ contra Divinarum Perſonarum Trinitatem, & uxo-
rum ſingularitatem, veſano ſpiritu ductus, conſcripſi: his

cuùm ego fucatis mendaciis ac commentis vos hactenus in-

cautos deluſerim, jam ſupplex à vobis veniam poſco, erro-
res ac mendacia retracto, vôsque etiam atque etiam rogo,

ut quem errorum doctorem hactenus habuiſtis, minc ve-

ritatis magiſtrum ſuſcipiatis, & qui errantem, ac falſa do-
centem, olim ſecuti eſtis, modò vera loquentem, & ad anti-
quam fidem & Eccleſiæ Catholicæ, velut matris ſinum, re-
vertentem, ſequamini. Obſtupuere diſcipuli, novum hunc
& inexpectatum Magiſtri ſermonem audientes, cùmque eum
ob morbi potiùs malignitatem delirare, quàm ex proprio

ſenſu loqui, arbitrarentur, meliorem illi ſalutem ac incolu-
mitatem ominantes, diſcedunt. Eadem prorſus & cœteris,

quibus hæreticam doctrinam publicis ſermonibus propina-

verat vehementiùs perſuadere conabatur. Hoc pacto Oe-
chinus cùm indies magis animo confirmaretur, cùm pri-

mum priſtinam valetudinem recepiſſet, ach publicam ſeſe
atque errorum Palinodiam ac
XXX XX 3

Quam-

damna-

R

R 1

902 CoxNcio XLIXY. Menſura Peccatorum impleta:
damnationem parabat. Interea diſcipuli frequentiùs ad
illum redeuntes, cùm ſerio loquentem, eadémque illis ex-

hortationis verba ſæpius refricantem audirent, rem ad Vr.

bis magiſtratum deferunt, Occhinumque violatæ fidei cri-

minis accuſant. Nova res Vrbis rectoribus viſa eſt, graviꝗ;
animadverſione digna. Quamobrem inito conſilio, lisdem
diſcipulis mandant, ut Occhinum iterum in lecto conveni-

entes, ab eo diligentius intelligant, num, quæ ſæpius de fal-
834 illorum doctrinà, & Romanæ Eccleſiæ veritate dixerat,
ex animo confirmare vellet: tum ſi propoſita confirmaret,
ſtatim interficerent. Pergunt diſcipuli Magiſtratui ob-
temperantes, Occhinumque ægrotantem convenientes,

ipſius animum de propoſitis rebus accuratiſſimè explorant.

At his Occhinus, uberiori jam è& cœlo virtute ductus, ea
dem, quâà ſæpiùs, conſtantiâ, ante dicta aſſeverat: quare illi
mox arreptis pugionibus, quos occultos geſtabant, in lecto
jacentem, & manus ad cœlos tendentem, confodiunt: Alii

vVerò eum Magiſtratús edicto, extra urbem raptatum, lapi-
dibusque obrutum fuiſſe tradunt: Hæc de Martyrio & Con-
Verſione Occhini viſum eſt excerpere ex Boverio, fideli,

Annalium Capucinorum, ſui Ordinis ſcriptore, qui dein ibi-

dem, addit teſtimonia irrefragabilia. Et hæc quidem tan-

ta talisque converſio Occhini, certè lachrymis & orationi-

Concluſio bus à PP. Capucinis, pro ipſius ſalute fuſis, adſcribenda eſt,

Concionis: & præſertim illis, quas ſanctus & religioſus Frater Bernardi-

Ciäm metu & nus de Aſti tam copiosè ſparſit. Hinc an miremur potiùs
tremore ve- .

hominis malitiam, gravémque, in profundum, lapfum, ac
operamini. AA miſeriam animæ, an Dei Miſericordiam, quã tales Caſus in

Pbilip, 2. 12. Cautelam aliorum, ſuo inſcrutabili judicio, permittit, ne

pPeccatis peccata accumulemus, ad plenam usque menſu-

ram: Cum tam enormi ſcandalo lapſorum, rara eſt conver-

ſio, vel hanc occultam ſæpe Deus vult, & hominibus in-
cognitam, uti Salomonis, de quo Cornel. in Eccli. za. 22. f. 97.
B. Mechtildem ſub ann. Dom. 1300. habuiſſe hanc revelatio-

“

—
hetn: Ng
Cu Domini
Pultum, 4
Vit nnien.
ſtere, cs
Auit n
ſonlin,4
Uen Keurmni
tnuſ
leti

d
M:
llm,
Mrl.
Epoil
(0I.
(lui
(li
lechd
Dich,
gh4
Herun⸗
lutup
Mebe
ſln
ſennns
%ρ
n l.
ſit

nem:

ternle.
1
I.

. ⸗
elhene
E R e
1

3 N
foc e
ine; ſac.

e

3

4

G

e Cdis,
1r:, ate

bant, inkel

*
odiunt: 4
tunn 1

hunfton.

Neri, Al,/

Cicind.

henm
nerbel

4

permnthi⸗

, N

eglen
N

1
;

e S 5

Nl
1LN
Cinde?

?àͦ́́ðVͤ

Mlortem & 'Tudicium Dei aggravans maimbd. 9003
nem: Rogata, inquit, à quodam Fratre, Dominum in oratione re- Quid de ſa-
quiſi vi, ubinam eſſent animæ, Samſonis, Salomoni, Origenn, & Trajani? lute Samſo.
Cut Dominus quid pietas mea cum anima Samſonis egerit, volo eſſe nis, Salomo-

ignotum, ut homines ſe de inimici ſuis ulciſci, amplius pertimeſcant. nis, Origenis,

. 5. 5 . . . 5 T . a! . 3
Duid miſericordia mea cum animä Salomoni fecerit, volo hominer rajani? De
SSamſone

latere, quatenus carnalia peccata ab hominibus magis devitentur. rehy ,, 32
Duid verò benignitas mea cum anind COrigenis eſfecefit, volo eſſe ab- Cornel. ibid.

ſconditum , ut nullus in ſcientid ſua confidens audeat elevars. Dus
verò de animâ Trajani liberalitas mea juſſerit, volo homines ignorare,
quatenus fides Catholica in hoc magis extollatur; quia hic licet omni-
bus polleret virtutibus, Chriſtianaâ tamen Fide ac Baptimo caruit.

Vid. S. Thomas FP. 3. 4. 5S6. & Suppl. q. 99. art. . Cornel. à Lap. in Authores in
Matth. 23. 32. In Proverb. §. 29. Ceneſ. 17. 16. Ie I. Theſſal. 2. 16. Materiam
le Deuvter. y. 9. f. 943. Jo. Bapt. Saint-Jure S. J. De Cognit. & iſtam.
Amore Servatori Jeſu Chriſti Lib. 3. p. 2. C. 9. ſect. 3. 4. & y. (ubi
de graviſſimo lapſu clariſſimorum Virorum. Jabodz Dom.
42. Epiph. d fol. 6o. Paciuchelli de Patient. LD. y. C. 4. f. 7o 3. ſaprà
Conc. II. n. y.) à fol. aov. Et in Medit. de præcip. & graviſſ. Veri-
tatibus Fidei, BEiäà Purgat. Medit. Ia. à fol. 119. Georg. Stengel.
de Judic. Divin. to. 4. Cap. 5p. & Lib. 3. Exempl. cap. 2. n. Io. & 11.
Leeopold. Mancin. de Paſſ. D. Lib. 9. Diſſert. 3. Puncto I. Mor.
Doctr. p. f. z67. & ſequ. Bellarm. Card. to. g. Controverſ. Lib. 2.
à cap. g. à fol. 22. Matchi. Faber Domin. 22. Conc. 2. Joſeph.
Speranza, de Orat. Pundto 2z. De in, què Dei Miſericordia abu-
tunture à f. z2. Wencesl. Schwertfer. Conſilio & Iuduſtri? z3.
Frultu belli contra Deum ſuſcepti 3. G. 9. fol. o4. Franc. Arias,
Theſauro ine xhauſto, to. 3. tr. 9. cap. 39. toto, à f. 262. Jaco b. Ma-
ſenius S.] Duce Viæ, ſeu Eercit. Sirit. Diei 3. Medit. z. Punét. 3.
²⁹ f. 158. Procopius Capucin. Prædeſtinat. Diſc. 9. 12.13. I2. I.
& 16. Calamat. Audtar. in Sentent. E. Peccatum Pænitentia
Prædeſtinatios Ejiusdem alii Indicer iid. erbiu. Paciuchelli in
Jonam L. 45. J. Io. & Lect. 39. Paulus Zehentner. Verm. Con-
ſcient. I. 2. 25. f. Sg. Lapſus clariſſimorum virorum Orige-
.V ntitis &0.

2=ðJZVM

nis &c. Paciuchelli in 6it. Jon. Lect. 21. F. 9. Saint-Jure cer. ſar

Pprà. Engelgrav. F. S§. Matthiæ: F. 2. Panth. Marchant. (ex qus
bhuc ſerviens hiſtoria, inſrà Conc. SS. n. 9) Tract. a. de Fide Chriſt.

Leét. I. in Art. o. Gimb. Apoſt. Franc. übelacker. Theſaur. Ine

& Miſericordiæ Dei Katione 5. à fol. II3. Vid. hoc meo Libro

Conc. Io. à n. 9. Conc. 42 43 41: 46: 45 &⁰ 4.

eeeeseseseeeesseeesee:eessSSESSee

Stimulus ſancti Timoris, & exactæ Salutis Curæ:
Sicut Dies Judicii Extremi certiſſimus eſt, at in-
cognitus: ita & ultimus vitæ, & mortis noſtræ.

Latet ultimus dies, ut obſerventur omnes dies.

Dom. 1:ad*. Tunc videbunt Filium hominis venientem Luc2r27.

Judicii & † Vne videbunt: &c. idque certiſſimò, infallibiliter, in-
mortis dies
certiſſima, ſed

incognita.

cepto. Statnit diem, in quo judicaturus eſt orbem in æqui-
tate in Eiro, in quo ſtatuit. Alt. Iz. z7. Athenis prædicat

Paulus, ex arâ ibidem erectâ Enoto Deo, demonſtrans Chri-
ſtum hunc eſſe Deum, qui & judex ſupremus à Deo conſti-
tutus. Judicii ergo diem certum, determinatum ſtatuit,

decrevitque abſolutè Deus. Waprà Conc, I6. à n. 2. Nec minus
ſtatuit Deus cuique certum diem, imò & horam, ac momen-
tum mortis. Statatam eſt hominibus ſemel mors, poſt hoc autem

& judieium. Hebr. o9. 27. Sed quando hæc! Hoc enim verò Deus
planè latere, & incognitum eſſe voluit: neque à quopiam
ſciri poteſt ſine ſpeciali ejus revelatione. Mirabilem Serva-
tor noſter parabolam proponit Matth. 27.. de Virginibus cle⸗

Barab. de 10.
Virginibus,
exponitur.

904 CONci/‚ rL. Judicii & AMortis dies certiſimus, incognitus:

1

.
, an,
enti ratio

Etempus

fſonuptins
mutn foret

nedium no
ils tam ee

Mtifcumne

eDinn ue

MErs

“

(uuinend
Ingelinnle

GWernhond

Kertoc
(edando
H“ E. Cün 1

1 . —,III. ecdans
evitabiliter, & quidem omnes omnino, nemine ex-

Msküde
Pelg caN
ike eb

niin one

T

Mudr
tidions
Eiliet ente
gub hence⸗

ulratiͦ gi,

n EtS (

Mninb
umn D

Mebet E.

Latet ultimus Dies, ut obſerwentur omnes di'es. 905

cem, quibus Regnum Coœlorum aſſimilat: & quibus Virgines

cn fatuæ, an videantur cœlo & nuptiis excluſæ ex juſtâ & ſuffi-
cienti ratione? & an non ſint excuſabiles? Imprimis enim il-
Ho« lis tempus & ſpatium concedendum erat, ſeie ad tam feſti-

vas nuptias condignè præparandi & adornandi; indecorum
enim foret, regiis nuptiis luridam & Iuridè adeſſe. Dein
medium noctis tempus nuptiarum, & ſolennis introduétio-
nis ſponſæ, conſuetum non eſt: unde culpa in ſponſum po-
tius tam ſerò, & mediâ noëte venientem, referenda: neque
honorificum eſt Virgines de noète in plateis vagari, cùm &
die Dina, Jacobi Patriarchæ filia, curiosè egreſſa, annorum
tum ætatis circiter quindecim, rapta turpiter fuerit: Geneſ.
34. 4 v. I. Ita, prô dolor, quotidiè videmus, virgines, quæ
cum juvenibus ambulatum egrediuntur, egredi virgines,
regredi mulieres, imò meretrices, ait Cornel. hic. Infuper de
adventu ſponſi ſeſe non fuiſſe præmonitas, allegare potuis-
ſent, & ex hoc excuſari: lenoti enim, ſicut nulla cupido, ita nec
obligatio eſt. Verùm alia, & profundæ cœleſtis doctrinæ
eſt hæc parabola, in quâà Sponſus eſt Chriſtus, Sponſa & Ec-Sponſus Chri-
cleſia, cujus in hac vitâ aguntur ſponſalia, ſed in futuræ Re-ſtus; Sponſa
ſurrectionis glorià erunt æternæ nuptiæ. Virgines ſunt O- Eccleſia: Vir-
mnes Fideles ſive Chriſtiani, qui omnes ad has cœleſtes nu-gines ſunt o-
ptias vocantur. Parabolæ verò, & Chriſti ſcopus, finis, & mnes fideles.

heni u fructus eſt, ut Fideles omnes ſtimulentur ad vigilantiam &
ſtudium bonorum operum, quibus ſe comparent ad diem

mortis & judicii, utpote inſtantem, ſed incertum. Vnde
concludit: Vigilate itaq;, quia neſcitis diem, neq; horam- Ibid. V. 13. Vigilandum,
Arabicus & Syrus: Luia non ſcitis illum diem, neq illam horam, quia neſci-

ſciliet extremam illam vitæ & judicii, & altimum momentum, mus horam
ex quo pendet æternitas veſtra vel beatiſſima, vel miſerrima. Buia mortis nobit
ignoratis diem Judicii, lumen honorum operum præparate, ait §. Hie- 8 *
ron. Et S. Gregor. Nam qui pæœnitenti veniam ſpopondit, inquit
hom. 12. in Evang. peccanti diem craſtinum non promiſit. Neſciti diem,
nneq horam, ait S. Auguſt. non modèò ultimi illius temports, qus ventu-

Alecht! de Jud. exer. Yyyyy rus

906 CoNciO L. Judicii && Mortis dies certiſinus, incognitus:

F NAs eſt ſponſus; ſ 4 & ſuk guis, dor mit zonis Afem & horam neſcit „.
Daals. i alten Paratus eſi S* ad ſomnium, id eſt, s ad mortem, quæ
omnibus debetur, paratus invenietur etiam, cum illa vox medid nobte

ſönnerit, qud omnes evigilaturi ſaumus. Serm. 22. de Ferbi Domini.

Adeo ſicut Jjudicii & mortis dies certiſſimus, ita nobis inco-

gnita ſunt & occulta mortis tempus, hora, ſed & genus mor.

tis, locus. Eccur! Deus, ait iterum S. Auguſtinus, diem mor-
tis incertum ſalubriter conſtituit; ut diem ultimum ſuum quisq; ſalu-
Ex gratiàâ briter cogitet: Miſericordia Des eſt, quia neſcit homo, quando moria-

„ ÜU. 7 2
Dei, latet ul- zZur: Latet ultimus dies, ut obſerventur omnes dAier“ ſerò parantur re-
timus dies, ut zzedia, um mortis imminet periculum. Homil. 13, quæ eſt inter so. Be-

NRLE

obſerventur ne notanda praèticè eſt hæc ſententia. Cornel, in Matth. 2. 13. G

Omnes dics. Matth d. 42. Polyanth. E. Mors. Fahber F. S§. Cathar. Conc. . intt.

Simile: Pa- II. Eſt parens, boni rectique amans, cui unicus eſt filius,

migraturo
bona dat mo-

Mita. tate corrigunt, ut ſuo tempore ſibi, parentibus, Familiæ,

honori, non dedecori ſit. Cùm adoleverit, ad literarium ge-
nus, aut opificium, pro ſtatůs conditione, applicant, in quo
cùm anni debiti, & cum frudétu, inſumpti fuerint, cogitant
à domo ad exteros illum mittere, ut eò perfectiùs in virum
evadat, ſibi, aliis, & bono publico utilior. Antequam verèò

parentes hunc ſuum dimittant filium, præter viaticum &

neceſſaria, monita dant ſalutis (hoc enim bonorum probo-
rumque parentum eſt, exemplo Tobiæ ſenioris, Tob. 2. 4v.2.
&r David 3. Reg. 2.) ac virtutis, privatim ad ſe vocant, Pili, ait

Parens, cùm in exteras terras veneris, etiam tum extra ocu-

“ los parentum poſitus, nunquam non Deum præ oculis ha-
be, obſerva mandata ejus, ſingulariter caveto à malis ſociis,
qui vel ſanctos corrumpunt: Caum perverſo pervertert. Pſal.Iz.27.
Veritatis amans & verax eſto; probrum enim homini eſt,
eſſe mendacem: ſuperis & omnibus bonis accepta veritas,
utut mundo exoſa, & apud malos odium pariat. fideli
OIJMU eſto,

“
oKolte

pra Viti⸗
quæ lün

ec inter:

ſez curesp

ſentiam m.
Ntus. Ita

cen ili An⸗
Wec tance
Wpateumm

rtezid
e feüde
Mteltesnne

sKcntis
rens filio in de cujus bonâ educatione & ſalute plurimum, uti oportet,
exteras terras cum ſuâ Conjuge, ſolicitus eſt. Filiolo, cum malè fecerit,
non connivent, non blandiuntur, virgâ & cum debitàâ leni-

Ennerihe⸗

i eciper

emercor

fdueinin
uunornca

iikitshore
MMhnNüun

e⸗ ℳ ln
PUarnutci

(ide des

Ktertios n

4 Gul hort

d ſaene

i 69, C.
ur uom
ſen ſue,
Nlu, 5, . 1.

. .
massge.
)rdaeg,

. —

2
5 in, 6* .
0 NIAN W

11 vne

4 V
nſ
ℳ Mrlſe

. 4
.„ à
ee
4

5

e
11 nebeee
Ka IW
Darpps,

7 1 1

as
2*

/

17 18 1
”
MII

(ncim

mcus eſt l

nm tet

„ A1
W Aun
.

S=

17

— =ͤꝛa,

4

S

Anteu

ter vidwe

vorum,

8, ſil

Nocd

tumn e

1ple

ſemper ſuſpecta eſſe debeat, cujus plures moriuntur, præ ſe

1
, N.
1
1

ier, ut obſerventur omnes dier. Super quô notabilis Sententia
8. Bernardi Abbatis; Quid in rebus humantz, inquit, certins mor- tentia. S. Bern.

Latet uitimus Dier, ut obſer ventur omnes dies. 907

— — —
— — — .

eſto, & juſtè age, nihil furando, clependo: mentiri & furari

agnata vitia: écontra Ein gerecht Hand kommt durchs gantz Land.
Et quæ ſunt alia bona monita, quibus filium inſtruunt, &

Monitum de

hæc inter: Memento, te, utut juvenem, mortalem tamen morte.

ſcientiam mundam ſerves, ad moriendum nunquam impa-
ratus. Ita ſalutaribus monitis inſtructum dimittunt, pa-

cem illi, Angelum Dei comitem, ac bona omnia precantur;
doctrinâ bene imbu-

donec tandem moribus, ſcientia, arte,
tus, parentum honos ac ſenectutis baculus, redeat. Notate
parentes, quid veſtri officii ſit, aut quid à nobis in tali caſin
bene fieri poſſit, aut debeat. Obſervo ego, quàm optimè

parentes monere filium de morte, cujus intuitu eò virtuo-

X „ .

ſiùs & cautius vivat: & quid ni merito cum & juventuti mofs

nio, me experto, qui uno loco annis ſeptendecim (quibu

eſſe; cures proin eò magis, ut à peccato omni alienus, & con-

Plures mori-

untur juvenes
6 Juam ſenes,
experientia.

Curæ meæ commiſſorum ibidem baptizati fuere 1528.) Paro- Authoris.

chus ſepelivi mille & duodecim, & quibus, necdum ad S. Com-
munionem capaces, erant 61o, reliquis verò inſuper pluri-
mi ætatis uvenilis adhuc; minor pars & ſenibus; quorum,
uno anni quadrante An. 1679. in Ottenbeyren, defunctorum,

extitere tres ætatis annorum 315. ſinguli duorum, centum,
& tertius mendicus extraneus 11s. annorum, uti aſſerebant.

Ergo non ſenes tantuùm, ſed & maximè juvenes latet altimus

Deſuper ſen⸗

te? quid horà morti incertins invenitur! Senibus quidem in janut,

adoleſoentibus in inſidii eſt ergo ne glorieri in craſtinum, ignorans,

quid ſaperventura pariat die: De Converſ. ad Cleric. c. I2. Et in Me-

ditat. c. 3. Certum eſt, inquit S. P. quia morieris; ſed incertam, quan-

do, aut quomodo, vel uhi. Quoniam mors abiq, te epabιat, tu quoq,
ſi ſapiens ſueris, ahbiq; eam expebtabis. Ap. Calamat. Auälar. in J ſentent.
V. Mors, f. 11z. ubi fol. I6, & hæc poſterior ſententia aſcribi-

tur Hugoni de S. Vict. L. I. de anim. c. 3. Nos Verò omnes, daum
”YVMU 77 ſumus

903 Coxcio L. Judii & Mortis dies certiſimus, incognitu:

Peregrini ſu-ſamus in cerpore hoc, peregrinamur, quaſi in terrâ alien4, 24 Do-

mus: unde
inſtruimur à

Chriſto.

Monitum da-

tum Saræ:
quocung, per-
rexeris, Me-
mento te de-

prebenſam.

mino, à Dei Patris noſtri conſpectu, & hereditate elongati.
2. Cor. j. 6. Peregrini ſumus, & omnis vita noſtra peregrina-
io eſt, ut de ſe aſebat Jacob Geneſ. a2. 9. Ad hanc peregrinatio-

nem nobis Chriſtus, ceu Pater, ſaluberrima ſ- anctaque dedit
monita quamplurima, in S. Evangelio expreſſa, quæ inter &
illud non poſtremum de morte, ad quam ſemper parati ſi.
mus quacunque horà, quocunque loco. Vieilate, quia neſeitis
diem, neque horam. Matth. 2. 13. Vigilate, quia neſcitis, qud horâ Do-
minus veſter venturus ſit. Matth. 24. 42. V. Marci I3. 3r. Lucæ 12. 40.
Puacæ 21. 2ũ — OG
III. Mirabile factum Divinæ providentiæ narratur Ge-
neſ. 20. à v. J. Ex quéô legi vel recitari poteſt. Summarium

hoc eſt: Abrahamo in Geraris peregrinanti Sara Vxor à Re-
ge Abimelech, viro bono, in ſimplicitate, recto & ſincero ani.
mo tollitur, ut in Conjugem eam duceret „ignorans, quèd
Abrahæ uxor eſſet, & ratus, utriusque teſtimonio, ſororem
Cen. 20. 16. ejus eſſe. Deſuper à Deo v. 3. increpatur & punitur Rex,
qui cum Abraham expoſtulat, v.9. quòd eam ſororem vo-

cdrit, redditque intactam. v. 14. Saræ autem dixit: Ecce mille ay-
genteos E. mille florenos Brabanticos, juxta Cornel. dedi Hratri
tuo, uti vocabas, cum ſit maritus tuus: hoc erit tibi in velamen

oculorum, & defenſionem honoris tui, quèd miſerim, tollere

te mihi in ſponſam, quédque honeſtè te habuerim, & inta.
ctam, & caſtè à me habitam, tam ſolenniter & honorificè vi-

ro reddiderim. Et (quod hujus meæ intentionis eſt) ad
dit: qocunq Perrexerm, memento te deprehenſam. verſi 16. Per hoc

juſſa deinceps, verbo cautiuùs loqui, neque uti diſſimulatio-

ne, ut maritum vocet fratrem ſuum, ne ſe probri, alios pec-

cati periculo exponat. Cornel. hic: quocunq perrexeri, memento
te deprehenſam aureum ſapientis Regis monitum, aureis di-
gnum literis, quod quivis Chriſtianus, ſalutis ſuæ ſincerè
cupidus, altiuùs cordi imprimat: Quocung, perrexeri, memento
e deprehenſum, nullo loco ſecurum à morte eſſe, ut ſephet
“ ſolli-

rdia Dei
le⸗ li

en, dlt

Mgniten,
ſunun

1 voc e

d mortis
ſult m,

nir goftti
Nehoncet

imhoruürn

Nns,gvun

in kenrti
lltiziani,
oferlae
nmc alte
(adyuin
runc

le dors

WINiN

Nde

nk dutio

a, N
(rren
(eomule

nſen i

6 tuæ,
um eſt
cwota
dii
alrele

Wnd. Latet ultimus Dies, ut obſerventur omnes die6. 909
ilid ſollicitus ſis. Providentia, &, ut ait ſapra S. Auguſt. miſer:
tmingt cordia Dei eſt, neſcire nos diem & horam mortis noſtræ:

RW Latereq; ultimum diem, ut à nobis obſerventur omnes dier. Horam Mors fine in.

een altimam, ait D. Gregorius „Dominus noſter idcireò voluit nobis eſſe termiſſione
Z incognitam, ut ſemper poſſit eſſe ſaſpebta“ ut dum illam prævidere non timenda.
e voſſamus illam ſine intermiſſtone praparemure hom. 3. in Evang.

E Et quod de tempore mortis, idem eſt de loco: Mirum eſt il-
lur nitt lud mortis artificium, ſeu ſtratagema, de quò Jerem. 9. 21.
i Aſcendit mor- ler feneſtras ingreſſa eſt domos noſtras, diséherdere par- A morte ne
Di vulos de foris, ju venes de plates., Curr per ſeneſtras, non per januas? domi nec fo-
Reſpondet Mendoza: ut opprimat magis incautos: cùm eris ſecuritas,
emms nim homines magis ſibi timeant ab ingreſſu hoſtium per ja-juvenique ſe-
umm nuas, quàm ab involatu per feneſtras, magis in januis, quàm nique. Ex Je-
mEHE in feneſtris obſerandis occupantur. Quid ergo mors: re-M. 9. 21.
Kinent lictis januis, quas ſcit diligenter obſeratas, enititur ad fene-
II ſtras, negligentiuùs cuſtoditas. Cur autem ingreſſa domos,
Nio, um in eos, qui foris & in plateis verſantur, ſua tela jaculetur?
mm Credo, ut in magis ſecuros irruat, & minùs cautos adoria-
mnſ tur: nam qui vident mortem intrò in alienam domum pe-
a neträſſe, foris de ſuâ ſibi ſecuritate blandiuntur. Cur dica-
mel tur non in viros ac ſenes, ſed in parvulos ac javene ſua jacula
tin intorquere Non dubito, quia hi ſibi videntur à mortis ja-
Gerin 4 culis tutiores. Mendoza, in I. Reg. 4. 22. Annot. 14. ſect. 2. n. . & 6.
erin, 0 4f. 211. Nempe mors aggreditur 4 facie Senes ( hi enim me- .
ritô prævideant, ſeſe morti proximos eſſe) à tergo juvenes.

ineh Adeo nulla à morte ſecuritas & domi, & foris, juvenique,
lekenk ſenique. ocung, perrexeris, memento te deprehenſum, & pre-
4 n benſam . idque Dei decreto & voluntate, ut neſcias diem mor-
tIs tuæ, horam & momentum, ſcias verdò, te certiſſimò obi-

G turum eſſe mortem, quâ & pendeat, uno puncto & momen-
=dD to, tota &ternitas, vel beata, vel infelix. Obſerva: ſed cur

—KZH ita! Yadicia Dei abyſſas multa: Pſal. 35. 7. Satis ſit, nobis fide
i NM.⁸ conſtare Dei voluntatem, juſtumque, in ponam peccati, de-
Hoc49 Yyy yy 3 cre.

7

910 CoNcio L. Iudicii & Mortis dies certiſimus, incognitus:

—
—

cretum mortis, quæ ſit certiſſima de ſe, incertiſſima de tem- .

pore, & hord. Hancin rem:
IV. Ceneſ. 3. Cùm deliquiſſent Adamus & Eva eſu pomi
vetiti, ati ibidem, incurrebant, alias inter pœnas, etiam poœ-

Triplex Vita nam mortis. Eſt autem mors triplex, ſicut & vita: Vita tem-

& mors. poralis, quam in corpore vivit anima; ſpiritualis Or grati-

am ſanctificantem, animam Dei ſponſam amicâmque facien-

tem, & hominem Deo gratum, Filium adoptivum; æterna,

per gloriam in Cœlis. Ita Mors temporalis eſt, cùm ani-
ma é corpore migrat & ejicitur. Mors ſpiritualis eſt ſtatus
gravis peccati, quò homo inimicus Dei, & reus pœnæ æter-
næ conſtituitur. Anima, quæ peccaverit, ipſa morietur. Bzech.15.

—,

20. Mors denique æterna in inferno damnatorum. Hoc lo.

co agimus de morte temporali, cujus (ſicut & vitæ corpo-
ralis) Deus in proprio ſenſu literali autor. Dominus mortif-
Deus cauſa at & vivificat: I. Reg. 2. 6. Mortis enim ſpiritualis Deus cauſa

non eſt mor- non eſt, quia neque peccati: etſi ſit propria vitæ ſpiritualis

tis ſpiritualis,
etſi ſit vitæ. . D . .
I. Reég. 2. 6. Eum. 13. f. 329. Itaque celebris eſt illa Dei ſententia
Pœnæ Adami in primum parentem: hy ſudore vultus tui veſceri pane tuo, donec
eoôusque: do- pevertari in terram, de quàâ ſumptus eſt“ Geneſ. 3. g. donec moria-
nec revertaris c. „ 2 terrem, de quc un pr w . lr.o rig orgg ,
in terram.

Sren. 3. 19. & in terram redibi. Vbi nullum certum tempus præſcribi-

tur, ut omnibus incognitum relinquatur. En Adam Para-
diſo pro merito ejiceris, in ſudore vultùs tui comedes pa-
nem tuum, vrumnis innumeris conficieris: & quòusque
tandem, & quamdiu: quære sis ex Deo, an forſan cùm per
200 aut 300 annos vixeris, cùm terram incultam ſubjugave-
ris, cum numeroſam prolem & poſteros, ipſe Pater, Avus,
. Proavus, Abavus, Iritavus, Nepotes, Pronepotes, Abnepo-
tees, Adnepotes, in multas generationes, videris? eòusque:

donec revertari in terram- Pœna hæc quàm nobis utilis ſit, do-

Re oſtendit Rupertus Lib. 3. in Geneſc. 22. & 25. Ubi inter cœte-
ra ait: Ne malam mortem animæ ſuæ homo neſciret, & ſecurus
ultimi

cauſa, quia verè ſanctificat & producit gratiam. Mendoza in cit.

g, ad

ris: quia pitl vis e, & in pulverem reverterts. Septuag. quia terra ee,

¹
—
ini ſuli

ui enel
oius d

ibomiſi

bire u/
Etr MA

m. Mue,

ictuem

4
1
atſlegn a
ADdonn
Venhen

,f

Mitone

Nun, 4oran
t Dnrn.

Innn-

ſſt

ngeg

Münmer
nN
4 Gc

II. Nec-

1 1 .
1 1
nun

3 1
lig .

.

.

SL

xit niq, ad tot unnos, Vel tot dies; quibus transabits revertert in ker.

Latet ultimns Dies, ut obſer ventur omnes dies. 911

ultimi Yudicii diluculum in ſuts Voluptatzshus dormiret, morte zillum

carnis percellit Deus, ut ſaltem ejus inſtantis metis ev—‿⁸slet. Hinc (&
propiùs ad noſtram intentionem) Morta, inquit, diem vel ho- Mortis in-
ram homini incognitam eſſe voluit, ut, Aune neſcitur, guando ſet, quæ, certitudo ho-
ſene dubio futera ſz, ſemper ſollicitum reddakt, ſemper’q ſaſpebtunz ſas minem ſolli-
perbire non finat dixit enin indeſinitò“ Donec revertariz & non di Citum reddat;
& utilis ho-
. . „ 1„, mini.
ram. Ita ergo vivere hominem volait, quaſi alterà die judicandum,

*

& rationem de proprin fabtis redäiturum. Ita Rupertus. Cornel, in

Geneſ. 3.19. f. gy. Franciſce. de Mendova To. 2. in l. Reg. s. 22. Cit. ſelt. 2.
n. 2. fol. 255. addens: quam mortis incertitudinem primè pa-

renti Dominus injecit, ne quis filiorum certum aliquod vi.
vendi ſpatium ſibi promittere auderet. Vixit autem Adam

Etef/ u annis nongentis triginta, quibus omnibus mortem certiſſi-
ureE. „mam, horam mortis incertiſſimam, & adeo ſuſpectam ha-
lebesd buit. Donec revertars &c. Addo, ex eodem Mendoza, ob-
Nelhiin ſervationem pulcherrimam, de certitudine mortis, ex S. Scri-
MGE pturâ. Myſterio plena eſt, inquit, illa ſcribendi methodus,
aeo quâ magnus ille Moyſes uſus eſt: Nam primorum Heroum,
PA«. qui ante diluvium floruerunt, vitas pariter ac mortes enar- S
H ori ravit. Er falctum ſt, inquit , omne tempus, quod Krn Adam, anns Ante Dilu-
s nongent triginta, & mortuus eſt. Gen. y. V. y. Et furſim: Et facti morte e
ds ſant omners die beth nongentorum duodecim annorum, & mortuus eſt. cha run at.
e Ibid. v. 5. Et ſtatim: Et facti ſunt omnes dier Enos nongenti dauinq, an- ratur: poſt
iumg ni, & mortuuns eſt. Vid. v. II. Et ſic de cæteris ferè omnibus, qui Diluvium ſo-
Une diluvium præceſſerunt. At verò eorum, qui poſt diluvium la vita.
inonm vixerunt, ſcripſit quidem vitas, mortes non memoravit: Li-
Pe⸗ wit, inquit, S&m, poſtquam genuit Arphaxad, quingentis anni. Gen. II.
n v. II. Nec tamen addit: Et mortuns eſt. Rurſum: Vixit, in-
Neln quit, Arphawad, Ppoſtquam genuit Sale trecenti tribis annis. Ibid. V. I 3.
s Nec de morte ejus quidquam additur. Tandem: Lixit, in-
giſeh quit, Sale, poſtquam genuit Heber, quadringenti tribus annisz. Ibid.
uuc⸗ t v. Iy. Et ne verbum quidem ullum fit de morte ejus. Et ſic
i, ge cæteris, qui poſt diluvium vixerunt. Quorſum tam di-
n , VM verſa

H

312 CoNcIO& L. Judiei &ſ AMortis dies certiſimus, incognitus:

ratur; poſt diluvium tacetur? An ex parentibus mortuis fi-
Summa mor- lIii naſcuntur immortales? Abſit. Sed ratio eſt, quam tan-
tis certitudo
poſt dilu-
Vnm. confirmatum; ut non poſſet de aliquo dubitari, an mortuus

fuerit: præſertim, quia de Enoch ſcriptum fuerat: Non appa-
ruit, quiz tulit eum Deus. Geneſ. y. V. 24. ſeu, ut eſt in Hebræor Quia

non mori fecit eum Deus. Vnde de ſingulis exprimere oporte-
bat, quòd mortui fuerint; ne adhuc ſuperſtites putarentur.
At verò poſt diluvium, inquit Beda, nemo erat naſcentium, de qu
dicà poſſet« Tulit eum Deus- ſeu: Non mor; fecit eum Deus. Omnes
palam in omnium oculis paſſim extinguebantur. Vnde o-

pus non erat, eorum mortes ſcriptis commendare. Satis
erat dicere, eos natos fuiſſe, ut ſtatim certiſſimum habere.

tur, eosdem & obiiſſe. Si igitur abhinc quatuor, aut quin-

que annorum millibus, tam certa erat moriendi experien-
tia, ut de nullius morte dubitaretur: nunc, cùm experimen-

ta in immenſum multiplicata accreverunt, quis de illius

certitudine dubitabit? Ita cit. Mendoza ſect, I. . 5. & 9. f. 2 2.

Et cum hac tamen infallibili mortis certitudine, ſtat ejus-
dem incertitudo. Nihil certius morte; nihil incertius horâ
mortis. Latet ultimus dies, ut obſerventur omnes diee. Quocung
S perrexeri, memento te deprehenſam.
Mortis lous V. Neque mortis tempus tantùm incertum, & incogni-

incertus, & 2 ircumſtantiæ ut Dluͤri⸗
modus len tum, ſed & locus, mortis genus, & circumſtantiæ, ut plu

enus mortis . „* * e 2 7„— ,
5 ut ex inſidiis, quibus minimè putatur, in plurimorum rui-

nam, & interitum animæ. Quis locus eſſe poteſt tam mu-

nitus, ac vitalis, quæ ætas tam firma & vegeta, quæ digni-
tas tam ſplendida & auguſta, quibus mors non timeatur.
Multùm facit quandoq; pro reconvaleſcentiâ mutatio ałéris,
ſalubritas regionis; ſed omnibus prædominatur mors.
Nullam orbis plagam Tiburtinâ Italiæ ſalubriorem Kteras
oma-

Mors omni
loco, ætati

it Lyran. & videtur ex V. Bedâà deſumpſiſſe. Nam ante di.
uvium non erat mortis imperium tam certâ experientia
y. 21.

omne

4

verſa ſcribendi ratio ſpectat? Cur ante diluvium mors nar- unl
UItür

Peetur: u

M

cam Mor
Ertllstel

Enduhtiſe
(edahpe
Ktent
giſeme
nemon

tuwninke
piinl kn

mùm: mors occupat incautos tempore, loco, & modo, vel-

Alpuriz

nti

uhnte
Kndtn
unns,ſei
Uum mon
ftenur en

n Latet ultimus Dies, ut obſer ventur omnes dies. 913
unme Romani credidére: ea tamen, cum mors ſævit, nihilè diſtin- & dignitati

4
ums guitur ab Inſulaà Sardinia, cujus Cœlum maximè lethale per-eſt importu-
hibetur: unde illud Martialis Lib. a. na: inter ſa-
Nno Wallo fata loco poſſum excluaere; cum mores Illubres plagas
enerit, in medio TDhure, Sardinia eſß. graſſatur.
tnin 3. Reg. 2. Rex Achab iniquiſſimo ducitur deſiderio erga Vi-
neam Naboth, quam & obtinet, Naboth vineam recuſante,
as, per falſos teſtes de blasphemiâ accuſato, & lapidato, operà
imm & induſtriâ jezabelis Reginæ & Conjugis impii Achab. Sed
tem ecce Deus, per S. Prophetam Eliam „Achabo & Jezabeli vin- Impia Jezabel
u dictam & exitium denuntiat, quòdque canes comedent Jexabel in agro periit,
e n agro Jerrahel. V.23. Dein z. Reg. 9. à V. 29. refertur Jezabelis à canibus de-
u K impiæ mors: V'enitq Yeha, Eliſæi juſſu ab uno de filiis Prophe- e n
ue tarum in Regem Iiraél unctus, & Rex factus, in jezrahel, eu- dKinns aerr.
Eum k ius juſſu Jezabel, quæ introitu ejus audito, depinxit oculos ſaes tus. Loco &
“ ſtibio, cum eſſet vetula „& ornavit caput ſuum, & reſpexit per ſe- modo, qu?
neſtram, præcipitata deorſum; equorum ungulis conculca- minimè puta-

4

.* ta; à canibus devorata, usque ad calvariam, & pedes & ſummas verat.
R manm. Quæſtionem movet doctiſſimus Toſtatus Abulens:
1 iicrl Epiſc. cur potius in illo agro, quaàm in alio quovis laceratur

aAà canibus, & devoratur? Et reſpondet: Quia illic erat hortus
amoniſſimus, quòô Regina Jezabel maximè delectabatur.
Vicges, ut genialis locus tandem feralis efficitur. Et ubi ani-
ma jucundiſſimè trahitur, ibi miſerrimè exhalatur. Et ubi
voluptatis aucupia captantur, ibi mortis jacula infiguntur.
2 n Ita planè, ita eſt: nullo mors a loco, nullo à veſtibulo arce.
tur. Mendoza cit. ſect.2. n. 9. f. 256. Neque Jezabel ſibi perſuaſe- Moriendum
fat animoſa, ſibi ſœminæ & reginæ violentas injectum iri cum minimè

manus, ſeꝗque eo loco, in horto & deliciis ad judicem ſupre-Putatur.
potkt „mum morte avocandam eſſe. Adeo ſæpè, cùm homo ſibi
nnſe . videtur eſſe loco tutiſſimo & jucundiſſimo, moriendum:
D uocunq; perrexeris, memento te deprehenſam. Cùm minimè pu-
tatur, creditur. Nullibi aditus præcludetur morti; rima-
nn tur ſecretiſſima, ſummis gaudiis finem imponit æternitatis,
imai, Mlecht! de Jud. extr. 2 22 22 ſæpé

914 CoNGO L. Judicii & AMortis dies certiſſimus, incognitus:
ſæpè & æternæ mortis, prodromus, ad Rectorem magnifi-
cum citat, ad Judicem Divinum vocat: parendum eſt, ce-
Mors irrum- dendum eſt, claudenda vitæ ſcena: Ipſis ſeſe conviviis im-
pit in convi- miſcet, inter quæ multi abripiuntur. Quis in convivio
via. mortem imaginetur ſibi? convivium enim dicitur à conſor-
tio vivendi, cum una & lautè vivitur; quaſi inde omne jus
In Convivium moriendi exterminetur. Et tamen Baltaſſarem ſplendidè

Palrailars epulantem tres digiti in pariete aulæ regiæ ſcribentes terru-
an. . 30.

niel. y. 30. Cujus mortis celeritatem contemplatus Iſaias,
Emarcuit, inquit, cor meum; tenebræ ſtupefecerunt me Balyle

lecta mea poſita eſt mihi in miraculum Iſazæ 21. 4. Vbi non imme-

ritò miratur Propheta, tantam tanti Imperii molem tam ci-

tò in cineres & favillas abiiſſe & corruiſſe: & ne cæteri Re-

ges ſe à ſimili infortunio liberos arbitrarentur, ſubdit, allo-
Etiam in quens Babylonem, & in eâ cæteros mundi principes: Pone

ee i3 een in menſam, contemplare in ſpecula comedenter & bibenter, ſurgite princi.
ſpecul, futu- „₰

T mofs pro-
1 ſpecula, in quibus veſtra, citius fortaſſe, quàm putatis affu-

tura, ſpectetis: etiam cùm menſæ acccumbitis, oportet eſſe
in ſpecula, ſeu more ſpeculatorum vigilare. Mendoza cit. An-
not. I1. Sebt. 3. n. 75. f. 262. Nempe: latet ultimus die, ut olferven-
tur omner dies. ð =

VI. Luétuoſum Caſum referunt SS. Paginæ. Epulaban-

tur jobi filii in domo fratris primogeniti, qui, ſicut potentiaâ
& magnificentiâà cœteris fratribus præſtabat, ita lautius &
lœtiùs convivium exhibebat, pro decentiâ Status ſui; erant
Convivium autem Principis, imò Regis, ſaprà Conc. 21. n. 5. Jobi, filii, opti-
D 1 309 mæ educationis, numero ſeptem, & tres filiæ, quæ & ipſæ à
Tepulchrum. fratribus per ordinem, vocatæ ad convivium aderant, ſanéto

peccaverint filii mei, & benedixerint Deo in cordibus ſui, ſeu male-

dixer int z Ne mali quiapiam cogitärint contra Deum, ut habent

Septuag.

erunt: Et eadem nocte interfebtus eſt Baltaſſar Kex Chaldæus. Da-

pes, arripite chypeum: Tbidem v. y. q. d. etiam cùm ad convivia ac-
ceditis, ſepulchrum recogitate; aliorum funera ſint vobis

parente diluculo oſferente holocauſta pro ſinguli, ne fortè, inquiebat,

—
eptvag.

caveta l

les involve

anelmn

feente he⸗

gul lunnn

Wospunti

UNrus
Amilra
Kotecommin

orue ln⸗
(urwiaſe

ctiambico
ſienn en
Etuncanon
(chentet
IUINils
oe Minun
leiterebe
Abcumg⸗
fendltnemno
Nonl

frmr l
tllA Ete
thore Unle
Ee W
Mrtni. N
onirigin

Denln
. g. 4
B ften Krun
Pünfennſft
Gkruniner

Manah, nor

tneonte

—

kendhn 4

Ecntiz

N
Min

.
1

Unceoon

4

lunn ſn

71

teſntt,

—

,

inetr.

4
4

tis, Ott

1

Memdus

4,M*

ie Nr.

ſanhor
4 huußs
el
erni

1

ni

1.
6

—

re

ettiam ibi cogita, & m
, ſbcit
rinipes⸗

nan

E
nsti

1
4 6

Septuag. Terinms ingob. I. y. Sed ecce inter gaudia convivarum,
cadavera mertuorum, ruente domo, & miſerabili ruinâ om-
nes involvente. Cum autem (ait S. Textus) quudam die ſilii & ſiliæ
ejus comeaerent & biberent vinum in domo fratris ſai primogenitiJobel.
13. repente ventus vehemens irruit à TS'ore deſerti, & concuſſit quatuor

TLatet ultimus Dies, ut obſer ventur omnes dies.

angulos domus, quæ corruen! oppreſſit li beros tuos, & mortui ſunt. ajebat
alius nuntius. Verſ. I9. Quaæ ipſis, inquit, D. Chryſoſt. anà eademq
bora, domus & ſepulæhrum, convivium & tumulus, ſeſtum & ſletus, ſalta
eſt. Homil. 1I. in Job. O quàm bene profuerit liberis Job eos in ti-

more domini piè à ſancto fuiſſe educatos parente, pro ſalute

filiorum ſuorum ſollicito, ne peccarent &c. En etiam inter
Convivia ſe ingerit intxuditq; mors, cùm minimè cogitatur:
lento te deprehenſum etiam ibi, & illum
diem, & Deum, ac conſcientiam tuam obſerva: etiam tumco.
itanda mors, quæ vocat ad Judicium & judicem ſupremum. Calvaria pri-

ziranda mors, dc e ddee e Reges, qui ferculo Mmum & po-
Id ſapienter innuiſſe videntur FEgyptii Reges, qui ferculo- Rremmnn ſer.

rum miſſus à calvariâ inchoabant, & calvariãâ abſolvebant culumkegum

hoc primum ferculum, hoc poſtremum quamdiu aliæ & Egypti.
aliæ inferebantur dapes & referebantur, hoc ſemper in men-

sà ferculum perſiſtebat, quod inter epulandi lætitiam, mo-

riendi memoriam conſervabat. Mendova cit. Sebt. 2. . 10. & 1I.
. 2 66. Nicolaus Chriſtoph. Radzivilius, Princeps Polonus, Ægyptü ſeſe
affirmat Epiſt. 2. de Itinere in Palæſt. in Eägypto eos, qui pruden- mortis com-
ti & ætate cæteris antiſtarent, oblonga mortuorum ofſa, modo? Me.
cbore aut ligno efſicta, aut etiam vera, hodiedue circumge- menture mori
ſtare, mutuòè ſibi monſtrare, & ad meditandum obitum co-
nortari. Menſis etiam memoriam mortis inferunt gyptii,
conviviaque claudunt triſti hoc acroamate: Mementote mori.

Drevel. to. I. æternit. prodr. cC. I. N. 26. . 3. mihi f. al. Latet ultimns Latet ultimus

Vye, &c. Ad hoc Conditor noſter, ait S. Gregor. latere nos voluit dies? cur? ex
finem noſtrum diémq; noſtræ mortis eſſe incognitam, ut dum ſemper
Zenoratur, proximus eſſe credatur; &tant? quisqnan, ſit Ferventlior in
operatione, quantò & ingert us eſt de vocatione At, dum incert? ſumlus,
guando moriamur, ſemper ad mortem perat debeamus venire: Lüäb. 12.

8. Greg. aliis.

ZZZ 2 Moral.

Hiſtoria.

cinantur 38.
5. Martyres
Ord. Min.

916 CoxciO L. Iudicii & Aortis diei certiſimus, inco S

Moral. Polyjant. E. Mors. Summa certeè neceſſitas, nos ad mor-
tem ſemper paratos eſſe. Etenim: Oualem, ait S. Cypria-

nus, te invenit Dominnm, cum vocat, talem pariter & judicabit. Tr. 4.
de mortalit. & habetur causa 32, de Prnitent. D. I. c. Nunquid 26. ex
ndet æternitas. Neſei, ait S. Auguſt. Jud horâ ve-

niat; ſemper ergo vigila; & quia neſeis, quando veniat, paratum te

inveniat, cum venerit; & adhuc quta neſci, quando veniat, ſemper

Paratus ſix. Ita S. Auguſt. òè
VII. Accedat de more Hiſtoria, demonſtrans, & mortem

homini certiſſimam, & tamen incognitam: certiſſimam, a-
deo, ut à nobis evitari nequeat hora, nobis à Deo præfixa,
Orachæ piis- Yob. 1a. . Vracca (vel Oracha) Regin
ſimæ Reginæ celebris, percupida quondam erat, ſcire quis prior moritu-
mortem vati- rus eſſet, an Rex ejus Conjux, an ipſa! Fortè i pſam conven e-
& deſtinati in
Africam, ad diſſeminandum Evangelium. Hi ſupplicabant
quam illa fru-Reginæ, ut gratiam faceret, quaâ ejus imperio per mare ve-

ortugalliæ, ſanctitate

rant quinque Religioſi, à Superioribus mi

Lenta t.

bens Regina, ſed unà ab ipſis, ſine excuſatione admiſè4 „pe.

tebat inſtanter, ſuis Deum precibus exorarent ‚ut hic ſigni-

ficare dignaretur, quis inter duos „»Regem &Reginam, prior
mortem obiturus eſſet. Rem illis difficilem petere Regina

videbatur meritò, ad hujus tamen tam pertinaces preces,

pulſant cœlum, & brevi Reginæ reſponſum referunt, per
Dei voluntatem illius vitam brevem fore „eàmque priorem

Rege morituram: haberétque hoc ſignum veri events.

Nor, inquiunt ſancti hi quinque Religioſi viri, per enſem Pro Fide

brevi occumbemus, noſtraq; corpora huc revehentur, qusbus obviam

proceſſuri ſint Rex & Regina cus horum dein primò in conſpeltum

ventura ſint illorum, Martyrum, corpora, i vel illa primò debitum

Natura ſolvet. Vaticinio pondus ipſiſſimus dedit rei ſecutus

eventus: Omnes quinque Martyrium conſecuti, revehun-

tur in Luſitaniam, honore debito excipiendi. Regina natu-

rali

—
hotror.

or, Rege
t, exotat

unt hec

Regins
gue rer
0ni mot⸗

mecepi

Drumtort
t, Mne
kati eian

iellecimne
nd genien
etun hei⸗a
Phsgumn

Uunelegen
anreum
nn

Mnenc

Cnfn
ſirſenn
Deiigun⸗

on
Nun nore

al

inn ii

Rrmorts,

Nun
ſer Gri
unun. C,

lunili4
it, s;
neiic n

.

ins, KNrn.
etiſi

Deonen
iri r
Ulia ſodtr

Priormmmn

anantene.

X AEidn

Cypicke
Mueſ
1auidn
eit,

N irid .

enn N
6

eterle⸗
nces

eferum

Gepe
in
aieflt

uhutn

R
zini

iedn
.

Ltet ultimus Dies, ut obſerventur omnes dier. 917
rali horrore mortis commota, vaticinii ſibi facti probè me-
mor, Regem, Sacris Corporibus excipiendis obviam præ-

iret, exorat, ſeſe ſubſecuturum, modòè nec dum ad iter pa-

ratam: hæc excuſatio erat, alia tamen intentio, ut ne citiùs

ſibi, Reginæ, Sacræ Reliquiæ in conſpectum venirent. Rex

itaque rerum inſcius præcedit, Reginâ adhuc per tres horas
domi moram trahente, neque dubitante, quin interim Rex
jam excepiſſet Sacra Corpora. Verùm in viaâ Rex, cum ſui
aprum fortè occurrentem inſequerentur, & ipſe ſeſe adjun-
git, hâcque ratione moram trahit tamdiu, donec Regina
rata, ſe jam ſat ſerò venire, Regem conjugem præveniret,
intelletà moræ causâ, & oculis in cœlum, cum profundis:
ſimo gemitu, elevatis, àQquàm, inquit, impoſſibile eſt, de-
cretum Dei effugere! refertque una vaticinium ſibi factum

ab his quinque S8. Martyribus in vitàâ, de ſuâ morte obeun-
dà ante Regem: quod & morbus & mors Reginæ, paulò poſt

ſecuta, verum oſtendit. Refert P. Procopius en onjug. part. I.

Diſe. 3. n. I3. & I4. Addit Pelbartus de Themeswar Ord. S.

Franc. Pomer: de &8 Serm. a46. poſito poſt F. & Benedidti. Beatam hu-
jus Reginæ Orachæ (quæ fuit Alfonſi ſecundi Regis Luſita-
niæ Conjux, his quinque SS. MM. valde dedita) mortem:

in fine ſermons. Petrus Ribaden. Flore . part. 2. ad Iy. Jan. 4 f. 4 g.

De his quinque SS. Martyribus, Ord. Minor. Martyrol. etiam
Rom. 16. Januar. Pasſi ſunt A. C. 1220. 16. Jan. ſexennio ante

beatam mortem S. Franciſci Seraph. Valentin. Leuchtins Eit. J.

16. Tan. 4f. 42. Fuit hæc Prophetia ex revelatione Divinâ, fa-

cta his SS. MM. ſine quâ revelatione Divinâ verum eſt: La-

tet altimus die &c. quanquam varia ſæpe, neque vana ſigna
ſint mortis, inter quæ morbi, de quibus S. Greg. hom. 13. in Ev-

ang PVenit Dominm, inquit, cuùm ad judicium broperat. pulſat veròô,

cùm per agritudini moleſtias eſſe mortem vicinam deſignat. Breviar.

Commun. Confeſſ. non PFontif. Lect. 9. Vide er go, ne te mors impa-

ratum inveniat. Sed:;:

222 22 3 VIII. O he-

91 S1½ CoxNcio L. Judicii & Mortis dies certiſſimus, incognitus: —
Invectiva in VIII. O hebetndo & duritia cordis humani, quòd ſolam præſentia lud

peccatores, meditazur, & futura non magis præ videt: ſic te in omni facto & cogi- heus,n
motrtem non debere kten ſz,,a,, eſ ,nr. r alinz E le uven⸗
tali deébere kteneré qulaſi Natim eſſes Morituorus alt Religioſiſſimus

eonſiceran⸗ Thomas de Kempis L..1. de Imit. Chr. C. 23. de medit. mortis. ubi er ſeccaro,
Panit entes. a. Damnanda merite à nobis noſtra ſocordia, dum credi. Getin
mus, & ſcimus certiſſimam nobis mortem, horam verò ejus nerbtti
incertiſſimam, inſuper puncto mortis & momento totam ernkla
pendere æternitatem, & hanc felicem nulli concedi, qui im rolne
paratus, & in peccato mortali decedat: nihil ampliùs tamen WnI
Quæ mortem curemus, quam quæ mortem difficilem reddant, & pericu-. Me
reddant diffi- Ioſam (ut ſunt incuria ſalutis; Sacramentorum neglectus; nenh
cile n S be- vita ſecundum ſpeciem externam ſolùm chriſtiana, & hypo- mih⸗
Eolam: criſis; vehemens amor & cura rerum fluxarum; carnis pe-. Minun
tulantia & luxuria; gula & ebrietas, facilis in peccatum gra. Hetin
ve lapſus, & relapſus, mala conſcientia, vita ſcelerata &c. lt,
Vid. Conciones yj. antecedente) nihil minùs curemus, quàm ali. imcem
quando beatè mori. Teſtis locuples, à Deo inſtruétus, 8. Hyli
David: Non eſt, inquit; reſpectus morti eorum. Pſal. I. V. g. q. d. mmiikte
non reſpicitur mors eorum; ſeu non reſpiciunt homines Münh

mortem venientem; ita clandeſtina obrepit. Seu, ut tranſtu- mnſttif
lit D. Hieron. ex hebræo: Non cogitant hominer mortem ſuam. lbin

Quare cùm ne in mentem quidem illis venit, ſubitò antè o um
Stultiſſimè: culos obverſatur perturbatque mentem. Mendova cit. ſelt. 2. ünern
Comedamus Qn. 2. fol. 2. Adeo mortis intempeſtivam celeritatem agno- uuſſta
bibamius; eras ſcunt peccatores, vitia tamen non corrigunt, ſed augent, & hiiun
ma, WMai 2⸗ aggravant extrema ſtultitià & inſaniâ: ita enim inquiunt: un
13. Comedamns & bibamus; cras enim moriemur: Iſai. 22. 13. Vbi vitam AKiR
non in longius tempus, quam in craſtinum prolongandam tenmane
exiſtimabant, tantam mortis celeritatem quotidianis docti Iul l
experimentis, prævidebant, de mortis vicinitate rectiſſim?è Eegeai
ſentientes, ſed de præparatione ad mortem ſtukiſſimè judi- (xi,
cabant, dicturi conſultiùs: Zejunemus, lachrymemur, paæniteamus . Pticblo⸗

cras enim moriemur- Sed: Comedamus & bibammcras enim morie: (i abe
mur Vere, ut notat Clemens Alexandr. L. 2. Pzdag. C. I. non mo (Kimt
S 663

u.

—

/. 4
ſl⸗ fi

Kigeten

1, ANI.

Otmelde⸗

1

1

An

Sõ

run gefs

Im m

Celeratat
1, in D

ſcitthkens
Gebnrut

i n n D

(Pbidui
ritaten,
Cpell
wrnaue⸗

Gzmin
er⸗ ,e
R, 1 ,llee.

Cletn

e

pe graviori piaculo, dum in Adamo morti certi
dicati, decreto Divino in pænam, omnes & ſinguli mortis

ünſe

OH

Latet ultimus dies, ut obſeræentur omnes dies. 919

A in craſtinum morituri, ſed jam hodiè mortui & ſopulti. Monet

Deus, mortis recordari in juventute: Memento Creatori tui in

die Zuventutis tud.: & c. Ecœcle. I2. I. eo fine, ut probè . & absque
„ *° % . . .
peccato, vitiôque vivatur, mandata Dei obſerventur, mor-
tis, etiam juventutem fallentis & abripientis, conſideratio-

ne: Et tamen peccatores agnoſcentes hanc mortis celerita-
tem & hocce periculum, inquiunt: Vtamur creaturd, tanquam

in juventute, celeriter Sap. 2. 6. J. d. utamur celer iter; ne præ-

occupemur morte, antequam creaturã voluptuosè uſi fue-
rimus, eaq; nobis præripiatur. Peſſima conſequentia : Cras Acceptâ mor-
moriemur- Ergo liberaliter peccemus. Etiam juvenes mors tis ſententia

rapit: Ergo in voluptatem noſtram, tanquam in juventute, uta- Adamus tra-
weiur creaturd. V. Mendoza ibid. n. 16. fol. 27. & Conc. ſequ. num. 7.

(tat de vitã.

Hereditaria ab Adamo hæc lues eſt: cogitare de vitâ, de
mundo, de temporalibus, de voluptatibus, cùm cogitan-

dum de morte eſt, & ad hanc ſeſe parandum. Ita legitur

Geneſ. 3. ubi minitatus Deus Adamo ob commiſſum pecca-
tum fuiſſet diverſas pœnas famem, ſitim, laborem, & ipſam
mortem: In ſudore vultüs tui veſceri pane, donec revertari in ter-
ram, de qu ſumptus er, quia pulvis es, & in pulverem reverterü. Verſ. g.

Illicò, fubdit S. Textus verſa zo. converſus Adam ad Vxorem

ſuam, appellavit illam Evam, quod nomen idem ſignificat,
ac mater viventium. Et vocavit nomen Vxoris ſuæ Eva, eò quòd
mater eſſet cunétorum viventium. Cùm potiùs eam vocare de-
buiſſet matrem morientium; nam per peccatum mors intravit
in mundum. Rom. g. 12. Magna ergo ſtupiditas & impruden-
tia fuit Protoparentis noſtri, jam peccato obligati, quòd con-
demnatus ad mortem, de vitâ cogitabat, & tractabat tempo-
rali. Idem nos, Adami infelices filii & heredes, agimus, ſæ- Ita nos tra-
fma adju- Qamus terre⸗
na, aut vivere
periculo & mille viis lethi, in dies, horas, & momenta ſub- lumus, cum

jecti, ab eâ nullibi & nunquam ſecuri, non tantùm hoc tan- moriendum

ti & tam ſerii momenti negotium omnium negotiorum non & de morte

. agi⸗ cogitandum.

5

agimus, mortis immemores aut penitus obliti, illam
ſequentis & extremi denique tremendi Judicii, ſed inſuper
illa ſtudiosè tractamus, quæ mortem judiciumque, noſtrâ

jacturà ſalutis æternæ potioris partis hominum. Ouid iſtuc,

1uaæſo, ait S. Eucherius Epiſc. Lugdun. in Epiſt. Pareneſe, quid
WMiuc eſt? Nihil ita quotidie homines, ut mortem vident, nihil ta obli-
viſcuntur, ut mortem. Calam. Glv. Diſe. a2z. de morte n. 2. & Auct, in
Sentent. Eol. IIé6. Et unde iſta tam noxia dementia? A ſerpente

infernali, qui eadem ratione primos Parentes noſtros dece-

pit, dum Evæ dixit: Nequaquam moriemini: Geneſ.3. 4. & Adam

Evæ, ſerpentis promiſſa referenti, fidem habuit; ejus Verbis
deceptus: juxta SS. Ignat. Iren. Hilar. aliôsque. Cornel Pid.

Aſtus demo-J.Sl. Ita etiamnum paſſim omnes decipimur per illud: N-.
nis: Nequa- quaquam moriemini; eſto palàm ſit, omnes omnino mori, de

uemn morie. quo primâ hominum mundique ætate, quàâ per aliquot cen-
H, tena ſecula vivebatur, faciliùs dubitari potuiſſet. Ita dœ-
mon perſuadet Jjuveni: robuſtus es, facilè vives ad-

huc annos o; non morieris in flore & vigore ætatis: Stu-

dioſis perſuadet: non moriers, antequam finias ſtudia;
aliis, antequam finias negotia, quæ habes præ mani-
bus, contra illud Zacobi 4. à v. rz. Denique nemo eſt tam
ſenex, qui non putet, ſe adhuc ſaltem ad annum victurum:

nemo tam æger, qui ſibi non polliceatur plus vitæ tempo-

ris: & decipimur vandâ ſpe longioris vitæ. Axioma veriſſi-
mum: Mors omnibus & ſingulis vicinior eſt, quàm omnes
& ſinguli putent, quia illo anno, quo ſinguli moriuntur, pu-
tant ſe non morituros. Cornel. cit. ED. ubi plura: Faber, Dom. 3.

iuntur in tempore non ſuor Eccle. z. §. Cornel. hic. Hinc denique
in morte gemitus, lamenta, deſperatio. Vid. Cone. a6.n. 6. biſt.
&a.. n. y. Conc. ſequ. num. 6. Conc. Fr. à n. f. Examinemus nos de-
ſuper practicè, mala corrigamus, bona conſilia colligamus,
eęãàaque implere, firmiter proponamus, ſtudeamusqus in ſa⸗
= uulululununntem

Adv. C. 2. n. I. En: etter, moriemini. Adeo plerique mo-

920 CoNcCO L. Judicii & Mortis dies certiſimus, incognituus:

voluntate, nobis difficillima faciunt u tplurimùm, quia cum

hr

“
ei

1

—

temn noſt

ler illos,
4 21.

. Thon.5

. 10
ſte, ſet

tt o
(. Ator
Per D

Knle

.

ſpiſtee

Munc

n
Lovrt

4
Eclenen
Nn gei

ue
Alia
l oon
Verſc⸗

4 Mi “ .

.

11 n

tAbe
Snoſtrae,
34 KlH
it ent
e. (d
r erlu
mnin i
e! A Kel⸗
et he⸗
El nire,

eeuntis:
e
e eAn
unficum.

s ſtete
um el
Guin 0NN

oinmI
L n,

Latet ultimus Dies, ut obſer ventur omne⸗ dies. 921

—6= = —

Iutem noſtram, ne incauti abripiamur, ſed ut ſecuri ſimus

inter illos, qui zune videbunt flium bomini, venientem in nnbe.

Lucæ 21. 27. Cnc. 16. 4 n. 6.
vis. Thom. Kemp. L. I. C. 2. 2 Imit. Chr. Cornel. zab. in uuih. Authores.

26. 13. & PL. citt. 4; Francik Mendoza in I. Keg. 22. Annot. I4.
totà, ſeu Sect. I. 2. & 3.4 f. 2 ft. Alex. Calamat. Glv. Diſc. 22. &
Audlar. de Morte. Drexel. de Kternit. Prodromo Tom. I. Oper.
Matthi. Faber, F. §. Cathar. Conc. 7. & Conc. Funebri 3z. Au-
gu ſt. Paolet. Srm. 26. in Eer. 5. Dom. 4 Duadrageſ. & Fer. 4.
Cin. Anton. Sucquet, Via Vitæ æternæ L. 2. C. 2. 4 f- 269. Po-

lyant. Domin. Nani Mirabelli E. Mors. Paciuchelli in Jon.

Lest. yS. H. 10. à f- 217. Pexenfelder Concion. hiſt. 91l. Thom.
Staplet. Dom. 1. Advent. Textu 2. & 3. Petr. Pennequin S. J.
Ves. ad Amor. Divin. Conſid S. à f. p26. Alphonſ. Anton. de
Saraſa. S. J. Ars ſemper Gaud. tom. 1. tr. I15. J. F. à f. 392. Vid. ſu-
Conc. Is. de empore Indici extr. & Indic. Ker. E. Mors.
dta.

Sir ettr iaer 4383 4383-s33.-53 3-6383-4383-f3 8. 3-2382 .

CoONGCIO LI.

Alius ſancti Timoris Stimulus: Milerrima damnato- za. can. 55.

rum æternitas, quæ noſtram ſalutis i incuriam &
ſocordiam confundit, damnat, & corrigit.

Zox clamantis. Parate viam Domini. Lucæ 3. 4. Donm. 4.Adv.

Beati, qui non viderunt G crediderunt, oann.20.2 9. F. S. Thomæ.

Arare viam Dominz. jubemur. Nempe Za alia Domini, Duplex Via:
alia deemonis. uſtorum alia & ad cœlum, alia im-Dei & dœ-
iorum & ad inferos. O quàm undequaque viæ di-monis.
verſæ! Infelix illa impiorum, duce in ſcelera & præ-
Mechtl de Jud. extt. Aa aa aa cen-

rteductus.

922 CoxNcio LI. Miſera Damnatorum æternitas:
centore diabolo, cum præcipitio in infernum: Beatus vir, qus
in viâ peccatorum non ſtetit. Pal- I. 1. Ambulavimus vVias diſiciler.
ep. y. . Econtra ſuaviſſima Via juſtorum. Beati immaculati in
ved, qus ambilant in lege Domini. Pſal. I185. 1I. Vid. Conc. 6y. n. I. &

Ind. Ker. V. Via. Via Domini eſt via innocentiæ in baptismo

acceptæ; & quia hæc à valde paucis tenetur, eſt alia poeni-

tentiæ, quàm ingreſſus eſt Filius prodigus: Surgam & ibo ad

g

patrem meum. Lucæ I,. 15. Hortatur Deus & clamat: Converta-
tur impius à vid ſuä, & vivat. Convertimini, convertimini à vit ve-
ſeris peſſimis. Ezech. 33. II. qui igitur in peccatis vitam agunt,

per vias revera abeunt peſſim as, errant, aberràntque, longè
à ſalute & Deo recedunt, & morti approximant, imdò deni-
que in punéto ad inferna deſcendunt. Job. 2. 13. Ideéque monet,

invitat, rogat, minatur Deus, per ſe & per ſuos ſacros prædi-

catores, ut reliétâà viâ pravâ, viâ peſſimâ, viâ æternùm ex-

itiali, per viam rectam & æqquam revertamur, ut vitam in-
S. Thomas in veniamus & ſalutem: Parate viam Domini. Exemplo ſit S. Tho-
viam reétam mas Apoſtolus, qui dum à cœteris Apoſtolis aberat, quando
venit Yeſus, aberraverat, viam infidelitatis, & quidem perti-
Miſericordiſſimè reduétus

naciter, ingreſſus: Non credam.
in viam fidei, veritatis, & gratiæ, oſtenſis etiam, & ad palpan-

dum exhibitis ſacratiſſimis Vulnerum Cicatricibus Lateris &

Manuum: & una audit: Beat- qui non viderunt & crediderunt.
A Chriſto ſuaviſſimè invitatus: Infer digitum tuum, viſu & ta-

Ru, (tetigit enim Vulnera Chriſti: Videbat, tangebatq homi-
nem; & confitebatur Deum, e non videbat- ait S. Aug. Tr. 121. in
dulitate, ad ſemitam fidei & pœni-

Joann.) à gravi ſuãâ incre
tentiæ rediit, eam verbis magnum amorem ſpirantibus:
Dominus meus & Deus meus. v. 25. teſtatus, & errorem compen-
ſans magnis laboribus, ut qui ſolus totum penè terrarum or-
bem evangelizaverit. Cornel. in v. 29. E. Engelgr. F. & Thomæ g. 1I.
& 2. Oiuia vidiſti me, Thoma, credidiſti. v. 29. Nos verò lumine
Fidei inſtructi de iis, quæ nec videmus nec tangimus, opor-
tet eſſe inter illos: Beati, qui non viderunt, & crediderunt. O uti-

nam

Nſimus

IVidem

ſte, cumt

ii: Mn
4 howin
Gert,orele

1

ta totins
Us nobis⸗

Mma

tiſe ac
Weet Ane

n, Rhi
Aunc lote
okrocpe

eliri Ka

Ultfarie
nnn, et

na nit
uroſto⸗
Loerteckarion

N
C n.
UAinete

len ecei

ier Ccente
UAite

1

. N
Iltematten
Woptent,
nnos
mnel cecic
lemper!

Nmor 8, 1
ſinlerno

mm.
—
Nlien,

4

6

ſ.
mg⸗ 9 ,
Ahieig

„ 1

41, 164
mnele M

8
. e e

4
11P iſ edee
1

A pN

0 4
„ſw er

rintn

Uunt, imdt

deogren
ſicos
jietetruan
k, ut vitan
mhon!
Dernt,

Giten
line AUt

nte
Tiialnt

10 N

, lN.
lli

Nug ſinn

„

Woſtram Salutis ſocordiam damnat.

nam ſimus! Infeliciſſimi alias futuri, fi nobis eorum, quæz
non videmus, nulla aut nonniſi mortua fides fuerit, tum

certè, cùm nobis ſalutis & æternorum nulla cura. Ita ajunt
impii: Non eſt, qui agnitas ſit re verſus ab inſeri'. Sap. 2. I. de quo-
rum hominum genere Chriſtus: Neque, ſi qui ew mortuts reſur-
rexerit, eredent. Luc. Ié. 31. E. Conç. 32. num li. Tam parum ſæpè
ipſa totius æternitatis moles, & alterius vitæ perennis ſta-
tus, nobis cordi & animo eſt: eò tamen omnes ſerius aut citius
mnetam properamus ad unam ætternitatis: ITbit homo in domum æterni-
tatis ſuæ. Eccle. 12. .. Et- eò quidem omnes tendimus, ſed diver-

„₰

ſimode: alia enim ſicut via eſt juſtis & impiis, ita alius termi-
nus, ſed hic idem in omnem æternitatem. O æternitas!

Hanc contemplati fuimus, ſuprà Conc. 258. aliquantisper pro

noſtro captu, & velut in umbrà, eandem reipsâ brevi in-

greſſuri: Reſumo cogitata de æternitate, ut vel hinc docea-

mur efficaciter, ed viam noſtram Domina, ad Jjudicem Divi-
numparare; etiam nunc toti mundo, & omnibus, quæ mun-

di ſunt, ad miſeram æternitatem viam parantibus, firmiſſi-
mo propoſito (Dixi, nunc cæpi. Pſal. zé. I.) ultimùm valedice-
re, execrari omne peccatum, ceu viam à cœlo ad orcum re-
giam; viam pœnitentiæ, etſi arctam, amplecti. Vid. ſapra
Conc. go. n. 3. Paremus, AA, & excitemus in nobis lumen fidei

ad vivaciter apprehendendam de Æternitate hanc verita-
tem: De quâ longiſſima, in &cula Saculorum diuturnaâ, bre-

viter dicentem cum Dei gratiâ, pro veſtrà ſalute, patienter

II. Veritas & fundamentum eſt in compendio: Æterni-
tatem attende, quomodo Sancti in cœlo, & reprobi in infer-
no optent, melius virtutem coluiſſe. Quam longa eſt, cu-

us annos neque arenæ neque guttæ maris adæquant! Vbi

ſemel ceciderit arbor, ſive ad Auſtrum, ſive ad Aquilonem,

ibi ſemper manebit. Neque erit ultra tempus, aut occaſio,

aut mors, niſi æterna. En ut vel unum peccatum homi-

nem inferno claudat:? quanti damnatus vel horulam eme-
ret,

Aa aa aa 2

Fundamen-

tum de æter-

„

nitate.

924 Conxcio LI. Aiſera Damnatorum æternitas.
ret, ſi pœrnitentiam agere poſſet: ſed fruſtra eſt: atque à do-

mone irridetur. Vide igitur, quid, & quâ in æternitate jſam

ſcribas: Semel enim cogitata, dicta, facta, æterna funt, & in-

fecta eſſe nequeunt: Vtinam, utinam ſaberes! Anton. Sacqueet
Via Vitæ aternæ L. 2. C. 42. 21. Hag. f. y92. V. Conc. 39. n. 6. Conc. 42.

Eſt granum u. 9. Conc. pz. n. 3. Singula jam nunc bene maſticata granum ſena-

ſinapis. pis ſunt, & eſſe poſſunt, quod excreſcat in arborem æternegz

& ſupremæ felicitatis Matth. 13. 31. ſeu quæ ſingula, bene con-
ſiderata, cauſa eſſe poſſint homini melioris vitæ, & per eam

obtinendæ æternitatis beatæ. At proh dolor! quàm à pau-
Noſtra So- ciſſimis vel unum horum expenditur, ne dicam omne. Ecce
cordia circa pide inſtructi, facile novimus, Deum, miſericordem equi-

& ialutemm. dem infinite & adeo, ut miſericordiam ejus ſuper omnia
opera ejus, multis, ſæpeé, & juſtiſſimè deprædicet, eam ipſe

expertus ſummo ſuo æternéque bono pœnitens David:
Illeque omnes ſincerè pœnitentes facilè in gratiam recipiat,

omnium à peccatore malèe actorum oblitus, ut ne recorde-

tur amplius: Ezech. 1Ig. 22. Attamen juxtà etiam juſtiſſimum,

creaturas eſſentialiter ſuas, à fupremis Angelis, ad hominem

usque, inſuper abs ſe immenſo ſui Sanguinis pretio redem-
ptum, damnare æternum, pœnaâ damni & ſensús, utràque

graviſſimà; quod quidem Deo neutiquam imputandum,
ſed propriæ ipſimet liberè peccantium culpæ. Expenda-
mus inſuper, peccatum non eſſe, niſi voluntarium, & adeo
homines liberrimè & voluntariè ſeſe ad Orcum, peccato gra-
vi juſtiſſimè & comminatum & debitum, detrudere, & velut
impetu cò proſilire, nec quidquam proficientibus bonis
omnibus monitis. Ant. Sucquet. Inag. I4. f. 296. Vià vitæ aternaæ.

Hoc Fide Divina credito, cùm ulteriùs ſciamus, id agere ma-
jorem hominum partem, & adeo perire; quis non videat, &

manu velut palpet, ab illis omnibus æternitatem negari ſal-
tem factis, non credi: aliàs in eam miſeram ipſi miſerrimi
ſeſe tam facilè præcipitaturi non eſſent: & quot horum!

Oraculo ipſius æternæ veritatis, Chriſti: Multi & omnes vo-.
cati

—
a cel
ie. AC⸗
lin hunt

emuni,
rbantes,

.ulshabu

Adum di
gio,at
6o, ubiti⸗
Uoinorin
Wagtor
eltij
Auuncik
(amnron
geeniaren,

M

oerbol:

Enign

Eillam

ſltmn
Mce
M cenli

tionende

lregt l.

dlk

. MMiin

Ger hujn
Kwors.
ematu
Ir.lz.4

ee

ing. cit

5 4 . .
o Er 2
M .

Ugoletn

moNe E

ticortent
6 fie

cicet, eun
enitens OH

atiamteci
uNen
un utinn
blis Alunit
Eg

8

I inann,

=

he e
un,
, elui⸗

e .

1

.

6

— =
See

—

6

Uethu

Rus

15

8net

4

iininn

dem ingens commodum, ſed & terror & damnum, adeò ut
vel ſcintillam metuamus, cauti & moniti illo: Sepe parva
ſcintilla magnum excitavit incendium. Multa circa elementum ipſi accendi-
ignis (quod equidem Deus in uſum hominis ſolius dederit, mus liberè

concrematur.

4

ò

Noſtram Salut i ſocordiam damnat. 925
cati ad coœlum; Pauci eleltti Matth. 22. I3. & c. 7. v. 73. ſpatioſa

eſt via. &c. Hiſtoriis aliàs inductis, ſaprà Conc. 10. n. 6. qua tota

plura in hanc rem ex multis millibus pauciſſimos ſalvatos fuis-

ſe. An hi, liberrimè ſeſe in æternas inferorum pœnas de-

turbantes, æternitatem cogitaverint! meditati ſint? præ

oculis habuerint: imò vivâà fide crediderint:? An non delibe-

92 ½

randum diu, quod ſtatuendum ſemel? ſic in ineundo Con-

jugio, Statu Sacerdotali & Religioſo, imò quovis graviſnego-
tio, ubi factâà electione retrogredi ampliùs non conceditur?

An minoris momenti negotium ſit illud, quòô de totà immu-

tabili agitur æternitate, in quà magnum chaos firmatum eſt,

Lucæ 16. 26, magnum barathrum, magnus hiatus interjacet,

& tanta diſtantia, cœlum inter & infernum, Beatos inter &

damnatos, ut non detur his ad illos tranſitus, idq; in omnem
æternitatem, quamdiu Deus erit Deus.

III. Diſcurramus ulterius practicè uno alteréve exem-
plo ac ſimili: primum de Igne, quod Elementum, orbis qui-

Timemus

ignem tem-
poralem, non
æternum,
quem nobis

ut veteres Philoſophi, hominem divinum aliquod eſſe ani-Peccando.

mal cenſuerint, quèd ei uni ignis uſum atque adminiſtra-
tionem Deus indulſiſſet. Labtant. de Orig. error. L. 2. c. Io. Amor

Increat. L. I. c. I. ſect. 6. f.pz.) in conſiderationem venire pos-

ſunt; ſed hic loci, quòd ignis hominis terror ſit, & tortor;

in què, vel in hoc, vel in altero mundo, conſtitutum eſt b-
pliciorum ultimum, nonniſi enormibus criminibus decretum

per hujus orbis Jura: uti Incendiarii (quibus pœna civilis

eſt mors. L. alt. in f. ff. de lncendio, ubi Gloſſa fin. addit : aut igne
Canones eſt Excommunicatio. Pirbing.

Juxta
L. yj. t. . à n. 47. f. 243. Conſtit. Carol. Artic. I2 7. & ibid. Matthi. Se-

pbani 7. C. à f. 1,3.) Monetæ Falſificatores. Ibid. & UMem art. III.
Pirhing. cit. L. g.e tit. 2o. J. §. Sodomitæ: Carolinæ art. II6. & te-

phans

dAa aa aa 2

926 CoNciοι LlI. Miſera Damnatorum aternitas

———

phani Ibid Pirhing. tit. 16. F.. ubi & de Beſtialitatem committen-
tibus: Hæ ignis Ponnæ civiles ſi ſint juſtæ (& quis juſtas ne-
get? quis Deum arguet injuſtitiæ, quèd injurias ſibi gravi-

ter illatas, per Pœnitentiam, quam expeéctat & acceptat, de-
2 2 * * .* * „ KN =
bite in vivis non retractatas, igne puniat, & quidem æterno:
Sedi: Ignis terror hominum: quis non excutit ſcintillam ve-

ſti ſuæ incidentem: quis non metuit, cùm non ipſe adhuc,

ſed jam proximus ardet calegon: Virgil? In Republicà bene or-
dinatàâ leges conſtitutæ ignis & incendii præcavendi, ſo-

Piendi, extinguendi: In hujus eventum futuræ neceſſitatis,

ad compeſcendum incendia, extinguendum flammam, quot
inſtrumenta, quantæ machinæ, & quâm artificioſæ multam
aquam continentes, quibus facili labore multæ aquarum
moles in altum excutiantur ignem? Animadverſo pericu'o
pulſantur campanæ vel concutiuntur, perſtrepunt tympa-

na: concurritur undique; Vulcanus evocat omnes, ut igni
reſiſtant: Malevolus ſit vicinus o portet, qui, cùm poſſit, et-
ilianm ſibi non metuens, non advolet malo publico vel vicino

opem laturus. In tali caſu neceſſitatis & incendii graſſantis
nihil non extremum tentatur: nêrunt experti. Omnia be-

ne, prudenter, & humano judicio ordinatè. Merito timen-

dum & cavendum ab igne noxio, à quo timet vel infans, mo-
dicè inde paſſus & uſtus ſemel.

ſocordem arguant, ut qui plùs timemus ignem hujus mun-

di elementarem, qui facilius evitari potefſt, quàm illum in-

ferni, in quò nulla eſt redemptio, æternum. Novimus ex S. Au-
guſt. & P. noſtratem ignem, etſi tam acutum, æterno com-
Paratum, pictum eſſe, fumum & umbram, imò refrigerium.
Dau poterit habitare de vobi cum gne devorante? quis habitabit 6ℳ
vobis cum ardoribus ſempiternü? ſars. 33. a. Sicut in publico Reo-
rum ſupplicio Concionator, qui reum ducit, populum Rei
ſupplicio hortatur, ut ſcelera caveat, ne in ſimilem pœnam
incidat: Ita ſanè, qui novimus, qui timemus hunc noſtrum
ignem

licè it Et quò hæc omnia dicta
tendunt:? eò ſanè, ut noſtram in ſalutis negotio ſtultitiam

Een deyv
. gul

ne: Cui
meris, l

Utis, ultra

mrarend
Nühebes,
nen
s: Waſn
huis kopo
nnni
Nonnn

Unnnlus

Nnn rle,l.
Wicn ar
Mun cono

= E

kolms,
(ſömdd,
neccatkh
nlb mnit
6 lonnn
Eecac
1. O
ebrer e

——

=—
—

—,—

—

=

AIIIns c

Umero, ſi

Mce, Vi

69 G

.

G

M Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 927

enamim ignem devorantem; quantô magis timeamus ardores ſempi
Rgee, ternos, quibus ſemper in æternis gehennæ incendiis poſt
isi mortem cruciabuntur impii. Dicant damnati, qui experi-
N untur. Dic, 6 Cain invide fratricida; dic, & uda avare pro-
Ginm ditor; dic, Herodes inceſtuoſe; dic, Epulo quondam delica-
itſinl. tiſſime: quinam ardores ſoempitern- 5 0 æternitatem, nullis
mes, numeris, null arenâ minutifſima, nullis guttulis immenſi
Dbim maris, ultra omnes numeros multiplicandis, numerandam:
raei, Jemper ardendum; finis nunquam. Hæc cogita, cuùm te tentat
uers Lula, libido, avaritia, ambitio: dicito: non ſum tam ſtultus,

dummag nNon ita hebes, ut guttàâ, ut momento uno fœdæ voluptatis,
een emam =ternitatem dolorum, & ſeræ, heu! nimis Poœniten-
len tie: Non ſunt condignæ voluptates, deliciæ, & Veneres
werhohen⸗ hujus temporis ad futuram Pœnam, quæ revelabitur in
epuntn. damnatis: quod enim momentaneum eſt & leve voluptatis
Cnchut ebriorum, ſuperborum, libidinoſorum, æternum tormen-
nmd. dorum p ondus operatur in eis. Wes anti, perire, imò nun-
N quam perire, ſed ſemper ardere, emat? V. Ceruel. zn. Hai. 3 3.14. Hro- NN
ut ſtatio facto contraria; etenim adeò liberè mancipia carnis, oſti ſu⸗
ſenſuum, concupiſcentiarum mundi, dœæmonis, quibus fa- e.

cile cedimus, ipſi noſtrümmet incendiarii ſumus; pabulum
agjicimus, quoties peccamus, imò oleum & fomenta, cum
tin in peccatis hæremus, obſtinati: cùm in peccato vel uno le-
IE thali, uti libero, ita liberè morimur, æterni ignis inextingui-

Nn ui bilis lignum, conſumendum nunquam, ſumus: cujus cul-
* paä hæc accidunt: noſtrâ: Scintilla parva peccatum videri
unIE poſſit: Magnum Inferni incendium: quod ſine illo non fo-

emsede ret. O quam ſtultè nos in tantos ignes præcipitamus „ubi
tenebræ, fletus, fœtor, ſocietas de'monum, fames & ſitis,
eEG vermis conſcientiæ: omnia graviſſima, eàaque æterna, ſine
numero, ſine pondere, & menſura, juſtiſſimo Deo ſcelerum

1 pti vindice. Vid. Zebentner in f. citandus fol. 3586. Vid. ſeprà Conc. 3z.
Nr, ny. 1. &S S. & per tot. nec non Conc. 38. & Indice Kerum. E. eni! Ater-
N

Aaent multa ſi-

92238 Coxciοι LI. AMiſera Damnatorum æternitas:
VtVentri bre- IV. Alterum eſt, quòd Mortale s in gratiam ventris
viſſimè bene (quem tamen corrumpi neceſſe eſt: Eſca ventri, & venter eſei;

ſit, multi au- Deus autem & hunc A has deſtraet ,1. Co r. F. 13. )neſcio quid gra-
viſſimorum laborum curarumque agant, imò & ſcelera per-
petrent, nihil territi gravibus pœnis à Jure ſtatutis: in gra-⸗

ne formidine
& temp. E. — 2 e
tcrna tiam autem Animæ immortalis & æternæ deſides ſint pla-
Stolidiſſimè! né, & pigerrima animalia, neque poœnas, easque immensuùm
Pro Animà graviſſimas & æternas reformidando, & Deum fſub illis ju-

mmrottalt entem, ut eum amemus, revereamur, ejus mandatis obſe-
RiIhil-

quàm e Matth. 6. 2y. Ponam & ipſam mortem temporalem
à talibus minùs formidari, aliquatenus adhuc condeſcen-
dendum eſt. Sic vel pueri ſæpè audent aliquid, etſi ſciant,
virgas ſibi in ſuum tergus certò futuras: cur? quia hic do-
lor brevi abit. Sunt, qui malè agant, pauperes, carcerem
nil metuentes; divites mulctam pecuniariam: ſunt qui au-

deant committere furta, rapinas, latrocinia, & quæq; a.

via, minùsque (ut hoc hominum genus ſolet) metuant fu
cam, enſem, rotam, & c. hæc evaſuri facilè, ut credunt, vel

.

morituri, ut cùm alias moriendum ſit. Theodoro nil refert,
bumine an ſublime putreſcat: an Eccleſiaſticam, an infamem ſe-
pulturam, & aſini accipiat: etſi hoc hominis ingenui non

ſit. Audent hæc, inquam, utplurimùm in gratiam ventris,

cui in otio ſerviunt, & bene eſſe volunt; etſi cum periculo,

& jacturâ vitæ. Annon hinc convincimur, nos pejuùs agere,
& graviora audere? quid? contra Deum, ſcelerum vindi-
cem? pœnis æternis? ut carni, ventri, ejusque concupiſcen-
tiis fiat ſatis? ſine formidine: eheu probrum in homine
Chriſtiano! an non flammis æternis digniſſimum? Et cui
vera Fides, & omnia Dei dona ac beneficia in majorem
damnationem cedant:? Ita pro unâ die tota æternitas ven-
ditur beata, emitur miſera, & quidem inani ac turpiſſimo,
rectius, nullo lucro, ſed graviſſimo irreparabili damno.
i⸗

—

—

quamur, & ſic una ſalutem noſtram operemur annon omnia
æquiſſima & homini peroptabilia? Nonne anima enim plus eſ,

nli
IAcula ſun

cie gelnn
it, ⸗
M iuun
Cune lhin

E—

Hirgeuui,

ahv,. Cl.

bocatinsi
Wehetene

A

ſ nctune
le Mcbore
Eere Kcum
ing nnme
redn
enporice
Mision,
Unconeni
yingitzue
uinlretitte

G R
um ey/ , 1

l⸗ Nang

Lennvite g

iun fanlen

lehentne,
Peron. in
G onyin
I.Crel

in

2 . SS

uuu Woſtram dalutis ſocordiam damnat. 929
num A Simili. Ephemeri, ſeu Hemerobii, aut Monometi, ani- Simile: ab

¹.

malcula ſunt breviſſimæ vitæ: eodem, quô incipiunt vive- aviculà unius
Ig re, die deſinunt. De eo Ariſtot. Hiſtor. Anim. L. I. c. y. Animal, diei, Ephe-
leng inquit, quod à vitâ uno die deſeribendäà Rphemerum appellatum eſt, Mero.
ſatsin pedibus quatuor, penniqg, totidem movetur, quod non ſolum vitæ ſuæ

deies 4 ratione proprium nomen meritò habet, ſed etiam ilad eſt in ipſo majus Homo ani-
Snenm miraculum, ut, cum quadrupes ſit, Voluere quoq; ſit. Majol. Dier. Ca- mal: Ratio-
um niculato. . Colloq. 6. F. 75. e Ariſt. Plinio & Kliano, ibi citt. Adji- diet & anius
DSMANih cit Bocatius ibidem. Animal hoc Infans manè eſſe, juventu- ei⸗
ame tem tenere meridie, veſperè ſenio confici, & mori. Le Blanc in
niua Pſal. Sg. 4. é Plutarcho. Cornel. in 2. Petr. 3. S8. fol. 395. Plinius L. II.
tentnn hiſtor. natur. c. 36. refert, reperiri illud ad Flumen Ararim Gal-
. liæ Narbonenſis, cum aurora naſci, ad meridiem usque cre-
ices6 ſcere, & cum ſole occidere ac mori. Hoc tamen, inquit Pli-
mihe nius, maximè admirandum eſt, quòd ſolicitiſſimè cibos quæ-
eteet rat, prædas congreget, nidos conſtruat, & ſibi in plurima
mNi tempora de Annonâ provideat. Ap. Jo. Capiſtr. p. I. Dom. 1y. F. 373.
MKH Hujus Aviculæ aut beſtiolæ diariæ, ſeu unius diei, cùm ali-
ejne quando meminiſſet Romanus Orator Lib. 1. Taſeul. quæſt. Con-
,Ut en e. fer, inquit, noſtram longam ætatem cum æternitate, in esdem prope- .
elmh modum brevitate, quâ illæ beſtiolæ repeniemur. Miſſo hocce Ethni- Mille anni,
„mimm CcO: ad ſuos Neophitos S. Petrus, Apoſtolorum Princeps: “ nus dies.
nis ingenn Vnum verò, inquit, non lateat vos, chariſſimi, quia anus dies apud
atimde Dominum, ſicut mille anni, & mille anni, ſicut unus dier- 2. Petri 3. 5.
amgs Citat S. Petrus Pal. go. 2. ubi Pſaltes graphicè depingit bre-

goseſ⸗

vitatem vitæ noſtræa. Duid ſtrus, inquit Eugubinus Epiſco-
ARerug Pus in Pfal. Sg. quâ fretus ſpe vivis? quid ſimille annos plus, quam pri-
mus genitor, qui 93o annos trajecit, ipſe viveres?“ omni etas, quia mo-

luni⸗ riendum tandem eſt, erit tibi velut una dies heſterna elapſa: Ap. Pau-
N lum Zehentner a f. 275. Nempe Mortales unsus dieculk ſumus. Et
en. 8. Hieron. in Eſal. go. poſt plura; Poſſeſponer querimm; inquit,
ii⸗ S divitias apparamus; procreamus ſilios s laboramus; in regna ſucſtolli-
uuc⸗ mur; & omnia facimns; & non intelligimas, quia araneæ telam texè-

i mius. Cornel. in cit. 2. Petri 3. 8. ubi multa: ſicut & Le Blanc in Pſal.
. Mechtl de Jad,. extr. b bb bé ,, 4.

„30 CoNCIO LI. Atiſera Damnatorum æternita:—
29. 4. Hæ nugæ nugarum & vanitater vanitatum, uti vocat S. Au-

– .

guſt. L. 5§. Conf. c. II. Si 8S. PP. graviter perſtringunt eos, qui
terrenis iſtis, nugi nugarum, vanitatibus vanitatum, immergun-
tur, cùm ſint breviſſimæ vitæ, cui nimiùm adhærent, & ſeſe
ad æternitatem piè parare deberent; quantò majori iniqui-
tate & dementia illi agant, qui, ut ſuæ carni, propriæ volun-

tati & pravis concupiſcentiis obſequantur, ſe ultrò, ſine for-

4

quam mille
anni.

ubi eſſet, in carcere, antro illo alto fœdoque annis 19. deten-

murmure. JM
iInn Inferno V. Sicut autem mille anni hujus vitæ tanquam dies heſternz,
dies una tan- quæ præteriit“ ita econtrà damnatis una dies pro mille annis

midine peccando, æternis pœnis objiciunt, negleéto Deo
cum ſuis ſanctiſſimis legibus, oppreſſo propriæ conſcientiæz

erit. Non rarò perbrevis mora præ doloris vel tormenti
acerbitate Mortalibus in hac vità creditur excreſcere in im-
menſum, ita ut nec ſpes quidem certa, finiendi paulèò poſt
doloris, mitigare ſemper poſſit præſens incommodum.
Quam tempus longiſſimum viſum fuerit Pecchio, neſcienti,

to:: ſuprà Conc. 35. n. 6. unde tamen denique ereptus in lucem
ad ſuos prodiit. Quid erit apud damnatos æterno carceri
incluſos?! horulæ paucæ, pauculi dies his videbuntur anni
complures; credent tranſüſſe ſæcula, cùm quadrantes fluxe-

runt, veriſſimèque dici poteſt dies heſterna, hodierna: horula

una, minima quadrantis portio, minutiſſimum temporis
punctulum, ante oculos damnatorum, tanquam mile anni.

Purgatori Neque hæc vanè dici, confirmant apparitiones Animarum

kani⸗ viſa:

diuturnitas in & Purgatorio, in quò idem ignis, ſed cum certiſſimàâ ſpe ſalu-

tis & redemptionis, quæ in inferno nulla eſſe, per fidem di-
gnoſcitur. De Purgatorio, & multò magis de Inferno, ve-
rum eſt, quod Religioſiſſimus TIhomas Kempenſis ait: Gra-
vior ibi una hora in penu, quaàm hic centum anni in amariſſimà peni-
tentid. L. I. c. 2u. Et in hiſtoriis legimus, breviſſimum carce-
ris illius reformidandi tempus ob magnitudinem crucia-
tuum, ſoœculum fuiſſe viſum; uti vel unus dies in purga-
torio

—

io trans.

n ſer
itus fuu
nporis
ungitari;
n Cuhe
luumult C
ſerente,
ite h/
Wrotur,
cGiorum!
ſun ſurt
ſortiule eirt
cvetſellkite.
tutne ſn
nther ve
Mdernihun
(mn polur
Ebillnus
Ppenuitue⸗

Kdlentüin

hinenin
eſthuntzte

WNin

unmgnbi
KCeda
Mrd
torguent,
pentis au
Wi autni,

b ſii

Muvit iis

Uhonniten

na.
—

inrin

3

nbn d.

tm

1en

t, Negdnh

Nro mles

8 Vel em
Ncreſceren!

enciaule

corot

.1

Kcid teln
le iAtt

ereninlen

5 lll

OWern⸗

Irum tee

mun i
esKümn
Dwahr
S

Geltem

hen⸗ 1t,=0ℳ

niſn er

Odnen ni
Ges DNNOD

ram, quos inſuper vermis conſcientiæ, ſtridor dentium, ignis

WNWoſtram Salutis ſocordiam damnat. 93½
torio transactus vide batur alicui longorum annorum lon-

giſſima ſeries, & non unum tantum ſœculum, adeo, ut dein
paratus fuerit, etiam usque ad mundi excidium, graviſſimis
corporis doloribus, qui ante velut intolerabiles videbantur,

exagitari; de quò fusè Zehentner a fol. 30. ex Cantiprat. L. 6.

Kpum cap. yI. V. Yo. Major. SPec. exempl. E. Iafirmitas Ex. z. à f. 337.

Dauroult. Cap. S. tit. 20. Ex. I. ex &. Antonino. Et Doctore Angel. ExS. Thomàâ.
aſſerente, Minima Furgatorii pœna evcedit maximam pœnam biejus
vitæ. Supl. q. Too. a. 3. Et in vitâ 8. Magdalenæ de Pazziz c. 13. mMée-
moratur, Virginem illam, in extaſi raptam ad inſpicien-
das piorum Manium pœnas, dixiſſe: Omnis tormenta, qu« Major om-
paſſi ſunt ſantcti Martyrer, fuiſſe tanquam amanum hortum, in com- niumsS. Mar-
aratione eorum, quæ in flammanti illo clibano patiuntur captivi. Pe- tyrum Pœnis.
wenfeld. hiſt. Ia6. f. 692. Cùm itaque Purgatorii ponæ tam diu-
turnæ ſint, cùm tamen illæ plurimum imminui videri pos-

2
△

ſint per quædam, uti: Animas illas in Statu gratiæ Dei eſſe,

Cauſæ alle-

patientiſſimas, in Dei V luntatem, cui per omnia ſatisfa- viantes.

Rtum volunt ſuâ etiam paſſione, reſignatiſſimas. Pexenfeld.

Conc. hiſtor. 124. fol. 3rz. init. quas nullus Conſcientiæ vermis

acerbiſſimus rodit; nulla certa ſcientia de ſuorum dolorum
perpetuitate affligit, ceu ſuæ ſalutis ſecuriſſimas; Dei amo-
re ardentiſſimas. Quantò gravior erit, & diuturnior vide- Quantè gra-
bitur pœna in inferno damnatis, qui eam vivaciſſimè appre-vior damna-
hendunt æternam, ſciuntque ſine ullâ ſpe perpetuam futu- um. Cauſæ
. aggravantes.
inextinguibilis, locus & ſocietas execrabilis, deſperatio, er-
ga ſanctos & Deum livor odiumque, quos nollent efſe; ſum-
ma impatientia, & alia damnatis propria, mirum in modum
torquent, & ad inſaniam redigunt: quantum hinc illis tor-

mentis augmenti & intenſionis accedet! Nec oculus vidit, nec

auris audivit, nec in Cor hominis deſeendit, quæ Deus juſtiſſimè ho-
. . „ 121 * „ 5 * X .
ſtibus ſuis capitalibus, in infernum damnatis æternum, præ-
paravit, iis omnibus, qui peccato mortali admiſſo, in hoc, &

impoenitentes, ſuãâ voluntate, decedunt. Vns dies pro mille

annis

Bb bb bb z

CoxNxcio LI. Miſera Damnatorum æternitas:

932

aunis in inferno. Vide huc hiſtoriam accomodam ex Drexelio

Ignis alterius Tom. j. Damnat. Rogo c. 13. F. 2. mihi f. r56. de quopiam, qui de-
orbis crucia- functus tantos ignis cruciatus paſſus eſt, ut redivivus dice-
tus. ret: Si ex omnibus Orbis arboribus & lignis rogus ſtruere-
tur unicus, malle ſe in eo usque ad ſupremum udicii diem

ardere, quàm horàâ unica illis prioribus ignibus torqueri.

Er Ceſario Heiſterbac. L.. 2. mirac. 23. ubi & de mirâ ejusdem dein
pœnitentiã. Ci1 Qdi

Damnato- VI. .„
rum lamenta & himnmm, damnatorum Lamenta.

neglectaâ,
æternum ir-
recuperabili.

Deo ſervire potuiſſent, Admonitiones, bonorum exempla,
Verbum Dei, Sacramentorum percipiendorum commodi-

tatem, bonorum temporalium copiam vel inopiam, Bona

Naturæ & gratiæ, Dona naturalia & ſupernaturalia, quæ

omnia in ſalutem media à Deo conceſſa ſunt; ſi iis bene uti

velimus: bene agendi & merendi tempus, & eam, quæ fronte
capillata eſt, & poſt occaſio calva, pœnitendi, & vel in extremis

adhuc obtinendi veniam. Horum, inquam, & ſine numero

aliorum Dei donorum, gratiarum, ſubſidiorum, commodo-

rum, & quidquid ad ſalutem conſequendam, vel neceſſari-

um vel proficuum eſſe poterat, ſi meminerint damnati: ſeſe
vero omnia neglexiſſe, diſtuliſſe, malè adhibuiſſe, contem-

Pſiſſe ; terrena, divitias, carnis voluptates, honores, & mun-
dum cœlo præhabuiſſe: Si meminerint, ſeſe fuiſſe filium

prodigum, diſſipantem ſubſtantiam ſuam, & vivendo lIuxu-

riose, Luc. I,. neque in Patris gratiam reverti curâſſe, poeni-

tendo: Seſe fuiſſe Eillicaum iniquitati, cœlo mundéque infa-
mem, Domini ſui bonis abuſum. Lac. 16. 4 v. I. Fuiſſe ſervum

"equam, qui planè otioſus iniquèé, Mnam Domini ſui repoſi-
MM tam.

Moln.
ciolui

“

Conſequuntur hinc graviſſima pœnitentiæ, ſed ſe-
T himiu Quis explicet: cm
de gratiã Dei meminerint, Deum O. M. tam liberaliter eis conceſſiſſe tot
gratias, tot falutis media: uti veram fidem Catholicam, in
quà nati, educati, ad eam converſi (Fider eſt Donum Dei. ſine
qud inpoſſibile eſt, placere Deor Hebr. II. 6.) bonam educationem,
inter litterarum ſtudia, Status conditionem æquam, quà

4

4

bcnis on
Rar

mr

mhabuit

= =

heglerit
ſere, & ſi

iſe, ufu
Mn actamn
Id lamen,
Empu mon
hiCh:
mirsi
Eehndum i
Dibenve en

ialrn

nnhos e

uitlrlans

(ume ſd
Ien, tgn

nbſeth

Cnnde R
NN

Domini

omentan.

cumn

ſne⸗. j. he

unge, )

I
nltenea Ae.

enpalck

„

8 Conceftlen

Cathohcn
deductum viſendi & conſolandi gratiâ, Carolus adiiſſet, ro- di: Aulici al-
gãſsétque peramicè, numquid à ſe eâ horâ ſibi ſuisque præ-terius, à Ca-
ſtari cuperet? Vnam, inquit Aulicus, unam Te, Cæſar, pro rolo V. vitæ

Donunei

ecictin

egun,

No exe//
nard, AH w
inquit Aulicus, meis quidquam poſtulo; neque verò ipſi te

*

„Arm

m,ANn
H elMae

.
4

Aumnti't

, (NW

uans
* . Ae
e le

4

riiet⸗ un

=—

=

e; ie

tot annos illius obſequio perdiderim, qui unam alteramve

e,Ne.

vogeitr
iſſnn
, 4 9 0 D
iü
,

èèG

Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 933

d tam habuit in ſudario, inſuper & in Dominum fuum contu-

melioſus. Luc. 19. 20. Pecuniam in ſadario ligare, eſt percepta dona
ſub otio lenti corpori abſcondere, ait Beda. Cornel. Cùm memine-

rint, ſeſe deſpexiſſe omne conſilium Dei, & ejus increpatio-

nes neglexiſſe; nunc verò illum iratum in interitu eorum
ridere, & ſubſannare. Proverb. I. 25. & 26. Seſe ſanbta Dei con-
culcaſſe, uſu ſacrilego, contemptu, ludibrio, neglectu ſacro-
rum Sacramentorum, Verbi Dei & Mandatorum ejus. E

verò lamentorum talium damnatorum prodromi non rarò Lamenta mo-

ſeſe apud moribundos ſiſtunt; uti diximus factum Humfre rientium de
do ſaprà Conc. 25. n. y. Ita Aulicus ille Carolo V. Imper. per- ita male, aut

E 7 . —— minus bene
familiaris ac intimus, ad quem cùm morbo ad extrema jam 1â Humtre-

omnibus obſequiis Cæſareæ Majeſtati tuæ à me in omni vi- unam vel al-
tà impensè præſtitis mihi à te præſtari poſtulem: Ecquam, teram horam
inquit Imperator, ediſſere: an eſt fortè muneris aut digni- oſcentis.
tatis quidpiam, quod liberis conferri cupias? Non liberis,

obſequiis obſtrinxerunt ſuis: unicam, inquit, mihi grati-
am, 6Cæſar, ut mihi vitam ad duas tresve horas proroges.
Cùmque ſubjeciſſet Imperator, ſuâ in poteſtate id non eſſe
ſitum; rogaret quidpiam, quod in manu eſſet; tunc plo-
rans atque ejulans Aulicus, vultu ab Imperatore ad parie-
tem obverſo, heu me miſerum! exclamat, heu inſanum, qui

4

vitæ meæ horam non poſſit adjicere; in illius autem magni
Domini obſequiis tam remiſſus fuerim, qui vitam hanc
momentaneam non pauculis horis, ſed æternitatis acceſſio-
ne ſe cumulaturum promiſit. Hæc ſerò lamentabatur. Engl-

grave p. I. Dom. 9. Pent. g. 2. fol. 222. ew libello de ſtultitis mund; per

Patrem Soc. Duaci impr. c. 6. in ſine. Pevenfeld. ad Hiſtor. I. à fol. 8. Ex-
pendamus hinc lamenta longè graviſſima damnatorum in
Bb bb bb 3 E*ter-

—

334 Coxcio LlI. Aiſera Damnatorum æternitas:

Lamenta
damnati de

pergdito tem-

Joci impii de VII. Hæc quidem lamenta damnatorum ſuper negle.

inferno, &

&ternitate.

æternitate jam, & in tormentis plenè conſiſtentium, ſeria
etſi, nimis ſera tamen. Nihil damnatos graviùs affligit, quàm
pauculos vitæ annos, breve merendi, & infernum evadendi

ſpatium, non bene inſumpſiſſe. Docet illud Humbertus è
ſacrâ D. Dominici familià vir undequaque magnus, IV à S.

Dominico Generalis Ord. Pædicat. Vir doctrinâ & pietate

inſignis, quique varia, quæ doctam ſpirant pietatem, poſte-
ritati reliquit: Elogia Script. f. 6v. ad ann. I24,: Homo quidam

Religioſus piis aliquando precibus occupatus, ſeriâ futuri

æ&vi conſideratione diſtinebatur: cùm ecce tibi, vocem lu-
gubrem, plenàmque mœſto ejulatu accepit. Ignarus, unde
adlaberetur, quæſüt, quid gemeret, quid ploraret? Ad quem

triſtis iterum ſonus: Sum unus ex conclamatâ apud infe-
ros turbàa. Quid verò, inquit ille, tam luctuosè ſuſpiras!

Noveris, ait damnatus, me cœterésque Averni incolas, nihil

acerbius lugere, quàm inter vanitates ſæculi, brevesque il-.
lecebras, dilapidati temporis jacturam. Poſt hæc ſtygis

umbra evanuit, ſuumque auditorem metu non uno perple-
xXum reliquit. Ex Humberto de z. Donn, Zehentner n. 12. Engler.
Cit. J. 2. Dom. 9., init. Suprà Conc. 40. n. y. & Conc. 72. n. 6. Yo. Major
Sec. Exempl. E. Tempuse Ex. I. & 2z. f. 732. V. Conc. py. n. 6.
ctis, ſibi à Deo conceſſis gratiis magnis & multis, tempore
pretioſo, & quidquid ad ſalutem obtinendam, & æternita-

tem pœnarum evitandam, efficaciter conducere poterat.

Eant, qui jocari audeant, ridere, imò contemptim dicere
(eâ falsâ præſumptione, inferni pœnas aut nullas eſſe, aut
. 27 X* . . „„ en
non tantas, aut non tam diuturnas, aut certè ſeſe ab iis im-

munes fore ſeſe infernum non reformidare, demonem
ſibi bene amicum eſſe, non fore tantum tortorem: in infer-

no fore multam charorum commilitonum, fratrum & ſo-

rorum ſocietatem: eſſe ſolamen miſeri, ſocios habere, & ſpetta-
re malorum ac pœnarum: Si alii poterunt infernum tolerare,
& ſe poſſę: Felix neceſſitas, quæ ad melioræ compellit, ait S. Au guſt
“ 2 Aſt

masrrr

(oontri
Yarums
Vndi carn

ſa illuden

ilumr. al
atheus,.
Us ellet mo
ucannos

n eſte, n

UMIumann
NN
ONNRiND

nbvetl,

nnnrc

net.

CNAib
Iduncel
ialcrnd
litnpenis
unt
uNNeN
ldndn
tmnhorg
nx Drin⸗

nnegeni

ſeni Fit
lis

ir N

4

eät, i

4 lend,

e ND

4 1

41
s, Kur

* 1
cetii, er
„
e
plorrek

coli, en

4

0 N nl
1 e
Pot n

en nonu
enimr11
nc. ,.
ruun e

Gucere /
N

—

m, d

eeede

lemn

,i

Z

Woſtram Salutis ſocordiam damnat.

uſu illudentes: Calum Cali Domino, terram autem dedit Filiis ho-

. 935½
Aſt contrà, 6 dura neceſſitas, quæ ad tam ardua tantarum
pœnarum æternarum compellit. Jocentur Cosmophili, &
mundi carnisque amatores, peſſimè ſacris ſcripturis ſuo ab-

minum. Pſal. 113. 16. Dicant, quod ſolebat Mercator Acathol.

an atheus? cujus nomen mihi notum: Si Deus ipſi conceſſu-

rus eſſet moderno ſuo felici ſtatu vivere, & frui per centum

adhuc annos tantum, facilè ſeſe cœlum Deo ſuum remiſſu-
rum eſſe. Conc. zà5. num. z. Dicant, quod dixit quispiam levis

mulierum amator: Delectaäſti me Domine in faöturs tud. Pfal. gI. y.
Vel, quod turpius, Lutherus in Aulà Ducis Saxoniæ men-
tum unius Domicellæ apprehendens, in præſentiâ Sereniſſi-
mæ Duciſſæ, per hoc meritèò offenſæ: Si talis ait, in inferno
futuri ſint demones, ſe eò non invitum perrecturum. Engl-
grave p. 1. Dom. y. poſt Epiph. J. I. f. 63. 2. Flor. RKemund. de ortu haæreſ.

7

L. 3. c. 6. n. 4. mihi f. 236. Verùm alia ſors eſt & erit damatorum,

uti diximus, eheu miſera, miſerior, miſerrima eorum æter-

nitas! dura, duriſſima! quæ omnes manet illos, qui à morte

in ſtatu gravis peccati abripiuntur, & vel uno peccato, infer-
no clauduntur, huicq; ceu validiſſimo clavo affiguntur; ſerâ

Lutheri tur-
pis jocus.

in omnem æternitatem pœnitentiaàa, lamentis & votis nihib

profuturis, utpote coœlo & Deo ad ea omnia ſurdis. Itaq; jam

in tempore gratiæ concludendum eſt: quàâ ratione? Antece-
dens & prima propoſitio eſt: Miſerrima damnatorum æternitas.

Conſequentia, illatio, & concluſio peſſima impiorum, (qui

tia, vitiis, & morte fœdus inierunt) ex eo, quòd ſentiant,
omnia cum morte finiri, inferentes, voluptati, dum vita
ſuppetit, indulgendum eſſe; quorum cœcitatem deſcribit
Sapiens, quòd ignorent, futura præmia juſtis, & ſupplicia

inſuſtis à Deo præparata. Iſti itaque ex eo: Non et refrigeri-
um ſin fine hominu, & aliis quæ antecedunt & ſequuntur .

Concluſio
ſapientiæ, virtutisque, & veræ vitæ expertes, cum inſipien- unpudene &
mala impio-

rum, & Athe-

orum.

pient. 2. àv. I. inferunt: Venite ergo, & fruamur boni, & . 4 v. 6.

Erroremque ſuum ſerò agnoſcunt, jam in inferno conſtitu-
. — ti,

ti, Penitentian agenter, & præ anguſtid ſpiritus gementer: MNos, ſen.

Jati, &c. Ergò erravima, &c. Sap. y. àv. 3. Ead,. Conc, anteced. n. g.
Et hæc quidem Athei, qui futuram poſt hanc vitam non cre-
dunt, aut credere nolunt. Sed quid multi ex impiis Chri-

ſtianis! Non eſt refrigerium in fine hominu: Exponunt S. Bona-

vent. Lyran. Hugo, & Dionyſ. ap. Cornel. q. d. Impii poſt hanc
vitam pergunt non ad refrigerium cœli, ſed ad ſupplicium

ehennæ. Ergo, inquit nonnemo deſperatus: de meâ ſa-
lute jam actum eſt, me infinities merito infernum: ſim ergo

damnatus; nihil aliud expeétem, quam poſt hanc vitam

damnatorum ſortem, quam credo, miſeram æternùm: ſal-
tem jam nunc, dum vixero, fruor præſentibus, & omnes

voluptati habenas permittam; ne & in ſœculo hoc ſim mi-
ſer, cuùm in altero miſer futurus ſim. V. Conc. 29. n. o. O ſtul-
tam conſequentiam, imò impudentem, dum æternuùm, tuo

judicio, futurus miſer tibi in hac vitâ peccandi licentiam

facis, & ſic magis damnationem tuam, tuà ſocordiâ circa
ſalutem, & malitiâ auges. Ita enim, & aliter concludit Deus:

derve nequam, de ore tuo te udicos Luc. 1g. 22. ſciebas, me juſtiſſi-
mum eſſe ſcelerum ultorem: pœnitentibus tamen nunquam

non tribuere veniam: Vixiſti ſceleratè: ergo in malam cru-
cem abeas æterru
Concluſio VIII. Aliter timoratæ Conſcientiæ, & quibus animæ ſa-
alia timoratæ ſus non in deſperationem abiit, ex miſera damnatorum æ-
confcientiæ. ternitate concludunt: quin potius ſuam circa ſalutem ſo-
cordiam & acediam damnent, errata pœnitendo corrigant,

ſibiquue tutiorem ad æternitatem viam parent. Id quod

ſſecquenti exemplo docebimur. Refert Benedictus Renatus
Exemplo do- Lib. g. Magni Ordini: Chriſtianor. hominem vanum & impium,
cetur unius
correcti per

æternitatis Uti jejuniis, ita vigiliis inaſſuetus, & ut in aliis, ſic & in ſom-

conſideratio- O, nihil ſibi deeſſie patiebatur. Vna tamen nox illum de-
em. prehendit, quâ, ut aliàs, in utramque aurem ſtertere non

poterat; vigilare illum cogebat inuſitata prorſus inſomnia,

& ad mundi leges ex amuſſi factum, cui Fulco nomen, qui

—

Utere in

UamvIs II

Otnine acnn

ICOgit
es l
Eebtis,ine
b, in vine
feconvinia
Wns on
MMnohn,

=

Gdrd⸗

een kdrm!
(orpus urre

niror

UItmronne⸗

1 1

(lroii
MWliteri
Wemabi
(onr
NINeN
dek d
Klenmy

Pöntr ſee
An m

Cntrton

Upell ur

1

Elhnlti
Derntsedl
rerwic

=S,o
Se

los dan

Memen.

ati

Mehel ⸗

.
—

e vie⸗
eMn We.

1 „ 1 D
NTN
dl

1.
. 1
6 4
vA dn

mtemn!
tibus, al

. , 8
4 29. H.0 “

n tene

WA CNE

S W

ennungn
Numa—.

altn
locoeng⸗

tas illum ſit inſectata. Voluit excutere moleſtos hos ani-
mi vermes; nec potuit: ludos, pocula, Sodales, ſympoſia
non intermiſit. Ita moroſas conſcientiæ querelas, cùm in-

„
, , .
Ni.

II .
T
1

.

Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 937
latere in latus ſe vertit, nec tamen ſomnum conciliare po-
tuit; diem eſſe voluiſſet. Hic Spiritus Domini flare cœpit,

quamvis in ignotâ terrâ; nam cogitationes bonæ in iſthoc
homine admodum erant raræ; incipit ergo tædio vigilia-

₰ 5

rum cogitare varia. Occurrit hic animo: Ecquid præmii Inſpirationes
poſcis, & ſic decumbis biennio aut triennio continuo, in te- bonæ impio

nebris, ſine amicis, in leni morbo, ſine ludo & comeſſationi- actæ.

„

pus, in vinculis iſtis, ſed tamen plumeis, ſed tamen etiam

ſine conviviali & theatrali hilaritate. Et certé ſolus ego, & V. aliudone.
eximius non abibo, ac immunis: in morbo cubare debebo; 35. n. 10.
velim nolim, niſi morte repentina & ſubitãâ obeam; quod

Deus nolit (bonus hic ventus, bonæ cogitationes) quem au-

tem lectum habiturus ſum, cùm ex iſto me mors dejiciet?

Corpus putreſcet ſub terrâ; ita alios, ita omnes video tra-

ctari poſt mortem. Quid autem fiet animâ in altero mun-
do? non omnes, credo, mortales uno loco convéniunt: ubi
ergo illi, ubi iſti? annon præter cœlum flammæ piaculares,
annon & inferi ſunt: Ah! qualis ibi lectus erit damnatorum!
quot annis ibi jacebunt? quò, poſt initium, flammæ illæ

ceſſabunt: Chriſtus certè in ignem æternum non ſolùm mi- Chriſti minæ.
natur mittendos impios, ſed mittit: res nimis clara, nimis

certa eſt. Ergò æternùm in flammis ardebunt? ergo mille
& iterum, & iterum mille anni non ſufficient ad eluenda bre-

vis vitæ peccata? æternuùm ergo non videbunt ſolem, non
coœlum, non Deum, æternùm miſerrimi? Ah! Ah! His tali-

bus cogitationibus adeo inſomnis eſt factus & vigil, eòque
progreſſus, ut nodtes diésque ceteros hæc cogitata æterni-

ter alios fuit, minùs audiit; cùm ſolus ad ſe rediit, non effu-

git. Inhærebat animo æternitas, & urgebat. Tandem ſta-

tuit emendare vitam, & melioribus ſe ſtudiis dare. Et quid
ego, ait ipſe ſecum, miſer hic ago? fruor mundo, & non
Mechtl de Jud. extt. Cc cc CcC fruor .

9383 CokxNclo LI. Aiſera Damnatorum æternitas:
fruor. Multa patior, quæ nollem; multis careo, quæ ha-
hbere vellem. Servio; ſed quis mihi mercedem:! facilè vidi
hactenus, quæ ſint mundi præmia, cùm diu ſervieris: & fac
me frui deliciis, quascunque optare poſſem. Et quamdiu
hoc durabit:! nec in craſtinum quidem certus ſum vitæ: Sa-
ItIIs id probant quotidiana funera. O aternita, ſi tu non eſſes;
8 aternita, ſi extra cœlum ſis, vel in molliſſimo lecto, inju-

cunda eris & acerba! £Ægrè quidem abſtrahimur ab iis, qui-
bus inſuevimus; durum eſt à lautioribus epulis, largiori-
bus poculis, carioribus ſodalibus, ſic avelli: at ſi cuntemur,

mors prævenit, & rapit hæc omnia. Quid ergo differs
quin honeſtam tibi neceſſitatem indicis? Age, alius ero, aut

nullus: Vita hæc nimis brevis eſt: nimis longa eſt æternita:
Aliò nunc eundum eſt. Non muto: ita pergo. Salve nunc
mihi 6 diva Perennitas. Fecit, quod dixit, & ſacræ Ciſter-
cienſium Familiæ ſe addicens, probè vixit, pie mortuus eſt.

Sola æterni- Drexel. tom. I. f. 14. Conſider. f. de Aternit. init. qui addit: eter-
tas non cogi-nitas quàm pauci ſunt, qui ſic ſeriò de te cogitent; quàm
tatur, cum multò pauciores, qui perpendant, & inhæreant! Omnia alia

womnia alia quæruntur; ſola vilis eſt æternitas. Divitiæ cogitantur, ſed
fluxæ & relinquendæ: honores ambiuntur, ſed brevi adi-

quæruntur.

mendi: voluptates amantur; ſed quæ malum & acerbum
habent finem: quies deſideratur, ſed quæ diuturna non eſt:
amicitia expetitur; ſed quam mors dirimit: converfatio
paſſim in voto eſt; ſed non ea, quæ in cœlo: abundantia
quæritur; ſed eo loco, ubi defectura eſt. Si æternitaten co-
gitaremus ſæpiùs certè in res tam brevis ævi noſtra minùs

calerent deſideria. Eternis inhianti, faſtidio ſunt tranſitoria, ait
S. Bernardus Epiſt. 3. Tu, mea Anima, ut ſocordiam ſalutis

tuæ, & ſomnum peccati ut plenè excutias, pluribus tibi lo-

quere, quæ non vides, credis tamen, ut viam Domini, & tibi

ad beatam æternitatem pares.

Vviq.

Ihom
Fn.lo
r atema
Cteruet.
Lace oe
gellius
cjones
yqer H.
lbe⸗ Ack

eeeee

mire
kna
Miuhe
eint

4

Polr
Lefu.
s
(fnnsin
. Kellis
Uiintere

1 1

XKcte

1a T
Ne ortn
11 4
ſe

ten

.
6

utin
Hnbus tin
Demini,

”ƷME

Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 939

Vidgd. Thom. Kemp. L. 1. C.24. de Init. Chr. Paulus ZehentnerS.. Authores in

Verm. Conſcient. L. 4. C. I. J ?. 4. Anton. Sucquet S. J. Via Ei- hanc mate-

ie ægternæ. Lib. z. cap. 42. IWmag. 2l. fol. soz. Hierem. Drexel. Ade tiam.

æternit. & Inferno. &. locits ſapra citt. Henricus Engelgrave
Luce Eang. Emhlem. I. &α barte I- Domin. 9. poſt Pentecoſt. Cor-
nelius à Lap. loci ſuprà citt. & in Deuter. 22. 22. Vid. Con-

cCiones ſupra 37. & 35. & Authores ad illas citati: nec non

Index Rerum, V. lni r Kternitas: Saluse Anima Immorta-
lu Acedia.

SeSAEEGGEEEEEi E E E E SE E S e

C&oOο NGIO LII
Signa in Cœlo, alia gratiæ & clementiæ; Alia Iræ Di-, V. Conc.4.
vinæ: Vbi de Stellà SS. Trium Regum: De Co- G.

mDetis; quibus ad ſeriam pœnitentiam monemur:

ne ſigna Iræ Dei, & hanc experiamur.

Prunt sgna in dle, 6 Luna, & dtellis: Lucæ 2 I. 25. Dom. I. Ad.

Vidimus ötellam ejus in Oriente, & venimus adora- F. Epiph-
Runt Siena, in Sells Admirandus Deus in creaturis ſuis:
ſingillatim in toto mundo conſpicuis ole, & land, z60nl30
fltCiellts. Stellæ, earumque varietas, numerus innume De Stellis va-
—– rabilis, Curſus, concentus & concordia, magnitudo, iæ Veterum

influxus in ſublunaria, &c. admiratione digniſſima omnia. Piniones.
De Stellis variæ veterum opiniones: Stellas vocabat Empe-
docles Agrigentinus Siculus, Pythagoræ diſcipulus: Ener cæ-
beſter. Xenophanes Aſiaticus: Nubes ignita. Diogenes: Man-
Ai Siraceale. Metrodorus Græcus, Præceptor Hippocratis:
Emicantes ex oculis fulgetras. Ariſtoteles, Stagirita, Græcus,
Cc cc cc z

Ale-

7

9740 CoxNcio LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia Ir:
Alexandri M. præceptor, Philoſophorum omnium ætatum Mind
facilè princeps, putavit eſſe Animatas: Cicero Italus, eſſe ra. Epxentiæ,
tionales, imò Deos; ſic enim L. 1de Nat. Deorum, dicit, non in. erum
doctè ſolùm, verùm etiam impiè facere, qui Deos eſſe, ne. b5ad Pl
get. Vnde & eas adorabant Gentes, ob earum lucem & mGec
pulchritudinem, ob influxum in hæc inferiora, quæ ſidera im? ſer
vivificent & vegetent, & quòd animata putarent. Cornel. i, In eſfcae
Deut. Iz. 3. f. 972z. Trismegiſtus ſtellas appellat Ocalos Deorum, ullgbe en
quibus humana ſpectent Dii, terrædue abblandiantur, at- itntiæ ten
dque amicabiles radios, indices benevolentiæ, emittant. Le Wmimm
Blanc. in Pſal.S. I. à f. 94. Ad rem præſentem aptiùs Piſidas umcone
in Hexaëm. Stellas vocat literas cæleſte, quibus Dei eſſentiam KAaucke
atque majeſtatem perſpicimus: de quòô infra num. g. Le Blance (Wunte
Aſtra à Deo "n Pſal 15. I. Cit. &) ꝭxodem Indice Kerum. E. Sellæ. Vera Fides credit, md 4
creata, non & docet, Aſtra & Sidera, Stellasque cum Sole & Lunâ creatas Mmanlke
ſunt animata. eſſe. Geneſ. I. I4. & 16. à Deo, idque verbo: Fiant, & fabtum eſt II Kelen
ita. Et licet Plato aſſerat, & S. Auguſtinus Enchirid. c. y“S. du. kmmrci
bitet, an ſol, luna, & aſtra ſint animata, utanturque ratione, oNn &
& conſequenter, an aliquando beanda ſint, cum hominibus (mm t
&S&& angelis, tamen certum eſt jam, nec cœlos eſſe rationales, tiänil
nerc aſtra, eorumque naturam, quæ principium eſt motus er N
eeorum circularis, perpetui, & naturalis, non eſſe liberam, M en
nec rationalem, ſed inanimatam, & planè determinatam: mnlii
Ita S. Hieron. in Iſai. ar. & paſſim Patres & Philoſophi. Errat Qurlen,
ergo Philo, Hiſpalenſis Hiſpanus Anno Chr. 40. Jjudæorum, Mihzie ,
ut de eo S. Hieronymus ſcribit in Catal. &ript. in Philone, diſſer- W gun
tiſſimus, more ſuo Platonizans, Lib. de Opif- 6. dierum, docens N
Stellas eſſe animalia intelligentia. Cornel- in Geneſ. I. I3. & 16. 0 teltel
f. as. ubi varia de Aſtrüs, velocitate Cursüus & motus & c. Et in his totum
W Aſtris, Erunt ſigna, in Sle, & Luna, & rtelln, excidii illius ultimi imntes:
orbis: de quibus modò agere non intendo: (etſi eò etiam s g⸗
nos merito reflectere poſſimus, & debeamus, ac ex dicendis Mer⸗
cogitare, quanto terribiliora & malorum majorum omino- mteee
ſiora futura ſint illa ultima ſigna mundi interituri) Sed i uurl
=ͦͦòUͦG “ coelo

dohe

1

1
A
MU.
4

1
M

Mn ,. 1l
eta icesen

chintu

Nonctian.

1

Letennne

—
uneuan
nlnckr
☚
Uure
iæ, ein

—

lilnn (

lenm 0

liora cum Deo ſtatuamus.

.

tellæx E&Cometæ ſigna malorum quid nos doceant? 941

— =

cœlo & in Stellis exhibere Deum quandoque ſigna gratiæ &

clementiæ, potiſſimùm verò, & frequenter ſigna iræ ſuæ, &

ſcelerum vindiétæ, quæ cùm apertè nos dehortentur à vi-
tiis, ad placandum Numen Divinum, peccatis noſtris ira-
tum, de quò Pſal. 9. 4. Dediſti metuentibins te ſegnificationem, ut ſr
giant à facie Arcuâr. Vid. ſuprà Conc. g. n. a. Mirum planéè eſt, nos
cum efficaciâ, & pro Dei intentione, tam parum moveri,

malléque excipere Iram Vindicis Dei, quam per opera pœ-
nitentiæ veræ Deum placare. Frit, cum Dei gratiâ, Concio

ſeria, utinam pro ſalute Animæ noſtræ multùm utilis: idque
ratione Cometæ, quem nuné cum juſto horrore ſpectamus
telæ ad inſtar in cœlo extenſum, malorum imminentium
Orbi manifeſtum Indicem, (Dixi hanc Concionem mutati mu-

tandis A. 1651. E Epiph.) Levate capita, ſpectate, audite: & me-

II. Stellarum duo ſunt genera.

Aliæ ſunt ordinariæ,
aliæ extraordinariæ. De illis: Fecitq, Deus duo luminaria ma-

Stellæ aliæ
ordinariæ.

gna, Solem & Lunam (quæ licet omnibus Aſtris, excepto

Mercurio, ſit minor, tamen quia nobis citima eſt ſeu proxi-

ma, & viciniſſima terræ, hinc videtur, omnibus aliis eſſe

major, æquè ac Sol.) Et Stellas; ut ſcil. unà cum Lunâ nocti

præſint, eamque illuminent. Pſal. 137. 7. Et poſuit eas in firma-
mento Cæœli, ut lucerent ſuper terram, & praeſſent diei ac nocti, & divi-

derent lucem ac tenebras: Geneſ. I. à v. 16. Cornel. ibid. Hæ Stellæ Planetæ, ſeu
Stellæ erran-

ordinariæ, ſunt aliæ Erraticæ ſeu errantes, præter duo lumi-
naria magna, quinque, vocanturque Planetæ, ab errando,
non quèd vago incertô⁴que motu, oberrent, qui etiam Tul-
lio teſte, L. 1. de Divin. certo lapſu ſpatiéque feruntur; ſed à

lans; Mercurius multum radians; Venus venuſta, quæ So-

Cc ccC CC 3 ðð &

tes, cur ſic di-
ctæ? & quæ-

vario tum inter ſe, tum inter Fixas congreſſu, digreſſuque,
variantes motum & diſtantiam tàm à ſe invicem, quàâm à
nobis. Saturnus pallidus; Jupiter ſplendidus; Mars ruti-

lem antecedens & manè coruſcans menſibus novem, cogno-
minatur Lucifer ſeu Phosphorus; Solem autem inſequens

942 CoNcIOοι LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia Iræ:

Stellæ Fixæ. rus. Dein Stellas fixas, hoc eſt, immotas diſtantiis inter ſe,
ſparſas per totam ætheream ſphæram, internoſces à Plane-
tis ſcintillatione; illæ namque ſcintillant, iſti non item: præ-
terquam quòd etiam à Venere & Mercurio tremulum jubar
Via Lactea.
ſpicuæ, quæ circa ſe ſpargunt ſplendorem duntaxat: ut vi-

medium Stellati Cœli, quem vocant iam Lacteam: Amor In-
creat. L. I. C. I. §. . f. 47. & ſeq. Athuanaſ. Kircher. Iter Exſtatic. Iudic.

VE. ella. Rudibus incredibilia videntur; & doctis, quæ de
Stellis tradunt Aſtronomi, quibus peritis, ceu cuique in ſuâ
arte, credendum eſt, admiranda ſunt: breviter: Miram eſſe
altitudinem ac conſequenter magnitudinem orbium coœle-
ſtium, & ſtellarum, ita ut terra, quæ Centrum mundi ſeu
nia reſpectu Vniverſi, eorum reſpectu ſit inſtar punéti: perinde ut om -
Cœleſtium. hes opes, bona & gaudia terrena, ſunt quaſi punctum, reſpe.
ctu cœleſtium; ſeque habent, uti gutta ad totum mare.
Solis & Stel-Sol totâà terræ mole major centies & ſexageſies. Nulla Stella
latum magni- in Firmamento, quæ non decies octies major ſit toto globo

Sicut terra re-
ſpectu coœli
punétum: ita
terrena om-

tudo. ex
Ptolom.
P. Chriſt.

terræ, & hæ ſunt ſextæ & infimæ magnitudinis numero

quarum gulibet terrâ major quinquagies quater: tertiæ
magnitudinis 208, quarum quælibet terrâ major ſeptuagies
& bis: ſecundæ magnitudinis 45, quælibet terra major no-

nagies: primæ & ſummæ magnitudinis funt numero 17,
guarum quælibet totaâ terrâà major eſt centies & ſepties.

Deus bone! quantæ rerum creatarum moles: Terræ magni-
Quantus er tudinem jam ſupraà poſinimus G. onc. go. n. 3. & C. 35. n. 7. Con-
g80 Creator' jice ex his, quantus ſit Deus Creator, immenſus. Nam Sol

ſun npy. & Luna, collati ad Creatorem, culicis & formicæ rationem

teum: obtinent, ait S. Baſil. hom. &. Hevam. Et quod docent Aſtrono-

& veſperi collucens totidem menſes, Veſperugo vel Heſpe-

Vn N
ſwrran
Kmrtenyen
lunel 4
gnalimosti
ſnn irr⸗

249: quintæ magnitudinis ſunt 217, quarum quælibet ma-
Clavio S. J. J01 eſt terràâ trigeſies quinquies: quartæ magnitudinis 264, mnsiinn
Wolkini

—

mi, multèò minor eſt proportio totius mundi intra conca-

Ne⸗

—

fukirme
Iun Vall
m Firn
on l 5
yreo e.
emicat. Sunt & exiles ſtellulæ, ſine conſpicillis haud con- Petisi,
dere eſt in albido illo Circo, (ſeu congerie) porrecto per “
bti ſe

4

nie tar

=
— =
— =
R&
=
—

ilracrg

dud

Nelfum

Pllehe

töjeatte

Uie r
sEi

Lloco int
AI

üh Etllæ & Cometæ ſigna malorum quidnos doceant? 943
. vum Firmamenti contenti, ſeu cum hoc etiam, ad comple-
xum & vaſtitatem Cœli Empyrei, quam ſit globi terræ ad

R—KHK ipſfum Firmamentum. Hæc & plura docet P. Clavius en
1IW de l⸗ „ H „ „ . „ 8 „ 4 „ 5 4
iming Bbara c. I. di ergo in ſtella aliquâ, & multèò magis ſi in Cœlo
m Empyreo conſiſteremus & conſpiceremus hunc terræ glo- QOuantum

bulum, annon exclamaremus: Hoc eſt punctum, (ſic vocat ero minimo
Bosëtius Conſol. L. 2. f. z2.) cui ſtulté & vanè inhiant filii Adæ: terræ puncto
„qauod inter mortales & ferro & igni dividitur: quod pun-Rudium præ
N Qum terræ præfertur cœlorum immenſitati: ſic particu- Cœlo!
al rubra vel alba terræ (nec enim aliud eſt aurum & ar-
gentum) pluris habetur, vaſtiſſimis Coœli palatiis, quæ cui-
iiis in terra infima obvenire poſſunt, modò contemptu mun-
en nr⸗ di mereri velit. Vid. Cornel. in cit. Geneſ. I. I4. & 76. ubi multa O
ten hn Pewenfeld. Appar. Erudit. C. 66. à f. 350. Ss. sο. Et hæc incidenter:
ns agnoſcamus hinc Dei Omnipotentiam, Sapientiam, & Boni-
uummumd tatem, in gratiam hominis effuſam. Stellæ aliæ ſunt extra-
ee ordinariæ, rariſſimè apparentes; quarum per aliquas Deus
ubone Sanétorum ſuorum merita demonſtrat; qualia refert Ma- Stellæ mira-
1 cn M jolus to. I. Dier. Canicul. Coll. I. in Meteor. fol. y. ine. é &. Sophronio, culoſæ, ſan-
eWIE ge ſtellà lucidiſſima visa ſuper caput S. Nonni Abbatis; & citatis quo-
orHEalterius Fratris defuncti in Xenodochio Hiericuntino; cujus rundam Si-
tudeh corpus dum Fratres ferrent ad monaſterium, ut ſepelirent, Sna.
Xh. Stella fupra defuncti caput apparere non deſtitit, quaſi co-
nindint mes itineris, donec ipſum ſepulturæ traderent: Sed hæc
ue magno Dei miraculo fiunt, nihil naturâ cooperante, ait Ma-
or jolus fol. 6. Ita S. Petri Coœleſtini pretioſam mortem Crux præful-
I gens in a»re ante cubiculi oſtium reddidit amplius glorioſam, alt Bre-
WLNINHE. Vviar. R. 19. Maji Lect. a. E. Cornel. in Num. 24. I. f. 579. Extraor-
GtSN dinariæ aliæ etiam rariſſimè, præ hisce tamen penitùs mira-

——
—
S
1

IG culoſis, ſæœæpiuùs apparentes, ſunt Cometæ; de quibus pro meàâ
nel hoc loco intentione plura, ubi priùs de ſummè admiranda
Stell 58. Trium Magorum, ſeu rectius ipfius Chriſti Nati,
Gaand dixerimus; unde Epiphania, ſeu Apparitio Domini dicitur, eò

quôd

quèòàd illo die, Sideris hujus ortu, Chriſtus Magis eſt mani-

Stellæ cum
Chriſto ori-
turæ Vatici-
nium Balaam.
Num. 24. 17.

ð

944 Coxcio LII. Signa in Cœlo Divine gratiæ, alia Iræ:

*

feſtatus. Itaque:

III. Vidimus stellam ejus in oriente, & venimus adorare eum?
inquiunt Hieroſolymis Sancti tres Magi: Mat. 2. 2. Stella hæc

verè admiranda, gratioſa, prodigiosè viæ Comes Magorum
ab Oriente in Bethlehem, wd, dum veniens ſtaret ſuprd, uhi erat
puer. Ferſ. 9. Communis eſt Baſilii, Hieron. aliorumque SS.
PP. ſententia, Chriſtum Stellæ novæ indicio à Magis cogni-
tum; quia, ſic ometæ mortes Regum, mutationesque

regnorum portenaunt, ita Balaam vaticinatus erat, cum

Chriſto ſtellam orituram: Orietur ſtella e Jacob⸗ Num. 24.17.
de Domo jacob, unde natus eſt Chriſtus, de quô hujus vati-

cinii præcipuus ſenſus ad literam eſt. Cornel. hic f. Szg. Magi

ergo vel poſteri, vel ſucceſſores hujus Prophetæ Balaam, ex
hujus vaticinio, ex prædicatione Sibyllæ, denique inſtinctu

& revelatione Divinâ, Stellæ indicio deſignatum nêrunt,

quem quærebant: Ebi eſt, qui natum eſt Rex Judeorum? Tradunt
Cicero L. a. de Divinit. & Suetonius in Veſpaſtano, & Paulhus

Oroſius, glorioſis Eccleſiæ Doctoribus Hieronymo & Augu-

ſtino familiariter notus, L. 6. c. 6 communem tum famam

Teſtimonium Chriſto ex Virgine naſcituro. Sibyllæ Oraculum tale extat,

Et Chaleidii Chalcidius autem in Timeum Platon

Gentilis.

fuiſſe ex judæâ proditurum Regem, qui omnibus dominare-

tur, quod Gentiles Veſpaſiano ſuo falsò tribuerunt. Sibylla

Divinamq;, Magi ellam coluere recentem .
Monſtratusq; Dei præcepta ſequentibus Iufans

Eſt in Præſepi.

ſum Dei venerabilis, ad humanæ converſionis rerumq; mor-
talium gratiam: quam Stellam cùm nocdcurno itinere ſuſpe-
xiſſent Chaldæorum profectò Sapientes viri, & conſideratio-

autem & Chalcidius, Gentilis ac Platonicus Philoſophus,

ceo, guocl

Eerum e
enntemn Dei
ieſle, à
(orili.

Hün Chrid
prletti) en

Pe Sel

riMo u⸗

Wortumin

1

uun
(ddüenie

ſet 6 n⸗
en ſima

dn Ae

Illn, ut

l
ſr ⸗
ſn

UumWre
Slch,l

Gilrca

“

m in Timæn, 5 ita ſcribit: Eſt alia ſan.
tior & venerabilior hiſtoria, quæ perhibet de ortu ſtellæz

cujusdam, non morbos mortésque denuntiantis, ſed deſcen-

uundl

le Mhg⸗

Fini eam

os dun

—

lulle

he.
—

Stellæ E&Comet⸗ ſigna malorum quid nos doceant? D 945

ne rerum geſtarum ſatis exercitati „ quæsiſſe dicuntur re-

centem Dei ortum, repertàâque illa majeſtate puerili vene-

udmG rati eſſe, & vota, Deo tanto convenientia, nuncupaâſſe. Iia

in din n
e Chalcidius. Hanc Stellam miris laudibus & encomiis, ac per
GnHem ipfſam Chriſtum, extollunt S. Auguſt. S. Leo. & alii. Præ-
α tereo, quod S. Chryſoſt. (vel quisquis eſt Author Operis Im-
Mdum perfecti) bom. . refert, Succeſſores Balaam, poſt oraculum Excellenti⸗
o, ejus de Stellâ ex Jacob oritura, per ſingulas ætates aliquos xceilentix

Mdannrde
natusa,
PN:h,
.

N

hetzelung

ninne iſtin
GrroNNOru
n
r

Aunfun

deputaâſſe, qui identidem colum contemplarentur, ut Stellæ
hujus ortum in monte, qui Eictoriali dicebatur, obſervarent,
tandémque, cùm hi ipfi Magi ejus ortum præſtolarentur,
Apparuit es, inquit, deſcendens ſuper Montem illum Eiètorialem, ha-
bens in ſé formam quaſi pueri parvuli, & ſuper ſé ſimilitudinem Cruciu,
& locuta eſt es, & docuit eos, & præcebit ei, ut proficiſcerentur in
Judæam. Hæc incertæ fidei eſſe, cenſet Cornelius, en C. 2.
§. Matth. 2. 2. à f. 6a. & ex Apocryphis Sethianorum Hæretico-

rum libris, ut Auctor fatetur, accepta. Refert & Stengel.

4Puin cA,e

ronkl.

mmenminn
nibsti.
Uennt. W
1s Dilnat
lum tt

9
un

to. I. de Jqudic. Div. c. 27. n. Io. II. à f. 265. Joan. de Carthag. in Ar-

ujus Stellæ.

canis Chriſti to. 1. L. 6. Ae Epiph. D. hom. 1. mihi fol. 1I2/. 2. init. Majol.

cit. L. & f. .. 2. Longè veriſimilius eſt, Magos visâ Stellàâ, ſe-
cretiori Numinis afflatu monitos, illam tanquam linguam cæ-

lorum, uti vocat S. Auguſt. &. 2. de Epiph. Breviar. R. 2. die inf. Oö.

Ep. Lebt. a. loquentem audiviſſe, eaàmque radios ſuos longio-

res, inſtar Cometæ, verſus judæam clariùs extendentem,

usque ad Cunas Chriſti proſecutos eſſe. Dedit aſpicientibus in-
telletum, qui præſtitit ſignum, ait S. Leêo & g. de Epiph. Breviar. cit.
Oc. Die atà Lect. 6. ubi vide ulterius. Scilicet tam formoſa cla-
ritas, tmque extraordinaria fuit majeſtas Stellæ hujus, ut

kacile Magi, jam antè de eàâ Balaami vaticinio moniti, aliquid

Superabat
omnia cætera
Aſtra.

Divini eam portendere arbitrarentur. Certè in eà Angelus

Magos duxit, ſicut olim in columnâ ignis Iſraëlitas: Nova

fuit, neque antè nec poſtea viſa, non ut cæteræ ſtellæ, quar-

Sd to mundi die, ſed ipsâ nocte Nativitatis Chriſti, vel creata,

vel producta, ex aere condenſato efformata, loco, motu,
Mechtl de Jud. extr. Dd dd dd

tem-—

946 CoxNciO& LII. Sgna in Cœlo Di vinæ gratiæ, alia lræ:

— —

tempore (nam & interdiu lucebat) duratione (duravit enim
tantuùm per r3. dies) magnitudine, ſubductione ſui, & oſten-
ſione repetitaâ, nec non & ſtatione ſupra domum: abi erat Puer,

ac ſplendoris excellentiâ à cæteris Aſtris discriminata. Stel-

Ia, inquit S. Ignatius M. (Joanni Evang. familiaris, S. Petri
Apoſt. in Epiſcopatu Antiocheno Succeſſor:) fulſit, exuperanr
omnes, quotquot antè fuerant“ lux enim illius erat inenarrabilis, & ſtu-

porem incueſſet omnibus aſzicientibus eam rei novitas. V. cit. Cornel. in

Matth. 2.2. f. 63. Stengel. cit. S. Leo cit. Lect. 2. Noct. in Breviar.
Breviter: hinc & nobis ſolatium, qui nati ſumus ex Genti-
bus ad veram Fidem, Dei agnitionem, & vitam æternam vo-
catis, quarum primitiæ ſunt tres 88. Magi & Reges, qui agno-
verunt, hoc ſignum Magni Bese eſſe, &, ut ait S. Leo, non eſſe
otioſun, quod tam inſolitum videbatur. Sed ab hâc, & Stellis gra.

Dei prænuntiæ, & teſtes.

Cometæ quid IV. Steilas extraordinarias, rariſſimè apparentes, crini-
tas . aut bar batas, vel caudatas, nuncupamus Cometas, qui
num recenter creentur, aut ê materia educantur, ut lo-
quuntur Philoſophi, an è fumoſis & ſiccis exhalationibus, an

fint? Signa
malorum.

plurium Stellarum concurſu efficiantur; an in aeèreâ, aut

potius cœleſti regione; motuque proprio, an alieno cir-

cumferantur, id quidem incertum eſt: Satis hoc certum,
ſemper aliquid luculentum per illos ſignificari, ſive tanquam

per ſigna naturalia, ſive ex inſtitutione Divinàâ. Pexenfeld. A-

par. Erudit. C. 3. f. 10. & II. Majolus Dier. Canicul. cit. Colloq. I. f. a.

Crinitæ, Cau- ubi & ait: Omnium impreſſionum ignitarum admirabilior

datx, & Bar- eſt Cometæ: &: qui ſi mediis interioribusque partibus ſit cras-
batæ, quando
dicuntur? SeeE e . C ariOt,
ta Sella fit & nuncupatur: ſi partes ejus longiùs protendan-

tur, dicitur Caudata Si autem ſubtiliores aut tenuiores par-
tes deorſum profluant, dici conſuevit Barbata. Mirum il-

lud: eam nonniſi autumno gigni: verſari autem moverique

per modum continentis aêris circumeundo terram per diem

natu.

8 * .
7 3 Z . g.

ſior, at in circularibus exterioribus partibus ſit rarior, Cini-

Uetortlem.

ntexhale
tgue elate⸗

isformnas

„655

mn iplin
fritum ad

ecto, a
U jeyiſ

Ainre
iſeal,4
igits
enneen

Einkene
. e e . „* gra- (onfitinn
tiæ clementiæque Divinæ, tranſimus ad eas, quæ ſunt Iræaæ ammhe
encos

rlabet
irlete
1

Uploee

1

Innimde
NNen N
lebile Che

Ue ſien zn

lldlu
c haltmi,

Chetcn
lbtdenc
26 e,

tomin

=Sð

telle &; Cometæ ſigna malorum quid nos doceant? 947
naturalem, quod nulli alii impreſſionum ignitarum (quæ Impreſſio
ſunt exhalationes, admirationem moventes, & terrâ traét, ignea quid ſit
atque elatæ, Solis, reliquormque Aſtrorum virtute in va-
rias formas efformatæ) iolet accidere; quamobrem tum ter-·
ram ipſam frugésque omnes inficit, quin & Animantium
ſpiritum adeo debilitat, ut etiam quandoque extinguat are
infecto, ac ſubterraneos ſpiritus commoveat. Plinio vide-
TAHG. tur, breviſſimum ejus curſum ſeptem dierum, longiſſimum

WA ctoginta eſſe, lib. 2. c. zy. Ita Majol. cit. f. 4. Qui ibidem fol. y.
umgdd in fine col. I. Apertiſſimè, inquit, conſtat apud omnes, hujus-Cometæ mæa-
manm modi ignitas impreſſiones curſum aliquem orbicularem la porten-
Begesen habentes, quäâcunque eæ formà ſint, Cometarum nomine cen- unt.
tels ſeri: indeque ſemper mala portendi, præſfertim ſi diutius

conſpiciantur, & magno ſint orbe. De his Petrus D'Oul-
treman: In aêre, inquit, prodigia & portenta producit Deus,
agd terrendos movendésque homines; quorum quædam
phyſicas habent cauſas, quædam non habent. Primi gene-
ris ſunt Cometæ (quos Veteres Philoſophi in aêre fere ſtatu-

,O Il

Nrenth

charnh

erunt; hodie ſupra lunam paſſim collocantur) quibus ta-
men utitur Deus perſæpè ad Calamitates, aut Principum

nE mortem, pronuntiandum. Exiſtunt (inquit S. Damaſc. L. 2.
9, 4 NNN de Fide Orth. c. 7.) plerumq; Comela ſummorum Principum extremum
s Roe mh. Vita diem portendenter, 27 Dei imperio certis temporibus conflantur,
,edn DEY TAT, dilabuntur- Ita S. Damaſc. Aſſerit Poëta: Nullus Cometes

4

ſulbadt
idn

W

—

R

= —
—

extat haud malum ferens. & Claudianus: Et nunquam viſum terrus
impunè Cometam. Amor Increat. L.. I. c. I. V. Mundus Selt. 6. H. g.

GIAI V. yS. De Cometi futuras clades portendentibus proprium
tibost volumen conſcribi poſſet, ait Georg. Stengel. de Judic. Div.
ſtumg“ 10.2. Cra. n s. quod quidem quamplurimorum Cometarum in-
s Nontt ductio ne remonſtrari poſſet: & adducit Cornelins in Exech. 21.9.
edeH fioyz. Joann. Adamus Weberus, Præpoſitus, Dücarſu Curio-
Ge . G a. à f. II. Joannes Colerus, Oeconom. Rur. & domeſt. à F.-i22.
. wi⸗ Et alii plures paſſim leguntur. Nos tres potiores à noſtrâ,
nn ℳ vel hominum memoria, viſos tangamus.
c Dd dd dd 2 V. De

D

”ů”ů

Cometa Anni V. De Comet? Anni 1018. non repeto hic, quæ ſapra Conc. 13.

1618.

Cometa

Cometa
A. 1680, &
1681.

n. 10. adduxi, ex Joanne de Biuſſieres in Floſe. hiſzor. ad ann. I615. &
715. 4ℳ 4 fol. 23z0.
Infuper de hoc Cometâ vid. Yo. Adam. E-eberus Diſe. Cur. 4. fol. 122.
Englgrav. citandus in fine. Stengel. de Judic. Divin. to. 2. C. 7. n. 2.
à fol. 6. ubi: Minas duntaxat cum vellet nobis ſignificare,

Jo. Biſſel. Septennio 31 ad Ann. Io61g. 4 F. 62. & ann. I619.

Cometam quantum A. 1618. Deus cœlo inſcripfſit? neque enim

aliud illud ignitum, & tandem ab Oriente in Occidentem

extenſum, ſignum fuit, quàm funeſtus belli nuntius & cha-

racter, aut virga cœleſtis: V. n. 9. Nuper A. 1664. exeunte &
ineunte 1665, ſpectavimus alium Cometem pallidum, de quôò
& ſuprà cit. Conc. 13. n. 10. Denique Comete ad finem A. 1680. à

nobis cum horrore ſpectatus: ſaprà eit. Conc. 13. n. 1o. cum lon-

giſſimâꝗ, magnà, pallidaque ſuâ tela quaſi (caudam dixerim)
cujus ſpeciem refereb 1

que, præſertim Verò ultimis fere hisce annis, rerum, bello-
rum, mutationumque etiam Regnorum, molem, devaſta-
tiones Provinciarum ferro & igne, ruinas & cineres quaàm-

plurimarum Vrbium, antiquiſſimarum, Imperialium, atque
aliarum, ſupervivimus! Miſerrime devaſtati Archiepiſcopa-

tus, Epiſcopatus cum Eccleſüs Cathedralibu s, Collegiis, Mo-

naſteriis, Sacrisque: Electoratũs, Principatus, Ducatus:
Violata ipſa Imperatorum, Rudolphi I. aliorumque ſepul-
chra Spiræ. VItima Haidelberga anno 1603. Majo proditorie
à Gallo capta & exciſa penitus; ut videamur certè vixiſſe
ætatem ferream, igneam, cineream, qualis vix à pluribus ſe-
culis fuerit: De miſeriis hisce plenæ Relationes, integri li-
bri, quotidianæ Novellæ, continui rumores, timor & tre-

mor præ expeltatione ſaat erorum. Et, quod animæ fideli ac de-

votæ duriſſimum accidit, eſt, quòd graviſſimè unà offenda-
tur Deus, per atrociſſimas injuſtitias, Sacrorum peſſundatio-
nes, pauperum oppreſſiones, turpiſſimas Patriæ proditio-
”ßl OðͦUMW S nes;,

eferebat; ah quantorum non malorum præ-
ſagium! Ea nobis modè viventibus notiora ſunt, quàm ut
à me adduci deſcribique poſſint, quantam non jam hucus-

II

el

mrrner -.

t, manite
s geccate
Iem probe
e kataliss

netar hic u

Dus annise

VI. Adu

ere dil
um ſutt
Plkoyprun
(m k

66. Monn

eſaiheun

prſrintze

uun Llli
llelcke

mi
u⸗ Ca
I X

l

☛rnr —

unde.

rumlen

kutti
N n

aucot
ifend

(Cchlo lbe

——

Ldee ellæ & Cometæ ſiegna malorum quid nos doceÄant? 949
e ͤ nes, manifeſtiſſimas iniquitates, cum ſexcentis aliis maxi-

i mis peccatorum generibus: quæ vel cogitare horreſcat
H mens probéè Chriſtiana. Adeo, ut præſertim Germaniæ no.-
AKH ſtræ fatalis & durus nuntius, ac præſagus, haud dubiè fuerit
Cometes hic ultimus anni 1680, & inſequentis, uti ſubſequen-
hin tibus annis experti fuimus.
e VI. Adumbranda, declaranda hæc, & expendenda uno
nᷣ/ alterôve diſcurſu. Supraà initio Concions audivimus, Trisme-
immmA giſtum, ſeu ter maximum Philoſophum, Sacerdotem, & Re-
ℳα gem „gyptium, at Gentilem, Stellas Deorum oculos appellaſſe.
Uidun Sit (ſano, & Fidei Catholicæ conformi ſenſu) Dei oculus Co
nent wetes, At duplex eſt Dei oculus, à S. Davide Plalmo 33. 16. & 12.
enE deſcriptus: Ecce oculi Domini ſuper Zuſtose Vultus avutem Domini
audandui ſagper facientes mala- de quòô fusè ſuprà Conc. 20. n. 2. & y. ubi vi-
Umunn deatur. Eſt Dei oculus gratiæ & clementiæ: Eſt & Dei Vultus Oculus Divi-
n gin ireæ, juſtæ ſcelerum vindictæ, ſuper peccatores, illos præſer- næ clemen-
uNmhuu tim, qui, dum in vitiis pergunt, & à ſcelere gradum revoca- 1*.
Su re nolunt, quaſi rident Deum, qui non irridetur, Gal. 6. 7. im-
MAKE pune. Eſt, & fuit oculus & aſpectus Dei gratiæ ſingularis-
Kcsen ſimæ in Stellà, quâ tam ſuaviter fortitérque vocavit tres
erialin Oe Msgos⸗ Reſpexit Deus ſingularis clementiæ oculo Augu- V Reſpiciens
Nrcheptme. ſti⸗ imum Imperatorem noſtrum Leopoldum I. cum ſuà Vien- Daaum
Cers) nd & Auſtrià, nec non totam Chriſtianitatem, dum Vienna Auſtr. Vien-
, jam antèé Anno 1529. à Solymanno Turcarum Imperatore nam.
onm“ Ccum 300000 fruſtra tentata, & illo inde pulſo, iterum Anno

Mimmi 1683. 12. Septembris, à Turcicâ menſium duorum & dimidii
mur ni obſidione graviſſim, pace perfidè fractâ, ſoluta, & qu aſi mi-
. is Z raculo liberata fuerat: V. Breviar. Dom. infra COlt. Nat. B. V.
ſen ing Lelt. 6. Oculus gratiæ Divinæ fuit, dum decrementum,
in en quod Auguſtiſſima Domus Auſtriaca ſub Ferdinando I. Ma-
ximiliano II. Rudolpho II. Imperatoribus, à Turcis paſſa fu- Victoriæ de
eii % erat, reſtituit Deus, auxitque multis & magnis, ex deinceps, Turcis, & re-
n, Acceſſionibus Regno Vngariæ, Comitatuum, Vrbium, & in- cuperatæ Vr.
Innelotn DW 8 Qal æ, Comita es cum Re-

gno Vngariæ

„clytis Victoriis, in præiens usque tempus, queis exturba-
dd dd z“ tus fere toto.

rꝰ

956 CoxNcio LII. Signa in Cœlo Di vinæ gratiæ, alia lre ⸗
tus Mahometismus, introductus Veri Numinis Cultus.

8

Conc. a3. fme. Vel meminiſſe jucundum eſt Cæſari, ceu Regi

& Regno Hungariæ Catholico pulſis Turcis acceſſiſſe, gra-

tioſiſſimo Dei, Cœlique oculo: Anno 16S 2. Præcipuarum Vr-

bium: Archiep. Serigonium (Gran) à Turcis prius expugna-
tum 1605: præter alias. Anno IoSa. Turcis eripiuntur Eice-

grad: al. Plindenburg. Vacia Epiſcop. (ää-‿aizen) &c. Anno IoSp.

(præter plurimas alias, ſicut & annis ſequentibus) Eiwarium

MNeuhauſel) ab anno 156 3. Turcicum: Zolnochium ad T ibiscum,

Iurcicum à 152. Hatiwan à 1604. Anno oSs. Chonad- ſeu Ge-
nadium, Epiſcop. ſubjectum Turcis ab A. 1598. Colloza ſive ad
Statuas Colloſſas Archiep. Buda (Ofen) Vngariæ Sedes Regia, &

Caput, aſtu à Turcis rapta A. 1541. ſed memorabili à ſeculis
victoriâ tandem à Cæſare expugnata. V. Breviar. K. E. S. ateph.
Dainq; Hecleſiæ (Eünfkirchen) Epiſcop.
Turcis cedens A. 1543. dSegedinum ad Tibiſcum, Turcicum ab
An. 1552. Anno éS. poſt inſignem victoriam, & quòô anno,

K. 2. Jept. Lectione 6. ſene.

Menſe Decembri, Joſephus I. Auguſtiſſimi Leopoldi F. in Re-
gem Hungariæ Poſonii coronatus eſt, ad VngariæRegem re-

⁶

iere Eſſeckum, Agria, al. Erla, Epiſcopalis, à TurcisA. 156. occu⸗
Pata. . 65sS. Poſt Monkatz Arcem munitiſſimam Cæſari tandem

deditam, recepta eſt Alla Regalis Stulweiſſenburg) olim Regum

Coronatione & ſepulturà clara, Turcis parens ab Anno 1543,

cùm Anno 1601. non uno anno integro in Chriſtianorum ma-
1688. Anno à noſtris vi expugnata

nibus fuiſſet. Eodem 1 ex
Alba Græca al. Belgradum, ſub dominio Turcarum ab Anno 1521.
gquæ iterum, duobus annis poſt, mirabili & miſerabili caſu

eventuque, occulto Dei judicio, in manus Turcæ devenit.

Anno 6S9. Sigethum, ſub jugo Turcico ab Anno 17566, Cæſari
deditum.

gum Turcicum excuſſit. Anno Iool. Auguſto magna contra

Turcas victoria Deus noſtros beavit ſupra Bellgradum. Auno
1692. W4 aradinum Vrbs Epiſcopalis, ſub dominio Turcarum ab
anno 1660%, Cæſari redditur. Anno 1695. alia, al. Giuls aut

Hywer, ut
11 Fpt. ge⸗
eckanted
(sVictorian
td, Annon
mtio ſolephn
ecituriun

llſenn

(CNae Prb
Manum co
ii hocedei

Anno Iéoo. Caniſcha ſeu Caniſia, annos poſt 90 ju-

Ge

ntio Aug
ir. 0
AAN,
Dersdacs,⸗

teo.Otonn

Kenens:

Nnnrir &

MAn mu

delaei

Ponnnb an
eebnlue

li SPert

Uherone

arin

Unbrunx

iun ſo l
n ene,
AEun er⸗

ſnefl, iin,

Ser

Ehelcum,

—
= —

n

iith

1 1
. Cln
l,A
4. „ Py .
P Ka

r

1

g. Colm
X decezl

We Vear, kl.

4
1R
1

1rcisAIG

nCZRAE

uitimmt

Nuina

sM
Nib

nr 6 .

—L
, .

,

*

*

-

asmdunt
A
Lecähl

Nld

6 meann/ “

Stellæ & Cometæ ſigna malorum quid nos doceant? 9 571

Farwar, ſub Turcis ab An. 1566. Cæſari dedita. An. 1697.

II. Sept. dedit Deus Auguſtifſimo noſtro præſignem illam,

aſpectante & fremente ipſo ITurcarum Imperatore, de Tur-
cis victoriam juxta Zentam ad Tibiscum. Interim verè, &
ante, Anno 1690. ſanuario Auguſtæ Vindel. Plectio & oro-

natio Joſephi ſ. jam prius A. 1687. 9. Dec. in Vngariæ Regem
hereditarium coronati, in Auguſtum Regem Romanorum;

nec non prævie eodem A. 1690. eodem Januario ibidem Co-
ronatio Auguſtiſſimæ Imperatricis Eleonoræ Magdalenæ
Tereſiæ. Omnia hæc auſpicatiſſima. Denique, Pace Cæ-
ſarem, Hiſpanum, Anglum & Hollandos inter, & Gallum ex

alteraà parte, Autumno Anni 1697. inità (quam conſervet
Deus Pacis; etſi veſtigia terreant) fubſecuta etiam Pax Cæ-

ſareo-Ottomanica, ſubſcripta Anno 1699. 26. Januarii &c.

Modò acceſſiſſet & Temeswaria jam abAnno 1522. Turcico ſub
jugo gemens: cum Belgrado! Taceo alias Cæſaris Regis
Hungariæ, & Chriſtianorum Victorias, & expugnatas re-

ceptasque Vrbes, Vngariæ, Croatiæ, Sclavoniæ, nec non
Venetorum contra Turcas: Annon videri poſſit, & ritè judi-

cari, hicce Dei oculus, Comete, Turcis duriſſimus tantarum
cladium, multipliciumq; damnorum, prænuntius, & in-
dex: Cæſari verò & Hungariæ Regno Catholico (hoc enim
nomen ab antiquo, & à tempore S. Stephani Regis, habet,
mereturque) clemens, favênsque fuiſſe: Etſi hoc non ſine
multis aſperitatibus intermixtis: nihil enim in hoc mundo
vitâ, ex omni parte beatum. Vt adeo veriſſimum P. Martini P. Stredonit
Stredonii S. J. quondam Provincialis & Magiſtri Novitio- Vaticinium.
rum Prunee A. 1647, ab omnibus pro ſanéto habiti, vatici-

nium ſit, pluries aſſeveratum: Futuram adhuc glorioſam Serenu-

ſimam Domum Auſtriacam, & domituram ſeliciter hoſte omner, atque

in eam cadere conſolationem S. Scripturæ: Cam te conſampiam
Eutaveri, orieri ut Lucifer- què reſpexerit ad Auguſtiſfſimum
Leopoldum encel. Schwertfer Conſil I2. .itæ P. dvedoni: C.2 ,.f.-e2.
ubi plura. Sed & non prætereunda feliciſſima recordato

r.

952 Coxcio LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia lræ:

Innocentii XI Innocentii XI. B. mem. qui ad hoc ſacrum contra Turcas bel.

Liberalitas. lum ultra quinque Milliones contribuiſſe dicitur: Ad ex-
pugnandam Budam 150000. florenos, init. Jan. 16086. Via lano-
centii Al. à P. Franc. Caccia edita I69. C. 2. f. 23r. V. fF-. 2Gd.
Dei Vultus VII. Sed & jam conſideremus ampliùs Vultum Dei ira-
iratus pecca- tum peccatis & ſceleribus, horumque vindicem, per gravis-
toribus. ſimas calamitates, quarum prodromum ſignumque fuiſſe
Cometam anni 1680. quis, ab eventu jam, aut neget, aut du-

bitet! Valtus autem Domini ſuper facienter mala cit. Pfal. 33. 17.

Quam gravis Væ illi, in quem Deus oculum vultumque iratum ſuum de-
ex Eal. o.lo. torquet. O quàm orat David: Averte faciem tuam à peccati
mmeis Pſal. vo. o. Adeò metuit David, poſtquam ſe gravibus
peccatis pœnæ Divinæ obnoxium fecerat, oculos Dei ira-

tos, quos ſciebat teſtes & ſpectatores ſuorum peccatorum.
Sed quid ita rogas bone David, qui ſæpiùs alioquin roga-

bas: Ne avertas faciem tuam d me Ne decliner in irâ d ſervo tuo.
bPſalm. 26. 9. Quare faciem tiam avertis? Pſal. 43. 24. Aſpice in me-
Duplex Dei Pſal. 118. 32. Rectè hic obſervat Hugo Cardin. duplicem eſſe

oculus: Juſti-Deo faciem, duplicem vultum; allum Zaſtitie, alium Miſeri.

tiæ & miſeri- oordiæ: illum à ſe & à peccatis ſuis averti poſtulat Propheta:
cordie. Vid. quia Vultus Domini ſuper facientes mala quô fine! quò effectu?
Sg,. 20. . 2, t perdate perdat de terrà & penitus aboleat memoriam eorum: cit.

Pſal. 33. Hunc, Vultum Miſericordiæ ad ſe converti petit: quia

Oculi Domini ſuper juſtos & pœnitentes, & aure ejus in preces eo-
rum, ut exaudiat & miſereatur. Vnde: Aſpice in me, & miſere-
re mei- q. d. Non aſpice me vultu & oculo Jquſtitiæ tuæ; nonat-
tende peccata mea, quibus iram merui: ſed aſpice me Eultu
Miſericordiæ tuæ, ſecundum quod ais: Nolo mortem peccatori,
ſed ut convertatur, & vivat: Exech. 33. II. Valtum hunc tuum &
faciem miſericordiæ tuæ avertiſti à me, dum peccavi & malum
coram te feci, Pſal. 5o. 6. Jo. Jahoda, Natalit. Pueri Jeſae poſt Domin.
(Luinquag. in Precibus 40 horarum Ff. 262. Ergo oculos Dei iratos
Divini oculi perditio comitatur, interitus ſequitur. Oculi tui in me, &
ad pœnam & non ſulſiſtam, ait ad Deum S. Job. c. 7,5. Torvum aliquid & in-
exitium. AKALingnans

tes, C irac
ꝗ acribus,
. ayet

rOret bi

Conole

e

—

Conens in

(onione⸗

irſußhfam

lophetahl.
Wciolei
NN)&
G, wagn
icamtin
er ulale

le
oaftch,
n
UuUIlicivi
mengan

=S=—

ſmnuten
in eonen
Len

— =— —,— =

Prmns

Imha

(Cmndd 5

it. xn
Uſeryitun
ſeo eis

lipfum
. lnt, cum
Mimum

nin /

lerlel ’

ð Stelle GS Comelæ ſigna malorum quid; n05 doceant? 25 3
lki dignans in Dei oculis intelligitur: q. d. Tuos oculos arden-
* tes, & iracundiâ plenos ſuſtinere non poſſum: tuis me ocu-
lis acribus, torvis, minacibus, penitùs configis, vitamq; eri-
Nin pis. Favet quoque S. Gregor. certè Oculi Dei non rarò in-
Nünk qi gnationem aſſerunt. Joann. Pineda in cit. Zob. f. 205. B. Corderius

.
* 6e
W ſen N
. 4 „
8 , .
ACAZAEHANAI

a el

1
* gen
, 0cUSA

— — .

ibed. f- zz. Si oculos iræ & indignationis tuæ in me defigis,

Propheta Habacuc, c. 3. v. 6. de Deo: Apexit; & diſſolvit Gente, tes & Reges:

non ſubſoſtam, interibo. Vin ſpecimen hujus? Id exhibet 8S. Perdunt Gen-

& contriti ſant monteœ ſæculis ſolo quaſi aſpectu & minaci vultu Habac. 7.6.

Deus diſſolvit, & perdit Gentes Chananæorum (de quibus
loquitur) eorumque Reges & Principes, qui giganteo ro-
bore, magnitudine & multitudine militum, quaſi montes
quidam firmi, æterni, ac inexpugnabiles eſſe videbantur, ac

umkun per multa ſecula regiones illas invicti poſſederant: & ecce
Sal ſolo aſpectu potentis Numinis, pulveris ad inſtar, contriti =ððèB
eE. funt. Cornel. hic fol. yyI. Jahoda cit. Geneſ. II. . dificabant Caini Geneſ. 1I. 4 g.

mali Filii civitatem & turrim Babel, tantaque erat ædifican-confundunt

en e , dicerent ad invicem: Venite, & faciamus linguas.

uum nobis civitatem & turrim, cujus culmen pertingat ad calum, & cele-
, . . *
olarkun bremus nomen noſtrum. v. g. Sed quid Deus ad labores hos im-
neem probos, & ambitioſam cupidinem nominis æternandi?: De

r; Corlo proſpexit, at videret civitatem & turrim, quam zd'ficabant

Uerid Rilie Adlam, & dixit ad Angelos miniſtros ſuos: Lenite deſcenda-
Gd mus, & confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat anusqudse
m vocem proximi ſuir v. . Deſcendit (non locum mutando; eſt
en enim ubique, ſed cominus inſpiciendo, impediendo, & vin-

faniuen dicando, ait Cajetanus) vidit, & confudit. Cornel. hoc L. Ja-
JIE

Pmunn bod cit. Exod Ia. Inſequeb antur Pgyptii Filios Iſraël, ut eos Exod.rz. 424.
“H in ſervitutem priſtina duriorem & fugâ retraherent, jàmque luterſiciunt
nmeneH adeo eis propinquabant, ut modico intervallo diſtarent, gyptios.
N auſi ipſum profu ndum diviſi maris, per quod Rarlite trans
Clre⸗ ibant, cum curribus & equis ingredi. Cum vociferante a

„proximum imminens periculum Dei populo: Ecce reſpiciens
Dominus ſupra caſtra Ayptiorum per columnam onts: (quid agit
Ee ee ece

.„
um Mechtl de Jud. ectr. 1A

954 Coxcio LII. Signa in Cœlo Divine gratiæ, alia Iræ

ita reſpiciens?) interfecit exercitum eorum, & ſubvertit rotas cur.
ruum. Reverſäuqg ſunt aqux, & operuerunt curras & equites cundti

exeroitus Pharaonts, qui ſequenter ingreſſt fuerant mare nec unus qui.-

dem ſuperfait ecx eis: oit. Exod. Iz. à 27. Zahoda cit. E- ſuprà Conc. 3.
n. 3. En iratum & vindicando efficacem, ſeu efficaciter vin-
dicantem 1ultum Domini ſuper faciente mala, at perdat! Bial. 33.17.
Cometa ocu- Si ergo Comete ſit quaſi oculus Dei irati, peccatores exactè,
lus irati Dei. ſeriò, lente, & maturè inſpicientis, quid ex Comete ejusque

prælſagiis, pœnas peccatis noſtris millies & amplius meriti,
ominemur, expectemus! ſed de hoc clariùs aam. ſegi.

Stellæ, literæ VIII. Adhuc magis rem exprimit, quèd Stellæ dicantur

Aunt Dei, fu- & ſint quaſi literæ Dei & charaéteres atque grammata, qui-
ſKtura præfi- — I

Lenc. 23. UM.r

brum univerfalem“ De Mirabil. Damaſcenus, de Fide orth. L. 3. c. I.

Cclum in Clara ſpecuala. Quapropter in noviſſimis mundi diebus, Tabe-
ab ſcet omnis militia cælorum, & complicabuntur, ſicut liber, cæli, ait
tomplicabi- S. Iſaias c. 34. v. g. quia videl. ſtellis, vel in fumos dilapſis, vel

Une mundi

ur ſicut Li- „ . 2 ., „ . „ ð
kur ſent Li caligine obſcuratis, nihil deinceps magis indicabunt, quùm

ver. IH. 34. 4

Qum iri putat, quia aſtra, quæ ſignificationes continent hu-
manarum rerum, tunc fignificare deſinent. S. Hieron. eo-

dem ſenſu, ſicut in libro complicato, inquit, non legitur; ita Aſtro-
log & augieres non poterunt prævidere calamitate ſaperventuras Ju-

bus ſæpè Deus longè antè, quam eveniant futuros rerum
gnantés. Vid. cceſſus præſignet. Et ubi legimus luminaria in Firma-
mento poſita, at ſint in ſigna Geneſ. I. Ia. legunt alii: at ſent in li-
rrreras Vnde ab antiquis Rabbinorum dicta ſunt Aſtra, &riptu-
Cerlum liber a Angelorumn. Nec abludit D. Auguſtinus L. 2. cont. Manich.
mniverialis. c. 27. aſſerens, Ilbi multa ſeripta eſſe. Ambroſius cœlos vocat P⸗-
ginas, inſtructionésg, mirabile. Epiſt. g. ad Demet. Albertus M. l-

1
W
Mlnitpon

liber myſteriis alioqui refertiſſimus, ſed jam complicatus.
V. Cornel. hoc loco. Idem S. Joannes ait: Receſſit cælum, ſicut liber
involutus. Apoc. 6. z. Libri enim apud Judæos in voluminis
modum circa cylindrum (quo modo & cœli axem & binos
utrinque polos habent) convolvebantur, ac modò explica-
pbantur, modòè complicabantur. Origenes in Geneſ. ideò fa-

N.
———
i. C
Aln. Pſain

tes ceetule
Aaculum,
us, Deucn

entbbhpil

ed vod⸗

lecum ele

Q(bebmin

4

Vnaaus
eſin Legn

talt e, M

(Wrin
in Meuit
(ckeumnat 4

6

ii, no

—

1 4

(mninmin
4

1

Winmn

almmaehe

onont

lafke. O

ad Cin
i⸗

2
1
U”SD

AUIs
Ueler
ittet

P. 1
lis he
—

,
A
drej! “
Rb c
%.

1P
narlantn

RRN

4

4

di Ciche⸗

os n

Ccdune

Yunylenn

6

7

arntii
Lnoche

lan

=

3
4

S
—
=—

1

S=s —

6,

gine,
gitur .
Genm

H
.

4

6

Coecum eſſe neceſſe eſt, qui ſtellas errantes & fixas contu-

6 5,
5 Se E, Ir-
4 II.: NMAI

exprimant quandoque! Certé Joannes Zonaras Conſtanti-
nopolitanus memorat, Virum primarium Antiochiæ pridie gejleis literis
Juliani Apoſtatæ occiſi vigilaſſe noctu, oculis ad apertum

H

conirtt

=
=
=

D
.

Stellæ & Cometæ ſina malorum quid nos doceant? y

dLen. Quæ optimè quadrant cum illo: Extendens cælum, ſicut

ellem. Pſalmo Ioz. 3. Seu pergamenum pumice expolitum au-

reis cœruleisque literis, non ad jucunditatem magis & ſpe-

Raculum, quam ad ſcientiam & utilitatem. Cit. Amor Increat.

„ 4
7
⸗*
V. (
1V. . N
1

FNH

1*

F. 7. F. 25. Ergo ſi cœlum, liber; ſtellæ, literæ; ex quibus legi- Cœli & Stel-

mus, Deum eſſe; non quèd in coœlis ſcriptum ſit radiis ful-læ de Deo
gentibus illud priſcum: Jehbova, Ut quidam Rabbini nugantur; enarrant:

eum eſſe,
bonum, po-
„4 r . . — . .. tentem, ſapi-
ens, Deum in iis latentem, ejusque bonitatem, ſapientiam & entem.
potentiam non videt. Zaleucus Locrenſium Legislator ½ Agnovit Za-
proæmio Legum ſuarum, Omner, ait, qui urbem ac regionem inhabi- leucus Gent.

ſed quòd Dei virtus ac potentia ſapientiaq; in eis eluceſcat:

tant, perſuaſos eſſe oportet, & exiſtimare, Deos ſſe; quod manifeſtum

ſt ex cæli & totius mundi inſpettione, rerume in ipſis Aiſpoſitiene pul-
cherrimd & ordine; haud enim fortuita aut humana ejusmod! opera

putare convenit. Quod hifſce verbis Zaleucus Gentilis de

, t Aum falſis diis, nos veréè de Vero Deo, Vno & Trino ſentimus:
(. No

Cali enarrant gloriam Dei. Pſalm. 1S. I. LEe Blanc in hunc Pfalm. 18. I.

f.os. n. 9. & g. to. 2. Eædem ſtellæ, præſertim Cometæ, quid ni Juſtum & ſce-

etiam iram, indignationem & juſtitiam, hujuùsque vindictam lerum vindi-
mant a ein.

Juliani mors

. I18 dd dPOLCiItcxpreſſa.
cœlum crebrius elatis, ita ei objectam & ſtellis literarum in-

ſtar compoſitis ſcripturam hoc ſenſu: Hodie Julianus occiditar
in Perſide. Occiſus eſt, prout prædixit Coœlum. Cornel. in Dan. 5.

26. f. 1312. Drewel. to. 2. in Daniele. c. 12. J. I. mihi f. o. Ee Blanc, in

Pfſal. Is9.9. h. al. ko. 6. f. 65r. Vid. item Conc. cit. 13. ſuprà n. 10. & II.
lam ad Cometem. de quo:

IX. Videamus modè, quid in co legere poſſimus, aut
debeamus. O fatalem, longam, pallidam, literam iræ Dei, Cceometes eſt
irati ſcelerato mundo, quem & juſtiſſimis poœnis caſtigabit, He⸗ , porten

& atteret peccatores obſtinatos, vitiis immerſos, mundo en graves

at1S:

carnique deditos, ut ne de peœenitentia cogitent: quid calamitates.

Ee ee ee 2

956 CoxNci/‚O LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia Iræ

ctatis? Juxta Scriptores, etiam ſacros, Cometæ portendere di.
cuntur graves calamitates varii generis; mortem magno-

rum Principum, & Regum, mutationem, everſionem Regno-

rum; Rebellionem populi (uti contigit in illo celebri, qui
Cometes apparuit Anno D. 1618. ac præſagus fuit rebellionum & bel-
1618. V. n. .- lorum, quæ hæretici in Germaniaâ contra Imperatorem &
Catholicos geſſerunt: ait Cornel. in Matth. 2. 2. f. 62.) Devaſta-

Coymetes tiones Provinciarum peſte, fame, bello, ferro, igne. Sic

A. 444. Præ-Anno Chriſti 444, qui fuit S. Leonis I. Pontificis quintus,

notans miſe- Theodoſii junioris Imperat. 37: Cometer majori anni parte ar-
rins ſub At- dere viſus, minitans, & portendens Hunnorum ſub Attilâ
A. irruptiones in Romanum Imperium, quas hoc anno facere

Cometæ duono Chr. 709. apparuerunt Cometæ duo circa Solem, multum
Anno 709. .

quaſi Orienti ſimul, & Occidenti diræ cladis præſagi. Por-
tabant autem faciem ignis contra Aquilonem, quaſi ad ac-
cendendum acclivem: quô tempore graviſſima Saraceno-
rum lues Gallias miſerâ cœde vaſtavit, inquit Beda, L. y. hiſt.

22. Fuerunt ergo hæ quaſi duæ linguæ igneæ, quæ ſtrages
in miſeros Chriſtianos, in ſacra templa direptiones, incen-
dia, & ſacrilegia, in ſacerdotes cædes, in ſacratas Deo Virgi-
nes ſtupra, prænuntiaârunt, inquit Baron. Cornel. in Ezech. 2.
11.. fol. ozz. Satis ſit de hisce antecedentibus dixiſſe: veſtigia
Cometes an-terrent: ut adeo jam tum Anno 1680. & ſequenti ex illo Co.

ni 1680. metaâ nobis mitiora ominari non potuiſſemus: & jam minc

modò eventus & conſecutio rerum graviora docet, & res
ipſa loquitur ſupra n. . Cauſas tantorum malorum ſi indage-
mus; funt utique ambitio, perfidia, odium, avaritia, cru-
delitas; quibus omnibus & ſua ſuo tempore juſta merces
Minis & pœ it, Pœna talionis. Quantùm verd eſt ex parte Dei, hic ju-
einis & hor. ſtiſſime nobiscum agit, peccatis noſtris i ratus; à quibus nec-
damur. dum emendamur: cujus tamen fortiſſimum nobis ei⸗ der
4 uiſſet

7 7

intuentibus terrorem incutientes. Vnus quippe ſolem præ-
cedebat orientem, alter veſperè ſequebatur occidentem,

VWwin

mliehel,
(MNNonlti

Uyelknimn
Fri vodid

idis eften
cœperunt in Hyricum, ait Marcellinus, in Chronico. Sic an-

lelici: &

Honentem

kemur, &

(erim
iovowun
eciesive
I, Kocn
Mllrscve

Nolldi

cg. denge.

1. He⸗

iſen be

Aurimünn
(WMan
Wamed

, Eitus eV

igest
covit.
(ca
Muben
Eeum

J
4
4

.

9
lle⸗
—

tau

—

SS= = ==

1
fioren

4 8)
e 8

Te ets
incöcüm
1*

tumfbint

CAN
Nuin. Nn

len, mn

—

Neſlenn

Oceigentet
relg .

4

, didt

S

1

ints N. .
oeoy

utl

tierilo

AN..

oeet
mlid⸗
min ℳ.
roeltes

ku
böchie

—☚

—
—

.

Sõ

Sye Ne E Cometx ſiana malorum quid nos doceant? 957

buiſſet incitamentum Comete idem ipſe, tantorum malorum

prodromus, & præſagus. Sed veriſſimum ait oannes de

Buſſieres ad annum allegatum 1615. fol. z216. Deo ſæpe verbera
præſignante in aêre, ut reſipiſcant mortales: ſed & ſurdis
fruſtra occinitur, & cœcis pingitur, Et Georg. Stengel. de HZ
Nad., Divin. to. 2. C. yz. . 4. à f. 723. Viſus à nobis Cometa Anno Ita ad Co-

1618, inquit; nonne ſatis multas, magnas & diuturnas Ger⸗ metam anni
maniæ bellicas calamitates portendit? ſed quàm pauci ejus 1618.
commonitione territi, à vitæ ſuæ improbitate reſilierunt?

Expectavimus ultronei cladem; cujus nunc à Deo finem

fieri quotidie optamus; nec tamen ipſi finem facimus Nu-
minis offendendi. Pœnæ terminum volumus poni, non

delictis: & clementem cupimus eſſe illum, quem videmus

monentem. Vno verbo: plecti nolumus, dum plecti me-
remur, & hoſtem cupimus à nobis averruncari, dum nos
ipſi pergimus eſſe hoſtes Dei. At quam bonus eſt Deus!
Alii, quorum vox eſt: Dolus an virtus, quis in hoſte requirat? no-
es diesꝗque cogitant, quâ fraude hoſtes ſuos circumveni-
ant, & occupent imparatos: Deus, quos vult ferire, ſignis
monſtrisque monet, ut ictum declinent. An non igitur ſuã-
met culpà pereunt, qui moniti non faugiunt à facie arcus! lIa

cit. SLengel.

X. Heæc ipſa invectiva, & gravior debetur præſenti tem- Idem & nos
pori ſeu belli ſeu pacis. Et verò experientiâ compertum, facimus, ex
plurimùm quidem atteri bello homines, præſertim, dum bello pejores.

(quod hoſtis paſſim egit, neque à ſeculo & ultraà ita audi-

tum eſt) ferro agit, & igne, quòô urbes, oppida & domos fun-

ditus evertit, quin & loco abigit, in exilium incolas pellit,

fruges, necdum maturas, omnes demetit, ut alimoniam, &
adeo vitam auferat fame diriſſimâ, quam lues inſequatur &
pallida mors: attamen & compertum eſt, tempore belli ho-
mines non meliores, ſed pejores paſſim fieri, & ſicut in cala-
mitatibus, ita & in ſceleribus indurari: ut proin mirum non
ſit, Deum percutientem velut miſericordiæ obliviſci, neque
Ee ee ee 3 ma

„ —

——

4

2958 Coxcio LII. Signa in Cœlo Diwinæ gratiæ, alia Iræ:
manum retrahere: quodipſfum perſeverantium in homine (wenn iatt

ſcelerum argumentum eſt: cum alias pœnitenti parcit Deus, mumtit frm

Malis non ut Davidi: zZ. Keg. 24. Hic mundanorum ſtylus cursusque eſt, (Cemuimm.
emendati, ſed non moveri etiam ad pœnitentiam apertis manifeſtisque (oceAVian

beiore effe- Dei minis ac intentatis cladibus & ipsâ morte. Id, quod fe- o, concol

gquod & fiet in fine mundi: Cit. Conc. 2. n. . Id quod fecit Pha- (cho lie
rao cum fſuis, etſi graviſſimis attritus plagis, uti refert Leber
A.
r Noni
AENNRe

Ewod’, à Capite z. Sed hâc ratione patientia Dei læſa, fit furor,

juxta id Rom. 2. 4. & y. Quiærit S. Gregorius, hom. 1Io. in Evangel.
quidnam ſit, quod Redemptore nato Paſtoribus in judæaà An-
gelus apparuit, atque, ad adorandum hunc, ab Oriente Ma-

gos, nonAngelus, ſed Stella perduxit: Vide Brevrar. K. F. Epiph. D.

Pectione tertii Nocturni. Angelorum vicem hactenus ſibierunt,
nfubeuntq;, quos Angelorum loco nos bene monentes dedit
Deus, Concionatores, Confeſſarii & c. Ratione uti ac duci nos
oportebat, obſequendo eorum leriis monitis, quibus ad ces.
ſandum à peccato, ad placandum iratum Numen per veram
penitentiam, hortabantur: Exiguus hinc fructus: auditi funt

& audiuntur illi (ſi tamen audiuntur) ut olim Noèë & Lot,
quorum uterque videbatur, quaſi ludens, loqut. Suprà Conc. 2.

n. 4. & pS. Pecudum more dum vivunt mundani & ſcelerati,
committentes ſæpè talia peccata, quæ nec inter Gentes!
Stellam inſolitam, Cometam horridum, mittit Deus, quem
illi reſpiciant, non negligendum, quod tanto nuntiatur indicio.

„

ejusque planè ad pœnitentiam duéctum ſequantur tandem:

denique, pœnitentiaâ & emendatione non ſecutaâ, ſequuntur

eæ miſeriæ, quarum Comete ſignum fuit. Væ autem, cum

in adverſis non tantùm non emendamur, ſed & pejores eva-
dimus. Ne ſerò cum Phrygibus ſapiamus, imitemur exem-

plum Ludovici I. verè Pii Imperatoris: de qué ſaprà Conc. 4.
n. 10. Tu ſaltem ubi pius non es, eſto verè pœnitens: & Cor
contritum & humiliatum Deus non deſpiciet. Sed inquis:

Come-

Ctl. cit Baltaſſar Rex, Danielis g. Suprâ Conc. 2. n. . Id quod fecere ſattoli
filiæ Lot. tbidem. Hebræi. Conc. Ig. num. S§. & ihi citt. Loct. Id m Cerm-

temin.

PTTonun
uneſumni

i lfen-

kreten

GNNN

Aaſe⸗

Donltenthr
irpnken

nlſh

⸗ Phen
r lah
4 Cone
br,
N
it

Stellæ & Cometæ ſigna malorum quid nos docean? 9 ⁵9

In Cymeter, iratus Dei oculus, fatalis litera, & lingua Dei, de-

Cad muntiat firmum Dei decretum, orbem plectendi, & in eo
Germaniam. Ita enim videtur ominatus devotus R. P. Mar- Poœnitentia
E ie cus de Aviano, ſæpius Auguſtæ, ubi fuit 17. & 18. Novembr. in tentas Co-
l 1680, condolenter ingeminare auditus: O Germania! O Germa- Metam poœnas

ish etiam Germaniam fſuis peccatis concitâſſe in ſe iram Dei,
e Oculo & literâ Comete expreſſam, & minitantem: Sed hæc
Sue majorem vim non habent, quàm illa ipſius Dei verba per o
Nuti nam: Aahuc go dies, & Ninive ſab vertetur- cap. 3. V. 4. Et tamen,
EE Deo per pœnitentiam placato, docemur, ſi Germania & ipſa
burfäl pœniteret verè, Deum ſententiam ſuam retractaturum eſſe,
Hjuxta notum illud S. Ambroſii L. 2. in Luc. c. I. f. Novit Dominus Sententiam

P
rann

Wees⸗

4 ſ
⸗ 4 e⸗

„ℳ

.1 1
enuslen. .

nia! ſicut olim Chriſtus: & cognoviſſei & ta?“ Lucæ 19. 42. Sit

avertere bpo⸗
teſt
.

mutare ſententiam, ſi tu noveris emendare delictum. Breviar. 27. Zunié quando mu-
lect. z. Et verò adhuc vivit Deus, qui ad imperium & preces tet Deus?

Joſue, ſtare fecit ſolem, ne occumberet, ſpatio unius diei.
Yoſ. Io. à v. Iz. qui & ad preces Ezechiæ pro ſalute orantis, ad

vitam ejus adjecit 15. annos, addito ſigno umbræ & ſolis re-

verſi & retroacti decem lineis Iai. 28. à v. y. Portentum hoc

udu etiam obſervantibus Babyloniis. z. Reg. 322. 31. Cornel. ibidem.
ole Adeo aſtra aſtrorum Dominum non neceſſitant, quin etiam,
per illa à ſe orbi gravia denuntiata revocare poſſit, parcendo
« poœnitentibus. Quòd ſi denique, plerisque in ſuis peccatis
A impcoenitentibus, Deus juſtè intentas pœnas retractaturus
A non ſit, tu ſaltem ritè de Deo ſentias, ſincerè poœnitens eſto,
WTM·I tibique placato Numen, &, cum neceſſum fuerit etiam ju-
tuvN ſtos cum reis plecti faciet etiam cum tentatione proventum:
anie 1. Cor. 10. 13. dabitque vires ad ſuſtinendum, victoriam Wι
ſeniu gloriam. JUVMͤ
e, Vid. Cornel. à Lap. in Jerem. 10. 2. f. 630. in Ezxech. 21. 9. f. I077. in Authores.
inten. Matth. z. 2. fol. 62. in Geneſ. I. Ia. & 16. & citt. l. Thomas Le
6 % Blanc in Pial. 18. I. to. 2. 4 fol. 194. & ct. A. Simon Maiolus
Eninn Epiſc. Dier. Canicul. tem. I. colloqu. I. de Meteora à f. g. Henr.

960% Coxcio LIII. Deus miſericors eſt; ſed G. juſtus: —

Englgr. p. 2. Dom. 1. Advent. J. 1. Petr. D'Oultremann Amnor
Increat. Ie. I. C. I. Verbo Mandus Sebstl. y. à f. 45. & Selt. 6. JF. 4.

J1s. Mich. Pexenfeld. Apparat. Erudit. Cap. 66. à f. g50. usc,

oo. Jo. Adam. Weberus Præpoſit. Diſcurſu Curioſo a. àf- it.

TJoann. de Buſſieres: Joannes Biſſelius M. c&tt. Georg.
Stengel. to. 1I. de qudic. Divin. C. 22. n. 10. II. 4 f. 26 . & t0. 2. C. 72.
n. 4. & t0. 3. C. yy. n. 2. à f- 6z. Joann. de Carthag. de Arcan. Chr.
t0. I. L. 6. de Epiph. hom. I. mihi f- Tay. Joann. Jahoda & . Nata-
iit. Pueri Jeſur poſt Dom. Wuinquag. in Precib. go. horarum g. I.

àf. 2,5. Alii in Concione citati. Joann. Colerus in Oeconom.

rur. & domeſt. à f. 122. de Cometu. Joannes Zahn: Mandi Mira-
bili Tomo I. =OèB =ð

388. 6386. 632 8. 383. 43 3. 383. S3 3. 63 3. 2383. 43:8. -83-638 .8¾

“ CoxNco LII˖ꝝ̃ I.
Deus cum magnà certâque ſpe ſalutis amandus, quia
beonus & miſericors eſt: Iimendus cum tremore,
quia Juſtus Judex. Ergo homo ita in Dei Miſe-

ricordiam infinitam confidat, Juſtitiæ ejusdem

& Judicii tremendi ut ne obliviſcatur. “
DDomin. poſt Ecce poſitus eſt hic in ruinana & in reſurrectionem
at. Lom. multorum in Iſrael. Lucæx 2. 34. D H

Explicatur: Cce poſitus eſt hic in ruinam & c. Verba admirandi, gravis-
Ecce poſitus eſt ſimi, nec unius tantum ponderis & momenti. Ecce-

quod verbum in 88. Scripturis ſignificat ſemper rem
novam, admirandam, inauditam, (uti Matth. 26. 47.
Lucæ h as.) quæ adverti, probèque notari debeat. Poſitus eſt
hic in ruinam & in reſarrectionem & C. Intelligitur hic reſurre-
ιο ſpiritualis, à peccatis ſcil. in ſalutem animæ. Ita ruina

& e l,

u & dan
Ententlæ en

chormbilee

mn. hortbbili

un iod o
oncicduri

a
isinc

Kei e9
Mlinte e
un ero ſol

nr innumen

uine Ceblin,

MUUrerCri

WDeum &
iidarrnol
Myn gui
oEkcrum
(tüundirr

.H ,nin,
Mteck nie

1 Cic N
W NrR

Ltecueniin
EL Usqeßfn
limque r
bonita

uie Ut
lim perd

dii

“ä
renun

1

. 5
8 „

*R 3 ,

i

„ſin de,
Wſ.E Me,

e,

“
„ 4

— =

. E

Colenumd

ꝰ

N

4

inten

8

N rim, electorum & reproborum. Act. o. 22. Credimus ergo
nNNN.

cvio, quia ut plurimùm, tàm protervè
nitate Dei, en ruinam incidunt æternam:

Exgo cum ſpe amandus, cum timore metuendus.

tum & damnationem æternam: augétque miruùm hujus

9 061
& lapſus in graviora peccata, coœcitatem mentis, & interi-

17

ſententiæ energiam, emphaſin & efficaciam, aggravâtque,

ac horribile eſt, quòd ipſum Chriſtum dicat poſitum in rui-

terum, imò potiorum: Conc. Io. & longè horribilius, quòd hoc
non dicatur ſimpliciter de malis, aut gentilibus, ſed de & in I-

rasl, de Piranribus Jeruſalem, ſanctam civitatem, id eſt, de
iis, in qu
deri poſſit. la reſurrettionem & ſalutem quidem, ex ipsàâ Dei
voluntate, quâ vult, omnes ſalvos fieri, neminem perire; i2n

s nullam talis ruinæ ſuſpicionem cadere poſſe, vi-

ruinam verò, voluntate ipſius hominis. Sichodie etiamnum

munt ex Chriſto Salvatore, quem Fide Divinâ credimus &

verum Deum & verum hominem, cuique, etiam quà homi-
EuI

ni, ab æterno Patre collata ſit omnis poteſtas in cælo & in terra.

nam- horribiliſſimum, quèòd non unius vel alterius, ſed mal-

ſunt innumeri, qui propriâ voluntate & malitia liberrima,
rjliinæ cauſam, ruinamque ipſam, & hanc æternam, ſibi ſir-

Chriſtus in

Matth. 25. 15. quique conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuo- uinam illis,

Chriſtum Salvatorem & Jjudicem, bonum ac miſericordem,

pientiãà & potentiã. Jam itaque duo occurrunt, de quibus

loquendum, hominum genera præcipuè, quibus Chriſtus
eſt in ruinam; aliis, qui, &ẽ dum, per exceſſum, nimium de
bonitate & miſericordiâ Dei, de verè copiosâ ſuperabundanti-

que Chriſti Redemptione & ſatisf actione, confidunt temerè,
cum præſumptione, indéque liberius & liberaliùs, graviùs
2ð frequentiùs, audent peccare, in peccatis perſiſtere, ad vi-
tæ usque finem, in quo ipſo peccatis ſuis facilem, iberalem,

certâmque veniam, in reſurrectionem beatam, ex Chriſti meri-
tis & bonitate ſpondent, errore deteſtabili & æternum no-
præſumptuoſi de bo-

& dum, per defectum, cum deſperatiſſimo in ſuis ſceleribus
Mecht!l de Jud. extr. Ff ff ff

Caino,

ſicut & alii illi, qui,

qui vel miſe-
ricordem vel
L„ . O jaſtum non
ſed & juſtum, & quidem utrumque infinitè, cum infinitâ ſa- kredunt-

962 Coxcio LIII. Deus miſericors eſ; ſed & juſtua: —
Caino, nullam in Dei miſericordiam ſpem habent & fidu. ilnlicmj
ciam, & hinc peſſimè peccatis peccata accumulando, ſe to. Megh
tos Kkuinæ, orco, & dœmoni, cujus jam mancipia ſunt, con- mn unml/
ſignant. Et hæc duo media ſunt, hi aſtus deemonis, quibus wiiſuli
ſanè quamplurimos ſibi & vitiis devotos, in his conſervat, & niml.
denique æternuùm perdit, ut his Chriſtus ſit in rumam, futu- Wo nt
rus alias in reſurredtionem. Saniora hic, & cum fundamento elnpror

Credendus veræ fidei, docendi ſumus. Ita Deus juſtus eſt, ut ſit & mi- itihut

Deus, & mi- ſericors; & ita miſericors, ut & juſtus ſit, & crelli debeat. lelliner
ſericors, & Deciperis, & decipis teipſum, ſi Juſtitiæ Divinæ oblitus, in I S
juſtus. Dei miſericordiam ſolum confidas peccator, vel ſi Miſericor itdin
diæ illius oblitus, ejus Juſtitiæ ſeveritatem „quaſi implaca- momdon
bilem penitùs, nimis reformides, utrumque tuam ruinam Iilllölit
in reſurrebttonem veròô, ubi (cùm virtus in medio ſit, & in medio tu- DWMD Danil,2e
tiſimus ibu,) Juſtitiam Dei reverenter formidans, ejus miſe: (auf or

ricordiam infinitam totus amplexeris; utrumque alias ex-

cato deſiſtendum, & verè pœnitendum eſſe; ne Dei miſeri-·
cordia abutamur, eâmque negligamus: & ne juſtiſſimam
ejus, Judicis & vindicis, iram in nos provocemus. Efficaci-

iIi dig

Sicut Chri-tremum æqualis erit periculi: Sicut & Chriſtum vel ſolum üle p
ſtus, & Deus hominem, vel ſolum Deum velle confiteri, e & Leone. Brev. (AWlnmto 30
& homo cre K. Nabh. Dom. 1. Duadr. lect. I. Conc. p. n. I. infrd. Ecce & bmeon N
aendus. Prophetat, ait S. Ambrof. E. 2. i1, C. 2. Lcæ. in ruinam & reſarre. ſnnbi
diionem plurimorum veniſſe Dominum Jeſum Chriſtum, ut juſt orum Imnl, e
NDei Juſtitia iniquorumq merita diſcernat; & pro noſtrorum qualitate factorum, Cn Ngs
R Miiericor-Judex verus & juſtus, aut ſupplicia decernat, aut præmia. Brev. Domin. Hyyelin
din vo ad Iuf. Octav. Nat. D. Lect. Quantèò rectiùs ergo, ex eo, quòd Chri- Er epnt
Retitd ducat. ſtus ſit miſericors & juſtus, practicè ita concludimus, à pec- Msluntdeg

funmt

Nn N
(elurrechin

ter in hanc rem loquitur S. Gregorius M. bomil. 29. in Evang. Uunfelten
V nde, fratrer chariſſimi, inquiens, deſideria terrena fugiamus “ nihil lile vigen
nox jam delettet in inſemis, glus Fatrem, Verè pium, verè bonum &. Uhortitin
miſericordem, habemus in cæli. Et hoc nobi eſt magnopere per. Ij, tert.
Pendendume Duia i, qui placidus & miſericors ac facilè per pee- chleckienn

nitentiam placabilis, coœlos aſcendit, terribila redilbit.

rijiid

=

meta⸗

Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus.

nemo curam ſui, dum valet, agere negligat quia Redemptor noſter tantò

emh tunc inudicium diſtrictior veniet, quantò nobis ante Zudicium magnam

l. .

. . D
½

“

ech ut

patientiam prærogavit. Brev. cit. Octavaä Aſcenſ. Lect. 9. Conſideremus

ergo, & intimè perpendamus conjunctam hanc in Chriſto
Redemptore miſericordiam, cum ejusdem tremendi judicis
Juſtitiâ, ut ſatkutarem ſpem inter & metum, ſalutem noſtram

inceſſanter operemur, in Keſarrettionem, non in Kuinam.

re II. 8S. Paginæ non uno tantum loco conjungunt Dei Encomium
N miſericordiam & juſtitiam. Ita expreſſiſſimè in Libro Pfal-Pfalterii Da-
„gum morum, quorum omnium Auctor primarius eſt ipſe Spiritus- idici, ex Bel-
itnn Sanctus, Teſte Apoſtolo Petro Actor. I. 16. & Paulo ad Hebr. 3.. aAtmund.
ltA Davide, 2. Reg. 23. 2. & in Hal. 4. 2. quique Liber Pſalmorum
nemn eſt quaſi Compendium & Summa totius Veteris Teſta-
ed menti: quidquid enim Moyſes vel in hiſtoriaâ tradidit,
umdess vel in Lege præcepit, & quidquid Prophetæ cæteri, vel
alel exhortando ad virtutes, vel prædicendo futura, ſcripſe-
rSAu“ runt, id totum in Pſalmis David breviſſime comprehen-
un dit. Nam in Pſalm. 8. 77. 103. 104. 134. & aliis Creationem
ſn iſn Mundi, Res geſtas Patriarcharum, Captivitatem Ægyptia-
te Cam, Plagas †gypti, Peregrinationem Populi in deſerto,
e Ingrefſum in Terram Promiſſionis, & alia id genus luculen-
„ ter exponit. In Pſalmo IIS. Legem divinitus traditam
aie miris laudibus effert, atque ad eam cuſtodiendam omnes
cMit inflammat. In Pſalm. 2. 15. 21. 44. 68. 71. & aliis, Chriſti
V Regnum, Ortum, Prædicationem, Miracula, Paſſionem,
n Refurrectionem, Aſcenſionem, Eccleſiæ propagationem, ita
manifeſtᷣ Prædicit, ut Evangeliſta potiùs, quàm Propheta
elg fuiſſe videatur. Denique in Pfalmo 1. & ſeqꝗq. fere omni-
Aα bus hortatur ad virtutes, retrahit à vitiis, invitat, allicit, mi-
nſeni natur, terret: atque hæc omnia non ſimplici narratione
9 *“ complectitur, ſed vario Carminum genere, phraſibus Poëti-
ckel „cis, & metaphoris plurimis & mirabilibus; denique novo
nti —= quo-

Ff ff ff 2

gqiuid nobicum manſuetudine Pracepit, hoc à nobis cum diſtrictione exiget.
Nemo ergo, pergit S. Pater, indalta panitentiæ tempora parvipendat,

964 CoNciO& LIII. Deus miſericors eſt; ſed &y juſta:

quodam genere dicendi ita rapit animos in amorem & lau
. anfleh

dem Dei, ut nihil dulcius, nihil ſalutarius cani audirive pos-

ſit. Itàque certè S. Baſilius ſcribit in Explicat. I. Pſalmi Davi-
dis Pſalmos etiam ex corde lapideo lacrymas elicere. Recte
etiam S. Joannes Chryſoſt. in Explicat. Pſalmi 137. affirmat, eos,
qui Pſalmos ritè canunt, cum Angelis choreas ducere, &

quaſi cum eis de Dei laudibus & amore contendere. be
Cuantu in Choro. Vid. Engelgrave Cæl. Emp. F. . Cæcil. H. 4. toto, mihi

à F. t. id. meo Indice Rerum. E. Horæ Canon. Et hocce Elogium
Libri Pſalmorum, quorum identidem allegatio occurrit, ali-
quo loco inſeruifſſe, viſum eſt ex Bellarmino Cardin. Tomo .
Dei miſeri- Præſat. in Pſalmos, ubi plura. Itaque ad rem: PEſalmo 32. y. Da-

cordiæ con- vid omnes equidem in ſpem Miſericordiæ Dei erigit, ſed &
juncta Juſti- ad timorem incitat, conjungens Miſericordiam & juſtitiam.
tia, docet nos
& ſperare &
timere.

conjungitque metum & ſpem: Dei tam potentis, diligentis-
que miſericordiam & juſtitiame v. 15. Ecce oculi Domini ſuper me-
Spes & timor tuenter eum, & in ei, qui ſperant ſaper miſericordia ejns. Per ti-
conjungi de- mentes & ſperantes, ait Bellarm. in hunc loc. pulchrè deſcri-

bent. buntur ii, qui vere ſunt juſti & amici Dei: nam timor ſine

ſpe, timor ſervilis eſt; ſpes ſine timore, præſumptio eſt.
Similia habet idem Pſaltes Regius: Miſericordiam & Yudiciun

cantabo tibi Domine: Pſal. 1oo. I. (V. ſupraà Conc. 21. n. 6. ſine.) ut

omnes homines ſperent de miſericordià Dei, & timeant ju-

dicium Dei; non ita ſperent, ut præſumant; non ita time-

ant, ut deſperent. Poſuit autem David primo loco Mſerr
cordiam, deinde qudicium, quia hoc præſens tempus miſericor-

diæ eſt, futurum erit Judicii, ut obſervat S. Auguſt. in Pſalm.

Ioo. Ex S. Paulo Kom. 2. F. quotiercunq evenerit (verba ſunt S. Au-

„

guſt.)

lentem
Rcnonlunn
OCopate
Empore, ſe⸗
lapeccant
(Oykeonuu,
Vli

Däligit miſericordiam & udicium Meſericordiä Doemini plena eſt
terrs. Inde à v.6. ingerit potentiam Dei, cujus verbo Cæli fir.
mnmati ſunt: Congregans ſicut in utre aquas mari, in locum unum
immenſam aquarum molem: hinc hortatur ad timorem
Dei, & ut mandata ejus prævaricari, formident omnes ho-
mines. Temeat Dominum omnis terra. v. y. Denique requirit

humnn
Um ſulit

7
7
X

.

lam ſbif

IIl Duon

Ret ſel/

.

obe ung
ſe ine
en ſttei
MIIraure
Uercite
D

.
UN Aeiſin
. 5„

Ulmch an

idteree
1Dümn

fotenen
(ckantur

Fincican
umhercel

nr (hi

inert
eeetnen ſie⸗/

. Er it doc D
e

Paas esen
ENEedee e
Reoch Wlr

1ſ
cOhtendeta 5
WuCRXE Y

S

*
4 4
õ

1 X
„ AA
R Oece
2 11

W W

„
140 geehe
t0 Ue

mn & en

lutNv
.

7
2

,i AN
. 4 .
As 1e,

Murit

lationem, quaſi Deus tot hominum ne
digniſſimè laceſſitus, iraſci neſciat: cui cùm ſit altiſſima & *

2=

veccatum ſuper beccatum: lidem.

Ergo cum ſpe amandus; cum timore metuendus. 965

guſt.) ut in quodeunq; grave peccatum aliqus cadat, ſic de miſerzcor-
Aid confidat, ut tamen ſaſtitiam contremiſcate ſerm. I. de Panit. ap. Ca-
lam. Diſc. a6. n. ar. Sunt ſanè, proh dolor, qui Dei miſericor-
diam ſibi fingant nimium magnam, & ſemper ad obſequia
præſentem & paratam, ita ut juſtitia longiſſimè abſit, velut
hæc non in hoc, ſed in altero tantum mundo, idque in Infer-
no occuparetur: neque jam in præſenti hujus viæ ac vitæ

tempore, ſed in futuro primuùm, & denique in finali judicio.

Ita peccant, peccare pergunt, pœnitere negligunt, emendari
contemnunt, quam improvidè, quam inſipienter! innu-

meri.

III. Errorem hunc graviſſimè arguit Divinus Eccleſiaſti-

cCus cap. y. à v. g4. ubi tractat de Converſione ad pœnitentiam,
probè gnarus, innumeros eſſe, qui ſeſe ſolà, & ſæpiſſimè va-
nà ſpe Divinæ miſericordiæ lactent, omnémque timorem
eſusdem juſtitiæ excludant, ſibi ſecuriſſimi, & in peccatis, in
utramque aurem, quod ajunt, dormitantes. Sed gravis ſo-

nus, quòô excitentur, eſt verborum Kccli. y. à v. a. cit. Ne dixe-
ran Peccavi. & quid mihi accidit triſte, grave, moleſtum, acer-

bum! Altiſſmus enim eſt patiens redditor. Circa hoc hiſtoria: ””ÿMU
Majol. To. 4. Colloq. I. fol. 7337. Perjurii pœna. Adeo non peccan- Peccare ex
dum eſt ex præſumptione impunitatis, propter vindictæ di impunitatis
im injuriis & ſceleribus in- præſumptio-

ſumma juſtitia, nihil etiim minimum impunitum ſinens,
meritò revereantur Mortales etiam potentiſſimi potentio-

₰

res Dei manus, & vultum omnia cernentem; exhorreſcant

i Potentiam, metuant Dei Providentiam; ament & am-
ectantur Dei patientiam; declinent & fugiant Dei juſtitiam

& vindictam: profundè ſe humilient coram Deo, ejusq; ſacro
metu percellantur, ac cum timore ac tremore ſuam ſalutem ope-
rentur, (Phil, 2. .) cogitantes, quòd certi ſint, ſeſe Deum offen-
diſſe, incerti verò de culpâ condonatâà & remiſsâ. Neg adficias
Eſt hæc altera præſumptionis
Ff ff ff 3

22 66 CoxNcCIO LIII. Deus miſericors eſt; ſed & juſtut
Præſumptio ſpecies, quâ quis præſumens de Dei miſericordiâ, peccata

–—

Deus uſtus eſt, deſperare, nec quia miſericors eſt, debet nimia ſecuritate
èèẽ . con-

Aun poſt

ex Miſericor- peccatis accumulat: unde eam explicans ſubdit: Et ne dieass e unlitut
dia Dei pec- Miſeratio Domini magna eſt; multitudini peccatorum meorum miſere in, Decge,
a condo- piture Verſus. ut ea mihi, cum pœnituero, ejúsque miſericor- Wuntwü
na. diam imploravero, illicò condonet. V. Daurolt. cap. 6. tit. 238. Mſenunte
Exemplo I. Et hoc eſt omnem metum juſtitiæ & Iræ Dei ab- bm -
jicere, éſtque præſumptio hæc peccatum in Spiritum San (iſm.
ctum, quia miſericordiâ & bonitate ejus abutitur ad mali- IIV Hocy
tiam, eâmque torquet ad iterandum peccata. Miſericordia Iluni
Domini, ait Paulus à Palatio, inſignis Theologus Hiſpanus, mublii⸗
magna eſt, non ut adjicias peccata; ſed ut remittenda credas, cumbeb
ſi ampliùs eanon committere decernas. Immane flagitium haupe
eſt, miſericordiam Dei lenam facere diaboli: & quòd per M aumge
miſericordiam, per quam Deo conjungi debueras, diabelo muuiſe
conjungare. Cornel. hoc L. Advertat itaque peccator, an & licſt
quam longè à juſtitiâ ſit Dei miſericordia: nempe conjuncta leſihemn
„ eſt, & proxima. Miſericordia enim & ra ab illo citò proximant, & llk berii
di cor- citò veniunt & in peccatores reſpicit ira illins. cit. Eccli. . z. q. d. ulinebi
Dro iee in Deo Sicut Dei miſericordia citò adeſt, & ſubvenit verè pœniten. uhibont
1 nana. tibus, uti Magdalenæ, Latroni in Cruce, Saulo, &c. ita & ira Piti dei⸗
Dei citò ingruet peccatoribus impoœnitentibus, eôsque ſu- Msenlen
bitò & improviso, nil tale expectantes, occupabit, uti præoc. NMrNndde
cupavit Luciferum, Sodomitas in conflagratione Pentapolis, IlEr Ing-
Peccator eſt, gc omnes in diluvio homines. Peccatores vocat eos, qui habi- W ctinen
gu haber ha⸗ tum habent peccandi, in eòque ſe obfirmant & obdurant: ad ancute
candi. P E hos enim pertinet, non miſericordia, ſed ira &vindictabei; Aßnlclan
imò ſuper eos requieſcet jugiter & in æ&ternum, nimirum in Uuiaiſ
æternis gehennæ tormentis. Vnde Syrus vertit: QuiamiRin Wlacnd
cordia & ra cum eo ſunt, & ſuper impios morabitur furor ejus. An non mdlete
hinc, à Siracide probè inſtructi, intelligamus, ex miſericordiã qubug
Dei ritè in ſolatium noſtrum concipi ſpem veniæ maximam, ij: *
ſed quæ planè juncta ſit timori ex ejusdem Dei, & in eodem Asne
Deo Juſtitiã. Nec debet aliqui, ait S. Cæſarius Ep. Arelat. quia nin aſt

—=
—

,B

15

ReNlen.
1 .

eilet.

12
eee e.
Wod
„

Hn get Tarſenſis Gentium Doctor, ad Kom. 2. 3. & yj. Vbi de Deo v.⸗g. & j. In-

4

eyxvuberans Dei benignitas meritò tibi ſpem ſummam conci- metum ſem-

ta
11

. „ P

buenis,tl
eccator, 4
mhecolſli

p.
r 7
nLE

itin
lo, kukt

bit,in
9

=

—
—

1

1 1,
1

—,—

4

=
=

=

—
See

jonelen

.
.

E

=,
—

xeosle
X oboun
Pnün,
atit e
. 1

=S Z
—

=

=—

=—

2 .,41
WNRN.

=
=

vanit
ene 1

= —

leen

1/

SS
—☛

uini

—

verſione tardius cogitemus. In Bibl. EV. P. Zo. 7. ap. Calam. zin Sentent.

1
S

R

litftene

*

Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. 967

—,—

confidere; ſed ſic timeat juſtetiam, il acrat miſericordiam ſic de mi-

ſericordia confidat, ut tamen Zuſtitiam contremiſcat“ quia quantò nos
diutius Deus expebtat, ut corrigamur, tantò gravius vindicat, . de con-

V. Miſericordisz Dei. BEid. Conc. a6. n. g. ſine. & Conc. 7a. n. 3. Et Indice

Rerum E. Præſamptio. Breviar. Dom. 1o. poſt Pentec. Lect. y. & 6. en

d 21 ⸗
Nr e.

KF. Chryſoſtomo. H
IV. Hocipſum argumentum validiſſimè proponit & ur- Ex Rom. 2,

ingerens Divitias bonitati ejns E& Vatientic, & longanimitati, quæ ter ſpem &

liet, ac ad pœnitentiam adducat; unà non præterit iram Har Viven-
Dei, quam peccator contemptu bonitati ejus & patientiæ,
longanimitati ſecundum duritiam tuam & impanitent cor theſauri-
as tibie (Eä. ſup. Conc. y. n. 4.) En quàm Dei bonitas & miſeri-
cordia ſibi ſpem noſtram, Ira verò ejus metum noſtrum
vendicet! Periiſti peccator, ſi vel ſpe cadas, vel metum tam
neceſſarium abjicias: ſalvus verò es, ſi & ſpem & metum, il-
lam de Dei bonitate te ad ponnitentiam vocante, hunc de e-
jus juſtitià, ne in barathrum vitiorum te præcipites, in te
jJungas, conſerves, verbo: ſpem inter & metum, ſalutarem
utrumque, nunquam non vivas: Spes te erigit, ut à peccato
ſurgas; Timor te ſuſtentat, ne graviùs ruas: nec taliter ſpe-
rare, nec timere, eſt omnem ſalutis anchoram abjicere; eſt
ccœlum claudere ſibi, & infernum latè aperire. Hujus é Scri-
pturâ ſymbolum, figura, & nota. Lex de Pignore eſt Deut. Figura &
224. 6. Non accipies loco pignors inferiorem & ſuperiorem molam, id Symbolum
eſt, molarem lapidem, vel utrumque vel alterutrum, quòè Pevter. 24. 6.
fit, ut molere non poſſit: q. d. dum molares in pignus acci- De Molari-

pis, quibus eſca ſit omni animæ, vitam molitoris & aliorum bus in pignus

2 1 een .. . non accipien-
accipis: quia molâ hac molitor vivit, & victum ſibi parat, dis, cur⸗ ten

multisque aliis alimoniam ſuppeditat. Atque ita anima,
ſeu vita poſita eſt in lapide molari, ſine quòô pauperculi mo-

lere non poſſunt, & alimoniam accipere. V. Cornel. & erd H

968 Coxcio LIII. Dens miſericors eſt; ſed & juſtus:
sbid. Senſu Morali S. Gregor. L. 33. Moral. c. 16. & ex eo Ruper-

*

Denotantur tus & Rabanus Archiep. Moguntin. intelligunt per duos mo-

ſpes & me-
tus, quibus
conſervanda
vita animæ.

lares hos lapides, ſpem & metum, docétque Rabanus, quem-
libet juſtum ſemper ſibi ob oculos ponere debere tam juſti.

tiam & iram, quam miſericordiam Dei, ut ex illaà timorem,

ex hac ſpem concipiat, & alat. Beneplacitum eſt enim Domino ulmj
ntumin

ſuper timente eum, & in en, qui ſperant in miſericordidâ ejus. Pfal- aé6. II.

Scriptura uti- V. Scripturæ ſacræ paſſim captui noſtro naturali & hu-
mano difficilia, emque transcendentia, per ſimilitudines

tur ſimilitu-

dinibus ad

Hine in Lege præceptum eſt Deuter. 24. 6. Ne auferas loco pignoris in-

feriorem & ſuperiorem molam. Superior enim mola eſt ſpes inferior

eſt timor! ſpes enim ad alta ſubvehit, timor autem cor inſerids pr.
Hæ ergo duæ molæ, id eſt, lapides molares, jungi d

VIuna ſine alterâ inutzliter non habeatur. In Peccatori enim peltore

inceſſanter debet ſpes & formido conjungi! quia incaſſam miſericor.
diam ſperat, ſe non etiam juſtitiam timeat! incaſſum juſtitiam metuit,
ſinon etiam de miſericordia confidat. Hec Rabanus: ap. Cornel. in
CLit. Eccli. f. Z. f. I147. (ubi in verſus præced & ſequentes plura in hanc lkkſethit
rem) Euſtach, de Roſar. Ante hene mor. Exhort. S§. init. Itaque cum
doœmon hominem edò adigit, ut hunc & timorem & ſpem ab.
ljiciat vel ponat, vel utrüumque, vel unum eorum, (ceu lapi-
dem molarem) vita animæ & ipſa anima graviſſimis pericu-
lis & ſalutis diſpendio expoſita eſt, ni reſipiſcat. Vnde addi-

tur cit. Eccli. y. §. & 9. Non tardes converti ad Dominum, & ne diſfe-

Vitam in meliùs commutabo. Rationem ſubdit: Sabitò enim
eniet ira illius, & in tempore vindiétæ, & cum vindictà, Aiſzerdet
te, & auferet; uti multis contingit, quibus nullus Divinez

Juſtitiæ metus & cura eſt. Ah Domine, quis te tam infinitè
miſericordem ac proniſſimum ad miſerendum non amet

cum validà ſpe & fiduciã? quis te tam juſtum, & peccato tam il
iratum, non metuat, totoꝗque corpore & animo contremi- ê=
ſcat? O quam meritèò exclamare poſſumus cum Jeremia

c. 10. Z. quats non timebit te, 6 K ew Gentium?

.
i ünpt

—

ttributa,

hoc loqn
t. Wohl

Mimis

ll inbun

fobsti

eptenti
Aenmkonil

uunc /un ſn
lunru.

.
Mönnture

m, Nre.

nalguif nſa .

Uünhlacim

MKeked

1rE
AE 1 A N:

Crinſnn

S lerum: omiſſis aliis, conſideremus, Deum nunc bominem,
nnunc feram vocari, aut rectius aſſimilari huic. Ita bomo ap-

K

,

1

e

nisenn

7 5 e,
A e n.
1.4 e “

1

dus, Vrſa, raptis catulis. Et ego ero en quaſi Leæna, quæ ſævior
eſt leone, præſertim dum catulos nutrit, ſicut Pardus- occur-
ram eis quaſi urſa rapti catulis. V. . & (y. En idem Deus, in ſe unus cordem &

Mechtl de Jud. extr.

SSõůõ

Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. 969

proponunt, uti ipſum Deum, ejusque Naturam, Eſſentiam, declaranda
Attributa, Proprietates, aliaque ſupernaturalia ac cœleſtia. ſublimia, no-
Et hoc loquendi modo vel maximè uſus eſt ipſe Salvator no- bis incognita.
ſter. Id obſervant SS. Patres & ſacri Interpretes. Et ex hü,
—„ animus novit, ſagee ad ineognita, quæ non novit, ait S. Greg.

hom. II. in Evang. Et S. Auguſt. tr. Io. in goann. de Chriſto: Quem-

admodum, inquit, dicitur ovi, agnus, Leo. & c. Breviar. Comm. Mart.
J. Paſch. Let. 5. Nempe ut aliquaâ ſaltem ratione, Divina hæc

& nobis ſublimia apprehenderemus per figuras, ſimilitudi-
nes, ſymbola & imagines. Sic in præſenti loquendo de Dei,
& Chriſti, Redemptoris ac Judicis, ex unâ parte, longanimi-

tate, patientiâ, miſericordiâ: ex alterâ, juſtitiã & vindictâ ſce-

pellatur Lucæ Ia. 16. Homo quidam fecit Cænam magnam. Fre-
quenter verò in Prophetis dicitur Leo. Oſeæ 13. Iraeli iratus Sic Deum
Deus minatur excidium, invaſurus eum, quaſi Leæna, Par- nunc homi-
nem nunc ſe-
ram vocat,

ceu miſeri-

& ſimpliciſſimus, in ſe immutabilis, pro diverſitate operatio-juſtum.
num & effectuum diverſa ſortitur nomina, vel diverſis re-
⸗ . ⸗ Q „ ⸗ *.
bus, nobis notis, comparatur: Leoni, cum in rebelles & in-

gratos ſe vindicem, acrem & terribilem oſtendit; Vrſæ, cu- Vrſæ amor

jus mira eſt ſæœævitia, raptis catulis, quia mirus in illos amor. erga catulos,
Vrſa enim catulos informes gignit, eòôsque deinceps lamben- feroci er⸗
do ſenſim format, & perficit, quod non faciunt alia animalia. &à aptores.
VndeS. Iſidorus Peluſiota, diſcipulus S. Chryſoſtomi, Lib. 3.
Ep. 267. legit: occurram en, ut urſa anxia, aitque, hoc ſimili figni-
ficari vim Dei ultricem. Cornel. hoc L. Cùm verò Deus huma-
nè, quod ſolet, ſuaviter, manſuetè, gratiosè, agit, bomo dicitur:
Duando vindicativam Dei virtutem, ait Theophilactus, ſanctimo-
niàâ inſignis, Græcus, BulgariæArchiepiſcopus, in cit. e. a. Lacæ.
criptura ſignificat, pantheram, urſum, & Pardum Deum appellate
Eg g& && Wan.

=

970 Coxcio LIII. Deus miſericors eſt; ſed & juſtus
“ quandy auktem miſericordiam Vult inſennare, hominem inqucit. ( uin

& Fgyptii Sacerdotes Sphyngem, Dei hieroglyphicum ha-

bebant, eam talis figuræ, qu& & hominem & feram participet
Sphinx Po-(Sphinzx Monſtrum apud Thebas, cujus caput & manus puel.
læ, corpus canis, alæ avis, vox hominis, ungues Leonis, cau-

monſtrum! da Draconis ſimilitudinem referebant. Calepin. Pexenfeld.
MWaphicum.
Hlic aman- . . —. .
dus & timen-Pomo, benignus, pius, miſericors, ita, ſicut fera truculenta,
91
dus, ceu bo- 1rac 2Oe , e e Ee
nus & juſtus. Perducens ad cœlum, econtra caſtigans ſcelera, & ſceleratos

ad infèros detrahens. Keyptii, ait Clemens Alexandrinus

Presbyter, Magiſter Origenis, Sromat. LE. j. in ſacri ponunt
Sphinges, fortè autem, quòd Deum oportet amare & timere; amare gui-

dem, ut ſantis benignum & propitium“ timere autem, ut qus ſit impiis

juſtus & inevorabilis“ feræ enim ſeimul &- hominis zmaginen ſphinx ſt-
Yimniſicat. ap. Fzdelenz hac Bomin. ſerm. I. n. 2. Nobis Chriſtianis ve-

ritas hæc indubitata eſt, Deum eſſe & miſericordem, & ju-
ſtum, ſed longè magis ad miſerendum pronum, & ad ulci-
ſcendum nonniſi deliétis noſtris, & invitum cogi. V. Sopra
Conc. 33. n. I. 2. 2. Vnde Euthymius, in ea verba Plalmi IIa. y. Mi-
ſericors Dominis E& juſtus, & Deus noſter miſeretur „ait: Miſericors,
inquit Propheta, eſt Dominus: ſi peccàſti, non idcirco deſperer: veràm
quia etiam juſtus eſt, cave, ne ſumma llius frætus miſericordia, iterum
cadas: oſtendens tamen, ad miſericordiam illum ſemper magis inclina-
re, qudm ad juſtitiam, addidit“ Et Deus noſter miſeretur. Ap. Calamat.
cit. in Jenteenn.—
VI. Verùm, pro animi guſtu & ſenſu, magis adhuc ex-
pendamus utramque, & Juſtitiam & Miſericordiam Dei, ut
in nobis & illius timor, & hujus amor ac ſpes ſuccreſcat, ra-
dicésque agat, ad ſalutem noſtram & hujus incrementum

apprimè utilis, imò & neceſſarius: ut planè verum peccati

horrorem, metu Judicii divini; & contraà ex ſpe certà veniæ
liberaliſſimæ poœnitentiæ virtutisque ſtudium non negli-

Smb. Eth. 3.) innuere volentes per hoc, Deum non ſolum
amandum eſſe, ſed etiam timendum, utpote qui, ſicut eſt

iracundus & vindicativus: opera bona præmians, & ſantos uüen,

H

2
Eencum,
ornind, Mi
ſetöſel pn
Es poroca
frment 0
Nun Din
cpumCEl
Eliercye
ochriei

tminne 1
k, Klinr
lobet ten../

10

lure l

tri⸗

eginian⸗

nile me

mscntis

heis imat

Unbencrad
Irerin en
Nhonbltr
iliigkenn
UN, Keorum
farimn 1
utores,

ſu⸗ G

Mnred
, ns,
Edturas int

etfümmmng
bNature,

—=

1

— ge

= r—

rati,

—

a Min

4

1 mg
6

„

,4 .3
e ,G,R
! 63
. 17

/1
6
WDR EE ER
e . 4 7

„ 1 ,7 .

AA.
u, E

—
—

⸗

7 2 l
7

U: ℳ

Nugtie

esboelh,

ſ. 2 . . .— „ .
eroAn Aconſtitutione mundi, ait, quo bliciter a
ſeruit; ſed: quod paratam eſt diabolo & angelis ejus. Wid. verſ. al.
Lahat. tom. I. V. Dei Miſericordia; Propoſ. 6. fine. V. Conc. 33. n. I.

Ergo cum ſpe amandur, cum timore metuendus. 971
gendum, concipiamus, conſtantérque ſervemus, certiſſimi

omninèò, Miſericordiam Dei à Deo ortum habere, juſtitiam
vero ſeu punitionem & vindictam à nobis, eam peccatis no-
ſtris provocantibus: cujus liquidum argumentum eſt, quòd
affirment Orig. S. Chryſoſt. Theophylact. & Euthymius,
Deum ab initio Creationis mundi paraſſe quidem juſtis re-
gnum Coœlorum, non item gehennamlnferni; quòusqueAn-
geli peccaverunt, tund gehennam conſtituit illis; quod ex
Hllo Chriſti Domini probant Matth. 2y. 32. V'enite Benediéte Patri

mei; poſſdete regnum, quod volt erere ſt à conſtitatione mundi.
non de inferno ſimpliciter as-

Infernus
quando crea-
tus?

Itaque Miſericordia in Deo, conjunéta ejusdem patientiæ, Miſericordia

longanimitati & clementiæ, ea tantaque in peccatores, in- Dei quæ, &

fernos mille meritos, omni gratiâ indignos, elucet in tole-
. „ . ₰ „½ „ *
randis peccatis & offenſionibus hominum, cum ipſe ſit Ma-

quanta?

jeſtas infinita, homines verò terræ vermiculi, & modicum

pulveris animati, & tot præterea tantisque beneficiis, ad

illum honorandum, amandum, eique ſerviendum obſtricti:
elucet in fufferendis innumeris contumeliis & injuriis, iis-
que horribilibus, quas diebus ſingulis hoſtes ipſius peccato-
res illi inferunt: & quotidianis etiam vitiis ſuorum amico-

rum, & eorum, quibus gratiæ plurimùm contulit. En Dei

patientiam! Longanimitas patet in eo, quèd non inſurgat

in peccatores, ſimul atque deliquerunt; quòd non ſtatim

vindicet, eôsque illicò, uti mererentur, non deturbet in in-

fernum præcipites, ſed patienter totis ſeptimanis, menſi-

bus, annis, expectet ad poznitentiam, & illos exterius per

creaturas, interiuùs per fuas inſpirationes, revocet ad ſe. Ap-

paret ſumma Dei liberalitas cum manſuetudine, tum in Bo-
nis Naturæ, in aſtris, elementis, alimento, veſtitu, habita-

tione, divitiis, voluptatibus, honoribus. Matth. s. 4. tum in
donis Gratiæ, in rectis cogitationibus, affectibus piis, Sacra-
men-

Gg gg g& 2²

mentis, & mediis omnibus ad ſalutem, quæ largiſſimè etiam
in graviſſimos ſuos hoſtes profundit ſummdà miſericordia
Deus. Hujus benignitas explicat ſe in excipiendis peccato-
ribus, dum ad illum revertuntur, admittendo illos benevo.
le & amanter, ſine vexatione, increpatione, exprobratione,
omnia illis bona reſtituendo, quibus eos meritèò peccatum
ſpoliaverat, quin & alia etiam adjiciendo. Filii prodigi pa-
rabola Lac. 1Iy. clariſſimè hanc veritatem demonſtrat. De-
nique Clementia cognoſcitur in punitionibus, quibus pec-
catores caſtigat, dum aliquid ſemper de rigore juſtitiæ ſuæ

remittit, minusque poœnæ exigit, quàm mereantur. Præ-
terquam quòd in hac vitâà has poœnas eò intendat Deus, ut

peccatorem ad pœnitentiam, & per eam ad gratiam addu-

cat. En Divitias bonitati ejus & patientiæ & longanimitatis neu-
tiquam contemnendas KRom. 2z. 4. omni admiratione, æſtima-

tione, laude, benedictione & amore erga eundem Deum ob

has perfectiones, homini adeo gratioſas, tam excellentes,

quæ illum infinitè perfectum amabilémque reddunt. Hinc
confundamur & verè doleamus, quèd hactenus non plus
æſtimaverimus tantam Dei bonitatem & miſericordiam, ei-
que, noſtra peccata debitè agnoſcendo, reſponderimus. Eid.

Joan. Bapt. Saint-Jure, de Verit. Fidei, in Moniti ad Vitam unit. Me-

Jufſtitia in dit. II. à fol. 25r. Expendamus nunc ſimiliter Juſtitiam Dei.
Deo quæ, & Hæc ſeſe vindicat, de omnibus ſceleribus commiſſis pœnas

quanta?

ſumens: uti enim Deus, utpotè infinitè ſanctus, peccatum

nullum pati poteſt, ſed ſummè abominatur, veluti læſionem

ſuam; ita ſimul ac admiſſum eſt, illud improbat, damnat,
punit, ipsaque punitione reparat injuriam gloriæ ſuæ illa-

tam; atque iſtud divinæ juſtitiæ officium eſt, quò tam ex-

acte fungitur, ut nullum ſit peccatum, aut grave aut leve,
ſive in reprobis, ſive in juſtis, etiam intimis amicis ſuis, ne

verbum quidem otioſum, aut cogitatio inutilis, de quibus

rationem non exigat, & non caſtiget, ſive in hoc ſive altero

ſæculo. Vnde David loquens de Moyſe, Aarone, & Samue-

ntemyri ne
Ae oens,

—

i, dirigeit

b, ait:
iſßeent 1
uu 01

rumnſine P

Rnon hine
tit tanti,
itine
Mne ci
Gtun Finm
Dei in inm.
ſig erboeknd
ſlems am

.
G c.

=

un ditia
ulhne, ne⸗

unnoreitl
Unbdviet
Nrntendr

oce ojed

e/l eun

.(Euenien

funmnnh
MnW

Geimaconhi
brnoce

iſu.

mten

SEe

. z14 —

1

8
umli

4
NA De

N

02

grerind
Lanitin

WeNeler

eledenn 1

Etmumnli
CNeninu’
Aumtut
in 0

Onmisen

(tsn

“Wõ

4
S

—25
õ

Ergo cum ſpe amandurs, cum timore metuendus. 973

9
— FpZãgg 9 9 — ———

le, viris eximia præditis virtute, de fideliſſimis Dei mini-

ſtris, ait: Tu exaudiebas eos Deus, tu propitius fuiſti en⸗ Verum:
Et ulciſcens in omne adinventioner eorum. Pſal. g95. §. Et profectò

æquum non eſt, ut tanta Majeſtas impunè offendatur, &

contempta non accipiat ſui reparationem honoris. Quid
jam de pœnis, iisque æternis poſtremùm, graviorum pecca-
torum ſine pœnitentiâ decedentium, penitùs inevitabilibus?
An non hinc ſicut ex miſericordiã ſpes & animus, ita ex Ju-
ſtitiâ tantà, cum ſummà hujus admiratione & reverentiaâ,

ingens timor Divinæ Majeſtatis immenſæ in nobis, tot tan-

torumque criminum reis & conſciis, oriatur, ne, ſecundum
daritiam & impæœnitens cor, theſaurizemus nobis iram ejusdem
Dei, in ruinam nobis æternùm fataliſſimam: & ut eum no.
bis, ex hoc ſanéto metu, juſtâ Poenitentiâ in tempore recon-

ciliemus, cum ſpe, miſericordem? V. cit. Siint-Zure Medit. I1.

à fol. 26 5§.
NWi. Sic conſideratâ Dei Miſericordiâ in ſpem nos eri- Vt ſpem inter
gente, & Juſtitiã ſalutarem nobis metum meritò extorquen- & metum vi-
te, ſi ſapere, neque perire velimus: expendamus jam nunc, t homo.
quam nos velit Deus pro ſalute noſtrâà ſpem inter & metum eq inkerrg.
continuò vivere illam è cœlo accedendam ac hunc ex infer- medius inter
no incutiendum. Neque vana, neque inutilis eſt obſerva- cœlum & in-
tio de eo, quòô loco creatus ſit homo & poſitus, & quãâ ratio- fernum &

ne: ſcil. eum in terrâ, medium inter cœlum & infernum, huic vicinior:

. „ „ „ ° „ P 1
ſed huic viciniorem, eſſe creatum, & conſtitutum eumque eo: nr ectus
rectum, non humi depreſſum & gradientem, uti cœtera ani-Pore.

malia: ut facili oculo & colum & terram, & ſuperna & in-

ferna conſpicere poſſit, de ſe neque de cœlo ſecurus, neque

de inferno certus. Singulari Numinis ſupremi conſilio hæc

geſta ſunt, & aguntur. Hic os homini ſublimè dedit, eælumq
tueri, juſſit, & erectos ad ſidera tollere vultus ut in ſpem erigere-
tur. Hoc inveni, ait S. Eccleſiaſtes c. . 3o. (Hebraicè: Tantam
vidge; quæ vox attentionem Lectoris excitat) quhd fecerit
Deus hominem reltum. Conſtat homo corpore & animâ: hæc
Gg gg g8 3 in

. SW

—

in altum molitur ad finem ſuum, qui Deus eſt: Fec’ſti no-

——

ad te, & inqutetiem eſt cor noſtrum, AJonec reauieſèat in ten ait 8. Au-
guſt. L. I. Conſeſſ. o.I. n. I. Illud, ſeu corpus &- caro cum ſuis
concupiſcentiis, non ſenſu tantùm reali, ſed & morali vel in
genere moris, ad ima, ad inferna ſuo pondere tendit, ac de-
primitur: hinc illa lucta carnem inter & ſpiritum, animam
inter & corpus, membra inter & mentem, quorum utrique

ſua lex eſt, juxta S. Paulum ſub mole carnis ſuæ gementem:

*

Rom. z. 23. & ad Galat. y. Iz. Erigendus ergo erat homo, ſicut
per naturam, ita multò magis per gratiam & auxilia Gratiæ
à Deo miſerente, ut onere peccati ad inferos inclinatus &

depreſſiis, & cœlo in ſpem erectus & rectus animaretur: ſed
quem & Infernus terreret, illiq; metum incuteret. Cœlum
homini Dei bonitatem & miſericordiam teſtatam & manife
Homo è terrâ ſtam facit, Infernus juſtitiam. Itaque Deus hominem for-
maverat non in cœlo, (imò nec in Paradiſo, in quem, alibi in

& in terra

tormamns: & Hebron multi eum creatum putant, & terræ limo formatus,
Ubi noh In

a in cœlo ſed colonum eſſe, gratuitò à Deo conſtitutum, utque Para-

diſi locum non naturæ ſuæ, quaſi ſibi debitum, ſed gratiæ

aut inferno. Qili locum ui bitum, fed grat
Dei tribueret: unde & ob peccatum ab eo expulſus eſt. Cor.

nel. in Geneſ. z. 2. & Iy.) ne nimium ſperaret, præſumerétque,
omnis metũs expers; neque in inferno creavit, ne ex loci

horrore deſperaret: ſed poſuit Deus hominem ſuper faciem
terræ, cujus incolam eſſe voluit, medium cœlum inter &

Homo in ter-terram, & quidem inferno propiorem. Dici equidem po-

rä conſtitutus teſt, ait Fidelis czt. ſerm. n.6. id factum eſſe ad hoc, ut homo,
inter colum
& infernum,

de utroque „Leid er- umi ct dine & qualit dar
Darticipat. ticiparet. Cùm enim Deus felicitatem in cœlo, in inferno

autem miſeriam collocaverit, terræ autem ſuperficies in
medio inter cœlum & infernum ſit conſtituta, participat de
felicitate unius, & de alterius infelicitate, guie medium de
extremis æ qqualiter participat: atque ideo omines, quam-

ð

iu heinter

fuerat translatus Geneſ.a.2. ut ſciret, Paradiſi ſe non filium,

potiùs tam de miſeriâ, quàm de beatitudine æqualiter par-

diu

enporeſun
opottpt

Uipauld

pavobisho
eininkerno
unchonor⸗
dCirvn

lecyulpur)
i linin

Wlcokoocavi
Cn
Nar el karin

UI A

obes Nie

lng t
CCounohroren

lmntn fin
inmmn et

n, Mher

btektinue
unnint
I, Dopngu,
Wnn eee

tonis eri

coohkrun.

ltinen:

1

l Dodor

len nißt

n ſun tine
4 Piniciez,

. kilee
, S ie

D Ergo cum ſpe amandus, cum timort metuendus. 975
SE diu hic in terra degunt, nunc ſunt afflicti, mox conſolati; uno

tempore ſunt felices, alio infelices; nunc cum Angelis rident,
paulo poſt plorant cum damnatis; jam in cœlo eſſe videntur,
roie qui paulò pòſt in inferno ſe conſtitutos eſſe credent. An-
nd non vobis homo ille, viciſſitudine aliquâ, nunc in coœlo, poſt-
um ea in inferno eſſe videtur, qui hoc tempore dives, alio pauper?
aie hunc honoratus, dein contemptus? nunc integerrimè ſatura-
rmmm tus, deinceps verò præ fame mori cogitur? quia enim Deus
u nec vult, ut homo ſin perbiâ extollatur, nec ut deprimatur ni-
& mida puſillanimitare, ideo eundem nec in cœlum nec in infer-
foside hnum coliocavit, ſed in medio potiuùs, & tali loco, ubi proſpe-
mimen Titates continuò ſuccederent miſeriis, & viciſſim. Optima
teret ( hæc eſt ratio. Veruntamen ad noſtrum propoſitum.
unI. VIII. Aliam, ſupraà jam inſinuatam, rationem affert Hu- In medio con-
8Homirnt Ee de 6 Victore (Saxo, Ord. Canon. Reg. S. Auguſt. vir uti ſtituti ſpere-
—*R land dmus „ita eruditiſſimus. Tirin.) propoſito noſtro ac- en
moiem 5 magisque congruam, ſcil. Deum collocâs- um, timea-
mHE Ceret, hoc ſperaret, ill timieratn 1 quain cœlum alpi giamus infer-
⅞ e. Pe illum timeret: ſperaret, & induſtriè num.

14*

eanit, Kt

1

ret damnationem inferni. Et quia facies terræ, & in eâ ho-

quæreret ſalutem in cœlo obtinendam; timeret, & refuge-

mo, propinquior eſt inferno, quàm cœlo, plus damnari ti-
meret, quam ſperaret ſalvari, maximè cum majus quoque

enſte (in pœnam peccati primorum Parentum, aliorumque) da-
e nel mnationis periculum, quàm ſit pro ſperandâ ſalute meri-
i cn tum noſtrum. Facilis deſcenſus Averni: patioſa Via eſt, uc ducit
oe, H ad peraditionem: Matth. z. 13. Summus omnium locus (vorba ſunt

Nen denne

citati Doctoris L. 2. de Animd c. 31. ) plenam habet lætatiam, inſi-

e li Mius oölam triſtitiam: in medio ſanè ſumma ſperanda, ſednshilominns
inſima ſuent tämenda; & ideo nobis jam eò ampliern timori; cauſa, quàm D
7. ymm, e , quò Viciniore iudeme infimis, in eprd dejebti degimus umbhrd mor
S ti: Cit. Fideln. Heu quàm brevis eſt noſtra deproperans vi-
umi ta, quam miſera, quam perigçuloſa, nobis colum inter & in-
vmimnß MM fernum

te, cujus miſericordià non ſumus conſumpti, vult nos om-

—
(o ticne, u
ll lute mn
nes ſalvos fieri, vel per vitæ innocentiam (quæ pauciſſimo. diwi En
rum eſt) vel per pœnitentiam. Sin verèò graviter pecce- Glrit h
mus, & pertinaciter in peccato perſeveremus, neque dignos me, Lue!
pœnitentiæ fruétus faciamus, jam æternæ mortis decretum ligvi gvon
contra nos formatum eſt. Ante nos & oculos noſtros, vita tamdhei,

976 CoxciO LIII. Deus miſericors eſt; ſed & juſtus:

fernum conſtitutis! Deus equidem pro infinitâ ſuâ bonita-

„

4

& mors, cœlum & infernus, beatitudo & damnatio: hære- Mmmedi

mus velut in medio: ergo an cum præſumptione cœlum nidenn

ſperemus, non pro anſeribus, ut ajunt, (ſed æqquè non pro Wüsorin

peccatoribus) ædificatum, maximè confiſi (temerè ne ni. ufiheten
mis) Chriſti Paſſioni & ſatisfactioni, infiniti pretii? An de. hs aten

Damnati ut ſperemus, velut jam in infernum præcipites: Ita ait Religio. ſnn,I

plurimum in ſiſſimus Drexelius de Damnat. liche c. 9. J. 2. Nec illud minus teminiintn

vivis deſper- credibile, inter illos deſperatiſſimos captivos vix ullum es. (etalhin

rfunt.

ſe, qui dum ſupereſſet, non ſæpiùs occultè deſperarit hoc iuirm re
modo: En actum ago; nunquam alios mores induam; as- Ltenan i
ſueta relinquere nimis durum eſt; nihil proficiunt conatus (nkimns

meit,; fruſtra ſum; ſanctior non ero, niſi ad Calendas Græ- (ilig uiil

cas: ſic igitur pergamus, & fruamur bonts, quæ ſunt. Sap 2.6. Non crinnkon
ita; ſed bene ſperare nos jubet ad coœlum vocans Dei miſeri- Him Wn
cordia: timere, Inferno nos terrens, & damnationem minitans Mnkſis

JIuſtitia: Conc. 33. n. I. Annon horres iſta? & quis ſanæ mentis & Erint e

fidei non horreat?! Annon deſideras æternam beatitatem! & milnm

quis fidelis non ſperet! Ergo in tanto æternitatis negotio ( yg

age, quod agis; ne te nimia anxietas ex Dei juſtitiâ, & diff den- eiin
tia in deſperationem adducat, ſed timor hic ſalutaris ſana e deten
Pœnitentiæ & vitæ emendationis conſilia ſuggerat: ne te Wimm
nimia cœli ſpes & fiducia ſecurum malè faciat, & ne ſpes, mett olu
quæ alit, fallat; neque enim vera ſalutis ſecuritas poſita eſt iſliluer
in externâ tantum ſpecie & apparentiaâ vitæ Chriſtianæ; ne- Mrarat)t

que ſatis eſt orare, Divina accedere, ab homine non taxari; ipgelen

ſed neceſſe eſt inſuper, ut neque cor tuum te reprehendat, iind
& ante omnes ipſe ſcrutator cordium. Conc. 27. n. 3. & 29. n. 2. Wenhorn

lur Ee

e. W S Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. 977
fg. Ssic time, ut ſemper ſperes: ſic ſpera, ut ſemper timeas, tibi

4
.

Amg de ſalute nunquam certus & ſecurus. Déeco autem vobi ami-

Nenmdn cais meis En ipſi amici compellantur! Timete eum, qui, poſtquam
I occiderit, habet poteſtatem, mittere in gehennam: ita dico vobu, hunc

. . =èð . „
eNn timete. Luc. I2. 4. & j. Matth. Io. 26. Eminentiſſimi Cardinales Qui non ti-

mäm illi, qui quondam B. gidium 8. Franciſci Seraphici Sodalem met, non vi-

mhmi viſitando, ejusdem ſe orationibus recommendabant, in hac detur eſſeme-
dmmmk, terr4, medii inter cœlum & infernum, minimè commorati ins W ſer.
Inpim füuiſſe videntur; ſiquidem à B. «Ægidio iisdem reſponſum fuit, num. er⸗
een eos fuis orationibus minimè indigere, utpote, qui licet in Ita Cardi-
(emetn tantâ viverent divitiarum abundantiâ, in tot deliciis & ho- nales ſeſe
upei noribus, adeo tamen de ſuâ ſe putabant æternâ beatitudine S. Ægidio

Sluah ſecuros, ut infernum minimè timerent. Quisquis hic in ommendan-

Necim terris vivit, & medius inter cœlum & infernum, non ſolùm tes.
GSn debet ex Divinæ Miſericordiæ motivo æternam ſperare bea-

1

IPem titudinem; verùm etiam ex ejusdem juſtitiæ conſideratio-
eHue ne æternam timere damnationem. 5 del. it. n. 6. Deus qui-
imu dem benignus & miſericors eſt, uti quotidie experimur; ſed
AN juſtus, uti ſuo tempore cum æternum irreparabili damno

— —

14C,N experietur omnis ille, qui nunc vel ſine ſpe ſolùm metuit ju-
— ſtitiam, vel ſine timore ſperat miſericordiam temere & in
— peccatis ſuis. Deus enim ſicut juſtos exaltat, & erigit, ſic
eten deprimit peccatores. Poſitus eſt in ruinam, & in reſurreltionem
“ IIX. Pro Appendice ſit Hiſtoria, Juſtitiæ ſimul & Miſeri Paitie ſimul
. cordiæ Divinæ, admiranda, ex Cornelio Hazart 8. J. Hſtor. . ercor.
i 4 Ubi narratio fit, inter plura, de horribilibus Cœli ſignis, Co unk⸗ .
e met, Columni igneà fubſequente, quæ tam inunani frago-var. in utrod
, i re diſſiluerat (poſtquam aliquamdiu Provinciæ minas in- Latrone.
nne „tentäarat) tantäâque vi, ut Petrus Flores J. C. & Joannes Pon-
lng Ccius de Leon Epiſcopi Loci Secretarius, præ timore &angu-
r ſtiis, primò loquelam, dein vitam amiſerint. Sed & Terræ
tt motus horrificus in Vrbe eadem Truxillo (vel Trughillo, aut
73* echtl deJud, errr. Hhahh hh Turri

2773 Comwcio LlIl. Deus miſericors eſt; ſed & juſtus

—

— ,—

Iurri Jjuliâ, Americæ Merid. in parte Boreali Peruviæ, 80.
leucis à Limàâ, Civitate Regum: Lexic. Geogr. Ferrarii) ejus-

dem anni 1618. 14. Fe br. manè ortus, unius quadrantis horæ
ſpatio, Regionem illam ad 56.. milliaria, quibusdam locis ter
quaterve illa die, horrendùm concuſſerat. Hoc in terræ

mmotu ſapientiſſimus Deus & Juſtitiam & Miſericordiam
erræ motu ſuam orbi unà demonſtratam fecerat. Illam expertus fu-

impii oppres- erat Notarius, eo ipſo tempore occupatus iniquã quadam
ſ. Notarius Scripturâ, in damnum & oppreſſionem cujusdam viri pau-
cum falſis te- peris, eandem actu & mox cum falſis teſtibus complicibus
Aibus. fubfcripturus. Altero terræ motu quaſſationéque minitan-
te ruinam, Domeſticorum unus, nihil hac in parte reus, au-
fugiens hortatur Notarium, illicò ſe inſequeretur, ni perire

vellet; ſed juſto Dei judicio, cum falſis teſtibus in loco &
malo perſever ans, cadente ſuper eum domo periit, ita mu-
tilatus, ut caput & manus ejus, hujus iniquæ Scripturæ & de
us .1. Unt col
lun. d.

iyaul.

falſitatis inſtrumenta, quibus nempe hæc concepta & ſcri.

pta fuerat, quaſi novaculà à reliquo corpore ſeparata, dein
reperta fuerint. Idem exitium expertus fuerat unus èé fa-
milià Epiſcopi, quem, cum cuidam Indianæ famulæ multo

tempore turpiter conviveret, & à ſcelere neque ſalutaribus
monitis neque minis abſterreri poſſet, vindictâà Dei, in ffa-
granti & ipſo actu ſcelerato, cùm omnes cæteri domeſtici fu-

gâ ſibi conſulentes evaſiſſent, ruina domus oppreſſerat &
Alius Dei-ſuffocärat. Miſericordiam verò Dei eo ipſo tempore
paræ opem expertus fuerat Pictor Leonardus Xamarilius, tum arti

nclamin⸗, ſuæ vacans, cùm terræ motu domus concuſſa concideret,
mirabilite

ſervatus.
precésque exaudiiſſe: etenim rudera, lapides, trabesque ca-
dentes, ſic ordine circa ipſum ſeſe compoſuére, ut potius in

munimen defenſionémque illi eſſent, quàm in læſionem ac

oppreſſionem, dum, integrum diem ita conſiſtens, à præter-

eunte populo clamores & lamenta obrutorum audiente,
S= falvus

altà voce inclamans: Maria Regina Angelorum adeſto mihi.
Credibile omnino eſt, Matrem Gratiæ hanc vocem audiiſſe,

Unbin

—,

g igle

atus, U
. Negint⸗

Uetat, en
dicanh
i. Qun⸗

getatine N
ci. Nin

Adrnll

Mgt.

(. Mctint

Mer Cde

te Men
n he

lcke, A

mmdhyin
Plend.
cgEn
ſun e

y muie

MG

seeer

liere

Uibeme
knn e

RRZ

NNaNlie

Horien

Mimn.
ANme

. e ”M
IsCaNe
* AA

npaten
eletunli

bus nh

peit inn

eKriptu.
eudt
eknue

4

M Ergo cum ſpe amandus; eum timore metuendus. 97v
ſalvus ipſe & illæſus erutus eſſet, qui ſoſpitatrici ſuæ nom
ingratus, illicò properabat ad ejusdem ſacram ædem ſub ti-
tulo Reginæ Angelorum, Patrum Ordinis S. Auguſtini, eâ, quâ
poterat, devotione agendo grates debitas, & palam eam de-
prædicando de gratiãâ tanto miraculo ipſi per eandem præ-
ſtitäũ. Quanti motus animi, ſpei, metũs, in Davide ex con- Notab. locus
ſideratione Divinæ Juſtitiæ & Miſericordiæ! Fruétus: Dixi, HWalmi z6.
nunc cæpi. Pſalmo 6. à . 4. ad I2. Dð

Vid. Cornel. à Lap. in Eccli. f. à v. 4. As ; 9. & ad Rom. 2. V. y. & iν Authores in
Erech. 33.12. aliug ſaprà citt. LL. Bened. Fidelis Domin. I. infya Materiam
Oær. Nativit. D. ſerm. 1I. ubi plures alii in hanc materiam ducurſiu. ſtam.
Arlex. Calamat. Glv. Diſe. 4a6. de Miſericordiäâ Des-⸗ & in den-
tent. Verbo eod. Euſtach. à Roſar. Arte bene mor. Exhort. S. & 9.
Joſeph. Speranza Congreg. Orat. Fanenſis. &criptur. ſelelt.
Punbt, 25. 26. & 27. iihi à fol. 6. De Lamerlane, obſeſſis tri·
duo tres colores exhibente, Vid. ſaprà Conc. 21. n. v. Leop.
Mancin. de Paſj. D. Lib. g. Diſſert. 3. Puntto z. Mor. Doctr. I.
fF. zzs. Paul. Segneri S. J. Homo Chriſt. P. I. Diſe. a. Pers Zuſto-
rum & Impiorum & Farte 2. Diſé. 7. Ludov. Granat. Dom. 6.

gun voſt Pent. Conc. 2. Joann. Weyer. S. J. in Filio Dei adapt. tom. 2.
Nlri cap. 9. & Io. à f. 27. Franc. Vbelacker, Parochus. Opaſc. T/ e-
tl Nauro Ixræ & miſeric. Dei. Guil. Stanihurſt. de Chr. Pat. C. 4.
– JYJ. . mihi à f.- 179. De Dei Miſeric. in Petrum; uſtitià in
ei Judam. Alph. Roderic. Exercit. Perfelt. P. 2. Tr. 3. C. 5§. à f. 141.
o on liem Cap. 9. & Io. ibid. Vid. ſup. Conc. 42. & g. item Indic. Ker.

CNH

V. Spes. Timor- Præſumptior Deſperatio.

22 8 E Ge E B S0 E E E E E S

ugt In is, quæ animam & ſalutem æternam tangunt, ne
ua ſimus imprudentes & pueri: Horum quampluri-

=
=

9
,

Hh hh hh z mi,

280 Concio LIV. In negotio alutis eterne ne pueri ſnut,

pendentis Judicis Divini.
Domin. poſt Pier autem creſcebat

pientia; & Cratia Dei erat in illo. Luc. 2. 40.

2

Ver autem creſcelbat: de cujus explanatione, infrà num. 7.
cemur planè, & nobis creſcendum eſſe, non realiter

Jam verèo, cum: Omnis Chriſti altio noſtra eſt inſtitutio, do-

ſeu materialiter, & quoad corpus, ejusque membra
& an

nos ætatis, ſed in genere moris, ſeu ſenſu morali & ſpi-
Deus nec rituali, in bono, virtute ac pietate morum: etenim Deus

„

elui⸗ ⸗ .
Gpegetm,
euindiutn
i i, viumn
Wonnutttin

iibreritem

5 7

s Elcopu.
Udtol /m,

molem cor- nullam rationem habet, ac conſiderationem molis corpo. znn6

poris, nec ſe- reæ, etiam giganteæ (quin potius Gigantum, quos libido

rinti *t is peperit, prælertim peccati
eipc. Diluvium orbi immiſit: Geneſs.à v. a.) Plerumque ubi plus
eſt corporis, ibi minus eſt mentis. Pexenfeld. Ethico mub. g. n. 4.
Quæ vera ſe-f. 42. neque ætatis magnæ cujuscunque; cùm Divinus Sapi-
nectus ens dicat: Senettus venerabili, pretioſa, digna, honorata, reve-
renda eſt, non diuturna longæva, & multi temporis, neq; anno-
rum numero computata“ cani autem ſunt ſenſus hominis. q. 1. Cani
capilli, & canities hominis æſtimatur & cenſetur eſſe non
coma cana, ſed ipſe ſenſus & vera prudentia; ſeu ſenſata
mens, ut alii legunt, hominibus eſt canities, eôsq; facit ve-

Kraritlinn exacerbatus Deus,

olamn coOe⸗
s, Mi cen

We. N

sS 4t,
AMis Muoo ten

d olzaluzi
Aecn.l.:
inmt piens
Elrmm, vir

(eanas enim
UINSRt. Ml

N

nerabiles: Et atas ſenebtuti vita immaculata. Sap. g. S§. & 9g. Ne-

que enim, ait Franc. Vatablus Profeſſor Regius Pariſ. hono-
rifica ſenectus eſt ea, quæ longo tempore conſtat, aut quam
annorum numero metiaris; ſed canos hominibus ſapientia
conciliat, & ætas ſenectutis ſine labe vita eſt. Et S. Ambroſ-
Lib. 3. Epiſt. 21. ad Anpfium. Verè, ait, ſenebtus iſta venerabili, quaæ
non cann, ſed meritis albeſcite ea enim eſt reverenda canitie animaæ, in
dans cogitationibus & operationibus ejulgens: quæ eſt enim vera vita

ſene-

4

X*

ebckl Ne
(iummin
Eitrann
EnNaNd.
An

autek

rui tereen
ogi
Mrtet ſem
Uften. ſa⸗
checi⸗ non
11 l. .

tione, mn

eſſe, M

*

n morat
mi etenin!
emn Mols

celdemode

honec,
pols,
enſetn e
tia; ſn⸗

virtutem:“ Pſalmo S3. §. In via enim virtutis non progredi, eſt

SSz imprudenter, quorum in Vitd innumeri. 981
ſenettuti, niſi vita immacizlata, quæ non diebus aut menlebiny, ſed ſaca-
lis propagatur; cujus ſine ſine eſt diuturnitas, ſine debilitate longæ vVitas?

quò enim diuturnior, eò fortior: & qud Aiutins eam vitam vixerit, eò

Portins in virum perfectam creſcit. Unde de Juſto pergit Sapiens:

Conſammatus in brevi, eple Vit tempora mialta. V. I 3. ICil. Ju ſtus,

qui brevi tempore per gratiam Dei, ſuamque cum illa ſtu-

dioſam cooperationem, evaſit in prudentiâ & virtute perfe-

Qus, hic cenſendus eſt diu & per multa ac longa tempora

vixiſſe. Nam quæ alii per multos annos egiſſent, hic pau-
cis abſolvit, eämque ſanctitatem brevi adeptus eſt, quam

alius longo tempore ſibi non comparaſſet, ait Iſidorus Cla-
rius Epiſcopus Fulginas. tates quædam meritorum ſunt, ait S.
Ambroſ. ſerm. y. in Dom. Keſurrect. nam & ſenectus morum inveni-
tur in puers, & innocentia infantium reperitur in ſenibus. Plura

imè multa alia in hanc rem ex PP. Cornel. in cit. Sap. a. g. & ſeqgg.

V. S. Hieron. .. 2. Ep'ſt. 16. ad Paulin, mihi à f. 2o6. Ita eſt: Deus

infinitè ſapiens nec reſpicit, in quam quis corporis molem

& ſtaturam, virésque excreſcat, & quos ætatis annos attin-

gat, omnis enim ætas matura cœlo eſt, modò à pecaato im-

munis ſit: Nulla Dei regno infirma ætas; nec fider gravatur annn,

ait S. Ambr. L. 1. in c. 11. Luc. quanti Sancti S. Franciſcus Ser.
Eæetat. 4. S. Antonius Patav. æt. 37. S. Catharina Sen. æt. 33.

defuncti! Neque, juſto ſenſu Thomæ de Kempis, numeran-
di ſunt anni Profeſſionis, ſed Converſionis, non anni vitæ,

ſed vitæ cum probitate morum. Vuſt tamen Deus, nos e-
xemplo ſuo: Puer autem creſcebat, &c. creſcere identidem in

virtute, ad maturitatem majorem ac majorem vitæ imma-

culatæ pertingere: eo ſenſu, quô S. Paulus vult, Expoliar? &

exui veterem hominem cum abtibus ſuis, & indui novum, ad Co-

loſſ. 3. 9. de quô tota Concio z1. jam ergo novum hunc hominem

oportet ſemper creſcere, progredi, proficere, de virtute in

regredi; non pr oficere, eſt deficere. Kodrig. Exercit. Verf. P. 1.

Jjy. 1. C. 6. à f. 20,. In negotio ſalutis nemo ſit puer imprudens,

Hh hh hh 3 &

In negotio

ſalutis neg o
puer ſit, &
mprudens,

—

982 CoxNcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimus, s,
& qui parvus ſemper maneat: Deponenda omnis talis pue-

ritia imprudens: imòô & in vitã animæ ſpirituali neque ad.
mittit Deus ullos Conſiſtentiæ annos, uti habet vita Corpo-

ris, ſeu ipſum corpus, quod nonniſi ad 24. ætatis annum, vel
non ita multò amplius, in altitudinem excreſcit: Animam

gat, futura alias æviternùm miſerrima, ſeu dum vivit, æ-

ternùm ſcilicet. Et verò ſunt, qui ita creſcant, etſi rari, in
bono, virtute, probitate, ad ipſam usque ſanétitatem, cœlo
maturam & dignam. Innumeri verèò, qui nonniſi in malo,

vitiisque creſcant, ad inferos deprimendi, ii ſanè præſertim,
quibus nulla tremendi Judicii Divini æternorumque cura

eſt: Conc. æa. I. De utili hac, ad mores & vitam, Chriſtiano
homine, à puero, dignam, dum pluribus diſſero, utinam &
ſuccreſcat in me dicendi, in vobisaudiendi ardor, favente
Spiritu ſandooo. S

II. In parvulis equidem minus, & nihil ægre ferendum,
& facilè condonandum, eos pro ſuâ ætate nihil agere, ut
plurimùm, ſerii & utilis negotii, futurorum, imò & præſen-
tium velut inſcii. Sant puerie pueri puerilia trabkant, &, ut Ho-
Deus & ne- ratius ait: Ludere par impar, equitare in arundine long˖. At in

gotium falu- maturiore ætate, in ipſo denique ſenio, judice ſupremo jam
tis pueriles ad fores ſtante, puerum agere, jocari, nugari, idque in Li-

non admittit, vinis, in graviſſimo animæ & ſalutis æternæ negotio, & in-
& malevolos.

id. Cone. 6a. ſipientifſimè; hoc graviori cenſurâ dignum eſt, caſtigaturd;
num. 2. quis Apud inferos virgâ ferreâ, imò igneâ. In mundo autem ta-
ſapiens ſit? lis, vel ſenex etiam, Epitaphio alio dignus non eſt, quam iIl o
eey Martiale: Hoc jacet in tumvlo raptus puerilibus annn. Puer im-

prudentiſſimè vixit: talis obiit, miſer. Facilè frequentérq;
Parentes ſuorum minus bene facta excuſant per infantiam
minorémque ætatem, in quâ ignoranter errent: etſi & in hoc
Parentes, ſiæpè nimium lenes, meritò culpandi veniant. In
donsno Dei nulla per talem pueritiam malevolam, craſſam
ighorantiam, & inſcitiam excuſatio in adultis admittitur .

Utlanthet
(nehb its

ſenin ſunit

ſeobligan

fum, ho
Fationen
(h ſunt:
mncionibu
lit aliis

tpeent, en

Ujus inpri,
Ums, .
yi,itin
CSi hiN

Küle ünlz⸗

ypett kten
enan

1

. 1

W
Hionirei
Pr. Narde
ANed

Henlm gedi

ſhundene
(Inie

enlleta,

Pt,

in totum

küiſet

ſin fui⸗
ink ie⸗

—

Wötan

iudl S
Wen.
marhngen

dingt

* „ 1, d

nckitrer e

10

iſmeſettn

ero, Ain
ArCor,

3

1

imde:

=

1 5
raduhl.

)

=
=

SS

„7

Ti idgee⸗

7

e Nl get

GSyimprudenter, quorum in vita innumeri. 983

hi enim ſani maturique intellects, ſub gravi etiam peccato,

ſcire obligantur, addiſcere, & reipsâà perficere, quæ ad Dei
cultum, honorem, amorem, ſervitium, Mandatorum ob-

ſervationem, & ſalutem obtinendam ſcitu, factque neces-

ſaria ſunt: quæ quidem ut plurimum rudes docentur in
Concionibus, & à pueritiâ in ſacrã Catecheſeos doctrind.

Erit aliàs, & audiet coram Deo, in ſenio etiam, cum probro
& pœna, Jenex puer, improbus. Ita dicimus, cùm faéëti ali-

cujus imprudentiam & ignaviam, etiam à ſene admiſſam,
taxamus, quaſi illo indignam. Quid ni hæc omnia magis
8 . „ . 1 S
longè in ſpiritualibus, quàm in temporahbus ſolum, & in

caducis? jam olim publico Epitaphio ſeſe ſeptennem faſſus
eſt ille Similis, aut Similius nomine, qui floruit ſub Adriano Similius ſe-

Imperat. cœteros hujus Præfectos ætate, & honore antece- nex, ſeptem
dens, qui, cùm obtentâ facultate, Præfecturam, quam aliàs as ſolum
invitus acceperat, poſuiſſet, & ruri ſeptem annis, quod reli- Epitaphim,
quum ejus vitæ fuit, in otio & quiete exegiſſet, ſepulchro che. /. „. 2.
ſuo hæc moriens inſcribi juſſit: &milis hic jacet; cujus ætas gui- Ind. Rer. V.
dem muitorum annorum fuit, ſeptem tamen duntaxat annis vixit. Sapiens. Se-

Hæc Dion. in vita Adriani Cæſaru, Jahoda hac Dom. Car. eph. Diék. 1.x.

biſtor. Hæc Gentilis, uti crédere fas eſt: qui vitam Cæſari lo- Tales Simili
catam perditam, ſibi & ſuæ quieti datam, ſuam & bene im- plurimi.

penſam credidit: quid Chriſtianus dicat de ſuâ vitâ, ſæpe in enrien III
ſenium usque totâ impensà mundo, temporalibus, divitiis, „unS n
ſed & carni & voluptatibus, imèò ſæpè ipſimet demoni pa

*extremis di
8 „ „₰ „ ⸗ . HS — cens . COcnid
cto explicito, ſanguine firmato: cum Deo parum aut nihil gerzigimat,
tribueretur. O quot, ſi omnia ſcripta forent, talia videre amici. Riori.-

legere eſſet Epitaphia: Hic jacet MN. N.-. vix unius anni: Per mund. LE. 6.
pende, quodnam tale tuum tibi eſſe in præſens Epitaphium . J. toto, &

poſſit. Quidquid enim vitæ, & temporis Deo datum non“ 3.

fuit, totum periit, & millum fuit, imò nullo pejus, cum me-

lius fuiſſet, eo tempore non vixiſſe taliter, aut ne natum
quidem fuiſſe, quod Chriſtus de Judâ aſſeveranter teſtatus

fuerat: Matth. z6. 24. Conc. 12. u. v. Sed res tam ſeria gravisque

mo-

annorum mo-

984 Coxcic . LIV. In negotio ſaluti eterne ne pueri ſimus,

momenti melius e fonte S. Scripturæ haurienda & expen- (ccimn tatu

denda eſt: ſicut & illud écontra, ex aureâ Dive Scholaſticæ

Sententiâ, omnium Scholaſticorum calculo comprobata:
Dies unus Die unus bene mpenſus obſequio Des pläas Valet ann
melior mille pum ad obtinendum uni verſim mundum. Engelgr. Cæl. 1. Nan. H. I.
annis. Mſal. F. 24. 1. lne. O miſeram hominis talis vit am, tri ſte ſenium,
=ð bis fatalem mortem, dum inter eum, qui decem vixit annos, &
eum, qui milie, poſtquam idem vitæ finir advenerit, trusaltum eſt tan-

guam milliones anno-

tundem, niſt qubd ſenex magis onuſtus peccatorum faſce proficiſcitur r—

ex ſententiâS. Hierony mi, Epiſt. 3. ad Heliodorum, de Epitaph. Ne-
botiani. Quid ni ergo omnibus pueris imprudentiores ſint,
qui ita quisquilias, vitra, teſtulas terrenorum ament & tra-
ctent, æterna negligant, contemnant, & quidem
III. Peregrinus nonnemini videatur ille S. Scripturæ

Puer centum &.. z2z0. Puer centum annorum morietur, ſocius domonum & dam-
o natorum; Et peccator centum annorum maleaslus erit. Qu
. atanr. expli- do puer, ſi centum annorum: Pueritiam Jus Civile ad an-
Pueti in Jure, 108 tantùm quatuordecim extendit: nam Lib. 1. Iuſtit. ait Im-
qui? perator: Pubertatem in maſeuli poſt decimum quartnm annum com-
“ letum ilicò initium accipere ſanbtà conſtitutione Azſpoſaimus. Et Au-
jus Gellius, ætate Adriani Imperat. eruditiflimus Scriptor.
L. 1o. Noct. Atticar. c. 28. ſcribit, Servium Tullium Regem Ro-
man. pueros exiſtimâſſe, qui minores eſſent annis 7, atque
inde milites ſcripſiſſe, eôsque ad annum 46. juniores; ſupra
illum verò ſeniores appellàſſe. Quomodo ergo ſenex cen-

tenarius puer eſt? Omitto hoc loco ſimilem Phraſin in Bel-

gio, de quâà Cornel. (Idem fit in Styria) ubi vocantur Pueri,
vViri proceri & grandævi, etiam ſo. & longè plurium anno-
rum,, ſi nec dum fuerint uxorati. Aliud Dei ejusque Regni
eſt Forum, in quo ii ſunt pueri, ſi fuerint etiam centum an-
norum, ſi peccatores, ſic dicti, ob amores & mores pueriles,
ſie & peccator centum annorume: Sic ex adverſo Juſtu icet aſn

ob iriles:
ILih2 .
Hi ixerin
glue ſecet.

od vivere!

ſenus, ait n

A M

mime, ſcu
llr niitan
Parmtti
uglſen
iii, minin

loquendi modus, quò puerum centum annorum dixit: Iai.

Atin hen,

aumns
iIln, G.

eneeip an,
lun gſere
Cnhurdt
fogemen
Menezete
penih n
an, ha
ofin3
Kuntüme⸗
Guos in

„

Uduorun

=,S

3 0c juc

en, illuch

l, ood

4

*
Ius pe

lbelel ,⸗

eNe

Wconrnn

—

3

C(e.
le

D

,Murn ei

9 P,
—771

ℳ, Eliin

denti

Cicennt

e
ib. Md

Gurten“

ons e

mis
1

2“R=

ci ob viriles mores & facta.
Pinmlan

W

GGSimprudentes: quorum in wita innumeri.

appellare lictt. Aliud quippe eſt vivere corpori & mundo,

aliud vivere Deo: hoc ſolùm computatur; illud negligitur.
Slemus, ait Euſebius Emiſſenus (vel potiùs S. Eucherius) Ho-

— l
decim tantùm annorum ſit aut pauciorum, vir meretur di-
6 Sic Philo judæorum diſertifſi-
mus Lib. 2. Meliſſæ c. 15. qui multum tempori, inquit, in vitâ cor-
poris vixerint ſine ulläà virtate ac probitate, eos longi tempori pueros

mil. 9. ad Monachos! annos noſtros & temporum ſpatia, quibus nunc Perit tempus
vivimus, ſaupputare: non te fallat, quicunq; ille ezg, numerus dierum, omne, quod
quos hic relicto corporaliter ſaculo conſumpſeſti illum tantum diem vi- in Dei obſe-

xiſſe te, cmputa, in qus malis deſiderits reſtitiſti, quem ſine ulla regulæ

quio non im-
penditur: ex

trantgreſſione duxiſti. HMlum diem vixiſſe te, computa, quem non ma- S Eucherio.

litia, non invidia, non ſuperbia commaculavit; qui peccato non ces-

Et; qui diabolo repugnavit. Illum diem viwiſſe te computa, qui pieta-
Ule n
vorumint
ent. (e.
usCiktn

1 & ſandblz meditationis hbabet lucem. Ilum, inquam, diem applica

ad vitam tuam, cujus aſus pervenit ad animam tuam. Ab exem-
plis confirmat S. Baſilius. Nihil, inquiens, intereſt inter æta-

tem puerilem, & mentem pueros imitantem: novi quosdam, qui càùm
in jſuventute in carni vitia prolapſi eſſent, in eis propter conſuetudinem

ad canos usq; perſèverdrunt. Hinc S. Barlaam ſenex annos ſuos

§S. Barlaam

computabat, dum rogatus à Joſaphato, Abenner Regis Ind. ſenex compu-

filio, quot annorum eſſet? reſpondit: quadraginta quinque. ta

t annos ſuæ

Mirante ac reponente illo: atqui facies tua, & rugæ te ſep-t& cantrum

. . 1 . 11 45⸗ quomo⸗-
nke tuagenario majorem indicant. Ita eſt, & major ſum, ait 4den
Barlaam, ſi computem annos vitæ, quibus cum muſcis M

mundo vixi: At ſi computem annos, quibus Deo vixi, ii

ſunt tantùm q5: & hos tantuùm annos vitæ computo; cœte-

ros, quos in vanitate transegi, mortis. Et hic ſanctorum,

imò quorumcunque juſtè ſentientium de vitàâà noſtra ſenſus

eſt, hoc judicium veriſſimum, non numerandum illum
diem, illud tempus, quod malè agitur, quod peccato per-
ditur, quod Deo & ſaluti non impenditur, quod ſi dies in
quô quis peccat, deleri debet de numero dierum, ſi tempus,
quéô in ſtatu gravis peccati vivitur;

9o % „ &%

Mechtl. de Jud. extr. Ii ii i1

quotnam multorum
dies

986 CoxNcio LIV. In nepotio ſalutis æternæ ne pueri ſimius,

dies vitæ erunt, ubi nulli aut pauci ſine ſcelere traduéti:
ubi à primo Rationis humanæ ortu & libertatis uſi peccari
ceœptum, & ſic perrectum; ubi vel ſemel & ſemper gravi
peccato in Confeſſione ſacrilegè præterito vita acta?; quèd
ſi adeo dies vitæ noſtræ, parvi & verè mali, ſeu peccato ma-
culati fuerint, annon infantes, ſed mali, neque innocentes,

pPuer unde annon pueri improbi & imprudentiſſimi erimus? Puer e-

dicatur?

nim à parvâà ætate dicitur, & à puerilibus moribus; quæſo

jjam, rememoremus, quicunque ſumus, dies priſtinos, ſi in

his vitam à nobis luridè, negligenter, & vel ſic etiam perdi-
tam, quia non adhonorem Dei impenſam, ne dicam ſcelera-
tèe actam, computemus, 6 quot pueri erunt vix unius anni,
unius menſis: unius ſpithamæ! annon ingemiſcimus de
tanti temporis jactura? vere impii bap. r. 9. Tranſierunt omnia
illa, omnes illi dies, tanquam umbra; ſed atro poſt ſe relido
calculo. Et quæ ut plurimum eſt vita hominis?! & attendas
ztatsz oceupatione, ait P. Mich. Pexenfelder. Appar. Erudig. c. 20.

Occupatio- f. 99. Infantia ſeipſam ignorat; Pueritia ludicris traniigitur; Adole-

tium Deo conſecret, efficient illæ ſemihoræ non amplius.

„—

9

Unterat an
In eſe cen.
e Aunistan.
Dewetl i
lercr. annil
. 46,
nir lt/
Donit N.

obbaurele

NMe NONX
Uonchiecn
Crhuͤre ete

Camns Ne pe

I. uue
(er, u

Erncmnornun

nes ſingula- ſceentia curioſis aſſcitur; Zuventis vanis delebtatur; VEirilis dAas labo. e
rum tatun. vihus fatigatur, quam frequenter inutilibus, malis vitioſis? Elſnimn,
Senecbtus relabitur ad puerilem infirmitatem, repueraſcit, ſitg bis puer innhete
donec ſénili marcor conſumat & conſummet vitam, nimis quàm fuga- les
*cem. E. Cone. 3 . n. 10. P. 752. e* Senecâ. En quantilla vita noſtra anal
ſeu in naturalibus, ſeu in ethicis & moralibus? & verè homo nentiete
Horarum va- neſciat, ætatis cujus aut quantæ ſit. Non ineptè Comicus (uen
rietas, quam quidam horas in theatrum induxit habitu puellarum ſtatu. x
bene vel male rà inæqualium. Omnium longiſſima eminebat hora ſomni mluin
danturn (Nebil tempori tam perit de vità noſtra, quàm quod ſomno deputatun, ler u
ait S. Bernard. ad Fratres de monte) huic proxima ſtabat ali. eo
quantò minor, hora luss, pone illam hora refectionis; niſt
penulſtimo loco hora ſtudiorum, omnium verò noviſſima yj er
ac minima hora precum. Jam ergo demus, aliquem cen- Eigeet
tum annis ita vivere, ut quotidiè non ultra ſemihoræ ſpaoa- 8 M

ͦ n

— .

ſeg⸗ A crst

*
fa nſtite
Rarleiie,
dld UUVX 6
4
1

a „
via
Smnnoe e
NI
4. 0 4 d
0 VN ee
„ 1
. Ku. WN

Nen a rgece
O”””

.
— noe/ e
Eu, N.
IIIIVV, II
. Aeibren enen
I
14 IWNK.
n
0
les
„

n atued.
otluch.

SS=
ne temne
NE diendh

.
Aeſſee te
EEE
3
4

„ „
mnoomtem
gecuucta.
. G
9 R/ f
ot

4
„ 5
nis, i Ss

8 e
e SAR ,
1Nder. Erdd,,

,Ainifiſ
ilunn

—

ellarum?
hor,

ces, malitiam ignorantes:

tum & malum neſcire, aut ſalt

.

OBOB imprudentes: auorum in vita innumeri. 987
quàm dies ſeptingentos ſexaginta cum dimidio, ſive duos
duntaxat annos, dies 30. & horas 10. Nonne hoc eſt pue-
rum eſſe centum annorum: quid ſi ponamus hominem vi-
vere annis tantùm 30? quid ſi nec ſemihorâ quotidie bene
impensâ:? Vid. CLornel. In Iſat. 66. 20. F. 735. Engelgr. Cæl. Emp. pri-
mi exwor. anni Feſtàä luce, F. I. à f. 27. Jahoda Dom. infr. Olt. Nativit.
Dom. 4à ſ. 29. Ubi fol. zo. de Saul e S. Gregor. Harttung Conc. I. hac
Domin. Conc. a. n. 2. & 4. & (onc. 35. n. I. Capiſtran. p. I. Conc. 7.

Domin. poſt Nat. D. à f. 41. Hic breviter advertendum, quanta

nobis curæ eſſe debeat, conari, ut ſimus in ſtatu gratiæ Dei,
vel huic mox per Contritionem vel ſacram Confeſſionem
reconciliemur, & ut noſtra etiam indifferentia opera, uti
dormire, edere, &c. ad Dei honorem bondâ intentione diri-
gamus, ne perditum eant, & opera ſint mortua.
IV. Itaque ne ſimus taliter, ut dictum, in genere moris, Ne ſimus pu-
& circa ea, quæ ſpiritum, animam, ejusque vitam & ſalu- eri, & invete-
tem concernunt, pueri imprudentes, futurorum improvi- 1 del gierum.
di, improbi, & centum annorum, vel inveterati dierum malo- ill V. Cone
fum. Daniel. 13.5a. pleni dierum malorum, ſeu à pueritiâ us- „„ „um. 3y7.
que ad ſenium, in luxuriâ ac ſceleribus transaétorum: ita Conc. 1o. n. 1.
enim reperire eſt ſenes, ſicut inveteratæ ætatis, ita & mali- Conc. 43. n. .
tiæ, quales illi duo Daniel cit. ſatiùs eſſet, nobis ſenibus
aciem oculorum hebeſcere, quàm quèd liberè acies ſanæ
mentis deficiat, dum nec agi nec ſciri vult, quod oportet ad
ſalutem, præſertim in ſenio, quò jam ad januam æternitatis
apertè pulſatur. Senex fatuus & inſenſatus“ Eccli. 2. 4. Novæ
Legis Eccleſiaſtes, & Orbis Doctor, S. Paulus 1. Cor. 14. 20. effi-
caciter loquitur: Fratres Nolite pueri eſpci ſenſibu, ſeu mente,
judicio, & ratione, ſed malitiâ parvuli eſtote, in malitià ſimpli-
Magdalenâà dePaz-S. Magdal. de

—

ſicut de S. Mariâ

⁶ *

enlia

ꝛis Virgine dicit Breviarium 27. Maje Lect. 4. Adeo caſta Fuit ut Paz. caſtitas.
quidquid puritatem lædere poteſt, penitus ignoraverit. Et hocipſum
in bono, in virtute, quod oportet, creſcere eſt, nempe pecca-
em non agere, & operari bo-
num:

Ii ii ii 2

988 CoNcIOο LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimnua,
num: Declina à malo, . fac bonum Pſalm. 36. 27. quod omnis Vir-
Chriſtus in tutis compendium eſt. De ipſo Salvatore noſtro admiran-
utero ecre-

randa. Ord. Præd. teſtatur, omnes Theologorum Scholæ ſingulari

da, in ea verba præcit: Thematis: Puer autem creſcebat. Petrus
ſcens. Admi-Lombardus Pariſiorum Epiſcopus (quem, ut Sixtus Senenſis

quadam venerationis excellentià Magiſtrum Sententiarum, & SS8.

Patribus & Theologis collectarum,

appellant, & in quo uni-
co omnium Docdtorum in

genia deſudârunt) docet, primo

inſtanti, quò in Vtero Virginis Verbum caro faltum eſt, eas cor-

poris humani anguſtias ſubiiſſe, ut non modo apiculæ exi.
guitatem, quod de humano fœtu Macrobius, aut etiam for-

micæ, ut Ariſtot. de Auima c. 9. tradit, ſuperârit, ſed eò ſe ex

inaniviſſe, ut aciem propè humanam effugeret, dicens L. 3.
dliſt. 3. Membrorum illins Dominici Corporu diſtinétio, in ipſo momen-

o Conceptionis & unionis Dei & hominis, adeo tenuis
hamano Viſué vix poſſet ſubjici. B
lionem eodem momento membris omnibus ad unguem ex-
pPolitum, animam ad or
entiâ, quâ præcelluit v
tam extitiſſe, aſſeveravit:
Max, inquit, ut Verbum ve.

it in Eterum, ſervataâ veritate propria

HNaturæ, fabzum eſt Caro eer ee, on. Sic & S. Joannes eum

plenum gratiæ & veritati fuiſſe aſſerit goann. I. 3. Ex quibus ſic
concludit S. Thomas p. 3. . 2. a. 12. Nihil poteſt &e aut intelligi
majſus, quàm quòd aliquis ſit unigenitus à Patre 5 ergo etiam non po-
ſſe vel intelligs major gratia, quàm illa, quà Chriſtus fuit plenus:
idque jam primo Conceptionis inſtanti. Quomodo ergo
Triplex ſapi- ait Idem S. Lucas c. 2. v. 72.
entia in Puero
Jeſu: Divi-
na, Infuſa, &
Experimen-
talis. Hac cre-

tia dixerat) proficiebat ſapientiäâ, & ætate ac ſtaturâ, & gratid,
abud Deum & homine!? Reſpondetur huic quæſtioni, juxta
Theologos, triplicem in Puero Jeſu diſtingui ſapientiam;

vit Jeſus, & teram Iuſuſam ac ingenitam ſam inde à primo Conceptionis
debitam propter Vnionem hypoſta-
ticam:

quomodo: momento, humanitati

Et Jeſus (quem v. go. Plenum ſapien-

unam Divinam, cui nihil accedere, aut decedere poteſt, al- lanattn

a⸗ erat & parva, ut
Divinum tamen illum pumi-

mmnes operationes eâà ſapientiàâ ac ſci-
triginta trium annorum, prædi-

„

ss

icam,& hl
leloonulla

WIN e

undve ⸗
yletudaert
Loxes aut
ſon illicd!
uceret

Nlpet licen

Phentiu ul

Mscit.At.

ſunlun nn
nintmgt
AUmizc. d
uin
culkrden
Cnsrobi⸗
elu, Enn
Cnn. I.

mn tlte C
iloer (
ei
uentunm
vſtbie⸗
unus eſſe
fumin

W S imprudentes: quorum in wita innumeri. 99899
ticam: & huic quoque, ab æterno Patre determinatæ, ac-
haimnt ceſſio nulla facta eſt. Tertia eſt Experimentali 2 actualis &—
aſank practica, & hæc lapſu temporis aucta. Puer enim major in
, annos, in menſes, in dies, latentis ſapientiæ dabat argumen-
ta, eàmque demonſtrabat, non aſſument ſapientsam, ſed paulatim
Nnn llam denudans, inquit Theophyl. eum propè in morem, quò Simile.
Zeuzxes aut Apelles aliquis tabulam à ſe affabrè elaboratam
iE non illicò nudaret univerſam, ſed ſenſim per partes oculo
objiceret. Sic loquitur S. Gregor. Naz. Orat. in Baſil. Servator

1
noea⸗

Wügo naoſter proficiebat, quemadmodum æztate, ſic etiam ſapientid & gratid;

,id non quòd incrementum aliquod ſuſciperet, ſed quia hæc, nempe ſapientia
be && gratia, paulatim hominibus detegebatur. Sc proficiebat, ait S. Tho-
eet, d mas cit. art. 12. ad 3* Chriſtus ſapientiäâ & gratia, ſicut & ætate; quia
n, nn ſecundum proceſſum ætatis perfeltiora opera faciebat, ut ſe verum bo.
so minem demonſtraret, & in bis, quæ ſant ad Deum, & in hüi, quæ ſunt
niluim ad hominer. Eminent. Cardin. Bellarminus à ſimili declarat,
e à Sole, qui in ortu ſplendidus atque ardens, ſenſim ſplendi-
Aient dior & ardentior, in meridie ſplendic iſſimus atque arden-
mm tiſſimus nobis eſſe videtur, Cd le ſit idem ſol in ortu,
Ln proceſſu, & meridie, citra lu aut caloris incremen-
G tum. Conc. 1r. Domin. I. poſt Epiph. ad ſin. Vid. idem Bellarm. cit. WM
. &. Conc. tota. Cornel. in Liuc. 2. 2. Engelgr. part. I. Dom. inf. Oct. Nativ.
Abe DP. ni G e. b e.
lcr V. Hæc apertius de Chriſto pro explanatione Verborum e⸗ ne i e
arn S. Lucæ. Conemur & nos, uti oportet, pro noſtris viribus Vittute, nei-

6 Lreſcere invirtute & grati, in his progredi, confortari, & tiduam im-
hnnhr quidem à pueritiâ, quod ut fiat, eò magis incumbit curæ poſſibili.
Parentum, aliorümque. Et ne fingamus, nobis hoc minus

“ poſſibile eſſe; utque cognoſcamus, hominem non potentem
minus eſſe ad virtutem, adjumento gratiæ Divinæ, & ad pro.
fectum in virtute & gratiaâ; Roderic. p.I. r.. C. 6. R. 3. fF.-21. quâm
ſit ex naturàâ per peccatum corruptâ ad vitium, dum ſenſi
& cogitatio humani cordis in malam prona ſunt ab adoleſcent?d ſätdà r
Geneſ. S. 2. Infra Conc. 67. n. 2. Admiremur non tantum virtu-

Ii ii ii 3 H tem

990 CoxNcio LIV. In negotio ſalutis eternæ ne pueri ſimus,

Parvulorum tem querundam puerorum, eorumque virtutis ſtudiam &

profectum, quò ſibi gratiam apud Deum & homines, ma-

rus,; imitanda. gnumque in cœlis Ppræmium conciliarunt, illoruümque e-
emplum conemur; neque pudeat, imitari, imò una erube.
ſcamus de noſtro tepore, ſocordia, quâ pro cœlo ne pedem
levare volumus. Erubeſcat ſeneltus, ait S. Ambroſ. Epiſt 1a. ad

Valentin. Imperat. quæ emendare ſe non bpoteſt, imoè non vult: non
annorum canitier laudanda eſt, ſel morum. ap. Cornel. in cit. Sap. 4. 9.

qui f. 9o. (poſt plures ſententias PP. Latinorum & Græco.

rum, ac Philoſophorum) exempla tum & Vet. Lege, tum no-

VA, magnæ virtutis, utriusque ſexus, in confirmationem il.
lius Sap. 4. v. 5. & 9. citt. ut de Samuele, eremiq, Daniele, qui
pueri prophetaârunt, & ſenes iniquos condemnarunt, addu-
cit: De his S. Bernard. Epiſt. 22. Meliore, inquit, bonæ indoli: ad

leſcentes inveteratis dierum malorum Fuer centum annorlism maledi-
Sas eſtn & eſt & regione ſenettus venerabilis non diuturna, neq; nume-
ro annorum compittanda. Bonus Puer Sdamuel, qus loquenti Deo promptus
aderat auditor, dicens: Loc
dicerete paratus ſum, & ne
Bonus & Jeremias, qui anl?
de pueritid, nihilominus Conſt.

rbatums, ut cuſtodtam mandata tua.

inm, cui nomen Daniel. Dan. 13. 4,. ubi f- Iaog. dicit, S. Ignatium M.

Epiſt, ad Magneſ. & ex eo Theodor. in c. 1. Ezech. ac Auguſti-
num Torniellum, (

re, Danielem hoc tempore ſuiſſe duodenner

Cornelius ſentiat, fuiſſe annorum 25. Ne

poteſtate hominis non eſt: ſunt 8 exem libus ætas
Inor, cum Dei gratià ad ſa tis culmen excrevit. Vti
Tobias Tob. I, 4. de quò S. Ambroſ. L. 3. Ep. 21. Tobias albeſcebat,

von

6

omeneé, quia audit ſervus tuus: ac ſi

atus, qledm natus, um ſe excuſartet
Watutns eſt ſuper Gente & Regna. Bonus
gsο° ebDaniel, cujus ſpiritum ſuſcitavit Deus, ut convinceret impios Ju-
dice, & ſanguinem innoxium liberaret. Deniq; can- ſant ſenſus ho.
minis, & ætas ſenebtutis vita immaculata. De Daniele vid. & Cor-
nel. in ea verba: Saſcitavit Dominus Siritum Santtam pueri junio. 6

Clericum Regul. Congreg. S. Pauli, dice-
ro hæc, uti eſt

Donum Prophetiæ, ſolùm Miraculo tribuamus, quod in
& alia exempla, quibus ætas

imn uliſet

inieri

nbrofie
Ophiez/
todenniz,
le, 4 cit.

felen2.

uun etim
EKe: vanmn
Lunadrer
, Dwcnmi

1

(szaudaket

Eummintn
rggttepvt

Y. n. 1.

beldine
dKünfi
le

iih onn

t, lelii
eri
hidoln
⸗ gr
NS
Hanni
in bee
Ummaxim

AImi

—

g. e
achine
„ olnine
uhe
1 . „

1 . en
Neh
1

4

*
mO od
Wꝑeiwiß

n

— 4

N . )
8 4

non cantis, ſed meritit.
pientiæ, virtutis, & fortitudinis Virgo, & Martyr, de quàâ ex res,
8. Ambroſio Officium Eccleſ. 21. Januar. L'ect. 2. Noct. Tres Filiæ

& impruauentes, guorum in Vitd innumeri.

S. Sophiæ, omnes glorioſæ Virgines & Martyres, ſcil. S. Fides

991

S. Agnes, anno ætatis I3 incredibilis ſa-Pueri Marty-
&‚ Puellæ.

duodennis, S. Spes decennis, 8. Charitas novennis. Alii &

aliæ, ap. cit. Cornel. in Sap. a. 9. & 13. Pewenfeld. hiſt. 129. de puero
Yuſto. & hiſtor. I30, de S. Celſo. & hiſt. 6. cum LDobtr. Pædag. Chriſt.
to. I. p. 2. C. 2. J. 4. ubi Fueri Martyrer. V. ſupra Conc. al. num. 1o. En

Pueritia pri-
ma à Deo ex-
citatur ad bo-
num.

quàm etiam pueri & puelleæ Deum amare poſſint, & perfe-
Rtε; quantùm quidem in hac vitâ & à talibus amari poteſt.
Et animadvertunt 88. Patres, ut ait Amor Increat. L. g. C. 2. J. 4.
F. 5ß79. Divini Amoris magnitudinem in hominibus excitan-
dis; quòd ſtatim, ut elucet Rationis vis pueris, donum quod-
dam mirandum impertit, quéê icta mens & voluntas, ut a
magnete potentiſſimo, in bonum rapiatur. Plura ibidem. Vid.
Conc. 37. num. 3. Ene. ”
VI. Satis recens & admifandæ virtutis variæ inſigne
ſpecimen eſt in eo Parvulo, de quêô Hiſtorica Narrat. de Mis-
ſione 85.). apud Chinenſ. ex litt. P. Yo. la, : Schal, Cap. 19. à f. 15 . cipis Parvuli
Cornelius Hazart Heſtor. Eccl. parte I. in dind parte 7. Cap. 10. d fol. Sinenſis vir-
923. Is eſt Sinenſis, Parente Principe, Regi ſanguine propin-tus admiran-

1 eqmn „ e
1
2 Lece
et. KR
„ „ D . .
Aerwmegnmn,
.
„
ebfara
NATEIID.
AHG
t, ont l
.
NTAEE

Joannis, Prin-

h e dir

7. ,
AA AAN
„ , e
N,Oe/RN

ues AUo, ſed infidele natus, Dominâ Matre, poſt partûs dolores da.
„W Aquinque dierum, ab evidenti vitæ periculo, Reliquiis S. ixna- H
e klI, à P.] oanne Adamo Schall Soc. J. exhibitis, miraculosn M

ſervatâ, feliciter enixâ hunc filiolum; qui deinceps huic ſuo
tuün benefactori nihil non grati animi & obſequii exhibuerat,
a quidquid poſtmodum tenellà hac tate poterat, inquiens,
nolle ſe ingratum illi vivere, ſine quo vitam hanc ſervaturus

e

non fuiſſet. Hic ille eſt R. P. Joannes Adamus Schall Soc. P. J. Adami

Jeſi annis 59, Germanus, Præſes Aſtrologici ſupremi Conſilii Schall enco-
Regii in Pechino ſeu Pequino (Vrbe Ampliſſimi Regni Sina- mium.
rum maxima, Sede Imperatoris Sinarum Tartarici, & ex Ppræ-
i⸗ cipuis Orbis) ibidem Religionis Catholicæ ſumma doctrinæ
S& zeli animarum laude annis quinquaginta & ultrà promo-

992 CoNcio LIV. In negotio ſalutis eternæ ne pueri ſinus,
tor eximius, pro Fide multis laboribus, denique & carcere

confectus, ac inſons pronuntiatus, dimiſsusque, tantùm non

vitâ actu ſub Carnifice poſità Martyr, domi ſuæ, quinque

poſt diebus Feſto Aſſumptæ Virginis Anno D. 1666, &tatis 75,
vel76. ad coronam cœleſtem evocatus. Mem Hazart parte 8.

& 9. c. 2. & in adjecta ejnsdem effgie. Defunctis Dominâ Matre

& Cœteris ejus filiis, hic filiolus Princeps ſuperſtes morbum
& ipſe lethalem incidit: nihil non mediorum, ad ſervandam

Jannes Pu- ejus vitam, cogitabatur: ſpondet P. Adamus vitam & ſanita-
erulus Sinen- tem, ſi ſuo is arbitrio permitteretur. Conſentiente Parente,
ſis Baptismo ſacro eum Baptismate tingit P. Adamus, indito nomine Jo-
ſanatur. annis, eo fructu, ut poſt horæ quadrantem ſeſe ſanum & in-
columem ſiſteret cum ſummo ſtupore omnium præſentium

Ethnicorum. Joannes itaque, ita, cum vitâ animæ, rece-
ptaà ſanitate, ad benefactorem ſuum properans, impensè o-

rat, ut, ſicut jam corpus ipſi ſervâſſet, ita & deinceps non

minus animæ ſuæ curam gererct. Monitus à Sacerdote,

neret; petitis optimis veſtibus ſuis, & appensâ ad collum
Corollaà precatoriâ cum prætaétis Reliquiis, Parenti ad pe-
des ſupplex orat, liceret ſibi, ita ſeſe coram magno Chriſtia-

norum Deo, in debitas accepti beneficii grates, ſiſtere; Pa-

rens valdè infenſus Chriſtianismo, minus gratam ratàmque

habens petitionem iſtam, nolebat equidem contriſtare filio-
lum, omnimodè negando, ſed bonam ei ſpem fecerat; inte-
Refugit Ido- rim verò aliud Sacrificium Idolo ſuo, à ſe votum ob acce-

lo paratum ptam ſanitatem iſtam, parabat; cujus ne innocens filiolus

ſacrificum. participem ſeſe faceret, triſtis à parente in proximam aulam

ſeceſſerat. Cùm ergo ſacrificium occiperetur, derepente
horribilis tumultus inſonuit, ac ſi multitudo hominum vi
Terretur ſpe: per feneſtras irrumperet, inſecuto terribili ſpectro . illius
Ekris. cum Idolo, cui parens ſacrificaverat, formæ, Sinis effigiari
conſuetæ, nempe giganteæ, ignitis oculis, vultu flammeo,

cum

4

Ppropinqu

t prilsl
loc 40

Adamo

P. AA

ſmuemim
em. ſoann
tione on

(ose en
cdkonmcor
lereiden

one;Dore!
ſinsſntintnn
ſiorumhiceic
Tdonininot

dte, Whellme
ſummo Deo pro tantà gratiâà gratias debitas agendas eſſe, &
ideo templum accederet, & unà Profeſſionem Fidei depo-

(Percidenn

1

N

dinn ai .
aligane
ſenooliri

N uulre
Aeſahegen
lOnNe
EVIb UNde

, nun )

4 hetſtition

ine geberen

hherantes

AUque me

gt,necg

lulet ⸗

4

—

3

Ma e Z
ee
èHH
1

„„

1
ſc

. 4

4

8
e te⸗

* 1 1 4
entlenter Nee⸗
Kmklltc

— 9 r
Mo o.

. 4
emn Dr
IIII

1
1Ltenreps

4
454
4 W“

„

EW.

e

2
. goſſ, 3
IAEN.

*
. 2
ones AHGHE.⸗
UEE 1
. 1.

=W

SEe imprudentes: quorum in vitâ innumeri. 993
cum aliis parvis nigerrimis idolis, unaque parvulo oanni

appropinquantes; hic verò aſpectu perterritus vociferari,

nec priùs placari potuit, quàm voti dicti compos, ex ſceleſto

hoc loco ad Patrum Societatis templum abduceretur, &

P. Adamo ad tempus conviva & inſtruendus crederetur.

Hic P. Adamus pro ſuo zelo brevi huic teneræ ceræ eam Miræ virtu-

—

virtutem impreſſerat, quam ſibi vel ſenes in exemplum po- tis exercitiain

ratione pronus ad Iconem Beatiſſimæ Virginis, cum ſui ſub

ejusdem præſidium commendatione; ad Altaria cum cultu

ſanctorum eorundem, ad diei ortum primus in Fccleſiaà, ve-

ſperl ex eädem ultimus; neque hæc infantili, ſed ſerià devo-

tione; ab ore Patris ſui Spiritualis & Concionatoris, ac hu-

jus ſacra inſtructione totus pendens, cum admirandâ Myſte-

riorum Fidei capacitate & pietatis ſenſu. In depictà Paſſio-

ne Domini notabat faciem JIudæ Proditoris denigratam, &

hujus cauſam edoctus, ſolebat deinceps judam in aſpectum

occurrentem obliquis & torvis oculis ſuæ impietatis acribus
verbis ferventiſſimè objurgare. En quædam ulteriora ſub-
limis virtutis ſpecimina. Zelus in Fide, odium Idololatriæ Zelus inFide,

& fuperſtitionum: Cùm Joanne periculosè decumbente, reſiciens

Medicina nil proficeret, in ſubſidium ab idolo exorandum, opem magi-
Medicus ante leétum ægri menſam, & in eo idolum cum in- cam pro mor-
cCenſo poſuit illi ſacrificaturus: at æger ita clamare cœpit & bo.

angi, quaſi præ dolore & anguſtiã animam mox acturus, &

fortè ſuperveniente P. Adamo, Medico autem mandante, ne

intromitteretur, dum ſacrificium finitum eſſet, non acqui-

evit, usque dum præſentem haberet P. Adamum, quem fo-

ris eſſe adverterat, & huic zelosè queſtus de periculo ſibi fa-
o, nunc Medicum impii attentati arguens, ſibi per fuam

fuperſtitionem dolores augentem, vitam eripientem, quam

dare deberet; & hi, inquit (notabat famulos & domeſticos)

cooperantes huic nefariæ incantationi, me deſerunt, aſſi⸗

ſtuntque meo hoſti. Arreptum dein idolum in fruſta con-

fregit, nec quievit, usque dum omnia ex ejus oculis abduce-

Mechtl de Jud. extr. Kk kKk kK ren-

nant. Joannes noſter parvulus afſliduus, & cum vene- hoc Parvulo.

994 CoxNcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne putri ſimus,
Reverentis & rentur. Reverentia ejus erga Sacerdotem & obedientia mi.

dobedtent. er- ra fuit, ſeſe quotidie poſt Sacra 4d dejus pedes proſternentis,

ga Sacerdo- hoc etiam contranitente; Bellaria- ipfi donata illi vel mitte-
em. bat, vel adventanti apponebat, nihil ſine ejus arbitrio & nu-

.—

tu deguſtans, & illius juſſu etiam amariſſimas medicinas

Liberalitas. tanquam ſuaviſſimas ſumens. Taceo ejusdem liberalita
tem, quâ ſe aliquando pretiosâ veſte ſuaâ talari exnebat, eam
dono daturus P. Adami famulo, illam ſibi placere inſfinuanti.

A domeſticis prohibitus, quòd tam pretioſa tunica famulo

non congrueret, cui eâ nec uti liceret, reponebat, famulum

dare poſſe conſanguineo, vel alteri per illam gratificari, Nec
ſic permiſſus, lachrymas in arma tam teneræ ætatis voca-
bat; & ut componeretur res, cùm interim nollet hac fuà veo.
ſte reindui, niſi videret famulum aliâ novàâà veſte decora-
tum, hàâc famulus, juſſu Domini Parentis donatus fuerat.
Mortifcatio. Taceo mortificationem ſenſuum per dexteram. Cibis guſtui

Datientia.

affecti animi notaretur, etiam cùm acri ferro apertura fieret.

Quuoties interrogatus, quomodo ſe haberet! valde bene, re-
ſpondebat, cum tamen quemvis ad compaſſionem moveret

Inlgnis tole-corpulculum ejus doloribus plenum. Vnus ⁸ famulis ad

rantia & be- inſerviendum ægro deputatis, huic ſœæpiùs, commodi loco,
Ft cùm quondam Imperatori comes ad ve-
nandum Dominus Parens eſſe deberet, huic ipſi famulo ſe-

nefcentia ln moleſtiæ fuit.
Tlervum mo-

leſtum. 2 . 5 7 . . 71r, 22 .
. qui demandabatur: hic quidem renuebat, quantum pote-

rat, ceu quod famulis, propter magna onera, grave admo-
dum accidit. Reſciens hoc æger Joannes ad ſuum D. Paren-

tem ablegat P. Adamum, cum precibus impenſis, ut huic ſuo
infirmario hac in parte parceretur, licerétque domi manere.

Admiratus P. Adamus, quærit, cur pro eo rogaret, à quo plus

moleſtiæ, quàm ſubſidii haberet? Pater Reverende, reponit

placitis abſtinebat. Corpuſculum dein repletum uleeroſis

Dmuninpe

unnts: N

eengeecetin
ce &aöceen
Ekekrtrarre

cret Non
uarne, u

ſprelg bel
et, ſkepiss
titAit,

(per,more
& putulentis tuberculis, ita ut nec incedere, nec rectus ſtare
polſlet, ejusdémque dolores mirà patientiaâ vincebat, ut ne
minima querimonia audiretur, nec in vultu ſignum malè

Er nundati

(ekeconiuer.

Ltücaunns,

winddert
tehndo gun
(alnſemen

lſlennt ſe,

umenten

(erc

ulth amdedre

(ekrat e

,

Acem “

ecto, l

1
.

Nerahe

—

1
RNAEA
Degtaneent
RAklkh,.
Regibare,
eofeng
T

.
1
AtAill velae
Ala UI ſel

Sah

ſP 1
e eeee

1†
1
den des
Locrik Ro

1
art eveee
all mhbe

oeores for
Plarolechhe
Dia lulhhealal
*
Anedoe
OlleDa Re.
er.

n gratſſe
un Raaihch,

0
488G
a † Pe
erck clA.

olletha

Ni Fette K.

Coputus Mi
pED
n. (bögi
. leat

14 4
“

1

pinceht.
ue quieti daturus, vocem ſibi notam, & Joanni, cujus memoria riofus P. Ada-
dapenun mox inciderat, in vivis ſolitam, audit: Pater, Pater: quærit ex no.
α defuncto, qui ſe haberet? Reponit hic, ſplendore cubiculum
Uene colluſtrante plenus, apertis verbis: Pater meus, & Mater mea
welm reliquerunt me, Dominus autem aſſumpſit me“ Pſalmo 26. 10. unde
umdt! clarum erat, ejusdem in alteraà vitæ ſtatum intelligere. o.
Poœnæ circa

4

4
5

.

11, T/.

S imprudenter, quorum in Vit innumeri. 99
puer, inſtruxiſtis me, bonum pro malo rependere: qui ergo

negligam occaſionem hanc oblatam, huic doctrinæ obſe-.

quendi: Poſt paucos dies importunus hic famulus iterum
deliquit in dominum ſuum, & P. Adamus ad Jjoannem: Do-
minus Parens tuus, inquit, nec dum disceſſit, ſi vis, curabo,
ut hunc impetuoſum famulum abs te, & ſecum accipiat; cui

HWoannes: Rogo, Pater reverende, ne nos pœniteat, quòèd ipſi

benefecerimus. Denique ingraveſcente corporis debilita-
te, & ad decumbendum cogente, mortéque pulſante, P. Ada-
mum à ſuo latere non dimittebat. Quæſitus, annon mori
timeret:? Non metuo (inquit voce debili) mortem; paratus
præfatas Reliquias jam pectori, jam ori, jam oculis, admo-
viſſet, ſæpiùs invocatis nominibus Jeſu & Mariæ, placidè
obiit & abiit, ipſo Feſto ſui Nominis S. Joannis Baptiſtæ.
Cadaver, more Tartarorum, igne in cineres abiit, quibus-

dam oſſibus illæſis à Patre ablatis, & in PP. Societatis Tem lo

terræ mandatis, eo loco, ubi vivens SS. Miſſæ ſacrificio in-

annis defuncti Nutrix, quæ incantatorem præfatum Medi-

ſenſerat Dei ultricem manum, & dolores tam graves, ut ani-
mam, ante illius adhuc obitum, ejicerent, & exturbarent ad
infelicem æternitatem. Non multèò melius eſt actum Aulæ

Præfecto, qui ſeverus variè joannem à pietate & Dei obſe-
„W quio abſtrahere ſtudebat. Is eodem die, & fere tempore
N. bitüs, in venatione caſu equi crus fregit, de
Cclaudicatione hinc continuã ſemper monitus,

doctus, & ſunâ
„qua pœna
mul-

cum adduxerat, & anſam dederat, illo cum morte luctante, in

migrare, quam primum Deo meo placuerit. Itaque cum Morspiacida.

tereſſe conſuérat. Paucos poſt dies P. Adamus de nodte ſe Apparet glo-

996 Coxcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimij

Plrimi in VII. Sed chen! innumeri creſcunt, ſæpiſſimè ab ipsa
malo creſcen- pueritiâ, ſed nonniſi in malo, confortantúrque, pleni nequi.
tia & peccatis. Nempe faciliuùs creſcunt lolium & herbæ in.
utiles ac nocivæ. Cauſam ſi indagemus, ea varia eſt: é ſte-

tes à pueritia.

Cauſæ.

mulctaretur Juventutem à veri Dei ſervitio abſterrens: He-.

zart cit. & cit. H/ſtorica Narratie; ubi plura jucundé. En e-

xemplo remonſtratam veritatem Sapientiæ a. v. 5. 9. 13. ſaprà n.1.
& r. En quô virtutis exercuerit hic parvulus in medio Gen-

tilitatis. Puer autem creſcebat. Praxes hic adjſicere tantarum

virtutum, opus non eſt: ecce enim Defunétus in cordibus

noſtris loquatur. Hebr. 1I. 4.

rilitate & malignitate ſæpeé, ſicut terræ matris, ita parentum:
ex inimico homine, ſuperſeminante zizania in medio tritici:

Matth.13. 2/. ZLizania pravi ſocii, mala exempla, mundi ille.
cebræ, & multa alia, quæ hominem à bono abſtrahunt, in

Figura ex malum trahunt, à quibus vel maximè cavendum. En figu-

Dan. I. 1 .

ra ex Danteli t. 1z. Daniel cum tribus ſociis. Abſtinentes à
cibo regio, & datis ſolis leguminibus ad veſcendum, & aquds (Mey ro

ite etern

ad bibendum, præ omnibus pueri, qui veſcebantur cibo regio, apparue-
runt corpulentiore. Sic in ſpiritu & bono proficiunt ii, qui ab-
. 8 3 * % „ „ . 8 .
ſtracti à mundo ejusque illecebris, in ſobrietate educantur,

qui ſeſe frequenter divinis Sacramentis, frugibus Euchariſti-
cis, lectionibus ſacris, piis colloquiis, globulis precatoriis dl

reficiunt, qui ſub bonâà inſtitutione parentum & præcepto-

rum vivunt, ſic verum erit: Puer autem creſcebat. Qui verò

(quos miramur multos noſtrâ ætate adoleſcentes in probi-

Exempla.

tate eſſe macilentos, & in divinis ſiccos, nullius frugi) com-

edunt cibhos Babylonios; qui tempeſtivè nimis pravâ in-

ſtitutione incipiunt mundana & carnalia ſapere, quæ ubi vel
ſemel deguſtarunt, ita ineſcantur, ut, certo licet viſo animæ

periculo, ab iis ſeſe deinceps abſtinere nequaquam poſſe, ja-
A

tent. Zahoda cit. in fine. Tales Pueri & puellæ, & à puero & primâ

ætate cum uſu rationis in malo creſcentes fuere, puella illa
ſexennis, de quàâ Conc. 2a8. num. 27. duo pueri illi: Peædag. Chriſt.

lom. I.

l ll.

Deusbone.

(una & in
umus, i
Im: er ,uen

ſ,r.
ſicit a dede

urbe nobs,

Poeletan

R upgle .
erat.

(ocfcienwiæ

Ulipotiorin

ng,anin,

(un cicu

Celtaun ccet

Cld rum

11

ooncllaneker
neke dand

Sthnn oon
Caklin, mi
tunlen,
Ubabie,
lrernt
encer

in WaNd

UR ſi⸗

. iniſtre .

Numn alio⸗
n hn
ſſelerho

Me

ahgee
3WIe
WR
1
enaee
NUIN Ne.
. 1
5 Jh I
7 N
1

7
ne in 1e)
ed 5
S III N

1
gene A ele,

Ane in .
meine in
s

„R M .
1Phiten N⸗

†
ia UIIm d

1NR[
e ſen te
1e, Pellce
. 4 .

1.
5 .

”M

S) imprudentes, quorum in vita innumeri. 997
tom. I. p. I. C. f. J. 2. hiſt. 3. utinam ſoli iſti, & non innumeri alii!
Deus bone, in quantam ſcelerum molem excreſcit ſæpè ma-

Eb ſana & improvida juventus, ad ipſum cum domone pa-

Qdum, & graviſſima illi commercio ſcelera adjuncta. Au-
diamus, in concluſionem, unicum, idque auditu horren Caſus triſtis,
dum: eN Zoanne Biſſeléo Klainar. Illuſtr. Decade 2. in ſine KRuinæ 20. de Juvenis in
Heli à f. 2 7. Vbi ſic ſcribit: Cujusmodi noſtra, (prô dolor) Kcelera & ma-
vidit ac deflevit ætas, inquit Ammirantius, Juvenis erat in Fiarh devo-
urbe nobis notiſſimâ celebrique, litterarum in ſtudia, ma- *-
gnopere tamen invitus, incumbens, ſed quid faceret! niſt

eapidt Fodere vellet, aut mendicare, veſpere ſuo quadraque viécturus

. , P e

4

.
„7*
1
eE
1

1.

ASR

S
„

(e ge /

S

non erat. Egeſtas illum ſua ſuorumque compellebat, ad
Conſcientiæ (quos vocant) Caſus perdiſcendos. Verùm
illi potior in curâ ventris & mulieribus, ac peſtiferis otii
nugis, animus, quàm in Conſcientiæ nodis aut libris erat. In-
fandum dictu! Petulantes inter quaſillarias, fœminarumq;
certarum cœtus, ſaltare, noctibus hybernis amabat. Eas
Choræas propter nuditatem Adamianaz appellabant: hære-
ſinque veterum Adamitarum ex inferis revocabant. Inde
(quid mirum:?) primus ad eum factus doemoni acceſſus eſt;
conciliante familiaritatem illius, tum ipſo ſaltationis illius
genere; tum ex mulierculis unâ, quam ipſe deperibat, ſagàâ.
Sathanas comptæ mulieris indutus ſpeciem aggreditur in-
cautum, miſcentur colloquia, Iluſus, noctes. Inde, quis es-
ſet, tandem palàm facto, poſcit juvenem diabolus in fœdus
irrevocabile, ſanguinis pignore firmandum: impetraàtque,
quod petierat. Ejuratur Deus ac Cœlum à fœderato. Fez-.“
deris exactor invicem fidem dat, in genus omne volupta- Volente do-
tum, maximéque muliebrium; eâ lege tamen, at ſacerdos, in- mone fit ſa-
quit, fiaz, & dacramenta meum ad arbitrium tracter, impertias, ad- cerdos; cur?
miniſtrer. Etiam hanc conditionem ſceleſtus acceptat, quan-
quam alioquin in rem ac vitam uxoriam jam olim propen-
ſior. Exaétis igitur ſtudiis, initiatur, & erat ei nomen Mel-
chhiſedecho: ſané quidem illuſtre ſtatuique conveniens, ſi ta-
Kxkfkk kk kk 3 men

– ?

998 CoNcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimug,
Deteſtanda men in hominem minùs impuratum incidiſſet. Nunc ve-
ejus in ſacer- tus ille Sacerdos Dei fuerat altiſſimi; novus autem hic dia.
dotio ſcelera. boli popa. Sacrificavit crebrèò, ſed ad omnem (ut facilis eſfft
conjectura) Sathanæ ſagarumq; libidinem, Chriſti Corpore
Sanguinéque traétatis, ſumptis, effuſis, aut illuſis. De cæ.
teris noſtræ Religionis Arcanis, quæcunque doœmon voluit,
ea doœmonis ſervus hic fecit, nominatimque, ſupra trecenta
parvulorum capita Baptimo tinxit, non, uti ritus eſt, in nomine
Trium Divinitatis Perſonarum, ſed, quod horreſcas, deaboli. Plu-
rima fecit alia, dixitque, ſacrilegè, ſceleratéque: feciſſetque
plura longam in ſenectam, niſi veneficiorum poſtulatus, ac

faſſus atrocia, pœnas in eâ dediſſet urbe, quam ego paulè

Juſtitiæ dat pòſt acceſſi, Philoſophos auditurus. Ibi Melchiſedechus hic,

Poenas.⸗

ſit, ipfa noverit Anima.

in Arcis atrio publicôque theatro ſacris exauctoratus, Eccle-
ſiaſtica talari ſpoliatus, gradibusque dejectus, & brachio pro-

fano traditus, coactus eſt, manum dexteram aſciæ, cervi-

cem gladio, corpus flammis ſubjicere. Quid animâ factum
Tales videlicet exitus ſortiuntur ii,

quibus tales in Sacerdotium Ingreſſus ſunt. Addit Biſſelius
à f. -al, quæ de Sacerdote Adamitâ narrat Ammirantius, ea,

ſciat Lector, accidiſſe circa Seculi noſtri (hujus Milleſimi
Sexcenteſimi) ſextum decimum annum; quibus tamen, ne
quis Sacerdotii cavillator improbus lætetur, legat, quæ D.

Ob ſacerdo- Chryſoſtomus Hom. a. in Iſai. c. 6. v. I. declamat, diſcâtque,

tes improbos diſtinguere ſacerdotium bonum à ſacerdotibus malis. Cam

non eſt cavil- videri, ait, ſacerdotem indignum, ne traducas ſacerdotium: non enim

landum Sa-

cerdotium.

oportet damnare rer“ ſed eum, qus re bond mals utitur. qquandoquidem

& gZudas proditor fuit: verum non ob id accuſatur Ordo Apoſtolicus,

ſed illins animus; nec crimen eſt sacerdotii, ſed malum animi. Et tu
igitur ne ſacerdotium vituperer, ſed ſacerdotem malè re bonà utentem.

Vd. Indexr Rerum, inf. V. Sacerdotium. Idem, cum propor tione,

de aliis honoratis Statibus, & ſceleratis in illis
VIII. Supereſſet adhuc, diducere, in negotio ſalutis eſſe

innumeros pueros & imprudentiſſimos, qui etiam ſunt ma-
” joris

is talls,
el niden pa

6ßpueri funt

lae

Mrtilluum elt

leeet: ln⸗

ſer ethict

Unitia. Vd

te Eeſipert
Earonch

.
Ren ſuam,4

Ebuce n⸗
poroends,in

A Kemin

. .—
srents
P

cühcbere
pmnntgucin⸗
Wienowin
Lntelie

1

Upnt,Oln, et

nrin i

tend No di
wocentanin

wenoripen

4

uiſem,di

en aeſet.
WNn

1 betun

611 .
one oſ,,

H
lin ;

H GSimprudenter, quorum in wita innumeri. 999
i h. joris ætatis, imo & Ccnii: ſed de his vel dictum ſatls à mwm. 2.
Vemreniz vel videri poteſt facilè zn Idice Ker. E. Sapiens Benex. Procla-

gen utd matiſſima eſt Sententia Sacri Eccleſiaſtis ap. I. V. 15. ubi, cum
ee dieeret: bervert Aifücilè corrigentur, addit: & ſtultorum, mora-
liter & ethice, infinitus eſt umerms innumeri in negotio ſalu-
—– tis pueri ſimt, £ imprudentiſſimi, plurimi etiam ex ſupin
We⸗ malitia. Vid. Conc. 64. n. 2 quoruen Rni interits, qui terrena ſapi-
en unt, & deſipere in negotio æternitatis volunt. Sanè vel mo-
Lieicè provido, & cupienti in rem ſuam, in ſalutem & neceſſi-
tatem ſuam, ſapere an non oculos aperiant, graviſſima pe-
lea ricula & mala, eâque æterna, peccatori & peccato, quæ un-
mnaink dequaque ſumma ſtultitia eſt, iram ſupremi judicis denique
nE provocans, impendentia? annon vel fatuo metum incuti-
int, & exhinc ſaniora ſanétaque conſilia dictent, cogantque.
e Nullius mentis & ſenſus ſit, qui non retrahat pedem, quem
SNeh ignis lambere & adurere incipit: annon contremiſcat, cui
e proximt gladius ultionis vertici imminet: Damocles aſſen- Damoeles

„
“
l9

1† . .. 4
tilucs

Wienc tator ille nominatiſſimus Dionyſii Regis ſeu Tyranni Sici- ſub enſe tre- G
ed liæ, hujus felicitatem admiratus ac deprædicans, quàm non mulo trepi-
. tremit, cum, etſi habitu regio indutus, & menſæ regiæ ap-“

Ammm poſitus in deliciis, ſed ſuper caput ſuum appenſum videt
(uie, tenui filo ſtrium nudumque gladium, necem in ſingula
gwidion, modmenta minitantem? Cornel. in Prov. 23. 2. f. 6 . Vid. Statum
urE“ peccatoris periculoſiſſimum Conc. 3I. àn. y. In proximo eſt qudew.
am Jam infernus dilatavit animam ſuam O Sulti aliquando ſapite! Puer
bus autem creſeebat. Vtinam cum Chriſto, in bono, pietate, vir-
αα tute, bonorum operum merito, apud Deum & homines,
E in beatam usque æternitatem creſcamus. S. Hieronymus
,G luprà cit. S. Paulinum juvenem adhuc, compellat: Nibel in te

mediocre eſſe, contentus ſum. totum ſummum, totum perfectum deſide-

eG“ to. Cum conatu ſaltem imitemur nos.

Vid. Thom. Kemp. de Imit. Chr. L. I. c. 22. 23. 24. & 25. de Conſid- Authores in

. bum. miſeriæ; de morte; de Jadicio & pæna peccat. infert feren- hanc mate-
otor een riam.

r

=“ä

1000 CoNcio LV. Ante Judicium &g mortem para juſtitiam.
tem emendationem totius vitæ. Cornel. à Lap. in Sap. 3 à v. §.
Iſai. 65. 20. lhilip. 3. 12. Engelgrave P. 1. Dom. inf. Odt. Nat. 0).
& Cælo Emp. Prima evorientis anni Feſta Luce- G. I. Jo. jahoda
S. J. ead. Dom. à f. 25. Alph. Roderic. Exercit. Perfect. P. . Tr. 1.
toto, de Profectu ſpirit. & Tr. 3. c. 10. à f. 16. & C. 7. in fin. Libri
de bonà intent. ad num. 3. ſine ſupra. Drexel. To. 1. æternit. Prodr.
c. I. J. 23. nec non de reéta intent. Mich. Pexenfeld. Concionat.
hiſtor. I29. & I3o. Petr. D'Oultreman. Amor Iucreat. LE. a. c. 2.
ſect. 4. à f. 2716. Casp. Knittel S. J. Conc. Academ. Dominic. Indi.

ce generali VVetulus. Phil. Harttung S. J. Conc. Tergem. Conc.l.

Dom. inf. Oct. Nat, D. Bellarmin. Oper. Tom, 6. Conc. 1y. Dom. I.

Epiph. Jo. Capiſtr. Brinzing. P. 1. Conc. y. Domin. Mat. Faber

Dom. I. Epiph. Conc. 4. & y. Vid. Conc. 13. n. 2. ubi: quis; co-
netur, in cœlo primus eſſe: item Conc. 2I., &i

4383. 3 353. 3 83 -c3 3. 63 3. 38. 13 83. 435¾. 43 63 -4358. 82.

CoxNcio LVyY.

Aute Mortem & ſadicium para juſtitiam. Eccli ö.

J9. Mortis, & Judicii inſequentis, patroni ac nun-

tii ubique & plurimi; ſed hos negligimus, con-

temnimus, ut plurimùm.

vent.
Rogredimur jam nunc

ſaria, & ut nobis bene ſit denique in Judicio particu-

* . . N . ⸗ e. 4
lari ac univerſali, explicanda, quò planè reſpiciendum

eſt ante mortem; poſt peractam enim vitæ ſcenam ultimam
ſerum nimis foret. Servator noſter miſericor diſſimus, &
humanæ, (quam quærebat tantis impenſis ſuorum laborum,

Dom. 1. Ad. His autem fieri incipientibus, reſpicite. Luca 2I.25.

Concionibus ſequentibus ad
alia quædam ſalutis media, vel opportuna vel neces-

—
UIN MON
hittorta t,
Unnniafun.
Iune lecen

5

aula tit ſo
grohibil,
o ut bocei⸗

ſcnintriſen

4

yllln at
A incernut

ſolline telen
ſtirum Dirine
lt eeell
ulanhatar

eitſteeeluria

nlbera
Mend ebotr
MWormldert

e ſe dedn
ſtbce hedoe⸗
unn ſkuiil
ſarognn;

cbere H
Endnd

Lelnl s

onum red
(umentin

Uum ſecune

—
= = ==ͥ —

füne dinn

Ulebel ge

nn⸗ AD Imnparati plurimi morte abripiuntur ad udicium. 1001

Pilz ſanguinis, denique & ipſius acerbiſſimæ mortis) ſalutis nun-
HEquam non appetentiſſimus, uti tota Sancti Evangelii ſeries
KE & hiſtoria remonſtrat, procurator, in hunc ipſum finem,
E omnia ſua poſt æterni Patris ſui gloriam, direxit; eâque hu-
Sαa manæ redemptionis ſalutisque requirendæ ac reparandæzæz), SZ
Rmkh cauſa fuit ſuæ Sanctiſſimæ, etiam Angelis naturaliter non Incarnationis
i cognoſcibili, & incomprehenſibili Myſterio, Incarnationis; 1 trin ſuh⸗
w adeo ut doceant Theologi plurimi, & communiuús, cum S. cellinas e.
An Dnui Thomaâ P. 3. q. I. a. 3. in Concluſtione, dicente: quanquam Deus, pec- neßieii ma-
Cs cato non exiſtente, potuerit incarnari, & homo fieri ,»convenientins gnitudo.
C temen dicitur, quòd ſi homo non pecctſſet, redimendus & ſalvandus,
Demi Deus incarnatus non fuiſſet, ſeu de facto & in præſenti rerum
ubHE. ordine, redemptionem hominis fuiſſe adæquatum Deo mo.
„ tivum Divinæ Incarnationis; quæ inſuper (etſi Deus non
fuerit neceſſitatus ad Incarnationem ponendam, ſeu aſſu-
mendam Naturam humanam, neque hæc ita ſimpliciter fu-
eęxerit neceſſaria ad peccatum hominis abolendum, ut non
diem per liberalem Dei condonationem ac remiſſionem tolli
M potuerit) abſolutè tamen neceſſaria fuerit ſuppoſito, noluis-
WM ſe Deum liberaâ remiſſione peccatum condonare) ut condeii
I gnè pro peccato ſatisfieret, cum & concors 88. Patrum, & Purus home
. ln nune Theologorum ſententia ſit, non poſſe hominem pu- tan enend
5 rum, ſeu qui ſimul Deus non eſſet, condignè ſatisfacere pro telt ſatls.
peccato gravi, ſeu proprio ſeu alieno, hominémq; ex ſe qui- krccrc.
, . dem habere potentiam, ut per proprias vires à fine ſuo ad
ultimo bono deficiat, quod fit graviter peccando, non au-
tem, ut ſuismet tantum viribus ad Deum ultimum finem &
4 puncn Bonum redire poſſit. Perditio tua lIſrael; tantummodò in me au-
mu rxilium tuum. COſeæ 13.9. Dein, etſi noſtra peccata nullum Deo Peccati gravi-
Wu nocumentum aut malum intrinſecum afferant, neque ma- tas ex infini-

—

„ο
101

0 2 71 „ „5d „L 2 „ „ 2 . △ . .
he litiæ ſint ſimpliciter infinitæ, habeant tamen malitiam infi- idigaitate
ue nitam ſecundum quid, ſeu ut 8. Thomas ait cet. 4. 7. a. 2. 2d, 2. Mtenl.
4 eccatum contra Deum commiſſum quandam infinitatem habeat ex in-

nnitate Divinæ Majeſtati; tantò enim oſfenſa eſt gravior, Tuantò mäa

vomn . 4 Mechtl de Jud. extr. ELEͤIl 1ä1 KG1 Jor

2

1002 CoNCi/Oι LV. Ante ſudicium &y mortem, para juſtitiam.

jor eſt ille, in quem delinquitur- & adeo rationem habeat gravis-

ſimi, & nullo bono creato, à puro homine, quantavis grati4

acétuali & habituali inſtructo, & ſancto, condignè compenſa-
bilis mali. Cognoſcamus hinc infinitam Dei excellentiam;
infirmitatem noſtram, quâ cadere, ſed noſtris viribus reſur-

Chriſti ſatis-gere non poſſumus, peccati primi parentis, & quorumvis
faclio copio- .
ſa pro mun- . —1 .
dis finitis in on potuimus, fecit Chriſtus, & per opera ſua æterno Patri
infinitum. 12 ⸗ 11 COPI0
fam, non uno tantum opere (cum unum etiam, & una ejus-
dem gutta ſanguinis ſuffeciſſet, ceu infinitæ, à Deo homine,

ſatisfactionis, infiniti pretii & meriti) ſed liberaliſſimâ chari-

tate, omnium operum, laborum, dolorum, &c. cumulo,
præſtitit pro omnibus peccatis, non hujus tantùm muncdi,
ſed omnibus poſſibilibus, finitis in infinitum. Quæ Chriſti
Pyjus appli- ſatisfactio applicatur fidelibus partim per Sacramenta, par-
*asdtio. tiwigm per eorundem, in Adultis, cooperationem; & vi illius

extinguitur tam debitum ponnæ æternæ, peccato gravi de-
bitæ, quàm culpæ, quâ homo odibilis fit Deo & graviter ex-

oſus: & præter hæc, debita etiam poœrnarum temporalium,

pro diverſitate applicationis. Et quia hæc ipſa Chriſti ope-

ra non tantùm habent rationem ſatisfactionis, ſed etiam Me-
riti, vi eorundem conſequimur omnes gratias ac dona ſuper-
„ naturalia, ad naturam lapfam, peccato vitiatam & corrup-
ttftftapm, reparandam, & Deo vel conciliandam, vel ultimdò uni-
endam, pertinentia. Adduxi hæc, ex P. Joanne Eangel. Than-

ner & Y. meo Profeſſoré, in M. & & impreſſis Theſibus de Incarnationi

Neæceſſitate & Motivo, ad æſtimandam magis I ncarnationis Di⸗
vinæ ſublimitatem, excellentiam, Beneficii magnitudi-

nem; quam proin S. M. Eccleſia, præſertim ſacro Adven-

tus tempore, profundiſſimâ humilitate, reverentia, grati-

tudine, devotiſſimè recolit. Et hæc Chriſtus (ut regre-
diar, unde digreſſus ſum) pro ſalute hominis. V. Conc. 57.

II. Quem

gravitatem, immenſam Dei miſericordiam, dum, quod nos

ſatisfactionem de ſe, & in actu primèò condignam, ac copio-

——
Il. Ce
aneils &
lnes a0 fus

yrrionep
umn cn

18
elt,utri
Mnals un

un neglyen
Etr monert
CVpmun ucie
ng. W
Dportounun
emoriam,9
uns ,ins

K, gooe

uunknattem

ſlente l,u
tereris
ſtlentian.
er
Unk eterr
e iſti

EZEE

“ Uin
ſnolb
ſAun itd

4 inſguan
irhert!
ie Ueſa.

Klodium

obſ⸗
Uuſmines

Kaumend
ſoc en

.

4.

5
4 .
ſS N Aeer

W. enm ane

4 n Pereſe⸗
d IU Callee⸗

Jionan

lgllal 4,
„

.
2 4 DAAS
*† “
Rara ſſteriede
IDeraltune

s anrun

1 C

Noent

Detigtin
mEII

is, ſeis⸗

.

tiuamd

l Nin

vebuung

6

cN*²
i
eſeci
i 4

4

4

—
Se

4/7 4
/Y?
.

=

=ea — —

1

e

—
==.
—

=☛Ee

1

=S

1

=

—,—
—

.
IA

„
cerig

bunalis & Judicii Divini ſeriò, ne quis Divinorum Judicio-
rum negligens, oblivioni potiùs quàm ſibi culpam impin-

Quia volebat Deus Lot citiſſimè fugere: inſtabat enim in-

ſa eſt in ſtatuam ſalis ihid. v. 26.

RN

iſta tamen omnia nihil ad Lotum ac familiam ſuam, qui ex

. V. N
S

Ihnparati plurimi morte rapiuntur ad ſudicium. 100 „
II. Quem finem ut amantiſſimus Redemptor noſter ef-
ficacius & abundantiùs conſequeretur, permoverétque ho-
mines ad ſuammet ſalutem, ſuâ, pro libertate arbitrii, co-

operatione procurandam obtinendâmque, ſuarum Concioo
num materiam, & pro medio, aſſumpſit judicium Extre- Chriſti de ju-

mum, cujus memoriam, diviniſſimo zelo, adeo frequenter dicio monita,

me —. — . . „. & per illud
ingeſſit, ut vix unquam ad populum verba faceret, quin Tri gravia & efſi-

cacia de ſe.

geret, moneret. Drexel. tom. 1. Tribun. Chr. L. 2. C. 2. init. Ne Di-
vinorum Judiciorum ſeu ignari, ſeu obliti, negligenter vive-
remus. Sciebat infinite ſapientiſſimus Servator noſter,
opportunum ac perefficax eſſe medium tremendi Judicii

memoriam, qué & boni, ſalubriter territi, ad iniquitatem

manus ſuas non extenderent, Pſal. 24a. 3. & mali reſipiſce-
rent, &, quod monet Eccleſiaſticus cap. 15. v. 19. ante Judi-
cium & mortem, juſtitiam parente hoc enim prudentis & pro-

videntis eſt, ut ſecurus coram Judice ſupremo compareat,
eò ſeſe præviè parare per bona opera, correctionem vitæ, &

pœnitentiam. Itaque Chriſtus hodierno Evangelio lucu-
lenter & apert locutus de Extremo Judicio, quam mors,
illius & æternitatis prodromus, antecedit, ait: Keſzicite, & Jubet Chri-

e levate capita veſtras Luc. 21. 25. Per Angelos dixerat olim Deus ſtus: Reſpici-

2 72 . . / „ter cùm olim
ad Lot: Salva aumam tuam noli reſpicere poſt tergum Geneſ. Ig. I7.
t a ani 1. ſ . £ N. 92.172 vetuerit Deus

Qla . . 50 1 rreſpicere fa-
cendium, ait Cornel. hic. Quin & reſpeciens uxor ejus poſt ſe, ver- neiliam Lot.
ſaprà Conc, Io. n. y. jam nunc ve- cur?
rò imperat Chriſtus: His fieri incipientibus, reſpicite, & levate

capita veſtra“ Keſpicite, idque in ſalutem: Salva animam tuam.
Præludium equidem quoddam & imago videri poteſt ulti-

mi, orbis ſcelerati, incendii, illud incendium Sodomorum,
in homines omnes, jumenta ac cœtera omnia adeò ſæviens:

hoc incendio cum ſuis jam liberatus erat; unde nec opus
11 1IA1 2 exatz

erat, reſpicere curiosè.

4004 CONCIO LV. Ante Judicium & mortem para juſtitiam.
At jubet Chriſtus: Keſpicite, nempe

ſigna ultimi judicii, & hoc ipſum nunquam non conſideran-

dum attentè, ceu in quo omnium noſtrûm ſalus & res agi-

tur & agetur, ut ad hoc nos omni curâ paremus prævièe vità
juſta & inculpataâ. Ante Judicium para juſtitiam. Mens juſtorum, .

ait S. Gregorius;, ſollicita ſemper venturo examini intendit-. Cmne

7

r

lco poen

ubiut ui

enim, quod agunt, metunnt, dum aut) conſiderant, ante quantum

Judicem ſtabunt. Kriptam eſt. Aſtra non ſunt munda in conſpe- 2
id in pen
mals,
IKinen

Au ejus: quia apud eum dſtrictè judicate, ipfi quoque macllas in-
quinationts habent, qui per munditiam ſanctitati lucent! Toamo 2.

A Simili: In Lib. g. c. 2. ap. Drewel. cet. L. 2. C. §. J. 2. Mihi fol. Ia2. A ſimili

gra vi pericu-

mihi loqui videtur Chriſtus: Si quis in grandi periculo ho-

lo conſtirutus ſtium, ignis, aquæ, ruinæ cujuscunque, poenæ mortis

omnem par-

tem reſpicit.

eſt: hic ita in periculo gravi conſtitutus, ut effugiat, ac
opem aſylumque ut inveniat, quoquò vertit oculos, &

gquamcunque opitulantem manum quam fortiter appre-

hendit, ut animam ſalvet. KReſpicite, peccatores; quis VO-

propinquat redemptio veſtra, ſalus & gloria. Ita à contrario

tudo eſſe debet peccatori, niſi perire velit, ut reſpiciat. At
qquo? òèòGG “
inn morte & III.
judicio pecca abund dictum ſupra Conc. 32. tota- unde quædam huc ſelige
tor quò refpi re, facile erit. In articulo Jjudicii Divini & mortis præviæ,

ciat, ut opem
recipiat 3

Non à toto & expectes:? non à toto mundo, & omnibus, quæ in mundo

m'ndo. ſunt, divitiis, voluptatibus, &c. hæc enim omnia & deſerun-

peccatoribus: Reſpicite, quia, vel ne appropinquet dam-
natio veſtra. Hoc opus, hic labor, hæc cura & ſolici-

In Judicio Extremo nullum fore aſylum peccatori,

.

(à cujus ſorte pendet ſors Judicii; ſi enim bona mors, bo.⸗
num erit judicium) quò reſpicias? à quòô auxilium ſperes

tur, & deſerunt. Ante Zudieium, ait Sapiens, para uſtitiam, non
divitias, ventris oblectamenta, non honores & terrena, quæ

paſſim ſectantur ſtudioſiſſimè mortales, mihil autem in Ju-

dicio

bis in graviori periculo perdendæ vitæ æternæ, ac incendii
nunquam non finiendi! Keſpicite (Juſtis dicitur) quoniam ap-

rhae kli⸗
ſi liten,

„

ir glns.
W.

— S=S
—,—

af

taDeum,

= =

(orem expe

oss in fe
te: ſine

achus

Hge un a,
ne1 ie
liſiram 8
yts ui
nn nonn,

B Wdant

Gdaee
ndec
Cnn olert

—,—

ſeard Euuns
1, ialten

m nonn
guol,

oNPencr⸗
Elte noe

690 iſcr⸗

Ctdendun

n. Mucg
uutorem experti ſunt Daniel in lacu leonum. Daniel. z. Ires

N

3

3
41
54
. 4
7
81

17
4

een
W:
.
31 fe
91 NrIn!

7

7
,86* N
alk H
.

It eſtot
etr ol
fmnien 4l

icinr n

1
1

utom.

Cun hu

morri

awNMMH,.

11, ℳ

Ae AN

Weque enim Fater judicat quenquam, ſed omne judicium dedit Filio.

Imparati tlurimi morte abripiuntur ad ſudicium. I100 /½

dicio proderunt. Zeniet dies illa, ait S. Bernardus, in quà pluas
valebunt pura corda, quam aſtata verba, conſcientia bona, quàm mar- H
ſupia plena“ Zudex ille non falletur, nec ſiectetir doni“ In Cantica. Po

ant. E. Jud. fin. Quò ergo reſpicias? an ad Deum bPatrem? cùm An ad Deum
extra Deum, & ſine Deo, auxilii ſolidi ſit nihil. Et Deum ad-ratum:

Heroës in fornace ignis ardentis. Danieln z. Jonas in ventre

Cete: gJonæ 2. Suſanna inter falſos duos judices. Daniel. 3. 24.
David in perſecutionibus à Saule, Abſalone, aliisque pluri-
mis malis: quæ & plura alia ac innumera exempla nos do-

cent & animant, in graviſſimis & quibuscunque noſtris ne-
ceſſitatibus ad Deum confugere. Pater omnia poſuit in D
poteſtate Filii, & poteſtatem dedit ei, judicium facere: Joan. 5. 27. An ad Chri-
qui conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuorum. Adl. 1o. 22. ſtum Judi-
cem, cui à Pa-

PG1 NVeris hiiiise tre omnis po-
Joan. p. 22. Ergo ad hunc reſpiciendum: ſed noveris hujus teſtas catal⸗

exatiſſimam & rigoroſiſſimam Judicis juſtitiam: hunc non ehie juſtis⸗

effugies; quia potentiſſimus eſt: non decipies; quia ſapien ſimus elſt.
tiſſimus: non muneribus corrumpes; quia opulentiſſimus:

non auctoritate trahes; quia integerrimus: non facundiaâ
fle des; quia æquiſſimus: ab eo cauſam ad aliud tribunal non

transferes; quia ſupremus, ſummus eſt, univerſorum Judi-

cum Judex: qui & ipſas judicat juſtitias. Conc. zo. adeo ut di-

Ccat 8. Paulus : Nehbil mihi conſciuns ſum; ſed non in hoc juſt iſicatus
ſum e qui autem judicat me, Dominus eſt. I. Cor. 4. 4. Abſit, ut me H

juſtum pronuntiem; poteſt enim in me delictorum aliquid

latere, quod ignorem. Nam: Deliéta quis intelligit? Pſal. 15. 13.

Tanta eſt humani cordis profunditas, ut hominem ipſum
non pauca, quæ in ipſo ſunt, lateant: hinc ſeipſum nec per-
fecte nôſſe, nec integrè judicare poteſt. Pravum eſt cor homi-
nis, & inſerutabile, quis cognoſcet illud“ Ego Dominus ſerutans cor, & ure r,
2 „1 ä I6 Judi-
probans rener. Hierem. 17. 9. Noſtro de nobis judicio minime,, ‚, je-
credendum. V. ſuprà Conc. 25. n. 2. Drexel. it. Tribun. H 2. lta- hitiain: ne
que ante Judicium para juſtitiam,; hanc enim in Judicio primum, ſerò: & qua-
LI 11 11 3 & poſt lem?

R

& poſt mortem, parare velle, ſerum nimis eſt: modò paran-
da, & quidem omni curà, conatu, ſtudio, eâque vera, non fi=

Gta, non putatitia, non ſecundum externam ſpeciem, ſed
juxta conſcientiam, juxta mandata Dei, & ſecundum Deum,
non ſecundum hominem, qui facilè decipitur, fallitur, er-

rat, & cui nullus ad cor noſtrum eſt aditus; cujus adeo ocu-

lis ſatisfacere & placere velle, vanum eſt. Venit repentina
nox, quando nemo poteſt operari. Yoan. 9. 4. Ante judicium & mortem
para ſuſtitiam. ſine hac enim in judicio non ſubſiſtes: Docebi-

mur exemplo.

Peſtums. Bir- IV. B. Birgitta Suedica, ſanctiſſima Vidua in Palæſtinam

gittæ 8. O- jiter ſuſceperat unà cum filio ſuo Carolo. Filius in viâ mor-
ctob. obiit
An. 1373.
23 ulii. Va 2* * 2% „„ . * .* * F́—⸗
23 elz Ri tem iniit. Et uti benigniſſimus Deus ſe à ſuis liberalitate

—

ſto quàm maximè placeret. Quia verò hæc vidua Servato-
ri, ejsque Matri, devotiſſima erat, filii ſui jam mortui ſta-

tum quàm maximè deſiderabat, nôſſe. Quapropter ei vigi-

lanti ac precanti objecta eſt ſpecies inter has voces: Licebit
tibi, Birgitta, divinæ bonitatis munere, videre jam, & audire,
quod circa filium tuum in arcano judicio ſit conſtitutum. Et

quam vis illud puncto temporis peractũ ſit per intervalla ta-

men certàsq; periodos tota rei ſeries tibi proponetur, ut eam

§. Birgittæ Vi- tantò reétius animo & cogitatione comprehendas. HicBirgit-
ta ſibi viſa eſt videre Dominum Jeſum pro tribunali ſedentem
innumerabili Angelorum exercitu ſtipatum. Ad hujus judi-
cis latus adſtabat Mater Virgo æterna, peragendo judicio in-

ſio de Judicio
filii ſui Ca-

tenta. Ante judicem Caroli defuncti anima erat timoris ac pa-

Voris plena, ſententiam decretoriam exſpectans. Dextrum
animæ latus claudebat Tutelaris Angelus, lævum accuſator
diabolus, nec ille tamen, nec iſte, animam tangebat. Ini-
tium dicendi faciens accuſator: Æquiſſime Jjudex, ajebat,

in-

1006 CoNcio LV. Ante judicium & mortem para juſtitiam.

tem obiit Neapoli. Mater Birgitta Hieroſoloymam perve-
„nit, ubi aſſiduis precibus arcanam cum Chriſto familiarita-

baden. 2 Tul. vinci non ſinit, ita viduam hanc ſingularibus beneficiis affe-
cit, quandoquidem illa in omnibus hoc egit unicè, ut Chri-

Erheit, Un
Pbfulicr
ro
uun mhante

4

injſorium et

Soluta in t

Mic accu.
fittus mi
iſtte optim

Htem abſtn

t lel tebe
n Ci,
enminane.
hin
(AKk Wud
(gnang l
ur anrustn

(mmirere,

Mianeani

Urnneam
eat,

1

Manurit:

=

4

Oeneut

umterm
tnege
adern

lddded

las: Uarn

Epis, .
Wime
l
I Colue

t aſie 4 52 . 8,7 . . 2 SS S
ne IlInmpa ati plurimi morte abripiuntur ad judicium. 1007

„

injuriam queror; hæc anima fuerat mea, ideéôque corpore
ſoluta in meum regnum trahenda erat. Sed mater tua,
eam mihi præripiens, tutelã ſuà defenſam judicio ſtitit.
IE Hüuic accuſationi Mater Judicis reſpondens: Originis tuæ, Bma. V. Ca-=
n ilin ſpiritus maligne, memineris. Elegantiæ miraculum crea-roli Patrona
ee Vit te optimus Deus. Sed nequitia tua omnem tibi venu- & adjutrix
ummo ſtatem abſtulit. Liberum tibi erat, conditori te fubmitte-ontra dæ-

Emm re: ſed rebellis eſſe maluiſti; eris æternùm, & cœlo proſcri- man. aecu⸗

1
engan

loodlgs⸗ e

ülen committere, ut aliquid honori meo ſuâ culpà demeretur.
gbenies Hoc in me animo diem ſuum obiit. Num igitur iniquum
e fuit, in meam illum tutelam aſſeruiſſe: Hic accuſator: Non

apneif.
L 1 .
ein,

11
„

Zem
ſmn ceptum ſextum non neſeiit; ſed illud millies, iterumq; mir⸗
es Hc lies transgreſfus eſt. Tacebo cdtera. Nec ille horum quid-
umle quam negaré poteſt: conviéus eſt, conviétiſſimus; reſtes „
Adre pProduco mille, pr opfiam ipſius conſcientiam. Hie Ange- Kngalus Cu-
ealo lus: quamprimum, inquit, mater ipſius obſervavit filiolum, los efenſor
en in vitia flecti, cereum eſſe, prolixis precibus, innumeris la- Caroli.
tmnn crymis, & Variis miſericordiæ operibus eam illi gratiam à
u Deo impetravit, ut etiamnum puer timere Deum cœperit,
S& lapſus, illicò ad poœznitentiæ aſylum properarit, ingemue-
e rit, doluerit, emendationis propoſitum innovarit. Conr
d,. dia-

ptus. Quid juſtum ſit, intelligis, ſed deteſtaris. Hanc au-
. . . „⸗ % ð .N 1.
tem animam deferre Judici, meum potiùs erat, quàm tu-

um. FEtenim hic homo, dum vixit, me, uti matrem filius,

amavit, illud ſæpius expendens, quanto me Deus honore ſit

dignatus. Hinc tantus in ejus pectore in me amor exarſit,

ut paratus fuerit, potiùs æternis ignibus torqueri, quàm

nego, ajebat, homo iſte Matrem ſui Judicis magis, quàm ſe-
ipſum amavit: ſed aliæ ipſius actiones inſpiciantur, & nemo
nekaverit⸗ illum meum eſſe. Quocirca tuam, Jjudex, ap-
pell

pello Juſtitiam. Et en acta hominis iſtius, in tabulas relata,
en peccatorum catalogum ingentem! En molem & acer-
vum infinitarum cogitationum malarum, e quibus ſi ſolum
obſcœnæ aut ſuperbæ puniantur, meus erit; Decalogi præ,

„

1008 CoNciO LV. Ante udicium & mortem para juſlitiam.

diabolus plurima objicere, Angelus objecta diluere, ac di-

cere: Hæc & hæc, & iſta, & illa deliquit, fateor, ſed delicta

expiavit, nunquam non bonæ voluntatis fuit, & quod ipfſius

cauſæ jam plurimùm patrocinatur, eò demum Carolus ſe

Sunt verba redegit, ut unicam vivendi cauſam ſtatuerit, Dez voluntatem
formalia. exſequi, divinæ voluntati volantariè ſé conformando. Auditis par-

tibus Judex accuſatorem jubens faceſſere, ſententiam pro-

nuntiavit iſtam: Mens hic ſervus aternum vivat. Vbi hæc Ca-
roli mater audiit, & vidit, gaudiis perfuſa: O æterna veri-
tas, inquit, 6 Domine Jeſu, judex æquiſſime, tu ſantas co-

gitationes mentibus infundis: tu noſtras preces & lacrymas

tuâ gratiâ, & æterno præmio remuneraris. Tibi laus, honor,

& gloria, tibi gratiarum actio à rebus creatis omnibus. Tu.,

mi amantiſſime Deus, mihi, meipsâ, longè charior es: tibi
vivere, tibi mori unicè deſidero. Hic Angelus loco Judicis
reſpondens: ſcias, inquit, hæc tibi monſtrata, non tuo dun-

Vis bonæ Vo- taxat bono ac ſolatio, ſed ut Dei amici omnes nôrint, quan-

Iuntatis &
ejus perſeve-
rantiæ. molynas, ad i que
litum perducit, ac perpetuat. Scias etiam in hunc militem,
filium tuum, ſententiam tam mitem non fuiſſe pronuntian-
QAQdapm, niſi à puero tam bonæ ac promptæ fuiſſet voluntatis,
quâ Deum, & Dei amicos, amare & næœvos ſuos emendare
ſtuduit. Qui venturum timet Judicem, benignum ſentiet
præſentem. Drexel, cit. cap. S. Tribun. Chr. J. I. à f. I21. Marchant.
hort. Paſt. ad ſin. trad. z. fol, zlo. Ex Revelat. S§. Birgittæ, Lib. . 6.l.
In margine additur in Drexelios Nota Lector, aneFliei⸗ formam ad
captum potins vivorum, quäm ad uſum & conſuetudinem mortuorum
Profuit Ca- inſtitutam. DOuod & in alits Deus ſubinde facit. En quàm pro-
rolo, ante ſu- fuit Carolo, ante judicium paraſſe juſtitiam, Deiparæ fuiſſe
Actum ba. amantiſſimum, à puero Deum timuiſſe, lapſum illice .⸗
iam. HNitentiam properaſſe, delicta expiaâſſe, bonæ voluntatis fuiiie
SNfirmiſſimi propoſiti, Dei voluntatem exequendi. lmue

ſ

unmjieltiuni
tarum virium ſit bonæ voluntatis perſeverantia, quæ labo- 1
res, lacrymas, preces, eleemoſynas, ad ſupremum usque ha-

. , 9/ 1
“

ltmve: hoc

ſ. ded ent

timn, imoa

cegidentitn⸗

Uusniumteg

ipcmnor
EMltais ſte

Ds woris

trigan ade

7
1

Lardecſen
Nlenl

4

3

(Acohueur
önnnniumcon

Wrnckſocicin

4
uncnorte

llli name
mnnktor⸗

D

An Dn

1RNNN
fumbn, An

ekcungdon

unteunne
u int,

eunn knh te

lnl

9
. 4
ſenn &

uu

NDens We

laderg
Do lel
, Juoddeen
echr E.

gſ

tne⸗

*

4
*

. 1
191 A,
AAN. e
3 i,
e. am.
4

I

“

ſ ma in vRN
üce, tuNN

5 Rn EI

4 *
4

‚—
Archris

letlt,Deuur

ttamen ad judicium & mortem ſeſe paravit, impœnitens & ſui

homicida mortuus periit. 1. Reg. 31. Idem & tu certò credas

nos Deus quotidie deſtinat: illos invalida ſenetus & cani,
iſtos adverſa valetudo & morbi, hos ſacræ Conciones & li-
bri, alios crebriora funera & mortualis campanarum clan-cantes: neque
gor, quosdam piorum monita, non paucos res afflictæ & ca audiuntur:

4

“

Ihnparati plurimi morte abripiuntur ad judicium. 1009

mur, & nos, quos etiam Dei judicium & mors manet, mo-

nétque; hoc enim eſt: Ante jndicium parare juſtitiamn.

V. Sed eheu! Ante gJudicium & mortem non paramus jau-

ſtitiam, imò & mortem, quam præ oculis habemus, monen-

tem identidem ad ſaniora, non cogitamus; ejus obliti vVivi-

mus vitam negligentem: ſed quò demum fine? experiemur =
in ipſiſſimo mortis articulo, & judicio. Rex Hebræus Saul, Saul ad mor-

vir militaris ſtrenuus, audax, pluribus præliis interfuit, tis nuntium
multis victoriis clarus, auſus etiam S. Samuelis Manes per bhorfunt;

Pythoniſſam ad colloquium evocare; de quöſauprò Conc. 22. n. 6.
Sed feralem ſententiam illam audit: Cras ta & filii tui mecum
eriti. I. Reg. 25. I9. & 20. in altero ſæculo & vitâ, inter mortuos,
ſed dispare ſorte & loco. Cornel. Ad hunc tam apertum mor-
tis nuntium cohorruit quidem Saul, ſtatimq; cecidit porrebtus in
terram; extimuerat enim verba Samueli. ait S. Textus v. 20. Neque

tibi dici: ora morieris, cum mortuis erz. Totius orbis ne-

gotium mihi foret, ſi cuique ſuam diem mortis prædicere

poſſem. Dicam audacter: Cras tu, imò hodie, cum mortuis

ez. Ft quomodo cra? quomodo hodie, qui ſanus etiam-

num ſum, & vegetus? Mirum ne videatur, quod dico: ho-

die ſecurus non es à morte; & ſi hodiè ſupervixeris, cras ite-

rum ſecurus non es. S& hodie non er paratus, quomodo cras eris?

oras eſt die incerta, & uid ſois, ſi craſtinum habebi? quid prodeſt diu

vivere, quando tam parum emendamur? verba ſunt Thomæ de
Kemp. L. I. C. 23. n. 7. & 2. de Imit. Chr. Omnem crede diem tibi illu-
viſſe ſupremum. & ſi mille annis vixeris; Mille anni ante oculos
tuos, (Dei) tanquam dies heſterna, quæ præteriit. bſalmo g9. a. Com-
plures ejuscemodi mortis & judicii imminentis nuntios ad

7

Mechtl de Jud. extr. Mmmmmm lami-

ed non PE-

nitult.

Nuntii mof-

tem & judi-

cium indi-

10IO Coxci/Oι LV. Ante ſudicium & mortem para juſtitiam.

— ——

imparati plu- lamitates urgent, ut ad futurum ſeſe ] udicium & mortem
rtimi moriun- parent: hi omnes monitores ac nuntii monent, clamant:

1 *
K e

Ante Judiecium interroga teipſam Ante judicium para juſtitiam. Eccli.
I9. 9. & 20. Interroga creaturas omr

plantarumque interitus; totus orbis occinit: Moriers. Quid

ni ergo has graves voces, in commodum & ſalutem tuam au. tonme
dias? quid ni te ſemper pares? At plurimi aut diflimulant, wure Nan
hæc audire, aut contemnunt: ita ſæpiùs, cùm maximè co-
gitamus, & videmur bene vivere, mors evocat, & quidem
iImparatos. Horribilem ac ſubitam cœli mutationem vati-

cinatur Amos, & claram meridiem tenebris ſepeliendam.
Multi longis- Iz die illa occidet ſol in meridie. Amor S. g. Sunt plurimi, qui ad
ſimam vitam ætatis ſuæ meridiem ſe perveniſſe credant, vicini jam morti
ſibi promit-
tunt, morti
Vviciniflimi.

Proximè adſtans hæc hominis vigilantis ſomnia audivit, &

àten qled auttem par'”te, cejus erant! d uc 12. . 19. & 206. Item Vid.
CLonſtitutio Matth. 2g. à v. 3. Marci! 3. 3. L-kec 2I. à v. 3s. Demum, heu ſe.

ſtatus mo- fô, cum brevis halitus, cùm oppreſſum pectus, cùm nox in

rientis. oculis, pallor in ore, macies in vultu, dolor in membris,

Pavor in venis, mœror in animo, cum lingua titubat, præ-
cordia tument, pedes frigent, cum gelidus decurrit ſudor,
tunc illi ambire Iudicem, & placatum velle, & molles ad
eum aditus inveſtigare.
Pore opportuno. Drexel. cit. Lib. 2. Tribun. cap. 2. H. I. à f. 121.
Ante Zuediciem & mortem Parz jueſtitiam.
VI. Exempla veritatem exprimunt de iis, eorumque
h vitio-
rum,

ortenda. Gregorio narrante, Criſorius homo nobilis, & tam

„

nes; ſolis occaſus, lunæ
decrementum, tempora anni, annorumque vices, fliorum

vel hodie vel cras ſecuturæ; hinc vandâ ſpe in, neſcio, annos
quot futuros diſpenſant vitam, impendens Judicium non
metuunt, neque ſe ad illud parant. Anima, inquiebat ille
Judicii mortisque ſecurus an contemptor, babes multa bona,
poſita in annos blurimor: requseſcze, omede, bibe, epitlare. At Mors

ſfuſurris tacitis reſpondit: &alte hacç noéte animam tuam repetunt

Hæc recte fierent maturiùs & tem-

riforii mors exitu, qui ſe anute DNadicinm & mortem non parârunt. Beato

—

nn Aa
MOgautla
orbo tental
Unam vita
coronam
mad inker,
(ete, dad

Nracet,
ocliam conn
enles Ath
igoi klebe
Hamegerwe
1omoco huet
nins torg
kakſericker
Habenes.

4

(Conolretur.
”

Urits wulee

Cen umn 4

Schuntcnen
Mun!kud
eſoett ad
Nenltisctn
Uige,un
sdneſt

e ü . 8. JMV . . SS
S Imyparati plurimi morte abripiuntur ad Iudiciun. 1011I
me rum, quàm mummorum dives tam avaritiæ quam libidinis V. Brewiar.

mH & arrogantiæ ſordibus merſus, diu felix, diu ſfanus, demum Dem. .⸗ Ang.
anſhaint morbo tentari cœ pit, & ita ſenſim deduci adextrema. Sub Lelt. 1. &2.
lsorin ultimam vitæ horulam vidit viros aterrimos, qui formida- Dossardt
Wenan Dili coronâ morientis leétulum ſepiebant, evolaturam ani- orni caris
mam ad inferos abrepturi. Hic miſer expalleſcere, circum- q“ Steren
n ſpicere, contremiſcere, totis artubus fudare, & filium ſuum,
iaim nomine Maximum, altâ voce inclamare: Maxime, curre.
NI Mox adeſt, filius, qui turbatus ac lugens, cæteram quoque
mIn familiam convocat. Præter moribundum tamen, nemo
m Avernales 5thiopas vidit. Satis autem pallor & tremor
brgn eægroti teſtabatur, qui, hoſpites non vocati, adveniſſent.
emI Nam æger ne teterrimas larvas ex Orco cogeretur adſpice-
Jnm re, modo huc, modò illuc, in lectulo corpus volutabat, mi-
inen ſerrimée ſe torquens in omnem partem. Quocunque au-
tem ſe vertiſſet Criſorius, illic oppoſitos cernebat ex antris
ſtygiis leones. Quid faceret obſidione tam arctà cinctus?
quèò moliretur effugium? cujus opem imploraret? Dei? Ira-
ſcebatur tam graviter offenſus. Conſcientiæ? Adverſaba-
mia tur toties vulnerata. Cælitum aut Angelorum: Non au-
mu diebant non auditi ſæpius, & contempti. Familiæ ac cogna-
torum! fruſtra. Serum eſt auxilium humanum, cüùm mors
mm evocat ad judicium. Ita Criſorius undique & undique Criſorius
Mh⸗ clamat: ludu-

. „ % 9 – △ . . D „
anguſtiis circumfuſus, quantaâ potuit voce ſucclamavit: Iu-
tIIIQ. ias Asg, ma-

NIId olkt
1
4 1
A Nkb—
1

,pH
4. a. I

olotien ducias vel O ane 5 inducias. Nemo audiit, nemo juvit, in-„„ at fruſtra.
„ ducias conceſſit nemo. Nam inter illas ipſas voces exſpira-

o UEN.
oe 4 1

AIh vit. Hœc induciarum petitio, mi Criſori, non mala fuit,
VCebIN „ S S .—R .
Wſed nimis ſera. Ante judicium paranda eſt juſtitia. Conſtat autem, Terreamur

inquit S. Gregor. L. 4. Dial. c. 35. qlia pro nobis iſta, non pro ſé vide- hoc exemplo.

7

1†
eſ
Klar

i rit, & ejus viſio nobi proficiat, quos adhbuc Divina patientialonganimi-
ter exſpeltat “ nam illi, tetros ſpiritus ante mortem vidiſſe, & inducias
veriſſſe, quid profuit, qu easdemn inducias, TPtas petiit, non accepit. Ila
6. 8. Greg. Drexel. cit. Tribun. Chr. Lib. I. C. 6. H. 3. Anton. Dauroult.
Catech. Hiſtor. c. 5§. tit. 6, ex. z2. Georg. Voglerus Catechism. fol. 214.
—RKr Mm m m m m 2 Major,

2 8

–

1012 CoNcio LV. Ante Iudicium & mortem para juſtitium.
Major, Sec. exempl. 3. V. Mors fol. ygo. PFevenfeld. ad heſt. 91. Dodtr. 7.
2 f. 9r.. Henr. Englgrave. tom. 2. Dom. I. poſt Paſch. F. I. f. 164.
V. ConcaylI. n. 6 de Aulico. ðð
VII. Audi hoc in genere ſtupendam, quam Florentinus
Pontifex S. Antoninus recenſet, hiſtoriam. Prænobilis
Adoleſcens, ſupra mortales curas ſeſe attollens, humana
paulatim contemnere, ſeriisque ſtudiis ad æterna tendere
negligentis. occœpit: ſcilicet angebat hic animum metus, ne morti
Fusdem pii quondam, ſi quà improvisò raperetur, imparatus inermisq;
preces pro
accipiendo crebra, funditabat, quibus unum hunc favorem à fuperis
mortis nun- eplandiretur, ut divinitus moneretur, & inſidiantem à ter-
119. go mortem tempeſtivè expectare poſſet. Hæc tam pia po-

H 1 ſtulata à Deo impetravit, & genium ſuum tutelarem in con-

Infelix interi-
tus adole-
ſcentis ac-
ceptum mor-
tis nuntium

Deo per An- ſpectum habuit, qui aſſeveravit, & vita priùs non abiturum,
quaàm nuntiis à ſe præmiſſis monitus, accingi ſupremo iti-

gelum. quàm nunti
Sed ſecuritas heri plùs triduo poſſet. Hoc nuntio accepto, non oppri-

nimia pericu-mendum incautum, cœpit ſe ludis ludicrisꝗ; dare, ubiq; re-

loſa & noxia linquens figna lætitiæ: ac tandem per abrupta vitiorum
monita nihil præceps, in deterrimum repentè evaſit; nec jam parentes,
viventiz. 10. propinqui, non Magiſtratus valuerunt à vitæ licentiaâ
c Srevocare, quibus hoc unum, ut clypeum, objiciebat: Priùs
Incidit in la- ego, quàm mors occupet, reſipiſcam. Evenit, ut iter illi in
trones. Hi, vicinum oppidum eſſet, in quo itinere é ſaltu latrones in
primus mor- hominem involant, per quorum micantes gladios, ſubditis
is nunts. equo calcaribus, non ſine vulnere in tutum anhelans æſtu-
ansque ſe ſubducit. En primum mortis nuntium, quem
in hàc tantâà mortis viciniâ nec reſpexit innuentem, nec au-
divit increpantem. Sed condono hunc tibi ſtuporem: mox
TLempeſtas alterum, quæ cœli facilitas, monitorem habebis. Vixdum
maris, ſecun- vulnus in cicatricem coierat, cùm efferatæ mentis adole-
dus nuntius. ſcens navi conſcensâ, mare ſudo, liquidéque cœlo ingredi-
. 84, O, Hiquidoque Ccolo ingrec
tur; in altum provectos tempeſtas excepit: alii clamare,
manus tendere, ſcelerum veniam rogare, vitæque mutatio-
nem

—

occurreret. Eam ob rem aſſiduas preces, vel certè ſuſpiria

bolnni,
luiereben
(Wcurt
enero

mino tame
nemot,en
Hecmunis
eſunchs
Meen
blebls

Mnann

Mie cone
MN auan

(Alcsuntin
lerbugeal
Iins, elloken
obvilet.
e romentum
EIC Foid
(itran
Uuntnpei
in nupe
Innipetdauft
comede
4

P

lni n

Cnduniunt
Nrl
li,. 14
ut ſ
W
hi
Nenone

ij
—

i Imparati plurimi morte abripiuntur ad Iudicium. 10 13
nem ſpondere. Solus hic noſter, quamvis palleret vultu,
animo tamen obſtinato, nec ſalutis anxius, nec ſcelerum
memor, perſtabat. Intereà deſævit tempeſtas, ſic tamen, ut
OuIm heæc maris rabies monentis ſatis vices egerit. His periculis Eum morbus
HE perfuncétus, non multò temporis intervallo, poſt acutos ca- 2381 editur:

pitis viſcerumque cruciatus, febris hominem adorta, quæ rertius mortis

W

6 .
44 1. .
a Alſf. Ol
l

. .
N 5
dꝓᷓ
P1 E
1 E 3
1

7

6% den
RNUIN1 W

dem paucis diebus ita confecit, ut pro depoſito conclamaretur: untius.
en,. Megici, parentes, propinqui, Confeſſarius de præſenti diſcri-
numim mine commonere; urgere lachrymis, precibus, conſiliis
,Telcrin maturè curam ſalutis ſuſcipiat. Durat & perſtat Adoleſcens
um ſtolidus nuntium expectare, qui mortem jam dudum in vi-

„ “
Ilond

ſceribus graſſantem nuntiaret. Cum ecce tibi Tutelaris Ge- VlItimus mor-

Nm nius, errorem animo excuteret, quaſi nullum monitorem tis nuntius,
urkenm habuiſſet. Quem ut æger agnovit, audiitque vitæ vix bre-Angelus.
Srrdim ve momentum ſupereſſe, perturbatus cœpit expoſtulare,
iinen ut qui promiſſis triduo antè nuntiis monitum iri ſe crede-
WNn ret. Cui tranquilleè Angelus, quam fideliter paétis ſteterit,
u quàm tempeſtivè monuerit, quos nuntios ſubmiſerit, expo-
M in nit: cùm nuperrime, per latronum ſicas, & paulo poôſt in
Kanem HMari per naufragia, ac tandem per morbum ſuo indicio, ac
rinzi judicio medicorum lethalem corripi, triduum eſt: medicos
urk inſtigavi, qui mortem indicarent, contempſiſti; parentes
i ſubornavi, qui monerent, rejeciſti; Curionem legavi, qui
ſiaderet, excluſiſti; & tamen nuntios ad te meos veniſſe, ne-
gas, & adhuc fidem, quam fregerim, incuſas? Secundùm hæc
ge⸗ tterba ex oculis evanuit; & Adoleſcens, cùm, quod acciderat, DU
m circumſtantibus ægrè recenſuiſſet, infelix animam exhala- Moritut in-
cnne vit. Ex & Antonino, 2. parte Summaæ tit. 9. Jacobus Biderman. Acroa- felix.
nnenn, mat. Lib. 3. Acroamate 2. à f. 323. Marchant. Hort. Paſt. Candel. Mſt.
* tr. j. lect. y. f. Sl9. Pewenf. hiſt. 91. fol. 975. Engelgrav. Parte I. Dom. I.
S Advent. H. 1. ubi multa. ..
u VIII. Minus mirum eſt à SS. Scripturis inſtructo, ante
S & ad Judicium & mortem non parato graviſſimam eſſe, &
ni, fore mortem, & pòſt judicium: qualem enim Deus invenit,
ient, Mmmm mm 3 talem

R.

1

1014 CoNcio LV. Ante ſudicium & mortem para juſtitiam.
talem & judicat. At, ut apprehendas hanc veritatem, & quàm
Plane neceſſum fit, aznte judicium parare juſtitiam, audiamus

l

caſum, quòô ad Judicem, uti videbatur, bene paratus, & pœ-
nitens, es tamen migrare ſibi verebatur. Is éſt, nomine

Berengarius, Berengarius, quem Epiſcopum Turonenſem, hæreſis Sacra-

X

—

cAorr.

end adeu

Pleinki

mn ut elv
nft M

hæreſis au- mentariorum authorem, qui multos etiam Præſulum in Wallten
ctor Sacra- ſuam ſententiam traxit, dicit Gabriel Bucelin. Ord.S. Benecd. Numo
rum. Jais; Nacleo hiſtor. parte 2. fol. 3rz. Idem Parte 3. ait, 8. Fulbertum ollt I
V. Palla,min. Carnotenſem Epiſc. (quem Deipara, ut mellifluum Doco- une;
o. 7. Chronol. Tem, proprio lacte ægrum refecit & curavit, ad præmia de- UWemre
parte alterd nique &ternitatis vocatum Anno 1028.) Berengario ſe ſtre. Iul ung
J. 255. enter nué oppoſuiſſe, rebellemque Eceleſiæ lucrari, aggreflſum. NGerutt
HMarcſtarchut., ad annum toog. nnallum Gallscarum f. 1Iz. Invaluiſſe nimium in uben,1
Salliis Hæreſin Berengariam: Iidem Anno ozs. A S. Leéone Inslenh
nono, Germano, damnatam. Ibid. A. 19 yo0. fol. 122. Berengario fenlyran
tertiùm in hæreſin relapſo. Ibid. nno 707S. f. 123. Eum Conci- mieioe)
lio in Romano hæreſim ejurâſſe Anno 10579. Ulem partel. Nacles ancon
Hiſtor. Vniverſ. Joannes de Buſiieres S. J. Monſtrum, inquit, yunat,
alebat Gallia Berengarium, Presbyterum Turonenſem, qui Iuumo
primus mille poſt annos aufſus inficiari, Chriſti verum cor. Iulnben
Ppus in ſacroſanétis offerri myſteriis, propagavit hæreſim, (Enehe
tunc ab universâ damnatam Fccleſia, & conſtanter poſta hyentn
diris ſacram: quin & tanti auéctor delirii, bis palinodiam re. lng n
cantavit, ſeque ipfum damnans impietatis, ſucceſſores dam- llttänre
nav—it longo poſt tempore, eandem amentiam retexentes: ly ming len
Huldericus Hoſculi hiſtor. à fol. 322. Renovavit hanc hæreſin Vdalricus mns!
Zwinglius Zwinglius, Tigurinæ Eccleſiæ Paſtor, Calvinianorum & Sa- W
ens cramentariorum Patriarcha & antelignanus, Yirina Iadice Wldunnnn
d.,. Authorum. Tob'ias I,ellerns n Carolo F. n. 37. F. Fz.. Lorro: Beren- 1d he⸗
garius, ait Drexel. Anno 1088. annorum propè nonaginta, Mnden
Præfracti homo ingenii, & in Euchariſtiæ myſterium ſingu- totnu
lariter contumax, poſt tot libros contra ipſum ſcriptos, poſt flarht .
tot congreſſus cum eruditis inſtitutos, poſt tot Concilia ad- Plenfi⸗
Verfus eum coacta, demum ipſo die Epiph. Dom. jam morti ento ſin
YM”Mäl a

—

apeg ege
ſſeefae D .

”ðUððLMõ 1
11 R.
44%,
. 7 N

ER

1 .
. e,
1
IA

21
ih ceN.
ng VIIN. NE

„
Neen e
e N

Sn i een
veII “

4 *
1
ImIEEIe
1
66 een

Perenorre 1

Delthkalkh
*„ .
eriP 1001
Klalt, “
“
1 4
auntitg niſ-
5
4 49 1
„ 10 1
1, P
1/,
7
. ß”V

3

.
) ſ . ſe
Uklkh Yven
1

6,
NNNNW LE,

9
1toe
bm/ ,
„ orſſſN
ſuan , .

& Joannes Gerſon ſerm. de Pænitentid. Hic eſt ille Berengarius

Inmnparati plurimi morte abripiuntun ad judicium. 101535

ac Judicio proximus, contumaciâ cedens, & ad confefſionem

erroris adduétus, non ſine gemitu hæc verba pronuntiavit:
Hodie apparebit mihi Dominm meus Yeſus Chriſtus, propter pæniten-
eiam, u! ſpero, ad gloriam, Vel Propter alios à me ſeanetoss, ut time, adt,

pænam. Tribuna! Chr. L. 1. c. 19,: H. a. mihi f. 1I7. Lubeat paulò fu-

ſius audire, ex Paciuchelli, qui, notum eſt, inquit, id, quod
. 2 „ „.’ 2 „ ð”ñ . 2 ”äs
Berengario accidit, & à multis Authoribus ſcribitur, inter Berengarius

„ „ s 242 W —„ 11 ſ 4R3
uos ſunt Sigisbert. Vincentius Belluac. leb. 2r. Specul, hiſt. . zo. dul icanda-
quos lunt Sigisbert. incent : 2ſ. e . c: 3. lun dederat,

„ 4 . 4 ᷑r „- JM 5 * . Rr D 58 .* 2 licet longam
G “” .
qui tot errores docuit circa myſterium ſ. anctiſlimi Sacra- œnitentiam

ille Berengarius eſt, cui Domon afliſtere viſus eſt, cùm enim rans tamen
Fulbertus, Carnotenſis Epiſcopus, mortali infirmitate pro- dubiam ſalu-
ſtratus, decubuiſſet, à tot hominibus viſitatus eſt, ut illis ca- tem adſtanti-
piendis vix aulæ, Vix cubicula-, ſufſicerent. Acceſſit eum, bus reliquit.
inter cœteros, Berengarius quoque, ſed ubi venerabilis An-.
tiſtes eum conſpexit, manibus, voce, oculis, & capite, quan- 8. Fulbertus
tum poterat, innuit, ut ejiceretur, proteſtatus, immanem ονn
Doœæmonem prope eum conſiſtere, multôsque, ad eum ſe⸗ Vicker prope
quendum, blandiente mann, & illicit corrumpere. Depo- Beea
ſuit deinde Berengarius errores ſuos, & ita reſipuit, ut publi- revocati SseEH
cam pœnitentiam fuerit amplexus; poſleſſiones ſuas & fa- pœnitentia.

menti, cum graviſſimo omnium fidelium ſcandalo. Hic gerit, epi-

A . .

cultates, quas habebat ampliſſimas, in pauperes erogavit .
noluit deinceps fœminas ante conſpectum ſuum admittere
uberrimis lachrymis cœcitatem ſuam deploravit, & conti-
nuis corporis macerationibus omnibusque ſuis actionibus
nonh alia ſigna dedit, quàm optimi Catholici & pœnitentis.
Sed quantumvis ſe correxerit, eos tamen, quos depravave-
rat, convertere haud potuit. Clauſit Berengarius ſupre- Berengarii in
mum diem in Epiphaniæ feſto, & priusquam animam effla. morte metus
ret, totus contremiſcens, anxius, & ſuſpenſus animo, hæc & falutis du-
diſſerebat: Brevi anima mea corpus hoc miſerum deſeret: btium.
Hodie mihi apparebit Dominus meus jeſus Chriſtus, in tre
mendo ſuo Iribunali. Et cheu! quæ ſors mihi obtinget?
2“ an

1016 Coxcio LV. Aunfe Judicium & mortem para juſtitiem.
an vitæ, aut mortis:? an gloriæ, aut poœnæ! an ſalutis, aut nill,
damnationis? peccavi, verum eſt, & proh nimium deliqui; (., ubi
fateor equidem, ſed vero & ſincero corde errores meos ſum (qqchellt
deteſtatus, & longam ſcelerum meorum pernitentiam feci; Mia
unde ſpem concepi vitæ, & gloriæ. Sed »quot ego ſeduxi ρiſr
pPerfidis meis inſtructionibus: falfis & pernicioſis meis do- Cayn.
trinis? quot ego ſcandalum præbui; & ruinam quos dein- n, ,
de in rectam veritatis ſemitam reducere non potui? Hoc eſt, ſyin A
quod timorem ingerit, ne ſecundam obire mortem cogar, Wo
ne in æternam damnationem deturber. Inter has voces & ni
lamenta, totus perplexus, totus dubius, . totus exterfitus Cttiun
Timenda Berengarius animam exhalavit. Subjungit deinde Vincen- einn li/
peccata alie- tius Bellovacenſis. Adeo peſſimum eſt, alios exemplo aut verbod bo- an ſe
ve infermare; quia fortaſſe peccatum te gravabit alienum, onm deletam ſrſgegs
fuerit tuum, Paciuchell. in Jonam to. 1. Lebt. 22. J. 12., . 31e Fol. vlI. tthiß
Jo. Capiſtr. Brinzing. P. I. Dom. 6. Paſch. fF. 226. Procop. Capucin. Con-
jugali Diſe. zS8. n. II. Alii ſuprd citati. En quam verum ſit, omnr.
nò neceſſarium eſſe, ante jadicium parare juſtitiam, quandoqui- (Enen
dem etiam illi metuant, qui errores revocarunt (quod fecit iis
Berengarius publicè. proprii ibus prava Scripta ſua ng⸗
Berengarlus publice, propriis manibus p- Cribrd
Pro conclu- comburendo. Nauclerus ap. Tob. W= ellerum in Henrico W. num. un
ſione: hinc f.- 27 4.) ſeveram, longâmque Ponitentiam egerunt. Dil ce urhu
notanda. ninc, quàm ſerium ſit moriendi negotium, quàm metuen “ hun
Judex, quàm hic placandus ante mortem & ſibſequene n c .
cium. Quam antéè ſeriò & efficaciter vitanda, emen aiſhici n
illa, quæ Conc. vo. n. S§. inſinuata ſunt, mortem reddere n 5 lutrgie
lem, & & vitâ exitum periculoſum, de quibus ſpeciatim 6
Concionibus a6. & a7. a5. 1o. & inibi citt. Inimicitiæ & odia ſe⸗ l
ponenda, fama reddenda, ablata reſtituenda conſcientia id.
nè mundanda, & dubiam noſtram ſalutem incertâmq; d um Weulu
quid facere poteſt. Ante judicium para juſtitiam, ut Eternm ngt
“ð vivas. H Pre in Tri n
Authores in Vic S. Thom. P. 3.4. I. ayt. 2. O. 3. Hierem. Drexel. lom. I. in R. ſdn
hanc mate- bunali. Lib. 2. cap. 2. 7. & 5. Lib. I. 6.10. & in hoc T7 ibunali , 4

1

Nie IIlIiInmparati plurimilmorte abripiunturad udicium. 1017
rrinde. Via. & ejusdem Prodromus kzternitatis, de Morte. & tom. 2., in
Rtüning,., Vavide, Cap. ult. Henr. Englgrave: Parte 2. Domin. I. Advent.
ene ꝗ. 7. ubi de nuntiis & ſignis mortis, plura exempla. Pa-
enitein D ciuchelli Indic. E. Mort. I hom. de kempis de Imit. Ohr. F. 1.
adg c, 23. Mich. Pexenfelder Concion. biſtor. 25. 27. cum Doätrinir.
ihe AY hiſtor. 91. Joann. Jahoda Domin., s. Penz. Franc. Joſeph.
Qaipuc. Doniin aa ha, Ven f Stt Cornclius à Lab. te Nu⸗
mpul weer. 23. 10. 4 f. 5§70. in 64 verba. Moriatur. anima mea morte ſie-
rn Moram. Ar duini dilatio Drexel tom. I. Tribun. Chr. L. 2. c. Io.
Meu . 6. Jo. Major Spec. Exem. E. Votum Exemplo I. Ge. Stengel.
MH⅞ egjadie. Divin. Tom. g. Cap. 29.4 f.z5v. Vid. Ind. Rer. E. Morr-
e Jiudicium. Salus- Incuria Tempus gratiæ Pænitentia,: Item Con-
grcen⸗ ciones hinc ſequente plures quomodo nos ad Judicium præpa-
. ramus. HWr 2
üetun e

88r S S e e E S K E B Ee, E G A E G Sr .

em Cyonxwoclio LVI.
mam 4 —„ℳbz „ „
e. Ad Mortem & Judicium Divinum Præparationes in
une, vit, & media ſalutis æternæ ſequentibus Concio-
ſe nibus monſtrantur. Conciliandi⸗ Amici „& Pa-
troni, hujus, Pauperes; & alterius Vitæ, Animz

venep r
Rensd ME

AA

Kitdo, para.

Ju'es, qui venturus es, an alium expectamus? Mat- Pom. 2.Ady.

g
S thæi I1I. 3. L
(Aine ullà formidine hoc: Ta er, qui venturus er, an allum ex. S. Joannes, &
nm AQNN uübedtemus ſeu Meſſiam, ſeun judicem! interrogare pote- innocens mi-
rrat § Joanner in vinoculü, utpote innocentiffimus, nullius uus habet,

5̈ Tar 2 Ter. Uebe 7 quòd metuat
libi mali conſcius, qui & ipſum Chriſtum encomiaſten dicemn.

.AD aechtl de Jud. exctr. Nnnnnn &

1018 CoxNcio LVI. Ad udicium Præparatio: Faciendi Amici

& laudatorem habuit, cujus, æternæ Veritatis teſtimonio,

in publico, & ad 1: uerhas, Propheta & plusquàm Propheta, Angelus:

hodierno Evangelio atteſtante, audiit. Vid. Conc. 32. ſupra n. 2.
Non eſt, quòd Judicem, ejusque ſententiam damnationis ſibi
metuat animus à peccato plenè liber, innocens, ſanctus, aut
At metuat ſaltem pœnitentiaâ ritè purgatus. At aliter nobiscum miſe-

peccator, &

patet. ris peccatoribus (de me & fimilibus loquor) agitur; alia no

ſtra ſors eſt, & conditio. Credimus equidem & nos de Chri-

ſto, verâ inſtructi Fide, aſſerimus, & affirmamus: Tu a, qui
venturus es, judicare vivos & mortuos- & hunc, non aliun expebta-
mnms- at meritò ſpem inter & metum, velut vento agitatez?
arundines. Dic, anima mea, peccatis ſaucia, quæ tibi mens,
quis animus, cum venturum audis judicem? an non qua-

dam ſimili ratione, & metu graviore, quàm ſit Reo ad mor-

tem damnato? an ſeriò rem negotiumque tam ſerium cogi-

tas? an eò te paras, & juſtitiam, ante mortem & judicium?

de quô Conc. “y. Huc ſanè collimant omnes meæ Conciones

de Extremo judicio; ne hujus obliviſceremur; ne in tanti

momenti negotio ſalutis æternæ negligentes eſſemus; ne

Deum ad Judicium quotidie vocantem audire tergiverſare-

mur, quaſi nihil ad nos attineret hæc quæſtio: Tu er, qui ven-
turus es? hic ſcopus eſt ſequentium plurium ex ordine Con-
cionum, ut doceamur, & in animum inducamus, nôſſe & ad-

hibere media ac modos, quibus nos ritè præparemus, ad

mortem & judicium Divinum ſubeundum, & quid à nobis

præviè conſultò agendum ſit, ne pereamus in tremendo il-
lius Judicii divini articulo. Hodie nobis de efficaciſſimo

Sanctorum Patrocinio providebimus non vanè. Audite
K * 4 . 1* „ 2*
benevolè ac patienter, notate diligenter, & in praxin ſalubri.

Filii ſeculi FI. Si ſapientis eſt, vel in humanis providum eſſe in fu⸗
prudentes in turum, pro conſervatione vitæ & corporis, mortalis tamen,

temporali- r cerrirtzRilis: Genar: ee, — e, ;, , zniaunitats
bas, uti Villi- & corruptibilis: ſicut: Laudavit Dominns Villicum iniquitalu,

cus: magis quia prudenter feciſſet. Lusæ I6. V. 5. quòd prudenter ſibi doner

uiflet,

K“”=;”ñß

lteritttd /

EEehlicet
n, utpot⸗
lan, ine⸗

s, l
Isſahiecd

Fr ere cran

ſper:hnh
Ertlic lpel
(ee,intl,

7

Merun, u

ny hun

ſiscutnot,
ſn ,ung
bſtiken
( gucis e

imn

,

ürtt vtci
IIIeſrepgen

14 14

Gonre
entwebon
Gücopptim

prnilmnien

uſtehll

N

lüsadzitan
kernitatemn.
1 le e,
ecen

it aenn

Cittion
Akii

eeeini

1 *

NI.

Ra rpets,
7
† — 4
tiem e,

1,,14
.

K
„
H
77

rinitlent
Netuniunt

4

. “

Reno,
2

ene 6
zudineſ
69

weſting, .

1 J
MU

RKum eſt, at aliquand,o provideam mihi, ut ea cogitem, quæ ad me mus

Pertinent, ut circumſpiciam, quâ ratione ex vitâ hac abeam,

Pauperes; Animæ Purgantes; Sangi; Deipara. 1019

——0——

3 luiſſet, lic et per fraudem & damnum Heri; laudando non fa- fliis lucis in

„

Gum, utpote injuſtum, ſed prudentiam, ſolertiam, indu- ſpiritualibus.

ſtriam, & ingenium Villici; ſicut cùm ingenioſum audimus

facinus, laudamus ingenium, damnamus ſcelus. Quantò
nnocese . a0 5 11

8 1
Uli WWMI

(O AN/
1 2.

magis ſapientis eſt, Noviſſima providere, de animà immortali,

de corpore, ut in vitam æternam feliciter reſurgat, omnem
gerere curam. Ne verum de nobis ſit, quod verè dixit Vir

fſapiens: In rebus temporalibus ſumusdolones Solon unus exieptem
IINH,

Græciæ ſapientibus, Athenis) in ſpiritualibus moriones in terre-
nis Lyncer, in cæleſtibus talyæ. Prudentiores ſunt filii ſeculi, ait S. Au-
guſt. Lib. Ii. de Geneſi ad lit. cap. 2. ad conſulendum ſibimet im-
poſterum, quamvis fraude, non jure. Cornel. in cit. Lucæ 16. 5.
f. 183. E. Indicem Kerum, V. Sdapiens. Jacobus Iſaaci filius, cum an-
nis quatuordecim Labano ſuo Socero ſerviiſſet, patriam co-
gitans, qaſtum eſt, inquit ad Socerum, à Deo monitus at ali- Animæ &
quando provideam domui meæ. Geneſ. 30. 30. Dimitte me. v. 2. Idem laluti noſtræ

& tu, quisquis es, tecum dicito, idem age, cùm ſanus es. Ja- in tempore
m ſ. . . rovidea-

ut me præparem ad reddendam rationem, ad ſubeundum

Judicium Divinum. Heu tot annis ſervivi mundo, & qui-

dem ſine bonâ gratiã; tamdiu vanitatum & vitiorum, tam-
diu corporis mei mancipium fui. acſtum eſt igitur, at aliquan-

do provideam domui meæ; de quâ domo Sapiens: lbit homo in do- Domus æter-

mum æternitati ſux. Eccle. 12. . Chald. Declinat homo ad eundum in nitatis quæ?

omum ſepulchri ſui. Domus æternitatis, in quam pergit ho-Ad hanc præ-
mo, eſt ipſe ſtatus mortis, ut degat inter mortuos, nec am- Paratio in-
plius ad vitam, & ad vivos in hoc mundo redeat per omnem
Eeternitatem. Domus æternitati eſt ſepulhrum, juxta S. Hie- quam negli-

eundam ne-
ceſſaria;

con. Vnde perpetuam ſeèpulturam nuncupat Domitius Vlpianus gimus.
J. C. de ſepult. violat Lib. 3. G. Non perpetua. Sepalchra borum, domus

ilorum in æternum: Pſal. 4§. 12. Donsus æternitatts eſt biorum in
cCoœlo, impiorum in inferno, pro cuiusque merito ve deme-
rito. Qaotidie ſto ad oſteum aternitati, ajebat Rmus D. GE
J fridus

Nn nn nn 2

1020 CoNcIO LVI. Ad Iudicium Præparatio: Faciendi Amici.
fridus Epiſcop. Bamberg. ut ejus domum mox ingrediar.
Cornel. in Eccle. 1I2. . f. 34I. Ingreſſurus ergo &εternitatem quid
ni ſibi provideat: Iniquum planè eſt, in officiis & negotiis

noſtris temporalibus à nobis nihil aut parum negligi, omnia

induſtriè agi, in ſpiritualibus verò & æternis ne horam tri-
bui; ſerà tamen peenitudine, uti illius Secretarii, ſapra Conc.2r.
vnuſum. y. Adeo plurimi & magis merentur illud Epitaphium,
Similii Senis quod Similius Senex, Præfectus ſub Adriano Imperat: qui

Epitaphium, Curis Curiæ ſepultus, ſuo potiùs Cæſari, quàm ſibi vivens,

& cum ipſo demum Præfecturaà poſitâ, & vacatione datâ, ſeptem annos
plurium: in quiete exegit, atque hæc moriens ſepulchro inſcribi juſſit:

Septem annis Pic jacet S&milius, 'etulus ſeptennis. Drexel. Tribun. L. a. c. 6. init.

viaiſſe.

vivendi ſpatium, quod curis ſanéctioribus dedi & animæ ac

pro domo æternitati, vix illud demum ſepulchro meo inſcribi
poterit: Hic jacet trimulus & bimulus Senex. Nihil turpius eſt,
gquam grandis natu ſenex, qui nullum aliud habet argumen-
tum, quò ſe probet, diu vixiſſe, præœæter ætatem. Senec. L. 3. de

Tranq. Mortuos evoca, & lugebunt plures, tam parum tem-

poris ſeſe pro animæ curâ impendiſſe, tam parum ſeſe ad
mortem & Judicem paràâſſe. Ergo juſtum & omnino, ut

me ad mortem & judicem parem. At quâ ratione
III. Primd itaque (etſi certiſſimum mihi ſit in Judicio
finali extremo univerſali nullius cujuscunque Patrocinium
Patrono ad lIocum habiturum eſſe: Suprà Conc. 32. tota. Inſinuavi tamen
mortem & ibi, jam nunc in vitâ à nobis conciliandos eſſe Amicos & Pa-
judicium itu- tronos ad judicem, qui noſtri curam gerant in vit4 & morte,
miſeri in itz. & Cauſam agant in Judicio primo & particulari, à quo par-
tim pendet & conſequens eſt Extremum; in illo enim ſi be-
ne ſteterimus & clementem ſententiam tulerimus, in hoc
minus pavebimus. Et verò arundine ego mobilior, plu-
mà levior, vitro fragilior, miſer totus, & peccatis merſus,
annon egeam patrocinio magno! an non, qui gratun m

1

tandem mihi & Deo vivam, domui meæ internæ provideam:

„ —

Conc. 5a. num. 2. O inanem & vacuam me arundinem! ſi omne

u
(men proß
u n morte
ſt, lſinel
ſdor fragili
muidis pror
6potenti d
lad nobis
eparatione,
(olvenurfi
Eonsben
“ , Manyres
IEunrimndecct
bictkgenut,
illkeen (.
Mmts, comn
IIummmum
inoc con
Ngenden
Mlen
EuHnhn
Rsonnti
Inn Eclleg
Upon
Eis nice
Monnisk
enondn
Emittundun
tetiee .
iergo
mi jactci
Arores
initin,
nkilia

2

l⸗

1 EIIS A

Aumm

1.
tetnönelr

. 4116
11
1 d 1,
Eeſſen e

–— . 1 3 5
7 .LAEERI

.

1

Pauperes; Animæ Purgantes; Sancti; Deipara. 102 1
Numen propitiet? annon qui hoſtes undequaque, præſer-

tim in morte potenter ſaluti meæ inſidiantes, efficaciter
propulſet! nobis certè non bene conſultum aut proviſum De Patronis

eſſet, ſi ſine Patrono hæc miſerrima nobis vita decurreret. divinâ nobis

In hoc fragilitati & infirmitati, periculisque noſtris ſingulari eſt proviſum
Nauminis providentiâ cautum provisumque eſt, ne Patroci Providentia.
nio potenti deſtitueremur, ſi vellemus: & penitus judico,
illud nobis & neceſſarium & utiliſſimum eſſe, optimàmque

præparationem ad mortem & judicium ſubeundum. Vnde Ipi Sancti
& noluerunt viri ſanctiſſimi ſine Patrono degere. S. Chry- ſibi delege-
ſoſtomus S. Paulum; S. Ambroſius Prothaſium & Gervaſi- runt Patro-

um, Martyres; S. Catharina Senenſ. S. Dominicum; S. Ca- 905.
tharina Suecica S. Sebaſtianum, alii paſſim alios in Patronos

Siknn ſibi delegerunt, quibus & ſecuriores coram judice Divino

ſubſiſterent. Quidni & nos miſerrimi, in bene cœptis in-
conſtantes, contra hoſtiles animæ impetus debiles, imite-
mur tantorum exemplum, cum indubitato fructu? Ipſe
Chriſtus hoc conſilium ſuggerit Lacæ 16. 9. Facite vobis amicos
quod apertè eò tendit, ut viam paremus nobis ad æternita-

Uchwaevin.
Münmis
Ztuen g,

mp tem, ut audiemus. Accuratius autem notandum & ilhid Amici paran-
o potiſſimùm : jubemur pParare amicos nobis & patronos, qui di, ut in ar-

in artis conſtitutos nos adjuvent. Jam verò ad morienti- ctis rebus

um leétulos quotidiè videre eſt, quinam amicorum in auxi- Opitulentur.

uiti lium opportuni ſint. Nam etſi moribundum centeni Cæ- Qui in mor.
ugeli ſares ducenti Reges, trecenti medici circumſtent, amiciſſi- Iium nullus,
. ſimmin mi omnes & faventiſſimi, vVitam tamen moribundo pProro- nec totus
Lare non poſſunt, ad tribunal defendere moribundum non mundus.
Permittuntur. Cùm res ſeriò agetur, nec ſoſpitales hi, nec
n i opiferi eſſe poterunt; vanum, nullum ab his auxilium eſt.
Amici ergo alii nobis quærendi ſunt: Amici ipſius Dei & ſu-
„ premi judicis, quos ipſemet deſtinavit noſtros in miſeriis
nſ ⸗ Auxiliatores, præſertim verò in extremis. Drexel. Tribun. L. 2.
. , c. 6. J. 4. initio, mihi f. I3g. In mundo paſſim quæruntur, optan.
en tur, conciliantur amici divites, potentes. In Curiâ & judi-
H M Nxun nn nn 3 ctio

1022 CoNcio LVI. Ad udicium Præparatio: Eaciendi Amici:
— cio divino nullus his acceſſus, reſpectus: quin & ipfi auxi-

liatore egent. Nulla hic potentia, nullæ hic divitiæ, nihil

hic vel aurei montes patrocinari queunt, & opitulari; non
Crœſi divitiæ; non Salomonis copioſum famulitium; non

totus innumerabilis Xerxis exercitus; non Alexandri Magni,

—

orbem ſubjugantis, potentia. Quid ergo ſolatio eſſe pote-

rit! quis auxiliator? quis amicus? quis patronus: Dixi: quos
ipſe Deus delegit providè ſapienter, clementer, & in me-

dium nobis facile.

in terrà Pau-rire eſſe amicos,
peres ad judi-
cium ſubeun-

dum, per Chriſtus ſuâ parabolâ de Villico iniquitatis, quam primùm

is harentunn
Tuta Mud: 0
ut 5. Hieron-
ril guelts
ſelnepos,ut
eeeſcit, cui
lateſtituere

le iniſit, ide

es non vera

Amici conci- IV. Et hi in terris ſunt pauperes, quos nobis devincia. ,

liandi nobis mus: præter hos in toto terrarum orbe nullos video repe-
qui nobis opem ferre poſſint efficacem,
itérque tutum parare ad mortem & judicium. Eò alludit

Euhn kutor
(iilciir. 6
s hitis
Alonl h.

Citn e

eleemoly⸗- adduétis verbis concludit: Ert ego vobi dico- facite vobi amicos uneriit,
nam. de mammona Miquitalts, et ocum Aefeceritis, recipiant vos in æterna üris ſis
tabernacula. Lucæ 16. 9. Aptè explicat Cornelius à Lap. q. d. zu
ſicut audiſtis, Villicum, qui bona Heri ſui diſſiparat, ideo nn,
amovendus à villicatione ſuâ, per opus inzquitatu, id eſt, ini. jr ie .
.R gud & injuſtè à ſe uſurpatas, & Hero ſuo ſurreptas, eleemo- e
ſynam feciſſe debitoribus Heri ſii, ut amotus ab officio ab “
iis in domum reciperetur, & aleretur: ſic & vos, qui 0Pbes HHZ

Mammonam, id eſt, Opes iniquitatt ſeu iniqitas⸗s non o

dotêsque vobis à Deo datas, malè iis utendo, diſnn , Pe
rapinam

&& furtum, uti fuere illæ iſtius villici, ſed alio titulo & re-

ſpectu explicando, facite eleemoſynam pauperibus, ut, cum

paſtis, Per

per mortem defeceritis, & ab hac vitâ amoti fueritis ,ipſi

vos recipiant in æterna cœli tabernacula. Vbi nota: Ludit

Opes iniquæ opes iniquitati“ Villici enim iniquitas erat fraus, injuſtitia,

cur ſint & Gi-furtum & rapina; nobis verò hæc opum iniquita: non eſt in-

cantur, ac
quomodo?

4 dupliciter.

iniquæ, quadruplici ſenſu & causé: primèò, quia opes ſæpè

pPer iniquitatem, fraudes, uſuras, injuſtos contractus, rapi-
—— nas,

juſtitia actualis: Dicuntur autem opes eniquitatt aut funt

Chriſtus in voce iniquitati, alio enim modo villicus habebat

—

Vßpnen ihe
ienttz

6limern
Sili geſen
Nejteh ſen

lenenten

Ekonymnin
4 ilen
ue, Gez,
jat, Mte

d.
N e⸗ Hr

r E
Iwent

40„ um

11 ONfI
RNR Vlc.
1

RM
ð
ln Lecmhmuln.

..
rog ſolaetg e

.* 1
Aeeregeſnſe Re
Atronvs Do

ie

a mſtets
enullos n
34

. pon

5 e

* t
AS ASE
1

uls, Can,

1
—
d 1 W

Pagauperes; Animæ Purgantes; Sandi; Deipara. 1023
nas, parentum, avorum, vel etiam proprias, corrogatæ ſunt:
juxta illud: Omnis diver aut iniquus, aut iniqui herer; quod ci-
tat S. Hieronymus piſt. Iso. ad Hedibiam, quæſt. I. Et illud:

De malè quæſiti non gaudet tertius here. Jam: ſæpe ignorat filius

vel nepos, hanc iniquitatem parentum, aut avorum, aut cer-
tè neſcit, cui facienda ſit reſtitutio: tunc ergo pauperibus
illa reſtituere debet. Secundè, divitiæ vocantur iniquitatis
ſive iniquæ, id eſt, infidæ & fallaces; quia vanæ ſunt, & men-

daces, non veræ, fideles & ſtabiles, ſed illicò poſſeſſorem de-

ſerunt, & ad alium tranſeunt. Tertiò, quia ſunt materia
fraudum, furtorum, omnisque peccati, præſertim iniquitatu
& injuſtitig. Quartò, quia iniqui & impii putant, eas ſo-
las eſſe divitias; non enim nôrunt divinas & cœleſtes. Ita
S. Auguſt. Erm. 37. de Verbis D. Hasce omnes cauſas ſpectat
hic Chriſtus. KRecipiant vos hi pauperes amici per eleemoſy-
nam conciliati: hi enim ſi ſancti ſunt & recepti in cœlum,
eodem vos ſuis precibus & meritorum communicatione re-

ommeit cipient: ſin autem ſint impii, in cœlum vos propter eleemo- Eleemoſyna
iſndhe fſynæ meritum recipient ii, quorum eſt recipere, putaà: Chri-recipit in

migult

.

4
S
““
4

æterna taber-
nacula: non
patitur malã
morte perire-

ſtus, B. V. & ſanctiſſimi Angeli. Cornel. hic. En quanti Patroni
furen pauperes, per quos nobis ſecurum mortis ingreſſum ad fu-
oros . dicem, & in ipſum cœlum paramus. Aterna Tabernacula, in-
EES& quit Theophyl. pauperibus in Chriſto conſtituta ſunt, in quæ poſſunt

A recipere eos, qus hic ipſis amicèò de honn, quæ ſunt Dominica, largiunture
* N Felix permutatio, um temporaris permutantur aterni. Tidem. To-
A bias filium erudiens: Ex ſubſtantid tud fac eleemoſpnam, inquit,
1 e & noli avertere faciem tuam ab ullo pauperes ita enim fiet, ut nec a te
miii, . s verta!us. facies Domini Tob. 4. V. 7. F. 9. En Judicem futurum
Alementem, non averſurum faciem ſuam: Notum eſt illud
Hieronymi ad Nepotian. Non memini me legiſſe mals morte mor-
nn mium, qui libenter opera charitatis exercuit. Habet enim multos in-
n u terceſſores, & impoſſibile eſt, multorum preces non exaudiri: Eleemoſy-
na liberat a morte: Eleemoſyna non patitur animam ire ad tenebras.
S Job. g, 11. Drexel. cit. Tribun. L.2. Cap. 6. G. g. f.- rz37. Opera miteri-
.”ͦUJUU cordiæ

1024 CoxNciO LVI. Ad ſudicium Præparatio: Faciendi Amici:

cordiæ quâàm gratioſum & liberalem ſint habitura extre-

mum Judicem, dictum eſt ſapra Conc. 33. num. y. Ludav. Gra-
nat. Dom. §. poſt Pent. Conc,1. init. & f.2. March. Kation. eäâdem Dom. 5§.
Lect. 13. p. 32. à f. 6a2. Pædag. Chriſt. to. I. p. 2. C. 25. H. 2. mihi à f. 69o.
Eleemoſyna & alii paſſeim de Eleemoſypnd. Veriſſimé Divinus Eccleſiaſticus
exorat ab c. 29. v. Iy. Conclude Eleemoſynam in ſenu palaperts, & hac prote exora-
Gr in die bit ab omni malo corporeo & temporali, ſpirituali & æterno,
mals. mortis, Dies Judicii, in quò⁶ egemus protectione & patroci-
nio: quam ſententiam Eccli explicans S. Gaudentius Epiſc.
Brixianus Tr. 13. Vende patrimonium, inquit, & eme patrocinium,
cujus interventu certus de impetratàâ venid, venturum Judicem liler
merearis aſpicere. ap. Marchant, cit. Sic Pſalmo go. 2. Beatus, qui intel-
ligit ſuper egenum & panperem, hujus curam, providentiam,
Dies mala ſtudium, ſollicitudinem habens, ei opitulando: Ia die mala, in
quæ:

ibi funt condemnandi: I; die mald, inquit, liverabit eum Domi-

nus “ quoniam amara videtur, quæ plures adjudicat panæ: E. Le Blanc

in hunc Pſalmi Verſum. & art. I. & 2. à f. 57. ubi multa.
Amici & Pa-

nAin pauperes animeæ, ut quæ fibi ipſis ad ferendam opem fſintin-

gantes, deme- Validæ, A nobis autem juvari poſſint 9₰ ut habet Profeſſio Fi-

dei Catholicæ his verbis: Conſtanter teneo, Purgatorium eſ, Aui.-
msq; ibi detentas Fidelium ſuſßfragits javari. Mortem ſecur am,
Judiciumque clemens ſi obtinere velis, has tibi amicas faci-
to, neque dubites, quin votis tuis, beatæ ſcilicet mortis &

rendæ à no-

Judicis propitii, potieris. Certè negari non poteſt, plurima

à Deo impetrata per animas, jam Coœlo illatas:? nequè cxum
eſt dubium, illas in beatitudine ſuã meminiſſe illorum,

bent

quibus adjutæ, & à purgantibus flammis ereptæ ſunt. Ha-

præſenti, & futuro, quod præci puè malum dicitur. Dies

tempore malo maligni mundi hujus: Ambroſ. In die malà ca-
lamitatis & afflictionis: Ea Euthym. De die extremi Judicii,
exponunt Theodoret. Bellarm. 8. Ambr oſ-qui rationem red-
dit, cur dies illa nuncupetur dies mala, nempe quia plures

hent ile, et

eolta ſam
Eſorre, ſun
umn Salyato⸗
At Chiutte
e, Plri

Donarinten

vili inuſ,
lenini,

Wisiud hen

WMmlinig di

(oDotamme

eneberlin

Nbsenere
arN
(Kulend ſe
(nnlirektag
uſam inl
lenmr ii
in ſ

trer Fe

=—

—

E⸗
π ⸗
S= =

=

—

— —
, = =.
= S=

. 5 . 2 ſe
V. Pauperibus ſuo modo annumerandæ Animæ adhuc Günidl

elenen 1

CNri, e

Erkenet/

“ Permem
Aigcdn.
Rrnde

Eeinculss

ucle

irng

ien

Uhemedar

9„4*

—“ „*
1
fatrſene
ilen A/
IPlIle
G

Seen
mal don
õü

i
4

M ee
1 NMR N
„

mn, ritn
n udemel
remeni f

4
itttonoſee. .
groi Qidohe

eei
DIULNSG

rr
S
„
.

6

P
, MM.

1,

IIl

ah.
ndmoel
habetlict

gutuni

Wortemt

eee 8e
. 1t G

1
6
N.

4 adeo fit evidens & expoſita oculis, ut illi diſſiteri non poſſinte ait Cica-

inn

Pauperes; Animæ Purgantes; Sandti; Deipara. 1025
bent illæ, etiam in Purgatorio adhuc conſtitutæ, in Cœlo

exſtructa jam tabernacula, ut poſſint etiam (quod volunt)
te juvare, juxta præced. numero adductum explicatumque di-

Rum Salvatoris: Facite vobis amicose Lucæ 16. 9. Vnde S. Au-
guſt. Feſtinate orarepro defundli Rocleſiæ, At & illi feſtinent procura-
re, ut ipſis in gloriâ conjungamur Serm. 414. ad PFrat. in Eremo. Et

S. Bonav. en Commemorat. Animarum ait. Tam meritoria eſt illa pie-
tas, öllos ju vare, qli ſe juvare non poſſent, lt illos expeditos è vinculis,

4 .
2N umewe-
5 A.

,

poſtmodum interceſſores habeamus in cæli. Et hæc interceſſio tanti Signum Præ-

valoris apud Deum eſt, ut magni Theologi aſſerant, unum deſtinationis,

ex maximis ſignis Prædeſtinationis eſſe, vel unam ex erga-
ſtulo illo fſaammeo animam liberaſſe; ed quòd Animæ illæ
beatæ benefactoribus ſummè gratæ, non ceſſent pro ſalute

unam liberâs-
le animam.

ipſius flagranter orare, & conſtanter interpellare. Occur- Pius V. gra-

rit, quod de B. Pio V. legitur. Hic Pontifex non tantùm à tus & memor
ſuis laudatus, ſed & ab inimicis, Turcis & à ſceleratis hæreti- beneficii ac-
cis, quod irrefragabile bonitatis illius argumentum eſt: Bo-P-

num eſt enim, inquit Ariſtoteles, quod inimici & ů mali homines lau-

dant. videntur ſiquidem fere omnes fateri, quod fatentur vel hoſter, vel
ui ob aliquam offenſionem à nobis alieni eſſe videntur; quia res ea usq;

rella in vitâ ad Platin. 4οο in Sede Pontificali conſtitutus,

Adoleſcentem quendam Romam evocavit, & locuplete Offi-

cio donavit, memor, ſeſe ab illo quondam ſarcinaâ, cùm pe-

des iter faceret (Religioſus enim erat ex Ordine S. Domini-

ci) ſublevatum, exſolutumque ab eo vectigal, quod de ſarci-
nâ exigebatur. Quèd ſi homines adhuc in vivis degentes,
tantillorum beneficiorum meminere; non recordentur Ani-

mæ, vinculis corporis exſolutæ, quando illæ à nobis ſarcina?

pœnarum liberantur? quando vectigal, quod ante ingres-

ſfum Cœli debebant, perſolvimus! Pexwenfela. Conc. hiſtor. 12. in
Doädtrin. à f. 110. Cit. Conc. 33. ſaprà n. 6. adduétum de Jjulio Cæſa-

re, quòd hic memor beneficii à milite accepti, huic cauſam,

quâ premebatur, adjudicaverit. Et verò omnia ea, quæ pro-
Mechtl de Jud. extr. OQOα.oꝰ0% 0%° 0%°0⅓ bant

1026 CoxNcio LVI. Ad Iudicium Præparatio: Faciendi Amici.

bant & evincunt, pauperibus ſubveniendum eſſe, & hos ami-·
cos faciendos, ut nos recipiant in æterna tabernacula, con-

cludunt etiam de & pro Animabus purgantibus, vel in hoc

adhuc ſtatu, uti inſinuatum, pauperibus; & eò magis, quòd
undâ, ut ajunt, fidelià duos dealbare parietes, & eodem ope-

re ac eleemoſynàâ pauperi ſubvenire, & illud in ſuffragium

Animæ defunctæ offerre poſſimus. Quin imè & inſuper,

cum nihil ſit, quod in eleemoſynam pauperi elargiri poſſis,

ipfe egens & pauper, poſſis tamen prece aliisque bonisope-
ribus tuæ facultatis, ſuccurrere Defuncétis, & hos tibi amicos
. CcConciliare: ac ſic & illis & tibi plurimuùm prodeſſe. Quèd

Chriftus Fi- ſi contingat, te Animarum purgantium fidelem in vivis pa-

dejuſſor pro tronum, amicum, ad Deum oratorem & adjutorem, citiùus
pauperibus. mori, & ad judicem Deum citari, antequam talis Anima Pur-
gatorio abſoluta & cœlo recepta fuerit, nec ſic tamen quid-
quam tibi decedet mercedis & auxilii, cùm imprimis hæ Ani-
mæ, etiam in ſtatu piaculari ſanctæ, & Deo charæ, non ces-
labunt pro ſalute ſuorum benefactorum, dum vivunt & mo-
Defuncti riuntur, Deum exorare; ſicut olim Patres, uti Onias Ponti-
pPtro S fex & jeremias Propheta, in ſinun Abrahæ, ac limbo Patrum,
pro viventibus oraſſe referuntur, 2. Machab. 17. à 1za. ſed inſu-

orant, Onias

S. & Jeremias. E 2.1. “ 2 * We Gakn. 6
. 1 Per, qui tibi propitius Judex ſit, téque in æterna tabernacu-

la recipiat, habeas ſponſorem & fidejuſſorem ipſummet Chri-

ſtum, infallibilem. Cujus verba ſunt: Beati miſericordes, quo-

vos in æterna tabernacula; qui vobis agonizantibus & ad Judi-
cem aſſiſtant. Habeamus hæc nobis firmiſſimè perſuaſa;

uti veriſſima ſunt. 1111
VI. Sed in & ex hac lachrymarum valle, ac de profunds
hujus mundi miſeriarum, malorum, periculorum, tentatio-
num, peccatorum noſtrorum, quibus magis conſtricki ſr⸗

Amici & Pa-
troni ad Judi-
cem Sancti;

Uunciuennda
Iſrhardir
Uhtkda
Mle ul ae
niam ipſi mſericordiam conſequentur. Matth. g. Z. Et: quamdiu ſeci-
Iis ex his fratribus mei minimis, mihi feciſtir Matth. 27. 40. V. „
Matth. o. za. V. de S. Gertrude: Mart. de Koa &7. Seelenhuͤlff / .

c. 20. f. 207. Itaque: Facite vobis amicos, ut, cum defeceritu, recipiat

ðẽ

ms Cuen

o:K ince

ciuen ituris
verd potente

i kennuite

ſotemmnes
Perte Monare

ſleceſſit

rtibuspe

(dutis, Pe⸗
i ro ſoo

Cuinne, co

uhum velon
(beegissn

lninche,

Wleſros un

n, gvor

Humn, e

ſaht, oi
.

nntumeten
nbliznde

Iit N
Wlcin un
MINrdin

ns hom ines
Uc mbir,
lm

SSe —
=ꝛẽ —

1

—

—

NaN,
Mon P h,
Ueke T
1†

Aegn

o„ Pploe
ees KAA
41 83

„ 1
in tnde
I I. HL
1 1 1 4

. aAror
1 .

* 83

. lene
chorthu

5» 1 „ 1
16 APV

WtlsAni.

ee ſetamen

. N.

4
.

HrnkH

111 4 „ e 4
Uwa RK

4 ,6

ſunt, & eo præcipuè tempore, quô⁶ Divinum Epulum acce-

Pauperes; Animæ Purgantes: Sandli; Deipara. 1027

ſumus, quàm ⁸ Joanner in vinculi, attollamus in Cœlum ocu-verè poten-

verè potentes, verè divites, quos nobis nunc pro omni no-

ſirâ tenuitate conciliemus. Hi in Cœlo Sanéti, cum Chri-

ſto regnantes, (quorum infimus major eſt omnibus totius

terræ Monarchis ſimul ſumptis) vident in Deo omnes no-
ſtras neceſſitates, afflictiones, pericula: nobis naturæ ſuæ
conſortibus partim, & univerſim ad eundem finem, qui Deus

eſt, creatis, periclitantibus adhuc, fluctuantibus, & luctan-
tibus, pro ſuo in Deum intenſiſſimo amore, & in proximum
charitate, compatiuntur, parati ſuccurrere. Ex his ergo ſi

unum vel plures habeas Patronos tuis tibi, quibus potes,

obſequiis & amoribus (cùm bonorum noſtrorum non ege-
ant) devinctos, conſidera, illos continenter in te oculos ha-
bere defixos, ut tibi ſubveniant, tibique ſemper adſint in

promptu, quorum, vel cujus, cùm unica ſit occupatio,
Deum amare, ejusque gloriæ augendæ atque amplificandæ

(quod fit, quèò plures noſtrum ab inferis ſervantur, & ad cc--

lum adducuntur, qui Deum in omnes æternitates laude-

mus) ſtudiosè incumbere, facilè inde intelliges, quàm eò, &
ad ſalutis tuæ conſecutionem, ac vel maximè in extremis &
morte, quâ ad Divinum vocaris Judicem, auxilio tibi ſint fu-

turi, omni ſuâ potenti ope & patrocinio; quod quantum ſit,

inſinuatum etiam ſuprà Conc. 32. n. 2. 6. & 0o. An non itaque in-Invocand

los: & inde quærendi ac faciendi nobis, ad mortem & Judi- tes, faciendi.
cium ituris, ac properantibus, Amici, verè magni nominiis“

i, ex

vocandi, in Patronos aſſumendi, Amici conciliandi, ex ipsã æquitate: &

„Ecæquitate; ſed & noſtrà neceſſitate & utilitate! En æquita-noſtrâ neces-
tem: cùm Judicis Mater, æterna Virgo, cum innumeri diver-3 v I
ſoorum ordinum Angeli, cùm Domini Jeſu Diſcipuli, cum o-g Aiaas dli,
mnes homines beati, eà judice Chriſto amicitià ſint juncti, quâ nobis devin-
excidere non poſſint, par eſt eos quotidiè certis obſequiis ve-ciendi, ut no-

nerari & ambire, iis præſertim diebus, qui ipſis feſti ac ſacri bis in extre-

dique

dimus. En noſtram utilitatem, imò neceſſitatem „qui un- mant;

S OQnĩ⁊ßnO %°00° 0°° 2

mis ſubve-

Potentes
apud Deum.

1028 Coxcio LVI. Ad ſudicium Præparatio: Faciendi Amici-

dique hoſtibus, & animi & corporis, viſibilibus, &, qui peri-

culoſiores ſunt, inviſibilibus, cingimur, ſaluti noſtræ inſidi-

antibus, extra & intra nos ( Imimici hominis domeſtici eius. Matth.
1o. 36. noſtra caro, voluntatis noſtræ in malumab adoleſcen-
tià propenſio, pravi motus animi & corporis &c.) & maximè

in articulo mortis, quæ Terribiliam omnium terribiliſima eſt,
juxta Ariſtot. vel, ut chriſtianius loquar, quàâ pendet ipſa æ.

ternitas, ejusque ſors ſeu miſera, ſeu beata: Inſtat ſeveritas
Judicii inevitabilis, undequaque rigoroſiſſimi, graviſſima.
Nudi nos, imbelles, Kei, miſeri, an ſoli tantis, & omnibus
ſufficimus? Sanè vel maximè egemus adjutoribus, potenti-
bus, de victoriã certis, & Patronis: iique ſunt generatim o-

mnes Sanéti, & Angeli, &ᷓ homines: hos inter Regina Sancdto.

rum omnium maximè. Et quæſo, num ego maleé ratio-
cinor hoc modo: Sanétorum tot centena millia, tot mil-

liones, qui Chriſto, Judici meo, gratiâ & amicitiâ longè

conjunétiores ſunt, quam ulli optimates, Principum Cu-

biculis prœæpoſiti: hos omnes meritèò Reges & Cæſares
dixero, qui illi Dominantium Domino ſüubſerviunt,

quorum, vel unicus, apud ſupremum Orbis Impera-
torem plùs valet gratia, quàm omnium noſtrorum Re-
gum amici intimi, gratioſiſſimi, apud ſuum quisque Re-
gem favore polleat: Ilos igitur tot Angelos, tot Sanctos,

apud Judicem tam gratioſos, tam potentes, nobis exu-

libus tam benevolos, quotidianis obſequiis, tam precibus,

quam aliis quibuscunque piis actionibus, mihi demereri &
amicos reddere conabor, idque eo fine, ut cùm ego in arcto

hæſero, interque vitam & mortem fluctuavero, illi pro me

Judici ſupplices, mitem mihi ſententiam exorent. Et quo-
modo poſſum non plurimum ſpei ac fiduciæ in his talibus

collocare? Neque dubitandum eſt, quin ii ſeſe pro meæ ſa⸗

lutis periculo faciles præbituri ſint deprecatores, ſi quidem

ego, ut dixi, cultu quotidiano eos mihi devinciam. Ex vo-

bis, AA. jam quæro: nunquid hæc mea ratiocinatio jud

II Ce.
I
l Uucen
coten ſtin,

1
t! wen

Ul Feren
e li e

felli keceri

S) (Want

Ebus inpen
Winsrite

g.ſollzy
(Aſi inut

Ilus, re
AEerwlgion

ezegieo
Eeluoltvumd
Iugispatorini
Pe nittute, co

ulitarnere:
.. Nun d

S
4
4

—

3

.

ulz, ſe4

kiegednſis

deaden
Nötf
tukerwigne

4 De .

*1
1 „
Wucg
4 Uch.
X

— . 7
e AAme wen S
AMeeg
1 . H
t Ml

.
ſe ⸗ 4.
DOtl n

⸗“
2

48
. 1
aaeen
12. H 4

„4

r
Aadeen
E
.
4
ee
fp

wIE. Rean .

4 1
mneer Neotne
1

,

4

en
1½
W

es, hüuinnt

n noſe

„8
ſumn

*

. 6
, I
MAGA
ens S.

IicN

5) 1
AEGO
Gtanehn

vef ð

ncen,

, ,AE
* 2

cotcl,

9
.

ſnciaN .

Cn

Co. G. a. fol. 137. Penneqj. Iſag. ad Amorem Div. p. 2. C. 21.

—

Fauperes; Animæ Purgantes; Sandti; Deipara. 1029
eſt? quam ſi probemus, non damnandam, ergo ſequa-
mur. Revera non gratis & fruſtra coluntur Cœlites, id-
que juſſu Domini: Facite vobis amicos. Hoc autem tantà

rectius fecerimus, quantò conſtantius; quantèò devo-
tiùus; quantô confidentius. Obſequia quotidiana Cœ-

litibus impenſa, in quibus & per quæ ipſe Deus hono-
ratur, run cadere non poſfunt. Drexel. cit. L. 2. Tyihumn.
V. Jol. 132. . 2. 72. f. -=r 7“.v.bß
Quòd ſi (inutili ſcrupulo) quæras, quos ſanctos in Patronos Patroni qui
aſſumas, vel quem? brevis reſponſio eſt, inter Sanéctos non ligendi?
eſſe æmulationem. Tu eum & illos tibi elige, quos notos
habes, erga quos devotionis affectu moveris, præſertim An-

gelum tuum Cuſtodem, Nominis tui Patronum, & quorum

magis patrocinio eges, v. g. ad Caſtitatem, patientiam, aliâs-
que virtutes, contra quas maximè impugnaris, & in quibus

Sancti floruere: aut quibus corporis malis & morbis hi cru-

ciati. V. Thom. de Kemp. de Init. Chr. L. 3. c. 7S. n. 2. 3. g. Pædag. Chriſt.
t0. 2. P. 2. C. Iz. ſ. dà f. 67†. S
VI I. Quod ego de Angelis, ſupremi Judicis Miniſtris, Bma Virgo
aliisque Sanètis, id & potiori jure de ipsâ judicis Matre, verè ante omnes in
Matre Miſericordiæ & gratiæ omnis, dixero: de eâ vid. ſap. cit. Patronam as-
Conc. 32. n. 5§. & Io. Hæc eſt illa veri Salomonis Mater, cui Fi- ſumenda.
lius Rex utique tantum deferet honoris, quantum Salomon Eigura: Mas
Matri ſuæ detulit: Cui dixit: Pete Mater mea; neq; enim fas ej „nis domde
ut avertam ſaciem tuam. 3. Reg. 2. 20. Hæc Mater Miſericordiaz
non deſtituet Clientem, qui ſeſe quotidianis obſequiis ſe il-
li ſedulò commendarit. Ideo B. Ephrem precari ſolitus eſt: Oratio ſanctt
OVirgo miſericore, adſis mihi ſemper, & in ſupremo vitæ momento ani- PPhrem.
mam meam tuis patrociniis defende, ac dæmonum aſpebtus ab eâ procul
repelle. S. Anſelmi precatio erat: Pe Domine, parce ſervo Matris
tuæg Pia Domina, poſce veniam ſervo Filià tui, qui me injicio inter
duas tam immenſas pietater, non incidam inter duas tam potentes ſeve-
"tater. Drexel. cit. Li.2. C. 6. G.y. F. 137. In extremis Juſtus Lipſiuis Juſtus Lipſius
ſingulariter cum ſolatio expertus eſt B. Virginis aſſiſtentiam, duis: facilem
OO O0O 0ο%ο con-

§. Anſelmi.

M

4

mortem ex- conſecutus facilem, quam optare conſueverat, mortem.

optans conſe-Hic Belga Brabantinus, in Iſcano Municipio, tertio lapide

quitur, &
beatam, devo-
tus Deiparæ.

(Milliatio Italico, ſeu antiquo Romano, quorum ſingula

Milliaris di-Iter: & adeo ad primum, ſecundum, tertium, & quartum la-
menſio. pidem eſt Milliare Germanicum: Pexenfeld. Appar. Wudit. c.6t.
F. 2133.) à Bruxellis, itemque à Lovanio, oriundus, Virorum
graviſſimorum encomiis (Elogia &riptorum f. 1175.) eruditione
& ſcriptione clariſſimus, obiit A. C. 1606. 23. Martü: Obti⸗

nuit, quod optarat, liberum etiam in illa neceſſitate extremꝭ
& intrepidum animum: Vnus tantùm quatuor diebus ſum

mum hoc egit; Mori. Toto hoc tempore nec ſcriptorum à

ſe, nec ſtudiorum, ullum omnino verbum fecit: imò cum
ſolatii, à Stoicis, magnam illi materiam ſupereſſe, quispiam
inſuſſuraret: Illa ſunt vana, reſpondit, digitôque in Chriſti

Crucifixi propè adſtantem imaginem intento: Hæc eſt, ait, ve-

fa patientia, mox magno ſpiritu ſubjecit: Domine Yeſa, da mibi

PValtentiam Chriſßtianam- Morbi invaleſcentis initio, prima illi
cura fuit, ſacris Pœnitentiæ, Euchariſtiæ, Extremæ Vnctio-

nis, purgari, muniri, foveri Sacramentis, piorum precibus

aſiduè ardentérque expetitis, & in altum oculis manibusque
Ad quam ejus ſublatis, ſic piè ipſe precatus eſt: O Mater Dei, adſis famulo tuo

pendet animæ meæ æterna ſalus. Habemus hic, mi Chriſtiane,

. 1 „ . . 4 à 42
oratoο in eN- nυρ oataâ æternitate decertanti, & non me deſeras in hac hordâ, à quds

tremis.

viri Catholici (Eruditionis primæ, Judicii maximi, Regü
Profeſſoris & Hiſtorici pluribus annis Lovanii. Drewel, tom. 2.

Gurifod. . I, c. 4. f. 3a2.) exemplum nobile, Virum verè bonun
veréque jaſtum vocat lo. Biſſel. Septenn. I. f. a4os. fuit Converti-

ta: ſup. Conc. 43. Coroll. unde ejus virtus eò illuſtrior. Nos

itidem à Chriſto Deo, & à Beatiſſimâ Dei Parente, eadem
quotidie efflagitemus, & ardente animo de die ſæpiùs dica-
mus: 0) Cbriſte Jeſu, O Mater Dei, adſis famulo tuo cum totà aterni-
vate lubtaturo, & non me deſeras in illä horà, à quà pendet ie ⸗
. aterna

—

1IO30 CoNcIO LVI. Ad Iudicium Præparatio FEaciendi Amiri: 2

Milliarium lapide ſignabantur, ſive cippo ſeu column, con-
tinentia octo ſtadia, ſeu mille paſsos, ſive Sabbati judaici

r☛rry G / ==
—

uhr

e etekean
Miden Orbi!

4 3
imirum, cun

8] (guiobiit
it intertogar
1 „ 7 9
Unitigetllet

Aectaretur!/

vie Andliun

wende
(cnoheloen
(uefuripome
ſtliainone o

Unnigtenis
nin, K
Uunſudich

Ulnn perire
iutcenre
züminonen

nn dde⸗

ellſmnn

Ulhrii
Uhenck d

i

Mdd mid
In betohn
1n ngare
Carniolt
ſen fuum
e gult

—

4

Cwonn Wmi

enmſine

—

Uunerettn auavlerna ſalus. Drexel to. I. de Aternit. Conſ
neidie U

4 engenge.
” U 6
ÿ”Mã

5
4 4
„ 4 4 „7
LNH
1 è

„* 1
e Nee
UuvVv

e

1necetlete
4 Krehhhale

2

ſüperelee

eoneg? .
ACrUSW/

=☛-

4

„ 4
4 900

S=

74
S.
7.
⸗

O/N

S

nisde
ie bmentſ

ℳ
2
.

VoculSAN

. S
. 1 , ie
õ
, mi

.
.
4 .

6

mni. Den
irumten
VwE 4
grlu 6
eilin,
Ni ren,

☛

Giaim.

,21 .

4

Pauperes; Animæ Purgantes; Sankti; Deipara. r02 1
S . (onſsaer. s., ante ſin. J. 72. SZecd
ne prætereamus in hanc rem Viri hujus præclarifſimi jam Ejus ſola-
pridem Orbi noti ſolatium ipſi in extremis conceffum. Is tium, Soda-
nimirum, cum morti proximus à B. M. P. Leonardo Leſſio lem B. V.

e S. J. (qui obiit 15. Febr. 1623. Terin.) cui conſcientiam credide-fuiſſe.
munhr rat, interrogaretur, quæ tandem res eſfſet ex ommibus, quas

1 , 1 8
t, 1. Aen Rre
E

. „ 1
OrIEN .

in vit4 geſſiſſet unde potiſſimum extremo iſto vitæ puncto
delectaretur?! Nulla, inquit, ma gis glenm quba in Fartheniorum
Mariæ Sodalium niemerum adlebtus ſum. Pædag. Chriſt. to. 1. p. 2. C. 26.
F. A. f. à f. 56v. En quid profuerit Viro huic ſapienti, Amicam
imò Matrem habuiſſe Deiparam, ad mortem & judiciuin:
Occaſio hic locusque interſerendi de Fraternitatibus B. V.
quæ variæ, omnes tendhmt ad amorem cultumque B. V. pro
felici morte: Pro quâ obtinendà illud in Matre Domini ſa-
lutandàâ ardentiùs dicendum: Nunc & in hor morti niſiræ. Par
eſt omnino, & planè convenientiſſimum, ut horis omnibus

ultimam Judici horam proſpiciamus: Nec putem ego, eum

hominem perire poſſe, qui tot horis ſuum Judicem cum
ſenſu fuerit deprecatus: nihil hlc nimii laboris cenſendum:
res ſummi momenti eſt, cui ſumma meritè impendenda eſft
Vigilantia, ait Drexel. c&t. L. 2. Tribun. c. 6. F. y. F. 135. & Trämeg.
L. 2. C. 4. J. 2. F. 413. & cap. 3. Quàm ſolida ergo, ſanetàque fuerit Erga Deip.
erga Deiparam pietas Ferdinandi II. Imperat.? De hoc: Poſt Pietas Ferdi-

Deum, Virgini imprimis terræ cœlique Reginæ, addictus nandiII.

fuit. Illi præcipuum non modòè cultum, ſed amorem eti-

amabat matrem. Quotidianum ei certum precum pen-
ſum perſolvit, dum vixit. Nulla eſt in utrâque Auſtriaâ, nul-

am impendit. Vt Patronam Cliens reverebatur; ut filius

la in Vngariæ Bohemiæque Regnis, nulla in Styri4, Carin-

thiâ, Carniolâ, Beatifſ. Virginis pia Sodalitas, in cujus Abum
Nomen ſuum non retulerit; imò in cujus Album, ejus ex-
emplo Auguſta Conjunx, Rex, Regina, ac Liberi cœteri ſua

quoque nomina non inſcripſerint. Petiere hoc ipſum in

remotiſſimis Provinciis poſita Sodalitia, & inter cœtera In-
fulen-

ſulenſe apud Flandros, & impetravére facillimè: nihil enim

ſervos nominaretur. Gail. Lamormaini & J. in Eirtut. Ferd. II. Cz.

Ferdinandi à fol. 7y. ubi plura. Paternæ pietatis hæres Ferdinandus III:
Tertii. Cujus extat adhuc Lo vanii augu ſtiſſim4 manu exaratus cha-
raéter, qué tot amoris in Virginem flammæ accenduntur,

quot apices conſpiciuntur. Ulim, inquit, Catus, ſab invoca-
tione tud congregatè, Auguſtiſſima Maria me libens & meritò unum
profiteor. Tzbi RNomanum Imperium, cui me Dens Ppræfecit, Tazbi Regna

à Wajoribus accepta, tibi tutelæq, tuæ populum & exercitus meos tibi
tus. ilio militantes committo. Tu me in tuum admitte, quẽ filio tuo,
gui tibi, qui utrimzq honori vivo, pugno, regno. Tuuns igitur ego ero,

Maria, tui erunt, quicunq; mei; tuæ erunt ditiones, & regna mea & In-.

perium, tui popul? & exercitus. Tu eos protege, tu eis vince, tu in is
"egna & inpera. Iias voveo Pietate & Juſtitia tans Ferdinandu, an.
no I6.ο.. Imago V, Sdec. L. 3. c. z. Maximilianus Bavariæ Dux an-

Maximiliani

D. Bavariæ, te obitum annis aliquot clàm ſubjecit Oetinganæ Virginis

Statuæ chirographum ſuo ſanguine his verbis: In manci-

8. E . Chorypheus. Wm Mariæ Cliens 67960 malè perire, aut cælo eCi-
O ZeafII. dere non poſſum. ajebatS. Elzearius. Keritus 27. Jept.

2*

VIII. Adjicio unum alterumque exemplum, ut magis

comprobatum ſit, quam utile, feciſſe ſibi amicos & patronos

in vitã Sanctos Cœlites, & præ omnibus pro dignitate, ex-

cellentiâ, potentiâque, Beatiſſimam Virginem, ad mortem
& Judicium ſubeundum: imò quam neceſſum. Id exper-

Henricus ab tus, ſit primus Henricus ab Haiden „Canonicus Trevirenſis,
Haiden, Can. 3bH

Trevir. in

morte & ad tremâ pueritiâ 7 annos, in collegio Germanico egiſſet, in-
Judicem ex- ſtanter requiſitus à ſuis, reditum parabat in patriam, ſed ve-
pertus auxi- ram illi patriam Deo deſtinante, incidit in febrim, quæ octa.
lium B. V. & vo die attulit mortem. Monitus à ſacerdote de neceſſitate
Sanctorum. ultimâ (jam ante ſe generali Confeſſione præmunierat ad
. Apo

1032 CoNcio LVI. Ad ſudicium Præparatio: Eaciendi Amici:

pari morum elegantia, & nobilitate adoleſcens, cùm ab ex-

l 1

un

Aool i

magis optabat Cæſar piiſſimus, quàm ut ubique inter Mariæ copiregho!
.Fe „ tionem o

emm ponenta

tortb itma
Vrgrs ncu
Ms,eutn!

ulevigln
, ue, A

4

etee Mlt, K
oricet e

Sldectin

lluneſri 4

hen glun,

auni,/

cchunſett

i ne⸗
rniſem,
Pium tuum me tibi dedico conſecrôque Virgo Maria, hoc te-
ſte cruore atque chirographo: Maximilianus, peccatorum

uliſun,⸗
RrEekeet

1

nltenebeg⸗

NMt
(uninten,
ſauee ſnſde
inin ſnnir,
lif Gti,
M, en
!.'Dten

—,
—

e AAn

—
—

“ e,. la⸗

1

—
-
—

lncero⸗

1

N
I rr
Aitg,
imein

— —
——

Paupeye,; Animæ Purgantes; Sandti; Deipara. 1033

Nlm i Ahoſtoli Andreæ corpus, quod Malphi (Amalphi, Vrbe Archi-
dtigne ep. in Regno Neapolitano) colitur, pro valetudine peregri-
aE nationem vovet, certam dein pecuniam, ad crucem argen-
S team ponendam in æde ſanécti Apollinaris (is eſt collegii pa-
Unmm tronus) itémque ad pallium, quô altare operiretur Deiparæ
mmem. Virginis, in cujus erat ſodalitio, reliquit. His rebus ita dis⸗:
ν poſitis, eum ſomnus, multis præſentibus, oppreſſit. Poſt
SSE. paulè evigilans accerſito ſacerdoti, qui erat ei à confeſſioni-
NeS bus, 6 ater, Pater, inquit, quæ ego vidi? Quæ, interrogat ille;
, quæ nec oculi, nec auribhus, ſed nec ullo ſenſu percipi poſſent. ITum,
cùm moviſſet expectationem, & jungerentur omnium pre-
ces, ſubjecit, inter attonitum, lætumque, ſed leto propior;
Salus mea fuit in anguſto; at benignitas B. Mariæ Virgini, ſanétorumq
Andreæ, Apollinart, & Martyrum noſtrorum tutelarium in tempore mi-
un bi ſaccarrit; 4 dæmone um duökus ad fudicem; magͦna vis, cuùm ſolus
lmne eſſem, direumſtetit accſatorum, varia crimina objectantinm Jaämg, eX.
Oeimk aötor ſupplicié me pertrahebat ad gebhennam; cum abeſſet propè nibil,
. rett quin eſſem miſerrimus, aſtitit Miſerzcordiæ FParens, E& ad illos conver-
yrro ſa; quò vos iſtum, aut quid vobis cum illo, qui tot annos mihi in med
o congregatione ſervivit? Conſecutus deinde Andreas, idem indignans,
linds,, titnlum obtendebat mei patrocinii, quam voveram ad eius tumulum pe-
e „ regrinationem: Sandtus poſtremò Apollinaris cum cateri Martyribus,
„ o qjuorum ſacroſantæ KReliquiæ ſant in æde noſtra, vim inhibuit aa verſa-
cremem, riorum, memoraus crucem, quam proximè mandavi faciendam. Ita,
bimint quæ Dei eſt gratia, periculo ſimul ſomnéq; ſolutus ſum. Hæc cùm
Ginchin dixiſſet, exultans, quartà ferè pòſt horâ animam reddidit.
en, n P. Phil. D'Outreman Pedag. Chrift. to. I. Cit. L.. fol. 364. ex Annui . “
ehun. ciet. ad Ann. TySs. Et Drewel. in Trumeg. L.. 2. de Cultu Cäalitum. c. 6.
Wias g. 3. f. 417.. Ita nemo gratis colit Cœlites, quisquis eos animo

n ANitt A
1.

Andreæ Ro-

t colit ſincero. Alterum eſto: Fuit Romæ vir primarius, de reæ R
emmin, liciarum & auri dives, minus virtutum. Nomen ei Andreas. mæ Nir bri⸗
1 , Vitam hic egit ſolutiorem . animam on eri, corpus voluptati ion. 1ed vl-
neng,, habuit, nec intutum cenſuit, ſpatioſam & amœnam ad æter-
lhrelek nitatem viam infiſtere. Ita parum in eo religionis, vanita-

Mechtl de Jud. extr. Pp p Pp PP tis

1034 CoNeio LVI. Ad udicium Præparatio: Faciendi Amici:
tis plurimaùm fuit. Nec tamen coœlum aut cœlites odiſſe
Cſario M. vVoluit. Hllud in eo ſingulare: Beato Martyri Cæſario devo-
devotifſimi. tiſſimus extitit, cujus & templum acceſſu crebro ac donis fre-
quentavit.
maortem, quam horrebat, & fugiebat, delitiis, ut fit, atque
Mors & ad voluptatibus advocabat. Moritur; nec tamen ſine omni
vitam redi: pœnitentis animi ſigno. Cadaver flentium & plangentium
tus. amicorum triſti obſequio ambiebatur, patriôque more ve-
dicio, ſtiebatur ad tumulum. Dum igitur funus in feretro exſpe-

Is in Ju
Patrono S.
Cæſario, ſer- adultà capulus moveri, mortuus caput ſandapilaà extolle-
vatur, ne per-re, in omnem partem circumſpicere, & redditam ſibi vitam
cat. oſtendere; quotquot aderant terreri, plerique fugere, pru-
dentiores propiùs accedere, cadaveroſum hominem diligen-

ter inſpicere, alloqui demum, & ſciſcitari cæperunt, veréne
viveret? num à mortuis rediret! an verò (quod magis fu-

ſfpicabantur) ob produéctius animi deliquium pro mortuo
habitus, intuentium oculos fefelliſſet, & latentem vitam re-
tinuiſſet! At ille ab imo ſuſpirans: Verè, inquit, àvivi exceſſi:
jàmq; inter ſupplicia æſtaarem, niſi Judici inſignior amicus mihi ſingu-
laris patronus exſtitiſſet, martyr (æſarins. Hic certatim omnes

avidiſſimè quærere inſtituerunt: Vbi fuiſſet, quid vidiſſet,

quid inter mortuos audiiſſet, quomodo ad vivos rediiſſet!
Acervatis ille quæſtionibus ita reſpondit: Hjectus à corpore ad
terribile ac nimis pavendum Chriſti Tribunal, rapiebar. Hunc Judi-

Anguftiæ cem multa Angelorum millia ſtipabant. Ego conſcientiæ vulneribus
Andreæ co- deformu, reus, & ſupplex, nec liberiorem quidem oculam audebam tol-

ram Judice. lLere, ſapremam udici ſententiam auditurus, inevplicabili pavore qua-

tiebar. Adſtabant judici miniſtri dæmones, prædæ inhianter, ad omnem

nutum attentiſſimi. Mihi credite, non dici, non ſeribi, ſed nec ſatis

cogitari poteſt, öllius horulæ pavor, calamitas, horror, angor, & diſeru-
cians trepidatio, non centum linguis divini Tribunalu quitatem ex-
Patrociniuni acttſſimam deſeripſero. Dum igitur paveo, & decretum ultimum ex-
§. Cæſatii. ſpecto, Cæſarins martyr, Matre Judics, & =Apoſtolorum collegio fſavente,

Amicum ſibi vel ignarus conciliavit. Interea

Gtat, dum ſolitis excubiis circa ipſum vigilatur, nocte jam

u

—
e Chyiſtun.
un ANnni
hore tu M
Pmecnzunt
iſoſent an
iſehatruin
Dei, Aten
ribitn n

eKosunm

ſt⸗ Gen

MDel ſli

itellenlue
ettoſecone

Li ſt⸗

Wun n /hi

I Lrhisk
Knlnobis,

(heiſeſerne

nohsſn

Gikhne in,

bun nodisan
lacfurori
Nümyor
Nii iſi
1, ei in
Seuke, le

inkerenen
latur ale⸗

ncdeni a
1* 1
Cltam bnch
.

0 ſe

4

NO mottm

nan itumt-

wia .

ettrin
,uit i
o eciml

1

m.
lertie

,

1

lun

. 4.
SGeR.

7
4

Pauperes; Anime Purgantes; Sankti; Deipara. 1035

—— —

ante Chriſtam Domindsm procumbens, ſaorumg vulnerum IMluaſtria ſtig-
mata commonſtrans“ Zudex clementiſſime, ajebat, hæc ego vulnera pro

honore tui nomini ercepi, hos oculos égo, has manus, hoc pectus, Hoc
omne corpus pro te impendi, tormentis pliera objebturus membra, ſi plura

W, mihi fuiſſent corpora. Nunc vensam precor huic reo & Japplici, qus
meis ſe patrociniis totum commiſit. DQuod Cæſarius martyr, hoc & ma-

ter Dei, cæteriq, elite rogärunt. Annuit benignus Judex depreca-
toribus tam copioſis, & ſententia in aliud tempus dilata, me veniæ ac

vitæ ſecurum, ad corpus redire juſſit En adſam veſtro bono, ut certiore
jam fide, & ardentioribus ſtudiis divino vos tribunali prapareti. Eidete,

ut cum Deo ſolliciti ambuleti Proximè januam exrſpeltat uder, Clti

ratio reddenda eſt de omnibus, etiam cogitationibus. Dixit & in fe-

retro ſe componens vitâ denuo disceſſit. Drexel. cit. Tribun.
L. 2. c. Io. J. 3. F. I25. ex Vitâ & Amonis Archiep. Colon. LB. I. C. 3. Aap.
Surium tom. 6. Die g. Decembrs.
IX. Ex his ſatis declarâſſe, mihi videor, quàm, & quinam Concluſio.
faciendi nobis, & à nobis, dum vivimus, Amici, quibus no-
bis ſecurum iter à morte, ad Jjudicem, paratumq; habeamus.
Hi amici in terrâ pauperes eleemoſynis deliniendi, & in iis

ipſe Chriſtus judex, ſicut & Animæ in altero Orbe purgan-

tes ſuffragiis: in Cœlo Sancti, & ante omnes ſpecialiſſimè
Deipara, precibus, votis, ſuſpiriis, obſequiis devotis, idque
toto animo, ac omni ſtudio in ſalutis curam incumbendo,
ac perſeverante ſtudio. In proximo ſtat Judex; jamjam ad-
erit: paremus nos, & in excubiis ſtemus: hodie vel craſtinâa

à nobis poſcetur ratio; Vbi ergo tum Patroni noſtri? Vnum

adhuc addo, rem graviſſimi momenti, quòô planè monea-
mur, nobis amicos facere: En, etſi videamur nobis eſſe, cum
Dei adjutorio, in ſtatu gratiæ illius, certi tamen non ſumus,
nos in finem perſeveraturos eſſe: Etenim Theologorum
omnium vox eſt cum S. Thomâ, cujus hæc ſunt verba: Homo Perſeveran-
in gratid conſtitutus, ad hoc, ut usq; ad finem vitæ ſac in bono perſeve- I Er lal
ret, ſpeciali divino auxilio, contra tentationum impulsuis illum prote- tunn o jis
gente, indiget multis enim datur gratia, quibus non datur, perſe verare promereri

Pp Pb Pb 2 in poſſumus.

V. Conc. 46.
nitm. I.

1036 CoNcIO LVI. AdIudicium Præparatio: Faciendi Amieci:
5n gratid. 1. 2. 4. 09. art. 10. in Concluſ. mihi fol. 247. Atqui hanc
ſingularem perſeverandi gratiam nullis virtutum actioni-

bus emereri poſſumus: ſcilicet de condigno, ut loquuntur
Scholæ, ſed tantùm de congruo; hoc eſt: Deus poteſt hand

gratiam poſt omnia noſtra promerita juſtè negare, & dicere:
Nihil vobisz debeog: Donum eſt, non debitum, & planè gratui-
tum donum, quod aſſiduis precibus à Deo flagitandum.
A Simili. Explico: Princeps viro nobili Caſtrum donat, eâ tamen lege,
ſi ſidum obſequium perſeveret. At ille gravius in Princi-

pem delinquens, non tantùm Caſtri, ſed & Capitis amitten-

di periculum adit. Eadem ratio eſt omnium, qui graviùs
delinquunt in Deum: in gratiàâ erant, promiſſione cœlum
tenebant; ſed quia Promiſſorem offenderunt, jam & gra-

tiam, & cœlum perdiderunt; quod ſi Princeps ille viro nobi.

li eam faceret gratiam, quâ non poſſet unquam exrigere gra⸗
tiâ, hæc certe gratiarum omnium ſumma & excellentiſſima
foret, vix uni e multis millibus concedenda. Ita Deus vix

pauciſſimis hanc ſummam perſeverandi gratiam transſcri-

Pro Perſeve-pſit: alios omnes vult inter ſpem & metum ad ſuum pro-
tantiæ dono gredi tribunal; quando igitur Deus ſupremam illam perſe-
dquam ſuppli-verandi gratiam nemini promittit, neque nos eam ullis vir-

3 3 11 D O * % . . 9 X „ „%
& b attonis tutum officiis, etſi maximis, etſi creberrimè repetitis, pro-

in obſecrationis ſocietatem vocemus: ſic armatæ preces
non erunt irritæ. Drexel. cit. Tribun. L. 2. c. 6. G. y. fol. 135. En
quam miſeri ſimus: quàm ex nobis puréè nihil; qui ſoli & ex
nobis ſubſiſtere non poſſumus, ſicut hedera, quæ arbori ad-
hærens dicere poteſt: Te ſtante virebo. Adeo egemus Patro-

Oratio quo- nis. O Sanbtiſſimi Fatroni mei, guos invoco & veneror, ſalut 9 os in

S ad. charitate Jeſu Chriſti, & age gratias ipſe Domino Deo noſtro, qui vos
. atronos. Sſegit. Per illum vos rogare præſumo, ut pro me miſerrimo & maxi-
mo peccatore ipfe Deo ſupplicare dignemini, ut de faucibus diaboli ac

mereri poſſumus, digniſſimum, planè eſt, ut eandem hanc
gratiam horis omnibus, infimis precibus flagitemus, & in
eam rem cœlum & terram conteſtemur, omnesque cœlites

u,

—
t Me
libs ui
Eſet inhttu
Olun rſe
i tot
lendiſt

e5ales

y Her
14 6ℳ,6
609, ,0
Orſe
ſle
tra,
lennen
l. 18.
Aluſtacl
Geris/
Ee
aſt
benl lul
ſuhelug

ak gg.

lem
Potens
Cummn
duun⸗ .
kenr

iun
1
Vhnun

7,
/
1

NW

2=S
=

N
Neal hes
„ N
leda e
D WI
„
21 .
WebalkelA
1 . 1

ððð ,
vVV N3.M

1 6

4 1
n N
AW.

H—*
4Rtet fte
Cai

4 4 3
enhn
7 9*
itet
ercellenite
1 labeos

e CN
Daklain Alol

9 165
lee

4

ne fepeni

1,
Ut ea;NHNM..
. de⸗ 1.,

Kegteml
Mes l
AN ue

☛

DWDW Pauperes; Animæ Purgantes „ Sankti „ͤ Deipara. 1037

morte perpetud liberer, & à Deo meo ne ſeparer. Adiu vaté me quæſo
hodie & quotidie veſtri meriti & precibus; adeſte mihi in hord mor-
tis meæ, impetrate mihi veram pænitentiam, gratiam ſanlificantem,
& donum perſeverantiæe. Orate pro omnibus amici & beneſactoribus
mei, ac pro totaà Eccleſid Dei⸗ Amen.
piè colendi ſtudium ex nunc conſtanter. V. S. Auguſt. Medit.
cap. 27. MM JMMdU
Vid. S. Sales. Regal. P. 3. Cp. y. à f.-156. Th. Kemp. L. 3. c. “g. de Imit. Authores in
Chbe. Hierem. Drexcl. tom. I. in Trüumegiſto, de Caltu Cælitum, hanc mate-

Propone novum Sanctos
.
L. 2. C. g. & toto hoc libro. Et in Tribun. ILib. z. Cap. 6. JG. 4. & y. riam.

& Cap. 3. & a. item ſaprà citt. ElLP. Philip. D'Outreman. Padag.
Cbriſt. de Invoc. &ö. to. I. p. 2. C. 13. J. 2. 4 f. 396. & to. 2. bp. 2. cap. I.

fol. os. Morborum Patroni. De cultu B. V. Ilem tom. I. p. 2. C. 26.

à f. 212. ad 3zo. & Cap. 75. a f. 537. Diſpoſitio 5. ad bene mor. Pe-

trus Pennequin. S.J. Iag. ad Amorem Div. part. 3. Cap. 20. & 21.

Hilar. à S. Anaſtaſ. de arte bene mor. cap. & Amdjumento 12. à fol-
yé6o. Euſtach. de Roſar. Arsbene mor. exhort. 25. & 29. Paul.

Segneri S.J. Homo Chriſtian. P. 3. Diſc. ult. de praæparat. ad mor-

tem neceſſ. & Diſé. 34. ac 35. de Cultu B. V. & &8 Ge. Stengel.

de Judic. Divin. Tomo 3. C. 27. d n. II. & à fol. 315. Ang. Paciu-

chelli in gon. Lect. 61. F. y. à f. 259. Anton,. Dauroult. Flor.
Exwempl. Indice, V. Sanéti. Vid. Conc. 32. ſuprà, & Indice, V. Ma-
ria V. Sdanbtus " Fatronus, & alii citt. in decurſu Concioni.

43 er- 53 3-3263 -c32-k332- 43 3 --53 83--143 2--6326r f383--533⸗

CoNcIo LVII.

Deipara, Mater Gratiæ & Mater Miſericordiæ, adeo

potens, ut ſupremi Judicis, Filii ſui, iram & ipſam
damnationis ſententiam, peccatori juſtiſſimè de-

Ditam, avertere valeat efficaciter. Hujus in præ-

ſenti teſſera, Marianum Sertum ſeu S. Koſarium,

Pp pp pPH; cujus

1038 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusq, §. Roſarium, Salus.

cujus ſingularis & præclariſſima utilitas ad ſalu.

tem obtinendam proponitur, in incitamentum
Qàad devotum & quotidianum ejusdem uſum.
lDDomin Vocatum eſt Nomen Ejus jeſns. Lucx 2.21.
1. Januar. ⸗ M S=ð 4

UUnveniunt rebus Nomina ſape ſauis: Mann und Nam ſtimmet

Jefus, Salva- — offt zuſam. Id vel maximè & principaliſſimè verum
ter. Eusdem ☚☚t eſt de hoc ſanctiſſimo Nomine geſa, quô Chriſti Divi-
meatnationis nitas, Incarnationis ejus Finis, & is Salvator Mundi,

exprimitur. Etenim cùm ex Communi Theologorum, ho-
mo purus, ſeu qui non ſimul & Deus eſſet, Numini irato

condignè pro peccato gravi nullatenus ſatisfacere poſſet, ſeu
proprio ſeu alieno, neceſſiim abſolutè erat (ſiquidem homi-

nem penitus perditum, clementer nollet Deus; quem &
omnino gratis, ſine aliquâ ſatisfactione condi gnâ, & præcisè

(quod poterat) condonando injuriam ſibi ab homine in-
ſigniter illatam remittere non conveniebat) Deum aſſume-

re Naturam humanam, in quâ, per dignitatem Divinitatis
unitæ ipſi, mirùm elevatâ, tam gravi culpæ ſatisfactionem

præſtaret, & adeo Deus homo. Mortem enim nec ſolus Deus ſen-

zire, nec ſolus homo ſuperare potuiſſet, per hanc condi gne ut ſatis-⸗
fieret, ait S. Auguſt. ſerm. 6. de Temp. Breviar. Rom. Oct. Aſcenſ.

Lelt. 6. S. Ambroſ. in Ep. ad Hebr. 9. Tantum inquit, fuit pecca-
tum noſtrum, ut ſalvari non poſſemus aliquando, niſi anigenitus Filius
Dei moreretur pro nobis. Et S. Leo Ep. Sl. quæ reconciliatio eſſe pote-
rat, qud humano Generi PEropitiaretur Deus, niſi omnium cauſam Me-
diator Des hominumq ſuſciperet? Clariſſimè poſt alios Richardus
à S. Victore S. Bernardo amiciſſimus. L. de lIucarn. c §. ſic ha-

bet: Ad plenitudinem Satufabtioni, oportuit, tanta ut eſſet humiliatio

in e xpiatione, quanta fuerat præſumptio in prævaricatione *Kationalis
autem ſusbſtantiæ Deus tenet ſaummum hbonum, homo imum; quando er-

Aeo bomo præſumpfſit contra Deum, facta eſt elatio de imo ad ſummum.

opor-

(etrecanntn
itenzenen
ſom ock ae

mnnlte⸗
—
pyur / ,

lni 4 ſie

l.ff. in

Avaaenel
(Abſun iN

onlelen
Aleſtno⸗
klungt

eN prec

ocvunrur.
Unmntiae

Pusnrleos
hemat

Pinl

1

HMu

Eenin
ennn

nund aſe

ipalnen

41
guoi

eologend

Kretepckl

Atiten
Das, en

i D.

1)Domen

e

ONd
r,. Mur
imun, u
migenin

/

Naiehe, .

utin
4

7

4

1

=

6.

0A1A NN

Seegtene
Wchunen

euncliut

M.

Commendatur S Roſarium, &uz vis de votio erga Deiparam. 1039
oportuit, Gορ bumiliatio ſteret de ſazmmo ad imim dll expiationn ye-
medium; ſed hoc non potuit, niſi aliqua in Trinitate Perſonarum. E.
Conc. yj. num. I. Hæc adduxi ideo, ut oſtenderem, jeſum verè

cauſam, eàmque unicam, ſcil. primam, principalem, fubſtan-

tialem, & eſſentialem, ſine qua nulla homini ſalus obtingat:

éſtque eſas nomen proprium Verbi Incarnati, ac idem eſt, Chriſtus ſa-
quod dalvator“ lpſé enim ſalviem faciet popielum ſuum à peccati eo- lutis noſtræz
rum- ut prædixit S. Gabriel, Matth. I. 2t. & per quem ſuam cauſa unica

etiam primi in cœlo Sancti, ipſi Apoſtoli, & ipſa Virgo De
Mater: etiam tunc, cum ſalutem & coœlum obtinemus, ſæ-

piùs interveniente aliquaâà causâ ſecundariâ, ut per Patroci-

nium Sancti alicujus, & comprimlis Deiparæ; habet enim
Deus multos & varios modos, nos ſalvandi: neque hinc
quidquam aut virtutis aut honoris decedit Chriſto, prima-
rio omnis gratiæ & ſalutis Fonti & omnium: ſicut nec im-
menſo mari, quod non ex ſe ſolùm, ſed per flumina, & fon-
tes ſubterraneos, juxta id Eccle. 1. 7. ceu canales, aquas toti
orbi communicat conſtanter & liberaliſſimè, nihil decreſeit,
& ipſi velut fonti & aquarum abyſſo quaſi debetur totum;
Sicut & Fluvio illi egredienti de loco voluptatis ad irrigandam Pa-
rad'iſum, qui inde dividitur in guatuor capita, ſeu flumina, orbem

irrigantia. Geneſ. 2. à v. 1o. Ergo Chriſtus Deus homo immen-

conſequuntur ſalutem, quotquot ſalvantur omnino om nes, br neipalis, &
72 „ Medlator

1 ſummus.

Simile ab

Oceano.

Deipara ma-

ſum illud, inexhauſtum, & infinitum eſt omnium perfectio re gratiarum,

num & gratiarum pelagus: ſed hinc aliud mare minus,

Kat minus

tine ejus Nomen Maria à Mar,i derivetur: quia ſicut Deus præ-men: Maria,

cepit, ut aquæ congregarentur in unum locum, & Congrega-
tiones aquars um appellavit Aaria, Geneſ. I. Io. ita etiam voluit, ut
omnes gratiæ in Virgine congregarentur „& gratiarum om-

nium congregationes Maria dicerentur: ſic obſervat S. Chry-
ſologus ſerm. Iz6. B. Albertus M. ſup. Mi'ſm. de quòô mox plu-

ra. Interim verò dicendi materia erxit, quâ ratione, quibus

unde?

mediis

1040 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusg. §. Roſarium, Salus “

mediis ex hoc Mariano Mari gratiæ in alios deriventur, &

B. V. Gratid
plena. Expli-

catur Plenitu-

do gratiæ: in

Chriſto.

communicentur, ut & nos inde hauriamus in ſalutem, quam
meritò ſitimus Mßÿ
II. S. Gabriel Archangelus à SSS. Trinitate ad Virginem
Legatus, hanc ſalutat: Ave Gratid plena LucæI. 25. Explican-

dum eſt, quomodo Virgo Beatiſſima ſit Gratis plena, ne huic

aut nimium tribuamus, aut minus; in quò utroque erratum
eſſet. Plenitudo Gratiæ diverſimode diverſis tribui ſolet in 8S.
Litteris. Primdò illa eaque perfectiſſima ſecundum omnem

modum & menſuram, ſecundum quam Sapientia Divina, in-

finite potens & bona, eam alicui Creaturæ decrevit dare,

tribuitur & competit Chriſto: de quò Coloſſ. 1. 19. Complacuit

æterno Patri, in ipſo, Chriſto Filio ſuo, omnem plenitudinem in-
habitare, omnem perfectionem, tum ſapientiæ, tum gratiæ

& poteſtatis, tum denique ipſius Divinitatis: unde v. præced

1t Nt in omnibus ipſe brimatum tenens. Item goannu . 16. De pleni-
tudine AIus 20s omnne accepimus, quem voluit Deus & conſtituit
tanquam univerſale Principium, & fontem communem gra-

. 2=ðJ * AA-⸗ . .
tiæ, ex quòô in Genus humanum, in Fideles, omne genus gra-

tise deflueret, & derivari debebat; ut Chriſto debeamus o.
mnem gratiam & ſalutem acceptam ferre. Et ſic FPlenitudo

ciatie Chriſto ſoli competit, qui ſolus eſt Caput, Fons, Prin-

In Sanéctis.

priatur, quia i

cipium univerſale gratiæ: Sicut Soli plenitudo Lucis appro-

ipſe eſt fons quidam luminis, à quòô cæteris,

Lunæ, Stellis, & Orbi lux communicatur. Secundè Pleni-
tudo Gratie aliquando aliis ſanctis tribuitur; quia abundan.

tem gratiam communicavit illis Deus, ſtatui, miniſterio &
officio ſuo congruam, ut perfecte illo fungi poſſint; ſicut

CcCleſtis.

Ioannes, Stephanus, Apoſtoli, dicuntur repleti fuiſſe Spititu
Sancto, unusquisque juxta miniſterium, ad quod electus

erat. Item & hoc ſenſu dicuntur aliqui pleni gratis, qu ia gra-
tiam habent abundantem ad vitam æternam conſequendam:
eſt gratia, cujus conſummatio eſt gloria

hujus enim ſemen

Hoc modo precari ſe dicit Apoſtolus pro Epñcſi. .

ehecka in

4

Metentthr

—

—
Ninghumini

Cale he

ſan potel
Celt in
um khher onn
ocorAog⸗

/Cr

nirltielit
hn Ho
Civcrici
Tüngentn
Ginigemdr.
un,lſſſen
unliglin
un uiheu

4

atrii A

Uuk benete
Arſtione,

4

Ublcleii,

. .

hnningti

(kores n ennt

1

ncnoln,

1

Nctione
Mrl, Men

orie l

1

EE

—

4

—
e

frihefhe
lt, rchilet hn

S=

=

utite ſ

—

—
—

4

uinn,
iuu,
uiih⸗

ht GNd

S=8

=

= =
= —

⸗
ltroen

3) leenee
0 mroden

Stridul Nen .

ecuncdunor
iehtiabnne

7 6,
1 .

tie,

DensAH
CNNNeN
onnegenn /
to ebenm
RleNe

V impleamini in omnem plenitudinem Det. Epheſ. 2. Ig. Tertiò Pleni-
tudo gratiæ ſpecialiter poſt Chriſtum tribuitur Deiparæ; & In Deiparäã.

Commendatur §. Roſarium, & guæ vie de votio erga Deiparam. 0441

vocari poteſt Plenitudo ſpecialis Prærogativæ, à Deo eidem

conceſſæ, quia habuit ampliſſimam gratiam & excellentiſſi-

mam ſuper omnes Sanétos & Angelos. Majorem B. E. Maria,

ait Doctor Angelicus 3. P. q. 27. art. . C- gratiæ præ cateris plenitu-

dinem à Chriſto obtinere debuit, qua Mater illius eſſe merust, qui eſt o-
mnis gratiæ origo ac principium. Et: Vnicuiq, à Deo datur gratia ſe-

tunndum hoc, ad quod eligitur. Prædeſtinatus Filius Dei, &
omnium ſanctificator, habuit plenitudinem gratiæ ſibi pro-
1c Cecleſt

priam, quæ redundaret in omnes; ſed B. V. Maria tantam gratiæ
obtinuit plenitudinem, ut eſſet propinquiſſima gratéæ Anktori, ita quòl
eum, qui eſt plenus omni gratid, in ſe reciperet, & eum pariendo, quo-

dammodo gratiam ad amnes derivaret. Cit. S. D. ad I. Ritè ergo Dei- Ea Mater &
param, Gratiàâ plenam, Mare quoddam gratiarum eſſe diximus, Mare gratiæ,
cum reſpectu illius, cæteri Sancti, pleni gratiâ, ſint tantùm ac miſericor-

ſtagna, fluvii, & fontes, & ipſi redundantes: ut ab his gratias dic. .
divinas & beneficia accipiamus à certis certas; ab illaà verèò
ſine reſtrictione, omnes, omni loco, omni tempore: unde

ſicut ab Eccleſià vocatur Mater gratiæ, Mater miſericordiæ: ita
bene: Mare gratiæ, Mare miſericordiæ, quam Juſti gratiam, & pec-

catores miſericordiam participent: O Mare, quàm magnum,
quàm copioſum, quam liberaliſſimè ſeſe effundens! Teſtis

omni exceptione major S. Bernardus, ſap. Salve Regina, inqui-

ens, vocar i Matrem & Reginam Miſericordiæ, quia Divinæ Bonitatis
& miſericordiæ abyſſum, cus vult, & quantum vult, & quomodo vult,

creditur aperire; at quis peccator enormis non pereat, cus ipſa patrociénia

fſuſfragii præſtat. Et ſerm. ſup. Magnif. Nec, ad Mariam accedere, in-
quit, trepidet humaha fragilitas; nihil auſterum in eà, nihil terribi-
le, & Cc. omnibus miſericordiæ ſinum aperit, ut de plenitudine ejus acci-

Piant univerſi. Et : Dut meſericordiæ tuæ, bbeneditta, longitudinem

Ev'latitudinem, ſublimitatem E& rofundum, queat inveſtigare? Nam
longitudo ejus s n diem noviſſimum invocantibus eam ſubvenit nni-
verſis. Latitudo ejus replet orbem terrarum, ut tud quoq; miſericor diä

Beneficentia anreg 6 B11 .
Deiparæ in rium, de quòô dicendi eſt intentio, Iubet primùm qdicta ſtabi-

mulla redem-
ptio, Lege
Dei ordina-

1042 CoxciO LVII. Per Aariam, ejus4, §. Roſariumm, Salas.

— ——

plena ſit omnis terrd. Sablimitas ejus Civitati ſupernæ attingit re-

Zaurationem: Profundum ejus ſedentibus in tenebri & umbra morti

ohbtinuit redemptionem. Per te enim cælum repletum »infernus eva-
cuatus eſt; inſtauratæ ruinæ cæleſti Yeruſalem, expebtantibus miſeris
vita perdita data. Ita S. Bernardus. V. March. tr. 4. de Cſic. Paſtor.

TLkelt. z. f. 39 4. & Lect. 6. d f. zoz. Conc., ſequ. n. ſ.
III. Antequam vero accedam ad S. Virginis hujus Roſa-

lire adhuc paucis; quanta ſit ejus non Dignitas tantùm, ceu
Matris Dei, ſed & hinc Poteſtas ampliſſima regratiandi ac

miſerendi, à Chriſto ipſi fata, ut hic planè videatur Matri
liberaliſſimè conceſſiſſe dimidium regnum ac imperium

ſuum, ſibi reſervando Judicium & Juſtitiam, huic verè gra-

tiam ac miſericordiam. Hoc ſatis probavero, cum demon.
ſtravero, Clementiſſimæ hujus Virginis poteſtatem & im.
perium in ipſum infernum, & eo dignos, quos inde ſuâ mi-
ſfericordiâ ſervat, imò & extrahit & liberat: de quö ſaprà

Conc. a2. n. 9. tactum aliquid, hic autem magis declarandum.
Graviſſimus Theologus [oannes de CarthagenA⁴, de Arcan.B. V.
I.-ib. Ig. homil. 1S. docet: Beneficentiam Beatæ Virginis adeo

in omnes ſe diffundere, ut illius participes ſint cœleſtes In-

colæ; Viatores omnes, tam fideles, quàm infideles; Animæ

ergaſtulo Purgatorii detentæ, immo & nonnulli, qui pœnas

Inferni ſuſtinentes, Virginis tamen interceſſione ad vitam

In Inferno revocati, factâ pœnitentiâ in cœlum evolârunt. Etſi enim
de fide ſit, Sententiam ſupremi Jjudicis Lege ordinariâ irre-

vocabilem eſſe, & ignem damnatorum æternum. Licet in-

N

dit. q. 1. art. . & q. 7a. art. 2. adeo damnatorum ab inferno li-

ſuper veriſſimâ S. Thomæ Sententia F. 5. q. 52. art. 6. C. & in Ad-

berationem, vel eorum mitigationem pœnarum exhorre-

ſcentis, ut nec per Chriſti Paſſionem infiniti meriti & pretii,
nec per ejus deſcenſum ad Inferos, ereptionem à reatu pœ-
næ infernalis, vel conſolationem ullam in eo degentes, con-

ſecutos fuiſſe, affirmet. Et cit. a. 6. ad . Quod Chriſto deſcendente

a

X

K1, in

ꝗ“

wuklin

ſiſeng omig,

nsi linb.
cvmen l

—

run. V it.

n,, cettiflm

D

ſenitun.
IuAKCNI
asonnuf

Eerirgkknpns
in Aiote
n ſer neci
incg Virgi
Wer urti
in de
Stonswlo
sNnend

=

E

4

Se
Se

=

SS

=

—

“r

—
=—

=

ulllmnt, N nn

igtend anel

mlifn ans,
nicit annn,

Nrind

acdd inferor, omner, qui erant in quacçunq parte infernt, ſunt aliqualiter

6 enr.. 1.
1EieE.

3„7

ane oc, Hidl Ofe Defengs

G., lege diſpenſatum:

1 11†

. 1

1
. 4 6 %
, Me en

eo,cun
Vtelaten dl

cs e t

sGln

ſorcxlelss

9

,9 e

Commendatur §. Roſarium, &ouæ Tis de70

väſitatt. ſed quidam al ſuam conſolationen⸗

modè, Aaves morti & inferni,
2 linin

tiſſima Virgo, omnis
Ditè apoplexid, paroxismo, peſte, ph

honoris obſequium perſolverit; impoſſib'le eſt, ut pereat.
dax, ſed verax dictum, ſi

tio erga Deiparam. 1043

—,—

—

E& liberationem, ut eos
omnes in Limbo Patrum conſtitutos,

1 quidam autem ad ſuam
confutationem & confaſionem; ſecut damnati. Vnde D. Auguſt. L.2.

de (ivit. Des c. 24. Nimis præſumptuoſam eſt dicere, uiquam eorum

ſupplicium kternum non Ffuturem, quos Deus ituros in ſupplicium Aixit

ternum. Vid. ſup. Conc. y. n. 2. & ihi loci in marg. citt. Licet, in-
quam, certiſſimum ſit hoc: Iy Inferno nulla eſt redemptio KRe-
Non tamen de fide eſt, nunquam in eNâ

uti
Originali concipi; non tamen de fide, has

peccare, ac cum

Leges omnia privilegia & diſpenſationes exchudere. V. cit.
licet interim in inferno

fuerint ad tempus puniti ſecundum præſentem eorum in-

Conc. 42. n. 9. Etenim tales homines,

de fide, lege ordinariã omnes mori, &

juſtitiam, abſolutè tamen prædeſtinati fuerant ad æternam

ſalutem, per medium illud prodigioſum ex immensàâ Dei be-
nignitate & Virginis interceſſione, qui habent, licet diverſi-
ut docent S. Thom. Carthag. cit.
homil. 15. f. 113 addens, quare nec ratio Prædeſtinationis vel

Reprobationis ullo prorſus modo variatur, ſed firma, immu-

tabilis & perpetud ſtabilis perſeverat. Te Dem, 6irgo, Deus

c exaltavit, ut omnia tibi ſecum poſſibilia eſſe donärit! alloquitur

Virginems. Anſelmus de Laud. Eirg. c. 12. Et : Sicut enim, hea-
àte averſus & deſpebtus, neceſſe eſt, ut intereat;
impoſſibile eſt, ut pereat.

ita omnis ad te converſus „& à te reſpebtus
perſurus, ſit blasphemus; émpoſſibile eſt, ut pereat.: Si quis ſui-

reneſi correptus, men-
te, Confeſſario, & omni humano auxilio deſtitutus, imè in-

expiatus ſine Sacramentis exceſſerit & vivis, Mariam verò

Deipara ma-

lãa morte de-

unctos ab

Sit potator, ſit ſcortator; impoſpile eſt, ut pertat: ſit adulter, ſit at. libe-

amaverit, coluerit, aliquod ei indies pietatis penſum aut

Ptor.

ſfides ſit Richardo de S. Laurentio,

Canon. & Archidiac. Eccleſ. Rothomag. afimir. Cudin. de erd-

1044 CoNcIO LVII. Per Mariam, ejusg &. Roſarium, Salus.
ptor. Eccleſ.f. sog. Ploruit circa 1230, ſcripfit libris 12. omnimo-
das B. V. Matris Dei Mariæ Laudes. Qui ait L. . de Laud.
Virg. Qud juſtitid, Vel qué jure ipſa ſalvet dammabiler, &
tid defuandtos, quis Juſſiciat enarrare?“ Conſtat autem, guod ita facit.
exorando nempe Judicem, ne extremam in eos damnationis
ſententiam fulminet, ſed in priorem vitæ ſtatum, in qué
agant poœnitentiam, interceſſione ſuâ reducat. Conſtat au-

Pem, quod tta facit: referentibus magnis & gravibus Auctori-

bus, & ex iis ego; non ad præfidentiam ab eo ſumendam, ſed
fiduciam in Matrem Virginem habendam. V. AEngeler. Cæl.
Emip. PF. S&. Dominici JH. a. f. I 70. & Aſſumpt. B. V. F. I. f
plis remonſtratur. ””
Brobatur e-
emplis. Virginis: ait cit. Carthag. Omiſſis variis exemplis, de qui-
bus libro ultimo agam, inquit, ſolum illud referam, quod
Joan. Major. E. Confeſſtor Exemplo r. & Ex Diſt. 3. Pec. Eempl. Exem-

plo 46. Rutilius Benzonius Epiſc. Lauretanus, in Epoſit. Pſalmi
S6. c. 32. Commemorat: Item Engelgr. citand. e Eodem, & Vin.
cent. DBi. . C. IIZ. & Winello, de B. E. c. 36. Matrona quædam reli-
gioſæ valde converſationis, licet maritali vinculo teneretur,

Matrona in
peccato mort.
mortua, ab 5. —— S e. . 111 ett
inferno ſer- Jeluniis tamen, orationibus, eleemoſynis, cæterisque pieta-

wata per Dei-tis excrcitiis inſiſtens, vitam regularem in habitu ſeculari

param. quodammodo ducere videbatur. At crimen aliquod oc-

& ſine bpaniten-

IV. Id ita de facto contigiſſe per interceſſionem B. M.

Conekkicocernt

* 5

4

cultum in adoleſcentiâ commiſſum, præ nimio pudore, mu-

lierculis nimis familiari, nemini confiteri auſa, ita ſpecioſo
titulo Confeſſionem claudere ſoleb
æ modö protuli, & quæ non protuli, culpabilem me fateor coram Deo
& vobu quæ verba cùm in ſingulis Confeſſionibus iteraret,
ſuſpiria, ac tota in lachrymas

trahebat ex imo cordis longa
ſolvebatur; quod cùm per annos plures continudNſſet, acci-

dit, ut in ſacerdotem, tractandarum animarum peritum in-

cideret; qui aliquid maligni in corde latere ſuſpicatus, mul-

tis argumentis & motivis id ab eàâ elicere conatus eſt, ſed
fruſtra. Non multè pèſt lethali morbo correpta, & minimè
con-

at: De omnibus peccati meüu,

mekter
celi ine

Elermemngn

Crcin,adnidti
ſbim, eiseve

Metmeviri
Einhos rapt

ltl

eſſonenl.
emplis, Ee
Ifefermn
e. rem e

biſt.
1 Meli

Nculotenee .
tetole et
habiumnkalt
n Aiſvot
vopctbon .
ſ iu hedd
uetti

1

ſtenn n⸗
Hoaibss
Ouinken
Nnindh
=
i
e

=—

=

3
1
1

=
——

,K
t⸗ 6

==

Commendatur S. Roſarium, & quæ is de votio erga Deiparam. 1045
cCconfeſſa, infelicem animam exhalavit: corpus verò inhuma-
Itum jacuit, donec filia e remoto vico ad exequias evocata

adeſſet, quæ cum feſtina accurriſſet, & ad conſpectum ca-
daveris, domum lamentis & ejulatibus compleret; ecce ti-
bi mortua revixit, & filiæ ploranti dixit: Noli timere filia, quo-

niam miſericordia Domini, qiuòd non ſum conſumpka- ac mox Sacer-

dote accito, turbâ domeſticorum tumultuante emiſs4, oe-
cultum virus per Confeſſionem evomuit. Tum famâ tanti

prodigii in vulgus ſparsâ, confluentibus undique ad redu-

cem ex altero orbe populis, totam rei ſeriem expoſuit: Ego,
inquit, miſera peccatrix, ne ſpeciem ſanctitatis, quâ apud ho-
mines valebam, amitterem, fœdum ſcelus, quod clàm ad-

miſeram, nunquam aperire ulli mortalium auſa fui, ſed hoc

domeſtico carnifice agitata, indies ante Aram Matris Miſeri-

cordiæ, admiſſum ſcelus lachrymis & gemitibus acerbè plo-
rabam, ejusque gratiam implorabam. Poſtquam autem in
. .
aad inferos raptabant & ſui prædam jactabant. Has inter ex-
tremas deſperationis anguſtias ſubiit, quam toties profuſis

hoc ſtatu è& vivis exceſſi, tartarei Spiritus infelicem animam

lachrymis rogâram, Virginis Matris opem implorare. Nec

morqa, in regione umbræ mortis Signum magnum, Mulier

„

amicta Sole, apparuit, ad cujus conſpectum deemonum tur-
ba conterrita aufugit, præœædäâmque ex unguibus dimiſit;
ſicque luci reſtituta, tempus pœnitentiæ, & animum ex-
piandi, per te, 6 Maria, cui nihil impoſſibile, mihi conces-

ſum eſt. Enixe exoravit Dei Mater jeſum Filium, ut ab e-

jusmodi æternis pœnis eam liberam eſſe vellet, eò quèd,
,„1 4 2 12 7 * „ 2 * 2
cum viveret, quotidiè coram ejus imagine illam piè exoràs-

ſet, ne ob tale peccatum damnationi addiceretur æternæ:

Annuit Filius: Atque iis enarratis, rurſus moriens, ex fauci-

bus Orci erepta, ſalutem æternam conſecuta eſt: Hinc ar-

gumentum facilè formari poteſt de aliis, adhuc in ſtatu viæ,
& hujus vitæ exiſtentibus, quàm his ſubveniendi, facultas
ſit, & poteſtas Virgini Deiparæ, quæ jam in alterum orbem
́”U trans-

Q(I qq qq 3

S

2

1046 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusg §. Roſarium, dalus.
transgreſſos, in peccato gravi emortuos, & quibus de ſe fu-
Pererat ſola damnatio, ad vitam, ad gratiam, ad cœlum re-
Sanéti ad vi- vocaverit ſuâ interceſſione.

Denique, cum aliorum San-

tam revocà- cGtorum precibus, ita annuente ſuis Amicis & Servis fideli-

runt in pecca-

bus Deo, quamplurimi non ſolùm Fidelium, ſed etiam In-

mMorfuos, fidelium, & non baptizatorum, in vitam revocati ſint, quo-

rum omnes in gratiâ obiiſſe, nemo dicat; ſed quosdam ad

inferos deſcendiſſe, eorundem pœnis reos, qui ad vitam ſic

revocati, per Baptismum & pœnitentiam, alter4 morte de-
funcéti, ſalvati fuerint: cur Matri Dei negandum erit, po.
tuiſſe, ex ſummo Filii Privilegio, portas Iinferi infringere, &
quos voluiſſet, ad vitam mortalem iterum revocare: ut

peractâà debitãâ ponitentiâ, tandem ſalvi fierent: Ilud autem

§. Agnes.

5. Cath. Sen.

S. Severus.

S. Xaverius.

Sanétorum Patrocinio effectum fuiſſe, remonſtrant facta,
plus quàm digniſſima omni fide. Sic S. Ambroſ. ſerm. go. &
D. Maximus, ſerm. 2. narrant, S. Agnetem excitaſſe à mortuis
Juvenem Idololatram, filium Præfecti, à demone occiſum
ob ſtuprum in Virginem tentatum, & adeo, cum actuali pec-
candi deſiderio æſtuaret. Sic in vitâ S. Catharinæ Senenſis
legimus L. 2. c. o. ejus precibus animam matris ejus in pec-
cato mortali mortuam, fuiſſe revocatam ad vitam, & ab in-
ferno liberatam. D. Gregor. L. n. Dial. c. 12. ſcribit à S. Severo
excitatum virum peſſimum, qui à deæmonibus ad inferrnum
deducebatur. am, tius eſt ranciſco
Xaverio Indiarum Apoſtolo (de quò fidus hiſtoricus, P.oan-
nes Nadaſi Anno Dierum Illuſtr. 2. Decemb. Eiginti quinq; mortuos
ad vitam ab eo revocatos, ajunt jurati teſter. Etiam Zainquaginta
univerſim à mortuis reſurrexiſſe, Deo per Maverium eos ad vitam re-
vocante, aſzrmant L'itteræ antiquæ & novæ. Ap. Engelgr. Cal. EPmp.
F. §. Maver. G. 3. fol. p6z.) eum A. 1550. primo miraculo reſuſci-
tàſſe filiam Ethnicam, parenti, dein hoc miraculo cum ſuis

Vt alia taceam, recentius eſt de S. Franciſco

converſo, faſſam ſe à morte quamprimum à tetris ſpiriti-
bus raptam, in terribilem ignem ab iis deturbandam, Cornel.
Hapart J. Hiſtor. Eccl. p. I. in Japon. p. 2. C. 4. fol. 2y. Applicemus

nunc,

Albr min
illunts

EEminkccl

(ppeitn/
MINC,MOR

, portkltra
ſiſengum
ſnt i
N. bns
o igins
kone ,lute
encumart
emonmobu
Hani⸗

murocusel

(Aieſatii,⸗

ohrmce

kgrögge

/

uUIn, gue!

—

maun copi
ſrones,
Htats Non
mm. Hos
tiittesn

1

—

=

—
—=à

—,
=.
Se.

===

— —.—
= —
—=

UalRnbli
In Klilnee
iikolls he
4 Eehtkine,

Mm .

—
—

. oneskcte
Mnneg,

munde Commendatur §. Roſarium, & quæ vis de Votio erga Deiparam. 1047
Nibut nunc, pro Regul4, effatum 8. Bernardi Epiſt. 1za. quod vel pau- Quid ni lon-
i mortalzam co, 456 ſ 1. Ge collatum, 270 ſt fas ſulpicari, tantæ E. Irgini ge magis Dei=

14
III, AC

* fuiſſe negatum. V.
d Laumpt. 6 . adf. Cel. Einp p. 2. F. 1,5,. & ſegguWuW.
V. Ezx his facilior erit probatio, & remonſtratio de S. Ro-

1
4
eaet ſne⸗
VocaL I.

4
Wigce
lec (Wo

1.
4feof ſpeffa t
Altetathone!
1
„ 1 Arſt
5 „ 5 51
rort fnrſnoofe
Avrt IIIhE

W ktar afaI

inti gug

tium l
&
. ſI
IAC/O,

cue,

M,

Ntelnt,

ancaNO

ℳ%

ſario Virginis (de quò jam nunc) ex ejus devoto uſu & pre-

catione ſalutem nobis obvenire, & certò obtineri poſſe.
Sciendum autem prius, quid ſit Roſarium: Etſi paſſim de eo-
dem omnibus conſtet, & notius ſit, quam ut multis dici
opus. Admirandus ſummæ Clementiæ & Providentiæ Di-
vinæ modus eſt, dum nos homines miſeros pro noſtràâ con- variè nos ad
ditione variaâ, ad ſui amorem, honorem, obſequium, deniq;

$ 8

ſaaviter & fortiter pertrahit, ac deducit:

ad noſtram ſalutem,

Ita funt varii hominum Status ex ſe boni, neque ſcelerati,
aut implicantes ad peccatum: ſummi, medii, & infimi, in
quibus quisque ſalvatur, ſi conformiter Legi Divinæ vivat.

Sic ſunt in Eccleſiã eàdem Dei variæ ſacrorum Ordinum Re-

V. cit. Carthag. L. Ia. hom. 15. ad f. Engelgr. cit. F. As- Para H

Deus multi-

ſe, & ſalutem
noſtram per-

duc

1t.

ligiones, quæ Deo arctius in amorem & obſequium obſtrin-

gunt, cum copioſiore in cœlis mercede. Sic ſunt variæ Con-
gregationes, Fraternitates, Sodalitates, ipſius Dei (uti 88.
Irinitatis, Nominis Jjeſu, V: Vulnerum Chriſti: & c.) & San-

Gorum. Hos omnes præeminet Deipara: cujus ſunt variæ

Fraternitates, uti S. Roſarii, S. Scapularis Carmelitarum, al-
terius Scapularis Matris Doloroſæ Servitarum, (de quâ Flo-
n rent. Schilling Terra Vwent. 4 f. 176. Dom. Faſſ.) aliæque ſub va-

riis Titulis: Annuntiatæ, Immaculatæ Conceptionis & c. De

Fraternit. Conc. 6o. à n. 3. & Conc. yS5. Imòô & extra has ſacras Re-
ligiones & Fraternitates (in quibus equidem magna ſunt ſa-

lutis adjumenta) ſunt & alii multi funiculi univerſales &
communes, vincula charitatis, quibus & à Deo trahimur,

& Deum ad nos trahimus, ſalutémque facimus certam; uti

Charitas „ quæ operit miult tudinem peccatorum 7J. Petri a. 5. . Stu-
dium Eleemoſynæ quæ ab omni peccato liberat Tob. a. II. Mor-
te, Tob. 12, 9. & ibidem: à morte ſcil. æternâ, & ſæpè

etiam

S
”RMc

1048 CoNcio LVII. Per Mariam, eisg §. Koſarium, Salis.
præſente. Vid. Cornel, ibid. Et alia Opera illa, ex quibus co-
Agpnoſcitur Prædeſtinationis ſignum: quæ inter, eſt & Oratio
Roſarium „qu W bumiliantt ſe nubes penetrabit Eccli. 3y. 2l. Et hujus Oratio-
quid ſit? nis Pars quædam ſingularis eſt recitatio ſacratiſſimi Roſarii
Deo & Deiparæ vel maximè grata acceptâque, concinnati

& Salutatione Angelicâ, à Spiritu Sancto dictata; quà utrâque
Oratione nulla melior, nuſla pretioſior. Roſarium dicitur:
un ale. letationer enim ſtæ, ait B. Alanus de Rupe, ap. 1. Apolog. num. 2.
uß: Uanus, ſent velu Juædem Roſe Augeliæ, (Eſt autem hic B. Alanus, cujus

Concionibus habendis ad populum ferventiſſimus, vitæ ſan-

tibus, ſibi deſponſavit annulo Virginitatis ſuæ, de Crinibus
ipſiusmet Mariæ concinnè facto: B. Alan. Rediv. p. 2. 6. a4. . 123.)

Corona vocatur, quæ totidem granis conſtat, quot fuerunt
habet Roſarium, vel ſeptuaginta duo: Alii ſacram quinqua-
genam illud appellant, cum Alexandro PP. in Bullas Et ſi glo-
rioſos. Quia quinquaginta Sautationibus Angelicis conſtat.

Pf eeri 4, B. Alanus p 1.c. . Indubitanter arbieror, zit Carchag. cit. ho
alterii Au- L.16. mihi fol. 239. Formulam hanc Roſarii certo ac ſi

elor S. Domi- mero, quò Oratio Dominica quindecies, & Salutatio Angeli-

in tres Salutationum Angelicarum quinquagenas, quibus
quindecim Chriſti ac ejus Genitricis Myſteria meditanda
”MUDW M PpPpro⸗

Pundänss
ex Oratione Dominic, quam ipſe Chriſtus docuit Matth. 6. 9.

in hoc genere ſæpiùs mentio ingeritur, Natione Theutoni-
Eus, Ord. Prædicat. In Divinis Scripturis Vir verſatiſſimus, in

DZð

ctitate integerrimus, B. V. Mariæ amator ardentiſſimus
(quem ea, Chriſto præſente, multisque Sanctis circumſiſten-

ac Roſarii diligentiſſimus evulgator. Carthag. Lib. 16. hom I..)

unn heis

Eſalterium, continens Salutationes Angelicas 150, e diätum d ii
HMalterio Davidico, quodq fgera fuit Angelicæ Salatattonts; Cantice
erim et. Legi, ſigera Nove faerunt, ſecandum S. Ambrof. ait idem

ca, inſtar Davidici Pſalterii centies & quinquagies repetitur,
ortum & primordium habuiſſe à Sanctiſſimo Dominico, in-
clyto Ordinis Prædicatorum Patriarchâ, qui illud diſtribuit

cunuiil

—

Dei macn

PDonicicumn

irdtnionen
unkkkert
bmerſi
ntenſ
Gmrenerati
(bmpleyst
Glscui
(ernüert

—

Pitkſelh
KtntCnnen
Uunhnn,
Immndeihe
v

—
=
=

Ciuii

1

Punnbſoon
Arcunene
AWunNe
Munn
erni Nen

terna. bt

— =

Altinttio

umm ine
Kaeme

=

—

fanihe

S= —
=

–

=ð

Krind Commendatur ” Roſarium, & quæ Vis de Votio erga Deiparam. 1049

propoſuit, à B. Virgine monitus & c doctus, accedente ingen-
ds ti Dei miraculo, inſuper ipio Chriſto Domino monente
hhII B. Dominicum, eique præcipiente, prædicare Populo Roſa-
nin rii recitationem: de quibus enucleatè cit. Carthag. quin &
e alium Ordinis Minorum Tyronem Beatiſſima Virgo edocuit
d coronam & ſertum ipſi gratiſſimum & huic meritorium, te-
anin e. xere, non ex ſioribus, qui citô marceſount, nege ſemper haberi poſſunt,
Nn (cum antea ſoleret peculiari ſtudio & cultu Virginem Ma- Deipara do-
trem venerari, lectiſſimas Roſas ex horto decerptas, & in co- cet Myſteria
rollam plexas ſacræ ejus ſtatuæ vertici imponendo, jam ve-in Rofario
rò triſtis, cum id ampliùs in Tirocinio imp editus non poſſet) uminanda.

4
4

“

I

nicl Angs

Ur udentme

dscrum

e, EC

Domin. j. a. f- 1134 O ſegi.

1
19

—

HM
õäõü

rorfrmm

VI. Sed, uti memini

ciam in quibusvis Animi & corporis neceſſitatibus, publicis
“ & privatis, quorumvis hominum: & quod omnium caput, &
velut compendium eſt, ipſam homini

.

ſed ex piis precibus, quas ipſe poſſet, & Angelus docuiſſet

recitare, ſexies, proferendo Salutationem Angelicam decies,
& ſemel Orationem Dominicam, in memoriam Myſterio-

rum ſuorum, quæ exprimit ex Lucâ Waldingo, Annalium

Minorum Scriptore præclaro, ad Ann. 7422. n. 6. Engelgr. F. J.

ini, paſſim etiam rudibus hujus ſacri
exercitii uſus & devotionis modus notus eſt: florente præ-
ſertim in locis quamplurimis Archifraternitate S8. Roſarii.
In cujus commendationem & fructum animarum, juverit &
nêſſe, & expendere ſummam ejusdem utilitatem & effica-
n in ceſſitatibus, publicis

ſalutem obtinendo,

etiam cùm in peccatis inveteratus, in graviſſimo fuerit con-

H ſtitutu s damnationis periculo, & jamſam in faucibus diaboli
& inferni. Nempe per Mariam ejusq; S. Ro ſarium Salus & vi-
ſus eſt, Signum Devotio Ro-

ta æterna. Etenim ſacrorum Aſcetarum Sen nu
„Pradeſtinationis manifeſtum eſſe, neminem, qui Corollam farii ſigum
Marianam indies Virgini Matri perſolvit, damnandum: & elt Præ deſti-
hanc æternæ Prædeſtinationis teſſeram potiſſimùm Roſa- anoms.

rii cultoribus propriam eſſe; uti ipſa Dei Mater aliquando A Deipari
B. fAlano, Sponſo ſuo revelavit: Verba Virginis ſunt: Dulcis facta revela-

47 HM Mechtl de Jud. extr. Rr rr rr Spon- tio B. Alano.

1000 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusg, §. Roſarium, Salis. Gmuln

Sponſe, Secretum jam tibi pandams Divinz Providentiæ- ſcias, & ſecurè Peigheg
intelligas, quod & ſine morà aliis patefacias, quòd ſignum probabile & VamCocent
propinquum ſit æternæ damnationts, horrere & negligere Salutationem (ſelcllotl
Angeléicam, totius mundi reparat? vam. habentibus verò devotionem ad NtKalil
hanc, ſignum eſſe ordinationts & prædeſtinationi permagnum ad gla. MMiifl u
Confeſſio riam. Hac in re etiam inimici noſtri ſunt teſtes: nam ſub menteolſfu
doœmonis ex S8. Dominico domon Per 08 energumeni juſſu Virginis ibi erſen i,
energumeno. apparentis, coactus eſt hanc veritatem palàm edicere: Nemo, ülmti
nemo, eJulans clamabat, qui in Roſarii cultu perſeveravit, æterni adiu. randb, 0
dicatus eſt ſupplici. Tpſa Eirgo beatiſſima ſummis etiam peccatoribu Vktſhle
in extremi miſeris miſericordiam impetrat & pœnitentiam. Engeleũr. Michih
cit. Comprobemus hæc uno alterôve discurſu, unde nobis (Wobcdkhn
conſtet, & unde expendamus, Roſarium Beatæ Virgini ſa: mhummn
crum eſſe illum funiculum, quò eadem peccatores maximos (thocn
fortiter attineat, ne vel in profundum inferni delabantur, (cencezot
vel ut inde, jam mortui, extrahantur, uti ſupra locuti fui- miliinee
Miſericordia: mus: En magnæ hujus Matris miſericordiam quaſi Miſeri uunmiſſio
Miſeri chor- chordam, ut aliqui Miſericordiam explicant, & cœlo proten- macin,
n. ra: F ſam: cujus manifeſta figura eſt ex Joſue 2. v. 17.15. &0 al- Funicu- iſſt uht
nigalu 4 Cor Ius Coccineus, cCujus indicio & viſi u ſervaretu r Rahab, cum patre yluiolucr
eineus Rahab: & Matre, fratribus, & ſororibus ſuis, &c. quem Funiculum iut luh
Joſ. 2. &. Coccineum in ſignum determinatum & præſtitutum appendit in onkn
feneſtra, Rahab cum ſuis, hac ratione, ſervatã Zoſue 6. 42. & Qn Elni
quidem ſolã, interfectis omnibus aliis, à viro nsqg, ad mulierexn, ilelelan

ab infante usq; ad ſenem; in ore gladii. Adeo hic Funiculus Coc-

cineus ſignum libertatis & ſecuritatis fuit Rahab meretrici,

Hebræis, domum Rahab eſſe) niſi appenſus fuiſſet, & hæc
ſine dubio cum omnibus ſuis periiſſet, Jeric

urbe cum ſuis domibus, quibus hic Faniculus Coccineus appen-

ſus non fuerat, Dei inſtinctu, exuſtâ & penitùs excisà cum⸗

tantæꝗque felicitatis omen, ut dein nupta Salmon, Principi
Tribús Juda, effecta ſit mater Davidis, Salomonis, Regum
omnium ex iis natorum, & ipſius Chriſti: qui Funiculus
Coccineus, (ſignum, quòô dignoſcendum erat à Victoribus

Mincn, ſien

4

lſzſdenn
frq
niiiſ,
Minut, Nin
ünen
uugrite
4 im
ihen le

gra e

4,
ey,, .
lelue

4 1

0

mecicat

tit, A .
tum ummn

itentius iil

Nae in
oresnuBd
migeltum

n lcvrif
„ i Me
tennhon

hhahmmun
Utumn en
Mul

ANAmn⅓
mnan
ebagenme
Mon,NH

ipſo ejus Rege, & omnibus incolis.
manuducente S. Theodoreto.
eſt peccatorum.

Commendatur S. Roſariunm, & quæ vu de votio erga Deiparam. ꝛ0 1

—
7 .

.

cut & alii Chananæi, quos omnes in ore gladii interfici, & nul-

lam omnino viverée permitti ‚juſſerat Deus Deuter. 20. 16. ne Ffortè
docerent eos facere cunitas abominationes, quas ipſi operati ſunt diis ſuis,
peccarent in Dominum Deum) & ipſi peccatores, Idololatræ
juſtiſſimè à Deo exciſi: ſola tamen, cum totâ familià ſuâ ſalva-

Jam ad applicationem, Applicatio ad
Rahab Meretrix exemplum B. V. & ejus

Fuerunt equidem cæteri Jerichuntini, (ſi- S. Roſarium.

tur Rahab. O felicem Funiculum Coccineum quis iſte:? cujus fi-

gura & typus eſt? Paſſionis & Sanguinis Chriſti, cujus fide &
meritis Rahab liberabatur à morte animæ & corporis, juxta
S. Ambroſ. Auguſt. Hieron. Origenem, ap. Cornel. hoc oco. Ad

noſtrum propoſitum S. Theodoretus vult ſignari Labia, pre-

ces, & Patrocinium Deiparæ, ceu ſignum ſecuritatis cunètis

* Stignum hoc,
ait, Honſus in ore sponſæ, tanquam in feneſtrà collocatum intuetur, α

ſicut Funiculus Coccineus, inquit, labia tua, & eloquium tuum decorum.

Calamat. Glva Diſe. 44. n. 9. Sicut vitta coccinea. Legunt Septua-

ginta: Scut Funiculus Coccineus. Et Rupertus Abbas hunc lo-
cum, & Funiculum Rahab myſticè explicans & B. Virgini
adaptans: Ecce Rahahb meretrix, inquit, duleis eloquii tui vittam

coccineam, ſive Funiculum Coccineum, in feneſtra ſad ligavit, ſignum

ſuæ fidei, quòd nuntios Joſue Nve geſu, ſaſceperit, atq; ſalvaverit; dum

ejusdem devotis famulis & clientibus, ad placandum Nu-
men juſtiſſimè contra nos iratum, & ad conſecutionem ve-
niæ ac remiſſionis peccatorum. Alludit adillud Cant. 2. 3. Si-
cut vitta coccinea labia tuas & eloquiunm tuum dulce.

Eccleſiâ (Gentium, quam Rahab repræſentat. V. Cornel. in Joſue 2.

249. fine cap. & in Cant. g. 3. f. 177.) quondam peccatrix, & idololatriæ

meretricio ſordida, Aulce eloquium tuum, qus magnificavit anima tua
Dominum, pignus ſuæ ſolutis jugiter perſonat.

eloquium, interceſſio, patrocinium, Funiculus Coccineus,
ſignum gratiæ, miſericordiæ & veniæ, pignus ſalutis; cui-
Vis animæ peccatrici, periclitanti, miſeræ chorda! An non
hinc verè dixero, & comparavero domui Rahab & famile,
eI-

Rrrr rr 2

En Deiparæ Labia,

10 2 Coxcio LVII. Per Aariam, ejlis4, §. Roſarium, Salus.

Deiparæ familiam & fraternitatem, in quàâ Funiculus Cocci-

neus ſit ſacratiſſimum Virginis Roſarium, & erga eandem

vera devotio, ſignum Prædeſtinationis? in quâ illius omnes
veri cultores ſalventur; ab eâ excluſi, averſi, & contempto-
res pereant? ſicut extra domum Rahab omnes occiſi: O ſi-
mus ergo pleniſſimo corde, zelo, & fervore, amoréque, in

familiâ & in fraternitate Deiparæ: utamur devotè hoc buni-
culo S. Roſarii, ut & ejus efficaci ſuffragio, interceſſione,

præſidio, fruamur.

VII. Dulcis hæc in ſolatium veritas pia exemplis confir-

manda eſt, nempe Deiparam Virginem ſibi verâ ſolidâque
veneratione devotos, S. Roſarii uſu, à furore ſupremi Judi-

cis, juſté peccatori irati, tueri, gratiam reconciliare, à do-

mone & inferno ſervare, imò etiam in peccatis mortuos, &
in æternum damnandos, ad vitam revocare, ad poœsnitenti-

am, gratiam, & ſalutem. Sumamus experimentum ab avi-

culà, de quâ Engelgr. E. & Dom. cit. J. a. f.1r0. ex Chrift. Eega 5.

“ & hic ex Bernardino de Biſta Ord. Min. Amoenum & myſterio
Avicula ſalu- plenum eſt. Puella B. Mariæ addictiſſima Aviculam multos
dies edocuit, pronuntiare Ave Maria. Eam ſatis edocta avi-

tando Ma-

riam accipitri . B 7. Pail latis edoctd avi
cripitur PE* cula frequenter prædicta verba proferebat, non ſine audien-

tium admiratione & plauſu. Accidit autem quadam die, ut
fortè caveãâ egreſſam prætervolans accipiter arripuerit, & in

altum unguibus ſfuſtulerit, mox devorandam: at miſera
avicula, præacutos ſentiens ungues, notas ſibi voces inge-
minabat: Ave Maria. Mirum diétu! accipiter his verbis, ve-

lut jaculis confixus, mortuus corruit in terram; Avicula

autem libertati reſtituta, læta ac cantans Ave Maria, ad ſiuum
S. Melito Ep. uvenculæ revolavit. Refert & Alex. Calamat. cit. Diſe.aa.
Sardenſis, M. num. zo. aitque, Caſum hunc non minùs devotum, quim
commiſerabilem, à S. Militone relatum cùm legeret, à la-

A. C. 10.
ez. Scs, Chrymis ſe minimè temperare potuiſſe. Si avicula rationis,

& immortalis animæ Chriſti ſanguine redemptæ, expers, ad

hæc pauca verba: Ave Maria, ex unguibus accipitris libera

& ſal-

SeheiNhen
iioninie

Een

oreuntn
—

Eheene

Eræſcdio)
lehomine,e⸗

Fhn el

goellone

da elus.

DoCeni

Cbrsetbe
WN
Tumsninnts

i,epnemm

1

—

mnitelich

—,—

Ansholas

lis, in

le nin⸗

(Expelinnclar

In e

Conher es

lefetur, mon

usterti

100 7tion

Kuiläen

—

1 leen. 1.

N ornaa

„

eroehn
0, ead

nerenhüt

veri eier

„

Commendatur §. Roſarium, & quæ Vis dewotio erga Deiparam. 1053

& ſalva evaſerit, quid cogitemus de homine Virgini Matri

ſincerè & reverenter devoto, ab infernali accipitre quis du-
bitare poſſit?) liberando & eximendo? Huc verè illud qua-
drat dictum Chriſti Mat. 1o.:1. Nolite timere; multis paſſeribus me-

liorer eſts vozr. Si Deus paſſerum curam habeat, ita ut unnmsex
UIlus non ſit in oblivione coram Deo; Lucæ 12: 6. &. quantò minus
diffidat homo de Dei Providentiâ (V. Breviar. 26. Zun. Lebt. g.)
de Præſidio Matris ejusdem, gratiæ & miſericordiæ!: Et ut

de homine, déque effieaciâà SS. Roarii loquamur, nec minùs

gratioſum eſt & mirabile, quod cit. Engelgr. f. as. refert, &

ego ex illo, in eum finem, quàm à Parentibus à teneris inſtil-

teſin landa ſit ſuis ſolida devotio erga ſanctiſſimam Deiparentem. H

Dnclue Duo Conjuges Comitum titulo, ſed pietate magis, illuſtres Parentes Illu-
sm ac opibus affluentes, in Hiſpaniâ, unicam, quæ eis erat, filio- ſtres à teneris
Ae lam, quam & unicè in deliciis habebant, in timore Domini, ialamde⸗ .
memmk omnis virtutis & devotionis exercitiis, ac potiſſimùm tene vi uobunnt,
141

A e
alef

ro in Deiparam affectu, imbuebant, eumque ex Roſarii reci-

tatione imbibendum, identidem inculcabant; eam certum,

Niemuume ut à 8. Dominico edocti fuerant, eſſe fœcunditatis conjuga-
sSA;/KEς lis „omnis felicitatis humanæ ac divinæ, præſidium. Filio-
e“ la ad has Roſas indies Mariæ offerendas, blanditiis, bellariis,
ngpatt crepundiis, ſuaviter inducebatur: quòd ſi officio pietatis
ratifenke defuiffet, minis & flagris, flexo poplite & junctis manibus
an: ad penſum Marianum perſolvendum urgebatur. Hæc ſe-
Pioee6 mina jacta, eas radices in teneræ puellæ animo egerunt, ut

TkiseidS

eMriud⸗

Nuwit. i,

geroeun, “

Corollam Marianam ter de die; priusquàm jentaculo refi- Quanto in-
ceretur, mox à prandio, ac tandem ante cubitum piiſſimè cremento!
perſolveret, eo in Virginem affectus incremento, ut & quot uo fructu?
diebus tertiò in ſe flagellis acerrimè ſæviret, flagris pro nu-

mero Orationum Dominicarum & Salutationum Angelica-
rum Rolſarii repetitis: quò autem fruétu, ex hoc colligere
eſt; quòd jam viro nobili nuptui tradita nil de conſuetis

n pietatis Exercitiis remittens, jam decem fœcunda prolibus,
e, iisdem filialem, in Virginem Matrem & Marianam Corolam, Pie-
n Ar rr rr 3 tatem

10 4 CoNcio LVII. Per Mariam, ejüsq, §. Roſarium, Salo.
tatem cum lacte inſtillarit, quò factum, ut plena dierum,
& bonorum operum meritis cumulata, amabili Dei Matris
præſentiâ recreata, de horâ exitůs admonita, adſtante Virgi-
ne, mirãâ luce coruſcantem animam in cœlos emiſerit. Hoc

incidenter inſertum. Sed notemus rem multis auditu no-

puella mira-Vam & eventu incognitam. Anna Almaida, graviſſima po-

piliter à Leo-
ne ſervata
virtute Roſa-

rii & B. V.

ſtea Virgo & Sanétimonialis, Infans adhuc dilapſis aliò, quæ

puellam in feneſtrà ludentem curabant, ancillis, in ſubje-
ctam caveam, in quâ miræ magnitudinis Leo aſſervabatur,

magno decidit infortunio: nam & caſus ipſe puellam affli-

gere debuit, parumque Leonis intererat, vivamne, an mor-

tuam voraret: ſed Magnæ Dei Matri devotam, ſibi non ſine
mir aculo ſervavit infantulam: nam undique occurrentes

domeſtici, ac feræ magiſter caveam ingreſſus, injecto à puel-

lâ in Leonis collum Roſario piaculari, blandè illam mulcen-
diunt: Leo, ne me comede, quæ olim in Caſtellà monialis futura ſum.
colligata, magnum Virginis imperium in clientulâ venera-

batur. Ex P. Joanne Kho &. J. var. virt. hiſt. L. 2. C. 3. J. ö6. En pa- *
rentes, quis neſcit, diabolum circuire, tanquam Leonem ru-

tem Leonis jubas, vident, eâque verba ingeminantem au-

Hærebat immanis bellua, & hoc ſanéto Roſarii vinculo quaſi

gientem, quærentem, quem devoret? 1. Petr. y. 5§. Et verò a-
lias audivimus, devorâſſe parvulos malitioſos utriusque ſe-

xs, in infernum raptos: Conc, zo. n. 4. & ibi citt. quam ſandtè,
quàm utiliter veſtros à teneris armabitis Roſario, ejusque

devotione eisdem inſtillatà?! Sed addendum de adultis, qui
jam velut in faucibus hujus infernalis Leonis hærebant, uti

Jonas in ventre Ceti.

VIII. Verè B. Petrus Damiani, Cardin. Virginem allo-

quens, Data eſt tibi, inquit ſerm. 1. de Nat. B. E. omnis poteſtas in

cælo & in terrd, & nihil tibi impoſſibile eſt, cui poſſibile eſt deſperatos in
Theophilus ſpem ſaluti revocare. Quid tibi negabitur, Maria, cui negatum non
& demonis eſt, Theophilum de ipſis perditionn faucibius revocare? Hic, ut brevi-

mancipatu
liberatus.

ter dicam, ſuo honoris gradu per æmulos dejectus, ad ma-
gum,

—
— —

.

Aconre

Celu
cu, mkho

beitve Matre

gunsihnh⸗

Ge Nrglus,
ehti ogren

Ur gu defd

tonse⸗
ükarn de⸗

II. Ledan
igva pren

erlan-
AACNen
r deive
CEommnino
lerint ,t
Canmett iluc

W, llig 1

ſocd!

(aeiaulet

S

convenient

1

Unetito,inn
Eegwi

turt iu
Uinelener

Eerhrun;
guier

En

chun
ninliren

ee

4 grantln.

Mcilis ii

eo Wente

ſe elndt.

ſpamnen
em ſ 1
e OccClle⸗

injeckot⸗

e ilamm
Eminanten
Enili nmt

iirnono
Qemmin

1t5 r
aAnut

c⸗8. ln

os

9

1

le Alidg

Matrem ſuam voluit honorare: Voluiſſe autem Deum ita,

veræ fideque dignæ hiſtoriæ oſtendunt, faétaque reipsa;
quæ omnino remonſtrant, quid voluerit velitque Deus pro
liberrimâ ſuâ irrefragabili voluntate, de quò longè magis

A

Commendatur S§. Roſarium, & quæ vis de votio erga Deiparam. 1055

gum, cùm hoc ad demonem pro ope recurrit, ejurato Deo Engeleer.

Beique Matre, firmatôque cum dœmone pacto per mni ſan- Panth. F. Pur-
guinis ſyngrapham, doemonis mancipium; ſed liberatus f.S.3. Hane.

* Ope Virginis, ad quam conſcientiâ flagellante refugerat, re- Polerus Tripl.

Cor. B. V. Ir. 2.

ceptâ ſyngraphà, pœnitens, nunc inter Sanéctos. Faſt, Mar. 4.„ 9. S. 5. Aex

Pebr. quis devotus Virgini, deſperet?! Sed in graviori dam- Sporelji Epiſꝛ.
nationis & deſperationis periculo, imò & nexu verſantur ii, dJe B. V. Hiſto-

qui in ſtatu peccati gravis mortui, extra ſtatum meriti & viæ ria 6.

ſunt. Sed & his Dei Mater ſubvenit, virtute & medio S. Ro-. Alii in ſtatu

ſarii, quà potentiâ & poteſtate, privilegioque ſingulari, Deus peccati mort.
& damnatio-
nis mortui,

Senſus Eccleſiæ, SS. Patrum, & DD. denique quamplurimæ alvati.

verum eſt illud, quod ſacer Textus eloquitur: Sic honorabi- Quæ liber?

tur, quemcunq; voluerit Kex honorare. Eſther. 6.9. Sic fundamen- Dei volunta-

tum eſt hoc S. Thomæ, qui de Incarnatione Verbi ait: Ea, quæ te fiunt, ea
25. . noſcimus ex
ex ſolâ Dei voluntate proveniunt ſupra omne debitum creaturæ, nobis factis ejus.
innoteſcere non poſſunt, niſi quatenus in &. Nripturâ traduntur, per
quam Divina V'oluntas nobis innoteſoit. 3. P. q. I. art. 3. C. quæ itaque
facti ſunt, facta docent: quò quidem privilegio, de quò lo-
quimur, Deus Beatiſſimæ Virgini ſummum defert honorem,
& convenientiſſimè, tanquam Matri ſuæ; peccatori verò

immerito, immenſam miſericordiam ex unâ unicâ volunta-

te gratuitâ, & contra id, quòd ipſummet hominis peccatum
naturâ ſuâ miſericordiam Dei excludat, & juſtitiam vindi-
cem inclamet; uti de peccatis in cœlum clamantibus loqui-
tur Scriptura: Petrus Caniſ. Samm. Doctr. Chriſt. de isdem peccautuat
af. 221. En ex plurimis factum unum, id quod in præſens Ro- Virtute Ko-
ſarium tangit. Juvencula in partibus Bohemiæ corrupta, ſarü ab infer-

ire dr .² 1A1 R eſan;; er; ej& I e „l no ad pœni-
& imprægnata, audiit Roſarii meritis quosdam aliquando ab iam re-

infamià reſervatos. Credidit, Nomen dedit, oravit. Quid ſervata pec-
deinde; Prolem enixa ſuffocavit, tumulavit: nec ſine dicta catrix.

2

056 CoNcio LVIL. Per Mariam, ejlis, §. Roſarium, Salus. J”ZM Onurl

1

dictâ fuit tantæ crudelitatis facinus: proditur, capitur, WI int,
convincitur, viva tumulatur. Poſt multas horas de terra Muntut
voces gemitusq; exaudiri: vulgus attonitum concurre, ſtu- geguuman
diis contrariis diſſentire, accito Sacerdote maleficam effodee- ninsdei
re: illa viva & incolumis egredi, Deum laudare, Mariaam (Müünminn

WVirginem extollere, quæ jamjam condemnandam, per In. geckten i
ferni pœnas duxerat, & reduxerat, ſed Roſario addictam, Pnlms
condignæ pœnitentiæ reſervârat: Pervixit in patrio ſolo, Il. brgo

Alexandræ Engelgr. cit. gG. 4. E. &. Domin. f- isyl. Mitto, quòd omnem prope Wli al
oecciſæ Caput fidem exſuperat, ſtupendum, quod de quâdam Alexandräd Allttet
Doninide narratur miraculum: cujus abſciſſum caput, cùm in pu- is s
ter confes- teum dejectum, illic per 15% dies delituiſſet, ad S. Domini- hden gun
ſum. cum divino monitu eò properantem, Angelicis manibus ad mhste
os putei planè recens elatum, jamque Confeſſione peracta, Ignraen
QQctis viro ſancto gratiis, multisque per biduum, magno po. MAn Al
puli ad tam mirandum ſpectaculum concurſu, de Koſaris I Gime
præſtantia diſſeruit; quæ inter, hæc retulit, indubiè ſe fuiſſe ufmeh,
æternis ignibus damnandam, niſi hujus meritis & virtute utnil,
ſervata fuiſſet: cùm enim, inquiens, innumeri Cacodoemo- nimene
nes irruerent, benigna Dei Mater ſemper aſſiſtens, ſuo me Mhiun
præſidio defendit & ſervavit. Ibidem, & Paul, Segneri, homo Chr. Mlklimdben
p. 3. d. 27. n. 12. & fuſiùs SchatzKammer deß Y.. Roſenkrantz Parte 2. Ultienn
Cap. 3. (ubi multa exempla, uti & cap. 9.) Exemplo 26. Jacobus ecan
Biderman, L'ib. 3. Acroam. a. de Latrone, in honorem Virginis bntone

jejunante diebus ſabbatinis, & de Milite devoto B. Virgini Me

multo pòſt tempore, vivum & illuſtre Koſarii teſtimonium. mnteet

—

poſt mortem, in vitàâ, ut ita dicam, ſervatis à damnatione, Qieh)
AQonec confeſſi abſolverentur ſacramentaliter: ubi fol. 390. lrr eu,
Concluſio/ ita concludit de utroque: Hem! æque miles hic nuper, ac unßeget

S=S

Latro jam olim (uterque improbi) parvo obſequio, tantum igrente
adverſus mortem, ſtygemque in hac Virgine præſidium in- Merile

venerunt. Quid ſi puri integrique totis illam ſtudiis coluis: uſnun
ſent, quiderant ab eâ non impetraturi? aut quæ tam opima muhqe

11

E

præmia non poterant expectare:? Nune illud interim conſe. ing

Gn A

—

iwut,

UWal , Ml),

anden

manſhg 4
„ 1 2

„ fg e
Ratte en e

.

1
crii leltuon
6
ödommn
Vadanm Krn

ae 4 6.

eicsnandl

leſſnepelt
wun migno

onn, M

len g,

Commendatur S. Roſarium, & quæ Vis devotio erga Deiparam. 1057

——,.t p———.—

cuti ſunt, quod ſummum in votis mortalibus habetur:

Bonam mortem. Oliberalem Virginem! ê beneficam Matrem!
6 dignam, cui demerendæ nos, quotquot ſumus, omnes non

unius diei operam, non breve obſequium, ut multi; nec

aliud minutum quid per intervalla, ut plerique, ſed omnem
de cætero vitam, vires, ſtudium, ingenium, continenter im-
pendamus.
IX. Ergo coneludamus, imitando hanc ipſam dotrinam

primum recitatam. Et quid facilius, quid melius, quid ju-

cundius, quid frequentius ſit & eſſe poſſit ſimplicibus, ru-
dibus, illiteratis, laicis; quin & ipſis Eccleſiaſticis, Religioſis,
doctis, hoc SS. Roſario?! Populares nihil aliud orationum
habent, quàm Roſarium, duo ſcil. Oracula Evangelica: Pa-
ter noſter, & Ave Maria quæ ſi bonAâ, ſimplici & piâ intentione
diligenter orent, certèò credant, eſſe, & fore Deo & Deiparæ
gratiſſima, & ſibi hinc fontem ſalutis, quam ita orando hau-
riunt: Qus me invenerit, inveniet vitam, & hauriet ſalutem à Do-
mino- Proverb. §. 37. hauriet gratiam à Domino. Ibid. 12. 2. hauriet
jucunditatem à Domino. Idem 75. 22. & ſingulare animi ſolarium
in vità & morte. Quòd ſi fuerint docti, Roſario immifeere
myſteria, eò magis evitabunt diſtractiones, habebuntque
materiam bonarum cogitationum. Doctis autem eadem

myſteria erunt apta quædam meditandi materia. Hinc ve-Vitanda præ-
rò fiduciam & ſpem ſalutis certam aſtruimus; ſed ſcopulus ſumptio va-

præſumptionis evitandus eſt, ne temere in miſericordiam na.
Dei ejusque ſanctiſſimæ Matris peccetur. V. Conc. 12. num. ..
Denique in Nenium vobis offero hanc certiſſimam Salutis
veſtræ (quid vobis gratius? quid majus?) teſſeram, & ſi-
gnum Prædeſtinationis, S. Roſarium, & univerſim veram er-
ga Deiparentem devotionem & pietatem, quâ & ipſum
Deum per illam honoramus: optoꝗque, ut unum ſaltem in-

dies roſarium aut unam coronam,, ſi fieri poſſit, oretis; ſal-

tem nulla dies prætereat, quò nihil piiobſequii huic Poten-

tifſimæ Virgini pro modulo veſtro præſtetis. (Interſeri hic

Mechtl de Jud. extr. Ss ss ss poſſunt,

Adhortatio
S. Bernardi, ad

invocandam
Deiparam.

converſationi exemplum. Lpſam ſe „., non devias; ipſam rogani,
non deſperas; ipſam cogitans, non erras; ipsaä tenente, non corrui; iposs 4
protegente, non metiui; ipſa duce, non fatigari; ipiäâ propitid, perve-
nu. Sl Chr.s to. I. he 2. C. 26. 4.2 4. 4 —e y. 745. . Nempe per Mariam
Authores in Vi „
materiam dd

Roſario &

hujus Con-

cionis.

O

1058 CoxNciO LVII. Per Mariam, ejusq, §. Roſariuj n, Salus.
poſſunt, & commendari, devotiones ad pulſum 82

Angelicæ, horologii horarii, &c. quæ aſſuetæ in ipſis vitæ
extremis proderunt: & quæ minora ſi negligantur, quomo-
do majora obſervabuntur:? Et hoc à vobis ſi rudi hac meâ

Concione obtinuero, hoc ipſum pro Xenio mihi in acceptis

feram acceptiſſimo. Itaq; in finem te all loquor verbis S. Bern-
ardi, homil. 3. ſup. Miſſuse O quusquis te intelligis in bucjus ſaculi proflu-
vio magis inter procellas & tempeſtaler Mubtuare, qudm per terram in.
cedere, noli avertere oculos d fulgore hujus . Wern, ſi non vi obrui pro-

cells. S inſurgant venti tentationum, ſi incurras ſcopulos tribula-
tionum, reſpice ſtellam, voca Mariam. In bericulu, ¹ in angiuſtiu, in re.

biss dabin, Mariam cogita, Mariam invoca. Non recedat ab ore, non
recedat à corde; & ut impetres ejus orationts ſir ſe, ragium, non deſeras

rium Koſarium. Joann. de Carthag.“ de Arcan. Deip. to. 2. L.- I4.
haom. 15. Et de Roſario eji. 4 Fraternit. Lihb. 16. per 10. homilias.
Henr. Engelgrave Cæl. Emp. p. 2. F. & Dominici. & , Ran
B. E. g. . Henr. Jonghen Ord. Min. Vera Fraternitas, P. 1.

24, de Koſar. Alex. alamat. HGlv. Diſeé. 44. & in Se⸗d.

Diſc. y. Sabbat. d f. y5p. & in Mariali Piſe. §. 4 f. 115. Jo. Andn.
Coppenſtein O. Præd. de Fratern. Koſar. per tot. Phil. D'Ou-
treman. Pædag. 0briſt. to. I. p. 2. C. 26. 4 f. 217. ubi à f. 7ag. Pra-
xes variæ Cultú⅛s Deiparæ. Georg. Piſtorius Decan -

ving. Libello germ. de Koſar. per tot. & cap. 6. à f. 172. Franc.

Poierus S.J. Tripl. Corona Deip. ex hum. divinisq; Sententiis con-

texta. tr. g. C. 9. J. v. & 6. de Roſar. Schaßkammer des H. Noſen⸗

kans,/edr. Conſtant. I661. Matth. Tympius Theatro hiſtor. p. 2.
4 f. 2éog. ad zyl. Alex. Sperelli Eusnde Srie

itatio onis

tess

B. B. Alanus de Rupe, „ 0. Prædic. divivus La. 1 . ote.

Curtli.

nn
Sa
Sucheli
un
fn dlu.

41ſass
(e. 0.

Alind

AINS:
errn
Clpnbe

n50

on H

le ſeen
Ponns
Aug
idt
hel

leil⸗

1

—
iemu

☛

üNä
0 Dininen⸗

Vorretic
Pünpin
arſinn

Gin ain

,ltdt
igiun,
.
ic

Ge, Nn

engr N

u Ne N

zia e
umnusl

6

r.d.
W

Commendatur S. Roſarium, &ouæ vis de votio erga Deiparam. 1059

gmantel/ladic. E. Maria & Roſar. Joann. Bodler 8S.J.

CKurſu Eeſtivo⸗Olympico, Conc. 37. & 36. à f. zol. Angel. Pa-
ciuchelli Ord. Præd. de B. E. Iud. Rer. E. Roſar. Laur. Chry-
ſogon. S. J. Mandi Mariani to. I. Indice Rer. V. Koſar. Mariæ no-
men: Salut. Angel. Jacob. Marchant. de Salut., Angel. Hort.
Paſt. Tr. a. à f. 351. Iob. Lohner S. J. Iſtruét. pract. Z. p. Z. C. 2.
YJ.i. 2. à f. 166. Vid. hoc meo Libro Conc. 31. n. §. Conc. 32. num. 9.

Conc. 7 S.. N. y. Conc. 72. R. ſ. Conc. 7322 2. 9*

2 68 8 6 *&S S E S E E E E G B

InESVS. MARIA. JOSEPH.

Sanctiſſima Creata Trinitas: Per hanc & per hos, fe-
lix mors; clemens Judicium; ſecura ſalus, ob-
ventura Ejusdem & Eorundem ſincerè devotis
Cultoribus. Pro Confraternitate ſab nomine

hbhaarum SSS. Perſonarum; & generatim in gra-

tiam Fidelium, quos univerſim, uti obligatos, ita

Er ant Yoſe WMerig, Mater Zeſa. Lucx 2. 3 3³. Domin. infea
Erant ſoſeph, & Maria, Mater ſeſ. Lucx 2. 33. Bermhinher

Enedicta ſit Sanéta Trinitas, nunc & ſemper, & per infinita ſæ- Vid. Conc. 62.
cala ſaculorum. Ita S. M. Eccleſia canit, & ita cum hac num. 1.
Doymnes ejusdem filii & verè Chriſtiani. Autiph. ad Beneld.
— E. &§. Trinit. Deum noſtrum, Vnum & Trinum, pro-
fundiſſimâ ad centrum terræ usque omni affeétu tenus, hu-
militate adoramus, reveremur, laudamus, & benedicimus⸗
Sanctus, Sanikus, Sanétus Dominus Deur. Hodie occurrit loquen-

888. Creata

dum de alia & alteràâ, ita loquendo, creataâ Trinitate ſanclii Trinitatis.

SS SSSS 2

aritatis

106ο Coxcio LVIII. §. Creata Trinitas: eſus, Maria,

ſimâ, quæ eſt: geſus: Maria Yoſeph- per unionem ch

indivisa: cui meritò, & quibus, vel conjunctim, vel diviſim,

nos Catholici devotiſſimi ſumus, & ſimus. Heæc poſt Trini-
tatem Increatam, & ipſa in cœlo ac in terrâ ſumma eſt, præ-
ſertim in quantum includit leſum, Dei Filium, Deum ve-
rum de Deo vero, alteram ſanétiſſimæ Trinitatis Increatæ
Perſonam, ejusdem penitus cum Patre & Spiritu Sancto, Es-
ſentiæ, Naturæ, & Perfectionis, quà nempe Deus eſt. Et ne
in limine Coneionis offendam, explicandum eſt breviter No-
men ſanctiſſimæ hujus Creatæ Trinitati; neque enim igno-
ro, hanc denominationem Trinitatis Creatæ à nonnemine heæ-
reticorum frivolè cum calumnià valde cavillatam fuiſſe;
iniquiſſimè certè (omnia uti alia Fidei noſtræ dogmata)
ſubſtantiâ hujus & ipsàâ re intellectà ſano & æquo ſenſu, qua-
lem requirit S. Scriptura: v. g. in nomine Adorationu, quæ
in rigore ſumpta, ut eſt Cultus Latriæ ac ſummi Dei, huic
ſoli debetur: quod ipſum Nomen etiam Creaturis, & rebus
inanimatis, pro cultu eisdem condignè proportionato, ſen-

ſu minus ſtricto, & minus propriè tribuitur. Sic Geneſ.-23.7.

de Abr ah amo: Adoravit populum terræ . ſic Jju dith zdor ait „,
fſcil. Holofernem. c. 1o. v. 2o. Et alibi pluribus locis, de qui-
Adoratio bus in Concordant. Bibl E. Asoro. In hanc rem Theologi optimè

quid ſit? Tri-diſtinguunt Aorationem (quæ ex S. Damaſceno Orat. 3. de Ina-

plex, & hæc gin. et animi cedentis, ſabmiſſ, atq; humili ſignificatio) in Latriam,
vel abſoluta Hyperduliam, & Duliam: Latria eſt animi cedentis, humilis
vel reſpecti- & ſubmiſſi ſignificatio, & cultus ſoli Deo debitus, ceu increa-
. to, immenſo, omnipotenti, ac ſupremo Domino, cujus nos
ſervi: Eſal. go. 3. cujus nominis meminit, illud explicans, S.
Auguſt. E. 10. de Civ. Dei c. . Hyperdulia debetur Beatiſſimæ
Virgini Deiparæ, ob excellentem ejus, præ omnibus Sanctis
collectivè ſumptis, excellentiam & ſanétitatem: eſtque ſub-
limis cultus, alta ſervitus. Dulia, debetur Sanctis. Inſuper
Aliam eſſe Adorationem & cultum abſolutum, quê aliquid
Qàaagoratur & colitur propter excellentiam, quam in ſe habet,

uti

4
ti Deus, 9
tr propt
(on,Lant

ie Imagi

onlie,
itadve
, Ianm
sillas,

nrd uss

WSKn

öluſttatt
Tüinttatsbert

eron
ila hen
flelinie n

Ne in ne e

Ptohlyino

Iunitas 4

Cetur,
In um A

Colds 1

huletna

DMoKſohin

lncks⸗ cen

e Dei Non h
Hhuiten

ung
0 D
ublin
Küiin
lnn i⸗

1

füſunee
fiiumk

Pirini

1

nege ent

„

Nmmeikbeett
inonnene
Carilaranflt
lre a

oſene
Amini,

4

wmiei,
Cenntiktin

—

roppentnſr
6V

I. N
ditan
ushei,

4
4
6

Dei, habent quandam dignitatem infinitam ex Bono infinito, 4 40

uti Deus, B. Virgo, Sancti: alium reſpeétivum, quòô aliquid

triæ. Imagines Bmæ Virginis, ejusque 88. Reliquiæ, cultu
hyperduliæ; Sancdtorum denique cultu, Duliæ, reſpectivo.
Jam itaque Catholicè & ſanè ac juſtè ſentiendum eſt de Yri-
nitate, quam Creatam modò dicimus, & intelligimus ſanétis-
ſimas illas, unius Familiæ & Sanguinis ac Domũs, tres Per-
ſonas, quas S. Lucas, adducto ſuprà themate memorat: Erant
Joſeph, & Maria, Mater Jeſus etſi inæ qualis inter ſeſe Dignita-
tis, ſanctitatis & perfectionis. Jeſus, omni ratione hujus
Trinitatis Perſona prima & primaria, quà Deus ipſiſſima eſt

Perſona 888. Trinitatis Increatæ ſecunda, ut dictum, juxta

id: Ego & Pater unum ſumus, Zoan. Io. 30. unitate non Perſonæ,

Ex his, dJewvotis éorundem Veneratoribus, ſalus. 1061

colitur propter excellentiam exiſtentem in alio; uti S. Crux,
Corona, Lancea Chriſti, ejusque imago, &c. idꝗque cultu La-

ſed eſſentiæ, naturæ, quoad id autem, ſecundum quod ait:

Pater major me eſt Joan. Ig. 25. ſell ſecundum Humanitatem,
Verbo Divino hypoſtaticè unitam, creatus eſt: Chriſti enim
Humanitas (Anima & Corpus ſibi invicem unita) creata eſt,
& Creatura, & ſic ad noſtram Trinitatem Creatam ſacroſan-
ctam (quam Altiſſimæ Increatæ ut ſic, æqualem non eſſe, a-

ggnoſcimus) pertinens; & quà Deus tamen, & quà homo

Cultu Latriæ adorandus. Maria Virgo, Priori equidem,
Deo & ſuo Filio, dignitate minor, major tamen omnibus aliis

ſanétis, ceu Dei Mater, de quâ S. Thomas D. Angel. ait, Ma-

tre Dei non poſſe à Deo fieri melius, dum F. 1. 4. 25. a. 6. ad 4.
Humanitas Chriſti, ex hoc, quòd eſt unita Deo, inquit, & Beatitudo

Deus tria

creata, ex hoc, quòd eſt fruitio Dei, & B. Virgo ex hoc, quòd eſt Mater non poteſt fa-

ſt cere meliora:

Deus: & ex hac parte non poteſt aliquid fieri melius eis " ſicut non poteſt ExD. Thomà.

aliquid melins eſſe Deo. Cornel. in Mat. I. 16. f. 49. Debetur proinde

S. Joſephus & ipſe ſingularem quandam præeminentiam ha-

bet ex ſpeciali privilegio, quòd fuerit Matris Dei Virginis
verus, isque & ipſe Virgineus Sponſus, ſicut doces ldem
“ . Tho-

SS SS 8S 3

huic ſublimior & altior cultus, quàm omnibus Sanéctis.

S. Thomas P. 3. . 29. art. 2. Inter Chriſt: Matrem, & Yoſeph fu.

8 4

1062 CoxciOO LVIII. §. Creat 4 Trinit ℳ eſus, ,

& legitimum Matrimonium. Et quòd Chriſti Dei hominis fue-
rit Nutritius, ejusque Pater dictus & habitus, cùm Dei filius
ex Virgine homo factus & natus, cœpiſſet eſſe in tempore
Anno mundi 3950. juxta computum Cornelii à Lapide. Vel

A053, juxta Drexel. to. 2. in David. cap. 1. g. 2. init. Vid. Baron.

Joann. Ger-

ſon, quis?
quantus?

Fatetur ſe
in impoten-

tem, explicare dqum loquitur: Cuperem mihi verba ſuppeterent, ad erplicandam

myſterium
Trinitatis
Creatæ.

Mart)rol. 2r. Decemb. quo anno mundi Chriſtus natus. Evin-

citur hinc apertè, omninò huic ſanctiſſimæ Trinitati Creatæ,

& ejus tribus Perſonis, ſummum deberi cultum, etſi nec his

ſingulis æqualem, uti inſinuatum. Et de hac modo diſſe-

rendi animus eſt, ſed quàm promptus, tam exilis, & ſibi dif-
fidens meritò: etſi nihil diffidens de veſtrâ in audiendo pa-

tientiãâ. V. Carthag. to. 2. L. 15. hom. 2.., & . ”
II. Etenim quid ego proferam: Libuit verè dicere joan-.

ni Gerſoni, ex Ord. Cœleſtin. qui doctiſſimus, Academiæ Pa-

riſ. Cancellarius, vir ingentis doctrinæ & pietatis, juxta An-
ton. Poſſevin: S. J. Dodtor Chriſtianiſſimu dictus, titulo Galliæ

Regibus uſitato: Caroli ſexti, Galliarum Regis ad Concilium

Conſtantienſe Legatus: ſanétimoniâ clarus, integerrimus:
Gerſonæ Campaniæ Vico, unde illi nomen, oriundus, natus

14. Decemb. 1362. ob. Lugduni 12. Julii 1429. Nic. Cauſin. Ephe-

mer. hiſt. ad z. Dech. Tirin. Ind. Ad. Bellarm. de Script. Eccleſ’-fol. aso.
ad A. I420. Elogia script. f. 45. V. Conc. 35. R. II. f. 6a“6. Hic, inquam

tantus Doctor, ſerm. de Nativit. Mariæ, Conſid. g. in hunc mo-

tam altum & abſeonditum d ſæculs miſterium tam admirandam ve-

nerandämq Trinitatem, Zeſu, Zoſephi, & ariæs velle mihi quidem
adiacet, ſed poſſe non invenio, ac in ipſo conatu deficios ap. Carthag. de

Axcan. B. E. to. 2. Lib. 1S. hom. & Q. alt. n. 2. mihi f. 363. Et quidem

S. Joſephi
ſublimis dig-
nitas ex eo,

2

nemo Chriſtianus negaverit ſummam Chriſti jeſu eminen-
eiusdem Deiparæ. Poſt hos verò ſublimis ſanctitatis & di-
gnitatis excellentia in Joſepho innoteſcit, ut dictum, ex eo,
quòd fuerit & Sponſus Deiparæ, & Chriſti D. Pater Legalis.

Moli

umnets
Wuila Nec
Inns, ſol

u'tnmr au
, Ehnud
in: itng

egtcnts

tlle

lun umt
,0 Mi
mG lln
olleniil⸗
uein ,n

Wlmeritt
GGuEcclt,

herre yen

“

tuenes n
E Tiniute
Ulmun ein
tinada:

Pelechter /
Aaakemel
eriun⸗
d
ersAoin
*
1 Otivon

—

—
=

==

—
—

—

7

Anmnmni

ðW

Arug

Prxrbio de votés eorundem veneratoibus, ſaluu. 1063

NWoli timere accipere Mariam Conjugem tuam 5 quod enim in es natum quòd ſit Con-
eſt , de SPiritu sanét éſte Pariet autem Filium, & vocabis nomen ejus junx Deipa-
Jeſum: ait Angelus oſepho, Matth. I- 20. & 21. Ende cum gratia, IX, & Chriſti
pergit citatus Gerſon, ſimiliter & glori . 21. Pater Legalis.
pergit citatus Ger on, ſimiliter & gloria, naturam non tollat, ſed

extollat & perhciat, recogitemus pis devotione, qadd ſi Vinculo quo-
dam naturali obligatio conſugir ſilii ad patrem, & matrm ad ſponſum
ſuum, & atrinsq;,, ſeilicet fälit, & matris, ad fadeliſſmum, Vigilantiſſi-
mum, & ſedulum cuſtodem, & Natritium Joſeph, qui fuit Capit Ma-
eertan Ain . Maun ſas medi de iüns iun Iiun sat⸗

turali maternitatise quantus aſtimandus eſt juſtus ipſe Yoſeph, nunc in

loriâ & in cæli, qui tali & tantus inventus eſt hic in miſeridâ & his
in terri? Profedtò ſi non mentiebatur Zeſiss, qui aite Vbi ego ſum, illic

r miniſter meus erit, ille proximior videtur, qui in miniſterio fuit

vicinior, obſequentior, atg, ſidelior poſt Mariam inventus in kerrtr.

Ita Gerſon . ap. Carthag. cit. JG. ult. ubi plura: ubi & cum gra- Joſeph cum
viſſimis Doctoribus: S. Joſephum inter eos fuiſſe, qui cum Chriſto re-
Chriſto D. reſurrexerunt, Mat. 27. vz. ad immortalem vitam. furgens.
Vt adeo ſanctiſſima hæc Trinitas Creata, ſicut in terris, ita &
in cœlis integrè & gloriosè ſibi conſtet: & jam in terris adhuc Jeſus, Ma-
in Chriſto, Mariâ & oſeph fuerit imago ipſius Increatæ TLri- ria, & oſeph.
nitatis, Joſepho Patrem æternum repræſentante; Mariâ imago 88.
Spiritum ſanctum, ex quéò conceperat, & ipſa ſanctiſſima; Trinitatis.
Chriſto ſeipfum, puta Filium Dei. Familia hæc una, perfe- Pamilia hæc

Gia ex tribus his perſonis, fuit quaſi Cœlum quoddam ter- Cælum fun
renum, trium non tam hominum, quàm corporeorum An- terrenum.
gelorum, imò quaſi trium Perſonarum Divinarum ſymboli- Vid. num. 6.

ce, neque dubium, illam plenam fuiſſe Angelis miniſtranti-

bus Virgini quaſi Reginæ Angelorum, & Chriſto quaſi Do-
mino & Deo ſuo, ac S. Joſepho iisdem proximè junéto: quæ

ſanctiſſima Familia, vita & converſatione, ſanctitate, caſtita-
te virgineàâ, charitate, concordiâ, mutuâ animorum volun-
tatumque unione, reverenti4, pietate, auxilio & obſequio
mutuo, absque omnis mali vel leviſſimà ſuſpicione: imita-

. —

1064 CoxNectO LVIII. ”. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph.
tio quædam, imago, & ſimilitudo fuit ſanéctiſſimæ Trinita-
tis, ut de homine dicit Scriptura: Faciamm hominem ad imagi.
nem & ſimilitudinem noſtram Geneſ. I. 26. Vnde iterum Gerfon

tri, Filio, & Spiritui Sancto, domus illius Trinitas, Chriſtus,

lentius.

Invidebat terris tales habitatores coœlum, utique
Pater, Ma- Cœlo digniores, quàm terris. Cornel. in Mat. I. 18. f. 73. Imiten-

terris virtuoſum, & cœlo denique inferendum!
III. Sic ſtatutâ, & ſtabilitâ Trinitate Creatâ ſanctiſſimꝗ,
Jeſin Mariæ, & oſephi, in Coœlis gloriofiſſimè triumphante,
& primas tenente, poſt Increatam Trinitatem (intelligends

quia quà Deus eſt ipſiſſima Perſona altera Trinitatis In crea-
t&£ uti ſatis notatum) atque adeò potentiſſimâ; ſequitur,
uantum inde gratiarum, miſericordiæ, clementiæ, auxilii,

Patrocinii, aſſiſtentiæ, ſperemus, expectemus, ipſam denique

Hinc ſalus æternam ſalutem noſtram, ejusdem beneficio: & hæc, præ

noſtra, toto toto mundo, nohbis curæ eſſe dehet, ceu negotiorum omni- “
mundo, & fa um negotium maximum; uti facilè cogitabit, judicabit,

mã ac vitâ
corporis, po-⸗
tIOor.

ſciétque, cui vel modicum granum ſalis, parum cerebri, &
aliquid ſanæ ſanctæque fidei eſt: ex eo æternæ Veritatis,
quæ causâ ſalutis noſtræ de cœlo deſcendit, dicentis: Quid
Prodeſt homini, ſi mundam univerſum lucretur, aimæ ver ſuæ detrt-
mentum patiatur; aut quam dabit homo commutationem pro anim
ſad Matth. Io. 26. quam homini unicam tantùm eſſe, exag-
gerar 8. Chryſoſt, Et hoc, ſicut ſolidiſſimum, ita planè ef

e

„

tum, regula, lima, lapis lydius. Anima noſtra ejusque ſa-
lus omni noſtràâ potior eſt famâ, omni vitàâ; de quâ Omnia ſi
perdas, famam ſervare memento⸗ Et vitam redimas ferrum patieris
&Oι gne: quantèò magis Animam? In proprium illi æternum
exitium

cit. quaſi attonitus exclamat: O quàm dilecta Trinitati, Pa-

Maria, Joſeph! nil charius, nil melius, nil in terris erat excel-

ter, Liberi. tur Conjuges, F amiliæque, quæ & trinum aliquod conſti.
tuunt, numerando Patrem, Matrem, & liberos, utinam in

Chriſtum, quà hominem, ſeu ſecundum humanitatem;

ke

Atiun eg

(le bllotn
ek. Iadn
Itiritat

Frtoned,n
drs cedaoe
n, Rumin
untionem

cbockorbus

cbnkint
ſumin
(itinnin
flmekn
leneelci
Unenkenie
urdun

ebet noſtræ totius vitæ ac omnium actionum fundamen-

Amnſe D S 1 w hie, dec. 1 i eorund. em Ve ney Aktorihasf, ſalus 1065

Kü exitium agunt ſtolidiſſimè, quibus nulla aut exigua ſalutis
nE Ccura, nullum cœli deſiderium, nullus ejus obtinendi cona-
Eie tus eſt. Itaque videamus, quomodo nobis ſalus obveniat
ex 8S. Trinitate Creatâ, de quà agimus. Meas adumbro co-
IRE gitationes, quin potiùs cogitationum mearum, verè, tene-
nmne bras declaro ex Matth. Iz. ubi non unius Trini mentio fit tan-
tum. Ruminemus ex hoc loco glorioſam Chriſti D. trans- Declar D
u figurationem in monte Tabor; quam, SS. Patribus, & Eccle-eX Zellis in
d6 Doctoribus, indubitatum & certiſſimum eſt, fuiſſe ideam monte Labor-
Im ANN . .◻ 1 » 1t. 11 0— 1 2 CiIE ubi Idea ceœl.
lbem un dQquandam & imaginem noſtræ reſurrectionis, & cœleſtis glo- gloriæ.
unt riæ, ut non in diſcipulis tantum, ejusdem in Divinitatis
Gendk. Chriſti indicium, oculatis teſtibus, & cujus quandam quaſi
rmg ſtillam deguſtarant, ſed & in nobis omnibus accenderetur
NeE ardens cœli deſiderium, & animus, eò fortiter totis viribus,
Dumna contendendi per media copiosè à Dei Providentiâ ordinata,
firitadse e lam per ardua Cruces, & tribulationes (nam Regnum cœlo-
lnieu 1n vim patitur. Matth. II. 72.) neglectis contemptisque omni-
Nrrned bus mundanis, inde avocantibus. TYabor certavit cum coœ-
lo Empyreo, ait S. Damaſc. illius ſimulacrum, & quaſi gloriæe? .
en coleſtis theatrum. Sicut enim Beati vident in cœlo glllo
*K riam Dei, ſic Apoſtoli viderunt in Tabor gloriam Chriſti. Cor-
genn nel, in Matth. 1z. I. & S. Chry ſoſt. hom. p. in Matth. quantum cape-
nen e poterant, inquit, in hac præſenti vità, ills oſtendit. Brev. 6. Aug.
L.z. Imd ajo, Tabor tunc jure cœlum videri potuiſſe, eò glo-
nnk in rioſius, cùm verum cœlum Corpus glorioſum tum non ha-
buerit adhuc, ante Chriſti ad Coœlos Aſcenſionem. Et hoc
ipfſum, AA, omnino & veſtrum deſiderium, eò veniendi: &
ien gqu præceſſit gloria capitis, eb ſper vocatur & corpori;, ait S. Leo, S. 1.
tumn ee4 de Aſcenſ. D. quàm optime. Dum autem hæc penitiùs conſi- In Monte
dero, adverto hic varias Triades. Ecce enim S8. Trinitas, Tabor variæ

, ind dve ari ce
æquè ac in Baptismo Chriſti, hic ſymbolicè & figuratè ex- riades.

4
— . .
ond 88. Trinitas,

otn e, preſſa: Pater in voce: Hic eſt Filius meus diletctus. v. y. Filius in ſumma.
Divino ſplendore & gloriâ: Spiritus Sanctus per Nubem ad-
ν umbratus lucidam, ut qui hominem illuminat, tegit, ob-

4 Us Mechtl de Jud. extr. Tt tt tt um-

—.

=
S—

=

=
=

=
S=

W

in mundi luto hærentes: An dicamus: Cælum Cali Dominb.

W

1066 CoNcIOο LVIII. §. Creata Trinitas: Teſus, Maria, Joſeph.
umbrat „focundat ad omne o pus bonum. G ornel. ex h. Am.
broſ. Beddà, Thomd. Rurſum: Tres: Chriſtus, Moyſes, & Elias,

repræſentantes Fvangelium, Legem, & Prophetias, oſten-

dentes Chriſtum Meſſiam, in Lege & Prophetis promiſſum.
Tres ſelecti Apoſtoli, hujus ſolennitatis teſtes. 2. Petre I. 15.
Tria Tabernacula, Manſiones & habitaçula, quæ S. Petrus co-

gitabat. Hinc varii conceptus erui poſſent. Ego verdò re-

Vertor ad meam S. Triadem creatam, Jeſu, Mariæ, & Joſeph:
Quorum Familiam Cœlum diximus, in quò & ipfſa SS. Trini
tas: Hic veriſſimè tria Tabernacula, non ficta, aut ſomnio con.
cepta (Non enim ſciebat, quid diceret, ait de Petro S. Marcus c. 9.
v. y. & S. Lucas c. 9. v. 33.) ſed verè, ſicut ſanéctiſſima, ita cœ-
leſtia, quæ nos recipiant, ex hoc ipſo feliciſſimos: quæ & to-
to affectu ſuſpiciamus, veneremur, nobisque omni modo

conciliemus, accepturi ſalutem noſtram, & obtenturi per

Jeſum, Mariam, & Yoſeph. O AA: 6 Animæ devotæ, 6 Soda-

les, verè bonum eſt, nos hic eſſe, ſub horum umbra, protectione,

Patrocinio, clementiâ!

æ&ternæ. Hujus amor, deſiderium, & cura, coëgit, inſtituit-
que, Dei inſtinctu, varias Congregationes Religionum &
Ordinum, etiam rigidiſſimorum, in quibus cum Jobo c. 42.
v. 6. agunt pœnitentiam in favillà & cinere: Cum metu & tre-
more ſalutem ſuam operantur, conſilio Apoſtoli ad Phil. 2. 12.
qui in contemptu omnium terrenorum, in paupertate, c
ſtitate, obedientiâ, abſtinentiâ, mortificatione, futura in
quirunt, expectant, & hac ratione magis ſatagunt; ut pe
bona opera certam ſuam vocationem & electionem faciant:
2. Petri I. o. Hæc quidem Religioſi: Sed quid nos Sæculares

IIV. Hinc, inquam, certa ſpes ſalutis, & beatitudinis,

Pſal. 1I3. I6. An abjiciamus animum:? An terrenis ſolis con-
tenti, æterna in vanum ha pebimus: Deſperata hæc ſunt
conſilia. Nunquam ab'jicienda ratio & cura ſalutis: hanc ut
aſſequendi optima ſubſidia & adjumenta eſſent in Eccleſi
òèòMW DDei,

Dei hujvs i
Pobctinf .

ſos Firerene
inet oll
En teguin
usAltons
Cr Aitt
Mons&8.⸗
1chee, gi
D

luluce⸗
nzone

(liot cotnen

Er Ahntin
eneloann
e lles

Mein, ſaet
kunita,

Einer tan

ent. donn

Marie
1A ial

aut ſonnt
enos M
octiſimat
Imos: u
e Oli
„Kbten
lerotee
nbrs neftn

ketnd

N i

scnn,ne

gioſis vivere non poſſint) variæ, utriusque ſexus, Congre-

SõGõ

*

FEx his, de votis eorundem Veneratoribue, ſalis. 1067

Dei, hujus inſtinctu & providentia benigniſſimâ conſtitutæ

ſunt, etiam pro ſæcularibus (cuùm omnes in Ordinibus Reli-
Fraternita-
gationes, Sodalitates, Confraternitates „pia ſanctaꝗque Foœ- Dei llni⸗
dera (de quibus Conc. 6ou. à n. 2.) quorum equidem finis ſupre- Animarum
mus & ultimus, Major Gloria Dei, per plura & plura obſe-ſalus.
quia, actus virtutum, frequentiam Sacramentorum, Con.
feſſionis & S. Communionis, preces, & quæcunque alia bo-
na opera, quibus cultum Deo debitum, profitemur, pro

Ejusdem laude & glori, ad quam conditi ſumus.

Alter ta- Et hanc obti-

men proximè ſequens finis, eſt Salus Animarum, certior ac nendi, plura

ſecurior, commodiôrque, obtinenda per eadem bona opera, adjumenta,
per actus virtutum, per Sacramentorum, (mediorum ad ſa- u& Hia
lutem vel maximè efficacium) pium ac legitimum uſum, ad
uæ Sodales & Confratres excitantur trahuntürque per of-
icia Divina, ſacras exhortationes, bona Confratrum exem-
pla, & monita, accedentibus ſacris Indulgentiis plenariis,
aliisque per ſtatutorum bonorum operum impletionem ob-

tinendis, quels & à peccatis eorumque pœnis temporali-
⸗ e 1 * N % „₰ . .
bus & æternis faciliuùs, citius, & ſuaviuùs expediamur, imò ef-

ficaciùs, dum nobis per ea ſupremi in terris Chriſti Vicarii

Indulto & poteſtate Merita Chriſti, Beatiſſimæ Virginis, &
Sanctorum, ex Eccleſiæ theſauro applicantur; & ſic quaſi ex
alieno culpis noſtris debita reluimus, & ſatisfacimus: acce-

dente item mutuâ precum bonorumque operum commu-
nicatione, ad ſalutem proficuâ valde, juxta illud: Oratepro in-
icem, ut ſalvemini. Jacobi y. 16. Singulariter inſuper efficax eſt Patrocinium

Auxilium & Patrocinium Sanctorum, quos ſibi Fraternitates Sanctorum.

proponunt invocandos, colendos, demerendos, & per eos,

Deum ipſum, quem in Sancéctis primariò colimus. Quæ o-

mnia, & tanta obtinendæ ſalutis media, ſuavia & fortia eſſe

poſſunt motiva hominibus maximè ſecularibus, talibus

ſanctis Haternitatibus nomen dandi, unà & juxta earum Le-
ges vivendi, cum intentione & propoſito, Deo integrius ſer-
”ÿ”M5 Ir tt tt 2

vien-

10 Coxcio LVIII. & CGeata Trinitas: Jeſus,
viendi, & ſic ſalutem obtinendi.

Maria, Loſepbh.

Quanquam etia

tales Fraternitates (ſed cùm minoribus pietatis ſubſidiis & ad.

jumentis, quæ diximus) etiam Deo ſervire, Sanctos nobis
per eorum cultum devincire in Patronos poſſimus, & ſic hac
etiam ratione ſalutem noſtram operari: neque ſimiles Fra.
ternitate, earumque Statuta & Leges, de ſe ex peccato obli

gent. An nolimus, an non conemur, amore & deſiderio ſalu-

tis noſtræ æternæ, omne ad illam medium utile arripere, il-

loq; ritè uti: De ſuâ cuiusq; ſalute agitur, velut nullus alius

ſfupereſſet. Tantundem enim mihi erit & in meum bonum,

ſalvari, aut in damnum, damnari, ac ſi mihi totus mundus

damnaretur aut ſalvaretur: Sicut & dicimus: Mihi, me mo-
riente, totus mundus moritur, ceu qui mihi, & me mortuo,
Faternitas je- ampliuùs utilis non eſt. Talis eſt etiam Fraternitas SS. Tri⸗
ſu, Mariæ, & Creatæ devotiſſim

Joſeph petit tim ſubmittit Triſ
tres gratias .
un. ſunt:

brevi recipi. ternitatin ſcil. Ad imitationem vitæ à Yeſa, Marid, & oſepho, in
terris actæ, ſandtè vivere beatè mori: & ſalvari; ac poſt bre-

ve ſaltem Purgatorium, citiùs ſanctis in cœlo ſociari. Quàm

pia hæc tria deſideria! quid melius, utilius, magis necefſa-
rium? eâque obtinere per Jeſum, Mariam & oſeph, quid effica-

eius, conſultius? Conſiderandum utrumque hoc trinum: &

in eo ſingula.
per jeſum, Maria, Joſephe ejusque, & horum verus, ſincerus, humilis ac

Mariam, & debitus cultus, veneratio, obſequium, ſervitus, & ſuaviſſi-

mus velut mancipatus: ut obtineantur hæ tres ſublimes

Joſeph.

revi in Cœlo obtinendi ſalutem. Neque dubitet quisquam

de tam beatàâ ſorte obtinendâ verè fideliter & conſtanter de-

ℳ

votus

Upritnam
rſpeltenn

a, quæ ſeſe humillimis obſequiis ſpecia-
us: ſcil. Zeſa, Mariæ, & oſephe, ſub horum
titulo & nomine, & ab his, ſeu per hos poſtulat tria velut Ya-.
unct& vivere; bPernacula, (pretioſiora iis, quæ in Monte Tabor S. Petrus co-
beatè mori; gitabat, neſciens quid diceret) ſeu tres gratias, nulli non omni-
& in Cœlum bus votis expetendas; & continentur in Oratione hujus Fra-

Itaque Caput & ſcopus eſt SS. Creata Trinitas ,„Feſin,

gratiæ, piè ſanctéque vivendi: piè beatéque moriendi: &

—,—
otnshis tii

i hegue ſi

Zitt,Amnot

aßypre
cPfobren

melllis

cote tres

leſalutis

1

kteſcenin

Edcorn,
huinoctim
i 1is
al,iſet.
IuWwtunatn

letlma:

AaEcal

Auncope
howbss

nk goiten: S
Cleceſnine,
litoifn,
Eälmmnher

telena

Umnein

olimti

„ 1

erürite

ſeeangaw

nuieri

elutnudm
intheundrn

hitotusmun
8: Mhi; te

ht, ibkan

Unurelt
or ero
DMullincncn
Kionehns
kri1
i,

NgeN

u

1

ebrtin

Ex his, devoftis eorundem Veneratoribus, ſalus. 1069

votus his tribus ſanétiſſimis Perſonis, quibus neque poten-

tia, neque ſcientia, neque voluntas deeſt nobis opitulandi
in vitaâ, & morte, imò & poſt mortem (ſalvà finali Sententiâ

Judicis ſupremi de homine) ſeu: Ilas, & quamlibet illarum,
nobis ſubvenire & poſſe, & ſcire, & velle: ut adeo, ſi quis
unam ex illis ſibi faventem habeat, habiturus ſit omnes tres
(adeo hæ tres Perſonæ ſanctiſſimæ ſibi conjunctiſſimæ ſunt)
& ſuæ ſalutis ſpem certam. Et imprimis quidem, quod at-

Per Jeſum,

tinet primam Perſonam, Yeſam ſcil. ſi hujus Naturam Divi- nos ſalvos

nam ſpectemus, nulla opus eſt probatione, cùm ex Fide con-
ſtet ejusdem infinita Potentia, Sapientia, ſed & Bonitas ac
Miſericordia, quam potens, ſciens & volens ultrò homini,
maximo etiam peccatori, ex ſe efficaciter offert: Nolo mortem
impii- & c. Ejus ſunt verba: Ezech. 33. II. Nolens aliquos perire,
ſed omnes ad pœnitentiam revertis a. Petri z3ug. Si Chriſti Natu-
ram humanam, ſeu ut hominem ſpectemus; En verba ſola-
tio pleniſſima: Das propter nos homenes, & propter noſtram ſalutem

deſcendit de cælu, & c. Gmb. Nicæn. Et: Fideli ſermo- &c. 1I. Tim. I.

17. & 16. Data eſt mihi omni poteſtas in cælo & in terràn Mat. 25. 15.
Et en hujus poteſtatis ampliſſimæ uſum & fructum: ipſa ſa-
lus hominis copiosè à Chriſto redempti: Eunter ergo docete
omner gentes: & C. ibid v. 9. Idipfum indicat ſanctiſſimum No-

men eſus: id eſt, Dominus Salvator- de quo Abtor. z. 12. Meritò

S. Eccleſia inclamat: Zeſu Potentiſſeme Zeſu Sapientia æterna“ Jeſis
Bonitars infinita- Lytan. Denique de Chriſto, quà homine, uni-
cè ſalutem hominis volente, locus clariſſimus eſt. 1. Zoan. 2. 1.
&2. Item ad Hebr. y. z. ubi notat Cornelius à Lap. in illa ora-

& efficaci liberrimè pro nobis ſubeundam, acceptavit à Pa-
tre: Non mea, ſed tua voluntas fiats Lucæ 22. 42. Hiſtor. de S. Car-

volentem.

tione Chriſtum magis petiiſſe, nos à peccato & morte libe-
rari, quàm ſeipſum à morte, ceu quam voluntate abſolutâ

§. Carpus Ep.

po, indigne ferente, veniam factam graviſſimo peccatori,

quem in abyſſum Inferni detruſum vellet zZelo indiſcreto,
ſed à Chriſto correcto, ipſi dicente: ſe, ſi neceſſe foret, para-
Tct tt tt 3 tum

1070 CoxNciO LVIII. §. Creata Trinitas NVe eſus, Maria, ſeph.

tum eſſe, eadem & omnia pro quavis anim4 pati, quæ pro
toto mundo paſſus eſſet. Ex S§. Dionyſ. Marchant. Virg. Aaron.
11. g. -elt. 12. f. 111S. Faſti Mar. 26., Maji. Ergo primam hru jus
88. Triadis Perſonam ultrè clementiſſimè faventem

mus, huic aliaàs obligatiſſimi & ſubjectiſſimi infinitis titulis.

Salus per Ma- Altera: Deipara Virgo; de quâ quis bene Catholicus neſcit,

eam eſſe Matrem Gratiæ, Matrem Miſericordiæ, juſtis ſcil. & pec-
catoribus. Pleni ſunt omnes libri: D. Bernardus vocat Ma-

trem, & Reginam Miſericordiæ, quia Divinæ Bonitatis & Miſericordieæ
abpſſum, cui vult, & quantum vult, & quomodo vult, creditur aperire,
1l lets Veccator enormis non bereat, cui pſa patrocinii ſucffr 4 gia pre.

ſtat: ſuper Ssalve K egina. ap. Marchant. Hort. Paſt. tr. 4. de Ofc. Paſtor.

Lebt. 6. F. 40 5. qus loco multa. Cujus preces omnemque nutum
Dei Filius, cui omni poteſtas data eſt, ceu Matris, pro imperio

habet obediens. Et, quod magis in rem præſentem facit,

V. yI. Erat ſabditus illi,

admiranda ſunt ea verba S. Lucæ de Jeſa, Marid, & oſeph c. 2.
Chriſtus ſcil. Mariæ & Joſepho, ſubje-
ctus, obediens (quoad humanam Naturam, quam à Matre

hauſerat) ſponte ſuâ, & ultrà ſe ſubdendo Matri & Joſepho.
Erat ſubditus eis, exclamat S. Bern. ſer. I. ſaper Miſſus eſt quu? gui-

bus? Deus hominibus, nec tantum Mariæ, ſed & Yoſeph Cornel hoc
Loco. Et hæc ſubjedtio, ait Gerſon, ſicut inæſtimabilem notat humi-
litatem in Chriſto, ita dignitatem incomparabilem ſignat in Yoſeph &

Marid. ap. Cornel. in Mat. I. 16. F. a7. Multa petuntur à Deo, ait 8. An-

ſelm. de Excell. Virg. nec obtinentur: quæ petuntur d Marid, &. ob-
tinentur, non quia potentior ſit, ſed quia Deus eam decrevit c honora-
ren ut ſciant hominer, omnia per ipſam obtiners poſſe à Deo. Calamat.
Vlv. Diſc. aa. n. Iy. Vt adeo ipia SS. Trinitas Increata, Omni-

ℳ

potentia Patris, Sapientia infinita Filii, immenſa Boni

1tu
num ſalutem, quam innumeri per illam conſequuntur. Te-
ſtis Theophilus, ſuo ſanguine doæmoni conſignatus. Cenc. 77.
n. §. Maria Ægypt. cit. March. f. zos. Latro bonus in Cruce.
Calam, n. 1I9. Vid. Indice Ker. E. Mariss.
Sa K dcgee, vVr. Ter-

ℳ

habe-

tas
Spiritûs Sancti, eam, poſt Chriſtum deſtinaverit in homi-

—
I. Iert

Cgnite eg

6potthos

gentin pot
hit, Mniitn
Gnnineſos
Io aerch

criti, Nehe
lerefen

fſr ige
liiuct
Mneri
4 Nuatut
Mouln

rirhrat

iinſti

Nterlettis S

Uualberl.

Penmili.
Untrsfumn
mucChris
PnnChro

gnalbe

UIClus 40
Elle ſ⸗

Menat NW
ndid ſ
Uhunn Dar-
t boangn
RNNN
tione
7 it. 1
Vummni
4 ſhe l

(aholce

Alt, nuen

Niuii r

s, roi

Neleltent
oento, ſi
„C Mn
lunne

Nihrces,

1
/

tiln M

4 4 ſi 4

clurt ſeig
tayemen

=

Ex his, de votis eorundem veneratoribus, ſalus. 1071

VI. Lertia hujus Creatæ Triadis Perſona eſt & Joſephm,

dignitate equidem & ſanctitate inferior Zeſa homine, & Ma-

riâ; poſt hos tamen primus, cujus in cœlo ſumma præemi-
nentia & potéeſtas liquidiſſima eſt ex eâ, quam in terris ha-

buit, Maritus B. Virginis, cum omnibus in eam juribus &

omnia ejus Bona, ac conſequenter cum Jure veréque voca-
tus Pater Chriſti: Caput & ſuperior tam B. Virginis, quam
Chriſti, ut homo eſt: unde utriusque ſingularis fuit amor,

& reverentia erga Joſephum ut dicat cit. Gerſon: O miranda

prorſus, Yoſeph ſublimitas tua, 6 dignitas incomparabils ut Mater
Dei, Regina Cæli, Domina mundi, appellare te Dominum, non indig-
num putaverit. Pater tuns, & ego, dolenter quærebamus te Luc. 2.

45. Non attendit ſui Eteri dignitatem, ſed Ordinem Conjiugalem, ait

S. Auguſtin. ap. Calam. Diſc. al. n. 8. Nempe Chriſtus propriè

miliam goſephi, mariti ſui. Et hæc una in terris digniſſima,

imèò cœleſtis & divina erat familia (ut iterum de hac loquar)

in quâ Paterfamilias, ideôque præſes & rector erat Joſeph,

Materfamilias B. Virgo, filius verò Chriſtus: In hac igitur
erant tres ſummæ & excellentiſſimæ totius Orbis perionæ:

prima Chriſtus, utpote Deus & homo: ſecunda Virgo Dei-
para, Chriſto conjunctiſſima, quia mater naturalis; tertia Yo-

ſeph, quaſi Pater Chriſti Matrimonialis. Hac de cauſa debe-

tur Cultus Adorationis & Latriæ, Chriſto; B. Virgini, Hy-
perduliæ; Joſepho, ſummæ Duliæ: de quò num. I. ſaprà, quo-

circa errat Vulgus hominum, imè multi in ſæculo ſapien-
tes, qui S. Joſephum, ut fimplicem & abjectum fabrum lig-

narium, parvi æſtimant: neglectus quidem & incognitus

fuit hucusque in terrâ, ſed eò glorioſior in cœlo. Jam ta-
men viri docti ejus excellentiam oſtendentes, multos in ejus
admirationem & venerationem rapuere: Plura Cornelius

in cit. Matth. I. I6. àf. a7. quaàm juſtè S. Joſephus in totius S. R.I.
Patronum aſſumptus à Leopoldo I. Illius Natalis 19. Mart.
A. 1676. Cœptus eſt feſtivè agi, & 1671. ſub Duplici ccunge

Per S. Joſe-
tas ejus &
poteſtas in *△
vitã, & nune
in cœlo.

pertinebat ad familiam Matris ſuæ, & hæc cum Filio ad fa-

Claſſis ejus officium, jubente Clemente X Ana

. 7, 177 1 Ana. chin i

gramma: Has ope, ſcil. meâ ſubveniam. Pluris facio, proſe- fMaſße,
qui te reverentiâ, amore & oblatione mei ipſius, quàm Vni- Cnite,
6 Cobirte
Cetunm
fus run lete
Fidei defenſor contra Lutherum, hom 2. de &. Yoſeph. Viq; ades, NYhbellyi
inquit, matua illa goſephi cum Domino Jeſas &) Gᷓirgine Maridâ conver. h inleſul
ſatio immenſam ejur arguit ſanötimoniam & dienitatem. nde ſe. Whleltſen
rare liqueat, quòd, quidquid filäum ſuum Chriſtum rogaverit Yoſeph, Blttilms

verſo imperare, & omnibus omnium hominum d

4.

§S. Joſephi Pa- faëtd . Zoſepho. Hinc eximii ejus Patrocinii vis & efficacia in

rroeinium & terceſſionis mira, de quꝗâ oannes Eckius Doctor & acerrimu
nterceſſio

efficax.

luptatibusque affluere, ait Paulus Barry in Dedic. Slit. Hagioyh.

84
vel etiam Conjugem dilectiſſemam Mariam , ejus rei repulſam paſſurus rEu Olen
Jit nunquam,., Vos itag, chariſſimi, nolite tam ſanbti Viri obliviſci; den bemn
quin elum ſodulò invocate pio afectu, neq; ille in neceſſitate voy deſeret.
Plura Joann. de Carthag. 70. 2. L. 15. hom. Ia1. n. 3, qui ex doctiſſ.
Archiep. Chryſoſtomo à Capite Fontio, L'ib. de Perpet. Virginit. j
Mariæ & Joſeph, inquit: Non credo, Chriſtum unquam obli- ünateri⸗
vioni daturum, quantum Joſephus pro eo laboris ſuſtinue- jachi
rit, quantum illi debeat: atque ideo multa pro eo & fecit

4

aeageknnt

ſemper olim, & in illius gratiam devotis eju s facere paratu
erit. Et: O beatum virum hun, cui contigit talu Filii eſſe nutriti-
um, FPatrem dici! O beatos eos, quor iſte dilexerit, quos ſub ſud ſuſce-

perit Sanbtus iſte Proteétione! In unum dein colligit efficaciam
omnium trium, gZeſu, Mariæ & Yoſeph- Nihil arbitror potentius
ad divina charismata impetranda, quàm ſcalam hanc aſcen-

ad Patrem: Chriſtus oſtendit Patri plagas & vulnera; Mater e
Filio pectus & ubera, Joſeph utriꝗue callos & dura, quæ pro Chcc
eorum ſubveniendis neceſſitatibus fabrili arte laborando
pertulerat. Cit. Certhag. Accedit, quèòd aliis ſancétis precandi
data eſt facultas: Autoritas autem impetrandi Joſeph, tan-
quam Patri uberiùs collata. Denique D. Thomas 4. Diſt. 4. . imedae
a. 2. ad z. ait: quibusdam ſantta datum eſt in aliquibus ſpecialibus tinase⸗
fauſis præcipudò patrocinari, ſicut & Antonio ad ignem at ſancliſimno Gn
Jaſeph e n

octor Eare
1t
Hyin Mi

niaen.

gmngiS
ſrdi icH.
/7
ruſtren

Eummundi
eolasin
blumatt;

sutt

Gili,g

lint GHE
Pil ntun „

—
Chritun

4

lus triplex dißficilè rumpitur- Eccle. a. 12. Funiculus triplex

Ey hie, Jevofis eorundem Veneratoribus, ſalus. 1073

Foſeph in omn neceſſttaté & negotio conceſſum eſt opitulari, & omnes

ad ſe pié confagientes defenderé, fovere, & paterno affebtu proſequs. ap.

i, cit. Carthag. à f. 3a7. Sufficiant iſta ex immenſo de 88. hac Tria-

de diſſerendi campo: & cognitâ Ejusdem dignitate, eminen-
tiâ, ſanctitate, & in ſalutem noſtram opitulandi tum pote-
ſtate, tum miſericordi promptitudine, etiam erga indignis-
ſimum de ſe peccatorem, quam cuùum ſingulæ hæ tres Perſo-

næ habeant, infinitam eſis, in ſummo verò gradu, Maria &

goſeph, indeꝗue nobis maxima ſpes, fidueia, ſed & amor eſſe

poſſit ac debeat, quantò magls, cùm nobis omnes ſimul tres
has ſanctiſſimas Perſonas devinxerimus, noſtris ſinceris de-

votisque obſequiis, etſi imparibus tantæ Dignitati; pro eo-
rundem benignitate tamen non ingratis, & quæ, ſicut ac-
cepta ferunt, ita ſine remuneratione non relinquunt. FPanicu-

Funiculus

eſt S. Tri- triplex eſt

nitas, ait S. Paulinus Ep. 2. ad & verum. Eandem accipit S. Hie-S. Trinitas.

ron. (in materiam præſentem) quatenus nos munit & robo-
rat, item Chriſtum, cujus ſodalitas nos omnibus hoſtibus
ſuperiores facit. Melias eſt, inquit,
ſocium) quàm ſolum patere diabolo; quòd ſi & PFater, & PFilius, & Spi-
ritus Sanbtus advenerint, non citò rumpetur iſta ſodalitas. S. Bona-

in ſe habere Chriſtum (ceu

ventura ait r Triplex reſpicere & notare triplex emolumen-
tum ſocietatis. Vid. Cornel. hoc loco. En quàm appoſite hæc
applicari poſſint etiam noſtræ S. Trinitati: ex quà tres gra-
tiæ; de quibus mox.
VII. En itaque Tria Tabernacula,

quæ vel quorum unum ſi quis obtineat, non metuat opor-

tet illud Pſalmi 36. 8. Nunquid in aternum projiciet Deus? Vel:
Clauſa eſt janua. Matth. 25.10. An ergo non libeat ultrò,

pleniſſi-
mo animo, imò ſalutis noſtræ neceſſitate in tantis ejus peri-
culis, compellente, confugere ad hunc triplicem gratiæ
thronum; ad tantum täâmque liberale aſylum; ad fontem
tam copioſum, unde tres gratias, tria emolumenta, æter-
nùm nobis profutura hauriamus. Et hæ ſunt: banete vive-
Mecht! de Jud. ertr. Uu uu uu res;

—

tres civitates refugii,

1074 Coxci LVIII. §. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph.

re; beatò mori; & citò vel brevi ſanbti annumerari quæ tria ne

obtineamus, fremit orcus, adlaborat deæmon, obſiſtit mun-

lit. Quanta hinc pericula in perditionem! Remonſtro ex
fadto quodam huc percongruo, & velut ex quadam ſimili

Jefus 2 Maria,

Joſeph, Reli-

dus, imò ipſa noſtra caro rebellis ex naturaâ corruptâ impel-

imagine, in mirabili exemplo, quod refert Magiſter Gratia-

nus Carmelit. Lib. y. de & Yoſeph. cap. a. ap. Carthag. cit. Lib. 15.
hom. I4. n. 6. Engelgr. F. S. Yoſeph. in ſine Cælo Empyr. Erat, inquit

ille, quidam graviſſimus Pater, Ord. S. Bened. habitantium

gioſum in vii in Conventu B. Virg. Montis ferrati, devotiſſimus S. Joſeph:

aberrantem,

ducunt.

rediret, obſcura nox illum oppreſſiſſet in quodam deſerto

monte truculentis feris, & graſſatoribus hominibus pleno,
rectà illinc itineris amiſsâà via; huic ſic deſolato occurrit qui-
dam homo jumentum agitans, cui pulcherrima mulier, par-

Religioſus ille rectam itineris viam edoceri poſtulavit; cui

vulum infantem geſtans in brachiis ſuis, inſidebat; à quòô

erienlia e qui meditabatur frequenter myſterium illud, & labores,
PeE* os cum Chriſto Domino & Deipara fugiens in Æggyptum

pertulit. Huic contigit, quèd, cuùm ſuum ad Conventum

homo ille reſpondit, ut ambo ſimul pergerent, ipſe enim

probè iter illud noverat: cùmque de rebus divinis collo-

quium miſcuiſſent, Monachus cor ſuum præ nimià dulcedi-

ne, devotione, ſuavitate, intus ardere ſenſit, veluti diſcipuli

illi, qui cum Chriſto D. Emaus verſus euntes confabulaban-
tur: cùmque prope Oppidum, quò Religioſus ille tendebat,

perveniſſent, continuò homo ille, pulcherrima mulier, &
ſpecioſus præ filiis hominum Puer, diſparuerunt, & devo-
tus ille Religioſus, quaſi à ſomno excitatus, & ad ſe rever-
ſus, dixit: Nunc ſcio verè, illos ſanctiſſimum Joſephum,
B. Virginem Sponſam ſuam, & Puerum Jeſum, qui eſt via,
veritas & vita, fuiſſe mihi ſocios, conſolatores & duétores
extitiſſe; & per reliquum vitæ tempus usque ad mortem, in
conſpectu Domini pretioſam, eorum, quæ à Virgine & Jo-
ſepho in viâ audierat, dulcis memoria & meditatio

immo-

Cornn e

let
—
ter pereer
notte:
lemkurriam,
es:pot
unn ſci
wucs wuon⸗
oc,Rerelun
ſennligmnun
79 Ildin
rcentun:

Maeit inn

Ln. Cn

uſn um

Ir W, he A
entuninentet

Coltintmn

egadcerne

ucen ine
(Cleliriben

Iilminmunliu
tNe A
ioinnit
ten gnob

Wiur,

WRwpinnn
Cnnmndus de
fimenns.

(UIII. N

Megunnntn

Mceitn

t, ut
tlek,
thalen

No EEy hie, de otis eorundem veneratoribus, ſalus. 107 5

—
e biliter perſeverärunt. Capiamus hinc quandam ideam vi-
in tæ noſtræ: En: in itinere, eoque ad æternitatem & cœle- Applicatur
knmim ſtem Patriam, verſamur: eò totius vitæ noſtræ curſus diri-vitæ noſtræ.
NNn gendus: porta verò, aut janua, ſeu ingreſſus eſt mors, quam

E ſequitur Judicium. Annon aberramus quandoque à recto
Mn virtutis tramite!? verſamur in gravibus periculis peccato-

gh rum, verè latronum animæ noſtræ: Prædo & graſſator in- Dœmon præ-
IE fernalis tanquam Leo rugiens circuit quærens, quem devoret. 1. Pe- do & hoftis
Rr ri y. 5. Inſidiatur calcaneo noſtro ad ultimum usque gres- noſter acerti-
mH ſum & exitum noſtrum, ad mortem, vel tum nos devoratu- Uus⸗

lus rus, babens iram magnam, ſcien., qudd modicum tempus habet. Apoc.
wüln 172. 12. Quin & poſt mortem ſatagit nos in prædam rapere,
nulks Accuſator fratrum noſtrorum, ante conſpeétum Dei noſtri. ibid. v. 10.
odn ut adeo hic Adverſarius noſter nunquam non nobis in-
inde ſaad teritum intentet, minetur, & ſi poſſit, reipsâ inferat: inſidie-
Cocdltd tur in vita, in morte, & poſt vitam. O tremor! timor lubi-

—

Mumiet que retia doemonis, ubique pericula! ſuſpiramus, nobis dif-
idimus ceu inermibus, ceu debilibus, incautis, ad malum

iun facilè declivibus. Quis effugiet? En AA. optimi, in ſola-

eren ean tium, in auxilium ſeſe offerunt, in ſolitudine miſerabilis vi-
ae t noſtræ, & hujus mundi, in tenebris mentis noſtræ & pec-

znn Catorum; ſeſe offerunt ope indigentibus, opem devoto ob- M
eHEE ſequio, in vitàâ, in morte, implorantibus; ſeſe offerunt vultu ”VMUM

zoinet Me
ſereno, gratioſo; manu ad ſuccurrendum porrectâ, imò hor-
Gelleneit tando, animando, invitando; ſeſe offerunt, quos fide credi-
en s & novimus, Yeſaz, Maria, Joſeph: à quibus obtineamus
memoratas tres gratias: haſce expendamus breviter, ut
nn æ&ſtimemas. r
6o V'III. Prima eſt: Santtè vivere hing pendet ipſa, & quæ Sanctè vive-

unſt, conſequuntur, Mors, quæ eſt echo vita. Conc. 45. Et ſanè homo re, quid ſit?

ini à Deo creatus non eſt, ut Epicuream & beſtialem vitam agat:
unde non vivit, ut comedat, bibat, ludat. Magna conſideratio
S habenda eſt, quam quis vitæ rationem ducat: ea enim via
i n eſt, ad æternitatem quæ ducit, & comitatur, ad beatam, ſi
ehcxcx beate
ln Uu uu uunz. eata

Actus ſerius, mori.
arduus: mori.

da.

Brevi cœlo lix beatæ æternitatis. Sed rarò datur, etiam à peccato gra-

recipi.

1076 Coxcio LVIII. §. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph.

beata fuerit. Vivere autem beatè & ſanctè, non eit, miracu-
la patrare, ut rudes putant: cum ſanétus Joannes Bapt. fu-

erit & ſanctiſſimus, & vitam ſanctiſſimè duxerit, quem in vi-
tàâà miraculum patrâſſe, non conſtet: fuerit ipſe potius to-
tum miraculum. Nec eſt nudè, auſteritatem corporis ſe-
QGari extrinſecam: quod reprobat Chriſtus in hypocritis
Matth. 6. 6. Vera vitæ ſanctitas, bonitas, & perfectio conſiſtit
in perfectà unione cum Deo, conformatione voluntatis ſuæ
cum Divina ad amuſſim: quæ ipſa eſt Imitatio vitæ Jeſa, Ma-
riæ & oſephi, voluntatem Patris æterni perfect implentium.
Vitæ probitas, quæ & ſanctitas, eſt in obſervatione Manda-

torum Dei, ne offendat in uno, Jacobt 2. 10. Hoc fac, & viver-

LPacæ lo. 25. nempe Deum diligendo ex toto corde, & proxi-

nitatis moles. Facile dicitur cum Baalam: Numer. 23. o. Mo-

riatar Aima mea morte juſtorum at res ipſa actus ſerius eſt, cui
nudis verbis aut jocando non ſatisfit. Non omni, qui dicit mi-
hie Domine Domine, intrabit in regnum cælorum. Matth. z. 2l. De

volente vivere cum Calviniſtis, mori cum Catholicis. ſap.

Ttia timen-Conc. 45. n. 3. Tria timenda ſapienti Chriſtiano : Mala vita- quæ

in gravi peceato: Mala mors, quam peccatum comitatur:
Damnatio æterna quæ peccatum ſequitur. Tria horribilia:

Mors Judicium Infernus. Tria ſunt, ajebat ſæpè S. Elias Ab-

bas, quæ horrorem faciunt cogitanti: Egreſſio animæ ex hoc
corporet Evocatio ad Tribunal Dei- Et proferenda in me à Judice Des
ſententia. Pædag. Chriſt. to. I. p. 2. C. 23. J. 2. hiſt. 4. f. 626. Denique

beatè mori, eſt, mori ſaltem in gratiâ Dei, neque in ſtatu pec.
cati mortalis: quod finale Donum perſeverantiæ, ſicut ul-

tima hujus vitæ, ita in morte ſumma eſt gratia, & initium fe-

vi liberis, à morte immediatus ad cœlum ingrefſus: Ppaucis.
ſimi rectà ad ſuperos evolant: potiſſima pars, & peccato gravi
im-

Allll
D chus gre
ued
(rnlenon
inpole cri
mum ſicut ſeipſum. Tota vitæ humanæ perfectio in tri. (Warti
Beatè mori. bujs: Suſtine, Abſtiner Age. Conc. 22. n. 2. Altera gratia eſt: be‚at?
VItimo vitæ puncto & momento pendet totius æter-

“

nortus, 6
Apuci
Alul
EEimunenn
n Arime

tantumn e

=

Utüsexclun

=

ſalnead morte
“

,( öee
uunen V
lsDoritn
lmwitere
Unin hra⸗
ia. imz⸗

un Wtun

Cn ⸗

Annſ Prx his, dewvotis eorundem Veneratoribus, ſalis. 1077
cte immortuus, de ordinariâ Dei Lege ad inferos abit: cæteri,
ne & ipſi pauci ad purgatorium ejusque poœnas graviſſimas ab-
I legantur: e quibus citèò & proximè liberari, vel ab iis peni-
Ner tus immunem eſſe, ingens Dei eſt gratia. Grave tormen-
dene tum Animæ Deum amantis, & viciſſim à Deo dilectæ, eſt,
Shhyy non tantùm excruciari ſenſibiliter; ſed inſfuper tamdiu, &
NA. diutius excluſam eſſe à facie amantiſſimi Dei. Talis hiſt. al-
enIIIIH legata Conc. 7a. n. Z. ſines ex Amico Fideli. 4f. 7. Pro hisce er-
ne go tribus gratiis ſpecialibus merito intenſiſſimè ſupplicat
eckmnin Anima, Jeſa, Mariæ, & Yoſepho devota: idque confidenter in
runl tam potens, uti dictum, patrocinium, aſſiſtentiam, imò po-
Mrnn, teſtatem Tantorum. Sanè certiſſimum eſt, malà morte mo-
ri non poſſe, quibus in extremis adeſt Jeſus, Maria, & oſephe
pettecn Advocabis autem ad te, ſolidà, conſtanti, & verâ erga eos-
Netin etn dem devotione, prece quotidianâ, &, qui Cultus Divorum
awing e & Divis gratifſimus eſt, eorum vitam imitari ſtudendo. Ecce
NHAKh. Simeonem Senem tzimoratum, ſeu religioſum, timentem ac
Edn revefentem Deum, ne eum offendat, ſtudiosè caventem:
maln denique ad mortem imperterritum, imèò optantem mori in H
M Pace, id eſt, in gratià & amicitia cum Deo, in quâ juſtus mo-
1 (tö rItur: jugta Origenem. Nunc dimitti ſorvum tunm. uca 2. 29.
MWAaG Animum, Hiduciam, ac ſpem ipſi addidére præſentia Jeſu, Ma-
mmun rvicæ, & oſephi. Idem & tu tibi, ego mihi, quisque ſibi, prece-
hm mur. Denique vide & agnoſce, quanti interſit ad felicem
il ac beatam vitam mortémque, hanc Sanétiſſimam Trinitatem
u Piis ſibi obſequiis devotè demereri.
9 8 IIX. 8. Vincentius ſerm. de Nat. D. refert, pium quendam Mercator je-
7 * Mercatorem Valentiæ ſolitum fuiſſe ſingulis annis in die ſu. Alariz &
e qium invitare pauperculam aliquam fœminam, infantem ceg
, filium in brachiis portantem, nec non etiam pauperem ſe- tur & lufcipi.
un nem, qui matrem & filium comitaretur. Hoc ſanè obſe-tur.
Arnld quium gratum fuit Deo, ut ipſi jam moribundo Chriſtus

Dominus, Maria, & Joſeph, ſe palam facerent, dicentes:
Uu uu uu 3 Ciens

108 CoNcio LVIII. §. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph.
Cum hbucusq; nos gratanter hoſpitio domi tuæ ſingulis annis ſuſceperi,
nos in æterna tabernacula cum ingenti jubilo perpetud regnaturum te

ſuſoipimus. Noan. de Carthag. cit. o. 2. Lib. g. hom. 3. mihi F. 127. vel

Edit. Colon. in at. A. I62.. f. 22 /. n. 15. Sit hoc in ſtimulum omni-
bus, præſertim Sodalibus Fraternitati Jeſu, Mariæ & Yoſephi,
concepta ſuæ pietatis propoſita renovare, reſtabilire, & in
conſtantem praxin ac uſum devotè deducere; ut gratiam,
qua verè indigemus, vitæ, ſine gravis peccati noxâ agendæ,
beatam in Dei gratià mortem appetendi, & ad cœlum ad-

Simile: He- miſſionis, obtineamus. Similes ſumus hederæ Jonæ cap. 4.

Qdera ut vire- quæ eſt ſymbolum vanitatis mundi, omnisque rei & ſpei

ſtar ſels alte- mundanæ; vitæque noſtræ, quæ facilè læditur, à verme
imphlicat. mortis roditur, areſcit. Sed & in hoc ſimiles ſimus hederæ

propriè dictæ, quæ, ſe ſolà impotens cum ſit, ſeſe in altum

erigere, ſeſe arctiſſimo complexu arbori implicat, ut vire-
ſcat. Sic ſcribitur, ab quoppiam magno ſuo Mecœnati Co-

lumnam honoris fuiſſe erectam, virente hederâ circumda-
tam, cum hac epigraphe: Te ſtante virebo quô in ſuum bene-

factorem omnem ſuam felicitatem in acceptis referebat.
Applicatio & Heu quam miſelli ſumus! quam noſtris viribus impoten-
Concluſio. tes! quàm ex nobismetipſis nonniſi humi repimus & in ter-

renis! 2. Cor. z. 5. Non quòd ſuſſcienter ſimus cogitare aliquid boni nnln

ad fidem, gratiam, meritum, & ſalutem æternam conducens
& utile, à nobim, quaſi ex nobis, ſed ſiſfcientia noſtra ex Deo eſt, quàm,
nobis relicti & præfidentes, facilè concidimus, conculcamur,
tot inter animæ noſtræ hoſtes, perimus! Et cur non, noſtræ
infirmitatis & miſeriæ ac mille periculorum partim, ni cœ-

cutiamus, admodum conſcii, & illis expoſiti, imò circum-

dati, nos arctiſſimo amoris, humilitatis, ſubmiſſionis, re-
ſignationis & devotionis complexu illigamus & cohæremus
Columnæ cœleſti, Arbori vitæ, & iis, quos nobis Divinæ
benignitatis providentia in ſuſtentaculum, in ſolatium &

Obem conſtituit! En Zeſam, Mariam, Joſephum- en ſanctiſſimam

Creatam Triadem, quæ ſtat ſtabitque glorioſiſſima æternuùm:

—
luneti,
lotkigol

Conel¹
Eugena

n l. .

Flor. Shi
chant ie

,r
6

fiirn

mnn

Uors
Gketore
nrgen
blruſg

71

Ycverar

nt klen

rAn

& Je ſtante virebo, hic & in æternum. Nos cum Prole piâ be-

l. , .

. n⸗ ,4

niSn

4

1. * es,
TlltI, NN

ſit, en
nplict, 1
Mee

1

G.
(S

—

Gcnnl

ontnn
1 prn/

. . 4
3 N
ſbn

nedicat Virgo Maria & ſanctus Joſephus. Amen.
vVigq. Cornel. à Lap. in Matth. I. 6. & in c. 2. v. 15. JOann. de Car-

6
4

A commiſeratione, & affectu animi, ſpectavimus Par-

rLEy hit, Jewotis eorundem Veneratoribus, ſalut. 1079

thagena de Arcan. B. E. & S. oſephi tom. 2. L. I8 hom. ult. J. 6. & 5.
iten L. a. hom. 3. Iidem & alii in decurſu hicjus Concioni citt.
Flor. Schilling. Terræ VEivent. F. & Joſephi àa f. gz. Jac. Mar-
chant. Virga Aaron. tr. 3. Lect. I. &v 2. à f. 1021. Benignus Kib-

H ler S. J. Eluacenſis: Palma Joſephind, init. & cap. I. 2. & y. ubi

à fol. ,a. H. 3. S. Joſeph omnium Patronus.

43 . S383. 5383. 23 8. 363. 3 83. 33: . 338. 838. L38 . 34% 238

CoNcIO LIX.

Chriſtus in judicio Extremo tremendus Jjudex; Idem

nunc in Euchariſtiâ abſconditus, totus gratioſus,
milericors & placabilis: Animæ vita & robur.
Suadetur ejus devotæ & dignæ Communionis
teſſera, ſignumque Prædeſtinationis: ſicut econ-
tra indigna Communio Judicium Dei aggravat;

ſignum ac omen eſt.

ſa-
cræ frequens uſus, ceu Pignus ſalutis æternæ, ac S.

ejusque rarus uſus & neglectus noxius, maluùmque

Authores.

Vid. tres ſe.-

Leperit Filium ſuum primogenitum &c. Lucæ 2. 7. F. Nativit. D.

FPuer autem creſcelat & confortabatur: Lucæ 2. 40. Domin. inf.

Ecens nuper Feſto Nativit. Dom. ad Lumen Fidei, oculo
mentis & intelletús noſtri, neque ſine admiratione,

*vulum, qus natus et nobs in Redemptionem, pannu in-

voli-⸗

Oct.

E

1680

CoNcIO LIX. Frequens s. Communio Sona, Pignus ſal. etern.

volutum, & reclinatum in præſepio.

——

—

Hic Puer, hic Deus eſt. Miene

Felicitas Sed videris, mea Anima, feliciſſimos credere Paſtores & Ma- Qals Homo,
Chriſtiani, gos, qui ipſi oculis præſentes luſtrârunt, ibi, quò per Ange- 1solcept
Chriſtum vi- Ios & Stellà duce direéti ſunt: feliciſſimos Annam Viduam, (opcult,in
dendi, ſed & & Simeonem, qui paulè pòſt Chriſto oblato à Mari4 & Joſe- üelnt ten
ſumendi. pho in templo, ipſa horâ ſupervenientes à Deo digni habiti Emihſeſd
ſunt, qui præſentem cernerent, in ulnas acciperet Simeon, ieoobnn
Anna Meſſiam deprædicaret; idque ductore & indice ipſo lenetooh
Spiritu Sanécto. O mihi videre liceret Præſepe, in quo Dominus iruto
Jacuit! ais cum 8. Chryſoſt. hom. de Nat. D. in c. 2. Lucæ ap. Engel. Wti 60
. ra. F. Nat. D. J. I. Cæl. Emp. V. Breviar. Dom. inf. COdt. Corp. Chr. lumieml
Ledt. z. O quot modò dicunt, ait idem S. P. hom. g. in Matth. vellem Hilki gun
Jormam & ſpeciem eus, Chriſti, vellem veſtimenta & calceamenta vi- (lshli
dere! Sed lis temporibus natus es, Chriſtiane, què tibi plures enhipng
gratiæ conceſſæ ſunt, non videre ſolum, tangere Chriſtum; unntihn
ſed & intra te ſumere; per eum, & vità illius vivere, imò & Ulniencore
in eum converti. lſam igitur vider; reponit S. Chryſoſt. i Hche
ipſum tangis; ipſum comedu. Veſtimenta ejus Videre deſideras? ipſe Mluln g
vverbd ſeipſum tradidit tibi, non ut videas ſolum, veràm etiam ut tan- ilevtce
S. Ludovi- gas, & in te habeas. Cit. Cælo Emp. F. & Thomæ Ap. g. I. Sic verè ſen- NN
cus R. noluit ſit ſanctiſſimus Galliarum Rex, Ludovicus Nonus, cùm An- (tbe r
in uchar. *no Salutis 1258. faciente ad Aram Sacelli Regii Sacerdote, ddenüm
um videre, — „ —+— „„ „ OSE. ln
niſi per Fi- Divina Euchariſtia venuſtiſſimi Puelli formam induiſſet, MImun
dem. ibpſe Rex ad ſpectandum accerſitus, negavit ſe iturum, & viſu- ſonnkane
rum, quòd certiùs Deum illic præſentem oculis Fidei, quùm lhns
corporis perſuaſum haberet. Ita eſt: Non minor nobis Ca- uikatnte
tholicis gratia à Deo fit, qui non tantùm ad ejus contactum, Miagkini
imè & eſum uſumque clementiſſimè admittimur, miſerri- YEIN
rimi homunciones, quod nec Angelis datum eſt. Non falli- pbofe
mur, non decipimur, qued non capi, quod non vider; animoſa fir. (Aomfule
mat Fides; Præter rerum ordinem. Sequ. WMiſſa F. C. C. e §. 7/ homd. H ppol
2. Cor. 10. . Intellectus in obſequium fidei cogendus eſt: ſicut enne
intellectus eſt, corrigere ſenſum, qui judicat, ſolem non eſſe mnmlat

4 11
† fao X nN „
Core A

& cujusvis hominis, Chriſtum in Euchariſtiâ dignè ſumen-

9.
93% 1½ ee aigs
1 1

WerC
Prirere,d

ANtN
Aeoscd,
. k

7
ℳ

4

L D
1 9 E N6
y. 19 AR
AN.

11
“
4

rrjusdem negledus &;malus uſus homini pernoxius. 1091
partim extra aquam poſitum. V. Conc. 32. n. I. Conc. 61. n. I. ITdem

Deus Homo, qui obumbrante Spiritu Sancto in YVtero Virgi-

nis conceptus, novem menſibus concluſus, natus in Præſe-

pio jacuit, in manibus Sacerdotis toties, quoties conſecran-
tis velut renaſeitur, ſed non ampliùs paſſibilis & mortalis:
H Idem ipſe ſub ſacro Specierum (non ſubſtantiæ) Panis & Vi-
ni velo abſconditus Deus noſter. Præſepe autem, illo Beth-

lehemetico longè felicius, quia vivum, eſt Cor Sacerdotis

tis. Sint in obſequium Bos & Aſinus, omnes ſenſus, vires,
& potentiæ noſtræ, corporis & animæ: Daantum boter, tan-
tum aude; quia major omni Laude; nec laudare ſuſpci. Cum ipſe
Chriſtus Euchariſticus ſeſe totum quantum, Deum & homi-

nem, longè magis & mirabiliùs, nihil ſibi reſervans, in ob-

ſequium & ſalutem, propter quam homo falctus eſt, liberaliſſi-

mè & miſericordiſſimè impendat, & ſuperimpendat, & in-
vitet. Hinc homini Chriſtiano digne accedenti, omne in-
crementum gratiæ & ſalutis, cujus 88. Euchariſtia fons eſt
& pignus: ut de tali Chriſtiano, ſuo modo & ſenſu, verè dici

“ poſſit, quod in Themate de Chriſto adduétum: Puer autem

14 creſcebat, & confortabatur.
ſpecialem ſummamque gratiam nobis fecit Chriſtus, non

Quodque ut copioſiùs fieret, eam
ſemel tantùm in vitâ, vel etiam intra annum ſumendi 88.
Corpus & Sanguinem ſuum, ſed etiam frequenter, quod
à Sacerdotibus in ſingulos dies fit. De hoc itaque 88. Eu-

chariſtiæ uſu frequentiore, devoto tamen, humili, & cum

purâ conſcientiâ, patienter audiamus vel legamus;, ac deſui-

„

per ſtatuamus, hoc remedio Divino, nunquam non, magis
& magls creſcere, & confortari, in finem vitæ usque, & vel ſic
Chriſtum Judicem placatum habere. . ð
II. Suppoſito illo, Sanctæ Fidei Romano-Catholicæ, Chriſti Dei
(quæ æternæ Veritatis Magiſtra & fidelis Interpres eſt, & ex- Hominis ve-
tra quam nulla ſalus) Principio, expreſſo in Formâ Profeſſio- ſentiazi
nis Fidei Catholicæ, hisce verbis: Proſiteor, in Sanctiſſimo Eucha-P& Entia in

Mechtl de Jud. extr., AN X X XX riſtie

ra, & realis

AUnum falſum

1092 CoNCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ.

SS. Euchari- riſtéæ Sacramento eſſe verè, realiter & ſubſtantialiter Corpis & Sangui-
ſtia ex Verbis nem, und cunz Anim, & LDivinitate Domini noſtri Yeſi Chriſti, feriq,
Chriſti. Irid. Converſionem totius ſubſtantig Pani; in C orpus, & totius ſubſtantie Vini
5§. 3 J 7

Verbis Chriſti clariſſimis: Hoc eſt Corpus menum: Hic eſt dungat
men,, quibus omnimodam & planam veritatem abnegare,

& à fol. 2980. Micæ Pani Cæl. cap. 9. J. 2. V. Conc. 60. ſine. Cornel. in
1. Cor. II. 24. f 257†. Hanc autem (quacunque ratione & verba

& ſenſum Verborum horum facratiſſimorum torqueant &

exponant tum Lutherani tum Calviniſtæ) Chriſto, æternæ
Veritati, planè auferunt ita, ut nullâ ratione in ſuâ ſedà eo-

rundem veritatem Verborum defendere poſſint, adeo ut vel

hoc unicum (tacendo innumera alia, in quibus ipſis etiam,
non de Nomine tantùm, ſed de re & ſubſtantiâ graviſſimi
momenti, ceu in Articulis Fidei toti mundo prævalentis

Keligio eſſe agitur) Religionem illorum non ſuſi pectam tantùm, ſed om-

falſa conrin⸗ nino erroneam demonſtret: etenim, cùm Veritas, præſer-
Citur, if vel 4

dogma alit,

V. Luce n. falſum dogma quæcunque Religio teneat, & pertinaciter de-
. 317. 37. 36. fendat, hoc ipſo illa convicta eſt, non eſſe Dei Eccleſiam ac
Religionem; conſequenter per illam, & in illà, nullam ſalu-
tem æternam; quæ vitæ Chriſtianæ unicus nervus & ſco-
prus ultimus eſt, & eſſe debet, ſperandam & obtinendam.
Obiter hic adverto: Hoc eſt Corpus n

pturâ contineri, quam utrique tamen credunt: ergo cre-
dunt aliquid, contra ſuum dogma, quod in Scriptura clarè
non exprimitur: Sicut & credunt Scripturam ſuam, utut
falſifſicatam, eſſe verum Dei Verbum; quod itidem Scriptura

non

–

3 Nade. 2. in drngainem. &c. quod quidem aperté convincitur ex ipſius

Chriſtianum non eſt: Vid. Catechism. Rom. P. 2. c. . 4 quaæſt.22,.

4

tim ipſius Dei inmutabilis, quæ nec fallere poteſt nec falli,
& veræ Dei Eccleſiæ ad cœlum ducentis, ſit indiviſibilis, neq;
& habet: Patlatur, commiſceri ſe vel uni falſo dogmati; ſi vel unum

Pus meum. aliter intelligi à Ca.
tholicis; aliter à Lutheranis; aliter à Calviniſtis. Ergo evi-
dens eſt, Scripturæ ſenſum non eſſe clariſſimum de ſe, neqdue
hanc Lutheranorum & Calviniſtarum expoſitionem in Scri.

—
n ocet.

iermnoe

Aaiſtentiä

n gelie,
i Lud kicei
8
ikman

(lilzmirtl

Linheb,

r Amnahtidn
lhngun

Ke,
Innci nont
Linmenen

Penig .5
e Der
umncatur
Mcat:.
ſeeeitiu 4
in ‚nnene⸗
td Dien
FinrColoni
bliſienei
oröngti

inicitttn

—

sehneet

Sfon

eu

leyt Sretne ie.
„ WAO.

1 1

“

at e ertn
1gtree reitee 8
. 7 7
DwVmn
en Rie s =

12¹
afomn dNe
eIdaen de

1
Ctin Ne
E ullIIIge ale.
„„ A
Tae n maadet
WOI IKaI
S

4
4
4

ſiae
naftinf een
õ

EIN e
3

4

non docet. Jam nunc, uti hactenus, ad probe Catholicos

mihi ſermo eſt. Itaque fundamento hoc ſuppoſito, de Re-

ali exiſtentiâ Chriſti in Euchariſtia, ſicut &: Etiam ſub alterd

tantùm Specie, totum atque integrum Cbhriſtum, verumq Sacramentum
ſumi. Ead. Fidei Cathol. Profeſſ. Et hac Divinâ Veritate, (cum ſin-
cerâ, humilique ſubjectione, i captivitatem redigendo omnem in-

telleltam in obſequium Chriſti. 2. Cor. lo. y.) Vivaciter apprehensâ

PEjusdem negleſdus & malus uſus homini pernoius. 108;3z

& impreſsâ, dignoſcamus etiam pro fundamento cauſam, Euchariſtis

Panis & Vini, nec non paulò ante Redemptionem Generis
humani morte ſuâ completam, inſtituere dignatus fuerit:

Ea nempe eſt exceſſus Divini Amoris ejus in hominem, pla-

4
==
Ote

cur amantiſſimus Servator noſter hoc ſanctiſſimum Corpo- Sacramen-
ris & Sanguinis ſui Sacramentum, & quidem ſub Speciebustum Amoris

DIvVIht eiie,

nè immerentem & indignum: de qué S. Thomas D. Angel. 8

in Breviar. Rom. F. Corp. Chr. Lect. 2. Nockurni uti ibi facilè videre
eſt. Nempe Deus ipſe & Sacramentum hoc Euchariſticum
meritò dicatur eſſe merum Amorem. S. Chryſoſt. hom. 26. in

ee atth. vocat: Caput Divinæ erga nos Charitati. Trident. Seſſ. 13.

Keltmtn

ilsnla.
,Nerns
1 Cen

ZV

1

—
= = —

Poltnel

in in

gecunt 3

cap. 2. Divitias Amori velut effuſas. S. Maria Magdal. de Pazzis:

Merum Amorem: & ipſam Feriam quintam, quâ recolitur In-

ſtitutio, Diem Amoris appellabat. Rupertus (Abbas Tuitien-

ſis juxta Coloniam, ope B. Virginis acceptâ cœlitus incom- Inſtituta ini-
parabili ſcientidâ. Teirin.) novam circumſtantiam in hujus tio Paſſio-
Amoris magnitudine obſervat, dum charitatem illam mani- nis D. cur?

feſtavit Chriſtus, quandoTerribilia, (ut materiam Fortitudinis

vocat Ariſtoteles) imminebant, ut inde magnitudo charitatis
magis eluceſcat, non impediente mœrore ac triſtitia immi-
nentis Paſſionis, imò ipſo initio Paſſionis. Non ante Paſſionem
ſuam, ait Rupertus L. 3. in Exod. c.z. Dominus noſter, ſed in ipſo Paſſtonis

articulo hoc fecit; jam enim venditus erat, jam tradebatur, jam emptls
erat. Neque hoc ſolùm fecit propter memoriam ſuæ mor-
tis, quæ noſtra eſt ſalus; ſed etiam hoc fecit ad hoc, ut rema-
neret totus nobis & ſemper. O Amor inextinguibilis, ar-

dentiſſimus! quantumcunque præſentia mortis eſſet ſibi

præſens, præſentiens ſtatim dolores horribiles affuturos,
XX XxX XX 2 eis-

D

1084 CoNcIO LIX. Frequens §. Communio diona, Pignus ſal. æternæ.

eisdem peccatoribus ſe perſequentibus, ſe dare voluit. Vi.
debat ſibi præſentes, omnes aufugituros: videbat ſuum Pro.

ditorem, & alium negatorem; omnibus Corpus ſuum & ſe-
itioni

In fnem di- ĩpſum tradebat: Ecce mi homo, quomodo mg infinem à Do-
lexit eos: ex- Mino ſis dilectus ab æterno, ſpecialiter autem in hoc Sacra-
ponitur. mento amabili. In hinem .* explicant S. Chry ſoſt. & Theophil.
extremo, ſummo, perfectiſſimo amore. In finem- niq; ad mor-
tem, ait S. Auguſt. ita ut dilectio illa perduxerit Deum usque
ad mortem. Imdò in ſinem, velut in ſcopum intentionis, quaſi
Deus ſibi pro fine & ſcopo hominem diligendum, præfixiſſet,
gquem ſuo Corpore & ſanguine paſceret. Vid. Schwertfer Micæ
anis Cæl. cap. I. J. 3. & cit. in fine n. y. Cone. 6o. SðMUẽ
III. JYoan. 13. 1. In finem dilexit nos Chriſtus
viniſſimum hoc ſui Corporu & Sunguini Sacramentum; idque
non tantùm in Gloriam Divinæ ſuæ Majeſtatis, qui ſupre-
mus finis omnium Chriſti Actionum eſt: Proverb. Io. 4e Eni.

Euchariſtia V**Ta propter ſémetipſam operatus eſt Dominus- & noſter eſſe debet.

æ

Inſtituta eſt Sed & in ſummam æternaâmque noſtram utilitatem, ut vi-
in noſtram tam, robur, vires ſupernaturales, & omne bonum per illud

ſalutem. acciperemus, & abundantiùs, ac abundantiſſimè habere-
7. Sacramen- mus. En ipſam, ex SS. Euchariſtiâ, in pignus amoris ſui
torum vittus admirabile, inexplicabili conſilio, quod omnem naturæ or-
& operatio qinem & conditionem ſuperat, nobis datâ, Catechum. Rom.
iem it. c. 2. n. 2. Vitam Animæ & ſpiritualem, quæ omni corpo-

Baptismo . „72 . * alem corp
naſcimur: rIis vitâ potior eſt; quanquam ex eâ etiam plures ſalutem

Confirmatio- Corporis accipiant: Servator noſter goannis 6. à v. 27. diſputat

ne robora- de Cibo animæ ſpirituali: dein aà verſa e. agit apertè de Pa-
mur: Eucha- ne Euchariſtiæ, ſeu ſub ſpeciebus Pana dein ab eodem inſtitutæ,
riii er. & non ſub pane, cum pane, in pane, ut loquuntur noſtri Adver-
timms: oni- ſarii. Ego ſam Panis vitæ, . 45: quod ibidem ſæpéè repetit &
tentià ſana- Confirmat, & ne temerè dixiſſe videatur, quia judæis vide-
mur: Extr. batur res hæc paradoxa & impoſſibilis comminatur item
Vnct. muni- v. 5a. Amen, Amen dico vobi: niſi manducaveritis Carnem ſilii homi-
mur: Ordine ni, & biberitü ejus ſanguinem, non habebiti vitam in voli: quibus
2 . Ver-

Hi
Sritit a

—

mancC.

Aprep

eri mor
aſbiſte
culto, .a
(ommun
Neet une:
ohwc
vmn Citim

WlM,
(lne K
lergd

unConnn
Unonem

(Leis hun

Iuughumno

—,—

Kenionna
R 4 winde

Dlechtton

Uintobie

Wtlisnn⸗
nuntem an

nnleen

ukrrtionde

tinpolibe

nohe
l

GiEr

libei

—
Cn iu;

e

te
R

„

Ejusdem neglectus Srmalus uſus bomini pernoxius. 10893

verbis Chriſtus etiam inſinuat præceptum de ſumendâ Eu-gubernamur:

7

chariſtià ab omnibus ratione utentibus. Et v. gr. qui man- Matrimonio

ducat meam Carnem- &c. (intellige, dignè, ait Rupertus, cum Propagamur.

, T 1
ſoit e
4 kl

1

Wetitbam

ehree 6
ll. AKumu

4 „41 . 4 .
us, inml.

14

rumerumt
elatis 9ll

lynend K4,
Lnnlaeleck

. e!
AWIHHANII.

nebonmI

Cantiümk

71
11

pignuid

—
=

n. 4
Al

=

debitàâ præparatione & purificatione, præmittendo actum

Contritionis & Confeſſionis Sacramentalis, ſi quis alicujus
peccati mortalis ſibi ſit conſcius: ſi enim poſt examen nul-

lius ſibi ſit conſcius, & tamen reveraà ſit in peccato mort. ſibi
occulto, Communio Euchariſtiæ illud peccatum abolebit,

& Communicantem Dei gratiæ & Charitati reſtituet, uti
docet Suarez & paſſim Theologi, ait Cornelius hic. De quô
Theologi, cùm quærunt: An Euchariſtia per accidens cauſet pri- An Euchari-
mam Gratiam? P. Jo. Evang. Thanner M. S§. q. 6. a. 3. G. I.) Habet vi- ſtia primam
tam aternam quia per Euchariſtiam recipit gratiam, quæ eum gratiam per

X

conſervet & ducat ad vitam æternam. Plura cit. Zoan. 6. & accidens con-

Cornel. ex quò addo pro majori intelligentiã, Ordinem re- ferat
rum in Communione Euchariſtiæ: Primò per Euchariſtiæ in Commn.
ſumptionem Chriſti Caro & Sanguis totúsque Chriſtus, id

. „O 19 eE Id nione Eucha-
eſt, ejus humanitas & Divinitas, quaſi cibus ingreditur in riſtiæ. Ordo

ſtomachum noſtrum, in eôque manet. 2. Speciebus Eucha- converſionis,

riſtiæ vi ſtomachi digeſtis, & in carnem noſtram converſis Conc. 73. n. 4.

Cecit enim per Dei virtutem materia panis & vini, quæ in

Conſecratione fuerat annihilata) Chriſti Caro & Humani-
tas in nobis eſſe deſinit, ſed Deitas Chriſti, quaſi cibus im-

mortalis, manet in nobis; quæ exinde: Tertiò- vitam ſuper-

naturalem animæ communicat, fovet & auget, cibando il-
lam, & paſcendo influxu Gratiæ habitualis, ac per ſtata tem-

Chriſti Deitatem,

pora infuſione novæ Gratiæ actualis, puta, novis ſanctis il- Gratiæ aéu-—

luſtrationibus, novis inſpirationibus, novis piis affectibus ales.
& impulſibus in animam immiſſis, ut fiamus idem, quod
ipſe eſt, ait S. Gregor. Niſſenus, id eſt, ut fiamus ſpirituales,
ſancti & divini, idque in dies magls & magis atque ipſam
quaſi lignum Vitæ, ſemper habeamus in

nobis, ut ipſa ſuo tempore in die Jjudicii & communi Reſur-
rectione, nobis communicet ſuam vitam immortalem &
bea-

XX XX XX 3

*

–

Euchariſtia beatam. Plura cit. Cornel. Cur autem Chri ſtus hoc Auguſtis

cur per mo-
dum cibi &

otus, & liih pots: (Curo mea verè eſz cibus, & Sanguis mels verè eſt potus cit.
potůús, & ſub
Ipeciebus Pa-

nis & Vini.

ſimum Sacramentum inſtituere voluerit pPer modum cibi &

chiſimus Rom. quæſt. Iz. ubi : Cam igitur, inquit, Corpus Chriſti

Domini vitæ æternæ alimentum ii;

rè & ſanttè ſuſcipiunte rectè 31 potiſſimum rebis conficitur, quibis

oan. 6. 6 ac ſub ſpeciebus Pani & Vini, declarat cit. Cate-

hæc vita contèinetur, ut Eideles facilè poſſint intelligere, pretioſi Corpo-
ris & danguini Chriſti communione mentem animumq ſaturari. Non-

nihil etiam haæc ipſa elementa ad id valent, ut eam cognitionem acci-
biant hominer, eſſe in Sacramento Corporis & Sanguinu Domini veri-
taltem- nam cum panem & vinum in humanam carnem & ſanguinem

quotidie vi naturæ immutari animad vertamus, facilins adäduci boſſn-

mus hàc ſimälitudine, ut credamus, panis & Vini ſubſtantiam in veram

Chriſti Carnem, Verumq ejus danginem cwleſti benedictione converti.
Whert etiam aliquid adjumenti hæc admirabili elementorum mutatio

Panis & vini mutatio apparel, tamen eorum ſubſt antia in Carnem &

Panis Eucha-

riſt. vires dat

Ald virtutem.

Sanguinem Chriſti veré tranſite“ ita etiam, tametſi in nobis nihil im-

mutatum videtur, interius tamen ad vitam renovamur dum veram
vitam Euchariſtiæ Sacramento accipimus. Hæc cit. Catechismus

Roman. U
IV. Itaque Chriſtus, Deus Homo, verè & realiter, ut di-

Rum, eſt in Euchariſtiâ, extra ſumptionem, & in ſumptione:

exhauſtus omnium gratiarum, ſeſeipſum nobis in eibum &
potum corporis & animæ præbet, per eam nos confortat;

vitam Gratiæ confert, fovet; & denique Gloriæ. Dauemad-
modum corpora noſtra, ait S. Baſilius, convaleſcunt, ac firmantur ſub
alterna ſamptione congruentium alimentorum; ita qquiddam ſ., uod
conſentaneò paſcit animam, eiq,; ſuggerit vegetas vires ad bonitatem,

virtutem & perfectionem conſectandam. Duid illud tandem eſt!

imirum quod dicit Dominus: Caro mea verè eſt cibus. Duibus auten

0ε

—

1086 CoNCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæe. e
Aorathie

præbeat, Jus ejats Sacramentum pu-

EVt
Wn

5

3 Umguann,

INkinean
aeile, in

eupid ila,

eleſtbbos

itales vire⸗

md in dliin
utribturc

Fumbnen,

urMoerni
umetenn:

Eoſarneti
Iuunn, non
.

n d etia

4

4

ad adumbrandum, quoct ſit in animan ut enim, etſi nulla extrinſecus end
Ahecve iſ

Aetnale

ncladgetin

Chnncen

ömmm n

Uuere ie

idque ex ineffabili amore erga nos indignos & miſerrimos: Alnrhon

. . 5 282 7 . L ! cd gr⸗
per Eam, à nobis ſumptam digne, ipſe Fons & theſaurus in- nm
arirme

Utlas, An

nienti

. ,
eſcklize⸗
drlonn
lnike

=ðð,
.

us hNe⸗

rmNNit

e „*
1 Re

*1

,0
Cecker

P .
ſ1 ;
Auheſtes ee

. „ 4 93 16
7 / 4
ere, einr:

ung ,N

A CeNA
„

S
E 1.
NNSMN
„

,
erWY, AAA1,.
Nodn. ℳRKI/

Waatiun inl

Ainr Sς⅓
Awentrvi /M

4 zgr .

HE
N, ℳ N

=

ſeeae ..
Eeltn

==

Kiim
VEMe

0

„„ .

Etelnme

—

Eiusdem negleifus 6omalus uſus homini pernoxius. 10987

non ſehpetient hæc, is uticg, deſicit robur pant;, & robur aqukg. Dein

confortat hic panis, ne defluamus ad ſiliquas porcorum, ad

res, inquam, mundi, res terrenas & ſordidas, ne guſtu ha-

rum diſtineamur & ſubvertamur. S. Cyrillus, L.ib. de ſzyiri- Ad cavendum
I. Facilè, inquit, hominis natura ad quævis abſurda defer- à vitiis.

retur, niſi illam Salvatoris gratia in virtute ſuſtineat, ac bo-
nis cœleſtibus, quorum eſt ipſa fons, augeat. Alit enim ad

ſpiritales vires accipiendas Panis ille vivus. Quèd ergo

homo in abſurda quædam vitia non devolvatur, Pani Divi-

no attribuat, & cum gratia recolat hoc ipſum, ſæpiùsꝗue ro-

get hunc Panem, ut defluere ad illicita non permittat. Con-

fortat inſuper vires animæ, per modum cibi nutrientis in

randum, ſed etiam ad manducandum & bibendum Chriſtus
hominibus, ut ſicut absque carnali cibo & potu, nullum mor-
talium mortalem & miſeram vitam poſſe transigere, cerni-

tur, ſic absque iſta ſpirituali eſcâ & potu, neminem immorta-

lem & beatam aſſequi poſſe credatur: quomodo enim melius,
quomodo apertiùs commendare potuit mundo, ſe eſſe vitam,
hominum, quàm exem plo illarum rerum, in quibus eſt vita

hominum: in cibo enim & potu vita eſt omnium homi-
num, atque inter multiformes eſcas & pocula, quibus vita
fuſtentatur hominum, principalem locum obtinet panis &

vinum, quibus ſalubrius & ſolemniùs vita quotidie recrea-
tur & reformatur hominum. Vnde has ſolennes, & ad vi-
tam temporalem hominum conſervandam principales ſub-

ſtantias, ad vitam ſempiternam hominibus reſtaurandam,

Dei Sapientia, fortiter ſuavitérque diſponens omnia, aſſu-

mere voluit, eâque de causàâ in illarum ſpecie, Carnem ſuam

ad manducandum, Sanguinem ſuum ad bibendum, homi-
nibus dare decrevit. Oſtendit in iſtis, & longè clarius hoc
Sacramento, quaàm verbis edocuit, non eſſe aliam vitam
“ Eeter⸗

Nutrit in vi=
vitam æternam: de quô S. Petrus Abbas Cluniac. contra Pe- tam æternam.
tro-Bruſtanos hereticos“ Dat planè Carnem ſuam, dat Sangui-
nem ſuum, non ſolum ad honorandum, non ſolum ad ado-

Corpore & Sanguine, ſub Speciebus Panis & Vini, homniti
M vel

108 CoxciO LIX. Frequens Communio digna, Pignus ſal. æternæe.

æternam hominum, niſi ſeipſum, dum ſimilitudine eorum WM
eſcæ carnalis, ad eſcam eorum & potum ſpiritualem nihil em imd
Euchariſtia aliud dare voluit, quàm ſeipſum. Tanta inſuper efficacia xninkkmi
etiam corpus eſt confortantis Panis Divini, ut loco cibi materialis ſupple- (iun n
nutrit & ve- at vires corporales. Vnde multi ſolo hoc Pane Euchariſti-: Wlkn
Hetat. co notabili tempore victitrunt. S. Joannes Abbas Anacho. Woliateo
rita toto triennio vixit ſolà perceptà Die Dominico Eucha- mſuctam
riſtiâ, ut Palladius Comment. ad Lauſum Præſfebtum, vulgò Hiſtorid 1 Ttifcii
Lauſiacaâ, refert cap. 61. S. Sabas toto Jejuniorum Vernorum oss longe
tempore nihil attigit, ſumptis ſolùm, Sabbatinis Dominicis ailiak
que diebus, ſacris Myſteriis. Sic de aliis Sanctis narratur Menmun
apud Surium. Quin & Ludovicus Pius Imperator: de qu?s iCrthuhn
ſuprà Conc. 9. n. 10. in ſupremo morbo totos 40 dies jejunus umin
transegit, Euchariſtiam ſolam quotidie ſumens, uti refert ukwenc
Thomas Bozius, Presb. Congreg. Orat. Romæ: de Egnu Ec. llgls h
cleſiæ to. 2. L. Iy. c. 2. Cornel. in oan. 6.3y. Cit. Micæ Panis Coc-- miztten
leſt. c. 12. J. I. Dauroult. Cat. hiſt. C. y. de Euchar. Tit. Io. toto. Hinc Hünhitam
ſatis intelligitur miranda præcellentia, utilitas, & neceſſitas umuitgue
hujus Diviniſſimi cibi, in us Dem infe ſamitar. Hinc quæ. sein
ſtio, an frequentior an rarior uſus illius ſit laudabilio: (tinigit
Euchariſtiæ V. Verùm ex paucis modò dictis non difficilis eſt Reſolu- iNptnn
virtus ſum- tio quæſtionis & Reſponſio: Si enim in Euchariſtiâ conti- mnns
mne 7tm neatur ipſe Chriſtus, Deus Homo, fons liberaliſſimus om. impol
eve nium gratiarum; ſi ex hoc hauriatur & accipiatur ipſa vita yrkpiin
animæ in hoc mundo, quandõque & corporis, æterna deni- i in Nenn
que; in cujus pignus ſeſe ipſum dat Chriſtus: ſi exinde ho. Mringhen
mo roboretur ad virtutem, præſervetur à vitiis damnatio: andhdanr
nem æternam inducentibus, ſi vel ſic tremendum judicem, Grnρα
charitate & humilitate in hoc Sacramento neceſſariaâ, ſibi de- vin,
vinciat: ſi, verbo, in hoc ſacratiſſimo Epulo Chriſtus totus, Unilie,
amore ardeat erga hominem, utut de ſe indignum, eique ad Mnlen
conferenda dona ſua, quis refugiat tantum Deum unà & a⸗- uhnſun⸗
mantiſſimum Patrem, quosvis admittentem in filios, & ſuo Etaſ

l

.

ifi
wens, it
Mcelmi

flits,AN
ntm. Mu
laudab
luchrfie

Pberiiſimi

unrit
“D

: l ein⸗

endun

rhn,
Ie
noln

7

4

M.

d

4

PVjusdem neglecfus & malus uſus homini pernoxius. 1089

vel maximè congruentibus paſcentem, eò vocantem, invi-
tantem? imò & minitantem, niſi accedamus? Gratioſum,

Jud. Divin. tom. I. Cap. gl. n. I.
Neapoli An. 1640 (an. 1641.) accidiſſe. bi Iurca mancipium
curioſitate populi allectus, cum reliquâ turbâ quandam do-
mum ſacram, in quâ, Natalibus Chriſti Domini Feſtis, raris-

nec minùs mirabile eſt illud, quod refert Georg. Stengel. de
KRomdâ Dilingam perſcriptum,

Admiranda

Purcæ ad no-
ſtram Fidem
vocatio, facta
à Chriſto &

ſimi artificii elegantiæque, Præſepe viſebatur, ingreſſus Præſepio.

oculos à longè ſtans, ignotâ pietate implevit. Nulli unquam-

ſua corioſitas felicior fuit. Nam ecce procùl conſiſtentem

Turcam, atque nihil minùs cogitantem, fabrefactus & mate-

riâ Chriſtus Infans, & præſepio reſpicere, tum etiam proten-
sâ manu & indice digito annuere, atque ad ſe vocare cœpit,
quin & vocem claram addidit, cunctis, qui aderant, in ſtu-
porem raptis. Neque verdò annuere ceſſavit antè, quàm ille
attonitus ac tremens accederet. Vbi acceſſit, egit Chriſtus
ipſe Catechiſtam, hominem Turcam res Fidei neceſſarias do-
cuit, monuitque, ut Baptismo ſe quamprimum tingi cura-
ret, fore enim, ut intra breve tempus ſecum in Cœlo eſſet.
Profecit inſigniter ſub tali Magiſtro Turca, rem diſerte nar-
ravit, Baptismum petiit, obtinuit, & paucos poſt dies gravi-
ter ægrotans, jämque ipſi morti vicinus, palam profeſſus eſt,
mori ſe non poſſe priùs, quàm ſacrum Viaticum accepiſſet.

Accepit, & ſpiritum coœlo reddidit. Admiranda planè Chri-

Omnes à

ſti bonitas: Neque minor eſt in hodiernum usque diem, imò Chriſto vo-
major, frequentior, ſed & quotidiana ejusdem, non jam ex camur ad Eu-

ſui artefactà Imagine, ſed Speciebus Euchariſticis; de quéô
Cantic. 2. 9. En ipſe ſtat poſt parietem noſtrum, reſpiciens per feneſtras,
Reeen⸗ per cancellos. Quæ verba adaptat Cornelius Sbidem
Euchariſtiæ, à Fidelibus maxime poſt Adventum Spirits
ſanti frequentari cœptæ. In hac enim Chriſtus non ſolum

Deitatem ſuam, ſed & Humanitatem, per Species Sacramen-
tales Panis & Vini, quaſi per parietem intermedium, abſcon-
dit. Hinc & per has Chriſtus non unum tantùm, ſed nos
Mechtl de Jud, extr.

omnes-⸗

YVy yy yVy

AChariſtiam.

1090 CoN0Ci0 LIX. FrequensS. Communio digna, Pignus ſal. ætern. Zuh
omnes, & Eccleſiaſticos & Sæculares vocat amantiflime ſua- Mude
viſſimis verbis, non ad videndum ſolùm per fidem, ſed & Prenückn
reipsà guſtandum & comedendum: Gaſtate & videte, quoniam ecril
ſua vis eſt Dominus. Pſalmo;3. 9. Venite, comedite panem, & bibite vi- mllt;
num, quod miſeui vobi. PFroverb. g. y. Sub quô Eccleſia intelligit iucue
Epulum Euchariſticum, iisque verbis/Chriſti nomine invi- iühlrg,)

tat ad illud F. Vener. Sacramenti: Cornel. multa hic in Proverb. 9. 1 Ces

2. & y. Omner ſitientes venite. Iſasé. yy. I. Eenite ad me omnes, qui la- ;n
boratis. & C. Matth. 1II. 25. Laboramus autem omnes, & onerati Wrluge
ſumus, eheu quàm graviter, quam varie! ſuntque labor & iurgole,
AQ olor, omnes miſeriæ noſtræ & corporis, & præſertim ani- Walnitfi
Idque variis mæ. Vocamur autem à Deo ad hoc Epulum coœleſte variis IWhmendt
modis. modis plusquàm digito manus corporalis. Vocamur Ora- oumnin 4
culis Divinis S. Scripturæ, ejusque doctrinæ, voluminibus Um ande
ſacris, libellis piis, exhortationibus ſpiritum excitantibus, unnmet
quibus etiam timidi & nobis diffidentes animamur. Voca- üetldin
mur ſanctioribus aliorum exemplis, hoc Myſterium devote imne:
frequentantium: Vocat Deus occaſione commodà, quam Mlelur
ſubminiſtrat; quæ nec deeſt. 5Ærumnis ſubinde & calami- Wms:
tatibus huc impellit, ut optimo loco Medicum & Adjuto. umen m

rem Conſolatorémque requiramus: uti & nonnunquam pe- Iiis Wet

riculoſis morbis compellit intrare. Nonnullos trahit immi- E lndornn
nentis diſtricti judicii & æternitatis formido; Inſtinctus coec. M m
leeſtis; Deſiderium Deo placendi, & huic ſeſe intimiùs con- Mnſlis
jungendi: Vocant Euchariſtiæ admirandi effectus & Mira. Mudlne
cula paſſim Eccleſiæ & Fidelibus demonſtrata & indubitata, Wmnid
ac exinde affectus pii enati, Drexel. tom. I. in Koſis p. 2. c. 7. N. 3. W iiin
Vocat denique certa promiſſio, & ſpes Vitæ æternæ, hujüs. M
que merces. “ l!e
Ssimile ab au- VI. Jam verd ſi, quoties quis Euchariſtiam ſumit, toties ſenkien
ro cupide vo. mille aurei adjicerentur, nihil opus foret, multis nos vocari iMllin
lito à nobis. & invitari: nemo non accederet; arcenda eſſet multitudo, u; uin
non accerſenda. Beu humanam cœcitatem exclamat Reli. 1
gioſiſſimus Drexel. tom. 1. Zodiac. Simbolo 3. J. 2. f- 279. Aurum nheſi

2 1

— —

“ . . 1
! 6 M
AE
WNRE
4 1

te a me re;

tinm enie

Mteriume
coomoCi,

ſriteua⸗
Eäomn N
KNonmm/

ullos
do;Htnhme

4

ſele irm

atechs

Ciukinn

ſuem

non conſideramus, ſpernimus. Arenularum pauxillum eſt
1. ſi huic gemmæ conferatur; pretium illius a 0
omne aurum, ſi huic gemmæ cO aferatur; pretium . ſtix effectus

frequentis dignæ Communionis. Vid. Trident. Sſſ. 13. C. 2. ubi

Eiusdem neglectus &malus uſus homini pernoxius. 1091
cernimus & capimur; latentes Euchariſtiæ theſauros, quia
In compen.
i9: Euchari-

nemo ſatis æſtimaverit. Euchariſtia peccata leviora delet; iri. ſtem

graviora cavet; impetus animi vitioſos enervat; intelligen- „„m. .

tiam illuſtrat; voluntatem incitat; conſcientiam exhilarat;

contra cacodæmonem armat; in adverſis, ne deficiamus

roborat; in proſperis ne cadamus, adjuvat; in meliore

tramite ut progrediamur, confirmat: Euchariſtia dat pignus

futuræ gloriæ, & cum eo ſimul mortis contemptum, cœli

geſiderium, affectuum moderationem, vitiorum horrorem,

virtutum amorem, fui ipſius victoriam, in reétèe cœptis per-
ſeverantiam. An non hæc omnia ad æternam felicitatem Cur non ita
proximè conducentia, majora ſint omni auro, etiam toto appetamus
mundo ponderoſiore: Sed vel fides deficit, vel hæc à terre Kucharf.
nis & deſuetudine tanti Myſterii, aut non uſu, tam nebula ſtiam.
eſt, ut non ex æquo apprehendamus aut cordi habeamus
tantum theſaurum; vel denique carnales nonniſi ſenſiti-
va quærimus: ut quidquid libri clament vel Cathedræ,
pars tamen magna Chriſtianorum tam gravi malæ con-

ſuetudinis veterno prematur, ut nullis piorum exemplis,

nullis ſantorum monitis excitari queat, & ad frequen-
tiorem Sacramentorum uſum promoveri. Vin adhuc pa-
rum expreſſiùs ſenſum S. M. Eccleſiæ, SS. PP. & Doctorum
de præcellente efficaciâ SS. Euchariſtiæ & ejus eò magis,
Frequenter
vocat antidotum, qus liberemur à culpis quotidianis, & à peccati dignè com-
mortalibus praſervemur. Concilium Nicænum I. vocat viati- munican-
cum noſtræ peregrinationis, per hujus vitæ deſertum ad un.
cœleſtem Hieruſalem contendentibus. S. Ignatius M. Ep. I2.

ad Epheſ. Feſtinate, inquit, frequenter accedere ad Euchariſtiam &

gloriam Dei, guando enim aſſeduè hocipſam agitur, expelluntlr poteſta-
ter Sathang. S. Juſtinus M. Apol. ad Antonin. Pium Imper. laudat Eccleſiæ olim

veteres Chriſtianos, non ſolùm cives, ſed etiam Opifices & uſus. inf. n. 9.

VYVy yy yy 2

agri:

„ N m

1092 CoNciOι LIX. Frequens 8 Commmio digna, Pignur ſal terneJ.

agricolas, qui octavo quoque die ad recipiendam Euchari-
Vires admar- ſtiam concurrebant. Teſte S. Cypriano L. . Ep. z. dantur
eytium & pa-vires ad ipſum etiam Martyrium ſubeundum: Ita & ad fe-
Nentam. rendas alias vitæ miſerias. Sic frequenti Communione
mulier vires accepit ad patienter tolerandum maritum cru-
delem. Stengel. to. 2. G. 3r. n. 3. Taceo innumera ap. infra citandos:
Omnia &briſtus eſt nobi ait de Eàdem Ambroſ. de Virginib. L. 3.

Damnum ex ad Marcellinam Sor. to. 4. Pædag. Chr. Vnde dicat S. Leo P P. Ep. 50.
A gratiâ Communioni excluäar, eſt animam, pro quà Chriſti dangui ef-

neglectâ
Communio-
ne S.

fuſus eſt, irrogatione tam ſævi ſupplicii ſanuciari, & inermem quodam.
modo, exutämq omni munimine, diabolieis incurſibus, ut facilè capia-
tur, objicès ap. Abellt f. 1,y2. V. Drexel. Smb. cit. 2. JF. 1. qui inter

Frequens di-Prædeſtinationis ſigna, & Notas ac indicia æternæ beatitatis
Zna Commu- obtinendæ „ Meritòô nhumerat, PFrequentem Sacramentorum, Con-

nio, ſignum Feſſtonts & Communioni uſam, & Præ eſtinatos velut germanos

rædeſtinat. Beji filios hoc pane cœleſti diu carere, graviſſimam Patris
Proverb. 2. 1.

Conc. 62. n. 4.

piè impudentes filios, quam male verecundos hoſtes. Pro-

ba ſis nunc ex te, an Filius Dei fis. Quid majus dici poſſit,

quid magis accendere & animare ad frequentem ſacram &
dignam Communionem, quàm hanc ſignum eſſe tuæ ad vi-

tam æternam Electionis, unde nihil in judicio tremendo

metuas? Et hoc ipſius Chriſti verba Joann. 6. àv. gs. evincunt.
Vnde & ſalutis noſtræ invidentiſſimus oſor eam quàm maxi-
méè averſatus, omni modo impedire conatur. Et illud ita
quidem, ut, teſte Jo. Lorino in Act. 2. 42. non deſint, qui affir-
ment, glorificata corpora eorum, à quibus in vitâ mortali
Chriſtus ſub ſpeciebus Euchariſticis frequenter & ferventer
ſumptus ſit, habitura peculiarem quaſi ornatum & ſplendo-
rem in ſimilitudinem Aureolæ. Micæ Pani: c. I2. J. . Engeler.
ECcl Feſto 2. Paſeh. G. 3. fine. Addit obſervatu dignum Drexelius,
in Koſir p. 2. &. . in fine J. z. ex Eccleſiaſte longè religioſiſſimo
Sid. orr. 62. Toanne Laulero, Ord. Prædicat. in & Iuſtit. o. 38. Si duo du
. F. Aics ſen. per-

iram interpretari, ſed cum magno deſiderio, ſubmiſsàâ reve-
renti4, ardente affectu ſumere creberrimè, malléque videri

NcentolI
urk mohd
Ileram
Ermmut,
pund otal

ecſinebl

ſcloſeennit

Nyioyulab
mone 1
rumn Ang

damn, icn

—

.
4

t: un.

ſlltitt

heretur.
E
.

1

(Menerter!

.

Themlnotüm

sebs gin

ighlris cun

lecveni

We NComn

4

oe lonn
n inremn
lmmudm
ſailgn

muilkache

en i,

ſeife,) ont
ſtueeſchn

nnn
luſſirg.
ace
i t
hlan

—
E

—

— —

iendnle. perfecti, æquæ ſanéti in omni vità ſint, quorum tamen alter
Lihud frequentiùs altero Sacramentum Dominici Corporis di gneè
Amh percipiat, ob hoc ipſum velut fulgentiſſimus Sol præ illo al-
nim tero perenniter fulgebit, ſingularique & admirabili unione
lmmm Deo copulabitur: Et: Imò poſſet hic, ait, tantâ ſemel cum
an iht devotione ac deſiderio talique intentione accedere, ut ſi ad
Ae. infmum Angelorum Ordinem prædeſtinatus foret, ad ſe-
SIA cundum, imè etiam ad octavum vel nonum chorum pro-
CEe. veheretur. Sane ipſum S. Concilium Trident. cit. Seſſ.13. C. 2.
guanss aſſerit: Pignnm za eſſe voluit Salvator noſter futuræ noſtræ gloriæ & .—
es verpetuæ ſelicitatis. Vid. & cap. 5. item Seſ. 22. c. . Sed hoc loco Fre opoſitio-
GAE Cconvenienter meminiſſe oportet, inter Propoſitiones, ab In- ae annar
Kerne teu Mocentio XI. ſanctiſſimæ mem. Decreto 2. Martii 1679, dam- tio XI.
mes natas & prohibitas, e ſexaginta quinque, eſſe quinquageſi
rrene mam ſextam: Frequen. Confeſto & Communio, etiam in Pi, guigen-
arlinme tiliter vivunt, eſt Nota PUrædeſtinationt. Et hoc meritò: cùm Si-
Dniidiee ghu &α Nota Prædeſtin. eſſe non poſſit, quod ſceleratum &
. Nlaril peccaminoſum eſt, & ſacrilegum, qualis eſt Communio fre-
s h quens ejus, qui gentiliter & ſceleratè vivit, ac adeo non ritè
m R dispoſitus, dum peccata non deponit, emendàtque, accedit,
i qu frequentius, eò ſceleratius, ſcil. novum ſemper Confes-
han i ſione & Communione Sacrilegâ committendo peccatum.
ne Nos de digna Communione frequente loquimur, non ſacri-
u⸗ leg4, ſupremum Judicem exacerbante. Sicut & Idem San-
agrr Gtiſſimus damnat Propoſit. 5y. Præcepto Communiont annuæ ſati-
nſel fit per ſacrilegam Domini manducationem. (Suſcipiens ré verenter ad
b minus in Paſecha Euchariſtiæ Sacramentum, ait Eccleſia, per Inno-
mnl, cCent. III. cit. in Lib. y. Decret. Tit. 35. cap. I2. in Concil. gen. NB. re-
vn verenter) conformiter Decreto Alexandri VII. edito 1665, 24. Alex. VII.
nnd/, Sept. damnante ac prohibente iſtam Propoſitionem: Qui fſa-
— Gi Confeſſtonem voluntariè nullam, ſatifacit Præcepto Eccleſiæ. Vid.
3 e P. Franc. Caccia O. S. Franc. In lanocentis Apoſtolica (Vitaâ) Ino-
ull⸗, centii Al. edit. 1697. fol. 93. & 122. Adde Concilii Trident. &.ſ. 13.
R W Cap. 7. & Canon. iI. .
,S VVy yy VV 3 VII. Sed

Ejusdem negledus Eymalus uſus homini pernoxius. 1 093

1094 CoNciOιο LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ.
Raationes
contra fre- rationes in contrarium, ſeu contra frequentem Communionem;
quentem Paſſim autem, & generatim tanti Myſterii objiciunt ſubli-

Communio- rastaen e as Anmgeln , pe. .
nemrefellun- tatem, cut nec Angelica puritas par ſit; & econtra in ſe

tuf. . „ „ . „ . . .
non ſum dignus, Matth. S. S§. & C. animi ariditatem, indiſpoſitio-

nem: quid ni & ſuammet ſupinam ſæpè negligentiam, quà
nolunt tantillum temporis ſubtrahere aliis negotiis, vel ipfi.
met otio, & huic negotio ſanctiſſimo impendere. Supina
hæc negligentia excuſationem non admittit: etſi ſub mortali
cepti eſt. Aridus es, vanus, frigidus, immundus: Et hæc ex-
cuſatio vel nulla eſt, vel mala, ut propterea rarò admodum
vel ſemel tantùm quotannis, juxta Eccleſiæ præceptum, acce-

das: cum ſicut indignè ſumere, ſummum nefas, ita utiliſſi-
mum, dignè frequentérque accipere; quèòd & frigidos incen-

dat, & à vanitate ac vitiis deterreat. San Sacerdoti indies ut
plurimum celebranti, hujus reverentia Sacramenti metum
⸗ . . . . .* „„„ „
horrorémque peccandi, & ritè pœnitendi ſtimulum injicit.

S. Ignatius Sic & S. P. Ignatius Orbi Chriſtiano tepeſcenti, & per Lu-

frequentem theri ac Calvini vires & virus labefactato, Dei inſtinctu, ſta-
Communio- tuit, novo ſubſidio ſuccurrere, & militantem Eccleſiam ro-
iien borare; advertit racum valde Sacramentorum uſum, Eu-
movet. Pt* Chariſtiæ præſertim: ergo frequentiam S. Confeſſionis &

laudem Eccleſia, in oficio Eccleſ. 31. qulii Ledt. 6. attribuit) quò

revireſcere cœpit in membris ſuis Eccleſia, novo pabulo ſæ-

piuùs recreata, induéto fervore, excuſſo torpore; uti lucu-
lenter teſtantur multa, multa millia Pœnitentium in Tem-
plis Societ: Jeſu, per annum: illectis hoc exemplo ſancto Fi-
delibus etiam alibi multis locis. At: indigniſſimus ſum,

inquis, hoc pane Angelorum. Et quando tandem ſic dignus

D z. 6. r. it, Dei Clementia te dignatur, te dignum facit;

VII. Sed audiendæ etiam (in confirmationem dictorum)

ſummam indignitatem, cum Centurione dicente: Domine,

ligetur ultra id, quod circa S. Communionem præ-

el

Communionis ubivis locorum inducit ut potuit (quam ei

ℳ
tuku)
slaulenus.
, il ſin

on , en

de uint eri
limni Gemms

ſent in

im, in
ſmnnr n

dbntae,
Friwu
(un A hore

SSeratsh
c, i
ſaecer
fllingi⸗
bi cent
aluntalea

.
1
4
4

- —

1

—

=

1

,
llrenin

ilnnrlirinn⸗

alnl ſhn
Dirini dene

llſlk: ui tit,

n ulin 1

, illuti
lilen ſie,
liſltti, Ken
3 Gtliim
cunntg,
yſeien
muin t
r.

Cniemnt

Wortie 8

—

S “ „ „
kuule iuslem negledtus & malus uſus homini pernoxiusa. 1095
1 “ „ „ — W
Neni neq; tua ſeu Naturæ Conditio, ſeu Status. Bene memora-

tus Iaulerus: qunqut, ait, ſecurè accedere cupit, non multum cu-
ret, quid ſentiat, ſod quid velit, & intendat. Ahetam & volunta-
tem ſuam ad Deum ex toto corde convertat, omnibus illi, qug Deo
diſplicent, cum humili voluntatis ſauæ in Dei voluntatem reſignatione,
vale faciat eX ipſo fandor Sand qui ejusmod: eſt, nunquam Dominici
Corpora Sacramentum accipit, quin ſingularem & magnam reportet
gratiam, & qu ſæpins accedit, es plus inde gratiæ adipiſcitur- Cæte-

hendet i ra ut ſupra num. præced. fine. Tantum facis, quantum intendts, bo-
l Ns △ V △ „ „ A
teiimmn na voluntate, pro Deo, pro ſalute tuâ. Unum te ſeriò mo- .Y

nmIIDD neo, ut immunis à gravi labe accedas emundat prius judi-
sehn cium & mortem pro vitæ fructu manduces. Nallus Judas
tarddm aſſzeſtat, ait S. Chryſoſt. hom. 6o. ad Pop. Ut autem vel rudis in-Indignè Com-
race telligas, quinam hoc Epulo Divino indignus verè ſit, & municantes,
etiu qui talis accedere ne præſumat, notentur verba Illuſtriſſimi qui? Indu-

Liigiiosn Odcavii Frangipani Epiſcopi Tricarienſis, in Derector. tit. de & clione.
iidad Euchar. ubi cenſentur indigni eſſe, Iuduäctione, illi: qui peccatum

Z

aliquod mortale culpabiliter In Confeſſtone retinuerint“ qui injuſtè ac-
guiſita neglewerint reſtituere qui Znimicis ex animo reconciliari, aut

iis reconciliationis ſigna oſtendere noluerint“ qviab occaſionibus proxi-
mis peccandi ſeparari reciſaverint“ gui Gimboli Apoſtolici, Decalogi,

tenuin⸗ Orationis Dominicæ ignorantid laborantes, ediſcere illa, non cura-
umind Lerint: qui toto anno vulgaribus quidem, ſed gravibus peccati, ex

5CR 1

pravà quadam habitudine adhbæſerint. ut putas blasphemii, Ebrieta-

ni iu tibus, impudicitii . &α circa aſcha tempius conſuetudine Juadam, &
Oatmine e videri Poſſint, non Cbriſtiani eſſe Potins, qaäm Des amore, & odio
o iniquitatss, ac Vitæ meliori deſiderio, confiteri ac communicare cupi-
are: Wh nt & nihilominus in eodem luto hærere per omnem ætatem tacite vel-
ſpore, „le, praſumuntur, nulla vitæ emendatione unquam ſecutä, nec ullo co-
nn natu proficiendi adhibito. Hæc ſiquidem E& alia ſimilia, quæ non tam
non, peccata, quàm peccatorum ſtatus dici debent, omnino (ommunione in-
inn dignos redidunt: ap. Ahelli loc. cit. Hinc cape exemplar indignè
iſn communicantium; ne & tu horum & talium unus ſis. cave
2 per omnia. Si verò Conſcientia à te disquiſita & emundata,

nihil

1096 CoNCIO LIX. Frequens ” Communio digna, Pignus ſal. æterne. —
Uhl, akontto

nihil horum & ſimilium te accuſet, ne ſis illos inter, de qui.-
bus Chriſtus Lacæ Ia. 1g. Et cæperunt ſimul omnes excufare: ſed la-
ta ſententia: Déco autem vobi, Judd nemo virorum illorum, qui Vo-
cati ſunt, guſtabit cænam meam. v. 24. V. Conc. 6l. num. 7. Timenqum
Damnum ℳ, ait D. Hilarius, ne diu abſtradtus à Chriſti corpore, alienus rema-

neglectæ neat à ſalute. qué peccare quieverit, communicare non Aeſinat. ap. Dre-
§. Commu- el. cit. Gmb. 3. S. Petro Cœleſtino, tanti Myſterii indignum
Rioniid. etr: ſe judicanti, mirabiliter ademptus ſcrupulus, & uſurpare
ER. juſſus cum timore & reverentiaâà. Pædag. Chriſt. p. 2. tom. 1. C. 16.
J. 1. Pif. 6. E rr.
Nobilis Sa- VIII. Hiſtoriâ demonſtremus, timores, anxietates, ſcru-

eramentorum pulos tales eorum, quibus rea non eſt Conſcientia, incen-
rduentlam tore dæmone fieri, & in malum hominis, uti inſinuatum.
müttit. Vir quidam nobilis, cui Sucher nomen, in Germaniaà, gra-
ves cum Hallenſibus gerebat ſimultates, ũtque contra in-
feſtam illorum manum in caſtro ſuo, quod vicinum inco-
lebat, tutus eſſet, collegerat audaciſſimorum ac manu prom-
ptiſſimorum, neſcio quam colluviem: Ex quorum conſor-

tio cùm fieret ipſe in dies audacior, & in Sacramentorum,

quibus diu pius aſſueverat, frequentatione remiſſior, obtu-
lit ſe illi, militari te tus veſte, daemon gratis famulaturus.
Dœmonem Non repudiavit gratuitum ſervitium avarus, admiſſumque
in famulum in familiam, poſtquam ſe aliquamdiu gravum probaãſſet,
aecipu. ſtabulo præfecit. Dæmon igitur probis ſervitiis & Oofficiis,

primùm Nobili in oculis deinde etiam in pretio & deliciis

eſſe, uno tantuùm ſuſpicionem facere, quòd rebus ſacris, qui⸗
bus herus nonnunquam intererat, ille ſemper abeſſe adver-

teretur: nam, etſi Dominum usque ad ſacræ ædis fores co-

mitaretur, inde tamen ſemper, aliquid domi accuraturus,
Pedem referebat, ingrediebatur nunquam. Hæc cùm diu
ObObhlſervaſſet Nobilis, tandem rogat: Ecquisnam, & undeeſ-
Asnoſcit, ſet, & cur templum nunquam fubiret? Ad quem dæmon,
ſervat tamen, liberè, quis eſſet, aperiens: Nihil metue, inquit, mi here,
ſi hactenus fidum me tibi famulum expertus es, habebis 4
P ein.

. /
i

(ino, & nen
febells eal-

Gotteti

Rocwöhmgerare
VANd here
e Norate
ũtuo lbenre
ANRonn negt

(, cn

.

icnendngel

4go ka rivtu

ientbos,
Anum mun

(ſrtettt ine
heniibitö

7

El oris tar

—

ilosien deinceps fidum & navum longe maximè.

nnrlfu
Dls,klnn

5, memd in

„ * „ 4
Coalcirtu,ar

8, Vti nmm.

Cetu
mbe cn
NA cNuN
Gminunud

NN
Sanmen

ge tenin
ati Cwn
R
Yumnſi

=

Pinm dem negledus & malus uſus homini pernoxius. 1097

— — — — —

Hæſit hic non-
nihil, attonito ſimilis Sucherus, confirmato tamen, brevi,

animo, & memoriaâ rei domeſticæ ab illo utiliter geſtæ, &

ſpe utilius eam gerendæ, cenſuit, famulum illum ſuæ do-

mi diutiùs retinendum eſſe. Pergebat ergo egregius ille

famulus navare egregiam utilémque operam hero, inſigni-
ter avaro, perque omnia impio, niſi tenaciter antiquum, ſi-
bique ſalutarem ſervaret morem: etenim & ſacro Miſſæ Sa- Piæ hujus
crificio libenter ſubinde ac piè aſſiſtebat, & neque veſperi Nob. devo-
ad lectum, neque manè ex lecto ad negotia ſe unquam con- dong; Cn⸗
ferebat, quin crucis ſigno ſe muniret, Angelicamque Salu- u⸗

tationem Angelorum Reginæ venerabundus recitaret. Dum IIſuſio facta

ergo ita vivitur, nocte quadam concubiâ, omnibus altum à demone

dormientibus, unus ſemper vigilans deemon, turbas ciet, famulo.
ad herum ſimulatàâ ſolicitudine accurrit, clamat, Hallenſes
Cives infeſtaà inſtare ad Caſtri portas manu, actum eſie de ſa-
lute, niſi ſubitò ſibi conſulat. Igitur herus ex lecto ſe dicto
citius, moris tamen ſui minimè oblitus, expreſſo in fronte
crucis ſigno, ſalutatàque Dei Matre Virgine, præcipitat, &
ſumptis armis ad feneſtras provolat: ubi cùm nullà ex parte

quidquam audit, vidétque, ad egregium ſuum famulum il-

lum indignabundus convertitur, &: O malorum mille arti-
fexl exclamans ait, itane jam tandem veteratorias tuas artes
prodere incipis ſcelerate, ut me totàmque domum ita tur-

bares ſine causâ?! Imò, inquit diabolus, cauſa mihi magna
eſt, nam te ego quærebam futurum in meè poteſtate, ſi cru-
cis ſigno ac ſolitis tuis precibus non armatus, illo ſubito ter-

rore, & cubili prodiiſſes. Dœmonis hac admonitione etſi Liberatur
factus ſit adhuc longè cautior Dominus, non tamen antè tam à dœmone

infido & periculoſo famulatu potuit liberari, quàm ſacroſan-Pet frequen-

tiam Sacra-

Ga Fidei Chriſtianæ Myſteria, jam pridem intermiſſa, inſti- ient 1cas-

tuit frequentare. Mox ergo, ut ea frequentavit, evanuit ſumptam.
Cacodoœmon, nec unquam deinceps comparuit. Ecce quàm
non pigeat animarum noſtrarum hoſtem etiam diutifſimè
Mechtl de qud. extr.

22 22 22 actio-

neicarii C. 2.

1098 CoNcCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. cternæ.

gno, Angelicaque ad Deiparam ſalutatione, & continuato
Sacramentorum uſu, cujus dœæmon totus oſor eſt, novitque
eo infringi omnes ſuas artes, fraudes, conatus! quam fre-
quens Communio neglecta periculo fuerit huic Domino,

ut fere in ungues dœmonis incidiſſet, hoc tamen medio &

periculo exemptus, & ſalutem animæ conſecutus. Yo. Major.
Sec. Exempl. V. Salut. Ang. Ex. V. f. 3oz. Pædagog. Chriſt. tom. I..2.
C. g. à f. 32 5. e Joanne Nider Ord. Prædic. §. Theol. Doctore L. 3. For-

Quoties com- IX. Supereſt, ad finem, utiliter edoceri praxin, quoties,
munican- & quomodo ſacra Communio peragenda? Adid: quoties Sa-

Adum?

cerdotes hic non tango, quos indies celebrare debere, elegan-
ti & potenti paræneſi pertractat Joan. Euſeb. Nierembergius
(laudatus Conc. 73. n. 9.) in Dodtr. Aſcet. L. 2. dobtr. 4. cap 22. 23.24.
ut ait Engelgr. in f. cit. G. 3. F. z. Paſch. quàm maximè nove-
rit Sacerdos graviſſimam ſuam circa Vener. Sacramentum
obligationem, & puritatem requiſitam, ne graviſſimè bis
peccet, illud & conficiendo, & ſumendo. Vid. Thom. Remp.
de Imit. Chr. Lib. g. c. “. Carol. Muſart - J. Man. Paroch. p. 2. c. 4. f. 10.
March. A f. opg. Ad laicos & ſæculares mihi ſermo eſt. Com-
mendatà hiſce frequentiâ S. Communionis, quoties iſti, utri-

△●

acdtionibus noſtris invigilare, ſi quæ illi modò in noſtram per
nitiem ſpes oſtentetur! ſed & quanta vis inſit in S. Crucis ſi-

.

usque ſexus, communicent! Cenſeo Regulam univerſalem

verbis brevibus pro ſingulis dari non poſſe, ſed ut plurimuùm

Nequirendus poenitentem bene ſeſe conformare conſilio & judicio Con-

Contfeilarius. feſfarii pii, docti, diſcreti prudentisque ac ſtabilis, qui no-

ſcit Pœnitentis ſtatum, conditionem, Conſcientiam, diſpo-
ſitionem animi & corporis, aliasque circumſtantias, quibus
ſingulis & omnibus una lex vel regula dari nequit: Sicut
in Confeſſionis Sacramento, Pœnitens ſine Abſolutione di-

mittendus non eſt facile (Probe ſcio Caſum Pœnitentis Per-

ſonæ in peccato conſtituto, quæ & Confeſſario doctiſſimo
& Religioſiſſimo cum grandi Zelo, dilatâ conſulto, deh⸗ r.
7 .² l eba⸗

t
40

areclein
schus,

utn tamen-
ſiotaiur⸗
Au id
leron deber
Copnoncxero

fenlun
Urihegentie
elteſun ine
Elkenine ad
Aemh iin 6
1 er tlin
ahrgonn
eſoterten
hinpri
Wgram

inß 3 S .
Un! W
Dne, Aln

* .

. m. —
1Onat g

erit hric)

loc dachenn

1 4 4
Segrn
4 l, Cke

wecebele

5Merenb

4

u. 10

R
,e Chlin⸗

ſ,

hikmtl

1N.
S

Ilan lt

7

CP

4
6

=

— =

=.

4
ſot. 0

AS

—
—
—
S
+—
—
—
=
—

—
—
=
—
—
S=—

☛
—
S=Sãs—-
=
=—
=

-
=— — E

—

venio (aiunt cit. Mice Pan. Cal f. 1rv. vel inter Opera Authoris f.
ese.) apud piiſſimum & doctiſſimum Aſcetam, Jacobum
Alvarum de Paz S. J. to. 2. L. 3. p. y. &. 3. c. 2. qui frequenter

Ejusdem neglettus & malus uſus homini pernoxius. 1099

debatur, Abſolutione ad majorem contritionem diſponen-

da redire juſſa, redire non poterat ob rem domeſticam, lon-
giùs diſtans, gravem morbum incidens, perire potuiſſet fa-
cilè, ſi à morte, ſicut morbo fuiſſet præventa) niſi in eſſen-
tialibus deficiat; ita & Confeſſarius in Communione per-
mittendâà minus ſe difficilem præbere poterit. Nulla tamen
Regula ſine exceptione, & noverit Confeſſarius ſuâ uti pru-
dentiâ, ne ſanctum detur canibus, contra id Chriſti. Mat. 7.6.

Unum tamen ſalubre documentum & præmonitionem in- Cautelæ cir-

ca Commun.
frequentem.

communicare volentibus hac cautelâ præludit: Ad frequen-
tiam, ait, non eundum, quia alii &c. non quia dulcedo &c.
neque deſiderio, ſeu amori impatienti credendum: ſed ſi
vitæ puritas, ſi orationis donum, ſi apertus ex Communi-
one profectus, ſi fratrum ædificatio, & nullum ingenera-
tum ſcandalum ſuaderent, poſſet uſus freqventior (etiam
in Communitate) concedi, tantùm ut ille ſic vivat, quòèd o-
mnibus, quantum in ſe fuerit, virtute præluceat, & mani-
bus, id eſt, operibus ſanctis, majus ſibi datum fuiſſe ad ſan-
cte vivendum juvamen oſtendat. Arcendæ autem ſpecia-Præſertim in
liter à frequentià Perſonæ illæ fæmineæ, quæ ſive ſint in ahinis: &
cœlibe ſtatu, ſive non, omnem propè devotionem in prolix4 uibus
genuflexione ad aras, & in freqventi uſu Sacramentorum

Collocant, niſi alioquin nulla eximia virtus, & exigua cum

Deo per reliquum diem conjunctio appareat; ſed potius ſi-
gna pravorum habituum, libertas in vivendo & loquendo,
inhæſio terrenis rebus, graves, & nonnunqvam cum blas-
phemia, impatientiæ, capitoſus amor proprius, diſſenſio cum
proximo, qvam hoc Sacramentum unionis poſitive, ut ſic

loquar, horret ac deteſtatur. Cœterùm non tantum Non eonnlcan⸗
viaetur eſſe laudabile, quòd aliquis quotidie hoc dacramentem acc Piat, dum:

ut ait S. Thomas 2. p. 4. So. a. 10. C. (quia multotie in pluribus homi-
Z2 τι & 2 num

n00 Coxcio LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ.

num multa impedimenta hujus devotionts occurrunt, propter corpori

indiſpoſitionem vel animæ) aut alternis fere diebus. Cui quo-

tidianæ Communioni & torrens Theologorum meritè obſi-
ſtit, nulléque pacto debere concedi (monet Confefſſarios
Manuel Rodrig. in dimma cap. 67.) exceptis Perſonis ſingula-
An eodem die ris virtutis, quæ comparenturS. Catharinæ. (Et adhucmi-
ſæpius: mnus permittitur, eodem die ſæpiùs communicare: obſtare
decretum Alexandri Papæ, ait joamnes Sanchez, ſub peccato
mortali irreligioſitatis. Excipi poteſt, niſi quis fortè eodem
die fortuitò graviter ægrotans, Viaticum ſumeret: de quòô
& pluribus aliis Theologi Morales Dianæ Compend. f. 256. . g2.
V. Euch. ſuſcept. Buſenb. de Euchar. C. 2. D. 2. a. 2. n. 7.) ſed neque in
laicis nimia frequentia probatur pro ratione perſonarum:

etſi commune omnium ſit conſilium & ſalubre monitum,

frequenter communicandum at, ut inſinuatum, Pœnitentes ju-

dicio Confeſſarii meritò acquieſcere & ſtare debere: & ut

nemo fidat ſuo judicio. S. Thom. cit. art. 1o. ad y. docet: In Pri.-
In Eccleſfis mitivà Eecleſid, quando magna vigebat devotzio Fides Cbriſtianæ, ſta-
quoties ſum- tutum ſait, ut quotidie Fideler communicarent. Poſtmodum verò dimi-
Pta vel ſu- nuto Fidei fervore, Fabianus Papa indulſit, (De Conſecr. diſt. 2. c. Etſi
menda Pu- „on frequentins) ut ſi non frequentins, ſaltem ter in anno omner com-

iſtia: ſa- . 1 . . . 4
char ſtia! ſa zipicnt Cilicet in Paſchä, Pentecoſte, & Natali Domini. Poſtmo-
Pra num. 6.

n. 46. 2 f. 307. de Eecleſ. Dogmatibns, c. y3. omnibus diebus Dominici eſſe communi-

candum. Hæc cit. S. Thomas. Suarius ſuadet NB. timoratæ Con-
2* — 4 . . . . . X .
ſcientiæ octavum quemque diem. Ergo aliis minus timo-

ratæꝶ Conſcientiæ, ſemel per Menſem (quod plurium loco-
rum perſonarmque, piâ conſuetudine obſervatur) aut Fe-
ſtis præcipuorum Sanctorum, Patronorum, ante omnes Bea-
tiſſimæ Virginis; plenariarum Indulgentiarum pro Vivis,
aut defunétis. Secularer, qui zn Natali Domini, Paſcha, Penteco-

Leo, non üονναàινæ-rent, ter in anno, Catholici non credantur, nec

inter

dum propter iniquitati abundantiam, refrigeſcente charitate multo-
F. Catech. rum, ſtatuit lnnocentins III. in Concil. Later. c. 2. at ſaltem ſemel in an-
Rom. P. 2. C. 4. no, ſcil, in Paſcha Fideles communicarent. Conſulitur tamen in Lib.

iuu
1
verCeehlen.

nirtt

er Atorib
nfllis
t. .
a Etebe⸗
lit 4
1. Mexite
led mags.
ione, ut/

Cunnvrionis

9

4

, oinren
etersin

tenmn toe rel⸗

uiren der

enn
UIN ſ eine⸗

lma ment
ſonn ſe

tmnie ol

i en

uſktttn
nlipgnd

H a!
eN. ee

„nm
„ 8

0n

. .
5Leklontee
IWUINRN

4 P
ͤ N/,
1
nnteate: 8
Uelwwalb:

.
n

Ejusdem neglectus &o malus uſus homini pernoxius. 1101

inter Catholicos habeantur, ait Concil. Agathenſe in cap. Secularer,

de Conſecr. diſt. 2. Ex his facile erit judicium, quæque ſalubri-
ter Auditoribus proponi poſſint, ideò hic à me allatis: de
quibus fuſius cit. S. Thom. Antonius Molina tract. 7. cap. y. En-

gelgr. Ett. F. 3. F. 2. Paſeh. Micæ Panis Cæl. cit. c. 12. F. 7. Bellar-

min. de Arte bene moriendi L. I. C. 12. F. 2047. Carol. Maſart, Manual.

Paroch. Cit. 3. ſect. 2. à f. 16 5.

₰

hn X. Breviter & utiliter: de Praxi & modo Communican- Praxis, mo-
inmme di, eò magis ſcitu & obſervatu dignum in frequenti Com- dus & actio-
nimmcéeo munione, ut hæc ſanctiùs fiat, & fructuoſius. Actiones nes onm⸗
Gς Communionis ſacræ has ponit pluribus Drexel. in cit. Roſiz αοs lack.
Are pe. 2. C. 7. Ene or r . z„ S ,, , Quomodo
N p. 2. C. 7. Ene. I. Bona & ſincera intentio: Iatimè conjungi Chriſto. communi⸗
nei Sunt, qui panem Angelorum crebrèò percipiant, nihilomi- candum.
Alubrem

„.
„, enter
te Ehere
y
144 CMcke!

9

eCAEAMN.

.

, ze
, 6
ℳ eneN 4

„ , 4 8

1
E
.
.

inics e
Wwo
Ais

eereuu,
h

„ N
mini,1/
n0

nus peccatis immerſi vivant, nec vitam impuram corrigere,

6 4
V

ſed eam hoc velamine tegere conentur. 2. Veræ in S. Com-
munionem devotionis eſt, decernere, octavo quoque die,
minimuùm ſemel ſingulis menſibus hanc menſam accumbe-
re. VlItra menſem differre, animi ſemet negligentis & frigi-

di ſignum eſt. 32. Sacerdotibus ea vitæ ratio inſtituenda eſt,

ut quotidie poſſint Rem Divinam peragere. Rariùs ſacris
operari, aut peioris vitæ, aut culpandæ negligentiæ, ple-
rumque indicium, rariſſimè ſanctitatis ſignum eſt. Patres-
familias, & quibus herilis poteſtas eſt, famulos ſuos & dome-
ſticos cum verbis, tum exemplo urgeant ad piam ſæpiùs
Communicandi conſuetudinem, ut ſaltem quot menſibus id

fiat. Poſſunt etiam in familiam eâ lege admittere, ut ſin-

gulis menſibus SS. Myſteria percipiant: & ſciendum Domi-
nis, tantò ſervos fideliores futuros ſibi, quantò fideliores fu-
erint Deo. 4. Veræ in Communionem ſacram devotionis

eſt, quotidiana Communio Spiritualis. De quà cit. Engelgrave.

„* Ad S. Communionem prævia præparatio: morum & vitæ
emendatio. 6. In acceſſu ad Aram optima compoſitio animi

& corporis, veſte ad honeſtatem, non quaſi ad choræas aut

profaniſſimum convivium; oculis modeſtè dejectis, mani-
M 22 22 22 3 bus

—.

bus devotè junctis; genibus reverenter ſubmiſſis, cogita-
1 8

diviniſſimum. 8. Humilitas & Charitas hic vel maximè ne-

non mox è templo abeundum: Colloquium cum Chriſto
de causâ animæ tuæ. 10. Cautela à noxis non tantum le-

thalibus, ſed & Venialibus, & quæ Deo diſplicent. En exem-

Ferdinan- plum Auguſtiſſimum in Ferdinando Secundo, de quòô &
Ianeun Conc. &. n. 0. & Conc. 6ο. n. 2. quàm frequens piiſſimus hic Im-
gevotus in Peérator fuerit in devotâ Sacramentorum Poœnitentiæ & Eu-
Communio- chariſtiæ ſumptione, vel maximè ſolennioribus Chriſti, Vir-

tronos elegerat, Feſtis diebus: tum ſanctioribus quibusdam
Anni temporibus, Quadrageſimæ ſcil. & Advents; quando
Dominicis ſingulis diebus, incidentibũsque Feſtis, & Poœni-
tentiâ animum ſanabat, & Euchariſtiâ reficiebat. Nec antè
ad Sacerdotis pedes accidit, quàm priùs ab Eleonorâ Auguſtà

tus, ſi quà illam re læſiſſet aut verbo. Veſperi, ante Synaxin
percipiendam, ſeveriore abſtinentiâ coœnulam accidit, niſi
abſolutum jejunium eo die religio imperavit. Ipſo Eucha-

tam, tot ſuſpiria, tot lacrymas præ ſe ferebat, ut incenſus

velle videretur. In more habuit ſanctioris hebdomadæ
Feriâ quintâ peccata confiteri, & Chriſti Corpus publicè par-
ticipare Guil. Lamormaini cap. z. Hac ratione, devota Anima,
& creſces & confortaberis ex Chriſto, ejusque ſacrã Communio-
ne; in vitam æternam; experierisque, ſic in hoc tanto divi-
ni amoris Sacramento toties & digne ſumptum, denique Ju-

dicem clementiſſimum.

Authores hu- Vid. Concil. Trident. Seſ. 13. & citat. ſaprà num. b. fine. Catechis-

jus Conc. mus Rom. ſeu Concilii Trid. P. 2. c. 2. de Enchar. Sacr. àf. 2607

8. Tho-

IIO2 CoNCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ.

tionibus ad pietatem collectis, linguà & ore quieto, corde
ſolo loquente. 27. Viva & vera Fides circa hoc Myſterium

ceſſaria. 9. Poſt S. Communionem adebita gratiarum actio:

ne. giOnis Matris, Apoſtolorum eorümque Cœlitum, quos in Pa-

Conſuge, ſi adeſſet, piorum ex more, veniam fuiſſet preca-

riſtiæ ſuſcipiendæ tempore tantum ardorem, pietatem tan-

Dei amore animus planè è corpore Servatori ſuo obvius ire

M

—

Ioma

4. .
A
e hr!
ſd,Cn
, itil
G/dh

ddlligl,
ahil
Mre

Gu n
n Mizu
r At.
Hicinus
u⸗ bro
Mon. Dan
n. Cmnn,
NN A le

N N

hagi

Aueei
lujhun

6 n

ifl lo ſe⸗

eDnut

R
Nrooy
E Eiofg e
Uld iaati

Is Notan.

. 13
Wðð 8Pye
Peœniterete

.
celieumn

Vrbs gnn
renrig,⸗

1 , .
.

W Anton. Dauroult. Catechiſ. Hiſtor. cap 7. de Euchar. tit. I. de
nien tyequ. Commun. & tit. 15. de Commun. ſpirit. Petr. D'Oultre-
wuen S man Amor Incrat. .. I. C. . ſect. 1I1. J. 3. f. 317. & ſequ. & §. 5. fol.
hen 292. & 293. Nicolaus ITurlot, Yheſ. Doctr. Chrzſt. P. a. Lect. 24.
ulmi & 2,7. à f. 6z“. Franc. Labata S. J. T heſauro Mor. to. I. E. Eucha-
WM. riſtiæ Sumptio Propoſit. . & g. ſéquentib. Jacob. Salianus S. J. de
teh,⸗ Amore Dei Lib. §.c. 32. à. 2. f.aoz. Henr. Jonghen, O. S. Franc.
chun Vera Fratern. p. 4. Exhort. I2. f. 373. Matth. Tympius, citatus
in fine Conc. ſequ. Carol. Muſart cit. Manual. PFaroch. p. 2. C. 4.
ns Pe à N fſol. 15o. Joann. Bapt. Saint-Jure: S. J. de Cognit. & Amore
ZZ Chriſti- p. I. lib. 3. cap. 10. 4 Jelt. 4. & à f. 753. Caſp. Knittel S. J.
e iln Dom. 2. poſt Pent. Conc. I. ubi à fol. ygs. ait: quosnam de his
idn, probabimus, inquit Chryſoſt. Orat. de Eccl. Dei, T. y. eos, quò
then ſemel accedunt ad hanc Menſam an qui crebrò? an qui fa-
Inunin, rriu? neq; qui ſémel, neq; qui crebrò, neq; qui rarò; ſed eos, qui um
6 pur conſcientid, cum puro corde, & cum irreprehenſibili vitd.
,zl, Hujusmodi, qui ſunt, ſemper accedant; qui minus, nec ſemel qui-

Ejusde m negledtus & malus uſus homini pernoxciuf. 1I103

S. Thomas Aquin. 3. P. q. So. art. Io. & II. S. Franc. Saleſ. Re-

gul. P. 3. C. 6. & . à f. 239. Thomas de Kemp. de Imit. Chr.
Lib. a. toto. & cap. 3. 4. f. Io. Hierem. Drexel. Tom. n. in o-

Aiac. Imb. Prædeſtinat. tertio & Koſis P. 2. cap. . Anton. de Mo-
linAâ, Carthuſ. Inſtruct. Sacerdotum ex &S. PP. kract. g. toto &

cap. y. ibidem. Cornel. à Lap. in goann. 6. à v. 27. In Proverb. g.
2. & 5. In Lachar. g9. Iz. In Exodi 16. 3. Henr. Engelgr. Cæl.
Emp. Feſto 2. Paſch. gH. 3. Et ibidem ac in Panth. Cctav. Corp. Chr.
& alibi de Communione & Euchar- Wencesl. Schwertfer S. J.

Micæ Pani Caleſt. cap. 12. toto & loci citt. Philipp. DP'Outre-

man Padag. Chriſt. to. I. p. 2. c. I16. à f. 299. Et to. 2. p. 2. C. I. ſect. 4.

*

& y. à f. 324. ac loci citt. Matthi. Faber. F. & Thomæ Apoſt. Conc.

1. &r in Auttar. Dom. a. Ouadrag. them. t. & 2. Theſaurus Pia-

rum Inſtitut. impreſſus Ingolſtadii Is85. à fol. 61. Paulus de

“ Barry: Solit. Hagioph. Decimo die, Diſſert. I. à f. y12. Sforza Pa-
lavicinus Cardin. é Soc. J. Arte Chriſt. Perfectionis Lib. 3. C. G6.
à f. 297. Procop. Capuc. in Euchariſt. Diſc. 16. & 27. à f. 399.

—

Coxcio LN. Philotbea Euchariſlica.

ſequentes Con-
ciones. Vid. &
praceden.

Domin. poſt Et hac

F. Nat. D.

Aem. Jjadicium enim ſibi ac damnationem aciâ+“unt, qui mandu-
cat indignè, 1. Cor. II. 29. reus erit Corpori & Sanguinis Domini,

hoc eſt, eanden pœnam dabit, qudm qui cruci CObriſtum afßxerunt.
Marchant. horto Paſt. Candel. Mſt. tr. 4. Lect. 5.4 f.z35. &QVirg.
Aar. Tr. 3. lect. Io. à f. 10 74. Anton. Sucquet S. J. Eid Eite at.
L. 3. c. 6. à fol. gop. ad g16. Paulus Segneri: Homo Chriſt. P. 3.
Diſc, 9. àf. 1I4. ad 130. Tob. Lohner. Bibl Man. to. 3. kit./3. H. F.
Florent. Schilling. Fer. y.. Cæn. D. à Ff. I37. Conc. 2. Cornel. Ha-
zart 8. J. Triumpho veræ Eccleſiæ P. 6. c. 3. JG. 2. d fol. yos. Flor.
Schilling. Cæna D. Conc. I. Vid. mea Conc. 67 & o. n. ũĩ7.

õäs

C 2 NeIO LX.

Coherent duæa Philothea Euchariſtica Supremum Judicem ſibi cle.

mentem parat, dum ejusdem ſub ſacris Speciebus

abſconditi honorem zelare & injurias eidem illa-

tas pro poſſe compenſare, amanter & reverenter

ſatagit. Cultus Euchariſticus. Archifraternitas

Corporis Chriſti; & Ejusdem perpetuæ Adora-
tionis: Hujus præeminentia, finis, Statuta, Præ-
mia. Fro ejus Inſtitutione vel dolennitate.

65 loquebatur de illo omnibus,
redemptionem Iſracl. Lucæ 2. 38.

primam Infantiam, præſertim àS. Lucà Evangelii ſui
4 capite 2. deſcriptam, occurit mihi, plura inter alia, &
illud ſingulariter admiratione digniſſimum, & opus

Pro-

—

identie:

ipsa hora ſuperveniens, confitebatur Domino,
qui expectabant

Um conſidero Redemptoris mundo nati & dati, vel

4

—

lnn, etli

Me uuperem

e, Lodunner

enptoren

(oAſterium

7

Dockor ,20˙

laii/,

Miientt
n niie ien

in Air
Moſken,

maſimn gnp

unetut aut

uiual.

1 Unemur:

UMulemdende
Enheneoe

Atcnrignr rn
boeu
oinlntantiic
nahne. d

=

e ttatonc

oaor
enygent
ale ⸗

ðð 6
EEEEE

Anima Fidelis &S. Euchariſtiæ Jevofa. 1105

is Providentiæ ac dispoſitionis Divinæ, Bbundem Redemptorem
noſtrum, etſi in formâ Servi apparentem, abſconditàâ ejus Chriſtum na-
„. Divinitate ſub Humanitate, ab ipſo propter nos homines, & pro- tu confite-
. ur omnis

1 bter noſtram ſalutem, miſericordiſſimè aſfumptaà, infantem ad- atus ætas
huc pauperem, debilem, ab omni tamen ſtatu, ſexu, & æta-ſexus, imô ge

te, laudum encomiis fuiſſe celebratum, ut Deum, ut Rc- bos ac aſinus.

Manze, demptorem & Salvatorem in lege promiſſum. Compen-
. dio Myſterium tangit, & eloquitur S. Ambroſius Eccleſiæ
„ Doctor L. a. Comment. in Luc. z. dum ait: Non ſolum ab Angelis
SS, Prepheti, & à Paſtoribus, ſed etiam à Senioribus & Yuſti, Genera-

SSi rumq, miracula filem aſtruunt“ Eirgo generat; ſterzls parit, mutus
loquiture Eliſabeth prophetat; Magus adorat; utero clauſus exultat;
Vidua confitetur; Juſtus expectat. Et: Praphetavit Simeon; prophe-
den taverat Virgo; prophetaverat copulata Conjugio; H debuit &
Vidua; ne qua aut profeſſio deeſſet, aut ſexus. Loquitur §. Pater,
honn de Annâ Viduâ Lucæ 2. 35. Eliſabeth Matre S. Joannis Bapt. &
unsen de hoc ejus filio. Luc. I. à v. zl. De S. Zacharia: ibid. v. 20. & 4
Aeee V. 6ℳ. De S8. Magis Chriſtum adorantibus Matth. 2. Et quod
magis miremur: Ex ore infantium & lactentium perfecit
Mumem Deus Laudem nato ſuo Filio Pſal. & . nempe per SS. Innocen-
e11 tes ab Herode occiſos; de quibus Oratio Eccleſiæ: Deus, a-
.o Ien præconium Innocente Martyres non loquendo ſed moriendo confeſſt
S,D ſunt. Et hoc quidem teſtimonium, hæc laus, & præœæconia,
ul Deo in Infantiâ abſcondito, ac primis ejus mortalis vitæ an-
uenee nis data ſunt. Eundem in præſepio adhuc jacentem agno-
a. Vre irrationabilia animalia, Bos & Aſinus, ex illo vaticinio
ſn Iaic 1. 3. & Habacuc 3.2. quæ S. Auguſt. S. Ambroſ. & alii adap-
. tant & intelligunt, ex Traditione & communi ſenſu Fide-
lium, de Chriſto D. in præſepi inter bovem & aſinum recli-
„ nato, & ab eis vel ordinariâ & naturali obedientia, vel forte
nui, etiam extraordinariâ & miraculosâ aliquâ, ut vult S. Bona-

tio Domini accepit teſtimonium Omnis ætas, & uterq SNeus, evento-

vent. reverentiâ agnito & adorato. Cornel. ibid. & in Luc. Z. 2.
f.go. Eundem denique & morientem in Cruce, cùm, tam di-
Mlechtl de Jud. extr. Aa aa aa a ra pa-

1106

—— —

CoxNcIO LX. Philothea EFuchariftica.
Chriſtum ra patienti, nihil Deitatis ſubeſſe videretur, ab ipſo

Deum a. elementa & creaturæ, ſol obſcuratus; terra mota; petræ
icunt creatu- . , er , . IIOE
ræ inanima- KCiſſæ; monumenta aperta. Matth. 22. ri. de quibus S. Gregor.

tæ. hom. 10. in Evang. in Breviar. Rom. F. Epiph. D. Lectl. §. & g. ubi &

Soli impii queritur judæorum corda duriora ſaxis, dum ex omnibus

ſignis, quæ vel naſcente Domino, vel moriente eo, monſtrata
ſunt, hunc non agnoverunt, & ſcindi ad pœnitentiam nolunt.
Nempe ſoli impii, ſoli hoſtes Dei & Chriſti, huic impiè negant
debitum Deo honorem, amorem, reverentiam, ſubjectio-
nem; at in ſuammet ipſorum damnationem. Auditores in
Chriſto Jeſu lectiſſimi; facilè advertitis, credo, quò mea col-
Eundem limet oratio. Omnibus vobis, quotquot eſtis, ſicut vera fſi-

non agno-
cunt.

Chriſtum des, ita ſincerus amor eſt Chriſti Jeſu, in Euchariſtiàâ latentis
agnoſcimus quidem, & à nobis oculis corporeis inviſibilis, tactu inſenſi

u hariſti⸗ bilis; veriſſimè tamen & realiter præſentis, illius ipſius, qui
eum. natus Infans, & in cruce mortuus eſt. Conc. vg. n. I. & 2. præ-
ſentis, inquam, extra & intra ſumptionem, cum Divinitate

& humanitate, cum Animàâ & corpore, carne & ſanguine:

Id teſtatum facitis veſtrâ in præſens devotione & ſubmiſſio-

ne, quâ cujuscunque ſtates, ſexus, conditionis, ætatis, vel

quaſi jurſtis, vel quaſi jurare parati eſtis, in Leges ſanctiſſi-
mæ Praternitatis hujus, quæ ad ultimum usque ſanguinem

& vitam ſalvum vult, & tueri, honorem Chriſti Euchariſtici,

hujus amore tota ardens, & adeo Philothea Euchariſtica, cui,
veſtra patientiâ, à me jam loquendum erit, ut in me, & vo-
bis, ac quolibet veſtrùm, pro meo poſſe, accendam amorem,
in eum, Deum noſtrum, cujus honor unicè agitur, ſed cum
noſtràâ etiam ſalute.. JMMD
§. Eccleſia, eſft II. Philothea Euchariſtica eſt Sancta Dei Eccleſia, fuit-
Philotheaku- que ſemper; eſt, & eſſe debet ejusdem quævis Anima Fidelis
chariftica. vere: ita ut omnia ejusdem membra & ordines, à capite &
Ejusdem Fra- ſiummo, à Pontifice & Imperatore, Rege &c. ad inſfimum us.
es. que, Status Ecclefiaſticus cum Religioſo, & Sæcularis, i

Deo ba.
morientem, tre ſuo derelicto. Pſalm. 21. 1. & Matth. 23. 46. Deum teſtata ſunt

Vreantur 0

4

.. —,—

5 4 7*
6

3à
le, public

4

erio Kfl
äitum Ve
a udenno
Pri flidl. 4
lunrnml
ia, Eprel
Murtnonnes
Celtten hlnn
OAE, Anüinm

menin, üpe
UInpnine,

r peci⸗
Unlur, ad
elnnes Chri

WA cultum

ork Kmi
n. hme⸗
lenninnes
eſgente
luncrtuti
konniat

Ginnoe

—

Aihiirete,

lter mand
Mano.Cathe
Alimm,
e eins
Rik ing

Cluchinn

nem negeedt.

ie
NeIII,. MlKl.

4 N 4

.e1 *
roe frie e

ellh IIl

3 e
n neheeſſeſt Ee
Ukochatd ..

antangin

inla
Orrinzucme.
Dtriti

i unt
Etentmnin

gteH

= —

4

4

—

=

evsd/
cire,N
e Mr

4

. Giu

S
= = —

S=
—

.

Anima Fidelis §S. Euchariſtieæ de Vota.

— — —

————— -—

— ——
&- ſœminæ, Senes, viri, & juvenes; divites & pauperes, no-

piles & non nobiles, omnes eò adnitantur, ut corde, ore, &
opere, publicè & privatim, in templo & extrà, omni modo
revereantur Chriſtum Deum hominem in tremendo hoc
Myſtecio, & ſub ſpeciebus Euchariſticis, velut ſub velo, ab-
fconditum: Verè Chriſtianus non eſt is, cui hic Deus noſter,

qui & judex, non ſit ſummo pretio, reverentiæ, amori, & ti-
mori filiali. Agit Eccleſia, quod Anna Prophetiſſa, quæ con-
fitebatur Domino, laudando eum, gratias agendo pro tanto be-
neficio, deprædicando jefum Redemptorem promiſſum,
hortando omnes, ut in eum, tanquam Deum ac Dominum

crederent. V. Conc,. 6 num. i. Id, inquam, agit S. Eccleſia,

quæ, potiſſimum ex Gentilitate collecta, quaſi épea hora ſu-
perveniens, inſuper à Chriſto in Sponſam, quam ſuo mun-
davit Sanguine, immaculatam aſſumpta, ſuo exemplo &

verbo ac prædicatione, confitetur, laudat, ſubmiſſiſſimè

veneratur, adorat in Euchariſtiã Chriſtum, nihil refugi-
ens omnes Chriſti inimicos: docet, inſtruit, & hortatur
omnes ad cultum ei debitum, ad fidem, ad amorem, ad

corporis & animi puritatem, ſine quâ non ſumendus Chri-

ſtus. Et hunc in finem inſtituit Feſtivitates Corporis Chri-
ſti, Solennitates, Fraternitates, Congregationes, Proceſſio-
nes (qualem recolit ex Lucæ z2. & exhibet Feſto Purificat. B. V.
illam quæ fuit in Templo Jeruſalem, Chriſto ibi præſentato)
ut omnis ætas, uterque ſexus; omnis ſtatus ſacer & ſæcula-

ris, à ſummo ad infimum usque, contempto omni reſpectu

humano, vivâ fide & voce conſiteatur Chriſtum jeſum in Fu-
chariſtiâ verè præſentem, hunc reverendo, adorando, cor-
dialiter amando. Et talis Philothea Euchariſtica ſicut eſt S.

Romano Catholica Eccleſia, ita eſſe oportet quamvis fide-

lem Animam, & præſertim Fraternitatem Corporis Chriſti,
perpetuæ ejusdem Adorationis, vel alio ſub titulo quovis,
ab Eccleſiâ inſtitutam, ordinatàmque, in eum finem, ut, hic
Cultus Divinus, per omnia decens & debitus, magis magis-
AauPaa aa aa a 2 que;

1107

1108 CoNCIO LX. Pbhilothea Euchariſtiag.
que, publicè & privatim, augeatur, promoveatur, aliôs-
que tam pio exemplo alliciat: quid enim æquius, quàm
Deum præſentem adorare, revereri, colere, laudare. En
Figura: Da- figuram; Vet. Teſtamenti, in Davide, Rege maximo & po-
vid' Rex, lu- tentiſſimo: 2. Reg. 6. ubi: David Arcam Fœderis religiosè ſo-
dens & ſal- lenni Pompâ ex domo Aminadab transfert in domum Obed-
tans ante Ar-edom (cui propterea benedixit Dominus, ſeu magnis opibus
cam. reruúmque copiâ ſubitò eum cumulavit) inde in Sion, ludens
& ſaltans coram eâ; irriſus ideo ab Vxore Michol, quam ar-

Arca quæ guendo compeſcit David: Arca hæc Fœderis continebat Le.

continuerit? gem & Tabulas Decalogi, Moſi à Deo datas Exod. 22. 25. & 29.
quam ſancta, 3. KNeg. 5. 9. Vrna verò cum Mannâ, & Virgâ Aaronis fronden-

qualis? te, vel in Arcâ, vel potiùs juxta eam. Exed. Io. 33. Num. Iz. 4.

Hebr. 9. 4. Cornel. ibid. Et hinc ſumma erat Religio ac venera-
tio Arcæ Fœderis vel Teſtamenti, ceu continentis Legem
Dei, quæ erat conditio fœderis inter Deum & Hebræos initi.
Fuitque Arca (repoſita in Sancta Sanctorum ſeu ſanctiſſima,

quæ erat interior & præcipua Pars Templi, ita Hebræis ſan-
cta & veneranda, ut nemo illam ingredi poſſet, niſi ſolus

ſummus Pontifex, idque nonniſi cum multis ceremoniis,
& ſemel tantùm in anno. Hebr. 9. 7.) Gloria Iſraël, ut vocatur,
1. Reg. 4. 27. & Gloria Domini, quia in eâ Deus Hebræis præſen-
tiam ſuam, opem, & triumphum glorioſum exhibebat, unde
in eam Hebræis ſumma erat fiducia, ut patet 1. Reg. 4. 3. V.
Cornel. in Exod. 2. 10. Et ſup. Conc. 13. n. 5. Et hanc Arcam (quæ
erat inſtar parvæ Ciſtæ quadratæ, vel potiùs quandrangulæ,

alta & lata cubitum cum dimidio, longa duos cubitos cum

dimidio, facta ex lignis ſetim auro obtectis) devotiſſimus
Rex David & omnis Iſraël ludebant coram Domino in omnibus ligns
"fabrefabti 2. Keg. 6. y. ac v. I4. Et David ſaltabat totis viribus ante
Irriſus à ſuà Dominum, tripudiabat ante arcam Domini. Irriſus verè à
vid. & ero humili in oculis meis. Vid. Rodericius Axercit. Perfelt. P.a.

Tr. I. c. Is. à num. g. f. pz. Arcam iſtam, in Scripturis laudatiſſi-

mMmam,

uotbivd
.

M

(econyenit
1Kper pla
A pommpe,e
gentlostot!
ekopun cne

Gend Ailen

ſiam aultns re

tilkeniinnd

Een Augulti
tobiit
0rittianon
lltt Cnanceg,

Ctonidosabtn

o
.

uchroni ben
0phamikunn

fikrehrchin
plortoniine

Ellimkol

1

lahireten

ngdei

Luntl auttes

fumceteren

bunci

ribos Den

— =-
Sãoe

in ſye
Kiüinb
6 Kinüm⸗

—
==
——

——

ſkn

im eguin

lannde ,
lere, klr

ege mann
ineindin

eMicheon

erIs Contah!
05 Ho, “

6*½
enee

AA ,
tNelgioren

Cootneni

1

=
S==

Piultnt

ik nin
blscdend
i,UN
8Hehres

—

,
EE

e

merhienn⸗
ut,,
HancAcH
scende

S. exeunti, aut redeunti in Aulam, occurrebat Sacerdos Eucha-

Cls) beno⸗
gim i mi
. int
ini miin
D pinſ,
Mdi

,

ijmni⸗ .

4

6
.D

—

.

—
—

=

—
— —
S

R

4

.

0

eſjusdem Auguſtiſſimi Confeſſarius, qui

lendæ ornandæque attribuit, munquam Ferdinandus à Sup-

3

—

Amhima Fidelis §S. Euchariſtiæ de vota. 1109
mam, Figuram tantùm, Iypum, & umbram fuiſſe 8S. Eu-
chariſtiæ, quâ ipſe Legislator ſummus, & Manna Divinum,
& Panis cœleſtis tegitur & continetur, nemo eſt Doctorum,
qui neſciat. Quid feeiſſet David, ſi veram Dei Arcam, 88S.

Euchariſtiam ipſumque in eâ Chriſtum conſpexiſſet:? Et quid

facere convenit Chriſtianos, cùm eandem in templis conſe-

crari, & per plateas ſolenniter circumferri videmus, ſi David

tantà pompꝗâ, concrepantibus tot Muſicis Inſtrumentis, con-

cinentibus tot Lœvitarum Choris, cum tot victimis, totius-
que Populi concurſu & plauſu circumtulit Arcam? Noſtris
Imperatoribus & Regibus hic zelus juſtiſſimus eſt, præſertim
verò Auguſtiſſimæ Domui Auſtriacæ ſolennis in Euchari-
ſtiam cultus & reverentia, qualis & eximia ac præ cæteris S
fuit in Ferdinando II. Imper. de quò in ejus vitaà & virtutibus Ferdinandi II.
cap. z. 4 f. 42. Guilielmus Lamormaini S. J. Provincial. Auſtr. præcellens in
Viennæ in Domo FEuchariſtiam
Profeſsâà obiit 22. Febr. 1648. Recurrente, inquit, tempore, cultus & re-

quò Chriſtianorum pietas octo integros dies Euchariſtiæ co- Hρναν.
V. Conc. 67.

. . . . 1 . . num. 10. &
plicationibus abfuit; pedes, nudo capite, ſolaà floreã redimi- Conc. 0. n. i0.

tus coronà, facem dextrã præferens, quotannis Deo ſuo tri- & C. 61. n. 10.
umphanti famulatus eſt. Accidit aliquando, ut diutiùs ge-Rne.
ſtatà face brachium manusque intumuerit. Subſecutâ die
ſupplicationi intereſſe alteri cùm vellet, malèque affeétum
brachium èê collo ſſpenſum haberet, è& Proceribus aliquis
Cæſari à face ferendàâ eâ die ceſſandum, aſſeruit: at ipſe: &-
pereſt, inquit, adbuc manus altera, quâ Deo ſerviam. Quando aut

riſtiam deferens, Rudolphi I. imitabatur exemplum. Ilicôò

venerabundus exiliebat curru, fixis etiam lutulentaâ in hu-

mo genibus Deum adorabat: Sacerdotem ſive ad ægrotum

ab Eccleſià, ſive ab illo ad hanc euntem, pedes proſequeba-

tur. Græcii in Euchariſtiam cùm incidiſſet, non modò Pres-
bytero ad infimæ ſortis hominem in ſuburbium properanti
Aa aa aa a. 3 præ-

CoNcIO LX. Philothea Euchariſtica.

1110

præſto fuit, ſed ægroti etiam paupertatem mirificꝗ libera-

Leopold. I. litate erexit. Avum imitatur Auguſtiſſimus noſter Leopol-
Qdus, quod ipſe in ſimili Proceſſione infra Oct. Corp. Chr. ne-
que ſiccis oculis aſpexi Anno 1I6sSsS. Viennæ. Adeo placuit pie-
tas. Annon ad tanta exempla erubeſeimus infimæ ſordis &
ſortis, cum nobis durum eſt, SS. Euchariſtiæ vel genu fiecte-

re:? Arguendæ meritò quæcunque irreverentiæ, improbi

Nlerees Da- uſus. Michol repræſentat Paganos Judæos, hæreticos, cœ-
vidis, & pœ-

terôsque impios, qui Eccleſiæ midem, ceremonias, piorum-
que hominum facta irrident, & calumniantur; Ita S. Eu-
cher. 8. Ambroſ. Cornel. in cit. 2. Keg. 6. Ubi . Ig. EX eodem
8. Eucherio, Davidem inſigni eà humilitate, ταquè ac devo-

na Michol.

tionis fervore, mox Promermiſſe promiſſionem Filié ew ſaus ſtirpe na-

ſcituri ſuſcipere; & Conjugem Michol, quæ eandem illius humilitatem

deſpexit, ejus ſomine faæcundari non meritam, perpetuaæ ſterilitati paænam

lüuiſſe.
Fratres ſunt re

quadruplices: g P p. „. 4. 2 §. ℳ. 2. agg n. „Ri ,tfo. 2. Ep//1. a*
Naturâ Cen. U Dod&tor p. 3. 4. 25. a. 3. ad yj. ex S. Hieron. to. 2. Epiſt. adverſus

te, Cognatio- Heluidium ſic ait: quatuor modis dicuntur in Scripturà fratrer.

ne, & Affectu. Natura *Cente . Cognatione „&. Aſſeltu. Singula breviter exem-
plis potiùs, quàam verbis definita illuſtrantur. Naturs fratres
dicuntur eodem paterno maternôque ſanguine procreati;
ſed quàm ſæpe ſibi comrarii inimici! Sic juſtus Abel, & livo-

re marceſcens Cain fratricida. Sic Zacob & Eſau, naturæ ge-

nio impares: Jacobi hujus filii duodecim, quorum deni ab

livore & ſcelere peſſimo, contra Joſephum innoxium, malè?
nominati. Fratres Gente vocantur, qui ſunt ejusdem Natio-
nis: ſic Tuiſcones in Teutoniàâ noſtrâ re ſumus & nomine
Germani fratres: ſic in Sueviâ Suevi, & omnes alii unius
Gentis: Sed & quàm frequenter invicem hoſtes! cujus Gen-
tilitiæ Fraternitatis complura teſtimonia adducit & Veteri
Teſtamento S. Hieron. cit. L. uti: Devter. 1I5. à . Iz. & Devter.

Ty. I. Ad KRom. g. 3. Fratres Cognatione vocantur, ait D. Hieron.

III. Sed: Pergendum ad alia. Pro dicendorum plenio-
captu, ſuppono, quid ſit Fraternitas generatim! Angeli-

Unebilter
enm cogten

Mgfhu,

4

2,0en79

e, amnes
Mnicue frune

1

iei ac ſon⸗

Prübngon,
4 l. 4. Bi

Pama Lacen
c ens a

(6g,,ſhlin
Ciet. Laema.
Welelgntinid
inelzumeota
in (nſ

Na uter me,⸗
ch nein, G

Ulaeinile
=

7

Ealrrum et⸗
ohmeonde

1(0 6Onre A ,

lt luſfrn

umnite,

uuitceni

7
nihici

ſien

—

1

Wi⸗

c n Aee! .
S lols
—

d.

remanigtin
4 1,. 465 4
.: 1e
A MMNNe
. , 4
icendcun Den
11
aent Ae
eeiun.

n Ki,n

ulabrird
tur e
ngvipegnne

, Mu
motumn er
otum

nornian

Anima Fidelis &S. Euchariſtiæ de vota. IIII

gqui ſunt de und familid- ut in Geneſ.13. 5. Geneſ.12. 13. & Geneſ. 20. 2.

& f. & 12. Gen. 29. à 10. Sic à ſimili cognati ſanguinis propinqui-
tate, Joannes & Jacobus Fratrer Domini ſubinde appellantur.

Denique Fratres affeltu ſemper aliquos omnis tulit ætas.

Sic

Davidi ac Jonathæ, eſſe fratre, dedit non ullà proximè co-

gnhati ſanguinis neceſſitudo, ſed animorum nexus, & amor.
2. Reg. I. 26. Hc altior & arctior conjunctio fecit Apoſtolos

Fratre.. Eadem Chriſti Fideles omnes, Fratrer effecit: quæ

enim mens alia Servatoris erat, ita percunéctantis Matth. 1e.
45. & 49 dui ſant fratres mei? Et extendens manum in Diſcipulos
ſuort, dixitt Ecce mater mea, & fratres mei. Ne verò ſoli Apoſtoli hac

Chriſtiani

voce deſignati videantur, S. Marcus etiam oculorum geſtum omnes ſunt

in Servatore notavit, quò omnes Fideles complexus eſt DO- fratres invi-

minus. Circumſpiciens, inquit, eos, qui in circuitu ejus ſedebant,
ait, Ecce mater mea, & fratres mei; qui enim fecerit voluntatem Dei

hic frater meus, & ſoror mea, & mater eſt. Marci 3. v. 34. & 3r. At

quæ illa Dei voluntas? qui verbim Des audiunt & faciunt, fratrer mes
hbi ſunt. Luc. S§. 21. quod quidem audire & facere Dei Verbum, non
Apoſtolorum eſſe duntaxat, voluit Divinus hic Legislator,
ſed quorumcunque etiam Chriſtianorum. Vnde ait Matth. 23.
5. &G 9. Omnes vos fratres eſtis, unus eſt enim Pater veſter, qui in cæls

eſt. Et: Magiſter veſter unus eſt Chriſtus. Cùm igitur Chriſtiani

omnes inter Chriſti diſcipulos auditorésque cenſeri & eſſe

debeant, eosdem quoque Fratres affectu Chriſtiano eſſe opor-
tere, neceſſe eſt. Hanc ex pio affectu Fraternitatemn idem S.

cem.

Fraternitas

Hieronymus dividit in ſpiritualem & communem: Et quidem alia Spirit.

per ſpiritualem, inquit, emnes Chriſtiani Fratre vocamur, ut ibi,
PEſal. 132. I. Ecce quàm bonum, & quam jucundum, habitare fratrer in

unum: & PEſal. 21. 231 Narrabo, inquit, nomen tuum fratribus mei.
Rurſus alibin Vade dic fratribus meise Zoann. 20. I7. Porrò communis
eſt Fraternitas, Juia omne⸗ homines ex uno Patre nati, pari inter nos
germanitate conjungimur. Dicite, ait lſai. 66.. his, qui oderunt vos!
fratres neſtri eſti- & Apoſtolus I. Cor. y. II. Si , qui frater nomina-
tur, eſt fornicator, aut avarus, aut idolis ſerviens, aut aledn sut
O1S⸗

la commu-

0

TITIrz CoNCIO LX. Philothea Euchariſtica.

ebrioſus, aut rapax , cum hujusmodi nec cibum ſumere. Hæc ſtri-

ctim S. Hieronymus. Utramque eam Fraternitatem clarè
diſtinguit Stanislaus Hoſius, Cardin. & Epiſcopus Warmiæ

in Boruſſiòâ, Tridentinæ Synodi Præſes, dum exS. Baſilio,

Fratres om- ?o. j. de Confeſſ. Fidei Cathol. c. 8. Omnes, inquit, invicem cognati ſa-
nes ſumus ſe- mus, Fratres omnes, e eodem Patre brognati omnes. S& ſpiritalem quæ-

cundum car- pis, Pater noſter ille eſt, quem uno ore invocanter dicimus: Pater noſter,

nem & ſpiri-

tum. Adam, mater noſtra terra eſt; ex eodem luto fabricati ſumus omner.

Itaq; naturâ ſratres ſumus; ſecundum carnem & ſecundum ſpirituin

Fatrer nati ſumus, vel potins regenerati. Eundem àprimo homine

Fraternitas ſanguinem ducimus; eandem à Chriſto gratiam accipimus. De Fra-

quid ſit? ternitate Afectu, eâque ſpirituali, hic ago, quæ recte & aptè
Qieicitur, eſſe inter duos aut plures, conſenſu mutuo, animorum atq; vo-

luntatum, in Charitate Dei, facta communicatio. (Sicut fraternitas

communis & conſanguinea, eſt cognatio, communicatioque

nativa ejusdem paterni macerniqie ſanguinis, vel alterutri-
us tantum.) Vel, quod idem, ut D. Thomæ placet 2. 2. 4. 23.

a.1. Eſt amor mutuæ benevolentiæ, fundatus ſuper aliqus communica-

Spiritualis tione; quam in ſpirituali Fraternitate, Divinam vocat joannes
ed. Andr. Coppenſtein Ord. Prædicat. de Fratern. SS. Roſarii B. E. d.
eſt fons: Cha- gqui totô Lihb. Per 12. Capitaæ agit de Fraternitate in genere) 4 F.

ritas Dei: fi. Vid. c./2. à f. 9o. Porrò Fraternitatis ſpiritualis fundamentum
nis, Deus.

& nexu ſuo, per Charitatem, quæ eſt vinculum perfeclioni Colaſ.
2. 14. fortiſſima, ut diligentes ſeſe, & dilecti, & ipſa dilectio,
ſint omnis ſeparationis expertes, ſuique ſimilem faciant, ac

indiſſolubilem, Fraternitatem ſpiritualem, cujus ſcopus & finis

„ .

Matth. I. Ig. f. g.
PFraternit. IV V.r⸗

tuplex.

ultimus eſt ipſe Deus. Rom. §. 3. & Roman. 9. 3. E. Cornel. in

ait:

qui es in cælu. Sin autem terrenam quæri originem, Pater noſter

& Fons eſt, ipſa ſancta & Dei Charitas. 1. Yean. 7. 12. 20. & 21. em
17. Yo. 3. 10. què Deum diligit, diligit & ãfratrem ſaum. Atque hinc
eſt, quòd Fraternitas ſpiritualt ſit & honeſtiſſima, ſanctàaque,

Idem cap. 12. cit. ex P. Michaele ab Inſulis SS. Theol.
Doct. Profeſſ. & hæreticæ Pravitatis Inquiſitore Coloniæ

ℳ

Hirtudlih,
amont
SChndvel

mliCMriſ
l bunfl

1

Magionuun ten
Nllt. 3. heii

te elilennes,
unfurte ii⸗
ECogreprtn

NonCpera ce

Mutomincorm

Sömiketelis i
ngiimutr
e.
ſee derlie

N.
pali melior

tltioneze
1

Eiccente,

te etäcne

glisde iſs

Daden to

Felerapeuncolan

ißleboset

nbnnch
Rodenen.

Gtor, ſia D

ſbi en
s, ar der

8 1

l Haterita

— –
—

——
=

wepirer
tſtleges,
conſueta

Hoſi
1
lu, ey

=

iſn
1 emen. Ne

grart 4
kinemiumn

Pinek.
potentiâ Chriſto Capiti conſunguntur: ſecus eſt de damna-
tis. 2. Generals, ſecundum quam omnes Chriſtiani per
Baptismum renati ſive ſint in gratiã, ſive non; fratres cen-
ſentur. 3. Pecials, ſecundum quam omnes & ſoli in chari-
tate exiſtentes, fratres vocantur. 4. Secialior, ſecundum

A ⸗
umerdl

it in,om em.

MI. LN!?

Ariginn, 4

ſariti
. 5„ 60 6 gn .
6 nEN
õ

mArji. Nh . commu 10086 dun ⁸ Ta
nitates in Eccleſiis inſtitutæ: Et hæc Siritzali Fraternitas illo-
rum, qui ſibi mutuò ſua opera bona communicant, eſt omni

leng Ainin .

. ee .
1

4 17 1

, 1 6 .
Ninseu

Gyrrais M
. wenln
a ?

Gl

4

π☛ dd —

= ͤ

15

tute in eN

, W

14

—

g cato de ſe non obligatoria, ſancta tamen habent, & ſan-
8?ε obſervant.
ea quos ſibi certo fine ſpecialiter colendos & invocandos, &
1 „

Mr innig

7 4

S
ſmilemn ,

ujoslo .

—
—= =

ah.

6

D

.

miim

ℳ

.

Anima Fidelis §S. Euchariſtiæ devota.
ait: Siritualis Fraternitas ſt quintuplex: 1. Generaliſſws, ſecun-
dum quam omnes Viatores ſunt fratres, ſive Gentiles, ſive
Chriſtiani, vel ludæi, qui, quamdiu ſunt in hac vita, actu vel

1113

quam fratres dicuntur, qui ſunt ejusdem Collegii, Religio-
nis, Congregationis. 5. ecialiſſema, quæ eſt illorum, qui mu-
tuò bona Opera communicant; vel pro quibus ſpecialiter
aliqua bona in commumi fiunt: ad hoc enim ſunt tales Frater-

naturali & civili (quæ ut plurimùm ſua tantùm, & ſe quæ-
runt; ſæpè per lites & contentiones, quod fecit impius Cain)
vel carnali, melior, purior, perfectior, pretioſior, & fortior,
ac ſine fictione ac dolo. Hoc notàſſe juverit pro materiâ ſub-

inde incidente. Jam ab exemplis & inductione. Sic Frater- Ab indutio-

nitate Beatiſſimæ Virginis ſub quocunque titulo: Roſarii, ne- Fraterni-

tates B. V.

Scapularis &c. ejusꝗque vinculo adunatis, mutuus eſt amor, &s

quò Eandem ſanctiſſimam Virginem Matrem agnoſcunt,

venerantur, colunt obſequiis, ejus honorem pro viribus tu-

entur, ſua mutuò bona opera communicant: idque ſub
certis legibus & ſtatutis, quæ etſi in conſcientià & ſub pec-

Idem fit in Fraternitate aliorum Sanctorum,

in ipſis, ac per ipſos Deum, ſtatuunt, & unà proponunt,
in tali Fraternitatis Spiritualis vinculô magis piè, devotè, & con-
ſcientiosè vivere, ut quod mundani alii minùs faciunt, aut
curant. Hoc ſanctæ talis eietati ingens emolumentum eſt, Emolumenta
per ejus Leges, adhortationes, piorum fratrum exempla, e Fraternita-
aliaque conſueta, ad frequentiorem Sacramentorum uſum, . . Conc. J5.
Mechtl de Jud. extr. Bb bb bb b agen-WMu. f.

DrI4 CoNCIO LX. Philothea Buchariſtiee.

ficio, &c. adeo ut (quod advertit Joſephus Speranza, &riépt.
Seleét. Penéto 6l. mihi f. 134.) multos vel ſæculares videre ſit,

æ qualis, & plerumque majoris ſanctitatis, quàm ipſi ſint ſa-

adminiculis, & exemplis, in proprio ſæcularium habitu, Re-
lHigioſorum vitam virtutémq; æmulantur; & quihabitu, ob
ſtats ſui qualitatem, Religioſi eſſe non poſſunt, animo mo-
ribusque Religioſi exiſtunt, ac in ſuo ſtatu obedientiam, hu-
militatem, charitatem, cæterarumque virtutum actus ex-

ercent, quibus exercitationibus aliqui ad altiſſimos Perfe.
Rtionis gradus pervenerunt: ex his plurimi ex Congregatio.

Damna eo- nibus ſæcularium.
rum, qui in boni faciat, egeat aliquando aliquâ obligatione, ſtimulo, ad-
nulla Frater- hortatione, exemplo, ut excitetur, præmoneatur: is, qui
tate WiVONN.. cum nullo hominum ſocietatem habere vult, nulli Congre-
gationi, Fraternitati, Sodalitati, nomen dare obſervetur, ut
vivit! quid mirum, ſi non materiali quidem, ſed ſpirituali
gladio occumbat; ſi facilè peccet; ſi contumeliaâ aliquaâ la-
cCeſſitus, contumeliosè reſpondeat: In nulla Congregatione
digicit, vel doctus eſt, verbo aut exemplo, actus manſuetu-
Qiunis, patientiæ, humilitatis, mortificationis: quid mirum,
ſi rarò Sacramenta obeat; frequentius labatur; in peccato
hæreat; denique pereat: Væ ſolis quia cum ceciderit non habet
ſublevantem ſé, Eccle. 4. Io, Cujus charitate, oratione, verbo,

conſilio, exemplo adjuvetur, uti ſublevantur, juvanturque

fratrer ſpirituale in Congregatione; qui hoc habent emolamen-
tum ſocietati ſuæ; ſi enus ceciderit, ab altero fulcietur. RKocle. 4. 9.
Malis po &° 1o. Bonorum ſocietas, quid præſtet, collige ex eo Matk.
D 008 „y. „2 . „ 1I8 5 .„
Pen. “ 8. 13: 29. Neæ fortè colligentes Lizania, &c. En Zizaniis propter triti-
ene eſt, D. S fr Deris! Vni-
Patcit Deus. Cum;, malo propter bonos Confratres, parcit Deus! Vni
24. SauIl 1. Reg. y. miſit Lictores ad rapiendum David in Ra-
matha, qui cum reperiſſent ibi cuneum Prophetarum, inter
ð PPſos

agendam poœnitentiam, ad aſſiſtendum devotè Miſſæ Sacri.

bliothen
er Ae
Indte deiisn

Paulo donatæ ſunt tot animæ naufragio perituræ. Ator. 22.

uuhe⸗ ero

—

6pKip rop

gre contig

mntoiſet,

õü Mit Deum!
cerdotes: hi enim in talibus Fraternitatibur, earumque ſanctis

rmaus le

um hhotol
ine Dominin
rs atul n

4 .

Munmu, nn

iimdeſtien⸗
urim o. ’ſdboheenimn
Econtra verò, cum homo, ut aliquid onmn dleg
indercit.

Cinlrnin f.
ſilnuan ſei
Mipinitn
Ir hisnun

—=

EE
E

Eluneebei
Arnmenenn

= —
S,S=

Cumnnubone

ie d
iſikizir

i gdkecndi
ue,genetih
cpollo⸗ Ge⸗
eem,
une ine
ſi nop

—
=
=

—

.,

ng,

e

dene .
ts y 1
nm

.
1
„
„ 1ſ 1 .
EHae

Urwer Nrn
I 64 ( 8
58

4

1
1l

iron im

NeNdnetnht

4

“
data areft
1

*

s dunni,4
,,Aint, I
Mu,ua
oc Mex eNOO

,

36

mmioge⸗
,Ma

D
4

N.

ſaeittut. i

4

en, ü
l.s .
pio At

11I15
ipſos & ipſi prophetaverunt: cùmque alios & alios miſiſſet,
idémque contigiſſet, venit ipſemet Saul, qui inter Prophetas

Anima Fidelis 5S. Euchariſtie devofa.

Cum fuiſſet, & ipſe prophetavit, ſeu (quod hic prophetare eſt)
laudavit Deum fſolitis hymnis & canticis, idque dictante Spi-
ritu Sancto. Verſi- 20. Cum ſanéto ſanbtus eri. Pſal. Iz. 26. Hinc

§. Bernardus, Ser. 6. de Acenſ. Apoſtrophe ad S. Ihomam extra

ccœtum Apoſtolorum: Falern, inquit, Thema ſancte, falleri, / Solus facilè&
viaere Dowinum ſperas ab Apoſtolorum Collegio ſeéparatuse non amat
Veritas angulos“ non ei diverſoria placent e in medio ſtat, id eſt, diſci-

perditur, &
vincitur:
S. Thomæ

plind communi, communibus ſtudiis delectatur- Poſt dies ollo erant Di exemplum

ſceipuli congregatis venit Jeſus. Zoan. 20. 19. Tunc, tunc apparuit. Ca-
Ve: diabolus enim nihil magis curat, quam te cum TIhoma

à bonorum collegio ſeparare: ſolum te quærit, ut faciliùs

vincat, & perdat. Figura: Percuſſerunt viros urbis Lais in ore Figura Lad. 15.

gladii, nullo penitus ferente præſidium, eò quòd cum nullo hominum ha- 27: & 25.
berent quidqquam ſocietatis ac negotii. Judic. 1I8. 27. & 25. Væ ſoli. Hæc
de ſanctâ & ſpirituali Fraternitate generatim.

. V. Ex his nunc facilè aſſequetur mentem meam Eucha- Philotheæ
riſtica Philothea, de Archifraternitate Co rporis Chriſti, & ejus- Euchar. finis
dem Perpetuæ Adorationis: Hanc ſcilicet eſſe inter plures Propoſitus.

utriusque Sexus mutuam animorum vohuntatumque, in

Charitate Dei, unionem, in ordine ad dignè colendum Ve-

ner. Sacramentum, & ad adorandum illud horis perpetuis,

cum mutuâ Bonorum Operum communicatione, accedente

Eccleſiæ, & Superioris Eccleſiaſtici Conſenſu, Confirmatio-
ne, Privilegiis, ndultis, Indulgentiis. Finem nec minus fa- Finis creati
cilè agnoſces huic ſanctæ Fraternitati propoſitum, ex illo Fun- hominis.
damento generali Creationis humanæ, à S. Ignatio S. J. Funda-
tore poſito: Creatus et homo ad hunc ſinem, ut Dominum Deum ſuum
laudet, ac revereatur, eig ſerviene, tandem ſalvus fiat. Quod qui.

dem omnes tangit homines, ſingulariter verèò illud obſer-
vandum ſibi proponit Philothea Euchariſtica, Anima, & Fra-
ternita: hæc devota, firmiſſimè credens realem Chriſti, Dei
& hominis, in SS. Euchariſtià præſentiam, & hinc Latriæ
””Mẽ Bb bb bb b 2 Cul⸗

Sõñõ

1116 CoNcio LX. Philothea Euchariflica.
Cultum, cum ſervitute illi tanquam Deo immenſo, omni-
potenti & tanquam Domino ſupremo à nobis ſervis verè
debitum, pro viribus exhibere volens. Meminit cit. Cop-
Fraternitas Penſtein Lib. 2. cap. 1I2. f. 199. Fraternitatis banékiſſimi Nominis Yeſu,
Nominis Je- contra aſſumentes Nomen Dei in vanum, hoc eſt, adverſum
ſu, contra ju- jurantes temerè, impiéꝗ; Deum blasphemantes excitatæ.
rantes. In eà decreta eſt Confratribus & Conſororibus, non tantùm,

impediant juramenta, moneàntque alios ad jurandum pro-

Fraternitas nos, ut caveant. Meminit & alterius Fraternitats ter Vene-
V. Sacramen- rabilis Sacramenti, quæ poteſt dici S. Thomæ, cujus Inſtitu-

ti, ab olim: tum eſt, cum tædis comitari V: Sacramentum, cùm ex Pa-
florens, con- rœciâ defertur ad ægros, vel in Proceſſionibus circumfer-

haiee tur „Romæ primùm, cum authoritate Summi Pontificis, &

fandè deho- in Prædicatorum Templo, B. V. Mariæ ſuper Minervam di-

cRo, inſtituta. Ex Conrado Sittardo Ord. Prædic. Provinciali. Oc-
caſionem cultus Vener. Sacramenti refert idem fol. 2oz. Nun-
quam non fuit Eccleſiæ S8. Euchariſtiæ cultui impensè de-
dita; at verò tum vel maximè Roſarii Fraternitas in hoc emi-
cuit, cùm oborta hæreſeos ingrueret caligo.
ſeſe perquàm zelosè ſuſcipere ac profiteri cultum inclytum
ſanctiſſimi Sacramenti Altaris tantò impenſiùs, quantò pro-

norantes.

fanius Idem ab Albigenſium hæreſi ad'omne ludibrium ſa-

crilegè proſtituebatur: quia ſacra polluebant Altaria; pu-
blicitus (infandum) exercitis ſuper ea ſcortationibus: ipſam
SS. Euchariſtiam pedibus ſacrilegè proterebant, infandèque

Inſtitutio F. blasphemabant. Cùmè diametro Fraternitas Reſarii, docto-
Corp. Chri- re uſa S. Dominico, tantò illuſtriores duxit triumphos cum
ſti. eâdem SS. Euchariſtiâ, eam quà colendo, quàm ſumendoſæ-

pius, ac ſanctius frequentans. Cùm verò Anno 1264. Vrba-
no quarto P. M. totique Eccleſiæ, graviſſimas ob caufas, Vi-
deretur, ſolenniſſimum perpetuumque indicendum eſſe
v. Conc. 92. Corporis Chriſti Feſtum, atque etiam ſupplicationes cum
num. y. SS8. Sacramento inſtituendas, darétque negotium idem Prba

ut ipfſi à juramentis execratoriis abſtineant, verùm etiam

Ccpit illa in

unctigien ſ

IN
Aminen
kliiſ,

.

omeu
i, Hynds

ore Cept
eutur. II
Etſn⸗
P unpls e.
ir amſats
lennitcti. h

ttumn totni

ebtis itelt

Crialeidwun

Nperent i
(ipooinülber⸗
toleg ini
enlrinamn
iſlina gu⸗
s, Chriſi⸗
UDunamantia
Wehlationem
Elitithe⸗

inniggeft
dhucenurd.

erenner

nafneſndiin

Kenptongh

r Ncnen,

Diimn

dvin

ſen

1 3

Menintal

„ 4 1 7

Noreh
Ent

8Aun

D
1
6

tergti 4

4

rMürne.

. Nyninitie

1

ndosc.
mmikyntti

4
4
4
4
9

&& oret ferventer: O benigniſſime Domine eſu, vere Deus & Homo,

Amnima Rdelis SS. Euchariſtie devota.
S. Thomæ Aquinati, qui Eccleſiaſtica de eo concinnaret offi-

cia, hymnôsque & Lectionum Homilias, ex eo, inquam,
tempore coœpta & inſtituta V: Sacramenti Fraternitas, eidem

tribuitur D. Ihomæ Auctori. Sic Traditio: ſic & P. Sittar-

dus. “Et fol. 1oë. Cultores & comites Euchariſtiæ per vicos
latæ amplis donatos eſſe Indulgentiis. Et hæc jam olim.
Hinc jam ſatis manifeſtus eſt finis & ſcopus SS. Euchariſtiæ

Fraternitati. Hæc, cum Eccleſiâ, recolit & cordi habet in-

1I17

Philotheæ

teritum tot millium Animarum, quæ in dies toto orbe, in Euchar. mo-
tenebris infidelitatis, damnatis erroribus ac hæreſibus, aliis- tiva: Injuria-

que ſceleribus viventes, decedunt impoenitentes, & æter-
nuùm pereunt, ſine fructu pretioſiſſimi Sanguinis jeſu Chri-

ſtatem Divinam hujus V: Sacramenti frequentiſſime com-

mitti ſolita à quamplurimis variorum ſtatuum, Judæis, hæ-

e reticis, Chriſtianis & Catholicis, quid ni æquiſſimum ſit

lminet

Deum amanti animæ, in quampiam violati honoris Divini
compenſationem, quædam pietatis opera in ſe ſuſcipere!

ut quod facit Fraternitas Corp. Chriſti, ejusque perpetuæ Ado-

rationis, quæ fit per omnes totius Anni horas, quibus conti-

miò laudetur Vener. Sacramentum; quod Memoriale, vi-
vum & perenne eſt Dominicæ Incarnationis, Vitæ, Doctri-
næque ſanctiſſimæ, Paſſionis ac Mortis diriſſimæ, & per eam

rum Chriſti
aliqua com -
1 OHI PSEE, nn e 1150 1— CEd penſatio.
ſti pro ipſis liberaliſſimè effuſi. Dolet blasphemias, profa-
nationes, injurias, aliaque ſcelera graviſſima contra Maje-

Redemptionis humanæ, infinitæque Charitatis, quà in Ve-

ner. Sacramento præſens, nobiscum eſſe dignatur mq; ad con-
ſaummationem ſaculi Mat. 29. 20. O quantæ Deo debentur gra-
tiarum Laudes! quàm unà ſupplicandum pro felici horâ

mortis, ut ad hanc ne deſtituamur ſanéctiſſimo Viatico! O
quàm Divinum Numen mortalium ſceleribus, in ſe & Ve-

ner. Sacramentum commiſſis, offenſum & iratum, placan-
dum! O quàm bene devota Deo Anima quotidie ſuſpiret,
in Ruchariſtiâ præſens, Creator, Redemptor, Judex, Deus meus, & owe-

Bb bb bb b 3

nea

Oratio devo-
tæ Animæ
quotidiana.

1118

Coxcio LX. Philothea Eucharifficg.

nia (Actus Fidei, Amoris, Contritionis, gratiarum actionis,

laudis per modum brevis meditatiunculæ) Te ſanbliſſima Vir-
g Mater tua; Te omnes dantti tué; Te omner Creaturæ tuæ, & omnia,

Jycæ intra me ſunt, nunc & in æternum laudent & benedicant pro omni.
bus injuriis & offenſiz, tibi Deo meo, à me &- ingratiſſimis tun Creatu.
ri, anquam, proh dolor, illatis aut inferendu; ac pro omnibus beneficis
zas. PBauäaetur ſankiſſimum Sacramentum; Yeſus Dei & Marie Falius,

Pro me in Cruce mortuus. Vid. Conc. vog. n. 2. lItem Micæ Pani Gxleſt.
J "ab. 9. toto. Vbi: Veritas Fidei circa Euchar. & hinc reveren-
tiieaa, cultus debitus. UWZMWM
Eachariſtia,
vincula divi-
næ Charita-
tis, quibus
colligamur.

nitas, quâ homines ad ſe trahit, ſibique devincit. Ix funiculi
Adam traham eos, in vinculi charitati. P. Conc. 67. n. I. quod verèò
hujus loci & intentionis eſt, per Funiculos Adam & vincula Cha-

Oſeæ Il. S, ritati; Venerabile Sacramentum Altaris intelligi. Varia &

pulcherrima horum Verborum expoſitio & applicatio fit à
88. Interpretibus & Moraliſtis.

atque beneficia à ſe illis jugiter præſtita, ſed cum eà illorum
ingratitudine, ut à ſe ad vitulos aureos deſciverint; & quèd
tamen adhuc illos ex charitate & miſericordiàâ ad ſe trahere

velit in funiculi Adam, quem Deus etiam poſt peccatum ſuà
beneficentiâ proſecutus fuerat, dans ei cibos illaboratos &!

Mjpl,ag

. ſponte naſcentes, in vinculi charitati, dando illis Manna de
Vincula char. celo:

& funiculi
quò homines ad ſe trahit.
terpres egregius Scripturarum (ex judæo Chriſtiamis „ &
Ord. S. Franciſci) Beneficia Dei: annon hæc fortiſſima ſint
nobis vincula Amoris Divini „ & ad redamandum Deum!

V. S. Auguſt. dolilog. cap. z. mihi 4 F. 130. Jonghen p. a. Exhort. o. &
Alii Expoſitores Beneficium Incarnationis intelligunt, & per
eam factæ Redemptionis humanæ. Ilem Exhort. 12. Sed (quod
dixi) S. Hieron ymus, quem Dens Eccleſiæ ſuæ in exponendu ſacri

SNri-

1ſ

VI. Oſeæ I1. 4. Exprimitur admiranda & ſingularis Dei bo.

Senſu litterali per Oſeam
hæc locutus eſt Deus Ifraélitis, quibus & inculcat amorem

quod fuit typus Euchariſtiæ. Habet Deus O. M. va.
rios faniculos, vincula varia, quæ ſunt ſuaviſſimi ejus amoris,
Intelligit Nicolaus Lyranus, In-

i

4

õ
lfut Mmen/
ir ulcun

hcium, Ven

9

alt duglin.
fhul tun

ſeneion
tidr uc A

Didus)cd e

bnilmnii

ſu CiNrle
enmgstuea

. AMrmneſt,,h
,X bitbikum
UDtisomas
inzeltno
ime loguirn

i& notrin
Uto, noſtran
sinde

Unan eice,

7
nlnllife
Prnaitdde

—

. Urnmnen

elioeremg.
fonine

lycorc

= =

G. , 1

“

t t ee
„ 7

N e

Ant,

N 1 .
1

lene

e
4

NN

1 % Pen
ordlà At

¹ 1
ge engrure
(1505 MMoe

GeON

6iniebsnt

eguslſtn.
1nCN:e

—

Anima Eidelis ”S. Eucharifiæ devota.

bens in hunc locum Oſeæ 11. 4. illud ſingulare Divinæ Clementiæ

beneficium, Vener. Sacramenti indicari dicit: Additur enim
cit. V. 4r Et declinavi ad eam, ut veſceretur- Vertunt alii: Comedere
facian, putà, tum bona terræ Chanaan, tum Manna, quò
IIſraëlem alui 40 annis in deſerto. Euchariſtiam acci pe, qu
Chriſtus ſuos alit. De quâ S. Hieron. ait: Declinavi (ego

Chriſtus) ad eos, deſerens regna cælorum, ut cum en veſcerer aſſam-

Pid forma homini. Rive dedi ei eſum C orporis mei, pſe & cibus E& Con-
viva. Coörnel. hoc loco. Ronghen Exhort. 12. & 13. à f. 372. Sed quod

=òè

1119
Ddriotnri, Doctorem maximum providere dignatus eſt, Orat. Eccl. ſcri-

Euchariſtia

adhuc magis huc convenit; Vult nos Deus hic funiculis Ve-eſt Sacramen-

mo, uti S. Thomas vocat, in unum, in unam Fraternitatem col-

ner. Sacramenti, hoc vinculo Charitatis omnium ſolidiſſi- tum Commu-

mo, & mirabilium & miraculorum ſuorum omnium maxi- nie N chant.

tatis inter

ligari: data eſt nobis Euchariſtia ad ſtatuendam Societatemz Ut Chriſtianos.

Scriptura loquitur 1. Machab. Ia. za. ad mutuam contra ho-
ſtes Dei & noſtrùm defenſionem; ad mutuam in cultu Eu-

chariſtico, noſtram excitationem cum fervore, & fovendam
charitatem Dei & Proximi; ſicut Chriſtus eſt Deus amoris,

unionis ſanctæ, pacis, dilectionis, concordiæ. Ideo voluit

per Eccleſiam primitivam, teſte 3. Dionyſio Areopagitâ, Eu-

chariſtiæ Sacramentum, Gnaxin, ſive Congregationem mu-
tuam, & Communionem vocari. Nam hoc sacramentum Chri-

ſto nos copulat, atq; ejus Carni & Deitati participes efficit, norq; inter

nos in eodem Chriſto conciliat ac conjungit, & veluti unum corpus co-
agmentat, ait S. Damaſc. Lib. 4. Orth. Fidei c. Iz. Ex quô factum

eſt, ut Sacramentum etiam Pacis & Charitatis diceretur: ut

intelligeremus, juxta S. Auguſt. tr. & in ean. quàm indigni
ſint Nomine Chriſtiano, qui inimicitias exercent; odiaque

diſſidia, discordias, ut teterrimas Fidelium peſtes, omnino
exterminandas eſſe; cùm præſertim quotidiano Religionis

noſtræ Sacrificio, nihil nos ſtudioſius ſervare, quàm pacem
& charitatem, profiteamur. Trident. Scſ 13. c. 8. vocat Sicnnm
unitatts, vinculum charitatis, paci & concordiæ ſymbolum (V. Concio 61.
“ “ nienr. F.)

Sõ

I10 CoOGNcIO IX. Pbilothea Euchariſtiaa.
num. 5.) Et ibidem in Præfat. de Euch. Quam Salvator noſter, inquit,
in Eccleſid ſud, tanquam ſymbolum reliquit ejus unitata & charitati,
qud Chriſtianos omnes inter ſe conjunttos & copulatos eſſé voluit. Ca-

techiſ. Rom. p. 2. C. 4. J. g. f. 26 3. Micæ Panis Cœl, c. 6. J. 4. S. TIhomas

Kkuchariſtie unam ex primariis cauſis ait, Chriſtum intendiſſe mutuam
Nominga. unionem. Euchariſtiæ Sacramentum, inquit 3. P. q. 73. sa. 4. C. ut ſt

Dominicæ Paſſioni, præteritæ, commemorativum; Sacrificium no-

minatur Vi verò Eccleſiaſticam unitatem, de præſenti, deſignat;
Communio vel naxi “ ut autem beatæ & æternæ fruitionis, de futu-
ro, figurativum; Euchariſtia & Viaticum dicitur. Ergo in Chri-
ſto jeſu, & per ej
tres ſumus; & ſimus etiam, charitate non ſisdt.
Figura Gen. VII. Dignitatem & præeminentiam ſummam ſicut Ve-
77. 9. Digni- ner. Sacramenti, ita ejusdem Fraternitati ſi conſiderem, ea
tas hujus, & mihi videtur aptè adumbrari illo Joſephi ſomnio cœlitus
Rae immiſſo, Geneſ. 32. 9. Eidi per ſomninm quaſi Solem, & Lunam, £
lellas. Scio equidem ſenſu litterali ibi ſignari Patrem, Ma-
trem, & Fratres Joſephi, huic aliquando ſupplices futuros

& venerabundos de genu: Geneſ. az. Sole patrem, Lunâ ma-
trem, ſtellis flios, notari: ubi Cornel. addit: Inſigne ergo

ſpeculum familiæ eſt, in quâà Pater eſt velut Sol, Mater quaſi
Eucha: iſtis luna, filii ſicut ſtellæ ob morum ſplendorem. Hæc ipſa tamen
Sol Eccleſiæ; ſenſu ſymbolico, pro re noſtrâ, adaptat Idem Cornel. in ea
B. V. Luna; verba Geneſ. I. 16. Fecitq; duo Puminaria magna & Sellas. Firma-
Rancli Stellæ, „entum, alt f. z9. 2. eſt S. Eccleſia, quæ eſt frmamentum & Cco-
rirmamen. mna veritatis 1. Tim. 3. 17. in quâ Sol eſt Chriſtus, Luna B.
tum Eccleſia,. 1taX
lumen participant: cujus & plures analogias proportiones-
que affert, quarum Ata Stellæ lucent, totumque Orbem
no&tu illuminant, idque ſemper luce æquali: ſic & ancti
in Luce hujus ſæculi præfulgent, viämque virtutis & iterin
cœlum verbo & exemplo omnibus oſtendunt, æquali ſem-

per ſerenitate mentis & vultu ac conſtantiâ tam in adverſis,

quatm in proſperis. Ita in ſimili de B. V. Serm. 3. de Dade.

usdem Sacram Communionem omnes fra- ik
Chltun .

V. Stellæ fixæ cœteri Sancti, qui à Chriſto, quaſi Sole, ſuum

4
uln A lano

mun, Ehfeceti

pillſre. 4

Wia. un
(Weechurnn
edem
eCMen
nrinlii
Iinifteans, on

tChricun

=

RR

CN indi
inliz lantn
uliuli, iid
lu ſ eun
icun heßi

intligit
Nunlfin bi

UAN

eW..
Him/
Lekumtsten
len ginco. 5
lun finnhen
GedbAgn
Uodd Numnnt
Arictunin
erez neol
welunn
ngn ,
taund

eneens

kut

——

==

“
“

—

=

—=

=☛

—

ſſi.

4 . 1

inenümm.

3e

e Neee

4

.
4
Iniodenma⸗

„ ze
ſmmen en

„
600

fi no

n, 6N

4
6

Atken AI

4

Mlitn inſtar ſolis. Vid. Leét. in Breviar. Sabb. ante Domin. Paſſ en D. Mue-

4

Uurda 49

.

S==
S=e

—

elten Cnn

1

. .
val:M.

— S

FEimsdem ait Innocentius III. P. P. qui jacet in nocte calpa, reſßiciat
nem illuſtret. non e
ab eâ? ap. Laur. Chryſogonum &. J. Mundo Mar. Diſc. Io. H. 30. mihi
f.zor. Sole clarius eſt, per ſolem in SS. Scripturis frequenter
intelligi Deum, qui & ipſe eſt in Vener. Sacramento. Idem

äber,
fnt
5

4 umumd
, lN
15 N .
ung

Mlechtl de Jud. eetr.

ðèð . =WOòèGèͤG

Anima Fidelie &§. Euchariſtiæ devola. II2 1I

Lunam, deprecetur Mariam, ut ipfſa per Filium cor ejus ad compunktio-
Ounz enim in nobte invocavit eam, & non eſt exauditus

Patres docent. Scut in rebus ſenſibilibus eſt ſol, ait S. Nazianz.

ita in intelligibilibus eſt Deus- omnia ilhiminans, calefaciens,

vivificans, in omnes beneficus, in Angelos, homines. Cornel.

in Jac. I. 5. f.z4. S. Anaſtaſius Sinaita, Epiſcopus, Lib. a. Hexasëmer.
vocat Chriſtum oolem mundi puriſſimum & fulgidiſſimum. Baldui-

nus Chriſtum Solem in Euchariſtiâ intelligit ex illo Exodi
16. 21. Cumq; incaluiſſet Sol, li’quefiebat Manna. Son, uſtitiæ, inquit,
tunc incaluit, quando fer vorem ſua Charitati, pro nobis horà ſextà Cru-

cem aſcendens, eſfudit. Lui autem ſol eſt, ſecundum quod lucet, ipſé

Manna eſt, ſecundum quod nobis ſé fruendum & participandam in-

dulget, qui cum deſiderio amoris & affelctionibus compaſſionz in mortem

reſolatus eſt, tunc verò Manna reſolatum eſt. Etiam S. Thomas So-
lem intelligit, ſed quaſi in nube, opaſc. 75. 6. 6. Plura Micæ Pan.

Czl. c.2. à f-a. ubi: Chriſtus D. ſub Speciebus Ven. Sacr. ad

— —

guſt. Hinc jam Archifraternitati hujus ſcil. Corporis Chriſti,

propterea negligendæ, multè minùs contemnendæ ſunt;
ſicut nec Lunam aut Stellas malo ſenſu abjicimus, cuùm &
iſtæz magnum orbis ornamentum, utilitas, & ſolatium ſint,
etſi omnem ſuum decorem ſeu ſplendorem accipiant à Sole.
Nempe omnes famulantur Chriſto, collimaàntque ad Dei
Cc cc cc c ho-

ræeminen-

ſeu etiam ejusdem Perpetuæ Adorationu, eminentiam & digni- tia Fraterni-
tatem evinco. Sicut Sol, Lunam & Stellas, ſicut Chriſtus tatis Corp.
Bmam Virginem omnésque Sanctos immenſo intervallo
præcedit, & qua Deus, & qua homo, quia homo Deus, ſeu nes famulan.
quoad Humanitatem, quæ Divinitati & Verbo Divino hy-tur. mualn⸗
poſtaticè unita; ſic hæ Fraternitate, Corporis Chriſti, aliis præ-
eminere, cenſeri poſſunt. Neque tamen aliæ Fraternitates

hr. cujus
honori om-

1722 Cokxcio LX. Philothea Euchariſtica.

honorem, pro hominum ſalute, quâ vel maximè Deus hono.
rificatur. Accomodari huc poſſunt ea verba, quæ Secun
dus Philoſophus, interrogatus ab Adriano Imperat: Quid ſt

Sol diſtribu- Sol? pro reſponſo dedit. Qusd eſt Sol? Cæli oculus, Eplendor ſine

Perpet. Ador. pa, Solu zmula, maleficiorum inimzca, ſolamen iter agentium. Cornel in
S cit. Geneſ. I. Ié. f. 35. En ſol Euchariſticus Diſtributor horarum,
pro Ejusdem Perpetua, uti meretur, adoratione, ita ut non
ſit tempus & hora, quâ Chriſtus in Euchariſtiâ à Sodalibus
non adoretur, eo fine & ſanétâà intentione, expreſsâ ſaprs
uum. y. idque die noctuque, per annum, qui communis habet

Annus habet horas 9760, & quibus una ſingulis Sodalibus utriusque Sezds

horas 8760. in Fryaternitate Perpetuæ Adorat. Vener. Sacram. à ſanétæ mem.

Innocentio XI. conceſſæ & confirmatæ, per ſortem diſtri-
Chriſtus buitur; cum Chriſtus paſſus ſit totaâ vitâà fuâ (Næc enim geſi
6briſtus D. N. und hord ſene dolore Paſſtoni fuit, quamdiu vixit, ait

quot horis
Paſſus? Thom. de Kemp. L. 2. c. I2. n. 6. de Imit. Chr.) & per eam horis

parum Adoratione unius horæ rependimus!

Archifrater. VIII. Dum verò conſidero piam hanc horarum diſtri-

nitas Ven. Sa-putionem in cultum & adorationem Vener. Sacramenti
eramnenn perpetuam, animo meo ſeſe ſiſtit Vinea illa Matth. zo. à v. I. ex

. comk gratur . — . L * * . 2 . . 1
Vincc. MWes, Quô ruminemus à Chriſto dicta, huc peraccommoda. No-

20. Explica- téemus breviter fingula. Vinea hæc, ſicut olim Domus Ifraël
tio, & appli-& Snagoga Judæorum fuit, Ilai. g. 1I. & z. ita modèò eſt vera

Dei Eccleſia, quæ eſt ſola Romana Catholica & Apofſtolica.
V. Cornel. in ai. . 2. Forum, Mundus; Paterfamilias, Deus;
Operarii & ad Vineam vocati, omnes homines; Dies, mun-

catio.

Horæ quiddi curſus & tempus; per Horas varias, intelligunt alii di.

deſignent
Varias mun-
di ætates.

verſas mundi ætates, ut prima hora ſit prima ætas mundi ab

Abraham ad Moſen; ſexta à Moyſe ad Chriſtum; undecima
hora à Chriſto usque ad finem mundi ; Ita S. Hilar. S. Greg.

cui poſtremo convenit, quod Joannes dixit, noviſimam jam

Dis centies mille, octog. novies mille & octoginta. En quàm millan, ſri,

D gnet ſete
W

ſin, Tereznin
llenitilet

Adam usque ad Noë; ſecunda à Noë ad Abraham; tertia ab

—

orenrl

n, AMito
rpenno, 4

l Fim et

9
12 Ca . ( Lenis
tor horarum; occaſu, dieò ornatus, horaram diſtributor. Duid Luna“ Cæli patpe.

ſynerced
Alwontio

(cokrum pro
ek hxripe
: MrC

lfuniset,

ſult kg
tonsunaua
Ererilbiuerit

yieenſuurm

Unnin ſecul⸗
Unareeſts er

1

klyita, ait

4

. tiſchne iſ
Viungen

le Heceregite

MNNNntin

I, Wnnn
Inn, in Woan:
Id autenn 6
e horz,
aſcke

—

–☛
=e

—
—
E

=

miſie..

Peſcha e.

1, 1ele n
ℳl A, a
. .

Rr ,
Ke e,
MK
„

ney herie
ner Mnl

e ) 1.1
.. 1
eE Y
5 OiEIe.
. ,
en .
0Alone
-Ia) g

. 1 ¾
, .

Nen⸗
NV
RW
Seee

4 4

1

Rð mß e
onmM

I NN
1

*
8 ſaed 16
RM 4 E 1

nolnher, hora prima eſt Infantia; tertia eſt pubertas; ſexta ætas viri-
ls; nona, ſenilis; undecima eſt ætas decrepita: Denarius de-

e.

M

R Win AEl

. 1 166
IM

Anima Edeli. 8S. Buchariſtie devot. 1123

ſſe horam, I. Joanmn. 2. 15. Ait Cornel. Janſen. Concord EVang. c. Iol.

fol. 722. Alii horas diverſas referunt cum S. Hieron. S. Baſil.
8. Fulgentio, ad diverſas vitæ humanæ cujusvis ætates, &

X

nique in mercedem; eſt Vita æterna in cœlis. Hæc commu-
nis eſt Expoſitio 8S. Patrum. V. Cornel. à Lap. in Matth. zo. Nunc

ad noſtrum propoſitum. Philotheæ Euchariſticæ Vinea ele-

Ga, eſt hæc ipiſa Fraternitas, ad quam omnes vocamur, invita-
mur: Ie & vor in Vineam meam. Quid jucundius hac Vineâ?
quid fnavius eàâ, in quàâ ipſe Chriſtus eſt Vitis? Ego ſum viti
vera, Zoan. 17. I. Ego ſum TLitiz, vos palmiter, v. y. Cujus compara-
tionis una cauſa eſt, quòd Chriſtus, cùm hoc diceret, jſam re-
center inſtituerit Euchariſtiam, ac ſub ſpecie vini Apoſtolis

Sanguinem ſuum bibendum dederit, & fidelibus omnibus
per omnia ſæcula bibendum reliquerit, ut eo, quaſi muſto,

in amore ejus exardeſcerent. Cornel hoc Loco. Imò de Chriſto,
ſicut ebrietas, ait S. Cypr. L. 2. ep. 3. ad Cæciliam“ hominem à ſé &

mente alienat, facitq; planè alium; ſic Euchariſtia fidelem à ſe alienat,
Or' ex terreſtri facit caleſtem, mentésρ. ad ſpiritualem ſapientiam redi-

t, ut à ſapore iſto ſæculari ad intelleltam Dei anniquta;, aſſtergat.

7
Hocce Vinum germinans Virgines. Zach. g. 27, V. Cornel. in Cant. . I.
„J. 2z27. Vere anima devota dicere poteſt: Botrus Opri dilettus
meeus mihi, Cant. I.13. Eſtque figura EFuchariſtiæ, quæ, ſub utrâ-
que ſpecie realiter & actu, continet anrinem Chriſti ex-
preſſum velut in torculari Crucis: ſuaviſſimum potam Joann.
8. y6, animam cœleſtibus deliciis, gratiis & gaudiis inebrian-
„tem, in vitam æternam.

Ab hac Vineâ nemo excluditur.
Illud autem concinne congruit, Chriſtum enucleatim enu-

Varias homi-
nis æ&tates.

S& merare horas, préimam, tertiam, ſextam, nonam, Per quas horæ
SE diei & noctis omnino omnes intelliguntur. Nam Romani, Komani diem

* . * 14 „ “ — 2 . 2 17 Ay. .
Cteſte Ludovico Coœlio, à Patriâa, Rhodigino, L. 1I2 c.9. indéque & noctem

gre . „„ . 2 2 „ * 2„ 2 ⸗ 2 . ( 1.
EE Judeæi jam Romanis per 'ompejum ſubjecti, dividebant, uti quomodo di
t eM .⸗ . 1 “S „ viſerint in
.GE noctem, fic & diem, in 12 horas per 4. partes, quas noctu in Ppartes?
li CCECEc CcC cc cCc 2 Calſtris †

2 . .
s .

1124 CoNCIO LX. Philothea Euchariſti.

——

cabant: & quælibet continebat tres horas: & Prima incipie-

bat ab ortu ſolis: tertia tribus horis ab ortu. Corn. in cit.

Stiſſimum Sacramentum: neque hic labor, hæc opera, tam
ſanète impenſa, difficilis eſſe debet, unam ſolùm per annum

Matth. 2o. &8Dan. 6i. Io. f. 1315. Jam apertum eſt, ut opinor, quò
collimem. In Vineâ noſtra omnes horæ, diei & noétis, to-

tius anni numerantur & diſtribuuntur ſingulæ per annum,

ſingulis in hac Vineâ operariis devotis, ut venerentur ſan-

horam taliter inſumere, qui tot mille alias malè locamus

ſacratiſſimæ Vineæ (ſub nullo, ut ſolet, peccato) præſcri-
ptum, grave eſt. Et quis jam (ut in parabolâà pergam) in foro
ſtet otioſas? quis ſapiens tam ſancto operi non admoveat fa-

cilem manum. V. Conc. 93. n. 3. Forum intelligo mundum, &

omnia, quæ ſunt mundi, cujus vinum ut plurimùm equi-
dem à multis avidiſſime cum turpibus voluptatibus hau-

ſtum, in malo, in peccatis obdormiſcere facit, ut ait S. Bernard.
Serm. za. An non meliùs foret, diebus feſtivis quandoque
Ven. Sacramentum inviſere, quàm in foro ad luſum ſtare, in

tabernâ ad pocula otiari? Otioſ ſunt, qui tam ſacra, & ipſum

Deum minus curant, negligunt, imò contemnunt, terrenis,

vitiis, otio, dediti, reprehenſione meritò digni: eò magis,

cùm jam nos premant graviter temporum præſentium gra-

ves neceſſitates, calamitates bellorum. Dicebat Guberna-

Officium

Chriſtiani er-

ga V. S. omni
modo colen-
dum.

tor Navis Jonæ: Quid tu ſopore deprimeru? ſurge, invoca Deum
tuum. Jonæ I.6. Idem multis occinendum. Paciuch. Lebté. ffast.
De Vineà & Vino Vid. Micæ Pan. Cæl. cap. I7. OUYJMZBEB

IX. Jam vos, Lectiſſimi AA. alloquor, eos præſertim,
qui huic ſanctiſſimæ Fraternitat nomen dederunt, imòè &
quosvis alios; omnes enim convenit eſſe eximios cultores

Dei in Vener. Sacramento, etſi abſconditi, verè tamen & rea-
liter præſentis. Omnes oportet zeloſos eſſe, fervere, velut
ignem ſpirare, in amore, obſequio, cultu & adoratione ei

e Mnike
aut perdimus. Neque quidquam aliud in Legibus hujus Geliiun
Er. Aelament,
ſemonvomni,
ISen intl
leigebens ett
ſeig. Hc

Oberes Wr

4
—

Caſtris vigilias (eò quòd initio earum vigiles mutarent) vo- ychariſiel.

, Us cukt
(Mentie pun
nadeds
urünn.
cTpun kokunt
In, Cpsd

Vetum,d

1

emainge
4

Ltumnllinle

,nnnnn en
Idnh,ind

— —.

utemzn
amento,
Ulitinete⸗
irda lat
1 ein

—

—

—
—

=

=

fin.
—

* 1
ſe e ene

1¹
tot py, .

7 IEIITTEN.

Voloprii
iu auk

=

4
4

DAAWr⸗
umden
Dntemmuf

7

S

„ 1
f N,A!
nd

un tmn

=

6
4

E

e

S=

Diebtbir.

—
—

udh lll

H

D

e

ſignatam; quæ quidem, ſi commod? poſſis, coram Vener.
Ssacramento, cujus laus intenditur; ſin minus, etiam alibi,

Anima Eidelu SS. Fuchariſtie devote. 1125

Euchariſtici. Oportet Philotheam hanc amore, ut qui in-

genioſus eit, indagare, neque negligere, omnem occaſio-
nem, quâ cultum, reverentiam Vener. Sacramento exhibe-

re poſſit, frequenti auditione Sacrificii Miſſæ; devotâ cum

Conſcientiæ puritate Communione; comitando ſacrum,
cùm ad ægros defertur, Viaticum; Ilud in templo oppor-
tunè viſitando; honorando omni animi ſubmiſſione, ge-

nuum profunda flexione, offerendo in obſequii mancipa-
ura tum, corpus & animam, omnes vires & potentias, à quò
nempe omnia habemus, Deo: Abſit à nobis vel verbo aut
opere quidquam committi in irreverentiam & injuriam Ve-

ner. Sacramenti, ab his alios etiam impediendo & compe-

ſcendo pro omni poſſe. Intendamus noſtram fidem, exci-
temus ſpem, inflammemus Cor in amorem tanti Sacramenti.
Hic ipſe Deus eſt, cui debentur æternæ gratiæ pro infinitis
beneficiis. Hic aperiendæ confidenter noſtræ neceſſitates,

ceu Patri à filiis, ceu Domino à ſervis, Creatori, Redempto-

ri, quem & Jjudicem habituri ſumus, qui & ſolus nos beare

poſſit. Habemus hic præſentem liberalem Dominum pau-
peres, famelici juge animæ convivium, robur debiles. In
hujus gratiam, Philothea, & amorem, ponenda ſunt à nobis

vitia, odia, & quidquid ipſi inimicum, ac peccatum eſt: re-

ſignanda integerrimè omnis voluntas noſtra, & conforman-
da examuſſim Legi ejusdem Divinæ: etenim: S quu diligit
me, ſermonem meum ſervabit, Yoan. I1. 23. ipſa etiam vita expo-

nenda, ſi neceſſe. Et illud tibi bene commendatum habe, Hora Adora-

ut obſerves horam Adorationi ſeu precationi ſorte tibi as- negligende

bſo in itinere, & c. modò devotè, peragi poteſt. Nota Chri-
ti verba Mat. 26. 40. Sic non potuiſtis und horâ vigilare mecum? Non-
ne duodecim ſunt horæ diei Joan. II. 9. & longè plures totius anni,

ut dictum; an pigebit vel unam ſanctè, & tam ſanéto fine

ac intentione, Chriſto in precibus donare, præmiſsà aut ac-
CCCLCCCCCC CZ3 ceden-

– .
T1I6 CoNCIO LX. Philothea Euchariſticc.
Danielis ex- cedente ſacrâ Confeſſione & Communione? Daniel in capti: — —
emplum. vitate Babylon: conſtitutus, cùnm ſanctum Templum in je- un 8
ruſalem viſitare & accedere non poſſet, Feneſtri aperti in C-- Mlulngge
naculo ſuo contra Jeruſalem tribus temporibus in die fteltebat genua

=2π

ſetiet
Ezechiæ R. ſua, & adorabat confitebaturq; coram Deo ſuo- Dani. 6.o. Sic Eze. h070
Davidis. chias lIſai. 35. 2. Convertit fſaciem ſuam ad parietem, qui erat ver-
ſus Templum, & oravit ad Dominum. Sic David Plalmo 9z. 3. ,taltmn uul
In terrà deſertd, ait, invid, & inaquoid, ſic in ſancto, ſicut in San- 4 Aherel
Suario & templo apparui tibi q. d. in deſerto profugus, ex Iie l
eo te, Domine, in templo habitantem contemplor, & ad tem- mng aunili
plum converfus te in eo prælentem ac præſidem adoro; Uneegen,
1

—

quantòô magis convenit hoc Chriſtianorum templis, in qui- Eekrint n
bus ipſe Deus in Vener. Sacramento reſidet, præſidétque, Ksternins i
quaſi in nebulà, & ſub velo ſanctarum Specierum, quò etiam umngh0c0

ab ægris, aut aliàs impeditis, è domo ſuâ, ab itinerantibus iUuejetter

”

in via, animus devotè converti poteſt. Nobile eſt exem- mttmeri

——

Tobixæ Se-plum S. Tobiæ ſenioris, de quéô, nec dum in Conjugio conſti- mernentn
nioris. tuto, inter virtutes alias illuſtres laudat Scriptura. Cim ANar
irent omnes ad vitulos aurebes, quoy Zeroboam fecerat primus Rex Wullteram
HMracl, & ut Deos adorandos propoſuerat, hic ſolus fugiebat con- I WAdnetan
fſort ia omnium, ſed pergebat in Jeruſalem ad templam Domini, & ibi 5 Gmnnk
adorabat Dominum Deum. Tob. 1. y. &6. quid feciſſent iſti, ſi in- Kineindüte

ſuper ipſe Deus præſens fuiſſet, uti in noſtris Templis! En okcmkt
Philothea, nobile boni exempli ſpecimen, quod imiteris; Zenſolbkl
neque cures, quid alii ſentiant, faciant, obloquantur, ſi & itplntsidi
ipſe dæmon, quod ſolet, deſuper frendeat; hic enim abhoc ii ült
ſacratiſſimi Sacramenti hujus cultu, ad Venerem, ad Bac. aktitd in
chum, ad otia & mundum, abſtrahere conatur; ſicut olim Mnniriin
Ethnici Veneri ſtatuam in Loco Cruci collocârunt adtollendam Cbri- Duntein cont

= =

Vi Domini Paſſtoni memoriame Breviar. K. 3. Maji l ebt. 4. S. Naria r
Vilͤtatio Ven. Magd. de Pazzis trigeſies ter intra diem & noctem, non im- unpken,
à S. Magdal pedita, viſitabat Ven. Sacramentum, dœmone indigniflimé gir R

de baz. ferente, uti capitales illius inimicitiæ frequentésque caſti- tiniſztorn
gationes oſtendunt, quibus hæc Sancta in itinerc ad viſi- Deinid br

.

tandum at)

is

Peyat * Gief
tenee

P. an NI.

4
rot,n den,
6 ey, G⸗
1

die Daridn
4 APIAN.
ie Durdda

„ 5
N 1 ſeee
1 0. . e
„

.
. W * .
Renbe
eſekto Droroe
Veletio aran
4 10 „

.“ Fger en e,
3 1 4
”””M
Ww terhs en

raſt loe AWe
onme

II
obile ettel

. 4
5
. .„ 1
eiceſ 4 4
Ca. Whaln
1 ant il

2„ 1 H 4
l M 9
7

2 1. W/v

toef
1ecm

n verſus, duris ictibus & ſæœæpè etiam vulneribus in uxorem ſæeae-

1
4 H4
DSLõ
. 0 .

e Mall, n

†
E /
N 19 . .

„
N

.

—

=

lemmte, ecce Friſo totus ebrius ingens vitrum cereviſiâ plenum ap-
ſeglii prehendit, obviam Sacerdoti proceſſit, & ad hauſtum invi-
nin tavit. Reſpuit Sacerdos, dixitque, Dominicum ſe Corpus ge-
—R —ðð ſtare,

Hn le

Nrn . „ . — „„ H
E ciarum agros occupavit, ita quidem, ut ædificia proſtrave-
rit, villas everterit, pagos deſtruxerit, ac tantam hominum
copiam extinxerit, ut ſubmerſorum plùs quam centum mil. millia homi-

1

—

Anima Fidelis &S. Euchariſtiæ dewota. 1127

tandum V. Sacramentum plerumque moleſtabatur, per vi-

ginti quinque gradus lapideos iteratò dejecta. Micæ Pani Cal.
c. 3. G. 4. ubi de frequenti Viſitat. Ven. Sacram. plura. Engelgr.

Cal. Emp. Oct. Corp. Chr. J. 2. ante f. à f. yI9. Saint-Jure I-. 3. p. I. c. I0.
ſelk. 18. & à f. Séo. Infrà Conc. 62. n. z. Ergo Philothea; qantam
H Potes, tantum aude; & Cc.

1

X. Supereſt addendum Exemplum , pro dictorum con-

firmatione, quam oporteat nos eſſe devotos Vener. Sacra-
mento, cuùm illi, à contrario, qui in illud injurii ſunt, & gra-
viſſimè peccent, & ſeſe ac alios graviſſimarum ponarum
reos faciant. Anno D. 1218. in Friſiæ partibus Oceanus ef-

fractis terminis ſummo impetu furens, multarum Provin-

Injurius in

Vener. Saqacc.
cauſa fuit in-
undationis,
quã centum

lia numerarentur. Tumeſcebat mare tam elatis ffuctibus, num perieére.

ut altiſſimarum turrium culmina vix non attingeret, & una

procella alteram trudens, univerſale diluvium comminaba-
tur. Sed quæ tantæ inundationis cauſa? Irreverentia erga

ſanctiſſimum & auguſtiſſimum Euchariſtiæ Sacramenrum.
Friſo enim quidam, ejusdem Provinciæ incola, potui fuper- Deteſtatio

S
1 ſe e
Iof RIe
ſenn 4

ffuo & crapulæ ita deditus erat, ut hoſpitium nunquam, niſi ule⸗ & in
bene potus & ebrius egreſſus fuerit, totiésque domum re- audactk.

vierit. Accidit fortè, ut helluo iſte, ſolito more, potu egre-
giè perfuſus, domum rediret; miſera ſœmina, quæ ſæpius
immanis viri truculentiam experta, per plateas hinc inde ti-

tubantem conſpexerat, in lectulum ſe conjicit verberum
metu, &, ut furias ebrii eludat, morbum fingit, ac, ne ſimu-
latio notetur, petit SS. Corpus Chriſti D. ſibi exhiberi. Ad-

fuit ſtatim Sacerdos; cùmque pedem cubiculo ingereret,

Pœnitentia fici ſe ſiſtere coactus eſt. Injunxit ei Chriſti Vicarius, ut in d, bane
UIa, V

ſtare, & pro nunc ſatisfacere non poſſe. Iratus helluo, vi.
tro Pixidem percufſit tam inſolente ictu, ut omnes ſacræ
Particulæ in terram fuerint dilapſæ. Matronæ verè, inquit
Cæſarius, quæ conſolationis gratid convenerant, ſuper ſingulas hoſtias

—

coxner 9 LX. P bilothea EucharjiſticWc.

tanquam ſtellas radiante viderunt. Sacerdos totus dolore con-
fectus Hoſtias gemens collegit, Pixidi impoſuit, & receſſit.
Impius autem Friſo Excommunicationis fulmine à Provin-
ciæ Decano percuſſus, Romam proficiſeci, & ſummo Ponti-

*

injuncta ab Terram Sanctam ſe conferret, ibique pro recuperando Do-

militaret.

minitabatur. Populus verdò tanti flagelli cauſam indagare,

etſi conatus fuerit, penetrare tamen haud potuit. Quid ac-

cidit? Venerabilis quædam Matrona, Matertera Winiboldi

Abbatis ſancti Bernardi, ſummè religioſa, jejuniis, orationi-
bus, vigiliis & eleemoſynis ſummopere dedita, cum proli.

M. Virginis xjus aliquando orâſſet, vidit Beatiſſimam Virginem & Dei

apparitio.

Matrem cubiculum ingredi; quæ lachrymis illſus Matronæz

permota, & populi commiſeratione duéta, ei apparere, &
hæc ei dicere voluit: Propter injuriam Filid mei, in Sacramentum
Corporu ejus factam, ſubmerſa eſt Friſia, & adhbuc amplias eg ,
Econdigna pœnitentia non fuerit ſabſecuta. Subjunxit deinde Mi-
ſericordiæ Mater: flecte oculos ad mare. Aſpexit Matrona,
& contemplata eſt Pixidem, à Pugile percuſſam, in ſublimitate fludtuum
natantem, veluti exercitus ducem, qui viam pandit, ad damna
hoſtibus inferenda. Tunc ſnelilima Virgo eam ſic eſt al-
locuta: Ecce Corpus Filii mei hoc mare conturbat, & injurias

ſibi illatas ulciſcitur. Cùm hæc populo fuiſſent indicata,
ſtatim in eodem loco, ubi ſacratæ Hoſtiæ ceciderant, ad pla-
candum irati Numinis furorem, magnificum templum ex-
tructum eſt. Extant usque hodie turres Oppidorum æ&

Fago-

ec

chreno in te
Ccommenem.

Waddonare

e W =

—

gorum Eepr

Ginaultione
M Nole.

ſſene lib,

AId Deumu

lueſen,.
Cuinr

Honorio. P. minico Sepulchro per triennium ſub Chriſtianorum vexillis nginen

Paruit ille, ibique ante Damiatam occiſus eſt.
Interim tamen iratos fluétus mare non reprimebat, ſed gra-
vius ſemper imminebat Provinciæ, & totalem ei interitum

Hirls, e ret

—

ſ

—

—,

nuunhabe
mlehech

hineſose

☛
= =

1

= ==
ES

e
S== =
—

(icogvere

itdagere,
Aguodinam

S=— ==

=—=
--

nchortn i

.
0

Plenle ſ-

(honnn in er,

Deb mpliss
Mwüsonti

—=

Mrehun
n Nng
Duronlt
uAlNunmn
iſn
Mitg

R
ſu.
e

MMNRN 4

1

11V0. R
†

o tegrat)

erimebe

hridiMns.

ANwwöt 0
tenmn in

. e
e Cetinch

4

7
1.

ſectert

9

.

1,e
URa, E

4
4
K

55* 7

=—ʃ

0ℳ0 D 6

1

S—

—
— .

18

,lintt

ſutden,

7

, iiſn,
2 celt

aun

4

67—

4
nnpin

ne , Mlechtl de Jud. extr.

Anima Fidelis 5S. Euchariſtiæ devota. 1129

Pagorum depreſſorum, è mari prominentes, in monumen-

tum & ultionem tam diri ſceleris. Ang. Pacinchelli in gon. tom. I.
22. H. 12. ad f f.652. éX Cæſario, ſiädeliſſimo mirorum eventuum

ſeriptore Lib. . Dial. c. 3. &0 Thomà Maluenda Ord. Prædicat. in hu-

jus Annal. Dauroutt. Catech. biſt. cap. y. tit. 5. de Euchar. ex g. Matthi.
Taber Dom. s. poſt Epiph. them. 2. num. 3. ex Joanne Nauclero Tubing.
Eocleſ. Præpoſ. & Academiæ primo Kedtlore ö olum. 2. gener. z4. AMnno I220.
se- Dier. Can. to. I. Coll. I0. f. I79.

I. Quinam tibi hinc animi motus, 6 Philothea Eucha-

vel exiguam habere reverentiam Deo in Euchariſtiaà præſen-

ti, nullum reſpectum, exiguam & languidam fidem: quantò

graviùs, in ejusdem conſpectu agitare veneres per impia de-

abi; IUlius honorem promovere, injurias amovere, ſatage:

ſic, ut Sponſa, illius zelabis honorem; quod audierat à Chri-

ſto S. Tereſia V. Breviar. 17. Oöbtob. Lect. y. denique mercedem

& coronam in cœlis acceptura, de qua Conc. 6. cuùm jam non

fub velo ampliùs latentem, ſed facie ad faciem viſura es:
quod nobis omnibus obtingat!

N

Concluſio.

riſtica, in tam dirum ſcelus contra eum, quem amas: At
cum gemitu profundo non minus recolis plures graviſſimas
inſjurias, quæ verbo & facto blasphemè inferuntur Vener.
Sacramento, in templo & extra: per indignam & ſacrilegam
Communionem. Vel grave cenſeri poteſt & debet, nullam

ſideria, coquere odia gravia, impudentiuùs in Eccleſiâ, quàm
in foro agere. Tu econtra anima fidelis averſare talia, &
tota quanta in amores dilectiſſimi tui Jeſu, firmiſſima fide

Vid. Cornel. à Lap. aliiq; cite. Locù. Wencesl. Schwertfer S.J. Authores in
Micæ Panis Cæl. citt. LEL. & binc inde. Henr. Jonghen. Ord. Materiam
Min. Vera Fraternitas parte 4.: Exwhort. 12. & 13. à ſ. 372. Anton. hujus Con-

Dauroult. Catechimo beſtor. cit. C. y. à tit. 2. & tit. 29. tit. s. de
Pæenis Contemptorum Euchar'ſtiæ. Matth. Tympius Theatro hi-
or. p. I. à f. 29, & à fol. 2l. de Pænis irriſorum Euchar. & in eam
eccantium. Et p. 2. F. 7y. Præmia venerantium Euchar. Henr.

cionis 60.

Dd ddddd En-

monis ad

S. Hoſtiam.

1130 C oNCIO LXI. Philothea Euchariß⸗ Chr iamde ſaucia.

borto Paſt.
Tobias Lohner Biblioth. Man. tom. 3. tit. 13. per tot. & F. 13. Au.
thorer. Petr. Pennequin. S. J.
cap. I3. à f. 315. Et paſſim AA de §S. Euchar. Georg. Scherer ].
Domin. Trinit. Conc. 3. De Feſti Corp. Obriſti ſolennitate.

2st& t3t8. 3 : s388. 23 3. 438. -338%--4323- õ S3 r 13e8.

Engelgrave cit. in ſine Conc. yg9. Floremund. Ræmund. Re-
gis Gall. Conſiliar. De ortu & progreſſu ac ruinis hæreſi um Sc.-

Cculi iö. Lib. 2. cap. 12. De Miraculis aliquot per Euchariſtiæ
Sacramentum Deo factis eodem tempore, quò à Sacra-
mBDaentariis maximè impugnabatur: ubi num. 3. f 159. Ma-
Horror doe-
ni Anno 1566. contigit;
Author) & cujus beneficio à profundo hæreſeos (Calvi-
nianæ) luto i extraétus.

num & celeberrimum miraculum refert, quo Lauda-
quod meis ipſe oculis vidi (ait

De doœmone in perſonà? à ſe
obſeſsâ, per S. Hoſtiam mirè torto & ejecto: cum quære-

retur, cur adS. Hoſtiæ conſpectum tanto horrore corri

peretur, reſpondit: ob illud: Hoc E Hoc eſte vim Sacra-

mentalium Verborum: Hec eſt Corpus meum, eo innuens.

T'mpins cit. p. 2. F. so. Georg. Stengel. S.]J. Ova Paſe chal. Em-

blem. a6. à f. 261. Vid. ibid. & duob. Emblem. ſequi. Cornel. Ha-

zart Triumpho Eeræ Eeccleſiæ fol. y1I. P. 6. 6. 3. J. 2. Jac. March.
Candel. Myſt. tr. 4. Lect. 6. de Adorat. Euchar. à f⸗ 726.

Iſagoge ad Amorem Divin. P. 3.

CoNcIo LXI.

Continuætu Philothea Euchariſtica, Chriſti amore, ada quem: ma-

cadem mate-

ria. Coharet
Concio 6ο. &ι

4z. Vid. &
Concio 9.

Domi in. in f. Et

◻ Oet. Natri⸗

gis accenditur, ſaucia, nos inſtruit, quàm humil-
limè devotos SS. Euchariſtiæ, cum amore libe-
rali, nos eſſe oporteat, omni lepoſiti excuſatione;
quæ varia refellitur.

haæc ipsa hord ſuperveniens onftelater Dem.
no &c. Lucæ 2, 3, 8.

4
lon
Pexceſto, inen
Een

õ S
Ee = =

/,
—

.
†
R

e arft

uuds §
inctus
aceDn
li
SrDenimn
4 ſam, Arn

lun riet,
crirſni.
Gmnt ifmmn
110

ſ lii⸗

Een nchec
unsniere n
Aiotes Ca
Glkimus,
Uon pidem
(Winnortalem
Vomminne

—

“ TLanln

uſer therſee
Umenthentin
* lheri d
eebith conke
N onsn

em Aunt tih⸗

r,inuit)
ilunan

—

— =
=

ncen

cunnin
le
1,

e8

—

n

ah Uet

Nünnd

Woren
Ennel
. 4

4
1
4
4

keit al
lenhi

tantohonmn

unn, eOH

I1.
4 7 6. 8
Csi

lin ini

—è

dele N

Wi e.e

4, 4

XI

mote 4

Crun,
e;c

el iH

Waoeos inſtruit, verè devotos eſſe &S. Euchariſtie. 1122
1 l
IT hæc confitebatur Domino. Mira magnàâque fuerit Fides Anna Pro-
hujus S. Annæ Viduæ, ſicut & Sancti Simeonis Senis, phet. Chri-
inſtinctu Spirits Sancti confitentium, ſeu adorantium: ſtum Deum

. 2 4 .⸗ 4 . l. G
ita de Daniele dicitur: Adorabat, confitebaturq; coram Do- confeſla &
adorans.

mino. Dan. 6. 10. Fide ergo illuminata S8. Anna Prophetiſſa con- Conc, 60

fitebatur Domino, agnoſcendo hunc Infantulum, Deum eſſe & . . &2.

Meſſiam, Salvatorémque mundi tamdiu expectatum. In-
fantulum vidit, & hominem, de quô S. Paulus ad Philip. 2. 6.

Qui, cum in formà Dei eJasdem Naturæ, & Deus eſſet, ſemetipſum ex-
inanivit, formam ſervi accipiens, in ſimilitudinem hominum fablus, &
homo verus, & babitn, ſtatu, naturâ, conditione, ſolo pecca-
to excepto, inventus ut homo, plorans, paſſibilis, mortalis.
Talem vidit hæc Prophetiſſa, ſed unà Deum, quem oculis

corporis videre non potuit, confitebatur. V. Zoan. 20. 25. & 29.

En Auditores Catholici, annon hinc firmetur Fides noſtra,
quâ credimus, & quidem indubitanter & ſine hæſitatione,
quod non videmus, ſcil. Eundem olim Infantulum, nunc Eundem con-
verò immortalem & impaſſibilem, qui ſedet à dextri Dei, Marc. fitemur ado-
6. 19. cum ſummo principatu, poteſtate, virtute, domina- fantes in.8.
tione, excellentia honoris, gratiæ & gloriæ, non tantùm qua us duem
Deus, ut per ſe conſtat, ſed & qua homo, proximam po non videmus
Deum eminentiam adeptus: hunc, inquam, Deum & Homi: oculis.
nem, contineri, & eſſe verè, in ſacrâ Hoſtiâ, à legitimo Sacer-

dote debitè conſecratâ, ac jam tum, & quamprimum Verba
gſte
Wl

Conſecrationis prolata ſunt, etiam ante & extra ſumptio-

nem! Manet teéta veritas & Carni & ſanguini honeſt pani & vini Chriſtus in
Hecie, inquit S. Petrus Cluniacenſis contra Petrobruſianos hær

gt. . V. 8. abſcon-

& ut uſui humano condeſcendatur, & fides exerceatur, & meritum au- ditus.

geatur. Vnde monet Guarricus Abbas, Serm. 6. de Nat. D. ne

nos hæc involucra Specierum, non ſine Myſterio Gata, per-
turbent. Fratrer, ait, & vos invenietis hodie Infanten, Pant,s in-
volutum, & poſitum in Præſepio Altaru; videte, ne v'litas tegãminis of-

fendat aut perturbet obtutum lidei veſtræ, veritaten reverendi Coryo't

DA da Ad 4 2 ſas

.

1132 Coxcio LXI. Philothea Eucharift. Chriſti amore ſaucia.

ſub alits rerum formts intuenti. Sout enim Water Maria gaibusdam

*

rii ſpeciebus rerum ejusdem ſacri Lorpori nobis obtegit veritaiem. Sie

ettiam Mater Ssapientia anigmatibus & ſigaris arcanam Divini Eer bi

cCcontegit Majeſtatem, quatenus & ibi ſemiplicitas Fidet, & Lic exerci.
Credenda et- téium ſtudit, meritum ſibi cumulet ad ſalutem. Magnarum hic vigor
iam, quæ non eſt mentium, alt S. Leo Serm. 2. de Aſcenſ. . & Talde fedelium lumen
videmus.

C' ibi figere deſiderium qud nequeas inferre conſpetktum. Hæc autem

pietas unde in noſtris cordibus naſceretur, aut quomodo quiquam juſti.

ſficaretur per ſidem, ſi in iis tantùum ſalus noſtra conſiſteret, quæ obtutibus

ſubjacerent * (Brev. fer. 6. poſt Aſcenſ. Eect. 6.) E. Conc. 32. n. I. & 59.

n. 1. Voluit autem Deus eſſe perfectiſſimam fidem, ſine ſcru-
tinio & diſcurſu, ut merita noſtra magis augerentur. Credere

Jubemur, dicutere prohibemur, ait Innocent. L. 2. de hoc Mſter. c. 9.
Fidei internæ Micæ Pan. Cæl. c. 9. G. I. & J. 2. Itaque confiteamur & credamus

debet eſſe Chriſtum in Euchariſtiâ præſentem; hujus autem internæ
exercitium Fidei & Confeſſionis oportet eſſe conteſtationem & exerci-
externum.
cchariſtià abſcondito, reverentiam & cultum Latriæ, qui à no-
bis exigitur, exhibeamus cum omni ſubmiſſione & humili-

tate; id quod facit Philothea Euchariſtica, ſeu Chriſti in BEu-

chariſtiã verè amans, ejusdem Sponſa, S. Mater Eccleſia, &
quævis bona, ſapiens & fidelis Anima: à quâ proinde inſtru-
GStionem patienter acceptemaas.
Nuptiæ ſpi- II. Sponſam ajo Euchariſticam: ergo & de Nuptiis ſer-
rituales, de- mo eſt: & hæ in hac æde ſacrâ hodie celebrandæ ſunt & in-
ſcribuntur. ſtituendæ, vel jam inſtitutæ, recolendæ. Nuptiæ hæ ſan-
RBæ& & ſpirituales, eæ ipſæ, de quibus loquitur ipſe Chriſtus
Ex Matth.22. Matth. 2z. dv. Z. Simile faltum eſt Regnum Cælorum homini Regi, qui

fecit Nuptias filio ſwuu. Per Regnum cœlorum, in qué hæ Nu-
ptiæ, intellige Eccleſiam militantem in terris, tendentem in
cœlum, in quò hæ Nuptiæ, in vitâ, deſponſatione per gra-
æter-
nita-

tiam myſticè factà, inchoatæ, per gloriam in omnem

aſſamentis pannorum involvit Infantem; Sec Mater Gratiu diſpen, ſato-

eſt animarum, incunttanter credere, qua corporeo non videntur intuitu,

tium externum, quòô eidem Chriſto, Deo Homini in SS. Eu-

ten conin
Nepis ö
6NuptiasAe
notreke

aoapt Ar

ſumnulli: ſunr
AKVncolon

clic Yori

7 —

(ſonek ſeli
Regens Kioe
celiconmmm

Catdislni

Dtitdchnent
relet conftr
Uniimnſill ir
uinl tot dr
ſaerots con

n Myptial

Ullun!

mnßen

Pelltin

etizn
mnle

Ael

Aneel

uit

fien

„—
èêê
Uef e
4

ye 2 n .

Guus i⸗
* h

4 e ehe

r 34 , 8

4
4 eE e

11“

DNtdNn

Mren

En Kan

1
.

Us I

ſetinenceld

5

4 1 9 4
wnLang,

nilietA

1

1

unin⸗

7
( P
64 k
NAi

nC

1.
Muprtee.

lato huic Sponſo jungitur ſponſa. Sun
ſeri poteſt vel ipſe Summus Pontifex (Innocentius XI tum

S

VWos inſtruit de votos ſe SS. Euchariftie. II33

nitatem conſummabuntur. Homo Rex, eſt Deus Pater.
Filius Regis Sponſus, eſt Filius Dei Incarnatus, Chriſtus]e-
ſus. Nuptias Agni vocat S. Joannes Apoc. 19. . & 9. Ille Agnus,
quem noſtræ Eccleſiæ Magnus & Principalis Patronus, S. Jo-
annes Bapt. digito monſtrat: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit pec-

. 6⁶ %

12

catum mundie Yoan. I. 29. & 36. Sancti hujus Connubii nexus Applicantur

ſacer & vinculum, eſt ipſa Confraternitas, quâ amore Immacu Loco & tem-

Regens, & à qué Fraternitas Perpetuæ Adorationis V. S. con-
ceſſa & confirmata) vel Celſiſſimus noſter Rmus D. D. Mar-
quardus II. Epiſcopus Eyſtett. (de quö ſuprà fol. 455.) ſpeciali
gratiã & clementia hanc Archifraternitatem V. S. huic Eccleſiæ

concedens, confirmans. Neq; hæ Nuptiæ clandeſtinæ ſunt,
dum fiunt ſcil. in Facie Eccleſiæ, eà, quâ poteſt ſolennitate, in

comitatu tot Proceſſionum è vicinis Locis, ſolennitatem
iſtam devotè condecorantium, & adeo gratulantium. Con-

vivium Nuptiale, quam magnificum, cœleſte, & angeli-
cum Epulum! Ipſe Divinus hic Sponſus, ſe naſcens dedit ſo-

cium; conveſcens in edulium, ſe moriens in pretium, ſe regnans dat in

præmium Hymn. Eccl. E. Corp. Chr. Epulum hoc, ſanétiſſima eſt
Euchariſtia, omne delettamentum in ſe habens. nnes
quotquot adſunt: Paranymphi, ipſi Cœlites & Angeli, qui

Teſtes, omnes,

huic Sponſo Euchariſtico in obſequiis ſunt; de quibus opti-
méè dicitur illud Petri Cellenſis Abbatis, L. de Panibus c. 6. KeX

Summus Sacerdos cen- pori.

zpſe virtutum omnium gratiarum convocavit Curiam, agesere Vbi Deus, ib
à ſinguli, & communiter ab omnibus honoretur. Et S. Chryſoſt. colum3 151
hom. zé. in I. ad Corinth. ait: Elbi eſt Chriſtus, ibi etiam non deeſt An- VnPRceX ibi
gelorum frequentia“ ubi autem eſt talis Kex & taln Princep, ibi eſt zulag.

ruct , P
MWote,

un N⸗ caleſte Palatium. Thom. Kemp. L. 3. c. 59. n. I. vbi Deus, ibi cælum. aul.
han n Antiqua etiam fuit Traditio apud Hebræos doctiores, ex re-
n, iln Velatione S. Heliæ, ut refert Petrus Galatinus Ord. Min. (qui
nih Arcana Catholicæ veritatis ex Hebraicis libris eruit, ipſe
HWα linguæ hujus ſcientiâ clarus, Anno 151;.) adſtare cum con-

Dd dd dd d z centu

7

7

*

uIr34 CoNcCIO LXI. Pbilothea Euchariſt Ohriſti amore ſaucia.

centu Angelos ad Sacrificium Miſſæ. Iib 1o. c. alt. Rabbi Ne-

hemias multis ante adventum Chriſti annis ſcripſit, Sacrifi-
cium Regis Meſſiæ futurum ex pane converſo in carnem,
& ex vino in ſanguinem ipſius, Angelésque ad prædicdtum
Sacrificium Miſſæ debere aſſiſtere, laudes ipſius admirabili

Cur Angelus

prunam for quodam concentu percelebrantes. Cum quantaâ autem re-

tipe ſumpfe- verentia aſſiſtant Angeli, colligimus ex typo, apud Futhy.
mium in illud Iſai. 6. 6. Et volavit ad me unus &c. quando Dei juſſu,

rit: Hai. 6. II. 78
ob Sacrificii ait Euthym. Seraphim prunam accenſam ab Altari ſumſit, non manu,
reveientiam. ſed forcipe ab illo ſumptam fuiſſe, narrat scriptura. Duid! ſortaſſe,

ne manum combureret? Siritum Angelicum, ut beatum, gnus non læ-
dit. Ergo propter Altari Sacrificii reverentiam id fadtum eſſe, putan-

dum eſt; erat enim illiud Altare Sacrificii. Idem affirmat S. Baſi-
lius, in Iaiam. Ignitus ille Calculus ſymbolum eſt Euchar.
March. Virgaà Aaron.tr. 3. L. Io. f. o v6, de & Carolo B. Addo ex S. Au-

guſt. ſerm. 7S. de Temp. Angelicàâ reverentid opus, cum ad Altare acce-
di; Chriſtus enim immolatur & ſumitur. Notet hoc Philothea

Q&& Sponſa Euchariſtica, & ſimul obſervet, quanta huic ſolen-
nitati, hisce Nuptiis prædictis ſit magnificentia, quàm li-
beraliſſimus amor, & præcellentia Sponſi hujus Divini, quem

meritò omnes ambiant immenſis deſideriis, præſertim cum
extra illum nulla ulli ſalus obtingat, & quam nulla omnino

prætendenda excuſatio, quod fecerunt ſtolidiſſimi ilii, pro-
pterea à Regia Nuptiali Cœnãâ juſtè excluſi: cit. Matth 22. 5. &

Pauc. I4. 24, V. Micæ Pan. Cæl cit. c. 9. J. 3. f. 221. & ſeq. Vid. Conc. 62.
n. 2. &äe 2. Cor. II. 2. Cornel. ibid. Carth. f. cit. l

Sponſa Eu- III. Vnum ſupereſt, quænam ergo Sponſa? Hæc, eſt Ec-
char. eſt Ani-

char. elt Ani- cleſia, & in eà quævis Anima fidelis, quam ſibi Chriſtus my-
ma fidelis.
fſaüaprà num. 2. inſinuatum. Naptias, ait Origenes, intellige con-
Junktionem Chriſti cum animd; partum verò & proles, bona opera.
Item ex eodem Orig. FEuthymio: Deus Pater Chriſto fecit
Nuptias, id eſt, nuptiale Convivium, cùm in judæ4 totôque
mundo per Chriſtum propoſuit Menſam Evangelicæ doetei

Muz&

ſticè deſpondet hic per gratiam, in coœlo per gloriam, uti

eKaerawen
unur, Ind

ütgittti

Er venpe.

Preleatemn

d)on byrt:n

. il in M

lu Ayll,
fwirhnſen,

imotoamr
Oeru irina
iltlalt'ern
Ipegnohnie

iret,copul
kiifuper, u
ao, fam

Iagrin
ienure hif
Dunmn mors
Euni niir
ſeeln
N
inn ierte

Me⸗ 4 nin

(ue
nnü

ſfara

.
?”ä

.
.
Hifmee

— 4

Cmrerd
Get
Geziin

l 1 .
u A nan
24 2
Am ar,

Wos inſiruit de votos eſſe SS. Euchariſii.

mei cogitata & ſenſa declaro. Intelleximus, ſponſus hic
quis ſit, nempe Dei filius in Euchariſtiã; cui Sponſam eſſe cu-
pio prœæſentem Bccleſiam Parochialem, olim Collegiacam

S. joan. Bapt. in Hilpoltſtein. (Lyquaâ Anno I63. in Oct. Dedic. Ec-

ubebndi

5 4 4
ℳ, 6 ℳ

et, CN

* 4 1 .

gens⸗
Xgun ne

e tO Whe
tHONNN

R
2, N:

1

N
4
ℳNR

oNli'He
n ſichin
oergo

9

cleſ. incid. in Dom. 20. poſt Pent. me rbis hujus in annum ot a vum in-
digno Farocho, ſolenniter inſtituta fuerat Fraternitas Corp. Chr. unita

Primariæ Hychſtettenſi,) totam Parochiam & Civicam & Rura-

lem, imò totam viciniam, (cùm alias in toto hoc novo, uti
vocatur, Palatinatu Neoburgico iſta Confraternitas nullibi

inſtituta ſit) & ex illis omnem animam devotam. Omnes

nempe opto huic Sponſo Cœleſti Euchariſtico, qui & Deus
noſter eſt, copulari vinculo fancti amoris arctifſimo. Jam

verò inſuper, ut partes Præſidis & Animarum Curatoris

implendo, flammas amoris addam, & incitamenta, unicè

voveo, ut nova hæc Sonſa tota in hunc Sonſum ſuum ex-

ardeſcat. Sic ergo felix & fauſtum, atque perenne hoc

Connubium Amoris Fuchariſtici inter Chriſtum, de quô ni-

næ & Sacramentorum, præſertim Euchariſtiæ: Invitamur,
vocamur, imò jubemur omnes accedere. V. Cornel. in cit.
Matth. 22. 7. & in goann. 2. 3. f. zyy. Ex hisce jam apertè animi

hil dubites, & te, & Anima fidelis, ut quod Dems, ejusque cle-

mentia & gratia conjunxit, homo non ſeparet“ Qui nos ſeparabit

4 charitate Cbriſti fFribulatio. &c. Kom. y. 5. Hæc perfecti in

Deum amoris idéa eſt, quam imitemur. Itaque Hodie
lfJalus domui huic facta eſt. Lucæ 19: 9. Vnde: Erultate Deo⸗ &C.

Pſal. go. V. e. 3. & 4. Item Pſal. 1yo. à v. 3. Vult autem Sponſus hic

amabiliſſimus, Secioſin Formd præ filiis hominum Ffal. ag. 3. Nu-
Pptias ſpiritualis Amoris cum Animaâ fideli, eſſe perpetuas, nec

ullo repudio aut divortio divellendas. Sonſabo, inquit, te
mihi in miſericordia & miſerationibus, in ſaae. Uſe. 2. 79. & 260.
Agnoſce, Anima, ſummæ miſerationis miſericordiam maxi-
mam eſſe, quòd ipſe Deus te tanto dignetur honore planè
immeritam, & per peccata indignam, ex eo ad Tatum 3. v. Et
ſicut de fide & fidelitate Sponſi certiſſima es, ita & viciſſim

Sponſus
quàm amabi-
lis, miſeri-
cors!

hic

n;6 CoNCIO LXI. Philothea Eucharif,. Chrifti anore ſauci.

hic tuam requirit, quâà fortiter, temerè, ardenter, conſtan-
térque eum ames, & nihil præter, vel contra illum; cave, ne

quid terrenum, caducum, turpe, tuo planè indignum amo-
re, quò ſolus Deus dignus eſt. Exigit Deus timeri, at Domi-
nus; honorari ut pater; ut ſponſis, amarò: ait S. Bern. ſer. 5;. ap.

Cornel. in Cant. 3. 4. fol, 135. Verbo, Chriſto, conſtanter inhæreat, ait

Idem. En hic Sponſus tuus, amandus ex toto corde tuo, & er

totâ animà tuä, & ex omnihus viribus tuis, & ex omni mente tud Lu-
1. *τ2.F Candiaus & rubicundus (ſuprà Conc. 21. n. f.) quàâà Deus,
& quà homo: vel ob puritatem innocentiæ & ſplendorem
ſanctitatis, ac propter Paſſionem, quâ Sanguine ſuo fuit pur-

H puratus, juxta Iſaz. 63. 1. &ö2. Electus ex millibus: Cant. I. Io.
Abſcondi- En ipſe, ipſiſſimus, ſtat poſt parietem noſtrum, Cant. 2r g. nempe
tus; unde fide abſconditus in Euchariſtiâ, in quâ non ſolùm Deitatem ſuam,

opus eſt. ſed & Humanitatem, per Species Sacramentales Panis & Vi-

ni, quaſi per parietem intermedium, abſcondit. Fide er-

go, & actu Fidei vivæ opus eſt. Quid hæres, Anima, in amo-

— res & amplexus hujus tui Sponſi tota cum humilitate confi
Anima quàm denter rue? At adverto, te, naturæ corruptæ gravatam one-
facilè, &Aà . deo ſenſbilibus allie . aliè vo.
uibus ab. IE- ſenſibus corporeis & adeo ſenſibi ibus alligatam, aliò vo-
ftrahatur cari, invitari, rapi, ſcil. à mundo, carne, idque chorago dœ-

malè.

Abdiæ v. Ir. Sap. yr 7. Non ſic Anima mea miſerabilis; ſed per
veram pœnitentiam convertere ad Dominum Deum tuum. is ve-
ra Philothea, & Dei tui in huchariſtiã amans. Et ver d, vide-
tur aures adhibere. Conſideremus ergo eam ulterius, quo-
modo à Chriſto adamorem excitetur. DJM
Chriſtus J
Sponſus quo- .
modo

IV. En diletus mens, inquit, loquitur mihie ſurge, propera amica
ga, columba mea, ſormoſa men, & veni. Cant. 2. 10. En ut fateatur,

mone: hi abblandiuntur tibi: Proverb. 7. v. 1. 16. 17. Sap. 2. V. 60,.
7. 5. 9. & hoc ſæpè eo affectu, ut anima à Deo abſtrahi ſeſe pa-
tieatur: Eccle. 2. 1. & cap. f. 7. peccatis intricetur „ & tantùm
non pereat, revocata miſericorditer à Deo, per Conſcientiæ
ſcelera exprobrantis ſtimulos, per monita & inſtinctus inter-
nos, per flagella tribulationum, & ipſorummet peccatorum.

—

ſpiratio

lelectls,
n, ſui⸗
cblad pecca
enet enn

ſecnusnods

rcdennim

er ad huce

ing iMve
Ci
nE mrintnit

eum ie,
Eükel,inve
chnaum pe
un grolt,

Ulwantur

anm
ſute, & am.

pnaim

4

Enſgah
kefketo
emierſii

Mhlisecczti

. nfuiconn

ſonſti
Uicommnode
Um, Pedem

—
=☛ .

Worehi

el⸗ N

eN X, ⸗
n.

Ten n
1. 1: n.
e

R õ .
Den mn h

5
1

„0 6 S.
e. 1 19,

(entie khem

1 1 4

A... 8 en
dr Mblr,

Cbn ren

entkiuil

bares NNHe.

3
4

N
4

salren

idgne chuß

Deoadtrni

W

=

DeoeA

4
N

S

“
4
*
4
4

un DA M
li

ii.

3
6,

6,lh

4
1 4
3

rit Deum, id eſt, ſummum ſuum bonum, & felicitatem in le-

.

ea DO

—

Waos inſtruit, verè de votos eſſe .. Euchariſtic. 1137
ſuaviſſimè ſe invitari! Et hæc Dilelzti mei Vox, Cant. 2. g. häc animam ad
er inſpirationes internas & impulſus animi, illuſtrationes amorem ſui

intellectûs, & pias voluntatis motiones, Deus animam no-excitet.
ſtram, ad ſui amorem, reverentiam, timorem, fiduciam, & V. Eugçelgie-
ſimul ad peccati horrorem, trahit: ut planè quisque in ſe

vé6 CUel. F. J.

P1 Aα 42 Z6 / . .2. 7. „
frequenter experitur; modò & obſequeremur, vel audire eſ. .2

vellemus nobis ad Cor loquentem Deum; ſicut facilè aures
præbemus invitanti mundo, carni, & ipfi deemoni. Philo- Anima quæ-
thea ad hasce voces non ſurda, & jam amoris ſcintillas ſen-rit ſponſum

tiens, illoque ſaucia: Sergam, ait, quæram, quem diligit anima in lelctulo ſub.

mea. Cant. 3. 2. quæritque primum in lebtkulo ſuor at: quæſivit il- Jomodo!
lum, & non invenit. ib. v. v. Sic imprimis Anima peccatrix qu sc invenit.,
„S * iX An Chriſtus ubi?
dtualo, id eſt, in voluptatibus carnis, per noctes ignorantiæ &
tenebrarum peccati. Ledtulus avari, eſt aurum; ſuperbi,

honor; guloſi, deliciæ; acedi, ignavia; juxta illud Proverb.

26. 14. Taxantur illi, qui cùm in peccatis vivant, & in terre-
narum cupiditatum, quas ſectantur, tenebris, Deum tamen
quærere, & amare ſibi videntur, nomine Chriſtiani ſolo.
Oportet animam peccatricem, ſed pornitentem, cum S. Mag-
dalena (quæ hic ad vivum depingitur, quod & loco Epiſto-
læ ejus Feſto legitur) ex hoc Leto voluptatis & concupi-
ſcentiæ ac pigritiæ ſurgere. Quin & Anima ſancta, ſeu non
ampliùs peccatis immerſa, cùm quærit Chriſtum in lectalo ſuo,
ſeu in ſuâ commoditate, ibi eum non invenit. Taxantur ii,

qui, cùm ſibi pii ac bonæ conſcientiæ videntur, domi ſuæ,
ſibi commod? deſident, à domo ad templum, in eo ad Chri-

ſtum, pedem efferre, difficile habent. Surgendum eſt, pro
honore Chriſti. V. Cornel in Cant. 3. t., Hermannus Hugo in Piis De-

ſider. L. 2. J. 27. Surgam, & cirecuibo civitatem, per vicos & plateas. Per vicos &

Cant. 2. 2. Ouxram, quem diligit anima mea: quæſivi illum, & non plat i * quo-
inveni. Legit S. Ambroſ. In foro, ubi venalia, ubi conventus oσα
hominum; ſed non Chriſtus. Non in foro, ait S. D. Lib. 3. de .

Virginib. non in plateis reperiturs non eſt Cbriſtus circumforanens.

Mechil ae ſud. extr. Ee ee ce E 86

1138 C oN 0 LXI. Philoth ea Euchariſt. Chriſti amore ſaucia.

Sed quomodo, & cur Chriſtus enim pax eſt, in foro litere Chriſtus Z
Juſtitia eſt, in foro iniquitas. Ebriſtus fiaes éſt, in foro fraus, atq; per.
Eel Hland

fidia: Chriſtuas operator eſt, in foro inane otium (quid ſtatis hic tota die
otioſt? Matth. ao. 6.) Cbriſtus charitas eſt, in foro obtrectatior deniq, fo-

rium ſubinde eſt furum Chriſtas in Eccleſid eſt, in foro idola. Fugiamun

ergo forum, fugiamus plateas. Corn. ih. Et cit. Hago, ſ. 26. e &. Ph. En

Anima, quàm Chriſtus in loco & conventu iniquitatis non in.

veniatur, ubi abeſt; ſed in Eccleſia, & in Euchariſtiaâ, ubi præ-
ſens eſt verè, etſi abſconditus; ibi facilè à te inveniendus: ſi

verâ fide quæras. Crede, & inveniſti; nam credere inveniſſe ſt, ait

Sponſa inci-S. Bern. Serm. ź. in Cant. P ergit Sponſa, quid ulteriùs ſibi acci
dens in vigi- derit: Invenerunt me vigiler, qui cuſtodiunt ciι vtatem, quos inter-

Jes. Hi qui- rogavi: Num, quem deligit anima mea, videſtis? Cant. 2. 3. Vel, ut

nam? . “ 0 Vel; ut

tem; percuſſerunt me, & vulneraverunt me- tulerunt ,
mihs cuſtodes murorum. Per hos poſteriores intelligunt Theo-

doretus, Epiſc. Angelomus, O. S. Bened. & alii; reges & ty-
rannos hæreticos, vel perverſos ac pravos Eccleſiæ Præla-

3. tos: hi enim Eccleſiæ & Reipublicæ ſunt cuſtodes, ſed, ſuâ

nequitia, ejusdem ſunt proditores: jique qui pallium Ec-
cleſiæ per ſchisma & hæreſin diſciderunt, & abſtulerunt, ut

Arius. Breviar. R. 26. Novemb. Eect. Juſtus, Orgelitanus Epiſc.

(trium Epiſcoporum jJuſtiniani, Hebridii & Elpidii frater, in
Scripturis ſacris exercitatus & doctus, Anno 540. Cornel in

runt. Plura Cornel. in cit. Cant. y. g. à f. 2a. qui de Chriſto &
Animâ ſanctâ addit: Animæ virtutis & perfectionis avidæ
incidunt ſubinde in fictos pravésque doctores, conſultores,
confeſſarios, ſocios; qui eas pernitioſis dogmatibus, conſi.

liis, ſiggeſtionibus vulnerant, ut puritatis & innocentiæ

fuæ damnum, vix pallio, inſtar Joſeph, relicto, effugiant : hi

à piâ anim ſolerter diſcernendi, & ut peſtes fugiendi, non

paſtores fidi, ſed Lenones perfidi ſunt, qui animas innocen-
. tt?t?eeees,

pla, quæ demoliti ſunt, & S. Scripturam, quam combuſſe-

y

un nele⸗
EiCne.
ndse

Ckoni

ſnon h

vr uin .
Chrekomn nin.
letr

Ephriytchri
Wne kens
(bNkir te ar

winpencat

Wer mm.
i tennn ke
alii mr
Ein, u, ⸗

Aut, /
tn Unne on n

8

hritemen =Z —= 52 ß „ 2
inmg vyvyos inſtruit, verè devotos eſſe §S. Euchariſtie. 1139

EEss, puras, Deo devotas, Veneri & domoni ſtuprandas, ber

iſcf fummum fſcelus offerunt, imòô ſacrifcant & immolant, id-
„*D gque per blanda verborum & ſcriptorum lenocinia, quæ ſub
facato melle amariſſimum fel & exitiale virus contegunt.
ſn WV. niſt. znf. Conc. 72. n. g. Addo ego, præſertim à non probè do- Vitande
A Ris, vitandas eſſe Conciones, libros, & ſeripta talia hæreti- Conciones &

„„

nniſtlch corum. Pauli V. Breve ap. Bellarm. 1o. Z. Fol. 6e1. Cornel. in 2. Tim. 2. ſcripta hære-
NIn 6. &. 17.f.753. Denique cum gaudio ait Sponſa: Iwveni, quem SS
indd Jiligit anims mea; tenui eum, nec dimitam. Cant. z. 4. Apprehendit Oponla in e-
. nit, tenetque

Chriſtum anima ſancta & devota, fide & ſpe, tenet devotio- Chridum:

Gdulndt ne, ſtringit charitate, ut jugiter de eo cogitet & meditetur, quomodo?
E cumque & ejus gratiam, quaſi rem ex æquo pretiofiſſimam
oAE cuſtodiat, ne amplius à ſe recedat, totàmque amori ejus ſa-
imm cro ſe impendat, illôque fruatur. Talis S. Auguſtinus, qui
n. Sliloq. c. I. num. I. ait ad Deum: Iaveniam te, deſidertum cordis
eintar mei; teneam te, amor animæ mec; amplettar te, Sponſe oleſti,

tI exaltatio mea ſumma, intus & extra; poſſdeam te in medio cor-

saen du mei, vita beata, dulcedo ſumma animaæ mec. abi plura & Cor-
mtldsh nel. cit. . & à f. 136. ad 139. Cit. Hugo J. 27. à f. 26 2. 6 PP. In
e, üſln rem hanc non minùs admirandum, & inauditum, quàm
AA auditu gratioſum eſt, quod refert P. Vdalricus Mayr S. J. in
Ogelt 4 Compend. ; tæ Dominæ Marinæ de Eſcobar cap. 3. à f. 6. ex Ludovico
is de Ponte S. I. de cujus vitâ, ſanéctitate, ac doctrinâ ſatis orbi
conſtat, qui ejusdem Venerab. Virginis 30 annis Confeflari:
liun ueos, illius Vitam fusè ſex Libris conſcripſit. Hæc Marina de Marina de
e Eſcobar claris Natalibus, virtutibus, ac mirabili vitæ curſu Eſcobar, quæ?

=

iKhici

=

—

—, —
— —
— —

nobiliſſima, nata 1 4. ½ Febr. Valliſoleti, Vrbe & primis Hi.
ſpaniæ (in qud 1506 20. Maji obiit Chriſtophorus Columbus
E SE ſeu Colonus, Magnhus ille & primus Americæ detector An.
1492. In quâ urbe Antonius Guevarra ex Ord. Min. Epiſco-
“ pus, celebris ille Caroli V. Concionator, Chronographus, &
, à Cenſiliis, apud PP. Franciſcanos ſepultus) ubi &, poſt an-
norum triginta morbos, ſanéto fine quievit Anno 1633. nono
iNN. Junii. Hæc, inquam, Marina, infans etiamnum maturo in- .
H Ee ce ece ec 2 tellectun

IIAO CoNCIO LXI. Philothea Eucharift. Chriſti amore ſaucia.
Anno æt. 4. tellectu à Deo donata, Divinéque amore ſuccenſa, cùm nec. Fyörie,
sponſum dum annum ætatis quartum compléſſet, infciis Parentibus, nonmnte,
Deum quæ- advertente in domo, omnibus occupatis, nemine peregri- Uirter ſet
rit, & inve- nationem auſpicata, & cum Abrahamo cupiens egredi de ter. Mlem cl
Nlit. rà ſud O& de cognat ione ſaud, & de domo patri ſus. Geneſ. 12. 1. ac de (ls mita
omni eo, quod carnem ac ſanguinem & mundum ſaperet, ikpbent
cum Sponsà Dilectum quæſitura Cant. 2. 2. domo paterna Nfuskoile
exit imperterrita, animoſa, vultu cum verecundiaà velato, ſn cicen
per urbem populoſam, per Portas Civitatis Valliſoleti, viam Iunzcan
ignotam ſola, comite S. Angelo Cuſtode, ingreditur, ſiqque ik irti
extra urbem ad torrentem pervenit, nullo inſtratum pon- IINKciret
te. Ubi dum anxia hæret, an & quomodo ſine periculo vi- Ehimdn
tæ transvadare pofſit, en ſubitò ad latus ſibi aſtantem con. Gunmmap
tuetur puerulum, ſibi, ut videbatur, coætaneum, ſpecioſam Uerpicin
Jorma præ hilii hominum, Pſalmo ga. 3. territa initio, ſed timorem (nn lipdie
omnem facilè pellente, tantâà cœleſti pulchritudine. Hic icrbuir
Puellam humanisſimè ſalutans, quærit ex eâ, quid intende- nento Nr
ret, quid ageret loco hoc ſolitario? Purpurâ vults ſuffuſa ſtuitem alh
reſpondet huc ſe veniſſeé, Deum dilectum quæſitura. Cui Wr) go⸗
Divinus hic Puer: Bene, inquit, agis, Dominum Deum tuum (funtus
tam ardenter quærendo: En ego ſum, ita à te dilectus & Unmpunn
quæſitus; ſed qui prior te dilexi & quæſivi: 1. Joan. g. Ig. ſi-. Unennin
mulque eam amplexu & oſculo dignatus, manu præhenſam Enindon
momento in atrium paternarum ædium reſtituit, ac exocu- uten pn
lis evanuit, ò quanto ſui deſiderio ac ſuavitate in pectore lln Nole
hujus Virginis relicto! Anima mea liquefacta eſt, ut dileitus mens Imlecn,
locutus eſt Cant. j. 6. Nempe is Chriſtus erat, quem hæc inno- ülglan
cens Anima quæſivit, & invenit: quæramus & nos ſanctaà in- tus
tentione, & inveniemus, imò nobiscum eſt in V. Sacramen- Wum dne⸗
to, quò multàâ peregrinatione, multo itinere opus non eſt. (ien ſegt
Hlc illa Marina eſt, quæ (inter alia plurima ſtupenda) Di. Fmm
Guſtavum Vinâ virtute & Angelorum miniſterio, cuùm ipſa Valliſoleti Mn
Adolph. ad decumberet, in alia regna & regiones corporaliter delata, (D).
fidem hosta-ſic Landishuti variis vicibus viſa eſt à Guſtapho Adolpho kiien
tur: cur? Rege

ſe 8 .

dnisle

1
4

(upteeget

1 2 ,

„h⸗
1

Va
erech

tats allane

=

ingrangiyne ſene
igrell ie

„

Gle gin

CANAI
ziniidmn

1

1
1

D

4
4
1

MovtmluII.

, Kün

EOrI./,

mtetini⸗

„ (SE
Ruriati

4
4

1,Oen 4
nslendſ⸗

tinee nn

cun ii

cotpol
Cn

==
=

4

S.—

H

1
e
R
4 e

„

Woos inſtruit de votos eſſe &S. Euchariſtis.
Rege Sueciæ, ibi tum cum ſuis Generalibus aliquot diebus
commorante, quem ad amplexandam Fidem Catholicam fa-

miliariter & ſeriò hortabatur, ſi progreſſim armorum ſuo-

rum felicem cuperet. Vt ſemel queſtus Rex ad ſuos dice-

1141

ret: Res mira! quèòd foœmina hæc (Marinam intelligendo)

mihi requiem non concedat! Marinam verò pro ſalute Re-
gis hujus fuiſſe tam ſollicitam, cauſa erat, quòd à Deo reve-

latione didicerit præſtantiam Regis ejusdem animæ tantis

Naturæ donis ornatæ, cui eâ ætate ſimilem in terris vix re-
perire fuerit, capaciſſimam proin ſupernaturalium gratia-
rum, & cui præter veram Fidem nihil deeſſet. Verùm diſtu-
lit Rex ſuam Converſionem, priùs prælio cum Cæſareanis

decertaturus capitali: ſed in hoc prope Lüzam (Lutzenum,

Lutzen Oppid. in Misniâ, inferioris Saxoniæ decem millibus

paſſuum Lipſiã diſtans. Brachelius ad An. 1632. à f. 266.) victor

ipſe occubuit Anno 1632. die 16. Novembr. ætatis ann. 38.
Cui cruento prælio ipſa Eadem Marina interfuerat, ex or-
dine eâdem adhuc die Valliſoleti enarrans, quis eodem præ-
lio victor? quot milites cum ſuis Ducibus occubuerint?
4 gus hic tantus heros, Rex Guſtaphus, poſt diuturnam for-
tiſſimam pugnam, lethali globo vulnus acceperit: & plura

alia memoratu digna, relata à Marina, cujus labores & pre-

ces Divina Bonitas irritas non permiſit, dum denique ſaltem
ejusdem Magni Regis Filia Chriſtina Fidem Catholicam An.

1655. ultrò profeſſa: de quàâ ſupra Conc. a3. num. 9. Ex Florem-.

rati (qui cum ο proceribus, duobus Epiſcopis, 8. Novemb.
A. 1520. titulo Schismatis Stockholmiæ fuerat occiſus) filius,
Regnum Sueciæ invaſit 1523; & ex eo A. 1527. 18. Maji, qui

Regni epn ertencke ſpes à Deo eſt, etiam ex Vaticinio S. Bir-
gittæ, al. Brigittæ, quæ vixit A. 1373, «cui Arcana multa fuerunt
divinitus revelata. Breviar. K. §. Octoh. L.6. quibus & hæreſeos in-
M Ee ee ee e 3 cre-

Regnumsue-
Ræm. L. a. c. Iy. à' f. 355. Guſtavus, Erici Trollii, Equitis Au- ci
um: Ejus

Perver-

Converſionis

3. Frico Regi Sueciæ A. I160. occiſo, ſacer eſt, Catholicam
Religionem profligavit, Lutheranämque ſubſtituit: Hujus

7.
*

1r42 CoNGIO LXI. Philotbea Eucharift Ciriſti anore ſaucia.

crementum & ruinam, & Catholicæ Eccleſiæ perſecutionem

& victoriam prædixit. Faxit Deus, ut plures fide ſalviſca
Memini, me legere in Cornelio à Lapide, vel

ſerventur.
alio Authore probatiſſimo, cum remonſtratione nullam hæ-
reſin ultra ducentos
mo, qui aliquatenus ad Paganismum refertur. Dabit Deu 5
his quoque finem hæreſibus præſentibus, ut fiat unum Ovi-
le & unus paſtor. .
tamen miram Dei providentiam merito miremur: quàm
Deus omnes ſalvos fieri velit, ſalvo tamen cujusvis libero
arbitrio, quò ipſi, tam amanter ad ſalutem vocati, ſæpè no-
lumus. Sed redeo ad intentum Concionis propoſitum. En
Philothea Euchariſtica, idæam, formam, & normam, qualis
eſſe debeas ut ſis dilecta à Chriſto, in cujus honorem, amo-
rem & obſequium te totam impendas. Videamus nunc,
quaàm iſta huic loco & tempori accomodè dicta ſint, ex præ-
teritis & præſentibus.
V. Cum conſidero anteriorum temporum Aca, homi-

Hæc incidenter & acceſſorie; ex quibus

num vitam & mores, combinando cum præſentibus : repe-

rio, jam olim hoc loco, & in hâc Hilpoltſtein: urbe vixiſſe

Ja⸗ gerotio Philotheam Euchariſticam & hanc Vrbem Venerabili Sacra-
ad V. O. Circa

annum 1507.

mento devotam fuiſſe. Id docet Diploma illi conceſſum
& datum Anno 15v. die 25. Octobr. ab Eminentiſſimo Cardi-

nNale Tit. S. Crucis, Bernardo, Epiſc. Tuſculano, Patriarchâà

Jeroſol. Legato de Latere, qui ad precer Restorn, Plebani nuncu-
Pati Faroch. Eccleſ. ac Burgimagiſtri & C. onſulatur, nec non Commu-
nitats, Oppidi ſees loci in Halpoltſtein & . clementiſſimè conceffit,
ut Euchariſtiæ Sacramentum in Monſtrantid ſud discoopertum, & in

aperto, ſingulis quintis Ferits totius anni in diät Eccleſiä, & per ilius
circuitum, ſolenniter cum debiti reverentiâ & honore ac ceremonis

Pproceſſtonalster, Prout in Feſto ejusdem ſacratiſſimi Corpori Domini no-

ſtri Jeſa Chriſti dAefertur, per eundem modernum & exiſtentem p. t. Ai-

ν Eccleſiæ Kebktorem, Jeu quemcunq, alium ſacerdotem idoneum defer .

Vé, ac lenam Miſſam ſolennem celebrari & decantari, nec non durante

.

perduraſſe annos, excepto Mahometis.

iumlli

4

iarlat uue⸗

umml 1
4

1
1
G.

lu ineiſuri⸗
NReguntcin
reuenin, n

4†

N
4

eheeitgeteh

1
Pbshunerbie⸗

menumente
nnKtloshæ
Eunlatomen
Iinbedelo
r paſim
lter. (
uinnit tirn

=

==
==

—

u epninn
lei henin D

Uhremabin⸗

tiee
af
Rh

Des Net

U

„ *

N . e
D „ e
Syroſe
. 1 N
ferfie Ne
n.
ene
6, A P“
„
4CCeitere
MWANEINN
..

A 1ee .
110 fiffeggere
ðʒ

5*
m ornen
II, a! o

2

õõ

D Wos inſtruit, verè devotos eſſe 5§. Euchariſtis. 1143
Miſſa bujumodi „præſatum Corpus Chriſti ſuper Altare deponi facere,

liberè ac licitè valeant & c. Authoritate Apoſtolicà, quà per Litteras

dicte Sedi ſafficienti facultate muniti fungimur in hac parte, tenore
præſentium, de ſpeciali gratid perpetuò eoncedinzus & indulgemus, ar
omnibus & ſinglli utrinsg, b‿*nͤ.ρ. Chriſti Fidelibiss verè pœnitentibus
& conſeſſer, Jui delationt Ssacramenti & Proceſſtons, ac celebrationi

Miſſæ hujus modi in ſingulis quinti ferii infra a Anni tempora occur-

rentibus interfaerint, ac diétam icclceſiam in Feſto Dedicationis ipftus
Eocleſßie annuatim devotò viſitaverint, & ad præmiſſa manus adjutri-
e porreverint, centum dies de injunckis ei panis, ſinglels quintn fe-
rii: & Feſto prædicti, miſericorditer in Domino relaxamus. & c. Pla-
cuit hæc inſerere hic ex Originalibus, quæ hoc loco, & plu-

tibus haud dubiè aliis locis, devotio fuerit erga Vener. Sa-

cramentum ante abominationem deſolations per Lutherum, Cal- Quis ſtatu⸗
vinum & alios hæreſiarchas eorumque aſſeclas faétam. Et- ante Luthe-
enim talia tum exurgebant tempora, talis ætas, ut Philothea rum: quid
velut in Lectulo videri poſſit Deum ſuum quæſiviſſe: que-tum contige-

rit in Eccle-

W

. 1
1 1 ee

1

1
oſor, .
em) EIEN
e
4 4

1
. e
* f

Nein Maine
ANi
WE
D
nmrtorec

1 e
/ ℳ, 7 .
envmr: YNN

, N

ſmiCN
9 N
rMnN,
B
ℳ,

18. Febr. Idem L. 3 G. 1II. 672 2. & 3 4f. 264. V. CLonc. 4: n. 9. Secuta

rebantur paſſim commoditates ſæculi, vivebatur libere &
genialiter. Cum autem dormerent hominer, venit inimicus ejus O&
ſuperſeminavit zivxania in medio tritici“ Matth. 13. 2. Cum negligen-
tius agerent prapoſiti Eccleſtæ, ait S. Auguſt. Lib. quæſt. Evang. in
Matth. II. to. a. Venit diabolus, & ſuperſeminavit eos, quos malos ſilios
Dominus interpretatur, ſuntꝗque baæretici, aut malè viventes Ca-
tholici, Breviar. Dom. y. poſt Epiph. Lect. z. Tepor & frigus inva-
leſcebat erga Divina, ipſis Animarum paſtoribus paſſim, &
ut plurimum indoctis, & adeo ad vigilandum ſuper gregi⸗
bus ſuis, contra falſorum dogmatum morſus & lupos minus

aptis: FHorimund. Lib. 2. cap. 15˖. n. 6. f. 204. Engelgr. Cæl. F. & Lenat.

ante J. I. P. Ott. Romd glor. Seculo 16. in Annotat. à f. 62z. cum dein

Lutherus, turpis Apoſtata, Dei Eccleſiam & verbo, & ſacri-

legarum nuptiarum, ſceleratæque vitæ exemplo ab Anno
1I517. oppugnare cœperat, tandem anno 1520, à Leone X. ana-
themate ictus: Florim. deheæreſ. L. I. 6. II. miſeré extinctus 546.

ſuc-

ſiis? V. Conc.
67. n. y.

1144 CoNcIO LXI. Philothea Eucharißi. Chrifti amore ſaucia.
ſucceſſivè Apoſtaſia variarum Provinciarum, & has inter, et.

licæ Religioni contrarias doctrinas, an non hæſerit primùm
Philothea, cui aſſentiatur, cui adhæreat? Indagat Dilectum.
Incidit in Cuſtodes, quos diximus, hæreticos, falſarum dog-
matum ſatores & doctores: qui percuſſerunt eam, vulnera-
verunt, inducendo in graves errores contra fidem, & in pec-

iam Palatinatùs iſtius. Ad tam varias, difformes, & Catho.

cata, quæ ſunt animæ vulnera, quibus & omnem medelam
cum vero Sacerdotio & Sacramentis ſubtraxerunt. Tule-
runt pallium innocentiæ & bonæ conſcientiæ, decorem tem-

POrum, ejectis inde ſacris Altaribus, Cruce, Sacrificio vero

Miſſæ, & Fuchariſtia veràâ: Annon hæc vulnera animæ, qui-
bus eſſe debet Deus in amoribus, & ſolus quidem? Et hæc

Sereniſſimus hic loci usque ad 2 „à C .
Lere sShic loci, usque ad Annum 1627, qué Sereniſſimus Comes
Woltg. Wil. Palat. Neoburgicus, PFi.

ducens Ca. dem Catholicam Ann. 1615. 25. Maji, Feſto SSS. Trinit. publi-

tholicam Re- ce profeſſus, Vid. ſutp. Conc, a3. n. 9. etiam huic urbi & Regioni,

ligionem in Contranitentibus variis Principibus, ipſe omnibus pro Deo

ſuo Palatina- & Religione, magno animo fortior, eandem reſtituit: primò

tu Neoburg, per Patres Societatis J. qui dein hoc loco Vineam Domini ad
Annum usque 1665, & adeo annis 38. excoluerant. Et tum
mea Philothea reſpirare cœpit, reſtitutâ Fide Catholicâ (de
. ides aihol, quã S. Auguſt. Serm. de Verbis Apoſt. c. 4. ait: Nallæ ſunt majorer di-
tioſa.

Jaluta æternæ, vocat Hom. 2. de nbolo Euſeb. Emiſſen. ap. Georg.

Peſtorium, Conc, Funeb. zaI. hujus Sereniſſimi Ducis, beataà morte

vera Religio, Officia Divina, Sacrificium Midæ, SS. Euchari- ſ

defuncti 1673, ætat. 75½) cœpit reflorere, dum inducta iterum

ſtia, ejusque Latria & cultus Adorationis, eousque, quò ho-
die devotione ſolenni & publica, Sacramento ſeſe obſtrin-
git, omni modo amorem honorem, & obſequium Sponſo

penſat ſuo Chriſto in Euchariſti exhibendi, quò aliquatenus ante-

præteritos 7 rie . Cn e
hegledus. hac omiſſa vel neglecta pie compenſet, quive Cultus Lener.

4

Wolfgangus Wilhelmus, jam antè Fi-

—= —

Ditiæ, nulii theſauri, nulii honores, nulla mundi hujus major ſabſtantia,
quàm Fides Catholica. Lumen animæ, oſtium vitæ, & fundamentum

— .
cuwenti Mot
E ſoen
yV, Ner dini
Cauta ,
1a Erquitt

te cncrntelt

7

10 Vehünec
ölerunkvch
Kapoaumdn
Guntteisgve

I. Eiceoant

Utmmun on

Mn Miternita
lockinpedir

ſungdos hit
Ebilothe

=
=

elnidusen

llfeguen
aſenn⸗

= E

5
— — ,
—

e =
S = = S==
edE EE
=S==£ — S E-
E.1 Se
E E
— =
+ =— =
— — —

=—
=☛
—
—
S= .
E
=
—

„

Wgg üüi zeZtit ten ο py,ep rz;
M Vos inſtruit, verè A votos eſſe §y Euchariſtie. II45
nANe, Sacramenti Nota eſt veræ Fidei, ertra quam nemo ſalvns, eſſe po-

e. teſt. Sic, ſic, ergo, Philothea; inveniſti, quem diligit anima tia,

Ul eerne eum, nec dimitte, qui tibi ſibilo tenai in aurem dicere vide-
ech tur: Cbaritate perpetud dilexi te i ideo attraxi te, miſerans tise e-
pem. 31. 4. Et quid reſponſi tu cum gratiarum actione! Gandens

umanhh gandebo in Domino, ab, quia indait me veſtimento ſalutis, & indumento
nnt uaſtitiæ circum dedit me, & quaſi ſponſam ornatam mondlibus ſials. ai.

.

Humm 1. io. Veſtimentum ſalutis, eſt vera fides, cujus primarium

irum Myſterium Euchariſtia, ommi Monili & pectorali pretioſius:
Nzduem Sic ergo adumbrata Anima Fidelis, & devota Venerabili Sa-

e AK cramento, ejusque Confraternitas; de quâà Conc. H l
rnre VI. Video autem & adverto, Philotheæ noſtræ, utut Motiva con-
m verè amanti Sponſum ſuum Euchariſticum, ne Vinculum & tta Fraterni-
Gendmd nexum Fraternitatis, qui amoris eſt, ſubeat, quosdam ſcru- tale ur, on.

Ims, m pulos & impedimenta moveri velle, objici, ac obrepere: tra devotio-

Glm Eliminandus hic à me panicus timor. Ediſſere fideliter: nem Euchar.

4

miedtih Timet Philothea, ſi nomen det S8. Fraternitati huic, opus excuſationes.
Eomum fore aliquibus expenſis, quibus ipſa, pauper, par non ſit: quæ Sordida in
emut ſanè cauſa frequenter multa bona prævertit, & impedit o- Divinis ava-

DTen pera, præſertim apud ſordidè tenaces, & mundanos, quibus fir rtdt
oleran nihil nimium eſt, quod in ventrem, venerem »ſuperbiam, mund' ana.
eCk, Iuſum impendunt: nimium autem videtur, quod pro Deo
Wulepe ejusque cultu & obſequio impendendum. En: Jjudæ Pro.
u ditoris ſenſus & ſermo: Vrt quid perditio hæc? Matth. 26. 5. ſed
ν addit S. Joannes, id non curâ & amore pauperum feciſſe, ſed
4 AA quia fur erat, ut parte aliquâ in pauperes erogatâ, reliquum

5
7
.

Nsen ſibi fuffurari poſſet. Id etiamnum fit in ornatu Templorum,
inken Altarium, Calicum, veſtium Sacerdotalium: Viquid perditio
S beæc? cùm tamen hæc fiant in honorem Perſonæ Chriſti, ad
R provocandam aliorum erga Eum devotionem & reveren-
tiam, cùm ſingularis aliqua pauperum & extrema neceſſi-

neſ⸗ ag ot . „2 M * „ . 2
crn tas non occurrit: quæ fi foret, neque alia iis ſubveniendi

iiburn facultas, etiam ſacra vaſa frangenda eſſe, ſuo & verbo & e -
n xemplo docet S. Auguſtinus Breviar. K. 25½. Aug. L. . & S. Am-
, echtl de Jud. extr. P ffffff brol.

—

IIA6 CoNCIO LXI. Philothea Euchariſt. Chrifti amore ſaucia.

broſi Ibid 13. Auguſti leét. 6. ſed nempe, ſicut omne vitium, ita

C& hæc avara tenacitas religioſum ſuum habet pallium, apud .
Idem fuit Senſus Calvini Un
impius cum Judà. Cornel. in cit. Mat. 26. §. V. Engelgr. Cæl. Emp.

eos, qui, ipſi divites, non egent.

F. Dedic. fine. Mancin. de Paſſ. D. f. 703. col. 2. init. e S. Aug. Schilling.
F. I. F. Dedic. c.1I. à f. 363. Sicut: Pro modicaâ præbenda, longa viacur-

ritur; pro æternà vitâ d multi vixw pes ſemel à terrâ levatur, ait Tho.

Kemp. L. 3. C. 3. n. 3. de Imit. Chr. ſic levi animo facilè impendi-

trur quidvis ſuperfluè, ne dicam ſceleratè, cùm Deum & Sa-
in vitulum cra, ne obulo tales dignentur. Hujus evidens exemplum,

aureum pro- Exodi gza. 2. ubi ad conflandum vitulum impiaâ & præpoſterà
diga Idolola- Iiberalitate afferebant Hebræi inaures aureas uxorum filia-
tris.

cenſum omnem profundunt, Chriſto verò teruntium ægrè
largiuntur: & ſæpè, quod non eeee⸗ Chriſtus, hoc rapit ſiſenz. Cornel.
§. Borgiæ S. Franciſcus Borgias dicere ſolitus: Nuzquam gemmas, au-
dictum. rum, argentumq dignins impendi, quàm in Aubtors Dei, 0
Chrifti Cœ- Sandtorum cultum. Engelgr. Cæl. F. & Erſulæ g. 3. f. 421. 2. Et verò
naculum, Ca-jpſe Chriſtus, cæteruùm omnis humilitatis & extremæ pau-
lix, tmna, pertatis amator, eò ſpectàâſſe, convincitur, Fideles inſtruere
quals? volens, dum Matth. 26. 15. locum elegit, ubi Sacramentum
Corporis ſui inſtitueret, idque Cænaculum grande ſtratum, au-

læis conveſtitum, atque ad dignitatem & ſplendorem exor.
natum. Marc. I2. Iz. Luc. 22. ſpectans haud dubie ad opulen-
tum & magni nominis inter ſuos (qui non nominetur, Chri-

ſto familiaris, imò & diſcipulus, ſed occultus: qui potuit
eſſe Joſephus ab Arimathiâ, aut Nicodemus &c.) ut enituit
in Cœnaculi apparatu, & totius illius ſupellectilis magnifi-
centiaâ: & vel ex eo patet, quòèd Calix, in quòô Chriſtus pri-
muum celebravit, conſecravitque ſuum ſanguinem, effictus
eſſet & lapide pretioſo, cui pretium lucémque addebat auri
fulgor. Viſitur is Valentiæ ad illius diei ac beneficii monu-

( te Hacin
Eesmetols vni⸗
rumque, quas ægerrimè ſibi detracturas, & idolo daturas fe.
minas avaras, & ornatús ſtudioſiſſimas, putabat Aaron. Sic
ii Chriſtiani, qui in carnis voluptates, pompam, & luxum,

l ſn Cnd

Glitruni
AHNevor
etuntamut
1, continetk
f

W Nu⸗

liſenlir un
unuckllaky⸗
uul D. ſoan
ſihns bjber

fkeit A rern

iI. Acaman.

rrr—

iunb inet,

rttemtoßhl

E—

Uhln indenti

0 Ohos Ire

—.—
=

——

le en ttur. juin
A U Neo⸗
ttom R
l nd N.

ve
Uleitte,

4. —
— =
—, —,—

Mnmdvelr

menr.

— ——

mentum. Patina verèò, quæ ſacrum Chriſti Corpus excepit

.
3
. 8

. 1
. 1
mit. XNA

31 1

e
—

4 ſe5 4

6,A C.vNMa

guknina

4, Mfi

. .
4 MℳN.

mlum,

2

NG Aubie

Ex eſſigie hu
ſtrantia & illa Eyſtettenſis perpretioſa & celebris eſt, quam
Rmus D. D. Joannes Conradus

vigdis: quæ de manu tud accepimus, dedimus tibi.

Wos inſtruit, verè devotos eſſe §d. Buchariſtiæ.

ſub Panis ſpecie, & illa ex conſimili materiâ affabre facta, Ge-

nuæ ſervatur. Engelgr. Cæl. Oct. Corp. Chr. g. 5§. f. zgg. In exem-

plum adduci à me poſſent grandes, plurium Deo Euchari-
ſtico devotorum, liberalitates, in templa, Altaria, 88. Cali-

Eremo Helvetiorum, nec dum integerrimè tum abſolutam,

& æſtimatam trecentis millibus florenorum, ſi bene memi-

ni: continet Adamantes 595: Saphiros 38: Smaragcdos 154:
Pyropos ſeu Rubinos 857. Vniones univerſim 1174. Carbun-
culos 44. Hyacinthos 26. Amethyſtos 19. Spinellos 4. Lapi-

des pretioſos univerſim 1737. Auri ſolidi ſemuncias 320 ¾.

ie hujus Monſtrantiæ ſculptâ à goaxne Franckh. Augiſtæ. Mon-

ariee⸗ Adamantes 350. Rubini 250. Saphyros Hyacinthos,
Sranatos, Amethyſtos & Topacios, Rubinique grana, quæ

tueh hinc inde miro ſplendore & omnigenàâ varietate oculos àni-
mmaoscdue intuentium in ſtuporem rapit, non numeran-

n 47

ces, Monſtrantias (qualem anno 1681. vidi illam in Sanctàâ Monſtrantia:
Einſidlenſis.

4 Gemmingen (qui faétus
Epiſcopus Eyſtett. anno 1594. Obiit 1612.) Auguſtæ Vindel. Eyſtettenſis.
fieri fecit A. 1611. Numerantur in eâ 1400. ſeleétiſſimæ mar-

do. Opus univerſum, uti hodienum conſpicitur, auri

libras viginti continet, & pretio 60οοο˖. florenorum æſtima-

„dile cenſetur. Joann. Zahn Præpoſit. in Muandi Mirabil. to. 2. Fol. 6o.

Sed & illa Neoburgi in Eccleſiâ Colleg. & Parochiali ad
S. Petrum, ex Sereniſſimi &c. Philippi Wilhelmi, Comitis

Palat. dein S. R. I. Flectoris, Voto pie Votivo, Erbi Cæſarex Bi-

ennæ, liberatæ à Turci An. 1653.) inque alios Templorum, ſa⸗

crorumque Ornatus, quibus devotiſſimæ animæ palàm con-

teſtantur fidem ſuam vivam, reverentiam ac ſubjectionem
profundiſſimam, & ex æquo gratitudinem; juxta illud Da-
1, Paral. 29. I4.

qui Zelus vel maximè proprius eſt & eſſe debet iis, qui ali-

cuti Fraternitati Vener. Sacramenti ſuum nomen, obſequi-

Ff ff ff f 2

4

Neobutg.

um,

QOOOOè

1148 Coxcio LXI. Philothea Euchariſt. Chriſti amore ſaucia.

———

um, & animam devoverunt. Vnum addo ex Joanne Petro

Maffeio 8. J. Bergomate in Hiſton. Indic. qu refert Luſitanis
plurimas Nationes barbaras inventas, & Regio Cenſui ſub- J
Aurum pri- jectas, plures etiam ad Fidem veram converſas. Primus Ao.

mum Indi- rahemu SQuiloce harum exterarum Regionum Dominustri.
cum ad V. S. butum auro in recoghitionem, Liſabonam cùm ſubmitte-
applicatum. ret, quantum inibi gaudium! Inſtituta ſolennis Proceſſio,

in quâ aurum prælibatum in argenteàâ phialà præferebatur.
Hoc ipſum Emanuel Rex non ſuo recondidit theſauro, ſed

ex illo aureum Vas, quo Ven. Sacramentum aſſervaretur,
Hferi fecit, illudque Eceleſiæ ad Bethlehem dictæ, ſitæ in Li-
ſabonæ portu, donavit, totis viribus magnificans DEum.
En alterum Daviiidd.
Deus ani-
Suemn ſo- exigit Chriſtus, ſod ſenium, animum, pietatem, devotio-
num. “”?”M Hem, amorem; Y ert 9˙ Cor, amoris ſedem: Prebe mihi cortu-
um. Proverb. 23. 26. ſi dein hic tuus amor in Vener. Sacramen-

tum etiam liberalis eſſe velit aut poſſit, tuæ devotioni li-

Vidua offe-beræ relinquitur. Illud tantum obſerva breviter, quan-

rens duo mi-tum hic ipfe Dei Filius fecerit, guc unae Eidua pauper mißit duo
nuta à Chri- 2 77

Qto laudara Mmöntta, aod eſt quadruns ſeuduos nummulos æreos, mi-

nutiſſimi ponderis & pretii, ait Tirinus: cum turba jadtaret
* in gazophglacium & multt divites jabtabant multa- ut deſuper
dixerit Chriſtus, juſtiſſimus rerum & ipſius conſcientiæ ar-

ſitt omni enim ex eo, quod abundabat illas, miſerunt; hæc verò de
Ppenurid ſud omnia, quaæ habuit, mäiſit kotanms viltam ſuam. Marci 12.
*. 4al. E. Cornel. hic. Adeo Deus non tam penſat donum,
quàm donantis affectum charitatiis, reli gionis & pietatis. Et,
ut dixit S. Leo Serm. de Appar. Dom. Nulli parvus eſt cenſus, eui ma-
Egens eſt animus. Majors quidem ſant impendia divitum, & minors
metiocrium,; ſed nec ducrepat finctus operum, ubi non deeſt affedtus

operantinum. Si non eſt omninm gualss facueltas, debet eſſe par pietas:
T"eniame idelinm, largitas non de muneru penſätur pondere, ſed debene-

VII. At, 6 Philothea, non penſum tuum, non cenſum

ori
—,—

ertte Pat
le mulſfit⸗
loccues

l M
girt, /7 tl

atcinheten
Okameraala u

ASejuk
(QCynl innn

kiiet,neegret

(ckecetis
(mncltoce
leniti 0rd
eronſra
UIunmImu

lpatinanr

— —

unn

E
—

ſyl er L,

S=S6☛

lhen ett

wuth Nn

= —— —
—

pmentecelt-

1

==n

(Entimise
olmaman
Eluchnition

= =ẽĩEsæe.'⁴

—

Wnniei

Cüin
goc

—.—

füm Wos inſtruit, verè dewotos eſſe §. Euchariſtiæ. 1149

7

P 4

24 38
agete 1 4

r

e K

. Ar
1

AVener Ae

twe Eti

Nletit,E
blo t

mle
R e,

4
8
1 *

. . 4 4
Werue;

⸗E
— u —
idn N
„ 1

un en,
gions

D
.

1ns ien
ℳ

”ä.

2

volentiæ quantitate“ Et Re er Z-, quod largiatur, occurrit, cui bene

ralis ſis. Hoſtie impiorum abominabiler, quia oſferuntur ex ſcelere.
Proverb. 21. 27. cùm ſcil. offeruntur ab iis, qui gratiæ Dei ex-

velle non deſicit. ap. March. ort. Faſe. Tuba Sacerd. ante tract. 3. f. 1202. In Deum ne
Illud cave ſis tamen, ne ex alieno, & cum injuria tertii, libe- 8 liberalis
ex alieno.

pertes, in peccato & ſcelere conſtituti, Deo exoſi. Vel, qui
offerunt malâ intentione, vel ex furto, rapto, aliove ſcelere,
aut aliis ex juſtitià vel charitate debita, ut parentibus. &c.

V. Cornel. in Matth. 1r. . & 6.à f. 3o2. Iniqua munera Deus non
reſpicit, nec grata habet, etiam impenſa in ſanctas pias cau-
ſas, Eccleſiis, Fundationibus, pauperibus. Vid. & Eccli. 34. 22.

& 24. Cornel. i. Flor. Schilling Domin. 24. poſt Pent. f. 356. & ſequ. DODe
S8. Franciſco de Paula nolente admittere fundationem Mo- Demonſtrat

naſterii ſui Ordinis à Ferdinando Rege Neapolis ex alieno;; S. Franciſcut
quod remonſtrabat Vir ſanétus, præſente Rege & Aulicis, de Paulãqz.
dum nummum ille frangeret regium, & quo copioſus ſan-

guis in patinam imè & in terram defluebat: En Rex, inqui-
ens, ſanguinem pauperum tuorum. VVitus Faberius P. I. Dom. 4a. poſe

Pent. f. 371. ex Franc. Vict. in Ejus E'ità, LB.ꝑ 3. c. II. Dein alius tibi, Frivola ex-
Philothea, eſt ſcrupulus, ut frequentiùs Divinis interſis, Cuſatio: quòd

otium tibi non concedere negotia, curam domus, manuum non ſit otium,
laborem neceſſarium in fuſtentationem familiæ, officia, obe-P . ne⸗-
dientiam aliis debitam. Sed hoc noveris, Amorem non eſſe

otioſum; amanti nihil difficile: quòd ſi ergo Dei in te amor
ſit Euchariſticus, facil? modum & medium ſæœpè reperies,
quò tuæ devotioni in honorem Vener. Sacramenti obiequa-

ris, & quidpiam temporis furripias: quantillum enim il-
lud, quod in ſingularem cultum Dei tui impendendum
eſt tempus, inſumendus labor modicus, idque in tuam
ſalutem: cùm coſmophili & mundi ſectatores, in ſuam
perniciem, neſcio quantum impendant ſumptũús, laboris,
temporis? Cave ſaltem, ne ſis ex iis, qui indignis excuſati- A Coœnà ma-
onibus ſeipſos excludunt; Cæperunt ſimul omnes excuſare Euc. gna ſeſe excu-
I2g.a v1s5. Cajetanus: hic excuſare, ſumitur pro recuſare. ſcil. unus: ſantes, repro-

FI II ilam bati

SSSõ

—

115° Co NGIO LXI. Philothea Euchariſl. Chriſti amore ſaucia —

Mri
Prenſare, Villans emi; non poſſum venire, alter: Zaga boum emi quinque, non mhillan e
idem quod poſſum venire. Tertius: Vorem duxi; non poſſum venire. Et ho- Wenititur!
recuſare. rum ſand excuſationem non probavit Deus; recuſationem in- ichitiune
dignè tulit, omnibus, à cœnâ excluſis hiſce, damno & dede. ammtofun⸗
core æternùm pœnitendo. Hæc oportuit ſacere, & illa non omit. Upelir it
tere, ait Chriſturs Mat. 2zz. 232. Fiant ea, quæ juſtis de cauſis fa- uwer
cienda ſunt; ſed an negliges ea, quæ in ſalutem tuam tam rkraie
proficua? præſertim, cum noveris, omnem tuum laborem Neridt hers
ſine Dei benedictione nihil eſſe; hanc verèò, velut ex fonte, Els dinen
facilè ex Vener: Sacramento hauriri, quod ſi non poſſis im. Cclumnn
peditus, ſaltem Deo bonam voluntatem offer. Miſ Dominus Punduehritier
Excuſatio ab æd'ficaverit domum &c. Pſal. 126. à v. J. Scrupuli quid ulteri- Prtams ibs
indocilitate. us? Indocilitatem & ſimplicitatem tuam obtendis. Anper elhlere
hanc te à cœlo excuſabis! ergo neque à tam ſanctà, & omni- nnin tri
bus communi devotione, & obtinendum cœlum vel maxi- a Oer⸗
Sanctitas in mè utili, cum in V. S. ſit ille, qui nos beabit: ſicut è rudi- sindti
quò conſiſtat? bus, indoctis, & ſimplicibus ſunt magni Sancti utriusque ne gi
Sexus, ita & ab his Deus intimè amari poteſt; ſanctitas au- che ſarati
tem conſiſtit in amore Dei & unione cum Deo; ſimpliciter iſſa⸗
velle, quod Deus vult; ſimpliciter credere, quod Deus re- linſie
velavit. Eccle. 12. 13. Omne tulit Puntum, patitur qui ſemper agit- l n

”M Ti quaæ vult, quòve modo vult Deus, & quia vielt. Cum ſimplici-

i ſermocinatio ejus. Proverb, 3. 32. & Dei familiaritas: modo ſis

ſimplex, & rebtus, ac timens Deum, & recedens à malo quod elo-

Refellitur
erubeſcentia

in Divini quædam & vitioſa erubeſcentia? quali in ſacris & Divinis
1441 1VInIs.

afficiuntur plurimi Catholicis cùm publice orandum cùm
inn iis, & plateis publicis genuflexione honorandum & ado-

randum Vener. Sacramentum; in præſentiâ vel viciniâ Aca-

tholicorum; cùm devota & humilia obſequia eidem præ-

gium Spiritus ſanctus Jobo tribuit caa.. I. v. I. V. Conc. o.

VIII. Sed ne ſub his prætextibus aliud quid lateat; ne

ſtanda; cum accedendum adSs. Communionem profundis-

ſimâ reverentia, modeſtiàâ, demiſſione. Conc. Fo9. num. Io. Iurne

llt Sõ

V,/ lir uciſx

auir il, ni

1 D

ſ lſ. ge

3enn gie
hgel Dei
leigie
7 ,. h.

—

eni n

1

a : ſ
mdexn.
„

fs ſe
Blallae

L

*
Icae damest.
cet

, iun
12 gie
X steir

4

nolinnt
i Nene

KNNgd

etbit t
ir i N
miünns:

N1 1 1

deles ſuos inſtruit documentis, ac firmat ſtatutis.

tiatione, ſeu veritate Converſioni per Conſecrationem to
tiæ panis in ſubſtantiam Corpora Chriſti Domini noſtri, &
Rantiæ vini in ſubſtantiam Sdanguinis ejus, pergit cap. y. Nullus itag
duabitandi locus relinquitur, quin omnes Chriſti fideler, pro more in Ca- d ene
exhibendus:
ex Trident.

Z4 fuerit à Chriſto Domi-

ndni 4

MWos inſtruit, Verè devotos eſſe ”S. Euchariſtie. III
mwmiundi idolum eſt Ratio Satur, & reſpectus humanus, dum ſu-
perbè evitatur & excluditur, quidquid ex humilitate Chri-

ſto à Chriſtiano debitâ, & contra hanc, homini mundano
ignominioſum, & contra reſpectum & honorem videtur.
An ſuperbiat infimæ ſortis & ſordis homo præſente poten-

tiflimo Imperatore? an nos quicunque, præſente Chriſto;

reſpectu cujus minùs adhuc, & nihil ſumus? Conc. 2r1. n. . F. 259.
Prævidit hæc S. M. Eccleſia, & ut præcaveat, ſanétiſſimis fi-
Sic enim
Concilium ſacrum Trident. tenerrimis amoribus erga Chri-
ſtum Euchariſticum ardens, nos ſuaviſſimè invitat, ut non

doctrinam fidei contineant, & nos efficaciter moneant, in-
ſtruantque. Seſ. 13. de Euchar. præmiſsé cap. 4. Transſubſtan-

en, ſuhſta -

totius ſub-

tholicâ Eccleſis ſemper recepto, Latriæ cultum, qui vero Deo debe-
tur, huic ſanétiſſimo Sacramento in veneratione exhibeant. Ne-
se enim ideo minus eſt adorandum,
no, ut ſaumatur, inſtitutum; nam illum eundem Deum præſen-
tem in eo adeſſe credimus, quem FPater æternus introducens in Or-
bem terrarum dicit: PEſal. 96. §. Hebr. I. 6. Et adorent eum om-

ners Angels Dei. Duem Magi procidentes adoraverunt. Matth. 2. II.
ayem denique in Galilæa ab Apoſtolis adoratum fuiſſe, Scriptura teſta-
tur. Mat. 25. IZ. Luc. 24. y2. Declarat praterea ſantta Gnodus, piè

parcamus viribus ad omnem cultum & venerationem, ſed
absque ullo hæreſis, & malorum Catholicorum, reſpectu,
cum jubilo ac triumpho nos veros Catholicos publicè con-
teſtemur. Operæ pretium eſt, ejus verba recitare, cum &

37

Feſtum &

religioſe admodum in Dei Eccleſiam indulttum fuiſſe hunc o. Proceſſiones
vem, ut ſingulis anniz peculiari quodam & ſeſto die, præcelſum hoc
& Vener. Sacramentum ſingulari veneratione ac ſolemnitate celebra-
retar! utque in Proceſſionibus reverenter & honorificè illud per vias

cum V. S.

R

E& loca publica circumſerretur. Wquiſſtimum eéſt enim, ſacros aliquor

Matutos eſſe dier, cum Chriſtiani omnes ſingilari ac rars guadam ſigni-

Eicatione gratos & memores teſtentur animo- erga communem Dominum

& Redemptorem pro tam ineffabili & planè divino benefecio, 46 mor.
tis ejus viltoria & triumphius repræſentater. Atque ſic quidem opor-
buit viétricem veritatem de mendacio & bæreſitriumphum agere, ut
cejus adverſarii in conſpebtu tanti ſplendoris, & in tantdà univerſa Ec-
cleſiæ latitid poſiti, vel debilitati & Fraltt tabeſcant, vel pudlore aſſe.
Si & confuſi, aliquando reſipiſcant. Ita Trident. Quod & ſingu-

—

—

N. hague
Erum Lum

alaces

un cortis

Scontinuumn

—

lt Aiuett
Peſeun⸗ Pinu

olocnumnck

ſeiß ance,

la enucleavit propter impios & blasphemos hujus ſæculi ienc
hæreticos, quibus refellendis undecim Canones dehoc 88. inohil
Tridentini Sacramento ſtatuit. VItimo tandem elegantem valde pa- ills hlegt
adhortatio ad ræneſim & adhortationem, pro fide & amore hujus Augu- ,8Cepori

Fideles. ſtiſſimi Sacramenti adjungit: Demum verd, inquit, cit. S&ſ.13. (lchtocdi,

=
S=1

= — =

cap. S. paterno afßfectu admonet ſandta Gnodus, hortatur, vogat, & ob. Milbocle
ſecrat, per viſcera miſericordiæ Dei noſtri, ut omne & ſinguli, qui ſac 1.0
Chriſtiano nomine cenſentur, in hoc unitatis ſigno, in hoc “ Uitutam
ritatis, in hoc concordiæ ſymbolo, jam tandem aliquando conveniant, (intur Offe
& concordent, memorérque tantæ Majeſtati, & tam eximii amors llutporiti
Jeſu Chriſti Domini noſtri, qui dilebtam animam ſuam in noſtræ ſalu- iſll,
1i, pretium, & carnem ſuam nobis dedit ad manducandam, hæc ſäcra Ini Modal
myſteria Corpori & ſanguini, es fidei conſtantid & Fermitate, ed ani. Memnczigtcc
mi devotione, eà pietate & cultu credant & venerentur, ut panem (illielingn
llum ſuperſubſtantialem ſrequenter ſuſoipere poſſint, ut is verè eis ſit IUne nature
animæ vita, & berpetla ſanitas menti, cujus vigore confortati, ex heig
hujus miſeræ peregrinationis itinere, ut cæleſtem Patriam pervenire (nliit drl
Valeant, eundem Panem Angelorum, quem modo ſub ſacris velamini- ar Uene.
nibus edunt, absque ullo velamine manducaturi. Annon, Philothea,
ex hiſce Tridentini ſacri Concilii verbis, amplius roboreris aſn glng

=

SS=

==—
==

—
— =
= ==
—

-

=
E

—

in fide, inflammeris Zelo & charitate in eum, quem meri- na ,
tò diligit anima tua, ut ſoluùm intenta in cultum Dei, Sponſi uimas
tui, ne reſpicias, cum Davide Michol. ſuprà Conc. o. n. 2. Pſä. Ipugcgze
94. n. 6. &7. Habebis eam mercedem in terr is & ccœlo, de 4ud lal he
IX, Ita- Alli

2

. “
Win D Mos inſtruit, Verè 4e UVοα eſſe §. Euchariſtiæ. 11353
ain ſad IX. Itaque, Philothea, opto te eſſe ad Vener. Sacra- Lumen per-
infminn, . mentum Lumen, ut vocant, perpetuum; ſicut & aliàs ad petuum c9-.
illud faces & candelas accenſas geſtamus, quò teſtemur, in- ram V. Sa-
e, ternum cordis amorem, fervorem, Zelum; quem oportet tam.

.
”
;N
PNR
NK

. 9 . .

eſſe continuum, & adeo perpetuum. Jam olim Lex Dei

fuit. Levet. 6. 12. lenis in altari ſemper ardebit, quem nutriet ſa-

cerdos, ſubjiciens ligna manè per ſengielos dies“ & v. 13. ns eſt iſte

verpetuus, qui nunquam deficietin altari- idq; ut in eo cremaretur
nolocauſtum die ac noòte, ut hac ratione jugiter hiſce ſacri-

ficiis, tam die, quàm nocte totâ, coleretur ſumma Dei Ma-
jeſtas, à nobis ſemper adoranda, & honoranda perpetuis vi-
cGtimis. In Lege novaà Sabinianus in Papam Anno 605. ele- A Sabiniane
Gus, S. Gregorii M. ſucceſſor, laudabiliſſimè ſtatuit, ut, P. P. ordina-
m ülli d quod adhuc hodie moris eſt, Lumen perpetuum coram V. 8. tue n
w uUbi hoc in Eccleſüs aſſervaretur, arderet, continuò; con- Otas Gutin.
ſfſervaretur. P. Chriftoph. Ott. Româ Glor. in Sabin. f. 213. Cujus
hoc inſtitutum fuiſſe ferunt, ut & horæ in Eccleſiis diſtin-
guerentur Officii gratiâ, & accenſæ lampades continuò re-
tinerentur, potiſſimùm veròo in Eccleſia B. Petri, ait Platina,
In Eodem ſol. 9y. De Horis alias Canonicis: Propagandæ fidei
intenti Apoſtoli, precationes ſtatis horis non deſerebant;
unde mos in Eccleſiam invectus, ſacras ſeu Canonicas, ut vo-
camus, Horas concinendi aut recitandi, qui à Clericis etiam
nunc ſervatur ac Monachis. Compend. Baronii ad A. C. 34. fol. 9.
S. Pelagius I. R. P. deſt in humanis 4. Mart. 56s. Onaphr. qui

,

. 1
laniee⸗
TST ,
Alwle⸗ P
1 .

a
8 4 *
7 7 4
W*
& tun uk
n ſun
1 1
4AAcAER.
. ,G .
eur, N

„ ee

SEE conſtituit, ut Clerici ſeptem Horas quotidie obirent: Nicol.
n lmimt Cauſin. Ephemer. Sed & lumen ante sacramentum Corpori Chriſti,
R qui eſt LleX indeficiens „& candor lucis æternæ, nobtes atqe Aie ac-
Z cenſum volumus prælucere, ſtatuunt Decreta Synod. Dioceſ.
SI. Auguſtanæ, p. 2. o. F. J. 7. Er prob memini ex Receſſu Viſi-
neumn, , tationis peractæ, hocce aliquo loco decretum: Aut lumen
nculmmnh, erpetuum curetur, aut Venerabile tolletur. V. March. hort. Paſt. tr. 3 Alexii Ca-
r0 2. Candel. Mſt. c. y. num. a. . 3g“. Inter alias virtutes B. F. Ale- ue. cura circa

enst Xii à Viglebano Capucini r efert Zach. Boverius in eJus 4. Ord. Lumen per-
Mechtl de Jud. extr.

Gg gg gg g

Anna petuum.

4
*

115/4 CONCIO LXI. Philothea Euchariſt. Cbriſti amore ſaucia.

Annal. 1ysl. eum magnæ devotionis erga V. Sacramentum,
quòê & indies reficiebatur, fuiſſe, cum curàâ continuâ, ne Lam.
pas ad illud noëtu diuque extingueretur. Carol. Stengel. Abb.

Calend. Chr. g. Mart. J. z. Sic, mea Philothea, & tu continuò
ardeas flamma charitatis, zeli, fervoris, aliarumque virtu-
tum, quæ inde facilè enaſcuntur, uti orationis, humilita-
tis, fubjectionis, gratitudinis, erga Ven. Sacramentum. Per

Altare, ſit Cor Altare cit. Levit. 6. intelligit S. Gregor. M. Cor alicujus Chri.
Chriſtiani, ſtiani, & amorem per ignem. Altare Dei, ait S. D. L. 21. Mo-
ral. c. z. Cor noſtrum eſt, in quö jubetur ignis ſemper ardere, quia neceſſe

Ignis ſit
amor. Ligna, eſt zllo ad Dominum charitatis flammam indeſinenter aſcendere, cui
AuX per ſingulos dies ſacerdos ligna ſubjiciat, ne extinguatur. Calamat.
Glva Diſo. a. n. 3. quænam hæc ligna, quibus hic amoris ignis
erga V. S. conſervetur? De eo piæ exhortationes, officia Di-
Cor S. Tere- vina, bona exempla: &c.

lum perpe- S. Virginis Tereſiæ aſſeritur, illud perpetuum miraculum
uunm.
erga Sponſum Chriſtum adhuc exhalare, cujus officina ſem-
per fuit. Plura de hoc Engelgr. Cæl. Emp. p. 2. F. &. Tereſ. g. 2.· f. 356.
Alexandri M. Mirabile eſt, quod de Alexandro M. refert Valerius Maxim.

Cuſtus Sacri-de Cultu deorum, & à S. Ambroſ. L. 3. de Eirgin. hunc ephœboin-
ficii Deorum, ter ſacrificandum Jovi, favillam face deciduam excutere
miranelus in volenti, dixiſſe: ſiſte, immobilu ſemper, donec conſumptum fuerit
oitts ece⸗ facrificium dedecet enim ſacrificantes, ante deos quomodolibet, move-

in conſuſio ri- quòd ſi te comburi contingat, comburars; gaudeas, quoniam dupli-
catur vibtima ſacrificii. O reverentiam honsint idololatræ excla.
mat S. Ambroſ.! & hæc dæmonum ſacriſicia expoſcebant, quid iuft
nitæ Majeftati excellentia non exiget? Nec moveri volebat ephæbum
idololatra; Chriſtiani ad SS Jacrificia fabulari & cachinnari non
erubeſcunt. Micæ Fants Cæl. cit. c. 9. J. 2. à f. 22. Hic faciles Inve-
ctivæ contra irreverentias hujus V. S. Tu, 6⁶ Philothea, ita

ardeſcas, ut, quò te totis viribus adhortor, ubicunque ſe ob⸗

tulerit, occalo, omnes amores, affectus, & vires omnes im-

—

(crhhMocbent

Hoc amore & zelo tota ardeas o-
ſiæ miracu- portet, & indeſinenter cor tuum ferveat: Id quod de corde

eſſe, fervere perpetuo, atque ebullire, amorémque ſuum

=

pendas,

Mri⸗
—

8
ne lemnend
d,l.

4

eotere.
dodppen

—

1

Gterurad d. d⸗

uncuncvedin

n ganen, i
lenm er vens
lVen Acawen
iwnpale, en
annteltaligr

1
lele,tegium

ANmhumil
Wfupri qui

Im. Sapie

Umnpita.

hngr, he
(ſemegtit
tinn uer⸗
de Eiarekien
elier bign
N

keineligi
Ulosv. Unper
ibletberen
ſtettte i
Wiken .

HFe = E
—

(Ak ee,..
üräͤſtnit a

nin ier

.Nm.
W’
Ytrrzof
rbmuat
D

W.

.1 ſao

*”
HH
ee,

. 1,//
2 „0 Ee i,
,

—

. . e A

9
“

Inn

e
Gui i,
ſ,aNr.
enſſela U

eſt, Ven. Sacramento & à nobis

e.a vis atque dignitas eſt, tant

que ac poteſtati ejus Regium ſigillum, qu

rentiam V. Sacramenti

O”

H Wos inſtruit, Verè devotos eſſe 8§. Euchariſtie. 115
pendas, cum tui etiam abjectione, humiliatione & contem-
ptu, laudando, honorando, celebrando huic ſanctiſſimo, ſum-
mèque tremendo ac venerabili Sacramento. Quantum poter,
tantum aude, &ορ. Laudetur &S. Sacramentum. Idque, ut & ab aliis
Gat, adniterrrrrr.. =ðð
X. Pro Appendice: Addo exempla in utramque partem,
ut Philothea eò magis, vel hinc etiam confirmando dicta, ex- Hibeas V. 5
citetur ad V. Sacramenti cultum, deteſtetur verò maximè tramento. A.
quamcunque ejus inhonorationem, & irreverentiam, ne di- hoc minùs
cam gravem, in hunc ſuum Divinum Sponſum admiſſam. eſt.
Etenim ex veris & ſolidis Fidei Fundamentis certiſſimum
honorem condignum exhi-
beamus, illo minùs eſſe, &
Imperator, reſpectu illius

Honoris
ſuidquid ex-

beri non poſſe, ſeu quidquid exhi
quicunque ſit aliquis, etiam Rex,
nihil eſſe; regium verò eſſe vel maximè, tanto Domino pro-
fundiſſimâ humilitate ſervire, adeſſe. Quàm inſuper indi-
gnum, ſuprà quàm dici poſſit, in V. S. irreverentem eſſe &
injurium. Sapientiſſimè id agnoverunt in orbe eximii, imòo D
ſumma Capita. Thomas Morus, illuſtriſſimum Angliæ ſi- Thomas Mo-
dus, & Martyr, Regnique Cancellarius (cujus Magiſtrats us M. Ejus
umque ei Anglorum legibus Eloiam
horitas habeatur, cuſtodiæ- Sam.
6 Litteræ ac Tabu-
tradatur, ait Anton. Mar. Gratia-
ma Moro f. 212.) Vir doctrinã variâ excul-
tus, qui cùm Henrici Octavi Regis, ex impudenti repudio
Catharinæ legitimæ Conjugis, cujus, ex Sorore Nepos Ca-
rolus V. Imper. inauſpicatas nuptias affectantis, nefario vo-
to ſubſcribere recuſaret, & Decretum de abrogata S. Ponti-
ficis poteſtate improbaret, capite mu

lctatus eſt, quò⅛ facto,
Carolus idem quintus dixiſſe fertur: Rex Henricus toti Angliæ
caput amputaVit,

càm Morum ſaſtulit. Drexel. in Tobid, P. I. C. 2. J. 2.
Hic Vir tantus, etiam Regni cum eſſet Cancellarius, in reve-
quam devotus & humili

s? Is, quod ad
6g gg gg 8 2 Dei

tribuitur, ut Regi proxima aut

læ Publicæ obſignantur,
nus, Theat. hiſtor. in T homd

—

1II56 CoNcIO LXI. Philotbea Euchariſt. Chriſii amore ſaucig.

Religio & Dei cultum attinet, religioſam penè vitam ducens, ſingulis

humilitas er-diebus, ante negotia quæcunque (Studiis interdum valde
ga V. Sacr. matutinis exceptis) Sacrum audiebat: quod quidem quoti-

dianum penſum ita defixum habebat ſtrictèque obſervabat,

ut à Rege ipſo fortè accerſitus, quum ſacro audiendo inten-
deret, ad Regem iterum & tertiò vocatus, venire noluerit,
donec totum abſolutum eſſet, vocantibus & urgentibus
eum, ut relicto Sacro Regem accederet, reſpondens, ſe me-
liori ac majori Domino obſequium præſtare, & perficere
prius oportere. Idem in tantâ, ut dictum, Dignitate, non
detrectabat Miſſæ cantandæ inſtar inferioris Clerici cum ſu-

perpelliceo in Parochi aſſiſtere, & cum aliis in Choro can-
tare, imò & in Proceſſione quandoque Crucem, ut ſolent in- 4 Mrenpe
llt ,uf

UpnmidAN V

feriores Miniſtri, anteferre. Ac cùm quidam reprehende-
rent, tanquam nimis humile, reſpondebat ipſe, magno ſe

honori ducere, quèòd Supremo Regi obſequium hac in re
poſſet exhibere, magis quàm Regi terreno in officiis & mu.
Nempe ſuo hoc exemplo

neribus publicis ſe impendere.

condemnabat quorundam adhuc vigentem arrogantiam,

qui putant indecorum ſibi, aſſiſtere Pſallentium Choro, aut
etiam celebranti Sacerdoti miniſtrare, quò nihil honorabi-
lius; cùm id ſit, officium exercere Angelorum pſallentium

— Deo, & tam ſancto ac tremendo Sacrificio aſſiſtentium. Mar.

chant. horto Paſt. Cand. Myſt. tr. 4. cap. . f. 92. Dauroult. c. y. tit. 32.
Caroli V. fer- de Euch. ex. Io. Et quoniam laudatiſſimi Imperatoris Caroli V.

vor Religio- mentionem ingeſſimus; hujus illuſtre eſt exemplum Anno
nis F. Corp.
in Comitiis

Auguſtæ.

pore, quò diſſidium Religionis longè bernitioſſimum Gen⸗
viſſimè agitabatur, & Confeſſio Auguſtana, Cæſari ob 1
à Lutheranis 25. Junii, architecto ejus Philippo Melanthone,
præcipuo Lutheri Diſcipulo: Anteè verè Vrbem 15. Junii in
Profeſto Corp. Chriſti ingreſſus, ejusdem diei veſperâ & ma-

ns ſequenti multum egit per ſuos cum Saxone aliisque Lu.

theranis Principibus, ut intereſſent Proceſſioni publicæ cum

ata

V
—.
kichntti

A meniden

mauntelu

—

Nlidemen
cerertuit,
tol eleta
cardentenn
6Khrocerbr
Geticdiemtn

ichum cette

.

=

=

S

1Ce, cumn
Dun Catholcon

1141 0l4 ſ4

nni Auttria⸗
Ainmarimn
Ugve gen.
D nnn derllihe
Uunworirusde

diszinconmn

nuncect⸗

unhll hcn

Chr. 1520. 1530, in Comitiis Auguſtæ ab eodem celebratis, eo ipſo tem. 11

—
—
E = —
— —

in .
P „*
s U
d.

* ſ
4

faltne, Nn

„
8 N
Or “ ſe
S
01 5 eri Dl

14 1
tte ſen e

(menus

innne

1
T

. ſeee
tenon omddt

npe io a
enten anre
Veminc

ee
—

coAtenti

mrumil:

gerhiun

Nrtis ed ⸗

mincihimn

ann, Cain

iinpo ⸗
Oiben

Soe “

1.
1
ℳ

Ci 4

=

4

Wos inſtruit, verè devotos eſje §S. Euchariſtiæ. 1157

SS. Euchariſtiâ: ſed hoc ab eis impetrare non potuit, cùm fe-
re ad meridiem cum illis egiſſet. At verèò Cæſar religioſiſſi-

mus cum reliquis Principibus magno numero illi Proceſſioni

cum quâdam eximiàâ in Deum pietate & haud vulgari ſplen-

dore interfuit, qui poſt V. S. ſequebatur, nudo ſemper capite,
tametſi ſol eſſet ardentiſſimus, in manu ferens quadrifidam
facem ardentem; quod idem fieri voluit à cunctis Principi-
bus & Proceribus. Omnibus ritè peraétis, & horà primà

poſt meridiem finitis, Cæſar valde acerbè tulit Lutheranorum

Principum detrectationem, juſſitque, ut quamprimum alte-

râ die, cum publicàâ fide, Auguſtã excederent: ſed Princi-

pum Catholicorum precibus ab eâ ſe ſententiã deduci paſſus

eſt. Plura Stengel: Abbas Anhuſanus, Commentar. Rer. Auguſt.

Vindelic. p. 2. C. 6z. n. 24. Et ex antiq. Annal. M. S. cujusdam con-
temporanei ad Vdalr. ad A. Iy30. à n. 65. &- 2 fol. 2r. Pædag. rit.
to. 1. p. 2. C. Ia. J. a. fol. za15. Et hæc in V. S. Pietas Auguſtiſſimæ Pietas in V. S.
Domui Auſtriacæ tanquam hereditaria, à tot Majſoribus ac- hereditaria
cepta, in maximum ejusdem, ab origine, incrementum, in DomuiAuſtr.

hanc usque diem. Ejusdem Caroli V. Filius, Philippus Se-Philip. II. Ca-
cundus Rex Hiſpan. olim Cordubæ, in ſolenni Proceſſione, roli V. filius.

cùm monitus de tegendo capite, ne quid ex ardentiſſimis ſo-
lis radiis incommodi pateretur, reſponſum pium ſimul &
jucundum dedit: Sol hoc die non incommodat. De Ferdin. II.

V. Conc. Go.n. 2. & ibi cit. De Rudolpho I. Conc. ſequ. n. 3. De Fer- Ferdinan-

dinando III. Ioquitur Chriſtian. Adolphus Thuldenus, B. V. M. drl. ſin⸗
ad Gradus Colon. Canon. Continuator Adolphi Brachelii. c ch io,
. . „ H . . .Y olica &
ſud P. I. Lib. I. ad Ann. 16 72. f. 17. ubi adducit Cæſaris studium pro cultu Ven.
re Catholicèa. Catholicæ quæ erant Religionis, inquit, ut pro- Sacramenti.
moverentur, curæ cordique erat Ferdinando majorem in mo-
dum; nam antea inferiorem per Auſtriam ſeverè ſanxerat, ne
quis omnino ſacris Rom. Eccleſiæ ceremoniis oppederet, niſi

aut fortunis exui omnibus, aut capite plecti cuperet. San-

ctiſſimum Chriſti Corporis ſub figurâ Panis Sacramentum,
quoties aut ſupplicando producęretur in vias, aut morbo
6G s& gS & è3 labo.

IIS CoNcIO LXI. Pbilothea Eucharift. Ckriſti amore ſaucis.

laborantium per vicos plateâsque in domos importaretur,

publicâ ab omni ætate ſexque hominum, veneratione coli

voluit. Si quis tam profligatæ exiſteret pervivaciæ, ut dum

upumn at

vel eques, vel pedes, vel curru, præter hoſtiam veéëtus iret, fünm cuj
neque venerabundus aperiret caput, in genua procumbe- Weh cen
ret, aut alioqui offenſionem turbæ ſupplicantium moveret, Atonnban
is deditus noxæ, fortunis omnibus habentiâque exueretur. tnndon
Et quia non pauci erant Nobilium imprimis ac divitum, qui cbectn

ſacra colerent ab Eccleſiæ Catholicæ ritibus aliena, his quo-

Eeſin, muine

que mandatum, aut ſolum verterent, aut ſe rurſum ad Ca. len l
tholicos aggregarent. Hæc Thulden. Res adeo ſerio ageba. mMötmonm

tur à Cæſare, ut horum plures Auſtriâ exceſſerint ad ſuæ Re- Eni,nn, a
ligionis conformes: cæteri (& ruſticorum ſupra centum lneitnn
millia reperta à Fidei quæſitoribus, adacta) vel ſponte ſuaâ, eign Darii
dduod vocant, Evangelio nuntium remiſer. ungtus: Le
„Deteſtandz XI. Econtra quâàm deteſtandæ injuriæ quæcunque in Mibos ad

)
in V. Sacra- V. S.! In primum citatis antiquis Annalibus conſcriptis à Vi- uit Acerdo
mentum In- ro Religioſo, qui tum vixit, & præſens fuit, ſpectavitque aiutinim
Jutiæ. partim, de ortu & progreſſu hæreſum in Germ. præſertim verò Augu- fune Carho
Iſtæ Vindel. continentur graviſſima dedecora, blasphemiæ, Alt iſepen
turpitudines, ab illis hæreticis commiſſa contra ſacra & Di- nie denn
vina, ac Ven. S. nempe hi fructus ſunt abominandi & peſti- tmmdlchn

feri Matris tam atræ, quæ eſt hæreſis, ſponſa diaboli, ſed enlbekeume
quà Numinis vindiétäa? Adduco ex multis unicum exem.
plum ex Matthæo Tympio, Theat. hiſt. p. I. de Pcnas in Euch. ſecc. lenne
(ubi plura) àfezg. ubi ita: Sequentem hiſtoriam de ſubiti imn
morte cujusdam Lutherani ob SS. Euchariſtiam riſui habi- iu
tam, ex litteris R. P, jacobi Gretzeri ad R. P. Petrum Winæ- EConenctig
um datis, transmiſit mihi R. P. Joannes Haſius Sylvæducen- un vokrun
ſis, Anno 1609. 20. Decemb. ſcripſitque, eandem ante bidu- Vtirhovi
Lutheranus um ſe accepiſſe Coloniã. Ulmam venimus 4. Octobris, qus W

à ſe Euchari die humatum ajebant Civem quendam Ginsburgo addu- chan
ctum, qui eo loci extinctus ſubitò, dicebatur, ob conmtume- luanf
liam qua riſu, qua verbos. Euchariſtiæ illatam. Quam ta- inn

ſtiæ factam
injuriam,

sinee
092 4
apitag,

K a
rhaſe 4
IOltarm W.

in gon mes
n Hlce
1* 4

teanenme
.

8 een 2
Denneen .

1 1
1C e Ete
TIIS CN
ef eee
⸗* .
1 iſ
1 .
Poi

e leaa

44 17
ð .

,,eDeͤ
mtdNNNAe
* alATR
. MON

„ „* Nrig ee.
ee
ee

wules.

Whooos inſtruit, Verè devotes eſſe &§. Euchariſtios. 1159
men rem, quòd incettis rumoribus agitaretur, accuratiùs morte luit re-
inveſtigandam curavimus. Inde ergo poſtridie digreſſi, pentinà &
Ginsburgum attigimus ſub meridiem, divertimusque ad miſerà,
hoſpitium, cui Inſigne Crucu alblæs hoſpiti nomen Martino
Vinckler, quem ſuper prandio, dum variis de rebus fit ſer-

mo, percunctamur, verâne ſint, quæ de Cive Ulmenſi re-
pentè extinéto referrentur. Hæret is nonnihil, quædam

dicit, quædam ſubticet. Rogamus, edicat, ſi quid eâ ſuper

re ſciat, maximè de contumeliâ, nec diſſimulare opus eſſe,
ubi palàm de re conſtet: fatetur is mox, accidiſſe id in ſuis
Edibus, & rem omnenm, uti evenerat, recenſere exorſus: Di-
vertit, inquit, ab hinc biduo, ſecundo nimirum Octobris,

apud me quidam curru advectus cum uxore ac liberis, no-

men ei erat Danieli Ottoni. Civis erat Ulmenſis, officio

Oenographus; Lauingâ redierat, quò conceſſerat ſuperio.
ribus diebus, ad nuptias evocatus: inter prandendum fortè

præterit Sacerdos ad ægrotum SS. Euchariſtiam deferens.
Excimur tintinnabuli ſono; ego à mensaâ digreſſus, genua

flecto more Catholico, unà mecum filius, qui aderat, & alii

„Wdomeſtici: ipſe per feneſtram deſpicit, ſubridens, an irri-
dens: inde ad epulas & pocula.

Paulo poôſt redit Sacerdos
referens S. Fuchariſtiam; rurſus ſigno æris nosd preces, il-
le ad feneſtram evocamur. Proſpicit ille iterum, & deſpi-
cit cum irriſu. Mox converſus ad me, quid, inquit, opus

iſtis nugis & inaniis: Was ſoll das Narren⸗Werck: Quod

dictum impium ſervus ejus proprius menſæ adſtans repre-

hendit clare. Hic ego: Enimverò, inquam, nos Catholici

iſtis Ceremoniis, pro Religione avitâ & pietate, colimus
Deum noſtrum, quem præſentem in SS. Euchariſtià credi-

mus, quia novimus, etiam Sereniſſimos Archiduces Auſtriæ,

Dominos noſtros clementiſſimos, iſto in 88. Euchariſtiam
cultu ad Imperium evectos eſſe; ſimulque faéëtum nobile

Rudolphi I. Comitis Habsburgenſis recenſe. ITumille, in-
dignabundo ſimilis: quoties ad te, Domine, diverto, mnra
MM audio;

. —

nco Coxcio LXI. Philotbea Eucharift &örifti amore ſaucis G.

audio; & cum dicto cœpit ſtomachari, cum uxore verba

commutare „Pòſt etiam excandeſcere, & præ furore fere
ſpumare. Abit e mensâ, ocyus diſceſſurus; comitor de-

ſcendentem ad currum; ſequitur uxor ponè; nec dum cur-

rum bene conſcenderat, ecce ſubitò extinctus manus pedes-

ra currum, quæ ita extenſum videns, vivere adhuc eum

que rigidos extendit, omnibus ignaris, cùm antè nullius
morbi ſignum dediſſet. Accedit uxor etiam ipſa conſcenſu-

arbitrata: niſi te, inquit, aliter componas, haud tibi aſſide-
re poſſum. Inclamat nil ſe moventem & clementer impel-

lit. Miramur ſine motu eſſe, obdormiviſſe rati; ſed dum
propiùs aſpicimus, videmus abeſſe omnem halitum, infeli-

cem exhalaſſe animam. Oritur trepidatio & lamentatio.
Refertur ad ædes cadaver exanimum: ſubit omnium ani-

mos deriſus & procax in SS. Euchariſtiam dictum & dicteri-
um impium; quod tamen ut tacitum habeam, rogat me
ſervus properè Ulmam abiturus. Sequenti biduo cadaver

peritum emortui à Magiſtratu Ulmenſi eſt, & avectum, ter-

Chriſtus

sponſus Ani, B. MäM. Japonenſ. ante fin, J. a. mihi f. mo. Joan. de Carthage-

ræque eo ipſo die mandatum, quò nos Umæ fuimus. Ita
narrabat hoſpes atteſtante filio, qui & ipſe intererat, audi-

entibus cum multis aliis, tum maximè duobus nobilibus
Viris hiſtoriam ſanè luétuoſam, ſed quæ maximè ſit aſtruen-
dæ fidei Catholicæ. Ita cit. loco. Deus non irridetur. Gal. 6. 7.

roult. Cat. hiſt. Cap. y. de Euchar, tit. F. & 29. March. alii.

F. S§. Thereſiæ. Adultera; de hoc hiſtor, idem parte 1. E Triun

nã de B. E. Lib. Il. hom., 3. Triplicer Naptiæ Spirit. d f. a9 . lem
Conc. 6z. n. 2. & 5. V. Indic. Kerum. V. Euchariſtia. Communio.
Itenmi Conc. tres præced. & in iu citt. præſertim Conc. 6o.

ℳ 7

ebebos

Pleher n
Pirott in
Qerente
Huelun

ini e
ce
ori

Einn h
lungelioe
u Kaeo⸗
itinis el

(Umſoon, v
RRalan in

eltaellgf
.7. llmmg H,
i & Georg Seengel. Ous ah, Eull s c * 1u 246. Dau. Muſill
AMkRineon

Authores, Vid. Anima Fidelis Chriſti Sponſa. V. Henr. Rxgeler Cæl Eapr.

hulsz ianeſi⸗
tmn, binn
lue ingheln
Verum
APhein,
e in
e n
Aen

”l Le: (P): 5% Q VJUVMDſ 1161
ann 228 6 B E D D 5. R B Et S B E e E E R ES
n CoNCIO LXII. ”YJJMVMUW
Aens Philotheæ Euchariſticæ. Merces ampliſſima decer- Continuat.
e nitur: in terris multiplex; in Judicio Extremo Coie, eneoonc.

,‚dang „ „ à4 . 9. 60. &61.
md ALlementia; & denique in Cœlis Corona Gloriæ.

aluac.

,i Hinc ſtimulus, omni exceptione major, nobis ſit
+– ſolidiſſimæ & conſtantis, cum Fide & amore, De-
rite Vvotionis erga 88. Euchariſtiam, in finem vitæz

wemm uUsquee. HZ H
ſünti Eran 7 ſeß b; &Mar ia Mat 67 7 ſu. Lucæ 2. 3 3. Dom. poſft

1: Wronm Nuauaeat. Dom.

em,M ( Anctiſſima hæc Societas: Zeſa, Maria, Zoſéph, hodierno
ünnes Evangelio exprefſſa, benedicta à Sanctis Simeone & An-
Deen N „ nA, & adeo ab utròôq; ſexu. Et benedixit illi Simeon. v. 37.
Z imprimis Jjeſum puerum;, ceu Meſſiam, Salvatorem,
e & Deum ſuum, venerando, adorando, & reverendo: Ma-
rice autem Virgini & Joſepho, bene precando (Benedictio-
le ls Sacerdotalis forma præſcribitur Numer. 6. 24 Benedicat
ne tibi Dominus, & cuſtodiat te &c.) laudibus & præconiis extol-
74, 4 lendo (quis dubitet:?) ceu jeſu, quem Deum & Meſſiam cre-
, Adebant & Simeon & Anna, ſanguine proximos, ejusdéemque
e familiæ domeſticos, Matrem Chriſti (quam Virginem illi-
H batam, etiam poſt partum, probè noverant ex Propheta: W
Anm Ecce Virg concàpiet, & pariet filium, Iai. z. Ia.) & ejus Nutritium, .
g otel⸗ qui Chriſti Pater, & is filius goſephi putabatur Euc. 2. 23 Præ&ler- Simeon hic

.

Etim, ſi verum illud mirum, quod ſcribit Hegeſippus (qui Rabbinus: de
— floruit A. C. 177. tempore S. juſtini M.) Lib. de ſupplemento Ev- õ
“angel. Veritatu. penes quem fides ſit, juxta Cornel. in Iai. 2. I2. Atd circa id:

„„ ... . 880 . —S Ecce Virgo
ün. F. I15. 2. ſcil. Simeonem hunc fuiſſe eximium inter ſeculi ſui , cipie &

△

Rabbinos, qui cùm hoc Iſaiæ oraculum de Virgine parituràâ pariet. Ha. .
eoechtl de Jud. extr. Hh hh hh h in 14.

mmmm

1162 CoNCIO LXII. Philotheæ Euch. præmium in bac & alt. vitA.
in Scholis aliquando expoſuiſſet, putarétque impoſſibile
eſſe, Virginem parere, verbi illius, quod irginem fignifica-
bat, primorem litteram expunxiſſe, ut ſignificaret non Vergi.
nem, ſed quæ ante fuerit virgo- Sed cùm Scripturas denuo
relegeret, reperiſſe, ſicut antè ſeu initio erat: itàque ſecundèò
articulum dispunxiſſe, eumque iterum divinitus reſtitu-
tum reperifle, hécque etiam tertiò iteraâſſe: unde vim nomi.
nis agnoviſſe, & intellexiſſe, Virginem verè parituram eſſe,

ideéque Deum rogâſſe, ut tamdiu ſuperſtitem ſe conſerva-
ret, donec Emmanuelem ex eà natum videret, & adoraret,
ac reſponſam tum accepiſſe à Spiritu sanéto, non viſarum ſe mortem, do.
ot kmtent

nec videret Chriſtum Domini. Lucæ 2. 26. Idem mirandum refert
Carthag. tom. 2. Lib. §. hom. 13. mihi ſol. 3o01. fin. Abraham à 8. Clarâ
in quda Prodit. p. 2. F. 10a. ex Peträ ſanéctà Allocut. 1o. ad mira, di-
cens, Simeonem denique verba illa à ſe mutatà, ut prius, &
integra, eaque ſcripta aureis literis deprehendiſſe. Ecce Vir.
go concipiet & pariet filium. Quod ſi ita, inquam, eò major fu-
erit in hoc S. Simeone (nec minùs in S. Annâà Prophetiſs4)
æſtimatio Deiparæ, & magis adhuc filii ejus, quem credebat

Deum & Salvatorem Mundi, ideo eſum vocatum. Audito-

res Lectiſſimi: Eundem ipſum nos Catholici per fidem agno-
ſcimus, religiosè reveremur, & adoramus in 88. Euchariſtia,

qui ſeſe in ulnas Simeonis, in Amplexus Annæ, quaſi ex alte-
1o Choro & ſexu reſponſando, dicta Simeonis confirmantis,
demiſerat, idem ipſe totum ſeſe nobis tribuit, uti Eccleſis
Se naſcens Plmno F. Corp. Chr. ex S. Thomà canit: & naſcens dedit ſocium;
dedit ſocium/ conveſcens in edulium; ſe morient in pretium; ſe regnans dat inpræ-

mium. En ſocium delicioſiſſimum! en cibum omni ſuavitate
Spiritůs repletum! en pretium valoris immenſi & infiniti,

quòô nobis ritè applicato per dignam Communionem, redi-
mere poſſumus omnia debita, peccatis noſtris apud Deum
contrata! en denique præmium abundantiſſimum; de qu?
hæc Concione, in majorem ſtimulum & robur pietatis devotio-
nisque, ad quam præçedentibus Philotheam Euchariſticam

—

hor-

I Me,àa
Mnnktett en

eir geinſ

t füms

Ammlelol
(ecokve⸗
(ilterAfe,

ithrn
ſjineiturtin,

5perrLr

iduione,
lſreiie

filcum,l⸗l
Mn An Amn

Miſetugni

.

el beu

locedun

1 4 Puutzen
telrili, 4

timid rtii

—
=

IICriid,
king kechere
unhyl

n

ſtin
1, Dlun Nli

utenkenen
Acinti ⸗
uiſi:lari
uucin lali
“ EtidCon
n e

4

n n

Enlret.

e d

—
1

1
metat aol.

„7 „
ntenn,,

i

„ 0
ℳ

acn miettee
LiI! It 4 Mold⸗
NU mn

1ſn ,
1

emuer, et.

.

. MkiH

.

„ rdee
j ee ,
VoCANN .
1.le ger
hohake,
Annae

ttihni,,

CONNN 6
i votis

47
1

4
4

=

Se
=

=

Dal 1 ,I

3
1

9

.
9

n.
1 eee 14 èð
Negene
N
—

it fenn Gen
et mn .
21 1
fiate e
7 len Dllde,

ℳ h.,Me

2

7

IIIne ſimulus ſolidiſime devotioniés erga V. J.

D
*

— —

hortati fuimus, agendum venit, ut illa agnoſcat „& intelli-
gat manifeſtè, ſe amores ſuos, operam, labores, devotiones,

mh & quæcunque alia, Chriſto Euchariſtico, non temeréè, neque

„„
ehſ

inutiliter & gratis impendere (uti paſſim Mortales ejus ſunt
genii, ut, ſine mercede ejusque ſpe, parum vel nihil agant:
Vei invenietur taln, qu velit Des ſervire gratis ait Thomas Kemp.
ALelmit. Cr. L. 2. C. 11. n. 2.) ſed cum ſimmo foœnore & ætern,
u retributione, ut vere dicam: Gauaete & exaltate, quoniam mer-
ces veſtra copioſs eſt in cæœli, Matth. r. 12. ſed & in terris & in hac

vitâ etiam: Et: Gandete, quòd nomins veſtra ſeripta ſint in cæls.

fratres, & coheredes Chriſti.
ſoſt. Theophyl. Cornelius bi,
v. 3. Vt & vos ſocietatem habeati .
FPatre, & cum Filio eins Jeſa briſto dSocietas hæc, ad quam con-
ſtantem hortatur Apoſtolus, eſt communio, commercium,
participatio, & amor in eadem Fide & Religione, ac Fccle ſia
Chriſti; hæc eſt Communio Sdanétorum, de quâ in Symbolo: Cre-
do ſanözam Eccleſiam Catholicam,

eu,

Luc. Io. 20. Quorum nomina ſoeripta ſant in libro vitæ. Spoc. 21. 27.

Devotè & patienter audite, quò magis præmii, mercedis &
lucri, verè magni, & ſolidi, cupidi eſtis. .

„

II. Huc, & ad Fraternitatem Vener.

tangit; omnes enim vocati ſu-

rum Chriſti. q. d. ocat: eſti, ut ſitis filii Dei, ſoci?, membra,
ſta ex SS. Anſel. Ambroſ. Chry-
Sic & S. Joannes ait Epiſt. I. & .
nobiscum, & ſocietas noſtra ſit cum

Sanbklorum Communionem Ccujus

Seietati & Communionisfructus ſubdimus: Re miſſionem pecca-
torum, quæ fit per gratiam Chriſti, Carun reſarrellienem, & vi-
tam aæternam; in quâ ſancta hæc Soo‿εtas Yeſe erit perfectiſſima,
& undequaque beata ac felix.
Hh hh hh h2

Omnes ergo Fideles ſunt ſocii
rI-

Sacramenti, perac- Chriſtian
commoda eſt Sententia S. Pauli, 7. Corint. I. 9. Fidelß. verax & omnes ſunt
bonus eſt Deus, per quem vocati eſti in Societatem Filii ejus Jeſa
Chriſtis Hoc equidem omnes
mus ad Societatem geſa, quæ eſt Communio Fidei, Gratiæ, &
Gloriæ Chriſti, & communio theſaurorum omnium Eccle-
ſiæ ſuæ, ſive ipſe Chriſtianismus, in quò habemus ſocietatem
fliationis, hercditatis, Sacramentorum, & omnium bono-

in ſocietate

Jeſu, & ſint.

1164 CoNcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac &att. ita.
Chriſti & Dei per fidem, ſpem, & charitatem. Vnde Chriſtus,

etſi & quà Deus, & qua homo, ſit noſter dominus, nos ſervi;

ſit noſter Pater, Rex, Magiſter, Paſtor, nos filii adoptivi, ſub-

diti, diſcipuli, oves, & adeò longiſſimè inferioris gradus;
dignatus eſt tamen nos Chriſtus vocare amicos ſuos, fratres,

ſorores, matres: & eundem Deum ſuum, & noſtrum Deum,

Patrem ſuum, & Patrem noſtrum. Audemus dicere e“ Pater noſter:
In Miſſa. Eſtu civer ſanétorum, & domeſtici Dei- ait S. Paulus
Epheſ. 2. 9. Et I. Jo. 2. I. Videte, qualem charitatem dedit nobu Pater,

delis: quan- illa honorem zelet, quærat, promoveat; cui viciſſim Chri-
1æ hoc digni- ſtus Bona ſua facit communia, Deſpondi enim vos uni viro, Chri-
atis?

V. Conc. 61. à n. 2. &v fine. quàm illuſtris hæc Deſponſatio Chri-

ſti cum Eccleſiâ, & animâ cujusque fidelis, quantæ conſola-

tionis, quantæ dignitatis hinc Sponſa hæc, quæ, licet ſerva,

Quomodo nel. hic. Jam verò, ut pergam de Societate Yeſa; Societas hæc
ſuum amo- cum Chriſto major fit, & arctior, quò magis in ejus fide, ſpe,

E Se && charitate anima proficit, magisque ejus vitam & mores
en imitatur, præſertim ejus fidem, gloriam, & honorem cele-

conteſtetur.

dentes; quæ cuivis animæ fideli norma quædam eſſe poteéſt,

pro cujusvis poſſe; ut libentiſſimè impendat Oomnia ſua, & poſt

omnia libentiſſimè ſuperimpendatur; & expendat, inſumatque

ſanguinem, ſpiritus omnes ac vitam uti dictum, in honorem
Dei Euchariſtici; quod ſe facturum pro Animabus, ſcribit
Paulus, 2. Corinth. Ia. Iy. Hæc omnia ſibi accomodent, qui in

Societatem Jeſu, quocunque titulo, ad Confraternitatem aliquam

ducti,

8

ſto, virginem caſtam, fidelem, ſanétam, exhibere Chriſto- 2. Cor. II.2.

vilis & pauper, Regina fit tamen, quia Sponſus Rex eſt: V. Crr.

brando, magis & magis propagando, uti fecerunt Apoſtoli,
qui proinde in hac &ocitate fuere primi & ſummi, amorem
ſuum innumeris laboribus, denique & morte erga Chriſtum
conteſtati, ſeſe totos ejus gloriæ & animarum ſaluti impen-

ejusdem vocati ſunt, eique ſuum nomen, devotione ſinceri

ervor.

leunt

Wicentione
ltoes on⸗

orie 1

Wiis honni

dCiD
uſei une

eninitmi6

mnotheum ke
Chriſti ſpon- ut ſilii Dei vominemur & ſimm. Imò Idem Gentium Doctor
ſa, Anima fi-vult, quamvis Animam fidelem ſponſam eſſe Chriſti, cujus

1li ,i Me
Ikogoübeie
CMiOcins &s
liscmmnne,vu
nechibiani
lenetga dar
ude dedaen
II. n. Hin.
ſhint er N

augt, e ,

Unäünnscnlin
Mnen, Venet
hen Temncon
(ncſeC,
I Ellire
eptinstn
itnis kiuſkt
Ulſimmg
Aternen

Dtligten
N nerre

. . A 5 p
zi dd
„ 3 1.
aten Es Wr

meftelet

omnes Chriſtiani colunt, ut eo excitentur ad majorem & ſin-
CNpoeead.
RNelE

unchefrtl

——
—

7

4
.

4

, 2

Urifrnt

nmre

toii

N
“

Ose
Knottrun

& alii Ordines & Sodalitates ſibi appropriant Nomen etiam

„ e genee
14 e
„

Hinc ſtimulus ſolidiſimæ devotionis erga V. ð. 116

ducti, dederunt. Et ut ea melius intelligamus & applicemus,

in conſiderationem ducamus Soοειιtatem geſu, eam notiſſimam,

—

Fundatore S. Ignatio de Loiolâ, ſicut promovendæ Majoris Societatis Je-

Dei gloriæ & ſalutis Animarum valde utilem, ita Orco & ſu finis.

heæreticis non minus inviſam, hoc ipſo tamen magis glorio-
ſam: de quàâ B. Pius V. in Bullà dociet. qui, inquit, ſicut Nomen So-

ciorum Jeſu aſumpſerunt à ita opere, dotrind, & exempli D. N. Zeſum
Chriſtum imitari, & ejus veſtigia ſequi nituntur. Et ſicut S. Paulus
Timotheum hortatur: Labora ſicut bonus miles Chriſti geſu.

2. Tzm. 2. 2. ita Societas ſu ſuo nomine monetur, & excitatur,

ut pro gloriâ Dei & ſalute animarum laboret, ac certet. Sic

aliis commune, uti 888. Trinitatis, Beatæ Virginis &c. quam

gularem erga Sanctiſſimam Trinitatem, Beatiſſimam Virgi-

nem, &c. pietatem, ad quam alios quoque excitent. Cornel. in
cit. I. Cor. I. 9. Hinc & tu, Philothea Euchariſtica, ex nomine

ejusdem ſcopum ac finem, de quo in præcedent. tuæque hujus
conditionis cauſam, ſingularem ſcil. cultum, hujusque pro-

motionem, Vener. Sacramenti, verè Venerabilis, qu⁶ extra
Deum, quem continet, venerabilius nihil eſt. E. Matth. Faber.
FE. Circumciſ. Conc. 7.
III. Sed ſcire voles, quænam huſjus pietatis, cultuùs, &
devotionis ſingularis, erga V. S. quænam hujus ſanétæ So-
cietatis Jeſu ſit merces, quid præmii? Ego verò aſſero eam
ampliſſimam, maximam, inæſtimabilem, denique immen-
ſam & æternam. Merces hæc ſunt in hac vitâ Dona, & be-
neficia, ac gratiæ Dei, in Corpus & animam, ſpiritualia ac

corporalia & temporalia; de quibus multa exempla habet

Dauroult. Catech. Hiſtor. cap. y. de Euchar. tit. 9. & 10. Item de Sa-
crificii Miſſæ beneficiis & effectibus, ibid. tit. 25. & 26. & öhinc

inde variè. Merces hæc eſt, & præmium: Salus tuæ Animæ
WüHRhhhhhhh3 ((duid

tuo, ſicut & ex Nomine Archifraternitati Corporu Chriſti;: Vener.
dSacramenti; ejus Perpella Adorationi, facilè inferes & intelliges,

Merces Phi⸗-

lotheæ Eu-
char. in hae
Vita.

266 Coxcio LXII. Philothee Euch. præmium in hac & alt. vit.

(quid amplius velis?!) & ipſe Deus. O.

Ad illam vocari poſſunt
majora & efficaciora ſubſidia & ad

jumenta illa ſalutis, quæ

in Sodalitiis, fraternitatibus, & Congregationibus haben-
tur, uti: mutua participatio bonorum operum, Indulgen-
tiæ à Pontificibus conceſſæ; aliorum devotorum exempla
bona, & hinc ad virtutem ſtimuli; ſuffragia poſt mortem:
quæ & plura alia ſunt grandia ſalutis æternæ adjumenta. Ft
verò, Philothea, te cupere mercedem operis tui, præmi-
um, & femunerationem, in te eſt ægre ferendum minim?è;
quia humanum, neque vitioſum; cùm & David, Dei tam

“H

N

ß

Hreligere en
e benehicl
etilimnus,

lun, ſel 0

1
4
ei
7

— = = —

liecultn,4

PNariprores,
r:hebetint
S An

4

4

nnorum npen

amantiſſimus, dicat Pſalmo Ig. 1I2. Inclinavi cor meum ad facien- Mingenicend
das eeſtiſicatones tuas, & & quiſſimam Legem tuam, in æternum, eriiihani
Aklginscans
vationis eſt vita ſempiterna. Quanquam vota & deſideria iiitorpr
omnis tui amoris, affeétusque ferri potiuùs debeant & colli- ikuiterin
mare in eum, qui tui amantiſſimus, & ipſe ex ſe infinitè ama. tinnie deſten
bilis eſt, & omni amore digniſſimus: abſtrahendo etiam N, Retd
ab omnis mercedis ſpe, quæ tamen amoris, obſequii inde. Wnns Conin
feſli, & ad quoscunque labores vivum eſſe, experienti no. Kegrum
Merces datur ſcitur, incitamentum. Sed breviter hoc obſerves, &, ut ait a Nuloteme
siolis. Cornelius Janſen. Concord. Evang. cap. Iof. de Vinea parabolâ, fol. Mlt, WMiadhn
ol. „22. 1. notandum, quèd nullis merces datur, niſi qui operarii ahnemg
ſunt; nec quisquam operarius ſu4 caret mercede: hinc non MI
debere nos otioſos eſſe in vineâ Domini, ſi velimus benigni- Whunie Ne
tatem illius experiri in nos, ſed ſtrenuè operibus bonis va-. Waluhen
co.andum; nec tamen de his ita confidere, ut non magis gratiæ

Dei confidamus: quam hoc loco Vineam intelligam, ex- imſſin
Preſſi ſapra Conc. 6o.n.S§. Et quidem hæc merces, ſunt ſpeciales "pallliun
favores & gratiæ, quæ à Deo conferuntur iis, qui verè huic
NYVen. Sacramento (de quô S. Chryſoſt. hom. 24. in 1. Cor. 0. Di.
Eucharf. om- cendo Euchar:ſtiam, inquit, omnem benignitatis Dei theſaurum ape. IIn lnperate
mis bemem „io ap. Yo. Jahodz Natal. PE. Jeſu, ad Dom. Huinquag. in Precib. go.
matis ithe-hor. g. 2. f' aga.) devoti fuerint: ex quò audias ipfummet dr heng
aurus. 1 J. H 4 R . “H
Chriſtum dicentem: Quicung glorificaverit me, Elniftase eum.

Propter retributionem Stipendium enim Legis, ejusque obſer- tel

4

*

DHMHEinc ſlimulus ſolidiſimæ devotionis erga V. I. 1167
1. Reg. 2. 3o. Vin hujus evidentiſſimum exemplum? ex qus
unà intelligere erit, quàm in illos liberalis Deus, etiam ſuis

Mm donis ac beneficiis in hac vitä, & temporalibus. Teſtis

nE, locupletiſſimus, & expertus eſt Rudolphus I. cui non vi- Rudolphi I.

*
orn 4
8 ore
8 1

ke letehcutdk

.e

1 Ae

ef T
en. alhen
N 1

1
1 Lee

in wd

95 W dlled 9

1

„ ( 8
e. ſen
—
arhefteſe

„

CaD

7

4

1.1 keinvsh
4

eeii⸗

31 1/ 0

4 C&, 5„ . . 5 . . 7 2
induci à me ſuſpiceri, novenarium temhori numerum, quś tibi Hieſias

uniq, diem acquiſito, ut recte Spondanus. Vt videatur hinc Di-
ů vina

Dtam ſolum, ſed omnem etiam majeſtatem ſuam ex SS. Eu. inſignis cum

chariſtiæ Cultu, debet Auguſtiſſima Domus Auſtriaca. Res humilitate

apud Scriptores, & ex iis pervulgata eſt, & luce meridian bierar in V. §.
clarior: habet autem ſic: Cùm Rudolphus Comes Habsbur- indge Præ-

gicus Anno 1264. (poſtmodum primus Auſtriacæ Domũs ni
Romanorum Imperator A. 1273. deſignatus) unà cum Regu- ampliſſi-

lo kyburgenſi Conſanguineo ſuo, ad ſanctam quandam Mu- mum.

lierem fatidicam, in ſacra Helvetiæ ſolitudinis Cellà abdi-
tam, religionis causâ proficiſceretur; occurrit Sacerdoti ſa-

crum Chriſti Corpus ad ægrum deferenti. Cumque Sacer-
dos pedibus iter ingrederetur, ædituo cereum & campanrauu-
lam ferente, deſcendit de equo, die pluviã, & viâ profunde
lutosa, & Sacerdotem urget conſcendere. Ejus pietate

commotus Conſanguineus ſuum & ipſe ædituo exhibet e-

quum. Ad ægrum ergo, tanquam à pedibus frænisque mi-
niſter, Sacerdotem deduxit, & ad propriam Eccleſiam poſtea

reduxit; ubi adorato Deo, multa fauſta ei, ejusque poſteri-
tati apprecatus eſt Sacerdos. Deinde ad mulierem illam

ſanctitate celebrem contendit. Hanc ubi ſalutarunt, ipſa
velut Numine plena, ad Rudolphum converſa, ſic ait: Pro Jubetur ob-
offcio & cultu Deo, eusq; Sacerdoti, abs te nuper tributo, gratiam tibi ſervare no-
oſtersq, tuts, cumlalatiſſimè referet omnipotens Deis; & ne te vand ſye Vennarium
Pl, eg, G k. 4 75 6 temporis nu-

meæ prædiétionis eſſicax ſignum oſtendetur, diligenter obſerva. Ru- Pfenrico
dolphus igitur novenis diebus & menſibus elapſis, ſpe ſuâ pe ſer. ſup.

videbatur excidere, donec poſt nonum inde annum Roma- Conc. 1I6. .7.

teuil norum Imperator declaratus fauit; & Imperialis Dignitas
cili,

in Auſtriacam Domum profecta, exinde certis pieratis ratio-
nibus hactenus conſervata, toto Imperio ſibe poſteriqg, ad hunc

—

.

118 Comcto LxlI. Philitbee BEuch. emium in acgalt aild.

vina benignitas in Domum Auſtriacam ſuorum beneficio-

rum liberalitate, & inde Domus Auſtr. hereditariâ ſnâ in V.

2

S. conſtanti pietate, decertare. V. ſupra Conc. &r. n., Io0. f. Mar-
chant. Hort. Paſt. Candel. Myſt. tr. 4. Lect, 6. Propoſ. I. f. 727. ex Chroni-
co dueviæ, multi Hiſtoricè. Dauroult. Catech. cit. C. f. t. 4. Ex. 1. En-
gelgr. p. I. Domin. Septuag. H. 2. o. Major. Spec. Exempl. E. Euchar.
Ex. 24,. Ge, Scherer, Dom. Trinit, Cong. 3, cauſa g. Tob. E'eller. in Ru-
dol. I. G. 12. f. 371: e Eipfio. Imitare & tu, quisquis es eti-
am infimus, quâ potes, devotione; certus, nunquam com-

miſſurum Deum, ſe àâ te vinci, & eum nec infimum obſe-

quium ipſi præſtitum relinquere ſine liberali remuneratio-

ne; hoc enim eſt tanti Domini, qui, ex axiomate Theolo-

gorum, ponit infra condignum, & præmiat ſupra condignum etioem

B. Thereſiæ
de la Cerda
Corporalia
mundiſſimèe

lotheæ? Leve obſequium videri poſſit, lavare Corporalia,
quibus imponitur in Miſſæ Sacriffcio Ven. Sacramentum;
id quod fecit ſingulari diligentiâ B. Thereſia de la Cerda, ita,

lavans, mere- ut etiam, cùm illa exſiccanda ſoli aut aliàs exponeret, præ- 4
ſens caveret exactiſſimè, ne vel muſcà macularentur. No- u

tur videre
Chriſtum, tetur Mundities Vtenſilium Eccleſiæ, præſertim pertinen-
tium ad Ven. Sacramentum. Placuit autemita hæc diligen-
tia Chriſto, ut in formâ pueruli amabiliſſimi ei apparens,
Corporali inſederit, imò denique ſeſe totum illi implicuerit.

P. Joan. Mar. in hiſt. ad &. Domini . ap. P Abrah. 4 §. Clarà,
Prodit. p. 4. f. Ia2. ubi ante & poſt multas Deo nihil gratu fieri.
Philotheæz IV. Sed majora audiamus, quodnam præmium, quæ
Euchar, mer- corona Philotheam maneat; & hæc unà magis ad obſequia
es ipſe Deus. Euchariſtiæ accenditur. In præmium, mercedem & coro-
nam ipſe Deus ſeſe offert V. Sacramento verè, fideliter, &
conſtanter devotis. Quid majus cogitari poſſit: imò ab in-

tellectu creato comprehendi non poteſt. Et nimium avarus

eſt, cui Deus non ſuffeit: de quòô genuinè intelligimus illud,
quod Salomon aſſerit de Sapientiâ, cujus originem oſtendit
eſſe Deum: Venerunt mihi omnian bona pariter ceem iMe⸗ M. II.
1 s Porite, cnm ade: As

M

ir/
—,—
lenrellline
Con i, Mi
lant gue hel
etenm, in

nrils ine h

Zelum, fruiti,
Mtatemn & amo
Detomnnin u
1rAn 41,5
inn ncjtni
ihte n, Tm
ulinci iß te

, Krauenbene ſer
peccatorum & reproborum opera; quid ni magis ſuæ Phi-

Eir imnim,Ilh
ern e

up nite Ex ſun
4 D lcee ie

ſ ippreleterin

“

e

4

Cue d en
accirhr⸗

Mator vit

e=

4

4

S=,= =

erlgitur.

2

licnr lion
nde .
C
nrae da,

ü c ſlimulus ſolidiſime devotionis erga V. S. n69
uHE expreſſiſſimè de Chriſto Gentium Doctor, guomodo non eti
ni m cam ilo omnia nobi donavit? KRom. S. 32. ſcil. ærernus Pater:
Omnia, quæ ſpectant ſautem noſtram. An ſalus noſtra, eaâ-
que æterna, inæſtimabilis, parva res ſit? Beatitudo noſtra
drH eſſentialis ipſe Deus eſt, cujus viſione & cognitione per in-
hmtellectum, fruitione & poſteſſione ceu infiniti Boni per vo-
AG U“ lIuntatem & amorem in cœlo beati funt Sancti: qui Deum
n, habet, omnia habet. Rectè S. Thomas: Dens mens, & Dominuns
nunmg meus Yoh. zo. 25. S. Thomas Doctor Angelicus Neapoli chm ad S. Thomas
ee imm Imaginem Crucifixi vehementins oraret, hanc vocem audivit Bene ſibi merce-
beliem ſeripfiſti de me, Thoma, quam ergo mercedem accipies? Cui illes Non heiſtun .
aaimxi aliam Domine, niß teitſi m. Breviar. 7. Mart. Leiz. y. Singulari:. u

14 Mt ae

MWkhk

. e e
eEYS .
U ANH RDZ

„* getrene
6 f ole ⸗
(4 .

W

””ß”ü

11

totd,
4

rdhe?

ſiert
4

Conc. 6. n. 5. cum Crucifixo toto amplexu inhærens, gemi-
tibus multa rogaret, ab eo rogata: quid vi, miſera? reſpondit:

num. Et de eo iterum aptiſſims intelligitur id, quod præ-

atus Salomon de Sapientia ait: Proverb. 3:15. Iignum vitæ eſt Lignum vitæ:
hn, qui apprehenderint eam, per fidem, ſpem, charitatem, cul-beatus, qui

usque ad finem vitæ, beatus. S. Hieron. in Iſad. 65. Per lgnum
vitæ accipit Chriſtum, qui in medio Paradiſi, id eſt, Eccleſiæ,

ter autem bene ſcripſit S. Thomas de Ven. Sacramento, ut

patet ex obvio Officio Eccleſiæ pro Feſto Corp. Chr. S. Margarita Et S. Marga-

Pœnitens de Cortonâ, ſic dicta à loco mortis ſuæ, de qui rita de Cor-
tona.

Nel altud, præter te Domine. Nadaſt Anno Cæl. & Faſti Mari. 22. Fe-
bruar. Poterasne, 6 Margarita, amplius exigere! ſed hoc non

, ian minus pie, quàm ſapienter & verè. Adeo Chriſtus ſeregnans
i .

dat in premium; quô⅛ nullum majus eſſe poteſt, & ex quòô vita
nobis æterna provenit. Vnde S. Irenæo, Euchariſtia eſt li-
gnum vitær Ex Yoann. 6. y9. dui mavducat hunc panem, vivet in öter
Euchariſtia,

tum Religionis, & qus tenuerit eam, firmiter perſeverando ſic, rode y. ..
1 . 7V. 3. .

quaſi arbor vitalis, vitam omnibus in ſe credentibus lar-
giens, erigitur. Sic S. Gregor. S. Auguft. & S. Beda, quem
audi: Sicut lignum vitæ viviſicabat Adamum; iα per bapien-
taam Dei, id eſt Chriſtum, inquit, viviſicatur Eccleſia, cujus & niunc
Sacramenti ac- Sangline Litæ bignles accipit, & in futuro praſents
Mechtl de Jud. extr. Ii ii ii 2 beati-

R

1170 CoxNciO LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac Galt. vit.

beati:ficatur aſpeltu. Lignum vite ergo inter alia repræſentabat
Euchariſtiam, quæ vitam gratiæ conſervat, & cujus vi reſur-
gemus ad vitam immortalem. Sic & S. Dionyſ. Cbriſtus, in.
quit, vocatur lignum vitæ, quia multiplicè alimoniaà reficit ac ſuſſtentat
ſideler, quns, de vitaà gratiæ, ad vitam gloriæ eleventur- videl. pane
lacrymarum, vigore operationum bonarum, donis gratiæ, vVirtutum con-
ſolatione, & ſye futurorum, imô ſeipſo, ſuiq, Corporis ac Sanguinis dacra-.

ments. Cornel. in Proverb. 3. 18. cit. ubi plura & in Geneſ.2. 9. Vid. &

ſuprà Conc. yg. n. 6. En Philothea, annon hoc Lignum lVite tibi

ſingulariter cernis erectum, expoſitum, in ſpem futurorum,

gquæ oculus non vidit?! I. Cor. 2. 9“ ſed: Dus tenuerit eam, beatus.

qui dignè coluerit. Hoc Lignum vitæ apprehendis, quoties

in ejus gratiam pium aliquod opus ſincerâ ac debitã devo.
tione, agis: Ex hoc Ligno vitæ, & in eo pendet, éſtque Coro-
na, de quâ mox num. ſequ. Interim unum adhuc adduco, in
majorem hujus æſtimationem, ex Geneſ. 15. 7. ubi Deus ad
Ahbrahamum: Noli timere, inquit, Abram; ego protector tuuns ſum,

& mercer tua magna nimir, temporalis, ac ſpiritualis, æternâ-
que: ut proin mentiantur impii, qui dicunt Malach. 3. Ia. Va-

Rriſti libe nus eſt, qui ſervit Deo. Idem Philothea, tibi dici à Chriſto in
ralis benefi- Puchariſtià, crede: Ego merces tua magna nimit. Loquuntur

centia in ter-

Iis.

U

dando: Idemmet Deus hic in Euchariſti, qui ſi tam liberalis
fuit mortalis etiammnum & deſpectus: Quid ni jam glorio-

ſus, & regnans! Se regnans dat in premium. Verè: Yeſa Corons

Sanbdtorum omnium: Eyt. de Nom. Yeſu. Et hic tuus Jeſus, 6 Philo-

thea, ſors beatitudinis tuæ, pignus ſalutis tuæ, ſit tibi in hac

vità Corona, qui in alterà erit ipſa beatitudo tua, te æter-
. . . „. 1 .* . .⸗ àA 2
num beatam faciens, ſcil. & cauſaliter, & objectivè, per Vi-

ſionem ſui beatificam, quâ melius nihil homini.

Euchariſtia V. Inter alia, de 8S. Euchariſtid obſervatu dignum eſt

fub ſigura, in rem præſentem; in eâ & ſub ejus Speciebus, Dominum

ſacri Evangeliorum Libri perabundanter ingentem Chriſti,
dum in terris viveret, in omnes beneficentiam; ſanando, vi-
— L . . . . o.
vificando, peccata remittendo, Paradiſum promittendo &

te ſi

ſi 1

Eir⸗
——
n opoktu

Wpian .
lum ele i
Akkenue/
zitute tan.
e otenttl
Cuikialocin
1 Luchmitim
CMrirms ,
Onessottiafe

eſotmnes lin
nmumentere
ſim Mnlr.
ISinCoroneæ
acencum labe
(orie prodol
Elhro prem
lemns thelan

nial.5 Lal
NOnativelim

==

Alderdeun

ooknentCoren
lienencam ⸗
Aee e Na

glllie eſtit
Intiinnin
Ellsperſgege⸗

Wkongtiden
M elo & 6
Abirend

Gtntirs 0rr
Khri

Mitzti

*
“
.Plionrk en

„35„ . .
Mriset

2„ Netpren,
deienee

. 8
„
„ 6, .
1. 1
5 4, 4
V
ee
P

,—
=

. 1

P
Z

. ſaſeſe
de Wullh
8 4
c H A/

—

*

S

4 D

ritò Euchariſtiam Armamentarium, & quidem ccleſiæ, vocat
§. Cyprianus Ep. ya. ad Cornel. Item ad inſtar Centri, in quod

HFiac ſtimulus ſolidiſimæ de votionis erga V. J. 1171

Icium propoſitum eile ſub figurâ & formâ Corong. Qualia

& alia in piam conſiderationem venire poſſunt: uti: 88. Eu-
chariſtiam eſſe in formà Denariès Matth. zo. 9. pro quô acqui-
rendo ſtrenuè laboremus: ſub ſimilitudine Sutt, quòô uta-
mur virtute tam forti ac multiplici: quaſi mille chpei: Qui
clypeus potentiſſimus, omner retundit ſagittas Sethanæ; uti de
Fuchariſtiâ loquitur S. Ignatius M. Epiſt. ad Epheſ. Vel ut me-

Denarii.
Scuti.

Centri.
omnesmoſtri affectus, amores, deſideria, conatus, labores,
devotiones colliment: Deus enim noſter es, qui ſolus cor
humanum explere & ſatiare poteſt, hic per gratiam, ibi per
gloriam. Pſal. I6.175. Sic Chriſtus eſſe voluit, ſeſeque proponit Corone: pro

in V. S. in Coronæ ſpecie, ut ab illo gloriosè coronemur. Nul- quà ſtrenuè

li parcendum labori, quando præmium glorioſum, & Coro- certandum,

na Gloriæ propoſita eſt.
bus, ſi pro præmio exponeretur Deus, Bonorum omnium ar

laborandum:

Quis labori parceret ex homini-
ut corone-

ceanus & theſaurus inexhauſtus? Et certe proponitur, &
quidem in V. S. Laborandum autem eſt virtutibus, ſi à Chri-

ſto coronari velimus. Dei Mater apud S Brigittam Revel. . 3.

e. 4. ſimilem Deum dicit illi, qui venalem ante domum ſuam Deus Corona,

ter ig, propoſuerit Coronam auream, ſed virtutibus & bonis n eri- virtutibus
km“ tis emendam: Sic Illa loquitur: Deus ſimilis eſt illi, qui ſweſpen- obtinetur.
ſum dens auream coronam ante fores domus uæ clamat transeuntibus: H
,guiim⸗ Omni, cujuscung, Rtatus ſuerit, promereri boteſt coronam Rtam; & qui-
dvi is ng, nobilins veſtitus fuerit virtutibus, obtinebit Wlam. En, Dei
erei⸗ Bonitas infinita ſeſe in ſpeciem Coronæ poſuit, ut tantò effi⸗
unſe Cacius perſuadeat negotiatoribus terrenis, eéosque ad ſe alli-
Ciat, non quidem coronam auream, ſed auro meliorem, ſub
“ panis velo & ſpecie latentem: quæ eſt ipſe Deus, hoc uni-
, cum requirens ad ſuii conſecutionem, ut à peccatis mundati,
ten &D F‚irtutibus ornati, accedamus. Ego ſam coronatus Rex in Deè Chriſtus Co-
nn g tate meà, ait Chriſtus Lib. . Revel.c. a. interrog. 9. i’ principio, & 1 caa Chrt
en fine ſine; nec initium habet corona, nec finem, ſignificans poteſtatem tat decteta.
. Ji àà à&ε à* 2 meam,

D

1172 CoNciOO LXII. Philotheæ Euch. præmium

meam, quæ non habuit principium, nec habebit ſinem. Veriun ego

aliam coronam habui cuaſtoditam in me, quæ quidem corona ſum ego, ipſe

Deuse Hæc autem corona bpraparata fuit ei, qui maximam charitatem
hbaberet ad me; & hanc coronam, dulciſſima Mater mea, viciſti & tra-

viſté ad te cum juſtitiâ & charitate. Ita eſt; primæ debentur

Deiparæ, quæ & undequaque poſt Deum, puritate, imma-
culatâ, ſanctitate vitæ, & quovis alio elogii genere prima
fuit. Attamen Corona hæc Divina tam copioſa eſt, & Dei

tam liberalis & clementis, ut omnibus obvenire poſſit. Tu

Philothea eò te para, dum fideliter, devoteè, purâ conſcien-
tiâ, & perſeveranter in hujus Coronæ, V. Sacramenti, amo-
re, obſequio, cultu, dignâ ſumptione, laudum preconio,
adoratione, tui humiliatione, vivà fide, fiduciâ, rerum terre-
narum contemptu, vitæ tuæ ſtadium decurres, certabis, la-

in hac Salt vitl.

yAN, An
.

lr.

. 4

VCciIun,
ganprionem

Punficist,
Er moſenpe
emnarls
ohhen cuen
Chaiſtcum n⸗

Wrö, mMotvon,
te, Kommb
Uonor, llw u
”
Unts e, gui
Centnakettu

.

SMwnbus

borabis, conſecutura, in metàâ alterius vitæ, hanc æternæ euta tenen
beatitudinis Coronam, quæ Deus eſt, non jam ampliùs ſub horaxoc⸗
velo ſub ſpeciebus, ſed facie ad faciem videndus, amandus „ mm hand,
poſſidendus. Hinc ſtimulus maximus tibi ſit, te totam unbher,
mancipandi obſequio & amori hujus ſanctiſſimi Divinique iun Kert
Myſterii, pro humano poſſe: poteris autem, ſi velis: neque Kiilulcer
Deus ſinceræ voluntati deerit. ””M Minkel
Figura ex Ex- VI. In Vet. Teſtamento Deus ſuper Arcam, quæ typus lenmneönor
odi 2 .II. Co- g, figura erat SS. Euchariſtiæ, poni voluit Coronam auream: uln en
ſanta Ar ean. Et deaurabis eam auro mund:ſſimo intus & fori, facierq; ſuprà coronam iili ſe
P icheg20+ꝛm per cireuitum. Exod, 21. 1. Annon bene videri poſſit, melech
hanc coronam velut ſymbolum eſſe à Deo, vel in Deo pro- Eenhl Gn
Poſiti præmii, ad quod omnibus ſit reſpiciendum, fideliter inni,
certandum, perſeveranter pro illo currendum, ſtrenuè ac mon D
indefeſsè laborandum. Ad quod S. Petrus Cellenſis (Abbas üunel
Montomerii: Tirin.) ſuper Arcam coronam auream facimus Pik oleri
pPer circuitum, cùm propoſitâ mercede cœleſti „extra hanc W ,d

muhi qirærimus, nusquam evagamur ab eâ, nunquam men. q&

te excidimus : ſemper coronam auream ſuper caput geſta- iaiuh
mus, cum finem & Intentionem omnium noſtrorum, tam iunun

ope-

*

8

. „
96 Rep. ,D

H

4 *
iring ,
„ ie
aſti y .
n
leme

1
ee.

m.
mn

ElOen! oener
iU 1 D .

O0
“
renien.
DDeakente
00 enlkn .
1

ml ,
—
„ * 16
MBU
Nee,
”ñü

1
n N

* 1
ane a
lchee Al,

1
rten A .
Z, MNKR.

.N S
dedene. 4
CNNWE

. a * wed

„

. , 8
er , El

uitru

bene ſtat
Norſelin
iciendun
Tendun,*
msCel,
r mmend
cklel/
ne

ul

S==
=

Se
—

— =

1

=
=

H

Hlinc ſtimulus ſolidiſimæ dewotionis erga V. §. 1173

operum, quàm deſideriorum, Deum proponimus: & hoc

per circuitum, ut nulla pars animæ ſtudiorum bonorum

interruptionem admittat, nulla vitæ pars excurſum extra
Deum faciat. Per circuitum eſt corona aurea, cùm in con-
ſpectu tuo ſemper proponitur vita æterna, & omnes anfra-

Gus temporalis vitæ cogit intra metas æternæ vitæ. En

Philothea, quàm facil omnia hæc conferens in Deum Eu-

chariſticum, quem finem omnium tuorum, & animi & cor-

poris, motuum, operumque, proponas, & nullà non parte

vitæ, & omnibus tuis ſtudiis eò incumbas, ut ejus amor,
honor, cultus, uſus, & à te obſervetur ad amuſſim, & apud

alios pro viribus promoveatur: hoc enim verè & ſanctèe a-

mantis eſt, qui Deum omnibus vult eſſe communem.
O quanto affectu & ſtudio corona hæc à nobis ambienda,

quærenda, tenenda nec dimittenda eſt, diu noctuque, cùm
ſors & hora vocat. Sic currite, ut comprehendati I. Corint. g. 24.

Coronam hanc, & per illam gloriæ cœleſtis. Sc, ait S. Pau-

lus, notans per hanc vocem, rectitudinem, diligentiam, ce-

leritatem & perſeverantiam, in tam boni ſanctique operis
curſu & ſtudio, ac pro Coronâ non corruptibili, ſed incor-

ruptaâ, ſicut & Jeſus manet in æternum. Hebr. . 2za. Verum
6 tempora, 6 mores hominum corruptos, & à vivâ fide, ut e gul⸗ P
ita dicam, velut exules! O quaàm multi, ò quàm plures ſunt riſtiæ quàm
exiguus! &
*rerum terre-

1 22 .„’ Sl . „*
filiis Adæ, quibus ſertum mundi magis, quàm Corona Jeſi
arridet! volo dicere in præſenti; à quibus Chriſtus in V. S

Mundanis

in templo relinquitur, negligitur à defluentibus ad alia narum in-
mundi negotia, nugas, curas, tripudia, Iuſus, certamina, pro gens.

coronâ corruptibili, imò ſæœpè igneâ inferorum, peccatis,

hoc mundi amore & ſtudio commiſſis, debitâ & acquiſitàâ,

idque ut plurimùm multas inter & graves difficultates, re-

morſus, & torturas conſcientiæ, pericula vitæ, corporis &

animæ. Chriſtus proponit incorruptam coronam ſeipfum,

vitam offert, ſpondet: quô ſtudiô captatur? Pudet dicere.
Invitat amanter: Venite ml me omner: Matth. II. 25,. imô & mi-
H Ii ii ii i 3

natur,

1174 CoNcIO LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac & alt. vitd. E
Irreverentiæ hatur, terret: Vocavi, & renuiſtis: Proverb. I. 22. Nihil impetrat: R
in V. S. ſtamus otio lubentiùs, quàm vel Sacro ſolùm præcepto in- e⸗ ſe
„- tereſſe, velimus; ad Euchariſtiam SS. aut nullo, aut vix uno ſe
genu flectitur: Communio Paſchalis ægrè, & cum toœdio tileg
peragitur; in extremis, dum & ſub præcepto Divinoobli- a
gat, Viaticum, neceſſarium ad iter æternitatis, quandoque mn huic
incuriè omittitur obiter & metu mortis ſumitur: quid de Audgttelte
tali Chriſtiano cogites?! tam negligenti in præceptis: in ne- rne
cCefſſariis! in ſaluti ſuæ tam profuturis? Ne dicam de curſu uliennii
temerario & nefando ſacrilegæ Communionis indignæ, ſæ- n lelent

pe frequentis; ſi non in ipſo articulo mortis. Nihil movemur

celmum. bece

/11

bonis aliorum exemplis, quæ & ſæpè ridentur. Vel ſi bo. Wi⸗

tur de curâ & ſtudiis ſæculi & mundanorum, de neglectu

quam & mereri dignum & conveniens ſtudio & exercitio

na etiam deſideria piâque propoſita in nobis naſcantur, ea mmilmate
ſupprimimus. Detinent nos clamores mundi, reſpectůs hu- unnignen
mani, fallunt poma aurea velut Atalantam, de quâ Conc. 43. n.2. liſefi
nugæ mundanarum illecebrarum diſtrahunt. Hæcmundi Mumrobſe
ſtudia tam ferventia, uti dolet S. Hieron. Ep. 1I. ad Demetriadem ibis, nn

=
E

obliyiſee

Virg. ut in iis omnibus non ſatientur homines, cùm econtra
in virtute tantùm cœpifſe, ſufficiat. Conſiderare pudet, innmmores
quantus ſit fervor in ſæculo, quanta cura: divitiarum amor ein kii
inſatiabilis eſt: expleri neſcit cupido honorum: celerem ha- aillern
bituræ finem res ſine fine quæruntur. Nos divinam Sapi- eelikiüns
entiam, cœleſtes divitias, immortales honores, pigrâqua. unhngedn
dam diſſimulatione negligimus; adeo torpens, deſes, ſegnis, lefanei it
& velut emortuus eſt nobis animus, languens ad ſacra, ad IIlnmnd el
Spiritualia, ad ipſum Deum: cùm tamen in his verſetur ani- Alteinih
mæ noſtræ ſalus. Quæ quidem dicta univerſaliter intelligun- unmhachetde

ho
4 Orern N

virtutis, & ſalutis: hæc tamen Philothea, cum tœdio & nau- liſſrrln
ſeã temporalium, & turpium terrenorum, facilè ſibi appli- unguen
cabit, & inde ſcintillas excutiet, quibus excitetur magis ad cngre
amandum ad honorandum Deum ſuum Euchariſticum, à Eunldn
quòô coronam certè ſibi expectet incorruptam, æternam, Mmnn ke,

2 mm ü

Külree Flinc ſtimulus ſolidiſſimæ de votionis erga V. ð. rII75
1. W⸗ piarum actionum, bonorêmque operum circa V. Sacramen-
Dnm tum eſt. Vid. Mecæ Pani w cap. y. 4 fol. 9z. vel inter opera, d f. 404.
nhe. & alibi. Hinc verô, 6 Philothea, facilè intelliges & inferes Philotheæ
Ent, Kon expendesque, grave, durum S ſine miſericordiã fore Judi- Euchar. judex
no cium iis, qui cum Chriſto ſupremo extreméque Judice, extremus cle-
i. nunc in Euchariſtiâ equidem abſcondito, & per cancellos, mene ſ Kre.
Bhmg ſeu digitos, ut ajunt, patienter proſpiciente, tam irreveren“
ter & impiè agunt, neque juſtè pœnitent; tibi verò econtra

6 111
in Nernet
Uh ie WAN
een

Mim amabilem, mitiſſimum, & clementiſſimum, imò & am pliſſi-
e mum, inſpectante toto Orbe, remuneratorem fore Judicem
n extremum. Ecce enim »ruminemus parum, quæ ſapra Conc.
33. n. f. & 6. à f. 730. diximus de Sententiâ Electorum, horum-
que ampliſſima remuneratione propter opera miſericordiæ.
W Notemus, ſignemus verba: Hoſper eram nudus- in carcere &c.
,N Et: Mhi ſeciſta: Si Chriſtus adeo rata gratâque habet, ac re-
eE& muneratur obſequia & beneficia, imò & bonam voluntatem
nt. ie pauperibus, tanquam ſibimet collata, an juſtus judex & mi-
WEE. ſericors obliviſcetur ſuæ in Euchariſtiâ Perſonæ exhibitos
EUNEſinceros amores, reverentias, obſequia, devotiones cum hu-
G. militate, & quidquid Deo à nobis fieri poteſt, & debet! Mehè
miſen Feciſtise Poſſidete reenum, &c. Videri poſſit quandoque Chri-
wuIHHſtus Euchariſticus eſſe pauper, nudus, peregrinus, in templo
deſertus, neglectus, contemptus: Viſitäſtn me, cooperuzſtis me,
oN neque vos mei, ita abſconditi, puduit, tæduit: Laudo coram

.
00

S toto mundo, veſtrum amorem honoris mei zelum. Plura
wens“ meditemini vobiscum de Chriſto liberaliſſimo, poſſuntque
S 6

Wons, etiam pauperibus benefacta per bonam intentionem, offerri
in honorem Euchariſtiæ, in tanti Beneficii gratitudinem.
wruct e, Vid. inſuper Conc. 9. n. 6. ex Lorino & 7. aulero. Adde ſingularem
umm, gratiam, quam meretur Philothea Euchar. eſſe, cum S. Viati-
n i, cO. e vita migrare: ſicut econtra eo privari, in poœnam eſſe
ad Ccontemptui Sacramentorum. Vid. Index Ker. V. Viaticum
Sacramenta!: Sacerdot. ßMUVD

W
êͦãðRG
⸗

.
4 ð *
iimn

—.,..—
—..—

Exempla qux VII. Philotheam, & Animam SS. Euchariſtiæ vel devo-
imitemur. tam, vel devovendam & deſponſandam, meritèò excitent &

confirment ſancta & ſanctorum exempla, quæ imitemur: &
hoc eò faciliũùs & ſuaviòs, ſi veram fidem circa hoc SS. My-
ſterium, & in hoc præſentem Deum noſtrum, Redempto.
rem, Creatorem, Judicem ſupremum, omniſcium, glorifi-

catorem, in nobis ceu lampadem alamus: hæc enim identi-
dem fovenda eſt. Admirandus in hoc genere eſt S. Fran-
§. Borgias ciſcus Borgias e Duce Gandiæ, Societatis jeſu, & tertius hu-

V. Sacramen- jus Generalis, verè à Deo doctus, quasvis res & Divinas &
mundanas, ſuo, quò merentur, æſtimare & habere pretio,

ti admiran-

dus cultor. contemptis omnibus ex *½quo mundanis, quantum illi pre-

tium fuit Vener. Sacramenti! De eo Breviarium Rom. Jo.

COétob. Lect, 6. Nunquam à Sacrificando abſtinuit e, Di.

Vinmw, qué æſtuabat, ardor ejus vultu & Hoſtiam offerentu, aut concio-
nanti, interdum radiante, Sanbtiſſimum Chriſti Corpus in Euchariſtid
latens, ubi aſſer varetur, inſtindtu cœleſti ſentiebat. Plura in eodem
Sancto viro, circa SS. Euchariſtiam, admiranda, vid. en eus
ità ex Italico editâ german. 1671. Conſtantiæ, cap. 2z. ubi &:
Eum in ſæculo adhue ſolitum fuiſſe, pietate avità Majorum
ſuorum, per plateas comitari devotè V. Sacramentum, quo-

ties ad ægros deferebatur: & cùm ad hoc ſolitum campan?

daretur ſignum, eum perſœpè, in venatione, etiam tribus
horis Gandia abſentem, ſignum illud campanæ audiviſſe;

nemine ſuorum, à ſe propterea monitorum, audiente. Idem

Sanctus Borgias, quoties à negotiis ſe publicis eripere, par-

témque demere poſſet, Romæ & ceteris in CG ollegiis Societa-

tis imminentem Aræ Gellulam, aliamve ſedem vicinam fre-
quenter adibat, & ubi non extabat, extrui curabat. Plura
in hoc aliorum Sanctorum exempla adducit Jo. Bapt. Saint.
Jure de Cognit. & Amore Chriſti I. 3. p. 1. c.10. ſecét. 20. 4 f. S4: Uti
de S. Xaverio, S. Mathilde Regin,
Matre: & aliis perſonis devotis, quorum omnium is ſenſus

eſt, & ſemper fuit: quantum potes, lantum aude- &c. Laudabile

nzé Cowcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac Syalt. vita.
nmo oni

ahn

Ottonis M. Imperat.
tini8

nrimisCelck
oliie

= S
—,—

mie cs

—
= ☚n

Stoph te,

— —
=

1

n lhee
onteeh,

—

Aa Ee

Uinnn

nC.

Nennsbelarm
.

Gnkhred

ößlencicamn
Ultkettam:

Demn (oavemn

Kilbecei⸗

Merarer im

Iawbceremn;
ncdeee:;

1

Iäügnmncke,
ſeranm, ſe
ſelitzagd⸗

o ſncorun

un, Cvod e

g. ken
tidte
im, huunn
1 incn

er

Corein

Aluti
den
tſien⸗

1

ba
— 3

cherigtn
Wariiten
U

„ *
maorteg as
WEU

1

Wouhlch Dä
NeK

1
Neeſſenp,, .
IIR
vellge

e3
e gepero ReNe
Rl Kee ll
„

cris operarer, inveni omnia contraria, id eſt, vilia, & ſordida,

ut vix auderem in tali loco & cum tali apparatu divina my-
ſteria celebrare: aſſeritque Bellarminus, id lacrymis uberri-

1
ee

6

Ae .*

1,, 0,
arcrſon,
ſ. ,

ns

=ä

4
D

— —

1
.
V.
1
15

—

„.1
1 ,1
Oto N

,,K⸗

ℳ

.
7

S=

4

S=

3

4
4
4

num Dominantium illic degentem, deſertum videret: Prin-
u cipum domos & atria aulicis magnatum umbris referta eſſe.
E-zrxpertus Bellarminus Cardin. Ego, inquit, de Gemitu Columbæ Gemitus de-

.

D E

HMinc ſlimulus ſolidiſſimæ devotionis erga V. ꝓXS. 1177

imprimis deſiderium illud Magiſtri ac Doctoris oannis Avi- Votum Joan-
læ, zeloſiſſimi & Apoſtolici Concionatoris in Andaluſia Hi- nis Avil)z-
ſpaniæ (cujus diſcipulus P. Joannes Ramirez Soc. J. de quô Feneſtræ ad
Chriſtoph. de Vegâ, ejusd. Soc. de Confeſſ. p. 1. c. 6.) talem V. S.

ſitum ſui domicilũ optantis, ut per feneſtram V. Sacramen-

tum conſpicere liceret. Econtra deteſtandum & execran-Summè inde-
dum ducebat, vitæ ſanctimoniâ celebris P. jacobus Aluarez cens, Templa

TI & n & Pomi. & Euchari-
de Paz (de quò ſuprà Conc. po. n. 9.) dum ſacras ædes & Domi Kiam aclerta

L. 2. c. . adf. f. 604. cum aliquando ex itinere apud Epiſcopum ſuper Bellar-

nobilem & prædivitem hoſpitarer, vidi aulam vaſis argen- mini Card.

teis ſplendidam, & menſam omni genere præſtantium cibo
rum refertam: mappas quoque & reliqua omnia nitida &

odorem ſuavem ſpirantia. Sed cùm die ſequente ſummo

manè ad Eccleſiam, Palatio contiguam, deſcendiſſem, ut ſa-

mis dignum eſſe, ut tales videantur, non credere, Majeſta-
tem Domini eſſe præſentem. Plura zbidem: Vid. Conc. 6o. num. g.
Rectiùs ergo, 6 anima verè Catholica, imitaris exempla me-

llora ſanctorum proborumque, in ampliſſimum præmium
tuum, quod ſpondet æterna Sapientia iis verbis: Proverb. S.
234. 3. & 36. Beatus homo, qui audit me, E& qui vigilat ad fores meas
quotidie, & obſervat ad poſter oſtii meis Lui me invenerit, inveniet
vitam, & hauriet ſalutenz à Domino.

DQui autem in me peccaverit,

ledet animam ſuam. Omnes, qui me oderunt, diligant mortem. Per
Fore Cornelius Jjanſenius Ep. Gandenſis, nobilis Interpres, &
alii, Oſtia Eccleſiæ & Portas Templi intelligunt, in quòôV er-
bum Patris & Sapientia æterna corporaliter requieſcit: &
favet huic Sententiæ, quod proximè conſequitur: Sapientia
adificavit Eibi domum, miſcuit vinum, ρ poſitit menſam; Proverb. 9. 3

Kk kk kK k

Eu-

R

lechtl de Jud. eætr.

1178 CoNcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac Galt. vit/
Euchariſticam ſcilicet. V. Engelgr. Cæl. Emp. Odt. Corp. Chr. F. 2. AII

Zacharias
Cerdo, de no-
Ete viſitans
Templum &

9 △

dere, valvis ipſis ſpontè ſe aperientibus ingredienti, clauden-

ante fin. Et hoc egit Zacharias Conſtantinopolitanus cerdo,
qui, ut Raderus in Virid. S. refert, ſingulis noctibus SS. Eu-

chariſtiam veneraturus, S. Sophiæ ædem cùm adiret, viſus
eſt ab alio etiam Viro pio, Joanne, (cujus utriusque memo-
riam Græci recolunt die 17. Novembr.) qui tum ad ædis val.

vas pervigil, & ipſe orabat, magnâ circumfuſus luce acce-

tibusque, egreſſo, poſt factam, ad principem Aram, oratio-
nem. Joannes Nadaſi & Z. Anno Joannis Iz. Nov. f. 2g5. Ge. Sengel.

Ova Paſch. Emblem. ab.n um. 2. Barry, Solit. Hagioph. die j. Diſſ. 2. f. 257.

VIII. Supereſſet, docere praxin, modum, actiones, &
opera, quibus deſerviendum Deo Euchariſtico: Docebit
hujus ipſius fides firma, & amor ſincerus, qui ingenioſus & -

liberalis eſt; ſi verè inibi latere, & eſſe credis, uti reveraà eſt,
eumque præſentem Deum & hominem revereris & amas.
Praxis inſinuata quædam circa S. Communionem ſap. Cone.

9. n. Io. Erit & praxis bona, exercitatio eorum, quæ præſcri-

bunt (etſi ſub nullo peccato) leges Confraternitatum VYener. sa-

cramenti, & Ejus Aorationis perpetuæ, quæ ut ſtudioſius fiant,

Adtus virtu-

adjectæ funt quædam gratiæ & Indulgentiæ: Et in talibus
exercitiis frequens erit occaſio piorum affeétuum & actu⸗

tum circaV. S. um variæ virtutis, ut: fidei firmiſſimæ, captivando omnem in-

Fidei, Spei.

telleétum in ejus obſequium ita ut etiam mortem oppetas, ſi o-
pus, pro hac veritate tanti hujus Myſterii. Sei: cum in
V. Sacramento habeas ipſam Dei bonitatem & miſericordiam
infinitam, eàmque tibi paratam, & potentem, ac ſcientem

opitulari: habes Sanguinem pro te effuſum & merita Chri-

Charitatis:
Contritionis.

Keligionis.

ſti, quæ infiniti preti, pro te apud æternum Patrem pero-

rent efficaciter. Actus Charitati Dei tui, infinito amore di-
ni, quem amorem & conteſteris firmiſſimo propoſito, ob-
ſervandi omnia ejus præcepta, nullam deliberatè admitten-
di offenſam; mori potius millies, ut velis. Actus Keligiond:
cultús latriæ, adorationis, & humiliationis profundiſſimæ:

ceu

us Moitnis

==
Se

4
——

—-
=

I

K

—

Dens t
CMhulni,

cpnſer hoc)

hudce, &

wahente:

ſaiheedens
entim Ki⸗

3

Uici oacun

ſfenn em .

Honm popolton

ere nato
fni. Ann.
nmohte
Mwrenne
fit, on
1e do⸗

==
=S,

.
Hie

=

Eptrikertin

E

nd morten!
fetcam, ut

eaedenn.

nr

ſe chn
uasleſeint

4 ceytt⸗
obſeen
lkn 5
liede
lute ten

=
S

=
—=

P

—
S
E

=
=

—=

=⸗ “

4

He s An
öe

enn de

1
Nemn 1
8 1

ceeeeneeee
Oroſtenet
Relſeſ, -
UIHAS

/ l9
7 . , ℳ

Ar .

ufuen

gueitH

. 1
antetp' NIN
Ulgene

2 “

—
/ R
NE, α
7 1 4

ten, 9
Lem H

Nentenn,

pus, Doctor eruditiſſimus, Eccleſiæ Columna) huic, inquam
filia fuit, thoro, ut dictum, legitimo ante Epiſcopatum na-g%“nſo, mox

S

Hr Hinc Kümulus ſoliliſimæ devotionis erga V. F. 179

ceu quia Deus tuus eſt, reſpectu cujus terra, & einu, & nihil
es. CGratitudins, gratiarum actionis, pro tam immenſo be-
neficio per hoc Myſterium homini præſtito, à Deo, ſeſe eti- Gratiar.
am ad hasce, & ſub hasce Species Sacramentales ſubmitten- actionis. &c.
te, & manente wa. ad conſummationem ſæculi, ſolo tui amorez

cùm ipſe Deus tui non egeat. Juxta & Confaſionis tui, ob ne-
gligentiam & ingratitudinem; bumilitati, ob indignitatem.

Adus Deſiderii & Intentionis promovendæ gloriæ Dei Eu-

chariſtici quacunque ratione, at in omnibus & ab omnibus bo-
norificetur Deus per Jeſum Chriſtum“ I. Petri z. II. Renovatio bo-
norum propoſitorum & votorum. Reſignatio & oblatio tui
in omnem Dei voluntatem: Domine, quid me vis facere? Ad. 9. 6.

M Et hi ſimilésque Actus non ſolùm ſpeculativi ſint, ſed & pra- HD
QRici, ac de ſe efficaces, quique opere remonſtrentur, cùm oc-

caſio fert. Verbo denique: volo Philotheam Euchariſticam,

& me cum ipſa, immori in amore & obſequio Vener. Sacra-
mus menti. Tebe Jeſu vivam, tibi moriar. S. Hilario in Aquitaniâ no-

bili genere nato (qui primùm in Matrimonio quaſi Monachi vitam S. Hilarius
egit; Breviar. Rom. 13. Januarij, Lect. g. ſanctam fſcil. & inculpa- filiam ſuam

tam: deitr 01 s virtutes Pictavorum iſco- mirabiliter
m; dein propter ſingulares virtutes Pictavorum Epiſc deſponſatku-

chariſtico

ta. Huic, ne fortè jacturam Angelicæ Caſtitatis, quam ille ad cœlum
ſemper à Baptismo mirè ſuſpexerat, filia faceret, precocem evocatam &
omnino mortem ſuis à Deo precibus impetravit, vitàmque mortuam in-

ſempiternam, ut ait Petrus Ribaden. 13. Jan, in f. Res autem ter Angeli-

ita acta fuerat. Religioſiſſimus Pater promiſerat filiæ Spon-um Cantum.
ſum ſole clariorem, Chriſtum ſcil. ad cuſus immaculatas

nuptias ſeſe interim optimè pararet, abjeétis mundi vani-
tatibus, & evitando, quidquid caſtam Virginem dedeceret.
Eilia Patri obſecuta, ita indfammabatur amore erga promiſ-
ſum cœleſtem Sponſum, ut moræ vix patiens, identidem =
interpellaret Patrem, quandonam optata adforet hora. Ubi
S. Pontifici tempus adeſſe videbatur, horam filiæ denomi-
Kk kKkK kK Kk 2

nat,

.

1180 Coxcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hae Galt. vitä.
nat, ad quam parata eſſet. Pontificalibus itaque indutus,

Sacrificium Miſſæ peragit, evocatque ad Altare filiam, cui
porrigit S. Hoſtiam ſumendam, cum bonâ & brevi adhorta-
tione: En filia mea, Sponſum Animæ tuæ, & tui amantem,

quem & tu amas ac concupiſcis: Accipe eum ergo, & ego
vos, conjungo ita, ut in æternum inter vos divortium non

fiat. Sicque Virgo, amore Dei tota accenſa, Chriſtum Spon-

ſum ſuum in V. S. è& manibus Epiſcopalibus ſui parentis, ac-

cipit, audito interim Concentu Angelico ſuaviſſimè modu-
lantium: Gloria in excelſis Deo- & paulèò pòſt: Veni Sonſa Chriſti,

. accipe coronam, quam tihe Dominns præparavit in æternum. BDum
interea feliciſſima hæc Sponſa, in præſentià omnium ſummeé

admirantium, vitam & animam benedictam, in manus fſui .
eneclam
(lerbom
V, C.
e.
Ulonn

Sponſi conſignaret, ad cœlum evolans, ſponſoque ſuo æter-

nùm fruitura. Procop. Capuc. Ruchar. Diſé. 1I6. fine. Votis ſaltem,

& piis deſideriis tu, Philothea, hanc Chriſti Sponſam proſe-
quere: interim verò & ipſam ferventi zelo imitare, intenſis
amoribus Chriſti Euchariſtici, in finem usque: Quantum poter,
tantum aude; quia major omni laude; nec laudare ſußßets. ”. Thom.
S. Franciſco Saleſio, hujus Seculi expirantis ſanctiſſimo Epi-
ſcopo Genevenſi, ſolenne fuit: Vivat ſeſus. De ejus amore
erga Deum, in tàâ cap. 27. mihi à f. z6. Sit ſolenne tibi, Philo-

thea, in omnem vitam, cogitatione, verbo & opere: Lauäeturn

fſantiſſimum Sacramentum Jeſus Dei & Mariæ filius, pro me in

Cruce mortuus: futurus noſtrum præmium: Amen: Addo

huc perconvenientem S. Franciſci X averii Deum amantis af-
fectum: O Deus, ego amo ter nec amo te, at ſal ver me. aut quia non
amantes te æterno puni iene. Tu, tu, mi Yeſu totum me amplexus e in
Cruce. Tuliſti Clavor, Lanceam, multàmque ignominiam: Iname-
ros dolore, ſudores & angore, ac mortem: Et hac propter, ac pro me
peccatore. Cur igitur non amem te, O Jeſu amantiſſime 5 Non at in
cæœlo ſalver me, aut ne æternum damnes me- nec præmii ullius ſye. Sed
lſicut tu amäſti me, ſic amo, & amahbo ter Solum quia Kex meus es,
flum quia Dens æa. O Philothea, & Anima mea, his & iui⸗

gacoee fe⸗

ere; le
rhores in

4

I eblane
(nm Wene

atkors

fLuroolt
lunf lilen

ir.I Aen

N

4 Clen

mn lun

onnnen

ln ſun

Concio

cemun
Ummbi

Ueritade⸗

SZZ
—

bus ex Xcorde affectibus Ribus & Chriſti amoribus asſueſce, indormi,
immorere; & ſecura expectabis extremum Judicem.

W!1 in
3 l 1
Aà m

ilktmi.

de Nanmen
W orn

5 4 14 .
on üſck
MUWÿ⁵c„i

ii

diint

. E
een ee
CKlalyllhll

Salutis medium, quô docearis, fugere a ventura iIra, n,

ſt 4 4 y
it r⸗
elo dimiu⸗

unn⸗

uns ,

1 . .

küf

o hhaͤ 6 vete
f iet s .

Der,

1,

“

i
nan

ðZ Vid. Authores in tribus præviis Concionibus citati. Tho-

tiſſimd omnibus, etiam ſublimioribus & Regi Herodi,

Hin (iönulus ſe lilif . mæ Le Lotioni⸗ erga V. §. 1181

Author es.

mas Le Blanc, in Pſal. 20. 2. art. 3. 4à f. 30u. Chriſti & Chriſtus

Corona. Wencesl. Schwertter. S. J. Micæ Pan. Cæl. Cap. y. &

LL. citt. Flor. Schilling. Fer. V. Cæn. D. Conc. 2. à f. 137. Ant.
D'Auroult. Catechiſ. Hiſtor. C. y. de Euch. Tit. 9. & Io. item de
Sacrif. Miſſe Tit. 25. &G26. Caſp. Knittel S. J. Conc. Acad. Do-
min. III. Advent. à fol. z. Intereſſe in rebus Spirit.

eak un an ar arr us uu urr am aer aun

CoxNclo LXIII.
id. etiam
eſt Verbum Dei, auditu neceſſlarium. Hujus Ar- tio 6Ga.
H dor, ad Cœlum; neglectus, ad infernum via &
HW occaſio. IIIud Prædsſtinationis: Hoc Reproba-
tionis ſignum eſt, ex ſoann. g. 17. Qui éx Deo Domin. Peſt.
eſt, verba Dei audit Fropterea vos non suditis,

guia ex Deo non eſtis.

Vox Clamantis in deſerto-
mini. Joann. 1.23.

Dirteu⸗ viam De. Dom. 2. Ad-

ventus.

Joannem Baptiſtam & Eremicolam „ Præconem & §S. joannes
Concionatorem fuiſſe, & quidem ſolenniſſimum, ver. Bapt. Præco
bo & effectu efficaciſſimum, extraordinarium, ad hoc- emin entiſfi⸗
ce munus altum à Deo ſingulariter electum, Forc mus.
0-
cutum veritatem, pro quà & vitam denique poſuit Marci 6.

apertiſſima ſunt teſtimonia SS. Evangeliſtarum. Vox Cla-
Kk kk Kk K 3 man-

tate & mundi contemptu, ſed & in Zelo, libertate, & ar-
dore prædicandi, quéô uterque multos Iſraëlitas ad pœni-

S

1I82 CoNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœlum:
mantis in deſerto: ex vaticinio S. Iſaiæ de eodem, Cap. 40. Uln, Mun
v. 3. Et quid hæc Vox clamat: quid eloquitur! quid tam Nnn Ainl
ferventer & continuè concionatur! Dirigite viam Domini ut n n,
ſeſe omnes ad venturum Chriſtum parent. Venturam am SUaura
Judicis extremi, quam multis hoc libro deſcripſimus, de- Aurui,
nuntiat, quam fugere docet, hortatur, jubet, pornitentiam, Cunaf
& quidem fructus dignos pœnitentiæ agere, vehementer . ne
inculcat, acriterque monet omnis generis, conditionis, ſta. tuml ⸗
—imilis tůúsque homines; idque in ſpiritu & virtute Eliæ, huic ſimilis imumen
5. EliZz. non tantùm in Vitæ auſteritate, actâ in Eremo, in pauper- mMum ihe

Uhhennch l
(ypen 1uone

tentiam & Deum, Chriſtmque convertit. De S. Elid Eccl. ygicle dek
75. I. Serrexit Elias quaſi ignns, & verbum ipfiuns quaſi facula arde. lilbaliendi
bat, & urebat Vid. Cernel. hic. de S. Ioanne Chriſtus: UMeeratlu. Morlum
cerna ardens & lucens, Joann. y. 327. ſCil. eximia & ſingularis, quæ tſerlieusn
lumine à Chriſto accepto, in ſe Dei cognitione & amore ar- MHrnum dl-
debat, aliis verè exemplo ſanctitatis & fervore prædicatio- N titn
nis lucebat. Joannem enim miſit Deus poſt longum, per Ulen nti
plura ſæcula, Prophetarum ſilentium, quaſi cœleſtem Pro- Haknaol
phetam, qui tenebras ignorantiæ judæorum, velut lucerna Wenteeleti
illuminaret, eisque veram lucem, erat lux vera &. Noann.I. 9. 1 Mettluin
Chriſtum Dominum oſtenderet. Cornel. hic.) In ſpiritu & virtu- Cn Kilul
te Eliæ, ait S. Ambroſ. güia ſcil. Eliæs & virtutem magnam habuit, ten li
& gratiam, ut ad fidem animoy populorum à perfadia retorqueret. Hic iitzne De
Spiritus, hæc virtus S. Joanni fuit. Erat Joannes in deſerto pre. Ooll tnne
dicans Baptiſmum banitentiæ, id eſt excitando homines ad pc- Enidd Nen
nitentiam. Egrediebatur ag eum omnis Nudeæ regio, E& Teroſohmi. NN
c en: Verſi, Marc. I. V. 4. & z. En quantus huic Concionatori Uliten is
hominum accurſus fuit! Frequens Concio, boni Oratorisindicium kprinbrn
V. Drexef. Zo- V juxta S. Chryſoſt. quæ Sanctiſſimi hujus Oratoris dicen. Nte gi
V. Drexel. Zo- di materia fuerit, exprimit & Matth 3v. v. Et licet mamz,
diac. Signo6. D Primtt . Matthens c. 3. à v. . Wenita,

S. 2. Manein. Tam potenter, efficacitérque vitia taxaret, libenter tamen lur de
znender fol. audiehatur, quod dei pſo Herode teſtatur S. Marcus c. 6. v. 20. , nüi
MMeoro⸗

„„ l 4
A.
. el ,er!
PE
4
Inn btern. No
1 lrend 3
Gen
1. .
e. 7
Lel M
05 WaALAN D
0 .
are —
vel. 1.
. E
13n
E I
9 i⸗
a

„

4 v!

“

rius neglehus ad infernum via & occaſio.

1183
Hroder, inquiens, metuebat Joannem, (imbellem, & verbo po-
tentem: Non licet tibi habere uxorem fratri tus v. 15.) ſeiens eum
viram juſtum & ſanötum, cuſtodiebat eum, & audito eo multa ſacie-

bat, & libenter eum audiebat. Et S. Beda Venerab. Tzmebat enim
Herodias, ait, ne Herodez ad increpationem Zoannis aliquando reſipiſ-

ceret, & nuaptias ſol veret, & Herodiadem Fratri Philippo oblatam re-

Ritueret. En præœædicatorem quantum, magnanimum, imper-
territum! Vox clamanti & præcdicantis in deſerto. En fervo-

rem innumerorum hominum, ad eum in deſertum conflu-
entium; idque ut ſuæ, eum audiendo, ejusque monitis ob-
temperando, ſaluti confulerent, iram vindictàmque Dei ef-
fugerent! Ergone tanta & tanti momenti res eſt Verbum
Dei, ejusque debita auditio? lta omninè vel maxime, adeo
ut ejus audiendi Zelus, fervor, ardor & ſtudium quamplu-

rimis ad cœlum via ſit, & occaſio; ſignum Prædeſtinationu; &

vice verſà ejus neglectus, contemptus, vilipenſio, tædium,

ad infernum ducat, ſigmim Reprobationi. Quod hodie, aſſi-

ſtente Spiritu ſancto, & veſtrâ patientiâ, oſtendendum, in

eum finem, ut in nobis accendamus Zelum audiendi Verbi
Dei, adeo ad noſtram ſalutem æternam utilis & proficui,

imò perneceſſarii. l VMUU:
II. Inter alia innumera Prædicationis & Verbi Divini En- Verbum Dei,
commia, & illud eſt in rem præſentem, quòèd dicatur, & ve- Verbum ſa-
1??Su ſit Verbum Saluti. Ita Paulus prædicans Astor. 13. 26. aite qui lutis: ad vi-
in vobi timent Deum, vobis verbum ſaluti hujus miſſum eſt. Nem- n S e X
agie pe, Deum timentibus, vel timere & ſuam ſalutem ſincerè dand. redu
nis Volentibus »Verbum Dei debitè, reverenter, & obſequenter
GE, auditum, ad hanc via eſt, & efficax medium: Verbum Salutis,
e non item iis, qui illud negligunt, repellunt, contemnunt.
knele Ita primum citato Adtor. 13. apertè notatur & probatur de ju-
NNHWα deæis, de quibus verſ. 44. & duob. ſequ. SRegquenti Sabbato penè
uivenn univerſa civitas Antiochia biſidiæ „ convenit audire verbum Des
. 4 Paulo Barnabâ: Videntes autem turbas NJudaks, repleti ſant
Lelo, invidiâ, & indignatione, & contradicebant hu, quæ Rue.
H 9 di-

„oE!
ruei

Punmg

f. 0
tet, M.

4

5 L èMMl

nS4 CoxciO LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cæœlum:

lo dicelantær, blasphemantee. Tunc conſtanter Paulus & Barnabas JG.
werant: Vobi oportebat primàm loquè verbum Dei; ſed quoniam re.
ellitis illud, & indignos vos judieati, & judicando facitis, «terne
vitæ; ecce convertimur ad gentes: En vitâà indignum æter-

nâ, & cœlô, qui repellit verbum Dei: cùm illud ritè a

ſum, ſit verbum ſaluti & vitæy ſeu ad ſalutem & vitam
ducens. Vnde S. Thomas, cit. 4 &. Thomd de Villä novdi,
min. SNexag. aſſerit Innumeras utilitates facit Verbum Dei in
nam frænat eam à peccatis, vivificat, illuminat, ſanat, fœcundat, emo
lit, & totius boni capacem facit. Fcontra: Nullum adeo certum per-

ditionis ſig numut non libenter audire verbum Dei, ai tS. Gre g. be „. 21. a en

in Eang. Calamat. in Sent. En tonitru! en diſpendium falutis
& quidem æternæ! En Verbum Dei verbum ſalutis, ve
LVita »animam vivificans Exech. 37. Viſio admiranda ret
cum S. Propheta vidit oſſa aridz & ſiecca vehementer nimis,
dio campi, reviviſcentia: Ingreſſus eſt in ea oſſa Siritus, & .
rantt ſteteruntque ſuper pedes ſuos Exercitus grandis nimis valde.
ibid. v. 1o. De quo cit. c. 32. & ſuprà Conc. z. n. y. Ergorevixérehæc

Figura &£ 1y-
pus Olla ari-
da reviviſcen-
tia. Ezech. 37.

oſſa arida & ſicca? Exercitus grandir nimis valds?? & unde!: qua

.

AI mort.
“
Aul ere
jj ditu int!

Peleccatln,
nes Ketibit

CNNN

—

en El
and Lio

Wnölonteni⸗

„ WMinn in

Ierlenottuos

1

Unind, in r

1

Aationen &
lpeccatore

entis ann

virtute? cujus tam admirandàâ vi? Verbo Dei, Ita S. Textus: ubilnmii,

Oſſa arida, audite Eerbum Domini. Et ad illud faötus eſt ſonitnz,
ecce commotio, & c. Adeo Verbum Domin: efficax oſſa hæc arida

penetravit intimè, eisque ſpiritum & vitam indidit. Figu-
Peccatum eſt ra hæc eſt. Nemo parum expertus in SS. Scripturis eſt, qui
mors animæ. neſciat, hominem peccato mori; peccatum mortem eſſe ani-
mæ: clariſſimi Scripturæ Textus; unde peccatum mortale,

mortiferúmque dicitur. Sic Exech. 15. v. 4. & 20. Anima que
Peccaverit, ipſa morietur“ ſicut enim anima eſt vita corporis, ita
amittens anima, rectè mori dicitur. Anima, id eſt, homo,
qui peccaverit, ipſe morietur, morte tum temporali, tum ſpiri.
tali, & æternâ. Quid eſt er go peccatum!? Eſt mors animæ

immortalis: eſt ergo mors viva, mors æterna, quia eſt mors

animæ ſemper viventis & æternæ; ejus ergo mors immor-

talis R luleſ,

. anonien

Dünhernkn
Uedimn kefniit

—,
=
=
—
=6☛
S=
=
—

—

OWDUGèGU

ulnit Pijiu negledus ad infernum via G'occaſio. « 1185
znka talis eſt peccatum. 2 dulti, ait S. Auguſt. tr. 3. in poc. tosn. 9. in
m Ds, corporibis vivi animas mortuas portare naoſeuntur. Cornel. hic. Sich
Gdience S. Joanhes ſcribit Epiſcopo Sardenſi: &io opera tua; quia nomen
nnin baber, quod vivas, & mortuunz &. Apocal. 3. I. Fuit ergo hic in ſtatu
omhs peccati mort. coram Deo mortuus: La Alcavar. Nam;, ut ait Vita anime
ment,. S. Auguſt. & ex eo S. Iſidorus, L. I. de dummo Bono: Eita corpori Deus.
eI azima; vita animæ Dens“ & ſicut corpus mortaum eſt ſine anima, ita
anima mortua eſt ſine Deo. Cornel. hoc L. & in 1. ad Timoth. s. 6. ubi de
iut aee Viduä: Quac in delicins eſt vivens licet corpor e, ſpiritu tamen
lus, mortua eſt. Ergo, cum in gravis peccati ſtatu conſiſtis, mor-
sDeiY tuus es quoad animam: Apprehende ingemiſce. Ergo non
R exercitus tantum, ſed ſæpè tota Provincia, totum regnum,
i elm if conſtitutum in infidelitate, in hæreli, in gravibus peccatis,
inter ſic mortuos ſunt: in peccatis inveterati oſſa arida &
ſicca nimis, in quibus omnis Spiritus Dei exaruit, omnis
e nt gatia, omnis cura ſalutis, omnis conatus ad melioris vitæ
zi emendationem & fugam peccatorum: Putasne, vivent oſſa iſta?“ pPeccato mor-
hi tanti peccatores recipient vitam gratiæ Certè nullà hu-tui, Verbo
mand potentia aut virtute naturali, Divinã tamen (Peccatores Dei redeunt
ni a olſtinati & indurati in peccati quaſi miraculo ſalvantur, ait S. Tho. ad vitam gra-
erd⸗ Nib de Villà novâ, Serm. in fer. 6. Dom. Septuag. Saprà C. 42. n. 3. habet i n .
GINE. Deus in ſuæ infinitæ miſericordiæ theſauris inter alia efficax 8 . , S
Wefn medium, reſuſcitandi hosce mortuos; nempe Verbum ſu- . N.
rum“ um, Verbum Deie Oſſa arida (Peccatores) audite verbum Bomini.

* 111
nio dN1

3 2

n Per oſſa hæc arida, ait Cornel. in cit. Ezech. 32. 2. intelligit pec-
uummos Catores, qui per peccatum perdiderunt animam & vitam, id
eamm eſt, gratiam Dei; hi per præœdicationem Verbi Dei conver-
ueEu tuntur, & à peccato reſurgunt: hinc in peccatoris corde fit
mdii commotio & ſtrepitus affectuum inter ſe colluctantium,

e dum convertitur: hinc in peccatores intromittitur ſpiritus
uliI gratiæ, ut reſipiſcant, juſtificentur, & Deo vivant. Econtra
nenen, nihil mirum, in umbrâ & pulvere mortis permanere pecca-
nm i torem, ſi verbum Dei non audiat.
dre; Mechtl de Jud. extr. L. 1 11 11 1 III. In-

verſus.

II86 CoxNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœlum:
III. Ingens vis hic fuerit Verbi Domini, ad quod ita re.

vixerunt ofſa hæc arida, quæ illud adeo intimè penetrave-
rit, intromiſſo in eos ſpiritu & vitäů. Hæc figura, hic typus
eſt peccatorum, qui Verbi Dei efficaciâ in hoc mundo ad vi-

tam gratiæ, in alterâ ad vitam gloriæ, mortui antè in pecca-
tis, revocantur & reducuntur, hoc Dei Verbo inolina ipfius

animæ penetrante: ut de eodem intelligi poſſit, quod 8. Pau-
lus de Verbo Dei incarnato, & Filio Dei, ut paſſim Patres ex-

ponunt, prædicat ad Hebr. z. I2. Vivus eſt ſermo Dei & effcax, G&
penetrabilior ommni gladio ancipiti & acuto, profundiſſimè „& 0-

mnia penetrans, cor etiam duriſſimum & ſaxeum, & pertin-

gens nsq, ad diviſtonem animæ ac ſpiritüs, compagum Jucq;, ac medulla-
rum. Adeo Verbum Dei ſæœpè compungit, & penetrat to-
tum hominem, ac peccatorem obduratum, vi reluctantem,
ut ſæpè convertatur, cùm minimè putat, & quaſi inſenſibili.

ter, uti gladius primitùs penetrans, & cuùm non cogitat, aut

non vult converti, idque quandoque unico verbo prædica.
tionis, Sententiæ S. Scripturæ: ut quamplurima exempla

Babylas mi- teſtantur. Hæc inter ſit illud, quod ex S. Sophronio, Prate
mus & ma-
Lus ad Ver-
dum Dei:
Pænitenktiam
ggite: cum
duabus con-

Jas quidam, Tharſi Ciliciæ, mimus profeſſione, & magus, vir

cum aliis nefariè transige bat.

cubinis con- ſiam, auditoque Evangelio, quod ad pœnitentiam hortatur:
Pænitentiam agite; appropinquavit enim regnum Cæloram ( ſunt

ipfiſſima verba noſtri eminentiſſimi Prædicatoris 8. oannis

Boaptiſtæ initio laudati, Mazth. 3. 2.) ita compunétus eſt, ut re-

dierit domum, & ſuis Concubinis, Cometæ & Nicoſæ: quò,

inquit, amore, quàm æquabili utramque complexus ſim,
ſat ſuperꝗque animadvertiſtis. Jam mitatus, aliud de rebus

meis cogor ſtatuere: quæcunque labore conſecutus ſum,
per me licet (jam Monachus fio) accipite. Illæ oratione hu-
jus permotæ, reſponderunt cum lacrymis: Et nos in ſagitii

Spirit. c. 22. refert Dauroultius Cat. hiſtor. c. 3. tit. 7.n. 6. Baby-

flagitioſifſimus duas concubinas tenebat. Multa pro doe-
monis arbitrio, quéô utebatur familiariter, ſive cum eo, ſive
Ingreſſus quodam die Ecele-

lt
uheleh eio⸗
CDut, Hune
Slititus i⸗
um, Ecle
ſſgllmtefi
n,Ugte rünn
Dodorroon e
eln gilnim.

Plch nn

miltabſsl

n lnuſtlut r

yhlme fn lt
i,mn vite.
Vurores Vite
eenigr. 7.
Auguſtin
lonan /7ze
ultuinguti
Ani biine
chedem ſet
Deoſdlimmedin

1
AA

.

loniere

Untegeſitun
iel,

Punnn 4

eſe rche d

Bniäthian

=S=

ic, ſeninnto,

glenlze ,
en ninut,

At vin
Vihhen N

P

☚

„7

—

PEjus negleRtus ad infernum via Goccaſio. 1197
tibi ſociæ fuimus, erimus & pœnitentiæ. Omnibus ergo
in pauperes erogatis, incorruptè deinceps, caſtè, ſanctèque
vixerunt. Hunc Babylam antiquus Auctor Joannes Mo-
ſchus Eviratus (vixit anno 630.) dicit, ſe vidiſſe, venerabilem

moI— modeſtum, & clementiſſimum virum. Hæc mutatio dexteræ Verbum Dei

iVerboro
Pinidace m⸗

c, a

„*

7 .
rornenne
N ſarane .⸗
E Mlchy
areos V Deſs
wWN HD Pa 4
Pdehe len
11 t. n

.1 1
mne

2

4
4NE UIWr N
õõ
e . NNe
6
en
e ⸗ Hiren
ee

7 ,11 3
4
714 N.
ND. N
,
„F.,, KWE
eeEE
0 H

kof
rOol õ

.

„or Eete
“
H
Re An
eſus ⸗

1 ,
„ „ 6
6

1, eftN
Peenieni

71 1
neeen ,
r u
orlſfli
ſSERN

.
7 e
7

qucæ ſunte Roman. g4. 12. qui verbo potens eſt, de lapidibus iſtis ſuſci-

Ercelſt, quaâ meretrice: & latrones multos præcedent in regno cæ- eſt Verbum
herum, idque virtute Verbi Divini; quod veriſſimè Gentium tα² ſæpè
Docor vocat Verbum Vitæ, ad Philip. z2. 16. Sic Joann. 6. 69. Cornel. hlcum.
hoc loco quòd vitam æternam conciliet, ait Theo doretus: & Theo-
philactus: Sdermonem autem Vitæ babente, hoc eſt, vitæ ſemen adepti
jam eſtu. Et ad ſuos D. Anſelmus: Qui contineti in cordibus veſtru
verbum Evangelicæ prædicationu, quöé vivit anima veſtra. Englgr. p. I.
Dom. somæ ante fin. Ita Babylæ pauca verbi Divini fuere verbum
ſalutir, verbum vitæ. Ita fuit aliis plurimis ad pœnitentiam,
ſanctos mores, vitæ emendationem, converſionem: uti S. An- H
tonio: Breviar.12. Jan. Lect. . S. Franciſco Seraph. Brev. g. Oöstob. 2424
Lect. . S. Auguſtino, Divinæ vocis monitu incidenti in illucd
Pauli Roman. 13. 13. & I2z. Non in comeſſatiohibus, & ebrietatibus, non
in cubilibus & impudicitii, & c. Lib. S. Confeſſ. cap. I2. Faber Conc. 6.
3. Dom. 6. poſt Epiph. Obſervandum autem hic eſt, hanc vim
& efficaciam Verbi Dei (quod eſt, uti hic accipitur, ſermo

ADeo vel immediatè, vel mediat prolatus: Lobuer) non eſſe Verbum Dei,
erx homine vel loquente, vel ſcribente, ſed altioris, & Divinæ quid ſit? Illi

a à Deo vis &
virtus, non ab

potentiæ ac virtutis, ejus ſcil. qui: Dexit, & faéta ſunt, Creat
omnia: Pſal. =8. . Qui verbo vocat ea, quæ non ſunt, tanquam ea,
are filior Abrahæ, ut ait S. JoOannes: Matih. 3. 9. Ita S. Auguſti-
nus nihil ſibi attribuit, dum ait hom. z6. e 5o. Ego quid ſum, niſi
cophinus ſeminatori? Ille in me ponere dignatus eſt, quaæ vobis ſpargor
nolite attendere ad vilitatem cophini, ad claritatem ſeminis, & po-
teſtatem Seminatori: P. Knittel, Dom. Sewag. Conc. faecund, in fme.
Hanc nempe vim Seminator Deus indidit ſuo ſemini: Semen
ſt verlum Dei. Agnoſcamus, veneremur utrumque etiam
111 11 11 1 2 in

„

1I88 Coxci/O uLXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cælum:

in minimo Concionatore, & ſummo pretio æſtimemus, ceau

nobis ad Cœlum viam & medium efficax.

IV. Id ſemper agnoſcunt Conſcientiæ bonæ ac timora.
tæ, quibus ſalutis cura, & regnum cœlorum in deſiderio eſt,
ut hocce eò certiùs & ſecurius aſſequantur, quod fit audi.
tione verbi Dei attentà, ſincerâ, ſtudiosâ, frequenti, & cum
animo ac propoſito eidem, & in illo intellectæ Voluntati

Verbum Dei Divinæ, obſequendi. Obſervat S. Hieronymus, Comment.

eſt Regnum in Matth. 13. 37. & ait: Regnum cælorum prædicatio Evangelit eſt, &

*

—* „,„, „ „ „ . . . 6 8
cclorum, duo zoeitie Wripturarum, güa Aucit ad vitam, homin em inſtruendo,

Ilud ducit.

Mairk. 17. 71. illuminando, excitando, accendendo, & de quâ dicitur ad Ju-

Aco Auferetur à vobi Re gnum Dei, & dabitur Genti facienti frudtus
eusr Mattt.. 2I. 43. quò etiam modo accepit Regnum Dei Apo-

ſtolus, ad Coloſſ. a. II. Hi ſoli ſunt adjutores mei in Regno Dei- id eſt,
in prædicatione Byangelii, duod eſt via ad Regnum Dei cœ.
icat Evangelium, prædicat Regnum

leſte, qui enim præ
cœleſte, & viam ad hoc Regnum. Cornel. hu locu. Faber Dom. 6.

Præceptum poſt Epiph. C. 6. mit. Tales ergo bonæ animæ, quæ viam inda-
vel onſlien gant ad Regnum cœlorum (extra quam, poſt hanc vitam,
audiendi Ver- mulla ſalus, ſicut in hac vitâ nulla extra Eccleſiam & fidem

bum Dei. veram) intelligunt Verbi Dei, quod vel audiant, vel legant

Præſertim, quæ ſub gravi obligatione ſcire tenentur, te-

nentur lege charitatis quâ quisque obligatur, animæ ſux M
conſulere; (ſi aliàs ea commodè addiſcere non poſſint) ſub i
Concioni, vel potiùs Catecheſi, intereſſe. i
Addit Mart. Bonacina, Op. zo. 2. Diſz. g. in 3. Fræcept. Dee- 9. au.
Vnet. 2. n. 25. f. 260. fieri poſſe aliquando, ut auditioni Miſæ

peccato gravi,

jure merito præferenda ſit Concio; ut ſi urgeat neceſſitas,
addiſcendi neceſſaria Fidei, quæ commodè nequeant aliaàs

addiſei. Vid. iid. & Herm. Buſenbanm, L 3. Med. Theol. Mar.! S

vii,M
Nt Ale aul
Aensnocd
Ce oi e
E Pnitinn
Et Gi

Udrat inoll

ieAlu

ter Lue
Alfeſt len).

pbot luim⸗
iis Mng.
t Enlladar

yun nrvi,

n, 0 ſele,

12

EKtegue kaei
Ulbiaurhori,
füpolbus ſup
Nun mirar
1 n Yernterent
ſaltem, etſi accedens viva vox longè efficacior ſit neceſſita:.
tem & utilitatem: neceſſitatem ex præcepto, & ſub morta-
li, ſub quò quisque tenetur ſcire neceſſaria ad ſalutem: un-
de rudiores homines ignorantes præcipua myſteria Fidei, es

ſckntebC

—

. —
=W
„

1
*

1

NANeie “
DANi64
AIIR 1 NW
A

e⸗ . 3*
67 ffognon

1 .
ſnee adn!
0 Unechl

eroorumnne e.
D 0 WCa
. 7

AACAILNN6
,
* ℳ.DLAELN,

8
Wün
2

Peſr e
„ A MANENIEY.,
7 — 7

eGE ,
7 SED
õ

R
älõ
4 V

. tet

) P

mn, Mke Te puſilium, & ſedens docebat de naviculd turbas- Ibid. v. 2. & 3. Cum

poſlet æqué facile pedibus ſuper aquas ſtare, & hoc mira-

. ee,
A rt4 14 dre..
7 ſe 14
(ei AIIA “

et
VPe *
. Ge

sA
4 3 elhh⸗
% * ſte MA.
el 5

1* 4
H

4

litcete n,

1,1 e
CNecNH

„uz

,
5 .
Nt 1

UtNen
mo ie⸗ .

l Nn

941
eler
.
ohRl
e

ret, & nihi

bum ſaluti & vitæ æternæ ac vi

.
9

R

jus neglelſtfus ad infernum, via Goccaſio. 1189
d. 3. mihi f. 162. Trident. & 2a: de Reform. c. g4. à f. aoz. Intelli-

gunt & piæ animæ hac in re confilium, (Excepto caſu ne-
ceſſitatis modò dictæ) audiendi Verbum Dei, ex ſumma ejus-

dem, de quâ agimus, utilitate, dum viam ad cœlum regi-
am & planiſſimam, quæ in obſervantiãâ Mandatorum Dei

conſiſtit; & vis ad vitam ingredi, ſèrva mandata Mat. Ig. Iz. de-

monſtrat, inculcat; Et verò hic fervor, hæc pietas & devo-

tio, hic Zelus & ardor ſummopere, acceptus eſt Deo, ut pa-
tet ex c. . I. Fabtum ſt autem, cum turbaæ irruerent in Zeſam, l Chriſtus plùs
audirent Verbum Dei- ubi Chriſtus nihil offenſus, excuſatum facit auditio-
habuit hunc impetum, quamvis irreverentem erga Per- em Ver
ſonam ejus: propter ardentiſſimum deſiderium audiendi verbum Dei, St duam

inquit S. Bonav. in c. 9. Eucæ. Et, ut in hoc fervore retine-

lab attenta auditione Verbi Dei diſtraheret, aſeen-
dens in unam navim, quzdk érat Szmonis, rogavit eum à terràâ reduce-

culo ſibi authoritatem in prædicando augere? ne fſcilicet, ſi
ſiccis pedibus ſuper aquas ſtaret, & prædicaret, Auditores

miraculum mirarentur, & non attenderent Verbo Dei: au-
„ditum averterent, & fixis oculis hoc miraculum ſolùm aſpi-

cerent. P. Caſp. Knittel &. J. Dom. Sevag. C. 2. f. 235. Tanti refert

Veerbum Dei præ miraculo, & audire illud attente, devotè;

quam cum admiratione ſpeétare miraculum! Sedab oppo-
ſiti demonſtratione, magis patebit, Verbum Dei, eſſe ver-
n ad coœlum; cum videbimus,
quod res eſt, ejus abuſum, neglectum, contemptum, eſſe

viam & occaſionem ad infernum, ut, quò magis ab hoc ju-
ſtiſſimè horremus, eò magis Verbum Dei nobis amori &
curæ ſit. W

V. Sicut Chriſtus ratam, gratâmque habuit devotionem
turbarum in ſe irruentium, ut audirent verbum Dei- ita econ-
tra reprobat, illud malè haberi quacũnque ratione. Inter
alia lamentatur S. Jeremias Propheta Thren. I. 4. Viæ Sion lur
H gent,

LI IIl III13

ſpectare.

R 6

1190 CoNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor ad Cœlum: i⸗

— ——

Vie Sion Iu-gent, eò quòd non ſint, qui venient ad ſolennitatem : Vie Sin, Meuin Gil
gent: cur, id eſt, vie ad Templum, quod eſt in monte Sion jux. Mipopvlonot

duomodo' ta Orig. Hug. Lyran. & Dionyſ. Vel melius: Viæ Son: id eſt, Myil etd
negler⸗ viæ Jeruſalem, cujus potior pars erat arx & mons Sion: juxta lemunhu
& Verbum 8-. Thom. Bonavent. Hæ viæ lugent, id eſt: deſertæ ſunt, & . M/
Dei. deſolatæ: ſicut prata rident, cùm florent: Cives enim Ci. me Alnm
Judæorum vitatis & turbæ viarum ſunt quaſi anima & vita; unde iis dlhiule⸗
Solennitates, ſübmotis videntur lugere & emori. Item Viæ Gon lugent, (füückllte
Paichæ, Pen- quia luctum excitant conſiderantibus tum veterem fre- antihue, i
beeolkes⸗ Ta- quentiam & concurſum ad ſolennitates (quas primarias ha- ſlingtten
Sabbati: Cau. PePant Judæi ſc. Paæſehæ; in memoriam ſummi beneficii Divi- EMecvel
ſæ earum. Ii, qué Hebræi liberati fuere è ſervitute, durante annis 90. wdltnhote
Item num. 5, Plus minus, ſecundùm Cornel. in Exod. 1. 1o. quibus graviſſi- Mlefelone
. mè in Æiypto preſſi fuerant, Pentecoſter; in memoriam Le- rhegatu
gis à Deo illis datæ, hoc 50. à Paſchate die. Dedicatio Legs eſt itn ſave
PVentecoſte, ait S. Hieron. ad Fabiolam de a2. manſionib. in 12. Eràt q; lenſidini
Lex à Deo data ingens beneficium. Duoſunt, quibus regimur, lnlnhenm
Natura & Lex, ait S. Nazianz. ap. Cornel. in Levit. 23. 17. Taberna- ulni

—

oremtunn

culorum, in memoriam Protectionis Divinæ, quæ Hebræos inneheiſeln

in deſerto ita protexit, ut ſine domibus in Tabernaculs per wIlidli⸗
40. annos hyeme & æſtate vixerint: quibus Feſtis omnes n, Eon

=2

Judæi non tantuùm ex Judæâ, ſed ex toto orbe confluebant. hllt inid
Hieroſolymam) tum præſentem, eversâ urbe & Templo, Gullaurini
ſolitudinem: quam hoc loco luget S. Propheta. Cornel. in cit. intimm,
Thren. 1. 2. Omnium autem Feſtorum apud judæos primum (um
erat Sabbatum, Dier ſeptimus, Weltus, Divino cultui dicatus, (WS
Esdras quis. Sabhatum Domini: de quibus Feſtis, quæ Deus Hebræis præ-
“H n⸗ ſcripſit, agitur Levitici 23, Hiſce autem Feſtis inter ſolenni- in Gedre
poſita erat tates alias proponebatur Lex Dei. Sic habetur Eſaræ 2.6. .
Lex Dei. Übi refertur, quòd Esdras Sacerdos, Propheta, & Legis Do- R sper Cn
ctor, totisque Scripturæ ſacræ vel deperditæ, in vaſtitate Amgns
Babylonicâ, ex memoriâ potiùs Divinâ, quàm humanâ, re. ig, ſn
ſtaurator, ut multi ſentiunt, vel, ut verius alii, corrector, & ulſchee
elegantiori charactere, quò nunc utimur, deſcriptor. Ceruc. Win Donn

M

„*
14
eunte em .

* .

1.
Es: Lalee

1. 1„
4
ſ. .
lten /el,

DNe9E . 4

& Templi Divini Zelotes & æmulator, accedente inſuper e⸗-

7 4
12. n brn N

7 .
Da nt, n

1. 1 2* „(
õü
. 7

00⁰
ihne e

atECN
OU KlN
V 0 U

r!
2158 U N

ophen

vno coku
Dens Rebl-

ſchbenn
Por. an
gheii
,,

etius 6

4

=

,“

impellat, ipſe à Deo datus & conſtitutus in civitatem munitam,

N.

nos, qui eo non à ſervitute Pharaonis, ſed ipſius diaboli &

Ejus negledtus ad infernum wia & occaſio. 1191
za Proxmio, & in Prologo. Hic, inquam, Esdras, convocato o-
mni populo, ut eum in captivitate Legis oblitum, legem do-
ceret, illi Verba Legis Divinæ prælegit, explicavitque. Et:
Flebat omnis populus, alt Sacer Textus, Ibid. v. 9. cùm audiret verba

Legu. Sic: Atsor. 13.27. ait Paulus: VZocer rophetarum, quæ per

omne Ssabbatum leguntur. Et verò ſicut cognitio, ita traditio
& doctrina Legis Divinæ, quæ per Dei verbum proponitur,

Oſfficii & cultùs Divini primaria pars eſt, præ Sacrificiis Le-

gis antiquæ, in hac magis neceſſaria. Obſervo autem, ſi

zeloſiſſimus Propheta, S. Jeremias adeo luxit deſolationem

Templi, Reique Divinæ: eò quòd non ſint, qui veniant ad ſolenni-
tatem, eo tempore, quòê id fieri non poterat, utpote Vrbis &

Templi everſione & excidio, facto à Chaldæis & Nabuchodo-

eE
1a nNege⸗
.

noſore Rege, atque ab iis Rege Sedeciâ & toto populo in ca-
ptivitatem abducto; cujus mentis fuerit ſacer hic honoris
jusdem contemptu, neglectu, in injuriam Dei, & animarum
perditionem tum, cùm Templum Dei, &ꝰ in eo Divina, Ver-
buúmque Dei vel maximè florerent! de quô aliquid infra ex
Jerem. §. 9. qui aliàäs pro more ſuo hortatur, minatur, orat,
execratur, ut populum ad pœnitentiam & meliorem vitam

& in columnam ferream, & in murum æreum, c. I. 18. Contra vitia, Chriſtiano⸗

ipſorum etiam regum & principum. rum Feſta ce-

VI. Quæ modèò de antiquâ Lege, ejusque Feſtis, Tem- lebriora

e- Juam Judæo-
rum, cur? In
ſpecie: Paſch.
Pent. Sabbati.

pla, &c. dicta; umbræ ſunt tantùm, & figuræ reſpectu .
gis gratiæ & novæ. Ecce enim vel ex uno & altero: Paſchæ
Feſtum celebre fuit apud judæos, celebrius apud Chriſtia-

mortis per Chriſtum Reſurgentem liberati ſunt; hinc Deus
illud magnis illuſtravit miraculis, quæ refert Cornel. in cit.
Levit. 23. r. f.37. Sic apud nos multò celebrius eſt Feſtum
Pentecoſtes, ceu quêô deſcendit Spiritus Sanctus, ſummum
omnium Domum (non item in Pentecoſte Judæorum & .
Lex

ðèð

2

1192 CoxNciOι LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cæœlum:

Lex nova Gratiæ promulgata eſt in Sion, Actor. 2. ſicut Lex
vVetus ſervitutis & perdifficilis, etſi non impoſſibilis. Aℳ.z./g.

10. Olim in Sina promulgata fuit, ut dictum. Sabbati ſum-

ma reverentia, & præ cœteris Feſtis omnibus ſolennitas fuit,

ut (quæ prima origo & cauſa inſtituendi Sabbati fuit) ho-

mines Sabbato opus Creationis & beneficium inſtitutæ à
Deo Naturæ, conditique Vniverſi expenderent: Geneſ. 2. 3.

Deuter, f. a. Cornel. hic in v. I2. Nos verò Dominicâ, quæ Sab-

bato ſucceſſit, recolimus mundum à Chriſto reſurgente re-

creatum; nam quid naſci, quid creari profuit, niſi redimi, niſi

recreari, profeiſet? quantò ergo diebus talibus memorandis

majora à Deo collata ſunt beneficia, tantò devotiùs, tantò

In Feſtis va-.

candum Dei
Verbo.

rum ſit (ſicut proh dolor ſæpè, & apud multos veriſſimum

Etiam apnd
Chriſtianos:
Liæ Ston lu-
gent- ex ne-

gleélu & con- — Pon 1 „ ——
lemptu Vorbi præſenti tempore, quòd non JVent, gqiui veniant ad ſolennitatem, tum

Dei.

leſiâ ſine devotione eſt, quaſi ibi non eſt; & ſi quis ſine atten-

ut Fideles tam ab otio, quaàm ab opere ſervili abſtinere de-
beant; ut docet S. Thomas opuſculo . ſed pertractent negoti-

um ſanctiſſimum cultûs Divini, & ſalutis animarum ſua-
rum, cujus obtinendæ, ſingulare medium eſt Verbi Dei au.

ditio devota, ardens, attenta. Jam itaque ne apud nos ve-

domo exules eſſe, non cogimur. Putat Didacus Stella, Ord.

Min. hæc eadem verba dici poſſe de noſtris Eccleſüs, etiam

etiam, cùm à copioſo populo Templa frequentantur. Po-

beta lamentabatur, inquit, ob defectum gentü; ſed g o lamentar! T-
beo ob defectum devotionis, & attentionis. Si quis enim in E-

tione cordiali Verbum Dei audit, quaſi non audit. Ita ille,

in c. 6. Lucæ ap. P. Knittel cit. fol. 237. quid ſi inſuper accedant

Verbi Dei formalis contemptus, irreverentia, joci non chri-

ſtiani, irriſiones, cavillationes, ſannæ, dicteria, ſcommata,
neglectus ſupinus, abuſus, in pravum detorſiones e hed

m
—
to ſelere,
Aluni. n
i vl mi
Ii ißn
n dei unl⸗
futl lu
Dnaliii terit
6 Deßgilltki
Hanle nnſni per

delol, Auu
unt unil il

1

Wßii Abetu
ſanctiùs illi peragendi ſunt in gratam eorundem memoriam,

lgteeneceſhtt

lutem necell
Mineglgen

U ugerr.
eimh. Lidh,
li ut. ſ4

1 lUmkint
eſt, etſi ſuo cujusque damno, ſicut liberàâ voluntate.) LZie
Sion lugent, eb qudd non ſint, què veniant ad ſolennitatem, & Divina
in iis conſueta, idque etiam quieto & pacis tempore, quò

I Aiien
dotneker

inern r dane
nefonen,

N Neis ih
ndectvale

llnline

=—

alendur

aen
halt 0toßs:

4

d⸗

N Verbum Dei, qudm Corpus Cbriſti. Et iaeo, quantà ſolicitudine obſer- G

Nanderante
. Udelele

Domincl,

leig 400

5 *
₰ℳ * —E

thre men
“ IRNNENKSR
lwosme

.AN
öotlis
Mnntun

ewetrait

6, „ ,
. ,4
dt

ſtriè manibiss in terram cadat, tant ſolicitudine obſervemus, ne Ver-

quô malo fine & exitu, interitque Verbum Dei negligatur,
contemnatur: Sanè ominis & nominis eſt peſſimi, hominem
nauſeare, horrere, averſari, negligere, contemnere Verbum

2–

FTFijur neglettis, ad infernum via & occaſio.

1193
quuanto ſcelere, quanto peccato! Heoc exprimit S. Auguſt. Nic quantum
L. yo. homil. 26. dum ait: Interrogo vos Fratre' vel orores, dicite peccatum.
mnmihi, quid vobis plus eſſe videtur, Verbun Dei, an Corpus Chriſti? ſi Verbum Dei
en verum vultis reſpondere, hoc utig, dicere debetis, quòd non ſit minis omnparatur

orpori
ðs 2 . .—. 1. . . hriſtt
vamus, quando nobis Corpus Chriſte miniſtratur, ut ihel eα ipſo de no-S Aug.
bum Dei, quod nobis erogatur, dum aliud aut cogitamus, aut loquimur,
de corde noſtro pereat. Audite jam ulteriùs verba S. Doctoris
ponderoſa: Quia non minus reus erit, qui Verbum Dei negligenter
audierit, quäm ile, qui Corpus Chriſti in terram cadere, negligenta ſud

thnst permiſerit. Habetur Decreti 2. p. I. 4. I. c. 9 4. f. 339. Bonac. cit. in .
u telligit de neceſſitate Verbi Divini, ut homo intelligat, quæ
ia ad ſalutem neceſſaria ſunt, & ſic graviter peccet, qui Ver-
n bum Dei negligenter audit, ſicut qui indignè tractat Corpus
Chriſti. Englgr. p. I. Dom. Sexag. F. I. Calamat. Sentent. VE. Verbum
Der. Paciuch. Leck. I. n. 25. f. 2 . P. Knittel. cit. ad ſ. Conc. Drexwel. o. I.
In Zodiaci ſigno b6. J. 2. Adeo ſolennis eſt Authoribus hæc ſenten-
tia S. Auguſtini. .

Neglectus
Verbi Dei,
animi mali &
pereuntis eſt
ſignum.

VII. Sed videamus nunc, quéò fructu, imòè quò damno,

Dei. Et quis, ait Religioſiſſimus Drexelius primùm citatus
g. . eum credat valere animo, qui averſas à veritate aures, ad
fabulas laxiſſimè ſinit excurrere, & dum in templis vitia ver-
bis caſtigantur, ille factis domi exercet, & in piæ exhorta-

tionis vicem, vel calicem trahit, vel fritillum & teſſeras mo-

vet ‚aut otioſis ambulatiunculis diem imminuit aut cum
canibus agros & ſilvas pererrat: aut dum Concionator in

1 Suggeſtu ſudat, ipſe languidiſſimus dormitator, adhuc dum
inter plumas volutatur, nec erubeſcit ſomniculoſus glis à
ſole ſam penè meridiano, in plumeo ſepulchro deprehendi.

Mechtl de Jud. extr. Tur-

1194 Coxcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœlum.
Turpe eſt, de Chriſtianis hoc ſcribere, ſed longeè turpius,
Chriſtianos hoc facere: hæc ſigna non ſunt, niſi pereuntium:
longè aliis noſcuntur prædeſtinati. Initium recedendi à

Deo, eſt faſtidium audiendi Divina: nec Deum diligit, qui

pia monita non eſurit, ait Idem nervosè, in ſine cit cap. Et to. 2.
Ae MWoöëmo c. 6. ad fin. mihi fol. agé6. vel 673. E Chriſtianis homo ſa-
Tres viri, qni pPpiens: Ego, ajebat, toto orbe tres viros quæro, quos nus-
4 8

in toto orbe quam reperio. Primus, qui verè ſolers, induſtfius & dili.

non inveni- gens ſit, victu tamen necefſario careat. Multos reperias,

untur: ex la- ſuâ culpã egentes & miſeros, quos ad mendicitatem detru-
dit ſocordia. Alter, qui abſtinentiaâ, moderatis jejuniis, in-

bore pauper
ex temperan-

tii infirmus: edid valetudini obfuerit. Eorum, qui valetudinem, infſu-

cum neglectu per & vitam, vorando aut potando perdiderint, innumeros

Verbi Dei eſt invenire. Sed nec tertium, inquiebat, uſpiam locorum
probus. indagare licet, qui Conciones, cùm eas audire poſſit, negli-

gere ſoleat, homo tamen frugi ſit, & moribus integris: ma-
ximus illorum numerus eſt, qui Conciones audiendas ſub-

terfugiant, ſed intus & in cute nequam fint. Ita loco cit. Et

Judas Verbi talis, in exemplum, certè fuit judas Proditor, qui neglectu
Divini negle-Concionis audiendæ periit, ſalvandus alias, & corrigendus,
chu periit. ſi eam audiiſſet: etenim Cardin. Baronius ad Annum Chr. 3a.
n. 63. ex D. Luca ſtudiosé de eodem obſervat, judam cum
cæteris Apoſtolis permanſiſſe usque ad finem Communica-
tionis Euchariſtiæ: cùmque nihil porrò jam eſſet in mensàâ
reliquum, velut furore percitum non expeòtaſſe prolixam
illam ac mirificam Domini Concionem habitam ad præſen-
tes Apoſtolos: quaſi hac obſervatione innuere Cardin. Ba-

ronius velit, fuiſſe eam Concionem ejusmodi, quam ſi judas

audire non neglexiſſet, meliora eum fortaſſis conſilia fuiſſe
initurum, ut, ejecto ex corde Satanâà progredi porro vellet ad
ſaniora. Mancin. fol. 228. Cum ergo Judas sccepiſſet luccellam, ex-

zwvit continuò, ait S. Joann. c. 13. v. 30o. actui huic præſens, non

expettato Chriſti ſermone, eo utique emolliendus, & à tan-

to ſcelere, ſuique perditione æternâ abſtrahendus.- jue⸗
O “ dem

D

Ulr, monitn
lun, ſlls gert

u

glemsel

endnn
Po loc fußp

4
D

Ps, ln

ſ6 enr ilvmine

1

r. de.
hn vrcionnn.
honbeiwei

ſbibhocinmn

Cine iublenm
Tlatfuttent

lGaenit ſ.
n licvot!
ſeleta

HModieon

K noniti,a

Hn wd non
Hie,eenor

1

6

S—

W ienn

—

uinieß gun⸗
nlinrlgin

lalhehſi

pd un. 1.
UIII.
ſoeor lim,
In Ilurn
Eoncion⸗
M 1
ute er

ſag ae

4
Ced

1 1 zlk
1, MNTEE

4
eene
5
pNHE
Sen e
Vencnac
. 1
9 era
1 dlballe
1.1, N.
ttor, W
clah. ün

in talia ſcelera labantur, ut ipſi mirentur? Vnde!? Si eo, vel

Hõ die Dominico Concioni interfuiſſent, docti haud du-Ex Verbo Dei

ers e

,
Me

2
e det⸗
5 ee
NN.
2

1I. , EE
1 s. A *
AIK

te, talia auſi non eſſent. Hinc ergo peccatum, peccati re-

—

Ejus negleſtus ad infernum via & occaſio. 1195

dem ſensus eſt S. Cyrillus, Lib. og. c. 9. doeemonem, qui intro-
wit in eum, v. 27. feſtinanter impuliſſe judam ad exeundum,
& exequendum facinus, ne, ſi is Concioni Chriſti mox fu-
turæ, quod ſuſpicari facilè poterat domon, interſoret, eâ il-
luminatus, compunétus & converſus ad cor rediret: Hac de

re feſtinat, & èmpellit, timens, ne ſeintilta in ejus animum aſcenderet.

& qudam illuminaret. Abr. à S. Clard de Judä, p. 3. f.I. & 2. VE. exempl.6.

FJo. Major. Sec. Exemp. V. Verbunz Dei. f. 7r3. quedn, inimicus ſit dy-

mon Concionum. Ergo Judas à ſalute excidit, periit, quia Ver-
bum Dei audire neglexit, contempſit. Sint, qui putent, &
ſibi blandiantur, quàm bene agant, ſi quotidie Miſſam au-
diant, ſingulis menſibus confeſſi, communicent: laudabili-

ter hæc fiunt; non improbo. At & Dei Verbo opus eſt. Et

Iudas accepit Carnem & ſanguinem Chriſti, indignus qui-

dem. Et quot ſunt, qui quandoque diebus feſtivis aut aliis

iè & moniti, confortatique Dei verbo, memoriâ refrican- bona: ſignum
Prædeftinat.
lapſus, peccatorum multitudo, in peccatis perſeverantia,
denique interitus. Econtra & Verbo Dei peccati agnitio,

“ horror, monita ſalutis; incitamenta, & manuduétio ad bo-
Atra num, ſalus denique. Secut nulum majus ſignum æternæ Prædeſti- Econtra ma-
¹ nationis eſt, quàm audire libenter Eierbum Dei- ſic nullum majus ſignum R- lisnum
10 aæternæ reprobationis, quàm nolle audire Verbum Dei- S. Auguſtin. eprobaf. N
L. 2, de Prædeſtin. ſanöt. c. 27. ap. Calamat,. in Sentent. E. Prædeſtinati 4AAug.
r L. 2. de Prædeſtin. ſanct. c. 2. ap. Calamat, in dentent. V. Erc. ſtinatio.
iene VIII. Indagemus utiliter radices, cauſas, & excuſatio- Excuſationes
“ nes eorum, qui nolunt audire Verbum Dei, ut ulcus tanga- andi ender⸗
nlie mus. IIlarum variæ & plurimæ ſunt. Sunt, qui dicant, Dei, V. “
S à ſe Concionatorem non audiri, non intelligi; nempe quia/½¼ n. y.
nolunt; ut audientes non intelligant Lucæ §. 1Io0. vel penitùs non Attentio.
ituige, audiant, abſentes vel animo, vel inſuper & corpore. Inten-
wNGν tos & attentos nos eſſe oportet in tam gravi & ſerio ſalutis
n M Mm mm mm m 2 no-

1196 CoxNciO LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cælum. MN
noſtræ negotio: Iutentos vosr volo, ait S. Auguſt. tr. 17. in o.
CBreviar. fer. 6. 4. Temp. Duadrag.) LBect. I. & tr. 22. in Jo. Secretum 1I
Dei intentos debet facere (Brevi. fer. 6. inf. Odt. Corp. Chr. Lect. 9.)
Id eſt Verbum Dei. Vid. Zadicum 3. 19. & 20. V. Cornel. ligem,
Adeo Verbo Dei, ut fructificet, neceſſaria, cum fervore ac e ee i

—

zZelo honoris Divini, ac propriæ ſalutis deſiderio, attentio, Wn kihut,
ſine quàâ fruſtra, & inefficaciter loquetur Neque intelligetur M, adblteti
ſacer Orator, cui ſæpè imponitur & imputatur, eloquenti Eun atente

etiam, & articulatè, altè, clarè, diſtinct pronuntianti: ſed hbettoni
Quii non at- à quibus? Non aberro: qui in audiendo Dei Verbo aut nun. upbulii,
zendant. guam, aut rariſſimi. Omnu qui ex Deo eſt, verba Dei audit- pro. Maſtlh
Pterea vos non auditis, quia ex Deo non eſtu Yoan. g. 47. Verba Chri. Ueemonendet
ſti graviſſima. Ita credo facilè, Concionatorem non intel. UuniilKè
ligi ab iis, qui minùs accedunt ſobrii; qui dormiunt, haben. Ekine b
di meritò pro abſentibus, qui ſicut Virgines fatuæ dormien. nn teced
tes Sponſum, Matth. ay. à y. ita hi ſuam negligunt ſalutem, uin biyg-

=—

D
4

quæ ſæpé poſita eſſe poteſt in unà Concione. MWon dormien. I loet
tibus Divina beneficia, ſed obſervantibus deſeruntur, ait S. Ambroſ. pu hl

—

L. 4. in o. 4. Luc. Brevi. fer. 2. Domen. 3. Duadr. Ledt. 3. qui extrava- Mülchab;
gantes, curis ſæcularibus, ceu ſpinis Lac. §.14. intricati & ſuf- Ailine n
focati, non magis in templo ſunt, ac ſedilia: qui confabulan. nntialia
do & ipſi non attendunt, & aliis moleſti, invitôsque impe- (ichentt
diunt: contra quos olim queſtus S. Auguſſt. hom. 26. w. vo. Vbi ſihand dele

Verbum Dei, inquit, ρ.r.it recitari, quaſt in leltulu ſuus ita jacere Enuet wae⸗
volunt: atq; utinam vel jacerent tantummodo, & tacentes Verbum Dei (linbus ad
itiente corde ſaſciperent, non etiam ſe ita otioſis ſabulu occuparent, Einm gud
ut, quod prædicatur, nec ipſi audiant, nec alios audire permittant. Dluione

Qui ſe ſcire Enelgr. p. I. Dom. Sexag. J.1. F. 5i3. Alii inter doctos ſeſe cenſent, inenoen
dicit ea, quæx & ipſo Concionatore doctiores; jam nôrunt omnia, quæ di. Mlubet ien

Eccleſfiaſtes, . 187 V a
Welhene

maam ſuper- er uditam ſuperbiam de quibus gerem. 5. 9. Confuſi ſant ſapi-
piam & ſtul- Mles, Verbum enim Domini projecerunt ( Septuag. Verbum ir er
titiam oſten- Zim Domini reprobaverunte Chaldæus: Verbum Domini deteſtati nann
Lit. unt. Oer, de Paſ-. D. Punbto Iz. f. 364.) & ſapientia nulla eſt in 2 4
F . . H . Et

l e negledtus ad infernum, Via & occaſio. 1197
At Et quis eò pervenit ætatis & doctrinæ, ut non plura neſci-
vBnn at, quàm ſciat! E. Thom. RKemp. de Imit. Chr. L. I. c. 2. Plurima
, ſcimus, neque facimus, voluntas & memoria excitanda:
ea 'a monendi ſumus, V. Conc. zr. n. 9. f. 356. Et certe ſapientes
ri den doctique ſæpè in graviſſimis vitiis hærent. Hos inter Daz=ꝛa —
i vid non reſipuit, niſi rigideè monitus. 2z. Keg. I2. qui probè Etiam Concio

mHE ſciebat, adulteria & homicidia eſſe vetita: quique & Pro- fmpler mo⸗
imume phetam patienter audiit, cùm ipſe in plurimis præcepto- docctt.
Wdem rem haberet Spiritum ſanctum. V. Drewel. Signo 6. Prædeſtin. V
dobelen. Y. 2. 3. & in Koſis p. I. 6. y. (abi multa) g. 2. V. Bellarm. in Pſal. po.
AEmI Argiem. f. 365. C. Ita doécti ſapientésque etiam à Simpliciſſimo
K bene moneri & erudiri poſſint. Sic P. jacobus Lagnez S. J.
u Generalis II, & primis decem, dicere ſolebat, ſe nullâ rati-
. One perſonæ habitâ ex cujusvis fraterculi concione ſemper
doctiorem recedere. Ex Julio Nigronio, in Reg. 2. Comm. & 7. P.
rimd Knittel cit. Engler. cit. ante F. 2. Alii, cum ſibi ita ſapiant ipſi,
or nolunt moneri; ſicut æger vulnus tangi, refugit. Ego odi Ex Concioni-

n mli eum, quia non prophetat mihe bonum, ſed malum ajebat de Michæ4 bus quàm ex-
li lie impius Achab 3. Reg. 22. 5. Prætereo alia, de quibus cit. Drexel. us fu⸗
Sed quid hinc, niſi quod fatendum ſit, etſi multi ſint, qui ctus: unde:
Conciones audiant, paucos eſſe, qui animo deſiderent à

Concione audità redire emendatiores, ait cit. Drexel. ſigno &.
F. 1. Et Card. Bellarm. Oper. to. 6. Conc. 22. Dom.I. Duadrag. ſol. 237. f.
. Magnus eſt hodie, ait, abuſus hominum Chriſtianorum in
Concionibus audiendis. Ita enim plerique ad Concionem
in veniunt, quaſi ad Comodiam aliquam venirent: &: Si in
egreſſu à Concione ſtaret in portâ templi aliquis, qui ſingu-
los interrogaret: quid tu ex Concione refers? unus diceret:
h. non habet Verba Tulliana: alter diceret: non habet bonam

1 * Se

me vocem: tertius diceret: eſt nimis prolixus. IIla referre ſci-
. t unt; de emendatione autem morum: ſecut erat in principio.
„P. Rnittel cit. ex Bellarm. An hinc via & occaſio ad cœlum,
.Eα an ad infernum: V. Faber. Dom. II. Pent. C. 4. & Auct. Ibid.

uin 15. 2.

1.

Mm mm mm m 3 IX. Con-

. õ

1198 CoNcio LXIII. Verhi Dei audiendi ardor; ad Cælum:

IX. Concludamus, & dicda comprobemus (ne vana vi-
deantur) exemplis, metuaàntque exinde illi, quibus Verbi
Dei & Concionum nulla reverentia eſt, nulla cura, nullus

Arfinus De- amor: quibus jucundius eſt, audire, cum Athenienſibus à

moſthenis. Demoſthene de aſino ejusque umbràâ (Padag. Chriſt. to. n. p. 2.
c. 22. H. 3. Hiſt. I. F. -7l. e Plutarcho. Lexic. Geograph. Eerbo Delphi

à ſ. 243.) ludicra, quàm ſeriaâ de ſalute patriæ, imdò de ſalute
animæ & æternâ. Tempore S. Laurentii juſtiniani Patriar-
chæ Veneti, Deus Venetorum Vrbi ob gravia ſcelera, quæ in

eâ perpetrabantur, graviter ſuccenſuit. Precabatur pro eâ

8S. Laurentius inibi degens. Bellum exarſit inter Venetos
Ira Dei in Ve-& Mediolanenſes. Incolebat id temporis locum deſertum
netos Verbi

ſacri con. vaticinandi ſpiritu præditus. Hunc Venetus quidam, vir
remptores, primarius, agens in Corcyra, adiit, & percunéctatus eſt, num
8. Lhurentii bellum illud feliciter ceſſurum eſſet Venetis:? Cui reſpondit:
Juſtin. Deum vehementer iratum eſſe Venetis, quòd ex Verbi Di-

vini prædicatione nullum fruéctum colligerent, eôsque jam

pridem, inſtar Sodomæ, perituros fuiſſe, niſi precibus fſui
ſancti Patriarchæ furor Divinus averſus eſſet. Dauroultius Cut.
Hiſt. C. 3. tit. 2y. n. 2. Ex Bernardo uſtiniano in vita §. Laur. Schſtin.
En ob neglectum contemptumque Verbum Dei, toti Vrbi

& Populo iratum Deum! Audiamus aliud in particulari.

Perverſo Dei Narrat Jacobus à Vitriaco, Cardinalis & Tuſculanus Epiſco-
verbum in pus (qui obiit A. 1240. poſt multos labores in Oriente & Oc-

vità audire cidente pro Ecclefia toleratos) ſerm. 190. & ex eo Joannes Rau-
nolenti, Chri-

ſtus in cruce . . inaeirer vjeb-⸗ ortem fugere
. T 716Dat. oOrtem fugere
aures occlu. Sentiâ, Conciones pertinaciter fugiebat. Mor 8

dit ad preces Potuit, ſed non effugere. Er- ti & ritu Cat
pro dctuncto. lico ad templum delatus. Cùmque hic Sacerdotes juſta fu-
neri perſolvere, & exequias ordirentur, prodigium ingens
in ſigno pendentis in Cruce Jeſu viſum eſt; nam Imago Cru-

Cifixi, inſtar hominis vivi, ſe movere, brachia & cruce ſolve-

re, manus auribus admovere, digitis aurem utramqué oh-

& horridum, Inſulæ Corcyræ finitimum, Eremita ſanctus,

1-linus, fuiſſe virum, qui vel nauſeâ Divini Verbi, vel negli-

Ergo mortuus eſt, & ritu Catho-

—

Ige, jetinck

—
—

dl Hoc
hectirun
. eerde
ltet vos,
olel, ec

E=

(eCODn0

Pnrintiguei⸗
lsolras ⸗

Eninam de

Ubas o
Edkbitlinci
Denn Neclat
Declllr p.
ni
(. R.. fine.

4
4

1tellayit

=

Unpru, att
Uaed ucnn
len, Kten
Ahehr de
en gili⸗
00. 60
inöharzen

ſ

—

—

ir lti a,

=—

une N⸗
bug enr
ſauc
ils erit
Uumſiupin
wonenti⸗
boebi
. 1 t
ine

—

RN

„ „
t1
Q MN,
K ,
Aerte mde.
Ut, M.
1† 4A1 * ſe
e ſngenn
51
EWere

1
Prrr
NAEE
1

H
XarIE Ruſe-
e daln . GAe .

„ 1
UIHN MolUGR
1
eamnte
ſ

.

TC5MIALNRE

. od

4
ſhG

4

4.
.f

. “
2/
1 V
4 † 1
1 ℳ

3 6
„ f.

esin

Venetns cclca
NIIE Slc
1

ſtrâ quacunque culpa, ſuſtinere denique Judicis extremi Vo-

S-

PBijus neglelctus ad infernum via &occaſio. 1199

. — ——

more Conciones frequentaret. En ſignum luculentum Di-
vinæ indignationis! Aures ſuas obturat Deus, ne audiet pre-

ces noſtras, quas pro eo fundimus. Hinc liquet, miſeri il-
lius animam diabolo & inferno adjudicatam eſſe; adeéôque

à precibus pro illo fundendis deſiſtamus & cadaver ejus,
Eccleſiaſticà indignum ſepultura, loco, quéô dignum eſt, hu-
metur. Sic elatum & templo, humo profanã defoſſum eſt.

Drexel. in Roſis p. I. C. . J. y. f. Soz. Jo. Major. Spec. Exempl. V. Ver-

bum Dei Exw. S. à f. 773. Paciuchelli in Ponam L-ebt. yI. in fine àf. ya. V.
Conc. 46. n. 6. fine. Plurimos, ait cit. Drexelius, non levi ma-
nu flagellavit Deus, qui Conciones, Deique Verbum aut
contemptu, aut certè neglectu non audierunt. Hos tales
Deus adeo luculentis affecit pœnis, ut & ipſi punitos ſe ſen-

tirent, & alii cernerent. Vid. ibidem Askiones ſedulitati in audi-

endo Verbo Dei. Haæc ipfa Sacra Eloquia ad zternam damnatéonem
ſant eis, qui illa vel ſcire nolunt, vel certè ſeiendo contemnunt ait Li.
F. Mor. c. 5§. S. Gregor. ap. Paciuchell. in Jon. Lect. 1. n. 27. f. 24. II-
ſignis hæc Sententia, pro more, S. Gregorii, de qué Baro-

turare, perinde ſi voce clariſſimâ illud diceret: Non auditus,
non audio. Hoc quidem eſt nutu ac manibus loqui. Atque
ſſtud ſpectàrunt, quotquot aderant, & attoniti obſtupue-
InNHE runt. Sacerdos, Inferiarum præſes, ad populum verſus:
Non latet vos, inquit, hunc virum Divini Verbi fuiſſe con-
temptorem, nec unquam perſuaderi potuiſſe, ut Chriſtiano

Encomium

nius in Noti ad Martyr. Rom. 12. Martii ait: Conſtat teſtimonio ö- §. Grego-
node Toletanæ oltavæ, e. 2. eum in Ethicis aſſertionibus cuncétis Eccleſiæ rii M.
Doctoribus eſſe preferendum. Eſt autem Ethica, Philoſophia Mo. Ethica, quid?

ralis, ſeu dotrina bene agendi, ac beatè vivendi. Jam itaque

facilis erit concluſio ſalutem vel parum cogitanti ſuam,
quàm ſuavius ſit, Concionatoris, loco & Verbum Dei nobis
proponentis, vocem audire, etiam cùm dura & minas Dei
nobis loquitur, opportunè & importune, arguendo &c.
2. Tim. g. 2. ut ne reprobemur, quàm neglecto Dei Verbo no-

cem

1200 CoxNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœælum.
cem non jam minitantem amplius, ſed cum inflicto æternæ
damnationis ſententiæ fulmine tonantem: quod avertat

Deus. Vid. Conc. 23.

Authores in Vid. Cornel. à Lap. citt. LL. & in Amos 9.4 . §. in Oſeæ 2. 12. Hie-

hanc præced.
materiam.

rem. Drexel. Zodiaco- Signo VI. Pradeſtin. mihi à f. 253,. ko. I. Et

li
beni ſ
e A

in Koſis part. I. Cap. . à f. Soo. item tomo 2. de Noémo Cap. 6. d. f. 36..

Nec non Indic. Themat. Domin. a., Pentec., them. I. & 2. & F. Con-

verſ. & Pauli them. z. Indice Rerum V. Concio & Verbum Dei.

tdl Vhe

Mafus N

tae Menee
Nnnn Mon

G iin a1

ul, l,

Angel. Paciuchelli in Jonam to. I. Leck. I. De & Er. & Aſcet.
Librorum neceſſitate & utilit. Et tomo 3. Ledtl. yI. totâ. Henr.

Englgrave parte . Dom. Sewageſ. Alex. Calamato, Aultar. in

ſert. 3, punbto , fF. 22 5., & ſéq. Mat. Faber Tripart. Domin. 6. poſt

Epiph. Conc. 6. & Dom. Seag. Conc. I. y. 6. & . Ibid. Indice Ma-
ter V. Verbum Dei. Dom. 3. Pent. Conc. z. Fer. 3. Pent. C. 2. ſ. J.

Dom. a. Pent. C. z. Domin. II. Pent. Conc. a. Et in Aultar. ſeu Hl.
VA, Dom. 6. Epiph. them.I. Item Dom.a. Pent. them.I. & Dom.6. Pent.

th. a. Tobias Lohner. Biblioth. Man. to. 4. Tit. 36. à f-go. V. Ver.-

hnum Dei. Felix Reinecc. O. Min. Bibl. Paup. parte 1I. V. de aud.

Verbum Deis à f. og. Pœdag. Chriſt. to. I. p. 2. c. 22. 4 Ffol. 62.

Jacob. March. Ration. Dom. Vaſſ. Lelk. I4. f. 350. Ludov. Gra-

Sentent. V. Verbum Dei. Leopold. Mancin. de Paſſ. D. L. y. Di-

.

Doitinhinen

nat. V. Indice Rerum. E. Verbum Dei- Sriptura ö. Prædicator-

& Anditor Verbi Dei. Caſp. Knittel S. J. Dom. Sexag. Conc. 2.

JF. 265. Bened. Fidelis à S. Phil. O. S. Franc. Dom. S&=vag. ſerm.
2. à fol. 44. Franc. Labata Theſ. Mor. to. 2. V. Verbum Dei per

Propoſit. 46. à f. IIg92. Joſeph. Speranza SKript. Selebt. in Præaſat.

Abraham à S. Clarâ. Judas Ertz⸗Schelm: part. 3. à fol.I. An-

ton. Dauroult. Catech. Hiſtor. cap. 3. Tit. 7a. Z. & 76. Joann.
Major. Sec. Exempl. ILidice, V. Verbum Dei. Thom. Staplet⸗
Dom. FPaſſ. in ea verba: quà ex Deo eſte G. 2. à fol. -35. Et in Dom.

dexag. à f. 333. d texti I. Et Dom. 3. quadrag. textu Z. F.-a96. Dom.d. (

poſt Pent. textu I. à fol. 9z. Item Domin. II. textu 2. à fol. 261. Ge-

deon Forſter de neceſit. Catecheſ. à fol. z. & . 3. 4 fol. 34 Pi 4

Iwocentii.
nlhnlliit
He il mal
mid, 2.

ſieeese

wwnesee
li Cau

kedzen

—

.

N⸗

Nnl
(ſeran

X

4
4
11,WMNI
rDl
T 1,
. 1 7
2 ee
ℳꝑRIN

1, dri:
. 4 ½
1. I. Dln,

ð

.
AA “
I. (an ANNN.

g 1N N
õõ
7„

9 ame
1

2688 E E E ee Go E E Ee E Ee G 2

17,
/7
. * MN
„
2. 9 40

„
..
4 2W5D

Præcones Pœnitentiæ quàm mundo ſcelerato neces- Vid. Conc.63.

,4. 1% 66
1

2„ 4 9
i “
. A,.NE
7 1. D

4 1†
41
,A.!
„
. .
11. .,
1

1/4 36
AEEH
„ SS
N*
9 „ 7
A
D W
P 1I eTN „

Venit in omnem regionem ſordanis pradicans Baptis. omin. 4.

4 5 . „ 1
,. e
., E. R
. MA. . ucæ B
6 * 9⁹
. — 4
88 7

*1

Ehjus negleflus ad infernum wia & occaſio. 1201

Faberii Hiſtorien⸗Dredigen parte z. Diſc. 30. E. Verbum
Dom. d f. 419. Bellarm. Operumz to. 6. Conc. 22. Dom. I. Qua-
Tvhrg. ſ. 2 3. & ſequ. & ibidem Indice, V. Concio, & Verbum Der.
C..arol. Vanhorn O. Eremit. S. Auguſt. Conc. zo. Fer. 2. Dom.
Paſſ. à f. 296. Raph. Bonherba Fer.3. Domin. 4. Quadrag. à f. a336.
Pranc. Mendoza in Lib. Kegum tom. 2. Indice E. Verba Dei &
Sermo. Auguſtin. Paöletti Dom. Serageſ. à f. 236. Le Blanc.
Ayn Pſalm. 45.I. . un. art. I. & . à f. 967. Florent. Schilling Do-
min. Sewag. Paulus Segneri S. J. Concionator & Theologus
Innocentii XII. Pontificis, qui piè obiit 1694. 9. Decemb.
in Hom. Chriſt. p. I. Diſce. I. & 2. Et paſſim Authores, de Verbo
Dei. Vid. mea Conc. ſequ. 6a. & 73. dum. a. Item ga. nec non Pro-
vmialis I. & 2. & infra Indice 4. Domin. Sexag.

CoNCIO LXIV.

anteced.

ſarii; & quàm ſeriò illi Pœnitentiam inculcare de-
beant; ac audiri obſequenter! Ne terreamur.

ä . vent.
mum TPænitentiæ in remisſionem peccatorum.

Vm Mundus totus in maligno poſitus, r. Yo y. 19. perquàm
ſceleratus, & peccator, nimiùm ſibi malè ſecurus, ni-
hil habeat, quod certiùs expectet, aliud, quàm juſtis-
ſimam ſeveritatem furorémque Iudicis ſupremi & Ju-
dicii extremi; jam nunc verò in vitâ ſalus ejus neutiquam
deſperata, aliud tamen remedium non ſuperſit, quàm Poe-—
nitentia, quâ ſolã qudex ſupremus ante Judicium placari poteſt, in Series Con-

udicio non poteſt, ait S. Gregor. 1a. Moral. zo. hinc ſanè Congruè cionum ſe-

Mlecht! de qud. extt. Nnnnnnn præ- quentium.

1202 CoNciO LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria:

S
——

præmiſsà neceſſitate audiendi Verbi Dei Conc. 63. ſubdimus
hac Concione materiam pertractandam in Titulo Ppropoſitam;

S. Joannes

dein ſequentibus demonſtraturi: Pænitentiam planam & facilem.

PFrudtus dignos Pzynit. Vtilitatem Confeſſionis frequenti; annua gene-

ralis; modum agendi cum Confeſſario; ultimam in extremi diſpoſitio-
nem per panitentiam“ yenovationem animæ ſeu homini piritualem.

combinationem tempori * denique felicem vitæ clau nlam, per eÄandem:
Quò Vlale dicam: Docebimur ſic, fruétuosè pœnitere, & fu-

gere à venturà lrâ. Jam itaque adduétum Thema deS. Joan-

ox Clamantis ne: Venit in omnem regionem &c. (Vid. Conc. 30. n. .) Dei juſſu,

prædicans
poenitentiam

fortiter & ef-

Kcaciter.

& Dei legatus, is, quo non ſurrexit major inter natos mulierum,
baptismum/pœnitentiam
nus ſit oportet, ponitentiam prædicare. Hic S. JoannisBaptis-
mus, longè alius à Baptismo Chriſti & hujus novæ Legis,
peccata non remittens, ſed profeſſio erat, & quædam dispo-
ſitio ad pœnitentiam, quâ, ſi vera ſit, peccata remittuntur,
ad eâmque efficaciter movebantur zeloſiſſimis Concionibus

S. Joannis, qui Vox fuerat Dei, fortis & efficax: Clamanti: per

quod fortitudo Preædicationis indicatur, ait Rabanus Archipræſul

um, ait Cornel. Janſen. Concord. Evang. C. 13. f. 104. znit. Cornel.
Lap. in Matth. g. 3. q. d. Agite Judæi, òQ mundi incolæ, quot-
quot eſtis, Chriſto jamjam venturo, & quaſi Meſſiæ Regive-

Moguntinus quintus à S. Bonifacio. Clamatur enim lon-
gè poſitis & ſurdis, idque cum vehementiâ & indignatione.
Conc. 66. n. I. March. Ration. hac Domin. 'ect. 2. à f. 96. Aptè Beda:

Clamawvit quidem per alios Deus; ſed & iſte ſolus Vox, quia Verbum
præſens oſtendit. Parate ergo viam Domini idem eſt, quod pæ-
nitentiam agite quédque dicitur in Iſaiâ: Videbit omni caro ſa-
lutare Dei noſtri, idem eſt cum eo: Appropinquavit regnum calo-

ſtro inaugurando, vias, uti regibus ſolet, complanate, hoc

eſt, omnia amovete, quæ eum offendere vel dedecere pos

ſent: ſcil. errores & peccata tollite per poœenitentiam, atque

efficite, ut Chriſtus ab omnibus & angulis expeditè & cupi.
dè recipiatur; ut ſcilicet ſinguli core entésque fuas ad-
Chriſti fidem & gratiam, omnémq; ſanctimoniam, ad inun

CMwinm Nndho
Nccerpe
Usſperdia

prædicat: quam ergo ſublime mu-

—

a mentésque ſuas ad

.
—
4

Snetegeut

1 leod

,Camans

eoibus/
Pylngent

Defrinure

Pel Arec

Ierhent

4

uůantur ,.
hetdirel

ferßh,

UMirclcx. l
uhubeto ſtt

1

Wvurußt: ſ .
in eti, l

ituekuterr u
cem ine

is NMero
Unles ſed
kiieni⸗ Me

nmntife

—

4
rdi
le, i K

7
Fc. 1
ee P
S

gent, uet
—

. 0e
. g.A

3
P A e E e

vutreerit

fenDe
1

abamhc

Claman

4
4

lic, &, quod experientia docet, inſtar Sodomæ, plenus cu-

ntii ain⸗

4
4

—

Peaevnitentia inculcanda, &v agenda. 1203

E=

denidque regnum cœlorum, pœnitendo ſtudiosè ſe præpa-
9 8

rent. Adeo S. Joannes prædicavit inculcavitque Pœniten-
tiam, clamans ſurdis ſpiritualiter: Iaiæ 42. g. In peccato

Deo elongant, & pereunt: Jerem. 1I2. 13. Pſal. 22. 22. Et à quibus
longè eſt Dominus ab impits? Proverb. Iy. 29. Vnde clamore valido
opus eſt, & prædicatione ſeriâ, ut ad Deum, ad ſalutem ſuam,

idque per pœnitentiam, unicum peccatori ſalutis medium,
treducantur. Hubert. Lomeſſen Dom. za. Adv. Conc. 2. à f. 6g. Et hinc
ſatis apertè intelligo, quàm mundo (qui totus in waligno Poſat is
eſt: I. Joann. y. Io, ſub miſerâ & tyrannicâ diaboli poteſtate a

dominatu, & in hoc vitâ impârâ, ſceleratà, tartareâ, & diabo-

piditate, ſuperbiãa, fraude, luxuri4, gula, avaritiaâ, omnique
malo, ut dicat S. Proſper adobject. Vincent. in 6. Totus quidem mun-
dus in maligno poſitu⸗ eſt, &, multorum hominum talis eſt malitia, qualts

eſt dæxmonum. ſed hoc inter malos homines diſtat & ů damoner, qudd ho-
minibus etiam valde malis ſupereſt, ſi Deus miſereatur, reconciliatio-

Aæmonibus autem nulla eſt in æternum ſervata roeree. Cornel. in hunc
Locum) quàm, inquam, adeo ſcelerato mundo, & ad portas

dormientibus. Epheſ. z. Iz. Impiis & peccatoribus, qui ſe à

Mundo in

c maligno po-
ſito & ſcele-
rato.

Pœnitentia,

mortis & inferorum conſtituto, & in eo peccatoribus, non & hujus præ-
anct dicatio ſum-

tam utiles, ſed & planè ſummè neceſſarii ſint veræ & ſan

ſoondere ut ait S. Auguſt. L. 1I. de Viſit. Infirm. ap. Calamat. Blvd
Diſe. a6. m./5. ſicdue verſari in manifeſto damnationis æternæ

periculo: ita nil magis neceſſarium (niſi homo æternùm pe-
rire, ſtultè velit) ac Pœnitentia; quam non aget, niſi de eâ

inſtruétus, & excitatus ad illam opportun?d & importuné &.
2. Tim. 9. 2. quod fit maximè per ſacras, ferventes, ſerias Con-

ciones, quibus neceſſarium eſt inculcari Pznitentiam in vemia-
Voonem peccatorum. DQuomodo credent ei, dem non audierunt?“ quo-
modo autem audient ſine prædicante? Rom. 10. I .

Nn nn an nz⸗ II. Do.

Pœnitentiæ Præcones:? Sicut enim in mundo, vel hinc mi- ne neceſſaria.

Wſerrimo, nihil frequentius, quàm peccare graviter, inhærere per-
7 tinaciter peccato, gandere de peccato, G br edicare beccatun on ab-

2ð

1204 CoNcIO LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria:
Homo tantis II. Dolendum ſanè eſt ſummopere & unicè, hominem
donis à Deo à Deo, ad ſuam imaginem, & ad nobiliſſimum finem, qui eſt
exornatus, ipſius Dei fruitio, conditum, lumine intellects & ſæpè ve-

tam ſcelera- ræ fidei, & libertate voluntatis, inſtructum, erecto creatum

ras tamen fa⸗ corpore, ut cœlum ſuſpiceret, & terram contemneret (o⸗

tè, contra lu-“ e . „re
men Rationis agnoſcere, quàm ſuammet felicitatem, & Deum in ſe libe-
& Fidem & raliſſimum; hunc turpiſſimè & iniquiſſimè offendere, æter-
gratias illu- na negligere, terrena ſectari, ſeſeque peccatis, in ſuummet
ſtrantes. rret
revereri juſtiſſimum Judicem ſupremum omniſcium, om
nipotentem; non horrere Inferni pœnas, idque ab adoleſcen-

tidâ ſud in malum pronum. Geneſ. §. 21. Neque unum tantùm ho.
minem vel paucos, ſed, in hoc genere, ſtultorum inſinitus eſt
numerus. Eccle. I. Iy. puta impiorum, ſuis cupiditatibus man.

cipatorum, vanis ſtultisque mundi illecebris incumbenti.
um, iisque ſe inebriantium, & dementantium; qui pravè de
rebus agendis æſtimant, dum vana bona veris, brevia æter-
nis, terrena cœleſtibus anteponunt: quæ ingens eſt ſtulti-
tia: quique perverſt Aiſicilb corriguntur: cit. verſu 17. Conc. pa.
n. §. Conc. a. n. r. Mundus totus in maligno poſitus eſt ut dictum.
Adeo dum ſapere volumus, valde deſipimus. Ajebat Sene-
ca: NWallum magnum ingenium ſine mixturd dementiæ. Es bleitt
doch bey dem alten Reim: Bey Weißheit muß ein T horheit ſeyn.
Quisque ſuum gremio ſtultum gerit, optimus ille eſt, qui,

ne promineat, diſſimulare poteſt. Prodimus, dum pecca-

Peccatum mus. Adeo ut exiguus ſit ſapientum, id eſt, proborum &
ſumma ſtul-
titia eſt. eſt, impiorum & reproborum, ex illo Matth. 2o. 16. Verè pec-
catum ſumma eſt ſtultitia, dum ſenſus Rationi, cupiditas
Virtuti, creatura Creatori, id eſt, obulus millioni, granum
ſegeti, gutta mari, terræ globulus toti Cœlo præponitur.

Quid ſtultius? dum & peccata iterando, eorum habitus, ac

quaſi neceſſitas inducitur? dum in iis obſtinatè perſevera-

mles ſpetn
( ceo lun

homini ſublime dedit, cælumq tueri- &c.) nihil minùs tamen

grande & æternæ mortis exitium, liberriméè irretire, nihil

ſalvandorum numerus, quàm magnus verèò ſtultorum id

eugle ſenti
Cr? dunn

ſeligent

ao Gedinate
en utd

CnoDei, Uut
uuorerepite

Mlgencame

ums,bonen
i, od in
MS Mternos

ut)lex ho
biin tenel
encetl. Neben
Uhitum. 1
Eben,/!

—

Coltti vi,

KiuIl loui

Uehebem Don

spronitlorun

1

Enhencob⸗

nolonfunck

ſentäne e

Ann Lna
Mintfml il

elngeis

—
—

ant, Mnetu

=

4

—

gtam, Ptæa

— —

—

. Stnee

z† ¹* . 1
III

2
N aman e
212 .

4
a ee⸗
1CCA DNe

7 Anlhh

4) KERAOAKN

M rne
,Ar.
77 3
. 4
,1 69
seſc e
4 i! ncg

n, u⸗

vers Neſet.

4 T 1) V

NN

9. 10. it 4

ationi,/
(en
rve N,

btnne

17

monentes Vbi 13 Pr.
Fides? Adeo lumen rationis (cujus liberali Dei dono & du-minis lumen:

à malo declinare, ſicque habent normam ac regulam un
verſalem ad ſalutis viam) adeò lumen Fidei (quo ſingular
dono Dei, illuſtratus homo, credit, agnoſcitque ea, quæ

. 1
mmhe Alee

8
U

7

Pernitentia inculeanda, & agennna. 120 5

tur, eaque ſenſim laudantur, nec peccata, ſed virtutes æſti-

mantur? dum correctio non admittitur; reéta docentes &
ernuntur: ridentur? Vbi Mens? ubi Ratio:? ubi Triplex ho-

11: r Barbari r 1 Intellectůús,
Gu, vel ipſi Gentiles & Barbari docentur, operari bonum, & e & gea-

tiæ illuſtran-
1tis.

Deus præcepit credenda, vel propoſuit ad æternam ſalutem

conſequendam opportuna) adeò lumen gratiæ, hominem
illuſtrantis, bonum inſpirantis, à malo ad bonum commo-

nentis, quod in ſe etiam peccator frequenter experitur pef
motus internos à Spiritu ſanéto provenientes: adeò, in-
quam triplex hoc lumen peccator ſtultus, ſtolidus, ſtupi-

dus, ſibi in tenebras peſſimè vertit, idque liberè peccando
(V. Vencel, Schwertfer, Conſil. & Imuduſtrid 3. à f. Sg.) Contra Chri-

ſti monitum: Vide ne lamen, quod in te eſt, tenebræ ſint“ Matth. 6&.
23. & Lucæ II. 3y. Paſſim lamenta & querelæ ſunt Sacræ Scri- Scelera mun-

pturæ contra vitia, mundum diluvii inſtar inundantia. dum inun-

Oſeæ a. à v. I. loquitur Deus ad Populum ſibi, & à ſe eletum: dantia, uti di-
Audite Verbum Domini Filii Izazl. Non eſt veritas, fidelitas, ſive luvium.
fides promiſſorum; & non eſt miſericordia, & qui miſereatur,
& miſerendo fubveniat egenti & afflicto, & non eſt ſcientia Dei
in terrà, conjuncta ſcil. cum ejusdem timore, amore, cultu,

obſervatione præceptorum, obedientiâ; Et quid hinc! Ma-

lediétum, & mendacium, & homicidium, & ſurtum, & adulterium in-

undaverunt, inſtar diluvii & ſanguts ſanguinem tetigit, per in-

ceſtus, cœdes cœdibus, peccata peccatis addendo, ſcelera ſce-
leribus accumulando. Tanta eſt perverſitas generi humani, ut

aliquando metuendum ſit, ne caſtus erubeſcat inter impudicos, ait S.

Auguſt. L. 1. de io Chord. c. 9. Hinc D. oannes populo, multis

& magnis flagitiis onerato, poœsnitentiam, & nil quàm poœni-

tentiam, prædicabat, ait TIhomas Stapletonus, Doctor &
Profeſſor Louanienſis, qui vixit A. 1577, alias Anglus Dom. 4.
D Nu nn nn n 3 Ad-

.

1206 CoNcio LXIV. Pœnitentie Prædicatio mundo receſſaria:

Advent. J. I. f. 9ri. Idem planè hodieque neceſſarium eſt. Ne
Chriſtiani miremur, ne cogitemus, hoc Catholicos non tangere,

non minus qui tam vitioſi & ſcelerati non ſint, ſed Jjudæos, Ethnmicos,
Eclerati, ac Turcas, hæreticos vitiis immerſiſſimos, hiſce proin opus
nos indigemus Catholici, ceu inter quos ipſos cujusvis Sta-
tus, ætatis, & conditionis vigent planéè vitia graviſſima,

ſcelera patrantur enormia, qualia ſæpe nec inter gentes I. Cor.

fj. I. eô graviora, quò majores à Deo gratias accipimus præ
aliis nos Catholici. Agnoſcamus id in figurà velu:
Figura à ju- III. Noſtis, Genus olim Electum Deo, & à Deo, fuiſſe Ju-
dæis, populo dæos, hiſce ſpeciales gratias collatas; quas compendio ad-

Dei eleélo, & qducit Gentium Doctor Kom. 32. 2. glia credita ſunt illis Eloquia
Optimè S. Ambroſ. Primum, uti ait S. Paulus cit. L. 1.
id eſt, præcipuum, primarium, & unum éprimis eſt, quòd
collatæ ju- Deus illis tanquam Populo, præ aliis ſelecto, & circumci-

₰

quàm ſcele-
Tato.
Gratiæ à Deo

Des.

dæis. ſione diſtinéto, quaſi depoſitariis & cuſtodibus, credidit, ve-

lut Depoſitum, Eloquia ſua, id eſt, ut S. Chryſoſt. & Theo-

doret. Legem ſuam, & ut alii, &ripturas ſacræs, in iisque pro-
miſſiones & pacta Divina, futurorumque Myſteriorum præ-
dictiones. In hiſce Dei Eloquiis, eorumque ſpeciali gratia
Judæis à Deo factâ præ gentibus, vel explicitè vel impli-

citè continentur cœteræ plures, ut: Divina erga Jjudæos be-

nevolentia, protectio & beneficentia, vera Fides & Religio,

miracula, Sacramenta, Sacrificia, Sancti Prophetæ dati, ju-

dices, Reges, ipſe Meſſias eis promiſſus, & ex eis natus: Cor-
nel. hoc loco. ITdem commendat Pſaltes Regius Pſalmo I7. I9.
& 20. Non fecit Deus taliter, tam gratiosè & pie, emn: nationi &
ccoteris gentibus; & Zudicia ſua, veteris Legis præcepta, zon

manifeſtavit es, ſicut Populo judæorum: quoniam enim
Deus (pergit D. Dionyſ. Carthuſ. in hunc locum) incarnari e-
legit ex Semine Jacob, idcircò tam ipſi, quàm filiis ejus, &

maximè Tribui juda, ſpecialem gratiam præſtitit, conver-
tendo eos ad unius veri Dei cultum, & Chriſti expectatio-

eſſe prædicatoribus Pœnitentiez.. O nimiuùm quantùm &

—
1. Decult

4

At (Mius

1

ropte

1
N
iplu elu
Aid a.
ſintu hn
DeiNiigio
ds! guisce

Il Nid /
fſocgorun,
at
nite

Vefunurn
tunttrann

Winprtcla

enitntam,
winer ſer
tores or
tigite,

9

Prn) eaſ⸗
oni kortis

.

Minher ar

kintſeſebn

—

AIINAN

„„
1 „1 1

; .

⸗“ pſus judæorum graviſſimus: Vnde iis convertendis ſum-rii, & dati
o tlrtt mè opus erat Prædicatoribus, quos & clementia Dei ſub Pœnitentiæ

„

oneieye

me Neren
„
13 AW.

1
„Ae

4 —
4

*3 Gſee
, NA

S

IUIIV.

e Mjter,
ungehe⸗
S
eta kiol-
ropr
Ker ei⸗
Regi,

—

4
44½
†

— –—

Parnitentia inculcanda, G'agenda. 2207

nem. Decuit namque populum illum, de quéô naſciturus
fuerat Chriſtus, ab aliis populis dividi, & ſingulari‚ ſanctitate
ornari. Propter quod Moſes: ZTe, inquit, elegit Dominus, ut

lſlſ ei populus peculiaru de cunét populi, ſunt ſuper terram“ Deut.
2

7. 6. & bid. c. Iz. 2. Omnia gloriosè, & bene: Attamen hic judæorum

populus ſanctus Domino Deo, ſeparatus ab aliis gentibus, veri- ſcelera.

que Dei Religioni addictus, quantis non ſeſe inquinavit ſce-

leribus!: quis credat, niſi Sacer Textus luculentiſſimè expri-

meret! Vid. ſupra Conc. 1II. . 3. & Conc. Ia. n. 5§. ubi Caſus & la- IIlis neceſſa-

mittere nunquam deſtitit, qui-& juſſu Dei, eidem ſua ſcele- ædicatores.
ra fortiter exproprabant, ut ad pœnitentiam excitarent id
quod in particulari Nathan Davidi fecit, non tam facilè aliàs
ad pœnitentiam, & ad Dei gratiam per eam redituro: 2. REeg.
12. Hos inter ſerios zeloſé²sque ſcelerum populi Iſraëlitici Talis Iſaias.

correctores Prophetas, fuit Hſaias, cui Deus: Iſas. "g.1. Clama
(in fortitudine; ne parcas gutturi & voci tuæ ut exponunt Sep-
tuaginta) ne ceſſe; quaſt tuba exalta vocem tuame Clama conten-
tda, ſonoràâ, forti & quaſi tubali voce: vel, ut Sanchez: Cane

tubâ inſtar præconis, ut populum convoces: deinde voce
ſonorâ hæc mea edicta eis propone (Ita enim facit præco
Principis.) clama quid quæſo?! cur? Sunt, quæ nuntientur
mandato Summi Principis, ipſius Dei: & annuntia an læta
Vel triſtia! an bona vel mala?! & quibus? omnia notatu digna:-
Annuntia Populo meo, non alieno, non infideli, ſcelera eorum, &
Domui Jacob peccata eorrum, Dei iram, minas, peœnas. En: Po-
balo meo: Domui Jacob; ſcelera & peccata eorum, ad quæ annun-
tianda opus eſt clamore valido, ceu tubâ. Ergène Popaulo
Dei, Domui Jacob Deo dilectæ, ſint tanta ſcelera? ergène his-
ce is adeò indormit, tantô clamore excitandus, Deo aliàs ob-

ſequens? Vid. etiam Ezech. g. à v. 6. & deſuper indicem Ser Zpt.

Prodromus hic fuit Chriſtianorum, qui ſucceſsére judæis Judæi in

—

„teprobatis (quia ipſi Chriſtum Meſſiam reprobârunt) cum hoe Chriſtia-

1208 CoxNcio LXIV. Poœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria:

prodromi; ſu4ò Synagogâ, cui ſucceſſit Eccleſia Dei à Chriſto fundata.

quibus & ma-Sed an non de his idem lamentari poſſit ſacer Eccleſiaſtes,
iores Dei grfa- quod de illis olim Deus Jerem. /1. 17. quid eſt, qud duleltus meus,
tiæ; & gra- Pi
Viora ſcelera. Ethnicis, Saracenis, Turcis, udæis: in domo meâ, in Eccleſia,

in templo, in ſacrati Statùs Religione; fecit ſeelera multa, abo-

minanda. Sanè gratiæ, à Deo Chriſtianis fuis collatæ, lon-
giſſimè excedunt omnes illas Veteris Legis, quæ umbra tan-
tùm, tunc futurorum, nunc præſentium, in lege gratiæ,
Vnde egent fuit. Et tamen adeo peccent graviſſimè Chriſtiani? quid ni
Prædicatori- & conſequens eſt, hosce verè indigere ſeriis Pœnitentiæ
bu: l'ænit. & Prædicatoribus, qui contraj vitia detonent, meritèò audien.
PWA. Qdi, in frugem & converſionem: neutiquam rejiciendi à pec-
catoribus, perituris alias: ſicut olim jam tunc certèò periis-
ſent Ninivitæ, niſi prædicationem Jonæ admiſiſſent. Zonæ 3.
ſicut periit Mundus, contempto Noëmo (3Zaſtitiæ Præcone 2. Pe-

trè 2. y.) totus: Englgrave p. 2. Dom. 1. Adu. g. 2. Drexel. to. 2, in

MNoé, c, 3. &ĩ6. V. Indew Rer. E. &. Vincentius. & Franc.
Mundus per IV. Quin & ipſe iterum mundus interiiſſet
Pœnit. Prædi- & ſerios Pœnitentiæ prædicatores nactus fuiſſet. Id caſus
catot†ααd— et* * docet, & exemplum de SS. Dominico & Franciſco. Notum
Dominicum eſt, ait Marchant. Hort, Paſt. tr. s. de Salut. Angel Lein. 1. epgeß.
& Fra nciſcum. F 357 Quiomodo B. Dominico, quodam die Contemplatio-

ope B. V. M. Hi intento, apparuerit Chriſtus, ſolio conſidens regali,

manu tres lanceas vibrans, quibus orbem perdere para-

bat. Cùm autem nemo reperiretur, qui ſe juſto ejus

furori opponeret, Virgo Mater genibus advoluta, & Filium

complexa, rogat, hominum miſeretur, quos Sanguinis ſui
pretio emerat, duésque ſervos ſuos, Dominicum & Fran-
ciſcum obtulit, quorum laboribus flagitioſi ad pœnitentiam
reducerentur. Atque ita Chriſtus, immanibus mundi ſce-
leribus irritatus, ad Sanctiſſimæ Matris preces Orbi, jam-
jam ruituro, & generi humano in æternùm perituro, ita
placatus fuerat, ut eidem per hasce Eccleſiæ Columpaz

cui tantum amorem impendi, tantas gratias præſtiti præ

U

4

. ſin

Aerores

eleo
SAt,
get Orat
Nln
1.Crol.
a fui
Monmren
iu izt

Eoun urnt

in, inn
unfunenn
li gueg.
Pnin
1Eeonr
Arunmpets
Ulinotheo
Niſun

Sez

riig chen
. .
Eenileconee

1A 1.

ſioniücn
ndenon

nürmt,0
M ait

ſſebh

ul; innner
alkontamne.

OVidus

dbtennno
mmomen
liutg
R uch,

Föhenmn

ultiz

1nn Mel ee

„„
“

4 D
01

„91¹ 4* 4
,—„ 4
ſe —
te ſenis er
1

1

An tuxcamt
X 2CiiRe.

(ſogiukn
(Maahn

„ 1et
. 2 ℳ

S

4
.
a .

dusban
R

14 1.

4
.

—

=

9
1 1 4
,,, /ÿ
. A .
16 %½

=
S—
e-

—

= =

Pœnitenta inculcanda, & agenda. 1209

2

Prædicatores ſanctos, quales verè fuêre hi duo Sancti, eo-
rumque Verbo & exemplo ſubveniretur: uti reipſa factum

eſt. Ex & Antonino P. 3. Chron. tit. 23. c. 3. Thom. Bozio, Præsbyt.
Congreg. Oratorii, de Sins Eiccleſiæ Dei. L. 9. to. 3. c. 10. Englgr.
Cel. Emp. F. §. Dominici J. I. mihi fol. 125. Vid. Idem F. &. Franc. G. 3.

Laluir. Chryſol. S. J. Mando Mar. Diſc. II. num. Ia3. Vi de haud dis-

ſimilia ap. Paciuchelli in ſonam, tom. 2. Lectl. 43. H. Z. n. 27. 4 f. 662.

Adeo infinitæ mi ericodiæ Dei eſt, non jam in iràâ ſauäà miſericor- Infinitæ mi-

dias ſaaz, Pfal. 76. Io, ſed in miſericordiis ſuis iram ſuam conti- ſericordiæ
nere, dum, utut ſcelerato orbi, mille ruinas & ultimum ex- eſt, Mundo

„5 . erir, mzſer 4 . ſcelerato dari
itium, ipſum æternum, merito, miſeretur tamen, iram Pcenitentix

ſuam, furorem que juſtiſſimum velut cohibens (juxta illud præqicatotes.

Virgilii: Quos ego: ſed motos præſtat componere flactus) &ũ ne per- ſra n. 5.
eat, illi paternè tribuens ſanctos monitores, qui ad poniten-

tiam, & piacandum Numen, hortentur & exequantur Dei

mandatum, per S. Paulum valdè ſeriò præcipientis cum em-
phaſi Timotheo & cuivis fideli Verbi Dei Miniſtro: Prædica
verbum; inſta opportunè, importund, argue, obſecra, increpa in omns
patientid & doctrinaâ: 2. Timoth. a. à V. 1. (V. ſaprà Conc. 37. num. 1.)

Sanè mille Concionatores habemus, & Doctores, quos Deus

miſericordiâ conſtanti & indefeſsâà ſubminiſtrat, qui frequen-
tiſſimis exhortationibus nos à malo abſtrahant, & ad bonum
inducant, ab Orco ad cœlum revocent. Non æana‿dh n car
fratres tuos, ait S. Chryſoſt. Conc. a. de Lazxaro, (in ea verba: Ha-
bent Moyſen & Prophetas: audiant illos. Lut. 16. 29.) ac Den, qui illos
condidit; innumeros illi adhibuit magiſtros, admonitorer, conſultato-
rer, adhortatorer. Adeo nimis bonus, nimis ſollicitus, nimis
providus & miſericors eſt Deus, & nunquam negligit, quod

Va 7 . * . 212* 2 4 1 2
aa ſalutem noſtram ſpectat, ipſe ille Paterfamilias, qui ſtatim Coœleſti Pa
à fſummo manè, exiit, primo manò conducere operarios in vinea

„z trifamilias
G . „ Cura quanta
ſuam⸗ Matth. 20. ₰ v. 1. E. ſſis ci ram tertiame 5;-
ſuam: Matth. 20. V. I. Et egreſſus circa horam tertiame circa ſé ſuæ Vineæ

tam, & nonam. cinca undecimam O Sanèetæ Eccleſiæ Dei felicis- per opera-
ſimam vineam, cui tanta cura & vigilantia impenditur! Cui rios.
per Divinæ Providentiæ miſericordiam nunquam deſunt

Mecht! de Jud. extr. OOOO OO O aut

Prædieator-
Pœnitentiæ

ſit ferreus.

1210 CoNcio LXIV. Poœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria:

*

aut deerunt Operarii: quinam hi! Quia à mundi hujus initio

usq, ad finem, ad erudiendam plebem fidelium, Prædicatores congregaere
non deſtitit- ait S. Greg. hom. 29. in Evang. Paciuch. in Yon. Lelt. 4z.
(Wamncu

J. 7. n. 24. f. 662. Quôdque magis ſtupendum eſt, hunc cœle-
ſtem Patremfamilias in vineam ſuam tam copioſos omni
tempore mittere Operarios, qui non tantùm excolant vites
bonas, frugiferas, utiles, ſed & planè ſteriles, noxias, nulli
uſui, quàm ad comburendum, utiles, emortuas, ut revivi-
ſcant, fructum afferant: Volo dicere, Deum O. M. clemen-
tiſſimum per ſuos Prædicatores non tantùm fovere bonos &
juſtos, ſed & graviſſimos peccatores, qui à fuà ſalute longis-

ſimè abſunt, imèò ſæpè hanc pertinaciſſimè averſantur, ad vi-

tam gratiæ reducere. Sed & tum Deum improbo orbi vel
maximè iratum eſſe, cum illi hosce ſuos Prædicatores dare
negat: quibus carere, miſerrimum eſt & patens ad inferos
oſtium per ſcelera. V. Amos S. V. II. 12. 13. & Cornel. ibidem. Iefrd

num. §. Thren. 2. I4. ubi S. Propheta lugens Hieroſolymæ ever-

ſionem, & mala graviſſima, juſte queritur: Prophetæ tui vide.
runt ſeu prophetarunt tibi vana & ſtulta, nec aperiebant iniquita-

tem tuam, excuſabant, tibi blandiendo & tuis vitiis; at te adpani.

tentiam provocarent, quâ te corrigeres, & iram Dei effugeres.
V. Cornel. hic Tirin. Conc. 69. n.g. ſine. Pexenfeld. ad hiſt. II.n. f. F. 219.
V. Itaque mundo ſcelerato uti neceſſaria eſt Pœnitentia,
ita hæc illi à Prædicatoribus, pro ſuo horum officio ſub gra-
vis reddendæ rationis onere, prædicanda, & omnibus viri.
bus inculcanda. Hic ferreus & Adamantinus ſit S. Eccle-

ſiaſtes (qualis olim S. Propheta Ezechiel c. 3. 5. & o.) non mol-

lis, non timidus, non blandiens, ſed audax, fortis, conſtans,
liber, qui nec pudore vincatur, nec metu taceat, aut palle-
ſcat; &, ut Tertullianus ait, honeſta inverecundid veritatem an-

nuntiet, nullius faciem reveritus: Intellige, cum prudente judi-

cio, diſcretione, modeſtiâ, manſuetudine, vero alienæ ſalu-
tis zelo „& charitate. Vid. Cornel. in hunc locum Exech. Vtque
hoc eò efficacius poſlit Concionator, curet ut, quod verbis

dicit

„

N

nleonis:
kiatese

NNNC

nata un,

Cuſniter
Hecrcend.

Nire⸗
Meyme x

kbenrurocd

—

olalo

nhtliſli,
mucentuhen

gun ,
lnuliterrit
tn rtien
mutupn
leunkeſs
lmentnn

and ot

Mlm Cen⸗

Mntiäne

VH ſeſene

nll
glin⸗
Il. ariu⸗

tunten

IIR

Mron

Ctimiie

„
.

☚n,

4

4 4 .

1 .
8 nhe

11

ee
Crd u
4
„ eeAP.
SWherovzem
eun: un

isvitisrte
itamNNG

7 1

wumohi

. NN
Atnbs. .
.
. . 6

õ

ten,

ulii
unmimn
eio die⸗
n u
n

4

—

A, er d.
4 ld “
. 1

ſaltem clamoribus terreant ac refrænent.

SS

Prfenitentia inculcanda, & agenla. 1211

dicit & docet, moribus non contradicat, ipſe vitæ inculpatæ.-
Ahoc. Io. vidit S. Joannes Angelum ſortem. Et habebat in manu ſud Vt Leo rugi-
libellum apertum. Et clamavit voce magnâ, quemadmodum cum leo ells, & toni-

r M .
umek

rugit. Et cùm clamaſſet, locuta ſunt ſeptem tonitrua voces ſuas- V. 2. tru⸗

&σ 3. Vbi obſerva modum loquendi, vocem Angeli fuiſſe, ut
rugitum Leonis: &: locuta tonitrua. Talis ſit, & taliter agat
S. Pccleſiaſtes, Leonis ad inſtar. Vzenim Leoner, ait S. Ambroſ.

L. 6. Hexwam. C. 3. quas bellaas curſu conſequs nequennt, rugitu treme-
faciunt ac ſiſtunt; ita Prædieatore, quos nequeunt ſapplicins coërcere,
. Tonitrua loquantur.
Duia (ait idem S. D.) non debent auribus ſuaviter blandiri, ſed terri-
biliter tonare. V. Paciuch. Lect. zo. G. 9. n. 35. f. 102 5. Sic loquitur
de Gentium Doctore S. Hieronymus, in Apolog. ad Pammach.
Ep. vo. Paulum Apoſtolum, inquiens, quotiecunqg, lego, videor mihi,
non audire verba, ſed tonitrua. Videntur quidem verba ſimplicia, &
quaſi innocenti hominis, ac ruſticani“ & qui nec facere, nec declinare
noverit inſidias“ ſed quocunq; reſpexeris, fulmina ſunt. Vid. ſuprà
Conc. 23. num. 3. & n. Io. ibidem de Guilielmo Duce Aquit. voce

S. Bernardi territo, ceu per tonitru. Vox Clamanti Prædican Vox Claman-
Baptumum Panitentiq. Quaſi tuba exalta vocem tuam. Iai. pg. I. tis ſit Tuba.

Annuntia populo meo ſcelera eorum. Per Tubam intelligitur Præ-
dicator & ejus Prædicatio, quando per ipſos populi ad bo-
num excitantur, ait Becherius ap. Fr. Settelin hic p. 32. init. Au-
diatur S. Auguſt. Ser, io6. de Temp: Quaſi tuba, inquit, exalta vo-
cem tuam. Clamare ergo jubemur, & vehementer clamare. Ne par-

cas, Tet. ideſt, peccatori iniquitati, ne tacendo pereas, O& dum ve-

recundiæ ejus conſuls, non conſulas ſanitati; ne vulnera illius, quec cla-
mando reſecare poteras, reticendo in pejus enutrias. Satts, quia tuba
non tam obleétationis eſſe ſoleat, quàm terroris ; non tam deleòtationem
praferre, quàm inferre formidinem. Ita S. Auguſt. ap. Cornel. in cit.

ai. l. 1I. Paciuch. in Jon. Lect. 4. G. 12. n. 4.- f. 26 . Duaſt tuba ex-
alta vocem tuam- hoc enim mundi ſalus exigit. In Prato Spi- Contta dœ-
Abbas Marcellus Scitiota, quaſi hocmonem, qui

rit. S. Sophronii c. 172.

factum alii contigiſſet, refert tecto nomine, Monachum noin noſtram
Oo OOOo O 2

cte

H

1212 CoNcio LXIV. Pœnitentie Prædicatio mundo neceſaria:
perniciem cte quadam ad Pſalmos recitandos ſurrexiſſe pro more, &
buccinam in- cùm jam divinas laudes celebrare incepiſſet, percepiſſe tu-
flat. beæ clangorem, quaſi bellicum canentis. Turbatus eſt ſe-
nex, dicebatque: Vnde in hoc loco vox buccinæ perſtrepit? militer
bic non ſunt, ellum hinc abeſt. Dum hæc proferebat, ecce hor-
rendus & terribilis deemon apparuit, reſponditque: utig bel-
lum eſt. Ego turmas meas convoco, bellicum cano, & con-
tra vos ad cruentum prælium invito. Nonne audis, quo-
modo doœmon tubicinem agat? quomodo totas vires ſuas
ad animarum pernitiem colligat? nonne cernis, quèd fodus
percuſſerint mundus, caro, & deæmon, & junctis viribus du-
rum nobis bellum inferant: bellum cruentum, terribile &
mortale, in quo quàm plurimi peccando concidunt victi?
bellum, in quo nonniſi rarò victoriam reportamus! bellum,
in quo pro ſummaâ rerum pugnatur, pro æternitate nimi-
rum vel gloriæ vel ponæ? Compareant ergo Prædicatores,
& ipſi quaſi tuba exaltent vocem ſuam, vocem pœnitentiæ &
ſalutis; pugnent pro Animabus Chriſti ſanguine redemptis:
bellum inferant peccato, mundo, carni, inferno, totique doæ-
monum potentiæ. Id agunt, dum, ubi, quando, & quomo-
do neceſſitas ac perſonarum conditio requirit, contra pecca-
ta detonant, ad eorundem deteſtationem & pœnitentiam
incitant, idque voce ceu tubæ, forti & planè liberrimâ. Vin
huſus rei exempla? V. P. Bodler Conc. 6.
Libertas P'æꝶ. VI. Quanta ſanctorum Prædicatorum contra vitia, & ad
Pregicel pœnitentiam eliciendam, in dicendo libertas! Taceo anti-
gquæ Legis Prophetas, quorum magnam & publicè & priva-

2

tium: Antiq. 1* 5 *—
Legis. * tim loquendi libertatem dum SS. Patres conſiderant, obſtu-

peſcunt, & quaſi in extaſin rapiuntur. Magnus & antiquus
Pater, Origenes, bom. 6. in c. I6. Exzech. Conſideranti mihi, inquit,
conſtantiam Erophetarum, miraculum ſubit, quomodo, verè creaentes
Deo magi, quäànm hominibus, contempſerint mortem, pericula, contume-
lias Admirabar Eſaiam & obſtupeſeebame Et S. Hieron. ſup. idem
6. 16. Ezech. Magnæ fidei, ait, & grandis audacia Prophetarum. ee
MVMU 2 is

—
eorum

dliumn hi

t peccat⸗
4
Lent d
mumn
utbe Nierd

Lvech. 6,¹

Uenimn
slbeniee

Ieckteris

nne ſannri
uhiple⸗ R.
1 17 5

Uuleosen
nokerodi⸗
Ma

Nen 1.

n Frni

fiianocenrice
rehebe

nisoſcen

Uinelee

hnerhtd
eituc Kcn
luut nnne
doblere

iſoiim

r.

1

Unmene iee

l

=☛

o=—=

m

crchm

.
NII

4

= =

4
”M
NR

dice

=

8
Zree
ulg

5*r1
. ter e,.

1.
done
Dpe
N

U e M

*1
00 (OCA.

Darmint
ehredte

1

enpenmmm 4
aſ 8
nguineſt

1

terno, unt

. 4

w
1

1
, ae
5

jcontri,

ms! I
lic⸗

Viterun

-

Pernitentia inculcanda, & agenda. 1212
bilis Daniel- &c. Magnus & Eſatas, &C. ſed non minor Ezxechiel- & C.
Res ex eorum ſcriptis in S. Scripturâ luculentiſſima eſt: idq;
non in alium finem, quam ut ad pœnitentiam, quam prædi-
cabant, peccatores, & Reges & Magiſtratus & populum ad-
ducerent, quô & fine Deus clemens & miſericors eos conſti-
tuit, ut minus perirent iidem errantes. V. Iai. I. 10. ubi in
ipsâ urbe Hieruſalem ad Principes & populum, ſuos loqui-
tur. Exech. 16. 4 v. 3. ſimiliter. Vid. Paciuch. in Jon. Lect. o. J. Z.
Taceo, inquam, Vet. Legis ſanctos Prophetas & Prædicato-
res, liberrimè contra vitia detonantes divino zelo. Omni-

um loco ſit mihi meus, hodierno Evangelio memoratus, S.

Joannes, prædicans pænitentiam, ad quam ut induceret, liber-
rimè invectus eſt in vitia & ſcelera cujusvis ſtatůs & condi-
tionis hominum, uti refertur Matth. 3. Marci I. Lucæ 3. IIIud au-

tem præ cæœteris efficax & notabile, quòd Divini honoris &

humanæ ſalutis zelo ardens, cum aliis Prophetis, ipſe plas

quam Propheta, non ſolùm liberè veritatem dixerit, ac turbas
& Phariſæos ſeverè reprehenderit, ſed etiam ipſum Regem“
dicendo Herodi: Non licet tibi habere uxorem Fratru tui Malth.z. S. Joannis B.
Marci 6. Iz. qui ſalutem eorum quærebat, quos ſic monebat, ait S. be.
4. Marci 6.17. qui ſa 4 Juos ſic . bertan lan⸗

ſti innocentiſſime, Vitæ periculum ſubis. Vitæ:? inquit illey ſcelera.

Malè me habet, unam tantummodo me habere; quèd ſiin-
finitas poſſiderem, omnes bono animo exponerem pro Do-

mini mei Lege; & ſi innumerabiles mortes pati deberem,.
ſemper in tali caſu dicerem: Non licet: Non licet“ Ergo proldeo decolla-
veritate & caſtitate victima cadit ſanctus Propheta. Kex de-tus: cur in

collavit goannem in carcere: Mat. I2a. Io. Hic Circumſtantiæ quæ Greere . non
III 10 c0 on⸗

dam obſervatu digniſſimæ. Cur in carcere? cur non in ipſo
Convivii loco, ubi & Crudelitas dominabatur, & Herodias

feleris ſui improbatoris, & veritatis præconis æſtu ac furo-

re muliebri: Non eſt ira, ſuper iram mulieri: Eoccli. 25. 22. ſan-
guinem ac necem ſitiebat: Teſte Senecaâ L. 5. de Conſol. Livio,

Lib. z39. & S. Hieronymo. Flaminius Proconſul cùm Placen-

. OoOOOO0 O 3 tiæ

.

Libertas ſan-

Auguſt. ſer. ſo. in novis ſermon. Sed adverte ſis, Præcurſor Chri- hendendo

* WOQO . =
1214 CoNcio LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria:
Vti factum tiæ in mensà eſſet, & fœmina quædam mundo dedita, ipfi as-
alicui ad mor- ſidens, quam ardenter adamabat, deſiderium, mortem alicu-
tem damnato. jus videndi, oſtenderet, aliquem ad mortem condemnatum
adduci juſſit, & ibi ante menſam capite plecti. Cur Hero-
dias & ejus filia non idipſum petunt? Nempe perterritæ e-
rant, quòd bene nòôſſent intrepidam & infuperabilem s. Jo.
annis libertatem, quà, ſi fuiſſet præſens ad necem licet, &
collum ſub enſe tenens etiam, altâ voce vociferaturus fuis-
hnia timeba- ſet: Nomlicet: Non licet: &c. Ita judicavit S. Chryſoſt. hom. 49.

tur ejus liber- 2n Matth. ubi ait: Nec poſtulat, ut coràm Pprodacatur, atq; interficia-
tas dicendi. -p.

jlam emortuo in diſco allato pronuntiat S Ambroſius: O au-
reum illud exangue, cujus ſententiam ferre non Poteras, conticeſcit, &
adhictimeture Eib. 3. Breviar. zo. Aug. Lect. 6. Sed & S. Hieron.
in Apolog. contra Ruſff. & Baronius A. Chr.33. Cornel. in Marci 6. 25.

referunt, quòd Herodias capiti illi ſacro variè illuſerit, & 15

S§. Lingua acu ſanétiſſimam linguam acu perforaverit: Caput verò non
perforata. permiſit ſimul cum corpore, quod Diſcipuli 8.oannis ſepe-

lierunt in Sebaſte Samariæ, ſepeliri; quia timebat, ne eidem
Caput cum uniretur, & de novo inciperet reprehendere & exclamare:
corpore non MNon licet“ Non licet; quapropter illud in ſecreto loco ſui Palatii

ſepultum; ſepeliri curavit, ut ſcribit Nicephorus L. . c. 9. inquiens: ℳ
ecukt? ,

ipſa Noannis reprehenſionem verita . conjungere id rurſms eliquo corpo-
rè timens, apud ſe, remotis arbitri in abſtruſiore Kegiæ loco ſepeliendum
duxit. Paciuch. cit. Lect. go. à G. 8. ubi multa. MB
VII. Omiſſis hanc in rem pluribus aliis è Scripturà ſactà,

Hiſtoriâ Eccleſ. &c. Duo hic ſeſe documenta apertè inge

runt: imprimis quâà libertate (cum grano ſalis, & cum
diſcretione; Paciuchel. Ledt. vo. J. 5. de qua S. ſidorus ait: Quid-

Libertas Con sſer=, vitium eſt⸗ virtus enim indiſereta Ppro vitio reputatur. Et
cionatoris S. Bern. ſap. Cant. Tolle hane, & vitium virtus erit.) Sacer Eccle-
non ægrefe- ſiaſtes contra vitia, pœnitentiam prædicare debeat: Dein
randa: cur? .

Neq, enim etiam ad mortem euntis libertatem Ferre potuiſſet, ſed
ewhorruiſſet, etiam dum necaretur, vocem illins. Certè de capite

quàm

—
ni
KCpartea
ne tenen
anina

Pnumn peun

oaltonemt
Deiſodteo
Eytndinhs
ns, mlere
Uhebet.one

octhiz ⸗
Wn lren

Ctegnek⸗

s onbs

Usinunt

14

lendl, ii

lenteg

„
c S ed. Mſilt
gist lones cuem ddſeretione feceri, virtns eſt; quidquid ſine diſeretione h

i- .

4
acuran
7
eel ginen
0 ale ll
,f 1
,
nceretan⸗
N
ſen⸗
7 1
N 5
C.,. ſae .
iseKt
6.
penti
Po Aig
16ee
Mauu
. 9 N
/N
Ne N

Penitentia inculcanda, & agenda. 1215

quam id in illo à nemine penitus ægreferendum ſit, cum

Dei juſſa & partes fidelis Miniſtri Verbi Dei impleat, ad quod

graviſſimè tenetur, & unicus ſcopus ſit & eſſe deèbeat Dei
honor & animarum ſalus. Certè (ut & illud adhuc addam
dictis nam. præced.) miſerrimè, qui tam ſalutarem S. Joannis

admonitionem rejecerunt, periere; Herodes hic Antipas,

VItio Dei in

juſto Dei judicio, Dignitate Tetrarchicâ Regiâque exutus, Paptiſticidas.

relegatus in Hispaniam, nocte dieque conſcientiæ flagris ve-
xatus, miſerè obiit. o. Canr. Dieteric. Breviar. hiſtor. f. 68. Vel,

ut habet Cornel. in Marci 6 25. f. ygr. ex Joſepho L. 15. & Lucio
Dextro in Chron. ad A. C. 34. Herodes victus ab Aretaâ, Rege A-

rabum, ſocero ſuo, deinde cum Herodiade Pellice inceſtâ,
idque agente & accuſante eum Agrippaâ fratre Herodiadis,

bonis omnibus ſpoliatus à Cajo Calig. Imper. totâ Judæ4

pulſus, primùm Lugdunum ad Gallias, deinde Herdæ in Hi-
ſpanià exul, ibi infeliciter moritur: Herodias verèò ſaltans
ſuper Sicorim flumen Herdæ concretum, ſubmerſa miſera-
biliter periit. Porrè Filiæ Saltatrici caput per glaciem am-

putatum, in ipsâ glacie ſaltitavit: ut refert Nicephorus L. 1.

. 20. Hanc poenam ſapiens rerum æſtimator, non tam ſimul-
tati cum Agrippã, & quaſi proditioni, ſed iniquæ in Joan-

nem ſententiæ, ac contemptui Chriſti Servatoris tribuat,

ait Ludov. Aurel. Peruſinus in Compendio Baronii A. C. 40. O

quäm rectiùs benignaâ aure in ſuam ſalutem, & cum pœni-
tentiâ, admiſiſſet ea verba: Non licet tibi- & c. Adeo pericu- Peœnæ fepel⸗
loſiſſimum eſt rejicere præcones veræ Fidei, virtutis & poœ-lentium Præ-
nitentiæ! Clariſſimi textus Scripturæ. Matth. 21. 43. UMleo dicodicationem:
vobis, quia auferetur à vobi, Chriſtum ejusque doctrinam re-Judæorum.

pellentibus, regnum Dei, & dabitur Genti facienti fruöétus ejus;

dignos ſcil. regno Dei. Sic de Jeruſalem excisà ait S. Hilarius

Ep. in Mat. Cap. 27. Haxc lapidati, fugatis, peremptis Apoſtolu, fame,
bello, captivitate conſumpta eſt: ac tum fuit digna non eſſé, cum ejeltis
Prædicatoribus Chriſti, indignam Dei predicatione ſe præbuit. Breviar.

9. Jept. Lect, 9. Sit Actor. 13. 4 Judæis conſtanter Paulus & er⸗
́MU nabas

1216 CoNcio LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo receſaria:
nabas dixerunt Eobi oportebat primum loqui Eerbum Dei; ſed quo-
niam repelliti illud, & indignor vos judicats, & facitis ſpernen-
do & blasphemando Chriſti fidem, vitæ æternæ, ecce converti-

Chriſtiano- mar ad Gentas Idem apud Catholicos verum fuiſſe, demon- il-
rum Sœculo ſtravit præteritum Sœcuhum, qué veræ Fidei Prædicatio,

Priori. cuùm à Catholicis in fide languidis, in vitiis ſtertentibus, ni-

hil de pornitentia & placando Numine (in quo pars magna

Fidei noſtræ conſiſtit) anxiis, non reciperetur, ad Gentes al-
terius Orbis migravit, in pœnam hinc ablata, ut plurimis
etiamnum locis in hisce partibus ea exulet. Vide hujus exem-
pPlar in judæis indurantibus cervicem ſnuam, & nolentibus
audire Deum per Prophetas centem: Kevertimini à viis ve-
ſeris W *& exinde in graviſſima ſcelera prolapſis, à Deo
juſtiſſimè projectis, & punitis: 4. Reg.Iz. àv. 13. Idem in ge-

nere & in particulari fit planè iis, qui egentes pœnitentiâ,

hanc ejusque prædicationem rejiciunt, fugiunt, contem-
nunt. V. Horin. Rom. de Hæreſ. Li. I. C. y. n. I. f. 20. Conc. 6: num. f.
& Conc. 6.
Ergo mundo VIII. Ergo: Mundus ſceleratus eſt: ergo, ne pereat,
ſcelerato præ- eget poni tentiaâ, quæ unicum peccatori ſalutis remedium eſt
dicanda ſeriò
Pnitentia, &
per minas.

45. F. 12. G cato gravi decretas, jacturam omnium Coœli bonorum, al
L. So. §. 9. exemplis eorum, quos peccantes ſeveriſſime, juxtà & juſtis:
G&10. ſimè punivit Deus, quorum plurima & graviſſima in facris

Mundus ter — „ —V ,,
nS aginis conti r: Ergo Ponitentia prædicanda, 1
ſceleratiſſi- P28 cinentu 80 rentia Pracicandäd: ſ

mus: Conc. 4 9.

nes pœnit. nitentes: Et vel pæœna terreat, quorpræmia non invitant, ait S. Greg.
Conc. 2. n. 4. Hom. II. in Evang

Conc. 4
amott

. 4

Ubrohher⸗
, exahern
Ilin tili⸗

Uullieriſen

ergo poenitentiam ut agat, commonendus eſt edocendus,
Paciuch. Leci. Vitatem, fœditatem, effectus, iram Dei, poenas ternas pec-

verbis gravibus, ponderoſis, ſeriis, terrentibus, comminan-
„. 7. habuit à tibus, ut jcſti non extendant ad iniquitatem manus ſuas“ Pſal.- 124., Ut
Deo præco- impii, ſeveritate judiciorum ac Iræ Dei territi, ſapiant po.
N

. jPrædicator vehementer debet animam excitare, alt
de Nos Elià S. Thomas, terrendo per comminationem, quia non pauci ſant, qui plas 2
F. e· /. inducuntur ad bonum timore pænæ, quam Prædicatore minantur, quamn

—
NelMe 49
eni Clerte
Ubesblnds

zitungenei

(obnkei
ſYfee Mernd

betomsC
Poally ponun
Niernyepen
ercresto pe

Untenreoke

4
1Cnhnngont
Mlris inch
1hndo)ita

1

hmn begn

un PPPeonifenkia inculcanda, & agenlla.. 1217
nal amore gloriæ. Ap. Paciuch. L. yo. F. 9. n. 28. f. oz6. Ergo Prædicato-
thi res ſerii & terrentes non fugiendi; libenter audiendi, præ
omnibus blandis, adulantibus, per lepores & nugas, cum innn-
HE juriaâ Verbi Dei, ad riſum moventibus: ulcus peccatorum Dei gratia,
Huh non ritè tangentibus, ne doleat, aut offendatur, animo æger: habere Con-
Im de quo plura Paciuch. cit. Lect. vo. F. 9. & Io. Staplet. hac Domin. leveros p .
E g. 3. a f.9l. Meritò pro magno Dei beneficio habendum eſt, ſi na, carere il-
mE habeamus Concionatores, qui errores noſtros ſincerè nobis lis. Sup. n. 4.
m ob oculos ponunt, & liberè, imò neceſſitate id exigente, V. n. 4. fine.
mascriter nos reprehendunt: econtra magna pœna Dei, ſi Con-
unMESE cionatores nos peccantes non corrigant, ſed palpent, lau-
us dent, résque proferant, quæ delectant, canes muti & C. Iſai. 56.70.
umes non compungunt: Sanè parum prodeſt, plùs nocet, ſicut
Confeſſarius indulgens & lenis (de quô hiſtor. terrib. infra
nki Conc. 69. n. 10.) ita & Concionator. Eru mutus, ait Deus ad Eze-
uuns chielem Prophetam, nec quaſi vir objurgans, quia domus peccatis
fuis me, exaſzerans eſt. c. 3. V. 26. J. d. ait S. Gregor. hom. I7. in
Ervang. Idcirco tibi Præadicationi ſermo tollitur, quia, dum me in ſuis
m eM ackibus plebs exaſperat, non eſt digna, cui exhortatio veritatis fiat. Et
8. Hieron. Ex quo, ait, perſpicuum eſt, ubi multitudo fuerit peccato-
rum, indignos eſſe peccanter, qui à Domino corrigantur. Prophetarum
Alentium, ſignum eſt iræ Dei, docet S. Chryſoſt. hom. g. in Iai. 6.
Econtra ex cit. verbi Exech. 3. 26. infert S. Gregor. hom. 12. in
Erech. Magna omnipotenti Dei eſt gratia, quum iniquè agentibus, du-
irt rus 4 Doctoribus ſermo increpationi profertur. Cornel. in cit. L. Exech.
Paciuch. cit. L. zo. J. Io. init. Vid. Eccle. 3. 1I1. Agnoſce ergo gra-
tiam Dei, cùm per ejus Prædicatores corriperis: eâ utere in
tuam emendationem & ſalutem: tibi dicta „crede, te tange-
re, & non alios, ut ſolet eſſe erroneum planè & noxium ju-
dicium, qué credimus & dicimus, hos & illos Concione tan:.
gi, cùm nos maximè hac cdrrectione ſanéctà egemus. Sed Frivolæ excu-
G zis: Neque Concionator meus innocentiaâ & auſteritate vi-ſationes.
n teæ, neq; zelo ac fervore S. Joannes eſt, aut Propheta. Sed ne- V. Couc. ſj.
. , que ego tantus peccator, aut ipſa Communitas, locus, civi- . 7 bovr. 6.
N.. Mecht! de Jud. extr. Pp pp pp P tas,

N . B

1218 CoNcio LXIV. Poœnitentie Prædicatio mundo neceſſaria:
tas, cui ita rigidè pornitentia inculcanda ſit, cum hæc virtus

ex ſuppoſitione, ſi peccatum eſt ſcilicet, ſit, & agi debeat.
Haæc & plura talia paſſim objiciuntur. (Vid. ſupra C. 6z. n. 5.)

Ad quæ facilis eſt reſponſio; in Concionatore denique non
perſonam, ſed munus attendendum eſſe: Matth. 23. 2. Luc

to. 16. Tu verò vel es peccator! & correctionem patienter,

imdò lubenter admitte, in tuam ſalutem: vel non es tantus

peccator! ergo ut & ne fias talis. Sacer Eccleſiaſtes nemi-

neunm temerè judicat, generatim loquitur, inque peccata de.
tonat, vel in medicinam, vel in præſervationem. Quis ab.

neget, (etſi & Catholici uno loco virtuoſiores, alio ſcelera.

V. Cone. 6. tiores ſint; uti & uno plures ſalventur, alio plures damnen-
mnum. B6. tur) ubique tamen, & plures eſſe, qui vel peccaàrunt, vel in
peccato ſunt; omnes, qui peccare poſſint? Omnes certè ſeſe

pro peccatoribus maximis habere poſſunt: & meritèò ha- Etumblrurn

bent; id quod fecit S. Franciſcus Seraphicus. Zacob. March.
Hort. Faſt. f. Iz. Zoann. Bodler S§. J. Conc. 98. Ergo Prædicationem
Ponitentiæ mundo ſcelerato, tibi, & cuivis tam neceſſa-.

riam, utilémque, utut ſæpè terrentem & gravem, ne re-

Sed ad Concluſionem, Cihdure, Dec

Eigutet, K

ſpuas, ſi te & ſalutem tuam ames.
quæ ſit Hiſtoria.

Prophetiæ dono, ingentibusq; ſigni & prodigiu à Deo exornatus, ades
uAt longè⅜ latöa, celebrior ejus ſe fama diſfuderit. Brev. K. 1z. Mart. Lelt,2.
§. Patritius Noct. Is cùm ſe Prædicationibus nihil proficere videret,

qué oſtento Deum precatus eſt, ut oſtento aliquo hominum illorum

duritiem commolliret, quòô ab erroribus jam tandem reſipi- t an
Divini. Jl gii

AurlsC

uſus ſit ad
permoven-
dam peccato- — . ... erat. biimi be
rum duritiem. tus admonitus, in campo, qui ei pro ſuggeſtu erat, humi ba-

Purgatorium Culo circulum magnum deſignavit, atque inibi terrâ penitus

S. Patritii. ſubſidente, hiatus ingens apparuit, magnumque omnibus

IX. Ad peccatores concionando permovendos neces-
ſum fere modo foret, illo uti conſilio, quò uſus fertur in Hi-
ernia, S. Patritius, ejusdem didtus Apoſtolus, ſapernis viſionibut, en
El] diotns AMpoſtolu, ſaperni vißtonilw, Cmfthriumj
Anmlhinir

Piiencbee

ſcerent, & ad veram Religionem converterentur. Divini-

incuſſit terrorem, ne in profundum acti, pœnas jam nare⸗

.

—,—
rscarent:
Fkillac
615.Cele

1

trigelimo⸗
lsunzent,.
U,. Mytire
to, Afan
ll, 4
en Laenl:
( opus
Pekwege ind et

1

(ebs pr⸗

Ahihins terdu

1 n Wö

nr iſſen ,

lnhit Cz,

ls cro

4

Eehe pelers

lde ABed

ſtte nehineu

5

Iit maninnd

ltigte,

lintihtibig
un eflumn 9

* 4
5 A
ATlone
„* 1

ictes d
Idal M.

. l
An PmlA

ge * .
Vel llal S

* t. 4
unra Den

lene e e
C. e .

1

9, ,

1 en

1 1 “

ernoſerl

1 üst

1 ⅓.
AN

pofcet⸗
Pocubuun

W
min

r,

PeaoniRtentia inculcanda, &agenla. 1219

dulitatis darent: Vt ita dicam, infermum quaſi illis patentem
oſtendit, quò⅛ abſorbendi eſſent, niſi ſe emendarent. Veſtigia
huſus hiatüs adhuc demonſtrari perhibentur. S. Patritius, Epi-
fcopus à S. Cœleſtino I. Papâ ordinatus, mortuus A. C. 491.
Etatis trigeſimo ampliùs ſupra centeſimum, ut ait Ludov.

Aurelius Compend. Baronii, vel annos natus 122. ut habentFaſti
Mar. 1z. Martiie De hoc hiatu & loco, Purgatorium Patritii
appellato, & fiammarum vortices eructante, Englgrav. p. I.

Deom. y Ep. J. .. Jacobus de Voragine, Ord. Præd. Archiep.-

Genuenſ. Legenda aurea 49. ubi mira. Valent. Leucht. Vit. &6§.
1. Mart. Ita opus eſſet hodie quosdam ad gehennæ fauces
perducere, imèò etiam extremàâ pedum parte igni admovere:

adeo verbis & prædicationibus nihil commoveri videntur.
Ita ſtrepitus rerum mundanarum, per aures animumque in-

genti tumultu ruentium & fluentium, facit, ut inſitum ver-

bum non ſuſcipiant, quod poſſit ſalvare animas eorum.
Falti ſunt inſtar aſpidis ſurdæ obturanti aures ſuas. Pſal. pz. V. Dau-

roult. Cat. hiſt. C. 3. tit. 739. Ex. 6. ITu Anima, vera fide inſtructa,

ubi audis & ſacro pulpito tam ſeria, tam terribilia ex ſenſu
S. Scripturæ, Eccleſiæ, & 88. Patrum, dici, illa apprehen-
de vivaciter, & mente ad inferos deſcende, aliaque ſimi-

lia velut præſens ſpecta, & ita pœnitentiam prædicanti

poœnitens obſequere, & gratias Deo refer, ſi nactus ſis talem
(Confeſſarium) Concionatorem, qui conetur, in dicendo,

ſuo modo imitari, eximium S. oannem Baptiſtam, poœni-
tentiæ, adeo orbi, tibique neceſſariæ, præconem: Pænitentiam
agite; appropinquavit enim regnum cœlorum Matth. 3.2. qualis &
fuit maximus ille & peritiſſimus Eccleſiaſtes, S. Joannes
Chryſoſt. qui quòô primùm die in Pontificali Cathedraâ Pa-
dio, multisque Epiſcopis, ſummo cum honore collocatus
fuit, ſic ſuum ad eos ſermonem exorſus eſt: Nos qui ineffabili-
bus Dei ratèonibus ad vos venimus, ut voluntatem ejus teſtificemur, hoc

triarchatus Conſtantinopolitani, præſente Imperatore Arca-

primum verbum à Chriſto, & divino ejus Præcurſore accipiente, voöbis

pPp pp pppS⸗ erz-

1220 CoNcio LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria: Sr.

annuntiamus & ſuandemus“ Pænitentiam agite; propè eſt enim regnum

cælorum. Hæc autem non dubitabo, vobis aſſiduè in memoriam revo-

cares hac neminem reverentes, neq; divites timentes, ad vos loquemur.

Hec prima ejus prædicatio fuit, quùm illi civitati & populo

præeſſe inciperet, in quo vitia & flagitia plurimùm abunda.
bant. Ita &taplet. cit. Agnovit nempe ſummam hujus neces
ſitatem S. Pater. Denique quid majus eſt & gravius, effica-

ciusque, quaàm ipſum Chriſtum Redemptorem dicere: M
Ppwnitentiam habueritis, omnes ſimiliter peribitie Lucæ 13.3. Ne pe-

reamus, donum veræ pœnitentiæ (de qua Conc. 66.) nobis
concedat clementiſſimus Deus, Pater, Filius, & Spiritus San-
Qus, Ammen.
Cometa Præa- Addidi dein in fine de Cometaâ, tum anno 1680. & 1681. ap-

co Juſtitiæ & parente, graviſſimorum totius Europæ in hanc usque diem

Pœnitentiæx. malorum indice. Quòd ſi Prædicatores Poœnitentiæ audire
nolimus, immittit Deus alium (vel alios) an poœnitentiæ,
an verò Iræ Divinæ in nos effundendæ: Præcones, qui effi-

caciùs de Pœnitentiãâ terrore ſuo moneant, imò de ſe com-

tiam ferre, aut jam latam declarare, ſimilem illi: Adbuc ao
Dier, & Ninive ſubvertetur“ Yonæ 3. 4. quam Divinæ juſtitiæ

contra nos ſententiam inflectere poſſumus per Pœnitentiam

ſeriam. V. ſuprà Conc. 42. n. 6. ſine, & n. ſèqu. l
Authores in V. Cornel. à Lap. citt. LL. Angel. Paciuchelli in Ronam Lecdt. 44.
hane mate- 41. o. & pI. Thomas Staplet. Dom. 4. Advent. J. 3. 4 f. 97. Jo-
riam. annes Bodler S. J. Conc. 6*. Englgr. p. 2. Dom. Paſj. Anton.

Dauroult. Catechiſ. hiſt. c. 3. tit. 73z. 71. 29. Hubert. Lomes

ſen, hac Dom. Conc. 2. Franc. Settelin, bac Dom. 4. Advent.

parte z3. Georg. Stengel. L. 3. Exemplor. Cap. I. à n. 9. Cate-

ckhchism. Rom. p. z. c. . J. I. Mich. Pexenfeld. Cencion. Hiſtor.
Hiiſtor. g. de & Nonno. & Ind. Ker. V. Concionator. Franc. Labata
7Theſ. mor. tom. I. V. Concionator. Propoſit. y. & . Vid. neæ Conc.
Proæmiales I. & z. item poſt Froæxm. Monita ſacro Concionat. Conc.

Lorochus &ö . Cox-

63. 69. de Confeſſario d ſimili. g. Indice Rer. Verbos Concionatore

—
Atr A.

entian,
Eropenn
Uihoare⸗

Po⸗
kero

tuhte

.

ilr in
lcbitur.

Ne
luce
pellant ad eam. Et verò videtur hic Cometa velut ſenten

Vnpitan

ſnin
6 nego

Alleen
tenohre,

mknimn;
Nadmerm
unitaen

(m
, ur

—

1

cer

li

—.
—
=

=
—

nte A43 3. 4383. 332. 43 3. 43 8. 6383r 23 3. g323. 3e4. 383. 43 . -3
i Poœnitentiam, quæ peccatori, ad Judicem ſupremum
un (deproperanti, unica eſt ſecura, & ſalutis via, pri-
a ma fronte aſperam, Dei Filius, doctrinà & exem-
Nta Po ſuo, ſuavem fecit, & facilem: ne terreamur:
aS eſiderio Vitæ æternæ eam fortiter ingrediamur:
ne nobis terribile, cum morte Iudicium obtin-
mmolvt dot. H 2 rM .
n rige Omnus vallis implebitur „Eò omnis mons && collis hu- Dom. 4. Ad-
tid miliabitur- & erunt prava in directa, & aſpera 'eétt.
gen in vias planas, E& videbit omnis caro Jalutare
E PDei. Lucæ 3. 5. & 6.
ind Um vitam præſentem agimus, peregrini ſumus, in Homo viator

liße!

m .

nbenel

æternitatem ſubſiſtendum nobis eſt, & permanendum: ma-
turaâ ergo & prudente electione opus eſt. Hanc viam utram-

ſervandum, quò utraque ducat: hinc enim cenſuram fere-
mus ex æquo. Una itaque via ducit per amœniſſima prata,

via, in itinere, in curſu continuò conſtituti. Gran- ad æternita-
V dis negotii nobis via eſt, quà pendet omnis noſtra tem vel bea-
ſeu felicitas, ſeu miſeria, eàque æterna. Hæc to- πvel mi⸗
tius vitæ noſtræ via duplex eſt, quarum utramque ſimul &æ
ſemel ingredi, & incedere non poſſumus; quarum unam, ve-

limus, nolimus, amplecti debemus, eâque ducimur non tan-

tùm ad metam, quà in finem vitæ, ſed etiam quà in omnem

ele Hanc vi Wia duplex,
que (quæ, ut apertè ediſſeram, eſt virtutis & vitii) e Sacris Vinuti⸗ S
Paginis adducere & deſcribere, facilè eſt: valde autem ob-atu, elert
bitur. Et inſra
. 2.

Pnp pp pp p z hor-

17222 CoxciOι LXV. Virtuti & Pœnitentie via facilis &plana

—,——

Ind. Rer. hortos & vineas, flores inter & roſas, læ ta omnia: lta deſcri-

V. Via.

Pitur Sap. 2. à v. 6. diſertiſſimis verbis,

quibus impii ſeipios

Vid. S. Franc. invitant, animant. Viam hanc Chriſtus D. Satioſam vocat,

Saleſ. Regul.
P. j. C. 9. ₰

Ff. 726.

&α multi ſunt, qui intrant per eam: Matth. .13. Cornel. ibid. Notate

Eccleſiaſticus. Via peccantium, Via C oncupiſcentiæ, per
quam incedunt peccatores, complanata lapidebus. & in ſine illo.
rum Inferi, & tenebræ & penæ: Eccli. 2I. II. Græcè: Ie ſine llarum

finem: quak«k ducit ad perditionem- Com planatam lap idibus, ait

fovea Inferni. q. d. Via hæc initio videtur concinna, pulchra,
amcna & jucunda, perinde ac ſi lapidibus planis eſſet ſtrata

& complanata. At poſtmodum apparet aſpera triſtis &
horrida; nam finis ejus deducit, & deſinit in Infernum, ubi

ſunt tenebræ denſiſſimæ, & pœnæ atrociſſimæ. Alludit ad

Froverb. Ia. 12. Eſt vVia, quæ videtur homini recta, & juſta; quam pu-

tant Filii hominis eſſe reétam, vertit Chaldæus: Noviſima autem

ejus dedacunt ad mortem, tum culpæ, excoœcationis, obſtinatio-

nis, tum gehennæ, ad ruinam & interitum æternum: idque

non undâ, ſed multis viis & itineribus: quot enim ſcelera,

tot viæ ad mortem & gehennam: Mille viæ Lethi. Habemus 00
Mhiartteri

fatentes Reos, illos ipſos, quos ex Sap. 2. induximus. Morin-

ſenſati, inquiunt, ergo erravimus à vid veritati, veræ virtutis,
aut etiam fidei; & juſtitiæ lumen, rationis & prudentiæ, quod
ſprevimus, volentes degere in tenebris concupiſcentiæ & I
voluptatis, non luxit nobir. Lasſati ſumus in vid iniquitatit σ.
perditionis, & ambulavimus vias Aifcile, mille periculis, mille
moleſtiis, angoribus conſcientiæ, vel in ipſis voluptatibus,
obſitas: ap. j. v. a. & 6. Adeo impii ipſi damnant, at ſerò, ſe-

ipſos, ſuàmque ſtultitiam, & errorem. Cujus vivum ex-

Via Virtutis emplum exprimitur Proverb. . toto cap. Altera via virtutis eſt:

facilitata
Chriſti do-
Strina & ex-

cecmplo.

Aréta eſt via, quæ ducit ad vitam, ait Chriſtus Matth.. 1a. & pau-

cè ſant, qui inveniunt eam- cum contr 4 Viam ſSpatioſam ingredia-

tur omnis fere mundus, in ſimim damnum ſtolidiſſimus.
Et hæc via virtutis & pœnitentiæ, quam incedunt juſti VI.-
detur homini, imd eſt initio aſi pera, ſtricta, anguſta, arlta: ſed

———

lelentbs
TtuNden
MAC
moſlt
Crilusipe,

eA igtitme
Mnn Acelt
vumton
lunnan,
ll: 1a
Uelkeys.
Ileullr.c

ilitudlin
Mdtter

denerge
un tann du

IN wont

nlo Chri

1 e

büfma fada per doftrinam SGgexemplun: vhm iſti. 1223½

ſon progredientibus in eâ paulatim fit laxior, facilior, & amoœ-
be mior, ac tandem eos deducit ad beatitudinem & gloriam æ-
Des, ternam. Vid. Cornel. in citt. Ll. Et quod hac in parte pro no-
IIE ſtro ſummo ſolatio & confortatione, obſervatu digniſſimum
umk eſt, Chriſtus ipfſe, Dei Filius, ipſa veritas & vita, qui nec falle-
nonit re poteſt, nec falli, què, ipſa Bonitas, omnes hominer vult ſalvos
mie eri, & ad agnittonem veritati Venire. I. Tim. 2. 4. verbo & exem-
GEG&. Pplo viam ad coœlum docuit, idque per virtutem & pœniten-
CN tiam „quam nonh tantum poſſibilem eſſe oſtendit, ſed & faci-
lem, ſucundam, ſuavem & planam ſuã divinà gratiaâ facit, ex
tde Vaticinio: Iat. 40. 2. Omnis valis implebitur, & c. ut ſupraà in the-
ee mate Lacæ 3. j. & . cujus expoſitio ſupraà Conc. 17. n. 9. Chriſtuer,
ait Tertull. L. yj. contra Marcion. colle æquabit vallibus, & obliqua
Rthe Airiget in reltitudine &. campos, quia omner Degis diſſicultates in Ean-
e agn gelis facilitate & zquitate convertet. Jahoda Dom. 2. Adv. ante g. 1.
r..:22. Abeat ergo vanus timor & horror, virtutem & pœni-
tentiam tam duram eſſe & arduam, ut cum guſtu audiatis,
arduam & montoſam virtutis & pœnitentiæ viam doctrina
& exemplo Chriſti factam eſſe planiſſimam, quam proinde
liberè & hilariter incedamus in finem usque. V. Bellarm. Dom. 4.
Aav. Concc99.
II., Duplicem homini ad æternitatem viam eſſe, jam
A nunc intelleximus. Virtus & Voluptas viatori homini in DW
HE bivio occurrunt, & unam eligat, & teneat. Id jam olim HBerculi vir-
Ethnici in ſuo celebri Hercule expreſſerant, de quo Cicerotus & volup-
leee, Lib. . Offc. Is cùm primùm pubeſceret (quod tempus à na- hiic birio ſe
nGE, tura ad eligendum, quam quisque vivendi viam ſit ingres- vaben
m ſurus, datum eſt) exiiſſe eum in ſolitudinem, atque ibidem quitur.
GN ſedentem diu ſecum multumque dubitaâſſe, cùm duas cer-
leun neret vias, unam Voluptatis, alteram Virtutis, utram ingre-
SHMι di melius eſſet; tandem poſt diuturnam deliberationem re-
W ictà Voluptatis, Virtutis viam ingreſſum eſſe. Granat. in Pro-

enmn Etel E
W. vIn

4 . .

.
1

—

umIh, logo Ducis Peccat. Pexenfeld. Gmbolo Eth. vo. n. I. Voluptas Hercu-
, lem invitabat, arrogans, procax, laſciva, cultu molli, impu-
1, IðJ denti

1224 Coxcio LXV. irtuti⸗ & Peœnitentiæ via facilis G, ana

=

denti obtutu, incompoſito gradu, ad amoœna prata, in qui-
bus oculis merus objicitur Paradiſus. Virtus ſerio vultu,
modeſto inceſſu, virili voce, aſpectu manſueto, liberali in.

genio, corpore munda, oculis verecunda, geſtu modeſta,
alia omnia oſtendebat, ſcilicet ſpinas & vepres calcandos,

clivos ſcandendos, non citra ſudorem, prærupta ſuperanda:

Et tamen Hercules Voluptatem repudiat, Virtutem ſequi.
tur, ab hac honorem & gloriam reportans, ab illâ confuſio.

Symbolum: nem relaturus, ſi eam ſecutus fuiſſet. Idem inſinuat Py.
Litera Pytha-thagoras ſymbolo & Literaã Ypſilon, cui curſum humanæ

gor: Y.

Explicata àipſo plenam miſeriæ. Hanc literam Pythagoricam expli-.
cat Lactantius (vulgò Cicero Chriſtianus) L. 6. c. 3. de vero cultu-
Duæ ſunt, inquiens, Conſtantine Imperator, viæ, per quas humanum
genus progredi neceſſe eſt; una, quæ in cælum ferat; altera, quæ ad in-

Lactantio.

vitæ comparavit, cujus baſis pueritia, ſummum autem ba-

ſis, ubi duo cornua oriri incipiunt, limen ſeu initium Ado-

leſcentiæ; quod quisque hominum cuùm attigerit, hæreat,
ac neſciat, in utram ſeſe partem det, dextrâmne, an lævam

vitæ agendæ viam teneat. lam eſſe virtutis bonarumque
artium, aſperam quidem, ſed exitu jucundam; hanc luxu-

riæ, inertiæ & ignaviæ, gratam & ſuavem in ſpeciem, fine

feros deprimat; quas & Poëtæ in Carminibus, & Philoſophi in dißuta-

tionibus ſuis induxerunt. Et quidem Philoſophi alteram virtutum vo-

lIuerunt, alteram vitiorum; eamq;, quæ ſit aſſignata Virtutibus, primo
aditu eſſe & arduam & confragoſam: in quà ſi quis diſſicultate ſupera-
24, in ſummum ejus evaſerit, habere eum de cœætero planum iter, luci-
dum amaænumq; campum, & omnes laborum ſuorum capere fructus ube-
res & jucundos, quos autem primi aditus difficultas deterruerit, eos in

eam vitiorum viam labi atq; deflectere, quæ primo ingreſſu ſit quaſi
amana, multö. tritior, deinde cùm in eam paulo ulteriu proceſſerint,
amænitatis ejus ſpeciem repentè ſubduci; exoriri autem viam pracipi-

tem, nunc ſaxisaſperam, nunc obdubtam ſentibu, nunc gurgitibus in-

terciſam „vel torrentibus rapidam , ut laborare „bhærere, labi, cadere Iit

neeeſer Iue omnis e proferuntur, ut apbaret, in virtutibms aapie

Rnuturiore

“

——,

Emneni

4
ulſ: urin
v Aene
,Awena⸗
Ent. levn
l. k th.,
Sr Dende

Yeunekennt

Pbanuncer

Eeaumlima

Eutcoett on
VunNroræ N
reacguirene
nines lon⸗
Kcontra co

1O Nedors⸗

1d vitium

tünguecon
Oöbniſhg

ltenie mnin

Eenmniloce
yechin tunn
Men meum
1ſenCniz
dlrnens. 1
Cohläertis
1 peccrors
Wunnehre
ll i ln
Uirur n
lin,

=—

z

— =

lee

ſefti

— 4

Enp

ns

Se
——

.

—

nüen .
k, Nn

entsct
tangun

, ur

H
W, Dil

migie

tie
jt ung

idam

id 4
n u

chn⸗

6
ll m

4AX,

,au
1 4 *
rm

—

c fadta per doſfrinam & ewemplum Chriſti.
labores eſſe maximos; in perceptis autenz maximor frublis & ſolidas
atq; incorrptas voluptates itia ver quibuzdam delenimeniis nata-

ralibus illicere animos hominum, & inanium jucunditatum ſpecie

captos, ad acerbas amaritudines miſeriäle, perducere. Hæc & plu-
ra Lactant. Pexenf. cit. L. n. 4. Polyanth. EV. Iter ſalutis & peradit. V.
Cernel. in Matth. . 13. & in Eccli. 21. II. Et hæc intelligere, fa-

ciunt ab antitheſi, oppoſitione & contrario, vitium magis
arduum eſſe virtute, quæ eſt ſecandum Naturam, tanquam hu-

jus bonum & perfectio; cùm vitium ſeu peccatum ſit abſo-
lut& contra Naturam hominis, in quantum homo & rationalis

1225

Vitium eſt

contra natu-
ram; Virtus
ſocundum ner

eſt; ut docet Communis cum D. Thomà 7. 2. q. 31. art. 2. Cum turam homi-

Bonum Naturæ Rationalis, ſcil. honeſtum deſtruat: licet in nis, quà ratio-

virtute acquirendâ & conſervandâ ſit difficultas; unde & in- nalis.

ter homines longè plures reperias vitioſos, quam virtuo-
ſos: & contrà communiter à primâ hominis ætate in hoc

corrupto Naturæ ſtatu, & propter dominium appetitũs ſen-

ſitivi, ad vitium ſit pronitas quædam, antequam ratio in

ætate maturiore dominetur, quæ illam refrænet. Vitium,
peccatůmque contra naturam eſſe, ſatis ex eo evinci videtur,

quòd commiſſo gravi peccato ſtatim oboriatur remorſus

conſcientiæ, animiꝗque inquietudo, eò usque, dum per po-
nitentiam illud extirpetur. Nonne ſi bene egers, ait Deus ad

Cain, recipieæ, tum quietem & gaudium conſcientiæ, tum fa-

vorem meum! Sn autem malè, ſtatim in foribus peccatum aderit.
Geneſ.a. 7. canis ad inſtar aut cerberi allatrantis, mordentis,
& lancinantis. Canis hic, tanquam peccati vindex eſt ver-
mis conſcientiæ, mentis turbatio & indignatio, ira Dei, ca-
piti peccatoris imminens tribulatio, anguſtia, omneêsque

ærumnæ præſentes & æternæ, quibus Deus peccata punit.
Cornel. ibid En violentiam ex peccato, quâ vel ipſa Natura
concutiatur in homine, ut proin hac ratione peccatum ſe-
cundum Naturam eſſe, dici non poſſit, ſed rectius virtutem,
quæ hominem in ſtatu gratiæ Dei ponit, tranquillitatémque

d, animi confert perfectam, juxta id S. Auguſtini: Iiquietum eſt
iui

Mechtl de Jud. extr. 24 44 14 4 cor

1226 CoNcIO LXV. Virtutis & Pœnitentiæ via facilis & plang ſi
cor noſtrum, donec requieſcat in te. LBw. I. Confeſſ. c. I. n. I. Et L 6. c. 16. is deb
ad ſin. O tortuoſas vias! & C. Verſa & reverſa, in tergum & in latera, 5 jus
r in ventrem, & dura ſunt omnia. Et hic eſt Status peccati mi. Mltus ſt
ſerrimus, violentiſſimus. Et ta (Deus) ſolus requie. Hæceſt ier aro
concluſio, quam, omnes carnis voluptates pervagatus, fecit. tuir: Hi
Auguſtinus. Beatus qui hoc agnofcit, nec alibi requiem quæ. at
rit. Omnibus Natura fundamenta dedit ſeménq; virtutum, ait Senec.
Lib. de Benefici“. Eramus naturâ Filii iræ“ Epheſ.2. 3. quomodo na-
tura, niſi quia peccante primo homine vitium pro naturà inolevit? ait
838. Auguſt. Tract. 4a. in Loann. H
Virtus ardua. III. Sit itaque, arduam eſſe pœnitentiam, ut dicat D. Gre-
gorius Nazianc. Rara & ardua] eſt virtutis adeptio: Orat. I. &
8S. Cyprianus de habitu Virg. Durus & arduus eſt limes, qui tendit ad
Gentilibus. gloriam. Id neque mirum ſit de cœcis gentilibus, iis virtu-
tis viam eſſe credique aſperam & valde duram, ut qui ſuis
ſenſualitatibus & concupiſcentiis regantur toti, Deum ve- Uattin
rum ac ſummum bonum, eumque omnis boniretributorem, umtn n
malorbmque vindicem non ita agnoſcentes; quamvis & illi 4 mia
ſæpè fortia & ardua ſint auſi ob vanam gloriam, ſimilésque aatc.

Torwitus
nKenenn
Honhherti
folhuruena
ktarun i
Nilintt fen
ffenm Nec
lliete on
En tan dce
linfinati

1
Judæis. Vaniſſimos reſpectus humanos. Neque ita mirum ſit, Jju- dre
dæos facilè ad vitia deflexiſſe; uti apertum eſt exSS. Scriptu- e tarn
ris, qui ut plurimùm carnales, & ob duritiam cordis refugie- Tdie
Turpiùs bant ea, quæ carni & ſenſui adverſabantur. Turpius tamen i
Chriſtianis. eſt, Chriſtianum adeo refugere virtutem & pœnitentiam, hulttte
ceu aſperam, inſtructum verbo & exemplo ipſius Filii Dei:

=

=

SE= —

ilfebolunc

Eccuri cùm Deus nobis illam præcipiat, ad parendum ob- eeln
Cauſaæ, cur ligatis. Obſervat Religioſiſſimus Granat. cet. Prologo. majo- eg
Virtus ardua? rem hominum partem laudare quidem virtutem verbis, fa- Rehnnn
ex Granat. ctis autem vitia ſectari: & ſanè (bergit) ut mihi quidem vi- “ 1
detur, inter alias multas tanti mali cauſa una eſt, quia ho- ſachad
mines conditionem & naturam virtutis ignorantes, exiſti- belm
mant, illam aſperam eſſe, ſterilem, & moleſtam. Hanc ob “D
cauſam, cùm toti vitiis ſint immerſi, (eò quod jucundiora untch
ipfis videantur) ab omni virtute abhorrent, rati eam B nadn

ufrie
—

wl

ennt

1
/ * 4
4 d.
PR12
Poe ) 4 zutng

7

“”ä
1 NANAAN.E

4
,„ 1†
e
4
* .

.† 1 1 rs
e Non

„ 5
ee

W
PPDe 1 /
*

I 1
„ TIENS ne
uch, oy
141

14

—

fada per dofrinam & umplum Chriſti. 1227z
dulcedinis habere. Rem acu tetigit ſacer hic Orator: qui
& alias hujus mali radices sbidem aperit: ut: quòd homo
compoſitus ſit ex ſpiritu & carne, & utraque pars appetat

ſibi ſimile; caro ſemper carnalia quærat, in quibus vitia do- Galat. y. Iq. D

liumque illi ſit neceſſarium.

i cilius verbo laudari, facto rejici: id quod fecerunt ſceleratis-

minantur; Spiritus autem deſiderat ſpiritualia, in quibus Pugna car-
regnant virtutes; ideéque ſpiritus magnam à propriâ carne nem inter, &

ſentit & experitur contradictionem, & repughantiam, quæ ſpiritum „un-

non habet rationem, niſi earum rerum, quæ delectant, & 8
voluptatem adferunt, quæ deſideria atque appetitus poſt

peccatum Originale ſunt vehementiſſima; cuùm per illud

1
e eee 1
tim ucee W

7 ee 1
0 ℳN 0G.

amiſſum ſit frenum Originalis Juſtitiæ, quocum illa erant
refrænata. Nec tantùm caro ſpiritui repugnat, ſed & man-
dus, qui teſte Ioanne. 1. o. y. 19. totus in maligno poſitus eſt. Refra-
gatur etiam demon capitalis virtutum inimicus; reſiſtunt
habitus vitiati, & mala conſuetudo, quæ eſt quaſi altera natara
(cùm vitium pro naturâ inolevit) maximè in iis, qui temporis
diuturnitate in malo conſenuerunt & confirmati ſunt. Vt

itaque audacter quis per medium harum difficultatum que-
at tranare, & verè totoque cordis deſiderio poſſit virtutem
appetere in carnis omnisque illius potentiæ contemptum,

negari non poteſt, quin huic difficultates occurrant, aukii
Ita diſertè cit. Granat. de vir- Gent. Philo-

tutis difficultate; quàm adeo mirum non eſt, virtutem f. ſophi virtu-
tem laudan-
“ vEr 1n1: . 2 1 CE. tes, ipſi ſcele-
ſimæ vitæ Gentiles Philoſophi, de virtutibus & vitits, ut ait ratimi.

S. Auguſt. tr. 47. in Jo. ſubtilia multa trabtantes, dividenter, definien-

ter, ratiocinationes acutiſſimas concludenter, libros implentes, Breviar.
Lexr.; Pent. Ledk. 2. V. Cornel. in 1. Cor. I. 20. f. 202. & ad Kom. I. 26.
IU f. 40ο & ſeq. ubi refert infamia vitia & ſcelera Socratis, Plato-

nis, Ariſtotelis, & aliorum plurium. Tales & Scribæ ac Pha- Sic Phariſæi.

riſæi, de quibus Chriſtus Matth. 23. 3. & 4. Dicunt & non ſaciant:
bene docent & jubent, ſed maè vivunt. Alligant enim onera
gravia & importabilia, id eſt: difficilia ad portandum, digito au-
tem ſuo nolunt ea movere. Cornel. ibid.

QQ d 42

IV. Sed

1228 CoNcCIO LXV. Virtutis & Pœnitentiæ wia facilis & planz
Virtus docta IV. Sed conſideremus rem propiùs. Ekt verò, inquis,

à Chriſto, ar- annon videantur ardua & difficilia, ſintque, quæ Chriſtus,
dua, ab indu- ſeu per modum conſilii, ſeu per modum præcepti, docuit de

Ctione.

AQus virtu- tidie tollenda; de inimicorum dilectione; de non ulciſcen.

paupertate, ſui contemptu, & abnegatione; de cruce quo-

tum difficiles. do, ſed ex animo condonando injurias; de manſuetudine,

Reſpondetur. . 3. Adtu, virtutum diſficile- Sed crede ſis, veriſſima eſſe ver-

* quanimitate, patientiâ, humilitate, ſui ſenſubmque mor-

tificatione, jejunio, caſtitate; ſui, parentum, & propinquo-

rum odio; de eruendo ſcandaloſo oculo, amputandis manu,

pede, id eſt: de chariſſimos quosve à ſe amovendo, quoties
peccati alicujus nobis ſunt occaſio; de abnegandà propriàâ

voluntate; de rigore poœnitentiæ; de nemine judicando;

de iraà reprimendaâ; de vitando omni verbo otioſo; & de
àAà † „° $£ „„— „* * .„* 2 .
pluribus aliis in Lege Chriſti contentis, quæ ſanè non ſunt
ſecundum hominem carnalem fragilem. V. Cornel. in Evang.

C. onſilia & præcepta Evangelica! fol. 26. & ſequẽ. Item ſauprà Conc. 1.

Virtutem eſſe ba Chriſti Matth. 11. 29. & 30. Tollite jugum meum Legis Evange-
Hhſacilem: cur? licæ, gratiæ & charitatis ſaper vog, & diſcite à me: & invenieti

q. d. ne te tædeat laborum, quos impendis, ut te & tuas

requiem, qualis extra Deum, extra Legem Dei, nulla eſt, ani
mahbus veſtris e Zugum enim meum ſuave eſt, & onus meum leve, ſcil.
legis meæ. Nibhil aſperum eſt humilibus, ait S. Leo & y. de Epipbh.
nihil arduum mitibus; & facilè omnia præcepta veniunt in effelétum,

quando & gratia prætendit auxilium, & obedientia mollit imperium.

Cornel. in Mat. 2. f. 6. & in Mat. II. 29. f. 253. Virtus, (ait Cornel.

magnus hic ſpiritus & ſcripturarum magiſter, in Ecclam.) eſt

facilis, tum quia gratia Chriſti dat alas roboris ac alacritatis,
quæ facilè efficiunt omne difficile: tum quia uſus & exerci-

tium virtutis ſenſim omnes difficultates alleviat, præſertim

in juvene, qui necdum contrarios vitiorum habitus induit.

Jahoda G. 2. Et in Eccli. 6. z9. ea verba: In noviſſimi enim invenier
requiem in ed, & convertetur tibi in obletétationem. Excitat, inquit,

ad ſapientiæ, id eſt, virtutis ſtudium ſpe præmii & fruétus:

con-

nhidertl
Chunmm!
gentes ha
Kſocunck
vnbus e
mtiklegvi⸗
Dramurkod

leckavone
Uinkorun,
6. Mear
Pebeiklus
denpbochee
e Mualtnf.

.

ide Rencun⸗

(Unin Len

vonnd
unkortien

ImDeun

In e
Kure,

l Adu,
fenmmten
Ahrenin
1 iuit⸗
u Leſti,.
U 6
ſtie

1c,, i

—

K; & M
P (ſa woſe
D a
„ ,
Sphee,

4 .

afnine ſeſer
emu.

Neiſing
m leyitl

„, 4 /,
e 4M.

. ie
Den ,
os n,

„. . 7 8.
leurti N.

1 „, 6
Png e/,

1

rare poterat“ Deus qui imitandus erat, non poterat viderin at ergo

ℳ

fadta per dotrinam & exemplum Chriſti. 1229
concupiſcentias vincas, ac virtutem acquiras: quia, ubi per
continuum laborem concupiſcentias domitas & rationi
obedientes habueris, virtus tibi per conſuetudinem fiet fa-

cilis & jucunda; tum ob ſuum decus & pulchritudinem, quâ

ſe omnibus efficit amabilem; tum quia affert miram con-

ſcientiæ requiem, ſerenitatem & lætitiam: quocirca omnis
prior amaritudo, quam ſenſiſti in ejus ſtudio, vertetur tibi
in oblectationem, inchoatè quidem in hac vitâ, perfectε ve-

rò in futurâ, quando propter eam æternâ felicitate donabe-

ipſe Dei Filius non præcipiat tantùm verbo, ſed & ſuomet cilem facit

ris. Valde autem arduitatem virtutis imminuit, quòd eam Virtutem ſa=

exemplo doceat. Sic præcipit: Diligite inimicos veſtros? Mat. Chriſti præ-
7.23. Haæc autem Jeſus & docuit & fecit, ait S. Hieron. in c. . Matth. cedens exem-
ubi &: iendum eſt, Chriſtum non impoſſibilia præcipere, ſed perfecta. plum:
Vid. Breviar. Lect. I. f. 6. poſt Ciner. & F. &. Yoan. Gualb. Eedt. 7. Fa-
cilius & jucundius eſt gregario militi, ſequi ad ardua præ-
euntem fortiter ſuum Ducem, Regem; quid ni & ipſum Dei

Filium & Deum:? Hic autem ut viam virtutis, non verbo Qui propter-

tantùm, ſed & ſuomet exemplo efficaciuùs doceret, hominem ea homo fa-

induit, & propter nos homines, & propter noſtram ſalutem homo fabtus ctus eſt, ut

eſt. Profunda ſententia eſt S. Auguſtini ſerm. de Nat. D. Ho- um hemo

imitaripoſſet.

mo, inquit, qui videri poterat, hominibus imitandus non erat, quia er-E S Au .

haberet homo exemplum, quod imitaretur, & quidem viſibile, Deus
faötus eſt homo. Fr. Arias Theſ. Iuexh. tr. 2. c. I. V. g. Pauper eſſe vo-
luit, ait idem S. D. to. I. de verâ Relig. c. 2.6. t Populi divitias, ſa-

tellites voluptatum, quas pernitiosè appetebant, contemnerent“ Rex
eri noluit, ut, quibus inhiabant homines honoribus & imperin, ſpen-

nerent. Ap. eundem. Parum erat, Dominum hortari Martyres verbo,

niſi firmaret erxemplo, ait idem S. Aug. in Pſal. 63. De S. Wences-
lao M. Breviar. Rom. Nocte, inquit, nudi pedibus ſaper nivem &

glaciem circuibat Eccleſtas . ſanguinea & terram calefacientia bpoſt ſe
relinquens veſtigia- 25. Sept. Lect. y. Aulicus vero ejus, ſeu famu-
lus valde frigebat pedibus, etſi bene veſtitus, à Sancto juſſus,
Qdq qq 3 ſuis

T230 Coxcio LXV. Virtutis & Pœnitentieæ via facilis &planag

—

ſuis inſequi veſtigiis: fecit, & ſic calefactus, amplius non GHi
friguit. Chron. Bohem. A. 9217. Ff. 53. Jubemur Chriſti veſtigia ſe- rc he

qui: Vr ſequamini veſtigia ejus, I. Petr. 2. accendemur, ſi obſe- Nefhut in
cuti fuerimus, Dei grati4. Nempe homo à Paradiſo exul, ne iu⸗
cœcus & ignarus totus, inſtruendus erat; quod fecit Chri-. iutoum
ſtus Rberalifime, & verbo & exemplo fſuomet: quid enim, Whmmuon
ſi Chriſtus ipſe dives, paupertatem prædicaſſet: ſi patienti- Ninhui⸗

am, nullius mali patiens? ſi caſtitatem ipſe mulieribus im- llltt il
plexus:! ſi obedientiam, ipſe nulli obediens: Seneca facilè iſe,
multa de paupertate, & in ejus laudem dixit & ſcripſit: P. Mnöhin,

Hhanth. V. Paupertas. cum eſſet ipſe ditiſſimus. Figura qudic. 9. t

=

V. Verùm hisce tantis ſtimulis, & ipſius Filii Dei, Dei & IInkm
Salvatoris noſtri exemplis, ad virtutem parum movemur, imityen
Parum impellimur, parum urgemur. Devotiſſimus Tho.
mas de Kemp. L. 3. de Imit. Chr. c. 18. n. 3. cùm dixiſſet: O quan. Cienen
zas tibi gratias teneor referre, quòd viam rettam & bonam dienatus er lcoto
mihi, 6. cunktu ſidelibus ad zternum regnum oſtendere. Nam vita lun, a
tua, via noſtrar Niſi ti nos Praceſſiſſes, & docuiſſes, quis ſequi curaret?
Hleu, quanti longè retrôq manerent, niſi tua præclara exempla inſpice-
Tædet, præ- vente ſubdit: Ecce adhuc tepeſcimus, auditis tot ſignis tuis & dobtrinb: Möninte
euntem ſequi quid fieret, ſi tantum lumen, ad ſequendum te, non haberemus? Vid. teunipni
ene Breviar. Dom. 3. Duadrag. Lect. 6. de Joſepho. Vnde hic tepor, hoc norplin
natione diff- tædium virtutis? Non tam ex hujus aſperitate & difficultate, nbelmeve
cultatum in quàm ex merà noſtrâà vanâ imaginatione, impreſſione, ap-
virtute. pPrehenſione & phantafia, (ut obſervat Didacus Niſſenus, Mninne
Italus Prædicator, fer. a. Dom. a. Huadr.) quam doœmon inge- Maulzto
rit, virtutem impoſſibilem eſſe, Præcepta Dei ſervari non Uunt: an
poſſe: unde fit, ut homo virtutis ſemitam ita horreat, ut ne Chinr.
Timor nodtur- quidem eandem ingredi tentet. Hoc ſpectrum illud eſt, Kicilie
duis: à quod adeo terret: hic timor ille nocturnus, de quéò Pſal go-f. lei5
imili. qui nimirum ex apprehenſione & vanâ imaginatione cujus. N llrn,
piam monſtri aut ſpectri, occaſione tenebrarum in homini- Ni
bus naturaà timidis, ac præſertim pueris & fœminis, ſuhſei le en
”” ſolet.

= = =

— — ==r
= === —
—,. —.

S=S

ſtg ffakt a per dodrinam &s exemplum Chriſtiti. 12 1
— — . — —,— — — . —–
, ſolet. Sepè, inquit Richardus à S. Victore, Prior Pariſiis, cam
Crä rubus vel rupes alzqua cernitur, ferarum impetus imminere videtur

nm unge fit, ut intuentium membra horror pervadat, & illic trepident
wilne timore, ubi nullus eſt timor. Cum propius quis acceſſerit, & in
IS veritate compererit, non eſſe id, quod imaginabatur, con-
E tinuò metu omni abſterſo, iter ſuum deinceps alacriter pro-
i ſequitur, ut iis ipſis, quæ monſtra & ſpectra eſſe exiſtimabat,
em inſiiltet. Vid. Caſpar &-hott, & J. Mirab. Nat. & artü.- L. 2. C. 6. J. 3.
Ren & ſeéqu. à f. 219. Novi ego quendam, qui de nocte ſylvam in-
ndis greſſurus viâ notiſſimâ, mirè territus fuerit, à trunco ligni
mHNE Putridi, de noéte Iucentis, quem ſpectrum vel animam dam-
natam putabat eſſe, præſertim cùm & in viciniã clamores
Piuntini inſolitos & lamentabiles audiret. Tale quid accidit viam Applicatio.
nmm Virtutis & poœnitentiæ, reliétâà peccatorum & damnationis
rdn via, ingredi volenti, ab orco, cœlum verſus: Objiciuntur
uile hic à doeemone monſtra, neſcio quæ? neſcio qui gigantes; ſed Simile à metu
. qui digito uno diſſipari poſſint, uti ille Siculus, de quô ita Gigantis Si-
Alanus: Caſpz. Schott. cit. Lib. 3. C. 5. J. 3. f. 357. Subierunt, in-culi demor-
quit, fortè quidam vaſtum ſpecum, & lIongius introgreſſi gi-ui.
gantem immensâ magnitudine, telumque inſtar truncæ
arboris manu tenentem videntes conſternati & præ metu
fere exanimati, præcipiti fugâ inde ſeſe proripuerunt; qu?
n 4e rumore paſſim ſparſo, tota vicinia armata ad ſpecum con-
1 currit, eumque ingreditur, jämque propius armis confiſa ac-
, cedere auſa eſt. Diu verò fixis oculis, nec ſine horrore gi-
we, n gantem intuentes, cùm voce motũque omni carere vide-
1 Uin, rent, audaciores inde facti propius accedunt, & tandem at-
un tingunt: quò facto corpus contactum in pulverem illicò
epuit diſſolvitur. Credebatur fuiſſe unus è famoſis illis, & anti-
uneE. quis Siciliæ gigantibus, ante aliquot ſæcula demortuus.
hel Simile quid 8. Ignatio de Loiolà S. J. Fundatori eveniſſe vi-S. Ignatius ti-
detur. Intraverat ille, novam vitam inchoaturus, ſpecum morem de au-
Manreſanum, ubi dum in rigidiſſimo Poœenitentiæ ſtudio ſeſtegltate Vi
du, exercet, dum totam hebdomadem omnino jejunus tranſi- 8geſtum
git, ſu per at.

, Nℳ
aclme

„„ Ggeep
ot MK.
„⏑

5½ 4 –
2 =è

1232 CoNcio LXV. Virtuti & Pœnitentiæ via facilis &plana
git, dum ſeptenas quotidie horas genibus nixus in precibus
perdurat, dum ſeſe ter de die flagris acriter diverberat, dum

nudâ humo pro lecto utitur, & ſqualore totus penè conſfu-

mitur; hanc à tartareo gigante animo ſuo objici difficulta-
tem audit: Te miſerum! quinquaginta adhuc anni tibi reſtant, ſto
pacto trabendi poterisne tanto tempore tantam tui lanienam
tolerare! Verum generoſiſſimus non jam mundi, ſed Chri-
ſti miles, uno quaſi flatu totum hoc terriculamentum dif-
flavit, veteratori ita reſpondens: Diemne vel anum præſtare tu
mihi queas? & confeſtim moleſtia omnis evanuit, nec poſtea,
quamdiu inter mortales egit, cogitatio Viro Dei ulla füb-
repſit, quæ conſtantiam in ſuſceptæ vitæ ratione tentaret.
Jahoda Dom. 4. Adv. J. 3. à f. 330. 6 Heſtor. Soc. L. I. p. I. n. 21. Ad nos
ſi reſpiciamus, non dicam jam de terriculamentis, quæ doœ-

mon ingerit illis, qui, Dei Vocatione ad Religionem aſpirant,

S& ſæpè deterreri ſe patiuntur malè; ſed univerſim de iis,
quibus dœmon molitur abſterrere à vitæ morumdq; emen-
datione, per integram S. Confeſſionem. Vide meam Conc. 6.

n. 2. mediâque alia veræ Converſioni aut neceſſaria aut valde
Mräislen

proficua. Hic dœmon gigas eſt, qui timidos facilè impetit,
incautos aggreditur; ſed ſalutis ſuæ ſinceram curam agen-
tes fruſtra tentat, ipſe imbellis, & quaſi mortuus: Vide, quid
pro tuã ſalute & æternitate agas.
VI.

Simile ab Eminentiſſ. Cardin. Sforza

ſanitate de-
ſperat ex me-

tu difficulta-

morborum concurſum, intolerabili & continua ſiti torque-
tur. Accedit Medicus, ſpondet, interpoſitàâ fide ſuâ redin.
tegrare ſanitatem Infirmo, ſub hac conditione, ut vel nihil
omninè, vel perperam bibat. Æ ger agnoſcit, remedium

ſibi convenientiſſimum præſcribi, nec errare Medicun.

4

Scigrene
edelper
Tofnula
factiscorp⸗
Kadmos
Oöümamcont
lgventan
ümiter M

hegann el/
ig,ce ine

es, bpes,

Hlucer, ut a
lir bris de

1
M ce ſal

Un Mecicus

Mendenci

4
4

=; —

0nancitede
Ceenco lre
Nerumenta

—

pumndlien

Infuſiſtle
nee
. Palavicinus è S.]. Simile 8
ægro, qui de in ægroto adducit. Quis neget, ægrum ſuæ ſanitatis cupi-
dum eſſe, ſed quia eam obtinendi media & conſilia ſibi dura
& ardua nimis credit, à ſpe & ſalute ſuâ excidit, moritur. w
tis in ſumen- Hic ægrotus ob humorum noxiorum abundantiam, ait Pa- t
dà medicinà. lavicin. Arte Chriſt. Perſect. Lih. 2. C. I. f. 150. & ſequi. & plurium m

SSõ

M “ —
fasca per dodtrinam & ewemplum Chriſti.

— —— . — — — „ * . —2 —
S Sed quia remedium iſtud apprehendit quaſi nimis arduum,
thes idcircò deſperat de obtinendàâ ſanitate. At verò ſi Medicus

NI NIEN

Egro ſimul adpromittat medicatam potionem, quã fiat, ut,
extractis corpore vitioſis humoribus, parvo potu contentus

r
Vofelͤ

optimam concipit recuperandæ ſalutis, atque ad illam con-

ſequendam quamprimum adhibet media neceſſaria. Non
abſimiliter, Homo ſe gubernans juxta Principia ſœculi hu-

HYũZ
4 ek
ni mwed!
i
Ahumlbe

ſit, nec admodum ſiti vexetur; tum enimverò Ægrotus ſpem

us nequam, eſt plenus falſis imaginibus, affectibus, opinio-.

nibus; quæ inceſſanter illum exſtimulant ad honores, vo-
luptates, opes, quorum incredibili ſiti cruciatur. Si quis

1.
AEI ee
ey dlololieed
„ 1
Vba,
„ 1 .
62*² 6*
1p
1 0 4LWIIN W.

tiantùm labris deguſtet, ſi velit eſſe ſalvus; terrebitur pri-
mò, mox de ſalute deſperabit. Sin autem diſcretus Ani-

L
„
P „
AWees
Wlaend
eean e
a f Inenti
„J

cilem eradicandi paulatim malos habitus; ſeminandi virt

illi ſuadeat, ut ab hisce penitùs abſtineat, aut illa primis

Modus &

marum Medicus ſuaviter huic homini inſinuet modum fa- media virtu-
u tis & melio-
ris vitæ capes-

tes; domandi rebelles animi motus; fugiendo prava conſor-ndæ

7

tiea; legendo libros pios; auſcultando ferventes Conciona-
tores; Sacramenta frequentiùs uſurpando; reſiſtendo con-
luetis vitiis ſaltem ſemel aut iterum; examinando ſub ve-

1
N

SmGl

S

1 n conjunctim, vel diviſim præſtando; tunc derepentè in Homi-
ne, qui paulèò antè deſperaverat, lux oritur & magnanimi-
ttas, quà poſſit etiam, ut loquar cum Scripturà, ferreos mu-
Cnsde ros perrumpere. Quod equidem in S. Auguſtino verum
en eſſe apparet, qui ante converſionem ſuam non capiebat,

ccnni quomodo poſſet S. Ambroſius ætatem ducere absque uxo-

=

ac re: poſtquam autem advertit, apud Catholicos non ſolùm S. Auguſtini
Ddi Ambroſium, ſed innumeros quoque alios utriusque ſexus horror Con-

Wν idem ſectari vitæ genus, erupit in has celebratas voces: quàα verſionis ex
. metu difficul-

tatis in eãâ,
correctus.

4 ſi &. iſtæ poſſunt, & potuerunt, tu non poteri? Et ſic animatus à
Ni ſemetipſo, & inſtructus à S. Ambrofſio, eam cœpit tenere ra-
G tionem vitæ, ut deinde non carnem & ſanguinem, ſed ſolum
H Deum & cœlum ſaperet. De ſeipſo S. Auguſtinus L. 8. Con-

e S Mechtl de Jud. etr. KXKryyrryyy

Nl.

TRII „ . 3 1
ſperam Conſcientiæ ſuæ latebras: hæc, inquam, omnia, vel

*

èU

1234 CoNciO LXV. Virtutis & Pœnitentiæ wia facilis 6o plana
feſſ. c. ti. nam. I. fatetur: Pzelnum tempori, quo aliud futuruz eram,
qlanto ropins admovebatur, tantô ampliorem incutiebat horrorem Re-
tinebant me nugæ nugarum, & C. ibid. n. 2. & toto hoc cap. Sed quàm
vanus hic timor fuerit, ex eo collige, quod expertus dicat:
quàm ſuave mihi ſubitò falttum eſt, à ſnavitatzhius nigarum abſti, re,
& qlas amittere metus fiterat, jam dimittere gaudium erat. Verès
Hdem nobis Chriſtianè Seneca: Non quia difkcilia ſunt, non audemus, ſer
contingit, & quia non audemus, dißcilia ſunt. Bellarm. in Pſalm. 90. ex 4 FE
eremur nens illud Davidis: Non timebi à timore nobturno ſic ait: II.
acilé.

los initio Converſionis ut plurimuùm occupat timor noctur.
nus, hoc eſt, metus quidam atque horror laborum, difficul.
tatum, anguſtiarum, quas in viã Domini eſſe, ſibi perſuaſe-
tutis ſalutare non ignorent, abhorrent tamen, quèd ama
rius illis videatur. De quibusbene Salomon Proverb. 15. 19. Iter pi-
grorum, quaſi ſeper ſpinarlns; nam oum viam Dei appetunt, eos veluti

runt: & quanquam, ægrorum more, medicamentum vir-

SEVpinæ obſtantium ſepiunt »ſic formidinum ſuarum oppoſitæ ſaßßicione

pungunt verba ſunt S. Gregorii L. 20. Mor. c. 12. Englgr. p. I.
Dom. 4. poſt Epiph. G. 3, Heu quam facilè à viâ virtutis & pœni-
tentiæ deterremur, ut in peccatis noſtris perſiſtamus, & de
nique pereamus; quô ſanè grandem noſtram pigritiam pa
làm facimus. Figura hujus. Iimentes Hebræi auditamre-
latione Exploratorum Terteæ Chanaan, dein ſanctæ: Nemer.

13. & I4. Cornel. ibid. Ita eſt: Dicit Piger: Leo eſt in vid. Pr o.2 4.6.

& PEroverb. 22. 13. Dicit piger: Eeo eſt foris ſcil. in vid pænitentiæ,

ait Hugo Cardin. eſt nimia auſteritas In medio platearum occiden-

dus ſum. q. d. Morerer fame & frigore, & hujusmodi, ſi facerem i.

tentiam. Vid. Cornel. hoc L. à Kodt E. S. Jacobi num. y. Vide Conc.
Hæretici curzum. z. de Confeſſ. Cur hodie hæretici in ſuis perfiſtant ſect
non conver- Horror jejunii, Confeſſionis, obedientiæ Romano Pontifici
rantur? in rebus fidei & Eccleſiæ debitæ, reſtitutionis bonorum Ec-
Cleſ. à Kodt. n. 6. Becanus Man. Contr. Preludio 2.

Excufatione: VII. Verùm, inquis; neque Chriſtus ſum, neque San-
converti non korum unus, qui viam virtutis arduam calcârunt, mihi

equidem in exemplum; ſed quod imitari, mea non patiatut

⁹

infir-

*

s, maxnil

Cle velk. On
Lendoſel an
: Ud l

-
rits, Nan
ietl ſum
6Eunmts,

S

4

2 Ginmaett

a Vileome
Mitinur in

us, (el

6

=ee=

Oproborumng
jelintaino

hlusinellet

nel gnobare

Inkclt, etſi

Dotuum non
tner iepoter
et: Maleen

Melarius Par.

ulne Kllte

Umreno planio
ireſcereit
Panbsvirbe
ledlniig grn
Wtnillirone

omnem mt
eler ar,
elto. intr
Nkeorunge
ind rte

1
Ntaf aen, I
N
,„
rien ke
.
Gen,

Nc v

n ,.
tann

. I
DALNN

er e 1 R
MM. ,
7 „ 7 e
1 ſEE t
1
. 5
EeN

rm rls
oſru
Ua

4
9 4
I

D,

Ivinæ auxiliis gratiæ, quæ (ſcias velim) tibi minimè deeſt,
modèò tu illi non deſis, ſed illà uti, & efficacem ex tua parte
facere velis. Omnia poſſum in eo, qui me confortat: Philip. g. I3. Omnia poreſt
„ qui me intus corroborat, validum ac robuſtum facit, ſug-Gratia Dei,
gerendo fſcil. animæ, menti, voluntati, vires gratiæ ſiæ. Za-
boda cit. Cornel. quæ gratia Dei in homine infirmo, quàm fu-
pra omnem naturam & naturæ vires, potens ſit, intelliga-
mus vel ex parvulis, horumque voce & exemplo, cum ru-
bore noſtro, inſtruamur. Admiranda parvuloruùm exempla

& bene: ſic poteris
Inſuper: Mala eſt v mial
Cancellarius Pariſ. Doctor Chriſtianiſſimus, 3. p. tr. de myſt. Nolo merita
praét. induſtr. 4. Suſſficit mihe vita comm uni nolo merita Apoſtolorum,

⸗—W 4

MD fada per doſtrinam & evemplusm Chriſii.

infirmiras, natura vitiis affiieta, conditio ſtatus &ũ functio poſſimus: re-
mum, (etli ſciam, in quibuscunque hominum ſtatibus, ſum- ciùs: noli-
mis & infimis, effulſiſſe ſanctos) terrenorum negotiorum mus ſtolide.
moles, &c. Vide ſaprà Conc. 42. n. 6. &;C. 12. n. . de Yoſeph. Et hæc!: Cont. 58.
quidem tua eſt excuſatio; ſed apertiùs te convenio: rectius
diceres: Video meliora, probo: deteriora ſequor; ſit pro ratione vo-
Iimtas, Nitimur in vetitum ſémber, cabimus, negata. Eccur? quia ita
volumus. Ceſſet voluntas propria: & c. Conc. z0o. n. §. Annon
laudas, magniꝗue facis tam præclara acta & virtutes ſancto-
rum proborumq; hominum! Nullus certè tam ſceleratus eſt,

n. 9. C.6.n .

qui etſi imitari nolit, non probet tamen virtutes in aliis viſas;
hæc ipſius intellectus & conſcientiæ cenſura eſt. Sed ſtolidum
Manè, ea probare, æſtimare in aliis, quæ ipſe imitari nolis,
cùm facilè, etſi non ex te ſolo, ſed cum Dei gratiâ, poſſis.
Adeo tuum non poſſe, tuum nolle eſt. Fac veln, efficaciter
eò te perſuadeat ſalutis tuæ neceſſitas.

a vox multerum, ait doctiffſimus Gerſon, Mala vox:
Sanctorum.

nolo volare, & ſaltare per ſumma; incedere per planiora contentus ſum. Cour. 3. .2.

Cùm nemo planiore incedat viã, quàm qui poſt Chriſtum
ahit, ejusque veſtigia premit, exemplum ſequitur. Sed qui-

bus & cujus viribus? non utique tuis, non humanis, ſed Di-

& nos cum il-
la, Reſolutio
fortis.

Parvuli for-
tes & ſantti

ſunt de eorundem in virtute & fide conſtantiaà, ab anno eti-
16 EOIL. 1 — — Martyres.

H A1I CtI 11 „TLGI 1 08 IE
am quinto &tatis, & deinceps; referunturque inter ali in g Conc. ar.

AIirrrrrr 2 num. 10.

4 — —

1236 Coxcio LXV. Virtutis & Pœnitentiæ Via facili. &plana

Pædag. Chriſt. zo. I. p. 2. c. 2:. G. j. de Fide, iſt. 4. & y. . 6o. Plu-
ra à P. Pexenfeld. Conc. hiſt. to. I. hiſt. 76. à f. 37s. ad 753. Englgr.

Crxl. Emp. Communi &. Mart. G. I. f. 702. & parte I. ibid. f. Febr. F.
Trium Mart. Japon. JG. 2. f. 10. Cornel. Hazart S. J. Hiſt. Eccl. par.

Puer quinque te I. Indice. V. Marter. Alii. Recentioribus talibus exemplis

annorum.

conſpexiſſet, acceſſit, balbutienteque linguâ pro matre ſup-
plicavit. Rex autem (thiopibus imperabat) eo accepto,
genibusque impoſito (erat enim ſcitus admodum & ele-

antiquius eſt id, ſed non minùs admirabile de quinquenni
puerulo, de quo Simeon Metaphraſtes, Surius, & Martyrol.
Rom. ad 24. Oäct. Baron. ad ann. yp22. Procopius: Hunc cùm ma-
ter, pietatis ergo, cruore B. Aretæ Martyris, qui in oculis
ipſorum, 95 annorum ſenex, canos Martyrii ſanguine orna-
bat, perunxiſſet, atque adeo ad rogum concremanda à carni-
ficibus abduceretur, puer illicò ſecutus, parentem magno
ejulatu inclamabat. Et cùm reflexis in omnem partem ocu-
lis, Dunaan, judæum Tyrannum, in alto ſolio reſidentem

gans) rogat, quem magis diligeret. Ille autem ingemina-
tis vicibus matrem inclamabat: Nam propter eam, inquit, adte
venie ſolvatur; ſin minds, me ſimul Martyrii ſocium habeat, ad quod

illa me toties hortabatur. Puerum intuitus Rex, quid ve-
r eſt hoc, inquit, quod dicis, Martyrium: Reſpondit Puer:
Pro Chriſto moré, & rurſus vivere. Et Rex: Quisnam eſt hic

Chriſtus Puer: Veni huc, inquit, ad Eccleſiam, & illum tibi oſten-
dam. Inter hæc visâ matre, inſolabili fletu ac ejulatu ad

eam deduci poſtulat. Rex autem crepundiis & fructibus,
viſu guſtuque ſuaviſſimis, pueri deſiderium fruſtra extin-

guere nitebatur; defixis enim in matrem obtutibus, nihil
niſi matrem ingeminabat. Cum denique cerneret, eam in
flammas injici, totis viſceribus inflammatus, acri dente fe-

mur TIyranni momordit: quapropter à Rege cum indigna-

tione abjeétus, curſu ad matrem contendit, & in medium

rogum inſiliens, cam aréte eſt complexus, ſicque in ipſo de-
mum complexu matris expirans, docuit, fortitudinem non

1corpore⸗
riuh
p/
CG

VIs, gul

iſ dei
perökii
Uuram ſupr
Ge tant0,
Ccetetut.
Munenme
letkeno ner

m. e)prot
nlolre il
Atun poten

pbendere no
uimusauni
Eepoſlemus:
nerodeſcimn

iſstcunibn
derenca

Mine inere
1 lur zitietu
é werban

Uis tentntio

hhuniſen
Uül Oter I
es, ſitot⸗
o guo
Peipolun
Knlliin
ihies
Nprie
Ginren

d

tel nl,e!
Nh
;
„
NrP,

8li

leen.

1„*
921

“““”

præcepta Dei ſi non impoſſibilia ſervatu, uti hæreticis, cer-

tot inter exceptis: de quibus fusè Florimund. Ræmund.

—

— 1237
in corpore aut annis, ſed in animo locaâſſe ſedem. Factum
hoc apud Honeritas in Vrbe Nagranâ. Pexenfeld. cit. hiſt. zé. fol.
753. & ſequ. à Rodt. Paciuch. LEeclt. zz. J. 9. n. 37.
VIII. Quid ad hæc Cosmophili, carnis veſtræ nimiùm Invectiva in
amantes, quibus omnis virtus dura eſt & aſpera; quibus noſtrum tor-

fakha per doätrinam Sexemplum Chriſti.

porem, quoôd
—Gratiæ Dei

tè perdifficilia videntur? En, an in parvulo hoc non mireris cooperari no-

naturam ſupra naturam? ſed hoc donum eſt gratiæ Divinæ, limus.

quæ tanta operatur in homine ex ſe invalido, ſi hic eidem

cooperetur. Vid. Thom. Kemp. de lImit. Chr. L. 3. c. y3. 74. yr.
Manum clementer nobis infirmis porrigit ultrò Deus (uti

fecit Petro mergenti: Matth. Ia. 31. Continud eſus extendens ma-
num. &c.) probè gnarus, nos nihil poſſe ſine gratiâ ſuãâ, mer-

gendos ſine illa, quos tamen perire nolit. Sed quid nos?

Fpi tam potentem, tam liberalem optimi Dei manum ap-
prehendere nolumus, jam ruinæ proximi voluntariæ: re-
ſpuimus auxilia Dei, quibus ad quidvis fortes & potentes
eſſe poſſemus: imèò vel levia nobis gravia facimus.
E non erubeſcimus, cùm nobis grave eſt diebus ab Eccleſià in-
dictis à carnibus abſtinere, cùm fames non urget, facilè li-
citis explenda cibis? tempore parum frigido Sacro & Rei
Divinæ intereſſe die præcepto? Afflictiones immiſſas à Deo

An-

(qui non patietur nos tentari ſapra id, quod poſſumus I. Cor. Io. 13.)

imà & verba modicè injurioſa patienter ferre? dum facilè

cuivis tentationi ſuccumbimus? quid facturi eſſemus, ſi S.
Stephani Jeſum ſpectantis, excipiendi lapides, S. Bartholo-
mæi culter totum, corpus excorians, S. Andreæ Crux? ſi
ignes, ſi rotæ, idque pro Deo, quem frigidè amamus; pro
cœlo, quod vix appetimus; & tamen boni Chriſtiani eſſe, &

videri volumus? ut videamur facturi idem, quod factum Hinc denique

eſt in ultimâ Apoſtaſiãâ Anglicanâ, ubi ad minas & terrores Apoſtaſia;

impii Regis Henrici octavi evacuata Monaſteria, & potiſſima uti in Anglia.

pars, ac fere omnis, mandato ſceleſtiſſimo obſecuta, paucis

Kr rr rrr3 de

Z R

OOSͦůñ

12238 Coxcio LXV. Eirtuti & Pœnitentie via facilu Gplana

2 f. 1oe. Verum quid Deo, extremo & ſummo reſpondebimus

Judici?! Hic in confuſionem exprobrabit nobis timiditatem,

ꝗquaã nos paſſi ſumus abſterreri à planâ virtutis & pœnitentiæ

ſemitd. Dominus de Snas veniet cum millibus Sanctis, cme
eo danétorum miltia- Deuter. 33. 2. judicaturus utique impios æ&
Sancti in ju- damnaturus. Ouid eſt quæſo Domine, quærit doctiſſimus Hie-

dicio præſen- ron. ab Oleaſtro O. Præd. in bunc L. guòd ad Judicium & ad pro-
tes, ut no- mulgandas Leger tuas Sanbtos taos tecum aſfers 5 Et reſpond et: H⸗
ſtram . eo ent tranigreſſores Legi Divinæ excuſationes ad Yudicium aßferre;
itone dam⸗ alins, cui ſejanium præceptam eſt, & non jejunavit, cauſatur imbecilli-
nent. alem carnis ſuæ; alius, quem ad veniam fratri dandam inclinare Vi
Lot&, dicit ſé hominem, non Chriſtum, &c. & enim te non poſſe jejuna-

e cauſeriu ob carnis imbecillitatem, objedtabit tibi Joznnem Baptiſtam,

non angelum quidem, ſèd hominem. Se deliéta te condonare non poſſe,

EeXHνμſes, gloniam magnns e, Stephanum ad manum habebit, qui non

Rolum inimici pepercit, ſed genibus Provolutus Dominum pro ei roga-
vit. Audi Auguſtinum Tot Zudicibus inopas adſtabo, quot me præ-
teſſerunt in opere bono. Ii tot pueri & puelle, ait S. Auguſt. cit.
D. 5. Confeſſ. C. 1II. n. 3. ibi Juventus multa & omnis ætas, & graves Vi-

duæ, & Dirgines anus; & in omnibus ipſa continentia &. Tu non po-

teri, quod iſti & iſtæ? An verò iſti & iſtæ in ſometipſit poſſunt, ac non

in Domino Deo ſuo? Ergo non ita terreamur, non ita formi-
demus, ut aſperam, virtutem, pœnitentiam, vitæ emenda-
tionem, obſervationem mandatorum Dei, fugam peccati
ejusque occaſionum expediamus nos imprimis fortiter à

Peccatis noſtris per media à Deo ordinata pœnitentiæ: ita

74 * * .*
conemur viam mandatorum Dei alacriter incedere, veré
.* C .„ „ . .
magis facilem, quàm ſit via vitiorum: Aderit bene volenti
Deus ſud4 gratiꝗa. YTantum proficie, quantunms tibi ipſi vim intuleri

Qai emet Thom. Kemp. L. I Ae Init. Chr. . ali:hne. & I-2. e 12. Derm mal-

Pruinam, ir- tis videtur hic ſermo- Abnega temetipſum, tolle crucem tuam & ſeque-
ruet ſuper eos

””M Jeſume Matth. zo.2g. Sed multò durzus erit, audire ilud extremum
ZX . * .„7 . . .„ 3 . 3
nere Job G. 16. merbum: Diſcedite à me malediéti in ignem aternam Matth. 2. al.
Qui fugiunt W 4 „ , er/,é quod

W

leviora, inci-

2 „ 4
. * 4 2èòM . õ ”M”M
.
4*

0 10
nen.
d Negn.
6 nu,
bentr C
,. 1
Min bee
IG.4,d.2,
114ſtf
C
Ul. 1,9.
grre
Mhlude
1 uhng.
6, 7 72)
ul, ſon
ll Dniz,
ihoct
let. Demii
Imn le
l Ludo⸗
tun gemp
A Gr;

ggeset

Wi

–

.

fasda per dodrinam & zaemplum Chriſti. 1239

.
Nneee
HR
B
1C Detr: ſe ſ, .
4 “
4
F Neee
M

„ , 4 HZ
M
Dimaasnſ
14 i, S
, SS
11
igenue v,
„
“ S
kAllue. . .
. ed
am, ANN
Dei 1E!
5.
NN
S

er irtt

E.
i,1IN
M ,,11

N

RKZ Vid. Re gul. 8. Sale ſii Ep. p. y. c. 9. mihi à f. 326. edit. Diling. 1669.
à P. Jacobo Michaël 5§. J. Celſiſimi Confeſſario. Thom. de Kem p.
de lmit. Chr. L. I. c. I1. 2. & LL-. ſuprà citt. Cornel. à Lap. in

Lia Illlumin. à

Amre Chriſti. Franc. Labata Theſ. Mor. tom. 2. E. Virim, Pro-

Matth. . 13. Iz Eccli. 21. II. Ii Proverb. rz. 12. In. Jap. y. à V. 6.

Item in Eccli. 6. 29. & ib. 23. 35. Thom. Le Blanc. in Pſalmum
16. 4. art. Z. à f. 23. Et in Pſal. 17. V. 33. art. 2. à F. 162. Et in Pſal. 30.

26. n. pg. f. 197. em alli Indicib. E. Via, EEirtus., Card. Palavi-
cin. Ars Chriſt. Perfelct. L. 2. C. I. 2. & 3. àf. Iazg. Confeſſ. S. Au-
guſt. L. S. c. II. cum Not. P. Henr. V. agnereck. à f. 303. Henr.

Englgrave Cal. Emp. F. Epiph. gH. 3. & Lux Eang. p. 1. Dom. g.
Epiph. Ludov. Granat. Prologo in Duce FPeccatorum. & Domin.
2. Quadrag. Conc. 3. à f. 272. Joſeph. Manſi Verbo- Exemplaume
Diſec. 6. à f. 344. Alphonſ. Rodericius Exercit. PFerfect. E. 1. tr. 2.

c. 2. f. 72. Mich. Pexenfeld. Gmbolo Ethico vo. à f- 27. & ſiu-

PPra cit. Joann. jahoda Domin. a. Advent. à fol. 227. Caſp. Knit-
tel. Domin. 2. poſt Paſch. à f. ago. & Domin. 3. poſt Pazſch. Franc.
Joſ. à Rodt, Capuc. F. & Jacobi Mai: Conc. 2. à f. 369. Tho. Sta-
plet. Domin. a. Adv. J. a. Y. & Z: à f. 9,.. Franc Coſterus edd.
Daomi. n. I2. & ſequib. Hieron. Platus de Bono Status Rel. L. 3.
c. 16. Ludov. Abelly, Sacerd. Chriſt. part. y. à f. 231. r S
AUit. quibus inducit Chriſtum perfectiſſimum Sa rn
tum exemplar. Simil. Joann. Bapt. Santiure, de Eerit. Eidei,

o-

f. 127. per Medit. S. & loci ibi citt. de C. ognit. &

poſit. 21. ad 25. incluſj. Faber, Auctar. Dom. s§. Pent. them. g.

frucdtus dignos penitentiæ, docemur. Ne nu-
gemur

quod à nobis avertat Dei Filius propitius & clemens: dunt in gra-
N Amen. SðM ð viora ſæpe
mala.

Aucétores.

eseeeEeSSE SSEE SSE SSSE E dr
Cokselo LXVI.

Fugere à wentura irà Tremendi Judicis, & facere

1240 CoxNciOο LXVI. Poœnitentia, edq Aigni Fructus docentur. —,
gemur in tanti negotii animæ neceſſitate, in no. Panet
ſtræ ſalutis diſpendium: quinam fructus digni ahhiie
pœnitentiaæ? l

Een

Domin. 4. Vox Clamantis in deſerto- Parate viam Domini; re- nu
Adyven.. cas facite ſemitas ejus. Lucxæ 3. . uſl
VY Erba hæc ſunt, ex Vaticinio S. Iſaiæ, Prophetæ Regii ininge
ſeu Regiæ ſtirpis, & Evangelici (ut qui de Chriſto & min giit,
Chriſtianis ita prophetet, ut non videatur de futu- tecanprt
ris vaticinari, ſed de præteritis hiſtoriam texere, ait Cgannce
S. Hieron. ut qui Iſaiam legerit, verſari ſe putet in Evange- mpluelt,
lio. Cornel. in Iſai. Argum. f. 23.) cap. g0. v. 3. de S. Joanne Bapt. i fule,
qui & ea de ſeipſo profert goan. I. 23. ex humilitate, quaſi ſo- Knigne
lIum vox clamanti, & præter vocem nihil eſſet, ipſe tantus & ta-. gtenti
lis. Hunc alias diximus fuiſſe eximium Præconem Pœni- ente.
tentiæ: Conc. 29. n. I. & C. 64. n. I. ubi: Parate viam Domini, idem nten Et
eſſe, quod: Prnitentiam agite. De hac autem & hujus prædi-. mgernzß
catione mundo ſcelerato perquàm neceſſarià, proinde à ſa- W
cris Concionatoribus graviter inculcandàâ, eàaque non repel nlurmn d⸗
lend, ſed ceu grande Dei beneficium gratanter acceptandà, muſrn
& valde benignis auribus audiendâ præ omnibus jucundis gniben
& dulcibus, actum eſt cit. Conc. 6a. & Conc. 67. Nobis eſſe debe- ris)br H
re amore ſalutis facilem Pœnitentiam. Jam nunc docendi ,l
ſumus, Pœnitentiam, ejusque dignos fructus facere; quod luud
negotium ſanè non eſt nugarum & ſomniorum, ſed maximè li lz
ſerium, unde pendet peccatoris vel præmium, vel diſpen- 4
dium ſalutis æternæ: unde juſtè dicat noſter ſanctiſſimus
S. Joannes B. Præœco Eremiticus, monens fugere à venturd ira, non tam ex-
Præco Iræ Deicidii judeæ per Titum, quàm jJudicis Chriſti „quam oſtendet en
gehennæ impiis reprobandis in die extremi Judicii, ac ultionis & ſen-

. 1 „* . . . . „ Um
bbe, tentiæ damnationis, uti exponit Chriſtus Matth. 23. 33. nnl i

4

nDe

H

imne

—
AE

& ſalutis Abrahæ & ſemini ejus facto, obligaretur, etiam li-

*

WVe in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1241

Præco, uti regni cœlorum, illud pœnitentibus promittens; Pœnitentibus
ſic & Dei iræ & gehennæ, illam impœnitentibus, quales e- veniæ, gra-

rant Phariſæi & Sadducæi, intentans. Facite ergo, inquit, fra- tiæ, & regni

bus dignos pænitentiæ. Zam enim ſecuri ad radicem arborum poſita H Eiar⸗
aehomi s non f- innos poiten dein argu-
ſt, ut homines, quaſi arbores non ferentes dignos pœniten- menta & ſli.

tiæ fructus, ſuccidat, & in ignem mittat. Cmni ergo arbor, muli ad mo-

quæ non facit frultum bonum, excidetur, & in ignem mittetur vendum.

Matth. 3. à v. . Adeo forti ſtimulo urget agendum pœniten-

tiam, idque citò, ob inſtans periculum ſucciſionis & com-
buſtionis in gehennâ, (Eccli. 5.s.) juxta S. Chryſoſt. Euthy-
mium qui ait, morti ſecurim, arborem homini, radicem securis ad ra-
vitæ comparari. Itaque ſecuris, id eſt, Dei judicium & vin-dicem arbo-
dicta, ad radices arborum, id eſt, ad vitam ſingulorum homi-rum polita.
num poſita eſt, ut, ſi ſint infrugiferi, nec proferant dignos pæ-
nitentiæ fruétus, eos propediem per mortem è& vitâà hac ſucci-
dat, & in ignem æternum mittat; ſi verò ſint frugiferi, ac
pœnitentiæ & bonorum operum feraces, uti ſunt juſti &

ponitentes; eos brevi per mortem non tam ſuccidat, quàm
i transferat, & transplantet in cœleſtem Paradiſum, ad per-

ennes æternæ felicitatis & gloriæ laudisque divinæ fructus

producendos. Cornel. Addo breviter adhuc unum fortem
ſtimulum ad pœnitendum, quô uſus eſt S. Ioannes Matth. 3.9.

contra judæos, qui, ſuperbiꝗ verè inani, ſeſe Filios eſſe Abra- Deus nullius
hæ, gloriabantur, velut iis Deus, ex promiſſo benedictionis gens; ſuſci-
tare potens
berè viventes, nec pornitentiam condignam agentes, ſalvare. Rs lapidihn
Dico vobi, quoniam potens eſt Deus, de lapidibus iſti ſuſeitare filios hæ.
Abrahæ. V. Janſen. Concord. Evang. C. 12. f. 0S8. Adeo nullius eget

Deus, ut, absque ullo ſui damno abjicere poſſit peccantes, &

pœnitere nolentes. En Chriſtiane, noli gloriari, noli falsâ
ſpe te ſeducere, te Deo creatum eſſe, Sanguine Filii Dei re-

demptum, verâ fide & grandibus ejus privilegiis inſtru-

Qum; flium te eſſe S. Matris Eccleſiæ, quam ſibi ſao ſanguine

Chriſtus ſponſam acquiſivit; Alterum c. 20. V. 25. & adeo tibi

Mechtl de Jud. extr. 88 SsS SSs 8S etiam

1242 CoNcio LXVI. Pœnitentia, eAc digni frudus docentur.

etiam peccatori ſalutem certam eſſe, ac velut deberi. Tui opus

Poœnitentia

non habet Deus, & cùm peccatum cujuscunq; extremè ode-
rit, propter quod etiam ſibi quondam chariſſimos æternuùm
projiciat. Conc. II. n. 2. & ſeqq;. ́ quàm humili, ſincerâ, & con-
ſtanti pœnitentiâ, quà in Dei gratiam recipiare, opus eſt! Itaq;
II. Vox Clamantie Parate viam Domini. Pœnitentiam agi-

non qualis- te: non qualemcunque. Non, ut judas, qui pænitentid dustms,

cunque agen-

da eſt, ſed
vera.

retulit triginta argenteos, dicens: peccavi, tradens ſanguinem juſtum:

& abiens laqueo ſe ſuſpendit Matth. 2g. à v. 3. indignus veniâ, quia

deſperans. Non ut Saul Rex, equidem dicens: Peccavi, quia

prævaricatis ſaum ſermonem Domini. I. Keg.! . 24. lugens potiùs

honoris amiſſionem, quàâm de offensâ Dei. Conc. zo. num. 2.

Non ut Antiochus Rex, 2. Mach. 9. 13. Orabat hic ſeeleſtus Domi.
num, d quo non eſſet miſericordiam conſecuturus. Quia hæc ejus

pœnitentia fuit tormentis coacta & extorta, optantis ab his

liberari, non autem eo fine, ut vitam mutaret, Deoque verè

& ſincerè ſerviret. V. Cornel. in 2. Mach. 9. 13. f. 290. Oportet eſſe
Pœnitentiam ſinceram, humilem, ſeriam, de corde contrito

procedentem. Antiquiſſimus P. Origenes explicans hoc

ipſum: Parate viam Domini- Ia corde noſtro, inquit, via Domt.
no praparanda eſte at quomodo? per pænitentiam & bonam conſci-
entiam, innuit“ præpara ergo, inquit, in corde tuo viam Domi-
no per Converſationem bonam. Catena ”& Tho. f. 179. Lænitentiem
agite : appropinquavit enim regnum cæœlorum. Breviſſima ver-
ba, ait Cornel. Janſenius, ſed quæ ſummam fere totius
Evangelicæ Prædicationis complectuntur; unde hisce eis-

dem verbis & Chriſtus & Apoſtoli ejus Evangelium fuum

Poœnitentia
quid ſit hic?

auſpicati ſunt; ut patet Matth. g. & o. Et: Hic annotandum,
Evangelicam Prædicationem exordium ſumpfſiſſe à prædica-
tione Pœnitentiæ, quæ ab omnibus indiſcriminatim exige-
batur; quò oſtenſum eſt, omnes eguiſſe pœnitentiæ reme-
dio, & proinde etiam gratiâ Dei. Concord. Evang. cap. 13. f. 100.
& ſeq. Sumi autem Pœnitentiam, quæ à nobis exigitur, pro
displieentis & dolore ob peccatum aliquod contra Deum

Mſetit
f

Mi

—

Omnillumn

Utbeiof
lenceps
0reg an.

6 epeta/⸗

Andean v0

tem Man u
tave eſhing
Cibsvirend

Uli s

eitione femzov⸗
zne Hrencit
enunguam
d necell
tentinalleri
mentom,

in neceſſar⸗

lrits i

Mom meciu
n ede
Wnitent
Concontriton
Camentum
et 1.

tlecrae
fuicen

niltag 6

Min 64 ir

„. 3 üð “
— .
4 7

Waein tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1243
m commiſſum, docet Idem. Hac virtute peccata noſtra, ut
ſm ſunt Dei offenſa, deteſtamur, & eadem efficaciter expiare &
“ deinceps cavere ſtatuimus. Nam panitentiam agere, teſte
8. Greg. hom. 34. in Evang. eſt perpetrata mala plangere, & plangenda

e non perpetrare. Græci, ut vult Lactant. L. 6. Izſtit. c. 24. retè& Me-
Ie tanceam vocant, ſeu Reſipiſcentiam: reſipiſcit enim, ac men-
tem ſuam quaſi ab inſaniãâ recipit, quem errati piget, caſti-
gatque ſeipſum dementiæ, & confirmat animum ſuum ad
r rectiùs vivendum. Lohner Tit. 26. f. 341. Dolor em,, ait 8S. Thomas
M e p. 3.4. 51. a. 1. ad 3. ſt Aiſplicentia, ſen eprobatio fati Præteriti, cum
mrentione removendi ſequelam ipſins, ſeilicet oſfenſam Dei, & reatum
s“ pænæ. Intendit ergo placatum habere Deum, & ſublatam eſſe Pœnitentiæ
α poœnam, quam peccato commiſſo meritus eſt: & quid ni æquis-neceſſitas,
Ch fimè ac neceſſarièò: Certiſſima & communis Theologorum quaà Virtutis.
umit ſententia aſſerit, Pœnitentiam, etiam ut virtus eſt & extra Sa- Conc. 79·. u. 5.
uE cramentum, neceſſariam eſſe, neceſſitate medii, ſeu ut me-
um dium neceſſarium, ſaltem ſub disjunétione; cum in caſu
emm, neceſſitatis, ubi nulla Sacramenti ſuſcipiendi copia datur,
eEa unicum medium ſit ad ſalutem ſimpliciter neceſſarium, ſi
quis mort. peccatum commiſerit, quod deletum non ſit per-
Se fectâà pœnitentiaâ, ſcil. in Sacramento Pœnitentiæ, ſaltem
ams cum contritione imperfectaà, ſeu attritione, (quam extra Sa-
uu cramentum ſufficientem non eſſe ad Juſtificationem pecca-
edn toris, docet Trident.) vel extra Sacramentum cum Contri-
m tione perfectàâ includente votum Sacramenti, quam dicit
extra Sacramentum hominem Deo reconciliare. Vid. Trident.
lyes Sſſ. 14. cap. 4. Yo. Bapt. W'eiſſ. M. S. de Pæœnit. Diſput. 3. n. 42. & Diſp. 4.
H n. 1. Aut pænitendum, aut ardendum- nota eſt ſententia S. Thomæ

—

“ de Villa Novà. Vid. S. Scr. Textus LEucæ 13. 3. Sor. 2. y. Kom. 2.r.
rs Proverb. 1. 24. Eecli- 2. 22. Bonum oſt pænitere, an non guia evolvöos
Ei Deus præcipit, ait Tertull. L. de Pœn. Motiva Pœnitendi gravis. Ponitendi
a ſima funt, quæ neceſſitatem confirmant. Primum communß Morivd kor-
lseh fragilitati & humane naturæ imbecillitati, dac neizen nota . n we
lc, camg in ſeipſo quisque facilè experitur, memoreromn ſtudio optare de- Itas.

JJ „ SJ 2 ent,

1244 CoNCIO LXVI. Pœnitentia, edg, digni fruſtus docentur.
bent, ut Divind ope adjut, ſine caſu aut prolapſione aliquà, in vi⸗ Do-

mini progredi poſſinn. Quòd ſi nonnunquam oſfenderint, tum verè

ſummam Dei benignitatem intuente, qui tanquam bonus Paſtor Ovium

ſuarlm vulnera allgare, eisq mederi ſolet, hoc ſaluberrimum panitentie

medivamentum nunquam in aliud tempus diſferendum eſſe; Cogitabunt.
verba ſunt ſuaviſſima Catechismi Rom. P. 2. c. 5. F. 1. fF21. & ſeg.
III. Efficaciſſimèe SS. PP. Audiamus unum ulterius al-
S. Pacianus terumve. D. Pacianus, Barcelone Epiſcopus (tam vità
quis?
fligatis, immortalem gloriam Fccleſiæ Barcinonenſi compa-

ravit. Martyrol. K. 9. Mart. Elog. dcript. f-zz.) Mementote, ait, quis
Metus ætern. apud inferos Exomologeſis non eſt, nec pœnitentia tunc tribui poterit,
conſumpto tempore pœnitendie feſtinate, dum in via eſtu. Seculare

ſupplicio-
rum. Spes ece igner timemus, & carnificum ungulas expaveſcimus. Comparate

5

Præm m his æternas torquentium manus, apicesq; flammarum nulla atate

cœleſt.

morientium. Et S. Ambroſ. c. S. ad Eirg. lapſam. Penitentia, in-

quit pulchrè, non verbi agenda eſt, ſedactus hæc autem ſic agitur-

dic tibi ante oculos ponas, de quanta gloriâ rueri, & de quo libro vitæ
nomen tuum deletum ſit; & ſi te jam credas Pprope ipſas poſitum tenebra

exteriores; ubi erit fietur oculorum, & ſtridor dentium ſine ſine Cum

hæc certà fide, ſicut eſt, animo conceperi quia neceſſe eſt, prævaricatri-
cem animam tartareis pœnis & gehennæ ignibus tradi, nec aliud reme-

dium conſtitutum eſt poſt Baptiſmum, quàm Panitentiæ ſolatium; quan-
tumvi laborem, quantam vis afflitionem ſubire eſto contenta, dummo-
do æternalibus peënü liberers. Ergent agrum morbi corpori ad cor-

poris piergationem; urgeant etiam nos morbi ad animi purgationem,
rgEca* ſalut „ aviditas, aupgeat lernæ mortis æterniq; cruciatus horror,

urgeat aternæ vitæ, æternæq; gloriæ conſequendæ ſpet. Quidquid ani-
mum purgat, id amplectamur; quidquid inquinat, fugiamus inquinat

zutem imprimis luteum corpus. Fideliſſima prorſus hæc D. Am-

broſii admonitio eſt. Drexel. to. I. de Eternit. Conſiderat. 3. ad ſin.

f. o. En luculentiſſimè Prædicationem S. Joannis B. ad po-

nitentiam fortiſſimè incitantis æternorum ſuppliciorum
metu intentato, & præmiorum ſpe roboratâ, quæ quidem

per-

quâm ſermone clarus, qui, impiis Novatianis acerrimè pro-

l
ettecte c

lam tanel
. ueken
2 ktelt
G, Kitat
enſrtblle,
Custetreni
Pad tegnn
6.Mot. 7,
e uditer
ſe gübeuen

(big honete

celaniell,
un, malor
e cocentiun

aut non

e perliaſ

(ve inopita

Cimtios,
Cuborune
immiſenn
Getlin poe
Imconftente
fumnenthr
i ſbi
Eenconn. 0
Amcfſt

—,

nichm h

ugnaminn
niſione
K

ncale WVe in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 124 4
Ie perfectæ contritionis motivum non ſunt, ſed attritionis; ad

HE illam tamen efficaciter diſponunt: cit. Trid. Seſſ. I3. C. 4. de Pæ-
und nit. En: Pænitentiam agite; appropinquavit enim regnum cælorum.
mm HMat. 3. 2. Et eſt ſenſus; ait Cornel. Janſen. cit. Iam in proximo
eſt, & inſtat regnum cœleſte, feliciſſimum quidem illud &
exoptabile, ſed in quod non patet introitus, niſi puris à ſor-
ums dibus terrenis; quare ponitentiâ vitæ prioris præparate vos,
iconr quòè ad regnum illud admitti poſſitis. En: Fugere 4 venturd ”
imI irdr Matth. z. z. hoc permovit peccatores graviſſimos, acce- Sadducxi &
ha dere audireque S. Joannem, illique erant Sadducæi & Phari- Phariſæi,
eE ſæi, qui neutri timebant pœnas alterius vitæ: illi quidem, quales? Cone.
E. quia non credebant, hi verò, quia juſtos ſe credebant. Pro-. n. 1.
Iinge ſenſus eſt, ait idem Janſenius, cùm ſitis progenies vipe
rarum, malorúmque parentum peſſimi filii, juſtorum rectà-
um que docentium perſecutores & interfectores, venturam
iram aut non credentes, aut non metuentes ob falſam ju-
ſtitiæ perſuaſionem, quid vobis accidit novi, ut credentes
* inſtare inevitabile peccatoribus ſupplicium eique & vos
,3isdos eſſe obnoxios, putaretis, etiam vobis cum reliquis peccato-
1 ribus laborandum ut venturam iram effugiatis, ideôque
1 vos immiſcueritis gregi pœnitentium, qui imminentis iræ
metu, in pœnitentiæ ſignum accurrunt ad baptismum me-
* um, confitentes peccata ſua! mirum ſanè eſt, potuiſſe quen-
quam mentibus veſtris, & in malitià tam inveteratis, & de
"juſtitiâ ſibi placentibus, id inſinuare & perſuadere, eſſe fa-
ciendum. Obſervat inſuper idem Janſenius, Joannem pri-
in M mum cœpiſſe prædicare regnum cœlorum, & iram, hoc eſt,
Uand, vindictam hanc Dei apertè primuùm annuntiare, eâmque
. tanquam jamjam venturam. Antè enim temporales erant &
Wpromiſſiones & minæ; à oanne autem cœperunt manife-
4
„mum adventum nihil expeétamus. Hinc ergo maximum

5* „ 8 2 „
ſtari bona & mala æterna, idque tanquam jam ventura; qua
ν ab eo coœpit noviſſima hora, in quâà præter Chriſti poſtre-
„S. Joannis verbis pondus infuit, accedente mirâà Dei miſeri-
SS SS SSS 3 cor-

. 5 /1
. RN
4

1246 CoNcIO LXVI. Pœnmitentia, edq, digni fruRus docentur.

ℳ „.

cordid, quà obſtinatè ſemper reſiſtentibus ſuggeſſit fugien-
dum imminens periculum. Quid ni & nos Chriſtiani æquè,
& magis moveamur ad poœrnitentiam iisdem graviſſimis ra-
tionum momentis, æternorum promiſſis & minis

Peernitentis IV. At S. Joannes non tantùm inculcat, exigitque Pœ.
fruétus digni nitentiam agi, ſed & fructus dignos pœnitentiæ. Facite ergo

agendi ſunt:

hi quinam?

fruötus dignos pœnitentiæ. Lucæ 3. 5. Mat. 3. §. quod penitius exa-
minandum, ponderandumque eſt. Jubemur facere fructus

D e pænitentia, qui hanc, veram, non ſimulatam, fictam, ſte-

ilem, deceant, & declarent, nos verè reſipiſcere, & ex ani-
mo deteſtari vitam malè anteactam, corrigendo depravatos

mores, commiſſa deplangendo, & in nobis ipſis voluntariâ

caſtigatione etiam puniendo; ne Deus, impiis iratus, deni-

que æternuùm puniat: Docet enim S. Baptiſta modum & me-

dium evadendi futuram iram, eſſe præſentem poœnitentiam
veram & ſeriam. Hos autem frutctus ſimpliciter Theophila-

Stus intelligit, Opera virtutum. VEider, inquit, quod dicat. quo-

niam non oportet ſolum ſugere malitiam, ſed etiam facere fructum vir-

tuts. Declina enim, inquit Sriptura, à malo, & fac bonum. Pſal. 36.

27. D. Gregorius, ampliùs quid per dignos pœnitentiæ fru-
us exigi, intelligit. Notandum, inquit, hom. zo. in Evang. qud
amicis Sponſt, S.) oannes, non ſolum
fructus penitentiæ faciendos admonet. Aliud namq; eſt, frubtum face-

re, aliud, dignum pœnitentiæ fruttum facere. Vtenim de pænitentie

dignis fruétibus loquamur, ſeiendum eſt, quòd quisquis illicita non com-
miſit, huic jure conceditur, ut liciti utatur, ſicq; pietatu opera faciat,
ut tamen, ſi noluerit, ea, quæ ſunt mundi, non relinquat. At ſi quu in
fornicationis culpam, vel fortaſſis in adulterium, quod gravius eſt, la-
Pſus eſt, tantò à ſe licita debet abſeindere, quantò ſe meminit, & Wici-
ta perpetrâſſe. Neg enim par frultus boni operi eſſe debet eus, qui
minus, & ejus, qui amplins deliquit, aut ejus, qui nullas, & ejus, qui in
quibusdam facinoribus cecidit, & ejus, qui in multi eſt lapſus. Per
hoc ergo quod dicitur: Facite dignos fruötus Pænitentiæ, uniuscujucg
conſcientia convenitur, ut tantò majora acquirat bonorum operum

lucra

fruöbtus pœnitentig, ſed dignos

JM 8

igren)
hociicct,
Uelinls
ubose
npeenten
lheres,
Wetthlerch
a ſ

==—

—

7
ui gunte
Cinilalere
norescon

=

Momm, gel,

le han⸗

nnenno

IInegiſene

unumnsi
Unlian,er
Eennifui

WI n ver

Creinon
Ithoesr
Ir hacttl.
eni
poce
igen
Mpienicd
nſen

Ulinünn

6*

Uulen Vee in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1247
ud acra per pænitentiam, quantò graviora ſibi intulit damna per culpam.

SCE Ita S. P. Breviar. K. Dom. g. Ad. Lebt. 5. &- 9. Cornel. Janſen. Concord.
enmd Evang. cit. cap. 13. f. 1oSs. Adeo pœnitentia delicto commenſu-
am randa eſt, ut creſcente culpàâ, creſcat & pœna: longè enim
graviorem pœnitentiam agere debet adulter, quàm fur,
en, & homicida, quam adulter, & parricida, quàm homicida:
Itfi unde ſingulis peccatis pœnæ decretæ & admenſæ, ſunt in
Canonibus Pœnitentialibus. Cornel. à Lap. in Matth. z. 8. Atque Olim graves
olim pœnitentiam ſeveram agebant, non ſoluùm plebei, ſed poœnitentiæx
eihien & Reges, ſed & Epiſcopi, quorum plures caſus & exempla impoſitæ.
tems adducit Marchant. Hort. Paſt. Candel. WMſt. tr. y. lect. 9. propefit. 22.
„ f. 541. & ſeq. Petr. D'Oultremann. Amor. Increat. Lib. 4. c. 3.
ſlect. 9. J. 4. à f. 5v†. qui fol. g7. verè: Vides, Chriſtiane Lector,
inquit, quantus rigor tunc temporis vigeret in Eccleſiã, &
quàm illa ſeverè, propè dicam (ſi ad ingenium hujus ævi Quàm longè
eos mores componas) crudeliter in hominum, etiam pœni- allud nunc,
tentium, delicta ſœæviret; quam viciſſim patienter humili- ſeculum.
teérque Magnates ipſi ea ſubirent ſupplicia, quæ plebs hodie
ſibi irrogari non ſuſtineret. Et tamen exiſtimabant illi, ſe-
cum agi clementer, ſi per ejusmodi corparis afflictationes,
quantumvis diuturnas & acerbas, cum Deo & Eccleſiâ re-

ai conciliati, pœnas alterius vitæ effugere mererentur. Nec
e alienum à ſuâ lenitate Eccleſia ejusmodi rigorem arbitraba-
G tur. Jam verèò ſic & Chriſtianorum mentibus Divini judicii

a atque æternorum ſuppliciorum metus abſceſſit, ut vel an-

G“ tiqui rigoris umbra delicatulis hominibus gravis eſſe videa-

Tneent

1

7
5 ℳ
—R——ã—
inn efin

1 1
,Gn

6

“ tur. Ita cit. L. Adeo nemo credit, aut apprehendit æterno-
, rum præmia vel ſupplicia, gravitatem peccati, futuram
„Wα iram expoſcentis, quæ meritò pœnitentiam, & dignos e
W Cfructus extorquere à nobis deberent, quibus imminentem
ſuper impios iram effugere poſſemus cum Achab: 2. Reg. 2l.
RS z. Cum Manaſſe: 2. Paral. 33. à v. 12. ne ſeroò ſapiamus, & ne
ℳα velimus pœnitentiam agere, cùm ampliùs non poterimus
m gum ſalutis noſtræ diſpendio. Sec;: —
l H V. Fa-

r248 CoNci LXVI. Pœnitentia, edg, digni fruilus dotentur.

Sicut ſervi· V. Facite frubtus dignos pænitentiæ. Mat. 3. §. Percongruus in

tum eſt ini-
quitati; ita
ſerviendum

eſt Juſtitiæ.

hanc rem eſt locus S. Pauli Kom. 6.g. Scut exhibusſti membrage

veſtra ſervire immunditiæ & iniqzitaté ad iniquitatem, ita nunc ex-
lene menitza eſie ſeruc,e Iliie ie anitſcatien. Quid
ſuavius? quid minus poſſumus, aut debemus? & tamen
multi, ut luxuriæ, lucris, crapulæ ſerviant, ad omnia pa-
tienda fortes ſunt: poſt converſionem ad virtutem vires ſi-
bi deeſſe, cauſantur. Pudorem, inquit Origenes, buce verbi

Auditoribus incutit Apoſtolus, ut hoc ſaltem obſequiz impendant juſtitiæ,

Exempla

ſanctorum.

§. Petri.

8. Pauli.

Cbriſti repetat & perſonet, & Nomen eſu in parvis & paucis

quod priùs impenderunt iniquitati; q. d. currebant prius pedes veſtri
ad eſundendum, nunc autem ad liberandum ſanguinem currant. Pro-
tendebantur manus prius, ut aliena diriperent; nunc protendantur, ut
propria largiantur. Circumſpiciebant prius oculi alienam ad coneu-

piſcendum; nunc circumſpiciant paupere ad miſerendum, & unius-

cujusq; membri miniſterium, quod exhibuit vitiis, aptet virtutibu, &

abtum, quem exhibuit immunditiæ, ad caſtitatem nunc ſanätitatemg,

convertat. Cornel. hoc L. Pacinchelli in Epiſt. ad Rom. hoc loco àf. 370.
ubi multa ex PP. Englgrave p. I. Dom. 3. poſt Pent. J. 2. f. 152. V. ” Gre-

Itaque dignos peœnitentiæ fructus facit, qui converſus tan-
to ſtudio, & conatu ſervit veritati, virtuti, & Chriſtianæ vi-

r »Quanto antca ſervivit vanitati 2 peccato 9 carni „ diabolo,

ac tam ferventer amat Deum, quàm antea amavit carnem
& mundum. Sic faciunt verè pœnitentes. Sic fecit S. Mag-
dalena, S. Petrus, erinæ negationi, à Chriſto prædiétæ, Mat. 26.

324. & 4 v. 69. trinam redaens confeſſtonem, & amorem: Joan. 21. 1.

ne minus amori lingua ſerviret, quaàm timori, ait S. Auguſt. tr. 23.
in Yo. Sic S. Paulus, priarblasphemus & perſecutor & contumelioſus,
ut fatetur 7. Timot. ti. 13. Zelo legis Moſaicæ, in Chriſtum &
ſuos. Sed miſericordiam Dei conſecutus, & converſus, continus
in Gnagogi prædicabat Jeſum, quoniam hic eſt Filius Dei- Adtor. 9. 20.
quod ſanctiſſimum Nomen ita S. Paulo à ſuâ Converſione
frequens fuit, ut ſingulis ſæpè periodis Nomen eſs vel

ſuis

=
=

Min
—

3
.

hatrin
Mrerunt

E M

inoca
nimime

AAIIIN

Unidos, ſen

üetaavan

min Deie
1t Kes le

leco keel

t etrin,
Aſlimnn

7

uun Netic
Cherttatid

sobe, bi
§. Gre- Mlie con
gor. in Breviar. Kom. Comm. un. Mart. ſuper Evang. Sü quis vult. lelt. .

1

hle,aſe

licg keſcin

iiter
Etecaſale
ileritat

—

e, gue
Enuündu
Cdücde
Mhcehti,
lnßn

=

—

8
1

=èl

—

en Wee in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1249
keng ſuis 14. Epiſtolis repetat ducenties decies novies, Cbriſt: No-
e, men quadringenties & ſemel Cenc. zs.n. 6. Sic mulier Japoni- Mulier Japo-
ma caad veram fidem converſa ſub annum 1621. quotidie nomi-nica.
m na Jeſu & Mariæ toties, quoties antè nomenidoli ſui, ſcil. ad
Dem 14000, invocare conſuérat, ad hoc bene manè ab Angelo Tu-
ds telari, uti antè à malo deemone, excitata. Literæ Annuæ öoc. ad
AWm A. 1621. En linguam ſervientem iniquitati, dein juſtitiæ. En
ss asſietam vanis otioſis fabulis, mendaciis, perjuriis, impreca-
tionibus, ſcurrilitatibus, detractionibus, calumniis, laxan-
r ni, dam in Dei laudes, orationem, laudem proximi. Et ſic de
wa aliis. Sic S. Pelagia Antiochena, Pœnitens, quæ à S. Nonno, §. pel agiaPoœ-
Epiſcopo Edeſſeno, per Concionem (cujus argumentum nitens.
erat: Decretorium Dei Tribunal, & hinc perennes Iaferorum panæe;
iemnn, n inde ſem iterna piorum Ppræmia) converſa, quidquid argenti, gem-
marum, pretioſæ veſtis, mundi muliebris, turpi quæſtu

comparaârat, id omne largiſſimà manu in egenos eſffudit; fa-

RM mulisque, libidinum ſuarum adminiſtris, manu miſſis, ſalu-
tisque ſuæ commonitis, octavâ à ſuſcepto Baptismo die, mu-
tatâ veſte, aſpero ſe cilicio circumdat: capillos, amantium
dAqAlaqueos, reſcindit, feminam cum veſte exuit, Pelagium ſe
dicit, & vitæ reliquum Jeroſolymis in Monte Oliveti, angu-
ſtæ ſeſe caſulæ includens, virilique latens habitu, inter ſum-
mas auſteritates egit. Pexenſeld. Concion. hiſtor. y. Idem ibidem in

— =ẽ
SE
SS
5

£

W
— —
— —
S
— =

E=
—=

te A fne. n.. F. 42. & hiſt. sa. adducit Thaidem Alexandrinam, ſimi- Thais Ale-
* Ilis vitæ, quæ à S. Paphnutio Judicia Dei timere docëta, O-Xandrina.

g mnem mundum muliebrem, libidinis ſuæ inſtrumentum,
en foro publico combuſſit. Ita fiet illud S. Gregorii dicentis: Peœnitentia
M Plerumq; eſt gratier Deo fervens poſt culpam vita, quàm ſecuritate tor- Deo gratior

αvens innocentia. Cornel. in cit. Matth.. S. F.s. Englgr. Pant. F. S. Thom. innocenti,

N g. 2. En fructus dignospænitentiæ, idque ex motivo & metu ven-duando?
r turæ Ie.
6 VI. Inter Frultus dignos pænitentiæ, vel maximè numeran- D
dilil da eſt ipſa Sacramentalis Pœnitentia, cum tribus ſuis parti- Penitentia
W bus, Dolore, Confeſſione, & Satisfactione, vim ſuam, tol. Sacrament.
6DGN Mechtl de Jud. exlr. Tt txt ttt lendi .

*

125 CoNcio LXVI. Pœnitentia, edch dioni frudtus docentur.
compendium lendi culpam, & offenſam D ei, ac Peenam D non tam ex opere
pœnitendi. operantis rite dispoſiti, quàm ex opere operato, & virtute

V. Conc. 6z. ipſius Sacramenti, ex meritis Sanguinis & Paſſionis Chriſti

. 6. Ene, & infiniti pretii, habentibus, & habens, eſtque velut via com-
73. R. 4. Pendiofſa, facilis;, & efficax ad Deum placandum, recuperan-
dam ejus gratiam, tollendumque reatum pœnæ, quæ æter-

na commutatur ſaltem in temporalem, & hæc vel tota et-

iam vel ex parte tollitur, minuiturque, accedentibus præ-
ſertim Indulgentiis plenariis. Vt proinde homini Chriſtia-

no, de ſuâ ſalute vel parum ſolicito, maximè cordi & curæz
eſſe debeat, ut & bene circa hoc Sacramentum inſtructus ſit
(GHcut & accuratius de pœnitentiâ docendum eſt, quàm de
Baptismo) & ut illud, omnésque ejus partes rite obeat, o-
mnisque defectus & obex valori Sacramenti officiens præ-
ſertim per ſacrilegium, evitetur: cùm Pœnitentiæ non ſe-
mel tantùm, uti Baptismo, locus detur, fed ejus repetendeæ

toties neceſſitas impoſita ſit, quoties poſt Baptismum pec-

Poœnitentia, care continget: ita enim à Iridentina Synodo dictum eſt,

fecunda poſt Sacramentum Poœnitentiæ non ſecus lapfis poſt Baptis-
nauftagium mum, ac Baptismum nondum regeneratis, ad ſalutem ne-
ceſſarium eſſe; vulgatâque illa 8. Hieronymi Sententiâ, in
Iſaie e. 3, eſſe ſecundam poſt naufraginum tabilam. Ut enim con-
fractâ navi, unum vitæ ſervandæ perfugium reliquum eſt
ſi fortè tabulam aliquam de naufragio liceat arripere : ita,
poſt amiſſam Baptismi innocentiam, niſi quis ad Pœniten-
tiæ tabulam confugiat, ſine dubio de ejus ſalute deſperan-
dum eſt. Catech. Kom. cit. p. 2. C. . uum. I. de PFænit. f. 321. Trident.
ſeff. Iz. de Pznit. cap. 2. & deſſ. b. de Juftif. c. 1I37. & can. 29. & 30. &
Pnitentia jam cit. Seſſ. 1a. cap. 3. 4. y. & 5. Docendum eſt, ait Trident. Cbritia

tabula.

Chriſtiani i hominis pœnitentiam continere non modo ceſſationem à peccatts
quid requi-
rat! ex Tri-
dent.

8

verum etzam eorundem Sacramentalem Confeſſtonem ſaltem in voto

factionem per jejunia, eleemoſznas, orationes, & alia pia ſpirituali vi-

1c

IImnnomanni
tuchhrinde
nnlertvohr
Uni Don
Illens,X⸗

eorum deteſtationem, aut cor contritum & humiliatum (Pſal. vo. 19. N.

ſuo tempore faciendam, & ſacerdotalem Abſolutionem , itemq ſatu-

—
evenritit,

Wl
Clelk,

. ¹
i Di
(tiſtrut,

irportio

n erube

Kbllten G

—

acitt
ehln
Unl detked

In Uepiann
finsle
odinem:
uln ſt,
Uüheed

4 A/, yn
ulise

— 7

„
. ehene
AIRI

g. ..
K Wnn

1

Aren ee.
n teen

Uwul3hk WVS
—RoNDS—
R
4 AIAA

4 1
6. 1 1.
X ee
4
drveWnnl.
4

e

0 7

ℳ S

WVe in tanto ſalutis negotio nugemur: ue dormiamus. 12 1

. . . ℳ₰ ₰ D
A exéreoiten, öon guidem Pr0 Pa M. XIeindA, Ol vel dacramento, vel

Sacramenti voto remittitur; ſed pro pæœnà, temporali, guc, et ſacræ it-

teræ docent, non tota ſemper, ut in Baptiümo ſit, remittitur llis, Oas

gratiæ Dei, quäàm acceperunt Epheſ. 4. 30. Sngrati, Siritum sanetem

contriſtaverunt, & I. Cor. 2. 16. 7. templum Dei violare non ſunt veriti.

cit. Eſs. c. I4. Et quidem Contritio quò perfectior eſt, eò Contritionis

major portio pœnæ condonatur, & per conſequens fieri po-vis & virtus

teſt, & verò ſatis frequenter fit, ut Contritio tam perfecta ſit, & Confeſſio-
ut tota pœna per eam deleatur, ait cit. P g7. Petr. D'Oul- nis.
trem. cujus varia exempla ap. Pzdag. Chriſt. to. I. p. 2. 6. 13. H. L.ab

hiſt. 2. & 4 f. 797 Et . 1V. J. 1. Viſt. 2. & ſelzt. 4 f. Ast g. Yo. Major. Specç.
Ewempl. V. Pænit. Ei., 6. Eizgelgrave Cæl. Rinbyr. E. J. Andr. H. 3e dà ſol.
547. & ibi citt. Dauroult. c. . Tit. 32. Catechiſmo hiſtor. In Confes-

im ſione verò Sacramentali (quæ eſt ſecreta & humilis ſui ac-
cuſatio coram Sacerdote, de omnibus peccatis, quorum

quis poſt diligens evamen memoriam habet) eâ arcanâ qui-
dem, & ſub rigidiſſimo ſigillo, multis tamen arduâ, ipſa ſui

victoria erubeſcentiæ, timoris & c. pars bona ſatisfactionis
eſt: &. Thom. suppl. q. 0. a. 2. Paciuch. Lect. 62. H. Z. . 32. Et, quod Cenc. 67. n. .

omnino magni ſolatii eſt, ſufficit ad Confeſſionem Attritio, &4.

ſeu dolor imperfectus ex quocunque motivo ſupernaturali,

cum ſeriâ voluntate, de coœtero non peccandi; in quo Cle-

mentia Domini apparet, faciliori ratione hominum ſaluti
conſulens, & admirabili conſilio, dum Poteſtate Clavium Ec-
cleſiæ tradit4, vi hujus Sacramenti & Abſolutionis Sacerdo-
talis, applicantis nobis merita Chriſti, & ſupplentis dolorem

minùs perfecdtum, homo fit de attrito contritus, peccato-

rum veniam accipit, eique cœli reſerantur: cum alias Con-
tritionis dolor perfectus, ejusque acerbitas, ſcelerum ma-
gnitudinem adæquans, & ſic peccata delens, difficilis ad-

modum ſit, ut etiam à pauciſſimis hac vià peccatorum ve-

nia ſperanda eſſet. Catech. Kom. cit. cap. . n. 22. MaroH. cit. tr. .
Ledt. 6. Prop. 2. f. §22. Conc. 6z. n. 2. Denique Satisfacétio Sacra- Vis Satisfa-
mentalis & canonica, ſeu Poœnitentiæ à Confeſſario impoſi- ctionis Sa-

2 TItL tt tt t 2 tæè?&ς Sam.

12 a Coxwcio LXVI. Pœnitentia, en digni Pruſtus docentur.

tæ & impletæ, virtute hujus Sacramenti, ſingularem vim

habent ad remiſſionem pœnæ adhuc debitæ peccatis com.

miſſis, ut eas frudtus dignos pænitentiæ vocet Tridentinum cst.
S. 14. Cap. 5. ante fin. qui vim habent ex Chriſto, in qué ſatifaci.

Quid: Paſio mus? Vid. ibidem & Cat. Rom. d n. y2. 4 f. 367. Notetur hic illud,

D. N.. C. &c. quod Abſolutioni Sacerdos addit: Paſſo Domin: noſiri Zeſu C.
poſt Abſolut? & c. & quidquid boni fecers- &c. quæ verba, etſi ſecundum o-

mnes non ſint neceſſaria de præcepto, & omitti poſſint ex
qualibet causaà rationabili, laudabiliter tamen adduntur.

Elig. Baſſai Capuc. Flores Tot. Theol. Pract. to. I. V. Abſolutio n. 1I. f. 32.
Credo ego, & utiliter addi, nec ſine fructu Pœnitentium,
imdò à piis expeti ſcio. Aliqui Theologi putant, hanc clau-
ſulam elevari virtute Clavium, ut ex opere operato remit-

tuant partem poœnæ, quod ſi verum eſt, neque id erit facix

omittendum, & facilius excuſantur, qui minores pœnniten-
tias injungunt. Et: Paſſio Deminie &c. vim magnam habet,
etſi ex cauſa etiam omitti poſſit. Verba ſunt F. Caroli Mu-

Convenit, ut ſart S. J. Man. Paroch. F. 2. c. 3. n. S. fol. I21. & ſequenti. Addo bre-

Prnitens ſibi viſſimê id conſilii, conveniens eſſe, ut pœnitens, ne arbitre-

ipſi quasdam tur, per leves pœnitentias ſibi à Sacerdote impoſitas pro
pœnitentias

mungat. Iatisfacere, ſed ut ſibi ſatisfactiones aliquas imponat, ſtatui
wWüiuo congruas; ut quòd Sacerdos non facilè audeat præcipe-
re gravia, quia timet fragilitati pœnitentis laqueum injice-
re; optet interim, illum conſiderare, exiguum eſſe, quod
præcepit, ut promptà voluntate ſuppleat, & vindicet ſe de
ſe poenali ſatisfactione: Marchant. cit. tr. 5. L. elt. II. f. gro. Audio,
Bellarmini dicere ſolitum Bellarminum ſapientiſſimum, malle ſe paniten-
ad infernum. Sed & illud notandum, quoscunque rigores
ſuſceptos & auſteritates bonaque opera, dignos fraltus pani-
Fiſra ". To. tentiæ neutiquam eſſe, niſi priùs peccatum mortale commis.-
Ror ſbines hi⸗ ſum, per contritionem vel confeſſionem tollatur, ſicut, niſi
lagio. venenum mortiferum in viſceribus graſſans ejiciatur, ornne

oanorvo.
E leri

gravibus & enormibus delictis Divinæ Juſtitiæ ita facilè

4

tem cum parvà panitentiâ ad purgatorium mittere, qudm cummagna

1

ſei

d teme
le futta.

4 llent
Gmhor
elek enten

Miracli u,

Miiani
ſyr teye
les l den

Mlluie,

cine in4
Münrgotio
UApurimi
Oosmnge⸗
60rrotibn

Kr PP.

Culcke guul

Eefacſcoru
Mnr
Honpochnr
Eeheenteti,

Unenfilu
Inekde
Worumte

ranten
Mn er

uhmes
e le

14 Uldfre

4

2 4
2 4 6*

uen D We in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 12 3
*M aliud remedium fruſtraneum eſt; eſto bona opera, à pecca-
AN

tore facta, Deo in tantum de ſe non ſint ingrata, ut ea etiaim
dqe congruo meritoria, uti loquuntur Theologi, præamie;;:,

itdin⸗ non quaſi ex juſtitiä, ſed ex purà miſericordid, ut ait S. Thomas
on 2. 2. 4. 75. 2. 2. 44 I. & q. 53. a. 6. in C. Vnde peccator nunquam
A eſſet implorare Dei infinitam miſericordiam. Solennis huc
,EIH ea eſt Sententia S. Pauli 7. Cor. 13. à v. I. ad g4. mwq. & c. Si diſtribu-
Kona exo in cibos pauperum omnes facultater meas. & C. charitatem autem, quæ
1 tmm nos Dei amicos facit, non habuero, nihil mihi prodeſt. V. Cornel. ibid.
f. zo3. Eheu quâàm faciles ſumus ad peccandum! quàm dif-
udhin ficiles ad poœnitendum, etiam cùm graviſſimè peccaveri-
iu mus! Facite fructus dignos pœnitentic. Matth. 3. 5. V. Conc. 65. March. ððð
enedn Ration. Dom. a. Adv. Lect. ult. à f. 100. ”Ml

k VII. Ergo, per Dei immortalis amorem! ne in tanto ſa-In tanto ſalu-
Dinmmen lutis negotio nugemur, ne dormiamus; ne ſurdi ſimus, tis negotio
umn quod plurimi faciunt. Enimverò nugantur, dormiunt, &c. un, ygen⸗
uie quibus mugæ, ſomnia & figmenta videntur, quæcunque à ſa⸗ tz, , ⸗ .
k eris Oratoribus dicuntur ex fundamentis S. Scripturæ, Ec-„ „ ,
laroru undur exr! 1. e; EC- „. „y. F. 2. Et
es Cleſiæ, 88. PP. & DD. Fidei item Orthodoxæ, de gravitate iuf. Iid. Rer.
r & malitiaâ quaſi infinitã peccati & offenſæ Divinæ; de ſeveri-v. Riſus.

e“ tate Judiciorum Dei præſertim Extremi; de poœnis æternis:
Nugantur, qui in eo peccati ſtatu vivunt, in quòê mori, velle

Ueung non poſſunt: Nugantur, qui, cùm liberrimè peccent, nihil
r de pœnitentiâ cogitare velint, quaſi ſua non referret. Nu-
mi Latur, qui in peccato perſiſtere, latam viam incedere vult,
& tamen falutem ſperare, & ſibi polliceri audet. Miran-
Inut dum eſt, quomodo peccator nugari & ridere auſit. ſupra Conc.

256. n. o. Nugari cenſendi ſunt, qui, cùm graviſſimorum de-
bitorum rei, Deéque obligati ſint, juſtiſſimo ad ultimum
u“ quadrantem exaétori: Matth. v. z6. accumulent potiùs debi-
ta, quàm expungere ſtudeant per condignam pœnitentiam

4 g & opera ſatisfactoria: quin imò qui & vocantem: Redde, quod
nn debes, Matth. 15. à v. 23. ad pœnitentiam & fructus dignos paniten-
nne tieæ, audire nolunt de die in diem, in ſenium, in ultimum
N..⅓

ITt tt tt t ʒ mor-

ſertim carnis (Nagas nugarnm VoCat 8. Auguſt. L. §. Confeſ. c. .)

uunmn ed
III. Anti

1254 Coxcto LXVI. Pœnitentia, edé, digni frudtus docentur.
morbum male ſanè eam differentes, qui ſibi craſtinum pol-
liceri nequeunt: qui in apertiffimo graviſſimi peccati, præ-

Vel alterius tenacius implicantis ſtatu, & ideo æternæ dam-
nationis periculo, cum conſtanter vivant, ducant tamen in bo-

unis dies Cos. Yoh. 21. 13. & lætantur, cum malb ſecerint. Prov. 2. 1c. de

æternis nihil ſoliciti; O perverſorum hominum ſtuhkiſſimæ

ignaviæ inſaniam! nugari, cunctari, in tam gravis animæ &

ſalutis diſpendii periculum! quam omnes damnati ſerò de-

Lamenta ſera plorant nimium! O quàm acturi pœnitentiam, & AZignos fru

non actæ pœ- &ns pænitentiæ! Agere volunt, qui ampliùs non poſſunt: age-
nitentiæ, & re nolunt, qui poſſunt; in quorum interitu ridebit Deus:

poœna.

Proverb. I. 26. Veniet dier, quando eis nec pœnitentians licebit agere,

nec bonis operibus (fruétibus pœnitentiæ) ſe ab æternâ morte poterunt
redimere; quig percutitur etiam hac animadverſione peccator, at mo-
riens obliviſcatur ſui, qus, dum viveret, oblitus eſt De⸗ „verba ſunt
B8. Auguſtini, Serm. 2. de Innocent. apud Calamat. Stvd, Diſe. 6I. de
Fanit. num. I2. & Auctar. in Sentent. E. Pnit. (ubi plura utroque
lIoco) f. 142. Nolite errare Deus non irridetur. Galat. 6.7. Ergo ne- QH
que irritetur, id quod faciunt, qui in tam ſerio ſalutis & æter-

nitatis negotio jocantur, nugantur, ſceleratè, athei potius,

quam Chriſtiani.
Nauta poſt triduanam extaſin Anno Chriſti 1559. uti relatum

Confeſſionale accedunt, non ut ſe de peccatis humiliter ac-
cuſent, ſed hiſtorias texant, ſeſe laudent, excuſent, defen-

dant:? quanquam opus non ſit, neque conveniat, ut porni-
tens, dum confitetur, rhetorem agat, & crimina ſua exagge-

ret: quibus, cum jocus ſit Confeſlio, nulla eſt humilis com-

poſitio ſeu corporis ſeu animi, contra exemplum publicani
Euc. 15. Blasphemè jocantur & impiè, qui loquuntur & ſen-

tiunt contra Trident. & 12a. C. .. dicens: Inpium eſt, Confeſſtonem,

—☚

— =

Non eſt tempus nugandi; ajebat Arnoldus

lLA

ßſ⸗ fia f
Mlalorisn

Etatione t

lont: ſ⸗

ECkii
60. Obern

le ulis mole

(lm ile

Cos elet mul⸗⸗

he etii,

=-=
n-
=☛
—

e= -
= = -
= £
— —
— —
=8 —A
+ —☚
. — ę

S
=2 2
— S
£ £
—
=—

—
= —
——
=
„
=
—

N
Uigelete.
Aenon
Uundo ig
hg. Are

—

Kimenten

Aumoheij

gucæ haäc ratione ſieri pracâpitun, impoſſibilem dicere, aut carnificinam eislun
ilam conſcientiarum appellare. E. Conc. &. num. 2. Verbo: nugart iu
cenſeri poſſunt, qui tam ſanctum tàmque peccatori neceſſa: W I

n Wee in ftanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1255

ND rium falutis medium irreverenter habent, ſacrilegée quacun-
5 4 . 2 . 8⁸ 2 — 2 „ 32 1
ie. que fatione tractant & agunt: Hi certe frastns digne pænitentic
s non ſunt: ſic ad judicem tremendum debita graviſſima non

na elumuntur, ſed graviùs augentur: Aliter fecit
VIII. Antiochus, de quéò Drexel. cit. L. c. 9. J. 2. fol. 144. FAmtiochus
Climaco, Gradi z. de Obed. In quodam Aſiæ Coœnobio diſcipu-Kelig. quanto
lum commiſſum viro Religioſo, homini miti prorſus ac pla-ſtudio pro
cido. Obſervavit diſcipulus, ſe à Sene nonnihil honorari, uis ad Deum
nerc ullis moleſtis laboribus exerceri; quod aliquibus periiris ſatis⸗
culoſum fuiſſe, non neſciit: cumque etiam ſuâ ſponte avi. .
„dus eſſet multa patiendi, hoc prudenter excogitavit; veni-
anm à ſene petiit, alio migrandi. Non negata eſt. Commen-
Aagatitiis à Magiſtro litteris acceptis, in quoddam Ponti Coe-
nvnobium profectus eſt. Primâ nocte, quam illic egit, ſom-
nium ei tale oblatum: Erant, qui ab ipſo rationes exige-
rent, & quibus demum intellexit, ſe centum auri libras de-
bere. Experrectus, & quid ſecundum quietem vidiflet,
apud animum ſuum revolvens: Antioche (ajebat ipſe ſibi)
E grandi ære alieno ſumus oppreſti; multa nomina reſtant
G&*αexpungenda. Ita triennium in eo Coœnobio permanſit, of-
er, ficii ſui ſedulus, omnibus obtemperans, modeſtiæ ac ſub-
en miflionis cultor eximius; & quamvis à plerisque omnibus,
E ut homo ignotus ac peregrinus, contemneretur, injuriis
mm etiam afficeretur, hæc tamen ille omnia conſtanti patientiâà
ican! concoxit. Exacto triennio denuèò per quietem vidit homi-
unm, nem, qui rationum tabulas monſtravit, & in iis decem libras
min 4 auri deletas. Expergefactus ſecum ipſe dixit: Non totum
I zæs alienum, ſed decem tantummodè libras diſſiolviſti; æ&
u quando reliquum tolles: Antioche majori labore & conatu
eſt opus. Ardentius eſt agendum & patiendum. Abeo tem-
vG, pore amentem & fatuum ſe ſimulare cœpit, nec tamen quid-
quam officii ſui omiſit. Hinc factum, ut quidquid moleſti
E S inſulſi laboris eſſet toto Cœnobio, in unum Antiochum
devolveretur: omnium ſenſus erat, hæc homine bardo non
e indigna. Sed nihil nimis difficile Antiocho viſum eft. 3
n. re-

tredecim annos induſtriâ incredibili exegit. Rurſus autem

S

—

1256 Coxcio LXVI. Pœnitentia, elg digni fructus docentur.

in ſomnis exactores illos vidit, qui omnia nomina centum
librarum expunẽéta oſtende runt: quod ille in ſuum uſum ſic
traxit, ut quotiescunque graviori labore aut novis injuriis

exagitaretur, ipſe ſibi diceret: Memento debiti, Antioche.

Jo. Major. Sec. Exempl. E. Rationem reddere. f. 6So. E. Conc. 2. n. .

Satisfalio
multiplex.

externas ſpontè à te ſuſceptas: per opera etiam aliunde no-

En Anima peccatrix, quàm hic Religioſus, ſalutis ſuæ amans,

ſomnia ſua non in nugas, ſed in rem animæ ſuæ traxerit; ut

per bona opera, per officii ſtatůsque ſui munia, per labo-
rum, injuriarümque, ac malorum tolerantiam Deo ſatisfa-
ceret, & fruétus dignos panitentiær quantum & tu deber Domino?“
reperies, dictante tuãâ conſcientiã, & docente ipsâ ſanctaà fi-

de, quæ ſomnium non eſt, grandem cumulum; quot pecca-

ta, tot debita, pro quibus pæœnitendum, ſatisfaciendum; aut r.
dendum- & tu nolis penitus pœnitere! nolis confiteri! nolis
fructus dignos pœnitentiæ facere?! nolis (quod Theologi variis

modis certè nos poſſe aſſerunt) pro peccatis tuis ſatisfacere,
per actus internos Contritionis, charitatis: per afflictiones

bis impoſita ex præcepto: per eleemoſynas, quibus peccata

redimi „ 10 V imus ex Daniel. c. 4. V. 24. Tobiæ t. IT. Ecckle. 2. 332. pPer

temporalia flagella, à Deo nobis extraordinariè inflicta, ut
Tridentinum docet cit. Seſj. 14. de Pænit. c. g. vel quascunque
poœnas, nobis etiam naturaliter obvenientes; ſi eas patien-

ter toleramus, & ſic, quantum in nobis eſt, illas ad conditio-

nem ſpontaneæ afflictationis quodammodo reducimus, ex
neceſſitate, quod ajunt, virtutem faciendo; atque adeo
quaſi ultrò à nobis ſuſceptas Deo offerimus:? an nolis deni-
que per pium frequentémque uſum Sacramentorum Pœ-

nitentiæ & Euchariſtiæ, per quæ, ceu fontes, gratiæ & miſe-
rationes Dei, peccatorum remiſſio, nobis, ex ipſis Chriſti

Paſſionis & Sanguinis meritis, copioſiùs affluunt! Etſi qui-
dem hæc à te præſtita, factaque putes, an in hisce bonis, piis
& ſacris exercitationibus in finem usque perſeverare nolis!

cum,

eD

0

Keinh

84

Mr!

ii,

rya

tr,

—

SAuten
Centum

NNNANKN

1

inprin
Arioche
4/
AI,

teitN

perlbo.
1 3
eo ſatist.
alandte.

NVer!, MoE

11

lirans
icioe
Aliuncen.
dseen
,GK
fich,.
CNNAe
6tier
ti
s;
e leo
se .
wun.
KNiſe
6 Ci

Weſin tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1257

cum, etſi bene ſperare de te poſſis, te in gratià Dei, & Deo
gratum eſſe; id tamen neſcias: Eccle. 9 t. & adhuc minus, te
pro omni pœna temporali (etiam poſt peccata per pœniten-
tiam, quoad reatum culpæ & pœnæ æternæ, remiſſæ) pec-
catis tuis debita, integrè ſatisfeciſſe?! Et ſi hoc etiam obti-

mnnueris; an nolis per talia opera ſatisfactionis & dignos pani-

tentie fruétus, majora immortalis gloriæ præœæmia mereri?! Tri-
dent. &. I4. de Plenit. c. S. & can. 13. I2g. J. 6. de Yuſtif. c. 16. Catech, Kom.
cit. 9. y. àn. y6. S. Thomas 3. p. Suppl. q. IJ. 4. I. & 2. Amor Increat. cit.
ſett. 10. à fal. Sz. Repeto ex S. Thomà Villanovano, ſerm. in
Dom. I. Advent. Felix pœnitentia, quæ liberat à Gehennd. Peccavi-
mus, fratrer; pœnitendum eſt, aut ardendum- quantò melius modicum
pænitere, quàm perpetuò ardere? Calam. in Sentent. V. Pæœnit. fol. Ia.

Oratio Eccleſ. fer. 6. poſt Dom. Paſſ. ad Horas. Cordibus noſtrü, quæ-

ſumus Domine, gratiam taam benignus infundæ, ut peccata noſtra ca-
ſtigatione voluntaria cohibenter, temporaliter potéas maceremur, quàm
ſuppliciis deputemur æternise per Dominum &e. H
IX. Additio. Fructus Pœnitentiæ an à ſolà animâ agen-
di per internos actus doloris, deteſtationis &c. an etiam à
corpore! Infirmitas hujus in excuſationem prætenditur

Conc. &†.†n.. Vid. Conc. .n. 3. 4. Reſponſio facilis eſt ex dictis, Corpus Pœ-

& ex num. y. Nempe corpus & carnem ſcelerum complicem nitentiaâ caſti-
& participem, pœnitentiæ etiam in Satisfactione, quæ tertia gandum, ceu
pars eſt Sacramenti Poœnitentiæ, debere eſſe participem. complex pec-
bPulchre à ſimili exprimit Alphonſ. Anton. de Saraſa, 8S. J. caer
Tom. 2. tr. 16. JG. 7. à n. 31. fol. 7“23. de Conſcient. etiam Corpus ſub- hero &le⸗ &.
ire debere pœnitentiam: Duo in idem facinus Latrocinii conſpii-
rant, herus & ſervus, id;, ſimul peragunt. A Prætore comprehenſi, ad
ſupplicium à Regio Actore poſtulantur. An juſtum, herum meritas

luere pæna, ſervum abſolvi? quid ſi bona pars prædæ ſervo obtigerit,
vel longè maxima portio, & hero nonniſi reliquiæ 5 Tuid ſi herus ad fa-
cinus induttus tantum importunis ſervi precibus, imò & poſtualatio-
nibus, nim- conquerenti, nil ſibi dari pro obſequins impenſis Ntipendit,
atq; adeo poſtulantis, ut ſuâ gratiä latrocinits tantiſper operam det,
Mechtl de qud. extr. lu uu un e cujus

1258 CoNcio LXVI. Pœnitentia, edq, digni fruſtus docentur.
Vid. Canc. zi. ajus frultus ſibi totus cederet? An taq; juſtum, hero in furcam abto, ſi
n. 3. fne, ex ſervus interim malorum omnium origo & complex, & prædarum o-
S. Bernardo. mnium ſurarius, non tantum nil luat, ſed & vivat opiparè, bonis incu-
bans mald parti? Res ipſiſſima eſt in animaà & corpore, ceu domine &
ſervos cùm peccamus, corporis adjiumento id agimus, carnem habemus
criminum complicem, neq, exigua huic de ſcelere lucra cedunt. Cur
ergo non æquè caro luat?“ an quia nobili & praſtanti aliquid condonan-
dum!? quaſi verò neſcias, ex qud fece, ex quibus ſordibus ſtirpem tra-

hat? terræ maſſa nobiliſſimæ cæleſtiq; animæ præferenda non eſt. Dein

carnis causs peccatum commiſſum eſt. Sand ut curet carnu cuticulam,
faucibusq; & abdomini ſit non malè, abdomini indulget potator, libidini

laſcivus-“ corpori alendo & ornando per ſummam injuſtitiam proceditur,

perjurii & rapinis datur opera, utile pro honeſto habeture corpus ani-
mam ad peccatum inſtigat. Jac. 4. I. Vnde bella & c. Rom. z. à v. 23.
Condelector. & c. Malè prætenditur carnis imbecillitas, quæ ad peccan-
dum ſati eſt robuſta. Hæc & plura cit. Saraſa, concludens:
Complicem ſceleri ſatisfaltioni nullo modo debere eximi, quin imò adi-
endum, vile mancipium, at pœënas det ſatufaétonitq, & pœnitentiæ
S. Afra. t conſors caro. Caſtigo corpus meum. I. Cor. 9. 26. Sic S. Afra,
Martyr Auguſtana, Cajo judici reſpondet intrepideè, ſe para-
tam omni tormentorum atrocitaté corpus, quö diu ad Omnipotenti Dei
injiuriam abuſa fuiſſet, ſubdere. Propr. Auguſt. z. Aug. Lect. 6. V. E. Hi.-
lar. à S. Anaſt. Archimede Chriſt. L. I. C. a. à f. S6. Cura Cutic. & carnu.
X. Horrendum eſt, quod ex Annuis Benedictinorum re-
fert P. Chriſtophorus de Vega S. J. Hiſpanus, vitâà functus Va-
Pelagiusopti-lentiæ 1672. I8. Junii, ætatis 79. Vir orationi impensè dedi.
mæ alias vitæ tus; peſte graſſante in Vrbe Valentina ſe in victimam offe-
£ auſlerc, rens & exponens infectorum Confeſſionibus audiendis: erga
Pentechone Deiparam ardentiſſimi pietatis ſensûs; erga Animas purgan-
celatum vo- tes admodum pius. Biblioth. Sript. & J. edita Romæ 1677. fiIas.
luntariè, dam-Hic, inquam refert in ſuus Exemplis Tragici de Confeſſtone P. I. C. 13.
natus. Hifto- à f. 6g. fuiſſe honeſtos piosque parentes & plebe ruſticâ, qui-
ria valde tra-bus filius, nomine Pelagius, de quò tragœdia. Hic à paren-

gica. tibus in Dei timore educatus, virtute non minus ac ætate

pro-

itmtci

lE

erertt,
btel

Ale

Conni
Coccütjan
date

os ire

— = =

(as et i

taorna
Ginuen
Urchuen
aitsr
rkerum
er-
glonen
lre nic
men,n
itt,t

1

7
.
7

E

4

4
4

E

,
eaht
es
m⸗
Uti

= emñnm

.

ʒð

oan WVein tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1259
neli profecerat, demandatàâ ipſi curà parvi ovicularum gregis,
H ſed juſſus ante omnia ſuam curare ſalutem, & in viciniâ ha-
irii. bitantis Eremicolæ Sacerdotis Sacris & Divinis nunquam

nin⸗ non adeſſe. Omnia adamuſſim explevit Pelagius, hinc in
Hÿ vicinid omni notior, & omnes inter paſtores, imago virtu- —
GW tum Chriſtianarum, & pro ſancto habitus, idque annis ali-
Anlu. quot. Parentibus interim mortuis, paternis, domo, agris &
nn opibus divenditis, ut ſoli Deo ſerviret, & ipſe eremiticam
orſus eſt vitam, exſtructàâ ſibi ſacrâ cum altari ædiculaâ, pro
poſſe exornatâ. Sic eremita vixit, virtutis ſanctitatisque
unluini ejus famàâ diffusà in totà regione. Stygius hoſtis tantæ vir-
rdn tuti in Juvene etiamnum, & paucorum annorum, invidens,
hunc oppugnare & tentare aggreditur, immiſſis ejus Phan-
/H taſiæ fœdis voluptatibus, & cCommotis concupiſcentiis car-
A. nis, at iterum, iterumque ac ſæpius, invocatâ & præſente
ncles Dei ope, repulſus. Redit impurus & impudens tentator,
rin. Pelagiümque, paulatim hujus continuæ pugnæ pertœſum, Etiam cogita-
eeu dqenique victum, ſeméelq; in corde ſuo fœddæ ſuggeſtioni con-tione graviter
öli, ſentientem, nactus. Exhinc oborta gravis conſtansque ani-PKan Po-
mi triſtitia, mentis fluctus, inquies, remorſus conſcientiæ: H
Neni DQuid feciſti, tam brevi ſeductus? Confeſſione & pænitentia ſuſtä opus
NNNH ſed ubi tum bonum nomen? hoc jacturam patietur. His velut feri
Ganα maris procellis jactatus, eremitorio egreſſus, videt trans-
uH euntem, habitu peregrinum, qui: Pelagi, inquit, quæ tibè tam
us e triſti frons?“ cur mærore tam profundo inſumi, te pateri ?“ non de- Talia interna
e ech cet, ita triſtitid dejici eum, qui tam benigno Deo ſervit. Deumt rihd ſet
noke⸗ ofendiſti; pænitentiam age; tibi ignoſcet Deus. Reponit Pelagi-ens tian
e;O us: Amice, unde tibi ego notus? Probè te novi, inquit alter, Pela- mordente &
Nn. gzius er, qus totä regione et danlét us pradicaris? ſi ab Rto mærore libe monente con-
, rium te cupis, ritè confitere, redibitq tibi pax & ſerenitas mentii. Pe-ſcientia.
ℳο lagius adhuc magis miratus hoc ſui alloquium, heæc dicta,
dum hinc & hinc oculos vertit, neminem videt amplius, e-
er vanuit peregrinus. Is verò agnoſcens coœleſte monitum,
o ſtatuit rigidam agere pœnitentiam & frudtus dignos pænitentiæ,
„. “ Uu uu uuu?z ad

„

1260 CoNciO LXVI. Pœnitentia, edg, digni frudtus docentur.
ad placandum Numen. Itaque pergit ad non procul diſtans
Cœnobium, in quo religioſa obſervantia, vitæque auſteri-
tas florebat: pulſat, inſtanter ſupplicat in Religioſum reci-

pi; votique compos fit ab Abbate & ſuis, gaudentibus, Pe-

lagium in viciniâ tota ut ſanctum habitum, ſuo huic gre-
mio accedere velle.
munia quàm optimè agit; in Choro primus, amans obedi-
entiæ, humilitatis, & abjectiffimorum laborum cum omni
promptitudine; frequentius flagris ,Ciliciis, jejuniis, cor-
pus caſtigans, omnia religioſiſſimè: Et quis hæc omnia non

reputet fructus dignos pœnitentiæ“ Poſt tempus in gravem mor-

bum incidit Pelagius, præſentisque in membris fuis, vitæ
ſuæ dies impletos, mortem obverſari oculis, conſcientiam

verèò, intus Deo clementer per inſpirationes movente, con-

tinuò graviter furentem oggerere peccatum ſuæ reticen-
tiæ, quod humili corde confiteri, ſanctè urgebatur. Extre-
mum confeſſus eſt omnia alia ſua peccata, apparenter valde

poenitens, ſacro Viatico refetus: attamen peccatum illud,
de quô diximus, etiam tunc, vaniſſimo timore & erube-

ſcentiaâ victus, ſacrilegè ſecum retinuit ad Judicem tremen-
dum. lta vixit, cum magnâ ſanétitatis opinione & famâ,
ut putarent optimi Religioſi, gratulando ſibi, in corpore Pe-
lagii ſanctum pignus obveniſie, ſplendido funere apparato,
maximo populi undequaque concurſu. Sed quàm alia Dei
fupremi Inſpeétoris & Jjudicis Cenſura! Nocte inſequente
Cuſtos, cui muneris erat ad Matutinum pulſare, per tem-
plum tranſiens, videt fortè, cadaver extra tumulum jacere,

& ratus, non ritè humo contectum fuiſſe, id de novo ſepelit

ſilenter. Altera nocte denuo videt & tumulo ejectum cor-
pus, aperitque cum ſtupore Abbati, quod utraque nocte
contigerat. Abbas, convocatis Fratribus ad corpus denuo

ſepeliendum, Deumque rogandum, quid ſibi vellet, an fors

Corpus Pelagii loco honoratiore ponendum eſſet; & per-
actà humiliter unanimi prece, ad corpus converſus, hoc
Sè clar

Et verò Pelagius omnia Religionis

9

1

—

i ſoce
uii ti
luntea,
ſo iti

eer Mui
nutunt,

,
pr ilhte.
nle. C.
Urg: Mae
id hoki
gun ceie
un mliern
ltmninn,

fienln lta

Wlenn

t O

item kad
oye oun

ocve /
luntenpe

NdC
t. II.
lhon
u4
inenl
Cdan
Put,
Li,
(Ae,
der 8
l⸗

i J

.

litne
e Wlten .

ſum teet.
tbn, öf.
huie⸗ gt.
elpions S
Rr.

unO

Unnis, t.

nIa Nn
vem W..

ibi S. Hoſtiam antè ægro in viaticum datam, eximit inte-

ſis, ie

Nſciertan
jente, (n.
e ſetice.
Ur. Eune.
entet n e
gtumind,
elnde.
n tener
potel?
pparato
alia De
guentt

er ten.

dee,
Kpent
Gundor
ſocke
enin

et; EN
tlis, M
cdE-

ℳ

Ne in tanto ſalutise negotio nugemur: ne dormiamus. 1261
clarâ voce alloquitur: Zelage, cudm in vivis ſemper obediens fueri,
præcipio tebe ſab obedientia, ut indiees Dei voluntatem, quæ tua ſit pe-
titios an te amplins hovorari, velit DOeu? Ad quod mortuus pro- Perditio mma
fundo triſti gemitu, cum terrore, ab me miſerrimum, inquit, Mrazl. Oſe.
ropter anicem, quod in Confeſſtonibus reticui peccatum, me æternum I3. 9. Amiſſa
damnatum, paſſurum, quamdile Deu Dem erit! accede propius, meumg Confeſſione
corpus inſpice; Accedit Abbas, vidétque cadaver ignito ferro ite nocus
ſimile. Cumque hic vix parum retrocederet, pergit mor. ertordiz,

SS J: S. — 5 1 ait S. Auguſt.
tuus: Neabeas, ſed prius ex ore meo obi poſitim accipias. Vidétque ſupra ,E. 37.

n. 6. f. 496.

gram, deinceps loco peculiari ſacro aſſervatam in memoriam
tam miſerandi casis. Denique defunétus inquit: Deus non
vult permittere, üut meum corpus loco ſacro maneat, ſed in ſterquilinio ſe-
peliendum. ita juſſu Abbatis abſtruſo deſertôque loco huma-
tum, indignum loco ſacro, animâ in inferis juſto Dei Judicio
ſepulta. O ter & æternuùm miſerandam ſortem hominis,
qui tam facilè, & adeo à Deo clementer commonitus, con-
feſſione cum integritate humili, dignor pænitentiæ fructus face-
re, Deoque ſatisfacere potuiſſet, cœloꝗque frui. Aut pæniten-
dum in tempore, all ardendum in æternitate. . Elige.

Vid. S. Concil. Trident. &ſſ. 6⁶. de Zuſtificat. & Seſſ. Ia. de Pænit. Authores in
cit. LL. Catechism. Roman. p. 2. cap. yj. de Pænit. à fol. 321. hanc mate-
S. Thomas Aquinas cit. LL. 3. P. Supplem. d q. I. de PIknit. & riam.
41. 12. de Satüfact. item q. y. Cornel. Janſenius, Ep. Gan-
dauenſ. Concord. Evangel. cap./3. Cornel. à Lapide citt. ſupra
boci & in EKecli. . y. f. 1a6. Hierem. Drexel. citt. LL. Alexand.
Calamat. Aubtuar. in Sentent. Verbo: Pænitentia. d fol. 139. &
Slva: V. eodem- Diſe. 6r. Petr. D'Oultreman. Aor Iacreat.
Lib. g. cap. 3. ſebt. 9. & Io. à f. S&71. Jacob. March. KRation. Dom.
2. Advent. Ledtion. ult. à fol. 100. & Horto Paſt. Candel. Mſt. tr. 5.
de Pen. & paſſim Authores de Pænitent & satifattione. Tobias
Lohner S. J. Bibl. Man. to. I. tit. 26. V. Pœnit. F. 2441. E& to. 3. E.
Confeſſior tit. 6. à f. 21. Franc. Labata Theſauro Mor. to. 2. E. Fa-
Du uun uu u 3 nit.

1262 Coxcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis edg frequens:

nit. Propoſit. 15. & alit. Spec. exempl. JO. Major. V. otum: Ex.
7. noxa dilatio Pænitentiæ & ſatifactiont. Item V. Penitentia.

Satüſabt. Eit Let. 6g. de valore effeltibus Peænit. Henr. E nglgra-
Ve Fanth. F. &. Thomæ g. I. & 2. (qui p. 1. Dom. y. Epiph. J. I. e
Beda refert miram converſionem & Pœnitentiam Drit-
helmi. Jo Maior pec. Exempl. V. Infernus, Exw. 4. f. 125.) & p. 1.
Domin. 3. poſt Pentec. & Cæl. F. Cathedr. S. Petri g. y. Bona Ope-
ra, Claves Cali. Franc. Mendoza, in 1I. Reg.. 6. Annot. 22. F. 157.
Anton. de Molina, Carthuſ. Iaſtruét. Sacerd. tratt. y. toto hine
rinde &c. 1I. Jo. Bapt. Saint-Jure, de Cognit. Dei: L. 3. p. I. c. 12.
ſeét. 3o & 31. à f. IIoz. Anton. Dauroult. Catech. hiſtor. cap. y.
tit. 37. 40. 41. Procop. Capuc. Pænitent. Diſe. Ig. 1y. 17. Bellar-
min. Dom. a. Advent. Conc. S. & Conc. 9. Alph. Ant. de Seraſa
S. J. Ars ſemp. gaudendi To. z. Tr. 16. toto“ pro pænp peccato debi-
Is ſatisfaceren à fol. poo. ad -35. Paul. Segneri S. J. Homo Chri-
Nian. p. 3. Diſc. Io. Vid. mea Conc. 4a. a6. yI. yv. dhi n. 6. de Cri-
Vorio Conc. 6. o. & 72. n. 3. Et Ind. Ker. E. Confeſſtios Pæniten-
tia: Kiſucs.

CoxNclo LXVII.

T Cone.é. S. Confeſſionem, ejusque frequentiam, proponimus,
9. 70. 73. 1 -.

rimum & efficax, quò nobis ad mortem & ad ſu-
premum Judicem viam paremus; dies vitæ no-
ſtræ omnes obſervemus; nos ab omni peccato
S peccandi conſuetudine, atque adeo à vinculis

doœmonis integrè expediamus.

Dom. 4. Adx. Earate viam Domini, rectas facite ſemitas ejus.

Lucx 3.4. Zoan-

Paciuchelli in Jonam tom. 3. Lelt. 63. de Jualitate & neteſſitate

IAanci il

àA i

ð

ceu medium partim neceſſarium, partim ſaluber-

4

—

Mthe

oerin.

tnio,
lln ele

Content

ger homo

—

Eeitvnan

4

AUm/
eitbeeu

4
1

=

nmnue
nhman
un lhahen

wene

Worsn

Uhkricen
.
ing bei⸗
iin inlt.

i nera
inlch⸗
Mamar

UclCc

igt,an

—

Lcicho⸗

lnos
Eett
ado
i

nm .

Ehr
ſen
u Di

.tir

C.

e derll

ato Ali.
,Cri.

5. le Ci.

„Peritet·

lober.
ACl.

ſte o⸗

uno

dum ait: Omnis anima aut Dei sSponſa eſt, aut diaboli adultera. Nem-

le

èè Judicem ſupremum via &; reda ſemita. 1363
Joannes ciem audiſſet in vinculis Opera Chriſti. Domin. 2.
Matthæi 11. 2. HM Advent.
I. .

Oannes in vinculs proponitur. Hinc ea mihi occurrit co-
gitatio, in alio equidem ſenſu: omnem animam en vin-
culs eſſe, aut Dei, aut Dœmonis: magnâ enim velut
contentione animas hominum quærit & Deus, pro-
pterea homo factus, & deemon; adeo ut poſtquam quisque
cœperit unam, (ut ita dicam) eam mox vinculi conſtringat,
etſi modo & fine diverſiſſimo. Eò alludit S. Auguſtinus,

7„„ .OK6 O. Omnis anima
pe alterutri illigata eſt, & in vinculu. Sed doemon alienam et in vincu-

aufert, inique poſſidet, & detinet, it mactet & perdat. Joann. o. Io. lis aut Dei,

Deus, dum animam à ſe creatam, & redemptam, ſuam tenet, aut diaboli,

ut vitam habeat & abundantins habeat r cit. Roann. 1o. Et quænam ſed quàm di-
Dei, quænam diaboli vincula? Dei Creatoris, Chriſti Re- Verſo modo

demptoris noſtri, Vincula ejms, alligatura ſalutariz. Eccli. 6 31. Ein. & ſtatu?
cula & Compedes ſalutis ſunt, utut quædam ardua & difficilia 1

r Dn

Dei vincula
lutis & gra⸗

ſubinde videantur. Catenæ, quâ nos ipſor Uigemus, pro ferro, ſit tiæ, quæ;

nobis timor Dei, ait S. Chry ſoſt. hom. S. in Epheſ. 3. 1. Englgr. Part. 2.
Dom. 2. Adv. ad f. Ven. Beda explanans V. 16. Proverb. Iz. Nomine
funium, inquit, aliquando ſolent Divina præcepta Rgarari, quæ nos
4 vitis coërcendo religant. Oſee II. 4. ait Deus: I- funicults Adam,
in vinculi charitati traham eos ad me- hi Adami funiculi, vin- Tribulatio-
cula Dei amantis, ſunt caſtigationes, flagella, adverſitates, nes.
morbi. Calamat. Glv. Diſe. zo. n. y. Ruffinus De- beneficentiam in- Beneficentia.
telligit, quà Deus Adamum poſt peccatum proſecutus eſt,
dans ei cibos illaboratos & ſponte naſcentes: cujusmodi fu-
niculis & nos ſibi devinxit Chriſtus, cuùm pro nobis factus eſt
Adam, id eſt, caro & frater noſter, ut nos docendo, ducendo,
redimendo, ad regnum ſuum pertraheret. Faber Dom. 2. Alv.
Cone. y. n. 2. init. Dœmon viciſſim, non Deus, ſed Dei ſervus, Dœmoniz
mancipium, & captivus, damnatus, Princeps tamen tenebra-vincula, quæ?
P lan,

1264 CoNciO LXVII. Confeſio Sacramentalis edq frequens .

—.—

4

—

rum, & hujus mundi, uti eam vocat Chriſtus. Joann. 12. 31. & c. Ia. d, N

30. & 6. I6. 11. Tyrannus, & ſua habet vincula, quibus hominem
miſerè illaqueet, conſtringat, denique, ſicut Chriſtus & Deus
ſuos ſuis ad Cœlum, ita deæmon ſuos ſuis ad infernum pertra-

hat, in vivis autem in ſuâ poteſtate fortis armatus detineat, ne ad

pœnitentiam feſtinent, ſeséque hisce ſuis expediant vinculi.

Sunt hæc vincula deemonis: Incredulitas, quâ perſuadet

mundanis, inanes minas & promiſſa eſſe, quæ de inferno, de
cœlo dicuntur: Spes longioris vitæ, ob quam pœnitentia
differtur à multis: Deſperatio vel etiam diffidentia de Dei
miſericordid, & vitæ emendatione: Pœnitentiæ horror:

Exemplum malorum: Reſpectus humanus, faber hac Domin.
Conc. 6. Vana & falſa ſalutis ſecuritas & præſumptio: Carnis

& mundi voluptates: Prava Societas: denique ipſummet
Catena dia- peccatum, & adhærens illi voluntas: Quoties peccas, toties te
boli, pecca- velut catenaà revintklum nequ'iſſemo & ſpurciſſimo Domino pro mancipio
mum & vo- gradu, ait S. Auguſt. L. 2. de Civit. Dei c. 3. qui & ipſe expertus,
tans. Pee multo gemitu Saſperabam ligatus, ait, Lib. F. Confeſſ. c. y. n. 1. mihi
fol. 253. non ferro alieno, ſéd med ferreâ voluntate“ Velle meum tene-
baat inimicus, & inde mihi catenam fecerat, & conſtrinxerat me. In
quem locum obſervat Henricus Wagnereck, S. J. in Noti
& Vſu, fol. 256. hujus Catenæ quatuor anſulas ſeu nexus,
1. perverſæ voluntatis, 2. libidinis, 3. inde natæ conſuetu-
dinis, 4. denique neceſſitatis, ſive tantæ conſuetudinis vio-
lentiam, ut inducat reſiſtendi deſperationem, quæ multos re-
tinet in gravibus peccatis, luxuriæ, ebrietatis, acediæ: Et

hoc illu profundum eſt, in quod cùm devenerit peccator, contemnit

Deum & homines: Proverb. I5. 3. aut ſaltem fruſtra meliora
probat, cùm deteriora obſtinatè ſequatur. Ita cit. Wagner-

eck. Apertiſſimè Sapiens Proverb. c. y. v. 22. Iniquitates ſutæ
capiunt impium, & funibus peccatorum ſuorum conſtringitur. Vnus-
gquiqg,, ait S. Hieron. peccans ſecum portat funes, vincula, tormenta,
unde ſuſtinet mala“ citatus ab Hug. Card. in Pſal. 9. 17. Calamat.Qua-
drag. Diſc. 2. f. 22. & 23. Verùm hoc per Concionem Procequi
. mul-

6

4

Molecena

,nstenen

pinnllet

ibrs

4

Rſ
AN
n mime,
Elr iu ,
e unn
Gliini
ilbltran

liini
ſin i

ule⸗

= = — -

t:

—

Owigehm
npetr.

eed
trincut.
tune
fernode

Enitenta

, ge Dei
horror:
c Domir.
0: Carni
pfumnet
, Min
nuunn/
eyenm,
,f,ni
A .

m,

z,MS⅓
nexus,

ſuetu.
dis I.

Nroste.
We: K
R W.⅓⁸
NNe.
t
entch
legun

Ad Iudicem ſupremum via & relfta ſemit. 1265
multis, nunc propoſiti mei non eſt; ſufficiat pro
néſſe, Peccata eſſe vincala, quibus homo diriſſimé à demone
ligatus teneatur; Hiſtoria ſaprà Conc. 21. n. S§. duriora vinculs
§. Joannis, a quibus Chriſtus liberationem nec obtulit, nec

ille petiit. Sicut autem homo gratioſa Dei vincala, Jerem. 2.
2o. peecando liberrimè rumpit; ita etiam nemo invitus, ſed

ſuâ voluntate, ſeſe vinculi dœæmonis inneètit. Ita conſtricti

agnoſcimus quandoque miſeriam noſtram, à quâ liberari

cupientes, & ab his vinculi diaboli, à peccatis noſtris, mitti-
mus cum Joanne ad Chriſtum diſcipulos noſtros, ſeu noſtra
ſuſpiria, deſideria minùs efficacia & imperfecta, velleitates,
quibus minus ſerie cupimus à jugo deemonis & peccati li-

berari. Oportet, nos ipſos accedere ad Chriſtum, ejusque

Vicarium Sacerdotem, qui ſolvendi poteſtatem habet per ea
verba: Te ab ſolvo. Quod ipſum & neceſſarium & efficax me-Abſens abſol-
dium eſt, ſeſe expediendi ab infeliciſſimis his doemonis & vi nemo po-

peccati vinculis, maximè ſi ſeria, & frequens ſit Confeſſio; teſt ſacra-

De quéô: mentaliter.

II. Multi adeo horrent Confeſſionem ſacram, ut non Conkeſſionis

tantùm non frequenter confiteantur, ſed etiam grave admo-korror, unde?

dùm illis ſit, vel ſemel tantùm in anno confiteri; quæ ipſa
difficultas ex ipsâ Confeſſionis infrequentiâ & uſu rariſſimo

partim naſcitur. Laqueus hic, aſtus, & vinculum domonis

eſt, qui & quòô, dum ita facit Confeſſionem odioſam, jam an-

tehac & etiamnum captivat hæreticos, ſed & multos Catho-

licos. Ex ſuâ harã Calvinus de Confeſſione docet, &: Hc Calvini blas⸗
carnifiein, inquit, L. 3. Iaſtit. c. 2. plusquàm crudeliter divexata, ſant Dhemia. de
eorum animæ, qui aliquo Dei ſenſis afficiuntur. Dicam in ſumma, ontelnone.
qualis lex illa fuerite primùm ſimpliciter eſt impoſſibilise itaq; non niſi
erdere, damnare, confundere, in ruinam & deſperationem agere eſt.
Hos Calvini blasphemos in Sacram Confeſſionem & impu-
dentes latratus retundat Concilium Trident. Seſ. 29. cap. y. Contra Trid.
ubi ſic definit: Impium eſt, Confeſſionem impoſſibilem dicere, aut car- HW
nificinam lam Conſcientiarum appellare. Englgrave Cæl. Emp. F. S.
Mechtl de qud. extr. XX X X XX X Andr.

—

12« Coxtio LXVII. Confeſſio Sacramentalis edq, frequens:

*

Andr.
ſionem ſacram Matrona Francica, Princeps Femina (Nomini
parcitur, ne cuipiam ejus Familiæ, etiamnum ſuperſtiti, no-
Eemina Prin-ta inuratur.) Hæc ubi complures annos, non tam malitia,
ceps Conver- quàm ignorantiâ utcunque craſsâ, in tenebris hereſeos cæ-
ſioni proxima cutiiſſet, Deo ſic diſponente, hanc aptiſſimam opportuni-

Confeſſione tatem nacta eſt, ut in conſuetudinem viri perquam eruditi

territa, ma- qe Societate noſtràâ inciderit; qui (ut loquela hominem ma-

luit tacens ad feſtum facit) facilè cognovit illam in rebus fidei caligare,

inferos abire, II. 14IA . .
quam confi- & longè ab orthodoxâ aberrare: quare omnem induſtriam
advocat, quò eam in viam reducat, tum ab errore revocet;

terie . „ „ % % * . „ D[ „., .
quod tam felicibus auſpiciis inſtitutum, ut illam in omni-
prvus docibilem, ac ductilem habuerit, ſeꝗque non ſecùs, quàm

ſi Angelum cœlo delapſum, oracula fundentem, audiret.
Opiniones ergò ſuas execrari, rationes Patris, ut primæ ve-

ritatis, avidè complecti: nihil adeò queri, quàm tantùm tem-

poris diligendo vanitatem, & quærendo mendacium, in
Quid multis? -

ſpiſſis ignorantiæ tenebris verſatam fuiſſe.
comparata eſt publicum ſacramentum dicere, & in album
Eccleſiæ conſcribi. Hactenus ex animi ſententiaâ; at ubi pro-
ximè diſponenda ad Sacramentum pœnitentiæ, propediem

ſuſcipiendum, & arcanum illud myſterium auricularis con-
feſſionis illius auribus inſonaret, quidquid unquam ſceleris
vel ſolo cogitatu per omnem retrò vitam admiſſum, uni ali-
cui manifeſtandum eſſe; ad hæc, quaſi fulmine icta, vox fau-

cibus hæret, obſtructum eſt os: impalleſcere, frontem ruga-
re, tremere, totis oſſibus commoveri, hoc tandem profata:
Si æternos cruciatus aliâ ratione, quàm omnes actiones, ac
intimos animi ſenſus, mihi ac ſoli Deo perſpectos, homini
aperiendo, effugere non detur, tacens illuc deſcendam, &
hoc dicto, Euro ocyus ſe ê conſpectu Patris proripuit, nec
ultrà comparuit. Englgrave Parte I. Dom. 3. Quadrag. ante F. I.
mihi f. o5. Ex hoc terrore, à demone uggeſlo, faciliùs hæro-
ticis fuit, Confeſſionem ſacram auricu hrit
= In1ti-

F. 2. ante ſin. E. Cone. 7. n. g. & 66. n.. Ita horruit Confes-

arem, contra Chriſti

ens:

Conkes.

Noriin
WüNr..

nmilti

erod⸗

tinemm
calignte
duſtriam

teyocet;
n ⸗
s,guin
Aitet

prineſt.

ltünten.

cium, a.
muId
in abun
ubi oro.
pe emn
1is (Ol.
ſceleris
VNi AA
VOH.

elutbor
prol
koneyt.
umun
ln, 5
t, nec

ſte F. H
8et⸗.
CiH.
ſH

gare: quanquam certè abrogatæ Confeſſionis damnum,

1267

——————

inſtitutum, & Eccleſiæ Doctrinam fidei, infringere & abro-

Al Judicem ſupremum via &reca ſenita.

Damnum ab-

Lutheranos quandoque vidifle, teſtis eſt Dominicus Sotus, ogatæ Con-

Caroli V. à ſacris Confeſſionibus, lib. a. ſent. diſt. 15. q. I. art. I. feſſionis. No-
ee. ubi ait: Verecundia, inquit, confitendi vehementiſſimè ho-

Mrrdtt .

rinbergenſi-
„ . * . im L. 10
mines à perverſis moribus arcet, id quod me teſte Germani deſupei mis-

ipſi, dum publicè inter eos agebam, fatebantur. Quâ de reſa ad Caro-

ex inclytâ Norimbergãâ civitate miſſa eſt ad Cæſarem legatio, lum V.

per quam cives id petebant, ut Cæſar Imperatorio Jure con-

feſſionem auricularem induceret. Ajebant enim ſenſu &

more intellexiſſe, Rempublicam ſuam poſtquam confeſſio
ceſſaverat, vitiis contra juſtitiam, & alias virtutes ſcaturire,

quæ illis antea fuerant incognita. Riſum autem ea legatio

movit. Nam cùm fateri omninè renuerent per Abſolutio-

nem Sacerdotis culpas remitti, & divino juſſu teneri homi-

nes ad Confeſſionem, quomodo plebs induci poſſet Cæſa-
reâ lege, occulta ſua ſcelera ſecretò confiteri: Hæc ille: apad
Marchant. Horto Pzſt. Candel. Miſt. tr. . Lect. 6. de Confeſſ. PFropoſit. 2.
Ff. 823. fine. Granatenſ. Dom. z. Pent. Conc. I. N. I. kine. Ita paſſim ſci-

mus, ab Acatholicis in ſervitiis ſuis haberi gratiores noſtros
Catholicos, quàm ſuosmet; eò quèd credant illos ſibi fide-

liores, ut qui confiteri integrè, teneantur, & vel talia com-

mittere, magis formident, vel de commiſſis ita poenitere de-
beant, ut de ĩnjuſtè ablatis reſtitutionem pro poſſe præſtare
obligentur, vel etiam jubeantur.

II. Mihi cum Catholicis ſermo eſt, iisque bonis, aut Confiteri ra-

ròô, prudentis

qui boni eſſe velint. Etſi negari non poſſit, multis etiam zeſt, quia
Catholicis peccatorum ſuorum Confeſſionem difficilem, Confeſſio

exoſam, & ideo rariorem eſſe, ut ſæpè nonniſi ſemel in an-onus leve ex
no, Paſchali tempore, quòô⅛ Lex S. M. Eccleſiæ expreſsè ob hujus magnis
ligat, confiteantur, & tum gravatè, perfunctoriè. At multisque
mentis & conſilii ſani non eſt iſtud: etenim ſicut tota Lex r

Chriſti, ita & hæc ſacræ Confeſſionis, onus leve & jagum ſuave eam facilior

eſt: Matth. 1I. 30. eſto, Chriſto, ſummo totius orbis & Hcki ſir alus.

XX XX XX X 2

☛

1268 CoNcio LXVII. Confeſſio Sacramentali eag ſrequens:

. Conc.73. Capiti, & Pontifici, cui data eſt omnis poteſtas in Cælo & in terrà,

n. y. & ſequib. placuerit pro Jure ſuo tam grave, ut videtur, onus impone-
Conc. é. n.6. re hominibus in lege ſummæ libertatis & gratiæ, tum ad

frangendam ſuperblam humanæ elationis, ſeque ipfum co-

gnoſcendum, quò plurimum conducit Confeſſio: tum ad
peccati ſatisfactionem & cavenda futura, quò pudor ille ſu-
perandus in Confeſſione plurimuùm valet apud Deum, &
apud homines: tum ad peccata deteſtanda, & ad certiorem
doctrinam circa mores à Sacerdote accipiendam; & ad au-

ferendam noxiam ſecuritatem, & deſperationem, & ad con-
ſequendam non minimam conſolationem ex auditâ Sacra-

mentali Abſolutione à peccatis omnibus. Mercator Nucleo Ca-

Ad Confes-fechet. Lect. z9. à f. 380. Onus hoc ſuave leveque fit ex multâ

ſonem ſuffi- utilitate in Fideles & Eccleſiam à Confeſſione redundante:

cit Attritio, ceu per quam redditur facilior peccatorum remiſſio, quàm

quæ facilior antiquitus ante Legem Gratiæ: quia olim neceſſaria erat

eſt Contritio-Contritio, quæ difſcilior, & quam homo ſibi non ita facilè

ia er. poteſt promittere, ceu quæ eſt perfectus actus & dolor ob

cili. it. . 6. . . . ä .
C s. ſuper omnia, qui ex toto corde procedat; ad quem non ita

ſtatim facilè pertingit poſt primævum grave vulnus pecca-
ti Originalis animus infirmus, in terrãâ repens, tepensque.
Jam verò poſt, & ad Sacramentum Pœnitentiæ, Confeſſio-
nis, & Abſolutionis à Chriſto inſtitutum, etſi omnino opti-
ma ſit Contritio, cui pro viribus asſueſcere, conſultum eſt
Pœnitenti; ſufficit tamen Attritio, quæ eſt dolor imperfe-
QGRus, ex quolibet motivo ſupernaturali, uti Beatitudinis,

cujus jacturam facit peccans, & Poœnarum Inferni æterna-
rum, quas meretur, Peccati turpitudinis & Legi Divinæ ad-
verſæ, procedens, cum voluntate & firmo propoſito, de cœ-
Virtute Sacra-tero non peccandi; Contritionem perfectam ſupplente Vir-
cramenti fit tute Sacramenti ex Meritis Chriſti, qui dolor imperfectus,
Peccator ex ſeu ex motivo minùs perfecto, & non propter ipſum Deum

6drele
4
Meſetctt
Eeo⸗

Bonitatem Dei offenſam, includens perfectum Dei amorem

S

erti:
W illo

funtllus
Etnottri
ultasn
rumn, 4

ſvelee

igr

vinCeh

Uiniz tant
uinhen
ſteſocie

Nancne

Nv
GCache

à

j

—

ulitt, .

—

en

Aunlen

Aneſtere

nt
Ale

Wn am

nte
an5

Plin

ns.

—

in ted ·.
Dpone.
tumn add
Nn (o.

W
Nrlek.

um,
icen
ad N.

Cad con.

acre.
lucleo(g.
X NII
buncante:
Rign
arin ete
niutee

Coord

j Woten
nON fdH
secc.

ensge⸗
hnleſo⸗

ſtum4
et
twcini,
.

N Ad.

gece

te N.

S
nDeoum
ninie.

—

dAA Judicem ſipremum via Soyresdta ſemita. 1269

ram Fidem habenti de æternis bonorum præmiis, & malo-

rum ſuppliciis; ita ut ex attrito fiat contritus, ſeu effectum
Sacramenti, & remiſſionem peccatorum ſuorum conſequa-
tur, ac ſi contritus eſſet: idque, ut dictum, vi & virtute Sa-

cramenti: & adeo per S. Confeſſionem etſi ex parte diffici-
lem, facilior tamen obtentu eſt peccatori remiſſio peccato-

rum & ſalus æterna, quam omnino gratis, & ſine omni, ex

eam Jus ad æternam beatitudinem; Commutatio pœnæ æ-

ternæ peccato gravi decretæ, & infallibiliter aliàs obventu-

ræ, in temporalem, & quandoque totius remiſſionem. Cui,

æternis, tanta acquirat bona! Taceo ingentes fructus redun-

dantes in Rempublicam Chriſtianam ex Confeſſione, huma-
næ vitæ ſocietatem, publicamque honeſtatem conſervante:

ut dicat Catechismus Rom. ex Decreto S. Concilii Tridenti-

ni, & B. Pii V. Pont. Max. juſſu editus, & adeo meritò apud
omnes Catholicos ſummæ authoritatis: Ouidquidhoc tempo-
re ſanctitatis »pietatis, & Keligioni in Eccleſid, ſummo Dei beneficio,
conſervatum eſt, id magnd ex parte Confeſſtoni tribuendum eſſe; ut
nvulli mirandum ſit, humani generi hoſtem, cum fidem Catholicam fun-
ditus evertere cogitat, per miniſtros impietatis ſuæ & ſatellites, hanc,

veluti Chriſtianæ virtuti arcem, toti viribus oppugnare Larte 2.

parte noſtraã, difficultate nobis obtingere non convenit: qua
difficultas nulla aut levis cenſeri debet, reſpetu tantorum
Bonorum, quæ per eam, cum Dei gratiâ, quæ neceſſaria &
nulli deeſt, ſuperatam obtinemus, & ſunt Remiſſio peccati;
Reconciliatio cum Deo; Recuperata hujus gratia, & per

quæſo, grave ſit tale medium, quê quis ſeſe ex Inferno extra-
hat, in Cœlum elevet, & & tantis eripiat malis, & periculis

Ex S. Confes.
ſione quæ bo-
na: qui effe⸗

Kus?

cap. r. de Peænit. n. 32. fol. 347. Quis non videat, niſi cœcus & cœ-

citatem amans, copioſos fructus in Rempubl. Chriſtianam

ma mala, & multiplicia? Per eam reſtituuntur injuſta, de-

per Confeſſionem exoriri; & econtra ejus defectu graviſſi-

ponuntur odia, conciliantur animi, impediuntur cædes,

propulſantur rebelliones, dirimuntur proditiones; obedi-

XXXXXXX 3 entia

—

1270 Coxcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis eég frequens:

entia Regibus redditur, & Magiſtratibus, tam Eccleſiaſticis,

quam Politicis, eliminatâ & cordibus contumaciâ; Pacta
diabolica & maleficia diſſolvuntur; adulteria & ſacrilegia

profligantur; denique nulla non ſcelera & flagitia, quantum-
libet abdita, hoc Tribunal Sacramentale ſuffocare conatur,

& nihil non boni inducere per optima conſilia, præclara mo-

nita, efficacia contra peccatum remedia: Annon ad judicem

Mala ex reje- ſummum hinc via ſecurior: Econtra veròô, ſpiritu vertigi-

à Confes- nis à Novatoribus repudiatâ S. Confeſſione, quid niſi perni-

ſione. tioſiſſima & profligatiſſima peccandi libertas, libidines, in-
ceſtus, ſodomiæ, ſacrilegia, adulteria, rebelliones, & quid-

quid ſcelerum. V. March. cit. Propoſit. 2. & f. 922. ac ſeéqu. Et hæc
quidem Bona, præſertim ex frequentatà ritè S. Confeſſione:

Mala verdò ex illa penitùs eliminataâ, negleéta.

IIIV. Verum eſt equidem, Eccleſiæ Præcepto ſatisfieri
Confeſſio Per unam, eämque annuam Confeſſionem, de ſe, & ſecluſis

ſine peccato Caſibus quibusdam, in quibus Confeſſionis præceptum ob-
omitti, quan- ligat, ita ut de novo peccet illam omittens, uti primò in pe-
do non poſſit? riculo probabili mortis, v. g. dum timetur naufraugium ex-
In mortis ortà tempeſtate, vel inſtat prælium periculoſum. Sic cùm
probabili pe-
riculo. eſt, tenetur confiteri. Qui præſcit, ſe in tali articulo neces-

ſitatis non habiturum copiam Confeſſarii, tenetur præveni-

re, quia exponit ſe alioqui periculo moriendi ſine confeſſio-

Ante ſuſce- ne. Secundè, quando ſuſcipiendum eſt Sacramentum Eu-

ptionem aut chariſtiæ, ut patet ex Trident. S&ſ. 13. de Euchar. Cap. 7. à f- I2z7.

adminiſtra- Sem Can. II. f. 137. Item ſi Sacramentum aliud ſuſcipiendum

tionem Sa-

Camenti eſt, aut conficiendum, præmittenda eſt Confeſſio aut ſaltem

peccator, niſi per Confeſſionem aut Contritionem. De qus
Marchant. cit. Ledt. 6. propoſit. 3. f. S2½. P. Fr. Kechlinger de Tænitent.
Theſi Theolog. 32. f. 33. Etſi, inquam, ſub præceptum non ca-

dat frequens, de quâ ſermo amplior erit, Confeſſio, adhor-

tatur

12

PF femina, quæ difficiles partus habere ſolet, partui proxima

Contritio; Sacramenta enim ſuſcipienda vel adminiſtranda,
ſeu conficienda ſunt in ſtatu gratiæ, in quem non reſtituitur

Ersnoſk

lelnealion

ticle
At nime

Ge uxi

Iumm,
Unends.

eaf
—
latics 4

Pada

crilegan

AntIm.

Wtt ,
AndN.

hudcrn
eng .
niſe.
Gines, fſ.
N.t .

. Ethee

diervwinæ auxiliis, obtinendis præſertim per devotam Sacra-

mBentorum, quæ ſunt gratiarum fontes, ſuſceptionem; quis
ſanæ mentis, probèꝗque Catholicus, non videt, ſummè uti- Confeſſionis
lem, ſæpèque neceſſariam eſſe frequentem cum devotione frequentan-
Confeſſionem:? Convincendi ſumus ſeu rudes, ſeu politio- dæ rationes
res & docti, argumentis ſimplicibus & popularibus, qualia populares.

ſatisfe
Xſecluui
Nb.
in pe.
RoCDOD
Dtfimn
lo nece⸗
ræVell-

feſto.

Eu-

SDD,
Odn

ſtern.

Rrunda, L
Kircicoar
%

et

e.

adho .

tatut

Ad ſudicem ſupremum via & recta ſemita. 1271
tatur tamen continuò S. M. Eccleſia filios ſuos ad illam fre-
quentandam, ob fructus ex illa, & ob pericula, quæ ex illius
neglectu poteſt homo incurrere: adeo ut, ſicut Contritio
frequentius, & ſtatim à peccato elicienda eſt conſultò, Mar-
chant. ibid. Lect. y. à f. St5. ita ſimiliter Confeſſio non differen-

da; ſed & frequentanda. Etſi inſuper verum ſit, etiam quâ-

vis Confeſſione legitimàa & Abſolutione Sacramentali nos à
peccatis noſtris integrè abſolvi, cum unum peccatum mor-
tale ſine alio vel aliis non remittatur; quia tamen ſæpè lapſus
relapsusque frequentior eſt, etiam contra bona firmâque in
Conteſſione propoſita, maximè hàâc diutiùs dilat4, pluraque
ſunt pericula peccandi, ad quæ evitanda & vincenda, ac ne,
aut ut minus ſuccumbamus, indigemus majoribus gratia

ut plurimum ipſe Chriſtus Dominus ad evincendas altiſſi-
mas ſuæ Divinæ doctrinæ veritates adhibuit, uti obvium

eſt ex S. Evangelio. Mẽ
V. A fſimili: quod crebrè ſordeſcit, ſæpè mundandum, Quod crebro

ſæpè purgandum eſt. Vſus eſt hac ſimilitudine in rem præ- ſordeſcit, ſæ-
ſentem ipſe S. Vincentius Ferrerius, à Deo electus Concio- Pè purgan-

nator, ſupra Conc. I. n. y. & Conc. g. n. I. qui Serm. I. ad Dom. 2l.
Trinit. n. 3. & habeti, inquit, Cameram plenam ſtercore, non ſuſficeret

ſtercora, &α— conſcopare, ſed projicere extrà per Confeſſtonem. Et ha-
bent Familiæ pleræque conſuetum, ſordes domuum ſuarum
& rejectanea univerſa, in angulum ſubmota congerere, quæ

Qeinde vel hebdomadis, vel menſibus ſingulis, unà evehant;
ne, ſi diutius domi lateant, fœtore offendant, & morborum

exin-

videre, nec congregare ad angulum, niſi projiciatur extrd. Ita de Con- „ . B D
ſeientiâ, quæ éſt Camera Dei, non ſuſzcit in häc vità videre tantum Rom.

1272 CoNcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis edqg frequens:
exinde initia exiſtant. Eandem Conſcientiæ haberi curam
vult S. Vincentius, emundandam illam iteratis examinibus

eſſe, eatenus ſaltem, ut congeſtæ inibi quotidianæ ac hebdo-

madariæ ſordes, vel octiduis, vel menſibus ſingulis ſalutari
Confeſſione efferantur; absque hoc non poſſe non oriri
morbos ex morbis, peccata ex peccatis. Mancin. de Paſſ. D. L. §.

Deſſert. 2. Puntto a. Mor. Aodtr. 1. f. 6ov. Ea hujus mundi, ac vitæ,

ExS. Leone. actionumque noſtrarum ratio eſt, ut dicat S. Leo Papa Serm..
de quadrag. Neceſſe eſt, de mundano pulvere etiam religioſa corda ſor-

ALeſeéere. Breviar. R. Lect. y. Domin. I. Quadrag. Si hæc de religio.
ſis, quid de mundanis? quotidie ſordium aliquid contrahi-

mus, ait Religioſiſſimus Drexelius to. 7. Nicetæ L. 2. C. 6. g. 1.
f. 360. quotidie inquinamur, (ea hujus vitæ ratio eſt) & niſi
contractas ſordes eluamus creberrimè, nimiùm quantùm
augent, & penè in immenſum excreſcunt: fit è granis non

Expertus multis arena maris. Regum optimus fuerat (pergit idem)

David. & ſanètiſſimus David; quia tamen pœnitentiam diſtulerat,
feeipſo teſte, ab innumeris malis deprehenſus eſt. Cercumde-
derunt me mala, inquit Pſal. 39. 13. quorum non eſt numerus; compre-

henderunt me iniquitates meæ, & non potui, ut viderem- multiplicatæ

ſunt Ter capillos capiti meti. Ejus generis ſunt ſordes animi,
ut, niſi quamprimùm expurgentur pœnitentiâ, mox aliæ at-
que aliæ ipſis accreſcant: inde fit, ut, qui in ſordibus eſt, ſordeſcat

Ex S. Gregor. allbuc. Apoc. 22. II. Et D. Gregorius Papa, Peccatum, inquit ,quod

panitentid non deletur, ipſo ſuo pondere ad aliud trahit, L. 21r. Mor. c. 12.
En ex ſpecie facti quantæ peccatorum ſcelerumque ſordes.
Peſfimus Sta- Hic mihi in mentem venit, ait, cit. Drexelius J. 2. f. 361. nec ſine ge-
renen. mitu recordor, quis Lutheri ævorerum ſtatus fuerit. O ſeculum pland
1 drnicl Con-Pon aureum! dicile tunc erat ab hæretici Catholicos dignoſcere. Sa-
feſſionis. Tamentorum uſus vix ullus“ Confeſſio quotannis erat una, euq frigiau-
V. Conc. 6ôr. Ama, aut Confeſſionis mera pura ceremonia. Hæc enim talia plerumq;
. „ quèò rarius, Hoc pejus facimus NB. Ita tunc omnis invaſerat languor, ut
ſapins, quim ſemel anno toto, Divinum Epulum accumbere, ad inſtar

Ppiaculi haberetur. In arcto & velut in extrema tegulà ſtabat tunc tem-

Voris

.
Nilu

ce iu

niltre,

gittihc,
hymti

S. W.
Uinhoc
uann,

6

üne
Mrtnti,
nlmnlin
mancdn
Kiamg
Alcer
Elntaltr

Whrenn

=—

e
=6Ro6ͤ
=S=—

1

S

Ad Iudicem ſupremum via & reda ſemita. 1273
poru Keligio & Pietas, & Pudort erat, nolle ſapere cum inſanti. Hæc
planiſſema via erat ad graſſantem jam haæreſin. OQuid facilius pluri-
mus, quam nunquam amplites de noxis conſiteri, qus antea ſemel tantum
in anno id facere conſaéſſent? quod rariſſimè ſit, non diſſcielter penitus
omittitur, llud præſertém, quod plus tormenti habet, quàm oblelttamen-
ti. Sed propitio Deo, ita jam mutärunt tempora, at aßſirmare audeam,
misguts noſtro hoc æo annuam duntaxat Confeſſionem inſtitnit, hoc
omnibus de ſeipſo ſnadet, ne ſe alium eſſe credant, quàm frigidiſſimum
Chriſtianum, qui, niſi lex urgeret, nec ſemel quidem per annum Conſci-
entiam expiaret, ſaus ſordibus contentui. Fugiamus, ſugiamus letha-
otlttahi. lem bunc veternum. ſæpiè peccamns,; ſæpè etianz peccdſſe doleamms. Hæc
C.. ſ . piè, verè, & nervosèe Drexelius. . RM
Eʒm „ YVI. Argumentum palmare mihi eſt frequentandæs. Con- Omnes pec-
Avumin feſſionis, quòd nos fateri, & agnoſcere debeamus, eſſe pecca-catores fu-
nnin tores; hoc nonniſi impudenter & mendaciter quis negatu- mus Erdo
ggtien rus eſſet. Hujus evidens eſt teſtimonium S. Joannis Apo- SSaonis ic.
euen, ſtoli in hoc ipſum argumentum, dum ait: S dixerimus, quo- edio. Ex

fictn
minibrs
hehco.
Alarti
NNd
n
Pa rng .
teligio.

gunt, niam peccatum non habemus, ipſi nos ſeducimus, & veritas in nobis non 1. Jo. I. 5. & 9.
uny. eſt. 1. Yoan. I. S§. non intelligendo tantùm peccatum Originale,
lihlicea dquod omnes ex Adamo contrahimus, exceptà Beatiſſimaà Vir-

Wii ,

, mlit .

li

ſordes

gine, ut habet pius Fidelium ſenſus; ſed & actuale mortale

(uti accipit Lyranus; licet enim juſti eo careant, tamen quia

nemo ſcit certò, ſe eſſe in gratia Dei, eſſeque juſtum, hinc pa-
riter nemo præſumere debet, certòque afſeverare, ſe immu-
eimn à peccato mortali) præcipué Veniale; in hoc enim
crebrò incidimus, ita ut dicat definiarque S. Concilium Tri-

dent. S quis hominem, ſemel juſtificatum, dixerit, poſſe in totäà vita

peccata omnia, etiam venialia vitare, niſi ex ſpeciali Dei privilegio,
quemadmodum de B. V. tenet Eccleſia, anathema ſit. eſſ. 6. Can. 23. Et
obſervandum eſt, S. oannem dicere: Habemus, in primâ per-
ſonâ, etiam ſe intelligendo, & Ccæteros Apoſtolos habere pec-
catum: licet enim confirmati eſſent in gratiã, ut non pecca-
rent morftaliter, poterant tamen peccare; &— peccabant ali-
quando venialiter; quantò magis nos nati & enutriti in pec-
Mechtl de Jqud. evtr. Xy yy YyV Vy catis,

Confeſſionis contra id, quod primùm dictum eſt: Neſèit homo, atru
neceſſitas in an odio dignus ſit. Eccle. 9. 1I. Et fieri poteſt, præſertim rarius con-
oblito pecca- feſſo, & parum de Confeſſione cogitanti, perpetratum ali-
ti etiam &q at-
trito cantùm,
& ſecuritas.

—

1274 CoNciO LXVII. Confeſſio Sacramentalis edg, frequens:

catis, peccata multa & gravia committimus!? unde jugiter
nos humiliare, eaque plangere debemus. V. Belarm de gemitu
Columba, ſub nit. E. 2. 6. 1. Non eſe peccatum, quod fecit homo, quod

non poſſit facere alter homo, ſi deſeratur 2 Deo, per quem fatus eſt homo.

S. Auguſt. Lib. vo. hom. 23. Conc. 69. . 6. Ne conſiteamur peccata no-
ſtra: fidelss eſt & juſtus, ut remittat nobis peccata noſtra. Cit. - Yoann. I.9.

Suggerit hic S. Joannes peccati, cujus omnes rei ſumus, re-

medium, ſcil. veram ejus agnitionem & humilem Confeſſio-
nem ac Pœnitentiam, per hanc enim nobis applicatur San-
guis Chriſti, qui nos ab eo emundat, uti dixit v.z. Confeſſio-
nem, inquam, non tantùm generalem, quæ fit Deo, ſed &
ſpecialem, quæ fit Sacerdoti in Sacramento Penitentiæ: il-
lam ſolam admittunt hæretici, hanc Catholici requirimus
pro peccatis gravibus; hæc enim non ſufficit confiteri Deo,
ſed eadem Sacerdoti, cui Poteſtas abſolvendi data eſt, Joan. 20.
23. Confiteri oportet juxta Chriſti Inſtitutionem. Porro do-
cet S. Joannes, nos crebrò debere confiteri, eò quòèd crebrè

Ex Rem. 3. 23. peccemus: Cornel. in hunc locum dà f. a37. Cmnes peccaverunt; &

egent glorià Dei, ad Kom. 3. 23. gratiâ Dei præveniente, & præpa-
rante ad juſtificationem, & ipsâ gratiâ juſtificante, quam
pœnitentes per S. Confeſſionem accipimus V. Cornel. hie f. r.
Sunt, qui equidem fateantur ſe in peccatis conceptos, natos,

& peccatores eſſe, non videant tamen ſecum, quid adeo pec-

cent, & cur S. Confeſſionem ſæpiùs repetant: hi ſibi in fiiis
oculis videntur magis juſti bonique, quàm reverà ſe int,
morée,

quod grave peccatum excidiſſe 8 memoriaâ: quid hoc caſu
agat peccator:? etſi confiteri id non poſſit, & adeo non te-
neatur, cujus non meminit ullâ ratione, præſertim inculpa-
biliter, cùm tamen eo peccato, ſibi occulto, ligatus ſit, ut &
illo ſeſe expediat, quantum eſt in ſe, oportet & conſultum
eſt, generatim dolere de ſuis peccatis omnibus, & ſub gene:
rali

2
—
ſeationet
(itns 10
Unmelite
rs 4bt⸗
Camnanct
3Oolwsek
de Kaurte
Genuumͤhe
rcehits he

Sa

=Se

IIl Me⸗

Wusfegn
Petenntin

1

llg ftee
Unklrai
ACthe

utdem, 5

l un ſ
Cnttlonen

.
Alnin
igntn 6
n ſiig D

ſir

Wenn Mor.
chun be
lglirel,

ene.
egter
14 Gei
nhd
uten.
JuNn.

R

UINIS,e.
Contedo.
(atur N.
Conkeflt.
0, ſelk
entie:l.
ebitinns
Fter.
Ru
kotro 0.
Nenbrd
nennt;
APrüre
Te, An
M
eo et .
in ſnis
yore,
tisce
Nund

ai

M te·
Ilpa .
N AE
ren

bgele

Ad Judicem ſupremum via & redha ſemita. 1275

rali ratione formali, uti Offenſæ Divinæ, &c. quòd ſi autem
contritus non ſit, ſed attritus tantùm, accedente Confeſlio-
ne, formaliter ſaltem, licet non materialiter integrãâ, & Sa-
cerdotis Abſolutione, etiam ab eo indirectè peccator liber

fit; damnandus alias, ſi non confeſſus cum ſuo peccato, cu-

jus oblitus eſt, moriatur: unde apparet, quanta ex Confes-
ſione ſecuritas ſit, ubi etiam tibi nullius gravis peccati con-
ſcientiam habeas; idque eò magis, cùm Confeſſio frequen-
tior debitè peragitur. Englgr. Pant. F. & Magdal. J. 3. H
VII. Videamus adhuc quosdam fructus & effectus Con-

feſſionis frequentatæ, præter illas magnas Animæ utilitates frequenter
quas generatim ſecum fert Confeſſio Sacramentalis, ſed eò uſurpanda.

uberius, ſi frequentior: ut: Cœlum homini, peccato occlu-
ſum, reſerari Confeſſione, ceu Clavibus (Engler. Cal. Emp.
Parte I. F. Cathed. &. Petri g. 3. à f. 132.) quas proinde Cœli Claves
ad manum, & uſui eſſe, oporteat, ne, ubi eis tam rarò uti-

mur, earum uſum ignoremus in eo articulo, cùm vel maxi-
me neceſſariæ ſunt pro reſerando Cœlo: in quo genere tra- Nobilis male

gicum refert Caſum ipſe expertus Eminentiſſimus, doctri- mortuus,
ignorans,
. .M — i . .. o „, quid eſſet
0. . 2 . Oe O. * — „ „
mnor fol. 2051 2. c. 6 ubi ait Teſts egopoſſam, eſſe hijus Aiſſiculta Contritio.
tis, quam ægroti ut plurimum patiuntur (ſcil. circa contritionem

næ & ſanctimoniæ famaâ Cardinalis Bellarminus, de arte beue

& Confeſſionem) nam cùm aliquando inviſerem amicum, virum

divitem & nobilem, qui ex peccato quodam gravi perpetrato in mor-

bum lethalem inciderat, atque ei dicerem, nihil ei ſalutarius in eo tem-
poris articulo eſſe poſſe, quàm veram peccatorum pœnitentiam, & contri-
tionem; quia Deus Cor contritum & humiliatum nunquam deſpicit.
Reſpondit ille: Et quid eſt contritio? Subjeci ego: hoc requiro, ut ex
vero corde diſpliceat tibi, quòd in Deum peccaveri, & omnino ſtatuas;
ſi diutins vixeris, nunquam amplius Deum offendere, dg, totam proce-
dat ex vero amore Dei, qui tibi innumera beneficia praſtitit, cui tu in-
gratiſſimus pro beneſiciis injurias reddidiſti. Reſtondit ille Non intel-
ligoi non ſum capax rerum iſtarum. Ita obiet, ſigna damnationt ſaxæ
aperta nobi relinquens. Vid. ulterins Conc. zo. num. g9. En quàm no-

Yy yy yVy Vy 2 ceat,

1276 CoNcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis eàg frequens:

ceat, notitiam & uſum non habere Clavis ad Cœlum tam ne-

ceſſariæ. Præterea quòèd peccator onus malæ Conſcientiæ

graviſſimum patiatur, quod tollit S. Confeſſio reddens Con-
ſcientiam bonam, quam minus habent, qui rarò confitentur.
Peccator Item Peccator ſpiritualiter verè mortuus eſt, carens vitâ,
mortuus, & quæ in gratidâ ſanctificante conſiſtit, omniaꝗue ejus o pera vel
mortifera,
vel mortua,
us „ahb homine in ſtatu gratiæ conſtituto; vel ſunt mortificata,
V. Conc. 49. quæ bona & ſupernaturalia, antè& in ſtatu gratiæ facta, & adeo

ſunt ipſa peccata mortalia; vel mortua, ut quia, etſi de ſe bona

n.. &S. & de ſe meritoria vitæ æternæ, hic & nunc tamen hunc ſuum

Per S. Con- talis, cùm in hujus ſtatu eſt peccator. Jam verò per veram
feſſionem re-
viviſcit anima
cum fuis me-
ritis,

tiæ reſtituitur, & opera mortificata iterum reviviſcunt, ſeu

tam 8S. Confeſſio frequens ſtabilit, fovet, conſervat, robo-
rat, & auget per gratiæ ſanctificantis augmentum, & majo-
ra gratiæ actualis auxilia, quæ confert, virtute Sacramenti,
ex Meritis Chriſti. Englgr. Panth. F & Thomæ F. 2. F. 203. Inſuper
Peccator in periculo damnationis ſummo hæret, & ab In-
ferno diſtat puncto tantüùm, & momento. Suprà Conc. 31. 4
n. . Neque infrequens eſt repentinæ mortis caſus & pericu-
lIum eo ipſo loci ac temporis, quò minimè veremur. Latet
altimus die ut obſerventur omnes dier. ſup. Conc. po. quod vel

maximè facimus per uſum & frequentiam S. Confeſſionis,

Sacerdos die- Per quam nobis omnia tuta ſunt. Produnt hiſtoriæ, Sacer-

bus ſingulis, dotem quendam, virum admodum religioſum, quotidiè

annis 30, con-confiteri ſolitum, antequam Sacris operaretur: hic ad extre-
feſſus, quaſi ma deductus „ monetur, ut ad Exomologeſin ſe paret vitæ
mtimum. ſuæ ultimam. IIle accepto hoc nuntio, fublatis in Cœlum
oculis ac manibus: Erso, inquit, benedidtus ſit VDominus meus

Feſus;

ejus opera vel ſunt, & dicuntur mortifera, quæ mortem animæ afferunt, &

& ſupernaturalia, non fiunt tamen à vivente ſpiritualiter, ſeu

Poœnitentiam & Confeſſionem & animæ vita ſpiritualis gra-

valorem ſuum & meritum vitæ æternæ integrè ſeu in actu
ſecundo, ut loquuntur Iheolocrecipiunt. Hanc unà vi-

lneſh
ſaend

4

hecenron
hvee

.
7

un ſnel.

ens.

tan.
entin
Ce.
HEINI.
r ,.
etſH.
KomK
ideſeen
litetſl
ttificd .
, Ke
buncfnun
Cati n.
Herfean
hulog.
Cunt, ſen
enin n
e uni
tt, toho⸗
N 0.
AMmentij,

Inſner

K abr.
nc. 41.4
Tpetien.
WI. t
oosſe

eRini ,;

onit

extt .
et ve
(clunm
i Mu

etiam per pœnitentiam ſemper integrè tolli, ſed ut pluri

Ad ſudicem ſupremum via & recta ſemita. 1277

Jeſas; triginta janz anni ſant & plurer, ex quo quotidis aliter confeſſzis
non ſam, quàm ſe confeſſto alia non eſſet ſubſecutura; ac proinde ſatis
mihi erit moaò confiteri, tanquam mox à Confeſſtone Sacrum fabturo.
Aphonſ. Rodrig. de Ferfect. p. I. tr. 2. C. . n. 2. f. 79. Drexel. cit. Nicetæ

L. 2. C. 6. . 4. 4 f. 3267. V. Conc. Zo. n. 9. fine.

VIII. Addo breviter duos adhuc frequentis Confeſſio-
nis inſignes effectus & fructus. Primus eſt: per eam nos
poœnas, peccatis noſtris debitas, facili medio omnes exſol-

vere poſſe. Certum eſt, & fatendum, vel generatim paucos bPer Confes-

eſſe, qui nunquam per omnem vitam peccaverint graviter: ſtonem re⸗
Scimus autem quovis peccato etiam veniali incurri reatum am latista-

debitum alicuius. rtali verò æterne iſta cimus pœnis,
ac debitum alicujus, mortali vero æ&ternæ Pœnzæ, nec iſtam quæ debentur

II 1- peccatis no-
muùúm æternam in temporalem mutari. Vnde perutilis eſt ſtris.
ſacra Confeſſio frequens, aut novorum mortalium, per ſe
ex præœæcepto Divino neceſſaria, aut iterata eorundem gravi-
um peccatorum; quæ quidem omnibus conſulta non eſt,
quandoque etiam mortaliter peccaminoſa, tum ſcil. cum pec- Confeſſio
catorum ſemel bene falta Confeſſzo iteratur ſecundò, tertid, & ſaæpiles, iterata quan-

propter ſerupulos, cum periculo Aecipiendi, aut cum notabili ſcandalo 0 ſit illicita.

Confeſſarii, aut notabili infamid tertii, de quò Navarrus graviſſi-

& in rem præſentem docet: Quamvi nemo ad Confeſſtonem pec-
catorum ſemel bene factam iterandam teneatur, ſantétum tamen eſt, ite-

rum ea confiteri, ſi devotioni causd, cum quieta conſcientid, & ſine
tæadio Confeſſariorum, & aliorum bonorum operum impedimento ſiat.
quia quamvis per primam con feſſtonem remiſſa fuerit eorum culpa »fre-
quenter tamen non zemittitur tota pœna temporali, hic, vel in Purga-

torio (quid ni quandoque, uti hiſtoriæ docent, ad finem

mundi, juſtâ Divini Judicis ſententiaâ, niſi Fidelium ſuffra-

gilis talis adjuvetur) ſubeunda, in quam aterna mutatà fuit, quæ

Per ſecundam, tertiam, & quartam Confeſſtonem tollitur, aut diminui-

tur, tam ratione verecundiæ, quà Pzniten in Confeſſione aſſicitur, quàm

virtutis Sacramentalis Abſolutionts, quæ non ſolum largitur, aut auget
„v132 Sra-

nyg CoNcio LXVII. Confeſſto Sacramentalis eig frequens:

Eratiam, ſed etiam diminnit „aut tollit Pp&am ſuprà diltam, juxta

ilud d. Aug. in c. quem pœnitet, de Fznit: Aiſt.1. quantò pluribus, con-
Etetur in ſpe veniæ turpitudinem criminis, tantò facilius conſequitur
gratiam remiſſtonit quem ita ibi intelligimus, & ſic intelligendus eſt
Juxta Panormit. Ita Mart. Navarrus. Ego judicio prudentis

Confeſſarii relinquo hanc iteratam eorundem peccatorum

gravium, præſertim in certis materiis, Confeſſionem & re-
Cordationem. V. Conc. 65. n. 4. & 2. n. 2. Illud tamen evincitur
unà, etiam per frequentem Confeſſionem Venialium, aut
gorundem aut novorum, pro poœnis ſatisfieri poſſe, cum ut-
plurimùm intervweniat difficultas cum virtute ſuperanda.
Confeſſio Vt retè Ambroſius dicat: Confeſſio pœnarum compendium eſt,
Poœnarum E. 2. de Abel & YCain. c. 9. Nempe velut compendio per Sacra-
compendium. mentum Confeſſionis ſatisfieri pœnis æternis & temporali-
bus poteſt. Englgrave Panth. F. &. Thomæ G. 2. f. 202. & E&. Magd.
Y. 3. f. Iy. Conc. 66. . 6. M
Crebra Con- IX. Alterum eſt, & ſpecialiter obſervandum, ſacram
feſſio præſer-Confeſſionem crebram optimum medium eſſe & efficax,
vat à lapſu:
Conſuetudi. ne, quantumvis radicata, ut alterâ natur4, & à relapſu præ-

nes tollir, ſervetur faciliùs, ex gratiãâ ejsque auxiliis per Sacramen-
præſertim in tum collatis. Sant quotidiana delinquendi pericula, gquibus expoſi-
vitio Carnis. tà vivimus (Verba ſunt zelo & charitate plena religioſiſſimi

Drexelii to. I. Niceta L. 2. . 6.) Diabolus, Caro, Mundas, noti hoſter,

tentant, vellunt, rogant, alliciunt, renitenter urgent, trahunt, tantàm
non cogunt; & hoc unum agunt, ne hboni ſimus, nec Conſcientiæ macu-
Ias tam ſtudiosè obſervemus, easq nonniſi tardè & ſegniter (Confes-
ſione) eluamm, ſuadentꝗue hoc in ruinam animæ noſtræ.
Aliter SS. Patres, & S. M. Eccleſia, ex fundamento Fidei.
Omnium loco audiamus S. Concilium Tridentinum, quod
affirmat, eos, qui hoc Sacramentum debitâ præparatione
obeunt, cuſtodiri, ne ſtatim ſuccumbant tentationibus, &
multò faciliùs in viâ virtutis, cautiores ſam & vigi lantiores,
Progrediantur. Leſs verè (ſunt verba Concilii) Scſ. 1a. c. 7.

& 5.)

fſi in Mln
v Gnnſ

quòô peccator citiùs expediatur à pravâ peccandi conſuetudi-

4
—
3 iun

7

eumetm
1aleirne

4 r

E

6ſeninnn
Mi. Car
unhen
ach
altenel

(lod beſol
m Cnnt

4

S

—

=

W

unmnin
lecetien
A
Coren
urtu
imn n
ls
ded .

—

—
=

☛

S

8
4
4

—

DM 2 5 ð R,

t. Ad Judicem ſupremum Tia S&o veda ſemita. 1279

—

,ſun && 5.) huimmodt Confeſſtonis dißfcultas, ac peccata detegendi verecun-
M,C,. dia, gravi quidem videri poſſet, niſi tot tantiq;, commodi & conſolatio-

he nihus levaretur, quæ omnibus dignè ad hoc Sacramentum accedentibus
ug per Abſolutionem certiſſimè conferuntar. Eocupler teſtis experientia
dens eſt is in urbibus, ubi crebriori Confeſſtonn ueſin, multos per omnem vi-

uin tam ſine gravioribus peccati agere ait Drexel. cit. c. 6. Quid te-
nenke nacius, quid viſcoſius, quid turpius, & adeo quid occultius
eriim vitio Carnis! quæ gravior conſuetudo, durior, imò mollior,
ium, ſed dirior & adnata? Et tamen contra hanc, & hocce vitium
dmm- ejusque relapſum, eſt remedium Confeſſio frequens, maxi-
hernda méè quæ fit ſtabili Confefſario. Penſentur iſta ex illo vitio
un e, Carnis, quod præ cæteris infame, & nimis (proh dolor)
gerdcen. inter homines vulgare, ac laté patens, dignum ferro &
erporm igne malum. IIlud eſt Pollutio voluntaria (fuimet fo. Mollities
A da maculatio) de quâ Apoſtolus ait 7. Cor. 6. 10. Molle (ſic peccatum
enim huic turpiſſimo vitio addictos vocat, ſeu nupti ii emendatu
„o ſint, ſeu innupti; ſeu mares ſeu fœminæ) regnum Dei non pos- cenimun
efam debunt. Gravis eſt de hoc peccato Doctorum Cenſura & Tcius ra⸗
ſeud. ſententia. Cardin. Toletus L. v. inſtruct. Sacerd. c. 13. ait, eſſe o- virane. gra-
u. mnium peccatorum emendatu difficillimum, quia coràm V. CGencin.
mer. ſemper eſt, & in promptu peccati ejus materia & occaſio:
α tam autem eſſe univerſale, ut mulla alià ex causa plures ad
gollni. Inferos devolvi, arbitretur. Ejusdem ſententiæ olim fuit
mi Thomas Cantiprat. L. 2. Apum c. z0. J- 11. qui g. . vitium hoc
,An fæcem omnium peccatorum appellat: additque Joannes Be-
w,ͤ,. nediéti, in 6. Decalogi Pracept. poſt eundem Cantiprat. (Incer-
ls. tum, experientiâne, an revelatione cognitum) nullum, qui
gre. 33. annos in execrandi illius vitii habitu, & quàdam velut
olee. poſſeſſione vixerit (ni mira, rara, & extraordinaria Dei gratia

,told ei ſuccurrat) ad frugem redire poſſe. Hæc illi. V. Cornel. in Frequenti
nne Gen. 35.7. f. 27y. Verùm nullum eſt vitii genus, cui Miſericor- Confeſſione

br, dia Dei non ſuggerat remedia, quibus à tantis etiam doeemo-mendatur.

nis vinculis & hujus Mollitiei duriſſimis expediri poſſit pec-
cator, modò velit. Funiculun triplex Aifficilè rumpitur. Kter 4.:12.
umpi

ntiore⸗
1 54. 5
69

) vy = —

1280 CoNciι LXVII. Confeſſio Sacramentalis edq frequens:
Rumpi tamen poſſunt fortiori Dei manu & beneficio etiam
fortiſſima vincula doeemonis, carnis, mundi, & omnis pec-
Nodus Gor-Cati, cujus vel quorum nodus Gordim (ſic dictus à Gordio, qui

dius, unde? ruſticus alioquin & ignobilis, Rex Phrygiæ deſignatus, &
conſalutatus ab omnibus, quèd ex oraculo Apollinis pri-

mus templum ingreſſus fuiſſet, in cujus rei memoriam lora
in templo ſuſpendit, in quibus nodus viſebatur propemo-
dum indiſſolubilis; unde natum proverbium: Nodus Gordius:
Car. ephani Diction. hiſtor. E. Gordius) nullus, inquam, nodus
tam durus, tam fortis, tam implexus, qui ſolvi non poſſit

Poteſtate Clavium & Sacramenti Confeſſionis, juxta illud:

DQuodcunq; ſolveris ſuper terram, erit ſolutum & in cæli : Matth. I6. 29.
Remedium Vnde crebra Confeſſio ſicut Caſtitatem ſervat: Drexel. cit. c. 6.
efficaciſſi- Jg. 2. ita ne invaleſcat tam pernitioſa conſuetudo, nullum

mum crebra præſentius efficaciusque remedium cenſet Toletus Cardin.

Confeſſio. quàm frequentem Sacramenti Pœnitentiæ uſum, v. g. ſi quis
biraite,s, terve, in hebdomade eidem Sacerdoti Conſcientiam ape-

riat expurgandam. Pæaag. Chriſt. tom. I. p. I. C. . de luxurid g. 4.

f. 1S52. Denique ut & ſic hoc remedio conſuetudo talis paula-
tim eradicetur: quod quidem minus difficile, utut arduum,
eſſe debet, pro æquo ſuam amanti ſalutem, & damnationem

æternam execranti. Idem eſt de cœteris vitiis, ut plurimum

Vnde hæc ef- minùs tenaciter & pertinaciter homini inhærentibus. Et
ficacia? verò quidni magnam vim habeat ſerium ſalutis deſiderium,
verus de peccato animi dolor, firmum emendationis propo-
ſitum, ſuimet in Confeſſione humilis accuſatio, confuſio ſa-

lutaris, & victoria, maximè ex opere operato, ſeu accedente

ipſius Sacramenti virtute;
Cautela: X. Ex his itaque pro rei neceſſitate & utilitate fuſius ad-
Confeſſio duétis, patet, & rectè concluditur, Confeſſionem Sacramen-
freduens ut talem, eamque crebram, ſalutis medium eſſe efficaciſſimum,
n en d6 & ego, & tu, & ille, & quivis utamur. Sermo autem
ine., eſt non de eaâ, quæ fit fictè, malè, ſed verè, ritè, bene. Scio
conſuctudine. clt Moli de Ea, S21¹ NEC
equidem, ait Mancinus cit. Lib. 5. Diſſert. I. Puncto 2. Mor. dobtr. 2.

I. 129.

—

Iabs
Clin non

1

ſb, in

e Agd ſudicem ſupremum ia & redla ſemita. 128 1

Gdmn t. „z9. ſalubre multis remedium viſum, frequentiam Sacra-
nsSN. mentorum, præſertim Pœnitentiæ, ut optimè præcipit Gui-
o,I liel. Pariſ. Epiſc. de Pænit. cap. z. Robertus de Sorbona (S. Lu-
, dovici Regis Gall. Poœnitentiarum Oeconomus, ut loquitur
i. Anton. Poſſevinus & 7. in Appar. ſacros vir multæ doctrinæ &
unn virtutis, juxta Bellarm. de &ript. quique Collegium Sorbonæ
g toto orbe celeberrimum inſtituiſſe dicitur. Elog. S&ript. f. 248.)
AGi. (Tr. de Confeſſ. Joann. Gerſon Cancell. Pariſ. 2. P. tr. de puers trah.
, MN ad Chr. Sed alid ex parte ob familiarem uſum, & imparatam
onpolm uſurpationem, tenuis colligitur fructus, & crebrè talis irre-
Iailu. verentia provocat iram Dei, ut relapſum, & majorem quo-
que lapſum permittat. Et, ut bene in præſenti materia no-
tavit Laymann, L. y. tr. 6. c. 4. n. I0. f. 329. conſiderandum eſt, Obſervan-
,umin qué præcipuè motivo Pœnitentes ad frequentes Confeſſio- dum moti-
C. nes accedant, an quia à Domino, Præfecto, Pædagogo adi- vum frequen-
s guntur, aliaàs non acceſſuri: in tali homine, ait ille, magnum tis Confeſſio-
nte. periculum eſt, ne malè dispoſitus ſit. An ſolum, quia con- uis-
1 ſuetudinem habet, octavo quoque die confitendi? in tali eti-
lsa. am magnum periculum eſt, ſi eandem mortalis peccati ſpe-
tuun, ciem ſine emendatione ſæœæpiùs afferat: an denique, quia do-
iden lore & indignatione propter relapſus ſuos conceptâ, iterum
utimin poœnitentiæ ac confuſionis ſuæ remedium quærit? & talis
us. H cenſeri debet, bene dispoſitus eſſe. Et talis Confeſſio ſi ri-
ſdeun tè, & cum debità dispoſitione, ac bono fine fiat, ſanèe ſum-
is prone mè & ütilis & laudanda eſt, ut minus bene ſentiant Senes,
Nt. qui à juventute, pro ſuâ ætate, ita asſueti, in anno ſemel
Neleare aut vix bis confitentur, & modò inquiunt: Olim non erat
tte- olim non tam frequentes fiebant Confeſſiones: at què
effectu, jam ſuprà vidimus num. 2. & f. Et quid ni vel ma-
Guner. xime ſenex ad januam æternitatis, quæ mors eſt, ſtans, &
Dmun pulſans, identidem ſuas colligat reculas, leſe ad abitum &
AWten obitum paret frequentiori Confeſſione? ſed & ſuvenis, nec

ge. J ipſe à morte unquam & uspiam ſecurus. Refert Blaſius .
A Abbas Religioſiſſimus n Monil! Pirit. c. s. Chriſtum a diente H H
Mecbtl de Jud. extr. ZZ YZZ 22 Z 8. Bri.

—

1282 CoNCIO LXVII. Confeſſio Sacramentalis edq; frequens:

——

Ex ofe Chri-S. Brigittâ (quæ & Birgitta) dixiſſe: Ei, qui ſpiritum & gra-

ſti, frucus tiam meam adipiſci & retinere voluerit, utile eſt, crebrè

Confeſſionis peccata & negligentias coram Sacerdote confiteri, ut expur-

tr duentis. getur: Et cùm ipſa videret animam mariti ſui VIfonis, Neri-
ciæ Principis, in Purgatorio, dixit: O felix anima, quid tibi præ-
cipuèò profuit ad ſalutem?“ Ille reſpondit: Confeſſto mea, quam ſextis
feriis facere ſolitus ſam, cum firmo emendationis propoſito. Marchant.

Pietati addi-cit. propoſ. 3. à f. S2g. ubi addit: qui pietati addicti ſunt, ſingu-

Qi frequenter lis ſaltem Menſibus confitentur; ſciunt enim homini inna-
confitentur. tam infirmitatem & mutabilitatem, & quòd facilè, inſtar lu-
næ, deficiat de die in diem à priori lumine & fervore, ita, ut
§. Birgitta lucem gratiæ ex toto poſſit perdere. Birgerus ejusdem

cum totâ fa- S. Birgittæ parens, nobilis & potens, ſingulis diebus Veneris

miliꝗ. ad Sacerdotis pedes ſe abjecit, Confeſſioni faciendæ: eaâm-
que facti rationem aſſignans: Ita, inquiebat, mea hodie cum
bono Deo componam, & tranſigam, ut, quidquid moleſtia-
rum cæteris diebus in me ille immiſerit, æquo ego id animo
perferam. Idem fecit & Birgitta filia à teneris ſæpiùs apud
Sacerdotem Religioſum, doëtum, prudentémque de pecca-
tis confeſſa, accuratèque ejus juſſibus obſecuta, & in rebus
ad Conſcientiam pertinentibus reverita, dumque confitere-
tur, propter levia etiam peccata magis, quàm quivis alius
ob gravia, lachrymabatur. KRibaden. Flos N8. P. 2. 23. Tul. f. 241.
Idem alii religioſiſſimæ hujus familiæ præſtiterunt. Drexel.
Ferdin. H. cit. L. 2. Nicetæ C. 6. J. 2. Addo Imperatorem glorioſiſſimæ me-
mooriæ, Ferdinandum ſecundum, qui, Sacramenta uberri-

mos eſſe fontes, è quibus bona Cœleſtia in mortales proffu-
unt, ſemper exiſtimavit: ut Divinæ gratiæ cupidiſſimus fuit,

ita planè frequens hos fontes adiit. Quinquageſies mini-
mum annis ſingulis & Exomologeſin (Confeſſionem) facere,
& Synaxin ſumere cùm fuerit ſolitus, id verò uſurpabat vel

rum, eorumque Cœlitum, quos in Patronos elegerat, Feſtis

diebus; tum ſanctioribus quibusdam anni temporibus,
Qua-

CNNo

miene r

ekivnd

Mdsin

Wlkuena

e Ad Iudicem ſupremum via & refa ſemitta 1283
nee Quadrageſimæ ſcil. & Adventûs. Serio ac diligenter, non
Din tiamen anxiè, utrique Sacramento parabat ſeſe: Ante Con-
en. feſſionem in amaritudine culpas recolebat: V. Conc. yg9. n. o.
is ln⸗ fine, & Conc. 6o. n. 2. Hæc de Ferdinando Il, & plura refert Guil.
ſiiſe Lamormaini S. J. in einsdem virtutibus Cap. z. à f. 3z. & quidem
co obſervata & præſtita, in tantâ Regnorum turbatione,
Mie bellisque difficilibus, Imperii, Regnorum, & multarum Pro-
r vinciarum gravibus negotiis diſtentus, curis implicatus, al-
umm ter David, in oratione, pœnitentiâ adeo frequens & devo-
irh tus: Cüm nos infimæ ſortis facilè levi de causâ tam ſaluta-
u ria animæ negotia omittimus, negligimus. Sed quinam hi Qui rare
den potiſlimum: IIli, ait primum allegatus Drexel. quibus vo- cenzücan⸗
eenen⸗ lupe & jucundum eſt, ſordibus mergi, qui liberrimè pec- UI
e cant: quibus in vili frons eſt & pudor: at verò, cùm de pec-
den catis inſtituenda eſt Confeſſio, hic illi frontem induunt ahe-
Hnogir neam, illi hoc Verecundiam vocant: nimirum flagitiosè eru-
Dlnmm beſcunt fateri, quod patrare minimè verebantur, ad flagitia
git effrontes, ad noxium ſilentium peſſimè verecundi. Ne ſi-
eee mus inter hos. DWMM
Pünckn XI. Ergo, ut concludam, & ad thema & exordium regre-
ufee qiar, conſtat ex dictis ſumma frequentis Confeſſionis utili-
is tas, & fructus, ſæpè neceſſitas ad deponenda peccatorum
onera pravasque inveteratas conſuetudines; & ſi in bono
„Ge animæ & ſalutis ſtatu retineri velimus, ad tremendum ſu.
mem dicem habere ſecurum acceſſum, à damnatione minus ti-
zubert. mere, & penitus expediti eſſe ac liberi à vinculi dœmonis,
SNcun hoc ipſo hujus veritatis teſte, & fatente, Confeſſione vires
mnfi, fuas ſuper omnia enervari, referente Cæſario lib. II. c. 35. ap.
e o. Major. in ſzeculo Exempl. V. Confeſſto, Ex. I5. f- 13. Magiſter Domon ipſe
e Thomas Theologus, cùm in præſenti expeditione in caſtro faſſus, Con-

Wear feſſione fre-
. 2 △ 5 5
rd peregrinorum in Camerâ quadam lecto decumbens eſſet uenie vites

Potd⸗ moriturus, vidit diabolum in angulo ſtantem: quem cum, ſuper o-
nehma cognoviſſet, voce S. Martini allocutus eſt eum, dicens: mnia ener-
ponb AQuid adſtas hic cruenta beſtia? Dic mihi quid eſt, quod maximè vari.

W

ZzZ 22 22 2 2 vobis

123 4 Concio LXVII. Confeſio Sacramentalis edg, frequens:

Vobis noceat: Cumque ille nihil reſponderet, ſubjunxit:
v. conc. 14. Acdluro te per Deum, qur jndicaturns eſt mortuos & vivos & ſeculum
n. y. per ignem- Ad quod dœmon reſpondit: Nihil eſt in Eccleſià,

quod tantum nobis noceat, quod ſic virtutes noſtras ener-

vet, quam frequens Confeſſio: quando enim homo in pec-

catis eſt, peccatis dico mortalibus, omnia ejus membra liga-
ta ſunt, neque tunc poteſt ſe movere. Cùm verèò peccata
eadem confitetur, ſtatim liber eſt, & mobilis ad omne bo-
num: quo audito Doctor ille bonus, & Crucis Chriſti fide-

lis prædicator, ætus expiravit. Ex Cæſario E. II. C. 35. Hoc

Magi & Sagæ adeo verum eſt, ut & illi, qui arctiſſimis vinculis, ac ſuo ſan-
etiam Con- guine dœmoni ſe obligârunt, efficaciſſimo hoc remedio S.

feſſione ſacrà Confeſſionis Sacramentalis, & præſertim frequentatæ, ſeſe

liberari pos-

ſunt pleniſſimeè ab illo & illis liberare & expedire poſſint infalli-

Conc. 6o9.n. ⁸. biliter; & ſunt Magi, Sagæ, & id m alitioſiſſimum genus ho-
Conc. 26. n. 5. minum; quos verò ut ſibi irretitos ſecurè ſervet deemon,
iis S. Confeſſionem probroſam odiosâmque facit, diſſuadet “W
Ct,/.

per omnia, & prohibet: unde obſervat Mercator Nacleo Cate-
chet. Lelt. 42. f. I86. & Lect. al. f. 71S2. difficile converti; quia
promittunt dœæmoni, ſeu nunquam Confeſſionem integram
facturas. Certè rariſſima eſt talis Confeſſio, niſi in poteſta-
item Magiſtratûs veniant, & tum etiam non omnium eſt juſta
Confeſſio & converſio vera. Mihi retulit amiciſſimus qui-
dam P. Religioſiſſimus Monaſterü, à multitudine Peregri-
nantium eò, & aliaàs celeberrrimi, ſibi unam confeſſam, ſa-
gam ſe eſſe, quam omnino ſperet, integrè converſam fuiſſe,

„ & ab hoc dœmonis jugo liberatam. De Oſcio Confeſſarii cum

ſfſagi, E. Mart. Delrio Duquiſ. Mag. Indice. E. Confeſſarius, & Lib. 6.
4 f. 9og. 9g171. Cautio Criminalu (quæ putatur eſſe alicujus à Soc. 7.) re-
impreſſa Solubacè A. Iöëoy. Dub. 30. à f. 192. Laym. Ind. E. Venefic.
Itaque quàm amamus, à tam duris peccati & dœmonis vin-
cals, laqueis, funibus, catenis, liberi, quaàm cupimus, æter-
nùm ſalvi eſſe; quàm horremus, damnari; tam cordi nobis

habeamus, ſacram Confeſſionem ritè peragere, frequenta-

re;

)

Vobern
Whuunn .

Cnegunen

Ceec

lil 54,
MMeel.

MAn

lgr
litth

Ne ſ.d
1ſcle

r l.x,.

N6G.

ſenel.
t n
lupe B
y
en
hnn
18..
5
Erme)
fai
14 4,
Ho
D lone
abe
.

leng.
Dnit⸗

becki

ſrpener.

Net.
Wnig

RNn

kommd.
Chrickid.
. zv. HAE

ſio ſar.

4

emmedio 9

tatæ,

int inklli
gehng lo.
et Cenon
t, illnde
MachuCt.
vetti,
integan

jinpcetr.

metticte

Cinnsai.

eNni
,
üicen

Ad Iudicem ſupremum via &relta ſenita. 1295

re; præſertim ubi nos Conſcientia de gravi aut multiplici

peccato, Venialibus etiam, ad mortalia negligentem, dispo-

nentibus & inducentibus (eſto hæc non ſint materia Con-

feſſionis neceſſaria) accuſat: ut in veram libertatem filio-
rum Dei vindicati, ſupremi Judicis Sententiâ Electorum,
gloriam in cœlis omnibus pœnitentibus verè, promiſſam
conſequamur. ðð

Vid. Catechism. Rom. P. 2. C. g.n. 32. à f. 347. S. Franc. Saleſ. Re- Authores in
, gul. P. g. C. .- etiam à f. 232. Jac. Marchantius Horto Paſt. Can- hanc mate-
dLel. Myſt. Tr. j. Lect. 6. Propeſ. 2. & 3. à fol. 522. Drexel. tom. I. lam.
Nicetæ L. 2. C. 6. à f. 360. al. y23. & Ind. Catechet. E. Confeſſio.
Alph. Ant. de Saraſa S. J. Ars ſemp. gaud. tom. 2. tr. y. Henr.
Englgr. Cæl. Emp. P. I. F. Cathed. S§. Petri. G. 2. & 3. à f. 126. & F. 2.
F. & Matthæi. JG. 3. f. 29 7. Eem Panth. F. &. Magdal. J. 3. F. &. Tho-
mnia. G. 2. Pædag. Chriſt. to. I. p. I. c. . d f. 157. & p. 2. C. I. H. 5.
2 f. 17S. ad a5g. & to. 2. p. 2. C. I. ſéét. 3. à f. a13. Mancin. de Paſſ.
D. 6itt. n. g. & Io. locu, & Indice, V. Confeſſto. Laym. to. 2. Theol.
MIor. L. y. tr. 6. C. 4. n. 10. f. 279. Matthias Faber Dom. 2. Adv.
Conc. y. & Dom. a. Quadrag. Conc. a. Et in Auct. Dom. 3. Quadr.
them. I. Alex. Calamat. Glvaâ LDiſe. 1o. V. Confeſſto. Franc. La-
bata, to. I. V. Confeſſto, à fol. 682. o. Frider. Karg, Pacifica
Occupat. Medit. Io. à fol. 72. Vbi fol. z6. ex S. Auguſtino in
Pſal. 99. ſalutare conſilium: Semper confitere, inquit, quiga
ſemmper habes, quod conſizeari diſſicile enim eſt in hac vitäâ, ut
iic homo mundetur, ut nihil inveniatur in es, quodreprehendature
lia §. D. Procop. Capuc. Pznitent. Diſce. 1I3. à fol. 613. Paul.
Barry S. J. Slit. Hagioph. tertio Die, Diſertat. Matut. à f. 131.
Franc. Mendoza S. J. in I. Reg. z. 6. Selt. 1. & 2. Confeſſ. atilit.
facilitas“ To. 2. à f. a2. Mich. Pexenfeld. Concionat“ Hiſtor.
22. 24. 9. 96. ad num. I. ſuprà Eincula peccat. Paulus Segneri
8. J. Homo Chriſtian. p. 2. Aiſc. 11. J. Confeſſtonu beneficinm. Vid.
bic Conc. 65. 69. & 72. Ind. Rer. E. Confeſſios Confeſſarius. Cur
ex frequenti confeſſione tam parum emendemur, infrà
Conc. ſequ. n. 2. Z2z 22 22 z 3 CoN-

Vid. Cant. 67.

v. 70. .

Domin.

Advent.

1286 CoNcCIO LXVIII. Ad Mortem & udicium præparatio:
õ
Cokxkdio LXVIII.
Proſequimur idem fere argumentum, ſtatuendo ſalu-
berrimum medium, quò nos in tempore ad mor-

tem & Tremendum Judicem magis & ſecurias
paremus, per Confeſſionem accuratam, eâmque
annuam generalem, cum ſtudio emendandi er-

rata, vitandi peccata, & peccandi occaſiones ſal-
tem proximas.

3. Ego vox clamantis in deſerto: Dirigite viam Do-

maini. Joann. 1. 23z. W

V1 ſtatuendique media, quibus nos ſecurè ad mortem
& in ſequens Jjudicium Dei tremendum, finale de-

nique, utrumque inevitabile & ſerium, paremus nos omni
curà & ſtudio; cuùm in hoc negotio animæ & ſalutis æter-
næ, negotiorum omnium maximo, quævis negligentia poß·
ſit eſſe noxia, & hic vel maxime verum ſit, obſervandum-

que Juriſtarum axioma: Superabundans cautio non nocet- quin

& neceſſaria eſt. Statuebamus hactenus quædam ſaluber-

rima à Concione præſertim pi- imò per omnem hucusque ſeri-
em dictorum, conſilia ac media, queis homo miſerrimus, in-
numeris, iisque graviſſimis animæ, in æternam ruinam, pe-

riculis ac malis expoſitus, peccatis quotidianis obnoxius, in
hac vitâ exul, peregrinus & errabundus, ab hoſtibus viſi
Dilibus & inviſibilibus intus & foris, ab omni parte, impe-

titus, nunquam & nullibi ſecurus, dum vivit, juſtè & ſe-

AYXAteriæ ſatls, & occaſionem præbet adduéëtum the- .
ma, pergendi, & amplius indagandi, penetrandi,

=
=

Mlden

ln l
(AAro
Turnti
e
(Ceri,

e/,.

Mls⸗ D

tnin,
uth
Mord,
Wrebln
le niun
Cum

—

SS
E, —

66 CLCLofeſſio accurata Generalis annug. 1287

curéè in viam æternitatis, ad quam janua & ingreſſus mors,
cum incertitudine certiſſima, eſt, ad Deum Judicem ſu-
premum dirigeretur, jam nunc adhuc placabilem, & pla-
candum à peccatore vel maximè per pœnitentiam, de quâ
old. nunc ulteriùs pergimus, monendo, ut homo non tantuùm Monita vitæ
dnotr. ſtudeat, deliberatè & malitiosè graviter non peccare; ſeſe melioris.
ſorig nulli vitio permittere, quod ceu viſcus, hominem retineat
(ut ſunt vitia carnis; odia inveterata; Bonorum alienorum
ae detentio, V. Conc. a3. n. 3.) à peccato ſtatim aut brevi pœnite-
unde. re, confiteri, nullam, in omnem vitam, Confeſſionem ſacri-
Onesd. legam facere: & ſi quæ ſunt alia, memoriæ facilè obvia;
ſed etiam ut ſtudeat accuratæ, ſedulæ, ac frequenti Confes-
ſioni, Conc. 6. quâ præterita plangat, plangenda committere
D. amplius nolit: ſed etiam, ubi prudentis Confeſſarii judicio
viſum conſultumque fuerit, faciat Confeſſionem annuam
generalem, quàâ per annum peccata, ceu debita, expungat,
in abyſſum Divinæ miſericordiæ ſepeliat, & velut novam
ordiatur vitam, reſumpto ſpiritu & fervore: ſicque ſeſe re-

Qn ne. fervore
enetkn,. colligat, & ex ſe quærat: Tu qui er“ qui fuiſti hactenis? non
6imeen qui ſint alii: De te tibi cura ſit: de te enim tibi in Judicio re-

iaee ſpondendum erit: Conſcientia tua, ſine palpo abs te interro- S
rogata, veritatem non teget, non negabit, apertè tibi in fa-

Fen ciem tuam confitebitur ſicut confeſſus ſt „CO non negavit S.
“ Joannes de ſe: Hic ipſe, Præco pœnitentiæ, eſt illa Lox cla-
glam. Wanlss in deſer 4o hujus mundi, etiamnum ex Evangelio clarè
in per ſonans: Dirigite viam Domini Pa nitentiam agite“ appropin-
be. avit enim regnum cælorum, Matth. 3. 2. En Chriſtus judex ven-
Rſ turus eſt, & jam præ foribus, ac tam propè, ac cuique eſt

R ſuua mors, & poſt hanc judicium. Parate viam Domini, ver- Parate viam
tunt Vatablus & Forerius, uterque Franciſcus prænomine: DPemii, Pœ-
ie. Repurgate viam Domini Inpedimenta, ſordes vitiorum & nitendo, con-

uI peccatorum amonenda, quæ eum offendunt (E. Cornel. Sa fitendo.

deſ Iſai. go. 3. F. 327.) idque per pœnitentiam & confeſſionem Sa-

ar cramentalem, illam in re, hanc in voto ſaltem, cùm aliter
= =
rk

fieri

8

12 88 CoNciO LXVIII. A Mortem z judicium Præparatio

fieri nequit, peccatori neceſſariam. Et hic fructus erat Con- Pile
cionum S. Joannis, cdlamanti: parate, dirigite viam Dominie dih
quem notant S. Matthæus c. 3. v. 6. & Marc. I. y. Eerediebatur mmn
ad eum omnis Judeæ regio, & Jeroſol'mitæ univerſi, confienter pecca- Aln
Confeſſio Ju-ta ſaa quæ quidem confeſſio judæorum erat tantùm index WGoin
dæorum Jua-poœnitentiæ & compunctionis, ſive contritionis internæ, urmmn
rieeet quæ ſi erat perfecta, peccata abolebat, & juſtificabat: ſin mcumm
(norum: imperfecta, & attritio tantum, manans ex timore pœnarum, ing
gratiam juſtificantem non conferebat, diſponens tamen ad in
contritionem & excitans: neque erat Sacramentum, nec pec-

„ — 11SA . Ueiliat
cata condonabat, uti fit in noſtrà Confeſſione, cùm confiten. witfu

tes peccata à Sacerdote poteſtate Clavium abſolvimur. Cornel. emni ur
cit. Matth. 3. 6. f. Sa. V. Conc. 69˙n. I. Et hoc medium eſt, quò pa- aus
remus nobis ſecuriorem viam ad Mortem & Judicem, de aminten
dquô hodie, dum ſum ego Vox clamanti: parate vian Domini, (lkme
vos in obſequium Dei & ſalutis veſtræ benevolas parate au- agllantel
res, & cor obſequens. 1̊?ò?
Confeſſio II. Confeſſio ſacra & Sacramentalis quadrupliciter con- llav
qua, duplici- ſiderari poteſt; primò ſecundum ſe, & partes ſuas ſubſtan- giim .
ter conſidera- tiales, & integrales, per ſe notas: Secundo prout eſt Con- ote
ans⸗ . i. ſecun: feſſio frequens, ſæpiùs iterata, non repetendo eadem ſem- 4 ihel

2. Prout or- Per- peccata, ſed quæ ab ultim4 Confeſſione, ab octonis
dinari? & V. g. diebus commiſſa ſunt; de quâ actum Conc. 6&2 & circa

==
S=

=
=— £

lie
frequenter quam addo, & adduco ſolum, quæ valde bene obſervat 7

fit. Paulus Barry, vir admodum pius, quondam Provincie

Lugdunenſi in Gallia S. J. præpoſitus, & defunctus Avenio-. Wn

E=£

ec I 661. 28. Julii, dolit. Hagioph. tertio die Dicſert. I. à f. I31I. ubi ſmnh
Cur ex hacita ait: Abripior Nuapore, quotig mecum reputo, tot perſonas, qux 1
tam parum g, n,

emendeinar⸗ ive in Keligione Rve in Neculo, virtuti & aevotionu Pudinm Proft. a
Ex Barry. tentar, ocuùum progred: maximè deberent, turpiſſimè retro Ferri, & vi⸗-
tam in Dei ſervitio ducere penitus tepidam, Jegnem & ignavam, ita e 8
at pluribus annis hog paléto decurſir ſint imperſebtioresr, minns deditæ nin con
Pietati exercitis, quäm ipſo Converſtonis ewordio; quin & vititz ſca- tem
teant crebrioribus, & gravioribus, ma Suiu& periculoſiv. eps cagan, ſenl

I Confeſio accurata Generalis annua. 1289
eat on. bujus indagavi curioſius, & poſtquam verſavi animo plurima, non vveor: “
Uni, derio aliam, quantum ege quidem judico, ſolidiorem, quaàm à frequenti Ex defectu

dalce, uſu Sacramentorum ſine debità animi diſzoſitione. Itur ad Confeſſio-
nem, ad Communionem, ex more quodam, eX conſuetudine, & defun-

ſten el.
mier
e,
abe. n
penatun.
tamen4
vnecpet.
maonßter.
Wr. Corte
A and
, ⸗
dicen, N
m Dmnin,
mra Al.

Citer e .
fubtoan.
et Cr.
Arnnſen.
olton s
adad
Obſetat
CVince⸗

mn, i
celelt

SS

re
contrario, ſi accederemus, atè par eſt, eas recèiperemus gratias, quæ bonæ
. dupoſitioni admenſurantur, & ſingulari fortitudine roboraremur ad-
verſus vitia & peccata, quorum ſeriam Deo generoſamq; promiſeramus

generalis, in quantum fit de peccatis ab ultima Confeſſione
generali, aut per annum v. g. aut certum tempus commiſſis, S
de quâ jam nunc hoc loco ſermo inſtituitur. Quartè deni- Quartò Ge-
que prout eſt generalis de totâà vitàâ, ante mortem aut alias,

*rum

tendum conſilium Confeſſarii pii & prudentis, huicque ac-

debitæ diſpo-
ſitionis.
Rmi anime mun maparats, ſne irvore, & us ſerio, uad amen re⸗
quireretur, emendationis propeſito unde accidit, ut sacramenta, quæc
Hun meraniur, niß juxta dipoßtionem ſaſeipientu, earean: ehelta ae,
hominemq; relinquant iisdem vitiis obnoxium & immerſum eadem
ſemper in Confeſſtone profer unkler, & in pejora prolabimur, eodem frigo-

& ariditate communicamus, & & malo ruimus in Aeterins: ubi è&

. . ₰

fructu & emendatione, bene viſum eſt. Tertiò conſiderari Tertiò Con-

poteſt Confeſſio, ut extraordinaria, anmuã, & aliquâ ratione feſſio unus
generalis.

emendationem. Hæc Allegarus Barry, quæ huc annotaſſe, pro

neralis, de vi-
—— 2D3B ,— . e rota.
de qua infyà Cono.73. Itaque de Confeſſione, tertio præſertim

modo conſideratàâ, ſuppoſitis iis, quæ Catechiſtæ vel tenere?

quiſitis, dolore, propofito, integritate, tradunt, quæ & vi-
um à puero in omnem vitam nòôſſe, & practicare oportet,

ue errare, ceu in gravi re, animæ ſalutem, quæ graviter
lapſo nonniſi per remiſſionem peccati obtingit, tangente. *
III. Obſervant ſacri Aſcetæ, & animi cultores, imprimis Confeſſio Ge-
Confeſſionem generalem, etiam annuam, non omnibus con -neral. annua

ſultam eſſe, & ſemper utilem, & hac in re ſequendum & pe- duibu zdam.
d . »Mhon O-

mnibus. Se-

quieſcendum. Quemadmodum apud ſapientes indubita quendum
tum eſt, à muſtis ſæpe magno animorum fructu inſtitui, aut conſiliuam
de totâà vitâ, aut de aliquot retrò annis Confeſſionem (gene- Confeſſarii
Mechtl de Jud. extr. Aa aa aa aa ralem pii, prudentis.

1290 Coxci0 LXVIII. Ad Mortem E&Tudicium præparatio:

ralem vocant) eamque deinde quot annis, facto ab ultimà
initio, à quibusdam pari ſemper frustu repeti. Ita etiam
certum eſt, ab aliquibus, niſi cum ſingulari conſcientiarum
incommodo, inſtitui non poſſe. Proinde hac in re omninò
ſequendum eſſe prudentis Confeſſarii judicium, cujus du-
Rum in omnibus actibus, tam parvis, quàm magnis, totaliter
ſequatur. S. Vincent. Ferrer. traét. de vitaâ Spirit. C. z. Pædag. Chriſt.
to. I. p. 2. C. I. JG. 6. de Confeſſ. Gener. f. a59. Mancinus, de eàãdem
cùm agit, & ipſe monet Confeſſtonum Generalium uſum nonnullis
eſſe perquàm neceſſarium, multi etiam perutilem 5 etſi non omnibus pro-
miſcud, qui ad conficiendas illas vel deſiderium, vel propoſitum habent.

Duo Monita: Ego ſummatim (pergit Mancinus) hac in re duo breviter dicendaha-
Confeſſio beo⸗ Vnum eſt, falli eos, nec rebtè de Confeſſionum Generalium ſu ſen-

Gener. non zzye aui iſi mli , 9 s .
S.. tire, què nonniſi ultimæ atque effatæ ætati convenire eas, putant, quk
ſoli ultimæ 59 7 S. 24 4

tati conve- plurimorum annorum rationes mire habeat neceſſe, ac perſeratar’, quid
niens, ſed & duibus per omnem vitam geſtis negotit, obiti ubiq; officin, 4 ſe perpe-
juventuti. ram ſit abtum, aut non ſine noxà prætermiſſum: qua cum in hominibus
Curt jJam grandi natu, ſopè & magna & multa ſint, huic demum ætats ultimæ
uni ac ſoli, non item minus adultæ, convenire Confeſſtoner Generaler.
Fallunt & falluntur, qui ſic ſentiunt, etenim nihil frequentins, quàm
fſcelerum quorundam verecunda in Confeſſtone ſuppreſſio eſt“ at verò uſu
gompertum, nullos ex omni ætate hominum crebrius cum hac verecun-
dis conflctari, quäm juvener, utpote in quorum ore ac genis verecundus
adhuc pudor reſidet; unde proniſſimum huic atat? eſt, ad patrati ſcelern
Ne ſine con- confeſſtonem pertinaciſſimè olmuteſcere. Alterum de Confeſſtonum Ge-
Alio fiat: cur?: neralium uſu admoneo, ne inſtituantur illæ à quoquam prinus, quäàm is
Confeſſarii vel viri ſacrarum rerum periti ſententiam requiſierit, cum

inter pios Dostores penè problema (res in utramque partem diſpu-

tabilis) ſit, ſoleàntne Confeſſtones iſtiusmodi prodeſſe, an obeſſe magis!?
Vſu compertum utrumq eſt, ut dubitantibus, quidnam ſibi hic expediat,
nil magnopere ſuperſit, præter viri pii ac prudentis conſilium, quo con-
tra Conſcientiæ ſcrupuloſas formidiner niti tutò poſſint. Mancin. Ae Paſſ.
Dom. EB. S. Diſſert. 2. puncto 4. Mor. doctr. I. f. 6og. 2. Addo tertium
(ut in ore duoram vel trium teſtium ſtet omne verbum. Matth. 15. 16.)
præ-

Taetatu
Ni N

enerdl ſe

rihn

rtrunli

4

Altine, ii
Ondigel
lelnmra
iunut⸗
alimti

ole Gn

lunpmimn

hunſku
riſecgta

sneuiu

ſue
Nmnm
,
Ain
lnioſen
Aotii .

Pat⸗

bulim

a etian

Ntiun
Irind
Gi. .
Gtotelier

eln
ln
,deenden

4
n zuule

uihu n
n hulert

licerdulu.

lun 6 .

MMals,

w il

S.

j omriribcg

tiukine
Gumcril,.

e,n
tautn

deſecur.
ereukee

iſal

utn'r.

MNrO
thbin

mcih.

eglit

tertiwen

,.1.ͤ
I..

ne mentens quidem amplins advertas, neq; implices cor temporis abli re.

Man. Paroch. p. 2. C. 3. F. 1I. n. II. à fol. 103.

SSG

Confeſio accurata Ceneralis annun. 129r
præcitatum Paulum Barry, qui Hagiophilam, & animam Confeſſio Ge-
Dei ac ſuæ ſalutis amantem inſtruens, quid de Confeſſione neralis, rite
Generali ſentiat, ejus verba declarant: Suppono, ait, à fol. 83. lemel ſacha
pridem à te Generalem factam Confeſſzonem, imò ejus opinionis ſam, ut ſt ſine gravi
e H . . & juſtâà causà:
cordatione, niſi urgens adſit neceſſitas; quali ſoret, ſi dedità operà pec- Barry.
catum aliquod in C onfeſſtonibus particularibus conticuiſſer, ac deinde in

Generali non declarâſſes numerum, neq; ſpecies diſferentes peccatorum

lethalium, aut debitum & ſuſſciens Conſcientiæ eéamen non præmiſiſſes.
Absq; his rationibus ne cogita quidem de tali Confeſſtone iteranda. &.
Et pòſt: Sunt nonnullæ animæ ſic conſtitutæ, quæ quotannis, ſi earum
arbetrio rer permitteretur, duodecim Confeſſioner Generales peragerent,
ſingulis menſibus unam, aut quotiecunq; novos C onfeſſarios nanciſceren-

tur; ſive ex tacitâ quadam, & occultâ complacentidâ vitæ prateritæ, Scrupuloſis

ſeve ex ſerupuli Conſcientiæ ſemper anxiæ, & ne poſt centum quidem Confeſſio Ge-
Confeſſtones ejusmodi pacandæ, cum Kidem habere nolint ius, qui Pruden-Neér. non uti-
tiſſimè monent, ne prateritorum recordentur. Cave, ſis ex earum ni- lis.

mero, & acquieſce illi gratiæ, quam tibi Deus præſtitit, ut anam ſeriam

faceree. Qudd ſi ſingulari affeltu capereris, aut ad animi ſolatium,

aut ad majorem confuſionem & contritionem eliciendam, aut ad alia,

quæ Deus tibi ſuggereret, per me licet, itera“ temporis tamen habe ra- Pro Confefſ-

tionem, ut ervpeltes aut ſingulare aliquod Jubilæum, aut morbum fata-Gen. haben-
lem, quando pluribus id eſt in uſu, & quidem eo palto, ut ſolum ea repe- da temporis
tas, quæ graviora ſunt, & momenti majoru, neq, venias ad iſta minuta, Ratio.
HW & agritudini incommodum adferrent, & impedirent devotionem.
Tæc Barry 2. Die Diſert. I. optimè monens. V. Carol. Maſart

IV. Hic ſenſus eſt gravium Authorum, qui & me, & te,
& Confeſſarium, & pœnitentem, hac in re bene inſtruunt,
circa Confeſſionem quarto modo conſideratam Genera-

lem: quæ tamen & lucem addunt circa eandem tertio mo-

do hic tractandam: in quàâ ipsâ prudentiaâ etiam eſt opus,
& modo, eam ritè inſtituendi. Illud adhuc obſervandum
eſt, præterquam quòd ſcrupuloſis Confeſſio Generalis non
WH Aa aa aa aa 2 tan-

feſſio Gene-

—

1292 CoONCIO LXVIII. Ad Mortem &s Judicium præparatio:

tantùm non medeatur, ſed ſæœpè gravius malum, dum an-
xietates non tolluntur, faciat; Confeſſionem Generalem
etiam, ex aliâ causã multis inconſultam eſſe & noxiam, id-
Recordatio que in materiâ venereâa. Etenim, etſi utilis peccatorum
peccatorum recordatio & eorum agnitio multùm proſit, ad eliciendum
utilis, ſed in in nobis noſtri contemptum, confuſionem, contritionem,
turpibus pe- ex illo: Quoniam iniquitatem meam ego cognoſeo. Pſalm. yo. y. Ve-
riculoſa, unde rum tamen eſt, quod monet Pinufius apud Caſſzan. Collat. 20.

talibus minùs 7„2 “ Adat. 20.
conſulta Con- ¹9- Mmodum in memoriâà peccatorum tenendum effe, ne vel

delectatio ſubrepat, vel antiquæ putredinis ſola cogitatio
ralis, extra vVirtutis odorem extinguat, reſiliendum animo ab iſtis re-
neceſſitatem. cordationibus, quod obſervatum quoque legitur ab Autho-
re Libri de Contrit. cordi apud D. Auguſt. to. 9.tr. de Contrit. cord. c. 4.

multos in recordationibus malorum ſuorum, dum plorant,

in ipſas eorum delectationes inſipienter incidere Manc. f. 6o5.
Qui amat pe-cit. L. Me Puero, Patri Spirituali propoſita fuerat quæſtio,
riculum, in il-an quis non bene faceret, ſeſe reflectendo in turpes cogita-
o peribit. tiones, & iis occupando, ut materiam pugnæ & victoriæ ha-
beret, in majus meritum: ſed breviter & ſolidè reſponſum
eſt: Qui amat periculum, in ille peribit. Eccli. 3. 22. Sanè quacun-
que etiam pœnitentiâ caro cum ſuis concupiſcentiis ita non
enervatur, ita non moritur, ejusque infirmitas & paſſiones
ita non tolluntur; neque animus per quascunque peccati
deteſtationes, & non peccandi propoſita ita ſolidatur, ut, ſi
ſibi ferreus videretur, etiam verè pœnitentem hæ oppu-
gnent miſeriæ, ad ſui delectationem, nolentem, malè blan-
dæ utut venenatæ ac mortiferæ, alliciant, ſæpe vincant.

V. Iud. Rer. Wolummw, inquit S. Auguſt. ſerm. q3. de E. erb. D. ut nullæ ſint conca-

V. Concnpiſc. piſcentiæ, ſed non poſſumus; velimus, nolimus, habemus illas, kitillant,
blandiuntur, ſtimulant, ſurgere volunt, premunt. Id ipſe ſatis exper-
tus, ingenuè fatetur Lib. .. Conf. Gz. quod quando divina in-
ſpiratio animam ejus pulſabat, ut Chriſtianæ militiæ nomen
ſuum daret, nihil magis converſionem ejus retardabat,
quàm quòd caſtè vivere deberet. Id confiteri volentibus
S 8ðJM ffuc

e n
inorenm
nb ſiin

—

==

anflu,
Rouvitaa
Prcehon
Nisleide

gn

—,

lthinge

1

—
=
—.

Ls.
sſtimmn

Ell

. Cn,

id. CLonfeſſio accurata Generalis annnua. 1293
nmm ſuæ carnis peccata, ut emendent, contingit, dum ab iis, in
erlen ſui amorem ſaltem & delectationem, alliciuntur: Dimittine
m d os! &c. L. 5. Confeſſ. C. II. m. f. 304. D. Hieronymus, Ep. 9. ad Ma-
unm trem & Filiam: Lib. 2. m. f- 11. ait: Etiam ferreas mentes libido do-
cenldn. mat. Et eod. D. 2. Epiſt. 14. f. 152. ad Nepotian. Nec in præterita caſti-
ntinen, ate confidas, vel adultâ. I Epiſt. ad Amandum, de quæſt. Novi Teſt.
NN. obſervavit acutè, faciliùs conteri peccatorem de aliis pecca-
eCe tis, ut de homicidio, perjurio & ſimilibus, quàm de libidine;
,neſd Ccujus reddens rationem, inquit: Sola verò voluptasz ac libido eti-
Cgitti am in ipſo tempore pænitendi præteritos ſtimulos patitur, & per hæc,
biſtis t. quæx cupimus cogitantes, rurſus fit materia delinquendi; Sæpe enim
Dlm. Ccontingit, ut dum venerea crimina in confeſſione aperire
ml, Parati, memoriâ evolvimus, Veneris laqueis iterum irretia-
un, mur. Hic ipſe S. Hieron. Lib. Epißz, hanc difficultatem præ-
fA. ſentiens, ab omni humano conſortio ſequeſtratus, & velut
ei, alter Paulus, corpus caſtigans & in ſervitutem redigens, tot
Slter. carnis ſtimulis agitabatur, ut diceret: Putabam, me Komanorum

tieh. ntereſſe deliciz, & ſiccä jam carne præmortudâ, ſola incendia carnu bul-
ehonium liebant. Ap. Carthagen. o. 2. de Arcan. B. E. Eib. 3. Hom. 6. m. f. 116.
ctan. Vid. Engeler. Cæl. Emp. h. S. Jo. Evang. J. 2. ubi de periculo Ca-
ttanon ſtitatis in religioſis etiam & ſanctis. Vnde ſobriaâ ſanétaque
lins cautelãà o pus. In hoc ergo peccatorum genere eò magis ſuf-
eeetti ficere poterit, ea ſemel rit confeſſum eſſe; ne ſeſe fragilem,
nur M & experientia doctum & cautum, talia cogitando . delecta-
. Llonis moroſæ & voluntariæ periculo exponat, in materiâ
RNaor. tam lubricàa. Cujus in conſenſum periculi cautela etiam ab Cautela vin-
em iis adhibenda eſt, qui in iram, odium, & vindictam funt in- dicativis uti⸗
SH„ clinatiſſimi, ex ſola etiam recordatione acceptæ injuriæ, & ¹.
n, aſpectu inimici: quâ in re horrendum caſum refert Pexen-

eget. feld. hiſtor. 62. V. Hiſtoria terrib. de in extremis ſietè ignoſeente: Ped.
ſinir Chriſt. to. I. p. 2. c. I. ſ. 2. Bhiſt. I. 4 f. 25. Pexenfeld. hiſt. Ia25. à fol.
292ogo. Japritius, Sacerdes non igneſcens, Martyrii gloriâ & fide Chriſti

ðð
n . PP Tttartte g 8.J. 1 lippica 29. J. 6. f. 1552 ſea cuju

Aa aa aa aa 3 com-

1294 CoNcIO LXVIII. Ad Mortem & Iudicium præparatio: —
Caſus hor-compendium hoc eſt: Vir nobilis & militaris concepto gra- iint
rendus de Re- vi odio adverſus alterum, ſed per hujus abſentiam utcunque nirn
uigioſo Sacer-ſopito, factus dein Religioſus & Sacerdos, cum Pariſiis in N Ast
is templo, quod ad plateam regiam eſt, ad Aram faceret, oculis ndtt“

occidente, cx Minus cuſtoditis adſtantem ad Aram illum ſimim inimicam htin

hujus viſu re-Viderat; quò aſpectu velut transfixus, reaccenſo vali diſſimo lReyh
accenſo odio Odiorum igne, cùm primuùm ab Altari abſceſſit, reſciens, ubi Qapuunu

ad Aram ſa- Boſtis ageret, conquiſitis clam armis, abjectaà veſte religiosa, hlum

ctam. profanam indutus, perque poſticum cœnobii egreſſus, ho- ini i⸗
ſtem convenit, duellum indixit, ſtupenti, quòd paulò antè Krcho

—
S=

vVidiſſet ſacrificantem, & pacem omnibus precatum, & in o lehun⸗
admiſſo duello hic ipſe ſæcularis provocatus, & militaris, à Wiutel
Sacerdote Religioſo confoditur, perditâ vitâ corporis pari- kpm.
terque animæ in mortali ſcelere. Adeo vidiſſe inimicum, minu
occidiſſe eſt. Adeo talibus injuriarum recordatio, de novo Mumiis,
S bilem movet, cor accendit, & in peccatum trahit. & c. V. Cone. 1 Wu
72. n. 2. & ”67. R. F. eele
“ V. Ex his ergo ſatis apparet, Confeſſionem Generalem untin
non omnibus æquè utilem eſſe, & hos inter præſertim ſcru- uſ
puloſis; in libidinis & vindictæ conſenſum proclivibus, qui- aend
bus ſatis ſit, ſemel ritè ſua confeſſos fuiſſe peccata, ſicut ad ldæ
amplius nemo tenetur. Cæteroquin verò Confeſſionis a.
Generalis quandoque neceſſitas eſt, ut inſĩnuatum, annuæz hta

Confeſſionis & extraordinariæ magna utilitas: IIlius necefſitas univer. lsz

=

— =

Geeneralis ne- ſim quando in præcedentibus Confeſſionibus, aut aliqu? inri
elnts⸗ * earum, aliquid defuit, propter quod putari poſſit, illas Con. aiia
nullitate

Contfellio- feſſiones fuiſſe nullas, & nullius effectus: quod ex duplici ſrdd
num præce- Contingere poteſt capite, ſcil. & Sacerdotis & pœnitentis. wmi
dentium, & Confeſſio invalida eſt & nulla ex parte Sacerdotis, cum hic wmmdi
unde? abſolvere à peccatis nequit defectu Jurisdictionis, &c. qui SW
quidem Caſus rariores ſunt; frequentiores verò ex Pœniten. mun

tis culpâ, quâà Confeſſio & nulla fit, & unaà ſacrilegè, ut ſi nul ein
la, aut exiguâ ſui discuſſione, nullo dolore, nullo propoſito,., an
& voluntate vitæ emendandæ, occaſionis ad peccatum pro- e Ve
XI& B

ato⸗

—

etge. .

WeENQ

Nariüsi
ehoenli⸗
nimicun
liciſlo
iens d

Rd .

teſius,o.
oldt
n, Kno
ilitarb
Otispal
nimicun,
Ce Noro
.C.

neten

Trn n.

,lantad

,AMdu?
Uniyer.
tNidn
Co.
eiens

enite.

Utn ww.
10oN

tun t.
NN

leons

2

———

CLonfeſſto aceurata Ceneralis annua. 1295
zimæ vitandæ, injuſtè ablata vel detenta reſtituendi, aut
cum ſpontaneâ alicujus gravis peccati reticentiâ: aut injun-
gendæ Satisfactionis recuſatione. Iafyà Conc. 73. n. y. Peældag.
Mancin. cit. fF. 6og. Extra hos caſus Confeſſionis Generalis an- Confeſſionis
nuæ, ab ultimâ Generali, magnam utilitatem multa aſtru-annuæ utili-

unt, & evincunt. A Similitudinibus, & rudibus exemplis, tas: A Simi-

pro captu rudium meliori: Hoc per Confeſſionem Genera-litudinibus.
lem annuam fit in rebus animæ, quod fere quotannis exte-

rius fieri videmus in aliquâ familiàâ, in quâ etſi quotidie ea

ſupellex & loca, quæ in quotidiano uſu ſunt, extergantur,
laventur, purgentur, in anno tamen etiam ſemel univerſa
ſimul, circa feſtos dies ſolenniores expurgantur. Pedagog. E.

Conc. 67. num. y. e* J. Vincent. Ferrer. Id vel ex naturalibus &

naturæ duétu oſtenditur. Sic ſerpens ſingulis annis veteres Serpens annis
ponit exuvias, ſenecétam exuit, & novam ſib reconcinnat pel- ſingulis pel-
lem. Non rarò peſſimum callum obducimus, ut leviter ac 'em ponit.
temerè delinquamus, & damna delicti, & hujus gravitatem
minus ſentiamus, expendamus: ſingulis ergo annis quis in

ſeipſum ſeriò defcendat: excutienda cutis eſt craſiiſſima

hbæc, exuenda, etiam vi aliquâ deſtringenda. Eid. Conc. 21.

n. 2. Nam & accipiter ejus rei monſtrat imaginem. Nunquid Accipiter

ait Yob. 39. 26. Deus, per ſapientiam tuam blumeſcit accipiter, expan- Plumas.
dens alas ſuas ad auſtrum? Hæc illi ſapientia conceſſa eſt à Deo,
quà ſingulis annis veteres plumas excutit, ut induat novas.
Quid eſt, inquit, & exponit inſigniter S. Gregor. L. 31. Moral. Quid hoc ſit
. 75. medio, accipitrem in Auſtro plumeſcere, niſi quòd unusquisq; ta- moraliter?
Sus flatu & Spiritür concaleſcit, & ueſum vetuſtæ converſationis abji-
ciens, novi hominis formam ſumit! Exſpoliantes vor veterem bomi-
nem cum altibus ſuis, & induentes novum. Coloſſ. 3. V. 9. & Io. Eetuſtam
pennam projicere, eſt inveterata ſtudia doloſæ actioni amittere; & no-
vam pennam ſumere, eſt mitem ac ſimplicem bene vivendo ſenſum te-
nere. Alas autem ad Auſtrum expandere, eſt per adventum S. Spiritüs
noſtras confitendo cogitationer aperire. Drexel. to. I. Trib. Chr. L. 2. c. 6.
N. 3. F. 136. Verbo, ad noſtrum propoſitum, eſt conſcientiam
TrIma-

Aliud Simile
à Ratiociniis illuſtris, legem condidit, ut quisque ſuorum ſubditorum

annuis.

Amaſis.

)

129⁶ CoNcIO LXVI II. Ad Aortem & Tudicium præparatio:

rimari, ex ed omnia mala vetuſta per Confeſſionem ejicere,

deponere, illam mundare. Vid. Conc. 73.
VI. Amaſis Rex £Ægypti annis 43, ex obfcuris Natalibus

quotannis rationem redderet de vitâ, opificio, arte, domo,

apud præſidem, demonſtrarétque unde viveret, aut quo

quæſtu ſuſtentaretur; qui ſi lautius, quaàm ferret cenſus,

vixiſſet, velut fur puniretur, & morte afficeretur. Drexel. cit.

Carol. Seph. Dictionar. hiſt. V. Amaſi. Noverunt DD. Officiales,
boni Oeconomi, quibus grandium pecuniæ ſummarum
reddendæ rationes incumbunt, ut non tantùm fideliter a-
gant, notentque accepta & expenſa, ſed &, quanti bono ſuo,

ſuorúmque ac ſuæ familiæ interſit, ut ſingulis annis Ratio-

nes juſtæ fiant, audiantur ab iis, quorum intereſt, juſtificen-
tur: ne Rationes tales, in multos annos, vel poſt mortem
(ex hac ipsà causaâ difficilior, quæ accidere poteſt) dilatæ,

tum demum disquiſitæ, heredibus incommoda & damna

generent gravia, defunéto quandam infamiam, vel hono-
ris ſui diminutionem. Notiſſimus in hoc genere eſt Caſus
de Villico iniquitatis Lacæ 16. Kedde rationem. & c. Novi Offi-
cialem, qui Officium quæſtoris graviſſimarum Rationum
acceptare noluit, niſi quolibet ſemeſtri ſuæ ſuper acceptis
& expenſis Rationes acceptarentur, & audirentur. Dolen-
dum eſt, filios ſeculi in temporalibus & terrenis pruaentiores eſſe
ſlin luci in ſpiritualibus & æternæ ſalutis negotio. Ita
Mercatores ſeduli annuatim ſuos Rationum libros excuti-
unt, ut ſciant, an & quid lucri percipiant, aut damni, quod

emengdent aliis induſtriis, patiantur. Ita vel modicè bonus
Oeconomus & rerum ſuarum curator, ac amans juſtitiæ,

quæ cuique ſuum tribuit, debita contrahere odit, eâque ut
expungat, ceu Domũs familias æruginem, erucam roden-

tem, & probrum, ſtatis ſaltem temporibus, vel annuatim

denique, rationes init, & creditoribus ſatisfacit, ne in odio-
ſam molem graviorem debita excreſcant. Annon in nego-
tio

—

—

Menios

elien

.
6 cont
Ulbere
iheccat
Kintege
esineunn
u pecca.
aontet
temin⸗
Trkeite
Enerenep
Elnlagr⸗

1

nhned n
gom En

Elide

=—

Mconcie

lentia co⸗

Bleneral

Miacepti

4

AP
6. t
zülnini g
4 Aun
l nieri
guiti ein
iſlinix
R
hii
uln
und
ingn
l leſul

Ndꝭ. CLonfeſſio accurata Generalis annunn. 1297
—.— M „ S ‚ 8. ð . .„₰.*
neicee tio animæ perquam prudentis & utilis conſilii ſit (etſi extra Peccata pro

neceſſitatem, cùm quis omnia ſua peccata gravia, vel quæ gravibus nhas
bita, materia

Confeſſ. ne-
ceſſaria.

Ndbus pro gravibus habuit; quæ ipſa, etiam de ſe aut nulla, aut le-
ünin via, ex conſcientia ertoneâ tamen gravia judicata, & contra
dm, illam libere commiſſa, materia Confeſſionis neceſſaria & ſub
h gravi peccato ſunt; ſemel ritè cum debito dolore, propoſi-
meteng, to, & integré confeſſus eſt) quandoque ſecum generales ra.
ea, tiones ineundi, librum Conſcientiæ excutiendi, debita apud Vtilitas Con-
ORims Deum peccando contracta inquirendi, & exſolvendi humili feſſionis Ge-
mmamo & ſacrâ Confeſſione Generali annuâ ‚idque in majorem con- ncr.cXo. Ignat.
deliter? ſcientiæ, animæ & ſalutis ſecuritatem, tranquillitatem, vi-
tæ præteritæ emendationem, peccatorumque deteſtatio-

dono ſuo⸗
nshi. nem ex concepto de peccatis, iteratoꝗque ſæpiùs ac ſerio do-

lifter. lore, auxilia gratiæ actualia, & ſanctificantis augmentum ob-
tinenda, nec non ad digniorem Euchariſtiæ ſumptionem, in

otteean
Bme, magnum denique ſolatium in horà mortis cùm præteritæ
umm vitæ delicta ſtimulabunt, imò non ita ampliùs ſtimulare po-
el or. terunt conſcientiam? V. S& lgnat. in Exercit. Spirit. de Confeſſ. Ge-

NC ner. mähe f. 7o. Jacobus Maſenius in Duce Viæ, de eàdem. fol. 22. Certè

ori0. . experientia comprobat „quantæ utilitates ſint talis Confes-
Dſionis Generalis factæ conſilio prudentis ac pii Confeſſarii.

an 110
g Omni exceptione major, ö. Fanciſcus Saleſius, hujus Seculi Exs Frane.
Mr. Epiſcopus & Princeps Genuenſis, ſapientiſſimus ac piiſſimus Saleſio.
im 1. p. Metrod. c. 6. tradit Confeſſionis Generalis utilitatem: o
i. 1 primò homini, qui ſit, oſtendit. 2. Salutarem allæ vitæ pudorem inge-
erut. erat. 3. Admirandam Dei, tam nos longanimiter ad pænitentiam ex-
i cod bectantu, miſericordiam ob oculos Ponit. 4. Mentem ſerenat. 5. Ani-
edons mos quiet: readit. 6. Nova meliori vitæ conſilia ſaſeitat. 7. Sacerdo-
Pſoliie 15 Conſcie ntiarlem arbitri certior ad regendos aptè animos ſabſidia
teiget miniſtrat 8. Eiduciam aſfert, major libertate conſcientiam aperiendi.
Pedagog. Chriſt. cit. g. 6. fF. zgo. Incredibile quoddam ſolatium,

Euncfbi. r er- Barry f. 8r. & ſequ. à Confeſſione generali ritè factâ, col- Ex Paule
NN. . igitur, quando omnia diéta ſunt, ſingula perſpicue explica-Batry.
H et. ta, & totus animæ noſtræ Status Perſonæ idoneæ, ſpirituali,
S Mechtt de Jud. ertr. Bb bb bb bb &

1298 CoNCIO LXVIII. Ad Mortem STudiciiem Præparatlo

—

Ex Confeſl. & induſtriæ commiſſus eſt. Nequit explicari lingua, neque eals
voluptas & calamo deſcribi ea tranquillitas animi, illa interna voluptas, wWüoit
ſolatium ab quâ fruitur is, qui moleſtum conſcientiæ onus depoſuit. Qndosh⸗
exemplo. Novi præcipuæ dignitatis virum, qui poſteaquam ſimilem ole non
de totàâ vità, non optimè traduétà, confeſſionem inſtituiſſet, Ncskeh
ad quam ſe magno ſtudio diligentiaque (uti rei momentum Eind,0
exigit) præparaverat, dicere erat ſolitus, montem videri ſibi lerunn
ab humeris ſemotum, neque quinquaginta annorum ſpatio. Ming
quos in omni deliciarum genere transegerat, ſe tantâ vo- nicon
luptate atque animi lætitiã fuiſſe perfuſum »quantam illi mudrt

iſta ſuorum peccatorum exoneratio attulſſet. ſelnebr⸗
VII. Ita omnind eſt, & magnus fructus Confeſſionis Ge. cfälemt
neralis annuæ, de quâ primum cit. Barry f. g&. ubi ait, ſimila hnin
ratione annuam & extraordinariam Confeſſionem commen- errete
dans: Quta frultus maximus, & ineſfabilis animi lætitia colligitur, ſi 5

fat ab anno vel ultimà generali, uti oportet. Simul enim atq; peraska Pr C
eſt, tantæ mentem invadunt Voluptater, tam ſeriæ emendationis & novæ Gebra m.
vitæ dAeſideria occupant, ut nihil magis luberet, quàm od diebus in eo lheetab

Natu peracti ſcil. in Sacris Exercitationibus, ſtatim emori, ne con
fſuetâ levitate in antiquum torporem perfidiämq, eujus adhbuc recens eſt
dolor, relabamur. Atq hoc adeo verum eſt, ut pro uſee, quem earum re-

rum habeo, teſtari poſſim, me reperiſſe animas, poſt Confeſſtonem annuam
ive extraordinariam, ita contentas, & in talshus meliors veita decre- Iunt.
ti, ut elicerent mihi lacrymas, ſolatit teſter, & and tacitos ſenſus inge- *Dl
erent: fore me ſeliciſſimum, ſi vel ſemel talem Con feſſtionem tali frubta Muihun
milibusq, aſebtibus poſſem peragere. Ita Barry, & ex eo P. Tob.

Qui & unde Lohner Inſtit. Pract. §. fF. zo. qui addit: Rationem hujus ſolatii Ne
del cnn an. Directorium Exercit. hanc aſli gnat, quòd experiamur, homi- Amgi
bus particu- Nes plerumque aut ſine ſufficienti examine, aut ſine debito kumit
laribus: dolore, nullo vel infirmo valde propoſito, ad Confeſſionem Al

ordinariam accedere, atque adeo ad pacem conſcientiæ con- Aenn
ſequendam, ſcrupulésque tollendos, qui, ſi non antè, in horâ R hn⸗
mortis certè excruciare, & in pericilum lalutis æternæ ad- hhlm

ducere ſolent, plurimum proiit, exactam aliquando de omni- l

.

Artb⸗

Uiznece

Nlptes
depoltt

nien

tinikr
Nomerdun
1Witeriſ
tunhro⸗
etantl.

antam Al

Conis6..
biiitini
CONMNer.

Ilgung
g feich⸗

eA t

Alc ire

ri,e.
neen

1 e-

erernin

ie duft.

31. .

s ti
neckhio

Anenn
NtiecNe

ehote

telne .
oCeo.
GE

Lonfeſio accurata Generalis annuna. 1299
bus peccatis rationem reddere. Nempe Confeſſio talis ſæ- Examen &

penumero ſupplet defectus quosdam, qui accidiſſe in Con- Confeſſio ge-
tfeſſionibus particularibus potuere, & peccatorum errato- ner. priores
rmque monſtra in exactius examen & cenſuram adduséta
magis ſeſe produnt & patent, ut ea homo ſancto dolore magis torum pan-
deteſtetur, Confeſſionis accuratæ & integræ telo jugulet, & dit. Pan-

defe ctus, &

monſtra pec-

impoſterùm penitùs cavere firmiùs, quàm antè, proponat.
Monſtra inquam tale examen, talis Confeſſio detegit, in ipsâ
hominis conſcientiâ, uti vermis in pomo, latentia. Quam in Calumnia de
rem quadrat illud, quod exHiſtor Societ. p. I. D.5. Henricuskngl-SS. Exercitiis
grave Cælo Empyr. Oétav. & Ignatii H. 2. (ubi de Sacris S. Ignatii Ex- (parſa & elu-
ercitiis ſermonem ingerit, mihi fol. 8S. & 5S9) refert: Sparſum, idesperis

inquit, Conimbricæ in vulgus, iis, qui ſe apud Patres Socie- Eercitits

tatis exercerent in loco deſerto ab arbitris remoto, ſpeéctra S. Ignatii.

neſcio quæ, & horrenda viſa objici. Calumniæ fidem ad-

ſtruebat, quam detrahere debuerat, ut repentina, ita ingens
& crebra morum vitæque mutatio. Denique adeo inva-
luit hæc fabula, ut Cardinalis Henricus, Fidei quæſitor, de
totâ re cognoſcendum ſtatuerit. Hoc dum ejus imperio
diſſimulanter facit jacobus de Murciã, Academiæ Rector,
Fratréêsque noſtros de objeéctis viſis legitimè interrogat, u-
nus apertè fatetur, ſe viſa vidiſſe, & quidem feralia, atque
horrenda. Et quænam illa, inquit Rector, ſimulque Scri-
bam admonet, ut quæ narrarentur, exciperet. Ille verd,
memetipſum, inquit, vidi, quem nunquam antea ſatis per:
ſpexeram, monſtrum ſanè tetrum, quòô turpius, mihique Monſtrum

magis timendum, nunquam vidi. Hoc reſponſum, ab ipsâ peccator, &

veritate petitum, calumniam potentiùs discuſſit, quàm for- Peccatum.
taſſe potuiſſet ſtudioſa & animoſa defenſio. Ita ille. Et ſic

quidem annuus receſſus, hæc ſacra Exercitia in illo, lauda-

biliſſimè fiunt, & utiliſſimè, ubi aliud non agitur, quàm ne-
gotium animæ, per accuratiorem discuſſionem Conſcien-
tiæ, peccatorum deteſtationem, Confeſſionem, (quam ſua⸗
det D. Ignatius Generalem [vel de totà vitâ, ubi opus, etſi
Bb bb bb bbz nulla

1300 Coxcio LXVIII. Ad Mortem &y Judicium præparatio:
nulla adhuc facta fuiſſet antecedenter, vel ab hac ultima

primis Exercitationis diebus inſtitui) Meditationes de Mor-
te, udicio, Inferno, gravitate peccatorum: &c. hic univer-

ſim de præteritis malé actis, de commiſſis peccatis, quæ ani-
mæ monſtra ſunt, vel eam, coram Deo & Angelis, monſtro-
ſam & horrendam faciunt, piè, debite & ampliùs doletur;
Annua con-de in futurum cavendis, & eòó mediis firmiter ſtatuitur. Et

ſcientiæ re- quid ni ex tali peccatorum agnitione ac ſeriâ deteſtatione,

collectio pos-humilique Confeſſione, ſequatur ingens fructus animæ ſa-
ſibilis etiam jutis. Nos licet Religioſi non ſimus, nec eſſe poſſimus, ne-
Seculari. que ſacro huic annuo vacare receſfui, quid impediat tamen
etiam ſecularem, ex ipsâ plebe, quandoque, & per annum

ſemel, in ſeipfum deſcendere, conſcientiam ſuam, & in eâ

peccatorum monſtra (de quibus aptiſſima figura, imò viva

imago eſt propoſita Ezechieli g. cap. ubi S. Propheta juſſus fo-

dere parietem, vidit horrenda monſtra & abominationes.

V. Conc. 18. n. y. & ibi citt. Eoci.) excutere, aſpicere, agnoſcere,

abominari, per Confeſſionem ejicere & eliminari, præterita
malè abta plangere, plangenda amplins non committere, & ſic ejectis

his animæ monſtris peſtiferis, delectari in Domino: Pſal. 36. 4.

David eam viamque mandatorum Dei novo animi gaudio & zelo de-
fecit inter cu- currere: quod fecit David inter ipſas quotidianas & gravis-
ras Regni.
antiquos: & c. Dixi nunc cæpi. & C. Conc. 22. n. 2. f.
„Hiſtoria. dicta confirmentur. Refert citat. Mancinus f. ο. er Bollando
B largare de in vità & Margaritæ de Cortonaà Pænitenta (quæ frequentibus à
Chriſto pau-Chriſto ipſomet alloquiis eſt honorata & recreata) 2e. Feby.

percula, eòus-2. 22. hanc, primis Converſionis vitæ ſuæ annis, ab eodem

que, dum con-Chriſto ſemper & in omni alloquio appellatam eſſe Pauper-

fitetur gene- cqulam. Fortè ferventiſſimè orans petierat, pro ſuo in eum

ralitet, Hinc familiari affectu, ecquando tandem eam eſſet appellaturus
Cone Ge- Filiam, relictà voce Paupercualæ? Cui Dominus: non adhuc
tas. vocaberis Filia, quia filia peccati es: cùm autem à vitiis in-
ð tegra-

ſimas regni ſui curas ita exercitatus: Pſalmo 76. Cogitavi dier

Addenda pro more in Concluſionem hiſtoria, qu4

—
falltere

lgraltet
Eigte tet
Uureluay

(Cone con

Necnio x.
Milrdi⸗
Ges don
Pbenlien
gnamoe
eſit, ſ.
lotuana

liam ünen

Nlr Nlbrt.

D golece
kebuick

nddsNe
inns haud

(omino

lo ontel

Unnitm

Ckeſdonis

Lhümtunn
Ilcolen

atr oz

1

WrNhan

uüllri
lcfeni
neech
nincate
Uncdo B
it a
ſünti
tktsn

4 Wor

.

e Confeſſio accurata Generalis annua. 130 †
m tegraliter per Confeſſionem Generalem iterum purgata fu-
eNe. ertfs, te inter Erlias numerabo. Exinde mox omnia peccata
mde. ſua reliqua velut in ſpeculo recognovit, & octo dierum Con-
urm. feſſione conſcientiam expiavit: Converſionis autem ejus Converſio
nul. occaſio hæc fuit: Cùm nobili viro, imò Veneri ſerviret, S. Margaritæ
Een, nobilis aliquando domo abiit cane ſuo comite. Hic canis de Cortonã.
in k poſt dies non multos lacinià prehenſam Margaritam, ad U
Mim, ſtruem lignorum deduxit, oculis latratuque rogare viſus, ut
Smme ligna amoveret. Amovet, Dominum nobilem reperit,
ms agnoſcit, ſed jam mortis larvam. Exhorruit, & in alieno
liattun Vvultu ſuam contemplata formam, mundum & ante omnia
eramm vitam priorem damnavit: Faſti Mariani, & Nadaſi, Anno Cæl.
1, Kine 22. Febr. Valent. Leucht. Vita S&§. fol. gg9g9. De eâdem Conc. 93. n. 4.
imd in Hic ego Lectorem meminiſſe velim, Pœnitentem hanc jam
ſuſuse tunc habuiſſe animum à gravioribus noxis repurgatum;
Wutons nam absque hoc tot eam ſuaviſſimis alloquiis dignatus Do-
Prolee minus haud fuiſſet: nec ipſa quoque niſura, nomen Eliæ ſi.
„raren bi à Domino poſtulare. Vnde liquidum fit, eo ſolùm con-
ſccſele ſilio, Confeſſionis Generalis inſtituendæ, à Domino fuiſſe
Nt4 admonitam; quò etiamnum Doctores pii non pauci, idem
rlode Confeſſionis genus ſuadere nonnullis, in more non habent,
AS ut nimirum exinde vehementius & perfectius de peccatisad-
Nermili miſſis doleant; eſſe enim argumenta dolendi deteſtandique
E peccata ſua in Confeſſione generali ob peccatorum multi-
Nü,AM⅓ tudinem haud paulèò vehementiora, quàm in Confeſſione
llaℳ particulari. Verum magis ſeria animam peccatis implica-
tui tam efficaciùs movent: utque videamus Confeſſionis gene-
ut ralis neceſſitatem in caſibus num. j. allegatis, & hoc ipio eti-
Peoin am in cœteris utilitatem, & ex eâ animi voluptatemà Spirr“
* tu Sancto provenientem. Adjiciam, quod paucos ante an- Alia hiſkor.
eun nos, ait Pædag. Chriſtian. ex Vrbe Cuzco Peruanæ Provin- e elicais
uns Ccicæ in Indiâ Occidentali, à P. Martino Deſchamps, Inſulenſi, neralis ne-
ardge Societatis noſtræ Sacerdote, accepimus. Scribit is, veniſſe ſtatem ad-
i k ad ſe majoris Jejunii diebus Anno 1610. hominem toto tre- ſtruit.
Bb bb bb bbz3 men-

ratum divini

—

1302 CoNcio LXVIII. Ad Mortem &s udicium præparatio-
Triginta an-mentem corpore, quem blandè acceptum, & multis cum la-

nis noncon- crymis in amplexu hærentem, eò deduxerit, ubi ſine arbi-

feſſus & ſce-

lerat tris audire eum poſſet. Hic tum bonus ille vir apertè fate-
eratus.

ri, jam totos ſe triginta annos Spiritui S. intus ad Confeſſio-
nem impellenti reſtitiſſe: bis terve, cùm eam ſine notâ ac
haominum offenſione ſubterfugere non poſſet, ſacrilego au-
ſu paucula tantùm, ne quid de peccandi licentià demeretur,
faſſum eſſe. Toto illo tempore vix Miſſæ Sacrificio aut
Concioni interfuiſſe, hominum Religioſorum, & imprimis

Somnium mi- Patrum Societatis declinãſſe conſuetudinem. Cùm ergo ita
'viveret, atque Anno 1618. eos etiam, qui in Chriſti Patientis

rabile habet

nec Vanum. memoriæ ſacris Feſtis piâ in ſeipſos flagellatione ſævierant,

irriſiſſet, ſibi nocte inſecutâ viſum eſſe, audire ſe ingentem
ante fores commeantium hominum turbam, à quibus ſciſci-
tatus: ecquonam properarent? hoc reſponſi tuliſſet: Tane

ergo ſolus in hac urbe ita hoſpes e, ut neſcias, omnes ad Societati Yeſu

Colle giun evocatos, & pronunciandam ibidem in aliquos gravem ſon.

tentiam? Tute ſocium nobis adjunge, ne Ffortèò e tus abſentid tota Vrbe
Vigdet appa- ae

Judiců. animum ſtimulis, ſtitifſe ante Collegium. Ibi juxta S. Edem
longo ordine, ut in judiciis ſolet, dispoſita fuiſſe ſubſellia,
quorum medium ſubiret Chriſtus, & Matre ad dexteram
collocatàâ, juberet Societatis Patres, tanquam aſſeſſores, re-
Et demonem liquas ſedes conſcendere. Deinde cùm jam homines, undi-
neenſantem que confluxiſſent, prodiiſſe Cacodomonem, civésque acer-
hujus ſkmm imè accuſare inſtituiſſe, quòd obſtinatis obfirmatisque ani-
terrore.

X

ita primum quidem peccata generatim perſtrinxiſſe: dein
verò etiam ſpeciatim ſingula mea, inquiebat, ita depinxit,
itaque in ea invexit, ut de me jam actum crederem miſer,
Aà 2Z „ — 2 .* .„
Eoôque magis, quòd jaétis paulò pôſt à Chriſto judice gravi-
bus minarum fulminibus, & doemone propius ad abripien-
dum accurrente, quò me verterem, non haberem, niſi dud

detrimentum patiatur. Igitur hac induétum comminatione,
unhumh

ſe domo ejeciſſe, & pungentibus acriùs, quàm aliàs unquam,

mis tot Patrum labores fructu ſuo caſſos redderent: atque

—

1

eberstuni
Hünncun

Gtiobtuar
hagmete

ſente Ar⸗
(mefeciin
letariut
nerania

Pmrwel

Venecom
Mntlettiz

ehrtuna.

Avain
otaill
Illege⸗
tinrun

ie. Confeſſio accurata Generalie annua. 1303
cunk. reflexis tantisper ad omnium peccatorum unicum ac tutiſii.
iem. mum aſylum, Mariam oculis obſervarem, jucundiſſimam Aſylum re-
Men mihi ab ſuaviſſimo ejus obtutu benignitatis lucem affulgere. B apud 8
CNH. Eo ergo me totum vertere, & curriculo ad ejus pedes provo- jubetur con.
emie lare, opem poſcere: illa ſuſcipere trepidantem humaniſſi- gteri. .
eee. me, nusquam ſe mihi defaturam, ſpondere; irem modoqo,
mmn & Patri uni é Societate Filii ſui (te deſignabat) peccata poœ-
Aineem Rnitentiæ Sacramento emaculanda aperirem. Sub hæc, cuùm
Kimm ad me rediiſſem, timore & horrore plenus, e lecto famulos
Unee excitavi, ut à me, dum illuceſceret dies, pedem ne efferrent,
ibtenn imperavi, arbitratus, à demonibus infeſta eſſe omnia, qui-
Eeneru, bus mox præda futurus eſſem. Orto itaque ſole, & lecto
inpenten me atque domo proripui, Collegium ſolicitus petii, ani-
busteſcdt. mum moleſtiàâ liberaturus, niſi ab uno Sodalium, in quem Confeſſurus,

let: o fortè fortuna incideram, & cui rem totam aperueram, om- dehortante

vi6 nia ad vana inſomnia, & puerorum terriculamenta referren-malo Sodale,
net tur, & tota illa pietatis ſtudia, quæ tam ſcrupulosâ & opero- nahueper ſes-
e. S, ut ille ajebat, religione commendarent Jeſuitæ, tanquam hoen es
mimine, Conſcientiarum carnificinæ exploderentur. Hic tanquam ferc contra
Snev , ad ſcopulum hæſit mihi toto uno anno bonorum conſilio- inſtinctus,
mAen rum curſus: tanti eſt in perditorum hominum conſuetudi-
Geibeli, nem venire. Et incuſaret licet mille agitata ſtimulis con-
cenemm ſcientia, & Deus in momenta ſingula inferorum cruciatus

Mores k.

malè ſanæ menti minaciter objectaret, ad peccatorum ta-

les nl . men confeſſionem ante hoc tempus adduci non potui, quam Confeſſus de-
neaer. nunc tibi, mi Pater, quem mihi pridem Mater Dei deſigna-nique integr?
eni vit, inſtituere volentem, quæſo, accipere ne graveris. Eam lacle, ſuo
ee ergo accepit volens Pater, tanto hominis dolore „& ſenſu,“ atlo.
e:n ſed & tanto omnium rerum ordine & explicatione, ut dubi-
1Ceinb taret Pater Martinus, imperaretne illi aliam pro peccatis
naeh ſatisfactionem, ac certò ſibi perſnaderet, totum illud . quod
legen. circa hominem in ſomno geſtum eilet, haud Paulò plus, .
eger. Juàm ſomnum fuiſſe. Pedag. Cbriſt. to. I. p. 2. C. 17. J. 17. hiſtor. .
niſti. ⁶f. 37I. ex liter. P. Martini Deſehamps ex Feruant z. Martit 1620.

ele.

VYValde

1304 CoNciO LXVIII. Ad Mortem & Iudicium præparatio:

— —— —

Valde multa hinc conſiderari ſeriò poſſunt, quæ cuique re-

linquo. En formam Divini Judicii, inevitabilis, & gravis-

ſimi à morte in peccato mortali obtâ. En evadendi me-

dium, neceſſarium, utiliſſimum, ſacram Confeſſionem. En

Confeſſio-
nem annuam
melius faci-
endam.

doœmonis conatum, quòô impedire ab hac quærit: Mancin.

cit. fol. 65. init. & fol. 6og. init. Cave, ne cedas malè ſuadenti

Monita ad

certè in damnum tuum, & damnationem. V. Conc. v9. num. 5.

aliàs confeſſorum, ſuaviter inſinuant ea, quæ paucis antè
diebus patravêre: quò modo Confeſſariis occaſionem præ-

ſcindunt, numerum & ſpeciem indagandi; quod tamen for-

ſitan res exigeret.

2. Dic deinde ea, quæ potiſſimum con-

ſcientiam tuam cruciant, & quæ opinione tuâ eſt vitiorum

tuorum origo. 3. Si aliquid occurrit, quod nunquam es
confeſſus, id ipſum Confeſſario ſignifica; ut te circa id inter-
roget, ubi opus. 4. Multò magis maturè declarandum eſt,
ſi fortè in Confeſſione particulari peccatum aliquod ſilentio

preſſiſſes, ſive ex verecundia, ſive aliâ ratione: ſic Confeſſa-
rius attentior erit ad ſingula, ut te juvet, & ſatisfiat Confes-

ſionibus, quæ potuerunt eſſe vitioſæ & inutiles. 5. Confes
ſario ſi ignotus es, conditio & ſtatus vitæ tuæ aperiendus
eſt: an ſis ſecularis, ſolutus, an in Matrimonio, an Religioſus
Profeſſus. 6. Explica te in omni materiâ verbis decentibus
honeſtisque, talibus tamen, ut te perfectè intelligat Con-
feſſarius. Denique Perfico tanti animi tui ſatisfactione
hanc Confeſſionem, ut poſt Abſolutionem paratiſſimus es-
ſes, mortem obire, Deus ita ſtatueret, & quaſi poſtremum

in vitàâ tuâ confitereris. Barry cit. L. à f.s. Lohner. cit. H 30.
ta-

ar
mue eti
(onmmunto

IX. Illud, pro praxis notitiâ, breviter ad'iciendum vi-
detur, quid attendendum, ut Confeſſio generalis annua be-
ne inſtituatur? idque ſuppoſitis illis, quæ ad ſubſtantiam
juſtæ ſacræque Confeſſionis pertinent. 1. Initio Confes-
ſionis accuſa te de iis, quæ ab ultima particulari commiſiſti,
tum ad confuſionem peculiarem, tum ad evitandam aliquo-
rum aſtutiam, qui ſub terminis generalibus peccatorum

Deigrri
gones ſce
ſeyecllan
Irimnst
Slnd core
vite (4
mabulin

tednenen
Uehegri

enrencart

ote tonhe
EiCorteſtt
felyerade

Uncumwde
ncuritat

inſnſun
, ,

liniene⸗

hold. Ma⸗
Diken. if.
Ca⸗.
uchrr
u lob.
t n.6.
in nagien
vaf y,
leh,
.

M
Ut A

ile

arttp:

Cnictet .

gari.
Onemn. dn

leſucent

ſgenln,.
Gendumd

Sannm.
fübtamn
io Conls
commi
An diu
eccatotun

uncisen

onemn A.

lunenti.
unn con⸗
hitiotuum
nog 63

cridintet⸗
Eundumek,
Vodl lene
,Conle-

Conkes.

Coufes. Z

Niends
Wieſs
Necendss

Alig.

ötackion
Kimuse
olreni

,,S

.
–—

Confeſio accurata Ceneralis annuu.
frequens uſus Sacramentorum Confeſſionis &

Itaque etſi fr
Communionis,
in Dei gratiaâ retinendos, ſive ad ſuperandas quotidianas te

tationes, ſive etiam ad promerendum robur & auxilium gra-
tiæ peculiare, quo nobis in extremo vitæ conflictu eſt opus.
Imprimis tamen velim omnibus, cujuscunque illi conditio-

Adhortatie

dici non poſſit, quantum proſit, ſive ad nos ad faciendam
n-Confeſſio-

nem annuam.

nis ſint, cordi eſſe, ut poſtquam ſemel ſincerâ integraque to-

tius viteæ Confeſſione ſe expiârint, deinceps ſingulis annis

eam ab ultimâ reſumant. Hunc morem hodie tenent mul-

tæ bonæ mentes non ſine maximâ fruge ac lucro. Illud cer-
tum eſt, plurimùm eam conducere ad ſervandam animi li-

bertatem, cavendàmque neceſſitatem, tot anxiis inquiſitio-

Leopold. Mancin. S. J. de Paſſ. D. L. 5. Diſert.
Dockr. 1. à f. 6os. Phil. DOtreman. Pedag. Chriſt. to. I. p. 2. 0. I7.
g. 6. à f. 355. & to. 2. p. 2. C. 15. Dupoſit. 9. ad bene mor. à f. 635.
Paul. Barry S. J. Hagiophilæ Die z. Diſſert. 1. & 2. à f. 5l. & à
fF. oo. Tob. Lohner S. J. Iaſtrultt. Pract. §. dà Ff.

nibus ſe conficiendi, cùm mors imminet. Sunt enim ejus-
modi Confeſſiones veluti Rationes, quæ Rationi ultimò red-
ditæ ſuperadduntur; quibus ſatis erit, id adjungere, quod in
eum cumulum inſuper acceſſit, ut ita poſſis tibi aliquam ſal-
tem ſecuritatem polliceri (non excluſo ſancto timore. Semper
enim ſandtorum ſecuritasplena timori Dei extitit, ait, Thom. de Kemp.
L. 1. de Imit. Chr. C. 20.n. 3.) Cùm ſiſtendus eris à morte Deo Ju-
dici, qui miſereatur noſtri. Pæd. Chr. to. 2. d f. 635.
2. puncéto 4. Mor. Authores de
hac materiâ.

29. & Bibl. Man.

to. 3. Tit. 6. de Confeſſ. J. 10. n. 4. f. 49. Chriſtoph. de Vega S.].

in Tragicis de Confeſſ. german. edit. Monach. I653. p. 2. C. IZ. 15. 19.

2o. à f. Iy j. usq;, 229. fin. ubi de Adelhaide à f. 213. Biſſel. Digit.
Dei ex. 4. à f. 156. idem. Anton. Dauroult. Catechimo Hiſtor.
C. 1. tit. 3y. Drexel. tom. I. Tribun. L. 2. C. 6. J. 3. F. 136. Jac.
March. Hort. Paſt. Candel. Myſt. tr.
Exærcir. Annuis eorum encomio Hilar anaſ. Car
Archimede Chriſt. L. 3. c. Iy. f. 612. usqg, ſin. libri. Engigr. Cal.
Mechtl de Jud. nin. egf 26 8s

v.. lelt. 6. fine. f. Sar. De 88.
à S. Anaſt. Carmel.

Cc CC cC ce r.

1306 CoNCIO LXIX. Confeſ. Deil. icarius: adſ. udicem Manududor.
Pyr. Oct. §. lenatii g. 3. f. 5S. & 59. Et paſſim alii ſacri Aſcetæ. De
Confeſſ. Generali Nicol. Turlot. Theſj. Doctr. Chriſt. p. 4.
Eect. §. F. 69o. & ſequi. Alph. Roderic. Exercit. Perfect. p. 3. tr. 2.
c. 5. 4à 2.- 10:à f- oé. Vbi & de Renovat. Votorum S. J. V. hoe

Millefol. Conc. 6. 69. 3o. 33. “
63 . 43 6 6r 43 3r 53 . 832. 638 r 232. 32 8. 8383-63 83.82 8¾

CokcCcro LXIX.

Cene.éy. ét. De Confeſſione Sacramentali dicta & dicenda, con-
firmantur magis, & pro rei connexione neceſſi-

70. 71. 73.

tateque, dilucidantur in Confeſario: cum quòô
utt in noſtram ſalutem agere nos, conveniat, do-

cemur; & alia circa Confeſſarium, Patrem, &

Medicum Animæ noſtræ, ac Manuductorem ad
fupremum udicem, obſervanda perutiliter.
Evangel. ,

Domm. 4 Ad“. actum eſt Verbum Domini ſuper ſoannem, Zacha-

—

ria filium, in deſerto, & venit in omnem regio-
nem Jordanis pradicans baptismum œnitentia
in remisſionem peccatorum. Lucæ 3. 2. & 3.
S. Joannes 9 Ropoſui S. Joannem Baptiſtam, Zachariæ ſancti Sacer-
Bapt. Confes- dotis AA. Legis filium, tanquam Præconem, idꝗ; Pœ-
Krin⸗ iten. unitentiæ, ſerium, zeloſum, indefeſſum, à Deo miſſum,

ree Falétum eſt Verbum Domini- &c. Conc. 6a. n. I. Nunc eun-
tium innume- S-— „* „„7 — . .
rorum: hos dem, eodem encomio, ex merito, ſiſto Confeſſarium: Sic e-
inter Saddu- Dim Sacer Textus loquitur: Tunc exibat ad eum Hieroſohma, &
cæi & Phari- omnis Zudäaa, & omnis regio circa Jordanem, & baptizabantur ab'eo in
ſæi: hi qui- Zordane, onRtentes peccata ſaa Matth. 3. y. & 6. Marci I. 4. & y. En:
nam:? Confitentes peccata ſua“ eräântque hos inter malti Phariſæi, falſæ

uiſf

n.
Prerend
wer, f
1
n felle

4

Poanun

onendume
Pumsa
Aagne
Crnturegn
Ealaceret⸗
Merce cc
rpuc ſu.
nenih
uſachuci
em.Cn

id ute

uſi il/

ſtererini
oſtentunr

in nnſ.
,latſu

4 1
Ui ſeut
n, ntt
e id a⸗

6
37

ſiue mer
immmt
mrten
inn,
e ei
non
Wcelebe

Ahil
Co

Une 19
N

P

Endr on,
le necel.
cumn qud
eniat, do⸗
Wemm,
Goren d
Utet

, LANM

uni.
tH,O
3

cer .
eOn ,.
NYA
fun Ke
ſhut
ir dd

. E
ſii, NH

emäc.

—

ſine

iſit idem, agnoſcere ſè peccatorem, & conſiterè peccata ſua, rectè intel-

S Cum Conftſſario quomodo agendum? Ejus elelio. 1307

— —

ſuæ externæ juſtitiæ inaniter confidentes, & Sadducæi, negan- Conc. 66. n. 3.

tes Numen, ſive Providentiam, reſurrectionem, & anima- & Indice 4.
nortem præmia & ſupplicia: Mat, 2.7. Cornel. E& Pu- Dom. 3. Qua-

tenter peccata ſua etiam multi, magni, & qui publici ac infames
habebantur peccatores, erantque paſſim. De hac Confes-
ſione actum eſt aliquid ſapra Conc. 6S. n. I. Excitabat itaque S.

rum pocn
plicani⸗ Lucæ 3e I2. Erant adeo hos inter pœnitentes, & Cnf- Mag. en e Z.

Joannes ad pœnitentiam, ad deteſtationem peccatorum, &

ad ea agnoſcenda, tanquam offenſiva Dei, & excludentia ab

tur peccata ſua; En alteram partem, ſeu Confeſſtonem. Mone-

bantur, ut nihil non facerent, quò ſibi Deum reconciliarent.
Facite frubtus dignos Pænitentiæ! Lucæ 3. 5. En ſatisfaltionis tertiam

partem: Confeſſionem iſtam expendens Cornelius Janſeni-

introitu regni cœleſtis, & promerentia futuram iram, ut ea
ut talia deteſtarentur, & de eisdem ex animo dolerent. En
dolorem de peccatis, brinn Pœnitentiæ partem. Confiteban-
t

us: Quòd autem, inquit, dicuntur hi, qui baptizabantur, confeſſ Confeſſi di-
yeccata ſua, pleriq; non ſie putant accipiendaum, quaſi explicaverint & ſtinctè pecca-

ea confiterentur, agnoſcentes ſoil. ſe eſſe peccatores. Verum cam non

ligimus, eos ſua peccata ſaltem majora indicäſſe, & confeſſos eſſe apertè

Joanni ſicut & Adtor. I9. I5. Milti credentium dicuntur veniſſe ad
Paulum, confitente & annuntianter allus ſuos.
debet, quòd confeſſtonem fecerint peccatorum ſuorum, cum ea tamen

Neq; mirum viders

à oanne non exigeretur quem enim verè pœnitet ſuorum peccatorum,
quiq; tenetur deſiderio remiſſtonis eorundem, nihil cundtatur, nihel ve-

retur, ea exponere ei, per quem ſperat, ſe optatan⸗ conſequi poſſe vel

conſolationem vel remiſſtonem; non minus quam agrotls morbum ſuum

detegere ei, à quo ſe ſperat obtinere poſſe deſideratam ſalutem. Hæcan-

ſen. Concord Evang. cap. 13. f. 105. ube plura. Ergos. oannes Confes-

ſarius celeberrimus, tot tantorumq;; cui hi, tam confidenter,

perts Jeteverin ra S . »f in e. ta ſua, neque
apertè detexerint Joanni peccata ſua, quæ Ffeciſſent; ſed qudd in genere 1n genere rlne.

tùm: cur?

quàm humiliter peccata ſua aperiebant, ceu venturà irà fu-

gientes: Confeſſio ſignum eſt, & affectus poœnitentiæ ſeu do-
H Cc cc cc cc 2 loris

JðJJ

1308 CoNeio LXIX. Confeſ:. Deiicarius: adſ. udicem Manuduktor.

loris de peccatis, quibus remedium & veniam quærit:
gquanquam hæc confeſſio vera & vocalis, ut teſtantur SS. Ba-

fil. Cyrill. Hieroſol. Auct. Op. Imperf. S. Thomas, S. oanni
facta, & ab eo excepta, non fuerit Sacramentum, heq; con-

donans peccata, vel remiſſionem peccatorum ſoli Chriſto
reſervatam conferens, quod fit in Confeſſione à Chriſto in-
ſtitutà, in quâ Sacerdos, poteſtate ſibi à Chriſto in Ordina-
ypus noſtræ tione collatàâ, abſolvit confitentem à peccatis. Quædam, ait
Confeſſionis
Sacrament.
illa Confeſſio:
hujus utili-
tas.

S. Tho. in Wappl. q.6. a. 6. ad 2. prafigauratio Confeſſtonn invenitur in
hoc, quòd Yoanni confitebantur peccata ſua, qui baptümo ipſius ad gra-
tiam Chriſti præaparabantur. Et: Accipiendo illum Baptumum, ait

dem S. D. Lect. 4. in c. I1. ad Rom. qus erat pænitentiæ, conveniens

erat, ut confiterentur s ut ſecundum modum peccati eis panitentia ſta-
tueretur. Tertullianus ait, conſuéſſe illos, priusquàm talem

aggrederentur confeſſionem, ad illam ſe disponere, Oratio-
nibus, crebrüs jejuniis, geniculationibus & pervigiliu: Lib. de Bapt.
cap. 7o. Expetebant inſuper Confeſſionem ob plurimas, quas

confert, utilitates, ait S. Anaſtaſ. Sinaita, qu. 6ö. Ac imprimis
propterea, quia peccatorum confeſſio dispoſitio eſt ad illa

ampliùs non committenda. Serviebat inſuper ad culpa-

rYum aliquam ſatisfactionem: unde Paſchaſius: Non erubeſcat
quis conſiteri Medico jam pro omnibus immolato, quod iſti dudum non
erubeſcebant publicare Joanni nondum ſalutis antidoto eudem quantu-
lum propalato. Cornel. à Eap. Tirin. in Matth. 3. z. Paciuch. in JYon.

Ledk. 62. H. 3. . 9. J. 514. & e4. Ex his, de Confeffione S. Joanni
e di

factâ pleniùs non abs re dictis, quis non videt, quantò ma-

glis ex reverentiaâ Sacramenti, ad cujus gradum & dignita-

tem evecta eſt à Chriſto noſtræ legis Confeſſio, hæc peragi
debeat cum debitâ præparatione, humilitate, vero de pec-
catis dolore, emendationis & ſatisfactionis propoſito, ver-
bo: juxta notam Chriſti inſtitutionem, Eccleſiæ doctrinã &
uſu declaratam: ſingulariter autem, quod jam nunc propo-
ſiti eſt, quò loco Pœnitens habere debeat Confeſſarium, quò
erga eum amore, quâ obſervantiâ, quâà confidentiâà a in

ikniss

(
—
Punmwetan

alere ſop

lleratio

nihe hece
(uupote

. 1

unektt¹

iun ſel

=

=

e

lai⸗

Cemps
fonrenkpi
Khene⸗
cittter
CultenA
Unein ſern
iie
Onom,
Aeibie⸗
Gobden
Unrce
e Aer
in ten

4

1Monar.
1 peft
8ſeb
Alieret⸗
lre.

= =

—,

1

ly he

rhicdb.
heden
elen,

—

tunlh.

Wr e.

CIiin.
in.
Qln i

oanni
e

CiCie

izvenin, 4

MrAl N

imm, dit

chvenitn
itentig r
vintuen
te, Ci.
l
inig ußs
inmim
al
cuher

Rg

un

an.

n n

one

1e.

en
eNe

, el

„4

Hrind

L

wri,1

ſuum.

len. .

—

D

men ipſe peccata dimittere, nec ſuo, nec Dei nomine, à quò
ipſi tanta poteſtas facta non fuerat, potuit, tantus pœniten-
tium fuerit accurſus, confidentia, ſubmiſſio, obedientia:
confitentium peccataæ ſua. Materiam hanc utilem patienter au-

dite. M
II. Equidem, ſicut Concionatoris, Proæm. Conc. I. n. 2. ita Confeſſarii
adhuc magis Confeſſarii perquàm ſublime eſt munus, ut qui munus fubli-
Dei & vices agit, & Divinâ poteſtate, à Chriſto ipſo, per Or- me, ex Pote-

dinantem Epiſcopum, acceptâà pollet, & fungitur, in ligan-

munem fecit, facitque illis in Ordinatione verbis: Quo

remiſeriti peccata. & . Yo. 20. 23. Cuinam Angelsrum dixit Deus- Tib
dabo Claver regni cælorum! Matth. 16. 19. ait S. Ambroſ. ap. Cala-

mat. Glvd Diſc. 61. n. I6. Et Illuſtriffimus cum ſanétitate Epi-

ſcopus Gebennenſ. S. Fr. Saleſius, in Epiſt. Paſtorali, ad Cle-
rum ſuæ Dicœceſis: Sacerdotes, inquit, Confeſſionibus audiendis de-

putati, Judices Dei ipſius nomine conſtituuntur; ide, tantâä authorita-

te, at quæ in terris rectè decreverint, & ſanwerint, in ecæœli rata & fir-

ma habeantur: proinde ora ipſorum ſunt quædam velutà ſacraſtillici-

dis, per quæ pax è cœli in homines bonæ voluntati effaat, vocésq, eo-

rundem ſe habeant inſtar tubarum magni Jeſu, quæ illius virtute my-

ſticæ Hierichunti Saſee 6. 20.) id eſt, iniquitati muros ſubruant.
Lib. . Epiſt. o. ap. Abely Sacerd. Chriſt. p. 2. c. II. f. 153. Ex quo bre-

viter facilè intelligitur, quis honos, quæ reverentia ac ſub-
miſſio debeatur Confeſſario, ceu Dei & Chriſti, cui illa fiunt,
Vicario. Sit, inquam, ſumma in terris Authoritas & pote-
ſtas Sacerdotis; ſit munus perquaàm ſublime: Sit inſuper gra-
tia ſpecialis eſſe Confeſſarium, & quidem bonum; uti agno-
ſcit Eccleſia in S. Philippo Nerio: Brev. K. 26. May: in S. Ray-
CGC CcC CC Cc z mun-

X

Cum Confeſſario quomodo agendum? Ejus electio. 1309
ſuammet animæ ſalutem; ne unquam ( quod docere & per-
ſuadere, ſeopi mei eſt) tanto ſalutis remedio abutatur, qua-
cunque ratione nil abſterritus; cùm ad S. Joannem, qui ta-

do & ſolvendo à peccatis, vi Clavium. Solius Dei eſt, pec- Au'n. V E,-

cata dimittere. Lucæ j. 21. Marci 2. 7. Matth. 9. 2. Cornel. hic. Hanc ,een, ca E
poteſtatem Apoſtolis, & cuivis Sacerdoti vero, ſecum com- Anudr. §. 1.
rum f. p7g9. init.

1z10 CoNciOο LXIX. Confeſ. Dei Vicarius: adjudicem Manududor.
mundo Pennefort: quem Peznitentiæ Sacrament: inſionem Mini.

Rtrum elegit Deus. Idem in Orat. 23 Nanxarii aliisque ſanctis Sa-

Peccata di cerdotibus. Sit, ut inſinuatum „Divinæ poteſtatis: lͦ erum

mittere, Dei

eſt, & pluùs,
quàm mor-
tuum ſuſci-
tare.

.

dimittere, niſt Deus, poteſt, & qlibius dimettendi tribuit poteſtatem .
Subjungit: Sortiti ſumus & noz, Sacerdotes, tam mirabilem gra-
tiam ab eo adeo mirabilem, ut longè excellentior ſit Abſolutio
criminum, quam gratia ſanitatum: longé altioris virtutis,
ſcelerum, quàm morborum euratio; ſublimioris denique

poteſtatis, animarum, quaàm corporum à morte reſuſcita-

tio, quia præſtantius eſt, animæ mederi peccatis mortuæ, quàm iterum

revocare ad vitam mortua corpora (ait S. Chryſoſt. in c. 12. Joann.)

iterum moritura. Nihil propè tantam in admirationem
mortales rapit, quam mortuorum reſuſcitatio, illudque ſu-
pra omnem captum humanum, Fidei lumine duntaxat ſpe-
culandum proponitur, non unum alterumve vitâ functum,

dicunt, ait S. Thom 38 de Phariſæis in c. v. Lucz, dutta nemo peccata

—

ſed univerſum Genus humanum in cineres redactum „aut

quovis genere abſumptum, in ictu oculi, ubi noviſſima tuba in-
ſonuerit, & pulvere reſurrecturos, in virum perfebtum. Epheſ.a.

13. Wup. Conc. z. Illo tamen Fidei articulo aliquid longè mira-

bilius obſervat Euſebius Gallicanus: Videamus, inquit, Serm. 2.
in Epiph. quantò plus eſt, quod præſtat gratia; ecce vera miracula, ecce
Prædicanda miracula, ſtupendas immutationer, quas quotidie in nobis
operatur Kedemptor noſter, quando de beſſimis bonos facit, caſtos de lu-
uerioſis bumilers de ſuperbis . de ſebtatoribus ſoculi, amicos Dei. At-

que ut veram reſurrectionem quaſiè cinere oſtendat, excla-

mat: Qucæ poteſt majora exercere miracula, quàm quando hominem
de ſubſtantia pulveru, in Angeli ſtatum provehit? Hæc eximia Dex-
teræ Excelſi facinora; peccator, qui profundo ſcelerum lu-

to immerſus, qui in pulverem mortis quodammodè reda-

ctus, & jam plus quàm quatriduanus, imòè plùs quaàm qua-
driennis, fœtet mortuus, per gratiam, in ſacrâ Exomologeſi
acceptam, illicò reviviſcit, & in ſtatum Angelorum provehitur.
Englgr. Panth.. p. 1I. f. 20o. E. Converſ. S. Pauli, .I. & Cæl. Emp. E. Ca-

theäræ

“

—
AdES

Shortu,

ürium

klii,
bele, vi

emapor

Munalicio

ugnin
Pienn. N

Hunnſer

Pumenais ar

lekrud

e, KVe

4
.

tonis eſte

tCri⸗

nt man:

Etimm in
Aſemae
uIm,
lieblare
ltlinee
Mul ar
Etnuie
Une ſzin
ehiun,
i
Aon
finnig
o Mer
finbus

undANr. Lum Confeſſario quomodo agendum? Ejus eledtio. I1311
gen ic. thedræ S Petri, J. 1. & 2. V. ſaprd, Conc. a2. n. 3. En, Anima pecca-
ndeg. tis mortua, quantum tibi ex Poteſtate Clavium & Confeſſa-
eo rii ſolatium, gaudium eſſe poſſit, & ſpes certa ipſius vitæ
s Eternæ! Ergo reſume animos;, & diſce modum, quò erga
e tuum Animæ tuæ Medicum utaris. Infrà à n. g. Interim:
dina III. Re tamen bene expensâ deprehenditur, Officium Confeſſarii
tAie. Confeſſarii, non voluptatis, ſed maximéè difficultatis ingen-AMeuds diff--
Sim, tis eſſe, uti fatentur plurimi, & experiuntur fere omnes,
Cenint ſaltem à potiori: ut proinde Confeſſario non opus tantùm
telüſetꝛt. ſit Jur isdictione, Approbatione, ſed & requiſità planè doctri-
item nà, magn prudentia, circumſpectione, cautelaque, ſed &
uſe Patientia. Ne, ſi debità ſcientia non inſtructus, ſi cæcus cæco
Uraicenn ucatum praſtet, ambo in foveam cadant: Matth. 1Iy. 12. Vel ne, ipſe

icnen lumen aliis ardens & lucens . conſumatur. Videri poſſit
Gtwatt. ſimplici & rudi, facile eſſe & jucundum, Confeſſiones exci-
fuchn Pete; & velut Nova audire: neque rem magnæ diſtrictægqgue
Rationis eſſe: Falleris. Facile videbatur Pilato judici, ſeſe Pilatus no-

An,At 2ð 70= ⸗ . .
Pini à causà Chriſti „ad judicium ſtantis, expedire; dum acceριραπ* dum ſibi
inlſa 444 lavit manaus ſuas coram bopulo dicens: Lenocens go ſum à ſan- Ulnocens.
e mir LLuine Jauſti buju . Matth. 27. a2. Veruùm quid . IIlene reapſe in-
ilin nocentiam in hoc Judicio ſervavit? Nequaquam; quin imdè
nulneele taliter ſe maculavit, ut Oommnis nec fontium nec lacuum, nec
lein nli fluminum, nec Oceani in unum collęcta aqua, eum potue
utk it emaculare. Hugo Cardin. ad mores & rem præſentem Ne ita Con-
i 4. eruditiſſime explicat. KRectè etiam in hoc facto, inquit, Confeſſo- feſſarius.
echr 7S& Met eres ſuas Iavar e docentur, quia oſſicinum vix ſine alzqudà pollutione
ſerkee Peragitur; vix enim mundis manibus attreétantur immundetiæ; Vix
me⸗r. more Janioſi & vulnera ſk'eol v premuntur abeq; pollutione
Num ener en. Sed propter boc onus Medicus non dimittit oſfcium.
ec. E eam Sacerdoter ui mundabant, eoipſo immundi fiebant.
. Seatis dictum à tanto Doctore. Officium Confeſſarii eſt of- Leſrà n. 10.

nl ficium quidem neceſſarium, arduum tamen & periculoſum,
quod non eſt juvenibus, ignorantibus, imprudentibus, im-

giu 1 rFiR 4 2 2*
. lh. patientibus, nes 6e1S, qui mortificatas non habent paſſiones,
ſete4

com-

1312 CoNcO LXIX. Confeſ. DeiVicarius: adudicem Manududor.
committendum: ad illud, ut par eſt, bene exercendum, vitæ

„

requiritur bonitas, ſcientia, charitas, prudentia, diſcretio,
z elus & magna cautela. Pacinch. in Yon. Lect. 6a. g. Io. n. 42. tom. 3. U5

Confeſſarius f. 739. Scio Caſum verè tragicum, mihi fide digniſſimâ rela-

O

curioſus ma- tum, qui ab hominum aut ialtem Majorum noſtrorum me-
gus factus. moriaâ in Tyroli contigit, quò Capellanus juvenis Magi
cujusdam Confeſſionem excipiens curioſo deſiderio viden-

di demonis, eò devenerit, ut, ruſtico hoc initio equidem
dehortante, dein, ad inſtantiam, Confeſſario opem ferente,

& ſuo loco viderit d'“monem, ab hoc ita territus & inſtiga-

tus, ut & manus dederit, factus ſceleratiſſimus & ipſe Ma-
Conkeſſario gus, demum degradatus, exuſtus. Hic effectus, hæc mer-

eſt opus cau-

ela. . 2 * „. . 2 * *
. eſt: Serpente tollent“ & ſi mortiferum aliquid biberint; non es noce-

bit. Marei I6. 15. At ita conſulendum eſt neceſſitati Pœniten-
tium, ut & te periculo non exponas: Qus amat periculum, in
o peribit Eccli. 2. 27. Salvàâ autem ſuâ propriâ ſalute & con-
fſcientiâ, Confeſſario incumbit cura erga Pœnitentem, cujus
ſalutem quærere debet, quòd ſi aliquid pœnitenti conſu-
luerit illicitum, pœnitens quidem apud quem ſapiens ille

imile. reputatur, innocens remanebit; Confeſſarius verò pœnas
imile.

C f ſſ. . Hdabit. Contin it ergo illi, quod aquz& mundæ, quâ ollas,
in bonum Catinos immundos lavamus: catini quidem remanent mun-

Poœnit. eſt à di, aqua verò immunda, & in cloâcam projicitur. Sic Con-
Deo deſtina- feſſario eveniet negligenti: ipſe enim immunditias poni-

tus. tentis pro negligentiæ qualitate contrahens projicietur;
Poœnitens verò conſilio ejus quamvis illicita ſequens, mun-

dus remanebit. Labata: V. Confeſſarius Propoſit. I. & 2. ubi plura.

Paciuch. cit. G. 19. Vnde ſatis dignoſcitur, quàm difficile mu-
nus incumbat Confeſſario, & quàm huic curæ & fervori eſſe
debeat, ut illud ritè obeat in pœnitentis & ſuam ſalutem.
Confirmant autem hoc ipſum ea, quæ mox dicentur, ſcil.
Confeſſarii munus à Deo deſtinatum eſſe, & inſtitutum in
ipſius pœnitentis bonum, non pernitiem, ut habeat 3 gus
apſus

N

ces fuit temeritati curioſe. Equidem promiſſum Chriſti

In.

humini

inpei

rdaleto
OAUivas,
DNun kar
Unt Meſaur

Uyenrur auni

Mteniore⸗
Mkiſan
oncenek

ten bet

Ke

eKtem
UInne 4

nmmen

li

Ciniſ

litelinn

in e
ufiſoef

☚
cun ſte
irei ,
16A,

GnHcln.
tonio de Molinàâ, Carthuſ. Patres Confeſſarii, ait, memores-

Cfunme.
irider. .
Dein
nkhene,
Kiſſe N.
hecer.
um Cr
pnei KA .
Peniten
ienlu, A
Utec .
en ouſs
ti it⸗
Wiens e
nd Muns
aS
Hentmm -
icetur;
NN..
Eckar.
Aee.
uti .
t,ꝛ G
nS

Sð

deſidem deprehenderit! Meritò dicet: Sangninem ejns de mann

nem criminum datur corona- ait S. Chry ſoſt. hom. 2. de Verbi Iair
Quis Fidelium neget Deum, & Chriſtum, Dei Filium, veré Shriſtus

lio vitam cupit Pater, non mortem. Quid clariùs de Chriſto:

Mechtl de Jud. extr. DA dd dd ad

Aunm Confeſſario quomo do agendum? Ejus eleflio. I313

lapſus erigatur, à quò æger curetur, à quò vitam animæ per

ratiam Sacramenti recipiat; idꝗque magnà atque ſingulari
ipſius Dei miſerentis clementiàa. Etenim:

IV. Vt aliquid adhuc addam, nervosè ſcriptum ab An. Confeſlarii
obligatiogra-

VIS : écx Anut.

ſint, magnâ ſe in his teneri obligatione, juvandi eos, qui ad vne

Poœnitentiæ Sacramentum accedunt, & intueantur diligen-
ter, num in illis par ſit dispoſitio, quâ fruétus Sacramenti

non impediatur. O quàm ſtrictam à Confeſſario rationem

exiget Salvator, qui tantam de eo fiduciam concepit, ut cre-

dat illi animas, quas proprio Deus ſanguine redemit, hono-

rem ſuum, facultates commendet, quæſtorem cœleſtis con-
ſtituat theſauri, velitque ut ad hunc animæ divertant, à quòͤ
juventur auxilio, atque ad ſalutem erudiantur, qui ſeriã eas

reprehenſione à vitiis avocet, ad virtutis amorem accendat:

quâm ſtrictam exiget rationem Salvator, ſi in his inertem &

tus requiram. Exech. 3. 15. Iinſtruct. Sacerd. tr. p. C. 3 H. 3. f. 25 z. En Con- Ken ei d⸗
dater e

feſſarium in gratiam & ex causâ Pœnitentis; graviter obliga-
a 8 eſſe debet

tum: en Patrem poœnitentis Filii, qualis in Spiritu Sanctop tenti
uterque eſt, & eſſe debet, partésque ſuas implere. Pater eſt en fglio.
Confeſſarius, quia vices agit Dei & Chriſti, in hoc ſolius Cle-
mentiæ & remiſſionis foro ac Judicio, quòô de vitã & ſalute
poœnitentis agitur, & concluditur neutiquam de morte,

quam Sacramentalis Abſolutio excludit. In mandanis & fo-

enhns Zudiciis poſt accuſationem & criminum confeſſionem reſtamd“
morse apud Divinum autem Tribunal poſt accuſationem & confeſto-

Sicut Deus,
Patrem eſſe, & miſericordiſſimum, etiam erga improbos, &α peccatori.
male meritos filios! Omnis Scriptura loquitur. Nolo mortem
impii, ſed ut convertatur impius d vid ſaud, & Vivat. Ezéch. 33. II. Fi-

noſtram ſalutem deſcenait de ocli?

DLui propter 203. homines & propter .

.

„

. 4 SSðõ
R =B 2 5 4 D „ .
5 .

I314 CoNCIO LXIX. Confeſſ. DPeil icarius Dad Iudicem Manududor.
VEt vitam habeamis, & abindantins habeamus Yo. Io. 10. Bus nos recon-
ciliavit ſibi per Chriſtum, & dedit nobi miniſterium reconciliationi.
2. Cor. 5. 5. Commiſitque officium & negotium reconciliationis

hominum cum Deo, Verbo primum promulgandæ, dein Sa-
cramentorum impertitione etiam procurandæ, ait Iirinus
S . .⸗ V „ ° gW½ * „* . 6
Typus: Filius hic. Opportuniſſimè hic venit Pater Filii Prodigi: qui, cuùm

nitens: Hlus Confefſarii partes egit, perſonam Pœnitentis ſuſtincbat Fi-
ainen lius prodigus. Erat hic non qualis qualis, ſed inſignis ne-
quam, inceſtus, fornicator, patrimonii decoctor, voraciſſi-
mus helluo, ſpurciſſimus leno: commiferat non vulgaria &
communia, ſed atrocia & inſolentia ſcelera: quid debebat
expectare, niſi aſpera verba? quid timere, niſi fuſtes & verbe-
ritus? Et tamen ubi flens & pœnitens venerat in conſpectum
Patris, nihil eſt hic videre, niſi blanda oſcula, ſuaves ample-
xUs, dulciſſima verba. Meſericordia motu,; pater: Lucæ 1I7. à
v. 20. Citò proferte ſtolam primam. Nulla hic fit mentio de

anteactæ vitæ flagitiis, nullæ exprobrationes, comminatio-

nes: Formam hic Confeſſarius habet, ut patrem agat: jacet
ſupplex ad pedes miſer peccator; eligit Medicum, à quô
curetur, Magiſtrum, à quo erudiatur, Patrem à que be-
nignè excipiatur; cui arcana peétoris aperiat: ſuſpirans la⸗
chrymans vitæ errata patefacit, vulnera oſtendit, ſummo
contriti cordis dolore, pudore ſuffuſus, quid poſſit aliud,

quàm patrem ſe verè exhibere pœnitenti Confeſſarius, Dei

vices agens, cuùm ipſe Deus in gratiam illum recipere para-

tus ſit, imòèò & ſuis ſanctis inſi pirationibus & monitis eò invi-

tet! Annon hinc pœnitenti magnus accreſcat animus, fidu-
cia ingens, ſpes certa, ſtimulus vitæ emendandæ maximus,
cum ipſe, peſſima quæque meritus, Coônfeſſarium verè pa-
Chriſtus trem experitur, qualem & Deus ipſe & Chriſtus ſe præſtat,
quam fi Pa- fummus & amantiſſimus Pater. Ita ſe Chriſtus exhibuit,

ter peccatotiaddmiranda in peccatores humanitate, in pœnitentes lenita-
te, Mulieri, quæ erat in civitate peccatrixt Lucæ J. Malieri in Adul-
terio

Nlens
ofenin
ritatic
d ſecu
inn aute
lelingue
(ns
Ullinus 5
Imttigu⸗
Eratir
orrior
didnn
ſtite G
EStun ae
dne V
aki

hg 10

=
S=
SE
= =

—,=

Se

W N.
D

AAuunun Conf ſario quomodo agendum? Ejus eleimio. 1315

terio deprehenſæ, Yoan. 5. utriusq; Advecatus, qui ipſe judex. Hoc
proloquitur ipſius Chriſti Parabola de ove, & drachma per-

nngtär.
—
GEA.
rihiti

unligiggG

E eng. ditis LQacæ 17. 4 v. 1. Id orbi teſtantur tot Publicani & pecca-
irIim ktores, ipſe Latro in cruce, in gratiam à Chriſto admiſſi, repul-
eiddrn. ſus nemo pœnitens. Quibus omnibus à ſuo Capite inſtrui.
n Lur & jubetur Confeffarius, ut Pœnitenti in patrem, & ille .
Uländat. Z huic in filium ſit. Audiamus talium exempla quibus &
ſnien. Confeſſarius & Pœnitens dictorum veritatem docebitur.
Pnond Y. esgr. . N. Wade. dW2. 1
Vy. Pater Confeſſarius talis, Pœnitenti compaſſus S. Am- S. Ambroſius

ri broſius Eccleſiæ Doctor, Epiſcopus Mediol. de quò ejus Cle- duàm com-

, ricus Paulinus: quotiescunque quis ad promerendam pro Paſlus ſit Pœ
eKverbe 1 .—- 1 2 1:½ nuitenti pa-
Peccatis veniam, ea ipfi confitebatur, adeo intimâ cordis

alie commiſeratione afficiebatur, ut deflens audita, ſicut ſua pec- fernte
1anhl. cCata, ad ſecum flendum, pœnitentis provocaret affectum. —
Rlrtt Crimina autem ab aliis accepta, apud Dominum loqueba-
mde Ktur, relinquens exemplum poſteris Sacerdotibus, ut inter-
Ceſſores magis ſint apud Dominum, quàm vindices & accu—
ommmth⸗ Z ſatores. Englgr. cit. F. J. Andr. J. 2. f. -pq13. Cal. Emp. Talis Pater 8. Ludovicus
A Confeſſarius S. Ludovicus Bertrandus Ord. Præd. Ad hunc Bertrandus.
lenk. accurrit aliquando confitendi gratià nonnemo, quiad cujus-

. libet peccati recenſitionem intuitus in Bertrandum, arbitra-
Pitunm, . batur, torviorem illum proditurum vultum. Sed eandem
it, inm ſemper & immotam Vir ſanctus tenebat vultús ſerenitatem.
oltilnt Peractà Exomologeſi dixit Pœnitens, reſtare ſibi adhuc ali-
nnb quid; illudque edicere juſſus, ajebat: Pater: mentem meam
ee fſubiit iſta cogitatio, te me pejorem eſſe; nec enim, ſi talis non
N eſfſes tam atrocia & enormia, quæ recenſui, peccata ſine al-
inn i teratione auſcultare potuiſſes. Cui Bertrandus: Sum, fa-
znaid teor peccator, & omnium totius mundi peccatorum fla-
nenNH gitioſiffſimus; tametſi nullius eorum, quæ mihi aperuiſti,
ete reus: ed noſtin, quam ob rem illa patiens & tranquil & ob-

zaick audierim Accurrentem enim te ad me; ut illa mihi ma-
nts NNn nifeſtares, non ut eorundem amatorem & ſtudioſum te
”J””J”è Dd dd dd dd2 in-

Mmin 4

—

humilitate &

“O—

1316 CoNCIO LXIX. Confeſſ. Deil icarius: adſudicem Manuductor.
inſpexi, ſed ut inimicum, hoſtemque abjuratum, quò?

maximopere ædificatus manſi. Dolui indubiè, te illa
patrâſſe; ſed de tuà gaudeo converſione quèòd inimicum

te illis præbeas. Noveris, me in pejora prolapſum fuis.
ſe, niſi ſuũ me Deus protexiſſet pietate. Pacinch. oit. Ledt.
ricæ Apoſtoli, vità funéti 1581. 9. Oét. à Clemente X. in-

ter Sanétos relati An. I671. de cujus charitate in proximos,

vid. Vita c. 22. f. 93. ubi de ejus duriſſimâ ſui flagellatio.

S. Franciſeusne pro aliorum peccantium ſalute. Gratioſum audire eſt,
Saleſius miraâ
charitate ſo- COnſolatus fuerit S. Franciſcus Saleſius, hic cum Dicœceſin
tentem.

pedes proſtratus, cùm diceret, nunc de ſe actum eſſe, quòd

ſe hominem nequam agnoſceret. Saleſius amicè hominem
complexus, ſuo loco ſedere juſſit, habere ſe, quæ ipſi in Con-
feſſione exponeret: ac delicta juventutis ſuæ repetens, hoc

illi tandem pro ſolatio adjecit: multa quidem de eo ſe au-

diviſſe, & ſparſa fuiſſe; ſed nunc ſeipſum nôſſe hominem

probum, ac magno in poſterum amore ac honore fore, qui
talis jam eſſet apud Deum. Englgr. Cæl. Emp. F. J. ea f. ?2.
Ff. 237. ex Vitd. En ut hic Princeps & Epiſcopus ſancti imt
vere Pater Filii Prodigi, adhuc profundius, & ad illius pedes

Alins ſandusſeſe ſubmiſerit. Addo adhuc unum: Cùm quidam Sacer-
Sacerdos de- dos ad pœnitentem infirmitate lethali oppreſſum vocatus,
ſperabundi eundem ob gravitatem ſcelerum deſperantem reperiſſet,

ec uidu

quòô miræ humilitatis & charitatis exemplo Pœnitentem
ſuam veſte clericali obiret, ſtatuit ſe quadam in Eccleſiã in al
Segde Confeſſionali; ad quem cum Eccleſiaſticus peccata ſua
cexpoſiturus accederet, & ſuavi ac forti ejus commonitione
tactus, totus in lachrymas colliqueſceret, diſcedens, virum
ſanctum intuitus, advertit eſſe Præſulem ſuum; ad cujus

Wnnlte
1

mus,

nt

—,

Gee. Cn

euenun

NN⸗

*
/

Cvein tch

(Mlvere te

Pind iaſe
1ui pan

Ait huir
ene, o⸗

7

behteon
Cdnen.
Curdel
ih bx..
Edwnda
odortele

S=
=

—

—=
=

=

=

—,

W/

(ben
Cm,

ndd

I nhnee

eleipr

peccata in ſe eum ſic allocutus eſt: ego ſpoliabo me omnibus bonis &– me- a

ritis totius vitæ meæ, & illa in te transferre volo; tu verôò
ſpolia te omnibus peccatis tuis, & in me transferas: ego pro.
illis Deo reſpondebo, & pœnitentiam agam, ſicque noli de-
fFPPfPfſfſppera-

ſuſcipiens.

nnidg Cum Confcſario quomodo agendum? Eius eletio. 1317
n, g ſperare. Cùmque illi placuiſſet permutatio, ulteriùus di.
el zxit: Ecce nunc teneris mihi dicere, quæ mala feceris, ut ſci-
nmumIn am, de quibus tenear poœnitentiam agere. Tunc ille liberè
Mümäs ordinem vitæ ſuæ cum omnibus flagitiis aperuit, quantùm
ae in ſe fuit. Cui Sacerdos: nunquid de his mecum doles, &,
tim. fſiabſolvere te ab illis poſſum, idipſum optas: cumque ille
enLA. omnind id ſe optare affirmaret, abſolutionem ei impendit,
fillin paruit huic Confeſſario & dixit, in viaâ ſalutis ſe eſſe: quæge⸗,
ieh rentique, quomodo res circa merita, quibus ſe ſpoliaverat,
nüenn haberet, reſpondit: Deus tibi duplicata reſervat ob eximi-
Diocein am charitatem, qud meam deſperationem eviciſti. Yob. Loh-
lehun ver. Bibl Man. to. 3. T2t. 6. E. Confeſſto andita h. 26. F. 4. eX March.
eotim Hort. Paſt. Candel. Wiſt. tr. y. lelt. 5. f- 532. Jo. Major. Ppec. Exempl. E.
toritiie Deſzeratio Ex. S. En quàâ comi charitate hic ſanctus Sacerdos
nim ad ponitentiam à deſperatione hunc hominem adduxerit.
M Ergo Confeſſarius Pater eſt, & eſſe debet Pœnitenti. E. Conc.
VI. Quærunt SS. DD. cur Chriſtus Deus Homo Poteſta- Cur Chriſtus

olrébgen VI. C
incor. tem Clavium, ſeu dimittendi peccata, ſoli Deo Jure ſuo ab-oteltatem
ta ſolutiſſimo debitam & competentem, non ſibi reſervaverit Aar iuunn non
lbi relerva-

e Cur non Angelis, ſupremis in Naturà Rationali, Spiritibus, , cur non
lomin eam contulit cur denique S. Petro homini, quem ipſum gra- Angelo aut
e, i. viſſimè labi prius permiſerit: Tebi dabo Claver Kegni Cæloxum. ſancto homi-
Matth. 16. 19. Solidé ſatisfacit his omnibus quæſitis P. Alfon ni, ſed l'etro
Gg ſus Anton. de Saraſa, S. J. Arte ſemper gaudendi, Tract. 15. à ſ. a6 5. laplo contu-
ſecss Y. I. adducens ea verba: Adeamus ergo cum fiducid ad thronum lit! .
ce. gratiæ: &c. Hebr. a. 16. Suadetur, inquit „Ppeccatoribus acce-
VOn der thronum gratiæ: habemus enim Pontificem. & . idem v. .
tri &vY.’ Et thronum hunc Sacerdotibus tanquam Confeſſariis
NKne. * concredidit Chriſtus, qui omnem humani generis dijudican.

, ſel di jjurisdictionem habet: Joann. y. 22. Diſerté Trident. dcſ. i4.
1anne cap. y D. N. Yeſus Chriſtus, ait, à terri aſcenſar d ad cœlos, dacerdote
. Jur ipſius Vicarios reliquit, tanquam Praſides & udices, ad quos omnia

Dd dddd dd z3 mor-

1318 CoNeiO LXIX. Confeſ. Dei Vicarius: adjudicem Manudufkor,

—

mortalia crimina deferantur, in quæ Chr⸗iſti pideles cecéderint, Juè pro
oteſtate Clavinm, rem'iſſtonn aut retentonis peccatorum ſententzam
Pronuntient. En Jurisdictionem Filii Dei communicatam fi-
liis hominum, naturæ fragilitati expoſitis, ut tantèò majori,
cum fiducià humanos vultus ſubeat peccator, minusque
erubeſcat ſcelera ſua confiteri homini iisdem criminibus
aliquando involuto, aut ſaltem obnoxio. (Cur confiteri eru-
beſcis peccata tua? peccator ſum, ſicut & tu. confitene homo homini,
homo peccator homin; peccatori, ait S. Auguſt. in Pſal. 93. ap. Ca-
lam. Diſe. Io. n. 3.) quis enim non miſereatur de facili, qui ſe

—

Cur Chriſtus miſerum eſſe, aut eſſe poſſe, prudens meminerit: Hinc ſanè

non lſibi?

Cur non An- citio ſtatuit abſtinere.
gelis

benevolentiæ fuit maximæ, Chriſtum neque per ſe huic
throno præſidere, ex eôque jus dicere, neque etiam Angelis
eam voluiſſe concredere: quòd ſi enim humanitati ſuæ au-
thoritatem iſtam Chriſtus reſervaſſet, humana licet ſit ejus
Natura, noſtræ perſimilis, adeôque perquam humana, & in
omnem commilerationem peccatori exhibendam ſummo-
perè inflexa; glorioſa tamen eſt, & nulla unquam peccati la-
be inquinata: ſic ergo hominem tam glorioſum, & longè,
ſuprà omnem majeſtatem, dignitate evectum, præ humanad
fragilitate adire puduiſſet forſitan peccatorem, gratiæ pe-
tendæ causâ, cujus Patrem à ſe meminerit per ſummam im-
pudentiam violatum. Hominis igitur fragilitati Chriſtus
aſcenſurus ad cœlos ut conſuleret, Jurisdiétionis ſuæ exer-
Vicarios autem noluit ex Angelis,
primdò, quòd corpore omni cùm careant, humanis oculis vi-
ſibiles non ſint, atque adeo judices hujusmodi humanis uſi-
bus & commercio non accomodi. Dein etſi Divinâ Poten-
tiâ facti fuiſſent aſpectabiles, tamen majeſtate hominibus
prorſus inuſitatà perculiſſent homines. Tertièò de præſtan-
dà miſeris hominibus miſericordiâ multùm detractum fuis-
ſet, ſi ea ab Angelis, mileriarum inexpertis, purisque ſcele-
rum, fuerat obtinenda (⸗deo non Angelm: hæc eſt commiſſa poteſtas,
ait D. Chry ſoſt. hom. So. in Martth. Jurt nunquam peccaverlnt, ſed ho-

„

Nlnd

Cin
e, ſoten ⸗

e inoct

n,heccato

Dn Nin

D
4
4

SS1

ſiſenr i⸗
lro Cn
gion pe

=
S

enbie

t NWri⸗⸗

Drine Dewid

E eret

NA
M lut

y gugn

=M

6499 90
Cli, gik
Hinc ſane

er ſe lic

Mel
taui fear.

icetteiS

manAn
N fun. .
peccatikx
longe

hutan i

Nie.

WaAZENIN.

4CMrilrs
z elettr -
lsrl.
t.
cabel

oninbos

eea
Kunfik

r ſe

1
N.

‚, 1,.
,ℳ

Cum Confeſſario quomodo agendum?! Eius lectio. 1319

mo paſſebilis ſupra homines ordinatur, ut, dum in aliis ſuzas recolit pas-
ſſeoner, mitem apud eos ſe præbeat & benignum. Calamat. Cit. D. n. g.)

meII. JNeque innocentem hominem huic throno præfixit, ſed Pe-

quoq, ei erat populorum innumera multitudo, quæ eſſet, pro ſuæ natura

vitiis paſſtonibusq,, ulpis involuta, atq; peccatis. Videlicet ut in Cla-
vibus fidelis Janitor, in ſententiis eſſet clementiſſimus diſpenſator erat
enim reverd hic Petrus paulb durior & ſeverior; ſecut ejus auſteritatemn

truncata ob Chriſti injuriam Servi Principis Sacerdotum declarat auri-

cula: hic igitur tam durus, tämq; ſeverus, ſi donum non peccandi à Do-
mino fuiſſet adeptus, quæ Benia commiſſis populis donaretur? ſed idcir-

& Divinæ Providentiæ ſecretum ita temperavit, ut primus ipfe labere-

tur, ac rueret in peccatum, q120 erga peccatores duriorem ſententiam

proprii casiis intuitu temperaret. Ita S. Auguſt. (qui & Lib. go.

bom. 22. ervVos& pro ſuo more: Non eſt peccatum, ait, quod fe-

cit homo, quod non poſſit facere alter homo, ſi deſit Rector, per quem fa-
tus eſt homo. Conc. 6z. n. 6.) Colligit denique citatus de Saraſa
n. 6. 4 f. a!. argumenta hæc; Temperatam igitur cùm nove-

ris judicis ſententiam, in te ferendam, Q peccator, ſuæque
infirmitatis conſcius, tuæ imprimis miſereri, ſcias, eos, qui

Vicariam Chriſti jurisdictionem obtinent, noveris, idcircè
ad hoc munus præ Angelis præcipuè electos, & quidem de-

ſtinato conſilio optimi Salvatoris ex hisce terris ad cor os
aſcendentis, ut commodiſſimum obtinendæ gratiæ peccato-

ri judicem deſignaret, eumque, quem adire minimus ſub-

iret pudor; quis enim Angeli vultum ferret? ſanè adeamus
thronum gratiæ, tam gratiosè hominibus contraditum, &

ſine dubio gratiam conſequemur in auxilio opporteano. Quid effi-
cacius dici poſſit, ad conciliandum in poœnitente omnem

amorem & confidentiam erga Confeſſarium Chriſti Vica-

rium:?

Cur Petto?
trum, peccatorem aliquando. leo, ait S. Auguſt. ſer. I. fer. 7. & huic lapſo
doſt Dom. Palm. B. Petrum paulatim Dominus ſubaeſeruit, ut Eccleſiæ Plus;
KReclori futuro ignoſcendi quadam regula poneretur. Credendæ enim
erant Petro Clavers, imò creditæ ſunt ei Claves regni cælorum: credenda

1320 Coxc LXIX. Confeff Dei Vicarius: adſudicem Aanududlor.

Sigillum VII. Accedit & illud efficax argumentum, quod om-
Confeſſionis nem in Pœnitente tollat diffidentiam erga Patrem ſuum
arctiſſimum, ſpiritualem, Confeſſarium, quin potius amorem & fiduciam
en ſi⸗ di- augeat: eſtque illud Sacræ & Sacramenti Confeſlionis Sigil-
Iefrà fpne lum, ſeu Secretum, idque ex Inſtitutione ipſius Chriſti & Sa-
Conc. huju. Cramenti. De hoc Catechiſ. Rom. cit. p. 2. c. y. n. yo. à fol. 362.
Duoniam nemo eſt, inquit, qus non vehementer cupiat ſeelera & tur-
Pitudinem ſuam occultari, monendet ſunt Fideler, nihil eſſe, quod time-
ant, ne ea, quæ ipſi Confeſſtone patefecerint, à Sacerdote ulli unquam
indicentur, neve aliquod ex ed periculi genus ſibi Allo tempore creari

Poſſit; ſacræ enim Sanctiones graviſſimè in eos Sazerdotes animadverti
volluerunt, qui peccata omnia, quæ aliquis e confeſſus fuerit, perpetio

& religioſo Iilentio compreſſa non tenuerint, quare in Concilio Lateran.
magno c. 21. ita legimus Caveat omninò Sacerdos, ne verbo vel ſigno,
“ el alio quovis modo, prodat aliquatenus peccatorem. Et hoc ex ſenſu
totius Eccleſiæ Catholicæ: S. Thomas &upρpl. q. it- art. concludit:
Muemadmodam, inquit, Dens ſemper tegit peccatum ejus, qui ſe ſibi

Sdre ber panitentiam; Sic Sacerdos peccata confitentis celare ſemper

debet " cuùm Confeſſio exterior ad sacerdotem, ſit ſignum Confeſſtonis in-
teriori, qua ſit ad Deum. En Dei clementiam in pœnitentem,
quæ & in hujus favorem & gratiam Vicario ſuo arctiſſimum
ſecretum imponit. Præceptum de Confeſſone celandâ, ait idem
Doctor An gel. slid. ad 2. conſequitur ipſam Sakcramentam. & ideo
ſicut præceptum de Confeſſtone Sacramentt faciendd, eſt de Zuere Divino,
& non poteſt aliqus diſpenſatione vel juſſtone humand homo abſolvi ab
eo ita nullus ad revelationem Confeſſtonis poteſt ab homine cogi vel li-
centiari. Hic ſenſus eſt omnium fidelium Doctorum. De
neceſſitate Sacramenti eſt, quòd quei Confeſſtonem celet, & tanquam vio-
lator Sacramenti peccat, què Confeſſtonem revelat. Et: Per hoc home-

ner magis ad Confeſſtonem attrahuntur, & ſimplicius peccata confiten-

tur. Et: IIlud, quod ſub C. onſeſſtone ſcitur, eſt quaſi neſeitum dum Il-
Iud non ſciat aliquis ut homo, ſed ut Deus- cujus nempe ſolius vi-
ces agit. Ita S. Thom. cit. a. I. & 2. 2. 4. . a. I. ad z. Omni & om-

nium exceptione major. Secundum quam doctrinam & re-

gulam

eu⸗

— .
Gun Miren
ſen, lgeti⸗

ſolhiseln
GnCE
Potencunt
Ceerperpe
Douma

cn caſi &

Hm liß.
rmratcenti

vpr
Nbßrcade!
Acdal
n ſan
noriebe
un eteg
Uit, (iſte
fmüonadi
Wen K

1i

Ein.

1 ſint
eſe g
Nr . Mlun
enpmre
Saimzilief
Crit, ſeifeig
Eilo Lateret
erhdel /en
hocexfant
1coneblt:
al ſent
nſſin N.
Enltenten.
Cineon
A itiden
allhis
S. AlE
n. V

9
.

N

t d .

mięæ inſtantis & ad Confeſſionem urgentis. ? Jo. Bapt ſt. E'eiſſ.

Theol. M. §. de Pnit. tr. 2. Di. r. J. 2. de Neæceſſit. Sacr. Pnit. n. 22.
Quin inſuper, præter Confeſſarium, quem sigillum Confeſſ. Sigillum
principaliter ſpectat, aliæ etiam perſonæ hac obligatione
Mechtl de Jud. extr.

lis .
nA .
nnK. .
goln

.

ne.

cun Confeſario quomodo agendum? Eius electio. 1321

gulam univerſalem, omnes Caſus reſolvendi ſunt, & eò qui-
dem, obligatione hujus ſigilli ſtrictiſſimãâ, ut nullo unquam
caſu, ullius boni conſequendi, aut mali evitandi causâ,

quodvis, velminimum peccatum, aut ſi quid aliud ſub ſigil
lum Confeſſionis cadit, directè vel indirectè, ante & poſt

mortem confſitentis, ſine mortali ſacrilegio revelari poſſit.
Idque ex perpetuâ traditione, & praxi Eccleſiæ colligi, quòd

Divinum à Chriſto præceptum traditum ſit, ut in nullo un-
quam caſu Sacramentalem Confeſſionem revelare liceat.
Layman. LD. y. Ir. 6. c. I4. n. 2. & toto cap. Adeo ut nec Forum ex-

ternum ſcientiâ ex Confeſſione acceptãâ ullo modo uti poſſit.

Engler. p. I. Dom. 3. Duadr. J. 5.. ubi hiſtor. notab. de Sigillum vio-
lante, laqueo præfocato & exuſto, noxio verèò abſoluto. Item
alia abſurda de Miniſtris hœæreticis. Apud Catholicos raris-

ſimus, & quaſi fere nullus eſt Caſus violati Sigilli Confeſſio-

nis, cùm ſciant probè Sacerdotes Confeſſarii, ſeſe potiùs mil-
lies mori debere, quàm vel minimam unius peccati circum-
ſtantiam detegere: quo caſu & Martyribus annumerandus
veniret, qui ita pro reverentiâ Sacramenti, & obſervantiâ
Inſtitutionis Divinæ, nec non ex charitate proximi, mortem
pateretur. Adeo ſanctum hoc eſt ſigillum Confeſſionis, id-

que in favorem pœnitentis, ut, ſi hic prudenter gravem ſibi

infamiam vel grave periculum (quod aliud tamen eſſe de-
bet, quàm periculum erubeſcentiæ & confuſionis coram

Confeſſario ipſi Confeſſioni quaſi intrinſecum; hoc enim

nunquam excuſat) ex manifeſtatione criminis timet, eò
quèòd Sigillum v. g. non ſit ſervaturus Conſeſſarius, poſſit

reticere pro eâ vice illud crimen, ſitque excuſatus à Confes-
ſione ſaltem materialiter integrâ, confitendo alia mortalia,

ſi quæ habet, etiam tempore præcepti Confeſſionis, uti an-

Ee ee ee ee

& Ooafeſſion.
ad duos obliget?

1322 CoNCIO LXIX. Conſeſ Dei Vicarius: adſudicem Manududlor.

— – ==BB—

ad tacendum tenentur (etſi non ſub illis ponnis Eccleſiaſticis

in Confeſſarios transgreſſores Ture Canonico latis, ut Depo-
ſicionis & Incluſionis perpetuæ; ſed aliis arbitrariis) ut In-
terpretes; item qui conſuluntur à Confeſſario ex conſenſu
Peonitentis; qui à Confeſſario revelante ſacrilegè ex Con-
feſſione aliquid reſciunt; qui ſimulans ſe ſacerdotem, Con-
feſſionem, in ordine ad abſolutionem obtinendam, factam
excipit; qui audit clarã voce confitentem; qui legit Confes-
ſionem ſcriptam, quam reperit. Idem D. 3. S. 3. n. o9. & paſſim
Theologi. V. duos Caſus in Amphitheatro Tragicarum Adtionuns
c. yg. à f. 200. de Nobili, Vxoris innocentis, ſibi ſuſpectæ, Con-

7

V. ad ſinem Conc. inter Authores de Sigillo Confeſſ. trabtanter.

Dœæmonho- VIII. Verùm iſta utut ita ſeſe verè habeant, per omnes

ſtis Confes- vires tamen contendit Orcinus hoſtis, Pœnitenti odioſum

ſiomis, hane facere cum Confeſſione Confeſſarium, ut abſterreat, vel in
conatur red

dere odio-: :. 3„ 2U IIe &WIUC
ar fiii Verbi (mendaciorum) miniſtros) omnem fiduciam in

Calvini blas- illum, auferendo. Sic per Calvinum blasphemum, Con-
pphemia. C.67. feſſionem eſſe laqqueum, quô pœnitentes ſtrangulantur, & Car-
n. 2. niftcinam plus qudm crudeliter divexantem eorum animaz, qusè aliquo

Dei ſenſu afficiuntur“ ejus legem impoſſibilem fingit, id eſſe nonniſi

X berdere, damnare, confundere, in ruinam & deſperationem agere
Contra Trid. Lib. 3. Inſtit. c. 2. Contra 88. Concil. Trident. dicens: Inpinm

eſt, Confeſſonem impoſſibilem dicere, aut carniſicinam illam Conſcien-
tiarum appellare: Seſſ. Ia. cap. . & can. §. de Planit. Ita depingit
Confeſſarium nimis auſterum, rigidum, ſeveriſſimè objur-
gantem, graviſſimas imponentem pœnitentias (contra quos,
ſi qui ſint, Englgrave cit. Cæl. Emp. E. &. Andr. J. 3. toto) vel quèòd
mimis notus: timorem, verecundiam injicit: A Confeffario
abſolvi non poſſe ſua ſcelera graviſſima Pœnitentis, ac re-
mitti: cùm tamen (etfſi quivis Sacerdos, non à quibusvis
peccatis & reſervatis, abſolvere poſſit, Reſervatione Supe-
riori factà ob enormitatem criminis,) nullum peccatum,
. OW magno

feſſionem clam auſcultante; alio audiente; morte punitis.

eiER
fiim
4

. ſacrilegium malæ Confeſſionis inducat (idque per ſe & ſuos

l:.

Minyyl

il r r

ſſetlliin

hl

gl

ſer Er

Wa
int
durn

Aldrd. QCum Confeſſario quomodo egendum? Ejus eleldtio. 1323

Weſalics magno graviſſimis peccateribus ſolatio, Poteſtati Clavium
ue. ſit irremiſſibile, unde ſic peccatorem graviſſimis peccatorum
TIsIh. vinculis conſtrictum animet D. Chryſoſt. hom-l. 1. de Pænit.
conlenii Cave dicas, inquiens, is tantum Panitenticg locum concedi, gqui mo- Peccatum ir-
e. Zicè deliquerunt“ nam finge, ſi lubet, aliquem universâ malitia, redun- emiſſibile
ne. dantem, & patrdſſe omnia, quæ à regno excludunte i, ut demus, non ſit hon datur.
niictun cwtra fidem, ſed delis aliquando fuerit, acceptisq;, Deo, poſtea verò fa-
Nl. us ſeortator, adulter, molln, pæd'éco (puerorum concubitor) fur, ebrius,
calumniator, aliäg, id genus fiagitia committat: equidem illi non ero
iom deſperandi auctor, neq, ſi perſeveraverit 30. ro. go. annis, ad extremam
ele r. s , ſenectam cum infandu llis, maximisq;, flagitits. Engigr. Cæl. F. Ca-
e uni6s tbedr. §. Totri J. 2. f. 125. Dicere, quòd aliquod peccatum ſit in hac vitd,
„ AQAit S. Thom. 3. p. qJ. §6. a. I. de quö quis non penitere poſſit, erroneum
per On G eſt, quia repugnat Aivinæ miſericordiæ; de qud Joelis 2. quia benignus
Iodioldbin & miſericors eſt, & patienz & multæ miſeèricordiæ, & præſtabili ſuper
en, Wln malitid v. 13. 2dò hoe derogaret virtuti Paſſtoniz Chriſtin lpſe enim eſt
erlklig propitiatio pro peccatis noſtru; non ſolum noſtrir, ſéd ettam totins mun-
cucdanin Ai. I. Yoan. 2. 2. nde ſimpliciter dicendum eſt, quòd omne peccatum in
um, CN. hac vitâ per pæœnitentiam veram deleri poteſt“ alids non reſipiſcentia
une non poſſet ulli imputari. Ita S. D. cit. Englgr. ubi plura. E. Conc. 40.
idzn .z. & C.zo. n. 4. En abſolutam Clavium & Confeſſarii pote-
Re umj⸗ ſtatem: quam & quem humanæ ſalutis extremus oſor, cane
len ele : pejus & angue odit, ac turpiſſimè denigrare conatur, ut ani-
ͤs mas decipiat, & miſerè perditum eat: ſic multos, cum in pec-
ter catis catenatos habet, decipit Magos, Sagasque, qui & ipſi
engt converti poſſent, in gratiam Dei admittendi uti S. Cypria-
Lobjur. nus, de quô Martyr. & Breviar. K. 26. bept. Pexenf. iſt. 141. Ge. Sten-
gagde gel. de qud. Divin. 19. 4. c. y§. & to. 2. C. Go. ad f. n. 12. Procop. Capuc.
gol Decalog. diſc. 12. d f. 10o. Mea Conc. 6. n. 1I.) ſi cum Confeſſario
ο Rdeliter & verè pœnitenter agerent. Sed illudit improbus
„AcI doœmon: à quo ne terreatur peccator, quin potiùs illius frau-
de dibus obſiſtat, facilèe victor, ſi ſeriò depugnet. H
e N. IX. Erat nuper in Belgio perſuaſa mulier ruſticana, enor- Dœmon illu-
mis, diuturni, ac inveterati criminis aculeis exagitata. Hæc dit fœminæ,

ma- eam à certo

Ee ce ce ee 2

—

Confeſſario
abſterrens:
ſed denique
vincitur.

mi ſui latebras committere: poſſe ſe auétore quemlibet

Secundè profectionem ineunti, ſecundò pſeudo-Confeſſa-

1324 CoNCIOD¶ L XIX. Confeſ. Dei Vicariue: adſudicem Manududor.
magno deſiderio avarſerat, animi ſui ſarcinam apud deſtina-
ti Ordinis Religioſum Sacerdotem quempiam ponere. II-
lius caus Tornacum venit: ibi ei Confeſſarius ſuaſit, ut
mentis oculis in decurſæ hadtenus vitæ noxas converſis,
unâ omnes Confeſſione purgaret: quod dum apparat, non
latuit incentorem ſociumq; ſceleris diabolum. Denuntiat
ille, caveat etiam atque etiam, illius Ordinis hominibus ani-

mentis arbitrum deligere ſibi, modò deſtinati illius Ordinis
nullum. Suſpectam mulieri ſuaſionem reddidit conſcia
mens, divinũsque radius: nutabundam tamen anno prope-
modum integro Cacodæmon tenuit. Ila tandem meliori

ſpiritu fortior, in iter ſe dat: occurrens dezmon proficiſcenti

in habitu ſpeciéque Sacerdotis, quem ipſa quæritabat, quèò,

inquit, properas mulier? mihi Confeſſionem tuam exciperge

per occupationes non licet. Revertere, alias confitebere.
rius impoſuit. Illuſtrata tandem Divini Spiritús luce, per-
vicit veternoſi ſerpentis artes, Sacerdotémque illum, ſibi
à dezmone vetitum, anno jam vertente naëta, animum de-
nique integrum non fine frequenti gemitu expoſuit. Leop.
Mancin. de Paſſ. D. L. S§. Diſſert. I. Puncto 2. Doctr. Mor. 2. f. 41. (eX
Hiſtor. Belg. anno 1159.) ubi addit: Viden, à dæmonis conſilio
ac artibus, proficiſci flagitioforum quorundam conſuetudi-
nem, qudâ conſcientiæ ſuæ nonnifi rudes torpentésque arbi-
tros quærunt. Plura ibidem: Ex eo Englgrav. cit. Cathedra

Obſervanda & Petri fol. 125. Pro Concluſione duo hic bene inſinuanda

à Pœnitente.

Cum Confes-

ſario agat
confidenter,
etſi rigidus
videatur.

ſunt: Imprimis quàm fideliter, ſincerè & candidè, veracitêr-
que agere debeat, in hoc ſecreto ſuæ ſalutis negotio, cum
Confeſſario Pœnitens, ceu filius cum Patre, qui aliud curæ
non habeat, vel habere debeat, quàm illius animæ ſalutem
(ſicut de S. Joanne Bapt. ait S. Auguſt. citatus Conc. 6a. n. 6.

qus ſalutem eorum quærebat, quos ſic monebat) neque ægre feren-
dum, ſi hic Pater ſubinde parum auſterus videatur; cum

dicat

=.
S

innun zt

Nehar n
inie dher
fumelt,

WoCant

wenon
nltnkier
aull/gi
nißoe
alſi grin
QuisR
PNalx

elotsr

Wumfe
nnnum

cis tar

mehma

Allhett, L.

Wlcier

NenRx.
dCeki.

Wnere. II.

Rſt,u

1nels

PPhartt, AN.

, Denuntik
minide.

e Overlbku

linsOrdns

ſicit contc
no roe.

em meliori

ofciſcenti
dat, N
n meſe;

obteht

oCer.

le, Net.
Uum, i.

ninun dte.

Cfi
1
16COAiln
luerul .

3

Cunm Confeſſario quomodo agendum? Ejus eleio. 1325
dicat S. Bern. ſer. de & Yo. Bapt. Nemo vitia palpet. Englgr. Pant. E

Epiph. D. J. 2. f. 17. Et ut loquitur Trident. cit. Seſſ. I2. c. 8. Ne, ſi

forté peccati conniveant, & indulgéntins cum paænitentibus agant, le-

viſſima quædam opera pro graviſſimi deliltis injungendo, alienorum
peccatorum participes eſpiciantur. V. Englgr. cit. P. S. Andr. F. 3. à f.
529. Labata E. Confeſſarius f. 6So. Rodr. Exercit. Perfect. p. 3. tr. . toto.
Alph. Ant. Saraſa citand. tract. 16. to. 2. Certè uti ſinceram con-
ſcientiæ apertionem ſuo debito loco valde prodeſſe com-

pertum eſt, ita contrarium multis noviſſe: Alterum eſt:

Electio Confeſſarii, de quê Catechismus Rom. cit. num. z29. 4 Confeſfarii

ligan

f. 367. bene monet, maximo ſtudio curandum ſſe, ut Fideles eum ſibi Electio.
Sacerdotem deligant, quem vitæ integritas, doctrina, prudens Judicium
commendet; què & quantum in eo oſſcio, cui præeſt, ponderis & mo-
Terisc & quæ cuiq, ſceleri pæna conveniat, & qui vel ſolvendi vel
i ſint, optimè noverit. Verbo: qui ſeriò, prudenter, zelo-
8& ſalutis & conſcientiæ negotium cum proximo bene agat.

V. & Peædag. Chr. to. 1.) 4 v9. Mancin. Obſervant item ſacri Aſce- Conſilia re-
tæ, relapſis ut plurimùm pro remedio non modèò Confeſſio- lapſis.

nis debitam frequentiam eſſe, ſed & ejusdem Confeſſarii con-

etl .

wund
— .
etaaltet.
o,

Nnhe

ſiluten.
6,l..

ſtantem uſum; mutationem enim, ad quam nulla compellit
neceſſitas, tam cenſent noxiam DD. aliqui, ut eos ſacrilegii
reos pronuntient, qui de induſtria, & ut ſibi concilient opi-
nionem falſam probitatis, duos habent Confeſſarios, vulga-
rem unum & liberiorem, cui graviora detegant, & alterum
timoratum ac bonæ famæ, cui levia ſolùm manifeſtant: ait
Mancin. cit. L. à f. y39. ubi plura de Elect. Confeſſarii. item f. 638.

Englgr. Cæl. Emp. cit. f. 125. P. I. Labata E. Confeſſto, Propoſit. 15. Nunc
ſoluùm ab abſurdo, & à contrario, facili judicio committo.

D. Robertus de Sorbonâ in ſuo de conſcientia opuſculo memorat,
fuiſſe unum aliquem, qui quoties expiare animam Confes-
ſione voluit, Confeſſarios nonniſi eos ſibi delegerit, quos iis-eligens Con-
dem ſecum criminibus didicerat attineri. Quoties igiturtun trelerum

de laſciviæ noxâ reum ſe eſſe agnoverat, non alteri aCreos, quorum

Sceleratus

ſuam conſcientiam detexiſſe, niſi quem de familiari pellicatu ipſe: quò fru-

Ee eec ce eez Com. tu:

—

V26 CoxciO LXIX. Confeſ. Deiicarius: adjudicem Manudukfor.

comperiſſet infamem: & ab hoc peractâ Confe ſſione non

aliud tuliſſe reſponſum, niſi tumultuariè deproperatum il-

lud: MWihil eſt, nihil eſte Pater noſter, Pater noſter. Quaſi eo de-

licti genere poœnâ majore ſe non reddiderit dignum. Fun-
dem porrò, quoties ebrietate ſe peccaâſſe meminerat, rurſus

ſibi de iis Confeſſariis unum aliquem delegiſſe, quem pariter

ebrioſum eſſe, non ignoraverat, & neque ab hoc rigoris
quidpiam expertum, ea tantummodo verba ſemper retuliſſe:
MWihil eſt, nihil eſt. PFater noſter, Pater noſter Atque hunc ipſum
exinde digreſſum ad ſocios, mirificis hunc Confeſſarium lau-

dibus extuliſſe, fuiſſeque eis authorem, ut hoc uno omnes,
nec alio ullo uti porrò, & ipſi quoque ſecum ſtatuerent. Cit.

Mancin. à f. vao. e* Tomo y. Bibl. P. Veriſſimè & quàm dolenter
S. jerem. de Animâ peccatrice: Magna eſt, velut mare, contritio &
miſeria tua: Prophetæ tui, & c. nec aperiebant iniquitatem tuam, ut
te ad pœnitentiam provocarent. Thren. 2. 13. & I41. V. Conc. 64. n. g.

En. eo magis grandis miſeria animæ peccatricis, cuùm & ipfſa
tales prophetas, tales Confeſſarios quærit. Tu, Anima mea,
alieno malo ſapere diſce, ne æternùm pereas; quod avertat

„*

Deus miſericors, Pater, Filius, & Spiritus S. MWD
X. Sed qué denique fine talium: quis dubitet: peſſimo.
Cujus exemplum terribile eſt, ait Pædag. Chriſt. à R. P. Jo-
anne Lorino, magni nominis in Soc. J. Theologo, qui obiit

Nobilis cum anno 1634. acceptum. Vir quidam nobilis ortu, quem ipſe

ſuo Confeſſa- in Italiâ noverat Lorinus, iniquiſſimo aſſuetus fœnori, & ob-

rio ad inferos ſtinat inhærens, eéôque nomine infamis, cùm diu neque

raptus.

à ſuo Curione, neque à Societatis Patribus, neque ab aliis
plerisque Religioſis abiolutionem à peccatis impetrare po-
tuiſſet: invenit tandem è quadam religiosâ Familiâ unum
aliquem, qui alios nimiæ religionis incuſans, quoties ille
Vellet, toties confitenti aures daret, & abſolveret. Fuit hic
impio fœneratori conſcientiæ acceptus arbiter, quem, ut eò
etiam habeat benigniorem, ſæpe ad familiarem menſam in-
vitat, & habet liberaliter. Dum ergo ita vivitur, nocte dua
am

urNode
mminkn⸗
leret,abeit
Nttemi l
ar,

werdos

M
— —— „ 2 S 2 D
Honen dam Nobilis ille, cùm paulò antè cum egregio ſuo Confes-

.

CLum Confeſſario quomodo agendum? Ejus eleftio. 1327

am i.. ſario cœnaſiet, ſubitò extinguitur. Sub idem autem tem-
iedk. pus domones duo famulorum habitu Monaſterio adſunt,
Nm. N. pulſatisque foribus Religioſum evocant, aſtiturum agenti,
bI ut ajebant, animam. Non eſt ille tergiverſatus, ſequitur
nenmie cum ſocio non ſegniter. Ventum erat ad forum; & ecce
hieo Ccernitur Nobilis in herili togâ obambulare, cumque Religio-
erkenſe ſus jam in famulos, quòd ab iis deluſum ſe crederet, bilem
uniin acueret, adeſt triſtis umbra, aitque inter mortuos ſe eſſe, &
unn jam æternis uri inferorum ignibus, quod tam turpi in vità
womeg deditus lucro, ſacra toties profanare auſus eſſet: Et te qui-
Leten d. dem, Sacerdos perditiſſime, à quo ex officio corripiendus
nGdeer eſſem, connivente: quapropter eris mihi merito tuo pœnæ

2
em uA. n

ſocius, qui ſceleris fuiſti approbator. Hoc dicto duo illi,
ficto habitu famuli, ſinguli ſingulos, Nobilem ac Sacerdo-
tem, ſecum ad inferos abripiunt, Sacerdotis ſocio præ ti-

néù more penè exanimato; qui deinde revocato animo ſolus ad

ſnima den
Garene

ſeſino.
1NL...
icbit
ven ſe
i, Eh.

l Nete

teate o.
krtc
enlamin

noltect⸗
n

Aonaſterium rediit, & rem totam, ut geſta erat, enarravit.
Pædag. Chr. to. 1. p. 2. C. I5. J. 2. F. 475. Mich. Pexenfeld. Concion. ad
hiſt. 2r. (quâ à fol. aas. de diabolo, in habitu viri Religioſi,
Confeſſarium mentito: item ſimile ibid. à fF. 2v56.) Dobtr. g4. à fol.
217. Idem vel planè ſimile refert Chriſtoph. de Vega S. J. Alii, puniti,
Exempl. Irag. de Confeſſ. p. 2. C. I2. f. 1,9. in veritatis teſtem ad- vel damnati.
ducto M. Joanne Avilâ, & ex P. Ignatio Blanc: Videm c ra. à
F. I6s. horrendæ vindictæ Dei de Confeſſariis ſimiliter officio
ſuo male functis: De aliis duobus propterea damnatis e
Chronic. Fl. Min. p. 2. L. . c. 35. Franciſc. Joſeph. ex Busmansh.
Feſtiv. de E'irgin. Conc 2. n. g. f. 1025. Tap. n. 3. V. Conc. zo. ante n. 3.
Econtra quanti interſit à bono Conkellario bene dirigi, & ab Confeſſarius
eodem Pœnitentem ſervari poſſe, exemplo docet idem de bonus ſuum
Vega C. 13. à f. 161. 6 Chron. Fͦä. Win. Fuéêre in Gallia, cujus- Poœnitentem
dam Cathedralis Eccleſiæ, divites duo, Abbas unus, ut vo- ab interitu
cant, Archidiaconus alter, amicitiâ uti conjuncétiſſimi, ita & ſervat.
malæ vitæ licentiâ, quàâ Proventus Eccleſiæ amplifſimos in
volu-

1328 CoNCIO LXIX. Confeſ. Dei Vicarius: adſudicem ManuduRor.
voluptates & vanitates mundi, cum injuriâ Eccleſiæ, & pau-
perum, in corporis laſciviam, & animæ damna, malè inſum-
pſerant. Contigit, hoc par nobile fratrum æſtivo tempore
viridi aliquèò pronciſci, ſed eos nocte præoccupatos, cùm
iter proſequi non poſſent, in vicino aperti campi tem plo ſo-
litario pernoctare. Archidiaconus licet malæ vitæ, & cu-
piens latâ viã mundi gaudiis perfrui, & tamen neque cœlo

excludi, ſæpius confitebatur ſuo, ex ordine Minorum, Con-
feſſario, viro religioſo, docto, miti, exemplari, multumque
ſolicito de ſalute ſui hujus pœnitentis, quem ſedulò ex off-

cio ſincerè ad ſaniora, & à vità malè liberà & voluptuosâ, à
periculis animæ, dehortans, aſſiduè Deo commendabat.
Hic ergo in dicto ſacello bonæ quieti de nocte & ſomno va-
cans, eo ipſo tempore, quô ejus Confeſſarius vigil ad Deum
pro eodem preces fundebat, videt in ſomnio Chriſtum ad
Judicium venire cum majeſtate, Cœlitibus comitantibus,
judicandis aliis ad dextram partim, partim ad ſiniſtram ſta-
tutis. Hic videbat, Abbatem cum ſuis omnibus præſenti-
bus famulis, coram judice Divino à dæmonibus acriter ac-
cuſari de eorum, iis ſuprà memoratis, aliisque omnibus pec-

catis. Ad quæ Judex ſuper eos omnes juſtam damnationis

ſententiam tulit, à demonibus actutum executioni datam,
illis in barathrum præcipitatis. Clarè vidit, audivitque

hæc omnia Archidiaconus magno terrore, ſed longè gravis.
ſimo, cuùm inſuper dæmones ab executione peraéëtàâ redu-

ces, vidit ſenſitque ſibi & ſuis ungues imprimere, apprehen-

dere, raptare; unaque videbatur ipſius Confeſſarius, quem

diximus, ex alterâ parte obniti, reſiſtere, cum domonibus
luctari, certare, hic pro ſalute ſui Pœnitentis, illi in ruinam
ad inferos tracturi, utrinque fortiter, lamentabili ſpectacu-
lo. Inter hæc evigilat miſerandus, ſteteruntque comæ, ſu-
dor gelidus per omnes artus, cor ex imo concuſſum pa pi-
tans, tremunt omnia horrêntque membra, linquunt vires,
mens æſtuat: an ſomnium:? quid conſilii: Hæc dum rumi-
L nat,

.
onelaſiu
4noſegi
cve accel
uſit 4
leKenceen
ölmun;

7

Wordeao

ſn

yriacn

An e

urbemt
Mumn eos
u, exolu

Ulrancik

lallobe

l icio

4
—

le au.

Nrete.

aJen
1uitun
echn
Cne,n
Punyift
nrNd
NumN

t,

Mendid

num.—
nodn
rtos, n
lienH
Ie, K.
Iee
nn C.
MIIe
Guleen
lupenol
menchht
ſomnon.
ad Deun
hriſtum d
Wiranribus,
ikan e
BPetn .
BiN..
nbsſet.
ummtenme
Piu ſtris in judicio viderat, quorum & duo è& ſuismet famulis
gnis S fuere: at hi neglectis hisce monitis, in malæ vitæ licenti 4 per-
redr. durarunt, etiam malo vitæ ſuæ exitu. En ut profuerit bo-
mnus Confeſſarius. Ab hoc certè pendet ſalus plurimorum,
modò & bene monenti obſequi velint. ”M

èðð
ZðZG 6

–—

— cCum Confeſſario quomodo agendum? Ejus eledio. 1329
nat, pro ſomnio tamen tantùm habet, anxietatem, etſi tan-
tam, corporis laſſitudini aſcribit, ex animo, ut valet, ejicit,
& nemine ſuorum excitato, Deo ſe commendat, quietique

reddit. Vix ſomnus, redit & prior tremendi Judicii appa-
ratus, vidétque ſui Collegæ, Abbatis ejusque famulorum
damnationem. Maximis proin terroribus denuo excitus,

totusque laſſus & pavidus altum vociferatur, famulos incla-

mat, proſequi iter jubet. Hi dum ad excitandum Abbatem

ſuésque accedunt, reperiunt hos omnes demortuos: hinc-
que agnoſcit Archidiaconus, vana non fuiſſe ſomnia; vera
viſa, ſeſeꝗue cum ſuis, prece & auxilio ſui Confeſſarii, ab in-

feris ſervatum; in terram proruit, Deo gratias refert, cujus
miſericordia non fuiſſet conſumptus, conceſſo vitæ & poe--
—— . „ N 6 . .
nitendi ſpatio; deteſtatus malè actam vitam, firmiter à mo-

mento ſeriam emendationem ſtatuit, Deo ſupplex, quam
à ſe ingredi Religionem, vellet. Et defunctis terræ manda-
tis, in urbem regreſſus, narrat ſuis, quæ verè vidiſſet, ad pœ-

nitentiam eos ſêriò hortatus: Mercede famuilis, &, quæ aliaàs

debuit, exſolutis, reliquis in pauperes erogatis, ipſe Ordi-
nem S. Franciſci ingreſſus, in auſteritate vitæ conſtans, deni-
que plenus meritis, beatà pœnitentium morte defunctus.

Multos ſaluberrime hortabatur, eos præſertim, quos à ſini-

C

Vid. S. Concil. Trid. S&. 12. C. . & Can. S§. Catechismus Rom. ex

decreto Concilii Trid. & B. Pii V. P. M. juſſu editus: P. 2.
LelPwanit. C. y. citt. numeris & quæſt. & q. fI. S. Thomas citt. El-.

8. PFranc. Saleſius Regul. P. I. C. y. à f. 39. Cornel. Janſenius
Ep. Gandav. Concord. Evang. C. 13. it. Cornel. à Lap. citt. LNLe.
Bellarm. Card. Suppl. Tome 7. C'. de Ofcio Principi Chriſt. er-
Mechtl de Jud. extr. Ff F f f. ga

Authores de
onfeſſario.

1330 Coxco LXI x. Confeſ. Dei Wiene: 14 udicem Aamuluflor.

Authores de Vid. S. Thom. Aqu. Suppl. 4. II. totàr & 2. 2. 4.
Sigillo Con-

feſlionis: ed

ga ſanm Lonfeſſat. uem d k. 17 5g. omin. 4. Advent. Conc. §.

Alph. Anton. de arala 3. I. r. ſenmher gandendi. 70. 2. Zr. I. 1.
1I6. à f. 366. L,C0p. Mancin- 8 J. de Paſſ. ). I.. §. Diſert. 1.
Punét. 2. Dobt. mor. 2. 2 f. y 39. & Dſſ. 3. P. 2. Doct. mor. 2.

P. I. F. Cath. J. Vetri g. . 2. & 3. det'oteſt. Cluvzum. & FE. S. Anadr.
per tot. & Panth. F. Epiph. D. G. 2. à f. 16. & P. 2. Domin. Paſſ. Eeri-
tas dicendaaC bafeerio. & c. Jacob. Marchant. Horto Paſt. Can-
del. Wſt. tr. c. LB. 9. & Ind. V. Confeſſtor fäanitentia. Franc. La-
HData 8. f. Theſauxro Mor. to. 1. V. Confeſſarius “ Trop. I. & 2. &
V. Confeſſto. Fropoſ. 15. Alph. Rodericius Exercit. Perſeät. P. 3.

tr. z. de ſincerà & pland ſui manifeſtatione faciends. Wperiofi.
, 1

Alex. Calamat. Glo⸗ Diſc. 1o. n. 3. 4. Franc. Mendoza S. J. in
I. Reg. . 6. 4 f. 472. & eodem Tomo2. Indice E. Confeſſar. Ang. Pa-

ciuchelli O. Præd. in gon. Lect 62. J. 10. de qualitatibus Con-
fleſſarii. Anton. de Molina, Carthuſ. Inſtrulct. Sacerdotum tr. .

c. 3. G. 3. & kr. . C. .: F. I. & 2. Tobias Lohner S. J. Bibl. Man.

Jo. 3. Tit. Confeſſto avVdita g. y. n. 24. & G. 6. Et Inſtrucét. pract. .

Phil. DOutrem. S. J. Pædag. Cbriſt. to. I. p. 2. C. I. F. in hiſt.
4à f. 4S. Mich. Pexenfelder S. J. Concionat. hiſtor. 2f. cum

Voaky. & idce, E. Confeſſarii Of Ciam. Jo. Jahoda S.]. Dom. 13.

poſt Pent. à f. 3989. & Dom. 24. à f. z66. Jo. Bapt. Saint-Jure,
8. J. de Cognit. Dei L. 3. p. 1. c. 12. 4 Sect. 32. & 4
Dauroult. S. J. Catech. hiſtor. C. v. tit. z3z. Ge. Scherer S. J.

Dom. I. poſt Paſch. à f. 3 o. Procop. Capuc. Pænitent. Diſe.15.

de Poteſtate Clavium. & Diſe. 9. Elett. Confeſſarii. Carol. Mu-
ſart S. J. Man. Paroch. p. 2. C. 3. . I. 4 f. 5Sz. Chriſtoph. de Vega,

de quo Conc. 66. n. o. Exempla Tragica de Conſeſſ. P. 2. C. 12. σ%¾

I. àf. 153. Vid. meæ Conc. I. & 2. Proæm. item Conc. 31. 4
7. a. I. ad 2. Henr.
Engelagr. P. I. Dom. 3. Guadrag. J. . U bi multa. Georg. Sche-
rer ſuprà eit. L. ubi ab exemplis de Prædicantibus reve-
lantibus audita in Confeſſione cum pœnitentium dam-
no vitæ & bonorum; z unde iis nihil fidendum. . Alph.
Ant.

Iend. Rer. & IRor. V. Confeſſar. Henr. Engelgrave Cal mn.

42 12,1.24. .
E, .l
ſediolan.
ltr nn,
Pirmt,
, 4 A4

=

—

zieſcht

Kenm

Mrne
Gopmvn

f. 1125. Anton.

une

oſacri
dun

Aumlgr. — CLuM Confeſſario quomodo agendum? Ejus eleio. 1331
ten, Ant. de Saraſa, cit. tr. 17. G. 7. f. a204: Muſart cit. Dy n. 20. à f.
ð 127. Nicol. Turlot, S. T. L. Cathedr. Namur. Præpoſ. & Vi-
Die car. Gener. Theſa. Loctr. Chriſt. P. 4. Letl. g9. à f. 6g9 33. Paciuch.

maileh, ct. Lebt. 62. H. o. n. 415. 49. F. 22. Paul. Layman. S. J. Theol.
Sellg Mor. L. y. tr. 6. C. Ig. Mart. Becanus S. J. Manuali Controv. Fra-
nierW lud. 2. n. 24. & in Theolog. de Sacr. Cab. 39. f. z81. Mart. Bona-
MIA cinæz, 8SS. Th. & jJ. V. D. Comitis Palat. & Equitis Aurati,
rnieIn. Megiolan. de Sacram. Pzænitent. Diſp. f.- 4. 6. ſebl. . totä d f. 169.

eHu. ubi, Sgellum, inquit, dicitur, quia ſicut ea, qua in litteri igilio Confeſſionis
,v myinitis continentur, non poſſunt legs, aliig, manifeſtarie ita neq Sigillum un-

7 Myfc, poſſunt verbis, aut ſignis, aut fabtts, direlts vel indireltè, manife-de dicatur?
Mé Deein Nari ea, qukx audita ſunt in Contfeſſtone, vel aliquo modo pertinent
dondſit ed ipſum, quatenns eſt Confeſo. Georg. Biegeiſen S. J. Mons
r Nee Mrrba, ſ'de Confeſſione p. 5. C. I. 4f- 1és. Amphitheatr. Tragic.
litrti Oü k Actionum, hiſt. . d f. 24. & hiſt. yg. O”YUM
gnit⸗ 2882 Sſ S G E g B, 6 60G 1 E 6. B , G B G d Ee Nie

Ad Mortem, & Judicium Dei tremendum, Præpara- ., con. g.

Hs tio proxima & ultima in extremo vitæ: Devota ad. Rer. .
i Saoacramentorum ſuſceptio: Terrenorum omni- .. ronſef.
ee um abdicatio: Plena in Deum Conſignatio: ubi
Mir Qe neglectu Sacramentorum in extremis.
le egy Vox Clamant 4 Sn deſert o Farate viam Domini Domin. 4.
kn cn4 Laczx 3. 4. H Adent.
Ceon Ar N M. Eccleſia, ut ſicut ſeſe ad proximum Servatoris in

iuserrr carne Adventum primum, recolendum pie parat to-
umdn. NY t1ü0 ſacri Adventús temporis decurſu; ita ejusdem ſe-
In. Nh cundum Adventum ad finale judicium, itidem in
Ff ff ff ff 2 Car-

Judicia homi

1332 CoNcIo LXX. Ad Mortem o udicium Præparatio:

Carne, ſeu Dei Hominis, ſedulò in mentem revocat, cùm
ejus toties, imòô in ſingulos Adventuús dies cum reverenti ti-

more meminit. Legit Domin. g. Epiſtolam ex 1. Cor. 4. à v. I.

quâ apertiſſimè agitur de Judicio, oſtenditque S. Paulus, ſe
non curare, nec curanda eſſe hominum judicia, ſed ſolius
-Dei. Mihi autem, inquit, pro minimo eſt, ut à vobis judicer, aut ab

num non cu- humano die, id eſt, ab humano judicio, ſicut Dier Domivi voca-
randa: neque tur, & eſt judicium Domini, ſic Reis dicitur die, cùm citan-
notro S tur, ut ſe ſiſtant judicio. Sea neq, meipſum judico v. 3. Nihil mihi
cio præfiden- S; ſo, ſe ,, Lon ie icdd —„2 ,, 1,;
HH ſed ſo- conſcins ſum 5 ſed non in hoc jasſt:ficat us am Hlut alten judicat nüié,

lius Dei judi- Pöminkes eſt VE. g. En Deum Judicem, ſupremum, omniſci-

9

cium penſan- um. Vnde addit Lag nolite ante temßias judicare quoadusc, Vé-

dum.

niat Dominus, qui & illuminabit abſcondita tenebrarum, tenebro-
ſas, obſcuras & occultas hominum cogitationes & actiones,

& manifeſtabit conſilia cordium V. y. Juſti, ait S. Anſelmus hic,

non humana judicia, ſed aterni Judici examen aſpiciunt. Cornel. hoc I-.

Dein ſibi, ſuo judicio, imò & conſcientiæ ſuæ profitendum

non eſſe; etſi quis nil ſibi conſcius ſit; putamus enim ſæpè,

nos bene agere, cùm malè agimus; nos ex gratiâ & amore
Dei agere, quod amore noſtræ gloriæ vel cupfditatis faci-

mus. Ita S. Chryſoſt. Ambroſ. & Hieron. Càm multis in rebus

oſpendamus Deum, ait S. Baſil. Conſtit. Monaſt. c. 2. mæjiorem tamen of-
fenſarum partem ne intelligimus quidem “ zacircò Apoſtolus dicebat-
Wihil mihi conſcius ſaum: &c. quodidem eſt, ac ſe diceret “ Malta deli.-

Aa committo, quæ committere me, non intelligo Ppropter hanc cauſam

Propheta ait: Delicta quis intelligit? Pſal. 15. 13. quare nihil mentitus
ſir, ſi te peccatorem appellaveris. ap. cit. Cornel. Itaque non homi-
num, non noſtrùm, ſed Dei eſt judicare, qui & manifeſtabit

abſcondita in tenebris, & intimi confilia cordis, ut nihil la-

teat, quæ egimus, omnia rigidiſſimum Dei judicium nobis-
cum ſubitura. Vnde planéè vel unicè opus eſt, ut hortatu

§. Joannis LParate viam Dominzt nos paremus ad Deum, ad

Judicem: & ne ſimus in hoc S. Thomæ ſimiles: Niſ: videro, non
credam. Yoan. 20. 25. Et hoc, proh dolor, ſumus ut plurimum,

–—

cum

ruefen

4

/ACie

ſ

Pre nal

Eurti, ae

amsin
I mfan

ocate ice
mnes mor

ite ſatr

og

utur x.
inn
uche

£

t.nd. Säacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1333
et, dn cum fani ſumus, cùm re ipsa mortem & judicium non ſenti-

Getenii. mus, neque credimus, credituri, ubi pœnitentiæ locus non
ng41. erit ampliu s; at ſerò. Daæmone credant, & contremiſcunt Jac. 2. 19.
Olunh N quia vindicem Dei manum fortem fortiter ſeu graviter ſen-

,Eeilie tiunt. V. Conc. 32. n. f. Ne ergo & nos ſerò cum Phrygibus (qui Serè ſapiunt
Irwα barbari & ſervili ingenio, ſolis verberibus emendantur, & Phryges: quid
D. ſic poſt verbera, & adeo ſerò ſapiunt, ex Adagio, teſte Suida: innuat?
CNr Pbryv verberatus melior: &: Seré ſapiunt Phryges, quod ab Andro-
MIm nico, & Cicerone in Epiſt. famil.-uſurpatur in eos, quos ſerò
ue poenitet male vel ſtulte factorum. Lexicon Geogr. Phil. Ferrarii!
momnidi. Z. Phrygia; fol. 6a.) ſapiamus, docti hactenus ſumus modum
uule. &. media, queis nos ad mortem & Judicium bene paremus.
tenebtt. Videamus in præſenti, quid agendum, cùm Judicialem fe-
Kactione, rulam jamjam monſtrat vitæ mortisque Dominus, Deus,
lmushu cum ad mortem & judicium vocat; ſeu quid ultimo maxi-
Catebl. mè morbo, & periodo vit extremâ agendum ſit bene, & in
Mofemn ſalutem noſtram, tum, cùm nec ſtatione cedere, nec gradum
anine, revocare licebit, nec à morte Dei ſententiam immutare.
moce Vt magis moveamur, cogitemus, nos actu eſſe in extremo
ieustc., hoc vitæ ſtatu. Patienter auditte:
mlindua II. Si vel unquam verum eſt Adagium illud: Eini coro- Finis coronat
entmtte nat opus. le Fine ne corrambas. 81 Finis bonus, omnia bona: opus. Finis
eAddt Vel maxime verum eſt de fine hominis in vitãâ, hinc enim vitæ, quanti
Med; pendet tota moles, tota abyſſus, omne momentum, totum momenti Ex-
pondus æternitatis. Finem hunc hominis obſervat Deus mis ghera at.
uwsiς obſervat Angelus cuſtos, obſervat deæmon, quid ni vel ma-ten dit Deus,
ntom. ximè curæ habeat ipſe homo, de cujus corio, imò de cujus judex.

lelbirtt anim & ſalute agitur. In hanc rem memorabilia ſunt ver-
RtA. ba S. Annæ, Matris Samuelis Prophetæ, in Cant:co, 1. Reg. 2. 10. V. Conc. 75.
unmr Dominus jndicabit fines terræ, ſeu extrema terræ per quæ intel-?n. I.
NtMMAbn ligit S. Auguſt. extrema hominis opera: Melins, inqniens, in
eun, eelliguntur extrema terræ, extrema bomints gquonians non adicabun-
W tur, quæ in melius, vel in deterius medio tempore commutantur d1
inem, in quibus extremi inventus fuerit, gqui judicabitur. FEodem modo

unun Ff f'ſ ff,ff 3 D. Gre-

1334 CoxciO LXX. Ad Mortem & Tudicium Præparatio:

D. Gregor. D. Iſidorus, Rupertus, Gloſſa, aliique exponunt:

quæ expoſitio duplici jobi loco poteſt confirmari & illuſtrari.

Job' c. 32. v. 3. ait Eliu, perſtans in enarrandis mirabilibus na-

turæ effectis, ad Dei japientiæ, potentiæ, juſtitiæ confirma-
tionem, & ad humanæ audaciæ temeritatem reprimendam
(Pineda, Arg. cap. f. y22. Corderius §. J. zbid. F. 6a.ν.) Lumen llius ſu-
per terminos terræ, ubi D. Gregor. D. 27. Mor. C. II. per terminos

terræ intelligit extremas peccatori altioner, do cétque, eas, ſi bo-
næ fuerint, quamvis priora opera mala præceſſerint, cœle-
ſtis gratiæ lumine colluſtrandas: Cuùm Deus hoc loco dica-
tur non tam prima, quâàm extrema terræ, hoc eſt, non tam

blaaut
kelttemum
aneo weli.

.

6unerue i
heg nti
kieutend
nlies

☛

S

8

—

Mum Den

priores, quam poſteriores hominis actiones judicaturus: mien:
Vnde ſtatim monet ex illo loco Exod. 13. 13. Frimogenitum aſins (Inzz
mautabi ove ut aſininam ſtoliditatem & immunditiam cum ted:
ovinaã ſimplicitate & innocentiâ cCcommutemus; hoc eſt, ut Unn,
priores actus malos & ſtultos, utpote primogenitos, quibus Meum
aghata dicitur ſtultitia, in poſteriores bonos & juſtos, de ni zn
quibus judicemur, convertamus. Deinde ſic exponitur & mi, amn
illud Dei ad ob. Nunquid tenuiſti concutient extrema terræ? Yob. rncn, .
3⁵. 12. ubi idem D. Gregor. 29. Moral. c.6. per extrema terræ in- unmocll
terpretatur extrema opera peccatoris, qui ex terrenis deſide- irteyek
riis, quibus immergitur, terra efficitur; docétque, DOeum, Aiin.
qui judicat ſine terræ, ultimis Prædeſtinatorum actionibus t
impenſius invigilare, ut corrigat ſolicitius concutere extre- unkczh
ma terræ, ut emendet; efficacius terrere duras atque inſenſi. iark
biles mentes; Ei quæ, inquit, peſſima ſecuritate duruerant, ſalubri lrr
timore molleſcant quatenus vel ſerò redeant, & hoc ièpſum ſaltem, quod
diu expedtati ſunt, erubeſcant. Neceſſe enim eſt, ut præſentem Mi
vitam bonis actionibus claudant, qui apti ad æternam au- lüimt
Vt magis de ſpicandam judicabuntur. Et licet non ſolas extremas actioo In
ett ιο vitæ nes judicaturus ſit Deus, ſed omnino omnes; ſolæ tamen il. M
fine ſoliciii e, ,, 1; .„ z„ ,„ Ney „ ie mais eſiſi
vivamus, ſeu læ à Deo judicandæ exprimuntur oet. I. Reg. 2. 10. Ut magis de iie
boni, ſeu Extremo vitæ fine ſoliciti vivamus. Credo, ait Mendoza, R
mali. has ſolas expreſſit Anna, ne aut Juſtus de prioribus bonis 6aen
9 con. neſe

Gtſ⸗ 0° . 40 ½ „ 7 „ *
oxramentorum ſuſceptio; tervenorum abdicatio. 1335
Nch: confidat, aut injuſtus propter priora mala deſperet, ſed uter-
AUlli que extremum vitæ finem ſolicitus attendat, malus quidem

I ONNIN..

Eninenmn 58. Greg. con verſus peccator priora ſive media non expaveſcat, juſtus in-
mln choatà uſtitid non præſamat. Et cit. D. Iſidor. L. 2. de Cpc. Eccleſ.
Perkn . 16. de Pænitentibus ait: S quis circa finem ſaum per pœnitentiam de- Nec in extre-
e, ei . ſinat eſſe malus; non ideo debet deſperare, quòd in termino eſt altimæ nis deſperan-
Eiint, Ai vitk. gquoniam Deus non reſpicit, quales antè fuimus, ſed quales circa dum eſt.
looa finem vitæ exiſtimis ew ſine enim ſuo unumquem; alt juſteficat, aut
t, nontin condemnat; ſicut ſeriptum A. Ipſe judicat extrema terræ & alibie
Dicitunns: univerſorum finem épſe conſiderat. Job. 25 3. Fr. Mendova in I. Reg. 2. 0.

ſperando meliora, bonus autem pejora formidando, de qui-
bus uterque judicetur.

Duia ſines terræ judicat Dominus, ait

entm S Expoſit. Lit. n. 33. & 33. f. 39. Conc. 39. num. 9. Inſuper licet Mors
itumdan ſit Echo vitæ: &: quali vita, finis ita, ſeu: ſicut vivimus, ita
locelu morimur, ſcil. plerumque & communiter; de quô Conc. 45.
nics ibus tota, Neque tamen in extremis, etiam maximo peccatori, ab-
lo,e breviata & parvula faéta eſt manus, potentia, ſapientia, & boni-
enmuIe tas Domini, at non poſſit relimere. Iſai. o. 2. Et ſalvare nequeat ; ne-
mIA que aggravata eſt auris ejus, üt non exazdiatn Idem c. 7“g. v. I. Neque

rutI etiamnum occluſum eſt cœlum peccatori, dum vixerit, mo- Licet Peœnit.
ensdebke. do poœnitere velit. Dum ſpirat, ſperare poteſt & debet Dei ſera, rarèò ſit
Cve Denn, miſericordiam; deſperare nunquam. Licet pænitentia ſera Vera.

AMionidiS?

e Amr.

le inlenli.

m tul Archimedes Chriſt. L. 2. C. 3. & alii paſſim de ejusdem Procraſtinatione.
raketen Vnde optimè ii agant, qui per omnem vitam ad mortem &
gmg. judicium ſeſe vigilanter & rité parant; ut bene doceat, K
mdn optime præmoncat cit. S. Iſidorus: Non dubitamus, inquiens, Et ideo ma-
me Haeircafinem juſtificari hominem perpœnitentiæ compuné!ionem ſed quiia ten S
mgsde rard 2d ſieri ſolet, metuendum eſt, ne dum ad Rinem diſpertur converſio,
ſencor uicerta ocoαupet mors, brinusquam veniat bPanitentia Pro Qua It etſi bo⸗
;bols a eſt converſio ad extremum, tamen multò melior ſt, quæ longé ante.

lt illi 4

rarò vera ſit. Pœnitentia & morum emendatio in ſenium di-

lata, cana & calva ut plurimuùm; Pœnitentia Infirmi, infirma

ſæpè, & quæ d moribundo petitur, vereor, ne mortua ſit, ait S. Aͤuguſt.

der. yy. De Temp. V. Calam. Glva Diſe. 1. & aut. in Sentent. V. Prnit.

ſinem

1336 CoNciO LXX. Ad Mortem &y Judicium Præparatio:

—

Tamen & Se- fenem agitur, ut ab hac vitâ ſecurins transeatur. Ap. cit. Mendox. Hæc,
ra pœnitentia inquam, licet ita ſe habeant: attamen ubi priùs vel negli-

IIraëli

vera, mode genter, vel malitiosè etiam, perperam in negotio ſalutis huztfi
ena, & ene atum fuerit, vel in extremis ſaltem, cum jam ſecuris ad ra- unc 44
ont, Pah. dicem eſt poſita, ad excipiendum mortem & ſudicem, diſpo- nin d
ſ. Foy. nendus animus, error corrigendus: cum & tum adhuc per. (e Nlu
. ſonet ox clamanti in deſerto (ubi totus mundus & deſerit, & MWiluhe
deſeritur) Parate viam Domini. Cum Paterfamilias etiam ul- ſethommi
timaâ vitæ horà ad vineam, & ad cœleſtem denarium vocet: Wöreyeti
Matth. 20. V. Eccli. Iz. 26. Cornel. ibid. Ergo Fini coronet opus. lI, Mohn
Aune ne corrumpas. lico.
Saltem in fine III. Proinde cùm finienda eſt vita, cùm ex hoc abeun. uh,
n eſt * dum eſt mundo, & longiſſimo, imò breviſſimo itinere ad al- alo
ed. rerum transeundum, in domum æternitati Eccle. I2. . neque Pnnc
inde huc concedatur ampliùs regreſſus malè decedentibus: Mdenst
Annon omni curàâ & ſtudio eò paranda erit via, quæ ad vi- sGenn
tam ducat, non ad mortem; ad cœlum, non ad orcum; ad Myyume
Superos, non ad Inferos? Hic vel maximè à vitiis ad virtu- mname
tem & pœnitentiam, ad omnimodam vitæ, quantum fieri WIun,
poteſt, & ſaltem ſerio affectu & propoſito, emendationem, unem
à terrenis ad cœleſtia abſtrahendus & erigendus eſt animus, ireii
ubybi etiam corpus languet, jacet, ad mortem ac funus trahi- (odiet
Figura ex tur. Videamus hujus quoddam ſpecimen & figuram. Deute- lhad .
Mayl. . Deo on. 32. Moyſes jamjam, & eodem die moriturus, Canticum e.
mori juſſus illud ſuum adornat, & eloquitur, audiente miverſo cætu Iſral, Wn er
in monte puta à tribus hominum millionibus, iisque ſingulis, voce Uelen
Tranſituum. Moyſis jam 120 annorum ſenis, per miraculum ita confor-. iig
tatã, & adauctâ, uti videtur ( Cornel. in Deut. 31. 30.) auditus. *“
Poſt hæc locutns eſt Dominus ad Moyſen in esdem die, dicens: aſcen- naden
Ae in montem iſtum Abarim, id eſt, Tranſituum, in montem Nebo (Ju- *
gum vel cacumen montis Abarim) qus eſ in terrd Moab, contraz a,
Jericho, & vide terram Chanaan, quam ego tradam ſilis Iſraöl obti- i 4
nendam, & morere in monte: Deuter. 32. V. 45. & ſequ. Itaque Mey-
ſer, Homo Dei, amicus, Propheta, Legislator & Princeps, datà .

Nnegi.

Wi is

Konrsadg.
NNN..
AeE
4s eiimd.
rium TCett
Duerhu. h

oc ceun⸗
12 /0 ee
ecentit .
NDE .

G,

ititn.
ADtun det
Ndlationeny

aninus,

Nus trahi:.

W. Det .
Canticun
atuſfil,
lis, vocte
1 Oel.
) AOCie .
cen⸗re
ARr
MANH

ſel r

eys, u
Lvl

—.— =
SS

kinere 1m0

na.

Sacràmentorum ſuſceptio; ferrenorum abdicatio. 1337
Ifraëli & ſingulis Tribubus benediétione, cav. 23. Aſcendit per

montem Nobe, oſtenalitq; es Dominns omnem lerram-. Deuter. 3as. I.

Mortunsg eſt ibi Moyſer ſervus Domini, in terrdâ Moab, jubente Domi-

no, (Deuter. 32. 49.) & ſepelivit eum Deus miniſterio Angelorum,

loco incognito. Et non cognovit homo ſepulchrum ejuse Deuter. 24.
s. &ũ 6. Multa hic piâ curioſitate adduci dicique poſſent, e
Cernelio his loci. Sed propoſiti eſt, docere, bene mori, cùm
juſſerit Dominus, qui ſicut animam dat, ita eandem Jure ſuo

à nobis repetit, & ſeparat à corpore, ut meritò obſequamur
cum Moyſe, mortuo jubente Domino, cum eſſet per omnia ſa-
mis & validus: Tid. v. z. Moyſes centum & viginti annorum erat, Moyſis Epi-
gquando mortuus eſt“ non caligavit oculus ejus, nec dentes iällius moti

taphium &
nt, & en Moyſes, ſervus Domini (quantum elogium, 4ſ elogium: Ser-
ſunt, & ſes, ſe (quantum elogium, & quaſi a Dowini.

titulus ſepulchralis Moyſis, & epitaphium, reliquos omnes

complectens titulos) en aſcendere jubetur in montem Tranſi-

tuum, ex eôque ſpeculari terram promiſſam, terram ſanctam,
Coœli typum & umbram, & ſic mori, tranſiréque per hunc

montem & mortem non in Chanaan, ſed ex hac vità in lim-

bum Patrum, inde in Cœlum. O felix mors, & tranſitus, Mundus to-

in cœlum & mundo, qui totus eſt & dici poteſt Mons Tranſi-tus eſt mons
tuum; hinc enim nobis abeundum eſt, & tranſeundum: uti anſituum,
de Chriſto dicitur: &ten= Zeſuus ia venit hora ejus, ut t 1 e unde nobis
H Niis, el! Wa fen eX abeundum ad

hoc mundo ad Patrem- Zoan. 13. I. Per crucem & mortem. Con- grernitatem.

ſcendamus & nos, ait Cornel. in Deut.;2. 29. cum Moyſe ſæœpè V. Conc. 45.

montem Abarim, & tranſitum noſtrum ex hac vitaà in alte-num. 2. ex
ram ſpeculemur, quæ ibi nos domus expectet, quis locus, P. Contzen.
qui cives, quod ſeculum, quæ æternitas, diſcamusque mori
& tranſire, imò properare ad cœlum, contempto mundo:
ſicut S. Epiphanius ex Vrbe Conſtantinopolit. ab Epiſcopis Exemplum
ad navim deductus, iis dicebat: Vrbem hanc & Aulam Imperat. §S. Epiphanii.
vitæqg, hujus altionem & fabulam vobis relinquo; ego verò abeo in ci-
vitatem aliam tranſire properans, uti refert Nicephorus L. 13. 6. 13.
Ceornel. in Deut. 31. y. F. o35. qui & nervosè ulteriùs loquitur
in fine in Pentateuch. f. Iosa. hunc tranſitum noſtrum eſſe ad
echel de Jud. extr. CGg gg gg gg *ter-

1338 CoNcio LXX. Ad Mortem &y udicium Præparatio:
æternitatem, de quãâ: Anima noſtra, inquit, æterna eſt, in
æternum vivet, vel beatè, vel miſerè: Jacis hic aleam, aleam
irrevocabilem de æternitate: Audite Chriſtiani, audite Pa-
gani, audiat Orbis: Nulla ſatis magna ſecuritas, ubi pericli-
tatur æternitas: E. ibid. Idque vel maximé in extremis.
Obſerva: ſi Dispoſitio circa temporalia laudabilis eſt, utilis,
ſæpè & neceſſaria; quantò magis de æternis, de Animâ in

æternitatem diſponendum erit. Impium, horrendum, Ani-

mam ſuam æternam orco velle legare (id quod fecit Fœ-

nerator, qui ante mortem, vocatis Notario & teſtibus, con-

Fœnerator, ceptis verbis ſcribi juſſit, borreſeo referens hac formâ: Corpus
ſuam ſuo- mieum terræ dari mando; animam meam dzæzmonibus aſſgno; animas

rumqué am SLvo„Üh„SH, filiorum, Confeſſarii mei, eizdem lego dæmonibus abripiendas:
mas orco con- .

ſignans Te-
ſtamento. . 1 44 KWA .
. Conc. 6g. Notario.) Id ſanè omnes tacitè ſaltem faciunt, quibus nul-
n. 10. la ſalutis cura eſt, conſcientia peccatis ſaucia, quibus lubet
³¹i1immwmori peccato gravi. Itaque propiuùs: Parate viam Domi-
ni in fine vitæ: quâ ratione! S
Ad æternita- IV. Ad extremum æternitatis iter, & ex hoc mundo tran-
tis iter remo- ſitum, removenda funt obſtacula & impedimenta: Illa ſunt
venda impe- Culpæ lethalis noxæ, quæ tolluntur per pœnitentiam, &
dimenra, ſcil. humilem ac integram Confeſſionem Sacramentalem, quæ
Peccata, pber acra Confeſſio ſi vel ſemel in vitâ exacta fuit, in extremis ſit

„Confefſio- —. 4 11 PA Ae r, 111 SANe
.g. gue exactiſſima: excutiendus hic omnis timor, pudor, reſpectus

omnia aufert: humanus, diffidentia de Dei miſericordia, deſperatio ex

& ſine quâ ne peccatorum gravitate & numero; & quidquid odioſam in-
moriare. gratàâmque aut difficilem facere poteſt Confefſionem: ſcias
enimverò; quascunque rationes ritè in vivis Deo poſuiſti,
eas in alterâ vitâ non eſſe reaſſumendas, aut improbandas:
Daicquid enim ſolutum eſt in terri poteſtate Clavium Sacerdo-
talium, ſolutum eſt in cælis Matth. 16. 19. Et: Libertas humani
arbitrii & Divinæ gratiæ eßcacitas oſtendunt, nullum eſſe peccatum
in hac vità, quod per veram pænitentiam deleri non poſſit, ait S. ho.

ite reli

nempe quorum causâ, & conniventiâ peccârat. Archim.
Chriſt. L. 3. c. 13. F. I. f. y7I. V. Pexenfeld. ad bhiſt. 24. f. 240. de

,Kel

igtconfe
Nuliu
is nigi

Conkeſto,

ißs ſllten

eraprio

(hee 1.2

Kren
fmumtkh

nlll,vi

Elonoplon
lel nudi
ia edech
slenſis,
melam 4.

aluo ero

ins

—

Wikicl.

n ewen.

leek m G

GeMind

endxm N .
od fectke
Vihus, n.

Imi: C*²

Nuu, aif

ripiendt

It. rcijn

5 240,
Gobs
bug tt

iun hni⸗

ncoten .

gtian, 4
n,

treknsſt

ehyelu⸗
eratio

lan n.

0 Puki
u N
6 ll
islto
3

eimn etin
and lean

P. 3.4. 56. a. J. V. Conc. 69. - s. & Cag. n.. Cave ſis, ne, quantum

in te eſt, vel inconfeſſus, & omnium maximè, ne malè vel ſa-

crilegè confeſſus moriare. S. Auguſtinus ſolebat dicere, nemi-

nem, etſi nullius ſceleri ſebi conſeim eſſet, committere debere, ut ſine pz-

nitentéd migraret à vitâ. Breviar. F. Ejusdem 25. Auguſti Lect. 6. Sa-
cra Confeſſio, ſi fieri poſſit, omnis antè actæ vitæ noxas ex-
piet, iis ſaltem, quæ conſcientiam magis mordent, detectis,

aut certè à priori ultimaâ inſtitu atur, ait Religioſiſſimus Drexel-

to. I. Tribun. L. 2. C. 7. J. 2. mihi f. 139. Vid. NB. Ex Conc. 6. ante n. .

de Neæceſtate Confeſſtoni. Sit ægro, & aliis circa ægrum, prima

cura Sacramentorum, ab illo percipiendorum, quæ inter
primum eſt Pœnitentiæ & Confeſſionis, ſecundæ poſt naufra-

gium tabulæ, quâ, ut in certum animæ naufragium, deſtitua- Dœmon

Eu

tur homo, plurimùm adlaborat doemon, babens iram magnam, at, ut ſine

ſciens,

ficacia remedia eò usque differantur, dum hæreat lingua & h

omnis ſenſus, ac ratio: uti ſæpè fit, in interitum morientis. Ur.

quòd modicum tem ms habet“ Apocal. 1I2. 12. ut hæc ſalutis ef-Confeſſione
omo moria-

In cautelam ſit Caſus & eventus, quem Guil. Pepinus, Eccle- Probatur hi-

ſiaſtes ſuo ævo celebris, ſimplici ſtylo ita percenſet, Tr. I. in ſtoriâ.
Confiteor, e. 11. Quidam frequenter cogitaverat bene & perfe-
tε confiteri; ſed quoties veniebat ante Confeſſorem, non
audebat aperire Os. Cùm ergo ſemel ægrotaret ad mor-
tem, miſit pro Sacerdote: cuùmque illi confiteretur, & venis-

ſet ad nominandum quoddam ſcelus, quod valde abhorre-

bat, non fuit auſus ipſum confiteri; & ſic rediit Confeſſor.

Quo abeunte, mox venerunt ad eum quatuor teterrimi doœ-

mones, inter ſe contendentes, quis ipſorum eum præſenta-

ret, tanquam ſuum lucrum & præœdam, ante Principem eo-
rum & Magiſtrum Sathan, quolibet afferente rationes pro
ſe. Primus ergo eorum dixit: ego habeo melius jus, eò
quòd feci eum primò peccare. Secundus verèò dixit: non
tu, ſed ego melius jus habeo in eo, eò⅛ quod ipfum in peccato

perſeverare feci. Tertius autem & contrario dicebat, ſe ha-
bere melius jus, quia eum pluries ad S. Communionemac-

— Sscg gg8 gg g8 ² cedere

1340 CoNcio LXN. Ad Mortem & Iudicium Præparatio:

Dœmon dæ-Cedere cum peccato procuraverat. Quartus verò hæc au-
moni invi- diens, atque illis invidens, eò quòd nullum jus in eo habe-
dens, in ſalu-ret, dixit clarâ & intelligibili voce: Vos eſtis valde fatui ad-

tem nlicujus huc enim vivit, & adhuc pœnitere poteſt, & confiteri; quod
animæ. erim. .

bum ægrotus audiens, valde confortatus eſt, & conſolatus
de tantã Dei miſericordiâ & Confeſſionis efficaciâ: propter
quod ſtatim miſit iterum pro Sacerdote; quòê adventato illi
cum dolore & erubeſcentiaâ mirabili confeſſus eſt, & ſic dœ-
monum poteſtatem evaſit: tandéemque ſpiritum Domino
reddidit. Hæc ille, ævi ſui ſtylum ſecutus. Mancin. de Paſj. D.

L. 2. Diſſert. . Mor. dobtr. I. f. 123. V. Biblia Paup. V. Pænitent. à

fol. I12. Ergo vel in extremis ſaltem ritè confiteare; aliàs non
. 5 „„ M *△ ⁶ P $△ „
confeſſus damnaberis. Stultè nimiùm ſalus vel in ipſis ex-

tremis negligitur, neglectu confeſſionis, de quâ agimus: Sa-

pienterque cautela omnis, & cura agitur, ut ea ritè maturè-
Ferdinan- que fiat. Diſcamus vel ab Infante. Auguſtiſſimo Cæſari
dilII. Filiolus Ferdinando III. ex Leopoldinâ S. Memoriæ defunctâ Impe-
fefugit ſine ratrice Filiolus erat Carolus Joſephus: Is nondum doli ca-
Confeſf. pax & penè Infans, audiverat ab Aulæ Præfect, quàm peri-
mori. C DCII IIII. an pe-
culoſæ opus eſſet aleæ, ſine Confeſſione Sacramentali ex hac
vità excedere. Impreſſa altiùs animo, Sereniſſimo Archidu-
ci Infantulo, hæc Catecheſis hæſerat: factum aliquando, ut
nares ejus ſanguinem ſtillarent non multum; quod facilè
fit huic ætatulæ. Carolus doctrinæ memor, quam ante
hauſerat ab Aulæ Præfectaà nobiliſſimâ Matronâ, adhuc ſtil-
lans ſanguine, innocens Animula fortiter clamavit: Vocate
citò, vocate Confeſſarium; confiteri debeo, ne ſine Confeſſtoni Sacramen-
7o mori me contingat: citò, citò, veniat Confeſſarius. Archimed. Chriſt.
Lea.. 2. C. 32. G. Ig. à f. 2o. En bonæ à teneris educationis exem-
Confeſſio plar. Obſervent Parentes & ii præſertim, quorum intereſt,
Parvulis gra- vel ex juſtitià vel ex charitate, ut omni modo adlaborent, ne
uter pPeccan- non tantùm adultiores, qui ipfi aliquam ſui curam gerere
tibus neceſſa-poſſunt, ſed maximè parvuli, aliquo rationis uſu prœditi
ria cum ſit, 1ec. P aliquo rationis uſu pr. iri⸗

ubi fecerit, vos omnes eum perdetis. Quod quidem ver-

4
.
4

Mne
—,7
Ctelion

.
Aleleoetlal
Pimkoge
uCunad
geceſletin

e ſuitl

=

Epoerogg
Ubbrepto⸗.
nnellefen
CNN,n⸗
aintorel
i

4
4

. NNR
kbercalett
Kmndo

4

tis peri

eiiti:5

inn t
I, ait
momni
4 (Dei, H
Un ul

1

D

Myhen

eelte,

Ctio

—
dhecw.
t Rabe.
tni,d.
i, ln
lnener.
CONNen
i rohtt
Ventato ild
Eſe e.
Domino

1leliſ.

eriten. 4

ezdisnen
ininiser.
ginns: N.
Cmuutt.
No CA

Uliloye.
mili.

dvin ea .

Ni eihe
Archior.

no,t
acid
n ⅓

ei.
ate
GcreNet
AC.
Penen.
gtetet,

len, e.

ngelele

ſnne

ö1iWir ſurge, comede; grandi enim tibi reſtat via qui, cum ſurrexiſſet,

Sacramentorum ſuſreptio; terrenorum abdicatio. 1341

ſine Confeſſione moriantur, cùm compertum ſit, me exper- curandum, ne
to & teſte, etiam parvulos præmaturæ ætatis dolique capa- ſine eâ mori-
ces, quandoque primis rationis annis, peccato gravi irretiri, antur.

quibus cum actus Contritionis minùs bene notus ſit, & fa-

cilis, neceſſaria planè eſt Confeſſio; & ex hiſtoriis conſtet, Damnat. puer
etiam tales fuiſſe damnatos, uti S. Gregor. L. 4. Dial. c. 18. Tre- Juinquennis.
fert de puero quinquenni blasphemante, à domone Patris
ſinu abrepto. Pædag. Chriſt. to. I. p. I. C. . . 2. Biſt. 3. f. 8o. Memi-
ni & puellæ ſexennis damnatæ, de quàâ aliud non ſciebatur, Puella ſexen-
quàm quèd pueris nimis & ultra decentiam familiaris fu- nis.
erit, nec Confeſſionis Sacramento unquam expiatam fuiſſe.
Ex Ann. Collegiéi Acronenſis Igy. Bodler Conc. 64. f. 351. & cit. Peæ-

dag. Chriſt. Tom. I. P. 2. C. I.. J. 4e à fol. 272. hiſt. 6. Vid. Archim.

paſſim AA. de Neceſſitate Confeſſtoni.

Chriſt. L. I. c. I. Lethali Calpæ noxa impedimentum bene moriendi. Et
V. Poenitentiam ſequatur Euchariſtia, quæ Viaticum

Euchariſtie

præbet cœleſte, ad arduum illud in domum æternitats iter, & Viaticum

hinc & mundo tranſitum, roborat, confortat, munitque con- morientium

tra ſalutis pericula & hoſtes animæ; ut dicere poſſit & re ſalutare, effi-

e3 1 — . . .. . „cax. V. Catech.
ipsâ experiri: S ambulavero in medio aumbræ morti, non timebo ma-

la, quoniam ti mecum &: Pſalmo 22. 4. quos contra adverſarium tutos

C. g. num. ſ.

volumus, ait S. Cyprian. munimento divinæ ſaturitati armamus. f. 2641.
Ita ergo omni ſtudio curandum nobis eſt, ne Pane illo vitæ

Armaturâ Dei, Frumento Electorum, Pignore Gloriæ æternæ,
tali horã & ultimo mortis articulo deſtituamur. Figurafigura: S. E-
hujus, 3. Reg. 19.7. & 5⁵. Elias in umbra ſubter lunipero lYdor- lias parc
mivit:. & ecce Angelus Domini tetigit eam expergefaciens, dixi, K5 Reg. 10.
comedit & bibit, & ambulavit in fortitudine cibi illius ( panis juxta
ſe poſiti) aroren De⸗ Horeb, ſeu Sinai; ubi & Deus ipſi
apparet in ſibilo auræ tenuis. Adeo Deus huic cibo & pani

(quem Abulenſis naturalem & communem putat fuiſſe)
admirandam indidit virtutem, ut Eliæ vires ſufficerent ad
iter agendum ſine alio alimento, per 40 dies & noétes. Per
6g gg g8 28 3

hunc

—

1342 Coxcio LXX. Ad Mortem & udicium Præparatio:
hunc panem Eliæ accipiunt Patres Euchariſtiam. Cornel. ibi-
dem. Cujus Divina vis & virtus nobis eam dignè ſumentibus
per omnem vitam, quæ ad æternitatem continuum eſt iter,
& per illam animæ vires, auxilia & dona gratiæ conferun-
tur, fingillatim verò in extremis, dum propiuùs ad æterni-
tatem & denique momento, accedimus & pertingimus:
Grandi ibi & difficilis nobis reſtat via, usque ad Tribunal Chri-
ſti, ubi Deum, utinam propitium & miſericordem, videbi-
mus, & audiemus ſententiæ ejus utinam ſibilum auræ tenuts,
gracilem, ſuavem, auribus noſtris jucundam, in lenitate, be-
nignitate, & clementiâ Dei Judicis, quam ut aſſequamur,
auxilium & ſpem facit, & confert maximè SS. Viaticum in
extremis dignè ſumptum. lta fuit commune præſidium
ac refugium Vener. Euchariſtia primitivis temporibus, ut
velut ad commune armamentarium & remedium Fideles o-
Euchariſtia mnes recurrerent.
primis Eccle- ſe prius hac annonâ & munimine. De viâ & mari conſtat ex
ſiæ tempori- S. Ambroſio, qui in Orat. de Satyro Fratre ſuo, narrat, eum pro

bus in Viati- . õ 0
cum ſumpta. Mari contra pericula tempeſtatum accepiſſe, ſalvumque ex

Expertus tempeſtate evaſiſſe. Li naufragio, inquit, conſtitutus, cum, quu

S. Satyrus Fra- Veheretur, navis ſoopuloſo iMliſa vado, ingentibus hinc inde FKudtibus ſol-

ter S. Ambro- veretur, non mortem metuens, ſod ne vacuus myſteriiè vita erret, ab

ſii, (de qu? Initiati Divinum ilind popoſcit Fideltum Sacramentum, ut ſidei .
Rom. Mariy- conſequeretur auxilium. Etenim ligarz fecit (ſacram ſcilicet ho-

log. 1.⸗ Sept. )
à naufragio
ſalyus.

ſtiam in thecâ) in orario, & orarium involvit in collo, atq ita ſe
Tejecit in mare, non requirens de navis compage reſolutam tabulam, cui
IlIupernatans ſe tueretur, quia Fidei ſolius arma quæſierat“ deniq; pri-
mus ſer vatus ex undis, in portum terrenæ ſtattonis evebtms. E-⸗eneerl.
Schwertfer §& J. Micæ panis cal. f. 2yI. capite ult. 16. ubi plara. Faci-

.E advertimus, nos in hujus mundi vitæque mari periculo-

ſiſſimo fluctuantes ad beatæ æternitatis portum luctari, &
timendi meritò naufragii ac interitus cauſas eſſe multas,
ſcopulos procelàsque gravium tentationum inſultus ho-
ſtium infernalium, &c. quid ſecurius, quid efficacius Kere
2 =J ja-

e, u, ſi

Ituri aliquoô, terrâ vel mari, armabant

n

1o, C

4

mefunpo⸗

Pirimnd

1

—=

7

!
ie rkudrin

CMoNic⸗

ns
eWlNde

iCnhuen

iii f
N
1 bie
inene

1

Nydtio⸗

—

. Crnel in.
fuwentbeg

Munckia
eEn.
den.

Peninynae

Tibundln.
len, idch.
aurt i
lenitatolk
Geqvam

Whtcum
e Przſidn

ponbos, 1

nieles.

,umabt
iconer

1,en

uneen

D 4

,AA A.
ſallu

ethe,c,

. cet ſo.

Aulen

Mii

ecch⸗
e n,
luto.
isſico

Via.

vageramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1343
Viatico, conſcientiâ ritè expiatâ per ſacram Confeſſionem,
dignè ſumpto? Accipe, ait Sacerdos dans infirmo Euchariſti-
am, Viaticum Corporis D. N. geſu Chriſti, qui te cuſtodiat ab boſte m.
ligno, & perducat in vitam aJternam Amen. Euchariſtia Lignum Euch. Li-
vitæ eſt hü, qui apprehenderint eam, & qui tenuerit eam, beatus“ Pro- gaum vitæ.
verb. 3.15. cujus vi reſurgemus ad vitam immortalem: Jo. 6.
77. Cornel. in cit. Proverb. 3. f. 73. Vnde & e veteri Eccleſiæ inſtituto Ne ſine eâ
ervari videmus, ut nemo fideliam ſine hoc sacrament à& vitâ excedate moriamur,
Cit. Catech. Rom. Et adeò præceptum obligat in articulo mor- invocandi
tis, ut Euchariſtia ſumatur per modum Viatici, ut conſtat B. V. Sancti,
ex Concilio Nicæno, cujus verba habentur 26. 4. 6. Can. dJe iis. S. Barbara.
Non eſt ergo negligendum, ſed rogandus ſummè Deus &
Beatiſſima Mater, Sanéctique Patroni, & hos inter ſpeciatim
in hunc finem S. Barbara V. & M. pro felici morte & ne ſine
Sacramentis moriamur, poſt Deiparam, ſingularis Patrona
(P. Bodler Conc. 10. & 1o5. Pædzg. Chriſtian. to. I. p. 2. C. 13. J. 2. hiſt. 9.
Io. 1II. 12. à f. 395.) toto vitæ decurſu, ut hoc ſalutare Viaticum Viaticum cur
(ſic dictum, ut ſguarativum beatæ & aternæ fruitioni Dei, quæ erit dicatur Eu-
in Patrid, quia hic præbet nobi viam, illuc perveniendi, ait S. Tho- chariſtia?
mas p. 3. 1. 23. art. 2.) in fine vitæ habere poſſimus: neque
differendum, ut frequenter contingit, usque ad extremam Ejus effectus.
diem vel horam, cum periculo privationis ; præſertim cum
tot & tantas gratias ſecum ferat, quibus uti ſit neceſſe in ex-
tremaà necelſfitate „præſervans à peccatis gravioribus, cor-
roborans, minuens tentationes, ſolans, hoſtem terrens, &
ad perſeverantiam, in quâ eſt cardo ſalutis noſtræ, pluri- DM
mum roborans. Cùm econtra: De Fide ſuſpectus habere- De Fide ſu-
tur, qui voluntariè in mortis articulo Viaticum negligeret, ſhectus, ſine
ait Carthagena to. 3. L. 3. Dom. 2. f. 721. Vid. idem inter Opera to. I. lantaric mno.
L. 9. toto, præſertim homil. 23. Drexel. cit. Englgrave, Cæl. Emp. COsta- tiens.
và Corp. Chr. G. §. Euſtach. de Roſ. exhort.12. Paciuch. in Jon. Lebt. 16.
H. VEed, c t0. 2. p. 2. 6. 5. J. 2. f. 659.

Vbi ergo per morbum Deus pulſat, & ad mortem prius cu-

hisce

fudiciumque vocat, illicè omni curâ cogitandum eſt de randa ſalus

3 1344 CoONCIO LXX. Ad Mortem G& Iudicium Præparatio:

animæ, quàm hisce extremis ſalutis remediis, & infirmorum Sacramentis,
corporis in- & quidem præ omni curâ corporis. Etenim hinc jure Ca-
ſirmi. nonico ſancitum eſt, ut medici priùs animæ, quàm corporis,
ægroti ſalutem procurent. Cap. cùm infirmus, de Pænit. Et 7. De-
cret. L. 2. t. 6. c. I. Idque Romæ ſtrictè ſervatur, ubi medici
poſt tertium ægritudinis, præſertim periculoſæ, diem in-
firmo adeſſe nequeunt, niſi is illicò Sacramentali Confeſſio-
ne animam à peccatis expiet. Cornel. in Matth. 9. 2. f. 20 5. Ita
jubet B. Pius V. prohibens, ne quis medicorum, ſi pericu-
lum ſubſit, prior operam ſuam corpori, quàm ſuam Sacerdos
eegroti animæ, impendat. Ped. Chr. to. 2. p. Z. C. 15. J. 2. fol. 649.
Vnctio extre- Addo hic verbum de Sacramento Extremæ Vnéctioniz ‚ut &
tenda omM Hanc infirmus ne omittat, ceu à Chriſto, non tantum in ſa-
fructus.“ lutem animæ, ſed etiam in ſanitatem corpori conferendam,
inſtitutam & planè utiliſſimam, ex Zacobe . 1. ubi Apoſtolus
prius de adventu Domini & Judicis monuerat, à. s. Et bene
inculcat Antoninus Diana, non eſſe differendam Extremam
unctionem, usque dum infirmus jam ſenſu & cognitione
careat; id enim eſſe contra reverentiam & utilitatem hujus
Sacramenti. Compend V. Extr. Enttio- f. 3r9. Compendio nota
virtutem Vnctionis Extremæ, & bene cape: Peccatorum reli-
dnias delet; peccata venialia remittit; vires tribuit ad mortem con-
Nanti animo eνναοlu μ & ad profligandas damonum tentationer,
gquæ in ultimis illi angiſtits frequentiorer ſolito ſunt, & vehementiorer.
Notabile etiam eſt hoc loco; etſi hoc Sacramentum, ſecluſo
contemptu, non accipere, grave peccatum non ſit, quia non
Præceptum; inconſulto tamen & non bene facere pro ani-
mà ſuâ eum, qui negligat, cùm recipere poſſet: Cum, ut do-
cet Martinus Becanus, (Belga, S. J. celebris Theologus, de-
mum Ferdinandi II. Confeſfarius triennio, Viennæ defun-
ctus A. 1624. 24. Febr. æt. 63. Beblioth. Tript. J. J. f. y83.) ſuæ

Theol. PE. 3. tr. 2. c. 27. 7. 6. m. fol. 734. hoc ſacramentum poſſit aliquan
do facere hominem de Attrito Contritum, ſeu ſupplendo defeétum

perfectæ contritionis, ejus loco cum Sacramento ſufficiente

Alkgtemn

n

—

7

itone,

n tt, .

lrllrent
N r e
ſee iDi⸗
940lict,
lhn
une beueh
6Cr Mnk
Mpenne
nfut,
Uekecbosau
tis reſe

l Kae⸗
ſhinceteck

(KRan
i Neniw.
Niinfrmit
Pubartl

Kr.

—

lif a.

nes, in
t

===

=

1

===

renisob
IN V
o
Folunta

WRNcI

Plet dn
lſtons

eporatn.

—

ermheni

Uneſae c.

umcorpote

, Wi
lole lini
taliane

Mam Saree

Au f

Kionis, u

Onferend:
di Apoſe
3u.7. ENr
AeNn
Lgnitore

=

ttem hujns

Wendo ta

ttnun el⸗

, purten Ar.
G entail.

Amtrtit

n, LcH
ito

n, in
Denique univerſim hæc maxima etiam magnorum Sancto-

7 —

Sacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 134 5

Attritione, uti in Sacramento Confeſſionis ſæpe & ut pluri-
mum fit, & conferre primam gratiam ſandliſicantem, & poſſe ali-

quando delere peccata mortalia, ſi qæ fortè ſint relidta in homine ægro-
tante- ex Jac. v. 17* Si in peccatis ſit, remittentur eis & ex illis: In-
dulgeat tibi Deus, quidquid deliquiſtis denique ex Trident: & z.

Can. 1. Delicta, ſi quæ ſint adhuc eépianda, abſtergit. Plura ibid. V.

Engelgr. Cæl. Emp. F. &ö. Innoc. J. 3. fol. 69t. e &. Thoma, Sanchez,
Navarro. Paciuch. Lect. 16. J. 6. n. . à f. 419. Pædag. Chr. c. L-. Fol.
660. Car. Muſart Man. Paroch. p. 2. C. 3. n. 21. C. 4. à n. Ig. c. p. f. 199.

rum cura fuit, ut in extremis munirentur ſanctiſſimis illis
& efficacibus ad æternitatem Sacramentorum amuletis ac
remediis, præſertim SS. Viatici; uti paſſim in eorum Vitis le-

culosè per Angelos fuerit obſecutus; uti S. Raymundi Non-
nati. Breviar. K. 31. Aug. Lect. 6. B. Stanislai Koſtka, in ejusdem

gravi infirmitate Viennæ 1566. in ædibus Lutherani, præſen-
te S. Barbar4⁴ V. & M. & hujus interceſſione. Daniel Bartoluss. 7.

Romæ def. Ié8 Vitæ, in german. verſæ à P. Carolo Deuring eiusd. &.

L. I. 6. y. à f. Sa. Ribaden Flos ”. Append. f. pz. Annon & nos miſe-

ri, egentes, infirmi, ſalutis incerti, tantam gratiam identi-
dem flagitemus, ordinario modo per Sacerdotem nobis ut
in extremis obveniat?: O ſummam gratiam à Deo!

VII. Quid ad vel poſt hæc ſupereſt, niſi ut infirmus toti

*

gere eſt: & adeo quidem, ut talibus quorundam ſanctorum
Votis, in defectum Sacerdotis & auxilii humani, Deus mira-

Infirmus

mundo valedicat, ſeséque totum conſignet in ſanctiſſimammundo vale-

Dei voluntatem cum profundiſſimâà humilitate ac ſubmis-
ſione, ceu cui totus mundus nihil ampliùs, ſed ſolus Deus

dicat, Deo
totus adhæ-
reat, eique ſe

prodeſt, & prodeſſe poteſt? quid ni, rebus ſuis pro ratione onſignet.

conditionis & ſtatus, rite per teſtamentum & ſimiles Juris
& æqui dispoſitiones ordinatis, totus mundus valere jubea-
tur cum ſuis terrenis omnibus, ceu quorum amor verè
mortem faciunt difficilem, & grave judicium? Vale munde,
valete fallaces vanæque mundi divitiæ, honores, abi cum
Mechtl de Jud. extr. Hlhhhh hh hh

car-

—

1346 CoNcio LXNX. Ad Mortem o udicium Præparatio:
carne omnis licita etiam voluptas, ne dicam illicita: Solus
Deus meus & omnia, cui vivo, morior; æternum vivam: Ne-
que ita tamen, ut non nos mundus, ſed nos mundum, Dei

amore, deſeramus. VlItima pro Deo, & cœlo lucta, exclu-

dat oportet omnia, quæ contrà pugnant. Omnu, qui in agone
contendit, ab omnibus ſe al'ſtinet? I. Cor. 9. 26. V. Conc. 43. n. 2. Forti
militi cum hoſte ſi confligendum eſt, ne aliud cogitet, quàm

pugnam & victoriam: hic probrum eſt, fugere velle, aliis
negotiis occupari illicitis, libidines ſectari, uxori adhærere,

neſcio ubi oberrare. Si vel unquam, ita vel maximè in extre-

mo vitæ articulo veriſſimum eſt illud D. Pauli . Cor.7. v. 29. 30.
& 31. Tempus breve eſt, & imminet dies Judicii, ſeu judicium
poſt mortem ſtatim ſubeundum; non ergo temporaneis ſe-

culi voluptatibus, & quibusvis terrenis immoremur, & ani-

mum applicemus, ſed ad judicium nos comparemus. Reli-

quum eſt ut, qui habent axorer, tanquam non habente ſint. Et qui emunt,

tanquam non poſſidente, abjecto ſcil. immodico rerum affectu;
& qui utuntur hoc mundo, tanquam non utantur. Eccur? Præterit

enim, & decipit fgura ac ſpecies hujus mundi: Mundus totus

evaneſcit, cum nobis æternùum clauduntur lumina nobtem. Càm

finis noſtri dies advenerit, ait S. Gregor. L. 6. Epiſt. ad Andream, ubi
nobis erit omne, quod modöò cum tantà curàâ quæritur, & cum ſolicitu-
dine congregatur? Non ergo honor, non divitiæ quærendæ ſunt, quæ
dimittuntur. ſed ſi bona quærimus, illa diligamus, quæ ſine fine habe-
bimus; ſi autem mala pertimeſcimus, illa timeamus, quæ à reprobit ſine
hne tolerantur. V. Cornel. in cit. 1. Cor. z. Paciuchellt Lect. Sy. n. IZ.
f. 157. & ſéqu. & G. Z. ibid. Præterit figura hujus mundi, cujus
vanitatem, fallaciamque vel maxime eloquitur & monſtrat
articulus mortis. Ob oculos tibi pone in extremis conſti-

tutum in vitàâ divitem, honoratum, deliciis abundantem,

& voluptatibus; qui hujus gemitus, quæ ſuſpiria, quæ an-
guſtiæ? V. Conc. n. . Combinetur vita & mors impiorum:

Sap. cap. 2. & g. Ergo in extremis ſaltem omnem mundo re-

mittamus nuntium, de ejus forſan malo uſu verè pœniten-
. OòJMVMU V tes;

— =.

ebus al

“

uinum
ueicaptn
Crisit
malis

S

1
.

R=

2=

ds (xlue
e. Uen

4

Rhoc vnn

4

lel hſri

K

Mintetan

drdinsc
un Nkrie

tiſkatube
mitioo, e
K eo

andentt
Doninun,
Vlneo
Ult. r
Ulntens,b
indren
Dn Aum:
Micnge
Uuunele
iün de
D

6

E

Impnim
nalt

Nte. Sacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1347

n tes; animum omnem ad Deum, ad cœleſtia erigamus: &
k cum Dei caprivus, illi te ſubducere neque poſſis, neque vel--
mim le debeas, quid aliud ages, quam te totum eidem permitten-
d, do; cùm aliàs omnia noſtra, &ñ nos ipſi Dei ſimus? Annis ſu-
iee perioribus ait cit. Drexel. J. 3. quidam Principum ab Ora-
IN toribus Cæſareis juſſus eſt bonis omnibus ac toto Ducatu

Gn cedere. IIle adeo nihil moratus, tam promptè, quam ge-
u nerosè hoc unum reſpondit: Libentiſemeè; & polliceor, me in

re vel d
otidn poteſtate (æſariu futurum, cui mea omnia ſubjebta ſunt. Virile di-
imeinm. ctum, in re tam arduâa. Quid nos homunculi ad Judicem
ταο vocati rectiùs dicamus, quam hoc ipſum: libentiſſimè; en ad-
enſudean ſaumm. Et facilè nobis id erit, ubi per Sacramenta Pœniten-
nponeh tiæ à peccatis bene exonerati, per SS. Euchariſtiam roborati
mmàn ſacro viatico, per S. Vnétionem ad ultimam luctam confor-
mS M tati, & adeo ritè dispoſiti fuerimus. Vid. Breviar. Commun.
Bien Confeſſ. non Pontif. Lebt. 9. e& J. Greg. Sic parata erit Via Domini &
un de, ad Dominum, ad judicem Divinum. S. Bernardus ex Monte In Monte
ο Golgothæo triplex Morientium diſcrimen, loquente digito Calvariæ tri-
Unmscrdn monſtrat. Ibi tres cruci affixi: unus Latronum impatiens, plex morien-
in wh impcœnitens, blasphemus, obſtinatus, & cruce ligneâ in flam- tium diſcri-
deh meam, in orcum migrat. Alter patiens, reſipiſcens, Para- Qén- Prexck.
diſum obtinet à medio in cruce pendente Chriſto judice. : it. S:.
ℳ Cruci affixus es, cum lecto, cùm ultimo morbo: hinc mi-
Se grandum vel ad Superos;, vel ad Inferos, priùs tamen ad
uißpe Chriſtum Judicem, qui ſententiam feret undequaque ju-
Gr ſtiſſimam. Elige, vel vivere, vel mori. Eligis re ipsâ, dum
N vel bene vel malè ad mortem, ad judicem te paras.

Gn VIII. Et hæc quidem ad mortem & ad judicium Divi- Multi falu-
num proxima & quàm optima ſecurâque præparatio eſt, pertis media, Sa-
nuog ſanctifſima Infirmorum Sacramenta, quàm tamen ſunt, proh emis nn
2,enn dolor! qui ſuo arbitrio, ſuâã culpa, ſuo damno & exitio, aut gfferunt,

minn malè differunt, aut negli gunt, aut contemnunt, aut iis etiam negligunr, iis
c in extremis ſacrilegè utantur; unde illis hæc vitæ, hæc ſa- ſacrilegè
nien lutis myſteria, & media cedant non in reſurrectionem, ied en utuntur:

Hhbbhbhbhz ras-peſſimè.

SSSðñůñ

1348 CoNcIOο LXX. Ad Mortem udicium Præparatio:

Cauſæ hujus. ruinam & majorem damnationem. En quàm Sacramento-

rum in extremis neglectus noxius, quàm dilatio eorum pe-
riculoſa, & damnabilis tergiverſatio! Ad ultimam deſcendis
pugnam, ex cujus momento æternitas pendet, aut gloriæ,
aut pœnæ. Dœmones ultimas impendunt vires, & nm
tionem tuam omni moliuntur conatu: Et tu totus deſes,
tantùm vitæ & curæ corporis incumbis, animam periculo
cexponis, dum Sacramenta reſpuis? Jam diabolus præſto eſt,
in id intentus, ut te rapiat: Jam Infernus dilatavit animam ſuam,
ſinum ſuum & ſeipſum, in immenſum, & aperuit os ſuum abiq;
ullo termino: Iſai. S. 11. ut peccatores, & in peccato gravi mo-
rientes, hos inter & te, abſorbeat, excipiat, & devoret: Et

tibi nihil curæ eſt, ut te à gehennæ faucibus ignivomis ſer-

ves? Aggravatur morbus, ſubrepit inſperatus paroxismus,
monet Sacerdos; monent alii boni: & tu tamen tergiverſa-

ris, in craſtinum differs, ſanitatem ſperas, mortem vicinam,

imò præſentem non ſuſpicaris? Et en ſine Sacramentis, de-

cedis, moreris, damnaris? Eheu! quis in cauſa? tu ipſe tibi.
Gemit Confeſſarius, dolet Parochus, advolant amici, voci-
ferantur, eheu! quid hoc rei? quàm deplorandus caſus? re-
cepitne ad minimùm Sacramenta: non: expeétabatur enim,

quomodo ſe manè inſequenti haberet. An extremâ unctio-
ne munitus obiit? non, Parochus quidem adeſſe juſſus eſt,
ſed temporis anguſtiæ non ſuffecêére. Interim damnatus es.
Incuſatur Medicus, ignorantiæ & imperitiæ arguitur.
Omnes deteſtantur caſum malè fortuitum, adverſam for-
tunam: nemo eſt, qui tui non miſereatur, nemo, qui te non
Iugeat. Sed interim in ardentiſſimis gehennæ flammis ſe-
pultus jaces, & totus mundus dolores tuos mitigare nequit,
imò nec minimam tormentorum tuorum partem ſubleva-
re, aut minimam aquæ guttam ad refrigerium præbere, aut
æternas oculorum tuorum lacrymas detergere, aut pro mi-
nimo inſtanti dentium ſtridorem compeſcere, aut deemo-
num immani crudelitati ſubtrahere, ſed per totam æterni-

—
lenndcil
lektermun
Mlenete⸗
Nlonn
rmbone⸗
Paerent
ſthrient,
enodan⸗
A norten

. 1

M.

. Mdtea

,lMi

6

urll, ſerin

WA nmn
Eund i

u eran

Unun bree

(ſRit ali

lciti
um pis
lls ac .
Klmn
(Neca

õõ

Sgocramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1349

Nmn tatem atrociſſimée cruciari, dilaniari & torqueri debes. Peri-
ne iſti, æternum! Hoc ſibi vult, debito tempore Sacramento-
deſe rum beneficia non ampleéti. Paciuch. in Jon. Lect. I6. F. 6. f. 320. .
uſts Yr ſequ. Ah, lectifſimi AA. hæc ſomnia, figmenta, & deliria non Caſus fre-
Stm fſunt. Id loquuntur teſtanturque Caſus frequentes, homi- duentes hinc
s nes non bonæ vitæ, rariſſimæ Confeſſionis, & c. decedere ſi- Péteuntium-
unh ne Sacramentis; ſed quò? Deus judex noverit, experientur
SNIh ii & ſentient, quos ſua culpãâ Caſus tangit. En exemplum,
iuH ut alieno damno & malo ſapias, tibi vigiles, teque in tempo-

Gαα re ad mortem & Judicem pares. Audite viri, audite foe-
goret IX. Audite viri: quid referat Bellarm. uti ſupra Conc. 6.
ansla „. z. toz,e Vbi & advertit, gravi morbo laboranten, vel doloribus impe- Confeſſio in
disnh ditos, vel debilitate aut deficiente Jjudicio, vel horrore propinquæ mortis, extremis dif-

tergne. vel amore charorum, quos invità r elinquunt, ſatis imperfeltam peccato- eiian hu-
nliuun rum Confeſſtonem facere, & valde ægrè Contritionem veram & Perfe-Ius cauig.
Welti,. Aam in illi anguſtiis in ſeipſis excitare poſſe: neceſſe proin eſſe, t homo

miletkfri Jenex vel periculoſo morbo laborans ſeriò animum applicet, rejectis aliis
mic we⸗ curi, ad Sacramentum Pænitentiæ rité percipiendum. Et cùm bene

aike LValemus, ſic conſcientiam noſtram exoneremus, & pœniten-
barein tiam Veram agamus, ac ſi illa Confeſſio ultima nobis eſſet
sunti⸗ futura : Ex eo hiſtoriam refert Pædag. Chriſt. cit. ſobt. 2. hiſt. ..
isſch f.v5. Lid. aliam infrà Conc. Zl. Rne. Audite Fominæ, quibus Mulier item
uus nonnunquam ex innatâ verecundiâ gravius periculum eſt, ſine Sacra-

u. Confeſſionem vel omninò omittendi, vel ſacrilegè, cum minels ſua
ſ culpã obit.

not. 8. Communione, peragendi. Michla pagus eſt non procul
ern à Caſtro Pragenſi Wyſſerat (Sedes erat primorum Bohemiæ
neſ- Ducum) jacebat ibidem ægra muliercula, quam tacita Parca
eregiß & mors præ foribus opperiebatur. Fortè in ægrotantem
ſe incidit illuc tranſiens & Societate Jeſu Sacerdos: monet, ul- ”M
Ae A timum vitæ discrimen adeſſe, conſcientiam Sacramentis ex-

Urn tremis, ac pœnitentiâ præſertim, expiaret; nihil illa tam fan-
ee cta & ſana monita penſifacere, nec ſibi etiamnum tempus,
elle, peccata confiteri. Adeſt iteratè die ſequenti Pater, &

ee. . Hh hh hh hh 3 poten-

*

Caroli V. mortem Exequias.

Exequiæ ante Imperator Carolus V. Matri (Ferdinandi Aragonum Regis

—
S

1350 CoxciO LXXNX. Ad Mortem & Iudicium Preparatio:

potentiori, quam pridie, oratione inſtat, animæ rem agi, ne-
gotiumque maxime ſerium æternitatis; conſuleret porròôò

rebus ſuis, nec ultrà confeſſionem peccatorum protelaret;

quæ Patri, in craſtinum ut veniret, dixit; cras monitis ob-
temperaturam ſeſe, & peccata confeſſuram. Pactum acci-

pit Sacerdos, & altero die, accepto ſecum in thecâ ſalutari

Viatico, valde manè ad pagum properat, & ecce (ômira Dei
judicia) dum limen caſæ contingit, è veſtigio mulier infeli-

cem animam expirat, & diem ante diem, quêm ſibi malè præ-

fixerat, obit, indigna craſtinum ſupervivere, quæ hodie vi-
vere noluit. Zoan. Jahoda & J. Natalit. Dei hom. Daom. 6. poſt Epiph.

Y.i. 2. . 273. Similes & verè tragici Caſus, neglectæ, vel ſacri-
legé etiam, in extremis, actæ Confeſſionis & Communionis
plures ſunt, & paſſim in ſacris Hiſtoricis. Ergo: Audiatur

Eow Clamanti Parate viam Domini.
X. Gratioſius eſt exemplum Caroli V. De quò Famianus
Strada S. J. L. . deſcribens à fol. . ultimam ejusdem vitæ li-
neam & ſeriem: ubi p. y. ait: Carolus V. abdicando Imperi-
um;, & magnàâ terrarum Orbis parte ſe ſpoliando, edidit
ignotum Principum & Aulæ prodigium, ut, cùm poſſet im-
perare, deſiſteret. VIteriùs a fol. 9. deſcribit ejusdem ante
Pxequiarum, inquit, occaſione, quas

Filiæ) Anniverſarias perſolverat, nova illum inceſſit cupi-

do (ſi liceret) & ſuas celebrandi Exequias: Réque commui-

nicatà cum Joanne Regula & Hieronymianâ Familiâ, qui ejus
conſcientiam moderabatur: quum is inſolitum quidem il-
lud & inauditum, pium tamen ac ſalutare dixiſſet, apparari
ſibi funus quamprimùm juſſit. Ergo excitatur in templo
tumuli moles, funalibus illuminatur, pullo circùm ha-

bitu veſtiuntur parietes; atrati circumſtant famuli, mor⸗-
tuale Sacrum mœſto Monachorum cantu peragitur. Ipſe

Imperator Carolus, funeri ſuperſtes ſuo, ſpectat in illo ima-

ginario munere veras ſuorum lacrymas: Audiebat kxequia-
le car-

Punns tuas
enigglin
emsſele

.
—

cmen,
Tamiucn

insexpol
n Guam

Uezlyete

encllatn

urt hay⸗

Mek.

nmori

Mshant,
nmomprec

AMchria
ricer

1

tilne
140 Da

binee.
X holeſt.
lai
Vel ſei.
nmunions
Aucditu

Oraming
GenIel.
o Mperr.
Co, eciNt

holet .

Rleen rte
ſone, aS
nu NS
Ar cai
omtmd.
lenil.
,Mer.
Nhn
chku.
Uul,r
. N
oind .
Hecvir⸗
ReAl-

Sacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1351

le carmen, placidam ſibi Requietem beatas inter Sedes im-

plorantium: eadémque ipſi ſibi ſuffragia pſallentibus im-
miſtus expoſcebat: donec Sacrificanti propior factus, ei tra-
dens, quam geſtabat . accenſam facem, ſublatis in cœlum o-
CcCulis; Ego te, inquit, vitæ ac mortis Arbiter, oro Juc ſocj , ut quem-

admodum oblatum hunc à me cereum Sacerdos capit, ſio commendatam

in manus tuas hanc Animam Tu, quandocune, libuerit Tibi, in ſinum
complexurqg, Taor benigne ſuſoipias. Tunc, ut erat pullaà fluxaque
opertus veſte, humi procubuit, renovatisque omnium, qui
aderant, lacrymis, quaſi depeſitu,, ſupremâ lamentatione com-

ploratus eſt. Atque hoc videl. rudimento Carolus vicinæ
jam morti præludebat; nam altero ab Exequiis die febri
correptus, eâque paulatim exedente confumptus, Toletano

Antiſtite Bartholomæo Caranza, ex Ordine D. Dominici,
procurante, quæ Chriſtiano ritu luctanti animæ ſuppeditan-
tur adjumenta, Religioſisque, qui frequentes è Cœnobio cir-

cumſtabant, abeunti Hoſpiti expeditum iter in cœtus pio-

rum comprecantibus, nocte ante Feſtam Lucem Evangeli-
ſtæ Matthæi annorum octo & quinquaginta (ex quibus ipſe

duos, ut dicere ſolebat, vixerat, Religioſo ſeceſſu abditus)

ingenti ſane ſenſu pietatis ac Religionis exceſſit, poſtquam

annos 40 Paternis Regnis, ſex & triginta Imperio Romano
potitus, dubium reliquit, majorémne laudem in Imperio

toôtque Regnis adminiſtrandis, an in iis ſimul omnibus re-
linquendis, promeritus ſit. Mortem ejus clara cœlo terrâ-

que ſigna eomitata ſunt. Paulò enim, poſtquam ægrotare

Cccœpit, viſus in Hiſpaniã Cometes, initio non admodum il-
luſtris, ſed qui fubcreſcente morbo per eadem incrementa
lucem intenderet, donec verſo in Hieronymianam Sedem
ferali crine, quâ horâ Carolus vivere, ille videri deſiit. Nec
illud admiratione caruit: in Caroli hortulo binos eodem

tempore Stylos emiſerat candens Lilium; alter Majo men-

ſe, uti aſſolet, calyce dehiſcente floruit: alter quamvis eâ-
dem culturà provocatus, tumorem tamen ac partũus ſigna
YUMUD VVvVerc

4

1352 CoNcio LXN. Ad Mortem &ludicium Præparatio: Grc.
vere toto atque æſtate ſuſtinuit; eademque demum nocte,

qua Caroli Animus integumento ſeſe corporis evolvit, ille

explicato repente folüculo, intempeſtivà nempe at-
que inſperatã germinatione promiſit florem. Id verò &

obſervatum ab omnibus, & Lilio ſuper Arà Templi maxim4

ad ſpectandum propoſito, fauſti candidique nominis loco ac-
ceptum eſt. Vid. Mich. Pexenfelder & J. Concion. Hiſtor. I12. Vid.
de Petro Vellio Mercatore opulento, ex prædictione S. Xa-

Pulchra res eſt, vitam conſummare ante mortem, ait Seneca Epiſt. 32.

hoc nempe eſt mori ante mortem, mori mundo & vivere Deo.

Anthores in Vid. S. Thomas, & alii ſuprà ſuis Numeris citati. Robertus

hanc mate-

riam.

Bellarmin. de arte bene moriendi. Lib. 2. 6. 6. 2. & 5. à f. 1051. in

Supplem. To. z. Drexel. to. I. 7 ribun. L.. 2. c. 2. & in Zodiaco Signo
Prædeſtin. 2. & a. Phil. D'Outreman, Pæd. Chriſt. to. 2. p. 2. C. 15.

Le arte diſpoſit. ad bene mor. Angelus Paciuchelli Ord. Præd.
in JRonam tomo I. Ledk. 16. H. 6. & to. 2. Lect. 39. H. Z. ubi hiſtoriæ
horrendæ. Wenceslaus Schwertfer S. J. Micæ Pani Cæl. cap.

AAllt. & Induſir. ſpirit. à f- 1Ia. G. . Euſtach. de Roſar. O. P. Ar⸗

bene mor. Exhort. 10. II. 12. 23. Mancinus dePaſ-. D. L.2. Diſert. .
Punéto 3. Mor. Dodtr. 2. & ſequ. à f. I24. Georg. Piſtorius, Conc.

Funeb. 3y. Felix Reineccius en Bibliu Pauperum. V. Panitentia
à fol. 1oz. Jacob. Marchant. Horto Paſtorum “ Iadice, B. Pæni-

tentia Cornel. à Lap. in Kccli. y. 5. poc. 3.15. f- 22. abi Apolog.

Vid. ſuprà Conc. 39. n. 9. & C. 46. Item Indice Rer. V. Morr-

to juſtè & piè condendo, Vid. P. Tob. Lohner 8S. J. Inſtr.
pract. 3. f. 275/. O& Inſtr. y. à f. I27. Franc. Labata, V. Teſtamen-
tum. Pædag. Chr. to. 2. p. 2. C. 18. J. 2. 4 J. α°σ Layman. Theol.
Mor. L.. 3. tr. j. toto. à f. 2/3. Hilar. à S. Anaſt. Archim Chriſt.
L. 2. C. 13. f. p21. Euſtach. de Roſar. O. Præd. Ars bene mor.
Exhort.1g. à f. oS. Bellarm. Ars bene mor. f. 2079. . 2. C. . Ma-
jolus Dier. Canic. to. 2. Colloq. 6. ſ. 551. 2. Teſtam. Cardinalt. Vi-

tuus

verii ſuas ſibi exequias vivo celebrante. Ilem hiſtor. 22. à f-za=e.

ole
Dmin 40
Uälſlina
Molten.
oberit

Ar Rr

4

uncad

eo
Mutes

ſuit

NontN
Aen
glone⸗

nlee

utem,

YMeni

Pne
nfirt

u 2.: (: 1353
untpſke, tus Faberius Ord. Minim. S. Fr. de Paula, Dominicali II. .
hſtle Domin. 20. à f. 922. Teſtanentum Eccleſiaſticorum, March.
end Horto Paſt. Eirgd Aaron. tr. 4. L'ect. 1o. fol. 1og. Sed omnium

Heht utiliſſima & jucundiſſima ſuimet Teſtamenti propria an-
inin te mortem dxecutio: Pexenfeld. cit. hiſt. g. & in ejus Doctri-

nüin ununis Paberius. Ihom. Kemp. L. I. . 23. n. j.
n è4313. 3 3. 4883. 2383. 538¾ 63 . -S3 . 383 4383. 238 . 83-33 -6383.
Na CoxNclo LXXI.
1.

ierhe Ituri hinc ad ſupremum Judicem, oportet, ut omnia, . Cone.sz.sd.
Ntam Cum corpore terræ relicto, relinquamus, etiam * g7.
e nosmetipſos: & à nobis ipſis exeundum: imò Ex-E. Pænit. Con-
n, voliantes ſimus nos veterem bominem cum acti. Ro.

N. bus ſuis, & induentes novum. Vbi de Spirituali

ta“ς hominis renovatione.
ed Puer autem creſcebat, & confortabatur: Lucæ 2. 40. Domin. poſt
.01. . Nativit. D.

o, Expoliantes vos veterem hominem cum actibus ſuis, Circa finem

nd S68 induentes novum. Ad Colofl. 3. v. 9. & 10. aur initium

,RRe.. I.

Adig Ver autem creſcebat- & c. Ad Prototypon ac primum pri-
Ne. mogeniumque Divinum hoc exemplar, docemur &
umel. ipſi, pro humanis viribus noſtris & ſtatùs conditione,
18 Nr in virtute creſcere, in bono profieere, in merito bo-

e norum operum augeri, in gratiâ Dei confortari, neutiquam
ouſe dgeficere, multò minus in malo creſcere: quod equidem
leh quamplurimis & facilè accidit ſuo maximéè ſpiritualis de-
No crementi, languoris, denique ruinæ ac mortis damno, dum
u N in peccatum naturâ, imò vitio & malâ voluntate proclives,
A Qein ſecundum animam mortui, Erech. 15. V. 4. & 20. ita in
Mechtl de Jud. extr. li ii ii ii pec-

13574 CoxNcio LXXI. Spiritualis Renowatio bominis.
peccatis, ſæœpe in pueritià, vel à puero, immerſi toti, & in-

veterati ſunt, callumque obduxerunt, ut, dum ſunt in tali
malæ conſiſtentiæ ſtatu, incrementum boni, virtutis, meri-
ti & gratiæ, facere non poſſint, vel pueri, vel peccatores
centum annorum, quibus mortem & maledictionem com-

Exuendus ve- minatur Deus. Iai. 61. zo. Et hi ſane hominem mutent, ne-
ens nomo ui- ceſſe eſt, à ſeipſis exeant, ſeipſos relinquant, & longè alii ſint
ttolus⸗ à ſeipſis, niſi cum impiis, & ipſi impii, à Deo perdi velint,
& inter reprobos damnatésque denique eſſe, quod nonniſi
ſtolidiſſimæ ſceleratiſſimæq; mentis foret, & reprobationis

Nota ac ſignum; ſcil. poſitivè & ſimpliciter nolle pœnitere;
quod eſt, nolle, aut ne conari quidem eluctari è mortis ba-

rathro & profundo tenebrarum ad lucem & vitam. Qui

vel perparum ſuam ſalutem, cum metu æternarum pœna-
rum, cogitant & amant, alia ſaniora agunt conſilia, eâque

fſfſferia, prout animus amôrque eſt ſerius ſalutis æternæ. En,
uti jam alias ſat ſœæpe hinc inde inſinuatum, nobis iter hinc,
ex hac vità, è mortali corpore noſtro redituro in pulverem,
eſt ad æternitatem, & primitùs a morte ad ſupremum Judi-
cem, qui & erit extremus, coram quô ut appareat anima,
corpus deponendum eſt, ſed & in vivis adhuc vetus homo:

hic tu ipſe exuendus es à teipſo, induendus novus, ceu veſtis

nuptialis, ſine quãà ad cœleſte convivium, utut vocatus, non
admitteris, ejicieris in tenebras exteriorer. Matth. 2zz. Apertiùs
dico: Animus tibi eſt & amor ſalutis tuæ: ergo ubi forſan
te reperias in ſtatu vitiorum pravorumque habituum &
conſuetudinum, & per hoc verè, uti ſunt, in periculo perdi-
Talia Pa-tionis, audiant & admittant conſilium & remedium faluta-
radoxa: re, etſi primâ fronte viſum fuerit paradoxum, inſolitum,

Merih. 0, o vel arduum. Salutem amanti verè, nihil difficilè ad illam

Joan. 12. 24. Pf. oficuum imò & neceſſarium: ſicut ſanitatem corporis ſin-
Matth. y. 3o. Cere deſideranti, mortémque refugienti, nihil grave. Vt vi-
Matth. IsS. &. tam redimas, ferrum patieri & ignee.. Annon Anima plus eſt? Id
G& 9. Confſilium & remedium ſuggerit præſcribitque, ut plane
neces-

1

—

ecelutium

lerh,lun
then lunc
Ueroncion
tkcemm
maggack
Aelocudus
in Mäm
beiner
i. Deho⸗
ninkälu
ptiente
Il. Ni

Gamec inpr

mobisnot

itendra
Mnt, no

nikurd,

(uten eg

i .

ſit ehi
Kinrerour

pont: N

4 Ewuendus Vetus homo: mduendus novut. 155
nd neceſſarium „ Orbis & Gentium Docétor „ ſalutis omnium
““ præco, aulus Tarſenſis, qui in eum finem humanæ ſalutis,
n e per hanc Gloriæ Divinæ promovendæ, innumeras ha-
Duit Conciones, ſcripſitque plures Epiſtolas, quibus ſolidis-
Wen en ſime Fidem noſtram, in quâ unica ſalus ſperanda eſt, comple-
men, . xus, magnam hominum partem convertit. Inter alia & il-
Un Iud elocutus eſt, & ſcripſit, ſuæ ad Coloſſenſer, Phrygiæ majo-
ethnn, ris in Aſià minori, Epiſtolz capite tertio, verſu g. & 10. ubi ait:
ol wmi Excpolianter vos veterem hominem oum abtibus ſuts, & induentes no-
obadi um. De hoc itaque ritè intelligendo, & ut hoc remedio ſa-
ente lIutari in ſalutem noſtram utamur, probè notentur ſequen-
N tia, patienter audienda. Vid. Conc. 73. n. 1.
en. II. Vt dicendorum & explicandorum præguſtr
un eon dam ac impreſſionem habeamus, ordiamur à Naturalibus, Animalium.
eie ceu nobis notioribus. Plura ſunt Animantia, quæ quadam
e. In ſui renovatione gaudent, & veteres ſeu pelles, ſeu pennas
ierhi ponunt, novàsque reſumunt, ut Aquila, de quaâ PEſal. 102. 7. Aquilæ.
eken. Renovabitur ut Aquzlæ Zuventustua, V. Faber F. Circumciſ. Conc. 3.
umui⸗ Accipiter, de quò ex LBebro Job. 39. 26. Nunquid p
AuIn plumeſoit accipiter, expandens alas ſuas ad auſtrum? Quod Deus
G. ipſe inter mirabilia Naturæ Opera, plura eodem capite recen-
Eufels ſita, ponit: Accipitrem noſſe tempus plumeſcendi, idque per
S. ſingulos annos, ut ait Gloſſa ibidem, & S. Gregor. pennam ve-
enis terem, novaà naſcente, projiciendo. Pineda in Job. 39. 2. 6. Sic
Iidn Cervus in Vere rejuveneſcit, ponitque ramos ſeu cornua Cervi.
ung ſua, eoque tempore in latebras ſeſe ſubducit, usque dum
Mo etd⸗ novis, ceu armis, inſtruatur go. Colerus L. I4. 6. 36. f. “SS. Majolus
mE to. 17. colloq. . f. 176. Taceo de his, & plura alia ex citati legen-
uon da. lllud tamen ſingulare eſt in rem præſentem, de Serpen- Serpentis.
Anm te, cujus naturam nos imitari, ipfe Chriſtus jubet: Matth. o.
Ntella 16. Eſtote ergo ceae ſicut ſerpentes. Serpentis prudentiam ſeu
u aſtutiam paſſim allegant SS. PP. ut S. Joannes Chryſ. tom. 2.

.,ũ

Nes

um quen- Renovatio

er ſapientiam tuam Accipitris.

hom. ya. in Matth. S. Auguſt. Serm. a. ad Fr. in Eremo. ap. cit. Maæjol.
zmal. c. 12. ſcribit, exuere ſerpen-

Ii ii ii ii 2

—

1356 Conxci LXXI. Spiritualis Reno Vatio hominis.

tem ſenectutem tum vere, tum autumno, ut cute alterâ in-
tus ſubnaſcente, & vetere detraétâ, ipſe renovetur: id verò

fieri præcedente jejunio 40. dierum, quéê laxetur pellis, ut

ſcribit S. Hieron. Epiſt. ad Præſidium. Denique ingrefſi in an-

guſtum foramen, quod quærit, per quod vi & conatu, licet

cum dolore, perrepit, & ſic abſtractà pelle veteri, novâà pul-

chriore ſuccreſcente induitur. Serpens, ait S. Iſidorus Pelu-
ſiota Lib. I. Epiſt. 26., arte ac verſutid vetuſtatem exiit, in arétà quü-

dam & anguſta rima ſeſe comprimens, ac ſenium deponens. Et ad

hanc ſerpentis prudentiam imitandam remiſit nos Chriſtus

quadam elucidatione obſervo, Aquilam ſeneſcentem ro-

Eyzxuendus
totus homo
velus.

juxta SS. PP. Vult igitur (pergit S. Iſid. cit. ap. Cornel.) nos quoque,

per ardtam viam & afftictionem, veterem hominem exuere, ac pro eono-
vum induere, qui ad ejus imaginem renovatur. Exemplo noſtro, ait
S. Auguſt. primàm citat. ut vitiorum pellem deponamus. Et S. Am-
broſ. in Pſal. 37. Dui exteriorem ſaum exuit, ut renovetur interior.
ap. cit. Fabrum n. 2. De qué iterum num. 6. Conc. 6s. num. y. Pro

ſtrum ponere & plumas, Accipitrem & alias aves pennas;
Cervum cornua; ſerpentes pellem: plus requirit Gentium

Dostor ab inveterato homine, ut non tantùm exuvias &

ipſam deponat pellem, ſed inſuper totum veterem hominem,

non extimum ſolùm, ſed & intimum. Expoliantes vos veterem

hominem, neque ſola pellis homo dici poteſt, & induentes novum.
Qus autem ratione, quãâ arte, quâ prudentiaâ poni poterit ve-

tus homo, inveteratus, induratus! Qui ſenex repueraſcere,

vetula rejuveneſcere? Toto orbe deſideratiſſimus, pretio-

Naam Syrus
figura Re-
novationis

Chriſtianæ.

ſiſſimus, & auro condecorandus veniret, qui ſenibus & ve-
tulis juventam reſtituere poſſet. At poſſibile hoc non eſt,
nec ullo auditum ſeculo. Ait equidem ſacer Textus de
Naaman Syro, 4. Reg. j. 14. Lavit in ordane ſeptien, juxta ſermonem

virs Dei, & reſtituta eſt caro eiu, ſicut caro pueri parvuli, & munda-
tus eſt. Quæ quidem ipſa figura eſt pro hodiernã Concione;

ſeptena enim lotio ſeptem Eccleſiæ Chriſti Sacramenta ad-

umbrat, quibus omnis peccati lepra abſtergitur; hæc chim
üüümt

= =

—
iUt liſe

lituta.

luu 40ce⸗

Nuicanbr

D leyt. ſ⸗
1

(chle,
ſtante I
Molendi

11

Unſhtbnit

roco er

iteren le

—

. lr

II L

eanui

.
Is Or

1

4

n char

ig⸗
Celen, N.
nit h
Wi ,

Arancik

1
8

.

1

=

4
4

I ſuf

i.
2
Aer.
wut:ided
els⸗
grelninan.
Cntn lltrr
ieml.
cormde

Mal

—
*

ete oH

05CRIIn
Murgunt
e grnenll.
ſrt ait
Ets.Am-
ur intet
Uan. ,. n

Lentem 0.

Es enus
Centiumh
eoriss

Plrniteen . CI! 1 ai
eſt, eò disgratiæ adduétus, in profundiſſimam turrim &

0llteen
ter M
orerit A.
aRcete,
Preti.
KNe .
W
lendos
ne
gmud
Meim
nd
etenn.
ſunt

Exuendus vetus homo; induendus novus. 13 5S7b:
ſunt quaſi ſeptem baptismata & ablutiones animæ: & ex his

præſertim Pœnitentia, in remedium Renovationis ſpiritua-

lis inſtituta. Attamen non totus bomo vetu abiit, neque to-

tus novus acceſſit, phyſicöè. Quæſtionem propoſuit aliquan-
do quidam Prædicator in ſacro Ambone, ait P. Knittel Dom./3.

poſt Pent. f. 724. An ſub ſole ſit ſaltem aliquod artificium exco-

gitabile, quò poſſint Vetulæ rurſus fieri juvenculæ. Pro-
diit ante aliquot annos imago inciſa cupro, quâ proponeba-
tur molendinum, quê Zea ſeu Spelta deglubitur & delibra-
tur (Gerbmuͤhl) & juxtà vetula rugoſa, quam adſtans molitor,
quoties ſupernè molendino immiſerat, pellem ei rugoſam,
velut frumento paleam, decuſſurus, toties per molendinum
delapſam, reperit, ut antè, vetulam. Quòô innuere hic arti-

fex voluit, vetulam aut ſenem Juventæ reſtitui non poſſe.

Quomodo ergo tam ſeriò hortatur S. Paulus: Expoliantes
vos veterem hominem, & induentes novum? V. Engelgr. p. 2. J. I.
Dom. Keſur. ew Mendoxa. MDDWUWc
III. Illud equidem non ſemel tantùum evenit, etiam unâ
Didacus Oroſius, nobilis Aulicus, annis 20 vix major, Regi
Hiſpan. chariſſimus, per invidiam Aulicorum, ut frequens

carcerem, Rege imperante, conjectus; à mœrore unâ nocte
incanuit. Drexel. to. I. Damnat. Rogo c. 2. init. Englgr. Fanth. F. As-
ſumptæ Virg. J. g. f. 6. ubi &: Conſimilis terror Affinem quen-

dam Franciſco Gonzagæ Principi Mantuano invaſit; quem
cùm ex ſuſpicione Conjurationis in turrim concluſiſſet,
jamque ad exprimendam veritatem, & complices detegen-

dos torturæ ſubjicere, ac deinde morti adjudicare decrevis-
ſet, captivus hoc nuntio audito, unâ totus incanuit note;
quod ut Princeps manè advertit, hominem liberum dimiſitͤ“

utpote qui ipſius mortis amaritudinem adeo vivaciter de-
guſtârat. Ita Brunnerus Annal. Boic. Lib. Ia. de Ludovico Ba-

variæ Duce refert, cum, ſolàâ ſuſpicione Adulterii, Anno Seern
li ii ii ii 3 1256.

Vnãâ nodte

nocte incanuiſſe juvenes: Vid. Index Rerum Verbos Canus. Sic cani.

Ludovicus
everus Dox

—

135’8 CoNcio LXXI. Spiritualis Renovatio homini.

narios;

1

—
1256. I8. anuarii, innocentem Conjugem ſuam Mariam Hen- (W el
rici 4 I. Brabantiæ Ducis filiam, & Philippi Imperat. ex Mari4 n dus
Filiâ neptem, irâ præcipiti DOonawerdæ decollari uſſiſſet, 1 lor
præter aliorum 4. Innocentium cædes, cùm eſſet 27. tantm ei
annorum, nodte inſequenti adeo à Conſcientiæ remorſu & ni .
manibus peremptorum exagitatum fuiſſe, ut totus canus Nd A
ſeptuagenario ſimilis altero manè viſus ſit. Paul. Zehentne- üſſnum
V. erm. Conſc. L. I. C. I. G. 2. m. I. Sup. Conc. zt.n. . At ſenium juve- lank.
nili vigore permutatum, ſi non inauditum, certè rariſſi- Kleck
. * mum, & innaturale eſt. Et tamen: Expolianter vos veterem ho- e 14
minem cum abtibus ſuis, & induente novum; quâ vi naturæ), M k⸗
Admiranda quô artis medio & invento? Admiratione digniſſima addu- nndeul
neunenc⸗ co. Refert Mart. Delrio Duquiſ. Mag. L. 2. 1. 23. 4 f. 204. & ex tſaud
Senc T. α Engelgr. p. 2. Dom. Keſurr. J. I. F. 1 y5. Caſp. Knittel cit. Tarenti nenh
renti. fuiſſe centenarium ſenem capularem, qui pilis, cute, ungui- nin
bus, ſitu ac ſqualore ætatis decidentibus, & in meliorem æ- önund
tatem omnibus commutatis de ſene juvenis prodierit, & Mahh
5o poſt annis ſupervixerit. Nec minùs mirum, apud eosdem lyn el
egeze V'aleſco Tarentaſio, ſe vivo, Monuedri, Regni Valentini op- lbet,
Abbatiſſa. pido (olim Saguntus) fuiſſe Monialium Abbatiſſam vetu- intol
lam, cui ſubitò dentes renati, comæ denigratæ, rugæ ſub 1
latæ, & ex toto ita refloruit, quaſi virgo eſſet 20 annorum, Mim
ita ut puduerit eam, rei novitate percuſſam, & ſe cuncto Manm
rum oculis fubtrahere niteretur. Magis ſtupenda, quibus trdine
tamen nemo prudens fidem derogabit, Melchior Fonſeca, Mlimg
Joannes Petrus Maffeius S. J. Hiſt. Indicæ L. XI. & alii Scriptores Ue nddr
Figei probatiſſimæ, memorant: Et: Rem dicam, ait Maffe- wirhi
jus, quæ omnium hominum opinionem excedat, tot tamen Eungn
teſtibus, omni exceptione majoribus, probatam, ut non ad. ſipn hie
hibere fidem, turpius ſit, quàm decipi. Vir eſt Cradezani UAl
Nobilis In- (nobilis Indus) qui quartam nunc hominum vivit ætatem uceſn
in optimâ valetudine: Trecentos & quadraginta annos vixit; Mn
ter ſenuit, tertiòque rediit ad florentem ætatem, tres uxo- ni nn
res ſenio confectas ſepelivit; filiam, nepotes habet nonag- N.

—

trumn den.
RAN

Rie
lentmmn
EetneA
Eeme
Eeimmint.
Cend..

al lve

10, Unt
vi mnn,

niſſimaak.

f.. 9
7

6 aet

te, ungui

Nelotem.
vcent, K

eellentn

derinied.
Nilamrer.
9 40MOtNe

ſe unto.

, Oidns
oclct,
itotes
NNtke.
Witmet
Nn.
Cdtuedtn
renen

rixt⸗

. gesdho.

ettng.
alos;

. 8 4 „
.
.

Epuendus Wetus homo; induendus novuts. 1359

X

homo litterarum ignarus, dicere non potuiſſet: & quidem,

inquit Mendoza Z'irid. L. a. Probl. z. Juventæ florem ter exa-

ruiſſe, & refloruiſſe, vera eſt fides; enimverò illum agnove-
runt & allocuti ſunt noſtræ Societatis Patres, ut à juratiſſi-

mis ipſorum literis accepimus. k. citatos, & Caſp. Schott:

Mag. Natur. P. g. l.. I. C. I. à fol. 295. Sed hæc rariſſima ſunt:
Aliud loquitur, & paſſim ab omnibus exigit S. Paulus iis

narios; ejus Regni octodecim Reges ſibi ſuccedentes vidit,
aliaque ejusmodi narrat, quæ niſi vidiſſet, & interfuiſſet,

verbis: Expolianter vos veterem bominem. Secundum D. Tho- Vetus home
mam in Epiſt. ad Kom. 6. Per veterem hominem intelligi poteſt quis? Vid.
primò Reatus ſeu macula ex actuali Peccato in homine re- Conc. J. E: 2.

licta, ſecundò Conſuetudo peccandi, quæ quandam neces-

ſitatem ingerit ad peccandum: unde ait S. Paulus: Exuentes
vos veterem hominem cum abtibus ſui per actus autem genera-

tur habitus & conſuetudo. Tertiò Concupiſcentia, ſeu fo-

mes peccati, proveniens ex peccato primi Parentis. Verbo:

Vetus homo eſt homo vitiatus maculâ peccati, concupiſcentia

conſuetudine peccandi. Omnia hæc exuenda ſunt, ju-
bente Apoſtolo, qui ſimili ratione loquitur ad Kom. I2. 2. ad
Epheſ. a. 23. V. Cornel. Rom. 6. 6. F. S6. Faber cit. initio C. 3. Peccata,

inquam, impietas, ſecularia deſideria abneganda Tet. 2. 12.

Exuenda cum vetere homine vitia, pravi habitus, malæ

conſuetudines. Ipſum enim exuere hominem, pellem no-

ſtram, vitamque, nec poſſumus, nec licet, qui vitæ membro-

rümque noſtrorum domini non ſumus. A corpore fugere non
poſſum, e , me fugare. Circumferre illud neceſſe eſt, quoniam
alligatum eſt mihi; perimere non licet, ſaſtentare cogor; & cum illud
impinguo, hoſtem meum adverſum me nutrio! Verba ſunt S. Ber-
nardi Meditat. C. 12. qui ipſe eodem libello cap. Ij. pereloquenter
veterem deſcribit homineme Scio quendam, inquit, qui per annos
plurimos tecum familiariter vixit, ad menſam tuam ſedit; cibum de
manu tud ſumpſit, in ſinu tuo dormivit; cum voluit, tecum colloqui-
um habuit. Hic jure hereditati ſervus tuns eſt. Sed quia ab in-
elenle

ExsS. Bern.

Vetus homo

familiaris

tibi.

Improbus.

in re.

1360 Coxcio LXXI. Siritualie Renovatio hominis.

eunte atate delicatèò nutriviſti eum, & Virgæ peperciſtè, contumax f-

Fectus eſt. Levavit calcaneum tuum ſuper caput tuum, & te in ſer-
vitatem redegit, & tui &n deliter dominatur. Sed fortaſſe dicer- quis

eſt hic? Vetus homo tun, qui conculcat ſpiritaum tuum qui pro nihilo

bhabet terram deſiderabilem . qus ſola, quæ carnis ſunt, ſapit. Homo

iſte à nativitaté cæcus eſt, & ſurdus & mutus; inveteratus dierum ma-

lorum. rebelli virtuti & veritati, inimicus Cruch Cbriſti. Dicit in
inſipientid ſudn Non eſt Deur. Tabeſcit honi, & malis paſeitur alie-
nist immundu cogitationibus baſeitur- C. apit & rapit aliena ſieut ava-

rius Provocat iram Dei. Homo Iſte totus in peccatis natus eſt, E& ſic

Crudelis

nutritus, amicus iniquitati, Rilius morti, vas iræ in contumeliam,
aptus ad interitun. Vult à te hereditatem tuam tollere, & deſuper
terram auferre; & tu tantam injuriam non vindicas, ſed diſſimulas

— . . . 7⸗ .
nec ei verbum durum loqueris, nec vultum iratum oſtendiu, ſed blandi-

enti tibi arrides. Budis cum iluſores⸗ Neſcis, quia Iſmaël eſt, qui

zecam ludit. Ludus iſte non eſt pueritiæ, nec ſimplicitati, vel in.

nocentiæ, ſed illuſio eſt animæ, ſed perſecutio, ſed mors. Jam te
in foveam 2 lcan Ffecit, pracipitavit; jam eſaminatus e,, jam jlutg

miſerrimæ ſervituti preſſus ſab pedibus ejus miſerè & viliter concul-

carn. O miſer, miſerabilis homo! quis te liberabit de vinculo impro-

perii hujus? Exurgat Deus, & cadat armatus iſter cadat & contera-
tur inimicus homo, contemptor Dei, culkor ſui, amator mundi, ſervus

Reus mortis: diaboli. Quidtibi videtur? ſirebto ſentis, mecum dices: Reus eſt mor-

Crucifigatur. 1 crucißigatur. Noli ergo diſſimulare, nols difgerre, noli parcere, ſed
fFeſtinanter, audabter, inſtanter crucifige hominem iſtam, ſed Cruce

Conſuetudo

Chriſti, in qua eſt ſalus & vita. Hæc & plura S. Doctor Melli-
fluus cit. Cap. 1y. an non eloquenter:? Ergo in Veterem hominem
lata ſententia: executioni danda: Vid. Conc. 66. n. g9. .
IV. Verum reſtat difficultas, quâ ratione deponi poſſint
inveteratæ, inolitæ, à pueritiaà ſæœæpè contractæ, per plurimos
annos calli ad inſtar induratæ, pravæ ac vitioſæ conſuetudi-

prava quam nes, cum velut tam impoſſibile videatur, has relinquere,
difficulter de- quàm bominem ipſum veterem exuere. Et tamen vult Apo-
ſtolus, ut quilibet Chriſtianus indies magis & magis veicies
malas

ponatur?

l Cnde

Nole inſ
iltes anin

inhrofcie
nlun in

X

cölNon

Coninetuco
ino Eng⸗

(unſiin

Lhti

aſe

4

1

Nmolts

Prirbit
ulaem:

ſelan

icut

.2

ahnn
NN

Ulſenbin

Unns er
ln, cvo⸗
n, ur
RNellcn

rr

1

.

unmmmr eſ.
,On /.
pihnnih

EKenmd.
NAr Nrrn a
Nitieetir

u f,04
Aontunultin,
e,in
ſesiud
nilc,
ti, 1
Munt

,in n
eruckt
elnine.
cnte-

4

lut, 4

Neeſoe:.
mn,

tlili

or Mel

FPpuendus vetus homo; induendus noVitk. 1361
malas conſuetudines, vitia & propenſiones ad malum, quas
quisque in ſe ſentit, mortificet, extirpet, ac contrarias illis
virtutes animæ ſuæ inſerat, adaugeat per fervorem & ſtu-

dium proficiendi in bono: ſicque novum induat hominem, qui
ſed

WD Deum creatus eſt in gratiâ, innocentia, juſtitiâ:

hoc quàm homini carnali, mortificationis & virtutis inaſſue-

õ

Un
phöns
lietuc.

ſocvete,

r ,N
greres

rum: lbi jacebat maſſa ſplendida ſupra ſolem lucida

to difficile, ſeipſum ita exuere? an & impoſſibile? In Jure
Conſuetudo vim legis habet: C Conſuetudo, diſt. 1. quæ & Juri Quàm vio-
ſcripto derogare pollit: ſi tamen rationabilis ſit, non con- lenta ſit?
traria juri Divino, bonis moribus, &c. Henr. Canifius Summa Ju- Altera natu-
ri Canon. L. I. tit. 3 f. 16. Sed conſuetudo, de quâ nos hic agi-2 eſt.
mus, ipſa violenter, etiam contra Jus Divinum, contra bo-
nos mores, & omnem juſtitiam, homini illi, cui imperat, le-
ges præſcribit, ut gemit Paulus Kom. 7. 23. quin & quandam
neceſſitatem imponit, ex illo: Conſuetudo altera Natura. Con-
ſuetudo quædam neceſſttas eſt, ait S. Auguſt. L. s. Conf. c. . Et: Lex
peccati eßt violentia conſaetudinin Tid. & 8. Chryſ. in 2. Cor. z. Ma-
gna, inquit, eſt Conſaetudini, tyrannis, adeo, magna, at perinde cogat,
ge natura, Naturam exvpellas furcä, tamen usqg, reclrrit, canit Hora-
tius. En Naruræ (quam imitatur mala Conſuetudo) impe- Naturæ cof
tum, vim & motum etiam ad nunquam à ſe viſa! S. Joannes ruptæ quanta
Damaſcenus in Vita &§. Barlaam & oſaphat ap. Caſp. Knittel, Dom. 3. vis: ab ex-
poſt Pent. Conc. I. 4 ſ.612. narrat miram hiſtoriam. Erat Rex, emplis.
cui natus erat primogenitus. Convocantut Medici, con- Regis filius
fultatur, quomodo conſervandus ſit Infans Regius. Con- Concupiſcens
cluditur, ut diebus & noctibus incluſus relinquatur cui⸗ fem nainul⸗
dam ſecretiſſino Conclavi; in quò & ſuit toto decennio. Aeie ants
Poſt educitur uvenis Regius ad ampliſſimum atrium, in
quò quaſi quoddam erat rerum emporium. Omnium re-
rum nomina edicere debebat Juveni Regio quidam uhce⸗
ſtupuit

quid hoc? dixit Aulicus: eit au-

Juvenis Rex; interrogavit:

rum. lbi jacebant pallæ & pallia, cyclades & paludamenta:
quid hoc: dixit Aulicus: ſunt veſtes. l bi hinniebant, ibi

Kk kKk Kk kk mu-

tatem reſi-

1362 CoNCIO LXXI. Spiritualis Reno vatio hominis.
mugiebant, ibi rudebant, ibi rugiebant animalia. Stupuit
Juvenis Rex; interrogavit: quid hoc: dixit Aulicus: ſunt
equi, boves, aſini, leones. Ibi ſtabant in coronam conferti

homines. Quid hoc? dixit Aulicus: ſunt Viri. Tandem
devenitur ad mulieres: Stupet mirè Princeps Regius, & ait:

O! quid hoc? Reſpondet Sagax Aulicus: Sunt dæmones, animas

bhominum decipienter. Hoc dicto, juvenis Rex abducitur ex
atrio in aulam, ad Regem: Convivium inſtruitur: ſub hoc

Regius Filius à Patre interrogatus, quidnam maximè ex o-
mnibus rebus hodie in atrio placuiſſet? Reſpondit Juvenis:
Ah, mi pater Regie! Dœmones, dœmones, à quibus me to-

tum ſentio ignitum. Simile quidrefert Idem P. Knittel Do-

Juvenis Eri- min. 17. poſt Pent. Conc. un. d f. zz6. de Juvene Eremicola, cum
micola Anſe- fominam nunquam vidiſſet, & ad eas primum viſas quære-

rem volens. ret, quales eſſent hæ res? & audiret, Anſeres eſſe: nihil non

auuliud petiit, quàm Anſerem. En naturæ corruptæ, Legi pec-
cati ſubjectæ, primos motus & inclinationes, neque in lici-
ta tantùm, ſed & in obviè illicita, niſi ſanctioris doctrinæ &
vitæ legibus, ſtimulis, exemplis, coërceantur, & quidem vi

quâdam: Vnde metiamur Conſuetudinis, quæ altera Natura

eſt, ejusque vitiatæ, neceſſitateen. QCuam;
. * * „ 5 6
Conſuetuldo V. S. Scriptura dilucide proponit, & in eâ moralem quaſi

peccandi in- Iabendi & peccandi neceſſitatem. & muatare poteſt Athiops pel-
ducit difffcul- ,2 , . neceliitatel atare poteſt Kithiops pel-

ſtendi, non
impoſſibili- * a,
tatem. magnam tamen difficultatem. V. Cornel. ib. multi. Englgr. p. 2.
Conſuetudo Dom. 3. Quadrag. F. 2. Fer Nigredinem pellis intelligitur conſaetudo
altera natura. yeccandi, quæ vix vel omnino tolli neqnit, ait Hugo Card. in cit. L.

Fruſtra æthi-Vnde Adagium: Fruſtiz DEthiopem lava:. Quod vel Ethnicus

op citra lucem Fidei vidit. Diogenes is Cynicus, qui impro-

bum inveteratæ confuetudinis hominem admonens, roga-
tus, quid ageret! Ethiopem, inquit, lavo- addiditque, Senem
sdmonere, & mot! uo mederi, idem eſz.

——

tal ute,
1

m ſuam, aut Pardus varietates ſuas; & vos poteriti benefacere, cùm
didicerita malum. Zerem. 12. 23. En ipſe Deus Naturæ comparat
male affueta, & his quidem reſiſtendi non impoſſibilitatem,

. Hoverb. 22. 4. Fuimus & nos
aliquan-

—

utetimth
Auute

mtatt

1
7

c1 Onnitt

ſitutinn
Mntunteb
Cbentine

—

eerceinn

Ehctan
Ateninenin

i lilter

eel Tus

C. 4u

(Cemen
TIelunmiin
Ettes ant
Uinlollt,

Illsiſtſe
r oens
Pettt utan

h ehcere

lu us
Munte

i
N

ii.
R

iſs ger⸗
nihilon

Alr ili

rine &

gicnn,

Pere Ne

Nengai
tipeNH
e, h
Oloherct
Diraremn

gig
4.

Dorichn

iine

l,.
e, N.

r

2 Ktit
Mi fnne
nCNNn
i Ien
Gi .
ült igg
Ditne
ur: übe.
anind .
it ſorenis
bis ne tN.
Mudbe.
icch, cun

duos, tres annos, eò denique veniet, ut ſine juramento lo-
qui nil poſſit, in omnem vitam, inſuper perjurus facilè: &

M

Exuendus vetus homo; in duendus nous. 1363

aliquando naturd Filii iræ, ſcut & cateri DQuomodo naturd, niſi Jula

peccante primo bhomine vitinm pro natura inolevite aitS. Auguſtin.

—

tr. 12. in Joan Breviar. Kom. fer. 4. Dom. g. Quadrag. Lelt. 1I. l erns pro-
fecto ſermo, ait S. Theodoret. in cit. gQerem. 12. Conſuetudo eſt altera
natura. Omnia enim, quæ longâ conſuetudine animus comparavit, paria
cenſentur cum naturalibus. Ap. Labata to.1. V. C. onſuetudo, Propoſ.-a F-z2 .
ubi antè & poſt plura. Id adeo verum eſt, ut quandoque faciliùs Animalia as-

à fuâ naturâ abduci poſſint Animalia, quam homo à ſuâ malâ luefacta con-
conſuetudine inveteratâà. Sic Avis, Mus, Felis & Canis, om- trà naturam.

nes adverſæ invicem Naturæ, in Helvetiis, oco Lucerna 4 mil-
liaribus diſtante, à Parocho docti, & convocati ſigno dato,

pultem in patinam transfuſam, amiciſſimè inter ſe, & nul-

lo ex iis inter ſe læſo, comedere ſolebant; uti refert Georg.

Stengel. de Zud. Divin. to. 2. c. 1a. n. 12. in fine f.- 153. qus capite pla
vra. V Conc. z42. n. 3. Res ab inductione & exemplis certiſſima Conſuetudi-

eſt, & ab experientia, optima rerum magiſtrâ. Eſt, qui juve- nis vis quante

nis vel uni juramento vel pluribus aſſueſcat, pergatque per & altera nat.

b exemplis.

faciliùs ei ſit jurare, quàm orare. Eſt qui frequentiùs men-
tiatur juvenis, præſertim non correctus à parentibus, ita

aſſuefiet, ut ad unum in terram ictum oculi ad mendacium

expeditus ſit, & adeo ſpeciosè, ut Evangelia crederes: hic &

vir & ſenex mentietur, ut de eo dicas, ipfim, quem ſpirat,

aërem mendacem eſſe: Duidquid conabar dicere, verſus erat.

huic: fucus erit & mendacium. Eſt, cui digiti longiores fiant, Confuetude
furtis aſſueti; præſertim à puero, conniventibus parenti- Jurandiz Men
bus, eò deveniet, ut ſi quopiam loco nil clependum repe: tlendi; Po.
5 7

rerit, natura vim pati videatur. Sic Drexelius refert de fu- andi „Luxu-

re vix egreſſo e Confeſſionali, in quod ipfi ſucceſſerat nun- randi.

tius, hujus haſtulam pone poſitam ſurripiente. Eſt qui a
juventute hoſpitiis, gulæ, & cbrietati aſſueſcat (notent ha.
rentes, qui ſuos filios aut nepotes ſecum ad hoſpitia dedu
cunt, & potitare docent) nec vir deſiſtet; injuriam entri
Kk kk kK kk 2 factu-

1364 Coxcto LXXI. Spiritualis Renovatio hominis.
facturum ſe credet; ſi calicem ori admotum non habeat,
nec venter plenus ſit: vel miraculi loco habendum, ſi dies
labatur, quéò ebrius non ſit. Quomodo S. Monica vinolen-
tiam didicerit, primoribus labris ſorbendo exiguum, quomodo &

dedocta fuerit, refert Auguſi. L. 9. Conf. c. S§. à n. 3. Eſt puel-

la, quæ amare, procari, perire addiſcat, ita ſucceſſivè habi-
tum induet, quem nec in matrimonio conſtituta deponet.
Ex aſſuetà lu-Et ſingulariter in hoc vitio notandum: quòd & ſummè te-
xuriâ ſalutis naciter adhæreat, & quò occultius, eò periculoſfius ſit, ho-
grande peri- ſtis domeſticus & blandus, ſed maximus, ut dicat S. Remi-
culum. gius Præſul Rhemenſis: Dempti parvuli pauci, pauci ſalvantur
e adultis propter carni vitium. Et Drexelius Nicetæ L. I. c. II.
Memini ego, & horreo, inquit, quoties id memini, à Præ-

ceptore meo me audire; ſi centeni juvenes Inferorum flam-

mi,s addicantur, centenis iſtis nonaginta novem ob viti-
um carnis damnari, centeſimum demum ob aliam aliquam
graviorem noxam. Clemens Alexandr. L. I. Pedag. vocat mor-

bum immedicabilem. Vide Conc. 6. n. 9. Et ſic de aliis vitiis in
conſuetudinem & habitum deduétis, quæ corrigere velle, eſt

. athiopem lavare, ac inveteratam exuere pellem. as ſemel eſt
Conſuetudi- àmbuta recens, ſervabit odorem teſta diu. Hinc inveterati pec-
narii conver- catoris converſio tam difficilis: Conc. 42. n. 3. Carnem & men-
ſio difficilis. e, fermento peccatorum, & amurcà vitiorum infettam „J07n priſti-
S= nam reſtitui munditiam, ſolius Dei opus eſt, ait S. Thom. de Villàâ
novà Fer. 6. Dom. 4. Ouadrag. Adducens cit. Yerem. 13. 23. Pecca-
tor, inquit, anius diei aut duorum dierum perfacild curatur, quia non
ita omnino peccato infebtus eſte“ ſed quatriduanus vix unquam à pecca-
to reſurgit. Conſuetudo altera natura. V. Tbom. Kemp. L. 3. C. 57. de
Imit. Chr. S
Vt exuatur VI. Nihilominus ſapientiſſimè S. Paulus, é cœlo inſtru-
vetus homo, Stus, ait: Expoliantes nos veterem hominem- Impoſſibile nil hoc

obus eſt vi, & loco imperat, etſi difficile, imò & facile, modò ſeriò velis, &
fac velu, neque tantùm per nudam velleitatem inefficacem,
quam habent omnes illi, qui quidem ſalutem ſuam deſide-

ſeriãa volun-
tate.

nei

6mlnul h

Wer he
Pevenn

Ntot, ul

(unram ni

(iwoddus:
umnimmin
ſaul,
egllignnn
Mecen,

nl, Gr
EncbKnict
lit

. Rt Mut
ur ig che

Mietacir,

ontine

ftmnsC
Mevis
örprn

Mno de

iin ng,
lcracha
lino Ee⸗
4 en.

N

ſte

——

——

i.

—

habe,

n lies

1

i ſihung
tL. Lo.
ini Abre.

Orumnkan.

em ob it⸗

amn dicdan

PCA M.
i fitis n

e ele,e

teratie.

. Mel⸗
, iſ

Ge NNMAH
8, Mue
i

Gife⸗
. zehe

gink-

il hoe
s
Ghoacen

fNt,

a Vndler.
oot
1E e.
Wia .
ndeee .
Eünmee
ſust, .
1t 5 Ren.

Exruendus vetus homo; induendus no vuus. 136 5

rant, ſed media ad eam neceſſaria non adhibent. Adeo valt
non vult piger: Proverb. 13. 7. Signanter dicit Apoſtolus: Ex-

olianter vos veterem hominem. Vt innuat, hominem à ſemet-
ipſo emendari & corrigi debere: Dein vi opus eſſe, quàâ u-

tuntur, qui alios veſtibus ſuis ſpoliare aggrediuntur. Ita

juramentis, mendaciis, furtis, injuſtitiæ, gulæ & ebrietati

aſſuetus, libidini implicatus, vim ſibi faciat, neceſſe eſt, ut

veterem hominem, & vitioſam deponat conſuetudinem. Sic

loquitur ad Galat. y. 29. qui autem Chriſti ſunt, & Chriſti ſpiritu
aguntur (uti omnes cœlo aſcribendos, & ad inferos non de-

trudendos eſſe oportet) carnem ſuam, id eſt, concupiſcentiam

& naturam vitiatam, cum ſuis habitualibus vitis, & cum

ſuis motibus actualibus, ſcilicet concupiſcentiu crucifixerunt, &

compreſſerunt, inquit S. Auguſt. timore iMlocaſto, qui permanet in ſa-
culum ſæculi, quò cavemus oſfendere illum, quem toto corde, animd,

mente, diligimus. Cornel. ibid. Ita & Chriſtus jubet abſcindere ma-
num, pedem, abjicere, & eruere oculum. Mattih. 18. 9. & 9. &

c. y. v. 29. & 30. E. Cornel. hic. quæ ſine magnâ difficultate, pa-

tientiã, & victoriâ ſui fieri non poſſunt, eo etiam ſenſu, quò
intelligit Chriſtus: & S. Hieron. accipit affectus & vitia ani-
mæ. Et Matth. I1. 12. Regnum calorum vim patitur, &G violenti ra-

piunt illud, cùm terreni homines ſibi, ſuis vitiis inveteratis &

conſuetudinibus vim inferunt per pœnitentiam, pauperta-
tem, continentiam, mortificationem aliõsque actus illis ad-
verſantes & quibus tolluntur.

& tuis vitiis inferas, ut cœlum ſperes & accipias. Et ut do-

Ergo vim & violentiam tibi

Imitemur

ceamur prudentiam ſerpentis, de quò num. a. Practicè imitari, Serpentem,

exuendo pellem & veterem hominem, adhibendum jejunium

Jejunio:
uodnam

eſt, & illud ſingulariter, de quò S. Auguſt. in Joann. inquiens: optimum?

Jejunium magnum & generale eſt, alſtinere ab iniquitatibus & illici-

tu voluptatibus ſæculi, quod eſt perfectum jejunium. Pro quo jeju-

nii dono Eccleſfia frequentiſſimè Deum orat, Oſpcio Divino per
Muadrageſimam.

Dein, ut S. Auguſtinus L. 8. de Civit. c. Iz. do-

cet: Eſtote prudente, ſicut ſerpentes, ut qui depoſitä tunic ſenectutem

d epo-

née Coxcio LXXI. Sirtuali, Renovatio bomini-

ehonere, atq; in Javentutem redire perhibentur. Et: g

—

cla via & por-ſzum. Et ubi, inquis, invenio hoc foramen anguſtum? Andi: Arcza &
a coli. angnſta eſt via, quæ ducit ad vitam, & pauci ſumnt, qui ingrediuntur
eam: Matth.z.13. & Ie. ibi ponenda eſt vetus tunica. Ibi, & hujus
conſideratione, nec non ex anguſtiis & timore tremendi ju-

dicii Divini Conc- 12. ponenda eſt vetus & anteacta injuſtitia

ab avaro: ab ebrioſo vetus ebrietas: ibi deponenda vetus
ſuperbia, inimicitia, conſuetudo potandi, jurandi, pejerandi,

& quidquid eſt vitiorum & peccatorum, ſi per anguſtam
Homo vere, portam intrare velimus. Expolianter vos veterem bominem: Eſt
. Bernazd, utem triplex vetuſtas (pulchrè deſcribit veterem hominem S. Bern.

Serm. 30. inter parvos) & & contrario triplex novitas; eſt enim vetu-

Nas in corde, in ore, in corpore: in quil 2M, 4
tatione, locutione, & operee in corde ſunt carnalia deſideria, & ſæcula-
ria, id eſt, amor carni & amor ſaculi. Semiliter in ore eſt gemina ve-
tuſtas, arrogantia & derogatio; item gemina in corpore, flagitia &
facinora. Hæc omnia Junt imago veteri homeni; & hæc omnia re-
novanda ſunt in nobis. Renovetur ergo cor à carnalibus deſideriis &-
ſæcularibus, ut excluſis illis introducatler amor Dei & amor Patriæ cæ-
leſtis. Recedant ab ore arrogantia & derogatio; & ſuccedant pro iis
vera peccatorum Con feſſto & bona de Prowimis aſtimatto pro lagitiits
E facinoribus, quæa vetuſtas eſt corpori, aſſumatur contenentia & in-
nocentia, ut ſelicet contraris virtutibus contraria vitia Aepellantur.
D. Cornel. n cit. Coloſſ. 3.g. & Io. f. 6z6. V. Koderic. P. I. tr. I. .6. n. 3.
Lerus homo VI Ceæterum per foramen, per quod exuendus vetus
Gonhii erte komo,à ſmilitudine lerpentis, bene etiam & ſpeciatim intel.
endus: & per ligitur ſacrum Confeſſionale; quod multis ſatis anguſtum
Sacramenta. Eſt, & in quô verè vetus homo cum abltibus ſai, Vitiis, peccatis
cogitationis, oris & operis, deponitur ita, ut planè novus
bomo egrediatur (ſi ritè ſacram Confeſſionem peregerit)
Gratiæ Divinæ reſtitutus integrè, & novis contraà relanſins
H Initru-

Et: Quomodo exuog,
Anguſtum inquts, veterem hominem! imitare aſtutiam ſerpentis quidenim facit
foramen; ar- ſerpens , ut extuat ſé veterem tunicam!? coarbtat ſe Per Joramen angu-

quibus tribus modi Peccamus, cogi- .

—
ſuctosaun
Miti, in
lis gatic

Ulehoralc
Ebyerngti

ienaus,

e aGorum
ecetero ton
ſne: en

lheganen

AMdern
Eercatis e

uil ignen

Nit ſeccuta
„M
Wlarti j
r. ,. H
pitt ut im,.
Nme ben
aneton

—

—

Uittl Fra

hie hocn
inemn, i
cerato, ſe
Ui onfe
ndit .4
unlimns

Wuziri

Hir
o
in ut

ſſ

Ewuendus vetus homo induendus novus. 1367
—

unihtan. inſtructus auxiliis, ne tam facilè in veterem bominem reincidat .:
e ſicut & alia Sacramenta digne accepta, & ante omnia 88. Eu-.
nnrig,. chariſtiâ, in quô ipſe præſens eſt Chriſtus fons gratiarum,
eH auzxiliis gratiæ hominem præœæmuniunt. Hic, hic, in ſacro

Confeſſionali cum vero animi dolore deponenda peccata,
hic ſuperanda vana erubeſcentia cum metu Confuſionis:
concipiendus verus horror veteru homini & omnium eiusdem
malè actorum cum ſincera pœnitudine & firmo propoſito
de cætero non peccandi, ut malis mortem ſubire, quàm
peccare: hic acceptanda humiliter poœnitentia in quandam,
pro peccatis ex virtute Sacramenti ſatisfactionem: hic nihil
difficile videri debet, ut à veteri homine exuaris, & ab omni-
bus peccatis expediaris, ut animam ſerves & ſalves . & ne
Sennuu vetus in ignem Æιternum Proſiciaris bomo; ibi enim igni le
aumt QLevor abit peccata ua, ut ait Th om. Kem P- 2. 1. c. 24. n. 2. de Imin
a (Lr. Hic loci per vim & efficaciam Sacramenti Poœnitentiæ
enie TehovVatur, & juvenili innocentiæ reſtituitur: de quòs. Gre-
ebeti L gor. ſerm. 5a. Homo, inquit . in Eehiore a en Per jasſtitiam refor-
. r. matur, ita ut inter veniente WMſterio eX vetuli iterum videamus inſa 2.
bs e.. Notate bene: Interveniente Miſterio, hoc eſt Sacramento,
me ſeil. ſcræ Confeſſionis & ſacræ Communionis, ait cit- F.
NI Knittel. Vt adeò, quod nec Natura nec Ars poteſt, nempe
perfecte hominem reſtituere Jjuventæ, novumque facere
gti hominem, id operetur Gratia & efficacia Sacramenti ex ope-
/ 1 re operato ſeu ſuâ virtute cx meritis Paſſionis & Sanguinis
“ Chriſti, cujus Vicarius eſt Sacerdos Confeſſarius. Per hoc fo- Pœnitendo
n„amen, ait S. Auguſt. ad FE- in Eremo. Diver ile Lacchænm intravit, Pacchæns
u quando omnia bona ſua pauperibus erogavit. ln. hoc foramine illa Ma- Mig 4 . R
ln ria meretrix in domo Simonis habitum meretricis depoſuit, & plorans ein „. vese
kin ad veſtigia Salvatoris veſtem ſibi innovavit. Ap. Meſret. Dom. 6. poſt ien, ominem
n ,zit, En ut non difficile tibi eſſe debeat, amore ſalutis tuæ exuit.
Nodd & Cœli, quod vim patitur, vim tibi inferre, & ſecurem ad ralei
ne Me cem ponere, ut veterém hominem funditus eruas I En: Potuerund H
ii⸗ iſti & iſtæ, & tu non poteris, cum Dei gratia? Augieſt. Lib. S. Con-

k S.

zinlu
kzinu
enck ſen
Pefek,;
Mouſtm
miren.
enNN.

iſtru.

1.

vVenis Reus in

vehementia.

O .

4

1368 CoxNciO LXXI. FSpiritualis Reno vatio hominis.

Suavitas Con- Feſſ. e. II. n. 3. Imò apprehende, quàm ſuave ſit, hic & ſic vete-
verſionis & rem poſuiſſe hominem, etſi cum dolore; experto crede S. Au-
Peœnitentiæ. guſtino, quaàm fuavis ſit Converſio & Pœnitentia. Lib. 9. Con-
V. Conc. 1. n.1. feſſ. c. I. n. 2. quàm ſuave, inquit, mihi ſubitò fabtum eſt, carere ſuavè-
tkatibus nugarum; quas amittere metus fuerat (adeò amatur vetus
bomo, ſibimetipſi gravis) jam dimittere gaudium erat! ejiciebas

enim eas d me, & intrabas pro eis omni voluptate dulcionr. Credant

S. Auguſtino jam converſo, ait Henr. Wagnereck, S. J. ibid.

Vſu 2. magnam eſſe fuavitatem Pœnitentiæ & Converſionis,
qui putant, morte amariorem eſſe vitam ſine illicitis cupi-
ditatibus: en ſuave factum eſt S. Dodctori, carere illo luto,

veteri homini, in quòô tam altè hærebat! V. Trident. Seſſ. 14. C. F.

de Conf. à med. Inauditum & ſummàâ dignum admiratione eſt,
quod ex Vitaà & Vincentii Ferrerii refert Martinus Cochem Ca-

puc. Vit. Chri. Append. de Extr. Jud. cap. II. f. zy. de juvene quo-

dam propter commiſſa crimina ignis ponnæ adiudicato. Ro-
gaverat Judicem S. Vincentius, liceret ſibi, huic Reo ante
mBaortem ipſi ſubeundam in loco ſupplicii quadam exhorta-

tione loqui. Ne verò hunc nimiùm puderet, curabat illum

S. Pater totum obtegi quodam magno linteo, ac penes ſe

Caſus ſtu-concionantem ſtatui. Hic S. Pater de horribili gravitate
pendus. Ju- peccatorum tam efficaciter detonabat, ut omnes Auditores
animitus commoti terrerentur. Finitâ Concione cum Car-

Ge aeit nifex linteum amoveret, Reum igni traditurus, ecce reperit,
§. Vincentio um totum contabuiſſe, imò in favillam abiiſſe, ita ut, cum
de foditate eum populo monſtraturus, contingeret, cineres concide-
peccati. rent nullo hominis ſimulacro relicto: adeo juvenem hunc
penetràârat hæc ſancti viri fervens Concio. Hoc ſand eſt
exuere veterem hominem, qui ſæpiſſimè, toties quoties de pec-
catis ritè compungitur pœnitens, totus abſumitur (onàι.

bus ſui & peccatis, quæ Pœnitentia aufert) & enecatur ſenſu
Mortuus præ morali ſeu ſpirituali. Et verò fuit quispiam, cui pœniten-
ti, tanta fuerat Contritio, ut & vitam cum bomine poſuerit

Contritionis

vetere & novum induerit, ut qui ſcil. etiam ſine Purgatorio ſal-
vai/atus

S luerit.
5N lu
Zerkbora,

, mie .

Snemenatl
A

n leſti

luetnie⸗

AMbeteren A

ſutlne
l tmnli g

9

iureſu

Kconer
aword nu

nalgunh,

6 ri i

Mn inlin
“ Auilten

ii gui le
n veten
Mbetudin
Anl y
nnlin.

Ubplibe

A Woe
G

ilhitrayis

.

WM OUDMUW

PFPpuendus Wetus homo; induendus novutt. 1369

Klem vatus fuerit. March. horto Paſt. Candel. Myſtici tr. f. Lecdt. g. pro-
ete AA. poſ. 3. f. 544. Tu ſaltem exue peccatorem, &ũ peccatum: & vi-
. riliter labora, ne in te redeat hic vetus bomo, & fiant noviſſima
anmn . pejora prioribus Euca 1II. 26. Projicite à vobi omnes iniquitater Ve-
mn ras, in quibus prævaricati eſti, & facite vobs cor novum, & ſpiri-
ii tum novum, ait Trident. Seſſ. 14. de Pænit. c. 4. 6X Ezech. I§. 31.
Nn VIII. Itaque cum vera etiam pœnitentia & contritio,
u non ſolum ceſſationem à peccato & vitæ novæ propoſetum & inchoatio-
nting nem, ſed veteris etiam odium continens, ut ait Trident. ibid. & per
lictsa eam veterem hominem exuentes, &ä novum, qui ſecundam Deum crea-
ilo li tuas e, , induenter, innocentes, immaculati, puri, innoxii ac Deo dAilebtses
AMud eſfecti, heredes quidem Lei, coheredes autem Chriſti, ita ut nihil pror-
ttioneel Jis eos ab ingreſſu cæli remoretur, ut iterum loquitur Trident.
Nhemd. Seſ. y. Decr. de Peccato Crig. de Renatis per Baptismi gratiam,
geteu Qualis & confertur per Pœnitentiam, ſi perfectiſſima ſit, ut Pœnitens re-
c“ inſinuatum num. praced. non exuant tamen Concupiſcentiam, manentes in
o guam aliquando S ,„Rom. 6. 7. & 5. peccatum appellat, non quòd ſe Concupi-
elot- veré & propriè in KRenati peccatum ſit, ſed quia ex peccato eſt, & ad malos habi-
Drium Leccatum inclinat, & quæ ad agonem reliöéta nocere non conſentienti- tusoppugnet,
A bus, ſed viriliter per Jeſa Chriſti gratiam repugnantibus non valet; & vincat per

putme
6Aucts

pell,
ut, .

NcMe.

nun.

P

4 1
eNNN

aKe

unhi
e.
N
t 4
ll⸗

guin imò, què legitimè certaverit, coronabitur. Trident. cit. Inſuper Actus virtu-

cùm cum vetere homine non exuantur ſtatim habitus vitioſi, tis contrarios.
& conſuetudines malæ non tollantur, liquidò conſtat, quàm

novus homo & verè pœnitens ſincerè conari debeat, hos vitio-⸗
rum habitus & conſuetudines deponere, ex æquo aliàs ſeſe
in ſacro Tribunali accuſaturus, ſi, & quòd nullam diligen-
tiam adhibuerit à malo deſueſcendi. Confortare patiendo na-
turæ contraria“ Oportet te novum induere hominem. Tho. Kemp. L. 3.
cap. 19. n. 4. Philoſophis axioma eſt, Habitus per frequenta-
tos actus generari, & per oppoſitos & contrarios corrumpi.

V. Rodriq- P. 2. Tr. 7. C 2. n. 6. fol. 13. & Tr. 5.C.7, n. 2. ſol. 0. Et

P. 1I. Tr. 2. Cap. z. Ita ab exemplo: Eſt Juvenis Germanus, qui Simile.

in Italiâ, Galliꝗ &c. linguas didicerit exteras hasce tam per-

fectè, ut natus Italus, Gallus &c. videri poſſit. Redit in pa-

Mechtl de Jud. extt. Ll 11 11 1I1 triam,

☛

1370 CoxNcio LXXI. Hyiritualis Reno vatio hominis.

triam, ubi nullum linguæ uſum habet amplius: ejus deni-
gque obliviſcetur. Ita mi Chriſtiane, cùm quoties peccas, à

Deo cum filio prodigo recedis, aliena à Deo diſcis, loqueris,
agis, cogitas, ad habitum & conſuetudinem usque: Rever-
teris per pœnitentiam, quâ contractas Peccati maculas per
Sacerdotis Abſolutionem deponis: Reſtat tamen ſæpeè vitio-

ſus habitus, malè inveterata Conſuetudo; hæc, uti fit, ſen-
ſim & ſuaviter eradicanda eſt per actus virtutum contrarios,

per omiſſionem talium peccatorum uno, altero, tertio die,

Id docuit & ſic deinceps. Sic Chriſtus Eitæ noſtræ veteri in Vitis enutritæ

Chriſtus. contrarietatem oppoſuit Novitatis ſuk. Duid enim vetus, quid carna-

lis homo noverat, niſi ſua retinere, aliena rapere- Eerba ſant §. Gregoriè

hbom. 32. Evang. Breviar. Commun. 2. un. Mart. Ledl. Noct. 3. Gra-

Aſſuetus ma-tioſum eſt illud, quò⅛ Monaſterii Abbas uſus eſt. Fuit ho-
jori vini por- mo ſæcularis & militaris, quem ad Statum Religiofum vo-
caverat Deus: quò tamen parum animi habebat ex vano ti-
viter corre- More, ſibi, velut ampliori potui aſſueto, non ſuffecturam

tioni, aſtu Su-
perioris, ſua-

Qus. portionem Monachis in communi aſſignatam: unde & nul-

lum aliam, præter hanc, excuſationem obtendere poterat.
Prudens Superior, ut hominem Deo lucraretur, ſpondet illi

majorem & eam potús portionem, quantam ipſe ſibi fuffe-
QRuram dixerat. Aſtu ſancto utitur Superior, & hujus novi
ſui Religioſi cantharo in ſingulos dies aliquot fluidæ ceræ
guttas immittit, donec tandem vinum ad portionem aliis
æqualem imminueretur, idque novo Religioſo penitus in-
advertente. Et eâ portione, indies parumper decreſcente,

facilè contentus, gaudebat inſuper, cùm ei, quod faétum

erat, denique ſignificaretur. Applicatio facilis ad quosvis

pravos habitus, ut deſueſcas. Ita fiet denique, ut quascun-
que tentationes tibi hactenus graves, & tui victores, vix de-
nique mufſſitantes, & à longè audias, uti iterum expertus

8. Auguſtinus ſuomet teſtimonio Lit. §. Confeſſ. &it. cap. 1I. &
quotidie verè pœnitentes experiuntur. Vid. hiſtoriam de
S8. Bernardo, dante cum intento fructu conſilium cnidem
2O NuDobili

2

W 8
“

4

.
4

1

( urer
Un tribn

monem 4
elligen
pufr ind,
ſe ene,dt
e'ufäi

73

1

1
00

1

Ueornsbus⸗

leaven

Rinoh

, P
M. Hic

M) Nulfn

.

4

Ale

3
3

Ull

1
4

Inde
m dockun
(Wnui fe h
elbri
tahndsm
i

et,

Hem anin
ſle viri

lierat

PPpuendurs vetus howo; induendus novuts. 13871
en. Nobili juveni, carnis vitiis mirdledito, ut jam tribus, jam

SsSD iterum tribus diebus abſtineret à lapfu. Marchant. cit. Ir. .
Gbgtt Lcsd. g. n- Wre. f. 9s G9.

ro Coronide, utile erit adhuc unum addere, in con-
nalsee firmationem dictorum, à contrario: nempe ſi nomerimus
n nos expoléare veterem hominem cum altibus ſat, vitiis & peccatis,
h &r novusm induere, per juſtam poœnitentiam, ac vitæ morum-
uttis
iIE nique juſtichmo judicio Dei, æternùm damnabimur, quod
im fir omnibus impœnitentibus, & Cafus reperire eſt in Autho-
lt ribus frequentiſſimè. Ex his unum tragicum recens ex
e laudatifſimo Romano Oratore jano Nicio Erythræo ſat ævi

gue emendationem: in celeribus noſtris perſeverantes, de-

, In exempla Virt & 1útiorum, quibus docet id. Declina à malo, & ſac

futka bonum. Hic emplo y3. mihi à fol. Sa. & ex eo Engelgrave p. 2.
me Dom. 3. Gaadrag. J. 2. Audivi ipſemet, inquit, etiam tum juve-
a nis, in æde D. Auguſtini Concionatorem, ex eadem Familiâ
fin virum doctum & pium qui de loco ſuperiore (Ix Exemplo verdè

Concubina-

„4½ rius, in extre-
mis nolens
jicere con-

Gddm preæcedenti †2. Romam nominabat) narrabat, ſe paucis diebus cubinam, mi-

eet.

antè, celebri quadam Vrbis viã euntem, de feneſtrâ cujus- ſerè obiit.

ferti. dam domüs magnopere fuiſſe evocatum, rogatumque, ut Similis per-

ift, aſfcenderet, quèò morienti cuidam extremo illo tempore adᷣ
ieN ſalutem, animæ opem afferret: accurriſſe eum ſubito, inve-
e niſſeque virum in lecto cubantem; cui graviter ægrotanti,

insif operam navabat. Nec mora, eus Confeſſionem excepiſſe;
eete, & cum comperiſſet, quid ea ad illum mulier attineret, ad-
Biin monuiſſe eum graviter, atque etiam, pro poteſtate, quam

—

n gereret, Præcepiſſe eidem, ut ſi Deo ſalvus eſſe vellet, illam
oa ſtatim mulierem domo ej'iceret: ſed reſpondiſſe eum, aje-
u 1 bat, ſe nunquam commiſſurum, ut mulieri, optimè de ſe

AE erxpectantem, foras ejiceret, præſertim, ut cùm maximęée ejus

Pamtee oper à indigeret: etenim habere ſe neminem, neque cogna-
aidn tum neque amicum, cui ſuam ſalutem ac vitam tutèò poſſet
1.1 II 11 11 2 com-

N

es meritæ, ecam gratiam referret, ut ex improviſo, nihil mimus

orrenda ex WZä
Chriſt. de Ve-
ga: deconfeſſ.
genns mulier aderat concubina, & egregiam omnibus in rebus'

ſol. 157.

1372 Coxcio LXXI. Spiritualis Renovatio hominis.

committere, præter eamg cujus operam utilem atque fide-

lem multis in rebus eſſet expertus. Quòô audito, petiiſſe
ajebat, ut ſaltem conceptis verbis juraret, ſimul ac conva-
Iuiſſet, ſe nuntium remiſſurum mulieri, nec quidquam ſibi
ampliùs rei cum illà futurum. Ad hæc reſpondiſſe illum, ſe
nihil poſſe in præſentià promittere; verùm ubi amiſſam va-
letudinem recuperãaſſet, de eâ re ſeriò deliberaturum, illud-
que conſilium ſibi capturum, quod magis in rem ſuam eſſe
videretur. Tum verò ipſum, deſperatâ hominis ſalute, tri-
ſtem abiiſſe, ſed ſtatim revocatum, hilarem rediiſſe, ſummâ
ſpe præœditum, quòd Deus meliorem homini mentem, inje-
ciſſet; ſed fruſtra: nam ſine mente ac ſine ſenſu exhalantem

eum animam offendiſſe. Cui mulier illa Cereum lucebat,

fortaſſe ut properanti ad inferos atque ad æterna ſupplicia
in tenebricoſo illo itinere lumen non deeſſet. Hæc Ery-
thræus. En quo abierit hic cum vetere ſuo homine, & adlibus
zu. Sequi an lubet? minimé. V. Conc. 7o. n. 9. & Conc. a. n. 9.

Concluſio. Ergo Expolianter voz veterem hominem, & induenter novum. Et
hunc novum hominem vobis, & cuilibet veſtrüm, in xenium

offero: donum quàm pretioſum, & gratiſſimum, ſi pro ma-
rito ebrioſo, iracundo, prodigo, domum remitterem uxori,
patientem virum, ſobrium, manſuetum: ſi pro uxore con-
tentiosaâ, ſuperbâ, impudicà, viro patientem, ſubditam, pa-
cificam, caſtam: ſi parentibus probos liberos; his bonos pa-
rentes, ſi ſervis bonos Dominos, his bonos famulos, de quo-
rum officiis agitur cit. ad Coloſ. 3. Faxit Deus ſuâ gratiaâ, ut in
nobis fiat, ad quod hortatus ſum: ut abnegantes impietatem &

ſæcularia deſideria ſobriè & juſtòà & piè vivamm. & c. Tit. 2. 12. & ut

verè dicere poſſimus: Vivo, jam non ego, peccato & veteri vitæ
mortuus; vivit verò in me Chriſtus. Galat. 2. 20. ejusque ſanéta

Lex & voluntas, ad quæ vivus & paratus ſum. Nobis ita-

que mortui, vivamus Chriſto æternùm.

ihlen

DbDro

1

foumihn

Feekir
cohani

Wnuode

(Knn,nori

ecurun
lWale

iter,cdi
Ddlxuri

ic nent,
iom At
Wingoine

(KDNNNS
ii in cu

eerur,
iſ g 10

1
lhy. ye⸗
1

=

4
1

3

nri ,ni

UleCun⸗

Riema

iuſe
r
Hafnt
rec, Ci
llnt.
leric. 5
rtion⸗
Wiri⸗

Exuendus vetus bomo; induendus no vus. 1373
ucten Prtro Feſto Circumciſionis Domini HWH
lrtni ðð Exordium aliud pro Concione 87.

Elme Häc Feſtiviſſimâ Anni exordientis luce omnibus meæ Votum pro
nI Curæ commiſſis, nec non auditoribus, animitus exopto fau-Renio.
Dun. ſtiſſimi undequaque in Animam & corpus & utriusque ſa-
nms lutem, novi anni auſpicium; quod votum ut efficacius ſit,
en apprecor unà duos gratiarum cœleſtium fontes uberrimos,
leum notatos allegatis verbis, SS. Nominis Zeſa, quod Salvatorem
ten, if ſignificat, quid ſuavius? dein Sanguinis ſacratiſſimi, e Chri-

mdaten ſto circumciſo, cujus una Sanguinis gutta, ceu infiniti pre-

undi Vt circumcideretur Puer, vocatum eſt nomen ejus eſus. Luc. 2. 21.

mIe, tii & meriti, ſufficeret pro redimendis mungdis finitis in in-
minla finitum. Sit ergo nobis Zeſas Salvator per ſanétiſſimum ſu-
Bay um Sanguinem. Verum non votum tantùm, ſed & Xeni-
ℳℳℳ um & novus annus à me exigitur. At hunc dare, ſolius eſt
Dei, in cujus nutu ratio omnis temporum. Ad impoſſibile ne
wn kh mo tenetur. In Xenium verò offero novum hominem- ſupra in Circumciſio

nmin fie num. 9. idque occaſione ac nomine Circumciſions, quæ Fur- hominis in-
In Lationem ſignificat deliétorum ex S. Ambroſ. in Breviar. K. hdc die S onem
geruuoug Lect.. Noſtræ in ſe naturæ vetuſtatem docuit, innovandam, ait Beda enorät.
nctn. de Chriſto Cir umciſo. Mancin. boc F. Indice Them. ualt. quid enim eſt
limk Ciroumciſio, niſi carnu expoliatio? ait §. Aug. tr. 30. in Yoann. E. Fa-
ns n ber hboc F. Conc. 3.

ee. Vid. S. Bernar. Meditat. Cap. Ir. Quid vetus homo? Cornel. à Authores in

un Lap. in gerem. I3. 23. In Epiſt. ad Kom. 12. 2. Ad Epheſ. 4. 23. Ad Co-materiam
eri ihbhoh. :. 9. & Io. ubi varia & multa. Henr. Engelgr. Panth. E. 5. Conc. 87.
un 4 D SGlveſtri, & & Barthol. item P. 2. D. 3. quadrag. & Domin. Reſur-
Welm ect. Guil. Stanihurſt. de V. Noviſ-. ad Lectorem, & cap. I. ac 2.

uel 4 AYe Morte. Matthi. Faber F. Clrcumciſ. D. Conc. 3. Alphonſ. Ro-
HM geric. Exercit. Perfect. P. 2. Tr. 1I.6. 2. & ſequentibm, de Morti- Fomes pec-
füfiatione Paſſionum Inferioris hominis ſeu Appetitüs cati.
ſenſitivi, cujus contra Rationem Deumque repugnantia

1374 Coxci LXXII. Pocetur Chrifiani ſablens Conbinatio

ac rebellio à SS. PP. ac Theologis Peccati Fomer vocatur:
S& P. 3. Tr. 2. C. J. Renovatio hom.
Hagioph. Die f. & 3. Diſſert. 1. & 2. Joann. Jahoda, Die 3. infra
Oot. Nat. D. à f. 25. Calp. Knittel, idem S. J. Dom. /73. poſt Pen.
txvee. Conc. un. 4 ſol. 724. Meffret Dom. 6. poſt Trin. Conc. I. ,. Mart.
Daealrio De guiſ. Mag. D. 2. J. *3. 4 f. 04 2
mon leni juventam reddere:
dus L. L.. v. c. I. Franc. Labata
cop. Capuc.

David. Diſc. ey. 9f. 159. Alii in Conc. citt. Caſp.
Schott.

Merabilia Naturæ, L. 3. C. 16. 2 f. 215. & I. I. C. 29. 2 ſol.

ILor. & P. 4. Mag. VEnive rſ.. F. àf. z95. Vid. mea Conc. ya. 22. 73.

eeeeeesesseseetses,seaetessesese

C&LoxNCIo LXXII.

Ad Judicium tremendum & æternitatem ingreſſuri,
docemur, ritè Chriſtianèque conju gare & combi-

Vid. Conr. 51.

nare Tempora, Prateritum, Praſens, & Futu-
rum Habenda Katio: Rrateriti, de malè a Ctis

“ pœnitendo, defectus compenſando: Praſentis,

Pis ac conſcientiosè vivendo: TFuluri, æternitati

maturè providendo. Fol.

o. poſl Puer autem creſcebat. Lucæ2. 40.

. Circum- Eſtuam onmmaki ſunt dies octo. Lucæ 2.21.

S. Lucas ſpe. Bſervo de excellentiſſi mo Medico, pictore, &Scti-

cistim anno-
tavit ætatem,
tempus, &
annos Chriſti.

Hadnotâſſe Servat oris noſtri &tatem, dies, & annos
præ aliis Evangeliſtis. Sic c. 2. v. 21.

mati ſant dies cko, id eſt, cùm adveniſſet dies octavus à Nativi-

tate

ſpirit. Paul. Barry Trid. ⸗

ubi: An poſſit de-
Caſp. Schott mox citan-
Theſ. Mor. E. Conſuetudo. Pro-

ptore Canonico, S. Lucaâ, eum ſpeciatim aliquoties

Paßtzuem conſam.

EeCritl,

.

mmillit,
elobrite
Ate, Cun
main
fonpeccar
11 Dein
Cietnte
tret a 1 ſe
en ohele
ſi, Mice, 1)

(iunn

(EAlinde ac

ieCepit

I1. Not &
S e N ert,i
1 ß n,
emngue⸗
ſiit
ehuſs

Vemokem
Rher Lxe

1 line we⸗
Ins n
nt an
un

Nnllis in

Vnn Kem

Spient ter
le⸗ Amuz
Gaitii et⸗
nn n Anetſ P

6 ſin

Meg

.

tit h
l. ,1

“S
. —
–
DM

=

———

YYJemporis Præteriti, Praſentis, & Futuri.

autem obedientiæ ſuæ ſpecimen dedit. Eterat ſubditus illa
v. VI. ubi & v. y2. Et Jeſis proſiciebat ſapientia & ætate de qué

Conc. pa. n. 4. Sic cap. 3. 4 v. 1, accurate deſcripſit annos & tem-

pus Principum tam ſæcularium, quam Eccleſiaſticorum, in-

de diſtinctè ac ſolidè indicans tempus & annum, quòô præ-

dicare cœpit S. Joannes Bapt. indéque Chriſtus: de quò Conc.
ogteln

Eon.

dine animæ meæ: Iſai. 38.- 1. de quöô infrà num. 9. Verè cum gemitu,

e N.

1 Dceg
AN
GrAWN.
tatt

Dõ

*

rememorem annos vitæ meæ, dies, ætatem: & ut diceba

pius Rex Ezechias: Recogitabo tibè omnes annos meos in amaritu- .
præſentis &

35. n. 1. ſicut & cap. 3. v. 2z3. annos & ætatem Chriſti allegat: Et
ipſe Jeſus erat, ineipien; Prædicare Legem Evangelicam, & do-
Cere, quaſi annorum triginta.
nis, omnique ætate, admiranda erant in Chriſto omnia, vir-
tus, ſapientia, gratia, apud Deum & apud hominer. Suboritur oc- Memores
caſione hujus, & hine mihi cogitatio, ut ego miſellus etiam ſimus dierum

In his & omnibus vitæ ſuæ an-

5

lachrymis, amaritudine animæ, ac ſincerâ pœnitentiâ meritòè

recolat homo dies vitæ ſuæ priſtinoer, malè & in peccatis
actos, ut veniam precetur & obtineat; eo etiam inde fruétu,

ut melius inpræſenti vitam inſtituat, de futuro & præſertim in

æternitatem ad tremendum Judicem Judiciumque maturè
& ſapienter providus. Ita enim quisque ſibi dictum credat:
Dupone domui tuæ, quia morieri tu, & non Viver. Ibidem v. I. Serins

aut citids metam properamus ad unam. Sic ſané ſapientiſſimi Quid in fis

tate Chriſti, quò ipſe juxta Legem circumcidendus erat: at
circumcideretur Paer- inhuens, eum libere, non ex obligatione,
huic doloriferæ ſeſe ſubmiſiſſe Legi diei octavæ, ſummâ hu-
militate, dum ipſe Sanctus Sanctorum, ficut in Nativitate
formam hominis, ita inſuper in Circumciſione, quæ reme-
dium peccati originalis erat, formam peccatoris aſſumpſe-
rat. Dein eod. cap. v. 42. Et cùm factus eſſet annorum duodecim
quâ ætate cœleſtis ſuæ doëtrinæ, ſtapentibus omnibus, qui euns
audierant, ſieper prudentiâ & reſponſis ejus. v. a7. adhuc ſublimius

t vitæ noſtræ, ”
Ppræteritæ,

Conſilii eſt, ut monet Religioſiſſimus Drexel. zo. I. L. 2. Trebun. vel initio anni
„ S.n dere. Evol an- agendum?
c. 6. J. 3. fingulis annis in ſeipſum deſcendere. Evoluto an- im⸗:
M 20

*

1376 CoxNcio LXXII. Docetur Chriſtianè ſapiens Combinatio
Hierunt.
mare, ck⸗

no quivis ſic cogitet: Totus annus meus eſt, meoque bono

mihi conceditur. Heu quantum vel uno anno negligitur;
quantum aut malè omittitur, aut pejus committitur; quan-

tum peccatur: quot per annum beneficia à Deoaccipimus;

quot delicta reddimus? Ego igitur nunc ad calculos ſedebo,

dum licet, & rationes familiares componam, Conſcientiæ
tabulas inſpiciam, cum Deo Creditore meo calculum po-
nam: hæc quovis anno ſemel facere, rationi prorſus con-
ſentaneum. Auro omni pretioſiora ſunt verba illa, quæ
D. Chryſoſtomus, Orat. habitâ in Kalend. conſignavit tom. y. &

fructum, inquit, percipere à novo Anno vi, hoc facitos ubi annum ex-

Dletum videri, gratias age Domino, qui te ad hanc annorum cirquitio-

nem perduxit: vitæ tuæ tempus tecum reputa; tecum ad hunc modum
Vverba facito: Die prætereunt, anni finiuntur, magnam vitæ noſtra
Partem confecimus; quid boni à nobis fabtum eſt? Judicium Dei præ fo-

ribm eſt, & reliquum vitæ tempus ad ſenetétutem vergit. Annum

cogitemus ita de præterito tempore, ſed & de futuro: ut ex
his de præſenti bene ſtatuamus, piè, conſcientiosè & ad le-
ges Chriſtianas ex amuſſim eam componendo: ſic & præte-

rita cum poœnitentià emendabimus, de futuris cavebimus,

& hàc ratione omne tempus ritè pro ſalute noſtrà combina-

mus: quod ex hac Concione didiciſſe, fructus erit maximée
pretioſus, quem cum patientiaâ & percipite, & vobis in ſalu-

tem quam ſtudioſiſſimè impendite.
Tempus tri- II.

Hen Eretio pimus, triplicem eſſe temporis differentiam: Præteriti, Præ-
quàm obſer- ſentis, & Futuri. Omnium magna habenda eſt ratio. Præ-
vandum. teritum equidem viximus; abiit: Futurum hujus vitæ in-
certum eſt, alterius inevitabile: Præſens, quod vivimus,
momentum eſt, & punétum, quod ſpecie quadam longioris
dividimus, & Pueritiam, Adoleſcentiam, juventutem, Se-

Pid. Conc. 35.
n. 10. &71.
num. 3.

4

tunc denique computamus, & damnum querimur, cuùm

Facilè novimus, ſed parum in ſalutem noſtram ca-

nectutem facimus. Ah ubi ſunt iſta? Abierunt prima; &

Hius brev

.
ſmniDrexelit

8 gaere-
Ltelnum,
mnprelens
reteritorun
Inonpreri⸗

teligemus mn

Cupatostuiſſe
ficenmusfut

Uneterndus

veterem expleturi propediem & novum incepturi, quæſo Mudentig

ANUumn ele,

Neenimnd⸗

Meküruras
eront. ſan
Mnüutafu

krita ſcient
ile fngitn
Numd om
ötnevam
Wihennidi
W buelir

lagorts,
. Duorun
le in oe

. er⸗ ⸗

ugol.

enis eſſ,

laltlief

br e
Mittm/,A
Wiapune.
Mr t.
Mur nnion
vDMeigeſ
. AMunn
Wi, e

tt: Ute

ii⸗ D

Nram c.

io. Me
ſten

nen N

tim t
ur, I

Mechtl de Jud. extr.

cupatos fuiſſe.
videamus futura, & nobis in præſenti provideamus: Sic o-

—

1377

Temporis Præteriti, P ræſentie, & Futuri.

„

namus hoc, quidquid datur; neque tunc primum vivere in-

cipiamus, cùm deſinendum eſt: Hæc ſuſpiria ſunt devotis-

abierunt. Vtinam vel tardeè, non enim ſerò; incipiamus, &
apmare, & æſtimare tempus, cujus unius honeſta eſt avaritia:
Illius brevitas & noſtra nobis fragilitas occurrat: bene po-

ſimi Drexelii, Aurifod. p. 3. c. 13. V. E. Knittel Ffol. 693. eα* Bloſio, ſo-

lidè, pulchrè. Boëtius Conſolat. Lib. y. f. 137. quid ſit tempus, qui

æternum? Et: Abiit præteritum, futurum necdum eſt: ſo-

lùm præſens tempus in noſtrà eſt poteſtate: nec hoc ſemper.
Præteritorum obliviſcimur; Præſentia negligimus; Futu-
ra non prævidemus.
telligemus miſeri, tamdiu nos, dum nihil agimus, malè oc-

Cùm ad extrema venerimus, ſerò in-
Ergo jam nunc emendemus præterita, præ-

mne tempus à nobis ritè obſervatum erit. Itaque magnæ
prudentiæ eſt, in præſenti tempore ita ſibi præſentem &

æquum eſſe, ut unà diſponamus de præteritis & futuris:
Kae neque enim omnis cura præteritorum abjicienda eſt, neque
K Prere
Carebinng,
gicorbin.
rir naid

planè futura & præſentia negligenda. Id vel Ethnici agno-
verunt. Janum, antiquiſſimum Italiæ Regem, & Regum
omnium ſuæ ætatis prudentiſſimum fuiſſe, volunt, & pr
terita ſcientem, & futura prævidentem; unde & bifrons
fuiſſe fingitur. Car. Steph. Dietion. hiſt. E Janns. Huic Jamiarius

à Numàâ Pompilio, ſecundo Roman. Rege a Romulo, inſtitu-
tus tanquam bicipiti Deo ſacer, transacti anni finem, & fu-
turi principia reſpiciens, proſpiciénsque, à Jano cognomi-

natus. Bucelin. p. I. Nuclei hiſt. univerſ. init. Calend. hiſtor. Pexenfeld.

Hthic. Smb. o9. n.6. Car. Sengel. ante Cal. Yan. Eadem ratione Py-

thagoras, & ipſe Ethnicus, pro ſuo ſenſu ſapiens, L. 3. de Ira
.36. Duorum temporum, inquit, eſt tibi habenda ratio, manè & ve-
ſperè in altero agenda proſpice; in altero reſpice, quod geſſiſti. Mane

C Veſpere poſita ſunt, pro eo, ac 3 diceretur prius & poſtea. explicat

§. Auguſt. & 14. de Santtu. En Chriſtiane, an non cognoſcis, ſa-

ientis eſſe, in præſenti reſpicere præterita, ut errata corri-
Mmmmmm mm gas;

Janus Rex,

X-Ethnicis bi-
frons; cur?

Chriſtianus

ſit bifrons, in

1.

7

R 7
ℳ

1378 CoxNcio LXXII. Docetur Cbriſtianè ſapiens Combinatio
præſenti duo gas; proſpicere & providere de futuris, quæ in æternitatem
tempora re- deſinunt: Negligere verè iſta imprudentiæ & dementiæ
ſpiciens. eſſe? Miſſis figmentis Ethnicorum, quibus tamen ipſam quan-
dam veritatem ſolidam ſæœpè, ceu ſub cortice nucleum, re-
condunt, vel aperiunt, docentque: oportet te, Chriſtiano &
veræ Fidei accomodo ſenſu, Janum eſſe, ſeu bifrontem, duâs-
que habere facies, triſtem unam, dolentem, cum gemitu ſu-
ſpirantem, quâ cum dolore, & ſincera pœnitentia, melioris-
que ad Dei & Eccleſiæ ſanctas Leges vitæ propoſito, præte-
rita diei, anni, temporumque malè acta reſpicias, & ſic retrèò
ac ſeponas, aboleas, retractes, vindices in præſenti: Ilætam
alteram, hilarem frontem, quâ deinceps prompte, alacriter,
placidà, ſerenâ mente, virtutis ſemitam in præſens & futu-
rum amplectaris, de virtute in virtutem eas, difficultates oc-

currentes non horreas, manum ad aratrum & jugum Chriſti
per pœnitentiam applicatam non dimittas, vel ſubtrahas.

Annon hujus ſtimulus ſit graviſſimus tremendum impen-
dens udicium:? Ita prudentiſſimè, & omni jJano felicius, in

præſenti annum reſpicies præteritum & futurum. Peæni-

tentia eſt præterita mala plangere, & plangenda iterum non committe-
re, nota eſt Sententia S. Gregorii Magni. homil. 34. in Evang.
Sic David plurimùm triſtis & ſe affligens de peccatis præte-

ritis, uti obvium eſt ex ejus Pfalmis Pœnitentialibus. Sic

de præſenti & in futurum totus expeditus & alacer ad obſer-
vandam Dei legem, Pſalmo 115. Idem quomodo duo tempora
cordi habuerit, diétum Conc. 35. n. 2. e Pſalmo 76. 6.
Præteriti RKa- III. Ne verèò vanâ falsâque præſumptione te graviter
tio. De propi decipias, quaſi Deus præteritorum nullas rationes ducat,
H curâmque gerat, probè noſſe & trutinare debes ſalubre il-
Conc. 53. n. 3. De propitiato peccato noli eſſe ſine metu, intelligendo
etiam de propitiatione & condonatione peccati præteritâ,
Penitenti (non quod Deus peccatum propitiatum revocet, iterumque
bona opera imputet illi, qui id commiſit; ſicut homines ſubinde debita

& .

lud Eccleſiaſtici Monitum cap. j. v. . de quò Conc. 49. n. 6. &

em con
Ke metu,
veeccn
MomeA0
Galuſtr

ülencavel

o (i
ok Uen

lun po

ntertis an
olnſioon⸗
tutede

7

1Cnnc
Petcarut

erit, 8

SS

Upmabern

N

R

0,tett

= —

Huf TJeoemyporis Præleriti, Præſentis OFuturi. 1379
dentuoin & offenſas remiſſas revocant, & puniunt: nam quod Deus reviviſcunt;
mmg ſemel condonavit, ſemper & in æternum condonavit: Sne non item ma-
DüoIgon. panstentis enim ſunt dona & Locatio Dei: Kom. II. 29. Vnde pec- la peccanti.
lemt. cata & pœna illis debita, per pœnitentiam expiata & remiſſa,
Hnm reviviſcunt nunquam: ſicut ex Dei bonitate reviviſcunt
tenas opera bona eorumque merita, in ſtatu gratiæ antè facta, per
genm. poeenitentiam) ſed quèd, eſto confidas per pœnitentiam &
id Sacramenta, legis Gratiæ & novæ, tibi peccatum eſſe probi-
e tiatum & condonatum, de eo tamen ſecurus eſſe non poſſis,
SAlemd & ſine metu; ne fortè pœnitentia & dispoſitio tua ſit falſa V
eniln ideéôque peccatum tibi non condonatum, quia neſéit homo, Neſcit homo,
te Aleie, utrum amore an odio dignns Fat, Eccle. 9. I. Conc. 46. num. I. Et: quia, an amore, an
SA eſto culpa ſit remiſſa, ut plurimùm tamen remanet pœna dio dignus.
ultee tibi luenda vel hic in Purgatorio, & neſcis, an pro hac pœnâ
umchim ex æquo ſatisfeceris. Imô quòèd ſi etiam ſcires, omnia tibi
hm in hanc diem commiſſa peccata eſſe penitus remiſſa, quoad De remiſſo
mie culpam & poœnam, Deum tamen ſincerè amantis & verè peccato pœ-
Nisn poenitentis animi eſt, offenſarum Dei, cum ſui humiliatio- itentes.
m. A ne, confuſione & pœnitudine, utili recordatione (cœteris
tmmk. paribus, ſine periculo novi in peccatum conſensũs & lapsus:
ubig (de qu Conc. 6S. n. 4. item Conc. 6Z. n. 5.) meminiſſe. Ita S. Pe- S. petrus.
trus peccatum negationis Chriſti, licet ſibi remiſſum, totäa
s & vita flevit, & quotidie ad gallicinium ejus memor ubertim
rr lachrymabatur, adeo, ut ex aſſiduo fletu oculos haberet ru-
emn bicundos, teſte Nicephoro & Baron. Ita S8. Magdalena, licet S. Magdal. ð
audiiſſet : Remittuntur tibi peccata Lucä Z. 4s. amen usque ad
iee mortem ca deflevit, ac ab omni omnium hominum conver-
St, ſatione ſecedens, ibique pœnitens, omnibus ſæculis vivum
Ahel. ponitentiæ exemplum ſe ipſum conſtituit. Si hæc tanti

ſancti, quomodo nos de propitiato peccato non metuamus,
idinem habea-

onſtituta ſit,
deberet, & poſſet: adeo parum
dam S. Ambroſii ſenten-
tiam,

4

MB cùm & hujus nullam revelationem & certiti
Nereit⸗ mus; & ut plurimùm pœnitentia noſtra ita c
ne quà melior à nobis præſtari
lduun congruè pœnitemus, juxta tremen
Mmmm mm mm 2

W””

138 0 CoNCIO LXXII. Docetur Chriſtian? ſapiens Combinatio

—

Facilius, non tiam, L. 2. de PFJrnit. c. Io. dicentis: Facilins inveni, qui innocentiam

peccare, quàm ſervaverint, quàm qui congruè egerint pœnitentiam. Conc. 49. n. 4.
congruèe pœ- Et de præteritis etiam graviſſimis peccatis noſtris convin-
nitere. cente nos & reclamante Conſcientiâ noſtrâ, tam ſecuri ſi-
S. Gregorius mus? Aliud reſcripſit S. Gregorius Lib. 6. Epiſt. 2az. Gregoriæ,
hortatur Gre- quæ Imperatrici erat à cubiculis, flagitanti, ut remniftonis
goriam, fem-peccatorum revelationem & certitudinem acciperet. Rem,

. 5

per timere. inquit, effcilen & inutilem poſtuläſta; A'ſſicilem quidem, quia ego

indignus ſum, cui revelatio ſieri debeat; inutilem ver, guia ſecura de
peccatis tuis ſieri non deber, niſi cum jam in die vitæ tuæ ultzmo plange-
re eadem peccata minimè valebise quæ dies quòmsq, veniat, ſomper ſu-

fſfſpecta, ſemper trepida metuere culpas deber, atq; eas quotidianis fletibus
lavare. Certè Paulus Apoſtolur jam ad tertium calum aſcenderat, in
Faradiſum quoq; deduttus fuerat, arcana verba audierat, quæ loqui
homini non liceret“ & tamen adhuc trepidans dicebat Caſtigo corpus
meum, & ſervituti ſubjicio, ne fortè alii prædicans ipſe reprobus ef-
ficiar. Adhuc timet, qui jam ad cæœlum ducitur; & jam timere non

vüult, qui adhuc in terrâ converſatur. Cornel. in cit. Eccli. j. . En

quid à te, Chriſtiane, præteritorum memoria in præſenti de-
beat fieri! Vid. Conc. 12. n. . March. in art. 10. Symb. Apoſt.
De peccatis IV. Dein bene expendendum eſt, quænam præteritorum
commiſſis à nobis malè actorum ratio ſit & conditio.
non nilcuran- mus „tempus omne perdi, quod obſequio Dei non impen-
dum. ditur: Conc. ga. n. 3. & ibi citt. Neque perditur tantùm tem-

pus, ſed inde magnum nobis ad Deum debitorum imponi-

tur onus (ni factum ſit) adhuc, & in præſenti deponendum,
ut adeò de præteritis malè actis non nihil curemus, neque
tam parum ſoliciti & anxii ſimus. Et verò poſſumus, cum
Dei gratiaâ, ac debemus præterito hucusque contracta tem-
pore redimere. A plerisque autem hoc negligi, contemni,

1TerUaIII quo-

modo annum

eſt. Dividebant Peruani annos in 18 menſfes, hos in 20 dies,
ſique numerum dierum 360 conficiebant: qui verò ſupe-

A:r.1. .
divicrint, re-

ſiduos dies Tabant, (quinque enim ſuperſunt) illos vocabant dies nihi-
malè terendo. .

li,

Jam alias dixi-

Mreter

ſiio in æternum damno, ſuprà quàm amariſſimè dolendum

Ne iitt,

Khien

chntinon
lingeri.

= =ͤͦEeäœ
=

ehuute, W

liſe ber

(Won

besconpe

Milatern,

ade
oldone:
MAlucr⸗
Uendende
Umadma
gear/
uitemn
Irvoc

dlgfan
ükitn
Wonprob
Altig
olun
dele

„
Crr

—

—

Nii
Ppend i.
iln n 4
ir ſind
Aimni

ii in

Cuderc,4
t, t N

Pigncun
ſeyhus
ſk ,l
/ 6
AEnice.

1
P.

rwwun
Assn
ninpe
mnten-

quod nihil eſt, conterunt, Pueri centum annorum, quales & mo-

dum, ad Iucra cœleſtia comparanda, pro Deo & ſalute bene unius horæ
impendendo. Ad Epheſ.5. 1I. 6. Ita Mater S. Symphoriani pu-

Teoemporie Præteriti, Præſentis, & Futur. 1381
li, eôsque otio & fabulatione conterebant. Quàm multi
Barbaris illis ſtolidiores, non quinque duntaxat dies, ſed an-
nos, ſed ætatem totam inotio, &, quod pejus eſt, in peccato,

Nos pejùs
agimus: &
riuntur, ſai. 67. 2o. imò unius diei aut horæ infantes, qui poſt lacturamne.
exactos centum vitæ annos non unam ſolidam horam vel ileue reſar-

diem tenuerunt: & ſteterunt totâ die otioſt- Matth. 20. 3. morta- cimus.
les unius dieculæ, qualis eſt tota vita hominis, totãâ vita otioſi⸗
cùm vel in enio, vel ultimâ, & undecimaâ hora, ultimo tem-

pore vitæ, poſſent aut potuiſſent, tempus non impenſum
Deo, redimere, damnaque animæ reſarcire: neque tamen
faciunt, imò perdidiſſe, parvipendunt, ſicut Eſau, parvipendeni,
dd Primogenita, ſeu Jus Primogenituræ, nobile & ſublime,

vendidiſſet. Gen. 25. 24. Hortatur Apoſtolus: Videte fratre, quo-

modo cautè, accuratè, circumſpecte, ambuletis, non quaſi inſipien- H
ter- uti ſunt, qui tempus hoc breve ad beatam æternitatem

nobis comparandam conceſſum prodigunt, imo eo abutur. õ
tur, in æternam ſuam miſeriam: Sed ut ſapiente, redimentes tem-

pus, ant actæ vitæ peccata flendo & pœnitendo, ut explicat
§. Anſelmus: & præſentis vitæ opportunum ad bene agen- Kternitas
negotium.
erum ad martyrium animatura: Horæ unius negotium eſt aterni- V.n. .
tas, aje bat. Harttung. citd. Redimente tempus. An redimi, aut
revocari tempus elapſum, arbitremur? Hoc fieri ita nequit:
Volat irrevocabile tempus. Ergo imprimis voto ſaltem tempus Voto ſalten
malè præteritum revocemus: Opta, quantùm in te eſt, effi- revocandum
caciter, ſeu voluntate de ſe ſincerè efficaci, ut omne tempus eſt tempus
præteritum in amore & obſequio Dei exegeris: id verò ſoli-b Rernum,

de comprobabis, ubi jam nunc tibi ſeriò pœnitenti & ani- dimendum

mus & re ipſa fuerit, implendi omni conatu ea, quæ ex fide,
Dei voluntatis præcipientis eſſe, noveris: cum id, quod fa-
Qum, infectum fieri, ampliùs non poſſit: poteſt tamen Deo
illata injuria, & per peccatum ablatus honor, reverentia,
Mm mm mm mm 3 obe-

1382 CoNciO LNXII. Docetur Chriſtiand ſapiens Combinatio

Tempus re-obedientia, utcunque & aliquatemis compenſari. Tempus
dimendum, redimimns, quando anteabtam vitam, quam laſciviendo Pperdidimus,

quomodo? Hiendo reparamus, ait S. Gregorius L. y. Moral. c. 25. Et prænomi-
natus S. Anſelmus n Epiſt. ad Epheſ. cit. Tempus redltimeimias, in-
quit, quando anteactam vitam, quam laſeiviendo perdidimns, flendo
reparamus“ dum enim malb agimus, tempius, in quö́ bene operari debe-
mus, amittimus; ſed damnum temporu redimimus, ſi ita vitam com-
mendamus, ut ea bona, quæ olim facere negleximus, & ea, quaæ nunc fa-
cere debemus, faciamnrs. Addo S. Thomam Doct. Angel. qui
Paulum meruit habere magiſtrum: Sic lum locum Epheſ-ex-
ponens: Contingit quandoq, inquit, udo“ aliquis per longum tem-
Pus vitæ vivit in peccato, & hoc eſt tempus perditum. ded quomodo re-
dimet, cum homo non ſußficiat ad debita perſolvenda? Reſzondeo: di-

cendam eſt, quòd tantò magis debet vacare operibus bonis, quantò priks
Ab exemplis. znſtitit malu. Fiet hoc, ab exemplis: Si quoties ſacrum præ-

ceptis diebus audire, aut jejunium aliaque pietatis opera
præcepta ſervare neglexeris, toties nunc conduplicato jeju-
nio, (etſi ad hoc ſub gravi peccato non obligeris ſpecialiter)
ſacro aliisque ſanctis occupationibus jacturam illam com-
penſare coneris: ſi divitias, quas pauperi denegaâſti, & in
uſus profanos ſceleratéôsque perdidiſti, nunc duplicato
nummo ſubtracto tuis deliciis, neceſſitate pauperum eroga-
re contendis: quéôtque horas ſcortando, potando &c. per-

didiſti, duplo plures poenitendo, operibus bonis, (præſertim

charitatis, quæ operit multitudinem peccatorum. I. Petré a. S.) ma-
ximé in ſtatu gratiæ Dei factis, redimere fatagas. Et hoc
ipſum eſt, declinare à malo, & facere bonum. Exuere veterem bo-
minem cum ablibus ſuus, & induere novum, qui ſecundum Deum crea-
tus eſt- Vid. Cornel. in cit. Epheſ. y. I6. Amor Increat. D. g. c. 2. C. 4.
HG. 2. f. 97. Engelgr. Cæl. Emp. Prim. Exor. Anni F. Luce J. 2. Capiſtran.
p. I. Conc. y. Dom. poſt Nativit. D.

Sancécti redi- V. Kedimentes tempus, & præteritum & præſens: de utroq;
mentes tem-

pus. bi à Deo clementer conceſſum bene agis. Id quod fecere

ULrsn

enim intelligitur S. Paulus. Illud compenſas, dum hoc ti-

1
Plüner

zlenntun

drarsann
lone Uhf.
fetlumbe
higlaboren
Cottins;
gel etiam
cd beclenn

run hode

clanter
Uiy rin

„7
1

l

MoN Merr

MUNno

i neruer
NIN

lahalu)
1CNis

Aedn
hcenplo

ſhiatu.
uinen

Utinter.

ichin

en pre
I hor
en⸗
erherf

til
i. ſenn multi, inter quos & ſublimiter Sanéti numerantur, qui, dum
, transactis minus bene præteritis vitæ annis, ſeriùs ad vineam
trm. Dei, etiam horàâ denique undecimâ vocati, ſtrenuè labora
runt, denarium vitæ æternæ & ipſi conſecuti. Sic Saulus S. Paulus.
m6 ad ætatis annum trigeſimum quartum usque, juxta Cornel.
rmih. Proæm. in Epiſt. & Pauli c. 6. & dein Paulus, ad Vineam, quam
ume perditum ibat, vocatus, de ſe audet dicere: Abundantius illts
un omnihus laboravi, ſcil. qui ante me venerunt 7. Cor. 17. 10. Sic S. S. Auguſt.
Andd Auguſtinus 33 annos egerat, cùm poſt vitam in libidine ☛
5HHüf heæreſi etiam traduétam converſus per S. Ambroſium, bapti-·
en zatus, Eccleſiæ Dei accederet: & ecce Princeps Eccleſiæ Do-
unc. Gorum hodie audit. Auguſtino in multis ſimilis Ignatius S. Ignatius.
nA. Loiola pari ferme ætate Deo operari cœpit; & quos ad majo- HW
umin vem ejus gloriam non exhauſit labores! & quantus ſanctus! H
cumm. Tanti Patris non degener filius, Franciſcus Borgia, poſt diu- S. Borgia.
isgen turnum Matrimonium, à S. P. Ignatio Societati adjunctus,
a;i. quantum non egit, ut etiam idcirco omnibus præfici Gene-
ilte) ralis, & poſt mortem Titulo Beat- (longe illuſtriore, ac fuerit
um comn. Ducs) meruerit illuſtrari, à Clemente X. inter Sanctos relaz—
en tus 1671. 12. April. Dom. 2. poſt Paſcha. Sic ignoti nominis Præpoſitus
Amina Præpoſitus Magdeburgenſis, de quô Cantiprat. L. z. pum ultimo vitzæ
ne c. y7. Cüm alias licentioſius vixiſſet, tandem ætate utcunque ve ins r 1
oN. jam provectus, cum graviſſim febri inſperatò corripere- t. denat “l
rätin tur, extemplo Priorem FF. Prædicatorum accerſit, ab eôque meretar.
on multis lachrymis & precibus exorat, ut in Ordinem ſacrum
e recipiatur. Defertur in Cœnobium, recepcus Religioſo
em. amiétu induitur, Sacramentis rit munitur, & ante lucem
we luci eripitur. Mox ab ejus obitu una aliqua Sanéctimonia-
lis vidit in ſomnis quendam Patremfamilias in loco edito

n Teoemporu Præteriti, Præſentis, &, uturi. 1383

5 60.

pe. reſidere; ad quem cum multi Fratres dicti Ordinis quaſi poſt
laborem pro denario diurno accedere viderentur, extremò
eudh ignotus homo (erat hic ipſe Præpoſitus) manum proten-

3 ett
Alecere

Tul

dit, ut denarium tanquam Fratercum reliquis accipiat,
quem Paterfamilias diligenter intuitus: denarium, inquit,
”OYYƷZMẽ acci-

. —– . .
H 3 5 . .

1384 CoNCIO LXXII. Docetur Chriſtian? ſapiens Combhinatio

accipies; ſed non modo; multis priùs remediis expurgandus.

Jahoda Domin. Septuag. ad finem, à f-. Sz. Adeo hic Præpoſitus ul-
timis velut momentis omnem ſuam priorem vitam rede-
merat. Vid. aliud de Lutheranæ factionis Miniſtro infrà Conc.
732. in AA. Ouid eſt tempus redimere: ait S. Auguſt. hom. I. e vo. niſi

cùm opus eſt, etiam detrimento corporalinm commodorum, ad ætern
Ag9guarenda & capeſſenda, ſpatia tempori comparare? Id fecit hic Præ-
Roſariis in- poſitus: Alius, homo militaris, qui Antverpiæ in Noſoco-
firmus miles mio lecto affixus, cùm ſenſim contabeſceret, ſalubriter à P.

tot annos Hermanno Spruyr, viro Societatis J. Apoſtolico, commoni-

nnale brteri⸗ tus, ut indies corollam Marianam perſolveret; ſe nunquam
ſat, quot vi. per omnem vitam illum penſum perſolviſſe, nec modum,
xerat. duéô recitandum, ſe ſcire, ingenuè faſſus eſt; pluribus tan-
dem ad cultum Deiparæ inflammatus, ſciſcitatus eſt, ſi per
biennium lentàâ illà tabe decumberet, quot indies Roſaria

eſſent ſibi perſolvenda, quæ numero æquarent omnes vitæ

dies, quibus illo pio exercitio neglecto vixerat. Reſpondit
ille, cum jam ſexagenarius eſſet, & annus 365 dies, ſexaginta
verò anni 21900 compleòëterentur, 30 Roſaria in ſingulos dies
biennio toto recitanda, cùm numerus 30 Roſariorum indies
per biennium adæquet præcisè numerum omnium dierum

6o annorum, quibus vixerat, id eſt 21900: quéô expleto bien-

nio & vivis exceſſit, & tot Roſaria perſolvit, atque ſi per om-

nem vitam indies penſum Marianum perſolviſſet, ſicque dies

malos & inertiâ exactos in bonos ſanctôsque convertit, tem-
pusque perditum pio foœnore redemit. Engelgr. Cæl. Empyr. cit.
J. 2. f. 25. V. de Cunone ex Drexwel. in ſine citt.

VI. Hoc itaque eſt, tempus præteritum malè conſum-
ptum reparare, & cum præſenti bonæ ac melioris vitæ ve-
lut combinare, nectere, unire, imò cum futuro. Quando

tempus in bono conſumimus, ait, & explicat Apoſtoli locums.

Hieronymus in Epiſt. ad Epheſ. emimus illud & proprium facimus,

quod malitidâ hominum venditum fuerat; ſicq, dies malos in bonos ver-
timus, & facimus illos non præſenti ſaculi, ſed futuri. Ibidem ex Cornel.

D

t. (urd nin

crOetaren

wes ommn

tgerum

nhintn
DH
Dölgentis,
dholins.
VNNRRR.
ho iC

1

I A I

acten

TJeoenmyporis Præteriti, Præſentis, & Futuri.
i bpheſ. . 16. 4 f. v25. Eſt autem Tempuns præſens, quod in noſtrâ

*

2

T emporis

poteſtate eſt, verè in ſummo pretio habendum, ceu quô pre- præſentis

tioſius ſub cœlo in hac vitâ poſt Deum nihil eſt: hoc enim &
cœlum mercari poſſumus, & ab orco nos expedire; hoc ſi

ſemper conforme fuerit Legi Divinæ, & conſequenter etiam

ummum
pretium: ne
nobis otiose
efflluat: non

Eccleſiæ, Fidei, Conſcientiæ, neque de præterito erit me-refluit.

tuendum, neque de futuro. Sed eheu! quis iſta recogitat

enk. corde! Vel ex nunc, in præſenti, ſeriò incipiendum eſt, à
him malo deſiſtere, & pene facere: & hoc eſt, tempore bene uti:
o,nnm. abuti v erd, quod inquiunt impii bapient. 2. 2. Non prætereat nos
ſemmuin Ros temport, & in hoc omnium voluptatum vanitas, ad quam
eemi, ſeſe impii hortantur. Tempus Ppræſens FPluvius eſt, cujus Simile.
irbasn. Luttæ ſingulæ (momenta ſingula) tors Regum theſauris
Bel, in. præſtant, quia iis cœlum, beatitatem, ipſum Deum merca-
Res Nn Mmur. Carò mihi valent Rilla temporum, ait §. Aug. D. 1. Confeſſ. e:21.
umeſt. Veruntamen guttæ fluvii ſunt: effluunt, non reffuunt:
imt Omnes omnino mortales ad illum aſſident, ut de eo hau-
lenn riant; verum vaſe vario & multiplici : alii cribro (cribro aquam
„ es haurire, eſt tempus & operam perdere) inutiliter: & hoe ut pluri- Cerr
n 5 mùm ab omnibus fere hominibus. Vid. Conc. 3y. num. 1I0. eα e- Cur re
H necâ. Nullum tempore melius donum. At guttæ ſunt. TO- ber Patkes de-
nten tum ſimul non datur, ſed per partes, quia res pretioſa eſt. ur⸗
odenr Parens ſapiens filio non totam ſimul dat ſubſtantiam, ne,
ein quod filius ille junior Evangelicus fecit, totam prodigat, &
nen diſſipet, ſed particulatim ei confert: tum quia ejus particu-
n⸗ te leæ tanti pretii ſunt, ut vel ſingulis illarum æternitatem bea-
hn tam ac ſupremam felicitatem mercari poſſimus; quæ ta-
„ mmen eſt tota ſimul, & perfecta ſummi Boni poſſeſſio : tum
Kaon n ne totam irreparabiliter perdat. De tempore loquitur Eccle-
6⁵ en ſiaſticus cap./4. v. I4. Non defrauderis à die bono; & particula boni dond
I g (legunt aliqui: Boni diei] non te pratereat: quæ utique non eſt
Alia, quàm bene agendi occaſio, & virtutis, quæ nulla, &
eſae nunquam omittenda. Vnde monemur: Cantè ambuletiu: Re--
MitN dimen gαt empus: it. Epheſ. y. 1r. & 16. Sed quia Tempus eſt, quia Præſentis
NerN Nnnnnnnn guttæ Temporis

Mechtl de Jud. extr.

— 2*
1386 CoNcio LXXII. Docetur Cbriſtianè ſapiens Combinatio
jactura faci- guttæ & momenta videntur, quia pretium vel ignoratur, vel
lis: cur? non expenditur, facilè guttæ hæ inutiliter fluere, momenta
factura auri Iabi permittuntur, & tempus perditur, ſummà in omnem æ-
facilis.

gnum Americæ, & Regio aurifera, ubi inventa, & ab Hiſpanis
devicta eſt, milites omnes viétores ita ditati ſunt, ut, quod de

tempore Salomonis ait Scriptura 2. Paral. 9. 27. tanta eſſet auri

atq; argenti vilitas, quanta lapidum. Statuasolis humanæ ma-
gnitudinis, tota ex auro ſolido, ceſſit in prædam gregario mi-
liti, qui eam unaã nocte, non totaâ, aleis luſitando amiſit; deditq;
Solem ludere. ocum proverbio, in prodigos jaétari ſolito: Hec ſolem ludit, &
amittit, antequam oriatur: Particula boni doni, à Deo clementer &

liberaliter in tuam ſalutem dati, non te prætereat. Eccli. I2. I4.

Amor Increat. F. § 17. 9519. Et tempus non erit ampliis. Apocal. I0.7. Sa-

Lamenta nius hac in parte & æquiſſimum eſt judicium, ſed cum gravis-
ſimis lamentis, damnatorum de pretio temporis. O ſi quis

damnatorum
de tempore

amiſſo: quid Inſtitor, vendendi temporis poteſtate à Deo acceptàâ, ad por-

pro momen- tas Inferorum conſiſtens, omnibus damnatis copiam face-
1o daturi es- ret emendi aut redimendi temporis, quàm card, putatis, re-

ſent! dimerent velhorulam, vel guttam, vel particulam, vel mo-
mBentum ad ſalutem fructuoſum.
igneâ tuâ purpura, quid daturus eſſes: Darem, inquit, mille
millium aureorum facultates, darem mundum univerfum,
imò mille mundos, ſi haberem. Sic tu, 6 peccator, nunc

cogita de tempore, quod perdu, quòd illi, qui in inferno ſunt, darent to-
Zæ vitæ. Quid
m, delicias o-

tum mundum, ſi haberent, ait S. Bern. de forma hone
tu Herodes ſanguiſuga?: Darem regnum meu
mnes, & poſitâ purpuraà libens in ſacco & cinere, in clauſtri
angulo, in vigiliis & jejuniis, vitam omnem ad extremum
Judicii diem traducerem. Quid tu, Juda Proditor? O ſi da-
retur vel momentum reſipiſcendi, pœnitendi, venia eme-

rendi, illud emerem omnibus laboribus, doloribus, afflictio-

nibus, quas unquam homines toleêrârunt, aut etiam tole-
rant in Purgatorio vel in Inferno, etſi illa etiam centummil-

ternitatem jaéturâ, & ſupra totum mundum. Peruvia, Re-

Mngeum

milnguit⸗
Manuimd ere

Ediffere dives Epulo in

7

———
hnnilenn

7

elolucis

— =

enmmt

1

en Sutm
luins ſet
Etuntoon
Go.0

uus unti.

iieſte,

on a

uniit
N en

fennenee

bpblie
ſtihun

* H

NYNYJeoemporis Præteriti, Præſentis, & Futuri.

ntn 1397
WuI lia, imò mille milliones annorum durarent. Quid tuLuciter,
Iemnen ex angelo lucis in demonem & principem tenebrarum tuo
uneng fſcelere transformate, cum tuis:? Conc. 36. n. . Hæ voces, hæc
ie. ſuſpiria ſunt damnatorum omnium: ſed aquam in cribro
Ss hauriunt. V. Conc. 40. n. ſ. f. & Conc. yI. n. 6. Quid ad hæc ava-
ud ri, libidinoſi, molles, ebrioſi, pauperum & Viduarum op-
machn preſſores, & quivis peccatores, quibus ſententia Paulina jam
Shbmmmen. pridem cœlum occluſit 71. Cor. 6. 7o“ O ſi vel momentum da-
genmn retur, quéô iterum per ſincerum Contritionis actum cum
miieͤ Deo in gratiam redire, orcum cœlo commutare, liceret! Oat
ſienhn ee nte aſſequatur, ait app oſité S. Laurentius uſtinianus (Sanctis Juſtinianus
clememt adſcriptus ſolenniſſimée cum Joanne Capiſtrano, Joanne à us.
ale S.Facundo, Joanne Dei, & Paſchali Baylon, ab Alexandro Octa-
al ς Vo, 1690. 16. Octob.) de Vita olitar. c.· j0. t Pretioſum ſt tempus?
hangne W aut quss lingud caritatem ejus explicet? nörunt, qui amiſerunt: hi enim
8 OIi grato animo erogarent oper, bono rer, delicias, ac gaidquia ſt volaptatts
enie . bro und horula nam exiguo iGo tempore Poſſent ram ac Furorem Divi-
gint . næ Juaſtitiæ ſedare, Angelos exhilarare, flammis æternis ſe eripere, & œle-
eie. ſRe Regnum adipiſei. Annon tu, peccator, in tempore ſapis? in
e Præſenti reſipiſcis V. Engelgr.cit. G.2 Drexel. Damnat. Rogo, C. 3.G. ũ2.
lnon VII. Sed en, Peccator, adhuc magis & pretium tempo- Mslmile, de
e ris præſentis, vel unius momenti, & tuam deſuper demen- Merterore
ece tiam, & miſerum peccati ſtatum, in quò verſaris, agnoſce, fallente: no
m & intellige à ſimili. Audite novum quid anno veteri. Eſt tram oſten-
er4 Mercator fortunis ſuis magnis everſus vel infortunio . vel dit fatuita-
(D ſuâ negligentiãâ, decoctor, & qui fidem Creditoribus fefellit. tem in per-
iee . Hic cum læſis graviter, ſatisfacere non poſſit, nec habeat in dendo tem-
eiaert ære, luiturus proin in corpore, carceri addicitur eàâ ſenten-pore.
ni tiaà, ut, niſi intra annum & diem Creditoribus aliquatenus
enae ſatisfacturus eſſet, elapſo hoc termino poœnam ſuſpendii in-
ni famis publicè ſubiret. Sed ecce! Rex quidam potentiſſimus,
noti ſibi hujus Mercatoris clementiſſime miſertus, eidem
f “ confert Ioparchiam aliquam, aut Ditionem tantorum fru-
ne Gduum & proventuum, qui ſingulis 24 horis vel dicbus
Nn nn nn nn 2 1440

Applicati

1 3988 CoNCIO LXXII. Docetur Chriſtian? ſapiens Combinatio
1440 florenos (ſi quidem ipſe in illis colligendis induſtria

ſuâ, quà facile poterat, cooperari voluiſſet) idque merâ &

liberaliſſimâ gratiã hujus Principis, ac ſine ullius in vicem
△ 4 * * f * 2— S= 4 D
penſionis aut censús exactione, omni utili penitus cedente

Mercatori. Quanta hinc unius anni ſpatio huic acceſſerit pe-

cuniarum Summa! Ne miremini: ingens ea eſt, & tanta, ut

non tantùm per eam omnia ſua debita expungere potuiſſet,

libertatem ſuam redimere, ſed ſic inſuper diteſcere, in om-
nem vitam abundans feliciſſimũsque ut fuiſſet: unius enim

anni ſpatio in Reditus accepiſſet florenos 52 6ο, ſeu quin-
genties mille, vicies quinquies mille, nongenta, ſexaginta.
Sed quid ad oblatam tantam gratiam egit hic Mercator hoc

miſero ſtatu ſuo & manifeſto periculo infamis ſupplicii æ&
mortis, ac neceſſitate extremâ, dictaturâ haud dubiè ſaniora
conſilia? Sed horum nihil admittit ſtolidiſſimus Mortalium,

omnem gratiam reſpuit impudenter & temere, auſus inſu-

per helluari, pergræcari, ludere, otiari, dormire, nihil an-

xius ac ſolicitus, idque ad ultimum præfixi morti ſuæ ter-
mini momentum. Annon hic omnium veſtro juſto judicio
ſui ipſius carnifex, furcam, gladium, rotam, & ignem meri-

o, tus? Sed: Mutato nomine, de te fabula narrature Horat. Tu er ille

ad peccato- vir, peccator: De ore tuo te judico, ſerve nequam Lucæ 19. 22. Tu
rem. V. Conc. es mercator ille in Deum, Proximum ac teipſum injurius &

quantus?

4 W infidelis; Tu, ut S. Bonavent. Cardin. in Dieta ſaluti loqui-
catot debitor eiir. Magnus debitor e&, peccator! Deo debes rationem; tibi debes

perditionem; inferno debes corpus & animam. En de te jam con-

clamatum eſt, mortis Sententia lata, & Veteris & Novæ Le-

gis tabulis Divinis! Anima, quæ peccaverit, ipſa morietur. Exech.

15. 4. Et : Nipendium peccati mors eſt. Rom. 6. 23. Locus Arreſti,

& carcer tuus, eſt corpus tuum, uti vocat idem S. Paulus

Rom. 7. 24. quis me liberabit de corpore morti hujus? Deus, Deo-
rum Dominus & Rex Regum, cujus bonitati non eſt numerus, & ſa-
pientiæ infinitus eſt theſaurus, hic, hic tui miſeretur, miſeratio-

nibus verè magnis, de quibus Thren. 3. 22. Miſericordiæ Domini,

uis

(ebewern

e

ℳintl

6

Geſt, guen

liſoooenn

in: heeen
MNN
nnt h
les te⸗

ktian,

Imleni
.
nln mit

imtu

ſohitnn .

Ehlobur

tinuei,
hure
Ughlinn
yn

4N

Vbtha
etitd

ete .

Cere,n.

: uninn
o, kuli.
õ
ercate
ſupplicie
bie ſinn
Mortallin

, Wi⸗

lete⸗

inticdn
trernn
v. NH
ℳ H

=

nininibt

sen
mN. .
ſorele-
lkü.

Mel.

1CM

r
NE

mus eſt, quem tibi concedit; & in hoc ac hujus quatuor
partes ſeu tempora; Menſes duodecim, dies (Anni commu-

applices, & tu quoque cum Deo manum admoveas. Et

Teoenmporis Preæteriti, Præſentis, & Futuri. 1389

quia non ſamus conſumpti. Ex iis, tibi offert & concedit theſau-

rum verè magnum, opes ingentes, quibus & grandia tua de-
bita reluas, & mirè diteſcas, modò in rem & ſalutem tum
1 A Deo con-
uid illud tam divinæ liberalitatis Doni: Gratia Dei eſt, au- ceſſi temporis

xilia ſunt Gratiæ Divinæ; Tempus eſt, & hoc præſens: An- partitio mi-
nutior.

nis) 365. cum ſex fere horis: Horas anni 8766; Diei 24: Sin-
gualrum horarum Minuta 6ο; quæ unius anni faciunt ſum-
mam, ſuprà notatam, 525960, ſeu Minutas quingenties mil-
le, vicies quinquies mille, nongenta, ſexaginta. Et quot in-

ſuper in his momenta, quod eſt punctum temporis, quale in

breviſſimo oculi ſeſe claudentis vel aperientis motu & ictu
cernitur! Pexenfeld. Appar. Erudit. cap. 3. fol. 9. Singula/hæc mo- Vitam no-
menta & Minuta ſunt illæ ſingulæ pretioſiſſimæ guttæ ſaprà kram quaſi
num. 6. ſunt Particulæ boni doni à Deo: quæ ſingula ſufficerent, wereatum
ſi velles, ad redimenda tua omnia peccata, ad impetrandum Mo⅞uee dies
Dei gratiam, beatitudinem ipsümque Deum, qui non valr eàn alientt,
mortem peccatori; Exechiel. 15. 21. & 23. & ſequi. Item c. 33. à V. II. cri . S
ubi v. 12. Inpietas impii non nocebit ei, in quacunq die converſus fu- qux volus, ait
erit ab impietate ſud. Sed quid agis, peccator: Vivis, quaſi non S. Greg. Naz.

eſſet Deus, cœlum, infernus; velut æternùm victurus, dis-i2 Sentent.
ſipas Dei tam pretioſa talenta, malè impendis annum & diem, V. Conc. 35.

n. 9. de I homa

menſes & hebdomades, horas, minuta, & momenta ſingula, ,

vivendo luxuriosè, otiosè, ebriosè: quô denique fine?! Re-
pentinus ei, ſuperveniet interitus, & eum ſanitas non ſeéquetur. Pro-
verb. 29. 1. neque ſalus. Item Eccli. .5. ſimilia, allegatque D.

Auguſtinus tr.33. in Joan. & addit: quando veniat ultimus dier, ne-

ſeu Iugratus e&, ſi eum expebkass quia hodiernum haber, in qus corri-

R garis. Ap. Cornel. in Exech. 33. 12. Cit. Ergo Epheſ. y. I5. Kedimentes
tempus: Et hæc de tempore Præſenti, in futurum: dequo:

VIII. Hoc Tempore præſenti rit compoſito ac impen- Futuri tem.

ſo, præteritõôque per pœnitentiam emendato ac redempto, Poris Ratio

Nninnnnnn 3 etiam

— “”YU “
1390 CoNciO LXXII. Docetur Chriſtiand ſapiens Combinatio

& cura ha- etiam fautari Tempori cura erit facilè, & eſſe debet. Sæpiùs
benda. Cele- cum reverentiâ prælibatus Orbis & Gentium Doctor, in o-

bris locus ad mni palæſtrâ ſpirituali exercitatiſſimus, iterum & in hoc nos

z &, 3 7 inſtruit ſuo exemplo: Ad Philip. 2. 72. Fratres, inquit, go me non

26. d. arbitror comprehendiſſe. Enum autem, quax quidem retrò ſunt, obli-

§. Paulus ob- VP'ſcens, ad ea verò, quæ ſunt priora extendens meipſum, ad deſtinatum

litus præteri-Perſequor, ad bravium ſupernæ vocationi Dei in Chriſto Jeſm. Ce-
torum: quo- lebris eſt hæc Sententia & doctrina S. Pauli, quâ docemur
rum, & quo- ſemper ad perfectionem, & in virtute progredi, & ita in fu-
modo? turum cautum, ſedulum, induſtrium ac providum eſſe, &
hoc eſt, optimè ordiri annum novum, eumque decurrere.
Itaque Apoſtolus, Ego, inquit, nondum me ad perfectionem
perveniſſe mihi perſuadeo, ſed omni contentione ad eandem
pertingere allaboro. Quid verò eam aſſecuturus ages: Sci-

re vis Anteactorum obliviſcor, & ea, quæ mihi adhuc de-
ſunt, ob oculos pono: ad hæc me animo; hæc aſſequi, toto
animi ſtudio connitor. Præclarè S. Bernardus Epiſt. 2r3. ad

Abbat. Guarin. Nunquam jieſtus arbitratur, inquit, ſe comprehendiſſe;
nunquam dicete Satis eſts ſed ſemper eſurit, ſititq; juſtitiam, ita ut,
ſemper viveret, ſemper, quantum in ſè eſt, juſtior eſſe contenderet: nam

ſemper de bono in melius proficere, totis viribus conatur. Unum au-

tem ſupple: eſt neceffarium, inquit S. Anſelmus: vel juxta
S. Chry ſoſt: Vnum hoc ſtudeo & ago: quid illud! quæ quidem
retrò ſunt, obliviſcenz. Juxta D. Thomam , quæ retrò ſant, tempo-
ralia bona & lucra, eorum obliviſci ſe ait: erat enim dives &

nobilis. Juxta S. Auguſt. in Pfal. gg9. quæ retrèò ſunt, id eſt, præ-
terita peccata, aut, ut Vatablus, udaismum aut vitam in eo

actam. Ita eſt, cùm de peccatis noſtris per juſtam Confes-

ponere poſſiimus, commendando & committendo nos Mi-
ſericordiæ Dei infinitæ; etſi de iis dolere, ceu de Dei offenſis,
nunquam non bonum ſit, & meritorium, Deéque placens.
Oblitus ſuo-Sed vel maximè intelligit S. Paulus ea, quæ retrò ſunt, præte-
rum bono- rita ſua bona opera, labores, paſſiones pro Chriſto, duori
èð . Oobli⸗-

4
lrleo:

ſionem ſacram ritè pœnituimus, eorum obliviſci, eâque ſe-

.

e

lllem

biplicl.
Arc sgen
Puent 4

Mbma nur
N Oe
ekec

Pöblancin
Uliosopere
(enteſcun
lhne Meb

on vo
Mclinit

,gul
fimm d:

Wmung

Einu hnn
nui ninl

hennſi

n hnfiere
neamnn

Aunen
un,

Unhnttg
——

t Geni

cum ele
Cecufrelt
tkeckionen
1d eanden

agesl i
iachuc

egdi,in
sag
umli

n, i,

cabrt,un

, Vun d.

G. ſelpon

,lenno⸗

5aς
n ee
Corte:

eihel⸗
Mor.
ofeols⸗
Dens

/. l.

oronn

r n..
AtheNme
Uen
nniſat cl.
,ullti
Gi E
‚Kitnh

.

TJemporis Præteriti, Præſentis, & Futuri. 13091
obliviſei ſe ait. Oportet planè non reſpicere, quæ bona & rum operum
bene hactenus egimus (quia horum memoria & pigros & præterito-
ſuperbos facit: ita SS. Chryſoſt. Ambroſ.) fed ad ea, quæ no-rſum.
bis adhuc agenda ſuperſunt, nam qui perſeveraverit in finem, ecsneio ex
hbie ſalvus erit. Matth. Io. 22. & 24. 13. quanquam inſitum nobis norum pra.
omnibus à naturaâ ſit, & velut ingenitum, ut facilè & ſtatim teritorum
animos ac oculos reflectamus ad id, quod magis delectat operum. V. de

(uti delectat id, quod nobis videmur bene feciſſe, in quò Simeone Styli-

nobis blandimur, & velut quieſcimus, etiam cum ſæpè in ſetaâ à dæmone

nullius operæ pretium fuerit, oculo amoris proprii nos de- deceptoe Faſti

cipiente) quàm quod nobis triſtitiam affert, & cujus magis?“n-. J. Jan.
pudere nos deberet, uti ſunt paupertas noſtra ſpiritualis, &
multum, quod nobis deeſt. Sicut, inquit S. Gregorius, L. 22.
Moral. c. 6. in id lecti latus maximé ſe æger vertit, quod mollius ac plu-
moſius, quodq; ad ſusè refocillationem & quietem commodius ac magis

Simile.

proprium eſt: ſic (quæ hominis infirmitas, imbecillitas, & imperfectio

eſt) libentins & majori cum voluptate recolimus, & voluimus id, quod
antèò egimus bonum, quàm quod nondum habemus. Sed in hoc vado
multa eſſe pericula, prœæmonets. Bern. Serm. de altitud. & baſſic. cor-
di ſi enim reſpicis ad ea, quæ habes, ele varis in Dnerigen dum te aliis

praponu; proficere negligi, quia magnum te habere arbitraru, & tepi-

dius incipis deficere, & remiſſius agere. Exemplum manifeſtum

in Phariſæo: Lucæ1s5. v. II. &I2. Ergo, quaſi incipientes pri- J
muũm, agamur. Ad ea e⸗ ſunt priora, ante me, ſeu à fronte, Ad agenda
& adhuc agenda, extendens meipſaum, extremo niſu & conatu, adhuc ſe ex.
d d⸗Rin SSõ e‚ f. Abraviu, Voca- tenditPaulus:
ad deſtinatum lerſequor, totusque feror, ad bravium ſupernæ Eoca Ita & nozim
tioni, ut præmium, certantibus & vincentibus à Deo p 10PÜνσmur. HM
ſitum, aſſequar: Ia Chriſto Jeſu, per Chriſti merita, ejusdém-

que gratiæ viribus. V. multis Alphonſ. Roderic. Exercit. Perfect.

F. I.tr. 1. c. 7. Cornel. in Philip. 3.13. Tirin. ibid. En Chriſtiane, quò,
ritè ad Deum & ſecundum Conſcientiam compoſitis præteri-
tis, reſpicias in præſenti, ut proximè futuri & fecuturi cu-
juscunque temporis, anni, menſis, diei, horæ, minuti, imo
momenti, curam geras, ut in ſalutis tuæ profectum, denique

„

☚

7392 CoNcio LXXII. Docetur Chriſtianè ſapiens Combinatio

præteritis nil anxiis, præſentia negligentibus, futurorum &
æternorum incuriis, repentinus veniat interitus. Proverb. 29. 1. Id.
quod contigit cuidam Militi, de quô Iacobus Marcnnt
—Sð Horto

1

—
mercedem in cœlis, bene impendas: hoc jam nunc firmiſſi. Nn⸗
méè ſtatue: quravi & ſtatui. Pſ. 115. Iobo, ac propone, & nunquaem 1 Abſcin
non exequere. col
IX. Ergo ſi ſapis, dic animo & facto, quod S. David cogi- Mi Nih⸗
tans dies antiquos & annos æternos, præteritum & futu- ude del
rum, in mente habens, dixit & fecit: Dixi- nunc cæpi- hæc onotennd
mjutatio dexteræ Excelſi. Pfal. z6. II. Firmiter propone, fortiter . hiel
age; & certus eſto, Deum non defuturum ſuâ gratiâ. Paſſim nufgin
experientiâ conſtat, & Senibus, etſi hic & nunc oblivioſis, & ( Miſ
moribundis præteritorum memoriam frequentem eſſe: ſed mnin .
aliter piis, aliter impiis. Juſtus Rex Ezechias moribundus: Mneev
Ri nrætcri- Recogitabo tibi, inquit, omnes annos meos in amaritudine animæ mekc. tedu
g pecca⸗ Iaiæ 35. 1. id eſt, omnia peccatamea, quæ ſingulis annis feci, Mnverd
torum memi- in memoriam revocabo, de iis dolebo, veniamque gemens Hhm 4
nerunt pœni-precabor. S. Bern. Nrm. de Virginib. urget verbum: Kecogita- cinii
tendo, utEze-bo- id eſt, eterum cogitabo, inquit, ne aliquid fortè oblitus ſim; negg (mwendi
chias: Impii aliquid invindicatum & indiſcuſſaum remaneat. Id meritò deni- , biper
impœniten- que & in extremis faciunt ſalutis ſuæ amantes pœnitendo. Wig rie
doeh An- Aliter impii: Hos inter, Rex Antiochus, cognomento, Illu. anlrirg
ſtris: rectius Infamis, moriturus: Nunc verò reminiſcor malo- hopohm
rum, quæ feci. & c. I. Machab. 6.12. & 2. Mach. g. 13. miſericordiam non Dralce
conſecutus, quia ſimulatè, non ſeriò pœnitens: Nempe: Vie (E e
impiorum tenebroſæ; neſcéiunt, ubi corruant. Proverb. g. 9. Impii ä Mil
neque pœnitentes præterita recolunt, præſentia negligunt, benmte 1
futura ſuo damno æterno experiuntur: dum hic eò cœcita- nleſoln
tis perveniunt, ut non videant, aut videre nolint quò impin- lien
gant, & ſua, quæ committunt, errata non advertant, imò his S
etiam commiſſis, nec proprià ipſos lancinante Conſcientiâ; nri 6
imò interdum ita obcœcentur, ut, quod peccatum eſt, ipſis et
non eſſe peccatum, & quod mortale, graviſſimumque for- ir ſeh
taſſis eſt, nonniſi veniale eſſe videatur: usque dum ipfſis, de niſen

aller,,,
Cnini

nt Jeoenmporis Præteriti, Præſentis, & uturi. 1393
rim. Horto Paſt. tr. a2. de Fide Chriſt. Lect. 11. Propoſ. 2. f. 234. ad Annum
Nmun 1621. Subjiciam, inquit, hic funeſtum exemplum, quod ocu- Sic miles im-.
ii’s noſtris conſpicere potuimus. Juvenis quidam Oppidi Pius miſerè
Sg noſtri in Hiſpanias profectus, ibi uxorem duxit. Aliquot colluſore
imtin poſt annos, neſcio quam ob cauſam, Matrimonii ſui pertæ-onfoditur
ee ſus, uxorem deſerit. Redit in Patriam; ibi carnis vitiis ſe
Gem addicit. Puellas plures, quæ honeſtæ habebantur, ad caſti-
in tatis naufragium pertrahit, & in peccati occaſiones præcipi-
e tat. Multis jam annis una, quam deflorärat, utebatur ut
tendeh concubinâ. Volebam ego tanquam Paſtor ejus cupiditati
norbuum obſiſtere, nec valebam; quia & militiæ & malitiæ ſeſe aſcri-
euns pferat. Frequentiſſimè interim ad ſuam redibat pellicem.
Sanmsh Dolebam verò utriusque animæ perditionem publicúmque
gegen ſcandalum. Acceſſi ejus Capitaneum D. Inigo de Brizuela;
mN“ rogavi, ut huic ſcandalo provideret: quod ſtatim promiſit.
Nroo Nam vocato illo, qui ſuas vices gerebat in Vrbe Philippoli-
ein. tans, (ubi partim, partim Mariæ-burgi præſidiarii erant mi-
mienn lites ejus) vices gerenti huic præcipit, ut militem hunc re-
emI. vocet Mariæ-burgo (loco nimis vicino ſuæ Concubinæ)
I Philippopolim, & advigilet, ne excurrat quoquam ſine ſpe-
fimunn cialiſſimà licentiâ, interdicatque ei ingreſſum Vrbis Convi-
Nene“ nienſis. Revocatur igitur, & præſcinduntur ei occaſiones
„M peccati. Nihilominus aliquoties adhuc ſubreptivè noctur-
l no tempore ad ſuam accedit. Verùm non multæ hebdo-
E madæ poſtea excurrerunt, dum chartarum luſui vacans,
ine cum Hiſpano quodam obortà contentione pugione confo-
nt,imeh ditur; & ita ſubitò ei vita eripitur, ut nullius auxilio juvari
CNα potuerit, nec Sacramenti alicujus ſubſidio. In quâ verè
und fuerit dispoſitione tunc, novit Deus. Ego non potui aliud
ed cogitare, quàm Menſurâ jam impletâ, Deum finem ejus pecca-
in i tis voluiſſe imponere acerbo hoc caſu. Iutelligite ergo hæc, qui
numnnd obliviſcimini Deum ne quando rapiat, & non ſit, qui eripiat. Hæc
,1I Marchant. Finio verbis S. Thomæ à Villa Novà, ſeriè ad
Mch. Poenitentiam metu Divini Judicii hortantis: Veniet ecce tem-
O Mechtl de Jud. extr. Oο σοNvvn 0°σ° Pus,

1394 CONCIO LXXIII. Homini Iuno Vatio; Anni &VieClauſul.

Vid. hiſtoriæ puas, inquit, quando raſ Entis horæ recordabimur, ejalalimim, &. S ſeli.
aliæ Conc. 20. mus; Fruſtra clamabimus, contra nos dicentes: heu! guia; nolui: ben
n. 9. & Coné. zeihi, Juia kantam miſeriam evitare non curavi, cum in mann med

71. n. g9. Ind.
Rer. E. Olfti-
at.

& tam facils fuerite & c. Ap. Car. Vanhorn Conc. o. Dom. 2. ea-
drag. fine. Itaque in ptæ ſens, futurum;& ipfam æternitatem
ageé, & Vive.

Authores in Vid. Cornel. à Lap. zmyehtr. 17. & 16. &t. citt. Henr. Enhgel.

Materiam
hujus Con-
cionis 72⸗

grave, Cæl. Emp. Prima Anni Ewop. Feſtaà Luce, H. 2. Joann. Ca.

piſtr. Brinzing Parte 1. Dom. poſt Nativit. Dom. Conc. j. Petr.

D'Oultremann, Amor Increat. l ib. a. cap. 2. ſebt. a. à f. g16.

Tob. Lohner Beyl. Man. tom. a. V. Tempus à f. 32. Philipp.
Harttung S. J. Conc. Tergem. Conc. I. Domin. poſt Nativet. D.
Alph. Rodericius, Exwercit. Perfect. Parte I. tr. 1. c. 7. Joann.

Major, Sec. Magno Exwempl. Indice E. Tempus. Caſp. Knittel,
PDaomin. g. poſt Pentecoſt. Conc. 2. à f. 659. Tempus elax rerum; ne
ah eo devoremur. Marchant. in Art. 10. Vmb. Apoſt. de Remiſ.
Peccat. De Fide Chr. tr. 3. Ledt. 1I1. 4 3f. 232. Drexel. tom. I. ætern.
“ prodr. c. 3. JG. 36. de Cunone 40. annis male, triennio bene

vivente, erepto doemonibus querentibus. Item Ind. Ker.
V. Tempus; Annus; Vita humana“ Gratia abtuali. Mich. Pe-
xenfeld. Gmbolo 92. à f. yo1. Paul. Barry, lit. 1. M. 2. e D. Du-

ſert.2. 4 f.: 217. Vid. Conc. 73. 12.71.73
Z18. 1388. 8368. 23t 385. 38 . 6383. 138 3. „3 88. ees entr itt.

CONCIO LXXIII.

id. Cone. „: Poœnitentia, & Gontesſio, Piatertin Genctals, eK

& ibi imitio
gitata,

vera hominis Innovatio, & optima Anni ac to-

tius vitæ Clauſula: Secura ad Tremendum Judi-
cenm fupremum ſemita. In extremis ſaltem, &
ritè Poœnitendum eſt.

Erant

E ſn

Wran
henca
ienecti
kunlacarn
ti ſlenter

anſir
10 fi.
hi ſe
dunn a

Lenniten

Hen buü
2omm.
ur.. N.
Dhilin
MWenm. D.
MP. rd,.

N. erRK

N YI.

n ,AN eD,.

liobene
n M Ne.
WN.N.
g le

“

/

nd
t⸗
lat⸗
Nen,4

huz, qua dicebantur de 1o. Lucx 2. 33.
Puer autem creſcebat. & . Lucæ 2. 40.

Preonitentia, & Confeſſio, præſertim Generali. 139 5

Erant Joſep

2

. & Maria Mater Jeſu mirantes ſuper

Nativ. LD..

Dom. poſt

TW Tantes & C. Et quis non miratus fuerit? quis non mi- Incarnationis

turam, ſupra captum, quis aſſequatur & compre-
+ hendat, Intellectu etiam Angelico, cui ipſi, utut ha-
benti perfectiſſimam vim intelligendi, tam ſublime eſt My-
ſterium Incarnationis Dominicæ, ut ejus etiam poſſibilita-
tem evidenter cognoſcere & affirmare, ſine Revelatione Di-

vinaâ, non potuiſſet, homo verò de tam ſublimi Myſterio ne
ſuſpicari quidem, acutiſſimo etiam naturali intellectu: Et

quid ſublimius, quid admirabilius, quam Deum altiſſi-
mum, incomprehenſibilem, ſapientiſſimum, omnipoten-
tem, immortalem, ad terram usque ſeſe, infinitæ Majeſtatis,
humiliare, hominem fieri, Infantem in Vtero Virginis con-

cludi, quem Coli & terra capere non poterant, naſci, puerum

creſcere, neceſſitatibus Naturæ humanæ ſubjici, pati, mori, &

quidem ſuæmet propriæ infinitæ Bonitatis & Miſericordiæ

electione & voluntate liberrimâ, pro hominis indigniſſimi,
ingratiſſimi, in peccatis inveterati, ſahute. Qui propter nos
bomines & propter noſtram ſalutem deſcendit de calt. & C. mbhol. Ni-

cæn. Admiranda in Chriſto omnia à primâ ejusdem Con-

ceptione, Nativitate, Infantiâ, Pueritiäã. IIlud autem ob-
ſervo, ſublime hoc, Incarnationis & aſſumptæ ab æterno Dei

Filio Humanæ Naturæ Myſterium, à S. Scripturâ, Eccleſiâ,
& Patribus, exprimi & notari talibus verbis & terminis lo-

quendi, quò novum aliquid, nnovatum, & ipſe Chriſtus Novus

tretur ea, quæ ſunt de Puero Jeu: Ea enim ſupra na-Domini My-
ſterium ſub-
lime.

Dei Filius

homo eſſe dicitur; & per quem Mundus inveteratus, & cum Incarnatus,
eo Vetus homo, renovatus, imò totus novus factus fuerit.
planiſſimè de Chriſti lncarnatione Jerem. 31. 22. Viae gu deliciits
́́”MÿK Oo oοσωο.οοαιο 2 diſſol-

Sic novus homo.

Vult omnes Vult ergo S. Jeremias, hoc loco: Vrquequò deliciis diſſolveru, & .

1396 CoNciO LXXIII. Hominis luno vatio; Anni & Vitæclauſula:

teera che vaga? quòusque per delicias & impietates vaga-

ris?! Audi, quod nunquam audiſti, novam ini viam & vitam.
DQuia creavit Dominus novum ſuper terram, faciens novam & in-
auditam rem, & quaſi novum creationis opus: ſcil. Opus In-
carnationis & Nativitatis Chriſti, ex Virgine, ſine operàâ vi-
rili. Femina circumdabit virum- quod fecit Beatiſſima Virgo
Maria, Vtero ſuo claudens Virum, id eſt Chriſtum, fortem

& potentem, à primo ſuæ Conceptionis inſtanti ſapientiâ,

gratiâ & gloria virum perfectum, Vid. Conc. pa. n. 4. Bellato-
rem fortem: Iai. g. 4. Chriſtus itaque IIIud Novum eſt, hoc
eſt, Novus homo, ſcil. Homo Deus, ex Novà Virgine Matre, No-

vꝗà generatione, ſolâ Spiritůs Sanéti operatione produëctus.
(Miracula in hoc Mſterio, ap. Cornel. in hunc Locum, multa & magna)

ui novo Orbi novam legem, novum fadus, & nova omnia dabit.

nos nαοπHς conſentaneum planè eſſe, ut omnes homines, abdicatis deli-

quomodo?

ciis omnibus impiis, concupiſcentiis, & peccatis, novam vi-

tam ſuſcipiant, caſtitatem colant, laxàmque ac diſſolutam

vivendi rationem Evangelicàâ diſciplinâ coërceant, quando
Deus tantam novitatem eſt effeturus, ut Filium ſuum, ho-

minem propter homines factum, Vteri Virginalis anguſtiis

concludat. En Dei Filium verè novum bominem! qui cum in
7

formâ Dei eſſet, ſémetipſam exinanivit, formam ſervi accipiens, in ſi-

militudinem hominum fabtus. & C. Philip. 2. z. Verus Deus, unà &
verus homo. De quô Eccleſia: Mirabile Myſterium Innovan-
tur Naturæ⸗ Deus homo fadtus eſt“ I, quod fuit, permanſit, & quod non
erat, aſſumpſit. Antiph. ad Bened. in Circumciſ. D. Hic ergo Dominus
ac Kedemptor noſter, novus homo, venit in mundum, (quem, & in eo
hominem inveteratum invenit, in vitiis enutritum, quem
ut corrigeret, ſanaret, & filium Dei, & adeo etiam novum ho-

minem, faceret, pro eo ipſe dignatus fieri filius hominis, modè

ut ſe ſilinm faceret Dei, & ſervum patrem habere, at tibi ſervo patrem

faceret ipſum Deum, ait S. Chryſ. Breviar. K. y. Jept. lect. 7. Et ut

loquitur S. Thomas: at hominer Deos faceret, facétus homo. Idem
Breviar.

1

4

1

—
im. EC

ſepor..
ſen Nolt 1
amuere,no
Korwem,

plituo ton

len,
ldfe
lend,4
1. der n
GGCckat:
Meranmm.
Eindui
nticun

.
D

— —=

—

Aumuterer

oenti
Gen,
e, Opti
WEnnob
i, Uterur

luntatande

Unsdaro

ketlie
I ſam

oit
i ljyyyg
Kanogez

nilen 5
heie

WOOSOGUD

Cuſl Prernitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1397
S Breviar. E. C. orp. Chr. Lect. 4.) nova præcepta dedit Mundo. & c. ait
N. 5. Gregor. Brev. Comm. un. Mart. 2. Lect. 7. Adeo Redemptor
mim noſter vult, nos veterem hominem, veterem mundum, ponere
le xuere, novumque, ſecundum Deum, & ejus ſanctæ Legi
eii conformem, induere: de qus Conc. 21. An Deo tuo, an Redem-
Um ptori tuo non obſequeris, qui vult unicè te ſalvum eſſe, te
unim ipfi ſimilem, filium Dei, & Patrem habere Deum!? Et tu ſin-
üe, cerèac ſeriò fac velis hoc ipſum; inſtruendus itaque, patien-
4Me ter audiens, quâ ratione
un el te II. Per veterem hominem, intelligi peccato inquinatum, Vetus homo,
Mank ſatis conſtat ex diétis Conc. 71. per totum, & n. 3. fines Item quis ee er.

num. ſ.

grocuds ſit Puer centum annorum. Conc. 5g. n. 3. Exui autem veterem homi-
nh nem, & indui novum, per ſacram pœnitentiam & Confeſſio-
mudhs nem dictum itidem: Iis ſuppoſitis, vel hic præteritis, ean-
rmis gdem materiam quoad ſubſtantiam, ſed aliâ ratione, ſeu aliis
ens argumentis pertractamus, ut veram bomini veter innova-
I. tionem, (quæ ſanè totius anni, imò ipſius vitæ, præterito-
ünum rumque, optima & felix eſt clauſula) intelligamus, agnoſca-
mus, & in nobis practicè videamus, an & quid in nobis ſit ho-
nüumde. winis vetera aut novi? & an in hoc, quòô verſamur, ſtatu, con-
Vmté fidenter audeamus mori: inſipientiæ autem eſt graviſſimæ,
w, & lethalis, in eo ſtatu vivere, in quò mori nolles, juſtè ſcilicet
jnif mmaetuens damnationem, in quà Vetns homo æternum exuren-
,n dus eſt. Jam itaque: Duos, in uno homine, eſſe homines, Duo homi-
Hmc eſt teſtatiſſimum Spiritus Sancti effatum, magno maximi nes in uno
pumi Apoſtoli calamo exaratum: Sic enim ipſe ex sanulo olim, jam homine.
Plrn Paulus; hoc eſt, ex homine veteri jam novi, Epheſ. 7. 22. Deponere
„Kneo 0o,, ſecundum priſtinam converſationem veterem hominem, qui cor-
Nen rwumpitur magis magisque, quoad corpus & animam, indul-

gendo priſtinis concupiſcentiis, & conſuetudini, ſecundam Ae-

. * ⸗ „ .*
iön IiIderia errori (verè magnus error) ſeu concupiſcentias carna-
* 2* △ .* H
nugmm⸗ les erroneas & rationi contrarias, decipientésque. Kenova-
yhrut mini autem ſpiritu mentü veſtræ, & indnite novum hominem, qu'? ſe-
me Mn tcundum Deum creatus eſt, in juſtitid & ſancttitate veritati. V. 23. 111

Henig Os n ο 0οd. 0οιοι/0°¾3 gra

R —

1398 Coxcio LXX III. H0 minis Inno vatio; Anni Gy . itæ lauſula:

Mira mutati

gratiâ, innocentia, & juſtitiâ, quam accipimus per Baptis-
mum & Pœnitentiam, in quibus & veterem hominem exuimus.
Homo vetu eſt Adami; novus eſt Chriſti. IIle de deorſum; hic
de ſurſiim: ille de terrâ; hic de cœlo: ille à Natura; hic à
Gratiâ: ille eſt inferior, & animalis;

milia Iſaaci, Eſau; hic, Jjacob. Kom. 9. 73. ille eſt ex Agar, filins
anciliæ; hic ex Sarà, filius liheræ: ad Galat. 7. 22. Denique homo le-
tus, eſt de terràâ terrenus, Homo novus, de cælo oleſtis. I. Cor. y. 27.

quantum ergo eſt intervallum inter terram & cœlum, tan-

hominis vete- tum eſt diſcrimen inter hbominem Leterem & novlum. Magna er-

ris, in novum

go ſit oportet Metamorphoſis, transformatio, converſio,

hominrzm, Dei X

virtute, &
Verbo.

lolium fieret lilium; zizania, triticum; palea, frum entum;
quod fuit vas in contumeliam, fieret vas in honorem Vaſa iræ apta
in interitum, Vaſa miſeriçordiæ in gloriam. Rom. 9. 21. & 22. Major,
adeôque mirabilior fit rerum transmutatio, dum homo Voetus,
ſit novus. Id valet Dei Potentia, Dei bonitas & infinita mi-
ſericordia; Potens eſt Deus de lapidibus iſtis facere ſilios Abraha. Matth.
2. 9. Idque eſt Dei Promiſſum: Auſeram cor lapideum de carne ve-

Vird, & dabo vohis cor carneum. Exech. 36. 26. Mutationes tales ob-

ſtupeſcendas in hominibus, beneficio gratiæ ſuæ operatur

Spiritus Sanctus, & referunt S8S. Patres: Chryſoſt. Iavenit, in-

quit, Publicanum; & fecit Evangel’ſtam: invenit perſecutorem; &
Adpoſtolum reddidit znvenit latronem, in Paradiſum induxit inve-

net meretricem; & werginihus coæquavit Et Lactantius efficaciam
Præceptorum & Verbi Dei apertè demonſtrans, Da mihi vi-
rum, inquit L. Iaſtit. C. 15. qui ſit zracundus maledi«us, eſzranatus, Pau-
ſimis Dei verbi, tam placidum quàm ovem, reddam: Da cupidum,
a varum, tenacem; jam eum tibiliberalem dabo, & pecuniam ſuam plenis

manibus largienteme Datimidum doloris ac morti; jam oruces & igner,

&. bericulum omne contemnet Da libidinoſum , adulterum, ganea-
nem; jam ſobrium, caſtum, continentem videbu Da crudelem &

ſanguinis appetentem; jam in veram clementiam furor ille mutabitur.

Tanta

Cratia: iie „& hic fuperior, & ſpiri-
tualis: ille eſt in domo Adami, Cain; hic Abel: ille eſt in fa-

cùm è& Oetere bomine fit homo novuw, in eodem homine: qualis ſi

Inn Alt

on
,Dnine 8

n, ſil.

4
11

”ß , Me.

Ealn eer
fer ctisr
ocperen
Ptrttr i

an

a, e
UNI cN

1Canns
Gaworgnne

Cunkalia

lneoc⸗
Anonum

ld 4o

1
4

N

4

eccatm

1

4

=

ag

Muum nokr

laitur
Nanre
nete ln
aenrunn R.

Uſiefin

ln Mrn
(ünig

e ten
G

t.
.

WDNN
cotlun he.
Naenee, 1.. 4
Ctunkke

not, Api.

iletit.
er n
Gbe hiekt.

11C, ,

Ckfonmtn.
MWane.
,CONe ,

ine: glsi

Tumnenng
Miin

bu. Mo,

Ufnirua.

Hale n
N.
Stles h.

Operatln
neitr

4
ſ. M

AueN,

eiacdn
,ndie
Mutlic

vun llenn

“”L”
aC i

n

ſunn

Sed ex diéctis adyverto, & me Gratiæ Divinæ cooperari de

bpracipuè tamen, ut veterem Adam ſepeliat in aquis.

Paonitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1399
Tanta Divina Sapientic Vis eſt, ut in hominis pestnz infitſa, matrem
delibtorum, ſiultetiam, ano ſemel impetu expellat. Gratis iſta ſiunt,

facilè, citòs, modö pateant aures, & pebtus ſapientiam ſitiat Pauca

Dei præcepta totam hominem immutant, & expoſito vetere, novum

teddunt, ut non cognoſcas eundem eſſe. Gail. Stanihurſt. in a. Noviſſ.
ad Leétorem. Annon & ego miſerrimus peccator optem in

me talia experiri? Hoc extremè ſalus mea æterna eigir.
re, quod per me ſtat: ſed ſine hoc nihil fit. Qui fecit te ſine te,
non te ſalvabit ſine te, axioma eſt ex S. Aug. notum.
III. Vt autem intelligamus magis, quid ſit hæc Innova- Veteris ho-

tio animæ, cujus virtute fiat, quàâ mirâ efficaciâ, neceſſitate minis in pec-
41. cato miſeria.

quantâ: conſiderandus eſt vetu Adam, & in hoc omnis ho-at.

mo, quantus & qualis, cum ſuis miſeriis, quibus vel ſolo

peccato originali infectus, gravatur; maximé verò, & ma-
gis, cùm & alia propria actualia peccata accedunt: quibus

omnibus peccator fœdiſſimè deturpatur, éſtque mancipi-

um doœmonum, iis tot devinctus catenis, quot peccatis: ut
ſuſpirat S. Auguſt. L. s. Confeſſ. c. 5. Et quot vitia habuerit, tot ha- Peccatum eſt
bet deæmone, ait S. Cæſarius Arelat. hom. 6. ad Evang. Heu duris- dœmon.

ſimam miſeriam Veteri hominn, qui & VEetns Adam dicitur, ceu
qui peccatum & concupiſcentias, naſcendo, ex eteri Adamo,

omnium noſtrù⅛m parente, in quò omnes peccavimus, tra-

xit, & ſequitur, juxta Toletum Cardin. Cornel. Rom. 6.6. Natu-
rà, ex Naturæ corruptione, & in malum propenſione, Filius
lræ Dei, vindictæ, gehennæ. Epheſ. 2. 3. Hic autem vetus homo, Reno vatio
hic vetus Alzm, primitus innovatur per S. Baptisma, ceu Sa-Babci⸗ ſit per
cramentum Regenerationis, quò morientes peccatis, naſci- Paismum.

mur vitæ ſpirituali, cœleſti, & divinæ, juxta S. Hilar. & S.
Hieron. Non naſcimur, ſed renaſcimur Chriſtiani! Ep. 72. ad verſus

Vigilant. S. Gregor. Naz. Orat. in ſancta lumina, Conſiderans
Chriſtum à Præcurſore ſuo baptizatum: Joanner, inquit, ba-
ptivxat, & accedit Jeſus, ſanttifican! quidem & pſum, qui baptirat5
da⸗, Et: Aſcendens
Jeſus

1400 Coxci/Oι LXXIII. Homini Innovatio; Anni S vteauſula:

dum. Baptismus S. Joannis, præludium & umbra Baptismi
Chriſti. In Baptismate autem Chriſti (quem S. Thomas 3. p.
1J.66.a. 2. Cenſet, Chriſtum, dum baptizaretur Binſtituiſſe, ut
eſſet omnium peccatorum lavacrum) tingendus erat vetus

homo mundanus, lavandus, mundandus, ut prodiret novus ho-

mo cæleſtoy. Tali Lavacro Divino, & per Merita & virtutem
Chriſti efficaciſſimo, planè opus habebat homo, in peccati
Originalis, aliorumque (in adultis) actualium ſordibus in-
„ 4. veteratus, & ſub duriſſimo deemonis mancipatus jugo:
e onltan⸗ quid tali homine veteri fœdius? quid miſerius? Specimen eſt
14 Cord. & Lonſtantinus Imperator, à Baptismo ſuſcepto verè Magnus,
der novus, cum antea in vitâ veteri infidelitatis, ſicut corpo-
Baptis. liber. Te, ita adhuc magis animâ, notatus eſſet & defœdatus leprâ

turpiſſimꝗâ, cujus curandæ calisd, ſibi ex infantium ſanguine, Medi-
corum conſilio alneum parari juſſerat“ ſed ſanctiori & ſaniori con-

ſilio & præcepto imbutus à SS. Apoſtolis Petro & Paulo, ei

in quiete apparentibus, omiſiaâ impii balnei immanitate, à S. Sil-

Veſtro Papà ſalutari lavacro recreatus, renovatus, & mundatus
à lepràâ ſicut corporis (uti olim Naaman Syrus: a. Reg. j. 14.
ſup. C. 1. n. 2.) ita & animæ, cujus illa index erat. Breviar. 31.

Decemb. Lect. 3. Faber F. & Glveſtri them. a. n. 2. Nicol. Cauſinus Au-

Oaà S§. P. 2. E. 2. C. 7. à fol. 2vo. qui deſcribit hujus Imperatoris
gravia veteris ante Baptismum vitæ ſcelera & propenſiones,
cum morte Criſpi Filii, Aemannorum Viétoria clari, (cui
Lactantius, profanam Eloquentiam Chriſtianâ condiens pie-
tate, Inſtitutor fuit᷑; in Chriſtianâ verò Fide prima Magiſtra,
Avia S. Helena. Canſinus Pexinfeld. hiſt. og.) quem Fauſtæ No-

vercæ criminationibus fiétis implicitum, damnavit citiuùs,

quàm Patrem deceret; Novercaàmque ipſam Conjugem ſu-
am, poſt compertum ſcelus, ardenti balneo interemit;
quaſi crudelitatem pœnitentia augeat, vel flagitium emen-
det immanitas, ait joannes de Buſſieres Floſc. hiſtor. mihi f. 21.
Poſt Baptismum dein fervorem zelumque Religionis, vir-
.⸗ tutes,

eſus de aqud, ſecum quodammodo demerſum educens & elevans mun-

len,

Chintoanin
nek erne
Knalein
cudcſe coon,
o le, ren

IN, in

iſcais loc
neklentder

tannid

Wmilxutinn,

614 ,. N

Uislbrisch
ud ppte

nne Avit
nneatit

Uuſu

ent un ne,

eninſte

ſigin 4

Sdlen

Mitkeatn
erieh,
llen

a

2
“
S

Peaoonitentia & Confeſſio, præſertim Generali. 1401

dum. tutes, præclaré acta, commemorat idem Cauſinus c‿t. dcap. g.

i Mi

Kiuite,

HHn

Cnetmandb..

1Kinoorn

o, en
ſorcbi .

—
.

De quô ct. Buſſieres: Anno tandem 30, inquit, placido fine

Nicomediæ deceſſit; reverà Magnus, ſive cœlum ſpectes
ſive terram, de utroque perbene meritus: tam priva

eis vir-
tutibus, quam Imperatoriis; quod rarum admodum: Inter

Sanctos cum Helenâ Matre numeratus: Menelog. Græc. 21. Majs

utus

ſecinene
eMegnu⸗

pro poſſe, vendicat, & uſurpat hic Princeps hujus Mundi, im-

ſon.

eatid i
Ciire

Cſarionwr⸗

AERed

multis libris clarus: denatus 1694. 30. Decembr. St. Novi,

ONArnS

4e. ſA4%
t enin 4

auh
pelaran
Penoni,
Uni,(ul
cerd)⸗

Git

ogenn N.

retena

ns, N.
ren

mortuæ, ad vitam ſpiritualem revocatio: de quòô S. Conci-
lium Trident. Scſſ. 6. de uſtif. cap. 24. alt: DQui verò ab accepta Ju-
fſtificationis gratiâ (eddem bſ. canone 23. & 29.)

ap. Bucelin. p. I. VE. Martyr. Rom. 15. Aug. Hinc ſatis colligi poteſt
turpitu inis non
virtus & efficacia S. Baptismi, qu

do animæ hominis non baptizati, neceſſitas proinde,
& vetus homo tollitur, &
novus renaſcitur. Taceo ſingulare quoddam quaſi jus, & Dœmonis ty=
1, rannis In non
baptizatum.

crudele dominium Doœmonis in non baptizatum, ut ſib

piorum, & in peccatis conſtitutorum, & tenebrarum; quod
varii caſus loquuntur talium à deæmone infeſtatorum, cùm

non eſſent baptizati, poſt Baptismum verò penitus liberi ab
hac tyrannide.

Caſus refert ex Scriptoribus Catholicis,
Acerràâ Exoticorum p. I. it. 6. &ρp. 3. tit. 8. Eraſmus Franciſci, na-
tus 1627. 29. Novembr. in Lubeck: Acatholicus, & origine &

ætat. 67. Apoplexiâ tactus Norinbergæ.

IV. Altera Veters, & peccatis atualibus vitiati, detur- Altera homi-
pative homini Innovatio, imò animæ, peccato mortali de- nis, peccato
inveterati, in-
novatio: Poœ⸗
, nitentia &
per peccatum eääειW Confeſlio.

funt, rurſus juſtificari poterunt, càm, excitante Deo, per Pœnitentiæ da- Ex Trident.

cramentum, merito Chriſti, amiſſam graliam recuperate procuraverint.

Hiic enim Juſtificationis modus eſt lapſus reparatio, guam ſecundam poſt Secunda poſt
naufragium deperditæ Gratiæ tabulam ſancti Patres (.
in Epiſt. ad Demetriadem, ex Tertull. L.i de Pæn. C. Secunda poſt naufra-!
tium, de Pzn. diſt. 1.) aptè nuncupärunt. Etenim proit, ge!, poſt Bapti-
mum in peccato labuntur, Chriſtus Jeſus Sacrament am inſtetuit PFeni-
tentiæ. Et Seſſ. 12. de Pænit. cap. 2. ubi:

naufragium

Hieron. om. I.
abula.

—

De differentia Sacramentès Baptismi &

Pcænitentiæ & Baptimi. Per Baptimum, inquit, Cbriſtam zduenter, P œnit. diffe-
Mlechtl de Jud. ecxtr.

Galat. rentia.

Pb Pb bb l.

1402 CoMCIO LXXI II. Homini: Inno vatio; Anni &oiteclauſula:

Galat. y. 27. nova prorſis in Ao eſtcimur creatura, plenam & integram

eccatorum omnium remiſſionem conſequenter ad quam tamen novita-

Pœnitentiæ tem & intégritaltem per Sacramentium ænitenkteck, ſene magnl noſtris

— . . . . . . E/.
Neceſſitas. ietibus & laboribus, divind id exigente juſtitid, pervenire nequaquam
poſſeem us, t meritò Pzrxnitentia laborioſus quidam Baptimus à . Eatri-
bus Aibtnz ſuerit. Eſt autem hoc Sacramentum Penitenticg laplis poſt

Baaptumam ad ſalutem neceſſarium, ut nondam regeneratis Baptismns

Ergo Pœnitentia (quæ, tanquam virtus, Confeſſionem ſal-

tem in voto & firmo propoſito, proximè confitendi; & ut
Sacramentum, eam reipsâ ut partem eſſentialem, includit)
eſt alter quaſi Baptismus, vetuſtatem peccati in homine tol-
lens, eundem innovans, perditam Dei gratiam reſtituens, ex
inimico, faciens amicum & filium Dei, auxilia gratiæ con-

ferens ad perſiſtendum, & ambulandum in hac novitate vite

ſpiritualis, & Deo placentis. Neque aliud Relapſo ſalutis
medium eſt ſuper, ex Divinâ ordinatione, quæ vult nos à
peccato liberari, ſed non ſine animi noſtri dolore, labore, &
victoriâ difficultatum in humiliter & integrè peccata confi-
tendo, injunétam pœnitentiam implendo. V. Conc. 21. n.6. &.

Et hæc ut fructuosè fiant, ſciendum eſt, & in praxi implen.

dum, laborandumque, ut divinam hanc peœenitentiam, nobis
peccatoribus adeo utilem & neceſſariam ad ſalutem Z obti-
neamus; quod fit ad eam aſcendendo per quinque gradus
Quinque gra- be ne conſiderandos. Primum Dei Miſericordia nos prævenit, cor-
dibus ad ve- Aiq;, noſtra ad ſe convertit, quod cùm precaretur Prophetas Converte,
tur, S ſenii Iumine illuſtrati, per fidem ad Deum animo tendimns. Credere enim
Converſio- TPortet accedentem ad Deum, quia eſt; & inquirentibus ſe remunera-
nis, & ordo. Zor ſit. Hebr. II. 6. Præterea motus timori conſequitur, & ſuppliciorum

Ordo in acerbitate propoſitä animus à peccatis revocatur. Atq; huc videntar
Secut Juæ concipit *oum appropinqua-

Communio- ſpedtare illa verba Eſaiæ 26. I7.
ne, vid. Conc. Gerit gd

36,. u. 5 Pbartum, dolens clamat in doloribus ſats, ſic facti ſumus. He
.„T. J:

deinde accedit ſpes impetrandæ à Deo miſericordiæ, quà erecti, vitam &-
mores emendare conſtetuimus. Poſtremò charitate corda noſtra accen-

inqieit, nos Domine ad te, & convertemur; Threnor. y. 21. Deinde hog

.

duntur .

ſ

m um
ken ſs n

—

la
—
me h/
ite
Siſſin .

,ſA 4.
Prita A

kili o
. Verue!

Uwnus Nen.

AIihuent,
Ilkinaniti

PV itu ne
en ſerett

durt,
t lgue

INesdera
. Mait⸗

l An

Mycn 4
inegore
iit, vei⸗
liſe e

. 7 .
DM Uenu

1.Algei

ruzn U
i dej

ire⸗

☚
duntur- ex quâ liberalis ille timor, probi & ingenuis filii dignus, ori-
ur; atq; ita anum 5lud veriti, ne qud in re Dei Majeſtatem lædamut,

Ginen

ner /.

.
tl ee

E/
ot ſ Gee
—„
ftionen.
tenci/An

1

ilH

oine tl.—

eltituens,r⸗
Nrit
witate U
ſilns
E WlN
Nre AMtd
NrN.
niinglen.
Crun e
Uuenznt
e Jenn
caltu,
Cnet,
Deitc
Celckeſin
epunr.

Uur tikit

prhe

et ℳMℳ
ru oer.
itur:

den

pParjnitentia, & Confeſſio, præſertim Generalii. 1403

peccandi conſuetudinem omnino deſerimus. Huce igitur quaſi gradi- .
bus ad hanc præſtantiſſemam Pænitentiæ virtutem pervenitur, quæ pror-
ſus divina & Caleſtis virtus exiſtimanda eſt. Catechim. Rom. Concilis
Tid. P. 2. C. .. de Pænit. Sacr. q. z. f. 326. Vt adeo nihil difficile eſſe
debeat verè pœnitenti, & per hoc ſalutare ac neceſſarium
medium æternam ſalutem ſuam requirenti, & conſideranti
milerrimum & periculoſiſſimum animæ peccatricis ſtatum, R
omni fatali corporis morbo graviorem, omni leprà fœdio-
rem. Meritò Peccatore Deo ingenter gratias agant, ait idem Cate.
chismus Kom. 9. I. qui tam amplam poteſtatem in Eccleſid Sacerdo- Pœnitentia
tibus tribuerit, neq; eném, et olim in veteri Lege, Levit. 13. 24. dacer- aufert, &
daotes teſtimonio ſuo, aliquem à leprâ liberatum eſſe, duntaxat renuntia- ſan. S
bant; ita nunc in Eccleſid, ea tanthm poteſtas Sacerdotibus fabta eſt, ut
aliquem peccatis eſſe abſolutum declarent, ſéd verè, tanquam Dei Mini-
ſtri abſolvunt, id quod Deus ipſe, gratia & juſttiæ Auctor ac parens,
cæffcit. Eſtque fruétus Pœnitentiæ præcipuus Vita æterna; .
per illam innovato à peccatis homini à Deo decreta, & ad quam
hoc ipſo jus habet, ceu heres. De miſeriâ & periculo in
gravi peccato conſtituti, Vid. Conc. 31. n. f. 6. 5. & Conc. 6g. àdü
quibus liberat vera Pœnitentia- l PDrudehtis &
V. His itaque ex fundamento poſitis: Addo adhuc ex cit. gre ace⸗
. . S pii eſt, ſacra
Catech. Rom. quæſt. 39. Si quid ſalutis noſtræ ratio poſtulet, conſidere- Confeſſione
musn Profeétò quotie vel morti periculum imminet, vel aliquam rem ſe ſecurum ſa-
tractare aggredimur, cujus tractatio homini peccatt contaminato non lutis facere;
conveniat, velutà cum Sacramenta adminiſtramus aut percipimus, ko- præſertim in
tier Confeſſio pratermittenda non eſt. Atg; idem omninò ſervare opor- Vitæ periculo. L
tet, cum veremur, ne nos alicujus culpaæ, quam admiſerimns, oblivio ca- . Conc. &77.
piat: Neg enim peccata confiteri poſſaumus, quax« non meminimus neg “
peccatorum veniam à Domino impetramus, niſi ea PJnitentia Sacra- =
mentum per Confeſſionem deleat. Ita zbid. Et 4. 46. Nulla zes Fideli- Confeſſio H
requens, ne-

bm adeo curæ eſſe debet, qudm ut yequent? peccatoyn n Confeſiofte alti: que dilata,
mam ſtudeant expiare; etenim cum aliquis mortifer 9ſcelere urgetur, quàm con-

Pp pp py ep 2 vihil ſulta!

1404 CoNCIO LXXIII. Homini⸗ Inno vatio; Anni &y Vitælauſula:

nihile magi ſalutare eſſe poteſt, ob multa, quc impendent, Vitæ pericu-
la, quàm ſtatim peccata ſua confiteri. Nam ut ſibi quise;, diuturnum

vitæ ſpatium polliceri queat, turpe profectò eſt, cum in eluendi

corporis

alt veſtinm ſordibus, tam diligenter ſimus, non eddem ſaltem del: en-

tia cerare, ne animæ ſplendor turpiſſimi peccats maculi obſoleſcat J

Hæc Cate chismus Rom. Authoritate Concilii Trident. & B.
lLii V. firmatus. En quàm Pœnitentia, quâ homo peccater
innovatur, & reſtituitur, ſit optima vitæ in æternitatem

clauſula, imò & Anni; imò & cujusvis diei & tem
commiſſo peccato, ne in hoc periclitemur: quot eni

4

poris à
m fue-

re, & ſunt, qui in ſtatu peccati noctem & ſomnum auſpicati
ſunt, mortui eàâdem, & corpore & animà, æternůùm miſeri.
V. Conc. 36. num. Io. Quid agis, anima mea! an credis æternita RM
Wirumber

tem:? an credis, ad hanc tibi quovis momento patere ja-
nuam? hæc mors eſt certiſſima, ſed tempore, quê non pu-
tas. O æternitas, aut miſera, aut felix! ſed nemini in extre-

mis malo felix; ſicut nemini quantocunque peccato

Quid agat ſa-poœnitenti ſaltem in extremis, mifera! Quid agis pro tantà?

ri verè

lutis ſuæ cu- mole æternitatis? Satago imprimis, ne Deum ullo peccato
ram habens? deliberatè, ne dicam malitiosèe offendam: quòd ſi humanàâ
fragilitate contingat, me peccare graviter, nihil moror, me
ſacràâà Confeſſione expiare, cum Deo in gratiam redire, novo
me firmare propoſito, & auxiliis gratiæ ſacramentalis mu-
nire; ut tam crebros relapſus in priſtinas noxas ſtudioſius
caveam, cordi mihi eſt, peccandi occaſiones fugere; nulli
proximæ me exponere: Obſervo certa Confeſſionis pera-

gendæ tempora, præſertim Chriſti, Beatiſſimæ Virę

ginis &

Sanétorum Feſtis ſolennibus, ad eamque, quaſi ultimam,
me diligenter paro, & omnem Confeſſionem & Communio-
nem facrilegam omni conatu devito: Ne quid in Conſcien-
tiâ meâ lateat, ſingulis annis in meipſum ſerio examine &
Confeſſione annuà deſcendo: Denique nunquam non pro-

dum æternitatis iter per 88. Sacramenta parare; & i

pono, ubi Deus volet me infirmari, maturè me ad ineun-

ta, ne

quid-

on

(em,d

.onet

2

—.—

AMetito

lbinaun
lager
er, Arer⸗
er & por
HKelgui
rrudettit,
ture
tamdein,
mortlen,

8

—,
—

—

—

etalisank

NN

(bitum en,

u et ex
Un vel d⸗
Cod
Kdlonis
onlalte

nleſti

4
1

=
—

onnit

Menstte
harge
cuflum

Amhe⸗

4R

X

tlee. Pœnitentia, & Confeſſio, præſertim Ceneralis. H 140 5

em, quidquam, aut peccati non ritè confesſi, aut reſtitutionis
, bonorum alienorum non factæ, aut juſtitiæ non impletæ,
mihi eſſe oneri poſſit: ita me in abyſſum Divinæ Miſericor-

ſGali dieæ, & Meritorum Chriſti objicio confidenter, & ſimplicitate
humili, in auxilium invocando Matrem Gratiæ & Miſericor-
ne diæ, S. Angelum Cuſtodem, SS. Patronos: ſic expeétabo pa-
uo tienter, donec veniat immutatio mea FYob. Iq. Ia. Id omnino ſapi-

Amumh enter & providè agunt, qui ſaluti ſuæ bene volunt conſul- H
tum. Sed quid ſi nihil horum egeris! ſicut Gens abaq, eonſilio & Quid non

Ltempciet
teini. Rne prudentiâ, Devter. 31. 25. de præteritis malé actis nihil an-agat negli-
malgin Xius (ſi tamen Conſcientia non altùm obmurmuret) præ-gens ſalutis.

nmtt. ſentia malè impendens, in craſtinum etiam quoad animam

6Ttektita. immortalem, nil ſolicitus? O quantum pondus æ&ternitatis V. Cone. 376. .
ee tali incumbet homini morienti! ſi vel tum in ſe deſcen- n. 10.
um geret talis, animumque juſtâ & integrâ Confeſſione Genera-
inen. li, ante abitum ex hac vitâ in immenſam æternitatem, & an-
ciw te obitum expurgaret! quod planè non infrequenter neces-

Sn ſarium eſt ex præcedentium Confeſſionum nullitate, ob de-
lornn fedtum vel debitæ Contritionis & doloris, vel firmi propo-
E ſiti, quod quandoque parum attenditur; vel integritatis

ire⸗ Confeſſionis: Cone. 6. n. 5. Et fieri poteſt, ut in extremis ſal-
ene tem conſulta ſit quædam Confeſſio generalis, iis etiam, qui-
tllom⸗ bus Confeſſio annua generalis & priorum peccatorum re-
deud Petitio non ita conſulta: ibid. n. 3. &. qu Confeſſione 111
e,m Extremis rité peractà, ſi pœnitens piis propoſitis inſiſtens, à
e. relapfu caveat, facilem certàmque faciet, habebitque ſalu-
H tem ſuam: ſin minùs, ſuam perditionem ſibi ſoli imputan-
nnes6 dam habet. Sicut ille Nobilis Mediolanenſis, de quòô exem-
IImn plum horrendum refert D. Florentinus Schilling, Ovo Paſch.
ndn EFz,il. Aſcenſ. D. fol. 119. Is concubinam ſecum habens, cum
Nik graviter infirmaretur, difficulter ad Confeſſionem diſponi
en poterat. Ante omnia illi injunxerat Confeſſarius, ut illam Turpi amori
non. domo amoveret, ſed hoc quàm ægré, quàm dolenter! Inva- immortuus.
Iuit morbus, cum magnis doloribus, quos inter identidem,
ehei cum ſuſpiriis, parvam iconem deoſculatus eam pectori impo-

–

1406 CONCIO LXXIII. Hominis Inno vatio⸗ Anni &; VitæClauſula:

ſuerat, cum ſolatio præſentium. Hanc icunculam ſemel re-
pentè apprehenſam & ardenter oſculatus, ita immortuus eſt,
morte, ut putabatur, non tam felice, quàm beata, eò quèd
videretur ea imago eſſe Deiparæ Virginis: ſed repertum eſt,

eſſe effigiem ſuæ meretricis amaſiæ. O vitam mortemque

infauſtam! ut de hoc magis verum ſit, quod S. Ambroſius ad
. Adamum eloquitur: PFropter unam mulierem recedere voluiſti à
Domino Deo tuo- hic perire voluit. Ed hiſtoriæ Conc. a. n. g9.
VI. Similitudines
Conſfeſſionem adductæ, Conc. 6&5. n. f. & 6.tem Conc. 627. n. y. fa-
cile etiam hic in conſiderationem venire poſſunt: uti à Mo-
ribundo ſordes animi penitùs evacuandas eſſe, ne ab ingreſſu
Cceli, quò non intrabit aliquod coinquinatum, altt abominationem fa-
Kationes ani: Ciens. AMpoc. 21. 27. præpediatur, vel ne in ipſum ſterquilinium
mi faltem in aut harathrum damnatorum abjiciatur: Rationes in extre-

extremis non mis ſuper totàâ vitâà, & in eâ actis, commiſſis, omiſſis, contra
negligendæ.

ſti Vicario, revidendas, & velut authentizandas eſſe, ne paulò
poſt ſupremo ſiſtendus Judici, ceu Villicus inigquitatis. Luca 16.2.
reprobetur, aut ut ſervus nequam & infidelis ab irato Domino
tortoribus tradatur Matth.1g.32. & inutzli ſervus ejiciatur intene-
bras exteriores. Matth. 2,, 30. Et quid ni prudentiſſimè, ſicut in
temporalibus Domui & familiæ ſuæ, ita in ſpiritualibus vitæ
& animæ ſuæ, quàm optimè diſponat, amplius non reverſu-
Tus, & taliter judicandus, qualis ab omniſcio judice repertus
fuerit? & cecéderitlignum ad Auſßtrum & meridem, aut ad aqutlonem
ſeu ſeptentrionem, ibi erite Eccle. 1I. 3.In quemcunq; locum &
ſtatum homo in morte ceciderit, ſive ad 4uſtrum, id eſt, ad ſta-
tionem Beatorum, ſive ad Aquilonem, id eſt, ad ſtationem damna-
torum, ibi manebit in æternum, ut in alterum & contrarium
aliorum ſtatum commigrare & transgredi nequeat: Lac. 16.26.
Idq; per hominis libertatem ſtat, etiam in extremis, quam ſta-
tionem eligere velit: & quis non averſetur ſtationem dam-
narorum!? Quis non anhelet ad beatorum: Vtraq; æternum
immutabilis eſt. Et ſi quidem hactenus in omnem vicam
te

PrAutaura⸗

1

ſuadentes frequentem & annuam

legem Dei, vel maximè ita in ſtituendas, & à Confeſſario, Chri-

le

——
leteti 1
bis gral
Nedb
Ctam A
emecrentn

geenbil

ſſtuit zr
int fen
un ſerant
fernns, l.
Ui,& niæ
iatemit
n' hae

Igtendav
Nene lad⸗

Ine, ocl
tg eſin
Uerdeer

UINAta.
mobre

ennti

1

tednglt M

—

EriIe.

tnontgek

t: wtie

abinge
inatinen,
erguiliun

Des in en .

iſcg ann
Eengdn.

ten d

Srn d?
rzoDoN
iucitk-.
me larin
Ualibuorie
rteyetli
elepennl
Aulltde
gomg
ENAN..
Ntrium
tLuclt4
Commkr
NaA.
Zternun
enn Wiam

E

7

omne, quod in nobis, bomim eſt. Sin minuús, annon, ut la-

ne in viâ tam arduâ, ad judicem & æternitatem, impedi-

tentiam & remiſſconem peccatorum in inferno conſtituit timorem, &

pPparnitentia, &Confeſio, bræſertim Generaliu-. 1407

te direxeris ad ſtationem damnatorum, annon vel ultimùm

revocabis gradum, dum adhuc ſtat revocare gradum, ſuperasà

cewvadere aut auras. Virgil. Et hic ſanè homini, vel modici judicii

ſani, ingens ſtimulus eſſe deberet ad omnem virtutem, præ-

ſertim verò & denique ſaltem in extremis ad veram Pœni-

tentiam & Confeſſionem peccatorum, & in eâ perſeveran-

tiam: quem ſtimulum crebrò adhibet Divinus kccleſiaſtes,

Ulti c. II. v. 9. & I0. Cap. 9. o. c. 12. 1. quid enim æternitate majus,
Ilongius, terribilius, felicius vel infelicius? quia eà non mo-

vetur, aut ſagum eſt, aut demon, deſperatæ ſalutis. Verè Tres hominis
Beda in Colleltaneis“ Tres, ait, Manſiones principales conſtituit Deus, manſiones:
cœlum, terram, & infernum; & in illi trebus kres rers principales Zn lurn: Ler ⸗
cælo conſtituit pacem & æternitatem; in terrà conſtituit filem, pœni- in ſ⸗ ngulis
aternam pœnam: de terrà autem, quæ in medio eſt, replebitur cælum

' infernus. Cornel. hoc loco. Viden, S. Bedam tribuere terræ
huic, & vitæ humanæ in peccatis actæ, ex Fide Pœnitenti-

am, in remiſſionem peccatorum, quam conſequitur Vita æ-
terna; ab hac verò, ne quidquam nos impediat, nunquid
disduirenda vita noſtra, & deſuper Confeſſiones præteritæ,
an bene factæ: & ſi ita, Deo ſint Laudes, cujus benignitate
In extremis
trones, peſſimos ad iter æternitatis comites, omnia peccata peccata peſſi-

noſtra per Pœnitentiam & Confeſſionem, ita eliminemus, ut mi comites
vVIæ; cllimt-

. . nanda.
mento, probro, & damnationi ſint. Et verèò ſunt vel erunt,

niſi pœnitentia, velut clavâ Herculis, monſtrum ſeptem pec-
catorum capitalium, & aliorum iis annexorum, vel enato-
rum, penitùs enecetur. Etſi Deus in creatione mundi Ope-
ra ſua viderit & deprædicaverit valde bona, ut S. Textus lo-
quitur, Geneſ. I. Vidit Deus Ll'ucem, quòd eſſet bona- & ſic de aliis
ſingillatim: cùumque creâſſet omnia, hæc velut denuo revi-
dit & disquiſivit: Viditq; Deus cunbta, quæ fecerat; & erant valde Deus creata
bona s Ibidem V. 31. & ult. Cum de ſengult ageret, alt S. Aug. L. I. de à le opera re-

Geneſi vidit velut.

.

1408 CoNIO LXXIII. Homini Inno vatio; Annj S VitæClauſula:

cum autem de omnibus diceretur, parum fuit dicere, bona, niſi adaere-
zer ete Valzde. Vnde ex ſenſu hujus S. D. Operum Dei om-
nium ſimul, & totius niverſi bonitas & pulchritudo agno-

ſcitur. Et hoc quidem fecit infinita Dei ſapientia, quæ &

Judicio ſuo omnia & ſingula Opera hominum disquiret, an
Idem homo bona, vel mala. Et tu, peccator, ingreſſirus per mortem

faciat de à ſe ad illud examen arduum, nolis prius revidere Opera tua, &

actis. deſuper factas Confeſſiones præteritas, ut in tempore, hu-

mili novâ & generali Confeſſione contritionedue, corrigen-

da emendes, præſertim ubi Conſcientia convictus fateri de-
bes: Vidi cundta, quæ feceram, & erant valde mala? Alias ſimili-
tudines affert citandus de Vegâ p. 2. 4c. 19. & à f. 20a. de Confeſſ.
VII. Serviunt huc ea, & conveniunt dicta Conc. o. n. 2. &
Jequib. In fine ſaltem pœnitendum eſſe. Et ex S. Auguſt.
Neminem etſi nullins ſeeleris ſibi conſcium, committere debere, ut ſine

vanitentid migret & vitär num. 3. ubi Figura de Moyſe juſſo mo-

ri in monte Tranſituum, ex Deuter. 32. Ibidem num. a. de Ferdi-
nandi III. Filiolo, mori formidante ſine Confeſſione: unde
planè erubeſcant natu majores, grandævi, & ſenes, vel ma-
Ximè pœnitentiâ ad iter æternitatis indigentes. Etalia ibidem.
Aſſuerus R. VIII. Rex Aſsverus, quod Sacræ referunt Paginæ, Noitem
Annales re- iliam duxit inſomnem, Deo id per angelum procurante, & diri-
zolvit utili- gente, in eum finem ‚ut ſequitur: iaſſitq, ſibi aſferri hiſtorias &
7 Annalés priorum temporum, quæ, cium illo præſente, legerentur, ventum
eſt ad illum locum, ubi ſeriptum erat, quomodo nuntidſſet Mardochæus

imnſidias Bagatham & Tharer Eunuchorum, regem Aſzverum jugllare
upientium. Eſther c. 6. d v. I. Hæc opportunè, & Caput Regis,

ſalutémque Regni tangebant, quorum meminiſſe oportebat
Carolus V. Regem; neque meminiſſet, niſi Annales revolviſſet. Caro-
abdicato Im- Ius V. Auſtriacus, Glorioſiſſimæ memoriæ Imperator, cum
perio, é map-
pis ſæpius re-

tolligit à ſ poſuiſſet, vita dein functus 21. Sept. 1558. cui S. Franciſcus

acta. Borgias Concione Funebri parentaverat, cui & hic, ſuo ver⸗

—

Geneſi contra Manich. dicebat tantam Videbat Deus, quia honum ſt .—

Sceptrum Imperii & Regnorum liberâ Reſignatione A. 1556.

ͦ
Kexemm-
ſehs, Mn

N nOr
(lbile

Givetono⸗
ſonaterüp
Epigceltun
ſe oole
zmobeeln
igomaci

ſt; iuis

(MWed

Dasias ad
Mientiam

Plritenti
Nlltrirt

irhom.
i hanii
1 ſiflng⸗
tnn,
ninelg.

1
4

zete

=

Uumt
lllles⸗

5 R

nie Ponitentia, & Confeſio, præſertim Ceneralis 1409
Um, bo & exemplo, author fuit, ut ante finem vitæ abdicatis
iee. Regnis, Monaſterium D. Juſti in Hiſpania ingreſſus, ſeſe ad
undn. beatam mortem componeret: Hic, inquam Imperator, quaſi
en vivos ſibi fecerat Annales, dum fertur, illic à ſe geſtas res
univerſim omnes in mappis viginti depingi curaſſe, & eas in
Cien Monaſterii parietibus affigi. Iin eum circuitum Monaſterii
Tmn ſæpius delatus, coram pictis illis mappis meditabundus con-
Onm ſidere conſueverat, ſecum ipſe recolens, quid in expeditio-
ene nibus, obſeſſionibus, atque acie multiplici, & alibi, memoriâ
eci dignum acciderit; quos Duces belli, ac Centuriones habu-
fena erit; quâ uſus ubique fortunâ ſit! Ad ſummam: quid toto
Uisinii. vitæ atque Imperii decurſu agere eum, ac pati contigerit,
EGHG“ non indigno exemplo, quod eétiamnum Reges ac Principes,
nν poſt aliquot Gubernationis ſuæ periodos, ſeriò ſtudeant imi-
8. M tari. Mancin. de Paſſ. D. L. 5. Diſ. 2. à f. 6oρ. V. Cornel. in cit. Eſther.
leetÿ 6. 7. Neque dubium, quin laudatiſſimus hic Imperator, ſar-
ei cinas ſilas ad iter æternitatis colligens, hac ipsa occaſione &
eud. conſcientiam ſuam, circa bene & malè abs ſe facta, & hæc
ede per Poœnitentiam ac Confeſſionem ſacram emendanda, pro-
m. be perluſtraärit; ita enim, & hoc ſuæ ſalutis negotium, ne-
gotiorum omnium maximum, propoſitum ipſi fuerat. V.

0 „
eC

lns 4
r, E
rchn

0 gne
nden .
ohonth

get. .

ertto,RS⅞;:

acilln

fvoe .

—
—

re: Demum in ſolitudinem Varalli Monti, in Ducatu Mediolan.

Led. Ker. VE. Carol. V. Incidit & illud hic de S. Carolo Borro-S. Caroli Bor-

mæo Cardinale & Archiep. Mediolan. de quéô ejus vita, & fom. ante
mortem quid

Breviar. Rom. 4. Novemb. Lect.6. de ejus ultimo vitæ tempo-

ubi ſculptis imaginibus Dominicæ Paſſioni Myſteria ad vivum repræ-
entantur, ſeceſſit, ibiq, diebus aliquot, voluntarid caſtigatione aſpe-
ram, ſed Chriſti dolorum meditationibus ſaa vem vVitam ducens, in fe-
brim incidit. Mediolanum reverſus ingraveſcente morho, cinere ac
cilicio coopertus, & ocilis in Crucifixi Imaginem defixic, migravit in

calum, ætati anno a7. Domini verò 1754. S. Caroli⸗ ſeceſſu iſto
mons hic celebris eſt: Et fuere huic viro ſanctiſſimo, An-

nalium loco, Myſteria ſacratiſſimæ Paſſionis, in quibus o-
mnia noſtra peccata, quæ in ſe Chriſtus ſuſcepit, iisque pœ-
Mechtl de qud. extr. Q nas

Imitemur.

1410 Coxcio LXXIII. Hominis nno vatio; Anni & Vitæclauſula:

nas debitas, ſpectare poſſumus, agendam item deſuper peæ-
nitentiam. Annon & nos velimus beatâ morte hinc migra-

re! & rationabiliter. Ergo Annales vitæ noſtræ actæ, quam

vivaciſſimè nobis Tabula Conſcientiæ noſtra exhibebit, mo-

dò ſincerè, & bonâ veræ emendationis intentione, eam per-
luſtremus, inſpiciamus; deprehenſa, quæ necdum expiave-

rimus, aut ſuper quibus nobis ſcrupulus ſit, ſubjiciamus

Contritioni, nunquam non utili, cum omnibus generatim

peccatis noſtris, etiam ſenſu noſtro ritè confeſſis, ſed & Con-
ſfeſſioni Generali, præſertim ubi nullam antè fecerimus:

experiemur non modicum inde animi ſolatium, & nos nun-
cium mundo remittentes, expeditiùs ac lætiùs viam in do-
mum æternitatis ingreſſuros eſſe. V. Conc. 68. n. 6. & C. l. n. .

Philipp. II. in Pænitentiæ ſuavitas. Philippus II. Hiſpan. Rex, quinquaginta

extremis

feſſus gene-
galiter?

poſtremis vitæ ſuæ diebus, decies quater Divino Epulo re-
quoties con- fectus, præmiſsâ ſemper Confeſſione Generali; ad quam ſe

munquam non accuratiſſimo, quòô potuit, examine compa-

rarit. Mancin. cit. L. f. 6osρ. E. felix ejus mors, Peædag. Chriſt. to z.

p. 2. C. 15. 4 f. 67. Ejus beatitudo: Paul. Barry Solit. Hag. die y.
Diſ-. 2. à f. 25. Yo. Jahoda Dom. 6. Epiph. f. zy. Sic piiſſimus Rex

Ezechias, Iai. 35. 15. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritu-

dine animæ meæ. Conc. 22. n. 9. En Chriſtiane, & tu cum tantis
Regibus eandem petis metam, ergo ad eam & tute para. Jerem.

31. 21. Statue tibi ſpeculam, vide & ſpeculare præteritos vitæ

tuæ annos, & quæ peccaveris: quid ſit peccatum: ſpeculare
quæ tibi peccati & miſeriæ fuerit occaſio, ut deinceps ca-

veas; & in quam adhuc graviorem te miſeriam peccata tua

deturbare poſſint, æternam denique: quæ mala præſentia &

æterna tibi inde proveniant: quam felix ante peccatum fu-

eris: Pone tibi amaritudiner; conterere, dole, & plora amarè,
plange peccata tua: &ito, & ůvide, quia malum & amarum eſt, re-
liquiſſe te Dominum Deum tuum. Jerem. a. I9. quod ni feceris, in
peccatis conſtitutus, tu videris. Eid. Conc. 6&. num. cg. de Cau-

telis.

IX. EO

rigir &
len cetn
Aen An
gokn) bl

pelete

1

Tertenis ob
((khareanis

pot el

eerllem, uti

Mtetens,
uut, K den
ORain

lre plll, ar

Wequum

Cunun n
Eileds
Weddd
R Kudbio
Euin
henn
„C
h Nrti
Urdber
Werwonn

Usgerin

*

5 ked.
ſecetimne

& ns .
Fiam in .
6071 1,

Tüngngin

no ynee

A nt
nine comr
Cikn
Aig len

Cnns er.

u in mnin
oumtuns

teritos n
1: heet

einces.

3
4.

eli, U
ee

dignum. IIIe alter Stadt⸗Major, præcipitati hujus vices
ſubiens, à Patre Societatis perſuaſus facere Confeſſionem, mendans

FE. S. Domin. G. 4. F. 16. Pædagog. Chriſtian. tom. 2. p. I. Cap. 4. K. 4.

ageret, nonnunquam in ipſum Deum odio exardeſcens, quod Confeſſio-

H

Peonitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1411
IX. Eo anno 1675. ſcil. quòô, ut ait oann. de Buſſieres, Treviris :n-
S. I. Floſcé. hiſtor. f. 274. Confœderati demum aucti Ducis LoO- no 167 5-quid

tharingiæ & aliquot Cæſaris Legionibus, Ireviros circum- acciderit.

vVallant, cædunt ad Saram, obſeſſis opitulaturum Crequi-
um, quem & in ips â urbe capiunt Menſe Septembri (octavo
ejusdem) ubi priùs Vignorus in cumulam ſacra tebta redegit &
oſſa, præcipitatus equo, præcipitata luit. Huſus ipſius, inquam,

Trevirenſis obſidionis tempore, & paulò ante expugnatam

à Cæſareanis Vrbem, ſfactum eſt in rem præſentem notatu
Vice-Com-

aliquot vel pluribus annis ab ipſo neglectam, & quidem ge-S. Confeſſio-

neralem, uti res exigebat, cùm Confeſſarium accederet, nem diffe-

præteriens, è domo quadam à Gynæceo & nobilibus invi- e
18 1115 —

47 A * L .
tatur, & perſuaſus comparet, ſic ægrè quidem, Confeſſione us Bloboho-

propoſitâà in aliud tempus dilatâ: quam dum aliâ vice acce- gili enecatus.

dere vult, avocatur hoſte confœderato irruptionem facturo.
Ergo equum conſcendit, ad vallum properat, imperia da-

turus, & hoſti reſtiturus: ſed ecce: à globo tormentario

hoſtili ipſi caput, vita, & occaſio confitendi aufertur. Ita

væ huic, ſi ſe Contritione non præmunierit. Hoc relatum
fide digniſſim habeo non ſemel tantùm ab iis, qui loco, tem-
pori & perſonis adfuerunt, noverunt optimè, videruntque
& vivum & mortuum, de quô ſermo. Clementius actum
fuit illi, etſi ſceleratiſſimo, & ex ſpeciali Miſericordia Dei, in-
terventu ejusdem Almæ Matris Virginis, de qué ex P. Joan-
ne Euſebio Nierembergio in vitâ S. gnatii cap. 33. Engelgr. Cal.

biſt. 3. à f. 12r. Mich. Pexenfelder ad hiſtor. 136. à f. 539. In Hi- Sceleratiſſi-
ſpaniâ, non adeo multos ante annos, vitam degebat qui- mus unum

omni . .. . . — 1. quotidie Ave
dam, omnibus flagitiis contaminatam. Nullum erat cri- 4ria recita-

men, præter hæreſin, in quò ad ſeram usque æ&tatem non ſe re ſolitus, hu-
volutabat: eò denique perverſitatis devenit, ut id ſtudiosè jus ope ad

Deoo

Q d 4 44 2

nem genera-

lem & falu-

tem adduci-
tur in extre-
mis.

citer peractis addidit verus poenitens votum, ſi Deus

1412 CoxciO LXXIII. Hominis Inno vatio; Anni 6 Vite Cauſula:

Deo quàm maximè displicere ſciebat. Tam nulla in eo erat

ſalutis cura, ut non modò nunquam de bonâ peccatorum
Confeſſione bene inſtituendâ cogitaret, ſed fugeret etiam,
quidquid eò ſpectaret, nullum officii monitorem ſuſtineret,
nullam cœli aut inferorum mentionem ferret; adeo devo-
tum & mancipatum diabolo caput. Toto impetu in ſtygias

flammas ruentem, ſuſtentavit Mater Mifericordiæ, nullis,
niſi minimis ſcelerati hominis obſequiis devinéta. Hæc

fortè de nocte quieſcenti, & inſomni Erd aſpoclabilem ſe
objicit, & conjectis in eum oculis, admirabili modeſtiâ ac mi-

ſerationis affectu plenis, mox iterum evanuit. Non fuit fru-
ni Sideris aſpectus: nam eodem temporis arti-
culo impius hic, ex unico oculorum illorum perſtrictu, to-

ſtra tam beni

tam vitæ præteritæ rationem ita clarè diſtinctèq; perſpexit,
ut ex peccatis, numero & gravitate penè infinitis, ingentem
& animo dolorem, & oculis profluvium cieret. Et quamvis
ob tantam vitæ turpitudinem incredibili confuſione percel-

leretur, non ideo tamen deſpondit animum, aut ſpem veniæ
conſequendæ objecit, quin potiùs, niſi valetudo & nox in-
tempeſta obſtaret, ocyus ad Sacerdotem advolaâſſet, noxas
omnes à pueritiã admiſſas in aurem ejus ac ſinum depoſitu-

rus. Orto die ſine morâ Sacerdotem Societate jeſu accer-
ſendum, rogat inſtantiſſimè, & commodum mittitur R. P.
Euſebius Nierembergius, qui hæc ſcribit, Natione Hiſpanus,
Vir perinde doctus ac pius, magnâ editorum librorum co-

piâ illuſtris: cui ille omnem retrò vitam tam exaécte & expli-

catè evolvit, ut nemo Theologorum, poſt operoſam discus-
ſionem multorum annorum, clarius & accuratiùs exponere
potuiſſet. Tribus horis in eà Conſcientiæ accuſatione con-

ſumptis, Abſolutionis beneficium à Sacerdote accepit, mi-
rante Pœnitentis hujus tam inſolens in cognoſcendis & di-
ſtinguendis peccatis lumen, tantumque in deteſtandis iis-
dem, cum veri doloris ſignificatione, ſtudium. His ita feli-
vitam
pro-

ationen4

vesende

Wachen,t

Wocun

Mne gori
en ece⸗
fgnundeli⸗
un
AQanſula

olen

—„

Uüm Dei
onei
.Cn
R
lngtr⸗
Wen lote

etbukei,

.

rdie H
incta. KN.
ectabilent

Lettit acni

a Kitktu

ewhorsa
erlticut⸗

/

t eimn

Z
n Ec
ineen

1

=

Efenene.
1doKo. .
aler,ns

n depolr⸗

ſeſuac.

turk-)

Hüfpanns
ſotumn (0.
NNee
vNRNe
1 ee
Atioree.

cceptl

tenitd

Aote r

FPeo nitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1413
prorogaret, eam Deo in Statu aliquo Religioſo conſecran-

di: ſed tamen melius illi ſecuriusque fore de incertâ hac &

inſtabili, ad certam & æternam melioris vitæ ſtationem
tranſire: quod ut ſibi à Deo concederetur, Patrem illum ve-
hementiſſimè rogavit: & verò impetravit. Quinta poòſt die,
conſuetis Eccleſiæ Sacramentis probè munitus, quod reli-

gquum erat vitæ, incredibile dictu eſt, quantàâ pietate, virtu-

tuúmque exercitatione peregerit, omnibus, qui adſtabant,
hominis nuper ſceleſtiſſimi, nunc in Deum flagrantiſſimi,

inſolitam converſionem obſtupeſcentibus. Petiit ſubinde
ab eo Pater, num quâ aliquando pietate in vitâ Dei Matrem
coluiſſet; non alia, reſpondit, quàm quòèd ſemel quotidie Sa-
lutationem Angelicam in ejus honorem recitaâſſet: rogavit-

que Sacerdotem, ut tam ſingularis Dei Matris in ſe tantum

peccatorem, beneficii præco apud omnes eſſe vellet, factâ
poteſtate, cuncta, quæ ab ſe audiviſſet, ad Dei Virginisque

Deiparæ gloriam evulgandi. Sed huic ſatis fuit, litteris
prodere, peccatori magno longè maximam miſericordiam

à Reginâ Cœlitum, tantillæ pietatis impendio honorata, ex-

hibitam fuiſſe. Confeſſio & hominem innovat, & optima

vitæ clauſula eſt, ſecuràque ad Deum judicem ſemita: quæ ut

& nobis aliquando obtingat, imploremus conſtanter miſeri-
cordiam Dei, & Miſericordiæ Matrem. Hac viä tutiſſimus ibi.

Vid. S. Concil. Trid. cit. n. 4. Catechism. Roman. cit. ibid. & Authores in
n. y. V. Conc. 2. num. y. Redimente Tempus- quod fit ultimâ hanc Mate-
Confeſſione juſtâ generali, & Pœnitentia perſeverante. lam.
Engelgrave de Miniſtro Lutherano Romam ad Jubilæ-

um profecto, converſo, & ibidem piè mortuo. Cæl. Emp.
parte I. Primà Anni F. Luce J. 2. mihi f. 29. 2. & parte 2. Dom. 9.
G. 1. f. 277. JO. Biſſel. Phænom. hiſt. Exemplo . d f. 150. de Pio
Medico ad mortem ſeſe Confeſſione Gener. parante, &
ipſi Animàâ damnatâ Notarii Avenionenſis apparente.
Ohriſt. de Vegâ, cit. Conc. &5. p. 2. C. 16. à f. 152. de Mercato-
re Hiſp. Concubinario, qui poſt binum vitæ periculum,

Q q 4 3 &

L414 CoNCIO LXXIV. Pro Egreſſu, & Vale Paſtoris Animarum.
& in eo melioris vitæ propoſita, cum ſuâà ſceleratè perſe-
verans, in morbo denique ultimo Confeſſione Generali

expiatus, in ultimo vitæ actu recidivus, turpiter periit:
biſt. rara & lubtuoſa Joan. Nadaſi S. J. Viennæ defunctus

1679. Anno Cæleſti 31. Mart. f. 313. de S. Guidone Abb. qui
Bertholdum quendam, in amaro agone valde luctantem,
Moritutus ? & ob Conſcientiæ ſtimulos mirè anxium, ut ſibi redde-
doemone mi-

re vexatus ob Iàm faſſum narrantémque, quàm horrend' illud, etſi per

peccatum non 17, — . . ⸗ „ g.
bonfeſlum e. Oblivionem tantùm in Confeſſione exciderit, ſibi obje-
oblivione. ctaäſſent in agone deæmones, animam præcipitare ad in-

fernum conati; pœnitentiâ expiatum, ad felicem ago-
nem juvit. V. Calamat. Quadrageſ. Diſc. 16. ubi: Miſer
Status Peccatoris: Remedium, Confeſſio Sacram. Jo.
Suffren S. J. Circo Perfect. Append. à f. 324.

8 G E G S E Ee Go E S S e, Sr E E S Se &

CoNcIo LXXIVYyY„,.
Vid. Proæmi- Vale dicit Concionator, Animarum Paſtor, ceſſurus

allis Concio 1. . . . 2² e
g. em y. loco, munere, denique & vitâ, ad ſupremum Ju-

vigil. Epi. D. eceſſit in partes Calileæg: Matth. 2. 22.
Do. 4. Paſch. Nemo ex vobis interrogat me, quo vadis? Jo. 16. 6.
Deo. 5. Paſch. Iterum relinquo mundum, & vado ad Patrem-
Lo. 16. 28. ”
1.

Homo in ter-
ra peregri-&
nus, frequen-
ter locum
mutat.

ejecti, conditio eſt, ut hic ſtabilem non obtineat ſta-

quæ tota eſt Feregrenatio: ſic jacob Patriarcha à Pharao-
. ne

retur, impetravit, & antiquum quodpiam peccatum pa-

dicem; Rationem redditurus, de ſe, ſuæque Curæ
commiſſis, accepturus vel præmium, vel pœnam.

A hominis, & Paradiſo in hujus mundi & vitæ exilium

tionem, ſed peregrinus & exul ſit in omnem vitam:

lul

—
D

, ejaiunn

en cnbcen
Prlglsn
S20n⸗
Udenesg

Nfr i

Eytatonn
Ae hin le

—

uipale

Pent o
ein Rep un

Ineſſen.

i eeſt ir
i

gltent,
UIunlaſü

Unlloco⸗

4ön Recolledio de munere Parochi &; Parochianorum. 1415
— ne interrogatus: Duot ſant die annorum vita tuc? reſpondit:
Clen Dies peregrinationt mec centlum triginta annorum ſunt, bparvi & Mma⸗
ebtnt li- Geneſ. a7. 5. & d9. Non habemus hic, in hac vitã & mundo, ma-
Nurnei. „entem civitatem, ſed peregrini futuram in cœlis inquirimus.

1
ri Hebr. 13. 14. Dum ſumus in corpore, peregrinamur, à Domino abſen-
* tes 2. Corinth. .6. Fuere & ſunt, qui totum quaſi peragrâàrunt
ekinen orbem. Des. Athanaſio Alexandrino ait Breviar. 2. Majſi Ledt. r.

In . Magnam Orbi partem peragravit. ſæpè & variè à ſuãâ Sede exul,
ne. & perſecutiones fugiens; cujus quidem rationes aſſignat
belle, ibidem Ledt. 3. Noct. Ipſe Dei filius, Joſepho Nutritio, in Mutavit &
t, ſbic⸗ primâ jam Infantia, varie peregrinatus locum mutavit. Lucæ Dei filius.
Dirretik 2. 4. Aſcendit Joſeph à Galiled de Civitate Nazareth, in Zudæam, in
tlean go Betlehem, cum Marid deſponſatd ſibi axore prægnante. Matth. 2. 12.
i M Monetur ab Angelo: Sarge, & accipe puerum, & Matrem ejus, &-
Kckan. ſo fage in Pgyptum. qui conſurgens &C. ſeceſſit in Agyptum. Et ite-
rum verſa 19. & ſequib. jubetur reverti in terram Iſraël, in
SSgo quaà ſeceſſit in parter Galileæ „uti in lectione Evangelii in Vigilia
Epiph. D. Vix ſunt, qui non ſemel aliquam loci mutationem

—

aut cogitent aut faciant, aut patiantur, vel quibus ea non “
lun ſit conſulta ſubinde, aut congrua: eſto vitium & planè inutiile
8 ſit, nullo loco ſubſiſtere poſſe, & velle vagari; quod eſt, ſine Vitioſa Loci
menmnhr. negotio & juſtà causà modè huc, modè illuc diſcurrere: Va- mutatio, qua:
cen⸗ gi dicuntur, quia vacui conſilio & negotio. De hoc Seneca hi vagt:
Jakv Epiſt. 2. Bonam ſpem, inquit, de te concipio“ non diſcurru; nec loco-
36 I. rum mutationibus inquietari “ agri animi eſt vagatio. Et Epiſt. z.

Matare te loca, & de alio in alium ire, nolo; primum, quia tam fre-
ſons Juens mutatio, inſtabilis animi ſt ; deinde: plurima remedia conti-
nuata proficiunt. Et ibidem: quotie proceſſers, in ipſo tranſitu ali-
ums qcua, quæ renovent cupiditater tuas, tibi occurrent. Polyanth. E. Vaga-
tio. Lapis ſemper motus, & non eodem loco conſiſtens, nun-
gquam ceſpitem induet: ut dicitur. Semei ſub poœnâ capitis Semei.
zeimm juſſus à Salomone, Vrbe non egredi, poſt annos tres egres
bunerkr⸗ ſus, pœnam mortis Iuit. 3. Keg. 2. 4 v. 36. Adeo, contra interdi-
en Kum loco non conſiſtimus. Nitimur in vetitum ſemper, cupi-
ailtun musq;

OOsͦ”sü

Mundus glo-muiq, negata“ COvid. Nempe Mundus globus eſt, qui nos de lo-
bus.

nos gyramus. Hinc meritò meditemur inconſtantiam vitæ

humanæ & mundi, & noſtram intentionem ad cœlum &
Non ſemper Deum dirigamus. Sed neque convenit, hominem ſemper

loco edem eodem conſiſtere immobilem loco, maxime Eccleſiaſticum,
conſictendum Religioſum; ipſius Chriſti exemplo: quem cùm turbeæ re-
emn bs. quirentes detinere vellent, ne diſcederet ab eis, ait: quia & aliu

civitatibus oportet me evangelizare regnum Dei. Luc. 4. 42. & 43.

Judæa, conſiſtere, ſed juſſit eos, pro converſione populorum,

totum peragrare mundum: Eunter in mundum univerſam, præ-

Cauſæ, lo- dicate Evangelium omni creaturæ. Marci Iö. 1y. Mat. 259. 19. Ex his col-

1416 CoNci/ LXXIV. Pro Eereſſu, & 'ale Paſtori⸗ Animarum.

co in locum vel gyrat, rotat, & circumagit, vel in quò ipſi

lun⸗

Gm inm

AbCo

Alom! Vnd
ws: Vin.
hbng

(kcebentin

*

Sic & Apoſtolos ſuos conveniebat minimè uno loco, in ſola

cum mutandi. ligi poteſt cauſa varia locum mutandi, ut: Dei voluntas,

mandatum, vocatio: uti Geneſ. 12. I. ad Abrahamum: Exi de
terrà tud. Propagatio Fidei & ſalutis aliorum: obedientia
ſtatũs Religioſi: aliæque cauſæ tum publicæ tum privatæ.
Et hæc de mutatione loci in utramque partem, an faciendaâ,
an non faciendà, indifferenter & generatim, ſine aliã com-

paratione vel applicatione, at nil ſine causâ & juſto conſilio:

ubi & auvertendum illud Thomæ de Kempis L. i. de lmit. Chr.
c. I2. n. 4. Vbicunq; veneris, teipſum tecum portas, & ſemper te ipſum

invenies & c. I. n. 3. Non haber hic manentem civitatem; & ubicunq;

fueris, extranens e & peregrinus, nec requiem aliquando habebis, niſt

Chriſto intimè fueris unitus. Poſt exactos hoc loco & officio, de

quo ſup. Proæm. n. I. (Diceſſi 1653. 24. Maji ad Parochiam Erbi Hil-

poltſtein in Palatin. Neob. Hinc verò Herriedam 1690. 22. Spt.) hac
Animarum Cura, annos ſeptendecim integros cum Dei gra-

tiâ, hac etiam hinc migraturus ſum, maturo conſilio, juſtis-

que de cauſis: unde, pro uſitato more valedicendum eſt,
ne inſalutato, quod ajunt, boſpite abeam: quod dum hoc lo-
co (Dom. y. poſt Paſcha) ultimum ago, & aſſiſtentiam Spiri-
tus Sancti, & veſtram in audiendo benevolentiam ſolitam
imploro.
II. Sed

i Enn
lmmſerpet

V. a5

1

t⸗ Prim
Eelobenr

tlri, al
Epleremis

uunumn, G
ſtantarun
lchiſimi:

Pehuitt

banimar
i imun

Aon Recollefio de munere Parochi & Parochianorum. 1417

mIh. II. Sed quid in valedictionem, & aliquam memoriam
Analef proferam in medium utile ac ſalutare: cum, ſicut primæ ad
nim, Ingreſſum Concioni, ita & ultimæ, magis attendatur, ad e-
Hahne greſſum? Vnde exorſus ſum, ibi & finiam. Ptolomæus dicere VItimorum
neg ſolitus: ltimæ promiſſione canæ ſuntr ly vitàâ ejus Almogaſto præfi- verborum HZ

5

äkin rva.· ap. Georg. Piſtorium Conc. funebri go. ſeu ultima morientium, pondus &
Unme. & decedentium monita, & dicta, matura, conſiderata, pru- memotia.
Ambi dentia, ſeria; quæ & ex corde proferuntur, & in cor ac me-
sas moriam perpetuam admittuntur, recipiuntur, conſervan-
loo, tur. Vtinam & mihi deceſſuro tale quid dicendi gratia ob- ð
popplon tingat. Primâ hoc loco, uti probè memini, Concione anno
es 1666. Feſto Pentecoſtes, mihi locutus ſum, de Concionatoris,
DIErhés Confeſſarii, Paſtoris Animarum munere & onere gravi:
lumn ConcioI. Proæmialis, qvuam ſoquitur Concio 2. de Officio Auditorum, Paro-
wum: bid chianorum, & ſpirituali Curæ commiſſorum. Ex his mihi dictorum
Gen ſubſtantia ruminanda eſt, ut & mihi loquar, & vobis, Audito-
ummms res lectiſſimi: mihi quidem; quid de me ſentire poſſim de

ᷣNH, geſto hactenus Parochiali munere, & numeroſiſſimarum hic
üm. Loci Animarum Cura: vobis verò, ut commoneam vos ve-
une ſtri erga ſucceſſorem Parochum officii & obligationis, quò ed
magis & Dei honor, & veſtra Animarum ſalus incrementum HS
“ ſumat & profecdtum. Eò enim quam maximi refert, quo-

„. mogdo conveniat Parochum inter & Parochianos, Paſtorem ”MU
ℳ0νο & Oves: ſicut & Concionatorem ac Auditores, Confeſſa. H
ν rium & Pœnitentem; quos inter ſit neceſſe eſt vinculum
WA,; charitatis, cum fidelitate, fiduciâ, ſinceritate, ceu Patris cum
Srſl filio: Conc. 2. à n. 3. Spero autem, me hac de materiãâ loquen-
nbe tem, benigniuùs auditum iri, nec quavis ratione de proprĩo
α commodo & intereſſe ſuſpectum eſſe poſſe, ceu cui abituri-
OMun enti nec ſeritur, nec metitur: ſolã à me attentà causà Juſti-
nNN. tiæ, æ qquitatis & ſupremi finis, quem dixi, honoris Divini, &

6 ſalutis animarum. Itaque imprimis ad me quod attinet, me- Paſtori ani-

marum red-

tm f ritò in animum induco ac revoco grande pondus & onus enda gravis
Curæ Animarum, pro his mihi concreditis omnibus & ſingu- Ratio de ea- R
Aℳ« Mechtl de Jud. extr. Rrrr rr rr lis rum Curà. .

1418 CoNcio LXXIV. Pro Egreſu, & Vale Paſtoris Animarum.
lis; & vivis, quorum Communicantium circiter 1300, in fa-
miliis circ. 369. Baptizatis, à me potiſſimùm, hoc tempore

Curæ mihi demandatæ, 1528. & defunctis piè & chriſtianè

interim mortuis, ex Adultis, ſeu Communicantibus, 402. de
quorum omnium nulius ſalute prudenter diffidere, ac du-

bitare poſſim: ſit Deo ſoli laus, honor & gloria: præter alios

in Baptismali Innocentiãâ defunctos ſeun non Communican
(urlagte

tes, 610.) ſtrictiſſimam Deo Rationem redditurus, ſupremo,
omniſcio Judici, quidquid à me in Animarum Cura omis-
ſum, neglectum, vel malèe, aut minuùs bene actum fuiſſet (in

quò etſi nihil mihi conſcins ſim, aut gravis in Curà errati vel ne-
glectùs, nec à quopiam argui poſſim, ſed non in hoc juſtificatus
fſum. 1. Cor. a4. 9.) ſicut & arca Verbum Dei; quod hisce annis
ſeptendecim, cum Dei gratiâ expoſui Concionibus mille &
centum, præter funebres: ſed: Ne fortè, cùm aliu prædicaverim,
ipſe reprobus eſiciar! I. Corint. 9. 27. Hæc certe cùm mecum in

Cenſuram animi mei revoco, jocus eſſe non poſſunt, requi-
rente Deo de manu meâ omnium ſanguinem, imdò animas,
ita ut anima mea pro animaâ illius & illorum ſit: Exech. 3. 15.
& 33. 5§. quod ſanê graviſſimum Rationis momentum multis

Animarum cauſa eſt, Curæ Animarum aut humeros non ſubmittere,
Curam male
aliqui reipu-
unt, ad eam

aut ſubtrahere, ut malint in Clauſtro cujusdam Religionis
Deo & ſibi vacare, & vivere: quod equidem non in omnibus

probant SS. Aſcetici, & ex his Marchant. eò quèd Deus, ex
ordine ſuæ Providentiæ, huic graviſſimo oneri, & operi ma-

ximeæ charitatis, & ex ejusdem occaſione periculis, neceſſa-

rias ac majores vires addat, ex Sacramento Ordinis, ex con-
ditione ſtatús, & muneris talis, cùm ſincerè Dei honor & pro-
ximi ſalus quæritur. Omnia poſſum in eo, qui me confortat. Phi-
F. Conc. Pro-lip. 4. 73. Non ego, ſed gratis Dei mecum. I. Cor. 15. 10. Verunta-
æm. 1. n. 9. Men, cum in medio, in quô conſiſtit virtus, incedendum ſit;
ſicuti excutiendus eſt vanus talis metus, ita tamen econ-
tra Animarum cura non nihili facienda eſt, ſed verè gra-
viſſima deſuper Ratio reddenda pertimeſcenda eſt, & proin

etiam

ead.
Mbionpi

.

Win

Ulertd, C⸗
Weritt,

unnſni

ſern
—
zmer ho⸗
enca&

7

AW

Piltrarion

(uibosin

le etern
itencnier

unkcac

isluctum
6,Conzalez

Micitut.
Vis ani

inisgud
oteponen
lusanim
n benite
leit, d

oakforte

ſlcers

4

=
—
—
—
= 3
—
—
—

S =
E
ðDMõũ
=S= —.

—

=

= E

=S,S=
=
=☛
.

inmm.

4
—

1woine
N knn

Lchtifan

0, .

gec.
WWerAHe
Donnien.
ne

1 CurCe.

mn fulſaſn.

erratiner.
hrigſfius
Oice uns
is Mile 4
ntuirmtrinj

Olbonzegn.

ind inn
t: A =NOE

Ctum oni

ſöbmite,

r helpins

1 mnnius .

6 Deusen
ohen e⸗

,Neclr
gigzen r
NorAN
Gnui.
VCNNA..

endonit
We Mr.

N Nr.

h Mron

un—

uramn guinis guttam pedibus hominum calcatam colligere, ſuoq;

Poœnitentiæ Sacramento tam potenter loquebatur, ut eti-
am pectora ſaxea mollirentur, & animi quàâvis glacie frigi-

Recolledtio de munere Parochi & Parochisnorum. 1419
etiam ex hoc capite eidem eò majori diligentiaâ invigilan-
dum, ut officii nihil negligatur ad omnes: Ecce enim Katio

reddenda & de meipſo a me, & ſuper Curâ habitâ, de Verbo

Dei, quò impigrè paſcendus rudis populus: de Doctrina Chri-
ſtianâ, & Catecheſi, quò induſtrièjuventus inſtruenda: deAd-
miniſtratione Sacramentorum digna, deſcendendo ad particula-

ria, quibus in vitam animæ alimur, fovemur, conſervamur: V. de H
V. de Beren-

de Curâ ægrorum & moribundorum, quibus à puncto finali
pendet æternitas; & ſic de plurimis aliis. Poſſunt hic, quaæ la- 8 “ C. p

bent, interſeri e Conc. I. Proæxm. & ibi citt. in f. Conc. vel ex Conc. 29. n. 8.

Vnum hic addo, quanti ſit Cura Animarum, ex eo, quòd vel
unius lucrum ac ipſe Sanguis Chriſti, in pretio fuerit S. Pe-
tro Gonzalez Ord. S. Domin. qui in novis Faſtis Mar. S. Tel- S. Telmus
mus dicitur. li Menſtr. I. Apr. Hic rebatur (& verè quidem) anguini

quamvis animam Deo lucrari, perinde eſſe, ac Dominici San- hrici da⸗
— em habut

. ü „ animim ho-
loco reponere. Hac veritate alte animo impreſsâ, ſeſe lu- minis.

crandus animabus totum impendit, &, ut efficaciùs, Sacra-
mento Pœnitentiæ, adeô, ut, quoties aliquem eo indigere
intellexit, dicatur, nulli peperciſſe labori, donec eundem
conveniret, & per hoc Sacramentum Deo reconciliaret,
quòd ſi fortè comediſſet, Numen oraſſet, dormiſſet, aut ali-
quid operis ſub manibus habuiſſet, ac interim ad excipien-
dam cujuspiam pœnitentis Confeſſionem vocatus fuiſſet,
repentè comeſtionem, preces (Hoc eſt, relinquere Deum propter

Deeum) ſomnum, & alia opera omnia abrumpebat, ut huic

ſoli negotio vacaret. Et hoc inter cœtera fuit ei ſingulare,
quèòd nunquam ad cujusquam privati domum diverterit,
quin, antequam digrederetur, omnes domeſtici de peccatis
confiterentur. Nam ſimul ac ædes ingrediebatur, ſuper

diores inlammarentur. Omnis ejus ſermo hæc duo capita
continebat: alterum de ſervitute, tyrannide, damnisque
Rr rr rr rr 2 pec—

K. —

peccati, quibus animus peccantis redderetur obnoxius: al-
terum de bonorum piorumque hominum in hac vitâ felici-

tate, & in futuro ſeculo perenni beatitate. V. Petri Ribade-

neira Plos &. P. 2. I. April. à f. 126. Valent. Leuchtins Vitä S I3 April.
à f. 227. de eodem S. Petro Conſalvo, ex Annal. Eccleſ. Bzovii.
De ejus irriſione, & hinc vitæ in melins mutatæ, Pexenfeld. hiſtor. r.
à f. 731. & citati. En quam pretioſam hic Sanctus habuerit ani-
mam, Chriſti ſanguine redemptam, & quâ curà haberi de-

beat, accedente præſertim juſtitiæ, quàm Parochi habent,
neque tantùm charitatis vinculo! Itaque ago Deo genufle-

xus gratias, quòd me omni ſuàâ gratiâ, & favore indignisſi-

mum hoc loco & ſtatu tamdiu toleraverit, idque continuò
ſanum & incolumem: juxta tamen quia homo ſum miſer, &
fragilis, & facilis lapsùs, inſuper quisque ſibi lenis ut pluri-
mu¹m arbiter, & clemens judex; ab infinità Supremi Paſto-.
ris clementiâ hisce publicè veniam expoſco profundiſſimâ

humilitate omnium à me erratorum, quibus Dei oculis me

reum noverit: & ſi quid à me quacunque ratione in Curâ
ſpirituali neglectum fuiſſet, in omnis hujus ſupplementum
& compenſationem pro Parochianis vivis & defuncétis in o-

mnem vitam meam offero, quidquid diebus Dominicis, ad

Aram & alias, non impeditus, cum Dei gratiâ meritoriè, pro
meàò in ſpiritu paupertate, fecero: idque præſtiti hactenus,
ſubjicioque me illi Sententiæ Chriſti Lacæ Iz. o. Cum fecerita

omnia, quæ pracepta ſunt vobu, dicite: ſervi inutiles ſumus gquod de-
buimus facere, fecimus. V. Mancin. f. 151. de luentibus à morteRe-
ligioſis ob negligentiam in viſendis moribundis: ex Amico Fi-

deli Phil. Servii S. J. p. 1. c. I. F. 3. à f. 17.

Satis eſt Pa- III. Illud equidem non negaverim, Sacerdoti ſolatium
ſtorem fecis-eſſe magnum de Animarum Curaà ritè adminiſtratâ, & ſi fe-
cerit, quod potuit, ac in ſe fuit, nihil præmii à Deo perditu-
rus; etſi etiam parum aut nihil omnes illius ſacri labores
fructuosè profeciſſent: ſicut & Semen Divinum induſtrié
ſeminatum, aliud cecidit ſecus viam ; aliud ſupra petram aliud inter

ſe, quod po-
tuit, & in ſe

fuit.

1420 CoNcIO LXXIV. Pro Egreſſu, SVale Paſioris Animarum.

lec

hhce

iſelſen

risalen

ſem 1g

1

Untinen

mminbee
edad
Mümne
hionit,
lhoinis
Gorliam
lie de

1

cienon;

—

—

memmtu⸗

entinuvin
kralbe

Mue

inbos, e
Ahre dun
benrt

Aom Recolleſtio de munere Parochi & Parochianorum. 1421
nig 1 Binas; Et aliud cecidit in terram bonam, & ortum fecit frudtum cen-
flt. taßlum; hécque ſolum, & unicum: Lucæs. ſine culpâà vel ſe-
. mini vel ſeminanti imputanda, quòd ſecus viam, ſupra petram,
S& inter ſpina ſemen, nullum feciſſet fructum: ut adeo Ani-
A marum bPaſtor, Eccleſiaſtes, Confeſſarius, ne Deo commen-
dat, non multùm conturbari debeat, neque ſemper illi
gefectus fructùs ſit adſcribendus: quod monuit his verbis
ihbi. D. Grego rius bomil. Iz. in Eang. Sepè pro ſud nequitià Prædican-
innn tium lingua reſtringitur“ Sepè verò ex Doece culpà agitur, ut ei,
o gen qui præſunt, prædicationts ſerm ſubtrahatur. Mancin. de Paſſ. D. L. 3.
in. Diſ. 3. F. 214. F. V. cit. Conc. I. n. 2., Huc quadrat exemplum Vener.
amne Bedæ Presbyteri, ſandlitate & eruditione celeberrimè, uti vocat S. Bedæ en-
nmie, Martyrol. Roman. 27. Maji. ex Ord. S. Bened. in Anglià, in comium.
Su. Monaſterio ab anno ætatis ſeptimo educati, Anno 733. de-
NA functi æt. 72. In eo Sanctitati reſpondit eruditio, Eruditioni
Gunds indefeſſus labor promovendi honoris Divini & procurandæ
ionbe ſalutis alienæ, continuo & ſcripto & verbo in nem vitam,
enlin finem usque. Scripta ejus, quæ quamplurima, octo To-
Whrmim mis continentur. Bellarm. viventis adhuc, ex decreto Epiſco-
. PDorum in Eccleſiis publicè lecta fuere. Ob inſignem ſancti- Vnde nomen

isl tatem etiam dum viveret, Eenerabili, appellatus: Pedem ex ene abele
zmin Angliz nunquam extulit, ſed univerſum orbem ingenio ſio ccpedt
deng Perſtrinxit, ait Tirinus. Alii aliam cauſam etiam afferunt in-
,e diti Nominis hujus: Oenerabili: uti: quod ejusdem Epitaphi-
Gll. um, mediam partem, Lapidi inciſum: MHae ſunt in foſoà Bedeæl ene-
nnce rabili oſa. Vel: Hac recubant foſsd Bedæ &. poſteriora hæc verba
e MNch; pridie non inciſa, alterâ die altiori manu abſoluta & perfecta

inventa fuerint: Ad meum propoſitum, S. Antoninus Flo-
Slcin rentinus in Patriâ Vrbe Archiepiſcus 2. p. tit. 13. c. 3. Petrus de

4,KIGH Natalibus, aliique commemorant, quòèd ultimà ætate etſi M
oprän utroque lumine orbatus fuerit, cœcus tamen à ſacris Con- IIli Concio.
4 Pbores cionibus, doctrinis, &, quibus potuit Proximis adeſſe ſpiri nanti ktelpon⸗
“ tualibus auxiliis non ceſſaverit. Fuerunt, qui præſumpſe- 4erunn Napi-
ien runt, jocari cum illo, ac per jocum ad Eccleſiam illum de ſ: , Ange-
4 Rr rr rr rr 3 duxe. Wren.

Pim,

Parochiano- IV. Alterum eſt, ut commoneam vos, AA. optimi, ve-

rum Offi-

, amor, nis & obedientiæ erga illum, quem animabus veſtris præpo-

Curionem.

1422 CoNcio LXXIV. Pro Eoreſſu, Ey VZale Paſiorie Animarum.

duxerunt, eàmque hominibus refertiſſimam eſſe, audiendi
Verbi Divini cupidis (cum nullus tamen intus eſſet) aſſere-
bant. V. Beda ſuggeſtum conſcendens, habuit ſermonem
tanto dignum viro, plenumque eruditione ac pietate, quem
& conſuetis illis ac ſolennibus verbis: Per ſæcule ſæculorum,
terminavit. Saxa & petræ, quæ ſola aderant, vel Angeli,
ut alii volunt, teſte S. Antonino, reſponderunt: Anen, Bene
rabilis Fater- hinc illud cognomen adeptus eſt, ut Venerabili
nuncupetur. Et diſſoluti illi ac ſcelerati morſibus fuerunt
Conſcientiæ perpetuò lacerati. Agel. Faciuchelli in Yon. tom. 3.
Debt. 6I. H. II. f. 2. Procop. Capuc. Dominic. Eſtiv. Conc. oo. num. 4.
f. 275. En ut ſanctiſſimi hujus Viri, optimâ intentione, ſu-
ſceptus labor pro Deo & proximo, ſemine Verbi Divini eti-
am in petram, inque lapides jacto, ipſi vanus, & vacuus in
meritum, non fuerit vel miraculo teſte, quantò magis im-
penſus Animabus prudentibus, Chriſtianis, verâque fide in-
ſtruétis, labo Deo gratus acceptusque fuerit, vel ſit, cum
nihil aliud inténditur, quàm finis Divinæ gloriæ & ſalutis
humanæ; eſto quacunque ex caus4, ſeu incapacitatis, ſeu
malitiæ, & inattentionis hominum, iſti nil vel parum, in
ſuammet ſalutem moveantur: quibus, ficut vitio, ita &
damno adſcribendum eſt; Sacerdote per Deum abſoluto „»CiI-
tatis verbis Ezechielis, V. Conc. 63. & n. §. zbid. Ergo macti ani-
mi pergat Sacerdos etiam non auditus cum obſequentiâ &A
fructu: Quanquam vix videatur, fieri poſſe ſine omni peni-
tus ſacro fructu, ulla Concio; ſicut emiſſum ſemen bonrum
rarò totum nil pullulat: quéô ſolo obtento, nullius ſacri la-
boris impenſi pro Deo, pœnitere debeat, & denique, modoè

Deo ſatisfiat.
ſtri officii & obligationis, charitatis, confidentiæ, ſubmiſſio-

ſitum habetis; qui vos viam ſalutis edoceat; & ad hanc de-

ducat, verbo & exemplo, Concionando, Sacramenta admi-

niſtran-

leeo
——
Pco,K
Feſträ an
nKne
imnun /mn.
e merti
norcutm!
bentbatoch
Nen,iil
e: Ar
Aeerei
CbDoc
(cas, i
onenni
Wonmnia
t lura
Wataul
Uarmeh
Ennnorl be
ae ti
Aaee
n iner
Iu
elihe
iof

—

—

—
⸗

=
=
—.—

—
S=
=

1

Se
E

E
E.

=,a=☛nd

Calis
Gintre
Ndet
nempln
en. B
Alabor

—
☛ =z £

4

E

=E
—

☛n
=
☛S
—
= -

—
=
SS

“

Uneis

Aunin

—

RHenehyn
engte, en
e . 1 .
eade S

NNI,.
t, n ſer.

Ut Vanis

bus fnerr.

rjn. ,

6

.lg. M

entione,d.

diDiriniet⸗
& vacuustt

Dinge

zie NEer.

Neli, al

ea Auis

urniel

el n, n
Pnitid
lune

Dkir

Henni,
mipen..

bonum
1lacik .

Cini

*)

.

lrde.
irar

ſu Eccleſia, cui fidem ſuam debet, Juramento Superiori ac
Ordinario præſtito, cujus Eceleſiæ ſunt omnes & Parochiani

HimnH

Recolleltio de munere Parochi & Parochianorum. 1423
niſtrando, & c. qui pro vobis pervigilat, quaſi rationem pro animabus

veſtris redditurus. Heb. 13. Iz. Conc. 2. Proæœm. n. 2. Cujus animam
pro veſtrà animãà Deus obſidem & in pignus ſibi vendicat:
quem & neceſſe eſt pro vobis animam ponere. Bonus Paſtor

hinc apertiſſimè videre eſt, quis ſenſus, quis animus, quis

amor cum reverentia, quæ obedientia & ſubmiſſio eſſe de-
beat Parochianorum erga ſuum ſpiritualem, verè Patrem;

tutorem; inſtructorem; ad Deum interceſſorem & media-

torem; Sacramentorum & mediorum ſalutis dispenſato-

rem; E£terni Numinis per Verbum Dei Interpretem; ad
Cœlum Ducem; ab æternâ inferorum perditione, à vitiis &

peccatis, fidelem dehortatorem. Adeo neceſſe, ad imita-
tionem Chriſti & S. Pauli, Curatorem animarum ſuis omni-
bus omnia fieri. Cam liber eſſem ex omnibis, omnium me ſervum
Jeci, ut plure lucrifacerem Deo & Cœlo: Et: Omnibus omnia fabtus
Iſam, ait Paulus, Gentium Doctor ſanctiſſimus: 1. Cor. 9. . 19.

De Tigrane Rege, ejnsque Conjuge, quantus horum ad invi-

cem amor! Pædag. Chr. to. 1. P. 1. C. y. J. 3. hiſt. 1. F. 240. Engelgr. Cal.

Emp. I. die Maji F. 2. f. 36 5. Idea, ſpecimen, & forma eſſe poteſt,

animam ſuam dat pro ovibus ſuis YZoan. o. II. bidem num. -. Annon

—

Matrimo-

quanta eſſe oporteat animorum conjunctio & charitas Paſto- nium ipiri-

rem inter & animas, ipſi in animam ſuam concreditas: Et-tuale Parochi
enim eſt quoddam Matrimonium ſpirituale Parochi cum cum ſua Ee-

& Animæ ad eam pertinentes. Norma ſit ipie Chriſtus, qui

Sponſus eſt ſuæ Sponſæ, quæ eſt Eccleſia & Anima fidelis,
quos inter eſt cœleſtis & ſanctus amor, quò Chriſtus ſezpſam
tradidit pro eàe Epheſ.y. 25. & quò loco idipſum Chriſti & Eccle-
ſiæ exemplum Sponſis & Conjugibus proponitur ad imita-

tionem. Bene eſt; inquis, ſi talem Animæ meæ Præſidem,
Paſtorem, Curatorem, accepero, qui pro meâ iſalute nullis

parcat laboribus, diu noctuque & ſingulis momentis, neceili-
tatibus meis ſublevandis promptus & paratus; & cgo vicis-

Mã

cleſiã.

Sacerdotum

.

1424 Coxcio LXXIV. P 70 Egreſſu, & Vale Paſtoris Animarum.

ſim me illi præſtabo, ut decet. Tu tuum age officium, par-
tes tuas imple; & ſuas Curioni tuo relinque: neque excidat
Lex & præceptum atque doétrina S. Pauli ad Roman. 13. 4v. I.
Omni anima poteſtatibus ſublimioribus, ſeu poteſtate præditis,

ſubdita ſit, in temporalibus Regi & Poteſtati civili (quod equi-

dem hoc loco propriè intendit Apoſtolus) in ſpiritualibus
Verò Pontifici, Epiſcopis, Prælatis, quibus denique ſubſtitu-
tus eſt quivis Sacerdos, qui ab iis accipit jurisdictionem ali-
quam jus & poteſtatem regendi quandam Dei Eccleſiam par-

ticularem, paſcendiꝗque ejus populum, & quamlibet illius

animam. Pergit: Non enim eſt poteſtas niſi à Deo- qui reſiſtit po-
teſtati, Dei ordinationi & præcepto reſiſtit. Qui autem reſiſtunt,
ipſi ſibi damnationem acquirunts quam minatur Deus, qui po-
teſt corpus & animam mittere in gehennam, meritò pro-

pterea formidandus. Vt autem efficaciùs loquar, & perſua-

deam ab oppoſito, pauliſper magis declarandum eſt, quàm

gravis ſit Sacerdotum præpoſitorum & ſacrorum contem-

tus: de quòô Conc. 2. Proæm. n. 6. ſine & ibi citt.
V. Verè ægrè & indignéè fert ipſe Chriſtus, eos, qui fuas

ſacrorùmque vices in terris gerunt, indignè & malè haberi. Sic jam olim

contemptus,
quàm gravis!

In Deum ce- elem: Nonte abjecerunt, ſed me, I. Reg. §. 7. Sic & Chriſtus ad ſuos

dit.

Apoſtolos: Qui vos ſpernit, me ſpernit gui autem me Lernit, ſpernit
eum, qui miſit mer Luc. Io. I6. Vid. Sent. S. Cypriani, qui Ep./5. Quo-

modo poſſunt, inquit, cenſaram Dei ultori evadere, qui talia ingerunt

non ſolum fratribus, ſed & Sacerdotibus, quibus honos tantus de Deé al-
gnitate conceditur, ut in ipſis contempti Deu⸗ ipſe contemptus cenſèa-
tur. Et S. Salvianus Ep. Maſſil. L. S. de Providentid: Sacrilegii,
inquit, genus eſt, Dei odiſe cultore. Sicut enàm ſi ſervos noſtros quis-

piam cædat, in nos ſervorum noſtrorum cedit injuria; & ſi àquoquam
ſilius verberetur alienus; in ſupplicio filii, pietas paterna torquetur ita

& cùm ſervus Dei à quocunq; læditur, Majeſtas Bivina violatur; dicen-
te idipſum ad Apoſtolosſuos Domino Qus vos ſpernit me ſpernit. E. Cor-

nel. in I. Reg. 5. . Deus ſicut ardentiſſimus zelotes ac Windex —e
ðèêDBMWU hono-

l ledit:

P
1

querebatur, & pronuntiabat Deus de Samuele, & ad Samu-

E

ors ſui,
oſseli

et
Woti ſina
n miß⸗

Abgeenv
(ecnue n

keicun

e inſun
hned
Micnrur.

roxdami
le, ſetone
Wridosinh
ſgtontre⸗
Mllllar.2.

6brachin

NKn
Wsrer

finutmn,

n human.

Inn

1

wautir

. lſeſtat

.

wn et an

Nell.

Miis
Semoin
eAln.
rikusadioe
Snu,
uen

hyd-
mec lete⸗

eik
nͤſttſh.

5lerH

4

ſnin
Mn)

D

Recolelio de munere Parochi & Parochianorum. 1425
honoris ſui, ita & non tantüm ſanctos & amicos ſuos, ſed
quosvis è ſuo miniſterio vult & jubet honorari, graviſſimis
in eos decretis ſuppliciis, qui eos injuria affecerint. Nimis
honorati ſunt amiciè tui Deus. Bfal. 135. I7. Hebraica Lectio habet:
O n zuàm pretioſi amici tui, Deus? S. Hieron. vertit: O quàmbhonora-
hiles ſunt amici tui, Deus? Vtique honorabiles, quorum hono-

rem ſupremus Dominus vult inviolabilem & ſacroſanétum
eſſe, adeo ut non minus Majeſtatis læſæ ſit reus, qui in ejus-
modi Amicum aliquem injurioſus fuerit, quam qui Reg ipſi
æterno injuriam irrogârit. Joci, dicteria, ſarcasmi, ſcom-
mata in eos jacta, non ſecùs, ac blasphemiæ reputantur &
vindicantur. Molite tangere Chriſtos meos, Pſal. 102. 17. id eſt,

ſervos & amicos meos: non inquit: nolite calumniari, deri-
dere, percutere, ſpoliare; ſed: Nolite tangere. Vsque adeo
vult illos in honore haberi, ut ne quidem extremo, ut ajſunt,

digito velit eos attingi. Qui tetigerit vor, tangit pupillam oculi
mei. Zachar. 2. 8. Non dicit: Qui vos perſequitur, occidit, vul-
nerat, lædit: ſed qui tangit, etiam ſcurrili verbo: nec dicit:
tangit brachium aut pedem meum; ſed pupillam oenli mei, Cu-
jus dolor & acutiſſimus & ſubtiliſſimus. Quæ verba S. Sal-
vianus prænominatus Lib. 6. de Gubernat. Dei, exponens: A
exprimendam, inquit, temeritudinem pietati ſux, Deus tenerrimam

tpartem bumani corporu nominavit; ut apertiſſimé intelligeremus, eum
tam parvà ſanbtorum ſuorum contumeliàâ lædi, quàm parvi verberis ta-

tn, humani visis acie læderetur. Nihil profectò parvum vide-
ri debet, quod oculos lædit; cùm minimus etiam pulviſeu-
lus pellucidæ huic cryſtallo officiat. Oculi Domini ſuper Juſtos.

Pſal. 33. 16. q. d. Dominus in oculis fert juſtos, & tanquam

ſuos amat oculos, qui amor eſt tenerrimus. Jam verò velle
digitum; quid dicam: infeſtum unguem in oculos Dei in-
jicere, aut infigere, quid hoc aliud ſit, quàm in Divini Numi⸗-
nis Majeſtatem deteſtabile crimen committere: Inſana te-
meritas, & ultimis ſuppliciis punienda.

dæis Stephanus plenus Wiritu JSankbto uem Prophetarum non ant3. v. 37. 35.
Mchtl! de Jud. ertr.

ber-

J J I J J

Id exprobrat Ju- Vid. Martb.

. 3 . . “S ””M D

1426 CoNCIO LXXIV. Pro Egreſſu, & Vale Paſtoyis Animarum.

perſecuté Patres veſtri? Adt. z. 72. Erant autem Prophetæ docto-

res, prædicatores, & cohortatores, Theologi doctifſimi, à
Deo inſtructi, Interpretes Voluntatis Divinæ, arguentes

peccata, ad pœnitentiam vocantes, Dei pœnas intentantes.

V. Cornel. in Prophet. Maj. Proæm. à f. 9. quod jam præſtant, quan-
tùm ad hoc, Sacerdotes, Paſtores Animarum, Concionato-
res, Confeſſarii, Eccleſiaſtici, & Religioſi, idque ex Ordine &

officio ſuo, ac munere Apoſtolico: Quos, & quorum Prædi-
cationem qui non receperint, velut anathema execratur &

declarat Chriſtus, dum jubet, ſuos excutere pulverem de pedibus.
Matth. Io. Ia. Liucæ g. y. & Io. v. o. & 1I. Marci 6.II. In teſtimonium illa,

ſeu contra illos in Die Judicii: Sgno pulveru pedibus excuſſi, ait
S. Hilarius, æterna malediétio relinquitur. Id quod fecéêre Barna-
bas & Paulus, repulſi à judæis Antiochiæ Piſidiæ Adtor. 13. 5l.

Punit Deus Cornel. in Matth. Io. I4. Pexenfeld. hiſtor. So. init. Deum autem gra-

„*

ſervis ſuis in-viſſimè punire ſervis & miniſtris fuis illatas injurias pœnis
jurias illatas, graviſſimis, & ipsâ damnatione, pleni ſunt libri hiſtoriis &

non rarô

Iuas.

exemplis tragicorum eventuum, & non rardò accidit, ut in
Numinis honorem & reverentiam admiſſa deſtinatò piacu-
la ſpatium inveniant pœnitentiæ & veniam culpæ, aut eti-
am dilationem pœnæ; contumeliæ autem Divis & Dei ſer-
vis illatæ non rarò ſentiunt hærentem à tergo Nemeſin, &

in flagranti, ut dicimus, crimine præſentaneum ſupplicium:
Ex plurimis quædam affert cit. Pexenfeld. & recentiora &

antiquiora, quibus docet ſcurriles, irreligiosè procaces, pro-

tervas, dicaces, blasphemas linguas reverentiùs habere ſan-
Ras & ſacra, ne triſtium exemplorum numerum ſuis ipſæ

augeant tormentis. Simile de S. Narciſſo Ep. detrahentibus.

Sacerdotes Drexel. Phaëth. cap. ult. G. a. Id veròô paſſim intelligendum eſt

eelam pecca- de Sacerdotio cum ſuis ſacris functionibus, quod nec in ſe,
ores hono-

randi? cur:

nec in perſonàâ, ob humanos defectus contemnendum eſt,
nec Sacerdos dehonorandus propter peccata, quæ, (etſi ipſi
damnoſiſſima, minimè approbentur) nihil tamen ritè admi-

niſtratis Sacramentis & ſacris officiunt, at ex malàâ Paſtorum

. wotpi

Pardin.
pl
I. (cr
erinſon
CNEme
Dum eten
(atores

Iäir

oaent
Mcirce
insN
N
Iummanun
Urroph
muhegit
Nomimta
Eagtoc
Mynlen
Clnto⸗
4NW
l, ceuj
UNa
Com

Ahrle⸗
Mg

—

Aum. Recolleklio de munere Parochi S& Parochianorum. 1427

mecch. vVita, non ſit rejicienda bona eorum doctrina. V. & Thomas 3. P.
tlin, i 1. 6n. art. f. & 6. & q. 52. art. f. 6. 7. g. & 9. Breviar. K. Cdt. Epiph.
In Lect. 5§ ex N. Aug. Franc. goh. Capuc. Opuſc. a. Planbta: Diſé. 26. d f. 20.
tentg Ahr. à & Clarâ in Judà P. 2. 4 f. 397. Pædag. Chriſt. to. 2. p. I. C. 4. . 3.
nt un . 9. f. 1I4. de S. Tereſiâ vidente duos dœmones, ſtipantes Sa-
Comg cerdotem cum SS. Euchariſtia accedentem, ad ipſam illã re.

abiet ficiendam. Mancin. de Paſſ. D. . a. Diſ. a. Mor. Doctr. FPunbt. I. à R
uIIE F. 379. Procopius Capuc. Domin. Aſtiv. Dom. 13. poſt fent. Diſc. z. & f. MWD

eremnk Bernardin. Mercator Nucl. Catech. Lect. 14. Nic. ITurlot. The-
nmlit ſauro Doctr. Chriſt. p. 4. c. I. C. I. fF. S˙.
mmimh WVI. Coœterum quod dictum eſt, Deum eſſe ſeverum ul- In A. L. Pro-
adu torem injuriarum, ſervis ſuis illatarum, plurimis, ut dictum, Phetas injurii
ecere ban⸗ confirmari poſſet . exemplis ðſic in Lege Veteri novimus, SeVet pu-
ℳ, Deum defendiſſe ſuos Prophetas, qui verèe erant Paſtores & tt.
nateng. Curatores Animarum populi Iſraél. Meminerimus puero- 42. Pueri:
us en rum 42. illudentium Prophetæ Eliſæo, ab Vrſis laceratorum. ””M
inr 2. Reg. 2. in luctum & pœnam parentum: Quia ea verba pu-
unng eri à parentibus ſuis, qui Prophetas inſectabantur, didice-
Euddn. runt; idcirco Eliſæus cœde Liberorum parentes caſtigavit, ait
he, Mei⸗ S. Juſtinus Mart. Engelgr. D. 6. Paſch. J. 3. P. 2. Jeroboam amoto Jeroboam.
fstlitr antiquo & vero Dei cultu, à Prophetaâ reprehenditur; in qdũꝛaeem
ec cum manum extenderet ‚hæc mox aruit; nec niſi in Oratione
inhiaun illius Prophetæ inpriſtinum vigorem reſtitui potuit. 3. Reg- 3
uk Impia Regina Jezabel, quæ occidit Prophetas Domini, & Eliæ Iezabel.
es interminata mortem fuerat, funeſto interitu poœnas luit. SS
eten. 2. Reg. 9. Andronicus dolo OniamPontificem occidens, poſtea
eiſe purpurâ exutus, totamq; per civitatem circumduétus, in
eodem loco, in quò Pontificem interfecerat, oceiditur: 2. Ma-

edund chaß. 4. Nova Lex cum ſuo Sacerdotio ſanctior & dignior Ve- In Novâ Lege.
erih teri, ceu illius umbrâ & figurâ, verèé Deo eſt pupilla oculi, ..
und in quam qui temerarius fuerit, impunè non feret. Nanti- Nantini Co-
“Rv“ð mitis ultio ob

Burdegalenſem Epiſcopum, aliôsque Dei Miniſtros multa & viris lacris
mala patrâſſet, ultimo ipſe elogio, qui pateretur ob ſcelera illatas.
WDSð HW SS SS S8 s 2 per-

eenn nus Comes Egolismenſis, cùm in ſanéta loca, in Heraclium
,ethn

itd.
MAtorun
d⸗

WS

1423 CoNciO LXXIV. Pro Egreſſu, & Vale Paſtoris Animarum.
perpetrata, teſtatus eſt funeſta morte ex hac vit abreptus: .
ait enim S. Gregorius Turon. L. y. hiſtor. Franc. c.36. & ex eo Ba-
ron. A. C. s 3. Poſt paucos menſes à ſupradicto morbo (Peſte
ſcil. quâ obierat Auſtregildis Regina impia) Nantinus Comes

corripitur, glei nimia exeſtus febre clama vit, dicens: Heu, heu! ab
Heraclio Antiſtite exuror- ab illo crucior- ab illo ad Judicium vocor-

cognoſco facinus reminiſcor injuſtè injurias me intuli, e Pontific 3.
mortem deprecor, ne diutins crucier hoc tormento. Hæc cùm mawim
in febre clamaret, deſiciente robore corporis, infelicem animam fudit,
indubia relinquens veſtigia, hoc ei ad ultionem beati Eiri veniſſe . nam

exanimum corpus ita nigredinem duxit, ut putares, eum Prunus ſuper-
poſitum faiſſe combiſtum. Ergo omnes hæc obſtupeſcant, admirentur,
& metuant, ne inferant injurias Sacerdotibus; quia ultor eſt Dominus

ſervorum ſuorum ſzyerantium in ſe. Cornel. in Numer. 23. I0. F. So. Dau-

Alapa dacer- poult. c. . tit. 61. ex. 4. Aliud: Mulier quædam, ait Janus Ni-
doti inſiin cius Erithr. alibi laudatus, hujus Sæculi ſcriptor, LibroExempl.
2 PræSNAT'Pirt. & Eit. Fabio Chiſio (qui dein Alexander VII.) 7643. inſcripto,

punitur: fili
nata, manu

truncã.

Exemplo 1. cum primis ſuæ civitatis nobilis, ruri cùm eſſet,
Parocho Miſſæ Sacrificium facturo miſit, qui diceret, ut ma-

neret tantisper, dum ipſa ad Eccleſiam accederet. Verùm,
ut mos eſt mulierum, quibus ſe poliendi ornandiꝗque nullus
modus eſt, cum diu in expeétatione fuiſſet, neque uſpiam
appareret; & quod caput eſt, cùm jam meridies appeteret;
coactus eſt ille Sacerdos à popularibus ſuis, qui defeſſi erant

expectando, rem Divinam facere: cujus rei mulier ignara,
cùm ad Eccleſiam pergeret, admonita eſt in itinere à redeun-
tibus, ut labore illo ſuperſederet; etenim omnes Sacro per-
acto domum reverti: ſed cùm nihilo ea minus ire contende-
ret, venit ad Eccleſiam, & Parochum contumaci ſanè vultu

aſpiciens: Itane, inquit, ſine me Sacrum feciſti, neq; meum

adventum expectaâſti? eâdemque operâ, elatâ in altum ma-
nu, colaphum eidem impegit. Tanto ſcelere contaminata,
do mum revenit; ſed haud impunè tantum facinus abſtulit:
nam cùm eſſet gravida, temporibus exactis, enixa eſt filiam
alterà

Umprſe

““?

—
Inann
aunnobi
Gigne
WMMwentu

(kPenus

, Nol.

(Cdidar

oraior,
n eins ho

kegetie
(AllNrin

ipenmiln
Pitorilin
eminoren
Umriolent⸗
münn.
uliſyudt

in Wbece

Elitüs Pert
ian kortuite

1

etur, ww

ſenoopete
Dharr

—

Ponnſerio

Wrmin

hn

e deigt.
Cinſin

nininN

uuiſit

AAnirentu

t Deniu

1f⸗

it ſung.
,Li

ciin 9,

Uicnn eſch
jcaeeI.

et faur,

cisene

egve nim

eree

EWernt
1n,
4eCeun.
cloe.

cottet

Nmen
eg⸗ Teumn
Atuin

Pruin

fhan

etl

4

tRecolledio de munere Parochi & Parochianorum. 1429

alterà manu captam; quæ deinde jam nubilis, data eſt viro
cuidam nobili in matrimonium, & quoad vixit (vixit autem
diu) inſigne illud prætulit ſuperbiæ maternæ audaciæque
monumentum. Hæc circiter annum 1580. contigiſſe, nar-
ravit Petrus Antonius Montagnanus Patricius Vicentinus,

&G P. Nicol. Vicecomes Mediolan. ſummæ apud ſuos nobili-

tatis, qui Paulo Quinto Pont. Max. intimus Cubicularius ex
Honorariorum, ut vocant, numero fuit; deinde Aulâ, unà
cum ejus honoribus valere juſſis, nunquam ſatis laudatæ

Congregationi Oratorii nomen dedit. Hæc Erithræus. Simili Similis recens

caſu Matri prægnanti ſine manu dextrâ filia nata eſt Treviri, Caſus flliæ,
in pœnam illius, ſuam Matrem percutientis. Res omnibus Anan M;
ibi notiſſima & recens eſt, Matre & filiã, quæ anno 1695. ad- Rem Dercus-
huc minorennis eſt, ſuperſtite. Et Sacerdoti & Matri ma- ſerat Treviri.

num violentam inferre, utrumque ſcelus eſt, dignum trun-

câ mânu. Recentius eſt, quod refert P. Abraham à S. Clar4,

in Juda Prodit. P,2. anno I6S9-editâ f. roo. Ante decennium circi-
ter in Vrbe celebri contigiſſe: ubi cùm quædam non inferio-
ris ſtatus Perſona, ſed omnibus ſacris Perſonis extremè ini-

mica, fortuito caſu & morbo, proximæ mortis nuntio, cor-

riperetur, miſſum eſt quantocyus pro Confeſſario, qui & Oſor Sacer-
præproperè eò ſe conferebat: interim verò hic ipſe famulus dotum in ex-
verus Pharmacopolium properè acceſſit, at deemon illiustremis, mira-
aſſumptà ſpecie, bonos hos duos Patres ad deſtinatum, qui äbili S
Monaſterio dimidio nonniſi unius horæ quadrante aberat, utus Sae. r⸗
locum ita duxit & circumduxit, iisdem planè inadvertenti- dote. V. Coge
bus Patribus, ut è& Monaſterio egreſſi hora ſextà, undecimâ . „. 4.
primùm nosétis eò venirent, ubi fictus hic disparuit famulus,
& auditum, ante horæ quadrantem ægram perſonam fuiſſe
defunctam. An id huic Sacerdotum oſori in poœnam permi-

ſerit Deus, judicet prudens lector, & obſervet de Sacerdoti-

bus intelligi illud: 1. Paralip. 16. 22. Nolite tangere Chriſtos meos.
Sicut ille Cervus, cujus monili inſcriptum erat: Cæſarn ſum,

noli me tangere. Vid. citati AA. in fine Conc. 2. Proæm. de Contemptu

J 11 51 51 3 Sacerd.

1430 CoNcIοι LXXIV. Pro Egreſu, & Vale Paſioris Animarum.

Sacerdotum Sacerd. Addo ex Regali Sacerdotio, Romano Pontifici aſſerto,
ab Eugenio Lombardo, L. 1. H. 9. 4à f. 157. ubi Tummario 2. demper .
. PFontificum præſertim,
perſecutiones, quod exemplis oſtenditur. Sic Ozias Kev, 2. Paral. 26. uhs

perſecutio
ibel Princi- Principibus fatales & bernitzoſæ Sacerdotum,
pibus.

4 V. 3. Ejus pietas & felicitas àv. 15. Ejus temeritas, peëna. Yoas Kex.

Arcadius Im-2. Paral. 244. I. & 17. Arcadius Imperator poſt vietorias, Chryſoſtomo aliug

per. cum Eu- Rpiſcopi infeſtus, eovq; in ewilium cogens, aliiq; modis affigens, intem.
doxia. Ppeſtivâ morte, & vix 31. ætati annum egreſſus, Vivis eripitur. Ex So-
crate L.6. c. 12. Malto infelicior Eudoxia Imperatrix, Chryſoſtomum
perſequens, qJuxæ, um uaterum ferret, fäatu diu retento & putreſcente,

landemq; magico carmine eſfuſo, animam und emiſits & urna, in quà

cadaver ejns, viſa perpetuò agitarè. Ex Niceph. I. 13. c. 36. Addit Au-

thor hic Eminentiſſimus: Nec eſt, ut aliquis dicat, Chryſoſtomum

fuiſſe ſandbtum, & ideo illius perſeciatores tam acriter punitost nam .

Dignitas ipſa Pontificia, quä Chriſtum repræſentant, & charadker, qus

inſigniti ſunt, multò majorem ſantlitatem habent, & venerationem me-

ing uſtinianus,enur. Juſtinianus Imper. debellati Gothu, I, andalu, Perſit, Africd

mè vexato pulſoq;, in hereſin labitur, edq; horà, quàâ Anaſtaſium Epiſc.
Antioch. aliosq; Sacerdotes in exilium rapi juſſerat, improvisd morte oc-
Alii.

contra Joannem PP. Friderico Barbaroſsâ contra Roman. Ec-

cleſiam Frider. II. Imper. Exemplis hujusmodi abundant

Hiſtoriæ. Ita cit. Reg. Sacerdot. cujus Author SS. Th. & J. V. D.

eſt Celeſtinus Sfrondatius Mediol. dein Abbas & Princeps

Sangall. denique A. 1695. Cardin. def. Romæ piiſſimè 4. Sept.
1696. Hoc pro tanté Viri reverentid. s
VII. Jam nunc Vale dicendum: in quô quidem anti-
Salve: al quus mos eſt. M, quod ignoti faciunt, valedicere ſaltem, canit
n honam r. Ovidius. In congreſſu: Ave; in digreſſu: Vale, dicebant Ro-
tem. mani. Eſt autem alia valedictio amoris & amicorum; alia
odii & inimica in malam crucem, in ponam juſtam ſæpè: il-

Alud

laliäag, recepti, pacis & belli artibus glorioſeſſimus, ad ſummum perve-
nerat felicitati cùm Theodoræ blanditii captu, Vigilio P. M. diriſſt-

cumbit. Ex Neiceph. L. z. c. 31. Eodem L. Author de Philippo IV.
R. Gall. contra Boniſacium VIII. 1303. de Theodorico R. Goth.

yetat in

tabire

e gedet

Raor lmp

KE Moken

LucN3.

Hamum ſin
Uronis, 11

dwipe.
telud
gil ſigten

Pemmicus

(cGltar. h

Ultores

(Legreſtus.

. Samun

Adun
itgetti

etads,
Ptrurum.
4

ciſ in,

1

le neni

gn, Nohi.

kincham

Mipopnno

Nln we
ttons
lin /5 .

ſiee nniun

ſun, r

Ainn.

. 4.. .
nglif
in .

Gukſe,

S
uu, i

nſim

irhte A
churucle

efatioen ii-
. 4
Mcu

mnin le-

unhiiſ
itt murtel⸗

Miw/

ROGK eQ.
omnan.-

Dondon

X Püincs

Recollectio de munere Parochi & Parochianorum. 1431
lud eſt abire bonis, hoc mali avibu. Fulvius proditionis & Auguſti &

læſæ Majeſtatis reus, cum Cæſarem Auguſtum crimen ſuum Fulvii.

latere crederet, ad eum ſalutandum adiit, & Ave Cæſar dixit:
ſedmox Imperator: Vale Fulvi, reſpondit: moxque ſe ſubdu-

xit. Pro ſententiâ damnationis id verbum fuit: Amor Iacreat.
L. 2. C. y. &. 3. F. 625: Fuerit ille Fulvius Senator Rom. Oéèctavii
Imperat. intimus amicus ac familiaris, qui cùm Imperatoris

Arcanum ſuæ aperuiſſet uxori, ac illa cœteris patefeciſſet Chriſti &
matronis, Imperator eum tam acriter reprehendit, & cul- o&.

pavit, ut ipſe & uxor ſibi violentas attulerint manus. Plutarch.

Tale Ave illud: Ave Rabbi: Matth. 26. 49. Cui lethales ſtruebat inſi- ”M
Adias, Mi ſalutem offerebat-ait Victor Antioch. in Marc. Sed hic fal:

ſus amicus durum Vale fert: Væ homini illi, per quem Felins homi-
nis tradetur: bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. Matth. 26. 24.

Auditores optimi, ſicut mea prima ſalus, meum primum

wve, meus primus Ingreſſus, fuit pacificus; ſic conformis ſit

& egreſſus, & hoc V'ale. Nihil opus eſt, ecutere pulverem de pe- S

dibus. Samuel, præſtituto Iſraëlitis Rege, ſuo Judicis officio Samuclabdi-

cedens, ad univerſum Iſrazl locutus, ſui Principatús juſté ſan-cans Princi-

teque geſti, teſtimonium poſcit à plebe, graviter populum Patum, quo-
conteſtatus, ut ſoli Deo ſerviat; alioqui Dei vindiétam ex- norlo Vale-
perturum. I. Keg. 12. Ex quòô in præſens adnoto à verſu 2. Ecce icat
præſto ſum, inquit, ſi quempiam calumniatus ſum; ſi oppreſſi aliquem 5
ſi de manu cujusquam munus accepi; & contemnam illud hodie, reſti-
tuamq; vobis: &c. Cornel. Commendatur hic Samuelis ſe quaſi
Principatu abdicantis, & coram Domino, & Saule novo Rege,

toti populo adminiſtrationis ſuæ rationem reddentis, inte-

gritas & modeſtia, cuivis aliis præpoſito in exemplum imi-

tationis. Sic & Actor. 20. 4. v. 17. deſcribitur Valediétio S. Pauli 8. Pauli vale-

ubi v. 26. & ſequ. Conteſtor vos hodiernd die, quia mundus ſum à ſan- dictio.
guine omnium; non enim ſubterfugi, quò mintes annuntiarem omne
conſilium, omnem voluntatem Des vobi Nocte & die non ceſſa-
vi, cum lachrymi monens unumquemq; veſtrüm. Videat hic Paſtor

Pauli vigilantiam, aſſiduitatem, lachrymas in monendo, &

EK-

“

1432 CoNcio LXXIV. Pro Egreſſi, & Vale Paſtoris Animarum. N
Exhortando ſingulos, & imitetur. Et nunc commend, vos Deo, ai, 10, 0

orans, ut ipſe vos dirigat, cuſtodiat, ſervet. Argentum & au- llp,
rum aut veſtem nullius concupivi. Præclarè S. Hieron. ad Nepo- . n nobi⸗

tian. Nunquam, ait, petenter, rarò accipiamus rogaties neſcio enim, quo- hnnetlit
modo, qui te precatur, ut tribuat, cum acceperu, viliorem tejudicat, G ſlbun
a. Tirum in modum ſi rogantem contempſeru, plur te poſterins venerabi. a,ß dn
Valediétio tur. Poſitis genibus ſui; oravit cum omnibus ilis. Hujus exemplo, (hohe
en Oretio⸗ Solenne tunc erat, ait Nicol. Trigautius S. J. in vità Gaſpari Bar- IIl 8
& in Socie. E"i L. I. c. . (de Patribus Societatis Olyſipone in Indiam, (omorl
tate. Evangelii causâ ſolventibus, & Europæ ultimuùm valedicen- Mhant 5
tibus, cum ſociis in littore orando, extremuùm ſe ſalutanti- Mübins
bus) generoſos illos totius mundi cives velut olim Chriſtiani Paulum, In. ,
ad littus nsq; comitari, ac ſubinae poſiti genibus, Dei, Virginu, & San- Wiuiz
torum auxilium implorare, in ſignum Communionis & Charita- abeut.
tis, abeuntibus felix iter, ſibi eorum memoriam & imitatio:. N
nem, utrisq; uberem Dei gratiam comprecantes. V. Cernel hoc tOelio
Loco. Hæc adduco, non ut comparationem ad me, nesacerdo. Nduthe
tis quidem munere & nomine dignum faciam, vel ut me wumg
commendem ipſum; ſed ut rememorem partes mei officii, aſmite
Caroli V. qualis fuiſſe, & eſſe debeam debuerimque: Uti aliquando Ca- um h
cùm laudare-rolus V. Imper. ab Oratore aliquo bellè laudatus, repone- jitwi

7 .

tur, ſapiens bat: Bene dixiſti, non qualis ſim, ſed qualis eſſe debeam. Iud ſal- k Ma
iaibonlum tem in valedictionem conteſtor hodie: Si quid bene actum, midn
e.ſit Deus, cui gratiarum omnium fonti ſoli debetur. 1. Cor. 3.7. Uumtch,
benedictus. Si quid minus bene, vel verbo, vel facto: (ſi- nianſu
cut Homo ſum; husmani nihil à me alienum) err atorum omnium, tis tum
vel commiſſione vel omiſſione, Indulgentiam à Deo, Ve- fumllimn
niam ab homine deprecor. Mihi bene facta æternùm re- mumm
tribuat Deus. Si quid mihi malè factum, totum amore mn lel
Dei condono. Si quem offendi, ſi cui quidquam debeeam, wey m
moneri cupio, ut ſatisfaciam paratiſſimus, implendo illud: wude,
Nemini quidquam debeatis, niſi ut invicem diligats“ KRom. 13. 5. A.

4

Amemus invicem: bhoc ſi ſiat, ſußfcit, ajebat S. Joannes Ev. uhtnt
* ſuis & mundo valedicens. Oremus pro invicem, ut Halerwa,, Uüllen
. . JacobVWs

ſtain 4

h plis ſuis commendavit, conſignavitque. Conſammatun eſt.
, Foan. 19. 30. Super nos omnes Benedibtio Omnipotentis Dei, Patru
semdg Er Filiis, & Siritus ſanéttr Amen.
den VIII. Addo pro appendice, Tragicum cujusdam perverſi Appendix.
einhdi. Concionatoris exitum & egreſſum ex mundo, de quòô act
n Pdedicen Marchant. Horto Paſt. Tubd Sacerd. tr. 3. Lect. 2. f. 1204. EX Mart.
Eldorm Delrio Diquiſ. Magic. Lib. 3. P. I. q. 2. F. 360. Henr. Engelgrave . Tragicus
Conhctonato-

NRNRecollectio de munere Parochi & Parochianorum., 1433

5 cobi . 16. quod Dilectionis Mandatum novum, renovatum⸗
præſtans, & eximium, Novi Teſtamenti proprium & pr SSci⸗
dpuum, nobis Chriſtus, ex hoc mundo tranſiturus ad Patrem,

ſermone ultimo valedictorio dedit goan. 13. 32. Verbis & exem-

P 2. Dom. y. poſt Pent. J. 2. f. 24. Matthæus Lympiu ATheat. hiſt. —
1. . r. h 1 ſ. vt. 4. I. 54 M. . vnbS . rIS perverſi

Fim an

ide Vinditt. Divin. de Pæni, Hhpocritarum f- 129. & ſequ. M. Anton. Bon- interitus; &
&Chh ciarins, Decade 2. Ex. 6. fF. 295. Mich. Pexenfeld. Concion. hiſtor. 61. ſic miſeranda
Kimim 4 f.634. Ego ex fonte, unde alii hauſerunt, depromo, ſcil. valedidtio.
N cit. Delrio. In quadam Hiſpaniæ urbe (nomen ſtudiosè præterit
leſrdend & ſilet Author, ſicut & Ordinis & Perſonarum) magne nominis
Aurwe Concionator, qui cum aliis prædicaret, ipſe reprobus vel factus, vel per-
ſeioaed, manſit familiaris erat cuidam viro nobeli, cui formoſula Vxor, ſed ca-
nl ſta Matrona! banc cæpit hircus ille WMictim deperire nec diu ignem
re. Einn fovit occultum; aperit animum, & mulier: Ragit um nititur ſua- Matrona ca-
9 Ddl. dere. IUlla certa tuendæ caſtitatis, ſedul conatur ad ſaniorem mentem ſtiſſima.
Pene Auran revocare à dementid ſed erat oleum camino addere. Necdeſiit urgere,
“ donec pertæſaà moleſtiam, ſtatuit ulciſci nebulonem rem totam Pandit
ſiod warito; cujus juſſa uxor tempus aadicit venit nox optata malè amanti.
Nommin, Maritus um aliquot famulis egregié armatus erat in propinquo concla-
. n li vi, familiarem hunc haud familiariter excepturus: operiebatur adven-
mmunn kum matrona. Tandem en tibi ſæculari babitu, accinttum gladio &
. me Pugione; deducentem iUam audabter ſubſequitur; & poſt Juam ſediſſ ,
. en. veterem cantilenam terat. Mulier refutat, & negat, At ſolita. fFe-
Ut cerant audaciorem nocturnæ tenebræ machum, & vim parat. Viüͤ ve
en repellitur. TJandem verita mulier, exclamat, & condiöétum marit 9 ſe-
. “ gnum contentà voce tollit? Serdo, quod ajunt, fabulam; nec maritus,
Mecht! de Jud. extr. 1t it et tt nec
6enm

uli

1434 CoNcio LXXIV. Pro Egreſu, & Vale Paſtoris Animarum.
nec quitquam accurrit.
Jortioribus. Conſentiret? Mors probro & peccato potior honeſtati.
Vngae ergo & dentes, arma ſtringit muliebria » & faciem deformat;
ſed præ furore hæc ille vixæ ſentiebat. Gladium depoſuerat, dorſo pugi-
unculus hærebat. Et advertit Matrona, inter lubtandum manu eum
eripit a tergo, & ſtritto mucrone berforat adverſarium, & vitâ privat.
Collabitur cadaver; viétrix vix ſus compos, accirrit in conclave, ubi
maritum abdiderat“ invenit illam & famulos omnes mortun, quàm vi-
vis ſimiliores; clamat, vellicat, trahit, nihil non agit, ut expergefaciat:
at illi conſopiti manebant. Suſpicata, quod erat, maleficio id fieri, &

videns, ſibi in ſeipidâ ſpes omnes locatas, cadaver domo eert, & in pla.-

team abjicit cum gladio & cruento Pugione. Interea dum ibi jacet, cir-

citore noctirni in cadaver incidunt; ferunt in carcerem; facie lotâ,

etſi non facilè, tamen agnoſcitur Concionator. Prætor urbu, vir ſingu-
laripollens prudentiä, ſilentium imperat præſentibus; ſummo manè adit
Cænobium; evocat Priorem; ait, ſe de re maximi momenti cum ipſs
coram totà Familiâ agere optare- jubeat, omner ad unum in Czpituli lo-
cum convenire. Facit Prior, convenere vivi omner; nam mortuus ölle
ſolus deerat. Prætorait, videri ſihi,, aliquem deeſſe. Re animadversà,
Prior: Verè, inquam, omne adſunt, excepto tali (& nominabat ) qui
fors nunc ſe ad proximam Parat Concionem. lpſe quoq, ſubdit ille, vo-
cetur; mora haud longa futura. Currunt nonnulli, ut vocents cubi-
culo clauſo pulſant oſtium; nemo reſpondet. It ergo cum Priore ipſe
Prætor, & januam vi reſerant“ nemo erat in cella; duntaxat fax ar-
dens, & obſcurum lucens, defixa erat in camino. Mirari omner E& ſtu-
pere. Tum Prator Priori & Conventui narrat, ubi & quale inventum
cadaver. Et dum illud auferunt à carcere, ut Pprophanaæ ſepulturæ Cquam
S. Nriptura Aſini ſepulturam vocat Zerem. 22. 1 9.) meritò tradatur.
ece tibi nobili ille cum xore, & rem omnem narrant.

momenta temporu; reperiuntur evigilaſſe, quò fax extindta. Sic &
perſfidia Iypocritæ, deteſtatione omnium, & milieri caſtitas atq fortitu-
do laudibus totius viciniæ celebrata, non Jacilè ex illic habitantium me-
Hæc cit. Mart. Delrio. Heu quàm turpe
Apye/

eaorid delebitur.

DQuid ageret? fugeret? tenebatur brachii

C. onferuntur

e! Cuin
.
Uu miſe
hite ſu⸗
benvalert

Weiriius

ſunkaciiie
Ul in han

(utructu.

lräme
ibldert
ürus,

NNcN
ol inl d
geitante

Aliet Na

ſtum kera

zett ihon
lenco, fe

ligee diek

ndamin
.

fühunnr⸗

lnſiri⸗
Ns ro
alen 1

An Recollectio de munere Parochi 6o Parochianorum. 1435
ir he Ade! quàm miſerandum Vale! O infelicem obitum & abi-
erti ktum! quô zternùm clauduntur lumina nottem. Refero hunc
hujus miſerrimi Concionatoris Egreſum verè tragicum, qu?s
. Svitæ ſuæ, mundo, imò & cœlo valedixit (Avertat Deus ta-
Gν lem valedictionem!) in regionem umbræ morti æternæ ſecedens,

1:

S

—

=

Did e. imòè ejectus in barathrum: ut, cùm talium horrendorum ca-
e ſuum facilior ſit, & retineatur memoria, etiam unà cætero-
mie, kum, in hac valedictione à me dictorum, minuùs fiat oblivio,

e Cum fructu ſalutis æternæ. Incidenter de ſepulturd Aſini, cu-
kerißi jus ſuprà mentio facta. Fuit cujusdam D. Comitis Præfe-
e (tus ſenex (Vterque Acatholicus, mihique notus) qui dice-
s re ſolitus, pro ſuo in Catholicos ſenſu reprobo: Catholi- Catholicis
ſA Cum, cum moritur, ab jiciendum eſſe auf den Schindwaßen ſ. v. ſepulturam
Ni,i,,n quod ipſe Catholicis contemptim voluit, revera ipſimet aſini optans,
mm EevVenit ante paucos annos in juſtam talionis peenam: Quis an conſecu⸗
R dubitet? Nam, pro more, recreationis causâ cum ſclopeto in bie.
ſaltum ferarum egreſſus, repentinã morte extinctus, reper-

7

“ tus eſt ipſomet tali loco, idque capite, ſuper oſſe animalis ca-
unnthinte daverico , reclinato. Id mihi, ex teſte fide digniore, retu-
nninlt lit hisce diebus Auguſto An. 1700. aſſeveranter unus, qui
. quondam in ejusdem D. Comitis ſervitiis fuit, ipſe Catho-
hineſe Vid. Authores in hac, nec non in & poſt Concionem 1. & 2. Proxmia- Authores.
65 em, ſueprà initio hujus Mi folii, cCitati: C. 63.⁶4. & 69. Concio-
Mnd 4 nes pro Valediét. habet Procop. Capuc. fine Dominicalu
Aemun 1WMſtivaltz Diſc. Ioo. & Iol. Caſp. Knittel S. J. Concion. Dominical.
Kee Academ. tribus ultims Concionibus finalibus.
A rald .
Cnſren = L B
1 ſn⸗ H W
öovin.

1436 Coxcl LXXIV. ProEgreſu &al Pafioru Ainarun &.

Concluſio ad Judicem ſupremum “

C extremm.

7. grgo guaſornect, tuis ſamulu ſatveni⸗ ur retie .
1ſo Sdanguine redemiſti. ſ 1

Omine éſu, qui hori Diei Prima iao rA

E
1

„

tatus, Iudex Cæleſtis judici terreno, 6& reus fal-

ſorum criminum ab impiis Pontificibus factus fuiſti;

luccurre nobis miſeris teccatoribus in Judicio, ut
non aternis ſuppliciis cum impiis condemnemur, ſed
tuis Fidelibus mngi in Caltiades mereamur: gut.

vivis Sc.

D Omine cſ= Chriße e, Tili Dei vivi, pone : aſ .
nem, Crucem 65 Mortem tuam, inter JudicDium
tuum és animam meam, nunc & in hora mortie
meæ; 6é& mihi largiri digneris gratiam & miſericor-

diam,; vivis & defunctis requiem & veniam,; Eccleſiæ

tua pacem? & concordiam; é& nolis peccatoribug
vitam 2 G Floriam ſenpiternam: Anen.

INDlI-

hunn
I ſacto
Coxelc

akori
Ehiriton

rælati

(Coxc/0

Wnus,
(tn
. W
luale ſer
Uein, met

Acebeat.

ll. re.
PCna

664ð 2ðòð T,

.
7RZ R

En. De⸗ iis, wrumg, utili uſu dictum K in PFoœæmio
M Oeri num. 7.

l Cane ans wrnmarin.
u, Rocœmium Authoris, & Ratio Operis: . Item Concionato-
lco, ri ſacro Monita. Afol. 1.
enn Co NCIO I. Proæmiali: Ingrefſſus Concionatoris & Anima-
rum Paſtoris: De hujus gravi munere & obligatione. T. 13.
. 4 II. Pro. Officium Auditorum, Parochianorum, & Cu-
ræ Spirituali Commiſſorum. V. 25.
Præfatio in Conciones de Judicio Extremo: de quo f. 14.
mnluf CoNcCIO I. Judicii Extremi memoria & timor ſanétus,
un utilifſimus, ad Pœnitentiam vitamque verè Chriſtianam ex-
,D citans. D Lol. I.
NAHH VlItimus Mundi ſceleratus Status, ſine curâ ſalutis;

et. ale ſecuritatis, ad noſtra tempora expenditur, quanta
proin, metu Judicii imminentis, ſalutis cura meritd nobis

nbalſe
e eſſe debeat. 2.
ℳ III. Creaturæ omnes, ad finem mundi, contra peccato-
1 es, ceu hoſtes Dei, inſerrecturæ, evincunt, ne nos jam iis

abutamur, hoſtes, & in injuriam Dei. f. 25.
IV. Terror ex Signis Diem Extremum Judicii præceden-
tibus. Præmonemur, fugere à facie arcus Iræ Dei: & ne ſi-

mus futurorum malè incurii. F. 37.
V. Totius Mundi Cataſtrophe, & ultimum Or bis excidi-

um per ignem. Hinc totius Mundi Vanitas, contemptus;

Salutis ſtudium, Timor Dei docetur. r. yvo.
Dl. VI. Exuſto Mundo, ſequitur Tuba, ad Extremum ludi-
ND. It ttitt tt 3 cium

—

14;38 IMNDFE I. Generalis Concionum de Judicio extremo.

cium omnes mortuos evocans: exinde horror reprobis. No-
bis nunc Tuba Salutis ſit. DUVUWG RRmRmRRRe

l H. oo.
VII. Reſurrectio Mortuorum univerſalis, Electis glo-

rioſa: Reprobis perquam funeſta. PP75.
VIII. Mortuorum reſuſcitatorum ad Locum Judici Ex-
tremi deductio: Beatis felix & jucunda: Reprobis violen-
IX. Separatio Electorum à Reprobis, hisce ſummè pro-
proſa & infelix. ”c
X. Salvandorum Paucitas: Damnatorum Multitudo,
etiam & Catholicis, horrorem Judicii Extremi demonſtrat,

jubetque ſalubriter timere, ſi vel unus tantùm foret dam-
XI. Conſiderantur ſingulariùs particularia quædam cir-

nandus.

ca Reprobos à Siniſtris. Dei odium erga peccatum, & ejus-

dem ſuſti judicii ſeveritas, etiam contra Angelos Apoſtatas,
Antiquæ Legis Populum electum, & Novæ Chriſtianos, eo-

rümque Capita. e. e Damnatorum Notæ: ne &
in nobis reperiantur. Hi

XII. Conſiderantur ſimiliter quædam particularia cir-

ca Electos à Dextrâ in judicio: Eorum Notæ, Dotes, Laureo-
lIæ: in ſtimulum virtutis, vitæ Chriſtianè agendæ, pœniten-
tiæ, & evitandæ ſtationis à ſiniſtris. LVLVis

ctis in ſolatium, Reprobis in magnum horrorem. f.
XIV. Adventus Judicis Extremi in Nube admirane
Electis lucidâ, impiis tenebrosꝗãA.

XV. Conſideratur, & oculis mentis proponitur Judicii
Extremi Tempeſtas, verè formidanda, quàâ Chriſtus judex in

Nabe cum poteſtate magnd & majeſtate veniet: Cujus terrore do-

cemur emendationem vitæ morumque. f.- 194.

†

XVI. Tempus udicii Extremi expenditur, cum fuis cir-

FEE Ee WUss „ Rn 1 1 3†1 . 1 . .
cumſt autiis, meritò horror em incutientibus: uUt in tempore,

8 . ſine

lbriCont

f. 106.

inc Timor Dei, odium & fuga pec-
Cati, ponitentia ſeria docetur & inculcatur. fF. r34.

ſ
hrio
Mellet
WI. 1

lcume⸗

ſarodem

Iyll

fanune.
ſe.
udcokn
er lkc⸗
Onmnaſelt

KVR

I!

en hege

leyerean

UI (

AN

erend

W.

1.

endulter,
TortAn.
u L.lgn
DAir
likinncer
Mertet
AN.
cunmna.
CA
Phenidn
i

o,NM.

I
Tolemn
note N
y⸗
K.

tore,
ſe

5

NNDEX I. Ceneralis Concionum de udicio extremo. 1449
ſine dilatione, noſtram curemus ſalutem; quaſi ultimus dies
nobis eſſet hodie. M MD f. 205.

XvVII. Expenditur Circumſtantia Loci, Vallis Joſaphat,

Judicium extremum vehementer impiis aggravans; in con-
ſolationem verò Eleétorum. f. ert.
XVVIII. In judicio extremo aperientur & explicabuntur
Libri Conſcientiarum. Hinc impiis æternum dedecus. Nos

jam nunc in tempore mundemus Librum Conſcientiæ no-

XIX. Chriſtus jeſus, udex vivorum & mortuoruùm in

Judicio Extremo. Ponderatur majeſtas & ſeveritas ejusdem
ex quibusdam, quæ in vità & primo Gratiæ Adventu ſuo,
cum majeſtate & ſeveritate egit.

tate& & leve ..— F. 247.
XX. Conſiderantur Extremi Judicis Oculi Gratiæ ſuper Ju-

Ror, & Vultus iratus ſuper facientet mala & reprobos. f. 266.

XXI. Perſona Extremi Judicis: KRex Tremendæ Majeſtatis

quem Reges, ac ſummi & infimi, mortales omnes timeant
& revereantur. f. 281.

XXII. Chriſti Jjudicis Majeſtas & terror, ex quibusdam,

Vet. & Novi Teſtamenti, ſelectis Viſionibus & apparitioni-

bus expenditur & confirmatur. F. 302.

“W XXIII. Chriſti judicis Extremi Vax, Impiis terribilis, con-

atur. Vnde docemur, jam nunc in vità Vocem Gratiæ
udire obſequenter. F. 221.
V. Chriſtus Extremus Judex SS. Sanguinem fuum
apiis requiret. Ne nos jam in causà ſimus & rei, illius
ruſtra efff. je.
X

XV. Chriſtus, judex Extremus, exactiſſimè numerans,
,‚& ſeveriſſimè dividens ſeu judicans,
ttiones nobiscum inire per pœniten-
gravitate pececatorum noſtrorum;

6

docet nos in tempor
tiam, ſuper mimero

ne in judicio damnemur. LL. 554.
XXVI. Judicii extremi Actor, ſeu Accuſatores & Teſtes
irrefragabiles: inde reis & impiis graviſſimus horror. Ne
, com-

loo

1IAAO INDEX I. Generalis Concionum de Judicio extremo. 141
committamus, de quibus tunc. accuſari mereamur, vel. co m- uce
miſſa per pœnitentiam deleamus. fYJ. 355.
lL. LA

XXVII. In fine homini & mundi, in Judicio extremo, denu-—
datio Operum illius: Eccli. 1I. 29. quantus hinc Peccatori horror, Zeubilis⸗
confuſio, deſperatio! S Faor. lurkwet
XXVIII. In Judicio extremo apparebunt gravia peccata ‚ N
quæ hic in vitâ videbantur levia, quâm ſtudios curâà ab o- (aliil
mni peccato abſtinendum. FEFaez. 1
XXIX. Judex Extremus etiam bona opera & ipfas juſti- Unrniit
tias ac juſtos & ſanctos rigidiſſime examinabit, & judicabit, IIII.)
qum ergo vereamur omnia opera noſtra, ne aliqui ratione eernore
malè fiant, aut mala ſin. F. 123. MII.
XXX. Judicis Extreint Examen terrificum de reprobis, leckorn

eor umque peccatis. Docemur timere & cavere peccata, præ Mboniag
totius mundi malis. f. 40 . itigeend
XxXXI. Perſona Rei, miſerrimi peccatoris, ante udicem Uumbide
in extremo Judicio conſtituti, expenditur. . s6. UNV.

XXXII. In Judicio extremo, Reo peccatori! nullum pe. Müuche
nitus refugium, aſylum, & patrocinium. jJam nunc nobis müitol
conciliemus Sanctos ad Judicem Patronos. f.voz. Vid. Conc. ö. 4
XXXIII. Judicis Extremi Sententia Flectorum: his de- W. N
liciæ; impiis tormentum. Tr V22. MCdNR
. XXXIV. Judicis Extremi Sententia ultima, in impios - enr⸗
minatoria, terribilis, & efficax.
XXXV. Judicis Extremi Sententiæ i in impios du E
terribiles: Diſtedite, maled'äct, expenduntur. ümeke

XXXVI. Judicis Extremi Sententiâ, impiis. decre na orunſi
æterna Damii, omnium graviſſima. I. vSd.
XXXVII. Judicis Extremi Sententid, impiis decr eta Pœ- Un.
na Senss graviſſima. f.od. Mluit-

XXXVIII. Judicis Extremi Sententi- impiis decreta P* Im: Carn
narum Damni & Senſus æternitas, omnium afflictiſſima: UplI
quàm heæc à nobis impensè conſideranda! Inde fructus ma- i⸗

ximus & effectus ſalutis noſtræ. . Ger N Cre⸗ . ua

.

b han.

)

Nonnn,

npetet

omnce.
6
tita.
Kjudett
inntnin
Ge nel

Hecet e

Nteolen
innlne.
Tnr MNG
um:C .

pios

2*

INDEX I. Ceneralis Concionum de Judicio extremo. 1441
XXXIX.hÄIn JIudicio extremo impiorum extrema confu-

ſio & deſperatio. Easz.
XL. Extremi Judicii Sententiæ Executio: Impiorum

miſerabilis deſcenſus & raptus ad inferos. A tanti præcipi-

tii causãà metuendum & cavendum. f. 6&.
XLI. Beatorum glorioſus cum Chriſto Jjudice ad cœlos
aſcenſus, cum victoriã & triumpho, Ingreſſus Regni ſupre-
mi. Eò & nos deſideria noſtra, omnes conatus, & vitam

omnem dirigamus. F. 695.
XLII. Metu judicii extremi nemo deſperet, ſed magis
à peccato reſurgat, & in bono perſeveret. F.722.

XLIII. Metu judicii extremi, & pro obtinendàâ Senten-
tià Electorum, & devitandâ Sententia reproborum, nihil
non boni agendum: Adverſi patienter tolerandum: & pec-

cati fugiendum in hac vitãa. Vbi Corollarium: Ante omnia
Curam Fidei Orthodoxæ habendam. I. 7a6.
XLIV. Oblivio Dei, ubique præſentis, omnia videntis,
ſeverè judicantis: Nullus metus, nulla memoria Judicii ex-
tremi, vitiorum & Inferni janua: Signum Reprobationis

XLV. Iudicium extremum meritò timeant malè ſibi in
vitàà conſcii: dum jam nunc ſentiunt graviſſimum in ſe tor-
torem; quantò duriorem in Jjudicio extremo, & æternum!

If. soe.

timere debeant: Salutis incuria: Sacramentorum & me-

XLVI. Mortem & judicium Divinum, qui, & quæ meri-

diorum ſalutis neglectus, abuſus: Hypocriſis ſeu ſimulata
virtus. r

f. 820.
XLVII. Judicium Divinum meritò timendum & ie.
rum facit vehemens amor inordinatus & cura rerum fluxa-
rum: Carnis petulantia & libido: Gula & Ebrietas. P. &3z.
XLVIII. Mors, Echo vitæ præteritæ; Prodromus futu-
ri judicii & æternitatis. Qualis vita, finis ita. Vita mala
Divinum Judicium exaſperat. f. 51.

Mechtl de Jud. extr. Uu uu uu u u XLIX.

1442 IMDEX I. Ceneralis Coneionum Oe ſudicio etremo.
XLIX. Menſura peccatorum impleta; Malitia confum-

mata; Poœnitentia dilata neglectaque, mortem & judicium
Dei maximè aggravant. Vel ab uno gravi Peccato timen-

dum, ne per hoc menſuram impleamus, pœnitentiam am-

JF. 573.

plius nunquam adcuri, ſed perituri.
L. Stimulus ſancti timoris & exactæ ſalutis curæ: Sicut
Dies Judicii extremi certiſſimus eſt, at incognitus: ita & ul-
timus vitæ ac mortis noſtræ. Latet ultimus dies, ut obſer-
ventur omnes dies.
LI. Alius ſanéti timoris ſtimulus: Miſerrima damnato-

rum æternitas, quæ noſtram ſalutis i incuriam & ſocordiam

confundit, damnat, & corrigit. F. g2. Vid. Conc. 35.
LII. Signa in cœlo, alia gratiæ & clementiæ, alia iræ di-
vinæ; ubi * Stellà SSs. Trium Regum: de Cometis: quibus
ad ſeriam poœnitentiam monemur: ne ſigna Iræ Dei, & hanc
experiamur. VLV. 949.
LIII. Deus, cum magn4 certâque ſpe ſalutis, amandus,
quia bonus & miſericors eſt; timendus cum tremore, quia
juſtus judex. Ergo homo ita in Dei miſericordiam infini-
tam confidat, juſtitiæ ejusdem & Judicii tremendi ut ne ob-
liviſcatur.
LIV. In iis, quæ animam & falutem æternam tangunt,
ne fſimus imprudentes & pueri.
vVini. F. 979.
LV. Aue Mortem & Judieium para juſtitiame Eccli. 15. 19.
Mortis & Judicii infequentis, prodromi ac nuntii ubique &
Pplurimi: ſed hos negligimus , contemnimus ut plurimùm.

F. 1000.

LVI. Ad Mortem & Judicium Divinum Præparationes
in vitã, ſequentibus monſtrantur Concionibus, & media Sa-
lutis æternæ. Conciliandi Amici & Patroni, hujus vitæ
pauperes; & alterius: : Animæ Furgantes; in Cœlo Sancti,
dibus Deipara. . Loyz.
LVII. Dei.

fF. gog. Vid. Conc. 16.

f. 960.

Horum quamplurimi, qui
ſapere docentur, præſertim metu impendentis Judicis Di-

o

⸗ oten

nationi
ſe Weat
och derdon

ra vtil

entum

Glrkand
(sobv
Clordus.
il leire

tt veft 4

len mune

ors &

e & 4

fpuhluti

1 lt
4, G
gumac

I Ph

Wem Pal
Uotemm 19

lte, awann

Nchikrate

ſonte

e⸗ 1
.
ſ Chri
Nch
wrlden⸗

t.
—
Wncorn.

Aſobzin
Cetoi
lentima
r/Kant
Wike.
G Wr⸗
4. Mal
M damner
Klocortin
NiCn.,
,Aliaiten
etis: guln
Ma,
Ni, M
Nnnt, OM

hm ünn .

Nmüutec
nuntINN

Pumnm,
lcs
⅓
tinne
ine
Panniine
neli
ſet
, H
ſn

ue.

InDIEX I. Generalis Concionum de judicio extremo. 144
LVII. Deipara, Mater Gratiæ & Mater Miſericordiæ,
adeo potens, ut ſupremi Judicis, Filii ſui, iram & ipſam
damnationis ſententiam, peccatori juſtiſſimè debitam, aver-
tere valeat efficaciter. Hujus in præſenti teſſera, Maria-
num Sertum, ſeu S. Roſarium; cujus ſingularis & præcla-
riſſima utilitas ad ſalutem obtinendam proponitur, in inci-
tamentum ad devotum & quotidianum ejusdem uſum-.
M f. 1037.
LVIII. Jeſus: Maria: Joſeph: Sanctiſſima Creata Trini-

tas: Per hanc & per hos felix mors; clemens Judieium; ſecu-

ra Salus obventura Ejusdem & Eorundem ſincerèe devotis
Cultoribus. Pro Coufraternitate ſub Nomine harum Sd Perſona-

rum; & generatim in gratiam Fidelium, quos univerſim, uti obliga-
tos, ita verè devotos eſſé oportet huic ſanctiſſimæ Triadi. f. 1079.
LIX. Chriſtus in Jjudicio extremo tremendus Jjudex;

idem nunc in Euchariſtiâ abſconditus, totus gratioſus, mi-
ſericors, & placabilis: Animæ vita & robur. Suadetur ejus
devotæ & dignæ Communionis ſacræ frequens uſus ceu

pignus ſalutis æternæ, ac teſſera, ſignumque Prædeſtinatio-

nis: ſicut econtra indigna Communio Judicium Dei aggra-
vat, ejusque rarus uſus & neglectus noxius, malumque

ſignum ac omen eſt. f. 1079.

LX. Philothea Euchariſtica ſupremum IJudicem ſibi cle-

mentem parat, dum ejusdem ſub ſacris ſi peciebus abſconditi

honorem zelare, & injurias eidem illatas pro poſſe compen-
ſare, amanter & reverenter ſatagit. Cultus Euchariſticus.
Archifraternitas Corporis Chriſti, & Ejusdem Perpetuæ
Adorationis. Hujus Præeminentia, Finis, Statuta, Præmia.
Pro ejus Inſtitutione vel solennitate. Cobaærent duæ ſequentes Concio-

ner Vid. & præcedenzs. . 70.
LXI. Continuatio ejusdem Materiæ. Philothea Fucha-
riſtica, Chriſti amore, ad quem magis accenditur, ſaucia, nos
inſtruit, quàm humillimè devotos 88. Euchariſtiæ, cum a-
more liberali, nos eſſe oporteat, omni ſepoſità excuſatione;
?”J”ÿM Uu uu uu uuz quæ

1444 INDEX L. Generalis Concionum de udicio extremo.

quæ varia refellitur. Cobærent Pracedens & ſequens C. nncior Vid.

T. 1/30.

& Concio 7g. “
LxXII. Continuatio. Philotheæ Euchariſticæ Merces

ampliſſima decernitur: in terris multiplex: in Judicio extre-

mo Clementia: & denique in cœlis Corona Gloriæ. Hinc
ſtimulus, omni exceptione major, nobis ſit ſolidiſſimæ &

conſtantis, cum Fide & amore, devotionis erga ſanctiſſimam
Euchariſtiam, in finem vitæ usque. Cobhbærent duæ præcedentes
Concioness Vid & pg.
LXIII. Salutis medium, qué docearis, ſugere àventura irà,
eſt Verbum Dei, auditu neceſſarium. Huſjus ardor ad Cœ-
lum, negledtus ad infernum, via & occaſio. Illud Præde-

ſtinationis, hoc Reprobationis ſignum eſt, e oann. g. 27.

LXIV. Præcones Pœnitentiæ quàm mundo ſcelerato
neceſſarii; & quàm ſeriò illi Pœnitentiam inculcare debe-
ant, ac audiri obſequenter. V. Conc. 63. 69. f. 1201.

LXV. Poœnitentiam, quæ peccatori, ad Jjudicem ſupre-

mum deproperanti, unica eſt ſecura, & ſalutis via, primâ
fronte aſperam, Dei Filius, doctrina & exemplo ſuo, ſuavem
fecit, & facilem: ne terreamur. Deſiderio vitæ æternæ
eam fortiter ingrediamur: ne nobis terribile, cum morte,
Judicium obtingat. JYY. 1221.
LXVI. Fugere à venturd ir? Tremendi Judicis, & facere fru-
Dus dignos panitentiæ, docemur. Ne nugemur in tanti nego-
tii animæ neceſſitate, in noſtræ ſalutis dispendium quinam
frul us digni Paænitentiæ. Sè f. 1239.
LXVII. S. Confeſſionem, ejusꝗue frequentiam, propo-
nimus, ceu medium partim neceſſarium, partim ſaluberri-
mum & efficax, qué nobis ad mortem & ad ſupremum Judi-
cem viam paremus; dies vitæ noſtræ omnes obſervemus;
nos ab omni peccato & peccandi conſuetudine, atque adeò
à vinculis doemonis integrè expediamus. Eid. Canc. 4. r. 70.
1262.

LxXVIII. Pro-.

on
cbbern

Etenenn

Wwren ac

loenen
Aukrlkem
IIIN.
ykmunrr
heidantu
nos, vti d

rem
emum.

III A
tio proxi
entorumm

nainDeum

remis /,
IIII. I.
Uniacomnd
Mäſo N

Ueleyen hymnix
Walbomin

lIIII.

elini co⸗
leme
d: Neen
mloihe⸗
Kinme
Uln.
NCaN
ſula⸗
Wrem

=☛r☛P

— —

“

1

—
lutin
SNn

ae e.
Uicde.

oläne

ſuctinn

N

4 un,

dor ad (.

Uvoræc

unn. ,.

Ugl. NV.
10 Kelernr

Nlcare e.

,, e
ſcem ine
Pis, Mid
o, uapel
tenn?
Norte,
ſun,
nefſr.
nton
n,
llubenn
unful⸗
ervend
nen⸗
,6,
l

INe.

INDEX I. Generalis Concionum de udicio extremo. 1445
LXVIII. Proſequimur idem fere Argumentum, ſtatuen-
do ſaluberrimum medium, quò nos in tempore ad mortem
& tremendum Judicem magis & ſecurius paremus, per Con-

feſſionem accuratam, eâmque annuam generalem, cum
ſtudio emendandi errata, vitandi peccata & peccandi occa-
ſiones ſaltem proximas.
LXIX.ÄDe Confeſſione Sacramentali dicta, & dicenda,

f. 1256. Vid. Conc. 567. 69. 20. 23.

confirmantur magis, & pro rei connexione, neceſſitatéque,

dilucidantur in Confeſſario; cum quòô in noſtram ſalutem age-

re nos, uti conveniat, docemur: & alia circa Confeſſarium,
Patrem & Medicum Animæ noſtræ, ac Manuductorem ad
Supremum Judicem, obſervanda perutiliter. f. 1306.
Lid. Conc. 67. 69. 20. 7l. 73.
LXX. Ad Mortem, & judicium Dei tremendum, Præpa-
ratio proxima & ultima in extremo vitæ: Devota Sacra-
mentorum ſuſceptio: Terrenorum omnium abdicatio: Ple-
na in Deum Conſignatio: ubi de neglectu Sacramentorum in

extremis. f. 1322. E. Conc. 6.6S.69.7I.22. Ind. Ker. E. Pænit. Confeſſto.
LxXXI.ÄIturi hinc ad Supremum Judicem, oportet, ut
omnia, cum Corpore terræ relicto, relinquamus, etiam nos-
metipſos: & à nobis ipſis exe undum: imò Expoliantes ſimus nos

veterem hominem cum abtibus ſuis & induentes novum. Vbi de Spiri-

tuali hominis renovatione. f-3r3. Vid. Conciopræced. & ibi citatæ.

LXXII. Ad Judicium tremendum & æternitatem in-
greſſuri, docemur, ritè chriſtianèque conjugare, & combi-
nare Tempora: Præteritum, Præſens, & Futurum. Habenda Ra-
tio: Præteriti, de malè actis pœnitendo, defetus compen-
ſando: Præſentu, piè ac conſcientiosè vivendo: Fatari, æterni-
tati maturè providendo. F.I37a. Eid. Conc. pt.
LXXIII. Pœnitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis,

eſt vera hominis Innovatio, & optima Anni ac totius vitz
clauſula: ſecura ad tremendum Judiçgem Supremum ſemita.

In extremis ſaltem, & ritè pornitendum eſt. f. 1394u. V. Conc. 71.
HDM IJYUD & ibi initio citatæ.

Uu uu uu uu 3 LXXIV. Va-

1446 INDEX II. F. Feripfuræ in Vet. Teſtam. —
LXXIV. Valedicit Concionator, Animarum Paſtor, ces- .
ſurus loco, munere denique è vitâ, ad Supremum Judicem, hea 4P
rationem redditurus de ſe, ſuæque Curæ commiſſis, acce- MNd 8
Pturus vel præmium vel poœnam. f. aIa. Vid. Conc. 1. & 2. Uk
“ 1I roam. Ren do- G et. ſ
8. Scripturæ Locorum, Textuum 59 & Sententiarum, ſn
1iin hoc Millefolio aliqvaà ratione elucidatorum ugente
M S& elucidantum. Ade
Ex TESTAMENTO VETERI. H
Geneſ. 1. 10. Oeugregationes aquarum aphellavit Maria. Conc. pz. n. 1. fol. 939 ika

C. I V. 14. & 1 6. . Piant luminaria. Conc. 12 . J. 42 S. à f. 940. & . F. C. 6ο. . Z. . ſieſin
Ff. 1120. OUM.

1. 31. Et erant valde bona. C. 3. n. 3. f. 25. C. 73. n. 6. f. T = .. Zungmn

„ ,
Gen. 2. 3. Benedixit Deus diei ſeptimo & ſanctificavit illum. Conz. 63. n. 6. f. n02. rend⸗
2. 4 10. Fluvius egrediebatr, qui inde divid. &c. C. r7. n. 1. f. 1039. 4 H
2. 15. Talit Dominus Dens hominem- Kc. C. y3. n. 7. f. 9g74. ſ
2.‧ 19. Addaxit es ad Adam- & C. Conc. 3. n. 4. f. 3. 2 in
Gen. 3. 4. Neqguaquam moriemini., Conc. yo. n. §. f. 920. --⸗OD en
3: 47. Et aperti ſunt oculi amboram. Conc. S. n. , f. 99. C. 22. n. 3. 4. . 307. is
3‧ 9. Adam abi es? Conc. 22. n. 2. f. 357. & ö Conc. 27. n. 4. f. Sog. t
3. 17. 18. Malediéta terra in opere tuo &c. C. 37. n. 5. f. 764. N nen
3. 19.20. Li ſudore vultüs tui &c. C. ſo. n. I. 4. 5. F. go0. nuci
3. 20.21 Eô quòd mater eſſet cunbtorum viventium. C. vo. n. S. f. gr. H ieen
Gen. 4. à 4. Reſpexit Dominus ad Abel &c. C. zg. n. 3. f. 347. C. 33. n. 3. f. 5=2Z 7. nele
4. 7. Conc. &ÿv. n. 2. f. 122 . S bene egers & c. . 4 Munn
4. 9. VEYbi eſt Abel frater tuus? & c. Conc. 27. n. I. f. 40 . ððòèM , 4
4·‧ II. Munc igitur maledibtus erss &c. Conc. 3r. n. 6. I. 1r1. ue
4. 12. Major eſt iniquitas, quàm ut veniam merear. C. 12. n. 4. f. 73z0. WA
4. 14. Ejici me à facie terræ &c. Conc. zʒy. n. 6. f. pyrñſ. . ner
Gen. 5. 5. Et mortuns eſt. Conc. yo. n. 4. f.gil. ng

—

MNos

IINDFEX II. §. Kcripture in Vet. Teſtam. 1447
W n, ſam ag esfto Nc. Co: aseie. en6. 9.
Corrupta eſt terra coraum Deo &c. Conc. 2. n. g. f. 6. H 6. 1I.
Omnis caro corruperat viam ſuam. Conc. g9. n. I. f. 57. 6. 12.
Portans ramum olivæ virentibus folii. Conc. 32. n. 9. f. 515. GBGePn. 8. II.
Maledictus Chanaan. Conc. 37. n. 5. f. g. H Gen. 9. 2 5.

Veynite, faciamus nobi civitatem & turrime Conc. pa. g. . Ff. 9 53. Gen. 11. 4. & 6.
LVixit, & genuit. Conc. 385. R. II. f. 645§. 2

Ego protector tuus ſam & merces &c. Conc. 6z. n. a. f. I17 06. Gen. 15. I.
Necdum completæ ſunt iniquitates & c. Conc. 49. n. 3. f. 550. 15. 16.
Apparuerunt ei tres viri &c. Conc. I7. n. y. f. 227. Gen. 18.2.
Sara riſit poſt oſtium tabernaculi. lbid. f. 229. ”MVM 18. 10.
Clamor sodomorum & Gomorrhæ: & c. Conc. go9. n. 3. f. 9590. 18.20.
Viſus eſt en, quaſi ludens loqui- Conc. 2. n. y. f. 17. CGen. 19. 14.
Noli reſpicere poſt tergum. Conc. yzj. n. 2. f. I00 3. O”UMVMUB 19. 17.
Daominus pluit ſuper Sodonam- & c. Conc. 3. n. 3. f. 29. 19.24.
Verſa eſt in ſtatuam ſalis. Conc. Io. n. y. f. 12ũ. 19. 26.
DQuocunq, perrereris“ &c. Conc. go. n. 2. f. 90. Gen. 20. à 1I.
Vende mihi primogenita tuu. Conc. 236. n. 9. f. 6oeÜu. GBBen. 2 . 31.
Parvipendens, qud primogenita vendidiſſet. Conc. 36.n. 9. & Io. f. 6o. 235. 33.
Conc. 72. n. 4. f. 138 1. ́MU O
Zuſtum eſt, ut provideam domui meck. Conc. yé6. n. 2. f. 109. Gen. 30. 30.
Vidi per ſomnium, quaſi ſolem & lunam & c. Canc. 6ο. n. . f. I120. Gen. 37. 9.
JTulit annulum de manu ſuâ & c. Conc. gl. n. 4. & j. à f. oß. Gen. 41.42.
Meritò hæc patimur. Conc. ar. n. j. f. 8g10. Gen. 42. 21.
En ſangui ejus exquiritur. Conc. 24u. num. g. f. 34ö8. 222. 22
Dier peregrinationis meæ &c. Conc. g. n. I. f. Ial4. Gen. 47. 8. & 9.
Non auferetur ſceptrum de Juda. Conc. 49. n. I. f. 8S74. Gen. 49. 10.
Factæ ſunt tenebra horribiles & c. Conc. Ig.n. 4. f. I84. Exod. 10. 22.
Primogenitum aſini mutavi ove. Conc. zo. n. 2. f. 1334 Exod. 13. r13.

Tollent ſe Angeluæ, & cum eo pariter columna nubi: Conc. Iz. R. 4. Exod. 14. 19.

7 Ff. 154.

Ecce reſpiciens Dominus ſuper caſtra? &c. Conc. 52. n. 7. F. 93 4144. 24
Deſcenderunt in profundum quaſi lapi. Conc. a40. n. 9. f. 6go. Exod. 15. F.
Doeminus regnabit in æternum & ultrat Conc. 35. R. I. f. 6a. 15. 18.

—

1448 INDEX II. §. Scripturæ in Vet. Teſtam.
Ex. 15219 Ingreſſus & eques Pharao & c. Conc. 3. n. 3. f. 2s90909.
Ex. 16. 19, 20., Nullus relinquat ex eo in mane &c. Conc. a7. n, 3. f. 8ooo.
Ex. 16. 21. Cumq; incaluiſſet ſol, liquefiebat Manna. Conc. 6ο. n. z. f. 1121.
Ex. 19. 16. Ecce cæperunt audiri tonitrua- & c.
Ex., 20, 12. Honora patrem tuum. Conc. 2. Proæm. n. a.

20. 19. Won loquatur nobi Dominus, ne fortè moriamur. Conc. 23,n. g. f. 327.
Ex. 2 5. 11. Facieq; ſuprà Coronam auream: Conc. 62. n. 6. f. 1172.

Ex. 32, à I. dollite inaurer aureas- &c. Conc. 61. n. 6. f. 1146.
32, 1II. Conſecrſti manus veſtras hodie Domino. Conc. 32. n. 2. f. y1 7.
Levit.6. 12. 1 3. Ignis in altari ſemper ardebit: &c. C. &. n., 9. f. 1153.
Levit. 11,.19. TDpupam quoq; &c. Conc. 45. n. 7. f. 865.
Levit. 23. Feſta Judæorum. Conc. 63. n. y. f. 1100.
Numer. 11.11. Poſuiſti pondus univerſi populi hujus ſuper me. Conc. 1. Proæm. n. 6.

Num. 13.& 14. Thi Timor panicus Hebræorum de exploratâ terraà Promiſſtontz. Conc.ö.

Numer. 14.22. O mner G ⸗ qui viderunt majeſtatem meam & ſigna, non videbunt
=èMGMDU terram. Conc. Io. n. 2. f. 124.
14. 22.,& 23. Tentaverunt me jam per decem vicer. C. 29. n. 6. f. 850.
Nuaam. 16. 31. Terra dirupta eſt ſub pedibus Core. Conc. 3. n. 3. f. 30. & C. 40. n. 4. f.68.

2 L — —
Num. 20. à 10. Hæc ſt aqua contradictionis. Conc. 2I. n. . f. 301.

Num. 21.6. Miſit Dominus in populum ignitos ſerpenter. Conc. ay. n. 3. Ff. So7ũ.

Num. 23. 10. Moriatur anima mea morte juſtorum. C. a5. n. 3. f. S.
Num. 24. 17. Orietur Stella ex Jacob. Conc. 52. n. 3. f. gag.—
Num. 26. 10. Factum eſt grande miraculum, ut Core pereunte, ülii ejus non perérent.
Conc. ao. n. a. f. 69 95‧5.—

Deuter. 5. 14. Septimus dies ſabbati eſte requier Domini Dei tui. Conc. 63. n. 6. f. !92.

Deuter. 7. 6. Je elegit Dominus, ut ſir ei populus: & C. C. 64. n. 3. f. 1207. S
Deuter. 24. 6. Non. accipes loco pignori inferiorem &. ſuperiorem molam. Conc. 33.

Deuter. 27. 12. Hi ſtabant ad benedicendum populo: & c. Conc. 9. n. 3 fF. 109.
Deuter. 31. 17. Abſcondam faciem meam ab eo? &c. Conc. 36. n. 6. F. 39
Deuter. 32. 10. Cuſtodlivit quaſi pupillam oculi us, Conc. II. n. 3. f. 137.
32. 20. Abſcondam faciem meam ab eij. Conc. 36. n. 6. F. 39 . ,ê⸗
32.22. ſenis ſuccenſis eſt in furore meo- & c. C. 37. n. I. 8. F. 6og. &SlI.

DDtinam

1

Conc. 1/. n. I. f. voz. =

.
Muun glunf
Re

unſcheren
ſaunein un.
PmiraxNn⸗
iuluifeen
AMhvnnum:
eſc
neljtil
utſcurh.
PCahuilin

Mming mnijt

—

t⸗ een⸗

lveytſoſin

luutiug an,

ani, guiß

. 1242,
lucmi, t,
hin ſnura

1

a.

fiuneeſt
uguil duu
erite mih;
nuucg ſi⸗
nil ſalahe
n ir.
ſi fuum
nlhie
inueni
Nun fe⸗

le itert

. 14
e D

Men 44

=

1 NDFX II. § Seriyture; in Vet. Teſt.
Viinam ſaj ſat perent: ac noviſſima providerent. C. 43. n. 5 7 61. Deuter. 32. 29
Aſcende in montem iſtum kranſi, itunm & morere. C. Zo. n. 3. i; 1336. 32. 4⁸.
Dominus de Sinai veniet & c. Conc. 55â. n. §. f. 1235. Deuter. 33. 2.
Funiculus iſte coccineus & c. Conc. pz. n. 6. f. 10 50. Joſue 2. 1 .

Ad rhamnum: veni & impera ſuper nos. Conc. 13. n. 12. I. n5. & in Jud. 9. 14.

Praæfat. de Extr. Zud. n. Z.

Deos meos uliſtu, & dicitus quid tibi ſi. C. 36. n. y. f. y9 2. Judic. 18.24.

Percuſſerunt Lais in ore gladii & c. Conc. 6Go. n. g. f. 111 . 18.27. & 28.
lIludiebus illis non erat rex in Iſrazl. Conc. I. Proæm. n. 2. Judic. 2 1. 24.
Dominus morti cat & Yvivificat. Conc. yo. n. . F-910. I. Reg. 2. 6.
DQuicunq; glorificaverit me, glorificabo eum. Conc. 62. n. 2. f. I166. 1. Reg. 2.30.
Non te abjecerunt, ſéd me. Conc. 2. Proam. n. 6. & C. a. n. j. f. I224. 1. Reg. 8. 7:
Ecce præſto ſume & quempiam calumniatus“ & C. Conc. z. n. 7. f. 1737. I. Reg. 12. A 2.
Filius unius anni erat saul- &c. Conc. 35. n. I. f. 6a6. 1. Reg. 13. I.

Leccavi, qui prævaricatus ſan ſermonem Domini: &c. Cone. 66,. n. 2. 1 1. Reg. 15. 24.
fJ. 1242. 8

Peccavi, ſed nunc honora me coram ſe ioribias populi mei. Cane. 29. I. Keg. 15. 30.

n. 2. f. 29 †. & äConc. 39. . 2. f. 661.
Siccine ſe ſe parat amara mors? Conc. 27. n. 7. J. 52“. & Cnr. 45. n. 2. 1. 1. Reg. 15. 32.
f. Sid6.

Pacificusne eſt ingreſſus tuns? Cenc. 36,. n. I. F. SSt. I. Reg. 16. 4.
Nunquid saul inter Prophetas? Conc. 6o. n. a.r f. 11I5. 1. Reg. 19. 2
Auaærite mihi mulierem habentem Pythonem. Conc. 22. n. 6. f. 313. 1. Reg. 28. „.
Cras tu & ſtlii tui mecum erunt. C. v. n. y. f. 1009. 1. Reg. 28 à 19.

David ſaltabat toti viribus ante Giminan. Tedem . viligr ſiam. 2., Reg. 6. à 5.
Conc. 6o. n. 2. f. 105.

Tulit Hanon ſervos David, raſitq;: &c. 0 27. n. 6. .f. 41. 2. Reg. 10.4.
David lapſus & ad panit. redubtus. C. 30. n. 4. f. 27 5. 2. Reg. II. n2.
Obſecro, ut videam faciem regs & c. Conc. 36. n. 3. f. 155. 2. Reg. 14. 32.
Vadam, & reddam vota men. Conc. 29. n. 3. f. 425. 2. Reg. 15. 7.

Tulit tres lanceas; & infexit eas, in corde Abſalom. Conc. 3. n. 3 F.s 573 2. Res. 18. 14.
Pete mater mea, neg, enim fas ſt. &c. Conc. y6. n. 2. f. I029. 3. Reg. 2. 20.
demes iterato delinquens, punitus. Conc 2g⸗ n. f. 556. Lem Conc:. 4. . Keg. 9. à 36.
n. I. f. 1417.

Mckeldejad-e etr. N NX X

Dier,

„

140 INPDEX II. §. Seriture in vet. Teem.

3. Reg g. II. 42. Dec, ros regnavit Salomon, 46 anns ſant. Conc. 35. . 1F-ö267.
3. Reg. 12. 28. 8. Feratcon Fecit duos vitulos aureov. C. 25. n. 2. f. g2.
3. Reg. 19. à 7. Surge, comede, grandis tibi reſtat via. C. o. n. y. f. 19 4P. eſtif
3. Ké g. à II. Sibilus auræ tenuts. Conc. 23. n. I. f. 322. & n. II. f. 34 0. D SðJͦJMB ſiuu innn
3. Reg. 2 I. 2 3. Canes comedent exabel¹ in agro. Conc. yo. n. r. f. o7.. ſe⸗ Nl
3. Re eg. 22. 18. Odi eum, Tia non Propbetes ik bonum, ſea malum. Conc. . nz. 5. gsſe
”MDU! fF. IIag —“VYMVM Han
4. Reg. 2. II. Ecce currus ignens & equi gnei. &c. Cme. 5. n. 4 .f. s. uerleibu
4. Reg. 2. 12. Eliſæus videbat-& clamabate Pater mi. C. §. n. 6. F-og. tilet⸗
4. Reg. 2. 2 P- Vrſi laceraverunt 92 pueros. Conc. 74. n. 6. f. 1427. S mnerſorunm
4. Reg. 5. 14. Keſtituta eſt caro ejus, ſieut caro Puers. C. ZIen. 2.f. 13 f GdGd. lubme
4. Reg 9. Iaeteritus impiæ Reginæ Jexahel. Conc. yo. n. . F. 91. Bißfuti
4. Reg. 9. 37. Haæccine illa Yexabel!? *Conc. 3t. n. 4. f. 492. ü
4. Reg. 1 3. I4. Pater mi! Currus Iſraël & auriga ejus! C. 2. Prowm. n. . nilen
4. Reg. 19. 3 5. Angelus D. bercnſſi it Mſriorum 1570οο. C. 3. n. 3. f. 2e9. unil ie
I. Paral. 29. 14. Quæ de manu tus accepimm, dedimustibi. Conc. 61. n. 6. f. IoD— o ũ a
2. Paral. 21. I2. Allatæ ſunt ei litteræ ab Elide Conc. 25. n. . f. 3982. uure
. 2. Fdr 8.9. Flebat atem omni, populus, cium , auderet verba Tege. me 32 zn. . limmn
F. IIolI. Den,
Tobiæ . 4 5. Cum irent omnes 4 aa, virnglarta aureos, , hie ſo blus. &c. C. 60. n. „». .f. 1126. zitoht

Tob. 4. à 7. Woli avertere faciem tuam ab ullo paupere. Conc. y6. n. 4. f. 1023. ireſh

Ffther 3. 10. Yulit annulum, qus ; utebatur, & dedit eum Aman. Conec. al. n. 4 f. 707. Nugf
Eſther 6. à I. Jaſ It ſibi aſferri hiſtorias & Annalee. C. 73. n. F. f. 14065. lreb tin,
Eſther 7. 7. Aman ſurrexit, ut rogaret ſther. Conc. 32. n. 5. 1 Pn. “
i C
Eſther 15. à 9. Erat terribili aſpebtus &c. Conc. 20. n. 4. f. 273.
Ulenentz.
Job. I. à ÿ. COppreſſo & mors ſiliorum jJob⸗ Conc. po. n.6.f. 9 12. Aenun
Job.7. 8. Cculi tui in me, & non ſubſeſtam. Conc. e. 7. f. 973. l
Job. 9. 12. u vrepente interroget, qui reſpondebit ei? C. 47. n. 5. f. 8r. Nar
Job. 9. 28. VLerebar omnia opera mea, ſciens &C. Conc. 29.:n. 11. f. 40n. Aanin
Job. 9. 30. N fulſe rönt velut mundiſſimæ manus meæ, tamen irdibus intinge me. en
M cit. Conc. 29. u. 4. f. ar0. lug,
Job. 13. 27. olſ roädſt omnes ſemitas meas &c. Cunc. 2 7. n. 4. f 3,3. laen
Job. 14. 5§. Nuamer menſtum ejus apud te t. Conc. 2ſo N. g. f. 3,34 *WR/

bid. 0 vonſtetuiſti terminos Im: . Cone⸗ 10. n. z. f. 946.

”

INDEFX II. §. Seripturæ in Vet. Tefaam. 14 1

. Vt in inferno protegas me- &C. Conc. 21. . J. f. 200. DUW! Job. 14. 13⸗

Job. 14. 16.
fob. 14. 77.
Job. 15. 21I. S 5 D

Tu gaidem greſſus meos conſiderdſti. Conc. 2. n. 4. F. 373
vigmnſti quaſi in ſacomdo delitta mea. C. 2r. n. 6. f. 37575.
Wuitus terrori ſemper in avuribus ejus. C. 456.n. 2. f. 80 4.
Oſſa ejus implebuntur vitiis adoleſcentiæ ejis. C. 45. n. 9. f. S7ßo. Job. 20. 11.
, t pluat ſaper UWum bellum ſuum. Conc. 3. n. 3. à f. 30. Job. 20. 2 3⸗
lIei puntto ad inferna deſcendunt. Conc. g0. n. 3. f. 6 5g. & n. 9. f. 6gé. Job. 2 1. 13.

ℳ Nubes latibulum ejus, nec noſtra conſiderat. Conc. 29. n. Io. fF. 236 . Job. 22. 14.
25„ Neiunquideft numerns militum ejus? Conc. 3. n. 3. f. 25. Job. 25. 3.

Job. 28. 3.

Dniverſorum fenem ipſe conſiderat. Conc. Zo. n. 2. f. 133 2
ob. 29 18.

Ie,nidulo meo moriar. Conc. ab. n 6. f. 56.

Ab infantid meâ crevit mecum miſeratio. C. 32. n. 7. f. 17¾. Job. 31. 18.
Lumen illius ſuper terminos terræ. Conc. o. n. 2. f. 1334. fſob. 37. J.

L Nunquid tenuiſti concutiens extrema terræ. Conc. o. n. 2. f. 132 4. Joh. 3 8. 1 3½
NBiunquid per ſapientiam tuam plumeſeit accipiter? Conc. 6. n. y. Job. 39. 26.

14f f. 129 7/. & Conc. 7I. n. 2. f. 173 7. H HM
l vis peccatorum non ſtetit. Conc. go. n. 3. F. 651. Pſalmo I. ..
tn Aſtiterunt reges terræ &. Conc. 21. n. 5. f. ⸗o9. Pfalmo 2. tot.
Non eſt Deus in conſpeltu ejus &c. QConc. 44. n. 3. F. 759. Pſalmo 9. 26.
,. Toni, & ſulphur, pars calicis eorum. Conc. 36. n. 6. F. S9g7. 10. 7.
Aom blitus eſt Deus, avertit faciem Juam. &c. C. 29. n. 10. f. 16 7. Lo. II.
n Dixit inſipiens non eſt Deus: cit. f. 26 5. & C. 31. n. 1. 4 f. 290. 13. I.
—„Nooon eſt timor Dei ante oculos eorum. Conc. 44. n. 3. f. 759. 13.3
Satiabor, cum apparuerit gloria tua. Conc. 41. n. 7. f. 715. 16. 15.
Fundamenta montium conturbata ſunt. Conc. a. n. 5. f. a6. I7. 9.
Cæli enarrant gloriam Dei. Conc. ya. n. 5. f. 97. 18.I.
Delickta quis intelligit? Conc. 5yy. n. 3. f. 100 . SZ 1858. 13⸗
8 Pones eos ut clibanum igni. Conc. 37. n. 4. F. 61. ⁊o. 10.
, 8ambulavero in medio umbræ morti, non timebo mala, quoniam k 22: 4.
gngeNe mnaecum es. Conc. o. n. j. f. 131. ́MM DIJM
Dulci & rettus Dominus. Conc. 33. n. I. f. 523. 24. 8.
4 Ne avertas faciem tuam d me. Conc. †2. n. 7. f. 972. 26. 9.
Ppagter meus & mater mea dereliquerunt mer & c. Conc. 54. n. 6. f. gg. 26. 10.
Vox Domini præparanti cervot. Conc. 23. R. 9. f. 336. Pſalmo 28. 9.

1 AWus

ANX N X XX N. N 2

.

31. 4.

31I. 6.
32. §.
32.‧13*
33. I0.

33. à 16.

33. 22.
36.272-
39.13⸗
47. 2.
48. 6.
4A8. 12.
49. à I.-.
KO. 10.
59. 16.

57 II.

1452
Puſalmo 29. ro. Quæ utilitas in ſanguine meo- & e.

HMors peccatorum peſſima.

Circumdederunt me mala, Conc. 67. n. p. f. 1272.
Beatus, qui intelligit ſuper egenum &c.

Cur timebo in die malà? iniquitas calcanez & c.

Deus deorum Dominus locutus eſte &c.

INDEX II. &. Sripture in Vet. Teſtam.

3 –W 2
7

—

onc. 24. . y. f. 31.
Erubeſcant impii, & deducantur in infernum. Conc.
Converſus ſum in ærumnd med,
PFro hoc orabit ad te omnu ſandtus⸗ & c. Conc. 32. . 6. f. - 2.

dum conſigitur ſpina.

Deèligit miſericordiam & judicium. Conc. F3. n. 2. f. 96 y7.

De caælo reſpexit Dominus. Conc. 20. n. 2. f. 269.
Timete Dominum omne ſancti ejus?“ Ibid. n. 3. f. 271. “
Oculi Domini ſuper juſtor; Vultus autem Domini ſuper facientes mala.
Conc. 20. cit. n. 2. r. C. p2. n. 6. àf. 9a9. C. 74. n. y. f. Ia295.
C. 215. n. 6. F. 86 3. & n. 0 f. &r.
Dixit injuſtus, ul delinquat in ſemetipſo . C. 44. n. f. f. Jol.
Declina à malo, & facbonum. Conc. 66. n. 4. f. 1246.
Sicut onus grave gravatæ ſunt ſuper me. Conc. go. n. 9. f. 696.
C. 76. n. 4. f. I0 2 40.
Magnus Dominus. Conc. as§5. n. 6. f. Sösbẽcs.ð
Audite hac emne genter. C. 25. n. G. f. 436. & C. 42. n. 7. f. 3245.
id. binis locis.
Sepulchrum eorum domus illorum in æternum Conc. 16. n. 2. f. forg.
C. ʒo. n. 3. f. =r2.
Deus manifeſtè veniet. Conc. .. n. 2. f. -2. & C. 32. n. 1. f. 33.
Peccatori autem dixit Deus & c. Conc. 3o. àn. 3. f. a73.
Iniquitatem meam ego cognoſco- & c. C. 65. n. 4. f. 292.
Averte faciem tuam à peccati men. C. r12. n. 7. f. 9 72.
Ne projicias me à facie tud. Conc. 36. n. 3. f. SSpůü9ĩ9.
LEibera me de ſanguinibus. Conc. gr. n. 2. f. SBus.
Dixwit inſipiens &c. non eſt Deus. Conc. g. n. 2. f. z3c.

„

f. 136. Conc. a0. n. 9. f. 60 7.

Laætabitur juſtus, cum viderit vindibtam. (C. 22. n. 7. f. -1.

Dediſti metueibus te ſignificationem, ut fagiant

à facie arcus?
Conc. g. n. 4g. f.⸗ 41. &- Conc. 42.n p. Ff. 222.

Terribili in conſiliu ſuus ſuper ſilios hominum. Conc. 12. n. 2. f. 257. S

Conc. 39* . 3. F. 62.
Conc. g1†. n. 6.

Deſcendant in infernum viventer-. Conc. 9. n. F. f. I1 5. Conc. II. n. 2.

ler ⸗

ybeugturdeh

ſe tehen

(pmacehen.

Firiimuima

ſihtntit

1l..
lyteni li⸗
(tinebiti
9 .
Vor tmnitme
muves

luureſdi⸗

lnifi anin

(ſile auni

iret,,

ig⸗ ne.
M lſer
bilere

Biſinrit

Halmen
ng/
Deninne f
Dnmnuf
in,
Veſenn
ſrienr
lin nun,
D
Ar,⸗

in

fril

ſlpt.
.
t

n

—
ſe⸗ lit

i,

.

InDEz II. §. Serkurei in Vet. Teſtam. 14 3
Neq; urgeet Per me puteus os ſuum. C. 31. n. G. F. 496. Pſalmo 68.16.
PDPeleantur de libro viventium. Conc. 3,5. n. 4. f. 773. kine. 68. 29
Non eſt reſpeltus morti eorrum. Conc. yo. n. §. f. 915. 71. 4.
Cam accepero tempus, juſtitias judicabo. C. 29. n. y. f- 2171. 74. 3.
Viri divitiarum. Conc. 27. n. 3. F. g41. . Wð 75. 6.
Yerra tremuit, & quievit, cum erxurgeret in judicium Deus. Conc. 21. 75.9. & ro.
n. I. à f. 252. . Hÿ”MUVM
Cogitavi . antiquot, . & annos cternos in mente habui. Cone. 35. 76. 6.
n. 7. f. 6 35 ðJMB:]
Costze: l, ird ſus miſericordiæ Ra. Cune. ze n. 3. f. 30. &ne.: 22. 76. 10.
519. l
V. r mat,, in rota. Cunc. 34. n. 2. f. F45. 76. 19.
In medio Deos di Fudicat. Conc. 29. n. 7. f. 7g. 81. I.
Melior eſt dies una in atris tuus⸗ &cc. Conc. 5a. Rn. 2. f. 9544. 83. II.
Eruiſti animam meam ex inferno inferiori. C. I. n. y. f. 7. 85. 13.
Mille anni ante oculos tuos tanquam dies heſterna. Conc. 16., n. 3. 89. 4.
f. 212. &(Conc. yI. n. 4. f. 929.
Non timebis à timore nocturno. Conc. 6y. n. g. & 6.4 3f. 123o0. 90. F.
Deleltäſti me in faöturd tud. Conc. jI. n. 7. f. 93 7. 91. §.
In terrâ deſertâ &c. ſie in ſanéto apparui tibi. Conc. 60. n. 9. .. ms. 92. 3.
Mirabiles elationes maris. C. 49. n. y. f. 8S53. 92.4.
DQui finxit oculum, non conſiderat? Conc. 4. n. S8. f. So I. 93.9.
Raslacgenm faciem ejus in confe, R lone. Conc. 20. n. 8. fes 28. . 23. 94. à 2.
Donimne Scz 4 ligno. Conc. 4AI. M. 3. f. Jog. 9 §. 12.
Dominus regnavit? nubes & caligo &c. C. Iy.n. 2. 5. 7197. 96 à I.
lenu ante ipſam pracedet? &c. Conc. y. n. 2. f. p2. 96. 3.
Tlciſcens: in omnes adinventiones eorum. C. y3. n. 6. f. 973. 98. 8.
Mi Vericordiam & Judicium cantabo tibi. C. 21. n. 6. f. 296. &. C. 7 3. 100. I.
n. 2. f. 90 4. ðUVDUD
Opera , tuarlum ſant cali, Conc. A4I. n. 6. .f. 712. TI01I. 26.
Renovabitur, ut aquilæ, juventus tua. C. 7 1. n. 2. f. 135. 102. 5§.
Extendens cæœlum ſicut pellem. Conc. ya. n. S. f. 9. Io03. 3
Terminum poſuiſti, Pem non tranigredientur. C. 49. n. . f. 8Se. Palmo 103.9.
XX N NX XY Noli-

NH

1I14. §.

pPſalm. 149. à 5. Ewultabunt ſanoki in glorid: &c.

7 Prov. 14. 33²

14 4 I NDEX II. §. Senpturei in vet. 7 Sen.

Pſilmo 104. 15. WNolite tangere Chriſtos Mméog. Conc. 74. n. 5. f. 142 „ = s
105. 11. nus ex eis non remanſit. Conc. 3. n. 3. f. 9.
110. à 9. Sanbdtum & terribile nomen ejus. Conc. I. n. 4. f. G6.
III. 10. Peccator videbit & iraſcetur. Conc. 33 n. 3. f. 27.
113. 1 6. Czrlum cali Domino, terram autem &C. Conc. y1. n. ,. f. 9 3
Miſericors Dominus & juſtus. Conc. y3. n. y. f. 90.
115. 15. Pretioſai in conſpectu Domini morr ſanbtorum ejus. Conc. 45. n. . H S6.
118:32. Aſpice in me, & miſerene mei. Conc. ra. n. 2. f- gt.
118. 112. Inclinavi cor menm ad faciendas juſtificationer taas Prapter nan.

— —

nem. Conc. 62. n. 3. F.- I166.
124. 3. uia on relinquet Dominus virgam peccatorum. Ec. C. 76. 2.2 . 922.
2 5. 5§. Mus ſeminant in lacrymi: &c. Conc. g. n. 6. f. g&3.
129. 2. Fianit aures tug intendenter. Conc. 2. Proæm. n. 6.
36: 2. SaGenlän organa noſtra. Conc. 13. n. . f. rza.

TJenehbræ non obſe urabuntur aà ter &c.

C. 27. n. 2. f. 405.
. 1 138. 1 7. Nemis honorati ſant amici küi Deus.

C. 74. n. . f. 122 .

139. 12. Virum injuſtam mala capient in inuteritu. C. 47. n. 6. f. ,7.
. 146.r1. 1. Beneplacitam eſt Domino ſu per timentet eum. C. y3. n. 4. f. ,6r.
147. à 19. Non fecit taliter omni nationi. C 6 n. 3. f. 206.

Conc. 32. M. 7. lre.

Prov. I. à 24. Vocavi & renuiſtü- ego noaqg, &c. C. 46. n. 6. f. 5.
3. 18 necn Vita eſt hu, qui apprehenderint eam, & qui tenuerit eam, ber.
Uq tm. Conc. o. n. j. f. 1343. O& C. 62. n. 4. f. r 6hů.
3.32. Cam ſi, nplicihm ſermocinatio ejus. C. 61. n. 7. f. 1170.
S. 4. Noviſſima illius amara, uaſi Zabſynthium. C. 77. n. 2. f. 839.
F. 22. Iniquitates ſatc apient impiam: &c. Conc. 67. n. I. f. et.
3. 29. Circumdabit mari terminum ſuum. Conc. go. n. . f. Sg.
3. à 34. Beatus homo, qui audit me- & c. Conc. 62. n. 7. f. 177.
9. 1. dapientia ædificavit ſibi domum- &c. Conc. & n. citt.
I3. I. Vult & non vult piger. Conc. 47. n. §. f. &S... O
14.12. Eſt via, quæ videtur homini juſta: & c. Conc.67.n. I. f. 1222.
14. 16. Sapien. timet, & declinat à malo. Conc. I. n. 4. f.,r.

he malitid ſud expelletur imhbius . Bere autem MWer in morte ſas
Coxc. 46. n. 7 526.

* Ler

——.

“ luft.

—
N n
or min,
uußn n.

nula re

Uniu in

u inin
Niipyrr:
Mupiu

Hyinali non,

er iisti
(di

finit

1,n

V pens euli

1l ſa
mnia temt
imue
16 5,.
Milun nie
Masnz
MMriri in
ki kintnͤ,
i ME. „
ſ’ſan,
Stlene,
ſere⸗

rilent

ent,(y
n te
nni,
tine

naſe

Nernleg.

INDEEY II. §. Knizeene in vet. Telam. = 144 55
er Pigrorum, quaſi ſepes Ginarum. Conc. &.. n. 6. Ff. 12,34. Prov. 15. 19
Timor Domini, diſciplina ſapientiæ. Conc.I. n. 4. F. 7. 1758. 33
Sirituum ponderatoreſt Dominus. Conc. ay. n. 6.f. 377. 16. 2.
Fondus & ſtatera, Judicia Domini ſant. TIhidem. 10. 1I.
Inpius, cum in profundum venerit, contemnit. Conc. 6z. n. 1 f. 1264, 1828. 3.
Haoſtiæ impiorum abominabiler. C. 6I. n. .f. I149. 21. 27.
Dicit piger-: Leo eſt in vid.: & C. Conc. 6y. n. G. Pter, 222234. 13. HM
Fuagit impins nemine per ſeguente. Conc. 4. n. 2. f. Soꝛꝛz. 28. 1
Viri mali non cogitant judicinm. Conc. 37. n. . f. 775. 26s8.. ..
RKezpentinus ei Swperveniet interitis & c. Conc. 7a. n. . f. 1389. Prov.2 29. 1.
Ommnia flumina currunt in mare, &c. Conc. y. n. I. f. 103z9. Eccleſiaſte. 1. 7.

Perverſi diſſicilè corriguntur, & ſtultorum infi mnitus et numeru. C. 22. I. 15.

—

2. 3.f. 32. Conc. a. n. 5 Ff. 999. & Conc. 6a. n. 2. f. 120 4.

aupienti oculi in capite ejus; Rola in tenebri ambulat. Canc:s 3. 2. 14.

Ommnia tempu habent. &c. Cone. ry. n. I. f. 70. 3.17.
Væz 75 9li, quia cum ceciderit, non Palet Vstevanten ſe. kc. cor. o. 4. 4 9.
4

7. 5. fF. 76 4.

n. 4. f- III.
Panirnliss triplex diſpcils rumpitur. Cac. 55. n. 6. Ff. 1o73.

Multas curas ſe ſe guuntur ſomnia. Conc. as5en. 4. f- 586̈ο. F. 2.
Me moriaris in tempore non tuo. Conc. yo. n. S. ſ. 9g20. 7. 182
Hoc inveni, quòd fecerit Deus hominem reétum. Conc. 53. n. . f- gg3. 7,30⸗
8.1I.

Quia non Profertur citò contra malos ſe zntentia. &c. Conc. 16. n. 6.
Ff. 217.
Neſcit homo, utrum amore an dio dignus ſi⸗ 1. Cune. 726. n. I. f. 22r. 9. 1r.

Conc. 72. n. 3. f. 1379. ðð
Cor ſa ſa Pienti in derters us, & cor ,Raoum in 2 ſ ißra l C. j23. 102
Pereideu Rocn ad, daſrum. &c. Conc. 73. n. 6. F. 106. 1r. 3
Memento Creatoris tuè in die juventutis tuæ: & c. Conc. yo.n. 5. f.9gig. 12. 1.
Antequam tenebreſcat ſol- & c. Conc. 27. n. 6. F Sz. 12.2.
Vit homo in domum æzternitatis ſaæ. Conc. 56. n. 2.f. 0güg.. 12. 5.

Deum time, & mandata ejns obferva, hoc eſt enim omni , oro . 30. Eccle le. 12 18.137

cmäe,

v. 2. f. g7. & Conc, d3. . 2. f. 749.

. Eccle. 12

Cantic. 1. 7.
Cant. 2. 2.

1456 INDEXII. § Seripturæ in Vet. Teftam.

num & c. Conc. 29. n. 4. Ff. 429., & C. 30. n., 2. F. 271.
Si ignoras te & c. FPaſce hados tuos. Conc. 32. n. g. f. y16.
Duæram, quem diligit anima mea- & c. Conc. 61. n. 4. Ff. 11327.

*I4: Cunkta, quæ ſiunt, adducet Deus in judicium pro omni errato, ſeve bo-

2: 8. & 1 9. En Dilebtus mens loquitur mihi. ſurge „&c. Conc, 6I1. n. 4. Ff. 1136.

2⸗9.

Cantic. 3. à

Cant. 4. 3⸗
Cant. 5. 7.
Cant. F. 19.

Sap. 2. 2,
2 E 6.

Sap. 7. 11.
Sap. 11. 17.

Ex nihilo nati ſumus: & poſt hoc &c. Conc. 7. n. 2. f. g.
Venite fruamur bonis, quæ ſunt, &c. Conc. 3. n. 4. f. 24. Conc. 70. n. 3.
fſ. o919. C. 6†.: n, I. f. 1222. Conc, /Ien. . f. 937. Conc. z9. n. 6. f. 5S I.

En ipſe ſtat poſt parietem. Conc. r9. n. y. f. 1059. C. 61. n. 3, f. 11356.
urgam, quæram, quem diligit anima mea i Invenerunt me vigile: &c,

Conc. 61. n. 4. f. 13. —.
Sicut vitta coccinea labia tua. Conc. pz. n. 6. f. IoI.
lLwwvenerunt me cuſtodeer. Conc. 61en. 4. f. 1135.

—

. 2. f. 1136.

Dilectus meus candidus & rubicundus. Conc. 21. n. y. f. 292, & C. 61.

Tanqam ſeintillæ in arundineto diſeurrent. Conc.. n. 6, F.5s3.
Seneltus, venerabilu, non diuturna & c. Conc. ya. n, I., f- g5o.

Nos inſenſatie & C. Ergoerravimus &c. Conc. al. n. 4. f. zos. Conc. pI.

n, 7. f, 936, Conc, 6. n. I. f. 1222.
Tranſierunt omnia illa tanquam umbra. Conc, pa. n. 3. f. 9g92860.
Juſti autem in perpetuum vivent. Conc, 5§. n. 7. f. 95. C. 41. n. . feztz.
Armabit creaturam ad ultionem inimicorum. Conc. 3, n. 2. f. 27. &

Judicium duriſſimum hü, qui præſunt, Conc. 2I. n. 5, à f. 299. Conc. 1.

Proæm. n. ..

4

Venerunt mihi omnia bona pariter cum illa. Conc. 6. n. g, f. 11655.
Per quæ peccat qui, per hæc & torquetur. Conc. 3z. n. 3. f. 6t.

Sap. 12.10. & Dabas locum Pænitentik, non ignorans Xc. Conc. gg. n. 7. f. S§SS.

Sap. 16. 24.

Cum ergo ſir uſtus, & c. ipſam quoq; qui non debet puniri, condemnare,
exvterum æſtimas à tud virtute. Conc, 32. n. 3. f. 27,

Creatura tibi factori deſerviens, exardeſcit in tormentum adverſus

injnſtot, Conc. 3. n. y. F. 3 4
Cuùm ſit timida nequitias &c. Conc, gr. n. 2. f. So.
QDui amat Periculum, in illo peribit. Conc. 6.n. 4. f. Iz9a.

2

Wl.
urlean
Puniſin
. Hinlkeſe 1
Sunnibuu
euule

liſv onin

V laußuut,
eſilienn
ujti m

lunin
lior ttiun

llluge eleen
comnia

ktn.

buni in,
Nun lenun
Mmn, G

rit Pliae
3
reyru,

u
umn ſiun
ſhicuin
fema iin

lr ien 60

ieſg a

M
l, eri

. Th
ennzin

l.
1.

fnn⸗

m071

CNNa,H
cndill.
16h

1.

ſnm Cu / .

ℳ

,CN.,

11

, ℳ

au⸗ ncke,

7,

Ntun Aeg

. ras beccavi „& quid mihi accidit riſte?

,
Nile Ae

Conclude eleemoſj. nam in corde Pauperis: &c.
Haæc omnia ſanktisi inbona; ſic & impii & peccatoribus in mala conver- Eccli. 39. 32.

G,,,4
11

1 NDE X II. §. Senyture; in Vet. Teſtam. 1457
Conc. 49. n. . . 886. Eccli. 5. à44.

Conc. y3. n. 3. f. 90 7. Conc. 72. n. 3. f. 1376& usque 9
Ne Aicas: miſeratio Domini magna eſt- & c. C. 46. n. Z. f. S2z. . à 6.
Nooaon tardes convertéè ad Dominum. Ac. Conc. 6. n. I. f. 1241. 5. 3.

In noviſſimis invenies requiem in ed. & c. C. 67. n. 4. f. 1225.

Vincula ejus, alligatura ſalutaru. Conc. 67. n. I. f. 1263. 6. 31.

lLe omnibus operibus tus memorare noviſſima tua, & in aternum non Eccli. 40.

peccabi. Conc. I. n. 2. F. 3. C. 44. n. 2. F. 25 57.
In fine homini denudatio operum illius. C. 27. à f. 304. Eccli. II. 29.
Non defrauderis à à die hono &c. Conc. 7a. n. 6. 7. f. 135 7 Eccli. 14. 14.
Ante qudicium para juſtitiam tibi. C. 5 . 3 F. Jooo. Eccli. 18. 19.
Peccäſtie non adjicias iterum &c. Conc. 249. n. a. Ff. 552. Eccli. 21. I.
Via peccantium complanata lapidibus; & t. Conc. 6 J. n.·1. F. 1222. 21. II.
denem fatuum & inſeé inſatum. Conc. 54. n. 4. F. 987. Eccli. 25. 4.

Conc. p6. n. 4. f. o2 4. Eccli. 29. 15.

teoentur. Conc. 3. u. 7. f. 22.
0 mors, quàm amara eſt memoria Zla &c. Conc. 27. n. 7. F.- Sab.
mors! bonum eſt judicium tuum. Conc. 46. n. I. f- 520.
Vide arcum, & benedic eum- &c. Conc. I4. n. 6 J. 1587. Eccli. 43. à 12.
Surrexit Elias Propheta quaſi igns & c. Conc. 6 3.n. I. f. 182. Eccli. 48. I.
Audite verbum Domini, PFrincipes Sodomorume &c. Conc. 62. n. 6. Iſaiæ I. 10.

Eccli. 41. I.
Eccli. 41. 3.

1213.
Rreca⸗ ſuum, uaſi 7 dema, prædicaverunt. Conc. 2.n. 5y. f. Iy1. Ilſaiæ 3. 9.
Le, qui conſurgiti manè ad ebrietatem- &c. Conc. 37. n. I. F. 605. Iſaiæ 5. 4 11.
Infernus dilatavit animam ſuam. Conc. go. n.3 Ff. 682. F. à 14.
Volavit ad me unus de Seraphim- &C. Conc. 61. n. 2. J. 1134. Iſaiæ 6. 6.
Ecce virgo concipiet & pariet Flium. Conc. 62. n. 1 f. 1167. Iſaiæ 7. I4.
Egredietur virga de radice Jeſſe. &c. Conc. 33. n. 4. f. y29. Iſaiæ II. I.
Haurietis aquas in gaudio de fontibus Salvatoru. Conc. 22. n. 6. f. 354. Iſaiæ 12. 3.
Facies combuſtæ, vultus eorrum. Conc. 39. n. 3. fF. 6602. Iſaiæ 13. 8

Quomodo cecidiſti de cælo Lucifer? Conc. al. n. I. J. 6 99. & Conc. 49. Iſaiæ 14. à 12

n. 2. f. Ss .
Ponam eam in poſſeſſionem ericii. Conc. 417. n. 6. f. 5813.

vy ν „„??? Ecce

14.23.
Mechtl de qud. ewtr.

Eeccli. 29.

8 —

1458 INDEX II. S. Scripturæ in Vet. Teſtam.
Ecce Dominus aſcendet ſaper nubem levem. Conc. Ig. n. 4. f 2 13.
Emarcuit cor meum. & C. Conc. vo.n. 7.
Comedamus & bibamas, cras enim moriemur. Conc. Fo. n. g. f. 9/S.

Iſaiæ 19. I.
Iſaiæ 2 I. à 4.
Iiaiæ 22. 13.

Iſaiæ 29. 18. Audient in die illa ſardi, & oculi cæcorum videbunt. Conc. 3. n. I.
lIaiæ 30. à 27:. Ardens furor eJus & c. Conc. 19. n. I. f. 245. & Conc. 23. n. 2.
Iſaiæ 33.14. DQuss habitabit ex vobi cum ardoribus ſempiternu? C. vI. n. 3. F. 926.

IHaiæ 34.4. Tabeſcet omnu malitia cælorum, & complicabuntur, ſicut liber, ccli.
“ Conc. yz2. n. 8 f. 9gK.
Inſaiæ 34. à 9. Et convertentur torrente ejus inpicem, &c. Conc. v. n. 2. f. 73.
Iſaiæ 3 5. 5. JTunc aperientur oculi cæcorum & c. Conc. 23. n. I. fF. 322.
Iſaiæ 38. 2. Convertit faciem ſuam ad parietem. C. Go. n. 9. f. 1126.
38. 15. Recogitabo tibi omnes annos meos. C. 72. n. I. 9. 4 f. 137.

Iſaiæ 50. I1I. Ecce vos omnes accendente: ignem- & c. C. 37. n. .f. sryo.
Iſaiæ 53. 6. Peoſuit Deus in eo iniquitatem omnium noſtrüm. Conc. 43. n. 2. f. 76 ¾.

Iſaiæ 57 20. Impii quaſi mare fervenz: &c. Conc. 29. n. I. & 6. 4 f. gy2.
Iſaiæ 58. I.
“””MMVB . f. 1207.
Vt mederer contritis corde: &c. (Conc. 42. n. I. f. z2 ꝛ2.
Expandi manus meas totaà die- &c. Conc. g46. n. 6. F. 83 .
65§. 20. Puer centum annorum. Conc. 5a. n. 3. f. 9gg8 üG4. è-Z
Iſaiæ 66. 5. Decite hü, què oderunt nos. fratre noſtri eſtu. C. Goa. n. 3. f. I111.
fJerem. 5. à 21. Me non timebiti, qui poſui arenam terminum mari? C. 49. n. y. f. 5Sg.
Jerem. 8. 9. Confuſi ſunt ſapienter &c. Conc. 63. n. §. f. I1906. ððYDWUMW
Jerem. 9 21. Aſcendit mors per feneſtras noſtras. Conc. yo. n. 3. f. 9og.
Jerem. 10. 7. Duis non timebit te, 6 Kex Gentium! Conc. 53. n. 4. f. 9g69.
Jerem II. I5. Delebtus meus in domo mes fecit ſcelera multa? Conc. 6a. n. 3. f. 1205.
Jerem. 13. 23. JN mutare poteſt æthiops pellem ſuam &c. Conc. I. n. y. f. 1362.
Jerem. 17. 1. Peccatum Judæ ſeriptum eſt ſtylo ferreeo. Conc. 18. n. 3. f. 237.
17. 9. Pravum eſt cor homini & inſerutabile &c. C. y,. n. 3. f. 100 .
Jerem. 22. 19. Sepultiura Aſini ſepelietur. Conc. 9. à. /. f. 1og. Conc. 7a. n. 5. f. I43 .
Jſerem. 31. 21. Satué tibe ſpeculam AXC. Conc. 73. n. §. Ff. sD b.
31.22. Famina cirenn,aabit virnm, Conc. 73. n. I. F. 1396.

Iſaiæ 61. à I.
Iſaiæ 65. 2.

—

Date

ADuaſi tuba ewalta vocem tuam. Conc. I. Proæm. n. I. & Conc.6 4. n. 3.

de

Mupenk.

Wetx.
ſaR gen
106,
glrgen
ohi
14,1
un ngnn
Mnggu

lhiten

Di mutunn

mingminue

llet ſuti
inn ue .

ein 410

lltinez,
ftigtn
ii
ribie
Huediy lan
erumn:
Uin lhug
ilarinte

keta tun

1deceh
ſin D

ln, Teee

arr.
lueh

e

nfo

—– S

INDFXII. F. Sotn,ej in Vet. Teſt. 14 /

afi, Date Rlorem Moab. Conc. y. n. g. f. 62. Jerem 48. 9.
dabmergetur Babglon. &c. Conc. go. n. g9. f. 696. Jerem. §1. 64.
niſee Viaæ Sion lagent, eò quda non ſint, qui veniant ad ſo lennitaten. 1. 6 2. Thren. r. 4.
v. f. & 6. ſ- Iol.
Vrgdes ejus in pedibus ejus. &c. Cone. 44. 22. 2. F. 387. Thren. I. 9.

(er 1, Prophetæ tui & C. nec aperiebant Sniquitatem sam &c. Cne. 64. Thren. 2 2. à13.
1

n. g. f. 1210. Conc. 69. n. 9. f. 1326.

Caid Mudm magna eſt Domus Dei! & c. Conc. 26. n. 5. f. so2. Baruch.3 2. 24.

ur lin l MWabes magna &. enu involven. Conc. 14. M. 3. f. 153. EEzech. 1. 4.

danguinem ejus de manu tuàâ requiram. Conc. 29. n. H. F. 761 I. & C. 6 9. Ezech. 3. 1 8.

n. 4. f. 1313. C. I. Proæœm. n. 4.

1 Eru mutus, nec quaſi vir objurgans &c. C. s. n. §. I. 1272. 3. 26.

Conc. 27. n. 4. f. 312. Conc. 6S5. n. 7. f. 1300.

Ecce hæc ſe Fuit iniquitas Sodomæ & c. Conc. 2. n. y. f. IJ. ” Ezech. 16.49.
in Anma, T beccaverit, morietur. Conc. 63. n. 2 F. MIS4⸗ l Ezech. 18.4.20
gi Projicite à vobi onines iniquitater. Conc. ZI. Z. Z. f. 1369. M 18.31I.
l Seculatorem dedite &c. Conc. I. Proæm. n. 3. EzZech. 33. 110.20
1Gerg) Juſtitia juſte nox liberabit eum, &C. Conc. 42. n. 6. 1. 237. Cene. 72. 33. 12.
n. 7. f. 1359. s
1 Ve Paſtoribus. c. Conc. 1. Proæm. n. 4. . . Ezech. 34. toto
In medio campi, quò erat plenus oſſibus. Conc. . n. y. f. 91. Eyzech. 37. à 1.
Apparuerunt vultusz eorum meliore. Conc. rg. n. 7 f. 99.. Daniel. 1I. 1
5, Satua Nabuchodonoſoris. Conc. 2. n. 6. f. 19. Dan. 2. d 32.
0 Viros illos interfecit Famma gnag. (C. 3. n. 2. F. 29. C. j. n. f. f. 7. Daniel. 3. 22.
Peccata tua eleemoſyni redime. Conc. 79. n. S. f. 59o. Daniel. 4.
DVoeor qe cwlo ruit- &c. Conc. 23. n. 2. d f. 322 4. 28.
WNWBon humiliaſti cor tuum, cum ſcires hæc omnia. Conc. 2,. n. 9. à f. 3 86. Daniel. 5. 22.
4 Mane. Thecel. Phares. Conc. 25.. 4à n. 2. 4 f. 365. & Gnc. 49. R. 4. Daniel. 5. F⸗
f. 51. & 25.

y. Juabente Rege, Daniel lndutus ſt purpurd. Conc. 4. n. 9. f. 27. .& C. 2,. Dan. 5. 29.
e, n. 2. à f. 26 5%.

vl HEadem nolte interfectus eſt Balaſer. Cuec. 27. n. 2. k. n:. Cunc. Fo. Dan. 5. 30.

. . f. 9I4.
vyyn⸗ C.

Abominationes magnas Fode parietem &c. Conc. 75. mn. y. . *sr. Ezech. 8. a6.

—

1 N DEX II. § orihlkrel in vet. T. Kam.

1460

Daniel. 6. 10. Contra Jeru aſalem tribus temporibus in die Kectebat Sersa: ι me.

bat &c.

Conc. 6o. n. g. f. I126.
D aniel. 7. 9. Tbroni poſiti ſunt, & antiquus dierum ſedit. Conc. 22. n. y. 1 37.
Daniel. 12. 3. Qui docti fuerint, fulgebunt- & c. C. 12. n. 6. f. 160. C. I. Proæm. n. 2.
Ibidem.

lIe perpetuas æternitater. Conc. 35. n. I. f. 627.
Inveterate dierum malorum. Conc. ga. n. 4. f. 95.

Sonſabo te in miſericordid & ſide. Conc. 6l. n. 3. f. 113.

Oſeæ 22 à 19.

Oſeæx 4. à I1. Non eſt veritas & C. non eſt ſcéientia Dei- &c. Conc. 6u. n.2 f. 1205.
Oſeæ p. 4. Wiritn Pornicationum in medio eorum &c. Conc. g. n. 5 F. 5 11.
Oſeæ 9. 12. Veæ es, cum receſſero ab es. Conc. 36. n. 6. f. 96.
Oſeæ 10. 5. Vaccas Bethauen coluerunt &c. Conc. 25. n. 2 Ff. 427.
Oſeæ 11. 4. Lr funiculi Adam traham eos in vinculi caritatu. Cene. 67 n. I.
= fF. 1262. Conc. 6ο. n. 6. f. 1115.
Ilbidem. Declinavi ad eum, ut veſceretur. Conc. So. n. 6. f.n 1119.
Oſeæ 13. 7. Exro en qvaſi leæna, ſicut pardus &c. Conc. y3. n. y. F. 9g69.
13. 9. Perditio tua Irazl, &c. Conc. yr. n.I J. Iool. Conc. &. n. 10. 4 f. 12 175.
3 Joẽl I. F. Expergiſceimini ebrii. Conc. 12. n. I. f. 16r.
1 1 5. Aaa diei, quia bropeè ſſt die Domini- &c. Ibidem.
Joël 2. 3. Ante fetke ejus igni vorans, & poſt e, eum exureni flamma. Conc.7 7.

2. 11. Mage , Domini & terribili valde. Conc. 20. n. 3. F. 252.
2. 13. Benignus & miſericors eſt, patiens: & c. Conc. 6˙.n. §. 1 z2
Joël 3. 15.

Sol & luna obtenebrati ſ⸗ ſunt- & c. Conc. 32. n. 4. f. pog.
Amos 5. 13. Prudens in tempore illo tacebit: &c. Conc. 29. n. 5. ſ. 261.
Amos 8. 9. lIa die ila occidet ſol in meridie. Conc. yz. n. y. f. 10l0.

Amos 8. à 11. Mittam famem in terram- & c. Conc. 6.. n. Ff. 1210.

Abdias 15. Retributionem tuam convertet in caput tuum. Conc. 61.n. 3. F. 1136.
Jonæ4. 6. Latatue eſt Ronas ſuper hederd. Conc. 75. n. 9 J. 105. & in rifs 4
NJud. ertr.
4. 6. Hiederam. Præf. ZJudicii extr. n. 2. Conc. yS§. n. 9. f. lors. E& Conc. .
n. 9. f. 1036.
Jonæ 4. 11. Et ES non harcmz MNinive, n, in qus &c. Conc. 9. n. F. 116.
Michæas.

Nahum 3. 5. Revelalo dende tua &c. Cane. 27. n. y. f. 711.

Ae.

—
rſer

trſenit

fun ni

rgi

ae le ven
Neeghntt
Murevente

ur tiſia
.

N lt
ilm ſe
oler Rex
1 ſto egor
uic “

uiuientiz,

c

lentt ,

uin,
nci
Rite ini
8 l llemn 4
ln

e

=
=

ꝰᷣ
eeni ite

uen

—.— —
— =—
=

* = M =
— 3 .

INDEX II. §. Scripturæ in Wov. Teſtam. 1461r

d. Ahexir, & diſſolvit Gente & c. Conc. ra. n. 7. f-973. HUabac. 3. 6.
Svrutabor Jeruſalem in lucernu. Conc. zo. n. 6. f. ar2. Sophon. I. 12.
nn. . . .. . 7 A(gguuz.
nn DQui tetigerit vos, tangit pupillam oculi mei. Conc. 2a. n. y. F. Ia2 7. Zachar. 2. T8.
Vinum germinans Virginer. Conc. 6οu. n. 9§. f. 1123. Zachar. 9. 27.
Läanuß eſt, qui ſervit Deo- &c. Conc. 62. n. 4. f. 170. Malach. 3. à 1 4.
2 Ecce dier veniunt ſuccenſi- & c. Conc. y. n. 2. f. y3. MMalach. 4. x
1n Ecce ego mittam vobis Eliam. Conc. 44. n. 7. f. 795. Malach. 4. d F.
S Nunc verò reminiſeor malorum- &c. Conc.2. n. 9. f. 1392. 1. Machab. 6.12.

Orabathic ſceleſtus. &c. Conc. 29. n. 3. f. 449. Conc. 66. n. 2. f. 1242. 2. Mach. 9. 13.

W. noli timere accipere Conjagem tuam. Conc. y/S. n. 2. f. o6z. Matth. 1. à 20.
AYBidimus ſtellam ejus in COriente. Conc. 12. n. 3. f. 9ggd.. Matth. 2. 2.
. Herodes Kex turbatus, & omnis geroſolyma. C. 19. n. 3. f. 2,1. 2. 3
niun YEz & ego veniens adorem eum. Conc. 29. n. 2. f. 299595. 2.8.
Seceſſit“ & habitavit in Nazareth. Conc. 7a. n. I. f. Ia ůl. 2. 4A 22.
FEcnitentiam agite &c. Conc. 63.n. 3. f. 1156. Conc. 6a. n. 9. f. 219. Matth. 3. 2.
m “ Vorx clamantis in deſertos &c. C. 6. n. I. f. I202. n. g. F. 1211. C. 6e. !l!IuäQ3. 3.
n. 2. F. I242. C. yI. n. 1. à f. 9r.
n Confitentes peccata ſua. Conc. &5. n. 1. f. 1255. C. 69. n. I. F. 1306.
,o Facite fruétus dignos pænitentic. Conc. 66. tot. à f. 12z39.
FPrtens eſt de lapidibus ſuſcitare filios Abraha,. Conc. 42. n. 4. f. 730.
Jam Serryt. ad radicem poſita eſt &c. Conc. 39. n. I. f. 60ο. Conc. 66.
Venite poſt me- & c. At illi reliétu retibu &c. Conc. 6. n. I. f. 66. Matth. 4. 19.
II. Beati miſericorder. Conc. go. n. 5. f. 85W. “ Matth. 5. 7.
rNO Diligite inimicos veſtros. Conc. 6r1. n. a. f. 1229. F. 43.
13. n. 6. fgzl. 5. 4 5.

— ◻◻

.

Qui ſolem ſaum facit oriri ſaper bonos & malos. Conc.

H S ergo lumen, quod in te eſt, tenebræ ſint: & c. Conc. 6a. n. 2. f. 1207. Matth. 6. 23.
Nonne anima plus eſt, quàm eſca? Conc. ygI. n. 4. f. 925. 6.255.
Ktßfeit diei malitis ſia. Canc. g6. n. 3 F a4. c. 34.
Vatioſa via eſt, quæ ducit ad perditionem. Conc. go. n. 3. f. 68r. Matth. 7. 13.
ltrate per anguſtam portam. &c. C. 61.n. I. f. 1222. & C.I. n. 6. . 1366. 7. à 13.
4— D ) 3 Omnu

146ᷓ2 INDFX II. F. Scripturæ in Nov. Teſtam.
Ommnis arbor, quæ non facit fructam bonum excidetur- & c. Conc. 5.
2. 7. f. 6l. Conc. 39. n. I. f. 66ο. V. Matth. 3. 0ũ0.

Domine, non ſum dignus & C. Conc. †9. n. . f. 1094.
Filii regni ejicientur in tenebræs exteriorer. Conc. II. n., 4. & per tot.
Af. 135. Conc. 36. n. 2. f. SSS.
8. 29. OQuid nobi & tibi Zeſa Fili Deis &c. Canc. I9. n. 2. F-24.
Matth. 10. 14. Eveuntes foras, exoutite pul verem. Conc. a. n. v. f. 1426.
10. 16, Eſtote prudenter, Eicut ſerpenter. Conc. 3I. n. 2.6. à f. 13pũ=.
10. 22. Oui perſéveraverit nsq; in ſinem. &c. Conc. II. n. j. f. 142.

Matth. 8. 12.

10. 28. Teimete eum , qui poteſt & animam &- corpus perdere in gehennam.

Conc. y3. n. F. Ff. 97.,
10. 30. Veſtr’ capilli capiti omnes numerat ſant. Conc. 257. n. 4g. F. 372.
10. 31. Maltis paſſeribus meliores eſti vos. Conc. z. n. 2. f. 10 3.
10. 36. Inimicihomini domeſtici eius. Conc. 6. n.6. F. ossss. 6
Matth. 11. 6. Beatus, gus non ſzterit ſcandalizatus in me. Conc. 40. n. I. F.bzo..
II. 7. Arundinem vento agitatam. Conc. 2I. n. , f. 252. ?́YM
IrI. 9. Prophetam? & plus, quam prophetam. Conc. o. n. 1, f. 06.
II. I2. Regnum cælorum vim patitur. Conc. 7I. n. 6. f. 1369.
II. à 29. Tollite jugum melum ſuper vos & c. Conc. 67. n. g. J. 722 5˙˙
Matth. 12. à 31. DQus dixerit contra Spiritum §. &. Conc. a9 n. . f. 5b. ,
12. à 4 1, VZiri Ninivitæ ſurgent in udicios & c. Conc. 20. n. 3. F. 303.
12.à 48. Qus ſunt fratres mezs? & c. Conc. 60. n. 3. f-IIII.
Matth. 13. 13. Et vidente non videant. Conc. za, n. 3. F. 75sà.
13. 2 5§. Liimicus homo ſuperſeminavit zZivania. Conc. ga. n. 3. Cit. f. 75S.
13. 29. Ne & C. eradiceti ſimul cum eis & triticum. Conc. 6o. n. 4. F. 1114.

13. 3 1. Nmile eſt regnum Cælorum grano ſinapis, C. 63. n. 4. f. Iss. & C. 1.

n. 2. f. 92 4.
13,4 37. Quz ſeminat bonum ſemen Cc. Conc. 9. n. 2. f. Io5.
13.43. Juſti fulgebunt ſicut ſol- &c. Conc. 7. n. 6. F. F53.
Matth. 14. à30. Cim cæpiſet mergi. &c. Conc. 67. n. 5. f. 1237.

Matth. 16. 19. Tzbhi dabo claves regns cælorum. Conc. 69. n. 2. f. 1309. & n. 6. f. 1317.

16. 23. Vade poſt me Satana. Conc.;3r. n. 2. 4f. 565.

Mllti dicent mihi in illzs dies Domine, Domine, & c. C. 21. n. 6. f. 296.

liias ueltu

i
He Ma l
f

nors tul

Id vite
lit zini

iltduß⸗
Alugan
Mluri n

Mcreturd
lead nun
Nn2.34
lomm,

=

iſur zur⸗
npnnj

laßimer

rite, ſin

1

ee enſi

4

Hulmwir iz,
ilgit in

i in ere

lur meii

Ut
AAkunni
luir eii

iftue

Virgines fatuæ.

INDg X I. § Seriyture: in Nov Tham.

1463

Duu roliſ homini, 7 mundum m verſem Iuc,, etur &c.
n. 9. f. 6a. Conc. yS. n. f. 1064.

. 3. f. 1067.

Elias venturus eſt, & reſtituet omnia. C. 4. n. 7. f. 795.

S vi ad vitam ingrea, ſeèrva mandata. C. 6ů3. n. g. f. 1159.

n. 4. f. 1209. Conc. 60. n. & f. II 22.

Vidit alt⸗, ſtantes in foro otioſos. Conc. 72. d n. 4. f. 1351.
Axefacta eſt continu ficulnea.

Conc. 23. n. y. f. 329.

Publicani & meretrices præcedent vos in regnum Dei. Conc. 12. . 4.

4 f. 1/. & Conc. 63. n. 3. f. 1186.
Auferetur à à vobi regnum Dei.

n. 2. 3. 4 f. 1132.

At ile obmntnit. Conc. 23. n. 7. àf. 332.

Multi ſunt vocati, pauci verèò electi. Conc. 1o. R. I. 3. 4 f. 120.
Dicunt, & non faciunt &c. Conc. 67..n. 3. f. I227.
Vnm'eſt pater veſter, qui in cælis eſt. Canc. 60. n. 3. f. 1111.
Hypocritæ, ſimiles ſepulchri dealbati. Conc. 27. n. 3. f. Se.

hbuplete menſuram bpatrum veſtrorum. Conc. 49. n. 3. f. Sg9.
Quod Renum adventut tui? &c. Conc. Ié6. n. 2. d f. 209.

Abundavit iniquitas, refrigeſcet charitas. C. 2. n. 6. fF. I9.
Dui legit, intelligat. Conc. 25. R.I. f. 367.

n. 6. fF. 20.
Et tunc plangent omnes Tribus terræ. n. y. f. I20.

De dee autem illd & hor nemo ſcit. & C.
Sicut in diebus Noë. Conc. Z. n. 3. f. Ig. & Conc. z,. n. 2. f. 371.

C. 6G3. n. 4. f. 11555. C. &α. e⸗f ian.
Venite ad nuptias. Illi autem Slrertm. Conc.Io.n. 3. f. 12 2.0

Conc. 35. Matth. 16. 2

ece nubes Iucèda demhravir. eα. &c. Cune. Iz.n. I. . 756. Cine 55. Matth. 1 . 5.

17. 1I.

Matth. 19. 17.
Ewiit bprimo manè condutere operarios in vineam ſuam. Conc. 6. Marth. 20. à I.

Sè manus tua vel per tiuus ſcandalivxat te, &. Conc. 71. n. 6. f. 1367/. Matth. 18. à 8

Martie; 2 1. 39

21. 31.

21.43.

22. 12.

22. 14.

Matth. 23. 3.

23. 8.
23.27.7
23.32.

C.67. Matth. 22. à 2.

La'ut in errorem inducantur, (ſi Rori boreſt) )etiam electi. Conc. 2.
TJunc parebit ſignum rilis hominis in cahe. Conc. 13. d n. I. à f. 10 7.

Conc. I6. n. 2. 3. aà f. 210.

24. 12.
24.24.

24. 30.

34 36.
37.

Smile eſt regnum cælorum o Virginibus. Conc. yo.n. I. 2. 4. . 904. Mailt⸗ 25. 4 .

Conc. 63. n. S. f. 1196.
MWedis nocte clamor fadtus eſt. Conc. 16. n. a. 1. àf. 21.

2 §. 2 2.
25. 6.

Cur.

1464 INDEX II. §. Ferhlure in Nov. I Telen

. 4 25.10. &I 2 Clauſa ſt janua. Conc. 36. n. 6. f. 194. M
Euge ſerve bone & ſidels &c. Conc. 45. n. 6. f. 964. ”MU!

25. 2 I.
25.à 32. Statuet oves à dextrü ſau. &c. Conc. 9. n. 2 F. 105. H
25. 3 . Venite benedicti Patris mei⸗ &c. Conc. 232. à n. Fe f. 1r. “ er tot.
Conc. al. n. 4. f. 20 7. & Conc. 53. n. 6. f. grn,
25. 37. Duando te vidimus ſarientem & pavimus te? Conc. 33.n. 7. f. 1537.
25˖ 41 Diſcedite à me maledilti 5 in ignem æternum, &c. Conc.4. à n. 4:
Gts: C. 31.àn. 2. 4f. cs C. 36. n. 2. f. 556. C.sz. n- . 6o.
2 5. 46. lbunt hi in ſe eliciam æternum. C. ao. n. 6. f. 272. C ao. tot. 4 f. 76.
Jzuſti en, in vitam æternam. Cogr. 4. n. 2, ef. 699. Conc. ar. tota
à f. 6.
Matth. 26. 8. Vr quid perditio hæc? Cone. 51. n. 2,6. fIIas.
26. 22. Cæperunt ſi⸗ Taguli dicere, nunquid ego ſum Domine? Ci. 1o. n. j0. Fi, 130.
26. 24. Bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. Conc. 42. . F. fF. 732.
Z Conc. pa. n. 2. Fine f. 952. Conc. 72. R. 7. f. 1431
26.26. Hoc eſt Cor Pus meum. Qonc. yg9. n. 2. f. IoS52. Conc. 60. f. mzo. “
26. à 37. Triſtas eſt anima mea ausq; ad mortem. Conc. 413. n. 7. f. 3202.
26. 47. Jaurba multa cum gladii & faſtilus. Conc. g. n. 5. IF. 219.

26.49.. Ave Rabbi. Conc, a., n. 7 f. 123 r,.
Matcth. 27. à 3. Peccavi tradens ſanguinem juſtum. Conc. 66. n. 2. F. 12 27.

27. 24. Pilatus acceptà aqua lavit manus. Conc. 69. n. 3. F. 1311.
27. 25. Sunguis ejus ſuper nos & ſaper filios noſtroz. Conc. 22. n. . f. 356.
27.4 §. Tenebræ factæ ſunt ſuper univerſam terram. Conc. 4. n. 3. f. 40.
27. 51. Toerra mota eſt, & petræ ſeiſſæ ſunt. Conc. 23. n. 6. f. 331.

Match. 28. 18. Data eſt mihi omnis poteſtas &c.
Marci r1. 4 4 Fuit Joanner in deſerto. Prædicant &c. Cbec. 6; n. 1. f. 1182.
Marci 3. à 34, Quæ eſt mater mea, & fratres mei? &c. Conc. 60. n. 3. f. III.

n. I. f. 11 53,;,
Marci 7. 32. Sordun & mutum. Iad 4. Dom. II. n. .
Marci 9. 45 Vbi vermis eorum nen moritur. Conc. 47.n. 3. f.So7.

Marci 12. à 42. Vidua una pauper miſit duo minuta. Conc. 61. n. 7 f. 1145.
Marci 13. 32. He die autem illos &c. Conc. 16. . 2. F. 210. 1. Matth. 24. 36.

Conc. y5. n. Ff. 1009.

Cænacu-

—

in mun

htoni i/ /,
inan

Weuncn
Mlnns

ilinitt⸗ 16

lun 4 4
iirf, jrit

1e oſtu
,/,

fte⸗ ltup,

len re
aſc eſe
hlie lties

c Nei

I nnguintoa

n Uilte Nh⸗

ud Mhayntts.
s U
.

tm den
“
Marci 6.18. MWon licet tibi habere roren I ratri tui. Conc. 64..6. 1. :rz.,&,.C. 6;

fuea
l uth

1 il,

unen, ſer
Clilit

V

”Mäl IxDFEX II. 5§ Srlanen⸗ Wov. Teſtam. 146G

—
SCrnacalem grande ſtratum. Conc. G. n. 6. f. I 6. Marcl 14. 1.
M Ceperunt quidam conſpuere eum. &c. Conc. 20. n. 2. f. 270. 14. 6 5.
BPuntes in mundum univerſum &c. C. 74. n. I. f. I2l6. Marci 16. 15.
vs“ Serpenter tollent, & ſi o Neec &π . 1Proæm. n. 9. Conc. 69. n. 3. 16. 18. H
7212. Sð
Hinſe “ Dei. Conc. 61. n. I. f. 1121. 16.19 g9g.
CN In, Giritu & virtute Eliæ &c. Conc. 63. n. I. f. s24.. Lucæ I. 17.
AsS Ave, gratia plena. Conc. 6. n. I. & 2. 4 1f. 1039. I. 2 8.
Eit regni ejus non erit finuv. Conc. z21. n. Z. àf. 713. I. à 32.
Gsi Poſtquam conſummati ſunt dies ollo- & c. C. 72. n. I. f. 1374. ucCc 2. 21.

Gn Ad LVocatum eſt nomen ejns Jeſus. Conc. 5. n. I. f. I035.

Reſponſam accepit Smeon à SpirituS C. 62. n. I f. 1II62. H 2. 26.
N⸗nc dimitti ſervum tuum Domine. & c. C. 5S. n. §. f. 1077. 2.29.
nsos Mirantes ſuper hiü, quæ dicebantur de el. Conc. 73. n. I. .f. 1395. 2.33.
nn Et benedixit illis Simeon. Conc. 62. n. I. f. 161. MM
Lecce poſitus eſt hic in ruinam. &c. C. 20. R. I. . 57. &. Conc. 73. 7 ”DU
„. 1. 4 f. 900o.
(Confitebatur Domino. C. e. n. I. 2. 4 f. II0,. 0 61. n. 1. 7. f. 1131. 2. 38.
4 Puer autem creſcebat: &c. Conc. ya. n. I. f. 950. n. a4. f. 95S5. 2. 40.
CLCLm fabtus eſſet annorum duodecim. Conc. 72. n. I f. 1274. 2. 42.
9 Erat ſubditus illi. Conc. yS. n. y. f. o0ν ã. 2. 51.
FJeſu proficiebat ſa pientia & tate. &c. C. 54. n. 4. f. 989. 2.5§52.
,,4 Anno quinto decimo Imperii Tiberii Cæaſ. C. 35. n. I. fF. 62. Lucæ 3. I.
36 Procurante Pontio & C. ſab Anna & Calpha. C. 49. n. I. f. S7ũ. 3. à I.
Vox clamantis in deſerto- barate &Cc. C. M n. I. f. p22. 2’.’.a.’ 4.
4. Omnis vallis implebitur. Conc. Iz. n. 9. f. 23 3. §.⸗
iritus Domini ſuper me. & c. Conc. 42. . 1. 1. f. 722. Lucæ 4. 18.
. Ccun turbe irruerent in eum; l audirent verbam Dei. Cone. 63. n. 4. Lucæ . à 1. HZ
Qui⸗ potehi Iimirtere peccata . i. 1/l blus Dew: C. 69. n. 2 F. eg. 5. 2r.
Felius unicus matri ſuæ. Ind. 4. Dom. 1y. n. I. Lucæ 7. 11.
Stans retro ſecus beder edus. &c. Conc. 71. n. 7. f. 1367. 7. 38.
Aliud cecidit ſecus viam. &. Conc. 47. n. 2. f. 5839. Conc. 74. 2.3. Lucæ 8. 5:

4. E.t:o. n
7 udr Merbild Tcd extr. Zz z½ àX * &8 e .

Luexs.
8. 12

* ₰

Lucx 10. 16.
10. 18.

10.

10. 27.
10. 34.
Luc. 11. 14.

II. 35.

X
Lucæ 12. à 4.

12. à 47.
Lucæ 13. F.
Lucæ 1I4. 16.
14. à 18.
14.24.

Lacxæ 15. à 11. De Filio prodigo.

5. à 20.

1466

S

INr XII. SH. Seryturei in MWov. 7. htam.

Vt audienter non intelligant- C. 63. n. §. f. 1195.
Venit diabolus, & tollit verbum & c. C. 42. n. 3. F. 755.
Mater mea & fratrer mei hi ſunt. &. Conc. 6o. n. 3. f. III.
Dui vos ſpernit, me ſpernit. C. 2. Proxm. n. 6. C. 7a. n. y. f. 1424.

Lidebam batanam, tanquam ſulgur, de cælo cadentem. S. 20. n.

J. 696. & Conc. 41. n. I. f. G6v 9.
Diliger Dominum Deum tuum. Conc. 61. n. 3 F.; 1I 6.
Infundens oleum & vinum. Ind a. Dom. 12. n. Ir.
Et illud erat mutum. Ind. 2. Dom. II. n. 4.

Vide, ne lumen, nod: in te eſt, tenebræ ſint. C. 62. n. 2 /. 1207.

Temete eum, qui habet Poteſtatem, mittere in gebennam. Conc. . 3.

n. F. J. 977.

Nonne quinq; paſſeres &c. Conc. yz. n. 7. ,. Io53.

Diviti ager aberer frubtus attulit. &c. Conc. 39. R. 3. . 669.C 7. .. ,6.

J. 55. C. 77. n. y. f. 1070.
Servu qui novit voluntatem Domini: &c. V. 4 f. 356.
Sipanitentiam non egeriti, omnis ſimiliter peribiti. Conc. 2. n. 5. f⸗ 3.
Homo quidam fecit canam magnam. C. †3. n. . f. 969.
Cæperunt ſimul omnes excuſare. Conc. 61. n.. . II S09.
Nemo virorum illorum guaſtabit co‿nam meam. C.36. “ 6. fI. ,t.
Conc. y3. n. 6 f. 972.
Miſericordis motus pater. Conc. 69. n. 4. f. 1314.

Luerea à 2. De Eillico iniquitatu, Conc. 658. n. 6. f. 1296. 0. 73. .6. 1 mo.

16. 3.*
76. 8.
6
16. 26.

16.29.
16. 3 I.
Lucæ 17. 10.
17. 17.

Mendicare erubeſco. Conc. 39. n. 3. f. 66 z3.
Flii bujus Jacul, prudentiore: &c. Conc. 7e., n. 2. 4 .4f. 1015.
FEFacite vobi amicos. &c. Conc. cit. 56. àn. 3. à f. 1020.
Elevans oculos ſaos, cuùm eſſet in tormentu. Conc. 35. n. 2. f. 6e,.
Rkecordare, quia recepiſtibona in vitd. Conc. 4z. n. y. àf. 834.

lIuter nos & vos chaos magnum firmatum ℳt. Conr. 9. n. 7. F. 116. .

QConc. Ko. n. 4. fF. 6S59.
Habent Moyſen & Prophetas: &c. Conc. 64. n. 4 1. f. 1209.
Neq; ſiquis e mortuis reſurrexerit, credent. Conc. 42. n. 3. f. 727.
Dicite. ſervi inutiles ſamus. Cone. Proam. 2. Fno. “
Movemubi ſant! Ind. 2. Dom. 1g. n. 7.

*“

utprn
wen
WAynixe
n⸗
Delwjen
liin

Mejfn

utiluh

l. 71

lyyttulteji,

HM Sil⸗

huiti nint
urr/ 4 uin
16o.

ctentihu

tute, agl
luns i,
ir

4n

(ahten

leninn
S lp,

1
rn⸗ ſtile/

Pur “R

= W

mnſn B

”õ

INDEX II. §. Seripturæ in Mov. Teſtam. 1467

H Secut faltem n diehas Nosë & cC. Conc. 2. à n. 3. à f. 1%. Lucæx 17. 42 2 6.
Pluit ienem & ſalphur de cælos &c. Conc. 2. n. . f. 15. M 29.
Alemores eſtote uxoris Lot. C. Io. n. j. f. I24. C. g9. n. 4. f. 5ö32. 17. 32.
„ külins bomini veniene, putas, inveniet ſidem in terra 45 Conc, g9. n. I. Lucæ 18. 8.
§7. V
De ld. Conc. 72. n. g. FfF. 1391. ß M 18. à 1II.
Muaia faciens vitam æternam poſſtaebo? &c. Cone. 77. 2.3. f. 520. 1. àä 1.
Converſi, 9Zacchæi. Conc. i. n. . f. 1367. Lucx 19. 8.
Venit Filius hominius quærere, & ſalaun Fprere quod perierat. Cone. 72. 19. 10.
„.l.i. I. f. 723.
De isea ,ſerve nequam. C. yI. n. . .f 936. C. 72.n. 7. F 1355. 19.22.
Auferte ab illo mmam. Conc. 32. n. 6. f. pyf. 19. 24.
Et quidem in hac die tuä! Ind. V. Domin. g. n. 3. 109. 4422.
Brunt ſigna in ſole, & lund & Rells. &c. C. 4. 2.2 F. 39. Ca⸗. n. g. .. Lucæar. à 125.
22 f. yo9.
Nreſcentibus hominibus præ timore. C. 4f. n. I. F. o2. 21. 26.

Virtuter cælorum commovebuntur. Conc. 20. n. 3. f. 271.

Videbunt Filium homini venientem in nube. C. Ia. àf. 182. 21. 27.

ece & levate capita veſtra, quoniam- &c. Conec. 2. n. 2. f: 14, 21.28.
2. n. y. à f. 732. Conc. 5r. n. 2. f. 00 3. HZ

Cmn Sterratragf bunt. Conc. 43. n. I. f. zaz. 21. 33.
opentina dies illa, tanquam laqueis ſu Perveniet in omnes. Conc. 2 2„. 21. à 34.

n. 2. f. I4.
Dipono B ſicut dipaſeir mihi pater meus e, regnuem. Crnr-ar. n. . Lucxæ 22 . à 28.
² f. gog.
SS Angelus de cælo, confortans eum. C. 43. n. 7. f. 7362. 22.43.
Cenverſus Dominus reſpexit Petrum. Conc. 20. n. 2. f.270. 22. 61.
Hodie mecum eris in paradiſo. Conc. I9. n. 9. f. 262. Lucæ 22. 43.
Dedit en poteſtatem filios Dei fieri. Conc. 2. Proæm. n. 7. Joannis I. 12.
De plenitudine ge, nos omnes accepimuns. C. 7Z. n. 2. I. 1oo. 1. 16.
Tuqui &c. Ego vor &C. Conc. 26. n. I. f. 390. I. 19.

Egovox clamantis- & c. C. 32. n. I. ſ. 522. C. 45. n. I. F. 554. Cunc. 61. 1.23.
n. 1. f. -115 1. Vid. Matth. 3. 3. — l
Cimrox RnEnin ut ſolvam. & c. Conc. g9. n. I. f. I07. LL 27:
22 zE PzZz ZZ 2 Ecce

Loar. 2. à 14.

II DkExII. §. Senigture in Wov. IMen

Eece Agnus Dei: &c. Conc. 25. n. 3. f. 430.
Invenit in templo vendentese omnes jecit. C. 19. n. 7 F. 2,5r. S

2.18.R. Muaod ſignum oſtendi nobis, quia hæc faci? Ibid. f. 25 §.

1468

oan. 1. 29.

Joan. 5. 22. Pater omne Judicium dedit Filio. Conc. Iz. n. y. f. 225.
5. 3 5. UWeerat lucerna ardens & lucent. Conc. 63. n. I. f. 1152.
K. 45 Eſt, qui accuſat vor, Moyſes. Conc. 26. n. 4. F. 396.
Joan. 6. 54. Wiſi manducaveriti carnem Eilii homini.: &c. C. 5P9. n. 3. 1 1ode.
6. 69. Verba vitæ aternæ haber. Conc. 62. n. 3. f. 1157.

Joan. 7. 34. Quæretäme, & non invenietir.

Conc. 2. n. J. f. 354.
Joan. 8. à 3.

8. 21. Lepeccato veſtro moriemini. Conc. 27. n. S. f. 35 5.
8 46. Samaritanuus estus Ind. 4a. Domin. eh. n. ññ.
8. 47. Omnu, qui ew Deo eſt, verba Dei audit. C. 63. n. 5. f. nas.
Joan. 10. II. Ege ſum Paſtor bonus- &c. Conc. I. Proæm. n. -.
Joan. II. 43. oce magna clamabate Lazare &c. C. 34. n. I. f. f42.

Joan. I12. à 28. Venit vox de calo.- Et clariſicavi. &c. C. 23. n. 3. f. 326.

Joan. 13. I. Kiene 5. Jeſaus, quia venit hora e;us. &c. C. zo. n. 3. F. 1337.
IIeſinem dilexit egi. Conc. pg. n. 2. & 3. à f. 1052.
1 22. Haæſitanter, Ade qué diceret. Conc. Io. n. 10. f. 130.
13.27. DQuod faci, fac citint. Conc. 49. n. 3. f. SC9.
13. 30. Cuam accepiſſet buccellam, exivit- Conc. 63. n. . f. 1794.
Joan. 14. 2: In domo Patzis mei manſiones multæ: C. al. n. 6. f. 312.
1I4.23. Siquis diligit me, ſermonem meum ſe rvahit. Conc. 6oa. n. 9. f. 112.
Joan. 18. e⸗ Egoſum. abierunt retrorſum. &c. Conc. Ig9. n. 5. F.26 260.
1S. 12 C. Syon g tribunus & miniſtri Judæorum. lbid. .Ff. 259.

Joan. 20. 24. Thomasautem non erat cum e;. Conc. Go. n. 9. f. 111.

20. 25. Weſt videro: &c. C. 22. n. I. . o3. C. zo. n. 1. fF. 1332.
20.27. Infer digitumtnum huc- &c. Conc. 24. n. 2. f. 34393.
20.28. Dominus meus & Deus meus. Beati, qué non viderunt. &c. r .
& 29. &tc. n. 1. f. 922. C. 6lI. n. I. fF-. 1132. C. 52. n. 4. f. 1170.
a 21. à 16. aſec over mecs & c. Conc. 1. Proxrm. n. y.
Act. 7. 52 Luene Prophetarun 0n ſant Perſecuti Ture veſtri Cone. 72. . 7.
MM .1425.
Act. 9. à I. Saglie αο arriti, Geverſe C0 22. n.. Fa. ⸗.

Et

Aaducunt miualierem in adulterio deprehenſam. Conc. I9. n. 6. d eaf. 2

Auiu

—,—
emub/r⸗
Wilien
tel umr/
”M

ſi⸗

ilrleni

ſeui
ſſttade
urmn
1,7.

=

laelnnit

ſe⸗

4

Cne.

Suliſiti
nlaſeccal
lu du
ndm
reahn
Wolinn
une
ſeren

uhf.

S

Mlienri

Chifen g

hinn llgemn
sd icſ

ui n
145,

WMntine,
Aldinnrn,

1 IIIIXNDEX II. J. Nripturæ in Mov. Teſt. 1469
. Et continud prædicabat Jeſame. Conc. 66. n. . f. 245. Act. 9. 20.
1 Dedit ills Den Sazl & c. annts 340. C. 35. n. 1. f. 620. Act. 13. 2 1.
Voeobis verbum ſalutis hujus miſſam eſt. Conc. 63. R. 2. 4 f.I53. 13. 26..
Pend univerſa civitas convenit audire verbum Dei. Conc. 63. n. 2. 13. à 44.
f. 1183. Conc. 64. n. 7. F. I217/. MM MB
Datuit diem, in quo judicaturiis eſt orbem in guitate, in viro, in quo Act. 17. 31.
zH ſtatuit. Conc. yo. . I. f. goun. ́MUV
Lonfitente & annuntiantes abtns ſuos. C. 69. n. I. F. 1307. Act. 19. 18.
Amnplins non videbitis faciem meam. Conc. 36. n. 6. f. 796. & Conc. a. Act. 20. à 25.
e on n.7. Uhi. Valedidtio Pauli, f. Ia31. ẽ
Ecce donavit tibi Deus omner, qui navigant tecum. Conc. Go. n. 4. Act. 27. 24.
Iquo judicasalterum, teipſaum condemnas. Conc. 35. n. II. f. 6/. Ad Roman. I.f.
An divitias bonitatis ejus, & patientiæ & longanimitati contemni? Rom. 2. à 4.
Conc. y. n. g. f. 70. C. 53. n. 4. fF. 967. &än. 6. f. 972.
4. Jpeſaurivastibiiram in die iræ. C. 37. n. y. ſ. py 7. 2. 4 5.
y Credita ſant illis eloquia Dei. Conc. 6g. n. 3. f. 1206. Ropm. 3.2.
Omnes peccaverunt & egent gloria Dei. C. 67. n. 6. f. 1274. 3.23
Veocat ea, quæ non ſunt, tanquam ea, quaä ſunt. Conc. 25. n. 6. F. 379. Rom. 4. 17.
Vbbiabundavit deliétum, ſuperabundavit gratia. Conc. 49. n. I. fF. g7. Rom. 5. 20.
— out exhibuiſti membra veſtra & . C. 66. n. y. f. 12 gg5. Ronn. 6. 19.
Video aliam legem in membrü mei- &c. Conc. lI. n. 4. f. 1361. Rom. 7. 23.
1, Mus me liberabit de corpore mortis hujus? C. z. n. S§. f. S. 7.24.
Non ſunt condignæ paſſiones hujus temporis ad futuram gloriam. Conc.al. Rom. 8. 18. —
Vanitati creatura ſuljecta eſt. &c. Conc. y. n. I. fF. 2. 8. 20.
Càm lo omnia nobis donavit. Conc. 62. n. 4. f. 1169. 8. 32
Chriſtusg. qui etiam interpellat pro nobs. C. 24. n. 2. fF. 341. 8. 34.
ℳ. Teſtimonium mihi perhibente conſcientid. C. 26. n. 1.. Rom. 9. 1.
Jot die expandi manus meas. Conc. 46. n. 6. F. ST.. Rom. TIo. 2 .
OImni, anima poteſtatibus ſuperioribus ſubdita ſit. Conc. 234. N. 4. Rom. 13. à f
Vu non timere poteſtatem? bonum fac. C. 36. n. I. J. ySrF̃. 13. 3
Naoon in commeſſationibus & ebrietatibus. Conc. 63.n. 3. F. II157. 13. 4 13
„ Zz zz zz Zz 32 Fide-

I. Cor. 1. 23.
I. Cor. 3. 9.

2. Cor. 7. 9. . M. N. J- D Ch „:
2. Cor. 10, 5. Lz capti vitatem redigentes omnem intelleltam in obſequium Mr.

I. Cor. 9. à 9. Non alligabis os bovitrituranti- & c. Conc. 2. Proæm. n. y.

Galat. 5. 17.

170 INDEXII. §. Scripturæ in Nov. Teſtam.

1 Cor inth. I. 9. Fidelis Deus, per quem vocati eſti in ſocéetatem Eilii ejus. Conc. 62.

n. 2. f. I163. M —
Prædicamus Chriſtum crucifixum &c. Conc. go. n. I. fF. S7-9?.
L Dei enim adjutore ſamus. Conc. 1. Prozm. n. I. & 2.
1. Cor. 3. 22. Qmnia noſtra ſunt. Conc. 3. n. I. f. 3 4.

I1. Cor. 4. à 3. Mihi pro minimo eſt, ut d vobis judicer. C. 7o. n. I. f. 1332
1. Cor. 4. 4. Mihil mihi conſcius ſum &c. Conc. 5v. n. 3. Ff. 1ooνà.
I. Cor. 5. 5. Tradere hujusmodi Satanæ: &c. Conc. 9. n. y. f. I13.
1. Cor. 6. 10. Molles regnum Dei non poſſidebunt. C. 6G. n. 9. Ff. I279.

7

. Sedabluti eſts, ſed ſanbtificats S&c. Conc. I2. n. 4.f 16. .
1. Cor. 6. 13.

Eſca ventri, & venter eſeu- &c. Conc. yI. n. 4. f. 928.

I. Cor. 7. à 29. Tempus breve eſte Præterit Rigura hujus mundi & c. Conc. 70. n. 3.

F. 134 6.

1. Cor. 9. à 24. Neſciti, quòd ii, qui in ſtadio currunt &c. Conc. 43. n. 2. 4 f. 749.
C. Zo. n. g. f. I346. C. 6⁶2. n. 2. & 6.

I1. Cor. 1 3. 12. Videmus nunc per ſpeculum d&c. Conc. I. n. 7. F.9. & in Paæf. de Ju-

“Mä dic. Extr.
I. Cor. 14. 20. Nolite pueri effci ſenſibus. Conc. pa. n. 4. F. 957.
2. Cor. 5. 6. Dum ſumus in corpore, peregrinamur à Domino Conc. y0. n. 2. 4 I. 907.
& Conc. a. n. I. f. IgTf.

2. Cor. 5. 10. Omnes nos manifeſtari oportet ante tribunal Chriſti. Conc. 2. n. 2.

Ff. 206. „
Tereferat unusquizq, propria corvoru. &c. Conc. 7. n. 4. f. S0.
Dedit nobi miniſterium reconciliationi. C. 69. n. 4. F. 1314.
Pro Chriſto legatione ſungimur &c. Conc. I. Proæm. n. 2.
Gaudeo; non quia contriſtati eſfta, &c. Conc. za. u. I. f- zs.

2. Cor. F. 18.
2. Cor. 5. 20.

Conc. 19.. 2. JF. 1053.

2²2, Cor. 11. 2. Deſpzondi vos uni viro virginem caſtam exhibere Chriſto. Conc. 62. 71.2.
2. Cor. 12. à 7. Datus eſt mihi ſtimulus carnis meæ. Conc. 35. n. II. f. 6 2.
2: Cor. 12. 1 6. Libentiſſimè impendam &- Huperimpendar. Conc. 62. n. 2. f. II6c.
Caro concupiſcit adverſas Spiritum &. Conc. 6† n. 3.f- 1227.

A

Ee
.
iteer me,
he ſhinnt
Mentemel⸗
49G
ynmeittra

Hanſinl

unlaumini
ennta ſe

u.

epwere do

lyn

anenrerten

leitanivit ſ
lun metu e,

u.

llun utea

uniemn
iin ruci
(hnr.z.

lui⸗ oſunm

ſ unl,
n, guel 4

lehlliaten
n k⸗
li⸗ ra
hienyte⸗
ilnzzin

1nii,

ingei
onnri g

1 1i⸗

Vtimpleamini in omnem plenitudinem Dei.
Dehperantes ſeipſos tradiderunt impudicitiæ. Conc. 22. n. 2. 4 ſn Epheſ. 4. à 1 17. “

Redimentes tempis. Conc. 22. An. 4. . f. 135t.

Verbum vitæ continenter.
Vyznum autem, quæ retrò ſunt, obliviſcens: &c. C. 72. n. F. f. 1 390. Philip. 3. à13.
Liimicos crucu Cbriſti: &c. Conc. 3. n. 5. . 35. cpicr. n. 1. f. 42. Philip. 3. à 18.

Rapiemur cum illis in nubibus- & c. C. 5§. n. 3. f. 97.

Dies Domini, ſicut furi in noble.

2W—

IXN D Ex II. §. Seriptune: in Nov. Teſan. 1477

n. 6. Gal. 5. 24.

V. Ten. Cbriſti, carnem Naum crucifererunt. &&c. Conc. 71. 2
R Wolnzerrate, Denn non ,rruhinr. C. 15. n. Io. f. g21. Gal. 6. 7.
uaæ ſeminaverit homo, hæc & metet. C. 7. n. 6. f. 582. GBal. 6. 8.

Dum tempus habemus operemur bonum. Conc. 2 1. .n. §. f. 353. Cene. 3. Gal. 6. 10.
n. 9. & 10. à f. pSl.
PEpheſ-2.

Eramus natura filii iræ. Conc. 6y. n. 2. . 71226.
Eſtu civerſanbtorum, , &ͤ domeſtici Dei. C. 62. n. 2. f. 116 ₰.
C. 17. n. 2. f. 10 41. Lbhek . 19.

f. 725.

Deponere vos veterem , beminen, induere novum. yre 73. n. 2. Epheſ. 4. à 22.

f. 1397.

Exinanivit ſemet ipſum. Conc. 61. n. I. f. 1131. Philip. 2.

Cum metu & tremore veſtram ſalutem operemini. Conc. 49. f. MZM Philip. 2. 12.

marg. & Conc. p3. n. 3. f. 96 7.

Conc. G3. n. 3. Philip. 2. 16.

f. 1157%².

Conc. 13. n. 7. & 6. à f. 171.
Omnia poſſam in eo, qui me confortat. 0 Sr. n. g. f. 123y.
In ipſs complacuit, omnem pylenitudinem inhabitare.
f. I040.

Philip. 4. 13.

Delens, quod adverfr, nos erat cbirographeum dereti &c. Conc. 24. C oloc2. 2. 1 4.

n. §. f. 360.

Expoliante vos veterem hominem cum adtibus ſau, CE. naeontc novum. Coloſt 3 3. à 2.

Conc. 6.. y. f. 129 . Conc. Z1. per tot. Conc. 72. & 73.

Hi ſoli Hin acutors mel n regno Dei. C. 63. n. 4. f. 775. Coloſſ. 4.II.

C. F. e. r. f. 92. I. Theſſ. 4. I 7.

Conſolamini invicem in verbis ſtu.

Conc. 10. n. 4. f. 21 . I. Theſſ. 5. 2 2.
Repentinus ei ſuperveniet interitus: Ibid. & Conc. 2.n. 2. f. 22. 1. Theſſ. 5. 3.
bAumma nd, danti vindictam. &c. C. j. n. . f. 56. „ ell. I. 8.
5

Pphef. 2. 19. ⸗

cr. rz. n. 2. Colofſſ. 1. 418.

Epheſ. 5. 5. r5.

1. Theſſ. 4 16.

4

1472 I ND EX II. §. Serpture; in Mov. Teham.

L. Timot. 3. à I. &. quis Epiſeopatum Aeft derat, bonun APn de Aa iderat. un. 1. roæm. e⸗
n. 2 .
1. Tim. 4.16. Attende tibi & Sobarinæ tucd. &c. igem znit. &. n. 2. (hr.1
1. Tim. §. 6. Quz in delicii eſt, vivens mortua eſt. C. 63. n. 2. F. 1ST.. nſen
1. Lim. F. I7. DBui bene præſunt Presbyteri- &c. C. 2. Procm. n. .... iſſtuni
I. Lim. 6. 9. uag nergunt hominer ininteritum. C. 40. n. 9. f. 6 XOOM. ahdi
2. IL im- 2. 12. J ſuſtinebimns, & conregnabimns. C. gr. n. 3. f. 704. JVMĩ Nli⸗
2. Tim. 3 à 2 2 2. Jezzſit amante &c. C2 n. 6. f. 19. C. 35. n. 11. f. 63. M”JMG icſttien
2. Tim. 4. à 1. Teſtificor coram Deo & . Chriſto. C. 2. Proæm. n.x.J.. rlrie

2. Tim. 4. à 2. Prædica Verbum &c. C. 37. n. 1. F. 6o. C. 64. . r. f. mon

uomui,
Ad Tit. 1. 16. Cochtenurſeneſe Deum,; Jfacti Zecant. . 29. n. 10. . Ss y. lniginn
Ad Thilemon. = . gier ſr,
Hebr. 4. 12. Viwvus Aſerme Dei & SFcaxr. Cee. 63. n. 3. .f z1SXG6. ony auhu
A4. 16. Aadeamus cum Riaucià ad thronum gratiæ &c. Conc. 69ρ. n. 6. f. 1317. uu ſtintte

Hebr. 5. 7. Prece &c. c-um clamore valido & lacheymi Terenr. &. Cye. 72. . n. WuiCN

F. 169. lixermu

Hebr. 6. 4. lnahi bile eſt, eot, gui ſe 3Zmel, ſunt illuminati, &c. Conc. 49. n.. ef. SSöyö. ßoty,

Hebr. 10. à 2 6. Voluntariè peccantibus & C. terribili Teden expeltatio Zilre. nmmgn /a
Conc. 5. . 4. F. rrr Cypit
Hebr. 11. 7. Fide & c. Noë aptavit arcam in ſälutem. &c. (C. 32. n. 2 f. 706. uuſentel
Hebr. 12. 1. Deponente omne bondus, & circunſtant. no⸗ Beccatum. Cune. 46. n. 9. 6. 0
f. oo. bo
12. 2. icienter in aubtorem ſidei. &c. Cinc. 42. R. z. f. 6. einn
Hebr. 13. 4. Honorabile Connubium. Conc. 28. n. II. f. 61t.. ” flcde
13. 17. Obed⸗te præpoſi⸗ ti veſtrii. Conc. 2. Proæm. n. 2. lur füide⸗
Jacobi 2. 10. Cſendat in ung factu eſt omniam relts. Cone. 10. n.7 .2. 125§. Cone. 1. ſ
n. y. f. 142. C. 46. n. y. f. 829. ””V
hac. . 14. Innfirmatur Tanz ex vobis: &c. C. 70. n. 6. f. 7 3g4u. S =ð unteh
5§. 15. Orate proinvicem, ut ſalvemini. C. y§. n. 4. f. 71007. lren⸗
1. Petri I. T2. In guem deſiderant Angeli proſpicere. C. zo. n. 2. f. 27. cy ſn
r. Petri 1. à 18. N corruptibilibus auro vel argento redempti “ rersaſs lmgui. pletmni, .
“ C. 1. Proa m. n. y. S gree
I. Petri 2. . Secerdotium fanbtum, oſferre hpiritualer hoſtias. Conc. r. n. v. F. 7099. liße n
I. Petri2. 9 Vos Cenus electum, regate dacerdotinm. Lidem. aee

Nn D

Nelel 4

ÄIIINDEX II. J. Jcripturæ in Wov., Teſt. 1473

hn Dt ſequamini veſtigia ejns. Conc. 6r. n. s. F. 1230. 111., Detri 2. 21.
lauo & huü, qui in carcere erant, ſpiritibus veniensy prædicavit &c. I. Petri 3. à 19.
”?”ð” Conc. 2. n. g. f. 16. ́DRUf«
1. Iaucipiat qudicium d domo Dei. C. 29: n. 6. f. 252, C. 26. n. 2., f. 5S22, I. Petri 4. 17.
Eſuſtus vix ſalvabitur, impius & c. Conc. 29. n. 7. à f. 253. I. Petr. 4. 18.
Paaſcite, qui in vobis eſt, gregem Dei. Conc. 1. Proæm. n. 7. 1. Petri 5. 2.
Doeus Angelis peccantibus non pepercit. C. 49. n. g. f. S92 2., Petr. 2. 4.
Noé juſtitiæ præconem cuſtodivit &c. C. 2. . 3, f. 16. 2. Petr. 2. C.
Juxta propriasz concupiſcentias ambulante & c. C. 7. n. 3. f. pia. 2. Petri 3. à 3.
, Cæzli & terra igni reſervati in diem Judicii &c. cit. f. pa. 2. Petr. 3. 7.
„Caaäm igitur &c. quales oportet vos eſſe & c. à f. yf. 2. Petr. 3. II.
Tnus die ſicut mille unni- & c. Conc. I. n. a. f- 929. 2. Petr. 3.8.
Novos cælos & novam terram &c. Conc. g1. n. 2. f. 702. 2. Petri 3 13

o Et vo- ſocietatem habeati nobscum & c. C. 62. . 2. f. 1163z. I. Joan. 1. 3.
(Me Sanguts J. C. Filii ejfus emundat nos ab omni peccato. C. 42. n. &. F. 730, I. Joan. I. 7.
„7. „ . —— . AQQN ßMM
S dixerimns, quoniam peccatum non habemus &c. Conc, 6. n, 6. I. Joan. I. à 8.

Gri lii Advocatum habemus apud Patrem 7. C. C. 12. n. f. F. I5, I. Joan. 2. 1.
Vyſe eſt propitiatio pro peccati noſtru. C. 6Go,. n. 5. f. 13232 I. Joan. 2. 2.
2/W6 In mundo concupiſcentia carnu, oculorum, ſuperbia vitæe,. Conc. j. n. . I. Joan. 2. 16.
(4.ed F. 63. Conc. 23. n. 2. f. 771. C. 32. n. 3. F. 612. ””ÿMD
Noviſſima hora eſt. Præfat. de dud. ertr. n. 3. 1. Joan. 2. 18.

7

f. 1164.. l
Nunc filii Dei ſamus, & nondum apparuit, quid erimus. Conc. 6z. 1. Joan. 3. 2.

R Drifülii Dei nominemur & ſimus. Conc. 2. Proæm. n.. Conc, 62. n. 2. I. Joan. 3. 1.

Eſz peccatum ad mortem. Conc. 49. à n. . à f. 955. M 1. Joan. F. 16.
Mundus totus in malignopoſitus. C.6u.n. I. f. 1200r. I. Joan. 5. 19..

Sicut Sodoma, &c. ignis æterni pænam ſuſtinente.. Conc. 2. n. S.f. I5. Judæ v. .
Flubtus ſeri maris deſpumante ſuas confuſiones. Conc. gg9. n. 6. f. SSp. Judæ I13. DW

. er Prophetavit & de hi Enoch- Conc. 4. n. I. f. 38. Judæ 14.
. —
11 Princeps Kegum terræę. Conc. 4l. n. j. F. 709. Apocal. 1. 4 5.
t Cecidi ad pedes ejus tanquam mortuus. Conc. 22. n. y. F. 311. Ahpoc. 1. 17.
t. Nomen habes, quòd vivas, & mortuus er. C. 63. n. 2. FfF. 175 .ͦ Apoc 3. I.

Mechtl de Jud. extr. AYAaa aaa aaa De

4
„

Apbe „
OC. K. O⸗
Apoc F§. 10.
Ap OcC. 6. 14
Apoc. 6. 15.

Apoc. 7. 9.
Apoc. 7. 12

Apoc. 7. à 13.
Apoc. 10. à 2.

Apoc. 10.60.

Apoc. 1I. à 2.

Apoc. 12. à 3.
Apoc. 12. 10.
Aboe⸗ 12. 12.
APoc. 18. 7.

Apoc. 18.21.

Apoc. 19. 12.
Apoc. 19. 16.

Apoc. 20. 12.
A oc. 21. 1.

1474
De throno procedebant falgura & vocen, & tonitrua. C. 33. n. 4. f. 1e.

INDFEX III. Aateriarum Rerum,

C. 21. n. 2. f. 29 4.
C. 41. n. 2. F. 701.

Mittebant coronas ſuas ante thronum.

Feciſti nos Deo noſtro regaum- &c.

Cæxrlam receſſit, ſicut liber involutu. C. 72. n. §. fF-. 9.
keges terræ & c. abſconderunt ſes in ſpeluncis & dicunt montibus. cacite

ſuper nos & c. Conc. 20. n. 6. f. 27 76. &ö Conc. 39. n. 3. F.- 60.

Vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo poterat. C. Io. 2.2 1. 122.

Benedibtio & claritas &c.

Conc. al. n. 2. F. of.
Hi, qui amibli ſant Roli albi, qui ſunt?“ Conc. al. n. 2. f. 794.

Cam clamſſet, locita ſunt ſéptem tonitrua voces ſuaz. 6 64. n. .-f. 1211.
Jempus non erit amplius. Conc. 72. n. 6. F. 135 6.
Gna n. n.àfos.

Menſibus a2. & dabo daobes teſtibus meis.
Ecce draco magnus- &c. Conc. 2. n. 6. f. 20.

Accuſator fratrum noſtrorum. Conc. 26. . 5. f. 396
Diabolus habens iram magnam.

C. 26. n. 0. f. 400.
QLuantum in delicins fuit, tantum date illi tormentum . uätum. Can-.
27. R. 2. f. 609.
Hoc impetu mittetur Babylon- C. go. n.9. „F. bo.
Oculi ejus, ſicut flamma igni. C. Ig. n. I. f. 245.

Rex KReégum, & Dominus Dominantium. Cone. 18., n. I. f.23r. &

Conc. 41. n. a. f. Jof.

Et libri apert: ſunt. Conc. IS. n. 2 f. 2 y.

Vidi cælum novum & terram novam. C. al. n. 2. f. 702.

Ar oc. 21. à 18. h vitas aurum mundum. C. 41. n. 6. f. 77.

INDEX III.

Materiarum, Rerum, Verborum mralilin, ü
40 Hionarun.

AA- Prophets loquendi modus. C. 13. n. 1. f. 1606.
Abel- ad ejus munera reſpexit Deus, quomodo? C. 29. n. y. f. 447.
Abrabam: tres vidit, unum adoravit; hi quinam? Conc. 7. n. y. f. 227.
Abrahs fillus. Ind. 4. F. Dedicat. n. 2.

Aiſr.

iu MrvOtI
llls, .

cluli.
ru umn

1C. i,

Eelbetrol

Ui nen

Cn ſa

Unſie 1

fcpttemni
Mlſern: 4.

lt
12, ,..1
GCzz
MIũ Deer
N. V.

Mi: MeN

r Mol
nhunr.
rtC.
n Cn.
lkun.

rAnet.

65,n. 4
Deoud

0portet
Mn oat
ht el.

Ani g

Kn
N. (.

Mnor

argciſ

†

„,

“l

Gen

Qami & Caini peccatum quodnam gravius? C. 3j. n. 6. J. Nr. Aan

=”

*

Verborum & Hiſtoriarum.

foſlus, cur? C. 2. E. J. 24 . 572.
excludi. C. 36. n. y. f. Tggs.

Alſolutio Sacmment. Huic additur: Paſſio D. N. J. C. quò fructu? & &α.

v. 6. ſ. 122. Claves Chriſtus non ſibi, non Angelo, vel Sancto,
ſead Petro lapſo contulit: cur? C. 629. n, 2. fſ. 1909. OQn. 6. f. 1317. Ab-
ſolvi nemo abſens poteſt. C. 67. z. 1. f. 126 5. Abſolvere plùs eſt,
quàm mortuos ſuſcitare. Conc. 6o9. n. 2. ſ. 1310. Vid. Confeſſarius

Conſeſſo.

Accipiter annis ſingulis replumeſcit. C. 71. . 2. f. 13

Accuſator“ Attor, cum Reo & Judice: Perſonæ tres principales Judicii.
C. 26. n. I. f. 35g. Accuſabunt impios in Judicio omnes creaturæ.
n. 2. f. 397. Ninivitæ, Regina Saba. n. 3. ſ. 393. Sancti: u. 4. à f. 39 .
G C. 34. n. S. ſ. y61. C. 65. n. F. f. 1275ö. Accuſator omnium ſæviſſi-
mus Dœmon. cit. C. 26. n. y. àf. 396. Vid. Dæmon. Peccata noſtra
f. 395. V. Reus.

Acediar metu Judicii tollitur. Conc. 43. & 44. n. 7. f. 799. Ex ea naſci-
tur Apoſtaſia. C. 67. n. F. àf. 1237. Eam Sancti in Jjudicio extr. da-

mnabunt. Itidem. Acediam circa ſalutem, gternitas damnatorum cor-
rigit. C. 5l. àf. 92. Acedia grandis circa Divina. Conc. 62. n. 6 f-

n;. Conc. zy. n. 4 I. 66z. V. Pigritia. Timor. Salutu cum. Eremim.

Apoſtata. MU
Alczu Adtiones. Actus virtutum difficiles præ aliis. Conc. 43. n. 3. F. 772.
C. 6y. n. 4. f. 122 §. V. Virtus. Altus & Altiones noſtræ numerantur à
Deo Judice. C. 25. n. 4. à f. 372. Allionaum noſtrarum duo ſint Poli,
Celum, Infernus: C. 43. n. I. ſ. ab. Agimus nihil minus, quam quæ
oportet ad ſalutem agere. G. 3). n. 10. f. 552. ubi: quid homo potiſſi-

Oopem. Homo.
S§. Adalberti Sententia memorab. de Epiſcopis. C. 29. n. ⁵ f. 462.
Adam in ſtatu Innocentiæ timet minimè beſtias feroces. C. 2. n. 4. ſ. 32.
Peccanti animantia non obediunt ampliùs. Lidem. In Paradiſo ti-
met. C. S. u. 7. ſ. 99. & C. 22. 4 n. 3. f. 70. ubi: Dei cum Adamo pri-
mum omnium cum homine Judicium. Qué die peccaverit, &
Paradiſo pulſus. ſ. 306. Adamo apparet Deus in forma hominis.

f. joz. Fugitivum ad Judicium vocat, ut pater fülium. n. 4. à

Eius eſus pomi, graviſſimum co-

f. 3027. ubi cætera de Adami lapſu. 4

ram Deo peccatum, in oculis hominum leve. C. 25. n. 3. ſ. 430.

Aaa aaa aa à 2 in

mum agat, & malè. C. 4. n. 3. f. 956. C. 72. n. 2. f. 1376. V. Vita. Virtus.

Alſalomi votum peregrinandi reprobum. C. 29. u. 3. ſ. 44. 3 A Joab con- H
Mavult mori, quam à facie patris

Hiſt.

Hiſt.

1476
in Paradiſo ſemel peccare tantum, permiſſus. C. 19: n. 6. f. bb. 4.
dam Funiculi, qui? C. 6ο. n. 6. f. 1115. V. in Oſeæ 11. 4. Adam à ſuäd
conſcientiâ quàm exagitatus. C. 45. n. 4. f. 5o. Adam pœnis affli-

INDEX III. Materiarum, Rerum,

ctus ad mortem usque. C. y0. n. 4. ſ. 90⁰. Acceptàâ mortis ſententiâ
de vitâà tractat. Tid. n. F. ſ. 919. Adlami Elogium. C. 2 Procm. n.7.
P. Jo. Alami Schall S.]. Encomium. C. ya. n. 6. f. girr.
Aontio: quid ſi? Triplex; Item, Abſoluta & Reſpecétiva. C. 5. n. 1. ₰
f. odoο. V. Annuliidd. èò”c
Adventus vempore cur Eccleſia proponat Judicium. Conc. I. n. 4. f. 5.

Adventus Judicis extr. inopinatus. C. 2. n. 3. à f. 14. & C. 16. ſ. 205. Undè
timoratè vivendum. C. y. n. 3y. f. yyp. Ejus circumſtantiæ graves.

V. Crux, Nabes, Tempeſtas, Tempus, Vallis Joſaphat. Bonis bonus, ma-
lis malus. C. 3é. n. 1. 4 f. yygg..
Adalteræ Patronus Chriſtus C. 19. n. 6. à f. 2p4.

1Adulterium aggravantes circumſitantiæ. C. 30. n. 2. 4 f. 372. V. David. Adul-

ter impœnitens confoſſus. C. 72. n. 9. ſ. 1397.

Advocati Veneti conviva P. Matthæus Baſſus Capuc. admirandus: dœ-

mBonem, ſimiam, pellit: C. 24. n. 4. f. 349.
Advocati alterius incuria ſalutis & perditio. 24 f. 5S24. Conc. 46. n. 7.

S. Egydii O. S. Franc. ſtudium ſuæ ſalutis. C. 0. . 10. ſ. 13o. Reſponſum

aad Cardinales. C. y3. n. 5. ſ. 97S7.

Deypti Idolis Chriſtus Infans terror. C. 19. n. 2. f. 251. Ejus horrendæ

tenebræ. C. 14. n. 4. f. 154. Tigypti Regum primum & ukimum
ferculum in convivio Calvaria. Egyptii ſeſe de morte monentes.

C. y0. n. 6. f. 975. V. Pharao. Aqua.
Wſchines quanti fecerit exilium? C. 3. n. 4. f. 5.
DTſtas myſtica & hiems quæ? C. 27. n. 7. f. 40 9.
WTtatum ſingularum occupationes. C. 54. n. 3. ſ. 9.

WDternitas? de hac tota C. 35. & 57. ubi vid. Beatorum præcipuum gau-

dium, nſſe eſſe perpetuum. C. 417. n. 7. f. 713. V. C. 39. n. 6. ſ. 669.
de damnatis. Deſcriptio Eternitatis beatæ & miſeræ. C. 47. n. 2.
randum: C. 7o. àn. 4. à f. 137S. Dternitas unius horæ negotium,
quomodo? C. 72. n. 4. f. 1351t. Eternitatis domus, quæ? C. J6. n. 2.
F- 1079. Vid. Cælum: Beatitudo. Infernus. Pæna Damnati. Riſur.
Wthiopem lavare, quid ſit? C. 71. n. y. f. 1362. Ethiopum nigredo, un-
de? C. 2r. u. g. f. Sco. OäG W
der contra impios armatur: contra Sodomam. C. 7. n. 3. f. 3o. V. Lempe-
ſtas. Nubes. Sð è
Aßfe-

J. 749. Ad iter æternitatis removenda impedimenta, viaticum po-

H

Subi
cnlle
otho M
(.2 /,

Hultt

0Adedub
t, lbrn
Auru Ee

mul imn

Awmull e
Auuty!
s n,
ulaiuſe

(ons tormen

RAuſuin
nut C.45
C.6g.n.

Nori Adin

AMuliutoni
antmr cumè
odiei

Mude

nkerdn
(. 20..)
ſeum (.

60. . F

1.dob,
au.
Yelafo
Ksno⸗
t
Plun.
.91
Lacatl
ſins ſonn
cibii
nc,
Rppare

—

4 Aln ſ

ů

1en, 7.
g ee
ſ14

nsbonds,

P.DeNl.

Acürznde N

„
4 Nr

—
——

7

lishurnde

mimumn

W Wwenes

„ il⸗

Ne
1inn

4½

4

Verborum & Hiforiarum.

rituales. C. 22. n. 1. fF. 207. & C. 47. f. S04. n. 2.

S. Agatho Abb. ſalutis ſuæ in omnem vitam perſtudioſus, in morte timet.
C. 2. n. 9. 4 f. 27.

—

S. Afra M. C. 66. . 9. f. 12 ,/ . L
S. Aichardus Abb. Ejus crines Sabbato detonſos, doæmon colligit, nume-
rat, librat, exprobrat. C. 26. n. 6. f. 399.

B. dAlanus de Rupe, quis? C. 77. n. y. f. 104b5. V. Roſarium.

Abertus I. impiè necatus. C. 73. n. y. 2 f. 757. B
Abertus II. per y. menſes tribus coronis auétus. C. 47. n. 7. f. 7314.

Aexander M. R. Potentiſſimus: C. 21. n. 3. f. 25ÿ7. Unde & cur fuſcus pi-

ctus? n. y. ſ. 293. Reſpondet Diogeni C. 36. n. 1. ſ. 75v. Ejus attentio
mira in ſacrificio deorum. C. 61. n. 9. fF. 11 p4.
Aman: tormentum, ex honore Mardochæi. C. 33. n. 3. f. p2 7.

S. Ambroſius immortuus explicans verba: Magnus Dominus & laudabilis ni-

Amoris & timoris Dei ſtimulus Jjudicium Extr. C. 33. n. 1. ſ. v22. & C. 573. tot.

Quàm paternè compaſſus pœnitentibus?

Amulius tonitruum imitator ſuperbus perit. C. 1y. n. 1. f. 194.

Ananias cumSaphyrâ conjuge punitus morte repentinâ, cur? C. 25.n. 4.f. 432.

SS. Asgeli ad Judicium Beatos deducent. Conc. S. n. y. f. 96. Tubdâ
AA judicium vocabunt omnes. Conc. 6. n. 2. J. 6. Separabunt

malos de medio juſtorum. G. 9. n. 2. J f. 107. Præcipitabunt impios

in infernum. C. 40. n. 2. ſ. 6zt. Timebunt in Judicio, quomodo?
C. 20. n. 3. f' 277. Angelus Cuſtos Coram Divino Judice defendit S. Fur-

ſeum. C. 29. . F. ſ. 267. Quotidie mulierem ad orationem excitat

C. 66. n. 5. ſ. 1249. Defendit Carolum filium S. Brigittæ C. 5y. n. 4.
f. 1006. Angeli in Judicio Extr. nulli Patroni impiorum. C. 372. n. y.
ſ. yiI. Sacrificio Mifſæ aſſiſtunt: C. 61.n. 2. f. 1131. ubi: cur Auge-
gelus forcipe prunam de altari ſumpſerit? I.&. Angelus C.]uveni fune-
tus mortis nuntius: C. yJ. n. 7. f. 1072. Poteſtas clavium Angelis non

—1

Aheltus & Paſſiones animi, graviores affectibus corporis, graviſſimi ſpi-

E

rXE

data, cur? C. 69. n. 6. F. 1317. Anguſtiæ morientium. C. 46. n. 73.

ſ. 52 7.n. 4. f. 52 5⁵. & 51. n. 6. f. 933. Peccatoris in judicio C. 77. n &.
f. 232. C. 20. àn. y. à ſ. 272. C. 26. R. 2. 4 ſ. 391. C. 31. n. 4. f. 792. V.

Peccator. Mors. Angnſtiæ loci in Inferno. C. 36. n. &. f. 6o!.
Anima oannis Tauleri O P. apparet. C. 39. u. 7. 4 f. 69. Item Ludovi-

ci Pii Imper. C. 4. n. 10. J. 25. Samuelis Anima apparet Sauli. C. 22.
V. Samuel. Defunèti Anima ſulminata. C. 17. n. 3. f. 195.

n. 6. f. 312.

Apparens Anima damnata ob luxum veſtium & Conviviorum: C. 33.

Aaa aagag ana 3

mNm

4
4
*½

SZ

1478 IXNDFEX III. Materiarum, Rerun,
n. 9. f. 540. Alia damnati Juvenis libidinoſi. C. 45. n. 9 f. Sösg. Im.

mortalitas animæ. V. Reſurrettio. Immortali. Atheus. Pro Anima ni-
hil agimus, pro ventre plurima: C. vi. n. 4. f. 926. & Conc. 66. n. 9.
J.125/7. Anima fidelis, Sponſa Chriſti. V. Sponſus.
V. Notæa. Animarum- Cura: V. Parochus. Animæ pretium. Conc. 1.
Proxm., n. . &6. unam ſalvare vel perdere, quanti: u. 9. V. S. lenatiust.
Oρ2. Proœm. n. 9. & C. 74. n. 2. f. I4lg. Anima, Dominus. C. 66. n. 9.
TJ. 7277. Unica: Ind. g. D. 2,. n. .
Animi affectus, Paſſiones, morbi. V. Aßfettug.
S. Aunna Prophetiſſa Chriſtum Deum confeſſa. C. &. n. 1. ſ. 111.

Annulusr Inſigne Majeſtatis Regiæ. C. 41. n. 4. f. 7o7. Symbolum æter-

Annalei utiliter revidit Aſvyerus R. Ivid.

nitatis. C. 35. n. 3. à ſ. 6z3o. C. 413. n. 3. f. 7yi. Magico Carolus M.

dementatus. C 23.n. 3. 4 ſ. 753. In Annuli ſui gratiam inclinat ſeſe
Iſmenias Legatus, cur? Tid. f. yi4.
Annus: Jubilæus quis? C. 42. n. 1. f. 7232. Quot horas habeat, quot mi-
nuta? C. 27. n. 4. F. 372. C. 60. n. J. f. 71122. C. 72. n. y. ſ. 1357. Anni
Regiminis Regum quomodo numerentur? C. 35. n. I. ſ. 62 5. Fine
& initio Anni quid agendum? C. 72. n. 1. ſ. 1375. Peruani quomo-
do diviſerint annaum?! Ilid. n. a. f. 135.. Annorum præteritorum A-
cta ſua è Mappis legit Carolus V. Conc. 73. n. .
f. Iqob. V. Dies. Tempus. Hom.
Wim., Juvenis. Senex. =
S§. Anſelmus Ep. geſta poſt murum vidit. C. 32. n. 1. ſ. o3.
Aetichriſtus ex aëre præcipitandus. C. 41. n. 7. f. go0.

Animæ Notæ.

—

—
l

Courerto,
NV..
Cniin
eNannundh
051, 1.7. 4
1road
yrenilnu,

(S ni.

ucobtrninp

etierint 4

Pais C.

erido,

C.60. h. 1l

Hule jenorar

M temye

leepo
lun, G

Minoin

Quis futurus? EoO

auctore, ſumma mundi malitia: Sacrificium tollet: Deus coli vo.

let. C. 2. n. 6. f. 19. Cur Deus ipſum ſit permiſſurus? Ejus cum ſuis
interitus: n. 7. f. 27. Ejus character: Nego Jeſum. C. II. n. J. f. 147.
Auxilium ſufficiens habebit. C. 49. n. 7. f. Sv. ðð

Apollonius Philoſophus, Magus. C. 4. n. 3. ſ. 3. =W

AWpoſßtaſia generalis tempore Antichriſti: C. 2. n. 6. 4 f. 19. V. Antichriſtus.
Apoſtatæ mors deſperata. C. 39. n. S. ſ. 6. Deſperatio liberrima.
C. 212. n. g. fF. gag. Hæreſiarcharum, & Apoſtatarum plurium nomi-

natim, connubia ſacrilega, Vita ſcelerata, mors peſſima. Apo-

ſtaſia è variis SS. Ordinibus: &c. Conc. 29. n. 9. à f. ρ. lem Conc.
35. n. II. à ſ. 6a. ubi: Appendix contra Sectariorum Calumnias. V.

P. Mich. Pexenfelder S. J. Concion. hiſtor. 93. tota A. S. Muritta M. A-

Patz monſtrata Veſtis Baptiſm. C. 26. n. 4. ſ. 356. Georgii Bucha-
nani mors vitæ ſimilis. C. 4. n. S. f. Fés“. V. Buchanan. Grande ſce-
lIus Apoſtaſiæ. C. 49. n. g9. ſ. S9o. ubi à f. gy, de Bernard. Occhino.

Aha-

fas.

,krnin
Welariſln

lelenotz.
odi e
RN
60 Wothen
fcalt
ucun
n,
ei
,S A

140. 1.4.

erte .

“
1 ,. S,. N
angt
n 1)

. nlN.

ein Cn!

eN

. le

..
Synbolune.
gieo Crolil
umn ! 1ioclungt 4

er. Nun .

Sfrmu!
Nd uie

31

ue
i n

A. .

Wrin
Ceogibn

D Oechin

—

Aus contta impiOsà Deo armatur. C. 7. n. 7. f. 29.

4 laleſt dben „quis? C. 44. n. 1. f. 75. C. 32. n. 1I. ſ. 504. C. 7. n. 2. 2. F. 79. C

SSG

Verborum SS l gorianum

Paßaß. 4 Isnum Reprobat. C. 49. n. 9. f. 5, Rara Tpoflatarume
converſio, vel occulta. C. 79. n. 11. f. 902. Sui carnifex. C. 35. fin.
f. 6v6. V. Hareſis, Lururia.
pahol. Chriſtum vocantem ſecuti. C. 6. n. 1. Ff. 66. In ultimâ Coœnâ ſui
examinatores. C. 10. n. 10. f. 130. In monte Tabor ex Nube territi.
C. :4k. n. J. f. 176.
Apharittones, & Viliones Divinæ varixæ. C. 22. à f. 30.
Appellatio quid ſit? jure Reo conceditur. Nulla in Extremo Judicio.
C. l. n. 7. à f. 396. Ubi: ab exemplo, quomodo appellandum à à Deo
irato ad placabilem?

Apprehenſio & Imaginatio mortis cauſa: C. 25.. n. 7. f. 479.

S. Apronianus, converſus, & cœlo audiens: Venite hBenedilti: fit Martyr.
C 37. n. . ſ. 27.
In mari rubro quot
perierint Æagyptii? Iid. Aguæ periculo minor ineſt terror, quàm
ignis. C. y. n. 6. ſ. bö. Aquarum inundatio maxima cum hominum
interitu, in pornam injuriæ in Euchariſtiam commiſſæ à Friſone.
C. 60. n. 10. ſ. 11272

r Aquila renovatio. C. 7i. n. 2. f. 1357.

Arca Fderis: Judæis utilis & glorioſa: occultata? X S. . eremnis; Judicii
extr. tempore iterum manifeſtanda: Quò fine? C. 13. n. S§. f. 73. In
eàâ quæ repoſita? quàm ſancta? Iid. & C. 6u. n. 2 f. 110. Super eamn
Corona, quid denotet? C. 6. n. 6. f. 1172.

Arca Noëmo in Diluvio ſalus. C. 22. n. 2. 1. 5oö. In eà keneltt⸗ cur? 0. o.

n. J. ſ. 656. V. Noë.

Arena, terminus maris. C. 49. n. .. f. 554

Xres tres clariſſimæ. C. 25. n. 7. S 1. Artifex bonus defectum operis
Artificium ho-

facilè notat. Summus Artifex Deus. C
rologii: item Mundi. C. 3. n. 3. f. 25.
Tand ſymbolum hominis fragilis, peccatoris. C. 27. n. 1. f- 262. Arun-
do momento fit arbor, quomodo: C. 29. n. 1. . 443. Indica ingen-
tis craſſitiei. Ibidem.

29. f. 40.

Ainus cum caudâ equi, quid? C. 4S.n. 3. 2 f. Syb. Aſni ſepultura, quæ?

C. 9. n. y. f. 117. C. 66.. n. 10. f. 1261. C, 6. n. 9. fF. 1199. & C 71. n. S.
f. 143. Aſinus anim potior. Indice q. Dom. 16. Pent. ne I. C. 3é. n. 9.
ſ. 6z2. Aſni umbra Demoſthen. C. 63. n. g9. f. 1195.
Averus R. Annales revidens: C. 73. n. . J. so&. Ejus ex oculis terror:

C. 20. 1. k. f. 273.
35.

. 2.

H.
II.

Hiſt.

1480 —
n. 2., 4 f. 627. C. 3y. n. 1. f. 6o7. n. 2. 4 f. 609. C. 10. n. n, f dgz. Alei

INDEX III. ateriarum, Rerum

conveniuntur argumento indiſſolubili. C. 29. n. 10. f. 46 5. ubi: 4.
theiſmus jam graſſatur apud Politicos mundi. Vid. & C. 11. n. 7. 4
f. 934. Politicus, quis? C. 2). n. 1. ſ. 365. 5 B
Atomi, claro ſole per rimam viſi. Simile. C. 27. n. 2. f. 405.
Attælanta victa tribus pomis aureis. C. 43. n. 2. F. 770.
Attentio, Dei verbo neceſſaria. C. 63. n. F. f. 11 9 .
Attritio in Confeſſione fit Contritio. C. 6&7. n. 3. f. 1265. &G c. 66. n. 6. , 1251.

de hac multa in Saraſa, arte ſemper gaud. Ind. V. Artritio. Avarus hy-
dropicus. Dom. 16. n. 9. Md. 4,

. Avaritia in divinis ſordida, in humanis prodiga. C. 5.1. n n. .6. r. 114 y. 4uu.

ris nummus Deus eſt. C. 17. n. 2. f. 539.

Avarus ſuam ſuorumque & Confeſſarii animas orco conſignat Teſtamen-

to. C. 70. n. 3. f. 1335. V. Dives.

S. Augnſtinus D. Eccl. tria videre optat. C. 41. n. 5. f. zo5. Manichæus d.

huc timore Judicii extr. coërcetur. C. 44. n. 4. f. z;g. Horrorem
8S. Confeſſionis ex vano metu corrigit. C. 67. n. 6. f. 1233.
Auguſtus Cæſar timet tonitru. C. IJ. n. 2 f. 196. Ex oculis ejus terror. C. 20.
n. 4. ſ. 272.
Avicula unius diei, laborioſa, idea hominis. C. yr. n. 4 . 929.
Avicula cantans Ave Maria, ſervata, C. 77. n. l. f. 10,52.

Avila Joannes, quis? C. 29. n. S. f. 4100. Ejus votum circa SS. Euchari-

ſtiam. C. 62. n. 7. f. 1177.

Aulicus gemit, petens à Carolo V. duas vitæ horas. C. 71. n. 6. f. 933. Alia

de aliis. C. y2. n. y. 4 f. 37 7. V. Similius.

Auſtriacæ Domui agnata Clementia. C.21. n.6. àſ. 2 93. N egata ob enormita-

tem criminis. Ieid. Ubi & de Frider. Auſtr. Domur Auſr. Conſtans pie-
tas erga Euchar. C. 61, n. 0. F. 1577. Ex eâ Imperatorum tempus Re-

giminis. C. 41, n. 7. f. 7314. V., Imperator. Item Rudolph. 1. Card. V.

Philipp. II. Philip. III. Ferdin. II. Ferdin. III. Leopold. M.

Authoris hujus Millefolii Ratio Operis. Proæm. item Præſfat. Ae jad. eatr.

Authores citati, cur? Proæm. n. 6. Auxilium ſufficiens. V. Gratia.

Ben⸗ Mimus & Magus cum duabus concubinis vei Verbo conver-
ſus. C. &7. n. 3. f. 11S6.

Babylon, typus ultimi mundi, & totius civitatis diaboli: C. 2 5.. n. 2. 2. . 371.

Iſtem ad inferos mergendorum. C. z. n. 9. à f. 6gé.
Baliaſar R. perit: Typus mundanorum. C. 2. n. 7. f. 27.

Danieli, Scri-
pturæ

—
Ntre nnte
Uon Kerib⸗

Counapee

ifnielise

tiſmn in.
Pennſinu
untyt
ferentig.
ſlus. Cn
Noluanm Seni
iiu, guon
nexr omiſ
Altenlns 0
(Cr:
lol.C7,n,

Pprobis:

in N

ernwlns

peenite
Note⸗
Rerrr.
fnirem. 1
mn. G
(.7.
um ho

Men. gu⸗
iubiſirace

m.C7,

Anninuenl

Mng
unbian

49 H
idern
Cfrd.

Melici ir
erg
gariu⸗ 4
nchg,

lnnu
lnie 1

7

VTerborum 6y? Hiſtoriarum.

FEE

, K pturæ Interpreti, implet promiſſum purpuræ. C. 4. n. 9. f. 47. Ma-
A Ii. „. num ſcribentis in pariete videt. C. 25.n. 2. à f. 368. Implet men-
e ſuram peccatorum. C 49. n. 4. f. 88 r. V. in Dan. y. Iid. 22.
SBaptiſmi veſtis candida in confuſionem Apoſtatæ. C. 26. n. 4. f. 396. Ba-
4 ptiſmo ſanatus Joannes Principis Sinenſis filius. C. 54. n. 6. f. 992.
Baptiſmus prima hominis Innovatio. C. 73. n. 3. f. 1399. In non Bapti-
zatum tyrannis dœmonis. Ibid. f. 1401. Baptiſmi & Pœnitentiæ dif-
(AAe ferentia. Iid. n. 4. f. 1401. Baptiſmum miré conſecutus Senex Bra-
in 4n. ſilus. Conc. 2. Proœm. n. 7. L
8S. parlaam Senis, numerus annorum. C. 54. n. 3. f. 98 5.
g, S. Baſilius, quomodo interpres Scripturæ? Præf. Jud. extr. ante finem.
Beati ex omni ſtatu. C. 12. n. 5. à f. 158. Beatorum in cœlos glorioſus
alckme Aſcenſus. C. 41. totâ ubi vid. Dies, quò Beati nolent eſſe in cœlo.
C. 6. n. . f. 70. & C. 3 6. n. 7. f. 199 ſine. Reſurrectio Beatorum glo-
Mnictent rioſa. C. 7. n. 6. f. 82. & C. 8. An. y. à f. 9 5. Separatio Beatorum à
1 Wren. Reprobis: C. 9. tot. à f. 106. Beatorum magnus numerus. C. 10. n. 2.

.

44
.

I GNaH

4OteA

1

EnneNmr.

umne⸗

nige

4 5
ſe

f. 122. Paucitas reſpectu damnatorum: u. 3. à f. 122. Beatos in-

ter nullus peccato actuali inquinatus. C. 12. n. 2. f. 151. Inter Bea-

tos pœnitentes innumeri, ab inductione. C. 12. n. 4. f. 15. Beato-

rum Notzxz: C. 12. n. 6. f. 159. V. Notæ. Laureolæ: Iid. f. 160. In
Jud. extr. Beati videbunt Chriſtum in Humanitate glorioſa, & Di-
vinitatem. C. 20. n. 7. f. 267. & Chriſti oculos gratiæ. Ead. C. 20.
miæxtim. Gaudebunt de vindiétâ reproborum, iidem & vindices:
C. 22. n. 7. f. “14. Ad epulum Beatorum invitato anni ducenti, viſi
vix una hora. C. 33. n. S. à f. 736. Vid. Cœlum. Sanltus. Salus.

S§. Beda Ven. quomodo mortuus? C. 48. n. 6. à f. 864. Unde nomen Ve-

verabilis acceperit? Concionanti reſpondent Lapides vel Angeli: A-
men. C. 74. n. 3. f. 1421.
Bellarminus Card. vindicatus. C. 38. n. 11. f. 652. & ſequ. Ejus gemitus ſu⸗
per templo ſordido. C. 62. n. 7. f. 1177.
Bellum Dei contra impium. C. 3. n. 3. f. 28. Ne hoſtes Dei ſimus: n. f.
f. 4. Hoſtes Dei, quinam? Lid. & C. 4. n. j. f. 42. Bellum homi-
ni à deœmone. C. 64. n. y. f. 1212. Bello homines pejores fiunt.
C. 52. n. 10. à f. 57.

Benediki Patri, dicet Chriſtus Electis, non item ad Reprobos. Maledicti

Patri! cur? C. 14. n. 7. f. 189.

Berengarius, author hæreſis Sacramentariorum: quis? quâ morte de-
„funcéctus? C. 5f. n. g. à f. I0 14.

Guilielmum mirabiliter convertit: C. 23.

S. Bernardus Ducem Aquit.
Bbb bbb bbe n. 10.

Mechtl de Jud. Extr.

H.
H.

1482

T

„₰

Hiſt.

= 2

INDEX III. Materiarum, Rerum, H
n. . 10. à f. 337. Ejus ſanctus timor de judicando ſe Religioſo: C. 290.

n. 6. f. 42. Ejus Lachrymæ & votum audiendi: Penite Benedicti.

C. 37. n. Z. f. 53.

S. Birgitta: quæ: Ejus viſio de Carolo filio coram Divino Judice C. 6,.

n. 4. f. 006. Ejus ac Familiæ pia conſuetudo frequentis Confeſſio-
nis: deſuper fructus & revelatio: C. 67. n. 10. f. 722n. “è
Blaiphemiæ horrendæ morientis Apoſtatæ. C. 39. n. S. f- ô3. Damnato-
rum ad inferos deturbandorum. C. gο. n. g. f. 6. Eorundem in
Jud. extr. C. 27. n. J. à f. 47. & C. 3 . n. 1. f. ?t. Luſoris à muſcãâ

exagitati: C.⸗3. n. J. f. 35. Vdonis Archiep. Magdeb. damnati.

C. 34. n. S. f. 56 3³. Friderici II. C. 40. n. 1. f. 677. V. Riſus. Hortus.
Bonus intus & foris ſit oportet: C. 27. n. 3. f. 411. & C. 29. 4 f. 445. Iu-
dicem etiam bonum timeat malus. C. 36. n. 1. f. 5Ly.
S. Franciſeus Borgia, quid miro zelo cum Crucifixo egerit circa obſtina-
tum. C. 19. n. 70. f. 264. V. Sacramenti Cultor eximius. C. 62.

Bos lacrymas fundit. C. 9. n. 4. f. 110. Bos ‚qui nunquam vitulus. C. 28.

n. 2. f. 42 8. Vituli dicuntur Vaccæ in Scr. quomodo? C. cit. f. 427.
S. Brunonis Converſio mirabilis. C. 30. n. 7. 4 f. 483.
Bucerus, Martin. Apoſtata. C. 49. n. 9. f. 89 2.

Q

Buchananus Georg. Apoſtata, quis? ejus vita & mors. C. 48. . §. f. S.

Adde ex Phil. Brietio S. J. ad A. 1779. f. &l g. Hoc tempore heæretici
in Scotiâ flammis cremati ſunt; inter quos Buchananus excuculatus
Minorita, Poëta melior, quam Chriſtianus, non tantùm Luthera-
nus, ſed & Judæus, agnum bPaſchalem ediſſe convictus in Quadra-
geſimaâ; aut veriùs nullius Religionis, quàm ventris & gulæ: ob

ingenium malè ſubductus eſt à flammis, & reſervatus non tam ad
ſcribendum hiſtoriam, quàm Satyram in Catholicos. Et f. 858. ad
A. 15 Obiit annos natus 76, magni ingenii & impietatis, Apo-

ſtata ſimul Ordinis S. Franciſci atque Eccleſiæ; proditorum atque

rebellium propugnator acerrimus; ut bonorum atque Catholico-

rum virulentus calumniator.

In CXan Amaſiæ amor dementans Carolum M. C. 42. n. 7. f. 753.

7 Ex cadavere humano horror. C. 34. . 4. f. 7/50. Cadaver Vdo-
nis. C. 34. n. 9. 4 f. 564. quantus unius damnati fœtor. C. 37. n. 3.
à f. 612. Lutheri: ibid. Homicidæ adhærens cadaver occiſi. C. 45.

u. G. f. 8 12. Furem fortiter tenet. C. 8. n. 5. f. 1040.
LCLCLalA-

—

.

mnumn
uua Alben
nun ge⸗

ni Net e

etcnit
1hg.l
.19. n.
binpoe
Cmneriniqo

(AChriſti
Wuin oann

1htin
(ll in
Qumainbi
lcht

Saptl, Mle
ullgin Darie

Cihuderus 6,

QEu Minodle

nmin de
Einer
4. n
,19 ſ⸗
Ennnu M.R

l, giim

Rrk

Cgueimn0

(car Nerhi

Cr 4A

,
li dy,⸗

N

—

S
2 „
ioſat
Diga
R 0
50 „

—

funnt Neyeng.

„„
geit eite) Of
Nh ld 0

,
m vitne
nd iun

1 „ .
100: alg

4

1
4

AcltH

ℳ

110“*

!
†

41

Calvaria impiè à Leontio impetita. C. 7.

mmehaen

. .
„ W l⸗ .

Mmieni,4
CRnmNe
1eCA.
Carcer Pechii annis 19. miſer. Damnatorum æternus. C. 38. n. 6. ſ. 637.

. S 2 .
= — 4

Verborum & Hiſtoriarunm. 1483

primum & ultimum Regum Ægypti. C. Fo. n. 6. f. 91ö5ſ.

Ceſaricidæ Alberti I. C. 43. n. J. à f. 777. Cæſariz Aurelii lex, ne quis lIo.

quatur de Judicio: C. 44. n. 3. f. 787. V. Iuperator.
Caini pœnæ ex ſanguine fratris. C. 24. . 7. f. 356. Magis deſperando
peccavit C. 42. n. 5. à f. 730. Damnatorum primus. C. 11. n. J.

f. 139. & C. 3 . n. 6. à f. 77 7. Caini oblatio à Deo reprobata, cur?

C. 19. n. 3. f. 447. exinde tormentum ejus. C. 33. . 3. à f. 527. E-
jus impudentia, miſeriæ. cit. C. 3 7. n. 6. à f. 57.

Calcanei iniquitas, quæ? C. 28. n. 6. f. 437. & C. 47. n. 7. f. 849.

Calix Chriſti in Cœnâà ultima, qualis? C. 61. n. 6. f. 1146.

Calvinus oann. ob Sodomiam inuſtus: C. 27. n. 3. f. 411. & C. 49. u. 9.
f. 8S94. Blaſphemus de Confeſſione: C. 67. n. 2. f. 126 5. & C. 69.
n. S. f. I22 2. V. Lutherus. Calumnia. C. 3 8. n. 11. f. 646. Volens vivere

cum Calvin. mori cum Catholicis. C. 48. n. 3. f. 8 5G s8.

Calumniæ, in Papam & Papiſtas. C. 38. n. I1. 4f. 64 5. In Exercitia §. Igna-
tii: C. 69. n. z. f. 1299. Calumnia & Paſquillus, quid? unde: C. 3 8.

n.11. f. 552.
Campanæ, unde dictæ? ſucceſſerunt tubis. C. 6. 2. 5. f. 72.

.

Cancellarius Pariſ. damnatus, cur? C. 32. n. 1. f. 704.
Caniſius Petrus S.J. C. 43. à f. 769.

Canus, unâ nocte filius R. Polon. à Spectris. C. 22. n. 5. F. 379. Alius à
ſomnio de Chriſto Judice. C. 20. n. 6. F.l2zS. Alius ſpoliator
defunctæ Virginis. C. 8. n. 73. f. 104. Ludovicus Severus D. Bav.
C. 4y. n. 7. ſi öly. & C. 71. u. 3. ſ. 1377. Clericus Vdonis. C. 34.
n. 9. F. yö. V. Spebtrum. Capillus.

S. Canutus M. Rex, Coronam ad Chriſti pedes ponit. C. 21. n. 2. f. 254.
Ccapilli, quid myſticè? C. 25.n. 4. àf. 372. ubi: eos Deus numerat. Nu-

merat & dœmon. C. 26 n. 6. f. 399. Capilli cani refloreſcentes.

C. 7I. n. y. f. 137/. Vid. Juvenis. Senex. S
Capucinorum Ordo, Chriſto charus. C. 49. n. 10. f. 9S.

Carcer Animæ, Corpus. C. 7. n. ö. f. ).

Cardinaælis in inferno pictus: C. 39. n. 6. f. 6. Metu mortuus C. 6. n. 7.

Carne in noſtrâ omnes reſurgemus: cur? C. 7. ₰n. 3. 4 ſ. 79. V. Reſurrectio.

Carnis concupiſcentia, beſtis. C. 43. n. 2. 4 f. 770o. V. Concupiſéentia
§. Carolus Borrom. in extremis meditatus Paſſionis Dom. Myſteria. C. 73.

Bo’ bbb bbb 2 §. Caro-

n. 10. f. 8 . Calvaria ferculum

TEE

V

„*

g

m T.

△

*

₰

Em KEEE

Fr E

5 R £
=ð

4

1484 INDEX III. Materiarum, Rerum,

S. Carolus M. ante converſionem annulo dementatus. C. 43. n. 3. 4 F. 753.
V. J. Deogcharrus.— U᷑⸗ 4
Carolus V. ab Oratore laudatus ſapienter reſpondet: C. 74. n. 7. f. 1432.
E mappis vitæ acta relegit: C. 73. n. S. ſ. 1406. Ejus pietas in 8S. Eu-
char. C. 61. n. 10. f. 1176. Auguſtæ Vindel. Pyram lignorum in-
ſtruit, accendit, in præmium: C. 37. n. 5. f. 620. Moribundus eum

orat pro vitâ prorogandâ. C. 5 I. n. 6. f. 973. Imperium abdicat, t

ſe æternitati paret. C. 38. . 6. f. 636. C. 70. n. 10. f. 13 o. ubi & ejus
Exequiæ ante obitum. Philippi II. R. Hiſp. & Joannis Auſtr. bater.
C. 36. n. 4. 4 f. ygo. Crucifixum pro Generali ſtatuit ſuo Exercitui.
C. 13. u. 4. f. 79. “
Carolus, S. Birgittæ filius, coram Deo Judice. C. 55. n. 4. f. 70060.
Carolus R. Angl. à ſuis crudeliter cæſus. C. 31I. n. 3. f. 49.
Carolus R. Navarræ in 2. Duces crudelis. C. 21. n. 6. f. 294.
Caroloſtadus Joann. quis? C. 49. n. 9. ſ. &.
S. Carpi Ep. zelus contra peccatorem correctus: C. 58. n. y. f. 1000 9.

Caſtitas Ferdinandi II. C. 35 n. 3. ſ. ygyl. Etiam cogitatione perdi poteſt.

C. 66. n. 10. f. 125/g9. Caſtitas S. Magdal. de Paz. C. 54. n. 4. fſ. 957. Et-
iam adulta ſibi non præfidat: C. 68. n. 4. à f. 12 92. Faciliùs eſt in-

Cogitatio. Luxuria.

S. Catharinæ D. M. rota parata, fulmine disjecta: C. 3. n. 4. F. 34..

Catharinæ Rom. Chriſtus apparens totus ſanguineus, eam ad ponitentiam

inducit: C. 24. n. 10. f. 36 5. M
B. Catharinæ Genuenſi dœæmon viſu quàm terribilis. C. 8. n. 9. f. 100.
Catechifta Chriſtus infans è præſepi: C. 59. n. y. f. 1059.

Cathoöolicorum Nomen: C. 38. n. 11. f. 6aà‿ . an pars major damnetur? C. 10.

n. 7. f. 127. Ex his qui & quanti damnati? horum peccatum gra-
vius, damnatio major: C. 11. n. y. ſ. 147. & C. 25. fine ſ. 257. Qui
ſalventur Catholici, qui non? C. 12. n. 2. ſ. 152. Catholici in judicio
accuſandi, à quibus? C. 26. ₰ n. 2. 4 f. 394. V. Chriſtiaunus.
S. Ceadda Ep. timens tempeſtates, cur? C. 15. n. 4. 4 f. 200.
Cervis ad partum ſalutaris Tonitru: C. 23. n. 9. f. 336.

Cham cum filio Chanaan illuſor patris, maledictus, quò effectu? C. 35.

n. J. F. . . 8 . . * 4 * „ .
Charatter Sacram. Electis in gloriam, impiis in ignominiam. C. 11. . 6.
f. 1413. V. Damnati. Charalter Antichriſti, quis? c. C. II. n. 7. I. 14.
Chriſtianos tam graviter peccare! Conc. 34. n. 7. f. 56. ubi & Chriſßtiani

vel ſtulti, vel mendaces: & C. 25. f. 3ö. fine. Cbriſtiani qui ache &c.
. “ ,. S C. 40.

ocentiam ſervare, quàm congruè pœnitere: C. 72. n. 3. f. 135. V.

s

4 len e

0.t.
Clohea
1 N.

Des Hon

0 1l.

L.1.4l.1
r, Ac.

.10. 1.
rn.
1760.
ern?
hios
Inmenio

(6 Ie
. l1 A

Gegts
lg te

fa0.)

Ihaen
rliom⸗

o! n.
..
l.22. 1.
cicis
n ſuu
ennn

üſ

ne wie
Umnis
Mor:
kaent
Oun

tſyr
ad

Mere

—

and
l

=

⸗/½

.
.

4

9
1
7
1i., ,
*S
P D

.
Paeine eſt
acS el⸗

11 5

Evenmm
xrenunſt
.
Z

g⸗

*

Verborum & Hiſtoriarum. 1485

tithe.

Q. 40. n. 1. f. 6. Chrißtianum eſt, pœnitere: C. 42. n. 7. f. 727.
V. Catholicus. Fider. MMR
Chbriſtus Jeſiw. Ejus regnum ſummum, æternum. C. 38. u. 1. f. 627.

Deus Homo, & Homo Deus: C. 40. n. 1. 4 f. 677. Rex Regum:

C. 18. n. I. 4 f. 234. C. 21. ubi totãâ: Rex tremendæ majeſtatis. n. 2.
f. 283. & C. 41. n. 4. 4 f. 705. Chriſßi Meſſiæ munera quæ? C. 72.

n. I. 4 f. 722. Ilpſe obſtinatum in extremis ad pœnitentiam horta-

tur, & convertit: C. 42. u. 7. 4 f. 73 8. Alium fruſtra hortatus:
C. 19. n. 10. f. 264. Alii & latere Sanguinem in faciem projicit:

C. 42. n. F. f. 742. Chriſti Mors, parricidium ſummum: C. 43. n. 6.

f. 760. Ardens Chriſßi ad Patrem oratio: quantum pro ſuàâ gloriâ

fecerit: id. f. 762. n. 7. Ubi &: Chriſti in horto triſtitia. Contra
impios Chriſtus armatus Jjudex: C. 3. n. 3. f. 28. V. Creatura: Bellum.
In medio latronum Chriſtus, forma Judicii extr. C. 9. n. 7. f. 116.

&GW0 C. 19. n. 9. 4 f. 261. Judex ſupremus quà Deus, & quà homo:
C. 17. n. y. f. 22 8. Judex vivorum & mortuorum: Conc. 19.
quantæ majeſtatis & poteſtatis & ſeveritatis in vita ſuãa? Eadem
C. 19. tot. Videbitur & judicabit in formà humanâ: C. 20. n. 1.
f. 267. V. Oculur. Facies Chriſti quàm amabilis! Lid. n. 2. f. 270.
In hac vità Chriſtus verè Pater pœnitentium: n. z. f. 278. ubi hujus

paradigma. n. F. 4 f. 27 8. Rex & Judex Chriſtus infinitè ſapiens,
potens & juſtus: C. 2 1I. n. 4. f. 288. Candidus & Rubicundus, quo-

modo? n. y. f. 292. Regum impiorum Chriſtus vindex: C. 21.

7

n. F. f. 299. Judex Chriſtus deſcriptus à Daniele & Joanne Apocal.
C. 22. n. F. ₰ f. 310. In formâ Judicis apparet Saulo: n. 7. f. 315.

Judicis Chriſti Vox: C. 23. tota. à f. 32 1. V. Vox: Clamor. Sangui-

nem ſuum requiret. C. 24. 4 f. 341. V. Sanguis. Valnera. Exactis-

ſimè numerans & ponderans. C. 25. 4 f. 366. V. Numerus. Statera.

Iniquiſſimè judicatus, æquiſſimè judicans: C. 26. n. 1. f. 389. In
hac vitâ Chriſtus miſericors. Symb. Ramus Olivæ: in Judicio non
ampliùs clemens: C. 22. . 9. 4f. 51 8. & C. 21. n. . & 6. 4 f. 29 1.
Pronior ad præmiandum, quàm puniendum, priùs feret Electorum
ſententiam: C. 33. n. 3. 4 f. 526. Nonniſi ter Cbriſtus legitur quen-
quam à ſe rejicere: C. 3 5. n. 2. 4 f. 56 8. V. Diſeedite. Ipſe Chri-
ſtus ſententiam proferet. Circumſtantia hæc gravis: C. 35. n. 4.

2 f. 572. & C. 36. n. I. 4 f. 58 5. V. Sententia. In cruce aures occlu-

dit ad preces pro defuncto: C. 63. n. 9. f. 11989. Virtutem verbo
& exemplo docuit Chriſus facilem: C. 67. per tot. & n. 4. à f. 1221.

iIn Vtero Chriſtus creſcens: C. 714. 2. 4. f. 98 8. Sapientia Chrißi

Bbb bbb bbb 3 triplex:

H.

H.

W

INDEXIII. Materiarum, Rerum, .
triplex. Ibid. Incarnatio Cbrifi, ſublime Myſterium. C. 723. n
f. 139 5. V. Incarnatio. E præſepi Chriſtus Catechiſta: C. [9. n. y.
f. 1089. Natum & morientem Cbriſtum, qui agnoverint? C. 60.
n. 1I. f. 110 5. quot horis Chriſtus vivens paſſus? C. 60. n. 7. f. 1122.
quo mundi anno natus? C. 5S8. n. 7. f. 1062. Cauſa principalis &

—
—

1486

ratula.

ſumma ſalutis noſtræ: C. 57. n. 1. f. 109 3. Miracula Chriſti- V. Mi-

Chriſtina, R. Sueciæ: C. 42. f. 776. & C. 6I. n. 4. f. . 141.

HJ.

Cibus & potus, fames & ſitis damnatorum: C. 37. u. 2. f. 61 3.

Circumſtantiæ udicium Fin. aggravantes. V. Crax. Nubes. Tempeflas. Lo-

u. Aggravantes humanum Judicium. C. 17. n. g. ſ. 272. V. Reus.
Peccatorum: C. y0. n. 2. 4 f. 4ö22. ü
Clamor Chriſti morientis terram concutit: C. 23. n. 6. f. 331. Ad furdos.
TLid. n. I. f. 322. V. Conc. 5a. n. 1. 2 f. 712. V. Vox.
Clementia, Regis decus: C. 27. u. y. f. 297. In Judicio extr. nulla erga
impios: C. 27. à₰n. y. V. Miſericordia. ́èòẽM

— —

Cleon ad Regimen vocatus, omnem in ſuos deponit affectum. C. 72. . 7.

COlerieus, unde dictus? C. 2. Proœm. n. F.

Cocus religiosè ex igne infernum meditatus: C. 3y. n. 10. f. 627.
Cæcus ſpiritualiter quis? C. 2 3. u. 1. f. 322. C. 2 5. n. 1. ſ. 365.

Caæli pulchritudo. C. 36. ₰ n. 7. 4 f. ygg. Regnum ſupremum: C. 41.

n. 4. 4 f. 3o . Ubi n. 6. à f. git. ejus amplitudo magnifica: & C. 36.
n. J. f. 6ol. & ſequ. In Cælo Palatia, Muſicalia: C. 41. n. 6. f. 3i2. A
terrà Cæli altitudo: C. 38. n. y. f. 6αο. & C. 40. n. 3. f. 6†. Lucifer
eclo ejectus ut fulgur: C. 41. n. 1. f. 699. ubi &: Simon Magus ac

totaà à f. 69. S. Salvio Cœli ſpecies oſtenſa: C. 41. n. 5. f. 715.

quot modis Cœlum acquiratur: C. 4 1. n. 9. f. 719. & C. 33. n. 7. 4

f. v3g. Infernus & Cælum duo Poli actionum noſtrarum. C. 43.

n. 1. f. zas. quisque conetur, in cœlo primus ut ſit: Vid. n. 2. f. 719.
Tria à Caælo retardantia: fſ. zyo. Pro Cælo quidquid agendum &c.

C. 43. totaä: Exemplum Chriſti: n. 7. f. z36z. Infernum minitatus
& Cœlum pollicitus Deus: C. 33. n. 1. ſ. y27. Pro Cælo quid dœ-
mon faéturus: C. 36. n. 7. 4 f. ygg. Dies quéô Beati in cœlo nolent

eſſe: C. 6, n. 6. f. 70. & C. 36, n. 7. f. ?99. fine. Perdimus cælum,

vendimus: cit. C. 36. n. F. 9. 10. 2 f. 6oο. Præ cœlo impiè amatus
hortus: C. 48. n. 7. ſ. g6. item mundus: C. y I. n. 7. 4 f. 931. Au-
rum. C. 47. n. J. à4 ſ. ιο. Infernus & Cælum quando creati? C. 53.

J73
. *

Antichriſtus: ſ. zoo. Ingreſſus triumph. Beatorum in Cælum: C. 41.

ytetione,/

Duſtent.
NO
lentadno
utn huin

(hrt. Inde

ſnt? gla

N c(enne

Gale.

lnlſe, hot

uatk.ß
ynenid 8.)
CSNr
Feghen
Wed ,
Wumon
N
1vyr.
Gounch

lheucin
liun
Mlteto,,

ben n
69
, ſo
M.I

(berel

Ukele
Mil
0 I.y
lio eyr
Glicd
ſe a

11
N. eſ,
47
.
1
90⸗

Nenn IDH
G AA

quid in ſingulis? C. 73. n. 6. fF. 1407. Vbi Deus, ibi cælum. C. 61.

„. 2. ſ. 737. COolum hber: C. 12. n. J. f. 977.
Cogitationes, quæ pernoxiæ? C. 6b. n. 4. f. 1292. Eas ſupremus judex

numerat: C. 2. n. 4. f. 772. Ponderat: n. 3. f. 377. Cogitatio
quando peccatum? C. 26. n. 3. f. 429. & C. 6. n. 70. f. 129. Prima

tentatio repellenda. V. Tentatio.
Cognitio ſui nobiliffima: C. yo. n. I. f. 469. Modus duplex cognoſcendi“
C. 77. n. 4. f. 677.
Cometa: inde terror- Memorabilia: C. 13. n. 10. & 17. 4 f. 75. Quid
ſint: quorum ſigna: C. 5 1. n. 9. 4 f. 9. & n 4. à f. 946. Dei ocu-
lus clementiæ in Cæſarem: u. 6. f. 949. ſæpe iræ & quando? 4
n. 7. 4 f. 97/2. Ludov. Pio viſus Cometa: Conc. 4. n. 70. f. g&. Vid.
Srellæ. .

Compaſſo, homini connaturalis. C 32. n. 7. 4 f. 713. Ex eâ mater mor-

tua: f. 74. In Judicio extremo nulla: lidem.

Communio S. V. Euchariſtia. Viaticum In S. Communione ordo rerum:
C. y9. n. 7. f. 105ÿ. Neglectæ damnum: àn. 6. & 2 f. 709ο.. Contra

frequentem Excuſationes frivolæ: id. n. 7. f. 0α. Indignè Com-
municanttki, qui? f. 10o1. Pelagius C. 7. n. 10. f. 12 7/S. Quoties
communicandum? cautelæ, in fœminis præſertim: cit. C. 59.
n. . 9. 4 f. 1095. Eccleſiæ Præceptum, & Conſuetudo olim & nunc:
f. 100 91. & f. 1100. Praxis Communicandi. C. y9. n. 10. f. I707. Fer-
dinandi II. Ivid. f. 1 0z. Signum Prædeſtinat. f. 106..

Compendium dicendorum de Jud. extr. C. 1. n. 7. f. 10.

Comyendium Pœnitendi eſt Sacrament. Confeſſio: C. 66. n. 6. à ſ. 1249.
Concionator. V. Verbum Dei. Parochus. Confeſſarius. Quid proponere de-

beat? quâ methodo facili & utili? Proæm. n. 2. & y. Monita n. .
&9. Concionatoris Ingreſſus: Munus: Conc. 1. Proæm, & C. 22.
n. 1. f. 0o5S. Mundo neceſſarius. C ε. Sit ferreus, ut Leo, ut to-
nitru: Iid. n. y. f. 1270. Dicendi ſancta libertas: n. 6. à f. 1212.
Habere Concionatores pœnitentiæ & ſeveros, beneficii divini eſt;

carere illis, poenæ: Conc. 6a. cit. n. 5. ſ. 1277. Mali Concionatoris

malus interitus: C. 74. n. S. f. 1477. Alius à morte fulminatus:
C. 15. n. 3. f. 199. SS. Concionatores efficaciſſimè locuti de Judi-
cio extremo. C. 1. u. y. f. 7. Sixto V. ante Papatum concionanti,
quid acciderit? C. 44. n. 1. à f. 253y. Dœmon Concionatorem ſup-
plet: cur? C. 414. n. 6, fſ. 7gz. Gravis Concionatori reddenda ratio:
S ”ñůZů LCLCL. 29.

Verhorum & FHiſtoriarum. 1487

n. 6. f. g7:. Cur homo ecælum inter & infernum poſitus. C. 53. 4

1488

—
7

INDEX III. Aateriarum, Rerum,

Sibi prius loquatur: C. 1. Proæm. n. 1. Vtrobique plura.
Concupiſeentia, quid? Pœnitentiâ non tollitur: quomodo vincenda?

Conſeſſto. Confeſſarins. V. Abſolutio. Contritio. Satisfaltio.
cautelà opus: curiofitate faéctus magus. C. 69. n. 3. f. 1312. Oſor

2 —

C. 29. n. F. 4 ſ. a61. Populis populariter loquatur: Proœm. n. ..

C. 7i. n. 5. f. 136 9. Carnis: C. 73. n. 2. f. 751. C. 65. n. 4. f. 1292.
Conſeſſario

Sacerdotum in extremis confeſſario deſtitutus, aſtu deemonis: C. 74.

n. 6. f. 1429. quomodo cum Confeſſario agendum? C. 6ρ 2 ſ. 1306.

ubi vid. Pœnitenti ſit Pater: cit. C. 69 n. 4. f. 1713. ubi Exempla
Sanctorum: n. y. f. 1317. S. Petri Gonzalez: C. 7a. n. 2. f. 1419. Ob-

ligatio gravis Confeſſarii, munus difficile. C. 9. n. z. 9. 4 f. jii.
Sigillum Conſeſ. aréctiſſimum: Lid. n. 7. f. 1320. Nolens confteri
ſacerdoti peccata, de quibus palàm gloriatus; quâ ratione corre-

tus? C. 75. n. 710. ſ. 643. Si Conſeſſus Adam, non exulaſſet: C. 22.

n.. 4. f. 305. Non habens Veſtem nupt. confiteri nolens, obmutuit,
ejectus in tenebras ext. C. 27. n. 7. 24 f. 332. Ritè conſeſſum doœmon

ne noſcit ampliùs. C. 26. n. §. f. 403. Domina ſacrilegè confeſſa,
horrendùm punita: C 27. u. 5. ſ. 220. Confuſionis coram Judice
remedium, S. Confeſto. C. 27. n. 5. 2 f. 419. Sæpe mutilam Confes-

ſionem eſſe, oſtenditur caſibus practicis: C. 30. n. 2. f. 472. Vid.

C. 0. n. 7. S. 12 5. Amiſsâ Confeſſione, non eſt locus miſericordiæ.
C. 31. n. 6. f. 496. & C. 66. n. 10. f. 12 5. ubi de Pelagio. Cathari-
na Peruana confeſſa ſacrilegè damnata. C. 37. n. y. f. 616. Peccata

omnia tollit vera Conſeſto Sacram. eam conatur dœmon in extremis
impedire: hiſt. C. 7o. n. 4. f. 1379. C. 7a. n. 6. f. 1429. C. 69. n. F.

F. 1323. V. deœmon. In extremis ſaltem denique Conftendum ritè:
cit. C. 70. ₰n. 2. J f. 1333. C. 73. 4₰n. 6. à f. 1406. V. Mors. Pæniten-
tia. Sine Confeſſione mori, refugit innocens Filiolus Ferdinandi III.
C. 70. n. 4. f. 1340. Parvulis graviter peccantibus Conſcſio neces-
ſaria. Vid. in extremis cur difficilior? Lid. n. 9. f. 1349. Vis Confes-
Rionis. C. 66. n. 6. f. 12 5. Judæorum Confeſſio qualis? C. 68. n. 2.
JI. I25 ubi: cur ex ed tam parum emendemur? C. 69. n. 1. f. 1707.
Confeſione exuendus vetus homo: C.7I. n. 7. f. 1366. ubi: ex eàâ
quies animi. Secunda poſt naufragium tabula: C. 73. n. 4. f. 1401.

Quadrupliciter Confeſſio conſiderata: C. 68. n. 2. f. 125. Malæz
conſcientiæ remedium unicum. C. 45. n S. f. G7. Conſeſſio, gene-

wala Præſertim, eſt hominis Innovatio, & optimæ vitæ clauſula:
C. 73. f. 139. Ad mortem optima Diſpoſitio: C. A. à ſ. 126b. Con-
Feſio Generalis an, quomodo, & quibus conſulta: C. 68. n. 3. 4.

fF. 126 9g9.

—

1259.
Uin⸗
n.heſ.
C.73.
ſ.lal.
nv
gvunco⸗
lentaq.
r e
4,.
113
lgoſus
Moßy
Ctispe
nimnz
mine
Dhark
Chridt
4t. 4
Cural N.

Uſenrie na

lllis, u
1.7. Lln

NR

m Co
anteha

. nſmmingn,
pherudogdit

akiz
Motdl
inari.
Cumtin,
Iun l,
tremis,
Ubeyſmni n
oneni
lt. Cor.
koticn⸗
ninin, 43

Mlechtl e

en
al in ell .

olens, Cdnmn

“
0 1 .

nfnln
Prr end
kerdnn Gtil.

Cnſſe⸗

4!

conſcſe o Iafamia, quàm gravis homini? C. 39. . 2. 4 f. 660. C

Conſcientiæz malæ metus Pelveo Card. mortis cauſa: C. 6. n. 7

Verborum S Hiſtoriarum.

f. 1223%. Necciſitas, utilitas. n. y. & 6. f. 12 94. Ad Confeſtonem &
ſalutem perveniens in extremis Teleratiiſirmies ope Deiparæ. C. 73.
n. 9. f. 1411. Confeſſio ſrequens, quàm conſulta C. 67. tota a f. 1262.
C. 73. n. 5. f. 1403. V. Communio. Dilata, quàm noxia. Lid. n. 9
f. I411. Som. Monis horror, unde? C. 67. n. 2. f. 1266. Abrogatæ da.
mna. Ibid. n. 2. J. . 4 f. 1267. ubi & : Conſeſſtoni⸗ onus leve. Conſeſſo
quando ſine peccato omitti nequeat? C. 67. n. 7. ſ. 1270. &n. 6. ſ. 1274.
Iterata quando illicita? C. 67. n. 6. ſ. 1277.

27. ₰ n. &.
2. g17. Impiorum in extr. Judicio: C. 27. n. y. 4 f. 214. & C. 329.

àn. 3. à ſ. 662. Inferno gravior f. 660. Quantum confuſus filius Re-

ligioſus à Matre coram Deo Judice? f. 6sα. n. J7. Othocarus R. à
Rudolpho I. C. 27. . 7. f. 417. In Judicio extr. nulla Conſaß de pec-
catis pœnitentiâ deletis. C. 12. n. J. f. 756. C. 27. n. y. ₰ f. 479. A-
nimæ Confuſio fulminatæ: C. I5. n. 3. f. 195. Ex objeéto alicui cri-
mine Conſuſio ab exemplo: C. 18. n. 6 f. 241. Mirè confafßi à Chriſto
Phariſæi: Jo. 8. C. 19. n. 6. f. 2/. Impiorum Conſuſio ex Paſſione
emriili: C. 24. n. 2. f. 747. Horum furor, blasphemiæ: n. 7. C. 27.
ℳ% f. 4110
Conradini D. Snueviæ Tragica cædes: C. 21. n. 6. F. 2 93.

teſtis, Judex, ultor: C. 44. n. 5. f. Soo. Deſcriptio ex Bern. C. 4 5.
n . 7. f. 976. Mala ſemper & ubique timida. cit. C. 4. tota 2 f. &oz.
Ne ſit ſcrupuloſa aut laxa nimis. C. 255. n. 5. f. 441. V. Scrapulus. Ver-
mis Conſe ientiæ Libri Conſcient. Syntereſis. Examen. Conhantini M. ſcelera
ante Baptiſmum: quò à leprã curatus. C. 73. n. 3. f. o. H
Conſtantinopolis ex nube converſio: C. 14. n. 9. f. 197.

Conſuetudo altera natura; prava quàm valida? C. 72. n. 3. f. 727. g ρ2 71. n. 4.
Malæ Conſuetudini im-

J. 4 f. 1360. Conſueiasdo bibendi. V. Vinum.
mortui. C. 45. n. S5. & 9. 4 f. S7. V. Vitium. Natura. Vetus homo. Ob-
ſtinati. “
Contritionis vis: C. 66. n. 6. 4. 7271.

Ex ejus vehementi4 poenitens: mor-
tuus. C. 77. n. 7. f. 136

Quid Contritio? interrogatus dives in ex-

tremis, ignoravit. C. . n. 9. f. 1349. V. Attritio. Confeſſio.
Converſionis modus & ordo: C. 73. n. 4. f. 1702. Remoræ. C. 13. 4 f. 70.
Converſi Reges, Principes, Magnates, Clariſſimi, noſtri temporis:
Tbid. Corollar. à f. 769. V. Eidet. Pæœnit. Confe, WMo. chur Peccator.
Haæreticus.
Convivium, acceſſit damnatus tragico exitio Leontii: C. 7. n. 0. f. &v.
Mechtl de Jud. Extr.

CccC CCCCCC Beatus:

1490 I EX III. Aateriarum, . Rerum,

Beatus: C. 33. n. 5. f. 777. ubi: Convivium Beatorum 4 557. In
loco Convivii Capite plexus: C. 6. n. 6. f. 1214. Mors Conviviis ſe in-
gerit: C. 50. n. F. f. 974. Mgu. Ob luxum Conviviorum damnatus:

. 33. n. 9. f. g0o.

Ccor, reum homicidii prodit: C. 15. n. 6. f. 242. Nulla rors quies, niſi

in Deo: C. 275. n. 3. 4 f. 571. Sapientis & ſtulti Cor, ubi? C. 13. n. 5.
4 f. 764g. S. Thereſiæ Cor, miraculum perpetuum: C. 61. n. 9. f. 1154.
Coracottæ latronis audax factum, & fauſtum: C. 71. n. 7. f. 495.
Core cum ſuis vivus in infernum abſorptus: quanto numero, quibus mi⸗
raculis? C. 2. n. 3. f. 30. C. g40. n. 17. f. 67. Corona, Chriſtus in V. §.
C. 62. n. F. f. 1171.

Corpus. V. Caro. Reſurrectio. Senſus. Glorioſi 4 Dotes: C. 7. n. 6. f. 53. Da-

mnati, animæ reuniti miſeria: C. 7. n. 7. &. 4 f. a. Fotor. C. 37.
n. 3. f. 612. Mortuo alligari vivum: C. 7. n. S. f. ). V. Cadaver. Pro

Corpore multa, pro animãâ nihil agimus: C. yi. n. 4. f. 92. Digne

pœniteat Corpus. C. J6. n. J. f. 12 57. C. 7. n. 7. f. .
Corvus ſopi, ſymbolum damnatorum. C. 32. n. y. f. 771.
Corvus pronuntians: Dies antiquos &c. C. yg. n. 7. f. ôz. Ubi: Symbolum
impoœnitentis. Corvus Sxcommunicatus tabeleit: C. 34. n. 6. f. 7.
Cras: Corvi Orcini vox. C. 35. n. 7. 1. 6 35. Seria in Crikmum. C. 3) n. 10.
f. 77y. “
Creationis beneficium ingens. C. 24. n. 7. f. 512. Pinis. C 2i. n. 2. 1. 255.

Natum non fuiſſe, damnatis meliùs: at optari ab homine in vita,

impium: C. 42. n. S.-F.- 732. V. Impii. Creatus homo cœlum inter,
& infernum, cur? C. 33. n. 7. 6 . Deus àſecreaiæ re adit: . 73.

n. 6. f. 1407.

Creaturæ omnes contra impios; ne iis abutamur. C. J. 4 f. 25. &ιC. 2. n. y.

f. 71. ab enumeratione. Ante peccatum homini non noxiæ. C.
n. 4. 4f. 31. Muſca exagitans luſorem blasphemum: C 3. n. j. f. 3.
Creaturæ ſubjectæ vanitati: C. J. n, 7. 4f. vo. Igne peribunt: cit. C. 5.
Tremunt coram Deo judice, C. 21. n. 1. f. 252. Accuſabunt i impios
in Judicio: C. 26. n. 2. ſ. 399
Criſorius inducias fruſtra petit: Conc, y5. z. 5. f. 1010.

S§. Crux Chrifi: Crucißxut. Crux præferenda in coœlum poſt Judicium
aſcenſuris. C. 12. n. 3. f. 167. &C. 41. n. 3. f. o3. In extr. Jud. præ-
ſens: cur? C. 13. tota, àf. 165. ubi & cætera V. E Cruce terror inde-

votè Pſallentium. C. 22. n. 7. f. 3&. Crucis ſi gnum doœmoni exoſum:

C. 79. n. S. f. 70 97. Crucißrus manus reſolvit: c. 46. n. 6, f. 531:

C. 63. 7. 5. . 11965, C. Hen., 10. ₰ fast.

cun

htl h

—
(A Anidhart
yilta et

[NAMNAMN
D

669, 4
Dunmaa
E 1
(n.
. C,:
atos in
erlen
Lorum a
Muuny i
.allſ⸗
1 4.

lentla d.
moutti⸗
(,

Menion

lummee
n I
l M

ie dn

NN, ir

Odnik, En

us
Nug
umi
Ner N
W:
loen
Mercet

tmnr 1

eccato

e

— — Verborum & Hiſtoriarum. —4
Cura Animarum, & Parochi. V. Paærochus. Anima. Zeuu:::—

rei Curioſitas Sacerdotem magum faeit. Conc. 61. n. 4. f. 1313.

.

„½ „
i lle dl

ſ. 932. C. 72. n. 4. Damnati in vivis ut plurimùm deſperant:
G. 3. u. S5. f. 976, lis ex Paſſione D. nihil ſolatii: C. 32. n. 9. f. 519.

4
4 9
e,. .

N .
DTiifſie
Ndlli “
1

4 Damnati prius ituri in infernum, quàm Juſti in cœlum: C. 40. n. 2.
End, gint f. 68 0. Damnatio à Deo revelari alicui, an & quomodo poſſit:
Crthen C. 41. n. y. f. 734. Damnati quò die eſſe volent in inferno. C. 6. n. 6.

f. 70. C. 20. n. 6. f. 276. C. 21. n. 5. f. 3200. C. 26. n. 7. f. 599. Ene.

1.(H D Beatos inter, & damnatos chaos magnum: C. 9. n. 7. f. 116. Cha-
rdtc racter damnatorum & Notæ. C. 9. n. F. f. 117. & C. I11. 4 n. 6. f. 144.
F.CℳNn Eorum multitudo: C. 10. tota, f. 120. ubi V. Ita omnes dam-
. Mh nantur Pagani, Judæi, Hæretici, Schismatici & mali Catholici: C. 12.
n. 2. f. 152. Pro Sancto damnatus habitus, qualiter? C. 29. n. 9.
f. 463. Faſſa damnata anima, juſtè damnatam ſeſe: C. 33. n. 9.
Inn ſi. y1. Innocentem damnare nequit Deus. C. 32 41, n. 3. à f. 47. Sen-
c il tentia damnationis Chriſti C. 34. tota à f. à 2. Loci damnatorum

ftl anguſtiæ: C. 326. n. ⁵. f. 6o.ↄHa.0rdent damnati ut clibanus ignis:

C. 37. n. 4. F. 2 f. 6Se. Torquentur veris, ſed miris modis: f. 617.

4,. Eodem igne alii magis alii minùs: ſimile à ſole. C. 37. n. 0. ſ. 622.
4

, ecllnter, Reprobi. Impii. Sententia damnat.
l Damocles aſſentator ſub enſe tremulo trepidus: C. y4. n. 5. f. 999.
o , Daniel. Proph. orat contra Jeruſalem, cur? C. 60. n. 9. f. 1126. V. In 4.
§. Ser. in Dan. „ 2 . 0„ We en

„G1. 1, . 1 W
de S, David R. duo tempora cordi habet. C. 38. 2. 7. f. 63 8. Pœnitentia
“ ii purgatus: C. 26. n. 5, f. 403. Populum numerantis peccatum,
l pcena & pœnit. C. 28. n. F. 24 f. 434. Timet iniquitatem calcanei,
uin⸗ ie quam illam? Lid, n 6. f 437. Adulterium Davidi, & in eo multi-
Mimn plex peccatum: C. 30, n. 4. 4 f. 475. A Nathan correpti pœni-
tftentia: Lbid. n. y. 4f. 42 7. Pfalterii David encomium: C. 53. n. 2.
n f. 96 ³. Ludit coram Arcà David, irriſus à Michol, quâ utriusque
S mercede? C. 60. „. 2, 4f. 11 08. Exul ſeſe Deo ſiſtit, quaſi in tem-
n N. pflo: TIid. n. 9. f. 1126. V. Abſalon.
en Ddelitum naulum non ſolutum, à morte mundo majus: C. 29. u. 7. f. 444.
rmn pPeccator, debitor quantus: C. 72. n. 7. f. 1387. Antiochus debita
900H animæ quomodo exſolverit? C. 66. n. 5. f. 1255. WU
% Ccc ι.uοσιοο. 2 Deſen-

Annatorum lamenta gratiæ neglectæ: C. 40. n. y. f. 690. C. 51. n. 6.

1n, lLacrymæ damnatorum: C. 40. n. y. f. r, Poœnz V. Pœna. Enis.

—

£

1492 INDEX III. Materiarum, Reru—m,

Deſenſor & Patronus ſcelerum, quàm iniquus: C. 30. 2. 6,f. 4581. Reo

Degradatio, Pœna graviſſima, quæ? quomodo? C. 34. n. 6.
piorum in extr. Jud. f. 5 ͤ..ud Coram Judice Deo degradatus Epiſco-

Beſfenſor jure conceditur: C. 32. n. 2. & 3. 4 f. 5706.

„

Pus: C. 3 fF. n. 9, f. 58 r. V. Excommunicattoo.
Denudatio: pectoris reum homicidii prodit. C. 18. n. 6. f. 242. Denu-
datio operum in fine hominis. C. 27. totaâ, à f. 404. ubi vide.

§. Deocharus *St. Gottlieb/ Primus Abbas Herriedæ: C. 29. n. 5. f. 457.

Deſperatio, pœna impiorum graviſſima, pars damnationis: C. 39. n. 6.
f. 667. Ad eam tentatus Joannes Taulerus in extremis: n. 7. 4 f.
669. & S. Philipp. Benitius: C. 26. u. 6. f. 400. S. Magdal. de Paz.

C. 42. 4 f. 74 7. Mors deſperata Apoſtatæ: C. 39. . S. f. 671. Im-

pcornitentiæ fructus, deſperatio: etiam in morte non deſperandum:

v.i. 9. 4 f. 674. & C 70. n. 2. f. 337. Naſcitur deſperatio ex multitu-
dine peccatorum. C. 2 5. n. j. f. 37 5. C. 42. . 2. & 7. 2 f, 724. ubit
deſperantium cauſæ: Apoſtatæ deſteratio ſpontanea. f. 72 8⁸. Metu

Judicii extr. deſperandum non eſt neque ex aliis ibi adductis cauſis
& caſibus: cit. C. 42. tota, & n. 6. f. 734. ac n. 9. 4 f. 744. Item C. 11.
n. y. 4 f. 1I4I. A n. F. 4 f. 146. & C, 49. n. 2. 4 f. 876. Peccatum gra-
viſſimum, deſperatio: C. 42. n. 41 4 f. 729. ubi de Cain, Juda: Duo
deſperati miſericordiam conſecuti: lid. n. 7. &. àf. 73q8. Remedi-

um deſperationis, Pœnitentia: cit. n, ⁵. à f. 743. Deſperat Humfre-

dus visd peccatorum ſuorum multitudine. C. 2 5. n. 5. f. 37 5. To-

parcha, triplici & cœlo ſcripturãâ: n. S 4f. 382. Nemini deſperan-

dum: cur? & media. C. 49. n. 7. f. 887. & C. 53. n. . 4 f. 97 5. ubi

f. 976. Damnati ut plurimùm deſperant jam in vivis.

Den: Omne à DPeo principium: C. I. Proœm. n. I. Quid ſit Den? C. 37.

n. 4. f. 61 3. C. 3 9. n. 3. f. 630. Neminem deſerit, niſi priùs deſer-

tus. C, 36. 4 f. 60 6. n. 10. & C. 39. n. 9. 4 f. 674. C. 42. n. 3. f. 729.

Neminem Deus perire vult. C. 10. n, 2. f. 121. & C. 11. n. J. f. 147.
Odium Pei erga peccatum, quantum: C. 11. n. 3. 4 f. 137. Dens
& Natura nihil faciunt fruſtra. C. 17. n. 7. f. 12 I. Iratus peccatis
Deus, quomodo? C. 31. n. 7. à4f. 49 8. Innocentem damnare nequit.

C. 34. n. 3. f. p47. An & quomodo alicui damnationem revelare

poſſit? C. 42. n. j. f. 734. Vbi Deus, ibi cœlum: ibi infernus, ubi

Deus non eſt. C. 36. n. 7. f. y89. & C. 61I. n. 2. f. 1133. Pulchritudo

L Dei omnium maxima, doœmone faſſo: C. 36. n. 7. f. 598. Infinita
Dei Dignitas peccato gravi offenſa: hinc pœnæ æternitas: C. 37.

n, 2, f. 609. Lamenta ſera, Deo non ſerviiſſe: C, 2 . u. 5. f. 37.

.11.

hide

ffedninn

Munzniz

6²
Nn
lt.1os

—

4

fibhe
en i
a udcice
1100,l.

Chrillo:
lier lur,
heqti eſſe

(Coram D
ſerni dien

unis,gi
Mockend
,Auun

oiun: in e
ing.

Pameatr
ls, it
SMug.

Wlnmi

Cen In

lucimoe
Fülte Vor

Pemmneceft
ll Duinel

None.
n
Mnnn
bunden
inhheiita

O

. K. C 5I. n. 6. 4 f. 932. & C. 66, n. 7. f. 12 54. Amandus Deu, & ti-
mmBmendus. C. 53. Zot. 4 f. 960. Tria meliora facere nequit. C. 58.
H . ,. f. 1061. In oculis Dei ne pecces. C. 44. n. 5. 4 ſ. 800. Parvi H.
Vuinalt . facimus, Deum perdere. C. 36. n. 5. f. 592. “ðYJMVMñ

Deyrxtera Judicii extr. nullum admittit peccatorem. C. 12. n. 2. J. 151.

u h Dircs Judicii certus, improviſus: nulli cognitus. C. 2. 2, 2, f. 13. C. 16. .22. MM
au ff. 209. C. 50. n. 7. 4 . 904. V. Teweme. Securiect. (Waliter ignotus D
e . Chhriſto: C. 16. cit. n, 2. f. 210, ubi: de eo falſi prophetæ?. Mortis M
Lis ſuxæ, cuique noviſſimus. C. 16. n. 6. f. 2 17. PDies, quéô nolent
eni beati eſſe in cœlo, & in inferno damnati eſſe volent, V. Damnati.
NtIn Coram Deo dies unus mille anni: C. 5I. n. g. f. 9229. V. Annus. In-
SE ferni dies una, mille anni: Lid. n. J. f. 930. Vnus dies melior mille
anin annis, quis? C. 54.n. 2. f. 984. Dies mala, quæ? C. 56. n. 4, f. 1024.
anmi Noctem & diem quomodo Romani diviſerint? C. 60, n. 5. 2 f. 112.
z4tA v. Aunid. .
à Diluvium: in eo quot ſalvi quoad animam? C. 2. n. 4. f. 16. C. 10. n. j.
ACncen f.ꝗ 124. In arcà octo ſalvi. cit. n. I. Diluvium, uſtitiæ divinæ ar-
. NNdd gumentum: C. II1. n. 1. f. 13 5. Sicut aquâ inundatus periit mun-
kuog dus, ita peribit igne: C. j. n. 3. f. 54. & C. 2. n, 7. f. 22., V. Enu.
is ude landus.

Inl. Diocletiani cruciatus viſo Chriſtianismi incremento. C. 32. n. 3. f. 528.

ur. Cona Tragica. C. 47. u. 6. f. 846.
ge x. 5§. Dionyſi dictum viſa Eclipſi in morte D. C. 4. n. 3. f. 40. Dionyſius Rex
Netnieikt. fit ludimoderator: C. 47. n. f. 7. ss
iged Diſcedite: Vox terribilis: C. 3 5. à₰n. 2. ad y. 4 f. 5y6 8. V. Pæna Damni.

Diſeretio neceſſaria. C. 64. n. 7. f. 1214.

10 ,700 Dives: Divitiæ honores & voluptates, tria a cœlo impedientia: C. 43. n.2.

iͤnisl f. 75o. Mortem & Judicium exaſperant C. 47. tota, 2 f. *3.
arSte nH Diwitts cur iniquitatis? G. 6. n. 4. à f, 1022, V. Avarus, Voluptas. Lururia.
ai Docto an,⸗ in cœlo Laureola: quibumnam!? C. 12. n.6. f. 160. Pariſ. Doctor. da- H.
zufri mnatus: quis? C. 41. n. 9. f. 75. & C. 30. n. 7. 4f. 452. & f. 45 Ver- J .
meni bum Dei etiam Doctis neceſſarium: C. 63. n. . f. 196. In Divinis .
indocilitas excuſatio frivola: C. 61. n. 7. f. 1170. V. Scire.
en Daæmon. V. Lucifer. contra dæmonem efficax verbum ex Deut. 32. 15. C. 36. H.
lum n.. ſ. 9pᷣ. Lapſi non miſertus Deus: C. 12. . 7. F. 177. Coœlum ¼†
E quanti faciat? C. 36. n. J. à f. 797. Humiliare ſe nequit. Ilid. f. 199. .
. Oſgit memoriam extr. Judicii. C. 44. 2. 3. 4f. 5z. &C. 19. n. 4. . 2 ,4-
enns. , && C. 67. n. 1II. f. 1254. Fallit per id: Nequaquam mortemint. C. 70. H.
0 Z OCccC CCcC ccC 3 n. 5.

1 .

„ E.. kK!:

X.

H.

1494

nEN

Dulia: Hiperdulia, quid? C. 58. n. 1. f. 1060. V. Adoratio.

4 7
SGZ

IXDEXIII. Materiarum, Kerum,
u. F. f. 920. Semel tamum in cœlodæmon peccare permiſſus. C. 49.
n. 4. f. Y22. & n. 6. F. SbS. Famulum agit Nobilis, ut perdat C. 59.

n. S. f. 10 9gé, Simia Advocato inſidiatur : C. 24. n. 4. f. 350. Hor-

ror dæmonis ad S. Hoſtiam: C. 60. f. 1170. Evæ ſe

mBmon concionator larvatus: C. 44. n. 6. F. 793. Sauciat, cùm ſanare
videtur: f. 739y. & C. 26. n y. ₰ J. 3gS. Damnatos ad Judicium extr.
crudeliſſimè rapient: Viſu quàm terribiles: Nomina: C. S. 4 n. 9.
f. 100. Terror doœmonum Chriſtus Infans in Æ

J. 396. S. Confeſſionis hoſtis dæmon: C. 69. n. F. f. 17220 Faſius,

8. Confeſſione ſuas infringi vires: C. 67. n. 11, f. 125y. Confeſſum

ritè ne noſcit amphùs: C. 26. . F. f. 41005. Confeſſionem impedit:
2. S. . 1702. In extremis conatur impe
em: C. 70. n. 4. f. 1329. Graviter decipit,

accuſat ſceleratum. C. ég.
dire præſertim Confeſſion
perſuadens levia eſſe peccata, quæ ſunt gravia. C. 28. n. 7. ſ. 43.

Pſallentium in choro defectus notat: C. 29. n. F. F. 462. Homo

dæmoni per peccatum ſimilis. V. Notæ. A Chriſto juſſus diſcedere
daäamon: C. 35. n. 2. f. y6b§. in ſerpente malediétus: n. I. f. 6. In

cœlo Empyreo creatus, magis agnoſcit, quid amiſerit: C. 36. n. 7J.

f. y5g96. & n. F. f. 600. Luxurioſum vivum aſſat: C. 37. n. 5. ſ. 627.
Canis, latrare poteſt, mordere non poteſt, niſi volentem: C. 8. n. 72.
f. 103. Dæmon dæmoni invidet :C. 70. n. 4. f. 13470.
S, Dominicus per Roſarium convertit C. 3
cum 8S. Franciſco orbem ſuſtentat:
Mariani Auctor: C. 57. a. y. I. 1ozk. Ei
Confitetur. Ibid. n. g. ſ. 1056. V. Roſarium.
Dote, Corporis glorioſi, quot, & quæ? C. 7. n. 6. F. Si.
Drahomim, S. Wenceslai R. Mater, terrâ hauſtâ. C. q40. n. 7. f. 6ê9y.

—

—

E .

Ercs periculoſiſſima: C. 47. n. F. 4 ſ. S o. Ad Ebrium gravis pero-

ratio: C. 25. n. z. f. 3r. Ebrietati asſuetus, quomodo mortuus
C. 45. n. S. f. S6éS. Helluo in Euchariſtiam graviſſimè injurius:

C. ο. n. 10. f. 1127. Moriemur; ergo bibamus: ſtulta conſequentia:

C. 0. n. F. f. g. V. Gula. Vinum. Speltrum.
Eccleſia Dei, quæ vera?

ejus authoritas: Conc. 73. f. 36 y. & f. öéb.

Ald eam converſi hoc iæculo Principes, Reges, Magnates: , . Gd

erpens loquitur:
C. 3. n. 4. f. 32. Vincula dæmonis peccata: C. 67: n. 1. F. 1263. Do-

J. 277. In Judicio extr. deæmon accuſator ſæviſſimus: C. 26. n. F. 4

.n. F. ſ. 19 9. Præco ponit.
C. 64. n. 4. ſ. 1205. Pfſalterii
occiſæ caput mirabiliter

n Uyisſi P

( (
ſſentoros el
wnegrehio

i,de e

Chollihe
luſnan
lelynie nons
Nntſronon
66/nn.
Man i⸗
C2). 1.l
wadicon
oltund
Mrmiteye
(. (n/,.
l.
ru, s
li

an nun:

isde,

(Wnnut

. V
WAles:
Oe
(heſſit,
n primur
Uuleareni
Mn
W 1n 6
l lginn 4
(e
Mm 4 ngie
hudm
lie mfol
1, glin.

Kelliti

A

Kante

micl .

4 Rn
Hor.

NRINI.

7 lien,

an .

. e

8 conaturic

Ctanterla

„„ 9
5 . 47
8 X 1

, 8
KNeet S,N
. . 1

odo

ie e
lll

/

s

l Cur in Exorcismo demonum utatur clauſulà: Per eum, qui
venturus eſt judicare? C 44. n. 3. f. zöz. Præceptorum Eccleſiæ

eſt, quæ vel uno falſo dogmate laborat: C. 59. n. 2. ſ. 7052. PEecleſia
Chriſti ſponſa: C. 6I. n. 2. f. 1172. Poenz Eccleſ. V. Degradatio.
Ercéommunicati. ’”
Echo vitæ, mors. C. 48. tot. 2 ſ. Syʒ. Echo quid? n. 1. f. &5.
Bleemoſina, non patitur malâ morte perire: eâ faciendi amici. C. 56. n. 7.
f. 1022. Advocatum ſervat: C. 24. n. 4, f. 30. V. Miſericord. Opera.

S. Blias curru igneo raptus: C. g. 4 n. 4. 4à f. 96. Ejus zelus correctus-.

C. 23. n. 11. f. 340. E paradiſo litteræ: C. 2. u. 7. f. 352. In fine
mundi cum Enoch venturus. C. 44. n. 7. à f. 796. Ejus panis con-

fortans, figura S. Viatici. C. 70. n. F. f. 341.

S. Elzearii reverentia in Sacerdotes: C. 2. Proæœm. ſine. Fiducia in B. V.

C. p6. n. 7. f. 1072. MD
§. Enoch, Propheta & præco Judicii extr. C. 4. n. 1. f. 35. C. 44. n. 7.

Epicurus, quis! Beatitatem in voluptate carnis conſtituit: C. 47. n. 4.

— J. 75h. ”MVU,
Epiſcopi munus: C. I. Proæm. n. 3y. Diſtricta ratio, ibid. & C. 29. n. §.

Lrrborum & Hiſtoriarum. 1949;

transgreſſio, quàm gravis? C. 28. . 7. f. 130. Eccleſia Dei vera non

V. S. E'ilibald. S. Väalr. S. Severinus. Epiſcopus coram Divino judice

condemnatus, degradatus: C. 3. n. 9. f. p8t. Alius: C. 33. u. 9.
J. S. Vdo Magdeb. C. 34. u. F. & 9. 4 f. -yfñfñf. S

Epulo dives: ejus tormentum visaâ gloria Lazari: C. 33. n. 7. F. 727. De

utroque vera hiſtoria. C. 47. n. F. à f. &aa. Chriſtus Lazari nomen

expreſſit, non Epulonis: cur? f. 5Sa†.. Epulo, cùm eſſet in tormen-

tis, primum oculos levat. C. 38. n. 2. f. 629. V. Ind. Script. in Luc. 16.
Eques leporem inſecutus, merſus perit: alius in puteo: C. 40. n. 3. f. 692.

Hiſpanus videns ſua funebria infelix. C. I1. n. 9. ſ. 1. Eques no-
Dilis in cœleſti convivio 200 annis moratus: C. 33. n. . ſ. 536.

S. Equitius Abb. ſolo aſpeéctu fecit contremiſcere ſuperbos: C. 20. u. 4.
PEremita negligens, metu Judicii converſus. C. 44. n. 4. f. 790. Super-
brus damnatus; latro ſalvatus: C. 9. n. 9. 2 f. 118. Legens quoti-
die trifolium. C. 21. u. y. f. 29 32. Plus amans ſuam Catam Eremi-
ta, quàm S. Gregorius M. omnes divitias: C. 47. n. 9. 4 f. 851.
Brror gravis ſupplicii ex eodem nomine: C. 3 1. n. 2. 4 f. 4898.
Hau vendit Primogenita, quæ? C. 36. u. 9. & 100. à f. 602. Peccavit gu-
l & contemptu Primogenituræ: C. & n. 9. citt. Non malcdigfus,

arm

R

—

„₰

FEE

1496 INDEXIII. Materiarum »Rerum,

& tamen irrugiit: C. 3 5. n. 7. f. 578. Non reprobatus à ſalute æ-

terna: C. &sre-r. 7,1. 603. JMM
Esdras, quis? C. 63. n. 5. f. 1190. è
Phkber . luis benigna, hoſti irata: fig. B. V. C, 32. n. S. f. 517.
Ethica, quid? C. 63. f. 1199.
Evæ in ſtatu innocentiæ ſerpens non terribilis, cui locuta: C. 3. n. 4.
f. 32. V. Adam. Fæmina =M l ”ä
§S. Buchariſtig. (V. Communio, Viaticum.) In eam ſacrilegus Molitor in-
vigdus: C. 40. n. 6. f. 690. IIIi devotus auriga Drahomiræ ſervatus.

lLlid. n. 7. f. 6933. Communio indigna: in eam injurii & ſacrilegi:
C. 24. n. 6, f. 353. S. Hoſtiam ſacrilegè pedi inſuens. C. 15. n. 3. ainzhh

4 f. 198. Vis Euchariſtiæ in converſione ilhelmi D. C. 23. n. 70.

4 f. 337. SS. Hoſtiæ ab Vdone impio exemptæ: C. 34. . 8. f. 561.

Animæ robur, dignè frequentanda, ſignum Prædeſtin. C. 59. totaà:
4 f. 1079. ubi vid.

Philothea Euchariftica: C. 60. 6 1. & 62. V. Fraternitas. Euchar. Vincula Mad

Dei & charitatis: ejus Nomina. C. 6o. n. 6. f. 1118. Officium Chri-

ſtiani. Mid. n. 9. 4f. 1124. Viſitatio V. S. cit. n. 9. f. 1126. cen.
n. 7, f. 1176. Injurius helluo. C. 60. n. 10. f. 1127. Alius feu er.
morte repentinâ punitus: C. 6I. n. 17. ₰ f. 1158. S. Hoſtiam hor-
ret dæmon, occaſione cujus converſus Florem. Ræmundus: C. 60.

ne, f. 1130. ubi: Verborum Conſecrationis veritas, de quâ &

C. 59. n. 2. 4 f. 1081. Chriſtus in Euchar. abſconditus: “ =
f. 1131. & n. 7, f. 1136. Quis ſtatus tempore Lutheri & antè? Aumt.

Vid, n. y. 4à f. 1142. Calix Chriſti, Cœnaculum, Monſtrantix ſre⸗
tioſæ: n. 6. 4 f. 1146. Excuſationes frivolæ: àn.6. 4f 1 14. Cultus

Latriæ debitus: qn. F. 4 f. I1 51. Euchariſt. Philothes merces. . 62.
tot. 4 f. 1167. Cultus & amor exiguus: C. 62. n. J. &7. 4 ſ. 1173.

Exempl. S. Borg. Avila. 2 f. mzs. Actus virtutum: n. 5. f. 1178
Mirab. Deſponſatio cum Filiâ S. Hilarii Ep. f. 1179. Buchar. præ-
eminentia. C. 24. n. 6. f. 3 53.

Eramen Judicii extr. Reproborùm: C. 30. totâ f. 465. Ibi gravia, quæ

hic levia: C. 28. tot. & C. 29. n. 1. V. Veniale Peccat. quæ hic prolba,
ibi reproba ſæpè: C. 29. tot. 4 ſ. 442. V. Opem. Libri conſcient. Denu-
Aatio. Examen conſcientiæ. C. 68.n. 7. f. 1299.

Prcommnnicatio, Vid, & Degndatio. quid ſit? ejus modus, effectus 6*.
u. y. &6. a ſ. 107. Item C. 34. n. 6. 4ſ. ypz. Henr. IV. Imper. C. 41.

2. 9: 2 P. gi7. Sententia Chriſti ſanguine ſcripta: C. 24. n. J. a4 . 30,
. 34. W'ilhelmi D. dein S. C. 23. n. 10. ſ. 335. Eſt Maledictio
perpetua Trident. C. 34. n. 6. ſ. 57. =

⸗

cmr lts⸗

Excu-

4

—
e, ite
um:
lſtonen ſi
(onreti

:
1 .n

17,

kimuren cone

(lcein
(erccit
renpie

Acle.

ui

caNs
,
⸗
Mias ele
Dinitiee

ls dels
H

iahi.

aleg
Moriine
Elillenn
ſu

huiCiif
D olalin
e
ice.

Unext

mt

. n e
8 . 1
ℳ 34 . 3 6

— —

DuNdn
. 06,)
lchotee.
4 gOns
,Nere r6
DN
iltuſs

1

S

.

Verborunm & Hiſioriareium. 1497

Ercuſare „idem quod recuſare: C. 6 1. n. 7. F. 1750. Vitium heredi-

tarium: C. 27. n. I. ſ. 404. C. 47. n. 1. ſ. S3. C. 22. n. 4. f. 305.

Excuſationes frivolæ in Divinis & circa Euchar. C. 6 1. 4₰ n. 6. 4 ſ. 1145.

Converſionis C. 67. 4n. 2. à f. 1234. n. y. ſ. p2. Audiendi Verbum

Dei: C. 63. n. F. f. 119 7. C. 64. n. F. f. 1277. Virtutis & pœnit. C. 6.

v.7. f. 1237. Exemplorum vis. Proœm. n. 3.

F.
P“ uti, quod in ſe eſt, Deus non denegat gratiam: Conc. 2. Proæœm.
n.i. 7. V. Opera. Deſperatio.

IFames & ſitis: Cibus & potusin inferno: C. 37. n. 37. ſ. 613.
Famulum inſidioſum agit deemon: C. 9. n. 5. f. 10 96.

X*

Feminam concupiſcentes, cùm nullam vidiſſent. C. 71. n. 4. Ff. 1361. Iis

A. pecccata maximè damnantur: C. 27. n. F. ſ. 722. Miſſas celebra-
re impiè præſumens: C. 29. n. . . 467. Meſſeniæ à cæde ſui quo-
modo abſterritæ? C. 27. n. 6. ſ. 415. ubi alia exempla inſignis vere-
cundiæ. Coram Judice Chriſto ab omnibus deſerta, apud Deipa-
ram aſylum reperit: C. 32. n. 70. f. p27. Japonica indies quoties in-
vocans nomen idoli, dein à converſione jeſu & Mariæ: C. 66. u. J.
ſl. 1249. Abſterrita à dœæmone à certi Ordinis Confeſſario: C. 69.
n. 9. f 1324. Femina cremata ob ſputum: C. 28. n. 4. f. 433.

Frlicitatis ſceleratæ ſecuritas, repentinus interitus: C. 5. n. 7. F. 69. V.

Divitig. Voluptas.

Ferdinandi II. Juſtitia: C. 2 1. n. 4. f. 290. Caſtitas: C. 3 5, n. 3. . 771. Ze-
Ius Religionis: C. 43. Coroll. f. 367. S. Confeſſionis: C. 67. n. 70.
ſ. 1252. S. Communionis: C. 59. n. 10. ſ. 1702. Cultũs SS. Euchar.

C. 60. n. 2. f. 170 9. Pietas in Deiparam: C. 56. n. 7. f. 14031.

erdinandi III. Pietas in V. S. & ſtudium Fidei Cathol. C. 6 I. n. 10. f. 117.

& C. 43. f. 767. In Deiparam: C. 56. n. 7. f. 1032. Filiolus nolens
mori inconfeſſus. C. 70. n. 4. f. 134000. l
Feſta ſolennia judæorum, majora Chriſtianorum- Conr. 63. n. J. & 6. ₰
J. 1790. H J
Ficulnea à Chriſto arefacta: C. 22. n. 5. f. 329. & C. 32 5. n. 7. ſ. 777.

Fides Cathol- ad eam converſi M gnates noſtri temporis: qui? C. 43. Corol-

lar. à f. z“y Impiè negata propter temporalia, in deſperationem
denique: C. 39. n. 5. . 67. V. Apoſtata. Eides nobis depingit Judi-

curvum extr. & alia Myſteria: C. I. n. 7. fF. 9. ubi: Fides obſcura, cer-

tiſima tamen & C. 61. n. 1. f. 1131. Eides quæ vera? ejus cura ha-

Mechel de Jud. Eꝛur. Ddd ddd ddd benda

cautelæ in frequentiã Communionis: C. 59. n. 9. ſ. 109 9. Propter

H.

EN

H.

4

.»

—

benda præ omnibus: C. 43. 2 f. 766.
men: C. 64. n. 2. f. 1220. Neceſſitas: C. 49. f. 903. de Trajano. Ad
Fidem minè vocatus Turca à Chriſto in præſepi: C. p0. n. y. ſ. 1059.
Ad Fidem cogendus intelleétus. V. Iutelleltur. Credenda etiam,

quæ non videmus: C. 32. n. 1. 4 f. 0 3. C. 59. n. 1. f. 00. C. 6 1. n. 1.

J. 1I 31. Fides quàm pretioſa. Lid. n. y. f. 1I44. Contra Fidem incre-
duli: qui? C. 44. n. 1. f. yv†. & locis ibi citt. Inde ſcelera: Wid. &

C. 7. n. 2. f. Z9. Credimus: peccamus tamen: C. 36. nu. 5. ſ. 600. G
C. 34. n. 7. F. 6. V. Chriftianur. Fides dubia: C. 4 8. n. 7. ſ. 5§.

6 5

Vid. Eccleſia. Religio. Apoſtata. Hareticus. Atheus.,.

Filii Core cum patre non perierunt, cur? C. 40. n. 4. f. 6. Filius à Prin-

cipe jugulatus amore juſtitiæ. C. 21. n. 7. f. 2 97. Filius & tribus quo-
modo agnitus legitimus & verus patris? C. 24. n. 2. f. 37. Filius à

conſpectu ablegatus, ſe ſuſpendit: C. 32 . u. 2. à f. 769. In filiis ne

peccent parentes: C. 3 . n. S. f. 579. & C. 74. n. 6. f. 1427. Pilii
regni ejicientur in tenebras exter. C. 36. n. 3J. f. 589. Filius prodigus

7 ‧°

à Rege adoptata puella ingratiſſima. C. 20. n. 5. à f. 278.
Finis creati hominis: C. 2 1. n. 2. f. 28 7. V. Creatio. Einis coronat opus:
attendit Deus: C. 70. n. 2. f. 1333. In fne ne corrumpas, & ſaltem
paoornitendum: Tbid. n. 3. f. 1336. èM
Fomes peccati, quis? C. 71. fine: f. 1377373.
S. Franc. de Paula ex alienis & injuſtis bonis non admittit fundationem
Monaſterii. C. G1. n. 7. f. 11 49. ôè

S. Franciſei Salese mira charitas in pœnitentem: C. 69. n. yj. f. 1316. E-
jus laus: C. 21. n. 2. f. 286. 7. E.

S. Franc. Seraph. Præco pœnit. Proœm. n. 9. Gaudium ejus de revelatà ſi-

bi ſalute: C. 33. n. 7. f. 53 75. Mundum ſuſtentat: C. 64. u. 4. f. 1209.

PFPaiaternitas quotuplex C. 60. n. 3. f. 1110. ubi &: quid ex eâ boni, & da-

mni ſine ei. Corporis Chr. &c. finis: Ibid. n. y. f. I115. Præemi-
nentia n. 7. f. I120. ubi: Horarum diſtributio f. 1122. Compara-
tur vineæ: n. 8. eodem f. 1122. Excuſationes. V. Excuſatio. Fra-

ternitatum finis: C. y8. n. g. f. 1067. Friderici II. de tribus Impo-
ſtoribus malè dictum: C. 40. n. 1. f. 677. Friderici Com. Ciliæ impi-

etas. Ibid. n. 3. f. 682.

S. Fulgentins Ep. quos parentes agnoverit. Conc. 2. Proœm. n. y. Tres no-

tabiles ejus ſententiæ, qui ſalventur. C. 12. n. 2. f. 152.

Fulmen Duobus necatis parcit tertio invocatâ B. V. n. 6. C. 3. f. 36. In

ſulmi-

C. 59. n. 2. f. 1052. fidei lu-

C. 53. n.6. f. 972. Filii mali ex bono patre, vana gloria. C. 2. Proœm. n.7.
EFiliaæ prægnans matrem percutiens punita: C. 74. n. 6. f. 142 8. Leproſa

—
ſuinine
erulte
l.l20
laſkei
11e..
or.ud
gelloͤft
l3.
el. I
er. K.
(one
. ſo.

ly, Mola⸗
tu or

bytrnl
Gige
Sptun, i

ſecc, Ly

Por. n. .
ſodeis
lmorter

[. Damn.
eids:

(jatie eſ
Wnden
h.
R
Wnni
lnit
i.
lleͤſz,lin
N ſenmn

(nn

An.

9 El lee
8S. Muile

. 4
eUN

9 n
k1.

1
.
.
5.

. N en
o, ANH

e S

iſu Monachus hypocrita male mortuus: C. 46. n. J. f. S2 9. V. Ebrius.
DD 4d ddd ddd 2 Guſta-

1

Verborum & Hiſtoriarim. 1499
fuadmine Divinæ Potentiæ majeſtas. Ira Dei. Unde proveniat? eo H.
cexuſtæ urbes: C. I . n. J. 2. à f. 194. Fulmine perit Anaſtas: Imp. H.
n. 6. f. 20 3, Anima defuncti fulminata. Sacrilegus in ſepulchro. H.
In Judicio extr. corpus & animam tangentia fulmina: cit. C. 15. n. 3.
f. 198. S. Simeon Stilites ſulmine taëtus in cœlum abit: C. f. n. 4. H.
F. 209. ubi: Sancti timuere fulmen: qui? timeat magis peccator. Ex H.
oculis ſulmen. V. Oculi. Alex M. àfulmine fuſcus pingitur C. 21. u. y. H.
f. 29 3. Vox Chriſti, fulminis inſtar, arefecit ficulneam: V. Ficul-
nea. Item retrorſum egit Judæos in horto: C. 19. f. 259. . ⁶. Vv.
Vex. Scelerati arcem totam fulmen disjecit annua mortis ejus die. H.
Conc. 25. n. S. f. 386. Duo afflati fulmine ſtupidi: Conc, 34. n. 4. H.
Fur, Spoliator defunctæ, mire correctus: C. g. n. 13. f. 104. H.
S. Furſeus coram Deo accuſatus, defenſus: C. 29. . 5. f. 46 1. H.
§. — Ertrudi oſtenſi libri Conſcientiarum: C Ié. n. 7. à ſ. 242. ItIiſt.
IGigas Siculus mortuus, vanus terror: C. 6y. n. J. E. 1231. H.
Gigantes cœlum oppugnantes è turri Babel. C. 4. n. j. F. 42.
Gagredus Ludovicus, Magus ſceleratiſhmus: C. 24. n. 7. fe 359. II.
Gratiz altualet. Gratia omnia poteſt: C. 6 7. n. 7. f. 1235. Noſter tor-⸗
por: n. S. f. 127. Lumen triplex homini: C. 6. n. 2. f. 1205. Gra-
tiæ judæis factæ: n. 3. f. 1206. Neglectæ, lamenta damnatorum &
in morte: C. 2 f. 2. 2 5. f. 377. C. 51. u. J. 4 f. 972. C. 66. n. 7. f. 12 74.
V. Damnati. Tempus. Mors. Gratiarum certus numerus à Deo de-
cretus: C. 49. n. 2. f. 57⁹. Sufficiens cuivis datur: Ibid n 7. ſ.vr.
Gratiæ effectus Euchar. C. yg. n. 3. 4 f. 10Sösι . Gratia ſanéißcans, H.
Nota Beatorum, ornatus animæ. C. 12. n 6. f. 179. Signa: n. 7. H
I 151. Vita animæ: C. 63. n. 2. f. 1153. De ed certi non ſumus,“
C. 415 n. 1. f. 521. C. 72. n. y. f. 1378. Gratiæ plenitudo in Chriſto.
B. V. & Sanctis: quomodo? C. 77. n. I. &2. 4 f. 1039. .
S. G gorii M. Encomium: C 63. f. 1199. Divitias minùs fecit, quam
Fremita Catam: C. 47. n. 9. fI. 2. Reſcribit Gregoriæ, de ſalute H.
anxiæ. C. 72. n. 3. f. Jο.
§. Guilielmi D. Ajnit mira converſio. C. 22. n. 10. f. 337. H.
Guilielmi Sstaniburſti S§. J. Flogium: C. 34. 2 f. 56 5.
Gula aiſperum facit cum morte Judicium : C. 47. ₰ n. 4 4f. 843 Gulo- H.

Guſtavus Adolph. R. à Marinâ de Eſcobar mirè ad fidem vocatus fru ſtra,
coeccumbit: C. 61. n. 4. 4 f. 1140. V. Chriſtina K. Saecia.

INDEXIII. Materiarum, Rerum,

VAlitms vitioſos non ſtatim Pœnitentia tollit: quomodo tollendi?
C. 71. n. S. f. 1736 9. V. Conſuetudo. Virtus., Vitium.

Häaareticus, quis propriè? qui damnentur? C. 12. u. 2. f. 1/2. Cur non
convertantur? C. 43. f. 7. & C. 67. n. 6. f. 1234. Contemptor
S. Crucis: C. 13. n. 6. f. 171. Hæreticum facit ſuperbia & com-
mercium cum hæretico: C. 49. n. 9. f. 896. ubi: Hæreſiarchæ varii,

maors eorum miſera: 4f. 839 1. Vitanda eorum ſcripta, Conciones:
C. 6 1. n. 4. f. 11 79. Catholicos in ſervitiis gratos habent: cur?
C. 67. n. 2. f. 1267. Hereſin facilè propagari, miraculum non eſt:
C. 43. f. 782. Haæareſis matris atræ proles . C. 61. n. 11,. f. 1158. V.

/

Apoſtata. Fides. Calumniæ. Hedera. V. Jonas.

Reli ſuorum negligens, ne Jjudicis nomine dignus: C. 1. Proæœm. n. 6. ubi

plura. Probabiliùs ſalvatus.

S. Henricus. Ad verba: Poſt ſex, &c. C. 16. . 7. 4f 218.

Henricus W. Imper. excommunicatus: egenus: C. 41. u. 9 f. 717.
Henrici ab Heiden bona mors per B. V. &c. C. 56. n. . f. 1032.
Herculiz oculi filium necaſte finguntur. C. 20. n. 4. f. 2737. Ne hercle con-
tra duose C. 26. n. 2. f. 397. Bivium Herculise C. 6 . n. 2. f. 122 3.

Herodes 4 : C. 29. n. 3. f. 44 8. Herodis I. M. terror ex nato Chriſto: C. 19.

n. 3. f. 25 I. Crudeliter ſimulata Religio: cit. f. 24. V. Convivium.

Herrieden ad Almonium, Vrbs: Monaſterium. Collegium: C. 29. n. 5.

à f. 45 5. Cives à Suecis miſerè trucidati, cur & quàâ occaſione?

C. 38. n. 9. f. 642. V. S. Deocharus.

Hliatus terræ abſorbet impios momento: C. 40. n. 3. f. 682. & per tot.

Abſorpti multi variè. n. 4. f. 67. & C. 3. n. 3. f. 30. Molitor ſacri-
legus. C. 40. n. 6. f. 690. Drahomira; alius: n. 7. f. 693. Hiatus
terræ, ſcelerum vindices. f. 69,ë Hiatus latronis damnati ſub cruce:
C. 19. n. 9. f. 262. & C. 40. n. g. f. 687. Hiatus Romæ Curtii: Hia-
tus Inferni: n. 3. f. 68 2. Terræ motu impii oppreſſi: Deiparam in-
vocans mirè ſervatus: C. 53. n. 9. f. 978. Animarum biatus, pec-
catum: C. 40. 4 f. 695.

S. Hieronymus Eccl. D. Ejus elogium, & in edendis libris difficultas: Proæm.
Opyeris n. . Tubam extremam metuit: C. 6. n. 12. f. 74. Raptus
a40 Dei tribunal, Ciceronianus verberatur: in omnem vitam Judi-

. Hila.

cium timet. C. 29. n. g. f. 4g69. =ð

.

Mlunu
king.

Midlin

enke
67,04
aran
S hoth
. 38.1.
Pno arobcd
f⸗202.
Mgelt
(.2 f:
Cn
12 15
1973,6
(77.
V.Ade
rorer zcch
ubte
wri,..
helmy (una.
fklbit 8.
(Kc. K
Mhei bell
labent
duas
yell. 20
benn
Morer
keiol.
Mngne
igin
Wphyt
hy
hurmyt
nßnn

Ss
õ

Verborum & Hiſlorierum. Nor
utun S. Hilarius Ep. filiam deſponſat Chriſto mirabiliter. Conc. 62, n. 5. H.
Mimicidium: ſui ex deſperatione: C. 42.: n. 2. f. 726. Mulieres Meſſe-
niæ abſterritæ: C. 27. u. 6. f. 41 . Tentata S. M. Magd. de Pazzis:

edu; dait. C. 42. 4 f. 74 7. Homicidæ extirpati igne: C. 43. n. 4. f. 756. H.
2ðð Aggravantes homicidium circumſtantiæ: C. 30. u. 2. . 472. Occi- H.,
fn n ſus homicidæ hærens: C. 4 5. n. 6. f. S13. Apoſtata ſui carnifex. H
lytla. Hiomo arundo in hac vitâ meritò timet: C. 20. n. 7. f. 271. C. 27. n. 1.
Mpinhni f. 252. Homini gravis confuſio: C. 39. n. 2. f. 660. H Lapfſi „non
isn Arngeli, mifertus Deus, cur? C. 12. n. 7. f. 153. Creati finis: C. 21. «
teten n. . 2. f. 28 5. Homini innatus Dei appetitus: C. 35., n. 3. f. 571.
lmI Quid in vita maximè agat, & ut plurimùm non bene: Lid. n 10.
rnli f. S2. Homini triplex lumen, cœcutit tamen voluntarie: C. 64.
“D n. 2, f. 120 5. Inter cœlum & infernum in terrâ poſitus: C. 13. n. 7;
lustAIl f. 973. & n. 5. f. 975. Tres bomini manſiones, quid in ſingulis?
C. 73. n. 6. f. 1407. Viator & G peregrinus. C. 74. n. I. f. I1414.
V. Cadaver. ðMUD
nH Toverten clo retardant: C. 43. n. 2. f. 750. Miſeria in Damocle C. 54. H.
. n. . J. f. 999. ”UMNSW ——
Honorii II. 5SP„Symbolum : Ecce oculi D. ſuper juſtos: C. 20. n. 2. f. 269. A. .
un Horarum Canon. Origo: C. 61. u. g. f. 1153. Ncgligeaimm In ii5 1 dewa- H.
uiir, te uir 8. Scverinus HK⸗2. n. 8. f. 462. ubi: Pfallentes indevo-. H.
n teè Kc. item C. 22. u. 7. f- 3 18 =
mln Horæ diei bellè à Comico notatæ: C. 54. n. J. f. 986. Quot horas annus UMU
4ortie! habeat & minuta? C. 72. n. 7. f. 1389. C. 60. n. 7. f. 1122.
n Horas duas vitæ petit Aulicus à Carolo V. C. 5I. n. 6. f. 933 H. H
4 ,4 Horæ Mat. 20. notant mundi ætates. C. 60. n. 8. f. I1 FX chrſus guor
oltrl. beris paſſus? Sol horas metitur- C.Sa. n.7. cit. r. 1 122. ie t⸗
g Nx horæ unius negotium. C. 72. n. 4. f. 1381. Horolog
. ie ficioſum: C. 3. n. 3. f. 28. V. Annus. Dies. Vim. Iempus.
Hortus præ cœlo impiè amatus: C. 48. n. 7. f. 866.
Hoſtis quisque ſibi maximus: C. 20. n. I. f. 469 . V. eimicus.
N. 1 B. Humbertus O. S. Domin. Gener. quis? C. 51. n. 6. f. 934.
nbium Hydrops Ind. 4. Dom. 16. n. 7. &9. S f oo⸗
e N. Hyem myſtica quæ? hujus vitæ in cœlo æſtas: C. 27. n. 3. f. 40))
h;/ aae,, egenda⸗ C. 27. n. 3. à f. 440. Salutis incu-
ie Hpocriſi multa teguntur, detegenda? C. 27. n. 3. à1 *
55 rii Hypocritæ? mors talis Monachi: C. 46. n. F. à k. 8²8.

“ Dad ddd ddd; L. Ja-

—

1502

IX DEX I II. Materiarum, Kerum,

IAuus Rex, quis, cur, quomodo? C. 72. n. 2. f. 137v7.
Iaolis E.gypti terror Infans Chriſtus: C. 1. n. 4. Ff. 253. Sibi ablata

dolet Michas, auferenda Romani: C. 36. n. y. 4 f. pg2. Nominans

idolum indies vicibus 14000 fœmina C. 66. n. 5. F. 1249. Dagon ab Ar-
ca Dei dejectus: C. 19. n. 4. ſ. 2/g. Sinenſis Mol, ſpectra horrida:
C. 54. n. 6. f. 992.
Jeiunium udæorum à Deo reprobatum: C. 29. n. 3. f. 449.
Jeruſalem devaſtatio, Juſtitiæ Dei argumentum: C. 1I. n. 1. ſ. 135. In lu-

cernis ſcrutabitur Deus: C. 29. n. 6. f. 42.

IJeſus Salvator: C. yS8. n. y. à f. oë. Jeſu & Mariæ nomen indies invo-

cans Japonica vicibus 14000;: C. 66. n. y. f. 124 9. V. Chriſtus. Jeſus
aria Joſephe cit. C. 5&. tota à f. opvg9g. =ð
Jezabel idea miſeriæ impiorum in judicio extr. C. 31. n. 4. f. 492. Mori-

tur tempore non ſuo: C. 50. n. y. F. 917.

§. Enatius de Lojola efficax in Catecheſi. Proæm. Operis n. 9. Finem crea-
tionis notat: C. 27. n. 2. f. 25p. Ei panicum timorem ingerit deœæ-

mon victus: .6 J. n. y. ſ. 1271. Frequentiam Sacramentorum pro-

movet: C. 59. n. 7. ſ. 1094. Calumnia in ejus SS. Exercitia: C. 68.
n. 7. ſ. 12 99. Quanti præ omnibus ſuis curis & laboribus, fecerit,.

vel unum impeduſſe peccatum! notat: C. 12. n. 6. f. 16 1e ini.
lVnis æterni poœna damnatorum graviſſima. C. 27. 3 8. & 51. MHic ure,
bie ſecas Alterius orbis cruciatus, ignis, quantus. C. 1. n. F5. f. 922.

Ut evitetur, quid agendum, patiendum &. C. 43. tot. &n 2. f. 75.

lægne extirpati Banditæ. f. 756. Inferni ignem parum fugimus in-

ſani. C. 37. n. F. f. 621. C. 43. n. 6. f. 361. & C. yI à n. 7. f. 92 7. lnis

mundi Conflagrat. C. 2. n. 7. f. 22. & C. g. totà, à f. 7o. Contra

impios armatur. C. 3. . 3. f. 2 9. Sodomorum igni. Lid. & C. n.

nv. 1. f. 13 5. Diverſa ultimi ignis operatio in juſtos & impios. C. 5.
v. ſ. f. 7y. Exemplo fornacis Trium puerorum. V. C. 32. 2. 70.

f. 623. Inferni igni imago Veſuvius. C. y. u. 6. f. g. Incendiæ

noſtri temporis. C. F. f. 6α. lIenis in Altari perpetuus. C. 6t. n. 9.
f. 7753. Ex ionis periculo major terror, quàm ex aquæ C .n. 6.
4f 13. Leni, minis contemptis, immiſſus à Deo. C. p. n. F. f 67.
Periculo igni liberatus à podagrd. C. f. ſ. 6?v. Neque igue, neque
aquâ deſtruendum mundum, error. C 14. n 6. f. 198. In igae &
Pulvere nitrato ars ce'ebris. C. 28. . 1. f, 42 3, lIgnis de cœlo abſu-
mens Sacrificium Abelis: cur? C, 29. n. 3, f. 447. len

ððẽ

Wmru hec

nctelitat
Aterios
zmer No.
Nölt.

iiin Lun

o mit

(Alio

4t. ſ.

lelen

Wine, (,
ſ. l.nz.
u. Nien
Hatis Vet

s.

17.

Wer, m u
erng. J.

4 inken
lenmume
Tlex.
fmnipoe
61 . 1

. d
(. 10, ,

aj.
1 4.
oacorre
K
lfrmupril
uef
lazr
13999
memnen
ui⸗ dran

,Z en z,

inadei,
Ntamcd
ulo

— S . L
-- —JM Verborum & Hiſtoriarunm. 150 3

lUgnorantiæ peccatum: quantò majus malitiæ? C. 28. u. 4. f. 43,2.
Immortalitas animæ non credita, Leontii exitium: C. 7. n. 10. 4 f. 87. HKH.

Ahruterius: C. 37., 2. F, f. 416. HFH.—
Ain Inperatoer Rom. Regibus imperat. C. 47. n. 4. f. zoy. V. Cæſar. Domus ́MD
N on Auſtr. M H HM
Inmpii in ſuum interitum malè ſecuri. V. Securitas. Impiorum reſurre-
lehhun cCtiio miſerrima. C. 7. n. 7. f. 84. & C. 8, tota à f. 92. Ad Judicium
CLpoactio violenta. C. 8. ₰n. 7. 4 f. 99. Ab Electis Separatio. C. 9.
f. 1O6. Terror ex oculis Chriſti Judicis. C. 20. f. 266. Ex
1iſi ejusdem Voce. C. 22. n. 7. f. 317. & C. 23. tota à f. 321. Ex Exa-
. mine. C. 30. 4 f. 46 8. Impiis meliùs foret, natos non fuiſſe, C.a..
miſen „, F. f. 732. V. Ind. Ser. in Mat. 26. 24. V. Damnati. Reprobi. Maua.
Nciu hH dus. Infernus. Sceluss & paſſim in toto Opere. W
Iucarnatio Verbi. Myſterium ſublime. C. 73. n. 7. f. 139 5. Neceſſitas
α. ejus. C. 77. n. 1. f. 103 8. & Conc, 5y. f. 1001. Ind. g. Circumciſ. D.
N Hen Indices, cui uſui? Proœm. n. 7.
enigik Ieſernur. V. Cœælum, Wternitas. Damnati. Deßeratio. Lnis. Peccatum.
nnnumn Agd infernum raptus omnium impiorum. C. 40. tot. f. 676. ubi æ⸗
nO ternum clauſi: quo loco inſernue? n. 3, f. 68 5. ubi f. 686, Infernus
Drduſkein triplex. Infernus inferior, quis? C. I. n. y. f. 7. Ex actualibus
An. inſerni poenis liberati. C. 42. . 9. f. 744. & C. 57. n. 3. &4. 4 f. 104 2.
. ESH O „, 8. f. 105 5. ubi: In inferno nulla redemptio, quomodo? C. 39.
ilt. n. 6. f. 668&. Judicio extremo infernus mitior: C. 6. n. 6. f. 70. .
h (C. 20. n. 6. f. 276. C. 21. n. 8. f. 300, C. 23. n, 7. f. 334. & C. 27. n. 5.
nigden f. 117. V. Dies. Supra infernum, peccatum timendum: C, 30. n.. .
o H f. 484. Anguſtiæ inferni: C. 36. n. §. f. 60 1, Etiam viſo inſerno M DZ
, C/ non correctus. C. 42. n. 37. f. 727. De Inferno joci: C. 51.2 n. 7.
1 4 f. 934. Porta ad Inferos. C. 40. n. 2. f. 6383z3.
m ufrmus prius curet animam. C. 70, n, 6. f. 1243. Mundo valedicat. n. 7.
f.r345. De ſanitate deſperans medicinam reſpuit. C. 65. n. 6.
e bn f. 1232. In extremis ſaltem peccator poeniteat: C. 70. 4 n. 2. 4 f.

s 04 1333. V. Medicus. Morbus, Peeraiioogz.
e. Irugenia magna non ſine mixtura. C. 64. n. 2. f. 1294. V. Sapient. mograti-
iudo grande vitium: C. 11.àn. 2. 4 f. 136. C. 24. n. 1. f. 342: Md. 4.
Dom. 13. n. 7, Stupenda puellæ a Rege adoptatæ: C. 20. n. F. 4f. 27 9. H.

vIBhuimicus Dei, quis? C. 3.,n. J. f. 35. C. 4. n. 5. f. 42. Conſtantia R. inimieo
1ti vitam donat: C. 21. n. 6. f. 294. Sacerdos ab Arâ, inimicum necans II.
6ℳ.

duello: C. 68. n. 4. f. 1294,. Immortuus inimicitiæ. C, 48. n. 5. H.

x

EETE.

1504 INDEXIII. Materiarum, Rerum, S

“ f. 867. lenoſcendum. C. 49. f. 903. Famulo moleſto beneficus:

C. 54. n. 6. f. 99 4. V. Bellum. Hoſtis.

lIuiquitas calcanei quæ? C. 28. n. 6. f. 437. C. 47. n. 7. f. 849.

Tunocentem Deus damnare nequit: C. 34. n. 3. 4 f. 547. Deus nocentibus

propter innocentes parcit. C. 9. n. 7. à f. 112. In Sodomis innocentes
nulli. V. Sodoma. Faciliùs eſt znnocentiam ſervare „quàm congru?
pœnitere. C. 72, n. 3. f. 13 80. In tres innocentes iniqua ſententia:

7 2

C. 34. n. 3. f. 546. Schilling. Dom. 20. f. 299.
Iunocentii XI. liberalitas contra Turcam: C. 52. n. 5. f. 9 52. =VM
Inutelleltus Lumen quotuplex? C. 64. n. 2. f. 120 7. Cogendus in obſe-
quium Fidei: C. 3 8. n. 6. f. 637. C. 59. n. 1. f. 1080.
Invidia Molitoris terrã abſorpti: C. 40. n. 6. f. 690. Tormentum invidi
ex felicitate alterius: C. 233. n, 3. f. 27. .

S, Joannes Bapt. Concionator quàm eximius: C. 29. n. 1. f. 658. C. 63.

n. 1I. f. 1182. Cur ſuos ad Chriſtum miſerit? C. 7. n. 7. f. 78. quàm

humilis: C. 9. n. 7. f. 106. Confeſſus, non negavit: C. 27. n. 1. f. 40 0%“.,

Vox clamantis: C. 34. n. 1I. f. 542. C. 47. n. 1. f. 837. Echo, cur?
C. 4 8. n. 1. f. 854. Præco pœnitentiæ: C. 64. n. 1. f. 1202. Iræ Dei.

C. 66. n. 7. &7, à f. 1240. Cur minutus capite? ubi? &c. C. 64.
n. 6. OQ7. à f. 1213. Confeſſariorum exemplar. C. 69. n. 7. f. 1306.

S. Joann, Apoſtoli Laus: viſio Judicis Divini: C. 2. n. . f. 3111.
Joann, Asſtr. Caroli V. filius Natales ignorans gratiosè extollitur: C. 36.

Joannes Gerſon, quis, quantus? C. yg. n. 2 f. 1062.

Joannis Principis Sinenſis virtus & mors ſanctiſſima: C. 54. n. 6. f. 991.

Joanne, D. Sueviæ: Parricida. C. 43. n. J. 4f. 757.

Joannes Taulerus: O. S. Dom. eximius. Quis? ejus mors C. 29. n. 7.

2 f. 669.
Joannes Tedon er umbras ſui defenſor: C. 28. n. 5. f. 440.
S. Job Propheta & Rex. Quis & quantus? C. 21. n. JF. f. 300.
dendum Redemptorem: C. 20. n. 2. f. 269. Optat in inferno pro-
tegi die judicii V. Infernus. Veretur omnia opera ſua, cur? C. 29.

n. 11. 4 f, 467. S. Job & Poſteris Eſau. C. 36. u. 9. f. 603 Kne. Con-

vivium & ſepulchrum filiorum. C. ,50. n. 6. 4 f. 94.
S, Jonæ, Hedera, mundi vanitas. Præf. Judicii extr. n. 4.. Hedera alieno
egens fulcro: C. 8. n. 9. f. 078. C. 56. n. H. f. 1036.
S. Joſeph, Tigypti Prorex. Figura Beatorum. C. 41. 4 . 4. 4 f. 706, En
ſanguis ejus exquiritur: C. 24. n. 4. f. 347. Somnium de ſole, lu-
nãâ, &c. C 60. n, 7. f. 1120. Ejus Fratres conſcientiâ lancinati:
C. 47. n. J. f, 810. —

Sperat vi-

5S. Joſeph.

—
t, N
16. 4 71
ſo: Crl
ADei, Ie
li. V. Men
ſachia ll
Aospop⸗

mn go
tendiin!
umOi0
Nrocitor
Peccav
41.ſ 4
pn
.Hio.
liium Lim/
Dlio.
octinR

N

4.

Muinn
frore
r
Wrande
gückum
Mebe

Audertagn

Den

Ws m,

3

5

n
A
„ „

1

Ornentumt

1l 4 00
11 n.

iid 14
Gull
zi

H5

Verborum & Hiſtoriarum. FFopz

ertc

he

§. Joſeph, Nutritius Chriſti, Sponſus Deiparæ: C. 58. n. 2. 4 f. 1o6. &
n.6. àf. 10717. ubi ejus Patrocinium efficax: Et: Reſurrexit cum Chri-

ſto: Cultus: &c. Joſ. Anchieta. C. 2. Proœm. n. 7.

Ira Dei, Theſaurus quis? C. 3. n. y. F. 7y.

Tis. V. Nubes. Fides 7. viſæ: C. 14. n. 6. 4 f. 157. ubi plura.

lHraölitæ, quot ingreſſi in Terram Promiſſ.? C. 10. n. 4. ſ. 12y2. Deo dile-

tus populus olim: C. 14. n. 5. ſ. 190. & C. II. n. 3. f. 137. Ubi: ab-
jectus populus. C. 64. n. 7. ſ. 1206. Regum vita & mors. cit. C. 11.
n. 5. f. 140. & cit. C. 64. Luctus in captivitate, cur? C. 13. n. 7. . 172.
Nubes iis lucida: C. 14. n. 4. f. ISö4gι Territi & monte Sina, peccant:
C. 14. n. F. f. 190. & C. 22. n. 4. f. 327. Proſtrati in horto Oliveti:
C. 19. n. 5. f. 25/9. Meſſiam qualem expectent? C. 22. u. 2. f. 3044.
Sanguis Chriſti ſuper eos. C. 24. n. 7. 4 ſ. 3/. Accuſandi à Ninivi-
tis &c. C. 26. n. 3. f. 393. Judæorum jejunium Deo exoſum, cur?
C. 29. n. y. ſ. 479. A Chriſto in terrâ ſcribente confuſi: C. 9. n. 6.
f. 257. Felſta, & quid in iis? C. 63. àn. y. 2 f. 1190. Confeſſio, qua-
lis?! C. 69. n. 1. f. 1307. Quoties peccare permiſſi? C. 49. n. 6. f. öö“.
Vanè gloriantur de Patre Abraham: Conc. Procm. 2. n. 7. Conver-
tengdi in fine mundi: C. 44. n. 7. f. 7 95.
Jubilæum, quid ſit? C. 42. n. 1. f. 727. è
Judas proditor, malè pœnitens: C. 66. n. 2. f. 1242. Deſperando ma-
gis peccavit: C. 42. 2. 4. f. 731. Ejus ſcelera ne imitemur: C. 19.
n. S. f. 261. Verbi Dei neglectu periit: C. 63. n. 7. f. 1197. Ejus

impium Ave Chriſto: C. 74. n. 7. f. 1231. Sui carnifex. C. 4/. n. X..

J. Sio.

Judieium Extremum. Ejus memoria & timor ſanéctus. C. I. tot. &n. 1. 2 f. 1.

Oblivio. C. 7. n. 2. & Conc. 14. tota: C. 29. n. 10. f. 467. Picto Me-
thodius Regem convertit: C. 1. n. 6. f. S. Illud & nos tangit: C. 43.
n. 1. F. 747. C 4. n. 5. ſ. 3. C. 6. n. 2. F. 6. C. 3I. n. 2. f. ab. IIIud
aggravantes circumſtantiæ: à C. 13. Judicii particularis locus: C. 17.
n. 2. f. 222. C. 5 . n. 4. F. 1006. Ad Judicium Divinum citatio: n. 6.
ſ. 229. Ante Deus placari poteſt: C. 20. u. 5. ſ. 2500. C. 31. n. 7.
f. 497. C. 29. n. 6. J. 4/2.

Judicium Humanum. Mirabilis eventus Judicii dirempti: C. 31. n. 2. f. 459.

Error ex nomine gravis: ſ. 2g. A malis & à bonis Judex timendus:
C. 36. n. 1. f. Sÿy. Tres Judicii Perſonæ Principales: C. 26. u. 7.
f. 3S. Judicium temerarium, communé: C. 28. n. 2. f. 326. Non
curandum, ſed nec noſtro præfidendum: C. 70. . 1. ſ. 1332. Ini-

quiſſimum contra Chriſtum: C. 26. n. 1. ſ. 359. & C. 33. n. 2. ſ. S2 .

Mechtl de Jud. Extr. Eee eece ece Juſti.

IX

FEEN

PTK

un

INDEX III. Materiarum, Rerum,

1506

Juſtitia FerdinandiII. C. 21. n. 4. f. 290. Rigor Juſtitiæ etiam ſceleratos

coërcet: C. 43. n. 4. 4 f. 7y. Regi Juſtitia neceſſaria. C. 21. n. 7.
F 27. Princeps amore iuſtitiæ filium necans: bidem n.. ubi & alius
caſus: f. 25ÿ7. Judex citatus in vallem Joſaphat. C. 17. n. 6. f. 22 9.
Juliani Apoſt. mors ſtelleis litteris expreſſa: C. 52. n. F. f. op.
Julius C. militi gratus pro beneficio. C. 33. n. 6. f. y32.

Juramentis aſſuetus, iis immortuus: C. 48. n. S. f. 868.
lIus ſummum, ſumma injuria, quomodo? C. 2 1. n. 6. f. 294.

Iuſtinus I. ex infimo, per omnes gradus, Imperator: C. 41. n. 9. f. 718.
Juſtitia Dei, ingenuo homini ſolatium: C. 34. u. 3. f. 546. Totus ejus
rigor ſolum peccatum tangit: C. 11. n. 7. f. 137. C. 42. n. y. f. 722.
Tria argumenta Juſtitiæz Divinæ: C. I1. n. 17. f. 13 5. V. Zudicium Di-
vinum. Juſtitia human. V. Judicium bumanum.
Juvenis fit Magus. Horrenda: C. 54. n. 7. f. 997. De rejuveneſcentibus
miranda. C. 71. n. 3. f. 907. Javenes plures moriuntur, quàm ſe-
nes: C. 5O. n. 2. f. 907. Juvenis acceptum mortis nuntium negligit,
& perit: C. 55. n. 7. f. 1012. Juvenis vanus in atroce tempelta-

te &c. C. 32. n. 2. f. 507.

T er procoœlo nullus durus videatur: C. 41.n. 7. F. zoy. C. 43. Ho-

mo ad laborem. Procm. init.
1loÿ nihil. C. 5I. n. 4. f. 925. èJLM
Lachrymæ an ſint in damnatis? C. 40. n. y. f. 689. ubi: Sanguineæ adole-

Pro temporalibus laboratur, pro cœ-

ſcentis. V. Damnati. Bos Lachrymas fundit. C. 9. n. g. f. . Pœnit.

Lachrymæ peccata delent. C. 19. n. S. & 9. àf. 21. Abbatis ex Me-

dit. ignis æterni: C. 37. n. 6. f. 6i7. Item Coci Religioſi: Lid. n. 10.

F. 623. S. Bernardi: C. 33. n. 7. f. .

Lacus Bodamicus quantæ magnitudinis? C. 27. u. 3. ₰ FfF. 409. A. 1277.
congelatus totus. Bruſehius de Epiſc. in '? Epiſe. Rudolpho C. Halb ſpaurg.

Patruele Rudolphi Imper. f. gct. S=ð M
Lapides reſpondent Amen. V. Bedæ: C. 74. n. 7. f. 13421. Lapide ſignata
Milliaria Rom. C. 76. n. 7. f. 1030. V. Milliere OWUWU
Latriæ cultus: C. 5g. n. 2. Ff. 1060. C. 6 1. n. F. f. 11 l. V. Adoratio.
Latro Coracotta mirè audax & felix: C. 3 1. n.7. f. 49. Latro ſalvatus,
Eremita damnatus: C. 9. n. 9. f. IIg. Bonus Latro S. Diſmas metu Ju-
dicii ſalvus: C. 19. n. 9. f. 267. Im pœnitens alter ad Inferos deſcendit
pPer foramen prodigioſum: Eidem f. 262. (Adrichom. in Jeruſ. n. 2)2.
I. 179.) Ubi & ſ. 267. à latrone bono in extremis pœnitente ad hus
nullum

ent.

—
Noluen e
(19. 1
Mellettezb⸗
udininie
.Laacurei
Lerv Rlendl
Mu grars,
Amenul
I3, .

Muitugttus,

unikonreen
Ltortionite
lipll U

MACCNr
. V.
uanmn,
Uhionſſeienn
Sutu
orilian,
, CEl.

Unlrenivit

—
S

WMnCr

.

M L)pſu
4. C0
Ume lre De
12 e;
em ſ0
liln.8.

e=
C

Ne liet

(reni
Lari, no
Munnni
noolick
16.t,

Alebes⸗
(dei
P ebll

W
1,ie

in
n
Aal
1

.

V. Addund

uneneeerdn
mur, gun,

1 1 S 72 .
1

e: ee

hnirt
2/11 Hlll
rdeN
gul: Mn

ecM,

ſytti⸗
Litnt e
DünuP,
lanii
Ml
7 /
,MR
ist⸗

S

— Verborum & Hiſtoriarum.
nullum eſt argumentum.
C. 29. nu. 9. f. 467.

Damnatus latro pro ſancto habitus:

Laureolæ tres Beatorum: C. 12. n. 6. f. 160.

S. Laurent. Juſtinianus: C. 72. n. 6. f. 1357.
Laus ab inimicis data, cujus valoris: C. y6. n. y. ſ. 702 7. de Pio V.

S. Lazarus reſuſcitatus, ampliùs non riſit. C. 36. u. 10. f. 67.

Lazarus Mendicus. V. Epalo & Indic. Scr. in Luc. 16.
Leltus gravis, unâ nocte, in uno latere: C. 3 8. . 70. f. 6öα.
Leo Armenus Inp. Crucis contemptor, ad hanc fruſtra refugit, occiſus:
C. I1I3. n. 12. F 7y 5.
Leonis rugitus, ſymbolum Judicis extr. C. 23. n. 5. f. 334.
Leo mirè parcens virguncuiæ cum Roſario: C. 57. n. 7. f. 1073.
Leontii Comitis Tragicus interitus: C. 7. n. 10. 2 f. &g.
Leopeldi l. M. Imper. Lelus KRelig. C. 43. f. 767. Victor glorioſus præſer-
tim contra Turcas: C. 2. n. 6.à f. 94 9. ubi Vaticinium P. Stredonii.

7

J. 9I. V. Auſer. Domus.
Leyn animæ, peccatum: per quæ tollatur. C. 73. ₰ n. 3. à f. 1400.
Libri ns ensisran, C. 18. tota à ſ. 234. ubi Vid. Item V. Conſcientia. Denu-
Liber triſoliaris ab Anachoreta indies lectus: C. 2 1. n. y. f. 297.
Liber, Cœlum. C. g2. n. S. f. g9gyd. Liber Vitæ. C. 3 5. n. 4. 4 f. 73.
Libri haretici vitandi. C 61. n. 4. f. 7739. C. 2 8. n. 11. . 64a.
Libra Sanctuarii, major, quàm populi: cur? C. 29. n. F. f. 460.

IJuſtus Lypſius, quis? Ejus in agone fiducia erga B. V. C. 56. n. 7. à f. 1029.

C. 42. Coroll. f. 778.

Litteræ Iræ Dei: C. 13. 2 n. Io. 4f. 17 5. Produnt Littere famulum: C. 18.

n. 2. f. 23 6. E Paradiſo litteræ à S. Elid: C. 25. n. 7. f. 282. Ad
ignem ſolùm legibiles: C. 18. n. 4. f. 239. Quomodo delendæ?
Ioid. n. §. f. 2 q â6.

Locus Judicii extr. C. 17. tot. àf. 121. ubi V. & Vallis Toſaphat. Eò omnes

conveniemus. C. S8. n. 2. f. 93. & C. 9. n. 2. f. 108. Circumſtantia
Loci, notabilis: C. 17. u. 1. f. 121. Judicii Particul. locus: n. 2. f. 222.
Humani Judicii locum aggravantia: Tid. n. S. f. 222. Inferni locus
anguſtiſſimus: C. 36. n. 5. f. 601. Cœli immenſus: Iidem, & C. 41.
n. G. f. 71 1I. Mortis locus incertus: C. 50. n. y. f. 9 12.

vitioſa, quæ? qui vagi? cauſa mutandi: C. 74. n. 7. f. 141.
Loti in diebus, ſtatus ſceleratus Sodomorum: C. 2. . 7. f. 14. & n. y. f. 17.
Lot bene monens, viſus ludens loqui: cit. f. 17. Ejus filiæ visa
horribili Dei vindicta, peccant: f. 27. Cur vetuerit Deus retro-
””M”Mc Eee eee eee z

ſpicere?

oy

Mutatio loci

m

TEFEN

FETI.

△

E

INDEX III. Materiarum, Rerum,

ſpicere? C. y5. n. 2. f. 1000;y. Uxor Lot retroſpiciendi ſpatium non
habuit: quid: C. 10. n. 5. f 1275. M
Lucifer. V. Dæmon, quem è& cœlo caſum fecerit? C. 40. n. 3. 4 ſ. 6. σ
n. 9. ſ. 696. C. 41. n. 1I. f. 699. ſolvetur fine mundi. C. 44. n. 7. f. 79.

1503

Nobiliſſima Creatura peccato periit. C. 11. 2 1. 4 f. 135. Cur ei

Deus non fecerit gratiam pœnitendi? Lid. f. 139. & C. 12. n. 3. ſ. 157.

S. Ludovicus R. maluit credere, quàm videre Chriſtum in Euchar. C. 9.
n. 1. f. 10Se § -S. Ludov. Bertrandus quàm timuerit, ne damneretur!

C. 10. n. 10. ſ. 127.

G. 15 (Qid illi Confeſſario contigerit? Conc. 69. n. ..

Ludovic. I. Pius, Inper. ex Cometâ &c. ſe ad mortem parat. Unde Piaad

dictus? C. 4. n. 10. ſ. g. A morte Anno 34 ⅝ Purgatorio apparet
Pilio. Ibid. ſ. 49.
Ludov. Sever. D. Bav. unãâ nocécte canus, cur? C. 4/. n. 7. fſ. &r. & C. 71.
Lumen Perpetuum coram V. S. unde? cur? C. 61. n. 9. f. 1173.
Lumen homini à Deo Triplex: C. 64. n. 2. f. 1205. =
Luna Ecclipſata, turpis; plena, ſerena: quid notet? C. 11. n. 6. f. 144.

Symbol. B. V. in Jud. extr. & hac vita: quò remotior à ſole, eò pu-

rior, vicina obſcurior: C. 32. n. F. 4 f. p16.

ſolem aureum perdit: C. 72. n. 6. f. 1b. Adulter in luſu confos-
ſus: Ilidem n. 9. f. 13937.

Lutherus Martin. quis? C. 49. n. 9. ſ. &S9t. Ejus turpis jocus de inferno.

C. 5 1. n. 7. ſ. 97. Quis Lutheri tempore ſtatus in Eccleſia? C. 61.
n. y. f. 11437. & C. 67. n. f. ſ. 1272. Tempeſtate territus fit Religio-
ſus: C. 1/. n. 2. f. 20;⁰. Quomodo ſectam ſuam propagaverit?
C. 42. f. 78Z2. Mortui cadaveris Fœtor: C. 37. n. 3. f. 613. V. Re-
ligio Haæret. Calvin. G .
Luxuriæ Vdonis horrendus exitus: C. 34. ₰ n. F. à f. 658. Equitis Hiſpa-
nir ſpeétantis ſua funebria: C. 11. n. g9. f. 14 8⁸. Helluonis vivi à dœ-
mone aſſati: C. 37. n. 5. f. 627. Adoleſcentis aſſueti occultæ libidini:
C. 8. n. 9. ſ. gb. Concionatoris. C. 74. n. 5. ſ. 14332. Concubi-
narii in extremis nolentis ejicere Amaſiam. C. 71. n. . &9. f. 137I.

Arlulterius, recipientis: C. 72. fine f. 1414. V. Relapſuu. A luxuria

coërcet metus judicii extr. C. 33. n. 1. f. -y24. C. 44. n. 4. f. 789. Lu-
xuriæ Prædicantium: C. 38. n. 11. 4 f. 65 3z3.
Luxuria Porta inferni: C. 40. . 3. f. 682. Ignis inferni: C. 37. . 7. f. 619.
Recordatio turpium, periculoſa: C. 68. n. 4. f. 129 2. Aſperum lu-
xuria

Luſor blasphemus muſca correctus: C. 3. u. . f. 3. Luſor una nocte

Ah
.“ lanſietnh

Male
(FI.
(orin
(Nom,
Tlolor⸗
. ,6
Mendad
(one,
(drin)
mucluh,

M.

Magda.
f.130,,
. Mage,
encan
Wu⸗ Oe
1t
1,1t9,
li

6C b.n

Menet Impe

lgaelie I

Mllaltet imn

Mdeci
En
Mene, There
lriis

articnue
lore ſerren
Mari
anm
duinfl
l

„

„

111*

71 ,
ſalo elee
10r à lok, ,.

Lulor uum

r in unna

„

cevs be

—

n leckii1

niufiig⸗
. 497 1

1

tefli⸗

llalit

—
—
— —
—
—

Verborum & Hiſtoriarum. —
r‚iuria facit judicium & mortem: Malum inſanabile: C. 47. & n. .
f. 8S5 I. Ind. g. Dom. 16. n. 7. Comes & proba Apoſtaſiæ, ac Nodus

Gordius cum heæreſi, ſub ſpecie Matrimonii: C. 49. n. 10. f. 897.
Quam vitanda? Lid. fines de Salom. f. 903. Unum impedire pec-

catum, quantum. C. 12. n. 6. f. 161. V. S. lenat. Salutis ingens pe-
riculum, Luxuriæ aſſueviſſe. Potior pars hominum per eam damna-
tur: C. 67. n. g. f. 1279. & C. 71. n. 5. f. 1364. Mollitiei habitus e-
mendatu difficillimus: Cenſura DD. Emendatur frequenti Conſes-
ſione. cit C. 67. n. 9. f. 1279. V. C.48. n. 9. f. 869.
S. Lydwina V. ægra annis 38: mirè convertit peccatorem. C. 3;. n. 10. f. 643.
Lyſimachus R. pro hauſtu aquæ regnum vendit. C. 36. n. §. f. 600.
AAMM: ſolatium ingens Catholico. C. 12. u. 7. f. 162.
1Machiavellus Nicol. quis? impius: C. z. n. 10. f. 87.
S§. M. n. deflet peccata etſi remiſſa: C. 72. n. 3. f. 1379. & C. 71. n. 7.
.„7767. ́JͦJMUMD =è
S. M. Magd. de Paz. caſtitas: C. yp4. n. 4. f. 987. Tentata ad ſeſe occi-
dendam. C. 42. f. 74 5. ſine.
Magia- Opem magicam refugit Joannes parvulus Princeps Sinenſ. C. 54.

n. 6. f. 99 1. Juvenis malè moratus Magus fit & dein ſacerdos. C. 74.

n. 7. f. 997. Annulo Magico dementatus Carolus M. C. 73. n. 7.
4 f. 753. Juſta Confeſſione liberari poſſunt: C. 67. n. 11. f. 1284.
69. n, 5. & 9. 4 f. 1323. Fax magica indormire faciens. C. 7a.
Mabhomet Impoſtor de die Judicii: C. 16. n. 2. f. 271. C. 40. n. 1. fF. Goι 9.ẽ
S. Malachiæ Ep. Prophetiæ de Rom. Pontificibus: C. 16. n. 3. f. 213.
Maledicet impiis Chriſtus Jjudex: C. 3 5. ₰ n, j. 2 f. 564. Non dicet:
Malediéti Patris: cur? C. 14. n. 7, f. 15Sg. Maledictio Divina efficax,
C. 2 j. u. y. ſ. 56 4%. V. cit. C. 25.
Mane. Thecel. Phares. Mors: Judicium: Infernus. C. 275. 4n. y. 4 f. 37 1.
Exrx iis gravis peroratio ad ebrium., n. 7. f. 28 I. H
Manſuetudo deſcribitur, eaque Chriſti: C. 19. n. 2. ſ. 2)0.
Marcianus ex infimo Imperator: ejus laus. C. 41. n. 9. f. 71 5.
Mare fervens, impii., Maris æſtus, termini: &c. C. 49. ₰ n. y. 4 f. 882.
Maris exundatio ſæviſſimã in Friſiã, unde? C. 60. n. 70. f. 1127.
S. Margarethæ de Cortona Converſio mira. Generaliter confeſſa à Chri-
ſto in filiam recipitur: C. 68. n. 5. f. 1300. Nil petit præter Chri-
ſtum: C. 62. n. 4, f. 1169. . HU

Eee eee eee 3 S. Ma-

1509

H.

110 INDEX III. Materiarum, Rerum,

S. Maria. V. Mater Dei. Solatium cuivis Catholico: C. 12. . 7. f. 163. Mula
H. Ohtinet dilationem ruinæ mundi: C. 6. f. 77. Servat à fulmine llne
ODrantem: ſub tuum Præſidium: C. 3. n. 6. f. 3 f. Damnanda, ſi mort. Mu pri
Peccatum admiſſura, in eo obitura fuiſſet: C. 11. „. 3. f. 13 9, Impiis Mocdo
in Jud, extr. nullam opem feret: C. 32. n. 4. f. 5 10. 6 n. F. f. 516, Maenthnhk
H. Ex inferno liberat, & qualiter? C. 42. n. g. f. 744. & C. 57. An. 5, Mnid
4 f. 1042. Miſericordia Mariæ erga peccatores: C. 32. n. F. f. 16. Mm&
H. Exemplum. n. 70, f. 721. Vdoni impetrat ſcientiam: C. 34. n. F. 131g.
H. f. 5/8. Aſylum annis 30. non confeſſi: C. 68. n. 9, f. 1303. Mun. Mci
H. dum ſuſtentat per S. Franciſcum & S. Dominicum: C. 64. n. 2. irf,.
H. f. 1208. Deiparæ Cultus, medium ſalutis efficax: C. 49, n. F. f. 889. lſyezen,
Pictorem in terræ motu mirè ſervat: C. 53. n. 9. f. 978. Sceleratis- Nenun ſtoli
H. ſimum, indies unum Ave Maria orantem, in extremis adducit ad Emicen
H. Confeſſionem gener. C. 72. n. 9, f. 1411. Alium à dœmone famu- Wwhio
L. lante liberat: C. 59. n. F. f. 1096. In ſæviſſimà maris exundatione Mvpine
H. opithlata: C. 60. n. 70. f. 1127. Mirum quid circa illud: Ecce Virgo M ifaht
H. oncipiet“ C, 6a. n. 7. f. 1161. Jeſus Maria Joſeph- Creata Trinita: 2.¹
C. 58. 4 f. 1059. Per Mariam ſalus: Tidem n. y. f. 1070. Cultus halolen
Hyerduliz debitus: n. 7. f. 1060. V. Aoratio Maria gratia ple- N
NH. na, quomodo? C. y7. 2 n. 1. f. 1039. Aviculam ſervat. n. 7. f. 10,2. MuliC
H. Ad Judicem Patrona Caroli filii S§. Birgittæ: C. yy, m. 4. f. 10 06. lyy S
Principalis ad Jjudicem ſupremum Patrona: C. 56. n. . 4 f. 1029. liniede
ubi &n. y. ſolatium, Deiparæ fuiſſe Sodalem. V. & Lipſinc. Magda- yoc
H. lenam de Paz. à deſperatione ſervat: C. 42. f. 747. Advocatum N
VYVeeenetum à dœmone, Simiæ ſpecie: C. 24. n. 4. f. 2 0. Cvomot
H. Marina de Eſcobar, admiranda: Conc. 61. n. g. à ſ. 1159. C. yS. n. 6. f. 63. Venlatss
Martyrum Laureola: iis ſuppares, qui peſtiferis inſerviunt, C. 12. n. 6. 9g,
H. f. 161. Tres Parvuli Japones: C. 41. n. 10. f. 720. == 1al. .
Mater ex compaſſione erga filium mortua: C. 32. n. 7. f. 514. Alia filium Nens C.

Religioſum mirè confundit: ubi? C. 39. n. 4. f. öα. il,n,
S. Maternus quis? Ind. 4. Dom. 15. n. 1. ſze
Matrimonium ſacrilegum, Nota & Proba Apoſtaſiæ: C. Jé. n. 71. J. 63. 994
C. 42. n. 3. ſ. 7329. & C. 49. n. 10. f. Spz. V. Apoſtata. Acatholici ſua mieh⸗
diſſolvunt contra Dei legem: cit. C. 3S. n. 11. f. 6yz, Sua defœdant

0er
eorum Prædicantes: Lidem f. 6g. .— „— un
Mauritius Imper. voti compos, poœenas fortiter & peœnitens luit. Quxæx- 9,
dam hic miranda. C. 34. n. y. f. pg7. ne
Maxentins cadaver vivo alligans: C. 7. m. S. f. y. & f. v. e dae
Maaimilianus D. h. ſuo ſanguine ſe mancipat Deiparæ. C. j6. u. 7.-. ojZz. Minſnl
.?è S. Mechtilada A

Abſh

91 e
5 4 4

1

6. Kles
Cemonen.
erundtn

o. (Nr

õ

1 1

Wwenun

/
/

tim

Methodius pingens udicium extr. Regem conv

”

ſalute Samſonis, Salomonis: &c. C. 49. n. 11. f. 902.

modo cum ægro agat ſuaviter, prudenter? C. 65†..6. f. 1232.

Matri de Religione, quæ vera? C. g.n. 2. f. 858.

IIrI
S. Mechtildi ſua ſalus revelata. C. 12. n. 6.f. 136. Alia revelatio facta de
HMedicus prius curet animam, quàm corpus: C. 7o. n. 6. f. 1342. Quo-

Uelanthon Philip. quis? C. 49. n. 9. 4f. 89 7. Ejus morientis reſponſum

Memoria & oblivio Judicii extr. C. 1. & 4aα. Item C. 22. n. 1. f. 304. n. z.

f. 318. & n. 9. f. 3 20. C. 27. n. 9. f. 336. & C. 444. n. 4. 4 f. 789. Minas

Judicii eſſe à Spiritu S. Stimulus amandi & timendi Deum: C. 77.

n. 1I. f. p23. C. 3y. n. 7. 4 f. 77 8. & C. 77.

Menſura peccatorum C. 419 per tot. à f. S77. V. Gratia. Deſperatio.
Mercator ſtolidiſſimus oblatas gratias negligens: C. 72. n. 7. f. I 387.

Merces à creaturis, quibuscum peccatum eſt: C. 3. à f. 27.
Merces Philotheæ Euchariſticæ: C. 62. à f. 116 44

*„

.’ 5„
tit. C. 2. n. 6. f. .

Mich. Stifel Præco, falſus Propheta de die Judicii, quò eventu? C. 16,

n. 2. f. 211. H
Michas dolens ſibi aufferri Deos ſuos: C. 36. n. y. f. 97.
Milliare quid ſit? C. y6. n. Z. f. 10;0. V. Lapis.

7

Miratula Chriſtum Meſſiam teſtata, & Judicem teſtabuntur: C. 22. n. 1.

f. 303. Spiritualiter quotidie fiunt. f. 304.

Miſericordia Dei, remedium deſperationis. C. 72. n. g. 7. F. ubi Exempla
2 f. 730. C. 12. n. 7. f. 163. Symbolum, Iris. C. 14. n. 6. f. S. Ramus

Olivæ C. 32. n. 9. f. 7. Timenda magis, quàm Juſtitia Dei,

quomodo? C. 19. n. 9. ſ. 26 4., & C. 20. n. 3. f. 272. Miſericordiæ & ſe-
veritatis Dei ſtupenda exempla. C. 19. n. 10. 4 f. 264. & 266, C. 57.

—

n. g9. f. 977. David Miſericordiam & Judicium conjungit. C. 271. n. 6.
f. 296. V. Præſumptio. A Miſericordia receptus in tempeſtate ju-
venis. C. 32. n. 3. f. 507. Nulla ampliùs in Iudicio extr. impiis.
Laid. n. 9. ſ. 719. & C. 21. n. 6. 4f. 293. Deus Miſericors & Juſtus:
C. y3. 4f. 960. Dei Miſericordia quæ & quanta? C. 53. n. 6. f. 971.
23. An. 2. 4 f. 526. C. 58. n. J. f. 1069. V. Clementia. Miſeri-

cordiæ Opera- horum ingens merces: ex iis neglectis lamenta:

n. 6. f. 53 I. Medium ſalutis: C. 49. f. &.9. V. Eleemoſyna.

SS. Miſſæ Sacrißcium, quomodo peractum, ſcrutabitur Deus. C. 29. n. §.
. 19. Semel celebrans multum defert ad Judicem. f. 460. Foœ-
mina lucri gratiâ indies Miſſam impio auſu facit. f. 461. V. Aex. M.

Moab: Date florem Moab, quid? C. F. n. 7. f. 62.
Molitor ſacrilegus terra hauſtus: C. 40. n. 6, f. 690,

S. Mo-=

1512

INDEXIII. Materiarum, Rerum,

S. Monica quomodo vinum bibere didicerit? C. 7 I. n. F. f. 13 64.
Monita Concionatori. Proæm. Operis n. 5. & 9.

Melioris vitæ. C. 68. n. 1.
f. 12257. Ad Confeſſionem annuam. n. 9. f. 1304. Monita ad filium

abiturum: C. y0. n, 2. f. 906, Bene monentem ſuo damno negligens:

C. 27. n. 1. f. 607.

Mons Nobe, qualis? C. 70. n. 3. f. 1336. Veſuvius imago inferni: C. 5.

n, 6, 4 f. 59. ubi & de Ætnàâ. Tabor: C.41. n. y. f. 186. Sina: Ivid.
n. J. f. 190. Calvariæ. C. 19. n. 9. 4 f. 26 1. Monſtrantiæ pretioſæ:

Morbus 38. ann, S. Lydwinæ. V. item Marinæ de Eſcobar: C. 35. n. .

f. ô17. V. Infirmus. Medicus.

Mors: Moribundus: Mortuus. In morte luécta Jo. Tauleri. C. 39. n. 7.

f. 669. Deſperantes. V. Deſperatio. Timet S. Agatho. C. 2. n. 9.
f. 23. Dies mortis, õäs C. 16. n. 6. f. 217. Mori-

bundi lamenta ſuper incuria ſalutis: C. 27. n. . f. 77 5. C. 5l. n 6. 4 f. 932.

Ad mortem Dispoſitio: Confeſſio. C. 6 8. ₰ f. 1286. & C. 73. f. 1394.

S. Philippi Benitii anguſtiæ. C. 26. n. 6. f. 400. In morte alius ho-

n. S. f. 920. Animæ mors, peccatum. C. II. n. g. f. 148. C. 67. n. 7.

Sacramenta: C. 70. f. 1331. Aſperam mortem quæ faciant? 4 C. 47.

mini de mundo ſenſus: C. 46. n. 7. f. 820. & C. 47. n. 2. f. 839. Mors
Echo vitæ: C. 48. f. 7yz. Quid ſit. n. 2. & 3. 4 f. 8 . Mori optans
cum Catholicis: C. 48. n. 3. f. 8/ 8. Malè vivere, & bene mor: vel-
le, eſt aſinum cum caudâ equinã quærere. Iidem: cum Deo jo-
cari. n. 10. f. S71. In morte tractamus, quæ in vitä: An. 4. f. 869.
ubi: Mors, ſomnus. Piè viventium & morientium Symb. Phœnix:
n. 6. f. 863. Malè; Vpupa & vulpes: n. 7. 4 f. 86 5. Exempla utro-
rumque. Iid. Nequaquam moriemini, decipula demonis: C. 50.

f. 1276. C,. 63. n. 2. f. 1184. C. 69. n. 2. f. 13 10. Diſcrimen mo-

rientium triplex ex monte Calvariæ: C. 70. n. 7. f. 1347. Multi Sa-
cramenta & ſalutem negligunt: cur? C. 70. n. 5. f. 1347. C. 7 I. n. 9.

f. 1371. In extremis ſaltem pœnitendum: & tales pœnitentes:
C. 72. 4 n. y. 4 f. 13832. Mori, Actus maximè ſerius: C. 58. n. 5.
f. 1076. In morte malz Conſcientiæz murmur: C. 4 ſ. n. 5. 4 f. 5lé.

& n. ö. Dies mortis certiſſima, & incognita. C. 50. tot. 4 f. 904.

Mors triplex: n. 4. f. 916. Terminus mortis à Deo conſtitutus. n. 7.
f. 916. Ex morte ſtultæ conſequentiæ: cùm moriendum, alia tra-

ctamus: n, F. à f. 9 18. Ante mortem para juſtitiam. C. 5. f. 1000.

Morti nuntii ubique: imparati moriuntur plurimi: 2n. j. G 4
f. 1009. & C. yI. n. 6. f. 933. Ad mortem aliæ Præparationes: 2

C. 7.

N.
. 45.
fſtit.
aoren
Ct
1,1 f,l
MyuTLlon.
1 f.
eins D
Mri,

tonee
ſinns,9
Nopte
Muu: àDe
gnltuco:
ſhntn.
timos

Lciome
liio

smund
chmet!

ſo. 5§

luli o

an N

W

er /,

nlt

—
4

e
: i 41 ,

4
4

. lirn
1 41 „

Alndas: à Deo retardans, impediens. C. 47. n. 2. 4 f. 70.. Mandi ma-

7
getn

.
, ,
1 3 A.“
S

/ R
D
ſ. W . .

Verborum &- Hiſtoriarum. 113

C. 56. V. Judicium. Bene morientium ſolatia; malè, anguſtiæ.

C. 46. à n. J. 4 f. 824. Mortuus damnatus invitatus in convivio ſe

ſiſtit. V. Leontius. Alius Beatus. C. 32. n. F. f. 536. Mortua ſpo-
liatorem tenens: C. 8. n. 127. f. 104. Mortuuns dicens: Nemo credite
C. 28. n. 9. f. 442. Mortuorum reſuſcitatio: animæ à peccato: C. 6„.
n. 2. f. 13 10. Mortuorum Epitaphia. V. Morus., Moyſes. Similius.

Morus Thom. M. Angliæ Pro æternitate totius mundi contemptor: C. 3.
n. 9. f. 642. Ejus humilis pietas in V. S. C. &1. n. 70. f. I11 5†. ubi

ejus Dignitas & Elogium, Suummet Epitaphium. Hic nihil eſt,
Mori, G

§. Moyſes „Dux & Propheta: A Terrâ Promiſſionis excluſus, cur? C. 28.

n. 4. 4 f. 421. An peccarit? punitus quomodo? C. 21. n. F. à f. 300,
Anton. de Molin. Inſtr. Sacerdot. Tr. 2. c. 20. FH. 3. 4 f. 234. Vir mitis-
ſimus, ſed zelo quanto: C. 32. n. 7, f. yIÿ. A Deo juſſus mori in
monte Tranſituum: C. 70. n. 3. .

f. 1 3g276.
gnitudo: C. 40. n. 3. f. 64. C. 3 8. n. y. f. 634. ubi &: à Cœlo di-

ſtantia. Terræ Diameter & Semidiam. ci. C. 40. n. 2. f. 65 ?. Ul-

timus ſtatus ſceleratus: C. 2. 4 f. 12. & C. 52.. n. . f. 79 5. Poſt Ju-
dicium extr. C. 41. n. 2. 2 f. zor. Symbolum: Hedera Jonæ: Præfe.
de Jud. n. g. Flos Moab: C. y. n. 7. f. 62. Mundana objicit deemon
in oblivionem Judicii extr. C. 44. n. 3. 4 f. 787. Mundas, ut olim
aquis, ita igne peribit: C. 2. n. 7. f. 22. & C. y. tot. à f. 50. Præſen-
tis mundi ſtatus ſceleratus. C. 2. n. S. f. 22. Artificium, quid nobis
clamet? C. 2. n. 3 f 28. Totus corruptioni ſubjectus: C. y. n. 1.
f. ,po. Seneſcit, & ad finem pergit: C. 16. n. 3. 4 f. 211. Duratio
Mandi 6000., ann. Ieid. f. 212. Totus nihil, cum Deo comparatus:
C. 21. n. 4. f. 287. Scelerati typus Babylon. C. 2 . n. 2. f. 37 I.
Statua Nabuchodon. C. 2. n. 6⁶. f. 19. V. Regnum. Vanitas. Totus
mundus eſt mons Tranſituum: C. 70. n. 3. f. 13 37. Toti valedicat
X*ger. n. 7. f. 134 5⁄. Totus accuſabit impios in judicio extr. C. 26.
n. 2. f. 29 I. Tempore Chriſti mundus ſceleratiſſimus: & ter. C. 49.
n. 1. f. 874. Mundani amor Divinorum nullus; terrenorum maxi-

mus: C. 62. n. 6. f. 1173. Pro mundi puncto „Iis. C. 52. n. 2. f. 943.

V. Terra. Temporalia.

Münſterus Sebaſt. quis: C. 49. n. 9. f. 592.

Maſea luſorem exagitans & corrigens: C. 3. u. 5. f. 3 5.
Muſicaliz Inſtrumenta in coœlo: C. 41. n. 6. 4f. 712.

Mutus. V. Surdus. D H
Mechtl de Jud. extr. FHI.III III N. Naa-

2.

—

„
—

mE

Hiſt.
H.

I5rlA4 INDEXIII. Aateriarum „Rerum,

XN Aaman Syrus figura Renovat, Spirit. C. 71. n. 2. f. 1257.

NNabuchodeonoſor R. Statua: C. 2. n. 6, f. 19. Faſtuoſus vocem de

Cocelo audit ſtatim impletam: C. 23. n. 2. 4 f. 324. M
Natura & Deus nihil faciunt fruſtra: C. 17. n. 1. f. 22 1. Naturæ huma-
næ inditus à Deo in Deum appetitus: C. 3 . n. 3. 4 f. 5771. Naturæ
corruptæ vis. V. Conſuetudo. Vitium.

X

Negare, vel excuſare malè factum, vitium hereditarium: ejus locus non

erit in judicio extr. C. 27. n. 1. 4 f. 404. Nego Jeſum: character
Arntichriſti: C. I1. n. 7. f. 14 . M
Negotium ſalutis, omnium maximum, Iad. 4. Dom. 13. n. 9. qui in eo nu-
gentur:? C. 66. n. 7. f. 12 53. V. Riſus. MÆaternitas, unius horæ ne-
gotium. C. 72. n. 4. f. 1381. Negotia, in Divinis ſæpe excuſatio fri-
vola: C. 61. n. 7. f. 1149. )
Nemo credit, quàm diſtrictè Deus judicet: C. 28. u. 9. f. 442.
Nero ſui interfector: C. 47. n. 3. f. 807. & Matris: n. 7. f. S 1 5.
S. Nicolai Tolent. mors gaudioſa: C. 48. n. 6. f. 864.
Nicolai IV. Votum, ſe malle eſſe Fratrum Cocum &c. C. 29. n. 5. f. 460.
Nigredo Ethiopum ex maledictione Cham: C. 3. n. 5. f. 580.

NXili murmur ſurdos facit, qui morituri auditum recipiunt: C. 45. n. .

f. 817 ”ů
Ninivitæ accuſatores in Judicio extr. C. 26. n. 3. f. 39 3.
Nix hypocriſis: C. 27.n. 3. f. 409.

Nodus Gordius, unde dictus: C. 67. n. 9. f. 1280.

Nos, Præco Juſtitiæ centum annis: C. 2. n, 4. f. 16. V. Drexel. in Noëmo,

6.6. Iiluſus à mundo tunc ſceleratiſſimo: cit. C. 2. n. 3. &4. à ſ. 5.

Nomen Peccatoris: Inſipiens: C. 21I. n. 1. f. 487. ubi n. 2. f. 488. ex Nomine

ſupplicium erroneum. Nomen Lazari & Epulonis. C. 47. n. J.
t., 84 5. V. RegiliauuW. . ..
Norinbergenſium Legatio pro reſtituendàâ Confeſſione. C. 67. n. 2. f. 1267.
Noſce teipſum, aurea ſententia. C. 30. n. 1. f. 4699.
Notæ, & maculæ reproborum, peccata. C. 17. n. 6. 4 f. 143. & C. 27.
n. 3. f. 41 I. Nota damnatorum, affectus actualis peccandi: cit.
C. 11. n. z. f. 146. An in nobis ſint? n. F. f. 146. Notæ Beatorum.
C. 12. n. 6. f. 157. An in nobis? n. 7. f. 161. Notæ & ſigna Statũs
Gratiæ, Ibidem ſ. 162. Notandorum facilitas, utilitas. Proæm. n. 1.
Notarius falſarius cum ſuis teſtibus perit, C. 53.n. g. F. gyé.

Noviſi-

re in nod
calawnit
1,ſ. ſ
or e
Nulertenpel
adre

Wm. V.

Merans ex
nus !
ranne
Warn
Nucop
llerl,
(ertusn
Nunerus

lrdine Gncn

Mehii

1 (2
dade
nani: C

Peryerl
le. 4
ſuumot
lert .

(au.
lectſ V.

Uchine der

net
MMair.
eſh⸗

Cuilin⸗

ul lu

Aos in
Kt⸗

ſ.
Noln ere

1,

1, .

ſn.
, . el 0 ⸗
4
—„ſoi ern ſ⸗
Ual Wv
T

unl iA
ſoy,

K.alen
8. 64

Verhorum SGα Hiſtoriarum. 1515
Noviſima. V. Judicium. Cælum. Infernus. Morr. Memoria.

Nox: in nocte an futurum Judicium? C. 16. n. g. f. 21 . ubi: nocturna
calamitas gravior diurna. Be nocte Caſus horrificus Venetiis.

n. j. 216. Timor nodturnus quis? C. 65. n. y. f. 7230. quomodo

nox à Romanis diviſa? C. 60. n. F. ſ. 1127. V. Dies. Tempu²[s

Nubes tempeſtuoſæ contra impios. C. 7. n. 3. f. 30. & C. 14. ac iv. In nu-

be adventus Judicis extremi: C. 14. tota, ubi vid. & V. Tempeftas.
Aör. ððU ́Mẽ

Nuaditas. V. Denudatio. Verecundia,

Numerans exactiſſimè Chriſtus Judex: C. 2 ſ. n. 4. 4 f. 372. Numere-

mus & nos prævie in ſalutem. n. y. f. 37yy. Ex numero peccatorum
ſuorum deſperat Humfredus. Tidem. Namerus: Poſt ſex, quid de-
notarit S. Henrico? C. 16. n. 7. f. 2 18. Poſt novem, quid ominis

Rudolpho I. Habſpurg.? C 62. n. 3. f. 1167. Beatorum magnus

numerus, major reproborum. C. 10. tota à f. 120. V. Beati. Damnati.
Certus numerus peccatorum. V. Menſura peccati. C. 49. 2 f. 7.
NFuaumerus Gratiarum. V. Gratiæz. WZl
Nundinæ univerſaliſſimæ, ubi? C. 8. n. 2. f. 97.
Naptiæ ſpirituales: C. 61. n. 2. 4 f. 1132. V. S. Hilarius.

O.

Blatio Caini, cur à Deo reprobata? C. 29. s. 5. f. 447. Ex alieno

NNfacta Deo: C. 61. n. 7. f. 1719.

Okbſtinati: Canonicus: C. 46. n. 6. f. 532. & ſeqj. qui? C. 23 n. 1. 2 f. 321.
Perverſi difficilè corriguntur: ab exemplis: C. 72. n. 3. à f. 727. &

Ind. 4. Dominic. II. 2 Pentec. n. 4. Item Dom. 1S. n. 3. Sanguinem
ſuum obſtinato in faciem projicit Chriſtus. C. /9. n. 10. f. 26 4. Al-

teri: C. 24. n. 9. f. 363. Alii, dein à Spiritu S. in gratiam recepto:

C. 42. n. . à f. 740. V. Conſuetndo. Deſperatio.
Occaſio. V. Gratia. Tempus Vin. “H”
Ochinus: Bernardinus. Ejus Apoſtaſia, ſcelera, mors poœnitens; ſi ta-

men; Aliter enim ſcribit Theophilus Rainaudus S. j. Lib, cui Tit. A-
poſtaſia, ſeu Judæ poſßfteri, Apoſtatæ à Religioſis Ordinibus c. 4. 4 f. 1716. In-

. .

preſſ. Romæ 164b. in 4.
Oculus Dei clementiæ: C. 62. u. 6. f. 949. pro Domo Auſtriacâ Tvidem.
Oculis magna vis ineſt. C. 20. n 2. f. 269. Signa amoris & gratiæ
Oculi, furoris & iræ. Oculi Chriſti Judicis, gratiæ in Flectos: Vultus
iratos in impios: C. 20. tot. Ex oculis terror, ab exemplis cit C. 20.

n. 4. à f. 27 2. Oculorum Chriſti in peccatores benignitas: Paradigma
Fff fff fff 2 in

7

EEET

„

—

1515 IIHDEXIII. AMateriarum, Rerum,

in Rege: n. . f. 27 8. In Saulum: C. 22. n. 7. f. 315˙. Oculi S. An-

ſelmi poſt murum videntes: C. 32. n. . f. S03. Pœna Oculorum in
damnatis: C. 37. n. 5. f. 612. Oculi ſapientis & ſtulti, ubi? C. 43.
Odit Deus peccatum, quantopere? C. II. an. 3. à f. I 37.

Odoratus pona in inferno. C. 37. n. 3J. f. 6 12.

Oecolamnadius Joann. quis? C. 49. n. 9. f. 893. . M

COlive Ramus, Symb. Mifericordiæ Dei: C. 32. n. 9. f. y1 82.
Omnipotentia Dei in Jud, extr. omnia aperta: C S. n. 3. f. 23 . Ejus

opus Ignis Sodomorum: C. 3. n. 3. f. 30. Damnatorum deſcenſus
ad inferos momento: C. 40. n. 3. f. 684. Reſurrectio mortuorum:
Conc. 7. à f. 78. Tria non poteſt facere Deus meliora: C. 58. n. 7.
f. 1061.

Openz hominum omnia ſancta etiam rigoroſiſſimè examinat Judex extr.

C. 29. tot. àf. 42. Juſta mundo, reproba Deo: à n. 2. 4 f. 44 5.
Sanctorum mamfeſtanda in præmium. n. 7. f. 454. Opera bona re-
viviſcunt per pœnitentiam, non item mala per relapſum: C. 72.
n. 3. f. 137 8. Bonorum obliviſci oportet, exemplo S. Pauli. Lid.
n. . &g. à f. 1290. Facienti, quod in ſe eſt, Deus non denegat
gratiam: ab exemplo C. 2. Proœm. n. 7.
Mortificata, quæ? C. 67. n. 7. f. 1276. V. Altut.
Oratioe Antiochi reproba: C. 29. n. 3. f. 449. C. 66. n. 2. f. 1242.
Origenis error cirea damnatos falvandos: C. 28. n. 2. f. 62 96.
Origeniſtarum error circa Reſurrectionem: C. 7. ₰n. 2, à f. 79. De ſalu-
te Origenis, quid? C. II. n. f. f. 142. C. 49. n. II. f. 903.
Originale peccatum punitur pornàâ Damni æternaâ: C. 37. n. 2. f. 609.
Ottocarus K. à Rudolpho I. confuſus: C. 27. n. 7. à f. 417.
P. D
Pen conke⸗: Principes & Duces, converſi. C. 42. à f. 769.
CPanis albus Excommunicatione niger, Abſolutione realbeſcit, C. 34.
n. 6. f. 552. . „

Paiapa & Papiſta, quid nominis & rei? C. 3 8. n. 1I. f. 648.
FParochus in Judicio extr. accuſator: C. 26. n. 4. f. 396. Bono Parocho,

boni ſint Parochiani: C. 2 Proæm. n. 7. Ejus gravis Cura, & Ratio,
Munus ſublime: C. 1. Proæm. tota. Satis fecit, ſi, quod potuit.
C. I. Proxkxm. n. 9. C. 74. n. 3. f. 142 0. Suæ Eccleſiæ Sponſus: n. 4.
f. 1423. Parochianorum amor, munus: C. 2. Proœm. tota. C. 74.
. 4. f. 1422. Parochi contemptus, quàm gravis. cit, 2. Proæm. e.

—

R

Opera Mortua, Mortifera,

6,60.
Proen,
yricidt 4
lugern

cs effi
.221. 1
ſtantial
niäsf.
atnu oſhci⸗
c inotej⸗
Datru
lzam
ſecvat
glicris

8 lamtüb,
atrheiniumn

.Lune

R uuug,
i.

Doſtulnnn

ali I r

4ℳ.,

ulenmnſe

erts:
Deum
eegtor gi
Lr
odier
08.
7/7
2,.
let,
May

—

n lalnn
Ui W⸗

14

11
Korun kaet
donane

õ
142,44
l bon

ſ
*
on on
RSN

ord v

P. 1
1˖
N„,

.

l, Pltn

n

/Ete. W.
ℳℳn
.

ſpectu abire, quid evenerit?

H

=è

3

Verborum & Hiſtorierim. yI

ffn. & C. 74. An. J. àf. 127. Negligentia Parochi cit. C. 1. Proæm.
nv. S. Curato, quorum cura ſit? C. 1. cit. poſt AA. V. mixtim C. 7. &2.

Proæm. Item V. Concionator: Confeſſarius. Sacerdos. Anima.

PDarricidæ Alberti E. C. 43. n. y. f. 77. ubi puncti : & quid egerint, ut ef-

fugerent ſupplicium. Dei Parricida, peccator: n. 6. à f. 460.

Pasſio E&briſti. De eâ apponi vult Tyro Religioſus Stateræ Judicis Divini:

ejus efficacia: C. 2 7. n. 6. 4f. 376. Cur Chriſtus paſſus die Veneris?
C. 22. n. 3. f. 306. In honorem hujus inimico vitam donans Con-
ſtantia R. C. 21. u. 6. f. 2 9. Requiretur ab impiis in Jud. extr. C. 24.

totaà à f. 341.

Paſtoris officium. C. I. Prowm. n. y.

Pater amore juſtitiæ necans filium: C. 21I. n. 7. f. 2 97. & 6, 29. u. J. F. 471.
Patris cor in metam poſitum &c. C. 24. n. 3. f. 3 4 . Filio improbo
ex patre bono vana gloria. C. 2. Prorxm, n. 7. Filiô juſſo d Patre é con-

„

C. 3 p. n. 2. f. 769. V. Filius. Patiendum

quidvis pro cœlo. C. 42. à f. 749.

§. Patritii Ep. Purgatorium: C. 64. n. 9. f. 1215.

Patrocinium SS. in vitâ efficax, in Jud. extr. nullum: C. 32. ₰ n. 4. à f. 509.
V. Saniti. Conciliandum C. 56. à f. 10 17. & à f. 1026.
S. Paulinus Ep. quis? contemptor ſuarum lucubrationum. Proœæm. Operi.
, I. .
S. Pauli Ap. mirabilis converſio: C. 22. nu. 7. 4 f. 315. Paulus idem, ac
Poſtulatus. Pauli voxX ut tonitru. C. 23. n. J. f. 326. Capite plexus
enuntiat nomen Jeſu: item in ſuis Epiſtolis quoties? C. 48. n. 6⁶.
f. 865. C. 66. „. 5. ſ. 1224g5. R
S. Paulus Simplex novit ſtatum peccatoris: C. II. . 7. f. 14.

Pauli III. FP. Votum in morte: Coco Capuc. ſe ſubjeciſſe: Conc. 29. n. S.

ſ. 400,
Pas n ſanguis exquiretur. C. 24. n. 4. F. 210. C. 61. u. 7. f. 1149. Pau-
veres ad Deum Patroni conciliandi: C. 56. n. 4g. f. 1022. Apud
Deum pauper potior, divite: C. 47. n. J. f. 84 6/. V. Dives. Eleemoſ.
Peccator mirè converſus à S. Lydwinâ: C. 38. n. 70. f. 643. Parricida Dei

& Chriſti: C. 21. n. 6. ſ. 29 . & C. 43. n. 6. ſ. 760. Prænum peccand.

Judicium extr. C. I. n. 3. f. 4. Pondus peccati: C. 40. u. 9. . 696.

C. 8 8. n. 5. 4 f. 9gg. Humanum peccare, perſeverare diabol. C. 42.
n. 2. f. 727. Quaſi miraculo peccator convertitur. Ibidem & C. 69.

„. 2. f. 1370. peccato abſtinere nolens, ſi infernum patentem vi-

deret. Alius viſo inferno non correctus: cit. C. 42. n. 3. . 727. A
Deo averſio, ad creaturam converſio, peccatum; hinc poœrna Damni

Fff fff fff 2 & Sen-

H.

„

H.

1y1 8 TNDEk I II. Materiarum, Rerum, .

& Sensũs æterna: C. 3. n. 4. f. 33. C. 37. n. 2. f. 609. C. j F. n. 1.

f. 100 1, Peccator Dei hoftis, quis ille? C. 3. n. y. f. 3 . V. Bellum.
Peccata notæ reproborum: C. I1. ₰ n. 6. f. 143. C. 27. n. 3. f. 411.

V. Notægæ. Quam oderit Deus? C. II. &n. y à f. 137. Cauſa iræ Dei
& omnium malorum: C. 14. n. 7. f. 189. Coram Deo Judice an-

guſtiæ: C. 17, n. §. f. 232. C. y6. n. F. f. 1034. Chartæ inſcripta pec-

cata per pœnit. deleta: C. 18. u. 9 f. 246. Relapſus gravior. C. 19.

n. 6. f. 257. Surdus, cœcus: C. 23. n. 7. f. 32 1. & C. 2. n. 1. f. 368.
Ex multitudine peceat. deſperatio. V. Deßeratio. Levia nobis, co-
ram Deo gravia: C. 28. tot. 4 f. 426. Examen rigoroſiſſimum: C. z0.
V. Examen. Scelerata peccati defenſio: C. 30. n. 6. f. 487. Quam
timendum: C. 30, 4 n. 6. à f. 48 0⁰. Vel unum impedire, quanti? V.
S. lenat. Peccatun voluntarium nobis: C. 20. n. F. f. 484. Reus pec-
cator in extr. Jud. C. 31. à f. 486. Spectrum & monſtrum: Inſipi-

ens: n. 1. ibid. &n. 5. f. oo. Ejus ſtatus periculoſus: C. 3 1. 4 m, j. à

f. 493. Gravitas peccati, ex gravitate poenæ: C. 3 . n. 6. f. 577.

Quomodo peccator dormire poſſit? C. 36. n. 70. f. 60 5. V. Riſi. Of-
fenſa infinitæ Dignitatis. C. 3. n. 4. f. 33. C. 37⸗ n. 2. f. 609. C. ſſ.

n. 1I. f. 100 . Sulincendiarius peccator. C. 37. n. 7. à f. 618. Mors
animæ: C 632. n. 2. f. 1184. C. 67. .7. f. 12757. C. 11.n. 9. f. 1 48. C 69.

n. 2. f. 13 10. Mundi diluvium, peccata. C. 64. n. 2. f. 120 , Irre-

miſſibile non datur: C. 49. n. 7. f. Sg. C. 69. . F. f. 132 3. C. 70. u. 4.
f. 1339. Menſura Ppeccatiz C. 49. à f. 873. ubi n. 4. f F̈. primum
fugiendum. Ad mortem, quæ? n. 7. & .. à f SSs. Quomodo pec-
catorem Deus coërceat? n. 6. f. SÜ1†ae Fomes peccati: C. i. ſin. F. 13777.

Quis peccator dicatur? C. 53. n. 3, f. 966. Fœditas peccati C. 11. n. 7.

àf. 144. De remiſſo peccato timendum: C. 72. àn, 3. à f. 1378. Re-

miſſa non redeunt: C. 12. n. 7. f. 156. Debitum peccati: V. Debitum.
Dœmon voluntarius: C. 73. ₰ n. 3. f. 1399. Peccator ſtultus: C. 4.

.1273. Morientis peccatori anguſtiæ. V. Anguſtiæ.

Z. y. ſ. 42. C. 64. u. 2. f. 1204. Omnes peccatores ſumus: C.67. n. 6.

Pecchii carcer annis 19: C. 38, n. 6. J⸗ 637.

§. Pelagiæ poœnitens: C. 66. n, y. ſ. 1249. Pelagius impœnitens n. 70.
eregrini omnes ſumus: C. 714. n. 1I. f. 1414. C. (O. n. 2. f. 906. Monita.
Periculum conſenss ex cogitatis. C. 68. n. g. f. 1292. Sapientis non eſt,
ſe exponere gravi, maximè æterno: C. 29. u. 10. f. 466. & C. 37. . J.
F. 621. V. Saptens. Salus. Vita. èGM
Perſeverantia à Deo quàm roganda! C. 56. n. g9. ſ. 103.

§. Be-

ruvs

mmu4
C. l..
tur:
Mont
Veseco

15,

8d, iac.

mue Llori
aon
Denu!
4l
4,,

Mlcm,in

ee
(

Moiais C

chre
.
lbeur, I

IAlzyu

lumit⸗

yiIIR
KNN
wode⸗

ti
ſolit H

.lo. .

llſſhtir
lüe ſerd
Gitie, in
ſy.
t⸗
. ¹ 12.

Rhoc

1,.

Cün

Deo de c
nannpen

n

nir

ini

nm.

lel. 4
Ent

hie.
n 4.
. )

.

5. Petrus Ap. Præ eo Judicii extr. C, 4. n. 1. f. z. Apparet malo curato:
C. I. Proœm. n. 9. Nolenti pedes lavari, Chriftus infernum mina-
tur: C. 28. u. 4. f. 432. A Chriſto rejectus. C. 3 j. n. 2. f po5. In
mBonte Tabor quid egerit? C. 14. n. y. ſ. 156. Petro lapio cur Cla-
ves cli traditæ? C. 69, n, 6. f. 1317. Remiſſa deflet peccata: C. 72.
n. 3. J. 1379.
S. Petri oraculum de Judicio: C. 6. n. 70. f. 51.

Petrus Teloniarius qualiter converſus: ſanctus. C. 25. n. 6. f. yo. S. Pe-

trus Gonzalex quò pretio habuerit lucrum animæ? C. 74. n. 2. ſ. 1419.
Petrus R. noluit ſecreti ſui eſſe conſciam tunicam ſuam. C. 30. n. 6.
f- a1Sο.. Petri peccatoris miſeranda ſpecies, converſio: C. 31. n. 5.
J. 499. Petrus M. Apoſtata: C. 49. n. 9. ſ. &S93.
ber in mari merſus, quot eum illo? C. 3. nu. 3J. f. 29. Quoties pec-
care permiſſus? C. 49. n. 6. f. S&. Idea ad inferos deſcendentium:
C. 40. n. 9. ſ. 696. V. Toyptus.

Phariſæi à Chriſto ſcribente in terrà, conſuſi: C. r9. n. J. f. 255. Sepul-

chra dealbata: C. 27. n. 3. ſ. 40. Qui fuerint? C.66. n. 3. f- 124.
C. 69. n. I. f. 1306.
Phænix, Symb. bonæ vitæ & mortis: an detur? C. 48. . 6. f. Sö7.
§. Philippus Nerius, ex fœtore novit incaſtos: C. 11. n. 7. f. 144. EFjus
humilitas, cùm omnia feciſſet. C Proæm. fine.

5. Philipp. Benit. in extremis ad deſperat. tentatus: C. 26. n. 6. . 400. Phi-

lippi II. R. Hiſp. oculorum majeſtas: C. 20. u. 4. f. 274. Duos Au-

licos è& conſpeèétu abire juſſit; quò eventu? C. 3 5. n. 3. ubi & us

laus beata mors: f. 570. In extremis quoties confeſſus? C. 73. „
f. 1410. Ejus defuncti 13 Sept. 1598, beatitudo: Paulus de Barry
ſolit. Hagioph. Die y. Diſſert. 2. à f. 28. Pietas in SS. Euchar. C. &r.
n. 10. f. 11 7/. Philippus III. quid in morte ſenſerit? C. 46. n. 7. f. 320.

Miratus, quomodo reus peccatimort. dormire poſſit: C. 36. n. 10.

f. 60 5.
PhilippaR Mac. ex umbràã ſuãâ docetur non imumeſcere. Præf Jud. ertrm. y.

PEbhiloſophi virtutes laudârunt, ipſi ſcelerati. C. 67. n. 3. f. 1227.

Phryges ſerò ſapiunt: quid adagii? C. 70. n. 1. f. 1232.
Pigritia, animal quale? C. 3é. n. 5. f. 631. Spirit. corrigitur: C.42. n. 4.
1. 790. & C. 39. n. 4. f-66α. In juventute deſides in ſenio egentes:
C. 46. n. 2. f. 823. Jorpor in cooperando Dei gratiæ: C. 6y5. n. ⁵.

. f. 1237.

B. Pius V. gratus pro accepto beneficio: C. 16. 2. 5. f. 102 5. Laus ejus
ab hoſtibus Fidei: iden. Onus quale! C. 29. Rn. S. f, 460.

Ver borum S Hiforiarum. 1519

Pæœnæx

☛ .

1520 INDEX III. Materiarum, Rerum,

Pœnæg omnes & miſeriæz mundi ex maledictione terræ: C. 3 ,. 4 n. 5. Myuladli,
J. Sé. quàâm ex iis non emendemur! C. 52. 4n. 9. 4f. 955*. Pæna m. lncl

Dammni. C. 36. 4 f. -p84. Pœna Sensůs: C. 37. 2 f. 6o. Vtriusque (ſ.
Xternitas: C. 38. 4 f. 627. Vid. in iisdem, item V. Eternitas. Enai. (. 70
Senſus. . S ðBDNͤ [ 9.

H. Peænitentia ſera, & nulla: C. 39. n. §. 4f. 671. Neglecta, irrecuperabi min
lis. Lid. n. 9. f. 67 5. Breviſſima, modò vera, Deo grata. C. 232. Atoll
H. n. 6. f. 72 8. In extremis vis, ab exemplis duobus: Lid. à n. 7. 4 J. mHuſolit
735. V. C. 7o. à n. 2. 4 f. 1333. C. 72. u. J. f. 1383. C. 73. n. 6. f. 14060. (Nlcheris
Falſa Saulis & Antiochi: C. 29. n. 2. & 3. 4 f. 44 . Aut gœnitendum mmi morti
aut ardendum. C. 27. n. ⁵. f. 420. C. 37. n. 10. f. 624. C. 66. n. 2. 025.1
f. 1243. Deo inimicos reconciliat: C. 3. n. y. f. 3 7. Necesſitas:

Merorüp-
inſtituta? C. 12. n. 5. f. 157. Dispoſitio ad bonam mortem: C. 668. W
1I. 42 f. 1286. Vera tollit omnia peccata: C. 70. n. g. f. 13 38. C. 69. (ſe

n. S. f. 1322. Sine pœnit. malè mortui: C. 70. n. 9. f. 1 349. Faci- beiſe
lem fecit Chriſtus: C. 65. f. 1221. Excuſationes frivolæ. Ilid. n,7.

griſtus: Xcᷣ 17,7. lonnſol
f. 1234. Peœnitentiæ Præcones neceſſarii: C. 64. f. 1207. Digni a.
H. fructus: C. &6. 2 f. 1239. Olim graves: n. 4. f. 1247. Fervens, Mulnlen
Deo gratior, quàm torpens innocentia: n. y. f. 1249. Sacramenta- Elmelt
lis eſt pœnitendi compendium: C. &. n. 6. f. 12 50. C. 73. n. g. ſ. 1401.
quid requirat? C. 66. n. 6. f. 1225760. Lamenta ſera: Ilid. n. 7. f. 12 64.
V C. 5yI. n. 6. f. 9 2. Suavitas Pænitentiæ. C. 1. n. J. f. 2. C. 71. n. 7.
3 f. 1368. ubi Caſus ſtupendi. Merita & bona opera reviviſcunt per Nunu
væœnit. C. 72. n. 3. f. 7375. Innovatio ſpirit. hominis, Pæœnitentia, & Neigran

optima vitæ clauſula: C. 73. 4₰ f. 13 94. V. Conſeſſio. Converſio. *
H. Poma empta, non ſoluta, mortem afferunt Principi: C. 26. n. 7. f. 431. uin
H. Eſus pomi Adami graviſſimum peccatum. id. f. 370. Tria poma nh
Attalantæ: Mundi quæ? C. M.0n. 2. f. 770. H In
Pondus. Vid. Statera Dei. Peccatum. YUVDW glann
Pradeßtinatio, quid? Deo adſcribenda: C. II. n. F. f. 247. Ejus magnum Nan 8
ſignum, moveri Judicio extr. C. 44. u. 2. f. 786. Alia Signa: C. 12. Cn

n. 7. f. 1 6I. V. Salns. Beat. Revel. Scrapulus. Purgator. e
Præſumptione non peccandum: C. 12. n. 5. f. 157. C. 19. n. 9. f. 263. C. 7. Nin
n. 9. f. 10 07. C. 48. n. 10. f. 871. C. 52. n. 3. f. 96 6. Cr
Primogenita, & Jus Primogenituræ, quale? C. 36. n. 9. f. 6012ꝛ. ”ÿUU
Principes hujus temporis ad Fidem Cathol. converſi: C. 77. Coroll. 4 R
ſ. 769g. Perverſus nullus: f. 7zz.
Prophetæ falſi de die udicii extr. C. 16. n. 2. f. 270. D Mul

nA N
I. Nn

Cing

”ä

. M 3 Dð
Nekſ

e, It.

4. An

* ,

arten: H

d Nin
Mu
Limt

on
ge
/4

12. B
C. 6 N

M

4
Puſillorum ſolatium, ex Dei omnipotentiã, & miſericordiâ, Meritis Chri-

Protocolli, vis, ratio: C., 18. n. 4. f. 23 8.
Piueri: ſancti, vel etiam Martyres: C. 41. n. 10. ſ. 720. C. 54. àn. 5. 4ſ. g99.

Verborum &y HiſtoriarWum. 1a1

C. 6 5. n. 7. f. 123 5. Pueri & puellæz damnatæ: C. p4. n. 7. à f. 996.

C. 70. n. 4. f. 134 I. Pueri ne ſimus in negotio ſalutis: C. 54. tot.
f. 979. Puer centum annorum. n. 3. f. 984. & C. 71. n. j. f. 1364.

pueri in Jure unde dicti? cit. f. g95dt: Prima Pueritia à Deo excitatur
agd bonum cit. C. 54. n. . f. 9= 1
Pugna ſpirit. in ſtadio currentium: C. 43. n. 2. f. 749.
§. Bulcheriæz Auguſtæ laus: C. 41. u. 9. f. 718.
Pulvis mortis: C. 49. n. 6. f. 885. Nitrati Pulveris in igne ars eximia:
C. 28. u. I. f. 423.

Purgatorii pœnarum diuturnitas & gravitas: cauſæ alleviantes: C. 11. u. 5.

Vdalr. C. 29. n. 5. & 9. à f. 462. Ex illo brevi liberari, gratia-

à f. 9 30. In eo annis 34 Ludovicus Pius. C. A4. n. 19. f. 48. S. Severin.

liberaſſe ſignum Prædeſtinat. C. 56. n. F. à f. 102 4.

ſti & B. V. C. 42. n. 4. f. 730. V. Scrupulus. Deſperatio. Timor.
Puteus Inferni quis? C. 3 1. n. 5. f. 49 5. C. 40. n. y. f. 683.

Pythagoræ littera Y quid denotet? C. 6 . n. 2. f. 1224.

) Apab cum ſuis quomodo ſervata? C. 57. u. 6. ſ. 107b0.
IN Ramus Olivæ; Symb. Miſericordiæ Dei: C. 22. u. 9. PSINYD.
Rationes annuæ: C. 68. n. 6. f. 1296. C. 73. n. 6. f. 1406. V. Examen.

Redemptionis beneficium: C. 24. n. 1. f. 742. V. Incarnatio.
Redemptio in inferno nulla, qualiter? C. 39. n. 6. f. 66 9. V. Maria V.
Reſugium in vitâ, Reo etiam: in Judicio extr. nullum: C. 32. 10t. f. 503.

Symb. Corvus .Æ.ſopi: n. J. f. 5II.

Regilianus joco ſui nominis fit verus rex: C. 41. n. 9. f. 719.

Regnum Chriſti æternum, non mundi. C. 21. n. 4. f. 289⸗ C. 38. u. 1. à
f. 61 6. & C. 41. . 7. f. 713. Ligneum & aureum; ab illo ad hoc

acenſus. C. 41. u. 3. f. 704. Beati Reges omnes: Regum Inſignia 4:
Tidem n. J. & y. à f. 70 5. Perpetuitas ipſis cognita: n. 7. f. 713.
Coleſtis Regiæ ſpecies oſtenſa S. Salvio : C. 41. n. S5. f. 7I . Quo-
modo quivis Rex in cœxlo fieri poſſit? Iid. n. 9. fF. 719. & C. 43. n. 2.
fſ. 74g9. fne. Mundi Regnum ſceleratè affectantium merces: Reger ad

cit. n. 9. C. 41. Reges judæorum: C. II. n. 5. f. 140. Reges converſi: C. 1.

C. 18. . 5. à f. 1076. Animæ Purgantes conciliandi amici: Unam

infima dejecti: ex infimis evecti. Cœleſte quot modis acquiratur 2

Hlechtl de Jud. extr. 6gs gε S S·// n. 6.

Hiſt.

EEET

.

1522 IINDEX III. ℳ ateriarum, Rerum,

1

mIEE

n. 6. f. 5. C. 43. n. 9. 4Af. 777. Rex adoptans ingratiſſimam: C. 20. n. 5§.
f. 279. Fratrem Rex bellè inſtruit, timere Deum Judicem: C. 6,n. 9.

J.72. Rex tremendæ Majeſtatis C. 2 1I. totâ à ſ. 252. ubi vide. Regina Sa-

ba: C. 26. n. 3 f. 393. Regis Hierogliph. C. 33. n. 3. f. ,26. Pro po-

tu aquæ regnum vendit Lyſimachus: C. 36. n, 5. f. 6oo, V. Beat. Cæ-
lam. Mundus. & Reges ſuis Nominibus.

Relapſus peccati gravior. C. 19. n. 6. f. 257. C. 48. n. 9. f. 869. & C. 73.
En. f. 141 3. V. Luxuria. M .

Rkeligio falſa Caini, Herodis: C. 29. n. 3. f. 4497. Vera nullum falſum ha-

bet dogma: C. 59. n. 2. f. 1052. Reformatio in Palatin. Neoburg.
C. 6 I. u. V. ſ. 1744. V. Eides. Eccleſia.

Religioſus Deo ingenuè ſerviens, damnandus licet: C. 10. n. m. f. 131. In-
devotè pſallentes terret crucifixus: C. 22. n. 7. f. 318. Tyronis ter-
ror ex ſtaterã Jjudicii, C. 2. n. 6. f. 379. A morte, Religioſe naulum
non ſolutum, majus mundo viſum: C. 29. n. 1. ſ. 4414. Subjicien-

tur rigori Judicii extr. id. n.6, f. 45 2. Seditioſus pro ſancto ha-
bitus: n. 9. f. 467. Juvenis ridens à ſeniore correptus: C. 36. n. 10.

f. 604. Vivus à dœmone afſatus: C. 27. n. 5. f. 62 I. Cocus Reli-
gioſas ex ſuo, ignem inferri meditatus: Iid. n. 10. f. 62 3. V. Eremita.

Apoſtata.

Renovatio Epirit. C. 71. tot. f. 1352. Renovat hominem poœnitentia:

C. 73. tota f. 1394. V. Vetus homo.

Reprobationis ſignum, oblivio Judicii extr. C. 44. tot. f. 782. Signa,
gquæx? C, 10. n. 7. f. 127. C. II. n. F. f. 146. C. 49. n. 9. à f. 890.

Dilecti à Deo reprobati ob peccatum: C. 11. à f. 136. Reproborum

Notæ: Lid. àAn. 6. f. 143. V. Notæ. Horror Reprobat. ex menſurã
peccati: cit. C. 49. u. 2. f. 877. V. Damnat. Apoſtata. Pradeſtinat.

Revelat. „ʒ SèMM
Reſurrettio univerſalis: C. 7. tota f. 78. ubi V. Reſurgentium ad Judicium
Conventus: C. S8. ſ. 92. Reſuſcitatio ſpiritualiter mortui. C. 69. 2. 2.

f. 1310. Ad vitam reſiſeitati à S. Xaverio C. 57. n. 4. f. 1046. ubi &:

QAb aliis Sanctis: Item à S. Cæſario. C. 56. n. &. f. 1034.

N

Revelatio ſalutis facta S. Franciſco Ser. C. 33. n. 7. f. 53 5. S. Mechtildi-

C. 12. u. S. f. 163. An & quomodo Deus revelare poſſit alicui

ſuam damnationem? C. 42. u. y. f. 734.

Rcus Criminalis etiam Dei Judicium timeat. C. I. n. 3. f. 4. Ad Judici-

um tuba vocari ſolitus. C. 6. n. S5. f. 72. JIudicii locum Reo aggra-
vantia: C. 17. n. S. f. 232. C. 31. n. 3. f. 490. Homicidii Reus ex
corde palpitante: C. 18. n. 6, f. 242. Plexi Rei læſæ Maj. al.

llal

Mumu

Mlyhul.

ð

1671.
Gs:

lelnna

onte
lumn

culato
zmnus

47.
daren
eden
Ben.
Coinp
in
8Tho
ſv.
ss.
(inun
Memuala,

Mun h.

We
9,8.4
P §.

nns,
um a0
.
1.).
Muinhtia

Aen!

tin Mon

AzlE
Uynit

Cistulun

mlnct

R 4
11. (l

, A MN

H

S

o

SAdh
eri

W

M

gic ℳ.

ll

1

S,Se

S

4

=
—

2

—

Rhbamnus Symb. S. Crucis in Jud. extr. C. I3. n. 12. f. I75. & Præſ. Jud. extr.

Rudolphus I. Habſpurg. quid ominis habuerit ex Poſt novem? C. 62. n. 7.

Rudolphus A. D. ad ſupremum Judicem citatus: C. 17. n. 6. f. 30.

erhborum & Hiſtoriarum. 1 523
1671. C. 27. n. 6. à f. 3yg2. Sanctè necatus manibus parentis Prin-
cipis: C. 21. n. 7. . 297. & C. 25. n. 3. f. 4337. A proprio patre con- 11.
demnatus: C. yy. n. 2. f. 769. Judicii Perſonæ, Reun, Actor, Judex:
C. 26. n. I. f. 3S9g. Reis ſolatia quædam: C. 32. ₰ n. 2. f. 7os. Reuugs
f. 136 ⁵. V. Judic. H.

in cineres permiraculosè combuſtus: C. 71. n. 7.
hbumanum. JJJJMU
Reus peccator, coram Deo Judice. V. Judicium tætremum. Peccator. Ac-
cuſatoribus expoſitus: C. 26. n. 2. f. 397. & C. 321. tot. f. gS. Time-
amus uti Reus. C. 30. n. 6. f. 4. & C. 4). n. 1. ſ. o2. M

. 7.

Riſus Saræ modeſtus reprehenſus: C. 17. n. y. f. 225⁵. Quàm eſſe nullus

debeat audito Judicio tremendo? C. 4. n. 9. f. 7. & C. 36. n. 10. à f. 604. H.
S. Bernardus riſum ſibi interdicit, quousque? C. 33. n. 7. f. -2 6. V-
do impiè ridet cœleſtem Vocem: C. 34. n. S. f. '59. Ad jaturam H.
cœli impiè ridetur: C. 36. n. 10. f. 6o.. Peccatorem ridere, miratur
S. Thomase Lid. f. 6oοsνe Riſus & fabulæ non ſunt æterna: C. 37. n. 2.
f. 610. V. Atheus. Chriftiani. Rud. D. A. Ridere in negotio ſalutis:
C. 66. n. 7. ſ. 1253. Lutheri impii j/oo C. yI. n. 7. à f. 934. Nugan- H.
di nunc, tempus non eſt: C. 46, n. 7. f. ö71. H

S. Romualdus Abb. ſuo terrens aſpectu: C. 20. n. 4. f. 274.

Roſarium B. V. quid ſit? ejus author: C. 57. n. . f. 104. quam totam de
Roſario, Vide. Ejus virtus in peccatore Petro per S. Domin. C. 31.
n. §. 4f. 499. Roſarii neglectum miles compenſat: C. 72. u. J. f. 134.

m

f. 1167. ubi: ejus in Euchar. pietas, merces. Sceptri loco crucifi-
xum adhibet: cur? C. 13. n. 4. f. 1770. Ottocarum R. confundit:
C. 27. n. 7. f. 27. Sepulchrum ejus cum aliis Spiræ violatum: C. 52.
„. y. f. 9 eN—rv H

„

Abbato ligna colligens, lapidatus, cur? C. 28. . 4. f. 431. MMBM

O ao, Met Judex extr. rigoroſiſſimè judicabit. C. 29. n. 5. f. 4 5. &
à f. 459. Sacerdos ab Arâ ſe vindicans: C. 6. n. g. f. 1294. Sacerdo- Hiſt.
iium accipit juvenis Magus, domonis ſuaſu, cur? C. 54. n. 7. f. 997. H.
Contemptus quàm gravis, punitus: etiam peccatores honorandi:
C. 74. . J.6. à f. 1424. & C. 54. f. 998. Oſor ſine Sacris mortuus,

6gg gg& 838 2² dœmo- QMMUJ

5*

1524 INDEX III. Materiarum, Rerum, —
H. dœmone procurante. C.74. n. 6. f. 142 9. Boni in morte ſolatium: 70
H. C. 46. n. 3. f. S26. Annis 30 quotidie, quaſi ultimùm confeſſus: C. gles fo
H. 67. n. 7. f. 1276. Reverentia 8. Elzearii, cur? C. 2. Proœm.'n. F. ubi: Il. N
Dei cura ſpecialis Sacerdotum. V. Miſa. Concionator. Confeſariu. tsill
PBarochus. Horæ Canon. ð äme
Sacramenta, nata ex Sanguinis Chriſti Fonte: C. 24. u. 6. f. 37. ubi &: tinid
in ea injurii. Pœnitentiæ cur inſtitutum? C. 12. n. f. f. 157. Cùm ilſ
SsS. mors ſecurior: C. 70. à n. 4. f. 13yS. Sine iis, malè morien- Vitamt
tes: Ibid. n. S§. 9. 4 f. 1347. C. 74. n. 6. f. 142 9. Contemptus: C. 25. kuiCe,
n. 4. 4f. 433. C.Za. n. J. f. 1424. Convenientia & operatio Sacra- tüinntin
mentorum: C. y9. n. 3. f. 1084. marg. Neglectus: C. 46. n. 4. f. 526. (io er
Sadducai, qui? V. Phariſæi. Samaritan. Dom. Paſſ. n. 10. ltef.
Salomon R. an ſalvus? C. 70. n. 2. 4 f. 122. C. Jo. n. 2. f. 47 0. . 6
Salus dubia, cur? C. 41. n. 3. f. 70v7. Ignota: C. 49. n. 71. f. 903. Sa- uminp
piens, juſtus: C. 21. n. 7. f. 257. quamdiu regnarit? C. 3. n. 1. f. 626. beot
V. Cornel. in 3. Reg. I1I. 12. f. 143. de ante paucos annos liberato è Vdois
Purgatorio =ð ðU guineel
S. Salvius Cœli ſpeciem vidit: C. 4 1. n. 2. f. 77-7=. ntim
Salutis incuria, grandis. C. 2., tota: & n. 2. C. 4. u. 7. f. 44. C. 5I. n. 2. (kre,
f. 924. C. 62. n. 6. f. 1173. Judicium exaſperat: C. 46. 4 n. 37. 4 iit
f. 524. ubi vid. Ne pueri ſimus: C. 54. tot. f. 979. Moribundi ſenon ex
gemitus: C. 25. n. J. f. 37 5. C. (1. n. 6. 4f. 932. Salus ex S. Con- lteri.C
feſſione: C. 73. n. y. f. 1403. Saluti media: C. 49. n. . à . SSemien,
Ad ſalutem variè ducimur: C. y7. n. J. f. 1047. In tempore, ſalluti Nye Riſus:
providendum: C. 56. n. 2. f. 1019. Incerti vivimus & morimur: iſilza S.
Ihid. n. 9. f. 103ſ. C. 46. n. I. f. JS25. C. 72. n. J. f. 1379. C. 12. mülept
n. y. f. 157. V. Prædeftinat. Revelat. Negotium. Serupulus. Reprobatio. Cunugll
Samſon nimium ſibi, in ſuum damnum, præfidens ac ſecurus: C. 2. n. . lul Nad.
àf. 12. De eo C. 49. n. 11. f. 902. . ð ndyenn
S. Samuelis Apparitio: C. 22. n. 6. f. 312. V. P. Gaſp. Schottus S. J. Phy- C22,
ſicâ curiosa L. 2. C. 25. à f. 259. Samuelis Vale: C. 74. n. 7. f. 143 1. ſing
Sanlti, in vitâ timent etiam levia peccata committere timore Judicii dm
extr. C. 18. u. §. f. 244. Timebunt tum, cur & quomodo? C. 20. zuel.
n. . f. 270. Ex omni ſtatu: C. 12. n. J. f. 158. Eorum merita ma- ahmg
nifeſtanda in præmium: C. 29. n. 7. f. 454. Examen rigoroſiſſi- lungalin
mum: Lid. n S. à fi 455. Pro ſando habitus latro, & Monachus ,.
ſeditioſus? n. 9. f. 46 2. Patrocinium Sanctorum efficax, quando? (5.

7
11 1., Rle
e.
1/7* AA⸗

.
Geein

.
ed

Wel. C.

7
4 .
en 68 8
.

ee
, We.

SFayi
Aere: C. 43. n. F. à f. 764. ubi: Cor ſapientis in dextra: oculi in ca-

.
— —

Verborum & Hiſtoriarun. 17525

cit. C. 32.: n. 10. f. 520. & C. 56. àn. 6. àf. 1026. Etiam homines fra-
giles fuerunt Sanéti in vita: C. 12.n. J. à f. 158. Nolo Sandtorum me-
rita. Vox qualis? C. 67. n. 7. f. 122 5. Chriſto ad Judicium comi-
tes innumeri ſanbti, cur? Ibid. n. 5. f. 123 8. Cultus Sandtorum, ſa-

lutis medium: C. 49. . 5. f. 889. Cultus qualis iis debitus? V. Ado-

ratio. item C. 32. n. 4. f. 509. In quo Sanctitas conſiſtat? C 61. n. 7.
f. 1I1 50. &t C. 8. u. . f. 107 †. In peccato mort. mortui a Sandti in
vitam revocati. C. 57. n. 4. à f. 1044. V. Beati. Pradeſtinat.

Sanguis Chriſti & S. Hoſtià fuſus: C. 40. n. 6. f. 697. Pro nobis fuſus, pre-

tii infiniti: C. 42. n. 4. f. 730. A Chriſto Sanguis in faciem proje-
ctus peccatoribus, C. /9. n. 10. f. 26 4. C. 24. n. 9. fF. 36 7. C. 42. n. .
ſ. 742. Chriſtus Jjudex Extr. ſuum Sanguinem requiret: C. 24.
tota à f. 24 1. ubi V. Fructus ex eo in plerisque nullus: C. 24. n. F.

f. 351. & C. 43. n. 7. f. 762. In Chriſti Sanguinem Goffredi & Saga-

ryum impietas: C. 24. n. 7. f. 3/9. V. Paſſio Chriſßti. Sanguis Pauperum
à Deo requiritur: C. 24. n. 4. f. 3 50. C. 61. n. Z. ſ. II1g. Sanguis
Vdonis in marmore, triſte monumentum. C. 31. n. 9. f. 56 5. San-
guineæ Lachrymæ fuſæ: C. 40. n. y. ſ. 689².
ens timet judicium extr. C. 1. n. 4,. f. 6. Sapere, eſt Noviſſima provi-

pite. Regi ſapientia neceſſaria: C, 27. n. 3. f. 287. Sapienti eſt,
ſe non exponere ruinæ æternæ. C. 29. n. 10. f. 466. Non rarò con-
fiteri: C. 67. n. 3. f. 1267. Sapere cum paucis. Dom. 137. n. 9. Ind. 4
Sapiéns, qui ſtulteſcat? C. 64. n. 2. f. 1204. V. Stultu—
Saræ Riſus: C. 17. n. y. f. 22 3. Quid monita? C. 50. n. 3. f. 908.
Satisſaltio Sacram. quam vim habeat? C. 66. n. 6. f. 1249. Satisſabtio
multiplex: ibidem n. b. f. 1276.

☚

S. Satyrus, quis? ſalvus in naufragio per Euchariſtiam :C. 70. n. J. f. 1342.
Saul R. quot annis regnärit? C. 38. n. 7. f. 626. Aſinas quærens, regnum

invenit. C. 41. u. 9. f. 719. Ad Samuelem viſum quàm territus?

C. 22. n. 6. f. 312. Pœnitentia falſa: C. 29. n. 2. f. 447. C. 66. n. 2.

f. 1242. Sui carnifex: damnatus: C. 30. n. 6. f. 45t. Exhorruit

ad mortis nuntium, ſed non pœnituit. C. 55. n. y. ſ. 700 7. V. Sa-

muel. M
Scaligeri duo, Pater & Filius, qui? C. 49. u. 9. f. 592.

Scandalum quotuplex? quid? qui in Chriſto ſcandalizati? C. 40. n. I.
f. 67. Scandalum Crucis: C. 13. n. 2. f. I 66. Datum à Berengario .

C. yj. u. F. à f. Ior .«

Schismaticus, quis? damnatur omnis: C. 12. n. 2. f. 12. l
”MD ρ &&& 3 dcz,e,

mE

1 S26G

INDEXIII. Materiarum, Rerum,

Srire, & non facere, quàm malum? C. 25. n. 9. F. 356. C.

S. Seripture, interpretatio, uſus, qualis? Proœm. n. 4.

V. Doct.

Scriptura: Mane, Tecel, Phares: C. 27. tota: & n, 2. ₰ f. 36 9. Oſtenſa

QCurato: C. 1. Proœm. n. 9, Chriſtus ſeribens in terrâ, quid? C. 1 9.

gemit: C. 25. n. y. f. yy. E colo ſeriptura triplex ſcelerato fata-

n. 6., ſ. 25/. Multum ſcribens pro mundo, & nihil pro ſalute ſuã,

lis: n. F. ſ. 3/2. V. Litteræ.

Serupuloſi anxietates è Judicio Extr. C. 72. n. 1. 2. 4 f. 727. Ex gratia, an

concedenda, n. 6. 2 f. 73. C. 20.

n. J. f. 271.

An ſalvemur? C. 12.
n. &. f. 167. V. Timor. Deſperat. Puſillus. Salus.

Gratia. Dæœmon.

n. y. à ſ. 396. Confeſſio Gener. Scrupuloſis an conſulta? C. 6%.

Secretum., V. Petrus R. In Judicio ſecretiſſima aperta: C. 30. n. 6. ſ. 4⁵.

decreti violatio: C. 7a. n. 7. ſ. 1431. V. Sigillum.

Securitas circa ſalutem peſſima: C. 2. tota f. 12.

n. 7. f. 67. Juveni in interitum: C. yy. n.7. f. 1012.

Seditio. V. Core. Pro ſancto habitus ſeditioſus : C. 29. n. 9, f. 463.
Semei ob novum minus delictum periit: C. 79.n. 6. f. ö.

Senelctus quæ vera? C. p4. n. 7. ſ. 9Sο. V. Similius.

Senſuum pœnæ damnatorum: C. 37. n.
tot. Deceptio ſenſunm in naturalibus: C. 59. n.

parvulorum ſenes imitentur: n. y. ſ. 990. Braſilus in extremis mi-
rè converſus: C. 2. Proæœm. n. 7. In ſenio rejuveneſcentes: C. 7:.
n. 3. f. 13 58. V. Juvenis. Vita. Annus. SJVMW
3. f. 61 1. Pœna ſenſu: C. 37.
1. 4 f. 1079. Non
nocet ſenſus, ubi non eſt conſenſus: C. 28. n. 3. f. 429. C. 3 8. n. 11.
f. 65 3. V. Bellarm. To. 2. L. 2. de Monach. c. 30. f. 1619.

Sententia Judicis Exztremi- Electorum. C. 33. 4 f. y22. Executio: C. 4r.

2 f. 6α. Damnatorum. C. 34. ſ. p42. Discedite, malediéti: C. 3 5.

I. S6. Explicatur ulterius ſententia damnatorum. Pœna Damni:

C. 36. f. p84. Senſus: C. 37. f. 606. Vtriusque æternitas: C. 3⁹.

f. 62 . Executio: C. 40. f. 676. Sententiam contra ſe fert pecca-

tor ipſe: C. 37. n. 7. f. 618. Novit Deus mutare ſententiam, ſi
tu noveris emendare delictum: C. I1. n. F. f. 14 5. C. 52. n. 10. F. 979.
Dei Sententia quandoque ſuſpenditur: C. 42. . 9. f. 744. &

C. 77.
n. 3. f. 704. & n. J. f. 071. Sententiæ ſuæ inhærens Cancellarius Pa-

riſ. damnatur. C. 22, n. 7. f. 704.

*

Separatio Electorum à reprobis: C. 9. tor. f. 106. C. 23. n. 4.4 f. 72 8.
epulehrum ſacrilegi fulminatum :C. 15. n. 3. f. 198. Aſini Sepalt. V. .-

5 —

C. 26.

C. 50. 4 f. 904. & C. p.
C. 34. n. 7. f. 57.

Barlaam. Virtutem

u. II
Holiate
numn:
ſapiunt
lerpent Mu.
z,
Nonmna

ilu A, 109
il Veſper⸗

lllun Conl
Dors: 6.

Pyie dicin
Snenn lent

Gmeor iut

iſiliu ener,
Unmn Magu,

Gitu Kkames

ixtuß. C.,.

itt
Mmt

Wne. Glun

Clzomn
. 19. n.
NMe

iy Pecl P

QOhriſti.
Ouri

aN.

Lrtor
mi⸗ Une
Hor —

Wente

⸗ Snnann
romi

eo.
Cin .

—

ſ

NE
l

E

ünk 2

=.

rn rnr.

Vemr/C
Dmn. (.

Onlch! .

. Vute

in encttend.
eleentes: 0

en nin C.,

8 N

2 ie
ee
Eenin
1t up
nd
1R ℳ
AAN.

Serò ſapiunt Phnyges. 0 70. n. 1. f. 1223.

Sodomæ- quanta Vrbs? iniquitas, luxus, interitus: C. 2. u.

Lerbo un & Hſtorumum. = 127

nus. Imperatorum ſepulchra expilata: C. 52. n. J. f. 948. ale
ſpoliator rentus & correctus: C. . n. 13. f. 104. Seriæ in craſti-

num: C. 35. n. 10. f. 583.

Serpens annuatim pellem ponit: quomodo? 6 8. n. y. f. 129 5. C. „1.

n. 2. f. 13 f. n. 6. f. 136 5. Teniti & Serpen: encus. C. 177. n. 7. ₰4 f,. .

V. Vermis.

Siilia A. 1693. terræ motibus vaſtata: C. 4. n. . . 47.

Siculæ Veſperæ: C. 21. n. 6. f. 294.

digillum Confeſſionis quos obliger C. 69. n. 7.4 /. 1320. Seilan Vvirx,

mors: C. 4 8. n. 7. f. 8 57.
Signa judicium extr. antecedentia: C. 4. tota;, à& f. 37.
S. Simeon ſenex, quis? & de eo mirum quid: C. 62. u. 1. ſ. 1161.
S. Simeon Stilites concionator de Noviſſimis: C. 1I. n. y. f. g. V. Fulmen.

. Similius Senex, 7 annis vixit: C. 54. n. 2. f. 98 3. & C. 56. 2. 2. f. 1020.
CSimon Magus, & cœlo dejectus. C. 41. n. 1. f. 699.

Sitis & fames damnatorum: potus & cibus: C. 37. n. 3. f. 6 13.

Sixtas V. C. 42. n. 4. f. 776. & C. 44. n. I. f. 72

Societatis Jeſu finis: C. 62. 2.2. f. 116 5. In §.J. omnes ſunt Chriſtiani.
ITbidem f. 1162.

. t. 17. In-

colæ omnes damnati: quia ibi nulli infantes, cur? S. & C. 3.

f. 29. n. 3. & C. 10. n. F. f. 12 . Argumentum omnipotentiæ &£

Juſtitiæ Dei: C. 3. n. 3. f. 30. C. 11. n. I. f. 135.

Soli Ecclipſis ſignum mortis Domitiano: C. 4. n, 3. f. 39. In morte

Chriſti. ſ. 20. Ea visa, ſe parat Ludovicus Pius. C. g. cit. n. 10. f. 45.
Obſcurabitur ſol in Judicio extr. S. Cruce præſente: C. 13. n. 3.
f. 16 8. Viſi tres ſoles, tres lunæ, ſeptem Irides: C. 14. n. 6. f. 1577.
Solem ludere, unde & quid? C. 72. n. 6. f. 12 86. So horarum dis-
tributor: C. 60. u. 7. f. 1122. V. Atomi.

Sommnia, unde? C. 48. n. 4. f. 379. Mors, ſomnus æternus. n. y. ſ. 962.

Hora ſomni longiſſima: C. 54. . 7. f. 986. Excitari non potuere,
ardente face magicâ: C. 74. n. F. f. 1434.
Sorores duæ ſeparatæ, repentè mortuæ: C. 9. n. 4. f. I11.

Soſa Emmanuelis cum Conjuge calamitas: C. 27. n. 6. f. 416.

Speculum Judicii Divini: C. 28. n. I. ſ. 32. Judæus ſanus in ſpeculo ſe

Egrum intuens, mortuus: Tid. n. 7. f. 43,9. Dœmonis Secu! um.

440
Semnal in morte Apolkatz: C. 39. n. 5.f. S2. Agunt ſcelerato Exequias:

C.?¹ 11.

I.

15298 INDEX III. Materiarum, Rerum,

H. C. 11. n. 9. f. 45b. Vnâ nocte à pedri canus: C. 22. n. 5. ſ. 119.
H. quam horribile, damnatus? C. 91. n. 7. F. 3296. Spolians ſepultam,
Ab hac tentus: C. S. n. 13. f. 104. Speltrum damnati: C. 48. n. 9. ſ. 56 9. Aerla⸗
H. HIdolorum Speitra: C. 51. n. 6. f. 99 2. Peccator Peltrum; & pecca. obll⸗

tum: C. 68. n. 7. f. 1299. C. 32 1. n. 1. f. g5ô. De Spectri: multa ha- Ielmmu,l
bet P. Gaſp. Schott: 8.J. Phyſica Curios L. 2. toto, à f. r96. V. mzi
Mortuns. Canus. Uiid.

Sper & Timor conjungi debent: C. 53. tot. à f. 96o. ́c
Sphinx, Dei Juſti & Boni Hierogliph. C. 13. n. y. f. 970. un e
Spinæ, Divitiæ: C. 47. n. 2. f. &39. eglectun
A Spiritu S. terrores Judicil extr. & monita: C. 414. n. 4. . 790. Cum mMmi.
H. columb apparens peccatorem recipit. C. 42. n. 5. f. 7343. iPlluc
H. Spyonſus Animæ Chriſtus. Amores & ſtudia utriusque. C. 61. n. 4.2 4f. ies nep⸗
H. 1136. & C. 6a. n. 2. f. 1164. Chriſti Sponſa Eccleſia & Anima fidelis: : 6
C. y0. n. I. F. 905. & citt. LL. Conc. 61, & 62. V. Nuptiæ. Wrtenn
Sputum ejectum, igne punitum: C. 256. n. 4. f. 233. 2
H. §. Stani,ii . M. membra concreſcunt: C. 7. n. 5. ſ. s2. 1.1.li
Stateræ Judicis divini: C. 25. n. 6. 4. 376. ubi hiſtoriæ. lpuninle
Statu ex omni, ſalvati. C. 12. u. y. à f. 1S. Hujus & alterius vitæ ſtatus AMnati
dliverſus: C. 7. n. I. f. 5617. Aliter de eo judicat Rnus; aliter mo- Etrone⸗
riens: C. 46. n. 1. f. 720. C. y. n, 2. f. =. mum mect

Stellarum differentia, magnitudo: Miraculoſæ: &c. C. 52. n. 2. 4f. 941. lenmpnd:
Trium Magorum: n. 3. f. 944. Litteræ Dei: ex iis quid legen- lomm: N

dum: n. y. 2 f. 954. V. Cometa. Litteræ. C.2.n.
Stephanus Monachus in morte anxius: C. 26. n. . f. 4s0 . t. De
Stigma infame peccati. C. I1. n. 6. 4 f. 147. V. Nota. teritum,
Stulti & inſenſati, qui? 0. 4. n. y. f. 42². C. 64. n. 2. f. 1204. v. Sa- lgxen
piens. leyeerterin
Sueciæ Regni perverſio reconverſioni ſpes: C. 61. 2.4. f. 1141. V. Gu- in WC
ſtavus. Chriſtina. entatigni
H. Superbia, cauſa hæreſis: C. 49. n. 9. f. Sos. ubi de Ochino. Eremite in:
k. Gomndti⸗ C. 9. n. 9. f. 118. Concionatoris: C. 15.n. 7. f. 195. G 207. mnune
V. Sodoma.. 60,
H. Supplieium mortis ut effugerent Rei. quid fecerint: C. 43. 4u. 1. 2 f. yr. MIEli
II. Erroneum ex nomine ſimili: C. 31. n. 2. f. 488. ſn
Serdaſzwo loqui poſſe: Proxm. Op. n. 10. Spiritualiter Surdus. V. Cæcut. yeſlent
ðUU Aheltus animi. Ind. 4. Dom. II. n. 7 (ſ.1.
. Syntereſis, guid: C. 47/. 2. 7. f. S24. V cenfuientie. èWSMU fin

T. Tamer- An

aee been.1
R “

. d.*
Ne
i, milet
. 4.
.Ml . .
„

11 1o

Verhorum és Hiſtoriarum.

4

Tamerdee, duiel Bajazetis victor: C. 21. u. 2. f. 287. Tres colores

obſeſſis triduo exhibet: n. 5. f. 2 97.

Tempeſtas Judicii extr. contra impios: C. 3. n. 3. f. 2 8. Item Conc. 14. &7.
ubi Vid. In eà Juveni refugium: C. 32. n. 3. f. pO07. V. Fulmen. To-
nitru. Nubee. RK

Toemplum verſus orantes Daniel: &c. C. Go. n. 9. f. I126. Bellarminus

neglectum gemit: C. 62. n. 7. f. 1777. ubi: Templi fores apertæ viſi-
tanti V. S. f. 11756.

Temporalia curamus, æterna negligimus: C. 28. n. 9. f. 641. Ea propter

figes negata in interitum: C. 39. u. F. f. 671. Ad inferos deſcendi-
tur: C. 40. n. 3. à f. 68 1. A cœlo retardant. C. 43. n. 2. f. 750.
Mortem & Judicium exaſperant: C. 47. à f. 827. Labor vanus:
Idea Ephemerus: C. 51. n. 4. f. 92 8. Prudentes filii ſæculi: C. 56.
n. . 2. f. 101 8. V. Mundus. Divitiæ. W

Tempus in inferno longiſſimum: C. 28. n. 5. f. 63 5. V. ternitas. Deflent

damnati. C. 40. u. y. f. 689. C. 5I. n. 6. f. 9 3 2. C. 72. n. 6. f. 13 86.
Et morientes: C. 66. n. 7. f. 1254. V. Gratia. Præteritum & futu-
rum meditatus David: C. 28. n. 7. f. 63 ½. ubi de Corvo. Judicii extr.
Tempus: C. 16. tot. à f. 208. ubi Vid. Dum Tempus habemus, operemur

bonume nil minus agimus: Seria in craſtinum: G. 3 5. ₰ n. 9. à f. 58 I.

C. 2 5. n. S. f. 383. V. Actus, Jactura irreparabilis: cit. C. 35. V. Pœ-
vitent. Deo non impenſum tempus, perit: C. y54. totâ à f. 9379. Præ-
teritum, Præſens & Futurum quomodo combinandum: C. 72. tota.
f. 1374. ubi plura. V. Annus. Dies. Hora. Vita. Eternitas.

Tenebræ exteriores ſunt inferni: C. 10. n. 3. f. 122. C. II. n. 4. f. 13 8. gy-

pti: C. 14. n. 4. f. 184. V. Sol. Ecclipſis.
Tentationi fortiter reſiſtendum: C. 5. n. 12. f. 10;3. Primæ non conſenti-
endum: C. 49. n. 4. f. 6. V. Cogitatio. Dæmon.

S. Tereſia V. Carmel. à teneris orſa ſanctitatem ex æternitate: C. 38. n. 5.
f. 640. Ejus cor, miraculum perpetuum: C. 61. u. 9. f. 1154.

B. Tereſia de la Cerda, Chriſtum videre merita in Corporali: C, 62.
n. 3. f. 116%. ä W
Terreæ Magnitudo, à cœlo diſtantia: C. 23. n. 6. f. 33 1. C. 3 8. n. y. f. 634.
C. 40. n. 3. à f. 684. ubi & Diameter Terræ & Subdiameter. Terræ
hiatus. V. Hiatus: ubi & : A terrâ abſorpti. Terræ motus, inde da-
mna: C. 4. n. 5. f. 46. Nubibus materiam dat, ſibi nocendi. C. 14.
Mecht'l de Jud. extr.

Rbh bbb hbh n. 7.

1530 INDFEX III. Materiarum, Kerum,

n. . f. 189. Tremit coram Deo Judice: C. 21. n. 1. f. 282. Mo-
ta ad vocem Chriſti morientis. C. 23. n. 6. f. 331. A Deo maledi-

cta, inde omne malum: C. 3 5. n. 5. f. 774. Terra, cœlum & in-

fernus, tres manſiones hominis C. 73. n. 6. f. I 407. Pro terræ pun-
Cto lis. C. 52. n. 2. f. 943. Levitis terræ nihil dedit Deus, cur:
C. 2. Procm. n, g. V. Mundiuuus.—t
Tertullianus quis? an damnatus? C. 11. n. y. f. 142.

Teſtamento ſuam ſuorumque animas legans: C, 70. . 3. f. 133 98.

Thais S. Pœnitens: C. 66. n. F. f. 1249.

Tkbeſaurus Iræ Dei, qualis? C. 35. n. y. f. 577 5. 1kheſauri reconditi ſignum,

Umbra. Præfat. extr. Jud. n. B6.
S. IThomas Ap. verè tetigit Vulnera Chriſti: C. 24. n. 2. f. 242. Pœnitens
errorem compenſat: C. 51. n. 1. f. 92 2. Incredulitas: C 22. n. 7.

f. 50 3. S. Thomas Aquin. fulmen timuit. C. 1y. n. 4. f. 200. So-

rori de ſalute anxiæ quid reſcripſerit? C. 12. n. 5. f. 164.

Quomo-

do mortuus? C. 48. n. 6. f. 864. Chriſtum in mercedem petit: C. 62.
Thomas Morus. V. Morus. Iiberius Caſar, quis? C. 49.

. n. 4. f. 1 169.
n. 1. f. G7.

Timor Judicii extr. & oblivio C. 1. & 44. Timor, quid ſit:? C. 4. n. 6.
f. 43. Præ expectat. futurorum: n. 7. f. 34. Timebunt futurorum

incurii. C. 4. n. 7. 5. f. 44. & C. 54. tot. ubi: Timoratè vivendume

Timor Cardinali morbum & mortem affert-. C 6. n. 7. f. 7. San-

Qkorum timor. Jud. extr. C. 20. n. 3. f. 270. C. 21. n. 7. f. 282. C. 46.
n. 2. f. 722. Amandi & timendi Deum ſtimulus. C. 23. n. 7. f. 523.

C. 73. tot. Timor S. Agathonis: C. 2. n. 9. f. 23. Alterius: C. 37.

n. 6. f. 617. Timendum, neque deſperandum: C. 42. & V. Deſpe-
ratio. Spes. Judicium. Nocturnus Iimor, quis? C. 6 F. n. J. f. 1230.
Timor Panicus ex mortuo Gigante: Ibid. Auſteritatis virtutis S. Igna-

tio & S. Auguſtino: Ibid. n, y. &6. à f. 1231. Timendum ſemper no-
bies de gratiâ incertis: C. 72. n. 3. f. 1379. C. 12. n. S. f. 163. C, 46.

n. 1. f. 520. C. 56. „. 9. f. 1035. V. Soerupul.
S. Tobias ſolus cavit à vitulis aureis, pergens in Jeruſalem: C. éo. n. 9.f. I126.

Tonitruaz imitatus Amulius perit. C. 15. n. 1. f. 194. Unde proveniant?
n. 2. à f. 19 5. Qui timuerint? n. 4. f. 200. Cervis ſalutaria: C. 23.

n. g9. f. 33 6. V. Fulmen. ITempeſtas. Nubet.
Trajani Imp. de ſalute, quid? C. 49. n. 11. f. 903.

*

Trer, qui nuſpiam reperiuntur: C. 63. 2. 7. f. 1194. Tria non poteſt

Beus, quæ? C. 58. n. 1. f. 1061. Tria mala & timenda: C. 78. n.,
f. 1076. Tia varia. n. 7, f. 106 ,6. .

§S. Tri.

hrebel

——
G Tuutu
iu Creat
Iybulamin ult
Adoe
Mverl,
,971
Iul ie
ſrelnite in
Iuxcari

Hperhhen

Leeecch
deCone
lunpen

Alrſeſepben
ipalen
MAli Minlre

autar on

641,4,

Milnculy:

nub) mler
mille Rdrd
.. . 6.
liel
ſche cor

hu poncer

Cruzich
lta .)
ylhon eiq
Pinig,
Nirdore

(oran

Dmn,

uundis,

zukert
x . 1,

an

DN..

NA

He.

1 1 —

4200,

neit:l

n, e

125. .
en endin

nſn. E

4

⸗ Verhborum & Hiſtoriarum. 1531
§S. Trinitas ſe præſentat Abrahamo. C. 17. n. 5. f. 2ꝛ2 Pv
S. Trias Creata, Jeſur, Maria, Joſeph. C. 58. f. 10 59. ubi V. H

Tribulatio ultima omnium graviſſima. C. 13. n. 1. ſ. 167. Non ſunt condignæ

pPaſſiones ad futuram gloriam: C. 41. n. j. f. 770. & C. 43. tot. 4 f. 746.
Adverſis pejores fimus: C. 52. ₰ n. 9. 4 f. 976. Hic ure, hic ſeca:
C. 37. n. IO. fF. 4232. & C. 51. n. J. f. 922. l
Tuba Judicii extr. C. 6. zota, ubi V. 4 f. 66. & C. 7. n. 6. f. 82.

Verecundia, vel peccandi, vel peccãſſe: C. 39. n. y. F. 66. Vbi: quid ſit?
aufert dœæœmon: in Confeſſione vincenda. Verecundiæ exempla:
C 2y. n. 6. f. 415. Erubeſcere in Divinis, turpe: C. 61. n. 5. fF. 110.
V. Denudatio. Confuſio. s l
hbh bhhbbhb 2 deer.

Turca mirè inſtructus à Chriſto & Præſepi: C. 59. n. J. f. 1089. Victor H.
Turcarum Leopoldus I. C. 52. u. 6. à f. 949 FF.
Vrpographiæ inventæ ars. C. 28. n. I. f. 42 3.
Accæ dicuntur vituli: cur? C. 28. n. 2. f. 427. V. Bo7.
Vale Concionatoris. C. 71. f. 1414. Vale & Salve in bonam & ma-
lam partem: u. 7. f. 1430 ubi & Vale Samuelis, Pauli: ”
Valedittio ab olim cum oratione. ᷣsl
Vallis Joſaphat: C. 17. tota f. 127. ubi Vid. & C. 8. n. 2. 3. 4 f. 97. Citatio
in Vallem Joſaphat: cit. C. I7. n. 6. fF. 22 9. V. Locas. D
Vallis Mambre, fig. Judicii extr. cit. C. 17. n. J. f. 22 7.
Vanitas mundi: C. 5. n. 1. f. 0O. &n. . f. 62. Omnium mundi regnorum:
C. 4 1. n. 7. F. Z3. V. Mandus. ä
S. Vdalricus Ep. adjudicatus Purgatorio, cur? C. 29. n. 9. 1I. 4637. Hliſt.
Vonis Ep. miſerrimi tota hiſtoria: C. 24. 2n. 5. à f. S. „. II.
Veniale peccatum, an per accidens & indirectè puniatur Xternum? C. 39.
n. 6. f. 669, ubi: Qux? Sanéti timuerunt committere: C. 18. n. .
I244. Leviſſima numerat Deus: C. 2 5. u. 4. 2 f. 372. Nobis levia,
ſoype coram Deo gravia. C. 28. tota à f. 423. ubi Vid. l
Verba ponderat Judex. V. Statera. Otioſum, quid? C. 25. n. 5. J. 4141.
GS6Braviſſima verba: cùmo ſeires baz omnia &c. C. 2;7. n. 9. f. 356. ubi
tota C. Mane, Tecel, Phares. V. Opeer.e
Verbum Dei audiendi ardor, neglectus, quid ominis? C. 63. tota, à f. 11551.
Vbi vid. Pœnæ repellentium Prædicationem: C. 64. u. 7. f. 1215.
Virtute Verli Dei totus immutatur homo: C. 73. n. 2. f. 13 95. Au-
ditorum officium. C. 2. Proæm. tota. V. Concionator. Et Iud. 4.
Dom. II. n. . HW

4 1732

*

INDEX . II. Aateriarum ,„Rerum,

Vermi, Conſcientiæ, omni ſerpente major & crudelior, per peccatum

generatur: tortor continuus, denique æternus. Quomodo ſuffo-

candus: C. 4. n. 3. à f. Soy. ubi: Princeps necatus à verme nato
in corde: ſ. 5os. V. Conſcient. der pent. —
Veſperæ Siculæ: C. 21. n. 6. f. 294.
Veſtigia, quid myſtice? C. 25. n. 4. f. 372. V. S§. Mancart.
Veſtis nuptialis, quæ? C. 23.n. 7. F. 337. Superbo veſtium luxui ir immor-
tua puella: C. 4*. n. 7. 2 ſ. ρρ.
Veſuviuse de eo mira: Inferni imago: C. j. n. I4. f. 59.

Vetus Homo renovandus, exuendus: C. 77. tota: f. 1373. Vetus homo

quis? Lid. n. 3. & 6. Item C. 73. n. 2. f. 397. V Renovat. Vitium.
Habitus. Conſuetudo. Natura.
Via impiorum in vitä quæ? & ad infernum: C. 40. n. 2. F. 517. & C 5.
n. 7. S. f. 9S. Ad æternitatem paranda: C. 7o. f. 1377. & locis ibi citt.
Via virtutis & vitii: C. 6 5. n. 7. f. 1221. Herculis bivium, Pythago-
ræ Littera: Iid. n. 2. f. 1227.

n. 1. f. 921.

S. Viaticum. C. 70. n. F. f. 1341. Ubi vid.

Viduz offerens duo minuta: C. 61. n, 7. f. 114.
Vigilis officium: C. 1. Proxæm. n. 4.
S. Vincent. Ferrer. Præco Judicii Extr. à Deo electus: C. 1. n. J. f. 7. C. 4.
n. 1. f. 3. quomodo mortuus? C. 75. n. 6. f. 56v. Reum mirabili-
ter in cineres convertit: C. 71. n. 7. f. 1365. Quid illi coram Princi-
pe Concionanti contigerit? Proœm. Oper. n. g.
Vincula alia Dei, alia deemonis: C. 67. n. 7. f. 1262. C. 60. n. 6, f. l

Vineæ ſuæ quanta cura Deo? C. 64. n. g. f. 120 9. Vini potu majore, quo-

modo deſuetus? C. 71. n. S5. f. 7370. S. Monica quomodo vinum

bibere didiceret? C. 7i. n. 5. f. 1364. Fraternitas Euchaf. Vineæ

comparata: C. 60. n. S. f. 7722.
Viri magni virtute fiunt: non naſcuntur: C. 41. u. 9. f. 718.

Virginum Laureola: C. 12. n. 6. f. 160. Ecce virgo concipiet: mirum

quid. C. 62. n. 1. f. 1161. Mirabilis Deſponſatio Virginis Chriſto:
Ibid. n. §. f. 1179. Virgo ſeſe ipſam reveteatur: C 74. n. 5. f. 800.
Parabola Virginum. C. vo. n. I. f. 904.

Virtutum Actus difficiles, quomodo faciles? 0. 65. n. 4. f. 1228. & totâ.

C. 42. n. 2. 4 f. 7 51. Ex uno ſæpe actu ſalus: C. 44. n. 1. f. 783. de
Sixto V. Creſcendum in virtute: at rari: C. 4. 4 f. 979. V. Vitium.
loner Divinæ inſtrundt: C. 22.. a k. 30. v. Sin Cone. ä

Vita

Alia Dei Via, alia dœmonis: C. 11⸗

iur rel
12 g
[749
Ne
ſempon
Cr.
Nolre
I. .
l: C
ipler
ſ. ll.
fuuenu⸗
Piiun cont
mi: cur
u ln
iru
ludicin

nlu. V. V

ulre: IIt
jorum,
Spum,
ci Euty. no
Min NCr
miln D
catom

er Chrit

12,13.
15f
Fhhntas d
tüm:
1 lo/.
Me. V
umn 4lh
uds
lum,
gam
i.
5/

) Vud

Reurk. Lun,

3d

I.. ſ.
. , ſe
rii

nun, Dian.

S
unth

Luckas

1

Verborum & Hiſtoriarum.

Vita pro re levi expoſita: C. 38. n. 9. f. 641. Eterna Vit quæ 2 C. 41.

n. 2. f. 70 1. Vita hominis in tribus: Curſui comparata: C. 42. n. 2.
f. 749. Momenta vitæ numerat Deus: C. 255. n. 2. f. 373. Licen-
Temporis & vitæ jactura: Tid. n. o. f. -'83. Melioris vitæ Monita:

C. 6. n. 1. f. 12 87. Echo vitæ, mors: C. 48- tota: f. 853. Volens

vivere cum Calviniſtis, mori cum Catholicis, quid? C. 48. n. 3.
f. 858. Inducias vitæ petit Criſorius: C. 5y5. n. 6. f. 1010. Auli-
cus: C. 1. n. 6. f. 933. Senex vita, quæ? V. Senex. Mors & vita
triplex: C. 50O. n. 4. f. 910. Terminus conſtitutus à Deo: n. 7.

f. 916. Spe longioris vitez multi decipiuntur: Lid. ſine: f. 9220. V.

Juvenis. Annus. Dies. Hora. Tempus. Senex.

Vitium contra naturam: C. 6f. n. 2, f. 122 7. In vitio creſcentes pluri-

mit: cur? Exempla. C. 54. n. 7. f. 99 6. V. Conſuet. Habitus. Virtus.
Vetus homo., Peccatum. H MðUD

In Vitris ars Teleſcopica, mira & utilis: C. 28. u. 1. f. 424. V. Speculum.

Judicii noſtri Vitrum diverſum: n. 2. f. 226.

Vitulus. V. Vacca. Bos. S ä
Vmbra: Tit. Conc. de Judicio extr. cauſæ. Præfat. & C. I. n. 7. f. 9. Ma-

jorum Vmbræ in Convivio adduétæ., Conc. 28., n. 5. f. 440.
Vnctio Extr. non omittenda. C. 70. n. 6. f. 1344.

Vnius peccatum, Provinciæ noxium. C. 60. n. 1

V. Spe-

o. f. 1127. Apoſtaſia
unius à Deo permiſſa, ne alii inficerentur. C. 49. u. 10. f. 89 8. Pec-
catum anius non omnibus imputandum. C. 57. n. 7. f. 99 8.

N

D Vocati Chriſtum ſecuti Apoſtoli: nos quàm parum! C. 6. n. 1. f. 66. &

n. 13. f. 7. C. 46. n. 6. f. 830. Ad Euchar. Vocatio noſtra: C. 59.
n. y. f. 1089. ubi de Turcãâ. V. Excuſare. Vox: Religio. W
Voluntas propria ceſſet, & infernus non erit. Peccatum quàm volunta-
rium: C. 30. n. 5. ſ. agS*“.ꝗ juI⅛ĩðͤKBonæ & perſeverantis vis: C. 57. n. 4.
ſ. 0oSö. In peccato perſeverans diabolica: C. 42, n. 3. fF. 2272.
Voluptas. V. Dives. Luxuria. Mundus. Salomon. l
Votum, Abſolonis reprobum: C. 29. n. 3. ſ. 445.

Veox Judicis Extremi: C. 22. tota ſ. 221. quæ vid. Chriſti Vox ad Sau-

△ . .

lum, quantâ vi? C. 22. n. 7. f. 377. Dei Vex Adamum in fu-
gam vertit amica: C. 22. n. 4. f. 3o5. Judæi in horto retrorſum

acti: C. 19. n. 5. ſ. 259. Duæ Voces terribiles: Diſcedite, malediéti.
C. 35. ſ. 66. Coœleſtem Vocem ridet Vdo: C. 34. n. . f. 7?9. S. Ber-

pDardi Vox efficax ad Guilielmum Ducem: C. 27. n. 10. ſ. 335”. §. Pau-

IEHH

KTE

S. XVI Alburge Oleum, Miraculum perpetuum: C. 15. n. 6. ſ. S&i2. ubi

Kerxis R. terror ex vultu: C. 20. n. g. f. 273

Zwinglius Vdalr. C. 49. n. 9. f. S94. C. 5y. n. S. ſ. 10 14.

1534 INDFXIII. Materiarum, KRerum, Verborum & Hiſtoriarum.

11, 9. Dalllil Lox, ut tonuru: C. 22. n. 3. f. 226. Vox Concionatoris
ubi validior? Proæm. n. 0ö=6. .

Vpupa & vulpes impiè viventium & morientium ſymbolum. C. 75. n. 7.

LLVL. 6,

ulnera Chriſti S. Thomas verè tetigit: Ea Chriſtus ſervavit, quomodo,

& cur? C. 24. n. 2. Ff. 3447. WM
Vultus judicis Extr. in impios: Sententiæ notab. C. 20. n. 2. J. 4 f. 265.
Dei VUultus iratus peccatoribus: C. 52. n. 7. f. 9 52. V. Oculi.
Vxor caſtiſſima ſe defendens invaſorem necat: C. 74. n. §. f. 1433.

vindicta mirabilis Homicidæ à Deo puniti.

Waltherus Dynaſta, annis 35 Paſtor: cur? C. 4;. n. y. 2 ſ. 757.
S. E'enceilaus R. impiè necatus: C. 40. n. 7. J. 693. Ejus veſtigia pre-

mens hyeme calefit: C. 675. n. 1. f. 1229. “
S. ilibaldo dictum à S. Gregorio III. Conc.I. Proœm. n. .

Religionem Catholicam: C. 61. n. y. f. 1144.

V olfg. W'ilhelmus D. Neoburg. Catholicus: C. 43. n. g. f. 36,.. Reſtituit

S. Xaverii Franc. Affectus Deum amantis: C. 62. u. F. f. iSo, In extr.

Jud. accuſator Præfecti Malaccæ: C. 26. n. 4. f. 396. Ab eo redivi-
Vi, etiam in peccato mortui: C. 57. n. 4. f. 1046.

.

——

Z
.

V. Littera Pythagor. quid denotet? C. 65.n. 2. f. 1224. Z

OYDGWU . Z

2 Elur nimius S. Carpi Ep. correctus: C. 55. n. . f- obég. Philotheæ

Euchar. (C. 60. n. 71. ſ. 1 129. C. 61. Ff. 1170. C 62. f. 1161.

veuxer, Eternitati pingens. C. 38. n. g. F. 64 I.

neiunni

Gpunlal

n

,Ter:

Time
(te. Vlrim

P on

. Hunt
hokes mp
cn exr.
Mun, I.

uin, 44

C. 4.
Dil,. 9

. lln. J.
(chlariactre

fuitele

leab: C ,
Mhemms n

Maccu

Onniam

Nl

niiͤu

Ullent

Miimert

Unre d
letn

Uoones

— . ₰△ H — M

Concionum Maeri g litnr H , in omnes

G ſi ngulas Dominicas ac Feſti vas Dies variè digeſtarum, & jucta MV
Themata, vel applicatarum, vel Facile dcallenm o

ul D ſu totius anni. Evan- gelie . m
e4g Dominica I. Adventuùs. Lucx21. 1
1. [Vnc videbunt filiam homini: &c. Judicii extr. Memoria & v. 27. DUD
] Timor ſanctus: C. . 2. His autem fieri incipientibus reſpi- v. 37.
1 cite. Ultimus Mundi ſceleratus Status, ſine curâ ſalutis: Conc. 2. „

Viqd. P. Joann. Nieſs: Alphab. Diab. V. Securitas vitæ à f. 35ß2. l
3. Erunt ſigna in ſole & lund. Creaturæ omnes ad finem mundi v. 22.
Whoſtes impiorum: Conc. 3. 4. Thema idem- Terror ex Signis ju- v. 2.
LEicii extr. Diem antecedentibus: C. 4. §. Calum & terra trans- v. 33.
yIIm bunt. Totius Mundi ultimum excidium per ignem: C. . 6. Ke- v. 28.
Picite; quoniam appropinquat redemptio veſtra- Salvandorum pauci.
tas: C. Io. Adde & V. inter AA. Athan. Kircher. S. J. Iter Exſtaticum
Dial. 2. Cap. 12. à f. 462. Claud. Frere S. J. Orat. 3. in Doctor. Theol.
à f. 41. 7. Tunc videbunt Filium Hominis venientem in nube. Par- v. 27.
ticularia circa reprobos à ſiniſtris Jjudicis Extremi: Conc. I1. 8. kKe- v. 28.
HByicite & levate capita veſtra. S. Crux Chriſti in Judicio Extr. app
rens: C. 13. 9. Tunc videbunt Filium Hominis venientem in nube. V. 27.
Adventus Judicis Extremi in nube. Conc. Ia. 10. Thema idem. Tem
prus judicii Extremi: C. 16. 11. Videte Ficulneam. In Judicio Extr. v. 29.
onmnia manifeſta erunt: C. 27. 12. Erunt ſigna in ſoles &c. Signa v. 2 5.
in colo alia Clementiæ, alialræ Dei: C. 2. 13. Areſcentibus ho- V. 26.
minibus præ timore. Conſcientiæ malæ carnificina. C. 47. 14. Tunc V. 27.
videbunt Filium Homini venientem. Dies Mortis & Judicii extre HM
mi incertus: Conc. -o. 15. Hi autem ſieri incipientibus reſpicite. V. 28.
Ante Judicium para juſtitiam: C. yy. Inſuper huic Dominicæ J.
Aüre aejuere hujus Evangelii Themata appoſita, ſervire poſſunt

n Man
Datt

Conciones de Jud. Extr. i in ordine: 8.12. 20. 2 5. 26. 32. 35. 36. 3 7.
232. 41.43. & 44. M

nullum

1536 INDEX IV. Concionum & Materiarum
athe1. à Daominica II. Advents. nigne
v. ſ. 1. Cæzcài vident, claudi ambulsent. Tuba ] udicii Extremi: Conc. S28. alcs l
v. eod. 2. Mortui reſargunt. Reſurrectio mortuorum univerſalis: C. z. n. e
3. Mortui reſurgunt. Judicandorum omnium in loco Judicii Ext. (ſMej
Conventus: C. F. 4. Morzui reſargunt. Particularia quædam cirra olll,
V. 3. Electos in judicio Finali: C 12. §. Tu er, 4i venturus es? Judicii (um Min
Ervntremi Tempeſtas. C. 7. 6. Thema Idem. Libri Conſcientiarum ſt. Mors.
in Judicio Extr. aperti: C. 5. 7. Thema ldem. Chriſtus Judex „ ſepi
v. 7. Extr. conſideratur ex iis, quæ in vità geſſit: C. 9. 8. Quid iſtis Alalkolt
in deſertum videre 2² Oculi Jjudicis Extremi conſiderantur: C. 200. zn9
„ 89. hema Eem. Perſona judicis Extr. Rex tremendæ Majeſtatis:
v. 7. C. 27. 10. Cæpit geſus dicere ad turbas de Joanne. In Judicio extr. M
Actor; Teſtes: &c. Concio 26. V. Accuſat. 1I. Quid exiſtis in do. D
ſertum videre? Judex Extremus etiam juſtitias judicabit. Conc. 29. r h.
v. 3. 12. Ti , qui venturus er? Ad mortem Præparatio: Conciliandi Duinenſn
PpPratroni: C. 6. 13. Thema idem. Judicium Divinum metuant In- Drlore.
v. 2. curii ſalutis, Sacramentorum: &c. C. 46. 14. Joanner cum audiſſei lebkrr Kr
in vinculi opera Chriſti. Confeſſio Sacramentalis frequens. . d. Pin, cui
15f. Inſuper ad hanc Dominicam II. ſerviunt ex Concionibus de Ju- KSeak
dicio Extr. in ordine: S. 12. 13. 16. 20. 25. 32. 35. 36. 37. 39 40,. ſgenn.
41. 42. juxta Themata appoſita. ðẽ rn
lenan,, r. Doyminica III. Adventuͥss. lre
v. 27. 1. Lpſe eſt, qui poſt me venturus eſt In J udicio exttr. Sebraris ente reſ
v. 23. Electorum à reprobis. Conc. 9. 2. Dirigite viam Domini. Chriſti metl If
Judicis Majeſtas & terror ex Vet. Teſtam. Viſionibus, & apparition'- uui
v. 23. bus. Conc. 22. 3. Vox Clamantis in deſerto. Chriſti Judicis extr. ſins Hühelcii
v. 23. expenditur: Conc. 23. ota. 4. Ccajus cononſum degnis: Fe- . hri ni inkn
V. 19. Judex exactiſſimè numerans, &c. Conc. 2. F. Tu quu ej 1. xtrem! enornſut
V. 19. Judicii Examen de Reprobis terrificum. Conc. 3o. 6. S 5 nie Aei
Quæ hic levia, in Judicio Extremo apparebunt gravia. G bris: Cerenpo
v. 19. & 20. 7. Tu quu e!? &c. In Judicio extremo Perſona Rei, P Scii eo. Gnd buu
Conc. 37. 8. Miſerunt Judæi &c. In Judicio extr. Peccatori, Keo, 1 Ne Cla

Reechl ,

enl ,
ln ,

4 e
ie lchenn NO

tremi Sententia ultima Electorum. Conc. 33. 10. Vox Clamanti:

Judicis Extremi Sententia ultima contra reprobos. Conc. 34.

11. L/* E; dni heé me venturus eſt. Impiorum Pœna Damni:

Conc. 36. 2. Ego Vox Clamanti“ Ad mortem Dispoſitio, Confes-

ſio ſedula, generaſis, annua: Conc. 65. 13. Tu quis er? Quænam Ju-

dicium Divinum exaſperent? Conc. 27. 14. Vox Clamanti in de-
We. Mors, Echo Vitæ. Conc. 25. 15. Ego Vox Clamantis in deſer-

. Verbi Dei audiendi ardor, C. 63. 16. Serviunt ſimiliter huc

Per adducta Themata, Conciones in ordine: 18. 20. 24. 26. 27. 29.

34. 35. 37. 39. 40.41.42.43.

H Dominica IV. Adventus.

I. Omns Valla implebitur. Vallis Joſaphat, Locus Judicii extremi.
Conc. Izʒ. 2. Videbit omni Caro Salutare Dei. Chriſtus Jjudex, San-
guinem ſaum requirens. Conc 24. 3. Thema idem. Judicii extremi
Duæ Voces: Diſcedite, Maledicti. Conc. 3r. 4. Vox Clamantu jJu-
dicis Extr. Sententiâ impiis decreta Pœna Sensůs. Conc. 37. §5. An-

no quinto decimo Imperii Teberii C æſaris. Eternitas Poœnarum Dim-
ni & Sensus: Conc. 39. 6. Prædicans Baptimlum Penitentie: In Ju-

dicio extr. Impiorum omnium extrema confuſio, deſperatio. C 39.

7. Lox Clamenti in deſerto- Deſcenſus Impiorum ad Inferos. C. 206.

8. Videbit omni Caro Salutare Dei. Beatorum Aſcenſus ad Cœlos:
Conc. 4I. 9. Thema idem. Metu Judicii extr. non deſperandum, ſed

à peccato reſurgendum. Conc. 422. 10. Vox Clamanti: Spe Cœli;,

& metu Inferni, nihil non boni agendum; adverſi patienter tole-
randum, & peccati fugiendum. Conc. 43. 11. Vox Clamanti- Ob-
livio judicii extremi, Vitiorum & Inferni janua: ſignum Reproba-

tionis. Conc. 3g. 12. Vox Clamanti: Devota in Extremis Sacra-
mentorum ſuſceptio: Conc. 7o. 13. Cmnu valli implebitur Vir-
tutis & Pœnitentiæ viam aſperam, planam fecit Chriſtus ſuo verbo

& exemplo. Conc. 6v. 14. Venit in omnem regionem Jordani. Præ-
dicatio Poœnitentiæ Mundo ſcelerato quàm neceſſaria! Conc. 64.

1§. Vox Clamantis“ Pornitentiæ digni fructus agendi: ne nuge-

Mechtl de Jud. extr. lii iii iii mur:

In Dominicas per Annum. H M 1537

nullum penitus refugium. Conc. 32. 9. Vox Clamanti. Judicis Ex-

Lucæ 3.
à v. 1. ad 7.
v. F.
V. 6.

V. 0.
V. I1.

1538 INDEXIV. Concionum & Materiarum:
mur: Conc. 6. 16. Fuctum eſt Verbum Domini ſuper Joannem. Cum
Confeſſario quomodo agendum? Confeſſarii electio. Conc. 69.
v. 4. 17. Vox Clamantis: Damnatorum miſera æternitas: C. J. 18. ℳ.
V. 2. 3 no quinto decimo: Menſura peccatorum: C. 49. 19. Serviunt huc
Conciones ex Ordine de Judicio Extremo 22. 2 3. 25. 31. 32. 33. 34.
36. juxta Themata, adducta initio eorundem Concionum.

vV. 2. 3.

Lucæ 2. à v.
42. ad fin. Dominicà infra Oct. Nativit. D.
V. 34. 1. Ecce poſitus eſt hic in ruinam Deus, Juſtus & Bonus, amandus
V. 40. & timendus. Conc. 53. 2. Puer autem creſcebat: Ne pueri ſimus in

negotio Salutis. C. 7a. 3. Thema idem. Renovatio Spiritualis in ho-

v. 40. mine. Exuendus Vetus homo; induendus novus. C. 71. 4. Puer autem
creſcebat. CGombinatio Temporis Præteriti, Præſentis, & Futuri:
horum omnium habenda ratio. Czz. 5§. Thema idem. Vera hominis
Innovatio, & optima Anni ac Vitæ Clauſula, Pœnitentia & Con-
feſſio, præſertim Generalis. Conc. 7z3. 6. Thema idem. Frequens
v. 38. S. Communio. C. 9g. 7. Confitebatur Domino: SS. Euchariſtiæ de-
vota Anima, & Confraternitas. Conc. 6ͤo 8. Thema idem. Docemur
v. 33. eſſe devoti 8S. Euchariſtiæ, ſine excuſatione: Conc. 6r. 9. Erant Jo-
ſeph, & Maria, Mater Jeſu. Merces in hac & alterâ vità Animæ, Phi-
lotheæ Enchariſticæ. Conc. 6z. 10. Thema idem. SSS. Creata Tri-
nitas: Jeſus, Maria, & Joſeph: Ejusque Fraternitas. Conc. gs.
Domin. II. poſt Nativit. Dom. Vac.
Lucz 2.21,. 1. Vocatum eſt Nomen Ejus, Jeſm. Devotio SS. Roſarii Mariani,
in XNenium data: Conc. .
Vitgil. Epiph. D.
Matth. 2.22, 2. Sceſſi 7* Vale & Egreſſus Concionatoris: &c. Conc. 74.
X 2,à v.
Lur⸗ ad n. Domin. I. poſt Epiph. Dom.
Vv. 42. 1. Cam fabtus eſſet Jeſus annorum duodecim.- Ratio temporis, & pre-
tium à primo Rationis uſu habendum. Conc. 7a. Exord. & Thema,
v. 41. n.7. Vid. Tempus: Antius:8. Tereſia. 2 Erat ſubditus illu. Verbis his

de-

ð

Gelgnutur

Pyyr’. ex

ſnt . lpon⸗

1 89. Ee
Mide. a
Ttenoll
eus noſtr⸗
ientite In
Klus: da
lapercldiſ
(c zr. V

1 Matia
l, Mür
Alem. Bona
to. Cur.
3 Tennu
ee⸗ tpon,
* fun
Karawo
rbabent,
Plicio extr
Pbarocinit
bellmdince

bnenponi
Genigle in

e, Guor
Verint eas

l Arej
Conmuni

DðDUU IIn Dominicas per Annum. 39
deſignatur Jeſus, Maria, & Yoſeph. De S. Trinitate creatà: Conc. 755.
dule H Exord. ex num. I. & y. 3. Neſciebatis, quia in his, quæ FPatri mei V. 49

en dd. lJant, oportet me eſſe? Docemur in Divinis & Sacris fervorem „& er
ga 88. Euchariſtlam: Conc. 6o. 611. 62. V. Euchariſtia, Sacrificium

WM Miſſæ. Acedia. 4. Thema dem. Allegat Chriſtus debitum Patri
æterno cultum: quàm rigorosè Chriſtus judex examinabit ipſas Ju- MUDẽ
ſtitias noſtras? Conc. 29. Vid. Examen: Opera,. §. Jeſus proſiciebat V. 52.
Dſapientiäâr In negotio ſalutis ne ſimus pueri imprudentes. Conc. p4.
””l V. Salus: Sapiens. 6. KRemanſit Puer Jeſas Deum perdidiſſe, om- V. 43.
nieꝛ perdidiſſe eſt. Pœna Damni graviſſima. Conc. 36. & 35. nec non
Ne C,neo. 3,. V. Pœna Damni. Item Sponſa Chriſti.
Fitulsn- 35 P .ẽ
4. MerXE& rm1π 1—1 Oann. 2.
„ Dominica II. poſt Epiph. DD. merii2.
Ta has 1. Naptiæ faét a ſunt. Matrimonium ſpirituale Chriſti cum Eccle- v. 3.
ſia, & Animà fideli. Conc. 6l. 62. V. Sponſus. Nuptiæ. 2. Thema
NR idem. Bonæ & malæ Conſcientiæ, cum bonà & malâà uxore compa-
n ratio. Conc. 4. V. Joann. Jahoda S. J. Dom 2. Fpiph. à f. 144.
Hrind Themaidem. Divortium Canonicum: & per mortem, inter Con-

ien heni juges ut plurimum arduum: Graviſſimum divortium: Separatio E-
EE lectorum ab impiis in Jjudicio extremo. Conc. 9. & Indice Kerum-
inti V.i. Separatio. 4. Deficiente vino, dicit Mater Jeſu ad eum. Vinuam vi. 3.
Cendi. „onhubent- Patrocinium B. V. & Sanctorum in hac vitâà efficax: In
Jadicio extr. nullum: Jam nunc conciliandi amici. Conc. 32. & 56.
V. Patrocinium: Maria V. Sancti. 5. Nuptiæ factæ ſunt: ſed ſæpe fiunt v. 3.
peſſimè in Conjugum unius vel alterius, aut amborum deſperatio-
rüioin nem. Won poſſum tecum vivere, nec ſine te. Saltem denique malis
finem ponit mors. Damnatorum deſperatio, ut plurimum in vitaà;
denique in omnem æternitatem. V. Deſperatio: Æternitas. Apo-
ſtatæ, quorum ſacrilegæ nuptiæ; in damnationem ſunt. 6. Inple- v. 7.

=
= –

1
.

S

.d6 Vverunt eas usq;, adſummum. Menſura peccatorum. C. 49.
Domin. III. poſt Epiph. Dom. H
S 1. Acceſſit ad eum Centurio. Domine non ſum dignus- De frequenti v. 5. & 7.
1 5 . . .
H Communione. Conc. og: ubi num. Z. excuſationes: V. Communio.
Nit⸗ WM Iii 111 111 2 Eu-
„

V. 12.

V. 4.

Matth. 8.
àA 23. ad 28.

v. 2 5.

1540
Euchar.

gqguetur. Conc. ay.

INDEX IV. Concionum & Materiarim

f. 2. Recumbent cum Abraham, & 'Iaac, & Jacob, in regno
clorum: Conc. 33. ubi num. Sy. Convivii cœleſtis ſpecies. C11. n. .
& per tot. 3. Filii Kegni ejscientur in tenebras exteriorer De Pœ-
nis Inferni & Damnatorum. Item de Sententià contra impios.
Conc. 39. & ſequib. 4. Thema idem. Adeo Deus odit peccatum, ut
&, ſibi aliàs amantiſſimos, quos creavit, redemit,
abjiciat: Concio II. 1

&c. æternuùm
. Themaidem. Numerus major damnatorum,

quàm ſalvandorum. Conc. o. 6. Multi ab Oriente & Occidente ve-

nient- Etiam maximi peccatores, modò pœnitentes. Conc. 10. n. 4.
V. Sancti. Turca. Senex Braſilus. 7. Acceſſit ad eum Centurio. Chri-
ſti Vicarius, Sacerdos, Confeſſarius: qui præſertim in extremis,
non negligendus. De Confeſſario: Conc. 69. V. Confeſſarius. Ad

mortem diſpoſitio, Confeſſio: Conc. 65. Sacramenta. Conc. vo. 8. The-
ma idem. S. Lucas c. 7. v. 3. dit: Miſit ad elum ſeniorer V. in Brev. fer. 5.

Ciner. Lectiones & Cornel. in Mat. g. y. Pro felici morte & Judicio,
conciliandi amici, Sancti: &c. V. n. 7. Dom. Præced. 9. Ecce leproſus ve-

nieni: Lepra peccati, Baptiſmo & Pœnitentiâ tollitur. Conc.73. n.3.4.

10. Filii Kegni. Beatitudo verè eſt Regnum, & Beati in cœlo Reges:
eò omnes deſtinati ſumus. V. Regnum. II. Vade, oſtende te Sacer-
doti. De Confeſſario: Conc. 6⁹. ſuprà num. 7. & g. 12. Et malò tor-
13. Paralyticus: Talis peccator miſerrimus. V.
Dom. 3. 4geſ. Dom. 18. poſt Pentec. 14. V. Dom. 20. . 6.

Domin. IV. poſt Epiph. D.
1. Ecce motu magnus fabtus eſt in mari. Innpii quaſi mare ferveni,
quod quieſcere non poteſt. Iſas * F77. 20. Conc. g9. n. y. 6. Peccatorem

intumeſcentem, præſertim menſurâ peccatorum ſuorum impletà,

coërcet Deus, punitque. V. Peccatum. 2. Thema idem Conſci-
entiæ malæ inquietudo. Conc. gr. V. Engelgr. p. 2. Dom. 4. Epiph.
Faber. Conc. 6. eadem hac Domin. & in Auct. them. 4. 3. Acceſſe-

runt ad eum Diſcipuli eus“ Inter illos & Judas. Unus malus Judas:

timuerunt tamen & cæteri diſcipuli boni. Vel uno tantum, dam-

nando, omnes timere debemus. Conc. Io. tota⸗ & n. 9. 10. De nu-

mero damnandorum, & curàâ ſalutis. 4. Mlem Thema. Cum diſci-

pulis

—
lleck d
r. h
Wrt
ſertentur:
lenteeinn⸗
Chlus:
Nentqex d
lut. (Mt.
irhori, iti
uis malus
Ctiag Provin

MINHINtorn
(Mm/,. 9.l

ehrikus

Amirgo.

1o Aeeſe/
bo, Pefie
temo inpi
onnnfefig,
Uftugnnce

D
1. KAcr,

Ulnkernne⸗
(l autemn .

ENNe
ne , ,
M Den

kun wateti

ge vel Prin
ſen Liznni
. o. P.
Pſ. E
hnere

—

4
inen

A. D.

nin
HZ
Menmn

nen et,
4

2
„2
.

. 4. n
ncc e
Neutin.
1 Enm

mienin

.

1

er
Nuelorenn
n.
“
4 .
lis
gnumtnr

31

2 .

In Dominicas per Annum. 1541

pulis & Jjudas. Cum impiis Beatorum nullus manebit. Conc. 9. tota

& n.z. De Beatorum ſeparatione à reprobis.
eſts? Multi vano timore à vià virtutis & melioris vitæ propoſito ab-
ſterrentur: Conc. 67. Exord. ex num. . Engelgr. hic p. I. 6. Aſcen-
dente es in naviculam, ſecutè ſunt eum diſcipuli ejus Cum Diſcipulis
Chriſtus: cum his & Jjudas fuit, & ipſe à periculo ſervatus. Emolu-
menta ex Societate & Fraternitate: damna eorum, qui in nullà vi-
vunt. Conc. 6o. & à n. 3. de Fraternitate. 7. Motus magnus factus eſt

in mari, ita ut navicula operiretur fluctibus. Eccur? ob judam: Adeò
unus malus & unius peccatum ſæpe cauſa malorum eſt familiæ, imò

totius Provinciæ: Conc. 6. n. 1o. 8. Motus factus eſt: Tempeſtas
maximè formidanda, cum Chriſtus judex extremus in nube veniet.
Conc. Iy. 9. Imperavit venti & mari, & facta eſt tranquillitas magna:

Hac Chriſtus in mari. In mari hujus mundi poſt Chriſtum, refugium

Bma Virgo. Conc. 52. fine & tota: de Roſario. V. Maria. V. Roſarium.
10. Acceſſerunt ad eum Diſcipuli“ In vitâ extremè etiam periclitan-
tibus, refugium ad Deum, Chriſtum, B. V. Sanctos. In Judicio ex-
tremo impiis nullum. Conc. 32. 1II. In mari hujus mundi munda-
norum refugium. V. Divitiæ, Voluptas, Mundus, Luxuria: quibus
naufragantur, æternum. V. Pharao. UMß

Domin. V. poſt Epiphaniam Domini.

. 2, àAH
5. Lisia tèmidi

Maatth. 12.
24. ad 31.

1. Ad comburendum- De Pœnis & tormentis Inferni: à Conc. 36. V. 30.

V. Infernus: Pœna: Ignis. V. Engelgr. hac Domin. p. r. 2. Triti-

cum autem congregate in horreum meum. De Gloria Cœl. Conc. 41.
& 43. V. Beatitudo. 3. In tempore meſſis« Tempus Judicii extremi.
Conc. I6. Meſſir, conſummatio ſeculi eſt. v. 39. 4. Apparuerunt & zi-

zania. Deus patienter tolerat hominem, usque ad peccatorum ſuo-
rum maturitatem; quæ eſt Menſura peccati impleta. Conc. 29. Vn-
de vel primum peccatum fugiendum: n. 4. §. Snite utrag creſce-
re- Zizaniis parcit Deus propter triticum: malis propter bonos.
Conc. 6ο. V. Dom. præced. n. 6ö. 6. Qui ſeminavit bonum ſemen in
agro ſuo. Semen eſi Verbum Deir- Lucæ g. It. De Verbo Dei. C. 53.
De Munere Concionatoris. Conc. 7a. & 1I. Provm. Munus Audito-

Ilii iii iii 3 rum.

V. 30.
V. 26.

V. 30.

V. 30.

Matth. 13.
V. 31. ad 36.

V. 31.

v. 31. 32.

V. 33.

INDEX IV. Concionum & Materiarum:

rum. Conc. Promm. z. V. Verbum Dei: Concionator: Parochianus.

1542

7. Iu tempore Meſſis dicam meſſoribus. Bonum ſemen, filii Regni; Ziza-
nia ſilii ſunt nequam“ Meſſorer, Angeli ſunt. Meſſis verò conſamma-

tio5 à verſz 38. Exibunt Angeli, & ſéparabunt malos de medio juſto-
rum. Conc. g. V. Separatio, & Angelus. V. Conc. 32. n. 4. 8. Cum
dormirent hominer, venit inimicus ejus, & ſuperſeminavit zizania.
Dum aufert omnem memoriam & metum Judicii extremi: C. 42.

9. Cum dormirent hominer- S. Auguſt. & S. Hieron. intelligunt &
accipiunt negligentiam Paſtorum Eccleſiæ: hinc Zizania peccato-
rum, perditio animarum. Conc. 1I. Proæm. n. §. Conc. 6. n. y. Conc. 61.

n. y. quis ſtatus ante Lutherum? Oportet animam Zeloſam eſſe:
cit. Conc., 6. 10. Venit inimicus V. 2 5.

plurimi, in bono rari: Conc. 5a. & n.7. 12. Càùm dormirent homi-
nes Vigilat deæmon in noſtram perniciem, cùm dormimus, incurii

ſalutis noſtræ. Vid. Salus: Negotium Salutis: Somnus: Doemon.
13: Zixania- Hæretici & peccatores, præſertim qui alios verbo &

exemplo vitiant & corrumpunt, juxta S. Aug. Chryſoſt. Gregor.
V. Hæretici. Item Scandalum. 14. Colligite p˙rimum Zizxania: tri-

ticum autem congregate in horreum meum: Vid. infrà Dominica II.

poſt Paſcha n. 2.
Domin. VI. poſt Epiph. Dom.

1, Simile eſt Regnum Cælorum Grano dnapi. Regnum Cœlorum

1

prædicatio Evangelii eſt, & notitia Scripturarum, quæ ducit ad vi-
tam: ait S. Hieron, hic, Breviar. Lect. 3. Noct. De Verbo Dei ejus-

que efficacià. Conc. 6z. V, Faber. Dom. 6. Epiph. Conc. 6. 2. Gra-
niem Sinapis, æternitas bene cogitata. Conc. I. n. 2. & totà. V. Eter-

nitas. 3. Granum Sinapi, minimum & maximum. Tu quoque,

6 Chriſtiane, granum eſto ſinapis: ait Theophilactus ap. Jahoda hac
Dom. f. 73. In mundo infimi & ſimplices, in cœlo maximi. V.
Sancti. Beati. 4. Grano Snapi &c. Peccata gravia in Judicio, quæ
hic levia viſa: Conc. 25. & V. Venialia peccata. Paoletti hac Domin. 6.
e dimile eſt Kegnum calorum fermento. Modicum fermentam n
maſſams

—

1

Inimicus eſt diabolus.
V. Dœmon. II. Zizania“ facilè creſcunt. Creſcentes in modo

—

nen cen
eywentun

HCenals

entin. Ce
mnminimt.
ll gjehet
ſib e⸗
n kdet.
Chrinenmu.

. Nennis

tum encelce
Conſien

1. VWcs

gendomg
1 iizi

ſtcur kei
Uitentis ſuo⸗
Uon.0 d
1es compare
Urine Zel
Wercede Phi
Cin cvlette

de NN
fec
Wrpoht

mnepur
eramurhe
lonnn. Uit
ilar, 4
rl 2. I
ui tnti
unn,

uin In Dominicas per Annum. 14
“ maſſam corrumpit! Expurgate vetus fermentum. I. Cor. y. 6. & 7.
entmm Fermentum peccatorum. S. Thom. de Villa Nova: Conc. 21. n. f.
Erxuendus vetus homo: cit. Conc. 31. 6. Fermentum, Mala Conſci-
e entia. Conc.4 . 7. Granum Sinapis, eſt virtus, quæ hominem, eti-
ue anm minimum, magnum facit. Viri magni non naſcuntur; virtute
le fiunt, ajebat Vrbanus PP. Conc. 47. n. 9. V. Virtus. Humilitas. 8. . v. 31.
mlen mile eſt Kegnam Cælorum, Grano Sinapis. Quod magnam acrimoni-
uuſn amn habet. Docemur, cœlum arduis obtineri: & modò vel ſic, ut
z4/lat obtineamus, adnitendum eſt: Conc. 23. & V. Tribulatio. Beatitudo.
Zelixs 9. Vermis conſcientiæ in hac vita contemptus, neglectus, quan-
u tum excreſcet, & dirior erit Judicio extremo & æternitate. Conc. 47.
anind. V. Conſcientia. Vermis.
Mmmunn Dominica Septuageſimæ. Matth. 20. à
.en 1. Voca operarios, & redde ills mercedem. Pro c lo nihil non v. g.
ns er agendum, patiendum :Conc. 43. & al. V. Beat. cœlum. Infernus.
2. Exiit primo manè, conducere operarios in vineam ſuam. Quanta v. 1.

iit cura cœleſti Patrifamilias vineæ ſuæ: Conc. 6a.- n. 4. nunquam non
eie mittentis ſuos operarios, id eſt prædicatores. S. Gregor. Breviario
iDonm Dom. 70. Lect. 3. Nocturni Conc. cit. 6a. & I. Proæm. item 7a. 3. Vi- 37
nea comparata Fraternitas SS. Euchariſtiæ. Conc. 6ο. n. Z. . Doce-
tftur in eâà Zelus, Devotio, labor indefeſſus. Item Conc. 61. 62. ubi de
mBaercede Philotheæ Euchariſticæ. 4. Circa undecimam verò exiit- vV. 6.
mCtlII Cuùm cœleſtis Paterfamilias etiam ultimà horà vocet ad ſuam vi-
Acl. neam; vel in extremis ſaltem bene agendum, pœnitendum, Conc. 70.
elgi. „. 2. fine & tota Conc. 42. n. 7. 5⁵. Conc. 65. Conc. a9. h. II. Conc. 72. n. y. S
10E de Præpoſito & milite: Neglectum alias tempus, Pœnitentia, Gra-
ctia: irreparabilia. V. Pœnitentia: Tempus: Gratia. S5. Variæ nu-
In e merantur horæ: De pretio & uſu temporis: V. Tempus. Hora, Dies,
ltot, Annus. Vita. Hinc variæ Materiæ perutiles. 6. Quia nemo nos V. 7.
ommn conduxit. Ab hàc vineâ, ac in eà laborum mercede, nemo excludi-
oni tur: C. 6⁄2. In Divinis frivolæ excuſationes. V. Excuſatio. 7. Duid v. 6.
nt, hic ſtatis totaà die otioſt? Otium in hac vineâ, damnatorum æternitas
7,. damnat. C. yI. V. Salus: Salutis incuria, Eternitas. 8. Summa Dei noi V. 4.
4,% 4

15V44 INDEX IV. Concionum & Aateriarum:
ad vineam ſuam, in tam amplam mercedem, vocantis benignitas:
Sed hæc, cum omnibus Redemptionis beneficiis, nihil nos juvat,
ſi iis abuſi fuerimus: Ite & vos in vineam; & quod juſtum fuerit, dabo
vobi V. Gratia. Damnatorum lamenta Ludov. Granat. hac Domin.
V. 8. Conc. 2. J. 3. 9. Redde illi mercedem. Hanc decernit Sententia E-

lectorum, quibus vel hauſtus frigidæ æternam mercedem fert. Conc.

33: & ibi citati n. 6. marg. 10. Merces, Mundi in vineâ laborau.
tium. V. C. 45. V. Mundus, Luxuria, Voluptas, Divitiæ. Apoſtaſia.
II. Merces in vineà dœmonis ſervientium. V. Magia: Dœmon.
vV. 16. Item Conc. 26. n. 7. 12. Multi ſunt vocati, pauci verò electi. Conc. 10.

8. 13. Voca COperarios“ Judex extremus Opera ſingulorum expendet

ſtrictiſſimè. V. Opera. Judicium.
v. 4. ad 166. Dominica Sexageſimæ.
v. 4. & II. I. Cam turha plurima convenirent, &c. Semen eſt Verbum Dei. De
V. 14. fervore audiendi Verbum Dei. Conc. 6z. 2. Quod autem inter ſpinas
cecidit & .. Conc. zz. Judicium Divinum aſperum facit vehemens a-
mor & cura rerum fluxarum, libido, gula. V. Divitiæ: Voluptas: Lu-
V. 5· Xuria, Ebrietas, Dives Epulo. 3. Exiit, qui ſeminat, ſeminare ſemen

Jſuum. Ego quid ſum, niſi cophinus ſeminatoris? Ille in me po-
nere dignatus eſt, quæ vobis ſpargo: nolite attendere ad vilitatem

cophini, ſed ad claritatem ſeminis, & poteſtatem ſeminatoris.
Verba ſunt S. Auguſt. Hom. 26. e po. Agi hinc poteſt de munere
Concionatoris. Conc. 1I. Proæm. & α n. 3. V. Concionator: Conc. 2.
V. 12. Promkm. 4. Venit diabolus, & tollit verbum de corde eorum, ne cre-
dentes ſalvi ſiant. Oblivio extremi Judicii, opus demonis. Conc. 24.
VIS: n. 3. &ñ Zkbotd. §. Frulctum aſfferunt in patientiâ. Patienterigitur eſto-
te, fratrer, usq ad adventum Domini: Ecce agricolas &c. Jacobi y. 27.
Pro cœlo omnia patienter ſuſtinenda, agenda, fugienda Conc. 23.
V. 5§. &c, 6. Aliudcecidit ſècus viam“ Aliud cecidit ſaprapetram:“ Et aliud ceci-

dit inter ſpinas: Indicant hæc varios peccatores, in quibus Verbum

Dei fructum non affert: & Converſio talium difficilis eſt. De nul-
lius tamen ſalute penitus deſperandum eſt. V. Converſio. Deſpera-
V. 5.⸗ tio. Divitiæ: Luxuria. Obſtinati. 7 Volucres cæli comederunt illud
De

Debonint

herhic the

uli omin

hotwini ſk
Doenon 6
limn lun,
A impios.
Ohritti/

niinpios

lAis kerra.

en. &l.

Mint, eun

leexempl
4,1.g.
Wrin Nel-
Küilgnnel
lim /lie

1. Domine
enatio Nor
Moſico: M

glilam /

loſtismen

1.N.C

nur nnnig
binhib⸗
igt

A, (in

4K.n. 9.
l.g.
Nele e

U
n eſt h

ru NeHn

e Hürn
1 Eunudd
Pce muet
ur, C.

, Ne At.⸗
NN.C

te zut l
ali, 7

CH

ud
oſenm
4. 1.
1 fe

M
4

C. 6ů3. n. 9.

In Dominicas per Annum.

De bonitate ſementis difficultas non eſt: ſed quænam hæ volucres? 2 Fa a-
ber hic them. 4. Corvus, avis furax, perfida, mendax, & funeſta ac

mali ominis, ſymbolum Corvi infernalis, qui tempus poœnitendi

homini ſuffuratur, ut procraſtinet Pœnitentiam: V. Pœnitentia,
Domon: Corvus: Cras. Drexel. de æternit. conſi⸗ d. . n. 3. 8. Hæc
dicent, clamabat- Chriſtus clamans in Judicio extr. ſentemtiam con-
tra impios. Conc. 34. Item Conc. 3r. V. Clamor. 9. Thema idem.
Chriſti ox jam nunc in vitâà Gratiæ: in Judicio extr. terribilis con-
tra impios. Conc. 23. V. Vox. To. Et aliud cecidit in terram honam.
Talis terra bona ſint Verbi Dei Auditores, & Parochiani. C. 2.
Prorm. & C. a. àn. 4. 11. Wus ſaupra Petram. hi ſunt, guicumau-
dierint, cum gaudio ſa ſcipiunt verbum & bi radices non habent.
Tale exemplum relapſi Concubinarii: Conc. 73. ſine. Adoleſcentis.
C. 45. n. g9. De bectatorihus obſtinatis, V. Obſtinati. Peccator. Lu-
Xuria. Relapſus. 2. Cum Turba plurima convenirent. Viſura Chri-
ſti ſigna, eumque audtturi. Conc. y. Conventus omnium ad Chri-
ſtum Judicem maximus: n. 2. . ota.

Dominica Quinqusgeſime.
1. Domine, ut videam. Cocitas. ſpiritualis, oblivio, & inconſi-
deratio Noviſſimorum. C. 44. V. Cœcus: Judicium Extr. 2. Ex
oppoſito: Memoria & conſideratio Judicii extremi: Conc. I. 3. Cæ-
cus quidam ſedebat Jeécus viam:
malis ſuismet, & ſibi, in interitum, imminentibus. Conc. 2. Vid. hic
n. I. V. Cœcus. 4. Ecce. aſcendimm Jeroſo oölymam, & conſummabun-
tur omnia: Chriſtus Judex extr. SS. Paſſionem & Sanguinem ſuum
ab impiis requiret: C. 24. V. Paſſio Chriſti: Sanguis. 5. Tertid die
reſurget. Doctor Gentium 7. Cor. 1y. agit de Reſurrectione mor-
tuorum, quam primè probat ex eo, quòd Chriſtus reſurrexit:
C.. Reſurrectio mortuorum univerfſalis: Vid. & Conc. 8. 6. Et
ipſi nihil horum intellexerunte Salutis ſuæ incurii nil minùs intelli-
gunt, quàm quæ ſunt de ſuâà ſalute, ac de Divinis. V. C. zo. n. y.
C 45. n. §. Lubentiùs audiuntur ludicra „ quàm ſeria pro ſalute.

Seria in craſtinum. Conc. 3. n. O. Hinc multis miſe-
Mechtl de Jud. extr. Kkk kkk kkk randa

Mundus & peccator verè cœcus de

Lucæ 18.
av. 3 1. ad fin.

V. 41.

V. 33

15/46 INDFX IV. Concionum & AMateriarum:
randa mors, & deſperata. V. Salus: Mors: Deſperatio.
dem.
dies certiſſimus, at incognitus. Conc. zo. item Cone. gy. V. Mors.
8. Thema idem. Bacchanalia cum Die Cinerum paſſim alia ſunt:

„. Thema

v.32. ſed: Qualis vita, finis & mors ita. Conc. 25. V. Mors. 9. Tradetur
enim gentibus, &c. Hæc quidem Chriſto acta ſunt. V. Judicium hu-
v. 31. manum. 10. Ecee aſcendimus Zeroſohmam: Quid ad hæe Mundus?

Nihil de his ſolicitus, totus cœcus, Bacchanalia malè ſecura cele-
brat. Quô fne⸗ Interitu animæ & corporis. Conc. 2. ſuprà num. 3,
Vid. Iſat. 22. 12. De Leontio: Conc. 7. n. 10. I1I. T hema idem. Pa5-
6 ſionis Domimicx Memoriale perenne, Euchariſtia: De hac proin
tractandi, facilis erit materia ex Conc. 60. 6I. 62. & V. Euchariſtia.

12. Cæcus quidam ſedebat ſecus viam Magis, hoc præſertim tem-
pore, cocus eſt Mundus & peccator: cujus miſerrimus ſtatus & evi-
dens damnationis periculum, ut videat, proponitur; in ſeriam pœ-
nitentiam. Conc, 3:totâ & n-S. Conc. II. n. 3. V. Peccator: Pericu-
lum. Cœcus: Surdaus. C. 22. n. 5. Nec viſo inferno correctus.
2 Mherh e Feriâ IV. Cinerum.
Vid. Index Rerum: V. Mors. Adam. Arena. Palvis. Cidver.
Vnmbra. Spectrum. Via.
iee Dominic4 I. ( Quadrugelimm mxz
v. 4. 1. MWon in ſolo pane, ſed in omni Verbo, quod procedit de ore Dei.
v. 2. C. 6a. de Verbo Dei. V. Verbum Dei. 2. Cum jejundſſet ao diebus:
Chriſtus tam rigidè jejunans, docet peccatorem Reum, facere fra.
2 Qctus dignos Poœnit. Conc. &. VPœnitentia: quæ maximè nunc in-
v. 6. culcanda. C. 6. 3. Mitte te deorſam. Doœmon homini præcipiti-
unm ſuadet, quoties peceatum: per hoc enim è Cœlo lapſus Luci-
fer cum ſuis. V. Lucifer. Peccati ſtatus periculoſiſſimus: ſuprâà
V. 6. Dom. Q Quinquag. n. 12. 4A. Mitte te deorſum. Nemini equidem &
nunquam deſperandum in vità. Neque tamen etiam temerè præ-
ſumendum, aut ex præſumptione peccandum. V. Deſperatio: Præ-
Vv. 2. ſumptio: Sapiens. 5. Cum Iunaſet 40 diebmn *Hocce Chriſti

exem-

Nil notius nobis morte; & nil mimis cogitamus. Mortis

enenplo,
pluin,
cr. Daer
ate ſulet.
N X Nar
VMnon:
Ageliae
beguii des
olngelon
o chant: n

IN

fuinkimnes, 0
Uhabencum

emna neced⸗

eris mme.
felilendom
Mon gelper
Deherno

ſonelrumn, 0

IISlucn

e. 4. ſecn

nc il⸗

it: icd eni

lun lleel, 4

Gne dechuden
mnorrſiunn
Vinnmor
*☚M . lie
Mun I
K a nen
catn 4
m. Qug,
urellieat
Mnnintibi

—

len

—

Arl

2,

renin an

KutasAe

nſerune
R:Ner

Crtec

u
ſe4 Geent

n, eft

ginunl
Neee

ns. O

1 gbut

N

ſemike

Pe H
Nℳ.

Sõl

lIn Dominicas per Annum.
exemplo, facilis nobis fiat, abſtinentia, jejunium ab Eccleſiâ præ-
ceptum, & generatim virtus. Conc. 67. V. Virtus.

care ſuadet; ita deſuper pœnitentiam & Confeſſionem odioſam

facit & gravem, quà ſolâà peccator reſtituitur. V. Conc. 69. n. . 9.
V. Doœmon:; Pœnit. Peccatum: Confeſſio.

ce Angeli acceſſerunt, & miniſtrabant ei. Cibum deferentes, aliaque
obſequii debiti officia exhibentes, Creatori & Domino ſuo. Om̃-
cio Angelorum funguntur, qui Chriſto in pauperibus, miniſtrant,

hos cibant: mercedem inde recepturi ampliſſimam. Conc. 33. àn. y.

V. Ind. 3. S. Script. in Matth. 2 5. à v. 34. Econtra de damnatis: ho-
rum fames. Conc. 32. n. 3. 8. Cum doemone, hoſte Dei & noſtro,
nil habendum commercii, ab eo nihil opis petendum, etiam in ex-

tremà neceſſitate & paupertate. Hæc omnia tibi dabo, ſi cadens ado-

raveris me. V. Magia. 9. Accedens tentator. Tentationi fortiter
reſiſtendum: Conc. S. n. 12. etiam prima ſupprimenda: V. Tentatio.
Non deſperandum ob fragilitatem; &c. V. Fragilitas: Gratiæ act.
Deſperatio. Domon. 10. COſtendit es amnia regna mundi, & glo-
riam eorum. Oſtendit illi omnia regna orbis terræ in momento tempori,
ait S. Lucas c. 4. v. S. In momento temporis, ait S. Ambroſ. L. 4. in
Luc. 4. ſæcularia & terrena demonſtrantur: in momento enim
cuncta illa prætereunt: & ſæpe honor ſæculi abiit, antequam vene-
rit: quid enim ſæculi poteſt eſſe diuturnum, cùm ipſa diuturna non
ſint ſæcula. ap. Calamat. Sylvàâ, Diſc. 49. n. 9. Verè: Cſtendit tantùm,

quæ nec habuit Dœmon, nec dare potuit. V. Cornel. In mundo omnia

mortalitati & corruptioni ſubjecta: totus denique peribit mundus,
Vltimum orbis excidium per ignem: Conc. 5. Inde vanitas. V. Mun-
dus. 11. Thema idem. Mundi ejusque regnorum omnium vanitas. V.
Regnum. Ubi &: Regnum Chriſti & Beatorum æternum. Ipſe Chri-
ſtus Rex tremendæ Majeſtatis: Conc. 21.
Peccatum eſt magnus dæmon, ait S. Chryſ. Or. 3. contra Jud. ap. Cala-
mat. Quadrageſ. Diſc. 16, f. 247. Hic voluntarius dæmon identi-
dem vellicat hominem: Conc. 45. De Conſcientià mala. 13. Hæc

dommnia tibi daboe Deus propter temporalia non offendendus: per ea
multi

Kkk kkk kkk z

6. Accedens Ten-
tator. Doœmon in ruinam hominis nunquam non vigil; ſicut pee-

2. Accedens tentator.

47

V. 37

V. 2. & 11.

V. 9.

154d8 INDEXIV. Concionum & Materiarum:

v. 1. multi pereunt: V. Temporalia: Dives. 14. Ductus ſt Jeſis in de.
v. II. ſertum à Speritus Philothea ad Euchariſtiam. V. Euchariſtia. 1 5. Et

Matth. 17.
A V. I. ad 10.

V. Le:

Ve 2.

ecce Angeli acceſſerunt, c. V. Angelus.
Domin. II. Quadrageſimæ.

1. Domine bonum eſt, nos hic eſſes ſi vis &c. Via Mandatorum
Dei, virtutis, & pœnitentiæ, facilis, fuavis: Hoc enim conſilio Do-
minus has hodie Diſcipulis apparavic delicias, ut earum ineffabilis
ſuavitas eos ad mundi contemptum incitaret: ait Ludov. Granat. hac
Domin. Conc. 3. S. I. Conc. 6* 2. Faciamus hic tria Tabernacula:
Conc. yS&. de SS. Trinitate creatà, Jeſu, Marid, Yoſeph. Ex his ſalus,
& gloria cœleſtis: Exord. ex n. 3. 3. Ecce nubes lucida obumbravit
eos. Hæc Nubes forma Judicii extremi: Conc. a. tot. & n. y. 4. Idem
Thema. Ex eddem Nube Judicii extremi tempeſtas expenditur:
Conc. M. V. Nubes: Tempeſtas. §. Et ecce Vox de nube- Et audien-
ter Diſcipuli, ceciderunt in faciem ſuam, & tiémuerunt valde. Vox

Judicis extremi: Conc. 23. V. Vox. Item Conc. 34. & 37. 6. Mem

Thema. Celebris eſt hæc Viſio. Oſtenditur Chriſti Judicis extremi
Majeſtas & terror, ex quibusdam Viſionibus, Vet. & Novi Teſta-
menti. Conc. 22. 7. Transfiguratus eſt ante eos Claritatem ſuæ glo-
riæ demonſtravit, ait S. Leo: (Breviar. hic Lect. 7.) & & Chryſoſt.
Hom. 57. in Mat. (Breviar. 6. Aug. Lect. 6.) ubi vide. Fuit proin
hæc ſpecies quædam gloriæ cœleſtis, quâ animamur ad quævis, fortia
agenda, dura patienda, & peccata fugienda: Conc. 43. Serviunt huc
Conciones & Materiæ de Cœlo, de quibus. V. Beatitudo. Coœlum.
8. Domine, bonum eſt nos hic eſſe. Id de ſolo cœlo undequaque ve-
riſſimum eſt: quò ut & tu conſcendas peccator, opus planè eſt Pœ-
nitentia: de quâ proin ſerviunt omnes Conciones: V Pœnit. Con-
fefſio: Contritio, &c. 9. AMſampfſit Zeſus Petrum, & Yacobum, &
Joannem- Selectum fecit diſcipulorum Chriſtus. Tres, ait Raba-
nus, ſolummodo diſcipulos ſecum ducit; quia multi ſunt vocati, pau-
ci verò electi: Conc. o. 10. Reſplenduit facier ejus ſicut ſol: Facies
Chriſti Judicis omni ſole clarior, illuminabit abſcondita renebra-
rum. I. Cor. 4. 5§. Conc. 27. 25. 29. 30. 15. II. IMdem Thema. Beato-

Wnr

—
runMte
lles
lßletunt
kaone
iden. W
Gnit: Ap
9. CUne
Aunctos in
,.K. 14.
ute cocam
Ggnn; om

e; & Chee

ſeenlu 0
N Neut:. D

l. Muy,
fone obleſt
Ghlaedode

(Ekeheqn

Hbing,
Intrinsc

la. Pee

(Ro
Poeher
eg Pi
S
Antin,
4 4. lI

H £

— In Dominicas per Annum. 1349

Peint⸗ rum Notæ, Dotes, Laureolæ. Conc. 12. 12. Et ecce apparuerunt eis V. 3.
OH Moyſes & Elias, cum eo loquentes: Dicebant exceſſum ejus, quem
completurus erat in geruſalem EDuc. 9. 31. ſcil. exceſſu amoris ſubeun-
do baſſionem Crucis: de quâà Conc. I3. Item Conc. 24. 13. Thema
idem. Exprobrabit Moyſes legem Dei violatam: Elias, ſpreta Vati-
lmm cinia: Apoſtoli, neglectam doctrinam Evangelicam. V. Conc. 14.
m v.. §. Conc. 23. n. 4. Conc. 32. n. 3. & totde ubi: Nullum refugium apud
nN Sanctos in Judicio extr. Accuſatores Sancti. Conc. 26. n. 4. Conc. 34.
U n. 5. 1I4. Thema idem. In monte Tabor qui fuêre? omnes ſancti,
d & à Zelo, fide, innocentiâ, pornitentiâ partim (uti S. Petrus) ac vir-
Htute commendatiſſimi: Chriſtus ipſa ſanctitas. Sola virtus cœlo
ss digna; omne immundum excluſum. Vid. Conc. I2. Beatorum No-
A tæ; & Conc. II. Notæ damnatorum. Item Beatorum ad Colos
al aſcenſus. Conc. 21. & Conc. 2o Impiorum ad inferos deſcenſus,

Haln. V. Beati: Damnati-

rm; aſrn ucæ II.
Dominica III. Quadrageſilmæ. Ay4 410.
m I. Erat Yeſus ejicienz dæmonium: Ingens hominis miſeria, à dee- v. 14.
mDone obſeſſi: major, peccato præſertim cum inveterato habitu

„ conſi uetudine, affecti. Obſeſſo enim de ſe doœmon quoad animam no-

“
. cere nequit, niſi conſentienti: E ſiciendum ergo vitium: V. Vitium,
umm Habitus, Conſuetudo, Vetus homo. 2. Idem Thema. Peccatum vo-
im luntarius deemon. V. Dom. r. 4geſ. n. 12. Peccator doemoniaco ſi-
miutlte milis. Peccatores pejores effecti ſumus, quàm à doemonio vexati: 42
Cn. quòd ſi non ſpumamus, neque pupillas detorqu emus ‚utinam in cor-
eger. pore h æc pateremur, & non in animâ: §. Chryſoſtom. Hom. 4 r. ap.
Sel. Calamat. 4geſim. Diſc. 2. f. 32. Peccatoris Rei ſtatus miſerrimus.
„ Conc. 31. Vid Domin. Quinquageſ. n. 12. 3. Erat Jeſis ejiciens de- V. I4.
monium Peccator obambulat, ait S. Chryſ. in c. 16. Lucæ, de La-
4 2aro: ap. Calama t. D. 2. cit. amarum accuſatorem circumferens con-
AA Tientiam, cum ſit ſuo judicio condemnatus. Cont. 45. V. Conſcien-
in Confeſſione hominem mutum facere. Conc. 69.n. 9. & 5. Conc. 39.
Ka. y. Conc. 6. n. 2. &II. præſertim in ex tremis. Conc. zo. n. 4. Conc. 74.

KkkE ANr E 3 n. 6.

.

=

—.

mi CN
chon⸗

INO

V. 14.

vel 26.

V. 28.
V. 14.

à v. 17.

VY. 27.

Joann. 6.
à V. I. ad 15.

Ve T 1 9

10

Verſio & ſalus difficilis. V. Vetus homo. Obſtinati.

Venter, qui te portavit-e De Beatiſſimàâ V. V. Maria V.

INDEX IV. Concionum y Materiarum:
n. 6. V. Dœmon, Confeſſio: Pœnitentia. Hic dæmon per omnia
ejiciendus, neque unquam admittendus. V. Dom. 11. poſt Pent. n. 4.
5. Thema idem. Dœmoniaco miſeriores ſunt, qui ſe demon devo-
vent, & mancipant. V. Magus. F. Epiph. D. 6. Thema idem. Vel:
Fiunt noviſſimaæ hominis illius pejora prioribus. Dœmonis tyrannis,
quam denique, qui ſervierunt in vità doemoni & peccato, experien-

tur impii, à dæmonibus ad locum Judicii extr. rapiendi. Conc. 8. V.
Doœmon.

illud. Conc. 63. V. Verbum Dei.

7. Wuin imò beati, qui audiunt Verbum Dei & cuſtodiunt
8. Et cum ejeciſſet demonium, locu.
tus eſt mutus. Efficaciſſimum medium, êſtatu miſerabili peccati eva-

dendi, eſt Sacram. Confeſſio. (V. num. 5. & V. Confeſſio.) Confeſſio
frequens: Conc, &7. Confeſſio generalis: C. &. 69. & 73. V. Cala-

mat. Ageſim. Diſc. 16. Engelgrave part. 1. S. 5. Hac Domin. Faber,
Auct. Them. I.
pſus. Præſertim luxurioſus, domus eſt immundi Spiritus. V. Lu-
xuria. Iugreſſe habitant ibi. Nonniſi vi expellendi. Luxurioſi con-
10. ſe autem
ut vidit cogitationer eorum Extremus Judex non opera tantuùm, &

verba, ſed & ſecretiſſimas cogitationes numerat, ponderat: Conc. 2 .
11. Tpſé autem dixit: Omne regnum in ſe diviſam Ge. Manſuetiſſimè
Chriſtus pro mago traductus, reſpondet, i innatà ſibi manſuetudine.

Conc. ig. n. 2. aliàs in vità, & maximè in Judicio extr. S cum Ma-
jeſtate ſeveritatem demonſtrans æquiſſimè. cit. Conc. ro. 12. Beatus

Dom. 11. Ppoſt Pent.
Dominica IV. Quadrageſima imæ.

1. Agi hoc ſacro tempore de Confeſſione ſacrâà & Communione,
conveniens eſt: ad quod peropportunum eſt hodiernum Evange-
lium; cujus Convivium prodromus ac typus fuit 88. Euchariſtiæ.
Faber hic Conc. 3., init. Videantur ergo Gonciones & Index Rerum
de Confeſſione, S. Comunione & Euchariſtiâ, ex quibus erit facilis
materia, utiliter dicendi. 2, Deſuper obſervationes ex hodierno

Evangelio. Primè Arcn Whie- Tans: Potis nulla fit mentio in ullo

Evan-

9. Kevertar in domum meam, unde exivi. V. Rela-

Eyungeliot
rtutemc.

Us, horin

lemonita
skenl
onanet
genet e
lionem a-
ure Teru
Coctvolam
er wmne ba
Phemaprn

Portlinm,

O Naas

Enl Lxon

laud pbis

tigmn, te

Irommoo
Auenit ſe
lrelweas-
6. Vt auten

isConviy

1.g. V. Be⸗
Conwipia

ſert t
Wnen

Quco!
1 luln .

1. Gie⸗

elee none
. iekenn
Rlacdal

—
Rom
wonen.

–☛

ErIn

S

iagfnuu

pennr
„N
nink

—

ſ

N

. V.l
WNENn
Lenr

1 4
N

Nmieul
manle

=

, NM
,

Nonvr,

Allan
adi

Xolem
eNtr lu

Ctn

Mundus. Honor. 8. Vid. Domin. 6. poſt Pentec.

In Dominicas per Annum. 6551

Evangeliorum: Quanquam juſta & communis ſit opinio, eam pani

virtutem conceſſiſſe Chriſtum, ut unà & fami & ſiti ſedandæz omni-

bus, hoc in convivio in monte adornato, ſufficeret liberaliter. Un-

de monita videtur Eccleſia, non temerè ſe facturam, dando laicis,

juſtis de cauſis, Communionem ſub und Panis ſpecie, quà totus Chri-

ſuus continetur. 2. Erat autem proximum Paſcha. Unde iterum con-

gruenter edocta Eccleſia, conformiter Chriſti exemplo, Commu-
nionem Paſchalem Orbi Chriſtiano indicere. 3. Abiit Jeſus trans
mare Tiberiadis: Ut omnes Fideles intelligerent, ad decentem &
fructuoſam Euchariſtiæ ſumptionem, omnino neceſſe eſſe, tranſire
per mare Pœnitentiæ, quæ eſt ſecunda poſt naufragium tabula, ad

abluenda prius peccata. 3. edhæc quidſunt inter tantos“ Cura tem-

poralium, præ æternis. V. Temporalia: Salus. Item V. Timor. Ti-
mor vanus circa temporalia; ſalutaris circa Divina. V. Joan. 6. 27.
Item Excuſare. 4. Sequebatur eum multitudo magna! Prudenter

haud dubiè rata, tam commodam ſalutis ac boni occaſionem, gra-

tiam, ac tempus, non eſſe negligenda, ſuo etiam labore, ac itineris
incommodo. V. Gratia: Tempus: Pœnitentia: Vita. Negotium.
5. Accepit eſus panes- Ex hoc convivio excluſa omnis ebrietas & gu-

V. 4.

Ve L.

V. 9.
v. 2.

V. I1I.

la, vel maximè dedecens SS. Euchariſtiam. Conc. 6. n. 10o. V. Ebrius.

6. Ut autem impleti ſunt. ſeu ſaturati. Abundantia & ſatietas cœle-
ſtis Convivii & beatitatis. Pſal. 16. 15. Conc. 43. n. 2. & totäâe Conc 33.

n. §. V. Beatitudo. Convivium impiorum miſerrimum, crudele:

V. Convivium: Ebrius. 7. Yeſus ergo cùm cognoviſſet, quia venturi
eſſent, ut raperent eum, & facerent eum regem &c. Regnum Chri-

ſti non erat de hoc mundo & mundanum. V. n. 10. & 11. Domin. I.

H

Quadrag. Regnum Chriſti & beatorum, æternum, V. Regnum.

Dominica Paſſionis. H
1. Qüi ex Deo eſt, verba Dei audit; propterea vos non auditi, quia
ex Deo non eſtis. Conc. 63. V. Verbum Dei. 2. Luts ex vobis arguet
me de peccato 2* & veritatem dico, quare non creditis mihi? Munus,

S&ε„ ſancta libertas dicendi, Concionatoris. Conc. 1. Proæm. & Conc. 74.

item

Joann. 8. à

v. 46. ad fin.

V. 47.
V. 46.

V. 47.

V. 46.

V. 59.

7
X .Z 4

42 INDEX IV. Lucionum SS Alateriarum ⸗

item Conc. 64. n. 6. 7. & totd. 3. Propterea vos non auditi, quia e⸗ e&α
Deo non eſtis Hoc conſummatæ malitiæ eſt: Cove. 49. de Menſuràâ
peccatorum. 4. Quns ex vobis arguet me de peccato? Si & nos cor
noſtrum non reprehenderit, à peccato immunes nempe, felices ſu-
mus: ſin minùs: miſeri. Conc. 7. S. Thema idem. Talis ſuo mo-
do ſit mundæ conſcientiæ, acceſſurus ad SS. Euchariſtiam. Agi hic
poteſt de S. Confeſſione, S. Communione. 6. Thema idem. Hoc dis-
cutiet Divinus & Extremus Judex, examine & æquiſſimo & rigoro-

ſiſſimo: circa opera, verba, cogitationes: circa levia & gravia: circa

ſecretiſſima: Vid. Conc. 25. 27. 25. 29. 30. V. Examen. Opera. Verba.
Cogitationes. Venialia. 7. Themaidem. Ne, peccator cuùm ſis, in

vanum glorieris: & ni pœniteas, coram Divino Judice patieris gra-

viſſimos & irrefragabiles tui accuſatores. Conc. 26. V. Accuſator.
8. Si veritatem dico vobis: Veritas à Confeſſario, etiam rigido, li-
benter audienda: & quomodo cum hoc agendum? Conc. 69. V. Con-
feſſarius. Engelgr. hic parte 2. 9. Tulerunt lapider, ut jacerent in
eum. In Concionatores, ſacerdotes, & ſacra, i injurii, in ſuam pœ-
nam & damnationem. Conc. 2. Proxkxm. n. 6. Conc. 3a. àn. 4. Conc. 44.

n. I. de Sixto. V. Solatium Sacerdotis, ſi fecerit, quod ſui officii, & in

ſe fuit. Conc. Za. n. 3. 10. Jdamaritanus er tu, & dæmonium Baber:
Grandi convitio ſcelerati Judæi Chriſtum notare volunt. Samari-
tani enim immortalitatem animæ & futura ſæcula negabant „ ait
Orig. in Catenà. Erant item Cultores Idolorum: 4. Reg. 17. Hinc
Judæis abominationi, contemptui & pleni dæmoniis. Hoc ſenſu
Samaritanus eſt etiam nomine Chriſtianus, qui Atheus vixit: C.7.
de Reſurrect. Mort. & V. Immortalitas: Acheus.
ter veſter exultavit, ut videret diem meum. Quis hic dies? D. Am-
broſ. L. 1. de Abr. c. 8. & D. Chryſ. Hom. 54. in Joan. Diem Paſſionis
Chriſti eſſe, volunt: Faber. hac Domin. Paſſionis Conc. j7. init. Hanc
ſuam Paſſionem, & fuſum in eâà Sanguinem, ab impiis requiret
Chriſtus judex: Conc. 24. V. Paſſio Sanguis. 12. Tulerunt lapider:

Lapis peceatum: hinc denique deſperata ſalus: Poœnitendum. Quo-

ties quis, ait Gloſſ. in cap. S. Joan. in peccata mortalia cadit, toties
Et S. Hilar. Chriſtia-
num

in Deum dildad ſe, lapides occiſionis mittit.

11. Abraham Pz

—

hunn alloe
corpos jer
Heath;

tern; We

wäͤicen!
tore bl:
tndlne he
nferos men
Nes goan
Chriktane,
nemtun
u mnehe
(ne ſ6. 1
ndih,gue
Ghore
C iplaſun
feni . lſ⸗
uginmr an,

undeo?

1. (n 9

en Olaeti.
e Cr 9

1 Lae her
Nwenr
8 ler dn
Non funſe
Chritin
ey . M.
iln,
ſ⸗ Ser/ 4
lem, ſ
lne
11 Nmal
lll

— —,

:
t, ite

EN
Kr

e klnl⸗
In
n.
Xga
Opakt
r ani
eien.

. Aue

ntggco
16,LCN.
t ueneti
inimme
npinti

ur. Ne

utu 4
g 1,. Me
kul
git: /,
Nrdumd

denD

in

corpore à Chriſto reſuſcitan

ram Deo? V. Annus. Dies. Vita. Tempus. Hora. Ztas.

In Dominicas per Annum.

—

num
corpus levabat, tu in ſpiritum; ille, ut putabat, in hominem; tu in
Deum; ille in converſantem in terris; tu in throno virtutis ſeden-
tem; ille in ignoratum, tu in confeſſum; ille in moriturum, tu in
Judicem ſæculorum. V. Calamat. 4geſim. p. 2. Dom. Paſſ. V. Pecca-
tor: ubi: Parricida Dei & Chriſti. Dei hoſtis. V. Deſperatio ex mul-
titudine peccatorum naſcitur. Peccatum pondus graviſfimum, ad
inferos mergens: V. Pœnit. 13. Dæmonium non habeo. V. Magus:
Res quàâm deteſtanda! 14. Quis ex vobis arguet me de peccato? En

Chriſtiane, de peccato ſuſpectum te facis, cuùm in Divinis, & circa

ſalutem tuam piger es: V. Acedia. Pigritia. Salutis incuria. Ergo
jam nunc pœnitentiam age fortiter, & dignos pœnitentiæ fructus.
Conc. 5. 15. Abraham mortuus eſt, & Prophetæ mortui ſunt. Morte
ſanctà, quæ vitæ conformis; ene⸗ adhuc quoad animam, etiam

& ipſa ſimilis. Conc. 75. Mors, Echo Vitæ. 16. Antequam Abraham

fieret, ego ſum, ſcil. quà Deus, ab æterno. V. Eternitas. 17. Quin-

quaginta annos nondum habes- qui anni, dies, vitæ computentur co-

Dominica Palmarum.

1573
alloquitur: Quantò tu irreligioſior Judæo? Lapides ille in

Alia Mors impiorum, horum vitæ

V. 9˙*
Vv. 46.

V. 5 3.

v. 5§ 8.

V. 57.

Matth. 21. à
V. 1, ad 10.

1. Cum appropinquiſent Yeroſolmi,, & veniſent Betphage ad mon. V. 1.

tem Olivetè- Hoc loco inſtituendum Judicium extremum univer-
ſale. Conc. 7. Vbi opus humanæ Redemptionis peractum: num. 4.
2. Ecce Rex tuusz venit tibi manſuetus. Adventus Chriſti duplex:

Primus Gratiæ: Manſuetudinis & benignitatis: Conc. 19. num. 2.

Alter Juſtitiæ & rigoris exactiſſimi: Vid. Adventus Judicis Chriſti;

Non jam ſuper Aſinam, ſed ſuper Nubem. Conc. I2. 3. T hema dem.
Chriſti miſericordia nunc quanta? etiam erga obſtinatos peccato-
res? V. Miſericordia Dei: Obſtinati: Deſperatio: Peccator. 4. The-

mnma' idem. Chriſtus Rex tremendæ Majeſtatis: à Concione 19. 5. Je-

dene ſuper Aſinam, & pullaum ſaljugalu. Aſinus animal laborioſum

quidem, ſen ad labores natum & aptum, pigrum tamen; Acediæ
ſymbolum eſt. Acedia corrigenda. V. Acedia: Pigritia: Salutis incu-
ria. Stimulus, memoria Jadicii extremi. Conc. 23. n. 1. & C. 43.

Mechtl de Jad. extr. LII Iil III Feriàâ

. .

V. F5.

Joann. 13.
A V. I. ad 16.

V. I.

15,4 INDEx IV. Concionum & MWateriarum: .

F eri4 V. Coenæ Domim.

1. Kiens Zeſu, quia venit hora ejus, ut tranſe Sat ex hoc mundo ad la-
trem.⸗ Conc. o. n. 3. Chriſti Virtutes eximiæ ante mortem: Hami-

litas in Lotione diſcipulorum: Charitas, in Inſtitutione Ven. Sacra-

V. 5.

V. I.

Marci 16.
Ve 1⸗ ad 8. .

V. I.

menti: Patientia, in Paſſione: Et hæc in gratiam hominis: quàm
pro ſe homo ſolicitus, ſe ritè ad mortem paret, neceſſe eſt: Conc. 56.
65. &O7o. 2. Cæpit lavare pedes diſcipulorum. Hæc Lotio pedum

adumbrat lotionem animi, acceſſuri ad dignam S. Communionem,

neceſſariam: & ipſa præcedens ante Inſtitutionem Euchariſtiæ.
Hoc fecit Jeſus, ait S. V. Beda in c. 12. Luc. ut ſummam innocenti-

am, ad S. Euchariſtiam ſuſcipiendam, requiſitam eſſe demonſtraret.

Calam. Diſc. 17. n. S. Fit hæc lotio à maculis Animæ per Pœniten-
tiam & S. Confeſſionem. V. Confe Examen, Conc. 10. n. 10.
Contritio. Conc. 25. n. 4. 3. Cum een, ſinem dilexit eor.
Conc. pog. num. 2. 32. Euchariſtia, Sacramentum amoris Dei. Agi po-
teſt de S. Communione, & Euchariſtia. Conc. yg. 6o. 61. & 62. 4. Vid.

Index S. Scripturæ, de Sermone in ultimâ Coœnàâ habito à Chriſto,

Joan. 3.I4. If. I6. 5§5. De Judà Proditore. V. Judas.
Feriâ VI. Paraſceves.

1. De Cruce Chriſti in Cœlo appariturâ: Conc. T3. 2. De Paſſio-

ne & Sanguine ſuo, à Chriſto requirendo in extremo Judicio: C. 24.
V. Chriſtus: Paſſio: Sanguis. 3. Vid. Index S. Script. De Paſſione

Domini. Matth. à cap. 26. usc, 25. Marci 4 cap. 12. Lucæ à r. 22. Jo⸗

ann. àcap. 15. V. Paſſio. Sanguis Chriſti.

Dominic4 Reſurrectionis D.

1. Sorrexit De Reſurrectione mortuorum: Conc. 7. V. Reſur-
rectio. 2. Surrexite Reſurrectio ſpiritualis. Vid. Renovatio ho-
minis: & verbis ibi notatis: Peccata dimittere, pls eſt, quàm mor-
tuum ſuſcitare. Conc. &o. num. 2. Vid. num. y. &G9. hic. 3. Surrexit.
Cum Chriſto non reſurgunt, qui hærent in peccatis: V. Vitium:
Habitus: Conſuetudo: Peccatum. Hoc peccatoris ſepuleht rbe eſt,
Oor-⸗

rrre
KLorti
ENum
erwd
Mt en

1 . h. C

Sr. R
ftperen
elmplenil,
brempl
Uinantor.
1. Mrjextt
ftendom.
fimegt tame
Dehherati
Amonune
Sals, Ace
Cn. n,
9 Wrreri,.
um Ce/
Unorte u
Guulih, Hi,

ſni Abrun

iden. B
rs
VCrr.
uie
Fient tes
Nentard

i . A

ſoprobro
Ultenti,
an c, Dee

rſſir⸗

Munhuh.

ten.
ſe

.
n Mrin
I gu
Eec
Loinkn
NmIHn

Anoent.

M

Perdonnte
Nens dert

.

4
„

11 2 —1
991
l. G 1
/

M.
tiin

NelKone

au⸗

1 N

.
coNdeN

In Dominicis per Aanum. 155

& Por ta inferorum: Conc. g0. n. 3.
«5 oſtio monumentè“ Peccatum mort. aGhnr lapis: Conſcientiam
aggravans, & animam ad infernum deprimens: unde amovendus

per pœnitentiam hic lapis. Conc. 27. de Conſcient. malà. Conc. 5

n. §. Conc. go. n. 9. V. n. 12. Dom. Quinquag. ſupràa. §. Serrexit, non
eſt hic. Reſurrectio Chriſti, forma eſt Reſurrectionis ſpiritualis, quæ

fit per veram poœnitentiam, cujus vis & virtus tanta eſt, ut Deus per
eam pleniſſimè peccatorem ſanatum, in priſtinam recipiat gratiam:

ab Exemplo S. Petri & 8. Magdalenæ, qui hodierno Brangelio no-
minantur. V. Abſolutio: Confeſſio: Pœnitentia. V. hic n. 2. 9. 13.
6. Surrexit“ non eſt hic. Non amplius per peccati tecidivam mo-
riendum. Peccator equidem ne deſperet, quia Deus miſericors:
timeat tamen, quia & juſtus eſt. Conc. y3. Vid. item V. Spes. Timor.

Deſperatio. Scrupulus. 7. Et valde manò und Sabbatorum veniunt

admonumentum: LZelus & fervor in Divinis: item Cura ſalutis. V.
Salus. Acedia. Zelus. 8. Dotes Corporis glorioſi: Notæ Beatorum.
Conc. I2. Econtra, & ab oppoſito, Notæ damnatorum. Conc. 11.

9. Werrexite Peccator ſpiritualiter mortuus: Mors animæ pecca-
tum. Conc. 63. n. 2. Conc. 67. n. z. Hiſtor. Conc. II. n. 9. quid ni ſeſe
à morte tam dirà & periculoſifſimà eripiat, neque tergiverſetur?

10. Surrexit. Chriſtus duriſſima paſſus, propoſito ſibe
WNon ſunt condignæ Paſſtones ad ſutu-

V. n. 2. & y.
gaudio, Hebr. I2. 2. Conc. 43. n. 2

ram gloriam“ Rom. S. Iö. 11. Et. reſpicientets, viderunt revolutum
lapidem- Bonæ voluntati, & facienti, quod in ſe eſt, Deus non de-

negat gratiam, ſed adjuvat, cooperatur: V. Conc. 2. Proæm. n. z. &
V. Gratiæ act. Secus eſt de nolente bene agere: V. Acedia. 12. Et

introëunte in monumentum, viderunt Juvenem ſedentem- Angeli
ſervientes Chriſto & Monumento reſurgenti, ſervient & Chriſto,

venturo Judici: Item quàm gratioſi & prompti ad ſalutem homi-
ni. V. Angeli. 13. Jeſum quærits, Nazxarenum, cruciſixum. Chri-

ſto probro non fuit, fuiſſe Navarenum, Crucifixum V. Crux. Verè
Pœnitenti, & ſic cum Chriſto reſurgenti, præterita animæ vulnera,

peccata, probro non erunt in Judicio: quàm Deus pœnitentes amet!

W. n. .. ſir pra, item Conc. 12. n. y. V. Pœnitentia.
LII III III z

Feriàâ II.

4. Duaus r evolvet nobi, lapidem

V. 4.

V. 6.

1556 INXDEX IV. Concionum & AMateriarum:

Lucæzæ 24. TP: à I 1,0 H Gimaren
v. 354 1. Videantur Themata præcedentis Domin. Reſurr. 2. Cogno- (Qhtfion

verunt eum in fractione panis. Ita ſolet appellare Lucas Euchariſtiam, an mt
æquè ac Paulus, 1. Cor. o. 16. Cornel. Serviunt Conciones & Ma- omo n
teriæ, de Ven. Sacramento, & Communione ſacrâ, ex Conc. pg. & grnimm
v. 18. & 19. tribus ſequ. Item V. Euchar. Communio. 3. Tu ſolus peregrinus es in (ln
Jeruſalem, & non cognoviſti, quæ fabta ſunt in illà his diebus? quibus fehlyron-
ille dixit- quæ? Reſpondet Chriſtus, quaſi ignarus eorum, quæ acci-·
diſſent, & quaſi hæc eum nihil attinerent; velut omnium injuria
rum malorumque oblitus. Verè Pœnitens ita deponat ſua peccata, 1 ſid
vitia, & pravas conſuetudines, quaſi iis affectus nunquam fuiſſet: & (ecClriti
ſtudeat ſaltem, integræ emendationi vitæ. V. Vitium. Habitus. Ve- mndile
v. 19. & 20. tus homo. Conſuetudo. Inimicus. 4. De Jeſu Nazareno &c. Ru- (uyum Aun
minemus nunc iſta, acta pro ſalute noſtrâ: recantanda quondam in kæ-a he
extremo Judicio cum confuſione impiorum. V. Conc. 13. 24. & 17. Hlinile
v. 18. n. g. De Relapſu. §. Tau ſolus peregrinus e? Omnes peregrini ſu- euitmi⸗
mus. Conc. ga. n. I. Ne ergò pluús æquo implicemur, mundo, terre- nvnjſz,
nis, peccatis; ſed cum curàâ ſalutis, tendamus, quò tendimus, ad æ- necelltas
ternitatem. V. Mundus. Temporalia. Salus. ZÆternitas. Pœnitentia. 16 ela
v. 26. Peccatum. V. n. 6. Dom. Reſurrect. 6. Nonne hæc oportuit pati Ina.
Chriſtum, & ita intrare in gloriam ſuam? Conc. a3. V. n. o. Domin.
v. 25. Reſurrect. 7. Nulti & tardi corde ad credendum ea, quæ vera

Fides, quæ Prophetæ docent, Sanctique, ſuo & verbo, & exemplo, de .
Judicio, de Pœnis æternis. Conc. 37. n. 2. V. Fides. Atheus. Riſus. “
Sancti. Sapiens. Leontius. Vid. & Conc. 66. 8. O ”ulti & tardi te
corde: Viventes in eo ſtatu (peccati periculoſiſſimo: Domin. Quin-
quag. (num. 13.) in quò mori nollent, ſeséque damnandos ſcirent: ⸗ l
v. 32. Mors enim, vitæ Echo. Conc. 25. Conc. 37. n. 10. 9. Nonne cor no- Nad

ſtrum ardens erat in nobu, dum loqueretur in vid, & aperiret no „
Sripturas? Conc. 60. Efficacia Verbi Dei. V. Verbum Dei. Gratiæ 8
act. illuſtrantes. Lumen. 10. Thema idem. Ex vivâ fide, zelus ho- uvf
noris Divini & Ven. Sacramenti, ubi Chriſtus, ſub alienâ Specie, 1 Uue
præſens. V. Philothea. Euchariftia. Zelus. 11. Thema idem. Stu- glus
Aqium Mlgiot

l. ie
Wum 1
e )
ACr/,
gin ii
ie 6
ommſen
mninnt.
etlifen

u iu

1 Mi E
m⸗ . N

ACN
a3 ,
.l). 4 0

nus & pedes« Vid. n. 1. Domin. in Albis.

In Dominicas per Annum.

1557

dium ardens, & cura ſalutis: contra acediam in eâ, & pigritiam, &£
timorem panicum. V. Salus. Acedia. Pigritia. Timor. Virtus. Siga-. H

Contrionis vis. Pœnitentiæ ſuavitas. V. Dom. in Albis n. 4. 12
Mane nobicum, quoniam dveſperaſcit. Hæc ſecum meritò cogitet
homo morti proximus & judicio, ut ſe paret: Chriſtumque per
gratiam & Sacramenta ſecum habeat. Dispoſitio ad mortem & Ju-
dicium: Conc. y5. 5p6.6S. & 7o6. Item: Latet ultimus dies, ut obſer-

ventur omnes dies. Conc. o.

— Pænitentiam Præcones Pœnitentiæ mundo neceſſarii, Conc. 6a. In

remiſſionem peccatorum, in omner genter; Vis & virtus Pœnitentiæ,
ac neceſſitas. V. Abſolutio: Confeffio: Pœnit. 6. Oſtendit es ma-

Uti & de: FPax vobis. v. 56 .
à n. 2.

Dominicà in Albis.
t. Vide manus meas- Chriſtus cur ſua SS. Vulnera ſervaverit?
Conc. 24. n. 2. & totd.
Pax vobu. Pacem precatur Chriſtus: Homo jam olim in ſtatu Inno-
centiæ, & Pacis cum Deo creatus, eam per fidè fregit peccando: un-
de &, dum naſcimur, hoſtes Dei, & fllii iræ ſumus. Reconciliamur

primòô per Baptiſmum: : V. Baptiſmus. Originale peccat. Inimicus

Dei. Dominica in Albi, unde dicatur? V. Breviar. hic Lect. 2. Noct.
ex S. Aug. 3. Pax roli- Hanc pacem cum Deo, poſt Baptiſmum

denuo frangimus, cuùm graviter peccamus. V. Bellum. Reconcilia-
Confeſſio. Peccatum.
4. Pax vobis- Pax verâ ex Pœnitenti, & verâ vitæ e-

Poœnitentiæ ſuavitas Conc. I. n. I. Conc. 3l. u. 7. E-
LII III 111 ;

mur virtute veræ pœnitentiæ. V. Pœnitentia. 4
Relapſus.
mendatione.
con-

2. LVenit geſus, & ſtetit n medio, O. Aixit eirs

Feri4 III. Paſchæ. e akeg.
1. Vid. Concione; ex duobus Feſtis præcedentibus de Reſurrecti-
one Chriſti. 2. Conturbati verò, & conterriti, exiſtimabant, ſe ſpi- V. 3 7.
ritum videre. vana non ſunt, quæ de pu iihu E ſnegris⸗ V. Spe-
ctrum. Anima. 3. JSec oportebat Cbriſtum pati, & reſurgere: Vid. v. 46.
Fer. 2. n. 6. 4. Duæ ſcripta ſunt in Lege Moyſi, & Prophetim, & v. 44.
Pſalmis de me. Vid. Fer. 2. Paſch. n. 7. §5. Prædicari in nomine ejus v. 47.

v. 40.

Joann. 20.
a V. 19.: ad fin.

V. 27.
V. 19.

V. 27.

de Chriſto Judice. .
hodiernæ apparitionis gratioſæ, & plurium à Chriſti Reſurrectione

INDEX IV. Concionum & Materiarum:

contra: Non eſz pax impiis: Conc. zr. 5. Cam ſerò eſſet- & fores eſſent
clauſæ, Venit géſus, & ſtetit in medio Ultimâ mundi ætate & conſum-
matione ſæculi, palam veniet Chriſtus judex: Pro diverſitate meri-
torum laturus ſententiam Pacis & gaudii: nec non pœnæ. Conciones
V. Chriſtus judex. 6. IMem Thema. Occaſione

ſimilium: afferuntur aliæ Apparitiones & Viſiones. V. & N. Teſta-
menti, quibus Majeſtas & terror Extremi Judicis expenditur Conc. 19.
&Oα 22. 7. Niſi videros Incredulitatem S. Thomæ multi ſequuntur:
Conc. 32. n. I. Conc. zo. n. I. Adhuc nequius ille contra Sixtum V. Conc.
44. n. I. V. Fer. 2. Paſchæ n. 7. & infrà n. 18. Agi poteſt de quovis
Fide Divinàâ credendo myſterio, quod videri oculis nequit. V. Fides.

Qualia ſunt omnia de Severitate Divini Judicii Extr. alia, præſertim

altiora, Myſteria. 8. Z. enit Jeſiis januts clauſis & ſtetit in medio Me-
moria Dei omnia cernentis, & in judicium adducturi: Conc. 1. Ejus
oblivio: Conc. z3a. Item Ind. S. Script. in Eccle. 12.14. 9. Dominus
mens, & Deus meus. S. Thomas pœnitens & errorem compenſans:
Conc. I. n. I. pœnitentiam & fructus dignos pœnitentiæ docet.
Conc. 6G. & V. Poœnitent. 10. Deinde dicit Thomæ - nol⸗ eſſe incredulus:
Chriſtus, quaſi benigniſſimus Confeſſarius, ad Confeſſionem, quam
& præſtitit, vocat: Conc. 6&9 V. Confeſſarius. Accipite Siritum ſan-
btum; quorum remiſeriti: &c. V. Abſolutio. Confeſſionale, thronus
gratiæ. 11. Infer digitum tuum huc. Chriſtus Thomam ultrò vocat:
Quanta clementia in peccatorem, etiam obſtinatum: pro cujus ſalu-
te quid non agat etiamnum à V. Miſericordia: Obſtinati: Turca.
Chriſtus. Illà non abutendum, ſed cum S. Thomà quantocyus ac-
ceptanda: Conc. 33. n. 2. 3. Chriſtus ad miſerendum pronior: Item
Conc. z. Deus timendus, quia juſtus: amandus, quia miſericors.

Y. Deſperatio. 12. Noli eſſe incredulus: Zadicia Dei abyſſus multa.

Deus quandoque peccatorem ſemel tantum peccare permittit: quàm
timoratè vivendum! Conc. 49. n. 6. & totâ, de Menſurâ peccatorum.
13. Vidimus Dominum. Felicitas Chriſtiani, Chriſtum videndi, ſed
& ſumendi in Euchariſtiâ, toties, quoties velit. Conc. o de frequen-

ti Commun. 14. Dominus meus, & Deus meus., Videbat, tange-

batque

ððð

urne ho

Alg. t.
. Luchar

(ermus 0

Deu Mu.
iumawen
erelet;

echriſting

Dunn hplun
ewwit, T
lcio extt. 6
Panera in 1

(ue. 3. 1

Myok

nitas Gamn
guc ommni,
Cl. r. Vi
Ihomrhpi

onele, N

Geriecen
Uer emen
P.Vitium:
lenn n erata
Akruernitn
hnt.
vl. wy/

aſa
4 Cn
n , ded
len ſin
ſi Hoc

—

nueſer

Kirc
n. *“K
Ufin
. f. S N.

1 .
el laaym .

oeſten
riuit ſce d

—

Uu, Pret
tin ſteltt

Pultent

leſen n .

WD

. “M .

A odlt
auſll.

uni.TdH
Eun 4

i H

ſi M

Ultir

ſectlae .

Eenr

—— .

dicio extr. Conc. 39. Sa0ο.

tem non erat cum ei, quando venit Jeſus.

==S

In Dominica per Annum.

S. Aug. tr. 12 1. in Jo. Conc. jl. n. I. Id nos Catholici confitemur in
8S. Euchariſtia, in quà Deum credimus & adoramus, quem non vi⸗
demus. Conc. 79. 60. 61. 62. V. Euchariſtia. 15. Dominus meuns,
Deus meus. Gravis Lapſus S. Thomæ, contra Fidem; miſericor-
diam tamen conſecuti. Peccator nemo deſperet: in peccato nemo
perſeveret; Non peccare, angelicum; peccare, humanum; pœni-

tere chriſtianum; perſeverare & deſperare, diabolicum eſt. Conc. 42.

3. V. Deſperatio. 16. Infer digitum tuum huc- Chriſtus Tho-
mam lapſum blandè allocutus, neque pro ſuo merito ad inferos ab-
legavit: Talis in hac vita gratiæ ſors eſt peccatori; alia impiis in Ju-
Thema idem. Chriſtus ejusque S8.
Vulnera in refugium ſunt: In rjudicio extr. impiis aſylum nullum:
Conc. 32. 18. Beati, qui non viderunt, & crediderunt De S. Tho-
mãà Apoſt. S. Gregor. Breviar. hoc Feſto S. Thomæ Lect. 7. ter-
nitas damnatorum, à nobis equidem non viſa, credita tamen fide,
quæ omni viſu potior eſt: Conc. I. n. . noſtram ſocordiam damnat.
Conc. I. Vid. n. g. 19. Moli eſſe incredulus, ſéd ſidels. Exhibetur
Thomæ lapſus & vera pœnitentia: Occaſione hujus monemar, ſatis
non eſſe, noſtra (quod fecimus haud dubiè tempore Paſchali) con-

fiteri peccata; ſed neceſſe eſſe, ut juſtè conemur inſuper, in veram
vitæ emendationem, deponere, eradicare pravos noſtros habitus:
20. Thomas au- V. 24. & 26.

V. Vitium: Habitus: Conſuetudo: Vetus homo.
Emolumenta ex Societate
Erraternitate ſanctâà: Damna ex ejus carentiàâ. Vid. Domin. 4. poſt
Epiph. n. 6. 21. Peccatum unius non omnibus imputandum: C. 49.
n. 10. C. g2. n. 7. Neque propter malos, Sacerdotium contemnendum.

Dominica II. poſt Paſcha.

ex S. Chryſoſt. Vid. Breviar. Dom. infra Oct. Corp. Chr. Lect. 6.
Conc. 59. de S. Communione: Item de Euchariſtiàâ, tribus Conc. ſoquib.
2. Eg o ſum Paſtor bonus. Bonus Paſtor animam ſaam dat pro ovibus
Tas. Hoc fecit Chriſtus: Sed hie in Judicio requiret ſuum ſangui-
nem.

169

batque hominem, & confitebatur Deum, quem non videbat: ait

V. 2

Joann. 10. à
V. I I. ad 17.
1. Ego ſum Paſtor bonus: Quis Paſtor oves proprio paſcit cruore?

V. I I.

V. 11.

.MN

*

P. 14
V. 14.
V. II.

V. 16.

1560

INDEX IV. Concionum &; Materiarum:

nem. Conc. 24, 3. Ego ſum Paſtor hbonus, & cognoſzso over meas: Sio.
ut Paſtor ſegregat overs ab hædiss Matth. zy. 32. De Separatione Ele-

ctorum à reprobis. Conc. 9. n,. 2. & totâ, V. Separatio. 4. go co.
gnoſco ovet meas- Quarum pauciores hœdis: Porta cœli anguſta: O-
De Paucitate Salvandorum: Conc. o.

ves Chriſti, Prædeſtinati ſunt.
P. Caſp. Knittel, hac Domin. F. Ego ſum Paſtor bonus: Manus Paſto-
ris animarum. Conc, I. Proæm. & n. y., item Conc. 7a. V. Parochus

V. 14. & 16, Confeſſarius. 6. Ego ſam paſtor bonus, & cognoſco oves meas, &

cognoſcunt me meæ, Et Vocem meam audient. v. I6. Munus Audito-

rum & Parochianorum. Conc. 2. Proæm. C. 69. & Conc,a. àn. 4. V. Pa-

rochianus. 7. Cognoſco oves meas. Notæ Electorum: Conc. 12. Item
Notæ reproborum: à contrario: Conc. r. Novit Dominus, qui
ſunt ejus: novit, qui permaneant ad coronam, qui permaneant ad

flammam: Novit in areà ſuâ triticum; novit & paleam: novit ſege-
tem, novit & zizania. ait S. Auguſt. tr. 12. in joan. Brev. Fer. 2. Pent.
8. Vocem meam audient: Judicis extremi Sententiam pro-

Lect. 2.
ferentis audient & Electi & Reprobi Conc. 33. 34. 35. Item de Zoce

V. 4. 16. Chriſti- Conc. 23. 9. Et vocem meam audient: Ante eas vadite Vir-

Joann. 16.
av. 16 ad 23,

V. 18.

tutem Chriſtus & verbo & exemplo ſuo docuit: C. &r.

Dominica III. poſt Paſcha.

1. Quid eſt hoc, quod dicite Modicum? Modicum, ſunt omnia ter-

rena, temporalia, & totus Mundus cum ſuis Regnis, honoribus,
divitiis, voluptatibus; pro quibus tamen ab inſipientibus ita labora-

tur. V. Domin. Septuag. n. 10. V. Terra: Temporalia: Mandus:
C.zo. n. . 2. Modicum ſolum non eſt ternitas. V. Sternitas.
Beatitudo. Cœlum. C. 7z. n. a4. 3. Modicum nobis ſunt peccata, quæ

in Judicio videbuntur graviſſima. Conc. 25. V. Venialia peccata.

4. Modicum. Salvandorum numerus, reſpectu reproborum. Conc. 0.
S. Modicum Etiam modici & minimi temporis, ingens pretium,
non pro modico habendum: Conc. 7a. n. 6. & tot. V. Tempus. Annus.
Dies. Hora. Vita. 6. Plorabitü & flebiti voss Mundus autem gaude-
bit. Sors & ſtatus alius Chriſti & Jjuſtorum, item impiorum in hac,
alius in alterâ vicâ: Conc. 37. . I. V. Beati: Damnati: Epulo: & La-
Zarus.

—
Il. 7.
Pheatitue

l n 4
Gin Chrick

Kimpuract

egreonei

e Aitum
ujt atef
lunt i (in
mi i⸗
(M. al. tlt,
memnoria N
Rumen te
Cme. x. V
Neytit, &
Crcin hei⸗

Unprecele

fumingted

iipleuif ,

.Timor.
ſorirtutis.
tur Dens:
Cends N

Pottet,u

chl, in
ſimmg: .
Epolchrun
Re ſer ee
Unliker, .
linhterorun

MWl He.

unt N.

idnde.
4 Ha
C,

na l,0
louma Ad⸗

(Melu en

Doning
enmnnemt
nolitſeg

lernbent

Wemmamg
lemee/H
Au .

Gtumnicl.

Pronbu,

Hiulho .

.. Modn:
. Dums
Iun,

uen
m
n tin

.

Gmt
,Al.

y⸗

In Dominicas per Annum. 1561

zarus. 7. Gaudium veſtrum nemo tollet à vobi- Vid. Conc. 2l. C. 43.
V. Beatitudo: &c. JZYUD
Dominicâ IV. poſt Paſcha.
1. Vado ad eum, qui me miſit, &c. De inſtante morte ſuàâ lo-
quitur Chriſtus. Plerique ex ſeipſis non quærunt: quò vadiu?
& imparati moriuntur. Conc. yv. à n. y. V. Via. Mors: ubi plures in-
tegræ Conciones & Materiæ, de Morte; de diſpoſitione ad mortem;
quæ aditum mortis difficilem faciant. 2. Quò vadi? Ibit homo in
domum æternitati ſuæn Eccle. 12. y. De .Æternitate. 3. Oud vadu?
Ibunt hi (impii) in ſupplicium æternum: Conc. 20. n. 6. & Conc. 40.

totd. Zuſti avutem in vitam æternam- Mat. 25. a6. Conc. 20. n. 2. &

Conc. 41. totd. 4. Nemo ex vobis interrogat me, quò vadi? Nulla
memoria Noviſſimorum. Conc. 2. §. Arguet mundum de peccato.
Examen terrificum de reproborum peccatis in Judicio extremo.
Conc. 30. V. Peccatum. 6. Et de Juſtitide Dominus Juſtitias judica-
bit- Conc. 3g. 7. Arguet mundum de peccato- In hac vitâà cum cle-
mentiàâ, & ex intentione noſtræ converſionis & ſalutis: V. Miſeri-
cordia Dei. Gratia. Obſtinati. 8. Qaò vadu? Ad mortem via eſt,
vita præcedens: ſicut vixiſti, ita & morieris: ergo maturè juſtam
viam ingredere. Conc. 45. Mors, Echo vitæ: & V. Via. 9. Triſtitia
implevit cor veſtrium. Triſtitia & timor, quis ſanctus? Quis vanus?
V. Timor. 10. Qid vads? Homo, Viator ad æternitatem, in bi-
vio, virtutis ad cœlum, quò creatus es; & vitii ad orcum, quem mi-

natur Deus: Conc. 33. n. I. Conc. 43. n. I. conſtitutus: Conc. 61. n. 2.

Creatus inter cœlum & infernum: C. 13. n. z. V. Creatio. Quàm
oportet, ut viam ſalutis incedas? Sed quâm incurius, ſe facile ex-
cuſat, nugatur: Vid. V. Salus. Excuſatio. Riſus. Salutis incerti cur

ſimus? C. 72. n. 3. 1I. Quò vadi? quoad Corpus in mortem, &

ſepulchrum, V. Mors. Cadaver ad Judicium extr. reſuſcitandum:
V. Reſurrectio quoad animam tuam, 6 peccator, ad Infernum:

Conſidera pauliſper locum inquietis tuæ æternæ. V. Infernus. Por-
ta inferorum: Conc. go. n. 3. Sed quando? Latet: Conc. vo. 12. Qu0
I— * * . . „ /
vadi? Viam Chriſtus docuit ſuo & verbo & exemplo, facilémque

Mechtl de Jud. exttr. Mmm mmm mmm fecit:

V. 22.

Joann. 16.
à v. . àad I5.

V. K.

DUU

156ᷓ2 INDEXIV. Concionum & AMateriarum:

fecit: ut ſequamur. Conc. 6rv. 13. Quò vadis * Chriſtiani eſt, ire
de virtute in virtutem, in hac nunquam non proficere. hi quâm

V. S. rari! Conc. 5g. Bivium. C. 67.n. 2. 14. Arguet mundum de peccato.
Odio ſunt Deo impins & impietas ejus? Sap. I2. 9. Conc. I. ut Deus
propter peccatum ſibi⸗ aliàs chariſſimos & pretioſos abjiciat, & ab-
jecerit. V. Drexel. Ind. Them. ult. hic. Vid. Peccatum. Odium.
v. 5F5. 15. Vale Concionatoris. Conc. a. Quò vadus

ann. 16.
e 23. ad 'r. Dominica V. poſt Paſcha.
V. 24. 1. Petite, & accipiets. Sed in Judicio extremo impio precum
nullus erit locus, neque Sanctorum interceſſio ulla. Jam nunc er-
go orandum. Conr. 32. 2. Thema idem. Etiam preces Judex extre-
v. 28 . mus diſcutiet: Conc. 29. 3. Iterum relinquo mundum. Vale Paſtoris
animarum. Conc. 74. 4. Conciliandum Patrocinium Sanctorum.
Conc. 16.
rigadin Feſtum Aſcenſ. Domini.
. .
ar. „. 19. J. 32. Dominus quidene Zeſins, DWHamptus eſt in cœællum: ChriſtiAſcen-

ſio, noſtra provectio eſt, & quò præceſſit gloria capitis, eò ſpes vo-
catur & corporis: ait S. Leo S. x. de Aſc. D. Brev. hac Die Lect. 6.
& 6. Auguſti Lect. 4. Beatorum glorioſus cum Chriſto Judice in
Cœlum aſcenſus. Conc. 41. Vid. Beatitudo. Cœlum. Regnum. 2. The-
ma idem. Eò ut veniamus, omnia laboremus, patiamur, evitemus:
V. 19. Conc. 43. 3. Poſtquam locutus eſt es- Ferendo etiam & proferendo
Sententiam Electorum, & Reproborum: de quà à Conc. 32. Aſſum-
v. 14. ptus eſte Conc. at. 4. Recumbentibus undecim Diſcipulis, apparuit il-
15 Yeſis: Juſta Convivia ſunt, quibus intereſt Deus: In Conviviis
à multis excluditur; admittitur deemon: committuntur ſcelera.

Convivium Leontii. Conc. 7. n. o. Conc. 37. n. y. De Helluone aſſa-

to vivo à doemone. Convivium Juſtorum, & cœleſte. Conc. 33. n. §.
V. 14. V. Convivium. 5§. Exprobravit incredulitatem eorum & duritiam
cordis. Increduli multi, qui factis negant: imò Athei: qualis Leon-
tius. Conc. . n. o. V. Increduli. Athei. Obſtinati. Item Domin. in
V. 15. Albis n. 7. & 18. 6. Eunter in mundum univerſum, præd'icate Evan-
gelium omni Creaturæ: V. Verbum Dei. Concionator. Confeſſarius.

7.

—
„ . 4
Aine
lneus. 4
Luc 17, 1.
Owrüſerp
Cenrin Ve

(Cohletla

Gr mu
es dinenl
iCA.
Ntriorg cnn
i Glar⸗
biter. B
(LeNtur&,

Enache

Amori 40
mor. Prz

pefius he⸗
len Ce Ne
vemet: D
ocicii:/

1. E
NdN N

ccecſli

ererif l,
nsice
1. UN . 3
ini Nei
PCne
CurChr
. iſarea

— In Dominicas per Annum. 1543
nihſt 7. Qui crediderit, & baptivatis faerit, ſalvus erit. V. Baptismus. V. 16.
8. Qus Verò non crediderit, condemnabitur. V. Fides. Hæreticus. A- v. 16.
eα ccheus. Apoſtata. 9. Dæmonia ejicient. Vid. Domin. 3. Quadrag. in V. 17.
un Luc. 11. 14. Erat Yeſas ejiciens dæmonium. 10. Jerpentes tollent: V. 18.
e Omn ' ſerpente, dirior eſt Vermis Conſcientiæ: Conc. 4†. V. Con-
in ſcientia. Vermis. Serpens. Hic ſerpens tollitur S. Confeſſione, &
à Confeſſario. Vid. Confeſſar. Confeſſio. Abſolutio. 11. daper æa- V. 18.
gros manus imponent, & bene habebunt. V. Infirmus. Medicus. Joan-
nes Sinenſis. Non adhibendi Magi: V. Magus. 12. Aumptus eſt v. 19.
inmn in Cæxlum Eò creati, vocamur: n. 1. ibi noſtra ſalus: quam proin pro
Mmmt viribus curemus. Vid. n. 10. Domin. 4. Paſcheæ. 13. Dus credide- V. 16.
m. rit & baptixatns fuerit, ſal Vus erit qus verò non crediderit, ondem-
eneud nabitur. En Dei bonitatem, quàâ jubet prædicare Evangeliam omni
Sdeg Creaturæ, ut ſalvetur: En Dei Juſtitiam, incredulos & impios con- .
demnantem: Deus amandus, quia bonus; timendus, quia juſtus.
Aumori ac Spei conjungendus Timor. Conc. †3. V. Amor. Spes. Li-
(itl mor. Præcones Pœnit. Juſtitiæ. Conc. 6 V. Concion. Noë PTe-
trus. Vinc. Ferrer. Joan. Bapt. 14. Aſſumptus eſt in œœlum Ex- V. 19.
gale preſſius hæc S. Lucas Act. I. De loco, Monte fſcil. Oliveti: v. 12. .
rlan ſftem de Nube: Nabes ſuſcepit eum: V. 9. Et v. II. Hic Yeſies &c. Sic
6 vVeniet- De Nube: Conc. 14. Locus Judicii: Conc. 1z. De Tempore
ſcen Judicii: Abtor. ne. &. oee. 7.. .RKR Joann. xr.
mteocd Domin. poſt F. Aſcenſ. Domiini. kein Cap i6.
6 ſy. 1. Et hæc facient vobis, gltia non noverlnt PFatrem, né. Mé. Deum usq; verſ. f-
guiti. non noſſe, ac negare, omnis peccati cauſa: Conc. 44. V. Atheus: In- C. 16. v. z3.
nCn credali. Ad usque menſuram peccati impletam. Conc. 49. 2. Cùm C. 15. V. 26.
An venerit Paraclituse ille teſtimonium perhibebit de me. Miracula Ve-
. ritatis Fidei Catholicæ teſtes: neque pro falſitate aliquà fieri pos- B
Grgn fſfſunt: V. Fides. Miracula. Religio. Hæreſis. 3. Vi non ſcandalize- 16.1.
luis miꝛini. Scandalum quid ſit? qui in Chriſto ſcandalizati? Conc. gaο. n. I.
Mat F Cruce Chriſti: Conc. 13. n. 2. Sed videbunt, in quem tranifixerunt.
. Crux Chriſti glorioſa. Conc. cit. 13. & 23. 4. Arbitretur, obſoquium 16. I.
. ſe praſtare Deo Sed hæc obſequia rigoroſiſſimè diſcutiet Judex
S “ Mmm mmm mmm 2 Chri-

1564 INDEXIV. Concionum &s Materiarum:

Chriſtus. Conc. 29. V. Examen. §. IMem Thema. Attamen falſam

hanc opinionem facilè mordens infringit Confcientia, dictans, quæ
agenda vel omittenda: quæ malè, vel bene acta? Conc. 4y. V. Con-

16.4. fſcientia. Syntereſis. 6. Duia ego dixi vobi. Deus clementer præ-

dicit, & præmonet: Conc. 4. De ſignis, Judicium extremum ante-
cedentibus. Item prænuntii Mortis: Conc. yy. ubi n.. Exemplum.

16.2. 7. Abig Gnagogis facient vos. In omni ſta tu, ubique, & ſemper mar-

tyrium, crux, & tribulatio. Sed ultima tribulatio omnium gravis-
ſima: Conc. 13. n. I. & Conc. y. V. C. 22. 8. Thema idem. Hæc qui-
denm impii, juſtos in hac vitâà perſequentes: Sed ſentient contra ſe
inſurgentes omnes Creaturas: Conc. 3. ipſum cœlum „& Sanctos:
quos non tantuùm non habebunt Patronos, ſed & hoſtes. Conc. 32.

n. 7. & pertot. 9. Thema idem. Mors denique nos ab omni ſocie-

tate humanâ, & hujus mundi excludit: Ergo maturè terrenis pro
ccœlo renuntiandum. Præparatio ad mortem: V. C. vë. 65. & zo.
16.3. 10. Hac facient vobi, quia non noverunt Patrem, neq; me. Neceſſi-
tas & utilitas Verbi Dei, quò cognoſcamus Deum, & ejus mandata.
Conc. 3. & V. Verbum Dei: Confeſſarius.

oann. 14. HDaueoyminica Pentecoſtes.

V. 26. 1. Wiritus ſandtus ille vos docebit omniae Etiam per illos, per quos

loquitur, ſuos SS. Concionatores & Verbum Dei: Conc. 2. Proæm. &
C. 63. 6. & . V. Concionator: Verbum Dei: IIIi proin, & hoc,

audiendi, non ſpernendi: Qui vos audit, me audite Luacæ 1o. 16.
V. 26. 2. Paracletus“ id eſt, Conſolator: autem Spiritus ſanctus, quem mit-

tet Pater in nomine meo- En SS. Trinitatem: Patrem, Filium, Spi-
ritum S. Huic tribuitur Bonitas, Patri Potentia, F ilio Sapientia: Er-
go neutiquam deſperandum: Conc. 42. ubi n. 5. Exemplum. V. Spi-
ritus S. Miſericordia: Deſperatio. 3. Thema idem. Peccata in Spi-
ritum S. graviſſima: quæ ſunt: oblatam Dei gratiam, quæ Spiritui
ſancto, ceu fonti omnium bonorum peculiariter tribui ſolet, ex ma-
litià contemptim abjicere. Et ſunt: Præſumptio: Deſperatio Agni-
tæ Veritati impugnatio, Fraternæ charitati inviaentia. Obſtinatioe
Impænitentia. V. Præſumptio. Riſus. Deſperatio. Atheus. Apollata.
kre.

—
lHureticiun
Glur and
Etiam⸗
lundunmn er
Gidig
nr, de
Ndtl.
iufnlte
InI, 7.

ntic d

ri. dap
un: A Der

11.6. & V

eccjturn.

nen ahu
Deidltudo
laruli.
numn elt,
Cln ſis
11. Montu
s K
Finor.
extremum
ikterror.
Iitenin by
wooiins
Woceren
K Anic
6 26. 4 ,.
Aetemm

In Dominicas per Annum. IV65
utlin Heæreticus. Invidia. Obſtinati. Pœnitentia. 4. Spsritis Sanctus Di- V. 26.
e citur Sanctus, ceu ipſa ſanctitas, fons & origo omnis Sanctitatis per
„. gratiam. V. Gratia Sanctificans. Sanctitas in quo? V. Sanctus Coope-
unm randum ergo Spiritui S. §. Siritus §& Fons omnium gratiarum,
mmmant quibus nos uti plane oportet. V. Gratiæ actuales: Tempus. Negle-
nn (ctus, & deſuper lamenta morientium, damnatorum. V. Mors. Da-
H muati. 6. Seritus ſanctus, extremè odit peccatum, quod ejusdem

I inſfinitæ Bonitati adverſatur: V. Odium Dei. Peccatum. Pœna Da-

„E mni. 7. Thema idem. Septem Dona Spiritus Sancti: Donum Sa-
munm peentiæ: Scientiæ! Intelleltuse Conſiliis Fortitudinis: Pietati & Ti-
Anm mortz., Sapiens. Scire. Doct. Timor. Martyr. 8. Pater meus diligit V. 23.
oo eum A Deo diligi, & in ejus gratiâ eſſe, quantum bonum! Conc. 12.

ni cd à. 6. & V. Gratia. Statüůs disgratiæ divinæ, quanta miſeria! Vid.
enemm Peccatum. Spectrum. Conſcientia. 9. Ad eum veniemus, & manſi- V. 23.
Adn onem apud eum faciemus in cœlo: Conc. 33. 41. 13. 73. n. 6. Item V.
Beatitudo. Coelum. 10. Pacem meam do vobi- Vid. Dom. in Albis v. 27.
uI FPax vobisr. II. Non quomodo mundus dat- Mundus quidquid dat, va- V. 27.
num eſt, à Deo, à cœlo retardans, ipſe miſer, inſtabilis ac periturus
cum ſuis divitiis. V. Mundus. Divitiæ. Voluptas. Temporalia &c.
12. Non turbetur cor veſtrum, neq; formidet. Eliminandus timor v. 27.
8 vanus & panicus de difficultate virtutis, pœnitentiæ: Conc. 67. Vid.

in⸗ Fimor. 13. Vado, & venio ad vor. Ex adventu Chriſti ad Jjudicium V. 28.
„MO extremum, quanta Electis conſolatio, gloria? Sicut econtra, Repro- H
ueH bis terror: Paſſim per Conciones de Judicio extr. à Conc. 6. 14. Ve. V. 30.
m i. nit enim Princeps mundi hujus, & in me non habet quidquam Doe-

„

n ⸗ monis infirmitas: tyrannis in ſibi per peccatum ſubjectos, damnatos:
Wm

id. Nocere nequit Juſtis, & pœnitentibus. C. 5. . 12. Et multa rentet,
mis d& admiſſus valde noceat, futurus in Judicio accuſator ſæviſſimus:
n. C. 26. à n. “. & tortor immaniſſimus. C. S. àn. 9. In inferno denique
& æternúm. V. Dœmon. Magi.
a Ferià II. Pentecoſtes. an kn
nhe I. Vid. Conciones & themata notata pro Dominicâ Pentecoſtes.
e 2 Omni, qui malè agit, odit lucem. Semper bræſumit ſæva pertur- v. 2j0.

len Mm m m m m m m m 3 bata

V. 19.

V. I 6.

v. 16.

V. 19.

V. 20.

1566 INDEX IV. Concionum & Materiarum:
bata Conſcientia Sap. Iz. II. Conc. 47y. n. 2. & totä. Vid. Adam. Con-
ſcientia. Timor. Cain. 3. Delezerunt homine magis tenebras, quàm
lucem. Id manifeſtum eſt, ex numero majori damnandorum, quàm
ſalvandorum: Conc. 10. 4. Thema idem Peccator cœcus & miſer.
V. Domin. Quinquag. n. 12. §. Sec Deus dilexit mundum, ut Filium

ſJaum nigenitum daret- Immenſum Redemptionis beneficium, &

ad omnes liberaliſſimum: quod cum ſuo ſanguine ab impiis, eo abuſis,
requiret ſupremus Judex. Conc. 24. V. Creatio, Redemptio. Ingra-
titudo. 6. Omni, qui malèò agit, odit lucem, & non venit ad lucem,

ut non argnantur opera ejus- Hinc nolent impii in judicio extr. appa-
rere, ceu quòô, ut ad ſolem atomi, ita eorum peccata erunt aperta,

arguentúrque. Conc. 6. n. 6. Conc. 27. n. 2. & totâ. V. Examen. O pera:
idque in ſummam confuſionem & pœnam. Conc. 39. 40. V. Confuſio.
Dies. Damnati.
feſtentur opera ejus“ Hinc Beati in die Judicii nolent eſſe in Cclo.
Conc. 6. n. 6. & eorum opera erunt manifeſta in eorum præmium.
Conc. 29. n. 7. & Pœnitentia de peccatis glorioſa. Conc. 12. n. y. Conc.

27. n. Z. & S§. V. Beati. 8. Te ovinis, gls credit in eum, non pereat,

ſed habeat vitam æternam De Beatitudine, ad quam creatus, redem-
ptúùsque homo. V. Creatio. Beatitudo. Cœlum. Prædeſtinatio. Da-

mnati. Reprobatio. 9. Wui autem non credit, ſam ſudicatus eſt id eſt,
condemnatus: quia talis manifeſtè ſeipſum per ſuam infidelitatem
condemnat; qua ſibi omnem vitam ſalutis, & ejus initium, puta, fi-
dem, præcludit. V. Domin. in Albis: Niſi videro, & noli eſſe incredu-
Ius: n. 7. & 8. Item V. Fides. Increduli. Atheus. Apoſtata. Deſperat.

Hæreticus. 10. Dilexerunt homines magis tenebrae, quàm lucem. Tri-

plicem nobis lucem accendit Deus: Conc. Zo. n. 2. Et tamen amamus

tenebras (peccata & mala opera) per hæc deturbandi in tenebras ex-
teriore, & Inferni: Conſideremus iſta, ut meritò horreamus: V. Pec-
catum. Tenebræ. Infernus. Ignis. Eternitas. Damnati. 11. Omnus,
qui malè agit, odit lucem. Peccantes latibula quærunt, ſic Adam:
V. Adam. & excuſationes. V. Excuſatio. Sed denique trahuntur ad

lIucem omnia, & manifeſta fiunt. Vid. n. 6. Ergo bene agendum:
Bene age & time. V. etiam Luxuria, quæ tenebras quærit. .
Ferià III.

7. Qui facit veritatem, venit ad lacem, ut mani-

1, Pe
alant,
non Mi,
Nanueſor
, ut Nite
Covitamar
cio Chlri

Pnom vit

1. hA
(enta Tn
Gonmoris
Abigcumn
Deus Hom
Rkuchari
Eotionem
Daeſt

(fRen Wurr

Grodtorun

erii paſſir
uneintert

Neo ſebe
io,
Cluikiun
ondenne
Mlverinns
ferancine
lne. I2. n.
Iemm
Unor

— In Dominicas per Annum. 13567
A. Co. . A Joann. 10. 4
Ant i . Feriaâ III. Pentecoſtes. V. I1I. ad II⸗
unncn 1. Paſtor eſt ovium &: Oves vocem ejus audiunt. Huc accommo- V. 2.

EE da ſunt, quæ adducta de Paſtore & Ovibus, Domin. 2. Paſch. 2. Fur v. 10.
esHh von venit, niſiut furetur, & mactet, & perdat. Omni fure nequior
rin, & crudelior eſt DOoëmon, & Magus. Vid. hiſce verbis. 3. Ego ve- v. 10.
unt ni, ut vitam habeant, & abundantius habeant. Id agit Chriſtus, dan-
uN do vitam animæ per gratiam & gloriam. Vid. Gratia. Beatitudo. Cre-

7
7

a atio. Chriſtus. Conc. 41. n. 2. & tota. 4. IMem Thema. Euchariſtia,
nm. lignum vitæ. Conc. 62. n. 4. Vid. Communio. Euchariſtia. Viaticum.

erutke . . „ Matth. 2 9. 3
mis Domin. SS. Trinitatis. v. en a 4*
leCortn 1. Ii NWomine Patris & Filii & Siritüs Suncti. 8SS. Increata,; & v. 19. SHZ

N Creata Trias. V. Trias. Conc. y'S. 2. Docete omnes Gente Con- v. 19.
enct cionatoris munus. V. Concionator. Verbum Dei. 3. Et ecce ego V. 20.
npiin vohbiscum ſum omnibus diebus us, ad conſammationem ſaculi. Chriſtus,
6 Deus Homo, immensà ſuàâ benignitate nobiscum verè realiter in
„ 88. Euchariſtiâ præſens. Quem illi amorem, cultum, reverentiam,

1. e, A

ttr devwvotionem, debeamus? De SS. Euchariſtia: Conc. “9. &ſ tribus ſequ. ,
SnAe 4. Data eſt mihi omnis poteſtas in cælo & in terrd. Jadiciariam Pote- v. 18.
E ſtatem ſuam exercebit Chriſtus vel maximè in Judicio Extremo,
eltuen quod totum „ opus eſt Divinæ ommipotentiæ juſtitiæ . De quà ma-
Mn, terià paſſim de Judicio extr. Vid. Chriſtus Judex. 5. Thema idem.
imet. Hanc in terris Clavium Poteſtatem, communicavit Chriſtus non An-
Nehren gelo, ſed Petro, eidemque lapſo. Conc. 69. n. 6. & tota, de Confeſſa-
Men I⸗ 110. 6. Baptizvanter C0 Per Baptifmum Legi . Gratiæ unimur & vV. 19.
vmm Ohriſtiani fimus, filii Dei: quanta gratia IHuic quàm parum re-
ehrver⸗ ſpondemus ſed in noſtrum gravius JIudicium & damnationem.
NNe V. Chriſtianus. Catholicus. Gratia. Baptiſmus. Sacramenta. 7. Deus
unus trinus, infinitè bonus & miſericors, nos in ſpem erigit, ut de-
1 ſperandi nobis nulla cauſa, & diffidentia eſſe debeat. V. Conc. 22. &
tn Conc. 12. n. 7. Deſperatio. Spes. Obſtinati. M M M. Miſericordia.

n: 8. Idemmet Deus, Bonus & Juſtus, amandus & timendus. Conc. 53.

„ V. Timor: Amor: Spes. 9. Docete omnes Gente Deum agno- V. 19.
L ſcere:

--.

1 68 INDEX IV. Concionum & Materiarum:

ſcere: Etenim: Hæc eſt vita æterna, ut cognoſcant te ſolum Deum, &
guem miſiſti Jeſuim Chriſtuem gZoan. 1Iz. 3. Deus ex Creaturis agnoſci-
tur: Kom. I. 20. V. Creatio. Creaturas ſuâ potentià contra impios ar-
V. 20. mabit Deus, & in illis contra hos pugnabit: Conc. 3. 10. Ecce ego
vobiscum ſum omnibus diebus, usq, ad conſummationem ſæculi- Dei
omnia videntis, & in Judicium adducturi, omnipræſentia. Deus
totus, oculus eſt, quia omnia videt, totus, manus eſt, quia
omnia operatur; totus pes eſt: quia ubique eſt, ait S. Aug. L. 3. ad
Fort. Ep. III. Memento Dei & non peccabis, ait S. Ignat. M. in ep.
Vid. Conc. I. & ga. & Indic. S. Scr. in Eccle. 12. 14. Species facti: A-
dam fugitivus à Deo ad judicium vocatus. Conc. 22. n. 3. V. Adam. Vi-
tus Faberius hic p. I. 1I. Deum qui negent: V. Deus. Atheus: In-
creduli: Hæretici. Deum qui impugnent? V. Bellum.

. . Eäidem Die: Domin. I. poſt Pentec.
v. 36. 1. Eſtote miſericordes. V. Miſericordiæ Opera: Eleemoſyna.
v. 37. 2. Dimittite, & dimittemini: V. n. 13. Domin. 5. poſt Pent. 3. No-
lite judicare *Dom. 10. n. 3. W

Lucæ 14. à à 1I
V. 16, ad a f. Dominicàâ II. poſt Pentecoſten.

V. 16. 1. Homo quidam fecit conam magnam. Accommodæ ſunt Con-

ciones 59. & tres ſequentes, de frequenti Communione: & 88. Eu-
chariſtiâ. V. P. Caſparus Knittel S.]. hac Domin. S. Cyrillus per Cæ-
v. 24. nam accipit Euchariſtiam. 2. Mem Thema: Item: Nemo virorum
ö1tlorum, qui vocatè ſunt, guſtabit &nam meam. Hinc patet immen-
ſa Dei liberalitas, omnes ad Cænam magnam vocantis. Patet &
Juſtitia, indignos ab eà excludentis. Deus bonus amandus: juſtus ti-
mendus. Conc. y3. n. y. & tota. 3. Thema idem. Excluſio à Cœnâ
cœleſti, & Pœna damni, omnium graviſſima. Conc. 36. n. 6. & tota.
V. 16. 4. Homo quidam fecit Cænam magnam. Cæna hæc, eſt Beatitudo &
gloria cœleſtis. Vocatur Cæna, quia dabitur veſpere, id eſt, in fine
vitæ & mundi, poſt labores hujus ſæculi. Cœna maagna eſt ſatietas

dulcedinis æternæ, ait S. Gregor. Homil. 36. Cornel. hic. Serviunt

Conciones & Materiæ de Cœlo, de Beatitudine: Vid. Ind. Ker. hiree
verbis:

—
eſie.
C
Pendum.
ti. Den⸗
exlcMx
tmurii
Unbabent
Nalus rter
arnisacci
litr. Catti
nth, ⸗
Nolle cond
Unnes. V.5

lut der

Uiumm,4
udicisco
in 19.
Moponia.
Cornel ing
e. (on
Ctnentot
um. L
thente Sa⸗

n. Mors

1. Ly,
Anet ia⸗
ſunm Cn
V.Puocn

(ypit S

Utrems
. .
Miteri
De, .

leebtl

miluſelr
v AANXn
et mel⸗
Pxerd

ichi
uckh
nt

N.Mee

—.—
=W
—

In Dominicas per Annum.

hanc Cœnam, Ingreſſus: Conc. 41. Pro ejus conſecutione, nihil non
agendum. Conc. 23. §. Et vocavit multos. Multi vocatis pauci ele-
Ri. De numero ſalvandorum. Conc. 0o. 6. Et caperunt ſimul omnes
excuſare, recuſare. C. 6l. n. z. Primus dixite Eillam emi- &c. No-
tantur ii, qui toti inhiant temporalibus; unde nec animum necoti-
um habent, cogitandi de animæ ſalute. C. 26. &7. V. Temporalia.
Salus æterna. 7. Vxorem duxi. Quid per uxorem, niſi voluptas
carnis accipitur? ait S. Greg. Hom. 36. V. C. 47:. & V. Luxuria. Apo-
ſtata. Caſtitas. Matrimonium. 7. Exi citò in plateas & vicos civi-
tatis, & pauperes ac debiles, & cæco*ν & claudos introduc buc: En:
nulla conditio ſtatuum Cœlo inepta eſt. Ad ſalutem vocamur o-
mnes. V. Status. Sancti. Beati. Salus. Fides. 8. Compelle intrare:
Id agit Deus per adverſa. Conc. a1. n. 9. Conc. 43. 9. Nemo virorum
illorum, qui vocatè ſunt, guſtabit Cænam meam. Sententia Chriſti
Judicis contra impios. Conc. 34. & 37. 10. Vid. & Evangelium Do-
min. 19. poſt Pent. ex Matth 22. à v. I. ubi quaſi eadem parabola
proponitur, ſed alio loco, tempore, & modo, à Chriſto repetita:
Cornel. in v. 16. Item Dom. 21. 11. Et cœperunt omnes ſimul excu-
ſares Contemptus, neglectus, incuria: Divinorum, Sacrorum, Sa-
cramentorum ac mediorum ſalutis: Sacerdotum: Verbi Dei: gratia-
rum. Lamenta deſuper, & ſera pœnitentia. V. Salus. Sacra-
menta. Sacerdos. Verbum Dei. Gratia. Tempus. Pœnitentia. Cœ-
lum. Mors. Damnati. —

Daowminic4 III. poſt Pentecoſten.

1. Erant appropinquantes ad Jeſam Publicani & peccatores, ut al-
dirent illum. Quàm ſapienter, neceſſariò, & utiliter in ſalutem

ſuam: Conc. 6z. Item confidentia erga Parochum, Confeſſarium.

V. Parochus. Parochianus. Confeſſarius. 2. Quia hic peccatores re-
cipvit? Sic eſt: modè peccator pœnitere velit, vel in ipſis denique
extremis: ſin minus; ſentiet denique juſtiſſimè ſeverum Judicem.
V. Miſericordia Dei. Pœnitentia. Obſtinati. Chriſtus. Damnati.
3. Thema idem. Nulli deſperandum; nec de ullius peccatoris con-
Mechtl de Jud. ertr. Nnn ennn nnn ver-

verbis: Conc. 33. De Sententiâ Elect. ubi n. 5. Cœleſte Epulum. Ad

V. 16.
V. I1 8.

V. 18.

Lucæ 1y.
à v. I. d I1.

V. I.

v. 4.

Lucæ j.

70 INDFEX IV. Concionum & Materiarum:

verſione. Væ deſperantibus! Conc. 12. V. Deſperatio. 4. per-

diderit drachmam anam: Quanta vel unius modicæ drachmæ cura?
Docemur, etiam à peccatis, quæ videntur levia, abſtinere. Conc. 25.
V. Veniale. 5. Nonne accendit lucernam? Conſcienti pro lucernà
utere in actionibus: ea enim, quæ in vità bonæ ſunt actiones, & quæ

malæ, oſtendit, ait S. Nilus in Paræneſi. Faber Them. 5. hic. C. =r.

n. 7. & totâ: Conſcientia violata & ſaucia. Vid. item Conſcientia.

Syntereſis. Remedium. Confeſſi o. V. Confeſſio. 6. Duu ex vobis

homo, Z habet centum over Vid. de Paſtore & Ovibus, Domin. 2.

Paſch. 7. Ita gaudium erit in calo ſuper uno peccatore pœnitentiam

agente. V. Tponfrentia. Obſtinati. 8. Idem Thema. Qualis ſit opor-

tet Pœnitentia? Fructus digni Pœnit. Conc. 6. 9. Nonne accendit

lucernam, & quærit- &c. Temporalium & Corporis major cura,
quàm ſpiritualium, æternorum, & animæ. V. Temporalia. Æterni-
tas. Salus. Anima. Corpus. linc & major damnatorum numerus.
Conc.Io.

à v. I. ad 12. Dominicà IV. pol Pentecoſlen.

v. I.
V. 10.

V. 5.

V. 2. S8.

V. 8.

1. mn turba irruerent in Jeſum, ut audirent Verbum Dei. Conc. 6z.

V. Verbum Dei. 2. Noli timere; ex hoc jam homine eris capiens.
Id agit pro Deo Concionator: Conc. I. Proæm. & Za. V. Conciona-

tor. Confeſſarius. Conc. z. V. Confeſſarius. Parochus. Salus. Abſo-

lutio. 3. Per totam noctem laborantes nihil cepimus. Perditio tem-
poris: quomodo redimendum. Conc. 72. V. Tempus. Gratia. Vita.
Annus. 4. Idem Thema. Id contingit illis, qui mundana, tempora-
lia, ſæculi voluptates, ſectantur: ſalutem negligunt. Omnia per-

didimus, ajebat in extremis Henricus VIII. R. Angliæ. Florimund.
de Ortu Hæreſ. L. 6. c. 5. toto & num. 3. V. Mundus. Voluptas. Lu-

xuria. Temporalia. Salus. Apoſtata. 5. Acendens Jeſus in unam
Navim, quæ erat Smoni &c. Procidit 4 genna Jeſu. Navicula Pe-

tri, forma Eccleſiæ, & Templorum Catholicorum, in quibus præ-

ſens Chriſtus adoratur: Agi poteſt de SS. Euchariſtià: à Conc. y9.
V. Euchar. Templum. 6. Procidit ad genua Jeſa. quia homo pecca-
tor Ee ſum. I Ii. ſe Peccator Pœnitens, Vvel maximè humiliter agnoſcat
in

—
ing (.
1tio. C

1. M
mn,
6Pharih
J. Dod.
tis udic
hebunt
legnun .
(uüm m
eſcs etern
ſeexecu
6h: idel
eraminel
Eume
fonbs, pa
dententin

doKr

riorisgue

benne4

Nenre ſi
git gelen
e.gg.
ſoorei
i hon
Cunel
moria
Rribar,
1. JS.
lve ux.
A 1

ddbD Dominicas per Annuim. 171
. in S. Confeſſione, & Pœnitentià. Conc. 31. n. . V. Pœnitens. Con-
nn tritio. Confeſſio. H
noam Deopminicà V. poſt Pentecoten. 1 h a5.
n 1. Niſi abundaverit juſtitia veſtra, plus säm Sribarum & Pha- V. 20.
ult riſæorum, non intrabitis in regnum cælorum.: Scribæ & Phariſæi, qui? —R
m V. Phariſæi. Non ait Chriſtus: niſt abundaverit doctrina veſtra:
e V. Doct. & Scire. Apoſtata. 2. Thema idem. Judex extremus Juſti-
,Dan. tias judicabit: Conc. z29. Et Chriſtiani impii vel maxime durum ha-
mmo bebunct judicium. V. Chriſtiani. Catholici. 3. Non intrabiti in V. 20.
aliiter. Regnum cælorum. Poœna Damni. Conc. 35. 36. 35. 4. Thema idem.
le lell Quàm miſeri damnati, eò feliciores Beati. Conc. 33. & al. V. Bea-
geran, ti. §. Reuserit gehennæ igni. Damnatorum poœna ſensus Conc. 37. V. 22.
Em ejus æternitas: Conc. 3. Confuſio & deſperatio. Conc. 392. Senten-
nmeg tiæ executio, & deſcenſus ad inferos. Conc. 40. 6. Reus erit qudi- V. 2 1.

cio- id eſt, obnoxius erit Judicio, ut in hoc facinus factumque ejus
examinetur: Corn. de Judicii extremi Examine à Conc. 25. ad 20.

vV. Examen. 7. Reuserit in vudicio, id eſt, Judicii ſeu condemna-
N ctionis, Pœnæ capitalis & mortis. Cornel. Conc. 34. Condemnatio &
— Sententia Judicis extremi in impios. 8. Ken erit NQadicio Divi- V. 22:
VCNE no, & damnatione: Reus erit Concilio graviffimorum Judicum, gra-
u k viorisque Examinis, majorisque damnationis & pœnæ. Keus erit ge-
nioee bhennæ igni & Inferni. Gravia hæc verborum Chriſti tonitrua:
u M. Neque ſic tamen deſperandum: Conc. 42. V. Deſperatio. &c. 9 Reus V. 22.
enpnt erit gehennæ igni ad cujus evitationem quidvis boni agendum:
D Conc. 13. 10. Niſi abundaverit Juſtitia, veſtra: Unde tanta in bono V. 20.
rimnd ſocordia, nec veræ ac ſolidæ virtutis, quæ in ſolis externis conſti-
r tuta non eſt, uti ſentiebant Phariſæi, ſtudium, in omnibus ferè?
i n Quia nulla Divini ſeveritatis Judicii, Inferni, æternitatis ejus me- ,
iake moria: Conc. 4a. & I. & yI. V. ternitas: Acedia. 11. Plus quam V. 20.
. RZ Scribarum & Phariſaorum Notantur vitia horum à Chriſto Lacæ .
nuan v. 15. 19. & 20. avaritia, inhiando bonis temporalibus: & voluptas
u⸗ Awe luxuria, gravia ſalutis impedimenta. V. Domin. 2. poſt Pent.
. n. 12. Non accides. De Homicidio ſui & aliorum. V. Homici- V. 21.

tae OUU Nnn nnn nnn 2 dium.

—
1572 INDEX IV. Concionum & Materiarum:

dium. 13. S offers munus tuum ad altare“ Sacerdos à S. Arâ ſe ſce-
leratiſſimè vindicans. Conc. 6. a. 4. ubi &: quomodo cogitationi-

bus vindicativis non dandus locus, cur? V. Ira. Inimicus. 14. ₰

quis dixerite ubi &: qui iraſcitur, irà tam internâ, quàm externâ

per probra & verba injurioſa: In Jjudicium Divinum adducuntur non

opera tantum, ſed & verba, & cogitationes. C. 25. n. §. C. 27,. n. .

V. Cogit. Verba. 15. Miſi abundaverit juſtitia veſtra. Cum noſtro
de nobis judicio fallamur facilè: Conc. 25. n. 2. Nec certi ſimus de ſta-

tu gratiæ, & ejus perſeverantiàâ finali: Conc. 72. n. 3. nunquam ſibi

cum Phariſæis præfidendum; ſed ſemper timendum ſalubriter, ex-

cluſa omni acedià, ſalus induſtriè curanda, & quærenda. V. Timor.

Arrcedia. Salus. Præſumptio.

Marci 8. à
V. I. ad 10.

Dominicàâ VI. poſt Pentecoſten.
1. Mot panes habeti? qui dixerunt: ſeptem. Diſtributus tur-
bæ panis, ordo eſt militantis Eccleſiæ, cui diſtribuuntur à Diſcipu-
lis Chriſti, qui ſunt Prælati & Sacerdotes, ſeptem Divina Sacra-
menta ait in Marcis. Joann. Gagnæus Cancell. Acad. Pariſ. FranciſciI.

Eccleſiaſtes. Sacramenta in ſalutem hominis inſtituta. V. Sacra-

menta. Confeſſio. Euchariſtia. 2. Miſereor ſuper turbam, quia ecce

jam triduo ſuſtinent me, mihi adhærendo. Adhærere Deo debe-

mus liberaliſſimo & miſericordi, ſpe & amore, ſed non ſine timo-
re. Conc. “3. Religioſi exemplum. n. 6. infra. V. Spes. Amor. Ti-
mor. Ludov. Granat. hac Domin. Conc. 2. 3. Vid. Domin. 4. Qua-
drag. 4. Miſereor ſaper turbam ; quia ecce jam, triduo ſaſtinent me-
En zelum populi! En ejus à Chriſto remunerationem! Diſcamus de-
votionem erga V. S. Conc. 6. 1. Cujus merces Conc. 62. §. Et man-
ducaverunt, & ſaturati ſunt & ſuſtulerunt, quod ſuperaverat de frag-
mentu, ſeptem ſportase Item in ſimili Joann. 6. 13. Deus ſervientis
ſibi curam habet, ut Eliæ in deſerto 3. Reg. 17. 2. Antonii in ere-
mo: Pſal. 36. 2 5. Conc. 2. Proæm. n. §. Impio autem, & id, quod ha-
bet, auferetur ab eo. Et: Avaro tam deeſt, quod habet, quàm
quod non habet. Vanitas mundi, divitiarum, voluptatum: ſecta-
mur tamen, ſed in ſeram pœnitentiam. V. Mundus. Dives. Tempo-
Talla.

—

luVe
utio

AIINA

le, eti
mme

inemi

0
iyrni
4. Deu
.Cone.;

. db

fes amn
e. Con

t. ſ.
tr Mat,

gnorum.
Un Irbor
neh otem
or: K.

Nullos, N

luper fio
gui ditt,
nßt
e
Hypoen
NWor P
ſ⸗
dyre
e Ni
n,e

neme

In Dominicas per Annum. 773

l ralia. Voluptas. Serò. 6. Et Aimiſit eos: In pace, cum gaudio, & v. 9.
in. ſolatio; magnificantes cum admiratione Deum: Deo ſervientibus
auxilia & ſolatia non deſunt. Vid. de Religioſo, volente Deo ſervi-
n⸗ re, etiam damnando: Conc. Io. num. II. Peccato ſervientibus, non-
niii mordens acriter Conſcientia. Conc. 47. Mors peſſima. Judicium
“ ſine miſericordia. Infernus.

RK Dominic VII. pod Pentccoſten. R nne.
1. Omnis arbor, quæ non facit fruétum bonum, excidetur, & in V. 19.
varn mittetur. Mundus: in fine ſceleratiſſimus: Conc. 2. & Conc. 39.
IIH 1. Peribit igne: Conc. z. n. 7. & Conc. y. tota. 2. Thema idem.
v. Coné-. 329. n. I. Ignis, Pœna ſensus: Conc. 33. V. Ignis. 3. Excide-
tur. abjicietur. Pœna Damni. Conc. 36. 4. Thema idem. Arbo-
res damnatæ in infernum vi, ad comburendum æternum, detruden-

—
E
= — F
— —

rbon. dæ. Conc. 40. Item de æternitate pœnarum. Conc. 39. Vid. Eterni-
rilk. tas. 5. Omnis arbor- &c. Iisdem verbis & argumento eodem uti-
in dn ktur Matth. 3. 10o. S. Joannes B. Præco Poœnitentiæ, & fructuum di-
Frcu gnhorum Pœnit. Conc. &.. num. I. & totäâ. 6. Mem bema- Excidi-
vS um arbori infructuoſæ minitatur Deus: dermenuer tamen præmo-
guing net, ut emendetur. Conc. 4. Vid. Lucæ 12. 4. & ſequ. 7. Omni ar-
Deo c⸗ hor. &c. Non ſatis eſt, arborem nocivos non facere fructus, aut

Hefirx nullos, neque bonos, neque malos. V. Ficulnea: ſed neceſſum eſt in- .

. . ſuper facere fructum bonum. V. Opera & Conc. 6. 8. Non omni, v. 21.
0. qui dicit mihi- Domine, Domine, & ore ſolum ſeſe filium & ſervum
ͤmi meum profitebitur, intrabit in regnum cæœlorum & miſericordiam
Gle. in die Judicii & clementiam experiètur: Conc. 2l. n. 6. & totd. V.
N. Hypocriſis. V. Conc. 66. n. o. 9. A fructibus eorum cognoſcetis eos- V. 16.
“ Notæ Electorum: Conc. 12. Reproborum: Conc. iI. 10. Attendite V. 15.
ſmn 242 falſi. propheti, id eſt, cum attentione cavete; attentè ſervate vos:
Syrus: Caſtodite! Saluberrimè monet Chriſtus, cavere falſos docto-
„ res, qui docent, viam in cœlum non eſſe arctam: non eſſe jejunan-
1 dum, confitendum, ſervandam virginitatem, nec vota Religionis:
. omnemqu carni libertatem indulgent. Cornel. Falſi droherx. qui

Nnn nnn nnn 3 zn

1I74 IDEXIV. Concionum & AMateriarum:

in angelum lucis. 2. Cor. I1. I4. Magus. Hæreticus. Apoſtata. Pecca- turnt
tum. Luxuria. Voluptas. Divitiæ. Mundus: Vid. his ipſis verbi & llin
Prov. 23. 32. & öcap. 7. & cap. 4. à v. 3. Breviar. Lect. 6. Dom. Paſſ. .Hie⸗
V. 21. I1. Mon omni, qui dicit mihi Domine, Domine- qui nomen & ſpe- (.
ciem externam Chriſtiani præ ſe fert, verus Chriſtianus eſt. Opor. mo
tet eſſe bonum intus & foris: Conc. 27. n. 3. & Conc. 29. àn. 2. Habi- nen
tus & tonſura non faciunt Monachum, ſed vita Religioſa. Si tan:. 0 5
tuùm in iſtis exterioribus obſervantiis profectum Retigionis poni- (ib

mus, citò finem habebit devotio noſtra, ait Thom. Kemp. L. I. c. 11. Mugene
n. 4. & c. 17. n. 2. Conc. 66.. n. 10. Mali Chriſtiani, in Judicio extr. ſeun.
magis accuſandi & damnandi. V. Catholicus. Chriſtianus. Atheus. gendm
Apoſtata. 12. Thema idem. Verus Cacholicus noſcitur vel maximè mutue
ex cultu SS. Euchariſtiæ & ejus devoto uſu. V. Euchariſtia: Zelus. lulek

Ft Acatholicus ex ejus contemptu. Conc. 6l. n. II. ne .
„c 16- ² Dominic VIII. poſt Pentecoſten. nud
V. 1. 2. 1. Hic diſfamatus eſt apud illum: quid hoc audio de te? Accuſato- nem

res in Judicio Divino. Conc. 26. Confuſio exinde, & deſperatio: ſ. hu
Conc. 39. 2. Redde Kationem vilticationts tuc: Examen rigidiſſimum umar: in
Judicii extremi, & reddenda Ratio. Conc. 15. 2 7. 227. 25. 29. & 30. V. iu thi
Examen. Hinc ſumma peccatoris miſeria: Conc. 3. Refugium enm,anl
v. 2. non habentis. Conc. 32. 3. Jam enim non poteri villicare. Impio-
rum depoſitio, excommunicatio, degradatio. V. hisce verbis: Amo-
V. 3. tio, abjectio, per Sententiam: à Conc. 34. 4. Quid faciam, uia 1pi⸗
Dominus aufert à me villicationem? Meritò timeat peccator Judici- fiünge
v. 3. um: neque tamen deſperet: Conc. 22. & V. Deſperatio. 5. Fodere qey
von valeo, mendicare erubeſco. Pro obtinendo cœlo, & evitando zunen
v. 1. inferno, nihil non ardui agendum, tolerandum: Conc. 43. 6. Quaſit i 6
diſſipaſſet bona ipſius: Vnde Villico tanta audacia, temeritas? Sciverit (enge
Villicus elementiam Domini ſui: V. Præſumptio: cogitaverit, non ,
reſciturum, rationesque exacturum Dominum ſuum: Conc. 244. on

V. 2

tàmque malum finem ſuæ nequitiæ fore. C. 72. n. 2. Vid. & Atheus. us Man
v. 4. 7. Nio, quid faciam? In tempore reddenda ratio, pœnitendum. ride
lbrde

v. 1. Conc. 6G. n. 5§. & tota. Conc. 6. 8. Quaſi diſſipäſſet bona ipfus. Crea-

turaram

L Pen turarum Dei abuſus: V. Creatura. Diſpendium temporis, &
ird gratiarum Dei: V. Tempus. Gratiæ actuales: Conc. 72. num. 5.7.
A 9. Hio diffamatus eſt Nempe impleverat menſuram iniquitatis ſuæ: v. I.

nbe. Conc. gg. 10. io, quid faciam, ut recipiant me in domos ſauas. Sci- v. 4.
0. mus omnes per fidem nobis Deo à noſtrà morte reddendam eſſe ra-
Nn tionem: Ergo prius nos eo diſponamus: conciliando amiicos in cœlo
U. V. C. -5. y6. 63. 65. Zo. 73. . 6. 11. Jc70, quid faciam. Innegotio v. 4⸗
in. ſalutis & conſcientiæ graviori, non ſibi præſidendum: agendum cum
n prudente, docto ac zeloſo Confeſſario: Conc. 69g. 12. zo, quid V. 4.
ena faciam. In negotio ſalutis, non imprudenter, ſed maturo conſilio
An agendum eſt. Conc. ya. ubi & n.7. hiſt. V. Salus: Craſtinum. 13. D⸗f- V. I.
Anmm famatus eſt“ Villicus ipſe, ſuâ iniquitate, infamiæ & malorum cau-
eEſa: ſic & peccator omnis ſui periculi, miſeriæ & i pſius damnationis.
Conc. Iq. n. . V. Maledictio. Peccatum. Pœna. Voluntas propria.
Voluntarium. 14. Vt, cùm amotus fuero à villicatione, recipiant V.4.
we in domor ſuas. Temporalia quæruntur, cum læſione conſcientiæ:
u æterna negliguntur. V. Temporalia. Salus. Æternitas. Dives.
15. Et vocavitällume Kc. Ad reddendam rationem omnes voca- V: 2.
bimur: idque per tubam Conc. 6. 16. Redde rationem DQuia de om : V. 2.

e.

ey nibus tibi traditis Deus exiget rationem, uqg, ad minimam quadran-
Nunp tem, ait Liranus. Conc. 25. V. Ind. II. in Lucæ 16. à Vv. I. ad 10.
Lucz 19. à

ſ Dominicâ IX. poſt Pentecoſten. add 8

„ 6 1. Videns Jeſus civitatem, Fftevit ſuper illam. Excidium Jeruſalem, v. 41.
d gquidam prodromus, norma vel idea ultimi Mundi excidii: Utrum-
que & vaticiniis Chriſti, & ſignis prænuntiatum: Divinæ Juſtitiæ
α argumentum: Conc. 1I.n. I. Mundi excidium: Conc. y. Signa prævia.
uW Conc. a. & v. 2. Venient dier in te, & circumdabunt te inimici tuts? V. 43:

Ge Creaturæ omnes, ceu hoſtes, in peccatorem inſurgent in fine mun-
rtn di: Cone. 3. 3. Dai⸗ ſ cognoviſſes & tu, & quidem in hac die tud: vV. 42.
, In qu omni frueris pace, proſperitate, & rerum abundantia. Ul-
α timus Mundi ſtatus, malè ſecurus. Conc. 2. Id multis contingit pec-
Gn catoribus, cùm repentè pereunt. S. Gregor. ap Cornel. in hæc verba:

er In bac die tus, Hom. 39. Suam hic diem inquit, habet anima per-
verſa,

v. 44.

v. 43.

1. 444.

v. 44.
v. 44.
V. 4 3.
vV. 42.
v. 44.

V. 41.

v. 45.

erit verè Kex tremendæ majeſtati. Conc. 21.

D

INDEXIV. Concionum & AMateriarum:
verfa, quæ tranſitorio gaudet in tempore: cui ea, quæ adſunt, in pa-

cem ſunt: quia dum rebus temporalibus lætatur; dum honoribus

extollitur; dum in carnis voluptate reſolvitur; dum nullâ pœnæ
venturæ formidine terretur, pacem habet in die ſuâ, quæ grave da-
mnationis ſcandalum in die habebit alienà. V. Salomon. 4. 0
qüudd non cognoveri tempus viſitationis tuæ & gratiæ. Temporis pre-
tium, & Gratiæ Dei: neglectus. Conc. 23. V. Tempus. Gratia. En-

gelgr. hic p. 2. §. Coanguſtabunt te undique. Anguſtiæ Pec-

catoris: Morientium: Damnatorum. Vid. Anguſtiæ: Damnati:
Mors: Peccator. Cornel. in cit. Lucæ 19. 44. ex S. Greg. 6. Ko
quòad non cognoveri: & tuàâ culpà nolueris cognoſcere. Oblivio
Judicii Divini. Conc. 24. Ejus memoria: Conc. I. 7. Eo quòd non
cognoveri: Salutis quanta incuria! Eam corrigat æternitatis conſi-
deratio, & malorum peccatori eventurorum: Conc. g. Vid. Salus:
Zternitas. 8. Eò quòd non cognovers Cum cœcitate & ſurditate
animæ, ad peccatorum ſummam, & eorum implendo menſuram,
delapſa. Conc. g9. V. Coœcus. Menſura. 9. Thema idem. Deus

Aamandus & timendus. Conc. "3. 10. Coangeuſtabunt te undig. An-

guſtiæ malæ Conſcientiæ. Conc. a47. n. S. totaqg. 1 1. && cognoviſſes &
tus Tempus mortis & judicii certiſſimum, etſi incognitum: Conc. vo.
item Conc. Iö. 12. Thema idem. Judicium Dei meritò, & maximè
qui timere debeant. Cone. 46. & a7. 13. Thema idaem VItio gravis-
ſima, & vindicta Dei de Jeruſalem, Chriſtum, occidente. Conc. 24.
Servit idem Conc. 2. 14. Coanguſtabunt te undig- Neque refugi-
um dabitur. Conc. 2. Vbiq; accuſatores impiorum: Conc. 26. 15. Ad
terram proſternent ten Jeruſalem, ſanctam illam, & quondam Deo
dilectam Civitatem! Tantum Dei odium in peccatum: Conc. II.
à. . V. Jeruſalem. 16. Videns Yeſis Civitatem, ſlevit ſuper illam .
Nulla Chriſto de impiis commiſeratio in Judicio extremo, in quô
17. Videns Yeſus Civi-
tatem: dicens. Chriſti Jjudicis extremi Oculi: Vox. Conc. 2z0. & 23.
18. Et ingreſſus templum, cæpit ejicere. Conc. Io. n. . & totä. 19. Je-

ruſalem Juſtitiæ Divinæ argumentum: ſiprà n. . Terrore concu-
tiatur peccator, & ad effugiendum iram Dei, nihil non agat, pa-
tiatur:

—
tiann Cn,

,Nerinn
wale wut

2n. Viln

pinu.
ſi, ſoe⸗

e. :
(lur Deus.

hobis in vit

1,. Thema
ponior. 0

lure y. 41

1. Deus
ſlonic,
Contritio.

Iuis malit

Mhrlens.C
8, MN e
Clcarealt
Ntploriman
Miud et
Pdicinende
Ditinteſon

enerinei

uCu.
kondeſkea
cdercet, c
lnbra V.
lne gehde
her cen
Wo. co
Pgetr de

In Dominicas per Annunm. 17”577
min tiatur: Conc. 23. 20. Domus mea, domus orationt: eſt. V. Templum. v. 46.
n 21. Venient dies in ten Mali dies, mortis & interitůs. Jeruſalem v 43.
uie malé vixit: malè & periit. Mors peccatorum peſſima: Conc. as.
e. 22. Videns geſus Civitatem, flevit ſuper illam: Nihil angitur hæc: v. 41.
n 6h Ica agimus: Deo minas peccatis noſtris intentante, & in Divinis ac
r.E, ſeriis, jocamur, ridemus; cuùm nobis flendum eſſet. V. Riſus.
G Atheus. 23. Thema idem. Magna ira, cùm peccantibus non iras-
Wk. citur Deus. Calamat. Diſc. 70. n. 1 1. Ergo magna Dei gratia, cum
uDm nobis in vitâ immittit adverſa: Hic ure, hic ſeca. C. 37. u. Io. V. Ignis.
h 294. Thema idem. Deus ad puniendum tardus & ad miſericordiam
. mm pronior. C. 33. àn. 2. V. Deus. Miſericordia. 25. Vid. Index II. in

Aln Luccæ 19. à v. 41. ad 45.
nirris cl. . . ⸗ Lucæ g.
ſi lr Daoywminica X. poſt Pentecoſten. Av. 9. ad i.
eKlrliate 1. Deus propitins eſto mihi peccatoriz Amen dico vobi, deſcendit v. 13. & 14.

nelmn hic juſtificcatus in domum ſuam ab illo. Et cur? Virtute humilis Con-
u feſſionis, quâà ſeſe peccatorem agnovit. V. Confeſſio. Pœnitentia.
undH Contritio. Deus. 2. Non IJum, ſicut cæateri hominum. Superbia, v. 1I1.
“ gravis malitiæ: Deo exoſa; cauſa apoſtaſiæ. V. Superbia. Apoſtata.
α Phariſæus. Conc. 67. n. 6. cx S. Aug. & Conc. 64. n. 8§. f. Peccator cùm
isem ſis „nulla eſt cauſa ſuperbiendi. V. n. . 3. Non ſum, ſicut cæteri.:
,Ntum Judicare alios, commune vitium. Judicio noſtro de nobis & aliis,
e . ut plurimuùm fallimur. Conc. 25. n. 2. & tota: & Conc. 72. n. 5. & g.
gne eig. Aliud eſt Dei Judicium de nobis & omnibus, quod formidemus:
A IJudicium Dei. Judicia hominum non curanda. Conc. 7o. n. 1. 4. Pro- vV. 13.
munbe pitins eſto mihè peccatori. Veram pœnitentiam & vitæ emendatio-

o nem evincit ſeveritas Divini Judicii extremi: de quò plurima: Inter
4 α alia Conc. 1y. Vid. in Breviar. Lect. 5. & 6. hac Domin. ex S. Chryſo-

ſtomo efficaciter. 5. Vnus Phariſaus- Deus tumidum peccatorem v. 10.

e⸗ cobrcet, confundit, punit. Conc. 49. n. 6. V. Phariſæus. Superbia.
17 Umbra. V. n. 2. 6. Et alter Publicanus. Nulli & de nullius conver- S
ſione deſperandum. V. Deſperatio. Spes. Deus. Gratia. 7. LDao bo- v. 10.
1 mnines aſcenderunt in templum, ut orarent. uomodo orandum, in
men templo. coram V. S. Vid. Oratio. Templum. Euchariſtia. Excuſatio.
ii Mechtl de Jud. extr. OoO Oπι0οω 0°°ο0° 8. Gra-
. .

V.⸗ I T .

Marci v. à
V. 3 .. ad fin.
Ve. 3 2e.

V. 3 3.

V.

c

s IN DEX IV. Concionum & Materiarum: .

3. Emat ar tili 4go Domine, quia non ſum: &c. Hypocriſis & ſimu-
lrio Deo exola: illa eſt: Velle videri bonum, juſtum, ſanum;
neque eſſe, aliud ore in ſpeciem profiteri, aliud corde malè inten-
dere. Corn. in Mat. 6. 2. Qi aſpernabantur cœteros, tanquam juſti.
V. Hypocriſis. Nix Jejnno bis in öabbator Opera bona & juſtitias exa-
minabit Deus. (onc. zg. 9. Publicanus a à longè ſtanr. Aut Paniten-
dum, aut ardendum. In Judicio extr. à Deo longè fient impu cum ma-
ledictione. Conc. 34. V. Pfal. 108. 18. & Index II. in Lucæ 18. 4 v. 9
drf.

Dominic XI. poſt Pentecoſten.
1. Aadacunt ei ſardam & matum. Surdus peccator ſpiritualiter,

V. Surdus. Neglectus Verbi Dei: Conc. 63. Jam nunc in vitâ ne ſurdi

ſimus ad Vocem gratiæ Dei, audituri aliàs vocem Iudicis extremi
terribilem: Conc. 23. 2. Thema idem. Surdus hic & mutus non à
nativitate, aut Naturæ vitio, ſed à demone obſidente, uti Lucæ II.
14. Videantur materiæ & Conciones notatæ, Pomin. 3. Quadrag.
3. Et apprehendens eum deturba ſeorſum. Peccator convertendus ſe-
orſum ad Secretum Confeſſionale abſtrahendus. V. Confefſio. Con-
feſfſar ius.
jus miferi curatio, cum tot cæremoniis admiranda. Ex 88. Patrum
doctrinàâ, ait Lüdov. Granat. hac Domin. C(onc. 2. ægrotus hic ſur.
dus & mutus periculoſiffſimum quendam animorum morbum fignifi-

cat, eorum, quibus omnis penè ad falutem aditus operâ dormonis

intercluſus eſt: is namque ſenſus omnes, per quos lux aliqua obte-
nebratæ menti affulgere poſſit, obſtruere contendit: os enim eorum
claudit, ne opem Domini implorent, ſine quà nemo ab ejus vincu-
lis eximi poteſt. Aures cordis ita claudit, ut nullis neque internis

Dei motibus, neque externis Concionatorum vocibus, quidquam

proficiant: multos enim reperire licet, qui cùm totâ fere vitâ Con-
cionibus audiendis interfuerint, ne unum quidem verbum aure cor-
dis acceperint, cum iidem prorſus maneant, qui antea fuerant Za-
char. 7. 1I. Sunt autem duo maxima animarum pericula: Cordis

obduratio, in hoc homine ſurdo & muto deſignata; & diuturna pec-
candi

4. Adducunt ei ſardum & mutum. Operoſa fuit hu-

—
Incconn
r V.05
1 6;

unti ſt

ecs inc⸗

1 .

ninu, Den

fa. Lelus

Wirunda r

Pomnl
Litterx.

4 Qucm
net. Mne

Myultos 10

er. Qui

Enperob,

Aune ſocici⸗
itit inlatr
trones. V.
homines
Ceclrenci.
Mmimetenn
ſciendni
Mois ſeri
teno⸗ /,
funlagrel
NCW
fernits.
Ciſpolti⸗
Taulerus
üimechz

iIin Dominicas per Annum. 1579

NE candi conſuetudo in quatriduano Lazaro ſepulto: Ica fere Granat.
cit. V. Obſtinati. Conſuetudo. Luxuria. Apoſtaſia. Deſperat.⸗ AVar I-
men. tia. &△ C. 44. 5§. Thema idem. Si tanta cura corporeæ ſanitatis,
un quanta ſit oportet cura ſalutis animæ? V. Anima. Salus. Medicus.
Slllutis incuriam dispellat ſedulò conſiderata damnatorum æterni-
tas. V. Æternitas. C. 25. I. 6. Vid. Domin. 3. Quadrag. 4

—

E⸗

D Dominicâ XII. poſt Pentecoſten. à 38.
Ke 1. Et ecce quidam Legiperitu,; V. Doctor. Scire. 2. Diliger Do- V. 2 5.
minum Deum tuum. Amor Euchariſticus: V. Communio. Euchari- V. 27.
ſfſttia. Zelus & C. 9. ac tribus ſequ. 3. Qaomodo legis? Scriptura ad- V. 26.
brimin miranda proponitur de Judicio extr. & exponitur. Conc. 2,. Item
ineld quomodo legis & leges in libris Conſcientiarum? Conc. 15. V. Scriptu-
Gseu ra. Litteræ. Conſcientia. 4. OQuomodo legie? De Verbo Dei. Conc. 63.
IN S. Quomodolegir in tuâ Conſcienctiâ? Conc. 47. Vel: Iucidit in latro-
ulun nez. Mala Conſcientia latro & tortor, in mortem & deſperationem
ee multos adigens. V. Deſperatio. 6. Homo quidam incidit in latro- v. 30.

mtdt ner. Quàm neſcit homo, quæ eum ſors & mors maneat: unde ſeſe

Con, ſemper öbſervet, timoratè vivat: Conc. o. V. Mors. Timor. Item:

percl Ante Judicium & mortem paranda jaſtitia: CQyy. & ſequib. 7. In-
TrSom cidit in latrone: Peccata mortalia & mortifera, verè ſunt animæ la-
grSMH trones. V. Peccatum. Latro. Domon. 8. Incidit in latrones. Impii
nerhannqn homines damnati, ad locum Judicii extr. per crudeliſſimos deemones
idmn deducendi. C. §. n. 7. & 5. & tota. Item in Reſurrectione Corpis
inuot⸗ animæ reuniendum, damnato quàm grave. onc. z. àn. 7. 29. Duid vy. 2 5.
faciendovitam eternam poſſidebo! Graviſſima eſt hæc quæſtio, cui à
nobis ſeriò & opere ipſo, reſpondendum eſt, nihil non agendo, pa-
tiendo: Conc. 2=3. 10. Vitam aæternam Ad hanc glorioſus Beato-
rum Ingreſſus Conc. 21. Sententia: Conc. 33. Beatorurmm Notæ: Conc. 12.
V. Cœlum: Beatitudo. YI Viitam äatetnam de Tternitate. V. E-
ternitas. 12. Iacidit in latroner Ad ultimam luctam in morte,
diſpoſitio & præparatio. Conc r6 6S. & 7. V. Stephanus. Joann.
Taulerus. Deſperat. 13. Ad icer æternitatis imparath ſibi merito
qui me cu ant. C 2¾1 4 6. 4 7. Kan Y . anc N n. H. Hiacmn ori
Ooo ocooooͤdos entlunn

enin eotun
ae en
glicun
ſe itα
AMNe.ς
ermr .
lu 4
Cimuuhee

vV. 30.

V. 31.

v. 34.

Lucx 17. à
V. I I. ad 20.

Vv. I7.

V. 12.

v. 17.

V. Accuſator.

1580 INDEX IV. Concionum & Materiarum:
entium lamenta & gemitus. Conc. 2r. n. y. Vid. Mors. 14. Incidit
in latronee, qui etiam- &c. Miſera ſors hujus hominis ab Jeruſalem
deſcendentis: Miſerrima peccatoris in Judicio extr. Conc. 37. 32.
15. Deſcendebat. Deſcenſus impiorum in infernum.
Conc. o. 16. Accidit autem, ut ſacerdos quidam- & Levitas &c.
Samaritanns autem“ &c. In extremo Judicio impiis nullus Smari.
tanus & Cuſtos: nullus Patronus: Conc. 32. V. Dom. Paſſ. n. 10.

17. Alligavit vulnera ejus, infundens oleum & vinum: S. Greg. L. 20.
Mor. c. S. In vino, ait, morſus diſtrictionis, in oleo mollities pie-

ta cis: miſcenda ergo lenitas eſt cum acritate, ut vulnera animæ ſa-
nentur, & vitia à peccatoribus expellantur. Cornel. hic. Id munus eſt
Parochi, Concionatoris, Confeſſarii. Vid. Ind. Rer. hiſce verbis.
18. Me autem volens juſtificare ſeipſam. Fallimur noſtromet de no-
bis judicio: Conc. 25. n. 2. At Deus etiam juſtitias noſtras judicabit.

Conc. 29. 19. Sacerdos quidam viſo illo Præterivif. In dxtremis de-

Kituti Sacerdote & Sacramentis. Vid.hiſce verbis. 20. V. Domin.

Daominicà XIII. poſt Pentecoſten.
1. Occurrerunt ei decem viri leproſin Ite, oſtendite vos Sacerdoti-
bus, Lepra animæ, peccatum: Baptismo & Pœnitentiâ tollitur.
Conc. 73. n. 3. 4. Conc. 69. Jahoda hic. V. Baptism. Confeſſio. Pœniten-
tia. 2. Nonne decem mundati ſunt & novem abi ſaunt? Multi vo-
cati, pauci eleéti. Conc. o. 3. Ite, oſtendite vos Sacerdotibus- Reno-
vatio veteris hominis: Conc. 3. V. P. Caſp. Knittel. hic. 4. Z bema
idem. Sacerdotii & præfertim Paſtoralis, munus, dignitas; ei ho-
nor debitus: ejus inhonoratio. V. Sacerdos. Parochus. §5. Occur-
rerunt ei decem viri leproſi. Lepra corporis carnisque vitium &
morbus. In genere moris talis lepra fœdiſſima, incurabilis, & pe-
riculoſiſſima, eſt Luxuria. V. Luxuria. 6. Mundati ſunt. Luxuriæ
oppoſita mundities animi & corporis. V. Caſtitas. Verecundia.

7. Nonne decem mundati ſunt, & novem ubi ſunt? quò loco Inter-
linearis: Sic, inquit, habet ingratos, quaſi ignotos: ubi ſunt?“ in-

quirit Dominus, quaſi à Deo non cognoſcantur, qui beneſicia, divi-

—
nitebi c
1. ſect.2.
gi. Vi⸗
Pona Dim
, u ece
XCrtehhe
Sehnege
ethie lepr
pereni ine
Alu: Snr

1. M n
(. 47. V.
1. Nonne ar
N.b. G tet
. hena 1.
line pone
16 Gtuts
Reonoumm ice
ilem. Nr
terris & in
6. Thema
V. Celum.
Cmilugt
e. V
iſn mittit,
9 lunmn

Qultlicg in⸗

Keawodn.
ſuturi,
mirancdt
duunes rel

In Dominirar per Annum.. 1581

8 huit niltlus 5ſibi collata, non recognoſcunt. Fr. Mendoza to. 1. in 1. Reg. 2.
en 12. ſect. 2. §. 8. f. 366. Graviſſima pœna: neſciri à Deo, abjici, rele-

lant. gari. Vid. Conc. II. Conc. 25. &* 36. M. 6. & totd. V. Odium peccati:
nüninn Pœna Damni: Ingrati. 8. Occurrerunt ei decem viri leproſi. Lucæ
eh 17. 72. Peccatum, lepra animæ, tollitur frequenti Confeſſione. C. ó7.
oG V. Confeſſio. 9. Enus ex illi, ut vidit, quia mundatus eſt, regreſſus V. 1 5.
Nen eſt. In negotio ſalutis, ſentire cum pluribus; ſapere cum paucis, qo-
NNN

DH cer hic leproſus. Vive cum paucis, ut cum paucis eligi & inveniri
mmBmerearis in cœlo, ait S. Caſſianus ap. Cornel. in Matth. 20. 16. f. 38 5.
. Salus: Sapiens: & Conc. 10.

lilrtei Dominic4 XIV. poſt Pentccolten. Mich 3
onakn 1. Non poteſtu Deo ſervire & Mammonæ: Divitum infelicitas. v. 2 4. 4.
,lct Conc. 47. V. Dives: Epulo: Deus: ubi: lamenta, Deo non ſerviiſſe.
Gnenie 8. Morne anima plus eſt, quàm eſca? Cura animæ præ corpore. Czo. v. 25.
n . 6. & tota. V. Anima. Corpus. Temporalia. Salus. Immortalitas.
. 7, hema idem: Vt ventri bene ſit, multi audent multa, ſine formi-
dine poœnæ tempor. & æternæ. Pro Animàâ immortali, nihil: C. rt.
c 4. & tot’ů. 4. Quaærite primaum regnum Dei. Verè Beacitudo eſt v. 3 3.
u Kegmum, idq; æternum. V. Beatitudo: Cœlum: Regnum. s. Thema
tenmdion zadem. Regnum Dei quærunt, qui devoti 88. Euchariſtiæ: quin & in

ie terris & in cœlo benedictionem accipiunt, & mercedem. Conc. 62.
/M 6. Thema idem. Omni conatu quærendum Regnum Dei: Conc. 13.
h“ V. Coœlum. 7. Thema idem. Non prohibetur Creaturarum uſus,
ſed malus uſus: ratione cujus Creaturæ omnes inſurgent in impios.
miszelg. Conc. 3. V. Creatura. 8. Fænum agri, quod hodie eſt, & cras in cliba- vV. 30.
og num mittitur. Flos ſymbolum Vanitatis. V. Flos: Mandus: Vanirtas.
im 9. Nemo poteſt duobus Domini ſervire Deo & dœmoni: huic cru- v. 24.
tis deliffimo ſervimus tamen peccando: : Deum infinitè bonum relin-
n Lun quimus: in æternum noſtrum exitium. V. Atheus. Magus. Dœmon.

oi Peccatum. Apoſtata. 10. Duan veſtrüum ogitans, poteſt abjicere ad; V. 27.
dA. ſtaturam ſuam cubitum unum?“ Solius omnipotentiæ Divinæ, & ad.
. li. mirandum opus eſt Mortuorum Reſurrectio, & reſuſcitatio, in quâà
d. omnes reſurgemus in virum perfectum: Conc. 7. V. Reſurrectio.

H OOοονοο qhοοο 3 II. Hæc

1582 INDEX IV. Concionum & Aateriarum: .

v. 32. II. Hæc enim omnia Genter inquirunt. Quantò Gentilibus perfeclior

ſit Chriſtianus, oportet; & quantò gravius ejus peccatum 1v. Ca han
tholicus: Chriſtianus: Fides: Hæreſis. . AAnſk
Lucæ 7. lem. be
à v. 11. adi7. Dominic4 XV. poſt Pentecoſten. tota .
V. 15. 1. Et reſedit, qui erat mortuus & capit loqui. Quid? cui? Chri. er
S. Mater- ſ⸗ aitS. Auguſt. promiſit (cum gratiarum actione) quòd melio Nuhienl
s hKAdo- rem vitam eſſet acturus. Et videtur minus bene vixiſſe antè; quod e ol
Martyrol. inde colligi poteſt, quòd fuerit filius unicus matri ſuc. C. 45. Mors oiinen
Rom. 14. Echo vitæ. Senſit Juvenis cum ſpiraculo vitæ, quod ei jeſus inſpira- 6 H”KR
Sept. vit, etiam virtutem adveniſſe. Et: Hic Adoleſcens eſt S. Maternus, ſche
Diſcipulus S. Petri, Tungrorum & Germanorum Apoſtolus, bis re- Ninus
fſfuſcitatus. Guiliel. Gumppenberg Atlas Marian. Imag. 56 5 & 875. nen
vV. 12. nec non fol. 654. 2. Kcc defunltus. Ad Mortem diſpoſitiones. ka

V. 15. Conc. v6. 6S. 3. 3. KReſedit, qui erat mortuns. Mortuorum Reſur- rlisſ
rectio & Reſuſcitatio: Conc. 2. V. Reſurrectio. 4. ERcce Defunltuss kiu
Et: 12bi di Mors ſi 1 enberant
t: Tibi dico- ſurge:, Mors ſpiritua is & animæ, peccatum. Conc. 63.

n. 2. Conc. 69. n. 2. Conc. 67. n. z. Peccata dimittere eſt plus, quùm ui ung
mortuum ſuſcitare. Conc. S. n. 2. de Poteſtate Clavium. §. Ecce inmerin
defunctus Mortem difficilem quæ faciant? Conc. 46. &‚ 47. & 70. liwel
n. , 6. Ecce defuncta. Mortis certiſſimæ incertitudo. Moriuntur ungrer
plures Juvenes, quàm ſenes. Conc. yo. n. 2. & totd. 7. Ecce defundtm. wie
Vv. 14. Memoria mortis & judicii: Conc. 1. Oblivio. Conc. a. 8. Tibi di- tn:lr5
co. ſurge. Vox hæc erit Tubæ illius noviffimæ, omnes ad Judicium ,und
extremum evocantis. Conc. 6. n. v. &ι tota: Jahoda hac Domin. 1b lben
= Serviunt facilè plures Conciones & Materiæ, notatæ. V. Mors.
V. 13. Visa. Juventus. 10. Nol,; flere. Non temporalium, ſed æternorum
jactura deflenda. V. Fternitas. Temporalia. Riſus. Tachrym. n he⸗
II. Vid. Domin. 20. &ñ ibi n. 6. cirait. Kä
Lr =“M delal
ucx, 14. . Dominic4 XVI. poſt Pentecoſten. cn
V. §. 1. Cim veſtrum aſenus alet &c. Aſinus ne ſit potior, quàm Anmien
filius: quàm Anima. Queritur S. Bern. Equus ægrotat, & quæri- n hroo
tur remedium; periclitatur ſabditus⸗ „& diffimulatut: cadit aſinus; ne, liͤ

& Reni

- — In Dorminiras por Aunuin. 1᷑18̃12811“JM,

ell, qui fublevet: perit anima, & non eſt, „duirecogiter. Pexen-
feld. hiſt. 149. f. 730. V. Aſinus. Anima. & Conc. 25. n. g. 2. Thema
idem. Peccator miſerrimus ſuper Inferni puteum: Conc. 31. n. 6. &
tota. V. Maria. 3. Et ipfi obſervabant eum Judicia hominum er- v. 1I.
ronea. V. Judicium humanum. Solius Dei æquiſſimum. V. Judex

)mr,
a Divinus, qui omnia noſtra, & extrema obſervat. Conc. zo. n. 2. V. O-
ld pera: Obſervant Pharifæi minuta: gravia negligunt. 4. Sabbato v. 1. & 3.
—⸗ meianducare panem. Slicet Sabbato curare?“ Sabbato ligno colligens
lapidatus: Conc. 25%. n. g. & tota. Quàm diſtrictè etiam levia Deus
kunin dijudicet. 5. Qus ſe humiliat, exaltabitur- Chriſtus in cruce hu- v. 11.
Clen miliatus & Traltatus: Conc. 13. Circa Feſt. Exalt. S. Crucis. 6. ?E v. 2.
:u ece o hydropicus erat ante Mum. Verè hydropicus cenfendus eſt,
ſan qui mundana & tranſitoria ſectatur. V. Mundus. Voluptas. Divitiæ.
ke Temporalia. 7. Thema idem. Quantò hydropicus plus bibit, tan-
Otun Ni

t plus ſitit: cui meritò comparatur, quem carnalium voluptatum
exuberantia gravat; ut propterea bene dicatur æmulus ignis æterni,
e qui nunquam dicit: ſufficit. Hydropicus difficile curatur: ſic huic

„ G 51
ADefne.

isa immerſus vitio. V. Luxuria. Apoſtaſia. 8. Dus ſe exaltat, humili- V. 11.
n i abitur V. Superbia. Eremita. Lucifer. 9. Er ecce homo aropicm. V. 2.
Gt⸗ Hydropicum rectè comparamus diviti avaro, ait S. Auguſtin. ſicuarx
M enim ille, quantè mapis abundat humore inordinato, tantèò amplius
ilin ſitit: ſic & iſte, quantò eſt copioſior divitiis, quibus non bene uti-
E tur, tantèò ardentiùs talia concupiſcit. V. Dives. Avarus. &α ſupra
ſi n.ß6. Faberius & Capiſtran. hic p. r1.
t Dua Matth. 22.
.Noe. Dominic4 XVII. poſt Pentecoſten- Av. eaelſn
gernn . 4 6W

1. Et nemo poterat ei reſpondere verbum. Confuſio impiorum in v. 46.
Un Judicio extr. Conc. ʒ9. V. Confuſio. 2. Delige Dominum Deumtuum. v. 37.
Mandata Dei ſervatu impoſſibilia non ſunt: Conc. &. A nobis du-
tem non obſervari, inde eſt, quòd exiguus in nobis fit Dei amor:
Amanti enim nihil difſficile, nedum impoſſibile. Vid. Acedia: quam

n corrigat cogitata damnatorum æternitas: Conc. 51. & 39. 3. Ilem
Aeoe Thema. Liberaliter & ingenuè amandus Deus, ex toto corde; non
S ſpe Præmii; aut timore pœnæ: id quod fecit Religioſus: Cons. 0.

. M. 11o

1584 INDEX IV. Concionum & AMateriarum: —
n. II. quanquam & amandus, & timendus Deus: Conc. y3. V. Amor. unlan
L v. 38. Timor. Spes. Deo ſervire. 4. Hoc eſt maximum & primum man- 171
2 datum. Amoris Dei primum & maximum mandatum. quàm id ul- alli enne
timo ſæpe loco, imò nullo habeamus, creaturarum amorem præpo- tihin
neundo: Peccatum enim eſt averſio à Deo; Converſio ad Creaturam. Mcde
Hinc merces à Creaturis: Conc.3. V. Creatura: & Pœna æterna. 1
v. 42. §. Quid vobi videtur de Chriſto? V. Chriſtus. 6. Vid. Domin. 12. 6 ue
„Matth. 2 Dominicâ XVIII. poſt Pentecoſten. én
v. 2. 8. 1. Remittuntur tibi peccatatua- V. Abſolutio. Confeſſio. & Con- blohii
v. 4. feſſarius. 2. Vt quid cogitatis mala in cordibus veſtri? Divino Ju- Vüenrh
dici etiam ſecretiſſimæ cogitationes ſunt apertiſſimæ, eâsque nu- Prelumpt

v. 2. merabit, ponderabit: Conc. 25. àh. a. & tota. V. Cogitatio. 3. Ecce Memoru
oſfferebant ei paralyticum Paralyſis morbus graviſſimus. Animi (uc. g.
paralyſin S. Joannes Climacus vocat inſenſibilitatem animi, quzæz fumalik
deſperationis janua eſt, & timorem Dei excludit. Cor durum, it. lidt
vocat S. Bernardus. Granat. hic Conc. 2. V. Obſtinati. Deſperatio. eril
Surdus. 4. Ildem Thema. In morbis animæ deſperatiſſimis, ſalus 65 Sue
ex Roſario Beatiſſimæ Virginis. Conc. z. V. Maria V. Roſarium. mensRex.
V. 2. 5§. Paralyticum, jacentem in lecto. Miſeria ſumma luxurioſi. V. Lu-. i auli,
v. 8. Xuria: Peccator: & Cornel. in Mat. 9. 8. f. 207. 6. Videntes autem V.Coror
turbæ, timuerunt, & glorificaverunt Deum Ex operibus Dei admi- . Hon
randis, naſcitur ejusdem amor, quia tam benefici; & reverentia ac (Cbiy⸗
timor, quia tam potentis. Amandus & timendus Deus. Conc. -63. elthi⸗

& V. Amor. ITimor. 7. V. Domin. 3. Epiohh. tt .
Math. 22. à VyI D. Aerent
V. 1. ad i. Daoaoyminicàâ XIX. poſt Pentecoſten. tln
V. 14. 1. Multi ſant vocatè, pauci verè electi: Conc. Io. Salvandorum Deubbit
v. 12. paucitas. 2. Non habens veſtem nuptialem- quàm levis videatur Droponn
hæc res: & tamen: Ligati manibus & pedibus ejus, mittite eum in te- tim buch
nehbras exteriores. V. 73. In Judicio extremo gravia, quæ hic levia: (
. v. 12. Conc. 25. 3. At ille obmutuit. Miſeria peccatoris, Rei, ante extre- nabitahe
mum Judicem conſtituti. Conc. 37. Ejusdem confuſio & deſperatio. 17. Cu⸗

v. 12. Conc. 3z9. 4. Amice, quomodo huc inträſti? At ille obmutuit ad n e
tam lohtl

—

.
Uüm.
enre
Cenunn
n n

=ðDWẽð
N
Drio.
eihgeer.
i be⸗
18. Aini

nimi, A ⅞

r mmn,
n
tiamd
uticd A
Dii.

zefgennln
l C

6
endn
niun

eulk

zne.

e NH

.
: A

V. Communio indigna. Euchar. Confeſſio.

In Dominicas per Annum.

tam ſuavem Regis vocem: quæ erit illa vox extremi Judicis? Conc. 23.

n. 7. & totà. §S. Vt videret diucumbenter. & vidit ibi hominem: O-
culi extremi Judicis: Conc. 20. Ejusdem Majeſtas. Conc. I9. 6. Vi-
dit ibi hominem non veſtitum veſte nuptiali. Notæ Reproborum in
Judicio extr. Conc.I. Notæ Electorum: Conc. 12. 7. Ligatis ma-
nibus & pedibus: &c. Sententia Judicis extremi. Conc. 34. & 3.
8. Mettite eum in tenebras exteriore, æternæ damnationis noctem,
ait S. Gregor. Pœnæ damnatorum: Conc. 36. 37. 35. Executio. Conc. 4.

—

& C vI. 9. lIbi erit fletus: &c. Damnatorum lamenta: Vid Damna-
ti. Impii. Infernus. Lachrymæ.

10. Mittite eum in tenebras exter.
Videtur hic miſer peccàſſe in Regis clementiam. Vid. Miſericordia.
Præſumptio. Nec ejus Juſtitiam conſiderâſſe. Conc. aa. item Conc. 1.
Memoria & oblivio Judicii extremi. Deus amandus & timendus:
Conc. 53.
tiam aliàs haud dubiè recepturus: V. Confefſio.
tuit. ſibi meritèò timens, quia malè conſcius: Conc. a5. Item, qui
meritò Divinum Judicium timere debeant: Conc. 46. &äibi citt.
13. Intravit autem Rex- & vidit ibi hominem: Miſero huic tam cle-

mens Rex ejúùsque Convivium in ſalutem eſſe debuiſſet; fuit autem,
Id multis circa Chriſtum, accidit.

ſuà culpà, in perditionem.
14. Fecit nuptias ſilio
ſuo. Sponſus Chriſtus in Euchariſtia: V. Sponſus. Euchariſtia. Idem
& Cibus à Conc. 'g. Frivolæ excuſationes. Conc. 61. n. J. 15. Mit-

tite eum in tenebras exteriore. Peccatum mort. cur æternúm punia-

tur? V. EFternitas. Peccatum. Odium peccati. 16. Illi autem ne-
glexerunt: Neglectus Verbi Dei: Conc. 63. Sacrorum & Sacramen-
torum ac mediorum ſalutis. V. Sacramenta. Salus. Obſtinati. &c.
Deus Pater Chriſto nuptias fecit, cum in toto mundo per Chriſtum
propoſuit Menſam Evangelicæ doctrinæ & Sacramentorum, præſer-
tim Euchariſtiæ: Cornel. ex Orig. Euthymio. 17. At ille obmutuit.
Quia ibi locus negandi non eſt, ait S. Hieron. Nam ibi Deus illami-
nabit abſcondita tenebrarum & manifeſtabit conſilia cordium Conc. 23.
n. 7. Conc. 22. item Conc. 26. 18. Mittite eum. n tenebras exteriorer.
Quàm peſſimè ii agunt, qui peccata repetunt, accumulant, pec-

Mecht! de Jud. extr. Ppp ppp bppb cati

11. At ille olmutuit- Culpam ſuam non confeſſus, gra-
12. At ille obinu-

V. 1 I „
V. 11.

V. 13‧
V. 13.

V. 13.

V. 12.

V. I I.

v. 12.

V. 13.

1586 INDEX IV. Concionum & Materiarum:
V. 6. & 7. cati menſuram implent! Conc. 29. 19. Keliqui verò tenuerunt ſer-
vos ejuse Rex autem iratus &c. Sanguinem ſuum requiret Deus:
v. I1. Conc. 24. Rex tremendæ Majeſtatis: Conc. 21. 20. Non veſtitum
veſte nuptiali. Veſtis, non nuptialis, ſed ſordida, animæ tenaciter
& turpiter adhærens, ſunt habitus vitioſi: Vid. Vitium. Habitus.

v. 14. Conſuetudo. 21. Multi vocati, pauci electie Juſtus vix ſalvabitur:

Quàm ſtrictè& juſtitias judicabit Deus! Conc. 29. Capiſtran. hic p. 1.
v. 3. & 4. 22. Miſit ſervos ſuosz e Iterum miſit alios ſervos“ Hi olim Prophetæ,
QAdein Apoſtoli: In huncusque diem Concionatores, pœnitentiam
prædicantes: Conc. 6., V. Concionator. Verbum Dei. Confeſſar.
23. Non habens veſtem nuptialem. Exuentes veterem hominem &
induentes novum. Conc. 71. 24. Vid. Dom. 2. & 21. poſt Pentec.

Joannis 4. Dominicâ XX. poſt Pentecoſten.
v. 46. ad ſ46. . . „
1. Iucipiebat enim moré. Serviunt Conciones & Materiæ, de
v. 48. Morte. 2. Niſi ſigna & prodigia videriti, non crediti. Veritas
Paooenarum æternarum à Chriſto & ſanctis aſſerta: Conc. 37. n. 2. A
damnatis in igne apparentibus: Conc. 37. A dœmonibus, cœxli ja-
Gturam dolentibus. Conc. 36. n. 7. V. Riſus. Æternitas. Surdus. A-

theus. Cœcus. Spectrum. Anima. 3. Thema idem. Signa Judicium an-

v. 47. tecedentia. Conc. 74. 4. Incipiebat enim mori. Præparatio proxi-
ma ad mortem (Conc. zo. & ibi citatæ. Item de Teſtamentis ibid. in
fine. §. V. Domin. 3. poſt Epiph. Dom. 15. & 23. poſt Pentec.

“ Dominicâ XXI. poſt Pentecoſten.
V. 23. 1. Simile eſt regnum cælorum homini regi, qui voluit rationem po-

nere cum ſervi ſus. Hic Rex ſupremus, Deus Homo, Judex vi-
vorum & mortuorum, de quê à Conc. 9. V. Chriſtus. Judex. 2. The-
ma idem Examen Judicii extremi. Conc. 15. 27. 27. 25. 29. 30. V. Exa-
v. 24. men. 3. Oblatus eſt ei unn. Hic Reus eſt peccator. Conc. 72. n. 7.
quantus debitor! quàm miſer! Conc. 31. Cui nullum aſylum! Conc. 32.
v. 26. Deſperatio: Conc. 39. 4. Patientiam habe in me, & omnia redaam
v. 24. tibi. Per pœnitentiam, per fructus dignos pœnit. Conc. 6. 5. Dus
debebat ei decem millia talenta. Levia hujus vitæ delicta, quàm gra-

—
uin ſucl
yruver
at.
etremi
Kurnen
1Ordkhc
uenſen
Regislui
ell. Cus,
lo. foca
erſus neg
Lorum: G.
GAbitun.
Ratiohabe
1171
Dominut
cioextr.
lia 15.
onfectt .
Chritinns
c;
kium. Vi
bilenon e
clurticel
corl: Cne
ſunnhen
tunz dena
terrx/ (
imein
rali Me
124 I.

rnmn
etrie.

.

4
te
urn HB

n

—
Idden.

NCEnIddn

ommnen

eu.

luterie, e

nibos, t

nmn 1

venti Oil
NALe.

In Dominicas per Annum.
via in Judicio: Conc. 25. & Conc. 29. n. I. V. Moyſes. 6. Venerunt &
narraverunt Domino ſuo“ Accuſatores in Judicio extr. Conc. 26.
7. Iratus Dominus ejus, tradidit eum tortoribus. Sententia Judicis
extremi, & ejus executio: Conc. 324. 3. 36. 37. 40. 8. Luoadusq; redde-
ret univerſum debitum: Conc. 35. & ”I. de æternitate: quia in Infer-
no nulla eſt redemptio, nec debiti exſolutio: C. ʒy. n. ö6. 9. Egreſſus
autem ſervus ille, invenit anum de conſervis ſuis- nihil memor Juſtitiæ
Regis ſui: cujus oblivio, & nullus metus, ſcelerum audacium fons
eſt. Conc. 44. I. & 2. Item: Deus amandus & timendus: Conc. y73.
10. Suffocavit eum. Per tantum immiſericordiæ ſcelus attigerit hic
ſervus nequam ſummam, & compleverit menſuram peccatorum
ſuorum: Conc. 219. 11. Miſertus Dominus ſervi illius, dimiſit eum,
& debitum dimiſit ei. De propitiato peccato noli eſſe ſine metu: Eccli. 5.5:
Ratio habenda præteritorum, præſentium, & futurorum. Conc. 72.
n. 3.7. & tota. Debitum contractum ex perdito tempore. 12. Irattr
Dominus tradidit eum tortoribus. Patientia Dei læſa, furor: In Judi-
cio extr. nulla amplius clementia. Conc. 27. V. Clementia Miſericor-
dia. 13. Serve nequam. Qui cognovit voluntatem Domini ſui, &
nonfecit, vapulabit multu. Lucæ 12. 47. V. Scire. Doct. Catholicus.
Chriſtianus. 14. Omne debitum dimiſit ei. Id agit Deus Poteſtate
Clavium, Sacerdoti concredità, in Confeſſione, & per Confeſſa-
rium. Vid. Abſolutio. Confeſſarius. Confeſſio. Peccatum irremiſſi-
bile non datur. Conc. o. n. 4. Conc. 69. n. §. Conc. 29. n. 7. Peccata in

charta deleta. C. 15. n. 9. Remiſſa in Judicio extr. non erunt dede-
cori: Conc. 12. n. ſ.

15. Nonne oportuit, & te miſererè conſervi tus,
ſicut & ego tui miſertus ſum? V. Inimicus. 16. Qus debebat ei cen-
zum denarios, & tenens ſußfocavit eum. Quantum ſtudium pro puncto
terræ! Conc. 72. n. 2. pro divitiis, & temporalibus, præ æternis: in
animæ interitum, uti contigit ſervo nequam. V. Dives: Lempo-
ralia. Mundus. Engelgr. Dom. 22. p. 1. Advocatus Venetus. Conc. 24.
n. 4. 17. Vid. Dom. 2. & 19. poſt Pent.

Ppp ppp PPP2

Do-

v. 34.
v. 34.

v. 34

V. 32.

V. 27.

V. 33.
V. 28.

1588

õ

INDEX IV. Concionum & Materiarum:

2.... Donminic XXII. poſt Pentecoſten.
V. 16. 1. Magiſter ſcimus, quia verax e & non eſt tibi cura de aliquo.
Chriſti Judicis extremi Juſtitia abſolutiſſima, ſine reſpectu perſonæ.
v. 18. V. Juſtitia Dei: Judicium Dei. 2. Quid me tentati hypocritæ? Li-
bertas ſacri Eccleſiaſtes: Conc. 64. n. 6. 7. & tota. V. Concionator.
v. 15. Confeſſarius. 3. Phariſas conſilium inierunt, ut caperent geſum in
V. 20. ſermone. Phariſæi, qui? Mirè confuſi à Chriſto. V. Phariſæi. 4. Cu-
jus eſt hac imago? Quæſtio univerſalis: Inſpicitur imago peccatoris
miſerrimi, monſtroſa: V. Peccator. Anima. Spectrum. §. Thema
idem. Notæ Electorum: Conc. 12. Notæ Reproborum: Conc. II.
v. 19. 6. Obtulerunt ei denarium. Studium pecuniæ & temporalium. Vid.
v. 18. Domin. præced. n. 16. 7. Cognita Jeſus nequitid eorum. Vid. Do-
V. 20. min. 18. num. 2. 8. Cajms eſt hæc imago? Imago & memoria Ju-
dicii. Conc. I. n. 6. 7. & totd. Oblivio. C. 44. =
AIarth:. Dominicâ XXIII. poſt Pentecoſten.
Av. 18. ad 27.
V. 18. 1. Filia mea modo defundka eſt. In extremis ſaltem pœnitendum:
item diſpoſitiones ad mortem: Conc. &. & àbi cit. V. Pœnit. Con-
v. 25. feſſio. Mors. Infirmus. 2. Luella ſurge: & ſurrexit puella. Tuba ad
Reſurrectionem evocans: Conc. 6. Reſurrectio univerſalis: Conc. 7.
v. 24. & g, 3. Recedite. Diſcedite maledicti. Conc. 3r. 4. Et vidiſſet ki-
V. 24. bicines & turbam tumultuantem, dicebat: recedite. Occaſione hujus
erxpenduntur quædam à Chriſto, cum majeſtate & ſeveritate acta:
v. 24. Conc. g. F. Et deridebant eum: Id peſſimè agimus in ſeriis, æter-
V. 18. na tangentibus: Vid. V. Riſus. Salus. Seria. 6. Filia mea modò de-
Jundta eſt: Filiæ loco, eâque potior, ſit tibi anima tua unica. Ani-
mam unam dedit nobis Deus; ſi hanc perdiderimus, quânam vive-
mus? ait S. Chryſoſt. Hom. 22. (V. Aſinus.) Hæc peccato moritur.
Dom. I5. n. 7. Quæ quantocyus reſuſcitanda per pœnitentiam.
Puella enim hæc, juxta S. Auguſtinum, deſignat recens lapſum. Ca-
lamat. Agef. Diſc. 27. Sed à multis ridetur, in peccato pergitur, ad
completam usque menſuram: Conc. go. V. Anima. Riſus. ternit.
V. 198 7. Ecce Princeps unus acceſſit, & adoravit eum Idem Chriſtus in

88. Eu-

ig

Vihaleig

—
GSLch
ella vxe
lius. VI
ſeime ne

uͦ L.Don

inteli

lin G te,
Gun. 5
Catn extt
Tnorurm
Numini
8 Gal
etk. (Mme.
ye, l
Nbſeurabt
leyiti
V. Pectt

Dehoe,

belt ſud
WD

1in
lefſon

e 4
A li

ed

NR W 4 .

R
n
4 4

enri N.

n
Menitan:

ela. Nd

fſilis:
lune uo
gite adt
ris, Aet
HZ .
ni 7 N.
n WM⸗
orim
4.
ntw⸗

itettun

. „ D

In Dominicas per Annum. 1189

SS. Euchariſtia: V. Euchariſtia. 8. Non eſt mortuz puella, ſed dor-
mit- Vivit poſt funera Virtus, & maximéè Virginitas & Caſtitas. Pu-

ella hæc & virgo annorum fere 12. Lucæ 8. 42. V. Caſtitas. Immorta-

litas. Virtus. 9. Filia mea modo defuncta eſt: Ut bene moriaris
ſemel, morere ſemper. Auguſt. Mors, vitæ Echo. Conc. 45. V. Mors.

10. V. Domin. 20. n. §F.

Doyminicâ XXIV. poſt Pentecoſten.

intellig; & Conc.z. Ultimus mundi ſtatus ſceleratus. 3. Erit tunc
tribulateo magna. Conc. 3. Creaturæ omnes contra impios. 4. Cæ-
lum & terra tranſibunt. Conc. y. Totius, & ultimum Mundi exci-

dium. 5§. Et mittet Angelos ſuos cum tubd. Conc. 6. Tuba ad Judi-

cium extr. evocans. 6. Et tunc plangent omnes Tribus terræ. Mor-
tuorum ad Jjudicium deductio. Conc. S. 27. Tunc parebit sgnum Filie

bominis in Cælo. De S. Cruce in Judicio extr. conſpicuàâ. Conc. 13.

8. Dus legit, intelligat. Libri Conſcientiarum explicati in Judicio
extr. Conc. I5. 9. Qui legit, intelligat, Scripturam: Mane, Thecel,

Phare, ſupremo Judici adaptatam. Conc. 27. V. Scriptura. 10. Sol

obſcurabitur- Signa Judicium præcedentia. Conc. 2. 11. Càùm vi-

deritis abominationem deſolations: Odium Dei in peccatum: Conc. II.

V. Peccatum, & odium peccati. 12. Et congregabunt Electos efus.
De hoc, & de his, Vid. Conc. S§. 9. & I2. Item V. Beati. 13. NWur-
gent Pſeudochriſti- &c. De Antichriſto. V. Antichriſtus. Prophe-
tæ. Simon. Magus. Magia.

Ppp ppp ppp 3 IN

Matth. 24.

„ „ .. à V. 15. ad 25.
àlegit, intelligat. Conſideret, memoretur, Judicii extre-
ionem: ejus ne obliviſcatur. Conc. I. &q a. 2. Lüuilegit,

V. I 5.

V. 2 1.
V. 3 §.

V. 31.
V. 30.
V. 3 0.

V. 29.
V. 31.

☛

1790 INDEX IV. Concionum & Materiarum:

Matth. 4 à

V48. adtag. Feſto S. Andreæ Apoſtoli. 2o. Novemb.
v. 19. 1. Venite poſt mes Ad Judicium finale Chriſtus omnes vocabit
v. 18. per tubam. Conc. 6. 2. Ambulans Yeſus juxta mare Galilææ, vidit
v. 19. duos fratres. Chriſti Oculi. Conc. 2z0. 3. Faciam vos ſieri piſcatores
v. 19. bominum. Vid. Dom. 4. poſt Pentec. n. 2. 4. Venite poſt mer S. Pe-
trus & Andreas fratres in Crucem usque ſecuti Chriſtum. Des.
v. 18. Cruce: Conc. 13. §. Keficientes retia ſua. Conſcientiam Reti com-
parat Faber, hic Conc. I. IIla niſi integra ſit, aut per pœnitentiam
V 20. reparetur, quàm moleſta! Conc. a. 6. At illi continud relidtis re-
tibus, ſecuti ſunt eum. Retia ſunt Divitiæ, voluptates, temporalia:
quæ relinquenda, maximè à moribundo, ad Judicem vocato. C. zo.
V. Dives. Voluptas. Temporalia. Mors. 7. Thema idem. In nego-
tio ſalutis nihil differendum. Vid. Salus: Pœnitentia: Acedia: Se-
v. 19. ria. 8. Venite poſt me. Dœmon, Simia Dei, quomodo, in interi-
tum, irretiet hominem. V. Doemon. Mundus. Luxuria. Conſuetu-
do. Vincula. Peccatum.
“ F.8S. Nicolai Ep. &. Deemtr.
v. 30. 1. utilem ſervum ejicite in tenebræ exteriore, Multitudo ta-
v. 19. lium ſervorum inutilium & damnatorum. Conc. Io. 2. Poſt mul-
tum verò tempori venit Dominu: &c. Tempus Adventus Judicis
Extr. Conc. 16. 3. Thema idem: Chriſtus Judex ſua requirens ta-
v. 30. lenta & Sanguinem. Conc. 24. 4. Inutilem ſervum ejicite in tene-
v. 21. bras exteriores. Vid. Domin. 19 & Dom. 21. 5. Iatra in gaudium
Domini tui. Sententia Electorum: Conc. 33. Conc. 45. n. 6. Beato-
rum in Cœlum ingreſſus. Conc. a4. Pro hoc laborandum. Conc. 43.
v. 19. 6 Poſuit rationem cum et. Examen diſtrictiſſimum Divini Judicis.
v. 26. Vid. Domin. 21. 7. Serve male & piger. Vid. Acedia: Pigritia: Ex-
v. 21. cuſatio. 8. Intra in gaudium Domini tui, per beatam mortem, quæ
ſimilem vitam conſequitur. Conc. 25. 9. Vocavit ſervos ſuos, & tra-
v. I4. dAidit illis bona ſua. Dei Dona, Creatio, Redemptio: C. 24. n. 1. Exa-

IN FESTA.

men deſuper. V. Examen. F. Con-

Pre

Peccumi

Pid.
minica?
Inn. 20,7

I1. Nr

lblime)

Uenietts

t: Con

Anoda
ſakupe,
C1 N. E

1 dee

ſris ge

Ptug. V.

nt ſin

ut ſib
Aduumn

Aci
atrum B
ſ. Mi
DWilr
nnimieis
ſia i⸗
ul lopri
W. 7.
)p

nſoe

lun N
n Mor.

ienn.

niihin
temporli

Ocl. 0..

en Unege

Mela x

nen⸗ 4

In Feſta per Annum. y

F. Concept. Bmæ V. .-. Decemb. Matthe. .
Pro Feſtis Deiparæ, V. Maria V. Item pro hod. Feſto: V. Orig.
Peccatum. De Regibus Hebræorum: Conc. II. n. j.
F. S. Thomæ Apoſt. 2. Decemb. Joann. 20.

“ . à V. 24. a d3 0.
Vid. Conciones & Materiæ ſuper hoc Evangelio notatæ, Do-

minicà 2. poſt Paſcha: V. S. Thomas Apoſt. & Ind. S. Script. in Jo-

X
ann. 20. à v. 24. ad 20.
V. 24 3 Lucæ 2.

F. Nativitatis Domini. 2 y. Decemb. & ad v. zi.

1. Verbum Caro factum eſt“ Joann. I. a. Incarnationis Divinæ Joan. I. à v. .

ſublime Myſterium. Conc. 73. n. I. Vid. Incarnatio Verbi. 2. Iuve- ad 15.
venieti infantem & c. Chriſtus Infans Turcam mirè è Præſepi vo- V. 12.
cat: Conc. 79. n. y. V. C. 6. n. 3. de B. Tereſ. de la Cerda. Vocamur
& nos ad SS. Communionem: de quà Conc. vo. cit. 3. Verbum Caro

factum eſt“ Zoann. I. I4. Idemmet Deus homo in SS. Euchariſtia, de

quà V. Euchariſtia: & à C. v9.

F.S. Stephani. es Decemb. Aalacdn.
1. Ecce ego mitto ad Prophetas: & e illis occidetie Dei Miniſtris v. 34.
ſacris debitus honor, & amor Sacerdotum, Sacrorumque contem
ptus. V. Sacerdos: Parochus: Concionator. 2. Vt veniat ſuper vos V. 3 5.
omnis ſanguts jieſtus“ Conc. 24. 3. Quoties volui congregare filios v. 37.

tuos ſub alas, & noluiſti? Quàm incurii ſalutis, vocanti Deo non ob-

ſequamur! Conc. a46. n. 6. & totâ. V. Vocatio. Obſtinati. Salus. 4. Ex v. 34.
ilus occidetis Præmittit V. 32. Chriſtus: Et vos implete menſuram
patrum veſtrorum. Menſura peccatorum. Conc. 49. n. 3. & tota.
5§. Poſiti genibus clamavit voce magnaâ dicense Domine, ne ſtatuas

illa hoc peccatum. Ahtor. . yg. Illuſtriſſimum hoc exemplum docet,

inimicis ignoſcere. V. Inimicus. 6. Ecce relinquetur vobi domus V. 38.
veſtra deſerta. Graviſſimæ hæ Chriſti minæ, ſeriæ, & juſtiſſimæ: C. 24.
uti ſuprà n. 2. Neque tamen deſperandum: Conc. 22. & V. Deſpera-
tio. 7. Thema idem. Excidium totius mundi. Conc. y. 8. Vid. Do-
min. 9. poſt Pentec. T. S. jo-

4 .

1592 INDEX IV. Concionum & Materiarum:
Joann. 21. Aannis Anpsſff „„
y ada. F. S. Joannis Apoſt. zz. Decemb. li

V. 20. 1. Mllum diſcipulum, quem diligebat Jeſus. Hujus dilectionis cau- ger. ra
ſam aſſignant paſſim SS. PP. quia S. Joannes Virgo fuit. Caſtitatis o Mi.
pretium: V. Caſtitas. Virgo. Verecundia. 2. V. S. Joann. Apoſt. Oorichin

H DW F. SS. Innocentium. z. Decemb. mumd
V. 16. 1. V. Ind. Rerum. V. Innocens. Vita. 2. Heroder occidit omnkdes WhEet

pueros: &c. V. Herodes. Innocentes occiſi: ne nos nocentes immu- Cc Hpipk
nes ſimus. Agamus fructus dignos Pœnit. C. 6. Patiamur quid. ſeingtie
vis: C. 43. 3. Nemo veſtrüm patiatur, ut homicida &c. 1. Petr. 4. emcb,

15. V. Reus. Peccator. Sz autem ut Chriſtianus & innocens, non eru- llhnte:

hbeſcat. v. 16. V. Chriſtianus. Tribulatio. lae
Lucæ ꝛ2. — „— . k—... . . (mohl
Vetii z. Feſto Circumciſionis Domini. . januar. mwhag
v. 21. 1. Wt circumcideretur Puer, vocatum eſt nomen ejus Jeſus: Cir. Mi
cumciſio, hominis innovationem deſignat: Conc. 71. in f. & totia. (llliper
v. 21. 2. Poſtquam conſummati ſant die octo. uomodo combinandum kenperg

Tempus, Præteritum, Præſens, & Futurum? C. z. 3. Hominis les bugl⸗
innovatio, & anni clauſula optima, Pœnitentia, & Confeſſio, pra- ethde
v. 21. ſertim generalis. Conc. 73. 4. Vocatum eſt Nomen ejus Jeſis: Jeſus ugt
Salvator: Conc. yS. n. y. & totâ. qua agitur de SS. Trinitate Creatà: hujunmn
v. 21. Item Conc. vz. n.I. §. Vocatum eſt Nomen ejus Zeſise In XNenium amiln
offertur S. Roſarium. Conc. 7. 6. Vocatum eſt Nomen ejusz Jeſus: (ilnga
Turpe eſt, dici & non eſſe Chriſtianum. V. Chriſtianus. Catholicus. Eendon
v. 21. Bened. Fidelis ſerm. 2. hic. 7. UVt circumcideretur Puer. Mittitur Vir-

ginis Filius, Filius Dei Altiffimi, & jubetur occidi, ut vulner ibus 10
meis pretioſoSanguinis ſui balſamo medeatur: Agnoſce homo, quim iah
gravia ſint vulnera, pro quibus neceſſe eſt Dominum Chriſtum vul- kuml⸗
nerari: Verba ſunt S8. Bernardi S. 3. de Nat. Et tamen abutimur adeo ge
pretioſo Sanguine (hac die primum effuſo.) Filii Dei, quàm graviter rinnd
hinc puniendi. Conc. 2u. V. Sanguis Hiſt. congrua. C. 2ov. n. 5. 4 f. 275.

e per Aumum. 103
. 1. Procidenter dre, eum. 0 51. . .. k. x Triden. de 88. Ve- v. 1 a
ner. Sacram. de qu Conciones 4 4 Conc. zg. V. Euchariſtia. Comma- ðòð
nio. Philothea. 2. Et apertis theſauris ſun obtulerunt ei munera- v. II.
n N Sordida in Divinis avaritia. Conc. 61. n. 6̊.7. 5. ubi frivolæ excuſatio-
nes. 3. Per aliam viam reverſi ſant in regionem ſuam. Poœnitens in vV. 12.
N. gratiam Dei receptus, ne revertatur ad priſtinos ſuos vitioſos habi-
Nm tus, & veterem hominem: Conc. 7l. 72. 73. V. Breviar. 4tà Die infra

enem. Oct. Epiph. Lect. 7. fine. V. Confeſſio. Pœnit. 4. Vidimus ſtellam V. 2.
tuml ejus in oréente. Conc. ya. n. 3. & tota. V. Turca. s. Heroder Kex tur- vV. 3.
erM batus eſßz, & vmni geroſolyma cum ilos Terror ex Chriſto Salvatore
. Infante: Quantus ex eodem udice? Conc. 19. n. 3. & tota. Item C. 21.
6. Ecce Magi- Putant aliqui, hos SS. tres Reges verè fuiſſe magos,
. doœmoni addictos: Magiæ deteſtatio: V. Magia. 7. Heroder Kex
iiid/ turbatus e.. ſibi malè conſcius: Conc. à7. Faber Conc. 7. 8. Ecce
Piu⸗t Magi 4 uos Chriſtus ad ſe attraxit, intus per gratias llaſtr antes,
eenxtrà per ſtellam. Ad ſe Chriſtus trahit ſignis, verbo & exemplo,
uu item per gratias actuales: Conc. 6†. V. Miracula. Oculi. Gratiæ actu-
* Ales. Engler. Cœl. Emp. S. 3. 9. Ecce Magi ab Oriente venerunt: V. I.
uik TIIes tantùm ex tot millibus. C. 10. Salvand rum numerus. 10. Ec-
ce Magi- Reges, vel Reguli. Conſiderari poteſt Regnorum qualitas:
, gri hujus mundi, & cœli: V. Regnum. I11I. Vt & ego veniens, adorem v. S.
* eum. Conc. 29. n. 3. & totân: ubi: Juſtitias dijudicabit Deus. 12. Pro-. V. I1I.
1 tan cidentes adoraverunt eum. Credunt Deum, adorant, quem non vi-
Gie dent Donumfi idei. V. Fides. Atheus. Chriſtianus. increquli. Apoſtatæ.

umf. F. S. Sebaſtiani M. zo. januarii.

MI

nlen 1. Gaudero in die, & ewultate; ecce enim merces veſtra multa Lucæ 6. à
ciun eſt in cæalo. Conc. 33. Conc. ql. Conc. 23. De cœlo, Beatitudine. S. Seba-v. 17. ad 23.
n ſtianus Laureolà Virginum, Doctorum, & Martyrum condecoratus: v. 23
rn ex vita: ejus Caſtitas, Doctrina & Martyrium. V. Taurcolx. 2. Ma-
nuer ximus & iraculoſus Patronus. V. PatrociniumSS. v. 18. & 19.
r F. Purificat. Bmæ. V. 2. Pebr. Wee “
1. Niſi prius videret Chriſtum Domini. Eundem nos Catholici v. 26.

e echil de fud. extr. Qq per

594 INDEXIV. Canciomum &. Materiarum:

per F idem in Euchariſtiâ agnoſcimus, adoramus, ſumimus: 4 4 Conc.
v. 29. F9. n. 1. V. Euchar. 2. Nunc dimittü ſervum tuum Domine- Beata
vita, & mors eorum, qui ſibi devinciunt jeſum, Mariam, & Jo-

v. 26. ſeph: Conc. y5. n. §. & totâ. 3. Non viſurum ſe mortem, niſi prins vi-

Qeret Chriſtum Dominie Diſpoſitiones ad mortem, prælſertim per
v. 2 5⁵. Sacramenta. Conc. 6. 6S. & 7o. V. Mors. 4. Et ecce homo quidam

29. exrat in Jeruſalem, cui nomen Smeon. V. Simeon. Senex. S. Nunc

AJaimittis: &c. Piorum in morte lætitia & ſolatia: Oac⸗ 45. n. 6. & to-
234. Et contrario.
Matth. 1 1. = ⸗
Aav,aadin. F. S. Matthiæ Apoſtoli. 24. Felr.

v. 28. k. Venite ad me omnes, quilaboratis &. onerati eſtis Conc. yvg. n. .

&tota, de SS. Communione: Item quàm ampla ex SS. Euchariſti4
29. . & 30. merces: Conce. 62. 2. Tollite jugum meum ſuper vos. gum enim
meum ſuave eſt, & onus meum leve. Conc. 67.. n. 4. & totaä. Virtus &
v. 29. Pœnit. facilis, ſuavis. Inf. n. 6. 3. Et invenietis requiem animabus
veſtri. Extra Legem Dei, & impiis nulla requies. Conc. 4,. de con-
ſcientia malà. 4. De. qusprævaricatuszeſt Judlas &c. & cecidit ſo rsſu.-
per Matthiam. Actor. I. 25. & 26. Electio S. Matthiæ: & Reprobatio
Judæ, docet, equidem non eſſe deſperandum: Conc. 42. V. Deſpera-
tio. Judas. Timoratè tamen vivendum. Conc. 10. n. II. V. Timor.
§. Thema idem. V. Apoſtata. item Conc. g9. ubi n. 9. turpis lapſus

Occhini, quò peccatorum Apoſtatæ deveniant in damnationem. Ut

nos (ſicut S. Matthias ex caſu Anteceſſoris ſui) nobis metuamus, in
29. & 30. Fide & bono fortiores ſimus, talium exemplis territi. 6. Zaugam
ecenim menm ſuave eſt- Suavitas Poœnitentiæ & S. Confeſſionis. Coose.
n. I. Conc. 71. n. . Confeſſionis abrogatæ, vel non factæ damna. Con-
feſſio. Pœnitentia. ſup. n. 2. 7. Thema idem. A contrario jugum

doœmonis & peccati duriſſimum. V. Doemon. Magia. Periculum. Pec-

v. 29. catum. Luxuria. Conſcientia mala. Apoſtata. 8. Tollite jugum meum
ſuper vor. Et invenieti requiem animabus veſtru. Pro coelo nihil
non laboris & oneris ſubeundum. Conc. 43.
Matth. I. à

v. 18. ad 22 F.mS. Joſephi Nutritii Chriſti. 1o. Mart.
V. 18. r. Cumn TWer de Paftsleng, K cende phe S. JLoſepi digni⸗

—
latelc/

r:

1. 4
1ni
Gemn Mar
gelcha

lcrnat

1.
firitulen

1 e⸗

una torn
Indi. F.

ticos, M.

Vid mes

1Gs.

Eerhita
UIndtl M

gira

KLeienltig:

Mu ſan

„6Pt. Here

h!
lun

mhllde

Manhon
urhett,

ine

ie n
, l.

rrr Brrerer

GinO

AtANe

14,H

u ,t,
Luchniti
eneri

Trns &

Kinchiu
4. Eec
milt4
KNenun
Mr
. Ll
Müͤh
forem. 0
tuam, 1
n
Cnh,
Gmmd.
10 n
Gun ⸗
en
⸗

ſeſh⸗

— In Feſtu ptr Annum m. —–
tas ex eo, quòd ſit Pater Legalis, & Nutritius Chriſti, ac Sponſus Dei-

F.Annunt. Bmæ V. 25. Mart.
1. Ave, gratia plena: Conc. yz. n. I. & 2. ac tota de S. Roſario.
2. Regni ejus non erit fins. V. Regnum Chriſti. Quanta hinc ejus-
dem Mater? V. Chriſtus. 3. Ave gratia plena. De Salutatione An-
gelicâ, & per eam, ac per Deiparam, gratiis, V. Maria V. ubi & alia:
Incarnatio.

ſima tormenta, Martyr. Palmites Chriſti, omnes Beati, cœlo infe-

rendi. Faber Conc. 6. Martyres diaboli adducit: Infideles, Hære-

ticos, Magos, Hypocritas, Mundanos, Conſcios malè, Homicidas.
Vid. meo KRer. Iudice, hiſce verbie Th. Sine me nibhil poteſti facere.
3. Js quis in me non manſerit, mittetur foras“ Poena Damni: Conc. 34.

35. 36. & in ignem mittent- Pœna Sensũs: Conc. 37. & ardet“ Eter-
ternitas, ſemper præſens: Conc. 38. & k /I. Vana non ſunt, quæ paſſi

8

Lucæ I. A
v. 26. ad 39.
Vv. 28.
V. 28.

Joann. 1

F. S. Georgii M. 2 4. April. à 1. ad 12.
1. Ego ſum vitis vera. S. Georgius, ex nomine, Agricola, docet
ſpiritualem Vineæ Culturam. Ex Vitâ. Item de Vineàâ, Conc. 60. n. 5.
2. Ego ſum vitis, vos palmites. S. Georgius nobiliſſimus, per atrocis-

V. I.

V. 5F.

ſancti Martyres: Conc. 32. . 2. V. Martyr: Ignis: Riſus. 4. 8. Geor-

gius Draconis victor, docet Vermem Conſcientiæ vincere. V. Con-

ſcientia: Vermis: Serpens. Vita S. Georgii M. §5. Sine me nihil po-
teſti facere. V. Gratia. Tales omnes operarii iniquitatis: V. Pecca-

tor. Hæret. Apoſtata. Magus. Atheus. Mundanus. &c.

88. Philippi & Jacobi. r. Maji.

1. ILi Domo Patris mei manſiones multæ ſunt. Sententia Electo-

Joann. 14. à
V. I. ad 15.
V. 2.

rum: Conc. 33. Beatorum in Cœlum ingreſſus: Conc. z1. Pro colo,

nihil non agendum. Conc. 43. V. Beatitudo: Cœlum. C. 73. n. 6. Tres

Manſiones. 2. Propter opera ipſa credite. V. Chriſti miracula. 3. Non
turhetur cor veſtrum. Quis timor bonus, utilis, ſanctus: quis malus?

V. Timor.

v. 12.
V. I.

Qaq qqq de⸗ F.s Jo-

M
1596 INDEX IV. Concionum & Materiarum:
x. S. F. S. Joannis Baptiſtz. 24. Junit.
v. 63. 1. Noannes eſt Nomen ejus. V. S. Joannes Bapt. 2. S. Joannes, ejren
v. 66. ſicut ſanctiſſimæ vitæ, ita & mortis. Conc. 45. V. Vita: Mors. 3. Qun nlo
Putas, Puer iſte erit? Bonum eſt viro, cum portaverit jugum ab adoleſcen. (CMul
tid ſud. Thren. 3. 27. Sic plana & facilis erit in virtute ad cœlum
via. Conc. 6;5. V. Virtus. 4. In negotio ſalutis ne pueri ſimus. C. 74.
Matth. 16 V. Puer. Senex. Sapiens. S. Joannes in utero materno jam maturus. „

Av. 13. adꝛso. F. SS. Petri & Pauli. 29. Junii. mu l.
v. 19. 1. Tebi dabo Claver Regni cælorum. De Poteſtate Clavium: Conc. nini,
V. 16. 6.. 2,.6. & totd. 2. Ta er Chriſtus, Filius Dei vivi. Hoc verè Ca- nulh
tholicus credit & aſſerit de SS. Euchariſtiâ: de qua Conc. 9. & tri. esde
bus ſequ. ac V. Euchar. 3. Tu er Chriſtus: De Fide: Et ne ſimus Mdken
Athei, Increduli. V. Fides. Eccleſia. Atheus. Increduli. Chriſtianus. nmnſet
v. 13. Martyr. Apoſtata. Magus. 4. OQuem dicunt hominer eſſe ſilium ho- übte
vini,! Conſcientia ſua, cuique Petrus eſt, & mille teſtes. Conc. 27. Aunkie
v. 18. & V. Conſcientia. §5. Saper hanc Petram adificabo Eccleſiam meam- Aa gie
V. Eccleſia Dei. Fides. 6. Vid. Ind. Rer. V. S. Petrus Apoſtolus. Mli d
7. De S. Paulo Apoſt. Idem, V. S. Paulus. M ann
v. 9, ad 18.. F. Viſitationis Bmæ. VYD. Zalti. inni
„ 39. 1 Cuamfeſtinatione: Docemur Curam ſilutis noſ,ræ ftudioseé-hl. dſan
v. 41. 42. bere: contra in eâà deſidiam. Vid. Salus. Acedia. Pigritia. 2. Bene- Pnnl

dicta tu inter mulierer- De Salurat. Angel. V. Maria V. H 1 9,
Ad ad F. 8. Vdalrici Epiſcopi. . Julti. nn
v. 21. I. Euge ſerve bone & fidelts, intra in gaudium Domini tui. Pre- nlhrk
dtioſa Mors Sanctorum. Conc. 75. n.6. & totâ. Adde congrua ex Vitãà. Ale
v. 19. 2. Foſuit rationem cum eis: S. Vdalricus Purgatorio adjudicatus, ſuo Clir⸗
exemplo docet, quàm ſtrictè Deus ſanctos etiam judicet. Conc. 29. Wlice
n. 9. & totâ. 3. Vid. F. S. Nicolai ſuper idem Evangelium.
end o S Wilibaldi Epiſcopi. . Jali.
„7 27. 1. Eecce nos preliuimnn, omnia. E'tam alernanm poſſidebit: E.zg.
Id fecit: id conſecutus eſt S. Wilibaldus. De Mundi, Dirickun,
òMẽ olu.

Chrer

—⸗

—

nI
i
erenr
,9 E.
Er ren.
Criiumas

15
“ 1
Cea .

Ne

15᷑ Eeſta per Annum. 27

Volupratum & Temporalium contemptu. Vid. Ind. Rer. Iis dem

Verbis. 2. Centuplum accipiet, & vitam æternam acipiet, & vitam

aternam poſſidebit. Conc. 33.4l. 43. V. Beatitudo: Coœlum. 3. S. Wi-
libaldo quid dixerit S. Gregorius III. De gravi Munere Sacerdotum.

Conc. I. Froæm. n. 6. & tota. V. Epiſcopus: Sacerdos.

Marix Magdalenx. ez. Zulii.
1. Et ecce mulien &c. Facilè materiam dabit Index Rer. V. Lu-
xuria. Voluptas. Mundus. Caſtitas. Virgo. Verecund. 2. Vt cogno-
vit, quòd Zeſus accubuiſſet! Acceſſit ad Dominum immunda, ut rediret
manlda Ex S. Auguſt. Breviar. hac die Lect. j. Serviunt omnes Con-

ciones de Confeſſione, Confeſſario, Pœnitentiäa. 3. Kemittuntur es

peccata multa, quoniam dilexit multàum. Quæ prius frigida peccando
remanſerat, poſtmodum amando fortiter ardebat: Iulectulo meo &c.

ctus digni Pœnitentiæ. Conc. 6. V. Lachrymæ. §. Ecce mulier.
Nulli, & de Converſione nullius deſperandum eſt. V. Deſperatio.
6. Remittuntur tibi peccata. Renovatio hominis ſpiritualis. Conc.71.
Redimendum Tempus: C. e2. V. Tempus. 7. Ecce mulier- Pecca-
ti grandis miſeria, periculum: V. Peccatum, & Domin. II. n. 4.
S8. Videns autem Phariſæus. Iniquus hic Jjudex, & apud ſe accuſator.
Erunt alii juſtiores in Judicio extr. Conc. 26. Vid. & Conc. 27. 25. 30.
31. 32. 9. Duo debitores erant. Peccator, debitor. Conc. 72. n. 7. Vid.
Domin. 21. n. 3. & 14. 10. Remittuntur ei peccata multa. Peccata

V. 29.

Luücæ 7. à

V. 36. ad fin.

V. 37.
V. 37.

v. 47.

Vigd. Breviar. hic Lect. 2. Noct. In amore accenditur Philothea u-
chariſtica. Conc. 6 &1 6. 4. Lachrymis cœpit rigare pedes éjas- Fru-

V. 37.

v. 48.

V. 39.

v. 41.
v. 47.

in libris Conſcientiæ ſcripta: quomodo deleantur? Conc. 15. En-

gelgr. Panth. hoc Feſto. 11. Thema idem. Via Virtutis, Pœnit.

Caſtitatis: ſuavis & facilis: Conc. &1. n. 6. & per tot. 12. Vitioſa
vitæ Licentia. V. Vita. Securitas. Voluptas. ðYUMUd

F.8. jacobi Majoris. 2. julit.
1. Diéc, ut ſedeant hi duo filii mei- &c. Hyſer ibitar egnum Chri-
ſti & Beatorum, quò & nos tendamus. V. Regnum Chriſti: Beatitu-
do. Breviar. 6. Maji Lect. 3. Noct. 2. Foteſtu bibere calicem? Pri-

à v. 20. a d? 4.
V. 2 I1.

V. 22

„ –

159389 INDEX IV. Concionum & ℳateriarum:
mas in Regno Chriſti affectant, &, ut aſſequantur, parati ſunt bibere
Calicem ipſis propoſitum: Poſſumus. Pro Cœlo omnia agenda, to-
V. 22. leranda: Conc. 23. V. Cœlum. Mundus. 3. Quem ego bibiturus ſum.
Chriſti Verbum & exemplum, quò ad virtutem accendimur. Conc. 6z.
v. 22. A. FPoteſtis bibere calicem, quem ego bibiturus ſum? Eſtisne parati om-
ni die & horà ad hauriendum mortis calicem, quandocunque vos
evocavero? certè eſſe debetis; quia quàâ horà non putatis, filius ho-
minis veniet: quid nos? Conc. yo. Faber Auct. them. 5. Diſpoſitio
v. 22. ad mortem. Conc. yy. y6. 6S5. 20. 5§. Poteſtis bibere calicem? Cum ze-
lo & fervore reſpondent: Poſſumus. Zelus in Fide & Religione:
& econtra in eâà acedia: V. Fides. Zelus erga Chriſtum in V. S.
V. Philothea. Euchariſtia. zelus. 6. Dic, ut ſedeant: &c. Tempo-
ralium amor inordinatus: C. 77. V. Temporalia. Divitiæ.

„v. 44. 1. Jymile eſt Regnum cælorum theſauro abſcondito in agro. Ager,

44 S. Anna. Theſaurus Deipara, & Chriſtus. Agri pretium ex theſau-
ro recondito: S. Annæ Excellentia ex Filiâ, Marià Matre Dei, &
Nepote Chriſto. V. à ſimili fere ratione, de S. Joſepho: Conc. 75.
v. 49. & 5o. 2. Obviæ ſunt Conciones de Judicio extr. Conc. 9. 37. 3. lIdeo omnu
V. 52. Nriba doctus, id eſt: Doctor, Prædicator. V. Concionator: in regno
cxælorum, id eſt, ad regnum cœlorum ducens, fideles docendo:

Joann. T. F. 8 Laurentii M. 10 Auguſti.
av. 24. adzezz.. 1 O PeECEe eeD .
v. 25. 1. DQui amat animam ſuam, perdet eam: quis nolit ad horam

uri Lauentii igne, ut æternum gehennæ non patiatur incendium?
ait S. Auguſtin. C. 43. n. 4. f. 757. De Igne Inferni: Conc. 37. 35.
v. 26. V. Ignis. 5ternitas. 2. Vbi ſum ego, illic & miniſter mens erit.
Beatorum cum Chriſto glorioſus in cœlum Aſcenſus. Conc. 41. Vid.
V. 25. Cœlum: Beati. Item Conc. 33. 3. Dui odit animam ſuam in hoc
mundo, in vitam æternam cuſtodit eam. Dolorum, laborum, & qua-
ruúmque in hac vitâà difficultatum, lenimentum, Viwatern . 14*

Nn
Als

ſ. Drey

Polint
lle Cn

1. M.
optimam
1. Tem
. Marthe
in Tem

1. Rt

1eliv

ient eun

lo: Quid
Mmoultam

MWleqiz,

Wria Vote
d Permn
prelenibi
cerehot
Anbeol.
Kriphin

icarn

negled
Nlus.

Lwiſe

Inthbde
Eenln.

fnſn,

NNIIIn
. l
nCN
l gder

7

fum

i.
4

in M

lion ett .
MoeN
.

1

Pphnle
l
R 1
Aer An

i: NN

.

M

a

ne

optimam partem; per eam enim ſalus: Conc. 7. 75. V. Maria V.

ð

“ e⸗ *

in eſte per Annum. 99

V. Beatitudo. 4. Thema idem. In vera fide Catholica conſtantia,
zelus: V. Fides. Martyr. Hæreticus. Apoſtata. Atheus. Eccleſia.
V. Breviar. 11. Auguſti, Lect. 3. Nocturni. §. Thema idem. Ex
poliandus vetus homo. Conc. 3J. 6. Mem. Fructus digni æniten-

tiæ. Cnc. 6⁶. Lucæ 10. à
F. Aſſumptionis! BmæV. 7 J. Aiutg. v. 38. ad fin.

I. Rlarie piiman partem elegit. Ec. Qui Mariam, elegit & ipſe V. 42.

2. Thema idem. De Cœlo & Beatitudine. Vid. F. Aſcenſ. Dom.

3. Martha, Martha, ſo 3licita & Cura Salutis: V. Anima: Salus: Ace- V. 41. & 22.
dia. Temporalium præ ſalute & cœlo. V. Temporalia.

F. S. Bartholomæi Apoſt. 24¼–. A. Lucæ 6. t.
1I. Et Bartholomæum: Vid. F. S. Laurentii, de Beatitud. Coœlo. V. 14.
2. Pellis vitiorum ponenda. Conc. ZI. &ÿ. 3. Qui venerant, ut au- V. 18.
dirent eum: De Verbo Dei. Conc. 6z. 4. Pellis Beracta S. Apoſto-
lo: Quid ad hæc vos, qui pellem lauté & nitidè habetis? necdum

anguſtam ad cœli atria portam creditis? Faſti Mariani 24. Au guſti.
Neglectà Animà, cura carnis & temporalium. V. Anima. Salus. Lu-

xuria. Voluptas. Divitiæ. Gula. s. Exsit Yeſis in montem orave, &*

e
2

erat pernoctans in oratione Dei. Species tibi, Chriſtiane, datur, for ma

præſcribitur, quam debeas æmulari: quid enim te pro ſalute tuâ fa-
cere oportet, quando pro te Chriſtus in Oratione pernoctat? ait 8.
Ambroſ. V. Breviar. hac die Lect. 8. Conc. 43. V. Salus. Et Index §.

Script. in Matth. 7. 13. & 14. Job. 2. 4. Matth.
. à

F. Nativitatis Bmæ V. *. Cpr. V. 1. ad 17.
V. Maria Virgo. Et F. Concept. Fjusdem.
F. S. Matthæi Apoſtoli. 21. Sept. ae . 4.
1. Vidit hominem ſedentem in telonio, Matthaum nomine. Amor V. 9.
divitiarum; temporalium, & quæ conſequuntur, voluptatum; cum

neglectu ſalutis & æternorum. V. Divitiæ. Temporalia. Voluptas.
Salus. Acedia. Conc. 46. 47. 2. Thema idem. Status & periculum,

ac miſeria peccati & peccatoris. V. Peccatum. Periculum. 3. Ef v. 9.

art

1600 INDEX IV. Concionum & Aateriarum:

ait ili, ſequere me. V. Vocatio Dei. & ſargens ſecutuseſt eum. V. Con-
verſio. Fides. Eccleſia. Pœnitentia Confefſio (dum S. Matthæus
ſuum confitetur nomen, & ſe peccatorem) item Confeſſarius. Conc.
V. 12. ⁶οg. Non eſt opus valentibus Medico, ſed male habentibus. 4. Cum
V. 9. tranſiret eſus. Utendum Dei gratiâ, occaſione, & tempore. V. Gra-
tia: Lempus: Vita. 56. Matthkaum nomine Matthæum ſe & publi-
canum nominat, ut oſtendat legentibus, nullum debere ſalutem de-
ſperare: &cc. Breviar. hoc F. Lect. 7. ex S. Hieron. V. Deſperatio.
Petr. Lelon. 6. Vid. F. S. Andreæ. & F. Dedicet.

Math 18. 2
V 1. ad 11. F.ß8. Michaélis. 29. Jept.
V I0. 1I. Angeli eorum in Calu. V. Angelus. 2. Væ mundo à ſcandali
v. 7. V. Scandalum. Imitemur exemplum Chriſti. Conc. 6v. 3. Mitti in
v. 8. & 9. ignem aæternum Mitti in gehennam ignt. Caſus Luciferi. V. Lucifer:
& Damnatorum ad inferos deſcenſus: Conç. 40. V. Ignis: Infernus.
. èè 2 . „ 77. . „
v. 30. 4. Si manus tua vel pes tuns ſcandalivat te, abſeinde eumn &c. Exuen-

nne F. G8. Simonis & Judx. 25. Ockob.

V. 21. 1, SNed haæc omnia facient vobis propter nomen meum, quia neſciunt

eum, qui miſit me- Peccatorum cauſa, Dei Judicis oblivio: Conc. 44.

v. 22. 2. Nunc autem ercuſationem non habent de peccato ſuo- Excuſare malè
facta, vitium hominis hereditarium. V. Excuſare: Excuſandi nullus

locus in Judicio Divino; in quò⅛ omnia nuda & aperta. Conc. 27. . .

v. 24. && tota. Conc. 15. 26. V. Examen. 3. &r opera non ſeciſſem in ets, 4ua

nemo alius fecit, peccatum non haberent. Chriſti Miracula. C. 22. . I.

v. 18. 20. V. Miracula: Hæretici. Atheus. Riſus. 4. Non eſt ſervus major Do-
mino ſuo. Exemplum Chriſti in omni virtute, quod imitemur. Conc.
V. 20. 6οS. V. Chriſti manſuetudo. 5. & ſermonem meum ſervaverlnt, & ve-
= ſtrum ſervabunt- C3. Neglectus & contemptusVerbi Dei, Sacrorum,

Sacerdotum: V. Increduli. Athei. Chriſtianus. Heæreticus. Sacerdos.

v. 19. 6. Si de mundo fuiſſetis: Mundi infelix & malè ſecura felicitas ſcele-

v. 20. rata: Conc. 2. totâe & Conc. y. n.7. Vid. Mundus. Impii. 7. Non

eſt ſervus major domino ſuo. Afflictis ſolatium, Chriſti exemplum.
C. 20. n. pr. f. 22 7. Caſtigat Deus, quem ab inferis reſervat: Conc. 43.
V. Tribulatio. Patiendum. Salomon. =ð F.5

I. Beat
4. denn
lelie, Mel
nianiin/

delti 4.

te Beat
tiouen

mrerinin
in iſir⸗

Cicx; in

epnum.
bſuomo

1 urit
ei K⸗

Aten Filii
Amum.

1. Logem
ll.
NN hn
(lllseda
E. ratd

1.ni

Mlexeene,
uuad
Wr

Vd.

1. Vi
WNta ſe
lem Cnr,
ihtind
ne. 35
ſanlen
4 tten

4

“
Cellnoln .

1l.4
ANir

enun
M
Med
es

7

. 2

M

Alel
4

7 ſk

In Feſta per Annum. 1607

Matth. 5.

F. Sanctorum Omnium. I. Novemb. 1. ads.

I. Beatie Serviunt Conciones 33. 41. 43. V. Beatitudo. Cœlum. San-

plex: Conc. 6a. n. 2. V. Cœcus. Incredulus. Atheus. 2. Lumen perpe-
tuum ad SS. Euchariſtiam: Et hæc lucerna non ſub modio ponenda. V.
Euchar. Lumen: & C. 6. 61. 62.

cti. Regnum. 2. Gaudete & exultate, quoniam merces veſtra copioſa eſt in v. 12.
eœlis, Merces Philotheæ Euchariſticæ. Conc. 6. n. 7. ſ. & tota. 2. Quo- V. 3. & 10.
niam ipſorum eft regnum colorum Beati in cœlo omnes Reges: V. Regnrum.
Beati. 4. Beati miſericordes. V. Miſeric. Opera. Eleemoſ. S. Beati: v. 7.
Notæ Beatorum & ſigna: Conc. 12. V. Prædeſtinatio. 6. Beati qui perſe- V. 10.
cutionem patiuntur propter jaftitiam: V. Martyr. Innocens. 7. Beati pau- v. z
veres ſpiritu. Felicior pauper divite. V. Dives. Epulo. Pauper. 8. Quo- v. 3. & 10.
niam ipſorum eſt regnum Cælorum. Sancti Reges: eorum Patrocinium nunc H
efficax; in Judicio Extremo nullum: Conc. 32. V. Patronus. Sancti.
Regnum. 9. Beati: Beatorum numerus. Conc. 70. 10. Sancti exem-
plo ſuo monſtrant virtutis viam, Conc. 67. n. ö. &tot. “SM
In Die Animarum. 2. Novemb. Jann: ſ.
1. Venit hora, in quâ omner, qui in monumentis ſunt, audient vocem Fi- v. 28. & 29.
lii Dei: &c. Mortuorum Reſurrectio: Conc. z. 5. &. 2. Mortui anudient v. 25.
vocem Filii Dei. Vid. Conc. 23;. Et à Morte judicium, & examen rigoro.
ſiſſimum: Conc. I5. 25. & ſequib. aliisque. 3. Miſeremini mei: Job. 19.
21. Eodem igne crematur damnatus, & purgatur electus, ait S. Gregor.
Dial. L. 4. c. 8. Acerbitas Ignis Purgatorii, etſi ad tempus tantùm: Cone.
37. V. Ignis. Purgatorium. Infernus triplex. Conc. 40. n. 3. 4. Ad evi-
tandas etiam Purgatorii pœnas, quidvis agendum, tolerandum: C. 43.
&nn. præaced. p. Animarum Purgantium bPatrocinium: Conc. 56. &n. 7..
F. S. Martini Epiſcopi. II. Novemb. u& I1.
1. Vide ergo, ne lumen, quod in te eſt, tenebræfint. Lumen homini tri- v. 35. 7.

Lucæ 1I. à

F. Præſentationis Bmæ V. 21. Nov. v. 27. ad 29.

Vid. F. Purificat. S. Annæ. & V. Maria,“mxK·
F. S. Catharinæ V. & M. z„.. Nov.
1. Vid. Ind. S. Script. in Mat. 25. à V. I. usq; ad 14. Item huc ſerviunt,
juxta aſſignatos ex hodierno Evangelio Textus, Conciones 3. 10. 11. 12.
Item Conc. g0. Clauſa eſt janua. Mat. 2. 10. Conc. 41. Intraverunt cum eo ad
nuptias v. 10. Conc. 16. n. 4. & . Mediaä autem nocte clamor fatlus eſt: Mat. 2.
6. Conc. 36. n. 6. ex verſu o. & 12. Pona Damni. 2. Vigilate itag, quia ne-
ſcitis diem neq: horam. Conc. yo. V. Mors. 3. Et quæ paratæ enant, intrave-
runt cum eo adnuptias. Diſpoſitio ad mortem: C. 7o. præſertim; nec non
Mechel de Jud. extr. Arrur rrr rrr illi

Matth. 25.

à v. 1. ad 14.

V. 12.
V. 10.

16002 INDEX IV. Concionum & Aateriarum:
nes fatui: Libidinoſi, laſcivè amantes, amentes. V. Luxuria. Annulus
V. 2. magicus. p. Et quing: prudentes V. Sapiens, quis? Salutis cura. Quis e-

I. contra imprudens? Conc. yg. V. Stultus. Riſus.
LucæI19. S . 2=ð „ „ ⸗
v. I. ad 14. F. + Dedicationis Eccleſiez.
v. 9. I. V. Feſto S. Matthæi, & F. S. Andreæx. 2. Hodie ſalus domut huic
JfJäaäla eſt, es quòd & ipſe filius ſit Abraha: totus nempe in alium mutatus
& innovatus: Conc. 71. n. 7. & tota. De Zachæo V. Beda: Filius Abra-
hæ dicitur, inquit, non quia de ejus ſtirpe genitus, ſed quia ejus fidheem 5
eſt imitatus; ut ſicut ille terram dommque paternam deſeruit, ita iſte ¹
bona ſua partienda pauperibus relinqueret. Pulchrè autem dicit: Er leclt,
ipſer ut non ſolùm eos, qui juſtè vixerunt, ſed & eos, qui ab injuſtitia rch,
reſipiſcunt, ad filios Promiſſionis pertinere declaret. In Catenãâ Aureâò . 15 .
S. Thomæ hic. Et Theophilactus Bulgariæ Archiep. (Sanctus: in Me. υú
nelog. Græc. 8. Martii ap. Bucelin.) Vocatur Filius Abrahæ, inquit, eod M,
v. j. & 6. quod à propriâ cognatione exierit, ſcil. ab antiquâ nequitiâ. 3. Zachze, (ſſegue
Jeſtinans deſcende: Et feſtinans deſcendit. In negotio ſalutis, vocante iu guenr
Deo, non oportet nos eſſe imprudentes, ſegnes, pigros: ſed maturos, α²σ
celeres, ſerios: Conc. g. &᷑ V. Vocatio: Salus: Pigritia: Seria Poœniten- „ ,t
tia: quæ deniq; vel in extremis non eſt negligenda. V. Dom. Septueg. ſe
v. 5p. n. 4. 4. Suſpiciens Jeſus, vidit illun In peccatorem ſummè miſericors: 1 12
V. Miſericordia Dei. Chriſtus. Oculi. Obſtinati. y. Chriſtus mitiſſumus ln
Zachæum ad Confeſſionem & Pœnitentiam vocat: Deſcende: Pœniten. Ma,ſ
tem: Reddo quaaruplum: abſolvit: Hodie huic domui ſalus &c. Docet feitu,
Peccatorem, & Confefſarium, ſuas implere partes. Conc. 69. de Confeſſa- enſten
v.i. j. rio. 6. Zachzee feſtinans deſeende: Sic à Chriſto Euchariſtico invitamur

. efant
aàal dignam, eimque frequentem, ſui communionem: Conc. 59. V. Com- ſ
vV. 8. munio: Euchariſtia. 7. Si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum:

Zachæum mala conſcientia momorderit, qui erat princeps publiecanorum; 16 hi
gquam & pœnitentiâ & ſatisfactione quietavit. Conc. 15. & V. Conſcientia. an
v. 91 8. Hodie huie Domui ſalus facta eſt. In Templis Catholicorum ipſa Salus, mng
v. 6. Chriſtus in V. S. V. Euchariſtia. & C. 6ο. 61. &2˖. 9. Et feſtinans deſeen- Autente
Adit:⸗ Bene uſus oblatâà gratiã, & temporis opportunitate: cujus negle- ſt fn
ctum damnati deplorant. V. Gratia. Tempus. 10. Reddo quadruplum
Dura eſt alieni & defraudati boni reſtitutio; ad ſalutem tamen neceſſa- “l
ria: Pro obtinendo cœlo, & evitando inferno, quævis dura ſuperanda, 4 jn
agendo, patiendo, & fugiendo. Conc. 4;. totâ. & n. y. & Conc. 41. ubi n. 3. m.l
cex S. Hieronymo: Nullus labor durus, nullum tempus longum

Ve .
8 Micem

debet videri, quò gloria æternitatis acquiritur.

OAWIA AD MAOREAI PEI 1οαπ .

RRA-

1iniii
Hn.
1 uiten
ſerut iule
ten tan
Uaineſd.
(aeie

nos.in N.

adhelen.
ECNAH
niontm
H.C
uli
Alumun

Colctn

n

Gis
A
nec
linn

.

1

ERRATA CORRIGENDA.

D praæſenti mei libri calcem, illud atteſton, me eum impreſſum
totum relegiſſe, & meo M. §. omninò conformem reperiſſe 5
*praterquam quòd doleam, tot ſphalmata ſeu errata typographi-
ca (ut ſæpe fit) irrepſiſſe; quæ ipfſe ego in relegendo excerpfſi, iis ne-
glelti, quæ minora, facilè oculo obvia, & benevols à Lectore corri-
genda, videbantur, uti & alia, quæ meum ſubterfugerunt oculum.

Ad hæc moneo, me ex causd ſeciſſe transpoſitionem aliquam Concio-
num, & imprima primarum g4, ita ut tertia feret prima, & ſic .
conſequenter, Quadrageſima ſextadeniq antè, modò ſit Quadra g SP. d2
ma quarta, ex quéô facilè advertè poterit error ſubinde occurrens
circa citationem numeri earundem Concionum in harum decurſu, utè
e. g. f. 178. Iin. 5. Conc. 26. &ũ eſt Conc. 24. Dein impreſſis ſam
fere, vel ad prælum extraditis potioribus Concionum, deprehenſaum
eſt, librum prælo majorem fore, quàm ut und compaéturâ continers

poſſet, ſi, quæ eò deſtinatæ parataq; eérant, omner centum imprime-
rentur, neceſſum fuit, huic Operi ſen libro plures demere Concioner,

demptaæq;, à me ſunt 24; 4quia vend plures, ut dictum, jam impreſſæ
erant, & in iis Citationes Concionum ad centum wa, ; ecum modö
ſint tantùm hoc in libro 76: ad gudicii extr. matertam accommodæ;
ut & bic error ne ſit offendiculo in Citationibus Concionum, vel fa-
cilè corrigi queat „appono hüce numerum Concionum juxta priorem
harum poſitionem prima columnà; & columnd 2, uti vel in hoc libro
contentæ & poſitæ ſunt, vel quu ordine & numero eæ«, quæ demptæ

ſunt, ponentur, Deo volente, in ſequente prælo ſimili tali, ſed à ſe

invicem independentü & aliarum de pluribus alis Moralibus Mate-

riis, ſimiliq; methodo intentæ Editionis, cum Tit. Millefolii Concion.
Tom. II. H M

Rrr rrr rrr 2 Prior:

„

1605

N. „ e 8 „ 0 à 58552 652350 . 406 59356 W 6 dSe e „ 6 6 G6, 2 M
55 Kn R 5 Bee RzR? 58366 2 LER 2 7R NZR 5RN 33* 336 5 3

„ 160 4

rrata corigenda.

Prior: Numerus Conc. Poſterior.
49. ⸗ „ PbProcm. 1.
46., ⸗ . Procm. 2.
47. — Temo 2. - 1.

50. . 2 +☛D „ §0.
zr. „ - 1.

56. - Tom. 2. - . F.
8. - TJTom. 2. . . 7.
Kk9. -— Tom. 2. . 3.
60o. — 68.
6r. -— — – 47. g

69. — 65z.

74.

77.
76.
79.

80.

—

8r.

89.

93.

54.

98.
99.

9 Ie.

gan. 2.

Nom. 2

Tam. 2 2.

in2 2.

Torm. 2.

. uonz. 2 2

—an.2.

101. = ZYom. 2

☛.

Prior: . Numerus Conc. Ponlerior.

Fr.
49.
2 §.

54.

71.

2

20.

22.
23.

Pag.

90.
P.
10.

/

19.

20.

34.

0.

4

1.
72.

74.
lo.

S

Pag. Lin. EakAra. ð Srarera-
3. Procm. 7. quamcunqaue. quacunque.
7. 14. fundamentum. fundatum.
20. 2. præcipitäroeoet. præcipitarit.
10. 6. Agens. Genr.
- 24. Pfſalm. CxIXN. CrxII.
11. 14. Lreéf. 2. Lekt. 21.
19. 13. fJol. 7. Jol. Fy.
20. 17. avertet. avertat.
34. 899. latth. 2. 12. Aldde: Evang. . J. catharine.
2. marg. Doctrinæ mortales. Doctrinæ morales.
= 15. natura. maturæ.
41. 13. cladem quadraginta. cladem, quà octoginta.
46. 6. quid in nobis. quid ni nobis.
.- Marg. V. B. Jo. Zahn. V. P. Jo. Zahn.
47. Marg. Terra motus. Terræ motus.
o. 22. Cſtendes. oſtendens.
71. 26. quæ illa paſſa. CD gqaxæ illæ paſſe.
52. 6. ETegite. Tegite.
. 18. Ex Eſalmo 49. Omitt.
56. 25. pœnitens (Theſauris. imyunitene. (T leſunrot.
= 26. theſaurus EW rrbeſauris miſeric. =òM
58.. 6. excnſki.“ rrahſir —
— 14. urendi cum. urendi vLvim.
62. 29. gquod tum animarum. quot tum animarum.
63. 32. Alex. III. . AdAlex. III.
64. 17. Satlvia. Suevig.
66. urg. Matth. II. y. ponatur ad lineæ 17. Textum.
68. 13. laudus. claudus. 01
70. 2. pergit S. Stanihurſt. pergit P. Stanihurſt.
— 7. clangentes tubæ ſonus. clangentis tubæ ſonus. .Y
71. 2& marg. Peluo Card. Pelveo Card.
* 4* rævVi. —R priori.
. 24 orriſione. horriſonè. 4
72. 2. àaa cum tremore concuſſe- at cum tremore concuſſuro.
. 21. vitd fundus. o. vitã functus.
74. 20. Et hoc planè. Et hæc planẽèe.
80. 6. renuncietur. rreunietur.
— 19. Deum meum „quam. “ Deum meum, quem.
4 RArr rrr rrr 3 Pag.

1606

Errata engende

Pag.
81.

82.

110.

1 1II.

I 1I2.

II3.

114.
111121 20

Tin.
4.
Marg.
23
4.
25.
13. 14.
25.
7.
32. 34.

14.

28⁸.

24.
19.
20.
A fol. 107. ad

Ta3. ige 960
2 3. di 1
23
5.

*

21

nulla oves.
ex utriqdue.

1 17.

4 * 4,-
9 ð.
– *
.

*
*
W

Airipict. ́́M!
quam- fronte aufſus es nude- qui fronte auſus es nuda.

agdi ieparatio.

ERRATA.

Pacis⸗ meminerimus.

oſſlibus cridis.
Idem ſanéti alii.
fragrans ador.
videri manus.

experiretur carmen.

Syl. Dom. 26.
imputenter.

huicipſo noſtro.

Lur.

parieti illititur.

Conc. 9.

comparere debebant.

BDiſe. 19.
qui homines.

Delendum. SM
fulmine decretam.

fulmine decretum.

ſolemniaſtis.

Te.

M
„„
4 4

ſi lubeant. tI
auii facit Lucifer.
vobisque angelicæ.

120.

à libris. 1

mait miſerè. aII

præceptione.
interatéôque.

habitu indultus.

damnetis.

a

H

ee

E Pii ſ⸗ lubeat.
auſu fecit Lucifer.
vocisque an gelicæ.
erratum in numeris lateralibus.
ac ipſa ſeparatio.

ðð mextinguntur,

△

CoRRECTA.

paucis meminerimus. 1

oſſlibus aridis.

multique ſancti alii.

fragrans odor.
viden manus.

HGlv. Diſe. 26.
impudenter.

tur.

pParieti illiditur.

2 Caee 9.

huicipſi noſtro. .
conſultæ urban. düeumpi conſuetæ urban. discumbi⸗

faAudes commiſi.
experiretur carnem.

comparere debebunt.
Conce 7. =

ſomniäaſtis.

qui, ut ſues.

diripio.

re.

Aliberis. “

t e 9 ita miſerè.

perceptione.

*

“

„

*

*

.

iteratõque. 4*

habitu indutus.
t idem nova lex
eextinguuntur.
l Adamnatis.

“ “Z nulla ovis.
Eekexutrisque.“

4

„

—

Pag.

l

Ib.
117.
1.
121.
116.
9:

119,
132.
136.
137.
139.
140.

44.
146.
1499.

z.

N
W.
16.
166.
I2.

.

Nn
DU

wh

.
D.

U

Erata nenke
Pag. Tn. ERRATA. CoakrCcrA.
1I16. 1 Calam. Sde⁵g⁰g. Calawe. Sylv.
117. 88. B. Joann. Biſſel. P. Joann., Biſſel.
119, 12 complecto miniſterio. completo miniſterio.
122⸗ 27. æterno damnat. æternæ damnat.
I25. 13. Conc. præced. n. 9. . CLonc. præcit. n. j.
128. 19 F. 2. S. Fr. Saleſio. . 2. ex S. Fr. Saleſio.
. 23 Et: quod eſſe. Et: quot eſſe.
129. 22.] criminali delictum, criminale delictum.
132. 6. valutantur. volutantur.
136. . marg. ne metuentes. ne morientes.
137. 9. cuſtodiunt. culſlodivit.
139. 20. CLonc. 14. ſuprà. Omittatur.
140. 13-14. exceptam tamen literam. exceptâ tamen litera.
. 20. 2. Paralip. I4. 2. Paralip. I7.
- 32 Joachez. Joachaz.
144. 34. n ogmoitcbant. dignoſcebat. N
146. 323 Fodium orat. Todium orat.
14 %. 30. egquum evertitur. equum revertitur.
31.3 2. Moloſſi vagrantes. Moloſſi vegrandes.
149. 12. de ſerius. de ſervis. .
1533 32, nonpeccarunt. non peccãaärint.
158. 6. non ut preces. non ut pecces.
161. 17.. habitarf. habituri.
163. 3. dexteram. ad dexteram.
166. 6. locum adoptat. locum adaptat.
» 8. mBetum diſtricti. metu diſtricti.
172. 7. ſceleratè vivent. ſceleratè viverent.
— 8. marg. videndo cruce. videndã cruce.
1576. 13.14. Toloſanus Adolph. Brach. Toloſanus Gramondus Nh.
177. 4 gquòd Dei. ſed quòd Dei.
- 20. impii, quid. impii, quia.
28. vigebit dives Epulo. videbit dives Epulo
178 19‧* per potentiam. per patientiam.
179 27. jacuerint. jacuerunt.
—„ 29. Interea Priceps- Interea Princeps.
182. 23 non ſpectemus. non ſpeétamus.
184. 32. tum lecto. tum electo.
186. 7. adorântque. aderintque. D
5 “D Pag.

1403 Errata corrigenda.
Pag. Lin. ERRATA. CokkRECra.
187. 5. mortuorum Judiciis. moriuorum Judicis.
188. 4. propitionis. “ propitiationis.
194. 34. conditæ. Rom. 15. conditæ Romæ. Is.
196. 23. is exciſas. iis exciſas.
197. 3. apud Plinio teſte Maiolum. apud Plinium teſte Maiolo.
202. 10. trepidula turbz. trepidula turba.
203. 31. obvolvere. caput obvolvere.
— 32. ſub tectum. ſfub lectum.
204. 23⸗ periculoſiores. & periculoſiores.
205. 15. Senacenſi. ſenacenſi.
16. FPrfordia. Erfordiaez.
206. 8. annum 1507. annum 1 517.
- 1000. id enim erit. id enim egit.
- 27.. de Vxone. de Vdone.
- 33 ubi cap. 14. ubi cap. 4.
209. 2. III cauſam. S&S& cauſam.
211. 32. fine mundi. finem mundi.
213 3. marg. propheta. rophei.
216 5. permanet. permanes.
- 27. Hiſtoria. Hiſtria.
217. 132 meratum autem inveniet. imparatum eum inveniat 44.
Iſt eine gantze Zeil aus⸗ ventus Domini, uhkratam
gelaſſen. autem inveniet.
218. 9. proprior eſt. Prropior eſt.
— 31. quodmomentis. quot momentis.
221. 13. ſupra natura. fupra naturam.
227. 22. indueitur locatus. ingducitur locutus.
2432 10. tu nullius. ut nullius.
269. 26. & iracundus. aut iracundus.
279 20. iram veritas. iram verita.
282. 13., Lucæ II. 24. Lucæ UV. 24.
292. 32. triſtitia. triſtia.
294. 13. fero & theatro. fporo & theatre.
14. minatus. minutus
-— 22. in Conrado 100 in Conrado IV.
295. 28. occiſerent. oocciderent.
299. 10. curventur. Ccurvantur.
308. 7. Teæxto S. Anton.

Pag.

476

i

Il.

c(cCo.

G m E

mi . ℳ .

et.

e

Lin.

24‧*

II

3 5.

2.

11.

I7.

2.

12.

I10⸗

7
3.
23

17.

23
1823.

31.
21.

21.

1 . 2

19.

35.

24.

26.

26.

9

Beyerlinck. Theſ.

32. fine.

ERRATA.

Maz. prat. 10.

claritatis.

in illam diſtrictione.

Fr. Bierus S. J.
qui humanitate.

nobhbis.

Pſal. 20. I.
2 f. 5a.

perliberatione.

Morabantur.
Tirin. in Dom, 5. 27.
par caminum.
Ernricus Pirling.

meas eſſe volvit.

LI. 10.

in concinno.

P. Steph. Centifani.

Pſalmo . 10.

quippe terrigen?æ,
L. 2. Conc. F.
ad unum usque.
eſſe examinandos.

vVenerabuntur.

at etiam incredulis.
Par f. init
contra Fauſtum C. 75.

& ſolum evexit.
fornacem ardentiſſimum-
nullus meditationi.
Non ita.
Annal. æatern.
ne excomm.
non cis autem.

tanta.

Veteriùs.
Diis immanibus⸗

id refert.

CokRRECTA
Naz. vrat. 20.
charitatis.

in illâ diſtrictione.

PFr. Poierus S. J.

qui cum Humanitate.

Vobis.
Pſal. 2. 1.

4ſ. 547.

Perlibratione. “
Mirabantur.
Tirin. in Dan. . 27.
per caminum.
Ermicus Pirhing.
meus eſſe voluit.
Lelt. 19.
in cincinno.

P. Martin. Szent. Juanik.

Pſalmo 15. 10.
quique terrigenæ.
L. 2. Cap. .
ad annum usque.
eeſſe examinandas.

ur Beyertinck. Theatrs.
venerabantur.
Aut etiam incredulis.

Larte! 1. init.

contra Fauſtum C. ëg.

& ſolium evexit.

fornacem ardentiſſiman

nullus me diationi.
Omitt.
nul. atern.
iis autem.
tantam.
Vlterius.
Diis inanibus

id præfert.

8:8 585 558

Pag. Lin. ERRATA.
610 18. Aaac declinanda.
617. 21. tartarumpœn.
629. 30. in coœcos.
631. 17. pvarentis.
* 31. Keo de la Plota.
3. Caſpicum.
634.* 17- aut lapidis.
636. 7- quod tibi.
637. 21. cclo inter.
639., 27. non deſinit.
640. ulIt. veram propen.
641. 192. brevibus monentis
64 5. 20. mendaciſſima.
650. 28. multa.
62. 30. eyx Catholicis.
6 173. . 2. omyerto.
13. paaſtorum.
6, 18* penult. Couthym.
667. 31. maortem patulis.
672. 9 incuriis.
692. ult. R. D. Bened.
694. 22. cacuchonia.
ult. Hagec. ejus.
697.. II. ſed iniquis.
701. 22 viriditati.
705. 23.0. C. Pauli.
72 f. ult. hodie quo.
727 13 1 m Sirantar.
728. I19, ovwviculum.
742. 33 abſimiles es.
743⸗ 12 marg. magna jus.
773. 22.. quando magis.
777. 33* comminabatur.
764. 29. utihabeas.
767. 30. anathemazimamus,
262. 19. in LX. Articul.

Avocare.

E CoRRECTA.
àl declinanda.
tantarum pœn.

ita CCECOS.

parcentis. SðJUMGUD
Rio de la Plata.

Caſpium.

àad lapidis.

quot tibi.

. coœlum inter.
Nnon deſint.
venum propon.

brevibus momentis.

mendaciſſimæ.
multæ.
4 & Catholicis.
imperio.
paſſorum.
Euthym. J
mortem patulis ulnis.

injuriis.

rugiunt.
Rmus. D. D. Bened.
cacophonia.
Hagecciut.

ſed inquis.
viriditate.

CLornel. in Epiſt. S. Pauli.
haogie quoque.
flalvantur. 4
oviculam.
Abſimilis es.
magna vis.
quantò magis.
conjurabatu.

ubi habeas.

2 anathematizamus,
in IX. Articul.
. avocarxi.

.

l.

=
—

—

ihe

4

FPrrata corzigenda. 144411
Pag. Lin. ERRATA- CokRECrAXA.
792* 26. excideretur. excideret.
797. 11. aſſignent. obſignent. HW l
798. 20. hac mtnumione. hac opinione.
831. 22. di eyvrpandi.
876. 28 amat. amabat.
292. 29. ſi venditante ſe venditante.
994. 3. mare SS. PP. more SS. PP.
396. 9. Zelo vexit. Zelo rexit.
944 16. ex prædicatione. ex prædictione.
9 59. 3. marg. cometam. cometà.
973 22. accedendam. aaccendendam.
996. ſ. exercuerit- excreverit.
1000 18. Tit. Patroni. Prodromi.
1022. 20. peropus. er opes.
1027. 31. Judice Chriſto. Fadict Chriſto.
1043 8. ibilocis in marg. citt. ibi locis citt.
1049. 16. VWaldingo. Wadingo.
1056. 4. concurre. concurrere.
1078 10. mortem appetendi. mortem oppetendi.
109 7 1J. eymundatâ priůs. Adce: ritè per debitam Confeſſio-
- — NB. Iſt eine gantze Lini aus⸗ nem &poœrnitentiam con-
„ gelaſſen. cccientiä.
1096. 24. gravum. gnavum.
10984 antepen. peccato Tonſtiuto. peccato conſtitutæ.
1116. 19. Eccleſiæ. Eccleſia.
1135 20. Sic ergo. Sit ergo.
1I136 2, ktemere. teneré.
1119. penult, recenſe- recenſeo.
1168. 14. ponit inſra cond-. Vunit infra condignum
174 10. de curſu. de auſu.
1180. 31. propter, Ac=. Propter me, ac.
1183. „½ 7. oblatam. ablatam.
1186. 7. in olina ipſius. intima ipſius.
1187. antepen. Conc. fæacund. Conc. ſecunda.
1190. 2. qui venient. qui VYeniant.
1191. 26. & 27. Templa. Templo.
ult. omnium Domum. omnium Domm.
3197. 13. lacobus Lagnez. Jacobus Laynez.

161 2 Prrata domigenla.
pag. Lin. ERRATA ESrkEcd. ,
1202. 13. Peamifeniian. Pœnitentiæ.
1202. 13. vita imparq, vitâà impura.
1208. 29 miſeretur. miſereretur. .
1211. 29 fſJatis, quia. ſeitu, quia.
1234. 23. auditam. audita.
1237. 9. marg. peccati etiam. pecxatim. Kil n mort.
1277 21. Lecipiendi. Aeſipiendi.
1281. antepen. Blaſius. Bloſius. 8
12 84. 21, ſeu nunquam. Enuedoam.
1285. 10. etiam a f. 232.
1287 antepen. amonenda.
1297. 24. Genuenſis. S iageyenſt 8.
1301. 22. in more non habent, in more habent.
1304. 4. ohbtz. Obitz.
1325. 10, multis noviſſe. multis nocuiſſe.
1330. 20. F. in iz. 2. n hiß.
1331. 175. 2 ſ. 1kdLdAD. Aſ. 165.
26. ut ſicut ſeſe. ſicut ſeſe.
1332. 1898 profiténdum. præfidendum. “
1379. I. Vel hic in purg. vel hic vel in purgatorio. “WZ,
1391. 2 ſ. agamur. Aagamus.
1396. 32. Ut ſe filium. uUt te filium. ““
140r 29. lUlapfus reparatio. lapſis reparatio. “c
1405. ſ. Obiicio. abjicio. “
1407. 10. quia ea non movetur. Agui eâ non moyetur.
1412. 20. Objecit. abjecit.
1418 14. Aarca Verbum Dei. circa Verbum Dei.
1419. 19.19. lucrandus animabus. lucrandis animabus.
1420. 18. Dei oculis. Dei oculuuus.
142 1 .. g. ne Deo commend, re Deo commend.
1437. 23. temeritudinem. teneritudinem. .
F 17 N 1 §.

ttb⸗

—

☚

e

rrre f .

——

—

—

MIILLEFOLIVM
CONCIONATORIVM.
MORALE SACRV—M

SS. SCRIPTVRA ET PXTRIBVS AC ECCLESLE

ROMANO-CATHOLICE DOCTORIBVS ALIIS CFE
AVTHORIBVS EI HISTORICIS PROBATISs E

ſolidè ac ſtudiosè decerptum-

orEEIS 10 MVS I. 1B5b1τιι
IVDICIO ENXTREMO.

Concionss LXXVI, in omnes & ſingulas

er nnum DOMINICAS & FESTIVAS DIES
V min: variè digeſtæ. M⸗ 1g n. AE
Mores piè, chriſtianè ac beate Jormandas.

In ſubſidium & uſum Concionatorum & Paſtorum Anima-

rum; nec non in perutilem ſacram lectionem quorumvis
ſuæ ſalutis æternæ ſtudioſorum.

—

Singulari ſtudio, operà & praxi multorum annorum, concinnatæ, dize,

notatæ, partim aubtæ, & nunc demum prælo ſaljacte Cum Iadicibe:
I. Concionum Generali. II. S. Scripturæ. III. Rerum & Hiſtoriarum.
IV. Concionum & IThematum in totius Anni Dominicas & Feſta.

JoANNE JAGOBO MECHTL, SS. Theol. D.
Proton. Ap. Canonico Herriedæ.

A. MDCCI.

7779

110

5

1 1 7 1 1 20

S T 0 V

R

N Focus O Salance Q

H J K 1

G

F

E

XY

X

W

VierFarbSelector Standard* -Euroskala Offset

19

18

17

16

4(Copyright 4/1999 VxVMaster Gmbl unww.yxymaster. com