Gi720_qt-1

Gi720_qt-1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Millefolivm Concionatorivm Morale Sacrvm Ex SS. Scriptvra Et Patribvs Ac Ecclesiæ Romano-Catholicæ Doctoribvs Aliisqve Avthoribvs Et Historicis Probatis solidè ac studiosè decerptum. Operis Tomvs I. Absolvtvs De Jvdicio Extremo. Conciones LXXVI, in omnes & singulas per Annum Dominicas & Festivas Dies variè digestæ. Ad Mores piè, christianè ac beatè formandos. In subsidium & usum Consionatorum & Pastorum Animarum; nec non in perutilem sacram lectionem quorumvis suæ salutis æternae studiosorum. Singulari studio, operâ & praxi multorum annorum, concinnatæ, dictæ, notatæ, partim auctæ, & nunc demum prælo subjectæ ; Cum Indicibus: I. Concionum Generali. II. S. Scripturæ. III. Rerum & Historiarum. IV. Concionum & Thematum in totius Anni Dominicas & Festa, 1 N125 11689352 021 Hupunbnvrerkiummm „ ingen 4 . . —— — — . . . . . * . . 3 4 — . 7 7 S E W . —— 4 — ⸗ ⸗ . = 5ðõ ? 2 IE. „ 1IVYTZ * Tahoer ,,ℳ — R „ = X S . . * MlLLEFOLIVM CONCIONATORIVM MORALE SACRVM Ex SS. SCRIPTVRA ET PATRIBVS AC ECCLESLE ROMANO- CATHOLICE DOCTORIBVS ALIIS W D AVTHORIBVS ET HISTORICIS PROBATIs 4 ſolidè ac ſtudiosè decerptum- OPEEIS 10MFS I. 4B1τ TvSN 2 IVDICIO EXxTREMO. CoNCIONES LXXVI, in omnes S& ſingulas br nnum DOMINICAS & FESTIIVAS DIES. Sun.. variè digeſtæ. Nl⸗ enta. 7 77 9 . — *4d Mores pib, chriſtiané ac beats Jormandas. In ſubſidium & uſum Concionatorum & Paſtorum Anima- rum; nec non in perutilem ſacram lectionem quorumvis ſuæ ſalutis æternæ ſtudioſorum. ngulari ſiudio, operd & praxi multorum annorum, concinnatæ, dicæ, notatæ, partim aultæ, & nunc demum prælo ſaljabte Cum Indicibus: I. Concionum Generali. II. S. Scripturæ. III. Rerum & Hiſtoriarum. IV. Concionum & Ihematum in totius Auni Dominicas & Feſta. A JIoANNE JAGOBO MECHTL, SS. Theol. D. Proton. Ap. Canonico Herriedæ. A. MDCCI. Arxg yg&T 5, 14 ROMANGORVM IMPERATRICGI b. D. ELEONORE MAGDALENE THERESIE, REGIN VNGARIE, BOHE-. MIÆ: &c. ARCHI- DVCISS AVSTRILE: &c. DVCISS PALATINO-NEOBVR- 5 GICE: &c. &c. H DOMINA DOMINA CLEMEN.- T15S1AA. ,Usis pertemerarij, modò ne & læſæ quaſi N MATESTATIS, Reus videar, dum meâ vo- & luntate, etſi ſimplicis intentionis, meus hic Ecum Authore exilis liber, utut ſacratioris, A utiliſſimæ, juxtà & piè curioſæ, perſeriæ tamen Ticio Extremo Materiæ, pondere gravis, acce- ⸗2 dere DEDIGCATORIA. dere præſumit ad tantæ MAIESTATIS CESAREX Thro- num. De genu profundiſſimo venerabundus ſuſpicio MATJESTATEM VESTRAM, LEOPOLDI I. Auguſtiſſimi Imperatoris Noſtri, Potentiſſimi, Invictiſſimi, Glorioſis- ſimi, Conſilio & Induſtrid, Victoriis, Triumphis, (verbo) Jo. Limneus & Cœlo verè MAGNI: Cujus MAJESTAsS in terris ſuprema Jur. Publ. & ſacratiſſima eſt: ſancto Conjugii Fœdere Conſortem, 7o. 2. C. . non minuùs AUGUSTAM. Etenim: Princeps eadem Privile- n. 6. &C. . gia Auguſtæ tribuit, quæ ipſe habet: L. Princeps. 31. ff. de LL. . hRevercee MAJESIATEM VESTRAM, Magnam Parentem JIOSEPHI I. Auguſti Romanorum, & Ungariæ Regis, in ſpem ampliſſimam & Vota totius S. R. Imperii à Superis dati: Nati 26. Julii 1678. Coronati in Regem Ung. 9. Decemb. 1687. in Regem Roman. 26. Jan. 1690. Suſpicio in MAJE- STATE V. Columen totius Auguſtiſſimæ & Archi-Ducalis DOMVS AVSTRIACE, unde Iſta viret, floret, ac unicè propagatur;: Vivat cum ſuo Supremo CAPITE, floreat, Conc. 52. n. 6. creſcat in mille millia: Geneſ. 24. 60. perennet! DEO adeo di- 2ſ. 349. inf. lecta, ut in Eam gratioſus Divinæ Providentiæ Dexter Ocu- lus, Proteétionis ſuæ altiſſimæ nunquam non clementer & paternè reflectat emittâtque radios; vel ipſis, ad invidi- am;, clarè cernentibus, & fatentibus Inimicis, à ſiniſtris tempeſtuosè contrà, bruto fulmine, cum Orco iniquè fu- rentibus, & necquidquam frendentibus. Mon eſt conſilium contra Dominum. Prov. 21. 30. Deus ab Auſtro. Habac. 3. 3. Suſpicio denique Culmen totius Sereniſſimæ Electoralis, quondam Imperatoriaâ Dignitate florentis, DOMVS PA- LATINE, & quâ Deus O. M. MAIESTATEM V. in ſum- mam, & adeo evexit. Modeſto ſilentio taceo quævis alia Orbi ſole clariora, humana partim equidem, Divinis ta- men mixta; cùm Dei Nutu agantur regantúrque omnia. Et quanta hæc Nomina! quanta Numina! Annon meritè verear oculo ſubtimido tantæ MAJESTATIS Thronum: an ad tantum Culmen ego, puſillus! pauperculus! inmus! L auſim — See — 2 DEDICATORIA. . auſim vel à longè adrepere?! auſim vel Vmbram Auguſtis. ſimam emendicare meo huic Millefolio, equidem pro DEl mi Honore, pro Animarum ſalute ſimpliciter intento? i. Vyerecunda mihi audacia eſt. Non ignoro penitus 9) Thronum Gratiæ, Vmbram Clementiæ, quæ me abſolvet, ne H Reus ſim; quin inſuper Lex ipſa religioſæ Gratitudinis, n, ac inde Neceſſitas: ne admittam facinus ſligmate dignum, N. audiàmque cum probro Ingratus Hoſpes: Ingrato homine Conc. 24. n. 1. 7 terra nihil pejus creat, teſte Auſonio, Conſule Romano. ſ. 312. inf. em Beneficia pulveri; ſi quid mali patimur, marmori inſculpimus, in dicere frequentabat TIhomas Morus, admirandum illud tis Sapientiæ & Fortitudinis Chriſtianæ exemplar, Angliæ ad. Cerebrum, imdò, uti indigitabat Carolus V. Imperator, C. 61. n. o. ils Palam dico, quod ſentio, & quod res eſt. AC. SA- 4 REA MAIESTATE V. ſummam, Clementiſſime Audientiæ eat 27. Junii 1688. ab Eiusdem D. D. Parente, Sereniſſ. & Poten- d tlſſimo Principe ac D. D. PHILIPPO WILHELMO, Duce C. 13. f. o. cu. Neoburg. & Electore &c. B. M. nec non ab Huic proximo ter ſanguine junctis, Sereniſſimis Principibus ac DD. DD. dJ. CHRISTIIANO AVGVSIO, & PHILIPPO, Ducibus & Co- Lidem. S mitibus Palatinis Sulzbacenſibus &c. DD. DD. Germanis u. Fratribus, grandes innumerasq; Clementiſſimè mihi mor- * talium infimo & factas fuiſſe, & ab His in hanc usq; diem 3 fieri gratias, ex æquo conteſtor. Quid ni ergo jure meri- tiſſimo ad Supremum Apicem hujus Sereniſſimæ Domũs 4. Palatinæ, ad Tholum & Aram ſummam MAlJESTAIIS V. fſfub Ejuúsque Auguſtiſſimam Vmbram, reclinem hocce meum li quale quale Nlcfolium ‚ ceu Primitias Operis mei? id- que in publicum gratiarum actionis monumentum & teſſeram; in anathema & execrationem Oblivionis: Iudith 76. 23. & vel ſic cum omnis ingratitudinis æternùm pro- ſcriptione: Id, de Clementiſſimâ licentiàâ, hisce facio, cum omni, non quâ par eſt, ſed quâ poſſum, ſubmiſſis- n 90 3 ſimà DEDICATORIA. fmâ cordis inclinatione „ undque Divinam Bonitatem Votis ardentiſſimis (quod ad S. Aram & aliàs hactenus in- dies annis jam bene multis ſpeciatim feci, faciôque eò magis, quod & Eorundem omnimoda Sahis vel maxime interſit Bono Publico totius & ſanctæ DEI Eccleſiæ & S. R. Imperii) precor, cum omnibus bonis, ut ſicut Ea- dem Infinita Bonitas, cum Au guſtiſſimo & Pientiſſimo CAESARE Noſtro, MAITESTATEM V. per ignem & aquam cruentorum bellorum variorumque eventuum, in re- Pſalm. 6S. 12. frigerium Pacis & Gloriæ ampliſſimæ eduxit; ita Eosdem, 2. Cor. .7. cum totâ Domo Auguſtiſſimà Auſtriacaâ „nec non Sere- niſſimâ Palatina, conſtanter Jub Vmbrd Alarum ſuarum, ſicut Aquila pullos ſuos, paternè ſervet, & eò usque, juxta Symbolum olim Friderico IV. Auſtriaco (qui Im- Peratorum ſolus, poſt Auguſtum, longiſſimo tempore C.1. n. 7. ad annum 54. Regimen Protraxit) & litteris quinque Vo- Eit., ane. calibus adicriptum; Caccia Piiiir. 4 ⸗ E vr. t. Auſtria Erit In Orbe VlItima. C. 29. f. 22. Frider. IIl. I. vys. Auſtriaci Erunt Imperatores Omnium VItimi. Addo Votorum omnium compendium & ſummam: AManet UVltima Cœlo, Corona Gloriæ immarceſſibilis, Au- guſtiſſima hæc Capita, tot tantisque, Imperatoriâ & Re= Prov.5. 1j. giis Coronis, per Eum, per quem Reges regnant, auéta & condecorat. M Deniq; ex ſenſu Religioſiſſimi P. Hieremiæ Drexelii §.]. In Tobiaâ C. o. Prima gratiarum adlio eſt alterius Jecundi beneficii ſuawis petitio A n. 2. & impeétratio. Nec ego ab AVGVSIISSIMAX CLEMENT IHRONO vacuus abiero, ubi, quod mihi polliçeor, MA- JESTAS V. prætactam meam grati animi demiſſisſimam inſinuationem ratam gratàmque habere hocque meum v 1 0EE lacra DEDICATORIA. ſacra tractans Millefolium ſuo omnium Clementiſſimo Oculo & ſuâ Auguſtiſſimũ Vmbrd, non dedignabitur: ſicut ſummorum Principum, excelſarumque Mentium eſt, eetiam infima benigniſſimè reſpicere, neque aſpernari: id quod Cœli Oculus, Sol, imò & ipſe DEVS facit. Quod olim Romæ Cervo Auguſti fuit Torques ſeu Millus, cum inſcriptione: Cæſaris ſum: noli me tangere: id ſuo meliori modo ſit Auguſtiſima Embra huic meo Millefolio, cui „ hincinde inſeeitu, inſcribiturque Nomen, Avita Virtus, id. Rer. V. , Religio, Zelus, Imperatorum . Kesumz; Archi- Ducum Auſtr. Dom. . Auſtriacotum- Ego verò ſim Niine AA. ySTISSr AA en 4 MATESIAIIS VESIRA * 1 I⸗ K CalegsS Vii M. 1d ee⸗ een, Ua levatiſtnu, inch Die 1 . miſſin ms 225. Marthi, Aaor n; 770 oAnNts JaAconvs MecTt: b. 1 APPRO- LC.. 6. n. y. infra. SSSESSSESENAREEENNNa APPROBATIIO REERENDISSTNII ORDINARIMIVS IIlefolium Concionatorium Morale Sacrum à plurimum Reverendo Prænobili & Clariſſimo Domino Joanne Jacobo Mechtl, SS. Theologiæ Doctore, Protonotario õ Apoſtolico: Celſiſſitni & Reverendiſſimi S. R. Imperii Principis & Epiſcopi Eiſtettenſis &c. Conſiliario Eccleſiaſtico, nec non Sereniſſimi Principis „Comitis Palatini Sulzbacenſis &c. Conſiliario, & pro tempore Inſignis ac vetuſtiſſimæ Eccleſiæ Col- legiatæ ad S. Vitum M. Herriedæ Eiſtettenſis Diœceſis, Canoni- co Capitulari & Scholafſtico, ſingulari ſtudio ex variis tum S. Scri-· pturæ & SS. PP. Locis, tum aliorum probatiſſimorum Autho- rum Libris compilatum, & à quibusdam Theologis lectum pro- batúmque, in lucem publicam Typéque dari poſſe, factà mihi poteſtate à Celſiſſimo & Reverendiſſimo Sacri Romani Imperii Principe & Epiſcopo Eiſtettenſi, Domino Domino IOANNE MARTINO &c, tanquam Loci Ordinario, permitto. In cujus rei fidem chirographum hoc ſub Epiſcopalis Vicariatũs ſigillo majori munitum dedi. Eiſtadii Calendis Januarii Anno Do- mini MDCC. JOANNES HIEMAYR: T. D. Canon. (L. S.) ad S. Vitum Herriedæ, nec non Vicarius Eccleſiæ Eiſtett. Generalis, Gienum Praliginationi, Qui ex Deo eſt, Verba Dei audit. Joan. F. . Lignum Reprobationir. pergun vos non auditis, quia ex Deo non eſis “ PRO- WMn. te u— ttn wvynn l e: (P): 5 1 1. e — —= 2– = Je S⸗ 2 585 — - è . = 1 e e . Z S S S5 E e SE S SEEES 36010 10 2190191919 1019 319 19019 219 19 219 190 19 2190 6 219 21919 219240. 2 S S S S e e e e Se SeOSIZ 25 9 15 EE mum— unne 2ð ET2f d RATIO ObPERIS. ſtie, e es 9 IT. eor ,. AIIIefolium propono- Grande vel ex numero no- Col. N „ 3 men Quanquam ſacrè Laborer non ex ſoliorum oni. RNRNR HS numero, ſod ex materia penſandi ſint, quam tra- Nir BStant; quæ in rebus Fidei tantè ponderu eſt, ut ſape ludo. A S centum, imò mille & mille folia, eruendæ & expli- 1pro. candæ non ſufficiant; quod de Judicio Extremo, mii (de quò præſens liber viæ non totus agit, & à potiori ſit denominatio) Nperi= manifeſtum eſt. Millefolium inquam At forſan de me illuan ne MW verum. Parturiunt montes; naſcetur ridiculus mus: Ex Ho- as rat. altrè meam meiq; ingenii tenuitatem, ingenuè ſateor. Auden- ſnllo dum tamen aliquid, & conatus ſaltem adhibenduas, pro Deo & Proximo; Do. ut vel ſic friſtra ac nihil utilis & de otio inultus, temporu; miènus bene impenſi reus, ne vixero; præſertim, Dei dono, ſicut per omnem retrò vi- tam, annis 6oeo, ſanus & incolumis nullo unquam affeétus morbo. Incipi-Job. y. 7. ) endum ſaltem eſt, & pededentim hoc ſacro labore & vid pergendum, Pſal. 103. 7. dum Dei gratia, vita, virerq; ſuppetunt, ac Deus, ab Jé ſtatutä morte, Matth. 25.- ejusq;, horâ & die, laborum finem imponat. Vel, Rio‿muti, & peſt fune- 26. — ra loquimur. (Sicut &-: Vivit poſt funera virtus) Prædicator duntaxat præſentibus, Scriptor etiam prædicat futuris: ait Abb. Trithem. Lib. de Script. laud. C. 6. Verum hoc opus, hic la- . bor. Palam ſt, hoc ſeculo, qus mundus libru repletur, magir magiscz, doct ſſimo, acuto, & partim, ferme exoticò, rerum cum plauſi nova- ruum, earumq; terſarum ad omne palatum, cupido, multas etiam bonas en elucubrationes minus placere omnibus & ſinguli (Et quis ita doctus & ingenuui, ut omni ſußiciat ingenio?) ac in cenſuram facilè vocarè à Mo- C 0. Mlechtl Proæm. ad Conc. de Jud. ext. la] nnes, cultas. 7„ G. Paulini Elogium: Contemptus 2 Proosmium Aucoris & Ratio Operis. 1 / H umnmß, cum ipſi nihil operis edant, & Zo˖lis, examine qlaſi Anatomico, car- piq: cui quidem me non ſubtraho, corrigi doceriq uti indigus, ita pa S. Hieronymi ratus. Duaantius d. Hieronymus? quem . Eccleſia agnoſcit, ſebi in ex- elog. In libris ponendis S. Scripturis Doctorem maximum providere di- edendis diff- gnatum eſſe Deum- Orat. Cu: in Append. Epiſt. Sanéti Auguft. ad Cyrill. Hieroſol. Ep. hoc ſeriptum eſt Elogium Nullus homi- num ſcivit, quod Hieronymus ignoravit. Erasmi jndicio- Hieronymo nil habuit orbis latinius & dobtius vel ſanttius; Elog. Script. à fol. 261. Hic tantus Dodtor cauſam dat, cur tam invitus libros ſuos lucâ dederit. Nam aliquid in publicum dare, inquit, eſt confodientium linguis ſe prodere, & omnium maledi- corum tela in ſe detorquere. Ap. Engelgrave P. I. Dom. 8. poſt Pentec. G. 1I. S. Paulinus ille Epiſé. Nolan. in ſeculari ſtatu ſplen- dore generi in partibus Aquitaniæ nulli ſécundus, teſte &. Hieronymo in Epiſt. Conſul & Vrbi Komanæ Præfectus ſub Theodoſ. M. Pexenf. uarum lucu- Tiiſtor. 122. Juxta eundem S§. Hieron. in Epiſtolari ſtudio prope Tull: lium repræſentant. Ab Ambroſio, Auguſt. Proſzero, Eucherio, viri ſanbliſſimis, aliisa, Iaudatus“ vixit enim Anno Chr. a231. dgualis hüce ſandti Dotoribus, juxta Baronium. Hic ſicut divitiarum, ac ſui ipſius, ut ait Card. Baronius in Notis Martyrol. ad 18. Junii de S. Amando: ſic & lucubrationum ſuarum contemptor fuit adeo, ut licet eas S. Hieron. ac etiam S. Auguſtinus & alii mirificè prædicarent, ipſe tamen easdem flocci faciens pe- rire ſineret. Cui tantæ jacturæ occurrit S. Amandus Epiſc. ad quem Paulinus: Legimus, inquit, in tergo Epiſtolæ an- notationem Epiſtolarum, quas meas eſſe, indicatis; nam fe- re propè earum omnium immemor eram, ut means eſſe, non recognoſcerem, niſi veſtris litteris credidiſſem: unde majus accepi documentum charitatis veſtræ, quia plùs me vobis, quam mihi notum eſſe perſpexi. De Zoanne Taulero Ord. Præ- dic. infrà Conc. 39. n. 7. Ad haæc quid tyro faciat? quid tyrone in- ferior? Plurimi in genere Concionum libri identidem prodeunt, o- mni laude digniſſimi à viris talibus ac tanti, quorum me eſſe & di- ci diſcipulam, gloriarer. Et adeo totus hic labor meus, utut non le- — ſilies hel⸗ en Procemium Auctoris & Ratio Operis. 3 el, or. is, planè Videatur, & niminm tenats & ſe-l. ita neceſſarius, üt quintg iAe. quadriga rotzg. Hinc ſanè ſapius mhi ac intentæ d me, opellæ difſſas, Ine. cogitaverim, in tenebris latere, ſaſßcereq, dixiſſe palànz me alii, &. ſori- re di. pſiſe mihi privatim, quawcunq, demum ratione utils & Deo, ut ſpero, gut, non ingratâr præſertém cum plurimi in Religioſis Ordinibus magni & loni. maximi, aquanimiter ferant, ſaa M. §. digniſſima luce, in publicum non di prodire. Eerum qui ambulat ſimpliciter, ambulat confidenter: Elog. Proverb. 10. 9. Hac intentione & ratione, etſi veriſſima ſint, quæ di- it Xà, in umbrà & bumeli, Iuxta viréês meas, reptarée cupio, C& um ſem- nguit, licibus ſimpleX ac rectus converſarèn ita ſim. modo in Domo Dei E Ec- Hedi. cleſid Ppro bujus honore & pro proximo, in ſalutü qualequale adiumen- n. g. tum, aliquid poſſem & proſim cum perſuaſden ſet mähs, non ſſe concio- en. noem tam ſimplicem, & quà non aliquis frultus bonus in patientià elics poh queat, ſi Verbum Dei cadat in terram bonam, ceu ſemen illud Lucæ 1enl. 8. 15. Et. Quandoque eſt olitor verba opportuna locutus: e. Horat. Proinde animé mei, non temerè prafidentis, rationes expono. ,niri Tempore potiorà continuo Sacerdotii mei ab anno 1663. 1d, uno eodem; Ne loco in oppido Ottenburano, anni à Iö6oà. integri ſoptendecim »per Do- Infrà n. 6. ci minicas & Feſta, pro more Loci & meo munere, ad frequens Auditori- Conc. 40. & e um, & Cathedrâ cum Dei gratéa locutus, omnes meas & ſengulas Concio- Conc.q. n. I. ner, Conceptus, materias, Authorer deſaper, & quod eb utile ac conveni- fine. X ui ens mihi videbatur, ſeripſi latinò, notavi, ſigna vi, quantum permitte- spe⸗. bat ratio temporis, laborum & negotiorum, er Cura Animarum, & Of- Ppiſc. ſicior & illud quidem labore non ita valde dißicili, quia ſacceſſivè con- ar- tinuo (Nulla dies ſine line4 Apelli.) quà ratione quis ſibe à primo ufe⸗ Sacerdotii tempore, non ita diſpculter Notarum Materiarumq theſau-Notandorum „non rum librarium, ac cumulum colligere valet. Vid. Drexel. To. I. Auri-utilitas & fa- us fod. L. . & 2. Lohner. Inſtruét. pract. 7. Prooem. F. 3. membro 3.-ilitas. odix à fol. 1I. & MembroA. à f. 17.) e plurimi, optimi, varii gener, non levi in hunc finem ſucceſſevè dà me ſumptu paratis libré’. Cleri- ir cus enim ſine libris, eſt miles ſine armis. la partim & plurdt- 10. mum alieni lapides ſint, ſtrutura tamen mea, alienoseq, labores mihs yà proprios feci, adjiciens inſuper ex meo, quod per ingenei tenuitatem, k. Proprium laborem & experientiampoteram. Vt è fonte, quod hau- 1, ð [a] 2 rimus, * 4 Proomium Auctoris & Ratio Operis. munibus Scriptoribus; ſed quis que pro judicii ſui modo, ait Zuſtus Lipſius, Lib. de Cruce, in Allocut. Horum itaq. per tot annos laborum conatuume, meorum, utiut exilium, partem ſaltem ne ſine frubta & cum Authore ſervo inutili interiret, vViſum eſt, etiam hor- tatu olim, Majorum, in publicum dare (cum Keverendiſſemi Ordinarii Conſenſa & Approbatione, de Jure S. Concilis Trident. Seſſ. 4. & in Indic. libror. prohibitorum per regulas plures. Vid. Eligius Baſſæus Capuc. Flor. Theol. Pract. Tomo I. V. Excommuni- catio VIII. F. un. à fol. 732. Navarr. Man. C. 27. n. 148. f. 748.) id atinam cum frultu, quem ſimpliciter intendo, ad Dei gloriam & animarum ſalutem. Sinceris conatibus inerementum det Deus, faveät, ſacer Eccleſiaſtes ſuomet uſi. Mihi ſuſfecerit, ſé vel minimus hinc Glo- riæ Dei & ſaluti animarum frudt us pullulaverit. Concio cer- II. Cæterum dicendi ſceribendiq; ratio mea hæc eſt, quà continuo, tam mate- ut plurimum, newi ac methodo aſſumptum thema certum, ſeu materi- riam con- m, tracto in finem & concluſionem sd.“ idq, in ordine ad vitam & mo- ad me rridtet rer piè chriſtiand, componendos, gudò utilior ſit Concio. Etenim Con- InO0 2 .„ . exornatorio ſolum, iut inde v. g. alicujus Sanéti major notitia, æſtimatio & honos promoveatur, laudabiliter:“ neq; ego, aut cenſor aut judex, re- prehenderim, minus tamen mihi probantur videnturq; atiler, in quibus nihil agitur de moribus, de vitii ad virtutem ſolidè componendis. En grreanum ſalis ab Eccleſiä, Divini ſensus & voluntatis Eieli interprete; Concio quæquæ Vierbi Dei pradicandi materiam docet præſcribitq; in & Concilio tfractare de- Trident. Seſſ. 5. de Reform. Cap. 2. f. 39. dum ait: & . Salutari- beat? Ex Tri-bus verbis docendo, quæ ſcire, omnibus neceſſarium eſt ad dent. ſalutem, annuntiandéôque eis, cum brevitate & facilitate ſermonis, vitia, quæ eos declinare, & virtutes, quas ſectari oporteat; ut ponam æternam evadere, & cœleſtem gloriam Ex S. Saleſio. conſequi valeant. Vel, ai Concionem deſinit ö. Franciſcus Saleſius Eſt Publicatio & declamatio Divinæ voluntatis, facta homi- nibus, per eum, qui legitimè miſſus eſt ad animas docendas, & permovendas ad ſerviendum Deo in hac vità, ut in alter4 ſalvi rimus, noſtrum eſt, quisque tamen ſuo vaſe: ſic quod è com- cioner ad plebem, cui locutus ſum, Panegyricor, in genere laudatorio & Procmium Aucdcoris & Ratio Operis. 5 om. ſalvi fiant. Ap. Tob. Lohner Inſtruct. pract. 7. P. I. Proœm. do, F. 2. f. 4. Quss pſiſſimus finis eſt Creationis hominis, quem, hunc per o- m minia noſſe, oportet. Et hic ſcopus eſſe debet ſacro Concionatori, e in- , tendi, impendiqg, animt omni aſffeltus, ſtudia, labor & cura, ad exem- ver. dlum ipfius dalvatoris noſtri. Act. I. . . Anwr III. Modar s Cathedra dicende dacendiq, brevior, facilior audien- Conciones Kn tiè & dicenti, in ſuble vamen memoriæ bonus viſus eſt, meo rudi judi- tormundt giun czo, ſalvo omni meliore, (mihi meiq; ſimilibus loquor; doöbti enim admo- modus acilis. munii. dum ſibi ipſis ſafficiunt) iſte, ut compendio dicam-: Exordium confor 49) me Diei Evangelio vel Themati clarè propoſito. Thema dein, vel ma- „ σd leria aſſampta, deducta per S. &ripturam & Patrer, quorum ſententiis eitg ex cquo magnnum pondus ineſt; per Doctorum, aliorumq Authoöorum pro- „Ur beatorum, unum alterumve ſolidum discurſam, fundamentum ſuper ſen- tentiâ S. &cripturæ, aut alicujus . Doctoris vel Authoris Claſſici, autho- u, ritatem habentis, pro majori authoritate dicenti, præſertim juniori ad- tei. buc, & robore ſeu confirmatione veritati propoſitza. Rectè Dipſins in . Peolit. ad Lect. à f. 14. inquit- Vt in uno aliquo telo aut gladio multum intereſt, à quâ manu veniat; ſic in ſententiâ, ut pene- tret, valde facit robuſtæ alicujus & receptæ authoritatis pon- Hatin dus; atq; ea veteribus adeſt. Confirmatio deniq; & Concluſio facien- eyſe. da per con venientem, probatam & fiae dignam hiſtoriam ex authorepro- Exemplo- nihu bator verba enim docent, exempla movent. Eele Verba movent, exempla tum vis. b trahunt. Clarè& patet, ait Guiliel. Peraldus exOrd. Prædic. Archiep. Lug- e; dun. antiquorum geſta & exempla ad excitandas hominum AHn mentes, animésq; movendoôs, tanti eſſe roboris & poteſtatis, ta. ut nihil aptius, nihilq; fortius inveniri queat; ſiquidem majo- tadd rem vim ſecum afferre videntur, & eorum, quæ dicuntur, tate pleniorem tribuere cognitionem, quàm verba. la Lerald. dn Procem. in Virtutum Vitiorumque exempla. Longum iter un Eſt per præœcepta, breve & efficax per exempla, ait Seneca Fp. 6. Ne . de plura in Georgio Stengel. Lib. I. Exemplor. ubi- Vis & ou. ViIrtus exemplorum. Ex ipzä autem hiſtoriâ, cum varietate pul- HAax chrd, dobtrinæ morales obvièò & intermixtim, velut ſcintilæ & ſilice, 4 elici utsle Poterunt, atqh breviter inſpergi. 8 ri rM ILa 3 IV. Om- 6 Procemium Auctoris & Ratio Operis. §. Scriptutæz IV. Ommnium autem primas teneat & Kriptura ceu totius Fide, II Us. nec non Operi hujus fundamentum; ex es contextus & hiſtorins quan- Qoq, ſolàm tango, allegoq, (uti & BreviariumR om) remittoq; ad ipſum ivn fontem, qui ad manus & famszliaris ſit oportet, non ignotus aut peregri- . nus. Sabe aldficio & interſero probatos interpreter & interpretationers we textiultm juxta ſenſuem S. M. Eccleſiæ, ejusq, Dolkorum: gqud ratione S&. Scripturà, tanquam Fidei & morum regul, ritè ſecurèq; nos Catho- . lici utimur, non item Acatholici, SWriptura ejusz, Senſa ſapius depra- Vato contra Eccleſtam & SS. P. Prodiet liber in at. in qus: 1400. von Luther verſaͤlſchte Schrifft⸗Stellen erzehlt. id. meâ Præfat. in Con- ciones de judic. Extr. fine. Cornel. à Lap. in Evang. Proom. 2 fol. 1. in 2. Cor. 4. 2. f. 352. Ratio latinæ V. Vzor ſtylo lingauæ communis latinæ, quiz univerſaliori, & Ger ſcriptionis. manicaâ (in qud vernacula alids multe prodeunt Concionatorer) ſuc- cinbtiors. Et verò, cut Eerbum Dei non conſiſtit in perſuaſibi: libus humanæ ſapientiæ verbis I. Cor. 2. 4. ſic nemo ſit, qui im . peritus adeo, hæc ſacra arma latinè tractare neſciat, aut non intelligat- Copia verbo-quod 1 oLis Rocleſiaſter ltat, gls verborum Aicendic, copiam aczli- , tum, unde? rat? Dabit Magiſter Uſus & frequens cium Alligenti ſtudio exercitium veloſam, O& cum reverentiä devotum; Verbum enim Dei ſandtè tra- tandum eſt, neq; temerè ſine prævio ſtadio ſuggeſtus conſcendendus. P. Scherer citd. Trle ſt bonos n Germanimo audire Concionatores, kEke,nere libros. Optimum mihi videtur, ſé non ita alligare verbeis, lati- ne ſtudere Concionibus, ſeribere, ea dein ſecum in Germanicum vertere, fſſeu quomodo qui vernaculè proponere velit; unde ſiet, aliam & aliam e cccurſare verſionem, O& hoc ipſo copiam loquend, ſucceſſivè & brevi. bn Poëta, at afunt, naſcitur; Orator fit. Qul?d ſi hæ impreſſæ meæ e Concioner ſubinde equo longsorer videantur, facils meminiſſe quis pote- rit, is alldi poſſe, & demi; ac ut ſit aliquis ſeleltus pro guſtu animi; ſicat plure in refeltionem apponuntur cibe Vt fortè, qui ex üuno non potuerit edere, ex alio reficiatur, ut ait & P. Benedibktus in Reg. L „ . — . . . ſene C. 39. de Menſurâ ciborum. Ieterſero quanadoq, incidenter hiſto- 1 „. . . 4 5 . „ rica, aut memorabilia peò curioſa “ ſabinde ex und duæ Jfacilè fient Cenciones: demere ſacilius eſt, quàm adäere. — Proœmium Auctoris & Ratio Operis. 7 VI. Balao Fdeliter in Concionis decurſu, prſertinz verò in ujus Authorf es u. bet fine Authores, vel quibus uſus ſum ego, vel quos ex meismet de tal? idue adno- in adem materid tractare reperi, ut cum ad manus facilè eſſe poſſent unns, dtl: Eul:. A. alter, vel plure talium librorum, eadem vel cohærens & amplior mate- inn ia ex ipſo fonte inſpiciè queat; inde addi, demè, mutari. Etenim per tie e omnia licent ſine invidià ; quia omnet unt Deo laboramus, ad bujus h. ouleriam: Vnusquisque in ſuo ſenſu abundet: Rom. 14. 15. pro Epnr. ſuo dono & talento, ut melins poteſt ac debet. modò in omnibus ho- .n noriſicetur Deus per Jeſum Chriſtum. I. Petr. 4. 11. Alexakn- Con. gerab Alexandro, Neapolit. Zuriperitus, què vixit A. 1450. Genialium em. dierum libros ſex ad poſteros transmiſit, opus multijugæ eruditionis, & antiquitatis Promptuariaem veteriq; hiſtoriæ inſtructiſſimum.,. Dnum C. hoc meritò in hisce præclari Commentarii improbari ſolet, quòd orum, e unde profeciſſet, diſimularet Anthorer. Sed huic vitio medicinann fe- lübi. cit Andreas Tiraquellus in Curia Pariſienſi Senator clariſſimus I576, qus in. digitum ad fonte intendens, unde quæq, batſta eſſent, indicavit. Sat: Quenſtedt de Illuſtr. Script. fol. 375. Ex auo ſuus à me ſit honos . Authoribus, qui facem mähs præbuerunt. ðè In VII. Deniq; cum libro magnum accedat pretium, ſibonos habeat Indices ad- r. Iedicer, & quibus brevi compendio totius evolvè facilèò poſſit liber, quiq; juncti: qui? lu. mirè juvent concionatorem. Lohner. cit. L. Membro 3. Reg. 5. ure, hinc mihi curæ fuit, ut tenui huic mearum Concionum Operi, prater ti. plura Marginalia, pro adjumento memoriæ, & cum Indice tertio, Com2- tn vendii loco ſervientia, adderem, & addo Indicem I. generalem, conti- dm nentem titulos & ſummaria Concionum. Index II. eſt §. Sripturæ ni locorum, textuum & ſententiarum aliquà ratione in hoc Opere eluc ida- mo torum vel elucidantium, potiorum. Cujus Indicäs bonus eſt uſus ac uti- pte litae, ut eæinde non tantum tertüs citati explanatio, ſed inſuper cohæ- veoens, quandoqj, amplior etiam, materia reperiri conmodum poſſet gquin n O ipſi textus hi, deprompti ſacris per Anni Dominicas & Teſta Evan- o gelicis Lectionibus, velut digito monſtrare poterunt materiam Concio- Nr num dizdem Dominici & Feſti applicabiliuim. Index III. Materia- ſent rum, Rerum, Verborumq, notabilium, atq; Hiſtoriarum. Ex qub In- llice etiam facilè reperire erit deſideratam materiem Catechiſticam. In- ℳ. .7 8 Concionatori ſacro Monita. Index IV. Cencionum & Materiarum, in Dominicas & Feſta per totum annum, multipliciter applecabelium vel applicatarum. Index V. à me hic & nunc dilatus, Auöbtorum in opere allegatorum, cum eorundem ætate temporum encomiis; quorlem mihi ſummum eſt, inter Saenétos vel Bea- tos adſeriptum eſſè, ande de eorum ſandbt itate nobis conſtet. Gui Aulto- res ſi aliqua parte notiore fiant, eô majus, uté ſententitz, ita & in aure Auditorim ac animo, pondns authoritateme; addunt, jnxta ea, quæ ob- ſervat Jacobus Tirinus &. J. Commentar. Vet. & N Teſtam. Indi- ce Auctorum, initio. Vi V. G. Citantur Alcuinus, Raba- ſæpius inſtruétum: quartum S. Bonaventuræ & S. Thomaæ nus, Ansbertus, Alenſis, Abulenſis: & c. ſi præter nuda nomi- na nil audis, habes quinque Doctores Theologos, nec aliud. At ſi audieris, primum iſtorum fuiſſe magiſtrum S. Lutgeri & Imperatoris Caroli Magni, omnium artium, ut Baronius vocat, ſeculo octavo Armarium: ſecundum fuiſſe Archiepi- ſcopum Moguntinum, cui Germania nono ſeculo nullum parem habuit: tertium eodem ſeculo ab ipſomet Chriſto decimo tertio ſeculo præceptorem: de quinto jactari ſoli- tum: Hic ſtupor eſt mundi, qui ſcibile diſcutit omne: non- ne decuplo plus ponderis cenſebis additum illorum ſenten- tiis! Mud adhuc obiter adnoto circa Iidices, vel hos ſæpe non ſine fruötu Snſpici legiq; circa materias ſacras & bonas: ſolet enim, uti vitioſi ſal- Pphuris & picis noxiæ, ex chartis ſceleratis ſcandaloſis, vitio natur corruptæ; ita & aliquid ole- ſalutis ex libri ſpiritualibus & ſacris, Dei dono, fluere ac hærere, ſæpé in ſalutis vel initium vel incrementum. Eiam cribro aquæ infuſæ adhæret aliquicdd. Concionatori VIII. Eccleſtaſtæ atq; Concionatori ſacro Monita ſummaria. Ex ſacro Moni- ta, ex P. Dre- Xelio. R. P. Hierem. Drexelii S.]. Aurifod. P. z. C. 12. Operum To- mo 2. Monitum I. Ante omnia unum aliquid, & certum ſibi ſumat Eccleſiaſtes, quod perſiiaſum velit dictione. 2. Ex- ordia ſint brevia, & è dicendis ducta. Thema Concionis quam clariſſimè & diſtinctiſſimè proponatur. 3. Tardè lo- quatur Concionator, nec unquam voces præcipitet. 4. Af- fectatio, & omnis tam exterior quàm interior cavenda eſt 22 pom- è —.— = = S — = —— — — = = Concionatori ſacro Monita. 9 — öG vn pompa. 5. Suis ſe Auditoribus, loco item & tempori, Eccle- ine ſiaſtes accomodet. 6. Plurimum juvat inter dicendum, bis e terve animum colligere, & omnibus ſenſibus præſentem N eſſe. 7. Evangelii explicatio aſpergi poteſt eruditione pro- . fanæ Litteraturæ. 8. Omnis Concio Concionatoribus ſe- e dulèò ſcribenda. 9. Inventum thema mirificè ad juvat bona . rei, vel argumentorum ad rem ſpecëctantium, diviſio ſcriptio- Ind. ni ſecundæ præmittenda. 10. Horam Eccleſiaſtes perorando dabt.. non excedat ſine gravi causâ. Concio contractior potius, bre- omi. viorè;ſit, qudm longior; quæ ſi mediam horam non excedat, nemo, quòd liug. aut prodactior, aut brevior fuerit, queri juſtè poteſt ait &. Franciſous genri Seles: in Reg. P. I. C. 3. J. 12. II. Si quid aliis ſeriò perſuadere ns velit Concionator, id priùs ipſe ſibi perſuadeat: quod dicit, iegi. hoc ſentiat. Aſfectum Orator in ſe prius excitet. Kodericus Exer- lum ct. Perfect. P. 3. Tr. I. c. S§. n. II. 12. Vitia Concionator acriter o reprehendat: Vitioſum neminem perſtringat. I3. Eccle- one ſiaſtes ſuperbiam ſingulariter, & in aliis, & in ſeipſo pri- . mum, oderit. 14. Concionator neminem in concionando non. imitetur. I5. Quod dicis, fac. Hæc ſammariè Drexel cit. mi- ten. hi à fol. 789. Edit. Antverp. 1660. folio magno: uabi ſingula h⅜ ampliiss explicat. me MoNITVM AVTHOkRIS. IX. Addo ego, cum aliis obſervans morem quorundam, plebi inac- 4tM. S ceptum, quöò ſacro ſaggeſtu proponunt quandoq; multos variosq;, ter- B Uninos, Latino- Italico-Gallico-Germanor. An bene, dum plebi loqui- lo. mur rudi? non intelligenti? Vid. Martin. Zeiller Epiſt. 56 8. à f. 929. & Indic. V. Teutſch. Sed & llad: Eißipondus & authoritas iinſit ſententiis latinis Scripturæ, P. & Doctorum, ſi tamen ad rudem plebem nimiæ fiant, & longæ ex integro Citationer & recitationes lati- b. veæ (an ad vanam memoriæ oſtentationem?) videtur, & tempus minus X. uteliter inſami ac protrahi, neg plebs per eas inſtrui. Populis, 2,. Communi- 4 quit & Chryſologu, populariter eſt loquendum; Communio nns loducn- Mechtl Proæm. ad Conc. de Jud. extr. [by com. dum lermous III⸗ . BB communi. ra ſimplicibus; doctis dulcis. Docens loquatur omnibus Exemplo S. Vincentii Ferrerii. 10 Concionatori ſacro Monita. compellanda eſt ſermone communi. Naturalis lingua cha- profutura: ergo imperito ſermoni veniam dent periti: ſerm. 43. Et S. Augiſtinus, dum in Pſal. 1358. Oſſum osſi, pro Os osſis uſurpdſſete Melius eſt, inquit, ut nos reprehendant Gram- matici, quam ut non imelligant populi. Caſp. Knittel S. J. Conc. Domin. Acad. Præfat. ad Lect. Marchant. Horto Paſt. Tubæ Sacerd. Tr. 1. Lect. 8. de Superbiâ Erudit. à fol. 116 5. Peroret nobis Exemplum &. Vincentii Ferrerii Ord. Præd. de quö in Vita ſie habetur- Rerum Divinarum Commentationibus & preci- bus fuit admoduùm deditus; unde ſuarum Concionum ma- teriam, facundiam, vimꝗue omnem magis, quàm ſtudiorum labore, proferebat. Cumque aliquando dicturus eſſet ad magnum quendam Principem, ejus audiendi percupidum, & Vir ſanctus, præter ſuum ſolenne, plus ſtudii in evolven- dis Docterum Voluminibus poſuiſſet, doctiſſimè quidem §. Franc. Se-Zius. Sc &. Franciſeus Seraph. Prædicare cœpit exhortando ho- raph. dixit, Principi tamen non perinde ſatisfecit, ut aliàs, cum pro ſolemni ſuo magis orationi, quam lectioni vacaſſet. Cujus cùm Princeps admiratus, cauſam percontatus eſſet, Vir ſanctus, Domine, inquit, heri Vincentius, hodie Chriſtus prædicavit. Petr. Ribaden. Flos SS. P. 2. 5. Apr. f. 140. Cornel. in Thren. Jerem. Prolog. f. 827. Vbi quantus Præco & Vincen- mines ad pœnitentiam, verbis quidem ſimplicibus, tamen ignitis & efficacifſimis. Engelgr. F. S. Franc. F. z. m. f. 343. S. Ignatius E. Cornel. à Lap. in Iſai. 6. 2. J. lenatius &. Y. F. per quandam tradi- cfficax Cate- n. 9. f. 129. ex Vita. item P. I. L. I. Tr. I. C. 18. Vid. Thom. Kemp. tionem dodctrinæ Chriſtianæ Komæ habitam, ſemplici licet, corrupto & improprio loquendi genere, quòd Italicum idioma necdum evadts calle- ret, tantum ſruétam in Auditorum animis feciſſe, ſeribitur, ut esâ fini- tà illorum multi præ cordi dolore compundti, ſuſpiranter & gementes ſe ed Sacerdoti pedes proſtraverint, præ lachrymis ac ſuſpirits vix ver- bum depromere valentes. Roderic. Exercit. Perfect. P. 2. Tr. 3. C. 4. de Imit. Chr. L. I. C. 5. de Leéct. S. Script. Ang. Paciuch. in jon. Lect. 50. ſ Concionatori ſaero Monita. 11 dau. Lect. 50. à F. 2. ubi §. 10. Ad pæœnitentiam, non ad tiſame excitet dus Concionator. = i: X. Pro utili Curioſitate inſero Corollarium de Voce Concionantu, ex „G F. Franc. Tertio de Lani: ”. J. Magiſter: Naturæ & Artis, T0. 2. Lib. . . m. 10o. desono, ubi n. 64. c ait: Non mode periſtromata parieti- Vox ubi mi- S bus appenſa vocem loquentis aut concionantis obtundunt, nus “ ma⸗ verum etiam ſi pavimentum paleis, feſtucis, lanâ, tapeti- vis lonora? 1 bus aliisq; ſimilibus ſternatur, vox longè minus ſonora reddi- ν tur auribus. Hinc non ſemel obſervavimus, inquit Fabrus, nec. Phyſicæ L. 2. Tr. 3. Propoſ. 161. nonnullos e medio fœnili vel m. paleario maxime vociferantes, vix ad modicam diſtantiam um auditos eſſe. Idem accidit iis, qui inter altas ſegetes ma- A turasque herbas declamant, quorum vox valde remiſſa eſſe lum, creditur: in ſylvis non ita accidit. Idem accidit, dum ven. planum nive opertum eſt; ſecùs verò, cum glacie. Et demn num. 5FF. fol. 429. In amplâ ac liberaâ planitie vox minùs ſo- am nora eſt, quàm in templo vel aulâ. Num. 77. f. 430. Cubicu- 3 o. lum, Templum, vel Aula, cujus parietes recenter illitaà calce * ſt, fuerint dealbati, vocem reſonantiorem reddunt, & ſoni har- us monici gratiores auribus accidunt. Cit de Lanis. Sed qui cum Surdo qut tnel. Jurdo, cum ſurdaſtro loquart? Si quis alteri obturatas habenti loquendum? . aures, vel etiam omnino ſurdo, verba inſuſurret, ore ejus ho. capiti applicito fupra ſinciput, vel ſupra cranii ſuturam, wen fiet, ut ſurdus verba clarè percipiat, ac ſi auribus illaberen- tur. EFxperimentum certum eſt, & à nobis centies compro- u. batum. Idem citatus n. 44. fol. 428. Sui & num. 129. f. 436. ς⅝ deſcribit Tubam locutoriam Sprach⸗Rohr/ qua vel ſurdis loqui poſſt- alee mus, vel in diſſitum unius miliaru (credo I'alici) & amplius ope hujus i. inſtrument: vox diſtinbta ſe extenderit- Ex Kirchero S. J. & P. Mil- a6 liet. De eâdem re P. Caſp. Schottus & J. Mag. Vniverſ. Naturæ & Artis P. 2. L. 3. Syntagm. 4. tot. à f. 162. Haæc nonniſi incidenter, — . c in uſum ſortè Confeſarii aut Catecheſtæ. Concionatori ſacro Monita. Auruthores de Munere & Modo Concionandi. òM . Franc. Saleſ. Ep iſc. cit. Reg P. 2. C 3. Regiulæ Concionatorum, mihi àf. 20. Regulæ Soc. J. Concionatorum, mihi à fol. . Cor- nel. à Lap. Prologom. in Thren. Jerem. fol. S27. & in Tomis Indi- ce, V. Concio. & in Iſai. 6. 2. fF. 95. Hierem. Drexel. ſuprà addu- Sdtus. Franc. Labata S. J. Theſ. Mor. To. I. V. Concionator. à fol. 6s. Joann. Bodler S. J. Angelo ſaluti, Verbi Dei Prædicatore, iImpreſſ. Viennæ I67S. toto hoc Libro. Georg. Scherer S. J. Con- cionum initio, per 13. Regulas. Theodor Dulmann S.J. Orator CLCLhriſtianus, Colon. I65I. toto libello. Joann. Bapt. Saint-Jure, S.J. de Cognit. Dei L. 3. P. I. C. 2. ſect. 30. 31. à fol. Ioz. Alphonſ. Rogeric. Exercit. Perfect. P. I. Tr. 1. c. I5. à fol. 63. Tob. Loh- ner S. J. Inſtruct. Practica z. totàâe ſingular. Parte I. Richard. Archdekin, S. J. Apparatu Doctrinæ ſacræ Colon. 1686. Jacobus Marchant. Horto PFaſt. Tuba Sacerd. cit. Tr. I. Ledt. 8. & Vir- La Aaron. Tr. 4. C. a. f. 1093. Ludov. Abelli Doctor Sor- bon. Sacerd. Chriſt. P. 2. Cap. I4. de Verbi Dei Prædicat. à f. 170. Ahnrngel. Paciuchelli Ord. Præd. in Jonam Tom. 2. Ledkl. 24. Lect. g,. à f. 719. Ledt. o. J. Jo. & citatus Conc. I. Proæm. inter Ad. Carolus Muſart S. J. Man. Paroch. cap. I. & 2. 4 fol. 271. Franc. Buecher S. T. D. De Inſtruct. ſeu modo Con- cion. toto Libello, imp Froæm. item 63. 64. & . reſſo Velakirch, I617. Vid. hoc Opere, Cone. = — — Nunn nit 67. (oöl. milit. Pa dAd. Spiritus danctus ille vos docebit omnia. Joan. C. I4. F. Pentecoſt. cate,, Oyator ure, phonſ. b,Loh. odus 9r 0⸗ fenn N. 4, Pon.. Attende tibi, 6s doctrinæ tua; inſta in illis; hoc enim faciens, && té ipſum ſalvum ſacies, & eos, qui te (hatd. nis, uti à Divino Principio felicioris: hic nempe noſtrum Alpha, & Omega. In hoc Spiri: MD E: (P): 13 Co.xclo PROOEMIALIs IJ. H Ingreſſus Concionatoris, & Animarum Paſtoris: de V. C 63.6r. hujus gravi munere & obligatione: Diſtrictiſſimæ“ O. ad Supremum Judicem Rationis ⸗An. 1666. in Ottenbeyren. audiunt. I. Timoth. 4. 16. 4 ove Principium“ in ſui Phanomenistotius Spharæ caleſtüu, orditur Aratus, Poëta celebri & eruditiſſimus, qui vixit Ohmpiade I27. Anno à Komâ conditaâ ayz. citatus à & Paulo Adl. Iz. 25. Cornel. ibid. F. 274. Idque omninò ſapienter; ſi hic Ethnicus non fictum falſũmque Deum agnoviſſet, ſed Verum, in 4uô vivimus, & movemur, & ſumus. Actor. L. cit. Re- A Deo omne .„ X 2 * . . 4 ₰△ . . . . Qctiius ergo, & magis chriſtianè, neutiquam vanâ falsâque ſpe, principium cum profundiſſimâ genuſtexus adoratione, hodie à Deo ve-ſumendum. ro, à Spiritu Sanéto, tertiâ SSS. Trinitatis Perſonâ, ejusdem cum Patre & Filio omnipotentiæ, ſapientiæ, bonitatis, ad totius Naturæ, in perfectionibus undequaque infinitæ, pro felici primo Ingreſſu, ordior, mihique & vobis bene ac piè ominor. Quod itaque felix fauſtumque ſit: A Deo, à Spi- ritu S. principium omne, quin & finis; unde, & quò referam, officium, ſtatum, curam, laborésque meos omnes, ad ejus- dem laudem, honorem, & Sloriam cum ſpe & fiduciâ omi- anétioris, ita in ſalutem noſtram — 14 CoN cIO I. P ROOEM. Ingreſus Concionat. Paſtoris Anim. tu S. qui Deus Paciu & dilebtioni 2. Cor. 13. II. nec. non in viſceribus Cbriſti Jeſu, Phil. I. v. §. id eſt, intimo corde & amore Jeſu Chriſti, cujus ſanguine omnes redempti ſumus, omnes fidei meæ & Curæ ſpirituali commiſſos ſaluto, eumque Spiritum 8. ( wu Natura Bonitas, cujus voluntas Potentia, ujus 0 Ppus Meſeri- cordia eſt, ut ait S. Leo Serm. 2. de Nativit. Dom.) propitium ac clementem, Donum Dei altiſſmi, & mihi, & vobis apprecor, Votis ardentiſſimis, ut nos doceat omnia, quæ ad ſuam glo⸗ riam, & noſtram ſalutem ſunt, quæque adeo & mei & veſtri muneris. Solemniſſimo hoc principio breviter poſito, Au- ditores optimi, non malâ curioſitate, ſpectatis, & exſpecta- tis, quid ad ingreſſum vobis ſim propoſiturus. Ego verò Concionator memor illius: Medice, cura te ipſam Lucæ a. 22. nec non, cum ſibi ipſi prius terrore illius S. Pauli 7. Cor. 9. 27. ne fortè, cum alii prædicaverim, loquatur. iſs reprobus eßciar, à Deo rejiciar, cœléque excludar: mihi V. Cornel. in 7 . 5 2 09 1J. Rég. 12. 4. Concionato ris munus ſublime, & grave. primo hoc meo ſermone hujus loci, ſine palpo & adulatione, ſum locuturus, mihimet apertè munus Concionatoris, Ani- marum Paſtoris ex officio, Confeſſarii, demonſtraturus, quantæ illud conſiderationis, quàm gravis obligationis: in eum etiam finem, & ſcopum, ut omnes illud ponderosè agnoſcant, tàmque graves ſui Paſtoris in Animarum curà la- bores, ac diſtrictæ coram Divino Judice rationis officium, in ſuam ſalutem obſervent; cooperenturque, ut utrisque, & Paſtori ſcilicet, & ipſi creditis ovibus æterna ſalus obveniat. Attende tibi, & doctrinæ tuæ, I. Tim. g. v. ult. Hæc duo munia ſunt Epiſcopi, ait Cornel. tbid. imò cujusvis Paſtoris, Doctoris, & Concionatoris; ut ſcilicet primùm ſe, deinde alios doceat: vive tibi, attende tibi, ſi Vis aliis prodeſſe. O & Spiritus, Deucs meus & omnia, tus amori ignem in nobi accende, ut cum fructu loquar ego, meique audiant, benevolè & pPatienter, ad majo- Tem tuam gloriam & noſtram ſalutem O II. Non abs re equidem, & veriſſimum eſt, valde ſubli- mis excellentiæ munus eſſe, Paſtoris Animarum attamen unà etiam graviſſimi certe oneris, & diſtrictiſſimæ rationis, 7 * Miin. is kitun. m c kcot, 1 3 10 ettri Au. ca⸗ Verd Cue trin, mihi ole, Ani. rus, : in t0e ile. h, in 3,A niar. ſunt 5, eat: ens Ru io⸗ Nl. en nis, 10 unius (quale expertus eſt, miraculis admirandus, P. oſephus * „ De hujus gra vi munere &G'obligatione. 1 5 imò & damnationis profundæ, ſi rite non obeatur, ſui alio- vig. infrd rumque ruinâ. En breviter ſublimitatem. Dei ſamuns Ad⸗ Conc. 6g. n. 2. jutoræ, ait Paulus, Gentium Doctor, 7. Cor. 3,.9. Ingens hæc, Angelica, imò Divina eſt Dignitas, ait S. Dionyſius, Cæleſt. Hier. c. 3. Cornel. cit. loco. Pro Chriſto legatione fungimur, tanquans Deo exhortante per nos. 2. Cor. g. 20. non pro terreno aliquo Im- peratore, aut Rege, ſed ipſo Deo, cujus perſona fungimur, quique per nos loquitur. Nota Do&ètis ſententia, primum cit. S. Dionyſii Areopag. inquientis cit. L. Omnium Divinorum Diviniſimum eſt, Deo cooperari in reductione animarmm ad ipſam. Vel, ut alii eundem allegant: Omnium Divinorum operum Divi- niſſtmum eſt, cooperarz Deo in ſalutem Animarum Hucque referri Cum animi poteſt, & in hac vitã ingens Animi gaudium & ſolatium, ſolatio in ter- præ lucro totius mundi ſuavius, ex laboribus, in Curam & ris. Labata. 1. . V. Conciona- ſalutem Animarum, bene impenſis, & ex converſione, vel or Pro, 2. . 1 de 4 US Liſy. Conc. 7g. Anchieta S. J. de qudsi Conc. ſequenti. num. g.) & in alteràâ ſpecia- uam. 7. le præmium, quod Aureolam Doctorum vocant Theologi, Et magno in ex illo Dan. 12. 3. Qui dobti fuerint, fulgebunt, quaſi ſplendor firma- cœlis merito. menti, & qui ad Juſtitiam erudiunt multos, quaſi ſtellæ in perpetua; Lelus 5. Gre- æternitate. Ita omninò, ſit tanta ſacri pro Deo Legati, Do- gorii Taumat. „ 3 . „ . . . PBr ,„ .R . cSRtoris, & Adjutoris in ſalutem Animarum, ſublimitas; uti , en, ac. eſt, & multis aſtruere, mei jam propoſiti non eſt. Attamen rebus bene perpenſis, non minùs certum verumque eſſe vi- onus gravis- 77. Nov. Lett. 4 At munus & debitur, ſublime hoc munus onus eſſe graviſſimum, & di-ſimum. ſtrictiſſimi Judicii ac Rationis: ut meritô dicat S. Paul. alleg. locos Attende tibi, ſaluti, & Animæ tuæ (quid enim prodeſt homi- ni, i mundum nniverſum lucretur, animæ verò ſuæ detrimentum pa- tiatur? Matth. 16. V. 26.) & Doctrinæ tuæ, ut hæc ſit ſana, veræ fi- dei conformis, cum reverentiâ Verbi Dei, labore ac ſtudio, neque temerè propoſitã; neque enim Verbum Dei nugæ ſunt & forenſia; & ut re comprobes, quod verbo loqueris; ne facis inſtar ſis, quæ, dum aliis 1 cet, ſeipſam conſumit: V. C. 69.. n. 3, Vel, ut loquitur S. Greg. ſaper Exzech. ſi negligis implere, 64. ðð quod 16 CoNxc10 I. PAOσασ Ingreſus Concionat. & Paſtori Anim. quod doces, aliis meſſem ſeminas, & ipſe à frumenti parti- Alpatione jejunas. Probatur ex III. Idem Gentium Doctor, in tertium cœlum raptus, Munere bi. ibique de arcanis inſtructus. z. Cor. 12. ad eundem Timoth. 9 Ep. 7. c. 3. ubi munia Epiſcopi, & aliorum Eccleſiæ Miniſtro- rum, ad vivum depingit; ſi qun, inquit, Epiſcopatum deſiderat, boenum opus deſiderat. Opus hoc bonum explicat S. Hieron. Epiſt. S3. ad Oceanum. Opus, non dignitatem; laborem, non delicias; opus, per quod humilitate decreſcat, non intumeſcat faſtigio. Nomen eſſe opvern, non honoris, docere vult Apoſt. ait S. Aug. L. 0. de Civit. Dei c. 19. ut curam aliorum gerat, ſubeâtque onus & laborem docendi & regendi populum. Addit Franc. Tur- rianus S.]. ex Græco, a Apoſtolo vocari opus arduum & dif- ficile. Imò Alvarus Pelagius, Hiſpanus, Ordinis S. Franciſc. Epiſcopus Sylvenſis lib. de planctu Eccleſiæ art. 1S. ex & Hier. ſic explicat: Bonum opus, ideſt, martyrium deſiderate illo, inquit, tem- pore ab Apoſtolo dictum e ſi quis Epiſcopatum deſiderat, bonum opus Aeſi- derat, quöô, quisquis plebibus praerat, primus ad Martyrii tormenta tra- hebatur. Tanc ergò fuit laudabile, Epiſcopatum quærere, quando per hoc non dubium erat ad ſupplicia graviora pervenire. Ita poœrnè in- numeri recenſentur in Martyrologio Romano. FPlura Cornel. auauaui cit. 1I. Tim. 2. I. d f. 775. & ad Philipp. 1I.I. à f- yga. qui & addit ex V. C. 35.. n. 11. Chry ſoſt. & Theophyl. S. Paulum Parochos & Sacerdotes ſub I-aö. de Papa Epiſcopis intelligere. Quòd ſi velis iſta munia non eſſe one- „ris tantùm, ſed & magnæ præeminentiæ, eorundem magis De Molina augetur gravitas, ex Divinis ſententiis: Sap. 6. 6. Zudicium du- T. 1. 6.16,: F. 93. riſſimum his, què præſunt, fiet. Luc. Iz. 215. cus multum datum eſt // 4 „ mwmilltum quæretur ab eo. M probatur ex IV. Elucidantur hæc clariſſimè S. Scripturæ Doctrinâ, ſimilià Vigi-ex Analogiâ, & ſimilitudine, ſub nomine Vigilis & Speculato- le & Specula- . ——— Vigitis & Sr 1 is eft. i di ſi torc. Execg. 57 Tis⸗ Paſtoris, &c. Vigilis & peculatoris eſt, incendium, ſi V. Conc. 3y. quod oriatur, indicare, hoſtium inſidias, ac inſultus detegere, num. 1. ad tempeſtates pulſare, horas de noctu proclamare: adeo cura omnium uni eſt, & eſſe debet in Republicâà bene ordi- natàâ. Morumm un i 4 tone ln. umae — uat. 1 is tant hoft ficulun ſii;men ſus hai Deund ngen fin De Mrun rdel Dboodit C el/ liunß. Hetere (Tcorbos Ind ei — – ihei, iſi uns 4 =ꝛ — 010 == — =— at; t a ho Corn Abeln⸗ 1. Rerc lE lharti. kah, limot. liniro. ilent, Tieron liciu ſomen Llg. mus ”& Cur. nKak. anciſe. lir ſic t,tenr⸗ u tri. d, jer nd in. 4Crzel. Cit ex tes ſub ſe one Wag H iun Au. / (Ulat. iuon, tegele, ℳ+ ſ . otcli nati⸗ = BWÄ?1 7 De bujus gra vi munere & obligatione. 17 natâ. Quantèò magis in ſpiritualibus, ſalutem non corpo- ris tantum, ſed animæ, eamque æternam concernentibus? ut hoſtes illi inſidiantes detegantur: ne æterni incendii pe- A. riculum fiat: ut omnes vitæ, quæ horologio ſimilis eſt, an- V. Index Rer. ni, menſes, dies, horæ, & momenta, ritè obſerventur: & cu- V. Hora: Dies jus hæc ſunt, ni vigilis, ſpeculatoris, Cuſtodisque ſacri & Annus. Eccleſiaſtici! Iia Exech. 33. à v. 1. usq; ad 20. Et tiz fali bominn, ait Deus ad Ezechielem, ſpecalatorem dedi te domus Iraäël, quæ, cum. Inſbieiacur W aliquando & Breviario, fer. 2. infra Dom. 2. Novembrü, orarem, eei r. A mirabar mecum initio, quem minæ, & imperia tam ſeria, fertigm: . Sen. tangeérent, & quis ſpeculator hic 8 de cujus mant tanglinem e- gainem ejus quirat Deus? Exhorrui verò, cùm me reflecterem, omnes Ani- de manu tud marum Curatores, & me ipſum adeo, in ſorte hujus Specu-veqguiram. latoris eſſe. Seculatorem dedi te. v. . g. Si hæ tantæque minæ, l.6. 5. Vid. à Deo intentatæ, tam ſancto Sacerdoti, Prophetæ, & Docto- C. 24. & hac, ri admirando, denique & Martyri, Martyrol. Rom. die Io. April. e J. Cornel. in Proxmio; quid de me fiet miſero? Ita Speculator ſpi- ritualis, ait Corn. in cit. c. 33. 3. F. I140. I. a. id eſt, Propheta, & Prædicator, ſi minas Dei ac pœnas præſentes & futuras pec- catoribus non denuntiet, ipſi peccatorum mors imputabi- tur: ſin denuntiet, & quis non caveat ſibi, ſua mors & per- HZ ditio eidem peccatori, imputabitur. Mote bon: ſeculatores populi Dei, inquit S. Clemens lib. 2. Conſtit. Apoſt. c. 6. ait enam Do- minus unicuiq; noſtrüm per Ezechieleme Fili bhominis Speculatorem de- dite domui Iſraæl. Ita S. Clemens, ex Docdctrina S. Petri & Apo- ſtolorum. Cornel. in v. z. Similia Exech. 3. 4 v. 17. & C. 34. totor Item lIſa. 55. I. Clama, ne ceſſer, quaſi tuba, ealta vocem tuam, O anl nuntia populo meo ſcelera eoram. Notent hæc Concionatores, ſe non eſſe tibias, ad voluptatem & plauſum modulantes: ait Cornel. 5b. f. 73. ſed tubas, ut claſſicum canant, ad arma, à4 bellum, contra peccata & concupiſcentias jugiter ineun- dum. OQaaſi tuba, ait S. Aug. Serm. 1oéb de Temp.exalta vocem tname V. C. 61. n. 5. clamare ergo jubemur, & vehementer clamare; ne parcas, inquit „ ta. eſt, peccatoris iniquitati, ne tacendo pereas. Quid gravius, quid C Mechtl Conc. PFroæm. I. dli- „ diſtrictius, quàm à Deo ipſomet à me, mihi commiſſorum, ſanguinem, vitam requiri, & Animam, & tot quidem, quot nnegligam: Cauſam intelligite. probatur ey— V. Idem ſub ſchemate, figurâ, & nomine notiſſimo Pa- Ofᷣcio Paflo.- ſtoris exprimitur luculenter, Chriſtus Sacerdotum Princeps, ris, & Ovium Deus Homo, de ſe Joan. o. 11. Eg ſam Paſtor hbonnus; bonis Paſtor pretioſarum. nimam ſuam dat pro ovibus ſuuse quéô locô fugientem mercena- rium à gradu ſorteque Paſtoris excludit, ac reprobat, ſcili- cet, qui, ut ait S. Greg. Hom. 14. lucra Animarum non quærit, ter- reni commodis inhiat, temporalibus lucri paſcitur. Cornel. f. 404. 1. C. Jo. 21. 16. Chriſtus ait Petro: paſce over mear. 1. Petri j. 2. Paſcite, quà in vobi eſt gregem Dei. Notate verba: Over meas, id eſt, Chriſti; Gregem Dei- & quanti pretii? ſciente, quòd non corrupti- bilibus auro vel argento redempti eſtu, ſed pretioſo ſanguine Chriſti. Vid. Brev. I. Petri I. IS. Vnam ergo ovem negligentiaâ Paſtoris perire, e feor. 6. poft grege Dei, e ovibus Chriſti, hujus pretioſo ſanguine redemptum, an Aſcenl. D. non facilè intelligatur, graviſſimi momenti eſſe!? Paſcite gre- Lect. 4. init. gem Dei- quâ ratione? Notat S. Bernard. ſerm. 2. de Keſurrect. Oves Chriſti Chriſtis ter à Chriſto repeti, dicique S. Petro: Paſce over meas: quomodo Zo. z21. ut ſignificet, eas paſcendas eſſe tripliciter: Paſce, inquit paſcendæ? S. Doëtor, mente, paſce ore, paſce opere; paſce animi oratione, verbi exhortatione, exempli exhibitzone. Cornel. 1I. Petri yg. 2. ubi ſimiliter Munia boni multa, fol. 312. Itaque ut bonus Paſtor Animarum ſuarum, ſeu Paſtoris Ani-Dei potius, & Chriſti, verè curam agat, munia ejus ſunt, non marum. charitatis tantuùm, ſed & juſtitiæ, & vi officii, ut pro illis oret; (2. Mach. Iy. 17.) quandéque ſacrificet; Verbum Dei exponat; in fide, & quæ ſunt ſahutis, inſtruat; à vitiis ad virtutes hor- tetur, ſacramenta adminiſtret, & præſertim in extremis ad ktiam cum beatam mortem in viam æternitatis diſponat: & hocce eti- periculo vitæ. am cum periculo vitæ ſuæ corporalis, quæ minor eſt, quàm animæ, ſi neceſſitas exigat: ubi contingere poteſt tempore Peſtis, aut contagioſæ luis (quòô etiam Parentibus à liberis, & viciſſim, Conjugibus, amicis, & conſanguineis ab invicem diffugientibus, animarum tamen Paſtor ſuis adeſſe debet, quan- 1 H 18 CONCIO I. PROOFM. Ingreſſus Concionat. &; Paſtoris Anim. Cunn Alunm . (r AI, ſu mnuun umln enit, licucn rin ſedce Iim dann oate⸗ Etten Anin. — drum, Tot 10 D. meps, lrſcnr erce ſſeite, Welt, . (Miſi ite, es tum A egr. ed gut e,bi . ſnilinj pont; teshot. e etl⸗ . quam po ſietis, icel tebet, guan⸗ Num. 1I. 11. Poſuiſti pondus uni verſi populi bujus ſuper me. Tanto- soret; tio reddenda Paſtori, qui & Judex Extremus, de qualibet Animâ Curæ ſuæ commiſsâ, & negligenti, poœna imminens. De bujus gravi munere Gobligatione. 19 quantum poteſt, ex officio; ne mercenarius reprobus ſit, aut fiat, ut adeo animam ſeu vitam ſuam, Chriſti, Paſtorum Principu, ut eum vocat & Fet. Kp. I. c. y. v. g. exemplo, pro ovi- bus ſuis, earumque ſalute æternâ, exponere paratus ſit, & re ipsâ ponat; ſi ita Deus velit. Cujus heroica glorioſa & no- biliſſima ſunt exempla, etiam noſtrã ætate eorum, qui ita, morbo à Parochianis, in Divino obſequio contracto, vitam & animam poſuéêre, & expoſuére, non turpis lucri gratiaâ, ſed Dei & proximi charitate. Illuſtriſſimum Exemplum S. Ca- roli Borromæi. Breviar. a. Novemb. Lelt. .- V. Cornel. . Joann. 0.11. Econtra de Paſtoribus ſeipſos paſcentibus, gregemque Dei negligentibus, ſeveriſſimè Deus per Ezech. c. 32, à l.2. & per totum. Ubi vide. X — . „ VI. Vnde verè Animarum baſtor ſentiat cum Moyſe Paſtorale T onus quan- rum, ait S. Greg. in ob. 9. 13. pondera portat, Jguot ſunt homine, ga bus dominatur. Calam. Glva Diſé. 6. n. 13. Ia. quorum curam in ſe ſuſcepit, ut adeo Trid. Seſſ. ö. Decret. de Reform. cap. I. f. 61. Epi- ſcopatum (ſub quò & alii Eccleſiæ miniſtri, ſuâ ratione, in- telliguntur, uti dictum) vocet onus Angelici humern formidan- dum. Cujus Symbolum Imago Chriſti Paſtoris, cum ovi- culâ, ſuis humeris impoſità. Idem S. Xaverio denotabat ſomnium, quòê aliquoties ipſi videbatur humeris ſuis impo- ſitum Indiani & Æthiopis adeo grave onus, ut exinde evigi- laverit, In vita. I. I. c. 8§. Kibad. de Eodem. f. 23. Denique (gravis- Paſtoribus ſimi cum tanto pondere hujus muneris & Curæ Animarum, malis quàm graves ratio- auctarium quod eſt & complementum) reſtat graviſſima ra- nes & pœnæ. Tot damnatorum pœnas ſuſtinebit, quot Animas quu neglexerit lucra- ri, pratextu quieti, dicebat S. Wilibaldo, primo Epiſcopo Ey- §. Wilibaldo ſtettenſi, S. Greg. Tertius. In vitâ §& Eilibaldin z. Julii, quid ſi dictum à non tantùm lucrari neglexerit, ſed inſuper ſuâ negligentia, 8. Greg. III. doctrinaà malè ſanâ, aut penitùs omiſsâ, aut malo vitæ exem- plo, ipſe perdiderit, & in orcum quaſi præcipitâret! V. Dre- el. to. 2. in Yoſeph. c. I7. K. 3. Heli neei. VII. Heli ab utrâque, & Pontificiâ, & Judiciariâ dignita- gens ne qui- dem Iudicis nomine di- ⸗ In . . gnus. fſed ctiam nomine indignus videatur. Quæſtionem pro- poſuit Rupertus Abbas, lib. 4. de Victorid verbi c. Io. cur Heli, qui quadraginta annis judicavit Iſraël, in Libro judicum non nominetur: & ſolvit aptè ad rem præſentem: Quam ob cau- fſam, inquit, de numero Yudicum tollitur Helis nimirum propter contemptum Verbi Dei, quia in diebusz eius calce abjicere Ver- bum Domini, nimia fere omnibus licentia fuit. Calamat. in ſylva VLV. ſuperior ducurſ. 6. n. 1I5. Pergit Mendoza: neque non ſolùm nominatur Judex, ſed & quodammodò negatur: Iz diebus illis, ait S. Text. non erat Kex in Irazl, ſed unnsqumq, uod ſibi rebtum veidebatur, hoc faciebat, Jud. 21. 24. atqui illi dies, interprete Ru- perto, erant poſt mortem Samſonis, cui Heli immediatè ſuc- ceſſit in Principatu. Cur ergo nullus dicitur eſſe princeps, ſi Heli Principatum exercebat! Optimé Rupertus, quid, in- quit, niſt vecordiam Sacerdotis accuſat & Judici ejasmodi, hoc dicen- dos idem namq; eſt, ac ſi dicat“ qui in diebas illis judicabat Iſtaël, ſo- tcundum Nomen Perſonamq; aliquis erat, ſecundum rem meritumq nullus Vid. Ezech. erat. Mendoza inſuper hosce titulos ponit, & fusè proſe- 157. 9. Cor nel. quitur, Sect. I. Negligenter Animarum curatores de ſui honoribus de- S . jiciuntur. & 2. Qui malè ſuis ovibus conſulunt, ſuis opibus ſpoliantur. Z. 4 S§. 3. Mortem incurrunt corporalem, qui ſpirituali ſubditorum vitæ non attendunt. &. 4. Aternis digni ſupplicits, qui ab' iis ſubditos non aver- tunt. Hæc Audctor graviſſimus Mendoza. Taceo, Heli fuiſſe damnatum, affirmare aliquos SS. Patres, è quibus D. Iſido- Heli damna-Fus Hiſpalenſis EFpiſcopus, ex Ord. S. Bene dicti. lib. 3. de ſammo tum affir- bono cap. 46. docet ſacerdotes de ſuorum ſubditorum ſalute mant aliqui, negligentes damnari, & inter eos fuiſſe unum, ſacerdotem alii probabi- Heli. Etſi probabilius ſit, eum pœnitentem, ſalvatum fuis- inn ſalra- ſe. Me ndoza in I. Rég. 4. IS5. annot. 3. ſect. 3. à f. 241. Cornel. in I. Keg. um. 4. II. f. 239. & plures alii. VIII. Con- 20 CoNcCIO I. PROOEM. Ingreſſus Concionat. & Paſtoris Anim. te, ait Fr. Mendoza in I. Kég. 2. 36. aunnot. 22. ſelkt. 1. fol. FIS. quam negligenter obiit, dejectus, ut non ſolum Judicis munere, — U c⸗ AUH Cten un au e ierlent Vyer d, ſun Mik 1. Pyoe ſoue maxi Cant Cgtue, 4 ˙ 324 eteſi . Glbre, ivch ulla um SZ = = M == uin. — 8 Die. gni. Jan nere, Hoi, n non te VHrr. titer devolvitur totus mundus. Invitus quidem tibè dico, quod dico, ſed altiſſimi juſſtone coactus. Reſpondit Clericus. mhi quidem, ſi hæc varravero, non credent. Tunc Diabolus tangens maxillam éjus, ecce ait, ſognum, nigredo inſolita faciei, hanc, antequam prædicas, non contingas, quia fruſtràn poſt prædicationem verò aquu benedita dele- bis. Proceſſit Clericus pradicaturus in Snodo, & admirantibus cunèti in ſigno infolito faciei, lla, quæ ſibi juſta ſunt, recitavit, & ad hborro- 2 Geli reltum ehu. eſuc. ey dicet. iel, ſ. uulnu d. unteun er. Ido. mnn ſaue Neli us⸗ N, . . ſoltmn De bujus gravi munere Gobligatione. 21 VIII. Confirmanda ſunt dicta ab Exemplo, cujus verba Hiſtoria: Ne- adduco ex Thomà Cantiprat. lib. 1. Apum c. 20. J. S. & 9. Sed & il-gligentiaâ Pa- lud, inquit hic Suffraganeus Cameracenſis, ſolemne miraculum Itorum, hi adterrorem omnium Prælatorum enarrabo. Clericus quidam in Gnodo cum ovibus Epiſcoporum pradicare compulſus, angiuſtiabatur non modicum, quid.- ſnis dd fer- nam dignò poſſet coram tot Prælatis Eccleſiæ prædicare: at ubi acceſturus, Junt. elce- in oratione jaceret, venit ad eum Diabolus dixitq; eir quid angleſtia- ru, iſtis Clerici prædicare? dicas ei ſtud, & non aliud- Principes in- fernalium tenebrarum Principes E leſiarum ſalutant. Laætà omnesr nos gratias referimus endem, quia, cum ipſis Prælatis, nobi eorum ſubditi devolvuntur, vel offeruntur, & per eorum negligentiam ad nos ſere pa- rem maximum cunttorum corda permovit. Hac eodem anno ab Incarn. D. 12485. fuerunt Pariſiis coram omni populo & Clero ſolenniter yecitata. IIta Cantiprat. Refert P. Joan. Major Magno speculo Exempl. E. Prælatus, Ex. . f-6s. Georg. Stengel. de Judicis Divin. to. 3. cap. 28. n. 4. f. 326. Mancinus de Paſſ. D. L. 2. Diſſ. y. fol. 12 7. fines & Diſſ. 6. à f. I51. Paciuchelli in Zonam to. 2. Lect. z2. N. I 4. ſine fol. 213. Ubi & fere ſimile refert ex Vincent. Belluac. Ep. quod &n cit. ſpe- culo Exemplor. V. Infernur: Ex. ytor ſol. 427. Alia duo habet idem Paciuchelli cit. L. 44. G. 12. u. 35. De Parocho defunéto, à Pa- „ rochianis defunctis lapidibus impetito: ex Cæſar. & de Deca- no ſimiliter damnato. Verè S. Bernardus, Ep. 42. ad Epiſco- Vid. Lucæ 1. pum Senonenſem: Non vor, inquit, ergo felicem, quia præeſtu, ſed, 72. & Cornel. i non prodeſtis, infelicem putate, S. Matthiæ ſententia fuit, ple-Videm. SHSõ — e. En ſ n . . . De Mone: beorum peccata tribuenda eſſe Epiſcoporum incuriæ: Ex - 34. n. F§. fol. 6&1. — 22 CoNCIO I. PROOEM. Iugreſus Concionat 6s Paſtoris Anim. Epilogus ad IX. En Concionator, en Paſtor animarum (meipſum al- Paſtores Ani- Ioquor) hoc tuum officium; hæc tui ſtatus conditio, tam marum. diſtrictæ rationis & periculi tanti eſt; hocce onus grave; eò denique miſerabilius, ſi cœcum cœcus ducas „Cum cçaſu am- borum in foveam Matth. ry. g. ruinæ ſpiritualis, & ipſius Animarum damnationis æternæ. Non abs re Mumis Paſtorale Caratun Cura, quid? dicitur; cum Animarum Curd, quæ Parocho in animam ſuam ab Ordinario committitur. Cura, quaſi nil magis mereretur nomen Curæ; quæ verè Curarum omnium eſſet graviſſima. Cura Animarum, immortalium, & quarum unam ſolam tan- tùm ſinguli habent; Vid. Index Ker. E. Aima. Animarum „Non corporum, non externorum Bonorum, theſaurorum, divi. tiarum, nec ipſius Mundi totius, ſed Auimarum, quarum ſin- gulæ his omnibus pretioſiores ſunt: quàm ergo ſtrictiſſimæ rationis, graviſſimique piaculi ſit, habere humeris ſuis im- poſitam, in animam ſuam, iſtam Curam ſine Curd nihilꝗ; minàùs Curare, quàm animas concreditas. Vide, quantum ſit onus Paſtorum & Rectorum, ut non ſine causâ dixerit Chry ſoſt. Hom. 14. in Hebr. /2. I7. Müiror, ſi poteſt aliquis Kettorum ſalvari. Cor- nel. hic. Hæc vel maxime ſeria ſunt, neque ad plauſum dicta. Perpendamus, quanti ſit animas Deo lucrari, vel orco per- Quanti ſit, dere. Duod majus lucrum poteſt eſſe, aĩt S. Hieron. aut quid pretioſins, unam ani- quàm ſihumanam animam quis lucretur. Ap. Engelgr. Cæl. F. N. Aaver. mam ſalvare, g. 1. f. v6&r. abi plura. Obſervat Petrus Pennequin S. J. de Amore vel perdere. Divino P. z. C. 27. f. 396. Item Engelgr. Pauth. F. S Sreph. J. . f. 214. V. S. Enatins unam animam ſervaſſe, plus conferre ad Dei gloriam & lau- dem, quàm hominum univerſitas, ab initio mundi ad ejus usque occaſum, deferre poſſit: item plura peccata blasphe- miasque prohiberi, quàm ab orbis incunabulis ad ejus usque interitum à ſceleratis hominibus in Deum congeſta fuerint; quia, quidquid inter mundi ortum & occaſum boni malive geſtum eſt, certo numero comprehendi poteſt: quæ verò ab animâ immortali vel in cœlo laudes, vel apud inferos blasphemiæ, totâ æternitate coacervabantur nec ullis Ii m⸗ tiibus Aoauu De bhujſus gravi munere & obligatione. 23 m tibus terminisque concludi, nec numerari poſſunt. Ergo „n à contrario facilè inferemus, quàm impium, quam Deo in- ſbie⸗ jurium, & adeo graviſſimæ Rationis reddendæ, ſit, vel unam Dar animam in damnationem æternam perdere malitiâ, negli- Plis gentia, pravâà doctrinâ, malo exemplo, vel quavis culpâ; un- os dein omnem æternitatem infinitæ, ſeu finitæ in infinitum, n Deo laudes decedant, & graves injuriæ flant, peccatâque feur committantur; eſto ſine novo, extra ſtatum viæ; pœnæ me- lim rito. Quid ergo erit perdere animas plures, innumeras? ntan. Certeéè ſicut ſanctiſſimo zelo complures, ut vel unam vel plu- non res animas Deo lucrarentur, ſic inflammati ſunt, ut animam ii. ſuam, quàâ majorem charitatem nemo habet, pro ejus vel earum ſn. ſalute ponere non dubitaârint: ita econtra plures territi, tan- ſinæ to oneri, tali Caræ ſeſe ſubtraxerunt; cùm mallent ſibi ſecu- sim. rius vivere, quàm aliis, cum ſuo periculo, in tam gravi pro- nings priæ ſalutis æternæ negotio. Hiſtoriam habet Marchantius onus Horto Paſtor. f. 27p. & à fol. o32. Virga Aar. tr. 3. L. 3. ex Thomâ . Cantipratano L. Apum, in hanc rem, præclaram. Quidam Curatus de (v. erat per multos annos malè regens ſibi ſubditos, nec reſpon- ſuâ negligen- lii. dens vocationi ſuæ. Tandem morbo correptus decubuit, tia monitus, dper. & apparuit ei D. Petrus, qui Paſtorum curam agit, Paſtorum Curæ valedi- primus, cum gravi ægritudine conflictanti, ſevero & minaci“t⸗ r,. vultu, exhibens libellum, in quô cogebat eum legere. Scriptu- e ra autem, quæ libro continebatur, hæc erat ex Ezech. 13. 19. ſ.214. deprompta: Mortificas animas, quaæ non moriuntur, O- viviſicas, u. quæ non vivunt. Hæret ipſe, & horret, contra ſe velut decre- deis tam pronuntians; averſatur conſpeétum, ut ulteriùs non Ne. legat: ſed urgetur, & cogitur ab Apoſtolo Gloſſam legere, ge quæ in margine erat talis: Quando reduces animas de inferno, ui quas tuo deſtitutas exemplo, æterno ſupplicio demerſiſte?“s Cùm verò lire is præ horrore & confuſione reſpondere non poſſet, disparet ed viſio: ad ſe rediens, anxium ſe, & ſudore perfuſum reperit. Nec mora, conſilio cujusdam viri ſanéti, disrumpit omnes mi. compedes, ſolvit omnia vincula, ſeculo valedicit, & Chrici doos M H 24 CoNcOο L. PROOE M. Ingreſus Concionat. &'Paſtoris Anim. ſe vovens ſervituti, in Monaſterio Camberonenſi, Ordinis D. Bernardi, beatiſſimo fine quievit. Plura ibi Marchant. Meritò hic anxius fuit, ac, ſingulari Dei beneficio, errorem . Cone. g34, graviſſimum deprehendit, correxitꝗque pœnitens. At ſunt, . 2. qui, manu nondum appoſità ad hoc aratrum ſacrum, ſibi diffidentes (ne vel morbum corpori ab ægrorum Curà, vel animæ periculum ob Curam animarum neglectam, ſibi ad- ſciſcant) refugiunt penitùs: an ſemper bene, & quê ſpiritu, viderint ipſi, ſi donis à Deo conceſſis non reſponderint, Ta- lentumque conceſſum in terram foderint. Mat. sy. 26. quos meminiſſe oportet, Deum ſuis operariis ſpeciali ſu4 „ qiI4 egent, gratiâ, nunquam deeſſe, ſi ſincerè Dei cauſa agatur: 8 I 8 . (dui fideliter agunt, placent ein Proverb.12. 22.) majoribus labo. ribus, gravioribüsque periculis ampliora tribuere ſubſidia, eò usque, ut & , ſi mortiferum quid biberint, non ei nocebit- Marcei 156.158. quod de Confeffariis, ſimilibusque Aimarum Curam pro Deo fideliter agentibus, comprobatur, veriſſimum eſſe, ex Chriſti promiſſione. V. B:rev. Sabb. infr. Aſcenſ- D. Ledt. 3. Noct. Mi Neo-Paroche, mortem timer! ergo depone offcium: Nolo, inquis; ergo perge animosèr S vel ſic moribre, memineris, in Romano Martyro- logio danbdtorum Martyrum numero accenſerè eor, qui pro jnvandis pe- Naferiz Vitam ſuam expoſuerunt: ait P. Carolus Muſart S.J. in lau- datiſſimo ſuo Manuali Parochorum, PE. 2. C. 3. n. 22. 2 F- 136, cum agit V. Luce g. de Offcio Parochi, circa beſte aliove morbo contagioſè infeltos. lta juſtè quidem verear, præ omni contagione morteque cor- Porali, Judicium Dei decretum eſſe Paſtoribus negligenti- Rer. V. Paro- chus. Sacerdos. 5 4 Ovibus, e grege Dei, & Chriſti Sanguine redemptis: aderit- V. C. 74. n. 3. que Deus facienti, quod in ſe eſte ex certo Theologorum axio- mmDaeate: Et hoc mihi animos addere debet, ut zelosè agam & Ad Audito- fortiter in curà animarum. Proinde, Auditores Optimi, res brevis pro Dei gloria, in veſtram ſalutem, ad meum Ingreſſum, 7 bus: attamen ſanctà intentione amimose pergendum, ſine graviſſimis cauſis non excutiendum Jugum tam ſanéctum, etſi grave, in Anzmarum Curde non recuſandus labor ſacer pro i. liis me totum quantum, omnes potentias ac vires animæ & nt. corporis, ipſum denique, ſi opus fuerit, ſanguinem, vitam, en & animam offero. Veſter autem præſentis Concionis fru- , Ktus hic erit, ut juſtè ponderetis tam grande graveꝗque Onus „(bi Paſtoris Animarum veſtrarum, tantam de vobis Rationem l Deo reddituri, in eum finem, ut & vos (Curæ ac laboribus bif. ejusdem, ne ii inutiles infructuoſique ſint, impigre reſpon- iii, deatis, zelosè cooperemini; ceu quos & anima veſtra, & hu- t, I. jus ſalus quàm proximè tangit, univerſo mundo potior & qu pretioſior; &, quod valde notandum, in eum recidit & cul- au pa, & pœna, qui ſui ſuorumque negligens fuerit in iis omni-. rr: bus, in quibus tam graviter obligatur Parochus. Ipſimet* bo. itaque unà ſeriam ſinceramque animæ veſtræ curam habe- ſca, tote. Sequenti Concione veſtrum viciſſim, ceu Parochiano- rum, Offcium declarabitur. Mihi & vobis mecum precemini ro Spiritùs Sancti aſſiſtentiam per omnia neceſſariam, (ſine quâ ‚er· ſucienter non ſumus vel cogitare aliquid ad ſalutem proficuum, ſie à nobi, quaſi ex nobis. 2. Cor. 3. 7.) ſuique amoris ignem; vobis mi; Cor docile, ſuaviten ad Divina promptum: mihi zelum ſan- . Rtum. Animarum ſalutis & Gloriæ ejusdem propagandæ; v. utrisque den'que, ut ſalus æterna, ex hoc ſalutis inexhauſto Hu. fonte, obveniat: Amen. e Vid. Concilium Trident. Sſ. 6 tot. Decret. Ae Reformat. S. Franc. Authores in n Saleſ. Regul. PF. I. c. 2. à f. o. Breviar. R. 29. Decemb. Lect. III. hanc mate- oA. Wost. Franc. Mendoza S.J. in 1. Keg. 2. 36. Annot. 23. à f. p15. lam. ge. Cornel. à Lapide, Loci ſuprà citt. Bellarminus, Operum To. 6. ſne unnn Conc. Ldice, V. Concionator, varii locis & citatus inter AA. tkun, Conci. ſequ. Alex. Calamat. in Glvaâ, Diſc. 6. V. Saperior. Jo- ro ann. Oſorius S. J. Concionum Tomo a. à f. 390. Henr. Engel- ben⸗ grave, Panth. Comman. Doctorum; & Parte 1. Domin. 15. ſine, h⸗ de Origene & FPanth. F. &. Seph. J. I. Paulus Segneris. J. in na Hom. Chriſtiano, in fine Operu. Alph. Roderic. Exerc. Perfoclt. wi, P. 3.Tr.I. à Cap. 5. & ſéquib. Jacobus Marchantius, Horto taſt. im, Mechtl Conc. Proæm. J. [d] 4 ſol. me De hujus gravi munere & obligatione. 25 Curato quo- rum Cura ſit? II ciorum, Sacramentorum, Euchariſteæ præſertim, Templorum, Sacro- suipſius. zum, 2. Sit Cura Salutu propriæ: Quid prodeſt homini: &. 26 C 0N C10 I. PROOFM. Ingreſſus Concionat. & Paſtori Anim. 4à fol. 2r. de Oſſicio Paſtor. & Ind. Rer. V. Sacerdos. Angeſus Pa- ciuchelli, in ſonam to. 2. Lect. 49. per 16. OG. Lect. a1. Lect. vo. G& fI. item de Patient. Lib. I. cap. Iz. Franc. Labata S. J. The- ſauro Morals, Tomo 1. V. Concionator. Hierem. Drexelius S. J. Ope rlam o. 2. in Yoſeph, cap. 77. 6. 2. mihi fol. 39. Ant. Sucquet, Via vitæ æternæ L. 2. C. 32. à f. a267.. Tobias Lohner S. J. In- ſtrudt. Prabt. . à f. 207. p. 2. cap. 5. Caſpar Knittel, S. J. Con- cione Præliminari 3. tota, & a. initio. Matthi. Faber, Trip. Do- Chriſt. hinc inde. Petr. Pennequin, S. J. Hag. ad Amor. Div. p. 3. C. 27. F. 279. Procopius Capuc. Delic. Eybern. Ducurſa I. Georg. Piſtorius, Decan. Lauing. Conc. 4o. in Funere Parochi. Carol. Muſart, S. J. Manuali Parochorum toto. Joannes Biſſe- lius, S. J. in Exemplis Quadrageſ. Incolarum alterius Mundi, Ex- emplo 4. Anton. Dauroult. S. J. Catechumo Hiſtor. Cap. 3. Tit. 7o. Leopold. Mancinus, de Paſ. D. Lib. 2. Dijſert. 6. Punbto 3. 2 f. 1so. ad 1,9. & Lib. 9. Diſſert. a. puncl. I. à f. 225. Thom. Le Blanc, in Pfſalm. aS5. a & in Vſal. gg9. I6. art. I. à fol. Iogg. Matth. Tympius Theatro Hiſtor. P. 2. 4 fol. 36. Præmia bonorum Concionatorum. Mich. Pexenfelder S.J. Concionat. Hiſto- rico, Hiſt. 61. & 122. ac a9. Philip. Harttung, S. J. it. Phi- lippicarum, ad Lecdtorem benevolum. Anton. de Molina Car- thuſ. Inſtrudt. Sacerdot. toto L'ibro. & Ind. Rer. E. Sacerdos. Pec- catum. Zelus Judicium. Tr. I. C. 16. & Iz. & Tr. 2. Vid. Conc. 15. M2. 3. hiſt. Terrib. Conc. 29. n. 5. Conc. 63. 64. n. y. & tota. C. 66. og. & 72. ubi fine hiſtor. terrib. em ad Proæm. Monita Con- cionat. Iem Ind Ker. V. Paroch. Concionat. Confeſſar. Doctor. Ver- bum Dei Anima! LZelus. Sacerdos. Addit. J Emoriale perenne Curatis nobis ſit“ I. Cura Gloriæ Dei: Ho- noru, amoris, ac cultür erga Deiparam Cura Divinorum Off- Mat. 16. 3 a . ert on — lt. cncr Egr m lula in in (4 ̃ Ge gii lytn — Gin. De bujus gra vi munere & obligatione. 27 a. Mat. 16. 28. 3. Jer Cura Proximi; Salutis Animartm, pPraſertzem Proximi. . concreditarum ex hi, Zaventuti; unde pendet tota deinceßs Vita: ele. KTPgrorum ad mortem; unde pendet æternitas“ Hanubßernin, AWieoto- d . rum: SGc. 4. Lt Cura &α ſtudium Temperantiæ, Caſtitatis cum ſe- e, ula fuga Otii; ſine quibus totus languet Sacerdos. z5. t Cura & k. ſtudium quotidianæ Weditationi, aut Kecollectionts, vel ſacræ Leclzonts, inn ſuamet animæ profeltum & ſtimulum. Item LRedktionis aut Studiès 4 N. Caſiſtici, planè & utilis valde, & pro Curã neceſſarii. 6. Sit Cura ed aimaram Purgantium, in harum ſubſidium; quod vel maximè Sdacer- „Dn. dAoxs impendere poteſt. 7. Cura nulla Reſpect us Humani, ſed ſolius Dei, Mh ac hujus Gloriæ, & Con gientiæ: Vivit ſecurè, cui non eſt Curia lei curæ. 8. Nulla ſecularium negotiorum impertinentium. Kerum de. Cyeatarum & Temporalium alia Cura non ſit, udm eä ratione, qud 56. Vocationi noſtræ deſerviunt. S. Ignat. Exercit. undam. Deſuper Conſideratio, Reflexio, Studiam, & Praxis. Omnia in charitate hant, — 5, & cum diſeretione „de qud §J. Iſidorus infra C. 64. n. 7. f. 1214. Et nlle quidem haæc mihi ſeribo & inculco. Deniq; ſi omnia fecero, quàm hu- cß mijiliter de me, quàm nihil me eſſe, ſentiendum, Deo attribuendo omnia . un cujus gratid fiunt, dicam verè- ſervus inutilis ſum: Lucæ 17. 10. ͤ. En humilitatem S. Philippi Neriè, pro Deo & ſalute animarum laborio- Humilitas Ml. ſiſſimi & Concionatoris & Confeſſarii munere perfunéti. Hic, cuùm S. Philippi (k. jam extremum ſpiritum ageret rogatus, an cum D. WMartino diutius Nerii. ler. vivere non optaret, qui ſuis & popielo neceſſarius? reſpondit Cavete; „ non ſum ego S. Martinus; ſi talem præſumptionem habe- 66. rem, me hominibus neceſſarium eſſe, putarem de ſalute (n. meé conclamatum: nunquam enim putavi, me ulli homini . utilem eſſe. In vitâ Lancicius Opuſc. ſpirit. 8. C. 3. Engelgr. “ Gl S. Franc. F. 2. m. f. 341. Vid. Brev. Rom. 26. Maji Leét 4. ante un. . f. jo⸗ „ Idl 2 Cox- 6. 238 Co N C10 II. PRO OEM. Oßfeiun Curæ ſpirituali comm ſorun. — AJ3563. 3 3. „8383 -K 3 8 F -K 383** 3 83- 6383. g38: „3 *²: §3832. 3 . 365*- CoxNclo PROOE MIALIS II. DO ii citate. rituali commitlorum; in ſuammet ſalutem. Ferii 3-Pen- Qui intrat ber oſtium . paſtor ſt ovium. Et owes tecoſt. Joann. 10. à v. 2. Servit partim C Oletue Prapoſitis veſtprir, ES ſuljacete eis; ipſi enim proConcione In Funcre ba- pervigilant, quaſi rattonem pro animabus veſtris rochi. reddituri; ut cum gaudio hoc faciant, 6 non ge- mentes: hoc enim non expedit vobis. Ad Hebræos c. 13. V. 17. I. 7Nund prægrande, Vel graviſſi mum Munus, & onus eobrum, quibus Dominici Gregis Cara commiſſa. Sed *non ſatis eſt, hæc néſſe, non ſufficit, docere, & doce- ri; oportet & facere, ac utrinque omnem implere juſtitiam. Non ſatis eſt, Sacerdotem (juxta ſerium mandatum S. Pauli, 2. ad Tem. g. à V. I. teſtificantis coram Deo, & Jeſu Chriſto, qui judica- eſt, ex Græco: Obteſtanta &, ut Theophylactus, & Anſelmus interpretantur: Adjiuranti coram Deo & per Deum, péerque ””M Jeſum Chriſtum, quaſi teſtes, & vindices hujus obteſtatio- nis; unde terreantur Paſtores, qui non prædicant, inquit, Theophylactus. Cornel. in cit. L.) predicare verbum, inſtare por- tund, importund, arguere, olſecrare increpare, in omni patientid, & Auditoribus doctrind: vigilare, in omnibus laborare, miniſterium ſuum implerer & Parochia- niſi & illi, qui curæ ſpiritnali, in ſalutem propriam, commiſſi = ſunt, nis cognitum vocem ejus audiunt. Et oves Sum ſequuntur. Udiſtis, AA. lectiſi mi, præc. Cenc. ſubli lime, attamen tiurus eſt vivos & mortuos, per adventum ipſius, & regnum ejus; id (on ſunt ort et mnteret, Oflicium Auditorum, Parochianorum, & Curæ ſpi. 405 den s ecd e- . . . us ve it, CONCIO II. PROO EM. ORicium Curæ ſpirituali commiſſorum. 29 èG 4 „ —— ſunt, ſuis non deſint partibus. Quid enim bonus auriga eſſe debet hortetur, impellatque equos, ſi hi contumaces, & obſequen etiam ſuum tes non ſint:? Proin aptiſſimè, hac ſecundaâ exhortatione, AA. officium. veſtri commonendi eſtis officii, ne labor, conatusque omnis veſtri Paſtoris, Concionatoris, Confeſſarii, pro Deo & veſtr4 ſalute ſuſceptus, ac fuſcipiendus, minùs efficax ac inanis, aut nullus ſit: cujus tractandæ in hanc diem materiæ apertum Er bodierne eſt oſtium, quò agitur de Paſtore & ovibus, quæ vocem ejus au- FPerig 3. Pen- diunt, & illum ſequuntir. Hic Paſtor, ſeu Paſtorum Princeps, Chri- , Mes Evan- ſtus, 1. Petri y. 2. cujus vocem audiant oves, per quas nos o-*. mnes ſignamur, ut vitam habeant, & abundantius habeant, vitam animæ per gratiam in terris, per gloriam æternam in cœlis. Hic Paſtor Divinus, ipſe Deus, ſuam olim emiſit vocem, lo- quens Patribus in Propheti, noviſſimè diebus iſtis locutus nobis in filio 5 ut de Patre æterno loquitur Paulus ad Hebr. 1. 1. &z. & hic Dei filius per ſemetipſum; ex tunc verò, & jam nunc loqui- tur per ſui Vicarios. Grex, Populus; Paſtore, ſunt Sacerdotes, ait 8. Am broſ. L.. 2. in Cap. 2. Lucæ. Dei ergo voluntate Paſtor cùm ſim, võsque oves ad audiendum congregatæ, patienter ac benevolè audite, & intelligite, vobis, erga Paſtorem veſtrum incumbens officium, ut inde, utrosque inter, fortiſſimus fiat nexus charitati, quod eſt vinculum perfebtionn. Coloſſ. 3. 12. Pla- nè neceſſarius ad promovendam Dei gloriam, & animarum ſalutem, idque per Dei gratim. II. Pro fundamento veritatis, de veſtro erga Paſtorem officio, tractandæ, & divinis literis, in declarationem, nòôſſe & obſervare oportet, illum eſſe curæ ſuæ ſpirituali commis- ſis præpoſitum, Patrem, Parochiæ, ſibi ritè collatæ, Matri- Conr.7z. n. 4. monio Spirituali ſponſum, & illius hanc eſſe ſponſam; illos verò in Chriſto filios: adeo intima inter hosce conjunctio amoris eſt, & eſſe debet. Expendamus ſingula. Animarum Animarum Paſtor Præpoſitus eſt: Parochus enim, vel Paræcus, juxta Paſtor Præ- nominis ætymon & originem, eſt viciniæ ſacræ, quæ Paro- Poitus eſt: chia dicitur, ſeu hujus incolarum & habitatorum, in Spiri ex Hebr. 13.17. [d] 3 tuali- tualibus Præpoſitus. Andreas Vallenſ. In Paratit Juris Canon. E. 3. Obedientia tit. 2g. G. 1. n. 4. Efficaciſſimèe Paulus ad Hebr. 73. 17. Obedite præ- debita Supe- rrioribus Ec- Aleſiaſticis. poſiti veſtri, & ſubiacete eis Tpſi enim pervigslant, quaſi rationem pro Amnmah, veſtris reddituri; ut cum gaudio hoc facsiant, & non gemen- tes;s hoc enim non expedit vobi. Verbis iſtis cum verè magnum prondus inſit, enucleatiùs ea conſideranda ſunt. Obedite Præ- Qaualis? poſiti veſtris, & ſubjacete pos, & Superiores Eccleſiaſticos, etiamſi LDyſeoli, difficiles, moroſi ſint, & ſcelerati, inquit, Theophyl. obedientiam humi- =S lem, ſubmiſſam, & ſupplicem (hanc enim ſignificat: ſubjacete) exhiberi jubet, q. d. quidquid vobis Paſtores præcipiunt, quod ſanétum & ſanum eſt, ubi nullum fuerit peccatum (quod fundamentum in omnibus ſemper præſupponen- dum, & ſpeétandum eſt) facite: Cornel. Alph. Rodrig. p. 3. tr. y. c. Io0. n. I. Exerc. Perfect. quod, ut à Spiritu ſancto profectum, perſuadeat Apoſtolus, eodem dictante, tres aſſignat ratioo Onus & cura nes; quarum prima: lpſi enim pervigilant, quaſi rationem pro ani- Paſtorum. z‚abhus veſtris reddituri“ pervigilant, id eſt, pervigilare debent, q. d. quantumvis Honoris, Reverentiæ, & Obedientiæ defe- ras Præpoſito, nunquam onus & periculum, quod ipſe pro tttee ſuſcepit, adæquabis; ipſe enim onus & curam animæ tuæ, omniumque, & ſingulorum ſubditorum ſuorum gerere de- bet, pro eisque æternæ mortis periculo ſe exponit, ſingulo- rum enim probitas, & ſalus ab eo exigetur in die Judicii. Subditi ſuà Altera Ratio: Vt cum gaudio hoc faciant, & non gemente. Sicut inobedientia obediens leve onus facit Præpoſito, ut ſc. gaudeat in ejus Sent onus obedientiâ & profectu, inquit Theophil. ita inobediens onus Era poſito Præpoſito aggravat, facitque, eum gemere, dum ſuos labo⸗ ð res irritos & fruſtraneos eſſe, videt; dum ſatagit, ſubditos promovere in virtute & diſciplinâ, hi autem reluctantur; dum ille rationes & modos omnes excogitat, ut hos ad ſa- . C. 22. n. 4. ſ. yog. & Cor fieri ſubditos, videt: quâ certè ratione gravem ſibi redden- mel, in . Reg. dam imponunt rationem ſubditi, ſed & periculo æternæ 1,7. 4 ſ. 700. 30 CONCIOII. PROOEM. Ofi-ium Curæ ſpirituali commiſſorum. ei- Præpoſitos vocat Paſtores, Epiſco- nam mentem reducat, nihil verò, ſe proficere, imò duriores dam- ——— n, CoNcIO II. PROOEM. Offeium Curæ ſpirituali commiſſorum. 31 —,— — —, „damnationis ſeſe exponunt: unde ſequitur: Hoc enim non ex- e. pedit vobi; quæ tertia Apoſtoli ratio eſt. M en N III. Animarum Paſtor verèe ſuorum Pater eſt ſpiritualis; , Animarum . ex qué ipſo evincitur & remonſtratur obligatio amoris, ho-! aner ne num noris, reverentiæ, confidentiæ ſubditorum erga eundem, Meins ſilti ehe. ceu filiorum ſpiritualium erga Patrem. Ita jam olim S. Eli ſpirirnales m. ſeus, Diſcipulus & filius ſpiritualis Magiſtrum ſuum, curru ſunt. ls, igneo in Cœlum raptum, S. Eliam, inclamabat : Pater mi, Pa- bum. ter mi! z. Reg. 2.12. Ita Rex Ioas hunc ipſum Eliſæum venera- ri non erubuit, cùm ad eum ægrotantem infirmitate, quâ & iunt, mortuus eſt, deſcendit Zoas, Kex Iſzasl, & ſtebat coram eo, dicebätq;, Pa- tum tker mi, Pater mi! 4. Keg. I3. I4. Tu, 6 Eliſæe, meus & Iſraëlis es an. Pater. Ita Heli ſacerdos vocabat Samuelem, fidei ac curæ „ ſuæ commiſſum: Samuel, ſili mi! I. Keg. 3. 16. Ergo, AA. filii nn, eſtis ſpirituales illius, cujus fidei curæque ſpirituali commiſſi ni. eſtis, quique vobis verè ſit in Patrem, vôsque ſitis illi in ſilioxs. „„ , verbum, & nomen dulce Pater, Filin, omni pleniſſimum Dulce & eſſi⸗ det, affectu, quéò paterno Paſtor animarum proſequatur, ſine per- cax verbum: e. ſonarum acceptione; etiam infimum quemque ſuorum; quòô Pater: Eilius. N filiali erga ſuum Paſtorem ſincerè afficiatur quisque, cujus- n, cunque dignitatis, ſtatus ac conditionis ſit. Hoc verbo: e. Pater uſus eſt Dei filius ad reconciliandum peccatoribus ira- Go. tum Patrem, Pater, dimitte ilius. Lucæ 23. 34. Eodem cor patris 1 M offenſi placavit filius prodigus; Pater, peccavi. Lucaæ 15. 21. Feur ita ut non tantum in mercenarium, ſed & in filium reci- S pi mereretur: magnique amoris indicium eſt FPatrem nus cCompellare: uti à ſuis vocabatur famulis Naaman Syrus: boꝛ 2. Reg. J. 13. Et verò abſolutiſſima Summa ſanctæ felici- Litos tatis, Iloco & communitati alicui erit, ſi Parochus, vel Ani- tun; marum Paſtor, verè ſeſe ſuæ Curæ commiſſorum Fatrem, hi “ verò ſeſe filios ſpirituales remonſtrent: idque qua ratione, nres audiamus. Prius tamen unum interſero, quod des. F ul- ſer. Schtio, in ujus vitd per Ferrandum Diaconum ejusdem dis- na cipulum ſeripta, Epiſcopo Feliciano, qui Fulgentio in Epiſco- lam⸗ 32 COoNCIO II. PROOEM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum. S. Fulgentius patu Ruspenſi ſucceſſit, dicatäa. Teſtatur Ferrandus, S. Ful- habet pro Pa- gentium adhuc Monachum, cùm in Afric4 Catholicum No- rentibus ſuos men dirè vexatum cerneret, id conſilii cœpiſſe, ut adiret E- gypti ſolitarios, de quibus mira quædam audierat. Iter ha- buit per Siciliam, & yracuſas appulit; quàâ in Vrbe Chriſtia in ſalute in- ſtructores. nam Rem Eulalius Epiſcopus, Monaſticum Inſtitutum ad- huc aliquo pacto retinens, adminiſtrabat. Ille Fulgentium in Monaſterio, ſicut cœteros ſolebat advenas, hoſpitio exce- pit. Vno & altero congreſſu raram hoſpitis ſui virtutem facilè deprehendit, cauſas; ne celaret, propter quas dece- deret ex Africâ, etiam atꝗ; etiam rogavit. Fulgentius, ut ait Vitæ ejus ſcriptor, inanem gloriam veritus, ſi itineris fui in £gyptum veram & germanam cauſam proderet, his ita verbis reſpondit: Parenter meor requiro, quor illii in ori vivere Veregrinos avudivi. Cuùm ſuboluiſſet Epiſcopo latere obſcuri vox ambigua vellet, reſcivit ab altero Monacho, qui forent illi, quos Fulgentius Parentes ſuos vocaret. Vnde cum ſe de- prehenſum comperiſſet Fulgentius, fateri, quod res erat, coactus eſt. At, inquit Hiſtoricus: Parentum nomine donare „ 3 . A . .* eο poterat, quorum veollet exempla Imetart. Verè Parentes illi, & nobis ſint, ac ſunt, qui nobis vitam, & quidem animæ, dant, dum ſacro Fonte tingunt, dum in Fide & ad ſalutem pertinentibus imbuunt; iſsque curz nos ſervant in vitam Eternam: Vnde . Chriſto Jeſer per Evangelium ego vos genui. 1. Cor. g. Ir. Pergamus jam. Paſtori cu IV. Scimus quartum Decalogi præceptum: Honora pa- Patri debetur trem tulam! Exwodi 20.12. Deut. j. 16. Ecclé 3. 9. Matth. Iy. 3. Circa dmor, reve- rentia, obe. quod certum eſt, Patri (de hoc nunc agimus, ad noſtrum pro dientia. poſitum, ſine excluſione matris) vi hujus præcepti exhiberi debere amorem, reverentiam, obedientiam, ſuſtentatio- nem: nec mirum, cum, juxta Philoſophum, Magiſtris, Diis, & Parentibus, non poſſit reddi æquivalens: lb. 9 Ethic. Dein *ε que certum, hoc pracepto non ſolum intelligi Patrem cor- pora- aliquid in tali reſponſo, quin etiam perſentiſcens, quid ſibi Um d ſe Drn. ul. N N. lter. Miiſtin. mn ad. entium QNe. IIte § bece. Us, Ult tis fini bis n V. bſcuſi iaſhi ſoret ſece. ettt, rare S, ime, utem itam getui. MN p. Circa npro. Hibeni mo⸗ Hiss, hein (ol- Na- 4 ,e⁵⅜ 5 Sacramentalem. Ergo, AA. vi præcepti Divini, debetis Pa- CoNcIO II. Pa oOEM. Ofſieium Curæ Spirituali commiſſorum. 33 poralem, ſed etiam ſpiritualem, & adeo comprehendi Paſto- res, Sacerdotes, & Eccleſiaſticas perſonas, quin & quemvis Magiſtratum, atque Superiorem. Itaque vi hujus præ- cepti Paſtoribus Animarum, Magiſtris ſpiritualibus, & à qui- bus habemus vitam & alimentum ſpirituale, omni corporali preæſtantius, debetur obedientia, de quâ iatis dictum: debe- tur honor, propter eum præſertim, cujus officium gerunt, qui equidem ab his ambitiosè non appetatur, aut quæratur; attamen cui honorem, honorem: ad Kom. 13. 7. Et I. Tzmoth. y. 17. Pehetur du- Qui bene præſant Preibyteri (intelligit tam Parochos, quàm Epi- bues honor; ſcopos, ait Cornel. ibid.) duplici honore, id eſt, multiplici, juxta V. de S. El- Chryſoſt. Theophil. & Theodoretum, ſeu multo, liberali & zeario, bic in- abundanti, digni habeantur, maximè qui laborant in verbo & do-frà fne Conc. Srind. V. Cornel. in Matth. Ig. a. fF. 302. Honor tria continet. Debe-Debetur con- tur amor, qui aliàs generatim totius conſortii humani fun- fidentia. damentum eſt: & ex hoc amore ſingularis filialisque confi- dentia, omnium maximè in negotio & rebus ſalutis ac con- . ſcientiæ, in quibus verè unicè res agitur in bonum filii ſpi- ritualis & Parochiani ipſiusmet: Sicut legimus, Hebræos dicere ſolitos occurrente caſu difficili & implexo: Eamus ad videntem: I. Reg. 9 9. eum ut conſulamus. Prophetam cert= videntem vocant, quòd is Dei Voluntatem & videret, & intel- ligeret, populéôque declaret, ait Rodriquez cit. lo. n. I. idque vel maximè notandum & obſervandum circa Confeſſionem Conc. 69. tri veſtro Spirituali, Animarum veſtrarum Paſtori, Præpoſi- to, pro vobis vigilanti, obedientiam, amorem, honorem, reverentiam, denique & ſuſtentationem. V. Circa quam à me adducenda non in eum finem erunt, Debetur ſu- quòd quidquam petam aut cupiam præter, vel contra debi- ſtentatio ex tum de jure aut conſuetudine, ſed ut ſaltem hæc ipſa veri-I tas & æquitas, pro bono veſtræ conſcientiæ, nota perſpectaà- ue ſit, non ex me, ſed ex ipſismet S. Scripturà & Doctoribus: Omnis lex & ratio dictat, eſſe æquiſſimum, ut qui pro alio Mechtl Conc. Proæm. II. „e] labo- ſtitià. — = 34 CONCIO II. PROOEFM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum. laborat, & vel maximè in ſummam vel magnam illius utili- uaaaatem, imò neceſſitatem; uti eſt cauſa ſalutis æternæ, ab eo PEx n. Limoth. alatur. Et ita intelligitur locus S. Pauli cit. 1. Tim. v. 12. Du- I. . . plici honore digni ſunt, Per duplicem honorem S. Ambroſius, & Haymo Epiſc. Halberſtat. Sanctitate & eruditione inſignis, in- telligunt reverentiam & alimoniam. Vult enim Apoſto- Ius, ait Cornel. ibid. Prælatos, Doctores, & Prædicatores li- beraliter haberi, bene & copiosè ali, & tractari; hi enim mul- tuùm laborant; & ſi bene habeantur, magis ac meliuùs labo- rare, plusque fructus facere poſſunt. Addit S. Paulus v. 75. Diegnus eſt enim operarius mercede ſud „mercedis nomine, ſuſten- tationem intelligendo, ex juſtitiã Sacerdoti propter opus ſpirituale debitam: nam concionari, Sacramenta, aliaque ſpiritualia adminiſtrare pro mercede, id eſt, pretio tempo- rali, non licet; eſſet enim ſimonia, V. §. Tho. 2. 2. q. oo. art. 2. Accipiant Paſtorer, ait S. Auguſt. Serm. de Paſtoribus c. 2. ſaſtentatio- nem neceſſitati ſuæ a popilo, mercedem verd diſpenſations à Domino- non enim eſt idoneus populls reddere mercedem illus, qui ſibi in chari- tate Evangelii ſerviunt. Idem (quéô Spiritus Sanéctus Interpre- Ex I. Cor. 9. te uſus eſt, & Gentium Doctore) latiſſimeèe, 1. aà Corinth. 9. pro- . n tut, 4 im et, Uit in inac c. 14 un 1 iet EFlte Argumenta bat, qui hominibus ſpiritualiter paſcendis incumbunt, di- „. Pauli. anos eſſe, qui ab hominibus corporaliter ſuſtententur: im- primis à ſimilitudine, & conſuetudine rerum temporalium, Ex Jure Gen-Mmilitum, paſtorum, agricolarum, & ſtatim hanc legem na- 1 tium. V. 7. turalem, quam dictat ratio, poſitivæ legis præſidio confir- Ex Lege Mo-mat: An & lex hoc non dicit: Non alligabis os bovi trituranti? Con- ſaicâ. V. 9. e gruentiam addit: Quoniam debet in ſpe, qui arat, arare, & qui tri- Deut. 2 . 4. turat, in ſpe fruétus percipiendi. Scil. ſperantes mercedem, & ſmilibus. quòd participes erunt meſſis & trituræ ſuæ. Subdit argu- eſt, ſi nos carnalia veſtra metamus?“ q. d. minimè; nam qui im- mmenſum fructum impertit, cur exiguum non reportet? Ex Ordina-Provocat deinde ad Veteris legis exemplum: Neſetu, quo- tione Divind, ziam qui in Sacrario, id eſt, in templo, operantur, ſacris fungun- V. 13. e en tran err⸗ AE2 A u „ mentum à majori. Si nos vobi ſpiritualia ſeminavimus, magnum hi erin uet 19¹ C ſyun. ztili. D 60 l. Du- lins nis, in. Mlo. l. mml. abo. uſten. opus lae enpo⸗ tatihe NMino: Nni. Ipr. .. fſal. 2. 19. Proverb. I7. textu: vel quèd ſibi majores, CoONCIO II. PROOFM. Offieium Curæ ſpirituali commiſſorum. 35 tur, aut ſubſerviunt, ut Sacerdotes & Levitæ, & de Sacrario . — 2 , , 1 ſtam. tari, de oblationibus altaris participant à% Ilta & Dominus ordina- ſunt, id eſt, hoſtias aut templi Proventus, ſcil. Decimas & Primitias, participant, & dant: & qui altari deſerviunt, cum al- vit it, qui Evangelium annuntiant, de Evangelio vivere. In quæ D J . . ℳ ita commentatur S. Proſper Aquitanus, de Vita Contempl. B. 2. ₰ c. 14. Quideſt aliud de Eangelio vivere, niſt laborantem inde, ubi la- H borat, neceſſaria vitæ percipsre. Ita enim ſancit Chriſtus, Lucæ Io. . Matth. o. Io. II. & 12. JNed cur Apoſtolus, ait Mendoza, tanta ayoumentorum mole probavit rem, alioqui & creditu & probata non Aiſzcilem!? Addo, inquit, oſtend iſſe Apoſtolam tantâ argumentorum . „ . . 7 7. , vatietate, ſpirituales miniſtros corporaliter ſueſtentandos, ut, gquibus ea plantant, qué paſcunt, qué tritarant, qui arant, què ſemènant (omnes tribuenda eſſet ſuſtentatio, ſignificaret nempe ius, qui militant, què . . . . . 1 3 60 . enim has metaphoras conjunxit) ho eſt, qui, Evangelirandi causd, ſar- dant & algent, & laborante non is, qui dormiant! Franc. Mendo- Za, in I. Keg. 2. 36. Annot. 23. ſebt. 2. nlam. 5. & 9. f. y19. Cornel. in 1. Cor. g. 7. & in Numer. 15. 20. f. 8S44. & in Joſuæ 14. 3. Ias. 49. 23. & Go. I6. D. Jo. Eerndle de qure Decimarum. german. f. II. & I7171 VI. Ex hisce, AA. Lectiſſimi, vobis abundè demonſtra- 4 - . „„ tas intelligitis, è Scripturâ, Patribus & Dodtoribus, Officii veſtri partes erga ſuperiorem veſtrum ſpiritualem, quem veſtrum præpoſitum & patrem, eumque Dei loco, habeatis, qui vos ad beatam æternitatem filios paterné ducat; qui- que illi gaudium & corona ſint, ſeu objectum gaudii & coronæ; uti de ſuis Philippenſibus gloriatur S. Paulus c. 7. v. 1. 1. Ther- oNαα Eccleſiæ Alumni, ait Author Catenæ Græc. V. huce loci Cornelius. A contrario, obſervo breviter, quàm indignèé & contra conſcientiam omnem, ii agant, qui (quocunque prœæ- tiores, nobiliores, in officiis conſtituti, videantur, aut ima- MW e] 2 — ginen- doctiores, adultiores, pruden? 6. Corona ſenum filii eorum, id eſt, doctorum vi- rorum corona & ornamentum ſunt Auditorer dicto obſequentes, ortho- Violantes hoc præce- ptum. –— — 36 CoNCIO IIL. PROOEM. Offcium Curæ ſpirituali commiſſorum. (o ginentur ſibi, indignum eſſe, cuipiam Epiritualiter ſub'ici: ii Paſtori ſuo, ſibi præpoſito legitimè, negant obedientiam in woos ſpiritualibus, amorem, reverentiam; & quæ alias de jure wo vel conſuetudine debent; qui, oves, paſtoris ſui vocem, à vi- uid tiis avocantem, ad virtutes hortantem, ex officio & gravi ne obligatione, ægrè audiunt, quin imè illum negligunt, con. x temnunt, convitiis & calumniis proſcindunt, injuriis affici- Odl unt, inſuper habitã omni ratione & dignitate ſtatus, Gradůs, m & immunitate Perſonæ, & huic appertinentium, Eccleſiaſti- n c, qui, cum Magiſtrats officio fungantur, aſſiſtentiam Bra- chii ſecularis negant in iis, quæ Dei & ſanctæ juſtitiæ ſunt, ad injurias ejusdem impediendas vel tollendas, ut verè cum dolore & gemitu queri poſſit ſuo modo, quod Deus quæri: m tur Malach. I. 6. ſi pater ego ſum, ubi eſt honor meus? ubi amor? Sd ubi confidentia? Certè noſſe oportet, & bene apprehendere u verba Chriſti Luc. o. 16. qui vos audit, me audit; & qui vos ſpernit, uniiſn me ſpernit! qui autem me ſpernit, ſpernit eum, gqui miſit me. Et u⸗ quod ad Samuelem ait Deus. 7. Neg. 5. 7. Non te abjecerunt, ſed Edd me. Sacerdotibus honos tantus, ait S. Cyprian. Epiſt. 18. de Dei di-: dn ggzitate conceditur, ut in ipſiz contemptu, Deus ipſe contemptus cenſea- wdr Sacerdotum tir, Cornel. Et denique ut compendio dicam, multis caſibuus a & Sacrorum & experientiâ compertum eſt, oſores, contemptores, & vio- irb txontS" latores Sacerdotum, Sacrorûmque, in talionis pornam, illis üil Ier⸗ lis de in extremis deſtitui, in æternæ ſalutis grave periculum vel lui ituuntur in 1II ExcIe 440 . extremis. Vid. diſpendium. V. Pexenfeld. Concion. Hiſtor. hiſt. 8o. Dauroult. C. 7. ſigj in fine hic tit. 6. Lohner infrà cit. ““YVƷRK Authores. VII. Pro Concluſione: Vultisne ſcire, AA. quales mihi e O Conc. 4. optem eſſe Parochianos, Curæ ſpirituali ſubditos, filios in Kint *n., . Chriſto, Auditores? tales nempe, qualem vos optatis vobis, uu. (laudabiliter) Parochum, Concionatorem, Confeſſarium, ſ bonum ſil. qui nulla in re, pro ſalute Animarum veſtrarum, & verbo, & vitæ exemplo, ſuo deſit officio (quod ut à me ſa adamuſſim, ſeu diligentiâ & curâ exquiſitiſſimâ, uti & ego voveo, fiat, Heum ardenter precor) ita viciſſim meæ, tam nun. bici: dan in Eewe à. Agnn 5 ati Grac leſiat. Anre. eſnt, ecum atl⸗ amor! lere ſemnin, lt t, ſt ih. nct. Wos X rio⸗ 1, ls nvel de bonu prædeceſſoribus, ait D. Baſil. in Cat. aur. & deficere ab eorum Filii Dei. virtutibus, & doëtrinã. Mendoza in I. Reg. §. 3. annot. 30. &. I. à g. §. F. pal. Facilè hæc applicantur ad Parochum & ad Parochia- nos: quos utrosque in ſuo genere decet eſſe bonos, ut debi- n vel 8tii lios in vobi; tium , e * tanm . de virtutibus Epiſcopi, à quo fuerat in Diaconum ordinatus, mus Abraham Lucæ 3. 9. imò: Enum Patrem habemus Deum goann. CoNCIO II. PROOE M. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum. 37 gravis obligationis, ſpirituali Curæ commiſſos opto eſſe; M bonos nempe, benevolos Auditores Verbi Dei, & factores, honoris Divini ſacrorumque mandatorum Dei, & propriæz ſalutis Lelatores. Sunt quandoque Parochiani, ſunt Pœni- tentes, ſunt filii, qui Parochum, Confeſſarium, Patrem vitu- perent, non laudabiliter: ſunt, qui per omnia laudent: ſed obſervent neceſſe eſt, & ſe bonos eſſe debere. D. Hierony- Vana Sabini- mus Epiſt. 45. Vel mihi Lib. 2. Epiſt. 3. f. 113. acerrimè invehitur ani mali glo- in Sabinianum, qui cùm viveret peſſimis moribus, tamen bo n le pro- O lIuo PI= ſtultè gloriabatur. Fortè, inquit, blandiri tibi, quòd à tali Epi- cop ſcopo Diaconus ordinatus e Et Samuel habuit ſilios, qui receſſerunt V. C. 26. n. 4. à timore Domini, & abierunt poſt avaritiam & iniquitatem. Et Helif. 39é6. Sacerdos ſanbtus fuit, ſed habuit filios, qui fornicabantur cum mulieri- bus in Tabernaculo Dei, & in ſimilitudinem tui impudenter ſibi Dei miniſterlum vendicabant. Quantò mags Epiſcopus, qui te ordinavit, Pprobus eſt, tantò ti amplius Aeteſtandus, qui talem hominem fefelliſti. De Adamo ait Philo: Ili nemo parens, aubtorq; vitæ, niſi Veus fuit. Adami Elo- Et Adam Deo inobediens. Judæi gloriabantur: Patrem habe- gium. Judæi vanè g. 41. Exod. 4. 22. Deuter. 32. 6. Omnium verius Chriſtiani fitii gloriantur de ſunt Dei ex Joan. I. 12. Item 1I. Yoan. 3. 7, ſed quàm vanéè ac frivo- hamo & Deo. le, niſi Dei legem & doctrinam impleamus. Vanum eſt extolli Chriſtiani tè intentus finis, Gloriæ Dei & ſalutis animarum, obtinea- tur. Adeo ſummi momenti eſt, magnique refert, qui & qua- les ſint Parochus, & Parochiani. Exemplar & idæam exhi- Exemplar beo in Sene Braſiliano. Anno 15S3. Magnus ille Braſiliæ (Par, boni Parochi- ſt admodum ampla & fertilis Americæ Meridionali 4 Lüſitanis detecta ani in Sene & occupata, etiamnum Portugalliæ Regem agnoſcens. Novum Lexicon Braſilo. Geograph.) Apoſtolus & Thaumaturgus, P. Joſephus Anchie- ſe ta: . SS 38 CoNciO II. P ROOEM. Ofkcium Curæ ſpirituali commiſſorum. e ta: S. J. obibat de more ſuo ſuam hanc Provinciam; cùm hs à comitibus digreffus, ſolus in Sylvà, nullo certo conſilio, cvan ſed quaſi alterius manu duceretur, penitùs digreſſus, in ſe- 8* nem decrepitum, centenario majorem, ut apparebat, (qui ſe 1 profitebatur, vitæ trecentos annos numerare: Jo. Biſſel. Ruin. mumn Decade I. de Diluvio f. 3o2.) humi abjeétum, atque arbori appli- citum incidit: Quærit ex eo Pater, quisnam ſit? quàve ex ter- 07 rãâ vicove eò devenerit! Reſpondit Senex, Patriam ſuam Kigt mari imminere, aliaque adjecit, ex quibus Anchieta fa- hene cilè intellexit, illum non ex ullâ Braſiliæ orâ, ſed ex re e⸗ motioribus terris, vel miniſterio ſuprà quàm humano, eèdö t⸗ translatum, vel Divino aliquo monitore, duceque ſuis ſini greſſibus veniſſe, atque adeo labore & ætate fractum ibi ih quieviſſe. Pergit ex illo ſciſcitari, quid eò veniſſet? quid ſihii ſe⸗ vellet: reſpondit: ut rectam viam percipiam: quò loquendi modo Divinam Legem & iter ad ſalutem Barbari intelligunt 60 . iſthic. En quæ prima ſummaque homini, præ toto mun- E do, cura eſſe debeat, nempe ſalutis æternæ, ad quam à Sa-— Iun cerdote viam hic edoceri cupit. Ad hæc, cùm totius vitez A genus, per omnes ætatis partes, accuratè perſcrutatus, om - nia illius facta & cogitata excuſſiſſet, cognovit, ipſum unam ſ duntaxat conjugem habuiſſe; nunquam arma niſi in ſui de- mnu fenſionem arripuiſſe; denique omnibus diligenter expenſis “ deprehendit, hominem nullâ unquam lethali culpa Naturæz end legem violâſſe. (Et hoc quidem homo Gentilis; qui, eheu! Nühn Chriſtianus à primâ pueritiâ tot tantàque numero peccata;,; uni unde erubeſcam) Comperit præterea, ſuopte eum ingenio, UI qué pollebat, honeſto, æqui & iniqui rationes discernere, Erer atque non obſcuram Authoris Naturæ notitiam conſecu- ah twum,; pleniorem verò ardentiſſimé ille ultrèò efflagitabat. Ae Faelenti⸗ uare cum ſenſim viribus deficeret, præcipuis Fidei noſtræ e One R, myſteriis ſatis imbutum, labore & ærumnis fractum, aque ens Deus non de- 2 7.. II. = B negat gra- ætate confectum (quoniam ſolutio inſtabat) aquâà pluviâ ex ſ tiam. Axioma Carduo collectâ (nulla enim alia in arenis illis ſuppetebat) Theolog. bapti- CoONCIO II. PROOF M. Ofücium Curæ ſpirituali commiſſorum. 39 un. . Qm baptizavit & Adami illi nomen indidit. Qui tam di vino dii, cumulatus beneficio, operante intùs virtute Sacramenti, in. Divinæ in ſe ſentiens gratiæ charismata, oculis manibusque e in Cœlum ſublatis, læto vultu Divinæ Bonitati primum, W tum etiam Patri gratias agit, & quaſi expetiti voti compos, . cum ſupereſſet nihil, quod in terris moraretur, animam ſa- Dhe cro Fonte expiatam, in ipſo, primo ſuæ Regenerationis ve- HDRũ ſtigio, Deo reddidit, corpusque exanime Joſephus ſabulo ſe- en. Pelivit: quanto (cogitate AA.) ſolatio zeloſiſſimi Patris hu- ere. jus ex hac ove repertâ, & ad Ovile Chriſti, ad cœlum deve- oeN) ù & deductâ Henr. Engler. Puc. Evang. 2. Dom. 2. Duadrageſ. (is AY. 7. mihi fol. I71. e Vita P. Anchieta L. 2. E. Pilip. Alegambe. Biblioth. Rnn Script. & r. Cornel. Havart §&. J. Hiſtor. Eccleſ. p. 2. in Braſilia c. o. mihi i i f. aor. ubi f. 4os. ejusdem beata mors A. 1597. &tat. 64. ante ece poſt mortem miraculis multis clariſſimi. Leop. Mancin. de benn Paſſ. D. L. 9. Diſſ. 3. f. zy†. Tales meæ ſpirituali Curz commiſſos e eſſe cupio, & opto, nempe tractabiles, bonos, ac bonæ vo- . Iuntatis, aut ſaltem corrigibiles, æqui bonique, ante omnia . autem Honoris Dei, & propriæ ſalutis ſuæ amantes, qui ve- ritatem & Dei Verbo libenter audiant, admittant, eique con- n. formiter vitam morésque ſuos Chriſtiano ſtudio compo- un nant. Ita fiet, ut ſi utrique, & ego indignus veſter Paſtor Ani- le. marum, & vos, Grex Des, & Oves Chriſti, hujus pretioſo ſangui- befſi ne redempti, nos noſtras partes & omnem juſtitiam imple- ur verimus, cum apparuerit Princeps Paj orum, Chriſtus, percipiamus eheu! immarceſſibilem gloriæ coronam. I. Petri z. 4. Amen. cH VIII. Addit: ad fin. num. y. ſupràa. Confirmanda hæc ſoli- W en, de veniunt ex eo, quaàm ipſe Deus curam liberaliter geſſerit Deus cura tnete erga Miniſtros ſuæ Eccleſiæ, jam olim Veteris Teſtamenti, gerit ſuorum oſeec qui erant Levitæ, & ipſa Tribus Levi. Terram Chanaan, Miniſrorum ihn quæ eſt Promiſſionis, & Terra ſancta, aſſignavit diviſitque rcleſig lue⸗ Deus duodecim Tribubus Iſfraël: Zoſze à Cap. 13. conſtituente e duas TIribus Joſepho per duos filios ſuos Manaſſen & Pphra- a im,; & adeo hac ratione Tribus Levi tertia decima eſt, quam * liſſima. A40 CoNcCIOII. PROOEM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum. = Deus in ſuum ſpirituale Miniſterium & ſacrum Sacerdoti- Tribus Levi um aſſumpſit. Huic vero Tribui Levi in dictaà diviſione Ter- ſacrata, à Deo ræ ſanétæ Deus nullam hujus partem vel Regionem affigna- quid in ſu- ri voluit. Ita enim Joſue 13. 4. & 33. Tribui autem I'evi non de- cberer dit Poſſeſſionem. Item Joſ. I2. 3. Ae DLeviti, qui nihil terræ acceperunt bedts Tnter ſuos Fratrer. An ergo videri poterat Deus, inclementius agere cum hac ſuâ & ſui Populi Tribu Levi?! Vbi enim his habitatio? De hac agitur Naxmer.;y. Vbi ſuſtentatio neceſſa- ria? ubi Proventus annui? En Deum in Levitas, Sacerdot es, præ aliis, longè liberaliſſimum! Etenim: Dixit Dominus ad Aaron Sacerdotem & ſummum totius Populi Pontificem, ſa- crúmque Caput Tribs Levi, à Deo conſtitutum, à quò & Levitæ conſecrabantur, Nam. g. 1I. & 21. In terrâ eorum nihil DeusPars eo- Ppoſſidebitu, nec habebitis partem inter eos“ Ego pars & hereditas tuag rum libera: zy medio ſiliorum Irazl Filin autem Levi dedi omner decimas Iſraöuli in poſſeſſionem pro miniſterio, qué ſerviunt mihi in Tabernaculo Fr- derue Numer. 15. à v. 19. Dat hic Deus Levitis decimas; dans hucusque Sacerdotibus, pro eorum miniſterio victimas, primitias, aliasque oblationes votivas & ſpontaneas. Cornel. in Numer. §. 21. Nempe Tribui Levi, quam pro ſacro Mini- ſterio ac ſpeciali ſervitio ſuo elegit Deus, de reditibus pro- ſpexit, & 48. Civitates cum ſuburbiis eidem aſſignavit. Nu- mer. 3y. à V. 2. Levitis Sacerdotibus & Pontifici Decimas fru- ctuum, pecorum & jumentorum conceſſit: Numer. 19. 21. & 31. Sacerdotibus & Pontifici Primitias & Primigenia aſſigna- vVit. Levit. 23. IO. Numer. 1S. 13. Deut. 18. 4. & f. Quin etiam ob- lata Deo, ſive ex voto, ſive ex liberâ devotione, in Sacerdo- tum uſum cedebant. Levit. 22.19. Deut. 1t. 20. Vnde colligitur, Tribum Levi præ aliis fuiſſe opulentiſſimam, & præſêrtim Pontificem ditiſſimum, cui vix comparari poſſit Pontifex & Sacerdotes Novi Teſtamenti. Ex Laurent. Beyerl. E’erndle infrd citandus“ in Addit. fol. yI. Magna hæc ſunt Favoris Divini er- ga Sacerdotes & Levitas. Ego Pars tua, 6 Aaron, Pontifex, Sacerdos. Ego Deus vobis, 6 Sacerdotes, ero arva, vi- Coxe P (hciam heta; Yatro elda fucu⸗ ho V0 letto: ſote: slib Unb tigr o us wof dene hol ee Ai, Ninite Wier rekch micl ſeette tibus bfri Autem o. woe Unnti tert ecier zma e⸗ . ccntea le ſorun. droti. Meler. adr. vimek. Nehutt wentis nimn necelle. etdotes mipi d cen, 4. 1gd n nihi litatu Dait ulo Eo- dans inas, (u. Wa. pro. . M. fu. 11.0 Nnr. mob. Cetdo. gitun ertimn fferd ißs ijel iler, „N. leta, CoNcCIO II. PROOEM. Oficium Curæ ſpirituali commiſſorum. 41 neta, oliveta, ſegetes ,U væ, Olivæ: ego absque vomere & aratro, absque labore & curàâ ullà veſtra, vobis proferam ac reddam, quæ pinguiſſima gleba ulla, vitis fertiliſſima, olea fructuoſiſſima, ingenti labore & culturâ reddere poſſit. Ego vobis ero ager ſimul & fructus. Ego vobis ſemper & certò abunde procurabo ac largiar neceſſaria omnia: bono eſtote animo: vobis ne quidquam deſit, cura erit mea: imò efficiam, ut multèò plus vobis, quàm Fratribus veſtris, cæte- ris Tribubus, quæ terram divident, ſuperſit ac redundet. Haæc Deus liberaliſſimèe & promiſit & præſtitit ſuis in Lege antiquaâ Miniſtris; quibus in Lege Gratiæ longè majori ti- tulo potiores, ſucceſſores ſunt Sacerdotes, quo majus ac po- mo præ picto. Et pro hisce etiam curam agit Deus, eamque Clericus vo- benedictionem largitur Statui ſacro Eccleſiæ Romano-Ca-catur quia tholicæ, ad multorum invidiam. Sed hæc Dei cura eſt, & meiior 4 . benedictio. Cur autem Levitis Deus partem terræ non de- ne derit, tres erant cauſæ: Prima, ut ſoli Deo, ejusque ſacris /. 173. miniſteriis vacarent, ac ſe totos impenderent, liberi à cul- Tres cauſæ, turãâ agrorum & vinearum. Secundò, ut magnà Veneratio- cur Deus Le- ne & charitate cæteræ Tribus proſequerentur Sacerdotes; vitis partem & viciſſim hi in illorum ſalutem acriùs incumberent: hincferræ C-hana- effecit, ut in ſpiritualibus & ſacris omnes penderent à Sacer- cα n de⸗ dotibus; hi verò in corporalibus vitæ ſubſidiis penderent ab aliis Tribubus: & iſtæ accipientes ſpiritualia longè majora in ſalutem animæ, illis liberaliter tribuerent carnalia, ſeu ſu- * 2 . . „ 4₰ * ſtentationem corporis: Dignus eſt enim operarius cibo ſuo. Matth. 1o. 1o. Ex quâ ipsâ utrinque indigentiâ voluit Deus inter utrosque firmum eſſe majorémque Charitatis nexum. Cau-V. Anton. de ſa tertia fuit, quòd Deus vellet ſuos Miniſtros populo dare Molina Iaſtr. ſpeciem vitæ cœleſtis, ut non nimis terræ terrenisque bo- Sacerd. Ir. 2. e 1 VrO 1.., , P C. 73. 2₰ f. 172. nis more ſuo inhiaret populus, ſed ea tantùm haberet ubi de Pan- uſu, cœleſtia verò in voto & deſiderio ac proſecutione. &— dertate tranzeamus per bona temporalia, ut non amittamus æterna. Orat. Eccl. Evang. Sa- Mechtl Conc. PFrocæm. IIIlI. [f] Dom. cerd. multa. X . 1 42 CoNCIO II. PROOEM. OQfieium Curæ ſpirituali comm ſ- —.— 3 Dom. 3. p. Fent. Cornel. in cit. Numeror.15. 20. f. Sag. Multa hinc ſo- lidæ ædificationis materia intelligi poterit ab utroque, ſcil. & Parocho & Parochiano, in dictorum Confirmationem: S. Elzearii Hic Divus Elzearius, Comes Ariani, commemorandus: IIIi amor & re- Mmulta reverentia erga Prælatos, ſive Præfectos, & S. Eccle- verentia erga ſiæ Sacerdotes; quò d per illos via ſalutis ad alios derivetur. Sacerdotes: Homines ſpirituales, religioſos, & pios amabat, & cum illis cur? ſanctæ charitatis potum hauriebat. Ii Keineccii Bibl. Paup. Ver- 5 bo. Fides. ſol. 2 . 2 S Authores in Vid. Authores per hanc & præcedentem Cenciones citatz. Georg. hanc mate- Piſtorius, Concç. Funebri 4. Tobias Lohner 5 Inſtr act. Pract. 7. tam. 44 6ol. zZia. Sacerdotum, ſacrorumque contemptus: 1. Pa ral. 17. 22. Pſal. Iog. Iy. Lé Blanc. ibid.fol. 723. n. F6. 3. Kég. 13. 4. In Prophetas injurii, puniti Saul, 1. Reg. 13. 9. & g. Achab. Jezabel. 9. Keg. 9. aliique. Bellarmin. Card. Suppl. To. 7. De Ohc. Princip. Chriſt. erga & Pont. Epiſé. propr. Confeſſarium. L. I. C. 2. v. & 6. à fol 1753. & To. 2. de Clericiy L. I. c. 2r. à f. 1476. Cornel. in Numer. 23. 10. f. &o. In Lucæ 1o. 7. Matth. 1o.à 10. Pexenfeld. Concionat. hiſtor. So. & 146. Caſp. Knittel, S. J. Dom. Sexag. Conc-2. à f. 2 r. Auditores Concionum, boni & mali. Dauroult. Catech. hiſtor. C. 5. tit. 6o. & 611. Leopold. Man cin. de Paſſ. D. L. 2. Diſſert. 6. Dodtr. Mor. I. f- 1y2. Tym- pius, Theat. Hiſtor. P. I. à f. 242. & d fol. 305. Majolus, Dier. Canicul. To. 4. Coll. I. à f. 736, Franc. Joſ. Capuc. Op. a. Planct. Eccl. Diſc. 26. à f. 203. ubi: Ex malâ Paſtorum vitâ, non eſt rejicienda bona eorum doctrina. Joann. Werndle, Doct. Tract. de Jure Decim. Edit. German. Ie. 2. C. . 6. 7. F. 123. & Ad- dAditionibus ibidem. Vid. hoc Millefolio Conc. 63. 64. 69. & 7. 3 n. 4. Vigd. Jo. Lymnæus ur. Publ. To. 3. L. g. c. 2. à n. 33. de Salar. Camer. Quid olim? &c. 6 MIILE- Uneſo. ſe‚ſell. 2 Ioem. 1: I Eccle. MNIhꝛhiIWI VDICII Geog SEV WVVDICIVM VNIVERSALE . N EXTREMVM „ Adumbratum Discurſibus Moralibus & ſa- e Cris Concionibus formatis: Ex S. Scripturâ, SS. PP. i & Doctoribus, aliisque Authoribus probatis, nec non 5 è Hiſtoricis fide dignis. MMVMZM boi Pro conciliando ſalutari timore Dei, & ſeriâ, in tempore, Ndd. Cur ſalutis: ad Obſervantiam Legis Divinæ: in omnis pec- 4 BXK 4 EXTREMI. Iyn. cati & offenſæ Dei odium & fugam: in viam ſalutis æternæ. „Di, In omnibus Operibus tuis memorare Noviſima tua, & in æternum non Huud. „ peccabis. Eccli. 7. 40. MW A : Deum time, é? mandata ejus obſer va: boc eſt enim omnis homo. ,Dolt FPt cunda, quæ fiunt, adducet Deus in ſudicium pro omni errato, 64 ſiſive bonum, ſi ve malum illud ſit. Eccle. 12. V. 13. & 14. 1 Cum te appetitus invaſerit peccandi, velim cogites horribile jllud & intolerabile Chriſti Tribunal. S. Baſil. M. in Pſal. 33. Ad evitandas diabolicæ pugnæ moleſtias valenter affurgimus, ſi neceſſitatis ultimæ periculum providè pertraétemus: nam ſi repentinus ille atque terribilis Adventus (hriſti P⸗ perpenditur, quid erit in mundo, ubi mens humana de- . lectetur:! S. Petr. Dam. L. I. Ep. I9. — I.⸗ Titul: Vmbre . VMBRAM IVDICII ENXTREMI publico exhibitam- RAN= Operi præmitto Finem hominis & totius Mundi, ac y Judicium Extremum „ q;, in Vm brà, 6* tenebris . 4 „ „ 9* * 5 7 ingenii mei, per Conciones multas moraler, in lucem ARAKA confidenter prodaco. Verè, neq; abs re Vmbræ 6 Judicii extr. WE onomen tribuo, non und tantum ratione. Etenim Ejus cauſæ. per Vmbram, per ſimilitudinem umbroſam, ut ait Cornel. 4 Lap. vide- V. Conc. I. n. f. 9. 2 7. mus nunc per ſpeculum & in ænigmate: I. Corinth. r13. 12. quidquid per Fidem ſanam ſandtdimqg cum & in Eccleſid Komano-Catho- licaâ credimus; viſuri tunc à facie ad faciem. Vmbra eſt, quid- gqguid de Judicii extremi, tam tremend; » immensa mole, Fiqei noſtræ Myſterio graviſſimo, in hac vità dicitur, ſeribitur, auditur, legitur, cogitatur. Judiciiè extremi, utut ſerièi & momenti ſumm, Aöktus, Vmbra eſt oculs mundanorum inſipientium, per terrena præſentia ex- cœcati planè. At ſapientis eſt, ſalubriter & in vitam æternam , me- aere etéam d tali Vmbrâ, quæ cujusq animam & corpus certò ſequitur. Deum time: &. Eccle. 12. cit. Initium ſapientiæ, timor Do- mini: Pfal. II0. 10. ran E ſeil. ſapere & timere, docet qudi- 5r cium extremum, etiam in umbrà ſolum ritè ogitatum. Philoſophu, ex nomine ſapientiam amantibus, Fini eſt primus in intentione, & ul- timus in executione. Sc Chriſtiano, quem oportet eſſè verè ſapientem, TLebet eſſe, & eſto Judicium ſinale, Primum in intentione, perenni me- morid, cogitatu, meditatione, ,at ilud in executione ultimum, minus W r. —-— „ . 2 Fine & ab Extremi ordior, dum huic tenui meg „ 4 fe/ I — in eent Fub hi/ lio l leſon – 7 i veg Nuli,e lys Men nbre⸗ ein ide. , 11. ulo⸗ it ir, us, gex⸗ Me- tcf. ho. udi Pbilippe, haudquaquam illam fabétam majorem reperier, quàm erat an- Præfatio in Conciones de Judicio exexr. 45 ſit terribile, & nocen.. Memorare Noviſſima tua: Tua, inquit, quia te tangunt, quaſi nullum alium tangerent; ita tibi curæ eſſe de- bent Et in æternum non peccabis, non perib;. Eccli. 7. 40. Vmbra horas ſolares ſignat. Hora noviſſima eſt 1r. Joan. 2. 18: 3 ubi Apoſtolus omnes hominum ætates hortatur, ad amandum Deum, & Vmbra hora- odio habendum mundum vanum, fallacem & tranteuntem, & ea, quæ um index. in mundo ſunt. Cuiq hora noviſſima eſt vita ſua, Juam ut he- ne vivat, proderit, eam identidem ſignarà Vmbraâ Zudicit ultimi, & à nobi nunquam non attendi, eò, omnes vitæ noſtræ abtiones, verba & cogitata ſedulò de,d Alicubi boras ſolares notärunt transparen tiâ radii ſoli, loco umbræ styli. St nobi hic radius ipfa ſanéta Fides, uæ Ailucidè credendum proponit Zudicium extremum, nobis denotans & indicans illam horam, de quâ Rom. I13. II. Hora eſt, jam nos de ſomno ſurgere, de ſomno peccatorum, negligentiæ, tepori, ace- diæ: ni cœci ſimus. Umbra Judicii extremi luculenter totius munls 4. vanitatem, éusq;, honorum, voluptatum, divitiarumq, quibus adeo Monſtrat to- deleétantur vanò mortaler, uti olim Jonas hederâ ſuâ Jonæ 4. 6. mon- tius mundi ſtrat. Ideo altero ſtatim manè deſtruxit Deus Jonæ delici- anitatem, cu- õü i ealle Qett CiX jus figura eſt as, ait & Iſidorus Peluſiota in Jon. ne ibi figeret cor, ſed magis hedera Jonæ addiſceret, omnia mundi delectamenta diurna tantùm eſſe, imò momentanea. Vid. Cornel. in v. 6. ibid. & Proverb. I8. 12. f. 459. 2. A. De minis, conſiliis & poteſtatibus fideles inſe- ctantium, ait §. D. Hilarius in Mat. quia Dies judicii nulla hæc fuiſſe atque inania, revelabit. Eadem ex hac ipſa Embra eſt Cenſura de omnibus mundi vanitatibus. Philippus Macedo Rex part 5». apud Chaæroneam viétoriâ, Archidano, Regis Ageſilai ſilio epiſtolam Philippus R. minis plenam ſcripſerat. Reſpondit hice= & metiers umbram tuam, asunbt u te viétoriam quöb fabtum, ut Philippus deincepi fortund ſad non ita melcere Wumidus inſoleſceret, ſéd ſibi ſinguls diebus per unum Epheborum dici juberet man?: Homo es, o Philippe. Vmbram tuam, non cor- poru, ſed quæ à morte ſequetur Judicii, metire, & nöſſe poteru te- 5 pſum aſtimare, & totum Nihil. Aaurifera fuit illa Vmbra, de Ppe ſaurus dNud me legere memini. Fuerat alicubi in horto Principe tbeſaurus ber umbramn L2 recon- ſignatus. 46 Præfatio in Conciones de Judicio extr. M veconditme, Ab hoc non ta procul, aß d ſtantid, cum artißeio ereéta Iſtatua in non minns occultam Stgnum & Notam, cum inſcriptione- lb. Kalendis Maji exoriente ſole Caput mihi aureum eſt: Lapſa naen⸗ tempori hortns hic pretioſus ad alterius devolatus eſt dominium ne- buln mine conſciéo ſeu theſauri, ſeu ſensis verborum ad ſtatuam hune “ , ernere, cum illins nulla eſſet ſaſpicio, hic labor, hoc opus. Fuit ta- hann men deniq,, in quem Numen liberale, qui verba ſecum diu multumg nrn Ponderans, eb demum dubitabat, quin ibi lateret theſaurnr, quò Ka- lron lendi Maje ſol exoriens projiceret umbram capitis ſtatuæ hujus. Ia Un Z it; eo loco & tempore fodet 2 theſaurum reperit. Hoc korkenæz vel Eut Dei fortunanti donum fuit. Iz noſtri animi horto & culturd, ſit no. iile bis Satua ipſe Dei Filin, conſtitutus à Deo judex vivorum ¹1 & mortuorum: Act. 10. 42. juſtorum & iniquorum. Sit nobis I præ omni aliâ luce vel umbraã, Fider Divina, obſéura quidem, cer- nn tiſſima tamen & infallibilis, quä docemur Eeritatem qudicii extremt- mile UMU— hac rebtò attentè & conſtanter conſideratd, demonſtrabitur, oblue. lwen nittq; nobis theſaurus, 6 quantus! znaeficiens, quem Chriſtus monſtrat nn ſ 2 ipſe ſapins, ti Marci 10. 21. Lucæ 18. 22. n calo nempe, & ternagzz A ſalutis noſtræe. Adeo ingens eſt pretium Lucis & Vmbræ: Fidei vi- Wum 77. væ de Zudicio extremo. Vmbræ ex eo etiam magnum accedit Pre- in Vmbra æeſtum tium, quòd radios & äaſtus ſolis inhibheat. Nota Aſint umbra, de quaâ 7 Gn ſolis inhibet. Demoſthener- Conc. 63. n. 9. f. I198. Vmbra Judicii extr. nos de- r niq, ab dſtu ſolis Ziſtitiæ ardentiſſimo, ac verè tremend; Judici furore, iiſeni ta ſervabit, ut bene nobis ſit in die judicii. Sc Rhamnus erit ju- wu, Qidc. 9. 1I5. aſper quidem, ſed ſub cujus umbrâ dulcis & ſecura requiee. Iute 2. Vmbram bomins ſecut & cuivi corpori, ad præſentiam Euci velut ſenn congenitam voluit Denis, juxta Eerſus «anigmaticos Nunc Matrem un præcedo meam, veſtigia matris nunc ſequor, & lateri nunc un hæreo; nempe parenti: Prout mea ſe obvertit genitrix hac wi. parte vel illa, vel pater intuitus genitricem hac parte vel illä. Corpuz lucidam, ut ſol, Pater eſt Mater opacum corpus, ut ho- ui, minis“ ſilia ſemper adhærens, Vmbra. Joh. Pincier M. D. Enigm. e L. I. nigm. 6. & 26. En Caleſti Soli radium Memorare no- im viſſima: e Vmbram, eorundem memoriam, nobs Dei hor- aj tatl ⁶* — =S= — ——. — — Præfatio in Conciones de Judicio extr. 47 d, tatk ſemper adberentem. Sed de Vmbraä aliud adbuc eſt æanigma 9 w. Lib. 3. Enigm. 4. apud eund. Magna mihi moles naſcenti, k:lud magna cadenti: In medio curss eſſe ſolet minima. Vm- ning . bra bpominis, oriente ſole & occidente, maxima-“ in meridie minima? n. kur ita ut, ſi Plinio credimus L. 2. Natur. Hiſt. C. 73. Macrob. L. 2. in u ſomn. Scipion. C. 7. Lucano L. 2. in Gene oppido Ægypti ſupe- nlin rioris ab Alexandriâ in merid. 4 mill. paſſ. ſub ipſo Cancri hul⸗ Tropico, ad Nilum, olim Archiep. & Rom. Imperii, nunc „ „ urcici, Phil. Ferrarii Lex. Geogr. V. Syene: ſit nulla, ſolſtitis red die medio, cajus experimenti gratiâ factum puteum, totum illamina- em. ri. Majol. Dier. Canicul. plura Indice V. Vmbra & To. I. Dcum (Loll. I. f. 22. ex S. Baſil. aliis: & Colloq. 17. f. 229. Pexenf. E Appar. Erudit. C. 64. à f. 458. Certè multi in hoc mundo nulla eſt iu, Vmbra, de quâ agimus, Judicii extremiè, maximè dum vivitur in mem. Wmeridie volaptatum mundanarum. Haæc de nomine Vmbræ Judicii . le. Extremi 4 me poſito. Cæterùum per varios pluresa, intermixtim aun- 1607 nos ſucceſſivè, ſacrz Adventuüs tempore potiſſimum, quandoq; etiam alii eme ber annum diebus feriata, & Cathedrâ egi & dixi de ſecundo Chriſte, 2? mi ſaupremiq; Judicu, poſt finem mundi in terras adventu, mate- riam nunquam non Auditoribus gratam acceptämg, quia piè curioſam, led & atilem » me experto- quorum meorum laborum labiorumq; hæc md. Vmbr 4 eſt, in dutu Aiſpoſui digeſſiq; Concioner ſecundum ord'nem mate- ſm riæ, ſeriéme, Actu Comico-Tragici, rerumq); in eo Sgerendarum ſerò ac ntk. Korore, addens, dem Judicium aggravantia, mitigantia, in bonæ u- ſegt. ν Veta mott va, & modum. Et Ver quid ne éa Praguſtemuns, præ- V. C. 64. init. A t Mſtremm ac Præmeditemur ſalubriter, Tna ſuo tempore verè ocule non igen tantàum Pectaturi ſumus, ſod & Pſimet, in hac ani verſali ſcena mandi, “ Perſonam abturi veram, non ſiétam, 2 , n epilogum kternæ Vitæ aut * waortis. An non ſoria? WMad aahuc bene videor obſer vare- Cam ipſa Ir. “ Judicié extremi ſubftantia de Fide ſit, non ſint autem de Fide omner om- nino Circumſtantiæ Judicium aggravantes, aut nobis cognitæ, multä, Sen piæ Meditationi ſubjici poſſint; nemò tamen, ſicut univerſim, ita in dis 1 etiam, quæ de Fide explicita & apertaä non ſunt, mindss erraverit, quàm i. ſytt 6 , cui juſtè in pretio ſuerit authoritas, ſenſas, & conſenſus Sdacræ com- primis 48 Præſfatio in Conciones de Jjudicio extr. Primis ripturæ, Re Me, S§J. Patrum, Doltorum, & Fidelium, quibus annon apientiſſimè libeat potius inhærere, quàm proprio aut cujus vis alterius privato, malb Vvago, ſpiritui? En nobile exemplim de &§. Baſi- lio M. & Gregorio, cognomento Theologo, Epiſcopis, de quibus Brevia- rium Kom. nono Maji Ledct. 4. Athenis in omni diſciplinarum genere unà cum S. Baſilio eruditus, ad ſtudia SS. litterarum ſe convertit, in quibus ſe in cœnobio per aliquot annos exer- cuerunt, illarum ſententiam non ex proprio ingenio, ſed ex Majorum ratione & auétoritate interpretantes. Hine mez garæ & propoſiti, cui ſeémper inſiſtere conatus fueram, eſt, eritq; huic ipſi viæ ac modo inſiſtendi, dicendaq; à meaut ſcribenda, graviori, gra- viſſimàà, & irrefragabili hac authoritate & Scripturæ, Eccleſiæ, FPatrum & Dosktorzm muniendi, atq; adeo implendi fidem meam, fapius juratam biusce verbi- Sacram Scripturam juxta eum ſenſum, quem te- & interpretatione Sacrarum Scripturarum, admitto, nec eam unquam, niſi juxta unanimem conſenſum Patrum ac- cipiam & interpretabor. Profeſſ. Fidei Cathol. & Trident. Concil. Seſſ. 4. Vid. in Operis Prooœm. n. 3. 4. Soccut & omnia & ſingula mea mecum cum omni, qud par eſt, demiſſione ſubjicio Matri Eccleſiæ, Cujus filius vivam V moriar, E — 7 “ 5 “ gui R. Brenu. Ammrun terarm 105 ek. io, ec Ren C. ONGIO JI. ,hi odei Extremi memoria &— timor ſanctus utilis. r; No. IIkrnkkertrerrrker AsAaeeeeseeesadaasae N fſimus, ad pœnitentiam , vitamque verèé Chri- ”M rdm ſtanam excitanKns. Hemte. oEnii Tanr videbunt PEilium homini, venientem, in nube, Dominici I. Ierchate magna & icate. Luc. 21. 2 7. Advcat. ia. D nnniſt Br E Rdiori in umd,4, non ſanè unmhram, ceu quam ĩ „efugabit veritas; incipiéque materiam, cogi- tatu, dictu, lectu, ſcriptuve, lugubrem, tri- E ſtemque, omnibus peccatoribus, eheu! re- S probis, fatalem: ipfis Electis, etſi innoxiam, formidabilem tamen, ſuo modo & ſano ſen- ſe: nobi vero, adhuc in vità degentibus, vel maximè utilem, mihi certe, ad meam ipfius vitam, morésque in melius emen- dandum, & aliis quibusvis. Terreatur quisquis eſt, cui ante oculos mentis nulla verſatur Judicii hujus, tam ſerii, quàm tremmemudi, umbra, cui nulla illius memoria, cogitatio nulla: lufra Cone. 42. Concuſſit illa Cedros Libani, ſeu ſanctiſſimos: eyx illo l. Petri IV, 189. & jaſtus vix ſalvabitur, impins, & peceator parebunt? Hicce meus primus animi motus. Cæterum ut mihi aliisque perſvadeam; ſub umbrꝗ hujus materiæ tria bo- na; quæ vel maximè voluntatem: moveant, proponuntur ac * A conti- Aecbtl de Jud. extr. Pans PRIOR, . 2ꝛ CoOGKCc10 I. Judicü ewtremi memoria utiliſima, Memoria continentur, ſcil. honeſtum, utile, & jucundum; quæ bona po- mi continet laudatur, tria hæés bona ſortitur, quid amplius exſpeétes: ait tria Bona, Po- P. Joanner Lusdovicis de la Lerda, S& Y. in Curiâ Rege Hi'ſp. primerius neſtum, utile, Eloquentiæ Frofeſſor, in Proxmio Virgiliano. am verè memoria echue indui extremi Judicii (utut hoc pro tempore, dum in umbrâ vivi- res laudantur. & per ſimilitudinem umbroſam, ait Cornel. ineffabile, inſcruta- bile, & arduum ſit id, quod de eo cogitatur aut dicitur; veris- Memoria ſimum tamen, quia de fide Veritatis æternæ.) Bonum eſt, Judicii hone- Honeſtum, Ultile, & Delectabile: boneſtum, imò ſanctum, quèd ſta, imò ſan- ad omnem vitæ, morumque fanctam honeſtatem excitet, ac Qda, & utilis. virtutem (honeſtum enim idem eſt, quod honore dignum, quod virtus, & ſpirituale decorum, ex & Thom 2s. 2. q Iar. art. 1I. & 2.) Componat, inducat, imò, quadam neceſſitate, ſe- riò cogitatum, impellat, cujus denique finis vita æterna, ad gquam nonniſi ſanctè honeſtum admittitur; ex quò ipsò ejusdem ſfumma utilitas, ceu medii ad finem ultimum, demonſtrata eſt. Jucunda Sed quà ratione jucundum, & deledabile? abundantiflime, ex qu ratione? eo, quèòd & maximè tragica, Vid. Conc. S&z. n. . etiam in umbrd exhibita, cum noſtrum ipſummet caput non tangunt, viſu, audituve jucunda ſint, utut diverſos affectus cauſent. Sanè expertus ſum, has ipſas, de Extremo Judicio, Conciones, ut- ut terrificas, ac horrorem incutientes, avidè auditas fuiſſe: Sancta, ſalubris, utilis, honeſta, & jucunda Extremi Judiciis continua, aut frequens memoria, cum peccato, omnem malè dolendi materiam aufert, & ſummam veri gaudii copiam in- gerit, cum pœnitentia, quam cauſat: unde optaverit devotis- ſima illa Anima, ſentire compunctionem: Thom. de Kemp. lib. I. c. 1. de Imit. Chriſtis & S. Aug. de ſuis pœnitentiæ lacrymis, Car- rebant inquit, lacryma, & bene mihi erat cum en. lib. 9. Confeſſ. &. Eie En ſanctam animi voluptatem, totius mundi ſpinoſis vo- luptatibus dulciorem, quam mille etiam, & amplius ſcelerum reus xlS5C0 mus; dum videmus nunc Divina, & fide credenda omnia, per culum, & in ænigmate: I. Cor. AIII, Iz. per medium obſcurum, um , Win — arar ſoren enlsba ller i ſentien⸗ heu⸗ ter wcd hengne cil ſot b Fie Eur W d un, ſusa, i n wi. ſmnore ft, 1 ic it i⸗ Gepe ct 4 —— ir .R zedel u — 4 ſanltum timorem S& pœnit. excitans. 3 o. reus conſequi poſſit ex Judicii extremi memoriaâ; quæ quidem e timorem ingerit, & triſtitiam, ſed talem, de quà gaviſus Tar- H ſenſis Paulus, dum II. Cer. VII. 9. Gaudeo, inquit, non quia contri- unt Rati In ſed, quia contriſtati ſen, 4 pænitentiam. Vid. Conc. S. n.z. . Hæc ipſa utilita anti timoris & pœnitentiæ in ſalutem, pro- . veniens ex memorià udicii extremi hodiernæ Concionis meæ ee cthema erit, & materia, qua demonſtrata præviè (vobis patien- cuun ter audientibus, aut legentibus) ſpero fore, quin & ſequentia e. benignè & ſalubriter excipiatis. W vn II. Propoſitam Veritatem, de ſumma utilitate Memoriæ Expendi nm ek, udicii Tremendi, evincit ipſa irrefragabilis S. Scripturæ au- .ult. Eccl. 7. 1 g thoritas, in qua Spiritus Sanctus ita loquitur per Eccleſiaſti- et, a cum, c. 7. v. ult. In omnibus operibus tute memorare Noviſſima taa, Sun, csgj in aternùm non peccabu. Monitum hoc Lyranus vocat dire- Quantum ſit Sivum totius vitæ humanæ. Regula ea eſt, eſſe poteſt, & hoc monitum. k. meritò debet, omnium noſtrarum actionum: in omnibus eperiu ,d ba &c. Efficaciter pro more ſuo loquitur S. Bernardus &. 2. F. Ex S. Berr. ben S. Perri & Pauli, Fili, ait Sapiens, inquit, memorare noviſſima tua, . ey non peccabau s nimirum quòa hæc cogitatio maximè faciat timora- e, d une, timor expellat peccatum, negligentianz non adlmittat. Novis- ntni DSma autem ſunt Mors, qudicium, Gehenndâ quid horribilius morte? in, quid Zudicio terribilius? nam gehenna nihil poteſt intolerabilim cogi- Ane zari quid metuet, ſi quu ad iſta non trepidat, non expa veſcit, non S„N tmore concutitur? In omnibus operibus tus memorare noviſſima tua, ule “ “ mort is horrorkem „Nadicii tremendum dicrimen, ardents gehennæ er i⸗ tum, ab oculi cordu tui elongari nullatenm patiars. Tzme 6 bomo, &. nmie quod in terribili judicio ei praſentandus , in ujus manus horrendum AnI. eſt incidere & eo examinante, quem nihil latet ſi quidem inventa eyot⸗ fuerit in te iniquitas, alienandus ab univerſitate quiets & gloriæ, & ſegregandus à numero BeÄatorum. Time, quòd in gebennæ cruciati 5,Ae ius aterns & immenſis exponendus es, in ſorte diaboli & angelorum jus in igne aterno, qui præparatis eſt es: LDier noviſſim us quàm ſat 6. exſpestatione terribilu, fili, memorare noviſima tna. Ita S. Bernar- uuuun qus: an non eloquenter: ſed facundia amarà, dulci. la omni- leus W 2 bus = 4 CoNCIO I. Iudicii extremi memoria utiliſima;, * Job. cap. 9. v. 25. eccur? Niens, quòd non parceres delinquenti. O Nallam vel Anima mea peccatrix, ex his verè & evidenter convinceris, exiguam eſſe aut nullam penitus, aut perexiguam, tibi ſeriam eſſe memo- memotnm rijam Judicii, cum tam facile etiam in graviora laberis, non l Rct. humana tantum fragilitate, ſed etiam prona libertate: non tur ex facili & dicam jam de Divinorum Mandatorum Dei, & ſalutis pro- frequenti la priæ neglectu, contemptu, peccandi temeritate, audacia;, in- pſuin peccata. Verecundia: cum nullus tibi pœnitendi animus, nullus de peccatis dolor, propoſitum pœnè nullum, néque vera Con- ſcientiæ diſcuſſio, etiam cùm accedis ad Sacramentum Pœni- tentiæ, qua Judex iratus placandus unicè. S mente cernerent homines peccatores alt S. Ambroſius ad Lirginem lapſam c. S. quale te ſaculari; ſi non infidelitate gravaretur. Cornel. in cit. Rccl. . 4o. ubi plura. Signum ergo Infidelitatis cujusdam eſt in peccato- re, cum hic tam liberé & graviter peccat: quod, proh dolor, frequentiſſimum. Memoria III. Huic ergo peccandi licentiæ frænum eſto, ſeria ven- Iudicii fræ- turi Judicii tremendi apprehenſio, fides, memoria. Sic enim nu m peccandi ait S. Baſilius in Pſ. 3r. d qus moda te ſenſeru ad aliquoa provocari peccatum, ad mentem revoca formidabile illud, nec ulli mortaltum to- lerabile, Cbriſti Jadicium, & boc. quaſi frano animam cohibe. Quod ut nervoſiùs & efficacius poſſis, non formandæ tantùm ex S. Baſil. cogitationes in concavum Iunæ, in ſpatium imaginarium aut de poſſibili, non contingente, futuro nunquam vel quaſi de fiéta fabula, te nihil tacturâ: ſed reverà (uti æterna veritate certiſſimum eſt) te ipſummet eſſe Reum illum, tremendo Ju- Peccator peris æternum, annon tibi omnia pereunt? In humanis & cri- quivis Reus minalibus Judiciis, quibus de ſangvine & vita agitur, quis am- pliuùs tremat? quis formidet, niſi Reus ipſe: cui inſtat ſupre- mus, inevitabilis, cum morte, vitæ terminus: fuéêre, qui ſolo talis violentæ mortis horrore una nocte in Juventa incanuére: tmeat: à Si- mili de Reo Ctiminale bius operibus tüus. VEerebar omnia opera mea; ait innocentifſtimus Juudicium imminet mundo, ſenſus bumanius non diſpergeretur vanita- dici ſiſtendum, déque tua agi anima, quaſi ſolã: tu enim cum — 1 e O R ugs ecen le, Eton N ltit i yn ren Eig en W iir de re R — Umns 0 wes⸗ wemo. 8 ton erdn RR i, i. llus e Co. Mn. lerent e Ualitt⸗ 74 NJ. nCoon, Mtl-⸗ 4 ritate lofo. ncn K ſo 4 06* elk⸗ ANr cetin Dtin . ul N agdventum, qui pacis gratiæ, & m c. 44d anctum timorem & poœnit. excitans. „ uti Didacus Oroſius in Aula Ferdinandi Regis Hiſp. hujus jus- M ſu Hiſpali in carcerem conjectus. Drexel. Kog. Damn. c. 2. quanto magis timendum ſanctè, piè, & ſalubriter, cum deteſtatione peccatorum, ſeriaque vitæ, ad omnes Dei leges, emendatio- ne, eò quèòd non tam de temporali morte corporis, quàm æ-⸗ ternâ immortaiis animæ agatur, juxta illud Chriſti Matth. L 25. Nolite timere eor, qui oceiaunt corpus, animam autem non poſſunt occidere: ſed potius timete eum qui poteſt animam & corpi perdere in gebennam. Aderam A. 1688. Reo ad gladium damnato, ego Reus crimi- Parochus, cum aliis PP. Franciſcanis, ad mortem lisque veré . 1 s tim n idlicium UI⸗= poenitenti: hic ultima vitæ ſinæ die ferali quam optimè diſpo- Judici VIum. ſitus, ſibique præſentiſſimus, cum diceret nobis, quàm ſibi⸗, ſo. Maj cor doleret, metu quis dubitet) inſtantis mortis; addidit, bis „e. cremg. terve, cum gemitu & timore ,quantus ipſi pavor ſit judicii Di- pœnitent. vini, adhuc ſfibi poſt humanum ſubeundi; eſto carceris ſui x. ſ. f. 660. tempore ſeptimanis triginta quinquie, multum ſpontanee, pro ſalute fua, diebus fere ſexaginta, quot propoſuerat, jejuna- verit, preces innumeras, Roſariaque dixerit, inſuper genera- liter & integre confeſſus, ita ut ne cogitatio quidem Clavibus ſubjicienda amplius occurreret: &, quàm metuo tamen, in- quiebat, Judicium Dei, quomodo ante illud ſtaturus ſim. Ju- ſtiſſimus hic timor eſt, qui non peccatores tantum, ſed & ſan- ctos concutiat: uti pluribus, in ſequentibus, ſæpè ingeretur mentio. B. inſra Cone 31 n. 2. & C. 43 & C.6. n. Ss... IIV. Ft hæc ipſa Chriſto ipſimet intentio fuit, éſtque ſan-Vult Chriſtus QRxæ ejus Eccleſiæ, ut homo ſalubriter, non in deſperationem, & 3. M. Ec- ſed in ſalutem, verè terréatur, quò vel ad iniquitatem manus cleſia, timent ſuas non extendat juſtus, velà peccato gradum pœnitens revo- ſugirtlim ex- cet peccator. Etenim: Mirum videatur, S. M. Eccleſiam ho- . „△ ſericordiarum eſt, propo- nere DoGctrinam plenam timoris & horroris, de illo die, quô tota rerum perturbabitur univerſitas, creaturæ omnes prodi- bunt armatæ, pugnabuntque contra miſeros peccatoreés, ceu £ ι⅔ CoNCIO I. Judicii extremi memoria utiliſima, tur, homines areſcent præ timore, & expectatione malorum, quæ ſuper venient uni verſo orbi: quòd, inquam, proponat tam trriſtia, tam funeſta, & fatalia, futura in Cœlo & terra. (Erunt ſigna in ſole, & lund, E&s ſtellis) & in terris, toto orbe, preſſura po / libus ſuis miſceri vult primi gaudio ſpirituali, ſimilem ſanctum timorem ſecundi Adventûùs Chriſti Judicis, ut juſtus nullam malè vivendi licentiam ſibi aſſumat, & admittat, ex tam ſalu- tari metu; peccator verò ad Redemptoris gratiam pœnitendo confugiat, ne Judicis graviorem iram in ſe ipſum temerè, & malè ſanus, detorqueat. Chriſtus Dominus Redemptor no- tam vivè proponi, ut oſtenderet ingens & ardens ſuum deſi- derium, quòô deſiderat, nos pro illo judicio paratos inveniri, ne inveniat ullum, quem cogatur condemnare. V. P. go. I S. Adventús tom. 3. de Charit. lib. 3. c. 2. à f. 93. Viden, anima mea, magnam e- tempore cau- quidem materiam, & cauſ- am gaudii, ac ſolatii eſſe, de tantis ſa gaudi, ſed ſalutis tuæ mediis ex Chriſto Redemptore, Deo homine; néque & umoris. minorem tamen, ſed majorem potius, timoris, imò horroris, qui odit pollutionem, & immunditiam peccati, qui ſanctus eſt) & terribilem, qui punit pollutos & immundos: & c. Horren- dJuum eſt inciaere in manu Dei viventi Hebr. B, z1. propterea: piunt ſapere, qui timent Dominum, & ex timore illo cavent à pPeccatis, obſervant legem, operantur bona, &c. Bellarm. in g. l. Hoc ſi feceris, anima mea, ſolatium tibi eſto, & animi gau- hoſtes Dei, Cœlum & terra, & omnia, quæ in ea ſunt, exuren- gentium omnium, & c. uti in hodierno Evangelio, hoc tempore, quod pacis & fœderis eſt, Deum inter & hominem, & Adven- tus illius, de quòô Angelus ad Paſtores: Molite timere, inquie- bat, Erce enim evangelivo vobi gaudium magnum, quod erit omni 9, &c. Luc. Ih, Io. Adeo pia ſanctäque Mater Eccleſia à fide- (Eun cun ſter, ait S. Greg. hom. 1. in Evang. voluit horribilem illum Judi- cii extremi diem tam exaétè per ſuos Evangeliſtas deſcribi, & „ ab terroris, ex eodem Chriſto judice; de quê Pſaltes Regius: Sanctum, & terribile nomen ejus: Pfal. CA, 9. Sandtum vocat (ut Liitium ſapientiæ timor Domini, Pſal. C X. 10. id eſt, illi vereè inci- (lum- “ dpord Gele eEue tel Fn oren re V. ce N 1 ten⸗ llben ſin e(hen M Eern mer Vn ſn, . lrit Uitii⸗ ad ſandtum timorem & pœnit. eweitans. 7 Uren. dium; at nunquam tamen ſine ſalutari timore, quem eſſe un, oportet totius vitæ humanæ, aétionumq; omnium comitem tun fidelem, ac condimentum, planè neceſſarium, ut ſal eſt cibis. Pui Isque ubivis in Scripturis nobis inculcatur, ſanctis etiam. Ti- Timor Judi- n mete Dominum omnes Sancti ejus Pſal 3fXAIII, Io. Sapiens timet, cii ubivis in ne declinat à malo. Proverb. AIV. 16. In timore Domini eſto totaâ die. ſcripturis in- Adyen Proverb. XIII, 1. Proverb. AV. 33. Timor Domini, diſciplina a- Culcatur: ut ingie. pientiæ. Attenta, ait S. Baſilius, cogitatio arcanorum, nobis q, for- & rmneant it omii midabilium timor, padagogm éſt ad exercendam pietatem & S. Pa- n⸗ o iſde. chomius, in ſuâ Reg. dicit, timorem Domini nos ſanctis cogita- dicicſt xda- dun tionibus erudire ſuper decem millia Pædagogorum magiſtro- gogus. ullam rumq; doctrinam. Le Blanc. in cit. Fal. CA, 9. De hoc ſparſim in V. Conc. 6. nſal⸗ ſequentibus. “”́ n. 10. de 5. Pe- tento V. Hinc eſt, quèd Sanctiſſimi ac Zeloſiſſimi Verbi Dei troo. e, Præcones, ad animos hominum efficaciſſimè permovendos, . Sancti ad no. ſalubriter terrendos, à peccatis ad veram pœnitentiam mo. Gonverſio- m udr- rumg; reformationem abſtrahendos, ad refrænandas animi um Judi- ibi, cupiditates, è vitiis deni que, iis per conſuetudinem, quæ eſt al-cio extremo. n gel⸗ tera natura, immerſiſſimos, quin & ex inferno inferiori, Pſal. ceu efficacis- eniri, LXXAV, 23. (h. e. ait D. Dionyſ. Carthuſ. ib. de peccatis mor-ſimo argu- S talibus, quorum demerito pervenitur ad inferiorem infer-mento. ne. num, in quòô reprobi demorantur, in æternum damnati) & unis qui jam pedem in inferno poſuiſſe, aut fixiſſe videntur, ex- ee trahendos, hanc ſibi de Judicio Extremo dicendi materiam as- gos, ſumpſerint. Ita ſolebant Prophetæ de e0 frequentem habe- SS. Prôphe. : re ſermonem; Apoſtolis nihil frequentius erat in ore, quàm tæ Apoſtoli. n Extremi Judicii ſermo. De Bmo. Apoſtolorum Principe ſcri- nis bitS. Clemens, frequenter dicere ſolitum: Qun peccare poterit, Hrn. ſ-mper ante ocas lor ſunos J. adicium ponat? Nicol. Turlot. f 133. De & Vincen- Nee §. Vincentio Ferrerio Breviarium Rom. F. Apr. lelct. 3. &c. Ingen- tius Ferrerius. iti tem, inquit, ipſorum Infidelium miualtitudinem ad Cbriſte fidem per- 4 duxit, & multa Chriſtianorum mllia à peccatt ad panitent lam 4 z1 vitin ad virtutem revocavit. Et hoc qua ratione? quòô medio! gir. Electms enim à Dee, nt monita ſatuts in omnes gente, tribu, & lin- AH/ Saciet, 8 Coxcio I. Julieii extremi memoria utiliſima, diem appropinquare oſtenderet ,„ omninm Auditorum animos terrore concuſſos, atq;, à terrent affectibis avu ſos⸗ ad Dei amorem excitabat. S. Simeon V. Calamz. Dem. I. Adv. n. I. fol. 2. infrà C. 4. n. 1. Magnus ille Gmeon Stilites. Siilite è columnd dacebat Fopulum ; tota autem ejus doctrina .* con- cio erat de Nov'ſſimis jubens in cœlum ſußpicere & evolare, ac & terraâ ducedere, & regnum, quod expectatur, viſione apprehendere, & ge- bhennæ minas timere, && terrena contemnere, & fuatura e*ρ.,, guas, diſffunderet ( pergit Breviarium) & extrem: tremendig, Jadicii ait Theodoretus, Epiſcobus Cyri in Syria in Vorz Patrum c. 26. Turlot. cit. Methodius: VI. Addo pidorem, non minùs spenicillo, quàm alii Verbo, aenes efficacem, de quò Baronius Tomoo. Annal., ad annunm Chriſt: gar. bi⸗ wertit pi. Bogaris Rex aut Princeps Bulgariæ (ſita eſt inter Danubium Go Judicio fluvium, Serviam, Thraciam & Pontum Euxinum, ſub domi- extremo. nio Turcarum modo, , alias titulo regio decorata. Lexicon Geo- graph. novum E. Bulgari) venationi adeo deditus erat, ut non que erant viſu immaniores, hoc gratius afficiebant; quæ cau- ſa fuit, ut, Divinâ ſic ordinante providentiã, cùm pictorem quæreret, qui novæ, quam ædificaverat, domus parietibus ejusmodi ex arte ſua quàm accuratiſſimèe effingeret, obtulerit ſeſe Methodius quidam! Monachus, pictor non imperitus. 1IS ergo gnarus, quibus maximè Regis animus teneretur, nova querit, & horrida quàm maximè, atque inter cætera extremi Judicii diem ita exprimit, tâmque vivis illuſtrat coloribus, ut cum Chriſtus judex ſtupenda majeſtate verendus in præcelſo tribunali ſederet omnibus conſpicuus, atque ad dexteram ejus partem juſtorum cœtus ingenti animorum gaudio plau- ſuque cum palmis & coronis triumphantium more, fublimes exultarent: ad lævam verò humi proſtrati impii, horrore ac deſperatione pleni conſpicerentur, à deterrimis crudeliſſimis- que inferni monſtris in ſubjectas horrendis ac fœdis ignibus fornaces raptari, protrudi, compingi; ita Regis moverit ani- mum ſolum per ſylvas & agros frequens feras inſectaretur, ſed et- iam domi ſe oblectare ſoleret belluarum picturà, & quò quæ- — HR Gone umd RMhriſti Deoin, coran, 60oe eius Doamn . e And mmm MunIn N gü)e Uilei ling- 1 Urib nepno ad ſanttum timorem &y pœnit. excitans. 9 i mum & occupärit, ut inde tremenda Dei judicia edoctus, & in eoe Chriſtianâ Religione à Methodio probè inſtruétus, venerit eht. Deo in prædam, ferarum prædator; nec unius diei pateretur einon moram, quin ſtatim vel intempeſtâà nocte ſacris Baptiſmi un- 6.. dis ablueretur, ſecurior adverſus tam horrenda Dei judicia fu- „ turus. Phil. Doutreman Pæd. Chriſt. p. I. c. 5. de memor. Judicii uni- ,6ρ verſals df. 273. Nicol. Turlot. cit. àf. I3 4. Faber Domin. 20. C. 4. n. §. ede, Dauroult. c. I. t. 49. e. 3. &̃ C. 5. tit. Iy. ex. 3. Pexenfeld. hiſtor. 110. ILumnmn Cauſini Aula & p. 3. L. 3. C. 2. f. 31272. VlII. En, Auditores Deo dilectiſſimi, quantus animi mo- Nobis Chri- ebe, tus & Converſio in homine Ethnico, ex picto ſolùm, ac dein ſtianis iae⸗ u. verbis explicato judicio Extremo: quid non poſſit aut debeat judiciam unbum poſſe in Chriſtiano, verâà fide imbuto? At inquis: in umbra et- iremum. cen. iamnum, in ænigmate vivimus; obſcura ſunt; & futura pri- . mum; nec dum præſentia: Verùm altùm imprime animo, & unn viva fide apprehende, certiſſima eſſe; quid certius morte? ,de. quid Judicio? quid gehennaà, aut cœlo? toties ab æternàâ ve- ritate inculcatis? eſto etiam; quid obſcurius? ceu quæ agno- neæcu ſcimus per fidem, quæ lumen eſt in ſupernaturalibus, quod in Aoren naturalibus oculus corpori, intellectus Animæ „cujus æquaâ eödes lance proprietates ſunt certitudo cum obſcuritate „& obſcuri- Beei tas cum certitudine, tantä tamen, quæ omni humanâ & cor- . 5 Porali evidentiã major, & penitus infallibilis eſt; uti tradunt ,tort ITheologi in materià de fide. Videmus nunc Divina omnia per He- eteni culum, E in ænigmate. I. Cor. III. 12. per medium obſcurum, & u per ſimilitudinem umbroſam, ait Cornelius à Lap. ibidem, uti ſu- Drà tactum num. . Obſcuritas tamen hæc, & Umbra omnis ceſſa- rcs bit, cum ad Judicium ſurrexerit Deus, & ſerutabitur Zeruſalem in en lacerni, Sophon, I. 12. Faxit ſuâ gratiꝗ Clementiſſimus Deus, ut, ſone⸗ quod fecit efficaciſſimè per colores Methodius, pictor Religio- ſtin⸗ ſus, quédque Jjudicium Extremum in Eccleſià innumeris locis i Oculis proponitur, ſanctiſſimâ intentione, terrendi ſalubriter 1 “ fideles, id ego per ſequentes Conciones morales rudi verbo aut eun B cala- Mechtl de jud. Extr. Mu Compen. dium dicen- m0.⸗ 170 CoNCIo0O I. Judicii extremi memoria ufiliſima, calamo aſſequar, exhibeàmque; quid illud: Compendio accipite totam Extremi terribilis judicii Univerſalis ſeriem à me tractandam, ô quàm ſeriam! poſt Terrorem, toti mundo incutiendum ex ſignis, Judicium præcedentibus, poſt miſerabilem Mundi ultimum ſtatum, ejúsque per ignem cataſtrophen & excidium, Tubam horriſonam, ad jJudi- cium omnes evocantem: ͤurgite mortui, venite ad Judi- cium. Et huic Citationi peremptoriæ ſtatim ſecuturam corpo- rum reſurrectionem admirandam, damnatis funeſtiſſimam, violentiſlimam; horum ab Eleétis ſeparationem probroſam & infœlicem; eorum ex omni parte ſtatum miſerrimum; Hor- rorem ex ſalvandorum paucitate, & ingente numero damnan- dorum; Apparatum judici, reprobis fulmineum ex omnibus circumſtantiis, Crucis in Cœlo apparituræ, Nubis & tempe- ſtatis, in quâ judex veniet, temporis, loci in Valle joſaphat; ex Perſonà principaliſſimà Judicis Supremi, incorrupti, ſangui- nem à ſe effuſum requirentis: ex ſtrictiſſimo undequaque exa- mine, libris conſcientiarum apertis, ita, ut nihil latere poſſit, nihil excuſari, vel negari, cogitationum, verborum, & ope- rum &c. hinc fummam miſeriam Rei peccatoris ac confuſio- nem, é Chriſtianis præſertim & Catholicis: Accuſatores & te- ſtes irrefragabiles: Sententiam deniq; ultimam, ac ejus execu- tionem, ſicut Electis acceptiſſimam, ita reprobis, eheu, hor- ridam, fatalem! ex hac maledictionem, ponam damni, ſen- fusque æternam; Deſperationem; Deſcenſum ad inferos, &c. quantum verborum pondus; Ite maledidi in ignem æternum? Annon iſta omnia ſeria, ſevera, ita ut omnia umbram, quæ vel poſſunt dici, legi, ſcribi, cogitari, & nihili, in ſuammet perdi- tionem, faciat ſtolidus mundus? Agens abeq; conſilio eſt, & ſine Prudentid ; utinam ſaperent, & intelligerent, ac noviſſima providerent. Deuter. WIAII. 25. & 29. O Deus infinitè miſericors, qui non vi mortem impii, ſed ut convertatur, & vivat, Exech. LILIII. con- ſige timore tuo carne meas; à judicin enim tun timui. Pfal. CAIX. 120. & ut magis magisq; timeam ſanctè, pœnitenter, ac exinde ſier —= — ad ſanctum timorem & pœnit. excitans. 1I1 — Vndio in tui amorem exardeſcam, ut deniq; Judex ſis mihi peccatori Stin propitius in æternum. Amen. —RKR/ Vigde Speranza &cript. ſeleét. Puhéto 136. & 137. Drexel. Indice 71 e- Authores in matum Dom. I. Adv. themate penult. & Tribunalis Lib. 2. C. g. hanc mate- erignem . . y o. Marchantii, Kation. Dom. I. Adv. lect. I. p. 3. fol. 1F. lamn-⸗ 3 1 Breviar. ataà Die infra ocz. Epiph. lect. 3. Noct. Fr. Mendoza ncr 8S. J. in I. KReg. Il. Io. & in Judicibus. V. Judicii timor & c. to- M & 2. Matthias Thanner, Carthuſ. Valle humilitatu, nn ay 10. 4 f. 297. Nicolaus Turlot. Thecſ. doctr. Chriſt. p. 1. n. Mor- . §. lelt. 1I. 4 f. 123. Faber Dom. 10. C. 2. GS& in Auctuario Dom. I. “ Advent. Them. z. n. 4. Franc. Labata, tomo 1. Verbo Judicium Rrido finale propoſ. ö. Englgr. Cæl. Emp. p. 2. E. Muamptæ. V. g. 3. mihi fol. I981. Paciuchelli, in Yon. Ledt. 2. J. 1. Jancti ti- * ment, ne reprobentur. Guil. Stanihurſt. de II. Noviſ. in pro- mli⸗ Am. de Judicio f-I. & ſequ. Petrus Beſſeus, Regis Chriſtmi. wrer Orator, C1. de Judicio à f. 2oy. V. infraà Conc. 3a. quæ ſ in boc ordine de Judicio extremo ultima. Item præcedens Præfatio. 0 4 Ludov. Granat. Dom. 2. Advent. Conc. I. gG. 3. ubi ſignum 0 prædeſtinat. moveri ad Judicium extr. Verba recitantur u inſyà cit. Conc. 74. n. 2. Leop. Mancin. de Paſſ. D. L. 2. Diſſ. 2. Seiell. 3f. 6z. 10, l, genmn . . o DUÿ B 2 CoON — 12 CoONecio II. UItimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus — CoxNclo II. AA, Ultimus Mundi ſceleratus, &, ſine Cur4 ſalutis, i malæ ſecuritatis, ſtatus, ad noſtra tem pora ex- s⸗ penditur: quanta proin, metu Jjudicii imminen- Wete tis, ſalutis Cura merito nobis eſſe debeat. dat . Z „ „ —„ „ .„„ H . EEe N Domin l His autem ſieri incipientibus, reſpicite, & levate ni . ent⸗ capilad Veſtra. Lucæ 2 1. 28. Gebe Domin. 24. Qlui legit, intelligat. Matth. 24. 15. ein poſt Pent. R nisn JIJIJIJJ. Anent Aluberrimè monet, Dei nomine, religioſisſimus TIhomas ed de Kempis Lib. 3. c. 3y. n. I. Fils, inquiens, nunquam ſecurus Pris & in hac vita, ſed quöad vixern, ſemper arma ſpiritualia tibi ulnn ſunt neeſſaria!“ inter hoſtes verſari G à dextrs, & à ſiniſtru Vard impugnars, & c. Certè magnæ ſapientiæ eſt, panico & vano tfent timore, puerorum ad inſtar, non conturbari equidem ,»(Ehpgl- veltr grave parte I. Dom. a. Epipb.) in ſeriis tamen, & quæ gravioris II momenti, ſalutem æternam tangunt, ſecuritatem, omnium Tibn minimè nimiam, non admittere, etiam & maximè tum, cum dOun⸗ Secutitas omnimoda videtur eſſe ſecuritas, nullusq; mali metus. Nun- otu noxia, exem- quam minùs ſecurum te puta, quàm cùm ſecurus eſſe videris. wrihi plo Samſemis. Hujus figura fortiſſimus ille Samſon, hic ſecurè in ſinu ſuæ Da- m lilæ requieſcit, indormit ſuo præfiſus robori, cujus (ſuo deni- Re que vitæ interitu; pœnitens enim ſalutem conſecutus eſt, in- W ter Sanétos relatus à S. Paulo Hebr. Al. 32. Cornel. ibid. ſ. 9sp. Jo. tm Biſſel. Kuin. Illuſt. Dec. 2. à f. àr7.) experimentum fecit per tres vi- ci ces, inclamante Dalila; Philiſthim ſuper te, Samſon, qudic. TIVI. ſen Deniq; verò, cuùm ſibi vel maximè ſecurùs videretur, raſis crii rer nibus, in quibus ſita erat fortitudo ejus, in manus hoſiurm tradi-· 4 nnos præſenti tempore curam ſalutis Aocet. rz — E traditus, exoculatus, in eorundem ludibrium ceſſit. Hæc pœ- na, hic finis malæ ſecuritatis, & temerariæ præſumptionis. deyéè, quem tentationis certamen ſuperare non valuit, ſua deterius ſe- lalns. curitæs ſtavit, ait S. Greg. lib. 2. Mor. Pohanth. E. ſecuritas. Id , Contigit Samſoni: id contingit pluribus, qui ſuâ ſecuritate de- . teriores & ſceleratiores fiunt, Dei Mamu vindice jam præ fori- miner bus exiſtente, néque cogitatäã. Ultimum mundi ſtatum cùm expendo, eundem hoc ipſo peſſimæ ſecuritatis morbo labora- turum (utut excidio ejusdem, & finali judicio jamjam immi- nente) & exinde ſceleratiſſimum, in ſuæ damnationis augmen- tum, futurum eſſe, deprehendo: uti Chriſtus innuit, & hinc ææquè bonos ac malos, juſtos & peccatores, allegatis ſuprà ver- pies in Themate, paterne præmonet. Et hæc præſentis Con- Ceonis materia erit, nempe ultimus mundi ſtatus, nihil de im- mDinente fine & judicio ſomniantis, & hinc pleniſſima licentiaâ Uoms fſine cura (hoc eſtenim ſecurè) ſceleratè viventis; cujus is mihi Metu Judicii muu finis & concluſio erit, ut nos, etſi à fine mundi remotiores, me-habenda Cura tu tamen Judicii nunquam ſine magn ſalutis noſtræ curà vi-ſalutis. uſhi Vamus: Curæ ſit vobis nunc, Auditores, ac diligentiæ, ut pa- svo tienter & attent audiatis, & conformiter huic veritati vitam “. veſtram ordinetis dein. fs II. Redemptorem noſtrum, & Matthæi XWI.& Lucæ EII. ex mnum quibus Textus Evangelii in Dominicam primam Adventús, & n,yon Dom. 24. ſeu ultimam poſt Pentecoſten aſſumptus eſt, apertè Nn. locutum fuiſſe, non tam de excidio Urbis Hieruſalem, quàm Vilas fine ipſius mundi & Jjudicio, paſſim obſervant SS. Patres & In- ehr terpretes. Matth. AAIV. Diſcipulis Fabricam Templi, quod erat vocen Orbis miraculum, oſtendentibus & mirantibus prædicit Chri- el. ſtus illius, totiusꝗ; Urbis (per Titum Veſpaſiani filium, Impe- ℳ fatorem, & Romanos) quin & orbis univerſi in fine mundi ex- ro⸗ cidium, idꝗque propter incolarum Urbis & orhis ſcelera: Verſa pz. V. ſigna prævia aiſignat, ſcilicet bella, Pſeudoprophetas, famem, . kterræ motus, peſtem, ac prædicationem, Evangelii per totum or- Nüm bem, &c. v. 29. Solis & Lunæ obſcurationem, ſtellarum de colo lenat, * 44 Coxcio II. Intimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus caſum, Virtutum cæleſtium commotionem: poſt quæ v. 36. mo- net, ut omnes ſtrenuè ſe parent, ad illum diem univer ſalis excidii & Judicii extremi, eò, quòd dies hic planè incertus ſit, & nulli co- gnitus, ſed improviſus hominibus incogitantibus ob veniet, eos- due ſecuros ſubitò occupabit. Dixerat autem hæc Chriſtus jam ervens pergensq; ad mortem, die Martis poſt Dom. Palma- rum, quæ fuit 22. Martii, poſt tres dies Crucifigendus. Cornel. in Marth. XXI.& Chronotax: geſtorum Chriſti n. 6a. 6. fol. 17. P. Jo. Mala ſecuri- de Paru & 7. Margar. Evang. Ita & omnes adhortatur, ut vigi- tas hominum lent in orationibus, ac ſobriè, piè, juſtê; vivant, & ad diem ante finem mundi. ſe parent Iudicii, Lacæ XI. à v.;a ubi vocat repentinam diem illam, quæ tanquam laqueus ſuperveniet, quò quaſi ex inſidiis, ſicut ca- piuntur aves incautæ, ſic & in die Judicii capientur homines voluptuarii. Cornel. hoc loco- qus legit, intelligat. Et qui ſeſe de- bit paraverint, gaudere poterunt; quoniam, ait Chriſtus La- cæ XI. 25 appropinquat reaemptio Veſtra, ab omnibus malis & miſeriis, reſurrectio & gloria ſempiterna: qui ſecus fecerint, erit illis maledictio & væ: &c. W Kieut in die- ergo tempus Mundi extremum cum tempore ejusdem, nn W “ vixit III. Videamus ultimum mundanorum, peſſimæ ſecuri- tatis, ſtatum; hunc declarat ipſemet Chriſtus, dum ait Matth. WII. à v. 32. ſicut in diebus Noë, ita erit adventus flii homini; ERicut enim erant ante diluvium comedenter & bibente „nubente & nuptui tradentes, usq; ad eum diem, quö intravit Nosò in Arcam, G& non cognoverunt, donec venit diluvium, &. tulit omnes ita erit & aaventus ſilii hominn. Idem refert S. Lucas ex ore Chriſti . Xr. II. 26. ubi 4 v. 2,5. ſimiliter (pergit Chriſtus) icut faltum eſt in diebus Lot edebant, & bibebant; emebant & vendebant; plantabant &- dificabant qud die autem exiit Lot à Sodomu, pluit ignem &- ſulphur de cælo, & omnes perdidit. ſecundum hæc erit, quâ die filius bomini⸗ revelabitur: q. d. ſubitus erit & inopinatus adventus meus ad Judicium, uti fuit incendium Sodomæ, & diluvium Noë. Palchrè, ait Beda, Adicite revelabitur; quia qui interim non anppa- ens omnia videt, tunc apparens omnia judicabit. Cornel. Chriſtus e l I — 4 Fiuit gual tu, mor ſcer Vert dem Wun Alltu luviv⸗ ta Mt ler, to eſc⸗ laß, no. Mmnis cor Avir tte Mobi Cicor N far deth llio⸗ hom vo⸗ præſenti tempore curam ſalutis docet. 15 4mo. vixit Noëé, & Lot, comparat. Expendamus utrumque hoc, ifi quale fuerit, ut inde judicium formemus de ultimo mundi ſta- lie. tu, cum quadam comparatione ad noſtra tempora, pro vitæ ee morumq; emendatione. Fuit autem utriusq; in ſumma vitez emn licentia ac ſecuritate, ſceleratiſſimus adeo, ut Deus O. M. Cu- m. jus natura bonitas eſt, juſtè exacerbatus graviſſimas Diluvii uni- Verſalis, ac ignis ſulphurei cœleſtis, pœnas inflixerit, & qui- „IH dem (quod obſervatu hoc loco pro mea intentione digniſſi- . mum eſt) plane inopinantibus. JU = dcien IV. Sicut in diebus Noé contigit, ita erit & continget ad- Mundi Sta- viin wentus Filii hominis, q. d. ſicut inopinatum & ſubitum füuit di-tus ſceleratus t c4 luvium, quod omnes obruit: ſic inopinatus & ſubitus erit in Diebus is Adventus judicis. Epulabantur ſine cura & ſolicitudine, &;, Noé. ee. ut ait Chry ſoſt. tanquam nullo venturo malo laſcivientes Cornel. in . Matth. XIIV. 3z. & 35. Juxta expoſitionem Cornelii Janſenii „SãAA Rpiſc. Gandau: Concord. Evang. Cap. I24. fol. Syy. Voluit Domi- ein, nus ſignificare hominum ſecuritatem, in qua vixerant, largi- ter indulgentes genio, totiq; dediti rebus hujus ſæculi, cum ſan⸗ ultiones mundo obvenirent. Rei ſeries tragicè ac patheticè Lel. deſcribitur Geneſis EI. & EII. & exinde à Joanne Biſſelio: Ruin. mui; lluſtr. Decade prima, Ruina g. Mundi Diluvio merſi. Adamo poſt Adamo & * annos Vitæ 930. mortuo, Evâ, viventium matre, decem eum seth mortuis. n, annis tardiùs morte ſubſecuta; Filio item Seth pietatis & Sa- ½ crorum cultore eximio, & qui familiam ac ſtirpem ſuam, quö- WVI. ad vixit, à Cainitarum & moribus improbis, & nuptiis, & omni Vitæ confuetudine, ſummà ſegregârat ope (notetur officium . probi Patrisfamilias) mortuo, ſuæ ætatis annorum 912. Mun- lu di conditi Milleſimi quadrageſimi ſecundi: prohibente jam ru nullo, ſcelerum omnium ac præcipuè libidinum, fœda licen- ℳ tia mundum occupavit, in transverſum actis etiam poſteris Seth, quos antea, propter excellens, à cæteris, diſcrimen, Dei d. flilios appellari ſolemne fuerat, commiſcentibus ſeſe filiabus o hominum, poſteris Caini perverſis, & terræ affixis agitaban- chin tur hinc nuptiæ innuptæ plerasq; per domos, continuæque; d0o: iuit W 2 16 Coxcio II. Ulltimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus quotidiana Convivia „cComeſſationes, lIu ſtra; nec, niſi genio, diebus ac noétibus indulgebatur: & hoceſt, quod Chriſtus ait, in diebus Woë comedentes & bibentes &c. eò denique, ut dicat 8. Textus Geneſ. V L. II. & 12. corrupta eſt terra coram Deo, & reple- ta eſt iniquitate: ſeu incolæ terræ adeo corrupti, ut ipſam ter- ram ſuis ſceleribus polluiſſe & corrupiſſe videantur, & : omnis caro corruperat viam ſuam, rectumque, ſecundum legem Dei & Naturæ, vivendi ordinem: ſolus MWoéë vir juſtus atq; perfe- Gus in generationibus ſuis, inter homines fui ævi & ſæculi, &c. Noẽ præco Præco pœnitentiæ, vel, ut eum vocat S. Petrus Epiſt. II. c. II. v j. Pœnitentiæ & Præco Juſtitiæ, ipfos centum annos, ſed improbis nonniſi ri- Juſtitiæ annis dentibus & jocantibus, optimum lſenem excipientibus dicte- Centum. riis, ſannis, minis, & epulari, ludere, inebriari & laſcivire per- gentibus, ad ultimum usque tempus, ipſumvée Diluvii inſe- quentis diem, illis omnibus inexpectatum, at omnibus merfſis, præter ofto animas per Arcam ſervatas. Hoc præludium fuit illius ultimæ ſub finem ſæculorum ruinæ mundi. Et, quod mirificè auget tragicum hunc hominum interitum, eſt, quèd, etſi ſint, qui putent, plerosque, aut ſaltem multos, vel aliquos in extrema illà aquarum inundantium neceſſitate (cùm omnes notitiam habuerint veri Dei, inſtructi à Majoribus & Patribus, partim coæœvis) pœnitentiam, quæ ſecunda poſt peccati naufra- gium tabula, arripuiſſe, ſic juſtificatos & ſalvatos; uti docet hoc S. Hieron. & Rupertus, ſatisꝗ; id ipſum inſinuat S. Petrus Ep. I. c. IIl. v. 9. ſic enim in periculis naufragii etiam ſceleratis- ſimi quiꝗqᷓ; magno pietatis affectu ad Deum confugiunt, emen- dationem ſpondent, veniam petunt & impetrant, ut, corpore pereunte, anima ſalvetur. Cornel. in Gen. VI, v. 5 Putant tamen alii credibilius, maximam illorum partem (uti S. Chryſoſto- mus) plerosꝗq; (uti Rupertus Tuitienſis) vel uti Pererius, (ſolo Noẽë cum ſuis prolibus juſto) omnes alios impios, ideéôque uti aquis Diluvii, ita & in infernum eſſe demerſos, exceptis infanti- bus, qui, Sacramento illius temporis renati, mergebantur. Cornel. cit. Iufra mea C. 14. de paucitate ſalvandorum. n. y. é* Yo. Biſſet. Dec. I. fol. 330. 331. 34. V. Jacobus Salianus Annal. V. Per- — , ls iu, lIns c nt Lel n :l (ent Kk ) pen ilan Se — lckt , — E S== == = e ſond Mini Eerenn lur 19 isg Ulse — s 2 nos præſenti tempore curam ſalutis docet. 2 igen, V. Pergit Chriſtus: Similiter ſicut factum eſt in diebus Lot &c. In diebas? it, Lucæ VII 2S. ut ſuprà num. 2. Divinæ hujus in impios Sodo-ot &c. uin mitas Vindictæ ſeries, & factum deſcribitur Geneſir AIAX. IIIu- G§ ſtrat oannes Biſſelius Decade I. Ruina §. à fol. 730 Adduco ego, ne. quæ huc accomoda ſunt, ad demonſtrandum ultimos mundi ms mores & vitam, quâà, quidquid libet, licere videtur, ſcelera- geni tiſſimèque in putatà ſecuritate, & ſecuriſſimè inter ſcelera vi- e. vitur. Sdomitæ, ait S. Scr. Geneſ AIII. 13. peſſimi erant, & pec- Sodoma ll'a catores coram Domino graviſſimi, palàm, publicè, in oculis ſolis iniquitas. IHE hujus, ipſo Deo & ſole ſpectante, inverecundè, impudenter mmif peccantes, Dei hominumq; contemptores: Ecce bæc, ait Eze- SAde. chiel c. AVI. ao. ſuit iniquitas Sodomæ, ſuperbia, ſaturitas panu & ee. ciborum, puta, commeſſatio & compotatio (Edebant, & bibe- i. bant: Lucæ AVII) & abundantia, luxusꝗ; rerum omnium, &'= rerig otium ipſius (Septuaginta vertunt: deliciis affluebat ipſa & fi- mir liæ ejus, & gloriabantur magnificè) & manum egeno, & pauperi H non porrigebant: quod eſt ſcelus immiſericordiæ. Hæc quin- tuplex Sodomæ iniquitas, eaque radix & origo cœterarum li- bidinum portentoſarum, & contra naturam. Cornel. in Gen. All!. nome 13. & in -. XVIII. zo. quò dedecoroſi ſceleris exemplo, non mo- g dèò cæteras Pentapolis Urbes quatuor, cum ſuis ſuburbiis & uft. Pa is, ſed paulatim viciniam; dein orientem, ac reliquas non- Acett. nullas orbis Regiones inflammavit Sodoma, de eo gloriata in- Petrus ſuper, juxta illud ai. III. 9. Peccatum ſuum ſicut Sodoma prædica- leti⸗ verunt, nec abſconderunt. Erantq; in hac ſcelerum ſuorum ter enen infauſtà fælicitate ita ſibimet ſecuri, ut ne de Deo vindice, & orpore vindictà proxime adventurà cogitarent, quin & contemnerent, uren acdeo pertinaces, ut & ipſi duo generi Lot, quibus filias ſuas de- N. ſponſarat, hortatu Angelorum, ab eo moniti, quia delebit Do- ,(oo minus civitatem hbanc „Geneſ. XI X. I1. ſurgerent, Pproin & egre- gru derentur de loco iſto, eum exſibilärint: Er viſus eſt en, quaſi Iu- dens loquie ibidem. & delirare; cum & ipſi ſcelerati hâc ſubducti- nur. onis gratiàâ indigni eſſent. Et quid factum? Egreſſo Lot An- biſa gelis cogentibus, apprehendentibus manum ejus, & manum — rIS CoNcIO II. IItimus mundi ſceleratia vita eſtatas H UIxoris ac duarum filiarum ejus, idꝗ; ſummo manè, coœlo ſEere- m niſſimo, ventis & elementis omnibus quietiſſimis, nullo deni⸗: æ, que prorſus feſtinantis interitùs indicio, Dominus pluit ſuper K. V domam E& G omorrham ſulphur &. gnem à Domino, ſu44; omnipo- ifbu = tentiã, de cælo, & ſubvertit czvihate hbas, Eg* omnem circa Kegio: i vvemm, univerſos habitatore urhium, & cunbta terræ virentia: v. 24. WI &20. Ita derepente periit igne Coœeleſti Urbs ampliſſima Sodo. unr ma, (quæ ſexaginta fertur ſtadiorum circuitum (duo milliaria n Germanica) eſſe moœnibus ſuis amplexa, Adrichomius in quda ye num. 156. ex Brocardo Bredenbachio, & Joſepho, apud Biſſel. (ni cit. I. f. 9ga. Continet autem unum ſtadium paſſus 125. & oOGt%–⁊+– r I ſtadia faciunt unum commune Milli iare, ſeu mille paſſuum) un Sodomz periit Gomorrha Sebois, Adama: periêre omnes earum habi-: mnmnmteritus. tatores impiiſſimi, tam Viri, quàm fœminæ: breviſſimo teu- „„ pPpPproris ſpatio: non igne tantuùm, ſed etiam hiatibus terræ hauſta onn pentapolis: ad inferos inſuper omnes incolæ deſcenderunt. d Quid: omnes:? ſimul omnes, utriusq; ſexus & ætatis promi-: ſcuæ, ne nuntio quidem tam atrocis tragœdiæ vel narratore Iufrd e.3. n. . fuperſtite, &c. ait Biſſelius fol. Sv. omne perdidit, ait de illis ien Chriſtus Lacæ AVII.zo. ignz æterni panam ſisſtinentes Juda epiſt. in Cathol. v. . Cceu abeuntes peſt carnem alteram ibid. . Cornel. e dhbid. & in Geneſi⸗ XIX. 2r. f. 154. Biſſelius cit. J. y5y. & ſeq.) inau- eaii dità prius nequitià & perverſitate, quantum in ipſis fuit, hu. E manæ vitæ curſu, propagandiq; ſecundum naturam ratione, u & medio ſublato & proſcripto. OTremenda Dei judicia juſtis: in D fima! què fulmina, telaq;, ammantia ſaper terram Sodemorum demi- i ſit, ait S. Chryl. hom. 2. in Ep. ad Kome. O miſerrimos „ſibi peſſi- v, mè cautos, peccatores! quinam hinc ex utroꝗq; & Diluvii & i Sodomorum tragico caſu affectus & motus animi? an admira. ent tionis, ac profundiffimæ cum formicline, reverentiæ de Juſti· ſen tiaà Divinâ, ſcelerum vindice, in exemplum omnium futuro. bel rum ac modò præſentium temporum? an commiſerationis ( erga miſeré pereuntes? an indignationis in tam impudenter dn Peccantes, ſalurisz ſua adeò ineurios: an n 104 rn EL — ſee. lo Eri⸗ ſohe ⸗ omnipe 11 Nrr 4. n4 1 o⸗ nilliatua A biſſel Kocto Hum) mndb. 10e.. hauſt I⸗ te e 0 n. nione, , Ani. ipel. wiüi A⸗ lmnit·. . ls er , næ, præſertim tam turpis? &c. VE- C. 3 n. 3. & C. ribus Noë & Lot fuit, uti audivimus Ita crit Ey ad ventus fuii ut nihil ſuperſit amplius, quàm ut lapis ſine manibus abſciſſus , u. Rs vos præſenti tempore curam ſalutis doccet. 19 mihi ipſi in terrorem fugamque omnis peccati ac offenſæ Divi- VI. Et hæc quidem ratio vitæ & excidii hominum tempo- bominis, ait Chriſtus. Certè ultimis Mundi temporibus, homi- Sic erit in num vita ſceleratiſſima erit, Deum provocans ad immitten-fine mundi. dum Orbi exſcidium; illorumq; interitus graviſſimus, luctuo- ſiſſimus, & ipſis improviſus, ex ipſius Chriſti vaticinio, erit. . Ee quoniam abundavit iniquitas, refrigeſeet charitas multorum (ait Chriſtus Matth. YXIV.Iz. & de fine mundi à multis intelligi- taur) Charitas erga Deum & proximum; quod Paulus dicit, alt. Cornel. Janſenius cit. l. cap. 122. fol. 33. Erant homines ſeipſos aman- te, & c. voluptatum amateres, magu quàm. Dei- II. Tim. III. v. 2. 2.4. S. Vincentius Ferrerius conſiderans ſtatuam à Nabucho- Statua Na- donoſor viſam Danieli II. cujus caput aureum, pectus argen-buchodon. partim ferrei, colligit exinde, mundi finem non procul abeſſe; ſtatuam enim illam vult ſignificare Eccleſiam, cujus (quod huc pertinet, omiſſis cæteris, brevitatis cauſsà) pedes ferrei & lu- tei ultimum tempus denotent Antichriſti, ſub quò⅛ erunt ho- Summa ma- ines indurati, & terrenis voluptatibus prorſus immerſi, ita litia, Anti- chriſto au- decidat, id eſt, Chriſtus ad Judicium deſcendat, & conterat Sta- ν... tuam, omne Imperium ac Regnum mundi, Faber Dom. I. Adv. C. S§. num. 2. Multiplicabitur iniquitas per impeſturas Antichriſti ait Theophilactus apud cit. Janſen. Is certè cauſa principalis, au- Gor, incentérq; erit omnium iniquitatum, ſuis dolis, artibus, blanditiis, hypocriſi, ſcientiâ, eloquentia, fictis miraculis, po- tentiâ & tormentis, plurimios hominum quaſi coluber deci- piens, dejiciens, mordens, & occidens: ita SS. PP. Aug. Am- brof. Irenæus, & alii plures citati ex Pererio à Turlot. & 0 Hic Antichriſtus Antichriſtus futurus Gente judæus, probabiliter ex Tribu quis; Dan, naſciturus in Babilone, ut putat S. Hieron. Spurius, ma- . ttre fœminarumomnium impudentiſſimâà, vili; ſed fraudere« —.— C 2 ghum 200 CoONCIO II. UItimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus gnum dobtenturus, Dan. AlI. v. zo. & 21. ſuperbus quaſi alter Lu- m cifer, ut Deus coli volens, impudens, atheus inſuper, bla⸗s 0 phemus in Deum & ſanctos Apoc. ¶III. 6. tyrannus crudelis: (h ſimus, maximè in Chriſtianos; Apocal. XIII. 1o. totus in libidi- ne nibus & concupiſcentiis feeminarum: Dan. Xl. 37. Magus &ñ ma- u gicis artibus à puero imbuendus, habiturusq; deemonem fa- miliarem: unde à S. Paulo vocatur homo peccati, filius perditio-: k ni = II. Theſſal. II. 2. Cujus adventus ſecundum operationem Satangaezæ Sub Anti-v. 9. ſeu, per quem Satanas operabitur. Sub taliergo Tyranno, “ chriſto iniqui- etſi ſolum regnaturo annis tribus cum dimidio, ſeu dies mille mn tatis abundanr ducentos & nonaginta, Daniel AII. n. quam doctrinam, vi- ans tia. tàmque, quos mores expectes? hinc fiet, ut gulæ, libidini, æ& bn ſceleribus omnibus ampliſſimam det licentiam: ſataget omni- bvrus viribus ſuis, ut avertet omnes à Dei cultu & Fide, coget umn omnes negare, Jeſum eſſe Chriſtum & Dei filium, deſerere mummn Miſſas & omnes ritus chriſtianos, negare Deum & c. Dan. All. II. ſins Ex Apoc. XII. Apoc. UIII. I15. Apoc. AII. 3. & z. dicitur Draco magnus, qui eſt Lu Ece Antichriſtus Cifer, caudàâ ſuâ (per quam SS. PP. Antichriſtum intelligunt) Me quos & quot tertiam partem ſtellarum traxiſſe: hæc cauda, ait Tirinus, poſt egt. Per vertet. ſe, in ſuam perfidiam, trahet tertiam partem ſtellarum, id eſt, a! virorum illuſtrium, principum Eccleſiæ, non modò politico- an rum, ſed & Eccleſiaſticorum, Doctorum, & Religioſorum, qui con inſtar ſtellarum in orbe aliis prælucent & præcellunt. Ia Teri- un, nus (ex &. Hieron. Theogor. & alis in Dan. ElII. 1o.) in Apoc. AIl a4. le, Hic trahet, inquit Cornelius, poſt ſe, in ſuam perfidiam, ter-⸗ ich tiam partem ſtellarum, id eſt, illuſtrium ſanctorum, qui quaſi yy Duces vel doctores, vel cæteris eminentes, inſtar Stellarum a aliis prælucebant: nam ex plebe multò plures trahet & perver- E tet, ita Corn. in Apoc. l. cit. fF. 30. Unde major pars fidelium ca- i det, cedetꝗ; Antichriſto, Apoc. AlII. §. ita at in errorem inducdau- tur, ſi ſieri poteſt, etiam Electi Matth. XAIV. zm. eritꝗ; quaſi ge- e neralis Apoſtaſia & defectio; cit. v. 3. I. Theſſ. II. paucis in locis 7 abditis Sacrificium Euchariſtiæ (quod cum ommi publico cultua Divino tollet Antichriſtus. Daniel. AII.II. ipfe ſolus Deus ado- “ = MGD rari C nvnvos præſenti tempore curam ſalutis docet. 21 brlr. rari colique volens per ſacrificia, preces &c.) celebrantibus, N i. propter quos breviabuntur dies perſecutionis Antichriſti, ut ait ͤ Chriſtus: iis verò, qui ſeſe oppoſuerint, excruciandis, pertor- èM n Wi menta exquiſitiſſima: ita Patres & Docëtores apud Cornel. in Da- sün niel. EII in Apoc. in II. Theſſ. I. &. Turlot in 7 Gmb. art. Lect. 3. f.137. Dnen % guibus compendio & ſam matim de Antichriſto excerpſi, in demon- ki ſtrationem, quàm in fine mundi abundabit iniquitas & refri- Srant geſcet charitas multorum. Matth. Atnr, Prann VII. Supereſt, addi breviter interitum im iorum in fine Interitusim- smid mundi: Sicut in diebus Moéë & Lot &c. Et quidem ipſe Anti- piorum in fine , I. chriſtus (quem, immane monſtrum, orbis & Eccleſiæ peſtem, muſdi. ini, & Deus permiſſurus eſt mundo imperare, variis de cauſis, quas gomi- inter quintam ponit P. Joh. Mezger de Antichr. fol. ult. 129. quod G corruptiſſimi mores illius ultimi ſæculi talem principem mere- S len buntur, ut notat D. Hippolitus Martyr. jaxta Yob AXAXIV. 30.) Interitus An- In. Vivus abſorbebitur in infernum, tumq; ſimul ignis deſcendet tichriſti. AlS de coelo, & comburet omnes ejus miniſtros, & milites: Aoc. n) XX. ,. ceſſabitꝗ; perſecutio, dabiturq; lapſis tempus, ut pœni- NAt teant. Cornel. in Dan. All. 12. F. 1392. & in Erech. AL.IAX. 9. F. 1169. dlt, & in II. Theſſ. II. f. 6zo. & 652. deinde Chriſtus veniet ad Judi- i. cium &c. Et quid, quæſo, agent mortales hoc ipſo tempore? ui annon, ad placandum Numen,; agent ſeveriſſimam poeniten- Gͤ tiam, præſertim viſis tot ſignis præcedentibus, in ſole, lund, Ms ellis, preſſurd gentium, aliisꝗque horrendis? Audite ſtupore di- ner- gniſlima, & indignatione. Dabit Deus, ait Cornel. in Matth. Impietas et- doddi XXIV. zo. aliquod tempus quietis & pacis; ac tum homines ob- iam poſt An- lun liti ſignorum, dabunt ſe voluptatibus, gulæ, & luxuriæ, ut tichriſtum. et. antè &c. Tanta tunc erit multorum impiorum duritia, ut, et iamſi videant, ſolem & lunam obſcurari, Cæœteraq; ſigna, tamen n 4 al. “. gulg & uriee, quibus asſueverant, inhient, nec cogitent o. de fine mundi & judicii inſtante; ut fecit Baltaſſar Dan. V. s V. (onc. a. n. 9. C. 14. n. §. & Conc. 42. n. y. Filiæ Lot incæſtuoſæ, du nihil territæ præviæ Sodomorum incendio. Gen. AX. Unde Ko. „„Auguſtinus docet ep. So. pios in fine mundi ob hæc ſignafore iii ELECcC; moſtos; 22 CoNCIO II. UIimus mundi ſceleratus vitæ ſtatus maoſtos; impios verò genio indulturos, & exultaturos. Qua- (osv re tunc Deus finem illis, mundéq; inducet, omnésq; ſubito in- unß teritu obruet: Cùm enim dixerint pax &yſecuritas, nihil periculi: et tunc repentinus eis ſuper veniet interitus. Verba ſunt S. Pauli umn I. Theſſ E. 2. Cornel. ibid & cit. f. a4a9. & quidem per ignem con. (nt flagrationis mundi, quò (juxta Franc. Suarez, & nonnullos, Eim non equidem ſancti, tum adhuc vivi) impii tamen morituri cse ſunt in vindictam; quiꝗq; reprobos morte puniet, eòôsque con- m, volvet, & rapiet in gehennam & ignem æternum. Cornel. in helin 1I. Theſſal. I. 5, ex hoc & aliis ſcripturæ locis. Diſertè autem, & t apertè S. Thomas Angelicus Doctor in ſapplem. quæſt. 7a. (gad ſol tota per 9. art. agit de igne ultimæ conflagrations) art. 5. concludit: lllnus naturaliter aget ante judicinm & in bonos & in malos, qui vivi reperientur, eos in Cinerem reſolvendo; ſed mali illius igne actione mun Keccat cruciabuntur, boni verò omni dolora erunt eæpertes ſicut pueriin dui CoaÜaino ignis: Dan. III. & c. Illeque ignis, Judicium præcedens, M Mundus in tantum occupabit ſpatii, (infra C. v. n. 3. y. & per totum.) ſicnt W teribit igac ut occupaverunt aquæ diluvii, ut puta 15. cubitos ſuper montes elim aquis. altiſſimos, ut ſentit Dion. Carthuſ. ſerm. 2 in Dom. I. Advent. & uin ee, 1. Noviſſ. art. 2. art. I3.f. 122. V. §&. Thomas cit. 1. 7a. art. 3. Maiolus 11 54 Dier. Canic. de sene, init. f. 239/,, o VlIII. En, quàm æternaâ veritate dixverit Chriſtus: Scut in die-— tube, bus Noë, in diebus Lot, &c. Ita erit & ad ventie ſilii homins, &c. Secch Hun. hinc jam nunc ad præſentia noſtra tempora, quæ nos tangunt: u Miramur & indignamur; nec advertimus, ad nos rediiſſe vel tt tempora Noe, ac Lot, imò, quale erit ante finem mundi. Non b; equidem intendo facere comparationem omnimodam tempo- 1 rrum hominum ; illorum cum noſtris; abſit enim, noſtrumor- i Moderni bem Chriſtianumillius ævi ſceleribus parem eſſe: quis inficie- A temporis Sta- tur tamen, etiam inter Chriſtianos, eòsq; Catholicos, eſſe quan. tus, mores, doq; æque ſceleſtes aut ſceleratiores, quales deſcribit Doétor iia vyvyita, &c. Gentium, Kom. XIIII3. ad Galat. V. 21. & cit.2. Tim. III. à v. I. ubi vide? “ von n⸗ An non modè, & ita mundus vivit? editim, bibitur;, ad ommem „ num. 3. "luxum, gulam & ebrietatem: an non mundus pleniflimus quæa-⸗ vina per inſpirationes, per Concionatores, Confeſſarios, alios; MN. Kl NeiN. Rnue. ROrtuaii e Othel A Utem d — . Nludit:. ⅓⅝ ℳ,M Dettin Lens, ) ſnte ONes, nent Mi ylit⸗ Seld gunt: e vel Mon tempo⸗ umnd⸗ tci⸗ e N ll em ſis nantur, uti olim Noë & Lot? Annon paſſim liberrima peccandi nentis JTudicii, maturam & ſeriam ſalutis noſtræ curam. S. A- gatho Abbas tribus diebus ante mortem immobilis, oculos . 5 . nos præſenti tempore curam ſalutis docet. 23 ſitis voluptatibus & carnis libidinibus quibuscunq; ? annon Di- bene monentes, Monita, negliguntur, contemnuntur, ſubſan- licentia eſt, neꝗ; opus coãctore, qualis erit Antichriſtus? (Facilis eſt invectiva in vitia graſſantia publica & communis.) Peccata pec- catis cumulamus; iis pertinaciter inhæremus; indurati, obſti- nati, &c. idque denique (per quod de ſalute quaſi actum eſt) peſſimàâ ſecuritate, quam Matrem negligentiæ VoCat S. Grego- rius in Paſtor. Polyanth. E. ſecurita, ſine ullo timore jam præ fo- ribus ſtantis mortis & judicii; ſine ulla ſalutis curà, cujus cer- te manifeſtè convincimur, dum liberè, audacter, impudenter peccamus: tempus poœnitentiæ, nobis clementer à Deo indul- tum, & ſalutis media, SS. Sacramenta, negligimus, differimus, ſeria in craſtinum, nihil ſoliçiti de altera vitã: & hæc omnia quéô denique fine! ic, daum repentinus veniat interitis Firmiſſi- mè credamus, nobis dictum eſſe illud Chriſti Lacæ XIII. r. i peæ- Vivendum nitentiam non egeritu, omner ſimiliter peribita., Id certe mihi dictum cum omni cu- uſurpabo: nempe dictis vel maximè docemur, ne ſimus incau- 1à & ſtudio ſa- ti, ſalutis noſtræ tam negligentes, & incurii, ſœculi curis & uus. negotiis non ita, omnium minimè vitiis immerſi. Dum tempus babemis, operemur bonum ad Gal. VI Io. cum meta & tremore noa- ſtram ſalutem operemur, Philip. I. I2. de meâ enim, de tuâ, de cujus- vis ſalute propriâ, eâque æternâà, & corporis & animæ agitur; ne denique inopinatè ignibus æternis involvamur &c. V. Conc. V. n. 7. datle ſlorem Mool. ”MJMBW IX. Concluſio ſit hiſtoria, quâ docebimur, metu immi- Hiſtoria SZ. Agatho Ab- bas ſalutis ſuæ . 2 O0C1SSin vit4 Studio- apertos tenens, & quaſi ab omni ſenſu alienus manſit: Diſcipu- us, in morte li autem ejus quaſi expergefacturi, pulſabant & vellicabant tamen timet. eum dicentes: Abba, ubi es? & ille reſpondit: la conſpeltn Di- vini Zudicii aſſiſto. Dicunt ei: & tu times:? & ille dixit: Iaterim llorsvi, Virtate, uä potui, in cuſtodiends mandatt Deis ſed homo ſan ⸗ R . S — 9 35 24 CoxNcio II. IItimus mundi ſceleratus vite ſtatus ſam, & neſcio, atrum placuerint opera mea coram Deo. Dicunt ei 7 Fratres: & non confidis de operibus tuis, quia ſecundum Deum ſint: & dixit Senex: Non praſumo, niſi venero ante Deum e alia enim unt gudicia Dei, alia hominum. Ex vité S5. Patrum p. 2. J. 151. vel lib. y. tit. de Compunct. Philip. D. Cutremam Pædag. Chriſt. p. 2. c. 23. H. Z. de timore Dei fſol. 6a6. Nicol. YLurlot. Theſauro Doctr. Chr. cit. I. fol. LD37. Mercator Nud. Cat. f. pz. En quàm Sanctus hic Ab- bas, à Scriptoribus hinc inde, à taciturnitate, Dauroult. 3. 127. . ab humilitate, & patientia, March. Horto Paſt. fol. 1o9. aliisque vir tutibus commendatiſſimus, nullam ſibi ſecuritatem, quauam falsò ſibi fingunt peccatores, fecerit, etiam ex vita ſua, cum (Ceit tantà ſalutis curàâ, actà in finem usque, quô⅛ adhuc pavebat. Quod tu, anima mea, deinceps ages, tot peccatorum tibi con- ſcia: ne deſperes equidem at neque temerè præſumas: ſed jzam nnunc vitam in melius incipe (Diri, nunc cæpi. Pſal. LAXII.I.) cum magnà conſtantiq; æternæ ſalutis tuæ, etiam inter pro. ſpera, jucunda, ac epulas, præ toto mundo, Curà, quam nobis =Dè largiatur miſericors Deus, cui omnis honor & gloria c. Aruthores . in materiam Vide meos Indicæ Verbos Salus, Mundus. Voluptas, Gula. Luxsu- Concionis ria. Timor. Vanitas. Securitas & c. Conc. 5y. infrà num. . bhbhuzjzus. Vig. Cornel. à Lap. loca ſupra citaté. Fr. Mendoza, V. Judiciume i, Indice. Polyanth. V. ſecuritas. Jo. Biſſelius Kuin. Ill. De- Taqde J. Kuind 4. Mundi Diluvio merſi *& Kuind g. Pentapo- lbes. Matth. Faber. cit. & Dom. I. Adv. C. S. n. 6. Nicol. Tur- lot. in 7. Art. Smb. Apoſt. Lect. 3. & . Joſeph. Mezger. O. S. Ben. Diſp. de Cornu parvulo Daniela, ſeu de Antichriſto. Hila- rius à S. Anaſtaſio, in Archimede Chriſtiano, lib. 2. C. 2. Mundi rerum Cataſtrophe à f.217. Meffret, Dom. 2. Adv. ſerm. I. in Evang. Drexel. tom. 2. in Noé cap. 10. & hbinc inae. Procopius tenq Capuc. in Judiciali, Diſe. 6., ubi in ſine addacit hiſtoriam de dun Vaone⸗ &c. Pœdag. Chriſt. de nem. Jud. Vniverſ. p. I. c. 5. b F. §. f. 26 . De Antichriſto, multi multa. V. Cornel. in epiſt. Dq d. Pauli. Iudice rerum, Verbo Antichriſtus. Alex. Calamato, d Deom. . 1 „ BYŨJS- præſenti tempore curam ſalutis docet. 25 Nn . Dom. I. Adv. n. 16. f. 13. Jo. Jahoda, Natal. Pueri JZeſu Dom. yo. unhn g. 4. 2 f 2,z. Jo. Cartenius Carmelit. de g. V. Novif. L.2. decG c. 2. toto de Noéë à f. 7y. Pexerſ. ad hiſt. 14. Doctr. I. Englgr. ſ p. 2. Dom. 24. init. ex Ruperto. Thom. à Kemp. L. 1. c. 20. de luüit. Chr. Paciuchelli in gon. Lect. 57. F. 9. à f. 212. V. Conc. 58. er n. 3. de Gregorid. ,,, 1 3 k 1e K Nr dr r r e ir ie & A & 3r e N 4 2r 3r 1e 1 Ee 4r ar Ar 1r r Ee e e E enn CoNclo III. ,uon Creaturæ omnes, ad finem mundi, contra peccato- Rtr res, ceu hoſtes Dei, inſurrecturæ, evincunt, ne ln nos jam iis abutamur, hoſtes, & in injuriam WMn Deie. unddi Erunt ſina in ſole, & lunà, Es ſtelli, & in terris Domin l. . preſſura gentium. Lucæ 21, 25. HM A endus. r, Prit tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab ini- Dom. ult. tio mundi, usq, modo, neq; ſiet. Martth. 24, 2 I. poſt Bent. . Vigilate itäque, quia neſcitis diem néque horam. k. 8. Catha- VV. * rinæ. V. lintae. Matth. 255 13. . . 103 Runt ſigna in ſole &c. Creaturarum omnium, Sacro Er. Evangelio clariſſimè expreſſus (ne fabula videri poſſit) 1ul „contra naturam, motus, impulſus, tumultúsq; extra- m'i —ordinarius, qualis non fuit ab initio, grande quid por- oc tendit, & cum ſummãà formidine admirandum, ac Numen, ut ruu munquam aliàs, iratum Mundo, contra quem (6 inermem, 1tl. debilem, certò periturum!) ultimum movet bellum, fortis Deus, nunquam non victor. De hâc Irà Dei eò minus dubi- o, fandum,;, ex dictis Concione 2. mundi ultimum ſtatum vitæ fore M èðM flagi- Mechtl de ſud. Exir. S 6 . . 3 26 CoxNcCIO III. Creatureæ in judicio impios debefllaturg — fagitioſiſſimum; unde irritetur Deus, utut naturàâ ſuà be- impt nigniſſimus, quem peccatis noſtris iniqu offendi, exacerbari, um Deus iratus, & iis iraſci Fides docet. Ergo Deus ita iratus & irritatus, ad- ultimum im- huc tamen tum miſericors, ultimum orbi peccaminoſo indicit cce⸗ 1 piis bellum in- pellum, ipſe Generaliſſimus, & Supremus; ad illud omnes p0 dicturus, in N—2 —, —3 JII⸗ . fne mundi Creéaturas armat: Erunt ſigna in ſole,; & lund, & ſtellis, & in e crcaturas o- kEertis: &oc. ut, vel ex intemtione miſerentis Dei, adhuc ad fru. m unnes armat. gem redeat peccator, & fugiat à facie arcus. Fal. LIAX. 6. vel, ju- n ſtiſſimæ Iræ Judicio, intereat extremùm condemnandus. Crea- Ra⸗ turæ, in gratiam hominis conditæ, Divinæ liberalitatis, cle- (id- mentiæ, Bonitatis, ac Mifericordiæ inſtrumenta ſunt, & Do- bun na, opera ejusdem ſapientiæ, ac Potentiæ, dum homini ad fone uſum & commodum ſerviunt: denique verò contra malè iis o utentes impios, Iræ & juſtitiæ Divinæ ad nutum Satellites & K miniſtri: Sol tenebras induit; luna ſanguinem; ſtellæ de cœlo i⸗ cadunt; tremit terra; fremit mare: Erunt tunc (periturimun- in di malorumq; ſine fne præcurrentia mala: & Oreg. hom. 37. in 0 Evang.) prælia & ſeditiones, terræ motus magni per loca, peſtilentic, Ne famer, terrorébeqg de cœlo, & ſigna magna. Lucæ IAI.II. Erit turg lrl tribulatio magna, qualis non fuit ab initio ipſin mundi, eòusque: änin gam Chriſtus abominationem deſolation; vocat ex Daniels I J. 22. (eat id eſt, deſolationem abominabilem. Cornelius in Matth. XIV. 1zy. 14 Ayeſcentibus hominibis præ timore- &c. Hæc nihil ad me, inquis,; ne, qui tempore illo, & tamdiu ſupervicturus non ſum?! At tan- uo get hic Actus, cum ſuis ſcenis ex toto & maximè ſerius, etiam i⸗ mortuos: Qui in monumentu ſunt, audient vocem Filii Dei, Yo. E. (lig 25. infrà C. 6. nam. 2. qui per tragicam hanc panopliam, univer- Mn ſamꝗ; armaturam ſuam impugnabit, terrebit, ſternétq; omnes An impios, & vivos & mortuos; quos & judicabit. Armabit crea- iM Zuram ad ultionem inimicorum. Sap. V. 9. Ne ergo jam nos Dei eun hoſtes ſimus: ne in ſalutis negotio deſides, ſed vigilantes, &c. t quæ præſentis Concionis erit materia dicendi, Dei gratiâ, & iur. veſtrà patientiâ. Ut autem hæc melius noſtro intelleétu capti-. s due aſſequamur, ſumamus tragœdiæ illius extremæ contra u, 4 Impro- tere amnbe. nd, Ratus, a. inet Rene,; Ni, Hie ucad 5vel,, e,(ter. ts, t. n, Do. hocinid 4 Meis telites eehn Wümun⸗ n n ient, Hin be Wn, us, Attn- ,etn ſh ,nliſt⸗ OM bit . s s⸗ CMl⸗ Contta pro⸗ Aocent, ne nos iis abutamur, Dei hoſtes. 257 improbos ſpeciem ex creaturis contra peccatorem quandéque armatis à Deo, uti 88. Literæ habent locis pluribus. II. Permemorabilis in rem præſentem ſententia eſt ſuprà Expenditur dicta, ex Sap. V.zs. ubi Sacer Textus adducit Deum in die Judicii& Jap. . 15. Armahit pro Iuſtis contra impios depugnaturum, in eôsque omnia iræ pro Juſtis contra impios depug que omnia iræ eaturam ad ſuæ tela & fulmina ejaculaturum Cornel. in Gnopſi. Accipiet ar- altionem ini- maturam Zelus illius, & armabit creaturam ad ultionem inimico- micorum. rume &c. à cit. V. 18. Deſcribit hic Deum humano more, velut v. Conc. ſeg. Regem potentiſſimum, omni armorum genere inſtructum, . 5. qui cum exercitu pergit ad ulciſcendum ſe de hoſtibus, à qui- bus magnaà affectus eſt injuriãa. Zelus notat ſummam indigna- tionem Dei, qui pro thorace ferreo ſive loricà induet juſtitiam, pro galea judicium certum, pro ſcuto æquitatem, pro lanceàâ iram, pro arcu emiſſiones fulgurum, & c. Armabit creaturam, id eſt, omnia elementa, juxta S. Bonavent. tanquam exercitum ſuum. Speranza &cript. Sel. de gudicio punczo 132. mihi fol. 2 7I. col.2. Cornel. ci. Producit hic Sapiens exercitum inſtructum multi- plici acie creaturarum omnium, quem Deus in impios immit- tet ſub diem Judicii; idque partim paulò ante Judicium, par- tim in ipſo Judicio, vel paulò pòſt. Ante judicium enim omnes creaturæ affligent impios, Antichriſti aſſeclas; ut patet & Apoc. toto Cap. §. & I6. & C. 9 a. ubi deſcribuntur Plagæ mundi novis- ſimæ, eædque graviſſimæ, & ex omnibus elementis manantes. In Judicio verò, & mox, ubi illud peractum fuerit, Deus in impios per omnes creaturas horrendè detonabit, latâque à Chriſto damnationis ſententiâ in reprobos, illicò omnia ele- . menta, & Coœli in eorum Vindiétam aſſurgent, quaſi lictores & adminiſtri Creatoris ſii: Cœli, ignis, & aêr vibrando in eos ððOUM ignem, fulgura, ventos, grandines: Mare efferveſcendo & exundando, ut eos cum terrà obruat: Terra ſub pedibus eo- rum ſe aperiendo, & hiando in infernum. Cornel. cit. loc. abi plura. Conſidera hæc peccator, quem omnis creaturarum mo- „ vo. Ma- les & exercitus hic hoſtilis, à potentiſſimo Deo Judice arma- jor Spec. exæ- tus, ex omni parte invadet, ſi, reprobos inter, tua fuerit ſors empl. . Morj. D 2 & ſta- e /5. f. 599. 28 Coxclo III. Creaturæe in Judicio impios debellaturæ & ſtatio (quod avertat Deus) erit autem certiſſimò, ſi à pecca- to deſiſtere nolis, Dei hoſtis; at tuo demum interitu æter- no, Kcccc III. Paucis adhuc exprimo hunc Dei Creaturarum exerci- tum in impios armandum. Ex Nicolae Cauſſino Paral. L. 3. c. 2. refert Henricus Englgrave p. 2. Dom. a. paſt Epiph. Gig, fine. Maio- lus tom. I. Coll. 23. fol. 216. quôd Anno o&cingentefin Hnorologium mirè artificio⸗ ſum „ Iepræ: ſentat totum 6* ℳℛ☛ . . H 8 8 . 6 . rologium, ex qué varii equites, modè ſinguli, modè bini, ter- ereati. niꝗ; Artificis, quis ſapientum neget! Vidit Deu cundta, quæ fece- rat, ait S. Textus Gen. l. 31. & erant valdò bona Valde bona in ſe, & homini, in cujus gratiam, uſum, (non abuſum) & ut hominem ad Dei cognitionem, amorem, famulatumq; adducerent, à Deo cęreata: ut ait D. Aug. Cælum && terra clamant Domine, ut amemus te. Confeſſ.lib. Io. 6.6. n.I. & in Manual; cap. 24. fine. Tria autem no mann Anor. Increatus. L. I. c. I. de Mundo. ſect. 12. J. y., num. 3. f- o7. Creatura- col. 2. En Creaturas Dei, valde bonas, deniꝗ; minitari homini rum exercitus cædem, & omnia quæque peſſima intentare, in hoſtes mutari, impium op- Dei, & pro Deo formidabilem Exercitum contra impios, qui Pugnans. illis in Dei injuriam fuerint abuſi, tot milites, quot creaturæ: Nunquid eſt numerus mälitum ejus! Nol AMW. Englgr. p. . Dom. 24. Deus contra G. 2. fine. Avmabit Creaturam ad ultionem inimicorum Erant ſigna impios armaten ſote & . Præterito decurſu temporum ab Origine mundi fe- creaturas va- cit Deus quandoque, & ſæpê, otenſionem virtutu ſuæ, in bra- rias Varic. Chio forti & excelſo, per creaturas ſuas, quas ex hoc Opere, qu ſimo ſeptimo Aaronis K. Aaron Rex Perſarum ad Carolum M. Imperatorem miſerit ho- ni; modò uno agmine omnes, apertis tot feneſtris, turmatim exhibebant, exercitum dixiſſes illc concluſum, & portis Ca- cxercitum. ſtrorum erumpentem, ſpeétantibus minitantem, ac cædem in- Artifeium tentantem. Mundum cum ſuis Creaturis à Deo conditum, mundi in bo- cum ſuo ordine, concentu, harmoniâ, totàꝗq; naturà, opus eſſe num hominisadmirabile, ſtupendumque, immensé potentis, ſapientis, bo- mant & occimnt uti obſervat Hugo Victorinus: Accipe, redde, fuge v accipe beneficium ; redde debitum; fuge ſupplicium prima eſt fa- mulantu; ſecunda admonentu; tertia comminantö. Petri Doultre- ◻ ld g AN forn in⸗ 1 An en cxer i im tNI Kenrte s“ l8M W rcent, ne nos iis abutamur, Dei oſiees. 25 eee manuum ſuarum & Univerſi artificioſiſſimo, in vindictam ſceo- tutr. lerum emittere videbatur, modò ſingulas, modè binas, ter- nas, &c. idꝗue non tantum contra nudos & imbelles, ſicut per merm Angelum Paradiſo ejecerat primos Parentes, ſed etiam contra L fortiſſimos, contra quos armabat Creaturam; uti SS. Paginæ MoA hinc inde pluribus locis docent. Ita (ut ex iis, quæ frequen- Eyin rer Juſtitia Divina geſſit, ſpecies facti habeamus, & exempla, ienth in rudem aliquem futurorum, quæ fide credimus, prægu- Die ſtum, aut præconceptum) emiſerat Cœleſtis ſui Exercitus An- Angelum umin gelum contra Semnacherib, magnum regem Afſſyriorum ( 4g. contra Sen- nb (. Ktg. WIII. o.) blaſphemum, hoſtemque ſuum, ac ſui Populi: nacherib. denin Me Angelus Domini in nocte illà percuſſit in Caſtra Aſriorum gentum 7 Reg. XVIII. niom, obtoginta quinq; Millia, & c. 4. Keg XIX. 35. Ita contra impios ar- sele maverat Deus, ſcelerum juſtus vindex, ſua Elementa; Ignem Elementa: , fornacis, ſuccenfa nima juſſi Regis Nabuchodonoſor, cuſus & Ignem con- ſutſic. imperio Viri fortiſſimi Exercitùs in fornacem miſerant tres 7 alderos eA Heroës Hebræos, Sidrach, Miſach, & Abdenago, qui tum Cö- anist. II1. in ævVi Danielis erant, circiter annorum ætatis 77; at;, illis ſalvis hilee tribus Sanétis, viros ios interfecit ſflamma ignu Danieli III. 22. . Armaverat Deus aquam, quæ (ut de Diluvio Univerſali ta- Aquam s ceam Pharaonem, Hebræos inſequentem, hauſerat cum toto contra Pha- ℳ, exercitu, eâ ſtrage univerſim hoſtium pereuntibus, ut ſcribit ionem cum IS Joſephus, Eägyptiorum ſcutatorum peditum ducentis milli- ſuis. EX. XI. oue⸗ bus, & equitum quinquaginta millibus cum Pharäone: Ne B „ſ, unus quidem ſuperfuit exx ts. v. 255. S& Eſal. C V. Ir. Quis aquæ tan- onini W tam potentiam indidit Quis lta armavit, ut uno hau ſtu tot neni, centena millia hoſtium deglutiverit? Deus Creator, cui ad omnem obſequuntur nutum Creaturæ ejus. Iugreſſus eſt, Ca- Nte : nit laudem Deo Moyſes, eque Pharao ecum curribus, & equitilbus Dunr, eius in mare, & reduxit ſuper eos Dominus aquas maru. Exoa! W. 1g. rfnx Sicut & Dan. III. ffammam, quæ effundebatur ſuper fornacem e. (cubitis 49. v. 27. per Angelum excuſſit flammam ignis de for- 1bra⸗ Mace v. 49. Chaldæos; tortores & incenſores ſuccendit. Cor- Ddet, el, ibid. Armavit Deus aẽrem, ex quô Dominus pluit ſuper So- Mne 3 domam 30 CoNcIO III. Creatune in ſudicio impios debellaturæ — Aëtem con- domam & Gomorrham ſulphur & ignem à Domino ade cœlo, Gen. Tl A. biur tra Sodomam 21. fuitque hæc pluvia ignis & ſulphuris, e cœlo, vel ex aeqre (ont Ceneſ. XIX. lapſa, non à cauſſis naturalibus, uti in aliis incendiis, ſed à Dei fungi omnipotentiâ (Cornel. Tirinus ibid. ex Cajet. Pagnino, Vatablo, otun Oleaſtro) quà ſubvertit Civitater haz, & omnem circa regionem, uni- Ipe Verſos habitatoræ urbium & cundta terræ virentia: v. 2 y7. Dilapſis ei cælo fulminibus, ewuſti ſunt, ait S. Chryſ. in Matth. hom. 21. De- (eat ſcenderunt autem in Tartari barathrum Pentapolitæ ſimul (me Supra Conc. 2. omnes, utrius q; ſexûs & ætatis promiſcuæ; ne nuntio quidem nei tam atrocis tragœdiæ vel narratore ſuperſtite, qui domeſti- em, cum ab experimento ſenſum cladis exponeret: Veritatis Divi- eemen næ teſtimonio, pluvia ſulphuris & ignis cœlo dejecta omne penr- al didit Lucæ AVII. zo. etiam quoad animam, sbeunte poſt carnem let alteram, igni aterni pœnam ſuſtinenter. Jacobi Epiſt. Cathol. v. 7. conn Jo. Biſſel. Decade I. Ruin. IWuſt. de Pentapoli fol. 1o35p. & ſeg. De- Ul niꝗq; Elementorum ultimum & infimum armavit Deus ad altio- . Terram „Con genz znimicorum, cum terra dir upta eſt ſub' pedibus Core, Dathan &c. wo tra Core. . aperiens os ſaum, devoravit illos cum tabernaculu ſun. && univertd vorr Numer. XVI. ſubſtantid eorum, deſcenaeruntq; vivi in infernum opert humo G WM perierunt. Namer. AV I. à v. 31. infrà Conc. 40. 2. 4. Pluribus aliis 1 prætermiſſis ſufficiat, ex Scripturâ hæc adduxiſſe exempla, in zu demonſtrationem illius: Armabit creaturam ad altionem inimico- nm „ ruam, &C. Sap. E. 1S5. Formidabilia omnia, at longe magis ſib an ber impium Tan Furonu ſui, &j pluet ſuper illum bellum ſaum, 1A. 23. EX- wel bellum ſuum. Planat oannes de Pineda, ibidem ſol, o8. dimittet iram, ſo .. Job XX. 23. hibebit, neque continebit indignationem ſuam, ſed taciet li-· a beram poteſtatem ſuæ juſtitiæ ſæviendi in impium: ſolet Deus Aca iram ſuam intra carceres ſuæ miſericordiæ continere, ſed ſi nunc in irà ſuâ contineat miſericordias ſuas DHal. BAALLI.Io. judi- Verd cium poſtea de impio fiet ſine miſericordiâ: Iia Pineda. & C. Emit- Cren tet iram furoru ſui, iram furentem, & indignantem, id eſt, iram io, furentem, & indignantem, id eſt, iram maximam „& incredi- P biliter ſuccenſam, ibid. & pluet ſuper illum bellum ſuum. celcti⸗ ten M 4 bitur tr⸗ — anre ,Klei inen, Mi 1. Dig , 21. De. tce ſinl OCicen 1doneſl. rM. oVa e. kunter Gtle N/, Auli. Dthua. uins un 5 Dus 4 Ipl,in juinitl⸗ ugs 1 Npium 2. x. noac. ſitl. Neens . ſ! W ucl. el . Pitor bitur hi c indignans Deus, & bellum indicens impio, armatis contra hunc creaturis ſuis: Bellum pluet. Bellum pluviæ con- jungit: pugnat adverſus impios Deus, coactâ tempeſtate, coe- lo turbato, tetris nubibus, terrificà pluviaâ; ſic Deo tanquam Imperatori ſupremo Univerſitatis hujus: Militat ether, & con- Juarati veniunt ad claſſi-a venti. Claudianus. Idem de omnibus creaturis contra impios, in aciem & pugnam, armatâ ac vali- dà manu proceſſuris, intelligendum. lta ſuprà dictum ex Ge- neſ. EIX. 29. Pluit Dominua & . quòô loquendi modò ſignificatum etiam, per pluviam bello, & bellum pluviæ conjunctum, ve- hemens fupplicium, plagaque inevitabilis, omnibus viribus humanis ſuperior, cœlitús recidens in caput. Vide cit. Pineda. Pluet ſuper eos bellum ſuum Ponæ omnes & flagella hujus vitæ nonniſi quatuor ictus dici poſſunt: tunc verò pluet ſuper ca- put impiorum integrum bellum &c. bellum ſuum: bella nunc ſunt bel a Bor ninum, tunc erit bellum Dei: Pluet bellum; quo- modo in pluviâ gutta guttæ indeſinenter ſuccedit; ſic tunc tormentum tormento ſuccedet: Bellum ſuum; & ideò veniet in nubibus Deus judex, ut pluat bellum ſuum. Joſeph. Speranza in Er. ſelect. de Zudicio pundto. 132, mihi fol. 2o. Hinc jam variæ ani- rum & belli ultimi, cogitationes; præſertim cum notæ erunt calamitates bellorum in mundo, quæ nonniſi jocus ſunt reſpe- Gu ultimi illius ipſius Dei contra impios, & quidem per Crea- turas belli. V. infrà C. a e& 15. X IV. Accedo jam propius ad moralem, pro noſtrâ ſalute, Creaturæz doctrinam, inveſtigando cauſſam, cur Deus Jjudex armaturus homini ante m-= peccatum non noxiæ aut ter- ſit adeo creaturas contra hominem, ab ſe creatum, rede ptum, & in cujus gratiam & obſequium illæ creatæ erant. Et verò, rerum ordine penitiùs conſiderato, deprehendimus, Creaturas omnes per ſe bonas eſſe, neque homini noxias ab ini- tio, ſed planè ſubjectas, non inimicas aut terribiles. Quod probat Joannes Conſtantinopolitanus Epiſcopus à duplici ex- emplo: Adduwit enim, inquit, Deus beſtias ad Adam, Viaere, quid . um pulſare poſſunt ſalubres, de miſeriis ultimorum tempo- ab Adam. lonlum ignum . quòd non fuerunt h ab znitio ter cundum alind iſto maniſeſtinn, quæ fuit ad mulierem per ſputatios ſi enim eſſent beſtiæ terribiles hominibhus, non utiq, mulier viſo ſerpente manſiſſet, nec accepiſſet conſilium, non ei cum tant ſer- mocinaretur fſiducia, ſed ſtatim ad ejus exhpa viſſet O reſiliiſſet aſpectum. nunc autem & diſpatat, & non timet, &c. ita cit. o. Conſt. Ep. apud S. Am broſ. L. I. cont ra Zqulianum. Georg. Stengel. de Nud. Sed poſt pec- Div. lib. I. e. 22. n. & fol.213. Et hoc eòusque, dum peccarent primi parentes, quorum peccatum in memori am nobis redigit be- Us, es pec- catum impiis in malas crca. ſtiarum efferatio, rebellio, &c. exſenſu S. Chryt. Hal. CEl. tuntur. Ap. Le Blan . 1i A. n. y NY. 7 65 2. nde aperte intelligi 2 cato hominis, huic Creaturas antea obſequentes, in hoſtes mu- tatas fuiſſe. Peccat Adamus, & ecce]! feræ hominis imperium excutiunt, jurant contra eum inimicitiam, crudeles reddun- tur, audent humano ſanguine & dentes cruentare & ungulas, & ſævire in carnes humanas. Paciuchelli in Jonam. Lect. Io. J. 7. n. 13. f. 2 /2. ubi plura. Gloſſa ad ea verba: Hæc omnia Sanktis in ho- nar Eccleſiaſtici AXAIA. 32. Omnia, inquit, homini ante peccatum obediebant; poſt peccatum verò pugnant contra eum. ibid. n. I7. f. 2g. & Hugo Card. Origenem citans, inquit: Pecatorè omni: crea- In WV tura boſti eſte juſto ſoerviunt omnia. ibid. Id vel maximè ſub fir maxime, & . em » ämundiexperiunturimpii, Dei creaturis abuii in Creatoris in- Zenergtimn: juriam, ut, per quæ peccaverunt, per ea & juſtè pienia noſtràâà uti cul- 52 1 , . Tr Tr Trr 1 pâ, ita & po impiis & peccatoribus in mala convertentur. Eccl. XIIIX. 3a. ut mala nd. poenæ ſentiant ab illis, quibus in mala culpæ, luxuriam, gu- lam, ſuperbiam &c. abuſi ſunt. O ter miſeros nos & ſtes Dei creaturas irritamus, provocamus, is armadamus, in jugulum noſtrum gladios acuimus, quoties peccamus; idque liberri mè! Hæcce à Creaturis merces, juſtiſſimo Dei judicio impiis repenſa, Ita in humanis experiuntur mulki maximè ſibi ſæpe adverſarios, proditores, hoſtes, quibus ſcelerum ſuorum inſtrumentis, complicibus & adjutoribus uſi ſunt. Deſcribi- catos mortales ò inſanos & inſenſatos, qui nobis ipſis in ho- — tur pe kou & con guibe teinp j. totus Deo, ſcenn inut Eunc mn tor Alehi Vitatu M. inge Mhn, Mt Nt r. Clic i ſße muta (eiler⸗ temn ln Mrlit R piucn ti. Vino lime Morr tt e ecent, ne nos iis abutamur, Dei hoſtes. 33 e tur peccatum à Theologis ex S. Thomâ 3. contra genter c. Ia,y. in Peccstum NE eéque duo conſideranda eſſe, nimirum, quègd ſit aæverſio à Deo, averſio à Deo. um S& converſio ad creaturas, quibus Deum poſtponit peccator, in converſio ad eeH quibus duobus fundetur pœna damni, excludens à Deo con s Than 4. i6 tempto, & pœna ſenſus, quam infert creatura peccatori, Pzæd.. homa. Sch. Chr. p. I. 6. 5. F. 9. de Inferno fol. 27. en ergo, peccator infoœlix, hH totus mundus, ad quem te, neglecto, rejecto, & contempto eα« Deo, cum ſuis ſanctiſſimis legibus, converteras, ut concupi- emin ſcentiis ſervires tuis, tibi hoſtis, terror, perſecutôrq; eſt. Quia, gor be. inquit S. Greg. bom, 2y. in Evang. in cuncta deliguimus, in cunéta Ex S. Gre- ferimur; ut impleatur, quod diciturs Et pugnabit pro eo orba terra-gorio. „AN. rum contra inſenſatos (Sap. V. 21.) Umnia namq;, quæ ad uſum vitæ Nes, accepimu, ad uſum convertimus culpæn ſed cunèta, quæ ad uſum pra- npein vitatus infteximm, ad uſum nobi vertuntur ultionn, &c. Jure ergo ddn. veſtat, ut ſimul nos omnia feriant, quæ ſimul omnia vitins noſtru malè , ſuh'asta ſerviebhant, &c. Et S. Anſelmus lib. de Smilit. c. ol. Caàm, Ex S. An- ſe inquit, Dominum createrem cunäétorum oßfenderimus, adverſus nos ſelmo. iiltr omnem creaturam, quantum ſpectat ad meritum noſtrum, in iram etin commovimus Cornel. in Sap. B. zl. fol. III. & ſeq. ubi plura. Arma- Nel hit creaturam sd ultionem inimicorum, ait S. Textus, peccatorum E. ceilicet, qui auſi fuêre ſeſe peccando opponere Deo. rant ſigna Cteaturæ biin in ſole & lund & ſtella, retrahentibus, in tenebras & ſanguinem ſui abuſu ir- emsir mutantibus, radios, lucémque ſuam, quàâ cöacti ſunt, nobis ad Rtaααα. „E ſcelera noſtra facem præbere: exprobrabunt nobis nobile tnni tempus ſuo curſu in noſtri gratiam, ut Deo ſerviremus, emen- eg⸗ ſum; quò tamen peſſimè uſi ſumus ad noſtras libidines, com- renck⸗ meſſationes, ebrietates, cædes, injuſtitias, & omne vitiorum inh genus: Tremet terra, hiatibus ſuis abſorbere minitans im- ;u pium, cujus ſceleratus pes eam calcavit, in viaâ iniquitatu laſſa- r tz. Qujus fructibus, Dei donis, auro, argento, gemmis, pane, lẽ vino, cæterisq; omnibus indigniſſimè uſi fueramus, iniquis- neſbi ſime in ſuperbiam, luxum, voluptates, &c. obmurmurabit, orun horriſonôq; continuo tonitru decuſſatis fulminibus reverbe- ſalu rabit aér, quem ſpiravimus. Sc & ule⸗ ait S. Anſelmus d cita- AMechtl de jud. Extr. Doctrinæ mortales. 34 CoONß 10 III. Creaturæ in Judicio impios Aebeilaturæ citatus, quoq; creaturæ contra nos poſſaent ſurgere irrefragabili ratio- . * ℳ * 5 — . . ne. Ubi nunc, impii, veſtra illa verba: Venite, & fruamur ho- nü, quæ ſünt, &0 utamur creaturd, &. Sap. II. à v. 6. an non, AA. meritò trepidemus? an non terreamur hiſce, vel ſolum etiam auditis?! certè ſi ſapimus, prævenimus omnes terrores iſtos . Chriſti conſilio: Vigilate, quia neſeitu diem, neq; horam. Matth. Wr.I3. & cujus vità in rem præſentem perquiàm memorabile; rotas crudeles ipſi paratas fulmen cœlitus dejectum, orante Sanctà Virgine, confregiſſe, gentilium quatuor millibus unà enecatis : Carol. Stengel. Cbriſis Stamm⸗Buch/ 25. Novemb. n. Io. unde intelligimus, quàm ſerviant creaturæ in ultionem malo- rum. juxta id Sap. WI. z. . V. Hinc breviter duæ morales doctrinæ, quæ latè diduci poſſent; relinquo verèò privatæ cujusvis naturæ conſidera- 1. Ne creatu- tioni in quotidianam praxin, verè ſanctam & utilem. Primo, ris abutamur; ne creaturis Dei abutamur; quod fit, dum eam nobis ſervire qualiter? in cogimus ad noſtra ſcelera, amentes certe & inſenſati; dum ob Creatoris in-. zuriam. dictamq; Dei, & creaturarum omnium nobis accerſimus, mo- mentum æternitati, gehennam cœlo, demonem Deo præfe- rendo. Creaturas ſervis comparat Religioſiſſimmis Drexelius tom. 2. in Noëmo c. 12. JG. 2. qui aluntur ab ipio Deo. Omnia noſtra ſunt, ait Paulus I. Cor. III. 22. in obſequium & commodum no- ſtrum conducta: tot ſervi, tot ancillæ, quot res creatæ. Atta- men his modeſtiſſimè utamur, ne abutamur, & nullam un- quam rem creatam in Creatoris offenſam pertrahamus. Hoc ſane res creatæ in mandatis non habent, ut gulæ famulentur, ut ſerviant temulentiæ, ut ſuperbiæ ancillentur. Hæc ſum- ma in Deum injuria eſt, quèòd ſervis ſuis, quos ipfe nobis con- duxit, in ipſius contemptum, ignominiam, probrum, inju- riam, utamur. Paugnabit cum illo orbis terrarum contra inſenſatos. Sap. E. 2I. & W I.2g. Idem Sapiens, ereatura, alloquitur Deum, tibi ſaézor: deſerviens, excand-ſcit in tormentum ad verſus injuſtos, gc. Drexel. cit. Alterum eſt, ne Dei hoſtes ſimus, ſed ipſi per veram H . humui- modicam voluptatem, pecuniam, honorem, &c. iram, vin- , 44, 0 warn hu eilie ſtis hue 1/ uiſ Deie wun buit ti n Mu lnin ns ſen e⸗ Der inp ar Cod Mnic Een N T lncon lus rant EEc lunt kene lün l AQeocent, ne nos illis abutamur, Dei hoſtes. 2? .₰ Au. humilitatem, peccatorum agnitionem, pœnitentiâmq; tecon- .. no⸗ u. eiliemur inimici, uti Gentium Doctor vocat Kom E. Io. Dei ho- nz (hi⸗ ⸗. non, A ſtis eſt, qui inimicin Cruci Chriſti. Philip. III I5. qui amicus ſaculisn ) ſecd netin Pujas, inimicus Dei conſtituitur, ait de Acdulteris 8§. Jacobus e g. Deo Ber lrr. lrR, v. g. Dei hoſtis eſt, qui Deum non diligit; non diligit autem, nitentiam ve- . ui ſermones & mandata ejus non ſervat. Jan. AlE. Hoſtisam reconci- nork. Dei eſt, qui Dei hoſtibus adhæret, deæmoni, mundo carni, ho-hemur. H orm rumd; ſuggeſtionibus obſequitur. Quus reſtitit i, & pacen ba- core. ſequenti . drs buit Job IX.. hoſtem Deum qui habet, eſtque in illius disgra-““. F., Lis (uti eſt omnis in peccato mortal conſtitutus) hoſtes habet HM . cum Deo creaturas omnes, heu! à Deo armatas in ultionem ini.. micorum, quam potentes quaàm fortes, quamacres 1Cum vel Unica mulſca Gar unicum animalculum, muſcæ genus, ex apibus aut veſpis, gun exagi- quas anteceſſores ezxercitüs Dei, vocat Sapiens« XIIL. v. §.. Adole-iàrit luſorem. 1 Een ſcentem Hiſpanum, qui luſu perditâ pecuniaà, armatus blas- ng phemè provocabat ad pugnam, quisquis crederet in mundo NE Deum eſſe, ita exagitaverit ſuis puncturis & aculeo, donec nm impietatis ſiiæ veniam à Deo poſtularet. Fæd. Chriſt. tom. 2. p. 2. m, c. 3. ſect. 3. n. 2. f. 269. & Paulo Lehentner, Verm. Conſé. l. 3. c. I. J. I. I. „ 2. Quid ubi Deus, & tota creaturarum omnium, à Deo ar- matarum, moles exacerbata, in hominem inſurget impium? en quod futurum diximus: Quin potius, hiſce territi ſalubriter, G. conſideremus, quomodo nos circa creaturas habuerimus unn⸗ præterito tempore, conſcientiam noſtram examinando: quid r in futurum ſtatuamus; & ut in præſens (dixi, nunc cæpt, Fal. Imi. LPXIWITI. ) corrigamur; ab exemplo, quod præſenti Concioni „. in concluſionem eſto. ibm VI. Annales PP. Franciſcanorum libro g. c. 22. & ex illis, Pau- Hiſtoria erx mn Ilus Zehentner, cit. Verm. Conſcient. lib. 3 C. 2. F. y. n. 10o. memo-hiſtoriâ Gene- n rant, tres fidiſſimos Sodales aliquando in campum animi causà rali Pp. Fran. = ſe contuliſſe; cum, ecce tibi, ſævâà tempeſtate comprehenſi ciſcanorum. ſn. ſunt, antequam ſenſére. Nam ſubitò denſari nubes, aër ob- Deocn tenebreſcere, mugire cœlum, frequentia inter alternos boãtus fulgura diſcurrere, malumq; exitiale minitari. Inter hæc vox deon E 2 audie- — 36 CoxNcIO III. Creaturz in udicio impios debella turæ Duobus ful-audiebatur: Feri, Feri: Dictum factum; cum verbo fulmen mine occiſis. Periclitans in tempeſtate de fulmine, Deiparam in Vvocat & ſer- Vatur. cecidit, eliſoque ſociis uno, reliquos metu ac pavore conſter- navit. Acceſſit mixta timori ſolicitudo, quia inter nova ite- rum Coœli murmura novam vocem audiunt ingeminantem, ut priùs, triſte illud: Feri, Feri: ſimulꝗ; & alter momento ful- minatus eſt. Jam; tertius ante ſe duos Achates, duo funera, conſpicatus, quid aliud ſibi polliceri poterat, quàm ſimili fato mox ſe tertium funus adjunctum iri, indignante ſupra ipſum cœlo, & flammas cum perpetuis mugitibus ejaculante. Dum igitur exeundo periculo diverticula quærit & latebras, intel- ligit deniq;, nullum fulmini potentius ſcutum objici, Matris Virginis Patrocinio: eapropter oculis animoq; in fublime ere- ctis, poplite humi nixus, prece ſupplici, formulâq; Eccleſiæ conſuetã, Mariam ſic invocat: Sub tuum praſidium confugi- mus, & c. Vix iſta homo trepidus finiit, & jam tertiumex nube imperium advolat: Eeri, Feri, ſed quaſi ab animato fulmine reſponſum eſt: non poſum, quòd Auguſtiſſima Virgo Deipa- rens, brachium ſfuum manumq; opponeret. Tanti eſt, vel levi obſequio hanc Matrem ſibi demereri, fœliciſſimum ad- Verſus omnia mala clypeum. ita cit. P. Paulus Zehentner &. Facilè nunc eſt, à minori ad majus, ab hujus Hiſtoriæ fa- QRo, ad ultimum illud contra impios fulmineum certè bellum Authores in præcedentis Concionis — arguere: Imperabit Deus, cohortabuntur ſeſe invicem omnes Creaturæ: Feri, Peri. Has certè minas, non vanas, proponit ipſa, æterni Patris Sapientia & Veritas: Erunt ſiena in ſole &. Neque ſupereſt nobis miſeris peccatoribus remedii quidquam, niſi ut confugiamus ad aſylum miſericordiæ Dei, & (quod vel- ut compendium eſt) illius Sanctiſſimæ Matris, idꝗque per ve- ram pœnitentiam, quàâ cum Deo pacem habeamus, & absꝗque terrore, Dominus Pacis, Judex Clemens, Chriſtus Jeſus, erit nobiscum: Amen. . Vigeantur Cornelius in Jay. V. 4 v. I . & in Hebr. J. . 27. F. 92/. CX'locu ſupraà citt. Ange- uick Prit (S Rrng ln. Le i n⸗ ALecent, ne nos iis abutamur, Dei hoſtee. 37 — nülnen Angelus Paciuchelli ,‚in JTonam Ledt. 10. J. 7. g. 9. 11. &. Hierem. rewher. Drreyxel. tom. 2. in Noëmo Cap. I2. mihi d f. g1. Dionyfſ. Car- nNe. thuſ. de z. Noviſſ. art. 13. de Zudicio fol. 123. Henricus Engl- mnten, grave, Lux Evang. part. I. Dom. 24. J. 2. Ff. 310. Franc. La- Nen bata, tom. I. V. Judicium Fin. propoſ. 12. & 13. Fr. Joſephus Drg ex Busmanshauſen Capuc. in Adventu à fol. 3. V. meos ln- miinn dice Verbi: Tempeſtas, Bellum, fulmen, Creaturg, Joannes Nriin Biſſelius, in Ruina illuſtr. Dec. I. Ruind a. Mundi, Catachſme * Dun ALeleti. S. Pentapoleos. 9. Pharaönu demerſi. Io. Seditioſorum Co- Wriel. ritarum. Le Blanc, in Pſalm. AVII. s. a. I. à fol. &ÿ3. & 96. i, Mer arxrt. 2. à f. 20 3. De igne reprobos impugnante. Vide infra C. y. Pine Georg. Stengel. tom. I. C. 22. e seeseseeee eeSeSeSS eSegSSeSeSe& ee CoNCIO IV. H oe. Terror ex Signis, Diem Extremum Judicii præce- ,d dentibus. Præmonemur fugere à facie arcuús Iræ unn Deiz; & ne ſimus futurorum malè incurii. ier Erunt ſigna in ſole, & lunä, S& ſtellis. Luc. 21, 2 5. Domin. I. ebelum 4 H Aldventus. nNNNe I. G ðèèð Nopo Dventus ſacrum tempus orditur hodie 5. M. Eccleſia; ſe h. hocce non tantùm primum Chriſti gratioſum in carne dgan, adventum factæ Redemprionis, jam præteritum, de- e S votà gratitudine recolit, ſed & ſecundum ejusdem e.à. Chriſti judicis, futurum adhuc, falutari formidine ob oculos Eccleſia & de ponit, & gemit pœnitens: de utroꝗque ſparſim & mixtim in?. Scriptura di officio Eccleſiaſtico per Adventum frequentiſſimè mentio in-nos ſæpiſſimè geritur . Regem Vent urtm Dominum venite adoremus, S. Eccle-eriò admo- ſia, humilitate profundiſſimâ, intonat hodie Invitatorium made Sxtremn & quàm æquiſſimè? Scripturæ Sacræ Judicii Extremi memo-!“ l. riam & ipſæ identidem nobis ingerunt, voluntque eam no- . E 3 be.i.is — 33s CoONCIO IV. Signa judicium præcedentig — bis eſſe frequentem, conſtanterꝗ; continuam. Turlot. fol. 3 3 col.. nen⸗ n. J. Chriſtus Dei filius Salutis humanæ uti auctor, ita & iim. (a0 Mensà charitate clementiſſimus promotor, multoties de illo a- int pertifſimè agit, nobis illius ſeveritatem ante oculos ponens: hoc dri enim indicat ſagena illa miſſa in mare, quæ omnium piſcium ge- offi nera concluſit, quorum boni in vaſis conduntur, mali foras i, ejiciuntur, Matth. EII. Idem Pecem Virginum inſinuat parabo. or la, quarum quinq; prudente Clamore, media nodte, hoc eſt, horà 0 Judicii, facto, paratæ ad cœleſtis Sponſi Nuptias admittuntur, en quinq; fatuis verò Ilauſa eſt janas. Matth. 1AV. Idem vult -- zZaniorum tempore meſſis, hoc eſt, extremi Judicii die, alligan- 1 dorum in faſciculos ad comburendum, tritici autem in cœle- 1 ſte horreum congregandi parabola. Matth. EII. Hodierno ve- rò Evangelio, uti & præcedentis Dominicæ, ex Matth. AXAIV. dall clariſſimè ad terrorem idem extremum judicium denuntiatur. ns Hanc ipſam doctrinam Chriſtus Apoſtolis commiſit prædican. G. dam: Præcepit nobu, ait S. Petrus Ador. X. 42. prædicare popul, & er teſtiſicarè, quia ipſe eſt, qui conſtitutus eſt à Deo Jadex vivorum d5 ſn mortuorum. Idem per ſanctos Prophetas inculcari fecit Deus; is quin imò in ipſo naſcentis mundi exordio ante latam legen A idem voluit Deus humano generi declarari, ut hoc veluti frae-⸗ 5 no à peccatis homines coërcerentur, intelligentes videlicet, ſe e Judicem habere, cui de toto vitæ curſu rationem eſſent red- dituri: Paciuchelli in Yon. led. X g.I. Prophetavit autem, ait S. ju- ii das in ſud Canonica, verſa 124, & de hu ſeptimus ab Adim Enoch, di- 2= cens: ecce venit Dominus cum Sanctu millibus ſaz, facere judicium con- 6 tra omner, &g arguere omnes impios de omnibus operibus impietati eg- z. rum, quibus impiè egerunt. Adeo per omnes ætatum ſeries tot i modis judicium extremum Deus teſtatum eſſe voluit, ut à pec- La cato, vel abſterreret, vel reduceret. Qus enim peccare poterit, I i ſemper ante oculos ſaos Dei Zudicium ponat ? ait S. Petrus, apud 8S. Clementem Epiſt. I. Corn. in epiſt. . Judæ V. I1. f. p6oο. Granat. Dom. 2. i S. Vincentius Adv. Cr. Ita S. Vincentio Ferrerio à Domino demandatum eſt, I 1 ce udiciiut inſtantem Judicii diem hominibus nuntiaret; quô? factam, KW — hratn aln. Gell. W: o. müls tpart. eſt, hon tuntur, vult Aigan. ne⸗ emno ve⸗ mtiatur. Edca. yeh teus; kgem / 7 .* Ui fle. lcet, . kel⸗ iido⸗ Neb,A iundl. MWu- res dot i ,ℳ nen u, N peſtilentiæ, & ſfames, & terræ motus per loca & c. terroresq de cæœlos ridie repente ſolem deficere, & obtenebrari, indeq, collegifſſe, Aocent, nos fugere à facie arcũs iræ Dei. 3239 ut multa perditorum hominum millia hujus myſterii prædi- catione, velut horribili quadam tubâ, ad pœnitentiam excitati ſint Ildem in vita. & hiſt. & Domin. lib. 2 c. §. B. Alanus de Rupe re- divivus P. g. c. 2 6. f. 363. ſuprà C. I. n. . Hoc ipſo fungi, pro poſſe, officio, me oportet, ut in me meisq; excitem nauſeam pecca- ti, ceu materiam & cauſam omnis illius in extremo Judicio hor- roris, quem hodiè vel ex ipſis ſignis, Judicium præcedentibus, contemplabimur: Levate capita veſtra, ſpectate, auditéque pati- enter, in veſtram ſalutem, & c. HWH II. Erant Signa in ſole, & lund, & ſtehi, & in terru preſſura Gen- Signa in ſo⸗ tium, præ confuſione Sonitùs Mars & flalctuum; areſcentibi hominibius le, lund & ſtel- præ timore & expectatione, quæ ſupervenient uni verſs Orbi, &c. Aper- lis, &6. tiſſima ſunt hæc Veritatis æternæ verba, Lucæ TI. v. 17. 16. nullà hic verborum torturaâ, vel myſticàâ ſolum explicatioſie o- pus. Ponderemus pro captu. Religioſiſſimus Eccleſiaſtes Lu- dov. Granat. cit. C I. G. I. ante fin. aliis verbis & compendio rem exprimit, hisce fere: ſol convertetur in tenebras, & luna in ſanguinem; ſtellæ è Cœlo cadere videbuntur; mare rugiet, ven- ti frement; aẽr fulgurabit, terra contremiſcet; montes ab imis ſedibus concutientur; totus denique orbis quatietur, &c. In rebus omnibus, ait ULem, ſuperis & inferis, cœleſtibus ac ter- reſtribus, ſigna erunt admiranda & horrifica portenta. De his ipſis ſignis præcedentibus non Vrbis tantùm Jeruſalem, ſed ipſius etiam totius orbis (uti accipunt & Hilar. &. Greg. homil. 1I. in Evang. & S. Irenzus M. Epiſcopus Lugdun. &. Policarpi Diſcipulus, lib. . c.a. apud Cornel. in hunc locum) loquitur Chriſtus Mat. Aäall. 4 v. I. conſurget Gens in Gentem, & Regnum in Regnum, & erunt Lucæ AMAI. II. Solis eclipſis III. Erunt ſigna in Sole: De Apollonio Thianceo refert Phi-ſignum mor- loſtratus, in vità illius, obſervaâſſe eundem aliquando in me- Deitanl te Apollonio vaticinatum, fupremum Orbis caput, Domitianum Impera-inſigni ago. torem graviter de vità periclitari. Neuburgl. part. y. Dom. 1. ad. Elog. Seripto- Vent. rüm. 40 CoxNcIO IV. Signa Iudicium præcedentii vent. Hic, ait Carolus Stephani Diczionario Hiſtor. dum Epheſi vwitam ageret, & fortè in multitudine diſputaret, per eam ho- ram, quãà Domitianus interficiebatur, defixus, & elinguis ſte- W tit; tum autem exclamavit: euge Stephane pulchre, percute peccatorem: pulsâſti, vulneràſti, & interfeciſti. Domitianus hic univerſis exoſus, conſpiratione Vxoris & ſeptem Cubicu- lariorum, confoditur, & cum ingenti dedecore tumulatur; Iyrannus per omnia, qui S. JIoannem Apoſtolum in Pathnos Inſulam relegavit, ubi tunc huic S. Evangeliſtæ Apocalypſis revelata fuit. Breviarium Imperatorum Yo. Conrad, Deeterichit ⸗„à 1l Flavio Domitiano, fol. Iza. & ſeg. Videatur aliquid, prædictum ſolis deliquium Imperatoris hujus necem ſignũâſſe, vel ejus te- ſtem fuiſſe. Graviori notâ & calculò dignum eſt illud ſolis de- Tenebræ in ſiquium admirandum „ quòê Tenebræ faéta ſunt ſuper aniverſam Cruce Pen“ terram, à ſextâ horâ m;, ad boram nonam Matth. AVIIa1. Cum dente Chriſto, totius Univerſi Dominus, Dei filius, qui omnia bene fecit, mor- te turpiſſimd condemnatm, innocentiſſimus in Cruce vixit: adeo ut Dionyſius Athenienſis, unus ex Areopagitis judicibus, omni docdctrinæ genere inſtructus, Pariſiorum deniꝗq; Epiſcopus, & Martyr, Gentilis adhuc, cum ſolem præter naturam defeciſſe animadverteret eò die, quò Chriſtus Dominus Cruci afflxus eſt, exclamârit: Aut Deus Naturæ patitur, aut Muandi Machina düu- ſolvetur. Breviar. 9. Octob. lelt. a. Sapientiſſime, illuminatiſſime, ac Divine Doctor ſancte, ediſſere, quodnam tibi judicium ex Signa ulti hinc : Erunt ſigna in ſole &c. Mundi machina diſſolvetur, & ma runam „oſ, hoc Judicium. Omnia Orbis ruinam, & irati contra impro- notant mundi illis tam horribilia, fatales ſunt literæ (de quibus infrà in ſimili bos Numinis furorem loquuntur: Sol, luna, ſtellæ, & ſigna in de Cruce in Cœlo appariturà, C13. n. o. & 1.) Colo deſcri- ptæ, ut à toto mundo videri poſſint, & nemini ignotæ eſſe de- beant. Vid. Jo. Adam. Weberus Diſcurſa Curioſo 2. Obſervat. 6. à f. xr. Signa hee IV. Neque tamen hæc ſigna, ante ipſum Judicii diem vi- ante Judicium ventibus adhuc hominibus toto orbe conſpicua, omni jam ca- adhuc ſunt mi- rebunt V — mhet remd. nguislt. percut OTiins mulann, IPahca AA Uenbini ædh lleiuste. niinſin iit: an NNN neekele Gind nn etnn, lgui 1 — — = zelel⸗ Nen k. nC. febot derosè vaticinatur Spiritus S. ſententiâ. Sap. E. Armabit creatu ram ad ultionem inimicorum. B. 19. & pugnabit cum illo orbu terra- rum contra inſenſatos B. zl. Conc. 3. n. 2. & ſeq; ſapr. ngens Ver- Qec ent nos fugere A facie arcus iræ Dei. 44 rebunt clementiã & miſericordià, ſed eſſe poterunt peccatori-ſericordiæx bus in converſionem; modò velint, cum Deus nemini, dum vivit, ſuam penitus neget gratiam: Eſalmo PIA. g. Dediſti meta- tis ad pœni- tentiam. entibus te ſignificationem, ut fugiant facie arcu 5. Eng grave Do- V Conc. 42. min. I. Adv. parté 2. G. 2. & ut ſaltem ſuas ſalvare poſſint animas, „ M ut fugiant à facie arcus, qui, ait Bellarm. Card. in hunc locum, ex- tenſus nunc manet, ſed in die noviſſimo cum tanto impeu laxabitur, ut impios in æternum perdat. Et verò Divinæ Signa pfæ- Providentiæ munus eſt, & gratia, ut inſignes rerum huma- via Jeroſol. narum ſtrages, formidoloſis antea ſignis prænuntiet: ſic enim, cho: & priusquàm Antiochus Rex horrendam illam Judæis intuliſſet iltimæ ever- cladem, quadraginta octogintahominum millia eroſoly mis tru-ſionis. S cidavit, totidemq; captivos duxit, 2. Mach. V. 1 2. & ſe 4. & ſacratis- ſimum templum ſacrilego furore temerare, & ſpoliare auſus eſſet, 40. dierum ſpatio armati exercitus in aere dimicantes, aliaque horrenda ſigna viſa ſunt. Similia quéq; periculorum imminentium ſigna Joſephus, de Bello Judaico, ante poſtremam Urbis vaſtationem prœceſliſſe, memorat. D. Gregor, ſimile Calamita- quiddam in Itali4 contigiſſe narrat . Priwmqudàm enim ,inquit tum Italigæ. Italia Gentili gladio ferienda traderetur, igneas in Cælo vidimus acie; Spſam, qui poſtea eſzuſan eſt, humanum ſanguinem portendente. Gra- nat. cit. J. I. labata E. Judic. fin. prop. 6. tom. I. Eisdem Deus, ad- mirandà ſuâ Providentiâ, ſignis longèe gravioribus ubique inn Coœlo, aeêre, terrâ, mari, fluminibus, & c. prænotabit totius orbis & humanæ Gentis excidium (quæ quidem ſigna, orbisq; calamitates, initia diloerum tantum eſſe, ait Chriſtus Mattb. 1IV. g.) furorémq; omnem paulò pòſt in omnes reprobos effundendum in judiccoco. —1⸗ V. Erunt ſigna in Sole, & Lund, & Stelli; &c. De hisce pon- Expenditur . .-Locus Sap. V. 21. borum horum emphaſis. Ipſe Deus ſummus, fortiſſimus, ad dicèum iracundiam concitatus, arma induet Zuſtitiam, «quitatem, Ju- AMecbtl de ſud. Extr. Dei, vocaan- — dicium certum: hécque ultionis zelo armabit, incitabit, & ex- Wuan ſtimulabit omnem creaturam: æquum enim eſt, ait Granat. (, cit. ut creaturæ, quibus injurià Creatoris abuſi ſunt, vertan. mani tur in exitium, quæ olim datæ illis fuerant in miniſterium ad hbe⸗ ultionem, vindiétam, terrorem, torturam, & omne malorum 6²& Gigantes cœ genus; inimicorum. Quinam quæſo iſti? quis auſit eſſe inimi- Sen lum oppu- cus Dei? quis contra Deum pugnare; nullus noſtrüm erit ufe gnantes. haud dubie: figmentum 5Ethnicorum fuerat, Gigantes olim mikn Jovem & Coelos oppugndàſſe. Cornel. in c. 6. Geneſ. f. 107. col. 2. D. Gvin Pexenf Symb.g. V. Conc. So. n. . Outinam nullus noſtrüm & ho- (iis minum omnium inimicus eſſet Dei! ſed audite, cum lacry- ms mis, gementem Paulum, ad Philipp. II 18. Malti amhbulant, quos mle Inimici Dei ſape dicebam vobu, (nunc autem eſt ſlenz dico) Inimicos Cruci Chri- Deixi qui? ſti, quorum finin interitus: quorum Deus venter eſt, &c. qui terrensgz exrel fapiunt. & S. Jacobus c. IV. g. Neſcitâ, quia amicitis hujus mundi o micis Dei conſtituitur , ſupra c. 32. n. ſ. Mundum explicat S. JOan- “ inf nes 1. 2. 76. Omne, quod eſt in mundo, concupiſcentia carnn eſt, & con. cupiſeentia oculorum, & ſuperbia vitæs Quibus certè omne pec- cati genus, & peccatum grave, exprimitur: ut pröin inimiceus m Crucis, terrena ſapiens, & amicus ſoœculi, ſit quicunꝗq; pecca- tor, creaturam, voluptatem, divitias, honores, & quidquid fallacis eſt mundi, Deo præferens, Dei inimicus, verè inſenſa- mneti Inſenſati qui? tus. Contra inſenſatos: quæ vox, ait iterum Granat. cit in o- = mnes reprobos maximè quadrat; qui cum ad mundana omnia adeò acri ingenio ſint, ut ſæpe pro rebus nihili digladientur, in iis tamen rebus, quæ ad animæ ſalutem ſpectant, omnis n. poenè ſpiritualis ſensus expertes ſunt: quæ res vel hoc unico ete argumento perſpici poteſt, quòd, cùm inter mala omnia, quez velhumanà, vel divinâ etiam mente, cogitari poſſunt, lethale peccatum ſit infinitis partibus majus, iſti innumera hujusmodi peccata paſſim committentes, adeò nullo hujus tanti mali ſen·— ſu afficiuntur, ut lœtentur etiam, cùm malè fecerint, & exultent in rebus peſſimi, Proverb. II. I1. & in ipſis interim ſceleribus, tan- . quam u ooca 405 fugere a facie arcus ie De. 43 n er. quam in re bene geſtàâ, glorientur; &c. Jam verò, qui fieri pot- At. eſt, ut mentem habeat, qui pro momentaneà voluptate aut m, Wmn. inani lucro poenam negligit ſempiternam? quô modòô ſenſum mim habeat, qui ſecandam duritiam ſuam, & impœnitens cor, theſauri- hnemhnn at ſibi iram in die iræ, & revelations Juſti Judicii Dei?! Rom. II. y. teſeiui. Si enim nihil aliud Chriſtiani hominis profeſſio exigit, quàm Ctrintt ut ſic vitam ſuam & actiones omnes inſtituat, ut in illo iræ die guntrin miſericordiam invenire mereatur, quid eſſe dementiùs poteſt, ,NE gqumut ipſe totam vitam contrà in hoc inſumat, ut majorem ündbo ſibi iræ cumulum ad illum diem theſaurizet, quaſi irarum aumkey inops futurus ſit, quando (ut D. Hieronymus ait) ne Sancti e, n quidem abs; formidine (quamvis non pœnali) præſentiam Guii. Deividebunt! quomodo igitur ſenſum habent, qui hac men- nim te vel potius amentiâ ſunt? adverſus hos igitur inſenſatos, to- en tus orbis terræ meritèò illo die pugnaturus eſſe dicitur. Ita Re- eu. ligioſiſſimus Granatenſis, Dom. 2. Adv. Conc. I. J. I. Mea C. 20. n. 3. r infrà & C. 3. n. I. dignus omninò, cujus verba afferantur, & ex A« iis quisd; ſeſe examiert. èYJͤ ðMU Ie. VI. Axreſcentibus hominibus præ timore, & ewpedtatione, quæ ſie- Atenſcenti- Snne pervenient univerſo orbi. Luc. A XI. Hic effectus eſt conſequens bun homini: nhe. prædicta Signa in Sole, &c. V. Cornel. in Sap. E. 24. in f. Cap. eN iege ge . 1. Lguaf BLuſeb. Emiſ. Areſcentibus hominibus; ex acerbiſſimis hiſce, que eiet. experientur per dies aut hebdomades aliquot. Eſt, & defini-Timor, quid? tur timor: Opinio, ſive apprehenſio impendentis mali, quæ eun corpus ita alterat, ut quodammodo faciat exareſcere, ſangui- Genn, ne, animæ vehiculo, ſeſe & venis ſubducente, & ad cor retra- tu= hente; unde in vultum pallor inducitur, vox intercipitur, ar- veuig rtus tremunt, totiꝗ; flaveſcunt, cor vehementius palpitat, & mia, ½ præ copidâ ſanguinis non raroò obruitur. Zahode Dom. I. Aav. H. I. t, ein f. 1. Cicero lib. Tuſe. q. Ariſt. l. 2. ethicor. in Poliant. V. timor. Bellar- hiod mwinn Tom. 6. Concione 2. quæ eſt de extr. Judicio, mihi ſol. p6 8 ſeq. r. heæc conſiderans, quid obſecro, inquit, tunc homines facient? Zulen quid loquentur Rquàm pavidi, quàm attenti, & quàm inopes o. virium & conſilii erunt! areſcent igitur præ timore, & palle- en UðUDÿ F 2 ſcent, 24 CoONeIO IV. Signa Judicium extr. antecedentia ſcent, & dicent: quid ſibi hæc prodigia volunt, &c. Cum au-. rum tem ſe mutuò homines intuebuntur, & facies illas pallenres, umen & mortis figuram præ ſe ferentes, videbunt, dici non poteſt, prpe quantùm in eis motus & horror augebuntur. Itaꝗq; tunemu- anmit nnnera omnia publica & privata ceſſabunt: Nemo forum, nemo e OWDW Gymnaſium, nemo Curiam frequentabit: nemo tunc hono. nis rum ambitioſus, nemo pecuniarum cupidus, nemo volupta- kye tum inſectator invenietur: nam usque adeò pavor & trepida. (,n tio corda humana replebit, ut nec Parentum, nec Amicorum, fünun nec Magiſtratuum, nec Principum, imèò nec cibi nec pots (onfe omines recordentur, ſed in id ſolum omnes incumbent, ut umd oca tuta ab aquarum illuvionibus & terræ hiatibus & tremo- bumin ribus nanciſcantur. Tales tunc, (ait ante) terræ motus fu- it, turi perhibentur, ut non modò turres, & ædificia privata pro dbant ſternant, ſed integras ac totas urbes evertant, & hiatus efus⸗ ven moci, ut maximos montes & totas Civitates abſorbeant. u —— Eaa Bekarmm. Tinmor & ex. VII. Acerbiſſima & graviſſima præſentia hæc erunt, at o Eerallo f⸗ utu-Jongè graviora ex iis, quæ timebuntur, futura. Areſ- entibus VVV bominibus, ait Chriſtus, præ timore & k expectatione, quæ ſuperve: ((e nient auniverſo orbi. Cum ingenti pavoreac trepidatione expe- im Raabunt, ait Bellarm. cit. quid tandem pariant monſtra tam NV nova, & quem exitum habebunt tam horrenda principia, & ilt⸗ interim mala futura præſenti ſuà formidine metientur: hic imn verba deſunt, Auditores, nec inveniri oratio poteſt, quâ res uh tanta; ita, ut eſt, & pro dignitate declaretur. O miſeros atque wio infortunatos homines peccatores, quorum capitibus hec men omnia ſigna mortem & extremam calamitatem portendunt. N AcLa Bellarm. ſol. éz. Obſervat ad hæc Granat. cit. gF. 1. f. 18. juſto cul Quorum ma. Dei Judicio fieri, ut, qui futurorum ſemper obliti, præſentia en enen qͥ ſemper cogitabant, nunc & præſentibus torqueantur, & futu- tur negleslus rorum metu multò magis excrucientur: Vehementer enim S&&τ incuria ſa- indignum eſt, ut, cum de nullâ re magis gloriemur, quim lutis, ac fatu. quòd eam Religionem colimus, quæ tota in præſentium bo. Lorum. Gl norum norum contemptu, & in fide & ſpe futurorum poſica ſit, nos MNS, tamen nihil minus, quâm iſta cogitemus: cùmꝗ; hoc S. Literæ NG, perpetuò ſonent, hoc ſemper Eccleſia clamet, hoc Sanctorum EIm omnium voces, mores & vita prædicent, & ad hoc ipſum Dei tunrIm nlius deſcenderit, ut omnes curas & cogitationes noſtras à ter- unche renis rebus abduéctas transferamus in cœlum; homo tamen, rr ſerpentum more, ita toto corpore atque animo affixus terræ Ktee eſt, ut terrenis atque præſentibus bonis inhians, cœleſtia & nioru futura contemnat; ut reipsà Socraticum illud (quàmvis aliaâ n ſignificatione) teſtari videatur: Qecæ ſupra nos, nihit ad nos (ſeul, ””M Men,n ut malè ex Pſalmo CAIII. 2r. loqvuntur mundani: Cælum Cæli M nen. Domino, terram autem dedit filin hominum) Ob hoc ergo dignum si. fuit, ut, qui futurorum obliti, ſola tantùm præſentia cura- u. bant, modò futurorum metu anxii areſcant, palleant, & con- nits. tremiſcant. Ita Religiosè & efficaciter Granatenſis. Et hæc beon, quidem omninò in fine mundi tangent certiſſimò Improbos; pieos verò dulciffſima illa Chriſti verba ſuaviter afficient inter n, tot plagas & horrifica ſigna: Ha autem ſieri incipientbus, reſpi ar cite &, levate capita veſtra (hoc eſt, exultate, triumphate, & fte-. en. ſtos dies agite, ait Granat.) quoniam apprepinquat redemptio veſtra, tan VIII. Sed en, Chriſtiane, videris iſta credere, ut oportet, reAe timum orbis hominumq; ſtatum; quibus deniqꝗ; malis omiim bus Deus finem faciet per ignem, per quem, e Cœlo ac terräã er toti orbi immiſſim, novo omnium impiorum, adhuc fortk e viventium, terrore ac tormento, omnes homines, animantia gkort ac res creatæ conſumentur, vel purgabuntur „ P. Cochem fol. 5. D . e CQ/ 1. de qudic, infrà Conc. y. Videris moveri, & compati miſeris il- 4 ecent nos fugere A facie arcils iræ Dei- Aene lis hominibus: ſed ecce: nihil, inquis, ad me iſta, qui illo tem- Timeamus m Pore victurus non ſum; quod neque optandum eſſet: me in meric euan: n pulvere terræadhuc quieſcentem, cœcum, ſurdum, & inſen- kaitura iſta, gun ſibilem, tempeſtates hæ ſuperiores non tangent: illi viderint, nosmo⸗ n. duibuscum negotium erit. Verùm hinc abſoluti non ſumus nent. Vtun F 3 RW alt Oecon. tom. 2. neant, quid in nobis etiam jam nunc ſalutaris ſit timor conti nuus futurorum quæ ſunt: Ad Tubam horriſonam refurre Gio noſtrorum corporum, ad æternam, an vitam, an mor- t tftem:! Ipſe totus quantus apparatus, proceſſus, examen, ſen tentia, & executio, Jucdhicii Dei, heu quàm formidabilis! prio. uud etiam de nobis ipſis. Taceo, quèd & illa in Cœlo ſigna, orbis: Wen ra initia ſunt tantum dolorum; tùm verèò res magis ſeria erit, que mala, quæ noſtris temporibus vel vidimus, & experti ſu- mus ipſi, vel audivimus, uti Cometas, terræ motus, bella, fames, peſtilentias, &c. meritèò ſalutarem nobis extremi judi . cii, magis magisq; appropinquantis, timorem incutere debe- rent; quod jam ſuo tempore monuit S. Papa Gregorius heaom. I. in Evang ect. tertii Noct. Domin, I. Adv. Breviar. P. Geor- Terrorex ter gius Stengelius, de Zudic. Div. Tom. 2. cap. 19. à f. 2a. Narratu- iæ motibus. rus quædam notatu digniora de novo, in universâ Calabriâ, V. B. Jo. Zanhn terræ motu, à Julio Cæſare Recupito S. J. conſcripto, & Nea- in Mundi mir. imago, utilis ad timorem Domini ac Judicis in peccatoribus excitandum, cujus Judici terrorem, ut vel in umbrà delinee- mus, non pigebit huc apponere luculentam tragœdiam Divi- næ iræ providentiæq; potens exemplum. Ia in ſine Cap. z. qui eſt Deus: Quoniam zratus eſt es PEſal. EII. g. Refert dein mul- tis Caſum verè tragicum, multorumq; hominum, urbium locorumq; ruinam ex terræ motu: qualem alium etiam recen- ſet P. Jo. Biſſelius in Exemplu quadragét: Libello Mortaæ Pathetie«ce, cX s. à ſoheé. de Liguria (quæ & ipſa Itali Regio eſt, cum Ca- labria) 46 CoONCIO IV. Signa judicium extr. antecedentia“ altè imprimamus animo ſaprà n. 7. dicta, ſcilicet homines tum “ malorum futurorum metu & expedctatione, magis excrucia- tum iri, quàm præſentium. V. Breviar. R. Domin. 19. Pent. Lect. 7. & 6.. ex S. Chryſoſt. Cum hæc ipſa futura &— nos certiſſimò ma- poli edito 163 8. præmittit, in fine capiti 15. de Chriſto: ſecun- dum Chriſti adventum Mortalibus patefacient inſoliti trem⸗ à f 1a7. ad Tes: Cur enim terra non trepidaret, ſi virtute Cælorum commo- f. 165. vebuntur? Eſt itàq; terræ motus etiam quædam futuri Judicii S — 2. — — u Perr Uln⸗ dos ei ( died uucent nos fugere à facie arcis iræz DBei. 47 Weum labria) incolis, terræ motu miſerè oppreſſis, & ſepultis, are- ermi. entibus bominibus, &c. Et hæc quidem in ruinis particularium , orbis partium: quid in illà univerſali? ſignorum tantorum Di- neon. Vinæ iræ: Luoniam ratnm ſt en . Eſal. WrIII. 9. ſcil. impiis, mun- Terra motcs mi do ſcelerato, &c. quid terribilius iis terræ motibus, qui Sici-Siciliæz An. nEie. liam A. 1693. 9. 10. & II. Januarii concuſſerant? Die II. Jan. Si- 1693. hor- nm ilia terræ motibus tam fortiter concuſſa fuit, ait idem D. P. rendi. nen,A4 Joan. Zahnà f-to&. ut tribus horis ante ſolis occaſum, per me- lln dium quadrantem horæ, decem venuſtæ urbes; quadraginta, et. Muris veſtita, oppida, caſtélla & arces, & plus quàm centum . Pagi corruerent, & aliquot hominum millia intumularentur. Derif. Auguſta terræ motu afflicta, & igne ſimul coleſti, in turrim 6,l. pulverariam illapſo diſſi pata, cum innumerà hominum mul⸗ i titudine, terràâ cineribusꝗ; ſepulta eſt. Syracuſa (olim Me- e. Kropolis) penitus abſorpta, ne veſtigium poſt ſe reliquit. Ca- enig tania (Catana, & ipſa olim Metropolis) cum omnibus ſubur- NCe. banis viridariis everſa eſt. In ſummo templo hominum fere Nr. decem millia, Benediétionem V. Sacramenti præſtolantes, ibi- CNANH dem vivi ſepulti ſunt, illæſo Sacerdote Canonico D. Giuſto H Celeſte Ventimiglia, qui ad altare conſiſtens, populo Venera- D:en. bile benedicturus exhibebat, & quadringentis aliis, qui in Sa- ceullo & Aathe Divinam opem implorabant, à ruinà immuni- tien . bus, &c. Plura ibidem item Relat. ſemeſtr. hiſtor. Francof. Vern. I69 3. “ à f. 105. & Autamn f. II4. ”ꝗ”MẽM lii IIX. Anad hæc placet ridere! jocari? ſomnia credere? certê Baltaſſar Rex ImD Rex Baltaſſar, Daniel. V. utut temulentus, v. 2. Cum in eàdem hor betterritus: irt. appsruerunt digiti, quaſi manus hominn ſoribentü contra candela- Dn. V. Conc. nint brum in ſuperficie parietn aulz regiæ „& rex aſpiciebat articulos ma- . ,U in, ſeritenta, ignorans adhuc, quis ſcriberet, aut quid, vel cui iſta ominarentur facie regu commutata eſt 2 &.- compager renun dendn ejm ſol vebant ur, & genua Jus ad ſè invicem collidebantur: à V. f. Min adedò graviſſimus hic metus ac tremor fuit, mortis & interitůs,; ncderr eaâdem nocte ſecuti: Eädem note interfelct us eſt Baltaſſar rex Chal-. dem, v. 30. Admiratione ac obſervatu dignum, Regem hunc A.MWOOOH.. 5s Panie- 48 CoxcG1O IV. Signa ſudicium exir. antecedentia Danieli Scripturam iſtam, etſi ſibi fatalem, explicanti, promiſ ſa ſua v. Í. impleviſſe, v. 29. Tunc jubente rege indutus éſt Daniel 4 HIiſtoria. Ludovicus Pirus Imper. viſis ſignis ad mortem ſe. Parat. Vurpuri, &c. neque tamen de poœnitentiâ cogitâſſe, & ut e co- ram Altiſſimo humiliaret: ſupra Conc. 7. n. 2. & Ind. V. Baltaſſan. Ah AA. literæ hæ manus ſcribentis ſigna illa judicii extremi paulò pòſt futuri ſunt, ex eorum aſpectu areſcentibus homini bius, ut nos inde ſalubriter territi, in tempore verè poœnitea— mius, uti fecére illi ad ſigna in Paſſione Chriſti, de quibus Lu- cas cap. TXIII. v. 25. Pereutiente pectora ſua, revertebantur. Vide meam Concionem de Cometäa, -- O de tempore qudicii infra C. 16. à n. 6. Neſcimus ſanè, an non & nos proximè expectet mors, ad J udicium æternitatémq; via & janua: an non Deus, ſat diu pa- tiens, numeraverit jamjam, & compleverit annos, menſes, dies, horas & momenta vitæ noſtræ, in ſtaterà appenden- do, & c. Ampla hic materia, magnusq; campus dicendi, cogi- tandivé. V. Conc. 2. n. 2. 6S 6Se. èM:ẽ X. Ludovicus primus, (ſecundus Romano- Germanicus) Imperator, ſanctorum Parentum, Caroli Magni & Hildegar- dis filius, Pius appellatus à ſtudio Religionis & in Eccleſiam li- beralitate; cujus mortem Eclipſis & Cometa anteceſſêère, aut inſueta ſolis defectio prænuntiâſſe, viſa eſt; cùm anno octin- genteſimo trigeſimo ſeptimo Cometa appareret, ſciens, his ferè ſignis mortem Principum portendi, dixit: non alium ti- mere debemus »Præterillum, qui noſtri, & hujus ſideris crea- 4 tor eſt: ſed ejus clementiam non ſatis laudare, & imitari pos- poſſe ad meliora feſtinemus; ne fortè, miſericordiam illo pro- rogante, & noſtrâ impoenitudine impediente, nos ill4 invenia- mur indigni. His dictis noctem illam pervigilem duxit, & ma- nè largifſtmas eleemoſynas pauperibus erogavit, Miſsâse;, per quos potuit, celebrari fecit. Triennio pèòſt in lethalem morbum incidit, per dies quadraginta quotidiè Euchariſtiam ſumus, qui noſtram inertiam, cum ſimus peccatores &mpor- me & omnes communiter hoc oſtentum tangit, omnes pro iin enki ilni 2 * en — nii ad Contyt vel. in tam X.. AFeHim S, Dom mn ue u, Pnt N e. Necent nos fugere A facie arcus iræ Dei. 49 pont ſumpſit, theſaurum privatum pauperibus diſtribuit, rebelli fi- lio injurias remiſit, pectus cruce muniit, dæmones apparen-“ tute tes fugavit, & elatis in cœlum oculis ſpiritum Deo reddidit. e Moguntiæ 21. Jul. 840. ætat. 64. Imperii ſuprà 26. annis. Zob. daten Lohner. Bibl. Man. tom. 3. tit. IZ. J. 13. fol. 162. e Baronio, ad A. C. uhii. „z5. & Sg0ο. Ludov. Aurelius Peruſinus in Compend. Annalium Baro- Lpemm. nis ad eoszdem annos. Y. Tob. I!; eller: teutſcher Adler der teutſchen Kayſer Nuihiu in L udeovico Pio à f. 33. Rhegino Abbas Prumienſis cap. 2. p. 4l. Herm. e, A Contractus p. 130. Breviar. Imperat. Faber Dom. I. Advent. C. 9. n. 3. Cor. nel. in Exech. 21. 9. fol. oz. infrà Conc. 90. n. 2. fine. Et tamen hic r”ÿ”Mẽe nsd tam Pius Imperator annis à morte triginta quatuor, ſcilicet nd. A. C. 874. Filio Ludovico Imperatori, cùm hic diebus quadra- e, gefim æ, negotiis ſæœæcularium rerum diſpoſitis, orationi vacaret, ende apud Veronam, per ſomnium viſus eſt in anguſtiis conſtitu- l,a tus, eum hoc mo o, latino ſermone affatus. Adjuro te per Dominum noſtrum Jjeſum Chriſtum, ut me eripias ab his tor- rif mentis, in quibus detineor, ut tandem aliquando vitam pos- M ſim habere æternam. Baron. & Eellern citt. Dauroultins cap. S. delan tit. 2o. Exemplo 3. Ah Deum bonum! quid futurum eſt nobis, Gr quinon tantum Piorum nomen non meremur, ſed futurorum Gà. incurii, ad poznitentiam nihil movemur. Epilogiza, & hor- ,hé tare ex his efficaciter te & alios: incrementum det Deus, . Aumdt. Le Materiam præſentem Vid. mei Iadice E. Judicium. Stellæ, Comet. Authores hu- Eie S. Thom. in ſupplem. .73. Franciſcus Labata, VE. gudicium Jus Materiæ, 1tie nale. tom. 1I. Propoſit. 6. 35. 36. 37. Jacob. Marchant. Horto Pa- e. Leorum Tr. 3. de Fide: EBeék. 30. 4 f. 15 7. & in Ration. Dom. ult. eged Pent. Part. 3. f. 787. & Dom. II. Adv. P. 2. 4d f. 56. Drexel. Iadice eSinh Thpematum, ad Dem. I. Advent. Englgrave, Parte 2. Dom. I. loer Agvent. & Cæl. Emp. Parte 2. F. Aſamptæ E. g 3. mihi à f. 15l.- jnen. LeBlanc in Pſalm. 99. 4à fol. o43. E. 1I. & go. Nicolaus Iur- AH lot. Theſauro Dodtr. Chriſt. P. I. c. 8. à Lect. 3. f. 137. Cala- ; mat. Domin. I. Advent. & Diſe. as. n. 12, Dionyſ. Carthuſ. len ge IV. Noviſſ. art. 12. 4 f. II6. Ludovicus Granat. Dom. I. iten Advent. Conc. I. J. I. Faber. Dom. I. Adv. Conc. Io. n. I. C. 3. ibid. . G O C. 4. Mechbil de ſud. Extr. zso CoxNcto v. Errirermun orbis cee Aunn der ignem. = C.4. Hilar. à S. Anaſtaſ. in Archimede Chraſz. de arte bene mor. lib. 2. cap. y. G. 3. 4 F. art. Pædag. Chriſt. F. I. c. 5 Lor. 60. 2:at Ar ar 1r 2e r er ar ir 1r e arit TrSArNt CoNGIO V. Totius Mundi Cataſtrophe, & ultimum Orbi e cidium per ignem: hinc totius mundi vanitas, contemptus; ſalutis ſtudium, timor Dei, . &c. docetur. Omma mor- . Erifſim & ſapiehter Seneca; Omnium zyt aliuem opera, talitati & cor- inquit epiſt. 91. mortalitate danmnata ſunt "inter peritare vi- ruptioni ſub- vimus, ut quiduid longa ſeriæ, multi laboribus, multa jecta. Vid. 8. Deum indasentis , ſtruxit ,„id unus die ſpargat & diſſipet. Aug. Confeſ. Divinè Eccleſiaſtes cap. I. 1. ait: Omnia tempus habent, & ſut ſpa- Lib. 5. 6. 40. tiu tranfeunt aniverſa ſiab Cælo- oſtendes hinc rerum omnium va- nitatem: Ita interiére opera manuum hominum, quæ æter- num duratura videbantur, quorum ruinæ uno die ſæpé, ,& ve- lut momento factæ, hujus rei veritatem ad oculum aſtruunt. Plura exempla recenſentur à P. Jacobo Balde S. J. (quem ipſi Acatholici publico typo Horatium Germanum nominare, non dubitârunt. Biblioth. Seriptorum §&. Y.) de Vanitate Mandi, quam demonſtrat per excidium exuſtæ Trojæ, totiusque regni; Tem- pli Dianæ Epheſi, quatuor Monarchiarum mundi; Romanaz denique 2 Kc. Haæc ſententia munde data 2 ait 8. Gyprianus ret. ot. . Cornel. in Apoc. 6. 4 v. 12, 4 f. 130. in ſextum ſigillam Se. „½ locu ſuprà citati. Procop. Capuc. in Zadicial. Diſe. Z Angel. Paciuchelli, in Zonam. Lecdt. a5. J. 6. B. Alanus de Rupe redivsvin „Farte 4. cah⸗ 2 f. f.8 349. Pexenfeld. Cincion. hi. ueils lege an cauvnpr uvo Peinp S Mei d Hezt Dom 24,. Cælum &α terra tranß bunt. Maitth. 24. 3 . Lac 21. ſugen Mr., Aln Nel (Cnen 2— ==— = ☛ — — = — koie H land h 7 ANI Rle hgh Crinn i Dbs e. ☚ N,;NA MnN rùm quotquot hactenus ſpectavit mundus, ſpectatque cum do- Hinc mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutis. Sr. Orat. de immort. (ay. COranat. Conc. ſunebr. g. 4. mihi f. 1177. La- ciuch. in Jon L. 1. J. 5. n. 10. f. 209.) f. Hæc Dei lex eſt, ut omnia orta occidant, & aubéta ſeneſcant, ut infirmentur fortia, &] magna minuan- tur: ut cùm fuerint infirmata & imminuta, finiantaur. Hanc Dei Legem exprimit Paulus, ad Kom. Elllao. dum ait: Vanitati creatu- Dei lege & ra ſubjiecta eſt, defectui mutabilitatis, corruptionis, &c. non vo- ordinatione. lens, id eſt: non ſpontè, ſed propter eum (Deum Deique ordina- tionem) qui ſuljecit eam. Cornel ibid. Turlot. p. I. L. o. fol. 173. Adeò Totus deni- omnia quæcunque creata, Dei voluntate, lege & ordinatione, due tranſibit corruptioni & excidio ſubſunt, totus denique mundus. Ve- mundus: cu- us excidium lore in pr. „Rir in-eaen, Iin awzarfz 1 „per ignem o- lore in præſens, & ſpectabit incendia, everſiones, devaſtatio- mnium alio- nes, ruinas, & excidia, Gentium, populorum, familiarum, rum graviſſi⸗ Imperiorum, regnorum, provinciarum, Urbium, & c. Iitia mum eſt. ſunt ſolum dolorum, præludia, ac umbræ eorum, quæ ſaperve- nient ſimul & ſemel aniverſo orbi, areſéentibus hominibus, cum plagent omnes tribus terra, cum demum cælum & terra trans- ibunt, id eſt, peribunt ſecundum præſentem conditionem && ſtatum, totúsque exuretur mundus. Evangelicus Pro- lun Eed n u une , kH iornre DeE A.. SeAH hæc paſſurum totum orbem, quæ illa paſſa ſunt, quarum ex- pheta Iſaias per undecim capita, ſcil. ₰ cap. 13. as q, 24. indu- cit onera & excidia variarum Gentium & urbium, Tyri, quæ erat quaſi Microcoſmus, Babilonis, Jeruſalem, aliorumque regnorum, & hinc tranſit, de more ad onus totius mundi ac diem judii, ut ſciamus, per exempla variarum Gentium, cidium & conflagratio fuit typus & umbra tantùm conflagra- tionis mundi, & ignis æterni: ſicut & Chriſtus ab excidio ur- pis Jeruſalem tranſit ad excidium orbis Matth. XAIV. 29. Cornel. in Iſai. c. 22 Gnopſi. Præſenti ergèò Concione dicendum erit, de ulti- mätotius mundi, ante judicium, conflagratione, cum homini- bus adhuc victuris tum; ut hinc mundi, adeò cum omnibus fuis deliciis, opibus, honoribusq; perituri, nauſeam, negle- Gum, contemptum, ſalutis cœleſtiumq; deſiderium ac curam, nec non Dei tam potentis, qui verbo & creare & deſtruere vo⸗ 4 — 2 CoONCIO V. Extremum orbis ewcidium per ignem. te ſt, timorem C0 ncipiamus, ex animis noſtris nunquam tollen- “”“D dum. Etut res tam ſeria & gravis animum noſtrum magis pe netret, vivaciter apprehendamus, ſi quando vidimus magmim incendium, aut aliud grave malum. Patienter audite, ſpectate: wi 1 Tegite, intell gite, & colligite ſparſas doctrinæ moralis ſeintillas. Orbis exci- II. Poſt ſigna, JIudicium extremum anteceſſura, (dequibus dium & de- pro tantâ tantæ materiæ dicendi copia, breviter actum Concio- vaſtatio per ne ſextâ præcedente.) Ignis totum orbem devorans, hujus ignem aſtrui- S Hujus tur teſtimo“ 4 1 niis Vet, Teſt rum, ab hoc ad æternum ignem tranſiturorum; ut adeò quaſi infernum præguſtent. De hoc igne, ante judicium totum oc- cupaturo mundum, aperta ſunt S. Scripturæ, SS. Patrum &ß D. teſtimonia. Qui, & ipſe Divini furoris inſtrtumentum, èGè qquatuor præcipuis orbis partibus egreſſurus, devorabit omnia, „ We we⸗ idq; ante judicium: tametſi quoq; poſt reſurrectionem, in ipſo univerſali Judicio, ignis ille erit ad terrorem & raptum damnan- dorum, S&. Thom. in ſu . 4. 74. a. J. Ex Pſalmo 4g9. Cornel. in I. Co- KkEx Pſal. 49. rinth. III. 13. f. 212. 2. D. Pſaltes Regius ſuo Pfalmo zao. Majeſtatem & terrorem extremi Judicii delineans Dem, inquit verſa 3. mani- fIeſiè veniet, tubis horribile clangentibus, totéôque ſe effunden- ir o etat te coœlo, glorioſus ac ſpectabilis; non ſiebit, voce terrificâ impios peerncellet, eisque ſcelera ſua obtrudet: lnsz in conſpeltu eua exwwardeſceet, S in circuitu ejus tempeſtas valida fluvius flam meus, exponit Le Blanc, venientem ipſum præcedet, qui uUurbes, pagos;, villas, ſylvas, montesq;, homines & animalia, in cinerem ac favillas redigat, univerſusq; orbis concuſſus in fremet, ac, veluti ſedibus ſuis emotus, reboabit, ventis, ful- mine, tonitru permiſcebuntur omnia. De Adventu Zadica in nube &- tempeſtate infrà Conc. Ig. & 1y. Idem Pſalmy ǵ. deſcribens Chriſtum, Regem totius orbis, in nube ad judicium venien- tem, terribilem ſceleratis, juſtis amabilem v. 3, ait: un ante ipſum pracedet, & inflammahbit in circuitu inimtcos ejus, pavitantes impios undequaàque circumcingens & torquens. Ab hoc igne Monter ſicut cerafiuxerunt à facie Domint- dà facie Domini omnu terra. Mon- ò Kr t, vanitati vitæque humanæ finem imponet, in ſupplicium impio- 14 emooz Aeli Dhhrt e E ſii, ngch⸗ öfu (Ceycie (Eeorur len uſſS SSN , gui S, ge enn 24 ie mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutii. 5S3 nlen Montes partim ignibus ex illa nube deciduis, partim in imo vi- e. ſcerum terræ inflammatis, atque per diverſos crateres erum- Emn pentibus, inſtar Ceræ diffluent, orbis Domino apparente, flu- t ene. viiq; illi ignei univerſam terram momento pererrabunt. Le Psne. Blanc. ibid. S. Propheta joël horrorem Diei excidii Jeruſalem Exoel II. D. (Ae per Chaldæos, & ſub ejus typo allegoricè, horrorem diei ſu nIL dicii cum comminatione deſcribens, cap. 2. v. 3. Ante faciem ejums, g, n inquit, enn vorans, & poſt eum exurens ſlamma inde hortatur umim omnes ad poœnitentiam & planétum, ut Deum ſibi reconcecc: en lient, itâque has ejus minas evadant. Cornel. ibid. S. Malachias Ex Malach. mumg Propheta, ſimiliter ſpiritu prophetico agens de Chriſto Ju- II. & . uumd dice, & die Judiciicap. III pergit dein cap. V. deſcribere diem Ju- NnNIN dicii „ quam diem Domini magnuam & borribilem vocat, verſu ſ. Rromm in quô deſinet impiorum fælicitas, & incipiet eorum in- frælicitas, atque ex adverſo deſinet piorum infælicitas, & unmg incipiet eorum fælicitas, nunquam finienda &c. Cornel. ibid. AuI in Hnopſi. Ecce enim, ait verſu I. cit. cap. 2. dier veniet ſuccenſa tn aaſßt Caminm, &j erunt o9nmer ſuperbi & omnes faciente impieta- τ tem ſtipula, & inftammabit eos die venieng. Qui impios crema,- fien. bit;, ſicut ignis ſtipulam. Sphon. L. 18. in igne zeli ejus devora- Px Sophon. I. timi bitur omni terra. Ubi & Diei extremi horror vatiis aliis ex. 15. S, aggerationibus exprimitur. Denique S. Iſaias Propheta, de .— tn, quô ſuprà, ſascap. AXAIV. abexcidio Idumeæ, eeu typo, tranſit Ex Naiæ e, N ad excidium orbis; tunc enim ſimili, imò majori ſupplicio ple-XXXI.9. ning Centur omnes reprobi, quéô olim Idumæi, ſcil. igne, pice & , fſulphure, & deſolatione perpetuâ. Dies altions Domini, ait e verſa 8. & verſu ſeq. & convertentur torrentes ejus in picem, & ha- H o mus ejtss in ſaul, bur, & erit terra jias in picem ardentem, inſtar pi- V. Conc. 72. Cctbe cis arſura, & vaſtanda. Symbolicè, ait Cornel. ibid. ſignifica-n./. Ezech. tur, impium mundum comburendum igne conflagrationis, “. XL. toto. qui tantus erit, ut videantur ubique eſſe torrentes ignis, pi- cis, & ſulphuris, quique omnia implebit, & damnatos ſecum in gehennæ incendium convolvet, ubi non extinguetur in æae- ternum in deſolationem, & c. Vide etiam Iaiæ 6 15. onmal ig⸗ M G 3 L. hſeier oN Utens eig⸗ 8 1 64 CoNcIO V. Extremum orbis ewcidium per ignem. ſimis involvamur, ſine fine, malis. Teſtamento. 2. Petr. MI. Snoſtici, qui: ceps, Gentium Doétor, aliique. Celebris eſt locus S. Petri ſe Gnoſticos, id eſt, ſcientes & doctos appellantes, illuſorésq; te uhi eſt promiſſto aut adventus ejus? 2. Petri Ill. a ut homines, fideles, ut fidem illibatam conſervent, eâq; dignam vitam agant diem Jadicii & perditionn impiorum hominum v. . in quö cæli ma- no impetu tranſtent, (exlum & terra tranſibunt Matth. X1II. 3. Lu. cæ AXI. 33.) diſſolventur, immutabuntur; elementa verò calore ſolventur, præ æſtu & ardore v. 1o. (vel, ut ait v. 1I. Cæli arden- tes ſolventur, & elementa ignu ardare tabeſcent.) terra autem, & quæ in ipsa ſunt opera, tum à naturàâ, tum arte ab hominibus faétâ, exu- rentur cit. v. o. Itaꝗ; exuretur, inquit Leſſius, terra profundiſſimè, & omnia opera, quæ in eàâ ſunt: exurentur montes montinm ve Er Bi- Le Blanc, in Pſal. 49. 3. f. Io5. En ut Sancti Prophetæ Veter. Teſtam. inſtinctu Divino futurorum præſcii, orbis interitum per ignem luculenter deſcribant, cladémque impiorum, ut ed efficaciùs ad poœnitentiam hortentur, ne & nos eisdem gravis- Ex Novo III. Pariratione in Novo Teſtamento. Apoſtolorum Prin- Ep z. C. 3. & ſiper häc re Doctrina, quâ errorem eorum, qui ridebant, & negabant Dei Providentiam & Judicium, dicen- ſine metu Judicis & vindicis Chriſti, liberè ſuis concupiſcen- tiis, libidinibus, & hæreſibus indulgerent &c: Horum, inquum, errorem refellit S. Petrus, cit. cap. 3. inculcans & depingens fi- nem mundi, diéemque Judicii, neutiquam fabuloſum, aut nun- quam futurum, ejusq; certitudine, vicinitate, & terrore incitans i.. S= in omni ſanctitate; ubi & horrorem Judicii improviſi, & ignis P hhhaorrendi, qué conflagrabit mundus, graphicè depingit. Corne Locus S. Apoſtoli digniſſimus, qui penitius conſideretur. Docet itaque Princeps Apoſtolorum, quòd mundu, qui antè aquâ in- undatis periit. v. 6. (Deo impiorum vindice, cùm omnes aquis diluvii me ſit & perdidit.) Vid. ſuprà C. 2. n. z. in fine. quòdque cli & terra eodem Dei verbe, imperio ac juſſu, quòô olim aquis diluvii obruti ſunt, repoſiti, id eſt, quaſi in theſaurum Divinæ Providentiæ, Juſtitiæ, & Vindicdtæ reconditi, igni reſervati in ſndan iar cer (cicin (idin itedi (rrenn uümce (Aopenn, c ſet nel its ülhen ic Coh e/ ie Cudi⸗ bunt lo er Pen enn krcbi Wg: . ßan ““ n tn. umdir. 5 Di tum, i luſoretg , Ae.H Mrin. cupiter. nguan, PAut. . eicitus NSn A tC loroe miin . rsS cdcee. in Nos nDivne ſenuji Dclin’ erd Nt i r M , 4 4 1 ee ne⸗ WNnd Peec. itinm ngrent. ingen. — Hinc mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutis. pFy fundamenta: diſſolventur omnia ſaxa & metalla, & rupes in- ſtar ceræ liqueſcent: exuretur mare, ita ut conſumatur, quid- quid in eo terrenum vel concretum: denique exuretur, quid- quid in are eſt materiæ inflammabilis, &c. &: Fient heæc omnia incredibili fragore & ſtrepitu, ſaxis ignitis & cinere in aẽrem al- tiſſimè ejectis, flammâ, fimo permixtà, in corlum exeunte, torrentibus ſulphuris, & liquatorum vi ardoris ſaxorum pas- ſim decurrentibus: ſi enim hæc omnia interdum in uno mon- te ardente fiunt (ut ifraà num. 6 audiemus) idque cum tantâ elementorum perturbatione, ut mundus periturus videatur, quid fiet, cùm tot montes & tota terra ab imo ardebit? Leſſ. Diſce gra- ap. Cornel. 2. Petri 3. Io. à f. go. ubi plura. Diſce hinc, quanta ſit vitatem pec- gravitas ſcelerum, quantàâque eorum erit pœrna & vindicta; cati & con- ob illa enim totus hic mundus conflagrabit; ſicut olim ob ea- temptum ter- renorucn, quæ dem conflagravit Sodoma totaque Pentapolis. Corn. ibid. f. 39. . Sra 7 tabols Ef. 3 ſ. peribunt igne. I. B. & 4à f. 404. 1. D. Diſce, nulli terrenæ creaturæ cor tuum affigere; quia omnis illa exurenda eſt in die judicii; igne enim conflagrationis exurentur omnes flores, omnes gemmæ, o- mne aurum, omnia metalla, omnes equi, omnia jumenta, omnia animalia, omnes plantæ, omnes arbores, omnes horti, omnia palatia, omnes picturæ, omnes libri, & c. Etſi ita arde- bunt res inanimæ & inſenſibiles, quæ culpa carent, quomo- do ardebit cupiditas & voluntas hominis, tot culpis inquina- ta & ſcatens? ite nunc mortales, ædificate Palatia, hortos ad- ornate, aurum ſine fine congerite, deliciis affluite: hæc Omnia vobiscum brevi exuret ignis ille Divinus: Omna conſummations vide, ſinem & c. Cornel. cit. Et tamen cœcas mortalium men- tes, Mundum fugient em ſequimur, labenti inhæremur, ut ait S. Greg. Quàm ti⸗ hom. 25. per ignem denique horrendum adeò perituro. Ap- moratè vi- phicemus ulteriùs intellectum noſtrum, quid hinc ex tam m i-Vendum. ſerabili totius orbis per ignem excidio inferat zeloſiſſimè S. Pe- trus: certè neutiquam illud, quod Impii Sap. I. 6. Venite ergo, fruamur bons, &c. Sed longè alia: Cam igitur, ait 8. Petrus, bac omnia diſſolvenda ſint, quales oportet vos eſſe in ſanctis converſa- SDͤ ß”MMUD täioni 566 CoONCIO V. Exwtremum orbis ewcidium per ignem. nam vitam ac pietatem omnémq; virtutem, ac ſtudium bono- moram ejus fore brevem, quia unus dies apud Dominum, ſieut mille annè, & milte anni, ſicut dies unus, V. §. eàmq; à Deo hominibus con- ter agit propter vos, nolens aliquos perire, ſed omnes adpæœnitentiam re- 3. dum, & ruminandum, modè benè, ſeriò, & conſtanter. EPS. Paulo, IV. Nec minus efficaciter & ponderosè Tarſenſis Paulus, ficaciter. nimitate, contra voluntariè peccantes, ſeu Apoſtatas, impœ- AAd Rom. II. 4 v. 1 4.: . intentat: An, Lonc. öz. n inquit, divitias bonitatis ejms, & patientiæ, &; lon- tiam te adducit, & impellit! ſocundam autem duritiam tuam & pænitens cor theſaurizas tibi iram (Theſauru iræ, ait S. Bern. de triplici miſericord. pro prorogatis theſaurus miſericordiæ „gquos conte- mnt,, &c.) in die iræ & revelationu jaſti Judicis Dei, hoc eſt, in die Judicii; quæ dicitur, dies iræ; quia tunc Deus omnem ſuam 7 iram, & juſtam vindictam in impios effundet, ut videatur ira Dei ſua omnia tela, fulmina, tonitrua, & tormenta in eos de- pluere, & detonare. Cornel, ibid. Quodipſum revelabit, remon. ſtrabitque ultimus orbis excidui ignis, qui reprobos morte pu- niet, convolvet, & rapiet in gehennam, & ignem æternum. Quid ad iſta peccator: In ſlamma ieni, inquit S. Paulus 2. Theſt 2. 1Y1e ſal. I. ſat. I. . Dants vindidtam in, qui non noverunt Deum, & qui non itionibu, & pietatibws, expectante, & properantes in adventum dies o- zmini, & C. v. II. & v. 14. Batagite immaculati & inviolati ei inveniri, & c. Quà concluſione acrem adhibet fidelibus ſtimulum ad chriſtia- cedi ad hoc, ut pœniteant, & ſuæ ſaluti conſulant. Dominm patien. – non minus eſ-Gentium Doctor, ſecundum datam ſibi ſapientiam, uti illum alle- gat S. Petrus cit. ep. 2. c. 3. v. Iy. fülmine ignis extremi, & con flagrationis mundi, & denique inferorum æterni, detonat contra improbos, abutentes Dei bonitate, patientia, longa- nitentes, & obſtinatos, illos hortans ad poœnitentiam, fidem, vitam puram & ſanétam. Ita ad KRom. II. 2 v. 4. Judicium Dei * ganimitati contemnti *tenorans, quoniam benignitas Dei ad paniten. AValiunt endio rum operum. Monet deniq,, ne mirentur, judicium differri, Pinth 7 di ſen En, iet Verti! v. 9. & v. Iy. Dominè noſtri longanimitatem, alutem arbitre- HBeæc ex 2. Petri III. Materiæ ſatis ad dicendum, cogitan- mlle Ni cigei (In Ceen Wie, Mmun wer llafunt . tmnliil. minnik Wchtu. un bon. dfkern, n Puni nieS . nen tentiaH H ten erbit . vNtn. ltet, al, um da. , Ce. Red e ieanr 1, Men ciun 34,DNM ul, tun 5 Nn 4 ant. Aufiun ettur i. AeosN bfend. embiulIn IIi. 152 D. . . Trium Puerorum, Daniel. III Fornacis enim ampliſſimus ignis Pucrorum. H teteum f obediunt Evangelio Domini noſiri Zeſa &c. id eſt: in igne, ſivein- cendio flammæ, per quam Dominus Jeſus dabit vindictam im- Viter affliget: Eos verò, qui in ſtatu quidem gratiæ ſunt, ali- cujusque merito, ut docet D. Thomas in g. D. 17. Le Blanc in Hinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis cura. „ piis. Idem Hebr. L. valdè ſeriò hortatur ad fidem, charitatem, Hebr. X. ac bona opera, ſtimulo Judicii Divini : Tantò magu, ait v. 26. quantò videriti appropixquantem diem; illum diem Judicii & exx cidii ſeu orbis, ſeu Urbis jeruſalem, &c. Terribilo autem (per- git v. 27.) quædam expectatio judicii voluntarié peccantibin: ex ver. praced. & igni awulatio, quæ conſumptura eſt adverſarios. En ignis Zelum & æmulationem: quaſi enim ignis tam conflagra- tionis mundi, quàm inferni, eſſet animatus, & quaſi belluĩiaa,— puta leæna quædam, irritata & exacerbata, furénsque ad ſui Sðèðð vindictam, ita tribuit illi Paulus ſenſum & zelum vindicandi peccata, in communem Deum admiſſa: Zelum ergèò ignis, vo- cat ignis vehementiam & impetum ulciſcendi, quò ignis hic, quaſi naturali quodam Zelo gloriæ Dei accenſus, ulciſcetur & puniet acerrimè peccata, & injurias in Deum Dominum, & Creatorem ſuum admiſſas. Cornel. ex Chryſoſt. & Theophyl. ibid. Vide etiam 1. Cor. 3 13. S& Cornel. ibidem. V. Circa hunc ignem, mortales omnes devorantem, ac jipſa mundi viſcera exurentem, obſervo præterea quædam no- tatu digna, præter ea, quæ jam ſupra Conc. 2. n. ad finem in- ſerta ſunt, uti: Ignem hunc fore quaſi ratione præditum, quia Ignis extre- aget, ut inſtrumentum Dei, & velut liétor ex decreto Judicis mi operatio P = — 4 „ X . 4 . 4 . puniet ſingulos plus vel minus pro culpæ & reatüs quantita- diveiſa circa juſtos & re- te; bonos quidem perimet, ſed non cruciabit, reprobos gra- bos 2 tamen purgandum habent, cruciabit plus vel minus, pro Pſg9s. 3. u. I/. à f. 206. Faber Dom. I. Advent. Conc. 3. n. 2. J. 2. Cujus Erempio vulgatifſimum exemplum habemus, prodromum in illo igne ignis tnrum erumpens combuſſit Chaldæos extra fornacem, at intra for- Damiel. II. nacem à Pueris abſtinuit, ut ne capillus capitis eorum adure- retur, quin ne ignis odor agnoſceretur; admirante S. Ioanne H CQ,(¶ &hry- Mechil de Jud. Extr. 4 33 CoONCIO V. Eæremum orbis ewcidium per ignen. Chryſoſt. hom. 2. ſuper Geneſ. dum ait: Er ne quts putaret, viſebi- epin lem Wum ignem operatione carere, ideirco miſericorr Deus illius eſfea (La0 ciam & operattonem non im edi vit, ſed Vim illam urendi illæaſam ſerva- ſal Vit, & ſervos (ſanéctos tres pueros) Mo ſuperiores fecit: at in illoo, ns qui forn erant, enus Iuam operationems ewercuit; nam ewcuſſt & abſam Ue d Pfitt quando enim Dominu, vult, elementa omnia in contrariam mu. eelg tat operationem“ & in Pfal. 9g6. Edax igni, inquit, in tribus puers ſanctum & divinum ternarium reverebatur, & tremebat; ſaæ enim nillsy DUW naturæ oblitus tam nihil nocuit, ut etiam capillum, laſioni valdè obtf7I mnlulu vvorum, non offenderit. Hæc & Chryſoſt. Miratur eadem S. Greg. Wl, Pial. I. z. c. 15. quòd uno eodémque tempore eadem flamma in vs Oobſequio juſtorum fuerit ad ſolatium, dum eorum vincula (kAdue Aurendo diſſolverit, & ſimul urendi cùm non habuerit, ne fo. yuinm- ret illis in tormentum (Majolus Dier. Canic. tom. I. Collaq. 22. de iumkt Iane mihi f. 253. init.) ſicut fuit in tormentum & necem Chal- eikn dæis, &c. En Dei potentiam, quam miremur, ſuſpiciamus: y Amorem favoréêmque in juſtos, quem nobis conciliemus; fu. A rorem & acerbitatem in impios, cum quibus timeamus, modo ln Aadhuc ſalubriter, peccata fugiendo, pœnitendo, bene agen: W //4 do, &c. Timeamus, ait S. Aug. in Pfal. go. mutemur, & non time: uns imm, Lenem paloa timet, auro quid facit ? Eſt autem nunc in pote (nl SJè Nate, quid facias, ne illud, quod & te nolente venturum eſt, non conr. (nla; resdktu, erperiaris, &c. Le Blanc in Eſal. 29. 3. n. 33. ₰ f. Ioot. ubi lxpol Vl. Ajunt equidem, plus periculi ineſſe aquis exundanti: ommn dDdus, quàm ex igne, huicq; faclius, præ illis, reſiſti poſſe, ef-. ae EEyI igne & fugiq; periculum. Veruùm credo, plus formidinis, horroris, wt. incendis ter-terrorisq; eſſe flammis & ignibus, præſertim inopinatò, ac dd efun 10r. tenebris noéturnis fortuitò erumpentibus. Certè Incendio ſden uno vel pluribus probe exercitos (expertus ſum in me, & aliiss) (cut tremore concutit, terrétque vel ſola recordatio ignis, ita ut une ubiq; ſibi videantur ignem ſpirare, eius audire ſtrepitum, eæxx fum, ſcintillà & fumo magnum incendium metuere; ignem etiam ei in ſomnis & ſomniis horrere, fugere; ex hominum concurſu, e ß́ñGG ð OWMUN fre- D 7 ☚ Hiinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis cura. S . ſtrepitu, clamore, campanæ auditu, vel aliis etiam loco tuto ee. S& abs periculo, incendium ſuſpicari, quaſi jam ipſi ardeant, Mnu aut jam: Proximus ardet Ucalagon &c. Virgil. Nempe etiam in- is fans uſtus, ignem timet: Mandw, qui aqus inundatus periit, den igne deniq; peribit „excidetur, exuretur. Magna tempore nino m. emergentis Diluvii hominum calamitas fuerit (Biſſel. Ruin. I. heo luſt. Dec. I. à fol. 120.) major tamen erit, cùm totus orbis, ho- A. minésq;, tunc viventes adhuc, ignibus obruentur: Erit tune ds ribulatio magna, quali non fuit ab initio, ipſius Chriſti effato: 64 Matth. 1AIl. al. Depopulatus eſt, quandéq; ignis totas urbes, mmen fylvas, quin & Provincias ſed nonniſi ſcintillæ hæc ſunt re- rmn ſpectu extremi ignis, quéô fundamenta montium comburet eb. Dominus. Admiranda ſunt, quæ de ignibus &incendiis Mon- MnE tium Fthnæ & Veſuvii ſcribuntur; ex quorum uno poſterio- e re ideam ac ſpeciem ultimæ Conflagrationis mundi ſumamus licet, vel à longe. Veſuvius (inferni imago, uti vocat ten- Veſuvii in &M, à cendium, idea — en gelius de Jud Diviniſ, to. 2.) mons celeberrimus Campani Sd Neapoli 8. mill. paſſuumm (quæ faciunt duo milliaria Germa- incendii ulti- e nica) diſtans, alias vitibus magnà ex parte conſitus, & pera- u & inferni. o. monus, nunc omm ex parte incultus (ut ego vidi, ait Mi- M AeM chael Anton. Baudrand. novo Lexic. Geogr.) propter crebra in- e cendia; anfio enim I632. ſic æſtuavit, ut calamitatem ultimam M Neapolis expectaret &c. Mons torridus inteſtinis igribus æ- ſtuans, exuſta vomit viſcera, nocturnisque in die tenebris i. omnem Europæ faciem minuto pulvere contexit. Aud Peer. ,4 Ks ad. de & Januario 19. Zbra, ſeribit Marcellinus Come ſtiniani ners Lnperat. Cancellarius, antiquus Chronegraphus Majolu cit. Dier. Ca-⸗ Urt nie. . 215. In quòô etiam monte Plinius ſecundus, ſenior, ftumo temhn ſuffocatus periit, cum hoc Naturæ miraculum propius intueri h & ſcrutari vellet. ib. De hoc Monte Veſuvio, quod in remno. I Ktram eſt, ſeribit ulius Cæſar Recupitus, S.J. ejusdem incen- Ro,er: dium, quod accidit anno 1631. his verbis: Ecce tibi ſubitè, ſub nn meridiem, inter fumeos turbines cæca nox, quai recedente So- nx. le, ne mundi oculus aſpicere cogeretur tot funera. Mox lu- 6ο Cokcio V. Extremum orbis excidium per ignem. cinere illitus, per clivum ſe ſummo impetu, parique frago- re dejiciens, in planitiem cepit excurrere. Cum largiſſimz ighis deflueret, atq; horrendo ſibilo, quam meditabatur, per- niciem, minitaretur: oppidani undiq; flammis obſepti, quzezz loca peterent, quæ vitarent incerti, hærere, trepidare, omnia luctu & clamore miſcere. Exaudiebatur ejulatus mulierum, fletus infantium, vociferationes virorum, & cundta ſono in- gondito ac lamentabili perſonabant: qualis eſſe ſolet in urbe captâ, dum hoſtis ferro flammaâꝗue graſſatur. Multis timor conſilium, ac vires excuſſerat, animis pechibusque labantibus, inhibente metu fugam, quam ſolet imperare. Jam pallor ori ſuffuſus mortem perverterat. Nec defuére fortaſſe, quibus, obrigeſcente ſanguine, metus ipſe ſpiritum hauſit, quem moꝛ ſamma poſcebat. Multi tamen collegèêre ſeſe ad fugam. Secd profectò parvàâ ſæpè morâ, magna rerum momenta interci- dunt. Nam dum pars carioribus mercibus, pars conjugibus ac liberis proſpicit, pars operitur invalidos, pars contendit evadere, pars cunéctatur, pars feſtinat: in mutuam perniciem implicati, alii vix adornataâ fugà, alii tentatâ, inter fugiendum oppreſſi. Anteitum remediis pernicitate mali. Quippe tor rens igneus, antequam è monte devolveretur ad campos, in plures veluti rivos ac ramos, quàâdam fluminis ſimilitudine, derivatus, ſeptem, ut ferunt, aliò atque alièò flammarum fecit Qdivortia: ut ſcilicet undequàque ſimul plures opprimeret, né- Qdue ullus fugæ locus daretur. Unus ignei fluvii rivus in p⸗e- gum effuſus, qui tergo montis impoſitus à S. Georgio nomen accepit: Pagum paganos, pecora, tuguria, tecta, contigna- tiones, ſuppelleétilem, uno verbo, omnia exhauſit. Alter ignei fluvii rivus Herculanum, ad radices Veſuvii colloca- tum, majori clade defluxit. Erat hoc oppidum ob cœlitem— periem, antiquiſſimis qué⁶que medicis exploratiſſimam, adeod celebre, ut in eo ad decem millia capitum recenſerentur. cem ferens, quæ tenebras horrore vicit (incredibile dictu) torrens tenen & vertice monta eriliit, qui bitumine, ſulphure, — a Hlinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis cura. 69 cn Aumplæ domus, turrita eulmina, auguſta templa, uno propè Ile, temporis momento, partim flammis abſumpta, partim cine- e. ribus conſepulta. Jacent nunc omnia, ne ſervato quidem nn veſtigio prioris fortunæ: ſoléque cinereo æquabiliter ſuper- e. fuſo, vix à gnaris locum digito commonſtrantibus dici po- ſinm teſt: Hic Herculanum fuit. Opprefli multi oppidanorum re,em und cum domiciliis in ſepulchra converſis, &c. Le Blanc in enn Pf. o6. 3. fol. 206., qui addit: Hæc Recupitus, quæ horrenda Mh quidem ſunt, ſed ſi conferantur cum igne totum orbem ſuc- kinug cendente, & Chriſtum Judicem præcedente, ludus ſunt in- UEstim fantium. V. Majolus cit. tom. primo, Colloq. 16. de Montibus, mihi à redas, f. 214. De flavin ignen ex DKinà fluentibus. Le Blanc. in Halm. 49. ni n. 32. 4 f. Iorg. qui ait ante n. 33. fol. oë. quæ non piguit cum SH labore exſcribere, quod & in illis appareat Vindicis Dei po- enum teſtas, & imago quædam ignis illius Judicii & Inferorum. g. M% Baltf. Coraerii J. Y. in Job. 14.73. ððMUdG . mrm. VII. Ergo Mundus improbus ſæviente adeò peribitigne? miu excidetur? æternæ Sapientiæ ſententia lata eſt: Omna arbor, Nect giæ non facit frubtum bonum excidetir e in ignem mittetur. emin HMatth. Ell. mo. Intelleximus jam ſuprà Conc. 2. totâ, homines ad geun finem muncdi, etiam poſt Antichriſtum, ac viſis tot ſignis ter- em rificis, 2.7. ibidem,fore ſceleratiſſimos, & obſtinatiflimos; h quid ergo expectent aliud, quaminteritum, & quidem repen- Indr, tinum, qui erit per ignem? ut aded ignis improborum, & in In kon hc vit4 & in alterâ, ſuppliciorum ultimum ſit futurum. Et Sceleratæ foœ- A½ Ccum videntur improbi ad ſummum malitiæ perveniſſe gra- lena Rrenen. e Lradum, in omni ſecuritate, voluptatumq; jucunditate, re. t e nnplis . tone pentinus ſupervenit Interitus. Durunt in bonu dies nor, ES in &G Scrip turz—. Nge. Ppun ad inferna deſeendunt. Job. AJ 1 14. ta jam actum poſt e mundi originem: Gen⸗ſ. EI. s. & 7. Cam multa matst'a hom' num 2 ulen eſſet in terrâ &c. delebe ait Deus iratus, bominem. & c. Et de Elerr- ,ete gentu e⸗ Sodomis Gen. XV III zo. peccatum eorum aggravatum eſt nimn, leitur Dominus piuit ſuper Sopdomam & Gomorrham ſalphur & ignem. Gen. IIX. 2g. Item Dan. E. inf, à Conz. 2y. n. 2. Ne tibi blandiare, MM H 3 Pecca- LExpenditur cEecx ſerem. 45. Date fiorenm Moab. rali ad æternum momento transferentur, non ampliùs habi- peccator, cum liberali genio in peccatis hæres: Sabits enim ve- YSlIà Diſc sg. VB. Mandas. n. I2, Solebant idem Moabitæ Maleficos mahl) ad amœnum hortum deducere, odorisque & pulcher- 5 ) 62 CoNCIO V. Exkremum orbis excidium per ignem. niet ira ilias, &, in empore vindittæ diſperdet te, & auferet Eccl. Z.9. Ita ultimo mundi tempore improbis continget. Deus Moabitis, per opulentiam ad vitia ſuperbiæ, Gulæ, ac libi- dinis digreſſis, cladem & excidium per jeremiam capite E. III. comminatus, mirabili utitur phraſi & modo loquendi: Date, inquit, florem Moab. v. 9. & ſubdit. v. 16. bPropè eſt interitus Moab, &C. && malum ejus velociter accurret nimn. Cur: Date Korem Moab? q. d. floreant Moabitæ (à Moab, filio Lot, deſcenden- R deſolandi, ferro, igne, cœde, devaſtandi, in captivitatem, & ad nihilum redigendi, tam brevi, quàm flos marceſcat, adeò Moab in deliciis, voluptatibus, & vanitatibus, floribus ſe & roſis coro- nans vieiniflima erat excidio; ſicut urbes tunc maximè vicinæ ſunt cladi, & homines tribulationi, cüm maximè gloria, opi- “ bus, & deliciis florent. Cornel in gerem. 45. 9. fel. 792. Calamat. ſuos, morte puniendos, poſt lautas ultimas epulas (Hencker⸗ rimis floribus recreare; cùm ecce ſubitò nil cogitantem inter interibit, impiis inſuper mox in inferni ignes detrudendis. rum ſine numero millia millium, quæ ab igne hoc temꝑo- turæ pœnitendi ſpatium (uti ad ingruens diluvium haberi poterat ſicut olim Pentapolitæ univerſi! quarum animarum, pPræſertim æternus interitus, Chriſto lacrymas copioſas expreſ- lerat, cùm videns ci vitatem, Revit ſuper eam. Luc. AIX. quàm juſtt ciimi Elint ðõ ruunde ! C uſo dus s, wol tes Gen. WIA. 37.) genio & ventri indulgeant, coronent ſe ro. tun ſis; ſed propè eſt interitus eorum, interibunt, cum flore ſuo cAbon ¹ . Aun flores Carnificis gladius petit, ferit, interimit. Zo. Capiſtr. P. . i Dom. W. Adv. à f. 3. Ita mundus ultimus, ſeſe im floribus vo- “ 3 „ „ 1.⸗ „ Y e N“ luptatum, deliciarum, ac libidinum ſecurè volutans, roe. pentino, ut dictum, interitu, igne corripietur, totúsque * ſtorue ices boöri⸗ Wnec) Hicce turpiſſimarum voluptatum mundi, eſusque amatorum N finz eſt, interitus. ad Philhp. III. 9.’ Et heu! quod tum anima- n. — Aklad bee get Der Hi I wenci:u it Dan ſm Ceſcencen Mentkenn n e i en & Adebor Ktolst ie ni Nri,o⸗ Mien XMur. Aenmm Prbbue Hinc mundi contemptus, Dei timor, cura ſalutis. 63 ergò, quàm neceſſario: ANolite dilegere mundam, neq; ea, qux in Mandi con- mundum occupant, intelliguntur. O quàm bene: Timete eun, Jui poteſt & animam &j corpus perdere in gehennam: Matth. N. 298. Wauid prodeſt homini, ſi mundanm univerſum, cum omnibus divi- tiis, voluptatibus, & honoribus, lucretur, poſſiderétq; etiam annis mille, & amplius, animæ verò ſaæ detrimentum, æ&ernum, dpatiatur. Matth. A I. 26. Nolim egoſflorem Moab, & tc. Hæc te- ”ðM quibus voluptates carnis, divitiarum, honorumque, quæ lutis. cum, anima mea, aſſiduè cogita, &c. S VIII. Concluſio in rem, de igne, præſentem. In Germa- Hiſtoria. niæ urbe quâdam vir ſanctæ optimæꝗ; famæ morabatur: hic Contemptæ per revelationem didicerat, niſi ſeriam ſuorum delictorum Lo- minæ ignis, ci incolæ agerent pœnitentiam, urbem totam intra triginta Deo vindice, dies fore per ignem cœlitus immiſſum in cineres deponendam, uhmilli Da. ac funditus exicindendam. Nec illud Antiſtiti tantum, ſed toti. e10 a⸗ etiam intimavit populo. Peroranti ſic non crediderunt, ſed delirare, & anniles fabulas recenſere, rati. (Vide Gen. AII. I4.) annuntiatas pœnas irriſui habentes, obdurati in malo, emen- dationis vitæ non inierunt conſilia, ac contumaces in priorum vitiorum turpitudine hæſerunt. Transaétis triginta diebus vindices flammæ, ſeptem urbis partes adortæ, paulatim ad ipſa Urvbis viſcera irrepſerunt, obvia quævis depopulatæ fuerunt, imò nec Monaſterio pepercerunt, rabiémque ſuam in cellam, && ipſum Monachum, qui imminere tam atrox prædixerat fla- gellum, evomueruint. Apud Paciuchelli, tom. 3. in Yon. Lect. 6pv. H. 7. n. 39! fo! 66Z, S. Petrus Damiani Cardin. in medium pro- fert tam funeſtos & tragicos Caſus, Ve, inquit, corda noſtra gra- Dei timor. vior formido concutiat, atq, ad metuendam ſuper nos Divina Zadicia, der vigil nos ſolicitude compellat elib. I. epiſt. o. Aex IIl Timeat juſtus, ne peccet; timeat peccator, ut tandem reſipiſcat; obſtinatus, ne qui ſine verecundiâ, qui malitiosè, qui præſumptuosè in Dei miundo ſunt. I. Jo. Il. 17. & 16. Cornel. in Ap. 20. y. f. 300. col. I. Mo- temptus, Dei ral. Concupiſceentia carnn, concupiſcentia oculorum, & ſuperbia vitz. timor, cura ſa- 65 CoxNc1O V. Ewtremum orbis ewcidium per ignem. bus ſit Deus Judeæ propitius & clemens: Amen. — D. Joannes Zahn, Ord. Præmonſtrat. Præpofitus, Cellæ devaſtatio dind, ferto & incendüs omnium circumqudg locorum dewaſta- Anno labente 1689. ad Rhenum ab iisdem Callie non tantum ſunt, ſed idem fatum nobiliſimæ &́ antiquiſſimæ Germaniæ IIr- bezs, Velut Manhemium, Oppenhemium, W'ormatia, Spira, &or. ſubire coadtæ ſunt. Quis referat omnia? neg mitius altum in agro Trevirenſi, & alibi. Cogitemus ex bis, quæ ſpedta vit CGermania, malis, quanti lubius, lamenta, quantæ miſeriz, de AJfuuibis paſſim Libri. Qui & de Haidelbergd Anno 1693. exuſtd Incendium penitus, E't. His annedere lubet lugubre &; haſtenus pené in- Domis Co- guditum, Anno 16 8 9. die 19. April Hafniæ in Danid mirabili- mico⸗ Tragi- ter in ludierd enatum incendiuim; quod nempe inopinatò ædem cum Hatnix. Comœdiæ, per Calliæ Comœdos adæ, ing Regis fa vorem habi- . prope arcem Amalienhurgum extrudtam, fortuito Lampadis ca- lu' corripuit, ubi frutices &; arbuſculas juniperinas, Studio ante “ &ρ pro ſcend vel cwornandä, vel ad ipſam accommodas Keſn . miſericordiam, qui perſeveranter peccant, &c. Nobis omni- ] Incendis & infraà Hyerhipolim, in ſud Mundi Mirabilis Oeconomiâ, TIo- devatato⸗ mO 2. à fol. 102. inſerit Chronicon Incendiorum memorabilium Sermaniæ no- in diverſis ſeæculis &; locis Ceocoſmi à Chriſio Nato, ubi no Vi- ſimis noſtris temporibus, ut alia omittam, per Turcas Hunga- —R— riam &y Auſtriam Anno 1683. ingentibus copiis in vadenter, ra- tionem, hominumg, ruinam, 6oc. Dein: Anno 1688. Galli ru- pto fœdere, ingenti perfidid Komanum Imperium in vaſerunt, indignis deinde modis, immanitérg, nobiliſſimas Germanæ Pro- Vincias Palatinatum univerſum, partémg magnam Sal vie Ducatus Wirtenbergici, Badenſis Marchionatis, ut & Fran- coniæ, incendüs, rapinis, imperatisg immenſis tributis & colla- tionibus contra datam ſæpè ſidem exhauſerunt &; devaſtärunt. blures Pagi, Villæ & minora Oppidd combuſta paſſim deſtrudlag,. bitæ; ideò etiam, ſingulari placito s ſumptu Regis, e Aſſeribus E Ma ne ſer n (orm aci lt l.; 47 , Wi ſcere Edib mne ges Meche nemnchin nu HM: nleneg4 N. Gan innlgu, nneit uun Mi Löer uublir won — nmmnul. i Hni eßthon. ,, lhent Nn . Giii Se S= Pnun ℳ =ͤz= 1 4 = — nlln Ne lsheſn , A —– Hinc mundi contemptus, Dei timor, ſalutis curd. 6 5 if A hrne. Procop. Capuc. de vid. Diſc. 4. O” P ædag. Chriſt. tom. I. ₰ fol. 266. P aciuchelli, aliie citat. Me- Præſentis in- Mechtl de ſud. Extr. diſpoſitas, ſubitò incendit: concepta autem flamma locum totu[mmm fumo &y igne indomabili mox replevit. Unde, ludente Aore Tragico Vulcano, trecenti homines di verſi ſexiis, ætatis, ſtatits GES dignitatis implexi, & impediti igne fatali miſerabiliter exuſti perierunt: Ipſa etiam propinqua Arx cum vicinis ædibus flam- md wolante in voluta, tandem in cineres lugubres deſedit: Idem fol. 101. Ex bis & ſimilibus, quæ ipſi forſan oculis ſpe- Handa babuimus, facilis diſcurrendi materia eſt, eſio, exigua hec ſint omnia, &ò fruſtilla, ſeintillæq, reſpeltu totius Orbis, dum hic interibit igne. En totus mundus Velut eſt Domus Co-Mundus Thes- mica, es ad voluptatem &s ſpedtaculum utuntur homines, ii trum. Vita lores & Comœdi omnes in hoc communi vitæ theatro, Comedia. uti Auguſtus Imperator moribundus diebat, &: Vitam omnem mortalium Comœdiam eſſe, Henricus VIII. Rex Angliæ, idem moriens. Vide Englgr. P. 3. Dom. 3. poſt Paſcha. Omne⸗ Aenlique & omnia ſubitus in volvet ignis, concremabit, exuret. S tum Iuſum, adtum cantatum, ſpedatum, ſatis eſt, modò ne zlernus accedat ignis! Vid. Angelicus Doctor, Tertia P. Summæ Theol. in ſappl. quaſt,. 74. Authores in per novem articulos, præſertim art. 2. 7. 9. & 9. mihi à fol. 37â. hanc mate- Cornel. à Lap. in 2. Petri 3. Io. &. in Jap. y. 22. & aliis flaln. pra citt. locé. Thomas Le Blanc citt. A. in Efſalm. 49. & 96. Matthias Faber, Dom. I. Adv. Conc. 3. n. 2. Nicol. Turlot. P. I. in z. art. Gmboli cap. §. Iect. g9. à f. I52. Petrus Beſſeus. de 7. V. Noviſſ-. à f. 2g. Simon Majolus, cit. de Montibin Wl S mini cujusdam Domini, qui, cùm podagrâ ita, ac diu af-cendi periculo ficeretur, ut ne greſſu ſeſe movere poſſet, exorto im ſuis & metu à Po- ædibus incendio, & prope ipſum ſolum relictum graſſan- dagrâ libera- te, præ terrore præſentiſſimi mortis periculi, vires O-tur. mͤnes nervésque intendens ſellà ſurgit, citius fugit pe- des, & c. ab eo tempore omni Podagræ miſeriâ in ommem vitam s C oNCIO VI. Tuba ad evtremum Judicium evocans, inſtantis apprehenſio. Ignis Dei miniſter, ſcelerumque vindex vivâà fide apprehenſus & creditus, omnibus animi morbis medetur, & ab æterno incendio præſervat: pro- batum eſt. V. iufr Conc. 32. de Pænaâ Sensüs Endk. V. Franc. Joh. à Buſmanth., Capuc. Dominical: 4 f. 126. in ſine Anni. Calamat. Glvaâ Diſe. 6. 49. V. Mandw. V. Ind. Ker. Verbo: VLanita, &c. Regnum. ** eeeeeee rt6*teeeeeeseeeesssee Coxclo VI. cium omnes mortuos evocans: exinde horor reprobis. Nobis nunc Tuba ſalutis ſit. Domin. ul. Er mittet Angelos ſuos cum tuba α voce ma- Pentecoſt. Alatth.1I. 7». Ehä, 6oc. Matth. 24. 3 1. F. S. Andreæ van ui Fenite poſt me. Matth. 4. 19. tni ehargunt. Chriſtum ſe- Srogorius „Magnus & „ Pontifex & Doctor r Ecclefiæ, cuti Apoſtoli hbom. v. in Evang. expendit Vocationem 8. Andreæ ad quàm malè contemnamus, ſequi Deum tam amanter nos vo- U.*M cantem. Verba S. Doctoris ſunt: Audiſts, fratres Chariſimi, uàm ad unius juſſtons Eocem Fetrus & Andreaz,, velikts retibm, ſecuti ſant Redemptorem, nulla verò hunc facere adhuc miracula vi- derant, nihil ab es de pramio aternæ retributionis audiérant; & ta- men ad unum Doemini brecepeum boc, quod M dere videbantur „ hti Vitam liber. Tantum effecit ignis vehementis periculiq; Cæci vident; claudi amkbulant; Tard malunt. mor. Apoſtolatum, cui ille celeriter obſecutus eſt: indéque . ad mores digreditur, & non ſine lamentis queritur, weß dd3 Utbuts Auti (antern human ſed ad! goant lx eju ELavel HHiu, goris) mitcun DHcune auͤen Nu n, 4 ull in arept tont Clen ſunn e⸗ m Aede GK lin⸗ 0o s a N =S —= ☛£ = = — I inns Um a be⸗ E 1 =— E. dg. uvuuohis nunc tuba ſalutis ad pœnitenti am. 6 7 lr, ſant. Breviar Rom hoc Ieſtolekt. . Et verò S. Andreas vo- Nituc cantem Chriſtum ſecutus eſt, non ad hujus Sæculi, vitæque 3 m humanæ commoditates, honores, divitias, voluptatésque, eeD ſeg ad labores, contemptus, uno verbo, ad ipſam denique, 1. Ihin gquam toto affectu amplexabatur, Crucem, & in e mortem. irfra Erx ejus vita Quid jam nos agimus, quos Idem Deus ad ſui Quim pa- in ſein ſequelam, obſervationem Mandatorum ſuorum, non gra- rùm vocantem vium, & per hanc ad Cœlum vocat! Qzanta (pergit S. Gre-Deum ſequa- sss gorius) nos ejus miracula videmm, quot flagella affigimur, quanta Mut. nriinarum aſperitatibus deterremur, & tamen vocantem ſequi conte- mnimus! In Cælo jam ſedet, qui de Converſione nos admonete jam ju- geo fidei colla Gentium ſubdidit, jam Munds gloriam ſtravit, jam rui- unmfud. nos ejus crebreſcentibus diſtrilti ſui Judicii diem propinquantem de- Gehoun nuntiat“ & tamen ſuperba mens noſtra adhuc non vult hoc ſponte de- ſerere, quod quotidie perdit invita. Quid, ergò, Fratre chariſſimi, quid in Ejus Judicio diéturi ſumus, qui ab amore præſentuù Saculi nec praæcepti flettimur, nec verberibus emendamur? Ita S. D. loco cit. an ☛ ANE non ſatis efficaciter, inculcando minas tremendi Judicis, ut contemptum Mundi, converſionem à peccatis, & meliorem vitam extorqueat?! Neque tamen vel parum ſequimur, non r vr. tantùm non ad ardua & Crucem, ſed néque ad levia, dum ad- eò facilè, liberè, & temerè peccamus. Frit verò tempus, qu?ö nos & omnes omninò homines, vocabit Chriſtus, non am- pliùs in peceatores propitius, ſed ſeverus Judex, cui reluctari Ncle, nemo poterit, etiam mortuus, vocantem ſequemur omnes, de velimus, nolimus; cùm ſcilicet horriſona illa Judicii extremi nden Tuba Mortuos evocabit. Et hanc hodiè attenti auſcultabi- ei, mus ‚ejôsque vocem ac monita altùm animis imprimemus, à n mortuis reſurrecturi. Venite poſt me c. M uſße, II. Tremendus vel maximeè erit, & omni horrore plenus, S, ultimus mundi, & huic fatalis dies ſißnis exrree Judi- u. cium anteceſſuris, ſatis apertè & clarè indicatis abipſo Chriſto tu Matthai XIV. à v. Ir. & Lucæ XXI. à v. 2y. adeo ut abomina- , tio deſolationa dicantur, eorum, quæ ſupervenient univerſo orbi &c. JMVMB UYMUVMUN I 2 Verüum m: ex S Script. quæ? ex S. Thomds. ejus dicitur: & hæc Tox, quæcun tur cſlamor (ut Macth. AAl.. Meaid autem note clamor faltus * Tuba hec, III. Hæc Tuba in Scripturâ varia ſortitur nomina: eit. 6 ⅜ CoxcIo VI. Tuba ad extrepum Judicium evocans, Verùm quæ mihi tum cauſa erit timoris ac tremoris, cum victurus non ſine eâ ultimâ Mundi Cataſtrophe, & fatali im- mutatiohe? Viderint illi tum victuri: quid opus eſt, angi multum affligique ex futuris contingentibus: Ita ſæpè ratio- cinamur etiam in maximè ſeriis: ita agimus peccatores, præaz- ſentium curam corporis, minus verò animæ, habentes, ni- Hil timidi, ſicut de præteritis, ita & de futuris. Quid ad nos Inmhncendium Trojæ! excidium Jeruſalem: ultima Mundi con- flagratio &c. Sint hæc; néque ego ſuperſtes, ad ultimas il las orbis calamitates, vivere opto: attamen erunt, quæ me,. meipſum peccatorem (mihi enim potius, vel æquéè ac aliis loquor) vel proximé tangent, cum iterum videbo cæcu, lau- dus ambiualabo, ſurdus ludiam, mortuls reſurgam, & ſunt ea omnia FTremendum quæ à fine Mundi conſequentur. Hæc inter ſeſe primum Judicium ex offert, exuſto Mundo, & hominum nullo amplius, Tuba illa, Tuba noviſſi- 1a; eheu Tuba, ejusque Vox, reprobis omnibus, etſi in vitam revocandis, vel maximè tamen fatalis, & omni morte durior. De hac, æternæ Veritatis Magiſtra, S. Scriptura; quin & ipſa Veritas, Chriſtus Matth. 1IIV. 3I. Et mittet Angeloi ſuos cum Tuhaä & voce magnd. Yo. V. à 28§. Venit hora, in qud omnæ, qui in monnumentu ſant, audient vocem filii Dei, & procedent, qui bona fe- cerunt, in reſurreòt ionem vitæ; què verò mala egerunt, in reſurre- tionem YJudicii. Paulus Tarſenſis, Gentium Doctor I. Cor. W. ya. In momento oculi, in noviſſimaà Tubäe canet enim Tuba, & mortui reſurgent incorrupti, & alibi. Ita & S. Mater Eccleſia: Jauba mirnm ſpargens ſonum, pen ſepiulchra Kegionum, coget eomna ante thronum. E. Aptè Cornel. in Yo. W. 2. fol, 423. Lazare veni ſe- rat, &r. Iaefra Cne. 32. n. I. Joan. E. dicitur voxe Audient vocem filii Dei, hœæc autem vox dicitur Tuba, ait S. Thomas Doctor Angelicus in ſapplem. 4 26. 4à . & ibid, in quantum habet vim cujusdam imperii, vox que ſit, quandoôque dici- — ſ) — gunch A lcturta enienti emumcon lum,K Punrar uonol aus. . W. (ircir. tn, d,1 ui bor Nerp ils, 0 bon (blls 0 Gr ud⸗ Eloor MCi ihien Wümn WN W fil lyf. nn du nobis nunc tuba ſalutis 24 pœnitentiam. 6 aon ſt,) quaſi præconis ad Judicium citantis; quandôque autem NHrI. dicitur ſonus Tubæ, vel propter evidentiam, vel propter con- venientiam ad uſum Tubæ, qui erat in Veteri Teſtamento. Tubd 1ſltn enim congregabantur ad conſilium, commovebantur ad præ- o lium, & vocabantur ad feſtum: reſurgentes autem congrega- deni⸗ puntur ad Conſilium Judicii, & ad prælium, quê orbis terra- Qlun rum pugnahit contra inſenſatos, & ad feſtum æternæ ſolenni- ndiag ratis. Itæ J. D. cit. loc. mihi fol. 38 . col. I. med. E. Conc. ſeqv. ante n. . MVMD Aämsdt IV. Sphoniæ I. 16. Dier Tabæ & clangoru, dicitur, cum ant Tubæ hujus eMm, dixiſſet S. Propheta Diem Domins magnum, Diem Domini ama-dies terribilis. cdis zum, v. 4. Diem iræ; diem tribulationz, & angaſtiæ; diem calami- en, MA. tatis & miſeriz. v. Iy. Unde certò hic dies Tubæ longè erit tri- anmn ſtior Reprobis de ſe, quàm dies Mundi ultimus, utut ter- épim ribilis, cum omnibus ſuis ſignis & portentis, areſcentibw et- Tls iam bominibu &c. Vox Tabæ, ait D. Greg. Nyſi. in 7. Cor. ter- uieon ribilis, cui omnia obediunt elementa, quæ petras ſcindit, Iuferos ape- edin rit, portas æreas frangit, vincula mortuorum disrumpit. apud Guil. ing Sanihurſt. S. J. de 4. Noviſſ. mihi f. 26. V. infra Conc. 2. 3. n. r. lann V. Nolim hic curiosè disquirere, an una tantum Tuba, , G= vel plures ‚uti S. Anſelmus in Elnasd. putat, futuræ ſint, & giſe D. Chriſ. hom. in I. Theſſal. a. Tunc erit, inquit, & vox Archangeli .. ⸗ pracipients Angeli & ciamanti, & Tubæ vel potius Tubarum ſo- rSÿ nitm. Yahoda & 7. Dom. 24. F. 263. P. Mart. Cochem, de Judic. exrr. „ c. 2. f. 1o. Vel ex quâ materià? Zahboda Dom 1. f. 30s. Et quæ- Tuba hæc ter- iu nam hæc vox erit? quinam Tube vel Tubarum ſonitus triſtis ribihis quod et. Aadedò, terribilis, tam efficax, potens, Mundum, Inferos, ac ficax, ond; omnes Cœlos penetrans? mirabilis hæc Tuba ſit oportet: ex Penetrang? quà materi4 futura ſit illa Tuba, eſt incertum; ſed certus eſt tfimor inde oriturus. Timorem hunc incutiet vox illa ſenſi- get rAAN le ol bilis, (vox iſta „ait. S. Thom. in Jo. J. lect. 5. erit ſenſibile Konum Son, fitii, Dei . all quam omner ſuſeitabuntur aßp. Te Blane in Pf. a9. 2. fol. H eim 1r5. col. 1.) articulata „& aliquid diſtinctè ſignificans „ ſcil. juxta dH Sotum a. Diſtindt. 43. q. I. a. g. & ex ſenſi S. Hieronymi, alle- gandi infrà: Surgite mortui, venite ad qadicinm; ſargite Mort ui, 2ðWB . * 70 CaoNcIO VI. Tuba ad extremum Judicium evocanͦùͦs2, venite ad Jadicium &' c. Hæc Vox & Tuba (pergit S. Stanihurſt. umumn f. 76.) talem edet ſonitum, qualis ab initio mundi usque ad mürk illam horam non fuit auditus: erit fragor, qui obſtupeſcen. ler, do murmure per montes & valles, per aſpera ſaxorum, ad woleſſa plana camporum, per terras omnes, mariaque omnia latè re- uera mugiet: hic ipſe clangentes Tubæ ſonus è ſummo Coœlo omnes dh evocabit Animas beatas, ex Inferorum clauſtris damnatas, e ſepulchris corpora. O Tubam, ergo, & ſonitum Tubæ, vo- cêmque terribilem, quâ lacrymosd die sil, Jjudicandus homo reus evocabitur in triſte ſpectaculum coram toto mundo; aded ut hinc terror non reprobis tantùm futurus ſit, ſed & Juſtis, ita enim Eccleſia: quid ſum miſer tunc dictarus &c. 6um vix ju- ſtus ſit ſecurus. Il’llius ultimæ tubæ Jangor quàm horribila erit! ait S. Cypr. Tr. de Meenſ. D. O Tubam Damnatis terribilem, adeo ut icin) tis ſan fnmln lis ſn Alirtnr Wi ,0 mallent ſuas in Inferno multiplicari pœnas, quâàm illum au- Aire ſonitum! V. Conc. 23. n. I. f. ex &. Greg. Mo. lio Dies, qu? VI. Paradoxum, admirabile, & inauditum videatur, quæ- (dn nolent beati eſ- ſtionem fieri, an & quando tempus futurum ſit, quò nolent cinne ſe in cœlo & Damnati ex Inferno egredi, & Beati in Cœlo manere? Eſt mimn damnati non facilè, qui dicat: ſi in Cœlum ſemel venero, inde egredi am. Mon eſſe nterno. pliùs, non cupio; contrà quis non optabit exeſſe Inferno?! &G (nr⸗ tamen veniet tempus, quéô damnati nolent egredi ex Infer- (umm no, ſi per ipſos ſtatet &c. Sed Tuba coget omnes, velint, no. (bſen lint: Nolent autem, partim ne videant faciem fulminatricem ier Judicis, (infraà Conc. 20. n. 6.) & Conc. 2l. n. F. partim ne ſub- innext eant probrum publicum condemnationis, partim ne cogan- cen tur aſſumere corpora, quibus Præter Animæ pœnas, novas ie alias luant, adeôque duplices. Beati contrà optabunt egredi , ex Cœlo, tum ut oculis ſuis aſpiciant Judicem, & auribus Uitum pPercipiant optatiſſimam & expectatiſſimam ſententiam: Ve- Oun mnite benedicti, tum ut Corpori ſuo gloriosè re uniantur. Eani- 18, harſt., cit. à f. zg. Faber. Dom. I. Aav. C. 2. G. 3. n. . n „VII. Expendamus iſta ex humanis, & iis, quæ in Mun- do fiunt, aut facta ſunt; quæ quidem omnia rationem umbraz X — * nnobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiam. 71 uhut tantum habent, reſpectu Extremorum. De Peluo Cardi- Pelue Card. Wut nali refertur in Hiſtor. Gallicàâ ad Annum Iro3. quêô Henricus IV. ſonitus tympa- Obnn Rex, abjuratà anno prævi hæreſi, & apertè ſe Catholicum norum, fe. uum profeſſus, Carnuti ſolemnifſimè ſacro oleo in Regem inun-Tem & mor- nndeun Eus erat. P Gabr. Bacetin. hiſt. Univerſ. p. 3. in Annal. Galz fil., „9. aſtert. Ccbm quèd dictus Cardinalis omni contraniſus fuerit conatu, ne Amms hic in Regem eveheretur; cùm verò hic Rex, ſuis Adverſa- n e,D rjiis ſuperior, & Fœderatis eidem ſeſe dedentibus, Regiam Auhmh ſuam Lutetiæ Pariſiorum ingrederetur, & Pelveus Cardina- unc, M lis ſonitum tympanorum ad ſolennem Regis Ingreſſum inau- AINi diret, præteritorum à ſe contra Regem actorum memor, & en ieH ex metu, ne hic ſeveriori vindictâà in Cardinalem animadver- ii teret, in febrem incidit, & mortem. D. Chriſt. Va. Neuburger lndn Part. 3. Dom. infrà oct. Nat. D. f. 2. Spectemus jam Reprobos, Applicat. nilma cuùm audituri fuerint ſonitum Tubæ denuntiantis, verbis ex- Pavor impio- preſſis, Ingreſſim adventumq; ſummi Regis in orbem ad judi-rum in ſonitu .. cium, cum poteſtate magnâ &y majeſtate, quis tum illis animus tubæ o t erit; vel propius tecum conſidera, anima mea peccatrix, cùm nanete! tu in ordine & numero Reproborum ſtatuenda (quod avertat egeln Numen propitium) audieris Tubam illam, unà memor gra- IeneA viſſimorum „ſine numero peccatorum, quibus Deum, tuum Gal futurum Judicem, temerè, libere, & malevolè offendiſti, quàm n,w te Eidem, Ejusque ſanctifſimis legibus & præceptis oppoſue- nmien ris, Prœvaricando, contemnendo, blaſphemando; quàm in- ineip dignèac turpiter Deum, Creatorem, Redemptorem, & modò e Judicem tuum, poſthabueris ſordido lucro, turpi volupta- s, WS ti &c. contremiſces pavida, mortem optabis, fruſtrà: O la- mege menta;, ejulatus, fletus clamores, lacrymæ, deſperatio! ad ð gm ſonitum Tubæ quæ Reprobos coget ante Thronum! Ita ſa- me Ne, dum vivimus, quàm ſæpè reſiſtimus Deo, Ejusque Man- me Mo datis „quam temeré illum offendimus, nihil anxii; at vero cum Chriſtus Judex de hoſtibus ſuis triumphaturus Angelos ziNu. ⸗ ſuos cum Tubꝗ mittet, horriſione intonante: Surgite mor- enunt sui, venite ad ſuaicium, audituri ſumus equidem, ceu ſtupen- tunn MMM dum rr 4 72 CoNCIO VI. Tuba ad extremum udieium evocans, tum tonitru, ad cum tremore, concuſſero ipſum mundum, *pervaſuro; agnoſcemus tunc, quàm malè à nobis actum fue- cium evocati per Tubam vel campanamkidll EE õ EO guauts metu? Pahàâ majori, vel alia: Ita Plutarchus in Vita Gracchorum, po- Tubis ſucceſſère Campanæ (ſic dictæ à Nolaà Civitate Cam- futurus ſit animus Reo audienti fatalem Tubam, aut Campa- nam talem: quilibet pulſus ac ſonus an non illi mortis ſpi- culum! ſecut illi, qui è& carceribus educuntur, ait S. Chryſ. & und Ccum ipfis catenn, ad jndicium pertrahnntur; ſie omnes animæ, pet- catorum catenis implicitæ, ad terribile illud tribunal ducentur; quid? aceuſabuntur, examinabuntur, damnabuntur! Archim. Chriſt. f. 2. Conc. y. ante g. 2. f. 26 9. Cync. I. n. 3. & Conc. 37. u. 22 PPpplos inferos, ac omnia membra noſtra, oſſiumque medullas ehubet hrios ha (un ex rit, dum viximus; at ſerò ſapiunt Phryges, quando audieri- um fen mus Tubam, ait os aureum S. Chryſoſtomi, bom. g. in I. Theſſa. quando vocem illam Archangeli, quävss Tubd terribiliorem, quu tunc vobi: animms erit? Hoc ut magis apprehendamus. Ad ſuppli: VIII. Cogitemus denuò, quæ in humanis & Civilibus. ci, mortis Rei, ad ſupplicium evocantur ſen Tubd, ſeu Cam ſtulatos rei Capitalis vocari Tubd ad Judicium, declarat: Hiſtoris. IX. Ita expertus Regis cujusdam frater, de quò S. Dama- Regii frattis. P. 1. c. S. J. 5. de Memor. Jud. Vniserſ mihi à f. 272. Dauroult. Ca- tfech. c. z. t. 22. k. 6. 7o. Major §. Y. Spec. exempl. E. Judicium exem- ſub Theodoſio Juniore floruit, vità fundus 6. Maji A. C. 731. cir. Beſſeds. Terinus in Indice Audtorum, &. Yo. Damaſcenus, qui ne- SZal fuiſſe Sacerdotem) Hic, inquam, refert, fuiſſe Regem quen- dam, imprimis timentem Deum, ut plurimùm tamen triſtem, e& quòd luctuoſum. Extremi Judicii Diem ob oculos aſſi- „ Ab exemplo ſcenus, in Vita § & Barlaam & Joſaphat, apud Peædag. Chbriſtian. Aab. r. 82 f. 22r. Petrus Beſſems de z3. Noviſ-. C. I. de Jud. fF 2r2. (Hic 8. Joannes Damaſcenus Conſtantinopolitanus, Presbyter, Doctrinâà & eruditione, néque minus Sanctitate præſtans, qui ink,tane lroexe genfratn meburis In hisce locorum quorundam ea eſt conſuetudo, quâ Malefi- nmin umneſon Trelben lazer paniæ, ubi primum majores Campanæ formatæ ſunt. Cor- nel. in Num. 10. 2. f. gol.) Cogitemus nunc quæſo, quis tune onem 0 eeſber (eN Walltss orte 4 lit u (Wemun enn, ImmnCu, Wue meinII s nne Udnd Aule inen guin , gui M i, uC hun, ,, a, Echrat NtRCAN tr t . , s i MCNM. Nimid. (n. Aut kenn 1: KR, in ſf = 1 4 — = — Dumut nobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiaom. 73 duè haberet, ac de eo cogitaret: qui vectus rhedâ, cum fortè obvios habuiſſet duos, vili habitu, Monachos, & ſubitò de Curru exſiliens, primum in complexus eorum ruiſſet, deinde etiam flexo genu benedici ſibi, ab eisdem petiiſſet, factum iſtud, tanquam à Regia Dignitate alienum, à Regis fratre lu- dibrio exceptum fuerat: quod cùm Rex reſciviſſet, ut temeri- taatem fratris argueret, juſſerat, ut ſequenti die, bene mane,. ACh ante fratris ædes inflaretur Tuba, eôque ſono, qué mortis ſententia in Reum lata eò loci deſignari ſolebat. Inhorruit ad buccinæ ſonitum Regis frater, & lecto ſe effundens, cum Con- juge & liberis, nondum veſte bene tectus, ad Regem accurrit, ad pedes ejus provolvitur, veniam rogat, ſi quid, quod igno- ret, ab ſe peccatum, ſupplex miſericordiam, vitæque prolon- gationem implorat. Hic Rex ſubridens ſeminecem humo ſur- gere jubet, itàque affatur: Itane, mi frater, itane te unius Tubæ ſonitus perculit, perturbavitque, & ad fratris tui te amantis, pedes abjecit, etiamſi tibi nullius mali conſcius, nil morte dignum commiſeris: Et rides, quando me horriſonæ illius, quà omnes nos quondam, multorum criminum rei, ad extremum Judicium evocabimur, Tubeæ, Deique mei, to- ties à me offenſi, Judicis memorem, de Curru deſiliiſſe, & Mo- nachis iſtis, Divini judicii præconibus, ad pedes accidiſſe vi- se 44. Cnſe diſti? hocce modo uſus ſum, ut tuam corrigerem inſipien- tiam: Et ita fratrem inſtructum remiſit domum. Engler. Dom. 24. Y. 1. Pexwenfeld. ad hiſt. I0. f. 135. infrà C. 21. num. §. ſine. icium ας. 1 ( Aſtans, — têmque æternam eſſe detonaturam?! Sngite Mortui, venite ad Jadicium. Quid agimus tot tantorumq; criminum ac delito- rum à Juventute, offenſarumꝗ; contra Deum, malè conſcii? 4,077 E. enaenn s Ar. e X. Ad oculum manumque hinc ſalutaria nobis ſugge⸗ App runtur monita: an non credimus, Tubam illam, miro ſono ntorte Pi L onita pla. per ſepulchra reſonantem, omnésque mortuos ad vitam re- vocaturam, omnibus Reprobis horrendum Judicium, mor- An non jamjam trepidamus, etiam memores ſolum Tubæ ejus, quam certò certiùs audituri ſumus? Tubam mortis funeſtam? Mecbtl de Iud. Eæxtr. non ſicatio 8 74 CoNCIO VI. Tuba ad extremum Judicium e vocans, vel campanæ ſonitu evocantur, ſalire, laſcivire, epulari, per- græcari. An lubeat ad ſolidam de Tubâ Judicii extremi fidem peccare: Certeè, aut fides viva deficiat, neceſſe eſt, aut peccan- di voluptas aberit ab eo, qui hujus Tubæ clangorem mentis auribus excipiat, planè toto concitiendus animo, ac cæteris omrübus ſenſibus in ſtuporem inducendis. Hic ſenſus Illi, ui rectiſſimè ſenſit, & cui Portæ Inferi non prævalebunt, S. Pe- tro, referente S. Clemente Romano, hoc eum aliquando ora- S. Petri axio- ma de Judicin memoriâ. ſonet: quis, dum Tubam præ foribus audit, quò ad Jjudicium cogitur, de capite accepturus ſententiam, genio perget indul- gere:! quis non è ſtrato ſe proripiat? quis non muſicomomnem in luctum convertat? quis non voluptati omni nuntium re- mittat! P. Engler. E. I. Dom. 24. J. I. f. 210. col.1. FPæd. Chriſt. cit. loc. F. 272. Surgite mo. XI. Et hoc planè omnes tangunt, etiam ſummos, ſicut & tui, venite ad illa vox Tubæ: Surgite mortui, venite ad udicium. Surgite Prin- rriam, lœtitiam, opprimendos Juſtos &c. Sap. 2. Nurgite Senes judicium. cipes, non ad clypeum & faſces: Surgite Reges, non ad pur- uram & coronam: Surgite Imperatoreés, non ad ſceptrum & Diadema: Surgite Pontifices, non ad Tiaram. Sur gite divites, epulones, venite non ad byſſum, non ad epulas iplendidas. PLuuca 16. 19. Nurgite Coſmophili & mundi amatores, venite, non ad vina pretioſa & unmgenta, non ad roſas, non ad luxu- impii, Daniel. 13. non ad explendam libidinem & c. (Degreſſio fa- cilis ad vitia graſſantia ) ſurgite mortui: (in hoc omnes pares) ve- nite redivivi ad Judicium ſimmum, extremum, æquiſſimum, Tieronym. d is nobis tunc animus publicum, ſne reſpeétu perſonarum & . quid ad hæc impüf quàm timuerit tubam hanc. Ptor Mundi eximius, in Corpus ſuum mirè auſterus, uno . . . culum pronuntiâſſe: Duns peccare poterit, ſi ſemper ante ocuslos ſuos Dei Judicium ponat? Si auribus ejus ſemper feralis Tuba in- et dunde XAlI. 8S. Hieronymus, Eccleſiæ Doctor Magnus, contem- non libuit, nec libet prædicti Regis fratri aut aliis, ad fuppli- Vvybo cium & mortem gladii, ſuſpendi, rotæ, ignis &c. cùm Tube id voc vedoſ’ rnei de Ahæc pot wora! Romni M e, Eonn o. W. (E lol. na M N lte Nita, bona nelio lrere che nionis Poal lhan m lema Kor. nili⸗ ttp, . 8 ,dinnli . nli⸗ epulni. en Demnn , e ſenlis Il t, 9. . 4 pundo e er Aule e IS Ti. . Aodcun Eper MNI. men WmNI. Crf.a ðD irt A⸗ epdunt t,An? Pendis 3 penle, 00 Au . Nir NHS ſ, Paes nn, er. oen. ac remedium. Cit. P. Guilielmus Stanihurſtus cit. ibello de T. nobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiam. 75 verbo, per omnia Sanctus, hic Vir, hic tantus, tremit tamen ad vocem hanc Tubæ, vel cogitatam ſolum. Quotie, ait S. D. In Mat. diem Zudicii cogito, totie corde & ore contremiſcor ſive enim co- medo, ſive bibo, ſive aliquid aliud facio, ſemper inſonare videtur auribus M men Tuba illa terribili: ſurgite mortus, venite ad Zadiciun.. Quich ad hæc peccator?! adhucne dormire, ridere, & laſcivire ſecur. = rus poteris! Eng gr. & Pzd citt. O quàm benè Tubeæ illuus vox ac ſonitus, eſto non jucundior, felicior tamen & utilior omni Muſicâ, adhiberetur & cogitaretur ſedulò inter ipſas MM epulas, choræas, luſus &c. ubi ſæpè Dei oblivio, Conſecie. tiæ bonæ, animæ que diſpendium. Vid. P'Jahoda Dom. I5. f. z0oN AlII. Concludendum modò eſt, & capiendum conſilium, Noviſj mihi à f go. obſervat duplicem Tubam & vocem Dei, Audienda unam Juſtitiæ, belli, & furoris Domini, in Impios; de quà nunc tuba, & hactenus egimus: alteram verò pacis, ſalutisque, quam inflet "ᷓ miſericor- modò, dum vivimus, miſericordia Dei, ad pœnitentiam & ivinæ. ſalutem invitans omnes, etiam indigniſſimos & graviſſimos Wid. Conc. 25. peccatores. Tubæ hujus vox, ſunt Divinæ inſpirationes, inter- na & externa ſalutis, ad ponitentiam & meliorem vitam, mo- nita, per Concionatores, Confeſſarios, pios libellos, proborum bona exempla, & omnia ea, quæ nos à vitiis ad virtutem, & meliora hortantur. (V. Engigr. Panth. E. &. dim. Judæ, N. 1. eℳ Orig. mihi folio f. 125. Col. 2.) Hodie ſi vocem ejus audieriti, nolite ob- daurare corda veſtra. Pfſal. 9a. hodie, ait, non dicit: ſi audieritis in Paſchate, quò præceptum faciendæ Confeſſionis & Commu- nionis eſt: ſi poſt annum, ſi poſt menſem, ne quidem ſi cras, quod Deus nulli promiſit; ſed hodiè ſi vocem eje⸗ audieriti, id eſt, Jubam invitantis Miſericordiæ ad gratiam, ad vitam, ad ſalu- tem, nolite obdurare corda veſtra, nec obdurare aures Ita hancvo- Quinam voci cem audierunt obſequentes, Saulus in Campo: an é, Saule, &c. hui W Acor 9. 4. Auguſtinus in horto: & Aug. lib. S§. Confeſj. C. 12. n. 2. Uefi mihi f. 307. S. Antonius ægyptius, Monachor um Pater, nobilis M e CoxcIOο VI. Tuba ad exfremum Tudicium evocans, in venatione. Idem 20. Sept. lelt. z. Laceo plurimos alios, qui egquidem Tubam Miſericordiæ Divinæ, vocantem extraordi- nariè, & miraculosé vel quaſi, audivéêre, idque ad ſublimen ſalus: eam percipere noluiſſe, multis in exitium fuit. Vi- pertinaciâ, qui ad converſionem, pœnitentiam, meliorémq; Vitam tam ſuaviter vocati, obſequi neglexerint. Nos ſanio- ra, ex ſalubri cogitatu noviſſimæ Tubæ, meditemur, & exe- gquamur, exemplo S. Ap. Andreæ, Chriſtum vocantem quan- tocius ſecuti, ad ultimam Crucem usꝗque; Breviar. lect. 2. No- dur. qui & ipſe «Ægeam Proconſulem, Prædicationi Evange- licæ reſiſtentem, liberrimè increpavit, quòd, qui qudex homi- num haberi vellet, Chriſtum Deum omnium Judicem, à Daæmonibus ilaſens, non agnoſceret. ibid. lelt. . Comes viæ, vitæque noſtrae³z, ſit Tuba illa: ſurgite mortui, venite ad Judicium; utinam pro- pPitium &c. Authores in ideantur hanc in rem & materiam. S. Thomas D. Angel. in, ſap. Præcedent. Concionis Mkem. 7. 76. 9. 7 mihi fol. z51. P. Henr. Englgrave S. J. P.1. materiam. Dom. 2g. P. Guilielmus Stanihurſtus S. J. de 2. Neviſ. de M NJausicio. C. I. mihi à f. 35. P. Joannes Jahoda 8. J. locz oitt. genere, Adoleſcens, ingreſſus Eccleſiam, audiens ex Evange- ſlior ſi vis perfeltus ſſe &c. Matth. 19. 21. &. Athanaſ. in vitàâ S. An- ton. Breviat, Iz. Jan. Alii duo ex lectione Vitæ modò nominatti S. Antonii. Confeſſ. J. Auglaſt. lib. g. C. 6. Ita S. Franciſcus in Tem- plo. Breviar. Kom a. oct. lelt. y. S. Euſtachius, qui & Placidus, ſanctioris vitæ gradum & perfectionem; nemo tamen noſtrum Admittamus eſt, qui non eam ipſam Dei miſerentis ITubam, ad ſaniora vi & nos Tubam & ſalutis vocantem, experiatur nunc per minas penarum miſericordiæ. peccatis decretarum, nunc per promiſſa Bonis præmia, alibs⸗ ꝗque modos. Scrutemur conſcientiam noſtram adeo ut co⸗oꝛ tra Deum juſtè queri non poſſimus. Cave ad has Dei voces ſis ſurdus, quia ſæpè ab illis, vel ab undâ illarum, pendet tua gerint illi, qui ad unicam verâàmque Catholicam fidem, ab- ſtracti reſpectu humano, commodis temporalibus, vel propriâ ðð T pos Sud Der lebe il. Mn ye u prob⸗ r R ne⸗ V I— l kiar Donn n ”M nobis nunc tuba ſalutis ad pœnitentiiim. 77 bug. P. Thomas le Blanc S. J. in Pfal. gg. 3. fol. or “. P. Philip- Z x pus d' Outreman S. J. Pzæd Chriſt. p. I. e. S§. J. S§. de memor. Imi Judicii Vniverſ. Leop. Mancin. de Paſſion. D. L. g. DA. 2. ”M ſcwIn. Dectr. mor. 2. P. Martin. Cochem. Ord. Capuc. im groſſen W Km Leben Chriſti ꝛc. de Zudic. cap. 2. 4 f. 9. usq; Ia. P. Cornelius 0 aligi à Lapide, in 1I. Theſſal. z. V. 1Iy. 16. fol. 676. &- ſequentibus. in nem Naamer. Io. 2. f. Soo. (Præter ſupraà citt.) Jacobus Marchant.- Cbüim Horto Paſt. tr. a. de fide Chriſt. lelct. 17. fF. 242. Beſſeus, Conc. y. wenmtti de YZudicio. Pexenfeld. ad biſtor. IIo. à f. 137. Guilielmo vitæ U Pprobatiſſimæ Sacerdoti unâ die in extaſi repræſentaba- Seum tur Tribunal Dei judicis, & huic adſtans cum Tuba An- ds. gelus, cui judex demandabat, Taubam inflare, cujus ſo- leo ucor⸗ nitu horribili tantus Orbem terror invaſerat, ut homi- Dis nes tremerent, uti folia arborum: & cuùm id ſecundaâ rm vice fleret, videbat Guilielmus Dei Matrem coram Filio H. in genua procumbentem & ſupplicem, ut dignaretur fi- b. lius iram ſiiam, ſcelerum vindicem, rigorémque Ju- eſroof dicii in miſericordiam commutare, quô & obtinuit ch- lortn lationem ruinæ mundi. Refert Petrus Zuſtinianus I. p. 6c. 4g. Mr. ap. Faberinum n Salut. Angel. Diſe. 29. g. 17. f. 3s. Non abiſ. tr milem illi /apra num. 9. de Rege ſemper tr iſti habet hiſto- n riam Joannes Jahoda in Nataſit. Puer: Jeſa fer. 2. poſt Domin. „b5ẽö arnqusgeſ fol. 273. & ſeq. Phil. Hartung. Conc. Tergem. No e DVom. II. Aavent. Con. HS Denure enlin, nun N⸗ PMio H 78 CoxNcio VII. Reſurrectio mortuorum uni verſalis, * A * He d A 1 Ae A * e d Ae A K dt At 2 d Ar 4r 1 1e 1 1t 1 Dom. 2. Adv. Mortui reſurgunt. Matth. II. ſ. S. Joannes B cur ſuos ad Chriſtum mi- ſexit. 2.16. Marci I. g. Lucz. 3. 22. Joann. I. 32. Sed quòd morti vicinus Reſurreétio Chriſtumtraduci mortuorum probat Chri- ſtum Meſſia miundantur; ſurdi audiunt; Mortui reſarvgunt & . Unde §. Cyril- lus, lib. 2. Theſauri c. g. Chriſtu, inquit, Mirzculorum magnitudi- ſtus ipſe, Zoan. 17. 24. Si opera non frciſſem in ef, quaæ nemo alius fe- pera & Miracula, peimarium eſt: Mortui reſurgunt: Quo ipſo Divinitati Chriſti, ejusque veræ Reſurreétioni teſtimonium Eadem pro- babit Chri- ſtum Judicem. Dom. 3. Seéſ. lelt. 3. Idem fiet ad ultimi Judicii diem m. BD , C O N 91 0 VII. MM Reſurrectio mortuorum univerſalis; Electis glorio- ſa; reprobis perquàm funeſſſa. Uos Diſcipulos à S. Joanne Baptiſtâà, in vinculi ab impio Herode detento, ad Chriſtum miſſos fuiſſe, venturns e, an alium expelztamus!non quòèd ipſe 8. Præ- dubitaret, cùm hic ſatis ſciret, Eum Meſſiam eſſe, ceu Coœlo edoctus, cum eundem Chriſtum baptizaret, Matth. Diſcipulos ſuos, de Eo dubitantes, voluerit inſtrui, & ad 1, juxta S. Hilarium. Chryſoſt. Cyrill. & alios. Cornel. in Matth. II. 3. f. 242. I. C. quæſtiom huic Chriſtus ipſo facto, & per miracula reſpondit: Eunte, renuntiate JQoanni & . T. 4. quæ audiſti, &à idiſts, Cæci vident; Claudi ambhbulant; leproſi ne ſim a! & multitudine oſtendit, ſe Meſſtam ſſe. Cornel. ibid. Et Chri- cit, peccatum non haberent. Vid. infrà Conc. 22. n. I. Hæc inter o- datum: Matth. 2z. 72. Et Mennmenta aperta ſunt : & multa Cor- pora ſanctorum, qui dormierant, ſarre verunt, & exeunta de Monu- mentis poſt KReſurreltionem ejus, venerant in ſanczam Civitatem G apparuerunt multa. Reſurrebtionem mortust imperarb, Divinæ ſo⸗ lius eſt poteſtati, ait S. Ambroſ. lib. g. in Lucæ c. 4. Breviar. fer. . cum, qus “ ex hodierno Evangelio ſcimus; quæſitum: za e, qui her — mes eſt nck : ( eernlims gueliten gemonire Qaun Het cnnnd CMNocl mein (lacen 1. AX ALeuten cuör cmKnr AKwd Abert Prhin conſe inndio 1 immane Dence; (certöv ectede KVer⸗ e . HZ MD 3 Sð Elenhis glorioſa, reprobis funeſta. 7„ 88„ 8 23 in Monumenta ſunt, audient vocem ſilii Dei, Zoan. v. 29. Cum o- mmnes reſurgemus, Divini Judicii non tam teſtes, quàm per- 4 ſonæ: quæ ipſa Mortuorum Univerſalis Reſurrectio evi- ngl dentiſſimè oſtendet Chriſti Dei hominis & Judicis potentiam, maſeſtatémque, ad ejus Imperium futura. Hanc reſurrectio- nem univerſalem, verè opus omnipotentiæ Divinæ admiran- dum, ſpectemus oculo fidei & mentis, ac velut in umbrà, ſed non vana, maximè quoad Reprohbos, ut, peccatum horrere omnimodè diſcamus, ut, quod funeſtiſſimæ hujus Reprobo- ied rum Reſurrectionis unica cauſa; ſpectate, audite patienter, & ninsi eum admiratione. ä ,e II. Articulus hic fidei de Reſurrectione Mortuorum, quæ Errores cir- ee ad extremum Judicium univerſalis erit, jam olim intellectu caà Keiurre- elunch. captuque difficilis fuit, imò multis etiamnum ſomnium & fi- ctionem. K gmentum, etiam Chriſtianis (ſi ex horum plurimum ſcelera- ne t vitä judicium feras) neque hæreticis tantum. Athei, fic- NriNA ut Deum (Deéixit inſepiens in corde ſaon non eſt Deus. Eäſalmo y2. I. Ukh Et hinc illa ſcelerum colluvies: Corrupti ſant, & abominabiles Miſtus 1 fabti ſunt in iniquitatibus“ non eſt, qui faciat bonum & C. ibid. 1. 2.) Aaν ita conſequenter & immortalitatem Animæ, ac Corporum re- lan n, furrectionem, ſeu verbo, ſeu facto, negant. Fuére, qui A- ef nimarum in alia corpera transmigrationem admittebant, ut sgid Druidæ in Gallia olim, Pithagoræi & Origeniſtæ: Cornel. in INUD Eccl. 12. 7.. ali, earundem quidem animarum, ſed cum alis novis AA Ccreatis vel creandis Corporibus unionem in reſurrectione fo- rim re, credebant. Verè inſipienz, Ut vocat S. Paulus 17. Cor. 1r. 35. (oh⸗ vel, ut habet Textus Graæcus „ demeng . qui Animæ immorta- Aimnoin litatem, veràmque Corporum Humanorum Reſurrectionem, S. & utrorumq; unionem negat. Impie Impii Sap. 2. 2. 6X nibio RE at: ſumus, & poſt hoc erimas, tanquan non faerimies &c. Lrenite und ergo, .&½ fruamur boni Jucx ſetnt c. bid. 2 V. 6. N III. Sanior, veraâque fides Catholica errores hoſce rejicit, Fides circh in ſe, acC veram, at ſupra captum ſenſumque hominum admiran- Relurreétio- d dam, câmque univerialem Carne Keſurreltionem, exr S nem. 8o CoxNcIoO VII. Reſurretio mortuorum uni verſalis, — Apoſtolico, attribuit omnipotentiæ Divinæ, cui id facilius eſt, α quàâàm nobis, excitare à ſomno etiam leniter dormientem. A Mure nima, à Deo creata, Corpori Organis ſufficienter inſtruéto teſumes infuſa, ab hoc per mortem violenter avulſa, immortalis, ei- (e qui/ dem, non alteri ſuo Corpori renuncietur, reſurgétque, at ürgent diverſimodè in Bonis & Malis. Reſurrectio Electorum ſo⸗- " niſ⸗ lx, jucunda, Reproborum funeſta adeo & miſera, ut plane 1. C7.1 neutrumà nobis ſatis apprehendi, capique poſſit. Procegent, lus, i qui bona fecerunt in Reſzerrestinunem Vitæ; quà ver mala egerunt, 122 n in reſurreblionem gZudicii, ait Chriſtus judex: Joann. y. 29. & æter- muli n næ Damnationis. Gentium Doctor: Cmna reſargemies; ſed i non omner immuatabimur. I. Cor. 1y. per gloriam ſcilicet. Cornel. Riag! ibid. ex S&. Auguſt. gui dormiunt in terræ pulvere, evigilabunt; alis or in vitam æternam, & aliè in opprobriume Daniel. 12. 2. & eheun po- V. de tiſſima pars in opprobrium ſempiternum; ne & ego ſim inter ho- kuh ſce! Eid. Cornel. ibid. fol. 1399. E& ſoj. Clariſſime Job, c. 19. 4 v. 27. Nbue IJIun noviſſimo die de terraà ſurretturus ſum, & rurſaum circumdabor dloy pelle med, & in carne med videbo Deum meum; quam viſurus ſum hyg vo ipſe, & oceli mei conſpecturi ſunt, & non alius. Beſſeus f. 327. Cv. (M Reſurrectio Eytichius Patriarcha Conſtantinopolitanus, qui contra veram Jiel fiet in edem Corporum reſurrectionem librum ſcripſerat, à Gregorio Ma- it hom carnc, in co- gno, tum legato, convictus, inſtante ex morbo morte, pel- tuag, Qdem corpore. ſem manmtis ſuæ tenens; Confiteor, inquit muhtis præſentibus, . Pr⸗ =V quia in liäc carne omnes reſurgemus. Breviar. KRom. 12. Mart. lect. 4. Vinton PDaurolt. I. 7z. y. Marchant. Hort. Paſt. f. 2. MBU Hſuneſ. Afigoatura- VI. Notemus ſignatè: Ia eâdem carne reſurgemus Ccujus e- miG4 ¹⁰. nergiam infrà deprehendemus: cujus ratio congrua & evin- Wa cens affertur à S. Paulo: IUIe referat unusquuq, propria Corporun, Senean prout geſſit, ſive honum ſive malum 2. Cor. y. Io. quantàm in delicis un ſuun fuit, tantum date illi tormentum & lultum, ait Deus de impiâ Ba- Huder. birlilone, & quovis impio, Apoc. 15. 7. Ergo idem Corpus, ea- erint Aem caro, eadem membra, recipient, quæ bona vel mala ges⸗ Uing ſêre, quæ in deliciis, fuere, & Thomas quæſt.z9. Idque omni- Wſu no Providentiæ ac Juſtitiæ Divinæ eſt, ex illo ad Hebr. e. itetam 1 Merh ſi. HS Elekñis glorioſa, reprobis funeſta. 81 . ldt Credere oportet accedentem ad Deum, quia eſt, & inquirentibis ſe menmmk remuneratorſit &c. Conſideremus jam penitius hanc Corporum Werihm reſurrectionem, & pacis meminerimus ultimæ illius Tubeæ, mori de quä præcedente Concione, ad cujus vocem ac imperium illicoè ingee ſurgent mortui, venturi ad judicium: In momento, in idtu oculi, lonmu in noviſſima Tubd. Canet enim Tuba, & mortui reſargent incorrupti. n, uIN 17. Cor. 15. 72. S. Hyppolitus (Clementis Alexandrini Diſcipu- B e lus, Epiſcopus Portuenſis, & Martyr ſub Alexandro Severo, kan mundi, tunc, ait, ſonabit Tuba, & excitabit dormienteæ, & omnar yae e in idtu oculi reſurgent, & aſtabunt ſuper faciem terræ, expectante la lrvl Juſti atq,; terribila Judics adventum. ap. Le Blanc in EFal. 29. 3. iin A fol. Iopp. ⸗— . èGl tne . V. Ut tanti momemti myſterium meliùs capiamus, hu- ueè jus rei paradigma, exemplum „& Caſum mirabilem audiamus egan ex Ezech. 37. à v. I. in figurà aridorum oſſium reviviſcentium: HZ tmd ₰. Propheta eduétus in Siriti Domini ⸗ & dimiſſus, in medio Viſio Eze- uſin, campi, qui erat pleni oſſibus multu valdé, ſiccuq, vehementer in- Lhiclis de el- H terrogatur, & vocem audit: Putane, vivent oſſa iſta &. dixi viſe i. iu . nmnen Veomine Deus, tu noſti. Et plané an non arduum videri Pos- y. gmil ſet homini rudi, & ſine fide, oſſa hæc tot millia millium, mal- ta valde, & ſicca vehementer, reviviſcere poſſe: & ecce: juſſus eſt S. Propheta clamare: Oſa arida, audite verbum Domini - ecce re cgo intromittam ſpiritum in vos, & vivetue & dabo ſuper vos ner vos, S ſuccreſcere faciam ſuper vor carne, & ſuperextendam in vobi cu- tem; & dabo vobu ſpiritum, & vivets, & ſéieti, quia ego Domi- ee nu c. Obſtupeſcite vim ad hancce vocem: Falctm eſt ſonitu,;, * A ecce commotio“ & acceſſerunt oſſa ad oſſa, unumquödq, ad jundtu- ram ſuam; & ecce ſuper ea nervi & carneæ, & extenta in en ecut — nſpn . . „ „2 „ . r, deſuper. Denig à quatuor ventä veniente Piritu, & in ſuſflante Een 4 ſuper interfelttos iſtos, ingreſſus eſt in ea oſſa piritus, & vixerunt, ſte- C terùntq; ſuper pede ſuos exercitus grandu nimis valde. v. 20. quanto 6S6 non ſtupore & admiratione S. Prophetæ! quéô quidem hic ad Uiteram edocétus fuerat filios Ifraël, captivos in Babylone, 1MNI ðẽẽ . deſpe- Mechtl de ud. Extr. 5 2 82 CoNCIO VII. Reſurredio mortuorum univerſalu, —— — — —— – – —,ͦ AAgeſperantes de liberatione, & adeo velut mortuos, deſi igna- tos per oſſa arida, fedtulcendos in terram ſuam, & hine quaſi re- iguta & Sm. victuros eſſe. Oſſa hæc arida reviviſcentia ſymbolum ſunt bolum reſurte Reſurrectionis. V oluit Deus, ait Cornet. ibia. in v. 25 f. 1161. 2. B. ctionis mor hoc ſchemate offium reviviſcentium acuere in Judæis ædue, torum. ac Chriſtianis, fidem & ſpem reſurrectionis, quæ acer eſt ſti-· mulus ad omnem virtutem. Vide piura apud eunadem ibidem; ubi ů & miracula, fol. 1162. Ae Corpore S. Sanulai d'ſſecto in Parte g2. mi- 7727?214 Des virtute in integrum iterum concreſtente „ nec non de Petro quodam & ſepulchro reſaſcitato ab eodem & Nanulao, Eyiſcopo Gas. 1 covienſi. Breviat. Kom. Z. Maji, Nicolaus Turlot. ad finem citandum. r.31. Di juſſiu Dei ad vocem S. Prophetæ, ab hoc totus exerci- tus tantusque, velut in momento, reviviſcere viſus eſt; quan- to magis cum mortui omnes, & qui in monumentu ſunt, audient ocem filii Dei, & Tubæ: Surgite mortui. Beſſeus c. y. f. 226. Tuba evoca- V. Accedamus jam nunc propius, ſpectemusque attents pit omnes ani-hanc corporum Reſurrectionem. Taba ergo mirum ſpargens ſo- mas. num, per ſepulchra Kegionum, imòô penetrans totum mundum, Coœlum & inferos, ex utrisq; evocabit animas omnes, & Bea- torum & Damnatorum, ad ſuum quamvis corpus aſſumen- dum; quæ, quidem antè, nec dum unitæ fuerint Corpori, uti ſunt Bmæ. V. Idem Sancti alii, cum Chriſto qui reſurrexerant, Matth. az. ya. Anima & corpore in Cœlum recepti: vel ſi qnai fortè corpore & animâ ad Inferos fuiſſent detruſi, uti de Epu- Pone ſepulto in Inferno, & aliæ quædam hiſtoriæ videntur in- nuere de abſorptis à terrâ, uti Core, Dathan, & Abyron: Na- mer. 16. v. 34. E. Cornel ibid. g:n. 2. B. vel à Dæmone raptis, in qud re, curiosâ magis, quàm ſolidà, opus non eſt, diutius nos detineri. Evocabuntur „ inquam, omnes Animæ ad ſuum quæque Corpus, virtute Omnipotentiæ Divinæ, integrum, Reſurredtio at diverſiſſimâ prorſus ratione in Electis & Reprobis. Duomodo diverſa: Bea. reſurgent mortus? DQuali ve corpore venient ?* Quærit 8. Paulus torum glo- 1. Cor. Ir. 2.. Aliä certè ratione Dives Epulo à Lazaro, Cain ab ioſ: Abele, Judas Apoſtolus à Juda Proditore. Beatorum Corpo- ðBDMU è — ng Gs vo 1 W. — Eledtis glorioſa, rebrobis funeſaa. 85 Ae. rum quanta in fronte ſerenitas, qualis in oculis ſulgor, quæ in genis venuſtas quàm inſignis in omnibus membris decor! quam fragrans ador! quæ cum Animâ mox receptura ſunt qua- B catorumt Ee tuor Dotes gloriæ, nimirum claritatis, agilitatis, ſubtilitatis, & 4 Dotes. elA. impaſſibilitatis. Claritate quodlibet Corpus Electi immenſo Claritas. ſplendore coruſcabit. Tunc, ait Chriſtus Matth. 1I3. 42. Zuſti ful-V. Englgrav. gebunt, ſexut ſol in Kegno Patru eorum. Agilitate mirabili ſeiſe ea- P. 1. Dom. 2 23 7, e dem Beatorum Corpora huc illucque pro arbitrio transferent, 5. 2:f. 307. Guu. nulla gravitate tardante, adeò, ut Sapiens Juſtos comparet Agilitas. zanla. ſcintillis, quæ vento agitante omnem in partem ferunturr:— ci. Tanquam ſeintillæ in arundineto diſcurrent: JSap. 3. 7. Subtilitate Subtilitas. illa Corpora alia facilè penetrare poterunt: ſicut Corpus Ser- vatoris, Beatæ vitæ redditum, ingentem illum lapidem Se- pulchri ſui, ſine ullà ſciſſione vel amotione à Chriſto factà, pe- tc netravit reſurgens, ad morem Spiritus, qui Carcerum muris“ portisque retineri non poteſt. Denique nulli perpeſſioni ea Impaſſibilitas. erunt, per impaſſibilitatis donum, obnoxia. &. Thom. ſappl. d ℳn⅓d n . 4. 9. de Dotibus Corp. glorioſi. P. Sanihurſt. cap. 2. f. 5 y. 56. Verè: NMA. quæ ſemina verit homo, bac & metet: qui ſeminat in carne ſus, illi u per voluptatem, Venerem, gulam ſerviendo, metet corruptio- en, & mortem tum præſentem, tum æternam; Qu’ autem S Gd ſeminat in Siritu, Oper ando Spiritualia, Carnem Spiritui ſub- yr. S jiciendo mortificando &c. de spiritu metet vitam aternam“ Tr. Galat. 6. 9. Vid. Cornel. ihid. Hoc vos feciſtis Electi, ſeminãſtis in lacrymis, in miſeriis, perſecutionibus, poœnitentiis, corpus ð zDA. veſtrum atterendo, jam nunc in ultattonét metet, Pſal. I2 . N.. ”l recipiendo Corpus glorioſum in vitam æternam, quanta non a 8 loria tibi „S. Petre ex tua Cruce? tibi, §. Paule, ex gladio? UN, tibi, S. Laurenti, ex igned craticula? tibi, S. Sebaſtiane, ex ſa- gittis tuis? tibi, S. Magdalena, ex lacrymis tuis? S. Hierony- 15 me; ex ſaxo tuo, quò pectus tuum percutiebas, metu Judicii 8 in te auſterus 2. S. Petre de Alcantara, ex Poœnitentià tuàâà, que N. tantam tibi bromeruit gloriam Breviar. Rom. I9. oct. lelt. 6. Jaumn n byems mortalis hujus vitæ totiusque mundi tranſiit, imber, per- H ”M MU L 2 ſecutio⸗ Reſurrectio impiorum mi ſerrima. 984 CoxclO VII. Reſurreltio mortuorum uni verſalis, ſecutionum, miſeriarum, calamitatum, morborumq; abiie &&. Cant. 2. II. Cogitemus, quantum gaudium erit Animæ Beatz in conſpectu ſui Corporis, ſibi reuniendi, in tam copioſam mer cedem & gloriam. O Anima mea, utinam & tu ſis in hac felici ſorte cum corpore tuo! age, ut ſis. De hac tam jucundâ & felici Beatorum Reſurreétione volupe quidem eſſet, plura lo- qui, niſi conſultò intenderem, ſalubria in timorem ſalutarem mihi & aliis peccatoribus ſuggerere. Beæſem de Juaicio C. . VII. Ad Impiorum Reſurrectionem conſiderandam me converto: quàm hæc miſeranda, miſera, execranda: heu quid video horridi monſtri, ſpectri & ſpectaculi! in ſepulchris apertis integra equidem, & immortalia, ac ex nunc incorru- ptibilia, ſqualida tamen, prægravia, foœdiſſima, horribilia, de- formia, nigra, Orco & Dœmonibus ſimilia, graveolentia: vi- deo Animas infelices, illorum quondam in terris, & mox ite- rum incolas, aſtantes: ad conſpectum tam horrendum in ſepulchro corporis ſui Animæ maledictæ, & centro terræ, & ipfis inferis, eò coactæ, prô Deus! qui ejulatus? quæ la- menta: quæ maledicta in corpus ſceleratum, inſtrumentum patratorum ſcelerum? nolet Anima reuniri Corpori, debebit tamen, novas in, & cum eodem ſubitura pœnas, & coram Ju- dice auditura cum fulmine ſententiam. Ades Anima livida Caini, videri manus tuas, fraterno ſanguine innocuo plenas? Ades Anima Alexandri, olim Magni, jam verò minimi, ad Corporis tui Mauſoleum in Babilone marmoreum? an ſce- ptrum, an coronam requiris faſtuoſus? Ades Anima Abſolo- nis, Regii quondam filii formoſiſſimi, 2. Kig. Iz. 2 Sed & ex rebellione in Patrem David, cap. „ &c. & crudelitate in fra- trem, tbid. cap. 132 & criminibus famoſiſſimi; ades ad foveam grandem, & acervum lapidum magnum nimis, ad corpus tuum ſub eo humatum. 2. Keg 15 17. ubi ſuperbi Capilli tui? 2. Reg. I2. 26. Impia jezabel, à canibus juſto Dei Jjudicio devo- rata, ex Vaticinio S. Eliæ g. Reg. g. 3. an oculos tuos ſtibio depi. . — ii 5e Nrꝛ mme. Kld nc d. Naen 96, nme y Dlb⸗ ⸗ um . lcrt 1,i. vVerſus Spiritum concupiſcentem, aliamque legem in mem- ptione S. Pauli ſententiæ primùm allegatæ: Iafelix ego homo. PEledi gloroſa, reprobis funeſta. èÿM depictos, & ornatum caput tuum requiris? ibig v. 3o. Dives olim, nunc Iro pauperior, Epulo, en Ventrem tuum, tibi quondam Deum! ſed ſine epulis, ſine byſſo & purpurâ Lac. 16. Juda Proditor, viden furaces digitos tuos, & ex arbore quon- dam ſuſpenſo effuſa omnia Viſcera! At. 1. 19. Nenes inveteratd dieram malorum, Ubi laſcivi oculi veſtri, quos declinâſtis, ever- ſo ſenſu veſtro, ut non viderent Cœlum? Dan. 1I3. 9. Repro:. borum quis initium faciat, nec dicam finem? O Anima æter- num miſera, quid ad conſpectum tui Corporis, tam feralis, agis? Maledicta caro, propter quam tot commeſſationibus & ebrietatibus largiter indulſi; tot fornicationes, tot ſacrilegia, V. Hiſt. Cauſini tot adulteria, perpetravi; te ut alerem malè, tot fraudes com- Auld G. P. 2. miſſi: uno verbo, Coœlum amiſi. O centies, millies, & æter- E- 3. C. §. 4 num maledictum corpus, cui modò conjungar; O maledicta! 419. dies nativitatis meæ! & C. Sanihurſt. cit. cap. 2. 4 f Sg9. Hæc pri- ma ſalutatio; quis hinc inauſpicatum valdè, & infelix anima cum corpore connubium non ominetur: velit, nolit anima: O quâàm violentum, denuò uniri tam infauſto corpori! Itaà- que tunc miſerum illud corpus incipiet & horrendum ſtride- re dentibus, anima verò aërem implere lamentabilibus quæ- ſtibus. Et quid mirum, ob animæ tam fœtidum, gravem, & obſcurum carcerem. Caſparm Knittel & 7. Conc. 1. finali à f. 5ag. VIII. Graviſſimum quondam in terris erat Paulo Tar- In hanc rem ſenſi, in ſuo verſari corpore, in quô experiretur carmen ad- arbendinr olor S. Pauli, 1 —— . —6 — 350 KRom. Z. 24. bris ſuis, repugnantem legi mentis ſuæ, imò captivantem &c. infrà n. G. Infelix ego homo (cum gravi ſuſpirio altùm exclamat, KRom. . 24.) Conc. 64. H5 qui me liberabit de corpore mortu bujus 9ita ſibi, velut cadaveri Conc. 27. n. 2. incluſus, videbatur. Hermannus Hugo Soc. Jeſu, ſuo Pio- Item hiſtoriæ, rum D' ſideriorum libro 3. cap. 35. imagine proponit oſſeum Ca-Conc. 5. n. 13. daver, & in eo velut carcere incluſam Animam, cum inſcri- G con⸗ 3 *. . à . —Cadaver. Cogitate vobiscum, ſi quando in Vità veſtrâ Corpus humanum, Quàm grave aut vivum, aut mortuum, turpe, putridum, horridum, graveo- vum alligari — 86 . CoNCIO VII. Reſurredlio mortuorum uni verſalis, lentum vidiſtis, an placuit aut placet, eſusdem domicilii inqui- linum eſſe infelicem! in Corpore morta? Barbarà tyrannide vivi homines alligati mortuis cadaveribus, dum vitam finirent ”MUMD miſeri fame, fœtore: id fecit Maxentius Calamati Sy'. Dom. 26. n. 7. Imperii tyrannus, non Imperator, à Conſtantino Magno vi- Gravi¹s ani-dus, & in Iiberim lapſus, merſusque. Non barbarè, ſed 5 mam damna-quiſſimus judex Deus Animam denuo Corpori, indiſſolu- tam feuniri ffuo corporli. Pris, oculis, linquâ, manibus, pedibus, & c. quàm hocce Cor- perantérque; quâm propriæ carnis amore excocatus, illam foveas, voluptatum illicitarum negando nihil, quàm aſpera quævis horreas, cum neglectu fidei, Dei contemptu, & inju- rià: hocipſum Corpus tuum fœtidum & miſerabile erit Car- cer æternus animæ tuæ, igneus, ut ferrum candens, in mer- cedem ſervitutis, eidem corpori tuo, ventri, oculis ac ſenſi- bius tuis præſtitæ. O maledictæ peccatorum ſordes, & quid- gquid illicitarum eſt voluptatum, ſuperbiæ, avaritiæ, gulæ, üübidinis, iræ, odii, acediæ, &c. Ita age jam nunc, & melius vive, corpus tuum contra Dei leges ne tam delicatè tracta; caſtiga, in ſervitutem redige, membris tuis ac ſenſibus ne abu- tere & cum injuria Dei &c. Qug enim ſeminaverit homo, hac G metet. &.. ad Galat. 6. S. Beſſets Conc. p. de Zud. f. 233. V. Conc. ſeq v. in fine n. 13. Mileri ma. IN. Recentior quis (R. P. Martinus Cochem de Zadicio lorum In Co cap. 2. fol. 7.) contemplatur ulterius, quanta ſit futura miſe- meteris reſur-ria, quantus fœtor, quantus pudor, quantæ malediéctiones, Senim. (um hinc inde ex uno Cœmeterio reſurgent aliquot millia ho- mmrémmmiinum, ibi ſepultorum, quorum pars potior, aut ferè omnes rreprobi. Qui ululatus eorum, quæ lamentationes, qui mi- fſferi X Bili vinculo, aſſociat ad meritas ucrique ponas; at intolera- biles: ſine animòâ enim Corpus pati non poſſet, cum hoc au- tem Anima velut duplum torquetur. Corpus nunquam Cinere reſuſcitandum! Hæc tecum cogita, & hinc, quali- ter in & cum tuo corpore vivas, qualiter tuis utaris mem- ngo ſbii cu Ranm gual KHin eſe, Cicin Me, oße . W „ J5 8 . 1. . 6 Des prus tuum nutrias, cibis etiam lege Eccleſiæ vetitis, intempe- N lI 0 ſeri clamores, inter Conjuges, Parentes, & liberos, inter Co ſanguineos, inter illos præſertim, qui in peccato complices, Nicolao Machiavello, Florentinæ tum Reipublicæ à Secretis, ldi gloroſa, reprobis ſuneſi. e, ſibi invicem cauſa æternæ damnationis: tu hæc & ſimilia te. cum altius cogita; ſeria enim omnia, quæ ad Judicium ſpe- ctant; At nos miſeros! an imputenter, an malitiosè, jocamur quandôque circa tam ſerium Divini Judicii extremi myſte- D rium; minus illud credimus, aut ſaltem non apprehendimmnis, neque perpendimus, velut nihil nos attineret; notemus quæzz- ſoo, & ruminemus identidem, Animam noſtram immortalem eſſe, huic ipſo noſtro Corpori, in fine mundi ad extremum Iu- dicium integrè reſuſcitando, reuniendam, vel in reſarredtionem vitæ . vel n reſarrebtionem Judicis ,„Jo. f. 25. damnationis. Ca- ro ſtetit cuipiam Comiti, Leontio nomine, iſta non credidiſſe. De quô ſequens tragicus eventus, ſpectatus ſæpè in theatro; quem refert R. P. Michael Pexenfelder, Soc. J. in Concion. Hiſtor. I4o. à fol. yg2. fusè, ex K. P. Paulo Zehentner, ejmdem Soc. Theologo, Viro libris edits, & 3o. annorum concionibis magno cum plauſu, && frultu habitu, claro, in Promont. malæ ſpei, ſeu de non procraſtinan- dà Fænit. lib. 2. G. 21. Caſp. RKnittel. Dom. 24. dà fol. 936. Ex hüce: M X. In quädam urbe Italiæ erat Juvenis perilluſtri ſtemma- Hiſtoria tra- te oriundus, magnarum opum heres, dignitate Comes, Leon-gica de Leon- tI0 Comite, Machiavelli = . .. . . iſcipulo, ani- Thuſco natione, homini longe vaferrimo, & Pſeudo-Politico- mæ mmorta- tius. Hic, naturà ingeniéôque docilis, in diſciplinam obtigit rum ſuæ noſtræꝗ; ætatis Anteſignano. (Machiayvellus, vir do- litatem non tus, ſed prorſus impius & ſceleſtiſſimus, vixit Anno 1I5I5. Elog. credente. Vript fol. 31a. V. P. Caſpar. Knittel. S. J. Conc. Academ. I. ODom. 4. Adv. à. fol. 6) Ab hoc ſuo Magiſtro Leontius, virtutem mim- mis, honoribus & voluptatibus poſthabendam, indulgendum genio, frui præſentibus, & futuris animum non fatigare cu- H ris; ſomnia eſſe, quæ de immortalitate animæ, & alrerâ poſt H mortem vità, dicantur, aliãque principia diabolica edoctus, plùs profecit, quàmipſe didiciſſe, vel Magiſter docuiſſe, vellet: unde paulatim Numinis metum excutere cœpit, eòè dementiæ HW „ 33 CoNcIO VII. Reſurrehio mortuorum uni verſalis, delapſus, ut nullum Numen vel agnoſceret, vel agnoſcere ſi- mid mularet. Jamque omni lege ſolutus & juvenili licentià ela- Ren tus unum libidinis impetum ſequebatur: unde frequens in dan ore habebat illas perditorum hominum voces: Eccl. 3. 21. Qus her novit, ſi ſpiritis filsorm Adam aſèendat ſurſum, & ſpiritw jumen. ole torum deſcendat deorſum? Et deprehendi, nibit eſſe melius quàm laz- ( tari hominem in opere ſuo- &C. v. 22. & v. Ig. Unns interitus eſt bo- mini & jumentorum, & aqua utriusq; conditio; ſicut moritur home, g ſic & ila moriuntur, &c. & Nihil habet homo jumento ampliun. („1 Admodum ſcilicet illius Athei Epicuri, ſummum bonum in n voluptate ponentis; cujus vox fuit: Ede, bibe, lude, poſt mor- en tem nullz voluptas. Sed hæc non impunèe Leontius, exitio ſuo dQo&ê&tus, in eſſe aliquod Numen Cœlo, & impios Manes apud Mortui Cal-Inferos torqueri. Contigit, ut voluptarius Juvenis, appa- 8 variam alo⸗ rato Convivio, orexin ſibi excitaturus, ambulatum iret: trans: onrzy um iVerat fort Cœmeterium; & quia juxta viam Calvaria ſja- vocat temerè. Cit (ſive caſu, ſive Divinæ Nemeſeos poſitu) offenſus cre- o tam triſti aſpectu, initio eam pede protrudit, dein in re ne maximeé ſeriaà jocabundus, Audi, inquit, teſta arida, quæ in- 4 terrogo, & reſponde: Verumne illud eſt, quod paſſim cre- dunt mortales, immortalem Spiritum humano claudi corpu- u ſculo? quòd ſi te aliquando etiam talis hoſpes inhabitavit, dic, proſtquam exceſſit, perütne totus, an ſupereſte: &c. & ſiquidem 1 fſuperſtes eſt, ubimoratur, & quibus in locis: ſalvũsne eſt, an 1 plectitur! num alter Orbis æternitatem habet: num Deum lu Judicem, ad ſeverum tribunal ſedentem: piorum merces ho- i .V mDinum, & ſceleratorum ibi pœna eſt aliqua? an etiam ſem- H per duratura? an fabulæ ſunt Manes, & quidquid de illà mor- M tuorum Regione garriunt Myſtæ, deliria ſunt ac ſomnia! Unà lul mortui hominis calvariam inter reliquos Convivas menſæ ſuz W adeſſe juſſit, ad propoſitas quæſtiunculas reſponſuram. Do- (b mum reverſus, adventantes hoſpites excipit, & præmiſſis con: ſultæ urbanitatis Officiis, diſcumpitur, eſtur, bibitur genia-⸗ I liter, perſonant ſuaviter Symphoniaci; & partim turpilogia un èG mwiſcen- e⸗ SMD Eledis Llorioſa, reprobis funeſta. 89 erl⸗ miſcentur ſcurrilia, ſacrilegi joci, impii ſarcaſini, in ſacroſancta . Religionis Myſteria. Dum fervet hilaritas Convivalis, qui-Comparet in- enn dam famulus citato gradu, anhelo ſpiritu, & pallido vultu, vitatus oſſeus „A hero refert, ante fores adſtare vivum mortis ſimulacrum, & Conviva. oH oſſeum corpus, ac admiſſionem petere. Territis omnibus, A„½ Comes malè ſibi conſcius imperat famulo, ut examinet mon- Fir ſtrum, quid ſibi velit; Reſpondet oſſeus adventor, ſeſe unum m, ex Convivis eſſe?, & quidem ab hero vocatum hodie, cum H Cometerium tranſiret, ut ſuper graviſſimis quæſtionibus ſibi S umn propoſitis ſuam rogatus ſententiam diceret. Ad renuntiata o expalluit herus, & mittit, qui hanc mortualem larvam able- ön gent, fores obſerent, peſſulum obducant; at fruſtrà; oſſeum Snim hoc ſpectrum intravit Convivii locum, magnisque pas- . ſibus ad Comitem properavit, ejus jam lateri proximum, jus- en ſit conſidentes proſequi, quam cœperant antè, lætitiam, &c. 6½ Quis hic ſatis deſcribat, quantus pavor Convivas iſtos, & præ- Cum horkore dN. ſertim Leontium invaſerit: Qus pallor in vultu, tremor in omnium, fu- m membris, ſudor per artus? Jam nemo eſurire, nemno ſitire; gun Sakien 2 hoc unum ſinguli agere, quomodo ſe periculo ſubducant, Machiavello. c. alio poſt alium ſe proripiente, remanente ſolo Leontio (cui . monſtroſus aſſeſſor viam intercluſerat) præter mortualem il- cdh lam larvam, & ipſum Machiavelluim, qui funeri ſimilior, lun quàm vivo homini, ipſe parabat abitum, fruſtra obſecrante tn Leontio, ne Magiſter in extremo diſcrimine deſertum iret di-· Nn ſcipulum, à quo honoribus opibúsque copiosè ſemper auctus. r. Leontius totus pallor, totus tremor, ab oſſeo ſpectro alterâ o manu apprehenſus, audit: Ego ſum ille, quem hodie in calvâ, 8 ludificando ad Convivium, & tuis quæſitis reſpondendum.“ vocaſti; adſum Dei juſſu, cujus tu Providentiam exſibilas, ut Leontius lu tibi demonſtrem, non omnia cum homine mori, æternitatem ab Oſſeo ſpe- N manere vitàâ functos, & quidem vel inter gaudia perennia, vel 4 ſiecocetnr . inter perpetuos ignes, pro conditione ſententiæ, quam in Di- euan vino tribunali acceperit. Et ne dubites, meam tibi juro fidem, e eò certiorem, quia cognatus ſanguis fallere non poteſt: Ego rius vitæ- Mechtl de jud. Extr. 0 CoNCIO VII. Reſurreltio mortuorum uni verſalis, enim ſum avus tuus, tu nepos meus, ſed eheu, uter; infelix: do Sceleribus meis factum eſt, ut jam dudum ſtygiaâ flammâ urar, utinam comburar aliquando in ſiccos mortuôsque Cineres; nunc ignis mihi immortalis eſt & vita, juſto Numinis decreto. . Idem te nepotem meum jam feriet, poſtquam excuſsàâ picta- tis diſciplina, ſine ratione, ſine lege, ſine Deo, ſine con- ſcientiâ, in præceps flagitiorum omnium prolapſus es. Sed adhuc profundius cades, mox ad plures, quos jam Orcus ha bet, iturus. Para te itineri ſanguis meus; abeundumeſt hine. commutandus Orbis iſte cum ignoto, mortalis hæc vita cum Eæternitate. Hæc ubi feralis larva dixit, medium complexa Et parieti al Leontium, & trepidantem inter cognatas manus, tam validè lititur. parieti vicino alliſit, ut diſperſum adhæſerit cerebrum, triſte totius, quæ peracta eſt, tragodiæ argumentum. Certè quia reliquum corpus nusquam comparuit, creditur à ſpectro illo funus inferis fuiſſe illatum. Hæc ſeries hiſtoriæ. Cui ſimilis ap. cit. Pexenfeld. fol. 6o. LMG XI. Eò denique dementiæ & malitiæ devenit homo, ſi ſe- ſe immortalem, & reſurrecturum in corpore, non credat, vel cogitet; adeò, & veré, ut, quod Abraham dicebat, Epuloni, Epilogus: Lucæ 16. 31. Neque, ſi quu ex mortus reſurrexerit, credant. Ergo Cogitandum hæc altius imprimamus menti: Mortai reſurgent“ cogitemus frrpé: Mortui quæſo, cum Cœmeterium, aut mortuum, velhorum ofſa vi- reſurgunt. demus, cùm funus comitamur; meminerimus Judicii extre- mi, quod ideò in Cœmeteriis ad oſſiaria, vel alio loco pingi ſo- let; hæc enim & nos ſors manet: ſimus ſoliciti, quomodo quondam ad Judicium reſurgemus in Corpore hoc ipſo no- ſtro; quod & tum habituri ſumus, quomodo nunc in vità illud habuerimus; ſi nolimus reſurgere cum Caino, Juda Prodito. re, Epulone divite, Leontio, & aliis Reprobis, deteſtemur animitùs eorum invidiam, avaritiam, gulam, libidinem, aliaque vitia infauſtæ Reſurrectionis, ſemen. Gratiam no- bis largiatur Chriſtus judex, admirandorum patrator, quæ initio ſuprà audivimus, ut in reſurrectionem vitæ, & ſepul⸗ PEleltis glorioſa, reprobis funeſta. L 91 chro, ad Judicium procedamus, æternum beati &c. Amen. Vide infrà Conc. 31. m. Io. Eideantur in hanc materiam de Reſurrectione. S. Thomas 3. P. in Autheres ſuppl. à g. 77. oα7. à fol. 225. Cornelius à Lapide, citt. Q. in materiam P. Guilielmus Stanihurſtus, in V. Naviſ. de Judicio Cap. 2. Concionis præcedentis. àf. 52. Jacobus Marchantius, borto Paſtorum Tr. 4. de fide Cbriſt. lelt. in Artic. II. Gmb. Apoſt. lect. 3. 14. & II. à f. 237. Nic. Cauſin. Aula &. P. 3. l. 3. c. 3. 4. e. II. P. Procopius Capuc. in ligno vitæ de Judicio Conc. 13. mibi à fol. 99. P. Martin. Cochem Capuc. in append. ad vitanms Chrifti de Judicio. Cap. 2. 4 f-rg. Nicolaus Turlot. Theſauro Doctr. Cbriſt. in Gmb. Ar- tic. II. c. I2. per træ leét. àf. 232. P. Hierem. Drexel. tom. 2. de Chriſto Reſurg. P. 3. Conc. g. à f. 434. & tom. I. atern. Prodr. c. 3. g. 29. 30. P. Franciſc. Joſephus à Roth, Capuc. in Dominici Reſurrect. D. Conc. 7. Ff. zoo. P. Ant. Dauroult. in cit. Art. II. Gmb. Cap. I. tit. 26. 727. 75. 79. 4 f. 160. Faber Dom. I. Adavent. C . D. 3. Caſpar. Knittel, S. J. Conc. 1I. finali à f. 8gS. Petrus Beſſeus de IV. Noviſſ. C. y. de Judicio. Maxentim alter Conju- gem adulteram vivam, adultero crudeliter necato alligans, dum wmmoreret ur. Hiſt. trugica groſſer Schau⸗Platz jaͤmmerlichen Morde Geſchichten/ hbiſtor. 57. àf. 29o. Pexenfeld. hiſt. 27. & ad hiſt. 149. Majolus Dier. Canic. Colloq. n. àf. -r. in Contingentibus & in fine ejms Colloquii à f. 373. Jo. Biſſel. in Phænom. hiſtor. incolarum alterius mundi à fol. 6. & hinc inde, & à f. 197. Cornel. Ha- zart S. J. Part. S. & 9. de Immort. Animæ, in Triumwpho Verz Relig. Cathol. à foh 67. 260 E 2* M 2 Cox- * malorum ter — ,2 CoNGIO VIII. Univerſorum ad udicium Conventus; 22, & 8: E e E 8,0 8 S G F esscess Mortuorum reſuſcitatorum ad locum Judicii extre mi deductio; Beatis fœlix, & jucunda; reprobis violentisſima. Domin. ult. Et tunc plangent omnes Tribus terra. Matth. 24. 30. 440. Pom I. LYidebunt Filium hominis venientem. Luc. 21. 27. 4dv. Mortui Reſurgunt. Matth. 11. 5. Reſurrectio NReæcedenti Diſcurſu oculis mentis, etſi in umbrd tan- ſpes Bonorum S Reſurredtio, ſicut tum erit illis ſolatium & præmium, hisce verò grandis horror, & pœnarumaugmentum: ita plané jam nunc deberet eſſe viventibus efficax ſtimulus, ad virtu- tem incitans, & terror, à vitiis retrahens, ſi nobis vel ſanæ mentis radius, aut mica ſalis eſſet: la hac Carne reſurgemus, & . Hæc Reſurrectio probis in hac vità ſolatium, improbis terror: Sye Chriſtianorum eſt reſurrectio mortuorum, ait Tertul. de Keſurrect. eorum intellige, qui veri Chriſtiani ſunt, fſcilicet, qui hoc oſtendunt in opere; ex ſenſu S. Auguſt. ſerm. 30. de Sanétu. S. Pau- lus Th ſſat., g. à v. 2. non meminit Reſurrectionis impiorum & reproborum, ſed tantùm mortuorum in Chriſto, id eſt, in fide & gratiâ Chriſti, fideles, pios & bonos Conſolari vo- lens haâc ſpe reſurrectionis, & concludit: läq, conſolamini in- ex diſeurſu præced. demonſtratus eſt. Hæc Reſurrectio fun- damentum eſt, & eſſe poteſt, ac deberet, totius vitæ hu- manæ, beneè inſtituendæ, ſerièo cogitata; cogitari derd negle- tuùm, ſpectavimus Reſurrectionem hominum univer- ſalem, tam Bonorum, quàm malorum; quæ quidem vicem in verbu iſtu. v. Iz. Cornel. ibid. Impiorum terror liquidò 5 Breatis jucundus, reprobis Violentiſſimus. 3 neglecta, vitiorum & perditionis baratrum eſt. Stabilit4 ergò omnium hominum reſurrectione, eâque factâ, alièò procedendum eſt, nempe ad ipſum locum Judicii univerſalis: quæ de reſurrectione impiorum dicta ſunt, ea equidem dura illis & amara, levia tamen etiamnum, & velut dulcia reſpectu futurorum videri poſſunt; contemplemur ergè ulteriùs velut in umbrd iterum, & ſpectemus aliam ſcenam, ex parte tragi- cam, ſcilicet factà reſurrectione, conſecuturam omniumho- minum translationem ſeu deduétionem ad ipſum Judicii ex- tremi locum admirandam. II. Occaſione hodiernarum nundinarum, quæſtio for- Nundinæ & mari poteſt, ubi mindinæ toto orbe maximæ, copioſiſſimæ, Comitiain ex- univerſaliſſimæ, quibusdam quæſtuoſiſſimæ, pluribus damno- tremo Judicio ſiſſimæ; ubi nullus dolus, nullus reſpectus hominum; què univer ſaliſſima. convocantur omnes, boni & mali, ſummi & imi, Viri & fœmi- næ; ad quas non tantùm admittuntur fures, aliaq; malorum hominum fx, ſed & eò coguntur: in quibus omnes fuas ex- ponent merces. Ubi ſimul & Conventus Juridicus, quò omnes omninò cauſæ, non unius Regni tantum & Provinciæ, ſed o- mnium, examinantur, diſcutiuntur, judicantur. Nihil mihi ho- diè cum Nundinis, quas Miſſas vocant, Francofurtenſium, Li- pſienſium, aliarum illuſtrium Civitatum, in quibus illæ, pu- blicis literis, piiblico magni æris pulſu, aliisque ſolemnitatibus denuntiantur, agumtur: puerilia hæc omnia &c. Aliud fo- rum decrevit ipſe Deus ſummus, alia Comitia celeberrima, in quò⅛ omnes omninò homines comparere debebant, ad jam nuper auditam ſolenniſſimam Angelicæ Tubæ vocem: Surgite mortui; venite ad Judicium, ſummi & imi, boni & mali, velint hi, aut nolint: in hoc nulla fraus, nullus humanus homi- num reſpetus, nulli ſuum Jus negabitur: mercium loco erunt opera cujusvis hominis diſcutienda: Opera ilorum ſe- quuntur illos. Apoc. 1q. 13. Miramur quandéque ingentem ho- minum multitudinem conventumque in nundinis, comitiis, foro: quantus tum ille univerſalis conventus erit? Huic locus M 3 depu- 54 CoNCIO VIII. Univerſorum ad udicium conventut, deputatus eſt Vala goſaphat; eò nobis omnibus accedendum erit, vel rectius, eo omnes transferendi ſumus, at ratione pondere deſcribitur; & quod huc ſpectat, v. 32. congregabun- extr. congre- rum, Act. 0. 42.) omner genter, 1d eſt, omnes homines 7 à primo buntur omnes Adam prognati, usque ad ultimum, cujuscunque familiæ & gentis ſint, quantumvis feræ & barbaræ, etiam parvuli & tui ſunt. Beſſem Conc. y. ad finem. ( ongregabnntiar ante eum Ex aulis Imperatores, Reges, Principes; e Clauſtris Religioſi, ex antris EFremicolæ, ex ruri Agricolæ, ex caulis Paſtores, omnes ex mundo homines, quos inter, ex ſtatůs conditione præte- rità, nullus reſpectus, nulla perſonarum acceptio. Hoſce inter, & ego ero, & tu eris, utinam benè etiam, & ſaltem loco bonorum infimo! Omner ſtabimiss ad tribunal Chriſti⸗ ad Kom. I1. 10o. Idem S. Paulus, quem Schola cœleſtis, teſte Eu- ſebio Cæſarienſi, lib. 3. c. 4. hiſtor. Eccl. erudivit: Omne nos, in- quit, 2. Cor. y. 10. manifeſtari oportet ante tribanal Chriſte, ut re- ferat unlasquisq; propriæ« Corpors, prout geſſit »ſive honum, ſive malum. Beſſem de V. Noviſſ, de Rud. C. r, f. 321. E lege veteri clariſſime: S. Propheta Joël Congregsbo, inquit in Perionâ tremendi Judi- cis, cap. 3. 2. omna gente,, & deducam eas in Vallem Yoſaphat, & diſceptabo (id eſt, jndicio centendam cum en, ut vertit Syrus Ara- bicus: && dijudicalo ezr ibi) cum eiz ibi Cornel. ibid f. 240. 2. C. quem locum paſſim Interpretes & cum illis cit. Cornelius de Judi- cio extremo intelligunt. Omne ergè Mortalium genus, omnes in individuo, ad locum Judicii congregandi erunt: uti pergit & repetit S. Joël cit. C; 72. conſargant & aſcedant gentez in V'allem Yoſaphat, quia ibi Sedeho, at jaditem omna genter in cir- cuitu. Tam laté patens ergò eſt, & ampla Jurisdictio Chriſti Ju- dicis in univerſum mundum, in omnes omninò homines & Angelos. III. Er. diversâ. Hoc SS. Scripturis, & fide docemur. Matth. 2r. 4 v. 31. Judicii Extremi forma paucis, gravi tamen verborum Ad Judicium?“r ante Eum (qui conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuo- infantes, Cornel. ibid. f. z62. 2. B. etiam qui ſine baptiimo mor- urbibus Cives; ex Pa atiis Magnates, & præſidiis milites, ex OHDGõG , Beatis jucundus, Teprobis iolentiſimuât. 95 ndn III. Et imprimis quidem ad Electos quod attinet, hi ad Bonorumfœ: tmine locum Judicii glorioſo, Solis ad inſtar ſplendeſcente, quivis lix & jucun- 4% Corpore, comitantibus SS. Angelis Cuſtodibus, ceu para-dum iter ad ju- buum nymphis, per aêra deducentur, quanto triumpho & Jubilo, dicium. Muu. ut denique ipſummet Corpus oculis Corporeis ſuis Redem- . ptorem ſuum, tum partes Judicis agentem, videat; quò ſeſe Amn (labatur ſantus Zob. 19. 27. quem viſurms ſum ego ipſe, & oculi ler mei conſzelturi ſunt. Sic erit, ait Chriſtus Matth. 13. 49. in con- lk ſIummatione Saculi (puta, in die Judicii) exibunt Angeli, & ſepa- rabunt males & de medio Zuſtorum nempe Juſti & mali cùm in w Cometeriis mixtim ſepulti fuerint, eodem loco è ſepulchris d reſfurrecturi, Angelorum miniſterio Chriſtus judex ſeparabit *ZWM Juſtos à malis, vel ſeparabit eos ab invicem, ſicut Paſtor ſegregat omm Over ab Hade, Matth. 256.32. (de quà quidem ſeparatione, im- . piis luctuoſiſſimà, ſpeciatim agetur Diſcurſu ſeqv.) deducen- ie turque illi cum glorià & triumpho in Vallem Joſaphat, ibi- en dem præſtolaturi adventum Judicis. Kapiemur cum illu in nu- Electi in loce 6,1 bibus obviam Chriſto in aers, ait Gentium Doctor cit. C. 4 Epiſto- Judicii erunt eli laæ l. 77 beſſal. v. 16. Kapiemur, tum ab Angelis, tum à Virtute n aere ſupra gr Chriſti, per dotem agilitatis, cuique Sanéto, jam beato, in- SS in terra W ditam. Cornel. bia. Ff. 6S. 1. C. In a?ra: Sancti enim & Beati ra- x1, eſſa ute. pientur in nubibis obviam Chriſto in abra, at ibi, in nube ſplendi- . 136. 1, fra 4 disſimã, quaſi throno, conſidenti ad judicium peragendum, ne. Conc. 9. Sancti omnes in nubibus ſplendidis quaſi thronis aſſiſtant, ac . 2. E.. 4 Aduaſi aſſideant, ut docet Franciſc. Suarez 3. P. Diſp. 5z. & 2. tom. 2. El. in ſine, apud Cornel. cit. . 555. in fine, quisque ſcilicet, ſuo ordi:- ceon ne & gradu, pro meritis. Unde ctiam capi poteſt, & patet, l quomodo vallis Joſaphat, in qua fiet Judicium (de qu infya e D'iſe. 19.) cum Campis & locis vicinis (quæ longiſſimè pro- te tendi „»& adeo, ſi opus ſit, complanari poſſunt) capere poſſit omnes homines, qui homines, qui unquam fuerunt, ſunt, aut zi. erunt: nam r eprobi conſiſtent in valle hac in terrà, conſtipa- i⸗ ti, à Siniſtris udicis circumcirca; Sancécti verò à Dextris con- M. fiſtent, non in terra, ſed altius & Judici vicinius in aëre, ita 4A . tamen 96 CoxNci0 VIII. Thiverſorum ad udicium conventus — — ==— tamen ut, ſicut in amphitheatris varii erant ſpectantium or- dines per contignationes & tabulata, alii aliis altiores; ita & ſan&torum varii ſint ordines, aliique pro meritis ſuprà alios, quaſi in tabulato aëreo altiùs conſideant, ſic tamen ut infimi, longè reprobis & terrà, quam in vitâ calcârunt & contempſe- runt, emineant, & Chriſto appropinquent: Er ſie ſemper, Vvi- delicet tam in Judicio, quàm in Cœlo, ad quod mox aſcendent, cum Domino erunt; ut dicitur 1. Theſſ. a. 16. Cornel. ibid. f.679. Et D hæc pro aliquo captu & ſiſtemma. S. Elias ignen IV. Redeamus jam adhuc paucis ad Beatos, & medio Im- curru in para- piorum, glorioſo triumpho, ad locum Judicii deducendos: ſpe- diſum raptus, Ctemus hujusce imaginem in S. Eliâ, ourru igneo à terris rapto in Colum. 4. Reg. 2. 4 v. Io. Ecce currus igneus, ait ſacer Textus, & equi ignei diviſerunt utrumq, (nempè Eliam & Eliſæum) &α . aſcendit Elias per turbinem in Czæxlum. Admirandus hic Currus igneus, & aſcenſus Sanécti Eliæ, ſeu raptus, neque minus glo- rioſus, operà Angelorum aſſumentium formam ignis; velhi currum & equos igneos ex nubibus formabant, quibus Elias quaſi triumphator (ſæcularium voluptatum, ait S. Ambroſ. derm. 2. de Eliſ.) & civis Cœli raptus eſt in altum. Cornel. ibid. TF. 223. & ſeqv. digniſſimus planè & meritus ſuo Zelo Divini honoris, caſtimonia virginali, auſteritate vitæ ſingulari, pa- tientià in gravibus, adverſis & vità undequàque admirandà; adeò ut longum eſſet, vel compendio ejus virtutes altiſſimas ſtupendaàsque actiones recenſere; de quibus & Cornel. in 4. Reg. 2. in Eccl. z5. & alius ſpecialis liber, «cum titulos Phænix Se- culorum, Gratia & Naturæ miraculum & Elias Propheta &c. K. P. Danieln à Virg. Maria, Ord. FF. Bmæ. V. M.( de Monte Carmelo &c. editus Francofurti A. I6So. ”ÿM Reſurrectio- V. Igneus hic Eliæ currus, ait cit. Cornel. in Eccl. 15. 9. nem beatorum . „ — . .. . . 2 SS õ repræſentat: Fol. 995. I. C. qui Eliam rapuit in Cœlum, eumque fecit immor Horum ſancti talitatis Canditatum, repræſentat reſurrectionem beatam San- Angeli comi- Rorum ad vitam æternam & glorioſam in Coœlis. Hinc ergò tes, duces ad ſumamus ſpecimen aliquod glorioſæ illius translationis ſancto- Judicium. SSQYñů uu Beatis ucundus, reprohis violentiſſimus 99 ing:, rum & medio reproborum, qua illi per propriam dotem agili- Gis tatis, inditam glorioſis Corporibus; illicò ex quibuslibet mun- tialcs, di partibus transfetent ſe comitantibus vel ducentibus Ange- inm, lis, in vallem Joſaphat ad Judicium, ex illo Chriſti Masth. enl. 24. 31. Et mittet Angeios ſues &C. & congregabunt Elelctos ejus à qua- i. tuor vents, ſive à quatuor & omnibus mundi plagis, à ſammai em. Calorum wmiq, ad terminos eorum. S. Elias multa in terris perpeſ- ,,l ſus & afflictus ab impiis, Rege Achab & Jezabele, aliisque, de iisdem curru igneo raptus triumphabat, mortalis etia- Jol. mnum, & ante finem mundi cum Enoch rediturus, morte ac martyrio obſignaturus ſimim de veritate & Chriſto teſtimo- e. Go:lo⸗ . 5„ 4 .„ . 0 „ nium. Triumphabant & Beati in terris, multùm afflicti, de Sie ks mundo, carne, deemone; quanta non perpeſſi: ludibria & ver- “ bera experti, inſuper & vincula & carcere, lapidati, ſedti, tentati: AN in ecciſtone gladii mortui: egente anguſtiati, aficti, quibus dignus IN veon erst munde Kc- ad Hebr. II. 36. & ſeq. jam tunc verò, re- ili unita in reſurrectione univerſali anima, glorioſo triumpho, jS ad Judicium equidem, ſed & ad prœmium, ab Angelis voca- buntur & ducentur. Et verò fauſtiſſimum ſemper fuit, et- al iam in terris Angelos habuiſſe comites, uti expertus Tobias n. junior, imo & ſenior : eodem libro y. 21. bene precatus: Angelus . Se comitetur vobiſcum. Ergo ex hoc etiam feliciſſimi Juſti, . quod Angelos ſanctos ad judicium comites ducêsque habitu- . ri ſint. ln⸗ VI. Quid nos ad iſta, dum oculis fidei ac mentis ſpecta- ge mus glorioſum hunc ac triumphalem à Cœmeteriis, à ſepul-Quèò & noſtra „ chris, à medio impiorum, per aéra conductum, itérque Bea-vota dirigenda. torum in Vallem Joſaphat? an non berlohain S. Eliſæi agi- W mus, vel imitamur? Hic, dum dilectiſſimum ſuum Magiſtrum & Patrem in altum abeuntem videbat, clamabat Pater mi! Pa- * ter mi! &. 4. Reg. 2. 12. cum luëtu, quòd tanto Magiſtro, ⸗ ejusque ſolità inſtruſtione, colloquio, & conſolatione fuiſſet r orbatus. Lugeamus & nos in terris miſeram noſtram ſortem; inclamemus glorioſam illam Bearofum cohortem, nitamur cto⸗ H non uu ⸗ Mecht! de jud. Extr. .⸗ ad jIudicium ducendorum infelix ſtatus. Ex Sap. 5. intra ſe, pœnitentiam agente, & præ anguſtid Spiritüs gementer“ bi 98 CoxNcI0O VIII. Univerſalis ad Judicium conventus, non votis tantum omnibus, ſed & piè vivendi ratione, ut re- ſurrecturi, etiam in eorundem felici comitatu eſſe poſſimus. Sed quid ad hæc Damnati cœteri? ad hos revertamur, con- ſideremus, ſpectemus, eheu! ſupra modum tragica, triſtia. Damnatorum VII. O vos impios, undequaque, pro meritis equidem veſtris, miſerrimos! deſcribi ſatis, cogitari, deflerique nequit: quis vobis futurus animus, quis ſenſus, cùm oculis veſtris ſpectabitis, SS. Angelos è& medio veſtrum ſeparaturos Juſtos, & per aêëra gloriosè deducturos in Vallem Joſaphat, vobis contemptis! Videnta, turbabuntur timore horribili, ait Sapiens g. y. v. 2. & mirabuntur in ſubitatione inſperatæ ſaluti, dicente ſunt, quos habuimus aliquando in deriſam, & in ſimilitudinem impro- perii- nos inſenſati vitam illorum æſtimabamis inſaniam, & finem il- lorum ſine honere ecce quomodo computati ſunt inter filios Dei, & inter Sandtos ſor⸗ illorum eſt! ergo erravimus, &cC. OO male- dicta ſors noſtra. Ita impii. Sed & hiſce Impiis omnibus & ſingulis ad locum Judicii comparendum eſt: le ergo male. dicti- accingimini viæ, levate pedes veſtros, quondam in ma- lum veloces; Nullum pratum ſit, dicebatis in vivis, quod no „ pertranſeat luxuria noſtrae Sap. 2. 5§. quid tergiverſamini? quid re- nuitis, cogendi certè: Tuba coget omner ante thronum. Reſpon- detis: laſſati ſumus in vid iniquitats, & perditionz, & ambulavi- poteſtis, gravati pondere damnati Corporis, ac peccatorum nullà ab humanis comparatione; quantò infinitè altior Deus mis vias dAiffciles; viam autem Domini ignoravimus, Sap. y. 7. gran- dis vobis reſtat via multis per multa milliariorum. At ſen- tio, quod res eſt: neque vultis, male vobis conſcii; neque veſtrorum, nempe: Omni, qui malè agit, odit lucem; & non venit ad lucem, ut non arguantur opera ejus“ Yoann. 3. 20. Sibi malè conſcii refugiunt, vel pueri etiam inobedientes, ſuos Magi- ſtros; ſervi infideles, Dominos; Cives, Magiſtratus; rebelles ſubditi & officiales, ſuos Principes, Rei judices. Ita nos ho. mines, & peccatores, reſpectu Dei & ſumus, & cenſemur, ab Beatis ſucundus, reprobis violentiſimnus. 93 Ne. ab hominibus, viæque illius à viis hominum. In ſimili ait tm 8. Greg. M. Aperire Jadici pulſanti (ad Judicium vocanti, & ju- ur,n. benti per Tubam & Angelos) non vult, qui ewire de corpore trepi- n dat; & videre eum, quæ contempſiſſe ſe meminit, Zudicem formidat: L Nüen Hom. 13. in Evang. Protoparentes noſtri, perpetrato inobedien- Adami pec- ent tiæ peccato, levi, ut Tidebatur, in ſe tamen graviſſimo. Et Cantis pudor n aperti ſunt oculi amborum; cumque cognoviſſent, ſe eſſe nudos: & càm & timor. 5unn audiſſent vocem Domini Dei deambulantüi in Paradiſo, abſcondit ſe 1, Adam & Vxor ejus à facie Domini Dei, &c. Geneſ. 2. à V. . Ti- Smn muére hi, ſibi malè conſcii, in ipſo Paradiſo, à Deo, non ad Jju- o dicium & vindictam, vocati, ſed ad Confeſſionem, pœniten- ugs li tiam, & veniam. Si humiliter ſe accuſäſſet, ait S. Auguſt. Serm. 3. emmingr in hunc locum Geneſ. 3. apud Alexand Calamato, in Glvà Diſc. Io. de mo Confeſ. num. 14. & in auctorem ſuum culpam non retorſiſſet, à Para- diſs non exuläſſet. Infraà Conc. 22. n. 3. &a. Quid agent impii, non unll⸗ in Paradiſo, ſed exuſto jam mundo, extra ſepulchra redivivi. mIin jamjam ad Judicium publicum & vindictam citati:? ſeclusà o- 4 mni veniâ & miſericordiäa? Omnium vox, ſenſus & votum nur erit: Qus mihi boc tribuat, ut in inferno protegas me, E&.- abſcondas An me, donec pertranſcat furor tuus? Yob Ia. 13. Adeò malé ex vVivis Nlt ſibi conſcii judicium adire nolent, metuentes publicam coram r toto mundo confuſionem, & ſententiam, in omnes impios Nni. Ccum intollerabili fulmine decretum. V. Conc. 6. n. 6. Latere, erit Vn impoſſibile, apparere intolerabile: ait S. Anſelmus, in Med. apud Pzd. - MVãG Abr Chriſt. tom. I. de mem. Jud fol. 256. O quàm benè ageremus, ſe- ee. quendo exemplum Sancti Job. c. 9. v. 25. Verebar omnia opera un mea, ſciens, quòd non parcere delinquenti; hinc enim tantus im- ym piorum ad accedendum Judicium metus, quia ſine metu, li- Imè bere, temeréque peccarunt, ſine Curâ, nullam ſalutis curam MH egerunt. SS . Bels VIII. Sed neque ipſimet ad Judicium accedere poterunt; Impij, bec- . „2⸗ 2 „ „ . . V ho ex causâ miſerrimi ſui Corporis, pondere ſuo prægi avidi; tii⸗ ſunes an .⸗ et, deſcripſimus Cone. præced. à num. 7. Indagabimus facilè, ſed oterunt ſe ſi. n notemus hujus gravedinis cauſan quæ alia non eſt, Pus ſtere judicio. 10 0 CoNCIO VIII. Univerſalis ad ſudicium conentus, ipſius peccati, vel peccatorum pondus, ad infernum usque deprimens: Ingemiſcit Eccleſia poœnitens: Deus: Qut pecca- torum noſtrorum pondere premimur, &c. in Collectäà. Ingemiſcit pœnitens David: Pfal. 37. v. y. Ieiquitate meæ ſupergreſſæ ſunt ca- put meum, & ſicut onus grave gravatæ ſunt ſuper me. Graviſſimo itaque peccatorum pondere afficiuntur impii: & cùm propter- ea neque poſſint, neque etiam velint, Divino ſeſe ſiſtere Ju- dicio, meritè ſibi omni ratione formidando, eò deportandi erunt. Infraà Conc. ao. n. JòMWD IX. Hinc quæſtio, quorum miniſterio: An SS. Angelo- rum, an verò Doœmonum! Ex cujus quæſtionis reſolutione, nova eâque ingens Impiorum miſeria eruitur; magni enim vel doloris, vel ſolatii cauſa eſſe poteſt, quos quis reus ad ſup- plicium duétores habeat: Certè Dei filio patienti fuêre cru- deliſſimi, verè hoſtes, absque ullà commiſeratione, qu? magnum pondus Cruci ac cruciatibus Chriſti addiderunt: Damnati ho-Contra illud, Ahicto non eſt addenda afftibtio. Damnatis ho- mines ad Jjudi-minibus ad Judicium ductores & vectores erunt fſanè cru- cium rapien- deliſſimi, accuſatore fratrum Apoc. I2z. & noſtri, & quidem tur crudeliſſi-illi ipſi, qui homines in vità blandis ſuis ſuggeſtionibus, mè per dæ- in peccatum & exitium induxerunt ſub melle fel propinan- molles. tes, ſuperbis honores, avaris opes, iracundis vindictam, hu- xurioſis voluptates carnis, guloſis epulas, vinum, &c. illi, quos multi vſtioſi minimè formidandos cenſent, quin & ami- Daæmon viſu cos: ſcilicet ipſi de'mones crudeli ſſimi. Vin ex facie nôſſe:? Bea- quàm formi- tæ Catharinæ Genuenſi in ſupremo morbo, quò etiam extincta dabihis S. Ca-eſt, ut merita illius accumularentur, ſpectandum Deus de- tharinæ Ge- derat Dæmonem, qué illa eatenus fuit exterrita, ut diceret, malle ſe præcipitem ire in ignes gehennæ pares, quàm in il- nuenfi. lum vel ſemel adhuc mittere oculum. P. Leop. Mancin. de Paſſ. D. lib. 2. Diſſ. a. Mor. doctr. 2. f. Iobë. col. 2. med. ns, qui multa mala n VitA perpeträrint, terribile quidans & deformes aſſiſtent Angeli, igneos vultus pra ſé ferentes, atq; ignem ſpirantes, eâ re propoſiti & voluntats acerbitstem oſtendentes, nocti vultu ſimiles, propter mæ- vor*n – en Ni “„ Beatis jucundus, reprobis violentiſſimus. 101 — gde yoprem & odinm in humanum genus. Verba ſunt S. Baſilii M. in MVMUVU ine. Pſal. 35. Breviar. Dom. j. Nov. lect. z. Proſequitur P. Caſparus Dæmon d. * n Krunittel, S. J. Igneus Lucifer trahit poſt ſe colligatos catenà ctor impio- ignea omnes malos Imperatores, Reges, Principes, Comites, um ad judi- n Barones, Campiduces, & omnes ſuperbos. Nigerrimus Mam-lum. Mhe. mon trahit poſt ſe colligatos catenà igneà omnes malos Adlcd- fter,. vocatos, Notarios, Procuratores, Judices, Præſides: Tur- nn piſſimus Aſmodæus trahet poſt ſe colligatos catenàâ igne4 omnes laſcivos, molles, ſodomitas, incæſtuoſos, adukeros, go fornicatores, ebrioſos. Lividus Behemoth omnes invidos, tione, detractores, calumniatores: horribilis Beelzebub omnes ma- enin los Pontifices, Cardinales, Epiſcopos, Sacerdotes, Clericos: — Ah- Impius Leviathan omnes malos Religioſos, exprobrans il- M ren lis coram toto mundo verba Profeſſionis: Perfidus Aſtaroth omnes malos Doctores, & quaſi innumeros vanos Conciona- : tores. Conc. ſinali I. f. Spl. En, infelix anima, hunc tuum ad ie⸗ Judicium, & orcum denique, pronubum & ductorem! quâ g leni comitate, audiemus brevi. in X. Omninò mihi credibiliſſimum eſt, Damnatos equidem , omnes, & dæmones & homines, Juſſu Dei judicis, voce & ur Tubd, ac imperio Angelico, ad locum Judici, in Vallem Jo- wr. ſaphat, cogendos compellendésque eſſe, uti certum eſt; atta- , men damnatos homines non ab ipſismet 88. An gelis; ſed horum Kani⸗ juſſu à Dæmonibus; qui hoc ipſoofficio facilè fungi poterunt, eber. aliàs uſtitiæ Divinæ miniſtri, & Carnifices, ad judicium aſpor- tandos eſſe, cum illorum ſummo luctu & dolore, imdò rapien- N n dos;, ceu carentes dono agilitatis: ita enim ait Chriſtus, Matth. eleec. 24 31, Et mittet Angelos &c. congregabunt Eleltos jms &C. EB. Cornel. Daæmon i .21 „„ 2 , — . 5 . 1 nh ead Dæmones itâq; crudeliſſimi, Angelorum imperio, tollent homines da- Damnatos, & pO ſuo, aliâs innato, in humanum genus odio, mnatos, quaàm „ dirs apprehenſos crinibus, imprefſisq; unguibus per aérem, crudelis viæ , ſupra terras & maria, montes & valles, à loco ſepulturæ & comes in val. S reſurr eètionis in vVallem usque Joſaphat, etiam ab extremo lem Joſaphat. . terræ, ſecum rapient, unà cruciandes, dilaniandosque: eheu Agul- 1582 CoNeio VIII. Univerſalis ad judicium cronventus, quinam per aêra tot millium, tam crudeliter rapiendorum Wiſt⸗ biliter, ad nubes usq; clamores, e julatus tumultus, omnem terram replentes ! cogitemus aviculam in unguibus accipitris, miſellum hominem ſub dentibus leonis: Deductos denique in vallem Joſaphat, non leniter ſuas deponent idem dæmones ſarcinas, damnatorum rediviva corpora, ſed tumultuosèé, & itidem crudeliſſimè, concuſſis omnibus membris. Morſms, ait, Hugo Card. (explicans Deut. 32. Devorabunt eos aves, morſu ama- riſſimo) diaboli amarus eſt in peccati perpetratione, amarior in ſepa ratione animæ, amariſſimus erit in Corpori reſumtione &c. ap. Zahoda D. 6. Ep. F. 3. fol. 217. O quis hæc omnia ſatis cogitare poterit!? V. P. Martinus Cochem, de Judicio Cap. 3. à f. 22. ſentietis tunc ſceo- lerati, deemonis iram magnam, Apoc. I2. 12. furorem, rabiem, & Crudelitatem, quem in Vitâ vobis amicum, neque tam ni- Dæmonis crudelitas in homines in Vit4. X hodiernum usque diem hinc inde: Illi etiam nominati Matth. grum ſolemniaſtis, cujus conſiliis & ſuggeſtionibus, peccan- do, & cum injuria Creatoris, & judicis veſtri, tam facilè ob- ſecuti fuiſtis, eundem vobis toties dirè imprecati: cum qu?s padtum mortis iniiſtis. Ita non antè multos annos in Suevia ſupremo ſupplicio affecta eſt, & exuſta Venefica, conſtanter impœnitens, volens dæmoni fidem ſervare, ut qui ipſi vicis- ſim promiſiſſet, ſeſe illam in inferno non tam dirè tractatu- rum eſſe, uti alios: quæ inſania! XI. Hanc Dæmonis immanem in homines ſœvitiem de- monſtrant in hàc etiam vità diriſſimè habiti; Sanctiſſimus job, eò magis à patientià commendandus, quéô acriorem in ſe hoſtem habuit: demonſtrant Energumeni, quàm plurimi in P. 25. Luca 5§. 27. ubi & refertur, deæmones ejectos, Chriſto per- mittente, intràâſſe in porcos: Et ecce impetu abiit totu, grex per præceps in mare Matth. s§. 32. unde ſpecimen ſumi poteſt per dæmones ad Judicium rapiendorum impiorum, qui, ut ſuos, in peccatorum cœno volutati fuerant. Audivimus nuper, in Conc. z. de Reſurr. Mort. univerſ. n. o. quäm dirè habitus fuerit Leontius à Spectro Infernali. Innumeris ſuo exitio fuit, deemo- . U nnem guo jaln ice es gi⸗ lie ſi⸗ n ii⸗ E CN 1 * ſs an in ſ J. . ) Meri⸗ neſe. dien, tamn’. eccan. n ei Ker . Gun ce⸗ ſo⸗ ſ fimin lope⸗ Nu . lg er, neri e⸗ ſech Beatis jusundus, reprobis violentiſimus. 103 nem adhibuiſſe ducem vectorem, ejusq; operâ uſum fuiſſe: ex quo ipſo miſerrima & periculoſſiſima ſors, ac certiſſimus (mo- raliter) interitus Veneſicorumsagarumq;: etſi & iſti à Dei miſe- ricordiàâ excluſi non eſſent, ſi Doemoni renuntiare, verè pœniten- tes, vellent. In S. Scripturà Dæmon dicitur Draco. Apoc.7. Leoru- giens I. Petri y. 8. Serpens. Geneſ. 2. idque ob truculentiam, ſoevi- tiem, & fallaciam zqui & ipſi Chriſto, in deſerto, poſt 40. deee—— rum jejunium, temerè auſus eſt, inſidias ſtruere, cùm A- In Chriſtum ſumpſit eum Diabolus in Civitatem ſanctam, & cC. Matth. c. 4. v. y. & audax demon Rerum aſſumpſit eum Disbolus in montem exceiſum valder & oſtendit ei omnia regna mundi & gloriam eorum, &c. ibid. v. S§. quid hic ne- quam Spiritus non audebit truculentiæ in miſeros Reprobos? deſcribi ſanè, cogitarique nequit. XAllI. Ergo ad Judicium congregandi omnes, ut ad illud Angelos noſtros tutelares Duces & Comites habeamus cum gaudio & triumpho, neve per crudeles dæmones deferri eò miſeri, cum inenarrabili luétu, debeamus, conſolationem re- cepturi nmunquam in omnem æternitatem; jam nunc, dum vivimus, dum gratiàâ ac miſericordiãâ Dei fruimur, ſit pars no- ſtra & converſatio cum SS. Angelis Dei; obſequamur ſanctis illorum inſpirationibus; invocemus SS. Tutelares noſtros aſfſi- duè. Contrà nihil penitus ſit, nobis commercii cum doemo- ne, hoſte Dei & noſtro infenſiſſimo, pacto neque explicito, neque implicito, ſed neque conſentiendo illius pravis ſugge- ſtionibus, memores, nos jam Baptismo renuntiaſſe Diabolo, & omnibus operibus ejas, & omnibus pompi ejus quò enim in vita hinc remotiores fuerimus, eò minus periculi ab ipſo ad extre- mum habituri ſumus. Reſiſtite diabolo, & fugiet à vobs. Jacobs 4. 7. V. Dom. g. Pent. Leäct. yj. in Breviar. K. Latrare poteſt, mordere non poteſt, niſi volentem. Accingamus nos jam ex nunc ad il- lud extremum in Judicium iter, deponendo omne peccati pondus, verè poenitendo, & vitamemendando, cum metn, & tremore operando noſtram ſalutem. ad Phil. 2. I2. Denique Angelus Domini comitetur nobiscum ad mortem, ad Judicium, ad Colum. 1o4 CoxNci0 VIII. Univerſalis ad Judicium conventus, Coœlum. Amen. &d. Angeli Cuſtodes noſtei defendite nos in prælio, ut non pereammw in tremendo Judicio. Hiſtoris pulchrè applicabils, quæ habetur in Engigrave Panth. F. . Cathar. J. 3. Pexenfeld Hiſt. 17. ubi, in Salà patibuli Keus, & Carnifex, olim condiſeipuli, & illo- rum Praceptor: eriſtis Societas. 2 “ Hiſtort. XIII. Ad Joannem Monaſterü, quod Gigantum appella- batur, celeberrimæ Sanctimoniæ virum, Theopolim vene- rat adoleſcens quidam, qui multis cum lacrymis & ſingultibus in Religioſorum numerum cooptari petiit, idque precibus ſæ- Pius iteratis, quas duabus voculis abſolvit: Saſcipe me. Brevi.- tatem & ſtuporem toties repetitæ petitionis miratus oannes, cauſam quærit ex eo lacrimoſæ prenſationis. Cui alter, gra- vi ſe obſtrictum crimine, nec remedium ulium ſupereſſe, niſi in ipſius conſenſu. Coœnobiarcha homini ſolatium adhibitu- Virginis ſe- vulneri fieri poſſit medicina. Ille altum ingemiſcens, pe- pultæ cadaver Tpoliatorem ctusque percutiens propè præ mœrore defecit. Demum ſu- Wiuin ſua-. Perato dolore; Fur, ait, eram, & diu. Biduum effluxit, cum rum manibus audieram, divitis cujusdam ac primarii viri fliam defunctam invadit, & te- & cum multis pretioſis veſtibus ſepultam, monumentéque net, donec ve-extra civitatem illatam. Abii noctu ad tumulum, in à me ſtes redderet & perfractum virginis ſepulchrum deſcendi, & eam ſpoliare ſum meliora pro aggreſſis. Dum torquem detraho, dum intima quæque ve- mitteret, fatus pœnitens Mo- nachus. prenium invadit, & quam fronte, inquit, auſus es nudere corpus, & mortuum & quod caput eſt mali, virgineum, nulli adhuc mortali oculo conſpectum: non te abſterruit, re- verentia ſexus? non judicem ſaltem cœleſtem verebare: quà te- meritate, ſacrilege, ad menſam accumbes Euchariſticam, corporis virginei denudator impudentiſlime: Hic ego plane fulminatus, parce, inquam nunquam ſimilia peccaturo. At illa vehementer commota; non ita, inquit, ad tribunal, in en jus ißt A rus, juſſit cauſam doloris & crimen explicare, ut inſpecto ſtium diripiet ad templi lampadem victis utcunque mediæ nocëtis tenebris, dum abire cum ſpoliis paro, repentè video inſurgere virginem tum tumulatam; hæc me dextram com- 7 ,I — 0hr (ier. uun to, Pen ſite No. 6 — lechiis Gd. lcba Us ſN. Preyi WIex e,eiid hibin. Heſ le. m cn nn toe⸗ ſon R vecle icee . ere d it,le⸗ vite⸗ M ne At in Prel Begtis jucundus, reprobis Violentiſimus. 185 — — — — — — — — jus eamus; tu enim intrâſti locum hunc, ut voluiſti; ſed non ita, ut voles, egredieris: ſepulchrum hoc commune erit am- bobus: neque confeſtim puta te moriturum; ſed poſt plurium dierum cruciatus, malè tandem peribis. Orabam illam ite- rum cum lacrymis, ut me dimitteret, pollicitus cum juramen- to, me id non amplius patraturum. Tandem poſt multas preces fletu mixtas, mihi dixit: ſi vis vivere, promitte mihi, ſi te dimiſero, non tantùm talia te non facturum, ſed fore Monachum etiam, & pœnitentiam adurum Ego juravi, addidique, me inde domum non rediturum, ſed, ſi manumit- * * .* . tat, Religionem veſtigio profeſſirum. TIum illa: ergo ve- ſtes ſpoliatæ virgini adapta; dein promiſſa ſolve, ſine malâ fraude. Ego ut juſſus eram; poſtquam iterum amicivi mortuam, illa ſe in tumulo collocavit, & ſiluit. Atque hæc ſunt, Pater Reverende, quæ me clamare cogunt etiamnum pa- voris plenum, ut me ſuſcipias. Audivit ſupplicem Abbas, & eum, ſpe ſalutis animatum & ad pœnitentiæ opera inſtiga- tum, totondit in Monachum, in cavi montis ſpeluncâ inchu- ſit, piè deinceps ex cauſa impiâ viventem. Yo. Maoſehuſ. vel S§. Sophron. Prato Spirit. c. z9. quem librum etiam Concilia vetera re- cipiunt, ut bonæ filei, & landant. Pexenf. biſt. gs. Paciuchelli in ge- nam. L. 2. n. I6. à f. 231. Hinc confirmantur dicta Conc. 9. n. g. Terrer Judi- quid? ubi ad. Surgite mortui, Manes prodibunt & ſepulchris . . „ * „ * X . . . cum ſtridore formidabili cum larvæ damnatorum horribiles raptabuntur à diabolis ad fulmen ſententiæ &c. damnationis excipiendum:? Pexenf. 2. 2. Videentur. S. Thomas, Suppl. . S9. a. y. à f. gos. P. Cornelius Cornelii à Lapide, S. J. citt. locu. P. Martinus Cochem, in append. ad vitam Chriſti, de Judic. Cap. 3. à f. 19. P. Michaél Pexenfelder. S. J. Concionat. hiſtor. utroq; indice, Eerbo: Dia- bolus quàm cerudels e ex qué“, ſi lubeant, ſacilè ecialu hiſtoria 0000 inſeri Aechtl de Iud. Extr. Hinc terror judicii extremi etiam cogitati. Hic in ſummas cii extremi et- anguſtias redactus non habebat, quéô ſe præ metu verteret, lam cogitati, Authores. 1oGH CoxNcI0 IX. Separatio Elefiorum à Reprobis, ſurrebturu, & in Zudicio compariturt, ex & Thomd. P. Caſpa- n. 16. fol. 41. E& ſeq. 2 K N 4 1e 1e 1r ke k* ir ir Ae Ar te Ae de ar N At 4 N At 1 a t 1r 4 4 4 , r CoxNclo IX. Separatio Electorum à Reprobis, hisce ſummè pro- Drroſa & infclzq“Jy. Dominic4 3. yſe eſt, qui poſt me venturus eſzt, & qui ante me Adventus. —1„ . e, “ faltus eſt; ocujus ego non ſum dignus, ut ſoluam cehjus corrigiam calce h I. . . . . ſtem naptialem, Regiis tamen hoſpitibuis ſeſe ad Nuptias immi- ſcens: ita viciſſim laudabile, virtuoſumq; eſt, ſuo non extolli ſuperbè ſtatu, neq; altum ſapere. Commendatiſſima hodierno S. Joannis Evangelio præſignis humilitas S.]oannis Baptiſtæ. Hic æternæ Bapt. magna veritatis teſtimonio, Matth. 11. C. àl.g. Propheta, eriam pius quam humilitas do- pyopheta &c. Verbo: Amen dico vobu: non ſurrexit major inter Natos cet, cotam Deo,, Wiernne, Joanne Baptiſtâà. Et tamen hic, tantus & talis, honores Judice nos hu- miliare cum ti. quaſi oblatos, noménque Meſſiæ, neutiquam ſibi arroganter mo re. ” WG 4 aſſumpfit, — iua’ſeri poterit, de raptas & miſere trattatu a Aæmone alet ex alin. Jacobus Marhant. Hort. Paſt. tr. 3. de ſide Chr. lelt. 3. Faber Dem. z. Advent. Conc. 3. Beſieus, de Extreme Yudicie C. j. whi à fol. 341I. de par vieln, ſine baptiſme mortus, etiam re- rus Knittel. ”. J. Conc. I. fmali. fol. syI. Englgr. Cæl, enp. FE. Corp. Chr. G. Z. E. Luc. 23. 31. V. Conc. 22. n. S. & 9. infra. Hi- ſtorism num. 13. habet & Angelus Paciuch. in Jon. Lect. 2. Alcut indecorum planeè eſt ſeſe ſupra ſtatus ſui conditio- nem extollere, & altioribus immiſcere, ac intrudere vel- All; quod ſceleſto auſu facit Lucifer, Alt Mimo ſimiln eſſe *volens, Ijai 14. 12. Ille Metth. za. 12. Homo non habens ve- — , 1 uin tin (i 11 Lah! re⸗ geſe⸗ t⸗ mm⸗ hew ſedA 9ℳ nore el B hiſoe ſummè probroſa & infelix. 107 MAoHr affampfit, & fallaciter, ſed ſeſe infra pedes & calceos Chriſti V. Calam. in rigiam calceamente: q. d. Ego inter peſtremos etiam Chriſti ſervos 6. annumerari non mereor, propter magnitudinem conſideratæz in eo Di. humilians, cuj'm, inquit, ego non ſams dgnin, ut ſölvam ejus l vinitati, ait Euthymius: ſotvere enim calceÄamenta, viliſſimi ervi oſpcinm eſt; ait S. J0. Chry ſoſt. ap. Cornel. in Jo I. 27. f. 269. 2. B. Dum infirmitatem ſisam ſinauit humiliter agnoſcere, illias celſitudi.- nem veraciter merait obtinere, ait. D. Gregor. bom. z. in Evang. Brevi. bic lect. 6. Minus mirum eſt; & æquius, quòd Pablica- nus à longè ſtans noleba: nec ocalos ad Cælum Iavare; ſed percutiebat pectus ſuaum dicens: Deus, propitins eſte mihi peccatori, Bucz Ib. 13. ſibi peccatorum malé conſcius, verè tamen poenitens, homi- numconſortio ſeie indignum reputans, Coœliq; aſpectu, quoipſo humili & contrito corde Aeſeendit hic juſtiſicatu. & C. O Ani- ma mea peccatrix, mille tibi conſcia ſcelerum, ter mille di- gha ſulminibus; dum expendis, eximiam humilitatem San- Giſſimi Joannis Baptiſtæ reſpectu Chriſti, qui & tuus Judex eſt, an ſuperbire, an gloriari, & vanè de te præœæiumere po- teris? an non potiùs te ad Centrum terræ usque humiliabis: ita cert&, ſi ſapis: ecce enim teſte D. Bernardo ep. s2. ad Ep. Semon. coram Judice vivoruns & mort uerum ſola gratiam invent ura H eſt humilitas. Et hæc meritò, cùm nefſciamus, é quaâ ſorte in JIudicio futuri ſimus, an Beatorum, vel reproborum; an ad ſiniſtram, vel dextram:? ubi utrorlimque ſeparatio futura eſt, malis equidem fatalis, probroſa, infamis, dura & infelix; quamm hodiè attenti audiemus, ſpectabimisque patienter. Vid infra 6 Conc. 5g. n. J. II. Præcedenti Concione jam inſinuatum, factâ ad ſori⸗ Ine grchiner tum Tubæ, vobisque Angelicæ, univeriali Reſurrectione, randi ab Bonos & medio malorum ab Angelis, malos vero à Dæmohi- inicctm bus, quorum, peccando, mancipia fuêre, ad locum Judicii in Vallem Joſaphat ducendos, rapiendésꝗ; eſſle: ubi Beati in asre ad dextram, damnati in terrâ, indignè abs ſe calcata, ad ſiniſtram ſtatuentur, expectaturi omnes adventum Divi- ni ju- α 104 C oNcCIO IX. Separatia Eledtorum a reprobis . ni Judicis: & adeò ſeparati erunt duo Judicandorum ordi nes: Iafrà Conc. 33. n. 4. Ex Scripturis res clariſſima & certifſi- ma, innuentibus damnatorum infauſtam, in malorum omnium congeriem, ſeparationem ab Electis: Et quis hoc me- ExMitth.13. lius atteſtari poterit, quàm futurus ipſe judex! Marth. 13 4g. n parobo'a bo Præmiſſa Parabola de Piſcibus bonis & malis, ſ ſic erit, inquit, mi ſemims & z, conſam matione SWwreuls; exibunt Angeli, & ſeparabunt mwalos de me- Ziraniorum. dio Yuſtorum. id eſt à Juſtis. Conc. præced. n. 3. Eodem Cap. Matth. 13. propoſita Pparabola de bono ſemine, & Zizania, eamipſam ipſe hiſtns explicat à v. 37. qui ſeminat haonnzz ſemen, eſt filus homi- per ſe ſuosque Apoſtolos & Miniſtros, Pfædicando Evan- gelinnn & Verbum Dei. Ager autem eſt Munduas; Bonuns verò ſemen, biſan! füi, Regn!, fideles, juſti, & in juſtitia perſeverantes, ideéô- que à Deo electi, ut ſint heredes Regni Cœlorum, qui ele- Sti vocantur ſemen ⸗ quia ſunt fructus ſeminis, quocd eſt Ver- bum Dei. Luck g§. 12. Zizania attem, ſalii ſant nequam, id eſt, fili lii illius mali, vel maligni, ſeilicet diaboli: I Briaca & Arabics verſio. ideéôque & ipſi mali & nequam. Meſſir verò, conſumma- tio Sweuli eſt; Miſſores autem Angeli ſunt. Mſr, ait Remigius . eſt die Zudicii, in quò ſeparand: ſunt boni à malu, quod fiet mini- Ex Matth. 2. ſterio Angelorum. Apua Cornel. in cit. Matth. 13. 39. Aarth 2 . 32. ſe- de Paſtore ſe parabit eos ab invicem, ſicut Paſtor ſegr gat ,οο „α bds; & ſtatuet gregante ab onνααρ quidem à dextrü ſaß, hwæaos autene à ſintſiru: Electos ovibus comparat ob innocentiam, humilitatem, ſimplicitatem, mo⸗ deſtiam, obedientiam, patientiam; reprobos hoœdis, quia hoc ani- hœ dis oves. mal fœtet, & aſperum, immundum, laſcivum, per præcipitia in- cedens, rixoſum. Cornel. tbidem Faber C. 6. &. Dom. 2. Paſche In- daga ex his, & vide, an hircum oleas, an verò ovis naturam imi- teris. Inſuper dextra eſt ymbolum felicitatis s, gloriæ, r egni, vi- Roriæ Etriumplü; Siniſtra verò infelicitatis, opprobrii, ſervi- Electi in are, tutis, calamitata & miſeria. Addit S. Thomas: A dextru, in- tenrol⸗ ie . quit, id eſt, honoratiori & nobiliori loco, ſcilicet in aere con- ſipts cone, 5. ſiſtent clecti inde mox in Cœlum cum Chriſto conſcenſuri, .2. juxta lad; ramemar in nubibus obviam Chriſto⸗ in ab»ra I. Theſſ. a. 16. Reprobi – — . bisce ſummè probroſa & infelix. 1905 nord. Reprobi verò erunt a ſinirs, id eſt humiliori ac viliori loco, eni. in imo terræ, ut inde, hiante terrâ, abſorbeantur in tartara. apud Cornel., cit. quæ ſanè apertè fatis, & expreſse infelicem re- han. proborum ab Electis ſeparationem docent, ut ulteriore pro- batione opus non ſit. Audiamus, quô ſtatu impiorum MU imimn III. Omnes Eruditiſſimorum Codices, volumina, & libri Separatio hæc u.. nungquam ſatis explicaverint hanc lamentabilem malorum à npiis quàm Bonis ſeparationem, ait Archimede Chrifianns, lib. 2. C. y. H. 3. ira! ſamin Ff. 273. poſt med. Hinc enim impiis ſtupor & admiratio (cuùm vi- n. debunt v. g. Pablicanor e&à weretrices græcedere in Regnum Dei, S. Marth. 21. 31. eôsque avelli à ſe ad gloriam, quos illi minimè eH eæfſtimarunt contempſerant & damnarant,) inſania, amen- tia, livoer, odium, pudor, confuſio, dolor, mœror, timor. gicke. V. Matthi. Faber. Dom. 2. Adv. Conc. 2. n, 2. Hujus ſeparationis o typus præceſſit in eàâ ſeparatione benedictionum in eos, qui m ſervant legem, & maledictionum in eos, qui legem violant, htin factà à Moyſe, Deuter. 2z. à v. II. Hic Iſraëlis olim Ductor, ſa Moyſes, ſeparaturus Tribus à Tribubus; puta, Tribus ex Liâ Typus ſepa. n, Rachele natas, ab aliis ex ancillis & libertinis (ubi obſerva, rationis ex “ Rrlores nobiliores eſſe, poſteriores ignobiliores, & hiſce addi Deut. 27. 5 uben quia hic ſuo incoeſtu maculavit thorum patris. Geneſ. 4 ,. 22. Unde & ab eo ablatum Jus Primogenituræ, Sacerdo- jb til, & Regni. Geneſ. 49. 3. Cornet., zbid. & Zabulon ,„ ultimum fi- lium Liæ. Cornel. hoc loco, ex Rabano & Therdor. g. 34.) hac uſus erat methodo: ſex Tribus Liæ & Rachaélis conſtituit in Ga- . rizin, præalto monte, benedictioni accipiendæ; ſi tamen au- . dierint vocem Domini Dei ſui, & in Mandatis ejus ambula- ini Verint. Sex deinde alias poſuit & regione in Monte Hebal, i maledicendos, ſi prævaricatores fuerint Divinæ Legis. Signi- ⸗ ficatur Inquit Kieper! 1s L. 2. C. F. ap. Cornel. hic fol. 1070. 2. B. hich H 1. Judicium Univerſale; ham hi duo colles contra invicem re- ſ ſpicientes, puta Garizim & Hebal, ſignificant duos ordines, &SE duas ſtationes udicanderum. Garizim enim, id eſt, di- vilio, ſignificat oves ( quæ erunt ad dextram Chriſti, di- 3 vilæ tionem con 5 4 S ss 106 CoxNcioO IX. Separatio Elektorum à reprobis; viſæ ab hœdis) puta, electos. Hebal, id eſt, vorago vetus, ſignificat hoedos, qui erunt ad ſiniſtram Chriſti, damnandos ad gehennam, &c. ibid. Ita prorſus fiet in Judicio; ſeparabun. tur mali d boni haæds zb ovibus omnes Iuſti & Sancti à Dextris audient: Venite, beneditti, & c. Ad ſiniſtram omnes impii: di. ſcedite à me maledetéti. O grande gravéque pondus malediétio- nis hujus in Reprobos, veré ighobiles (gai contemnunt me, erunt ignobils. I. Keg. 2. 30.) vere ultimos & infimos! qui pec- cando graviter, Jus ad hæreditatem æternam, fuà ſponte, perdiderunt, in voraginem & barathrum Inferorum præci- pitandi Ob violatam legem Divinam. 1. Arclie pas dey 0Chriſtia. nus cit. &ò probroſam muktum, duramque ſeparationem iſtamh! Separatio im. IV. Fxpendanmms heæc pauliſper, argumentis ad homi- Piis o orller⸗, nem, & ex humanis, quantus hinc dolor, moœror, ad ipſa ex humanis, deſperatio. Sentient enim Impii, quomodo diftocientur à ſuis, quos in vivis habuére chariſſimos, propinquiflimos, Patronos, beneficos, jam verò absque ullo Beatorum illorum commiſerationis ſenſu. & Thom. in Suppl. g oc. ark. Z. Ei 3. UIas aſſumttur, & anus relinquetar, Matth. 24. 40. In die udicii ſepa- rabitur ſocius à ſocio; vicinus à vicino; frater à fratre; Pa- ter vel Mater, à Hbris, ant viciſſim; Conjux à Conjuge, &. aſſametur ad gloriam, qui piè juſtèque vixerit; qui impié, te- linquetur in iuis ſceleribus ad poœenas æternas. Gi. Stengel. 40. 4. c. 6. ubi hujus plura exempla, exſer. Separatio ſji vel dura ipſis Ani- mantibus Brutis, ſi adeò dolorifera in morte naturali & tem- porali ſolum; quid erit ſeparatio conjunctiſſimorum homi- num: quid æterna: S. Baſilius olim in orbe, nunc in Cœlo Magnus, refert, erat. de morte, qua habetur inter ohera S& Ephrem. Bovis lacry- ſe vidiſie aliquando Bovem lacrymas copiosè fundentem ad mæ ob ſepara-præſepe, ideo, quia bovem ſocium, jugalem uno ſub jugo ju-multo tempore, viderat ſibi exeptum, ad macellum & mor- tem ductum. Heu Chriſtiani f Bovis à bove ſeparatio lacrymas potuit extrudere bruto; qui fletus, quæ lamenta, quanti plan- ctus, ſuſpiria & gemitus, quot rugitus audientur ab impüs, ita hisct ſummè obroſa & infelix. 107 , ait miſere ſeparatis à conſortio ſuorum amiciſſimorum? Fab. mIIH Dom. 2. Jd V. C. 3. n. 2. Archim, f. 274. Major ſenfus & vivacior eſt homini: Turcæ, victo Michaélis Paleologi, Imper. exercitu, DID prædam vivorum ac mulierum aliarumque rerum coëgerunt, Ni atque inter ſe diviſerunt: inter cætera duæ adoleſcentulæ Duæ Sorores . Sorores, cum divellendæ eſſent, quòd non eidem Domino ob ſepatatio- mH, ſorte obtigifieht, altera alteram intuens, cum lacrymis & nem repente ig eſjulatibus omnia impleviſſent, in mutuo denique amplexu mortu. heon. expirarunt; quaſi natura corpora non prius, quàm animas Necd ſeparari pateretur: Kefert Gregoras lib. 3. ap. P. Matth. Fah. Audcf. Gfi them. 3. n. I. Dom. I. Adv. Eng grav. p. 2. Dom. in f. oczt. Nat. D. g§. 2. lan mähi f. 35. Ipfi, quæſo, animi veſtri ſenſa exprimite, quantus Aboni vobis luctus, quis fletus in funere & fepulturis dileéti filii, Aii filiæ, Conjugis & quorumvis charorum; cùm tamen mors enun iſta ad tempus tantum ſeparet, illa verò æternum. Statu- Unncs endi ad ſiniſtram (quod avertat Deus) oculos attollite, ſpe- nen ctate illos, in terris olim vobis notos, & conjunctos in aëre DWUD N,. glorioſos, vobis miſeris in terrâ relictis, quomodo præ luctu S 4 in miſeriis veſtris ſubſiſtetis? ðèUm meitr V. Rem tam ſeriam appræhendamus eò magis ex iis, quæ Ex Eccleſia- in mundo aguntur, & paſſim maximè ſeria cenſentur, re-ſticis & Civi- D“ ſpectu futurorum tamen nonniſi ſpeciem umbræ habent: ſunt libus. „ autem hæc in Eccleſiaſticis Excommunicatio, Degradatio, c. . in prophanis autem, politicis, & civilibus: Proſcriptio: In er. die Acht Erklaͤrung/ Relegatio: Lands⸗Berweiſung / Capitis dimi- nutio: Ehren⸗ und Ambts⸗Entſetzung: aliæ graves penæ de] ure l Civili: in hisce decernunt leges, & inferunt quibusdam, ob „ Ccerta crimina, Infamiam Juris & faéti; aliis aquâà & igni in- enA terdicitur; in alios Bonorum confiſcatio, exilium, carcer per- ) petuus, vel capitale deniq; ſupplicium decernitur, & irroga- tur. E. Matth. Kephani 7. C. in Carol: E. Conſtit. Niedic. Pibhl. Proëm. An 2.. 3 Maximushinc, ut plurimum, luctus, pudor, dedecus: 1 gquæ omhnia multis eò graviora ſunt, cum inſuper, ut læœpé fit, i, omnimoda ſuorum accedit ſeparatio: dulce in hiſce miſeriis “ MWR econtra Excommunmi- mum in Sacris & Eccleſiaſticis poena ac fulmen Excommuni- catio Eccleſ. cationis, quæ porna omnium eſt maxima in Eccleſià: de qua ejus gravitas. Quid? & il. Dac P. Ludov. Engel. ibia. Eſt autem Excommumicatio Cenſura Eccleſiaſtica, per quam homo Chriſtianus à Communione Eccleſiæ ſeparatur. Ejus effectus primarius, quod privet lius effectus. . ut amplexus vel ſalutationes; hoc verſiculo: 108 CoN&1I0 IX. Separatio Eleflorum A reprobis, econtra levamen, cum ad Carceres v. g. marito conceditur Uxor, bonus amicus, &c. Corpus iſta afficiunt, gravius ani- paſſim Theologi De Cenſars, Canoniſtæ, in Lib. E. Decret. Tkt. 39. de Communione Eccleſiæ & Fidelium, vi cujus prohibita eſt Ex- communicato cum fidelibus, & hiſce cum illo, omnis humana, politica, & civilis communio, vel Societas, quæ fit per verba, ſi- gha, literas, commercia, cohabitationem, vel amicitiæ ſigna, O., orare, vale, communio, menſa, negatur. Os, id eſt, oſculum, vel collocutio. Orare. participatio in di- vinis. Vale. ſalutatio, vel familiaritas quæcunque, juxta præ- ceptum, S. Johannis ep. 2. v. 10. Nec æwve ei di'xeritu. &c. Com- munio commercium, vel contractus cum Excommunicato. Menſa: cohabitatio in eàdem camerà, & convictus: juxta id 1. Cor. j. II. cum ejus mod; nec cibum ſamere. Adeò, & præſertim, ut excommunicatus privatus ſit uſu tam altrvo, quàm paſi- o, id eſt, adminiſtratione & præceptione Sacramentorum, Eccleſiæ ſuffragiis, quæ in Sacrificio & aliis publicis officiis ad Deum pro universà Eccleſia fiunt, nec non ſatisfactioni- bus Chriſti & Sanctorum, quæ ex communi Eccleſiæ The- ſauro per Indulgentias Fidelibus applicantur. Imò cuùm Miſſæ Sacrificium, allàque Divina officia in Eccleſiâ celebrantur, ceſſerit, novã excommunicatione Papæ reſervatàâ afficitur in Cement. grav“. cit. t. 39. poteſtque operà aliorum fidelium de Eccleſià violenter expelli. arg. Cveniens. cit. t. Clerici ſcienter recipientes excommunicatos ad Divina officia, majorem ex- communicationem incurrunt: alii verò Laici ſimul in Eccle excommunicatus intereſſe non debet; &, ſi monitus non de- L „ „ hiscè ſummè probroſa &y infelix. 109 AH ſias exiſtentes, ſi excommunicatus exire nolit, vel expelli non Ubg. poſſit, tenentur ab eo diſcedere, & Sacerdos, qui nec dum Cano- uuom. nem Miſſæ incœpit, Divimum officium intermittere. Excom- A municati, etiam non denuntiati indigni ſunt ſepulturã Eccleſia- uyt ſticâ̊, ſi ante mortem ſaltem à ſimplici Sacerdote abſoluti non n ſigna Pœnitentiæ dederint, poſt mortem adhuc ab Excommu- mie nicatione abſolvendi. Hæc & plura Theologi & Canoniſtæ. Phen Unde conſtat, graviſſimam eſſe Excommunicationis pœnam, eſthi quâ excommunicati dicantur, ex 1. Cor. y. y. tradi Satanæ; dum mun ejecti extra Societatem Chriſti & Eccleſiæ, ejusque bonis pri- bol. vati, ſcilicet orationibus, ſuffragiis, Sacramentis, Dei prote- n (ctione, cura paſtorali; tyrannidi & incurſibus diaboli, cujus regnum eſt extra Eccleſiam, ita exponuntur, ut in eos magis, quàm anteè graſſetur, & in omne malum impellat (ita & Am- id broſ. 5 Anguſt. 5 zcyen. apud Cornel. in 1. Cor. 4. j. f. 229 „ dignio- Sepulturs res ſepulturâ aſini, Jerem 22. 9. ac ſterquilinio, quàm ſepulturãa Eni e. Eccleſiaſticâ: unde meritò poena hæc ab omni bono, ac pru— denti Chriſtiano cavenda maximè, & omnia illa crimina, in quæ ea fertur; uti percuſſio Clerici, violatio Immunitatis Ec- D.Theod unl cleſ. & c. Scio Dynaſtam in Sueviâ, cùm illi paucos ante an- ſio m er Vig. im te annos, ob violatam Immunitatem Eccleſiaſticam, Excom-EHartung. ide . municationis ſententia inſinuata fuiſſet, ſæpiùs interatôque, Philipp. 53. uum triſti ac perplexo animo dixiſſe: ergo ne ſimexcommunicatus?fol. 180. NNS ac dein debitam præſtitiſſe ſatisfaétionem. Sententia notabi- ond lis S. Auguſtini, qui tr. 27. in Yo. Nibhil, inquit, debet formidare I⸗ Chriſtianus, quàm ſeparari à Corpore Chriſti; qui enim ſeparatur à AE Corpore Chriſii, non eſt membrum ejus, non vegetatur ſpiritu éus: nnu quu quis autem ſpiritum Chriſti non habet, non eſt ejus. Stengel de Judic. Divin. c. 24. n. . Bern. de Buſti P. 2. Roſ. Ind. V. Excom. Un V. Turlot. à f- 197. Daurolt. I. 6o. Infra C. 34. num. 6. & 7. Addo * hisce ex Florimundo Rœmundo. Agens de Luthero, quo- iel modo excommunicatus fuerit, & què deſperatio eum ade- „ gerit, L. I. c. II. de orta & c. hareſ. num. 3. f. 72. ita ait: Vetus e⸗ eſt Chriſtianæ Eccleſiæ conſuetudo, ut contra omnes hære- .— P icOsS; Mechtl de Jud. Extr. 3 . 7 IA CoNctIO IX. Separatio Eleciorum à reprobis ticos, ichismaticos, & alios rebelles, formidabilis Excommu- Excommuni Nicationis ſententia pronuntietur. Id quod ſingulis annis fe- catio, quæ fit rid 4. S. Hebdomadeæ fleri ſolet, quà Pontifex, peracto Sacro à Pontif. fer. Pontificali habitu indultus, comitante univerſo Clericorum 4. Maj. hebà. Ordine, in ſublimem quendam Fccleſiæ S. Petri locum aſcen- Quanta peœ- na & figura cjus in cxtre- mo Judicio. dit; unde in ampliſſimam fubjectam aream, in quà innume- rabilis tum hominum cujuscunque Nationis multitudo con- venit, eſt proſpectus. Ibi duo, utrinq; ad Pontificis ſtantes la- tera, Bullam, quæ in Cænaâ Domini appellatur, unus Latinâ, al- ter Italicâ linguâ conceptam, prælegunt; cui inſerta ſunt no- mina omnium heæreticorum, ſchismaticorum, & aliorum, qui ab Eccleſià reciſi ſunt; quos certis verbis, & cæremoniis de novo Papa excommunicat & anathematizat: Quòô facto idem flammam ardentem projicit in ſignum maledictionis. Anathema verdò, quò Eccleſia rebelles ab obedientibus ſeparat (quæ eſt maxima omnium in Monarchia Eccleſiaſtica pœna, & mors animæ, ut S. Auguſt. in Deuter. g9. vo. loquitur) figura eſt ejus ſeparationis, quæ in extremo judicio futura eſt, quod enim corpori vetus, item nova lex animæ ſtatuit fupplicium, ut idem inquit. Tum etiam candelæ extinguntur; quô te- nebræ damnetis præparatæ ſignifcantur: Igne enim, anima- rum;, quæ in cœlis vivunt, ſignificatur immortalitas: quèòd is naturaliter ſurſum ad cœlum, tanquam centrum ſuum, feratur: & corporibus etiam abreptis, animæ nihilominus in magno illo & æterno, omnis lucis inexhauſto fonte, felices Ordo & for vivant. Hæœc cit. Eorin. Ordo & forma Anathematis, id eſt, makxcommu ſolennis Excommunicationis, habetur in Pontificiali Rom. nicationis ſo- parte 3. mihi à f. za0..- fitꝗue pro gravioribus culpis, à Pontifice, lennis. aſſiſtentibus ſibi duodecim Presbyteris, & tam ipſo, quàm Presbyteris candelas ardentes in manibus tenentibus &c. & pronuntiato ita ſolenniter Anathemate, tam Pontifex, quäàm Jacerdote, debent projicere in terram candelas ardente, quas in ma- nibus tenebant. Graviſſima autem funt verba Anathematis, quæ inter alia ſic habent, &c. Ecirco eun, &c. pretioſi Corpo- “MVMB ru 5 u eft. ler⸗ Pro 4 o 1 i ſi⸗ bisce ſummè probroſa & infelix. n5 — emn rs & Sanguini Domini perceptione, & à Societate omnium Chriſtia- . norum ſeparamius, & à Liminibus ſanc« Matrüu Eccleſiæ in cælo & in nin terrà excludimm, & excomminicatum & anathemativatum eſſe de- E cernimu; & damnatum cum diabolo & angelo ejus, & omnibus re- milen probu in ignem æternum judicamus; donec aà laquen diaboli reſipiſcat, . & ad emendat ionem & pœnitentiam redeat, & Eccleſiæ Dei , quam n laſit, ſatufaciat; tradenta eum Satancz in interitum carna, ut Piritus ter ezjus ſalvus fiat in die judicii. Et omna reſzondente Fiat, Fiat, Fiat. nn1 VI. Expendamus quæſo hæc verba ad impios in extremo ng Judicio, à Socictate omnium Sanctorum excludendos, & ſe- lonn, parandos: Eo tremendo loco & Judice, (qui non erit inter La- enonis trones uti in monte Calvariæ fuerat) nullus erit reprobus in- ön ter Electos, nullus Electus inter reprobos. Nullus erit Satan n. inter filses Deie Zob I. 6. Nulli filii Dei, ſanéti, inter filias hominum, ſpr & filios, impios: Geneſ.6. 2. Nullus Saul inter Prophetas, I. Reg. 19, en, v. 72. Nullus agnum inter lupos, LBuc. 10. 3. Nulla ove in medio lu- iar porum, Matth. Io 16. Nulla zizania in medio tritici, Matth. 13. 26. M Nullus Judas inter Apoſtolos, &c. Diſcamus hinc (omnium Excommu- applicatione facillima) ex utrique poœnis his, in Foro Soculari nicatio impio- gr Civilibus vel politicis, & in Eccleſaſtico Sacris & Canonicis, rum graviſſe⸗ Nini quàm numeris omnibus gravior ſit futura, & miſerrima impiis ma. 8 ſeparatio à Juſtis: hæc omni proſcriptione, relegatione, excom- nicatione, &c. longè duriſſima, diriſſima: quis capere poſſit, & mun; u penetrare? umbta in mundo omnia, & ferè jocus; etſi nec ſem- Kle per jocus: OQmiſerrimi Impii! 6 me, 6 te miſerrimum „ſi ad ſe⸗ hanc ſortem infœlicem devenerimus! nmulla hic amplius cum Electis communio; nulla Societas; nullum ab his ſuffragium; „ Enxclulſi eſtis & templo Gloriæ magni Dei, neque locus frutuo- n ſæ Poœnitentiæ: Satanz jam traditi eſtis in omne malorum t & tormentorum genus, indigni ſepulturà ipsâ aſini, in infer- „ no cum Epulone, Lace I6. 22. ſepeliendi, quem infernum ger . ſ⸗ ſepulturam ,aſini intelligit myſticè Hugo, apud Cornel. i quò- „ Ve⸗ ceu in ſterquilinium, omnes mundi ſordes cum anrnat projicientur: hæc pars & ſors erit reproborum ab Electis ſe- paratorum: Iime Anima mea &c. . P 2 VII. Due I2 CoNCIG IX. Separatio Electorum à reprobis, „ Chaos ma- VII. Duo ſñſunt inſuper, quæ miſeriam hujus ſeparationis, gnum inter reſpectu malorum ‚validè aggravent: Primum eſt, quia inter Beatos & re- utrosque „Bonos & malos „cha 9 magnum firmatum eſt, Luc. 16.26. probos jam in quaſi ſpatium immenſum „ & homini imp ermeabile interjacet . ieid er 1 & licet, in loco Judicii, reprobi Beatis vicini futuri ſint, ſupra (uti chaos explicant myſticè S. Ambroſ. S. Chryſoſt. &c. apud Cornel. in Luc. 16. 26. f. 192. 2. A.) & ſeparationis Beatorum à Da- ſi, & in æternum à Deo, Cœlo, Angelis, Beatis, totôque mun- do ſeparati, & excommunicati: quæ ingens eſt eorum pœna, & extrema deſolatio, ac deſperatio. Cornel. cit. lec. Calzm. Sept. Diſe. 32. n. 2. Idem ex eo intelligitur, quod Electi à dextra, Im- pii à ſiniſtre, Matth. zr. 32. ſtatuendi ſint; quorum typus duo latrones, unus à dextris, & unus à ſiniſtris, Matth. 2z. 25. Chri- ſtus in medio latronum, quorum unus pœnitens ſalvatus, alter damnatus, repræſentat formam Judicii, &c. ex S. Am- broſ. & Auguſt. Cornel. hic f- y39. 1I. B. Inf?à C. I9. n. 9. Unde dex- tram, ſortem Beatorum, & ſiniſtram, damnatorum notat im- Ne unus qui- mutabilem utrâmque inter ſe. Alterum eſt prædictam ſepa- dem bonorum rationem aggravans, quèd ne unus quidem Juſtorum cum cum malis ma impiis remaneat; videri enim poſſet, in illorum, aut unius nebit. etiam, gratiam, cum hisce mitiùs à Juſtitiâ Divinâ actum iri: ita ſæpeé, propter immixtos bonos, etiam peſſimis pepercit Deus. Matth. 12. 29. propter triticum non fuit permiſſum colli- gere Zizania usque in tempus Meſſis, quæ ipſa Parabola Judi- cium extremum tangit. Geneſ.15 32. ad preces Abrahami peper- ciſſet Deus Sodomis; ſi denique in illis inventi fuiſſent ſalternn decem. Jonæ a. II. eò magis pepercit Deus Ninive Civitati ma- gux, in quà plusquam 120000. hominum, qui neſciunt, quid ſit inter dextram & ſiniſtram ſuam, id eſt, inter bonum & malum, ſeu qui non peccaverunt. V. F. Ang. Paciuchelli in Jonam: lelt. 73. H. ante n. 3. eà tamen ſunt firmitate ſuæ conditionis immutabili mnatis ex Dei immobili decreto, ut etiam tum accedere, nihil- que ab ullo conſolationis accipere queant, futuri dein in in- ferno, quaſi in carcere ferreo & obſerato compacti, & conclu- n ſni erut ex Wo ine . 1r 2 — w⏑ — —— à — — = = = =. S — — ——— 4 i tal bisce ſummè probroſa & infelix. 2 ong G. 4. àf. otit. Verùm ne unus quidem Beatorum cum improbis Malorum exi- permanebit; unde hi quid metuant omnes & finguli „quid ex-tu & fine pes- laiue ſpectent, niſ pleniſſimum furorem, iràmque judicis: uti jam ſimo. i olim experti impii. Ingreſſo Noêë in arcam, relicti omnes aquis n, ſuffocati ſunt. Gen. . Geneſ. I9. Ex Urbe educto Loth, Sodomi- muh tæ, omnes cœleſti igne perierunt, & quidem æternuúm, ut ANi cenſet. B. Jqoann Biſſel. & g. Kuin. Ill. Dec. I. f. -gy. Juſſu Dei, ſe- nh parato, & recedente omni populo à tabernaculis impiorum bin Core, Dathan, & Abiron, diruptâ terraà ſub pedibus eorum, de- ninn. ſcenderunt vivi in infernum aperti humo &. Numer. 16. à v. 23. Cn. Quid miſerrimi impii, in Judicio ab Electis ſegregati omni- Euun. bus, expectetis aliud?! Faber. cit. C. 3. Dom. 2. Advent. C. 2. ante en D. 3. En ex hâc ab Electis ſeparatione malorum omnium abys- d ſus impios manet: Oquam triſtis ergo hisce erit ſeparatio, ir. quam infeli?) Gch VIII. En itaque, anima mea peccatrix, conſidera, quæ Doctrina mo- te ſors maneat, quodnam latus, quam partem obtentura ſis: ralis ex iſtâ ſe- lus jam nunc enim videndum: falleris, ſi putas, ſolatium eſſe Paratione Ele- ½ miſeris, ſocios habere poœnarum: plures equidem à ſiniſtra Gorum à ma- kecr erunt; in negotio ſalutis cum paucis ſapere oportet. Cain & reprobis. rir ex ſuo latere plures habebit homicidas & latrones, Lamech aadulteros, Jezabal meretrices, Judas proditores, Herodes uan principes injuſtos, Pilatus iniquos judices, Simon Magus Ma- miug gos, &cC. cum nullius tamen commodo & ſolatio, ſed malis ninn graviſſimis. Dein non aduleris tibi, te non fore ad ſiniſtram elet eò enim devenére plurimi, qui ſibi nihil minùs imaginaban- l tur, ut ad calcem hic fubjecta docebit hiſtoria; ſicut econtràâà ü etiam nulli deſperandum eſt peccatori: Ne dicas: Religioſus . ſum, Catholicus, &c. Pro utili & neceſſariâ praxi in ſalutem n noſtram, inſpiciamus, quæſo, hancipſam, jamjam à juſtis ſe- gregatam malorum turmam, an non in eàâ noſmetipſos à fa- 4 cie agnoſcamus, vel an non in illis caracterem aliquem, no- le tam & ſignum deprehendamus, qualis & in nobis ſit: no- „ tam, & calculum ac ſtigma damnatorum, eſſe pecca- / P 3 tum 118 Coxcie IX. Separatio Electorum aà reprobis, — tum grave, & maculam ex eo contractam, quis dubitet? hic po' caraster beſtiæ eſt & diaboli, qui & ipſe primus eodem deſcrii. nde ptus, & notatus fuit. Vel: Crux eſt caracter ſanétorum & um Electorum, voluptas verò eſt caracter impiorum & reprobo- venit rum, ait Cornel. in Apoc. 13. I6. f. 222. I. B. de caractere Beſtiæ, ſcru- ſecut temur conſcientiam noſtram: ſi in hàâc deprehendamus pec- gun cata gravia, voluptatum illicitarum amorem: hæc certé de- (el ponenda ſeriò, niſi in numero ad ſiniſiram notatus eſſe velis. cof Infrà C. 13. n. 7. &J S. Ajunt paſſim, ſignum, nuntium, & pro. enu dromum ſecuturæ mortis eſſe, ſi quis ſuummet ſimulacrum mr apparere videat: ego verò ajo, ſignum vitæ eſſe, ſi teipſum ut nunc vivens intuearis in eâ infelici malorum ſorte, ſimili ra er tione, qua dixerat S. Bernardus, ſubjungens illi: H. ya. 16. de- ſcendant in infernum viventer ne deſeendant moriente. Ut ſcilicet M hac conſideratione fugiant peccata & vitia, utpote cauſas con:. M. ditionis illius, à ſiniſtru, miſerrimæ, & ſubſequentium pœna- Le. rum infernalium. Si in Societate Jeſii & Electorum ad dex- in tram, & non diabotli ad ſiniſtram eſſe velis, oportet planè in e vita te ſocium eſſe jeſu & bonorum, non malorum: neceſſe , eſt habere caracterem crucis, paſſionis, mortificationis. Altè N in animum admitte, & ſæpè tecum cogita practicè hancce in w finali judicio ſeparationem; hinc enim certoò alium hominem d indues, niſi fatuus ſis, in tuummet exitium. Viuam veſtram u Fratræ chariſſimi, ante menti oculos revocate, & altàâ conſideratio- n ne pertimeſcite: verba ſunt S. Gregorii bom. 1g. in Evang. Iu— n verè Chriſte jeſu Judex, Iater over lecum praſta, & ab bedüume „ ſequeſtra, ſtatuens in parte Dextrâ. Amen. Appendix., IX. Timendum meritè, etiam bono, ne ad illam à ſiniſtri i⸗ damnatorum ſortem deveniat: uti docet ſequens hiſtoria, cu- jus ſuprà mentio ingeſta eſt; unde intelligamus, quaàm mira- Eremitas da Pili Judicio Dei, unus aſſumatur, alter relinquatur. Ere- n⸗tus: Latromita quidem cùm infirmaretur ad mortem, quamprimùm miſit ad Monaſterium propinquum, rogans Abbatem, ut ali- quem de Fratribus cum Sacramento Altaris ad ſe deſtinaret pro hisce te ſamne probroſa & infelix. 1195 i pro Viatico ſuſcipiendo; quod & Abbas fecit. Cumque Fra- dein ter Sacramentum deferens, per ſy lvam tranſiret, nolamque, fannt ut moris eſt, pulſaret, Clericus, latro quidam ibi latitans ad- Tir venit, ut videret, quid natmeffet! Cum vVere rem intellexiſſet, n ſecutus eſt usque ad Cellam Eremitæ, mansitque foris, indi- uß gnum ſe reputans, ſancti viri dommm ingredi. Cùm deni- En que Eremita, Confeſſione prævia, devotè communicaſſet, la- En tro ſtans prope januam, cum humilitate cordis in hæc verba an erupit: o ſi eſſem talis, qualis es tu! audiens Eremita, mente Man inflari cœpit, & dicere: tu verò hoc meritò optare deberes, ein ut talis fores, qualis ego. Complecto miniſterio Monachus nIi ille ad Monaſterium redit comitante Clerico, eumque ſecu- it. tus eſt latro magnà cordis contritione, ut ei confiteretur in n Monaſterio, ſed prævénit eum Deus, & in viâ mortuus eſt. Vsan Moritur pariter & Eremita eâdem horà. Nodte porrè ſe- eun quemi revelatum eſt dicto Fratri, Angelos animam latronis . Alr in Cœlum deduxiſſe ob humilitatem, & propoſitum confi- ri tendi, unà cum vehementi contritione de peccatis commiſ- l ſis: Demones verò animam Eremitæ in infernum detuliſſe propter fuperbiam & elationem mentis ſuæ. Ex Gulielmo Pe- de raldo Epiſèopo lugdunenſi, Ord. Prfadicat. qui vixit Anno I276. Mar- ”M Ilen chant. Horto Paftor. Tuba Sacerd. tr. I. lect. g§. fol. I165. P. Joann. Ja- ſn hoda &. Y. (cx Diſcip. de kenmr. ) F. & Mathia fol. aa. P. Bernardinua zrrr. Mercatsr Nucleo Catechet. Lebft. 9ga. fol. &II. P. Joann. Major. J. Y. in I akn. Seculo Exemplorum tit. ſuperbia e*v. y. 1. 729. Alia Taciueh. n in Jon. ledt. 61. H. g. 2. 21. Fii. Videantur i in hanc materiam S. Thomas, Suppl. q. 94. art. I. 2. & 3. Authores in Cornel. loca citt. Jacobus Marchant. Hoert. Paſtor. tr. 3. de Concionis 9. zc⸗ fide Chriſt. lect. 31. P. Hilarius à S. Anaſtaſio Carmelita in materiam. e Aychimede Chriſtiano“ Lib. 2. C. y. d f. 273. Matthi. Faber. n Dom. 2. Adv. C. 3. n. 2. & Audt. Dom. 1I. Adv. them. 3. I. Georg. Stengel. tom. qa. cap. 6. ubi multa exempla in id. Vnus aſſu- . metur, & unia relinquetur . 6. Englgr.- Z r. 4 Gei, Chri n 116 CoNCIO X. Damnandorum ingens numerus, en Ebriſti g. 6. .6. & p. 2. Dom. in FE. Oct. Nat. Dom. g. 2. de Excom- miunicat. & Degradat. Matth. Thanner, Carthuſ. in Valle humilit. ex rigore Divini gudiciie cap. 10. /. 297. Excommuni- catio eſſicax. V. Stengel tom. 4. C. 244. n. 7. Majolus tom. 1. Coll. 2. f. 31. & Indice V. Excommunicat. infrà C. 3y. & 36. &n. ẽ6s. Conc. 34. & ibi citat. & Conc. 33. n. 4. Ejus contemptus puri. tus. Iympius Theatro hiſt. p. . f. &7. & 5s. "eeeesesseeeSeete*: eteeeeeeGßeae CoONCIO X. Salvandorum paucitas, Damnandorum multudo, etiam & Catholicis, horrorem extremi Judicii demonſtrat, jubétque ſalubriter timere, ſi vel unus tantùm foret damnandus. D. 19. Pent. Multi ſunt vocati; pauci vero llecti. Matth.22. 14. F. S. Nicol. Inutilem ſervum ejicite in tenebras exteriores, &c. F. S. Cathar. Matth. 2 . 30. Clauſa eſt janua, ib. v. I. Dom. . Reſpicite, & levate capita veſtra, duoniam aphro- Adventüs. Pinguat redemptio veſtra: Lucæ 21.28. I. ſeparatione ab Electis, dum jam & dextram & ſiniſtram Judicii extremi, omnésque in uträq; poſitos contem- tis numerus major ſit. Jam olim Chriſtus ipſe, æterna veritas, cui ſoli cognitus eſt numerus electorum in ſuperna felicitate locandus, ut ait Eccleſia in orat. ſecretâa, ſatis huic quæſtioni reſpondit, dondelol Matth. 22. I4. Milti ſunt vocatè, Pauci verò electi. O grande pon- verba, Multi qus & ſummæ conſiderationis duorum horum verborum & H4tci Multi & Pauci: prius ſpei plenum & ſolatii, dum hosce WVD toßs Onſideratà, præcedenti diſcurdu. infelici reproborurm Z plamur, occurrit piè curioſa quæſtio, cujusnam par- ſo in oh woCA Alum hose ſfos A uß⸗ (n n Hhi gin ℳN timere docet, ſi vel unus eétiam damnaretur. 121 . tos inter ac omnes, etiam me, imutile terræ pondus, ab æter- no Rege ad cœleſtes hasce Filii ſui nuptias creatum, imòo & vocatum, invitatumque eredo, nemine aliàs, etiam morta- lium infimo & miſerrimo, excluſo vel præterito. At hem, o Rosce inter multos vocatos pauci elefti: an & ego inter paucos emn iſtos futurus ſum:? Spero equidem, ſed certus non ſum; an- guſtiis plenus totus: Aulti enim illi, non electi, in Judicio ad ſiniſtram ſtatuentur, Orco adjudicandi, & ejiciendi in tenebras eyteriores, æternaâsque poœrnas, à facie Dei abjecti. Tremen- dum eſt valde, ait S. Gregor. hemil. 35. in bæc verba, (P. Vitus Fa- Seerim Dom. 10. f. y31.) Fratres chariſſimi, quod audivimu: quia vo- inc), cati ſumus, novimus; ſiſimus electi, neſcimus. Flendum magis eſt, el AIquàm profzrendam, plureæ dæmnari, quàm ſalvari, ait S. Ambro- apud P. Jo. Capiſtr. Dom. 19. p. I. Ex millibus vix I ſius, citatus à Rota unus ſalvabitur, ait S. Jo. Chry ſoſt. bom. 3. in Acta Ap. ibidem. Et ſ juſtus vix ſalvabitier, impius & peccator ubi parehunt? 1. Petri cg. v. 15. Cujus hæc vel ſaxeum pectus, hominis fidelis non mo- veant? Hæc meritò me, qui peccatorem me ſcio, meumque 9 animum concutiant. Hac de re ulteriuùs cum Dei gratiâ, & veſtrà patientià agendum eſt, concione præſenti, itidem ſeris, non ut in puſillanimitatem vitioſam & deſperationem induca- . mur, ſed ut nobis ſingillatim ſalutaris timor, extremæ illius numeroſiſſimæ Siniſtræ horror, & ex hinc ſedula animæ ſalu- tis cura injiciatur. Keſpicite &c. Honun II. Certum omninòo & indubitatum eſt, Deum, quantùm n in ſe eſt, neminem perire velle, ex 2. Petri 3. 9. hinc in hominis men redemptionem copioſsm, Eſalme 1zo. z. & ut ad cœlum pararet ac- Nnr ceſſum cuilibet, tanta pati, mori denique non dubitavit; adeo D quidem, ut quivis etiam Ethnicus, Turca, Jjudæus, &c. ſalu- , tem reperire poſſet, ſi juxta leges, lumine naturæ notas, vive- H mi. vere, & à Deo datà gratiâ uti vellet, Deum dein, ex Placito H ſt. Conc. 26. o Theologorum, ulterius diſpoſiturum, proviſurumque, ne ta-a.7. infra. un lis absque debitis ſalutis remediis moreretur: & omnibus gra- tiam dari ſufficientem, neque ex parte Dei defectum, damna- tionis- D Mecht! de Jud. Extr. * 2 Magnus Sal tionisque cauſam eſſe. Dein omninèò certum, maximam fo. vandorum nu / „ i merus, ex Apoc. 7. 9. reproborum? redundat, ex utrorumq; benèe vel malè meritis. Cœlum non ABem, ait S. Greg. Cornel, ante v. z. At per hunc unicum non piorum: & ne unum quidem impium in die Judicii latere poſſe, ipſe Sanguis filii Dei, in tot impiis perditum eant? Ita de Sa- — 122 CoNcCIO X. Salvandorum paucitas, re, & innumerabilem Salvandorum copiam, ex Apoc. 7. 9. ubi, cum S. Joannes recenſuiſſet ex Populo Iſrael ſignatos ſervos Dei noſtri Iag, millia, ſübdit: Paſt hæac vidi turbam magnam, quam di- numerare nemo poterat ex omnibus gentibwu, & trilubm, & populu, & lingun, ſtantes ante thronum, & in conſpedtu Agni, amicti ſtolit albu, & palmaæ in manibus eerum. Et quantus nonnumerus 8. Martyrum? qui tamen numero cæterorum ſanctorum minor eſt: nam ſub uno Diocletiano, quôlibet menſe, cœſi ſunt 17000. Martyrum, perſecutione durante per annos decem: per quos annos, calculo & computo inito, ſub uno Imperatore erunt vi- cies centum millia, ſive duo milliones Martyrum. Taceo alia. . Nicolzus Turlot. Theſauro Doctr. Cbriſt. p. I. c. 12. lect. y. à f. 2 p2. III. Quæſtio jam fieri poteſt, an electorum numerus. An major ſit quàm reproborum, major ſit, aut ſaltem numerus Ele- videri poſſet, omnes fere ſalvandos ho uid en Qorum, quâmn tam amplum Coœli ædificium? (O Hrael, quàm magna eſt æ&qualis? Rudi enim mines: ut quid enin Dei? Baruch3. 24.) Cur econtra tam anguſtum in Centro ter-· ræ Inferorum ergaſtulum? At illud in ſummam regiamque Beatorum gloriam, hoe ad damnatorum graviores cruciatus pro anſeribus? ſed neque pro perverſis hominibus. Annon — Matth. 22. inducitur unus tantum, nen baben; veſtem nu ptislen, & propterea è& regiis nuptiis, quibus Cœlum notatur: Smile faltum eſt regnum cælorum homini Kegi &c. V. 2. ejectus, ligata manibu & pedibi in tenebras exteriores ? aterno damnationz no- damnatorum exprimitur numerus; ſed hic unus, sie Cornel. c. I. ante v. I2. f. alI. Omnes illi ſimiles ſignificat: hic enim unus eſt inſtar omnium, ſive exemplar, & ſpeculum cunctorum im - vel impunitum abiturum. bidem. Ergéne omnia Divini Nu- minis Beneficia, creationis, Redemptionis, conſervationis, lomone — unt ☚ n, gut „ niiiß⸗ Unemde uH untdn n kenhin On 1n Wer ucienn üann gne No gumn un ſiin 1 GAtH un Crn NS ir h⸗ olls, e N Oomnes e Damnandorum major numerut. 12 ½ lomone ait P. Joannes de Buſſieres Eioſe. hiſtor. adg annum mundi 30sv„. an poenitentia tot eluerit labes, incertum; ſententia fa- ventium placet; ne tanta Beneficia Deus perdiderit, ſcilicet Salomoni collata. V. Cornel. in Eccl. zz. 22. fol. 927. I. infrà Conc. 74. fine. Optandum equidem eſſet, ſalvari hominum majorem par- Reproborum tenm, ſed contrarium ex allegatis verbis Chriſti, conſenſu o- major nume- mnium, certiſſimum; quod quidem facilius, adhuc capi po-rus aſſeritur. teſt, majorem damnandorum fore, & eſſe numerum, in gene- nere, ſi totam omnium hominum maſſam accipiamus; nam Chriſtiani comparati cum Infidelibus, Iurcis, Judæis, & c. Pauci ſunt; & inter ipſos Chriſtianos plurimi hæretici: ne di- cam, etiam inter ipſos Catholicos innumeros eſſe impios, quam reprobationis ſuæ cauſam omnes impii in ſe unicè, ac ſuum- met vitium liberrimum, non verò in Deum rejicere poſſunt, niſi inexpiabili blaſphemiâ: invitati enim & vocati multi, id eſt, ,miſſi ſervi, vocare invitatos, ſemel & iterum: & neler- bant venire. Matth. 22. v. 3. illi utem neglexerunt. v. y. quare multi vocati, pauci verò electi? quia vocati noluerunt venire. Ita & Proverb. I. 24. Vocavi, & renuiſtu, & c. Vide infrà n. §. Conc. 1I. IV. Major hic reproborum, quam prædeſtinatorum, mu-Figuræ hujus: merus intelligitur ex figuris Vet. Teſtamenti, quæ veritatem hujus rei elucidabunt. Dei Populus, ex Ægytiacâà ſervitute Ex tricies eductus, figura & typus erat veræ Dei Eccleſiæ. Illius nume- genteni⸗ mil⸗ rum & calculum notat S. Scriptura, Numer. I. 45. Fueruntq omni Tg deo numerus ſiliorum Iſraël à vigeſimo anno & ſaprd, qui poterant ad bela PBil procedere, ſewcenta tria millia virorum, gquingentè, gueinquaginta“ Namer. 1. 45. Absque parvulis, mulieribus, levitis, &c. Cornelius, in Exod. 12. 37. f. 430 I. B. Omnem ex £Ægypto egreſſorum numerum re- fert, ac ponit, fuiſſe, ut Hebræi tradunt, decies & octies cen- tena millia, quibus acceſſerit Egyptiorum vulgus innumerae bile, qui judæis adhærentes, vel ad judaiſmum converſi, co. mitari voluerunt, ita ut multi putent, univerſim egredientnum fuiſſe tricies centena millia, ſive tres milliones hominum, quos omnes Deus aluit mannà cœleſti in Aober 40. annos: Hi 124 CoNcIO X. Salvandorum paucitas, H omnes in Terram promiſſionis Divino ductu iter ſuum inſtt tuerant, ſperabântque, omninò eam attingere & inhabitare. cpom Quot, quæſo, putamus, mille votorum ſuorum fuiſſe com- ven Duo tantum potes fatos: Forté partem mediam? quémque decimm? xr ingteſſi ſunt centeſimum: milleſimum: minimè gentium: nullus es prio un tiierram Pro- ribus illis ingreſſus hanc terram Chanaan, tam amanter, tam en miſſionis. fideliter omnibus à Deo promiſſam, præter duos unicos vi. Numer. I4. r0sS „Caleb & Joſue, Namer. I4. 30. Cœteri omnes ex illis in dce I ſerto mortui, & ſepulti. Ipſe, ſanctiſſimus aliàs, Moyſes, cum fratre Aarone, excluſus ab ingreſſu in terram hanc ſan- ce Ram & promiſſionis fuit, ob aliquam incredulitatem, daubi- ie tationem, & diffidentiam, circa aquam à Deo promiſſam (jux⸗·. ſ ta S. Auguſt. Rabanum, Rupertum, Cajet.) Numer. 21. 12. Cr- (0 nel. ibid. Duo, inquam, ex tot centenis armatorum millibus, tantùm ingreſſi ſunt Chanaan, quia Deum ſecuti ſunt. Ce- teros exclusère ſua peccata, murmura, zebelliones “ Deum, contra Moyſen & Aaron: uti inſinuatur Naumer. I4. 22. disente Deo. Omnes hominer, qui viderunt majeſtatem meam & ſ- 1 gna, quæ feci in Kgypto, & in ſolitudine, & tentaveruut me jam per decem vices (id eſt: ſæœpius) nec obediérunt voci meæ, non vile- bunt terram, &. Sicut, ait Cornel. in Namer. Ig. 30o. ex tot cen- „ tenis millibus, ſoli oſue & Caleb ingreſſi ſunt terram promis: e ſam, ita ex tot centenis hominum millibus pauci ſalvantur, euntque adceeloom. In Diluvio V. Alia figura habetur Geneſis 6. & . ubi refertur diluvium ͤ ecto tantum univerſale, quô⅛ totus mundus, & omnes in illo homines co- ſervatæ Anmi pioſiſſimi, aquis miſerè hauſti ſuffocatique ſunt, in omnibus mæ Geneſ. 6. 4 Orbis partibus, ſervatis octo ſolum per Arcam hominibus, 7. cœteris r H . 11, : . . . 2 Sy co cor- ſcil. Juſto Noë cum ſuis: quod diluvium, irati Numinis gra- ore, ac ple. Ve exemplum, ipſe Chriſtus adducit, & ab eo alludit ad Judi- risque etiaam Ccium finale. Matth. 24. 32. ſieut in diebus Noé, &c, ita omna caro animâ per. ſicut corruperat viam ſuam, Geneſis 6. 1z ſeu ſuam, rectéque vi- euntibus. vendi rationem, ita & periit. Levius hoc, ait P. Joannes Bis- ſelius Kuin. Illuſt. dec. I. fol. 330, in Diluvio Kuinâ g. n. S§. Cenſeri, ” MM quan- ee — — — DDaamnandorum major numerus. 12 5½ Nitd quantumcunq; tandem eſſet, damnum potuit, animalium W hominumdq; diſpendio, quorum omnis eſt conſumpta vita; kin verum ſpiritus mortalium impiorum incredibili multitudine, u precipites in ſtagnum ignis & ſulphuris ſempiternum dejecti D ſuüunt, Plerôsq; quidem certè magni gravésq; Patres, ab aquis un temporis hujus, tranſiſſe, pronuntiant, ad ignes æternitatis, quippe flagitiorum ſuorum nec in interitüs quidem ſui tanta uI vicinia, retractatores. S. Chry ſoſtom. bom. 2r. in Geneſ. indicat, h credibilius eſſe, maximam illorum partem in ſceleribus ſuis ukh extinctam. Clariſſimè Rupertus Tuitienſis, lib. a. in Geneſ. c. 4. dh pleréôsq; ex iis, ait, ab illo temporali diluvio, ad æternum tran- HW n. üſſe incendium. Apud eundem. V. ſuprà C. a. n. g. De incolis So- 0 ee 9. domorum, Gomorrhæ, imò totius Pentapolis populoſiſſimæ, Smines ater IS jam audivimus Cozcione præced. n. 9. ex Geneſii 19. eéosdem uno num perie- Qie, undâ horâ, & uno velut momento, igne ſulphureo, quem runt excepto Dominis de Cælo pluit, conſumptos fuiſſe (edutis, & ſalvatis Lot, &e.. uu ſolummodèò unico Lot ac duabus filiabus, & uxore, quæ in ſta- ℳtuuam ſalis, terribili Dei Judicio, mutata fuerat, ut dicat pro- „ pterea Chriſtus, Lucæ 17. 32. Memore eſtote uxoru LBote quæ, ad- ℳ dilt Lyran: nec habuit ſpatium reſziciendi retrò. Geneſ. 19. 26. Cala- tlen mat. Diſe. 61. n. y. & in quadrag. Diſé. Z. ſol. 15. quem ipſum locum m etiam Chriſtus, cit. c. 17. Lucæ, adducit ad Extremum Judi- n, cium) deſcendiſseq; in Tartari barathrum ſimul omnes, utri- usque ſexus, & ætatis promiſcuæ. In diluvio itaq; & incen- in dio Sodomæo pauciſſimæ ſervatæ Animæ Electorum, cœteri „% omnes, ſine numero innumeri, pereuntes, reproborum. d Note ſfunrnrrt.. , M VI. Neque deſunt Caſus luculentiſſimi ac lugubres, qui- 6 bus idipſum demonſtretur. Cum D. Bernardus Abbas Clare- . vaieallenſis, Doctor mellifluus, anno Domini 1153. 13. Calend. Septemb. ætatis ſuæ 64. ſandde moreretur „horrenda viſio i. Epiſcopo Lingonenſi, (Urbe Galliæ in Burgundiæ & Campor- „ nicx confinio, antiquiſſimà) facta eſt. Apparuit ei namque 3000ο0ο. ſi Eremita quidam mortuus, quem viventem olim noverat, qui duindue tan- . ððB ́”MD QC3 . Divino tuùm lalvati. Divino timore compunctus ante aliquot annos, cuùm eſſet De- canus dives & nominatus, omnia contemnens, Eremitorium 42 6 Coxclo X. Sal vandorum paucitas, pro Chriſti amore intravit, (per 40. annos cum magnà pœni- dii ,deſcen Ex 600009. tres tantum ſalvati. tentiâ) quem cum de ſtatu ſuo & Divini Judicii diſtrictione in. terrogãſſet, ille reſpondit: Ea hord, in qud ego de corpore migra- vi, triginta hominum millia ab häc luce tranſierunt, è gquibus Ber- narAns Clare vallenſis Abbas, qui eäaem hord obiit, und mecum aGdd Cklos avolavit, trer alii ad purgatorium miſß ſant; cæteri omner per ſententiam juſti Zudicii condemnati, ad infernum, berpetuò crucian. Arans S. Simeon, & ex eo S. Nilus Abbas, apud Baren. tom. Io. anno Chriſti ozs. aſſerunt, ex decem millibus vix unam animam ſalvari. Ex Annalibus PP. Franciſcanorum refert P. Hieronymus Platus, S. J. Theologus, Franciſcanum quen. dam nomine Bertoldum, Concionatorem inſignem vi & ſpi- ritu dicendi, mulierem peccatricem eò contritionis adegiſi!lte, In ut in concione mortua ceciderit: hæc poſtea precibus ejus re- ſuſcitata, dixit: Cam apparui ad Dei tribunal, adaducta ſunt eò ſo- Deſcenſus animarum ad infternum in-. ſtor nivis. le, tot homines in mundo eſſe poſſe. Et, en anima, necdum tibi timebis? an cœlum tibi tam facilè ſpondebis: an te ab in. ferno jam ſecuram!; quin potiùs decernas, ſanetè poœnitere, xaginta animarum millia, guæx toto orbe & vita exceſſerant, atq, ex bu trer tantàm addidstæ fuerunt purgatorio, reliquæ omne ad ignem ternum damnatæ. Ilatus de Bono Ratu Kelig. lib. I. c. y. Cornel. tom. I. in Numer. I4. 30. f. 526. &) in Hai. c. I12. V. v. Neicelau, Tearlot theſau- ro Doäëtfrina Chriſt. p. I. c. 13. lect. y. f. 253. ad priorem biſtoriam citans NJoannem Trithemiumiin Chron. Monaſt. Hirsaug. ad An. IIéo. Drexwel. de paucitate Pradeſtinat., tom. I. Zeodiac. Chriſt. Coronide. mihi fol 299. retæ per extaſin viſas animas, denſæ nivis inſtar, aut pluviæ, vel à f. a29. ubi & ait: complurium ſcriptis narratur, Anacho- ad inferos delabi; adeo ut damnati Manes non immeritò quæ- rere poſſint: nunquidmundus, ut antea, perſeverat? tot enim animæ in hunc locum tormentorum veniunt, ut vix credibi- piè vivere, & . te cita Gi hic cor hor jen ann Cdl unn wn Cr 1 — Et. NDren ni Nn M e nyt buee etun 4 ie A e Yunn Aketert N een iah. Ckoſe iutts. aſ⸗ 4 n nl. ANr. convertuntur ad eam; ſed pauezi electi; quia pauciore Chriſtianorum CHN Me DZ Aae. 1 ne. ie, . in . N. ere, 4 OW Damnandorum major numeru. 2 VII. At inquies: ex illà infelici ad ſiniſtram ſorte, Pauci, ſaltem erunt Catholici, & ex his ℳuülti electi, imò omnes ut plurimum? Optandum ſanè, hoc ipſum verum eſſe; & ſunt qui ita opinentur, (Drexel. cit. l., in marg.) ſicut &: omnes ferè ex hâàc vità cum Sacramentis decedentes ſalvari; & cum Catholi- corum pars potior cum iis moriatur, horum autem virtute homo Catholicus ex attrito fiat contritus, concludunt, majo- rem Chriſtianorum partem ſalvari. Ita mitiuùs ſentiunt S. Jo- annes Damaſc. orat. de hu, qui in fide migrärunt, & alii plures citati à Doctore Angelico 1. p. q. 23. art. 3. mihi à f. oo. Citante Etiam ex Ca- Calamato in ageſim. Diſé. 31. punczo 3. f. à†. in fine col. I. Nihilo-tholicis plures minus (ait hicipſe) maj'or tam Doctorum, quàm Scholaſtico- lamnantur. rum claſſis contrariam tenet opinionem. Adedò ut ſentiat P. Vid. Breviar. Dom. j. Epiph. Chriſtophorus de Vega, S. J. opuſe. de Confeſſ. p. 2. e. I. ſi ex vi- lect. 9. ex §. quinque ſint, qui doceant, majorem Catholicorum Auguſt. partem ſalvam fore; quindecim cœteros, contrarium qui do- ceant, eile. S. Gregor. Papa, explicans illa verba: Malti ſunt vocati; Pauci verò electi, ea de fidelibus intelligit: Ad ſidem, in- quiens, bomil I9. in Evang. multi veniunt, & ad cæleſte reenum pauci perducuntur. Eundem locum conſiderans Doctiſſimus Abulenſis; Malti, inquit quaæſt. 69. ſunt vocati ad fidem, id eſt, ſunt, qui ſalvantur, qudm qui damnantur, ap. cit. Calam. Omitto Cauſſæ liu jus plures alias in hanc rem ſimiles Doctorum ſententias, claras & multæ. efficaces, quas paſſim, in infrà citandis, reperire eſt. Cauſam hujus ſi indagemus (quod facilèe eſt) ea multiplex, & ſatis certa. Summaria & principalis: cum via ſalutis tam aréta ſit, ut ſum- mà contentione opus, Matth. .13. Lucæ 13. 24. inter ipſos autem Catholicos pauciſſimi ſint, qui ſingulari ſtudio & contentione ſuam ſalutem quærant; pauci, qui majorem hujus, quàm ali- arum, rerum, curam gerant; Mandata Dei negligant, ne di- cam Conſilia, à quibus ipſis tamen quandoque ſalus pender. P. Jacobie Maſenins, Dure viæ. Die 3. Medit. .. quòd major longe pars Chriſtianorum vivat in ſtatu peccati mortalis; juxta Ae U gulam libet defeltus & : Qui oſfendit in uno, faltu eſt omnium reus- Ja- cohbi 2. Io. ſeu reus gehennæ, juxta S. Bedam & S. Auguſt. Cor- nel. hice ut adeò unicum & quodcunq;; peccatum mortale, per 12 Coxeio X. Salvandorum paucitas, gulam autem S. Auguſtini: ſicut quis vixit, ita & mo rarò, qui malè vixit, benè moriatur, &c. Multorum craſſa ignorantia in articulis Fidei, propoſitum inefficax emendatio- nis, & minus ſerium, quod frequentes adeò relapſi s indicant: Natura non tantùm in malum proclivis, ſed & vitioſi habi tus; nullus econtra, vel exiguus conatus, hoſce depgnendi, &c. Turlot. à f. 274. Et licet plerique cum Sacramentis decedant, ſæpè tamen: Pœnitentia ſera, non eſt vera, juxta S. Auguſt. maximè ex defectu firmi propoſiti, circa vitia præſertim Car. nis, invidiæ, & odii, avaritiæ in Bonis alienis &c. Uno verbo: juxta commune axioma: Bonum ex integrà causd, malum ex Jao- veram pœnitentiam non deletum, ad inferos detrudat; & in cœleſtem Jeruſalem aliquod coinquinatum non admittatur, Apec. Graviſſima Sententia S. Chiyſoſtomi. niri ,qui ſalventur: quin & de hi dubito. Quants enim in ju veni - 21. 27. Omnia hæc horrore pleniſſima ſunt, ſi ritè conſideren- tur. V. Englgrav Dom. 19. Parte I. J. 2. J. Fr. Saleſto, & Drewelio. VIII. Graviſſimi ponderis verba ſunt S. Joannis Chryſo- ſtomi, qui auſus eſt ſcribere & dicere (uti communiter, & à pluribus allegatur.) Maltò, inquit, ſant plure gehbennam ingre- dienteæ; ſed majſus eſt Dei regnum, licet habest paucos. Et: quod eſſe putati in civitate noſtrà, qui ſalvi ſiajnt ? infeſtum quidem eſt, quod diiturm ſum; dicam tamene non poſſunt in tot millibis centum inve- bus quſs, malitia? quantus in ſenibis torpor? Hoc Chryſoſtomus, hom. 6 ad Popul. Vir, prudentiſſimus, & ſanctiſſimus, Eccleſiæ 5 Doctor, lumen Orbis; idque de Antiochià Urbe longè popu- loſiſſimâ, atque eo tempore, quô primævæ Eccleſiæ ſpiritus nondum intepuerat, ait Drexel. cit. loc. f. 299. col. 2. B. facilè Antiochiæ erant centum millia, & plura, ait Cornel. hocipſum allegans in Matth.. v. Iz. Deus bone! ſi quis ita intonaret, vix milleſimum quemque ſalvari; ex nobis omnibus, copiosè hoc loco congregatis, vix unum, annon inſulſus, rigidus, ac cane ðèDU pejus e Damnandorum major numerus. 129 pejus & angue odioſus, præco eſſet: ſperamus equidem mi- tiora; modò etiam eò contenderemus. ́M IX. At mitiori hoc (an veriori, neſcio) ſenſu demus, ma- Si ctiam uni- jorem numerum reproborum non niſi de omnibus homini- cus eſſet dam- bus calculandum eſſe: demus, majorem partem Catholico-nandus, quis- rum ſalvari, demus ex nobis, hic aggregatis, aut ex totâ Civi que ſibi timere tate (adultos intelligimus, non infantes, ſalutis ſecuros, ſi in deberet. innocentià Baptiſmi moriantur) damnandos eſſe nonniſi tres, duos, vel unum denique: an non hinc nobis, & noſtrum cui- libet ſolatium? nos infelices illos, vel illum, non fore: cogi- tabit quis ſecum: ego, ut ſpero, non ſum, nec ero, ex totàâ ur- be peſſimus ille, quem fulmen reprobationis feriat. Verùm nec ſic ſecuritatem nobis polliceri, ac præfidere poſſumus; ſi tamen ſaxei eſſe nolimus, & ſtupidi. Feriat illud Bellarm. de infernos ſi velunus mortalium, velunus ex hoc cœtu certo da- mnandus eſſet, merito ſibi quisque maximè timeret. Engler. p. I. D. y. Ep. J. z. Ponamus, in humanis & civilibus, nobis notio- Simile ab hu- ribus, toti foro denuntiari, unum alterumve municipem ho- manis judiciis. die carceri adjudicandum, & capitis reum fore; nemine ta- men nominato. Quid ad hoc? bene, neque malè ſibi conſcii, ſeſe à metu abſolvent: quem gravius & criminali delictum ta- citè premit, & ipſe forſan timebit non admodum, modò oc- cultum illud probari non poterit. Cùm in judicio nonniſi ſe- cundum allegata & probata procedi poſſit. Qui convictus denique mortem ſubibit, ſeſe ſolari poterit, unàâ morte, utut acerbà fieri, ſatis; meliorem aliam pœnitenti, vel bene parato ſupereſſe vitam. Vanæ imagines, & umbræ tantùm, ſunt hæc reſpedctu Judicii Divini: ſi vel pauci noſtrüm damnandieſſent, vel umis ſolum, an non omnes expaveſcamus? En damnatis mors perpetua, nulla ſpes vitæ fœlicis, ſupereſt: Oculos Dei, qui corda & renes ſcrutatur, celare nil poſſumus: peccatores nos fateri, neceſſe eſt, e 1. Yo. I. v. 5§. & Io. & ponamus, nos et- iam eſſe ſanctiſſimos, neſcimus tamen, an ſimus in finem per- Eeveraturi, Paciuch. lect. 61. ad finem. Ecce enim ſupremus in . Coelo Mechtl de jud. Extr. 1330 CoNCIO X. Sal vandorum paucitas, Colo Angelus lapſus; ſapientiſſimus & Paradiſo deturbatus Adam: Apoſtolus, ex millibus electus, Judas periit: Multi alii MtI ſanétioris vitæ deſcivêre denique: vel ut S. Auguſt. loquitur e Soliloquiorum ad Deum cap. 29. n. 29. mihi f. zg. Vidimus multos, (II Domine, & audivimus à patribus noſtra (quod utiq; ſine magno maro- iuni re non recolo, ſine multo timore non confiteor,) aſcendiſſe primitu quo- Ar dammodo uiq; ed cælos, & inter ſidera nidum ſuum collocſſe; peſimo- por dum autem cecidiſſe mwq; ad abyſſor, & animas eorum in mals obſtu: hxr puiſſes &c. Quis ergo ſecuritatem ſibi polliceatur! quid erge vn tali caſu agendum, quòô tres etiam tantùm damnandi? quid aß nunc, cùm in tam copioſo numero, tam multi, & tanti, da. , mnentur. MWVN 6 In ultimꝗà Cæ- X. Timendum ſanè etiam optimo cuivis, maximè autem N nà ſinguli ti: peccatori: Id quod bene fecêre Apoſtoli: In Cœnâ ultimâ aper ſoli anlo. te ſatis Chriſtus dixerat, unum illorum fore damnandum: Aüu numlolam les Matth. 26. 21. Enus veſtrüm me traditurus eſt: bonum erat ei, ſi na. t tangeret 1mw* non fuiſſet homo ile &c. quid ad hæc Apoſtoli? an ajunt, an N Matth. 26. ſecum cogitant: hic eſt; ille eſt; omnes metuunt, tremunt; & baſitantes, de qué diceret, ait S. Joann. c. 13. 22. contriſtati vald), by. cæperunt ſinguls diceres nunquid ego ſum Domine! Matth. 26. 22. ma. k; cis verbi Chriſti, quam ſuz Conſcientiæ fadenter ait S. Chryſoſt. hbn p. Cornel. ibid. quin & ipſe Jjudas ait: Nanquid ego ſum? Singali,;, feiti ait S. Textus; cùm tamen unum tantùm tangeret res, & qui-⸗:· , dem certum. Non illum expreſſit, ait S. Auguſt. ſed nec ſalutt, (A ut omner timerent, quam vis unus periret: ap. Cornel. in Jo. 6. Zl. IE. 313. 2. D. Jjam nunc hujus exempli regulam mihi aſſumo; in tres tantum noſtrùm reprobi, unus tantum: O time, anima ß mea peccatrix, nunquid ego ſum: dic cum Judâ, ſed corde, Mr non obſtinato contrito. Etſi Religioſus ſis, quod metuas ha-: e bes; Judas unw de duodecim erat; ait P. Nicolaus Avancinus, 1 S. Egydii ſa. S. J. Eitâ & Doctr. Chriſti fer.z. Dom. I. Duadrageſ. n. 2. S. .gidius. lutis ſuæ ſtud- nominatus ille S Franciſci Seraphici Socius, identidem dicere k⸗ Gan uno rlain ſolebat: ſi unus homo tantum damnandus eſſet, cæteriq; omnes tit camnando. ſalvandi; ego totis viribus anniterer „ne eſſem ille ſolus. ne P Joann . in opere, & viriliter agens, de virtute in virtutem Damnandorum major numerus. 131 P Peann. Zahods & J. E & Matthiæ g. 2. f. a5. Limuit S. Ludovicus Bertrandus Ord. Prædicat. inter Sanctos adſcriptus à Clemen- te X, anno 1671. 12. Apr. non rarò tremens omnibus artubus, cum ſingultu & gemitibus copioſas ſpargendo lacrymas, et- ianmſi nee ad ferociſſimum occurſum beſtiarum trepidaret, nec ad ullum, quantumvis præſentiſſimum vitæ diſcrimen, ex- paveſceret. Ii vita cap. 15. à f. z1. Rogatus de tanto timore & lacrymis, reſpondit, neſcire ſe, an damnandus foret, an ſal- vandus. Paciuchelli, in Jon. Ieét. 66. g. 5. f. zoo. Et nos miſeri, tot Conc. 24. ðͦ WððU Xl. In epilogum unicum adhuc addendum: quid agen- dum, ſi ſciremus (quod neſcimus tamen omnes,) nos & nu- mero reproborum eſſe. Docebimur ſequenti exemplo, ez⸗ Timor S. Lu dovici Ber- culparum rei, Deo, Cœlo, terræque inviſi, Orco millies di- gni, non timemus horrendum illud tonitru: Malti vocati, Pais- ci elect: 6 utinam hoc: pauci ruminaremus ſæpiùs! &c. Vid. Hiſtoria. P. Antonio Dauroltio à 7 C. 2. T. 2. exemplo 2. f. 174. Ex Ludolpho d4 Saxoniä, p. 2. Vitæ Chriſti Abraham à & Clarà, infrà cit. à f. a465. Ex & Antonino p. I. tit. 12. e. I. J. g. Jacobi Bidermanni, Deliciæ ſacræ, lib. 3. eemplo g. 4 f. 255. de quodam Monacho, cui crebræ fie- Religioſus Deo ingenuè Sn ſern X ſerviens, etſi bant Divinæ revelationes; quèòd cum alter ejusdem Mona- damnlandus ſterii frater intellexiſſet, inſtitit apud eundem, ut Deum ora-eſet. ret, ut ſibi dignaretur oſtendere, an de numero ſalvandorum eſſet: unde metuens Fratrem turbare, per aliquot dies hoc ce- lavit ipſum; ſed eidem requirenti, tandem, licet invitus ape- ruit. Ille autem hoc audiens, & Scripturas intelligens, ſtatim reſpondit: Benedictus Deus; nec tamen ſic deſperabo, ſed pœnitentiam, quam per ingreſſum Religionis aſſumpſi, de cæ- tero duplicabo & triplicabo, donec gratiam & miſericordiam apud Deum Altiſſimum, qui pius eſt, inveniam. Et poſtmul- tos dies iterum Fratri prædicto divinitus revelatum, quòd ille Frater de numero ſalvandorum eſſet: quod cùm eidem Fra- tri retuliſſet, ille lætus effectus de revelatione, fortior factus quotidie RK2 profi- 132 C ON C 10 X. Sal vandorum paucitas, — proficiens perſeveravit in bono ſine cefſatione. Vtinam multi aAnimati hoc exemplo manum ſuam ad fortia mitterent, & non deſperarent, vel deficerent, quia ſic agendo & in hoc perſeveran- — Authores in Conciomss 10. hujus mate=- iam. „ do, Deum ſibi propitium utique invenirent. Iea cit. Dauroult. Ti- meant omninò qui in peccatis valutantur, & tamen ſe credant ſalvandos: alii de ſuiaà ſalute inutiliter ſæpe anxii, agant, queod ſui officii & conſcientiæ eſt, Deum ament, Deo ſerviant ac coœterùm hujus ſeſe miſeêricordiæ infinitæ penitus in humili- tate committant. Si non e pradeſtinatls, fac ut prædeſtineru, ait S. Auguſt. Aliud exemplum Deo propter ſe ingenuèſervien- tis, etiam caſu, quò reprobatus eſſet, &c. Refert, eX Oeſcipulo, Verm. I17. de Confcſſore, Augisſtinus Paolettus, Ord. Eremit. & Augu- ſtini in ageſimali ad fer. 2. Paſehaæ num. 16. à fol. -7o. Item Angelus Paciuchelli in Jonam. lect. 15. F. §. fol. 39 Bervit alia hiſtoria infrà Conc. 37. n. 6. Vid. Thom. Kemp. de Imit. Obr. L. I. C. I8. ante num. r. In præſentem materiam videri poſſunt, S. Thomas Doct. Ang. 1. p. rem. Drexelius S. J. zom. 1I. in Zodiaci Chriſtian: Coronide. 4 fo. 2gé. LP. Cornelius à Lapide, citt. ſuprà locs, & in Matth. 7'r. L. Henricus Englgrave, p. . Dom. o. ubi gF. I. Paucitas Salvandorum, comparatione omnium, & J. 2. Inter fidelæ &c. P. Angelus P'aciuchelli in Jonam tom. 3. Ledt. 56. J. 5. à f'sas. S lect. 61. G. 4. & 7. & lect. 6o9. JG. §. Nicolaus Turlot. Theſau- ro Docëtr. Chriſt. nart. 1. CI3. leét. y. à f. 252. Alexand. Calama- to, in ageſim. Diſeurſaj 21. pundbtl. 3. F. 43. D. Martinus Co- . chem Capuc. in vita Chbriſti German. appendice, de Inferno, cap. 12. & 14. 4à f. 2o6. P. Vitus Faberius, Domin. I9. Pent. P. Euſtach. de Roſario, Ord. Prædicat. Centur. exhort. II. Domin. Zomæ, d f. 62. P. Joannes Capiſtranus Brinzing, 8S. ̃Franciſci Ord. Domin. 10. parte I. & 2. P. Jacobus Maſe- nctaius, S. J. in Duce viæ „ſeèu ewercit. Spirit. Die 3. Meait. 4. ² f. 151. Matthias Faber, Tripart. Dom. 19. GI. Joannes de Carthagena, de Arcana Chbriſti, libro g. Homil. g. mihi à fol Izo. Nicol. , gn , Phe⸗ *R iu G Damnandorum major numermi. 3 NXCol. Cauſimtis, Aala p. 3. L. I: c. 11. & 12. de Przdeſiinat. P. Leopold. Mancinus, S. J. de Paſſ. D. lib. 9. Diſert. 3 Mor. Doctr. 2. à f. zzs. L. Raphael Bonherba, Ord S. Auguſt. in frr. 4. Dom. y. ageſ. à f. ppj. P. Antonius Dauroultius, S. J. Catechiſmo Hiſtor. Cap. § tit. 2. Bened. Fidelis, ageſ Serm. 36. Conſid 3. Abraham à S. Clara,; Grammatied Kel g. ₰ f. 47y9. Archimede Chriſtiann, Hilarii à S. Anaſtaſio, lib. 2. c. 9. J. 13. && ſequentibus. P. Paulus Zehentner, S. J. Vermi Conſeient. Lib. 2. Cz. J. I. 2. 3. Paul. Segneri, Homo Chriſt. P. I. Diſe. 5.. Vid., mearum Conc. Indices E. ſaius, Pryædeſtin. Reprobiu. Gra- a. Peccatum: Peccator. Fr. Mendoza, in 1. Keg. I. num. I. §& 3. f. 99. &ͤ ſq: Toſeph. Speranza, SNript. Sel., Panito Ia22. fzso. Felix Reineccius, O. 8. Fr. Bibl. Pauperum: V. Mal- titudo malorum à f. 419. Caiparus Knittel, 8. J. Dom. 2. & g. poſt laſcha. 134 CoNcIO XI. Particularia circa reprobos a ſiniſtris, S 1t 1e tr it tr i t te s 1r 1e Xt t N. at 1at 7ttnzH9R 4 tA Conſiderantur ſingulariùs particularia quædam circa t Reprobos à ſiniſtris: Dei odium erga peccatum, u & ejusdem juſti Judicii ſeveritas, etiam contra Angelos Apoſtatas, antiquæ Legis Populum ele. Obn ctum, & Novæ Chriſtianos, eorumque Capita. nun Inveſtigantur Damnatorum Notæ; ne & in no. bis reperiantur. Hinc timor Dei, odium & fu- ga peccati, pœnitentia ſeria, docetur, & incul- 12. catur. ð bn Dom n. I. . „. , . Advent. Tunc videbunt PFilium hominis venientem in nube Cum poteſtate magna & majeſtate. Luc. 21. 27. F. §. Cath. Clautſa eſt janua. Matth. 25. 10. Neſcio vos. Vv. 12. Onſideratis, Reproborum ab Electis ſeparatione, illis ſin probroſiſſimâ; paucitate item horum, illorum verd ul damnatorum ingente numero, penitius adhuc conſi-. „Ageranda occurrit reproborum à ſiniſtris ſors, ex oo miſerrima, quòd plurimi eorum in ſtatu viæ aut vitæ fuerit m eminentiſſimi, Deo velut amiciſſimi, ſuâ verò culpâ eò miſe riarum prolapſi, eò amplius experti, & experturi rigorem ju- ſtitiæ Divinæ, quæ usque adeo execratur peccatum, ut etiim S N⸗ „ mhü . ₰△ * „ „ * . W % N eos abjiciat, quos Divina Bonitas magis donis ac beneficiis cu- i mulaverat; idque ſine ullo perſonarum reſpectu: adeo nul- t lus erit tum locus miſericordiæ, cùm Tune videbunt fſilium homi. n. na venientem in nube, cum poteſtate magna & majeſtate, Luc. 21. 272. n ee Cum fatuis virginibus (quæ omnes reprobos repræſentant) dicet Chriſtus: Clauſa eſt janua omnis miſericordiæ & Cœli: Neſeio vo⸗,, & C. Scriptura equidem Sacra innumeros Di- vinæ Juſtitiæ actus exercitos hinc inde exprimit, iisque con- teſtatur Dei ſummum odium, quòô peccatum perſequitur; ex hisce verò omnibus quatuor ſpeciatim celeberrima nu- num & decem dies Noë in arcà manente (Chronolog. Bellar- mini, Tom. 7. f. 214. Cornelts à Lap. Tom. I. f. 29.) aqquarum inun- datione delevit, neque quidquam ex eo ſupereſſe voluit, niſi ſignis illa Civitas ſimul cum Templo flammis exuſta eſt, & in- finita propè hominum multitudo ferro, fame, & peſte periit. rãque latent, vel ſuperſunt, Tunc, ſcilicet, cum erit tribulatio magna, quain non fuit ab initio mundi uz q modò, neq; fiet. Nempe in fine mundi & ſecuturo dein Jjudicio Extremo; quod præſen- mam; quæ planè ſeveritatem Divini Judicii valde ag bisce ſudicium extremum aggrâ vantia. 13z5 Tria Divinæ merantur, quorum tria jam præceſſere, quartum futuro uſtitiæ argu- tempori reſervatur: primum fuit Diluvium generale, quioò menta præte- Deus univerſum mundum, A. M. 1656. usque 1657. per an- Pi uvium. quod una intra ſe Arca concludere potuit. Geneſ. 6. ſupra C4. „. 4. Eädem Divinà juſtitiâ, Geneſ. 19 22½ Pentapolis Coœleſti. 2. Incendium bus exuſta flammis, atroci exitio, breviſſimo temporis ſpatio „Sodomorum. periit, non igne tantùm, ſed etiam hiatibus terræ hauſta: al inferos inſuper omnes incolæ utriusque ſexus, & ætatis pro- miſcuæ deſcenderunt, propter ſceleris Sodomitici enormita- tem &cc. Yo. Biſſel. Illuſtr. KRuin. Dec. I. fol. p33. & f. 75 .. ſupra Conc. 2. n. y. ad finem, &c. Tertium verò tuit jeroſolymitanæ Urbis at. que Judeæ vaſtatio, deplorata à Chriſto, Lucæ Io. al. in quàâ in- 2. Devaſtatie Jeruſalem. Lud. Gran. Dom. 24. C. I. init. & C. 2. J. 3. Fya“ extinctis undecies centenis hominum millibus; nonaginta millibus aliis in capti- vitatem abductis, Teſte oſepho, b. 5. de bello Zud. qui Calami-· mitati ipſe præſens interfuit Seria ſunt hæc, & ſevera Vindi- Iudicium ex- cis juſtitiæ Divinæ argumenta præterita: Verum plura majon gravult.. U. 1III⸗ muam. 1. tis dictionis umbra, depingimus, ruditer in ſcenam adduétuſri“ hodie quædam circa ſortem reproborum à finiſtris miſerri- grava- bunt, bunt, ut inde doceamur, caute vivere, & quàm maximée vi. tare peccatum, cujus gravitas unicus Iræ Divinæ fomes, ſimus iterum patientes in umbrâ, ſeu ſpectatores, ſeu auditores, aut oro⸗ Wöne lectores, &c. ſed accurati & =ui. et II. Oculis ſanæ, & lumine Fidei illuſtratæ mentis, obeꝛ. a mus, luſtremus, ac perſcrutemur, pro poſſe, omnem impio en rum à finiſtris in judicio ſtationem numeroſiſſimam; ſpecte- am mus, conſideremus attente, quinam illi, qualesq; ſint deniqdaue eb Accedamus ſuéò charactere paſſim omnes notati; quò atro calculo aut ſti· us Judicium & gmate, dignoſcendi facile; in eum finem, ut maturè judi- infernum vi- cium feramus, an non & ipſi ex ea ſorte & cohorte futuri ſi-· ie tuentes S ms; quod avertat Deus. Agamus, quod monet de inferno e e. Vates Regius EFſ. “a. 16. deſcendant in infernum vivente: ſubjun- git S. Bern. tr. de vitâ ſolit. ne deſcendant morienteæ: Calamat. ſylva y Diſe. 26. n. 1. deſcendamus & nos, ſancta curioſitate, ad par- ien tem reproborum in Judicio ſiniſtram, ne deveniamus eò tum, cuùm clauſa erit janua, ut diétum. Dum itaque oculis men. M tis, ac lumine Fidei perluſtro agmen illud, ſine numero granz a de, impiorum, deprehendo in hisce valde multos (quis enuunu- M Reprobi multi meret) præteritis, temporibus origine, dignitate, ſtatu, offi- R Deo chariſſimi cio, aliisque dotibus præſtantiſſimos, & qui ipſi Divinæ Ma- le quondam. jeſtati in amoribus ſpeciatim fuêre, jam vero penitus abjecti; . ex quò ſane magnum argumentum Divinæ contra eos iraez: 4 Eheu quantùm hic & hic mutatus ab ill! Nunquid in aternum i projiciet Dems? Pfegé. §. à ſe liberaliſſimè creatos, copiosè redemptos? Uq Pfſaag. magno pretio emptos ?1. Cor.6. 20. Quos eximia charitate in t-· Ge. lios ſibi adoptavit Deus. 1. Yo. 3. 1. Rom. S.Iy. quibus Bona ſaa tradid A dit? Matth zry. Iz. quos cumulatiſſimè bonis, donis, & gratiis ſuais an auxit Deus, fovitq:? Ita eſt, eheu! in hac miſera, à ſiniſlrie, ſorte cbl non tantum videre eſt, viles turpésq; Gentiles, Ethnicos, Iurcos, oe Turcas, & ſpurcum genus talium hominum; qui quidem & nt ipſi à Deo, ad imaginem ſuam, creati, pretioſo ſanguine redem. es Pti, & c. ſed inſuper nobilifſimas alias, ſine numero, creaturas u in hanc fœcem abjecti, &c. E.r infraà Conc. 36. n. 3. ul 5 Winn nz loat Atuiß kieme ne 11 ,ANH lhche 4 eg Moſis, jamjam morituri ? in hoc Moyſes Dei inſtinctu, mas ſuas leges, perpetratum. cit. Granat. g. 3. toto. ut etiam ſibi Sse judicium extremum Aggravanti. 137 1 II. Intelligamus rem ab exemplo Scripturæ in figuram Figura. futurorum; quà poſità procedemus ad particularia magis. Judæi: à Dee Quis neſcit, in quantis non deliciis fuerit Deo Altiſſimo Po- Maxime ams- E 1, ; ä 1c& Cv. tus populus, pulus Iſraeliticus? Quid nervoſius & clarius illo Cantico Cy denid; fejcclus NOS3 Aee . . . cum gravi ſup- œlum & terram in teſtes invocans, Dei clementiam, juſti- plicie, Droptet . 8 tiam, & perfectionem commendat, & tot ejusdem in illos be- peccatum. reu neficia luculentiſſimè & multis: Deut. 32. 70. & . Caſtodiunt, in- quit, quaſi pupillam oculi ſui. Vide, ait Cornel. ib. f. oay. quanta ſit ſollicitudo, cura, providentia, & cuſtodia Dei erga ſuos, ſcil. quanta eſt hominis circa rem chariſſimam, tenerrimam, & pretioſiſſim am, ſcil. pupillam oculi ſui. Ilem Cornel. in Lach. 2.5. Portavit in humeru ſusis, Deut. 32. II. & toto capite. Vid. Cartag. de B. V. tom. I. L. 6. hom. 21. Et inſrà n. y. Conc. Ioo. é Zach. 2. §. Ego me in hiſce non nimium occupo: pleni ſunt Sacrarum Scri- pturarum libri, qui mirè commendant hunc Dei liberaliſſi- mum amorem, penitus gratuitum, innumeris argumentis, agdmirandisque factis conteſtatiſſimum, erga populum Iſraeli- ticum; multùm etiam longanimiter ferendo gravia illorum peccata, & virgà paternâà corripiendo. Vid. cit. Canticum totum Moyſis, Deater. 32. Deut. 7. 7. & §. Deut. I0. 14. & Iy. Pſal. 7147. &c. Vid. Ludov. Granat. Dom. 24g. Pent. Conc. 2. F. I. & 2. mihi à f. 924. V. infrà Conc. go. n. 3. Ut deniq; etiam Dei filius ex hac gente in mundum naſciturus, carnem & ſanguinem ſumere, ipſe ele- gerit. Nec minuùs tamen Divinis Scripturis, ac reipsâ toti mungdo notiſſimum eſt, quàm Idemmet Deus, aliàs tam miſe- ricors & bonus, hunc populum ſuum, adeo electum & dile- GRum, rejecerit, reprobaveritque, ingratiſſimum juſtiſſimè, ejusdem ſceleribus (quorum ſummum, & menſuram Pattum implens, Matth. 22. 23. fuit Chriſticidium) irritatus. Adeo Deus Dei odium odit & execratur peccatum, liberà voluntate, contra ſanctiſſi- nmeunn ner⸗ amiciſſimos, ſanguine junctos, & ſuis abs ſe beneficiis cumu- deni- latiſſimos, penitus abjiciat, gravéque de iis ſupplicium ſumat, Mechtl de Iud. Extr. 138 CoNCIO KI. Particularia circa reprobos à ſiniſtris, denique in conſpeéëtu totius Orbis, omniumque hominum & Angelorum, ac æternum: quæ doctrina, de immenſo Dei er- ga peccatum odio, vera eſt adeo, ut in deteſtationem peccati SiB. ma V. pec-lethalis pronumtiet Devotiſſimus Ludovicus Bloſius, Moniii caet mort ſi Gyirit. cap. I. ad finem (quod quidem horrendum eſt, vel cogitoa-⸗ ne conttitione re) ſi Mater Domini, inquiens, Virgo beatiſſima, peccaſſet mortaliter, ac ſine contritione mortua eſſet, cœlum nunquam btinuiſſet, ſed cum doemonibus in inferno cruciaretur: tam exacta eſt Dei juſtitia. Apud Drexel, tom. I. in Damnat. rogo, cap. I4. Ram affert. Sint hæc in figuram, & pro principio, mox parti- mortiens dam- nata fuiſſet. cularius dicendorum. IV. Luſtremus jam, millies & æternuùm miſerabilem, Re- proborum à ſiniſtris in Extremo Judicio ſtationem; inſpiciamus probè, quinam illi; ex facie enim & nomine, & unus alterum tunc quam optimè noſcemus; Divinæ etenim omnipotentiæ totus ille Judicii extremi Actus & Scena opus eſt. Deprehen- demus in illà ſorte, etiam multos tales, qui ſibi vel aliis vide- A ſiniſtris bantur, ſanctiſſimè vixiſſe, Deo futurt proximi. Minus mi- in Judicio qu nam!? J nehbras exteriore gehennæ: Cornel. Et Matth. 21. 31. Publicani & meretricæ præcedent vos in regnum Dei, vià virtutis, pœnitentiæ, numero, omnis peccati incentores, Rei omnes, & reprobi, à ſiniſtris rum videri poſſet, à ſiniſtris ſtatui incultas Gentes Ethnicorum, Turcarum, ac ſimilium; quibus nulla ſalus, ſicut nec baptiſma & vera fides (qui, etſi ultrò agnoſcent, juſtiſſimè ſeſe damna- tos, miſerandis tamen vocibus ejulabunt: Ergo erravimus à vid veritati & juſtitiæ lumen non luxit nobu! & c. Mp. y. 4 v. 7.) ſed mundo palàm fiet, & opere complebitur veritas ſententiæ Chriſti, ad Judæos dictæ, Matth.5.I. Dico vobis, quòd multi ab Oriente & Occidente, ab extremis Gentium Regionibus, veni- ent & recumbent, in Cœleſti Convivio, eum Abraham, & Haac, & acob: Filii autem regni, ad regnum deſtinati, gicientur in te- Angeli Apo- & mutationis vitæ. Particularius: ordiamur ab Apoſtatis = Angelis, quorum omnium Caput Lucifer; hi innumerabili e ſ (teatt Verin IDr ſats i ub cun hunm Nol M e⸗ In Cue⸗ Me 617 hos i. ec — 4 iuce ſudicium ewtrémum door vantigd. 132 D und ſiniſtris ſunt, flii regni quondam, in ipsàâ Regia Coœli Empyrei U. creati; unde noverunt ſaſtem, quò loco exciderint, imò ejecti NINen fuerint. AQuomoao cecidiſti de Cælo Lucifer 2* Hai. 12. 12. Lucifer, ait Drexel. cit. CI2. J.1. mihi ſol. 145. omnis elegantiæ ac venu- Iu ſtatis miraculum multò quàm nobiliſſimum, cum tot centenis . millibus, rectius dixerim, cum tot millionibus Angelormum,.“ umm ſubito in flammeas voragines præcipitatus eſt; & quod ab eis uen eſt facinus deſignatum: unica ſuperba cogitatio: Ah, Deus, Ah tantus numerus tantorum regum (ad quorum, vel uni- cum, vel mille reges collati, exigtulæ ſint potentiæ) in æter- num damnatus ſit? nec ulla poœnitentiæ aut miſericordiæ, mullarecuperandæ gratiæ facta ſit mentio? Jure Deus Angelo Apoſtatæ, Cœterisque ejus aſſeclis dixerit, &c. Eritis Majeſtati meæ, beatis Angelis omnibus, hominibus univerſis, prodi- gium, portentum, nequitiæ ſpectaculum, juſtitiæ teſtimoni- um, æternum mei in vos turoris barathrum. Drexel hoc evicit cum ſummãà ingratitudine peccatum. Vid. Englgr. Cæl. Emp. E. J. Nicol. J. 3 ex & Tho. mihe f. yS6. 2. Cur Angeli gratia non fakta, & . H Cie & Oe. n. 3. ſuprd. Pacingh, in Jon. Leit. 21. l. 7: àf. 75 35. V. Ceæteri, à Siniſtris, infœlicis ſortis erunt damnati homi- Inter tepro. nes, cujusvis gentis, generis, ſtatis, ſexus, &c. ſpectamus ,bos à ſiniſtris obo-Cain primus en,Ne⸗ ſcmn Aenda Nrnie Nee e „ nhos inter, ab origine mundi primam parentibus charam ſ au lem, propter ſcelera Deo inviſum Caimmm. Poſſedi hominem damnatus. A ke Deum, ajebat Eva Geneſ. a. I. ſed hic mundiheres, parentum gaudium, reprobatus, cum ſud ſtirpe funditus per Diluw ium it/ ctoa E Veteri ſantà lege, & populo „quem diximus, ele- E Veteri ſan- (Lr0 à Deo, & tam amato (cum tremore ſtupenda!) etſi S. Ioan- dà Lege & ,= nes verè ſcribat, ſeſe audiviſſe Namerum ſignat oftum (Electo- gente judæo- rum) centum quadraginta quatuor millis ſegnatè, ex omni FTrihu Fi- fum innumeri.“ 8 1 /. um Iſ⸗ aël »& ex ſingulis tribubus duodecim millia ſignati, Aoc. Z. Gie, 3 v. 4. umerum definitum pro indefinito ponendo; adeoqur- H fine mundi, quò hæc P rophetia ſpectat, ex Judæis ſalvan- dorum maximam fore multitudinem. Cornel. ibidem fol. 142. GC ſſcg. Qus dubitare tamen poſſit, ex hoc olim tam electo populo S 2 Dei, = 140 CoNcCIO XI Particularia circa 4 reprobos 4 6 zuiſt,i, Dei, univerſim loquendo, innumeros in Judicio ad d ſiniſram Etiam Ponti- ſtaturos eſſe, ex his ſummos Pontifices, Sacerdotes, eritas, iccs, Sacer-cum Annà & Cayph, quin & Reges; an ex ipſis Chriſti p dotes, &c. Reges, cx. Chriſti Pro- nitoribus! Certè, ut de Salomone, cujus ſalus mulrie dubia eſt, taceam, ab hoc ordine, deſcendentes Reges, etſi ſubinde genitoribus aliquante tempore à pietate laudentur aliqui, malè tamen fi- qunimpu? nüfſſe deprehenduntur, paucis exceptis, juxta ſequentem de- ſignationem; circa quam intelligendam notandum, in Cata- logo hoc Regum quantitatem Characterum deſign are qualita- literam Snitial. =ð Regnavitat annis 40.2 Reg. y. . DAR 3 “ H Rokoam Abias - 2- AsSa - . IOSaPHAT Joram -⸗ - 2 Ochozias — AMASias — regn. ann. v. regn. ann. 3. regn. ann. 41. Tegn. anno 1. regn. ann. 25. regn. annis 8. regn. annis 40. regtl. -⸗ 29. AZARlIas, diéctus Ozias. - 72 OATHaAAM Achaz - EZECHIaS ManaſsES Amon = . JOSIAS - Joachez - Quatuor Eliakim qui & Joakim annis 11. Fratres. Joachin tSedecias — regn. ann. n. 6. regn. 16. regn. annis 29. regn. annis 55. Tegn. annis 2. regn. ann. 31. regn. 3. menſibus. 3. menſibus. regn annis. II. 2. Keg. II. 22. 3. Keg. 12. 2. Par. rz. 3. 18 . 2. Par. 13. 2. Reg. 22. 2. .Paraſjy. 14. . Reg. S. 2 Par. 21. . Keg. 9. 2. Par. 22. 4. Keg. II. 2. Paral. 23. 9 2. Reg. I1. 2. Paral. 2z. 4 Keg. Iy. 2. Paral. 26. 2. Reg. Iy. 2. Par. 27. 4. Keg. 16. 2. Par. 29. 4. Keég. IS. 2. Par. 29. 4. Keg. 21. 2. Par. 31. 4. Reg. 21. 2. Psr. 33 4. Reg. 22. 2. Par. 34. 2. .Kæ. 2. 2. Par. 36. 4. 4. Kcg. 2a. 2. Par. 3. 4. Keg. 27. 2. Par. 36. quò in Babylonem translato extinétum eſt Regnum juda: ( tem ipſorum Regum, ita ut ille, qui in principio, medio, vel ſ fine, charaétere minori notatus eſt, in principio, medio, vel fine vVitæ ſuæ reprchenſbilis fuiſſe⸗ , intcligatur, eaceptam tamen ð”?””M v tu boatn Mlico, tibu ge N , . Dnez bus ſa⸗ Na . ece Judicium extremum aggra vantia. I41 ifen Ex quibus omnibus Regibus Juda plerique dignoſcuntur in fi- H boam usque Oſeæ ultimum, ſcelerati fuêre. Ex Cmmpendio Bi- blico, impræſſo TVyrnaviæ Veyn Academ Anno 1687. fol. 133. & ſe quen- te tihium. Adduco inſuper omni exceptione majorem Franciſcum u de Mendoza Soc. J. in Lihbros Regum, é Cujus Tomo I. Indice re- n ,m, verbo- KRex, hæc Summaria, & in Compendio: inlu Nm. 35. Pleriq; Hebræorum Reges impii. Annot. 3. Progxm. gvii ſec z. n.2 &. Nam. 39. Præter David, Ezechiam & Joſiam o- Nco mnes Juda Reges peccaverunt: ibid. n. II. Num. 40. Ex Regi- PMel brus jJuda tres alii Joſaphat, Joatham, & Manaſſes, æternam nn ſalutem unt adepti: sbid. n. 12. f. 35 & . Tres alii Salomon, Aſa, & Ozias incertum vitæ exitum ſortiti: ibid'm n. 16. 17. & ſeéqu. Nam. 11. Cœteri Reges Juda improbi: ibidem num. 29. fol. slI. Num. 42. Omnes Iſrael, ſive Samariæ Reges, impii. ibed. n. 2. 4 YTR.;z. Ita Mendo. t ſe. „ 8. Prophetæ Job exaggerans Divinæ ultionis in peccata ſe- Juſtitia Dei veritatem, ita ait: Baleblum Regam diſſolvit, & præcinxit fune contra Reges, „rener eorum ac ſubjungit: Dacit Sacerdote inglorios, & optima-& Sacerdotes: 42 ter ſupplantat: cap. 12. V. 15. & /9. q. d. tantus eſt Divinæ vindi- —QRtæ rigor, ut non ſoluùm Regia majeſtate non fletatur, qud „ minus militare cingulum eis detrahat, regiis armis exuat, & in 49 horum loco, fune vinciat; verum etiam ſuãâ privet glorià & 4 authoritate, turpiſſimâsque illis ignominiæ notas inurat. An- „ton. de Molina Carthuſ. Inſtrult. Seceraotum tr. 1. c. 2. J. 2. f. I5. quod nmnmnn Iudicio extremo vel maximè fiet. Taceo antiquæ legis plu- ra alia: Annon verè: Filii regni ejicientur? cit. Matth. S. & c. . Adeo uon eſt perſonarum acceptor Deus, Acl. Io. 34. Neque reſpicit perſonam hominum. Matth. 22. 16. Vide 7. Reg. 2. 30. Quieung, glori- icaverit me, glorificabo eum: qui autem contemnunt me, erunt igno- bila. Item 3. Keg. 9. maα ada V. 10. Infrà C. 21. n. 3. f- ð EI novâà verò Lege Gratiæ (in quàâequidem facilior & ab-Ex novà Gra- ungqdantior eſt ſalus) videre erit non minus magnam Judicio-tiæ Lege qui et-feprobi, ad rum Divinorum abyſſum. Stabunt Peagen Orriſtianis et⸗ ſtisdoten:. — iam Catholicis, qui olim in Dignitatum culminibus conſtitu- ti, Imperiis, Regnis, Provinciis, juſſa dabant, nunc inferio- res omni mendicabulo: Erunt, qui in vità ſuâà ſemel tantum aut rarò graviter peccàrunt, vel cogitatione, vel propter uni- cum ſoluùm grave peccatum damnati, juxta illud: quicunq; to- tam legem ſervaverit, offendat autem in uno, fadtus eſt omnium reus. æ&nam ſubiturus æternam, Vid Cornel. Erunt, Jac. 2. 0. gehennæ pen qui muſtis annis, quandoque in ſenium, continenter, ſobriè, auſteré, egerint vitam, à perſeverantiâ excidentes: Matth. o.22. ui perſeveraverit uqg, in ſinem, hic ſalvus erit! Ari pro fide verà etiam certamina cruciatusque Martyrii perpeſſi, vicini palmæ, defecerunt: qui multos pro Eccleſià Dei labores ſubeuntes, alis viam ſalutis monſtrantes, aberrârunt ipſi. Ezech 15. 22. Omne ju- ſtitic ejus non recordabantur Erunt, circa quos in vitâ miraculapa- trata, vel ipſi patrârunt, pro ſanctis habiti, ifraà Cal. ex Matth.z.22. n.6. qualis udas proditor. Petr. D. Oultremann, Amor increat. L. 2. Cr. ſis. Af-6ze Enelgr. Bantt. Ei 8. Matthie, g. 2.f, as. & h. 1I. Dem. 13. HY. 1. f. 243. Paciuch. lect,:6v. N.. & de Patient. Li. I. CII. dfgs. Matth.. 23. Lucæ lo. 1. 1. Cor. 13. 4 EI. &. Tho, inſuppl. 4. 99. & art.g. & p. dbit. 6 qui poſt confeſſtonum vicétoriarumq calcata certamina, poſt magnalia & ſiens mirabilia, noſcuntur naufragdſe, ait S. Cypr. de ing. Cleri. Erunt à ſiniſra, qui ſacratioris Ordinis & ſtatus, à Fide, à Sa- cerdotio, à profeſsâà Religione, contra vota, fidem Deo liber. rimé datam, conſcientiam, turpes apoſtatæ. Vt pauca deli- bemus: Erunt ſummis ſacratisq; Verticibus Chriſtianis, inter Reges & Cæſares, Julianus Apoſtata, cum multis; inter Pa- triarchas Neſtorius, Conſtantinopolitanus, hæreticus linguãâ prius, dein toto corpore vermibus ſcatente, computreſcens. Baron. Anno C. 436. Inter Eccleſiæ Patres & Doëtores, quanta lumina: ne Tertullianus, Presbyter? admirandum illud, ob variam doctrinam Africæ lumen? qui antè magno pietatis Zelo Catholicæ Religionis propugnator, ingraveſcente jam tate à regiâ via deflectens damnatæ ſectæ ſeſe adjunxit, & c. Baron. A. C. 216. Jahoda Dom. g. Ep. à f. 6o. Elog. Script. à f. 6655. “” Ne 142 CoNCIO XI. Particularia circa eprobos ad ſiniſtri; vonſtitu⸗ — Ne tatus. Lipt eſa Aud ter⸗ wi⸗ lieo we Nu 4. 1,60 1 —— Ulin. Wo. Unn Deern⸗ une l e ren Are As Clnr. ru 2535 us C 1 Ne. D Hine Bisce Judicium evtremum aggra vantia. 2”àͦJ-ND Ne & Origenes: S. Martyris filius, P atrem ad Martyrium hor- tatus, ipſe Martyrii cupidus: Baron. an A. C. 20 4. 206. &c. qui & ipſe in varios errores, ab Eccleſia reprobatos, incidit, ut de ſalute ejus paſſim dubitetur: citt. Damnatus memoratur apud Delr. Dyq. Mag. I-.. 2. C. 26. J. F. F. 2 2. eX &. Wpyhronio. Ejus la- pſus. Paciuch. Lect. 21. n. 19. Saint. Zure & alii citati Cene. a, in- ter AA Inter Epiſcopos, nominatifſimus Vdo Magdeburg. &c. E ſummis Pontificibus, Benedictus nonus ‚Teſte S. Petro Da- miani, &c. ne & alii quidam? Ex ipſo Chriſti Collegio Apoſto- lico, Judas Proditor. Verbo denique, à Siniſtris erunt innu- meri Catholici, quorum quò longe majores ſunt gratiæ, quàm fuerint judæorum olim, ſic peccata graviora ſunt, & pona ac confuſio major. Filii regni ejicientur: &c. Vide S. Aug. Soli- loq. cap. 29. & Conc. 10. præced. n. S. &9. plure Catholicos demnari. Quis non timeat inter ipſa beneficia Dei, ne à Jeſu deſeratur, ait Nicolaus Avancinus, Eita Chr. Sabb. ante 1. Dom. Quadrageſ n.I- ajo ego, ne à Chriſto Judice graviùs puniatur, & damnetur. IJuſtus e Domine, & rectum Judicium tuum. Pſal. I15. 137. VI. Accedamus propiùs (neque ſine gravi cauſsàâ, ut brevi Notæ & Si⸗= audiemus) ſcrutemur ſtudioſius , & inveſtigemus damnatis gna Damna- proprias Notas, certa ſigna, & ſtigmata, quibus illi afficiantur, torum. & deturpentur. Imprimis autem Chriſtianos quod attinet, obſervo in his ſignum aliquod, quò ab omnibus penitus, non Chriſtianis, dilucidè dignoſcuntur, & Eledti, & Damnati, etſi ſigno hocce in utrisque Valde alio & aliâ ratione. Charaéter Character eſt is Sacramentalis, ſeu Sacramenti effectus: qui, ut definit Ractarnedralis IldelebiIIis -» „* de Sacramenti in genere, Canone nono: & Seſſ. 23. Cap. 4. & Can. qa. Catechiſmus Komanis, ex Decreto Concilii Trid. & Pii E. P. M. Inſſe edita part. 2. Cap. I. n. 19. mihi d f. 192. J. Thomas 3. p. quaſt. 63. tota f.i. 1, 1. & ſeq. & cum eo Theologi paſſim omnet, Sgc. Et hoc Chara- QReris ſigno ſpirituali, in omnem æternitatem indelebili, diſtin- S. Concilium Tridentinum, eſt /gnum quoddam ſpirituale, & in- lccis ad al H delebile, imprimiturque in Animàâ in tribus Sacrament , Baptiſmo tinan als ſoilicet, Confirmatione, & Ordine; unde ea iterari non poſſunt. Seſſ. 2. ignominiam. — dinati, à non Baptizatis, Confirmatis, & Ordinatis, cognoſcen- hane vitam, ait cit. S. Thomas art. y. ad 3. remanet Character & in boni ad eorum gloriam, & in mali ad eorum ignominiam ſicut et- & in hů, qui vicerunt, ad gloriam, & in hu, qui ſunt victi, ad pæ- quàm glorioſum Beatis, Damnatis ſummæ ignominiæ, nota- ri, & videri cum tali ſigno: Quod non maléè videor exprimere A ſimili de à ſimili de Sole & Luna, cùm vel hi planetæ ſunt lucidiſſimi & lund plenâ ſe-clariſſimi, vel cum eclipſin patiuntur, ſeu, ut loquitur Chri- renà, vel ecli- ſtaus Matth. 22. 29. ſot obſeurabitur, & luna non dabit lumen ſuum. Pſata. Seiu, ut S. Petrus Acl. 2. 20. Sol convertetur in tenebras, & luna in ſanguinem: Quàm ſereno Cœlo, Luna plenæ in diebiu ſuu. Eccl. go. 6. amoena, jucundaàq; facies: quàm econtrà, cuùm tota ecli- plin ſubit, ſubnigra, ſanguinea, triſtis, aſpectu horribilis : Ita Character in impiis erit triſtis, ater, dedecoroſus calculus, qui ipſe contra Chriſtianos ingratos, & Sacramentis hisce quon- dam ſuſceptis, ceu canes ſancto indignos, ſententiam feret. Damnatorum VII. Aliæ adhuc ſunt Damnatorum ferales, nigræ, tur- Notæ, & Sti-pes, fœtidæꝗ; Wotæ, ac ſigna: Stigmata delidtorum, vocat Ter- gmata, ſunt tullianus, L. 2. in Marc. Denigrata ſuper carbone facies eorum Peccata & ma- pen. 11..S. Jam olim S. Paulus (ſimplex dictus à candore ani- culæ corum- r.5 2„ — Wene Eile pter excellentem ſantimoniam ſapientiſſimus Peccatores co. Mi: aliàs propter exc tem ap 11 gnovit S. Pau- Cujus feſtum in Martyrol. Rom. die 7. Martii) à Deo gratiam lus Simpl. acceperat, ut cujusvis obvii Cor & Conſcientiam, æque ac vultum, dignoſceret: ex Vita P. Lexenfeld. ad biſt. 22. f. 210. In- S. Philippus /yà Conc. 31. n. §. ſine. Mercator Nucl. Cath. à fol. 207. Sicut & S. Phi- Nerius impu lippus Nerius eos, qui puritatem colerent, ex odore, qui verè g. ſecus, ex fœtore dignoſcebant. Breviar. 26. Majit leét. 6. Et hi hec in vivis. Reproborum Motæ & ſtigmata fœtida, ceu hoœ- dorum, 144 CoNeIO XI. Particularia circa reprobos ſiniſtris, guuntur omnes Sacramentaliter Baptizati, Confirmati, & Or- turque ab omnibus, etiam in Conventu illo Extremi ] udicii; ſed, ut dixi, longè diversâ, in Electis à Reprobis, ratione. PD6ς an iam militaru character remanet in militibw poſt adeptam viöbtoriam, nam, ita &. Thomas. (Milites olim ſignabantur ſtigmate in manu Cornel. in Apoc. 13. 16. e Aug. Chryſ. Gregorio, & .) Erit ergo per- 5 i be ve * — A dcun Pecc⸗ Kuu zun ð? lor. N “ z1 l (uit lnan keſa u Chr run de At Li⸗ MM —.— Wler. e ir /, e inis 1, A. 4 inwan oN. 2, tr Ntiner Ui Uun r n to dliel Uibd ln. . . Xtle. , AOEN: ole Sus, im e SM. ietd Rti e.. otun⸗ dorum, uti Chriſtus ipſe vocat, in Judicio extremo nulli non ihtici B num inhærens, & indelebile. Homine conſcelerati, ait S. Baſi- deleverint, ſerent in corpore turpitudinem, & formas eorum, qua ner Damnatorum Notæ Sſigna in Iudicio. 14 Habituale Pec- erunt apertiſſima. Theologi, ad I. zc. D. 7/ bomæ, quærunt de inſe- Catum, quid? Peccato habituali, & docent eſſe maculam quandam intrinſe- cam animæ, quæ, transacto actu peccaminoſo, ſeu peccato auali, hoc etiam non ampliùs re exiſtente, hominem reddit maculatum, ſordidum, iniquum, inquinatum (pluribus Scri- pturæ locis) dignum odio Dei, ſi ſit grave, & poena, quæ in al- tera vita, actuali peccato gravi debita, eſt æterna, damni & ſenſus, ſi illud in hac vita per veram pœnitentiam non delea- tur. Chriſtoph. Haunold Inſtit. Theol. LB. 2. tit. 2. . I. J. 2. àf. 182. Franc. Rechlinger M. S. de Vit. & Pecc. D. 2. 4. 2. n. 56. &y. Quid angelum Peccatum ma- ſpecioſiſſimum deturpavit adeo, V. C s. num. ,. & in ſordidiſſi- ter diaboli. mum transformavit deemonem, quàm peccatum, ejusque macula? illud hujus Monſtri mater eſt, Peccata animam detur- pant, & maculant, atq; diabolo ſimilem faciunt, ait Dionyſ. Cart. in Pfal go. Peccatum ergo grave & inde macula, Nota eſt, ſi-Quot peccata, ghumque illud infame, horrendum, immane damnatis æter-tot macule. quæ & à qui- bus omnes di- lius Magnus, qui maleficia ſua nec di vina Sacr 5, nec dolore ghus;, 4 leficia ſua ne divins dscraments, nec ao- gnoſcuntur. quiter operati ſunt, impreſſas, in Pſal. 7. ap. Yo. Jahoda Dom. 24. in ſin. n. 3. f. 267. &c. & S. Laur. Juſtin. Quid enim ſic fædat mentem, in- quit, Deiq, deformat imaginem, quemadmodum ſcéelera; quot delidta,; tot macula, &x. de caſto Connub. c. 21. Vid. S. Thomas I. 2. gquaſt. 86. In ampliſſimo ergo mundi univerſi theatro, facilè erit diſcerne- re ſuperbum, invidum, avarum, libidinoſum „furem, adulte- rum, ſiquidem unumquemq; ſua ſignabunt Opera. De Anti- Character An- ℳ. chriſto S. Joannes in ſuâ Apocal. c. 13.16. Quòd: Faciet omne, &c. tichriſti: Nego * babere charscterem in dexterâ manu ſud, aut in frontibis ſus. Quæ- Jeſum. runt deſuper ſacri DD. quisnam & qualis futurus ſit character ab Antichriſto aſſeclis ſuis imprimendus: an ipſius nomen, aut nominis ejus numerus, qui erit 666. an imago ejus ad vi- vum expreſſa! Quod huc intendo: Cenſent S. Hipolytus, Lib. de Conſummat. ſeculi, Pererius, & multi alii, fore hoc: se T ru- Mechtl de jud. Eætr. 7 .. 1446 CoNcIO XI. Particularia circa reprobos à ſiniſtris Crucem, nego Baptiſinum, nego Jeum: hæc enim erit Apo- L. 3. c. II. f. 5SZ. & ſeq. Cornel in Apoc. 13. 16. f. 220. &Nſeq. in 2. Theſ- innatorum af cum actuali affectu ad peccatum habituati & obſtinati, ut, fectus actualis I» peccandi ma- ſcelerum vindicem, hunc blaſphement: qui eharacter eſt ſi- gnum & Mota Antichriſti, impiorum, & Damnatorum omni- um. V. P. Fr. Kechlinger M. &. de Ang. IA. 2. 4. 2 ſupra C. 9. n. X. Scrutemur VIII. Deprehenſis ergo Wotis propriis Impiorum prædi- 2 4 . & quæ in no- quàm ſpeculativè tantùm, & curiosè, Si bis notæz & gana ſint: ſpectaverimus luſtrando, examen nobiscum exactius inea- quantuùm in ſe eſt, doleant quidem de poœnis æternis, quas nens. patiuntur, velint tamen peccare, & ipſo facto ex odio in Deum ſtaſiæ & Apoſtatarum omnium profeſſio. Belarmin. de Rom. Pynt. Signum Da- ſal. 2. f. 6z. Damnati, Apoſtatæ à Deo omnes, ita unt in malo jam & nos, an ſtis; ut non minus practicè, & in ſalutem noſtram utiliter, niſtram Judicii extremi mus, quâ, quæſo, nos ſtatione deprehenderimus, an etiamin eà infelici multitudine Damnatorum, vivâ⅛ certi, uti ſumus, fide, etiam nos, me, & te, ſtaturos ad judicium ultimum tre- mendum? Fodiamus parietem, Ezxech. g. §. conſcientiæ no- ſtræ, quæ nos non fallet; ſcrutemur, an non in eâ ſint abo- minanda ea ſigna reproborum, peccata, quot & quænam illa? turpes eorum maculæ, adctualis ad peccatum affectus, & vo- luntas, Character Antichriſti, quâ facto ſaltem & vita ſcelera- 14, Deum negemus, Yit. I. 16. & blaſphememus. Deſéendamm * 4 .⸗NR 3 . . „ N S -⸗ „ ,Signa Repro- viventer, ne moriente. Scrutemur attentiùs „neque nobis, mi- bationis, jam tes nimium judices, adulemur, an non reipsà in nobis ſint ſi-· in nobis gna reprobationis, quæ à DD. & ſacris Aſcetis eſſe judicantur; ut ſunt: affectus ſeu voluntas peccandi actualis & continua, & permanentia in peccato, Conſcientiâ ſecurè peccatis indor- miente: facilitas peccandi mortaliter ſine doloris ſenſu: (uti agnoſcit Granatenſis illuminatiſſimus. Faber. Dom. Paſe. C. .n.E.) continua dilatio pœnitentiæ, per quam ſolum peccatum tok- litur: faſticium & neglectus Verbi Dei: Tœdium oratio- nis, peccatori ad reſurgendum necefſariæ ; terrenarum re- rum appetitus & ſtudium: nimium nimia mundi proſperi- i,, torn S Dier 4 n le) lie Cauc e) d DZ W N gu ee Fe TUNHN Weri ⸗ lt 0ir War el. Ulner, enteni Bir. 1 1 ctam ns, We⸗ o⸗ Meb⸗ Damnatorum Notæ & ſiona in Judicio. 147 tas, & in eâ voluptas: odia & inimicitiæ tenaces. Sacramen- torum, ad ſalutem tam utilium, quàm neceſſariorum, cultus Bmæ. Virginis, neglectus: nulla fuga occaſionum peccandi: & alia, de quibus ſapra Conc. Io. n. . & infrà Ind. KRer. E. Reprobatie. Drewel. in Zod Coronide. Faber Domin. 2. poſt Paſcha Conc. 7. Eheu, Peccator ne inquis, de me actum eſt, ex ſignis enumeratis, quorum notas deſperet. in me adverto: in me projecta, ad quidvis audendum, levitas; “Hl poſtrema ſalutis meæ cura, negleéta Conſcientia, frequenta- tæ Veneres, blaſphemiæ, crapulæ, injuſtitiæ, & ſexcenta ta- lia per vitam patrata flagitia, & c. Juſtiſſima equidem timendi cauſa: ſed ne ſic deſperandum; modò, (quod in tuà poteſtate eſt) ſeriò poenitere velis: Deus præſens & præſto eſt ſuàâ gra- tià, dum vixeris: quam non denegat facienti, quod in ſe eſt, jux- ta axioma Theologorum. Neovit Deus mutare ſententiam, ſi tu noveres emendare de'ictum, ait S. Ambroſ. L. 2. in Luc. C. I. in fine- Neminem Deus damnat, niſi volentem, quia liberè peccan- Deus nemi- tem, nec de peccato pœnitentem. Neque ſuam impius quis- nem, niſi vo= que reprobationem Deo imputare poteſt, & adſcribere, ſicut lentem, dam- Electi ſuam prædeſtinationem; quæ eſt, Electio Sanctorum jeſtina- gratuita, etſi gloria detur propter merita: adeéque Sancto-„ quid? Dee rum gloriam poſitive vult Deus, & ſibi complacet in eorum, (cribenda, non meritis, ſuâ gratià Divinâ factis, quæ per gloriam coronat. item reproba- Circa reprobationem & damnationem longè aliter res ſe habet tio. hàc in parte; hæc enim neceſſariò præſupponit peccatum, vel originale in parvulis, ad pornam damni ſolum, vel actuale et- W jam mortale in adultis, ante mortem non remiſſum, quod ho- mo liberè committit, Deo non volente; etſi juſtè, maliti æ huic in quibusdam non finiendæ, quam Deus præſcit, po- nam etiam irroget non terminandam, æternam ſcil. Perditio tua Iaet,, Oſeæ 13 9. V. & Thomas in I. F. . 23 ota. & art. 3. ad 2. quà de re plura (heologi. Attamen ſecuris ſeriæ ac veræ pos- nitentiæ, ad radicem peccati, & inveteratæ conſuetudinis, po- nenda eſt. Quèd ſi has damnatorum MNotas, & Reprobatio- nis ſigna in te non reperias, habe, cum humilitate, gratias Deo T 2 H (gra- N pereunti. Hlifſtoria. De Nobili Hi extraho unum in exemplum, quod mirabile, & tragicum, d ſpano, cui pe“ Nobili Hiſpano Equite ſcelerato (qui vidit ſibi ipſi à Spectris fu- Gra funcbria egerunt vivenq HrLebar - ase TI; 112 — ., & miſere ttum ſic habet. Eques Hiſpanus, præcdlives, nobilis, ac præ- cipu dignitate conipicuus, nomine Didacus de Vellades, æta- te florens, incontinentes oculos conjecerat in Virginem Deo 148 CoNc10 XI. Particularia circa reprobos ad ſiniſtris, — (grati Dei ſum id, quod ſum, ait S. Paulus 7. Cor. 17. 10.) ſemper tamen cum ſancto timore Dei & odio peccati, in finem vitæ usque. Sup. C. I. & C. o. n. 11. 12. &. Ita Sancti timent, ne repro- bentur. Ita idem S. Paulus 1. Cor. 9. 27. V. Paciuch. in JQonam Hect. 21. N. Iz. àf. 6oν. E. Conc. 74. n. 7. IX. Ex Damnatorum ſorte, in Judicio ad Siniſtram ſtaturâ, nebria fieri) neque tamen pœnitente, miſerè pereunte. Fa- conſecratam, eôque jam pellexerat, ut nocturnum tempus, & fugæ & libidini implendæ, decerneret, habitatione non Pro- cul remotus. Ad horam condictam nocturnus hic Veneris miles ad Monaſterium pergit; & ecce templum apertum re- perit: ingreditur, omnia lugubri cantu reſonare, in ipſo tem- pli umbilico funus conſiſtere, circumlucentibus funalibus, advertit. Hinc illinc protenſis ſuper faciem cucullis conſede- rant Monachi, officium Defunctorum terrifico vocis ſono perſolventes. Anxius & conſternatus hic ſpectator, tamen verſus templi chorum Progreditur „ propinquiori contem- platurus accuratiuùs, ecquid iſta vellent: & unum aliquem de is ignotis Religioſis trahit, & cujus hæ tam intempeſtivæ exe- quiæ ſint, percontatur. Talis Domini reſpondit alter ipſum ſuo nomine compellando. Attonitus alterum vellicat, qui idem reſpondit. Hic ad nomen ſuum, & feralem pompam to- tus tremore perculſus, magnà feſtinatione è templo excedit, & ad ſuum, quem deligârat, equum evertitur in arcem ſuam recurſurus. Properè abeuntem Canes duo Moloſſi vagran- 4 . * .* „* . SU * „₰ . D * tes, carbonéque nigriores ſequi miſerum incipiunt, utrinque ad latera ſtrictim comitati: hos ille clamoribus, equeſtrique inſultu abigere nequidquam conatur; incaſſum minæ, verbe- ra, diræ omnes & imprecationes. Delatus ad arc is ſuæ inte- tiorem oren Ficen Mlei ek I ten i “ La 00 nA fue N ſet/⸗ ” Damndtorum Notæ & ſigna in Judicio. 149 n riorem portam, intromittitur; accurſant cum facibus famuli: ſe vigent ac ſtupent herum pavitantem, ſudore fluidum, cera uD pallidiorem, & inter manus rapiunt in thalamum. Quid ac- o cidiſſet? rogant; & impetrant, ut exponat univerſam rei ge- ſte ſeriem. Absceſſum jam parantibus famulis, ad quietis Im ſpatium Domino concedendum; duo, quos paullò antè comi- une tes habuerat, & tunc penitus evamuiſſe, ſibi perſuaſerat, canes din retri, robuſtique cubiculum irrumpunt Equitis, & in lectum Iipſius inſultu capto, tartareâ rabie miſerum impœnitentém; ½ opprimunt, oppreſſum, & fruſtra famulares ſuppetias incla- sa mantem concerpunt & dilaniant: de ſerius nullo contra tarta- e reas vires prævalente. Eng gr. P. I. Dom. I. J. 2. f. 26. & Cæl. Em- d yr. Comm. Virg. I. Refert fuiè Jo. Biſſel. de Peſtiferu Peccat. Mort. n Ffruskibis exempio Tragico z. in Suthand homicidâ, àn. 9. f- 107. Mich. Pewenfelder hiſtorid a2. Anton. Balingen in triumpho Caſtitata, &c. un- Sunt equidem perrari tales notorii eventus, quos Deus in ter- den rorem & correctionem aliorum permittit; quàmplurimi ta- lhi, men eorum, quiin ſtatu peccati mortalis vivunt, moriuntur, k. & adeo æternùm damnantur: Qualu vita finn ita. Infrà Conc.62. 5bo Concludo verbo: ſpectavimus & nos viventes miſeram Dam- adn natorum ſortem à ſiniſtris in Judicio; ne hinc redeamus ſine en. fructu ſalutis animæ noſtræ, in graviorem damnationem: ſic- ente ut Nobilis iſte, viſis ipſi parentantibus ſpectris; unde meritd .— zer⸗ ad Cor redire debuiſſet, & de admiſſis pœnitere: At: Reprobe- ſinn rum eſt proprium, ſemper prava agere, & nunquam, quaæ egerint, „ retraczare, ait S. Greg. in c. y. Job. Faber cit. in f. n. 2. i LVideri poſſunt, ſuprà citati, & citatu loci, item citati duabus Conc. Authores in H præced S. Thom. ſappl. q. 90. f. 235. & ſequ. & 3. P. q. 63. Ca- hujus Il. Con- techiſ. Rom. &c. Cornel. citt. loca. Ludov. Granat. Conc. 7. cioms mate- Se . 2. Domin. 24. Drexel. in Kogo Damnat. cap. I4. & Ind. T/ bem. lam: . Dom. 4. Paſcha Them. uit. & Zodiac. in Corenide. Englgra.sf„b“ l Cæl. Emp F. & Nicolai ſ. 32. Jo. Jahoda, Dom 24. loco cit. & c. e Beſſeus, de IV. Noviſim. Conc. 5. Pœdag. Chriſt. p. I.c. 2. K . “ = 1 E C. F. HS &S&& malis ſup- C oNc1O XII. Particularia circa Hedhos i in uA. Paſoh. C. . Compendium Bibl. Tyrnau. &c. Paciuchelli, in Jon. Lect. 21. J. Iy. Janeti tement, ne reprohentur. Deſze- randum nulli Peccatori, Stengel. de Jud. Divin. tom. I. Cap. 31. 42. 43. & ton Ay. Cap. 55. 50 & infr⸗ Conc. a42. per totum. seseeeeesseseseseeereeesessseeeesses CoNCIO XII. Coheæret an. Conſiderantur ſimiliter quædam particularia circa teced. Con- a li. Electos, a dextr, in Judieio; eorum Notæ, Dotes, Laureolæ, &c. in ſtimulum Virtutis, vi- tæ Chriſtianè agendæ, Pnitentiæ, & cvitandæ H ſtationis 4 ſiniſtris. pinquat redemptio veſtra Lucæ 21.28. Dom. 2. Adv. Moriut reſurgunt. Matth. 11. 5. Vid. Cone. . n. 2* PF. S. Cathar. Intraverunt cum eo. o adt Naptic. Matth. ae 10. igneum fulmen, & flammas æternas intentat, bonis verò præ- In Judicio mia æterna, imè utrisque utraque, at & Yuſti non extendant ad extremo de- iniquitatem manus ſuas, Pſal. I2. ac in bono per ſeverent; pecca- cernetur bo- tores Verò à viis ſuis heſſimis ad meliora convertantur: Da- nis præmium, cuntmer Iale e Divino Conſilio fortiſſimum incitamentum, eſt Judi- licium. r cium extremum, qu & Juſtis Præmium, & impiis porna FXter-⸗ AVhllu een, Lebe unde — C F. F. g9. de Ie= ferno TLra V. Peccats. Faber Dom.2 2. D I. . .“ Adveut. D Reßziei it 6„ & levate capita weßra; uenian Ahre. alii virtuts amore, Vel ſpe præmii, alzi formidine pænz. — Pchrie in vIr iniſtr cum. eritin tholel 14? dog Mar . On coltk od / r,t eſta Pyrat vinx Nùͤm evit atroxi in aẽre tempeltas, 4 & tulmina jaciuntur, exoptatum eſt fulmen igneum excipi ab aquee, ut vo- cant, meteoro, quod illius extinguat ienes. Utréque utitur Deus erga homines, dum malis ponas, ceu 1 vvobis in ſtimu um wirtutis &s pœnitentie. Fr thi terthüm decernetur. O verè ommi fulminc igneo feralor . . Gu tuümque de ſorte reproborum à ſiniſtris; ubi erunt non tantum * Ethnici, Lurcæ, Infideles, Barbari, ſed ii etiam, & tales, qui in vivis boni videbantur, Coœlo adjudicandi: erunt, eheu! à ſiniſtris cum Principe Lucifero nobiliſſimi naturà Angeli; erit cum Impiis anteſignanus, ſpes primorum Parentum, Cain; ee Erit in Apoſtolum electus judas: erunt plurimi Chriſtiani, Ca- cholici, ex his etiam profeſſi quondam ſtatus religioſos, ſan- Mr, ctos, & ſublimes, &c. erunt hi omnes à ſiniſtris notati, nigro calculo & charactere, æternum infami. Quis non timeat ful- men hoc horrendum:? In ſolatium, nec minus tamen fortem nu omnibus bonis, ingenuis, ac ſuæ ſalutis cupidis, ſtimulum, à contrario, eâdem fere, quâ priorem formavi diſcurſum, me- thodo, conſideremus Stationem ſortémque Beatorum à dex- ne tris, ut ne pigeat omni conatu adlaborare, tum horrore pœnæ, tum ſpe præmi, ne in hoc ſelectifſimo numero non reperia- mur, tum, quando videbunt fülium hominis venientem in nube cum doteſtate magnà & majeſtate, Lucæ 21. 27. quando & implebitur „ Parabolâ de decem Virginibus, &c. Matth. 2y. Vel quando Do- minis ſervorum veniet poſit urus rationem cum en. ibidem: pro E & Cath. vel & Micolai. Patienter audite, ſpectate fulmen, aqueum; imm ſed nec ſine terrore. ð IS II. Suppoſitis ijis, quæ ſupra C.9. de ſeparatione Electorum n à Reprobis, num. 2. ex Matth. zry. 32. conſequenter diximus (at A ibiaem) ſpectemus jam beatiſſimum latus dextram Electorum, In dexterà H oculis mentis, lumine fidei illuſtratis. Verè electi omnes, Ju-Beatorum nul. ℳ ſti & Sancti; ſignati omnes ſigno admirabili, amici: ſtolu albis: &. li actuales pec- rL O * . catores, & c. r pvalma in manibus eorum, Apoc. z. 9. Obſervemus attentè, qui⸗ant hæteti- — ucl Sententia in reprobos à Siniſtris ultima! Fulmen videri poteſt, & debet horrendum id, quod priori diſcurſu diétum, audi- Ne nam hi, vel ſaltem aliqui inter illos. Nulli, inter eos, bomici- ci, Kc. ς. Ade, aduiteri, furer, fornicarii, mollæ, maſceulorum concubitore, 4 Va- ud vi, ebrieſt, maledici, rapacer, iniqui nulli, qui regnum Dei non poſſi- han debunt, orbi acclamante Paulo 1I. Cor. 6.à v. 9. ergo neque in mu- ßUMU mero = 152 CoN c10 XII. Particularia circa Electos in ſuil. Vixerint illi, vel iſti malé: ex Exechieli Cap. 33. à num. 12. & C. 1. ſuis ſitt ticorum Mota eſt) veritati V. Nic. Turlot. L. 2. f. 176. dare, & meliùs ſentire, &c. Non anum atq idem eſt, ait S. Aug. de util. cred. init. item ep. 62. hæreticus, & credens homo haæreticv. Via. Conc. 23. n. 9. Schiſmatici, & mali Chriſtiani: quam in rem valde notabiles ſunt tres ſententiæ S. Fulgentii Epiſcopi, ſum- mi illius, ac penè ultimi Affricanæ Eccleſiæ decoris, qui libro de Eiae ad Fetrum Diaconum (Terinus Ind. A 4.) Cap. 37. 35. 39. ſie ſeribit. Tres notabi. (1.) Firmiſſimè tene, & nullatenm dub les Sententiæ ſe tee, quemlibet Hæreticum ſive ſehiſmaticum, in nomine Patru & Fi- Quinam coœlo lii & Siritus JSandti baptizatum, ſi Eccleſiæ Catholicæ non fuerit ag- excludantur. gregatus, quantascunq; eleemoſinas fecerit, ut ſi pro Chriſti nomine & ſanguinem fuderit, nullatenus ſe ſalvari; omni enim homini, qui Eccleſiæ Catholicæ non tenet unitatem, neq; baptiſinm, neq; Eleemoft- "a, quamibet copiceſa, neq; mors pro nomine Chriſti ſuſcepta, profce- re poteſt ad ſalutem, quamdiu in eo heretica vel ſehiſmatiea pravitas perſeverat, quæ ducit ad mortem. V. Conc. 9,.. n. z. f. (3.) Frmä- Iimè tene, & nullatenus dubite, non omnes, qui intra Eccleſiam Ca- thoöolicam baptizantur, accepturos eſſe vitam æternam; ſed eos, qui, percepto baptiſmate, rectè vivunt, Id eſt, qui abſtinuerunt ſe à vitin, & concupiſcentin carnun; regnum enim cælorum, ſicut infideles, hare- tici, atq; ſehiſmatici, non habebunt, ſie Catholici ceriminoſi poſſidere non poterunt. Ita d. Fu gentins cit. S. Thomas verèò, Cbriſtiani ſoli, inquit, qui in ſide Catholica ſinaliter perſe verabunt „ & ab aliu cri- minibus reperientur finaliter abſoluti, à pœna aternâ erunt immuner. Suppl. 4 9o. art. 4. Conc. III. Mis- maero ac ſorte Eleſtorum i dextris erunt. Sicut econtti à ſm. ſtris nulli boni, juſti & ſancti, utut aliquamdiu in terris bene ibid. à v. ao. ubi vide. Nulli in hac ſanta Electorum ſorte hære- Hæreticus tici. Eſt autem hæreticus, qui cum contumacià (quæ hære- fidei agnitæ, vel quam agnoſcere Theſ. Doctr. Doſſet, neque vult, reſiſtit: Errans verò ſoluùm eſt, & ſedu. Chr. P. 1. c. 10. tus, qui cum contumacia errorem non tuetur, paratus emen- ite, non ſolum omner paganos, ” ſea & Judægs, Hæreticos, Schiſmaticos qui extra Eccleſiam Catholi- S. Fulgent. Ep: can præſentem ſiniunt vitam, in iegnem æternum ituros, qui paratus eſt Diabolo &. angels ejus, ( 2.) Firmiſſimèò tene, & nullatenus dubi- uu Nl Ns ii⸗ lom⸗ lncrl Inuck Dyua r uone il it lui e on./ tkexin ur: Utent Flium S Php te, ad lcit ſ nui fer Wvca, u ica te ente m ſene . Aeleen n ,‚An tus e ⸗ Hen mintean Wlene ſit 6 , 1Cbe Nun AN ſ ſet mnirh piri , e yin ni ſinl/ nii r. D u ⅓ munt M oculs attollere, & à longè ſaltem contueri hanc lectiſſimam Judicii extremi dexteram, quò & me, 6 Deus, aſpirare jubes. peccantibus non pepercit, 2. Petri 2. g. fol. 362. uti: quòèd in Adamo hujus poſteri non peccàrunt propriãâ voluntate & electione, ſee ſui capitis, Adami, tantum: quòd homo peccaverit ex fragi- litate; Angelus ex malitiaâ: ille, alio (ſerpente, demone) ſua- va obis in ſtimulum virtutis & pœnitentie. y3 TIII. Miſſis hisce, incidenter memoratis, dexterâà Eleéto rum planè indignis, liceat mihi vermiculo in terrà reptanti, Ad Dexte- In hac, quaſi innumerabilium, ut docet S. Dionyſ. lib. de cæœleſti ſam in judicio, hierarch. SS. Angelorum multitudo, longè major omnium cum Augeli ſancti- Lucifero apoſtatarum, juxta illud, poc. 12. 4. ubi dicitur, quòd Draco, id eſt, Lucifer, rebellans Deo, caudâ ſuà, malo exem. plo, ſuadendo & ſollicitando, poſt ſe traxerit tertiam id eſt, magnam partem ſtellarum cœli, id eſt, Angelorum. Vid. Cornel. ibid. fot. 2057. Obſervo autem (quod planè dignum, & operæ pretium eſt) circa hos ſanctiſſimos Angelos, nullum, in totà quantà multitudine, eſſe penitùs, qui a prima gratia excide- Deus lapſi rit, lapſus in peccatum, ac iterum per pœnitentiam priſtino hominis, non Angeli, miſer- ordini reſtitutus; ſicut & ex lapſis nullus pœnituit, vel ad ſa- tus ex ſlumms lutiferam pœnitentiam à Deo admiſſus fuit: in quò ſanéè mi-in pominem rè commendatur immenſa Dei charitas & clementia, dum lapſi micericordiâ. hominis, non Angeli miſertus fuit; unde nos miſelli peccato- res in magnam veniæ, & miſericordiæ Dei, tantæ ſpem eriga- mur: Quæ quidem Dei miſeratio, hominem lapſum ad p- nitentiam admittentis, & vocantis ultrò, quin inſuper ſibi per Filium ſuum unigenitum, admirandâ & omnibus naturaliter incognitâ ratione Divinæ Incarnationis, reconciliantis, Ange- lis lapſis ab omni gratiâ excluſis, unicè cum ſummãhumilita- te, admiratione, & gratiarum actione, infinitæ ejus, ex bene- placito, liberalitati tribuenda eſt (ſicut & ipſa P rædeſtinatio, ſeu electio ad gloriam æternam) vereè: Miſericordiæ Dominn, quia non ſumus conſumpti:. Thren. 3 22. Quanquam hujus à DD. Congruentiæ afferantur congruentiæ, quas affert Cornel. in id. Dems Angelt. Aarcaun atribus && d Pocdtonbus. dente, & per mendacium decipiente, hic ſuà ſponte, & uni- U verſim Aechtl de Iud. Extr. 22 . 2 3 2 —., verſim nullo decipiente: quòd uno primo homine peccante, peritura fuiſſet tota humana Natura, non autem perierit tota Natura, Angelica, uno peccante Angelo. P. Rechlinger M. & de quantas coram toto mundo, in judicio, omnes Angeli Beati — grates referent pro ſua creatione & electione ad gloriam, et- lam Deo homini Chriſto judici, quem, factâà ſibi revelatione, & accepto mandato, infantem adoravêre, ex eo Hebr. 1. 6. quod ſuperbus. Lucifer cum ſuis noluit: jam verò Chriſtum Judi. 1 cem cum tremore adorare cogetur, cogitemus. Eledtorum IV. Necminus dulce eſt contemplari alteram, præter An Dextra, in Ju. gelos, Beatorum ſortem, hominum, qui, quantum ad hoc, equi- dicio, homi dem non naturà, gratiâ tamen & beatitudine quoad ſubſtantiam. num. pares erunt, ſicut damnati, & homines & Angeli, in damnatione: ſcil. Utriq; illi beati, utriq; hi damnati, æternum: O æternum! (C(ÖLhhhoros, eminert Sanctiſſima Virgo Dei Parens, Maria, gratia plena, &c. Dein Sanctiſſimi Patriarchæ, Prophetæ, Apoſtoli, Martyres: Confeſſores, Virgines, Viduæ, Sancti, Sanctæꝗque omnes, pro ſuo cujusque merito. De his S. Joannes Apoſto- lus, Apocal. . 9. Vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo po- terat, ex omnibus Gentibus & 75 ribubus, & Populi & Lingus, qui- bus ſalus fadcta eſt „ amicti ſi olss albu, vVeſte immortalitatis „ &£ 6 =W Blorie, & palmæ magnificæ in manibus eorum, in ſignum nobi- victoriæ & triumphi de carne, mundo, & dæmone. E. Cr. Electi, fuere nel. ibid. Circa hosce Beatos obſervo imprimis, etiam illos fu- quondam ho-iſſe homines, cujus naturæ & nos ſumus; & adeo, ſi velimus mines, ſicut Dei gratià, quæ nulli deeſt, uti, poterimus & nos numerari nos, & partim inter hosce Beatos. Deinde in hac Beatorum hominum ſorte Peccatorε*⁹ fore non tantùm, B. mam Virginem, ab omni penitus peccato originali præſervatam, & ackuali immunem ; vel ſanctificatos in Mtero, uti S. Joannem Baptiſtam, &c. vel qui primam Ba- ptiſmi innocentiam nullo gravi peccato macularunt; ſed fore etiam quâm plurimos, qui in vivis magnis ſeſe ſceleribus in- iiſc quina- S goin Pino erd Mutl or heſea Ma muth. in Weanm sr cos 1 Da no⸗ M ul un lo 4 vobis in ſtimulum Turtutis & pœnitentiz. m quinavére, at dein ſuper iis rité poœnitentes: Apoſtolorum Poœnitentes ind quinam, in- n Princeps, Petrus, Vas eleéctionis, Gentium Doëtor „Pau us, dumumn, IHE uterque Judicii hujus extremi cum cœteris Apoſtolis Aſſeſſor, 1ons: . ( Matth. 179. 25. IIIe Chriſtum negaverat perfidè contrà fidem INH glorianter datam, Eucæ 22. hic, uti ipſe dolens fatetur 7. Cer. 7. 9. Nn perſecutus Eccleſiam Dei imò Zeſam ipſum. Act. g. 4. E& v. Act. 22. 7. 5. eam Actor. 26. Iy. Blaſphemum, Peccatorum primum ſeſe vocat I. Ti- mnmot h. I. Iy. Miſericordiam conſecutus à Domino I. Cor. 2. 27. Erunt unde in hac beata dextrâ omnis generis quondam in vita peccan- dium, innumeri; inter iniquos, raptores, defraudatores, ?u- rA. blicanos, cum illo Evangelico, Lacæ 75. S. Matthæus Apoſto. wegdi. lus: Trsn c. 9. S. Zachæus Hucæk 19. Inter quondam hære- RW ticos Manichæos S. Auguſtinus, magnum Eccleſiæ Lumen. Ex illis, qui Deorum ſimulacris thus adhibuere, S. Marcellimus mniore Or S Papa. Bre iar. Kom. 26. apr. Videre erit inter quondam tyran- om nos, ſpirantem minarum & cædis uti loquitur Baronius, in ck Notu Martyrolegii, ad lo. Febr. tanquam alterum Saulum in Diſci- tt pulos Domini, & ſævO ſchiſmate perturbantem Eccleſiam » RH 8. Guilielmum, Aquitaniæ Ducem, dein Eremitam, mor- N . tuum A. II56. infrà Conc. 23. n. I0. Inter Adulteros & homicidas, „ 58. David Regem, 2. Reg. 1I. Inter quondam fornicarios, §. Bo- 6. nifacium Martyrem, cum Aglaide, Breviar. 14. Maji. Inter olim 8, Latrones Sanctum Latronem (quem plerique Dimam vel Dis- . mam appellant) qui in Cruce Chriſtum confeſſus, ab eo me- ruit audire: Hodie mecum ern in paradiſo, PBuck 23. 43. Cornel. ib. M Martyrol. 2 7. Martii. §. Moyſen æthiopem, qJui ex inſigni latrone, Anns inſignu Anachoreta, ͤultos latrone convertit, & ſecum duxit ad Mo- OJ n aherinm. UMem 25. Auguſti. Inter dæmonis quondam, ſuo ſan- guine ſcripta mancipia, S. Theophilum, qui, ut ſolent Magi e ſagæꝗque, non erubuerat, Deo Deique Matre, linguâà impu- n dente, ejuratis, Dosmoni ſeſe ſuo chirographo mancipare: e fIaſti Mariani z. Febr. Erit à numero Magorum quondam, 8. Cy- . prianus Antiochenus, Martyr: Martyrol & Breviar. 26. Septemb. ⸗ Publicani & meretrices pracedent vos in regnum Dei, alt Chr. iſtus ein 2 Matth. 21. — 156 Coxclo XII. Particularia circa Eledtos in Jud. . ptione dignin, quòd Chriſtus Zeſus venit in hunc mundum, peccatores conſecutus miſericordiam, vel ut pro eo tempore veniam pec- os SS. Prophetarum pœnitentibus veniam promiſiſti, & vincas ac ſuperes, cum judicari, erga peccatores ponitentes auſterus eſſe, & inclemens, qui mihi tanto peccatori tam propitius fui- fol. ob. init. ſti, ita expoſitores quidam, apuad D. Dionzſ. Carthuſj. ibidem wibi V. Quæ ſtio hic interſeri poteſt: cùm etiam omnia Beato- rum peccata, in vivis quondam perpetrata, in Judicio palam omnibus ſint futura, an inde Beatis futurum fit aliquod de- 4 decus, aliqua infamia, confuſio; qui adeo coram Confeſſario nos confundi formidamus: an etiam peccata pœnitentium P⸗4e- tri, Magdalenæ, Auguſtini, aliorumq; omnium, ſint futura eccataſemelinfamia: Et imprimis quidem Theologis certum eſt, peccata IImnita redeunt. 7 Matth. 21. 34. Has inter S. Maria Magdalena. S. Theodora Ae- xandrina, Martyrol. rI. Jept. S. Pelagia 5. OAob. Maria Tgy- ptiaca: ibid. z. April. Thais Alexandrina, cui ſedem paratam in cclis, auro & gemmis coruſcantem, vidit S. Paulus, Magni , Antonii Diſcipulus : & Antoninus p. 2. Biſt. tit. Iy. c. I. F. 3. ap. Pe- rwenfeld hiſt. y. ſufficiat, ex innumeris planè, paucos nominaſſe, qui in terris, dum viverent, fuéêre homines, fragiles, pecca- tores: & haæc quidem, uti S. Paulus ad ſuos Corinthios oqui- tur epy. I. c. 6. v. II. fuerunt, ſed abluti, ſed ſanctificati, ſed juſtifcati Deptædica Per baptiſmum & pœnitentiam. Hi omnes & ſi nguli in judi- bunt Dei miſe-cio toti mundo mirè deprædicabunt infinitam Dei miſericor- diam, cui in acceptis referent, & adſcribent meritò omnem, ſuam ſalutem. Fidelu ſermo, inclamabit Paulus, e& omni acce- ſalvoi facere, quorum ego primus ſe⸗ I. Tim. I. Iy. David, & ipſ/ſe Ccatorum conſequeretur &c. Vt jaſtifcers, (orat ad Deum, H. vo. ⁶) juſtus ac verax inveniaris in ſermonibus eun, quibus per —— nonſemel à Deo dimiſſa non redire (formaliter, abſolutè, & ſiun- .d. Conc . Pliciter) ſeu quoad culpam, ſeu quoad pœnam, etiam alis gra- num. 8. vVi peccato ſubſequente, perpetrato de novo „allt reviviſceére, “ uti Merita & Bona opera mortificata, per poœnitentiam H ”V D rrrn ſcunt Vita t turs eittt fit ole tir fen ſ gui uir Lob goer Pecc⸗ imne N 1 . * 4 vobis in ſtimulum Wirtutis & pœnitentie. 5„y Uer ſcunt. Conc. N. n. 7. infrd. Divina Clement! ia ait Gelaſius Pr. di- miſſa peccata in ultionem redire non patitur. Et S. Proſper, ap. 5. 71 bo⸗ B mam: OQui recedit à Chriſto, inquit, & slienm à gratiä ſinit hanc tl vitam, quid niſi in perditionem vadit? ſed non in id, quod remiſſum S Eſ, recidit, &c. Vid. S. Thomas in Sammaä, F. 3. 4. S§S. art. I. nü ſegg. Dein: Reſpondet Leſſius L. 13. de Perfedct. Div. C. 22. omni- Peccata Ele- „=m no etiam pœnitentium peccata futura aperta; hoc enim Scri- Rorum in ju- n pturæ conformius. Matth.o. 26. Mehil eſt opertum, quod non re- dicio manife. SS. velabitur; & occultum, quod non ſcietur. Eccl. I2. Ia. Cunclta, quc anda erunt. inſt unt, adducet Deus in Judicium, pro omni errato, ſive bonum, ſive Eenn malum illud ſit. Prima Cor. a. . Dominus illuminabit abſcondita te- r onnen nebrarum, & manifeſtabit conſalia cordium. Tum ſubdit: Neque Non pudori, i. hinc aliquo pudore ſancti afficientur (quia hunc excludit Bea-ſed honori ſan- mu titudinis ſtatus) ſed magis ſe ipſos humiliabunt, & omnia ſua cis erunt, & & bona Dei miſericordiæ adſcribentes, immortales eidem gratias 5 ſor um ae n. agent. Apoc. sa. o. Aſimili probat S. Anſelmus, ſerm. de Beat. & Lib. cedeat. nn ſimil. c. 6o. Non enim, inquit, tunc pro peccats tus te mejor angu⸗- uoo·n ſtia premet, ſcelerumq; tuorum magi pudebit, quàm aliquem olins ma- ugnu vulneribus ſaucistum, jamq, ex omni parte ſanatum, aboliti ſan- “ guins moleſtia premit, &c. Englgr. Cæl. Emp. F. &. Auguſt. JG. 2. mihi iinſi fol. 237. ubi plura. Beſſens de Jud. C. 6. à f. 373. Vide infr Conc. 15. rni n. . & 9. Ergo, inquis, cùm etiam Peccatores quicunque, ex haac vitâ cum verà pœnitentiâà decedentes, ſortem habituri ſint, && locum ad dextram Judicii, cum & eorum pœnitentia illis in un gloriam & honorem cefſura ſit: quid ni audendum aliquid Neque tamen peccati, & iterum pœnitendum?: Verùm priora miniméè dicta ideo peccan- m intelligas in præſumptionem, licentiam, & libertatem peccan- dum ſed poœni- nkh di, ſeu ut inde, de bonitate & miſericordià Dei præſumens, tendum ma- Hn liberè pecces (quòd eſt peccatum in ſpiritum ſanétum) ut de-8s eſt. en nuo pœniteas, & ſiniſtram Judicii damnatorum evites: quin a. potius, ne pecces (quis enim letaliter ſeſe vulneret, cum vi- r det, alios à talibus vulneribus fuiſſe integrè curaros?) ſed ubi ſete, humanà fr agilitate, aut quacunq; ratione peccaſti, ut quanto- evivi cyus pœnitentiam (quæ virtus eſt ex ſuppoſitione, ſi peccaſti) ſcunt N 8. CoON) XII. Particulatis citca Elfoß in ul. ,;,22 ſecundam, poſt naufragium, Tabulam, fortiter „ firmiter, conſtan. terque apprehendas, de propitiato etiam peccato metuens, ut monet Eccleſiaſticus c. .. y. Sanè in antiqua lege miſericordiſſi- mus Deus pœnitentiam, eamque Chriſtus in novâ, Sacramen- ta inter, conſtituit, non ut preces, ſed ſi peccaſti, ne de tua 7 bu, at non pecceta en! ſed & ſi uas“ peccaverit, ad vocatum habe- mus apud Fatrem Zeſum Chriſtam juſtum » & Spſe eſt propitiatio pre Homines ſu peccati noſtra, &c. Neque hic in frivolam excuſationem alle ines, actum eſſet ſalute. Sic oannis ep. I. c. 2. Filioli mei, hæc ſeribo vo- 2 mus fragiles; gato, quòèd homo ſis fragilis, in peccatis conceptus, natus, &c. ſed ut vſtia e Euere, uti dictum, etiam Beati, homines, ſicut nos: Naſcamms, mendemus, * . cum ſanctis, ait S. Ambroſ. c. 1. de &. Joſeph, a. Legs Patriarch, illos (ſanctos) temur. ſed emendaſſe“ Breviar. Dom. 3. Duadrageſ. lelt. 6 Imitemur eo- rum fortitudinem, reſiſtendo tentationibus, pravis concupi- ſcentiis, &c. Contemptum mundanorum omnium; peccata & peccatorum occaſiones devitandi ſtudium; pœnitentiam veram, quà ſolà, ex præſenti Dei lege, & ordinatione, pecca- tor priſtinæ gratiæ reſtitui poteſt, &c. Unum adhuc in ſola- tium puſillorum addo, & obſervo; etſi Deu 4à gloria ſad nullam Multi Sanct condibstionem exeludat, Orat. Eccl. de & Cunig. 3. Martit & fore adeo ex ſtatibus ſub ad Jexteram Beatorum etiam ex Statibus ſublimibus innume- limibus. ros, ⁶ Statu Eccleſiaſtico & Sœculari, utriusque ſexus. Ita è& ſummis Pontificibus quorum 3 S. Petro ad modernum In- phoocentium XII. usque fuere 246. Bacelin. Nacl. biſt. univerſ.) =èð P. Chriſtophorus Ott. S. J. Romà G'or. f. 19. ſimmatim numerat “ Sanctos 77. ex his Martyres 34. & c. præter alios quampluri- mos & plerosque vitæ laudatiſſimæ. Epiſcoporum, aliorum- que in ſublimi Dignitate ſacratâ conſtitutorum, magnum nu- merum habet Martyrologium Romanorum. Inter Impera- tores & Imperatrices Conſtantinum cum Helena Matre: Me- nelog. Oyæcor. 21. Mag. Bucelin. p. I. E. C. g9. m. 3. S. Carolum M. BS. Henricum cum ſua Auguſta, Virgine Chunegunde, Palati- na; Adelhaidem, Pulcheriam itidem Virginemin Conjugixc. X lter . Vence Pleo ſiboson Neldsd Heeci Es, Chri Hi &&c. quos imi- Ton naturæ praſtantiorn fuiſſe, ſed obſervantiors, neq; vitia neſciſſe, toat umdI Uunſe uman Ullter Camg Wo kfens Gua i ſem! karin Huitas tnat⸗ 2 nobis in ſtimulum virtutis & pœnitentie. 9 D ”Inter Reges, S. Stephanum Ungariæ, cum filio S. Emerico, tini Wenceslaum Bohemiæ, Ludovicum Galliæ, Richardum »Lu- e. Tium, pluresque Angliæ: Eliſabetham Portugalliæ, & Duci- bus Leopoldum , Eliſabetham Thuringiæ. Plures ex inferio⸗ ę ribus omninò tamen videri „ad dexteram in Judicio fore innu- n meros & majorem partem corum, quu in mundo erant viles, tin . abjecti, deſpecti, pauperes, miſeri, afflicti, derelicti, preſſi, ru- es, ſimplices & infimi, cujuscunque conditionis ac Stats, end Cives, Opifices, Operarii, Ruſtici, Mendici, &c. juxta illud ntgd Chriſti : Erunt noviſſimi primi, & primi noviſſimi. Matth. 20. 16. ſſenn Hli ſunt, quos habuimus aliquando in deriſum, & . ajunt impii Sap. . ſuſ ubi vide. Surgunt indocti, & cœlum rapiunt, &c. ait S. Auguſt. e L. §. Conf. c. S. peſt init. & Thom. Kemp. ae Imit. Chr. L. I. C. 2. Me- In ior eſt profeltò humila ruſticus, qui Deo ſervit, quàm ſuperbus Phi- e oſophu, gui ſé neglecto, curſum cœli conſiderat, & . V. meos Indicæ. NI V. Opifieium, Status, pauper & . & Conc. g. iin VI. Scrutemur jam nunc etiam Beatorum à dextrâ Judicii Beatorum eII Wotas & ſigna, quibus omnes facilè à reprobis dignoſcentur. Nota, Gratia AE Ea imprimis, ſicut in damnatis eſt peccatum habituale, ſeu pec-Sanctificans. Aα Ccati macula turpiſſima, Conc. II. n. 7. ita in Sanctis eſt gratia ha- Hæc quàâm id bitualis, ut vocant Theologi cum S. Thomdâ in I. z. à g. IIo. pulchram & m Eam Thomas de Kemp. L. 3. c. 7a n. Iz. vocat: propriè Electo-pret'oſam fa- Rh rum ſignaculum; eſtque ſpirituale & ſupernaturale ornamen-ciat animam. unh tum animæ divinitus infuſum, intrinſecum & permanens, for- maliter ſanctificans, quæ hominem in inſtanti temporis, ſeu uumn quamprimum conſtituit, efficitque juſtum, amicum & filium H acdoptivum Dei, heredem cœli & coheredem Chriſti, confe- luin rrens veram vitam ſpiritualem, tantàmque pulchritudinem, unn qua inter cæteras res creatas major eſſe non poſſit: quæ qui-· rr dem hic latius multisque deducere, propoſiti non eſt. 8. Ca- Teſtimonio N. tharina Senenfis cœlitus edocta, quanta eſſet animarum di-S. Cath. Sen. nM. gnitas, quantum pretium, ajebat, tantam pulchritudinem & e, & gratià divinâ ex- ſime pro Mi dignitatem ineſſe animæ à peccatis puræ divir N ornatæ, ut nullus, qui eam modò videret, non libenti e vodè vide 160 COoNCIO XII. Particularia circa Eledtos in Iud. — pro ea, in tali ſtatu conſervandâ, vitam daret. Pædag. Chrift. grnde tom. I. p. 2. J. 2. de gratid fol. 309. n. 6 ex Surio in vitâ. Hujus gra- WuN tiæ Divinæ pulchritudine & ſplendore ſignati Electi in judicio, Mc & per ecam gZuſtè futgebunt, ſiecut ſol, ait Chriſtus Marth. 13. 33. ſule⸗ Electorum animæ, ut aſſerit S. Greg. lib. 3y. Mor. c. 23. omne hu. wonn manum genus, quod in terrà ſecundum hominem converſa. Euln Dotes 4. tur:, ſuæ pulchritudinis decore tranſcendunt. Accedent Cor- i Corporis glo. Poris glorioſi Dotes, quæ Corpora ſingulorum Beatorum rioſfi. plus quâm omnes veſtes Regiæ, omni auro pretioſisꝗ; gem. Ml mis, ſplendidius condecorabunt: De hbuce dotibus corporn glorioli nul, ſuprâ C9. n. 6. &. Thom. in Sappl. à quaſt. yg Erunt & quorundam ente Sanctorum Aureolæ, ſeu Laureolæ, ſpeciale quoddam præa- Wt mium, à Deo illis datum, & gaudium, in mercedem operum dish perfectionis, ab illis Beatis factorum, qvibus maxime confor- W Laureolæ tres. Mantur Chriſto ſecundum perfectam victoriam; & communi. Wi ter, cum Doctore Angelico =n ſupp! q. 9s ſtatuuntur tres, prima 1.) Virginum. Virginum (utriusq; ſexus) dum triumphant de carnecnginita. Aen 11 virtus non modò in carnis integritate, ſed magis in perpetuopropoſtto, abſtinendi ſe à quacunq; venereorum deleétatione, conſiſtit ait S. Iho. Cnt 2.) Doctorum. mas 26: ze. q.y2 a I. C) de quibus Apoc. Ià 4 Altera Doctorum, qui nmſ triumphant de deemone; qvi per doctrinam, & Sacramento. rum adminiſtrationem, populum ab cjus tyrannide liberant: d ex eo Danielis/2. 3 Ours dobt! faerint, fulgebunt quaſi ſplendor Firma. Uſra menti, & qui ad juſtitiam erudiunt multos, quaſi Sltelle in perpetaugs— ho aternitat. Quii ſua doctrina, exhortatione, æquè ac exem- s Plo peccatores convertunt, eôsque faciunt juſtos, vel juſtioo ſcdi res, &c. Cornel, ibid. f. 1391. ante ſin. quod quidem non Doctores ed tantuùm in templo, Concionatores, Catechiſtæ, Confeſſari, W ſed, ſuo modo, poſſunt etiam ſeculares; ut Magiſtratus, Pa- u tresfamilias, parentes &c. qvin & fœminæ, domeſticos, libe- , ros, concives, ſodales, ſubditos, &c. verbo, & exemplo, hn. docendo viam juſtitiæ, Chriſtianæ, & virtutis, ab erroribus, l, Vitiis & animæ interitu avocando, &c. Eng gr. E §&. eph. F. . Fanth. fol. 273. f. Et Cæl. Empyr. F. Nat. B. V. G. 3. à f-22. Et certẽ? lib grande —„ 1 — „ 4 ob in Kimulum wirluti & pcœnitentie. 161 o grande quid eſt, vel unum grave in pediiſſe peccatum, qu6 . fummus Deus offenditur, & c. Conc. 5a. num. 2. Tertia Aureola 3.) Laureole Martyrum, de mundo, cjusq; tyrannis, fidem, & quæ illius Manyvrum. , * ſunt, imnpugnantibus . triumphantium 2 qui Pro Chriſto vo⸗-⸗ V. 6 Thomas —R luntarh, riteqve diſpoſiti, aut vitam actu laudabiliter profu-2. 26. 4. 12 4. e Aerunt, aut certè vulnus, ſeu tormentum ex ſe mortiferum & Suppl. 4,96. fſuſtinuerunt: Illos, qui peſte laborantibus ſerviunt, & eadem 3*8 Neng contagione moriuntur, antiquitas jam olim Martyribus ſup- 9 Pares fecit, ut patet ex Martyrol. Romi. 25. FJeby., Hæ quidem Au- reolæ, notæque certæ certorum Sanctorum, quibus in Judi- O.ON ns cio fiorebunt, ſplendebuntq; Virgines, Do&tores, Martyres: ng à me tamen in exemplum adductæ ſunt, ut pro noſtris viri- nen bus hosce Sanctos Sanctäàsque congmur imitari, ſortem inter ipſos & partem habitari. Et: annon geſtit animus, optamus- Sð nmmn Jue in eorum eſſe numero? O Utinam: utinam, millies in VII. Jam itaque iſtis conſideratis de ſorte, notis, ſignis, & ſatu Beatorum, à Dewterd Judici, denuò, ut nuper fecimus, Canc. praced, u. 5. ſincerè ſcrutemur omnem noſtram à fundo Quæ in no bis DSnnſtientiam; an & quæ in nobis notæ, & ſigna boni ominis, tis te Pug nos fore in Dexterâ Judicii Proborum:? an in nobis, pro cu. ent jusque ſtatu „Caſtitatis amor & ſtudium quis Zelus, promo- vendi honorem Dei, & ſalutem animarum, præſertim, quæ hn, noſtræ curæ commiſſæ funt? quis in nobis animus patiendi 0 Deo & Fide, vel ſaltem juxta voluntatem Dei, quas hic en nobis adverſitates immittit: Omnium verò maximè, an in ́YYUMUD nobis ſit ſignum illud, ſigillum & ſignaculum Electorum Gra- „,„d . tiæ Sanctifcantis, quæ eadem eſt viæ & patriæ, ſeu juſtorum le⸗ hujus & alterius vitæ „Angelorum & hominum, eſtque prima EE radix & pignus ſalutis æternæ, ad quam jus tribuit; & in hac 2 vita per quodvis peccatum mortale amittitur. Quèd ſi in te “ deprehendas vel unum peccatum mortale, vel affectum ad il- he ud, vel nullum te adhibuiſſe medium ad delenda peccata ü gravia, ſcienter à te commiſſa, facilè ſcire potes, te hac Gra- tiæ Divinæ gemmaâ pretiosâ carere „& adeo te in præſenti tali Eccx X ſſſteatu nn Mecht! de Jud. Extr. ð 162 CoNcIO XII. Particularia circa Pledos in Jud. ſtatu in dexterd Electorum non fore, niſ pœnitentiam agas. „S inhabitantis, ſigna & conje 6 tiæ. mortalu, percipit, ſe delectari in Deo, & contemnere res mundanas, ait ſentimus perſeverantem, verumq; de peccatis dolorem, dis- plicentiam, deteſtationem, horrorem, præſertim ex amore vel timore Dei, fugam illecebrarum ſeculi; promptam alacri tatem ad obediendum Mandatis Dei & Eccleſiæ: deſiderium majoris profects in viâ virtutis, &c. E. Drexel. Ind Them. Dom. Signa Præde Pent. Faber ibid. Conc. 4. Sunt & ſigna Prædeſtinationis, ſeu ho- ſtinationis ex minem ſalvum fore: Illorum duodecim collegit Religioſiſſi- Zodiaco Chriſt. tom. 1. alii plura, P. aco-. SS. Afcetis bus Maſenius, triginta tria. Hæc inter: Frequens Sacramen- tio continua vel multa, cum patientia. Ardor audiendi Verbi Dei. Eleemoſyna & liberalitas in pauperes cum benigno af- fectu. Sui contemptus & vilis æſtimatio. Dilectio inimico- rum: Voluntatis in bonum propenſio. Cultus & amor con- ſtans Bmæ. Virginis: Beneficentia in animas purgantes: Ora- tio cum humilitate conſtans, pro ſalute & dono perſeve ran- tiæ, & c. E. Faber. C 6. Dom. 2. Paſch. & à contrario, Conc. 1I. n. 5. ſapra. Deſuper jam tecum examen inito: errata corrige (ſecu- 3ias e errantem, ſequere pœnitentem, ajebat S. Ambr. Theodoſio Imper. dicenti: David quoq, regem homicidam & - adulterum fuiſſe. Breviar. Z. Decemb. leét. 6.) peccatum fuge, & gratiam Dei, ut in ea ſis, vel ut lapſus eam quamprimum recuperes, in ſummo pretio, & curam habe ſalutis continuam: (Magn ſatagite, ut per bona opera certam vocationem veſtram & electionem faciati; bee enim facientæ, non peccabiti sliquando z. Petri I. 1o.) nunquam non Conc. præc. n. 5. Licet verò in hac vita, ſine ſpeciali Dei revela. teone, certò & infallibiliter ſcire nemo poſſit, ſe eſſe in gratia: gratiæ e Trid. &. 6. calee⸗ in ſine & cap. 3. Sunt tamen etiam quædam tan uræ, per quæ quis probabiliter ſcire poſſit, ſe ſeu ſtatus gra- eſſe in gratiã (in quantum ſeilicet homo, nullius ſibs conſein peccatè 8§. Thomas I. 27. 4. IIZ. a. . ( F. 2 53.) & adeo ſe ſperare poſſe Beatorum ſortem. Talia ſigna gratiæ in nobis ſunt: ut cum torum Confeſſionis & Communionis debitus uſus: Tribula- i u nobis in ſtimulum virtutis &pœnitentie. 163 A non in ſalutari timere & tremore. Phil. 2. 12. Ita in Jjudicio ſecurus N. Dexteram, non metues. In vita autem jam nunc, cum fidu- cia & ſpe ſancta, fortiter apprehende Tria M. M. M. Miſericor- in diam Dei infinitam; Merita Chriſti, infiniti valoris & pretii; III JMariam Matrem Gratiæ & Miſericordiæ, qua juſtus ſerveris, . vel peccator reſurgas, ſpe tua non fruſtrandus, modò ne præ- E ſumptuosè peccare pergas, & peccata peccatis accumules. In en medio, ſpem inter & metum, ſtandum eſt ſemper: nec deſpe- 2 tun randum, nec temerè præſumendum. . . 2 en’d VIII. Refert Ludovicus Bloſius in appendice de quatuor ſan- am Stu fæminz, Sanétam Virginem Mechtildem, Filiam Comitis S. Mechtildi nN cuſjusdam Germaniæ, ab ineunte ætate Sponſam Chriſti, cum revelatur à tin feria quartâ poſt diem paſchæ inchoaretur Miſſæ introitus: hriſto ſus ul Venite, benedicti patri mei, ingenti & inuſitatã lætitià repletam, Alus. = Kohr dixiſſe ad Dominum: Oſi una ſſem eax iln benediczn „ qui bang ä igil. Adutlciſſimam vocem tuam audituri ſunt! Cui Dominus: certò ſcias, d⸗ te unam ex ills eſſes & ut nihil dubite, ecce ego do tibi cor meum in ctmn pignus amorn. A quo tempore cœpit mira lætitia, & devotione IE eerga cor Chriſti affici: quæ etiam inſtante morte ſua audivit sE ea Chriſti verba: Veni benedicta Patris, poſſide paratum tibi re- nimt gnum à conſtitutione mundi. Faber Dom 2. Paſch. Conc. 6. initio. Mar- ð—ðU Tire chant. hort. Paſt. f. 193. 2. Hæc magnæ Sanctæ ſpecialis gratia fa- m (ta eſt, quam nos miſeri affe tare non poſſumus, nec debemus, ℳö gquin potius imitemur Doctrinam & exemplum Devotiſſimi . getur Thomæ à Kempis, qui (de ſeipſo ſcripſiſſe creditur) Lib. . de hmnit Chr. cap. 25. num. 2. Cum quidam anxius, inter metum & De ſu4 ſalute ſpem frequenter fluctuaret „& quadam vice mœrore confe-axio quic re- 6 QKus, in Eccleſiã ante quoddam altare ſe in oratione proſtra- Pone d 4 viſſet, hæc intra ſe revolvit, dicens: 9 ſ ſeir m, qus 1 2dbue per 1 R 7 .. a ſeveraturus Aem! ſtatimq; audivit divinum intus reſponſum;: ſunn Qudad ſi hoc ſcire, quid facere veller ² Fac nunc, quod tanc facere /, vellæ, & bene ſécurm ern. Moxq; conſolatus, & confortatus, lu divinæ ſe commiſit voluntati „»& ceſſavit anxia fluctuatio. No- vue luitque amplius curiosè inveſtigare, ut ſciret, quæ& ſibi eſſent X 2 futura: S 164 CoNcIO X II. Particularia c circa : Eleifos, in Tud 1 nobis Gr. futura: ſed magis ſtuduit inquirere „quæ eſſet voluntas DOei & beneplacens & perfecta, ad omne opus bonum inchoandum DYRU & perficiendum. Si non e prædeſtinatus, fac ut pradeſtinern, in Reſponſum quit S. Auguſt. S. Thomas Aquinas aliquando ab anxià Sorore Cro⸗ à S. Thomâ ſuà interrogatus, quò modo ſalvari poſſet: reſpondit: volendo. Sorori datum Hiſtor. Pradicat. P. 1. l. 3. g. 37. Vid. de regorts Conc. gS. num. 3 f. quò modo Ergo: Fac velu. Trident cit. & 6. c. 9. in fine. Sicat nemo pimu, 4 ſalvari poſſit. de Ch inquit, de Dei miſericordid, de Chriſti merito, deq; Sacramentsrum virtute & efßfcacid aubitare debet (en ſpem noſtram: ſed & me- Tune tum ſalutarem) ſie quilibet, pergit Tridentinum, dum ſ’ aw, ððð ſuamez, propriam infirmitatem & indiſpoßitionem reſzicit, de ſuä gra, “ tid formidare & timere poteſt; cuùm nullus ſcire valeat certitudine H dei, cui non poteſt ſubeſſe falſum, ſe gratiam Dei eſſe eſecutum. I i Trid. later Oves locum praæſta, & ab baas me ſe agere, Eturns in 1 JMUp Parie dexter Pie 7 Domine, &c. Authores in V. 24. wer Iedice V. Prcdeſtinatio; ⸗ Keprobati; Sulu; Gratia pe. hujus 12. Con- Timor. Beatitudo, Sankti. V. De Gratid S. Thomas I. 22. cionis mate- 19, . 0. Pœdagogus Chriſt. tom. I. p. 2. J. 2. Cornel. Dre- giam. xelius, Beſſeus, Faber, aliiqg, locas ſuprà citatis in decurſu . Concionis; item citati in Concione præcedente. Paulus Zehent ner, Verm. Conſcientiæ, lib. 2. c. 2. Dauroult. Catech. biſtor. u0 Coap. 2. Tit. 2. 3. & 4. Jacobi Bidermanni, Deliciæ ſacræ Lib. 3. mni eæemplo I. z. 3. 4. J. & 5. ad Srtem Bearorum & de elec»cione 1 ad gloriam ee en biſtoris huc aptiegitr. Ma ( Conc. 33 i &rr. ”M Fer 2? “ è D 118182ðM Ein lir e. . MoN ſini i nfr, R dan 1ſ ſi un. 1 u tul⸗ al? 10N CoONCIO XIII. ne! qualn non fult, quæ non unam tantum tanget Provinciam, Hiteram partim loquitur Chriſtus. quævis alia, nulla ſunt & exigua, in comparatione illius ulti- mæ tribulationi magna, ad finem & poſt finem mundi, quid- SE Airir keit A N ie ie ke i 8 e ie ir N Ar N A X N N ir N N N N Cruxin cœlo conſpicua in Judicio extremo: Eßle. AOSis in ſolatium; reprobis in magnum horro- rem, & c. h. Domin. ult. Tunc Par’ bit ſig Vusie Lulii hominis en. Elo. Matt *Pentecoſtes. 24. 30 Reſicite, & levate capita veſtra. Luc. 21. 28. Dom. I. Ady. Beatus eſt, qui non ſuerit ſcandaliatus in Mic. Domin., Z. S Matth. I1. 6. Exord. infra Conc. z2. n. I. Aldv—entus. Enigniſſimus Servator noſter, & Matth. 24. & Luck 21. quàm luculenter ipſe prædicit, deſcribitq; ultimorum UIltima tri- temporum luctum, & ipſius Judicii horrorem : Erit, bulatio omm. inquit, Matth. 22. 21. tunc tribulatio magna. Ah Deus bo- m iIhaxlmn quæ deſcribi nequit. aut Orbis partem, ſed omnes, ſeu totum mundum, vel omnes homines. Meminerint Senes, & expendant, quas olim ſum- mas miſerias bellorum, famis, peſtis, exiliique experti ſunt: graviora fuere illa in excidio jeroſolymorum, de quibus ad Verùm & iſta, & omnia quid vel ſemel doloris, anguſtiæ, calamitatis ac preſſuræ in mundo fuit. In hac deſcribenda dum hæreo, occurrit mihi illud gozla 1. cap. v. 15. S. Propheta Sacer dotes & omnem popu- Pernitentis lum ad poœnitentiam, & placandum Numen hortaturus, granh- ſtimulus. dem Gentis ſuæ per Chaldæos devaſtationem vaticinatur. Expergimini, inquit, v. j. ebrii &. & v. I5. a aa diei, quia G AX 3 22 = 2= B – eſt diæ Domini, & quaſi vaſtitas à potente veniet. a a a ſermo videtur, hærere lingua Prophetæ, aliàs neutiquam elin- gui, uti S. Jeremiæ c. 1. v. 6. a a a. Domine Deus ecce neſcio loqai. Dolentis illa vox fuit & ſumme afflicti. Judicio extremo hunc „ — ad pœnitendum, & emolliendum etiam cor ſaxeum, quùm metum diſtricti Jjudicii Divini? Sat multa hactenus jam dixi de locum adoptat S. Hieronymus. Et qué graviori ſtimulo utar ficere, & tione, & illorum innumerabili numero conſiderato, utroru . mundanis exiguæ conſiderationis & timoris videantur, ſpe- ciale tamen, magnumq; horroris pondus, & in ſe habent, & ipſimet Judicio extremo addunt; nil enim erit ibi amplius iium- ce Piis in ſolatium, omnia in timorem, confuſionem, & præſen- u iinie, tis æternæ mortis vivam imaginem. Hæc inter (quod obſtu. peſcam meritè) eſt ipſa S. Crux in Cœlo vel aëre apparitura, ex ipſius Chriſti Vaticinio: tunc parebit ſignum ſilii homins mi- ra res, illa humanæ Salutis trophæum, humanæ gentis ſola- H tium, imè & ipfa ſalus, quam per illam à Chriſto reparatam, omnes conſequi potuiſſent; & tamen illa ipſa ingens horroris augmentum erit in reprobis: quam hodie fixis animi contem- plemur oculis, ut inde magis totius Judicii ſeriem & acerbita- tem metiri poſſimus. Deus intellectum illuminet, volunta- tem inflammet; Vos omnes patienter audite; quin & reſpicite & levate capita veſtra, Cc. M ”YM II. Magnum omninò, orbi præſertim, Chriſtiano, bo- Crux olim num, commodúmq; ex Cruce. Hæc quidem olim ad tempo- probro & lu- dalo & tenn ge tibm ſtultitia I. Cor. 1. 23. Gal. .. II. Crucem, ait joannes de olim turpe, & abjectum ſupplicii genus extitiſſe, tam Ethnico- ipſo intellectu: Plura adhuc, & multèò graviora ſu- perſunt: Jam nunc enim, factà impiorum ab Electis ſepara⸗ que item notis particularibus, propius paulatim accedimus ad ipſas Judicii extremi circumſtantias, quarum quævis, utut — ra usque Conſtantini M. ſummo fuit probro Zaden ſcandalum — n, otn ihel nec! ſcpie Dto eodem; parum dixi; & videor, linguâ planè deſtitui, voce de- Prni ceit nit unrat Pobe ſncs dos Eh ll Cen. lie D Dirn Mun mnniſt ure ſorpi Mrucer jn ſemn dens uli ſuis tix.ↄ.õ Carthagenâ de Arcani Paſſtona D. lib. o. Homil. 26. mihi f 3 3. col. I. B. . rin uſe FkEekis ſolatium, impiis tormentum. 1 g6z/ kin rum, quàâm Catholicorum, nec non ſacrorum Voluminum hoin monumenta apertè ſatis comprobant. Infames reddebantur, Qqui per illam perierant. Apulejus Crucem vocat damnatam; Se- inn neca: infelix lignum Tacitus: ſervile ſupplicium Ladtantius: ſupplicium libero homine indignum Latrones in Cruce ſuſpendi HEſolitos, tradunt Philo, Seneca, Lypſius, &c. Taceo plura, quæ n . , affert Cartagena. At verò à tempore S. Conſtantini M. Jam verò primi Chriſtiani Imperatoris, Crux in magno pretio haberi gloriæ & ve- e Ccoœpit, cum illà miraculosè inventa, à Reginâ Helena, Divini derationi 2 e. Spiritüs inſtinctu de ſacroſamcto ligno perquirendo admonitâ, Oonſtantino H m ut ait Theodoretus, & ex contaëtu mortuo reſuſcitato com-Magno. gim probata, Cartag. Lib. 1o. cit. Vom. 7. f. 3y6. Conſtantinus legem eHE ſancivit, ne Crux ad ſupplicium cuiquam adhiberetur, pro- AE bro ac ludibrio in venerationem & gloriam verſo: Brev. Kom. E. Invent. & Cruci lecz. 2. noct V. nfrà Conc. 35. n. I. Win III. Verùm hæc ipſa Sanctiſſima Crux longè majorem ad-Crux in Cœlo Wen huc gloriam conſecutura eſt, cùm parebit ſignum ſilii hominu in ad ] udicium HE Czlo quod de Crucis ſigno, contra perfidum Calvinum, in-eXtr. appari- o telligendum eſſe, unanimi conſenſu docent omnes Patres, . G D. Auguſt. Cyrillus, Hieron. Hilar. Beda, Theophilactus, & Euthymius: imò non deſunt graviſſimi Doctores, qui per ſi- u gnum non imaginem crucis tantum, ac ejus ſimilitudinem, m miniſterio Angelorum ex ſplendidiſſimo aêre efformandam, Et quidem e füturam eſſe in Cœlo, ſed ipſam ligneam crucem, in qua Au- ipſa vera Crux (Stor vitæ pependit, intelligendam eſſe cenſeant; putant enim Chriſti. S prudenter ſatis, Crucem illam redintegratum iri, Regemque α ad judicandum venturum, tanquam vexillum ejus, ipſam fo- re præceſſuram. Huic ſententiæ adhæret Sozomenus, adji- ciens Sybillica illa Carmina: O lignum ſelix, in Ju Deus ipſe pe- Nee pendit: nec te terra apit ſed cæli testa vilebu; cum renovata Dei u facies ignita micabit. D. Chryſoſt. hom. de cruce 6S latrene ait: am sS6 ipsà veniet, &c. D. Ephræm. . de verà Peæn. c. z., nubi, inquit, vi. UI Agerint omnes regium iſtud ac tremendum, ſceptrum revelati, jam tune M aAAasxgneoſcent ſinguli continnò, ipſam quoq; regem revelandum, qui o ul clavu In Cloper. evetruòô aſſer- vanda. 168 6⁶G oN c10 XIII. Crux Chriei congiruri in TAe. Nlr. clavi fere, ſt. EjusdenmEntentiæ Hilar. L. 3. Ae Trinit. D. . D. Leo Papa. S. Hieron. Beda, Theophilact. & Euthym Tho- mas Waldenſis, S. Julianmus Archiep. Tolet. Imò pie & pruden- ter nonnulli exiſtimarunt, Dominicam Crucem, tanquam in- ſigne Chriſti trophæum, in Cœlo empyreo perpetuò conſer-· vandam, & incorruptibilitate, inſtar Corporis glorioſi, dona- tum iri, eò quòd ſpeciali quadam ratione fuerit inſtrumen- tum victoriæ Chriſti; & Redemptionis humanæ, &c. cit. Car- Etiam alia paſſionis my- ſteria appari- tura. . ipſo exaltandos eſſe in Cœlum; & omnes ejus ofſores dejicien- tag. hom. 26. fol. 3 7. ro/ 1. Tirinus in Matth. 2. 30. Marehant. Horto Paft. f. 157. Cornel. in Matth. 24. 30. i iſuper Salmeron, Credunt, ait, Doctoræ Eccleſiæ, cum eruce etiam columnam, agella, ſine Coronam, Clavos, ſpongiam, lanceam & reliqua Paſſtonn Iaſtrumenta, ob cauſas jam didtar (vel modò dicendas) ad conſolationem San- Gorum, & condemnationem, ac exprobrationem i impiorum, & ut oſtendatur, omnes Chriſti Crucifixi cultores jam cum dos in gehennam. (Cornel. cit.) apparitera in Die Judicii; VTVnde D. Thom. op. 2. C. 24. aſſerit, quòa veniente Domino ad Jadicinm ſi. gnum Cruci & alia Paſſtenu Indicia demonſtrabuntur. ita ex Salmer. Splendor Cru- cis in udicio. Derm. 130. de temp. Sol obſéurabitur, luna non dabit lamen ſuum. crux verò fulgebit, & obſcurabit luminaria Cli, delapſi 7, ſideribus ſola Cornel. De Crucis ſigno certius, & certiſſimum eſt, agnoſcente W Eccleſia, dum canit: Hoc ſignum Crucu erit in Czh, cùum Dominus ad jadiranraum venerit. Exponetur autem orbi vexillum Crucis in ipſa Jjudicii die, aulè antequam Judex in throno ſuo judi- caturus conſideat. Splendorem Crucis deſcribit S. Auguſt. rzadiabit; ut diſcas, quoniam Crux &j lund lucidior, & ſole erit præ- E Cruce ho- mini ſalus. clarior, quorum ſplendorem, Divini luminu illuſtrata fulgore, ſape- rabit &c. Et: Domino deſcendente à Cælu, præcedet exercitus Anur- gelorum, qui ſignum illad, id eſt, triumphale vexillam ſublimibus Bu- mern praferente, Divinum KRegs Caleſtu inereſum terr ſtrium men- tibus nuntiabunt. Ita S. Auguſt. pud 6 Cornel. cit. IV. Conſideremus vel paucis, quantum Animæ devotæ eſſe debeat & poſſit, ſolatii, gaundii, amoris, ex Cruce Domini, VUt Mor e lüne Caril nehie Nher Ge ex, Me BPBeeis ſolatium, reprobis tormentum. 1629 IA ut ex hinc eò magis impiorum in Judicio luctum metiri poſſi- nIDH mus, quibugilla erit malorum omnium prognoſticum, con- hnn fuſio, terroòr, belli ſignum, ruina. En Crucem, Divini in nn Chriſto erga hominem inexhauſti amoris ſignum, & fœderis; u En Crucem, ſpem peccatorum, ſolamen afflictorum, refu- ien gium deſperatorum, quàâ Dei filius æternæ mortis reum ho- Im minem æterno Patri reconciliavit, victor de peccatis, mundo, 1ℳ0 carne, deæmone, & cujus poteſtate per eam hunc ceu ex ungui- uH bus eripuit. Crux, ave ſpe unica cum magno affectu & G ſübmiſſlione orat, canitque Eccleſia. Ea clavis, qua potenti N manu Dei Cœlum nobis, e Paradyſo exulibus, reſeratum. umm Cujus figura Serpens æneus in Deſerto contra morſus ſerpen- enmh tum exaltatus Namer. 21 & Joannu 3. 14. Illud ſignum Tan, quod wuim impreſſum frontibus gementium, cauſa fuit ſalutis, præſer- uon vans ab Angelo percutiente. Ezech. 9. 4. Apoc. z. 3. Vid. Cornel. byise locu. Hæc Crux eſt arbor vitæ, quæ in medio Paradiſi, id A eſt, Eccleſiæ erecta, vitam dat mundo, ait. Cornel. in Genéſ. 2. 9. Nin, ne f.go. Crux ſcala eſt, per quam Chriſtus & Chriſtiani in Coe- erlen lum aſcenderunt, & aſcendunt, ſignificata per ſcalam Jacob: er Gen. 25.72. juxta Euſtachium & &. Aug. ap. Cornel. hic fine f. 227. Ex Dens hac Crucé Orbis Redemptor, Dei filius, denique tremendus ις⅝NJudex, preceæ ſupplicationeq, ad æternum Patrem ſuum cum cla- d mnmore valido & lacrymu obtulit, Hebr. .. (quem locum intelligit AA S. Ambroſ. de oratione Chriſti in horto. Cornel ibia.) etiam pro „ peccatoribus & inimicis ſuis. Et certe Crux Chriſti meritò nobis miſerrimis ſummo ſolatio eſſe poteſt ac debet, ſed & ve- N α nerationi, ad quam incurvantur etiam Reges, Imperatores, „„ Pontifices, &c. unde Illa non in templis tantum, ſed & viis pu- blicis nobis exhibetur, in ipſo denique agone nobis, in ſolatium S& auxilium, porrigitur, quâ ad morbum ferendum, mortem net. excipiendam animemur, roboremur, qua, fortiori omni cla- va Herculis, omnes hoſtes animæ noſtræ vincamus, ur deni- gque Chriſto & Cruci beatè immoriamur; id quod fecit S. An- oun dreas, amplexatus Crucem, din à ſe acſideratam, concupiſcenti 1 T anim M S Mechtl de ſud. Extr. 1770 CoxNcio XIII. Crux Chriſti conſpicua in judic. extr. — torum Sorti à Dextris, in judicio ineffabilis gaudii materia erit. Principes Im. Rudolpho primo glorioſiſſimæ memoriæ Impe fätori renue. perii ad Cru pant Principes & Status Imperii homagium & Juramentum fi- iſrarn Ku- delitatis præſtare, Aquisgrani ad ejusdem Regis Coronationem dolpho primo nno 1274. eô quòd fortè ad manus non eſſet Sceptrum Impe- . men- . . . . 4* znp Drxltant⸗ riale. Et Rudolphus, accepta de Altari Crucifixi Imagine, ec- ce ſignum, inquit, in quò nos, & totus mundus redemptus: & hoc ſigno utamur loco Sceptri. Poſt quod Principes & Eccle- ſiaſtici & Soeculares debitè obedientiam jurarunt, &c. Jo. Tob. Wellerus in Kudolpho primo f. 373. eX Lehmann. lib. 5. C I04. Amor Simile quid Increat. L. 2. c. 2. J. 7. f. vO3. ubi &: Non impar Caroli V. Imper. de Carolo V. pietas; qui cùm in Africana expeditione videret Hiſpanicæ No- Imperat. Dilitatis, quæ plurima eum ſequebatur, Principes de ſumma exercitůs Præfeétura ambitiosè anxios, & ſuſpenſos animo: ab eorum uno interrogatus, quem tandem Capitaneum Ge- neralem, ut vocant, renuntiaturus eſſet: ſublata coram omni- bus Crucifixi Chriſti Statua: Hane, inquit, cujas ego ſiniferſam. Quæ reſponſio cunctorum ſedavit animos. Ex Prud. Sandonat. Vita Caroli l. tom. 2. pag. 221. . V. Et tamen hoc ipſum Crucis ſignum, peccatori in viia refugium, ſalus homini, Redemptionis noſtræ inſtrumentum principale, cum parebit in Cælo, quid eveniet? Et plangent omne Tribus terræ, ait Sacer Textus, Matth. 24. 30. vel ut habet Gæcus: Impiis e Cru. Et ejulabunt Ch- præ doloris impatientid corpus dilacerabunt. 7 unc ce terror & da pſangent omnes Tribus terræ, id eſt, multi ex omnibus Tribubus, munatio. Impiiſcil. omnes reprobi & damnandi. Cornel quod ſalutem ſuam, ab Inductione; iſto tam car zun „E. Iue alt ” in hac vita æ. Quæ Chriſto tam carè ſtetit, ut crucifigi debuerit, neglexerint. tantes, cum Plangent omnes, Tribus terræ, ait S. Augaſt. ſerm. 130. de Temp. vi- malè fecerint. dentes accuſatorem ſaum, id eſt, ipſam crucem & in ipſo arguente co- Divites: Jac. 5. gnoſcent peccat um ſaum; ſerò && fruſtrà fatebuntur impiam cacita- à v. 1. &c. E-tem; quid autém mirars, ſi afferens crucem veniet, ubi & ipſa vul- bprii, ai. 5. à nera oſtendet, ita &. D. ap. Cornel. Apparebit Crux ſole luculentior, S v. 11. non opus erit aceuſatorilus; ait S. Chryſoſtom. bom. q. in Mat. & “ . animo praparatam, & C. e Vita unde hæc ipſa Crux inte ræ Bea- MUNð Elecis ſolatium, reprobis tormentum. I geh S. Thomas: Signum Cruci apparebit in judicio, ut per hoc juſtior hee eorum damnatio appareat, qui tantam miſericordiam neglexerunt, & mm. eorum præcipuè ,qui Chriſtum injuſtè perſecuti ſunt. In ſuppl. g. 96. mmmi 2. 2. 4d 2. Adeo Crux impiis non erit arbor vitæ & ſalutis, ſed mortis & damnationis; fulmen, qué denique, reſeratis ter- mn rà & inferis, ad ignem inextinguibilem Matth. 3. 12. &c. detur- N k babuntur: Adeſte impii; reſpicite, & levate capita veſtra; ecce 6 . 4 . * „ 3₰ „ 1 „* ner Crucem Domini, parte adverſæ, fugite ſi poteſtis; inimici Crucu AN Chriſti, quaorum Deus venter fuerat, ad Philip. 3. 15. Adeſte judæi, qui adeo clamaſtis: crucifige, erucifige, Yo. 19. 6. qui Crucem & . 1 Chriſtum Crucifixum ſcandalum habuiſtis, 1. Cor. I. 23. de quibus eme. S. Chry ſoſt. in c. 2. Ep. ad Philip. Propterez, inquit, Qudæi ſtudio en Mäa morte interimere ſatagerunt, ut probroſam quoq; afſicerent, ut, etſi nemo propterea ab ipſo abſtineret, quòd occiſas eſt, abſtineret ta- in men vel ideo, quòd hoc pacto occiſas eſſet. ap. Cartag. cit. hom. 26. mihi H“K fol. 3 173. col. 2. init. Ecce Crucem Domini; Pilate, qui Chriſto ſu- in perbo auſus es dicere: Neſen, quia poteſtatem habeo crucifigere te t Js. I9. Io. Ecce Crucem Domini, Gentes, quibus illa Staltitia fuit. 4 7. Cor. I. 23. de quibus refert Niceph. L. 1. C. I. ap. cit. Cartag. fol. 34. & ſeq. in eodem loco, ubi Crux Chriſti ſita erat, ſimula- crum Veneris ſitum fuiſſe ab idolorum cultoribus, ut ſic Cru- pl cis memoriam àa Mortalium mentibus penitus abolerent. Ecce In Cyacem Domini, peccator, à te contemptam, neglectàmq; cum omni pretio Sanguinis Chriſti in illa pro te effuſi. en VI. Res tam ſeria & gravis, magis adhuc perpendenda le eſt. Optabunt Impii abeſſe Crucem, quam ſentient, ceu in tin oculis fulmen, in auribus grande tonitru, in humeris grave Ih pondus, in corpore pœnam, in oſſibus, & oſſium medullis enn velut ignem, ex ſolo etiam SS. Crucis aſpectu mirè torquendi. Joannes Cunradus Dieterichius, noſtri temporis, Græcæ Contempto- H Ling. & Hiſt. Prof. in Acad. Gieſſana, Acatholicus, in ſao Bre- res Crucis o- vViar. Lontif. Kom. edito Gieſſz Haſſorum 1663. All Alexand. VII. ubi, Ptant illam ab- un, inquit, fol 226. (ſcil. Coloniæ Ubiorum ut Nuntius Apoſtolicæ 'ſſe. ng Sedis) me, nil tale expectantem, in hoſpitio ſuo Gruce, per .S „ V 2 manum 4 172 CoNGCIO XIII. CruN Chriſti con ſpi cua in Judic. etr. Crucis in Cœlo, hoc eſt in aere, locus non erit jocis, ludibriis, nihil tale expectantes, cum ſcelerare vivent, eventurum ſibi. l bræorum in Captivitate figura Luctus ob tœdium exilii, omni voluptate & gaudio. Captivitatem iſtam ſannis, & contemptui. Tunc plangent omnes Tribus terræ &c. Luctus He. VII. Conſideremus jam luctus, ejulats, & horroris ex vis4 Cruce in impiis cauſam, quam adumbrabit illud, quod He- Babylon: ex bræis contigit. E-. 136. deſcribitur ingens luctus totius Populi viſis Religio- Iraêl, tempore Captivitatis Babylonicæ, ſuſpenſis & relictis nis ſuæ ſignis: omnibus lœtitiæ & Muſicis Inſtrumentis, ſeu privantis ſeſe, manum formataà, dignabatur. Ita Hæretici vel malè ſapien- tes, inimieci Crucus Chriſti jocantur, contemnunt, parvipen- dunt Crucem &c. In extremo Judicii Die ad conſpectum Smuæ. dorun ex videndo Babylonicam, quæ perdurabat annis 7o. cum multis lamenta- eneein exti, tionibus in Threnu ſun deſcribit S. Propheta Jeremias, quibus Iudicio. ipſis in Iuctum Paſſionis Dominicæ utitur S. M. Eccleſia, quod huc & in rem præſentem pertinet, illud eſt, quòd Iſraẽé- litæ, a Nabuchodonoſor captâà, direptâ, & incenſa Vrbe, de- in & Templo, nobiliſſima illa, ac toto Orbe celebratiſſima Dei domo, in captivitatem abducti, ſecum acceperint quasdam reli- quias, Organa, COytharas, ut vertit S. Hieronymus & Chaldæus, id eſt, omnia inſtrumenta Muſica. Tirinus in Pſal. 136. Conſtituti Verò in Babylone captivi Hebræi organa hæc lœtitiæ, COytharas videlicet, & Inſtrumenta muſica, ſuſpendebant in ſalicibus in me- dio Babylonis & Regionis Babylonicæ, id eſt, palam & publicẽ? Babyloniis videntibus, abjiciebant à ſe inſtrumenta lœtitiæ, ut oſtenderent, ſibi fletum magis cordi eſſe, quàm cantum, ait Bellarminus Cardin. ibidem- quid verè 0 pus fuit, abjectis etiam armis, conſervaſſe organa, ut obſervat Franc. Mendoca: an for- tè in quoddam ſolamen & levamen doloris & luctûs, cum re- cordarentur Sion? minimèe. D. Chry ſoſt. totum hoc tribuit Di- vinæ providentiæ, ad majorem exulantium cruciatum: at vel, inquit, in alienâ regione haberent monnmenta priort Keipublicæ, ma- St mordetentar, & agrius ferrent, dur Keligions & Dei cultüs —— icali fum ] Higar ator aibu⸗ ẽ’”ÿ”M munt juſen Mana. M⸗ ſiin. ndo d. Ten (con ſian / e: un neyt. — 4 lnie r H Wer u Poci; , Woeee NNN Dl Xtelie. make, e uar An cceli, be,? leug, 4 ſſun P i tien 4 lsun ol⸗ e 9 t, in populum maxima emolumenta. Taceo phurima alia admiran- da. IIlam, ante prædictum n.. z. excidium urbis & incenſum condidit; ut patet ex 2. Machab. 2. à v. g. amplius non manife- l Fledis ſolatium, reprobis tormentum. 173 illa ſigna Lviderent. Apud Fran. Mendoca in I. KReg. 2. num. o. annot. I4. circa lit. Sect. I. n. 5. mihi f. 362. Hinc normam ſumamus impio- rum paulè poſt in captivitatem æternam inferis adjudican- dorum, èque præcipitandorum. Tanc parebit ſignum ſilit ho- minis in Cælo, non in ſolamen amplius improborum, ſed in cru- ciatum, remorſum, tormentum, quod antequam magis & Pa- tribus elucidemus, addamus adhuc unum ſimile. Z MV VIII. De Arcâ Fœderis Teſtamenti mira paſſim refe- Idem de Arc4t runtur ab ipsâmet S. Scripturà. Hanc ipſe Deus conſtrui Fœderis, Ju- juſſerat “ 25. 16. In ea repoſita erant urna aurea plena dæis tam utili Mannâ, Virga Aaron, quæ fronduerat, & duæ Tabulæ & Slorioſa. Moyſis. Deuter. 31. Io. 2. Paral. y. 10. Sd Hebr. 9. a. Vid. Cornel. &. “D Tirin. ibid. Infrà Conc. 91. n. 2. Fuit illa aſylum Hebræorum Arceæ 7 – Occultâ à S. Hieremi, in Judicio iterum manifeſtand4 Templum, inde eduxit S. eremias, atque loco incognito re- ſtandam & revelandam sque ad finem mundi. Cornel & Tiri- in bonorum nus hoc loco, & alibi Franc. Mendoca in I. Keg. f. n. I. annot. I5. ſect. I. ſolamen. ma n. 16. & ſequ. f. 269. In fine munci verò iterum apparituram lorum crucia- eſſe: ibid. ſect. 2. & quidem, poſt Reſurrectionem mortuorum, tum. manifeſtandam in die Judicii, juxta D. Dorotheum, & D. Epi- phanium. ibidem n. y. & 6. fol. 270. & ſeq. cujus ſententiæ; in quam & ipſe inclinat, rationes octο affert fol. 2ge, quarum una: ut & Arca, & Crux extremi Judicii celebritatem augeant, ceu præcipua utriusque legis monumenta, palam ſtatuenda; ubi præcepta timoris & amoris, quibus judæus & Chriſtianus ſubjacebant, oſtendantur, ut ex ſuis ſinguli judicentur. A- lia ratio: ad terrendos malos, Judæos pariter & Chriſtianos; illos, quia ante primum Chriſti D. adventum legem „quam ſervare debuerunt, conculcabant, & ad Gentilitios ritus de- ficiebant: hos quia Sacroſancto Dei Evangelio, quod accepe- runt, reſiſtebant, & profanis Carnis legibus obtemperahant. v Ahlia ad conſolandos bonos, Judæos item & Chriſtianos; illos, X 3 qqĩuia 1774 CoNCI10 XIII. Crux Chriſti, conſpicua in ſudic. extr. quia ante primum Chriſti D. aduentum Divinam legem ma- nu & corde præferebant: hos, quia tollentes crucem ſuam, Chriſtum D. ad mortem præeuntem ſequebantur. VItima; ut oſtenſa Arca Fœderis quodammodo accuſet apud ſupremum Judicem fœdifragos, & commendet fœderis obſervatores, ac tandem omnibus teſtetur, Deum ſicut ex ſe minquam ab ini to fœdere reſiliit; ita eos, qui reſilierunt, meritis ſuppliciis puniturum; coronaturum verò magnis præmiis eos, qui fœ- dus ſemper inviolatum conſervârunt. Franc. Mendaca 1r. L. En,;, ut impii judæi ex Arcà Fœderis ad finem mundi in Ju- dicio apparitura, nihil refugii, ſolatii ac opis habituri ſint, quin potius atrocia quæque; eſto ante admirandas Deus hisce gratias per illam exhibuerit. Idem potius dicendum de ipsà Cru- ce Domini, in Judicio, ipſius Chriſti vaticinio, certiſſimè appa- ritura, nec non aliis Dominicæ Paſſionis Inſtrumentis, ex qui- bvus omnibus nonniſi luctus, mœror, cruciatus; tormen- 88. Patrum IX. Tanc parehit ſigniem Filii hominis in Cælo Matth.24. 30. Signum doctrina & ſenſus. tum ineffabile, impiis acceſſurum eſt, an non durius ipſo In- ferno? Audiamus loquentes SS. Patres efficaciſſimè. Crucs, inquit S. Thomas bic, intell gamm, ut videant juxta Zacha- riam (c. I2. 10.) in quem pupugerunt apparebit autem ſignum Cruci, ut Judæorum in verecundiam confutet“ adveniet enim Chriſtus in Ju- dicin, non Ealnera ſoinum, ſed mortem exprobratiſtmam oendens. Crux apparebit, ait S. Chry ſoſt. ſole lucentior, & non opiu erit accuſan- tibus, cùm Crucem viderint. hom. . in Matth. Adveniente Domine ait iterum S. Thomas op z. cap. 244. & ſaprà cit. num. 3. ad Judi- cium ſignum orucu, & alia Paſſtoni indicia demonſtrabuntur, ut im- pii vigente, in quem conſixerunt, doleant, & crucientaur, & contra ſeipſos iraſtantur. Ap. Eng gr. Cal. Aſſumpt. Feſto. H. 3. mihi à f. fo- lii 15t. Adeo Grux hæc accuſabit, damnabitque impios ipſo faéto, & ex illa hi velut legent, à ſe quàm actum fuerit malè. En ſuperbi, quantum in hac Cruce veſtri cauſa humiliatus Dei filius, obediens mi, ad mortem, cun iniqutr deputattss. In- ſia anteé num. 3. Spectate Crucem Demini libidinoſi, mnolles . - CatulI, (0, 400 i colia n ar campw oheiͤt Ckl ſlec⸗ Kedol Donint Deuz Nen Wer e⸗ je i r R⸗ l 1. der ( u ll,. Upre Nld lmn r NA. (cuit ſoan mni r8 edis ſolatium, veprobis tormentum. 15 Ahm licatuli, guloſi, ebrioſi, in quà veſtri causà Dei filius dentida- e tus, aceto & felle potatus, neque habuit, quò Cayut reclinaret. W En avari, in Cruce Creatoris veſtri paupertatem, mundi con- M temptum, relictis etiam, in ſortem & Iuſum, veſtibus, antea ai nonniſi triginta argenteis perfide venditus. En Crucem ira- i cundi, invidi, vindicativi, in quàâ Redemptor veſter toties à“ Vobis offenſus graviter, pro ſuis inimicis ſupplex fuit. En Acediofi, rerum Divinarum & ſalutis veſtræ pertoœſi, Crucem n Dowini, quid ad ipſam usque, & in ipsâ pro veſtra ſalute egerit Deus, cum vos ne pedem levare velitis. Ecce, Peccatores, 6S Cracem Demini, tam crudeliter à vobis habiti, &c. quis vobis i irtanimus: quis ſenſus: quæ ſuperbiæ, iræ, libidinis, &c. veltræ deteſtationes, etſi infruétuoſæ? quæ-maledictiones? „ qui ejulatus veſtri ex viſo hoc Cruca ſigno in Cœlo? imè quæ d in vos ex iſtâ maledictiones „fulgura, tonitrua, fulmina, mi- in ne, quibus impietas veſtra & ingratitudo improbretur, & e totus veſter loco moveatur animus, æternum inquietus, & 4ſigni hujus memmor. M An X. Hoc ſignum Crucis erat in Cælo; omni Cometâ horridum Crucis in Ju. l magis, & portentoſum, videor enim illud perbellè adumbrare dicio terror, à nln per Cometam, maxime cuùm quandéq; viſi ſnt Cometæ in for-ſimili Come. ma Crucis: qualis exprimitur in P. Cornelii Hazard S. J. Hiſtor. tatum cxpri- E Ecck.-p. . f. zsS7. Cometæ Stellæ ſunt extraordinariæ, rariſſime utur. apparentes; & harum quædam ſunt gratiæ, uti Stella SS. Ma-— Wgos ad Cunas Chriſti ducens, & aliæ à Deo in oculoschomi- . W num deductæ in gratiam Sanctorum. Aliæ ſunt Juſtitiæ ac W iræ Divinæ; uti Cometæ, de quibus Majolu Dier. Canicul. fol. g. P. Mich. Pexenfeld. appar. erudit. fol. II. ubi, ſatis hoc certum, in- qguit, ſemper aliquid, luculentum per illas ſignificari ſive tan- . E quam per ſigna naturalia, ſive ex inſtitutione Divinà. Sic (ut Cometa ann. nn antiqua ſileamus) anno 1664. exeunte, & ineunte és. ſpectatur 1664. 1667. us in Germaniâ & per Europam univerſam ‚ingens, terrificus, & pallidus Cometes, Mortis & Martis prodromus, ait P. Yo. Ae lie Buſſteres Floſe. hiſtor. f. aol. Hanc centeſimum duinquagelinum rH epti- 176 CoNcIO KXIII. Crux COhriſti conſpicua in Judic. extr. nenſibus, cum horrore, ſpectato, & multarum miſeriarum Cometa anno Temp. part. 1. im preſſ. Vienn 16275. Ff. 46g. Anno 1018. atrox Co- to propemodum orbe ſpectabilis, imminere maxime Germa- niæ viſus in Scorpionis ſigno diu effulſit: nec impune ſpecta- tus eſt, Bellorum lue primum in Germaniam, in Europam re- liquam deinceps effusâ, ait cit. Buſſteres ad A. 15. f- 416. Yo. Biſſel. Septen. 3. ad AWd. S. item ad A. o. qui priori loco f. v&ν† ab annis Fhhruis Bracheline ſcripſit) Cometa major aut horridior non ap- Cometa anni paruit. In oculis propemodum noſtris adhuc verſatur Co- 1680. & 1681 meta ille cum Cauda longiſſima, magno horrore à nobis ſpe- . Getus ad finem Anni 1680. & ſequentis toto januario &c. ſen- ſim decreſcens: quantorum malorum præludium, vel præ- nuntius fuerit, & etiamnum ſit, ſcimus, Viennà Auſtriæ dein anno 1683. à Turcis dirâ obſidione preſsâà &c. & bellorum furo- re, in hunc adhuc annum 1697. ſæviente. Neque dubium, quin ultimam mundi Cataſtrophen & ruinam diriora adhuc ſi- gna, triſtiorésque Cometæ præcefſuri ſint. E. infra Conc. 48. Ex Cruce D. XI. Judico autem, horrorem omnium ſuperaturam eſſe in fudicio hor ipſams de quàâ agimus, Crucem Domini, in aére ad extremum Onnam conſpicuam, ad quam plangent om nég Tribus terræ, O quam hor- maximus. .. . s Ea ſcriptur rebunt omnes impii, quibus ſtabunt comæ: hærebit vox fau- fatalis. cibus: &, quod Scriptura de Baltaſſare ait, Daniel. j.6. longe magis facies eorum commutabitur, cogitationes eorum conturbabunt eos, & genua eorum ad ſe invicem collidentur. Nempe & ipfſi le- ent in ipsa Cruce ſcripturam fatalem. Quænam illal Inhu- Lis . „Dei jus intellectum ſervit, quèòd Stellæ dicantur, & ſint literæ Dei, W. Conc. 48. .4. . J. in Pſal. 15. I. . 19 7. col. I. quibus Dei eſſentiam atque maje- ſtatem ſeptimum ab orbe condito illuxiſſe, ait F. Mich. Pexenfeld. & g. . cit. Appar. Erud. Cap. 65. f -S de quo ipſo, in Terris exteris Si- prodromo, ſcribit P. Cornel. Hazart ſuorum Annalium Eccleſ. naſtri 1618. & 1619, metes ille, ſequentem adhuc in annum extenſus, & ingens to- certè mille, inquit (quod verè fortaſſe Præſes Toloſanus, Adel- literæ cwleſter, uti vocat Piſidas: Heaë‿m. ap. P. T omam Le Blanc — r ſaten r, fſant la wotes nn guin⸗ an greile S ſſhi fan he Url el Wn Ntair Aex Netu icr dl in r. (. W hon e⸗ C l iid K“R tar lmnumn . . en Z l Danns 4 1ℳh ℳ ik⸗ r. , . e ſan — Nü. Miechtl de jud. Extr. Eledis ſolatium, reprohis tormentum. 177 ſtatem perſpicimus, non quòd in Cœrlis ſcriptum ſñit radiis fulgentibus illud priſcum; Jehsva, ut quidam Rabbini nugan- tur, quèòd Dei Virtus ac potentia, ſapientiàque, in eis eluce- ſcant: Vid. ibia. & ů Amor increatus P. Petri D. Oltreman. f. 25. C. I. . Ita Cometas dicere poſſumus literas Iræ Dei, contra Pecc- tores obſtinatos, vitiis immerſos, mundo carnique deditos. ́MUMB Jam in rem noſtram: quid putamus aliud, Cracem in Cœlo fore, Crux in Cœlo, quàm literam talem Cœleſtem ipſius judicis. Ecce lignum Cru- litera Judhcis. cu, in qu ſalus mundi pependit: Eccleſia F. 6. Paraſc. in ofic. Div. Juſti ex ea legent & intelligent ſuam ſalutem, Impii damnationem. Crux literam I. & I. exprimit, Juſtos & Impios, ibunt hi in ſupplicium æternum, Juſti autem in vitam æternam“ Matth. 27. 16. quid legent impi quomodo legent? an non funeſtam ſenten- tiam: Ite, diſcedite, maledidti, in ignem æternam? Ite in Tartarum: E Cruce le- In cruce impii quaſioculis ſpectabunt & legent grandes illas ex-gent impii, cx- probrationes, quas mitins, & ad poœnitentiam adhortans Ec-probrationes cleſia proponit in cit. ohicio Fer. 6. Paraſceveæ, & improperia: Po- Chridti,: pule mein, quid feci tibi à parſti crucem Salvatori tuo & c. Tu me ut ait Author Imperfecti, hom. a9. tunc Chriſtus impiis dicet, & exprobrabit: Ego propter vos homo factus ſum, propter Vos alli- gatus, & deluſus &S ſ »& crucifixus ſum; ubi eſt tantarum in- Juriarum mearum frubtus? Ecce pretium ſanguini mei &c. V. Cor- nel in Matth. 24a. 30. f. gaa“. March. Hort. Paſtor. f. I57. Pexenfelder. 4a G hiſtor. I10. fol. I39. & ſeq. ex &. Aug. ſerm. 6. de temp. & infrà meam C. 26. de Chriſto requirente ſanguinem ſuum. Videbit Judas, ſe ſuà proditione Chriſtum adegiſſe in Crucem: vigebit Duçes epulo⸗ ſe ſuis deliciis confixiſſe Chriſtum; videbit ſuperbus, ſe ſilis honoris punctis, avarus, ſe ſuis fraudibus ac uſuris, adulter⸗ ſe ſuis libidinibus; pugnax, ſe ſuis mucronibus transſixiſſe Chriſtum: Nanihurſt. de Jqudicio, mihi aà f. 99. Adeo impii vel in ipſa Crace omnia ſua agnoſcere, & velut legere poterunt ſcele- ra, Judæi truculentas voces ſuas: Crucifge, erueifge; legent im- pii Chriſtiani, & omnes inimici Crucu Chriſti, &. nempe lins . 2 Olim 4 178 CONCIO XIII. Cruæ Chriſti tonſpieual in Judic. extr. S olim amoris ſignum, & fœderis, ſpes peccatorum, ſolatium ebitur ad afflicto rum, refugium deſperatorum, jam Verò exhib majorem impiorum omnium confi ſionom punitionemq; Infra C. I9. n 4. C. 26.: n. fe. 8. Crux om NRNII. he enan Gues apté denotari poteſt per Rhamnum, paratur Rlk Jadie- g. in regem electum, (etſi quodam alio ſenſu ex inſinua- inno, unde i tione Corneli) &eο modd: „Quô P. Jacobus Gretſcherus Lib.1. gnis maledi-de Cruce cap. 12. Cenſet, ideo dici hic delatum fuiſſe regnum Iſra- ctionis in im- elis, rhamno, ut ſignificaretur, Chriſtum Regem judæorum 1us. ibique quietem iſſter medias ſpinas inveniunt. Propiuùs ad in- tentum noſtrum: Juxta votum rhamni, ignis e rhamno, id eſt, Chriſto Coronato, egreditur: „qui omnes Cedros Libani conſumit, & tunc maximèe conſumet, cùm audient il ud: Dou. cedite in ignem aternum. Ap. Cornel, in Zud. 9. §. f. 142. Col. 2. B. Ita Crux ſceptrum ſummi Regis Chriſti, & principatus ſuper hume- rum ejus, Eex Vaticinio Iaiæ 9. 6. quocd de Crace intelligunt Inter- pretes & PP. apza Cornel hie, quàâ nempe Chriſtus per potentiam, humilitatem, & obedientiam adeptus eſt i imperium. Ex höc itaque rhamno & Crucs in extremo Judicio egredietur ignis malediétionis, & fulmen conſumens, id eſt, conficiens & tor- quens omnes impios, qui ſibi videbantur fuiſlei in mundo quaſi „ cedri Libani, enimici Cuca Chriſti, & omnis humilitatis, &c. In Leo Armenus facti ſpeciem & ſpecimen eſt Leo Armenus Orientis Imperator, 4⁴ Cruce non Iconoclaſta, in ipſa Eccleſia, & nocte Nativitatis Domini occi- defenſus. ſus, necquidquam apprehenſa Cace, & illa ſe defendere volens, quam antea blaſphemus extirpatam voluit. V. Dauroult. Cate- chiße no hiſtor. C. 3. T. 6ο6. n. 3. Ita ex hoc Craci rhamno impiis nulla erit defenſio, nullum aſylum, ſed egredietur ignis, & devo- rabit, condemnabitqué ſuperbos in Crace pendentis filii De, humilitas; avaros ejusdem liberalitas, quà ſe etiam permiſi vendi impie; condemnabit libidinoſos Chriſti Virginei in Cru- cé pendentis ludibrio expoſita muditas; Iracundos illius man- ſuetudo: „ qua etiam Pro inimicis & crucifixoribus rogavit in D WM Crucc Pios egreſſu- coronandum rThamho; ſub quòé fideles placidé conquieſcunt, e (rcuce. (ntian iuum Eir no Valtri (ucinn onine M nder i (in lenqgr (ml N n ti Kin in Ur MIi Cnert Etere it 6, nn hopn tatus gens⸗ lqn upre h al .. — Orin ZðZ 7 . 4 ielen, isain md, ul 44h r M. Cue. “ G. 1 MR. Valtrinus (Kaderus Virid. p. 1. E.2 732) In ejus di tionis provinciam' FPledis ſolatium, reprobis tormentum. 179 Cruce, &c. ſapra num. g9. Ne ſim ego, ex illorum numero, & ne ſentiam hunc iræ furorisque Divini ignem & Cruce fulmina- . Rarum ait cit. Stanihurſtus ℳ fol. 102. quod conti- Hiſtoria de git noſtro Soeculo in Ditione Pervana, uti refert Antonius terrore adun- . rando ex Cru- cùm quidam Chriſtiani fugiſſent, unus ex iis inter ſarcinulas cilixo. Crucifixi Imaginem fortè conjecit: qui cùm poſtea ad illius Provinciæ Metropolim perveniſſet, multique admirabundi quærerent, quid illud eſſet: reſpondit, illum eſſe Chriſtiano- rum Deum. Quæ res hominum ſermonibus celebrata, ad Principis aures pervenit. Is eadem videndi cupiditate indu- ctus in aream palatii cum trecentis cCirciter viris proceſſit, homi- nemque ſibi cum imagine ſiſti juſſit: quam cùm in manus ſumplſſet, diligenter contemplatus, hiccine, inquit, Deus eſt n. , e iocd er XC mi C.. Chriſtianorum: Ille ipſe, inquit Indus. Tum Princeps, ain tu? hiccine Deus eſt, quò achjutore Chriſtiani Indas totumque Re- gnum bPervanum ſubegerunt? cùm Indus affirmaret; at hic, ait Princeps, homo eſt, omnibus cruciatibus necatus; ſimul ad imaginem expue ns, homini reddidit. Mirum dictu; ſta- tim ut Indus in manus accepit imaginem, copit illa Caput“ quod in dextram partem inclinatum habebat, ad ſiniſtram convertere „& oculos i n Principem, cœterésque, qui aderant, defigere; qui omnes continuo præter eum, qui Crucifixi te- nebat imaginem, conciderunt proni in terram, ac tribus ho- ris, ſine ſenſu ac ſpiritu, mortuis ſimiles jacuerint: quos cum Populus mortuos exiſtimaret, ingens totâ urbe luctus exci- tatus eſt. Interea Priceps, ac dein cœteri, ad ſe rediens, ſur- génsque exclamavit: verè magnus eſt Chriſtianorum Deus: reliquisque omnibus, ſtupore quodam defixis ac pavidig, poe- nâ propoſità edixit, ne quis impoſterum Chriſtianorum Deum blaſphemaret, atque extructo ornatéôque juxta Palatium Sa- cello, ibi Crucifizxi imaginem collocari, atque ab omnibus ad. Orari juſſit, indagans, quo cultu tam admirandus Deu's l 2 2 debe- S £ D 180. CoNCIO XIII. CGrux Chriſti conſpicua in ſudic. eætr. deberet. IIle Princeps poſtea cum filio unigenito ſexenni, mutatis veſtibus, ne poſſet agnoſci, contulit ſe ad oppidum proximum, ubi erant noſtri Patres, ibique Sacro Baptismatis S fonte ablutus eit, & ſtatim pòſt febri fatali correptus, anno 1582. multis ſignis cœleſtis ſolatii plenæ beatæꝗque mortis, expira- vit. Quòd ſi Indi illi ſteterunt ita attoniti ad exiguum illnucchh Crucifixi ſimulacrum, quid dicent in die Judicii judæi omness quid Gentiles? quid mali Chriſtiani? quid reprobi omnes, quando videbunt Sacroſanétum Crucis lignum in aêre ſubli- me, tanto conſ Picuum fulgore? &c. Sanihurſt. cit. V. infrd ad Aut horer. l ðDðBðͤͤ = Epilogus. XAIV. Altè iſta animo noſtro imprimamus; cogitemus, cùm Qidnam no- Cyucem ſpectamus, indéque metiamur, quantus Judicii hor- bis circa S. ror futurus ſit, cùm tantus & Crucz Ligno; quod tamen ſalu- Crucem agen- dum ſit? tis noſtræ inſtrumentum fuit, & anchora eſſe debet. Ample- ctamur modò verè pœnitentes, Crucem, ſubjiciamus nos inte- gré & fideliter Chriſto pro nobis Craci affixo: deteſtemur ea, quibus eidem tantorum in Cruce dolorum cauſa fuimus, & ad- huc ſumus; quantum in nobis eſt; nos enim Chriſtum pec- catis noſtris Cruci affiximus; Humilitate profundiſſimâ & cor- de contrito per Craucem ſanctifſimam oremus Chriſtum Judi- cCcem : Te ergo⸗ quæſumias ktueu Aamulis ſabweni dus in Crate pretio- ſo ſanguine redemiſti. Derrens me ſed'ſti laſſes, redemiſti Crucem pas- ſin, tantus labor non ſit caſſus. Reſpice quæſumus Domine ſaper hane ſamiliam tuam, pro quaâ Dominus noſter Zeſeæ Chriſtus non dubitavit manibis tradi nocentium, & Crucu ſubire tormentum &c. Cavea- mus autem vel maximè, ne in vitâ amplius Chriſtum cruci- Authores. Eideantur in hanc materiam (praæter ebs in Conc. ſparſim eitatos.) =èMU S. Thom. cit. Cornel. citt. LL. Fr. de Mendoca, cit. H. Marchant. hort. Paſt. f. 1og. & in KRation. Dom. ult. Pent. J fol. 755 Englgrave „Cwæl. Emp. E. Aj. B. V. H. 2. Guilielmus Stanihurſt. de z. Noviſſ. de Zud. Cap. 3. 4 f. os. Martinus Co- ((C(CLC(Lhbem, i b 4 s edis ſolatium, reprobis tormentuum. 11 , chem, in append. Eitzæ Chr. de Jud. Cap. r. à fol. 25. Petrus Beſ- iun ſfſeus de g. Noviſ-. de Jud. Conc. 4. d f. 304. Speranza SNript. Sel. karns punkto 1327. mibi fol. 3. Pedag. Chriſt. p. 1. c. 5. J. F. f. 255. an V. Apoc. z. à E. 3. de ſignata, ſiegno Tau, quod eſt Crucn. Cornel. en id. à . 139. & in I.. S. . 112. V. meos ind. E. peccator, Paſſio Chr. Nln Crux. Infraà C 9. n. g. Cornel Hazart. &. J. verſus in German. Bð om deer Mathiam Sutermanſ.ejusdem Soc. Rirchen⸗Geſchicht Ladice H , erum E. Creutz qui & parte 2. in Peru. p. 3. c. . fol. 305. & ſequ. enn. fuſiu habet hiſtoriam ſaprd num. 13. relatam. Ludov. Granat. Haom. 2. Adv. C. 2. J. 2 ſ. 23. & ſeqv. Archimed Chriſt. Hilarii à 8. 4Anaſt. Carmelit. L. 2. C. v. F. 4. f. 276. E. inſraà C. 22. n. 2. de Sm . Crucifixi Imagine, ex Seranza. Mea Conc. 24. infrà Pexenf. bc. ad biſtor. Ilo. item hiſt. 1oi. Calamat. in Sententin. Eerbos Crux. ſl Prhil. Harthung. Conc. Tergem. Dom. I. Advent. Conc. 1. Henr. le⸗ Jonghen, Vera Fratern. Part. 4. Exhort. 40. 14 C 0 N C I 0 X IV. . N„Addventus Judicis extremi in Nube admirandâ; Ele- S6Sttis lucidA, impiis tenebrosè, & horribili. 4 Junc videbunt Filium hominisz venientem in Naube, Dominical. le cum poteſtate magna, 65 majeſtate. Lucx 21. o vvi. 27. ⸗ Culismentis & velut in umbrꝗ prô more, ſpectavimus Concione præced. Crucem in Cœlo ad Jjudicium extre- mum apparituram, indeque eventurum impiis ge- 4) —Ilidum horrorem, confuſionem, exprobrationem tan- . tæ ingratitudinis, ac condemnationem. Accedimus nunc Circumſtan- ad quasdam valde conſiderabiles, circumſtantias ipfius adven-tiæ aliæ Ad- mus tùs Extremi tremendique Judicis, ut in Nabe, in Majieſtate ma- Ventus Judicis (o. gy & Poteſtate; in Tonitru ac Fulmine; in Vallem Joſa hat; onſiderabiles; e 2 3 lem- 182 CoNciO XIV. Adventus Judicis exkremi in Wubez Temporis item ejusdem Adventüs, &c. quæ circumſt Ve gu umſtantiæ Has inter, omninò dignæ ſunt magnà conſideratione. Præſenti Diſcurſu 4 lriſtus VCE- S. Luc adductum Thema: Tanc videbunt Filium homini vonien- . ſtus Judex, velex hac ipſa Nabeetiam tremendus; quid, quæ- ſo, terroris ex Nube plurimu m ſanè; ut audiemus; & hinc de Cæteris facile judicium quoddam formabimus. Si ſola Nauber tam horrifica, nonniſi Thronus & Sedes Judicis quæ erit, quan- tùm non ipſe judex? adeo omnis totusque Judicii extremi ap- Omnia armantur in altionem inimicorum Dei eo loco & tempore, quèô, ut ait Hugo Card. apud Speranza in Indice ad Domin. I. Ad- vent. vel Author Operis imperfecti, apad Cornel. in Matth. 24. 30. fti16. col 1. med. Non recipit naturagallicii miſericardiam; ſicut nec tempus milſericordiæ judicium. Ergo attente ſpectemus Na- bem iſtam, eo fine, ut ſalutari timore reſipiſcere doceamur, & ſeriò horrere peccatum, quod improbum facit, & denique veproaboohhm. — Judicem in II. Janc videhbunt Filium hominiz venientem in nuhe. Colum Nube ventu rum, docet S. Scriptura. ita Matth. 24. 30. Marci 13. 26. Videbunt Filium hominis venientem in nubibir. Similia habet & Lucas 21. 27. Daniel c.7.v. 13. Apici. ebam, inquit, in iſione nocts, & ecce cum nubibis Cæli quaſi filiss bhbominu veniebat. Ubi per Tro quaſi, juxta Maldonatum, innuit 8. Propheta, Chriſtum, quem hoc loco ſignificat, fore plus quàm hominem, ſcil. verum hominem & Deum; & loqui hic Danielem de adventu ejus ad Judicium, aſt Cornelius, bidem. S. Joannes Ap. loquens de Chriſto udice venturo, hancipſam Nuabem exprimit: Et vidi ,inquit, & ecce Nabem candidam, &- Iuper Nubem ſedentem ſimilem Filio Homina, ſcil. Chriſtum RSen WN Dre tem in Nabe, &c. Inhac, ceuthrono, veniet ac reſidebit Chri- de paratus proceſſusꝗ; in reprobos nonniſi aſper & formidabilis: quis calamo? quis lingua exprimet? quis mente concipiet? ſæpè, & quæ ſupra nos, non attendimus, non ſpectemus. EO ultimi Judicii die, & Tunc videbunt omnes. Ii Nabe venturum Judicem, & ex hoc S. Evangelii textu apertum eſt, & ex aliis: An Eid lie d / Un 4 Don N S A e I Dei KXp le ſis ru M rekhis lucidd, impiis tenebroſdBd. 18 ½ Iie & juditem, qui ſedebit in Judicio in Nube candidâ, ut indicet lau candorem ejus, atque in Judicio nullum fucis & prætextibus mg fore locum, ſed omnia manifeſta & ſincera futura. Cornel. hic. Eädem Apocalypſi 1. 7. Ecce venit cum Nubibus, & videbit eum n omnis oculus, & qui eum pupugerunt. Nubibus ſymibolum eſſe glo- rieæ Dei, docet Cornei. in Ezech. I. g. quem cit. locum Apoc. de Judicio & Jjudice extremo adducit, ac intelligit S. TIhomas, I , ſupplem: q. 5. a. y. F. a09. init. Idem ſentit, ſcilicet Chriſtum C Judicem venturum, in Nabe lucidâ ſedentem, ceu curru tri- ne umphali, S. Thomas de Villa novà, Conc. 2. Domin. I. Advent. Gls: V. Alt. Apoſt. C. 1. v. 9. &ö II. S. M. Eccleſia canit: Ecce apparebit en Dominus ſuper Nubem candidum', & cum eo ſandlorum millia & c. e, Keonr. Dom : dehol7x 4 III. Deſcribitur hæc Nabe ulteriùus, & depingitur in S. Deſfcribitur / Scripturâ. Cornelius commentans in Ezech. c. 1. v. 4. ubi ab kæc Nubes. Ne hoc videbatur Nabe magna, &j igns intolvent, Nubem ex Scho- h. liaſte vocat quaſt vehiculum Dei, Currum quaſi regalem m Daei. Wabe illa magna, ait idem f. gza. 2. D. quia tenebroſa, en ac pluvia, grandine, & procellis gravida: hæc Nabe (pergit ulterius) ſignificat Dei iram, jam tela omnia & dira in hoſtes mun ſuos parantem: Nuhes enim copiam & innnadattonem haſtarum &- b itelorum ſignifeat, ait Theodoretus: Lidem, & ient involvens umun q. d. Mabey hæc erat ignita, & volumina flammarum ſeſe per totam Naben inſinuabant, & involvebant: Lens ugurans ver un tunt Septuagima;, iceſt, jaculans fulgetra. Et in Cap. o Eze- chieli, v. 3. a. fol ioiz. quærens, cur Deus paſſim apparuerit in UWEWmnͥ. Nube, reſpondet: quia Nabes eſt maximum Divinæ providen- inc tiæ, gubernationis, & punitionis æ=que ac Præmiatiohlis in- e N ſtrumentum: & Nabibus emittit Deus rorem, pluviam, mvem, grandinem, lapides, tonitrua, & fuimina: in Nabibw etiam „ apparet iris pulcherrima: Nabe ergo aliquando terrorem, ali- ion quando hilaritatem afferunt. Dier Wubu, vocatur die, vindi- „„ &ε, &c. Bene, ex hisce Scripturæ & Cornelii citatis verbis ap- gen prehendo, & capio, qualis illa Nubes extremi Judicii finm⸗ ſit; ßJJUMUʒ . e I extremi Judi tenebroſa. Tenebiæ E.- fadta ſunt tenehræ horribilæ in uni verid terrâ Rgybtis nemo vidit cii eſt illa Nu- bes, Exodi 14 184 CoNeio XIV. Adventus ſudicisewtre mi in Nubes Thronus, ſedes, & Currus Regalis tremendi Judicis: ex hâc WNube illius in Electos bona, beneficia, favores, gratiæ, cle- mentiæ, ex illa in impios econtra Judicis furor, ira, ultiones, malorum omnium imbres, tonitrua, fulmina, grandines „ ignes, & omne telorum genus; quis explicet ſatis Chriſti u⸗ dicis in reprobos furorem „ qui per hæc omnia denotatur Fmura Nubi: IV. Hanc Judicii & Judicis Mubem adumbrare poſſumus per illam Exodi Ia. 19. &j 20. Calumnam Nuhbu, vVeré admirandam, in- caſtra Iſrasl: & erat Nubes tenebroſa, Sι MWaminan⸗ nocte. Quo- modo tenebroſa, & ſimul ilaminans? Abulenſis ait, ibidem ex ea parte, quæ Ægyptios reſpiciebat, tenebras terrorémq; at- tuliſſe; ex eà verò, quæ filios Iſra&l reſpiciebat, hiſce hucem & ſplendorem præbuiſſe. Unde & Chaldæus vertit: Erat Nu- bes, & obſcuritas Ægyptiis, Iſraëli autem erat lux totâà nocte. gypti: in ea-fratrem ſuusm nec movit ſe de loco, in qu“ erat; uabicung autem ha- dem 8 domo lIux, & £ ptiis tenebræ. ptiis, non Hebræis. Ex quô ipſo magis intelligi poteſt Dei po- bitabant ſilii Iſzazl, lux erat: in Hebræo eſt: in ſedibus ſus, non tantum in vicis, plateis, vel domibus vicinis, ſed in eadem do- mo Hebræi in ſuis cubiculis luce gaudebant, in quibus PTgyptii tenebris involvebantur, Deo radios porrigente ad Hebræos, non ad Ægyptios, & craſſiſſimam nebulam affundente .gy- tentia circa Nabem pr æ& fatam ERwodi I4. de qua & Exodi 13. ſine, quæ erat uambraculum Iraël, & terror e, ptiorum, & ex qua Deus Præſtitit admiranda beneficia populo, tum lecto Iſraëẽl. Hæc Wuabe dilucidè adumbrabat Nabem extremi Judicii Divini, quam in præſenti contemplamur, non quod impii in Judicio tantis tenebris involvendi ſint, ut videre non poſſint ſemetipſos, aut Bea- terpoſitam inter Hebræos, ex 5Ægypto à Moyſe eductos, & W- Hebræis luci. 2B Ptios, qui illos exercitu numeroſiſſimo perſequebantur, da, EÆgyptüs alde timentes v. 0. in qua Nabe deliteſcebat Angelus, qui eam dirigebat. Setit, ait S. Scriptura, inter caſtra Kgyptiorum, : Ahe . tun, ns, iiſ. ddnr ☛☚ — mnur in m. muun, niem + n . Enr 1N. n Gtit nlr d⸗ W Sõõ Eledis lucidd, impiis tenebroſd. 1985 Beatos, ac ipſummet Chriſtum Judicem (videbunt Filium hominu venientem in Nube- Luc. 21.) ſed quòôd, ſicuti illa Nube Hebræis Nubes ] udi- gratioſa, £Ægyptiis in interitum fuit, ita & Nabe extremi Ju-ciiextremi Bo- 5. r 2 e neir CGregnri „ p, „„„ is lucida, ma- dicii erit, &c. Dewm, inquit S. Gregorius, bom. 2r. in Evang. lis proccllofa. in Judicio veniens per lenitati manſuetudinem blandèò juſtos demel- lta & ipſe Chri- cebit; peccateræ autem per juſtitiæ diſtrictionem terrebit. Mem in ſtas ludex erit. illad — In columnd Nubi per diem- &c. Kedemptor generu huma- ni, ait, in Ezech. hom. 7. cum udex apparuerit, & ſpecioſis juſtü, & terribilu injuſtu erit. Conveniens certè huic loco figura & ad- umbratio, dum Pharao cum Ægyptiis ſceleratis, damnatos in Judicio, Iſraëlitarum Populus electus, Beatos repræſen- tant. Beati in mundo multùm preſſi, famem, ſitim, inediam, verbera, duriſſimos labores, martyriaque perpeſſi ab impiis, qui, cum Pharaone, fruſtra benè moniti, omnia bona con- temnunt, Moyſen, Aaronem, Sacerdotes, Confeſſarios, & c. Neque calamitatibus emendati, in profundum inferni deni- ꝗue demergendi; ut ne unus quidem ex eis ſuperfuturus ſit, (Exod. Iq. 25.) ſpectantibus Beatis, & ex Nube Chriſto Judice. Rupertus exiſtimat, Nabem hanc, ſeu Nubes, extremi Judi- cii, fore procelloſas, ignem fulminaâque jaculantes: Non erunt, ait, Nubes pluvit rorantes, terrämq refrigerantes, ſed Nuber tempeſtuoſæ, ignem ſpirante, fulmina jacientes. Verior erit hæc ſententia, ait Stanihurſtus, ſi dicamus, ex parte ſuperiori fulgidas & placidas fore Nabes, ex inferiori verò procello- ſas, ac turbulentas. Circuibunt ergo Dominum Nabes tem- peſtate plenæ, fulminibus igneisꝗ; jaculis in impios Vibranti- bus. V. Cornel. cit. Exod. Io. 22. & I2. 20. f. 44. Le Blanc in Fſ. 33 Is. à f. 1563. Infra Conc. 23. num. g. Yoſ. ꝓperanza cript. Kl. P. 132. f. 260. Stanihurſt. de Judicio f. 119. Franc. Zoſ. Capuc. in Adv. C. 2. f. 20. Hæ. uumbra Nubi extremæ, quæ erit cum majeſtate thronus tremen- di Judicis; ex antiquo Teſtamento. Conſideremus aliam ex novo; unde miremur magis, Nabem terrificam fuiſſe non tan- tuùm obſtinatiſſimo & ſceleratiſſimo Pharaoni, ſed ipſis etiam Apoſtolis. ”ßM A V. Reco- Mechtl de Jud. Extr. 186 CoNcIO XIV. Adventus judicis extr. emi in Wube: in monte Tha- hor Mattb. 17. tremi fuiſſe, cenſe Pote a refertur Matth. Iz. à v. I. E visà ita exultabat Petrus, ut in eâ hærere, & permanere, ac jugiter ea frui volens, diceret, velut oblitus ſui & totius mundi: Do- mine bonum eſt, nos hic eſſe, &c. Adoräântque cum Jeſin Moyſa & Elias, cum eo loquentes de exceſſu, quem completuris erat in geruſa- lem, Lucæ 9. ſeu paſſionis, & per eam redemptionis humanæ, non damnationis & vindictæ; præſentibus felect ſſimis & cha- riſſimis Chriſti Apoſtolis, Petro, Joanne, & Jjaeobo: quæ& o- Ines circumſtantiæ notabiles ſunt. Et in hâc tam ſanctà ju- cunditate, adbuc eo loquente, Petro, ecce Nubes lucida, non tene- broſa, non horrida, non aſpera, quæ emitteret fulgura, ful- mina;, grandines, lapides, ſagittas; (quales ex aêre cecidiſſe, oculatus teſtis, S. Gregorius affirmat Dial. Lib. a. cap. 36. & in ejus vitâ, Zoannes Diaconus, libro primo, cap. 17. apud Majelum dier. Canic. coll. I. f. 12.) obumbravit, & circumdedit eor, non ut perde- ret, ſed ut Chriſtus glorificatus gratiam eis præſtaret. Unde: Et ecce vox de Nube dicenz: hic eſt filius meus dilectus, in quéò mihi bene complacui; ipfum audite, cen doctorem veſtræ ſalutis: Qui & conſolaretur eos, mediator Dei & hominum. V.. Moite ti- . 5 „ „ . „, . . — mere, & . Jam admiremini, quid ad gratioſam iſtam Nubem ac- Apoſtolorum ciderit, & vocem? Et audientes Diſeipuli ceciderunt in fatiem terror ex visàſuam, & timuerunt valdès. Cur, quæſo, adeo vehementer ti- Nube lucile iment „ut in terram corruentes, niſi Chriſtus ſuccurriſſet, di- bonziuaſ vide⸗ cendo: Susgite, & nolite timere, præ timore exſpiraſſent? an rent jam illam fortaſſis viderunt ſpectrum inſolitum, aut mortem proximam, Nubem Judicii aut infernum patentem? Unde ergo ad gaudia & gloriam ac- extrem ceſffit pavor ac tremor, & quidem tantus? Inter alias cauſas hujus transfigurationis Chriſti affertur iſta ex ſanctis Ephrem, Cyrillo, & Damaſc. de Transfigur. S. Baſilio in Plal. a44. & aliis: ut Chriſtus ſe hac forma Judicem, venturum cum poteſtate magna & majeſtate, indicaret. S. Baſilius Sel. ſecutus D. Hieron. in Cat. D. Thomæ , & in 3, Jent. q. . 4 2. IMeo timuerunt, ait, quia ap- Faruit Forma udicii V. Recolamus mente glorioſam illam Chriſti Domini extremi Nubes Transfigurationem in monte Thabor, quæ forma Judicii ex- — n Cn M vn re uie it 1.M hie⸗ lieie 21 Dir dos n. tiſel a ð t Electis lucid ,impiüis tenebroſd. 187 Doni paruit illa Nubes, de quâ locutus eſt ” Evang. Matthæim cit. c. Ecce äen. Mubes lucida opumbravit eos. Et illam ipſam exiſtimabant appa- ui rere, non ad alium finem, quàmut modò thronus fieret Chri- din ſti, vivorum & mortuorum Judiciis; ut ipſemet in Evangelio te- ſtatur: Videhunt Filium homini: venientem in Nube, &c. Luc. 21. Et jam reddendam eſſe rationem de geſtis in vità; certò certiùs . apprehendebant. Atque hinc tantus timor, ut propè mortui m & exanimes in terram corruerint. Zadicem ſuturum Orbu ſe tunt reypræſentabat, ſcribit S. Baſilius. Et S. Hieronymus: Dualu fu- gvel turus eſt tempore Judicii, talis apparuit. V. §. Thom. 3. p. 4. a. Cor- nel, in Matth. z. Auguſt. Paoletti Dem. 1. Adv. f. 3. & fer. 2. Dom. I. cii Ner DQuadrageſ. num. II. f. 69. Annon timeat peccator . 4 VI. Hinc intelligo, cur pingatur, & proponatur fidelibus, Explanatur Chriſtus Judex ſupra Iridem, ſeu iridi inſidens, aut iride ami-idem per Iti- emm. 4S Ktus; ſicut illum vidit 8 Joannes, Apoc. 2. 2. & Io. I. Iris, Dei ar-s arcus Dei, α Ccus. (Eccl. 23. 12. &O 12. vide arc-vum, & benedic eum, qui fecit illum: Naturæ mira- uet⸗ valde ſpecioſis eſt in ſplendore ſuos manus Excelſi, nulla humana vel culum quid ſit! angelica, aperuerunt SWam, & extenderunt,) hocce ſpecioſum ℳ & gratioſum Naturæ miraculum, paſſim à viris ſapientiſfimis Cconcordi elogiorum celebratum calculo, nihil eſt aliud, quàm Nube roſcida, rorida, rore gravida, opaca ſen umbroſa, in E quam radii ſolis reflectuntur, cum refractione, &c. contin- Mt 10 α gere autem nonnunquam etiam ex lunæ radis & luce poteſt: Daniel Sennertus Medicus, de Meteoru, L-'b.a. 6.9. & quandoque plu- ꝛ6 res irides eſſe poſſunt, ſole præſertim in meridie poſito. An. I5S5I. 2. Martii tres ſoles, tres lunæ, & ſeptem irides in Cœlo ſu- . ſpiciuntur Magdeburgi, ait P. Nicol. Cauſinus Ephemeride dilta w diei ex Lycoſth. De eâ mirabilia plura refe rt Cornelius in cit. Eccl. Mirabilia lri- as 22. 13. & illa inter, undecimum & maximum, quòd iris ſit ſignum dis 6. ien Divinæ clementiæ, beneficentiæ, & pacti cum Noẽ & homini Exnum Ete brus, quòèd deinceps nullum orbi induêturus ſit diluvium Gen. 9: antiæ Dei. un v.I3. unde nuncupatur, à Chryſoſtomo: Dei hominibus reconcilia- A * ti, chirographum, ab Hieron. ſupernæ clementiæ ſimulachrum, à Da- on. 9 2 . 2 . 27 „ 2,422 „ maſc. Caleſtium induciarum pignus; ab Auguſt. Divinæ amicitiæ ſin/ e . As 2 eſera; I188 CoNcCIO XIV. Al ventus Judicis ewiremi in Wube: teſſera; à Bernardo: Sempiterni fæderi obſe; à Cypriano: Caleſtu benignitati typus; à Nazianzeno: Bene volentiſſimi Numini Teſti- monium; à Baſilio: Paca ſequeſtra; à Beda: Divina propitionu ſym- bolum; ab Ambroſio: Iaviolabilu virtuti Dei „& multiformi gra- tiæ ſpecimen: qui & L. 16. de Arcaâ & Noë c. 27. Ira, inquit, eſi cle- mentia Dei, quæ quaſi arcus contentus, ſed carens ſagittâ, per adverſa, quæ immittit, magis terrere nos vulkt, quàm ferire. Nobis in vità, Quæ cur à me adducta ſint, patebit ſtatim; etenim Iris in hâc &ο in Judicio vità erga omnes, & in alterà erga Beatos, Dei clementiam de- Eleétis: imnpis ſignat, erga impios verò Juſtitiam. Heſiodi, antiqui ex Eth- vV ndictæ ſym- D. f. go. ſuprd C. a. n. 4. nicis, ſequaces volunt, Iridem eſſe prognoſticon, mundum néque aqua, néque igne unquam eſſe deſtruendum: falſum u- trumque; prius enim factum. Gen. 2. alterum fiet in fine mundi. Suprà Conc. 7. Hæc ergo Nuba, hæc Iris, ſupra mille alias con- ſideratione digna, tremendi Judicis thronus & ſedes, juxta Richardum Victorin. in Apoc. a ceu arcs ſpeciem habens, ita- que belli ſignum oſtentans, ſignificat judicium univerſale, in co indicans, bonos præmiandos, malos puniendos eſſe. Cor- nel. in Apoc. 42. & in Gen. 9. 13. fF. 127. qui ait in Dan. a. 10. f. 1299. Iris miſericordiæ & vindictæ ſymbolum. Eheu ergo miſeros damnatos, quibus in Iride reſplendens Dei clementia in omnem Juſtitiam & ſeveritatem vertitur, per ipſam acriter culpandis, quòd Dei benignitate, patientia, longanimitate, & ampliſſi- ma, arcs ad inſtar, vel brachiorum, extenta miſericordia; quam tam facilè in vita aſſequi potuiſſent, tam malè abuſi fuerint, damno ſuo æternuùm irreparabili, Sole Juſtitiæ, Deo homine judice, jam radios, non amplius gratiæ, ſed furoris ſui per Iridem in impios reverberante. Annon tanto impio- rum, in Judicio, malo & damno, jam nunc maturè verè peœe- nitentes, fſapiamus, ad ſalutem noſtram? De Iride V. Corn. citt. . prcerinn in Eccl. 43. 12. & 13. à f. 89a. & in Gen. 9. 13. f. 137 Dier. Canic. cit. Colloq. I. f. Iy. Marius Bignoni, Capuc. F. Nat. VII. Quæ- 4 . ni pr ta. tͤ nkern sinh time erben MMOne ſoman⸗ sor ,i. der Nie ien = fabricaſti: cùmque in d Eledtis lucidd, impiis tenebrofd. 9 VII. Quæſtio hic inſtitui poteſt, unde Nabi & Iridi huic (idem eſt de Cruce in Judicio apparitura; de Tuba, omnes ad Judicium evocante; de Reſurrectione mortuorum, de loco Jjudicii, & omnibus ad Judicium concurrentibus) unde, in- quam tanta contra Impios efficacia, tantus terror: cùm hunc beccator ipſe & electi non patiantur, & cauſa de ſe tribni non poſſit Deo cauſa eſt iræ & Judici, qui ultrò ad miſericordiam pronus, peecatoribus Pei contra ſe. nonniſi invitus iraſcitur, eésque punit; quin inſuper in in- ferno damnatos infra condignum & demeritum; ut & ipſi adeo aliquid clementiæ Divinæ ſentiant ex communi axioma- te Theologorum, Deum punire infra condignum & præmiare ſie- pra condignum. Ne miremur hocç: ipſi nos materiam furoris ſubminiſtramus: Deo injuriam facimus, ſi huic culpam im- putemus. Quærit Origenes? cur Sanétis non ſolum dicitur: Cur: Benedidi Venite Benedicti, ſed additur: Patru mei? quibus autem dicitur: Patris mei: Maledicti, non dicitur: Patru mei? & reſpondet: Quia bene-non item Ma- dictionis adminiſtrator eſt ipſe Pater, maledictionis autem u- ledidi Patris nusquisque ſibi eſt author, qui maledictione digna operatus t Crillus eſt. Videbunt Filium hominis venientem in Nubibm, èà Nube tam it dictutus? potenter impis iratum; quin & ipſæ Nabes iràâ gravidæ. Unde hoc: Tradunt Philoſophi in Meteort, Nubes, fulgura „ toni- Wubes terræ trua, &c. non ex aereâ aliquâà formari materiâ, ſed ex craſſis nocendi mate- vaporibus atque exhalationibus, ab ipſa terra ſurſum aſcen-tiam accipiunt dentibus, ex quibus generentur Nabes, inde fulgura, tonitrua, àb ipſa terra. ignes, lapides, fagittæ, dejiciantur in terram cum miſerandàâ illius ſtrage, ſed materia malorum ab ipſa terra ſubminiſtrata. In illa die Nuba & Judicii apertum erit, omnia peccatorum fupplicia ex propriis eorum fontibus ſcaturire, & ex eorum flagitiis generata fuiſſe: unde ſi te hodie, & peccator, ſuppli- cium invaſit famis, belli, contagionis, aut cujusvis alterius, pœnas hujusmodi tu tini ipfi ex peccatorum tuorum materid udicii te famma conſumet, ac ignis, m flammasque ſuccendiſſe culpis pro- . noveris, hunc te igne priis, &c. Lpſe ſibi ‚ait 3. Salvianus Maſſili: Epiſc. L. §. de Provi- „N. ... .. Aa 3 dent. — 9 0 CoNcCIO XIV. Adventus udicis extremi in Nube: dent. Divind, (verè aureo, multæ eloquentiæ, pietats & dolétrinæ, me- ritò omnibus legendus. Elog. Seript.) alter ſui temporis ut vockt Baronius A. C. go6.. Hieremias parat peccator quuque, quod pati- tur; nos calamitatum noſtrarum authores ſumus; nos cæleſts ira ignem accendimus. Englgr. p. 2. Dom. 21. Pent. & infrà C. 32. n. . I)rewel. Rego Damnat. cap. I4. N. 3 Bonherba fer. 2. Dom. I. Quadrageſ. num. 31. & 3r. Jo. Capiſtr. p. 2. Dom. §. Pent. C. I2. àf. 452. VIII. Annon, AA. trepidamus etiam ad Nabem & Iridem, impiis in judicio non tantùm tenebroſam ſed omni parte, & omni telorum genere procelloſam: an non damnamus no- ſtram ſocordiam, imò dementiam, qua, liberè peccando, Nabs huic materiam affundimus, excoquendam ſuo tempore in fulmina, &c. an non trepidamus, ſceleratorum numero ag- Hebræi viſis gregari in judicio? Audite ſtupendum quid: Exodi Ig. c. He- * monte Sina bræi ſpeciali Dei gratià & ſervitute Ægypti in libertatem edu- terroribus, ta. ti, & adeo novo hoc titulo miraculisque ingentibus, Deo ad men peccant, fideliter ſerviendum obligati, Menſe tertio egreſſtonu Iſrasël de terrà Xgypti veniunt in Sina: eliguntur à Deo in peculium de cunita populi, in partem & portionem electam & dilectam inſtar the- ſauri, in regnum ar Glotale, in gentem ſanttam, &. Aſcendit Moy- ſes in montem Sina: jubet Deus populum ſaRtificari, & præ- parari ad legem Dei reverenter excipiendam: montem igne, fumo, tonitruis, fulguribus, terræ motu, buccinæ clangore, replet, & Nube denſiſimà, v. Ié6. operit, ut Hebræos metu & ſui religione percellat: Et timuit populus ſpectans & audiens: Exod. 19. 15. & 20. 15. quòlusque:? Moyſe diutiùs in monte cum Deo commorante, Hebræi vitulum aureum conflant, in ido- lolatriam & in graviſſima ſcelera incidunt: Exod. 32. Adeéône poſſibile eſt, Gentem Sanctam, ſeparatam ab aliis Gentibus profanis & idololatris, Deôque, ſuâà liberali vocatione & ele- ctione, addictam, & quaſi conſecyatam, poſt tot tantàque miraculoſa benefſicia, præſtito inſuper quaſi homagio, faciendi cuncta, quæ locutus eſt Dominus; Exod. o9. §. (Quod aliàs omni Jure Deo tenebantur) idololatrari, helluari, ſaltare, ludere, fornica- ri, &c. due Per lm u, I rca Car⸗ N eſt. yer lam Win „* Ele Ris lucxidd, impüs tenebrof. 101 ri, &c. in præſentiâ, ad radice montis, propè ſi pectans denſiſſi- „. de mam Nubem, micare fulgura, audiens tonitrua & clangorem lr. buccinæ cæleſtis, totum montem terræ motu concuti, alia- L tins gque ſigna terribilia! Corn. in E. 19. 15. f- 450. quibus oportebat V. infrà Cone. HE Hebræos ſacro quodam horrore, timore, & reverentiâ tum 7. n. 3. uung Numinis, tum Legis, quam accepturi erant, obſervandæ, percelli: Vide hinc carnalium hominum cœcitatem, qui in pec- Idem agimus fien⸗ catis ſuis ſecuri deliciantur, ludunt, & exultant, cum eis im- peccatores, ni- 1,5 minet vindicta Dei, rati, nullam ſuorum ſeelerum à Deo ra- hil vel parùm S. tionem haberi, dicentes cum impiis: Yob. 21. 12. Nubea latibulum territi judicio. ejus, nec noſtra conſiderat „ SS circa cardines ccli perambulat. Jam Exaggeratut. nen examinemus nos: audimus iſta, videmus in ambra depiéta; . an &, ut oportet, firmiter credimus: certè tripudiamus, ſal- l. tamus, choræas, ducimus, helluamur, laſcivimus, peccamus; el Neꝗque Naubem Judicii extremi, capiti noſtro imminentem (uti Gnl Damoclinudum enſem) formidamus, quam tamen certò cer- n tius aliquando ſpectabimus, utinam non cum horrore, & in zuh ruinam æternam cum reprobis! excoecat alia Nube, auri, ar- „ gentilucri injuſti, temporalium, carnis voluptatum, &c. con- J— tra fidem, quam Deo debemus, & toties in ſacrà confeſſione, per bonum, uti eſſe debet, emendationis propoſitum datam. e Emendemus, quæſo, in melim, qiæ peccavimu. V. Conc. 2. n. 7. ſa- MM ne⸗ dra, & infraà Conc. 23. N. 4. . r Lli IX. Concluſio per hiſtoriam. Refert S. Auguſtinus, de Hiſtoria. 1 Excidio urbu c. 6. Baroniu⸗ 0. f. A. C. 396 FMarcell. & Proſp. in Chron. Byzantii terror dun Arcadio, inquit S. Auguſtims, Imperatore, Deus fervo cui-& converſio, dam ſuo fideli, viro militari „in revelatione aperuit, & dixit ex Nube igne4 civitatem Conſtantinopolitanam, venturo de Cœlo igne, per- ielerin mi. co⸗ „ . . „ .* „. * l ituram: Eumque admonuit, id ut Epiſcopo diceret: diétum eſt. Non contempfſit Epiſcopus, & allocutus eſt populum. Con- 4 verſa eſt civitas in luctum po nitentiæ, quemadmodum quof- dam antiqua Ninive. Venit ergo dies; quem Deus erat com- ue minatus. Intentis omnibus & exitum cum timore magno r exſpectantibus, noctis initio, tenebrante jam mundo, ect 192 CoNcCIO XIV. Ad ventus Judicis eztremi in Mube- ignea Nabes ab Oriente, primò parva, deinde paulatim, ut accedebat ſupra civitatem, ita creſcebat, donec toti urbi in- gens terribiliterimmineret. Videbatur horrenda flamma pen- lere, nec odor ſulphuris deerat. Omnes ad Eccleſiam con- fugiebant; non capiebat multitudinem locus. Baptiſmum extorquebat quisque, à quô poterat: non ſolùm in Eccleſià, ſed etiam per domos, per vicos & plateas falus Sacramenti exigebatur, ut fugeretur ira. Poſt magnam illam tribulatio- nem, ubi exhibuit Deus fidem verbis ſuis, & revelationi ſer- vi ſui, cœpit, ut creverat, minui Nubes, paulatimque con- ſumpta eſt. Populus ſecurus paululum factus, iterum au- divit omninò eſſe migrandum, quod civitas eſſet proximo Sab- bato peritura. Migravit cum Imperatore tota civitas: nemo in domo remanſit: nemo domum clauſit, longè recedens à monibus; & dulcia tecta reſpiciens, cariſſimis ſedibus voce miſerabili valefecit. Et aliquot millibus tanta multitudo pro- greſſa, uno tamen loco, fundendis ad Deum orationibus con- gregata, magnum fumum ſubitò vidit, & vocem magnam emiſit ad Deum. Tandémque tranquillitate conſpectà, miſſis qui renuntiarent, quòê res loco eſſent, renuntiatum eſt, quòd ſalva univerſa conſiſterent: omnésque cum ingenti gratula- tione redierunt. Ex Le Blanc, in Bſetz. g. n. 23.f. S86. Izdag. Chriſt. t. 2. P. 2. C. I. &. 6. n. 7. fF. 44l. Engtgrave p. I. Dom. 2. poſt Paſeh. J. 2. ad f. f. 26. & Ludov. Aurelio Peruſino, in Compend. Annalium Ba- vonii ad A. C. 396. f. 31. Longè graviora ſunt ea de Nabe, in Nubes judicii qua nos omnes videbimus PFrlinns homina venientem. quæ Na- ad pœniten- bez ut & nobis ſit lucida & gratioſa, Deum inſtanter rogemus, tiam nos meri cum vera pœnitentia, qua Nubi illi omnem terroris & iræ Di- 10 moveat. Quæque locutus eſt Chriſtus, donec emnia fiant. Cælum & vVinæ materiam ſubtrahamus: ſeriò, non joco, agentur omnia; neque tunc in Jjudicio ampliùs locus erit precibus & pœniten- tiæ, &c. Zota mum aut unus apex, nihil vel minimum, præteri. bit (quod non ad punctum impleatur) à lge, quæ in ea de Chriſto ejusque myſteriis & actibus ſcripta ſunt, Matth. 7.15. ker« m Muu ent erpp —— —— — 1 ,U n. r. ma. nik 1e C n A. 3 dd⸗ PlekRis lucidd, impiis tenebroſd. 3 terra tranſibunt, verba autem mea non præteribunt. Matth. 24. 27. Lucæ 21. 33. Quadrat id Phutarchi: Fuge nigram iſtam & con- denſantem ſe Nubem; ſenties tonare ac fulgurare, ſimul atque eruperit, quod nunc latet. Paciuch. tom. 3. Lect. 1. n. 29. Vid. Cornel. citatù in Concione locu. Joſeph. Speranza, &r. ſel. Authores in Punczo'I37. Guiliel. Stanihurſt. cit. de Zudicio exætr. Franc. Hujus 4. Con- Joſ. Capuc. in Adv. C. 2. Raph. Bonherbas, fer. 2. Dom. . imnm. L Duadrageſ. Auguſt. Paoletti, Dom. 1. Advent. & fer. 2. Qua- Fageſ. Dom. I. (Praæter alios citatos.) Englgr. Cæl. emp. part. I. Indice Concept. ad Dom. I. Adv. ex F. JS. Letri & Pauli, F. 2. Fabeér. Dom. I. Adv. C. Io. n.6. V. Pſal. 1z. 1I2. &ö 2. 37. & 55. 7. Le Blanc, in Pal. 96. ſect. I. V. citandi ad finem Concionis ſeq. & ipſam Conc. ſuprà Cg. n. 3 & C. 7. n. 2. Adn. z. Englgrave- part. 2. Dom. 21. poſt Pent. Petr. D. Oultrem. Amor. Increa⸗ eus, L. I. C. I. Verbo Mundm, bect. 6. d f. 9, B b CoON- Mechtl de ſud. Eætr. 194 CONCIO XV. Ten, eſtas borribilis Judicii extremi, & r ir ar ar :e ie At ie ie a te ie it ir at e ae r a t ae 3 t e N Xe S. at ar 4r N 2 f CQoNCIO XV. Conſideratur, & oculis mentis proponitur Judicii extremi Tempeſtas, verè formidanda, quâ Chri- ſtus Judex in nube, cum poteſtate magna, E5 majeſtate veniet: cujus terrore docemur emen- dationem vitæ, morumque. Domin. II. Tis es, qui venturus es „an alium exvpectamus Advent Matthæi I1I. 3. Terror Nubis Ræcedente diſcurſu contemplati fuimus illam extrema Judicii Nubem, in quà videbunt filtium hbominu venlientem M1, cum tem- peſtate in no- Re, & c. Judicii extre- 2 deri poſſit ſatis, etſi parum, dictum fuiſſe: Hæc tamen, de Nube iſta, circumſtantia vel maximè aggravatur, ſi conſide- remus unà grandem horribilemque tempeſtatem, quals non fuit ab initio mundi, usq; modò neq; fiet, Matth. 2. 2r. in, & cum qua venturum Judicem, S. Scriptura teſtatur. Si inſuper con- cipiamus, eam de nocte, & in tenebris, quibus involventur impii, fore; ſcimus enim aëreas cum frequentibus, fulmine, tonitru, fulgure, fragoribus, &c. tempeſtates longè majorem incutere horrorem, ac de die ſolent. Fuere, qui auſu teme- rario imitari voluére hæc portenta & miracula, quæ Deus Naaturæ contulit, & ceu Naturæ Dominus (Natura Naturans) Amuſus, ſibi reſervavit, ut omnipotentiam ſuam oſtenderet. De Amu- Deus haberi lio é Tiberini Regis Albanorum, poſteris orto, ſcribit Majolus, volens, imi- Dier. Can. coll. 1. in Meteoru, f. g. item coll. 23, in memorabilibus. f. 314. tatus tonitrua, ab eo fulgura & tonitrua arte confecta initio conditæ. Rom. 17. Pœnas da, ideo ſe pro Deo venditare auſus eſt „quòôd cum machini un⸗ cum poteſtate magnà &- majeſtate Lucæ 21. 27. Et verò vi- Pos ſol Kn cot 1 h⸗ vii ele Dom ſ ſei lin N. Nel I ſat. 6 n ent W ſer ſe hie el — cujus terrore docemur vilæ emendationem. 195 16 pusdam tonitrua tonitruis, fulgura fulguribus;, referret ac fulmina jacularetur; ſed queniam Deus ſuperbis ſemper ob- ſiſtit, inundatione paludis, ad quam inhabitabat, periit, und Ule cum Regiàâ demerſus . E Yo. Zonara, Conſtantinop. Monacho, Ord. r. §& Baſilii, Hiſtorico tom, 2. in princ. Et ſicut præſentiæ & adven- 6 cus Divini in montem Sina, Exod. Io= à v. 16. de qus Conc. præced. 4,0 n. §. eVidens ſignum erat, cùm ecce cæœperunt audiri tonitrua, a eNean micare fulgura, & nahes denſiſſima operire montem, clangorq; buccinz vehementins perſtrepehbat, & timuit populus, &. eè Judd deſeend ſet Dominus ſuper eum, &c. ita adhuc magis toti mundo evidentig- “ ſimus erit Chriſti Judicis extremi adventus in montem 9 1- . veti, cum incipieht aldtiri tonitrua, mäcarét Fulgira . clangotq; zu- cina veͥehementior, & Tubæ illius, de qua ſaprà C.6. videridue Nuber denſiſima, de quâ C. I2. ubi fundamenta Orbis, omnesque Angeli & homines contremiſcent, cùm ſurrexerit ad judican- l ntum In fulmine eſt “ dum Deus, Job 31. 14. Sicht. etiam in terris primum dver. Ditun doten- A & præſentiam Chriſti Meſſiæ remonſtrabant miracula, in ho⸗ V na aas d dierno Dome. 2z. Adventäàr Evangelio à Chriſto Toanni renuntiata. e co z. n 3. n⸗ mera gratiæ ſigna; ita certè multò luculentius ſecundum 2 Chriſti judicis adventum in mundum palàm facient terribilia gie illa ſigna, totúsque ejus apparatus, ita ut omnes, non inter- in rogando ſubdubieè, ſed infallibiliter affirmando, verum dicturi eck ſint: Tu &, qui venturus & „Jjudicare vi vos & mortuos, &c. Et nun non erit populus ejus, qui eum negaturus eſt. Dan. 9. 26. ſicut quon- ut⸗ dam Salvatorem, ita deniꝗ; & Judicem, qui manifeſtèò, E. a49. 3e nn venturus cum poteſtate magna, potentiæ ſuæ majeſtatem oſten- un det, Dominus univerſorum. Audite tonitrua, ſpectate ful⸗ 20 gura, timete fulmina, illud maximämè, ultimæ contra impios ſententiæ. Diſcéedite à me, maledidti, in ignem eternum, Mat. 2. Al. H quod juſtos non tanget quidem. H “ ſhe, II. Tempeſtas, tonitrua, fulgura, fulmina, &c. quid ſint- / faciliuas & meliùs ſeimus ab experientiã, quàm quòd poſſim H hic & nunc pro captu eorum deſcriptionem- dus noque ne- 1cefſaria eſt, proferre. Cornel. in Ap. 4. . f. 57. col-. Juomodo an, Nsmn 8 2 fymbola ſunt potentiæz & majeſtatis Di- vinæ, . “ 96 COoNCIO XV. Tempeſtas horribilis udicii éxtremi, eorum cauſz. Le Blane, in H. I7. 12. n2. g. F. 934. & ſeq. Pineda in Job: Iadice V. Tonitrua. Res planè ſummè mirabilis, & ultra omnem captum, tonitrua, fulgura, fulmina, ex conglobatis nubibus, ventôque in adverſum ex æſtu agitatis, fieri frago- rem tam metuendum, ut feneſtræ perſonent non tantùm, ſed muri ipſi, ſaxeâ teſtudine ſolidi, ab imis fundamentis impulſi tremant, hux inde, ceu ex ſilice, excuſſa, tam triſi ulca, omnia penetret; denique fulminis verèê admirandi effectus, cui rę- ſiſtat nihil: quis potentium nubes diſſipet, fulgura excludat Tonitrua & c.orbe, fulmini reſiſtat! Præſtat nos ſcire, his ſymbolis Deum „ ſuam potentiam, majeſtatem, & magnificentiam oſtendere; 2 2 uti patuit in Sina, cum ibi daretur Lex à Deo Exod 1g. 1s. ut dicéam. Rurſum ſignificare iram & terrorem Dei, qui ma- xime apparebit in fine mundi, & in ipſo judicio. Tanta po- tentia, tanta majeſtas, nulli Imperatorum Regumque com- petit, imò omnium horum arma, exercitus, tormentorum 4 2112 — „ „ V „ 2 „. .* a⸗ . apparatus, illi ne minimum reſiſtere poſſunt: quin & ipfſi ti- ment meritò⅛. Auguſtus, Cæſar tam glorioſus, qui regnavit annis 56. feliciter, ita timebat tonitru, ut in abdirum & Conca- meratum lIlocum fe reciperet: teſte Suetonio, in vita c. 90. ac ſemper & ubique pellem vitulimarini circumferret pro reme- dio. Tiberius quéque Imp. ejus ſucceſſor adoptatus, teſte eodem Suet. tonitrua præter modum expaveſcebat, & turba- tiore Cœlo nunquam non coronam lauream capite geſtavit; quòd fulmine afflari negetur id genus frondis. Suſpiciamus proin, & revereamur Deum tam potentem, & qui Kex tre- mendæ majeſtatey. Ut autem rem tam ſeriam, acterribilem hu- jus extremæ tempeſtatis, magis apprehendamus, profundè & altùm breviter meminerimus, quas decurſu vitæ experti fui- mus vel ipſimet, vel alii, ſœviſſimas tempeſtates, præſertim nocturnas, inter ſpiſſas tenebras, & continuò mixta fulgura; is exciſas robuſtas arbores, diſciſſas medium grandes quer- cus, miſerè necatos homines, exuſtas domos quin & urbes: uti Volſinium Tuſcorum Italiæ oppidum opulentiſſimum (Bol- (renl (ed u aauujus terrore docemur vitæ emendationem. 197 nnh (Bolſena, nunc Ditionis Pontif. Lexic. Geogr.) totum fulmine kun crematum, apud Plinio Lez. c. v2. teſte Majolum, fol. z. qui cum n Georgio Stengelio, infeà citande locaè, varia & multos eventus lü tragicos recenſet, & admiranda de fulmine. Audiamus jam Adventus Ju- — ut tonitrua Dei, quibus cum extremus Judex, ſcelerum vindex, dicis in Tem- adveniet, teſtimoniis S. Scripturæ, quæ tempeſtatis, cum peſtate ex Scri- ſuis acceſſoriis, ſæpèe mentionem facit: ex his quædam pauca: Ptur. E. ſalay. Pſaltes Regius, Halmolz: 5§. deſcribit terram trementem, & aé- Ihu rem conturbatum, tempeſtate contra impios excitatâà: dein Deur V. nI. miq, 17. Deum ipſum ultorem deſcendentem, qui fulggur Mer in ſceleratos evibret. Iatonuit, ait v. I= ae Cæo, de nube, Do- 1AN minus, & altiſſimus dedit vocem ſaam: hinc grando & carbone ignu. gin. Le Blanc, ibi. Fulgura multiplicavit, & conturbavit eos. v. Iy. Idem np S. David Ppgz. (quem de ſecundo Chriſti ad judicium adyven- pſal. 96. en tu exponunt Dion. Carthuſ. Tirinus. Bellarm.) deſcribit Chri- Hujus para- umn ſtum ad Judicium venientem, Regem totius Orbis, terribi-phraſis & cx- Uls lem ſceleratis, & contra hos horrendam tempeſtatem: 4 v. 7 poſitio, ex Le nn cui talem Paraphraſin addit le Blanc. V. . Dominus regnavit, &c. Blanc. . tandem proſtratis hoſtibus, & catenatis, triumphat Chriſtus 4 Dei Filius, & ad judicium cum regio apparatu, comitatuque, m. ſplendore deſcendit, &c. V. 2 Nube & caligo in circuit u ejmi, & C. ele Terrificum ſceleratis conſpectum ſuum exhibiturus Nabem lkr. ſibi caliginoſam circumdedit, in eâque tribunal ſibi ad judi- candum conſtituit, &c. V. 3. las ante ipſam præcedet, & inftem- *“ mabit in circuitu inimics ejs. Ex hàc tenebroſa & horribili „Ü„Nahe fluvius erumpet igneus, qui ipſum præcedat deſcenden- tem, & pavitantes impios undequaque circumcingat & tor- t ueat. V. 2. Illuxerunt Falguera ejm orbi terræ: vidit & cemmota eſt 6 Eerra. Eadem Nuber fulgetris minax & fulminibus, ignes Gir vindices per univerſum Orbem diſperget, quibus conſpectis , Pavore concuſſi mortales ingemiſcent. Iia Lee Blanc. . 14. abi e. plura Fulgurâque, de quibus dicitur in hoc Pſalmo, ſunt ve- ræ fulgetræ, tonitrua, & fulmina erumpentia ex Nuke Caligi- nosâ, quæ Chriſtum ad Judicium venientem circumdabit, 1 Nde cee Per. 858Coxc10 XV. Tenypeſtes horibilu Judicij evlremi,. per eam ſcelera ulciſcentem. Cam vix parvam ſtiham, tremit, S. Job. 26. 14., ſermonis ejus audierimm, qus poterit tonitruum ma- gnitudinu illius intuerè? V. Pineda. in Job. 37. 4. n. 1. Omitto plu- res alios Scripturæ Textus: Vid ſaprà C. y. n. 2. Beſſeus de Judi- cio C. 3. fol. 270 & ſequ. . JM Fulminata a- III. Accipiamus pro captu noſtro ſpecimen aliquod furo- mima defuncti. ris Divini, fulminibus in impium directis. P. Paulus Zehent- Vid. in fine hu-ner, S. J. aliàas laudatus, ſcribit in hæcverba: Narravit mihi Hdauctore, duondam Vir Religioſus, atque ex Doctorum cenſu, de ſpe- Ccie multò luctuoſiſſimâ, quâ poſt mortem ſuam unus aliquis ſe alteri ſiperſtiti, ſive caſu, ſive ex compoſito, ſtitit: partem corporis inferiorem usque ad umbilicum ænea ſartago, erum- Pentibus undique flammis, complexa eſt utero ſuo, &c. Proh, qualis aſſatura, homo vivus in flammâ! Neque tamen hic cru- ciatus ſtetit; nam miſer ille, quemadmodum reliquo corpore uſtulatus fuit, ita in capite fualmen unum ſuper alio excepit, ſæviente deſuper irà Numinis, & jam ſemel damnatum con- tinuò ex cœlis fiiminante: néque habuit, quod reponeret te- ties percuſſus, quàm paucula illa verba: Confaſio operuit faciem meam, Pſ.6S. Ita plenus ignominia, plenus pœnis, ex oculis ſe amici proripuit. Verm. Conſcient. D. 3. C. 2. J. y. u. I6ö. Hoc circa animam: ſimile quid contigit corpori cujusdam Villici in ſepul- chro; uti refert. Mancinus de Paſſ. D. fot. 375. Pi venfeld. hiſtor. 145. Fulmen in Se. . ρ55. e Yo. Biſſel. dec. I. ruina. 6. f. zal. Recentis memoriæ, in- pulchrum ma.- quit Biſſel. miraculum eſt, quod adjungo: tertio circiter, à letfici Villici. Ratisbona, quartéve lapide, mortalibus oſtenſum. Per al- quàm mulros, ſibi ſuccedentes, annos continuos in pago noti nominis, quique Ratisbonam ab Euro-Noto reſpicit; atrocis- ſimæ tempeſtates, æſtivos plerumque menſes, exercebant. Cadebant autem fulmina quotannis, in cæmeterii locum unum eundémque, parietibus templi proximum; & quidem, ſuper tumulum, in quò fitus villicus erat, prædii propingui cul- tor quondam, & inſeſſor. Deſcendebat, autem flamma ſemper in ipſam ſepulcri profunditatem. Diu mirum id plerisq;, di gnumq; gau- cal ! a g⸗ o⸗ en 44 n Do kan v⸗ e 4. fali ne dil cujus terrore docemur witæ emendationem. 199 dan⸗ cauſarum indagine, videri, ſuas inter ſe, pagani, conjeéturas, unn. ac ſuſpiciones, conferre; cuùm aliud aliis in mentem, ac buc- m cam veniret. Secrei veræ pu nctum, in divinatione magis erat, quam oraculo. Diuq; opiniones pependerunt: donec appulit eò tandem, qui certa fide, juratusque, cauſam indubitabilem un agkferret, & in acta mitti publica juberet; Hic, inquit, cujms ca- UN W I daver per tot jam aſtate de cœlo petitur, vir ſaæcrilegus fait; & , tam gint ad audendum quidvi, qudm ad propalandum, projettus. E, me quon- e⸗ dam coràm, caæterizg (quos nominabat) contribulibus, jabtavit Saſ 1, WN „ 0☛◻☚ . . „ 2 ain Dominicum ſe Chriſti Corpus, Sacerdotu de manibus acceptum „ nitn ac ſabadot? Poſt a reconditum, peds ſui ſu; diſeiſſæ, cum carminibuv, eldn inſuiſſe; tamdiu circumligato erure, quoaa vielnus, obätubta per cutem . Echariſtia, coaiuerit. E valere, dixit, & ad vulnera, ferriq; vi- res eludendas; & ad copioſum in luſßa, quaæſt um comparandum alia⸗gf praæterea complura. Quibus ille ſic narratis, adjecit; In hé vi- Wiß. 2 7 5 . „ . 2. . 4 xiſſe ſceleſtum hominem: in huü artibus, etism extinczum eſſe. Cùm mis autem idipſum & illi, quos narrator hic pro teſtimonio lau- en dârat, affirmàâſſent univerſi; qui verum priùs, criminis atro- cirate deterriti, diſſimulârant; rofoſſum cadaver impium eſt: inſpectusque pes ille, qui ſupererat, incantatus: deprehenſa tam immanis impietatis aperta veſtigia; veneficumque cor- in e pus (mi fallor) in cineres redactum fiammu eſt: ut flammæ de- “ inceps coœleſtes conquiefcerent. Id, quod & impetratum Fulmina con- eſtt. Ita Biſſel. S. Gregorius explicans illud Feb. 47. 12. Mittet con- tra impios in ſen tra eum ulmina, quid appellatione fulminum, inquit, in expoſit. mo- judicio. yali L. 34. Niſi tremendæ illæ eætremi Judicii ſententiæ deſignantur? IJucæ idcircò fulmina vocantur, quia nimirum eos, quos feriunt, in Gr perpetuum incendunt. UMem ibidem cit. G. 5. O miſerrimam Da- ng mnatorum ſortem! O calamitatem? O confuſionem & igno- miniam in Judicio O penas! O ignem! O tempeſtatem, to- nn nitrua, fulmina, tangentia corpus & animam ſimul! quibus H alud quod reponant, non habent, quàm voces & clamores in⸗ horribiles: Tanc incipient dicere montibus: cadite ſuper nos, S wlibe, gerfte is, ucs az s0. Quis non medullitus conttcic 8 200 CoNcIO XV. Tem/eſtas horribilis Judicii extremi, ſcat ad tanta fulmina? Quis non omnem vitæ ſcelerumque e- mendationem ſeriam proponat, & ſpondeat, ac re ipſa con- ſtanter præſtet. Vid. Conc. 31. n. p. ante ſin. ſcius? Notent 'i, quotquot in ſtatu gravis peccati ſunt, cum IV. Quis non timeat peccator?! quis non malè ſibi con- tempeſtas eſt, cùm fulgurat, cùm intonat: An, rew eſt qui tan- Situr? Certè multos in ſtatu gravis peccati abripuit fulmen; etſi hoc neque probis ſemper parcat: ita enim S. Simeon Stili- tes, fulmine tactus, rectà ad Cœlos abiit. Majolz cit. f-g. ex & Sophronio Patriarcha Hiereſogmitano, inſigni Catholicæ fidei d fen- ſore A. C. 6zo. in Prato ſpirit. C. 5”z. Stengel. de Jud. D. tam. 2. C. 4. n. 10. Vid. Baron. Martyrol. Noni Yan. in Noti. Magni Sancti, non illud tantum alterius orbis fulmen in impios decretum, ſed & hujus in vità, quod etiam ſanctos afflare poteſt; (etſi merito inter effectus Prædeſtinationis numeretur hominem quacuún- que morte violentâà & repentinàâ in ſtatu gratiæ mori, qued fa- Meritò timen tum jam memorato S. Simeoni St) cum & ſancti, inquàm dum fulmen: Inſani, qui non Joannes Stobæus (qui e varin Graciæ Sapientibus ſententias colle- git utili labore & opere meritò landato à Photio, Tirin. ind. Auth. infinitæ lectionn homo A. C. 290. Elogia Sriptorum f. aar.) in Phyſics timent. Timuit S. Thomas Aq. & ſumme ſapientes valdè timuerint tempeſtates & fulmen. e. a. inſanos vocat eos, qui ita ſint à natura, ingenio uſuque fa- &i, ut ne fulmen quidem horreant; docétque, eos in numero fortium non eſſe reponendos. Le Blanc in Pſ. 110. 9. n f. 1104. S. Thomas innocentià & eruditione Angelus, ubi primum to- nitrui infrementem ſonum auribus acceperat, contremiſce- bat, quòd diceret, fulminum jactus in eam rem à Deo eſſe or- dinatos, ut à ſceleratis pœnas repeteret delictorum: tum pro- cumbens in genua, ſumma mentis demiſſione ſolitus erat di- Timuit S. Ceadda Ep. cere: Te ergò quaæſamias . fameli t a6 ſabveni, Ju pretioſo ſangui- ne redemiſti. De S. Ceaddaâ, Provinciæ Merciorum in Angliã Epiſcopo, refert S. Beda, Lib. 4. H'ſt. Anglic. c. 2. ſi fortè, legente eo; vel aliquid agente, repentinus turbo inſonaret, & veſtigio miſericordiam Dei invocaviſſe, eůùmque humano generi pro- pitiare 6 cujus terrore docemur vitæ emendationem. 201 pitiare ſtuduiſſe: ſi verò violentior hæc aura non ſubſideret, clauſo codice procidiſſe in faciem, ut preces funderet. Cum & nubibus fulgura erumpebant, cùm coelum tonabat, quan- tocyus ad Eccleſiam convolare ſolebat, nec à lachrymis aut recibus ceſſabat, niſi diſſipatis tenebris ſerenum Cœlum re- diiſſet. Interrogatus à ſuis, cur in his occaſionibus tam arden- ter orationi incumberet, cùm tamen extra naturam nihil oc- curreret; reſpondiſſe fertur: Nonne legiſtis. Et intonuit ae Timoris hu- Cæzlo Dominas, & Altiſſimus dedit vocem ſuam? miſit ſagittas ſuxs, jus cauſſa, ful- & diſpavit eos: fulgura multiplicavit, &c. Anignoratis, quèdmnen judicii ex- fulguri ſuccedant fulmina? Sic etiam fulguri & fulmini præ-ei, ſentis vitæ, futuræ vitæ flagella ſuccedunt Judicium Deitre- mendum, & inferni ſupplicium pro ſceleratis. Hoc meę terret, hoc timorem incutit, hoc lachrymas extorquet. His ſignis & calamitatibus, quæ propter impios in terram mittuntur, omnipotens Deus alta nos voce admonet, ut aliud vitæ ſtu- dium amplectamur, ſi divinæ juſtitiæ arcum, contra nos ex- tenſum, effugere cupiamus. Non igitur judicia illius horre- bimus, non metu illius perterriti, omnia à nobis flagitia repel- lemus: non perverſos mores corrigemus? non pœnitentiam agemus? Talia ſanctiſſimus Antiſtes meditatus eſt, aliosque, cœlo tonante, juſſit meditari, ad timorem illum excitandum, ut rectè agant, & pœnas à Deo peccatoribus conſtitutas effu- giant. Quàm benè imitentur devotæ animæ; quàm malè ii, qui ad tonitrua, fulgura, & tempeſtates, ludere, jocari, imò peccare, & in peccato perſiſtere, non elicita contritione, au- ſint. Le Blanc in Pſ. 17. Ia. f. 93. & 92. n. 4. & . Georg. Stengel. Ab gqad. Div. tom. 2. C. z. n. Iy. Aug. Paciuch. in Jon. Lect. 21. H. 13. f. 6ον Jurlot. f. 13 7. Mart. Rom. & Faſti Mar. 2. Martii. Pædag. Chr. tem. 2. P. 2. C. 2. & g. F. 474. Dauroult. c. §. tit. I5. n. 4. V. infrà C. 23. n. 9. ad fin. de Cerviſſ. VTempeſtas V. Antequàâm ad Concluſionem, & in nos ipſos deſcenda- Neapoli ſævis- mus, ſpectamus adhuc ſæviſſimam quandam tempeſtatem, ima; ex Pe- quæ præludium, idæa, & umbra ſaltem, eſſe poſſit illius &X trarchâ, qui in- Cc tremæ terfuit. Alecbtl de Jud. Extr. 202 CoNCIO XV. Tempeſtas borribilis Judicii extremi, tremæ in Judicio ; ut hanc eò magis menti imprimamus. Eam ipſe expertus exponit Franciſcus Petrarcha Italus, lib. „. epiſt. z2 ſcribens ad oannem Columnam, tempeſtatem, quam apud Neapolim omnium maximam viderat An. 1343. VII Ka- lend. Decembr. Quæque usque adeo miris cuncta terroribus impleverat, ut magna pars populi, pececatorum peenitentia, & fub mortem mutando vitæ ſtatum intenta, omne alhud ne- gotii genus abjiceret. Nox aderat, quam lux ſuſpecta ſeque- batur; trepidula ſfœminarum turba, periculi potiùs, quàm pudoris memor, per vicos, plateaâsque difſcurrebat, atque ad ubera preflis infantibus ſupplex, & lacrymoſa templorum li- minibus obverſabatur. Ego lectulum meum, dilatum ſopo- rem percepturus, ingredior. Vixdum totus obdormiéram, cùm repentè horribili fragore non tantùm feneſtræ, ſed mu- rus ipfe, ſaxea teſtudine folidus, ab imis fundamenrtis impul- ſus tremit, & nocturnum lumen, ſopito mihi vigilare ſolitum, extinguitur. Excutimur ſtratis, &, in Iocum ſomni, vicinæ metus mortis ingreditur. Veri fidem transcendet oratio: quis imber, qui venti, quæ fulmina;, quis Cœli fragor, quis terra- rum tremor, quis mugitus pelagi, quis hominum ululatus. Cum ad auroram vix tandem veniſſemus, & diei vicinitas, magis conjectura animi, quàm lucis indicio, appareret: ami- cti Sacerdotes ſacra altaribus inſtaurant, & nos circum tellu- rem proſternimur. Cæterùm cum de Hittore à regione rumor magis, magis; crebreſceret; néque percunctando, quid rei eſſet, appareret, deſperatione in audaciam verſa, equos aſcen- dimus, & ad portum viſuri, morituriq; deſcendimus. Deus bone! quando unquam tale aliquid auditum eſt: Decrepiti Nautæ rem ſine exemplo aſſerunt: In ipſo portus medio fee- dum, ac triſte naufragium, ſparſos æquore miſeros, & vici- nam terram manibus prendere molientes, unda ſaxis impege- rat, & ceu totidem tenera ova disjecerat. Totum, eliſis, & adhuc palpitantibus refertum cadaveribus litus erat. Acce- debat ædium ruina; quarun multas violentior fluctus ever- tit. he ſa dte ſid dwi dan ler d SðJMD cuijus terrore docemur vitæ emendationem. 203 an Cit. Lucus ipſe, in quò ſtabamus, fluétu ſubter penetrante do- l mitus ruebat. Regina interim junior nuda pedes, & inculta 1 Ccomas, & cum eâ fœmineum ingens agmen; expugnatà peri- lr culis verecundià, regiâ egrediuntur, & ad Reginæ Virginis im templa feſtinant, orantes veniam rebus extremis. Hæc Pe- ir trarcha ap. Paciuch. de B. V. Excit. 12. I. y5F. un VjI. PEx his jam nos introſpiciamus; quæ nobis mens? Intempeſtate t quæ cogitationes? qui motus animi: haud dubie erunt, qui duid boni fiat: metu tempeſtatum, fulminumque, & præſertim extremi Ju- Ge⸗ dicii (quæ cum adventu tremendi Judicis præſentes nos ipſi in. certè ſpectabimus, & audiemus, utinam loco non malo con- ſtituti) perculſi, meliora cogitent; attamen accidere ſolet, quod n, in tempeſtatibus frequens eſt; ſunt, qui præ timore & angu- du ſtis, Fenend „fleant, orent, pectus tundant, oculos manũs- iu que ad Coelum tendant ſupplices, crucem in pectore formem nn⸗ multiplicem, ſeſe muniant crucibus hiſpanicis, vel ſacris aliis contra tempeſtates amuletis, & omnis generis remediis; be- en ne & Catholicè: qui & de peccatis doleant, pœnitentiam ſe- in cum ſpondeant: néque malè: quòusq; verò? usq; dum tem- Ue peſtatis horror finem habeat, aut remittat, cujus dein oblivi- Quid mali in ic ſcuntur cum ſuis bene propoſitis. Iiur in antiquans ylwam: Diciteil la; & poſt il- ar. cro, ait Drexel. to. 2. Gmnaſ. Pat. p. 2. C. 3. H. J. f. 30. quot orantes lam fiat? Url. vidiſtis nautas, tempeſtate jam ſedatâ:? Coœlo iterum ſereno evitato naufragio! quot vidiſtis milites, qui pectus tunderent, t dum, hoſte procul, ad ignem ſederent, & ſales, facetiasq; ſe- Aten rerent? &c. Sunt, qui iomno vinéôq; ſepulti, Virg. Eneid. 9. Her aut lethargo laborantes: tonitrua non audiant ſurdi, fulgura o/ non videant coci, fulmina non ſentiant mortui. Sunt, qui i vValvas claudant, vel, quod fecit Caligula, de quò Suetonius Caligala Imp. is e.so. ad minima tonitrua & fulguraobvolvere, ad majora ſub timens, tem- . teétum ſe condere, ſolitum fuiſſe. Eng gr. p. 2. D. j. Ep. f. I. peſtate. E f. 76. Vel quod fecit Anaſtaſius „ Imperator „& ipſe ſceleſtus „ Item Anaſta- er Atheus „&Kc. etſi initio probus: Brev. Imper. f. 24 1. oraculo edo- ſias lp. *M Rus, igne ſibi pereundum fore, ciſternam regus in ædibus en 0 CCOuKQc 2 multis 204 CoNCIO XV. Tempeſtas horribilis Judicii extremi, multis meatibus aperuit, quorum cuiq; cadus eſſet appoſitus: opus inſanum ad evitandam mortem, ſibi ab Anaſtaſio extru- ctum; ſed fulmine ictus interiit 17. Principatus anno nondum exacto. Cornel in Apoc. 19. 21. f. 25⁰. Stengel. 70. 2. C. g. n. 9. f. 36. E- Pitomwie Baronii ad A. C. gIS§. ex Zonard & Cedreno. Ita ſunt, qui ſibi contra tempeſtates latebras quærant. Sunt, qui ſeſe à fulmi- ne ſecuros inter tot millia, ex quibus unms vel alter tantum tangatur, putent (uti illi ſaorà C. 12. n. 9.) Non quotie peccant bomine, ſua fulmina mittit omnitonans. Dices: benignus eſt Deus, ait S. Chryſ. infra citandus. Sunt, qui, velut cum Judæis ad- huc in tonitribus Meſſiam venturum expectent, ſibi ultrò pro- „ tervè tonitrua, fulgura, & fulmina imprecantur. Sunt de- Inſani, qui fmnenantr⸗ Verum major inſania eſt, ſi nos ita etiam inſipienter agamus mi judicii, in Cir ca Judicii extremi fulmen, planè horrendum; contra quod peccatis ma- remedium aliud non eſt, niſi Conſcientiæ puritas, & per hanc, nentes, ſecuritas: bie murus abeneu eſto, nil conſtare Sbi, nullaà palleſcere culpa. Horat. ſi frabtis illabatur Orbui pavidum ferient ruinæe IMem. Extra Conſcientiæ puritatem, extra ſtatum Gratiæ Dei, inſa- nè agunt, qui voluntarie laborant malis paſſionibus, & mor- bis animi ac ſpiritualibus, ut qui corporis longè graviores periculoſiores ſunt: qui adeo vitiis indormiunt, ſomnum cer- tè animæ lethalem, & æterno fulmini obnoxium. Jonas c. 7.7. in tempeſtate dormiens typus peccatoris Faciuch. lect. 13. Cala- mat. Dom. I. adv. d f. Ia. n. 15. 19. & ſyl. D. zo. n. 1I. Simon dormu? Marci Ia. 37. Surge, ui dormu &r exurge d mortuu Epheſ. y. Ia. & il- lLuminabit te Chriſtu, non fulminabit. Hora eſt jam nos de ſo- mno ſurgere“ Rom. 13. 11. urq; ad ſinem capitz. Væ iis, qui ad Di- Tonitrua Di vina tonitrua ſurdi ſunt „& Cœci: an non tonitrua, verba illa vina. Chriſti, cùm audiuntur etiam tantum. Malti vocati, pauci elebti! Matth. 22. Ia. annion tonitru in auribus noſtris „fulgur in oculis, fulmen in mente ſit illud: Iniqui regnum Dei non poſſidebunt, neq; ebrioſt, neq; maledici. &c. 1. Cor. 6& 9. & 10 (Breves gravésq; ſen- tentiæ Scripturæ, præſertim Chriſti, S. Pauli, &c. facilè obviæ, niq;, qui circa talia jocos & ludos faciunt: quantæ inſaniæ! cujus terrore docemur witæ emendationem. 20 5 contra vitia, maximè communia & gravia) V. ſentent. & Anſolmi infrà CIz. n. g. Sit itaque nobis tota hæc Concio inſtar toni- trui, & fulguris, etiamnum ſalutaris, quò vocemur, & illu- minemur, impellamurq; ad deteſtationem peccatorum, pœ- nitentiam, veràmdq; vitæ emendationem, quò ſecuri cum gaudio comparere poſſimus coram Chriſto Judice, venturo in Nube, cum poteſtate magndâ & majeſtate: Cui honor & gloria &c. VlII. Appendix adſin. numeri 3. Verè ac meritò Tempeſtatum horror ſaniora melioris vitæ conſilia (quæ nonniſi à Spiritu ſancto eſſe poſſant) intonat, & injicit; modèò illa non tam fa- cile, ceſſante metu in irritum irent. Inde Monaſticam am- Slecti vitam motus eſt Martinus Lutherus. Hic, uti refert Floremund. Ræmundus, exactis primis Adoleſcentiæ annis, & poſitis in Magdeburgenſi & Senacenſi Collegiis humanio- rum Litterarum Fundamentis, Erfordia Anno 1501. Philoſo- phiam aggreſſus, Anno 1503. ad Jurisprudentiæ ſtudium ſeſe applicuit, quod ad explicandos olim difficiles Legum nodos aptius ſibi videretur, & ex forenſi facundiâ (erat enim Natu- ra dicendi quâdam facilitate præditus) laudem ſperaret. Sed Propoſtum hoc, adeôq; mundum ipſum non multèò pòſt re- iquit: vix enim à limine ſalutatis Juris Principiis, cum Studio- Lutherus rum ſocio in campum animi causàâ progreſſus, repentinâ ſu-tempeſtate ter- perveniente tempeſtate, ſocium ante pedes ſuos fulmine ex-fitus &c. tinẽtum videt, fumo ipſe afflatus, cœteroqui ſanus & illæſus, S. Annæ, ut incolumis cœleſtis gratià Numinis evaderet, in tantis anguſtiis voto nuncupato; poſt quod iteratâ in tem- peſtate & iterum præſenti periculo vehementer conſterna- tus, quaſi lauretum aliquod quærens, ubi tutus lateret, ter- rore magis, quàm animi devotione, induétus, Eremita- rum Auguſtinianorum Sodalitati nomen dedit, Cœnobium Erfurdenſe Anno 1504. quum jam 21. ætatis annum atti- giſſet, ingreſſus. Hiſtoriam hanc ipſe recenſet, in libello quodam, quem de Votis Monaſticis ſcripſit, & Patri ſuo, quamvis illiterato, nuncupavit. Tam ſubitam hominis . cionis mate- 206 CoxNkte XV. Tempyeſtas horribilis judicii extremi, mutationem amici & familiares ipſius magnopere ſunt ad- mirati, ut qui hactenus in Juvenili hoc peéctore nunquam ullam pietatis aut religionis ſcintillam, ſed potiuùs aperta omnium vitiorum, ad quæ ætas illa propendere ſolet, ſemina & indicia perſpexerant. Florim. Ræmund. de Orta & c. Heræ. Libh. I. g. y. num. y. & ibi citt. item plura conſequentia. Ex Su- rio in Comment. ſub ann. 1yoz. Georg. Stengel. S. J. de Judic. Div. To. 2, c. 4. n. 13. Simon Majolus Die Can. Colloqu. I. fol. 5. f. qui: Ita eſt, inquit; nec eſt ambigendum: id enim erit Dominus, ut ſic converteretur, & diſceret, bene hærere Romanæ Fidei, & Religionem ſubire adliquam, ut ſibi pro æternà ſalute con- ſuleret. Luthero contigit, quòd ſupra num. 6. diximus: ſi e- nim Tempeſtatis hujus, votique ſui probe meminiſſet, non ita, domonis duéti, in apoſtaſiam, in omnes fœdiſſimas hæ- reſes, atq; immania ſcelera, à nemine prudenter excuſanda, prolapſus fuiſſet, Votifragus, abjectà S. Religione, & Moniali ſacrilegè ac turpiter ſibi ſociata, contra l, Kaptore. 54. Cod. de Epiſe. & Cler. P. Ort. Koma Glor. fol. y22. deniq; improvisâ mor . te, bene cœnatus, extinctus. Non ita facilé ſanéta ſaniorâq; bonæ ac melioris vitæ propoſita votaꝗ;, etiam à Tempeſtati- bus extorta, abjicienda ſunt, &c. Vid. Conc. II. n. 9. ubi miſer exi- tus Monialem depereuntis. Vid. S. Thomas 2. 2æ. q. 25. arf. II. ubi concludit: Non poteſt in ſolenni Voto Continentiæ, per Profeſſio- nem Religionis conſecrato, fierè etiam per Summum Pontificem diſpen- ſatio, & c. Hæc ſolum incidenter: de quibus Theologi, &c. Vid. de Vaæone, Conc. 24a. n. 5§. & 9. Vid. Bella, m. to. 2. Controv. L.l. A c. IS§. mihi a fol. Ia37. de Cælibatu Sacerdot. Vid. infraà Cone. 43. fine. Authores in Eid. citatè ad prierem Concionem, & in iſtd. Le Blanc, in Pſalm. 17. hujus7. Con. „o. g. Rmus Simon Majohlus, Epiſc. Dier. Canic. collaguis I. neihi à f. 6.. & Indice rerum V. fulmen. Georg. Stengel. de Judiciè Divins tom. Z. c. 3. 4. y. ubé cap. I. net non libro 2. Ex- emplorum cap. I. habet correétionem & converſionem Alphonſi X. Regu factam per horribilem tempeſtatem. Pexenfeld., biſtor. . —,,—;— —. — dere —, — — lr . 4 E enen EN TANE IMn (1 1. aae cuxjus terrore docemur vitæ emendationem. 207 ☛ Alia biſtoris, aut faltam Javenu Scculars, ad Religionem con- verſi, Joannes Jahoda, in Natalit. Paeri Jeſu. Fer. 3. poſt Dom. Dainquag. fol. 257. Faber Dom. I. Adv. Them. 3. in Auwcdt. Bre- VIar. R. Dom. Io. Pent. Lec. g. & é6. e §. Chryſoſtomo. Paulus Zehentner, Verm. Conſc. L.. 3. c. 2. J. z. Paciuchelli, in 7o- nans, Lebt. 21. F. I7. n. 27. & lebk. 13. F. 2. 57. 7. &- toka. Hiſto- giæ, ſuprà Conc. 3. n. 6. Infrà Conc. 34. num. g. Cornel. in Apoc. 19.21. f. 255. plura exempla miſerò pereuntinum, & c. & in Sap. y. v.22. Petrus Beſſeus, in IV. Noviſſ. de Judicio C. a. à f. 272, &c. ſuprà C. s s. 2. Joann. Biſſelius, Kuin. Mlu y. Dec. Jo Ruina 6. in Zoroaſtre: & ex eo Pexenfeld. biſt. 125. f. 69g. &S Indice V. Fulmen. E. ſuprd de Tempeſtate Sodomæd, Conc. 2. n. y. C. 2. n. 3. C. y. n. 2. Ii tempeſtate quid fſiat ? Pexenfeld. Appar. Erudit. e. 46. f. 279. &c. D. Oultrem. Amor. Iacreat. L. I. C I. de Mando Selt. 6. J. 4. 4 f. Z. Qtli L. g. c. 3. ſecf. o. J. 2. f. g7. Martino Guittieres, Sacerdoti 8 J. fanétiſſimo, viſam eſſe hanc animam Concionatoris cujuspiam, quondam celeberrimi, cui locutus Chriſtus utraque manu in eam flammarum globos ejaculans ea verba ai ga. Iz. & An- geli illa verba: Detracza eſt ad inferos ſuperbia tua: Hſai. I4. II. (de qua ſapra bic n. 2. init. Rmus D. Gann. Zahn, Mand mi- rab. Oecon. tom. I. Nrut. 3. Düq. 3. ceIy. 8 f. 436. de YTempeſta- 203 CoNcCIO XVI. Judicii extremi tempus expenditur, Se Gd A Ee E e Ee E S SoE A e E B E Ee E de d d CoonxNclo XVII. Tempus Judicii extremi expenditur, cum ſuis cir- cCumſtantiis, merito horrorem incutientibus: ut lutem; quaſi ultimus dies nobis eſſet hodie. F. S. Nicol. Poſzt multium verò temporis venit Dominus ſervo. rum illorum, &s poſuit rationem cum eit. Matth 25. 19. 9 Domin. I. Tung videbunt Filium hominis venientem in nu- ere be, O&Oc. Lucæx 21. 2s 2. Vitote, quoniam propè eſt regnum Dei, ib. v. 3 l. Aernur I. Tu es, qui venturus es, & c. Matth. 11. z. NErvator noſter, Matth. 24. & ay. luculenter & manifeſtis- titur. poſt multum verò temporis poſiturus rationem revertiture bene operanter pro apportato lucro remunerat, ſervum verò à bono opere tor- pentem damnat. Quß itag iſte homo eſt, qui peregrè profßiciſcitur, niſi Kedemptor noſter? Breviar. Comm. Pont. L.z. Quæri hic poteſt, cur hic ſervus adeo torpuerit? Excuſationem equidem is præ- tendit, Matth. 24. 24. & Luc. I9. 21. Scio, inquit, quia homo durus æ, &c. ſuam deſidiam ſervi pigri, Domini ſeveritate excuſant, ait Fr. Lucas. Verum calva & frivola hæc excuſatio admiſſa non fuit, imò audire debuit: De ore tuo te jadico, ſerve nequam, Lauca Ig9. er in tempore, ſine dilatione, noſtram curemus ſa- ſimè agit de Jjudicio extremo; hinc ille diſcurſus, & qui· dem ad ipſosmet diſcipulos ſuos, ut eos officii ſui aqmo. neret. Ecce homo, ait S. Gregorius bom. 9. in Evang. qui ml peregrè proficiſcitur, ſervos ſuos vocat, enq; ad negotium talenta par- — = S NE — ut omni tempore curam ſalutis habeamus. 209 S Lucæ 9.22., Videor acu rem tangere, ut cauſam ex eo. Poſt Deſidia in bo- multum verò temporéi, &c. hempe vVidetur ſeryus nequam ſibi no, & in male imaginatus fuiſſe, Dominum ſuum amplius non rediturum perſeverantia. eſſe; ſicut & per multumtempus aberat. Itaenim, eodem Matth. D Purert 27.7. ait Chriſtus, de decem Virginibus: Maram autem fuciente longi a r 3 11 „ * 17 d HGeonſo, dormitaverunt omne;, & deormiérun!t &c. quædam penitus remum. n,. imparatæ adhuc, ſcil. fatug. Ita &x Matth. 22. 45. Malaus ſervucs t⸗ dicens in corde ſuos moram facit Dominmw metes venire Percuti- erns conſervos ſuos, manducans autem & bibens cum ebrio- ſis, &c. Ita plane innumeri mortales, & & Chriſtianis improbi RKaeiunt, dum credunt, ſibique perſuaſum volunt, judicem cx- 1ℳ tremum tremendumque, longè etiam num abeſſe, Judiciique ultimi diem necdum imminere: ergo talentis ſuis, donis Gra- tiæ & Naturæ, internis & externis, animi & corporis, à Deo datis (ut bene operentur, in meritum vitæ æternæ) non tan- tuüm bene non utuntur deſides, ſed & abutuntur in injuriiam Dei, torpeſcunt, dormitant, inſoleſcunt; quin &, ex lege Epi- curi, Edant, bibunt, ludunt; p ſi mortem nudlla voluptas; nullus Juudex & ſcelerum vindex: ſicut Hebræi, Moyfſe (quèòd moram faceret deſcendendi de monte) diutius abſente, congregatus populiss vitulum aureum conflat, adorat, & ſedit manducare, & bibere, C ſarrexerunt ludere. Ewod. 32. Cùm econtrà ſervus bonus & fi- delis (qualis & eximiée 8. Nicolaus, &c. bene operetur, adven- tum Domini ſui, etſi occultum, identidem vigilanter expe- dQRans. Quales ſervos & nos eſſe oportet; & docebimur hodie evx ipſo adventus extremi Judicis occulto tempore, die, & hora: „„ divinate interim, quandénam illud futurum ſfiẽkt H „ II. Tunc videbunt Filium homins venientem & c. Matth. 2a. 2. ſſed quando! Sedente Zeſu ſaper montem Oliveti, acceſſerunt ad enunngs S0W aſſeiypuli ſecretò, dicente dic noba, quandeo hæc erunt? & quod ſi.- 4 gnum adventüs tuè, & conſammationt: ſaculi *Duo interrogant; Dies exttemi 6 primum, quando exſcindenda ſit eruſalem; ſecund, duan- Adicii occul- u do exſcindendus ſit orbis, & futurus dies udicii, qu ipſe ven- 45. „turus ſit, judicare omnes homines. KReſpondens Jeſus, in cau- l bbh d telam Mecbil de ſud. Extr. 4 “ 21 CoNcCIO XVI. Judicii extremi tempus evpenditur, — telam varias ſuggerit doctrinas; deſcribit udicium; & addit d v. 36. De die autem iltd, adventus mei glorioſi ad judicium, & uun Por nemo ſcit, neq; Angeli Cælorum, niſi ſolus Pater. q. d. Nolite, 3 Apoſtoli, quærere er me, quando ſim rediturus judex, & k qua die fſuturum ſit judicium univerſale; quia nemo id ſcit ⸗ n niſi Deiis, qui alium quemvis id ſcire non vult: Repreſſit eos, ait S. Chryſoſtomus, ne diſeere vellent, qaoa Angeli neſeiunt. Cor U nel. Similiter Marci I2. 33. De die aistem ilo vel hor, nemoſcit, neq; R eed augeli in cælo, neq;, Eilius, niſt Pater. Ideo, ait Theophilus, Ar in⸗ tiochenus, Zmus à S. Petro ib. Epiſcopus, nec filium dixit ſeire, fe ut improbitatem humanam in Judicit Divini uriosd inquiſßitione con.— ln . Ifuunderet. Ap. Faciuch. in Non. Er. 6. F. 6. f 6r9 Elog, Script. Archiun. n M YV. 2. Corn. Dicitur autem lias neſèire, in quantism nos ſeire non E Jfacit, ait S. Thom. ſuppl. q. 8S. a. 3. Act. I. 7. Non eſt veſirdm, nöſee tempora vel momenta, quæ Pater poſait in ſud poteſtate. Valida Ma- lachiæ VOX eſt, & veriſſima „C. 3. V. j. Ezce venit Dominis Deus ſ Prercituum; & qun poter'it cogitate diem adventiss ejm!? & quu ſta. bit ad videndum eum? LZach. Ig. Z. Erie dier na, quæ nota eſt Po- ſe mino; non diæ, neq; nox. Ita curioſis nobis præſtat potius, & n utilius eſt, ſalutaribus inſtrui doctrinis. Dicam tamen aliquid, An ut & audiendo vel legendo, attentiores faciam, & occaſionem in AÄlutarium inde monitorum eruendorum accipiam. Ita eſt: ne Diees & hora mortis, adhuc magis Judicii finalis, incertifima, W O”ÿ”MR occultiſſima: Voluntas Deieſt, fuitque ſemper, ut Dies u- d dicii univerſalis humanæ Genti eòusque eſſet cognita, ut illa u Præſciatur, ita quidem ab omnibus, quèd eandem illam cder N tiſſimè crederent adventuram; qua verò hora noctis, qus l tempore, quò⅛ momento & puncéto ſit inſtituendum, ignorari voluit. Latet altimus die, ait, S. Auguſt. L. de contrit. cord, cap... hor ut obſer ventur omner dles. Cornel. 1I. Theſſ.5.: 2. f. 6ο. Archim. f. 279. 40 Cum neque horam, neque diem, & tempus ſcias judicii fina-⸗ n is, metuendi nimis omni hora, die, & tempore, cauſam ha- (A lſeudo Pro bes, &c. Archim. g 2. Fuerunt equidem, Pieudo Apoſtoli æ& imn Phetæ menti-falſi Prophetæ non pauci, ex Judæis, Paganis, & hæœreticis, u — onn lai ne, Ne u 4 de⸗ A . 5; 5 ſer mbr. eich 6 vivet amplius. ſem, & horam (tam veraciter, ſe certa revelatione ſcire. Judicü, Anno 1533. menſe d per Saxoniam, multi agr die, convocat Propheta ſuos; concurrunt pop ciniis, quæ Judicium extremum, & fine mundi ni, & malè ſani ſenss ac Judicii, J D ut omni tempore curam ſalutis habeamut. 211 ——— qui auſu, plùs quàm temerario, hanc Diem omnibus igno- entes de die & tam, ſecretiſſimo ipſius Dei conſilio, certam tamen determii- tempore Judi- natämque alis obtruſere. Mahometus impiè mendax, dice-cii extr. Ma- re auſus fuit: Non præteribunt anni centum, quando nemohometus. Mortuus eſt autem Mahometus A. C. 630. W Baeron. Michael Stifelius, deſertor fidei, & apoſtata ſui ordinis, Mich. Stile⸗- Eslingenſis ad Nicrum, populo ſuo quodam loco prope Wit- lius. tenbergam annuntiarat Extremi Iudicii diem, annum, men- nàm verus ille vates fuit) hoc ait, extremi dies veniet ecimo, videl. Octobri, hebdomada qua- drageſima ſecunda die feſto S. Lucæ &c. Hoc rumore ſparſo os ſiios reliquerunt incultos, & ne- gotiationes ſuas: die ac nocte, alii orationi vacabant, alii o- mnia ſua expendebant, genio indulgentes. Veniente ergo Oð́ͦð uli undiꝗque ad montes: deſignat ipſe horam decimam; ſed ea elapſa adhuc ſpes creſcebat, quia circa illam horam turbida tempeſtas Cor- lum eis obſcurum reddidit, & velut eos involvit. Sed ali- quantò poſt, Cœlo ſerenato, viderunt ſiam & Prophetæ ſto — liditatem; eumque, hinc inde arreptum, Wittenbergam ad Carceres cum mille maledictionibus rapiunt: & quô tamen carcere Lutheri patrocinio poſtea liberatus eſt. . Marchant. ci- tandus, ex Bellarm. L. 4. de Notu Eccl. C. I5. Archim. citandus, e H Aurifab. in collog, menſal. Luth. Ulmæ Suevorum duo ex Lutheri ſe Rà ſunt vaticinati, Anno 1555. diem Judicii certò affuturum. zbid., Archhi²m. ßM III. Sed mià häc, amente & alios dementante ,talium hominum fece, nos ſaniori mente Sacræ Scripturæ credimnis, . 4 & Chriſti ipſiusmet, ceu æternæ veritatis, infallibilibus vati- certiſſimum aſtruunt; tempus autem & horam;, uti omnipotentiæ, Ita Mundus ſe- omniſcientiæ Divinæ reſervant. IIlud neutiquam alie-neſcens indi- udicium non procul am-cat vicinum c⸗ Z 1 plius jus fſinem. — d 2 „ — ratione ſex mil- „½ . 1 212 CoxNcio XVI. Judicii extremi tempus expenditur- plius abeſſe, & nos valde accedere ad finem mundi, mundo jam ſeneſcente, ut noſtro ævo longs verius ſit, quod de ſuo olim dixit §. Leo PP. dum ait: Denuntiatis diæ, etiamſi eſt oo. cultis, non dubitatur eſſe vicinm. Breviar. Romz. Dom. I. Adu. Lelt. 3. V. Corn. in Apocal. 20. y. à ſ. 299. ubi hujus ſigna refert, & ait multa eſſe & c. Fuber. Dom. I. ad. C. 1o. n. §. Neꝗq; male notari poterunt, & atro calculo, qui, in D- ac temere arcana Conſiliorum ejus perſcrutando, ſeſe Judicio .. Romanæ Eccleſiæ ſubmittendo debitè (uti facit in hac ipsiö materiâ ſignaté P. Daniel à V. M. fol 173. & ſeg.) cum autho. — — enm neutiquam injuri, ribus non contemnendæ authoritatis, ut vera, aut certè non improbabilia ſuſcipiunt, & Patres non exiſtimant abſurdum id, quod S. Eliæ tribuitur, vulgata quædam & celebris De mundi du. traditio ejusdem: Sex millia annorum erit mundr, & iteram de- ſerueture duo millia inanitati, duo millia legi; duo millia dierum Meſ- libas annorum. /,g. Id eſt, duo millia à condito mundo ſub lege Naturæ, = usque 4 bprah- Cire de duo millia usq; ad Chriſtum; & deniq; duo millia usq; ad mundi conſummationem. Idem fal, 1z2. ubi &c. quòd in hanc ſenten- dAbraham, à quéô incoœpit Lex Circumciſionis; & inde 7 tiam conſpirare videantur Chriſtiani, Hæbrei, Gentiles, Græ- CcCi, & Latini ut videatur eſſe vetus, communisq; Traditio; ſi - ut declarat Sixtus Senenſis (Ord. Præd. A. C. I56. Conciona- zanquam dier heſterna, qux rateriit. Et Cornelius à Lap. inc. 2e. Patres ita ſen. Ao. In hunc ſenſum S. Hieronymus, in epiſtolari explicatione Halmi gg. ad Cyprisanum, ad illum V. g. cit. Ego, inquit, arbitror, ex hoc loco mille annos pro uno die ſolitos appellars; ut ſeilicet, quis mundus in ſex diebus fabricatis, ſex millibus tantum annorum creda- tur ſalſeſtere, & peſted venire ſeptenariam & octonarium numerum, in quô verus exercestur ſabhatüumns. Fere ſimilia habet S. Au- guſtinus libro zo. de civitate Dei, cap. z. explicans illa verba Apo- calypſis: Donec conſumentur mille amns. Irenæus libro. F. adverſus S Hhareſes ,cap. ultimo, in eandem ſententiam ſic lo quitur quotquot tor, & Scriptor eximius. Ziriniw.) in Bibliotheca ſänddâ L. v. an. not. I90. Circa illa Pſalmi 89. 4. verba: Mille anni ante oculos tuox, 100 ſe vihn loc (ro ten. d ſetu M es! 1* nde 1 5 I K (la, . u ii ie . ſer lte In omni tempor e ſalutis cura habenda. 2 13 Ih Siebam, hic factm eſt mundus, tot & millents conſummatur: In ſex au- in tem diebus conſammata ſunt, quæ Pacta ſunt. Manifeſtum eſt ergo, N quoniam conſummatio iſtorum ſextus milleſtmus annus eſt. Aliorum A authoritates videri poterunt apud præfatum Sixtum. lidem. Iſtis conſonare videtur S. Malachiæ (qui coævus S. Bernar- S. Malachiæ di, in Epiſcopum conſecratus A. C. II24. Baron.) Archiepiſco-Archiep. pro- pi in Hybernia Prophetia de Rom. Pontif. à ſuo ævo usq; ad bheta. N finem mundi, quos omnes ordine per ſymbola & emblemata is depingit, &c. Cornel. in Apoc. 17. fs2sg. & 20. f. 300. Animadver- um tendum autem, ait Idem Daniel à V. M. cit. L. n. 169. f. I4. EeI uòèòd ſuppoſitâ veritate iſtius Traditionis, de duratione mun- Sex millia an.- ndrn 4 ſex millibus annorum, iſti ſex millenarii non præcisè, & norum non arithmeticè accipiendi, ſed moraliter hoc ſenſu, quòd mun-Præcisè ſumi m. dus duraturus ſit tantum ſex millenarios annorum, non plures; ?oſlunt. MA ac proindè non perventurus ſit ad ſepties milleſimum, ſed antè ne, eum deſinet: an autem, & quot anni, vel ſimplices, vel deni, eme vel etiam centeni, poſt ſexies milleſimum futuri ſint, & ex- mH curſuri verſus ſepties milleſimum, Uusq; ad finem; aut etiam en. ſextus milleſimus (qui nunc volvitur) non omninò ſit com- α. plendus, hoc ignoramus: juxta illuc Chriſti Acz.. Non eſt ve- N. ſrum néſſe tempora vel momenta, quæ Pater poſuit in ſud poteſtate. Ng. Et Marci 3. De die autem illa vel hora nemo ſeit, neq; Angeli in Cæ- , lo, &c. Viad. ibidem, Cornel. in Matth. 24. 36. f. 3as. in Apoc, 20. f. Pe, Jol. 297. EG duobus ſequ. & in 2. Theſſ. 2. 2. fF. 67. & in 2. Petri 3. F. J. 397. col. 2r ubi ait, hæc opinio alia ſolidiora habet fundamen- ta, ideôq; multorum eſt Patrum & Doéctorum: unde proba- n bilis eſt, nec temeritatis argui poteſt, &c. Marchant. cit. f. Isr. O , 7 ncat Maſen. in ſegnt, Pradeſtin. Chr. n. I. c. 2. f. 3. Archimede Chrifß. oI pientiſſimè conchidit: cum ſicut initium, ita & ſins mundi, ſoli Di- . ving Poteſtati ſubjiciatur, convenienter ejus cognitionem ſibi ſoli Deus reſer vavit. ſuppl. 7. 55. a. 3à f. 406. Et. omne, ait Idem, qui volunt determinatèò de mundi fine loqui, tempus præſigendo, falſi veperti ſunt, “ G& reperientur in futurum. apud Zo. Ad ü- eb. citandum infra. „ p; . C(u. 214 CoNeIO XVI. Judicii ewtremi tempus expenditure- Judiciumn ex. I V. Curioſitate item non inutili, quæri poteſt, Judicaum tremum vernequòô anni tempore futurum ſit, nec non, an de die, vel nocte? tftempore: quéAd prius, breviter adduco Chriſtianum Druthmarum, qui die: floruit An. Ch. 800. (Bellarm. de ſeript. Ecel. ad Annum S§&po. f. Iag.) qui in c. 16. & Matth. Majores, ait, noſtri ſcriptum reliquére; quòèd octavo Cal. Aprilis (25˙. Martii) mundus factus eſt, Do. minus conceptus, & paſſus; & ſimilirer mundus deſtruendus erit, quod incertum, ait Corn. in cit. Apoc. 20. y. f. 300. Probabi- lactant. L. z. c. 19 docet, nos refurrecturos in die Dominicâ, imò eâdem horâ, quàâ Chriſtus reſurrexit; Ckriſtus enim fuit Z eexemplar noſtræ reſurredtionis. Idem docet S. Anſelmus in Elucidario, & Macarius bom. py. 12. dicens, noſtram reſurreétio- nem fore tempore Aprilis ‚quando omnia, florent, & ſpeciem exhibent cœleſtis gloriæ. Idem ſentit oannes Salas, in I. 2e. Calviniana q. p. a. y. &c. Scio, Calvinianam divitem, cùm huic morien- verno tempore qum erat tempore verno, ingemuiſſe, ah, inquiens, omnia Egrc mortua. jam è terrâ proveniunt; ego autem in terram cogor. Verè Tempus ver.- opportunum tempus vernum Reſurrectioni generali, & mox Nhlaouum reſurre-iInſecuturo Judicio, in gaudium Eleétorum, e terrà gloriosè KRKRioni generali opportunum “ nam gloriam tenderent, quibus bene Beati, malè mali uſi fue- An & quomo-rint: quanti horum gemitus lamenta! Ad alterum verò, an do Judicium de nocte futurum ſit judicium extremum Chriſtus ſuios fideles extremum in nocte;paternè monens, & ſtimulans ad aſſiduam vigilantiam, & bo- ejus adventum, diémque Judicii, inducit parabolas, decem 2= Virginum, &c. Talentorum à Domino ſervis fuis ad nego- tiationem diſtributorum &c. Matth. 25. ſubjiciens dein toram . . . . . 3 5 . ſ. — S . —R— le verò, in Apoc. 19. 21. f. 259. diem Reſurrectionis generalis fore eundem, quêô reſurrexit Chriſtus, puta diem Paſchæ: Unde revireſcentium; luctum impiorum, in centrum terræ infer- num, cogendorum; qué⅞ & verno tempore mundi creati, re- dempti, & recreati, agnoſcent & boni & mali, à Deo liberalis- Sð ſimo in ſui gratiam mundum cum omnibus creaturis conditum fuiſſe, ut eſſent inſtrumenta, ſubſidia, & viæ, quibus ad æter norum operum ſtudium, ut ſemper ſint parati ad incertun i v W Urre WDIR lud evincitur (quidquid ſit, an in noéte, an manè Judicium ſit dormientibus, venturungr ron. S. Chryſ. S. Hilar. S. Greg. Rurſum: Nocte, vel ſub auro ram inſonabit Tuba Archangeli, fiétque reſurrectio, ac mox Chriſtus ipſo manè deſcendet ad Judicium. Corn. ibidem. oomnijempore ſalutis cura habenlda. 215 Judicii extremi ideam. Fuéêre autem ultima hæc Chriſti mo- nita, ideéôq; prægnantia & efficacia, dicta feria tertiâ ſive die Martis, cum ſequenti feriâ quintâà Euchariſtiam inſtituit, feriã ſextã crucifixus. Corn. Chronotax. n. 6a. &ñ q66. Itaq; ait Chriſtus: Medid nodte clamor fabtus eſt. v. 6. ex quéô probabiliter 0 binantur, S. Chryſoſt. S. Hieron. & Euthymius, ſecundum Chriſti ad- ventum ad Judicium fore media nocte, ut homines inopinatos & dormientes obruat; aſſeritq; S. Hieronymus, hanc eſſe tra- ditionem Apoſtolicam. Menarit, ait S. Cry ſoſt. hom. 79. in Matth. * „ in nolte faturem eſſe eſarrectionem. Idem ſentit Lactantius Fir- Nodurna ca- mianus, L. z. de Divi. pramio c. 19 aliique: Et vero Judicium lamitas terribi- extremum inſperatâ, inexſpe Ratâ, improvisâ, funeſtã, in- lior. foœlici nocte ſuperventurum; eò grayius. Quaod nocte, inquit D. Baſilius in Isi. 15. I. Irrogatter ſapplicinm, atrucius ſſe ſolet, & amarulentius. Archim. Cit. Franc Mendoza, in I. Keg. . g. nlm. f. f. 253. Qui addit: ut ſub hac Metaphora (Matth. zy.6.) maxi- mus illius Judicii horror declaretur. loi plura apud utrumque 2 Theſ r. a. ait S. Paulus: Die Domini, ſicut fur in nocte, ita ve- = niet: cum enim dixerint- pax && ſecuritas, tunc repentinu ei ſaper- veniet interitms, ſcil. inopinatò & inexpectatus. Ex quibus il- Chriſti judi- cis adventus futurum; ſunt enim parabolæ, & ſimilitudines) & plus quam opinatus. certum eſt, ſponſum, id eſt, Chriſtum, medid nocte, id eſt, in- opinatè, inexpectateè, hominibus non cogitantibus, & quaſi Judicem: uti explicant Orig. S. Hie- 4 D V. Medid nodte clamor factus eſt, & C. Matth. 27. Et quænam Expenditur: iſthæcimproportionata hora eſt? hoccine tempus ad celebran- Medid nocte das nuptias, media nodte!? De adventu ſporſi. ait S. Auguſt. howm. I2: celbr F. H in, Evang. ctamor in medéd nocte ſit, quia ſic die Zudicii ſabrepit, ut & late 2 prævider non valeat, quanqo venit. Nuunc verô, quænam qua“ S lisque à peccatore paratur diſpoſitio? noviſti, mi Frater (lo- aaaa uor 5 ð CoNCIO XVI. Iudicii extremi tempus expenditur quor ſingulis) æternum Judicem inopinate venturum, & jſam (pr adeſſe præ foribus; experiris inſuper, animam tuam inſtaer lampadis eſſe extinétam, ſine oleo bonorum operum, ſine llu- hu ce gratiæ; & tamen alto depreſſus ſomno permanet in leo an peccatorum culparumque, ac ſi res tua non ageretur; tot ac tam gravia tibi imminent pericula, & quid in brevi, aut u nihilo citius: & nihilominus de tuis non ſemel cogitas, non l Sententia S. curas, ne minimùm quidem es ſolicitus; Væ tibi. Calam. Di Al Petri Damiani min. I. Adv. n. Iz. B. Petrus Dam. Epiſt. yz. Terribilem, inquit, b. Cardin. ultimi Judicii diem ſemper in conſpectu veſtro præſentem ponite, & 2”ò” repenlinuns tantæ majfeſtatis adventam tremefatis viſceribus re k tractate; nec ikum diem putetu eſſe longinqtenm, quem Propheta am tanto ante nos ſaculo, vicinum, & velut janm eſſet in limine, præadi- 64 cabat dicens, juxtà eſt diæ Domini magnia, jisxtd & velox nimir. (t Soph. I. Ig. Idem, in Sentent. Seleét. V. Judicium f. go. Audiamuas id R adhuc rei hujus paradigma & exemplum, ex humanis even: nonteica. dibus. Refert Venetus Scriptor Doglion in hift. Venet. cum ii Venetiis, anno 1569. Venetiis, incerto authore, rumor ſparſus fuiſſet ⸗ urhbem eo tempore ruituram, multiq; hoc rumore perterritt uin Conſcientias ſuas pro ſacro pœnitentiæ tribunali expiarent, eA inter hæc nocte quadam profundùm dormientibus incolis, in iu armamentario civitatis ab unde unde incidente flamma pul-. verem pyrium correptum. Repentè totum Cœlum & urbs un univerſa ardere viſa: bombusq; tam ingens & horribilis eru- o pit, ut Author affirmet, usque ad centum millia paſſuum, aer nempe in Hiſtoria, exauditum eſſe. Porrò ad ſonum horri- vt bilem expergefacti incolæ, omnes ⁸ ſtratis certatim exilire, u trepidare animis, metuque tantum non exanimari, ſupremmm ſ iiillam noctem adeſſe, rati, de qua in Evangelio: Matth. 2y. Me. i . dia nocte ctamer falttts eſt, ecce ſponſus, ſmul & Judex, venit; eri. te obviam ei Jo. Zahoda, §. J. Dom. 24. Pent. f. a3. S& ſeq. L Tempus ju. VI. Ex his jam ſatis perſpicuum nobis eſſe poteſt, Extre- l dicii extremi mi Judicii diem (& mortis) certiſſimum eſſe & planè occulu- occultum. tum; vicinum tamen, adeò ut per inde, ac ſi jam immidene „ K c præ — — RKL ut omni tempore curam ſalutis habeamus. 21y En & præ ipfis foribus eflet, neceſſe ſit, ut ſalutis curam omni modo in tempore geramus, ne & nobis janua regni cœleſtis ððð h clauſa ſit. Certè S. Thomas, in ſappl. q. 5S5. a. 3. ad a f. z06. docet Ibh ex utr Oque, fcil. incertitudine mortis & Judicii (quod igno – n ratur, trum etiam tantum differatur, quantum eſt vita ho- .R in minis,) majorem diligentiam & vigilantiam eſſe debere. Idem Gr S. D. primim cit. à 3. G. 4. allegat S. Auguſtinum, qui Epiſt. 1o. la ad Heſpohium, In qus quemq, inquit, ſtatu invenerit ſans novis- Cuiq; dies m ſims, diæ, in hoc eum coniprehendet munds nov'iſſimicss diæ, qusniam noviſſimus Jyualss in die to qasc, moritur, tali in illo die judicabitur. Unde dies mortis o. infert S. Aug. Ac per hec vigilare dehet omnis Chriſtianm, ne impa- ſuæ. Cure, n ratams autem inveniet ilte diæ, quém imparatum invenerit „ſaæ Lvitæ tül iasſass czinata die Corn in Matth.g. 42. F-aasg9. in fine. Et quid inter- iE eeſt, ſiabeſſet adhuc mille, & amplius, annis dies Judicii, ſi peccato Lunt, contemnunt; illi verdè omnem ſuam vitam obiervant ſic & Judicii diem; poſt dies ſcil. omnes ſæculorum; hæc non ita horribilis, non ita magna illis apparet, iique nec moven- miſer immoriaris, ſeu immortuus fueris; ſive ſi te vitæ tuæ noviſſimus dies, hora, & momentum, in ſtatu gravis pecca- ti invenerit, de quò in noviſſimo mundi die judicaberis, da- mnaberis. O te miſerrimum. Et verò cùm tam liberè malèq; vivimus in tanta mortis (quæ Judicii extremi & æternitatis, qua lance, vel pari paſu, prodromus, & janua eſt) incer titudine, qua neſcimus planè, an hoc anno, menſe, die, vel . hora, nobis moriendum ſit, ſignum eſt, nos eandem vitam Lturos temeré, etſi cum morte etiam Judicium extremum Mali judi- nobis immineret ſtatim: vel ut ait Salomon: Etenim quia non cium cextrem profertur citò contra males ſententiæ abiq, timore uhlo ſtlii bominum nice temo- perpetrant mala. Eccl. 8. II. Intuentur ſententiam Damnationis, ur dom quam promerentur, quaſi remotiſſimam, & valde diſtantem, propinquamn. 4 tur ad terrorem, ſed facilè in peccata ruunt. Saprà Exord. e C. 2. u. 7. & Conc. 2,. n. 2. Lahbata V. Jad. ſinale, propoſ. 6. f. I25. MZMV Alia ſanior eſt mens de ſua ſalute ſollicitis, metu ſeu mortis. ſeu judicii, quàm eſt improbis: hi enim etiam moniti negli- E e . ac fiH 218 CoNCIO XVI. Iudicii extremi tempus expenditur, ac ſi jam præ foribus eſſet judex tremendus; ſicuti eſt. S. Pau. IIH lus, Philippenſes ad timorem Dei exhortatus, concluſit hoc me modo: Dominm propè eſt, ec g. v. /. quem locum explanans ve- d ridicus ejus interpres, S. Jo. Chryſoſtom. hom. 37. in Yo. Inſtat, un inquit, jam tempus redaendæz rationn; ideo Paulus ait: Dominnus pro. inm pè eſt; non longè à ſine abſumus, ſed jam mundus properat. Conclu- e dit deindè: i Pauli temporibus Dominus propè erat, nunc pref- td proprior eſt. & ante trecentos annos (dicimus nos hoc ſæculo viventes: ante mille ſexcentos annos, & ultrà) finem temporum PEauliss eſſe divit, gisid nunc dicendiem eſt? est. Calam. n. Ir. fF. 12. I HIiſtoriia VII. Ergò: Latet ultimus die, ut obſerventir omner dier“ Aug. All S. Henricus cit. Id quod præſtitit S. Henricus Imperator, de quo Baro. (N a r S . nius ad A. C. 1007. & Surius narrant, quòd is divino oſtento, nu lul ad mor ad pietatis opera licet propenſſimus, mirum in modum in. un tem parat. Citatus ſit. Rem geſtam ſic accipe: videbatur ille, adhuc Duz 60 S Bavariæ, ſibi, in S. Emmerami Eccleſia Ratisbonæ eſſe, atqꝗq, orandi causàâ, S. Wolfgangi Epiſcopi, quem ſingulari devo. N tione proſequebatur, adire ſepulchrum, ab eôque caput inde attollente, admoneri, ut characteres in muro prope tumu. „ lum legeret; reſpexit, legitꝗ; ille hæc inſcripta: Poſt ſeæx (me- n lioris ominis litteræ, quam illæ Baltaſſari Regi fatales. Den. ) ien Henricus evigilans ſummoperè incubun, ut earum vocum bn intelligentiam apprehenderet, & mortem fibi his verbis de- ut nuntiari autumans, parare ſe mox ad eam ecepit, anxius rei, , exitum præſtolatus, largiendo eleemoſynas, aliaq; procuran- (t do, quaſi ſexto die moriturus. & illis diebus præterlapſis, cd ratus ſextum menſem ſibi imminere fatalem, rurſus per ſeme ſ ſtre totus in cura mortis fuit. Etiam hoc tempore evoluto, u ſextum deinceps annum in exſpectatione mortis, quàm aper. lIn Poft ſex annos tis brachiis obviam quod momentis præſtolabatur. Porrôſr ien creatus Impe annis jam expletis à Pontifice Maximo Benedicto octavo Romez i raror⸗ cbur. Imperator coronatus, vaticinium ſancti Præſulis impletum iun- ope ni 3. Poſ tellexit. Hic ille Henricus (Id nominis aliis ſecundus; aliisprimus, A e ſi inter Imperatores non numeretur Henricus Auceps; uti non — 4 ut omni tempore ſalutis curam habeamu. 219 u numeratur à multis Scriptoribus, ex eo, quòd honorato no- J Ra mine & Iitulo Auguſti (Mehrer des Reichs) is non uteretur, e ceu à Pontince non coronatus; uti tum temporis ſolebant Ger- A, manorum Reges. Jo. Tab. IUrljer. teutſcher Adler/ in Henrico prime u f. o2. n. I5. ex Lymneo, Jur. Pabl. L- 2. c. 1I. n. 29. vel ex humilita- lur. te; erat enim laudatiffimus Imperator ultra annos1 6. quem ußi⸗ Baronius A. C. 936. vocat Principum decus, ac Chriſtianæ Re- , en uigionis columen. Compend. Bar. f. zoo) Hic, inquam ‚ille Hen- S. HenriciIm- tmmn ricus Auguſtus, noſter ſantus inter coronatos vertices opti-Peratoris en- „ mus & ſanctiflimus; ille, qui cum ſancta ſua Conjuge Cune-omis. ℳ gunde, Sigismundi Comitis Palatini filia, ſervavit inviolatam u. Caſtitatemt: ille, qui ſede ſuà pulſum Benedictum oRavum re- m, ſtituit: ille, ad cujus inſtantiam S. M. Eccleſia Romana pri- mni mum ccopit cantare in Miſsâà Symbolum Anmmo 1014. Ca din. chn Jo. Bona, Liturg. I-. 2. c. 5. f. 656. Ille Henricus, qui manus cum cNKb hoſtibus prius noluit conſerere;, quàm ſe ſacroſanctis Eccleſiæ Sacramentis milites communiſſent: ille, qui cœleſtes Spiritus grir pugnare pro ſe cum hoftibus vidit, ille, cujus ære tor Baſili- ex, Iempla, Aſceteria, fuerunt conſtructa & dotata; funda- n tus Epiſcopatus Bambergenſis; cui Ungaria ſuam Converſio- N/ nem & fidem debet: ille, qui poſt ſanta ſua facta ob miracu-·· odg lorum multitudinem ab Eugenio tertio in Sanctorum eſt rela- tus numerum A. 1145. &c. Quæ ideo huc adduécta ſunt ſpecia- lHius, ut intelligamus, ad quantam gloriam & ſanctitatem du- cat mortis (quam Judicium ſequitur, Hebr. 9. 27.) memoria. Fa- ui ciuch. in Jonam tom. 3. Leék. †. H. 2. n. 4. F. 76. Barenim, mq; Com- pend. ad A. C. 1007. Pexenfeld. ad biß. 79. f. &17. Faber D. I. Adv. C. 3. 6CNH init. & (. 9. n. 3. 6 Kadero in Bavar. ſanct &c. Infrà Conc. 27. n. . k En nobile exemplum ,quod imiteris, anima fidelis ‚ut te ſcil. Imitemur. Aht itentidem ad mortem pares, ob temporis incertitudinem, id- one que dum ſanum eſt, corpus deliberatè Deum „ſaltem graviter, DN. non offendendo, à peccato admiſſo ſtatim pœnitendo, fre⸗ „ NQuentius ſacra Confeſſione animum purgando, Hacrd Com- Grn munione muniendo; te bonis alienis & injuſtis non inquinan- E e S da, X 220 C oNCO XVI. Jukli evtremi temis expend ut omni Se. — — do, aut nimiàâ tefrenorum cupiditate „Carnis; voluptatibus, vel g tidquid univerſim eſt noxii ſceleris: Cum ſigna mortis acceſſerint, morbi, Per quos pulſare Deum, ait S. Greg. bom. 3. in Evazg. & mortem vicinam deſignare, te, prima omnium cu- ra, ad Deum Judicem pares (loquere efficaciter tibi, & aliis) à quô deniꝗ; audias: Eage ſerve bone, & fPaels, intra in gaudumm Deomini tui. Semper ergo ait S. Greg. bom 1I2. in Evang. extremum diem debemus me tuere, quem nunquam poſſamus prævidere ap. Een. derls. Se⸗bwertfer, 1 in C onſif. & Eaduſtr. ſpirit. F. 6. fol. 367. V. Bre. Viar. K. L'ect. 9. oc. Aſs. D. ex J. Greg. & Lect. 3. NWokturni. Domw. I. Adv. Deim ale hominem vivere, ait Rupertus Abb. Zusſi alter die judicandum, &. rat ionem de fadz; proprin redalturum. In extre- R mis vel maxime Decnitendame Cone. 72. n. 6. 8 ſ. ſequib. g,. ha Rer v. Pænit. “ ” 3 Authores ia §. Thomas, Sr 4. 55. art. ſ 6. Cornel.: in e. 20. . hujus 16. Con- cionis mats⸗ h loca ſpya citt. Franc. Labata, Theſsuro Mor. V. Jadicium finale . propoſ. 6. &g. Faber, D. 1. Aar. C §. indicia mundi ſe- neſcentg, & C. Ios n. F. Wencesl. Schwertfer S. J. Conſilio & Iadaſtris ſpirit. g. cap. 2. de memor. Noviſ. Alex. Calamato, Dom. I. Adv. Marchant. bhborto Paſt. tr. 3. de Fide Chriſt. Ledt. 25. propoſ.2. F. 151. & in Rationali, Dom. . ſol. Jöbd. Hilar. à S. Anaſt. Archimede Chriſt. ſen Arte bene mor. Lib. 2. C. y. J. I. & 2. 4 f. 26 6. Daniel à Virg. Mar. Carmelita. Belgii Pro- vinc. & totius Ord. hiſtoriogr aphus, de & Elia part. 3. ad fſin. àf. tzyi. Procop. Capuc. in Zudiciali Diſe. 6: Nic. Turlot. eſidiät. Chriſt. f. 1zr. Joann. Adam Weber, Canon. Reg. S. Aug. Præpolſ. Hogelwerth. Diſe. Curioſ. I. J. 2. art. 4. f. 72. Aliiq; in praſente Concione, &́ ſieprà Conc. 2. ad fin. eitt. JIacob. Maſenius S. J. Chron. I. C. 3. f. 3. in fegné Pyædeſtin. Barra- dius, tom. 3. L. g. c. 13. Beſſeus, de Jud. C. 6. 4 f.3sf. Drexel. de zxternit. Conſ.z. n. 3. Corvias crocitan, fol. 21. & ſeq. Carol. Vanhorn O. Erem. S. Aug. Dom. 2. eck. eir. Vr. Mor. infrd Cone. 5. 7.9. l. 7 2 èõü Cox 1 ½ . — tatbiu, mncr. zgan H yx Ommis Vallias implebilt ur Lucæ 3. 5. Dom. 4. Adv. nerte. lel der lin mle ſas) ut & l. tutus, intuitu tam admirandi, pro cujusq; naturæ & ſtatus con- ll X+e enef — 21. 1 4e dr 4r ar 11 14 2r 4 de 8 At 4e 1r 1e N 1 3 e r de t it a 1e ie ie g . 7 7 Conxco XyII. Expenditur Circumſtantia Loci, Vali Zoſaphet, fJudicium extremum vehementer impiis aggrra vans in conſolationem veroò Electorum, cc. Nter illa, quæ caſum cauſamꝙ , vel rem quampiam valdè Loci circum- aggravare poſſunt, eſſe circumſtantias, facile conſtat, & ſtantia conſtſi-. vicimus præcedente Concione de circumſtantia temporis: MR derabilis. A. jam nunc agendum erit de valdè conſiderabili circumſtan- tià Loci, in quò inſtiruendum erit judicium Univerfale; eſt- que, ſic dicta, Vallu Joſaphat. Hujus etiam Circumſtantiæ?; Loci, rationem habet ipfe Deus in iis, quæ & juxta naturam * ſunt, & quæ ſupra natura: Deus & Natura nihil faciunt fruſtra; ut notum eſt axioma, ſeu celebre effatum, ac ſententia, rés- que indubitata ex Ariſt. L. 2. de Cælo &r mundo. Ita Deus, æter- no infinitæ Sapientiæ ſuæ conſilio, ubi- crearet Angelos „Co⅜ lum empyreum ſeu ſupremum decçrevit. & Thom. p. 1I. 4. 61I. a. 4. ſelegit terram, extra cœlum & paradiſum, in quâ, & de quàâ formaret hominem Gen. 2.7. ne ullam ſuperbiendi haberet cau- ſam; quid ſuperbit terra & cint *Eccl.o. 9g. quem dein eulit, & po- ſuit eum in parad'ſs voluptati s Gen. 2. 1. quid ni (præter alias cau- & Angelus in ſupremo cœlo, & homo in paradiſo conſti- ditione, domicilii, & palatii vere regii, eò magis incitaretur, & moveretur ad obſequendum in omnibus voluntati Divinæ & mandatis? contra quæ peccatum, ex ipsà Lori circumſtantiaà pro pter majorem ingratitudinem gravius fuit. Ita & ſingulari con-· ſilio, præ cæteris elegit Deus Terram, Chanaan antiquiſſimè di- –— — 22 2 CoNCIO XVII. Vallis ſoſaphat Tudicüi extremi locus, ctam, Judæam, ſeu Palæſtinam, à nobis Terramſanétam; & in Eun haàc, qui ſervi ſaſoeperat formam! & non jadicare venerat, ſed judicari, Gtum Betbleem præelegit Naætivitati, Jeroſoymam Paſſioni, ait S. Leo Papa inme VYallis Joſaphatſerm. I. de Epiph. Ita Dei filius, judex univerſorum, in finemun Qdecreta à Deo di venturus, in hunc finem ſpecialiter, ſpecialémque lox-axzs in locum judi- apt iſime decrevit: isque eſt, vel erit 'alla Zoſaalst, quæ vals Ni cli xtremi. ſanè eo univerſali hominum conventu implebitur, cum horro. ind re reproborum omnium, in horum ſummam confuſionen, mi ita ut optaturi ſint, & diéturi montibus: Cadite ſaper nor, & ce- ele libis operite nos. Lucæ 23. 30. Onenz Valls implebitur in quorum Me verborum vero ſenfu me nunc non detineo, ſed ad finem Con- 4, cionis reſervo explanationem eorum utilem. Hodie itaque un eum locum judicii finalis, ipſam l'allem 7 ſaphat, fixis acutisque t circumſpieiamus oculis, ceu in qua & nos quondam compari- dN turi erimus; quis nobis ibidem futurus ſit oem, vel potius, I S ut nobis commodum ibidem in tempore paremYus. Locus judicii II. Veruùm equidem eſt Theologorum unanimi concordia, ſe particularis ibi, hominem à morte ſtatim judicandam „efieque hujus Judicii homo ubi mo-ſingularis ſedem illic, ubi quisque moritur. Ita omnindò, ubi é ritur. corpus à morte ſternitur, ibi à Judice anima judicatur. Ira un idem, & mortis, & judicii oce eſt. Ita judicatus Doëtor Pa- du riſ. Drexl. to. I. citando c. 6. J. I. & infra Conc. 30. n. z. Cum enim ki Juudex non homo ſolum, ſed & Deus ſit, ubiq; locorum præa- kEm ſerns; ubi mortuus cadit, ibi tribunal figit, in cubiculôò, in viꝗ, e in campo, terrà, marique. Cum autem nemo ſciat, ubi ſuum ay qquisque prætorium ſit reperturus, omnia ei leca videri po. un Doctrina mo- ſunt ſuſpecta. Quoniam verò mors ut plurimum in cubicu- un ralis deſuper & lo, ſeu conclavi, & in lecto nos invadit, traditque Judici, unai· ed Praxsö. liſſimum prorſus, ſi domi ſuæ, in ſuo quisque cubiculo Tri. bunal ſibi cogitatione conſtituat, ſe ipſum ſic exhortando: va en hic meus, in me, Judex ſedebit; hic tutelaris Angelus, hie ) accuſator Diabolus ſtabit; hic ego jacens & proſtratus ſenten. hi tiam irrevocabilem excipiam; hic judicabor, hic ego intelli:. ée Ram, inter quos æternitate totà viéturus ſim. Qoeciten 66. WMW e rE 2 α(tuo, FPlelis gratioſus, impiis Auriſimunus. 22 nA ſtatuo) quot idie tribunal hoc mihi, meæve cauſæ conſtru- u ctum, ſtudioſiſſimèe contemplabor, ne unquam, Judicii hujus un immemor, in Vvitia deflectam, ad Judicem imparatus vVe- um niam, &c. hoc demum eſt piè vivere, hæc maturèe prævide- u re. Tunc werò præcipuè, Judicium hoc in animo validiſſi- e meé imprimere, conducit, cum cacodæœæmon impuras ac libi- nlin dinoſas cogitationes ſuggerit „Cum iræ aut invidiæ faces ad- lm movwvet, cûm advindictam ſtimulos ſubdit. Quam pié, quam „ℳ bene & ſolidè. Drexwel. tom. 1. Tribun. Chriſti Ti. I. C. 6. H. 2. &. omm Hic locuis Judicii particularis. Aliud eſt de Judicio univer- un ſali, cui Deus ſtatuit certum locum memorabilem, de qv6 eim munc agimus; ſicat ſtatnit diem, in quö judicaturus eſt Orbem in Eh eægqustate, &C. Ak. 12. 31. Et hic locus eſt Pallis Jofaphat, docente m Sacrâ Scripturaâ, accedente ſenfu Eccleſiæ, & conſenſu Pa- , trum, Doctorumgq; communi. III. S. Thom as Wappl. q. S§2. ant. 4. quærit, Vtrum Judicium Vallis oſa= nh et invalle gJoſaphat; & concludit: Scut Chriſtus ex monte Oliveté phat,locusju- i in Calum aſcendit, ſic circa illum locam eum deſcenſurum, probabele dicii extremi, 8 eſt; ut idem eſſe oſtendatur, qut deſcendit, & aſéendit. Scilicet ℳKt. aſtruitur ex W . 4 un. I. 1II. Hic geſus, qas aſſumptus eſt à vobi in Cælum, ſic veniet, quem- e . D r) admodum vidiſti eum euntem in Ckælum. Aſcendit autem Chri- F. E tein ſtus in Cœlum de monte Oliveti, qui præeminet Vall Yoſaphat. A Et apertiſſimè ex Joelis c. 3. ubi deſcribit diem Judicii, poœnam nd reproborum, & gleriam Electorum: docetque, Chriſtum in iumn Valle Joſaphat judicaturum omnes Gentes. Congregabo, inquit v. 2. omnes Gentes, & deducam eas in Eallem goſaphset; & dAiſeeptabo de cum eus abi. Suprà C.5. ante num. z. Suffragatur S. Hicronymus in C.2. Joel. nec non S. Chryſoſtom. cujus hæc funt verba: n los diſc ut 21 . & vmners Genteeraminat. Neque ſine myſterio voca- eECE tur Vallu Zoſaphat, id eſt, Judicii Domini. Et congrue hic locus bent eligitur, quia ex monte Oliveti aſcendit, & Hie roſolymæ pas- irli ſus eſt; electa ergo eſt vallis media, complectens utrummque montem, Oliveti & Calvariæ. Ibi Sancti gloriam aſcenſionis el Mechtl de Jud. extr. Ff Chriſti 224 CoxNc10 XVII. Vallis oſaphat udici extremi locus, Chriſti participabunt, & fructum ſanguinis ejus, ibi gloriæ majeſtatem oſtendet, ubi ſimmam tulit ignominiam; Pas- ſionem inchoavit in Valle Joſaphat, per quam fluit Torrens Cedron, juxta Bedam, ibi comprehenſus eſt. March. f. 180. D. Hilarius deſignat, in quò locô terræ ſit Dominus ven- turus ad judicium, nempe in eo loco, in quéô paſſus eſt. Ne, inquit, Lociò quidem, in quös venturus eſſet, eſſemus ignari dicit ubicunq; fuerit corpus, ibi congregabuntur aquilæ, Matth. 24. 25. San- &os de volatu ſpirituali corpori aquilas nominavit, quorum, congre- gantibus Angeli, conventum futurum in loco paſſtonis oſtendit. Et dignè illic claritati adventus expebtkabitur, ubi nobis glortam æterni- tatis paſſtone corporeæ humelitatis operatus eſt. Hæc ille. Creditur enim judicium exercendum in Valle Joſaphat, quæ eſt circa Je- ruſalem, ait Cornelius Janſenius Epiſc. Gandau: Concord. Evang. C. 123. mihi fol. Saα. Cornel. in Yoël. 3. 2. f. 240. Sufficiat hæc pauca adduxiſſe in re, quam ſibi totus Orbis Chriſtianus perfuaſam Deſcribitur & indubitatam habet. Deſcribitur hæc Vall Zoſaphat, ſita Vallis oſaphat inter eruſalem & montem Oliveti, quam perluit torrens ex Adricho- mio. Cedron, ubi hortus erat, in quö Judas proditor tradidit Sdalvatorem; ait S. Hieron. in Jerem. 31. Vallus goſaphat, ait Chriſtianus Adri- chomius, en Theatro, vel deſeriptione Terræ Ssanttæ, quæ & vallis Cedron, & vallis montium vocatur, vallis eſt lata & profun- da, inter Jeruſalem & montem Oliveti interjecta, totam ab Oriente cingens urbem, quam Torrens Cedron tranſiens ſuis aquis egregiè ſœcundat. In hâc valle pii ac religiofi reges Ju- da, Aſa, Ezechias, & Joſias, templi combuſſerunt idola, eo- rumque cineres in torrentem Cedron projecerunt. Hæc val- lis communis totius civitatis erat cœmeterium, ubi vulgus & ignobiles ſepeliebantur: extra urbem enim Judæis ſepeliri, mos erat: ibique nunc Turcæ ſepeliuntur. In haàc quoque valle, die illà cunétis mortalibus tremenda, omnes undique homines ad extremum Judicium ſunt congregandi, ut à Chriſto Judice recipiant debita pro meritis præmia quis- que ſuis. Unde & Vallis conciſionis appellatur, quòd d⸗ or Go ſon kte W N en lnt FPleRis gratioſus, impiis duriſimus. 225 gon mali à bonis ſeparabuntur. Tempore, quo Chriſtiani u« Palæſtinâ potiebantur, erat hic Abbatia quædam, in quâ Imn Domina Meliſendis, regina jeruſalem, ſepulta eſt. La« n Adrichom. in Zeruſ. num. 204. mihi fol. Iza.s in Valle ergo Joſaphat S. erat villa Gethſemani, & hortus, in quô Chriſtus orans ſu- E dansque ſanguinem, proditus à Juda, captus eſt à judæis, na & in eàâdem ſepulta eſt B. Virgo Maria, ut notat Adrichom. % Porrö Valls hæc nomen accepit à Joſaphat rege, quòd eam α ipſe inſigni titulo & fabricâ, v. gr. arcu triumphali, poſt vi- 4 Qoriam. de Ammonitis & Idumæis, ornavit: Vel qvèd in nm ed Mauſoleum illi erectum ſit, pulchra pyramide inſigni- elin tum, ut tradit Beda: licèt enim goſaphat ſepultus ſit in Sion, inah⸗ uti dicitur 2. Paral. zli. I. tamen Mauſoleum illi erigi potuit ρ in häac Valle, in quod forte ejus oſſa translata ſunt. Cornel. in cn Yoel. 3. 2. à f. 239. & in Mat. 21. I. f. 39 . Le Blanc. in Pf. z9. 3. f. Io I. im IV. Rationes & congruentiæ, cur in valle Joſaphat inſti- Vallis ſoſa- ü tuendum ſit judicium, à Doctoribus afferuntur variæ. Phat Judicii um E quibus ſingulariter adduco in rem præſentem: quia Chr c inan en ſtus Hieroſolymis vixit, docuit, miracula fecit, judicatus OpusRedem- A. occiſus eſt; ac in monte Oliveti, qui huic Vall: imminet, Pionis ha. rn gloriam & majeſtatem ſuam, aſcendens in Cœlum, oſtendit: manæ per- Iin Act. 1. II. Ergo decet, & convenit, ut in eãdem judicet incre-actum fuit. mOH dulos, & inobedientes ſibi, qui tantæ ejus charitati, redem- prtioni, doctrinæ & miraculis, quibus, doctrinam ſuam coœ- – ν leſtem eſſe, ſeque à Deo miſſum Meſſiam & Salvatorem pro- PDavit, credere & obedire noluerunt. Juſtum enim eſt, ut .ibi Chriſtus ſuæ gloriæ majeſtatem oſtendat, ubi ſummam W ignominiam fuſtinuit; utque ibi judicet, ubi judicatus eſt, vindictam fumat de fuis perſecutoribus, aliisque omni- bus, qui ſuo ſanguine uti noluerunt. Cornel. ibidem ex Pl. & e DD. Hac in Valle ergo, ſeu in aére huic Valli & monti Olive- Gu ti vicino, Chriſtus, à tot hominum millionibus judicandis vigendus (videbunt Filium homini venientem &c. Luc. 21. 227.) Ff2 ſede- 226 CoNcIO XVII. Vallie ſoſanphat udicü ewtremi locus, ſedebit in Nuhe lucidâ & gloriosâ. Asſidebit ei Virgo Mater, quæ in hàc lalle ſepulta eſt, & reſurrexit: item Apoſtoli, & viri Apoſtolici. In Valle verò, locisque ei vicinis, conſiſtent homines judicandi, circumſtantibus Angelis: ſed Electi & Beati rapientun in nubibus olviam Chriſto in abre, 2. Theſſ. a. 16. 1bhidem. Quomodo autem locus hic tot milliones hominum capere poterit, inſinuatum ſupraà, C. §. n. 3. de qus &. Tho. q. 5S. 4. 4. ad l. March. f. 1S50. Beſſé C. . de Nud. f. 3358. Le Blanc. &c. Ex Vallie oſa hac ipsâ ratione, propter quam Judicio finali Chriſtus aſſi- Phat cat gao- gnavit vallm Jeſiphet, intelligitur, quam hic locus cefſurus bu ene e⸗ ſit impiis in torturam, ignominiam, & confuſionem; ſicut commoda. f. V. 1. ed in d Iha tiſimus. to, accommodum erit & opportuniſſimum, peccatores à u- dice redargui, caſtigari, confundi. Diſceptabo oum ens ibi. Chriſti ex Yoel. 3. 2. Ch. riſtus ergo ſupra vallem Yoſaphat „ in throno judi- probratio ad ciario conſidens, diſceptabit cum impiis in Vale conſiſtenti- impios. bus, & per omnia pavidis: Ecce ego in hoc ipſo loco pro vobis atrocia paſſus ſum: ecce hic in horto pro vobis ſu- davi ſanguinem; proditus & captus; ligatus quaſi latro, tra- QGusque per torrentem Cedron in urbem: ecce juxta hanc vallem in domo Caiphæ, ac mox in domo Pilati, pro vobis judicatus, damnatus ad mortem, flagellatus, ſpinis corona- tus, colaphis cæſus, irriſus & conſputus ſum: ecce hic to- tam urbem circumductus, crucem bajulans, tandem in Cal- variæ monte pro vobis crucifixus ſum: ecce hic nudus inter eolum & terram ſuſpenſus diſtenſis manibus, pedibus, to- tôque corpore memetipſiim pro vobis in victimam Deo TPa- tri obtuli. Teſtes eſtis, Pilate, Anna, Caipha, Juda proditor; Teſtes Pontifices & judæi, qui hoc ipſo loco contra me cla. maſtis: Reus eſt mortis; erucingatur, erucifigatur. Meminiſti Pilate, quòd quaſi reus hic ſteterim coram tuo tribunali, & * * . . ſententiam mortis à te acceperim; cum tamen tu innocen- tem me diceres: Ianocens ego ſum à ſanguine Naſti hüjus. Me- miniſtis, Caipha, & Pontifices, quòd in Concilio à vobis ad- jura- *ſaprà didtum C. 1. n. y. & ſeqq. ceu in quô, cœlitus huc deſtina- Biki gatioſes, npis Auriſiu 2 juratus: Dic nohis, ſi tu es Chriſtus, Eilins Dei vivi reſponde- rim: Dico vobis „à Modo videbitis PFilinsm Homeinis ſedentem à dextris Virtutis Dei, & vententem in nubihbus Cakrli. Mihltnon credidiſtis imò ſubſannâſtis, & quaſi blasphemum me condemndÜéſtis; & crucifixiſtis, &c. &c. Similem exprobrationem Chriſti u- dicis ad impios habet S. Aug. J. 6z. de Temp. quz eſt de die ZRadicis. Cornel. cit. in Yoel. 2. 2. dà f. 240. Beſſ. de Jud. C. y. à f- 336. Marchant. Campus ampliſſimus cogitandi, meditandi, dicendiqve. Econtrà ex hoc judicii, & vicinis locis, in quibus Dei Filius Solatium ſalutem noſtram operari dignatus eſt, Electi ſummo perfun- Eledorum ex dentur gaudio, & affetuofiſſimo ſenſa. Fuére quam plu- Valle oſaphat rimi, qui in vitâ per terras & mare, in Terram Sanétam, ma- & vicimis lo- gno & difficili labore abeuntes cum ſummo devotionis ſen- * ſu hæc veſtigiis & geſtis Chriſti conſecrata loca viſitàrunt; uti S. Guilielmus, D. Aquit. S. Conradus Ep. Conſtant. S. Igna- tius de Loiola &c. Et quis noſtrum probè Chriſtianus non optaret mille votis, præſens venerari hæc ipſa 88. 1oca! Uti⸗- nam tunc in Judicio, cum Beatis, hisce votis noſtris ſatis-: fiat! V. Ut autem à me cogitata meliùs proferam, adduco in quandam, à longè, rudem delineationem agendorum in Vzlis Mam- Valle oſaphat, & pro quâdam Judicii formâ ibidem ea, quæ bre Gen. 15. ipsâ in Lalle quädam acta refert Geneſis re 1s. ex quò ſeligo Juædam for- C pauca, mihi accommoda: Apparuit Abrahamo Dominns zu ma NWallis Convalle Mambre (eſt Valls Palæſtinæ, quæ & Terebinthi, teſte ſaphat. Joſepho, à Bethleem fere 15 mill. paſſ. non longè ab Hebron, Davidis per ſeptem annos quondam regiàâ urbe, Hieroſoly- mis diſtante 20. mill. paſſ. ſeu 4. milliaf. German. Lexic. Gea- D graph. novum Adrichom. in Jud. n. 153. fol. 5&l.) & ecce, apparuerunt ei trer Eiri, ſtantes prope enn &. Nominantur tres Viri, ſeu Angeli, & unus inducitur locatus. Abraham trer vidit, & unum adoravit“ Canit Eccleſia Reſponſ. y. Dom. ZQuinq. Cceu re- præſentantes Deum, & SS. Trinitatem, ut docet 9. Auguſt. In tribus Viri, ait 8. Eucherius Ep. Lugd. qui venerunt ad ibra- 4 22 2 CoxctoO XVII. Ballis oſaphat Tudieii extremi locus, ham, Domins Chriſti prænuntiabatuer ad ventus, uam guö duo Angeli ur comitabantur, quos pleriq, Moyſen & liam accipiunte unum priſeæ Legis latorem, qui per eandem legem Adventum Dom'ini indicavit let alium, qui in ſine mundi venturus eſt, denuntiaturus ſecundam Ad. leut ventum Chriſti, atq; ejus Evangeliuv pradicaturm. Ita S. Euch. le⸗ D. 2. in Geneſ. c. 27. Corn. in Gen. 15. 2. f. 17. Eidit diem Cbriſti, & Iætatus eſt, ait de Abrahamo S. Hieron. ap. cet. Adrichom. abi vile. 4 Eodem capite commendatur laudaturque Abrahami hoſpi- talitas, quam & remuneratur Deus, ſeu Angelus Deum re- præſentans, ut dictum, promittens in ſenio Abrahamo & 1 Saræ Filium. Ad quæ Sara ridet, negatque, non rata, ſe vi- i ſam eſſe ridere, & à Domino reprehenditur, timore perter- rita, v. 13. & 14. Weranza punbt.132. f. 2506. Rurſum & denique eſt actum de everſione & interitu Sodomorum; quæ eſt fii- gura interitùs reproborum & paucitatis ſalvandorum. eprà 4 In Vane ſo= C. /o. n. . Regredior hinc ad V'allem Joſaphat, in quâ longè gra- btiſen i viùs agentur omnia, imèò graviſſime. Ad Judicium aderit tota SS. Trinitas, ut Jjudicium peragat, judicetque mundum qua Deus & (ut ait Cornel. in Apoc. 1. 4. ea verba: Qus venturus eſt. Idq; Wa homo. propriè competere Filio, hic enim propriè venturus eſt, & judicaturus orbem) non per ſe, ſed per hominem Chriſtum, N etiam à reprobis viſibilem in judicio, ſcil. quà hominem. Rebtè & congruò Chriſtus ſecundum humanam naturam etiam eſt ii⸗ mundam jndicaturus e eſt concluſio S. Thomæ Suppl. q. 90. a. I. & Farte 3. 4. 9. art. 4. Coneluf. allegatque id Joann. y.. 22. Fater omne Iudicinum dedit filio ſiio, uni ſecum, ſed per Incarnationem ho- mini facto: ℳ ſi diceretar, ait S. Mug. E. 1. de Trinit. c. 13. Patrem nemo videbit in udicio vivorum & mortuorum, ſed omnes Filium, y, Zut⸗ Filius hominis eſt, ut poſſit & ab impiis videriè; cum & illi vide- Ke Ant, in quem pupugerunt. ap. Corn. ibid. qui conſtitutus eſt à Deo Ju- In Valle Jo- dex vivorum & mortuorum Adtor. Io. z2. In hâc Valle Joſaphat RkR Gphat pro- Opera miſericordiæ & hoſpitalitatis laudabit Judex, & præ- 1 wa pec. Miabitur. Matth. 2 6. 3. Eſurivi enim, &c. In häc valle Kiſis (cum cata & jadi- Eccle. 2. 2.) reputabitur pro errore, & multos perterrefaciet; 4 caäbulntur. ſicut Eleli gratioſus, impiis durißimus. 229 ficut & alia plura, quæ leviſſima putamus, & occultiſſima, N i . . E 4 . ”MMä . „ —„ „ ilus vani, vVaniloquia, verba otioſa; de quibus Chriſtus Y . Matth. I2. 36. Dico autem vobu, quoniam omne verbum otioſum, quod 4 locutè fuerint hominer, reddent rationem de eo in die qudicii. Quid de gravioribus? Si Sara, à modeſtiã commendata, ut ait Lyr. quia Angeli de ſuſcipiendo filio ſunt locuti, hoc audito, poſt Y aoaſtium, in domo propria, quin imò intra ſe, ut habet Hebr. & Chald. paululùm fübriſit occaltè, nec non in ipſorum Ange- Kole lorum, in humanâ formâ, & à ſe non cognitorum, ex ſent. M! & Adaguſt. miniſterio occupata (Ecce in tabernaculo eſt“ v. 9.) acriori tamen vultu à Domino taxata: quare riſit Sara? . 13. X Cornel. & Seranza punbl. 15. à f. 39. quid quæſo in Judicio fiet? In hac Valle goſaphat non Sodomæorum tantùm, ſed univer- ah hſoꝛh‚um impiorum à judice decernetur, & executioni deman- 1 dabitur interitus, animæ & corporis, isque æternus. O æ&- vallis Jo- eEÿ ternum! 6 duriſſima, & perquam horribilis illa E'allu Yoſa- ſaphiat impiis mit phat, non iis tantùm, qui ſuprà memorati, de Dei-ſeu Chri- horribilis fu- mmn ſticidio convincentur ex loco, ſed omnibus adhuc peccato- tura. ribus, reis ſanguinis & mortis Chriſti (ſapra dorſum meum fabri- 6 O caverunt peccatores & c. Pſal. Izs. 3.) Ne innocentes habeamus u nos, quorum peccata Chriſto in agoniâ ſanguinem expres- m ſerunt in horto; ſuppeditaârunt flagellis aculeos, Coronæ tin ſpinas, ad Crucem malleos & clavos; quin ipſam Crucem, ℳ quibus ad mortem usque torquebatur Chriſtus innocentis- u ſimus. Metue ſis ergo hanc Vallem Joſaphat, Judicii, contra nt te, locum. H lem VI. Ut autem hujus circumſtantiæ Loci extremi Judicii, Citatio in 1 Vallis Joſaphat gravitatem magis apprehendamus (ſicut eſt, Vallem Joſa- s & eſſe debet altæ conſiderationis) cogitate, AA. quàm ſæ- phat & pro- 1 pè audiſtis, citationem in Vallem Joſaphat, ut vocant, & pro- vocatio ad Ju- vocationem ad Judicem Judiciumque fupremum; quæ mum pre e⸗ certè res momenti graviſſimi, fuitque ſœæpè ſtupendorum effectuum. Tractant de illaà Georg. Stengel. de Zadic. Divin. ciacn to. I. c. 37. Drexelius to. 1. Tribun. Chriſti L. 2. c. 3. Mart. Delrius Duguiſ. . 2 30 CoxNcio XVII. Vallis Toſaphat Iudicü extremi locus, Diqniſ, Mag. L.2. c. 2. 1.2. ſelt.t. f. 6os. & ſeg. Engl F. &8”. Innoc. G. I. & 2 ex quibus ad noſtram intentionem pauca. Deum Jadi- Ccem liceat? 14 — 1 P * ł α reat, ne infamiâ gravetur familia, aut ut liberetur mun- dqus tali ann aut ut reſipiſcat, & terrore perculſus, pœ- niteat, deſinatque ab oppreſſione & concuſſione miſero- rum) licita eſt talis citatio. (2) Periculoſum eſt homi- nibus, non cçompertæ ſanctitatis, has citationes imitari. (3) Lethaliter peccant, qui ſcienter, injuſtè alies citant. Quid eita Quoad eos verò, qui citantur: 1I. Si conſtet, eos juſtè judi- tus judex fa- caſſe, nec ullum eſſe dubium de ſententiæ aut facti, pro- cit? prter quod citantur, æquitate; tunc poſſe hujusmodi cita- tionem ab illo contemni. 2. Quando Judex aliquam ani- mi perturbationem ſenſit: quæ ad damnandum, vel movit omninèò, vel ad citius damnandum movit: vel etiam non usque adeo certa eſt ſententiæ juſtitia, ut non ſuperſit pro- babilis contrarii metus: tunc mal faeit idex, ſi contemnat hujusmodi citationem: rectè facit, ſi diligenunsitetum 0- mnia momenta, & quæcunque ad veri indagationem perti- nent, examinet ac perpendat, & reum interim in cuſtodiã ſervet, ut vel retractetur prior ſententia, vel maturiore conſilio confirmetur. Ia PBelrio. Comprobemus unico fa- cSto, quam formidanda, & non contemnenda ſit omnis cita- Rudolphu tio ad Vallem Joſaphat. Rudolphus Auſtriæ Princeps in Fqui- Auſtriæ Prin tem Auratum fatales inſidias molitus eſt. Eum deniq; com- Geps ad ſapre-prehenſum, tortum, ad extremum ſacco incluſum, in pro- eiet d,don uentem juſſit abjici. Eques jam in culeum conjectus, an- parere cagi. cdtiam clauderetur, ſpectantem & feneſtrà Ducem conſpi- tur. Catus, altà voce proclamavit: Dux Rudolphe, ad tremen dum Præmitto ſolùm, qvantâ cautela, hac in re graviſſimi mo- menti, opus ſit, ex ſequenti doctrinà citati Delrii: in Concla- Quaado ſis ac in compendio (1) ai citra odium, aut vindictæ cupidi- citare ſeu pro- tatem, vel impatientiam, iram, deſperationem, vanitatem, vocare ad aut aliam vitioſam affectionem, per injuſtitiam oppreſſus quis, hoc faciat bono fine (puta, ut innocentia ejus appa- 4 FElleRis gratioſus, impiis duriſimuss. 231 SE dum Chriſti Tribunal te voco, ut rationem reddas, cur im- im merentem me morte tam indignâà perimas. Dixit, & caput nin culeo abdidit, ſpargendus in flimen. Dux provocationem lt⸗ iſtam cachinno excipiens: Bene eſt, inquit, à præ, ſequar. Ita periculi omnis ſecurus, innocentis necem oblivione hilari im fſepeliit. Sed antequaàm rediret annus, febriculà Princeps h tentari cœpit. Hic memoria triſtior auditæ appellationis 1 ſubiit, & vadatum ſe agnoſcens: Amici, ait, mors inſtat“ vocor⸗ nec tergiverſari licet; in ſus eundam eſt. Quod dixit, evenit. . A. Etenim paulèò pôſt e vivis ſublatus eſt. Hæc cit. Drewel. G. 3. n. F.,es. Citati plura. TLanta vis ineſt humanæ ad Divinum o Tribunal citationi, quam ſæpè cœlum ratam habet: neqve nin ridendum, vel jocandum; quod multi faciunt, dum pu- i rant, & dicunt, adhuc longè abeſſe extremum diem: aderit ED tamen, quô fuper injuriis, etiam infimo illatis, reſpondere ir cogetur ſummus; homo peccator, Judici Deo homini: nos Cic⸗ verò omnes altiori voce, & Tuba Angelorum, ſupremoque u imperio, citabimur in Vallem Yoſaphat; ſed quòô animi robore HW Huomf ibi conſtituri ? “ M MVDB iun VII. Memorabile, & admirandum eſt, quod refert Ro- Hiſtoria. re bertus Holkoth (Anglus, Ord. S. Dom. qui floruit circa A. C. Terror Pere- tem 1349. Bellarm.) in Eib. Sap. Milites duo Hieroſolymam fſunt Frnsilanh . o peregrinati; venerant in Vallem à oſaphato Rege nominatam: laf “ . hic loc: alter lapidem tollens, an irriſoriè, an animi gratia: gtavis in om- Audi tu Comes (ait ad ſocium) quando hic futurum ſcimus Zidicium nem viiam H finale, & omne genus hominum hic compariturum; gσ hic mihi locuni durans. oÿ fſeligam, hunc ipſum lapidem, judicandas; (& hoc dicto ſedit ſupraà) jam nunc, ait, poſſeſſtonem accipio, ſic ſöſſurus ante Tribunal alti- er mum, & jſudicandus. Dixerat iſta ridens; at vide, quam in re tam ſeriaâ non jocandum. Elevaverat tunc in Cœlum ocu- .* ſupra quem ſedebat, timens as tremens ſubitò ſemimortuus humi affligeretur: ægré tandem ad ſe reverſus abiit in viam BIechtl de Zud. extr. Gg fuam; 2;32 CoxNcO XVII. Vallis ſoſaphat ſudicüi extremi locus, ſuam; poſtea tamen omnibus aſſerebat, ab eo tempore nun- quam ſibi diem judicii & judicis in mentem veniſſe ſine ma- ximo horrore & terrore. Marchaut. cit. f. gt. Labata tom. de Jqud. ſin. prop. 6. f. 1196. Archim. Chr. l. 2. C. y. J. 4. f. 275. Procop. Capuc. Jud. D. 9. n. 13. O utinam ſimilem lapidem & nos inveniremus, in quò terrorem judicii noſceremus, ut ſemper timentes & midabilem Vallem Yoſaphat. 14 Circumſtan- VIII. Expendamus adhuc breviter, quæ in humanis lo- tiæ lcum Ju- cum Judicii Reo faciant, vel facere poſſint, triſtem horribi- dicii humam jemque circumſtantiæ. Locus ipſe feralis, theatrum atrum, SS one Multitudo hominum concurrentium ad ſpectaculum, nec 31. .,3. habentium ullam commiſerationem; ubi ampliùs nec è cœ- vincentes; apparitores & carnifices, humanum ſanguinem ſitientes; publicæ criminum pPatratorum proclamationes, audiente Reo; facinus apertum; ante oculos locus, genusq; inſfamis ſupplicii: intus conſcientia rea; & denique Aſſeſſo- Applicatio rum nobilitas, & ipſe vultus irati judicis inexorabilis. Plu- cguiq; faciis. ra cogitate; quæ tamen omnia, reſpectu ultimi Judicii, um- bra ſunt, neque aliud, quàm pictus reſpectu veri ignis, quod S.Auguſt⸗ dicit de noſtro & infernali igne. Valli Joſaphat a- pertiſlimum illud generalis judicii theatrum: quis illi co- lor?: triſtis, ater, cinereus, ex toto, quem diximus, combuſto mundo; & : Sol obſcurabitur, & luna non dabit lumen ſaume Matth. 2z. 29. Vel: Sol convertetur in tenebras, & luna in ſangui- nem. Adk. a. 20. ut verbo dicam, ex S. Anſelmo: O anguſtie! cla- mat, hine erunt accuſantia peccata, inde terrens juſtitis, ſubtus pa- tens horridum chaos inferns, deſuper ratus quder, intus urens con- ſotentia; foriz ardens mundus, Et FP jieſtus vir ſalvabitur, peccator Bic, depreſſu,, in quam partem ſe premet conſtrictus à ubi latebo? ubi etparebo? latere erit inpoſſibele, appharere intolerabile. Duid dormi- tas anima tepida, & digna evome! Dui non erpergéſeitur, què non fremit ad tantkene tonitruum, gon naormits; ſed mertnus eſt. Ita §. An- Io, nec é terra, fübſidium exſpeétet Reus; accuſatores con- 1 en Pedis gratioſus, impiis duriſimus. 2333 Nenen S. Anſelmus in medit. Refert S. Bonav. in pharet. I. 3. c. 49. ap. nIn Pæaagog. Chr. de Zudicii mem. p. I. C. S. F. 5. F. 271. Hæc & alia par- AE tim dicta, partim dicenda, quæ tamen ne cogitari ſufficien- ter poſſunt, facient Vallem Joſaphat, locum Judicii, reis pecca- toribus quàm maximeè horribilem, ut mallent à terra abſor- beri. Iefraà G& 2s. n. 6, Quid ſi jam in illaà alle tu ille reus: JTz I e e vir: 2. Reg. 12.7. tu illa fœmina; tu ille ſenex; tu ille Ju- venis c— “”ÿƷôèƷMU . me IX. Nunc ad concluſionem. Quid erge agendum: ſe- Explhica- mm qͤui oportet conſilium pr æconis ponitentiæ, S. Joannis, tur: Omnis m verbis initio in thema adductis: Omnt als implebitur Luc. vallis humi- neg 2. 7. Cujus ſenſus hic eſt: Omna Valli impleatur, omni mons liabitur &c. Nerece & coli humilietur: Et erunt, id eſt, fiant, vel ſint prava, vicæe or obliquæ & anfractuoſæ, in directa, G aſpera in vias planas, hoc eirn eſt, cComplanate vias omnes Chriſto regi ve nturo, q. d. tol⸗ lite & mentibus veſtris, omne, quod pravum, diſtortum, in- E quale, altum nimis vel depre ſſum eſt, v. g. ſfuperbiæ mon- Ltem „vallem pufillanimitatis & acediæ, eam implendo, æ- K quando per fiduciam in Deum: qui aſperis eſt moribus, ad fuavitatem &tmodeſtiam ſe componat; &c. Cornel. b. & in , ce Verbo: efficaciter à ſmili S. eanncs hortatlir ad . nia deponenda in conſcientia, in cogitationibus, verbis, ope- ribus, in ſeipſo, in ſuâ domo, in filiis, domeſticis, ſiibditis &öôdW. „ quidquid vitioſum eſt, quod offendere poſſit venturum Re- ge‚m, & Judicem. Hoc agamus, & erit nobis locus ad judici- A nem1 Ealle Yoſaphat bonus; exemplo S. Pelagiæ pœnitentis, S. Pelagia us ℳ n 5 6 quæ à vanitate mundi per B. Nonnum Epifſc. Heliopol. con poœnitens in verſa, perpetuæ pœnitentiæ ſe addixit hoc loco; nam in mon- monte Oli- te Oliveti tugurium erexit, ex quòê in Vallem Yoſaphat deſpe- Veii. Qus eſt, ut jugem Chriſti patientis, æquè ac judicis ventu- aH ri imaginem ſi iob oculos poneret: ex vit §. Oätobr. dii- in chom. Cornel. in' cit. Zoël. 3. 2. f. 2441. Le Blanc. cit. Engigt. P. I. D. 24. 4 . Gg 2 Ved. — 234 CoNcIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi zn Judicio Authores Eid. 8. Thomias Sappl, . 5Sg. art, a. à ſol. zos. Cornel. za Joeli . 2. in hujus 17.. e citt. LL. Le Blanc in Lſ. ag. f. 10pl. Drexel. tom. I. Tribun. Cencionis Chr. L. I. c. 6. & L. 2. . 3. & . Marchant. Hort. Paſt. tr. 3. de materiam Feide Chr. Ledt. 25. Propoſ. 2. F. 1S0. & . Petrus Beſſeus C. y. de Ddicio d F. z34. Martinus Cochem Capuc. Groß Leben Chhriſti mp. 203. F- vrzg. & de Judicio cap. 3. & a. 4 fol. 19. Ved. flupis, nes C. S. n. 2. & 3. & C. 13. de Cruce n. g. &ſeg. item infrd de Chriſto Sanguinem ſuum reuusrente ab impiis Con-. 24. Vitus Faberius Ord. S. Franc. de Paul bP. I. Dom. 2. Adv. JG. 6. & 7. Joſ. Speranza puncto I32. Mar. Bignon. Capuc. Die launc Dom.I. Ouad,ageſ. n. 1.16. &-. Chriſtian. Adrichomius Thesz. 7ÿoZerræ &. Vallis oſaphat, ſeu Conciſionis foliza. nm j. 20 4. Vallis Mambre in NJuda zlem. 753. Tol. J 7. Mons Oliveti idem Jol. Tzo. num. I192. 2 2 P P E A, 0 8 2 8 8:, 8 N S E E E NS e ree CoONCIO XVIII. 6 5 In Judicio extremo aperientur, & explicabuntur Libri QConſcientiarum: hinc impiis æternum dedecus. Nos jam nunc in tempore munden CGonſcientiæ noſtræ. &&ιe.. em. 4 Qut legit, intelligat. Matth. 24. 15. Dom. 2. Adv. Ti es gut Venturns es * Matth. II. z. Dom. 3. 4dr. Tis qutz es Er oonfeſu, eſt, & non negavit: ann. I. 1k99. Ræcedente Concione loe . gecretum, vallem Joſaphet, luſtravimtuis, horribilem Jud Rex . pPp lane malis „Etſi bonis gr atioſam & omni plenam ſo- udex Rex . pehbz Pon, Fbe 7 ocum extremo Judicio à DEO Regum latio. Ad hanc vellem, Ecce apparebit Dominus ſuper nabem 5 . S“”ͦ”ð in æternum dedecus impiorum, G.. 235–½ Fe candidam, & cint eo Sanblorum mällia, & habhelit in veſtimente & en g. femore ſuo ſcriptem. Rex regam, & Dominas domnantium; Canlit 36 FEccleſia in Keſponſorio I. Dom. 3. Adu. & Apoc. 1g. 16. ubi Corne- 4 lius, cx S. Greg. veſtimentum & femur, ſymbolicè ſignifi- dog care, ait, Incarnationem & humanitatem, qu4 velut tecéta fuit Divinitas, nec non Paſſionem Chriſti, qui etiam quà ho- I mo, merito paſſionis & ſanguinis, quòô femur, ſeu veſtis Un ejus aſperſa, eſt Rex tegum & Dominni doménantinm; Qualis & 6, ad Jjudicium venturus eſt: TZu e, qui venturus &, quié legit, intel- ligat- legent autem omnes, & intelligent; Illum hunc eſſe er Regem regum, & Judicem. In hac Vale erit ille Conventus v univerſalis, de quéô, ſuprà C. 1o. n. 2. ubi & exponetur publi- im cè admirandum Bibliopolium, anobis hodiè perluſtrandum cCccacutéè inſpiciendum: Quia & res nos tangit, nempe: Liber ; . ſeriptusproferetur, in qus“ totum continetur, ende mandus judicetur ait Eccleſia, in ſeq. Miſſæ Deſuntt. Ex hoc libro patebit palam toti mundo, ſine interrogatione: Tz quis «? Quis, & quantes 4 quisque ſit: an bonus vel malus? an cœlo, vel inferno di- dI gnus' ex illo manifeſta erunt occulta & abſcondita, cordis l. noſtri, & quæ quisque bene vel malè fecit: &c. hinc autem mm nova judicio extremo graviſſima circumſtantia, imè & ſub- ſfſtantiale quid accedit, impiis in ſummam torturam, & æter- num dedecus. En aperiuntur libri, inſpiciamus (quisque enim noſtrúm partem, vel totum, pro ſiiã perſonâ, ſecum habet) legamus, intelligamus; Otinam ſaperent, ac noviſſima providerent! Deut. 32. 29. Legite, & intelligitc, &c, f II. Liber ſeriptus proſereturs &c. Vel: Et libri aberti ſant, Libri in Ju- & alius liber apertus eſt, qui eſt vita: & judicati ſunt mortué ex his, dicio profe- quæ ſoripta erant in libris, ſecundum opera ipſörum. Apoc.20. I2. Dueia, rendi. per hos libros intelligimus, niſi Conſcientias ſingulorum! ait Richard. 1 Vict. Non rudi ſenſu putandum eſt, proferendum ibi volu- 1 men aliquod grande, in quò omnia omnium & ſingulorum acta ab omnibus legantur. Loquitur equidem etiam litera e muta; &: litera ſcripta manet: quod mirabatur quondam, r. Gg 3 (ut W 236 CoxNcIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in ſudicia (ut ſcribit ex Ludovico Richeomo S. J. Gallo „& Gallicano, H Cicerone, oannes Adamus Weberus, Præœpoſitus, Can. Reg. e an. 4⸗ Annulo Memori«k“ Memoriali zy. n. 16. à fol. 195.) Europæi cujus- comedens . WT1,,— mmatur ſe à Pendi facultas nondum comperta erat) ab hero ad alium charta prodi. Nobilem cum ſportulà ficuum miſſus, inſcripto literis nu- mero, è quibus ille clam devoraverat, epiſtolaâ proditus; cui cuùm ſenſum ineſſe, fortè ſuſpicaretur, chartam ſubtuůs inventam, ne ab hac iterum proderetur, lapidi ſuppoſuit, iterum o&tiduo pèſt cum certo ficuum numero, ipfſi inſi- dens, animosé epulatus: ſed iterum epiſtolà proditus, & ca- ſtigatus, clamitabat, chartam mutam eſſe, eâmque lapidi ſuppoſitam, latuiſſe, quid ipſe egerit: & c. Ita agunt pluri- mi, quibus, ut omnem malitiam expleant, ſatis eſt illud: Nemo nos videt Daniel. 13. 20. Verum ſicut Dei oculum latere nil poteſt, ita & modum habet ac media, quibus omnia eti- Libti Cen- am occultiſſima, ſole clariùs, palam faciat toti mundo. Ita- feientiarum que in extremo judicio Liber ſeriptus proferetur- Et libri ape- mnnia alam ss„rs=aν &c. ex quibus totus mundus leget omnium cogita- exhibebunt, d. per omnipo- Tria ſibi re- cantur. Tria ſibi ipſi Deus reſervavit, ajebat Stephanus Ba- ſervavit Deus. thor. R. Polon. orcare aliquid ex nihzlos néſſe futura; & dominars conſcientin. Hoc Dei Dominium in conſcientias maximè pa- Dodrirass. tebir in udicio. Res & Docrina hæc ex SS. PP. clariſſima, .* Ambro. & certiſſima. S. Ambroſ- in PPer. Pænit. qus libri aperti ſant, in- u. quit, niſi Cc onſe Zent Sc, velut lebri Pec catorum noſtrorum ſeriem co z- tinenter? libri non utiq; atramento ſeripti, ſed veſtigits delictorum & ſtagitiorum inquinamentor aperietur liber conſcientiæ taæ, liber cor- dis tus; culpa tua recitabitur. ap. Calam. in Sent. Pennequin Conſid. 9. S. Baſihii. z„. . F. y31. S. Baſilius L. de verd Lirgin. quæ prins torpone, Ait, quaſi veſte, contebta minimè habere putabamur ed mutatd, ſe omni- um oculi ingerent, nullusq; jam vel negations, vel defenſioni erit lo- α,, quando ipſa cernentur opera, in ſuo authore conſpicus, non enim con- dam Nobilis, famulus Peruvianus in Braſiliâ (cui genti ſcri- — — — SS —= — tentiam Dei. t per Des Fwezer ujnsq, opera, mirà celeritate, à quolebet conſpi- S== —— — — — = — =— — — — —, —,. 2 —– =S= — =çS = lll 6 N: ci I . 3. 6,6 Nℳ. tas imagines peccatorum. Cornel. ibid. qui id magis explicat, dum in gternum dedecus impiorum, c. 237 sonfusè, ſed ſingula per parte, el ſeſé habent, velut in Ppibtur . noſcen- tur. Et S. Ephrem. L.. de verà Pænit. c. z. Vnusquisqg,, dit, cernet S. Ephrem. aÿnte faciem läam expoſita opera ſuan, ſive bona ölla, ſive mala præmiſit: ormidabiles libri aperientur, in quibus ſoripta ſunt opera noſtra, & abkus, & verba, & quæcung, egimus in haäc vitä; necç ſolum ablus, ſed & cogitationes, & intentioner cordu. S. Chry ſoſt. hom. . in p. ad S. Chryſo- Rom. Quid, inquit, zunc nobis miſern ſiet, Cum omnia Orbi uni verſo ſtomi. palam Jacta, in tam aperto, tamq;, illusſtri theatro denudata, hominum, artim nobis cognitorum, partim incognitorum ocllis ſubjicientur. Inſcripta in peltore meo gero meorum indicia peccatorum. S. Ambr. in Apolog. David. & . Cornel. in Dan. . Io. à f. 1329. Calamat. Hlv. è.M III. De mirabili Scripturâ refert 3. Jerem. 17. 1. dum ait: lerem. 17. — . 4 . 2 Peccatum Juda ſeriptum eſt ſtylo ſerreo, in ungue adamantino, exara- eceatam Ju- tum ſuper latitudinem cordi eorum. Et quidem peccatum illud, es debeum —eſt ſty o fer- ſcelus fuit perfidiæ atque idololatriæ, quod ita fortiter in- N Oie . tit reo & c. v. I. ſculptum eſſe dicitur pectoribus reorum, ut nullaà lituraâ obduci, nullà vi eradi poſſit. Sic planè res ſe habet cum Ita ſcripta damnatis; in libro conſcientiæ ſuæ non atramento circumfe- erunt omnia runt ſcriptas non eluendas lacrymis, fontanàâ, nitro, aut b igeg. quâvis alià tincturà; ſtylo adamantino inciſas habent, & toti aatt conſci⸗ mundo, ac æternitati depictas. Quiò referri poteſt illud entis. Originis, bom. 12. Nudabitur, inquit, pectoris mei conſcientéa, & aperto corde videbuntur, quæ ſiylo ferreo, in ungue adamantino, ſcripta ſunt; atq; univerſa ſzectantium multitudo leget in pectore meo ſigna- ait: Peccatum obſtinatorum, à Deo projectorum, & damna- torum, ſcriptum eſt indelebiliter in mente Dei, in æternâ Dei reprobatione; ſcriptum eſt in libro mortis, in libro Lu- ciferi, in inferno, &c. ſcriptum eſt in jugi memoria & con- ſcientis Damnatorum, quæ inſtar vermis eos rodit, & pun- git, dicens: cur hoc peccatum damnabile feciſti? cur ob momentum urpi⸗ voluptatis has tibi poenas æternas accer- ſiviſti, &c. Sanè Veneres omnes, omnis gula, vis omnis, 4 & fraus, 2 238 CoxNcio XVIII. Libri Conſcient. aperien li in Tudicio — — & fraus, cum injuria innocentium facta, præterea in gra- tiam amici violatæ leges, juſtitia, veritas, denique Sacra- mentum fidei, & jusjurandum Dæmoni factum, pro impe- trandis breviſſimis vitæ gaudiis, voluptatibus; præſtigiis, & admirandis, non imitandis, artibus. Hæc aliaque hujus generis facinora erunt peccata illa ſcripta ſtiylo ſerreo &c. poſt- quam Chriſtus judex ante Tribunal ſuum larvam improbis getraxerit, librosq, conſcientiarun omnium aperuerit, ac pe- dtus cujusque denudaverit, adeò perfectè, ut nulla vel Ap- pellis manus, vel æmulus Protogenis, penicillus, verius poterit Mortalium fingula deliéta oculis ſpectantium om- nium hominum objicere, atque ipſa reorum ad Tribunal Dei ſtantium propria conſcientia: Aderit dies illa, ait S. Hieron. 2W pibka demonſtrabunter. MVM IlIyV. Et, quod mireris de te ipſo, tu ille ſcriptor es, tu pi- Nos ipſi hi Ror iſte, in tuummet dedecus, ſæpè æternum. Nos ipſi fu- ſcriptoes n mus authores, qui in noſtræ conſcientiæ librum ſcribimus op- ES COnira n05. Cain: hoc & hoc die & loco, occidi fratrem meum: legit & totus mundus. Quid vos Senes, inveterati dierum malo- rum? Dan.3. Quid tu, Juda proditor:? &c. Et ſic induétione plurium aliorum. O infelix peccator: quomodo tu legis . moddò in tuaâ conſcientid?“ Illud illud eſt tuum, adverſum te, vvyrographum mortis, quod ipſe in judicio extremo palàm ex- Majolus to- hibebis, aperto pectore ad cor usque. Itaque, quod opta- 1 . cOlna Pat Momus, feneſtratum cor quisque ad Deum Judicem 23. 1. im. feret, in qué deprehendi poſſit, cernique ab aliis, quidquid omni vitâ, boni ac mali actum, peccatumque fuerit. Ea Protocollo-publicarum in officiis & Forenſibus Scripturarum (Protocol- rum ratio, vis, ACc Contei entiæ appli- la, Commentationes, &c.) vocant, in quibus Scripture codici- Cata. exſcribenda, perſcribenda, & in Acta referenda; habeturque plena Ep. ad Ocean. in qià omnia facta hominum, gquaſi in quädam tabella, probria noſtra, dum quidquid mali agimus, loquimur, vel cogitamus: Perluſtra hunc librum, gquomodo legs? legit bus breviter annotatur acts geſti fubſtantia, diligenter dein arer Pere Hhus. A, it ſenp N U ſ 1 I in eternlim dedecias impiorum, Gr. 239 plena fides, vel de jure, vel de conſuetudine, &c. Pexenf. App. Erud. c. 77. à f. 6S1.) inter alias, ratio eſt, ut revocent pridem acta, vel bona vel mala, in memoriam, (uti talium memi- nit Liber Eſther c. z. v. aAt. & c. 6. v. I. annalium, diario- rum, &c.) mala præſertim, quorum facilior eſt, etſi non ſemper æquior, memoria, & loquantur, faciantque homi- nem reum furti, homicidii, adulterii, magiæ, aliorumque crimimim, poſt 20, 40, 60 annos, poſt tempus etiam longis- ſimum, &- immemoriale: poſt centum, & plures annos re- peritur in iis: hic N. N. hoc loco & tempore admisſi crimi- nis hujus reus, cum hoc N. complice &c. Augetur infa- mia, cùm quis ſuãmet propriã manu ſubſcribere, ſubſigna- re, & adeò teſtis, omni exceptione major, contra ſeipſum eſſe cogitur juſtẽ. Humana hæc ſunt, & hujus vitæ, quæ comparatione alterius, & Judicii extremi, velut nugæ ſunt; aptè tamen monſtrant noſtra deliria; quæ ſunt, dum nos- ipſi manu noſtrâà in caput & æternum dedecus noſtrum, noſtrüummet Amanuenſes, Actuarii, Notarii, Tabelliones, ſumus, & in libro conſcientiæ noſtræ, id, quod, & dum male agimus, ſcribimus in futuram & æternam memoriam, idq; literis, poſt hanc vitam indelebilibus, notis nigris, turpibus, quæ ſunt æternuùm manentes maculæ peccatorum; de qui- bus ſaupraà, Conc. 12. n. . Conſcientiâ (quæ mille teſtes; ſed & mille tortores) nos redarguente & convincente. Hicergo Liber ſeriptus proferetur, qui palàm in Judicio extremo prodet acta ſex millium annorum, non confusèò, ſed ſingula, per partess ut ait Baſilius cit. &. legique ab omnibus poterit: &, ne lumen deſit lectori, aderit ipſe Sol Juſtitiæ, Chriſtus Denu- noſter, ignis conſumens" Hebr. I2. 23. Mat. Bignoni f. 2. Dom. I. Qua- Adrageſ. n. 16. f. za7. Apta ſimilitudo S. Thomæ à Villa novâ, C. 1. Simile: in Nat. B. E. ſtent in papyro ſoriptà quibusdam ſnccu malorum medi- Literæ ad corum, non apparent characierer literarum; ſed ad ignem poſita, tota apparet criptura, ſic in illo igne omnia monſtrabuntur abſcondita te- nebrarum, & manifeſtabuntur conſilia cordium, quæ modo obliterata. Mechti de Jud. extr. Hh Hoc ganem legi- V — Sententiæ 24 CoNcIO XVIII. Libri Conſecient. aperiendi in Judicio Hoc veritus S. Auguſtinus ita de ſe loquitur, in Medit. c. 39. notabiles Vaæ mihi miſero cum venerit die Judicii „O& aperte fuerint Liäbrs S. Augaſtini. conſcientiarum“ cùm dicetur de me- ecce homo, & opera ejus. Duid S. Bernardi. Vid. Conc. 27. n. 4. aciam tung, Domine Deus meus, cùm Cali revelabunt iniquitatem meam, & adverſum me terra conſurget? Ecce nihil reſpondere potero, ſed demiſſo capite præ confuſione, coram te ſtabo trepidus & confuſus. Ita &. P. mihi à f. 103. n. y. Idem cap. a. Medit. Ecce, inquit, coram tot millibus populorum nudabuntur omnes iniquitates meæ, tot agmi- nibus Angelorum patebunt univerſa ſoelers mea, non ſolum abluum, , d etiam cogitationum, ſimulq; loquutionum. Et infra ibidem: Do- mine mi, non ſuppetit, quid dicam; non occurrit; & càm jam inter- ſim ſævoilii diſerimini, torquet me conſcientia, oruciant cordis arcana, coarklat avaritia, accuſat ſuperbia, conſumit invidia, &c. ibi plura f. z. Hæc Sanctus & tam pœnitens Doctor. Nec minus San- cRtus Bernardus, Sanctitatis exemplar, Eccleſiæ lumen, Reli- gionis gloria, virtutum norma, tamen de ſe ita ſcribit E. Med. c. 2. n. 2. f. 29 4. Jamjam præſentabor ante diſtrictum Zudicem, de ope- ribus meis rationem redaiturnss væ mihi meſero, cum veniet dies illa Ju- diciè, & aperti fuerint läbrè, in Wesl omnes mei abtus & cogitatio- nes, Domino præſentandæ, recitabuntur tunc demiſſo capite, præ con- Jfuſione malæ conſcientiæ, in udicio coram Domino ſtabo trepidus & an- xzus; utpote commemorans ſeelerum commiſſa meorum Hæc & plu- ra S. Bern. qui etiam: Quocung, me verto, vitia mea me ſequun- tur; ubicunq; vado, conſcientia mea non me deſerit, ſed præſens asſiſtit, & quidquid facio, ſeribit. Vid. Drexel- tom. 1. de Cultu Conſc. l. I. 6.7. V. Tales ſuarum turpitudinum abominationumque, ſeu ſcriptores, ſeu pictores, oſtendit Deus Prophetæ ſuo Eze- chieli, cap. §. Sub id tempus, quo Jechonias, Rex juda, cum populo ſuo Babilone in captivitate tenebatur, illi, quos per- tinacia fua Jeroſolymæ retinmuerat, tam enormia domi per- petrârunt facinora, ut ad novas iras, dirasque Deum provo- care velle, videri potuerint: quanquam autem & viri & fo- minæ, profani ac Sacerdotes, toties vetitum idololatriæ ſce- iin æternum dedecus impiorum, Gc. 241 „%½ lus clam quantà maximâà poterant cautela, exercerent, Un mundi tamen hujus oculum Deum effugere neutiquam NM quiverunt; quin etiam S. Propheta Ezechiel ſpectare debuit, uH quæ noluit, abominanda Gentis ſuæ dedecora. Rem om- Exzechiel nt nem ipſe deſcribit c. S. àν. 2. ubi vide. Sed nemo ſolos Judæos gravia videt incuſet; ſunt hodieque inter Chriſtianos non pauci, qui ne- celeraudæo- n quitias fuas caligine & tenebris involvunt. O ſipoſſe, ait SZ. Non mi⸗ A Cypr. L. 2. ep. 2. in ſublimi ſpeculd conſtitutus, oculos tuos inſerere noraChriſtia- u ſecreti, recludere cubiculorum obdultos fores, & ad conſeientiam ho- norum ſunt. . minum penetralia occulta reſerare! & C. Zehentner infra cit. f. az. ur Id in Judicio extremo ex libris conſeientiarum omnibus palàm nun, erit: ſed quantã cum confuſione & dedecore impiorum:? De peccatis Beatorum, quondam in vità commiſſis, ſed per . pœnitentiam deletis, dictum eſt ſupraà Conc. 12. n. . & infra hac N. Conc. n. 7. & Conc. 27. n. y. 60. n. 7. l M VI. Laber ſeriptus profereturn, &c. O mé itaque miſerum! Quàm gra- en. quæ mihi tunc erit confuſio, qui modòèò non tantùm in publi- ve nobis ob- . co reus eſſe, ſed & me reum facere, in ſecretiſſimo confes- Ici ctinen . ſionali ſacro erubeſco?! & noſtrum, inquit D. Chry ſoſt. hom. f. an SS i in ep. ad Rom. cajusquam occultum crimen hoc ipſo die in medium de- iducd: 4. latum, huic modo conſeſſui innoteſeeret, nonne ſeret, ut ille interire, ac SJ”M . terram dehiſcere, quàm tam multos peccati ſui teſter habere mallete dM0 zliid igitur tunc nobi miſeris ſiet, cum omnia unz verſo orbi palam 6 erunt, uts ſuprà n. 2. Incredibiliter cor humanum concutit, 1 ait Drexel. crimen patratum ſciri, rem emandÜſſe ac pervul- gari. Vix ferre poſſumus, cum naturæ nobis errores mon- Objedos e⸗ ſtrantur in corpore, ſtruma collo adnata, gibboſa dorſi ap- Naturæ de- pendix, naſus in promontorium declinans, ac ſi quæ ſunt fectus kerre alia, præſertim occulta vitia monſtroſæ originis, & non no- non boſſu- „ ſtra; quantò minus tolerabile erit, cùm fatali illo die ipſæ "os. e⸗ labes animæ, vera & noſtra flagitia, atque in illud momen- o tum latentia, publicè deſcripta, intentis ſingulorum digitis e. oſtendentur: Vid. Breviar. Dom. 6. Pent. L. z. ex &. Ambr. quem d. mihi nunc facilè reperias, & . ut ibi. Quam acerbeé ferimus, E Hh 2 cum 242 CoNCIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in ſudie. cùm nobis vitium, vel crimen, ante plures annos à nobis perpetratum, lapſu temporis & oblivione, ut credimus, ob- literatum, etſi olim notorium, objicitur? Scio ipſe Sacerdos caſum, mihi notiſſimum à loco & perſonis, quòô, in jurgio & compotatione, uni concivium ab altero probrose ob jicie- batur adulterium, ab illo jam ante plurimos annos notoriè perpetratum, memoriaâ tamen, ut videbatur, apud plerosq; obſoletum, vel incognitum; quod reus tam indignéè tulit, Keus ho- damno. Ante annos non adeè multos (ſcribit P. Drexel. in Antigraph.c. 11. mihi f-oyo-) in Hiſpaniis commifſia eſt cædes elandeſtina. Cædis ſuſpicio vehemens fuit de pluribus, micidii de- prehenditur à palpitatio- ne cordis, de- nudato pe- Rore. ut tantùm non ſecuta ſit mors exprobrantis, graviſſimè & crudeliter cœſi palo; &c. ſed graviſſimo ſuo, vindicantis, qui omnes expedire ſe crimine moliebantur. Cæteris au- dacior unus, vultus ſeveros induens, ſimmam in eâ re in- nocentiam ſimulavit. Judex loco conſurgens, omnium pe- ctora nudari juſſit, & ipſe ſingulorum curiosâ mamui palpans exploravit; in illo autem, qui volebat à culpa videri remo- tior, cor ſingulariter ſalire ſenſit. Et mox atrocibus verbis: Tu feciſti, ait: Ille convictus conſcientid, & exterritus, vel vultu prodente, ſe reum profeflus eſt. Nec dilatum diu ſupplicium. Ah! quâ trepidatione ſtabunt damnati, cùm Pectus, conſcientia, nuda & aperta erunt omnia, apertique libri, cùm Deus Judex omnipotentiaà ſuâ denudabit pectus & cor- tationer malæ, homicidia &c. Matth. . 9.² Vobiscum cogitate, mecum cogtto. S VII. Adduco adhuc, in quandam elucidationem, & ut S. Gertru- dis V. videt omnia ſua opera in tu- Ric4 apertis- me. da, quorum ſerutator eſt: Pſal. . Io. & de quo corde exeunt cogi- AA. & ipſam veſtram quisque conſcientiam audite: e go mea magis intelligamus, quæ de conſcientiarum L'ibri, in futuro Chriſti judicio aperiendis, dicta ſunt, quod habet Antonius Dauroult. Catechiſ. Hiſtor. cCap. I. tit. 3g. e. y. FfF. 1z. Sancta & de- votiſſima virgo Gertrudis, dum in quâdam feriâ, & ſecundâ Paſchæ communicatura, rogaret Dominum, ut per illud 4 H dignis- gion igl enmt Fon t in aterman Aedecus impiorum, r. 3 digniſſinnim Sacramentum fupplere dignaretur omne, quod ipſa unquam neglexerat in Ordine Religionis, fuſcipiens eam filius Dei, præſentavit Deo Patri, indutam tunicâ Reli- gionis: quæ tunica videbatur ex tot partibus diftinctim compoſita, quot annos vixerat in Religione; ita ut infe- rior pars tunicæ reputaretur pro primo anno; ſecunda, pro ſecundo anno, & ſic deinceps, usque ad annum, in quòô tune erat. Videbaturque tunica illa ita expanfa, & extenſa, tu nullius omninò plicæ umbra quidquam in ea contege- re potuerit, ſed in quolibet anno diſtinétim apparerent an- notati omnes dies & horæ, & inſuper fingulæ cogitationes; verba & opera, tam bona, quàm mala, quæ in illo anno per- egerat, de die in diem, de horâ in horam, de cogitatione in cogitationem, de verbo ad verbum, de opere ad opus; & quid lng hs verbis & factis ſuis intenderit; utrum fſcilicet Dei laudem, & animæ ſuæ profectum, aut humanum favo- rem, vel alicujus damnum: quid etiam in quolibet commo- do, vel abſtinentiaâ, vel quocunque opere, ex pufâ obedien- tia, quidve ex propriâ deliberatione perfecerat. Ubi au- tem in aliquo opere ſibi blandita fuerat, quaſi ex obedientiâ illud fecifſet, quod magis ex propria deliberatione ſihi à ma- giſtratu obtinuerat permitti, aut per aliquam callidam oc- caſionem extorſerat, ſibhi mandari: talia nimirùm opera obe- dientiæ apparebant in tunicaâ illâ, velut quædam gemmulæ Iuto fragili infixæ, quæ nutantes, & quaſi caſuræ, vix pote- rant hærere. Orante autem pro eaâ Filio Dei, & fuam in- nocentiſſimam ac perfectiſſimam converſationem Deo Pa- tri offerente, videbatur tunica illa veluti quâdam aureâ la- mina ſplendidiſſimâ & perſpectiſſimã obtecta: per quam tum omnia prædicta cogitatiomim, verborum, & operum, nec non intentionum, neceſſitatum, vel ſimulationum (quæ vel ſcienter vel negligenter, ſpontè vel coactè, quolibet tempore vel horâ peregerat) merita adeò clarè permica- bant & diſtinéteé, quemadmodum Ber purum cryſtallum HW h 3 qui⸗ — 244 COoNCIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in udicio quilibet color ſuppoſitus poteſt decerni. Nec aliquis ſal- tem minimus pulvwis aut punctus latere poterat, qui in luce cognitionis infallibilis veritatis, tam Deo, quàm etiam om- nibus cœlicolis, evidentiſſime non appareret. Unde divi- nitus intellexit, quòd cujſuslibet hominis ſtatus ſimiliter pa- Sandti for midabant le- Vvia Peccata. teat DEO & omnibus ſanctis per æterna ſœæcula. Quod au- tem Dominus dixit per Prophetam: I gquäcunch, hora conver- ſus fuerit peccator, Exech. 1S. &c. ſic intelligendum eſt, quèd non recordabitur Dominus ultra peccatorum, condigna pœnitentiã deletorum, ad udicandum. Veruntamen jugi- ter apparebunt in nobis ſingulæ maculæ peccatorum no- ſtrorum, ad laudem & gloriam dulciſſimæ miſericordiæ e- jus, quâ tam benignè pœnitentibus peccata dimiſit, & in- ſuper tam multimodis beneficiis ſuæ divinæ pietatis nos cir- cumvenit, ac ſi nunquam contra ipſum in aliquo deliquiſſe- cogitationes, verba, voluntates, quas unquam pro amore & laude Dei perfecimus, ſimiliter in ſempiternum efflorebunt ad laudem ipſius, (cujus dono, & cooperatione noſtr4 per- fecimus) & ad cumulum gaudiorum noſtrorum; ſicq; ſem- her pro invicem laudabimus, & amabimus Deum qui in mus. (ſapra Conc. I2. n. /.) Singula etiam opera noſtra bona, rinitate perfectäà vivens & regnans, operatur omnia in om- nibus nobis. Ex Bredemb. L. S. Coll. ſfacr. c. 26. c L. 4. Inſinuat. Di- Vinaæ Piet., apua Bloſ. in Monli Gpirit. cap. I. Le Blanc. in Pſalm. 74. 2. arte V ͦL èð VIII. Cum itaque myſterium hoc Fidei à Scripturâ, Ec- cleſiâ, & Patribus ſanctis traditum (uti dictum) tam ſerium ſit, peccatoribus væ intentans, horribile, & inevitabile, in re tam gravi, æternitatem tangente, æquis & maturis con- ſiliis opus eſt; præſertim cum à Deo illuminatiſſimi, à vitæ integritate, innocentiâ, vel pœnitentiâ eximii illud exhor- ruerint adeò, ut formidarent vel feſtucas, aut minimos api- ces, &ũ puncta peccatorum, vel humand fragilitate admiſſa hæc ſeveriſſimè pœnitentes, expungerent: David pœnitens Deo in æternum dedecus impiorum, c. 24 A. Deo ſupplicat profundiſſimâ humilitate: ab occults mei mun- David timet Uce da me, & ab alienis parce ſervo kuor Eſ. IS5. 13. Delidsta juventuti meæ Occulta, & n. & ignorantias meas ne memineris: Pſ. 24. 2. & Pfſ. a5. 6. Cur timebo in aliena de- d. die mald, Judicii Divini?! Lezquitas calcanei mei circumdabit me; ile⸗ 3 renu⸗ ru. ſeu peccatorum, quæ contemnimus, quæ nihili facimu . inn In. Infraà C. 25. de Exam. n. 6. Et ego non verear, qui peccatorum m. trabes, uti vocat Chriſtus Matth., 3. admiſi, & adeo libro conſcientiæ meæ eorundem grandes trabales literas pro- ien fundéè per inveteratas conſuetudines frequenter inſcripſi? c. Remedium ergo ſuggero & conſilium neceſſarium, quò́ Modus è& nn. ferales hæ peccatorum noſtrorum inſcriptæ Conſcientis lite- Chartàâ tollen- ee. Tæ penitus tollantur, ut ne ampliùs in extremo judicio li- di ſeu emen- K. bris apertis in noſtrum dedecus appareant. In Orthogra- 10 i Scri. Gc. Phia, ſeu arte ſcribendi, tolluntur literarum errata per raſu-Pram. é. ram; in Typographiaà fuſiles erratæ extrahuntur, & aliæ ſub- u. ſtituuntur, vel denique ſpeciatim notantur errata, ut cor- rigantur, vel evitentur: Maculæ atramentariæ, ſalvo typo, un deleri poſſunt per aquam, quam Fortem vocant, Schaid⸗ waſſer / (v. Jo. Adam. - eberus Diſcurſ. Curioſ. ya. c. S. à fol. o4t.) . quæ ipfſa auro penitùs nil nocet; quin potiùs id ab adhæren- in te excremento purgat, quod aurum quidem reſolvit Aqua n. Regia: cœtera verò metalla, argentum, ſtannum, cuprum, „ relſolvit, ipſum etiam exedit ferrum: Omni auréô pretioſior z; eſt anima, cujus conſcientia velut charta eſt, cui re vel opere ipſo inſeribuntur à nobis bona & mala; uti intelleximus; Kc. mala verò illam planè deturpant; Jjam verò: Peccata tua, ait Lachrymæ aureâ dicendi facundiâ S. Chryſoſt. hom. 2. in Pſ. yo. in libro pœnitentiæ 1 ſeripta ſunt; ſpongiæ autem inſtar ſunt lachrymæ tuæn lachrymas mit- ae bec- 1 te, & obliterantur. lacrymas ſunde, & purus ille liber invenitur. en e int i. ie Magna lachrymarum Vis eſt. Ita S. P. Ut quamvis ſcelera, eti- Pta. e am maximé inveterata, ſcripta ſint ſtylo ferreo, aut tetris, wi. nigrisque notis, lachrymæ penitus tollant, & deleant; inſfu- per & bonorum operum, per peccatum quidem grave, ſeu mortiferum, mortificatorum merita poſt pœnitentiam in- n tegrè Del Peccata in Per pœniten tiam deleta kepetiuntur. ne verbum Juid 246 CoNcIO XVIII. Libri Conſcient. aperiendi in udicio tegrè reviviſcant, ceu primitus in ſtatu gratiæ facta: quæ enim in ſtatu peccati facta fuêre, cùm mortua ſint, & nun- quam viva per Gratiam, reviviſcere non poſſunt. (V. Conc. 12. n. y. & Conc. vy. n. z.) Tanta lacrymarum (non corporalium, quæ ſæpè fallunt) ſed internarum cordis, & veræ poœniten- tiæ & Tho. 1. 2. q. 3y. 7. Vis eſt, non ſemel cœleſti prodigio comprobata. Ex animo precemur cum S. Auguſt. Medit. c. 36. n. a. mihi fol. 5S. f. Daæa miheè, quæſo, Domine Jeſu lacrymas ex toto af- Jebtu internas- &cc. Englgr. Pantheon. E &. Magdal. IX. In rei hujus, & jam dictorum demonſtrationem: Cliart4 ſcript narrat Cæſarius (ap. Henr Englgr. cit. F. &. M. Magaal. H. I. mih fol. 13. ubi & ejnsdem omninò generis aliud refert ex vitâ S. Baſilii.) Adoleſcentem multis onuſtum ſceleribus, cum me- liori tandem ductus ſpiritu, illam animæ ſentinam poœrni- tentiæ ſacramento exhaurire ſtatuiſſet, & jam ſeſe ad Con- feſſarii pedes abjeciſſet, derepentè ita totum exhorruiſſe, ut dem eloqui poſſet: adeò ipſe, quæ contraxe- rat debita, enormia, & illi in immenſum excreviſſe videban- tur, ut nec rationem inire, nec proloqui valeret; ſed foro iſti conſeientiæ cedere, in animum induceret: hærebat nimi- rum in equuleo, tormentoque pudoris, & licet dolor ocu- los ſolveret in lachrymas; linguam tamen ſuis vinculis ad- ſtrictam tenebat pudor: donec tandem ea mens injecta eſt, ut, quas eloqui linguâ non poterat, omnium ſcelerum ra- tiones, ad calculum revocaret, & in chartàâ conſcriberet: quam cum uberi fletu aſperſam, tremulã manu Confeſſario obtuliſſet, reperit ille, dum evolvere vellet, omninò candi - dam, atque omnia ſcelera, velut ſpongiâ, deleta. Id pleri- que miraculum extollunt, id omnes Jure admirantur & de- Prædicant; aſt illud nimium quantùm exſuperat, quod in- dies fieri, certâ fide tenemus, maculas noxæ lethalis poni- Emeiliter. E. Mendoxa in I. Reg, 6. 8. à n. 4. àf.3Se. tentis lacrymis deleri. Hanc artem diſcamus: Vsde, & facd — .. — — — —— l⸗ eeee ———- enn ,,mi Uis. W⸗ 1heen ſir tue⸗ ln to l⸗ A. n, mIr e⸗ ri⸗ di⸗ in æternum dedecus: impiorum, Ge. 247 lid §. Thomas Sappl. q. S. totdâ. Cornel. in Daniel. . Io. f. 1329. Authores E&& ſe ſequ. In Jerem. I7. I. F. 69. In Apoc. 20. 12. In Jo. S. 6. Drexe-in hujus 18. lius tom. 2. in Daniel. c. 2r. mihi aà fol. -g6. Et Antigraph. ſeu de Concionis Conſéientid C. II. f. 979. ubi hinc inde multa, & tom. I. de Cult. materiam. Conſcient. L. I. c. . it. Paul. Zehentner. Verm. Conſe. L. a. C. 3. g. F. O 9. Englgrav. p. 1. Dom. I. Adv. & Domin. zu. G. 2. F. 379. * S&' Fanth. F. S. Magdal. & Cæl, Empyr. F. Aſſumpt. B. V. g. 3. F. 151. Jo. Jahoda Dom. 24. Pent. Petr. Beſſeus de Judicio Conc. 6. f. 3 6é6. Petr. Pennequin Hag. ad amorem Divin. parte 3. in ſe- ceſe Conſider. 9. 4 f. y29. Alex. Calamato Glv. Diſc. 31. n. I. F. Ay in Sent. V. Conſeientia. Nicol. Tarlot. cap. 5. in 7. Gmbols Axrtic. Leét. y. à f. 1i3. Anton. Dauroult. ſuprà cit. n. 7. Joſeph. Speranza Select. Scrèpt. puntto 132. Vid. ſupra Conc. I2. num. y. Conc. I9. ſequ. n. 6. e Cornel. cit. in Yo. §. 6. Item infrd de Evamine DTaglei Concionoen C. . Faber. Dom. 3. Adv. C. 3. J. I. V. infra Conc. 29. H 33 *%* 3 83. 2383.383. 1322-53 82. —43 :. l 23 =2- C oNCIO XIX. Chriſtus Jeſus , Judex vivorum & mortuorum in Judicio extremo. ponderatur Majeſtas & ſeveritas Ejusdem, ex quibus- dam, quæ in vitâ, & primo Gratiæ Adventu ſuo, cum Majeſtate & ſeveritate geſſit. T s, qui venturus es ?* Matth. I1. 3. Deonminic 2. Cæci vident; Claudi ambulant; Leproſimundantur; Adventuús. durdi audiunt; Mortui ehurgunt. Matth. 11. 5. V. infra Conc.· 22. n. I1. Mechel, de qud. extr. Ii I. Ac- Judex ſu- premus ado- zandus. 248 CONCIO XIX. Judicis extremi ſev'eritas oſtenditur M IJ. ðèUMGUNʒ . ”l “ = 4 Ccedimus ſam nunc ad extreémi Judicii Perſonam Aprincipaliſſimam, Chriſtum Jjeſum, verum Deum, & verum hominem, quem hactenus diximus, ven- turum eſſe, in Nube lem poteſtate magna O B majeſtate ,in Vallem Yoſaphat, judicare vévos & mortuos Primo ergo ingreſſu & intuitu, profundiſſimo animi affectu, cum S. M. Eccleſiâ, in genua vivâ fide, procidamus: Regem ventarum Dominum ve- nite adoremus: NudeN orederis eſſe venturuss &c. Sicut & in illo ultimo Judicii die Eundem adorabunt Judicem omnes crea- turæ rationales, Angeli & homines, beati & damnati. le conſpebtu ejus, ſüpremi Judicis, cadent omner, qui deſcendunt, in terràm, ad diem Judicii, in vallem Joſaphat: Pſal, 2t. 30. Ipſe eſt, gui conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuorum, ait S. Petrus Defſcribitux c&. -o. 42. Deſcribitur apertè à S. Iſaiâ, Prophetâ Evangelico, ex lſaiæ 30. à v. 27. thid. Ecce, ait S. Iſai: Nomen Domini venit de longinquo cap. 30. 4 v. 27. locumque hunc ad diem Judicii referunt ge- nuinè S. Hieron. S. Thomas, Hugo, & Lyranus, apud Cornel. ſtas, potentia, & vindicta irati Dei, quam ipſe in die Judicii exercebit in reprobos: ardent furor edus, & gravis ad portandum, ſcintillantibus oculis: ex linguâ, & labiis flammis emican- tibus: labia ejus repleta ſunt indignatzione, & lingua ejus quaſi ignis devorant. verſ. 27â. infra C. 23. n. 2. &* Conc. 34. n. 2. E& verſas 25. ſpi- ritus ejur, Velut torrens inundant nsq; ad medium coll, q. d. Halitus, ab ore indignabundo Dei, tam vehemens, ut ſolus proſtra- turus videretur omnes hoſtes, non aliter, atque incitatus torrens, qui ad medium usque collum intumuit, homines proſternit, obruit, & mergit: Ita Sanchez. Nota: Torreni in- undans, eſt proverbium, fignificans maximam tum copiam, tum celeritatem, tum impetum, ſtragem, & cladem. Ad berdenaas genter in nihilam ut jam non ſint in terrâ, ſed in inferno; in quò cremarentur, & anhihilarentur, quantùm eſt ex vi ignis, ſed Deo conſervante ad æterna tormenta: &e. Ex Apoc. Cornel. Similiter e Apoc. 19. ubi &c. Oculi eus quaſi flamma igni: Erwemplis eorum, quæ in Wit geſit. 249 v. I2. Et de ore ejus procedit gladius exutraqg, parte acgutus“ V./y. Qqui un gladius eſt imperium, vis, & poteſtas Chriſti, quam exeret D in impios, ut in Spſ percutiat gentés, morte deniq; ternâà: &c. ien⸗ Ipſe Kex Regum & Rominns Dominantinm v. I6. &c. Beſſ. de Zudic. c. 6. à f. 375. En quis, & quantus hic judex, quanta poteſtas, quanta ira ejus in impios: Suppoſitâ hac Fidei veritate, altùm impreſsâ animo, omnibus Chriſtianis notiſſima, de Chriſto extremo futuro Iudice: Aggredior, eundem, præſertim im- Nl puͦs juſtè iratum futurum, pro meæ vocis, calami, & viri- H um tenuitate, rudi literarum adumbratione, delineare per ſequentes ſeptem Conciones (proceſſurus dein ſimiliter ad 6 Examen & ſententiam Judicii extremi) ut doceamur & in- cceitemur, illum jam nunc in vità, ceu Deum & Redempto- u rem noſtræ ſalutis amantiſſimum, filialiter amare, revere- du ri, timere; ne horrere oporteat in Jjudicio ſeveriſſimum 1g cum juſtitiã ludicem, & contremiſcere æternum. Præſen- I tis autem dictionis meæ, velut de ipſiusmet idicis perſonâ le præliminaris, materia erit, ut monſtrem, Eundem Chriſtum hli D. N. cùm in terris mortalis converſatus eſſet, in demonſtra- tionem Divinitatis & Majeſtatis ſuæ, ab æterno Patre ac- Adumbre- an ceptæ, quandoque juſtæ ſeveritatis exempla dediſſe admi-tur hic Judex ine randa „ & peccatoribus mirè terribilem fuiſſe; etſi mixta ſuismet in vi⸗ „ ſemper & juncta manſuetudini, clementiæ, & benignitati: 14 geſtis. I ut vel hinc intelligamus magis, eundem in Judicio fore ve- Er rê Regem tremendæ majeſtati, uti vocat Eccleſia, non ampliùs n impiis propitium, fed absque miſericordiãa. Patienter au- W dite, & attente: c. èMƷMẽDVd . II. Fidei lumine nobis Catholicis ſole clarius eſt, DEI iin Filium hominem fuiſſe factum ex causâ redimendi perditum Dei Filius 41 genus humanum ( qui propter nos hominer, & propter naſtram ſa- in mundum di lutem, dReſc endit de calu, & incarnatus eſt, &⁊-. cum profundà ge-br opter n0- cir nuflexione canit Eccleſiâ, in Ginbolo Migæ) in eoque cum coœ ſeam llurem u teris divinas plane, & in ſummo gradu fuiſſe virtutes, man-pen gaus, mi- „ fuetudinis, benignitatis, & miſericordiæ, quæ cum eo ab in- (ricors venit. “r Ii 2 fantiâ RWM . 2 50 CoxNcIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditur fantiâ crevit, & à Conceptione (Zeſus proficiebat ſapienti? &c. Manſuetu- accepit. Quantum ad Manſuetudinem (quæ impedit, ne do, quid ſit? ad injurias & offenſiones, quæ nobis inferuntur, ira, uti naturaliter ad hoc prompta eſt, exſurgat; & ſi exſurrexerit, illam reprimit, & ſuffocat, viresque animo ſifficit ad inju. ter eos alloquamur, qui nobis adverſantur, reddamus bo- num pro malo, illatas injurias condonemus) poſſfuntne Manſuetu- concipi atrociores injuriæ, contumeliæ acerbiores, convi- do Chriſti tia horribiliora, quàm quæ Chriſto illata fuêre: tulit nihil- ſumma. ominus inexplicabili ſuavitate, neque adverſus ſibi injurios excanduit; etſi potuiſſet ſolo ictu oculorum, unico ſpiritu oris ſui, in infernum illos, vel in nihilum præcipitare. Summis naturæ gratiæque beneficiis peſſima illorum male- ficia compenſabat, eadem illis remittebat; quin, pro ſalute eorum, ſeipſum Deo Patri hoſtiam offerebat. Quo vultu, quàm amico verbo Judam excepit in horto? Malcho aurem reſtituit? &c. Et erat Filius Dei, qui patiebatur; & patie- batur à terræ vermiculis, hominibus deteſtandis, eaque in- Benignitas digniſſima, inaudita, innumera. Quantum ad Benignita- & miſericor- tem, eâ Chriſtus per omnem vitam condecoravit mores ſumma. bens ſe omnibus ſummęè ſuavem, affabilem, gratioſum, mi- Nequitias & imperfectiones hominum perferebat clemen- tiſſimè. Nullum peccatorem averſabatur, aut à ſe repelle- bat; verùm etiam, ut ad ſe venirent, invitabat, & venientes benevolè excipiebat, ſuavique vultu affabatur blandiſſimè, plurimisque humanitatis officiis demulcebat, Quâ be- nignitate egit cum Samaritanâ adulterà, cum Matthæo, & aliis, vulgo propter peccata infamibus? fuſtinuit, trium annorum ſpatio, mores incultos, ignorantias, & defectus ſuorum Apoſtolorum: & c. Jo. B. dantiure, J. de Cognit. Dei. 1 Lucæ 2. ya.) imò, quam & cœlo e ſinu æterni Patris ſui ſecum rias cum pace ſuavitateꝗque tolerandas: ut blandé & aman- dia Chriſti fuos, ſermones, actiones, converſationem, & omnia, exhi- ſericordem. Beneficium conferebat Divinâ quâdam Gratiaâ. K 8 7 Exemplis eorum, quæ in Vitd geſfſit. 2 1 Au L:. p. 2. C. I0. §. 11. 12. 13. & Medit. à f. 192. Medit. 16. Viæ Illumm. Et din quis non amet toto corde tam benignum & miſericorden.: e ut meritò Paulus 1. Cor. Ié. 22. Sà quss non amat Dominum noſtrum Ii Jeſum Chriſtum, ſit anathema & c. Cæci vident; Claudi ambulant; i, Leproſi mundantr Terdi audiunt; Mortui reſurgunt; Pauperes evan- i gelivantear Matth.II. v. Meræ gratiæ; mera benignitas, cle- m mentia, & miſeratio. Et tamen Chriſtus tam bonus, tam Chriſtus b manſuetus, benignus, & miſericors, dedit admiranda quæ-tam bonus: unm dam (etſi cummanſuetudine, & ex benignitate) juſtæ ſeve- ſeverus ta⸗ onni ritatis exempla, peccatoribusque terrorem incuſſit; quò ſe- en juſte. I. ſe pluùs quàm hominem, & latentem ſub humanitate Deum, rios monſtravit. Audiamus de his (neque ſine animi guſtu, ut im ſpero) ex ſacris Evangeliorum libris, & Patribus. Pinn III. Ordiamur à primâ ipsâ Chriſti Infantiâ. Verè, à Chriſtus nte quàâ videri poſſit, aſperum nihil, & terribile timeri poſſe: Et Iofans terror verd eſt illa tota ſuavis & gratioſa; ſed non impiis, quibus Herodis & ln non eſt paxe Iſai. g3S5. 22. in vitia profuſis. Verè ſumma admi- Jeruſalem. Uren ratione dignum eſt, quòd refert S. Matthæus, de Herode Matth. 2. 3. i⸗ Aſcalonitâ, & Jeroſolymàâ: c. 2. 3. Herode rex turbatus eſt, & leit omnis Hieroſolyma cum illo. Et cur, quæſo? an fortè derepentè i validus hoſtis habet muros, aut urbem obſidione cingit, pre- oe mitque? uti factum g. Reg. 16. y. à Regibus Syriæ & Iſraëélis? i Item a. Reg. a. à Nabuchodonoſor, potentiſſimo Rege Baby- Jè i⸗ lonis; vel ſeveriùs adhuc ab Eodem: u. Keg. 2/. cCaptâ Urbe, rr. Rege Sedeciâ excocato, & cum populo in Babylonem ab- en duèto, ſuccenſo Templo & Urbe, muris in circuitu deſtru- N. &tis: filiis Regis coram patre occiſis: aliisq; graviſſimis calami- “M tatibus? quales fortè Herodes metuit cum Urbe, ab hoſte ſie, jamjam præſente: Verùm tum maxima toti Orbi ſub Augu- he⸗ ſto Cæſare pax fuit, cùm natus eſt Chriſtus (toto Orbe in pace o compoſito, ait Martyre Rom. 25. Dec.) neque ſine myſterio, ut qui pacem toti orbi afferret; juxta S. Bedam. Corn. in LBuc. 2.1. F. 44u. Cur ergo turbatur Herodes: an fortè timet ſibi à Ju- dæis, quibus ſeſe inviſum ſciebat; eò quèd ipſe Idumæus, Ii 3 ex . . S . ð . Encomium habantur, qu Herodes. Ex Cernel. Janſenio Ey- (de quo Nicol. 2 2 CoxNcIo XIX.) udiois ekremi ſe veritas oſtenditur ex poſteris Eſau, & alienigena in alienum regnum, vi & frau- de irrepſerat, occiſis legitimis Regni heredibus, ad unum omnibus, partim dolo, partim apertâ vi. Iiem in Watth. 2. 3. Ex quòê ipſo judæi ſium Meſſiam natum eſſe cognoſcere de- buiſſent, juxta vaticinium ſibi notiſſimum, ſui Patriarchæ Jacob, CGeneſ. 49. 0. Non auferetur ſceptrum de Judd, & dux de Jemore ejus, donec veniat, qui mittenduseſt, ſeil. Meſſias. Verùm nec ideò turbatur Herodes, cum quòô turbatur omnis Hie- roſolyma. Cauſam hujus turbationis, timoris, & terroris inſinuat apertè S. Matthæus, cet. C. 2. à v. I. Cum natus eſſet Jeſas en Bethleem Jude in diebus Herodis Kegis, ecce Mag ab Oriente vene- * unt Hieroſolymam, dicenter- ubt eſt, qui natus eſt Kex Zudæzorum? &c. Audiens autem Herodes Kex turbatus eſt: &c. Herodes auditâ novi Regis, æzmuli (ut putabat) ſui nativitate, totus turba- tus, ait Tirinus. Et Cornelius lanſenius, cùm, inquit, non intelligeret, niſi terrenum regnum, jure turbabatur, me- tuens, ne ipſe & filii ſui regno per hunc Regem privarentur. Veruùm tota civitas cur turbatur:?: Oportebat enim gaude- re potiùs, quòd is natus eſſet, quem jam diu (ad quatuor millia annorum, ab origine mundi) expectâſſent; cuſus adorandi gratiâ etiam exteri adveniſſent. Tamen, quæ fuit eorum carnalis cœcitas, multi eorum, partim timore Roma- norum, ne fortè opprimerentur hujus novi Regis occaſio- ne, partim quòd Herodi amici eſſent, ſimili turbatione tur- Cornelii jan- Vernulæus in deſer. Acad. Lonan. p. 2yz. inquit: quantus Sol ſenii Epiſc. Gandau. Cœlo, tantus Janſenius Orbi eſt) Concord. Evang. C. 9. F. 6. Verum nulla cauſa turbationis hujus fuit: cur enim timeat Herodes Magnus, Rex judææ ſimul & Samariæ (Tirinus) pPotens, recens natum Infantem debilem, pauperem, quem ſai non receperunt, Yo. I. II. in ſtabulo jacentem, quia non erat ei Uocus in diverſorio? Luc. z.. Heſti Herodes impid, Chriſtum venire uid times? MNon eripit mortalia, qui regna dat cæœleſtia. Hymn. Eccl. cujus negnum non eſt de hoc mundo. Jo. 15. 36. NMNec ideo natus, ut tibi i vyrenmylis eorum, guæ in Vit gellt. 23 ſuccedat, ſod ut in eum mundus fideliter eredat“ ait S. Fulge nt. Ep. Serm. I. de Epiph. Herodes Kex turbatus, & omnis Hieroſolyma cum llo. Ouid mirum, ait S-Aug. S. 2. de Innoc. ſi naſcente pietate, turbatur impie as? En Chriſtus judex, adhuc infans timetur ab impiis, Infans Chri- in ſtabulo jacens, ipſe algens, & tremens. Quid ergo faciet ſtus timetur; miſer peccator, ait D. Auguſt. &. 30. de Temp. conſpiciendo quid ni Jjudex Chriſtumi ſedentem in throno majeſtatis, & judicantem vi-Xtremus vos & mortuos! Duid erit tribunal judicant; (verba ſunt S. biier time⸗ Auguſt. &. 2. de Epiph.) quando ſaperbor Reger cunabula terrebant infanti! Et: Piè timeant Keger ad PFatris Dexteram jam jam ſeden- tem, quem Rex impius kämndt adhuc matris abera lambentem. Brev. Glu. Diſe. 30. n. y. FPidel. c. I. n. irrr s H IV. Idem Chriſtus, Divinus infans, paulèò pòſt, à ſuâ in Chriſtus In- Templo ipſo Hieroſolymitano factaà Præſentatione inter Va-fans terror ticinia Sanctorum Simeonis ſenis, & Annæ Viduæ, furori idolis in a. Herodiano ex myſterio cedens, in Egyptum fugit, Matth. 2, gyPto, & 11. & ut illis magna (quod fecit) beneficia conferret. Sed ic dn hic infans Deus homo, ſicut in] udæâ terrori fuit Herodi & à v. I. impiis, ita in ægypto dæmonibus; quorum in idolis & fu- perſtitionibus FRyotus plena erat. Etenim ad ingreſſum Chriſti reverà idola in 5Ægypto corruiſſe, ſcribit S. Hieron. Palladius, Ruffinus: ut meritò hæc traditio priſca videri poſſit. Ex Prophetia S. Iſaiæ C. 1o. 1. Ecce Dominus aſcendet ſuper nubem levem, & ingredietur Aeyptum, & commovebuntur ſimu- Uachra Koppti à facie ejus. Per Nuabem levem 88. PP. Cyril. Hie- ron. Athanaſ. Auguſt. Bernard. aliique intelligunt corpus Chriſti, conceptum de Spiritu Sancto, ex Sacrà Virgine Ma- ria. Vel idem 8. Hieron. Cyrill. Procop. & S. Ambroſ. do- cent, Nabem levem eſſe B. Virginem, cujus ulnis Chriſtus uer delatus eſt in Egyptum, ibique ſtatim deorum ſimu- hchra confregit. Pllius „& Ruffinus, apud Cornel. ibid. Vidimus, inquit, in Thebaide in finibus Hermopolu templam, in glo ingreſſo urbem Salvatore ceciderunt omnia ſimulachra in faciem ſuper ter- S 25r4 CoNcIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oftenditur Dagon Ar- terram. Cujus figura habetur 1. Reg. y. ubi Arca Dei, à Phi- à Dei pro- liſtæis capta & collocata in templo juxta Dagon, proſternit ernſta & mutilat Dagonem. Nicephorus quoquie narrat, naſcente Goldojacon. Verbo Divino protinus Idola conticuiſſe, neque ulla dein- ticuère. Ceps ab eis data reſponſa ; Ppræœæter unum, quod Imperator Auguſtus de ſilentii causà oraculum interrogans, accepit in hunc modum: . Me Puer Hebræus „Divosr Deus ipſe gubernans, —CLedere ſede jubet, triſtemq; redire ſub orcum Aris ergo dehinc taciti diſcedito noſtru. FJo. Ae Carthag. de Arcan. Chriſti, L.. 2. hom. §. mihi F. 26. Idem poſtea conqueſta illa dæmonia Matth. g. v. 2g. Ecce clamaverunt, dicen- ter. Dyid nobi, & tibi, Jeſz Fili Dei? Veniſti huc, ante tempus tor- Chriſtus quere not. Videntur hi deæmones timere, ne diem judicii, terror, & tor- quem ipſi remotum putabant, Chriſtus anticipet, ac velut tor dœmo- Judex in eo illos ad tartara illicò condemnet, aut certeè ſeor- ment judi. im eò ipſos ableget, ait Cornel. id ex Maldon. Toleto& Suarez. cium Ex his itaque patet, Chriſtum jam ab infantiâ terribilem fuiſſe hominibus impiis, obſtinatis in ſcelere, & dæmoni- bus; qui ambo erunt pars ſiniſtra Judicii extremi, quod ta- men ipſis longiſſimè gravius erit, & Judex terribilior. Adeò & dœmones timent extremum judicium. Dæmones credunt, & contremiſcunt. Jac. 2. 19. ” In monte V. Et hæc quidem, ut ſuprà memoratum eſt, egi Chri- Thaber ter- ſtus infans. Quomodo poſtmodùm, in monte Thabor glo- Pleiulo rificatus, tribus Apoſtolis Gloriam & Majeſtatem ſuam oſten- rum Chriſti. derit ex ſpecialiſſima gratiâ; hi verò ex visa Naube lucida, & auditâ voce de Nube, timuerint valde, Matth. z. dictum eſt ſuprà Conc. Ia. n. y. & hic meritò in conſiderationem venire clemens adul- VI. Joan. y. Chriſtus D. mirabile exemplum dat ſuæ ſi- teræ juſte ſe- mul clementiæ, & ſeveritatis, dum adulteram, à Scribis ac- verus Judæis cuſatam, abſolvit, & Scribas confundit. Addlucunt, ait S. Joan- accuſatoribus 4 Joann. 8. . nes, —BPwonmplie eorum, guæ in vita geſſiit. nes, Sribe & Pharsſaé mulierem in adulterio deprehenſam. & ſta⸗ tuerunt eam in mediot, & dixerunt et. Magiſter, bæg mulier mod deprehenſa eſt in adulterio; in Lege autem WMWoyſes mandavit nobis hu- Jusmod' lapidare: tu ergo qieia Aicis? boc autem dicebant, tentantes eum, ut poſſent aocuſart enm. Jo. S. à . 3. quaſi Moyſi & Legi con- lapidandam aflereret, ipſum apud populum traducerent, gquaſi rigidum, & immitem, qui ſimmè haberi volebat cle- mens. Potius verò putabant, eum dicturum, non efſſe lapi- dandam, ob ſervandam Nax manſzetsdinis farmam, ait Rupertus, ne popiclorxem favoyes amirteret. Sic & S. Auguſt. Beda, Euthym. trarium, ſi diceret, adulteram non eſſe lapidandam; ſin eam quid fit! Neſus autem inclinans ſé& deorſam, digsto ſcribebat in terra. Jeſus ſeribe- Qué alludit ad illud Zerem. I3. 1. Peccatum Juda ſcriptin eſt ſty- bat in terz3 lo ferreo & C. de qub ſupraà Conc. 20. n. 3. & ut ait S. Auguſt. S. Hie- quid? ron. & alii magis propriè, ad v. 13. COmnes, qui te derelinquunt, tconfunädehtur, recedentei aà te in terrd ſoribentur; quoniam derelique- runt venam aqgltarlen, Véventinm Dominum. q. d. O Scribæ, adul- teram accuſatis, ſed vos majora, quam illa, perpetraſtis ſce- lera; magis ergo vos, quam illa lapidandi, imò ad gehennam damnandi eſtis: Veſtrùm enim, rebellionis, infidelitatis, obſtinationis, perſecutionis contra me, peccatum eſt indele- bile. Recesſiſtis à Deo; idcirco non in cœlo, ſed in terrâ, imdò in centro terræ, in inferno ſcribemini. Ita S. Auguſt. L. a. de Conſenſa Eang. c. Io. Scribebat, ait S. Ambroſius, in terra Aigito, quö ſeripſerat legem Peccatores in terrà ſeribuntur; juſti in cælor Ep. 76. Hic liber vitæ & mortis. Cum ergo perſeverarent, interrogante eum, erexit ſe, & divit ei: qui ſine peccato eſt veſtrum, Primus in ilam lapédem mittat-n v. z. In quæ: Non dixit geſas, ait S. Auguſt.: ne lapidetur; ne contra Legem dicere videretur: abſit au- tem, ut dicerete lapiqetur- Eenit enim, non perdere, quod invenerat, ſed quærere qaod; erterat, & . O reſponſio Sapientie! Ita Auguſt. Et dterem ſé nc Eazs ſeribebat interràr v. S. Quæri poreſt, quid nam Chriſtus ſeribebat in terra? Videtur ſeripſifſſe, aut deli nealie aliquid, quod Scribis pudorem & ruborem injiceret, Chriſtus in d. terrà ſcripſit, gquô Judæi onfuß: quid- . IInd? 6X 89. Mechti de Jad. Eortr. Kk aut PP. 276 CoNcCIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditurn ut eorum peccata argueret. S. Hieronymus L. 2. contra Pelag. 01 alt, Jeſum in terraà ſcripſiſſe ecorum, qus accuſabant (Scribarum) 0 & omnian peccata mortalium. S. Ambroſius ep. y6. quid, ait, ſeri. etli bebat, niſi llud Propheticum: Jerem. 22. 29. Terra, ſcribe hos vi- ros abdicatos. Idem ep. zy. cenſet, Jeſum inter alia ſcripſiſſe: ap Feſtucam, quæ in oculo ſratri tui eßt, vider ; trabem verò, quæ en ouͤ . R(eo tuo eſt, non vider. Alii cenſent, ſcripſiſſe: Mane, Tebel, Pharet- gue quod Balthaſari ſcriptum attulit exitium: Dan.y. 2v. Audien. fal tes autem, unus poſt unum exibant incipientes à ſenioribus, ſibi mal? d conſcii, erubeſcentes de ſuis ſceleribus, quodque adulte- ram damnare vellent, cùm ipſi eſſent adulteri, vel adulteris ſceleratiores; nec non timentes, ne Chriſtus ulteriùs perge- 4 ret, eorum ſcelera in particulari pandere, & carpere; uti n fecit Matth. 23. Incipienterà ſenioribus, qui inveterati dierum ma.“— lorum, ſimiles ſenibus illis judicibus adulteris, qui Suſan- nam innocentem, quaſi ream adulterii, ad lapidationem, contra omne jus, damnârant. Dan.13. Remanſit ſolus 7Eſas, cumm Apoſtolis, & turbâà populi, & mulier in medio ſtans; cui Chri . ſtus miſericordiſſimè: Nec ego te condemnabo: Vade, & jam am. plins nols peccares abſolvitque adulteram, tum in foro fori;, coram populo, tum foro poli, id eſt, in foro Conſcientiæ co- . ram Deo, maximè cum ſciret, ait FEuthymius, qudd ällam toto crr n Expenditur de pæniteret. Cornel. ibid. Quis ex his, clarè adduéctis, non vi. . ad noſtramin- det formam quandam eſſe judicii Extremi? Quis non mire- 4 ſtructionem tur Chriſti benignitatem, juxtà & ſeveritatem clementiam & emendatio in hâc vitâ in bonos, & pœnitentes, & in Judicio erga Bee-⸗ tentian 108: ſeveritatem in impios obſtinatos, hic & in Jjudicio, in 1 quô horum omnium peccata toti mundo palàm faciet, eôs- que damnabit æternum. Notemus nos ſingulariter Verba Chriſti: Vade, & jam noli amplins peccare Yo. S§. 11. D. Fulgen- tius ſalutare hoc monitum ponderans, Chriſtum inducit, quaſi ſic lIoquentem: O mulier, quid feciſti? peccaſti: fra- gilitati tuæ compatior, utpote humanæ : Judex fui, ſed pius ſemper & miſericors: Officio functus ſum advocati, te Abſol- Eyvempli, eorum, quæ in vitâ geſit. 277 AA abſolvendo, non judicis, condemnando, at cave: nol⸗ am Nm plius peccare. Cum enim Judicii magni dies advenerit, & an- Recidiva te tribunal meum compelléris, quantùm aà luce differunt peccati gra- EA. renebre, tantum ego tunc mutatus ab illo, quem modèò vior. ⸗ experta es: ſi in culpam reincidas, ſtriéctiſſimam exigam, OH de omnibus & ſingulis præteritis, rationem, & pœna illa, E quam tibi miſericorditer nunc remitto, duplo ſeveriùs ſine un miſericordiâ extorquebitur. Fugerunt aà te calumniatores (ver- In Judicio Iim ba ſunt S. Fulgentii Ep.) ſagiat & peccatum fugiſti Rudæos accau- futurus ſeve- n ſanter; time Angelos ad meum Judicium te trahente.. Malier non ſic ior Chriſtus. eri ſedebo in Judicii throno, quomodo nunc inclinatus ag terram ſedeo. . err Alius ille terror erit, & c. Se=rm. 9. de Mul. adalt. Paolett. Dom. I. Adv. I p. 7. f. 4. Cornel. in cit. Jo. 5. Mendova. to. 2. Indice Script. in Yo. G9. „n VlII. Aliud, & ſeverius poteſtatis ſuæ Divinæ exemplum Chriſtus bis lir. oſtendit Chriſtus duplici caſu, quòê ejecit vendentes & e-templo eji- om mentes ⁶ templo, ſeu atrio templi, quod erat quaſi populi E endentes templum, & quod intrabant laici oraturi, & ſpectaturi ſa- mirabili pote- du crificia, quæ fiebant in atrio Sacerdotum, ante Sanctum Kkate. e „ Sanétorum. Primda vice vix egreſſus tempus ſilentii fui ſan- d, Qi, quéô vixerat in obedientiâ, Et erat ſubditus illi, Lucæ 2. ℳM usque ad tempus prædicationis ſuæ, per quam ſe mundo e manifeſtàrat, cum fabri tantùm Filius haberetur, Mat. 13. 5. n & adeo inermis, pauper, nullà pollens authoritate publi- nit câ, & impotens, ut videbatur, (Bomo tunc vili, & in tantum in velis, ut poſtea crucißigeretur, ait Rupertus Abb. in 4. Evang. L. I. 4 c. 27. 1. KRegni ſus, ait idem cit. boſtibus ſgnificavit magnitudi- nem) anno ætatis ſuæ zr. Ccirca 25. Mart. Hieroſolymam afſcen- 46 dens, invenit in templo vendente bover, & over, & columbas, & u mnumularios ſedentes. Et cm feciſſet quaſi flagellum de funiculis, . omnes, ejecit de templo, over quöqque & boves, & numularzorum eſfu- t, dir ær, &G menſas ſabvertit. Et hir qui columbas vendebant, dixit r au- ferte iſta hinc, & nolite facere domum Patri mei domum negotiatzionts: NJoamn. 5. a. . 73. Sic Chriſtus Prædicationem ſuam piè . rectè, 1 &£ ordine congruo, à reli gione & Domo Dei, cuſus ipſi ceu Severitas Vultus Chri- ſti eſicientis vendentes, &c. & Tem- plo. —N-— 2 ⁰9. CoxNcio XIX. Judicis ewtyemi ſe veritas oſtenditur Pontifici & Meſſiæ prima cura fui t, ordiri voluit. Altera vice paulo ante paſſionem ſuam, fſcil. 21. Mart. ſeu Feria 2. poſt Palmarum, & ante Paraſc. Matth. 2r. 12., Marc. II. 12. Lnc, Ig. v. ay. ubi objurgationi nervum addit dicendo: Domm mez Domus orationis vocabitur; vos alutem ſeciſti llan, ſpelungam L'atro- zunnz Matth. 27. 72. dum Sacerdotes hi- toti lucro intenti, ho- neſtà templi ſpecie, quaſi in ſpeluncà latitantes, carâ ven- ditione, uſuris, aliisque fraudulentis modis & artibus, pe- regripos & pauperes exſpoliabant; uti latrones faciunt. Sa⸗ nê mirum eſt, uni homini, pauperi Chriſto, omnia Sacer- dotum lucra ſubvertenti, neminem eorum reſtitifſe. Mi- rabantur ipſi qudæzs ementes, & vendentes, quos è templo ejecerat, eôrumque fautores & amici vel patroni, Præſer- nohi, quia hec ſacis, Yo- . S. Stupet Theologorum Princeps factum hoc quò mitifſimus Servator noſter tot millia homi- hum, in templo ementium & vendentium, nemine reni- tente aut reſiſtente, expulerit: nec levius hoc miraculum ducit eo, quò aquam in vinum commutavit, ſic enim ait: Majorem demonſtrat potentiam, miraculo, qué a qua converſa eſt in vinnm; ed quod lluc manimata ſubſiſtit materia; Hic verò tot mälinne bominum aomantur ingenia S. Thomas, in 0.2. Yoannis ap. Engler. p. 2. Dom. 21. ante G. 1. f. 39. Unde §. Hieronymus cenſet, hoc maximum fuiſſe Chriſti miraculum, quèd ſolus: pſe potue- fit, ad unins ſiagellt, verbera, tantam ejicere multitudinem, men- Iüsèh, ſub vertete, & cathedras confyingere, & alia facere, quæ infni- m, non ſeciſſet Xercetns: ignelm enim guiddam, atque ſidereum, ra- decabat eX ocalz ejn,, & Divinitats mejeſtz,; lucebat in facie. apud 2. 1I. Henrie, Lofghen 'era Fratern. P.g. Exh. 2y. In qué ipio ta- men Chriſtus benigne egit, dum illi graviori poœrnâ & ani- madverſione digni fuiſſent,; Ipſi hing confideremus, quan- tim Sacerdotes & Scribæ, quos hæc publica ignominia, & Chriſti animoſitas urebat: Et dixerunt ei: god ſignum oſtenai Evang. p. 3. num. 2 F. & p. 6. ——— lns et V ſe —— —a — — me, Lin. 44 i. ,) l N Acer. N. M — remylie eorum, que in vitä geſttt. 29 ſtate Divinâ ad judicium extremum venienti, futura ſit Ma- jeſtas. Certè igneum quid & ſidereum radiabit ex oculis ejus, quibus graviſſimè affliget impios. De quô Conc. 22. ſe⸗- quente. Eid. Bened. Fid. fer. 2. Dom. I. Ouadrageſ.n. S. f. Sos: HW VIII. Magis adhuc admirandum eſt, quod Chriſtus in Chriſtus in horto Oliveti gefſit, poſt triſtitiam animæ ſuæ m, ad mortem, horto Oliveti ſeu mortalem animi ſni angorem: poſt agoniam, & ſudo-proſternit Ju- rem ſanguineum, & adeo totus viribus exhauſtus, ac debili- dæos, vi ad- tatus, contra totam cohortem, ſeu turbam multam; (hanc miranda. autem fuiſſe mille militum, & inſuper plurium ſatellitum, & miniſtrorum Pontificum, liquet ex Zoann. 15. I2. ubi ait: C ohors & trihunus & miniſtri Judaorum comprehenderunt Jeſam 5 . ligaverunt eum Continebat cohors mille milites. Corn. in Maith. 26. f. f. vo2.) Et quidem cum magnâ & verè divina majeſtate, adhuc tamen majore clementià & manſuetudine; de quâ infrà. Res geſta ſic ſe habet: qudas ergo, ait S. Joan- nes, adctui tragico præfens c. 18. v. 3. & ſeéq; cuùm accepiſſet cohor- tem, & à Pontifcibus, & Phariſats miniſtros, vVenit illuc cum laterni, & facibus „Grarmis (cum gladits & fuſtibus, ait S. Matth. 26. 47. id eſt, lignis, tam ferratis, uti ſunt haſtæ, lanceæ, tela; quàm non ferratis, uti ſunt fuſtes; quæ erant priſcorum arma) geſas aqz, ſoient, du& venturaerant ſuper eum, proceſſit, E& Aixit eis: quem quariti? Reſponderunt eis Jeſum Nazxarenum“ Dicit ets Zeſuu. Ego ſaum, & c. Et abierunt retrorſum, & ceciderunt in terram. Qudô dictò, quaſi fulmine icti, tam udas quàm omnes, turbæ & aſſeclæ ejus, proſtrati ſunt in terram, idque aversè, & re- trorsum, in drum mmol in faciem, ut clarè omnibus pate- ret, eos, quaſi hoſtes Chriſti, vi & potentiaâ ejus ſpiritùs & vo- cis repulſos, in terram fuiſſe ſtratos & afflictos: imò, & jux- ta S. Chryſoſtomum, & S. Cyrill. in C. 18. & Jo. Cæcitate per- cuſſos, eorumque oculos detentos, ut Chriſtum, jam oſculo à JIudâ pr oditum, & obviam prodeuntem, ac à multis antea ſæœpè viſum, cognitumque, agnoſcere non poſſent, multè minùs comprehendere; quò magno miraculo majeſtatem WU ”M Kk z 14 ſuam, 260 Coxcto XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditur Poteſtas Di- ſiram, & omni potentiam Divinam oſtendit. Poteſtas Divena vina Chriſti Chriſte enitiil, ait 8. Cyrill. qu⸗ Qquamis ſe quærentibus oßferret, proſternens 1 no ver. rram, ſolo Chriſti Verbo: Ego ſum, proſtrati; & ut innuit onamrer- J. I. de Paſj. privati virtute ſentiente & movente. ur ſa bo: Ego ſem. . Leo & . de Paſ. privati virtute ſentiente & movente, ut ſe Deſuper SS. erigere, ſuſtinere, & regere non valerent, uti fit in paralyti- Patres. cis. Sed hæc omnia, quantâ cum manſuetudine, clemen- S. Leo PP. tiã, & miſericordiâ, tum verbo tum ipſo facto, erga eos, qui hiatu terræ, & mille inferis erant digni, à quibus ſcil. Chriſtus innocentiſſimus, imèò Sanctus Sanctorum, ut latro captus, ab hominibus viliſſimis, peſſimis, illique inimiciſſi- mis; atrociter inſtar jumenti, imò latronis, ligatus, protru- ſus, illuſus, cæſus, blasphematus. Abierunt retrorſum. go ſum (ait S. Leo cit.) quod verbum llam manum ita ex ferociſſmu con- Sregatam, quaſt quodam fulmineo itu ſtravit, ataq; pereulit, ut omne Wi atroce, minace, atq; terribiles, retroadti corruerent. Vbi fuit ſavi- tiæ conſpiratio?“ ubi ardor irarum! uhi inſtruttio armorums Dominus dicitt Ego ſum; &ad vocem ejus turba proſternitur impiorum. Ouid htnus jam poterit majeſtas ejus judicatura, Cujus hoc potuit humilitas ſudi. ns edten cande’ ita S. Leo, S. lieronymus ep. ao. ad Principiam, cen- qui hxe fecit ſet, Chriſtum cœleſti quodam vults ſplendore hos ſatelli- Judicandus? tes perculiſſe, & proſtraviſſe: MWiſi, ait, habuiſſet in vultu ocu- PxSS. PP. . , quidqaam ſedereltm, nunquam eum ſtatim ſecut Ffuiſſent Diſcipu- S. Leo. li, neg, qui ad comprehendendum eum venerant, corruiſſent. Et S. S. Hieton. Auguſt. in C. 15. Jo. E 72, ait, nunc militum cohors, abi terror, &* S. Auguſtin. ne! quid judicaturus Jfaciet, qui judicandus hoc fecit? quid regnatu 5. Cyillus. "u Poterit, quimoriturm, boe potait ita S. Auguſt. Et S. Cyrill. it. Inego, ait, caſus ille fuit omnium, qui Chriſto adverſantur, qui. bus omnind terribila caſus imm'net. Duns ejus ram kolleret, ait S. S. Gregor. Cr eg. 27. Moral. 21. cujs manſzetudo non Ppotuit kolerari?“ Seranza P. 133:. f. 20. Ex his jam facilè ipſi reflexionem facere poſſi- mus ſuper impios, quibus in judicio nulla ampliùs Chriſti MDw man- minime tamen cognoſceretun. Abhierunt retrorſim, & ceciderunt in munemnen armorum una vox turham odii ferocem, armi terribi. lem, ſine kelo ullo vercuſſt, repulit, ſtravit- Deus enim latebat in car. D knet, lt in mvir uk ene e o lit. t n r. ie: Fferre non Sſld eexxemplis eorum, quæ in vitd geſſit. 26 1 manſuetudo & benignitas, ſed ſola, cum ſeveritate, Juſtitia vindicans ſupereſt; cùm videbunt, & audient eum, qui ait: Ego ſum Judex vivorum & mortuorum. DQui elementem Dominum Fulebius non poſſunt, ait Euſebius Emiſſ. hom. a. de Gmb. iratum ferent? Emiſſenus. qui ad penitentiam revocantem erhorreſcunt , terroribus omnia re- plentem poterunt ſuſtinere? Cornel. in Matth. 26. à v. g37. & in Jo. 15. */a. 3. Calamat. Glv. a. 30. R. y. f. 235. & in Dom. 1. Adv. n. 12. JF. Io. Paolett. Dom. I. Adv. p. I. fF. y. Kanih. de Paſſ. Dom. c. I. J. 9g. Vnum hic adhuc obſervo ſpeciatim pro noſtrâ inſtructione, & cor- rectione; ne Chriſtiani imitemur Jjudæ (qui fuit fur, in- dignæ Communionis, Corporis & Sanguinis Chriſti reus, proditor, &c.) & judæorum ſcelera, avaritiæ, iræ, odii, im- miſericordiæ, ſuperbiæ, internæ cœcitatis ſpontaneæ, no- lendo videre, quod juſtum, pertinaciæ (quæ ultima mali- tiæ linea eſt) obſtinationis, crudelitatis; & plura, imò quæ- vis alia peccata: Omnia enim, per pœnitentiam in hac vitâ non deleta, manet ira extremi Jjudicis. Quid ſceleratius ju- Judæi non dæis, qui etiam non reſipuerunt, in flagranti, ad oculum correcti ex patentibus Chriſti miraculis, illos excoœcando, in terram, n irnonis co- fulminis inſtar, proſternendo duobus verbis, Ego ſam. Mal- nnrenmr n cho aurem ſubitò reſtituendo, & ſanando. Quid ſi & nos, 05. qui credimus iſta, terrore extremi judicii non movemur, non reſipiſcimus, tum in infernum usque proſternendi? O cor zequam, ait Ludolphus, Carthuſ. p. 2. c. 32. Sà ad hæc au- dita non expaveſeu, nec ad pœnitentiam provocari, durius er lapide, durius adamante! Paolett. cit. f. y. De Imagine Crucifixi, & per eam in terram proſtrato, cum ſuis, Principe &c. relatum eſt ſuprà C. I3. n. 13. Fzdel. cit. l. n. 9. IX. Denique: Forma quædam exhibetur extremi Judi- Forma Iu- eii in ipſo monte Calvariæ, in quê Chriſtus in Cruce (quam, P moinelint in judicio finali, in Cœlo apparituram diximus primùm cit. honsCaal⸗ 22 . ⸗ . „ . . variæ. Chri- Cone. 13. ſapra) partes Judicis fuo Jure, & duo latrones à dex- Rus in Cruce tris unus, alter àa ſiniſtris, judicandorum ſubeunt: & dum Judex Latro- Chriſtus, ut loquitur S. Thomas in opuſc. 7. Corpus ſuum pr num dexter noſtr ſalvatus: &c. N 262n CoxNcIo XIX. Judicis extremi ſe verita oſtenditur noer noſtra reconciliatione in ard Crucus hoſtzam obtielit Des Patrs, ſan- M Cuinem ſinm ſadit in pretinm ſimul „ & lavacrum, ut redempt yn à miſerabili ſervitute à peccatis omnibns mundaremur Breviar. uin Latro à ſi F. Corp. Chr. Lect. z. Latro impoœnitens, reproborum ty-. üuſſtrisimpæœ pus, & ipſe reprobus, æternæ damnationis ſententiam AIlOl Auitens dam- accipit; Alter verò pœnitens paradiſi promiſſum: Lac. 23. W ¹Sciſiura pe- 72. admiranda 2 6 tr emenda Dei 1 dicia) ille in pun- træ, per quam cto, à morte, in infernum rapitur per illas ipſas petrarum W ad interos ſcilſiiras in Golgotha, ubi crucifixus eſt jeſus; cujus rei W deſcendit la- præœæclarum in Petroſo Calvariæ monte adhuc extat argu- . tro impœni- mentum; ibi enim conſpici etiam nunc poteſt illa, quæ ſub tens e& Cruce. manu Chriſti lævâ, & à ſiniſtris pendentis latronis in Cru- ce, in morte Domini facta eſt ſciſſura, in quà Dominici San- == – guinis colorem adhuc deprehendere licet, cujus quidem Z ſciſſuræ ca eſt latitudo, quòd humani corporis craſſitiem 1 “ facilè capere poſſit: profunditas verò tanta, quòd ab hujus 3 reei curioſis, immiſsâ bolide, nequaquam potuerit inveſti gari, ut veriſimile ſit, in infernum usque patere. Et quem- . agdmodum latroni dextro via per Chriſti mortem in cœlhum i reſerata eſt; ita per petræ hujus ſciſſuram latroni ſiniſtro (uti olim rebelli Core, Num. I6. à v. 37.) Viam in infernum a- t pertam eſle. Paciuchells, de B. E. in . 56. Excit. g. n. 6. f. 24. 6N P d. Orill. Hieroſol. Cathec. 3. & Adrichom. à f. 179. Cornel. in Matth. 2g, 01 I. fol. paz. So, de Carthagena in Arcan. Chr. to. I. Lib. 1I. hom. 14. lut P. 394. I. B. ubi plares citat. Hic verò bonus latro eâdem ad- len huc die Paradiſum conſecutus eſt: (Hodie mecum eri in Para- Et Aiſon Luac. 23. 43.) metuens Iudicium. Non timait de præſentà Nupplicio, ait S. Auguſt. ſed de ſuturo adicio, &. 1719. de Temp. Paol. l⸗ cit. Chriſtus in medio latronum, quorum unus pœnitens u ſalvatus eſt, alter damnatus, repræſentat formam extremi 1 Judicii, in qué Chriſtus judex electos à Dextris glorificabit,. improbos verèò à ſiniſtris damnabit ad tartara: ita S. Ambroſ. in c. 23. Luc. S, Auguſt. tract. 2r. 3n Yo. pſa Crux, inquit, ſi atten- Aas, tribuna! Juit, in medio enim judice conſtituto, unus qui et ZZ Sebera- yremplis eorum, quæ in vità geſiitt. — 263 à*lberatus; alins, qus inſaltavit, damnatues eſtn jam, ſgnificabat, quod fa- turn eſt de vivi & mortnii , alios Poſitirns ad Dextram, alior erd enin ad Siniſtram. Cor n. in Matth. 2. 355. F. 139: ſaupra Conx. g. n.7. Hinc N -. verd neſcio, an plus ſpei vel timoris concipere poſſim: in Omnind bene ſperare jubet bonus Latro (qui Mariam abſol- oiſti, & Latronemn erxatdiſte, Mihi quoque ſpein dediſti. Eccleſia in 2 Sege. Miſſe Defunltz.) ſi ſequi velim poœrnitentem: Cum à mi- Hinc Deiti- ſericordia Dei nemo quantuscunque peccator excludatur, mor, & neu- modo in vitâ verè pœnitens. At cave, ne cum plurimis te-tiquam teme- n merariam haurias confidentiam ex exemplo boni latronis, aria & præ- (dui ipſo redemptionis humanæ die ſalutem conſecutus eſt; umptuoſͤa &S&& ego horrore & tremore concutior propter exemplum Daſientig. mali latronis, qui eodem redemptionis die damnatus eſt. Ecquis non timore tremoreque concuteretur, cùm vid eret duos individuos comites in vità, in latrociniis, & in ſuppli- cio crucis; in morte verò, & in eodem Calvariæ loco divi- di, & à ſe invicem disjungi; unus ingreditur viam paradiſi, inferni alter. Quis non trepidaret & pertimeſceret, dum intueretur moribundum quendam, cujus lecto aſſiſtit Chri- ſtus, cujus pedibus aſtat Beatiſſima Virgo Mater Chriſti, an- te cujus oculos moritur Salvator mundi, manibus extenſis, apertisque corp oris venis, ob ipſius ſalutem, & quèd nihil- 4 ominus non convertatur: repeto, quis non expavefſceret, au cùm videret hominem, non ferrei ſed carnei Cordis, qui ni tempore illo, quò tremit & concutitur terra zrumpuntuifr „ petræ; obſcuratur Sol; Centurio glorificat Deum; quò ſo- s cius eum reprehendit, & convertitur, quòô turbæ contri- ſtatæ & plorantes diſcedunt è monte Calvariæ, de com- miſſo errore agentes pœnitentiam ; ipſe nihilominus rema- ni neat inſenſibilis in conſpectu Chriſti crucifixi, & B. Virgini. Matris Dei, exhortantis illum ad pœnitentiam, indurathis &obſtinatus moriatur in peccato, & de cruce deſcendat ad infernum? Hoc, inquam, majorem mihi incutit timorem & horrorem, quàm animum addit converſio boni latronis. en Vl i HA *“ 4 Mechtl de Jud. extr. LI Non 264 CoNCIO XIX. Judicis extremi ſe veritas oſtenditur Non refero hæc, ut peccatores, qui toto vitæ fuæ tempore neglexerunt pœnitentiam, in morte prolabantur in deſpe- rationem; fed ne nimiùm fidant tam ſingulari exemplo, nec tam dubio ſe committant eventui, agantque pœnitentiam tempore opportuno; unde de hujusmodi hominibus lo- quens Sanctus Bernardus, Serm. 35. ex parte dicit: Noli ergo huic periculoſæ expectationi tradere temetipfſum; ſe enim bene memi- ni, in toto canone ſeriptararam unum latronem invenies ſic ſalvatum. Calamat. in Slva Diſé. 6l. de PIknit. n. S. Certè ſapienter monet Magis ti. Mendoza, in 1. Reg. g. 3. annot. 0. magis quodammodèò Dei Mi- menda Dei ſericordiam timendam eſſe, quàm juſtitiam; nam qui Juſti- Miſericordia, tiam offendit, habet Miſericordiam tanquam ſingulare aſy- quàm Juſti- um, ad quod confugiat: qui autem Miſericordiam offen- tia 3 cur· qit, ad quam aram ſe recipiet! Jahboda. Dom. 3. FPent. Meæ C. de Præſumptione, Deſperat. Pænit. &&. “ X. Confirmantur hæc, pro Conclufione, hiſtoriâ valde Iuctuosâ de peccatore obſtinate, ex quéê Chriſti Clementiam ſtupendo facto; dein & juſtam ſeveritatem cognoſcamus. Hiſtoria Legitur in Aéctis pro canonizatione S. P. Franciſci Borgiæ, Terribilis. Tertii Generalis Societatis jeſn, promovendâ, conſcriptis, Ad preces Virum in Hiſpaniãâ, quam ſanguine nobilem, tam vitiis ac 5. Borgiæ flagitiis infamem, gravi æ&gritudine correptum, ac de vita Cheſus mn. periclitantem tantà obſtinatione in ſceleribus ſuis perſtitis- ecors erga ob- ſE, ut recta omnes monentes rejiceret, nollétque, de animâ ſtinatum pec- Per Confeſſionem expiandà, quemquam audire. Venit catorem. tum fortè eam in urbem Borgia, qui cognito miſeri pericu- Io, pro zelo fuo, illum juvare cupidus, ante Chriſtum cru- cifixum in genua procidit, eum ardenter obſecrans, & obte- ſtans, ut qui Orbi univerfo, ſanguine fuo faluti fuiſſet, in- felici ac pertinaci illi animæ non deeſſet. Franciſco hæc “ Quem Chri precato ex Cruce Salvator: Adi, inquit, confeſtim grum, ſtus ipſe ac eumdue hortare, ut ſe expiet, & ego mox illi, ut Medicus, cedit in for- & infirmorum Curator adero. Abit Franciſcus ſpei bonæ màâ Mecdici. plenus, & tanto adjutore gaudens, ad ægri domum ſe con- fert, Ewemplie eorum, quæ in Vitd geſttt 265 fert, quò Salvator jam anteceſſerat, Medici, ac propè famuli . ſpecie, illi ſolatia, atque obſequia deferens. Excipitur ab IN infirmo non inurbaneèe Borgia, veruùm ubi de Confeſſione co- ham pit agere, ad eam inſtituendam adduci non potuit. Rece- l dit interim Dominus, relicto ad ulteriores conatus apud 4 Eegrum Franciſco, qui & ipſe, cuùm operam perderet, etiam receſſit, & denuo coram Chriſto crucifixo in genua provo- lutus, per ſacra illius vulnera obteſtatur, ut miſero adſit. hun Cui Dominus: Conveni iterum pertinacem illum, Fran- M ciſce, meque tecum defer, ſi fortè me conſpecto, cruci pro ki. ſe fixo, convertatur, & vivat. Rediit Borgia, & ſubmotis aſ. arbitris, ut liberior eſſet æger, verbis ad pietatem omnem fn. compolitis, ſubmiſſis in terram genibus, Chriſtum Cruci af- elt fixum illi repræſentat: per paſoncm dolores, ſacra Domi- ni Jeſu vulnera, orans, obſecransꝗque, ut animæ ſuæ miſe- A reatur; æternitatem conſideret; nolle Deum mortem pec- tin catoris, ſceleribus omnibus miſericordiam ejus majorem mns eſſe, ad omnia miſer obſurdeſcit. Addit & vocem ſuam Do- Allo quitut minus eſus, & vocem ſanguinis, quem ex vulneribus omni denuò Eii⸗ bus copiosè effundebat: hunc iterum, iterumque obteſta ſs i a. „ tur Francifſcus, ſed nihil proficit. Ium verò Salvator, re- nem ſu. Vulisâ à cruce manu, ſacroſanctum ſuum cruorem in faciem . quem in ii projicit obſtinati peccatoris, qui, quot guttas numerat, tot faciem deni- im veluti linguis in magno udicii die, coram orbe univerſo, que obſtinatò n neglectam, & contemptam benigniſſimi Dei, ac Salvatoris Projicit, fiüi miſericordiam illi exprobrabit, ſuntque miſero, ut cum ⸗ Ruperto loquar, Venerands Domini vulnera, æterna futura incen- de dlia. Euſebins Nierembergins - Y. graviſſimus & libris editi clariſſi- 4 mius Scriptor, in vitâ & Franciſci Borgiæ ex Alti pro Canonixat. Ex eo Leopold. Mancin. de Paſſ. D. Libro 3. Diſſert. 1. Punkto 2. Dodtr. mor. 2. f. 176. Franc. L abata to. I. V. Converſio. Propoſit. 11. Mich. Pe- s, xwenfelder Concion. hiſtor. hiſtoriâ Ia. Englerav. oath. F. Aſcenſ. D. le⸗ G. 2. Petr. Pennequin Diß. 2. f. 6az. Facilé eſt hinc, ſibi aliisque „ Ferias & ſalutares elicere doctrinas, quæ ſi obſerventur, & 2 LI 2 execu- 7 — 266 CoNcIO XX: Iudicis ektremi Oculi ratir in Bleſos: . executioni ſedulò mandentur, certò in animâ & ſpirituali- ter fient ea miracula, quæ à Chriſto facta fuiſſe, ex Concio- nis themate audivimus: Cæci vident. & . infra Cuc. 24. n. I. & ut fiant, faxit D Deus, utque venientem asee Yedcen enti v. deamus: Amen. Orat. Rreleſ E: A. Nat. H. Authores. Ea. Authores poſ, vel 24 , ulo, numeros uju, Cencioni, oitat,. Labata, ſe, ſe, r primam cit. Propoſit. II.- Exempla ſtu- Aliam ſimilem hiſtoriam habet Bernardimus de Buſtis 2 n. pendæ beni- Roſerii & Sermonum erm. z. P. ;. ex eo Podag. Chriſtian. to.2. gnitatis & ju- p. 2 . c. 15. N. 4. 4 f. 6,2. Jo. ſahoda Dom. 3. Pent. in Pne. Aqdhu ſtæ ſeveritatis Chriſti,erga Aliamn ſimilem ex Gotſchalco Holen. Ord. Eremit. S. Auguſt. obſlinatos. Theologo, Marchantius Ration. Oetavs Paſch. Lebt. y. f. 489. Cit. Pexenf. ad hiſt. I44. dobtrind . 4d ſ. 133. Mercator nucleo Ca- techet. C. 2. de ſpye lebf, 21.: f. 5 . infrà Conc. 2g. n, 9. Alias habet cit. Mancinus. Marchant. Horto Paſt. Lelt. §. de Deſperat. Pro- poſit.1 ne. Ben. Fid. Fer. a. Dom. I. Daadrageſ., n. g. f. So0. ad n. ſi prg. WMem n. g. tacdl z.· 5. &⁰ n. 11: Carol. Mulart Man, Faroch 1. 5.c.. n. 3: eesssseeszgee⸗ eseseegeesssgessss 8 E COoONGIO onnſiderantur Extremi udics Ocul Gratkr ſuper fuſtos; 8& Vultus ir⸗ atus, ſup ver facientes mala, & 1epros. Elgarnie “ F. S. hee⸗ Amkalans . 1e/ Apoſtoli Poon Fratrer. AMthæi. 4. 18. Dominicd 1. Advent. , e MRat. 6 Eni, S majeßate. 1 Luc. 21. 2 7. Pant, Filzum ini venientem: in , 2ute, —. —— — =eES=S — S —,— tull. nio. l. K gi . Chriſtus, ab omnibus & ſingulis conſpicuus, etſi ratione di- — . . 2 EI Vultus iratus ſuper reproho 5. eligamus. 26 7 Quid exiſtis videre ö arundinem vento agitatam. Domin 2. Matth. II. 7. V. exordium Conc. ſequ. Agdyenltus. Tu quis ss & confeſſus eſt, & non negavit, Joan- Domin. 3. Videbit omnis Caro dalutare Dei. Lucæ 3.6. Dom. 4.Adv. 8 H I. . H RSZ H“ Wec videhunt Flinm homini &c. Eidebit omni caro, & omnis homo, ſalutare Dei, Salvatorem Chriſtum:“ quod vel maximèê futurum eſt in conventu Judicii Chriſtus ju- generalis, cujus Præſes, & ipſe udex ſupremus, erit dex ab omni- bus videndus, N. . „ l „ „2 DMU „ 1 . „. In formâ hu- versâ: Angelicus Doctor hac ſuper re, de Forma Iudicis, quâ manq, in ans apparebit, & videbitur, pulcherrimas habet quæſtiones, judicabit; e- concluſiones, & doctrinas, in Suptlem. quaſt. 99. Qulas, pro in- que glorios4. greſſu Concionis, compendio adduco. Cùm Chriſtus ju- Ex S. Tho- ex ſit Verus & Deus, & homo, mali in Judicio (æternum mè. excluſi à Viſione Dei, & beatitudine) wanifeſtè eogneſcent, Chri- Eum eſſe Deum, non per hoc, quöa Divinitatem ejus videatet, ſed Ere- pter manifeſta Divinitati indicia. ark. 3. ad I. Deum enim neꝗque oculus corporeus abſoluté, neque intellectus creatus vi- dere poteſt naturaliter &c. Docet infuper arz. 1. & 2. Chri- ſtum in formâ humanitatis, ſeu in humana naturàâ apparen- tem, judicaturum mundum, (Iuqus forma njnſt’ jud'catns eſt, juſtè judicabit, t poſſit ab impii videri, alt Gloſſa Ord. in Yo. y, al- legata à S. Thoma, cit. art. 2. J. 7.) & quidem in gloriosâ, ex eo Lucæ 2I. 27. Tunc videbunt Filium homini venientem in nube cum „ 1 poteſtate magnä, & majeſtate; Majeſtas autem & potej as ad gloriam HM pertinent; ergo in form glorio 54 app arel 1t, dit S. Do Gor, art. 2. tt. &. Et: Scut decait, Chriſtum, at pro nolis apud Patrez, Latufa- ceret, fermam ſervi accipere; ſiæ conveniens eſt, ut in Judicio altizeo in glorid ſuâ appareat, juſtitiam Patris in homines demonſtratur m. I Vim. 268 CoNciO XX. Judicis ektremi Oeuli gratiæ in Ele dos: Aliter vide- conelaſ: f. grt. & præced. In Judicio ergo Chriſtum judicem bum uſtiali- Deum videbunt omnes Beati, ut hominem verèò omnes et- ter impi. iam damnati cognoſcent, imò & graviſſimè ſentient, ut mal- lent eſſe in inferno ipſo, neꝗque tantùm montibus & collibus Ex S. Gregor operti. Cum hâc Beatorum & impiorum differentiâ, quam inſinuat S. Greg. in Exech. hom. z. dum ait: Kedemptor humans generi, cùm qudex apparuerit, & ſpecioſus juſtu, & terribili erit in. IJuſtis & 11. Mor. ”1I. Eiſtonem, inquit, diſtridti Jqudici, quam jieſtus . A vehementer expectat, inieſtus venire reformidat. In formâ humand, Ex S. Auguſt ait S. Auguſt. in Pſ2r. & tr. 3a. in Marth. videbunt eum impii, vi. debunt & Iuſti; quod magnæ conſolationis Kledtis erit,; maxims erit do- ð lors reprobi. Calamat. Dom. I. Adv. f. g. Eidebunt mali Humanita- Ex S. Bonav. tem Chriſti, ait. S. Bonav. Comp. Theol. Eerit. LB. z. C. 15. it timeant; . & non videbunt Divinitatem, ne gaudeant; Boni autem utramq; Chri- ſti naturam videbunt. ap. Fr. Yoſ. Capuc. in Adv. C. 2. f. 20. & ſequ. E4 ratione ſimili, quâ ſuprà Conc. Ia. de adventu Judicis in Naube, Electis lucidaà, impiis tenebrosâ, diximus. Pari ratione con- templabimur hodie fixis animi oculis (quod operæ pretium eſt) Extremi judicis, Chriſti Dei hominis, faciem, vultum, oculos; ut, ſicut ex ungue leonem, ex pollice hominem, ex parte totum; ita ex facie, vultu, & oculis (hriſti udicis, ejus præſertim in impios iram & furorem inteligamus: an, præ oculis gratiæ, quos judex Chriſtus exhibe viſſime omnibus Electis, eligemus ejusdem vultum impiis iratum? certè hoc opere ipſo agimus, dum peccamus, & in peccato hæremus, non pœnitente. Oculotum II. Magna vis oculis ineſt: eæ feneſtræ animi, mentis vis magna & interpretes ſunt; imè in illis anima reſidere, & per illos quid ſint? omne ſuum decus & gratiam, & econtra iram etiam, furo- rem, ſeveritatemque transmittere, & oſtendere videtur. Ex vultu & oculis, ſerenitas, favor, ſcintillæ gratiæ: ex iis- dem etiam zeli, iræ, indignationes furores, ignes, faammæ, fulmina; Iid in extremo Judicio experientur, videbuntque boni & mali, ſuo quæque pars, ordine, & merito. Regius Pro- it ſua- — cen Get⸗ . Mt E e A di ea enis⸗ eup; 40 121 , lech⸗ eiin tunn i WR, ſ nnS Ki Et Vultus iratus ſuper reprobos? eligamus. 269 Propheta timorem Domini docens ,Pſalmo 33. 10. inter alia „ Locus Pſal- Oculi Dominè, inquit v. 16. & 12. ſuper juſtos. & c. Vultus autem Do- mi 32.à v. 12. mini ſuper facientes mala, ut perdat de terrà memoriam eorum. Qui- & Pſ. 33. 18. bus verbis exprimitur Dei ocuhus gratiæ & benignitatis er- ga bonos; & vultus iræ ac furoris erga malos, tum in hac, gos Vuſtus tum in alteràâ vitäã. Oculi Domini ſuper juſtos „ait D. Dion. autem Domi- Carthuſ. id eſt, aſzectus Divinæ pietatis, expanſus eſt ſuper eos, qus ni ſuper faci- Deo obediunt, ut eos conſervet“ Vultus autem Domini, hoc eſt, aſpe- entes mala. btus Divinæ juſtitiæ, ſuper facientes mala, ut perdat de terrà memo- riam eorum, id eſt, excludat eos à regno cælorum, quod eſt terra vi- ventium. & cC. Dionyf-ibid. Hic eſt ille Dei oculus, & Vultus, de quô Gen. 4. 4. & y. Reſpexit Dominns ad Abel, & ad munera ejus; ad Cain veròè & munera illius non reſpexite qui typus eſt juſtorum & impiorum in judicio. Deus quidem videt & aſpicit o- mnes homines: De cæœlo reſpexit Dominus; vidit omner filios homi- num. De præparato habitaculo ſuo, & ſimmo cœlorum palatio, reſpexit ſuper omnes, qisi habitant terram: Pſal. 32. v. 13. & I4. ſeru- tans corda & renes. Pf. z. Io., ut ad virtutem incitet, atque pro- poſitis præmiis exſtimulet; econtrà à vitiis revocet, aut ob- duratos atterat. Benigno tamen oculo, ac favore reſpicit bonos. Ecce oculi Domini ſuper metuente eum. zbid. v. 15. ſcele- ratos verò vultu acerbo. &c. Et hæc in hac etiamnum vitâ; in alterâ verò, & in extremo Judicio longè magis; tum enim vel ipſe oculus, vultusque Divini Judicis, aut gratioſus & ſuavis, & iracundus & gravis, index erit, & judex bonorum & malorum; electorum & reproborum, & in quos ſenten- tia vitæ aut mortis æternæ feretur. Ocali feneſtræ animi. & C. Kaque oculi Domini, Extremi Judicis, ſaper juſtos. cit. Fſal. 33.16. Honorius JJ. P. P., Chriſti in terris Vicarius, hoc ſibi in Sym- bolum aſſumpſit, uti refert Petrus Ciaconius Hiſpanus Pres- byter. Le Blanc, in Pſ. 23. n. 103. Ipſius Chriſti Judicis Oculi Gra- Jobi ſolatium tiæ pleniſſimæ ſaper Jaſtos; ut hinc ſfummum in graviſſimis ex ſpe viden- fuis ærumnis ſolatium hauſerit S. Job, c. 19. v. 25. In quiens mn ſuchcio Sio, Tudd Redemptor meus vivit, & in noviſſimo die de tertä ſarre-c 1o, 2 . Surns “* ¹9. 25. „△ 270 CONGIO XX. Judici extremi Oculi gratiæ in Eledos: —————— Duarus ſum, & in carne mea videbo Deum Salvatorem meum &c. quod ſolatium cuivis homini juſto, ac verè pœnitenti, eſſe Reſpicere poteſt, modòè in bono in finem perſeveret. Hi illi Oculi, Dei, eſt mi- qui, quos amanter reſpiciunt, felices ac beatos faciunt: Ke- ſereri. ſpicere Dei, eſt miſereri, ait S. Beda in c. 26. Mat. Calam. D. 4. 11. oonulus Dei, n. s. qui cùm reſpicerent Petrum, ex hâc Petrâ lacrymas in ſalutem elicuéêre: Converſus Dominns reſpexit Pe- ryum, & egreſſus forà Fevit amarè. Luc. 22. 6I. Calam. 16. n. . qui- bus cùm Chriſtus reſpexerit Electos in Judicio, torrente vo- luptati ſuæ gaudiorumque potabit eose Pſalmo 3r. 9. Hæc illa Chriſti (quem S. Bern. §. 1. & a. de OO. & delicias Angelorum vocat) Electis amabilis facies, èin quam deſiderant Angeli proſpi- Facies Chri- cere I. Petri I. 12. Cornel. ibid. Quæ jeſu, viventis adhuc, facies ſti in vii tam amabilis erat, ut dicat S. Hieron. Tan gratioſa & benigna quam ama- facies Domini erat, ut hoſtes, quamvis orudeles eſſent, & eum ollio pro- küiss. ſequerentur, non poſſent in eam cernentes, in eum ſæ vire, ſed emollits Ccommiſerabantur; ideo conſilium eorum fuit, faciem eus velarer Marci Ig. 67. quò atrocins eum oæderent- ita D. Hieron. in Mat. 26. ap. Calamat. cit. D. a. n. 1o. Si Chriſti facies viventis in terris tam gratioſa fuit hoſtibus, quàm non erit glorioſi amicis & Electis? quis dubitet! V. infra de sentent. Elelt. Conc. 33. & Con- ciio as5. n, 6.T.. In judicio III. Dum autem cum Beatis & ipſe delector gratiosâ gelice heett amænitate oculorum & faciei Chriſti, à nobis ex toto corde, & quomodo?: Currit, & incidit aliquid ſummi momenti, & ponderoſæ, graviſſimæque conſiderationis; nempe Chriſtum Judicem dicii illius apparatu, adeo fore terribilem, ut & Beati, ne- que tantùm damnati, timeant. Facilè capio, nos miſeros mortales, peccatores fragiles, peccatis inquinatos, timere debere: Capio item, timere etiam, & timuiſſe hujus vitæ, Vel in hâc vitâ, maximos Sanétos, uti S. Paulum 1. Cor. 9. 22. Job, Hieronymum, & innumeros, de quibus paſſim in de curſu 5 . ex totâ anima & ex omnibus viribus diligendi, Lucæ 1o. 27. OC- 5 iy, te PE1 Vultus iratus ſuper eprobos: eligam. 271 . curſu hujus Eiubre ertremi Judicti; cuùm nemo in hac vitâ, d quantumcunque etiam ſanétus, certus fit, ſine ſpeciali reve- Oe, latione Divinaâ, de finali perſeverantiâ, & fine, qui coronat ℳ opus, bono: & quia: Neſéit homo, atrum amore, an odio dignus , it ſed omnia in futurum ſervantur incerta, &c. Eccleſ. 9. I. & 2. Pa- i ciuch. in Yon. lect. 21. J. I. ſecdl & apprehendo ex parte, fore, . quin meritèò in Judicio extremo graviſſimè timeant & der- mones & homines damnati, ceu Rei, & fulminandi ſenten- eE tid Damnationis æternæ. Dæmoner credant, & contremiſcunt, u ait S. jacobus c. 2. v. 9. & exhorreſcunt; quia videlicet tan- bun tam Dei Judicis & vindicis majeſtatem, potentiam, ſeverita- “ tem non tantùm credunt, ſed & reipsà experiuntur, ac ſen- tiunt (Ouprà num. 1. hac Conc.) At mirabilius eſt, quomodo in Judicio extremo timere poſſint Beati, Angeli, & homines, ut „ qui jam e medio Malorum ſeparati, veſte gloriosà immorta- W Uitatis donati, cum Chriſto in aêra rapti, reprobis in terrâ „ Cconſiſtentibus, verbo: de ſua æterna ſalute & gloriâ peni- tus ſecuri, metuant tamen, juxta illud: Tàmete Vominum omnes i ſansöti ejus" cit. Pſ. 33.70. quod magis conſiderandum eſt; hinc Timent in Sι enim maximéè aggravabuntur ea, quæ hac ipsà Concione de ldicio . ( reprobis dicturi ſumus ulterius. Ergo in Judicio extremo hofniues ber timebunt Sancti: Audiamus cum reverentiâ SS. Patres, à ai. Spiritu S. illuminatiſſimos: S. Auguſt. ponderans illa verba: Ex S. Auguſt. Vierinte, Cælorum commovebuntur, Luc. 2I. 26. quænam hæ virtu *tes ſint: quænam illa commotio? Serm. in Fer. 6. Paraſc. De An- 4“ gels (inquit) hoc icit: tremor enim illos apprehendet, & magnim ki- n meor. Cujus igitur rei causd, dic mihi! quia tunc tam terr bile erit 0 Judicium illud, ut etiam ab Angeli timeatur: omnis enim generi hu- 7. 86 manò natura incipiet judicari, & terribili Jqudici aſtare: Quare gi- A ſimili. 66 t‚aur tunc Angeli contremiſcent? & unde tremor apprehendet eos? non ee enim ilii habent jundicari; ſed, ſicut principe judicante non ſolàùm rei, ſed etlam miniſtri ehui, qui nihil ſibi conſoit ſunt, timore, & terrore per- ealſ, pavent Pyopter Judicis terrorem, ita etiam tune gentes humaz nd6 adicabitur, & tamen cæleſtes miniſiri pavebunt, & de terribili alta- dn Mechtl de Jud. ektr. Mn atc 272 COoNCIO XX. Iudicis extremi Oculi gratie in Eleflos: ratu, & de Judice intuente, horrendâ ſormidine contrem- Gent. Ita 8.D. Labata E. Judic. Finale, Propoſ. 6. f. 1485. Calam. D. 1. Aäv. Ex S. Hie- fF. 1I. Ccitans JS. Aug. Serm. 130. de Te. emp. Ne Sanbti quidem, ait S. Hie- ronymo. ron. abique formidine (qJqguamvis non pœnali) præſentiam Dei vide- Gloſſa Ord. bunt. Granatenſ. Dow. 2. Adv. C.I. J. 1. f. 15. Gloſſa Ord. ia ci. Luc, 21. 26. Virtuter Cælorum movebuntur, explanat: Aeagelica 14 e eſtater emwent adventum Jedicis Calam. D. 3o. m. 5. Et explanans Gloſſa In- illa verba: Magnus enim die: Domini vindicte. ofl. 2. Gloſſa In- erlincami, terlin. ecx 88. P. hauſta. T2,in, ita legit: Ei teryibila valde eriam bont. Quibus yerbis fat Clarè indicare voluit, hunc diem et- 2nI Ofc. Idem Calam. Qua- peccârunt, formidabilem, & terribilem Sagatnm Vib, nf z. Qui, zunc animo ſtabit, inquit S. Et iſebius Emiſſenus Serm. de Nud. de- fſericordiam petet, primiim de miſericordiz To rr iedcanades? c. Calam. cit, f. za. Videamus ergo, quò ſtatu futuri ſint Impii ex VPrmidabilioy (impiis) erit, ait Rupertus Abb. Calam. Dom. I. Adw. TV. S. Cochem Capuc. de Nudic. c. . IV. Vultas autem Domins ſuper facientes: malz- & C. ci. Pſal.23.rz. Fuére homines ex vultu & oculis miræ majeſtatis, & ſecuti Perat. oculi Cus, in vitis Cæſarum, quòd Cæſar Auguſtus oculis, ceu ful- ²½ tuentibus gure, terreret intuentes. Unde quidam alloquens, ac toto tcrribiles. Cor pore tremens, oculos in terram demiſit, & Imperatori miranti, ac rationem quærenti, reſpondit: Gaie fulmen ocu lorum tuorum forre non poſſam. Ejus dem aſpectu mi les, Publius, ſic panico, malà urgente Conſcientia, correptus eſt timore, ut pronus cadens in terram expiraverit quantocyùs. Macro- bins L. 2. C: 4. ap. Jo. Capiſtr. D. r. Adv. Part. I. init. di terret ita vi- ſus hominis clementis; quid faciet vultus Dei iraſcentis Coe, en, eaß, Mamme ei. Soc., 1o- 12.) & judicis non miſe- rentis ? IHaoletz. D. I. AMW. P. I. F. I. Peranzxa pnnct. 138. f. 249. ſe. De æſo, erit tunc ipſis impiis? as Ertor ante Jndicem ſanum, perditus ante Prétium ſaum! quâ fronte mäi aſpect Judicis eremendæz majeſtatis, qili qaò ſuaVior (Electis) e5 . E. i yn. ſoni or. WI D . ; Hunc die quodam viſitatum iverat Regina Eſther Conjux, — PiTultus zatus ſuper keprobos: elgankt. 2,3 De Nerxe, famoſiſſimo Rege Perſarum, legitur in Theatro Kerxis Re- vitæ humanæ, tom. I. l. 6. quòd innumerabili militum exer- gis aſpectu citu obviam iturus hoſtibus ſuiis, regalibus indutus veſti. Pallent ejus mentis, ac tanto majeſtatis ornatus ſplendore, in medium mMilites, prodierit, ut omnium, quotquot illum aſpexerant, vultus in pallorem commutati fuerint: inſoliti hujus palloris cau- ſam curiofus Xerxes cognoſcere deſiderans, dixit militibus fuis: ut quid palleſcitis commilitones mei? Cui reſpongce runt illi: inſolita quædam Imperatoris majeſtas eſt in cau- sa: inſolita illa veſtimentorum forma, iratusque aſpectus le, quem tua majeſtas præſefert, id cauſavit. Non aliter continget in extremo Judicii die; cùm enim Angelicæ Hie- rarchiæ videbunt Chriſtum Jjudicem venientem cum poteſtate magnad, & majeſtate ſeveram peccatorum faéturum ſtragem, timebunt, & trepidabunt illi; & quid erit de impiis? Calam. ⸗ D. z50. n. 7. & Dom. I. Adv. n. 13. Finxit Seneca Tragicus, Senecæ Hercules fin- Philoſophi, ſeu frater, ſeu (ut fere omnes ſentiunt) filius, in gitur aſbedu quâdam Trageediâ de Hercule, quòd, dum eſſet iratus & fu- ” ribundus, ad ipſum conductus erie filius ejus, quem aded terribili & horrifico ille aſpexit vultu, ut miſer infans præ improviſo timore extemplè expiraverit. Periit tremefaltus in- fans aſpeltu Patrii. Fabula hæc eſt, AA. & figmentum poëti- cum; aſt veritas Catholica eſt, quòd facies Chriſti ſeveri Ju- dicis peccatorum oculis apparebit adeèò terribilis & horren- da, ut, ad ſolum illius aſpectum, hi animi paſſuri ſint deli- quium, ob nimium timorem. Jamdudum conceptum hunc innuit Habacuc. 3. 6. Apexit, & diſſolvit Genter. Calam. cit. D. 30. num. 2. Verius eſt, & indubitatum, quod S. Scriptura refert, Eſther c. Is=. de Asſuero, quem Cornelius in Argum. ſol. 132. ait, Asſueri Re- eſſe Darium Hyſtaſpin, Regem Perſarum & Medorum. 3 alaeAus erribilis, ipſi Conjugi cùmque ipfum in regio ac ſplendido throno ſedentem cer. Eaher. c. 1 . neret, tanto cor Reginæ perculſum fuit pavore, ut quaſi mortua proruerit in terram. Ita legitur in Libr. Eſther, cap. 15. M Mm2 ((quò 274 CoNcCIO XX. Judicis extremi Oculi gratiæ in Ele (quò fuſiùs recenſentur, quæ capite y. brevius) verſ. 9. & 10. Iugreſſa igitur cundta per ordinem oſtia ſtetit contra Regem, ubi ille reſidebat ſaper ſolium regni ſui, indutus veſtih r reg ii, duroq; fale ni, & pretioſis lapidibus; eratq;terribilis aſpeétau., Cumq; eleväſſet faciem, & ardentibus oculis furorem pectoris indicaſſet, Kegina; verum paſſa deliquium, ornel. bid, corruit, & in pallorem colore mutato, laſſum ſuper ancillalam reclinavit cavut. Reſumptis deinde viribus & ſpiri tu, re ddeênsque ſui terroris rationem „ dixit Regi: Vidi te, Domine, quaſi Angelum, & conturbatum eſt cor meum præ timore gloriæ tuæ. verſ., 16. Calam. n. 8. WPeranza cit. p. 132, init. Procop. Capuc. Judiciali. Diſd. g. n. Io. G. 3. Hoc Reginæ contigit; conſorti tho- ri dilectiſſimæ, & innocenti ac ſanctæ; idque ab æqueè Philippi II Principibus libere & familiariter agere, cuùm ad Philip- Regis Hiſp. majeſtas cx pum II. Hiſpan. Regem aliquid petituri accederent, ac Rex in eos oculos fuos cum regiâ gravitate defigeret, conſternatos obmutuiſſe; ac licet Rex comiter eos invitaret, ut ſua pro- ponerent; tamen ne verbum quidem effari potuiſſe. E. infra Conc. 3s. num. 3. Neque hoc, ſeu Naturæ, ſeu Gratiæ donum, conceſſum eſt ſolùm regiæ Majeſtati; ſed & inferioribus. 88. Equitis Ita S. Gregorius L. 1. Dial. c. a. refert de S. Equitio, quòd hic &S& Romualdi S. Abbas ſolo aſpectu ſuperbos contremiſcere fecerit. Rei- Abbatum aſpectus ter- rens-. errime peccator, 6 nerius Marchio, Vir omni laſciviâ ſordidus, & omni crude- litate infamis, & indomitus (teſte Sario in vitäs. Komualdi) di⸗ cere ſolebat: Non Imperator, non aliquis mortalium, tan- tum mihi metum valet incutere, quantum me Romualdi terret aſpectus. Ante ejus quippe vultum, neque, quid di- cam, ſcio, neque, quibus me defendere valeam, invenio. Pæ- nſipient, quid reſpondebu Deo, omnia zmala tks, lFVienti, qi uer dam ſoypmnides vultnm homini ereri sait Thom. 4 tali homine, Rege. Narrârunt viri graves, ait Cornel. in cit. p . 2 „ H rrr Eſth. 1r. 1o. qui alias neminem metuebant, ſolebaântque cum Gn biil⸗ en N 1, i 1 . iwu Ce titke r. ind 1e Lin lerit nu r ſifß M N le t N ſpectu Divinorum & Proceſsũs illius ultimi in Jjudicio con- tra impios, nihil ſunt. Dei Filius, KRex vegam & Dominuz do- le. 3 V. Et hæc pro quaàdam elucidatione & faciliori captu, ex humanis, & in hac vitaâ contingentibus; quæ quidem re Chriſtus Jus dex in vit4â TLI Vultus ratus ſuper reprobos: eligamus. 27 5 minantium Apok. g9. 16. habebatur in terris ignobilis 3 pleb eius vVilis habi- pauperis Joſeph Filius, denique, inſuper habitis, neglectis, as &c. & contemptis tot miraculis, quæ Deum teſtari poterant (& opera non feciſſem n en, quc nemo alius fecit, peccatum non haberent. o. 15. 24.) bum mniquis deputatus Euc. 22. 37. &c. à Juliano Apo- ſtatà per contemptum vocatus Galilens, & Nazxarenus, tafl- quam de viliſſimis locis oriundhus: Corn in Warth. 2. 23. F. 57 quem Photinus docebat eſſe merum hominem, Arius, mi- norem Patre, Manichæus;, habere carnem non veram, ſed Phantaſticam: Uem, in Matth. g. 3. hic ipſe, inquam, Chriſtus, verus Deus, & verus Homo, in judicio, de quòô: Zultus autem Vultus Dò- Domin: irà & furore plenus ac terribilis, ſuper facienter mala. Minn; Judicis Pfesi. 17. ſuper illos, qui à finiſtris erunt; ſuper illos, qui in lrriſi luner peccato mortali deceſſerunt, ſine verâ pœnitentia, &c. (6; expendi- „ zeala, duortim etiam occultiſſimorum & cordis, ſpectator 48, num. 7. fuit, teſtis, & jam tunc Jjudex, & ultor juſtiſſimus; uti fra- tricidii Caini n agro: Gen. z. Memine præſente: Impudico- rum ſenum, oſtis pomarii clauſis, & nemine vidente. Dan. 13. 20. omniumque aliorum peccatorum. Valtus Domini ſuper fa- cientes mala, & quàm terribilis! Vidimus ſpecimen quoddam ex iis, quæ Chriſtus in vitaâ geſſit: Conc. Prcced. præſertim n. 8. gudeis etrorſim abeuntibis, quibus tamen faciem Judicantis nondum oſtenderat. Plura latent; quæ partim exprimunt Sententiæ g Seripturæ no=⸗ Prophetæ, de furore Dei Judicis, contra impios, ex quibus pijes de pauca: Contremuit terra à facie eus, & Orba, & omners habitattés ultu irati e eo. Ante faciem indignationis ejns quis ſtabit? &c. Nahum 1. f. judicis. &. Montes, ſecut cera, fiuverent a facie Domini; 4à facie Domini Ju- dicantis omnis terra, Pſ. 9é. y. Intelligit Petrus Beſſeus per montes illos liquidos, Angelos, aut etiam homines, Vita- ä ”MVMD? M m 3 ſan- v* . 276 CoNcIO XX. Judicis ewtremi Oculi gratiæ in Eledos: trepidabunt; C. 3. de gud. f. 259. A facie jus cruciahuntur populi, ait S. Joéël c. 2. v. 6, de horrore diei Judicii, ſub typo excidqii Ie- rulſalem. Zudicabo te juxta vias Iäas & ponam contra te omnes abominatione, tuas! & non payget ocitius meus, nec miſerebor & ſöoie. Pi Huia Ego Dominles Percatienr. Kreche z. à V. 3. Beſſens C. a. f. 2oz. En yultum irati udicis, ejusque omnipotentiaam. Hinc terror VI. Ex his jam conſideremus miſe eram impiorum ſor- impiorum, ut tem, & conditionem, ex Vultu judicis, illis tam irati: quid mallent eſſe incipient? fugient credo, ſi poterunt; Attamen: Quo bo 4 in inferno: Epivetee tuo, & quò à ſacie tuä fugiame! Hfalmo' 35. g. Ratere erit im- L E Weböle, abparere intolerabile, ait S. Anſelmus ſapra C. 1z. num. 8. & DD. explicabili conſternatione impiorum injudicio tradunt. S. Jo- Ex Apocal. annes, agens de judicio Extremo, Apoc: 6. 1r. ait: Reger kerræ & 6. I. Vid. Principer, & tribuni, & diviter, & neg, Giwegte, Ant s, A er, dh. . 3. Iri .Cadit. Ü ſaper nos, & abſcondite nos 4 Ffac e ſe den i; ſe, per . bronum, A(Eare! Hoc dicent tunc; ſed inexorabiles erunt montes, nec ul. lum illis refugium prorfſus erit. Quin inſuper ipſelnferni lo- H §. Augu. cus ipfis dulcior foret, & optabilior. S. Auguſt. exponens illa tormentum fore, iratum Judicis vultum ſuſtinere, quàm Ex S. Hie- Pollas & cruciatus infernales perpeti. Dam⸗ ertz, ait S. Hie- ronymo. 1oh. in Matth, melins eſſet, ſieſtenene inferni te, , ae n ee. 5. Vincent. ſéaliam Judicantis. S. VWincentius Ferrer. & 1. 22, Dom. Adv. Tunoe Ferrer. eligerent peeocatoren, Inquit, potins ad infemnm duci, a cn , S. Paulin. videye, Calaz. D. z0. k. z. Beſſen, C. i. . 296. S. Palllinus Ep. g. Fra- r: Sever, n, Bibl. ' et. F. Tom. v. p. I. ap. Paol. D. I: Adn f. , oquens de Pe Ccatori bus, ait: Luoram d, Stig 7 cc zram, itin 2 , 3 Peu meritms, glo,ase Iefe,va, Sed quomodoi Damnati habe- bunt gloriam in Inſerno“ An non iſte eſt atroci fimortun tor-⸗ mentorum locus? Ceilabit ergo tortura Dœmomum, Aut ſanctitate conſpicuos, qui omnes præ metu ac formidine Conc. 32 ſeondernnt ſé in ſpeluncis, & in petris montium, & dicqunt montibins, S pe. E& ab irà agni, quontam venit Aer ma gnus eræ 5 75 rum; & gus goteri werba: oc. e. 2. Y'enit die, maene ine ejetz, ocet, ajus impiis — — ne I. plus intolerabilem, quàm Infernum ipſum. S. item Vi MUMU Et Vultus iratus ſuper reprobos: eligamus. 277 ignis in æternum non ardebit? Ambigere hic eſt nefas; quia in damnatorum abyſſo æterna confuſio; æterna tormenta; Eæterni ardores: procul inde omnis gloria; procùl omne ſo- latium. Quomodo ergo dictum: Quorum gloria in liferno? Intelligendum hoc eſt comparativè, non abſolute. Voluit er- go dicere Sanctus Paulinus, quòd Inferni pœnæ, tametſi ſe- cundùm ſe ſint acerbiſſimæ; comparativè tamen, & reſpectu horroris, & confuſionis ante Dei Tribunal, ceu flores erunt, voluptas, & glorig. Et Celada, Reprobi, ait, tanta ſaſzundentun denominid in Judicii loco, tam acerbi tormentis à Zudicis Vultu, at Spſi alerò eant ad Inferni ſapplicium æternum, ipfum Infernum quaſs gloriam reputanten ut acerbitatem Divini altus declinent. Ita Ce- lIada in Judith. 16. G. 19. V. infrà C. 21. n. §. Conc. 23.n. 3. Obſervatu Ex Celada. Expendun- digniſſima ſunt verba de Impiis, Matth. 27. aë. Et ibunt hi in tur verba ſupplicium aternum. bunt: ſpontè igitur ibunt? Credideram ego, Matth. 25. 3 illos in Infernum à Deo cogendos, à Doemonibus pellendos 46, Ibunt hi ad æterna ſupplicia. Quis mortis ſententiã damnatus, ul- PPucium 1 æternum. trèò & lubens eat ad locum ſupplicii? Ad conſolationem ſpontè currimus; ad vincula, ad poœznas trahendi. Quo- modo ergo dicitur, quòd: Tunt in ſupplicium æternum? Mirum ſanè non eſt; quia tantus erit pavor, & terror à Facie Divini Judicis, ut minus exiſtiment tormentum, & eligant potiùs, ſpontè ire in Infernum, quàm irati Judicis diutius ſuſtinere Præſentiam. Lunt (proſequitur idem Celada, loco citats ſa- Praà) non rapientur, non vi trabentar; ſed quaſi ſpontèò ibunt pedibis lTWus. Luts reus ultrò it ad ſupplicium, & non violenter raptatur?! Vo- luntas trahit ad delicias; ömis ſpontè ad conſolatione Suppligia homi- nes abigunt, & terrent, & ad fugam compellunt. Et reſpondet: FPauto, minacem, Judicis Eultum, minitantem iras, fulgurantem igner, Ifulminantem incendia, ipſis feralibis flammisz acriora. Paolet. id. Ie Chron. P. Dominicanor. p. y. c. . De quopiam in peccatis pro- Hiſtoriolæ funduùm hærente legitur, quòd faſſus fuerit de Chriſto, aſpectus ju- ipſi apparente, faciem ejus, inquiebat, vidi terribilem, & dicis intole- cen- ferno. „ 7³. CoxctoXX Iudhcs exirem Oculi gralie in Eleſos:: 4 Alius ex eo. centius, Concion. in Sexageſ. refert, Juvenem quempiam vit dem ſubit ſibi per ſomnium ad tribunal deferri, & à Chriſto de actibus incanuit. ſuis judicialiter interrogari, itaque interrogatione illa ex- ſternatum, ut ſubitò incanuerit, talisque manè conſurgens apparuerit. gQahoda Dom. I. Adv. J. I. fine. E. ſaprà C. 6. n. 6. & enfrdà de Job. C. ſeq. n. §. En quàm luculenter S. Scriptura, PP. & DD. Vultum Chriſti Judicis expreſſerint, peccatoribus iratum. Vultus autem Domini ſuper faciente malz, Pſ. 33. Iz. E. infrà Conc. 39. VII. Hinc jam mihi peccatori in tempore neceſſariò co- gitandum eſt de maturo conſilio; ne his involvar in Judicio malis. In noſtrâ jam nunc, dum vitam & ſpiritum trahi- mus, poteſtate eſt, & libertate, cui Dei Sratſe muinquam de- » — eſt, quam nobis Chriſti Iudicis Faciem fore velimus, an ocu- los gratiæ“ an vultum iræ & furoris, qui ſolus peccatores & im- pPcnitentes reſpiciet, & torquebit, ſuprà infernum, in Judi- cCceio, noh juſtos, & pœnitentes, ac humiles cum Publicano, Chriſtus in qui Nolebat ne oculos ad C—œlunz levare? IL.-ac. 15.13. Ver fide cre- hac vit vere dimus, Deum in hâc vitâà verè Patrem eſſe, qui lubens, gau- Pater erga densque in gratiam recipiat poœnitentem, Filium Prodigum Pπιnt, ziſericordid motus, Lucæ 1I5. 20. Filias perditas; qualis Magda. lena Luce z. Mulier Samaritana, Zoann. g. ſic & quemvis Alium, etiam maximum peccatorem cujusyis ſtatus & ſexus. Audiamus, Hiſtoriæ loco, hujus præclariſſimum paradigma & exemplum, quod dum audimus, notemus noſtra deſfuper cogitata, & Judicia, ut ea nobis ipſis applicemus in bonmum noſtrum, doceamurque ad poœnitentiam confugere, & ad Deum infinite miſericoreeemmm.e VIII. Hiſtoria non illa quidem recens, ait Petrus Doul- trremannus, S.], ſed ab Auctore Neoterico deſcripta, argu- Hiſtoria mi- mento nova, & propemodum incredibilis. Aſiæ Rex Ele- iabiliscx Hi- hanan, vir mitiſſimus, & ad miſericordiam totus à natur4 Kuoris Onen- factus inter venandum fortè reperit infantulam, nuper à alio⸗ matre inclementer projectam, nudam omninò, formoſm oc ſcere aet Ur ek e li, Ven i 69 — in alioquin: niſi 4 Capite ad calcem horribili, & putente leprâ Regis im- tegeretur. Ad cujus aſpeétum aulici quidem exhorruére; menſa cle- II. aVerſo vultu proripere ſe inde, parabant; niſi Rex, illis mentia ergs gn fruſtrà diſſuadentibus, puellulam humo fſuis ipſe manibus bPauperem W ſuſtuliſſet. Eam deinde in regiam deferri juſlam, & regi& Puellam pro- M educari, medicorum curæ, atque induſtriæ commiſit. At keam à me⸗ illi, niſi infantis alterius ſanguine fanari à leprâ poſſe, nega- tre &c, t „„ verunt. Quod cuùm cæteri omnes, quaſi crudele medica- . „ nis ſic prodigè cruorem promi juſſit, ut infans regius pau- Rex puellam adamare; ſed filii ſanguine emundatam in fi- 16 liam adoptavit, heredem regni ſui ſcripſit ex aſſe: eamque g conſanguineo ſuo, aulicorum Principi, deſpondit. Illa ve- Ingratitudo ℳ pudore calcato, maxime autem Regis, & patris ſuii honorem, læ hujus. Cnn amicitiämque contemnens, ſubulco, bubulco, & id genus en. viliſſimis Regis mancipiis ſeſe proſtituit. Subinde Regis l iram veritas ad vicinum Principem, juratum patris ſui ho- 4 uncredibile eſt, quantum Regis rebus attulit detrimenti. Ve- ruùm intercepta aliquando à Regiis miniſtris, catenis vincta, „ ccptum. Et quidem ream illam eſſe mortis, Judices omnes plectenda eſſet, variè diſceptatum; illis patibulo propter la- % trecinia: his rotæ ob cœdes: nonnullis incendio ob adul- teria, quibusdam equis diſcerpendam ob majeſtatis, & per- „ Qduellionis crimen opinantibus. Alii alia, uti flagitia per- hengebant, ita & ſupplicia decernebant. Unus tamen ne- „(ſio, qui ex illis, ætate juxtà, & rerum experientia venera- 2* * ,e bilis, ſententiam in eam tulit prorſus inexpectatam adeoꝗ; rei myſterium minime penetrantibus etiam ridiculam; ut Judicium in- ſcilicet Regi ſiſteretur, ejusque vultum fixis aliquamdiu ſolens, ut Res Nn Ocu- — 280 CoNcIO XX. Tudicis extremi Oculi gratiæ in Eledos: Regsm a. Oculis inructi fuberetur. Arque ill aſſenſus et Rex, Ipfm trem aſpice- ergo coràm adſtantem increpare inſtituit; ejus flagitia, de- ret. decora, ingratitudinémque, quæ tot acceptis à ſe beneficiis (S& ea ſigillatim ipſe enuntiabat) repoſuerat: gravibus ver- Vnde in la- Dis coërcere. Cerneres, infelicem puellam pudore, & pe-- chrymas & nitudine interim ſuffundi, lacrymari, crebroque ac ægro confuſionem anhelitu longa trahere fuſpiria; tum juſſa vultum tollere, ſoluta pœni- & judicem, patrémque ſium intueri, vix oculos ejus placidé tens fadta. fulgurant es conſpexit: ut ejus cor dolore, & horrore findi, mum ipſa defici viſa eſt. Quid porrò, Chriſtiane Lector, ani- mo tuo, hæc legenti ſuccurrit! Quid in hac hiſtoriaâ potiſſi- mum admiratione dignum cenſes:? Ingratitudinemne ejus feminæ, & projectam audaciam? an potiùs Regis benignita- tem, & patientiam inauditam: Num fortè judicii ejus iſtius novitatem, aut certè pœnitentiæ vim:! Singula, arbitror, ne- mo non mirabitur, qu' attentè perpenderit. Totius hujus .Z hiſtoriæ ſeriem cum peccatoris ſtatu, & converſione cuivis pronum eſt conferre. Ad Judicii tamen ejusmodi inſolen- òôòMUv tiam plerique hærebunt taciti. Hæc allegatus Petrus D'Oultrem: Amore Iuereato. Eib. z. Cap. 3. ubin Den amat hoſter ſuos. Sect. 0. f- &. & ſéqu. Mancin. L.10. Diſſ. 2. F. 82 3. Ex his fa- cile eſt, plura cogitare, quàm ut à me in præſens ulteriùs Concluſio: dici aut poſſit, aut debeat. Concludo breviter ſolidà Do- Præoccupem ctrinaâ. Zudex ſupremus, ait S. Gregyia. Monal. zv- ante Zadicium pla- Faciem judi-. aα poteſt; in Judicio non poteſt. Calam. D. 32. fin. Ergò: Præoccupe- cis in Confes. ,, ſaciens ejus, jam nunc in vitâ meræ gratiæ; clementiæ, & roris, in confeſſtone: EPſal. 94. 2. Voenturus eſt, ait 8. Auguſt. ibid. præveniamus factem ejus in confeſſtone, antequam veniat nar confi- tendo damnemus, quod fecimus; at ille, quod coronet, non quod damnet, inveniat, alam. quadrageſim. D. f. f & y. Similia loquitur S. Tho. Vid. Conc. de Villà novâà Conc. 1. Præoccupemus, Fratter, tantum Zundicem, & 2. n. 3. praæoccvpeimus ſaciem ejus in deliétorum noſtrorum confeſſtone: præoc- 7 miſericordiæ; in Judieio verò erga reprobos pleniſſimi fu- EPxsz/ vialtus irats uper reprobot: engamm. 281 In eupemus manus ejus condigna banitentid, Jejunin, &. fiagelli »& ſeèn- i. tentiam ejus, fletibis leniamns. Ploremus coram Domino, gas fecit e nos, ne perdat nos, ordiq, noſtri maculas diluamus; Dgemamus pro de- jer listis aſiduès gemamus modicam; ne ſemper gemamus ploremus mo- . dicum; ne in æterntem ploremus; non parcamus nobis, ut Parcat V. vx nohbia, Haolet. in ARne Conc. DBom. I. Adv. ewcit. S. Thomdꝗ. vil. s§. Thomas, xordli itatns. Cornel. A Lap. itt. ſupra hinc zade Authores ins locu. Alexand. Calamat. Slv. Diſe. 30. E. Judic. Extr. & Diſe. hujus 20. va. V. Oculus Dei- & in quadrageſ. Diſc. y. & Dom. I. Adv. Au- Concionis * .* guſt. Paölett. Dom. 1. Dr. 1 fer. 3. Dom. I. quadra 4g. atetäatt “D n f. 77. n. F. 9. Angelus Paciuchelli, in Jon. Lect. 7. JF. §. & l Let. 21. H. I5. & . Fr. Labata. VE. udicium ſin. Propoſ. 6. & . Lu- enl doyv. Granat. Dom. 2. Adv. C. I. Joſ. Speranza, Puntto 132. & . Lee Blanc. in Pſ. 32. &) 33. ac citt. LL. item Iudice Rerum. E. ocu- An Im. Petrus Beſſeus, de Jud. C. 4. & ü. Procop. Capuc. Judicia- Nne le, Diſe. 9. Fr. Joſeph. Capuc. öin Adv. C. 2. Aliiè citati & citatis un locis. V. infra meas Conc. 34. & ſé Te. Jle. de dententid gudicis. O præ- 46 ced. Conc. Item Conc. a8. num. z. Jo. Pineda, in Job. z. 9. Jo. d Coapiſtr. Brinzing. p. I. Dom. 1. Adv. Henr. Englgrav. part. 1. en Dom. 1I. Adv. J. 7. Cochem, de qud. extr. C. 6. Wencesl. H M Schwertfer Conſtl. & Induſtr. Siru. 3. 4 f. 114. J. I. ir 2t- 3 . 38 r 83 8. 43 32. .s363. *382- a88 2883. 3 .. 38. t3* 4 Perſona Extremi Tudicis: : Rex I. Zemenge le Majßa iii,; quem Reges, ac ſummi & infimi mortales, 4 üimeant, & revereantnurr. S Quid exiſtin: in deſertum videre? wundinen: Tento z. arme . Aitatam: 6 Match. 11.7. , WOW 282 CoONCIO XXI. Perſona udicis: Rex trem. majeſlatis: òèGä I. = ò —Viidexiſtis in deſertum videre? arundinem vento agitatam? . N —“ “=SYUVMG Arundini comparatur homo fragilis ½ „ quéô eum non vocat arundinem, quæ inconſtantiæ cnrnalie mut. ſymbolum eſt, hominisque levis, veritate & virtute cator. P**ρ vacui, & boni operis fructu, ipſa levis, vacua, infrugifera, & V. Pexenfeld inconſtans, & talem notat, qui fluxn mundi, & fluxis eſus Indice Con- vVoluptatibus deletatur, & paſcitur, ſicut arundo, qu& ſicca, cio. to. I. juxta aquas creſcit, & paſcitur: Omni homo, ait Auétor lInper- hae Dom. vecti Op. carnalis, vacuus in fide, levis in ſenſa, molli in paſſionibus, arundo eſt. Quid per arundinem, niſi carnalis animns deſtgnatur? ait S. Greg. hom. 6. in Ebang. S. Ambroſ. LE. v. in c. 7. Lucæ II. 24. per Deſertum, mundum intelligit, eôsque jure arundini com- parandos, in quibus ſolidæ juſtitiæ nullus eſt fructus: &c. &: Arundines fluvios amant, ait idem S. D. & nos labentia mundi cadu- càg, delelttant: &c. Cornel. in Mat. II. z. Ex his ergo SS. Patrum dictis, intelligo facilè, per arnedinem denotari hominem, na- turàâ fragilem, imbecillem, inconſtantem, vel maximè verò, carnalem, mundanum, &, verbo, peccatorem. Et cuihic me- lius comparetur, quàm arundini in deſerto hujus mundi, ſuis- met ſceleribus, & pravis concupiſcentiis, in omnem partem agitatus: & verò quamdiu in mundo vivit, ita agit, velut ef- fugere vellet, aut poſſet Judicem, ſicut arundo vento agitata fugit, aut fugere videtur: at: Quò ibo d ſpiritu tuo, & quò d fa-. Quàm meri- cie tud ſugiam? Pſal. 135. 7. O arundinem infirmam, miſeram! 1 edicm quomodo ſtabit in conſpectu ſupremi Judicis, cm à quateer ,cum & veniz omne gemus humanum per. Ageelot ſaos tem lals & voce fortia tre. Vagna Congregabit! Matt. 2a. 37. Cum virtutes oæœlorum commove- mant. buntur. ib. v. 29. Poli & cardines, qui ſunt quaſi robora, forti- L. Script. tudines, & firmamenta cœlorum, cœliq; omnes in fine mun- di concutientur? cùm: quaſi paventia nutabunt ac trement ele- menta? ait S. Beda in Lac. al. zy. Columne cæli contremiſcant, & pavent ad nutum ejus: Job. 26. 11. Cornel. in cit. Mat. Terra (immo- bilis aliàs) eremuit, & quievit, præ timore ſilens, cam exurge- ret * Magnum ipſius Chriſti de S. Joanne teſtimonium, bkre —„ ſti, not Deu. nnt r chs ton if t1i 4 6 S S Qauem Reges: dac ſunttni & infmi timeant. — 1. 283 ut optimè vertit S. Hieron. contremſeet, cum exurget in gadicium Denz. Bellarm. hic: Afaeie Domini mota eſt terra“ Pſal. 713.2. Ecce terræ motus falzus eßt magnits, cùm Angelas Domini deſcendit de cæ- to Mat. 25. 2. Chriſto Reſurgente; quid fiet Judicante? A ca- 8S. Toannes pez 20. 11. Tremunt Dei verbum implentes, impec- cabiles, & inſenſibiles creaturæ, quaſi propriarum naturarum rationem reddituræ, ait Speranza, Pancto 132: f. 25l. d iniquita- te olfrvaveri, Uemine, Domine get, ſaſſtmebit Pſal. 120, 3. 8. Gre⸗ gor. in Hom. quid factet virgula deſertt, inquit, cam concutietur Eedrus Paradiſt? ſe j ſtus viNX ſalvabitur . injuſtus abi apparebit Meſfret Dom. 2. Paſeh. ſerm. Io. M. f. 8t. Vel: ſi juſtns Vizx. Räaii tur, impins & peccator ubi parebunt? I. Tetr: a. 15. Conhde, anutn,, aitidem S. Gregor. qusd viam vite Præſentus nequaquam ſin Olela; Nra nfire , otuimus“s quia nec hoc qusdem ſine aliaquo réati noſt 70 ſt, quod laudabzliter vivimus ,„ſi remotà pietate judicetur. quid ergo fa- ent tabulæ . ſi tremunt olumna *aut quomodo virgulta immobilia ſtabunt, ſi hujus bavoris turbine etiam Cedri quatiuntur!? ſolutioni ergo carnis appropinquans, nonnunquam terrore vindiöotæ etian jcſti anima turbatur“ Ita S. D. V. C. ornel. in 1. Petrà a. 18. fol. 305. Med. col. I. Marchant. Ration. Dom. 1. Adv. Leedk. I. p. 2. f. 57. V. Iſais. 2. 12. & 13. Denique: Contra folium, quod vento 'apiler, oſtendis poten- tiam tuam: Job. 13. 25. Beſſ. Conc. . à f. 3z03. Quid autem reſpectu zet ön Judieium Deus. Pſal. 3f. v. 9: & 106. ſeu: Terra timen: tacebit. “ jus vonßpedtn Zugit Terra & Cz2lum, & locus non eſt inventus eis, ait ExS. Gre- gorio. Dei ſunt etiam Potentiſi imi Monarchæ, Imperatores, Reges, Principes, (qualis & Job fuit ſui ævi) totàâque hominum maſſa, & creaturarum, niſi Folium, & minus. V. Tho. Remp. de Init: Chr. Lib. 3. c. 12. n. 3. Iufrà Conc. 29. n. 1. Arundo ego, Folium, & nihll,; contemplabor hodie meum Judicem, Regem Tremendæ Majeſta. ti, cujus Clementiæ innitar totus, humilis & poenitens, ne inteream: & hoc docebimur hodie, ſcil. revereri, & timere II. Rex Tremende Majeſtati. Duo hic, cum profundiſſim humilitate, & reverentià, credit S. Mater Eccleſia, ſcil. Chri- Nn 3 ſfſfſtum, Judex extre- mus: Rex tre- mendæ Maje-= ſtatis. 24 CoNCGIO XXI. Perſona udicie: Rextrem. majeſlatit: Ohriſtus Rex ſiam Chriſtum, & Judicem omnis ſcriptura loquitur. Dei ſummus Po. magnus Dominus, & KRex magnus ſuper omnes Deos.: Pſal. 9a. 3. non minus abſo- 1.7. 3 lutiſſimus: 124 tas & Poteſtas ac Dominium, abſolutum & directum, non tan- ffüm Spirituale, ſed & temporale, ſuper omnia regna mundi, Chriſto Domino, non ſolùm ut Deo, ac Sapientiæ Increatæ, ſed etiam ut homini, ut poſſit illa moderari Tregere, & muta- re pro arbitrio, ut docet D. Thomas L. I. de Regin. Princ. c. 22. aliique. Cornel in cit. Proverb. g. Unde Apoc. I. . Vocatur Princeps Regum terr?. Qui poterat Auguſtum Cæſarem, Herodem, cæteréôsq; reges, de ſuis thronis, ut ſummus eorum Princeps, . deponere, aliôsq; eis ſubrogare: Cuicung, volueret, dabit illude Noluit ta. Daniel. 4. Ia. ſed noluit in hàc vità hoc ſuo uti jure; quia vene- . .4 “ . . 1e men n ai rat daturus exemplum humilitatis, paupertatis, & contem- ſtate; cur: Ptus mundi, ac ſuâ paſſione redempturus Orbem; meritus, ut in nomine Jeſar omne geni ſtebtatler, cæleſtium, terreſtrium, & in. Jernorume Philip. 2. Io. quod præſertim fiet in Extremo Judicio ab omnibus præſentibus. Data eſt mihi omnis poteſtas in Cælo, & 88. Reges zen terrd. Mat. ult. Unde Sanéti Reges agnovére, ſeſe ſuas Coro- agnoſcunt, ſe nas Chriſto debere, cum 24. Senioribus: Apoc. 4. v. 4 & 10. ubi: ſuas debere coronas Chri- ſo⸗ 24. Se-Ber. thronos 24. denibrer ſedenter „Y. 4. & F. 10. Procidebant 24. Se- niores Apo- niorer ante ſedentem in throno, & adorabant, viventem in ſæcula ſo- cal. 4. culorum, & mittebant coronas ſuas ante Thronum &c. tanquam regnum ſuum, victorias, triumphos, & coronas ſuas Deo ac- Et in circnitn Sedu, cui inſidebat Chriſtus, Rex Regum, Sedilia, — 8. Canutus ceptas ferentes. Cornel. S. Canutus M. Danorum Rex, victoriis plurimis Sõ & divitiis auctus, regale diadema ad Chri- xi pedes abjecit, ſe & regnum illi ſubjiciens, qui Reæx SO regum ſti Cruci ſtum, & Regem eſſe, & Tremende Majeſtati,; præſertim in finali Judicio, de quò agit wentia Miſſæ Defundt. Ita eſt: Regem Meſ- ſuper falſos tantùm Deos, & dæmonia, ſed etiam ſuper omnes V. Cartagena Reges & judices terræ, qui etiam Dii dici ſolent. Wa e KeH tom. l. Li.6. Regwz & Dominus dominantium. poc. I9. 16. ſaprà Conc. 1;. n. I. Pen hom. I. à fol. quem reges regnant. Proverb. S. Ly. Competitq; hæc Regia Digni- ſeu Throni Auguſti, quales ſunt regum, vigintiguatuor: & ſu- Ind D M Cine R lly nta DNd ate, W 4.44 hirn Nen en ſehe⸗ en. li⸗ deo 10 lli , 4. 6 Uan 9. gis i⸗ Re ℳ vegum eſt, & Dominles dom'nantium. Brev. Rom. 19. Jan. Vid. ex- ſericordiæ ſit, illum nos creare voluiſſe (præſertim, quos præ- viderat, tantâ gratia, in ſui offenſam per omnia indigniſſi- mam, abuſuros) eo fine nobis utiliſſimo & nobiliſſimo, quem ipfum) Regem vocat Chriſtus: Matth. 2y. 32. & 40. &c. Exer- cebitque is tum verè Regiam & judiciariam poteſtatem cn Majeſtate magnd. & C. Eddem 8. M. Eccleſia (cùm in hymno SS. Ambroſii & Auguſtini, Te Deum laudamus, Canit: Tu Kex Glo- rie Chriſte. &. Tu ad dextram Dei ſedes in Glorid Patri, cum æ& qua- li majeſtate, Divinà ſcil. juxta S. Athanaſium, & qui præes omnibus, quaſi ſummus Rex, ac Judex, tantâà dignitate præ- cellens, in eodem cum Deo ſolio, & édem adoratione &c. Cornel. in Coloſ-. 3.1.) in genua procumbit, quaſi tremens, & verè fupplex: Judex crederi eſſé venturiz! Te ergo quæſumus, tuis famulis ſabveni, quos pretioſo ſanguine redemiſti. Et coram hoc Quem Reges, ac ſummi & inſimi timeant. 285 emplum Philippi III. Hiſp. R. Pædeg tom. 2. p. I. c. 5. Ffol. 321. Id Tanti Regis hoc loco nobiscum profundè meditemur, & expendamus: nos ſervos eſ- cùm Chriſtus Dominus noſter tantus ſit Rex, infinitè potens, ſe, quanta bonus, & miſericors Deus; quàm immenſæ clementiæ, & mi- gratia & di- principium ſeu fundamentum ponit S. P. Ignatius, Fund. S. J. dum ſcribit : Creatus eſt homo ad hunc ſinem, ut Dominum Deum Finis creati ſzum laudet, ac revereatur, eiq; ſerviens ,tandem ſalvus fiat. Exer-hominis 3 cx cit Pirit. Agnoſce & expende gratiam tantam; at examina te, §. Ignat. an & quomodo obſerves, vel deinceps obſervare velis? Ma- gnum mihi & mirandum apparet, quòd tam pauperem & indignum digneri in ſervum recipere &c. ait Thomas Kemp. de Imit. Chr. Lib. 3. c. 10. Vide totum : Et Franc. Zoſ. Capuc. F. . Geroldi, Duci Sawon. Eremitæ f. 225. & ſeqq. Iafraà Conc. 35. R.- I. Verè: Servire Deo, regnare eſt „CO regilum. Sed n0s ad Regem Judicem tre. mendum. III. Rex Tremende Majeſtati. Extremum Judicem (ſe- Chriſtus ju- Szc. EFxer- dex Rex Tre- mendæ Maje- ſtatis E Rege Tremende Majeſtats, ad ejusꝗque examen & Judicium, ſta- bit miſer homuncio, quem omnis Judicii hujus & examinis forma, apparatus, ac majeſtas terrebit: quomodo Intelli- gamus R 286 CoxNc1O XXI. Perſona udicis: Rex frem. Majeſtatis: §. Franciſcus gamus in umbraâ ex humanis. 8. Franciſcus Saleſius denun- Ssaleſius, do- tiatus Coadjutor Epiſcopi Genevenſis, ab hoc Romam dire- Qdifſimus, hu. ctus, diſceſſit, ut Sedi Apoſtolicæ de ſtatu illius Epiſcopatũs quam Chriſti Vicarius liquidiſſimam animi voluptatem, —— NQquam ex ejus in Coadjutorem denominatione hauſerat, de- 1 clarâſſet, ei inſuper ſignificavit, quòd ipſemet ejusdem do- QRGRtrinam in examine eſſet exploraturus. Die itaque Exami- Majeſtas e-Archiepiſcopi, partim Epiſcopi, & complures ſacrarum Fa- an uis: exa- miliarum Generales, ſummum Pontificem ad locum pro ex- Præſulem ex. AMnine conſtitutum ſequebantur. Cujus Conventus ſplen- animat. dida Majeſtas ac Pompa tantum terrorem Præſuli Hiſpano, 3 quem primo loco Examen ſubire oportebat, incuſſit, ut ubi- lem turbabat Franciſcum, quàmvis non aliâ ratione ad id ex- S. Franc. Sa amen paratus acceſſiſſet, quàm quèd à Divinà Majeſtate fer- leſii laus x venti prece rogaverit, ut ſe coram ſuo Vicario confundi dem repentè funus conciderit. Nihil interim hæc res humi- doctis in Ex- pateretur, niſi ad majorem ipſius cederet gloriam, ut Epi- amine re- ſponlſis. ſcopus foret. Verùm enim verò tam doctè atque animo tam præſenti atque collecto, ad triginta quinque ſibi propo- ſitas quæſtiones reſpondit, ut omnes ipſius Examinatores totidem evaſerint & Electionis approbatores, & dodëtrinæ Encomiaſtæ. Quin & ipſemet ſupremus Chriſti in terris Vi- carius & ſacrâ deſcendens ſede, totus in admirationem ob doctiſſimas reſponſiones abreptus; in ejus amplexum cum Salomonis dicto involat: Bibe aquam de oiſternätuà, & fluent putei tui deriventur fontes tui foræs, & in plateis aquas tuas divide- Applicatio. Proverb. y. Iy. Vita & Saleſii Cap. o. mihi à fol. 34. Applicatio fa- cilis, & diſſerendi materia: Majeſtas judicis extremi, totiusq; Judicii apparatus: Examen, vel nomine, metuendum ni- mis: hinc Electis confidentia equidem, honor, laus, glorid, præmium: reprobis autem terror exanimans. &c. Tres au- milis, &c. rationem redderet, ubi tam benignâ exceptione fuit admis- fus, quam ipſius de Eccleſiã merita exigebant. Quippe poſt- to, Octoni ex Patribus Purpuratis, viginti partim H tem eng inc tent ſec⸗ Poten (ur ſnn Ne ſn 4 6 N M men minus bor Pien Soepientis Regnum acquiri poteſt, & gubernatun; unde olim SS ju⸗ ipfe 4* * . Quem Reget, ac ſummi & infmmi timeant. — 28; * tem pr æcipuè fumt Regiæ dotes, aut qualitates; Regenti aut Tria in Rege Principi perneéeſſariæ; quæ ſi deſint, vel una earum, regi- neceſſaria, da- onum erit. Süuntque Sapientia, Potentia, Zuſtitia. Pientia, Po- electi è Sapientibus Reges; quales & tres ſancti Magi fuêre. ſti ia⸗ Potentiâ conſervatur, & augetur; Zaſtitis denique ſtabilitur; dum bene meritos prœæmiat, & delinquentes punit. aſtitacids Ffirmatur olaum regale: Proverb. I6. 12. A Sapientiä præ cunctis Salomon ſa⸗ Regibus laudatur Salomon, quam Divinam, ſeu à Deo infu- Piens. ſam, accepit: Dedi tib;, ait Deus Salomoni, cor ſapiens & intelli- gent, in tantum, ut nullus ante te ſimilis tus fuerit, nec poſt te ſurrectu- rus ſit: 3. Keg. 3.10. 2. Paral. I. II. Drexel. Tom. 2. in Salom. C. I5. Et Chriſtus: Regina Auſtri venit à finibus terræ, audire ſapientiam Salomonis: Matth. 13. 412. Lucæ II. 31. Potentiâ, quis Alexandro M. . major: Is ab anno ætatis 20, ad 33, quò mortumseſt, ſubegit a8* dtedli⸗ totam Aſiam, 5:gyptum, Syriam, Indiam, & bonam Europæ Ma ni artn partem. Cornel. in Dan. 2.39. D e qué S. Textus: Iuterfecit, in quit, 8 . Ax Reges terræ, & pertranſiit mqp;ad ſiner terræ; & accepit ſpolia multitu “ dinis: Gentium, & ſiluit terrà à conſpedtu eéjus: Machab. I. 2. & 3. Po- tentiſimus Regum habetur Rex Sinarum, imperans ſeptua- Regis Sina- ginta Regulis, Regali diademate coronatis. Rex Hiſpania- W. Hilp. rum unam manum in Oriente, alteram in Occidente habere egis Hup. dicitur. Jo. Adam. E- eberus Memor'iali yo- f. 267. Potentiâ Tamerla- nes, vel Tamburlanus, Scytharum, ſeu Tartarorum magnus Tamerlanis Cham, ſeu ſupremus Imperator, potentiſſimus primum Bu- qui vicit Ba- bulcus, qui ſeſe lam Dei appellabat (ſicut Attila ſe Metum or hazethem. bi, Deig, flagellum) Bajazethem Turcarum Dominum Anunno C. 1398. Vincit, & barbarâ feritate catenis aureis vinécto, & caveæ incluſo, equum aſcendens ſcabelli loco utebatur: qui Bajazethes, antea ſuperbiâ turgens, ſubter menſam, cùm ederet Tamerlanes inſtar canis ad ejus pedes ſolas de reli- quiis cadentes colligebat micas, quibus tenuiſſimè & tur- piſſimè victitans, obiit miſen 1404. G. Bucelin. Jo. de Buſſteres. Car. Seph. Didtion. Hiſtor. Potentis Sapores Perſarum Rex, notifſi- Saporis dui Mechtl de Jud. extr. Oo mus Aurelianum. SS Coxcio XXI. PBerſona Iudicis: Rex krem. mMajeſatis: mus cladibus ab Imperatoribus Romanis acceptis & illatis, Valerianum Imperatorem vicit, cœpitque, eò ſimiliter uſus pro ſcabello, excoriato denique vivo, & ſale conſperſo: Gal- lieno filio, in Imperio Rom. fucceſſore, injuriam non vindi- cante, egue prius Patris memore, quàm mortuum audiis- ſet, tum demum inter Deos referens, quem infra homines Juſtus Salo- eſſe ſuſtinuerat. Baron. Anno C. 26 ůr. A ecſtitid Idem præfatus mon. Salomon deprædicatur; de qu 2. Reg. z. in fine Andivit itag omnis Irazël qudicium, quòd judicàßet rebtà; & timuerunt Regem, vi- denter, ſapientiam Dei eſſe in eo ad faciendum udicinm. Drexel. prd cit. in Salomon. c. 12. 13. Nimius ſim, ſi plura referam exempla Sapientiæ, Potentiæ ac fortitudinis, & quſtetic. Humana omnia, utut vera & ſeria, partim ridicula, puerilia, & leviſſima; ſi Deo, à qué illi granum tantum accepére Spientiæ, Poten- teæ, G&. comparentur. Haque Chriſtus ju- IV. Judex Extremus, Chriſtus Deus homo, Rex Regum, dex Rex Sa- Domina Daminantium Rex Tremendæ Majeſtatur Curjus da- Piens, Potens, „zentia, Potentia, & uſtitia, omni creatâ infinitè major eſt: qui- aſlus in- us tribus extremum Ju dicium ſapienter Potenter, & 22 per- aite e⸗ aget;3 ſi cut modò Orbem gubernat Sapientid, bonitate (cui in extremo Judicio ſuccedet aſtitiz ex parte) & Potentis, & ideo wuwuppendere tribur digiti molem terræ, dicitur: Haiæ ze.12. eum gu- bernans hiſce fuis tribus attributis. Cornel, ibid. De quéô vati- Ex ſerem. 23. Cinium S. Jeremiæ Prophetæ, cap. 22. v. y. & 6. ex ore Dei: Ec- 7 &ς 6. ce dier veniunt, dicit Dominu, & ſaſeitabo David, ſeu Davidi, Ger- vnen, Meſſiam, id eſt, Chriſtum, juxta S. Hieron. Theodore- tum, Raban & omnes Hebræos, ut ait Vatablus, Zaſtam, ju- ſtum judicium exercentem in bonos & malos: & regnabit Rex, & ſapiens erit, & fuciet udicinm & juſtitian, in terrd. Et hoc eſt aumen, quod vocabunt eum, Dominns Zeeſtus noſten. Cornel. Sb. quod etiam, & veb maximè, intelligi poteſt de ultimo univerſali Iudicio in uüne mundi, & in ' alle Zoſaphat; poſt quod nullum ampliùs erit Judicium, niſi executionis, quâ præmiabuntur æternûùm Ju- . AAi; & impii damnabuntur. En ſapientiam Judicis, omniſciam ſanè, — Asan ſoe⸗ Na AAQQuuem Repet, al ſummi & infmi timtat. 229 In ſne, quæ nec fallere poteſt, nec falli: Cui omnia nuda & aper- Sapientia Iu-= tii ta- Hebr. a. 13. etiam intima cordis noſtri, & cogitationum „dicis Chriſti. l Plas quàm Salomon hics Mat. I2. 72. En Potentiam ejus, qus poteſt, Potentia Ju- int. animam & corpus perdere in gehennam. Mat. Io. 25. (quod omni- dicis Chriſti. . bus impiis generatim fiet in fine ukimi Judicii, ſpectantibus o- mm muibus Beatis, ſine commiſeratione) cùm alias hominum nul- „ lus, Regum etiam potentiſſimus, jus in animam habeat. kn “ Ptentiam, & S. Scripturà remonſtratam: Qui percuſſit reger ma- Oeccidit Re- gnos, & occidit reges fotter- Pſal. 13. V. 17. & 15. e Num. 21. V. 244. 8 5 fortes. ſ & 33. Deut. 2. v. 24. idꝗue in manu potenti & brachio excelſos v. I12. mu Ett excuſſit Pharaonem, & virtutem eju: (exercitum ejus: §&. Hie- mt, ron. Joſephus ſcribit, clade hac univerſim periiſſe in mari Ru- nOH bro Ægyptiorum Scutatorum peditum ducenta millia, & e- ſſen quitum quinquaginta millia: periit & ipſe Pharao, ſed ultimus juxta Hebræos, & Abulenſem, ut nimirùm prius omnium ̃̊ „ ſuorum ſpectaret cladem; itâque longius & gravius cruciare-. s⸗ tur. Cornel, in Exod. 24. 2 4. F. 32S.) n mari rubros verſu 12. Pfal. 13 . 4 sr. Qui per Angelum unâ nocte percuſſit in caſtris Sennache- „ rib Regis Aſſyriorum blaſphemi, centum octoginta „quinque An millia: &c. 4. KReg. 9. 35. Cujus potentia Regem potentiſſimum Nabuchodonoſor, cum oblivione & contemptu Dei ſuper- u bum, ab hominibus ejecit, ita ut cum beſtis & feri eſſet habi- ⸗ tatio eus &c. Dan. 4. à v. 2y. Balſaſarem, ſeu Baltaſſarem ejus, „ flium (Cornel. in Dan. y. .) temulentum, digita quaſß mants ho- 6 minis ſcribentis contra candelabrum in ſuperficie parietis aulæ regiæ in r convivio terruit, & facier Regi commutata eſt“ &c. ibid. V. . V6. V. Conc. 24. Taceo alios Reges potentiſſimos, qui in ma- nu Dei, ſicut ſtipula ſunt, vento rapta- Iai. 41. 2. Coram quòê Coram quo ecce genter quaſi ſtilla ſitulæ, & gutula (& ſitulã decidua & negle-otus mun cta) & quaſi momentum ſtateræ, & minimum quid, & quaſi Ppul-Qus nihil eſt. ecn vu exiguus, O& Juaſi nihilum, Ha. 40. V. I7. & ſeq. Cornel. ibid. ſic i coram Deo eſt totus mundus, cum omni potentiâ Regum, Gentium multitudine, & ferociàꝗ, qui deniq; KRex regum omnes hoſtes ſuos pro ſcabello pedum habet. Eiſolm. Iog: 2 En tertidè 11⸗ 290 CoNCLO XXI. Penſona Judicis: Reg lrem. majeſlatu: .— guſtitia Judi= Chriſtum Judic em (cui Pilio omne judicium dedit Pa ter⸗ o. F. 22.) cis Chriſti. cuùm Sapientid, & Potentid Zu Zuam; ut id omnis lingua ipſorum etiam in judicio impiorum palàm faſſura ſit: agnoſcêntque o- mnes/, juſtè ſeſe eſſe damnatos, eſto cæteroquin in omnem æternitatem Deum dirè blaſph ematuri ſint, ceu ſcelerit 0- rum æternis maximisq; pornis vindicem ſentientes, i in furias Perdinandi Il. acti acerbitate earum. Hic loci unicu Imper. ſaus nando II. Imper. Glorioſ. & beatæ memoriæ nato Græcii 1578. Juſtitid. defuncto Viennæ anno 1637. eximium Juſtitie exemplum. Ra- ckeripurgi facto tumultu y. Febr. 1608, occiſus eſt Georgius Bamffius, Baro Ungarus. Bamffi mortem è& Gente Ungarâ aliqui imputârunt præſidiarii militis. Præfecto. Poſt dies non multos horribili incendio tota penè Civitas conflagravit; & ſi famæ fides habenda eſt, non abſimilis clades magnæ parti Sty- riæ imminere Videri poterat, niſi Ferdinandus in a Præfedum gravius animadverteret. Fuêre ex ( rent Principi, capite mulctandum Præfectum, ut parti felſe fieret ſatis, malumq; arcereti Provinciæ imminebat: Reſpondit is: Ego verò non patiar necem Præfecto inferri, ſi meritus non eſt: ad in jjuſtitiam me minæ aut pericula non adigent; non, ſlrovincia, tota ſit exu⸗ e 4E renda; non, ſi cum uxore ac liberis ad mendicitatem ſi mredi- gendus. Guil Lamormaini S. F7. , vitu, &. Lintut. Ferdin. IIl. c. 2 23. 4 Chriſti judi- . 216. Chriſtus Judex, inquam, nemini faciet ĩ injuriam, etiam cis juſtitia ne. Reis S&c damnandis faſſuris: circa quos tamen verum erit id: mini mjur is. Fiat Taſtitia, pereat mundum. Peteantomnes impü, utut ho- mines, à Deo creati, ſanguine Filii Dei redempti: &c. Na. a. . 4. & ſeq. ait Deus: Mihbi curvabitur omne genu, & jurabit omnu iem, celebrabit, & confitebitur dicetq,, qudd mex ſint jisſtitic, Dmyerinme Potentiam tuam & juſtitiam tuam Deus. Efſ.o. V. I9. & Pſal,. 7.72. Deus jadexr juſtus, fontis. V. Dion. Carthuſ de extr. Zud. Noſtra gra= Art y. r. 6. & 71 IIk ud hoc locoſi ingulariter conſideremus, me- vis inſipien- ditemur, & ſeriò deteſtemur 8 grandem inſip jentiam noſiram, „. tialum ſacile diod tam Kacile peccato offendamus illum, iquem ver ſde cxre⸗ dum immiſceo de Ferdi- „quod graviſſimum ab illis toti MW = . L AQuem Regen de ſmmi & infmi timeant. — 291 credimus, & apprehendamus oportet, eſſe immensé ſapientetz, offendimus uun quem latere poſſit nihil; quem fallere aut effugere non poſſi- Deum infinit? r mus: omnipotentem, qui, ſicut verbo creavit totum mundum, ſapientem, dun ia annihilare poſſit: & in cujus manus horrendum eſt incidere: Potentem, & Im Hebr. 1o. 31. eſſe jsſtum, adeo ut & : Juſtitias judicabit s PEſal. . 3. juſtum. n S& nihil impunitum relinquet in tremendo illo Iudicio: credi-. oNM mus iſta, & tamen peccare audemus contra illum, & ſanctiſſi· fin mas leges, promiſſa, & minas illius, reſpectu cujus totus mun- n H dus & omnes homines ſunt ſtipula⸗ arundo', gittula, momentum, i palvis exiguns, denique nihil. Cogita, ait S. Chryſoſt. quanta hu- Ini jus ſtille vel guttulæ pars tu ſis, & quantus s reſperttee Dei- in cap. I. don ad Epheſ. der m. 3. & hom. 2. de incomprehenſibili Dei Naturà: ap. Cor- vel. in Iai. go. 1y. ſi rit expendimus, ſine horrore animi non fiet. nis⸗ Procop. Capuc, de Jud. D. g. n. Z. om V. Kex Tremendæ Majeſtatis e Sdapiens, Potens & duſtu, im- extr emo G. mensè, ut dictum. Sed nunquid & bonus, benignus, cle- ud icionul- e mens, & miſericors! Miſerationes ejus ſaper o'mnia opera ejus, Mi- erit ilri. Hm redeprædicantur, Pfal. az. 9. & multis locis: KRoboratun Clemen- cordiæ locus, u td thronus ejus, ſcil. Regis. Proverb. 20. v. 25. Nihil aliud tam peca- e liare Inperiali Majeſtati eſt, quam Qementia & bumanitas, ait præ- e Qlaré Juſtinianus Imp. . alt. Cod. de donat. inter vir. & u-c. Cornel. leli⸗ z lIſa. 42. 2 f. 350. ahi plura. Certe hoc ipſo, quòd tam liberè & „ protervè peccemus, imaginamur nobis, & fingimus udicem imn Deum nimis clementem: cùm tamen in ipſo finali judicio im- eANH piis nulla erit miſericordia, ſicut & in inferno nulla redemptio. In- U. frà C. 32. n. 9. Præmemoratu sTamerlanes (uti refert Franc. La- Tamerlanes 44 bata tom. I. Theſ. mor. E. Converſio, Tropoſ. 1o. fezyf. Ex Petro Cri- dem opſt gru nito Italo, L. I. de honeſta diſcipl.) cùm civitatem aliquam obſi celorem Mlet⸗ „ (eret, tentorium ſuum albo colore indui mandabat, ſignifi- pum rubrum. l cans & promittens clementiam, ſi civitas ſe illi tradere vellet: ertio die ni- 4 albedo enim ſuavitatis & clementiæ eſt ſymbolum. Quòd ſi geum. . . renuerent, ſecundo die tentorium rubeo colore indui manda- n, bat, ſanguineo illo colore effuſionem ſanguinis minitans, niſi N ſe illi illicò darent. Quòd ſi adhuc rebelles eſſent, tertio die O. 3 nigro 7 292 CoNcIO XXI. Perjona udicit: Rex irem. majeſlatie: nigro colore indutum oſtendebat tabernaculum; tetro illo co. e lore jamjam mortem præ foribus eſſe demonſtrans: & hoc n ultimo termino transacto Civitatem penitus diripiebat. Pro- ſi cp. Capuc Judic. D. Io. n. 4. Occaſio hinc ſumi poteſt declarand? Chriſtus ean- noſtrum Kegem tremendæ Majeſtatu, non tyrannum, ſed æquis- ee Qdiddus, & ru: ſimum per omnia Jjudicem; qui nihil omiſit eorum, quò ho- dor bicuncue, minem, ab ſe creatum & redemptum, ad ſalutem perduce- in omodo: ret: Expendamus in eo tres prædictos colores. Ipſe Candidus k⸗, & Kubicundus uti eum cœleſtiis Sponſa deſcribit: Dilectus meus t Candidus & Rubicundus- Cant. yj. 1o. Candidus in gratioſiſſimà Na⸗· ſ tivitate, Rubicundus in Paſſione, quam utramque pro nobis & in noſtram ſalutem, ipſe ſubiit miſericordiſſimè, perditi ho- N minis miſertus. Candidus ob puriſſimam & ſplendidiſſimm il Deitatem, quam ab æterno habuit. KRubicundus propter hu- G manitatem cum ſanguine rubro, quam in tempore aſſumpſit, ut perutramque Naturam, ſcil. & Deus, & homo (en quid fe- „ ceit:?) ſalutem hominis, quantum in ſe eſt, operaretur. Rubi- cundus in Paſſione, ait D. Hieron. in c. 6z. Iſai. Candidus in reſar. ( rectione“ quäâ ipsd reſurrexit, Propter juſtificationem noſtram, re- demptionem & ſalutem. Rom. 4. 27. Candidus per clementiam, . quà nos, mitiori & ſuaviori modo, per internas inſpirationes, monita Confeſſariorum, & Concionatorum, per promiſſa ae-⸗ ternæ beatitudinis, ad virtuoſam vitam „ ad pœnitentiam, 6 Vvocat, non volens, mortem impii, ſed ut convertatur, & vivat. Erzech. 33. v. II. Rubicundus, dum, hisce mediis ſuavioribus nil 0 Proſicientibus, ſeveriora adhibet, & velut ſangvinea, per tri- i “ bulationes, paupertatem, infirmitatem, bellum „famem, &c. ut reſipiſcamus; idꝗue toto, quò vivimus, tempore, quecd eſt gratiæ, clementiæ, & miſericordiæ. Rubicundus, dum & minas & terrores diſtricti ſui judicii, & inferni denique inten. 1 tat; dum triſtitia in cœlo aſtra, ſignâque depingit: &c. ut vel ſic à facie arcus iræ ejus fugiamus. Candidus; dum clemens, gratioſus Electis in judicio, Rubicundur; dum juſtus, & terri- bilis impiis: ſangvineus enim in facie color ſæpè iræ furoris “ 3 index S index eſt. Et quandonam aut quomodo Chriſtus nigrum co Chriſtus lorem induet? nempe cùm, elapſo tempore miſericordiæ & denique niger gratiæ, contra peccatores in judicio extremo guſtitiam induet. quomodo Aiexandrum Magnum, ajunt, fuiſſe candidum, qui color in duando? pectore & facie potiſſimùm purpuraſcebat: Apelles verò Pi- Alexander Ror eximius, à quô ſolo Alexander depingi voluit, eum ide- Magnus un- pingens, fulmen tenentem, magis fuſcum reddidit. Hlutarchus de fuſcus? de Alexand, ap. Cornel. in Cant. r. Io. f. 24. IIlud illud Fulmen vul-. tus irati extremi Judicis, fulmen illud ultimæ contra impios ſententiæ, triſtem, atrum, nigrumque colorem faciet, mon- ſtrabitque, cum nempe impiis nullum ampliùs miſericordiæ Divinæ momentum, & hinc nonniſi pallor ater, luctus, & ſi- millima æternæ morti imago erit, in tenebras exteriore gehennæ (quæ extra cœlum eſt, in centro terræ, à ſuperficie terræ di- ſante tribus millibus milliariorum, & amplius. Cornel. in Mat. 5. v. 12.) mox ejiciendis, & deturbandis, cum prius eſſent, ac eſſe poſſent, & deberent filii regn: cœleſtis, & heredes, eò creati; in eum finem, tanto pretio ſangvinis Filii Dei necquidquam redempti. Huc applicari poteſt id, quod Anachoreta quidam Anachore- interrogatus, cujus libri lectione potiſſimùm teneretur? nul- tæ Liber tri- lius reſpondit, niſi trifoliaris, cujus folio nigro moneretur foliaris. mortis, candido beatitudinis, rubro Judicii. Beſſeus C. I. de Jud. 4à f. 207. Tob. Lohner. Bibl. man. tom. 3. tit. Iz. f. 162. col 241. VI. Rex Tremendeæ Majeſtati. An ergo tunc nulla amplius Clementia:? miſericordia nulla? apud illum, ua bonitats, & miſericordiæ infinitus eſt theſaurns, uti agnoſcit Eccleſia? Num in In Judicio aæternum projiciet Deus? Pſal. z6. 5. Tempus non erit miſerendi, & mi- extremo non ſericordiam impetrandi ait S. Auguſt. Serm. 6. ad Fratres in Eremo. erit amplius tempus miſe- Anno 1671. ſententiam Capitis, orbi notam, in Auſtriâ ſubiére jcordi 2 „ „ „ . 12. quatuor Proceres, Rei Criminis læſæ 8. Maj. Cæſareæ, quo-. rum Caſus tragicos refert Eraſmus Francifci part. 3. des hohen Trauer⸗Saals àf22. Horum unus (Franciſcus Chriſtophorus, Declaratur Marchio Frangipanes) interrogàâſſe fertur, intimatàâ ipſi Sen facto 1671.0 hæc tentia: an nulla amplius Clementia Domui Auſtriacæ!? (A quuusð 6 29 4 CoNcto XXI. Perſona Tudicis: Rex trem. majeſtatis:. hæc Auguſtiſſima & Sereniſſima Domus nunquam non lau- dem tulit, & palmam) pro reſponſo autem accepiſſe: Memi- niſſet, etiam unum & Domo Auſtriac4 ante annos 400. per coccaſionem & cauſam unius ſuæ ejusdem Familiæ gladio oc- Contadinus cubuiſſe. Cum nempe Anno 1269. 26. Octob. Con radinmuis Sueviæ, & Conradi IV. Imperat. Ducis Sueviæ filius, Friderici II. Ne- Fridericus pos, Avitum Regnum utriusque Siciliæ, Neapolis & Jeru- Auſttiæ, Du- ſalem repetiturus, ſed ex Victore victus novâ calamitate Ces decollati .—6. 2 122 2 . H 2* H Neapoli An- X fugiente captivus Aſturæ Italiæ, Loci hujus ſeu Do- no 12,69. fratre, & turri vicina publicè aſpectante, & oculos ſuos cru deli tragesdia paſcente. Fuitque Jus ſum ma injuria (ex communi Jurisperitorum ſenſu) ſumma ta- men invidia; creditumque, regna tanti non eſſe, ut ãais nati ee.aauapropter perirent principes, ait joannes deBuſſieres S. J. Gal- “ lus. Floſe. hiſtor. ſ. 3 1. E& ſeqia. ad A. 126§. Refert fuſiùs O. Tobias Weller; Teutſcher Adler n Conr. 1o. Snper, f. 3ar. & ſequ. Pexen- feld. Concion. Hiſt. hiſt. 113. Platina in Clem. IV. Carnifici per alium, ab ipſomet Carolo ad id conſtitutum, etiam caput ſta- tim amputatum; ne gloriari poſſet, manu ſuâ tantos princi- pes truncatos fuiſſe. Secutæ dein variæ calamitates, quas Veſperæ Si-inter, poſt 14 annos in hiſtoriis notiſſimæ Veſperæ Siculæ, culæ. Inftà ſic dictæ: dum, ad condictum Veſperarum ſolenne ſignum, C. 30. n. 6. Coeſis in univers Siciliâ Gallis (octo millibus) omnibus an- nit:. noO 1281I. fer. 3. Paſchæ. Carolus Caroli hujus filius ab Hiſpa- Conſtantiæ nis captus: ſed à Conſtantia Reginâ Siciliæ, Petri Regis Con- Reginæ pia juge, Conradini Aviâ (morte illi die Veneris jam inſinuatâ, & magnanimi- tas hoſti par- centis amore patienter ad hanc paratus ſubeundam, ut ajebat, eâà die, quaà Chriſti paſſi. elusdem Chriſti patientis honorem liber dimiſſus; tanto mini, ſeu Præfecti opera, cum Friderico Cognato, & ipſo ultimo Duce Auſtriæ, ſicut ille Sueviæ, Iuctuoſiſſimo ſpe- taculo in urbe Regiaâ Neapoli, fero & theatro publico, ca- pite eoronando, anno ſiiæ ætatis XIX, minatus fuerat à Vi- ctore Rege Carolo Andegavenſi, S. Ludovici Regis Galliæ Chriſtus pro nobis mortem ſubiiſſet) pia magnanimitate in i Quem Reges, ac ſummi & inſimi timeant. 295 n u majori laude hujus fœminæ, quantò majori dedecore & ma- M num, uti dictum, condemnantis: qui & ipſe biennio pòſt, ſeu e anno 1285. morore conſumptus eſt. 'eller cit. I. & in Rudol- ho I. 4 f. 279. Ehrenſpiegel des Ertzhauſes Oeſterreich L. 2. C. 4. l. o2. & L. I. Cep. 13. à f. öé. Majolus Dier. Canic. tom. 4. Coll-1. a f. 746. I. Caliſin. Aula p. 3. D. 2. C. 5. Cæſar Noſtradamus hiſtor. Pro- I inc. A. 1253. Hæc compendioſa ſeries tragicorum; quorum h mundus theatrum eſt. Sed theatrum illud Valli Joſaphat ex- & tremi Judicii infinitè quaſi luctuoſius, in quò ſummiplecten- nhe tur & imi, nullus tamen non nocens, absque ſpe ullius mi- h ſericordiæ à Rege Tremendeæ Majeſtats obtinendæ: occaſione i cCujus incidenter hæc à me interjecta ſunt, ut & luctum ad- AE gant ſupremæ illi trageædiæ, quæ Veſperæ erunt totius or- ien Dis, impiis acerbiſlimgg. torns or on . Ergone (ingeminant impii) nulla miſericordia, à Creato- Chriſtus ju- u re, ſuis creaturis? à Redemptore, tanto ſuimet ſanguinis p re- dex ampliùs l tio redemptis à Patre filiis quondam adoptatis, Ut eſſent on clemen;, Ger beredes regni cœleſtis, coheredes autem Chriſti. KRom. g. 12. in hunc S den. U finem etiam creatis, redemptis: nulla clementia à Rege, à optis &c. len Domino infinite bono, ſuis naturà ſubditis & ſervis! Ego ſer i vustuns, & filius ancillæ tuæ. Pfal. II5.16. Tuus ſum ego, ſalvum me ſac. A Pſal. 115. 92. Spes nulla penitus, idque in omnem æternita- . rem: Rebelles omnes impii in ] udicio extremo palàm judi- Gα cabuntur, & rei læſæ Divinæ Majeſtatis, in malo ita indurati IH & impoœnitentes, ita, ut ſi poſſent, Deum cœlo exturbarent n & iterum occiſerent. Sapra C. II. adfin. n. g. Et reſi pondebit ipſe ben Judex: Meminiſſent impii, ſeſe peccatis ſuis verè cauſam fuiſſe ſuæ coram toto mundo in Urbe Regiaâ Jeruſalem in- C iuſtiſſimæ ac infamis mortis ante bis mille annos circiter (Waprà Conc. 16. num. 3.) & ſanguinis pro ipſis in redemptionem I effuſi, quem eo abuſi quaſi pedibus conculcaâſſent, Deicidæ ten ſceleratiſſimi, & ingratiſſimi, nulla veniâ & miſericordiã, im quam tam facilè conſequi potuiſſent, ſi voluiſſent, digni. viſn Mechtl! de Jud. extr. PpPpPpPrr 2 Pp 8edz 296 CoxNci0 XXI. Perſona Iudicis: Rex trem. majeſtatis: Sed: Multi dicent mihi in illa Die, ultimâ decretoriâjudicii, (uan- Etiam illis o,Ut ait S. Chryſoſt. ſingulorum opera loquentur, & ora tacebunt, noe qui in vita alter pro altero interveniet) Domine, Domine, nonne in nomine uo pro- miracula fe- phetavimm, tuâ gratiâ, futura prædiximus, veram fidem do- cerunt: &c. cuimus & prædicavimus (juxta janſenium) & n nomine tuo dæ- monia ejecimus, & in nomine tuo vertuter multas fecimi, & Mmiracula! Matth..22. ſapra Conc. II. n. y. Ergone miſericordiam non ſpere- mus! ſed Chriſtus reſpondet ibid. v. 23. Et tunc confitebor, & pa- lam aſſeverabo llis quia nunqtam novi VO. diſc edite 4 me ommner, qui eperamini iniquitatem. Quaſi dicat: novi quidem vos, ut meos prophe tas, doctores „ & mIra culorum P atratores at non novi vos, ut meos amicos & filios; quia voluntatem & legem Patris cœleſtis opere non impfeviſtis. ge ib. verſu 21. Matth. 2y. à v. II. de Virginibus fatuis. Lacæ 16. à v. 24. de Epu- lone divite. Ita impii in Judicio, lii & ſervi nequam, non po- Pakis Dei, Rebelles ſubditi, quos malos mals perdet. Matth. 21. 4l. Verbo: Nulla miſericordia, ita ut, ficut iſta in hâc vitâ præ- dominabatur, omnibus nunquam non inclinata; in judi- cio ſola quſtitia Ceptrum & imperium teneat, reddens unicuiq- Juxta opera ſua, & ſecundum hæc ſententiam, jam antè in ju- Miſericor diam & Juei tempore, ne tunc inveniat Judex, quod damnet. Miſericor- R e . diam & Judicium cantabo tihi Domine, Pſalmo'loo. I. In quem lo- k. 100. . 8, Ve Ie Glv. Diſe. a6. V. Miſericordia Dei. num. 21. Iifrà Conc. 5y. Z. 2. VII. Rex Tremende Majeſzats. Præcedente Concione, num.g. induximus Regem quàm clementiſſimum in filiam ſceleratis- ſimam: Ettalis eſt Deus in hac vit. Nunc adducamus alium Principem, ſanctèe juſtiſſimum in filium, exemplo non minus ſtupendo. Et talis erit in Judicio Rex Tremende Majeſtati in omnes iceleratos, Præſertim qui in hac vitaimpunè abierunt: ”MU ii. 3 & Cornel. eb. plura. Lucæ 13. à v. 2y. Plura talia paſſim in Scripturâ: uti dicio particulari juſtè latam, publicatura. Ergo fac velis in cum S. Hieroymnis: Audiant, inquit, canticum miſericordiæ pec- catorer, qut de ſua ſalute deſperant:“ audiant canticum Judicis con- temptorer, qui dicunt“ miſericors eſt Dominus, indulgebit nobi. Calam. Auem Reges, ac ſummi & infimi timeant. 2097 ir Eritque hæc hiſtoria paradigma, exemplar, & umbra gZuſtitiæ „ Iiſtotia. H gqu extremus judex ſeverè vindicabit, neque parcet à ſe crea- e Lis, redemptis, & quos filiorum loco habuit, Pater in vitâ a- b. mantiſſimus. Fadctum ſcribitur à graviſſimis Authoribus in- Erkenbal- tul. frà cirandis. Erkenbaldus ſeu Herkinbaldus, de Borban aut dus Burbo- nnan Burban, vir nobilitate, divitiis, potentiãâ clarus (Cantiprata-nius Princeps nhe nus Comitem, Fulgoſus Brabantiæ Ducem, appellat) Zaſtitie Propfus ma- nibus punit filium delin- quentem. , verò tenaciſſimus, quam nullo diſcrimine exercebat in o- Innes, cùm gravi valetudine teneretur, audiit vocem puellæ men tanquam vim patientis in conclavi, quod erat proximum cu- m biculo, in quo decumbebat. Qui, ut erat ſcelerum acerri- Ion Mus ultor ac vindex, illicò famulos accerſit, quid clamoris in vicino ſit exortum, percontatur. Diſſimulare rem famuli, Mn negaréque, quidquam à ſe auditum clamoris; at ille perſtare lelni interrogando, atque etiam uni ex ephebis oculorum effoſſio- nem comminando, ni, quod factum eſſet, proderet. Terri- I pos tuus, quemtu imprimis amas, & nos ſecunduùm te præci- u. puo honore colimus, vim pudori adferebat puellæ, quam paullò antè clamantem audiſti. Quid ageret hic dominus? tn . Ne certabant in eo paternus animus erga unicum heredem: ex al- ſelo teràâ parte Juſtitia vindictam urgebat. Vicit mitiorem affectum o ſeverior: inquirit in factum accuratiùs, & cognitô, ita ſeſe n rem habere, nepotem morte damnat, aulæque Præfecto im- „ perat, ut juvenem absque moràâ neci dare curet. Præfectus . prudenti ſimulatione promptum ſe ad Domini imperium Odſtentat, & tanquam juſſa ocyus facturus, & conſpectu ſe pro- ripit: nepoti conceptam in eum patrui iram denunciat, ſva- „ det, publico aliquamdiu abſtineat, tempusque mitigandæ ſen- 6. tentiæ concedat. Jam creditus erat ab Erkenbaldo, ferro ſub⸗ in latus adoleſcens, cùm poſt elapſum diem quintum, quando an arn nihil iræ ſupereſſe viſum, accedit Patruum, pro more ſa- “ lutaturus, & in morbo ſolatium allaturus. Nonnihil cun- “ Ktantem invitat blandeè ægrotus, jubétque propiùs adſiſtere, Pp 32 tan- 293 CoNCIO XXI. Perjſona Iu licis: Rex trem. majeſtatis: . tanquam ultima monita, & mandata daturus. Dum nepos le- niter caput in leétum inclinat, æger alterà manu capillitium ejus arripit, alterà pugionem, quem ſub pulvino abdiderat, ſtringit, & per collum adigit vibtimam Zuſtitiæ, Deus, tibi immolatam. Nu, quæ in animo, & iſceribus meis dolori magnitudo lancinet paternum amorem ſed vi- cit amor tni. Exinde vocato Epiſcopo, apud quem peccata ex- piet; cùm in enarratione delictorum nullam faceret mentio- nem cædis, negavit Præſul, aut veniam ſe erratorum, aut Chriſti corpus ipſi impertiturum, niſi cum pœnitentis animi dolore fateretur cædem commiſſam. Reſpondente ægroto, ſe extra criminis conſcientiam eſſe; diſcedit Epiſcopus cum Et Deus ſtu ferculo Euchariſtico. Paullèò pòſt revocatur à decumbente, approbat. pro morituri viatico unica erat incluſa pyxidi. Tum ægro- tus, ore modicè diduéto, En, ait, quem mihi negaàſti Chriſtum, inſidet in linguâ häc, à cœlite miniſtro, Angelo, mihi porre- Gtus. Antiſtes eo miraculo attonitus, rem prodigioſam laté tiæ, tam crimine cædis, quàm hominum ſiniſtro judicio in 0- ro cœli abſolutus. Ex Cæſario Heiſterbachenſi, L. g. Dialog. C. 35. Thoma Cantiprat. (quà juvenem hunc hujus Principis filium vocat, Cæ- — Vriptores conciliarz poſſent:; vel niſi dicatur, quòd ſimile, ſi non idem, narret Cantiprat.) L. 2. apud C. 37. Baptiſtà Fulgoſo Gennenſi, (qui ſud ætate principatum inter eruditos obtinuit in Patrid, A. C. Iy30.) E. I. diot. & faét, memor. Mart. Delrio L. z. Duquiſ. Mag. c. z. qu. 3. mihi JF. 6 ubi addit“ hiſtoria notiſſima eſt toti Belgio, non eleganti modò accurati artificii pibturi vetuſtiſſimi in Bruxellenſi Czvicaä damo exornata, ſed etiam hiſtoriarum monumentis conteſtata. Mich. Bexen- . 4 Jeld. Concion. hiſt. ad hiſtor. 35. f. 37.. n. 2. Paciuchelli in Jon. Lect. 29. n der – H. 6. n. 20. F. 917. Si humana Iaſtitia tanta eſt, & ſine reſpectu cu- lec⸗ ptor non ucunq; quanta major erit in extremo Judicii die infinita ilaz eſt. Quo factò, Hanc inquit „‚accige pendo mira- jubeturque ſacram pyxidem, in quo panem cœleſtem aſſerva- culo factum bat, aperire; aperit; & ecee, deſideratur divina Hoſtia, quæ divulgavit; Erkinbaldus piè fatis conceſſit, ob amorem aſti- ſarius ex Sorore nepotem e fortè filius erat adoptivus: & ſic duo ha . Nen 1, in Nlolo, on ben, ſeme un, Quem Reget, ac ſummi & inſimi timeant. 292 quĩ perſonarum acceptor non eſt Scripturà teſte multis locis, Rom. 2. 1I. Altor. 10. 34. I. Petr. I. Iz. C. loſ. 3. 2,. Epheſ. 6. 9. Galat. 2. 6. 7 Matth. 22. 16. VIII. Reæ Tremende Majeſtati, propter Oaſtitiam timendus, Extremum non tantùm ab arundine vento agitata, & ab homine invalido, Judicium me- infimo; ſed & à fortiſſimà quercu & cedro, ſeu à potentiſſimis Reges V. Ss ipſis regibus, qus portant orbem, iisque ſanctiſſimis, quos adhuc pient. 6. adduxiſſe, præſentis Concionis concluſio erit. Deus, ait V. 2. 8S. Job. 9. 13. reker e nemo reſiſtere poteſt, & ſub qus curventur, qui Ex Job. 9. portant orbem, Principes ſeu boni ſeu mali; nam hi ſuiaà ſapien. 13. Zid, potentis & imperio quaſi manibus & humeris orbem ſuſti- nent: ait Tirinus ibid. Davidis Pœnitentis & ſanctiſſimi ſcin- Timet Rex tillæ, imò ignes Divini timoris, ubique elucent ex Pſalmis, Derid poten- Deumque is ab omnibus timeri vult: Hichſalmo 2. ſpiritu pro- —— phetico manifeſtiſſimè aſtruit Chriſti Regiam poteſtatem, Reges, ex & imperium, cui fruſtrà ſe opponant Reges, & Principes pſal. 2. terræ, futuri (ſi impii) ſceabellum pedum ejus cum ignomi- nid. Aſtiterunt, ait v. 2. Reges terræ, & ſeſe quaſi murum op- poſuere, &æ Principes convenerunt in unum adverſus Dominum & adverſis Chriſtum eju, quem Pater conſtituit Regem uni- verſorum: ſed eorum omnis potentia & furor quid effi- cit! Ous habitat in cæli, irridebit eos &. Tunc loquetur ad eos in irà ſad, & in furore ſuo conturbabit eos; & Vel maximè in extre- mo die Judicii, cùm illi inter vulgus impiorum ſuo dejeéti gradu ſtabunt. Reger & gubernabis eos in virg ferrea, ſceptro forti & duro, tibi rebelles & inobedientes, quò tyrannos omnes, licet potentiſſimos, quaſi vaſa figulina confringas, & conteras, partim in hac, partim in futurà vitâ. Terin. Et quid efficaciter infert S. Rex! Et nlant Réges intelligite, ſapite 5 erudi- minis Servite Domino in timore, & cum tremore; ne quando iraſca- tur Dominus &C. cum exarſerit in brevi ira ejus in die ultimi Judi- cii, quod non longè abeſſe poteſt & c. Bellarm. Quam ſup- plex, & in terram proſtratus David, ipſe Rex Pontentiſſimus (cui inventa ſunt de Iſnaöël oltingenta millia virorum fortium, qui eda- 300 CoNcIO XXI. Perſona Iudicis: Re trem. majeſlatis: cerent gladium, & de Jud quingenta millia pugnatorum. 2. Reg. 299.) paternam Dei correptionem non recuſans, orat: Domine ne in furore tuo arguas me, neq; in irà tuäà corripias me. Pſal. 6.I. aliisque ₰ S. job quis & plurimis locis: Sanctiſſimus Job, Abrahami ex ſaac per Eſau quantus nepos, & ab Abrahamo quintus, Vir princeps in terrà Hus, ſeu Idumæ, in Lege Naturæ; & ipſe Rex, uti innuit c. o. v. 9. & alibi, imò Rex reégum ex eo: Erat vir ille magnus inter omnes OQClririentales, Job. . 3. Item Sacerdos (ut patet ex ſacrificio, quod dDobtulit. v. v.) Propheta (inquit S. Hieron. Auguſt. Greg. & colligitur e c. 40. v. .) denique Martyr, imò multis Martyri- Drus major, ut vocat Chryſoſt. Tirin. Pineda. Conc. gé. n. 6. infid. S. Job quàm & à Deo ipſo laudatus c. I. v. y. Hic vir tantus & talis, gravis- eme Judi- ſimis tamen verbis teſtatus eſt ſuum timorem extremi Judi- tcandum Deus, & càm quæſierit, quid reſpondebo illi? Yob. 31. I24. Ca- lamat. Diſé. 31. n. 6. Eerebar omnia opera mea, ait c. 9. v. 25. ſeient, quòd non parceres delinquenti. Singulariſſimè autem ſtupore plena & digna ſunt illius verba c. 14. v. 13. dum conſideraret tremendum illum diem, quéô ſupremus Judex, Rex Tremendæ . Majeſtati, dijudicaturus eſt totum mundum, terribilem præ ſeferens aſpectum; eligerétque potiuùs eſſe in inferno, quàm Ut in inferno terribilem & iratam eſus intueri faciem. Quss mihi hoc tri- protegatur, huat, ut in inferno (damnatorum, ait S. Vincent. Ferrer. Serm. Oriat. 14. 13. e Adventu. Seranza p. I32. f. 2 o.) protegas me, & abſcondas me, do- H nec pertranzeat furor tuus? Si Job tam juſtus, & quaſi ſecurus æternæ gloriæ, tantùm timebat & formidabat, quantò magis nobis peccatoribus timendum eſt, qui Deum æternum il- lum Judicem tremendum toties multisque modis offendi- mus. Ferpendamus, ait S. Greg. 13. Mor. alt. quantä debemus for- midine venturum Judicem ſeomper expaveſceré quando & ille, qui 4 - dice laudatus eſt, adhuc de retributione Judicité in ſui vocibus ſecuerns Moylez auis: ** T. Calaat. Gtvà Diſe. 5o. num. 2. & Dom.y I. Adu. n., 11. Car. Ean- Quomodo Hebræorum Ducem, quem Philo Judæus in extremo lib. de l! ita punituss Moyſin, ſet cii & Judicis maximum: Quid faciam, cuùm ſurrexerit ad jadi- frtr (arcl Deh Vt ſer⸗ Quutem Reges, ac ſummi & infimi timeant. 301 irni Dhetam. Ex Nepotibus Levi, quintus à Patriarchâ Jacob, n ir ſanctiſſimus, cujus vitam & virtutes ſcribit Bellarminus 1 Cardin. Sapplem. Tomi z. de Oſycio Principis Chriſt. Ll'sb. 2. à f. 1554. tl De hoc Idem Author quærit, an inter tot, & tam magnas 1 virtutes, & dona, ac privilegia Dei, nullum peccatum admi- Wſeerit, ob quod à Deo puniri potuerit, vel debuerit. Duo ex d Scr. affert: Homicidium patratum. Exod. 2. I2. Numer. 20. 10. Dif- ty! fidentiam. Illud Auguſt. Sententiam priorem retractans i⸗ quæſt. in Exod. à criminis culpãâ defendit. Hanc lethale pecca- tife tum fuiſſe, credibile non eſt, ait Bellarm. Et tamen in Ter- Wc ram Promiſſionis ingreſſus non eſt. Vid. Naumer. 27. 12. Deu- niſe. ter. 32. 49. & C. 34. Infra Conc. 68. n. 3. Ex his aperté colligitur, ait cit. Bellarm. peccata Moyſis in tam longâ ætate anno- d rum 120, pauciſſima atque leviſſima fuiſſe, & opera bona Ree plurima & maxima; & tamen noluiſſe Deum, Judicem ju- Im ſtiſſimum, ut illa peccata leviſſima impunita manerent. tun Quèd ſi Deus in Moſe amico ſuo intimo & fideliſſimo, titu- o.bpationem illam modicam tam ſeverè punivit, jure timere nge debent Reges ac Principes terræ iram Dei, niſi ſummo ſtudio in lege Domini meditentur die ac nocte; etſi peccando iram Domini commeruerint, illam per opera peœnnitentiæ ſeriè lacare, vel etiam in confeſſione prævenire procurent. Hæc acal O vciEte e10 rati Bellarmini Bellarminus, famâ ſanétitatis & doctrinæ celebratiſſimus mien Imn Cardinalis, de cujus vità & miraculis, juſſu S. D. N. Clemen- Elogium. W ,tis X. denuo inſtitutus eſt anno 1674. à S. Congregatione n Rituum Proceſſus, ut in Beatorum Album referatur. &c. nr Biblioth. Script. & J. à f- zzo. Adeo veriſſimum id S. Hieron. iſ⸗ Potentiſſmi quondam reges nudo latere palpitabunt. Epiſt. ad Heliodor. . Et Guerricus Abbas, A facie tud, Domine, inquit, quò fugient, niſe n in tenebras exteriores; in öilud Chaos &. abyſſum ignis & calig inis N tunc enim dicent montibus: cadite ſuper nor, & collebus: operite nos, um eviuz, zſtimantes abſorberi voragine inferns, quàm ſauſtinere faciem Dei iraté. Serm. z. de S. Bened. ap. Englgrau. Dem. I. Ad v. part. I. H. 1⸗ ” V. Iſai., 3 2 CoNc 10 „XXII. rudici⸗ extr. majeſtas & terror . Menditu- . ITſai. 2. 19. & ſuprà Conc. &. n. 6. &. C. zo. n. 6. Hinc, quia nullus locus miſericordiæ, impiorum in Judicio deſperatio. De quà infyà C. 39. à n. 6. Rex tremendæ majeſtatis, qui ſalvandor ſalvas gra- tu, ſalva me fons pietati. Amen. Commend andus ſalutaris t ti⸗ mor Dei Jjudicis. Authores in Eid. Cornel. eitt. E. aliig citt. 1. Alcx. Calamat. .Si Dif. 30. & hujus 3. citt. Marchant. Ration. Dom. I. Adv. leik. 1. p. 2. Dionyſ.- Gar. Concionis thuſ. in I V. Noviſſ. de Nudic. art. g. y. 6. & 7. Procop. Ca- matetiam. puc. in Nudicial: Diſe. 9. & o. Beſſeus & Paolet. citt. Dre- 6 Xelius tom. 2. in Paa cap. 24. mähi f. 594. E ſequ. in magno folio. Turbatus Rex Heroder- ſuprd C. 21. n. 3. Bellarm. Card. — Kapp l.Tom. ,. de Offcis Principi Cbriſt. L.I. à Cap. 10. ſeligenda. Bened. Fidel. §. 6. in fer. 2. Dom. I. Duadrageſ. Conſed. 1, a f. 75. Engelgr. bp. I. D. 1. Adv. & de Arundine Dom. 2. Advent. Pexen- feld. Conc. hiſtor. hiſt. 25. & 90. Llem adunitis Dobkrinis. Concio præcedens 20. & in fine citaté. Labata l. Judic. ſin. propoſ. II. ſa- Pientia Judich. & V. Rex. Jo. de Cartagena, n Arcanis Chriſti. tom. I. lib. 6. hom. I. Chriſtus quantus Rex. Flor. Schülling. Domin. 1. Advent. eeeeseeeeeeeseeeeeseeeeeeesesgeeee CONGIO XXII. hriſti Judicis Majeſtas 8 & terror, ex auiduedun Vet. & Novi Ieſtamenti ſelectis Viſionihus, & & apparitionibus expenditur, & confirmatur. Domin. 2. Cæci vident; Claudi ambulant; Leproſi mundantur; Nurdi audiunt; Mortui reſurgunt. Matth. 11. .z. . Adventus. Dom. 3. Adv. Dirigite viam Domini. Joann. 1.23. Dom. 4. Adv. Hradicans Baptumum. Pemitentia. lucæ 3. 3. 1 cac Cir P0 00 nin/ ,. .,1 1 . M, Peoaro . (M Q(ubi vide) & hæc ſigna maniteſta Meſſiæ, cjusque primi Ad- 6 De. autem in vitam gternam: Matih. ar, a6. Conſidero inſuper gra- ves eſſe corporis affectus & calamitates, eſſe cœcum præſer- cer Viſonibus & apparit. V. & Wovi Teſlementi. 303 XOeci vident. &c. ut ſuprà, themate. Addit S. Lucas c. 7. Miracula ſi- v.. 21. In ipsd autem horâ Chriſtus maltos curavit à languo- gna Chriſti rrzibus, & plagi, & Wirit ibusz mali, & cocis multis donavit vi- Meſſiæ pfæ- ſom. (Qibus alludit, imò citat illud Iſaiæ 3. 4. & 16. 1. nti. Venſh * ventuùs gratiæ: Supra c. g. n. I. Per hæc ergo miracula (ait in Ümili“ 6. S. Maximus Epiſc. Hom. t. de Epiph.) Chriſtus Dominus Redemptor noſter oculi ſe voluit revelare mortaliuns, quatenus inviſibilis ejus Di- vinitas, quæ latebat in homine, in opere non lateret. Breviar. y. Die COck. Ep. leét. 6. In ſecundo Jaſtitiæ & extremi Judicii adventu, Deus manifeſtè veniet. Pſ.a9. 3. & tam erunt evidentia ſigna, ut ITdem à nemine negari poterit. E. Exech. z. V. 3. 4. F. 9. Jam olim ceci- nit Sibylla Erithræa: Ende Deum cernent incredulus atq; fideli. ap. Bellarm. Tom.-. Controverſj.de Chriſto .I.-c1l1. f. z3a“. Tum verum erit: Cæci vident; Claudi ambulant; Surdi avdiunt; Mortui reſur- gunt; ſcil. hoc ipſo dum reſfurgunt: ſcimus enim, per mor- tem hominem fieri, ut ita dicam, cœcum, claudum, ſurdum, & cadaver leproſo horribilius. Cæci: Videbunt Filium hominis Etiam in ex- wenientem. Lucæ 21. 27. Surdi: Qui in monumentis ſunt, audient vo-tremo Judicio cem lilii Dei. go. y.. 29. Claudi Tbunt hbi in appliczum eternum FYuſti G E1 i- em Ielee 9. 5 29. aka Iot S AS SIAR ent Sec. Corporis af- . —CIIILeL fectus graves; tim, claudum, leproſum, ſurdum, maximè ſi plures conjun- graviores ani- gantur (uti erat ille ex doemonio ccus & mutus, Matth. 12. mi. Infrà 2.) & (quod ajunt ſecundum hominem) melius eſſe, decies C. 49. n. 2. depauperari, & ad incitas redigi, quàm ſemel mori. Sed & id verum ex ſenſu Medicorum, affectus & morbos animi eſſe graviores, morbis corporis: quod equidem fori mei non eſt: Graviſſimi ſentio tamen, omnium graviſſimos eſſe morbos ſpirituales, animæ & ſpi- planè incurabiles, niſi æger ipſe velit; eorum enim radix eſt ituales mor- ipſa vitioſa & peccans voluntas libera, quæ corrigi & emen- bi: cur? & dari nequit, niſi à ſeipsàa. Et eheu! quot ſecundum ani. fiequemtis- mam cæci & ſardi ſunt, ut videnter non videant, & anudiente non ſimi. Mechtl de qud. extr. 24 in- 304 CoNeIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur intelligant, ut ait Chriſtus Luc. s§. 1o. animæ ſuæ miſerum ſta- tum, damnationis periculum, peccati gravitatem. Vid. Thom. Qu'bus me. RKemp. L. 3. C. 3. à n. 3. Hiſce autem, ſpiritualibus animi & ani- dendi opti- mæ morbis, gravibus & vitioſis, optima certè medendi ra- mum me— dium Memo- viſiones & mus, judicii extremi, verè terribilis, quæ hominem ſapere faciat; & quæ conſideratio Judicii ac memoria neglecta ho- minem adhuc gravioribus animæ malis, ceu peccatis, impli cat. C. 1. & Infra Conc. a2. de dqudicio- Hæc Judicii memoria tantæ virtutis eſt, & efficaciæ, ut certò faciat, ſenſu ſpirituali, oσο videre ſalutem ſuam, claudos, Hegle cta viâ peccatorum, in qui- bus ſtant impii, Pſalmo I. I. decurrere ſemitam mandatorum Dei: Pfal. 1I15. 37. Leproſoes, & peccatis totos deturpatos, mun- dari per Pœnitentiam & Confeſſionem: Surdas audire, & ſequi Vocem Domini vocantis: Keſurgere denique animam pecca- to mortuam, juxta id, Ezech. 15. 1. & 20. Proinde ut & hæc miracula in anima noſtrâ ſpiritualiter, & lon ge nobiliori modo, quam carnaliter in corpore, fiant per veram conver- ſionem, per quam quotidie hæc miracula fieri & compleri, docet S. Hieron. & alii. Cornel. in Matth. 12. 22. cit. & quâ mor- 7 Concionis titulo propoſitum eſt verbis apertis, nempe: D gratia illud in nobis operetur, ut & dici poſſit: cæcι vident (ſi qui noſtrúm ſint) ſurdi audiunt, &c. Videamus, Audiamus, quæ nobis videnda & audienda Dei verbo proponuntur, ad il- lius honorem, & noſtram ſalutem, qui unicus ſcopus eſt. & apparitio- diverſiſſimum eſſe, & admirandum, nemo eſt, qui neſciat ſa- nes Divinæz Piens, & probè catholicus. Et cum ille nobis in hac vitâ per docent. ſit, præter ea, quæ Deus verbo ſuo de illo alterius vitæ ſtatu, ac de futuris, docuit, adjecit etiam aliquas Viſiones, Appari- tiones veras, non illuforias, factas ſuis Prophetis & Sanétis, ſenſuum, visus, auditûs, aliorumque experientiam incognitus Ai isque, & fieri permiſit. Qæ, inter alia, etiam illud evin- hert et la; efian iuc en tio, eſt conſideratio quatuor Noviſſimorum, &, de quò agi- bus animæ tollitur: Expendamus hodie, quod ſuprà hujus II. Alterius orbis conditionem & ſtatum ab hàc vitâ plane- ‚hANRNR— n In ſta. Inn Ai. A. 3 A ne Sim tam inui. torutn Inn KAkeu hhece⸗ Wos (One⸗ en Ne. huis :N n! iam, 1. talem expectant Meſſiam, qui inſtar Salomonis eis der copiam lydas quam etiamnum ſentimus; & minus durum eſſet, niſi etiam car eee Viſionibus & Apparit. V. &; Movi Teſtamenti. 3205 cunt, ne nobis Meſſiam, & Dei Filium, in mundum reverſu- rum, imaginemur, uti ſibi etiamnum fingunt judæi craſſi, qui Meſſiam re- diturum, non „ qualem pu- frugum & opum terræ, Copiam frumenti, vini, olei, auri & ant Judæi, argenti. Cornel. in Yo. 6. 15. Nos Chriſtiani ſanct ſentimus, & cre- (ed ui Judi- dimus: Venturu, eſi judicare vivos & mortuos. Gmb. Apeſt. art. Z. & cem &c. SGmb. Nicanum. Judex crederis eſſe venturus. Hymno dͤd. Ambroſis G Auguſt. Qualis autem futurus ſit, docebimur quibusdam Phæ- nomenis, Viſionibus, & Apparitionibus, ex ipsâ S. Scripturâ petitis, quæ à nemine Chriſtiano negari poſſint, accedentibus, SS. Patrum & Doctorum declarationum, notarumgue illu- fkrationibus. Sane Deus hâc ratione docuit graviſſima & ſumma myſteria fidei, uti Ezechielem de Keſurrectione mortuo- rum, cap. 3. ſuprà c. 7. num. p. & ”. E. Cornel. in Ep. ad Hebr. c. I. V. 2. 4 f. 9533 “ ́ III. Primum omnium, quod in mundo cum homine ge- ſtum, idque in Paradiſo, fuit illud, in quò Judex Deus, Rei primi Parentes noſtri: Geneſ. 3. Rei geſtæ ſeriem ſignatè nos primum S. Textus docet. Mortis ſapplicium, ait S. Auguſt. Enchir. Dominus ſudicium bomini comminatus fuerat, ſi peccaret ; ſi eum muneran! libero arbi- Deus inſtituit cum Adamo. trio, ut tamen regeret imperio, terreret exitio, atque in Paradiſi felici- S . enl. 3* tate, tanquam in umbraà vitæ, unde Zuſtitia cuſtodita in meliora con- Genderet, collocavit. & c. Breviar. R. Dom. Septuag. lect. 4. Ehel peccavit Adam (& nos in illo omnes. Rom. 7. 72.) transgreſſus Mandatum Dei, vindicantis peccatum, unà & miſerentis, quanto timore Adami? Hujus breve in Paradiſo gaudium fuit, Adami bre- brevior voluptas ex devorato pomo: gravius peccatum, quàm ve gaudium, videbatur, hic eſus pomi: Pœna graviſſima, etſi juſtiſſima, quò die pec- erit periclitaremur de ſalute, cujus major pars jacturam facit V. Eſth. 3. a. ſaprà, Conc. 10. Patres noſtri comederunt uvam acerbam, primi Parentes noſtri pomum, & dentes ſiliorum obſtupuerunt. Je- 7 yem. 31. 29. & adhuc obſtupeſcunt, gravitérque ſentiunt. Brey˙v7ve —— Adami gaudium in Paradiſo; nam, ut refert Gilbertus Gene- Qq 2 brar- 306 CoNCIO XXII. Judicis botr. majeſtas Sterror oſtenditur brardus, Theol. Pariſ. Docëtiſſimus, ex Hebræis Adamus in ul- timà horà ejus diei, quò creatus eſt, peccavit, Die ſtetit, nocte cecidit, non pernoctavit. Mendoza in I. Reg. I. I. Annot. g. circa lit. 8. 3. num. 49. f. Ioy. Ioſtatus Abul. Epiſc. putat Adamum pec- Caſſe, & expulſum eſſe ex paradiſo altero die, à creatione ſu, id eſt Sabbato. Pererius, octavo die; idque hoc fine, ut interim aliquot dierum intervallo beatum illum in Paradiſo ſtatum experiretur. Alii quadrageſimo die: unde Chriſtus pro hâc Adæ gulà totidem, id eſt, quadraginta diebus jejunavit⸗ Alii H trigeſimo quarto anno; ſicuti triginta quatuor annos Chriſtus Adam die vixit, & peccatum hoc expiavit. Verum communiter Patres, Veneris para-S. Irenæus, Cyrillus, Epiphan. Saru genſis, Ephrem, Philoxe- iſe buic nus, Bar-Cepha, & Diodorus, apud Pererium, tradunt Ada- die Vane H mum eodem die, quò creatus eſt, peccaâſſe, & Paradiſo ejectum patiendo, pa- ſtituit. nem, nôsque omnes Paradiſo reſtituit. Huic ſententiæ favet ſeries Scripturæ: nam ex v. 5. patet, hæc contigiſſe poſt meri- diem, remittente ſe æſtu, & leni aurâ afflante. Favet & invi- dia Diaboli, quæ non permiſit, diu Adamum ſtare. Favet & perfectio Naturæ, in quàâ conditus eſt Adam, per quam ipſe, uti & Angelus, ſtatim ſe reſolvit, & alterutram partem elegit. Denique ſi diu in P aradiſo fuiſſet, utique ex arbore vitæ co- mediſſet. Sicut ergo Chriſtus eodem loco, ſcilicet in monte Calvariæ, voluit crucifigi, in quo ſepultus erat Adam; ita ipſe diem peccati & exilii noſtri tunc notavit, damna diei ut ſolve- ret, & dependeret. Addunt S. Ephrem, apud Bar-Cepha in fine Abri 1. de Paradiſo, Philoxenus, & jacobus Sarugenſis, Adamumß creatum eſſe horâ nonàâ matutinâ, & Paradiſo expulſum eſſe horà tertiâ pomeridianà, itâque in Paradiſo tantum fex ho- ras Commoratum eſſe. Cornel: in Geneſ. 3. 23. f. S9. Vid. le Blanc in Pſal. I. f. col. 133.. Adam lamentans deſuper pulchrè deſcri- BPitur à Drexelio tom. 1. de Dtern. Conſid. z. G. a. à f. 20. Athanaſ. Rircher, in Arcâ Noë f- oo. Unde maximée doceamur, peccatum odiſſe. V eſſe, ſcilicet feriâ: ſextaâ, die Veneris; imò ſub eandem horam, radiſo nos re. quà Chriſtus in cruce mortuus eſt extra Jeruſalem, & latro- e uel Wn Pun i Vet for in cm, maun A rvl, inus. 8 lee⸗ n vo on eey V'iſßonibus & Apparit. V. & Wovi Teſtamenti. 307 innl odiſſe. Deus O. M. tamen, etſi minitatus ſit Adamo, iis ver- hnocke bis: Morte morieris, Geneſ. 2. 27g. Mortem non tantùm corporis, S&temporalem, ſed & animæ ſpiritualem, & æternam in Ge- Deus Adame nr. henna, eamque certam & infallibilem. Corn. ib. ejus tamen mi- apparet in E ſertus, formam hominis induit, quod deducit S. Aug. ex eo in formâ ho- rn verbo Deambulantis in Paradiſo. Geneſ. 3. S. nimirùm in humana Sel . ſten formâ, & paſſibus humanis. Seranza, punkto 26. f- 6ρ. hunc; v. 7. 3.. oι ipſum inceſſum tamen Adamo, cum Evâ, valde timente. Sacer Textus ſic loquitur. Geneſ. 3. 2. Et apert? ſant oculs amborum cumq, Hriun cognoviſſent, ſe eſſe nudos, conſuerunt folia ſicus, & fecerunt ſibi peri- rs, zomata. V. S. Et cuàm audiſſent vocem Domini Dei deambulanti in l. Paradiſo ad auram poſt meridiem, abſcondit ſé Adam, & uxor ejus, d M. facie Domini Dei in medio ligni Paradiſi. V. 9. ocavitq, Dominus deckun Deus Adam, & dixit es, ubi er V. o. Qui ait Vocem tuam audivè uin n Paradiſo, & timui, eb quòd nudus eſſem, & abſcondi me. II. Cui di- N. it Quiss enim indicavit tibi, quòd nudus eſſes, niſt qud e ligno, de efarett quò præceperam tibi, ne comedere, comediſte 5 12. Deiwitq;, Adam. Malier, ei gaqam dediſti mähi ſociam, dedit mihi de ligno, & oomedi. 13. Et dixit tui. Dominus Deus ad mulzerem Qare hoc feciſti? Quæ reſpondit“ Ser- Ak pens decepit me, & comeli. G&. V. 17. Adæ verò dixit Quia audiſts 6 vocem axoris tuc. &. VE. 2g. Ejecitg, Adam. & collocavit ante Fara- AN. diſum voluptatis Cherubin, & flammeum gladium atq; verſatilem, ad zN. cuſtodiendam viam ligni vitæ. Hæc omnia in hoc primo à Deo um cum homine acta judicio, multum nobis lumen materiamque an ſuggerunt, plura cogitandi & loquendi de ultimo udicio. WM, Obtervanda autem ſunt ex his Dei Judicis Ma jeſtas, Bonitas, H Q& Juſtitia puniens; Adami, etſi ſapientiam infuſam habentis, m imprudentia, ſed & gravis timer & confuſio: Supr. Conc. s§. n. Ze. 4 de quibus: „ IIV. Deus Reum fugitivum ad Judicium, ad examen ci- Deus eugiu⸗ t.at, clementer equidem. Vocavitq Dominus Adam, & dixit ein vam Adam D ubi e* v. 9. Dulcior, gratior, & ſuavior vox eſſe non potuit, dicit enim Moyſes Bar-Cepha Syrus, Epiſcopus, qui floruit ad judicium vocat. . un Sæculo decimo, quèd, cum Deus diceret: Adam uli e? per- ðUUU Qq 3. ſpicue 7. 308 CoNcIO XXII. Judicis ewir. majeſias & terror oſtenditur ſpicuè oſtenderit, eo ſe modo Adamum quærere, quò aman- tiſſimus pater perditum ſuum requirit filium, ut illum inter Ceu pater fi- lium perdi- tum. Bar-Cepha de Parad. c. ult. ita ſe Adamum quærere, ut Pater amiſſam Flium. Fidel. S. 6. in fer. 2. poſt Bom. I. Quadrag. Conſid. 3. num. g. F. 93. Adam. ter excuſat; Qui proſtratus in terram conſiterèi debuerat peccatum . . . * . . 2 —2 fſuaum, & dicere Domine miſerere mei, ait S. Tho. de Vill. novâ. . in Dowe. 3. Quadrageſ. Culpam ſuam, ait S. Ambroſ. L. de Parad. c. I4q. ſerò cognoſcit, & ſerò venit quædam erroris præteriti verecun- . dia, quæ errorem præ venire debuerat. Mendoza. in I. Keg. 3. 9. n. pp. Inciviliter & f. g. Adamus leniter à Deo objurgatus, illis verbis: Adam ubs ruſticè re. e? inurbanè & inciviliter reſpondit: Vocem tuam audivi. &c. dine honoris præfatione (ait Aloyſius, Lippomanus, Venetus, ſpondet. . Veron. Ep.) & cognomine, ſine aliquo epitheto Deum alloqui- tur, vellti attonitus à voce Domini corripientis, O& propria conſcien- tidâ jam confaſus & accuſatus, non addit! ( lementiſſime Domine Dem. &C. Ap. eundem Mendox. in I. Keg. I. 15. n. I. f. 20. & f. ſequ. Culpam in n. 9. Imò & Adam non ſine emphaſi dixit: Malier, quam dediſti Deum retor- mihi. & c. Gen. 3. II. & 12. quaſi vellet, ut notat D. Greg. L. 32. guet. 1 Mor. o. 24. Reatum ſuum obliquè in Authorem relidere, qui ei 5 4 CEnltens non exulâſſet. „ „ Peingc ,= „ cxulaſſet casaſſet, ait S. Auguſt. &. 19. de Sanctu, &. ſeè non excusdſſet, E‿ in Al. thorem ſuam culpam non retorſiſſet, Paradiſo non exulaſſet. Cornel. in Ad vocem Gen. 2. 6. Ff. S2. ſineé. Calamat. Hlv. Diſc. to. n. Ia. Jam, quod potiſſi- Dei eimetz mùm hujus loci eſt, timet Adam, tremit, ad vocem Patris, Agnitam ab Cam audiſſent vocem Dominzs deambulantis in Paradiſo, loquentis & Adamo, ipſi, irati Dei, ut intelligit Cajetanus, ac, ut vult Abulenſis, dicentis: male conſcio cam ubi eæ? quam agnovit Adam, hanc eſſe vocem Dei, quia ſihi, viſam L 4 hominem, qui hanc vocem excitaret: Sed & conſcientia pec- cati ipſéque Deus menti ejus ſuggerebant, Dei vindicis eſſe enl Eum quærit, amabiles denuè recipiat amplexus. Ebi as? ut oſtenderet, ait Culpam ſe- Engelgr. C&l. Tertk S. Ant on. de Pad. S. 2. f. V2. Sed quid Adam:? . rò agnoſcit Culpam ſuam, vel non agnoſcit, vel ſerò nimis, imò & turpi- mulierem dederat, quæ talia perſuaderet. & hbumiliter ſe awc-- amantiſſimè ad poenitentiam vocantis, & cum eo loquentis. jam antea cum Deo collocutus, ſciénsque, nullum alium eſſe Cigar kedarr ſeli ſocen Noa Ca ſice fun⸗ Sl ſfi ſt e 4 n n ſ, W. nn i ee r( (Aa iis Cat ie n I I Ai — mn miae G,4 in AN MA uus. g. l. ⸗ Aun il enens, DEE- Dirie llf , Wil n li ell. DNie i i⸗ i⸗ nch⸗ ee 8 00 lem, ad cuſtodiendam viam ligné vitæ- ut ejus aditu prohiberer tum Adam & homines, tum etiam domones, ne ipſi, paradi- ſum; ingreſſi, fruétum arboris vitæ decerperent, quem homi- 77 ſupra) ex oculis fontes lacrymarum fecit, idque annis vit ſuæ 930. Geneſ. z. y. 6 quàm brevis & levis voluptas! (Iefra n, Viſionibus & Apparit. V. & Nowvi Teſlamenti. 309 vocem hanc, ingentem, terribilem, majeſtate plenam, ac Deo dignam. Cornel. in Gen. 3. 5. nempe Adamo ſibi malè conſcio vi Adamum pu- debatur hæc vox, tam tremenda & horribilis, quaſi omnia dor ſummus cœli tonitrua fimul conjuncta audiret, ait cit. Fidelis. Unde: ad fugam co- Vocem tuam audivi in Paradiſo, & timui. & c. & abſcondi me. Gen. 3.70. git. Non erat in Paradiſo niſi propria Uxor, & ſerpens (qui, ut ait Cajetanus Cardin. non abiit; ut peccati, ſicut fuerat incentor, ſic eſſet accuſator, & teſtis) & Deus ipſe: tamen tantoperè con- fuſus eſt Adam, ut, quaſi hanc ſolam ponam pertimuerit, apertè dixerit: Vocem tuam audivi in paradiſo, & abſoonds me, eò quod nudus eſſem. Ubi D. Auguſtinus. Non adeo fuit ſtultus Adam, ut fugiens poſſe latere crederet. Sed tanto pudore aſzedtus eſt, ut fugere ſit compulſus Heu ſolos oculos Dei, qui venerat, ut eum con- tegeret, verecundatus eſt. Quid, cùm venerit pudenda dete- gere? Revelabo pudenda tua, & oſtendam in gentibus nuditatem tiam, & regnis ignominiam tuam; Nahum 3. y. Weranza punbto 137. mihi f. 256. Col. I. B. Denique: Ejecitq; Adam. & collocavit ante Paradiſum voluptati Cherubin, & flammeum gladium at, verſati⸗ nibus offerrent, pollicentes eis immortalitatem; ut hàâc ratio- ne eos ad ſui amorem & cultum pellicerent. Cornel. in Gen.3. 224. e Chryſoſt. Augieſt. Ruperto & alis. O lapſum miſerabilem! O caſum lamentabilem, præſertim quòd paradiſi aditus eſſet pe- nitus interclufus; quod Adamo contra Paradiſum ſuum fi- Adami bre- genti domicilium, & quàm frequenter eò reſpicienti (Rircherus Vis voluptas, & longa poœni- tentia. Conc. 25. num.3) quàm longa poœnitentia! Jam breviter ad no- ſtrum ſcopum: Cuique jam relinquo comparationem ali- Hinc nobis quam inter primum hoc Dei cum peccante homine, & ulti- quid agen- mum illud univerſale Judicium in fine mundi. Cui equi- dum ſu? dem nulla vera comparatio cogitari poteſt. O miſeria! Ola- men⸗ 7 310 CoNCIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur meenta impiorum! Non paradiſi tantum, ſed Coœli januam clauſam eſſe! æternum! non tantùm ejici in hanc lacryma- rum vallem, ſed in æternum barathrum & flammas inextin- guibiles per omnes, in omnem æternitatem, damnatorum lacrymas! Heu Majeſtatem Judicis Extremi, terribilem vul- tum, vocem, gladium de ore éus utraqg, parte acutum! Apoc. I. 16. de Jus infra. n. y. nullam recipientis excuſationem, nullam admit- tentis pœnitentiam, non deambulanti, ſed cum poteſtate magnà & majeſtate venientis! O peccatorum impudentiam, gravitatem, malitiam: nullus effugii locus: Deſcendamus jam in nos, plura, plura nobiscum, A. A. inter ſuſpiria & gemitus cogite- mus & hoc loco & domi noſtræ frequentiſſimè. Ah quæſo humiliemus nos ante tremendum Judicem noſtrum jamnunc, confiteamur peccata noſtra Sacerdoti, Dei, Clementiſſimi mo. do, vices tenenti. Ne negemus, ne excuſemus, illa, quæ toti mundo fateri debebimus: Sicut Adam in gratiam Uxoris, ita ſæpè in aliorum gratiam peccamus, utrique trahendi ad judi- cium, ad examen, & poœnam. Patienter, & in redemptionem peccatorum noſtrorum, perferamus, quidquid nobis immi- ſerit Deus. Levia enim ſunt omnia, & gratioſa, reſpectu ju- V dicii, &A poenæ &ternæ. Vera poenitentia, & ſeria, neceſſaria eſt. Momentaneum, quod deleltat; zeternum, quod ecruciac. V. nter alias Viſiones SS. Prophetarum, hanc in rem, ſeu de Chriſto judice, memorabiles ſunt duæ S. Danielis, Veteris, & S. Joannis Apoſtoli, Novi Teſtamenti. Utrique huic Deus revelavit futurorum temporum conſtitutionem & ſtatum, præſertim ad finem mundi. Daniel ergo Deum Judicem vi- aaleli⸗ vi- det, viſumque deſcribit c.7. 9. & 10o. Ubi marinum quadruplex HH prodigium, quatuor diverſas beſtias, ſiimmorum totidem Cap. 7. Regnorum imagines, ſpectavit; vultum extollens, ad ſidera, ggrandævum ſenem vidit, cujus tam capilli, quàm veſtimen- ta, nivem æmulabantur; cujus ſolium ignis, cui mentium beatarum innumerabilis exercitus miniſtrabat. Hæc viſa ipſe Daniel explicans: Aſpiciebam, inquit, in Cœlum ad Deum; “YMVM ecce — — eccet et, s,5 rie ⸗ Kün =è?M fumin ſm G fkn n r N c kegtt El ſy rens Ala Uhltit Aere⸗ edͤtn ur) di nix⸗a n, iuin imn Ir exw Viſionibus & apparit. V. & Novi Teſtamenti. 3N nn & cce throni ibi judiciarii poſiti ſunt, & Antigqum dierum, Deus Krn⸗ Pater, & tota SS. Trinitas, cum aſieſſoribus (Dan. g. I4.) An- sinenn gelis, ſedit pro tribunali, tanquam Judex cogniturus cauſam. aun Simile tribunal habes Apoc. 4. & gz. Veſtimentum ejus candidum, dilen l quaſi ni?x, & capill capitis ejus, quaſi lana munaa, denotans puritatem HE finceritatem judicis, nullius ob metum vel gratiam ab æqui- n 1 tate deflectentis. Thronu i. flammæ ignis ; rotæ ejus ignis accenſius, S uvius ignens rapidutsq, egrediebatur à facie ejus; millia millium mini- n ſrabant ei, & decies millies centena millia aſſeſtebant ei. Per Thronum IESO ejus flammeum ſplendor & efficacia udicii Divini, per rotas igneas de. præſentia ubiq; & providentia judicis, quâà quaſi curru ſemper ah inſtructo, rotisque in omnem partem volubilibus, per omnia n Ccoeli & terræ ſpatia continuò ſeſe extendit, omni momento Umi „Ccoelum terràmq; pervidet, abyſſos omnes intuetur, omnium eHW.Ccorda ſcrutatur, omnium vel arcaniſſimas cogitationes rima- tur, & penetrat; quod fieri vult, illicè & temporis puncto fit. N¾. FPhawvins, ienens rapiditq, à facie & ore Judicis, quaſi ex igneo fon- u te egrediens, ſententia eſt, quam pronuntiat, inſtar ignis ef- imm ficaciſſima, ſimul & celerrima, inquit S. Hieron. quam Apoc. 1. . v. 16. gladium ancipitem vocat. Fluvius gnens rapidusq, eſt illud AuD ſupremum: Ite maledicte, e, le, damnandos omnes invol- vens, & mergens tartaro. Millia millium miniſtrabant ei- &C. nH quanta majeſtas judicis, & judicii? immenſa, inexplicabilis. eis Millia millium, imèò mille milliones, & infinita propemodum UDu multitudo Angelorum, miniſtrantium & aſſiſtentium judici, aum ad exequendam ejus ſententiam promptiſſime celerrimi, & ex- eu peditiflimi. Recte hec ipſa, ait Tirinus, ab aliquibus aptan- tur Judicio extremo, quòô Chriſtus corporaliter & viſibiliter n judicabit omnes vivos & mortuos, creator Judex & Dominus Inm univerſorum. Cornel. Tirin. ibid. Drewel, tom. z2. in Daniel. c. 24. Vio S. fſ⸗o. deer f. vog. & ſequ. Altera, S. Joannis Apoſt. viſio aut viſiones quæ nis Apoſt. ion dam, c. 1. 13. & quibusdam aliis locis in Apoc. fere ſimiles ſunt, je Chriſto oſtenduntque Judicis Chriſti majeſtatem, potentiam, juſti⸗ Judice, & il- um tiam: &c. Hic Diſcipulus ille (quem diligebat Pliſus . Joan. 2I. V. 7. lius hinc ter- ege Mechtl de qud. extr. Rr. ob ror. 312 CONCIO XXII. JIudicis eatr. majeſtas & terror oſtenditur e ritus, etiam vocari Filius Mariæ V.) in ſpiritu videns terro- ſſem eum, cecidi ad pedes éjus, tanquam mortuns, (non tam ex re- ſuam ſuper me, erigens me, præ timore & ſtupore collaben- tem, roborans & confirmans; dicens noli timere, ego ſum pri- mus & noviſſimus, Deus & homo, & c. Apoc. I. Iz. Cornel. b. Ca- lamat. Glv. Diſc. 30. de Zud. Extr. n. 4. Idem contigit Danieli c.7. V. 11. & C. Io. v. 9. & C. 5.v. I5. Item in Transfiguratione Chriſti Apoſtolis, Mat. 17.6. ſuprà C. 1I6. n. . Quid hinc, AA. cogita- mus, cùm ad ſolam ſpeciem Chriſti Judicis tam Sancti & illi amiciſſimi, uti S. Daniel & S. Joannes Apoſt. adeo fuerint ex- territi, quid? cuùm Idem Judex Extremus reipsâ veniet cum Ppoteſtate magnd & majeſtate, illumq; videbuntim pii, Rei, & ſen- „ . „ S .„ „ . .„ * tentiam fulminatoriam ejusq; executionem accepturi? Magna nobis indidta eſt neceſſetas probitati, cùm omnia agamus in oculis Dei cuneta cernentis, ait S. M. Severinus Boêëthius, Drexel. addo ego: cum ſeveritate juſtiſſimà, & Juſtitià ſeveriſſimà judicantis. Viſio reſu. VI. Confirmari hæc poſſunt ex eo, quanto terrori fuerit Kcitati Samu- Sauli reſuſcitatus S. Samuel, illi ſeſe juſſu & imperio Dei præ- elis. Terror ſentans & denuntians interitum: quantò maglis terrori erit Saulis Regis 1. Reg. 25. P L Omnmus in Judicio impiis, cum ipfum Judicem 1⸗Kes Deum & hominem videbunt, reipsàâ poteſtate Judiciariã ipſis interminantem ſententiam. Rei ſeriem Caput 25. libri primi Regum nos docet: Saul inſtante prælio de ejus eventu ſciſci- tatur Deum; ſed eo non reſpondente conſulit Pythoniſſam, quæ ei ſuſcitat Samuelem; qui Sauli ejusque caſtris pernitiem cædémgq; prædicit. Cornel. Gnopſ Cap. ſuper qué⁶ Auguſt. Pao- lett. talem format diſcurſum: Pro certo crediderim, ſi hæ mecxæ Voges, ſargite mortui, venite ad Judicium . abdi ſlia a ſe- pulchta ob eminentiam ſanctitatis ſuæ & puritatis virginalis, prome- rem extremi Judicii, præ timore fere mortuus, niſi Deus ani- mum ejus relevãſſet aliquo ſolatio, de ſe refert: Et càm vidu- verentiâ, ut vult Ambroſ. quàm ex ingenti pavore, quaſi exa- nimatus, ob tam auguſtam & terribilem viſionem Chriſti, gladium ore vibrantis, & voce detonantis.) Et poſuit dexteram Sauli, & omnibus in Judicio impis, cùm ipſum Judicem Poce. lend⸗ Dersani⸗ n nit. Wül. in Chi lexten lrben ſin ei 1 Cin ( rinter Net Ele MH D . ten ie ien Uint⸗ ien ⸗ abe uk⸗ e te ſie Deo, ad confuſionem Regis) duo venerandi ſenes; tan- comes, adeò ut meritèò dixerit illa in plurali: Deos, pulchra mortuorum, quorum ibi corpora in pulverem jam redacta, penetrare valeant, aut ad profundum aby fli infer- nalis pertingere, ſpeluncæ illæ horridæ concuterentur, & quotquot inibi aut quæcunq; latentes animæ terrerentur, as timore colliderentur; quemadmodùm Scriptura ſacra mani- ſeſtè teſtatur. Saul primus Rex Judæorum bellum Philiſtæis indixerat, magnéq; tenebatur deſiderio, ut ſciret exitum feli- cem ſibi, an infelicem: conſuluitq; Dominum, qui cùm illi non reſponderet, ſub ſpecie incogniti cum duobus Aulicis mini- ſtris ſuis mulierem habentem Pythonem, id eſt „Dæmonem fami- Saul impiè liarem, accedit, rogans eandem, ut S. Samuelem Seniculum excedit Py- à mortuis ſuſcitaret, ut ab eo reſponſum aliquod referre po ſet (in quò graviſſimè peccavit, ideéôq; mortem ei accelera- Verit Deus: uti Ochoziæ ægrotanti Beelzebub conſulenti: 29. Reg. I. Cornel. in I. Reg. 31. 4.) At illa proniſſima in omnibus obſequi, ait: Quem ſuſcitabo tibi? Cui reſpondit ille: Saſcita mihi Samuelem. Et plenâ jam nocte, cùm in quiete eſſent om- nia, receſſit illa in locum obſcurum valdè, & ſecretum, ibiqʒ ſe magico operi dedit infernalis illa Proſerpina. Hic diſſolve- re comas corvo nigriores, humeros atro cooperire velo, ſi- niſtram pedem nudare & brachium dextrum; tunc virgam magicam extendere; modò mille greſſus, mille facere circu- Ios, & horriſonis incantationibus miniſtros tartareos advo- care. Ecce tandem illà horrendum in modum clamante, Sa- Samuel ap- miuel, Samuel. Tremebant vicina omnia: & ibi ex improviſo paret, non vi n incantatio- num, ſed vo- lente Deo. comparuerunt (non vi incantationum, ſed operante & vole taque illis inerat majeſtas, ut Numina coœleſtia viderentur: undè mulier illa dixit: Deos video aſoendenter de terraà. At verò, An cum Sa- ſi ſolum Samuelem vocârit, quomodò cum eo ſuſcitatus eſt muele aliquis UI G & non alius venerit, l. ut Moyſes; Deum in ſingulari? Et quis ille alius, qui comparuit: Fert mul- quia timens torum Rabbinorum opinio, vocem illam Pythoniſſæ ad lim- amuel pu- bum usque pertigiſſe; adeôque ſanctum Prophetam credi- tabat, ſe jam 314 CoNcIO XXII. Judicis extr. majeſtas Sterror oſtenditur ad ultimum diſſe, quòd Judicii univerſalis dies jam adveniſſet, & eâ voce EaJI. Judicium vo- citaretur ipſe, deberétq; comparere primus ante Dei Tribu- nal, ut de omnibus geſtis in vitâ redderet rationem. Ideò tremebundus ille & ſtupens Moyſem precatus eſt, ut comita- retur, & de eo teſtaretur, quàm exa&te Dei legem, à ſe pro- mulgatam, obſervâſſet. Itaque: Deos video aſcendentes, id eſt, Semuelem & Moyſen. Loci hujus confirmationem habemus ex Adtiano Fina, in flag. Zudæ n lib. g. cap. §. his verbis: Samuel non Hurerir ſolus, Ied Wyles cum eo e dieunt enim Helrais Imerpeter, cuèd Samuel ſarrexit tunc, non virtute magicà, ſed Divin nam amuel timuit, ne ad Divinum Zudicium vocaretur; ex 5 Moyſen vocavit, ut ſecum veniret. Quaſi dixiſſet: Iimeo & contremi- ſco (6 Moyles!) præ metu; & pudore morior; adesdum, precor, & comitare: Ve ſi in ipſo ſibi opponeretur, quòdlegem Des non ſervdſſet, Moyſes eam ipſum ſervſſe teſtaretur. Neque eſt equi- dem aliquis veſtrm, qui neiciat, quàm fuerit Samuel vir ſan- Rus, & Deo familiaris amicus. Quid ergò erit de nobis, qui in multis offendimus, & omninò perverſi ſumus? Hæc Au- guſt. Paolett. Dom. I. Adv. p. I. à f. 2. ubi & citat Horat. Petrob. n ſpec. verit. tr. I. C. a4. E. idem Päolett. & . in Fer. 2. Dom. I. Lua⸗ Quæ opinĩo Arag. . 13. &ñ 14. Scio equidem, & aſſentior Cornelio in 1. Reg. 25. Lefellitur. Apparuit in imbo verſabantur. Illud verius, quod plures & potiores ver anima affirmant, ex Eccl. zé6. 23. veram animam Samuelis apparuiſſe Jamuelis. v. 19. hanc fabulam eſſe R. Kimchi: (cujus nominis duo fra- tres, David & Moyſes, Hebræorum Grammatici nominatis- fimi, & Bibliorum commentatores A. C. 1190. Elog. Script. f. 32, in Hiſpan.) & judaiſmum: jam enim in morte ſuàâ Samuel, ut cæteri homines, judicatus acceperat ſuam ſententiam, cer- tusque erat de ſuâ felicitate; ficut & alii Patres, qui cum eo Sauli in corpore aſſumpto, juſſii ac imperio Dei (deceptis Saule & Pythoniſsà, qui putabant, magicà hoc confectum evocatione) ut impium Regem corriperet, eumque ad pœni- tentiam, denunciato mortis metu, provocaret; & non fuiſſe Doœomonem lar Vatum. Cornel. cit. Mart. Delrio . Duqu. Mag. I-. 2. — J. G. l ttir — an iH. n. IN tant. ie. em muel emnr 4. ℳ l⸗ menn⸗ leden, Henl elteſt litr. tigi 9.6. f. 113. & 4. 26. F. 4. f. 235. & ſeq. Y'rinus’. Quidquid ſit; mihi hoc ex S. Scr. evincitur, ex hac viſione ſeu apparitione S. Sa- Saul Rex muelis, nec dum eo tempore glorioſi & puri hominis, neque quantum in- Judicis, Saulem Regem mirè conſternatum fuiſſe: ſtatimq, ait de territus S. Textus v 20. Saul cecidit porrectus in terram“ extimuerat enim ſi⸗ verba damuelts, & increpationem: quia non obediſti voci Domi- ni- &c. v. 15. &: cras tu & filii tui mecum eriti: id eſt, in altero ſæculo & vità, puta, apud inferos, ſed non in eàdem inferni parte. Saul enim malus, & qui ſe ipſum occidit, damnatus creditur. Cornel. in I. Kég. 31. J. 3† §. col-2. &1. PFPar. Io. 13. &c. Vid. Caſp. Schott. S. J. Mirab. Nat. L. 2. C. 2. à f. 2g. Sed quantilla hæc ad veram illam viſionem & apparitionem Chriſti Judicis Extremi, objurgaturi impios? RVD VII. Gravius illud, ſed & felicius, fuit ſpecimen Maſje- Viſio & ſtatis Chriſti in cœlo triumphantis, oſtenſæ Saulo, dein Paulo Converſio S. Gentium Doctori, ex eâdem cum Saule (quod idem eſt, ac admiranda Poſtulatus.) Tribu Benjamin, à quô nomen accepit Saul, ſive Flaul Ap. Saulus (Eò quòd ad vexandam Eccleſtam à diabolo eſſet poſtulatus, dt. 5. ait S. Hieron. in Epiſt. ad Philem.) ſed ex Sdaulo à Deo factus eſt Paulus, ex udæo Chriſtianus, ex Perſecutore Prædicator, ex Phariſæo Apoſtolus, ex judæorum Fiſcali Doctor Gentiuum: Cornel. in I. Reg. 9.2. & Act. g. I. Id ita accidit: Actor. 9. à v. I. Sall:. lus ſperans minarum & cadu, minas & cæ dem, inſtar Leonis fu- rentis, n Diſeipulos Domini & fideles, quorum præter Stepha- num plures occiderat: Ack. 22. 4, & 26. u. 10. acceſſit ad Principenm Tererdatem, & petiit ab eo eiſole, in Demaſeum, Syriæ caput, diſtans à Hieruſalem itinere quinque dierum, ad Gnagogas, Aat N quos inveniſſet huſus Viæ & Chriſtianiſmi ſectatores, viros ac mulierer, vinétos perduceret cum ſuis militibus & viris, qus comi- tabantur um eo, V.Z. in] eruſalem. Et cum appropinquatet Dar Saulum in maſco, ſubitò circumfulſit eum lax de Cælo in meridie, ſupra ſplen- flernit Ede dorem ſolis, Adk. 26. 13. quæ Lux inſtar fulguris & coruſcatio it li de „ . W 2 “ 125 —= cClO fulgu- nis, ait Liranus, nec tantum Pauli, ſed omnium comitum ejus ans ſupra oculos perſtrinxit, & cadens in terram ex equo, quaſi percul- ſolem: & 316 CoNCIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur Vox Chriſti ſus & ſideratus à luce Chriſti fulgurante, & voce e jus terribili, terribilis in- inſtar tonitru, aud'vit vocem: Saue, Saule, judd me perſequerus KWar tomtrn. jn membris meis, & fidelibus, ad necem, qui te perſequor ad vitam, qui ſum Eſus, id eſt, tuus Salvator: &c. (pluræ apud Cornel. in Ack. 9 g. f. 122. B.) Hæc & long plura interius in men- te Pauli fulgurabat Chriſtus, ait dem. Ez Paulus tremens ac ſtu- pens ad tantam lucem, vocem, gloriam, potentiam, & maje- ſtatem præſentis Chriſti, quâ ſe cæcari, & ad terram affligi, ſentiebat; præſertim ob præteritas perſecutiones malé ſibi conſcius, videns ſe à Chriſto comprehenſum, ac in ejus pote- ſtate & manibus eſſe, metuens, ne acres & meritas de eo exi- geret ſcelerum pœnas: dixit: Domine, quid me vis facere? ex animo plenè compuncéto, humili, reſignato devoto, tradente & dedente ſe Deo. Et: Surrexit autem Saulus de terr, apertig, mDajeſtate, & gloriaâ. Ad mahurs autem zlum trahenter, introduxwe- rjunt Damaſonm. Et erat ibi tribur diebns non videns &c. Admi- randa omninò & celebris hæc eſt viſio, & per eam converſio Chriſtus in S. Pauli, quam S8S. PP. & DD. mire ſtupent, & ſuis ſcriptis il- s extremi in eidem formàâ Chriſtum apparniſſe Paulo, dicit, in quàâ toti apparuit: pp , ss terna inten- Mundo in Judicio exhibendus eſt univerſalki. Chriſtas oſtendit tione & ſine ſe ( ti dicunt Gloſſæ) ſicut ſtabit in Judicio. Ex qu clarè diſci- illum conver-Mmus, quàm horrendus in univerſali Judicio futurus ſit ma- tendi. gnæ illius majeſtatis Incarnati Dei aſpectus. Chriſtus enim S. Paulo apparuit, ut amantiſſimus Pater, nihil circa ipſum aliud moliturus, quàm ut à noxio, quê tenebatur, errore il- lIum corrigeret, & ex lupo agnum, ex perſecutore poſtolum Non ita in faceret. At verèò in noviſſimo Judicii die non jam deinceps Judicio ex- ut pater, ſed potius ut hoſtis & inimicus veniet, non ad emen- impios, ut Ad quos erit tos collocet Dœmones: Ben. Fidel. S& 6. in fer. 2. Dom. 1I. Ouadrag. Vox & facies Conſid. I. n. 12. fioz. Quæ, amabo, ait Alex. Calamat. peccato- enli, nihil videbet, Cœcatus tantâ Chriſti claritate, poteſtate, mer fnan ͤr ne Goee⸗ coN W We⸗ in zun Fi (( ſg Mei a CN nick Cujn hren ltb Wei (ös lup⸗ vom Uina en un ter enbi . rl , ℳ nner. R K aſte ule hote⸗ eher⸗ eli Taden tettan M. neid zit ſoy un i 60 pun ver⸗ nes el⸗ ſorc⸗ Wa⸗ E ccin⸗ elteni len 1 dit. Qué igitur illi angore excruciabuntur: quà ſolicitu- ceew Vißionibus & Apharit, V. &oVi Teſtamenti. 317 rum erit pœna & anguſtia, quibus eadem Majeſtas Divina non Chriſti terri- gratioſis & affabilibus „ſed duris aſperisq; verbis vindictam ac bilis. Exag- ponam ſpirantibus, non cum promiſſione vitæ, ſed mortis geratur. comminatione, non gratiosà & benignàâ facie, ſed indigna- Ex Calamat. tione furoréque repletàâ, dicet: Ego ſam ille Zſus Naxarenus Dilt. 30. n. f. quem tantà cum ingratitudine toties offendiſtis, quem tanta cum proterviâ blaſphemdſtis : cum nolueritis me agnoſcere utpotè ſum Nazarenum, animarum veſtrarum Salvatorem, me me tanquàm Judicem ſeverum, in vos juſtiſſlimè indigna- tum, jam agnoſcite: Diſeedite à me maledibéti in ignem aæter- num. Matt. 2y. Verſ. al. Et quis vocis adeo formidabilis pote- rit ſupportare onus! Qus cementemn Dominum ferre non poſ- ſunt (ſic diſcurrit Euſebius Emiſſenus Hom. 4. de Gmb.) zra- tum ſerent? Qui ad panitentiam revocantem perhorreſcunt, terro- ribus omnia replentem poterunt ſuſtinere?“ Calamat. Ylv. Diſc. 30. n. f. & Advent. D. I. n. 2. Si tanto ſtupore, ait Granat. ac tremore Ex Grana- concuſſus Apoſtolus fuit, cùm vindicem ac Dominum agno- tenſe. vit, quem antea contempſerat: quò, quæſo, timore ac ſtu- pore impii concutientur, cùm Chriſtum in tantâ Majeſtate & gloriâ venientem cernent, quem ipſi pro viliſſimis rebus contempſerunt:? cujus ſervos irriſerunt? cujus minas & pro- miſſa nihili fecerunt: cujus ſervi nuncupari erubuerunt? cujus denique conſilia & mandata omnia ſpreverunt? ſed 6⁶ rem ſtupendam & admiratione dignam! Divinæ ſeveri- Vis vocis tatis maximum graviſſimumque argumentum! Quæ illa, & aſpectus quæſo, fuit Domini tam horribilis & pertimeſcenda vox! Chriſti in quis tam formidabilis adſpectus, qui Pauli animum tanto aulum. “ ſtupore perculſit? Perditum ſcilicet hominem blandiſſime compellavit: Chriſti gloriæ necem afferenti, vitam obtulit: minas ſpiranti ſalutem promiſit: hoſtem immaniſſimum clementer excepit. Et tamen cum Divinæ vocis pondus Gravior in Divinæꝗque Majeſtatis amplitudinem ferre non poſſet, in Judicio con- terram penè exanimis omnibusque viribus deſtitutus deci- tra impio. dine 318 CoNci0 XXII. Iudicis ewtr. majeſtas & kerror oſtenditur ſed minis; non vitâ, ſed interitu; non amoris Judicio, ſed diſtricto gladio omnique ærumnarum genere excipiet: qui clementem Dominum ferre non poſſunt, iratum ferent omnia replentem poterunt ſuſtinere? qui nec ſcelerum qui- L dem conſcientiam ferre potuerunt, ſcelerum ultorem con- ſpicere audebunt: Quantus ergè hic ſpretæ Maje ſtatis ſtu- pPror erit:? quantus timor admiſſæ improbitatis: Planè tan- tus erit, ut D. Chryſoſt. longeè acerbiuùs eſſe, dicat. Vultum Iudicis iratum cernere, quàm mille perpeti gehennas. Ita Lud. Granat. Religioſiſſimus eloquenter, en Dom. Adm. Conc.I. Imago Cru- J. 2. f. o9. Si ſolum Crucifixi imago, ait Speranza (in Chronic. cifixi terret &. Franc. ſi rectè recordor) versâ in cos facie, qui indevotè indevote in pſallebant, exanimes in terram omnes dejecit; quid? cùm Choro pſal- nnon confixus in ligno, ſed ſolutus in throno, judicaturus ac damnaturus convertet? Et Saulus non judicandus, ſed in- ſigni juſtificationis gratia donandus, his ſo lummodèò audi- tis: Saule, Saule, quid me perſequeris“ Ego ſam Jeſias, quem tu per- ſequeri. Adt. 9. tremenr, ac ſtupenr effetus eſt; quid, ſi hæc damnandus audiſſet? goh. Peranz. r. Sel. punbto 132. f. 250. E hinc mihi mirum ampliùs non videtur, eundem S. Paulum nihil curare hominum judicia, ſed ſolius Dei Jjudicium re- vereri; dum 1. ad Corinth. g. 3. ait: Mihi bro minimo eſt, ut d vobis fudicer, avnt ab humano die, ſeu judicio: Dui autem judicat me, Do- Nudicii vis, Minus eft: V. a. Granat. cit. Dom. 2. Aftv. Conc. 2. F. 1. f. 22. IIlud Converſio hic obſervo, Chriſti apparitionem hanc in formâ Judicis Peccatoris. Extremi fuiſſe medium efficaciſſimum, convertendi tantum peccatorem, uti fuit Paulus, & efficiendi tantum Sanctum: titio dico- in æternum non peccabimus. Eccl.3. v. uAlt. Brevis repe- Otamur & nos hoc medio, & aſſiduâ Judicii memoria & rum Angu- IIX. Exhiſce jam Viſionibus & Apparitionibus ſatis intel- ſtiæ & terro- eximus anguſtias, timores, terrores, ſtupores vehementes, res ex relatis Adami, ſapra n. 3. & 4. SS. Danielis & oannis Apoſt li: num. y. Viſionibus. alni, ſapra n. 3. & 4 88. Danielis & joannis APolto 8§. Sa. dine afficientur? quos eadem Dei majeſtas non blanditiis, eam faciem non mortuam, ſed vivam & furore Plenam; 6 Htsg ge tat Llun. R G6we ℳ . uns M un: 4, cùm in ultimo finali Judicio Res agentur. non ſolùm per ex Viſionibus & Apparit. V. & Vovi T eſtamenti. 319 §. Samuelis, vel ſaltem Saulis Regis: num. 6. denique Pauli Apoſtoli num. z. Inſuper facili judicio arguere poſſumus, apparitiones, viſiones, ſomnia „ ſed ad realiſſimam præ- ſentiam Tremendi Divini Judicis, & coram ipſo omnium ju- dicandorum & noſtrum; idque non ampliuùs ad conſecutio- ſimæ cum rigore Zaſtitiæe quantæ ſint futuræ anguſtiæ, ter- rores, metus, deliquia, horrores impiorum:? quæ ut magis nobis imaginari poſſimus & apprehendere, auſcultemus at- tentè, & velut ſpectemus oculis, anguſtias terrorésque Prin- cipis Regii. Factum ſic habet. Ratislaus, Leſci Polonorum nem miſericordiæ, & veniæ peccatorum, ſed ſolius exactis- Hliſtoria. Terror facit Regis Filius, quem ille habebat unicum, ſed regno inſidian- node ex tem. Hunc bene potum intempeſtaà nocte à quatuor Tlar- Vatis, indutis funeſto habi tu, in lapicidinam ad milliare ex-nem Filium uvene ſe- tra urbem ſub terras porrectam, deferri curavit. E vino & Regis Polo- pavere, palpitare, nec usquam exitum reperire; quéôdque pavorem ejus augebat, ipsumque tantum non exanimabat, Varia hinc illinc ſeſe ſpectra obſiciebant; nunc horribili viſu formæ ſandapilam deferentes in eum impingebant; nunc alius proreptans eminùs cacodæmonis in ſpeciem cornua præferebat, & harpagone inſtruétus, terribiles Oris rictu minas ſpirabat; alios Ethiopum in morem atratos ſpecta- bat, accenſum fornacem circumſtantes, & ignes rutabulis ſtimulantes, ut adeò in inferni fauces ſe vivum delatum arbitraretur. Donec nocte inſequenti iidem illi quatuor larvati adoleſcentem gelido ſudore perfuſum, & jam velut ſpirans cadaver, rhedæ imponunt, domum revehunt, con- „ * — . * △ℳ ſuetum in thalamum reponunt, neque tum, ubi, quô, qua- live in loco eſſet, dignoſcentem. Obi diluxit, de more no- biles accurrunt, Principem induunt, ad nutum obſehium- ſomno experrectus diuturnas tenebras mirari cœpit, atque, niæ. ubi gentium eſſet, planè ignarus, horrore concuti, fremere, tur; ſed jam ſenem octogenarium, adoleſcens duorum & u echtl deJud. erxtr. 88 vigin- 320 CoNeIO XXII. Judicis extr. majeſtas & terror oſtenditur viginti annorum, promiſsa, eaque canâ barbâ & capillitio, referebat; tantùm mutatus ab illo, qui fuerat, ut dum in conſpetum parentis venit, ipſi lacrimas excuſſerit, atque in filii collum irruerit, hæc paterno affectu prolocutus: Puta- bam & ſilio perduelli probum & morigerum me faöbturum; ſed ſimul à jnvene feci ſenem. P. Henric. Engetgr. in Fantheo, feſto B. E. Aſumpt. Y. 4. Mich. Pexenfelder, Concion. hiſtor. ad hiſtor. 55. Doctrina 2. fol. 916. V. ſuprà. Conc. 20. num. 6. ſine ex Jahod fol. 6. & C.5. in fine,. eiu n. 13. hiſtoriam. 1 Conecluſo. 9. Concluſio brevis. Non opus eſt à nobis peti ſigna & Viſionum ha- viſiones, quibus ad ſalutem noſtram terreamur, qui ferre non poſſemus tales, qualis illa S. Danielis, 1o. 16. ubi: Domine mi, inquit, in viſione tuà diſſolutæ ſunt compagesmex, & nihbil in me terrores Ju- remanſit virium. Et Ezechiel. 2. 2. Visâ⅛ Dei glor i4, Cecidi, ait, in⸗ dicii, magnã faciem meam. Et Manue Pater Samſonis, Moriemur, inquit, Trum loco fint nobis a Deo ingeſti Dei Er atià & quia vidimus Deum Judic. 13. 22. Calam. Diſé. 30. n. g. Mitius no- beneficio. 6 proponit, territat, & vocat. Et hoc ſanè in hac vitâ ſingu- laris eſt gratiæ. Iraſcers, ait S. Auguſt. in Pſal. “y. Domine, & de- duci; ſavi, & ſalvas; terrer, & vocas. Et in Epiſt. 0. ad Bonifa- ciume Malti profuit, inquit, timore vel dolore cogè, ut poſſint poſtea doceri, aut quod verbis jam didicerunt, opere ſectari. ſol. g1z. Doctr. I. cit. Pexenf. Lux de cælo, & radius gratiæ ac miſericordiæ Divi- næ eſt, cùm in mente peccatoris Deus intonat, & fulgurat corufcationem & cogitationem mortis, Judicii, gehennæ, incutiens (quod ſolet) timorem eorundem, & ex eo movens ad dolorem & deteſtationem ſcelerum, inde ad ſpem veniæ, Deique amorem & obedientiam; ut in S. Paulo factum au- divimus. Omnis Viſionis loco applicemus Fidem ejusque lhimen, quâ docemur Chriſtum Jjudicem ejusque diſtrictiſſi- mum cum juſtizid judicium, qué meritèò terreamur in ſalu- tem: Amen, Fiat! Fiat! iscum agit Deus, amantiſſimus Pater, qui ſuum ut ad ſinum nos veluti petulantes pueros confugere compellat, larvas objicit, terrores ingerit, Mortis, Judicii, gehennæ ſimulacra ir lin kumn Wen Su ſorad itene Demie Nnn ate ini, tide⸗ ien N nulr⸗ i⸗ 35 , D . ue eNeR , noren ſei, n1. le . ao⸗ ex Viſionibus & Apparit. E. &Wowi Teſtanienti. 321 Viad. Cornell. citt LL. Aliique ſapra ad ſingulzs num. citati. Franc. Authores in Mendoza, in 1. Reg. citt. LL. Alex. Calamat. G!v. Diſé. 30. hujus 22. & in Advent. Dom. 1. Bened. Pidel. in fer. 2. Dom. I. Quadrag. Concionis Ludov. Granat. Dom. 2. Adv. C. I. J. 2. & C. 2. G. I. Joh. Spe- materiam. ranza, puncto 135. Tript. Selebt. O&d. Hierem. Drexel. tom. 2. in Daniel. Cap. 2g. mähi f. 91. &- ſequ. Auguſt. Paëletti, Dom. .7. Advent. Mich. Pexenfeld. citatus ſupra, num. §. Carol. Van- horn. Conc. o. Domin, 2. Quadrag. Vid. Viſio Apoſtolorum in Monte Thabor, ſuprà Con. Ia. num. ſ. V. ſto Balthaſſari Regt, Da- nielis p. infrà Conc. 25. Celebris S&. Eliæ viſio, oſtendens Dei miſeri- Dei miſeri- „ cordia in hâc cordiam hujus vitæ. 3. Reg. I9. 12. Cornel. ib. f. 20 . & in Eccli. 2 cx Viſio 2s. 7. O. Franciſc. Pojerus S. J. de B. E. tr. 3 c. 7. J. 1. d ne 8. Eliz f. 216. ubi de Miſericordia Dei Eliæ zelo oppoſitae de quo Vid. 3. Reg. 19. Conci. ſoeen 23. num. ult. & ſine. Hugonis Pia Deſid. Lib. . 12. cap. 5. & ... õ 3. 43 82-4328. 12 2- 4323-13 3. 33- 1383. 383. 43 ¼ 4383. 838. Chriſti, Judicis extremi Lox, impiis terribilis, con- Jurdi audiunt. Matthæi 1I. F. ſideratur: Unde docemur jam nunc in vità Vo- cem Cratiæ ejus audire obſequenter. S Dom. 2. Adr. Lox Clamanti in deſerto. Joann. 1.23 Don. 3. Adv. Vox Clamantis. &c. Lucæ 3. 4. Duaaom. 4. Adv. liaias c. 29. V. §. (Et audient in die illa tenebri & caligine oculi cæcorum vi NVrdi audiunt. (Diximus de hoc aliquid Cone præced. n. .) Numeratur meritò inter magna miracula Chriſti. In Surdi Gen⸗ ſenſu morali per ſurdos & coœcos intelligit Gentiles tiles. ſurdi verba libri, & de debunt) ob ignorantiam & te- SS 2 nebras 322 CoNcIO XXIII. udicis evtremi Vox impüis terribili⸗: nebras infidelitatis, quos dicit per Chriſtum audituros, vi- ſuros, & intellecturos verba Libri, ſeu Oracula S. Scripturæ & Prophetarum „ Judæis velata & incognita. Cornel. ib. e S. Orillo & 6. Et Eſas. 37. r. Tunc aperientur oculti cœcorum, & aure ſurdorum patebunt de iisdem Gentibus illuminandis per lu- Surditas & Dei. De ſurditate, & quidem in ſenſu morali ac ſpirituali eœcitas, in- mihi ſermo eſt. Surditas (ſicut & cœcitas) naturalis duplex derkecta. eſt, una inchoata, qualis eſt furdaſtrorum (& cœcutien- eſt naturaliter, poſterior incurabilis: Cornel in Iſ.a2. 20. fol. 356. Eſt item ſurditas alia vera, alia ficta vel quaſi; dum quis ſibi aures ultrô obſtruit, aut gravi ſomno vinoque ſepultus eſt. Peccator ſur- Graviſſima miſeria ſurditas animæ ſpiritualis in peccatore, dus. maximè obſtinato, de quò S. Thomas de Villà nova, Peccatorer obſtinati, inquit, & indurati in peccati, quaſi miraculo ſalvantur- Serm. in fer. 6. Domin. Septuag. Calamat. E. obſtenatio Diſe. ya. num. 2. Et: ſi cum priſcis Patribus loquendum eſt, faciliùs eſt, mor- tuum excitare, quàm hominem à conſuetudine vitiosâ redu- cere: Drexeli Indice them. F. Converſ. & Pauli them. I. E Conc. 12. n. 3. A Deo exci- heul quanta peccatoris ſurditas: unde excitari debet, & quidem .„ . ) òèòMU tatur voce graviore voce (cum lenem, & ſibilum aurzg tenuis 3. Rég. I9. V. I2. inſpiratio- Divinarum inſpirati onumadmonitionumq; paternarum non num, Verbi III Dei, tribula- tionum. — . . Wan, Quoa miunci aud qui — maximéè indigerent) tribulationis, quæ faciat ſurdos audire Terrorum ea, quæ neceſſaria ſunt ad ſalutem. Cùm & hæc gravis Vox uorum ſudi- immiſſarum à Deo tribulationum non proficit, mittitur ab eo ciorum, mor- tis, Judicii Spiritus grandis &α— fortis „ ſubvertens montés &α conterent peltas extremi, ge- 3. Reg. 9. 1. quæ validiſſima Dei Vox concutit peccatorem hennæ. terrore interno graviſſimorum ſuorum Judiciorum, quibus peccata punit juſtus vindex ſcelerum; quæ peccatori in aures mentis ſuggerit: terrore item mortis, Judicii, Sehenn ch. 4 Enel. tium) alia perfecka; qualis eſt eorum, qui nati ſunt ſurdi (& cœci) aut à multis annis tales fuerunt. Prior curabilis une, M audit, vel etiam fortiorem ſonum Verbi Dei (de quò Iſa. 58. . quaſi Tuba exalta vocem tuam, quod multi audire nolunt, qui — (ynel unto zuDer eltis, cobe e. Gle gr. mu cwn, lſiui s. W,„ user Ctora ((r dalk iech 4 gi N (he fon ine ſumn 6 N 4 . “õ H Cornel. n I. Keg. 19. ante Verſ. 13. f. 204. Lem Cant. f. 4 v. 2. O fim quanto ſatius, mitius, & ſuavius eſt, admittere obſequenter has Dei Voce clamanti in deſerte hujus mundi & vitæ, prædi- u cantis, & vocantis ad pœnitentiam, quàm in peccatis ad om- h. nem Dei locen obſurdeſcere, animi aures obturare ac ob- m ſtruere, expectaréque, ita peccatis indormiendo, locem illam Vox ultimæ iiun Tubæ, mirum ſzargentis ſonum per ſepulchra Keégionum, cogenti Tubæ ma- PDoeocet ejusdem vocem Cratie in vita audire. 32 de omne⸗ ante thronum judicis tremendi & Extremi, de quâ S. Gre- gna- gor. Nyſſ. in I. Cor. 1. 12. Verè vox magna, inquit, Vox tubæ ter- tindd rribilis, cui omnia obediunt elementa“ quæ petras ſeindit; inferos nbiss aperit portas æreas frangit ; vincula mortuorum dirumpit, & de lpd profundo abzcſi animas liberatas corporibus ſuis aſſgnat; hæc autem gi omnia citinr, quàm ſagitta tranſit in aĩre: dicente Apoſtolos In mo- mento, in idtu oculi. Vid. Conc. §. n. 4: & aliis ſuprd. Sed ſerum nimis erit, & ſerium, ubi hàc, Loce Tubæ ex inferis tua evo- Ultima Vox cabitur anima, eàmque mox ſequetur Zox ipſius extremi Ju- Chriſti judi- dicis Chriſti, Electis equidem ad dexteram dulciſſima; impiis o verò ad ſiniſtram terribiliſſima, quam omnes homines ab ho- ”M mine Chriſto Judice audient, juxta dicta in ſimili Conc. 20. n. 1. Et hanc Chriſti in Judicio loquentis Eocem neutiquam ſuriiil „ necque aures & corporis & mentis obſtruentes, neque dormi- en entes, ſed in Verbum Dei intenti, attentique audiamus, ſilen- u Ler, patienter: &c. E. Conc. 2. nfd?.7—— Im II. YVocen Chriſti humanam in terris cum hominibus con- Vox Chriſti Verſantis fuiſſe efficaciſſimam, & vel maximè penetrabilem, in terris eff- d ex ejusdem Chriſti Actis, in Evangelio expreſſis , facileé colligi⸗ cax, penetra- h K& intelligi poteſt. Fuit efficaciſſima „dum, quod dixit, fabtaum bilis, ſuavis. 6 ſt. Didum, factum dixiſſe, feciſſe erat: uti Lucæ 13. te. Mulier dimiſſa ab infirmitate tudr V. oce certè diviniſſima „ait Titu 8, cæ- lehig, boteſtate pleniſims, fæmink hujurs infermitatem & medio Proi- n eit. Cotnel,ibid, Idem paſſim quamplurimis 8. Evar gelii lo- KLisremonſtratur: Dixit, & adta ſant: ſicut & illud mmiracu. lIorum omnium maximum: Hoc eſt Corvu meum: Matth. 26. 26. r, ute hutnn. Nℳ./. mo⸗ . 4 Ad quod reſpondere non poſſunt Lutherani & Calviniſtæ, 588 3 dum 324 CoNcIO XXIII. udicis extremi Vox, impiis terribilis: — dum hi penitùs, illi extra ſumprionem Chriſtum verè præſen- . l⸗ tem in Euchariſtià negant; nos Catholici verò & verè credi- Ml mus; unde & Chriſtum Deum & hominem ſub ſpeciebus alf Euchariſticis ndoramus profundiſſimè. Vid. Conc. go. n.2. EBaun- u dem Chriſti Vlocem vel maximè penetrabilem ſonorâmq; fuis-: iin ſe, exinde colligo, quòd illa plus quàm ſuffecerit multis mil: minn libus hominum, quos docebat, in templo, capaciſſimo tem- hu pli atrio, aperto cœlo hinc inde in campis, ſylvis, montibus, Eul in deſerto, in mari de navicula Lucæ j. 2. Et (quod facilè capi n poteſt, credique) elegit ſibi Chriſtus aſſumpſit; ea talenta do. d nâque Naturæ, & Corporis etiam, quæ ad munus excellens Divinæ Præd icationis ſuæ congrua erant & accommoda, quz E inter ſunt latera & Vox firma, penetrans; quam & pro re nati 14 Fourtiter intendebat, clamans“ ut Jo. 7. 25. & 22. Lucæ 5. 5. &c. ſe⸗ SSed & Chriſto erat ox ſuaviſſima; quam Cœleſtis Sponſa in Sponſo ſuo Divino deprædicat Cant. . 6. Anima mea, inquiens, an Chriſti Vox liquefaéta eſt, ut dilectus mens locutus eſt. Et talis dulciſſima erit i in Judicio Chriſti judicis omnibus Beatis, quorum Animæ ſanctæ Chri- Eum uanisle e ſti ſponſæ ſunt. Cornel. in Cant. fol 2. Can. 1z. Terribilis verò n probis. omnibus reprobis; quam quibusdam Scripturæ locis, & de- inen *Ex Iiai. 30. ſuper diſcurſibus adumbramus. a. 30. 27. Ecce Nomen omini, nu, 27 Majeſtas, potentia, & vindicta irati Dei, venit de longinquo, lgions Aꝗqua n ipſe in die Judicii exercebit in reprobos longo pòſt tem- idtefi pore & in fine mundi: Ardens furor éus &c. Labia ejus repleta k fun ſant indignatione, & lingua ejus quaſi ignis devorans quæ Judi- liim cis irati vocem & loquelam exprimunt, ex linguà & labiiss lll. flammis emicantibus, furorem ſpirantibus; quæ verba Iſaiz mho de die judicii extremi intelligunt S. Hieron. S. Thom. Hugo,. Muun & Lyranus. Dicitur autem: venit de longinquo- juxta Sanchez, lenu, quia vind a Dei venit de peccatorum noſtrorum duritie, Mi: AQquæ longè abeſt à Deo, cogitque eum proſilire ad vindiétam, u Cüům ex ſe & Naturà fuâ ſit clementiſſimus, & à puniendo alie- Pune Vox Dei & nus & remotus. Cornel. Et ſuprà Conc. 19. n. 2. C. 34. n. 2. Speciem Mun Colo efficax facti nobis refert S. Daniel C. z4. à v. 25. Cüumq, ſermo adbuc eſſet ( 2E N e. ½ Docert ejusdem 'ocem Gratiæ in vit audire. 325 Neln in ore Kegis Nabuchodonoſor ingenti faſtu, cum oblivione & contra Nabu. Amg. Ccontemptu Dei dicentis: Nonne haæc eſt Babylon magna, quam chodon. Re- in cgo æzd’ficavi v. 2. on Deus, & c. Vox de cælo ruit " tibi dicitur gem. Dan. 44 lin Nabuchodonoſor Rex: regnum tuum tranſibit à te, & ab hominibus 28. mi. jicient tes &c. donec ſcias, qud dominetur Excelſus in regno ho- ar minum: &C. v. 29. Eadem horâ ſermo completus eſt ſuper Nabucho- donoſor, & ex hominibus abjectus eſt. & c. v. 30. O quàm huic po. Ontin tentiſſimo & ſuperbo Regi Vox hæc de cælo ruenz, ad inſtar Ex aliis locis fulminis & tonitrui, triſtis, quàm efficax, quàm vindicans! §. Scr. Sic ſuperbis judæis à Deo proſternendis, ait Iſaias c. 6&66. v. 9. Vov de templo; Vox Domini reddentis retributionem inimici ſuts. Et de Sennacherib Rege ſuperbo c. 30. v. 37. A voce Domini pave- bit Aſſur virgà percuſſus. Et Joelis 2. v. II. Dominus dedit Vocem ſuam ante faciem exercitus ſuie magnus enim dies Domini, &α terrWVisR we bili valde & guis ſueſtinebit um Non eſt, dui reſiſtat . oci tuæ, Procznit Jucthe 1. 7. Cum ſcilicet in die judicii ſuper- lnei bos & impios adiget in tartaro ſuã Voce- le maledibti in ignem Kebt⸗ Ste nie cum hi à ſorte Beatorum ejicientur in tenebras exte- eon wore, non amplius in æternum inde evaſuri, neque cœlo re- e. ſtituendi. Nam, ut ait David 2. Keg. 22. 14. Tonabit de cælo Do- en minus, & Excelſus dabit vocem ſuam. Cornel. in Dan. a. 25. Intel- ₰* Uigimus ex his, Chriſtiͤ Dei hominis ocem in extremo Judleio- 8 fore ſimilem tonitru; quod eſt fragor nubis, fitque erumpen- te fulmine. (De utroque, Nube ſcil. fulmine & tempeſtate, „diximus ſapra Conc. Ta. & 17.) Pro cujus ulteriori declaratione. III. Chriſtus Dominus in Dominicâ Palmarum vectusAſino cum pompã quaſi Meſſias jeruſalem ingreſſus, coram ingenti le hominum multitudine (unde: Phariſæi diverunt ad ſemetipſos s HE Eoece mundus totus poſt eum abiit. Zoan. 12. 19.) ocutus, inter alia, inquit: Nunc anima mea turbata eſt, . 2z. ex naturali horrore mortis poſt paucos dies inſtantis, in ſe permiſſo: Pater, clari- fca nomen tuum, hoc quoq; momento, ut Gentiles, qui ad me vVenerunt, v. 20. & ſequ. itémq; Judæi cognoſcant me àte mis- düum, ut homines morte meâ redimam; ideoq; te tameR ba- 8 Mea fedlmam; neficen- n 1Otenu 141 6 326 CoNCIO XXIIIL Judicis extremi Vox, impüs terribiliss Vox Patris neficentiam clarificent & extollant. Et ecce ad hæc Chriſti de Coœlo: verba Venit Vox de calo = Et clarificavs, & iterum clarificabor N ar aen Clarifcavi per Vocem & (ælo fabtam in Baptiſmo: Lucaæ 3. . 22. vit & iterum Matt. 2. 7. & in monte Thabor: Matt. 1z. y. & 2. FPetri I. 17. (ſaprd clarificabo. Conc. 19. n. y.) Hic eſt Filius meus dilelttus, in quö mähi benè compla- Quomodo? cui. Item Clarificavi per tot tantàq; miracula & virtutum ope- ra, quæ Chriſtus paſſim edidit. Et in præſenti hàâc ipsâà Voce medàè cœlis clarifico Orternm clarificabo. ſcil. in morte, & poſt mortem Eſu, quando per ejus reſurrectionem, aſcenſionem in cœlum, miſſionem Spirits Sancti, Apoſtolorum prædica- tionem & miracula, omnes Gentes ipſum, tanquam Filium Dei, conſequenter & Patrem agnoſcent, amabunt, adora- Hæc Vox de bunt. Cornel. ex Chryſoſt. COrillo, & alii ibidem. Hæc Vox de Coœ- cœlo ab o-lo, non ſoluùm à Chriſto audita, ſed tam magna tâmque clara mnibus arti- fuit, ut & omnes præſentes audierint, & ita, ut alii tonitruum, culatè audita alii vocem An geli, nemo humanam eſſe, judicaverint, atque Gain eninn hoc ipſo Divinam, quòd illi exiſtimarent, eſſe tonitruum: quid ſignifi- Juper aquas multas: Pſal z5. 3. Turba ergo, quæ ſtabat, & audiebat caverit; hanc Vocem Dei Patris, dicebat, tonitruum eſſe faltum v. 29. Cen- ſétque Rupertus Abb. & ex eo Maldonat. omnes hanc Vocem articulatè loquente m intellexiſſe, ejſisque ſignificationem co- gnoviſſe: v. g quòd Eſus eſſer Filius Dei, Meſſias, & Salva- tor. Nec non hoc tonitruum ſignificabat, Eſum eſſe Filium Dei altitonantis; at proinde ipſum quoq; eſſe Deum altitonantem. Rurſum, Eſum quà hominem, non tantùm oretonare, & cor- de fulminare, ut dura corda hominum permoveret ad pœni- tentiam, & frigida adamoris ardorem; ied etiam ut Apoſtolos aliosq; ſuos faceret tonantes & fulminantes, Voce ſuàâ efficaci, quam tonitru ſignificat. Hinc S Chryſoſt. hom. 32. Ep. ad Kom. in Tonitru Moral. Tonitru, inquit ita terribile non eſt, ſicut LVox LPauli dæmo- oN 8. Pauli nibiz. Sic: S. Baſilii oratio erat tonitru, quia vita ejus erat ſilii. V. infrà fulgur, ait S. Gregor. Naz. Orat.o. Si Vox hominis compara- Conc.70. n. . tur tonitrui, fulminique: quantò magis, & quantèò cfficacot nam tonitru Vox Dei vocari ſolet. Vox Domini, id eſt, tonitru, . Chrik nifenhr Rmi⸗. tre ipelhe ,AN ☚ Nrlſer Füum Adtr xdele⸗ gvecme itruon, t, atue tNe Wine⸗ lts 1, leſ⸗ Men enc⸗ NN unl en Gl. en oſos ul int enn⸗ getat palr. eol Divinæ, ſi concipiamus, eam eſſe igneam ut ait David: Eni- Divinam, & dicit: Vox ex medio ignis è cclo dilapſa, profuſa eſt ma- Docet nos ejusdem Votem Gratiæ in vità audire. 327 Vox Chriſti Judicis, præſertim in extremo Judicio? Unde hæc aſſimilatur Voci aquarum multarum. Apoc. I. 1y. & Vocèi mul- titudinis. Dantel. o. 6. Cornel. in t. o. 12. 27. Tonitrua ſunt, & erunt illa Judicis Chriſti verba ad impios in perſonãâ vir gi num fatuarum: Neſeio vos“ Matth. zy. 12. Cum dixerit * Neſcio vor, ait S. Chryſoſt. nihil aliud, quaàm gehenna & intolerabilu cruciatus relinquitur imd etiam verè gehenna iſtud verbum gra- vins eſt. H IV. Hinz intelligimus cauſam, cur Hebræi dixerint Moyſi: Loquere tu nobi, & audiemus“ non loquatur nobis Dominus, ge fortò moriamur. Exodi zo. o. Nempe timuit Populus, ne rur- Exodi 20. ſus Deus Voce fuaâ ſonorâ & terribili loqueretur: unde roga- Qanrus ter⸗ vit Moyſen, ut ipſe foret internuntius, & vice Dei loquere- te a Bei. tur, Deiꝗque juſſa ac Voce ad populum perferret: quin timo- Non loqua- re perculſus populus retroceſſit à Sinaâ, eminusque ſtetit. tur nobis Do- Cundtus, autem populus videbat Voces & lampader, fulgura lucentia minuus. „1e⸗ & flammantia inſtar lampadarum. v. 16. & ſonitum buccinæ, mon- tém, fjumantem & perterriti ac pavore concuſſi ſteterunt procul- v. 15. Et v. 21. Setitq; populus de longè. Non petebant, ait Toſtatus, Abulæ Epiſcopus, 'bid. quæſt. 37. ut loqueretur ei Moyſes, quaſi ma- gir delectarentur, audiendo Moyſen, quàm Deum; ſed quia Vox Dei erat eis terribilis valde. Volebant enim Judæi audire Deum loquen- tem, ſi Vocer ejus fuiſſent tolerabiler; ſed quia nullus homo eas tolerare poterat, petebant, ut non audirent eas. Accedit, major terror Vocè Cunctus Po- pulus vide- Dat V OceS. tum eloquium tuum vehementer. Pſal. 115. 140. Quam in rem ob- fervemus ſuprà loquendi modum S. Moyſis, dum ait: Cun- Sus autem Populus videbat voces. Cit. 6. 20. Exwod. v. 20. qui loquendi quomodo? modus primo intuitu valde improprius videtur. Quomo- Ephilone do enim Populus Voces Divinas videre poterat: ſiquidem Hebræo. Vox non oculi, ſed auris ſive auditús objectum eſt; ideoque V. Conc. 48. auditur, non videtur. Philo Hebreus opinatur, populum num. 8. Judæorum tunc verè vidiſſe, non verò audiviſſe ! ocem illam AMechtl de qud. exttr. xima 32 8 CoNcIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribiti⸗ : bantur, adeo clarè & perſpicuè efferebat, ut populus illam oculis cennere potius, quàm auribus accipere videretur * Tta Philo. läb. de 1o. Præcept. Explicat Fi-Explicat Fidelis: Cùm Deus cum Moyſe colloquens, legem delis. eidem daret, ex caligine (de quâ Exodi 19. 9. & c. 20. V. 27.) to- tum montem illum cooperiente, ingens quædam viſa eſt prodire flamma, quæ in alto remanens in multas diſtingue- batur figuras, quaſi in totidem literas, ſen grammata Hebrai- ca; quæ poſtea ſimul conjuncta tam pulchrè atque concin- nè fuéêre dispoſita, ut omnia illa verba, quibus Deus Moyſen alloquebatur, in aêëre, veluti in membranâ quâdam depicta eſſe viderentur: unde populus ſuos oculos elevans, ſuum- que in verba illa figens obtutum, videbat & legebat, quid- quid ab ore Dei & Domini ſui verborum emanabat: atque ita Moyſes dicit, populum Hebræum vidiſſe Vocem Divinam: Verba Dei Cunétus populus videbat Voces. Unde colligitur, Verba Divina famma & flammam veram eſſe & ignem. Quèd ſi igitur ignis qui- — ignis. dam eſt verbum Dei, quomodo ſuſtineri poterit à carnis au- ricula: caro namquè ignem ſufferre minimè valet. Iia Fdel. cit. fer. 2. Dom. I. Ouadrag. Sderm. 6.- conſad. 3. n: 2. 4. y. Refleétamus nos, quæ de Stellis, cœli literis, aliàs diximus, ſapra Conc. 13. n. II. Nec non ſi quando vidimus, arte Pyrotechnicâ admi- randâ in nitrato pulvere, ceu fulmine vim ſuam exerente, in aere, & caligine noéòtis, literas & integras Voce repræſen- Verba Judi- tari luculenter. Certè Loce & verba Chriſti judicis impiis, cis flamma omnibus ſanmis & ignibus, acriores erunt, quæ ex ore ejus- acriores ſu⸗ dem procedere vide Prà num. 2. . ex Hai. 30. 27. unt. IIIa Dei Lox, ut dictum Hebræis terribilis,; non ita gravis fuit Moyſi Dei Amico, & Volunta- impäs. tem ejus fideliter implenti, & quaſi aſſiiefacto ex conſortio ſer- monis Domini: Exode 3z. 29. Ita Chriſti judicis Vox ſuavis Ele- cGtis, impiis adeo, & inimicis ſiis, terribilis: Sicuti eadem ipia Chriſti verba: go ſam, Apoſtolos animârunt: Matth. 14. 27. & Judæos terrefecerunt: Joan. 15. 6. Mendoze in I. Reg. a. Z. Sð N. I⸗ ximo eum terrore, idq; ob flammam, quæ in propriam loqnelam, audi- toribus aſſuetam articulatim diſtincta erat; quæ quidem ea, quæ dice- 4 DZ 4. 85SS ”Mß 78 y. — - Docet nos ejusdem Vocem gratiæ in witd audire. 329 3 n. I. Er & ſuis ſuadm, & hoſtibus fortis appareret, ait in ſimili S. Berr- Reanee ard. de Chriſto, ſuper Miſſus eſt hom. 2. Nolite timere, ajebat Moy- Unde non “ ſes populo, Exodi 20. 20, ut enim brobaret vor, venit Deus, & ut ter. Peccandum. Un ror Mlins eſſet in volz, eéjusque reverentia timor & obedientia- A non peccereti. O quàm optimè faciemus, ſi ſam nunc in i vitâ ex metu & reverentiâ Judicis extremi non peccemus, fin ſed gratiam illius per obſervationem mandatorum Dei no- Eadem Vox Ne bis conciliemus: Hæc ipſa enim Dei Vox erit etiam Vox Jjudi- Dei & Chri-⸗ cis, qui ſuo & æterni Patris nomine, vel per quem hic loque- ſti judicis. 8 tur, ſuxta id. Hebr. I. I. Maltifariam multisq; modi olim Deus loquens aſe Patribus in Propheti, noviſſimèò diebus iſtis locutus eſt nobi in Filio & . loquerur in Die noviſſimo. V. ſupra Conc. I2. n. 5. & n. 4. 4 Sda V. (QAudd ſi Vox Dei placati vel placabilis adhuc, eſt in. e fupportabilis, qualis irati Dei Vox erit? Si Chriſti adhuc mor- talis Voæ & Cclamor creaturas in ſenſibiles & in animatas ſtu- In pendum perterrefecit quaſi; quid operabitur Vox Chriſti n glorioſi & Judicis: Docemur illa & hæc, habemusque pro Gol bationes ex S. Evangelio. Matth. 21. à v. 15. legimus, Chri- Chriſti ver- H ſtum D. dum é Bethaniâ in Jeruſalem reverteretur, eſuriis- ba efaciunt ict. ſe; Et videns Fici arborem unam ſecus viam, venit ad eam, O&» niheil ſiar fulminig. Am nvenit in el, niſe folia tantum, & ait illi nanquam ex te fructus na- Matth. 21. , ſcatur in ſempiternum. Et arefabéta eſt continuò ficulneg. Et viden- 28. n üe Diſcipuli mirati ſunt dicentes“ quomodo continuò aruit? Scire hic H cuperem, unde tam fubitèò aruerit iſta arbor? an de coœlo e fulmine tacta: an igne ex inferno, aut & cœlo proveniente? Dico cum, & ex Auctore Operis Imperfeti Hom. 29. in Matth. tee fulmen hoc & flammam ex ſolo Chriſti ore prodiiſſe, fuiſſe- ς ꝗque illa ipſa Chriſti verba: Nequaquam ex te frubtus naſcatur in Ne. lempiternum & hinc arefaéta eſt continuò ficulnea. v. 9. ermo ejus i; (Chriſti D.) ait cit. Auctor, quaſi flamma aſcendit ad radicem ipſins. 6le⸗ Fortiſſima igitur hæc Chriſti Vox inſtar tonitrui ſive fulmi- nis alicujus fuit, quod ab Oris ſui coœlo vibratum ficulneam ℳ illam violentiâ quâdam inviſibili eodem prorſus modo affi⸗ H , Ciens, quò in aliis fimulibusarboribus facere tonitrua Olehe⸗ KHK 330 CoNCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis: id eſt, in uno eodemꝗue inſtanti deſuper & cecidit, & accen- dit, & arefecit; unde obſervari facilè poteſt, quàm terribilis & horrenda ſit Vox Divina; imò verò fulmine ſeu tonitruo illum terrorem incutit, dum nubes rumpit & diffindit, qua- lem Deus infert, dum linguam ſuam ſolvit & loqui incipit. Fidel. cit. L. n. 6. Lingua ejus, quaſi ignis devorant. Iſai. 30. 27. ſuprd num. 2. Veruûm ſub metaphoraâ hujus ficulneæ verbo ita are- factæ Chriſto longè alia intentio fuit: neque enim (quod ſciebat Chriſtus) erat tempus ficorum, ait S. Marcus c. 1I. v. I4. nam id contigit die lunæ poſt Dominicam Palmarum 2r. Mar- Cur Chri- tii, quatuor diebus ante mortem Chriſti. Et Chriſtus juxta ſtus maledi- S. Chryſo ſt. &ẽ Abulenſem, J. 103. eſuriit, non eſurie naturali, erit ficul- ſed ſpontè excitatâ in ſe fame: erat enim mane; & pridiè cX veſperé Chriſtus apud Martham cœnaverat, ut tam citò eſu- rire non poſſet. Itaque Chriſtus maledixit ficui, eamque ſua Voce arefecit, ut oſtenderet poteſtatem ſuam, quâ poſſet ſimiliter proterere & arefacere Scribas & Phariſæos, judæôs- que, hoſtes ſuos (& omnes impios) ſi vellet: quare ſe ab eis mox crucem & necem paſſurum eſſe volentem. Efuriit Chriſtus, ut oſtenderet famem ſpiritualem, quam habebat ſalutis judæorum, imò peccatorum omnium: ſed quia ipſi Per ficul- huic fami & voto Chriſti non ſatisfaciebant, idcircò ipſos neam arefa- ſubtracto gratiæ humore ſiccandes & maledicendos fore à Gam notan- Deo. Cornel. ex S. Hieron. Chryſoſt. Hilario, Beda & Abul. Fi- cus arefacta notat Jjudæos, qui, veniente Chriſto increduli humorem fidei & gratiæ perdiderunt, ideéque nullos bono- tur Judæi, Chriſtiani. rum operum fructus proferunt. Ita Orig. Ficus foliata, ſed carens ficubus, notat fideles, qui habent folia profeſſionis fi- dei, ſed carent ſolidis virtutum fructibus; ideôque à Chriſto Et in Jjudicio maledicentur. Ex Orig. Cornel. in Matth. z2t. à v. Iz. Arefaéta omnes re- proinde hæc ficulnea evidens eſt ſymbolum reproborum in probos de- judicio extremo „quos feriet fulminabitq; Chriſti judicis Lo Snat. & ſententia; de quà infra Concione 34. E& ſequentibus. Ne ine 45 05, ſulin zriit lhſ oe Eli, (fet! Ui , 1 Do W n jen m eg U lui gn 4 01 hii. — . Ken. tern Wtne⸗ l in ine in N n M. tuſom D — m K Citid. Eene lket le es linit ekr Prgl di 6ne Veubi bone ut Cte llt min 6 Unte Docet nos ejusdem Vocem gratiæ in vità audire. 321 hos, & te, 6 anima mea, illa tangat; conſcientiam tuam exa- mina, & emenda: cave à peccato. S. Auguſt. in verba Pſal. 34. Retribuebant mihi mala pro boni, ex ore Chriſti: Ego attuli, in- quit, fæcunditatem; ipſi retribuebant terilitatem ego vitam, mortem : ego honorem; ipſi contumeliæs: ego med?cinam, hi vulne- ras & in hü omnibus, quæ retribuebant, utiq, ſteriles erant Hanc ſterilitatem in arbore maledixit, ubi fruétum, cum quæreret, non invenit. Ita S. P. Lohner Biblioth. Man. tom. 2. tit. 12. V. Ingrati- tudo G. 3. n. 7. f. 29. Hanc ipſam ſterilitatem exprobrabit Chri- ſtus judex, condemnabit, & maledicet, cum ad impios dicet & hi, qui a ſiniſtris erunt Eſurivi, & non dediſti mihi mandu- tare- &c. Matth. 25. al. & 22. Infra Conc. 37. n. . Vid. Beda in Bre- viar. Fer. 3. Domin. I. Quadrag. in Leiti. l VI. Altera probatio ab inſenſibilibus & inanimatis: S. Mat- Ad Vocem thæus refert c. 2z. à v. ”o. ſtupenda miracula: Et ecce velum Aelamorem templi ſciſſam eſt in duas parte d ſummo usq; deorſam. & terra mo- niſtin mo⸗ a eſt Petra ſcoiſſa ſunt, & monumenta aperta ſunt 2 &c. Unde mota Prerk quæſo tanta prodigia? haud dubie, ut patienti Chriſto, ac ſciſſæ, &c. Deo Naturæ, ut ajebat Dionyſius adhuc gentilis compate-Matth. 27. rentur omnia elementa & creaturæ inſenſibiles. Terra motas zo0. FPetræ ſciſſæs neque hæc naturali ratione, ſed vi Divina & ſu- pernaturali: Etenim terra mota eſt tota, fuit que terræ motus univerſalis, maximus, & vehementiſſimus, ita ut totus ter- ræ globus (comparatione Cœli equidem punctum, ſecundum Terræ ma- Mathematicos, & Coſmographos; in ſe tamen continet Mil- gnitudo. liaria Germanica, quorum quodlibet duas requirit horas, V. Ind. Rer. quinquies mille quadraginta. Pexenfeld. Appar. Erudit. C. 66.w V. Terra. f. 496. Jo. Adam. - eberus Curioſ. Diſc. 3. C. II. f. 110.) & centro ſuo convulſus contremuerit & concuſſus ſit: ſicut & Ecclipſis ſo- lis fuit univerſalis. De quibus plura Cornel. ibid. De Petru ſoiſſis flſuprà, Conc. Io. n. 9. Cauſa hujus terræ motus literalis fuit, ut Cauſa hujus per eum ſignificaretur Divinitas Chriſti, qui eſt Dominus coli Terræ motus fuit Chriſti ſio terræ tribuitur Deo, & index eſt Divinitatis: juxta illud Anationiis & terræ; hic enim terram concutiebat: unde paſſim concus- * 6 332 CoNCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis: Ex S. Am-hi. Propiùs cauſam hujus terræ motus petrarumq; ſciſſarum broſio. Vox reſolvit & indicat S. Ambroſius 6 Pſalm. gr. exiſtimans, illam Chriſti. fuiſſe validam Chriſti morientis Vocem: Ikſus autem clamans Voce magnaà emiſit ſpiritume Matt. 2z. yo. & ſtatim ſequitur: Kt ecce velum templi- & c. & terra mota eſt, & petre ſoeiſſe ſunt: Ecce ipſiſſima S. Doctoris verba: Dedit Vocem ſuam in Paſſtone Domi- nus, & univerſa Elementa tremuerunt “ omnis terra commota eſt. Tametſi Vox illa à debili omnibusq; viribus exhauſto ac mo- ribundo Domino formata fuiſſet, quia tamen veri Dei Vox fuit, tanto omnibus terrori extitit, ut illam ne terra quidem absque terrore audire ullatenus potuerit. Quèd ſi ergo ter- ra, quæ cœlo, velut indignabundo, tonitruante, variasque Ffinc quàm in illam fulminum ſagittas vibrante, nequaquam timet, nec OSrralin Jur concutitur, aut movetur, ſed impavida ſemper & conſtans dicis! permanet: ſi, inquam, illa ad unam Incarnati & moribundi r Dei Vocem commovetur, conturbatur, & tremit, facilè eſt inde conjicere, quàm terribilis & tremendus Deus exiſtat, quan- Quam tamen do os ſuum Deus aperit, & loquitur. Omenis terra commota eſt. audire nolu- Pzdel. cit. loc. n.. F. 92. Et tamen hunc, quem Dominum omnia in- mus. ſenſibilia elementa ſenſerunt, adhuc infidelium Zudæorum corda Deum eſſe minimè cognoſcunt, & duriora ſaxis ſceindi ad puœnitentiam no- lunt; ait S. Gregor. hom. o. in Evang. Brev. K. in Epiph. D. lelt. 9. Ah bone Deus! ne idipſum verum ſit de nobis Chriſtianis pPlurimis, qui & ipſi, verà fide iluminati, ad peenitentiam ſæ- Pè moveri nolumus, experturi ſic certò certiùs graviſſimam & terribilem Chriſti Judicis Vocem, jamjam minitantem. CLCLonc. 24. infrà n. 1. 2 H Ad amicam VII. Adducamus jam in demonſtrationem propoſitæ hu- Kegis Vocem jus veritatis, creaturas animatas, Voce Chriſti exanimatas territus. Matth. 22. Quaſi. Matth. 2e. Chriſtus in parabolâ de Ceœleſti Rege (qui eſt EeternusbPater) invitante ad Nuptias cœleſtes Filii ſui (Chriſti.) Simile, inquit, fabtum eſt regnum cwlorum homini Regi- &c. Ad has cœleſtis gloriæ nuptias, ſicut antè ad fidem Chriſti, invi. ”M tati Dei ad Eliam: 3. Reg. o. II. Exod,; 19. Pſal. 17. 9. Nahum. 3. 6. & ali. 6 — . re n, An P ne bin⸗6 e l niti ß 940 Oς⅓ Deie iten etor⸗ anue ede CoNln rtunt e nntg niti⸗ in K / lus b Hn fidelibus permixti, non vixerunt vitam dignam fidelium con- DDeocet nos ejusdem Vocem gratiæ in vit audire. 333 tati ſunt boni & mali, ſeu omnes homines ſine diſcrimine (omnium enim ſalutem verè vult Deus) ſolennis verò ad il- las introductio fiet ad finem Judicü extremi; cum lIbunt juſti in vitam aternam Matth. 27. 46. Intravit autem Rex, ut videret dü⸗ æumbenter v. II. eôsque luſtraret, & examinaret. Hoc fiet, cùm Deus veniet ad Judicium univerſale in fine mundi, ut omnes examinet, judicet, præmiet, & puniat, beet vel con- demnet, ait Corn. ex Orig. & &. Chryſoſt. Et vidit ibi inter alios Chriſtianos hominem (ſub uno reliquos omnes ei ſimiles intel- lige; nemo enim effugiet oculos Domini) non veſtitum veſte Veſtis nu- nuptiali, ſeu quæ nuptiali convivio apta eſſet ac decens, ſcil. ptialis quæ? munda conſcientiâ à peccatis, pretioſarum virtutum moni- libus ſplendens, maximè verô claritatis. Coloſ. 3. 12. Tirinns & Cornel. e Tertull. Orig. && Hieron. Hilario, Chryſoſtomo. Et ait ilier Aymice, quomodo huc intraſti, non habens veſtem nuptialem? at ille At ille ob- obmutuit. Matth. 22. 12. Significat, ait Cornel. Janſen. Epiſco- mutuit. pus, in noviſſimo die Deum ſeverè reprehenſurum eos, qui ſortio. Amice- ut intelligamus, ait idem, Deum non perſo- narum odio, ſed juſtitiæ tantum zelo quosdam condemnatu- rum. At ille obmutuit“ ſignificat, in die Judicii peccatores, Obmuteſcent rationem vitæ ſuæ poſtulatos, non habituros, quod reſpon- impii in Ju- deant, aut quò ſe valeant defendere: ſecundum illud ob. 9. 3. dicio. Homo, ſi voluerit contendere cum eo, non poterit ei reſpondere unum pro mille. Janſenius Concord. Evang. cap. II. fol. 80 3. At ille obmau- tuit: Illud ego ſingulariter obſervo huc pertinens; quòd hic Obmutuit ad- miſer ad Vocem Regis clementer loquentis, imò & amicum amicam Vo- 5 .* compellantis, adeo exterritus fuerit, & obmutuerit, necdum en Regis 2. latà, & audità æternæ damnationis ſuæ ſententiâ, quæ eſt: qitꝗ ſententis? Ligati manibus & pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriorers damnationis. w. 13. per quas ad literam Dominus ſignificat ſemper tenebræs in- fernales, ait cit. Ianſen. Iuteriorer tenebræ ſunt cocitas mentis3 6x- teriores tenebræ, aternæ damnationis nox, ait S. Greg. Cornel. in cit. Matt, z. I12, & . Obſervemus item, hunc Regem ſeu Resi Fi- S 334 CONCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis: Non habens lium eſſe judicem Chriſtum, ſecundum ea, ſuprà num. a. in fine. veſtem nu- Mon habentem veſtem nuptialem, quemvis reprobum, etiam Ca- tholicum, etiam uno gravi peccato vel ſolius cogitationis ma- culatum. ITime, &c. Ome miſerum, qui oce hominis ter- ptialem, quis? reri poſſum! quid? ſi auditurus eſſem Vocem tremendi Judicis? quid: ſi verbo mihi ab hoc objicientur mille, & amplius de- licta mea, ad quæ unum reſpondere non potero: quid:? ſi au- Obmutuit: diturus irrevocabilem damnationis ſententiam? hæc jam nunc quia nullus nopis cogitanda ſunt ſeriò, ne denique ſerò. Obmutuit, ait excuſationi locus. S˙ . e. pationi omne argumentum ceſſat exonſationis; quippe, quia ille foris increpat, qui teſti vonſcientiz intus animam accuſat. Secundùm S. Chryſoſt. Tolerabelins eſt panam infernt ſocſtenere, quàm verba zrati Judicis, quibus dibéturus eſt in Judicio finalt " Ite maledidti in ignem æternum. Matth. 2. al. Meſfret Dom. 12. poſt Trinit. Serm. 3. znit. fol. a5. Vid. Ind. Rer. E. Infernns. Tunc ait Kex miniſtrü: Obmutuit: Tunc videl. ait Alex. Calamat. = Gnalfrido, non ubi ille ſine quia confiteri nuptiali veſte introivit, ſed poſtquam admonitus ſiluit, in- noluit. teerrogatus obmutuit, & noluit confiteri. Glvæ Diſe Io. de Con- ſeſſ. n. 9. Paolett. Dom. I. Adv. p. 1. fol. 6. Ne renuamus debitè con- fiteri Deo Regi & Sacerdoti ejus Vicario peccata noſta. VlIII. Confirmantur iſta & ſtabiliuntur ex iis, quæ ſuprà Adam voce adduximus, luculenter reponderanda: 1I.) De Adamo, Lloce Dei territus. Dei vocantis perterrito, & in fugam acto: è paradiſo ejecto, &c. 9 udæi r ſaprà Conc. 22. n. 3. & g. 2.) De Judæis, ad vocem & verbum Chri- oce ſti: Ego ſam: retrorsùm abeuntibus, & quaſi fulmine in ter- vocem Chri- „——— “ lo Apoſtolo. Ybc⸗ ſti. ram proſtratis. Conc. I9. num. g. 3.) De S. Paulo Apoſtolo, VYoce Saulus in Chriſti terribili inſtar tonitru, in terram cadente, cit. Conc. 22. terram ca- n. 7. Ubi in ſingulis perſonam Dei, Chriſtique Judicis inter- dens. venientis, adnotavimus. Ex quibus omnibus meritò intel- leeonis ZB ligimus, bellè S. Jeremiam Prophetam Deum Incarnatum, Bim Voci, adverſus Peccatores in univerſalis Tudicii die iratum, per terribilis ex- Péens ſymbolum deſcribere, & repræſentare; neque ad ſolum tremi judicis. Majeſtatis terrorem, aut ex præſentià Incarnati Dei heaſam Ormi- (6Ni §. Greg. hom. 35. in Evang. quia in illam diſtrictteone ultimæ incre- gie (eabit Eele iiet age eſt leoni Velt hel h k 1l OõG . 4 Dkheecet nos, eiusdem Vocem Gratiæ in vita aüdide. 335 formidinem reſpicere, ſed etiam ad horrendum vocz illius WE rugitum, cum quo miſerabiles illos ad perpetuos præcipi- em., tabit carceres inferni, attendere voluit. S. Ambroſius, duim nwer. de Leonis rugitu loquens, Ejus voci, inquit, tantus naturaliter iui ineſt terror, ut multa animantium, quæ per celeritatem poſſent impetum Dl. ejus evadere- rugientis ejzs ſoniti Velut quâdam vi attonita:atq; ébta, En eficiant. Ambroſ. L.6. Examer. c. 3. Eheu! quàm truculentus uumon teonis rugitus, erit Vex, illa Filii Dei, quando ad ſiniſtram con. , verlfus, impiis dicet: Ite maledicti, & . Si manſueta & placia „ vi Tox Dei ordinariè inſupportabilis æſtimetur, qualis erit il- Ao luius horror, quando irâ & vindictà armatus, ſuam contra nin inimicos ſuos promulgabit ſententiam! Fidelis cit. Conſider. 3. . 1. f.9o. Verum id. Zoann. . a6. Nungquam ſic locutus eſt homo, ſicut A eſte homo. ”?JMVMUD M Nn; IX. Auditores leëtiſſimi: Si ad hanc Chriſti Jjudicis ex- Si Voce hae α plicatam Divinam, validiſſimam, efficaciſſimam, ful- gudici extr. i mineam cum tonitru, vocem cogitatam etiam, non ex- k teere. ⸗ paveſcimus, non trepidamus, non concutimur, neque il- mur, aut ſur- Al lam in ſalutem noſtram audimus, vel penituùs aut gravis- Jj ſumus, aut itr ſimè ſurdi ſumus, in peccatis indurati, aut (ſit verbo ve- ſtupidi & nia) ſtupidi & amentes; cùm nempe in Judicio extremo amentes. futura ſit nonniſi duplex Judicis Vox, una ad beatos ami- ℳo ca & fuavis, altera ad impios terribilis (ſicut præter coœ- k Ium & infernum, præter dextram & ſiniſtran, beatos & re- i probos, alia aut media ſors non datur, nobis ſcilicet, quos vH unum ex his duobus neceſſariò expectat abſtrahendo à H½ parvulis ſine baptismo decçedentibus, quibus prædicare non poſſumus,) nos hanc eligimus peccatis noſtris, & ul-. „ tr-o contra nos irritamus. O Stulti filii Adam, qui tam ſeria AH graviſſima, quæ æternitatem tangunt, in craſtinum differi. un, mus, omninè rejicimus, negligimms. Quid Jaudecio terribilide:? ,„ aits. Bern. de eompunét, cordi. c. g. gquid metuet, ſi quss ad Ma non tr 7 on pidat? non expaveſoit!? nontimore concutitar? Et S. Auguſtimis a d An quendam vomitem c. S: 0 Ner6 frater, inquit, zunquid ferreaæ ſant ar- u Mechtl! de Jud, extr. 22? ner 336 CoNCIO XXIII. Tudicis extremi Vox, impiis terribilie: ut non emolleſcat ad illa Dei verba: le maledicti in ignem æternum? Dei Vox eſt Calamat. Slva Diſo. 26. de Inferno, n. 12. 1 3. Dum vivimus, Deus gratiæ in vità. utitur voce ad nos meræ gratiæ, clementiæ, & miſericordiæ (eâ ratione, quâ de Tubâ Judicii diximus ſapra Conc. 6. n. 13.) etiam cùm dura loquitur, dum dira minitatur, & terret non alio fine, quàm ut duritiem cordis noſtri penetret, frangat, & emolliat ad veram, ſinceram, ac ſtabilem pœnitentiam, & converſionem. Utque hanc Dei paternam vocem accepte- mus, auſcultemus, ei obediamus; neutiquam verò cum di- latione negligamus, hortatur nos Propheta Regius, cùm Explicatur: præœmiſiſſet Pſalmo 9a. Adoremus & procidamus ante Deum, ploremus Hodie ſi vo- coram Domino: Hodie ſi vocem ejus audieriti, nolite obdurare corda cem ejus au- veſtra. ibid. v. S. cujus pulchram paraphraſin & explicationem dieritis. prevem addo ex Card. Bellarmino iſtam: Illud: Hodie, ſigni- Plal. 9 4½ fiat, hoc tempore, dum tempus hujus vitæ durat. Illud: Sv. autem videtur ſignificare, Deum non ſingulis momen- tis nobis loqui, ſed pro loco, & tempore nos admonere vel per internas inſpirationes, vel per voce prædicatorum, vel per lectionem Scripturarum, vel alio quocunque modo nobis voluntatem fuam patefaciat: Ilud: NWolne obdurare cor- da veſtra, ſignificat, parum prodefſe, audire vocem Domini, niſi ea vox penetret intima cordis, & inflectat ad fidem & obedientiam: cur autem Vox Dei non penetret, cauſa eſt du- rities cordis. ita Belarm. E. Conc. 2o. in fine. Huic ergo Voci Di- vinæ ne obduremus eor noſtrum, præſertim ita ſalutari ti⸗ more perculſi. Z Cervis vox deſe cribuntur P almo 25. & inte r alia W. 9. Vo Domin⸗ præpa- tonitrui ſalu- ranti, Cervos, in Hebræo: Cerva. Tox iſta, tonitruumeſt, à taris: appli- Deo in regione aéris produétum, horriſono fragore terri- Tatur⸗ tans Cervas; unde metu perculſæ & tremefatæ, effundunt fſœtus fuos, quæ alias difficillimè pariunt; ut habemus Li- bro Job c.39.1. Bellarm. in Oitat. Pfſal. 2z5. Utinam nobis eveniat, ut ex hâc Voce tremendi Judicis auditaâ, terribili ſanè, concipia- mis – — ner noſtræ; ut non contremiſcant? vel etiam ſenſus noſter adamantinus, Voci Divinæ mirabilia & admiranda opera — Mutinne Cterun ,Dans tander fin tant Tente Bandi WMren / gre Tnen Leini Ne Wen ven myel e n cin, end ehn Hil. ic⸗ , 1 “ N. . 1, N nir ’auarocet nos, ejusdem Vocem gratiæ audire in vitl. 337 mus ſana ſanctaque melioris vitæ propoſita, & aures Divinæ Voci præbendo, hæc pariamus, reipsâ exe quendo perſeve- ranter in finem vitæ usque: Cujus ultimus fructus erit Dei gloria & noſtra ſalus. V. Pexenfeld, ad hiſt. sgS. doctr. I. F. 914. Amor Incre. L. I. C. I. V. 6. H. g. fol. yS. iii M X. Concludat exemplum magni Principis, ſed & pecca- toris maximi, ad ſeriam vocem tonantis velut, & fulminantis H S. Bernardi Abbatis, monſtratâ SS. Sacramenti Hoſtiâ, con- Converſis verſi. Is eſt Guilielmus ſeu Wilhelmus. Ejus proſapiam S8. Guilielmi r. Ducis Aquit. ſi ſpectes, Dux eſt Aquitaniæ in Gallia. Si potentiam & Vir: §. Binn⸗ tutem bellicam; hæc formidabilis eſt: is enim anno 1130. neci dranr. ingentes in Palæſtinam duxit copias, ſexaginta millia equi. V. S. territi. tum, plura peditum. Si molem corporis; proceritate fuit Deſcribitur giganteâ, nec minore virium robore, Miloni (fortiſſimo quis & qua- Athletæ & pugili Crotonienſium, qui in Olympico certami- IIs. ne bovem retento anhelitu per ſtadium, quod continet 125 paſſus, portaverat; quem ictu pugni interfecit, unôque die integrum devoravit) comparandus, tantum cibi uno die ab- ſumere ſolitus, quantum octonis viris ſuffeciſſet validis. Nemo illo ferocior; delectatus armis atque diſcordiis adeo, ut ſi fortè nulla bella vigerent, alios irritaret „& ad ſecum pugnandum cogeret vel invitos & obvios. Ludus erat, mactare homines. Admodum Vitioſiis erat, & adeo in Ve- Admodum nerem effuſus, ut, velut alter Herodes, ſibi per vim rapuerit vitioſus. uxorem ſui fratris, ea triennio toto turpiſſime uſus, graviſſi- mà infamia, ſed & ſcandalo, per totam Galliam, tanti prin- cipis, opibus, genere, potentiâ illuſtriſſimi: ingemiſcenti- bus verò ad tanta mala viris potiſſimuùm ſacris; inter quos D. Bernardus Abbas Clarevallenſis magno tenebatur deſide- rio, ejus in viam ſalutis reducendi; ſed nulla hujus ſpe. Et Eccleſiam quod denique flagitiorum caput erat, ipſe Guilielmus, cru- perſecutus. delior Saulo, quia potentior, perſecutus EFecleſiam, & legiti: mum verumque Pontificem, Innocentium ſecundum, in ſchismate gravi, contra illum ſeſe opponentis Romani Pa- Z Un 2 rritii, vu⸗ 338 CoNcIO XXIII. Judicis extremi LVox impiis terribili: tritii, nomine Petri Leonis, & Anacletum improborum fa- Gtione nominantis, partes ſecutus „ uti erat amans conten- tionum, & ingenio prono ad deteriora amplectenda. In- nocentii Sectatores oppugnabat, Epiſcopos fuis pellebat ſe- dibus, aliésque in ſuis provinciis exilio mulctabat. Ponti- ſex I nnoôcentius „Ut res tam turbatas componeret, mittit in Aquitaniam E piſcopum Carnotenſem, Gaufridum nomine; hic D. Bernardum, præter complures Præſules & viros Re- ligioſos, ſecum adducit, inque colloquium Principis admit- titur. Summa Legationis: ut Dux univerfali legitiméque Eccleſiæ Paſtori ſe ſubjiciat, expulſos ſedibus ſinos Epifco- pos, ſe que ipſum communioni fidelium reſtituat. Nihil im- petratur. Tum verò Bernardus, altiore ſpiritu agitatus, cùm videret, humana præſidia ſperni, ad Divina recurrit. In ædem ſacram ſe recipit, factâque Re Divina, ſacratiſſi- mam Hoſtiam defert extra fores templi, ubi Dux cum ſuis „ præſtolabatur; quippe qui, anathemate percuſſus, ingreſſi- Oratio eff- Sacræ ædis prohibebatur. Hic S. Abbas ignitâ facie (quod eais. bn ipfſum eſt, cur hiſtoriam iſtam hic loci inferam) ardentibus cem Guiliel- OCulis, & inflammatâ oratione, non jam ſupplex, ſed minax mum. verbis ac vultu, Principem, omnibus terribilem, aggredi- tur: Semel, inquit, iterumq totinus nomine Chriſziani populi tibi ſun- Plicavimus, ut à contumacid tud deſeſterer, & pro Deo Deiq; Eicanio ritè eleczto ac conſeorato ſtares; ſed tu deſtexiſti tibi ad genuan proſtra- tos atq, ſapplicees. Væ, qui ſperni; nonne & ipſé ſpernéru? Ecce poſt er vos ſapplicaturus venit Dominus; ecee Eirginis Filius, Caput ſapre- marm kogleſeæ, glktis ta perſequsris Adeſt Judexr tuns & teorum tre- mendus zfenz, ſaperas, terræq; incoli. Vide, quid agas? Deus non irridetun. Cujus te nune vocat miſericordia, ejus, crede mihi, rebel- lem condemnabit juſtitia. Quot verba, tot fulmina. Lacri- mDabantur univerfi, qui aderant, & precibus intenti præſto- Repentina labantur rei exitum. Guilielmus, nuper terror omnium, mutatio Gui- qunc pſe conſternatiſſimus, diri guit . membr isque treme- Helmi Ducis. bundis ac metu diſſolutis, quaſi impos ſiii, in terram pro- — s Hera hie T ſe⸗ s pu Gen Neni AMue 1 F int r i. lemi ha e ſitid Ntn Befn ntet un ros Ulkr Ore ,2. lhen Wer in t o. ün⸗ gium i. zann. RZZ inel d enns Gel. iſe Ninn . 4 , Py. 72 Docet nos, ejusdem Vocem Gratiæ in vitd audire. 339 lapſus, ac D. Bernardi pedibus advolutus, velut attonitus: Elevatus à ſatellitibus, rursuùs in faciem ruit, exanimi ſimi- lis, hianti ſpumans ore, quaſi phreneticus. Bernardus ju- bet ſurgere, & quæ Deus mandaret, obſequenti aure exci- pere. Dux attonitus ſtupore tum Numinis in Euchariſtiâ præſentis, tum dicentis vehementiaâ perculſus, in omnibus viro ſancto morem geffit, arctiſſimoꝗque amoris vinculo ei- dem cohæſit; quin & ejusdem ſanétis conſiliis, blandisque Verbis emollitus eſt adeo, ut abdicato Principatu, privatam planè vitam delegerit, miris corpus afflictationibus attrive- rit, inter Sanctos relatus in Martyrologio Rom. ad 10. Fe- bruarii. Mägravit ex hâc vitâ Anno Chriſtiano 1I56. (deni- que miraculis clarus; nam & feræ ejus ſe pedibus adſterne- bant, & ſerpentes manus ejus, non ſine reverentiæ indicio, allambebant) in Agro Senenſi, in valle prorsùs incultâ in- hoſpitâque; unde nomen Malavallis habet, alias Stabulum Rhodis appellata, ibidem ſepultus; à Deo ſicut vivus, ita & mortuus multis illuſtratus miraculis: nam quotquot ad ſa- Clarus mi- raculis, inter 88. relatus. cras ejus exuvias tumulumque piè inviſerunt ægri, ſanita- tem recuperârunt. Redditus cœcis uſus oculorum, ſurdis aurium, mutis linguæ, claudis pedum, mancis manuum, leproſis ſalus. Summeè admiranda, voluntarié affumpta, & conſtans rigidiſſima ejus pœnitentia fuit, quam pluribus hoc loco referre, tempus non patitur. Petri Kibadenezra & J. Flos &”. part. 2. 10. Febr. à f. 85. & part. I. in S&. Bernardo. 20. Aug. f. 392. Mich. Pexenfeld. Coneion. hiſtor. II. & ſaprà Conc. I2. n. 4. Adeo hic Gui- lielmus, Princeps tam formidabilis, qui in admirandis vitæ in melius converſæ exemplis illuſtrem locum obtinet, à me & efficaciã præſentis in Euchariſtiâ Chriſti, & voce ac ſermo- ne S. Bernardi, Religioſi, mortalis, & humanè impotentis, territus ac conſternatus, mirâ Dei benignitate mutatus eſt ex effero Leone in manſuetiſſimum agnum, ex corvo niger- rimo in candidiſſi nam columbam, ex offendiculo piorum an Du 3 ½ in ſcenam Concionis adduétus (quod miremur meritò) vi — X tia Eliæ zelo & ſequ. ubi Deus, nimium Eliæ zelum correcturus, eumque Oppoſita. 34 o CoNCIO XXIII. Judicis extremi Vox impiis terribilis: & laqueo diaboli exemplar pœnitentiæ & clariſſimum ſan- ctitatis ſpeculum. Ecquis mortalium adeo vitioſus & fla- gitiis immerſus, qui non videat, ſeſe poſſe per Divinam gra- tiam converti, & ſalutem conſequi: modò velit peccata ſua agnoſcere, & Deum ad pœnitentiam vocantem audire? Quisquis es peccator, in flagitiis potens & ſurdus, te conve- nio hic in Eccleſia coram V. Sacramento, in quò noſtrum Judicem Chriſtum, Deum & hominem, præſentem credi- mus; ſi verè, ut oportet, credimus: te alloquor verbis S. Bern- & ex hac hiſtoriâ, quantus terror ex Voce judicis Chriſti, impios extremum allocuturi, futurus ſit. wuet, dum vivo, hæc vox tua & Deus miſericordiſſime, utut terribilis, in auribus meu die ac nocte ut totus compungar, & ad te convertar pœnitens acer- ardi: Adeſt qudev tuus &c. uti ſupra. Agnoſcamus hinc ba, & terribilis ſt. Amen. XI. Corollarium. Adeo, & verè in hac, dum vivimus, vitâ Deus ejusque Vox ſuaviſſima, etiam erga miſerrimos Dei Clemen- peccatores! Vin hujus demonſtrationem: Ea eſt ex 3. KReg. 19 9. de ſuã Clementiſſimaà in hoc orbe erga homines etiam im- probos Providentiâ inſtructurus, & conſolaturus, ei apparet in ſibilo auræ tenuis. Expendenda verba 4 v. 11 Ubi Deus of- fert Eliæ oculis & ſenſibus Ventum validiſſimum: Mox in- gentem terræ motum; Dein Ignem ardentem: Non in eo Do- minuns. q. d. O Elia, mihi ventt, terra, ignes, omnia elemen- ta, omnes creaturæ ſummæ mediæ & imæ ad manum ad perdendos peccatores: at hic modus Clementiæ meæ non eſt uſitatus, ordinarius, & congruus. Denique: Sehilus alræ tenuis“ Spiritus lenis, repræſentans Dei Clementiam, patientiam, & longanimitatem ad punienda peccata, quâ ad pœnitentiam provocet. Ecce Vox auræ tenuis, & in eà Domi- 179.kI. Tx. E nus, ait S. Macarius Hom. 6. Plura vid. in Cornel. 3n1. Keg. &I2. àf-zoz. &Gin Eccl.1S.. à f. 951. Fr. BierusS.J. in Tripl. Coron . n et 7c 60 et 205 eiusdem Vocem Cratiæ in vitd audire. 341 F. 7 c. 7. J. I. à f. 216. quòd ſi hic Sibilus auræ tenuis in hac vitã non moveat peccatorem; tum denique Elementa iram Dei teſtabuntur: de quibus fuprà Conc. 3. 4. F. Vid. Cornel. itt. LL. item alii, ſupra ad ſi⸗ ngulos numerof citati. Authores D Bened. Fidelis, O. S. Franc. ſerm. 6. in ſer. 2. Dom. I. Quadrag. hujus mate- Conſider. 3. V. Hebr. 12. à v. 24. Cornel. ibid. Englgr. Part. I. riæ. Dom. 24. Enablem. Infrà, C. 3a. num. I. & Conc. zy. n. 2. & ſeqie. Drexel. in Trib. L. 2. C. Io. N. 7. éX &. Eglt. Thomas de KRkemp. de Imit. Chr. Lib. 3. c. I. & C. 3. eeeeeeeeeeesseegereseeeree"eseesesntee CONGCIO XXIV. Chihus, Extremus Judex, SS. Sanguinem ſuum ab impiis requiret. Ne nos jam in cCausâ ſimus, & Rei, illius fruſtra Ppro nobis effuſi. Cer: vident: Claudi ambulant: erd Aadiunt: Doma. Adr. Mortui reſargunt. Matth. 11. 7. e⸗ , qui poſt me venturus eſt, qui ante mefacter Dom.3. Adv. ocujus non ſum dignus, ut ſolvam corrigiam Anrnti ejus. Joann. I. 27. Videbit omnisz caro Salutare Dei. Lucæ 3. 6. Dom. 4. Adv. Poſt multum vero temporis venit Dominus ſervo- F. 8. Nicol.- rum illorum „ & bPoſuit rationem cum eis. Matth. 25. 1 9. Ae manum tuam, és mitte in latus meum, & F. . 5. homx. noli ſſe Sncreduhas, ſel Edota. Joann. 20. 27. I. Im ðñ 842 CONCIO XXIV. Iulex extr. Senguinen ſuum euiret: Ngratitudo grande peccatum & crimen, quod meritò to- tus mundus oderit. Auſonius Poëta , Conſul Rom. Ingratitudo A. C. 420. Ingrato homine, inquit, terræ nihil pejus creat. Gran- erga Deum, de piaculum, ſi vel homini ingratus ſis: Si Deo, veni4 quàm gravis; dignus non es. Gratitudo erga Deum, de quâ hic ſermo, definitur à B. Alberto M. quòd ſit Ex, tollentia donorum Dei in ani- maä, cum annihilatione ſus & debitâä cordi reverentid. Ingratituds verò eſt culpabili omiſſio gratitudinis debitæ. Pohjant. Lohbner. &c. Nihel ita diſplicet Deo, ait S. Bern. & 32. in Cant. præſertim in ſilii gratiæ, quemadmodum ingratitudo. Et S. Petr. Chryſol. & rr. Ni- hil eſt, quod adeo indignationem provocat Altiſſimi, ſicut ingratitudo. S8. Chryſ. ſap. Matth. Quantò majora ſunt beneficia hominibus collata, tantò graviora peccantibns Judicia conſtituta. Calam. Sufficiant hæc pauca in veritatis aſſumendæ teſtimonium; unde intelligi- mus clarè, Jjudicium absque miſericordiâ fore in extremo Judicio impiis, qui omnes graviſſimæ ingratitudinis turpiffi- Deus in ho- mo ſtigmate notati. Deus O. M. quàm in hominem miſe. minem quàm ricordiſſimè beneficus! ut miretur David; Duideſt homo, qud beneficus, memor es ejus? &c. Pſal. §. y. Quantum Creationis beneficium:! Per r Sat ο Compendio S. Bernardus exprimit, dum ait: Memento homo; nem qui te fecit? gquta Deus eſt, ut eum timeas. de quô? quia de terrà, ut non ſuperbias“ qualem? quia ad imaginem ſuam, ut eum diligRas ad quid? ut ad debitum finem æternæ beatitudinis tendas, & ut hic cada- cga reſzuas. O mira, ait Idem, Dei dignatio, 6 meſfabilu dignitas ho- minis, ſuper quem tota cura eſt Deo, ut non ſolum Creationis offcium Ais exhibeat in creando, ſed ipſumad imaginem ſuam ſecit, Divinæ Trini- tati ſignaculum imprimendo. Meſret. F. Trinit. Srm. 30. O. fol. 212. Sed majora his ſunt: Grandia Dei dona, quæ homini in cor- pore & animꝗâ, interiùs & exteriùs, contulit. Tradidit illa bo- . na ſua. Matth. 2y. Ia. Eſt grande beneficium, naſci: eſt, non eſſe Per benefi- cum, claudum, ſurdum, leproſum; & alia tot & tanta, ut nume- cium Redem- ptionis co- pioſiſſimæ. ficium Redemptionis, & quæ huic annexa ſunt. Nebil enin nobu rari, & ſatis extolli nequeant. Supereminet omnibus bene- ð iſa iiu 17. lire Müi Eternn ti Enial Ctors Mer M Eck Den n ſin in unt w W ſte let. ep titud Ke — H e. WD Ne nos Rei ſim Sanguinis pro nobis effuſi. 343 nobi: naſci profuit, niſi redimi profziſſet“ O'mira circa nos tuæ pieta- ridto. 2 dignatio, & C. ut ſervum redimeres, Kilium tradidiſti. Canit Eccleſia Hhn in Bened. Cer. Paſeh. Idem Zoann. 3. I6. De eo S. Joannes Bapt. . FJo. 1. 27. Lucæ 3. 6. ſuprà. Càm peccatore eſſemus, Obriſtus pro nobis ta mortuus eſt. Cam inimici eſſemus, reconciliatè ſumus Deo per mortem n Eyrlii ejus⸗ Rom. y. 4à . 7. Et cum pro redemptione humana Dems Eterno Patri unica Chriſti guttuladanguinis, ceu infiniti pre- u tii, ſuffeciſſet, fudit tamen omnem penitus ſanguinem. Oin- d finitaDei charitas, miſericordia! O deteſtandam hominis pec- mii Catoris ingratitudinem, quâ, in ſummam ſiii Creatoris & eA Regdemptoris injuriam, peccat liberè, temere, petulanter, inmh malitiosè, inverecundè: & Divinum Chriſti ſanguinem, pro um ſe effuſum, quaſi pedibus conculcat! nec emendatur, in dm peccatis hærens totus. Verùm cùm poſt multum tempors, & ig magnam longanimitatem & patientiam peccatoribus præ- eamm ſtitam, venit Dominus ſervorum illoraum, poſeturus rationem cum ens, Dh requiret omnia dona ſua, talenta, beneficia, gratias, & quod enid maximum eſt, ipſummet ſanétiſſimum ſanguinem ſuum, Pro nobis, & vulnerato toto olim corpore, effuſum, in im- tan mensè copioſam Redemptionem. &ρut Thomaæ, ait S. Auguſt. , de Gmb. ita & inimicis ſuts Chriſtus demonſtraturus eſt Vulnera. &. o At cum maximdâ differentia: Ihomæ, ut ad fidem reduce- α ret: impio & ingrato peccatori, ut confundat, convincat, , 1 7 Kuh, exprobret, & æternùm perdat. Hæc denique ultima ingra- tritudinis erga Deum pœna erit. O Diem Domini magnum, w & terribilem, ex hoc vel maximè etiam, quòd in illo Chri- ſtus ſuum ab impiis requiret Sanguinem; hic verò vindi- (Stam petet, & clamabit. Circa quod: =ðM X 7 . 2è IInmn II. Infer digitum tuum huc, & vide manus meas, & aſfer ma- Vulnera le num tuam, & mitte in latus meum ait Chriſtus Sancto Thomæ Chriſti verè ch Apoſtolo, o. 20. 22. Eaque Chriſti Vulnera S. Thomas veré . Nhomas ne⸗ tetigit, ut ſentit S. Auguſt. qui Tr. 121. ait: Videbat tangebätq, P tetigit. ben⸗ bominem, & confitebatur Deum, quem non videbat, neq; tangebat; ſed ileus er hoc, quod videbat alg tangebat „illud jam remotâ cogitatione cre- . Mechtt de Zud. extr. AXN debat. 344 COoNCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret: debat. Cornel. ibid. f. yaz. Et S. Gr egor. Vid. in Breviar. F.& Thome, / Ledt. III. Nodturni. & cit. Cornel. am ſuper hoc SS. Doctore- piè mpte curioſam & ſolennem inſtituunt quæſtionem, cur Chriſtus, gici cùm facilè delere potuiſſet, ſicut aliorum ſuorum, ita & ho- thus rum V. Vulnerum cicatrices, has tamen retinere voluerit? disin CQuis dubitet! graviſſimis de cauſis, quarum varias illi affe- acere runt: Itaque Chriſtus illas ſuorum quinque Vulnerum re- cdae tinuit non ſolùm Cicatrices, ſed etiam foramina, idque ve- (ui rè, non fictè, uti (contra Porphyrium Philoſophum Plato. nicum, primùm Chriſtianum, ſed poſtea Apoſtatam, quend N nem adverſus Chriſtum, ut eum vocat S. Hieron. in Prom. W Catal. Script. Eccl. A. 276., Elogia Scriptorum fol. v1o.) docet idem indo S. Auguſt. Neque hæc fua Vulnera implevit Carne gloriosâ, 6 quæ ſpeciem Clavi haberet, uti factum eſſe in eorum ſtigma- u. tibus impreſſis S. Franciſco, narrat S. Bonaventura Cardin. 4 LCauſæ cur in ejus vitâ; ſed ea aperta ſervavit, ut patet ex v. 27. Cauſa Krragerit igitur prima, ut irrefragabilia eſſent ſigna veritatis Corpo- V. Vulncrum rIs & Refurrectionis ipſius: Ita S. Leo & 1. de Aſcenſ. D. Ile Bre- in Cicatrices. iar. Kom. Dom. 2. Paſch. Eect. 6. 2.) In ſignum Victoriæ, de “ peccato, mundo, carne & diabolo partæ. Ita S. Aug. Am- lll broſ. in C. alt. Lucæ. Et Beda ſup. Lucam, Chriſtus, inquit, non im- r⸗ dpotentis curandi, ſervavit Cicatrices, ſed in perpetuum gloriæ trium- Gu, phum. 3.) Ad Fidem confirmandam, & Diſcipulos in fide ſo- n! lidandos; unde Thomæ inquit: Iufer digitumtunm. &c. 4.) lu (gn pretium libertatis noſtræ: Ita S. Ambroſ. L. io. in Luc. Bre- R viar. K. fer. 3. Paſoh. Ledt. 2. S.) Ad majorem in nobis fiduciam hin excitandam, eò quòd Chriſtus, Vulnera hæc Patri exhibens, ie per ea pro nobis interpellet, & omnia impetret. Ita S. Anſel. een & S. Cypr. Unde ad Rom. g. 24. Qui éſt ad dexteram Dei, qui etiam * interpellat pro nobis, ſcil. oſtendendo Patri, quale genus mortis pro peccatore ſuſtinuit: O homo, ait S. Bern. ſecurum habes ac- ceſſum ad Deum, ubi habes Filium ante Patrem, & ante Filium Ma- n treme Filius oſtendit Patri latus & vulneras Mater oſtendit Filio pe- Stmw lun. e = 4 nuitt. „Rn Kortei utto D ilnen Cn umIIn n Co bidun a 1in Men boeetite e ghnin ni/N NaA ,C CN. Dl. gia E eui itleß “ NK. n u SAH a e. i N liinß We nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis effuſi. 345 Aus & abera. 6) Ad accendendum noſtrum amorem, ut Chri- In ſummam ſtum pronobis vulneratum imitemur, & re damemus, ac pro confuſionem eo viciſſim vulnera quælibet mortémq; ipſam libenter ſuſci- judicio. in udicio. piamus: Ita S. Ambroſ. cit. & S. Greg. in Cant. 2. Hæœc omnia? nobis in hâc vitâ ſolatio pleniſſima, ſed, eheu! quæ ipfa in extremo Judicio ad ſfummam peccatoris confuſionem, ma- ledictionem, & damnationem: etenim cauſa ſeptima, cur Chriſtus retinuerit Vulnerum ſuorum quinque Cicatrices, eſt, ut iis Chriſtus judex in die judicii judæorum & repro- borum impietatem & ingratitudinem redarguat, quòd tan- tam neglexerint gratiam. Paſſim enim Theclogi cum S. C-- rillo l. 12. c. yg. docent, Chriſtum Vulnera hæc aſcendendo in Cœlum intuliſſe, ibique in æternum ea ſervaturum. Id- ꝗque colligitur ex Zachar. 13. 6. &ũ GJoann. 19. 37. Cornel. in cit. Joann. 20. 20. & in Cant. 2. I2. f. 11 4. ec . Bern. Marchant. Horto Paſt. tr. 3. de Fide Chriſt. Lect. 22. propoſit. 3. f. 155. & ſequ. FJYo. Carthag. de Arcan. Chr. L'ib. Iq. hom. Iz3. O quàm tremendum, cùm Chri- ſtus, exprobrando, requiret ab impiis ſacratiſſima ſiila Vul- nera, Paſſionem, & ipſum Sanguinem. Declaremus iſta, pro meliori captu, uno alterove Diſcurſu. III. Recordor, ait Alex. Calamat. DQuadrag. Diſe. 32. „. r1. “ p: 1. f. 485 Ie Theatro Vitæ hum. IL.a. tom. 2. (Faber. Domin. 2. Paſoh. Coöne. z. n. I. Philip. Harttung, &. J. Philippica 29. J. F. eandem refe- runt) hiſtoriam vel factum quoddam, quod in Scythia con- 9⁹ tigit, me legiſſe: Erat Pater tres habens filios, quorum duo Pulchrum fa- illegitimi erant, unus verò legitimus; ſed differentia hæc ctum, qué nulli hominum manifeſta erat, nec ipſis filiis. Moritur Pa-trium fllio- ter facto Teſtamento, quò legitimum unum, & ſimul here-. aghnitus. eſt legitimus, dem, alios duos illegitimos & exheredes, ſed nemine nomi- præ quobus nato, declarabat. Aperto teſtamento, obſtupeſcunt filii, ſeillegitimis, invicem intuentes, mirantur cuncti, & mullus Judex deter-quèd ſolus minare poterat, quid facto opus eſſet: quisque enim illo- cadaver & rum volebat eſſe legitimus, & adeo heres. Tandem Caſus Cor patr- ad Curiam, & Regis remittitur judicium, qui percepto & gittã pe H XX 2 intel- noller — 346 CoNcIO XXIV. Jude eotr. Sanguinem ſuum requiret . intellecto Caſu, tres filios ad ſe venire jubet, quos rigorose examinat & confiteri jubet, quisnam legitimus eſſet. Sed cùm omnes ſe legitimos confiterentur, mortuum Patris ca- daver adduci & arbori alligari ordinat: quò facto, ſingulis arcus cum ſagittis tradidit, & cor patris ferire jubet, vicinio- rem heredem declarans. Congregatur tota Regis Aula ad ſpeéctaculum, undique concurrunt homines: arrepto arcu & impoſitâà ſagittâ extendit primus, eämque demittens pro- pe cor patris poſuit: idem egit ſecundus, & pectus pater- num ipfum tetigit. Tertius verò, cùm ſagittam manibus apprehendiſſet, & arcum extendere deberet, Patris intuens cadaver, & tot beneficiorum recordatus, totus commotus flere cœpit, & deficientibus viribus, ſagittam & arcum in ter- ram abjiciens, in flumina lachrymarum prorumpens, dice- bat: Abſit à me, ſimile committere ſcelus, & lucri, ac inter- eſſe alicujus causâ meas inquinare manus: Pater meus, ge- nitor meus eſt, & ego filius ejus ſum; perdatur hereditas, pereant omnia bona, declaret Rex heredem, quemcunque voluerit, potiùs in me ipſum vertam ſagittam, quàm vene- rabilis patris mei cadaver ferire audeam. Quem glorioſum actum cùm Rex vidiſſet, & verba ejus percepiſſet, hunc le- gitimum & heredem, alios autem illegitimos & exheredes V. Conc. 80.: declaravit: honoratus ille & glorioſus, hi verò inglorii & con- fuſi. Meminerimus hic eriam incidenter & breviter trium Cham Pa= flliorum S. Patriarchæ Noë, quorum unus, Cham nomine, Pa- n. 6. rem No&de trem irreverenter dehonorans, ſibi ſuisque hujus maledictio= — 37 . . ( 1 “ 4 jer ſi⸗ S 1 maledictus. Mem, Cæteri verò duo Sem & Japhet, pieratis ſuæ erga pa Geneſ. 9. trem, præmium, ſcil. benedi cGtionem reportaverunt Geneſ. 9. à v. 22. 2 u. 22. Conc. 37. n. S§. infra. Quid ſi prædictus, in Scythià, Pater Applicatio:, à mortuis ſurrexiſſet, quidni vocaturus fuiſſet filios ſuos in examen, hereditate excluſurus in ſe etiam mortuum tam cru- AQAQeles, eamq; adjudicaturus illi, qui ſuàâ pierate ſeſe filium pro- WEiliiliei. Bâſſet legitimum. Hem! Filii ſumus Altiſſimi Adoptivi. Vi- Ccando qualena charitatem dedit nobis Pater ,ut Filit Dei nominemur, & Ve nos Rei ſimus Sanguins pro nohis eſfuſſ. 347 nd ſomus. Yoann. 2. I. Et, eheu! plures, & plerique degeneres, & in Patrem, e velut illegitimorum naturam ingratiſſimi induunt. Chri- crudeles & ae. ſtus, Deus Homo, pater noſter aman tiſſimus, mortuus eſt, & re- impii ſumus. uud ſarrexite morte illum peccatis noſtris affecimus;, nec ceſſamus i tamen contra reſuſcitatum à mortuis peccatorum ſcelerumq; u noſtrorum ſagittas emittere. Annon ejusdem Cor petimus vun && lædimus, maximè cùm ejusdem Sanguinis & Paſſionis im- emn maenſo pretio nec non longanimitate & bonitate abutimur; neque emendamur; cùm ipie Cor & ſinum miſericordiæ ſuæ nuu nobis aperiat? O filios, tanto nomine indignos! Oreprobos & eH Ccrudeles! morte diriſſimâ & mille infernis, nullà hereditate nos Cceleſti, dignos! Sed erit, cum Vulnera Cordis ſui, Manuum, IIe Pedumque, & omnem ſacratiſſimum in paſſione & Cruce ef- fuſum ſanguinem exprobrabit & requiret à vobis, Judex, n non amplius Pater, ab inimicis, non amplius filiis; qui ad hæc “ inglorii obmuteſcetis & excruciabimini: Videbunt, in quem eis transfixerunt. Yoann. Ig. 37. Et Zachar. 12. 10. Apoc. I. 7. Hoc ex hi- ſtoriã profanaâ. Alterum ex Sacrâ Bibliorum. IV. Quod circa oſephum, . ypti denique Proregen,.“ in illa actum refert. Eece hic Patri Jjacobo ob virtutem & in- Joſephi à fra- cH nocentiam ſuam (quæ notatur in eo, quia accuſavit fratres ſuos n⸗ ein eels spud patrem de crimine peſſimo) & non tantuùm, quod in ſenectute ge- vereo vendit 4. * nuiſſet eum, ſaper omne filios dilectus. Geneſ. 27. 4 v. 2. & Propterea ſanguis re- ri fatali odio à fratribus impetitus, ab hiſce, mutato cogitatæ quiritur. l fraternæ necis conſilio, Madianitis, peregrinis negotiatort- o⸗ bus, viginti argenteis venditur. Ab his in gyptum ductus, ur in hàc ab anno hinc æratis decimo ſexto dura, ſervitutem, paupertatem, carcerem, labores, annis tredecim expertus (ipſe ſanctus, & innocens) & proſpera, tandem in Fgypti r0 Sn regem à Pharaone evetus eſt, totti Regno in fame & graviſſi- mMIs neceſſitatibus utiliſſimus, de omnibus quàm optime me- r ritus. Geneſ. zl. Cujus opem, fame urgente, etiam fratres, qui 6E Lu antehac occidere volebant, implorare coacti ſunt. Jo- „fephus eos agnoſcens, ipſis incognitus, durius ſimulatè tra- XX3 Sat, 348 CoNGCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret: — Gat, &, ceu exploratores, in carcerem triduo conjicit. Gen. 42. n Hi vero, conſcientià remordente, locuti ſunt ad invicem: Meritò nn haæc patimur, quia peccavimus in fratrem noſtrum, videnter angieſtias m animeæ edur, dam deprecaretur noy, & non audivimus,; idciro venie ſ ſuper nos iſta tribulatios v. 21. & v. 22. E quibus unns Ruben, pri- mogenitus, ait nunquid non dixi vobis »nolite peccare in puerum,& non audiſtu me!? en ſanguis ejus ewquiritur! Neſciebant autem, gudd n intelligeret goſeph; eò quòd per interpretem loqueretur ad eor- V. 25. n putabantque, fratrem ſuum Joſeph in tam dirâ ſervitute prez 1n afflictione & moœerore jam pridem mortuum eſſe; nec enim per viginti tres annos quidquam de eo inaudierant. Cornel z “ Gen. 42. 22. obſervanda ſingulariter verba: En ſanguis eJus exqui ê1 ritur, & effuſus in nece ac morte ejus. Ipſe verò Joſeph anno ætatis ʒ30. evectus ad Principatum Ægypti, vixit felix & gio. 1 rioſus per annos 8o, usque ad obitum; expreſſus typus Chri. ſti patientis & reſurgentis, Cornel, in Gen. 37.2. & Iidice E. goſeph. Infrà Cone. zr. num. g. figuraque illius in variis fuiſſe aſſeritur. Chriſtus ju- Nempe Chriſtus ſimiliter à ſinis odio gratie & iniquiſſimè habi- Gen mhis tus: Yo. 1r. 26. ad mortem crudeliſſimam crudeliſſimè petitus, ret Sangui- duzſtus; & illa, in Cruce, affecus, cum antè z0. argenteis nem, Paſſio- venditus fuiſſet. A morte autem reſurgentem, Deus exaltavit nem & mor- Wum. &c. aut in nomine Jeſi omne genu ſlebtatur. & c. ad Phil. 2. v. 9. ho tem. o. 1I. cùm ejus fatales inimici mortuum crederent. Cùͤm N eeum denique videbunt judicem univerſalem eumpoteſtate m. I S 24 & majeſtate, agnoſcent ipſi: En ſanguis ejus exquiritur, cùm nn inimicis ſuis Chriſtus demonſtraturus eſt Vulnera ſua; quæ Ntin in Electorum oculis erunt radii gratiæ & gloriæ, in impiorum W vero mera fulmina. Et à quibus hic Sanguis exquiretur! Quinam Rei illius effuſi? an ſoli judæi, qui clamabant: Caci- pi lige, Cracifiger Luc. 23. 21. Rei illius mortis? an ſoli carnifices ite ſeu milites, quibus à Pilato Chriſtus ad crucifigendum tradi,-: n tus? Et ipſi craucifiverunt eum. An Pilatus, Caiphas, Annas, He- tn rodes, Judas &c.? Hi equidem omnes in Judicio ululabunt: N En ſanguis, ejus exquiritur. Non iſti tantùm, ſed omnes univer- ſim Venos Rei ſimu Sanguinis pro nobis effuſi, 349 fſim impii, & ex his omnium maximè Chriſtiani & Catholici, AQui fide veràâ agnoſcunt & agnoſcere deberent nunc ſuum Ree. . agl demptorem, quem videbunt Judicem omnes illi, qui ſuis peccatis & ſceleribus in causaà ſunt, pro ſe inutiliter fuſum Nen. fuiſſe hunc Sanguinem: En ſangiei eſus exàqzsritier. Et meritò: cognoſcamus enim, quis, quantus, & quanti pretii ſit hic ſan- „Zuis; verbo: infiniti, ut qui humanitate ipſimet Divinitati hy- „oltaticè unitus fuerit, & ſemper manſerit. Ewpti enim eſti e 14 pretio nagno. 1. Cor. 6. 20. Neque per ſangiinem hircorum aut vitulo- inen rum, ſed per proprium danguinem, Hebr. 9. 12. Chriſti Dei hominis. Kienter, ait S. Petrus Ep. 7, c. 1. v. 15. & Ig. quòd non corruptibilibtn mrovel asgerto edempi: eſtien Jd Pesioſo Srssueine, düsßt dsn im „ maculati Chriſti, & incontaminati. Redemiſti nos Deo in danguine mm ruo. Apoc. 5. 9. Si vox danguinis Abel clamat de terrdâ. Gen. 4. 10. §3 rk Animæ Martyrum clamabant voce magn, &c. asq, gud non vindicas uuc Sanguinem noſtrum. Apoc. 6. 10. Quantò magis putati, deteriora me- Hebr. 10.29. N rer ſupplicia, qui Fzilium Des conculcaverit, ſpréverit, deſeruerit, AKNm & ſanguinem ejus Teſtamenti, id eſt, quò teſtamentum ſeu foæ- ti dus inter Deum & homines de novo ſancitum eſt, pollutam eln duxerit, id eſt, velut rem profanam ac ſordidam contempſerit Ngert & abjecerit. (Tirinus hic) in qú ſanétificatns eſt. Hebr. 10. 29. 8. Am- dt broſ. & Theophil. putant hæc dici de iis, qui indignè ſuſci- n) piunt Sacramenta. Alii putant, hæc dici de quovis peccato En mortali, quod fideles admittunt: per hoc enim im plicité, & in- es terpretativè contemnunt, & quaſi conculcant gratiam, redem- ,0 ptionem, mortem, & ſanguinem Chriſti. Corn. ib. f. 92 . Verè oA peccator Reus mortis & ſanguinis Chriſti. En ſanguts eus exqui- oan nitar. Sanguinem pauperum, viduarum, orphanorum, pu- Wn pillorum, à Deo ſeveriſſimè requiri, & requiſitum iri, quis du- le bitet? quantò magis ſuum Deus requiret ſanguinem pro ho mhS mine ingratiſſimo effuſum. Admiranda ſunt, quæ egit pa- Matthæus If travitque inter alia vir religioſiſwſimus Matthæus Baſſus, ſeu aſlunapuc. 6MeN à Baſſo, Ord. S. Franciſci Capucinorum ſeu Auctor, ſeu primus bn Generalis, vitæ ſanétimoniâ & rebus ſupra naturæ vires ge Nik 1 Advocati ſan⸗ guinem è 18* 35 o% CoNCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret: mappali ex- ſtis per totam Italiam clarus, in ædibus Jurisconſulti, Vene- primit Vene-tiis Curiæ Reipublicæ Advocati, qui, cum ampliſſimas inſuu. m tiis 15 52. ſtis titulis congeſſiſſet fortunas, nuilo pietatis ſtudio, quàm ali- . quà in pauperes miſericordia, & Virginem Matrem Religione, i tenebatur, quàâ eòusque ſervabatur, ſi vel ſemel duntaxat 3 u! piâ hac conſuetudine remiſiſſet, de nocte præfocandus, & ad en inferos rapiendus à dæmone, qui Simii ſpecie huic Advocato u ſervierat, à P. Matthæo ad orcum redire juſſus, & pulſus. un Quod in præſens facit, hoc eſt. Matthæus videns Patrem- be familias ad meliora conſilia excipienda paratum, perſuadet ei, ut injuſtè parta dominis ſuis reſtituat, vitämquè de reliqduo 1 juxta Divinæ Legis præſcriptum exigat. Et dum accumbitur menſæ: Vides, inquit, hanc mappam menſæ inſtratam? hec tota ſanguine pauperum tincta eſt; ſimulque mappæ depen- N dulam laciniam manibus comprimens & diſtorquens, copio ſum ex eâ ſanguinem emulget; quem cùm Advocatus ſub- 6 jectà patinà exciperet: en tibi, ajebat Sacerdos, hic ſanguineus * ille ſuccus eſt, quem tot injuſtis exactionibus è pauperum for tunulis expreſſiſti; hic adverſus te horrendis in cœlum voci. . quibus animi motibus hic Advocatus his viſis jactaretur, qui- bus ſtimulis reæ conſcientiæ ageretur, quô dolore antè actes ( Vitæ ſcelera deteſtaretur? Ex Zach. Boverio tom. I. Annal. Min. Ca- n puc. ad Ann. Chr. I552. num. 69 Pexenfeld. hiſt. 2. Vid. Engelgrave y Pert. I. Domin. 15. Advocatorum periculum Bellarm. Ars bene nl Applicatio. mor. L. 2. 6. II. à ſ. 209 4. Iufrà Conc. ga. n. 3. Quid hic cogitatis AA Dei Filius pauper in orbe converſatus, ita habitus eſt à pecca- M toribus, ut omnem illi per graviſſimos cruciatus expreſſerint cen⸗ ſanguinem, ne hoc quidem ſatiati. Et hunc requiret Judex Ein æquiſſimus: En, inquiens, montem oliveti, domum ſeu Præ- * torium Pilati, Montem Calvariæ, in quò hic ſanguis ſacratiſſi- mus excuſſus: Eo etiamnum rubeſcunt Inſtrumenta Paſſio U nis Dom. quis Reus hujus ſanguinis: Nos, nos peccatores, Mů contra quos vindictam inclamat. Annon contremiſcimus! nnn i Ve nos Rei mus danguinis pro nobis effuſſi. 31 in annon meliora proponimus? annon pœnitendo reddimus ſuum Chriſto ſanguinem, in ſalutem noſtram effuſum V. Conſiderationem iſtam facilè proſequi poſſumus per Sanguinis ppꝓfius Chriſti Judicis juſtas in impios exprobrationes, de qui- Chriſti, pre- uu ZB bus jam ſuprà Conc. 1 3. de Cruce, n. II. C. 7. n. 4. Singulariter rii inlinitt. vergò queretur Judex Chriſtus de Sanguinis à ſe effuſi exiguo fu AaS Ffrucdtu, qui eſſe debuiſſet unius cujusque ſalus; ſicut & pro“ K=h unoquoque noſtrùm mortuus eſt. Egο (ait S. Chryſoſt. in lun Perſonàâ Chriſti) propter vos homo fabkus ſum, propter vos alligatus futi ſum; deluſus, caſus, crucifixus: ubi eéſt tantarum mearum injuriarum Enie rultus“ Ecce pretium Sanguinis mei, quem deds in redemptionem ani- umdn marum veſtrarum. & c. M. eſt ſervitus miha impenſa, quam pro pre- uSH vio Jangnini mei mihbi debuiſtis? Ego ſuper gloriam meam vos habui; cum eſſem Deus, apparens homo, & viliorem omnibus rebus veſtrü fe- ,o0 cziſti; nam omnem rem viliſſimam terræ amplius dilexiſti, qudm ju- b Vitiam meam & fidem. Vocavi, & renuiſtis extendi manum meam; iun e& non fuit, qui aſpiceret. Deſpexiſtis omne conſilium meum, & incre- df vatsones meas neglexiſt˖. Ego quog, in interitu veſtro ridebo. Pro- Lerb. I. à v. 24. Videbunt, in quem transfixerunt En ſanguls ejus ex- eniet quiritur. Sanèé Chriſto in terris ſimmus animi cruciatus fuit, De hoc Chri- m S in horto triſtitiæ magna cauſa, quòd præviderit, tam pre- ſti in terris ec tioſi ſui, pro peccatore inter tantos dolores effuſi liberaliſſi-cruciatus & . méè Sangeini, ac totius Paſſionis fructum fore exiguum, in dolor. girn plerisque nullum, & primum inter hos fore judam, ſium 4te Apoſtolum & proditorem. Mancin. de Faſſ. D. fol. 6. qluz ati- Ex Pfſal. 29. 1ie9 litas in ſanguine meo, dum deſcendo in corruptionem, ait S. David. 10. Pſal. 2g. I0. quæ verba Chriſto aptant & 8S. PP. quàmplurimi, en censentque valere in eos, qui vitio ſuo irritum faciunt fru- 4 ctum Paſſionis & Sanguinis ſui, velut in corruptionem de- e finentis, in terram inutiliter deſidentis, ac ibi inter neglecta „ Cconculcati. Mancin. f. 378. Hic ſanguis ſufficiebat, ut homi- nes non tantùm multi, ſed omnes ſalvarentur: & tamen ſal- tes vandorum puſillus eſt grex: Pauci elebti.: multi Vero, qui in- m trant per viam latam & ſpatioſam, quæ ducit ad interitum. en Mechtl de Jud. eEctr. Ty llatth.. 3 ⁄² CoNcIO XXIV. Iudex extr. Sanguinem ſuum requiret: Matth.. 13. Duæ utilitas in Senguine meo? meus Sanguns fuſus eſt, ut tu eſſes humilis, & fuiſti ſuperbus: ut eſſes caſtus, pius, fidelis: & fuiſti impudicus, ſacrilegus, perfidus. Omner de- clinaverunt, & inutiler faöéti ſant. Pſal. 13. 3. Quc utilitas in Sangui- Pro fuſo San- ne meo? An propter hunc meum Sangnuinem, pro te ex venis guine Chri- effuſiim, ſtillavit unquam ex oculis tuis pœnitens lachry- Rto nihil re- ma? aſcendit vel unus & corde gemitus? percuſſum eſt vel fundimus in-ſemel manibus pectus? Quæz utilitas in Sanguine meo! nulla ex gtati. tot lachrymis, ſudore, Sanguine; nulla ex tot vulneribus, plagis, flagellis? O quis hic non ſtupeat ſimul, cùm cogitat, objecturum impiis judicem, ſuum illum Sanguinem, ſalutis noſtræ pignus, etiam conculcatum ab illis fuiſſe: Juſtiſſime ſanè Chriſtus exprobrabit impiis omnes fuos labores, dolo- res, & quidquid in ſalutem hominis, & operosè egit, & igno- miniose paſſus eſt; ſed ſine utilitate, ſine fructu. Tibimet Exprobratio Q anima exprobra: En Dei Filius nihil omiſit, quæ in ſalu- Paſſionis & tem tuam eſſe poſſent. In veniam peccatorum tuis à te ſen- Sanguinis Chriſti effi⸗ cax ad omne peecatores. probria, in odoratu ſputorum fœditatem, in guſtu fellis & aceti amaritudinem, in oculis lacrymas; omnia in ſalutem tuam. En Dei Filius pro te ſuperbo, ne cum Lucifero æter- nuũm cœlo excludereris, opprobriis ſaturatus; pro fatuo ha- bitus; Rex ipſe Regum Spineâ corond, ſceptro arundineo, purpurâ laceràâ, & veſte candidaâ indutus, humilians ſemet- pſam nsq, ad mortem, mortem autem Cructs. Philip. 2. §. En avare, ut Regnum Dei poſſidere poſſes, in terris Dei filius exul, pau- perrimus; à ſuis non receptus; quin & 30. argenteis vendi- tus. En laſcive, ut veſtem innocentiæ reciperes, & ut tuam tegeret miditatem, ipſe Virgineus ſub flagellis & in Cruce ignominioſiſſimè denudatus. En invide & iracunde, Dei Patris iram placaturus pro te inimico in Cruce oravit, iram & invidiam multorum pertulit, ad necem quæſitus, in crucem denique actus. En guloſe, propter te vini & homo voraxw. Matth. 11. Io. audiit; 40. diebus jeju⸗ . 4 4 . navit . LPotator / ſibus commiſſorum en in manibus clavos, in auribus op- frequenter Narit Uigt ſie Cele tor ape ſlen gun toch ded Vi ſ In ſan it⸗ ick 1 in 1 Ma lueu⸗ e 1en nulien ertu Cgit 4 uts Kihhnt S An ire nin Ltetn lw, tls ſne ar, ol. Vch 1Au nler WVhre nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis eſfuſi. 353 navit; in Cruce felle & aceto potus. En denique acedioſe, cui grave eſt, vel pedem levare pro Cœlo, ut tibi ſalutis pro- priæ ſtudium inculcaret, laboribus, vigiliis defatigatus, an- nos 33. inſumpſit, ultimam noctem ne in minimâ requie à ſceleratis agere paſſus, arduâ tandem Cruce onuſtus. Et ut totum pro te effunderet Sanguinem, poſt mortem latus ſibi aperiri voluit. Hæc & plura tecum meditare, anima mea, ne à te in Judicio extremo omnem ſuam requirat Paſſio- nem, & Sunguinem totum, ſine utilitate & fructu effuſum, quin & à multis conculcatum, & àte. VI. Ex his facile intellgimus, per omne grave pecca- tum injuriam fieri Paſſioni & danguini Chriſti, pro omnibus via & majora, à quibus maximè requirendus ſit Sangus Chri-„ imè requi- ſti, & à quibus hic conculcetur, & indigniùs habeatur: Ab Eetur SanSdi iis ſcil. qui in hunc ſpecialiùs peccant, non verbis tantùm blasphemis, ſed factis, cum graviſſimis nempe injuriis, non Injurii in à magis tantùm, & ſagis, ac graviter ſuperſtitioſis, in Sanctis- 88. Sacra- menta (quæ Gdma Sacramenta: hæc enim ex sanguine Chriſti ſuam habent 11 . — —n ſunt ex Fonte Originem, dignitatem, & efficaciam. Pia & docta eſt illa sanguinis delineatio ſeu pictura, quâ fidelibus proponitur, & Chriſti V. Chriſti præ- Vulneribus Sacratiſſimus ejusdem Sanguis profluere in fon- ſertim Eucha- tem (qui eſt fons vitæ æternæ, quam inde omnes hauriant) riſtiæ. ex hoc dein alios ſeptem gratiarum fontes, qui funt ſeptem Sacramenta; quò innuitur, hæc ex Sanguine;, Vulneribus, Paſſione, Morte, & Meritis Chriſti promanaſſe, indéque eſſe ejusdem de ſe virtutis, efficaciæ, ac dignitatis cum ipſis Me- ritis & Sanguine Chriſti. Jam itaque, quicunque peccant in Sanctiſſima Sacramenta, peccant in ipſummet Chriſtum „ „ Euchariſtiæ .* ejusque Sacratiſſimum sanguinem, ii maximè, qui peccant in eminen- SS. Euchariſtiam, quæ omnium Sacramentorum Inſtituto- “ unen rem Chriſtum realiter continet; de quâ Catechismus Roma- nus, Si dignitas, inquit, in Sacramentu ſpeltetur, Euchariſtia ſanitid tate & miſteriorum numero ac magnitudine longè cæteri antecellit; quam- 3 54 CoNcIO XXIV. fudex extr. Sanguinem fuum requiret: quam vis omnia öncramenta divinam & aädmirabilem in ſe virtutem contineant. Payt. 2. Cap. I. n. 13. f. 15 5. & ſequ. Omnium ſupernatu. ralium gratiarum ſumma & incomprehenſibilis eſt, lapſo ho- mini in Redemptorem miſſum eſſe Dei filium, reconcilian- tem nos Patri per sanguinem ſuum, inſtituiſſeꝗue ſeptem Sa- cramenta, per quæ nobis efficaciſſimè, debité dispoſitis, ap- plicetur ejusdem Divini Sangnini, pro nohis effuſi, pretium & meritum; unde nobis conferantur gratiæ, remittantur Peccata, & ad cœleſtem hereditatem aditus pateat ſecuriſſi- , mus: Et hi ſunt Fontes Salvatoris, de quibus S. Iſaias c. 1e. . 2. FSontes Salva- Haurieti aqitas in gatedio de fontibus Salvatorts: & inte lligit S. Am- toris, S8S. Sa-broſ: in Pſal. a. & 37. Eccleſiæ Sacramenta, quæ de Vulneri- Gnt bus Chriſti, quaſi fontibus, fluxerunt. Cornel. ie. Et Iſaiæ 59. ſe tum eſt. Hoc eſt (ait Cornel. hic) pretioſum pharmacum, quod non ex herbarum ſuccis, non ex adipe beſtiarum, non ex alieno corpore & ſanguine, ſed ex proprio confecit Chri- ſtus. Hoc pharmacum in SS. Sacramentis à ſe inſtitutis, re- condidit; mde enim Sacramenta habent vim juſtificandi, ſa- nandique animæ morbos, ſcil. ex Livore, ſanguine, & vulneri- um ſacrilegi dignitatem & reverentiam Sacramentorum ; cùm in hæc u. urpatores. Sacramento- bus Chriſti. V. & Cornel. in 7. .F9. 34. f. 29. Et en ex his breviter ſtus judex. Adeſte, qui Sacramenta ſacrilege traéctatis, vel ſuſcipitis, ſine debitâ dispoſitione, in ſtatu peccati mortalis, ſi ſint Sacramenta vivorum; ut vocant Theologi, ſeu quæ re- quirunt ſtatum gratiæ. Adeſte, qui innocentiam in Baptis- mo acceptam tam facilè prodigitis, proſtituitis. Qui ve- ram fidem Catholicam, & ſolam ſalvificam, extra quam niulls lalns, ad quam profitendam apert4 fronte, per Sacramentum Confirmationis roboramini, tam tepidè vivitis, imò parvi Confeſſionis. Penditis, ejus ſanctas leges tam facilé violatis. Adeſte, qui Confeſſionis Sacramentum, quò ab Oomni vinculo peccato- rum Livore ejus ſäanati ſamns. Vertit Frane. Vatablus, Regius Pro- feſſor Hebrææ Linguæ Pariſ. 1548 Et in lzvore ejies nobis medica- nh Neen Wie Nkri ſen Al e l cti il. aͤte gey in ent Putin ie Igran wpeen itne: Uuten Dond Klarn quacunque ratione peccatis, Sanguinem ſuum requiret Chri- 80 s t. — n ermtr. od ilnn. Meri i Meir inann t Vule. Finse mntin munn, nA nr⸗ tißt⸗ le⸗ Ulen k Kuid impcœnitentes, pondus futurum ſit tum V Ve nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis eſſuſi. 355 rum ſolvendi eratis, uſu ſacrilego nobis in vinculum æter- næ damnationis vertitis. Adeſte, qui toties indigné com- Indignæ municando, Rei eſtis Corpori & Sanguini Domini. 1I. Cor. II. 227. Communio- violati, nimirum indignè ſumpti & tractati; uti à judâà & Ju- nis gravitas. dæis tractatus fuit. Keus eſt talu, ait S. Chryſoſt. & Theophil. cdis Dominicæ, ac i Domintm occidiſſet, & Chriſti ſanguinem eſſu- diſet. Hoc peccato, ait S. Ambroſ. in 6. 10. Hebr. conculcatur Cor- pus Domini. Cornel. in I. Cor. II. 22. fol. 294. Adeſte, qui ligati Sa- Violatores cramento Matrimonii „quod Epheſ. v. 32. Magnum in Chriſto & S. Matrimo- in Eccleſis, dicitur, quod vobis in remedium incontinentiæ, nii. & facilis ad Cœlum via eſſe deberet, contra ſanctas hujus le- ges, ſine timore Dei, in eo ſceleratè vixiſtis, ſicut equus & mu- in extremis, ipfiſſimis moribundorum Sacramentis, vel abutentes in abutimini, vel ea negligitis, in veſtram pernitiem æternam. extremis. En ſanguis &us exquiritur. Breviter accenſendi omnes illi, qui * 4 in gravi peccato immoriuntur, præſertim, qui obſtinati & utuntur Dei patientiâ, longanimitate, bo. nitate; quibus in copioſam, ſi voluifſent, tedemptionein & ſalutem largiter Chriſti Sanguis fluxerat. Quid ad iſta re- ſpondebitis impii in Judicio, contra vos ipſos, contra ve- ſtram ſocordiam malitiamq; laturi ſententiam, faſſuri Deum & Chriſtum Judicem, qui juſte fuumm requirat Senggainenm, vo- Haic . g. Ei ſangitis ejus exqgiriter. M VII. Ne veroputemus, iſta dici tantum, imò ipfius Chri- Sanguis Chri- ſti Sanguinem ſuum requiſituri verba fore tantum in auram ſti à judæzis & aures præœtervolantia, audiamus triſtes & horrendas poe- quàm gravi- nas, quibus à judæis, qui Rei erant ſui Sacratifſimi Sanguini ter requiſitus & mortis, eorumque poſteris, in hanc usque partim diem, i hodier- illum requiſierit, requirâtque: ut in nmbr ſaltem & à longe WV. Tympius hujus ipſius in Die udicii gravitatem penſemus; quantum Theatro hiſt- cum Cbriſtus inimichi ſais ſoen, demon- P. I. à f. 23 5. traturm eſt vulnera, & Chriſti Sangut, pro illis ſine ſturte⸗ ex debænis per- VySzS— Dorum lecutorum *y 3 Chriſti- W Caini pœna ob fratrici- Judæi in 3566 CoNGCIO XXIV. Judew extr. Sanguinem ſuum requiret: horum vitio, effuſus vindictam clamabit: cùm vox Sangui- nis Abel tam efficax in Caini vindictam fuerit; unde huic in omnem vitam mordens vermis Conſcientiæ, pavor & tre- mor corporis, exilium & fuga, timor & conſternatio men- tis; de quibus Cornel. in Geneſ. a. 17. F. oz. quæ imposniten- tem feriebant, & deſperatum. Matth. 2z. refertur: Eden- tem Pilatus, quia nihil profceret, ſed magis tumultus eret, accepta aquàâ lavit manns coram populo, dicens: innocens ego ſum 4 dunguine guſti hujus; vos videritis. Et reſpondens univerſas populus, dixit. Senguis ejus ſuper nos, & ſaper ſilios noſtros: v. 24. O 27. Q Judei ſceleratiſſimi, videbamini hactenus in alium crudeles fuis- ſe; & fuiſtis in Chriſtum; ſed jam nunc longè erudeliores eſtis in vosipſos, dum dicitis: Saneus ejms ſitper nov. &Xc. J. d. ait Cornel. hic- Culpa æquè ac vindicta danguins jeſu, à te, 6 Pi- late, effundendi, quam tu vereris, Deo vindice, à te transfe- ratur in nor & filios noſtros. Ita illi cœci, & furentes non tan- proinde ultra 1600. annos, usque in hodiernum diem, gra- mundo ſervi, vem, atrocéêmq; ſentiunt, ut poſt excidium Gentis & Hiero- exules miſeri, ſolymæ, ſine urbe, ſine templo, ne Sacyiſcto, ſine Pontifice, Oſex 2. 4. . 4 toto orbe vagentur, ſervi Principum ubique. Eos cum Caino fratricidâ confert S. Cyrillus Alexandr. Vnde, ait: in Gen. L. I. peccati, ut Cain, tremente, pœnas luunt, ubiq, hoſpite & ad- venæ. Taceô Judæos, præter hoc, quòd ſint ubique exules, veluti reis Majeſtatis, aquàâ & igni, & cœlo & terr; interdici- tur; ubique ignobiles, inglorios, apud Romanos pecudum olim & jumentorum loco habitps eos eſſe fœtidos, & odo- ris deterrimi: de quibus plura Petrus D'Oultremann. Amor. Judæi pati- gniſſimi. Hugo Card. ſcribens :n untur fluxum Snimic “ Tecreat. L. 2. C 3. &. . à4 f. S3. MWancin. L. o. Diſ. 2. à f. Sof. ad 5nl. & gye. Speciatim vero admiratione digna ſunt, quæ tradunt l. 27. o¹ ad illa: Percnſſit 8 ſaos is peſteriora, otzrobtiume ſempiternum dedit illu; ex Mo- a⸗ A . ens au- N quibusdam authoribus refert, hoc opprobrium usque ho- fſanguinis in e die Jjudæos ſuſtinere, ut, in vindictam Dominicæ Paſſionis poœnam: item in patiantur hæmorrhoides ſive fluxum ſanguinis, ideôd; ſint alia particu- Gm pallidi. Addit S. Vincentius Ferrer. Srm. in die Paraſe. in ſignum laria o genere aut ſtirpe ſic olim clamantium naſcuntur, habere manum dezxteram plenam ſanguine, Capiti innixam. Manein. „ „ Qe Paſ- D. f. 26 3. Engler. citandus. F. I. ante f. Addunt alii, ſolere K pati ipſo Die Paraſceves fluxum ſanguinis, totôque tunc A⅝ palleſcere. Nonnulli : quèòd in omni plenilunio idem pa- Ulahors ſi nt. Et quamvis Salme ron, qui d e his me minit à Corne- ti lio dicatur, fectè admonere, non videri ſolidis firmata teſti- d. eſſe falſum, quamvis viri authoritatis alicujus hoc aſſerant; n. qui & aliam aſſignet cauſam, cur Hebræi ſint magis obnoxii dn morbo ffuxus ſanguinis, ſcil. ex indigeſtione carnium inſul- enge ſarum, & malè digeſtibilium, quibus illi præ cæteris veſcun- Her. tur ſæpius, ut Romæ bubalorum; unde venæ repleantur“ Z em Craſſo humore ſanguineo. Cornel.: in Matth. 2z.2-Attamen cer- äü tiſſimum eſt, valde vindicâſſe Deum Sangkinem Filii ſiii. San- „ uuts ejus ſaper nos & ſaper ſlios neſtrot. Sanguinemi ejus, alt angui ejus , Cornel. Janſen. hoc eſt, ultionem Seunguini, ſibi ſiiisque im- uß Ands Re. hH Precantur, non ſibi tantum malè precantes, ſed & poſteris cdar. 10 iaeh liis: unde & juſto Dei judicio, Judæorum imprecatione, teld recidit ultio dunguinu Chriſti in populum judaicum: perſe- verat enim usque in præſentem diem hæc imprecatio faper Aꝑ Judæorum filios, & Sanguts Domini non aufertur ab eis. Coo. — 6 cora. Evang. Cap. Ia3,f. 1o2. col. 2. 8. Hieron. populum Judai- ℳ½. Cum, cxtfeme bonis omnibus & temporalibus proſcriptum⸗, 7 alloquens, Cazè, inquit Epiſ ze: ad Vardenum, de iue, vot e idola, not as alienos Deos⸗ 6 omodo ergoc lem ent Wimnr gar nd am ſS Dem, dus nunquam tui oblitus eſt, nunc per tanta ſpatia temporum mis ſerins tus non adducitur, ut ſolvat captivitatem &r, ut verins dicam, 4 c. S 8 3 58 CoxcIO XXIV. Judex ewtr. Sanguinem ſuum requiret: exwpeblatum'tibi mittat Autichriſtum! ob quod facinns, & tam execra- bile ſcelus avertit d te oculos ſuos? lenoras? Memento vocis parentam tuorum Sanguts ejus ſuper nos & ſuper filios noſtros. & c. Mendoza in 1. Reg. 2. 36. um. g. à f. yyl. V. Sengel. de qud. Divin. tom. 3. C. 3. aubbi' de panà Talionis ZJudcorum ob Des Filium tam crudeliter tralta- Particulares éam. Abraham d S. CHard in Jud, PBayt. n. à f. vo. ubi quædam par- Pœnæ udæo-ticularia de ſimilibus Jjudæorum poenis: uti: Poſteris eo- tium incelei rum, qui Chriſti faciem conſpuerunt, in hodiernum diem fſum admi- Puta, quæ ejiciunt, in eorum faciem recidere. Poſteros tres poœnas, ubivis terrarum ſint, pati, nempe: quidquid tan- gant florens, tertio die marceſcere: quod ſerunt in terram, non pullulare unquam: ubivis ſepeliantur, ibi nullum creſce- re gramen. Poſteros eorum, qui Chriſtum flagellârunt, quorum adhuc in Poloniâ & Moſcovià reperire ſit, annuà die Paraſceves, in corpore accipere maculas ſanguineas 6666, fo- taque die ſanguinem ſpuere; ſcriberéque Antonium Caraſſam, ſe nôſſe Rabbinum nomine Eleazarum, vidiſſeꝗ; ipſum, quòd Die Paraſceves tam copioſum ſanguinem exſpuerit, quò octo ſtrophiolis eo uno die uſus fuerit. Ita etiam illos judæos, quorum valde multi Conſtantinopoli, ex Tribu Aſer, in ho- Qiernum diem naſci brachio dextero minore mediâ ſpitham, Qquam ſit brachium ſiniſtrum, & cujusvis ex hc Tribu manum derxtram ab utero matris curvam eſſe, in ponam & maledi- ctionem Malchi, qui ex Tribu Aſer Chriſto alapam in domo Annæ dederit: ex Moming. quar. Izy. Hæc P. Abraham à S. Cla- Quid de u- rà cit. Taceo, quæ in Zeilero aliisque ſparguntur de Ahasve- dæo ambu- ro, Cive Jeroſolymitano, Opificio Sutore, de quò Limnæus nem mundi in Notitiâ Franciæ, ſanè, inquit, præter unicum Jjudæum, q usque: Chriſto quietem ante fores domus ſuæ negaverat, non alium legimus mandatum accepiſſe, quàm ut ambularet usq; ad finem mundi: & hunc ejusmodi mandatum accepiſſe, fabulam po- tiùs, quàm hiſtoriam olet: ita Lymnæus ap. Erasmunm Hranciſei Part. 2. der luſtigen Schaubuͤhne 2 f. 401. per novem facier: ubi Lur facti, 4 — meren izunrn ung n56, e ſten S oNten un Hdan 1ten— mot⸗ mud ℳ ungt vo 6 S 4, ltn⸗ 1DN N e⸗ = — 14 Oryen t na. Mendoza in ſine Conc. Bujus citt. Hæc cùm audimus, vide- mur non iniquè iraſci perfidis Judæis, & mirari pœnas, qui- bus ab iis ſanguinem ſuum juſtiſſimè requirat Deus in hodier- num usque diem. Quidni adhuc rectiùs in meipfum de- ſcendo, & cogitans gravia & innumera peccata mea, me- ipſum Reum agnoſco fuſi hujus pro me Sanguini Sacratiſſi-· . mi, & potiori jure, quàm olim piiſſimus Bernardus, corde contrito fatear: Ego ſum cauſa tui vulneru, ego tui cauſa doloris. Magis aggravant Chriſtum, ait idem S. Bernardus, Fer. 2. Paſchæ, Chbriſtum vulnera peccati noſtri, quàm vilnera corpori ſui. Quid WVWe nos Rei fmuu Sanguinie pro nobis effui. 339 facti, vel hiſtoriæ hujus, curioſæ potiùs, quàm veræ (quam tamen aliqui pro veràâ referunt) ſeriem, & contingentia, & ubi, quibus annis, veſtitu, formâ, moribus, viſus fuerit, agdducit. Fides debet eſſe penes Authores. De Pœnis judæo- Iraſcimur rum Chriſtum crucifigentium. Vid. etiam le Blanc. Carthage- udæis; quid- a ni potiùs no- is? agis peccator! manus tuæ, quæ vindictam ſpirant, paupe- rem opprimunt, adhuc plenæ ſunt ſanguine lingua, oculi, membra omnia ſacro Chriſti cruore tincta video, quibus nempe peccamus, & paſſionem Chriſti renovamus. Men- ſæ, convivia, fercula, aliaq; omnia, quibus ad peccandum Inſtrumentis utimur, hoc madent ſanguine. Et dum ita in Chriſti Paſſionem & ſanguinem peccamus, an non hoc eſt di- Cere; Sangun ejus ſuper no? Annon putamus: annon credi- mus, Deum & omnium maximè in Judicio peccata noſtra & in illis ſacratiſſimum ſuum Sanguinem, fruſtrà, vel ſine fru- tu effufum, requiſiturum, ſententiäamque laturum contra omnes impios, tanquam Majeſtatis ſuæ læſæ, & sanguins ſui Reos! Horrendum huic breviter adjungo, quod de Ludo- vico Goffredo, Sacerdote Maſſilienſi refertur. Hic adul- Goffredus teriis, ſtupris, ſacrilegiis & omni genere ſceleratiſſimus, magus Chri- omnium per Galliam, Hiſpaniam, Angliam, Germaniam, 8 Sangnine Turciam, Magorum factus anteſignanus, in nocturnis dia- e gr nen⸗ bolicis conventibus hirco infernali ſæpiuùs litabat SS. Chriſti ke⸗ Sanguis Servatoris noſtri Corpus, aut pedibus conculcabat, aut Ca- ejus ſuper Mechtl de Jud. extr. 22 nibus nos. == 7 — 360 CoNCIO XXIV. Jude ewtr. Sanguinem ſuum requiret: ſtrigum turbæ clamanti: Sanguis ejus ſuper nos, & C. aſpergebat. Qui tandem ab ipſomet dæmone, pactis ab hoc non ſervatis, ex ore puellæ ab eo obſeſſæ, (quam Goffredus non plus de-. cem annis natam incæſto amore conſtupraârat) loquente ac- cuſatus captusque Aquis in Provinciâ, vivus in rogum inje- QGus, obſtinato in malum animo, ex igne temporaneo in æ̈ternum migravit. Pædag. Chriſt. tom. I. p. I. C. 7. J. 3. à f. 181. e Franc. Koslet Hiſtor. Trag. noſtri temporis, Hiſtor. 3. Leiler. eadem hi- mirandum quid aliud. nibus edendum abjiciebat: Sanguinem verò malè ominatæ Ntor. 2. à f. yg. Mercat. Nucl. Catech. I-. 41. à f. I79. Audiamus ad- Chriftus ſan- VIII. Chriſtus Redemptor noſter in terris cùnm viveret, Fuins ſuo de- Miſericordiâ ejus infinitâ ſceptrum tenente, ac denique in ens chiro- 1ps4 Cruce ſuum Regale ſolium ponente in monte Calvariæ,;, per ſanguinem ſuum delevit, quod adverſus nos erat chirographum graphum mortis. Co- loſſ. 2. 14. Juſtus per te, Chriſtus moriens in Cruce. Cornel, in Coloſſ. 2. 11. Ubi verò Unguinem Juſtitia ſola, in throno- Nubis ſuper montem Oliveti reſi⸗ emn Jo dens, imperabit, ibi Chriſtus Sanguinem ſuum exactiſſimè tentiam æ/ decreti (quod aliud non eſt, quàm obligatio, reatus, & de- Miſericors. bitum poenæ æternæ, ita certum & liquidum, acſi chirogra⸗ V. Engelgr. Ppho & manu noſtrâà conſignatum, juxta decretum Dei & Dom. 21. ſententiam damnationis in Adamum & poſteros ejus pec- P⸗ I. S. I.. cantes latam) quod erat contrarium nobis, & contra nos z & pſam tulit de medio, ac ſuſtulit, afigens illud Cruci, configendo, crucifigendo, caſſando, & abolendo illud ſuâ Cruce ac mor- requirens, per eundem ultimam ſuam ſententiam Damna.- ternæ mor- tionis, in impios decretoriam, con ſignabit „Confirmabitque. eis. IͥIn rem hanc. Exhorreſco, quoties reminiſcor reſolutionis Pyrrhus Pa- illius à Theodoro Papàâ adverſus Pyrrhum Patriarcham Con- uriarcha Con- ſtantinopolitanum conceptæ: Hic enim Monothelitarum Kantinopo- (qui unam tantum in Chriſto voluntatem admittebant, Iit. hæretico- S . riliIIicten rum Anteſ. duas verò ſcil. Divinam & humanam, utrique huic Naturæ znanus. ſüam, negabant) anteſignanus, & impius per univerſam Africam, ubi exulabat, hæreſes ſeminabat, ac perceptaâ He- =ð raclii — torr Le dos 4— WVWeeee nos Rei fimis danguinis pro nobis eſfuſi. 461 mm raclii morte Romam ſe conferens, ad pedes ſummi Pontifi- n cis proſtratus, veniam popoſcit, (nontamen ex animo, ſed f ficte, ut ait Platina) & impetrat, abjuratâ hæreſi, ſinceram eA, tum quidem fidei doctrinam profeſſiis, ideque à Rom. Pon- e tifice Catholicæ Commumioni reſtitutus. Pyrrhus verò ex- nS torris (fubiit enim voluntarium exilium, ininitæ gravis cu- n jusdam conſpirationis ſuſpicionem adduétus) Catholicaez Eccleſiæ redditus ‚ab Olympio Exarcho Ravennam evoca- tus, non Auguſti tantùm gratiæ, ſed amiſſæ quoque Eccle- ſiæ recuperandæ ſpe factâ, eſcâ veluti porrectà, hamo in- felix eſt captus, prout ad ſimiles transgreſſiones facilis erat, e fidei iterum deſertor effectus, ad hæreſum ejuratarum vo- mierh mitum rev erſus. Nec defuit ſceleri merces; quippe Byzan- ( tlium pr. ofectus, Sedem ipſe recipit, quam amiſerat. Quã Excom- re cognità Theodorus Papa diro eum anathemate perculit. municatus à t Etenim congregatis cunctis Prælatis Romæ præſentibus ad Theodoro nme- ſepulchrum conceſſit SS. Apoſtolorum, & in poſtulatum FPapa, den⸗ 11 atramentarium Calice vinum conſecratum, ſeu JEſu Chri- ſeripta Chri- W ſti ſanguninem, infudit » & cum eodem damnationis ſuæ ſen ſti Sanguine. ſe tentiam ſcripſit, declarando ipfum excommunicatum & cor- 52 en Tradit Theophanes, ait Ludovicus Aurelius Peruſinus in Nn Compendio Baronii ad An. Ch. 6a5. anathematis illum ac depoſi- aAa Kionis ſententiam vivifico Chriſti Sanguine in atramentum infulſo, ad Apoſtolorum aram, novo exemplo ſubſcripfſiſſe. Drne Porrò, ait Augullinus Pãaolett. nemo ſibi, ſimmum hunc ut nimis rigidum, aut ejus ſententiam fulmi- .“ Pontificem vel o natam tanquam nimis ſeveram, ſaltem quoad modum, argue- Ne re præſumat, quia pro homine adeo impio nullus modus eg Lonverientior crat; neque enim ſimiles per manſuetudi- nem reſipiſcere ſolent, ſed potiùs deteriores indies fieri; at- que ideo Succeſſor Petri Excommunicationis gladium ar- ripuit, eumque Sanguine Jeſu Chriſti, qui ſub ſpeciebus vini n 501 . 1 2 * „ . i conſervatur, condemnavit. Pyrrhus (ait idem Päolett. al- . 22 2 legans 362 CoNCIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret: legans Baronium L. 5. Annal. An. Chr. 645. & ex hoc.) Cùm Ro- ma discesſiſſet, & Ravennam perveniſſet, ut canis ad vomi- tum ſuum reverſus eſt, quò⅛ Papa Theodorus comperto, pleni- tudine convocatâà Eccleſiæ, ad ſepulchrum Apoſtolorum ac- ceſſit, & divino calice expoſtulato, ex vivifico Sangauine in atra⸗- mentum ſtillavit, & ita proprià manu depoſitionem Pyrrhi conſcripſit. Iufrà Conc. 32. n. y.- Paciuchelli de Paſſ. D. L. 4. Diſe. 12. Fvo2: Quare perſuadere nobis voluit, Ppergit Paolett. ſtultum eſſe, ſi quis cum perverſis hominibus benignè procedere ve- lit, ſed cum malis malè procedendum eſt, Paol. ſerm. 6. in fer. 3.. Dom. I. Quadtag. n. II. Pyrrhum vitâ functum A. C. &53. ſcribit cit. Baronii Compendium; Platina, prius vitam amiſiſie, quàm tanto ſcelere (iteratæ Apoſtaſiæ) quæſitam dignitatem potue- rit obtinere, à Senatu, Populéque Conſtantinopolitano, co- gnito ſcelere prætactæ Conſpirationis, de fugâ retractum, fuiſſe interfectum,. b⸗ TheodoroPrimo, 732. Pontifice (quem Chri- ſtoph. Ott. S. I. in Rom Gloriord fol. 227. ſcribit beatèò mortuum: A. C. 649. 14. Maji): mihe fol- 93. ubi & hunc Pontificem laudat, inquiens: His ita conſtanter & ſanctè peractis moritur Ponti- Applicatio ficatus ſuĩ anno ſexto, Menſe 5. die 1I8. Jam ad judicium exx- ad Chriſtum Judicem im- Piis iratum: tremum applicemus. Malos mals perdet, jam ſuprà diximus, & cum malis malé procedet. Item de Excommunicatione impiorum in Judicio jam dictim ſapra Conc- 9. n. v. Quidni co- giltare poſſimus, Chriſtum Judicem in Calicem furoris ſui, vindictæ, & ſuppliciorum, quibus afficiet impios, in Calicem iræ ſuæ Ha. p1. Iz. in Calicem vinirfurorn, Jerem. zr. I1. (Vid. Cor- nel. hic.) qui mortem ſi gnificat; & quidem hoc loco æternam? continens juſtam menſuram vindictæ & ſuppliciorum, ait Ii- rinus, in cit. Zrem. 2r. Ir. in hunc, inquam, calicem iratus ju⸗- Numerus, dex quaſi ſtillabit totum & omnem ſuum ſan guinem (cujus utarum pro ingratiſſimo homine effuſi, cit. Abraham à S. Clarà nu- Sanguinis . Chriſti pro. Merat guttas 547500. ſeu quingenta quadraginta ſeptem mil- nobis eftuſi: lia & quingenta guttarum, quarum quælibet & ſingulæ tam cujusvis pre- Pretioſæ, & tanti pretii, ut nec Baa Virgo cum omnibus San- e ii We nos Rei ſimus Sanguinis pro nobis eſfuſi. 365 Cn Gtis Angelis & hominibus, in cœlo & terràâ, in omnem æter- In nitatem, exſolvere & æquare poſſit) dum ad ſiniſtram impiis ingratiſſimis hunc ſuum ſanguinem im tantis Paſſionis dolori- nH bus, tormentis, cruciatibus, anguſtiis, pro ipſis effuſum, ex- . probrabit, illiusque pretium, pro ipſorum ſalute æterno Patri m exhibitum, objiciet, non judæis tantum, quos ex parte ex- cuſac S. Paulus Ack. 13. 27. & 1. Cor. 2. 5§. ſed & Chriſtianis & Ca- mm tcholicis, qui non ignorantes, ſed ſcientes, ſeu verà fide doëti, e ſuis peccatis Chriſtum iterum crucifigunt; idque liberè agunt, propter quod paſſus eſt. Quid tempore Judicii falturi ſamns, ait ln 8. Cæſarius, quando , contra Crueiſixi Domini levores, notæ pecca- n. orum noſtrorum, & maculæ libidinum, proferentun? quös vultu re- enn ſpzciet redemptio noſtra perditionem noſtram tantò graviora erunt undt oſtra delidta, quantò majora ſe oſtenderint Divina beneficia “ ita etriin S. Cæſar. Hom. 23. Faſti Mar. in Menſtruo §. Felicit. Io. NJulis, & vemi Pevenfeld. citands. ð —r Io m IX., Hiſtoria non minùs triſtis, & -horribilis, ſimilis illi, mut quæ dicta eſt, ſaprà Conc. Ior n. 10. ſit concluſio, in confirmatio- 2r nem & faciliorem dictorum memoriam. Refert, poſt pri- Chriſtus de. mum allegatam num. Io. C.o. hiſtoriam, uti etiam ibidem no= ſperato pecca- 4 * — * un, tatum eſt, P. Michael Pexenfeld. infrà cetandus & ex citandi. tor i in faciem Neque ſemel (ait hic Concionator Hiſtoricus) cruentus hic im- br 63 leit ſn- per e Vulneribus Redemptoris in pervicaces peccatores ſpar- Bturum ina uI fſus eſt. Homo quidam flagitioſus, cuùm ab ægritudine in le- judicio te- „SRumproſtratus, mentem ad prioris vitæ rationes revocàſſet, ten. E immensâ criminum mole obrutus, de ſalute ſuã deſperare cœ m. pit: Adſunt amici, magnitudinem mi ſericordiæ Divinæ tor- n penti & dejecto ingerunt, ad ſpem excitare conantur. At ille ana conſilia, malus augur de interitu ſuo, regerere diceréque: is Quid ſibi cum poœnitentiâ eſſet, qui ſciret ſe titionem æterno- rum ignium fore! in propatulo eſſe ſcelera ſua, & imminen- Gl. tem ſceleribus ponam: ſpem omnem veniæ conſequendæ præciſam. Ad voces tam deſperatas, magis inſtare illi preci- ℳ bus, rogare lacrymis; ſed fruſtrà. CGùm ab ope humanâ ſam M Z2 3 deſerto, — 364 CoNGIO XXIV. Judex extr. Sanguinem ſuum requiret: deſerto, Chriſtus ipſe (qus non vult mortem impii, ſed magis, ut n, convertatur, & vivat Exech. 32. ) aſpeétabili ſe objicit formà „ intuit utque animum ad fiduciam erigeret, clementiæ ſuæ ſinum Ajiet offert, modo ſeriam pœnitudinem flagitiorum ſuorum conci-: oni peret, eâque Sacerdoti, Miniſtro ſuo, patefaceret: adeſſe Re. demptorem & Salvatorem ſe, ſecumque afferre omnes miſe ſinl rationes ſuas, & diriſſimæ necis, pro ipſo exantlatæ, merita: Ue, unam unicam Sanguini pretioſi guttulam mille mundis expi- i andis ſuffecturam fuiſſe: quantò magis unius hominis noxis abluendis. Quid ille! obſurduit, obduruit; jamque Redem. ptorem ſuum nec agnoſeere, nec oblatam gratiam æſtimare Ren ſuſtinuit. Perſtitit nihilò ſeciùs inſtare Servator benigniſſi-. mus, & deduétà ad peëtus veſte, vulnus lateris, manuum 4 quoque ac pedum quatuor foramina oſtendere, conteſtari-· que, ex his fontibus ſalutem poſſe ipſum ſuam haurire, ſi pro . ſiphone, applicuerit confeſſionis ac pœnitentiæ dolorem. , Cumque neque hic acquieſceret ſaxeus, totéque corpore ab- ſt nueret tam ſalubrem medicinam; exaſperavit nimiruùm con- ’”J”MUMU tra ſe pietatem Chriſti Medici: nam ex lateris ſui vulnere, vi. u ſus eſt manum implere multo ſanguine, eumque in obſtinati faciem projicere, additàâ tremendà ſententiâ: Hæc, inquit, amo- riü mei, contuimacizg A* obſtinationi tuæc nota, hoc ſignum ſanguine meo piékuwn, olim contra te ad tribunal meum, ſupremi hominum & Angelorum Judics, reum arguet, contemptæ abs te clementiæ meæ . & meritæ condemnations tuæ. Ita miſer periit, quia perire vo-. y luit, etiam provocatus divinis adhortationibus, & oblatis ſa- mii lutis ſuæ remediis. Ex Gotſchalco Holen, Ord. Erem. S. Auguſt. mes⸗ Theologo, Serm. yg. Part. Hyem. refert Michael Pewenfeld. Conc. Hiſtor. a ad Hiſtor. Ie. in doltrinds num. a. à f. 133. & citata ſuprà Conc. 1I9. i ad ſin. òůÿ”M. Pecnitentiæ X Hinc certè videmus neceſſitatem pœnitentiæ, ad quam n neceſſitas. meritò nos permoveat exemplum S. Thomæ Apoſtoli, ad viſa, S tadta vulnera Chriſti, verè posnitentis: Dominus men, & P Deus meu. Ni velimus, ut cum Ruperto loquar, 1eereed- Domini l M = 4 WVWVWe nos Rei ſimus Sanguinus pro nobis eſfuſ. 356 l Domini Vulnera, æterna futura incendia. Moveamur quæſo vel n, intuitu Chriſti Crucifixi, Vulnerati, Sanguine perfuſi, & in eo Bin miſericordiam ſuam offerentis. Quem in finem legenti offe- romirabile exemplum, quod ſcribit Religioſus Scriptor Abrah. B20vius Anno Chr. 1221. n. o. ſaorum Annalium. Romæ puella Chriſtus an fuit, Catharina nomine, à formæ venuſtate, pulchra cogno- apparens to- mine, ſed famæ proſtitutæ, ad quam omnis Juventus con- ⸗ cruentus e fluebat. Dum Veſpere quodam, ſpecioſum præ cæteris, ad ad poniten- m fſe juvenem divertentem conſpexit: quem dum cœna (ut con- Eharinane Nn ditio poſtulare videbatur) ſatis d bdil exciperet, mirum eece quandam rn oſtentum, quodvis, ut menſæ inferebatur, ferculum ſangui- Romanam. Nigſ ne largo aſperſum apparuit. Quô prodigio adeo illa non per- mI culſa, ut menſis remotis, eum, in penitius cubile deduétum, ne ag flagitium pellicere auſa fuerit: non invitus ſucceſſit; at iſtic „,i loci derepentè ( inauditam metamorphoſim) ſpecioſus form doan oræ ſilis hominum, toto corpore vulneribus ſaucium, & pla- rt gis lividum, ſponſum Sunguini ſe exhibere, tétque ora, quot Anomn vulnera, viſus pandere, quibus illam hujus tam diræ lanienæ ee cauſam arguere; benigniſſimè tamen ad veniam invitare, non din geſtitit: Erubuit ad hæc Catharina, & ſcelus exoſa, ſingula- us rem poſt hæc vitæ ſanctitatem exorſa eſt. B. Alanus de Kupe Re- SoSe divivus P. y. C. †9. à f. 7S2. Englgr. P. 2. Dom. po. G. 2. mihi f. 1I4. in u folio. En ergo hisce, & exemplum, quod fortiter terreat, & Qquod ſuaviter alliciat ad pœnitentiam. O Chriſte Eſu, ne per- gie das cum impii Deus animam meam, & cum viri ſanguinum & ho- üh micidis (Reis ſanguini ac mortis tuæ) vitam meam, id eſt, ne N me condemnes, quemadmodum impios condemnare ſoles . R orat Pſalmo 2,. 9. David ad Deum, quem initio hujus Pſalmi Judicem ſuum invocat. Bellarm. ibid. Te ergo quæſumus tuts fa- mulis ſabveni, quos pretisſo Sanguine redemiſti. & c. l N . . . „ 2 . . . 2 2 ☛ ſ Vid. Concio 13. ſuprà de Cruce, & in ſme citt. Petri D Oultre- Authores J ,6 mann, Amor Increat. L.. 2. C. 3. J. 4. N. y. d f. rzr: Georg. Sten- eelkarir. l HEHenricus Engligr, vo. part, 2, Kurſum eIS5 un gel. cit. tom. 3 C. 13. Henricus Englgr Doem Fo. Pars 2. a 1. Concionis: 366 CoxNciO XXV. Julex exlremus eaißimè numerans: Crucißgi à peccatoribus C. briſtum. Pexenfeld. ad hiſtor. 1. in Doctr. moral. Franc. Labata, tom. 1. E. Converſio. Propoſit. 11. f. 7pz. Fr. Mendoza, in I. Keg. 2. 36., Annotat. 24. totd, à SFedt. 2. de Bonis Naturæ, Fortunæ, ſuuhlatis à Judæise Bonis item hujus vi. tæ ſpirit. & æternæ: De iisdem poœnis Judæorum Le Blanc, in Pſal. 6S. à V. 22. à f. 33 7. ad 429. & DPſal. 20. 1I. ad num. 7. ſa- Pra. Leop. Mancin. de Paſſton. D. L. 29. Diſſert. 9. Pundto 6. San- Luss Chriſti Pat. pedibus conculcatus. à f. 376. Homicide proditd DSangiine fluente è cadaveres Conc. Sa. n. 2z. Caſus Englgr. cit. L. G. 2. Ad n. z. Paciuchelli de Paſj-. D. Lib. 3. Diſi, 1. 4 f. 347. & LEihb. 4. D. 12. d f. VSS. V. Hebr. I2. 24. & 25â. & Cornel. id. ubin Sanguis Abel clamat vindictam, Sanguis verò Ch iſti cla- mat miſericordiam, gratiam, & remiſſionem peccatorum: Ita Cyrill. Chryſoſt. &c. in hac vitA ſcil. ſaprà adl hißer. .g. A Io. Ad n. g. E. Exech. g. 2. de atramentario » Cornel. ib. per quem virum, habentem atramentarium ſcriptoris, Rupertus, & alii, Chriſtum intelligunt. Citate ſaprà ad ſuor numeros. Majol. Dier. Canic. Indic. V. qudæuz. Jo. de Carthag. de Arcan. teom. 1. L. 6. hom. 21. de Juacorum panu. V. infrà Conc. go. in ſine, hiſtoraia. M 3383. 83 3 532 . 3 3 -f3 22 .-3 3. à383.3323. S3 3. 23:. 8383. 42 8. Judex Extremus, exactiſſimè numerans; graviſſimè ponderans; & dividens, ſeu judicans ſeveriſſimè: docet nos, in tempore Rationes no- biscum inire per Ppœnitentiam, ſuper numero & 6 damnemur. 4 Coxcio XXyVyvy. grayvitate peccatorum noſtrorum; ne in Judicio ter⸗ W Ee e Mi . N im o⸗ l, UWI toy via viſimè ponderans: ſe veriſſimè judicans. 367 au e,, zeeehiz n Matchxi Deoumn. 21. ſcſſen 44 legit 2 intel, gt. Matchæi 24. 16. Pent. Videbunt Filium hominis venientem in nube ,cum Dominicà 1. „poteſtate magnä, & majeſtate. &c. Reſpicite & Advent. Ne⸗ . v lewate capita veſtra. & c. Lucæ 21. 27. & 28. *& .— . * TJu'es, qui Venturus es?* &c. Matthæi 1I. 3. Dom. 2. Adv. Cüujuß econon ſum dignus, ut ſolvam ejus corrigiam Domimici 3. Catceamenti. Joann. 1. 27. Aldyent. Piradicansbaptismum pœnitentia in remiſſionem pec- Dominicà 4. ihie catorum. Luczx 3. 3. M Advent. ir — Hriſtus Dominus (quem videbunt Filium hominis venten- Qui legit, in- ner tem in nube,; cum poteſtate magnd, & majeſtate, Oomnes tan- telligat: T o⸗ um gquam ludicem Pxtremum, quique ad judicium cita- muta 1 oℳ4 bit omnes omninò homines; ſummos & infimos; Sa- l M cerdotem & populum; Religioſos, Eccleſiaſticos & ſæcula- ze ſine mun- iit res; Magiſtratus & ſubditos; Juvenes ac Senes; utriusque di & extremo Sexus; & cui ipſi etiam Reges, & qué mollibus veſtiuntur in domi- Judicio. 3 . as Regum, digni non ſunt, ut ſolvant ejus corrigiam calceamenté.) Hlic, inquam, Chriſtus Dominus noſter, cit. Matth. 2a. 16. le- gendum aliquid proponit: Oui legit, intelligat. Mira ſit opor- tet, ſeria, ponderoſa, & ſummi momenti Lectio, ad quam e non obiter percurrendam, ſed intelligendam (qui enim le- ben git & non intelligit, negligit) ruminandam, & altéè animo imprimendam, ipſum Servatoris noſtri os Divinum horte- / tur. Duri legit, intelligat keſpicite, & levate capita veſtra. Le- tionem autem hanc ipſemet promit, cit. Evangelio, Matth. 24. MH & Lucæ z. ubi manifeſtè de fine mundi, & Extremo Judicio agit. Digniſſima certè homini Chriſtiano, & ſalutis ſitæ non negligenti, lectio, quâ is ad pænitentiam, in rem ſſtonem pec- catorun, & horum agnitionem, ac iræ Divinæ, in Extremo 4 Mecht! de Jud. extr. Aa a fllii- 368 CoNcCIO XXV. Judex extremus exabliſimè numerans: Judicio ſeſe in omnes impios, velut mare, effundentis, evi- tationem, efficaciter permoveatur certò, modò legat, & in- elligat, & modò ne in peccatis ſuis ſpiritualiter ſardw, caens, Spiritualiter Taudus, imò mortum, ſit penitus, & ſaxo durior. Nempe caca ſurdi, cœci, eſt, qui caduca & fluxa bona ſtabibilibus & æternis præponit; claudi, lepro- qui nec cœleſtia præmia ſuſpicit, nec noviſſima conſiderat, ſmortui,zun- nec miſerabilem animæ ſtatum agnoſcit: qui in tenebris de V. We palpantes offendunt, impingunt, ruunt, & tandem in æter- Schwertfet. num præcipitium corruunt: nonne hi cæci? quosdam qui- Conſil. 3. à dem excœcat avara habendi cupiditas; aliorum oculis lu- f. 80. ad o7. tum obducit hixuria; aliis invidia diem eripit, & omnem V. Breviar. mentis lucem. Surdu eſt, qui inſpirationes divinas con- Dom. 4. poſt temnit, ad ſalubria monita aures obdurat, Dei beneficia pa- Pent. Lect. 2. riter ac minas infuper habet. Claudus eſt, qui ſolidum gres- Nocturni. fum in viâ virtutis & mandatorum Dei non figit: qui alte- & Dom. 4. Aug. Lect. 2. U pedem videtur in recto tramite ponere & in Cœium; alterum in viam vitiorum deflectit & in infernum; qui Deo ſimul & diabolo, Chriſto & mundo ac carni ſervire ſe poſſe, autumat; qualis eſt Pſeudopoliticus, Deo ſervient, ne oſfendat AJiahbolum. Leproſus eſt, qui, cum ipſe peccati ſcabie ac fœtore infectus eſt, contagioſo halitu alios quoque inficere, eisque luem affricare ſtircſet, malo ſuo exemplo & c. Pexenfeld. hiſf. 14. Nocturni. in Doctr. n. 3. f. 135. ſuprà C. 22. n. I. & C. 22. .a. 1. Hi omnes pæœniten. tid, in remiſſionem peccatorum, indigent, & ut legant, & intelligant lectionem Chriſti de judicio ſuo Extremo, vel audiant. Hanc ego Chriſti Lectionem pro munere meo explanare conabor per illam Scripturam, itidem Divinam, in pariete quondam efformatam ab apparentibus digitis, quaſt manus hominus ſeri- bentu. Daniel. y. Et per hanc, & ex hâc docebimur intelligere, hâc Scripturâ denotari Filium hominis, venturum Judicem. Reſpicite, & levate capita veſtra; audite & intelligite, ſeria & ponderoſa. cü Baltaſſar Rex II. Hiſtoriam & factum tragicum refert S. Propheta Da- temulentus niel. cit. cap. y. & ſcriptis illuſtrat Mich. Pexenfeld. Horo Bibli- 4 YraA RR ponderans: ſe Veriſſimk judicans. 369 nge co, Narrat. Iob. à f. 542. Drexel. in Daniele Cap. I. I. 16. I7. Englgr. m anum feri- o Ppart. 2. Dom. 24. Ego equidem breviter boc numero refero, co- bentis in pa- α. teris dein ad ipſam Scripturam, & intentam à me rei ipfſius liete cernit, a fſubſtantiam, progreſſurus. Rei ſummarium hoc eſt: Bal- Danie . . . nte- taſſaro ſeu Evilmer odacho, Nabuchodonoſoris Magni filio F Supraà .] . . De & ſucceſſori, temulento, & ſacra templi vaſa profananti, ter- Con. 4. n. 5 ter rorem incutit manus ſcribens in pariete: Scripturam legit un Daniel, docétque, per eam exitium Regi portendi. Eädem ung nocte occiditur Baltaſſar; ſuccedit Darius: Tirin. Nempe Bal- h taſſar Rex fecit grande Convivium, ut Cyro Perſæ ac Dario Me- mnn do Regibus, Babylonem Chaldeæ urbem celeberrimam & IW ex totius Aſiæ maximis, circa Conffuentiam Euphratis & Eigridis Dict. Geogr. cum innumeris copiis jam pœnè biennio ungs cingentibus, tam ſplendido epulo, in honorem Beli Babylo- ih niorum Dei, cujus tum feſtus dies Babylone agebatur, publicè celebrato, ægriùs faceret, & ſpem omnem urbis fa- Ce me ad deditionem cogendæ præcideret. In hoc ergo Con- vivio, dum impiè blasphemeque & ſacris vaſis bibitur vi- num regium, & optimum, centum annorum; dum laudabant ſe Deos ſuos aureos, & æreor, ferrebsg, lignebs”az, & lapideos- dum ita b cantatur, perpotatur, & convivalis luxuria fervet maximè; in eàdem boraâ apparuerunt digit quaſi manus hosniniu ſoribenti, con- Cpin tra candelabrum in ſuperficie parietis aulæ regic. Daniel. f. y. Paucas aA⸗ literas, & tria verba ſolummodòè; omnis lætitia in triſtitiam abiit. Voluit Deus, ut impio Regi ſententia Judicis, non in G ſomnis & voce, uti parenti ipſius, ſed quàm apertiſſimè pan- on deretur; perinde ſi dixiſſet: En ego tibi literas fatales, & qui- dem ſignatas, & m mu meâ conſcriptas, mitto, inſpice, & le- e⸗ ge. Kex aſpiciebat articulos mann ſeribentis, omnésque convi- cn væ, tot ſervi, famulæque, ſpectatores & teſtes, ſcripturam in pariete maniſfeſtè ſpectabant. Breve prorsùs, ſed terri- eub⸗ dam & exanguem; & cogitationes ejns conturbabant eum. inſidias „N ſibi parari vidit, nec tamen auctorem nòſſe potuit. Compages 4 Aa a z renum „ 370 CoNCIO XXV. Judex extremus eNalctiſſimè numerans: renum ejus ſolvebantur, ex graviſſimo timore naturæ præſa gien- tis imminentem ſibi mortem. Quid hoc: unde illa tanta tamque inopina trepidatio! unde illa potentiſſimi Regis o- mniumque convivantium & pavor & pallor, & plurima mor- tu mago?“ quid manum ſcribentis expaveſcunt:? ſi leonis un- guyjues aut Draconis pedes aut urſi ungulas ad parietem ober- rantes vidiſſent, triſte ac terribile omen cenſeri potuiſſet: quid autem manus terret, & quidem ſcribentis? ſi nudo aci- nace, aut triſulco fulmine armatam, ſi romphæam Cheru- bim ignitam, in ſe unum vibrari conſpexiſſet, ne hæc quidem terrori eſſet illi, qui ſupra centum millia armatorum ad ma- num habebat. At verè, ſtimulante intus conſcientiâ ſcele- rum, divinum hoc portentum ſe petere, facilè augurabatur. S digitorum ſcribentium ſpecie, ait Theodor. ita berterruit eum, qui maximiem admineſtrabat regnum, ut etiam articulorum compages præ m'etn diſſolverentur, quid non ſuſteinuiſſet Deo infeſtus ſi Julmina con- Gexiſßſet, aut angelos torvèò intuenter, & novo figuræ babitu deterrentes, 1orum eonſpectum ne magnus quidem Deniel abeqg metu ferre poitit. Addo, ait Mendoza in t. Reg. 2. Io. num. 31. f. 359. quid, ſi ipſum Deum mille fulmina jaculantem conſpexiſſet & c. Exclama- vit itaq, Kex forkiter. Vocati actutum Arioli, Magi, Augures, Incantatores, venefici, ſapientes, & ſuæ gentis Theologi; ſi quis eorum fortè hanc ſcripturam legat & intelligat. Sed non Lotnerunt, nec ſoripturam legere, nec interpretationem mnaicare Kegi. Umus Daniel repertus eſt, qui poſſet obſeura interpretari, & li- gata diſſolvere. Hic itaque conſilio Reginæ, fominæ ſapien- tiſſimæ, accerſitus, ad turbatiſſimum Convivium, altiſſi- Daniel inter-mum movit omnibus filentium. Daniel verò ad ſuper- Pres Scriptu- bum Regem converſus, coram omnibus, ubi horribili di- Iæ: Mane, tione ad menſam peroraſſet, oculos in decretoriam ſenten- Thecel, Pha- res tiam, parieti inſcriptam, conjecit, legit, intellexit, atque ita ex- poſuit: Mane, Thecel, Phare. Mane: Namerzvit Dens regnum tusm, & comple vit illad. Thecel.- Appenſas er in ſtatera, & unventus erminus Haleni. Eharer- Diviſum eſt regnum tunm. &c. quibus prolatis, quan- za. gra viſſimè ponderans ſe veriſſimè judicans. 371 e quanta fuerit omnium conſternatio, quàm perturbata con- iln ſilia, ut imminenti exitio occurerent; ubi rumor increbuit, lyi jam hoſtes in vallo eſſe, jam Cyrum muros occupdâfle, quis kun⸗ tradita in ruinam & deſolationem, ducentis ante annis præ- tent viſam ab Haia v. 11. c. 27. & florentiſſimum Regnum haldæo- pon rum interiit, ad Perſas translatum. Multúuùm hæc faciunt ⸗ ad demonſtrandum ultimum orbis excidium, & extremi ju- uIIhH Qicis proceſſum in impios. Notandum, ait Rupertus in Dan. ei c. 9. quda in medio convivii manus illa, in nodte, apparuit, & jam te- nun miulentorum Negis & optimatum ejus ſecuritatem viſione horribili ſor- ti ſe⸗ titer conterruit: St, ait, repentina &! improviſa dies illa ſecuri & cen contemptoribus Dei ſaperveniet, ipſo atteſtante, Cum dicit Matth. 24.37. s Sicut faltum eſt in diebus Noë. & C. Ita Rupertus, qui per everſio- a nem Babylonis, deſtruétionem totius civitatis diaboli futu- ram in udicio demonſtrat, & hujus Babylonis regnum, per o. ſtelera fingula dinumeratum, atque in ſtaterâ juſtà appenſum, ac men terribili ſententiaà diviſum iri. & c. Englgr. cit. l. Obſervo inci- I Qdenter, graviter peccaàſſe hunc impium Regem cum ſuis, ſa- Ccris vafis, ad cultum Dei dedicatis, ſacrilegè abuſum: quaſi GH moderno tempore ſacri Calices, Ciboria, & alia ſimilia, acd Or convivia profana adhiberentur. Et per hoc ii notantur, ℳ% dqui mediis ſpiritualibus, ad ſalutem animæ ſuæ à Deo deſti- ge natis, & omnium maximé 88. Sacramentis abutuntur, gra- Vviorem proinde diem Judicii experturi: Sicut & illi, qui in „ Deum ejusque ſanctos diras jactant blasphemias: inſuper 8 Anorum Deus venter eſt, quem unicé curant, de ſua ſalute nil „ penitus ſoliciti: & verbo omnes impii, quos verè tangit hæc — Scriptua Danielis: de qud. 4 III. Benediéctus Pererius (cujus eruditionem nullus pœ- Aane, The- n Scriptor, qui ejus meminit, illaudatam præterit. Biblioth. &α L hares: ik ript. & 7.) Hæc tria verba Mane, Thecel, Pharer expendens, Hæc, dicium, In-. inquit, ſignificant tres res notiſſimas „quarum memoria fla- fernus : tria Zitiose viventibus ſolet eſſe acerbiſſima, & maximéè horrida: ereatorihus Aa a 3 hæc horrenda: ex Pererio. S 372 CoNCIO XXV. judex extremus exatltiſimè numerans: 2 hæc autem ſunt Mors, Judicium, Infernus: quibus rebus n tria illa vocabula mirificèe congruunt: Mane, id eſt, Numera- ſele vit, deſignat numeratos eſſe à Ueo omnes dies vitæ hominis, Wl tempuúsque mortis ſuæ cuique preæfixum. Thecel, id eſt, 4r- penſus in ſtaterâ, denotat extremum Dei Judicium, quô, tan. (Ar quam juſtiſſima trutinà & ſtaterâ, omnium hominum facdta, it dicta, opera, cogitata, ſubtiliſſimè ponderabuntur: De hic 666 ſtaterã Job. 31. 6. & ambulzvi in vanitate, appendat me in ſtaterd. m Fbhare, id eſt, Diviſum, bene adumbrat ſtatum inferni, in qu qui ſunt, omninò & in omnem æternitatem, diviſi ſunt, & ſ ſeparati à Deo & ſocietate bonorum. Idem paucis comple- ii, xXxus Hieronymus: tria tantùm verba in pariete manus ſigna: & verat, quorum primum Numerum, ſecundum Appenſionemn, (l tertium Diviſionem ſonat. Et hæc ipſa tria in judicio extre- mo fient, exaétiſſimè Chriſto Numerante, & Ponderante, & de- nique per ſententiam à beatis reprobos æternùm Dividente. i⸗ Conſideranda ſingula horum trium, & quidem de ipſomet i . Chhriſto judiee. Chriſtus u. IV. Mane Numeravit. Hebræi habent: Numerando nun. MI ſims. mum, ad usque pulviſculum numeravit. Talis tamque pe- 6 ritus Arithmeticus eſt Deus, non errat numerando, nec er- in rare poteſt. Hic Arithmeticus omnes pluviarum ſtillas, o- mnes Oceani guttulas, omnia arenæ granula, omnia arbo- lun rum folia, omnia terræ gramina, omnia temporis momenta iuig & puncta dinumeravit, nec unico errans, qui & fallere non Io poteſt, nec falli. Engler. cit. I. G. I. ex Drex. cit. C. 17. J. 1. Ita & s Chriſtus udex omnia dinumeravit, dinumerata habet, & toti mundo proponet, peccata noſtra, ad omnem numerum, n nnumerando abſolutiſſimus magiſter: uti SS. Paginæ conte- Capillos ca- ſtantur. Matth. o. 30. Veſtri capilli capitis omner numerati ſant. Tro- l b1s omnes pologiceéè, ait Cornel. ioc. Capilli ſunt omnes cogitationes, t 5Sis Se E locutiones, & actiones fidelium & Sanctorum: Ex S. Cyrillo bonas & ma- . OAIctCi Nl las..’iç S. in Levit. Sunt minutiſſimæ cogitationes, & intentiones ne San- . — 1s eh Nunr. Mans I int t mt ee⸗ u onent ete do ⸗ ,l cones Gi ton Agra Viſſimè ponderans: ſemeriſſimé judicans. 373 Sanctorum, quas Deus exactè novit, cuſtodit, animat, diri- git, perficit, & præmiat: Ex S. Damaſc. c.o, de Zarl. & eſ. Ita Viciſſim capilli in impiis denotant eorum locutiones & co- gitationes etiam minutiſſimas, malas, quas Deus, juſtus Ju- dex certè in Judicium adducet numericè, & plectet. Brever, ait S. Job. c. Ia. v. y. ſunt die homini; numerus menſium ejus apbud te 4 ſt. & c. Habet annus Dies 365, horas 8760. illi & hæ omnes, Dies vitæ hu- H imdò momenta omnia vitæ noſtræ à Deo Judice numerata, manæ & o- neque obiter tantùm & confusè (quod nos facimus, qui ſæ- innia mo- 8 . . 7 Menta. pè annos vitæ noſtræ ignoramus) & quacunque ratione, ſecd etiam an, & quàm bene vel malè acta, in judicium adducen- da: Non quamdiu vixeris, ſed quàm benè. Idem S8. Job cal- culum hunc exactiſſimum, & inde ſeveritatem hujus Judi- cii & judicis, veritus: Yu quidem greſſus meos dinumerdſti, ſed par- Semitas & ce peccati mei. cit. C. I4. V. 16. Obſervaſti omnes ſemitas mears, &C ve- veſtigia pe- Ktigia pedum meorum conſiderſti. Job. 13. 27. Videor mihi mentem dum. ex job. hujus innocentiſſimi viri afſequi, vel attingere. Timet; 15. re trepidat ſibi parci à Deo, orat, parce peccati men. . d. cum tu, que locus ex- Deus ſumme, non tantùm obſerves exactiſſimè faciem, ma- penditur. nus, & Cæteras in conſpectu &ũ oculis poſitas hominis par- 1 . . tes, non tantum omnes actiones & opera omnibus nota, ſed inſuper infimos greſſus dinumeres, quin & acutè obſêrves & conſideres veſtigia, quæ à nobis non videntur, aut non cu- rantur, ſeu etiam peccata talia, quæ nos pede vehut terimus, uti pulverem, nihil facimus, nec ad ea nos reflectimus; ſicut ad noſtra veſtigia non retroſpicimus, & hæc leviſſima tu Deus exaéëtiſſimè numeres; ſed & ponderes (in præmium, vel in pœnam) facilè autem ſubeſſe poſſit culpa aliqua, an non meritò veniam deprecor: Parce peccati meus?“ &: ver ebar omnia opera mea, ſciens quòd non parceres delinquenti. c. 9. 2. Expo- nit cit. c. Ia. v. I6. Pineda: Sané non dolere non poſſum, cum videam te in numerato habere, ſeveriſſimeꝗque punire fin- gula mea peccata, accuratiſſimeꝗque examinare omnes vitæ meæ actiones: In paraphr. Greſſus, ſecretiora mea numerdſti, ait §. Hie- . 374 CoNcIOXXV. Judex etremus ewakctiſämè numerans: S. Hieron. Sed parce peccati mei munc nihil ſerves, quod poſtea numeres & à me exigas. Domene, ait S. uguſt. hHic ſe- ca, hic ure, ut in æternum parcas. Similiter per illa verba: Clbſer- Däſti omner ſemitas meas, & veſtigia pedum meorum confiderdſti, al- ludit ad judicem, qui ſeveriſſimus paritérque ſolertiſſimus conſiderationem adhibere ſolet in inquirendo, & inveſti- — gandeo alicujus ſcelere, & conjecturis faciendis, obſervandis- que minutiſſimis quibuscunq; rationibus, verbis, veſti giis; ita ut Reus dicere poſſit, ſeveriſſimum judicem ſuorum et- iam pedum veſtigia conſiderâſſe, obſervaâſſe, notatâque habere: quò pertinet Auguſtini Leétio, Radicer pedum meorum contem- Platus er. Vid. Corderius in Job. 13. 27. f. 292. t talis eſt juſtiſſimus Judex Extremus, qui à vertice ad pedes ultimaque veſtigia explorat, inſuper attentiſſimè diſpicit, mundani aliquid pul- veris pedibus an adhæſerit, quem ingenti ſupplicio excu- tiat. Quid autem hàâc dicendi ratione ſignificetur, elegan- ter expoſuit Polychronius: Epiſc. vità & verbo egregius: Tirin. Nihil, inquiens, eſt in men ectionibus, quod non curoſiüts per- ſeruteri, tum cauſas, tum initia, tum fibras eorum, quæ à me in vità aguantur, obſer vas, & tenusſſima quæque itinern mei veſtigia indagas, ut me ſupplicio conſtringas. Pineda in cit. Job. 13. 27 f. 335. & ſequ. En Numerantem Deum Judicem. Vide quæcunque minima nu- merantem, ait S. Petrus Dam! SRerm. 36. Veſtigia, inquit, pedum meorum dinumerſtis Dinumerat, dum conſiderat. Ap. Corderium ibid. f. 2g2. Et S. Auguſt. Soliloqui. C. Ia. num. g. f. az. diſertè. &c. Et non ſoldm intentionem, ſed raaicis ejus medullam intimam diſertiſſi. miu tuæ lucis veritate colligu, numeras, intuern ,»& conſignas, ut red- das unicuique non ſolummodo ſebundnm opera vel intentionem, ſed et- zam ſocundum ipſam interiorem abſconditam medullam radicu, de quà procedit intentio operantii. Aa quod tendo, cum operor, quid- guid cogito, & in quocunque Aelector, tu viller- aure tuæ audiunt; poculi tus vident AQg onſiderant. gnas, attendis, notas, & ſoribiz in libro tuo, ſive bonum fuerit, ſive malum, ut reddas poſtea pro bono Præmia, pro malo ſupplecias Daando aperientur läbri, & judicalun- Iur 6 ſot 4 Cra viſſimè ponderans: ſe veriſſimè judicans 375 tur ſecundum hæc, Ta fuerunt ſeripta àn libri tui. Hæc §. Au- l/ . . * „½ 2„ „ V. Et quæſo ineamus nunc nobiſcum ſcrutinium, ſeu Ineamus de d numerum vitæ noſtræ, unius, plurium; vel omnium an- acdà vità no- norum, quos omnes, & quorum omnium dies, & momen- ſtrà nume- N ta numeravit Deus, numer abitque, & in Judicium addu- rum. rnn cet, neque nos ullatenus computavimus: quot horas, ex eli tot millibus . cibo, ſomno, c onfabulationibus, otio ,luſi- bus, choræis, vanis temporalium curis, & laboribus, pra- e. DVis actionibus, operibus, verbis, cogitationibus „ contra e leges Dei & Eccleſiæ, contra propriam conſcientiam, con- Gg tia bona monita, contriviſti? qui ex novenis Poenè millibus horarum vix novem in Dei ſervitio, & benè impenderis? N Væ, cùm numerus exiguus vel nullus bonorum operum „ tuorum, grandis verò malorum fuerit; uti (de quò Beda den V. refert) Humfredo doeemones bene magnum volumen ex- Humfre- hibuéêre, in quéô tetris notis omnia ante actæ vitæ flagitia qus, viso ma- di⸗ exarata legit. Tutelaris verò Genius in puſillo manuali gné ſuorum S paucula, quæ in primo ætatis flore pietatis obierat exerci- malorum, & tia, annotata oſtendit: qui codices, immane quantum dis- parvo bono- crepantes, Humfredum in extremam ſalutis ſuæ deſperati rum operum onem præcipitârunt. Hiſt. Angl. . p. c. I1. Bellarm. Arz benè eret. de- ung mor. Lib. 2. C. Io. à f. 2091. Englgr. G. 2. f. 279: fine. Numeravit Deus Petat. zn hæc tua omnia. Non ſine graviſſimâ causâ David fecit, & dixit: Cogitavi dies antiquos vitæ hujus temporalis ac meæ, & nbit quæ in iis egi, & numeravi quaſi: & annos æternos Vitæ futu- rzæ in mente habui, Pſalmo 6. f. nempè S. David omnes vitæ W præteritæ ſuæ actus, nec non & delicta juventutis ſuæ co- 3 gitabat, ut de malè actis, conſideratione æternæ vitæ, % quam præſertim poſt univerſalem Reſurrectionem, & in ex- . tremꝗ Judicio ordiemur omnes, pœniteret, eaque in tem- n pore emendaret: Dixi, nunc capit ne in æternum projiceret Deus. icin Digna planèe cogitatio, ait ibidem Bellarminus, quæ totas . nolles occupet meditantem. Drexel. P. . de æternit. conſtd. a. GACN Mechel de Jud. extr. b b Vbi Ubi nunc tua pueritia, juventus, virilis ætas, jam partim transactum ſenium, & in illis acta omnia. Numera, at non nudos vitæ annos. Aſt vivimus præteritorum immemo- res, futurorum incurii, cum interim omnia numeret Secretari Deus. Incuriam hic ſuam ſerò, licet ſeriò, incuſavit Se- moribundi cretarius quidam moribundus, in has voces prorumpens: gemitus ſu- O infœlix ego homo! qui viginti quatuor ſcapos chartæ in ku lutis. literis conſcribendis, abſumpſi, & ne chartæ philyram ex- Ten homologeſi vitæ, & confeſſioni generali conſcribendæ im- Remp. L. 1. pendi. cit. Englgr. G. 1. e Barri. Nuipiam habebit benè moriens; c.23. ànum. y. qui ViVens non animæ, non Deo, non virtuti, ſed mundo ſervivit, ait S. Auguſtinus cit. Polyant. Feliciùs & ſanctiùs numerum ſibi à Deòô in pariete deſcriptum oſt Sex) legit, & in profe- Rtum ſuæ ſalutis intellexit S. Henricus Imperat. Engler. cit. ex Drexelio in Daniele. Cit. C. 1z. ante G. 2. & ſupra Conc. I6. n. . Si- milis planè nobis Scriptura depicta eſt: Numeravit Deus tem- pus, & dies vitæ noſtræ: & quis ſcit numerum, an poſt dies ſex, ſex menſes, ſex annos, vel jam minc compleverit il- lud, nosque vocandi ſimus ad mortem & judicium? ah mo- do non ad infernum! Pro ſalute noſtrâ optimè fecerimus, ſi nos ipſi noſtros retrò annos, cum verâ contritione cordis & pœnitentiâ, examinemus, numeremus: & quid ni con- ſultum, in ſatisfactionem præteritorum, aut in compen- ſationem aliquam violati honoris divini, totidem & ampli- ora bona opera reponere ut numero bonorum operum, malorum numerum expungamus, ſuperemus? Iu Numera- vit. vid Cornel. Terinus in Daniels y. 27. &ö 26. Drexel. in Daniele C. 17. J. I. tom. 2. f. “zg. & ſequ. Englgrav. part. 2. Dom. 24. J. I. V. iinfrà Conc. 73. n. 6. OJJMRM ðJÿ Thecel: A- VI. Alterum eſt, quod in Scripturâ hâc extremum Ju- penſus es. Ju- qicium denotante, nobis legendum eſt, & intelligendaum. Ap- dicis extremi . ſtiatera exa- penſus es in ſtaterä, & inventus er minus habens Thecel. Repræſen- Qifſima. tant hæc divinam illam Judicis Extremi libram, adeò exactiſſi- mam, quaâ aẽrem & ignem, ventum & ſpiritum, animi ſen- zint , ſstod NaVn erac⸗ ſin ein⸗ M ue e oich KL Ute An e re Lentn odl ex, nuns ſthe lis . d, ltent. hm ſa & defſideria exploret, quâ voluntatem ipſam, cogitatio- Im nes intimas, affectus latentiſſimos, ſuſpiciones abſtruſiſſi- nun mas, animum & intentiones univerſas, amores & cupidita- men tes ſubtiliſſimas examinat, ac per hoc reos exanimat: Ita exani- IN. mavit Baltaſſarem, cujus, jaxta cit. Fererium, omnia opera, n exactiſſimâ æquitate, & rectiſſimò examine Judicii ſui, qua- I ſi in ſtaterâ juſtitiæ ſiiæ ponderavit, & in alterãâ quidem m lance depreſſiore apparuiſſe pondus enorme ſcelerum & en maleficiorum ipfius Regis; in alterâ verò lance, quæ levis- wn ſima erat, apparuiſſe, minus habere illum pietatis erga m Deum, & juſtitiæ erga homines, quam par foret Regi, illi nen potiſſimum, quem Deus tot regnis populisque præfecerat, a/ & quem exemplo patris ſui, ut fuperbiam fugeret, & pie- W tatem coleret, tam evidenter & ſalutariter præmonuerat, „ac prædocuerat. Veriſſimè Theodoretus dixit: Nihil eſt re- AIn rum nipiam, quod. Deus non multò quànz exabtiſſimä perliberatione ukh ponderârit. In haâc extremi Judicis librâ nec aurum, nec ar- gentum, nec lapides pretioſi, nec Infulæ aut Sceptra, quæ apud homines in pretio, ſunt ullius ponderis, ſed ſola atque tinm Unica virtus pondus habet. Hac ſuaâ ſtaterâ extremus Ju- m dex, ſicut, ut diximus, numero numerat peccata, ita eo- imn rundem gravitatem ponderat. Conſideremus, quænam In ſtaterà ne ſit hæc ſtatera, & quàm exactiſſima. Pondus & ſtatera, Nudi- Judicii divini vra Wiſimè ponderans: ſe veriſime judicans. 377 un cia Domini ſunt. Proverb. 16. II. Wiritunm ponderator eſt Domenus. Ponderantur, vu bed. v. 2. ubi S. Beda ait: Peiritas ſingulorum, quid in occulto co- ne ienes. mre gitent, certaä lance diſcernit.: Appendit corda Dominus Proverb. Z1. & 2 2. id eſt, cordium cogitationes, & intentiones, ex eisque J Actionis pondus, & valorem metitur, & æſtimat. Cornel. Spirituum ponderator, dijudicans, an ſuæ menſuræ & regulæ, y ſeu legi divinæ, rationi, & præſcripto virtutis adæquen- 2 tur, & ad amuſſim reſpondeant. Serituum, ſeu mentis cogi- e tationum, & voluntatis, quam ſolus Deus ponde at, an ſit bona . vel mala intentionum & ipſius fundi cordis ac om- ßb b 2 piſſime – 37 8 CoNcCIO XXV. Judex extremus ewahiſimè numerans: piſſimè bona videntur, ponderat autem, & reprobat Do- minus. O quot ex defectu bonæ, vel ex causaâ malæ in- tentionis, à Deò judice inter peccata reſicientur, ponde- rata taliter, ſecundum apparentiam bona opera, elee- moſynæ, jejunia, vota, peregrinationes (qui maultàm pere- grinantur, rarò ſanttificantur. ait Thomas Kemp. de Imit. C.) Ponderatur quin & orationes: Ponderat tempus, durationem, quan- tempus& du- ò tempore: quamdiu, ira, odium, ſcortatio, temulen- ratiots. ria, injuſtitia, duraverit. Ponderat affectum, amorem, deſiderium, zelum; an bonus vel malus! Pondus & ſtatera, Judicia Domini, juſtitia & æqquitas. Time judicia Dei, expaveſce Cogitatio- iram omnipotenti, aĩt Thomas Kemp. L. 3. c. 4. n. 4. Huic ſuæ nis peccatum ſtateræ, ejusque lanci, Deus impoſuit ſuperbam cogitati-· Angelorum. onem luciferi ſuorumque: En pondus juſtitiæ: Neqg lo-us inventus eſt eorum amplius in cœloö: Apoc. Iz. S. Huic lanci impo- net tectum Caini erga fratrem odium, ſimulatam Abſolo- Ponderan- Dis, & Herodis religionem. Conc. z2o9. n. 3. Hæc judicis ſtate- turverba. ra librabit etiam verba; illa Evæ cum ſerpente: Gen. 3. IIla Senum caſtiſſimam Suſannam turpiter ſolicitantium. Da- niel. 3. Illa judæ cum Judæis in mortem Chriſti paciſcen- tium: Matih. 2ë. & infinita alia. Quid: etiam verbis pondus ineſt! priùs ad limam, quàm ad linguam; vel ſi ad linguam prius malèe venerint, vel quâcunque ratione, ponderabit illa Deus Judex ſeverius. O quantum pondus, ad infer- num usque deprimens, ineſt verbis turpibus, blasphemis, Ponderan- detractoriis, graviter quibuscunque peccaminoſis! quid tur opera & jam de ipſis operibus peccaminoſis! Sgnſti, quaſi in ſacouls, Peccata. delitta mea, ait S. Job. c. 14. v. 1z. id eſt: peccata accuratiſſi- mè expendis, & ſuo pondere uniuscujusque gravitatem ponderas: in ſacculo enim ſolebant olim pondera ſervari: juxta Deut. 2 y. Iz. Proverb. Iëö. 1I. Michee 6. 11. Pineda in cit. Yob. Tidem Corderius f. zob. Væ illi, qui inventus fuerit minus ha- ben-. In hac ſtaterâ ſuâ ponderabit Judex non ea tantùm, quæ ſunt, vel quaſi, ſed etiam, quæ non ſunt (ſicut ait — Pan in 1s rt fei (t i— e Me Mt ſie n — te⸗ M ed 1 eh. ketmu ſum niet nieſie Oir 40 1 wrn cut ar A9ra viſimè ponderans: ſe veriſimèò judicans. 379 P aulus Kom. 4. 7. Vocat ea, dlc non ſunt, tanquanm ea, græ ſunt ,„ Ponderan- in utraque æquale habens imperium. Cornel.) ut ſunt tur etiam ea, peccata omiſſionis, cum nempè non facimus, ſed omitti- dquæ non ſunt, mus, & facere negligimus ea, quæ nobis præcepta ſunt, ut omiſſio- juxta id, Lucæ Iz. az. lei cognovit voluntatem Domini ſui, & non ¹es. fecit, vapulabit multui. Quæ peccata omiſſionis ſæpè parum curamus, ſufficere rati, modo non actualiter peccemus (ſicut multi parum faciunt peccata cogitationum, modo operis nihil fiat.) Habebunt tamen &hæc ſuum pondus, librandum à judice, ut multi propterea ad inferos deci- dant: ut meritò deſuper ingemuerit Epiſcopus ille valde doctus & pius de quòê Bellarm. Card. Supplem. tom. . de arte be- ne mor. L. 2. c. 6.à fol. 2ool. à Sacerdote monitus, in extremis eum gemitu, inquiens: verè omiſſiones me non parum ex- terrent, profuſis ad hæc multis lachrymis. Ex his itaque Dodtrina, meditemur & conſideremus ſtateræ hujus ſeveritatem, cui & praxis ad nos, & omnia noſtra, cogitationes, verba, opera, omiſſi. nos. ones, imponemur; ritè expendamus, non tantùm nume- rum peccatorum noſtrorum mortalium, in S. Confeſſio- ne neceſſariò explicandum, ſed & peccatorum gravitatem ex genere ſuo, ſpecie, ex circumſtantiis ſpeciem mutanti- bus, vel valde graviter aggravantibus Hæc divinæ juſti- tiæ libra Petrum telonarium ad ſanctiorem vitam perduxit, Petrus Te- cùm vidiſſet nocte ſecundum quietem, ſuas omnes noxas lonarius, visà in lance unâ, in alterâ verò panem reponi unicum, quem hie in ſomnis ex indignatione mendico projeciſſet. Ex vitaâ &. Yo. Eleemoſ. Sua- ſlateti con-⸗ rius Turlot. f-iz4. Denique hæc exemplo confirmemus, ex Elus. Chronics & Franc. p. 3. L. a. 6. 53. Pariſiis in Cœnobi S. Franc. S”M Aſſiſ. Religioſus tyro in lethali morbo ad extrema perdu-, Religioſi Gus eſt: cumque jam lucta mortis inſtaret, æger horren- imnah 14 dum inclamans: Me miſerum, inquit, quantè Tatis fuis- er ot en vi⸗4 ſet, me nunquam naſci, quaàm ita mori! paulò pòſt: libram ih e judicii obſecro, inquit, fideliter tracta: mox & illud adjunxit: ap divini cxa- pone aliquid de Domim Iuſui mernlentis & cruciatibus. Aisſimâ. b 3 Non 380 CoNCIO XNV Wudex extremus exadiſfimè numerans: Non multò pòſt vociferatus eſt: nhunc benè habet. Mora- bantur, qui aderant, innocentis juvenis tantam in morte trepidationem. Atque, ubi ad ſe nonnihil rediit, quære- bant, quid voces hæ ſibi vellent: quibus ille, vidi, ait, quam exacétas Deus rationes poſceret, de occultis etiam co- gitationibus, de otioſis verbis, deque minutiſſimis qui- dusque noxis. Ad libellam omnia examinantur accura- tiſſimè; ideò me infelicem ac miſerum proclamavi, & li- bripendis fidem appellavi: cùmque ternerem promerita mea peccatis longè pauciora eſſe, & libram mihi favere, inſtiti rogare, ut de patientis Chriſti meritis aliquid appone- retur, quò⅛ pondus in cauſam meam vergeret. Bôc impe- tratò⅛ animum reſumpſi, & bono loco rem eſſe, pronuntia- vi. His dictis, vitâ exceſſit. Ex quibus omnibus indubi- tatum illud Chryſoſtomi conchuditur: Hom. 5. de ponit. Qus cCcunbta vedet Deus, & ſerutatun, omntum vitam quaſi lance quadam Vibrat, judicium peccatorum ſtatuens. Englgr. H. n cit. f. 37S5. Hanc libram rudibus etiam S. Michael A rchangelus exhibet. Fi- gura Bilancis udicii extremi, Chriſtus in cruce, in ſiniſtraà lance latro ad infernum depreſſus; in dexteraâ ad paradiſum elevatus alter. Domine Zkſe Chrißte, Fili Dei vivi, pone paſſzonem, crucem & mortem tuam, inter jiudicium tuum, & animam meam, Pluraq, ap. Cornel. in Daniel. nunc & in horà morti meæ: Orat. oſſioii minoris de §. Cruce. Vid. bæc, vinæ ſtatera (1hecel: Appenſaz, e & .) hic divini Fudicii & ir- 2 *KMh ðð . Phares: Di- viſum eſ k. Ex- SadesZtarzs nupe. S. revocabilis ſententiæ Gladius (Phares, Diviſameſt &.) &ter- hum mortalibusob oculos, ob animos verſentur! Votum ſanctiſſimum, uti nam & eficax] vid. enfra Cenc, 2g. de libpi VIL TLertium denique (breviter) legendam & intelligen.- 2 F. 27. 4 f- L312. & Proverb. Iö. 2. & II. G& c. 21., 2. Drexel. in Daniel git. c. 1. J.’ 2 Fin. Engigr, cit. Dom. 2a. pat- te2: ſ. 377. & ſequ. Terin. in Dom. p. 2g Ubi ait; Utinam hi divi- narum rationum libri SDMane: Nuemerait) hæc juſtit iæ di- Vm, eſt Pheret. Deviſam. Iſt regnun tuum a te, & datum eſt Medis 4 . . 2„ , MW & Fer- — ie col . Pn. e lipr deme don. ndi vo lon Muure W en cul n U, nd kete ot Der ebt hor in Mul wur Pi Prl in E . IA gi oe taſet deme 4 1 N „ 5 14 7 W HZ Alria Viſſimè bonderans: ſe verifſimè judicans. 331 & Perſir. Darius Medus & Cyrus Perſa, Reges, hoſtes tui tremi Judicis à te contempti, divident opulentiam tuam. Hæc ad hiſto- Sententia. riam. Sed ad udicium Extremum: ⁶ funeſtus hujus Scri- pturæ epilogus, omnium triſtiffimus! O ultimum hujus ſcripturæ chafacterem atrum, quâ ultima Fxtremi judicis Sententia denotatur: Diſcedite, maledittin Separati & diviſi ab omnibus Beatis, neque à mundo tantùm (in quô, ex quo. rundam ſententiâ, habitatio & locus erit hominibus, in ſo- lo originali ex hâc vitâ, ſine peccato mortali, decedentibus) extorres, ſed in inferni carceres æternum compingendi! Socine ſeparat amara morz “ dixit Agag Rex Amalec . Keg. /y. ze. à toto mundo, & omnibus, quæ in eo ſunt. De hâc Sepa- ratione & Diviſione dictum ſupraà Concione 9 & occurrent di- cenda infrà de Sententid Extrem gqudici. In harum trium vo- cularum graviſſimarum finem addo id ex Cornelio, quod tangit omnes, qui quocunque peccato & ſcelere occupan- tur, & quaſi ebrii ſunt, & quos manet, & monet minax, & vindex Dei ſcriptura. Audite, ait Cornel hæc ebrii, audi- In compen. te temulenti, qui aſſidetis menſis, gaudetis, ridetis, canitis, dio gravis potatis; omnia vobis læta ſunt: & non videtis extentam peroratio ſu- Dei manum ſuper vos: Mane, Naumeravit Deus vitam tuam, per Mane, =G . „ . , „ „ — vecel Phar & brevi complebit illam, forſan in hac horà, forſan in hac eclela’es . S 1 220 peccato- ebrietate (in hoc flagrante ſcelere tuo) forte hæc ipfa eſt rent, & chri. hora tua fatalis Thecel, quia Appenſus e in ſtaterà, inventiu um in pecca- minur habens, ſobrietatis, virtutis, meritorum, pœnitentiæ: to. multum verè crapulæ, amentiæ, vitiorum. Pbare: Divi- fſum eſt regnum tuum diviſus es ipſe tu; corpus tuum dabi- tur vermibus devorandum, anima domonibus: bona tua rapient vel heredes perverſfi, vel executores cupidi, velSu- periores iniqui. Corn. in v. 25. Dan. y. Et hæc vel prodromus funt, vel numerum, pondusque addunt ultimæ Extremi Judicii ſententiæ, qua exterminabuntur omnes impii, ut dictum. Citati Cor nel. Dr exel. H 24 Englg r. ScCr iptur am iſtam per aliam confirmari audiamus in exemplo ümiliter tragi: 382 CoNc o XXV. Judex extremus exaltiſſimè numeran 5: co. Priùs tamen meminerimus illius ex 2. Paralip. t. 12. A. latæ ſunt autem ei litteræ ab Elid Prophet &c. N empe : Annis quinque poſt raptum S. Eliæ pio Regi loſaphat ſucceſſit impius filius Ioram, qui mox occidit gladio omnes fratfes ſuos: verſu g. & quosdam de Principibus Ifraël; fortè eò „ quòd ipſi ſe ejus novæ religioni & idololatriæ opponerent; 8S. Elias ambulavitque in viis peſſimis Achab. Ideo Elias ad ipfum ſcribit è Para- litteras è paradiſo ſuãâ manu ſcriptas miſit minaces, anti- diſo literas ad quum zelum ſpirantes, quibus graviter eum increpat, Joram R. quod à Deo, æquè ac religione Patris ſui oſaphat deſcive- rit, & fratres ſuos quaſi parricida occiderit, minaturque ei triplicem plagam: Publicam bonorum tam ipfius Regis, quàm regni populique expilationem, uxorum & filiorum ejus rapinam, quam mox intulerunt Philiſthæi, Arabes & ÆKthiopes v. ë&. Dein gravem morbum & longam duorum annorum tabem, ita ut viſcera egerat, & ita in doloribus & fœtoribus infelicem exhalet animam. v. 18. Tertiò quòd carebit honore regiæ ſepulturæ: quam peœrnam non expri- D mit S. Elias, ſed hæc è duabus prioribus & infami ejus vit4 & morte conſecuta eſt. v. 9. Cornel. à Lap. ibid. f. 32 a. Daniel ⁸ V. M. in Eliæ VEitàä P. 3. C. . fol. 162. Pewenfeld. Floro Bibl. Narrat. st. Jol. 3953. Oadmirandas cum minis efficaces in impium litte- ras, transmiſſas vel per Angelum, vel per Eliſæum, aliumve Prophetam aut virum fidelem ad regem joram. Hinc in- telligamus ſequentia. ll Toparcheæ VIII. Arcem incolebat non procul Pariſus quidam, (cu- ſcelerato fa- jus nomini parcitur) tam flagitiis infamis quàâm genere il- talis è cœlo luſtris, pejurandi imprimis, & Deum atrocibus convitiis Rciturein . laceſſendi, conſuetudine eò abreptus, ut ipfſius ad exem- le contemptà, canum ſpecie, Paris conditionis, res ad duellum deduceretur; quod, ut, ad inferos ra- ille fiduciâ ſui, ſtrenuè ſucepit, ita miſerè finivit, lethali Pitur a. 1644. Vvulnere ſauciatus. Uxor raræ virtutis fomina, & i uo — plum liberi quoque impias in cœlum voces jacularentur. Adœmonibus Evenit, ut exortâ lite inter virum illum nobilem & alium od terr 4 inen Els N Ne ſen clin Elg⸗ Ps Vul n orn. in nl e ſuo diſfimillima (quæ disparitas non rara in matrimoniis intervenit) nihil prius habuit, quàm ut poſt chirurgi ope- In ram, etiam ſacri cura Medici egro adhiberetur. Adeſt vul- H nerato vir Religioſus, admonet decumbentem periculi, in gquô verfetur, & ut vulneribus etiam animi medicinam fieri üfinat, amicèprecatur. Sed;, cum execrationibus & maledi- A½ Sis in Superos & homines, rejicitur. Animadvertens igi- 5,1 tur, oleum ſe & operam perdere, cum ſocio in vicinum CuE bpiculum ſecedit, & in preces effuſus, enixe Deum pro ſalu- te hominis obdurati rogat. Interea tumultus ad aures ac- E cigit & conclavi jacentis: inter alios clamores, & ejulatus, SNAH haec interrupta verba allabuntur, Mi Pater! mi FPater! miſeri- Umn cordia! Accurrit ad ea verba Sacerdes, reperit obſtinatum M horrendis animi furiis, & viſcerum tormentis agitatum? dun qui interrogatus, quomodo ſe haberet, Video, video (re- Deſperans Clon ſpondit interciſis verbis) ſcripturam oculis meis obverſan- æger legit: ægrotus voce languidâ ac intermortuâ profert, quæ legit, babemuu, ope- ℳſoripta: Dum tempus habemus, operemur bonum. Galat. 6. V. 10. Ad , . „. . hæc Religioſus, manantibus ubertim lacrymis, & Chriſti in — cruce ſuffixi imagine manu apprehensâ, decumbentem am- m plectitur, ad pedes accidit, orat, obſecrat, peccata confeſſio- uo ne expiet, utatur tempore, & oblatà occaſione, nondum Wſeram eſſe pœnitudinem commiſſorum, moddò ſeria ſit; in- clinari caput Salvatoris ad oſeulandum, cor apertum eſſe ad , diligendum, extenta brachia ad amplectendum, totum corr “ prus expoſitum ad redimendum; miſericordiam clamare tot vulnera, pro homine ſervando excepta. Unum dolentis „ animi ſuſpirium fufficere, non modè ad delenda quævis e— qm normia crimina, ſed ad poœnas quoque, poſt vitam cætero- ℳ. gquin luendas; quòd ſi aſpernaretur benigniſſimi Patris cle=- mentiam; timeret Vindicis manum, æternum ſentiendam. NA Strinxerunt hæc monita contumacemanimum, non pene-= trrunt. Nam ægervoce ſingultiente, & oculis horrorè at- Mechtl de Jua. extr. Cc cG toni- wya Viſimè ponderans: ſe veriſimè judicans. 383 / ”M SW = 384 CoNCIOXNV. Tudex extremis eadiſimè numerans tonitis: Mi Pater, inquit, quid de ſalutari dolore, quem Contritio. li⸗ nem vocant, mihi ingeris? Quotus enim quisq, mortalium reperitur, ous tam propitium ſit cœlum, ut cum Davide pretioſos illos gemitus G ul profundo'edat? Et ſi qutsquam eſts ego cert non ſam. Repoſuit Sacerdos: enim vero id tam arduum non eſſe bonæ volun: NH tati- Vellet modò, futurum, ut etiam poſſet; penſatum iri humili culparum confeſſione, quidquid doloris perfectioni U deeſſet. Addit monitis & precibus minas, ſed irritas. Igi. N tur in contiguum conclave iterum recedens, & coram Dei- i pParæ imagine in genua & vota proſtratus, quantâ potuit, 1 mentis & corporis contentione, alienæ ſalutis negotium ſu⸗ 1 ſcipit. Interim æger magis & magis deficere, putredine 4 ſolvi viſcera, & anhelus ſpiritus iterum in verba erumpere: 4 Mi FPaten! mi Paten! citò, citò, miſenicordia! Redit properè ad claal. 11 mantem pPater, ebmque furentis inſtar, & rabidi canis, ſpu- mas agentem invenit, oris ſpecie tam terrificâ, ut jam tum damnatæ ad inferos viéctimæ horrorem referret. Inſiſtit nihilominus decumbens rogare auxilium cum ejulatu, ſeed 66 Airis execrationibus interpolato. Perſiſtit etiam in cœptis Sacerdos, & ad deteſtationem ſcelerum, ſpémque veniæ, eti- un am atque etiam adhortatur. Nolo, inquit ille; & novo fu- ſ rore correptus, denuèò exclamat: Ab quid iterum conſpicio ſeri⸗ r pꝛum? Mirantibus, qui adſtabant lectulo, & quærentibus, l quid demum videret:; æger rauc voce per modum legen- l Legit ſecun: tis: Qucæreti me, & non invenietis. Joan. 2. v. 34. Miſcet iterum ed dò: Quæretis minas & obteſtationes Sacerdos, & novis ad fiduciam conci-. un me, & non in- piendam argumentis inducere conatur miſerum. Sed is enietut Jo. non ſine dentium ſtridore, & rabie in totum corpus effusâ, to⸗ 7. 7. ne at tempus eſſe hæc inculcandi: procul abeſſe lethale te diſcrimen: injuriam ſe facturum nomini ac famæ, quæ ſl, adhuc inter generoſas animas clareſceret, ſi ultima illa mo- rientium præſidia per ignaviam occuparet, & mortem ante ſ mortem timeret. Nihil igitur ariete ſecunduùm admoto g Profectum. Re conclamata abitum parat Religioſi 4 Me-. H —— icus. 4 1 Agra viſimè pondeyans : ſta eriſime jndicane dicus. Vix pedem emoverat, cum iteratò revocatur eju- e latibus horrendis deſperati hominis iterumque ſeveris ae huic inſtat hortatibus, ut tandem, occultis ch aracteribus i meliora doctus, manum daret ſcribenti, & vocanti DOeo. Incaſſum omnia. Reſpondet æger, jam denique de ſe actum eelle, nimis grande ſcelerum ſuorum volumen ab orcinis ge- A mniis obtrucdi oculis, præſentire ſe cruciatibus internis tar- tareas illas flammas. Mox extremo virium, vocisque co- Legitter- ah natuferalem in modum pronuntiat, nov& objectu Scriptu- ud: Ie peece ni ræ decretoriam latam ſententiam: L⸗ peccato veſero moriemin?. to veſtro mort- oan. g. v. 27. Dixit, & eodem temporis articulo deteſtabi- emivi. Joaæ. ⁸. lem ſpiritum inter repetitas execrationes & blaſphemias evomuit. Cadaveris tanta apparebat deformitas & horror, ut nihil de humanâ ſpecie ineſſet. Vermes per omne cor- pus ebullire, & exhalata mephitis fugare omnes. Pretinm mercedis, & naris obeſitas, duos retinuit ruſticellos, qiti cadaver ſepulturæ parabant. Sacerdos admoto matrifami lias, quod potuit, ſolatio, ipſe quoque præ conſternatione mortuo quaàm vivo ſimilior, ex arce receſſit. Abeumti, res Cadaver à 6 horrida dictu! inclamatur ab uno & funeris cuſtodibus, ut duobus Ca- ſine morà referret pedem, dominumà duobus moloſſis ſty.- nibus ſtygiis giis par caminum abreptum, & ablatum, nullum ſui veſti- sreeam An gium, præter mortuale linteum, quò inſutus fuerat „Leli- Prune quiſſe. Altè deſcendit hæc cataſtrophe in viri ſacri animum; redit in arcem, aſpicit linteamen, ſtramineæ culcitræ inſtra: tum: intuetur foramen per orcinos ſpiritus in eo apertun cujus ſpatium manus in pugnum contracta impleret. Feerz toris graveolentia abegit omnes. In cubiculo proximo an“ e te pendentis Chriſti ſimulacrum deſolata matrona, ſine ſen- Rr „, ſu, ſine voce hærebat attonita; Non minore perculſus ſtu-. , pore, qui levare alienam miſeriam debebat, plures dehinc dies triſti ſilentio transegit. Matrona ex funeſtiſſimæ tac ro goœdiæ ſpectaculo ad ſe reverſa, nuntio rebus caducis miſſp, fele Deo in Aſceterio Virginum, quibus à Maria Niſitane 1 2 H Cc c 2 ap-⸗ Ml 4 – 386 CoNcIO XXV. Judex extremus exaciſimè numerans: Die annuâ appellatio conſecravit. Exequias, redeunte funeris anni-: . mortis ful- vVerſario die, Orcus iteravit; fulmen quippe in cubiculum, ite men areem ubi deceſſerat infelix, tanto fragore & impetu excuſſum eſt, O totam disje- ut turribus arcis à fundo ruentibus, & muris in auras dis- nn Elt⸗ jectis, omnia in acervum lapidum abierint, latè diſperſum, k ageo, ut ne locus quidem monſtrari poſſit, ubi ſedes dyna- ct ſtæ ſteterit. Area ſubinde aratro proſciſſa, etſi omne veſti- n gium prioris domini amiſit, miſericordiæ tamen juſtitiæeg,;, v Divinæ perpetuum extitit monumentum. Contigit hiſto- ria hæc tragica anno 1644. quam literis mandavit anno 1653. Vir Religioſus, qui præſens ſpectator adfuit, & ex eo trans- fcripſit R. P. Thomas le Blanc S. J. L. 1. C. 3. de Müilite generoſo. Editus hic Liber Gallicè Muſſiponti anno 1655. auget fidem authoritas ſcribentis: nam P. Thomas Provincialis Præpoſi- ti munere funétus erat, & præclaris Commentariorum in Pſalmos voluminibus orbi innotuit. La Mich. Pewenfelaer Concionat. hiſtor.yg. àf. 6ο. Huic certè ſuâ culpa deſperatiſſi me numeravit Deus, penderavit, & ſeveriſſimè, ar juſtiffimö, n vindicavit ſcelera ſua, ut hinc nobiſcum multa cogitare fa- un — —— —= – — See — — Epilegus IX. IIlud, pro concluſione efficaci & epilogo, ſit nobis ſe⸗ & Concluſio documento & exemplo, quòd S. Daniel in ſæpè memora- nr ad, nos. tum Baltaſſarem Regem accerrimè perorans ad menſam, ei , Cim ſcires ſingulariter in os objecerit: Cum ſeires hæc omnia. Danielis p. 2. MI hec omnia &c. quæ ſcilicet contigerant Patri tuo Nabuchodonoſor, non hbu- (ie Verba ad pec= milidſzi cor taunum, ſed adverſus Dominatorem cali elevatus &. &C. Caàm (n caatorem gra- ſcires hæc omnia. Verba graviſfſima quæ quisque peccator viſſima: Sci ſibi dicat, aut dicta putet, ſcil. an non ſcimus, fide, quz W neg Iacerte. omni ſcientiâ certior eſt, & firmior, annon credimus Juſti-: I ler. Conc. 56. tiam Dei exactiſſimam alterius orbis ab omni miſericordi4ò i dess. Inf-a Temotam: peceamus tamen, in peccatis accumulatis hære- 4 Conc. g5. n. 6. MuS, ad Divina ſurdi & coci. Jam olim, ante Romanos, Sræ cis juſtitiæ Hieroglyphicum & imago fuit Virgo, quæ ſiniſtràâ bilancem tenebat, dextraâ gladium, quaſi violatæ ju- nů ſtitiæ –—— „ 4 vra Viſimè ponderans! ſeverißimè judicans. 387 m ut oportet, Extremi Judicis accuratiſſimam juſtitiam, quæ inm omnium bene merita in præmium & retributionem æter- uch nam, at verò peccata in damnationem, exactiſſimè nume- er ret, ſuâ bilance graviſſimè ponderet, ſeveriſſimè vindi- 6 cet, quaſi cœca, ceu non reſpiciens perſonam, potentiam, ne⸗ divitias. Cum ſcires hæc omnia- Hoc ipſum, ait Drexel. c. 12. J. 2. IIn beac talia ſozviſſe omnia, plurimorum cauſas ad Chriſti tribu- r nal reddet afflictiſſimas. Chriſtianorum plurimi, vel eo potiſſimùm nomine, rei ſunt, quòd facienda ſciant, & non fa- Scire faci- onm cient. Omnes Catechiſmi præceptiones exactenôrunt; De- enda, & non mt calogum intelligunt, ſeptem peccata capitalia, totidemque facere, plures i miſericordiæ opera. Quatuor hominis nov iſſima probéè 'n clie Judicii E callent; Patientiæ præcepta, Caſtimoniæ leges, obedien- Aier afkli⸗ ent tiæ jura non neſciunt; ſed mores illis attemperare nolunt. imos. d Cimecg, ſeiant hac omnia (ſcire autem, gratiæ divinæ eſt) lon- in gpliis ab iis exigitur, quàm à rudioribus, qui vel iſta ne- . ciunt, vel minus explicatè ſciunt. Subinde querimur, ea- uet dem nobis ſæpiuùs pro Concione dici: nempe hoc aſſiduè? & quoties eadem? Ergo agite, cum ſceiats hac omnia; cum iſta (decies, cum centies, ac ſæpius audita, cur nihilominus n contrarium facere non erubeſcitis? Sobrietatis, Temperan- tiæ, caſtitatis præcepta „vel ſexcenties, vel millies inge- „ runtur; interim ebrietati, crapulæ, libidini, proterve ſa- crificatur. Atque hoc eſt, quod ſcriptoris arcani manum calamo armat; quod ſententiam ſeveram dictat; quod ſup- plicio gravi vindicat: &ire facienda; & non facere; cavenda nôſſe, & non cavere, caſtigabilis eſt nequitia. Drexel. cir. ſ. Tangunt hæc vel maximé Catholicos, de quibus S. Auguſt⸗ Inter hareticos, inquit , & malos Catholicos hoc intereſt, quòd bäare- are. tici falſe redunt illi autem vera credente, non vivunt ita, ut cre- dunt⸗ lib. quæſt. Eang. in Matth. 1II. Tom. 4. 0 quàam magnum numerum, quàm grave pondus, quàm ſeverum judicium „ nobis imponimus! Pœniteamus- ceez FPrz 388 CoNCIO NXXVI. In ſudicie extr. Actor, Accuſator, Teſtu: Authores Eid. S. Aug. Soliloqui. cap. Ia. à fol. a. Cornel. in Danielis z. & citt. hujus mate- Y. Drexel. zb. tom. 2. Cap. I4. 17. I6. 17. Englgr. & Cæl. Empyr. riæ, F. S. Antonii de Pad. J. 2. d f. vzs. part. 2. Dom. 24. in Mane, Thecel, Pharer. Pexenfelder. in Florò Biblico, Narrat. oë. à E- T22. &dconc. hiſtor. yo. à f. 6lo. Tirinus. Marius. Bignoni, Labata tom. I. v. Jadic. ſin. propoſit. 24. Infrà Concione 25. & lIeéquentibus de Jud. Exam. Stengel. tom. 3. cap. 25. de Judic. divin. Marchant. Virga Aaron tr. 3. Lecz. 9. f. oyI. Error quorun- dam de peccat. venial. Joann. Pineda & Balth. Corderius S. J. in Jobi citatos loo. ðM seSEEEEEEESBSEESEGEESeSEEGeSGeee* Judicii Extremi Actor: ſeu Accuſatores, & Telſtes irrefragabiles. Inde reis & impiis graviſſimus horror. Necommittamus, de quibus tunc ac- cuſari mereamur: vel commiſſa per poœniten- tiam deleamus. Dominicà 1. Areſcentibus hominibus pra timore- Luc. 21. 26. Advent. . L 22⸗ Dom. 2. Adv Cœpit Jeſus dicere ad turbas deJoanne. Matth. 1I1. 7. Arundinem vento agitatam? Ibidem v. 7. Doſninis 3 Miſerunt Zudæi ah Hieroſolymis Sacerdotes 6ℛ2 e. vent. 17 guius es? Et confeſſus eſt, & non negavit. Joan- niiis I. I9. & 20. HH L. Tres vitas ad Zoannem, ut interrogarent eum tu Me nos in Fità committamus, tum accuſanla. 389 RRes in formato judicio, ut plurimùm interveniunt, In Judicio illudque conſtituunt Perſonæ: Adtor, in causâ civili; tres principa- vel Accuſator in criminali. Keus, & Judex Zudex, quii les Perſonæ, —Ppublicaà authoritate præeſt, legitimus & competens. udex, Actor, Actor, vel Accuſator, ut dictum, qui prior ad Judicium pro- us. vocat. KReus, qui ab Actore, vel Accuſatore coram Judice im- petitur. Ernricus Pirling. (Profeſſor meus obſervandiſſimus on gqefuncéctus Dilingæ 15. Sept. A. 1679.) de Zudic. T. I. J. 1. G. 1. I Hæc uriſtis Fori utriusque relinquimus. In judicio noſtro univerſaliſſimo & extremo interveniunt ſimiliter qadex Su- D premus, JEfus Chriſtus, Deus Homo; quem præcedentibue ſeptem concionibus rudi verborum penicillo, & in umbrà, de- ſcripſimus, deſcripturi etiam in ſequentibus. Reus, eſt pec- cator, veniuntque hoc nomine omnes impii, in Judicio ſta- bE tuendi, & ſtaturi ad ſiniſtran, quos tanget fulminatoria Ju- ln dicis ſententia. Asétoy, vel potiùs illorum Accuſatore qui- I nam? Hoc & hos præſenti Concione contemplabimur: ab his cr illi, ver& Re, & criminum & ſuppliciorum, reatu culpæ & r-· pœnæ, utriusque æternæ, velut arundo vento agitata „miſer- rimé exagitabuntur, plusquàm areſcenter præa timore & angu- ſtiis. Occurrunt autem duo Judicia, toto mundi tempore Duo em- omnium cæterorum graviſſima, quorum unum præteri- nium udicia tum; futurum alterum. In illo clementiſſimè pro omni- graviſſima: uI bus Res, nobis, Res perſonam & poœnam fſubiit, & iniquis- uum præte- ſimè pro KReo habitus, ipſe innocentiſſimus, qus peccatum non quiſſimum fecit I. Petr. 2. 22. Ipſe Deus & Dei filius, ab homine judica- quò Chriſtus 1 tus, & ad diriſſimam mortem condemnatus: In hoc judicio judicatus 8 crudeliſſimo Pilatus Judex, fuit, Actor invidia; Kiebat enim fuit, accuſa- Pilatus, qudd per invidiam tradidiſſent eum Matth. 22.19. Aceuſa- toribus Ju- . tores, Prineipes Sacerdotum, Seniorer- Matth. zy. 15. Scribæ, Pha- dis. riſæi, Judæi, ſceleratiſſimi omnes. Sabant autem Principes Sacerdotum & Kribæ conſtanter accu antes eum, Luca 23. 10. IIIud 8 hominum genusadeoinvidiatxcœcatum, utrad oantean Alterum futurum æ- quiſſimum, Chriſto Ju- dice extremo. – 390 CoNCIO XXVI. In Iudicio extr. Allor »Aecuſator, Teſtis: care tanto ſpiritu, baptizare, movereque homines ad pœ- nitentiam, quod nemo cœterorum Prophetarum fecerat, le gatos mitterent, ut interrogarent eum: ta gqui esæ⅛ &c. ex invi- diã in oannem, ut cenſet S. Chryſoſt. hom. I. in Matth. qu od ſcil. dolerent, JIoannem vitæ ſanctitate, prædicatione, & baptiſmo, ita inclareſcere, ſibique præferri, & populum à Scribis & Sacerdotibus ad ſe traducere. Cornel. in Zoan. I. 19. E 2s. 2. a. quæ invidia Scribarum confirmari poteſt per illud Chriſti, Matth. 1I. 18. Venit Joanner neq;, manducanr, neqz bibene, id eſt, non comedens & vivens jucundè, more communi aliorum hominum, ſed jejunans, & auſterè locuſtis victi- tans: Et dicunt- damonium habet, à dqmone poſſeſſus eſt, lu- naticus, emotæ mentis, & inſanus; uti funt, qui aguntur à deemone: Cornel hbic. Hi & tales Chriſtum accuſabant, Concilium malignantium. Vituli multi, tauri pingues Scut leo ar piens, & rugiens, cane. Ad oſtendendam horum crudelita: tem: Pſalmo 2. Qui de Paſſione Domini tam apertè loquitur, ut planè temerarium ſit, ad alium ſenſum eum velle detor- quere, ait Bellarminus, ibid. init. Et convenientia teſtimonia non erante Marci 14. 6. Et tamen invaleſcebant oce torum. LPa- c& 23., 23. Et Zlſam kradidit volauntaté eorum V. 2t. Ut crucifigere- tur. O Judicium perverſiſſimum, ipſis inferis tremendum, quòô Deus ab homine, innocentia & ſanctitas à ſcelere, Ju- dex à Reo, Creator à creaturâ, Pater à filiis, Dominus à ſervis, judicatur, condemnatur! Sed mutata ſors toti mun- do palam fiet, cùm Hic tam indigniſſimè judicatus, judica. turus veniet cum poteſtate magnà & majeſtate, ipſe Tudex con- demnaturus Reos impios, ſicut contrà præmiaturus Fle- ctos, & laudaturus, uti laudavit S. Ioannem, cum cavi Il- “ ſus dicere ad turbas de poanne &. Sed jam nunc hodie audien- di à nobis ſunt Accuſatores in Judicio extremo acerrimi, utinam non & noſtruùm; quod ne fiat, noſtro ex peccatis graviſſimo periculo, docebimur, omnem accuſandi mate- riam — quem videbant, in deſerto vitam agere angelicam, præœdi- 9. 4 4 ule . 4 15 erI l U. 4 . lete Cefett , Nt cſ eoN de 4 r 9 el dlt kll⸗ ennn Nenos in wita committamus, tum accuſanda. 391 riam tollere, per unicum, quod habemus, medium ſant & veræ Pœnitentiæ, quâ⁴ omnibus noſtris accuſatoribus & inimicis os obſtruimus: vel ne accuſanda committamus. II. Ne Hercle contra duos“ Viel Hund ſind des Haſen Tod; dicimus communi adagio: ſed & alio: Mens malè conſcia, ſeu mala conſcientia, virum necat; cordatum etiam con- fundit, prodit, & quod occultum etiam culpatur, fateri co- git. Iqd impiis in Judicio extremo eveniet, ubi Conſcientiã Impios in bropriâ ultrò convicti, & patente, ab inmumeris Accuſato- Judicio aceu- ſabunt omnes ruentur, à tot, uno verbo, & ſummatim, quot Creaturæ, etune quæ omnes in impios infurgent. Omnia me accuſant, ait duu. Stanihurſtus, de crimine peſſimo, cœlum, terra, Angeli, ho- mines, dæmones, locus, tempus, ſingula corporis mei mem- bra: hæc omnia me accuſant in multis: De Eaſſ. D. Cap. I. in ſine J. I. f. Ioölt. Tunc inquit ex S. Bern. Hugo Cardin. angaiſtæ ExS. Bera- erunt viæ undig, reprobis, ſaperins erit Nudex iratus; ſubtise horren- & Thagone dum chaos, à dextri peccata accuſantia; à Pniſtri ufinita damonia Cardin. Zz. ad ſupplicium trahentia: intus urens conſcientia! foris mundus ardens, Conc. Jl. n. J. Miſer veccator, deprehenſus quò effugier? latere, erit impoſſibile- ap- parere intollerabile. i quæru, quis te accuſabit? dico, quòd kotns mundus quia, offenz“ Creatore, omnis creatura odio habet offenden- tem, puta, peccatorem. Cornel. in Gen. 7. 24. f. 117. in fine. Veriſfſimé Ex S. Chry- S. Chryſoſtomus inc. za. & 25. Matth. In illò die, inquit, nihil eſt, ſoſtomo. quòd reſpondeamus, ubi cælum, terræ, sir, aqua, & totus mun das ſtabit adverſum nos in teſtimonium peccatorum noſtrorume & ſi omnia taceant, ipjæ cogitationes nuſtræ, & ipſa opera Pecialiter ſtabunt ante oculos noſtror, nos ante Deun accuſantei. Faher Dom. 3. Ad v. C. 3. J. Z- n. y. F. 73. Lohner. tom. 3. Bibl. Man. tit. Iz. de Judic. JH. 3. n. y. F. 13. 8. Auguſt. Medit. c.a. mihi f. 13. Tot judicibus, inops ſtabo, quot me præ- Ex S. Au- ceſſerunt, in opere bonò: tot arguentibus confundar, quot mihi Ppræbu- guſtino. erunt bene vivendi exemplar-. tot convincar reſtibu⸗ , quot me monu- erunt proficuis ſermonibus, ſeq;, imitandos juſti dJederunt actionsbus S&C. n. I. & n. 2. Ecce, cum quibus vixi d die nativitatis meæ, uibus Mechtl de Jqud. extt. 392 CoNCIO XXVI. In Iudicio extr. Ador, Accuſator, Teſtis. e ſtudus, quibus O- ſidem ſervavi. Vſa me, quæ dilexeram, ſtudia damnant; quæ laudaveram, vituperant. Hi ſant, quibus acquievi, . micè, quibus paruès, magiſtri: E& quibus ſervivi, domini- Conſcler, quibus eredidir Cives, duibus cohabitavi: domeſtici, quibus conſenſi. Ita 8. Auguſt. En quos hic S. D. ſui Accuſatores agnoſcat & EX 5. Ohr yvercatur. Et iterum 8. Chryſoſt. Accuſat conſcientia ,quam ſeſtemo ite poluit . Creator, quem oſffendit“ calpa quam ran gieſie eſt. creatu- trum. ra, quâ abuſus eſt“ tot enim teſtibus quomodo valebit, qu- Hom. y2. zn Matth. Calamat. in Sentent. V. Judicium: 26. plurz. Elo- 7 . Bernard. quenter & efficaciter S. Bernardus, vel quisque eſt author Extremi ju- Tractatûús de Interiori Domeo cap. 355. Attende, ait, qudm 6etò Le- dicii & ani- niet dier ultima: Præſentaberis ante tremendum Zudicem, accuſaberis mæ accuſan- de multi & magnis offenſiz, non dubitss, ſed certu; non brevi accuſa- de deudr. tone, ſod tam longa, dhuam longa eſt vita tua; non eno accuſatore, ſedtot, quot ſant delictataa. Tpſeé Juäder erit Aiſtriotus Accuſäatortansz; omnes etam ſperitus boni & mali coram Deote accuſabunt . ndaz, eruunct bilis Status. tibi anguſtic,; hinc erunt accuſantia peccata. & . Conſequenter fere, uti hicſupraà; ex Bern. & Hug. Card. Cornel. in Kom. 2. f. F. 44. 2. B. Hic SS. Patrum ſenſus eſt & timor de Accuſatoribus & teſti- bus contra nos in illo tremendo judicio, quâ confuſione, quéô horrore, quòô fremitu impiorum! Scio, alicui à vio magno & illi optimè amico factam inter illos ſolos, leniſti- mits verbis, dehortationem de omittendo occulto aliquo errato: Et quàm ille admonitus indigniſſimeè tulit? Scio, à Superiore alicui, optimaâ intentione, & ſolum mentionem ingeſtam, non occulti alicujus errati & admiſſi criminis, uut ab eò magis caveret, & optimâ vitâ reſarciret: & quàâm gravi animo etiam hic tulit? Quid in Judicio fiet, cum nos gravi verborum pondere, cum accuſatione & exprobratio- ne, audire debebimus nobis objecta, ab illis, quos in pec- catum induximus, quibus ſcandalo fuimus? qui nunc tam ægré ferimus, nobis juſte aut ſuaviter, in emenda- tionem, de noſtris defectibus dicta? quis furor, quæ furiæ (niſi vana ſine viribus ira ſit) cùm accuſationes fiunt juſtæ fu- i reſeſtere! 7 H4 Wenos in viia commiitamus, tum! ccuſandau. 393 A per crimiaibus capitalibus! quæ minæ necis „incendii, & n quorumvis malorum: quæ imprecationes diræ! At in Ju- dicio extremo catenatus eſt Rens peccator miſer; velit, no- lit, audiendæ funt accuſationes iſtæ acerrimæ. Reflecta- e mushüic nos, an & à quibus habeamus, quas timeamus, ſi- miles, cum gravi exprobratione, accuſationes, ut hinc ſa- „ HMitari timore & rubore perculſi, emendemus, quæ pecca- vimus, & ſatisfactionem præſtemus. . HM E III. Præter has SS. PPum irrefragabiles ſententias, faci- Metth. 2. on Ilée doceri poſſumus, tales in Judicio extremo graviſſimas Ninein fore accuſationes, & paſſivè, & activè, ſive eorum, qui ac- ccſabunt u cuſent, & eorum, qui accuſentur. Apertiſſimè ipſa Veri- udæos 6 . 1 *° 2* . . 2 5 * 4 * 9 9 4 . I tas æterna Chriſti D. ad Jjudæos dicentis: Eiri Ninivitæ ſar- ule, gent in judicio cum generatone 2ſtä, & 6ο ndemnabunt eam quia pek- us nitentiam egerunt in praäatzcatione Jonæ: & ecce, plus qudem gonas bice , q. d. Ninivitæ cum ſuo Rege Sardanapalo projecerant ſe in“ ſfſcelera, totosque ſe dederant Veneri & ventri, cum audi- „ſan rent Jonam in illà die detonantem, & excidium minitantem: i Aahbuc go. dier, & Ninive ſubvertetur. Joncæ 3. 4. illi crediderunt, inne & pœnitentiam egerunt. Et crediderunt viri Ninivita in Deum, H & Pprædicaverunt jejunium „&cC. v. g. Hi ergo in die Ju di cii ac- cuſabunt, & condemnabunt Scribas & judæos, qui Chriſto Deo & Domino per tot miracula credere, & pœnitentiam agere noluerunt: condemnabunt, inquam, non tam ver- Niu bis, quàm factis, ſcil. ſuo fidei & pœnitentiæ exemplo: eſto iiis dein paulè poſt pœnitentiam redierint ad vomitum, & cumm“ Per- Similiter Re- rege ſuo Sardanapalo, juſtâ Dei vindièta, interierint. gina Sab ac Ügit Chriſtus cit. Matth. 12. 42. Regina Auſtri ſurget in Nudicio cum 5 ſabit illos Generatione ta, &. condemnabit eam; quia venit à Enibits terre, in extremo audire ſapientiam Salomonis & ecce, plas qudm Salomon hbic: ipfe judicio. „- ſcil. Chriſtus, Dei filius, & Meſſias. Ergo & Regina iſta, quæ credidit Salomoni, 3. Keg. o. àI. 2. Pazral. 9. àr. ſimiliter fuo facto in judicio accuſabit, & condemnabit duritiem & lei indcredulitatem Judæorum. Comparatio hæc Reginæ da⸗ DLDdJd z a E⸗ 394¼ CoNCIOXXVI. In Iudicio extr. Adlor, Accuſator, Teſtis. ba cum Judæis magnas habet emphaſes, quas nervosè ex- Primit Franciſcus Lucas Burgenſ. Decanus Andomaropolit. Mulier, inquit, Gentilis, in Scholâ Dei minimè educata, Regni verò ampliſſimi negotiis diſtricta, famâ ſapienti?, quæ de Salomone ferebatur, excitata, difficillimum arri. puit iter, ex remotiſſimis terræ partibus, Hieroſolymam, ut ejus ſapientiæ periculum faceret; quam admirata ſupra modum, licet nonniſi de terrenis atque humilibus rebus diſſéreret Salomon, illius conſilia excepit: Judæi verò legis Divinæ alumni, ſacris literis addicti, Chriſtum, Dei virtu- tem ac ſapientiam, in quo ſunt omnes theſauri ſapientiæ ac ſcientiæ reconditi, ſummum ſuum unicumque docto- rem, regni cœlorum æternæque ſalutis myſteria, à ſœcu- lis abſcondita, ac veram Dei ſapientiam d epromentem, ul- trò ſe offerentem, rogantem, atque invitantem, non reci- Ba antecelluit Judæis, ac quanto jure & pondere ejus in die Judicii ſuam obſtinationem, ingratitudinem, increduli- tatem, & inobedientiam Chriſtus in faciem exprobrare Quintè ma- Poterit?: Hoc exemplum Reginæ Sabæ, æque ac prius gis, accuſa- Ninivitarum, diſferte oſtendit, in die Judicii quem- Bumtur Chri- que pro menſim beneficiorum & gratiarum à Deo ac- ftiani: quo- ceptarum, quæ ipfe neglexit vel contempfit, acrius rum majora a Chrifzo sccs. Vigaanf ence 1 Dei benef-. Caſtigandum à Chriſto judice. Videant ergo Sacerdotes, cia; Ratio Religioſi, & cæteri, qui gratiis Dei abundant, ut iis recte & gravior. ſechilò ucantur; alioquin enim eò graviùs punientur, què majores perceperunt: ime laici in die Judicii infultabunt lis; ſicut & Gentiles, Turcæque Chriſtianis: quò d ſi illas habuiſſent gratias, longè iis religioſins ſanctiusque vixis- ſent. V. S. Greg. Hom. 9. in Evang. Breviar. Comm. Confeſſ. Pontif. Lect. g. Cornel, in Watth. 12. 4t. & g2. Fol. 269. & ſeq. Sanè bene notandum, quantè olim judæi majores à Deo, præ Gentili- bus, acceperunt gratias, tantò majores nos Catholici præ utrisque; digni proin, ſi illis ingrati abutamur, & exper- turi 8 WVWe nos in vitâ committamus, tum accuſanda. 395 ti gravifſim?, qum illi nos omnes in Judicio uſte ſint accuſaturi acerriméè. Surgent in Judicio contra impiunz Catholicum omnes Gentiles, Ethnici, Turcæ, Infideles, quorum ſæpiſſimè virtus major, à ſolãâ naturà & imbecilli un ejus lumine „ quàm Chriſtianorum cum natura eâdem;, c cum gratiaâ & clariſſimæ fidei lumine; clamabunt omnes: Koeus eſt morti- accuſabunt de negleétis tot, tantisque, ac u tam efficacibus remediis æternæ ſalutis, Sacramentorum, E Concionum, bonorum exemplorum, aliorumque innu- Iin merorum. Accuſabunt de temerè violatis legibus divinis Dm & fidei Catholicæ: Affurgent Turcæ, de quibus itaſcribi- ete tur (ap. Srenihurſt. de Tadicio f. 131.) Inter Mahumetiſtas nullus tàm in dorus caſis eis contingit, ut fralcti impatientzia redigantur in blasphe- D mias; Verum quidquidevenerit, non ſtomachantur, ut aurige & nau- i t, ſed itud habent in orer Lans Deo. Surgent viri non tantùm m Ninivitæ, ſed & Romani, Græci, Periæ, Tartari, Turcæ „ Vi Indi, tota denique Barbaria, contra impios Catholicos. I Quid ſi Catholicus inſideli deterior? ut ait Paulus 7. Tzm. j. §. oe Ninivitarum exemplo &ρ denuntiatur ſupplicium, & remedium de- monſtratur, ait S. Ambroſ. L. z. in Lucæ II. Breviar. Fer. g. 4a. T. emp. W Wuadrag. lelt. 3. Remedium fſcil. pœnitentiæ, quam qui ne- gligunt, eò gravius expeétent ſupplicium. Sanihurſt. citan- Xel dus de Judicio. Paxiuch. in Jon. Lect. 19. à JH. 7. le IV. Sed dum de Ethnicis ſermonem inſtituo, ecce tibi, Auſatore⸗ Maſfurgunt Catholici Electi, & contra Catholicos, in repro- Jrtialie t horum claſſe conſtitutos, accuſatores funt: quales hic au- tholicosinhu. u diuntur innocentium contra nocentes querelæ? hinc appa- ſtos oppres- rent viduæ, pupilli, orphani, clientes, ſervi, ancillæ, affli- ſores. &c. „ SGi, cæſi, trucidati, & luculentis affecti injuriis. Inde im- 9 Dii heri, iniqui judices, crudeles exactores, tyranni, præ- ve dones, homici dæ, Pyratæ, & id genus. Diſcutiuntur jam cauſæ, quæ à tot ſæculis abditæ latuerunt: concutiunt Ju- in⸗ dicis tribunal lamenta viduarum, gemitus oppreſſorum, , Pauperum lachrymæ, fletus orphanorum, vulnera occiſo- Ddd 3 rum, . . 6 . —————= — — — = * 6 CoNONXVI udiio evty. Afor, Accuſator, Tetü. rum, ſanguis mattyrum. HMlic medè e larebris in lucem prodeunt omnes iniquorum Advocatorum ſtrophæ & te- chnæ, quæſtiones eorum, qui aliquando pro decem obo- lis in vincula conjecti ſunt; quibus pro aliquot terunciis di- ctus eſt dies; qui pro leviori verbo graviter percuſſi ſunt in Accuſatores maxillam. En quot, quanti, & quales accuſatores! Præ- Parochi ma- ſertim verè accuſatores erunt illi, quibus cura præſertim hiandrunn. animæ, commiſſa fuèerat, Ita malos Parochianos accuſa- bunt Parochi; qui verbo Dei præœſunt, negligentes ſuos Au- d ores: juxta illud Chriſti, Zan. v. 21. Eſ,, gqui accnſat Vos Loyſer- In quæ verba, S. Cyrillus Won opus eſt, inquit, alio ac- cuſatore; ſed etéiam cœteris omnibus ſilentibus, ſolum Mopſis legem, ad condemnationem non credentium in ſe Judæorum ſufficere, aſſerit. Cor- S. Muritta nel. Piſtor. Conc. funeb. go. f. 296. ſequ. Hunc in modum 8. Diaco- M. veſtem nus quidam, Muritta nomine, in Perſecutione Wandalic4 Baptiſmiem (uti ſcribit S. Victor, Uticenſis Africæ Epiſc. Lib. 3. Perſecut. Pion r - Wandal.) Elpidophorum Apoſtatam, tam ſuum, quam alio- monftrans. Trum Chriſtianorum carnificem, prolato linteo, quô eum olim de S. Fonte ſuſceperat, redarguit, terruitque dicens: Haæc ſunt lintea, Elpidophore, miniſter errori, quæ te accuſabunt; dum Majeſtas venerit judcantz. Faber Dom. 3. Adv. C. 3. F. 2. Fuſtus Pz- dag. Chriſt. p. I. C. I. F. 2. Hiſtor. 4. f.- 6: ew Baron. A. C. 257. Ita San- cti accuſabunt eos præſertim, qui illis in promovendo ho- nore Dei & proximorum ſalute obſtaculo fuêre, uti S. Fran- ciſcus Xaverius Alvarum de Taydo, Præfectum Urbis Ma- lacæ Hazxartihiſt. Kccleſ. p. I. F. 29 3. Dœmon ſæa V. Poſt hos omnes tandem accedet ſœviſſimus omnium viſſimus om- accuſator dœæmon: quem S. Joannes ait, quod fit accuſator fra- nium accuſa- trum noſtrorum. Wpoc. TZ. . Hic, teſte D. Auguſtino, præſto erit tor. ExS. Au- & recitabit verba Profeflionis noſtræ, & objiciet nobis in fa- guſt. Orat. contn Judaos & Baganos. ciem, quidquid fecimus, & quidquid peccavimus, & quòô lo- co, & quidquid facere debueramus. Audite hic ejus oratio- nem acerrimam S. Auguſt. verbis contextam: Wquiſſime Judex, inquiet, judica. Jaäscium & Juſtitia præparatio ſedis tux. Zudica, meum SS Wd ac 7 † 7 ſednn ORAN1 won dedignatns & tanto preteo liberare, pſe m⸗ “ A e’, We nos in vitd committamus, tum accuſanda. 397 eſſe glst taun⸗ eſſe nolait; Dmens eſt; 5 mecum m damnandus ſ; poſt renunti 7 a- tionem; ut uid nwaſi⸗ t pannos més: * DBuid apud ipſam impudicitia faciebat, cui ipſe renuntiaverat Daig! intemperantia? Wiid avari- tis! Luid ra?* Wuid ſuper bia 2⁶ DQuid otera mea?“ Poſtremèò In gien- tenm aà me, confugientem ad te; paſtoa cum nes, quibus renuncia ve- ruirapptehendi imvaſorem detinui. In 34 quodam mod mea oHe = Fone a me apprehenſis NR. uid enim in circo faciebat, 4 t ljs fu- rias, lites, inſanas Voces, manere, veblorias miſzebat ,Cun Jam 4 ſe alie- nus ſibimet videbatlr DBueid in theatro faxzebat renunciator turpi- um voluptatum: * Laids. n amphitheatro, crudelitater A. Vas ootels ſass iatnendo? Hæc omnia mea Poſt renuntiationem invaſit, 1, meags ſſe Vo- luit, & mea concupivit. Judica, Indica c⸗ ſime, 4g t⸗ 2, quemn tis 2 ſe poſtmodum voluit obligar e. Non poter non ſententiam contra hos perſidos Pronuntiare, eotqg mihi adindicare. Mei enim e mper feerunt, & in omnibs vo- luntati meæ ſatiufecerent. dJui erant, duia tu ege creaveras ad imea inem & ſimilitudinem tuam; bet S uoucz Proprio tuo Se n re- demeras; ſe⸗ d obedientiam, quam 126 debebant, Xυernnt, & mhs ber omnia baruerunt. mandata tica, pravaricat: ſant, & mea 1 mper obſervärunt ſpiritu meo vixerunt; opera; mea imitati lant; Vias méas azhulaverunt. Vide taq, iſ,. Meme, dhant botzus jas meum in los . 7— t 14„ quam tuum. Nihil Wis de. 23; nihil pollettus ſum; orpus menm Ppro W non pependit; 0CO tamen meis præcepti per omnia, non tas, aruerunt. 9Izͦ mandarem 3llis, 3 l jurarent . Peſererent- Ifurarentur „ oοαrent adulterium committerent, E& nont n Peiem abnegarent, „om- ommnia aſm er. eras in cruce, ne ninimum Zeice, pro ui peri.- culum adire voluerunt. Duotier tu ad oſtia eorum veniſti ulceroſas, nudus 2 balsper, Al. E femelick,; 1 W tamen magi ſolicit? erunlt, 120- modo cane, & gnos ſaturarent, quàm nlt kibi I spem da, arent; magits, guomodo dnem Taarum pariete Ferico auro indaerent, 5 quam it te dRerrus veſte erden. 3Ram LBilur ſ, 2t vel ſ, emel tanir Ma- Iesſtats . 1* 1 * nia hac animo bromptiſſin mo fecerunt,; prote autem, qui Deus, & Creator, . Reegeln zorum er, S Ne. sa AUs eras, 2 oper, Taken: maximè: eos „* 398 CoNCIOXXäXVI. Iny. udicio extr. Allor, Accuſator, Toſtis. jeſtatis tuc injuriam, & contemptum ulciſcari. Ita 8. D. Hæc erit amarulenta illa doeemonum accuſatio, ſed longéè alio to- no in magno illo foro, quàm à me hic dicta. Stanihurſt. de qu- dicio C. 6. mihi à f. 13 7. Calam. Auöt. in Sentent. V. Juaicium fol. bO. gX N. Augnſt. Orat. contra Judæor. Et n GlvaA Diſc. 31. V. Judiciuns Erxtr. n. o. ubi nam. 11I. Majora magisque tremenda enarrat S. Ex S. Cy- Cyprianus, Iib. de Opere Eleemoſ. quando diabolus jam Divino priano. adſtabit tribunali, conſpiciétque, peccatorem ſpreviſſe & honorem Dei, & ſalutem animæ ſuæ, totus arrogans & ſu- perbus in hæc prorumpet verba: Ego pro iſtu, quos mecum vi- des, nec alapas accepè, nec ſlagella ſaſtinni, nec Cruocem pertuli, nee Iangninem fudi, nec fjamiliam meam pretio Paſſioni & Cruci redemi; ſed nec regnum cœleſte iliis promitto, nec ad paradiſam, reſtitutä im- wortalitate, denuo revoco“ & tamen, nsq; ad laſſitudinem multam, in via iniquitatis mihi ſervierunt, conſtlis men sacguieverunt. Nonne ergo juſtum eſt, at in eandem mecum ſortem deſcendant? Conclu- dens 8. Cypr. quid ad hæc, inquit, reſpondebimus, Fratres? Faber. Peceata nos Dom. 3. Adv. C. 3. G. 2. n. 2. Ex & Kuguſt. uti ſuprà. Dœæmonibus accuſantia in adſtipulabuntur ipſa noſtra peccata, de quibus S. Bern. L. de Judicio. Conſid. ad Eug. auream hanc reliquit poſteris ſententiam. Iæ illo, ait, Qudicio ſtabunt omnia peccata contra infelices peceatorer, di- ventia- tu nos egiſti, opera tua ſamtiss jam non te deſeremus, ſea te- cum ad Judicem pergemus. Calamat. Cit. n. Ir. Vid. S. Bernard. Me. Doœmones dit. cap. II. fol. 327. Infraà Conc. 49. num. 7. ſine. Inſtituamus hic, noſtri hoſtes ſummè oderi-· e. e . . . . . . mus ieque T& adhærems capitalibus noſtris inimicis, deemonibus, &, reſiſlamus. ad quæ impellunt hi, peccatis: Nunc quidem peſſimi de- mones, non adverſarios noſtros, ſed fautores ſe exhibent nobis; favent enim, ſeu potius favere videntur, & allici- unt, & ea, quæ nobis magis placent, promittunt, & offe- runt, & præſtant: tunc autem id, quod nomen eorum ſo- nat, exhibebunt: nam, ut ait S. Baſfilius, Hom. I. quòd Dens on eſt anttor malorume Disboln, inquit, dicitur, queniam idem g a quæſo, nobiſcum quoddam examen & judicium; damne- us ſimmam noſtram inſipientiam, quâ tam facilè & libe- Wee nos in Vitä commiit amus, tum accuſanla. 399 7 — — — h in peccatoribus cooperatur, & accuſator noſter eſt. Tertull. L. 2. in contra Marcion. Diabolus, inquit, mMem eſt, quod delator. Labata SS tom. I. V. Jud. fin. Prop. 27. quid ni de novo, cum verè ſerià & fſincerâ animi pœnitudine, renovamus ea, quibus in Bapti- ſino Deo æternam fidem, & fidelitatem ac obedientiam o. ſpopondimus abrenuntiando datanæ, & omnibus operibus ejus, G ih omnibus pompi ejus“ ea, quæœ, in Sacramentali Confeſſione, mi ſeria, uti neceſfum eſt, formavimus propoſita, non peccan- guti di de cætero, & reipsâã ſimmo conatu implemus? memores mns illius: Adverſarius veſter diabolus, tanquam leo ugiens (utut agnum wuh, ſe ſimulet) circuit, quærens, quem devoret cui reſiſtite fortes in ſi- du AQdelI. Petr. .S. &ι. Sed veritas hæc amplius ab exemplis de- monſtranda eſt, quid agat deemon, dum vivimus, dum „ morimur: ut hinc acriter perpendamus, quem in demone „patronum, ſeu hoſtem habituri ſimus in ipſo extremi Judi- α citli die & articallo. j nuli VI. S. Aichardus Abbas nongentorum Monachorum, mch Monaſterii Gemiticenſis, in Archiepiſcopatu Rothomagen- lenl ſi, filius perſonarum principum, nobilium, divitum, Picta- * vienſium Aquitanorum, Admirandorum patrator & thau- 1 maturgus: Ribadeneira, Flos G h. 2. 15. Septembr. Hic S. Abbas §. Aichar. , ſemel mole negotiorum impeditus, Sabbato veſperi capil- di Abb. Sab- los ſibi abſcindi fecerat (quò tempore, pro loci conſuetu bato elperi tudine, jam feriandum erat, ſcil. à veſperè Sabbati, usque etonlos cti- N ad veſberum diei Solis, quod feriandi tempus jam pluribus do:mon nr ℳ. acl Veiperunr dle 18; Juod ieria Pus ſam p domon nu- plerisque locis obſervatur à media nocte Sabbati usque ad merat, librat, ie mediam noctem inſequentem) domon in angulo delite-& notat. or B ſcens numerabat, bilance librabat, & in libello notabat om in nes ctiam minutiſſimos capillos abſciſſos, denique clarâ vo- ce inquiens: & Chriſtans pro nobi damonibns paſſus reſurrexiſſet, cck eh,n, von az fac⸗ls vo er; Chrſiani 2, Sabbhbati . iſam non an ð Aocile, e! VoD Pigr C. riſtian: ,„ cum contoener aotes an ohfenderemlus, hos capillos monſtrabo Lucifero, coram omnibus infer- NN/ niprincipibus. Aichardus factum deflet, convocans ſuos non- gentos fratres, ut & ipſi ſuis precibus & poenitentiis id de- Mℳi Mechtl de Jud. extr. Ee e preca- 400 CoNCIOXXVI. In Iudicio extr. Aflor, Accuſator, Teſtis. precarentur, obtinétque ardentibus ſuis lachrymis in caput omnes ſuos capillos, quaſi nunquam abſcisſi fuiſſent: Ex &a. rio A. 69 *.. Si dæmon ita adnotavit minutiſſimos etiam cri. nes viri ſancti, accuſator, & delator; quid faturum puta. mus de gravibus criminibus, quæ tenebris digna, ipſe in lu- cem, & ad judicem protrahet?! ſupra C. 25.n. 4. Monacho mo- ſacculum micarum plenum ſæpiuùs oſtentavit, terrens ho- minem, & ſe crucis ſigno munire, & vociferari cogens. Cor- nel. in Matth. I. 37. e vita S. Odonis Abb. Cluniac. c. Iq. Adhuc crudelior hic ipſe nequam Spiritus eſt, in morte; quò in ar- ticulo, babens zram magnam, ſciens, quòd modicum tempus habet poc. I2. 12. Omnes nervos & vires intendit, omnes conatus & fraudes; & ſanctos etiam infeſtèe aggreditur, ut ſeſe eo- rundem accuſatorem & hoſtem ſxviſti §. Philippus ſtret. Id expertus 8. Philippus Benitius, Clariſſimus Ser- Benit. in ex- vorum Beatiſſimæ Virginis ſplendor. Cùm ultimam præ- tremis accu- ſentis vitæ periodum conficeret, ſacras Lytanias recitavit, fantes coram prolatis verbis: Pecxcatorer, te rogamus, audi nor, ſtatim ſic vi- oues xbef ribus defecit, ut à circumſtantibus omnino crederetur ex- ms. tinéctus. Poſt trium horarum ſpatium, collectis ſpiritibus, bilis, quàm atrox conflictus eſt, cujus in mortis articulo ex- perimentum facere cogimur! ſciatis, me coram Divino Tribunali fuiſſe ſimmmo periculo expoſitum; ſubjecerunt enim oculis meis transaéta peccata deemones, omnesque exercuerunt vires, ut me in ſalutis deſperationem deturba- rent. Hic Philippus erat ſanctus, Cilicio etiam in extremis indutus: Gerebat ipſe candidum virginitatis lilium; inno. centiſſimam vitam duxerat; Sol & ſal terræ erat; in cujus occurſum ſeſe innumeri effuderunt populi, hymnisque ex- ceperunt clamantes: Beatus gqui venit in nomine Domini. Et tantæ ſanctitatis vir, impendente mortis articulo, accuſa- tur adeò à doemonibus volentibus, in deſperationem indu- cere. ribundo, qui ſanus micas ſinebat & menſa cadere, deemon mum probet ac mon- cheu! exclamabat, eheu! Ah Fratres chariſſimi, quàm terri. cele, eultat uit⸗ II Gfal mi tA l ine lele RR 1 4 1 MWe nos in vita committamus, tum dccuſanda. 401 cere. Ah! Ah! peccator miſerrime, ah quàm horrendas tentationes experieris? quos & quàm graves accuſatores! Paciuch. in Jonam L-ect. 39. J. I 3. n. 27. ine. fol. 273. ubi plura. D VyII. Horribile eſt, quod refert S. Joannes Climacus Stephanus Gradu z. Timori, de Stephano, Viro ſancto, ut vocat Cornel. ſanctæ vitz in Micheæ 6. ante v. 2. f. 4 72. in agone mortis per accuſatores Monachus ia extremis gra- mirè, & miſerabiliter exagitato. Fuit in Monte Sinai habi- gimeè anxia. tans Monachus, nomine Stephanus, ſolitariam & tranquil-tus ab accuſa- lam diligens vitam, qui multis annis ſub obedientiâ vixit toribus. in je uniſis & lachrymis, & aliis operibus bonis: qui tandem, deſiderio pœrnitentiæ arctioris, Anachoreticam vitam (id eſt, omninò abſtractam, & contemplativam) aſſumpſit, ha- bitans in loco valde remoto à clauſtro, in quòô vixit multis annis in anguſtiſſimâ vitàa, & arctiſſimà pœnitentia: nam & locus ille omni conſolatione humanâ carebat: & ferè in- acceſſibilis fuit cunctis hominibus. Poſtmodum verò jam ſenex, circa finem vitæ ſuæ, rediit ad cellam fuam in Mon- te hoc Sinai ſitam, & habuit duos diſcipulos multùm reli- gioſos. Habitans autem in cellâ ſuâ paucis diebus, infirma- tus eſt infirmitate, quâ obiit. Qui ante unum diem mor- tis ſuæ factus in extaſi mentis, apertis oculis aſpiciebat ad dextram & ad ſiniſtram lectuli ſui, & quaſi ad reddendam rationem à quibusdam exaétus, dixit adſtantibus, quos ipſe vigebat, audientibus cunctis, qui aderant: Vrtiqg, veram eſt, quòd in hoc culpabilis fui, ſed confeſſus ſum, & tanto tempore jejuna vi pro remiſſtone culpæ iſtius- Aliquando verò dixit: Nequaquam, ſed mentimini, iſtud non feci. Et rurſus quandoque ait: Ita verè iſtud eſt, ſed deſtevi, & Deo miniſtravi. Aliquando quoque reſpondit: Calumniosè me accuſatis. Ad aliqua autem dice- bat: Verè ſic eſt, & ad hoc reſpondere non poſſum, ſed Deus miſericors eſt. Et erat horribile & horrendum ejusmodi ſcrutinium, in his etiam, quæ non fecerat, per inviſibiles hoſtes, qui eum accuſabant. Si vir tantus, qui per annos quadraginta circiter Monachus fuit, & lacrymarum donum habens, e 402 CoNCIO XXVI. In udicio extr. Ador, Accuſator, Teſti. aliquibus culpis dixit : Ad hoc non ſcio, nec poſſum aliquid reſpon- dere, ut incertum nobis maneat, quod fuerit ejus judicium, bemus, ne rationibus reddendis impares ſimus, & pro mille unum non reſpondeamus? quidam viri ſine mendacio nar- raverunt mihi, quod & Leopardum paſcebat in deſerto ad ſe venientem. Ex & Zoanne Climaco, cujus annua Dies in Martyr. Rom. 30. Martiir Vixit Anno y6o. (Bellarmin.) Abbas in monte Sird. Cit. Cornel. Secul. Exempl. Jo. Major. E. Judicium: Exemplo g. f. az -. Le Blanc. cit. infrà Conc. 29. n. 6. Micol. Turlot. PE. I. in Gmb. art. . C. S. Lect. 6. fol. I17. Mercator. ibid. f. yp. D. Dionyſ. Carth. art. I9. alis. Epilogus. VIII. Ergo in Judicio extremo peccatorem accuſabunt In judicio omnia; peccata, quæ fecit, quibuscum peccavit, quibus inſtrumentis, quorum adminiculo, quorum ſcandalo, da- cum ſimus ab omnibus & “ eI iniiri4. qiuil lici ibus: 9210 4 in omnibus Mno, vel injuriâ, quibus ſolicitatoribus; & maximè accu- accuſandi. ſabunt dœmones, quibus jucundum, nos in peccata mer- gere & mergi: Quis tam amens, qui velit cooperari, vel es- ſe complex illi, à quê ſcit, ſe iri proditum, accuſatum, tra- ditum ad furcam, gladium, rotam, ignem, denique ſui tortorem, & carnificem, & quidem æternùm: & hi ſunt ne- quiſfimi domones, Dei & totius humani generis hoſtes Ne commit-maximi. Remedium non fupereſt, quam ut vel non com- S mittas accuſanda, de quibus accuſari poſſis (Hic murus ahe- anda. Com- r ſze . e,, —I ; neus eſton näl conſtare ſibè, nulla palleſcere culpa) vel ſi commiſiſti nitentiam de-- leamus. . . . cum eſt, veræ pœnitentiæ, & ſacramentalis Confeſſionis, conſtantis, frequentis. Ecce enim ratione iſtâ omnibus no- ſtris oblocutoribus, inimicis, accuſatoribus, adverſariis, Jobo inno-etiam dozmonibus, ita os obſtruere poſſumus, ut verean- centi de'mon tur, vel non habeant, malum dicere de nobis. Jobo ſan- nil objicere cto, & innocenti, qui nec beccavit labiis ſun, c. I. 22. & quem non potutt. = 6 aut quæ ſententia ejus, vel quis finis rationum exactarum qualiter nos peccatores, & omni ex parte infirmi timere de- accuſanda, unum velmulta, millena &c. ea iterum jam nunc in vitaâ tollas, deleas, annihiles per remedium, quod uni- repre- 4 fo G tlat i: ing. ehy lun! lan Pſt Uur nu Ula 4 1 . Nul miti 4 atn . . i⸗ elenl. es WVWVenos in wita committamus, tum accuſanda. 403 reprehendit cor ſuum in omni vitd ſus Job. 2zg. 6. Nil penitùs co- ram Deo objicere poterat demon, utut ſagaciſſimus. Ve- rum innocentia talis in terris rariſſima & pauciſſimorum eſt. Ego me ultrò cum gemitu fateor peccatorem maximum, quem hæc Concio tangit: Spes nunc veniæ eſt per pœniten- tiam. Ita cum in faciem objeciſſet Propheta Nathan Davi- di . 7 & ille vir, 2. Reg. 72. 7. ECX intimo corde pœnite ns: Peccavi, D avid pœ- inquiens, audit ſtatim: Dominus quoj, tranſtulit peccatum tuum, nitentiâ pur- . 13. amovit, abſtulit. Cornel. Certè anima hominis per ve- gatus. ram Pœnitentiam & Confeſſionem ita aliam induit faciem, ut illam domon ne ampliùs noſcat, & accuſare poſſit, ut re monſtrant exempla quam plurima: Yo. Major. Pec. Exempl. V. Dœæmon Confeſſto Ex. 9. & Ex. 1I0. ubi: Peccator Confeſſione mundatus peccatorem laudatur à demone, à qué antè publicè propter peccata tite confes- turpia vehemehter confuſus fuerat. hem Exempl. 26 de miſe- ſum nec no. ricordiam conſecuto perconfeſſionem, qui 30. annis demo- ſcit amplius. niſervivit ſub homagio, cum ſigillo & charactere in mani- bus, per Confeſſionem deleto ſtatim: Docet & vera ſancta- que Fides & Eccleſia, de virtute & efficacia veræ pœniten- tiæ, & Sacramenti Confeſſionis: de qua vid. Iud. Kerum. VE. Pr- nitent. Confeſſto. Itaque ſi adeo veremur confundi, & accu- ſari de noſtris malè actis coram homine, Judice terreno, qui denique ſolam vitam corporis auferre poteſt. Matth. 1o. 25. quantò magis timeamus, coram Judice Deo, idque in ju- dicio extremo, audiente & ſpectante toto mundo. Ergo vitemus prava, & de commiſſis pœniteamus, ſingulariſſi- me autem in articulo mortis nil peccati retinentes. Epilogi- za, tibi & aliis, ad veram cordis compunéctionem, confuſio- nem, dolorem, propoſitum &c. JQuſtus prior accuſator eſt ſui. Pro- Vid. S. Augu ſtin. Medit. cap. 4. 9 Ff. 1 3. Judici zimoxr. S. Bernard. Me- Authores in dit. C. II. Laur. Forer. Dom. 1I. Advent. d f. II. Vitä Chr. Hie hanc materi- 404 CoNGCIO XXVII. In fine hominis denudatio operum illius. reum. Drexel. in Tribun. Lib. I. e. g. Calamat. Glva Diſe. 31. E. Jud. extr. & Auct. in Sentent. E. Jad. ln. Matthi. Faber. Dom. 3. Advent. C. 5. Guil. Stanihurſt. de Zadicio C. 6. à f. 129. D. Dio- NJon. I-edt. 39. J. 13. Mart. Cochem Capuc. poſs aitam Chriſti; nyſ. Carthuſ de 4. Noviſſ. part. 2. art. 16. & ult. Pacit de qudicio, cap. 9. à f. yg. Fr. Labata: aliique cztatz, Tob Loh- ner. Bibl. Man. tom, 3. . Iz. à f. Irl. Nicol. Turlot. Theſ. Dockr. Chr. p. 7. C. §. Lebl. 4. J. 142. Cornel. coitt. L. P aciuch. in Jon. Leui. Io. à SG. z. de malis Chriſtianis. Cornel. in Frov. lö. 1z. le fne Lomins, & murtdi, in Extrctn fudici 4ℳ nudatio Operum illius. Eccl. II. 9. quantus hinc peccatori horror, confuſio, deſperatio! Dominicâ 1. Piqete Ficulneam, 6& omnes arbores & c. Luc-2. 29. Adv—ent. Dominici 3. T1s quis es? Et confeſſus eſt, & non negavit. joan. Adven. J. 19. & zo. quu e & confeſſus eſt, & non negavit- In mundo ni- 5„ . . :. è * —7— . hil communius, & celebrius, quama ſe malè facta ex- Vitium ho- — minis here- ditarium:ma- lum vel excu-— ſare, vel ne- . gare penitùs. artem à ſuis & noſtris primis parentibus, peccatum ſuum, cum negare non poſſent, peſſimeè excuſantibus, & culpam in alium, Deum ipſum partim, retorquentibus, uti dictum ſapra Conc. 22. n. 4. egregiè didicit chariſſimus eorum, & pri- mogenitus Cain, factum à ſe fratricidium negans, & qui- denm ipſi Deo omniſcio interroganti: Vbi eſt Abel frater tum? qui reſpondit: neſcior num cuſtos fratriz mei ſum ego? Geneſ. 4. 9. - D D et, y cuſare, in meliorem partem interpretari, pro bonis —habere, aut negare penitùs. & feciſti, nega. Hanc er uu ar uUI en — — A„ 1 Nal una Teſtimonium nobis perhibente conſcientiâ noſtrã: KRom. 9. 1. EHine peccatori borror, confuſio, dtſperatio. 40 5 gat, inquit S. Ambroſ. Lib. 2. de Cain c. 9g. notans hic tria ejus crimina, primum, quaßi apud ignorantem recuſat fraternæa muantts cuſtodiæ, quaſt exors naturcæ. declinat judicem, quaſi liber arbitriie quid mirart, ſipietatem non agnovit, qui non agnovit aubtorem! Jo. Cornel. hic. Adeo ſplendidéè mentitus, & protervè negavit Cain. V. C. 61. n. I. C. 99. n. y. Hanc luem & nos hereditarie con- traximus, & à naturâ didicimus, à puero in ſcholis practica- mus, coram Superioribus & Magiſtratibus ſubditi, coram parentibus filii, imò, quod omnium gravius, in ipſo Con- feſſionali pœnitentes, ſæpè peccata excuſamus, negamus, reticemus, & ſic mentimur Spiritui S., parato verè confeſſis virtute Sacramenti omnem remittere culpam & poœnam: nempe, ſi malè actum, ubiq; nemo domi. Longè rectiùs, lau- dabilius, & ſanctiuùs egit S. Ioannes hodie, contempto omni comodo & honore, quem conſequi potuiſſet, interrogatus: Tuquu er? & confeſſus eſt, & non negavit. Et confeſſus eſt, quia non ſaem eg Chriſtus, cujus ego non ſum dignus, ut ſolvam ejus corrigiam cal- ceamentis probe ſciens, Deum, qui ſerutatur corda & rene: Pſalmo . 10. Et omnia nuda, & aperta ſunt oculis ejus: Hebr. 4.73. fal- li non poſſe, etſi homines poſſint; quanquam S. Joannes fu- erit tam ſolidæ, candidæ, & ſinceræ mentis, quæ nonniſi te- ſtimonium perhiberet veritati. Yo. I. z. omni & quäcunque ratio- ne, etiam cum vitæ ſuæ diſpendio; uti factum eſt, Marcis. 4v.S5. QuÜin re nobis exemplum reliquit nobiliſſimum, agendi cum Deo & proximo verè, ſincerè, & candidè, quæ laus olim Germanis, quorum os & cor unum erat, dabatur, & debebatur. Hæc in humanis, & in mundo. Sed audite: utut; clementes nobis Judices, noſtra malè acta diſſimu- lemus, excuſemus, negemus; contra nosipſos teſtimonium ferimus tamen, & ſententiam (quod fecit Davia 2. Keg. 1I2, ſicut jam occultiſſima hominibus, & occluſa penitùs, ita cio extremo erit apertiſſima; ubi tum, &, ut ait Tudolpbus In Judicie eſt nullus ne- gandi vel ex- cuſandi locus. toti mundo ad juſtitiæ Solem intima penetrantem in Judi- 406 CoNCIOXXVII. In fine hominis denudatio Operum illius. à Saxoniâ, Carthuſ. Prior Argentinenſis, p. non excuſare, non appellare; non fugere, non impetrare veniam, non babere refugium. Calam. in Sent. V. Jud. ſin. Ibi ergo omnes (quantùm ad hoc, utinam & innocentiàâ!) Noanner erunt. Et confeſſus eſt, & non negavit. Accedimus jam ad judicii erx. tremi partem valde ſeriam & conſiderabilem, Examen rigo- roſiſſimum à Judice inſtituendum, reprobis tam horren- dum, ut nullis verbis explicari queat; quod pro meo tenui poſſe per ſequentes Conciones has quatuor declaraturus ſum. Hodie verò docebimur adductum initio Concionis: Le fine homins, & mundi (qui erit extremum Judicium) de- nudatio operum illiuse Eccl. II. 29. Quam hæc denudatio pec- catori ſummè probroſa, ignominioſa, horribilis, confuſio- nem & deſperationem paritura, ſit. Inde verò, ut jam in vità cum verâ humilitate, & animo contrito, animi noſtri noxas Chriſto, ejusque vicario Sacerdoti, in Confeſſione ſanctâ, & ſecretâ, nunquam non ſincere, confidenter & in- tegrè, denudemus; ne qudex divinus inveniat, quod oculos ſuc Majeſtati offendat, toti mundo, cum probro æterno, denu- dandum. Scenæ aperientur, Cortinæ detrahentur: Patien- ter ſpectate, audite, & cogitate. In Judicio II. S. Mater Eccleſia: Zadex Ago cum ſedebit, ait, gquidquid extr. omnia latet, apparebit, nil inultum remanebit. Segn. Miſſæ Defundt. De erunt aperta. hc Fidei veritate Scriptura pluribus locis mentionem inge- Ex dct. rit, & inculcat. Wihil opertum, ait ipſe Chriſtus, quod non re- tinenſis, p. 2. c. 34. in ultimo illo examine omne genus excuſationis ceſſabit. Paol. D. 1. Av. J. 6. Et S. Bernard. Eeb. de interiori domo: Ardte, inquit, & ſtri. tung erunt viæ omninum peccatorum quando non poterunt negare, ryea krvi E(Ei tml velabitur, & occultum, gitod non ſeietur- Matth. Io. 26. Gentium 1. Cor. 5. 10. Doctor: Omner nor, inquit, manifeſtari oportet tum Judici Chri- ſto, tum omnibus hominibus, ante tribunal Chriſti, ut quis- que ſingulorum & bona & mala videat: ut referat, & recipiat, un s ettaz. Ppropria corporu; quæ ſunt & animæ, quæ in corpo- re & per corpus ſuas habet operationes, prout geſit, & fecit, e ehrt Gin, ira ſ n er Ne ain HBindc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 407 ln Fpve bonam, ſive malum. I. Cor. y. o. O terribile Tubæ extremæ fignum, omnes ad Judicium convocans! at terribilius mul- tè& eſt, quod Apoſtolus ait: Manifeſtari; quò oſtendit, omnia , tunc, & ſecreta cordium aperta, & patentia fore: neque cenim tunc aſſumi poterunt Fici folia ad peccati turpitudi- b nem velandam: Geneſ. 3. 7. Non erunt tum Cameli portati- tii, quibus idola Laban avehantur, ait Beſſeus, C. y. de Judicio dei fol. 327. Geneſ. 3I. 3–. aut occultentur. In ſine hominis denudatio nog operum illius, Eccli. 1I. 29. à Chriſto Judice, dum ab eo ſenten- imm tiam damnationis, vel ſalutis accipit: quod quidem parti- me culariter fit in morte cujusque, ubi Chriſtus cuique ſuam du aperit conſcientiam, ut videat omne, quod egit, cogitavit, dixit per omnem vitam, ſciatque ultimum finem & termi- E num, vel gehennæ, vel cœleſtis gloriæ. Cornel. Generaliter rort tamen id Het in publico illo totius mundi ultimo conven- tiu & fine. Et hæc cogitatio, nimirum ſingulorum peccata Hinc pavor. hominum toti orbi manifeſtanda fore, permagnum ſanctis incutiebat pavorem. Magnus Eccleſiæ Doctor Auguſti- nus, ſapra cit. (ex Medit. c. z.) Conc. 26. n. 2. Ecce, inquit, coram tot millibus populorum nudabuntur omner iniquitates meæ; tot möillibus Angelorum patebunt univerſa ſcelera mea, non ſolum aötulm, ſed et- iam -ogitationum ſimulé; locutionum. Et S. Bernardus: Omnibus S. Bernardus. populs, inquit, nudabuntur tunc, & cuntétü agminibus patebunt ani Vverſa ſcelera mea; non ſolum actuum, verum etiam cogsétationum △ l locutionum. S. Jo. Chry ſoſt. hom. 45§. ad pop. ait: quid ergo tunc fa- 8. Chryſoſt. 3 H criemus, cùm in medium coram mundo cuntta promentur, in theatro Dm vam claro & illaſtri, & nobi notis, .½¾ ineogniti, cunéta ſpelctantibus 2 Et S. Ephrem Syrus oculis amarèé lachrymantibus dicere ſo- S. Ephrem. lebat: Contremiſcit cor meum, & rener mei reſolvuntur, quotiecunz, B o ogito, quòd revelandæ ſint cogitationes, E& ſermones atq; altdas no- ſtri in die Judicii. Lib. de verâ ænit. Calam. Diſeé. 31. n. §. Beſſens Cyp. de Jud. F 3yz. Hæc breviter ex Scripturâ & PP. infrà magis de- Manifeſta- C claranda. Quâ ratione autem heæc fieri poſſint, & flant, d na om⸗ “ docet S. Auguſt. L. 20. de Civit. Dei. Fiet, inquit, virtute di- Ham. op⸗ 4 AfKH Aechelde Jacl cctr.. Fff vina, um, opus S. Auguſti- nus. rertt⸗ 2Mnan AOS CoONCIOXXVII. In fine bominis denudatio operum illius. divinæ omni- vina, at cuig, opera ſus, vel bona, vel mala menti intuita, mirs potentiæ V. celeritate, cernantur. Pro captu aliquo hujus Myfteris, quod mh Conc. 5. n. . nempe & quomodo omnia in Jjudicio, eaque etiam occul- Simile ab tiflima & minima ſint futura nuda, & aperta, adducit Bes- ch atomis, viſis ſeus unam & alteram ſimilitudinem. Aër hic ait cit. C. 6. u claro Sole: ſic f. z3S quem videmus & ducimus, minutiſſimis pulviſculis P 7 Solem Féfertus eſt, quos Atomos appellare Philoſophi ſolent; at. n luihiric- n que hi per aulas, atria, regumque & principum palatia vo. extr. jud. pa- litare, à nemine tamen videri queunt: at quando Sol per 1 tebunt, mini- Vitreas feneſtras oſtiorumque rimas, radios forinſecus im. à ma & occul-mittit, quamprimum confſpiciuntur. Peccata noſtra, AA. ve- ”M uima etiam. ræ quædam atomi ſunt, meræ privationes, quæ modè à con. * cupiſcentiâ, ad usq; rationem, modò à ratione ad usq; concuau- piſcentiam feruntur (Caro enim concupiſcit adverſus Spiritum, & Spiritus adverſus carnem. Gal. 717.) omniaq; animæ cubi- cula, receffus, penetralia, ſenfus, & animæ facultates iisdem plena funt: interea tamen, dum vivimus, eosdem videre non pPoſſumus: ſed ubi clara illa judicii dies illuxerit, & ruti- ts lans Juſtitiæ Sol per vitreas corporis feneſtras, & tenuiſſi- ſe mas conſcientiæ rimas, radios immiſerit, innumera flagi- tia apparebunt, etiam occultifſima, & quæ nihil videban-. tur : Cmnia peccata, in iam aperto täma;, iliaeſtri heatro „ denudata S. Chryſoft. orbi aniverſapalam fadta, hominnm ocults ſubjicientur. ait S. Chry- ex Pſalmo foſt. hom. 3. n Ep. ad Kom. quando tenebræ non obſeurabientur à ie, i 133.12. & nox ſicut die illaminabitur. Bfalm. IzF. Iz. id eſt, peccata, qugæ 10 modèò velut tenebræ ſunt, & in tenebris, tunc inſtar lumi- nis, ſeu ad Solem Juſtitiæ, elara, velclarè apparebunt. In 4. Cor.4. 5. rem optimè S. Paulus, 1. Cor. a. v. Nolite, inquit, ante tempus N Iudicare (multi enim hic videntur boni, qui in Judicio appare. u bunt mali, & vice Versâ) quoadmsq, veniat Dominus, qui & lla- t minabit abſcondita tenebrarum, & maniſeſtabit conſilia cordium. En facti ſpeciem: Tu ſeciſti abſéonditè, ait Propheta Nathan Davi. di: z. Reg. 2. 72. (adulterium & Uriæ homicidium à Davi- de ſtudio ſiclim tectum& orcult atum) ggo autem faciam ver- 1— 6. — nir. 4 vccul. Deg. 4 flod⸗ t, tia o⸗ l per ls im. 1A e. zcon. onn. titum, cubi. Sgenmn enoon Wi. i. tggi. ban. Ulats Dhr-. (uè Um. . I Pare⸗ . En i. i. er. n 8 nibus Electis lætiſſima ſequetur huj da, ut in ſe ſunt. Ajunt quempiam cum plauſtro & cur- ru graviter onerato, hyemis & nivis tempore, ſupra trans lacum Podamicum, eo tempore totum congelatum, rans jacum 4 M Hinc reccatori horror, confuſio, deſperatio. 409 em ſzud in conſpecta omnis Iſraël, & in conſpectu Solu- id eſt, in conſpectu totius or bis. Beſſ. F. 267. & ſequ. quanta ergo (ait Cornel. ic) erit confuſio adulteris & ſceleratis in die Judi- cii, ubi coram omnibus Angelis & hominibus, Chriſtus cujusque crimina patefaciet, arguet, & damnabit. III. In fine hominis densdatio opermms llins Eccl. II. 29. Ex Simile à ni- eodem Beileo aliud & vulgare ſimile de hyemali tempore, "e tectis, ill cui meritò totus hujus vitæ humanæ decurſus, miſer, & ſolur, ſur frigidus, comparari poteſt; ſicut veri atque æſtati ſequen kſ.. tis beatæ vitæ jucunditas, juxta ipſa Chriſti verba: Mat. 24. 22. &ũ Luc. z2I. à V. 29. Eidete ſiculneam, & oemwnes arborer, cum pro- ſtas & hy- ducunt jam ex ſè fruétum, ſoitu, quoniam propè eft æſtaz: ita & vos, eins myſtica. cum videritis hæç ſieri, ſoitote, quoniamz propé eſt regnum Dei, re- demptio, reſurrectio, & gloria ſempiterna: quæ æſtas om- ſus vitæ tribulationum, &̃ omnium malorum hyemem. Vere hyems, ubi Refrige- ſcit charitas multorumr Matth. 24. 12. fides, ſpes, aliæque virtu- tes, divinæ æſtatis frondes; quoniam abundavit iniquitas, in - fidelitas, hæreſis, perſecutio, tyrannis, omnisque impie- tas. Verè hyems, ubi prævalet Meam ac Tuuam »frigidum il- lud verbum, & quidquid eſt malorum in vitam noſtram invehens, in- numeràq, gignens mala, ut ait S. Chry ſoſt. tom. 3. in orat. de S. Phi- logonio. In hyeme ergo cùm nive omnia funt cooperta, marmor à latere, aurum à plumbo, gemma vera à falsaâ, à ſordibus res pretioſæ, ſub nive latentes, diſcerni non poſſunt: donec nive liquefactaà, & reſolutâ, ſuus color re- bus & facies redeat, ubi iterum apparent ſordida, immun- & plauſtro onu- ſto ſuper & nivéque tectum, vectum fuiſſe, vehementiſſimè miratum, podam. con- tantam, à ſe nunquam viſam, unius prati planitiem: ſed gelatum &c. cùm interrogans intelligeret pro reſponſo, lacum eſſe (qui profundiſſimus & longitudinis eſt 40. mill. paſſ. Lexicon Geo- E 2 graph. Vetus cum A1o CoxNCIONXXVII. In fine hominis denudatio Operum illius. graph. V. Conſtant. LRacus. Sed & quibusdam locis latus tres, in quinque horas; ut propterea mare Sueviæ dici poſſit) ita territum conſternatumque fuiſſe, ut repente mortuus ſit. In Judicio Ubi hujus vitæ ac totius mundi hyems præterierit, ò quàm extr. erunt a rum, ſplendente in extremo Judicii die Sole Juſtitiæ, plera- perta nuncte- ta nive hy- que longè alia videbuntur, cum, quæ nunc exterius hypo- criſis vanæ, falſæque apparentiæ cujusdam nive cooperta, munda & ſplendida videntur; ita ut virtus à vitio, juſti ab impiis, ſanéti ab hypocritis nequeant diſcerni, larvâ hac ni- veâ, falſo fiétoque hoc operimento ſublato, turpiſſima, fœ- tidiſſima erunt, palliata hactenus vitia, fictæ virtutes. Vi- deor aliis eſſe bomi nominis, ab aliis haberi probus, bonus, virtuoſus, exemplaris: etenim frequento Divina, obeo æ- dificatorie Sacramenta: ſum vitæ ſobriæ: nulli facio inſu riam, furtum nullum, nullum homicidium, adulterium &c. (Ita frequenter nobiscum arguimus; nobis ſæpè falsèò blandimur) ſed cùm penitiùs intro conſcientiam meam aliis ignotam, deprehendo ibi ſpurca, ſœtida, non levia vitia, in juventute vel hactenus admiſſa, etſi occulta omnibus, ut planè ſim profundum ſterquilinium, cloaca, & fimetum vi- tiorum ac ſcelerum: in publico tamen bonus haberi cupio, reprehendi neutiquam patior. At erit tempus, cùm qualis quisque fueris, toti mundo clariſſime patebit. Quæ res ſanè hominem ingenuum & ſapientem efficaciter permovere deberet, omnem conatum adhibere, non tantùm in oculis hominum, ſed Dei etiam, bonum eſſe, virtuoſum & reli- gioſum verè, ut & talis in extremo Judicio, cum nullum am- plius velamen, appareat. Sic olim Chriſtus ſeriò hortatus Judæos, Scribas, & Phariſæos Matth. 23. à v. 25. uhi v. 27. Er Scribæ dicti vobz, inquit, &ribe &- Phariſæt Hypocritæ; quia ſimiles eſti ſepul- à C(hriſto ſe- Pulchra deal- bata: Mat. 22 27. &ris dealbatu, qu aforis parent hominibus ſpecioſa, intus verò plena ſunt oſſibus mortuorum & omni ſpurcitid. Nc & vos afori quidem pareti hominibus juſti, intus autem pleni eſtu hypocriſi & iniquita- e. Dicito mihi, ait Auctor Op. Iuperf. apud Chriſoſt.:“ O ypocri- 1A. „ Lacz, graveolentids cupiditatibus, inquam, abſardis atq; improlis ani- HEnunt pecccatori horror, confuſio, deſperatio. A11 — –— 144 . bonum eſt, eſſe bonum, ut quid non 1s eſſe, quod vis apparere? nan Oportet fo⸗ quod turpe eſt apparere, turpius eßt eſſer quoa autem formoſum eſt ap- fis & intus parere, formoſum eſt eſſe. Et Titus Boſtrenſis Ep. in Lauc. II. 447. bonum eſſe Qui, inquit, munditiei & ornatus erteriors maximam curam ge- Ar. P. runt, animæ verò decori nukam, quinimò vermihbiss ac Janie, indicibe- Peni. V, indi- mam replent: Ita Titus ex S. Chryſoſt. qui ipſe, Plurimi, aik, num. 12. Do- bodie ſimiles ſunt Phariſais. Cornel. in Matth. 23. 25. Quc prius, ait min. 7.p. Pen- ſepra cit. S. Baſilius L. de verâ virg. torpere, quaſi veſte contelti, tecoſt. minimè hahbere putabamur, es nudatà ſe omnium oculis ingerent, nul- Insg, jam vel negationi vel defenſioni erit locus. Faber. Dom- g. Adv. C. 3e G. 2. Hoc ſimili à Nive, quæ ſordes regit „& liquefaca Aliud ſ mile detegit, fatis declarato, aliud breviter eſt, huc aptum illud ſtigmate in- de iis, qui ob crimen, gratiâ vitæ factaâ, ſtigmate, uti pati- uſto occulta- bulo, lilio, & c. in tergore vel aliã, quæ tegitur veſte, cor- to, cùm dete- poris parte, inuſto notantur; uti apud Gallos in hanc usq; Situr. diem eſſe frequens, audio, etiam in fronte, maxilla, &c. Sich in tergo inuſtus ob Sodomiam convictus Jo. Calvinus. T hyrſ. Gonzalez. General. &Z. E'erit. Kelig. Cath. C. o. 4 N. 2. à f. 312. &σiab eo itati. Tales crumeniſecæ & alii malefaétores, ſi ſæ- piuùs in juſtitiæ manmus incidant, denudari ſolent, ut appareat, num ob delicta quædam priora ſtigma inſcriptum gerant, vel cauterio inuſti ſint. Si quod in tergo ſignum apparet, ſine ullâ tergiverſatione, non expectato judicio, aut longio- ri cauſæ examine, ad crucem mox, aut rotam damnantur. Peccator ad hunc modum, qui læſæ Majeſtatis Divinæ reus Stigma æt. eſt, & toties toto vitæ tempore in magni Judicis manus in- damnationis cidit, ubi peccato mortali immoritur, ſtigma æternæ da- beccatum in 321 . Judicio ma- mnationis, ejusque ſententiæ, accipit 3 quod denique in nifeſtum. ne mundi, cum fiet denudatio operum illim, & mars feſta erisnt omnia abſcondita cordi, & corporis noſtri, palaäm patebir, reumque faciet hominem, absque miſericordiaâ ad infer I rudera, & in eo tormenta, detrudendum heu quantoô do- lore, confuſione! Quid ni ergo ſtatim per contritionem & H Ff f 3 ſacram 412 CoNCGIO NXXVII. In ſine hominis denudatio Operum illius. ſacram confeſſionem omne peccati ſtigma deponimus Vid. dicta C. II. n. z. de Notis peccatorum. Conc. 13. n. . S. Ezechieli IV. Habemus rei hujus figuram ex S. Prophetâ Exechie- in viſione Ju- le, de qué ſapra Conc. 18. n. y. Hunc Sanétum & admirandum daæorum pec-Prophetam, uti ſcribit ipſe cap. g. à v. 3. Cœleſtis emiſa & ex- cata occulta tenta manus apprehendit in coneinno capitis ſili, & elevavit eum oſtend aß. S. untur. Wyiritus inter terram & cwlum, & adduxit eum in geruſalem in vi- Jſone Dei & in ſpiritu ac extaſi, juxta oſtium interins, vel (ex hebræo) ad oſtium portæznteriori Atrii templi, quod erat Sa- cerdotum, vidétque ibi hoc ſancto loco ſtatutum idolum Zeli., viſurus adhuc majores abominationes Iraéëlis. Pergit S. Propheta: v. z. Et introdaxit me ad oſtium atris Sacerdotum; O vidi; & ecce foramen unum in pariete. EBEt dixit ad me- fode pa- rietem: & um foaiſſem parietem, apparuit oſtium unum : & Aixit ad me ingredere, & vide albominationer peſimas, quas iſti faciunt beic Sacerdotes, qui populum Dei legem & cultum docere debebant, nunc autem ipſimet, Dei loco, colentes idola. Et ingreſſus vidi; & ecce umnis ſimilitudo reptilium, & animalium ahbominatio, & univerſa idola doemus Iſzaöël, depibéta erant in pariete, in Circuitu per totum. Et ſeptuaginta viri de SEenioribus & prima- riis: ſtanter ante piéturas; & unusquisqg, habebat thuribulum in ma- nu ſud, & vapor nebulæ de thure conſurgebat. Et dixit sd me; cer- tè vider, quæ Seniorer domus Iſrael faxiunt in tenebri, unnquisq, in ahſcondito cubiculi ſair dicunt enim; non videt Dominus nos“ dere- Iiquit Dominus terram ;ut putant impii & athei, ruhntque — Bhiinc in ſcelerum abyflum. Verum iterum vidit ad portam Attrii exterionis (ubi erant mulieres & laici) abominatione „ S . majorer V. 1 3. Kt ce ibi mulieres ſedebant, plangenter Adonidem, turpiſſimæ Veneris Amaſium, cum viris libidinoſis hoc planétu Venerem colentes, eàmque ſibi propitiam reddere yyolentes; juxta S. Hieron. Nec dum ſatis, & finis. Adhuc uaaabominatiener majore jubetur Propheta aſpicere, v. 16. intro- dutns in Atrium Domus Domini interins, ſeu ſacerdotum. Et cce in oſtio templi Domini, inter veſtibulum & altare, quaſi viginti quinq 4 — echi. Nun der. nenn ninn elS t N 1, lugt Otum up. GA Coen itl Mun Dinn i. e⸗ , 4 tg Ofat Nitione. rihn olert We⸗ n n. 1 igini i en. pudet: At in judicio extremo, foſſo & fracto omni pariete, Hinc peccatari horror, confufio, deſberatio. 413 quinq; viri dorſa habenter contra templum Domini, averſi tergo Arcæ Domini & ipſi Domino, & facie ad orientem, & adora- bant ad ortum ſols- ſeu ad Orientem converſi, ſolem adora- bant, more Gentilium: Sed quid ad hæc ſcelera Deus, per illa irritatus! Ergo & ego faciam, inquit, in furore meo illis, quod merentur: non parcet oculus mem, nec miſerebor: & cum clamaverint ad aures meas voce magnaä, non exaudinm eos- v. 15. G ult. cit. Cap. S. Proh quanta ſcelera, oſtenſa S. Ezechieli, occul- tiſſima inter parietes, ipſi apertos, commiſſa à ſui aliàs ſan- i populi Sacerdotibus & laicis, Viris & fœminis, idque in templo, quibus graviſſimè irritatus Deus, ut parcere no. luerit & mifereri! Prodromus hic eſt, figura, & typus aper- Hicatio tiſſimus Extremi Judicii, in quò ſcelera omnia & ſingula, in- ad jdckicium tra decem parietes occultiſſime commiſſa, à Sacerdotibus extremum in & laicis, à viris & fœminis, à Senioribus & junioribus, de- qué occultis- tegentur, & aperientur, & latentes, ut ait Beſſeus citat. Conc. y. ſima erunt de qud. f. 321. introrſum abominationes toti orbi patebunt, maniſeſtidh: „ & cordis adyta ac ſecretiſſima, ut funt avaritiæ (Molorum ſervitus. Galat. . 20.) & peccatorum, quæ enumerat S. Pau- lus, bid. & ad Epheſ. y. z. præſertim verò luxuriæ, cujus vitia, uti fornicationes, adulteria, Sodomiæ, crimen peſſimum, Beſtialitates, mollities, &c. hæc enim vel maximè occultan- tur omni ſtudio, plùs quam cœtera vitia; jurant enim ho- mines publicè, mentiuntur, inebriantur, invident, odio ha- bent. Sola libido, præ cœteris impudens equidem & in- verecunda, ſeſe occultat, dum poteſt, & eam ſui, vel de ſe nuda & aperta erunt omnia peccata, quæ admiſſa, cum qui- ſam nune fo- bus, quando, quamdiu, quibus circumſtantiis? O vel jam dienda noſtra nunc eorum nos ſalubriter pudeat, ut fodiamus conſcien- & Confell. tiæ moſtræ parietem, acutê introſpiciamus, examinemus, rio aperien- umeremus, & coram Sacerdote, quem nobis, ut Prophe- da, ut munde- tam & doctorem, miſit & deſtinavit Deus miſericors, depo tur. namus, ut ille videat, judicet in foro conſcientiæ V a. 101Vat? 4 14 CoNCIOXXVII. In fine hominis denudatio Operum illius. ſolvat: niſi cum æterno noſtro exitio & damno experiri velimus Chriſti Judicis furorem comminatum, cujus oculus non parcet, nec miſerebitur, & non evaudiet, cum in Judicio im- pPii adaures ejus voce magnd clamaverint. juxta'cit. C. 5. v. I8. Exech. Cornel hic. Iin ſine hominis denudatio Operum illins. =Sèü In judicio V. Speciatim autem obſervo Spiritús Sanéti in Scriptu- extr. denuda- r4 phraſim & modum loquendi, quéô dicit peccata nuda fo- buntur impii re, denudandas quô⅛ ſummam impiorum in ſudicio extreme dedecote ignominiam & confuſionem ſignificat: quid enim viro ho- d neſto, quid Matronæ, fœminæ, virgini pudicæ & verecun- dæ, quid juveni caſto, quid viro Religioſo acerbius accide- re poſſit, quam denudari ignominiosè: uti audiemus. Gra- viſlimæ illæ Dei judicis minæ funt, & pornæ erunt, inten- Ey Nahum tatæ per S. Prophetam Nahum c. 3. v. . & 6. ubi quidem ad 3. v. y. &. literam loquitur ad Civitatem Ninivem, poſt Jonæ prædi- cationem & pœnitentiam in priſtina ſcelera relapſam, quam maeretrici comparat, eique excidium per Chaldæos prædi- cit: ſed quam optimè aptantur ad impios in extremo Judi- cio, illos præſertim, qui in vivis impudenter peccârunt. Ita ergo Numen iratum ait: Ecce ego ad te: armatus & furi- bundus, ut te quaſi ſcortum infame ſpoliem, denudem, ca- ſtigem, totique orbi ridendam & exſibilandam proponam. Revelabo pudenda tua, OCcultas tuas ſpurcitias, vitia, & fœdi- tates: Oſtendam Gentibus nuditatem tuam, & Regnis dgnominiam zuame & projiciam ſuper te abomenatione omnia tua abominan- da ſcelera propalando: & contumeliis te afficiam, afficientque omnes: & ponam te in exemplem & ſpectaculum ac execran- dam: Cornel. Tale eſt peccatum, & peccatrix anima: itaque huic eveniet in judicio, in quo denudabitur, denudabuntur om- niea ejus ſcelera, toti mundo, Gentibu, & Regnu. Quænam funt illa Regna:? ait Beſſeus Conc. 6. f- zzr. Regnum nimirum coeli, mundi, & inferorum: in primo regnant Angeli, in ſe- cundo dominantur homines; tertium tyrannicè tenent dia- boli: Atque omnes hi ſpectatores erunt ignominiæ: 6 pu- D Nilinnt inn. e Neca ſe . bus; nullo ſuorum conſilio, à tam infami morte revocari pos- — mnmMinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 415 dor, infamia, 6 confuſio! f. 372. legit Chaldæus: Pate- faciam confuſionem ſceleris tut un vultum tuum, té, reddam execran- dam, & ponam te fadiſſimanr oculis omnium videntium. Septua- ginta tradunt: Ducooperian poſteriora kua ſuper faciem tuam. Peccata tua, quæ flocci feciſti, nihil æſtimaãſti, & poſt ter- gum poſuiſti, præſente toto mundo palam fient. Et, qao- modo immunda es, ic immunda judicers; explanat S. Hierony- mus in l. citat. Nahum. Calamat. Glva Diſc. 31. n. 7. . 294. KRevelabo. hoc eſt, ait Marchant: omne velum auferam, omne palli- um, omnes prætextus, quibus celas deformitatem, omnia perizomata & folia hereditaria Adam, hoc eſt, omnes excu- lationes, & ibi confundam te coram omnibus habitatoribus Cœli, inferni, mundi. Hort. Paſtor. de Jud. Lect. 32. f. 190. Ut pro- Damnati in Jud. plùs tor- inde rectè dicat S. Baſilius Orat. de Jqudicio, & in Pſalm. 33. Plus Jdemur pu torquentur iniqui peccatorum Ppudore in etremo Judicio, cum illi an- Jore ſcele- te calos fuerint Propoſitæ beccatorum maculoſa ſordes, quàm cum fu- rum, quaàm erint igni aterno traditi. cit. Calunmnmn. inferni igne. VI. Et verò, ſi in humanis, & in vitâ, tam ſervile, turpe, In humanis tam ignominioſum eſt, denudari, etiam coram paucis, quid quàm igno- ni erit ignominioſius peccatori coram toto mundo?: David miniatunn enudari: ex graviſſimo bello ultus eſt illam injuriam, qua Hanon Rex 2: Reg. 10 Ammon, à ſe optimâà intentione miſſos ad eundem Legatos Keg. 180. turpiter veſtibus & barbâ mutilabat. 2. Reg. Io. & I. Paralip. 19. 4. Plutarchus refert, Meſſenias mulieres, neſcio quâ phre- Meſſeniæ neſi & mentis amentiâ inducéctas, ſibi ipſis vitam promiſcue mulieres à ſui eripere ſolitas, adeo ut nullis parentum vel amicorum preci- de abſter- sznul ritæ Lege, ſent: donec tandem edicto publico cautum eſt, ut quæcunq; erum. t primè violentas ſibi manus intuliſſet, nudato corpore, vitâà li- mortem nu- cet privata, per vicos & plateas magnâà cum infamiaâ, rape da corpora X * .„ „ „W retur: & ſanè tantum apud ſanguinarias illas ſui interem- palam pro- ptrices edictum hoc valuit, ut nulla impoſterum auſa fue lici. rit, manus ſibi injicere, verita, ne nuda per urbem traheretuar, omnium ſannis expoſita, pudorem ſcilicet mortui corporis Mechtl! de Jud. extr. Gg g mot- . 416 CoNCIOXXVII. In fine hominis denudatio operum illius. mortis timori anteponens, quomodo ergo apprehendere oportebit denudationem coram univerſis mundi incolis, & in loco maximé celebri & publico? Beſſ. cit. C. 6. f. 372. ex Plutareh. Verecundæ Lib. de inſignibus mulier. Hoc apud Ethnicos. Magis Chriſtia- Eleonoræ, Soſæ Conju- ni, plurisque verecundiam & honeſtatem habent in pretio. Eleonora illuſtriſſima Foœmina, Emmanuelis Soſæ Luſitani gi, denudatio Principis conjux, quæ cum marito & ſexcentis comitibus morte gra- vior accidit. naufragium paſſa, poſt arma & opes à barbaris direptas, jamque pedes iter faciens in armatos Zthiopes incidit. Hi Soſam ipſum, & cœteros utriusque ſexus nullo diſcrimine, veſtibus nadare funt aggreſſi. Adedò ablatis armis animi o- mnium ceciderant, ut, jam prædonibus his etiam obnoxii, contrà nec hiſcere quidem auderent. Eleonora tantum, generis memor, ac pudoris retinens; obniti acriter, quin et- iam pugnis colaphisque barbaros ultrè ad necem irritare: quoad mariti denique hortatu, & deficientibus jam planè viribus abſtitit. Nec mora: detractæ direptæque veſtes naufragis, metu ac pudore confuſis, atque à tantâ rerum indignitate oculos avertentibus. Tum verò caſtæ matro-. næ triſtior omni morte lux viſa, cumque aliud non ſuppe- teret, & veſtigio ſeſe arenis deſodit; quidquid corporis ex- tabat, ſoluto raptim fuſoque crine obtexit. Mox ad comi- tes voce ſupremaâ: Vos quidem, inquit, Duci veſtro fidem egregiam præſtitiſtis, optimi viri, nil ultrà opus eſt. Ite, vobisque ipſi confulite. Hic altus omnium mœror ac do- lor vocem incluſerat. Eleonora verò in hoc ipſo tumulo, quem ipſa ſibi fecerat, ſeque ipſam velut exanimem in eo collocarat, fletu & jejunio longo exhauſta, jamque prius ſe- pulta, quàm mortua, diem ſuum obiit. O magnam heroi- dem, quæ potiùs vitam, quàm verecundiam exuere ſuſti- nuit! Drexel. tom. I. zn Koſis p. 2. C. 12. J. 4. mzhi f. 920. Kengel. de Jud. Divin. tom. 2. C. 10. n. 2. Ex Petro Maſſeig, Libh. 16. hiſtoriæ Indi- p. a52. Sed obſtupeſcendum illud fœminæ factum, omne fidei ac verecundiæ exemplum longiſſime ſuperat. Ab MUMG omni R ol i 6. — ndere ,Kin Mun ikin. to. MWi ehnn, it. N imine imio. Dnori, mnun, uner Intue niut ſekes Nttun ma. i⸗ iel. co. Uden ke, e lo, n ible ni l⸗ “ ai. e 0MNN primus, Imperator Romanorum electus, inter refractario Hinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 417 omni ævo vix ſimile quidquam poſteris memoria tradidit. Anno Chriſtiano milleſimo trecenteſimo ſexageſimo ſepti- Verecunda mo, Petrus Caſtellæ Rex poſt primum cum Henrico fratre Ancilla, ut congreſſum, victor Hiſpalim rediit. Inter complures, quos, Dominæ nu- triumpho inſolentior, juſſit perimi, nobiliſſima matrona Ur- in erer. raca Gusmania, Joannis Alfonſi Gusmani mater fuerat. inſiliens S Hanc in celeberrimâ urbis plateâ flammis exuri vivam vo- ipſa conſum- luit, crudelis Princeps. Ad Gusmaniæ rogum adſtitit fa- tur. mula Iſabella Ubedia, virgo honeſtiſſima: cùmque domina in igne ob acerbiſſimos dolores impatientiùs ſeſe jactarert ita ut veſtis incompoſita & pes nudus cerneretur, famula, animi plena, in ipfſos ignes inſiliit, disjectam veſtem com. poſuit, eamque tamdiu manu tenuit, dum & ipſa (quod poe- Verecundiæ nè fidem ſuperat) cum domina conflagraret. FPactum non prodigium. laudo, ſed ancillæ fidem, ſed verecundiæ predigium obſtu- peſco. Mori maluit hæc virgo, quaàam dominam minus ve- recundè morientem cernere. Drexel. cit. l. g. . E graviſſimis tormentis ipſimet Chriſto ſua in flagellatione & crucifixio- Chriſto pa- ne denudatio, & exinde confuſio & improperium, ex Pſalmo ent genu⸗ 6§. §. & 20. Neſcio an tormentum ullum aliud Domino gra L Ientum Sta- vius acciderit, ait Leop. Mancinus, de Paſſ. Dom. l. 4. Diſſert. 5. viſimum- punéto y. fol. 369. col. 2. med. quöë punéto g. plura. Speranza de laſſ. D. Punct. 27z. & Indice V. Nuditas. In fine bominis denudatio operame il- lius, eò gravior, & ignominioſior, quèò peccator nocentior. At denique audiamus, quâ impiorum acerbitate, dolore, impatientiâ, deſperatione, quantis blasphemiis! “M VII. Metiri poſſumus ex itidem humano caſu de Otho- Othocarus caro, Bohemiæ Rege prænomine Primislao. Rudolphus Rex Bohem. i1 8 Rudolpho I. principio Regiminis habuit Othocarum Regem Bohemiæ, us coram bi- qui renuit Rudolpho fubeſſe ‚inque ejus verba jurare, quem 1% ercitu: paulèò antè in ſuo ſervitio ac aulâ palatimum habuerat; Tes quàm exacer- Pprælio dirimenda erat, jamque in campo utrinque acies dis batus. Ppoſitæ, cùm formidanti Othocaro injecta melior mens, pe- N 418 CoNCIO XXVII. In fine homini⸗ denudatio operum illius. tiit per legatos ab Imperatore, hoc ſibi dari, ut ſub tentorio, quaſi poſt cortinas, coram principibus clam juramentum præſtaret, quod in utriusque exercitùs conſpectu pudor ve- tabat. Acceptat Imperator, ſtatimque tentorium excitari jubet, ingenioſæ fraudi opportunum: nam cùm ante Ru- dolphum, Auguſtali ſubnixum ſolio, Othocarus genu po- ſito fidem præſtaret, adducto artificiosè funiculo, quatuor tentorii latera ita extemplò conciderunt, ut exercitus uter- que ingeniculantem Imperatori Regem cerneret, accla- mantibus Germanis, frendentibus & dolum tacitè execran- tibus Bohemis; præſertim verò is pudor animum uſſit illuſi turpiter Othocari, ut bello ſtatuerit ignominiam vindicare; ſed conſilio infelici, tum à ſuis, tum à fortuna deſertus, in conflictu cecidit. Engler. Part. I. Dom. I. Advent. ante J. 2. f. 13. Oe⸗ ſterreich. Ehrenſpiegl. Eib. I. c. II. f. 95. & ſequ. Faber At. Dom. I. Aadv. Them. 2. JG. 2. E- elleri teutſcher Kayſer Adler in Rud. 1. fol. 365. 3727. Bohm. Chronickh in Primnlao Ottogar. ad Annum 1275. Paulus Zehentner Verm. conſé. L. a. c. 3. fol. pz . In qué quidem nec ulla umbra eſt extremæ illius confuſionis. Habent hic, quod Applicatio metuant, qui virtutem erubeſcunt; qui in ſcelere lucem ad impios. oderunt, quotquot nunc in latibulis fornicantur, & flagitia committunt, quæ cœlum & ſidera benigno oculo non pos- ſunt aſpicere: detegentur hæc eorum probra, cùm ſublato ſipario nos Deus, in ampliflimo mundi theatro, in conſpe- Gtu utriusque exercitůs, Beatorum ac damnatorum, in val- le Joſaphat, olim ſtatuet omnes conſpicuos, & omnia nu- da & aperta erunt: Et eheu! quantorum Serata pudicitia in die Judicii dehoneſtabitur, ait S. Hieronymus ad Fabiolam de veſtitu Sacerdotum. Graviſſima accidit confuſio hæc Regi Othocaro, cum ſuis frendenti, bellum moventi, ſed in ſuum exitium, Hinc male- ut dictum. Frendent omninè impii tam turpiter denudati, dicta & blas-& confuſi, frement, ſtridebunt dentibus ſuis, contra Judi- phemiæ dam- cem bellum moturi, ſi poſſent, deſperatione penitus acti in Judicio extr furias. Pluribus pro more piè & eloquenter deſcribit Lu- dov. u. Hiinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 419 tor⸗ dov. Granat. in Duce Peccat. E. 1. p. 1. kit. & C5. fol. 712. & ſequ. ntumn In hoc deſperationis loco miſeri illi damnati, rabie quâdam D rye. crudeli furentes, iram ſuam in Deum convertent, & in ſeipſos dtni ſævient, comedentes proprias carnes ſuas, dilaniantes vi- hu. fſcera ſua, furibundis cum gemitibus lacerantes invicem un ceoarnes unguibus ſuis, & blaſphemantes indeſinenter Judi- ar cem, Qui eos ad has pœnas condemnavit. lbi quilibet eo- 8ue. rum maledicet ſorti ſiæ infortunatæ & infelici nativitati, Nelr rêpetens ſine intermiſſione luctuoſum illum planétum, & WR, deſolatas illas obi nænias: Pereat dier, in quà natus ſum & c. Yob. 3. im 2v. 3. Hæc & plura cit. Ludov. Granat. Adeo tremenda in fine fin bomint & mundi, in extremo Judicio, ac luctuoſa peccatori M denudatio Operum illins! ut ſanè ne à longè convenienter aſſe- % qui noſtrâ cogitatione poſſimus. Metuendum certé Judi- Ccinum etiam cx hoc capite, in illo omnia noſtra peccata, ĩt A dictum, ucda, cum ignominiâ & confuſione inexplicabiil. denudandz »„& aperta fore. Annon igitur, inſenſate atqdue— u impudens peccator, infamem hanc ſcelerum tuorum ma- nifeſtationem ac denudationem perhorreſcis vel ubi in te nul- en lus pudor peccandi, quæ tibi ſpes ſalutis eſſe poterit? quid? n Perhorrefcis, delicta uni homini in Confeſſionis ſacræ ſecree . to detegere; quid igitur feres, ea omnium oculis manife do ſtarit Er infi Couc- so- Rnen. . &α . s. oee. hc. VlIII. Hic tangitur aliquid in remedium & ſolatium, Sglurie re⸗ in quo 4 pro concluſione prætereundum non eſt. En Deus in- De m en en. finitè clemens, ad omnem illam in Judicio extremo ſub- nicum cundam confuſionem, peccatis per pœnitentiam in vita peccatori: ue ℳ non geletis juſtiſſimè decretam, penitùs evitandam, illud Conſcienti- rn ſingularis gratiæ nobis conceſſit ex ſuaâ Sacramenti Poœni- am ritè in S. tentiæ Inſtitutione, quâ poſſimus, & teneamur, ſolùm nos Confeſſione H ipſi accuſatores & teſtes noſtri, in ſecretiſſimo confeſſiona- ſennder ne . lis judicio, quod totum clementiæ eſt, peccata noſtra omnia & . 8, 42 Seete e2 1; ternà igno- n gravia, quoad ſpeciem & numerum, cum humili ſum miniàa in extr. L⸗ mèque meritoria accuſatione & confuſione Chriſti vicario ſudicio pa- dk EEgg 3 ape- teat. 420 CONCIO XXVII. In fine hominie denudatio Operum illius. aperire, non damnationis, ſed integræ abiolutionis ſenten- tiam; in hoc & altero mundo; in terris & in coælis efficacem, ,. accepturi, adeo ut talum peccatorum, in ordine ad con- fuſionem & pœnam ratio in Judicio ampliuùs futura non ſit, nard. ani homini & peccators pebcatlim taum aperire, quiad fabturus e in die Judicit, ube omnihbus eapoſete kun conſoientia patobit? Et Z. Auguſt. Melims eſt, ait, corkm Ainb aliquidrubori tolerafe, Juam in die dudicii coranz tot millibus hominum gravè yepulsa denotatum ta- eſcere. Calamat. lv. E. Confeſſzo Diſe. Io. n. 16. knne. Quòd ſi recu- ſes hoc unicum gratiæ medium & ſecundam poſt nalfragium ta- Aut poœni-bulam; ſcito illud inevitabile: Aut panitendum, alit ardendum; tendum aut quod ſequens docebit tragica hiſtoria, ex aliis innumeris „ urdendum: quæ docet, peccata, quæ voluntariè in Confeſſione celan- ait S. Thom. e villa norà. fert Joannes Junior, ſeu Joannes .gidius, Ord. Prædicat. Confeſſio- in ſuo libro, qui dicitur Scala cæli- Duo Prædicatores ibant per nem imper- viam, quorum unus erat Poœnitentiarius D. Papæ, & ſan- fectam ſcien- cus homo, & alter multùm innocens & pius: cùm ergo ad ter faciens Domina fju- 1 — ereit, 111 Cc& Ei E CGI, Qu hitò moritur terium commiſerat cum quodam de parentelaâ ſuâ, & pro- & draconem Pter enormitatem peccati, & erubeſcentiam humanam un- inequitans decim annis absque confeſſione tenuerat; illa dum vidiſſet apparet hor- iſtos Fratres extraneos in Eccleſiâ celebrantes, dixit intra ſe: ribili ſpecie. iſti non cognoſcent te, nec unquam redibunt ad partes iſtas, XXicdeo iſtis dices peccatum. Celebrat Miſsaâ, ad Pœniten- tiarium acceſſit, & ſtante ſocio ex oppoſito, cum peccata ſfſluua confiteretur, ad quamlibet expreſſionem unius peccati unus bufo exibat de ore ejus, & faltando exibat Eceleſiam. Tandem confeſſis omnibus peccatis, cùm veniſſet ad illud, præ verecundiâ noluit confiteri, & dum abſolveretur à Pœ- nitentiario, & ipſa vellet recedere, ſocius Pœnitentiarii vi- Qit, quòd omnes illi bufones cum uno alio majori & enor- mioris ſormæ turmatim ingreſſi ſunt os mulieris, & ven- trem. tur, tandem aliquando ſummàâ confuſione manifeſtari. Re- quoddam caſtrum veniſſent, in quò erat mulier, quæ adul- 4 HMHinc peccatori horror, confuſio, deſperatio. 4ar ntn. trem. Receſſit mulier non confeſſo peccato; recedunt & en, Fratres. Et cum per unam leucam iviſſent, ſocius Pœni- n tentiarii ei revelavit viſionem, quam viderat de muliere uſt, confitente. Qui territus & triſtis dixit: Celavit aliquid inm“ N. Cconfeſlione! Et cùm rediiſſent, ut eam converterent, eam MV W fuffocatam & mortuam invenerunt. Qui contriſtati mo- i do mirabili, cum jejunio & orationibus ceeperunt implo- rrare divinam clementiam, ut dignaretur oſtendere, quid u fignificaretur per viſionem oſtenſam. Tertià die apparuit u. eis mulier, equitans ſuper Draconem, & duo ſerpentes cru- nt. deles accingentes collum ejus, ſugentes ejus ubera; duo in bufones terribiles erant ſuper oculos ejus; ac de ore ejus e, ignis ſulphureus expirabat; duo canes devorabant crudeli- dr- ter manus ejus: & duæ ſagittæ ignitæ immittebantur per N. aures ejus; in capite ejus lacertæ ſtabant. Quam cum vi. der. diſſent Fratres, territi corruerunt. Tunc illa: Nolite ti- 1er mere amici Dei; nam ego ſum illa malediéta, quæ fui vobis a alia die confeſſa. Et quia celavi in Confeſſione tale pecca- ou tum, ſum adjudicata perpetuò huic pœnæ. Tunc Pœni- l. tentiarius: Adjuro te per Deum vivum & verum, Chriſtum, Pœnarum n. ut inſo rmes me de duobus dubiis. Primum eſt, quid ſigni diverſitas. uor ficat hæc diverſitas ponarum: Tunc illa: Lacertæ capitis e ſunt in punitionem ornamentorum capitis: bufones ocu- 1 “ lorum in punitionem corruptorum aſpectuum: ſagittæ iggnitæ in punitionem diffamationum, cantatiommm, & Nn. immundorum verborum: ſerpentes ſugentes ubera in pu- aoon nitionem, quia ſuſtinui immundos tactus; ſed crudelitas ca- lni num in punitionem actuum immundorum, & quia bona de- iau. di, de quibus ſuſtentari pauperes poterant Chriſti, meis l amatoribus: equito ſuper draconem, qui inexpreſſibili do- N. lore me cruciat, & comburit omnes tibias, & omnia viſcera iti mea, in punitionem immundarum operationum. Tunc d. Poœnitentiarius: Rogo, ut ſolvas ſecundum dubium meum, en ſcilicet, quæ ſunt peccata, ex quibus gentes hodie damnan- L tur. OH H 422 CoNGIOXXVII. In fine hominis denudatio operum illius &c. R Propter pec- tur. Tunc mulier: Hodie per viam peccati ad infernum cata quatuor deſcendunt mulieres per quatuor genera peccatorum; per mulieres ma-peccatum luxuriæ, per peccatum vani ornatus & pictionis; vimè dam- per peccatum ſortilegii, & per erubeſcentiam Confeſſionis. Nantur. Cùm ergo interrogaretur, an poſſit juvari, draco cum mi- rabili cruciatu ſubitò elevans eam, ad infernum portavit. Anton. Dauroult. § . Cap. y. tit. 35. Exemplo . Yoan. Major. &. g. in Ma- e Specul. Exempl. V. Confeſſio Ex. 22. f. I7I. qui addit: Accidit hoc in quodam caſtro Geldriæ, ut retulit R. P. Franciſcus Coſterus S.J. qui id accepiſſe ſe, ſæpiùs affirmavit, à quo- dam Nobili viro Colonienſi, qui locum probe noverat. Ha- bemus hic paradigma, ſpecimen, & exemplum aliquod tri- ſtis denudationis operum illius in fine homini, qualia multa millena millia videre erit in extremo Judicio: quàm bene feciſſet no- bilis hæc mulier, ſi ſuperâſſet pudorem hunc noxium, ſe- séque integrè in confeſſione aperuiſſet ritè ſemel ſecretiſſi mâ. Hinc & hoc exemplo ultrò monemur (ut pluribus verbis opus non ſit) quid agendum nobis, ut tragicam illam, & ipſo inferno diriorem operum noſtrorum denudationem evi- temus, ſcil. vel non peccare, vel admiſſa peccata ritè expia- re; ne non confeſſi damnemur. Authores in V. Cornel. citt. LL. & alii citati. Petrus Beſſeus D. Regis Chri- hanc mate- riam. ſtianiſſ. Orator. de qudicio Conc. y. & 6. Matthi. Faber. Dom. 3. Adv. C. 3. init. & G. I. Calamat. in Glva Diſe. 30. & 31. de Zud. extr. & in Quadrag. Diſce. quinto. Drexel. tom. I. in Koſies pvart. 2. C. 12. de Verecund. Englgr. P. I. Dom. I. Adv. Ad n. 2. La- b.at. prop. S. de Judicio. Speranza de Judicio. Infra Conc. 39. Phil. Hartung. Conc. Tergem. Dom. 3. Adv. Conc. I. Vid. Conc. 15. n. 3. de S. Gertrude: & per tote Et num. 6. ibidem de Hiſpani ho- micidæ pectore denudato. Tnun E e P ee 1 :B Gt e e O: ae S6 , 63. 0 e :8 35 35 68 e Be Oe B 8⸗ CoNcIo XXVIII. ns. In Judicio extremo apparebunt gravia peccata, quæ Uc in vitâ videbantur levia. Quàm ſtudiosâ cu- H rd ab omni peccato abſtinendum. iens Yu quis? Joan. 1. L9. Dominicâ 32. iccx. M T. Advent. A nunc temporum ætate vivimus, quâ videntur om- lt nia ad ſummum perveniſſe, ut vulgèò dicimus, ſeu nün „ſummum perſectionis apicem aſſecuta fuiſſe; ex his En. — ſcientias, artes, raras inventiones, ſtratagemata &c. . Preæclariſſimas artes veteribus ignotas D. Joannes Zahn, Ord. ul Præmonſtr. init. & in præfat. egregséi libri ſuè, Teleſcopii, nume- ii rat tres, nunc maximè florentes, in humanos ufſus utiles, Artes tres iln Pyrothechnicam, in igne & pulvere nitrato ſeu pyrio; qui clariſſimæ, . vel momento temporis ingentes aggeres, valla, muros, ar- Pyrotechnica . ces, caſtella, oppida, montesque ipſos & radicibus evellit, in igne & pul- inaltum ejicit, & diffringit, in mille partes disjicit, ingen- erc. tes hominum copias, haud aliter, ac fulmen afflans, ene- cat: ut ita non malè pulvis iſte à quibusdam terræ Fulmen nun- cupatus ſit. Alteram Typographicam, quæ Parvo impen- Txbogra- 6 dio, ſed peregregio, quodvis nunc artis & doctrinæ genus, Phca- ac quantumcunque operoſum opus ingenii per quasvis mundi plagas divulgat, eloquitur; omnium etiam linguis gentium loqui docet, & loquitur; intimos animi conce- prtus plurimis ſimul locis revelat; ut ita nulla temporis inju- H rià quidvis magnificum ampliùs intercidere, & Ex homi- num memoriâ elabi poſſit. Ambæ veroò artes hæ TI cutoni- Jerma⸗ cæ Nationi in origine ſuâ debentur, in Germaniâ primumn:g zambæ in- inventæ, illa Sciopetorum, & eorum uss, inventore Ber- ventæ, & qu? 0 Mechtl de Jud. extr. HHHlhh thol- anno: 424 CoNCIOXXVIII. In ſudicio extr. ga via, quæ hic levia. tholdo Nigro A. 1380. hæc Typographica vel Argentorati An A. 1440. Vel Moguntia A. 1450. P. Sephan. Centifani & J. Ephem. (tl . Tertia Te- A. 165.: Ultimis hisce ſeneſcentis mundi temporibus, aban- m leſcopica in no 1560. Vel 1609. acceſſit haud minor propè dignitate ars ℳ vitris admi- Teledioptrica, ſeu Teleſcopica, ingenuæ voluptatis & uti-:· randa. litatis, quæ coœleſtia corpora contemplatur, ea quaſi præ- „0 ſentia ſtatuit, figuras inſpicit, magnitudines commenfurat; mes quæ ſeſe penè cœlo infert, ut liberiuùs, accuratiùsque ſpe- Nr Gatiſſima illa lumina non tantùm oculis clariſſimè intueri poſſimus, ſed ipſis propemodum manibus palpanda offert: iu quæ ars in terris etiam remotiſſima ad oculos ponit, clare ſpectanda præbet, idque per tubos opticos; ingens item in k ſuis perſpicillis ſubſidium & utilis neceſſitas pro quovis ho. minum ſtatu, pro continuo literarum ſtudio occupatis, n pro artificibus, per acutiſſimos labores ad minima opera in- D tentis: pro pictoribus & ſculptoribus, ad acuendam oculo- rum aciem, pro Anatomicis ad minimas venulas in deſeétis 1 corporibus perquirendas: pro Phyſicis, curioſis Naturæz al ſcrutatoribus, per microſcopia ſanguinem, lac, acetum, ali- sque humores vermiculis ſcatentes, inſpectantibus; dum e minima decuplùm, imè centuplum majora quam in ſe funt, ſe oculis clarè ſpectanda repræſentantur, ut ea etiam, quæ alias omnem oculum fugiunt, clarè videri poſſint, & ma- tie gna: quorum experimenta ſo. refert idem bene memoratus 1 D. Joannes Zahn. czt. libri Fandamento tertio, Cap. 3. 4à f. 1oo. Amor. increat. L.I. C. I. F. y. fol. 47. quæ multis ut proſequar, non eſt, np cùm mihi non de ſolum curioſis, ſed de gravibus & ſeriis di-· cendi materia ſit. Sed hæcipſa non fruſtrà adduxi. Sit ſua ni laus, ſium pretium hiſce artibus, earumq; Inventoribus, ii & per illas bonis ac ſolidis experimentis, utilitatibus, &... , ante omnia autem per illa ſummo Artifici Deo honor & glo- Magis ad-ria. Reſpectu hujus, omnia illa ludicra ſunt, nihil, imo ni miranda & hilominus. Admiranda Opera Dei, inter quæ eminet om- 2raviora in nium operum fmis, Judicium Extremum: hie erit viſu e⸗ 4 . — torat lem. 1 te 5 Kit. in eſe D loten tyce itenn VsN Dar. .. 7 Ner. elh⸗ cs ane, mento, & diſſipabit: Scpra Conc. y. cùm dein: Ante ipſum ig. præcedet Pſal. 96. 3. & plura, cit. C. gz. n. 2. Artifex in libris, quos Deoecemur, quum ab omni peccato abſtinendum ſit. 425 &u ſatis. JTudex Extremus, Artifex in igne, quòô totum ar-Judicio ext. dentem mundum exhibebit, eôque omnia diffolvet mo- applicando „tres has artes. totus mundus leget: ſaprà Conc. 1S5. Admirandus Scriptor; ſa- prà Conc. 25. qui legit, intelligat. Denique (quod hic hujus meæ conſiderationis eſt) admirandus in repræſentatione per ſpeculum: quod quidem in haâc vità, omnia Dei cre- denda, etſi obſcurè, cum ſummã tamen & infallibili certi- tudine, quæ omni humanâ evidentiãâ major eſt, Conc. I. n. 2. ſapra. proponens, & repræſentans, eſt Fides divina, virtus theologica: Videmus nunc per ſpeculum in ænigmate, tunc autem à facie ad faciem; 1. Cor. 13. 12. In altera verò vitâ, & denique Judicii extr. in fine mundi, eſt ipfum Dei judicium, quòê à mundi prin- ſrenum ex- cipio, tempore, & loco remotiſſima, occultiſſima, mini- Actunune oin- nia repræſen- ma, ſumma & infima, in cœlo, terràâ, & inferno geſta, et- as peccato- iam ipſius cordis penetralia, clariſſimè, & evidentiſſimè re- ri formidabi- præſentabit, & ita, uti S. Gregorius Nyſſ. Orat. r. de, Beatit. Ie. Duemadmodum, inquit, vera certäg, ſpecnla tales vultuum olten- dunt eſfgies, qualescunq; àpſi vultus ſunt ita jaeſt am NZudicium noſtris affebtionibus aſſimilatur, qualiacunq, à nobis commiſſa faerint. Faber Dom. 3. Adv. CG 3. G. 2. Homo, ait S. Thomas in Iai. 22. in ſpeculo men- ti quinq, debet contemplari peccata, qlæ commiſit, ut doleat; ſuppli- cia, merlit, Ak töämeal; beneſicia, get Deus contulit, ut Sratias agat; mandata quæ præcepit, ut impleat; præmia, Aua promiſit, At comprehbendat. Ap. Petr. D'Oultreman Amor. Increat. Lib. 4. C. 32. Sbt. 1o. ſol. g8o. Hoc ſpeculum ſine fuco, ſine palpo, & umbra cuique dicet: Tu qui er- non qualis fueris, ſed quàm bene vixeris. Spectavimus Concione præced. In ſine hominis denudatio- nem operum illius e Eccl. I1. 29. Factã ergo hâàc operum omnium in judicio Extremo denudatione ſen manifeſtatione, valde obſervandum occurrit, fore, quin primâ fronte, Primo aſpectu, occurrat, quàm nos in hâc vitâ valde decipiamus, . ſine numero, ſæpiſſimè, dum videbimus ex illo Judicii ac- H h h 2 cura- S — Peſſimum &£ II. Morbus animi & vitium grave eſt hominum, quò fa- conmune di- cilè & frequenter nos in facta proximi intrudimus, ea te- tium, quôd L alios & non nos judice- Mmus. 426 CoNCIO XXVIII. In ſudicio extr. gravia, quæ ic le via. —— — curatiſſimo ſpeculo (quod nec fallere poteſt , nec falli) gravia, & graviſſima apparere, quæ hic nulla aut minima videbantur; occultiſſima, fieri palam: in oculis noſtris ju- ſta, bona, & ſancta, tunc reprobari ac rejici: quid de pec- catis notoriè gravibus fiet? Docemur certè, ab omni pecca- to, præſertim de gravitate, quapiam ratione, ſuſpecto, ad periculum ſapienter evitandum, cavere omni ſtudio & curâ; cum etiam de minimis ſit danda ratio,. Habebimus iterum ſatis, quod audiamus, inſpiciamus; modè patien- ter & in noſtram ſalutem utiliter, & cogitemus. meréè disquirendo, judicando; & quidem, gravi errore, nec ſine peccato, minima in aliis vitia pro gravibus habemus, virtutes pro nullis, aut pro vitiis etiam: contraà vitia noſtra inter virtutes numeramus, aut inter levia, etiam ubi gra- via ſunt; ita circa aliorum defectus vitris convexis, aucto- . „ e * „ * * riis & microſcopiis, illos iniquè augentibus, circa eorum bene adcta, & noſtros defectus concavis & minuentibus uti- mur. Fallunt ut plurimum noſtra judicia, & de aliis mala, & de nobis bona: Sola udicia Domini vera, jaſtificata in ſemet- ipſar Pſal. S. lo. Id boni principii olim diſcipulus accepi à ve- rè ſpirituali, R. P. Joanne Evangel. Thanner S.]. meo in Theo- logiâ per triennium Profeſſore, dein & Præpoſito Provinciæ Supcr. Germ. Confeſſario Auguſtiſſimæ piè mortuus Pragæ An. 1679. cujus memoria in benediétione: certèò crederem, quæ de me ſentirem ego, alios de me contrarium ſentire: Ita eſt. Rectiùs: Vitam tuam, homo, animadverte (vocifera- tur S. Chryſoſt.) in tuam pſius conſcientiam deſcende. Drewel. tom. I. de redtà Intent. Lihb. 2. C. Z. y. Conſecut. Qiucbi multa.) H. z. mihi f. oë. Thom. Kemp. L. I. c. Iz. de Imit. Chr. Quid vider feſtucam in oculo fratris tuè, trabem autem, quæ zin oculo tuo eſt, non conſideras? Luc. 6. 4I. Matth. . 3. Sed quisquis ita es, vade mecum ad ter- ſſſimum Judicii Divini ſpeculum: hic (de alienis nihil ſoli- citus) aliqua contra ſe rebellio fuſcitaretur, & regno privaretur, õ Docemur: quàm ab ommi peccato abſtinendum ſit. 427 citus) tua conſideres; & deprehendes é feſtucis tuis trabes, & trabibus validas arbores naſci: ſeu, tua gravia eſſe, quæ tibi hic videntur levia. Veritatem docent, pro more à me adducti, Scriptura & Patres. Jerobeam, ut habetur 3. Reg. 12. Hoſtis Salomonis, poſtquam poſſeſſionem regni, quod de jure debebatur Roboam filio Salomonis, occupaſſet, timens, ne occaſione, quâ quolibet anno populus Dei, adorationis & viſitationis templi causâ, Hieroſolymam pergere ſolebat, ut omnem ſiniſtrum eventum, qui ſibi contingere poſſet, effugeret, illam occaſionem tollere, & annuam illam profe- Rionem impedire decrevit. Et ut meliùs ſuo potiretur in- tento, duos vitulos aureos fabricare reſolvit; uti & fecit, unbmque in Bethel, & alterum in Dan adorandum, populo Hebræo expoſuit. Et quâdam die in conſpectum populi prodiens, hiſce eum allocutus eſt: Mi popule, video, quod Figura Ido- la Jeroboam in oculis ho- minum vituli in Dei oculis vaccæ. EX 7. Reg. 12. 0- ſeæ 10. . quolibet anno, cum tanto incommodo & labore ex his par- tibus Jeroſolymam proficiſcaris, ut tuum Deum adores, idedò multèò eſſe melius judicavi, ut ſine tanto tuo incommo- do devotionem tuam in Bethel & Dan peragas, & in hunc finem fabricavi duos vitulos aureos, &, pro tuâ commodi- tate, unum in Bethel, & alterum in Dan collocavi; ut in illis locis tuum Deum adorare poſſis; nam reipsâà hi ſunt Dii tui, qui te à duro jugo Pharaonis liberärunt: Fecit duos vi- tulos aureos, & dixit eis: Nolite altrà aſcendere in Jeruſalem. Ecce Dii tui Iſraël, qui te eduxerunt de terrd Kgypti. 3. Keg. Cap. 12. Et tam efficaciter dixit, ut populum ad idololatriam induceret. Verùm Propheta Oſeas de hoc peccato idololatriæ, à populo Hebræo patrato, loquens, dicit: Idola illa non fuiſſe duos vitulos aureos, ſed duas vaccas valdè grandes: Vaccas Be- thaven coluerunt habitatore Samariæ. Oſé. 10. f. Quomodo, ama- bo, Oſeas dicit, illa idola fuiſſe duas vaccas, ſi jeroboam, qui illa fabricavit, aſſeruerit, quòd fuerint duo vituli? Fecit duos vitulos aureoz. Maxima eſt differentia inter hæc duo anima- Hhh 3 lia, 2 428 CoNCIO XXVIII. In judicio extr. gravia, quæ ble levia. lia; primò differunt in ſexu, quia vacca eſt fœmina, vitu- lus mas; ſecundè vitulus eſt parvus, vacca grandis: Adde, vitulum eſſe adhuc intœcundum, vaccam verò jam partu- riviſſe; ſi ergo tantæ ſint differentiæ inter hæc duo anima- lia, unde venit, quèòd jeroboam, imè Spiritus Sanctus in li- bris Regum dicat, fuiſſe duos vitulos aureos, & idem Spiritus Sanctus apud Oſeam aſſerat, quòd fuerint duæ vaccæ? Vel quomodo denique tàm citò vituli iſti in vaccas grandes mu- tati ſunt: de illis enim uno eodemque tempore dicit Sacer Textus, fuiſſe vitulot: 3. Reg. 12. 27. & fuiſſe vaccas, cit. Cſeæ 1o. 7. Bos gran-Scio, & vidi ſœæpiùs bovem grandem, qui nunquam fuit vi- dis, qui nun- rulus: is eſt Norinbergæ ad Urbis Macellum, ſupra introi- tum vel portam, bos ex lapide grandis, cui aureis literis uam vitulus t. ſubſcripti hi duo verſus: Omnia habent ortur, ſuaq; incerementa, ſJed eccel! quem cernu, nunquam bor fuit hic vitulis. Abrah. Saurii Peccata quæ Staͤttbuch in Nuͤrnberg Fol. 67. Quidam graviſſimus Auctor in oculis ho- minum vituli, aernlis hei tuitus eſt Deus, & judicavit; aliter homo peccator (qui, Adum carni, abdomini, ventri, & veneri indulget, colit vira- lor & vaccas Bethaven; quod idem eſt, ac domus iniquitatu & iädoli; cùm locus hic prius diceretur Bethel, quod eſt: do- mus Dei, ſic dicta, ob viſum eo loco à jacobo Deum ſcalæ innixum. Gen. 25. 11.) Gens Hebræa, quæ cum jeroboam Rege ſuo Iſraël peccatum hoc idololatriæ commiſerat, cre- debat illud fuiſſe peccatum leve & exiguum, parvique cu- randum, peccatum ſterile & inſfoœcundum , vitulum aureum, ſed in oculis Dei erat vacca, crimen grave, graviſſimum & peccatum valde ſœcundum, innumera ſecum trahens ma- la: inter quæ: Et propter hanc calsſam Domus Jeroboam everſa ſt Hoe in Ju- & deleta de ſuperficie terræn 3. Keg. 13. 34. & 3. Keg. Ia. o. Intelli- dicii extr. . . “c inns gravia & Xxtr. gamus hinc, quèd ſemper peecata noſtra minus gravia ſpeculo vide- 8⁸ Perp- 8 bimus deno Judex, . valde bene reſpondet: qui idololatris, inquit, videbantur vituli, ante oculos Dei vaccæ magnæ erant. Aliter illa in- numeroſa, quam in ſe ſint, æſtimemus: Sed in die dierum, Auando ad Judicium finale veniet Sol in libra, ſeu Chriſtus = u. Docemur, quum ab omni peccato abſtinendum ſit. 429 VNu. Judex, exactiſſimè numerans, graviſſimè ponderans, ac ſe- bisipſis & n- Nd, veriſlimè, juſtiſſimè tamen judicans pPeccata, uti in ſe ſunt, ſtris peccatis ham. Conc. 2. ſupra. tunc nobis, in illo judicii ſui ſpeculo æquiſſi- & aliorum. nin. mo oſtendet, qualiter nosipſos deceperimus; & nobis ob al. oculos ponet omnia noſtra peccata in eâdem gravitate & in numero, prout à nobis commiſſa fuêre. Ecce, ait Peraidus tel (Guil. Epiſc. Lugdun. Ord. Præd.) idolzelatris videhantur vituli, sm. ante oculos Dei vaccæ magnæ erant. In illa die horribilia & ma- oa LZna apparebunt, quæ nunc minima, & parvi momenti no- ο bis videntur. Annon jam metuimus nobis, & peccatis no- te. ſKtris, vel modicè illis conſideratis? Delicta noſtra quamvis unct. fint ſæpe gravia, magna, horrenda, execranda, & innumera, liters nihilominus nobisipſis celamus eorum gravitatem ex ſu- renett, perbiaâ: Saperbui, ait S. Bernardus tr. de grad. humil. culpam ſuam 6 und non agnoſcit. Verùm in Judicio videbimus omnes noſtras Alcker culpas cum omnibus circumſtantiis, & conditionibus, an- etrr tecedentibus, concomitantibus, ſubſequentibus, aggravan- tr. tibus, quoad ſpecies, locum, numerum; & omnia alia: , O exr levi onere, ut videbatur, onus graviſſimum! Marins Puut Bignoni fer. 2. Dom. I. Duadrag. n. 3. 4. F. 6. “D III. Exemplis & S. Scripturd petitis (quorum plurima) Gravwitas . O. hecdemonſtranda veritas, idque ex gravibus pœnis à Dco peccati cogi- ſcle, infliétis PrO peccatis „ quæ& levia videbantur. D Hæc inter 0C- tationis cum cdom Ccurrit primuin (ut de peccato Angelorum taceam, quod conſenſu. ,. in ſolà ſuperba cogitatione conſiſtebat: ut hinc corrigantur nr. illi, qui malè putant, cogitationes, ut ajunt, à tributo aut reumn telonio exemptas vel immunes, neque peccatum eſſe, wa quod in opus externum non prodeat: quanquam verum et- 5 iam ſit, cogitationem quamvis turpiſſimam, ſacrilegam, 64 blaſphemam, vindicativam, &c. peccatumneutiquam eſſe, Gablit delectatio voluntatis, aut conſenſus: ſicut & verum L illud S. Bernardi c. 19. de Iuter. domo: in ſenſibili concupiſten- tiã: Non nocet ſenſas, ubi non eſt conſenſus) primum, inquam, ordine & tempore eſt peccatum Adami: quodnam illud? = 9 4A30 CoNCIO XXVIII. In ſudicio extr. gravia, quæ hile levia. Eſus pomi unicus eſus pomi contra Dei prohibitionem: unicus eſus Adami in ho- pomi? Ex ſententiâ S. Auguſtini & S. Thomæ, transgreſſio minumoculis Adamo levis videbatur, & omninò dormon levem illam fin- levis. gebat, quin & nullam: ſed in illo Cornelius o&tο peccata conſiderat, ex Pererio in c. 3. Geneſ. v. 6. fF. &2. f. &v in ſine ejusdem cap. fol. 9o. ait: Peccatum Adæ, ſi primam & propriam pecca- ti ſpeciem ſpectes, non fuiſſe omnium graviſſimum; fuit L enim inobedientia Legis pofitivæ Dei: . eſt blasphemia, odium Dei, obſtinata impœnitentia, &c. quare graviùs peccaverunt Arius, Lutherus, Judas, & alii, quàm Adam. Si tamen damna ex hoc peccato conſecuta ſpectes, fuit Adæ peccatum omnium graviſſimum; per hoc enim ipſe ſe, & omnes ſuos poſteros perdidit, adeoque, qui- cunque damnantur, propter hoc peccatum vel immediate vel mediatè damnantur: & hâc ratione hoc peccatum dici poteſt irremiſſibile; quia in omnes poſteros ejus culpa & pPpœna tranſit, nec id remitti, aut impediri ullo modo po- teſt. Iia cit. Cernel. Peccati hujus, ſecundum apparentiam levis & in oculis hominum, in oculis Dei autem gravitatem ſummam ſignificâſſe videtur S. Joannes Bapt. cùm dixit: Ec- ce Agnus Dei; ecce qui tollit peccata mundi. Jo. I. 29. ubi Græca legunt: Peccatum mundi, quod S. Beda & S. Thomas de peccato originali interpretantur; ut videre liceat, quàm gra- ve in oculis Domini peccatum illud fuerit, pro quéô neces- ſarium Deus duxit, Filium Dei hominem fieri & immolari. Transgres- Labuta E. Jud. fin. Prop. 26. Cornel. in Zo. I. 29. I nunc, & reputa ſio Legum Jevem Adæ transgreſſionem in eſu pomi, & dicito cum Aca- Eccleſiæ mul- tholicis temerè allegantibus illa Chriſti verba: Non quod in- trat in os, coinquinat hominem Mat. Iz.II. ut perſuadeant, pec- culis. catum non eſſe, carnes comedere die vetito ab Eccleſiã, & tis levis, gra- vis in Dei o- adeo à Deo & Chriſto ſponſo, à quò poteſtatem habet, con- dendi leges, & fidelibus præcipiendi. &c. OQus Eccleſiam non anudierit, ſit tibi ſicut Ethhicus & Puhblicanuse Matth. 1IS§. Iz. Rectiùs ſanctus ille Eleazarus, unus de Primoribus: 2. Mach. 6. Iy. Idem & “ cſbp ac autem gravior i. eu teſlo nfi⸗ Cata len Wer l 4, Ad ſecut A lgli Etin⸗ ma 4 .. Mnin e⸗ e⸗ 4 1&E nge . . Nted DDocemur, quùm ah omni peccato abſtinendum ſit. 431 eſt judicium de auditione Miſſæ die feſtivo, & aliis ſanctis Eccleſiæ Legibus, Harum transgreſſio levis æſtimatur, multis autem graviſſima, ſicut in oculis Dei, ita in Judicio erit. Metuamus: Adam Princeps hominum, cum hic à Deo Principis fi- juſtisſimo adeo punitus ob eſum pomi! Ita Principis in Flan- ſius à Patre driâ Liderici filius ob poma empta, non ſoluta (quantilla res, necatus, ob uti videri poſſit) per negligentiam & oblivionem pauperi poma non ſo- fœminæ, cujus ideo duo nlli interim fame mortui fuerant, luta. à Patre necari juſſus. Admirandum juſtitiæ & ſeveritatis exemplum, adumbrans poenam & lapſum Adami. Engler. Dom. I. Paſch. p. I. J. 2. f. I20. col. I. medio, & cæœlo Emp. V. Viſit. B. V. Y. 3. fol. 13. Pexenfeld. hiſtoriâ z35. & doltrina a. ibidem. De Adam ſapra Conc. 22. n. 2. V. Conc. 26. R. 6. de crinibus, & micis. IV. Exempla alia, quibus ſecundum apparentiam levie,. in oculis Dei graviora, graviter hic punivit, adducit S. Baſi- ExS. Baſil. lius (idque huc accomodè) cujus authoritate, & verbis ſto: exempla Ie- MNequeo, ait S. D. ap. Labata cit. propoſ. 26. f. 1510. tom. I. planè intelli- debaneur. VI- en, Tenn, . . , ebantur, à gere, quod fundamentum homines inveniant, vel quem opponant mu- Deô graviter rium, ut pertimeſcere non debeant extremum illum Judicii Adiem; neg punitorum. intelligo, quà ratione ita perversè viventers, de divinâ ſic miſericordid erent. Inenio equidem, in literis ſacris, caſtigäſſe Deum graviſſi- mè multos, non dicam propter atrociſſima ſcelera, ſed etiam propter minima quædam, quæ non multe momenti videntur. Bege obſecro, Sabbato col- ilius hiſtoriam, qui ligna Sabbato colligebat. Num. 15. 4 . 32. Cuis- ligens ligna nam putaſſet, ob rem, quæ videbatur adeo levi, & in quà tam parum lapidatus videbatur offendi Deus & proximus ſcandalizari, caſtigari hominem Num. 15 72. cum tanto rigore, ut lapidaretur, & interficeretur per manus totiuuuus populi? Contemplare item Mariam, ſororem Moyſi & Aaron, quæ licet Maria con- ſaumma virtutis eſſet, uti ex Exodo patet. propter id autem duntaxat, tIa Moy ſen L „ fratrem mur- qudmurmuravit de Moyſe „adeo in eam Deun⸗ iratus fuerit, ut grav muranz,leprd eam percuſſerit leprà, & per ſeptem dier ejelcta fuerit à congregatione ercuſſa Na- Populi Hebræi, neq; potuerit . Moyſer, etiamſi pro eâ interceſſerit, re- mer. 12. miſſionem impetrare. Numer. 12. Conſidera præterea Moyſi ſanétita- Moyſes à tem & amicitiam cum Deo, & quàm ardenter eum Deus amärit; & terrâ promis- Mechtl de Jud. extr. lli i Vide ſionis exclu- 432 CoNCIOXXVIII. I Judicio extr. gra via, quæ bic lewia. 2 ſeverè fuiſſe à Deoſine re- fus ob diffi- vide ex alià parte in aqud illaà contradiction dentiam. Nu- miiſſtone punitium Num. 2z. 1I2. S ergo tantä cum aſperitate ſe Deus mer. 27. Deu-n amicos gerit, quid magnus peccator expectabit? cum video certè, ter. 3. tam rebtum hominem , ſanétum, & benignum non potuiſſe revocare di- vinam ſententiam, apud me dicor ſi juſtus Vix ſalvabitur, impins & peccator ubi parebunt? 1. Petr. 4. I8. Càm video etiam ( pergit D. peccatum Baſilius) mandare Deum Levit. 2. 2. offerri ibi arietem ſine macu- ignorantiæ Ia. vel vitulim, pro eo, qui per ignorantiam peccaverit; & quòd oret quomodo ex- pro es Sacerdos ad divinam placandam iram. tacite apud me reputo. ſt piandum? Le- zta placandus eſt Deus propeccatis commiſſir per ignorantiam, quidnam t, t. facere debebunt, qui per malitiam peccant? quia Oza attigit Arcam, Quid de il⸗ Tatim occubitit: 2. Keg. 6. 3. Tu verò indies magis maglsq; deliöta pa- tras, ut nunquam expeltare videaris diem, in qus Deus facinora hujus- mod' caſtigaturus ſit, & id inultum auferer? Age jam, quid epgerant Ananias & tantum Ananias & Saphira, qui morte occubuerunt repentind? Adl. y. I. Saphira mor- Nonne erant ſuæ poſſeſſtoner ilæ, quas vendiderant, & pretium e* ορ te repentinâ ſeſſtonibus ſuts, quod ſibi reſervärent? Nemeinem ſanè illi fefellerunt, Ppuniti. A. nec pecunias, quas reſervaverant, contra conſcientiam acceperant ab f. 4 d. d. emptoribus; nehilominus tamen, quia totam pecuniam in Apoſtolico de- poſit non poſuerunt (cum ſeſe tradidiſſent Vitæ Apoſtolicæ) fuerunt ca- ſeigati. ndenanm ergointanti peccatistua tanta confidentia, & mö- Petrus no- nimus timor Divini qudicii provenit? Interminatus eſt Chriſtus Petro lens admitte- infernum ſenon ſineret lavaritantum pedes ſuos Joan. 13. 9. Et tu non lotionent eredi ſimilem pænam tuis ſceleribus debere contingere? Ita S. Baſilius, hriſti Joan. verbis & ab exemplis efficaciter ; Quid ni ergo & permo- Minns mi- Mur, aut facilius capere videamur pœnas illas, equidem ſe- ma PAe Diluvium Geneſ. z. Pharaoni. Exod. Iz. aliisque, quos Scriptu- S ite. ra exprimit hinc inde, graviſſimè & malitioſiſſime, cum 1P propoſito & impœnitentià peccantibus. Quid in mundo Peccata in- frequentius (occaſione exemplorum à S. Baſilio adducto- Roman. rum) quam profanationes & violatores Sabbati ſeu Feſto- rum graviffi-veriffimas, inflictas Sodomitis Pentapoleos, Geneſeig. & per Auen- veat, & perſuadeat! Miramur iſta meritò, licet minùs mire- rum, quorum apud multos exiguâ reverentia?! Quid fre- „ pDeocemur, quam ab omni peccato abſtinenduum ſt. 433 . quentius, quaàm murmura contra Superiores, Magiſtratus, u Status Eccleſiaſtici, & Civilis, ſeu ſæcularis & politici? quid n, ſi Rebelliones, proditiones, machinationes perverſæ? quæ e. monere poſſunt lamentabilem caſum illum Core, Dathan, u6 & Abiron cum fuis vel terrâ abſorptis, vel igne? Nam. 16.² Quid de peccatis, ex gravi malitiaâ, inverecundiàa, & pro- enn poſitâ voluntatis perverſæ intentione, peſſimè perpetratis? n quid de furtis, dolis, rapinis, uſuris, &c. Quibus mun- ⅜ Qdus plenus eſt, idque parvo Ma iſtratůs temporalis, nullo im extremi judiciimetu, vel ne cogitatione de illo? Ita miſerè, nman, contra ſalutem, in perditionem certam, vivitur. Sed quæ hic lint levia, & vitulos putamus, illic gravia &: raviſſima experiemurz Nℳ at ſerètum illà die. Refert S. Nicephorus Mart. Patriarcha HWH o Conſtantinop. in ſuo Chron. quèòd, cum Imperiali ſolennitate n cadaver demortuæ alicujus Imperatricis ad ſepulturam de- enn⸗ ferretur, & ad omnes feneſtras 'ompæ hujus ſpectatores con- ur, fluerent, hos inter una femina inconſideratè & inadvertenter 4 ſputum ex ore ejecerit, quòd fortè & caſu in funus tranſiens l exciderit: quâ re præſentes Miniſtri Imperatoris, Aulici, Mi- Sputum „UHites, funus deducentes, ita exacerbati & in iram acti fuerint, igne mulcka- ℳ ut, rati Crimen læſæ Majeſtatis, & ſtudio in contemptum fu-tum. len neris patratum, ac in dedecus tam ſacratæ Perſonæ, feminam, „ dQe feneſtrâ raptam, concremaverint, nulla admiſsa ejusdem ſS excuſatione, quòd id fecerit fui oblita, incogitanter, & nulli- no⸗ us criminis aut læſionis intentione. Rmus Alex. Werelli Epiſ. Eu- nite⸗ gubin. de Protelct. Mariæ, hiſtor. 26. n. 25. F. 379. quantillum, imo l⸗ nullum conſcientiæ piaculum; quanta p na à furore præ- ceipitis humani Judicii injuſtè dictata! Graviora, quiſſi⸗ „½ ma tamen, ſunt æterni judicis Judicia & ſententia, ſuper pec- un catis, noſtro ſenſu aut levibus, aut nullis; uti funt, præter ndo multa, irreverentiæ in ſacra, templa, perſonas, resque com- miſſæ, quæ ſæpé pro nihilo, pro joco, habentur: ſic tamen b. graves, ut ſaltem ignibus Purgatoriis, ſi non & æternis, ſub⸗ ge. liciantur, quid de ſannis, convitiis, ludibriis, blasphemiis en Ii i 2 hhæzxre- 434 CoNCGIO XXVIII. Inſudicio extr. gravia, quæ hic lewia. hæreticorum contra res Catholicas, ſacras, Inſtrumenta Re- ligionis, ut Crucem, Sacramenta, Ceremonias, Ritus, Divi- na, dum ea, ceu ſputa, liberè ejiciunt, neſcio quò, ut ipſis videtur, zelo? Hi ſunt, quos habuimus in deriſam. Nos inſenſats. &c. Sap. y. à 3. Notent hæc Catholici, quibus in fide tepidis ea ipſa nugæ videntur. Plura in rem hanc affert Engelgrave J. 2. Dom. 6. poſt PEpiphaniam FParte 2. .* *△ . V. Minus etiam mirari nos debere videmur de Davide graviùs objurgato: z. Keg. 12. ſuper ſuo Adulterio & præme- ditato viri Innocentis, Uriæ, homicidio, 2. Reg. I2. 7. At id magis ſtupendum, quod refertur 2. Kegum 24. & I. Paral. 21. David nu- Bellis utrimque ſopitis vires & robur ſuæ militiæ non igno- merat popu- rare voluit David Rex: juſſit igitur omnem populum toto lum. 2. Reg. Regno numerari. Joabus horum intelligens, primò equi- 0 . * . . .*. .. X . „ 24. & t. Par. dem cum aliis Ducibus, ut rem minùs neceſſariam & maxi- 27. mi ſumptús, disſuadens, quia tamen David, ſententiæ te- nax, neutiquam hac in re cedere paratus, Afferte mihi, inquie- bat, numerum, ut ſciam: I. Paral. 21. 2. ipſe Joabus egreſſus eſt, & Principes militum aà facie Kegis, t numerarent populum Iſyaël, & lu- ſtratâ univensa terrà Regni David, aſznerunt poſt novem menſer & vegenti die in Jeruſalem. Dedit ergo Joab gumerum deſeriptioni po- puli Kegi; & inventa ſunt de Iſraël obtungenta millia virorum fortium, gui educerent gladium, & de Judâ quingenta millia pugnatorum. En Qualenam Regem potentiſſimum! Et quid in iſtà numeratione mali: hoc delictum quid culpæ, & piaculi? Num Princeps, num Rex neſciat, Davidis ? Vi- quot & quantos ipſe habeat ſubditos? quibus polleat viri- deri poſſit k-bus? quem & qualem militem poſſit in aciem producere? . quam nihil hoc iniqui: numerare populum, ut ſciam nume- rum ejus. Nos iſtud vanitatis aliquid aut curioſitatis, aut ſummum aliquid faſtûùs cenſuiſſemus. Sed veriſſimè dixit Abbas Agathon, & cum eo omnis ſapientum Senatus: Lon- ge alia ſunt Dei, alia hominum judicia: quis enimverèò cre- idiſſet, hanc populi recenſionem eſſe tam grande peccatum, niſi ſciret, tam graviter punitum? Deſuper iratus Heus⸗ mi- S M ſeri- Docemur, quum ab omni peccato abſtinendum ſit. 435 N. fſericordiæ tamen recordatus, & iram magnâ temperanshu- . ini. manitate, Gad Prophetam miſit, qui Regi apertè inos dixit: Poœnam crimini debes, tu elige aut famem ſeptennem, aut 1. bellum trimeſtre, aut tridui peſtem: David (quem cor per- Elegit tri- l cuſt, & conſcientia momordit, dictans ei, quòd male egiſſet, bus peſtem, E numerando populum ex vanitate „ſuperbiâ, & prœæſumptio- aus triduo ne ) poteſtate optionéque eligendi factâ, Coarbtor nimir, in- ſunt conſum- Wi quit, ſed melids eſt, ut incidam in manus Domini, quàm in manus ho- pta hominum Ee. minum. Multæ enim miſericordiæ ejus ſant- 2. Reg. 24. I4. Et quid 70000. Atit evenit? Pergit S. Textus: Inmiſitq; Dominus peſtilentiam in Iſraël 142, de mand nsq; ad tempus conſtitutun, triduum fſcilicet, ut vult no. Abulenſis, vel per integros duos dies, & per partem diei n tertiæ, juxta Cajetanum. Dion. Salianum & alios. Et mor- egi tüi ſunt exr populo ſeptuaginta millia virorum. Ah Deus bone! quantillum videbatur peccatum, in oculis hominum leve, ete. politicum, vanæ gloriæ, & alicujus ſuperbiæ: ſed in ocu- iie lis Dei tantâ dignum pœnâ: Supplicium hoc immiſſæ peſti- 16 lentiæ (quòô ſe neutiquam exemptum volebat) David æ- „ quiſſimo animo tulit, ut Reus culpam faſſus, Peccavi valde, Davidis in- inquiens, in hoc fabto, ſed precor, Domine, ut transferas, iniqui- ſignis poœni- — atem ſervi tus, quia ſiultè egi nimis. ibid. v. Io. Ita inſigniter tentia. „ pocenitens: nam cilicio veſtitus in terram corruit, cumque ln Angelum in aéëre ſublimem, quem alii plures viderunt, 1 conſpiceret, exclamavit: Ego ſum, qui peccavi, & ego iniquè egi? iſti, 1, qui oves ſant, quid fecerunt? ertatur obſecro manus tua contra me, i. & contra domum patris mei- ibid. v. I. Cornel. in cit. 2. Reg. 24. Dre- Vvel. tom. 2. in David cap. 30. mihi à f. sSyy. Evidens in hoc exem- . plo ſpeculum: In oculis hominum levia, quàm coram Deo N Judice gravia ſint: Equidem in Judicio finali absque ullaà de- ceptione videbimus culpas noſtras, ac ſi priùs ſtatim illas 9 commiſiſſemus, & ſuper iis examen fore, & Jjudieium ſtri- 4 cifſimum, poœnasque ſeveriſſimas inflictum iri, non tri- duum tantùm, ſed in omnem æternitatem duraturas; ſed . inſuper probè notemus, tum non amplius „uti Davidi fu- Iii z erat, 436 CoNCIOXXVIII. In Iudicio extr. gravia, quæ bic le viMg. D erat, futurum eſſe pœnitentiæ, veniæ, ac remiſſionis lo- cum, ſed tales judicabit nos judex, quales inveniet; non α quales fuerimus, ſed qualiter vixerimus: proin jam nunc de omni errato pœnitendum. èDUU . Expenditur VI. Rex David, ita ſuo periculo & damno ictus & ta- l exordium ctus, adeo ſapuit, ut & de minimis, etiam occultis & alie- e. halmi dd. nis, pavidus timeret. Ecce enim (quod longè magis mi- ealito bas o- ror) ipſe exprimit leviſſimum quid fore, quin propterea vel mnes gentes. — . „—, L, 114 J. 1 ; maximè in extremo judicio & illà die mala timeat, ab omni ſapiente maximè notandum. Exordio valde magnifico, ad auſcultandum excitans, dicturus aliquid, ſupra mundi mo. lem, gravioris momenti, Pſalmo as5. I. Audite, inquit, hecom. ners gentes (Præfatio ad captandam, eò quèd conveniat om- nibus hominibus & præſentibus & futuris, attentionem, convocans omne genus humanum, ait Bellarm.) auribus bercipite omner, qus habitati orbem: quippe terrigenæ, & ſilii homi- . am, ſimul in unum diver & pauper. Videor, poſſe nos cogitare, Davidem totam convocaſſe Aulam „omnes Proceres & Con- ſiliarios, toti regno diem conventũus indixiſſe, propoſiturum quæſtionem, quæ & ſe & omnes tangeret, à cujus momen- 1 to totius orbis dependeat ſalus. Infùper non ſuorum tan: 4 tùm, ſed omnium gentium, & orbem inhabitantium, au- ditum expoſcit. Os meum, pergit »Toqnetur ſapientiam, à Deo 1 . datam, & meditatio cordi mei frequens & aſſidua accurataque Dies Judi- „„udentiam, de rebus graviſſimis. Quænam iſtæ! Cur, inquit, gt cii extr. Dies timebo in die mala? in die Judicii futuri, juxta S. Hier. & A li mala, cur- 2S. . . ee rixta d. riick. & Aug. gquæ dicitur Sphon. I. 1 J. Dier iræ, dier tribislations & anguſtia, ttß dies calamitati, &- miſeriæ; dies tenebrarum & caliginü, dies nebule, Il & turbini; Aies tubæ & clangors. Quæ cauſa alicujus & tanti in tin Judicio timoris? non paupertas; quia Judex non corrumpi- n tur donis: nonhumilitas generis aut ſtatus; quia judex non il reſpicit perſonas: non malitia teſtium aut Advocatorum; dula judex omnia novit: non potentia Adverſariorum quia Judex neminem timet. Quid ergo eſt, quod in diee 4 Docemur, quam ab omni peccato abſtinendum ſit. 437 h Judicii adee timeri debeat! Iuiquitas, ait, non quævis, ſed David timet m Calcanei mei. An? extremæ vitæ meæ iniquitas, perſeve- Iniquitater uu rans usque ad finem vitæ: illa enim ſi inveniatur in me in l eane⸗ lui, illa die, omnino circumdabit me inſtar aggeris aut muri, ut extrem VIt& Eu. nullo modo evadere poſſim. Bellarm. zshed. 4 fol. 3 45. quænam“ . hac iniquitas Calcanes? an ſaltus laſcivus? ſaltavit enim verò David, ſed ad Dei gloriam, & ante Dominum toti viribus: 2. Keg. 2.i. 11. Ait David: Eſt quidem tremenda Judicii dies; ſed cdor .- om ego timebo, qui pœnitentiam egi; qui jam mihi nihil con- „4 feius ſum? ſed: Iniquitas, inquit, Calcanei mei circ-cumdabit me! V. 6. r. Propius ad propoſitum & in rem noſtram: Calcanens pedis Iniquitas m. pars eſt, non anterior, ſed poſterior, quæ non apparet; eſt igi- alennei ſunt on. tur iniquitas calcanei illa, quam pedibus terimus, hoc eſt, de- kaii bis ven, ſpicimus & nihili facimus ea enim, quæ contemnimus, pe- funt, in ocu- Ahu dibus conculcamus. Erit igitur Iniquitas calcanei illa, quam lis hominum tus. pro nihilo habemus, quaſi nullius momenti, poſt tergum levia, in Dei e, Ppro'jicimus;, voluntarièé obliviſcimur. Hæc, inquit David, oculis gravia. n. timeo, non ita illa peccata, quæ manifeſtè gravia ſunt, & quæ ſuâ ſpontè ſe offerunt mihi, à me timenda: ſed quæ levia eſſe videntur, & timorem ac memoriam fugiunt, Deo n. alltem gravia fortè ſunt. Ita enim eſt: multa, quæ nobis u. peceata venialia & levia eſſe videntur à Deo tanquam gra- Via & mortalia reputabuntur in ſevero ejus judicio. Fec- ne cata ad tergum & calcane um rejecta, oblita, & levia à nobis it, exiſtimata, tunc juxta pondus ſuum judicabuntur, & angu- g. ſtiabunt nos, quia aliter judicat Deus, quam nos, clemen- ei tes nobis judices & excoœcati amore proprio, & tempora- , lium. Heæc Iaiquitæs calcanei, quam timuit David, quam to- ti mundo timendam, ex verâ ſapientiâ, propoſuit, à Spiritu Sancto doctus: & quam nos omnes meritò timeamus. La- Quænam ue lis Iniquitas calcanei Adami eſus pomi in gratiam uxoris, talia? non ex maliti, & in formalem Dei contemptum. Hla col- S lectio lignorum Sabbato, aliâque ſupraà memorata. Pecca- torum noſtrorum, quæ vilipendimus, & calcanei iniquitas n- eri 438 CoNCIO XXVIII. In judicio extr. gravia, quæ hic levia. In nobis ſpe- ſeri poſſunt, tot ſunt, ut comparari poſſint arenæ in littore d ciatim: nobis maris, ſeu innumera ſunt, quàm ex his in extremo Judicio ſe levia, Deo habebimus, quod ſpectemus; quod timebimus, de illis in Stavia. hãc vità tam incurii. Quot committuntur gravia peccata, & committi poſſunt cum ſcandalo, quæ pro joco habentur & riſu, uti verba turpia, quæ pro verbis volantibus per aërem habentur; uti blasphemiæ. Dicenti obvius facil?z magnus numerus: ſunt malè rudes, qui contra verecundi- 4. am tactus & ſimilia, pro rei gravitate non æſtiment, etſi conſcientiâà latrante. Sunt pleraque vitia, quæ, ut pro le- vibus habeantur, pallio aliquo honeſtatis, virtutis, neceſſi- tatis, &c. ſe veſtiunt: hæ iniquitater calcanes in quibus ſi mors accedat, multis erit dubia ſalus, ſi non actum penitus de ſalute, ſi nempe in re gravia ſint, quæ temerè levia puta:. bantur. Fr. Labat. cit. propoſit. 26. de Jud. ſin. f. 1rog. March. hort. Vaſt. tr. 3. l. 32. f. 190. Le Blanc. & Bellarm. in Pſalm. a5. init. Conſi- lium certè optimum eſt pœnitenti, ut, ſi de gravitate pecca- D ti dubitet aut ſuſpicetur, id ſincerè Confeſſario aperiat: ita nn enim deſinet eſſe Iuiquitas calcanei, quæ ita timeatur in ipſo . .. .etiam udicii die mala. V. Conc. 27. n. 4. ex Job. 13. & I4. In ed VII. Sané talis Lziquitas calcanei, ſeu talia peccata, quæ à nobi multiz leth a- levia habentur, quæ ideo nihili facimus, negligimus, cuùm re-⸗ lis quoad ani- 1PSà gravia ſint, faciunt ut multi ſpiritualiter mortui ſint & 4 mam, cum quoad animam, cùm putant, ſeſe quàam optimè vivere: utut non putent. multorum Imago & effigies vitæ & actionum ejus turpiſſima ſit, cùmillis ea ſpecioſiſſima videatur, ſeu quèd multi in ſtatu peccati mortalis & offenſæ divinæ verſentur, cùm ſibi imagi- Nin nentur, ſeſe neſcio quàm probos eſſe, bonos vel ſanctos; Ec- . quò aſtu demon multos in ſuo obſequio tenet, & illos, ui quibus perſuadet, levia eſſe, in quibus verſantur, & quæ e committunt peccata, cùm reverà gravia ſint; qualia eſſe he poſſunt in materia circa & contra Caſtitatem, Juſtitiam, 1 Reſtitutionem (præſertim ſi ſint Conſcientiæ laxæ, terrenis diſtractæ, vagæ, non timoratæ) in detractione; ſi conſiune tttuuudo 2 ”” MM Docemur, quàùm ab omni peccato abſtinendum ſit. 4³9⁰ tte tudo blasphemandi, pejerandi, ſe inebriandi, ſine propoſito ii⸗ ervmendandi; In ſuperſtitioſis ; In Sacramentorum uſu per- in functorio irreverente: &c. V. Conc. ſequ. n. g. Et ſufficit dœ- te moni, vel in uno habere hominem ſui juris. Qut, enim of- ae⸗ fendit in uno, fabtus eſt omninm rels: Jacobt 2. 10. Incidunt duo facta, quæ huc applicari poſſe videntur. Unum eſt, non in HE ovnmni ſpeculo exhiberi ſuam homini juſtam faciem, uti in ſe en eſt. Memorabile eſt, ait ſuprà nominatus P. oannes Zahn, e, el Fundamento3. ſu Teæleſco i, Gntagm. 3. Cap. 9. F. 9. F. 170. quod ali- l⸗ quando contigiſſe audivi in aliquo Franconiæ noſtræ oppi- Judæus to- aell. do haud ignobili „Ubi vir quidam rerum curioſarum ama- tus ſanus in u tor, in Senatoriâ dignitate conſtitutus, ſpeculum habuit pla- artificiali enins num, quod facies inſpectantium ita deturpabat, ut faciebus ſpeculo videt n. infirmorum morti proximorum ſimillimas exhiberet. Ac- e ſimilem 1 11¹¹ . . . moribundo; cigit, ut dictum Dominum Judæus ex pago ſatis propinquo creit & me- ul. accederet negotii causa, habens cum eo, quod tractaret. itur. e Ut primùm Tudæus ingreſſus ad Dominum illum, cauſamq, IE Pprotuliſſet, quare conveniret; mox Dominus: miror, quèd ni huc accedere potueris tam infirmus, & morti fere propin- quus. Reponebat judæus, ſe non eſſe infirmum, veruùm ds optimèe valere. Quid, ajebat alter, tu valeres? accede, ſpe- m. culum inſpice; bene videbis, qualiter res tecum ſe habeat: E⅓ duxit und judæum ad ſpeculum, qui intuens in ſpeculum, en cùm faciem ſiiam advertiſſet, ſubitò cohorruit, & panico u correptus terrore vultüs ſui, mox in ſilentio abiens & exiens ttn hypocauſtum, domum, civitatem, ad pagum verò & do- uu mum ſuam reverſus, lectum petiit, decubuit, & paucis poſt og diebus vitam exuit. Ita D. Zabn cit. In templo Cereris in A- s chaid fuiſſe ſpeculum refert Pauſanias, quod ægris inſtar be oraculi erat; hoc enim in fonte proximo injectum, ubi ex- de trahebatur, conſulentis vultum hilarem ac vegetum, ſi ſa- , uti reſtituendus erat; triſtem ac pallidum, ſi moriturus, en referebat: Citat. Amor Increat. Sunt, qui ſe quo ad animam be- nti ne valere putent, ex ſpeculo deceptionis, quod ipſis demon l Alechtl de Jud. extr. Kk k exhi- 440 CoNCIO XXVIII. In Judicio extr. gra Via, queæ hic leria. Applicatio. exhibet, & in eo gravia peccata pro levibus; quibus eò fa- Speculum cilius implicantur. Quibus dici poteſt illud: Nomen habes, demenis de- gusd vivas, & mortuns és Apoc. 2. I. Coram Deo, in ſtatu peccati cipit & perdit mortalis conſtitutus. Cornel. & v. Iz. ihid. Dicu, qudd diver ſam multos. &c. & neſcis, quia tie es miſer, & miſerabilis. Tali ſpeculo ſuo fal- lit deemon, cuùm vel morbidum, quaſi in peccato gravi hæ- rentem, fingit fuis tentationibus, ut in deſperationem in- ducat eum, qui ſanus, vivens, ſeu in bono ſtatu & gratiâ Dei eſt: vel cùm mortuo coram Deo, & in peccato gravi conſtituto, ſanitatem & vitam gratiæ Divinæ affingit, ut in ſuis peccatis ſecurum faciat, & perdat, quod multis acci- dit. Attendendum eſt ſpeculum Legis, Juſtitiæ, & Judicii Divini, ex quo te cognoſcere poteris, qualis ſis, vel eſſe de- beas: vide, ne peccata levia putes, præſertim, quæ Deus pro gravibus habet, & in judicium adducet, unde damne- ris. Toannes VIII. Alterum eſt: Scribunt joannem Teutonicum, li- Teut. Canon. cet nothum, eruditionis titulo clarum, ad Halberſtadenſem Falberftad. Canonicatum evectum, qui nonniſi nobilibus concedi ſoli- “ Iem ESErTPET.—. . „ T e „ . „ . Vmbras mor-tais. Commune nobilitatis malum, ſuperbia, faciebat vuorum pro- (ducit: cur? . . . lo mederi conſtituit. Collegas invitat ad Convivium, & lautifſimè excipit. Inter cæteras convivales feſtivitates, injicit mentionem Acroamatis magici, & quærit, num ſuos ſinguli parentes aſpicere cupiant:? Illi ardere ſtudio viden- di: tandem elicit iſte malo carmine umbras deformes, Coci, Stabularii, morionis, ruſtici, perſonâ, quorum facies illi in paternis ædibus aliquando vidiſſe ſe fatebantur. Suum quoque patrem exhibuit habitu Canonici, pingui aqualiculo, ſeu ventre. Dimiſſis umbris: Eia, inquit, di- cite fide bonâ, eccujus patrem nobiliorem judicatis: Metu perterriti, & pudore ſuffuſi, ſuam quisque domum repe- tiêre, nec ultra joanni vitium ſanguinis exprobrantes. Ita ex Aucttore Adagiorum Germanicorum qui, quæ vult, dicit; non, quæ eum contemptum collegis: moleſtum id ei, tandemq; ma- lih⸗ u. — le, eccatl Otll. a. d. glnn chn lece. Deos mme. tertium, ſimiliter in ſe graviſſimum peccatillum: En vitu⸗ xiamque nimis, quâ omnia peccata levia & venialia pro gra- „ Docemur, quùm ab omni peccato abſtinendum ſit. AI vult, audit: reſert Mart. Delrio Diquiſit. Mag. En. 2. 4. 30. ſect. 2. f. 3219. Ew hog Englgr. p. I. Dom. 2z. adv. J. 3. P. Lehentner, Verm. Conſé. L. 4. C. 3. f. -yg. Notantur illi, qui juxta num. 2. ſap. init. aliorum Applicatio: defectus carpunt, aggravant, in oculo fratris feſtucam vi- Turpitude dent, in ſuis nec trabem: Hla illa ultima dies in valle Zoſa- noſtrarum hat, illud extremi Judicii, à S. Baſilio allegatum, ſpecu- actionum, um, verè fideliterque exhibebit nobis noſtrorum actuum nob⸗ lgeeio. a, Exhibebi- onſtra, turpitudi. avi nunc in vitâ, alie »: monſtra, tu pitudines, gravitatem, quæ nunc in vitâ, alie- tur in ipesnio nis proximi malè intenti, laudamus, nihil facimus: Illa, extremi Judi- quæ hic, faſcinati proprio amore, ſuperbiâ, contemptu cii, uti eſt in proximi, in nobis & noſtris levia, bona, juſta, & ſancta puta- ſe. mus, videbimus tum gravia, mala, iniqua, & ſceleſta, quod magis ſeq. Concione confirmabitur. Audivi de ltalo, illum ad Confeſſus Confeſſarii pedes ſeſe abjeciſſe, tria, uti ajebat, peccatilla tria peccatii- confeſſum, unum adulteriolum, unum homicidiolum, & la, cuùm eflent tII. graviſlima. los in oculis hominis: en vaccas in oculis Dei. Ah quaàm zeld. Sorr. 50. ſæpè parvi facimus peccata, quæ lumine fidei docti ſcimnus & videmus eſſe contra leges Dei & Eccleſiæ ſat graviter! cùm tamen ipſe Chriſtus apertè dicat: Dico auten: vobi, quo- niam omne verbum otioſum (vanum, frivolum, ludicrum, quod Verbum „△ „ nec loquenti, nec audienti utilitatem affert, etiamſi nulli otioſum ſit noxium, nec in ſe reprehenſibile. Cornel. ic ex &. Hilario & C.) quod ſit? quod locuti fuerint homines, reddent rationem de eo in die qudicii. Matth. Ia. 26. Chriſto judici. Neque hinc intendo cuiquam Conſcientia facere Conſcientiam cum exceſſu & vitio ſcrupuloſam, an- no ſi ſcru- puloſa, nec vibus & mortalib eat: amée tientia nimnis nimis laxa, & mortalibus habeat: ſed tamen conſcientia nimis n medio, laxa omnino reſtringenda eſt, ne peccata gravia, aut PrO) uſtè timora- nullis, aut pro levibus tantùm, æſtimemus. Utrumqueta. enim vitioſum, & cum periculo animæ eſt, prius ad deſpe- rationem, poſterius ad præſumptionem & peccandi licen- tiam inducens. Cùm in medio conſiſtat virtus, Conſcien- tiam, cupio & ſuadeo, haberi ſancte timoratam ſibi col- Kk kK 2 lectam, 442 CoNCIO XXVIII. In Iudicio extr. gra Via, quæ hie levia &. lectam, cui ſæpè utile eſt, quandoque culpam metuere, eti- am ubi culpa non eſt. Verè ſuperabundans cautio non no- cet in negotio falutis. Defundus IX. In Concluſionem ſerviat brevis hiſtoria, longius ta- apparet, di- men bene notanda. Refert Doctor Jacobus de Paradiſo, cens: Nemo Carthuſienſis, in libro de peccati mentalibus criminalibus: Duo credit, qwun Pratres Religioſi honeſtæ converſationis ſe mutuò cordiali- diſeribtè Deus 1,1 5 . juditer. ter dilexerunt; inter quos unus mortuus alteri apparuit in & vultu mœſto, inquiſivit, cur ſic appareret? Reſpondit defunctus tribus vicibus: Nemo credit; nemo credit, nemo re- dit. Quæſivit vivus, quid eſſet, quod nemo credit? Re- ſpondit defunctus: nemo credit, quàm diſtricte judicet Deus, & quam ſeverè puniat. His dictis diſparuit, & vi- ventem Fratrem magno timore concuſſum reliquit. Sec. Ex- empl. . Mair E. Jndieium Dei, Ex. S. Labata, Propoeſ. 6. deJud. ſin. Vol. 1486. e Eudov. CGranat. Calamat. Diſc. 31. n. 6. Certe convin- cimur, & nos iſta non credere, dum tam facilè & liberè, à Deo tam ſtrictè judicanda, committimus. Corrigendus eſt ſenſus hic erroneus, & hic fructus hujus concionis ut ſit, concedat Deus. Magna vobis eſt, ſi diſſimulare non vultis, necei- tas indidta probitatis ocum ante oculos agitis Zuaici cunbta cernentis: Verba funt S. Severi Boëtii, Conſolat. L. r. fine & f. 143. Authores Eid. S. Auguſtin. Salilequ. C.Ia.àf. Ia. vid. citati & Cornel. citt. hujus mate- LL. Marius Bignoni Capuc. Fer. 2. poſt Domin. I. aachag. six. Fr. Labata V. Judic. fin. Prop. 6. & 26. March. Horto Paſt. tr. 3. Lect. 32. f. 190. SWuprà Concioner 2. nec non ſequenter de Examine, & ſequentis num. I. Drexel. tom. I. in Tribun. & Ind. Rer. V. Ra- tio. P. Barry. Slit. die 4. Diſſert. I. à f. 205. Auguſt. Paölet. Do- min. 6. poſt. Epiph. & alii paſſim, de peccatis venialibus. Engelgr. P. 2. Dom. 6. Epiph. J. 2. & 3. CoON- oratione procumbenti, quem vivus videns in vili habitu u tim oncit A.⸗ % * 'us vitæ arundinem, parvam, infirmam, in ultimo Judicio excreviſſe in maximam arborem, & talem, uti de Arundi- Arundo In- = Se † 5252 443 3 3. 43 3-2ſ323. g3 83. 43:3- 43 63. 2383. 383. 23 :3.-23: . 538 3r L385. Coxnxclo XXIA. Judex extremus etiam bona Opera, & ipſas Juſtitias, ac Juſtos & Sanctos, rigoroſiſſimè examinabit & judicabit. Quàm ergo vereamur omnia ope- — ra noſtra, ne aliquâ ratione malè fiant, aut mala ſint. Quid exiſtis in deſertum videre arundinem vento Domin. 2. agitatam? Matth. II. S. Aidkvent. Frophetam etiam dico vobis, plüus quam Prophe- Eadem. tam. WMatth. II. g. Tu quis es? &c. Joan. I. 19. DDaominici. Advent. Ideri poſſit, præced. Concione ſat, & valde multa fuis- ſe dicta: At in Divino finali judicio plura & graviora latent, ac ſuperſunt. Ita omninè eſt; tunc perſpi- H cuè quàmplurima videbuntur gravia, imò gravifi- ma, quæ hic in vitâ planè videbantur levia; & fore, quin vituli in vaccas excreverint momento temporis, quod eſt in- ter hujus vitæ ultimam periodhum & alterius initium, quò ſeſe anima ſtatim in longè alio vitæ genere, & extra ſenſuus Arundo hu- modo cognoſcendi, deprehendit, verè in novo & penitùs jus vitæ, in incognito, aut nunquam viſo Orbe conſtituta. Erit: hu- Judicio ar- bor morali- ter fit. „7 tantà eſſe craſſitudine, ut viri duo porrectiſſimis Brachiis craſſitudinis. vix complecti poſſint: altitudo, quanta mali in navi intus vacua & emedullata. Erit: parvam nune arenulam, mon- MDWD Kk k 3 ti 444 CoNcCIOXXIX. Judex extr. ſemeriſſimè juſtitias judicans. Naulum le- ti fimilem fore: uti factum illi Monacho Monaſterii Tinua en ve non ſolu- Saxoniæ (L. 1II. c. 25. Cæſar.) qui cùm Sacramentis rità muni- nn⸗ tum Mona- tus, & piè defunctus, rectâ cœlum aſcendere vellet, impe- MI 1 defuncto ditus eſt a naulo quatuor crucigerorum, quod ſolvere nau- mundo. teæ, trans Albim ipſum vehenti, ex incuria tam levis pecu- m niæ, neglexerat, promiſſum vel conſtitutum; ipſi verd N majus mundo videbatur; unde, gratiâ ipfi factà, in vitam reverſus, corpore necdum ſepulto, inſtanter petiit, ut nau- ?”ð”ðM lum hoc quantocitiùs ſolveretur: quò & facto, iterum in Domino feliciter obiit: Ge. Rauu. de Animub. Purg. f. 93. Nem- 7, Pe cœlum ampliſſimum quidem eſt, at, ſicut arcta eſt via, quæ 4 dgucit ad vitam, ita angisſtaporta“ Matth. . Iz. Experiemur ipſi, no & videbimus in Judicio, quam gravia futura ſint tunc „Pec. un Chriſtus cata, nunc levia viſa. Sed longiſſimè majus adhuc eſt, inſu- 1s iplas juſtitias per Judicem tremendum, Chriſtum rigoroſisſimo examini judicabit. & Judicio ſubjecturum eſſe etiam bona opera, juſtitias, ſfu- ſtos, & ſanctos; & quæ talia, quique tales in hoc mundo ha-. bebantur: quos in vivis decorabat vita religioſa, veſtis ſan- ie . Sa; apparebunt autem in Judicio ceu arundines miſerz², vanæ & vacuæ omni bono & virtute. Ome miſerum, ſi & ſon mea peccata, quæ pro levibus habebamus & alii & ego, tunc gravia erunt! ſi mea opera, quæ pro bonis, juſtis, &= fſancétis æſtimabam, reprobabuntur! ſi propter majorem vi-. tæ ſtats ſanctitatem & eminentiam, duriori examini & ju- dicio ſubjiciendus ſim! Tu qut e? Sunt, qui in terris mirentunr: are via imhioram proſperatur Yer. 12.7. &contrà bonos, juſtos, cX o ſanctos, auſtere viventes, in mundo tamen multa pati: quos teot inter S. Joannes Baptiſta noſter, ipſius Chriſti adducto teſti- RM monio, Fropheta, E&* blus quàm! ropheta. & - Non ſurrexit inter natos De⸗ miulieri, major Joanne Baptiſtde WMat.II. 9. & II. Sed: Joanner in vinecu. lIu, Propter juſtitiam & pietatem propter quam & caput im5o- el cens venerandum dedit. Marc.6. miror ego cum reverente D formidine, Chriſtum judicem etiam jaſtitias judicaturum eſſe, P luſtos & ſanctos: Quod hodie contemplabor in ſilentio & pea- tien- quùm vereamur omnia opera noſtra, ne malé fiant. 445 un tienti4, ſub humilitatis ſeu tenuitatis meæ arundineto, vi- mnui. furus proceſſum & exitum hujus in hâc parte Judicii, qu indte. Chriſtus etiam /cdſtetias examinabit, judicabitque: ut dein co- enan. gitem, & expendam, quid mecum peccatore futurum fit: Neen- nam, quèd ſi rigor hic juſtitiæ Divinæ etiam Sanctos aduret, 5 ) X . * o quantèò magis cavendum eſt, ne inflammet peccatores! ait n S. Ambroſ. de oſeph. &v aliäâ quidem ratione. Breviar. Domin. 3. Utnr. MDuadrag. Lect. 6. fine. Sepè n oculis De reperitur eulpabile, quod ho- uni minum ſudicio creditur laudabile, ait TIhom. de Kemp. L. 2. c. 46. en. n. 4. H i II. Communis hominum mos & genius eſt, quéô pluri- Juſtitiæ in , mi credant, ad nomen boni, probi, & integri viri, aut foe- ochlis mundi Nℳ. minæ, fufficere, ſi cuipiam verè nihil objici poſſit crimi. & hominum, u nis: ita fuübinde rudes ſuam ordiuntur confeſſionem, "iliinterna ui fominæ præſertim: Non ſum ſaga, venefica, adulter, fur, ſacli Nre „„ homicida, raptor, &c. adeo hi non tantum bonam famam, ba ag dol. N. ſed & juſtitiam ponunt in teſtimonio aliorum extrinſeco, veltur. — n. in eo, quèd de nullo crimine deferri & convinci poſſint: es, imdè funt, quibus hoc ſolùm ſufficiat; cùm interim interius iI fint ſceleratiſſimi, modè coram mundo bene audiant, & bo- tg. no ſint nomine ac famaâ: Ita fecêre Phariſæi: ita olim Saul 1 Rex à Samuele de obedientiâ Dei mandato expreſſo non præ- enn. ſtitâ, increpatus, illi reſpondet, & ait: Peccavi“ ſed nunc ho- I vora me, quaſi regem: coram ſenioribus popils mei, & coram Iſrasl. nh J. Keg. T f. 30. Kafinare ‚à te ſpretum, & ipſe ſpernat, ac re- gno exuat. TLalis nulla eſt, quæ veniam mereatur, poni- goo⸗ tentia. Quuquis enim, ſub ſpecie confeſſtonus, humanos adhuc hono- telt res amittere timet, iſte indulgentiam, qam fitta humilitas poſtulat, , à Deo adipiſéi non valet, ait Angelomus. Ord. S. Bened. Cornel. r. Juſtitia, quà boni, probi, ac talis nominis, in re, ſimus, in io⸗ ore hominum ponenda non eſt: alias erit, quod de virgini- geote bus fatuis pronuntiat §. Greg. Hom. I2. in EHangel. Ecce enim Re- nc demptoris voce & c. Breviar. Rom. Comm. Virg. L. Z: &. 9. Idem ayr 8. Greg. Hom. 1I3. in Eang. hortatur caſtum & bonis operibus leh⸗ edI⸗ 446 CoNCIO XXIX. udex extr. ſeveriſſimè juſtitias judicabit. — deditum, ut: ſe ad ſapernam patriam tendat, &. nequaquam ſs q lenn Vitii, pro mundi hujus honeſtate (vand laude) contineat. Comm. Conf. non ont. Lect. 5. Etenim tales, coram mundo honorati & optimæ famæ, ſi à morte reprobentur pro ſuis demeritis, laudantur, ait S. Hieron, ubi non ſunt, & cruciantur, ubi ſunt. Il Cùm etiam, non nomine tantùm, ſed & re juſti fuerimus, n habebimus tamen, quèd longè magis, quam S. Job, verea mur omnia opera noſtra coram tam diſtricto judice, d Iu. Ey Dion. dicante. Verendum eſt valde, ait D. Dionyſ. Carth. cùm ad . Carth. Judex hoc ventum fuerit, ne in tam rigoroſo ac fubtili examine ſupremus multæ noſtræ juſtitiæ, ut putantur, peccata appareant. n multa judica-Sic etenim inter homines cernimus, quòd homines imper- ̈ bit injuſta, & fecti, rudes ‚ac ſimplices, judicent, multa verba & opera U ttainebi. eſſe bona ac juſta, quæ tamen homines illuminati, atque in 4 juſta. ſpiritualibus actibus exercitati, conſiderant, eſſe illicita & D iniqua; quantò magis Deus infinitæ excellentiæ in omni ſa- pientiâ, virtute, ac ſanctitate, multa verba & opera noſtra, quæ putamus eſſe vera ac juſta, judicabit fuiſſe injuſta, atc; erronea? Formidemus ergo judicium judicis hujus, qui tunc l nec gratiàâ prævenitur, nec miſericordiâà flectitur, nec do- r nis corrumpitur, nec pœnitentiã mitigatur: cujus tunce tanta inflexibilitas erit, quòd quamvis Beatiſſima Virgo Ma- ria, omnésque Angeli ſancti, & univerſi electi, rogarent pro ſalvatione unius exiſtentis in peccato mortali, non ta- . men eos tunc exaudiret. Hæc D. Diony ſius Carthuſ. in WV. amn, Noviſſ. de Judiciéo, art. Z. f. 9. udex ergo cum ſedebit, examini ſfuo, I & judicio, verè rigoroſiſſimo, illique, coram toto mundo, 0e publico ſubjiciet non tantùm peccata gravia, de quibus infra in ſéquentibus, neque tantùm occulta & levia, de qaibus Conce. , præced. ſed & illa, quæ, ex ſe & ſuo genere, juſta & ſancta, ve- in⸗ rùm aliquâ circumſtantiâ vitiata; ea item, quæ ab homini- bus ſanctioris vitæ ſtatus commiſſa fuêre; bona item opera, & verbo denique, ipſas inſtetim. Veriſſiméè S. Gregor. Cmnaa, inquit, humana Juſtitia in Divinæ juſtitiæ ſtaterà daſtrictè u- 2 dicetun: E gquàm vereamur omnia opera noſtra, ne malb fiant. 447 I. S Accetur,; injuſtitte eſſe convincitur“ ſi enim remotà pietate diſcutimur, imß. opus noſtrum pzænd degnum eſt, dqaod remunnerar præmiß, Ppraſtola- ti mur. L. 3. Mor. c. II. ap. Kodr. g9. p. I. tr. 6. C. 6. n. 10. f. Io. Circa eitis heecc. 2 . . III. Varia in SS. literis recenſentur opera, de ſe ſanctis- Munera einn ſima & Deo placita; ſed quia vel per intentionem ipſam ope- Cain à Deo h,un. ris, vel aliam circumſtantiam vitioſa fuêre, ea non tantum reprobata: nullius fructùs & meriti, ſediram etiam Dei in ſe concitâà- Geneſ. 4. V. m runt illa reprobantis. Delibemus quædam breviter hoc Couc. J7. V. 3. ine numero. Geneſ. 4. Munera offerunt Pomino Cain de frubtibus em. terræ, ceu Agricola; Abel quoq, frater ejus de primogeniti gregi imne. ſui, ceu paſtor ovium, & de adipibus eorum. V. 2. 3. 4. Sanctum dn omnind opus ex ſe; & (additur tamen) Keſpexit Dominus ad en Abel, & ad manera ejus- ad Cain verò, & ad munera illius non reſpe- icud xit: nempe igne de cœlo miſſo abſumpſit ſacrificium Abelis: mih Caini reliquit intactum, quæ eſt ſententia communis fere , omnium 88. Patrum, ait Terinm Cornel. Cur Caini ſacrificium eng reprobavit Deus: qui alias tam gratum ratumque habuit imme illud Abelis? Illud Caini ab intrinſeco corruptum erat, & c vitiatum, nec non ab extrinſeco. Præclarè S. Cyprianus, tu Tr. de Orat. Domini- Non, inquit, (Caini & Abelis) munera N. Deus ſed corda intuebatur . ut ille placeret in munere, qui placebat in n corde. Abel pacificus & fuſtus, dum Deo ſacrifcat innocenter: docuit ontr & cæteros, quando adaltare munus offerunt, ſic venire cam Dei timore⸗ . cum ſimplici corde, cum lege juſtitiæ, cum concordiæ pace. Ita S. Cy- o, prian. Rupertus, Tuitienſis, prope Coloniam Abbas, L. 4. in N, Geneſ. c. 2. ſic ait: Apoſtolus dicit: (Hebr. II. 4.) Fide plurimam ho- Niam Abel, quàm Cain obtulit Deo, per quam teſtimonium conſecutus . eſt, eſſe juſtus. Fide, inquit, plurimam; nam ultu vel religione pa- Ct. ſemut erq; obtulit, ſed non reéte diviſit“ nam Cain cum Deo Sirret ſua, N.ñ: ſeipſam ſibi ettnueret: znollan habens cor in cupiditate terrend. For- en 15 Abel rimè cor ſaum., inde rem ſuam offerendo, plurimam boſtiam mi erſidem obtulit. Ita Rupert. Cor ergo Caini non erat rectum iy. cum Deo, ut Abelis, qui ingenti fide, rever entiâ, & amofe icem LI 1 proſe- Mecht!l de Jud. extr. 448 CoNcIO NXXIX. Judex extr. ſe veriſfimè juſitias judicans. yæ ſecundos & viliores fruètus, primos & meliores ſibi reſer- vans. Cuùm alias uterque à Patre Adamo didiciſſet religio- nem & ritum ſacrificandi, ut docet S. Athanaſius. Cornel. in cit. Geneſ-Viden hic figuram judicii fuper hominum opera, circumſtantiam, præſertim non juſtæ intentionis, vitiata: Abſalonis à bonum enim exintegr causa, malum ex quolibet defeltu. Dein an- Deo reproba-l . — 0 de 1 tum votum 7. I2. Vovetes & reddite omeno Deo veſtro. Hoc ſanéctitatis, & 2. Rés . t4 ſummdâ demiſſione rogans, Vadam, & reddam vota mea, quæ HBric, apud Regem, Avum, fugitivus, dicens : ſi reduxerit me Do- dubiè cum gaudio miratus, & approbans filii ſui, ſeriò, ut credebat, converſi, & pœnitentis, devotionem ſuſcipiendæ peregrinationis & ſacrificii, Vade in pace. Et ſurrexit, & abiit in Hebron-: &ρ. 2. Keg. Iy. 4 V. z. Sed hoc loco non rem Divi- potuit, in fuas partes traxit; Rex demum in Hebron unctus, & proclamatus, contra Patrem. Drexel. in David. C. 26. tom. 2. Herodis cru-In illa die excutietur vulpes illa, Herodes Magnus, de quò Relite un. ſupr Conc. Io. n. 3. & tribus vel quatuor unus & primus (de 4. IH erades. quibus primis tribus hi verſusapud Corn. Janſen. c. al. f-olz. Aſcalonita necat Pueros; Antipa Joannem „ 3 Agrippa Jacobum, claudénsq; in carcere Petrum. De quarto, qui Herodes Agrippa junior, Senioris filius, ha- betur Actor. 27.13. (Cornel. ibid. &J in Mat. z. I. f. o. de his qua- proſequebatur Deum, offerens primogenita, & de adipibu;, ſeu optima & pin guiinma gregisſin: Cain verò de frulctibis ter. quorum multa reprobat, de ſe etiam bona, ſed per aliquam non ſanctum opus Deo vovere; & reddere: juxta id Pſalms Peregrinatio- ſanéti operis pallio teétam Abſalonis nequitiam deteget nis & Sacrifi-Deus Judex, & in corde coctam rebellionem, imdò parrici- cii in Hebron qium. Déwit Abſalon ad Regem David- licentiam cum ſimula- vovi Domino in Hebron. Vovensenim vovit (quàm magnum, ar- Rum, & indiſpenſabile votum! ) ſervus tuns, cum eſſem in Geſſar minus in Jeruſalem, ſacrificabo Domino. Divitq; es Rex David, haud nam, ſed bellicam curavit, militem collegit; quoscunque E ”YÿƷMN quam vereamur omnia onera noſtra, ne malb fiant. 449 — — —— — lyihu, tuor Patre, Filio, Nepote, & Abnepote, qui omnes infeſti ew. Chriſto & Chriſtianis) & Act. 26.) ejusque crudeliter ſimu- iteke. lata religio: Ut & ege veniens adorem eume Mat. 2. 5§. cum audiſſet ig. à fſanctis tribus Magis: Venimus adorare eum. ibid. v. 2. Ma- Alia opera. nli gna bonorum operum ſunt: oratio, jejunium, & eleemo- n Sna. Et tamen iſta apud plurimos æquiſſimus Judex re- umn probabit: uti orationem Antiochi Regis z. Mach g9. 13. Crabat Oratio. Titin hic ſceleſtu: Dominum,aà qus non eſſet miſericordiam conſecuturus.efu Rinar. nium judæorum, de quò Iſai. 7S. 2. Mat. 6. 4 v. I. ubi de oratio- Jejunium. sa ne, jejunio & eleemoſyna, quatenus Deo diſpliceant cum bo- Eleemoſyna. ,A4 nis omnibus operibus, & omni juſtitia, inficiente & vitiante lerge illa pravâ intentione, vel alià circumſtantiä. Taceo horum plura exempla, paſſim Scripturis obvia. Neque ita mira- inn mur, illa, ſecundum aliquam ſpeciem pia, devota, & ſan- nuß cta opera, in ſe tamen gravia peccata, & mala, vel vitiata 1. ſaltem (uti argentum verſum in ſcoriam; Vinum miſtum aqud Ia. I. Wν 22.) rigori Divini Judicii exactiſſimè ſubj'ici, & penitus im- zrh probari. Magis ſtupendum eſt, opera verè bona & ſancta, S&&— ſanctorum, rigidiſſimè examinari, judicari &c. Vige Conc. dH TII. n. 5. e Mat, z. 2 H 2òc H 2 IV. Adduco hanc in rem, pro declaratione & probatio- Eccl. 12. 14. 6 ne, unum alterumve locum Scripturæ illuſtrem. Eccl. 12. I2. Cundla adau- IDNe. Spiritus 8. ait: Canela, quaæ fiant, adducet Deus in Judicium, pro D 4 Dein u- me omni errato, ſivebonum, ive malam ilad ſit. De qus aniblidhs Conc. B, lebe- g equ. n. 2. Cunta, qua fecimus, vel omiſimnis: Operis enim “ M. boni quod facilè facere poteramus, omiſſionem exiget à no- 9 bis Deus. Cornel. eX Ohmpiodoro Conſtantinop. ! iacono. Cunela, & E inter hæc etiam bonaum; quod ad cuncta, & ad Judicium refe- rendum eſt aptius, ut ex Hebræo per hyſterologiam (quæ eſt inverſa dictio uſitatam, ſic clare vertatur, & ex plicetur: Et omne opns, Vel fabtam, ſive bonam, ſive malain, sllad ſet, alllacet. Deus in Judicium, ſiper omni abſeondito; ut videlicet examinet „h opus, num in eo occultè abſconditum ſit a iquid errati, id e eſt, negligentiæ, inadvertentiæ „omiſſionis, & culpæ: aa H LIIL 2 opmaia 4 ο° CoNCIOXXIX. judex extr. ſe weriſſimè juſitias judicans. omnia ergo in opere abſcondito rimabitur, deteget, & pro. poealabit Deus in Judicio, cùm ſerutabitur Jeruſalem in lucernu. Bona opera. Sophon. I. I2. le qub num. 6. Ergo agnoſcimus hinc, quod huc pertinet, cunda, etiam bona in Judicium exactiſſimum ad. duétum iri: Bona opera cunta examinabuntur. Multi enim bonis operibus exiſtimant ſe Deo placere, qui ſine merito in- venientur: quia non fecerunt tali intentione, quâ debue- runt, ſuum potiùs commodum quærentes, vanam glo- riam, complacentiam, & ita receperunt mercedem ſuam Mat. 6.2. Sed & non omnia opera bona flunt cum debitis circumſtan- tiis, ſed admixtis multis imperfectionibus. Se ſalſerint, in-. 2 Job. 9. 30. quit Job. 9. 30. velut mundiſſimæ manus meæx, & opera mea exi- mie munda, & pura, fulgida, & ſplendida, tamen ſordibus in. 60 tinges me, reputins culpabilem, mecumque ages, tanquum u cum polluto & fordido. Pineda. Nempe facile Deus etiam in u Peoeonis operibus reperit ſordidum & imperfectum aliquid: re A fimili ab uti ab artifice perito parvus nævus facile deprehenditur, & ide nce Ero parvus errorà pictore ctiam in imagine, quæ pulchra appa-. tante, ret. Et lignum, quod rectum putatur, ſi funiculum men- cau ſor adhibeat, curvum ſtatim videt. Ita fſunt & erunt opera AVen noſtra reſpectu ſummi Artificis, & Judicis. Sepè ſordet in diſere- me tione Nudicis, ait S. Gregor. quod fulget in zſtimatione operanti. u0, Mlarch. hort. Paſt. de Exam. Jud. f. 191. Et S. Anſelmus (ſimiliter oaum o SCGregorio primum allegato, citatus à & Thoma I. Petr. z. fine) quk« nung 1 bona, inquit, eſſe cenſes, zn Nudicio apparebit he beccata. LEabata de un Juacd. fin. Propoſ. I2. T. 1495. col. I. f. Idem S. Gregor. y. Moral. §. ſæpé N ipſauſtitia noſtra, ad examen divinæ juſtitie dedubla, injuſtitia eſt. Ab exem- Labat. Propoſ.- I5. f. 1900. Exemplum cape ſis: Audiviſti Sacrum; plis, & indu- ſatisfeciſſe te Eccleſiæ præcepto putas. Confeſſus es pecca- clione. ta; audiſti Confeſfarium dicentem tibi: Ego te abſolvos gau- S des, abſolutum te jam cenſes, & ritè confeſſum: at in judi- cio divino, cuùm ſplenduerit divinæ claritatis radius, qui =. luminabit abſcondita etiam cor dis noſtri (ſzaprà Conc. 2z. n. 2.) tune apparebit pulveris quàm plurimi impuritas; aud iſ⸗ te AAYAYJum vereamur, omnia opera noſtra, ne malè fiant. 451 0 Miſſam ſine devotione, imò & ſine requiſitâ attentione; & ſic te non adimpleviſſe præceptum de audiendo Sacro; & u Confeſſionem tuam diminutam fuiſſe; vel quia debitus ab- 4 fuit dolor, vel quia ſine debito examine ad confeſſionem in agceſſiſti. Idem propoſit. Ia. ubi multa. Sic & alia tua bona opera dr examina, ut deinceps caveas, ſi quæ in illis minùs recta de- prehendas, ne in judicium adducantur contra te. S. Gre- „ gorius allegans id Hierem. 45. Io. Maledictus homo, qui facit opus 4 Dei negligenter“ Bona ergo, inquit, geſta timeamus; quia ſæpè in ju- la. ſzo Juadicio Dei culpa deprehenditur, quod virtus cenſslatn; & unde i expectatur mercer, ſapplicium ſequatur. Li. Io. Moral. Labat. Propoſ. 22. c. V. Pſalmi 74. Argumentum eſt admonitio ad humanum Judex extr. „ Genus, ut juſtè vivant omnes, & ſuperbiæ tumorem depo- juſtitias judi- un nant; quoniam imminet Jjudicium Dei ſeveriſſimum atque cabit. Eſalm. nn juſtiffimum, ait Bellarm. ibid. Ergo ait Deus: Cam accepero!4. 3. ii tempus, V. 3. Cum venerit hora ab æternitate determinata 4 Judicii mei (juxta Adtorum 1z. 30. & 31. & Apoc. Ia. 7.) tunc g fuſtitias judicabo. Nunc tranſire ſinit tempora Deus, &, quæ J. volueris in tempore perficere, finit: verum cum tempus 4 advenerit Judicii, vocabit adverſus peccatorem tempus o- . miue transactum, & quidquid in tempore commiſerit ho- . mo, requiret, non ſolùm opera mala, ſed etiam opera bo- om na, & juſtitias judicabit. Terribile verbum, ait Hugo Card. quòd c non tantm peccata judicabit, ſéd & juſtitias, bona ſczlicet opera exa- 4 minabit. Deus Judex Juſtus non illi premium in Judicio R aſſignabit, qui plura opera miſericordiæ Præſtiterit ſed illi, 4 qui ſuam intentionem in Dei gloriam melius direxerit, & S rectiùs opera chriſtiana fuerit operatus, Labat. Propoſ. 23. Ca- lamat. Diſé. 31. n. y. Luculentiſſimè, eloquenter, efficaciter, & ⸗ juxta ſuaviter S. Bernardus ſerm. yg. in Cant“ quid faciet de in- 6 Siſtu Zudiciis, qus ipſas quoq; juſtitias judicabit? & concludit dein- ð de: Verendam eſt, ne ſubtili eamine miultæ noſtræ juſtitiæ, quæ non . Putabantur, peccata appareant; nicente Dominos cùm accepero tempus, LII V. Qod cgo juſtitias judicabo. He 452 CoNcCIOXXIX. Judex etr. ſeveriſſimè juſtitias judicans. Judiciuma VI. Quod Deus clarè inſinuat de iaſtitir, juſtis, ac bonis domo Dei in- operibus, à ſe examinandis & judicandis; idem aliter expri- cipiens. 1.: Pet. mit de loco ſancto, quod ſcrutabitur, & fub hujus meta- 4. 17. phoràâ. Scrutabor, inquit, Jeruſalem in lucernu. Sophon. t. rz. circa quam ſententiam mirè SS. Patres verſantur. S. Hie- Judex extr. in lucernis . „. crlatitun ſcrutabitur Ton. hunc locum de die Judicii allegoricè interpretatur. ſanctam Je- Per Hieruſalem verò homines timoratæ conſcientiæ intel- ruſalem: So- ligendos eſſe, teſtatur S. Bernardus; quem efficaciſſimè Phon. I. 12. multis loquentem, audiamus paucis: Serm. gy. i (Cant. poſt, ſeu animas & inter alia: Time illum, inquit , qui per Prophetam dixit“ Et erit religioſas. ; Deſuper ef-. Gcaciter 8. nſoerutatum relinquet oculus ejus. SWcrutabitur rener & corda, ipſach, Bernardus. itatio hominis confitebitur illi; quid tutum in Babylone, ſi Hieru- falem manet ſorutinium? puto enim, hoc loco Prophetam, Hieruſalem nomine, deſignaſſe illos, qus in hoc ſæculo vitam degunt religioſam, mrer ſupernæ illius Jeruſalem, converſatione honeſtä, & orainati pro Qui timet piribus imitantes; & non veluti hi, qui de Babylone ſunt, vitam in ſer ltilg Ju- perturbatione vitiorum, ſcelerumq; confuſione, vaſtantes“ Deniq; illo- dicis ei en peccata manifeſta ſunt, præcedentia ad Judicium, & non egent cata & bona ſerutinio, ſed ſupplicio. Mea autem (qui videor monachus & Hiero- opera. obzmitaæ) peccata certè occulta ſunt, nomine & habitn Monach adam- brata? & idcirco neceſſe erit, ſubtili ea inveſtigari d'ſcuſſtone, & quaſi admotis lucernis de téènebris in lucem prodi. Iimorem deinde ſuum declarat S. Pater, & remedium, à ſe adhibendum, ad Dei evitandum judicium, nempe judicare ſeipſum. Prorſus bor- reo, pergit, incidere in manus Dei viventi. Lolo iræ tuæ judicatus Præſentari, non judicandus. Spiritualt homo omnia d'judicat, & ipſe à nemine judicatur. Zudicabo proinde mala mea, judicabo & bona. Mala meliorihus ourabo corrigere altilbus, diluere lacrymi, punire je- junis, o&tericg, ſandtæ laboribus Aiſciplinæg. In bonis humiliter de me ſentiam, & ſnxta praceptum Deomini, ſervum me inutilem reputabo; qui, quod facere debui, tantum feci- & : Kerutabor ergo vias meas, & ſtadia meas qud dD, qus ſerutaturus eſt Hlieruſalem in lacernis, nihil enſorutatum in me, ſive inqucuſſum, inveniat: neq, enim jndecaturm in die illàs Srutabor Hlieruſalem in lucerns. Acuto viſu eſt, nihil — — — — certando cum magno certamine, & cum magna difficultate: impins Aulà m vereamur omnia opera noſtra, ne malè fiant. 4 53 eſt bis in idipſam. Ita S. Bernardus ap. Cornel. l. cit. f. pas. Cujus verbum & exemplum, utinam & nos, pro modulo noſtro, imitaremur. Lucernæ autem illæ, quibus Deus ſcrutabi- Lucernæ ex. tur Jeruſalem, ſunt Dei ipſa mens, intellectùs perſpicacia, tremi Judicii ſcientia, quâ omnia penetrat, & pervidet clariſſimè. 2. An- qu?? geli & domones. 3. Ratio & conſcientia cujusque. 4. Lex &ẽ Verbum Dei: de quibus & aliis Cornelius in Sophon. I. 12, Cit. Deus etiam in Angelis ſuis reperit pravitatem. Job. 4. 15. & in ipſo ſole, id eſt, animâ juſtorum, nonnullas maculas. Non ita dealbant Stolas ſuas Sancéti in Sanguine Agni, quin reſtet aliquid coinquinatum. Ita le Blanc in Pſalm. 74. 3. art. 2. à fol. 317. Ubi & affert de S. Gertrude relatum ſupra Conc. I8. n. 7. & plura alia: nec non de Stephano ſuprà Cenc. 26. n. . Geranza puncdko 13.. mihi fol. 25/. vel in ato à fol. 222. Labata Propoſ. cit. Ig. f. 1295. ubi: Sed cur in lucerns ait Dominus exa- Qur in lu- minaturum ſe Hieruſalem: egetne candelis acutiſſimus ille cernis ſcruta- Domini viſus: More loquitur humano: ſic enim nos, cùm bitur Jeruſa- rem aliquam diligentiſſimè quærimus, & maximè ſi minuta em: & parvæ quantitatis, non unicam, ſed plures luces adhibere ſolemus. Ita magnà diligentià minuta quævis opera no- ſtra examinanda eſſe. Hæc igitur duo ſunt, quæ maximum ſanctis etiam timorem incutiunt: primum, quòd exaéctiſſi- mè ſit omnia noſtra opera, & verba, & minutiſſimas cogi- tationes inquiſiturus: ſecundum, quèòd etiam noſtra opera bona ſit eodem modo perſcrutaturus, non ſoluùm convivia opipara, ſed jejunia; non ſolùm converſationes, ſed oratio- nes; non ſolum peccata, ſed peccatorum Confeſſiones & Communiones. V. Phil. Harttung, Conc. Tergem. Dom. 3. Adv. C. I. 4 J. y. l VII. Si juſtus vix ſalvabitur, impius & peceator abi parebunt! Si juſtus vix 1. Pelri a. Ib. ubi S. Thomas: & juſtus, i ſoil. reddit Deo & proxi- ſalvabitur, vo . uod ſuum eſt, vix ſal vabitur, hoc eſt, ut ait Gloſſa, eſtuando, de- impius & peccator ubi parehunt 2 quond fidem „ & peccator quoad mores, ubi apparebunt“ Ita 7. Pet. 4. I85. S. Thom. exS. Thomè. 4 ¼ CoNCIO XXIX. Judex extr. ſe veriſimè juſtitias judicans: S. Thom. S juſtm, &c. hoc ͤeſt, ſi is, qui jejunat, vix ſalvatur: qui comeſſationibus vacat, ubi apparebiti ſi, qui ponitentiam in eremo agit, vix ſalvatur; quid futurum de illo, qui toties, & totus, deliciis deditus eſt. Labata cit. Habet ſanè meritò & magis peecator, quod timeat nunc, & tunc. Calamat. cit. n. . 6C' in Quadrageſim. Diſé. y. fol. 25. ubi S. Hieron. rigoroſiſſimum In medio hoc examen contemplatus, ſuper illa verba. Ia medio autem deos dijudi- 4 S. Hieron. ? ia faciet de peccatore? inquit in Pfſalmi gr. 1. alleata verba. Si ex S. Hieron.“ et ae et Ing . 25 71. Ke. Peyc wvwviiitam illorum, qui cum omni poſſibili perfectione illam transegerunt, tam rigoroſo examine ſcrutari velit; ſi acta cat. Pfal. z. Deos dijudicat: Rer formidabilte, res terrors plena, ſi Deos dijudicat, ac opera eorum, qui in omni ſanctitate & puritate Angeli- câà vixerunt, tam ſtricte perſcrutari ac penetrare cogitet, quid miſero eveniet peccatori?! Seranz. P. 130. init. Beſſeus J. 3 7. Englgr. P. I. Dom. I. Adv. g. 2. Illud quidem hoc loco in- Omnia et-ſerendum breviter, & tangendum; in hoc extremi Judicii iam Sancto- ſcrutinio Sanétorum Juſtoruùmque, etiam toti mundo pa- rum merita làm fore omnia eorundem ſancta opera, jejunia, orationes, Palam erunt. lachrymas, cilicia, flagella, & alia, modè occultiſſima, ſed ad ſimmam gloriam, & remunerationem; ipſo Deo & Chri- ſto deprædicatore. Vid. Matth. 2.3 7. & 1II. 7. &ͤ I6. 17. Lucæ Z. 1a. Dob. . g. Sicut & tunc apparebit, quid Deipara 63. annis, quid Chriſtus 30. in vitâ privatâ egerit: quid in nocte illâ extre- mæ lanienæ perpeſſus ſit, de quâ S. Hieronymus aſſeverat: Chriſtum ultimà nocte talia paſſum, ut in diem Judicii omnium inte- Egra notitia reſervata ſit. Engler. G. 3. Sic, mi Chriſtiane, bene ages, ſi in occulto tua bona agas, juxta conſilium Chriſti Mat- thai c.6. in judicio tamen propalanda; ita, ſicut ille dicebat, ſe pingere æternitati, ita & tu bene operaris æternitati &c.. Sed ad id, unde parum digresſi ſumus. Audivimus, Extre- mum judicem ſcrutaturum eſſe rigoroſiſſimè non tantùm apparenter bona, & vitiata in ſe, les & bona juſtorum ope- ra: inſuper & loca ſancta, uti Hieruſalem in lacerns, Perſonas Religioſas, Statum ſanctum, ſtatùsque conditionem ſacram. 8 Deniq; Sõ — AQuhm vereamur omnia opera noſtra, ne mulè faaut. A55 gionis, Sacerdotii, & verè ſanéti fuêre. Conſideremus San- ſcrutaturus ſit Divinus Judex, & ſcrutetur. VlIII. Ad conditionem ſtatús quod attinet (ut & mihi Judex extr. particulariùs loquar) omnes quidem de ſe boni ſunt in hu- Sanctum Sa- manæ vitæ genere ſtatus, in qibus juxta Dei & Eccleſiæ le- derdotium & ges, ſalus obtineri, imèò ſancte wivi poſſit. Quis tamen de bias functio- e ſanctior vitæ ſtatus quàm Sacerdotium (Cujus & ipſe Chri-un durr . ſtus fuit, Sacerdos in æternum) Cum ſuis ſanctis muniis & fun- crutabi ctionibus; uti celebratione SS. Miſſæ Sacrificii, Prædica- tione Verbi Dei, Adminiſtratione Sacramentorum & per- ceptione, Recitatione Breviarii, vel extrà vel in Choro in Dei laudem dicendam & concinendam; cujus concinendæ laudis, & ſervitii Divini causa ab Imperatoribus, Regibus, Principibus, aliisque Magnatibus, magnis expenſis innume- ra fundata Monaſteria, Collegia Religioſa & Eccleſiaſtica (quæ inter etiam eſt noſtrum hujus loci in Herrieden, ubi Monaſteri- S. Carolus Magnus S. Deocaro Eremitæ, in denſiſſimis ne- um deinde- moribus hujus loci divinis cultibus ſtudiosè operam danti, Gollegium quem aliquoties concionantem audierat, & diſcipulos col- Ganonied- legiſſe ſciverat, erexit non habitationem tantuùm, ſed datis icden ad Al- amplis facultatibus præclaram etiam ac amplam fecit Ab-monium à Ca- batiam, primo Abbate S. Deocaro, cujus & hic ſacras Reli-rolo M. fun- quias & tumulum veneramur, miraculis clari. Hæc Abbatia datum. dein ab Arnulpho Imp. Faſces S. R. Imperii obtinente Anno Chr. 888. & per mortem dimittente A. 399. in Canonicorum ſecularium Collegium, ut ait Bruſchius in Monaſt. Germ. mihi àf r . commutata eſt, usque hodie anmis octingentis & ultra ſibi conſtans & perſeverans, ſitum ab Almonum, Altmuͤhl/ fluvium; quô in totâà Germaniâ nullus eſt piſculentior, ait Lexicon novum Geograph. Philippi Ferrarii V. Almonſ. Idem Im- perator Arnulphus etiam condidit templum majus in hono- rem S. Viti M. Idem Bruſch. qui & in FEpit. de Epiſcopat. Germ. Mecht!l de Jud. extr. MMm m Tom. 1. ſed meliori omine Herrenried, à Dominis & Religioſis eum locum tenentibus nominare ſolent. Iea Bruſeh. vid. P. Jacob. Sretſerus S. J. In Epiſeop. Eyffett. in Erchambaldo, 8. Fpiſcopo, mortuo A. 902. ubi fol. a1z. inſerit ex anonymo Haſenrietano — 46 CoNcCIOXXIX. Judex extr. ſe veriſimè juſtitias judicans. Tom. 1I. Epiſe. Eſtett. EIII. fol. 18S2. Erkenwaldus, inquit, ex po- ſteris Caroli M. ſummo loco natus, eligitur in Præſulem Aureatenſem A. D. 884. Præfuit 18. annis prudentiſſimè ac utiliſſimè. Conſecutus eſt ab àrnulpho Imperat. Haſenrie- tanum potentiſſimum Rhieſæ Cœnobium 8. Benedicéti, ex quo fecit ſecularium Canonicorum Collegium, quod ho- die, mutatâ veteri appellatione, non Haſenriedt à leporibus, iſta: Inter innumera pietatis & virtutis opera Erchembal- dus Patriam noſtram Haſerenſem Abbatiam, tunc Fuldenſi, Elenwangenſi, & Derenſi Abbatiis jure & divitiis æqualem, S. Wilibaldo acquiſivit ab Arnulpho Regali donatione &c. Et obſervat. L. 2. Conc. S. à fol. 369. de . Deocharo, Germanis Gotklieb/ Supputatio Græci Theophilo, Abbate Hafenrietano ſen Herrnriedenſe. Compu- . temporumi lorum. l- tum temporum hoc eſſe poteſt. S. Carolus M. natus A. 742. Rex Gall. coronatus à Stephano III. P. M. A. 75z. Imperator Romæ coronatus Anno 800. à Leone III. ſancté mortuus A. 814. S. Deocharus veroſimiliter deducitur natus circa Ann. 730. Veniſſe in Fremum jam Sacerdotem A. 760. 82- cellum Deiparæ à Carolo M. Eidem ædificatum Herriedæ circ. An. 764. Monaſterium ab eodem Regali munificentid fundatum circ. 770. S. Deocharum primum Abbatem pie mortuum An. 800. Cujus Feſtum ſolenniſſime agimus quotannis Fer. 6. ante Pentecoſt. Monaſterium in Collegia- tam mutatum. A. 888. Legimus hanc habuiſſe olim z1. ordi- natas Præbendas, ex quibus tres tribus conferri ſolebant Prælatis, una & prima D. Præpoſito Herried. altera Præpo- ſito aut Abbati alicui, uti & tertia. Inſuper ex Monnmentiés Eccleſiæ Epfſtett. Cod. M. S§. S. Wilibaldus & Wunibaldus S. Ri- chardi Regis Angliæ Filii in Germaniam venére Anno725. Ille in primum Epiſcopum Eyſtett. conſecratus A. 745. &t. 41. poſt . de ülen mrie. ker enn N loe, letand D. Ugent len⸗ Ne. l Qudm vereamur omnia opera noſtra, né malè ſiant. 4 57 poſt annos Epiſcopatus ſuii 36. ad coelos vocatus A. 781. 7. Jul. S. Wunibaldus verò Haidenhemii A. 760. 18. Decemb. æta- tis 60. Et S. Walburga, Soror utriusque ſanctiſſima, Abba- iiſſa Haidenhemii A. D. 776. 25. Febr. Unde Herriedana Eccle- ſiæ Eyſtettenſis prima filia, antiquitate huic penéè par eſt. Orbs Herriéda, ſua debet incunabula S. Deocharo. Locus Urbs Her- primum par ebat Abbati; potentior autem factus, excuſſit fieda. jugum, & civitas Imperii Libera voluit audiri. Cum Fri- dericus III. Auſtriacus & Ludovicus V. Bavarus pro Imperio decertarent, Herrieda, tunc fortiſſima, & ampla, Friderico adhærens contra Ludovicum, ab hoc quinta poſt obſidio- nem ſeptimana, Bruſchius ait fol. 1z6. per quatuor menſes A. 1316. obſidione cinécta, tandem vi expugnata Fer. 6. ante Domin. Palm. miſerrime devaſtata excisaque eſt, omnibus ſolo æquatis præter Eccleſiam ac habitationes Clericorum cultui Divino neceſſarias. Orbis reliquiæ à Ludovico Im- peratore donatæ Philippo, Epiſcopo Eyſtett. XXXIX. cum omni Diſtrictu & Iurisdictione temporali Cæſari competen- te. Ea iterum breviori ambitu, mœnibus cincta ab Henri- co V. Ep. Eyſtett. XLIII. vitã funèto A. 1343. Paulò pôſt incen- dio periit iterum 1 4 0. ac rurſfum poſtea A. 1490. uIna Ccum Templo. Hæc Baſilica S. Viti, uti nunc proſtat, à DD. Ca- Balilica &. nonicis reædificari coœpta A. 1502. intra 30 annos (tumultu- Viti in Her- ante interim A. 1525. etiam hiſce terris, notiſſimo Bello Ru- rieden. ſtico) magnis expenſis abſoluta fuit Anno 1533. tandem maxi- 8 533.1 mo cum ſubilo Herriedenſium, hujus anni 12. Maji conſecra- ta in honorem Dei, Deiparæ & S. Viti M. Tantum & plura utiliter potuére noſtri Anteceſſores! De clade Suecicâ, quæ Anno 1633. 2. April. omnem fere civem abſumpfit: dictum infyà Conc. 35. n. y. Excludit hæc collegiata illegitimè natos, Privilegium ex Privilegio Pontificio conceſſo A. 147 3. impetratoque per Pontific. Guilielmum à Reichenau, Epiſc. Eyſtett. Ll. laudatiſſimum. Bruſehius de Eptſcop. Tom I.a f. I79. Carolus IV. Imperat. Dnſaam Gratiæ Cæ- & Sacceſorum ſuorum Inperatorum & Kegum Roman. ac . K. Imperii ſareæ. MW Mm m z defen- M” UM 458 CoxcIO XXINX- Tudex extr. ſe verifſimè juſlitias judicans. defenſionem & protectionem ſzecialem ex certâ ſcientiâ gratiosò rece. k. pit D. Præpoſitum, Decanum & univerſum Herriedenſe Colleglum, ne i non Eccleſtam ipſam, cum univerſishominibus, Bonis, rebus, villi, loos, I prædii, poſſeſſtonibus, pentinentite, præſentibus & futurü, quæſitis &- . in futurum juſtor titulo acquirendis &. &. Adctum Rotenburg. A. D. . 137/5: Indiet. XI. HI.- Id., Auguſti. Idem fecit Rupertus Imperat. V Donum ſa- Datis Haidelbergæ 1406. 10. Martii. Carolus IV. idem An- 6 crum Cæſar. no I358. Pragâ Eccleſiæ Herriedenſi dono miſit Reliquias San- ctorum (& inter has particulam de S. Vito) quas ipſe litteris m ſigillo ſuo munitis teſtatur ſe accepiſſe, à magnæ Authorita- tis Viris loco Regalium Munerum, quasque in Majeſtatis ſuæ conclavi maximâ cum reverentiâ cuſtodiſſet, in & cum II Encomiumargentea Monſtrantiã deaurataà: adhuc ſuperſtite. Hoc laudis Angulare. encomium habuit Collegium hocnoſtrum à Iongâ retrò an- d tiquitate, quòd inten tria Vicinorum collegia fuerit Doctiſſ. . mum: Onoldinmum, Nobiliſſimum; Feuchtwangenſe, Ditiſzemum. At ſalvo noſtro, duo poſteriora Eutherus rapuit. Condecora. tuum eſt Collegium Herriedenſe permultis Canonicis e Fami- liis Prænobilibus: qualiterA. 15ar. inter Capitulares tredecbim „ cum Decano Canomucos, fuéêre Prænobiles ſaltem quinque. Recenticra ſunt: Marquardus II. Epiſc. Eyſtett. qui Diœce- ſin ad unum usque quinquageſimum ſanété prudenterque rexit, nuper A. I685. I8. Jannarii piée defuncus, ita loquitur 4 initio in Statutis novis Capitularibus abs ſe decretis A. 1679. 1 . „ „ — 4 .— . 2 .„ l 18. Septembr. dà Regimen hujus Epäſcopalis Sedis divind nos vocante Pronidentis evetti, nagnam ſollicituaini, noſtræ partem in eo colloca- vimus dqueilius makximé opportuniz mediu dileétam noſtram, non tam 4 vetlſtate ſpeltabilem, qunm propris meriti ſuis, poſt Cathedralem Matricem, lo-aum primæ flic obtinentem, & GRebn ræſidio glorioſi Mar- yrü Chryiſti, §& Viti collegiatam Eccleſiam in Orbe noſtrà Herriedann, Diaceſeos Pogz, noſtræ exiſtentem, fovere poſſemus, & præ libatam Eccleſiam, velut Antemurale, prævalidishareticoram conatibus objice- Præſens Sta-te eandemq; & ope & conſalio tueri, & c. Collegiatæ hujus prz- 1 Collegii ſens ſtatus hoc anno Jubilæo MDCC. hic eſt: Præpoſitura erried. 1 ve Rmo D õ . Quam wereamur omnia opera noſtra, ne malè fian. 4 5⁹7 e Rmo & Celſino Principi Epiſcopo Eyſtett. incorporata. Cæ- terum Decanus & Canonici ſunt: Ruus D. D. Joannes Hie- ri, mayr, S. Th. D. Decanus hujus Collegii annisr. longè meri- i tiſſimus, à Celſino ac Rmo S. R. I. Principe ac D. D. Joanne Martino Epiſc. Eyſtett. &c. anno 1699. præterlapſo, hinc in r Vicarium Generalem Eyſtadium aſſumptus: Qui & Rmo D. nn D. Raphaéli Heugel, SS. Th. D. &c. & Hic olim in Decanatu, N. & nunc in Vicariatu Ey ſtadii ſucceſſit. Ad liberè reſigna- iteni tum Decanatum, liberâ pro Jure Electione Canonicâ à nobis II. A. 1699. 16. Oct. Electus, à Celfino con firmatus, à Rmo Vicaria- s tu inveſtitus 14. Novemb: D. Reinardus Jacobus Heller, Ldon S. Th. Lic. Ejusd Celſi Conſil- Eceleſ. D. Jo. Adamus Ran- llh ner.]. V. D. Celſni Conſil. Eccleſ. & Conſiſtor. Eyſtadii &c. n. D. Joann. Paulus Stemmer, J. V. Lic. Cantor. D. Matthæus Volnhals SS. Can. Cand. Cuſtos. Joanm. Jacob. Mechtk. S. n Th. D. qui ſuprain Approbat. Rmi Ordinariatus. D. Joan- em nes Bapt. Gegg, S8S. TH. & Can. Licent. Parochus Herriedæ. n. D. Michael. Kirchbaur, SS. Th. & Can. Licent. D. Joann. Con- on radus Wolf, SS. Theol. & Jur. Utr. Licent. Parochus Urbis Hil- Ne poltſtein. D. Joan. Stephan Hell, Camer. & Paroch. in Egg- weil. Præter Vicarios: D. Franciſcum Kirchbaur. D. Fran- e ciſcum Xaver. Beer, S. Theol Lic. D. Jounnem Adamum iun Schildtknecht, S8S. Can. Lic. Et hæc pro reverentiâ, cum memgcridâ in benediéctione, hujus Collegiatæ incidenter, etſi per longam Parentheſin, inſerere placuit.) Quid, inquam, u. ſanctius Sacerdotio ejusq; muniis? At Jjudex Extremus hæc t & illud exactiſſimè examinabit, & judicabit rſtitias ejus, &. lnb in lucernis ſcrutabitur. Scrutabitur Sacerdotium, ejusque per- Scrutinium „ atctum tremendum Sacrificium Miſſæ. Tunc, tunc experir ſuper Sacrifi- ℳ emur, ait Antonius de Molina Carthuſ. quanti fuerit, & cium Miſſæ. en quam immenſi ponderis, Caſula illa ſacerdotalis, quæ no ⸗ bis, cùm initiaremur, impoſita eſt: tunc obligationum & r. vinculorum, ex eãâ deſcendentium, gravitatem ſentiemus: lim Certè tunc apparebit, quanta ſit habenda Dignitas Sacerdo- Mm m 3 tum, Iudlew eutr. ſe ver intk juſii tum, cùm tam ſevero judicie h Judicium rentur. Hocipſum M. Joannes Avila ſanctitate morum ac Avilæ deſu- vitæ venerabilis zeloſiſ Hmus & Apoſtolicus Concionator in rer. Andaluſia Hiſpaniæ, S. Ignatio de Loiolà Coævus, intellexit: 460 CoNCIOXXN zulzcan. bené geſtæ teſtimonia exqui- intempeſtiva morte, utpote ſuvenem, obiiſſe, percunctatus =è= eſt, an aliquando celebrâſſet i reſpondentibus: ſemel; ſubje- ciſſe fertur: Multam defert ad Judicem. Non vana opinione, veritatem dixiſſe, auguror, & exactiſſimum ſuper hoc fore examen, omnino credendum eſt: Quod ſeriò nunc, dum tempus eſt, æſtimare & expendere, actiones noſtras non ordi- nariâ fori lance, ſed ipſius Sanct proenitentiæ ſtimulum, & pietatis conferet incrementum. Libra San-Advertendum vero eſt, Libram Sanctuarii, Scripturaâ atte- tuarii qualis ſtante, multò fuiſſe majorem illa populi & vulgi, & reverà Præ librâ vul- medierate totâ excedebat; adeo ut ea, qua in foro & ad ufus profanos utebantur, ſi integra eflet, & unius pondo, præ illa Sanctuarii medium duntaxat pondo contineret. Tanta erat etiam diverſitas inter talenta, modios, reliquaâsq; men- ſuras: Quia nimirum decet, ut omnes illæ excellentiæ ſu- prà vulgus in Sacerdote reperiantur. Hæc & plura nomi- natus Molina Carthuſi anus, In, Urubt. Sacerdot. e &. PP. & Eccle- ſiæ DD. T. I. C. 16. F. 2. 4 f-yg. Interſero majora: B. Pius V. ad Pontifcatum 1566. evectus, ita totus tremens fari eſt au- ditus: Quamdiu fui Keligigſius, benè ſzenavi de mea ſalutet fabtus Cardinali api timere; jam creatus Ponteſex, penè de es deſpero. Cornel. Vrban. VII. ie Apoc. 3. I. ubi plura exempla fol. v6. Urbanus VII. dum E- lectus 1590. habitu indueretur, ſtolamque byſſinam hume- =è ris circumpoſitam intueretur, dixit: Quiss credat tam ſubtili & lkewi indamento tantum ponderis ſubeſſe. Beyerlinchk. Theſ. Vitæ LD. I2. Nicol. IV. p. S Nicolau SIV. ex Ord. Min. 1288. creatus Pon tiſex, aje- Paulus III hat; ſetmalle eſſe Fratrum: Svenm, quam Cardinalem. Paulus III. creatus 1534. animamagens; Mallem, ait, me ſubjeciſſe coco Fami- milig Capucinorut, quum hanc Deo proximam ſex & decem annorum Wmarii, eſfſe examinandos; (cuum ere rritn⸗ u. 11 wann lont N n Un lonn got tans. Quam Hereamur omnia opera noſtra ne nigld ant. 461 ergui. eurriculo dignitatem ſaſtinniſſe. Bo Pauzlogoio in Wita, it. Cornel n a Pedag. Chriſt, tom. 2. P. 2. C. F. 2 f. yT2. Hinc Judicis Extremi ſernrn. orin tinium exaétiſſimum, s Domo Dei incipient. Ut preinde fF minæ len (quod incidenter refero) ſatis mirari non poſſim facinus vel celebrantis . Eiſus inaudi- nerarii ausus, inauditum, horrendum, alieujus 4 imn maxime tem uditum, hor m, jus ng. n fominæ ſceleratæz. Hæc ad B. V. Laureti Pœnitentiarie G E Soc Jeſu in Confeſſione, cum hæc perſona, habitu Sacerdo- ie tis juvenis, ter interrogàâſſet, an vellet ipſam abſolvere? quò deſe annuente, modè fierent, quæ oportet; Scias, Pater, inquit, dum ego ſum fœmina, & facio quotidie Miſſam, neque poſſum kde aut volo, hocmeæ fuſtentationis medium dimittere. Cuùm; mmo bonus Pater multaâ exhortatione illi perſuadere non poſſet à mun dimittendo tanto ſcelere animum, receſſit inabſoluta quam U. dein Pater, & Confeſſionali furgens, tranſiénsque Altare, vi- H dit in ipsà Elevatione jam occupatam. Ita retulit mihi Pa- Ns rer Religioſiſſimus omni exceptione major (ut de facti veri:-· „ taate dubitari non poſſit) qui ajebat, id ſe habere ab uno ſuo- lIm rum Patrum, qui id accepiſſet ex ore illius, cui caſus conti- pei⸗ git. Audax & ſceleſtum facimus, contra ipſam Sexus condi- ef. tionem, ne dicam ſtatum & vocationem, ut mirari liceat, Ui⸗ illam non vivam deſcendiſſe ad inferos, aut manus ſaltem H dkN. ejus exaruiſſe. Scrutabitur Deus mumis ſanctum Prædica- Scrutabitur H teionis Verbi Dei: Ecce enim de S. Furſeo Confeſſore memo- Deus actum Lan. rant hiſtoriæ SS. fuiſſe eum ante Divinum tribunal à demo- rennge lan⸗ ℳ nidbus acerrimè accuſatum, eâà tantum causa, quòd in Con- tionis de S. d. Ccionibus vitia & vitioſos minus fortiter ſit aggreſfus; contrà, Furſeo. n quampræceperat Dominus, apud Exzech. 3.15. Cum dixit: Niſi nre ennuntia veris iniqus niquitatem ſuam,ſängainem ejus nequiram dema- utnd. Cohorruiſſe ad iſta S. Furſeum, nec habuiſſe, quod di- . cCeret, in promptu. Tum verè illius loco prodiiſſe in ultimam H „ℳ illam ſcenam Angelum, egiſseque Furſei cauſam cum dicto:“ SI. Prdens, in tempone ello tacebit, quid tenipus peſſimum eſtr Amot.,p.i,. luoos . Bolland. Vita S 16. Jan. aup. Mancin. de Baſſ’. Dom. Lib. 9. Diſſert. i. rog Ff. 229. Mor. dotr. 2. rutabitur in lucernn precés noſtras k6 OW quam — * 4A62 CoNCIO XXIX. Judex ewtr. ſe veriſſimè juſtitias judicans: Scrucabitur quàm rigorosè! Horrendum eſt, quod S. Petrus Dam. tra- e Sacerdomnm dit libello de miraculu, ad Deſiderium. . Colonienſis Clericus “ Petinuskpiic. Auminis vadum trajiciens obviam habuit B. Severinum m Coloni⸗Pur- Epiſcopum, jam defunctum: admirans igitur, tam ſan. imn gatorii poenas Ctum virum ibi demerſum, ab eo petiit, ibi quid ageret? Iuit. reſpondit Severinus: da mihi manum tuam, & quæ cira A me ſunt, non auditu diſce, ſed tactu: cùmque datam ma- num fluctibus impreſſiſſet, tantus eam ardor abſorbuit, ut ) undique carnes ejus reſolutæ diffluerent, & ofſa nuda vix hærentibus articulis remanerent. Petiitque Clericus, quö ex culpâ tot tormentis affligenetur? repponſum habuit: non ls aliâ, niſi quòd Canonicarum Horarum quotidianum pen- ſum aulæ curis diſtractus indevotè percurrerit: ſed ſi ſacrifi-· len cia pro ſe obtulerit, inde ſe evaſurum ſperare. Majolus part. . Doœmon no- colloqu. 22. f. 257. Terrificum exemplum adducit S. Antoni. tat defectus nus P. 2. Sammæz. to. 9.6. I2. G. 3. Virum ſanctum, cùm Divino Ghor officio Religioſis pſallentibus intereſſet, widiſſe deemonem . br in Judicio ingenti perã ſuccinctum, ädentidem ꝓlura & plura, quæ col- 4 exhibeat. legerat, illi inſerentem: ogatuswerò, quidin peram aut ſac- n culum immitteret? reſpondit: Verſus immitto, quos incipiunt, antequam ii, cum quibus recitant, Guum verſam abſolverint. At quorſum hoc? verba ac ſyllabas, quas illi præcipitant, praex- cidunt, & detruncant ab officio, eorum ſe calculum ad ſim- mam ingentem exhibiturum in judicio; ubi ſi verbi otioſi 3 & noviſſimi quadrantis; quàm ſtrictiſſimè à viris Religioſis ac Clericis, & ſyllabæ, & Verſus cujusque ex ſtricta obliga- n tione recitandi, ratio exigetur, & tot peccatorum quisque . relis condernrbfriir. Enaler. Czæl. Emp. E. J. Cacilis 4 gorum reus condemnabitur. Engler. Cxl. Emp. EF. J. Cæcilie, „ 22. Novemb. g. 4. F. yi5. ubi multa de Choro. V. Et ſupr 2, Conc. 22. ante num. S§. de Imagine Crucifixi terrente indevotè pſallen- Memorab. tes in Choro. Memorabili ſententia dicere ſolebat 8. Adal- B.adalbert bertus Pragenſis Epiſc. & Mart. honorificum & facilẽ vide- ſ e de ri, capite Tiaram, PeÄdum manu, Annulum digito gererez; diſtricta afi- „L. 115 — 2 . . . ſeverod: one Epiſco- Ted in illo decretorio ſapremoque die, cùm juſto ſeverogc; EpE/ —è Judici 01 porum. . . 4 kam: — n mN.-. ericus rinum n An. Perer! Ki mn. t, N Nde ir u u tenon Rer iſan Prt. ſmor. Dnin, Cnen necd- tie. 4 Nä . ſim. tiot gols Dir⸗ ie 1l . en. N. we. eleti Fer lude ejus, qui ibi colebatur, & confeſſa eſt, ſe animam damna- Qubhkm vereamur omnia opera noſtra, ne malè fiant. 463 Judici ratio ſit reddenda, valde difficile futurum. Petr. Ki- baden. Floz &S. p. 2. 2 3. Apr. de S. Adalberto f. 16z. Adeo Deus ſan- Qum Sacerdotium, Sacerdotes, eorumque actus, & fun- ctiones ſerntabetar, examinabit, jadicabit O quantum cau- ſæ habeo, omnes meos ut verear actus, & examinem, juxta conſilium S. Bernardi: ſaprà n. 6. S iniquitates, omnes defe- GQus, negligentias, indevotiones, diſtractiones, obſervavern Domine, Domine, qui ſuſtinebit? Pfſ. Izg. 3. IX. Sed judex Extremus non juſtitias tantùm, ſed & ipſos Sanctos judicabit, examinabit, ſcrutabitur exactiſſimè; non illos tantùm, qui falsò habentur ſancti, & ſint damnati, & cum damnatis judicio ſubjiciuntur: Caſus refert duos Bel- larminus tom. 2. Controv. . D. I. cap.e Z. Jol. I944. Scribit enim Damnatus S. Sulpitius, quòd, cùm populus quidam coleret, neſcio à morte habi- quem, hominem mortuum pro martyre, & B. Martino tus pro ſan- ſuſpecta eſſet illa religio, quòd nihil certi à majoribus de . illo accepiſſet, tandem oranti S. Martino apparuit anima — tam eſſe latronis cujusdam, qui pro ſuis ſceleribus extremi ſupplicii poœrnas luerat. Idem accidit tempore Alexandri tertii, ut patet e ap. Audivimus Extra, de Keliquiis, & SS. vene- ratione ubi reprehendit quosdam, qui hominem in cbrietate occifum pro martyre venerabuntur. Ita Bellarm. Per errorem B. Cyrillus Alexandr. Monachum ſeditioſum coluit, ut San- GStum. Drexel, in dalomone c. Is. Hominum, & privatorum hic error fuit. Deus udex nec fallere poteſt, nec falli, qui non damnatos tantum in Judicium ſuum trahet, etiam qui in vità habebantur ſancti, juſti, probi publiceè, uti Doctor Pa- „ riſienſis; de quo Conc. 30o. m. . ſed & verè juſtos, & ſanctos, uti à morte experti quidam ad purgatorium damnati, cum in terris eorundem ſacra corpora miracula patrarent. Ita S. Udalricus S8. Vdalricus ob tantillum quendam erga Nepotem Mdalbe- Ep. Auguſta- ronem, ut ſibi in EPpiſcopatu ſuccederet, affectum, purgato-hus Purgato- rio addictus. Paczuch. in gon. Lecdt. 61. gH. 7. n. 35. à f. 6ρ. 6 Nur? i adjudica- Mechtl de Jad. extr. Nnn 4J e; tus. 464 CoNCIO XXIX. udex ewtr. ſe veriſſimè juſtitias judicans. §. Hieron. 4. Zalii. Baronio A. C. 971. Sed audiamus, quod de ſeipſo nar- raptus ad Ju- rat S. Hieronymus, Lumen & Doctor Eccleſiæ, Epiſt. ad §. dicium ex levi Euſtachium V'irginem, de Cuſtod. Virgin. ſe ob leve juventutis causàâ, verbe-erratum, quòd ſcil. Ciceronem avidius legeret, quàm S. ribus bene ca-Scripturam, raptum ad tribunal Judicis: Iaterrogatus, inquit, ſtigatus: Ci . one hygg, ie ſ. b Svval id, it, ceronianus conρaettοονορι0 C riſtianum me ſſe, reſpondi. Et ile, Jui praſidebat. er. mentiri; ait, Ciceronianus e, non Chriſtianus: ubi enim theſaurus iderman. tuns, ibi & cor tuum: Matth. 6. 21. Illicò obmutui, & inter ver- L. 2. Acroam. hera (nam cædi me jsſſerat) conſcientiæ magis igne torquehar, iltam 7. 4. n. Iol. mecum verſicilum reputans“ Le inferno autem qui, conftebitur tibi. inter fiagella reſonabat. Tandem ad Præſidentis genua provoluti gHui Clamare autem incepè: Miſerere mez Domine, miſerere mei. Hæc vox aſtabant, precabantur, ut veniam tribueret adoleſcentiæ meæ, & erro- ri locum pænitentiæ commodaret; exacturus deinde cruciatum, ſi Gen- tilium literarum libros aliquando legiſſem. Ego, qui in tanto con. ſtrictus articulo vellem etiam majara promittere, dejerare cæpi, & no- men ejus obteſtans dicere“ Domine ſi unquam habuero codices ſocula- res 5 ſi legero, te negavè. In hæc ſacrament- verba dimiſſus, revertor ad ſuperos, & mirantibus ecunttis; oculos aperio, tanto lacrymarum imbre erfuſor, at etiam incredulis ſidem ſacerem ex dolore. NXec ve- rò ſopor ille fuerat, aut ſomnia vanz, quibus ſapé delndimur teſti eſt trihunal illud, ante quod jacus; teſts judictum trißte, quod timui: ita mihi nunquam contingat, in talem incidere quæſtioneme liventes fateor me habuiſſe ſcapulas, plagas ſenſiſſe poſt ſomnum, & tanto dehine Ejusdem S. ſtudio divina legiſſe, quanto non anté mortalia legeram. Hæc S. Hie- D. in omnem ron. Cornel. in Eocl. cit. I2. I1. f. 3 g9. 2. B. Hinc S. Doctor hic in vitamtimor omnem vitam tantum Judicii & judicis metum habuit, ut, Judicii extre-Jicet in eremo ſanctiſſimam duxiſſet vitam, & ob metum un. gehennæ in tetrum ſe damnÜiſſet carcerem (ut ait ipſe ad Heliod. Ep. g.) dicat: Ego peccatorum ſordibus inquinatus, diebus ac noctibus operior cum timore reddere noviſſimum quadrantem, & quoad mihi dicaturs Hieronyme, venè fords. Faber Dom. 3. Adv. C. 3. ſine. En quantus, etiam à ſuo experimento, tam ſancti Doctoris metus Judicis, & Judicii diſtrictifſimi! O quantm tremor d. Quuhm vereamur omnia opera noſtra, ne male fiant. 465 Nat . tremor eft futuris 5 quando Zudex eſt venturus, cunbla Nrictèd ducuſſu- AdD ru! quando & juſtitias judicabit; & eruſalem, & ſancta, & s ſanctos, in lucerni ſoerutabitur, & ůnil multum remanebitt 1n5 . X. Ad hæc nunc adeſte . mortales peſſimi, Athei vel ver- Athei Ver- u, bo, & potius ſenſu interno, vel ipſo facto, ut Gentium Do- bo aut ſenſu KRKK8Aor queritur ad Titum 1. 16. Confitentur, inquiens, ſe noſſe Deum, gelae e⸗ Juun fabtis autem negant cum Tint abominati, (ex Græco, abominabiler, en cnr- n. SX, ut S. Hieron. vertit: execrabiler; ſcil. vità & moribus) & Siznveniun- n ineredibile (& ex Græco, increduli, vel ut Hieron. inobedientere tur. alii: intractabile; Syrus: imperſuaſibiles) & ad omne opus bonum Iit. 1. 16. en reprobs quorum etiam inter Catholicos plurimos dari, & Atheiſmes ig inter illos reverà Atheismum apud Politicos valde grafſfari Jam Prahärur im occultè, ſtupens aliquando magni viri teſtimonio audire tbed t⸗ ſir. debui; & verèò vita eorum ſecundum ſpeciem Chriſtiana, T. agd principia autem Machiavelli, nec non ad vitia compoſi- 1. ta, declarat ſatis. Adeſte, qui Deum fingitis ſine oculis, ſine oE auribus; coecum & ſurdum, quin & mutum, propter fuam n in peccatores patientiam, & longanimitatem: qui plantavit au- unn rem, non audiet? aut qui ſinit oculum, non conſiderat“ Pſal. 93. 9. .. Ageſte, qui dicitis in corde veſtro: Oblitus eſt Deus, avertit fa- ciem ſuam, ne videat in fineme Pſal. 1o. (ſecundum Hebraæos v. II.) mi: Non requiret zbid. v. 13 Dereliquit Dominus terram; & Dominus o non videt- Erech. S. 12. Adeſte, quibus vox eſt impiiſſimorum oℳ hominum: Nuaber latibulum ejus, nec noſtra conſiderat; & circa car- He diners cæli perambulat“ Job. 22. 14. Coœlo ſe continet Deus, hu- en manis non proſpicit. Pineda ibid. Adeſte, qui verbo vel facto u negatis Dei Providentiam, Juſtitiam: ſi Deus etiam juſtitias etun dijudicat, ſi ſanéctos ita examinat, annon magis peccata im- 9 piorum, & gravia disquiret? I. Petri g. v. 9. Non eſt Deu, di- et citis, ſeu, ut exponit Vatablus, Regius Proſeſſor Pariſ. Non 6 eſt qudex, qui hominum ſoelera puniat. Pſal. 13. 1I. quod ipſo facto . aſſerunt omnes illi Chriſtiani, qui fideles ſe profitentur, tan- nli tã verò libertate & Dei ignorantiâ peccant, ſicut omnino tl peccarent, ubi Deum non agnoſcerent Judicem, & crimi- i Nnn Cz num 466 CoNCIOXXIX. Judex ewtr. ſecveriſſimè juſtitias judicans. num ſuorum caſtigatorem; quin imò, ſi Deus & Judex non eſſet. Bellarmin. de Arte bene mor. L. I. c. 3. fol. 2011. Pacinch. in Yon. L.. 1o. JG. I. & II. am verò adeſte; audite argumentum contra Atheismum indiſſolubile, ſecundum veram juſtamꝗque pru- dentiam, & ex fundamento univerſalis Principii, Naturæ lumine noti: Vel eſt, vel non eſt. Cogitate, vos eſſe in ulti- Ex princi- pio lumine Naturæ noto: e! Denu, mo termino vitæ, in quê de omnibus præteritis, & bonis, vel non eft. Si voluptatibus, divitiis, honoribus, & quidquid delectationis elſt: ergo ma- fert mundus, mullam præſentem corporis voluptatem ſen- leagendo, fe-titis amplius: & de malis, duris, aſperis, quæ vel paſli fuiſtis, Aarpeſim aut pati potuiſſetis, nullum præſentem ampliùs dolorem: Se lieng ‚ut Juia jam præteriére omnia, & ampliùs non ſunt. Jam ita- adhuc gra- que: Vel eſt Deus, Judex ſummus, animæ immortalitas, dum revoces; præmium bonorum, malorum porna, & quidem perſeve- ne damneris. rans in omnem æternitatem: Vel non eſt; Si eſt; ergo ma- Et fic pruden- nifeſte & reipsà convinceris, peſſimè te feciſſe, vivendo lu- egeris ſi benè. Si non cſt Deus; ſi ta- 4 en egiſti non ſunt, nec erunt: quid nocent, quæ paſſus es? nullus in- men eg 110 P justa Bei le- de dolor, ſenfus, & cruciatus in præſens, utpote iis non am- ter & ſecurè uriosè & in peccatis, de quibus gravifſima eſt reddenda ra- tio. Si non eſt Deus; quid quæſo jam nunc in hoc articulo gem cùm vi-plius exiſtentibus? Si ergo in omnem vitam tuam tibi ipſi Feris nihn vim aliquam intuliſſes, reſiſtendo concupiſcentiis carnis ampllus p-HEε, hanc mortificando, & (verbo) implendo ea omnia, teritetum 22 . O 211 entis ſeut Auæ præcepta ſunt: nunquid tum harum omnium difficul- voluptatis in tatum nihil ampliuùs ſentires; ſicut nec voluptatum prohi- peccato, ſie bitarum, ceun omnium præteritarum? Dummodo tandem ad por- difficultatis tum ſaluti perveniam, quid caræ eſt, quæ & quanta paſſus fuero?“ ait in vitute. Thom. de Kemp. L. 3. C. . ad ſin. Et: Nulla erit recordatio præ- teritorum gaudiorum. cap. 12. n. 3. Ergo ex voluptatibus nihil lucri, ex duris damni nihil habes, poſito etiam per impos- ſibile, Deum non eſſe. & ns. n hodeernam diem ſemper in hono- ribus & volnptatihus Vixiſſers“ quid totum tibi profuiſſet, ſi jam mori in inſtanti contingeret“ ait Ihom. Kemp. L. I. C. 24. n. z. de Imit. 4 proſunt tibi omnes præteritæ voluptates, quæ amplius Up lhen bo . Quam Vereamur omnia opera, ne malèò ſiant. 467 hon Chr. quèòd ſi (ponamus ulteriuùs) vel à longe ſuſpicari poſſes, u, eſſe ſupremum aliquod Numen, plectens malos, & præmi- nun ans bonos in omnem æternitatem; quod vera fides nunc W. docet; quàm ſtolidiſſimè feciſſes, te tanto æternæ damna- e tionis exponendo periculo; dedendo te quibusvis illicitis i⸗ voluptatibus, injuſtitiis &c. uti illi &ap. 2. quam prudenter oh vVerè, te à gravi periculo præſervando, cavendo omnia il- fon licita, & ſuperando omnia dura. Ita inſipientiſſimè agunt nen. mundani, qui præſentia præ omnibus futuris, incertis, uti biti⸗ putant, habent, cum manifeſto ſuo periculo & damno ſa- len: lutis. Ergo erra vimus, Sap. y. v. 6. at ſerò. Vid. infra Conc. 3z. al n. 2. Error eſt, ſi: Charius unum præſens præ milte füturu’, Velz- A, Omne futurum incertum, ſuadentg magis præſentia frudtum. Hæc lkre. Atheorum gnoma, at impium. Nos, non Athei, ſed probè r. Catholici, credimus & Deum, & hunc judicem juſtiſſimum h. & exactiſſimum, qui ipſas etiam judicabit juſtitias, bona ope- l. ra, ſanctos, & juſtos: unde inſignis nobis eſt ſtimulus, ut dh fingulis actibus, verbis; & cogitationibus noſtris acriter in- Min⸗ vigilemus curemusq;, ut omni ex parte ſint ſinceræ, inte- Sin græ, & perfectæ actiones noſtræ. Vereamur Extremum . udicem: quod fecêre etiam maximi Sanéti: quod pro co- u rollario addo. aos Xl. Verebar omnia opera mea- né eſſet ibi aliquid injuſtum; S. Job veri- ni, ſciens quöd non parceres delinquenti, ait innocentiſſimus Job c. 9. tus omnia ſua fal⸗ v. 25. S. Gregor. L. g. mor. c. z. & Lyranus, hunc explicantes pbera, licet i locum, dicunt, opera Jobi bona fuiſſe, & laudabilia valde, 10 e Ar ſed tamen ab omnibus, qui verè Deo, uti Job, ſervire, atq; mala elent. „ Pprlacere conantur, timenda eſſe: non quòd mala ſint, ſed ne vob. „. 26. „ dquid malæ intentionis vel defectüs habeant: Bona quidem Uti erant, ſed timenda his, qui verè volunt placere Des. Quamvu bona ho. ejus opera fuiſſent, ait Hugo Card. hunc locum ezxplicans, ſemper ti- nd. mebat, ne malz etiam aliquo modo eſſent. Heu infelices nos, ſi ope- ,ni ra bona, quæ Job faciebat, timoris plena erant, & apud illos, qui veré Deum colere intendunt, ſic eſſe debent: Quid 6 ’Z”LM Inn 3 pecca- 468 CoNCIO XXX. jJuhici⸗ extr. eamen dei impii & peccati peccatores & ſcelerati, de veſtris operibus dicendum atque ſentiendum erit! Et ſi in juſtorum operibus defectus re- prehenduntur, quid erit de illorum, qui ſangui nem paupe- rum ſugunt:? qui pupillorum ſudore divites Hunt: qui alie- la alienorum reſtitutionis cura? Ecce juſti tremunt hoc con- bulam credentes. Qus etiam ſi habuero quippiam juſtum, alt S. Job. 9. 1y. meum Judicem deprecabor. Væ etiam laudabili hominum vitæ, ſi ſRi ſemotà miſericordia, diſeutias eam, ait S. Auguſt. L. 9. Con- ſe ſſ. c. 13. Calamat. Quadrageſ. D. J. à f. o. Imitemur, ut minùs in extremo Judicio vereamur. Authores in V- 24, Authores citats. ſ galariten Labata citt. LI. Le Blanc. z. ieriam Prfſalm. 7a. V. 3. art. 2. d f. zIs. Jacob March. hort. Paſt. tr. 3. oncionis hujus Lect. 22. à f. 90. & Virge Aar. tr. 2. lect. 2. à f. or3. Sacerdotum peccata graviora. JO. B. Sant.- Jure Eisle urg. Medit. à fol. 65. Abelli Sacerdos Chriſt. P. 1. Medit. 4. à fol. 6sS. Englgr. P. I. Dom. 1I. Adv. Calam. Gloa Diſe. 31. & Daadrageſ. Diſc. 5. Drraz; Ea ottt. PlLe. E. Præcedent. Concioner 25. 27. 26, 2 5. & 30. ſequ. Drexel. tom. I. Iadice Rer. Er Ratio. Faber. Dom. 21. poſt Pent. Conc. 6. & Dom. 3. Advent. ane. 3. Paciuch. in enan Lect. 19. 4 D. Z. eeseegeesSSeteeeeSeeeeeeeese CoNcIo XXX. Iuceis Ertremi Examen terrificum de Reprobis; eorumpue peccatis. Docemur, timere & cave- rs peccatum præ totius mundi malis. Advent. W .. „S 29. . è 1I. Græ. nos defœdare ſolent thoros:! à quorum lingud mordente nullus ſtatus, nulla perſona intacta relinquitur: quibus nul- ſiderantes examen, & peccatores rident, lætanturque, fa- Domin. 3. T1 14 quis es? S conſ⸗ Si 44 aſe, 67 non negavit Joann. 7 end =OOSòSͦͤßͤñ Kü aorum: Hinc ca veamus omne peccatum præ luferno. 469 1I.. AReæciæ Philoſophis priſcis nihil antiquius, nil ſolen- Neſtete iy- he⸗ nius eſſe ſolebat illo pronuntiato: Noſce te ipſam. ſum divina & ide. Quod, ut omnium ozulis pateret, apud Delphos aurea ſenten- ne templo Apollinis aureis literis aſcripsére. Divinum tia. V. inſta l certè effatum, à Chriſtiano nunquam non legi & cogitari di- Cone. Cj. n. 7. ece gniſſimum, & tale, ut ſufficere queat homini ad beatitudinem nek. obtinendam. Eſt, inquit S. Clemens L. 3. Prdag. omnium diſcipli- its narum pulcherrima ac maxima ſe ipſam nöſſe. Unde Hugo à S. Vict. uo= L. de clanſtro animæn Melior eſt, inquit, ſeientia, ſi teipfum cognoſcas, „dKi. gqudne ſt, Ee neglelto, curſam ſiaenum, vire herbarum, complexionerho- ni miinum, naturas animalium, cæœleſtium, terreſtiriumq omnium cognitio- nem habeast multi enim multa ſciunt, & ſeipſès neſciunt. Eadem veel ſimilia S. Bernard. in Medit. c. y. mihi à f. zo09. Interim verèò h nihil minus ſciunt, aut ſcire deſiderant plerique, quàm ſe- ipſos: quemadmodum Plato veriſſimè dixit, in Pſeudolo: I fo- ne r viv decimum queme; eſſe, qui ſeipfum nörit. Solum ex aliis quæ- ln runt: Ta qus er“ Mathematici è& cœlo, Philoſophi è naturâ, „4 Jurisconſulti ex lege, Medici ex morbo, Curioſi ex mundo, . inveſtigant de aliis: Ta quis e! Ita de Abailardo hæretico ſcri- 41. bit S. Bern. Ep. 193. Abailardus nihil neſcit omnium, quæ in calo, & en. gqu'æ in terra ſunt, præter ſeipſaum, Et verò nihil difficilius, quàm nſſe ſeipſum, juxta ſenſum Thaletis, unius & ſeptem Sapien- tibus. Cui Chilon ex eorundem numero aſſentitur, qui ſo- A nemine ℳ lebat dicere: Cavetibi ipſi, ſeuà teipſo: monens hoc verbo, ſi- magis caven- be.aiquemque maximè debere eſſe ſuſpectum, propterea quòd dum quàâm² ſæpè homo ſibiipſi maximè ſit hoſtis 'aàrt. L. 1. ſicut alteri, & 1eiplo. homo homini lupus. Imèò Moy ſſes hoc fere idem dixit Deu- i ter. 1. 9. arta 0. attende tibi ipſi, ubi vulgata legit: Cave: Non dans ſperitui, ait Thom. Kemp. L. 3. e. 13. de Imit. Chr. Vid. C. 43. n. 2. éjasdem. & & Bern. Medit. Cap. 12. & 713. & Ir. Infra Conc. 5Z. . 3. 1. Coertè à nullo magis decipimur, quàm à nobis ipſis, à noſtro ſenſu & judicio, quò nos æſtimamus juſtos, &, neſcio, ꝗquan- 1 3 tos AO CONCIOXXX. Judicis ewtr. examen de impii &peccatis —..—.— tos; at ne, ut plerique, in Judicio Divino nos injuſtos & impios, àſiniſtris, deprehendamus; ibi enim de quolibet lu- ce meridianaâ clariùs patebit: Ta zune patebit & nobis; pa- tebit & totimundo. O quam rectius modèò cum 8. joanne Baptiſta de nobis humillimè ſentiremus: Hic tam ſanctus: librum, inſtinctu Spiritus S. ſeripſit, planè aureum, plenuum fapientiſſimis ſententiis, ac divinis ſalutaribus monitis, Argumen- tum pœni- tentiæ Salo- monis ab eo Ego vox- ego nihil, aut penée nihil. O quam humiliter, & abjelktè mihi de meipſo ſentiendum eſt! quàm nihil pendendum, ſi quid bons vi- dear habere! O quàm profunde ſubmittere me deheo al)ſſalibus judicius tuis, Doneine, ubi nihil aliud me eſſe invenio, quàm nihil, & nihil. ait devotiſſimus Thomas Kemp. L. 3. C. Ia. n. 3. Tu quis es? Et nos quid ſimus, docebit vel maximè Judicii extremi Examen, quod demuidabit hominis opera; quod & occultiſſima Soli exponet publico, minutiſſima, quò & bona opera, juſtitias, in lucernis ſerutabitur & judicabit judex Extremus; uti audivi- mus tribus Conc., præcedent. Quid de peccatoribus, & peccatis gravibus fiet? id hodie ad oculum contemplabimur; &, ut fructuoſius pro ſalute noſtra, imaginemur nobis (quod erit) Velut jam aſtaremus tremendo Judici, reſponſuri ad id: T quis es? Faber. Dom. 3. Adv. Conc. 1I. & 3. init. Englgr. Dom. 3. Adv. part. init. & Dom. 23. Procop. in Delic. Hibern. Diſc. 13. Cornel. in Deut. Iy.. 9. V. in ſine hujus Con. II. Verè judicium ſine miſericordiâ, & examen rigoro- ſiſſimum erit peccatoribus; quos vel ſolus illius timor & ter- ror, omni gladio ancipiti, mag s penetret adanimæ medullas usqg. EC- cleſiaſtes ille nobiliſſimus, Regum ſapientiſſimus, Salomon, quem orſus eſt de vanitate mundi, & finiit de Judicio Di- vino, ut Deum timeamue, & mandata ejus obſervemus: hoc eſt enim libellus Eecleſiaſtis cum Proverbiis & Canticis Canticorum, quos Salomon duobus ultimis vitæ annis ſcripſit, teſtimo- ſeriptus Ec- nium inter alia eſt Pœnitentiæ eſus actæ, quam, uti credi- bile eſt, Cœppit agere anni Imperii ſui trigeſimo nono, æta- cleſiaſtes. omnis homo, c. a. v. 13. & undequaque perfectus. Qui ipſe — = — — —— i ceoyyxrum: Hinc ca veamus omne peccatum præ Inferno. 471 tog tis ſuæ quinquageſimo nono: & in hisce libris publicam derl. certè confeſſionem delictorum eſt legere: agnoſcit lapſum, A agit Pœnitentiam, ambit veniam: ait Drexel. tom. 2. in Salo- Ounne mone C. 16. G. I. mihi fol. 929. Hujus ergo Eccleſiaſtis concluſio, Eccl. 12. 14. e eſt ſententia graviſſimi ponderis, dum inquit: Et cuncta, quæ Cunbia adan- ain fiunt, adaecet Deus in qudicium, pro omne errato, ſive bonum, ſive det Deus in His malum illud ſit. C. I2. I4. De quo jam aliquid Conc. præcedent. n. . e orze G. Wgc qD (Cundta ergo adducet Deus in qudicium, & omne erratum. Sti- cireumlan. 11 mulus hic maximus ad Dei timorem & obſervationem Un mandatorum ejus, quod Deus omnes homines, & omnia un, opera hominum ſit citaturus ad Jjudicium univerſale, publi- mA Cè coram omnibus hominibus & Angelis, & à ſingulis om- ti nium operum etiam ſecretiſſimorum (Pro omni errato cx dir. Hebræo: pro omni abſcondito Vatablus: occulto; alii: Jocreto! H ſcilicet: errato, id eſt, peccato) rigidam rationem exacturus, KN At bonis cœleſtia gaudia, malis gehennæ tormenta retri- e buat, idque ſine acceptione perſonarum vel munerum, ju- ſtiſſimè & irre vocabiliter; ita ut ab eo nulla ſit appellatio, . A nulla fuga, nullæ latebræ, nulla evaſio: Pro omni errato, ſcru- „ tando, diſcutiendo, expendendo, examinando, judicando, puniendo: Cornel. ibid. Cundta patebunt omnes circumſtan- ignn tiæ, modus agendi, media, occaſiones, intentio, finis „ HuI- t. merus, complices &c. Cuntta. Cogitationum, verborum, ul operum, omiſſionum: Cuncta: circa Deum, ſeipfum, & pro- non ximum peccata: neque ſolùm in confuſo, v. g. quòd mulier *Rj quædam tanquam adultera proclamabitur: verùm etiam rit Oomnia peccata ſigillatim proponentur; quot & quanta; cum quibus quò locòô ; quò tempore; quò mo do, & medio. i⸗ Dico inſuper: toti manifeſtabitur orbi, per quod oſtium & e Daor quam feneſtram mulier intromiſerit adulterum in do- mum ſuam, & quibus modis, quibus mediis quæſitum illud 8. Balili en⸗ iverit. Ita loquitur & docet S. Baſilius: Non confursè aut ſam- O. Ballltus. iint matim, inquit, judicio Peccata noſtra ernentiury, ſed ſingula Per 3 barte, ut ſe habent, velut en Picturà videbuntur; ſcilicet, quando Mecht! de qud. ecxtr. O„οι adul- 472 CoNGIONXXX. Judicis extr. examen de reprobis & peccatis adulterans à lebéto ſurrexerit, quihbits paſſibus incedens uſins eſt; gus bahitu; quâ ex parte irrumbens, alienam exorem Violaverit; & quö etiam ordine mulier viro ſe ſubtraverit. Ita S. B aſilius L'ebro de verd Firgin. Calam. Glw. Diſc. 37. u. 9. Sic de ſurtis, & quibus- vis aliis peccatis, ſecundum ſubſtantiam & omnes circum- ſtantias, vias & greſſus: Greſſus meos conſideraſti, dinumeriſti. Demonſtta-gob. 1a. 6. Audiamus hujus Fxaminis Caſum practicum: Ille tur Caſibus practicis: De homi cidio. De Adul- terio. talis odium habet erga proximum; illi ſtruit inſidias & ne- cem molitur; diu noctuque torquet ſibi caput: nil aliud agit, quàm ut cogitet, quomodo ſe vindicet & occidat: in his cogitationibus delectatur, ſibi complacet, & voluntarièe iis inhæret, omnique die ad effectum deducere vellet: cum altero tractat & paciſcitur, ehmque ad conſenſum horum malorum propoſitorum trahit. Demum poſt multum tem- poris hoſtem è medio tollit. Ex hac morte ſequitur, pro- les ſuperſtites manere orphanas, & quas antea ſuſtentabat pater, deficientibus mediis cogit rogare ſtipem, ac fruſtum panis mendicare; filias, dum ſe alere non poſſunt, ex neces- ſitate proſtituere honorem: ex illa morte ſequitur, domum familias pati ruinam, & perire: quid ſi talis in cenfeſſione dicat ſolum: occidi inimicum meum, nec aliam culpam in hoc genere fateatur, vel agnoſcat; cùm ſit reus tot cogita- tionum: reus tot peccatorum, in quæ traxit ſuum compli- cem: reus non ſolius homicidii, ſed & damni, quod ex mor- te illa familiæ irrogatum eſt? qualis confeſſio, talis abſo- lutio; confeſſio mulla, ita & Abſolutio nulla. Sed in Judi- cio Deus Jjudex in examen, & in judicium adducet omnia hæc peccata, & damna, quæ paſſæ ſunt miſeræ, uxor & pro- les illius occiſi. Alius Caſus: Eſt captus amore unius fœ- minæ, mille & millenos habet cogitatus inordinatos, quo- rum quilibet eſt peccatum mortale: mille adhibet media, ut ſuo fruatur intento; & ſi reipsâ illud conſequatur, jam cogitationibus & deſideriis illud millies obtinuit. Præ- terea per tertiam perſonam illud obtinere nititur, & eſt 111 tebn Kun elc T S — Il A⸗ I. . . . ri⸗ an lel⸗ I. ln, n re- —— — — S - — S= = — a el eceorum: Hinc caveamus omne peceatum præ Inferno. 473 in caus, ut talis etiam plura committat peccata; & ſi tan- dem voto potiatur, credit, quèd patrarit unum peccatum, & quidem leviſſimum: hinc illud baptizat nomine peccati ordinarii, levis, nec hili curandi, commiſſi ex fragilitate; & poſt factum adhuc complacet ſibi, gloriatur, quaſi de re bene geſtàâ, cùm malè fecerit. O infelix! putas, quòd ſit peccatum leve! & fortè fuit Adulterium, ex quéê forſan nata proles; quæ illegitima inter legitimos heredes cum gravi injuſtitiâ ſubſtituitur, & fortè primariam hereditatem aufert, excluſis vel defraudatis legitimis? Peccatum id dices leve; & fortè fuit ſtuprum? fortè inceſtus? ne quid ulteriuùs dicamus. Credis, quèòd ſit unum peccatum, & quaſi unum peccatum id confiteris: & tot cogitationes, tot prava deſideria interrupta, ubi illa: An forſan credis, quòd non ſint peccata? quòd deſideria rei illicitæ non ſint pecca- ta, ſi opus non ſequatur? Uhkeriùs: illa peccata, quorum cauſa fuiſti, ut ille tertius patraret, per quem tot tentaſti media (quid ſi etiam ſuperſtitioſa, magica, cum damno, in- juriaâ, aut diffamatione tertii innocentis: &c.) imaginaris forſan, quòd tibi non imputabuntur? Imè &, quod plus eſt, dum te jactas, & gloriaris de peccatis commiſſis, an forſan putas, te non peccare! V. Marins Bignoni Capuc. fer. 2. Dom. I. AMQuadrag. n. 10. I31. f- aa. & aß. Neque ſimiles caſus metaphy ſi- ci, aut penitus rari ſunt. Cundta adducet Deus in jadiciume non conſfusè aut ſammatim, ſed ſingula per parter &C. etiam peccata aliena, quorum cauſa fumus; quæ nobis imputantur, quaſi ipſi ipſa commiſiſſemus. Et omnia quidem nobis coram toto mundo in faciem objiciet Judex. III. Inſignis Locus Pialmi a49. 76. Hujus Pſalmi argumen- tum eſt duplex Domini adventus, unus ad prædicandum; D Pſal. g9. 16. e Judicio examine alter ad judicandum: unus occultus, & in humilitate; alter udicis verba manifeſtus, & in majeſtate. Ita Bellarm. Vel aptiùs Janſenius à%deroſa. 4 omnia de Chriſti ad Judicium adventu intelligit. Le Blanc. Addit, & declarat Propheta, quibus de rebus potiſſimum OCDoo o 2 red- Dominus, udicum omnium, Principum & Regum Deus, cum 474 CONcIOXXX. judicis ewtr. eamen de reprobis peccatis reddituri ſimus rationem in die Judicii: proinde Pſalmus u- tiliſſimus eſt, ait Bellarm. Hoc itaque Pſalmo: Deus Deorum vocaverit terram, univerſosque homines in die ſupremâ in Jus & in judicium, vitæ antè actæ rationem reddituros: & aſſumis teſtamentum meum per os tuum 6 profiteris te fidelem Peccatori autem dixit Deus, verſu i6. quare tu enarras jiuſtitias meas, & Chriſtianum? te ſcire legem meam, ut enarres præcepta mea, in quibus omnis juſtitia continetur; cùm neque le- gem meam ſerves: Z2 verò odiſti diſciplinam, averſatus animo eruditionem divinæ legis: & projeciſti ſermoner meos retrorſum, poſt tergum, quaſi oblitus præcepta mea. Enumerat dein & exprobrat peccata: ſi videbas furem- &c. à v.1S. Poſt hæc ſupplicium interminatur, exprobrans impiis patientiam ſuam in hâc vita: Hæc feciſti, & tacui. v. 2l. eorum reprehen- dens blasphemiam & ſtultitiam: Exiſtimſti iniqub, quod ero tui ſimilt. Dum ſine timore Dei peccant impii, videntur Arguaäm itl, atuam contra facieni tuam. Hoc in terribile pec- catori ? exiſtimare, Deo non diſplicere peccata. Futuram denique ſeveritatem ſuam declarans: urguam te, & ſtatuam contra fa- ciem tuam, peceata tua, faciamque, ut videas gravitatem & multitudinem peccatorum tuorum, ut negare non poſſis, habetur: Satuam te contra faciem kPluanm. ſtatuam vitam tuam, actiones tuas, peccata tua, ante oculos tuos, ut non poſſis ea non videre. Bellarm. Le Blanc. videâtque totus mundus cum ſummã confuſione tuaâ: ut dicat, aliàs allegatus Conc. 27. n. f. ſine. S. Baſilius: Plus torquentur iniqui peccatorum pudore in extremo Zudicio, cuùm illis ante oculos fuerint propoſitæ peccatorum maculoſæ ſorder, quäàm ocum ſuerint igni zæterno tradiri. Orat. de Ju- diciot Et in Eäſal. 32. Calamat. cit. Diſc. 31. n. . Arguam te, vel ante mortem, vel in morte, & maximè in die generalis judicii, ait Dionyſ. Carthuſ. & ſtatuam contra faciem tuam, id eſt, pec- cata tua tibi manifeſté objiciam, & de omnibus operibus tuis rationem requiram, tam in horâ mortis, quàm in die novis- Judicio quàm ſententiam contra te latam eſſe juſtiſſimam. In Hebræo tul len⸗ futin ehe Gen ſor⸗ A d dt eorum: Hinc caveamus ab omni peccato præ Inferno. 475 — — usn. noviſſimo, ait idem in Pſalm. oit. Intelligite hæc, qui obliviſcimins Stimulus uom Deum, eſſe judicem juſtum & omnipotentem; ut intelliga- pœnitendi. dam tis attent4 conſideratione recogitantes: ne quando rapiat, dum min nil minus cogitatur, & ad judicium adducat, ac pro meri- nm tis damnet: & non ſit, qui eripiat v. 22. ab irâ hâc judicis, ſcele- u, rum vindice. Quibus verbis S. Propheta hortatur ad ma- Pocln turam & neceſſariam pœnitentiam. Sanè arguet peccato- ten rem Deus, hicque illum in ſeveriſſimum examen adducet: ee. Kedderationem de malè impenſis quinque ſenſibus tuis: Redde nimo rationem in materiâ ſeptem peccatorum mortalium. Redde n de peccatis tuis contra prœcepta Decalogi & Eccleſiæ: De ttin operibus miſericordiæ neglectis: De Bonis fortunæ, cor- OKher poris, & animæ. Georg. &berer, Dom. 9. Pent. mihi f. zia. Copio- nim ſa hic dicendi materia, præſertim in vitia publica & grafſan- heben tia: Quæ ipſa ſervire poſſunt pro examinandâ conſcientiâ, gu ad ſacram Confeſſionem. ”ßMZÿ “ IV. Apvguam te, & ſtatuam contra faciem tuam. citato Pſalmo Deus con- gre 29. 27. Habemus hujus præclariſſimum ſpecimen & exem- tra faciem ſta- ½ plum ex Libro 2. Reg. 1I. &ö12. David verno, & eo tempore, 425 0. it. Davidi en’e lent reger ad bella progedere, remanſit in Jeruſalem, ipſe domi inter tant ech, A, regales delicias, deſidiaà & ſomno occupatus. Accidit, ut ſur- velur multi- Ne eret David de ſtratoſuopoſt meridiem, ſomno & cibo paſtus, di-plex. u ſtentusque, ideoque in venerem proclivis. Viditg, curiosè, s denique & laſcivo oculo, mulierem ſe lavantem, vel in domo, dua ut vult Vatablus, vel in horto ad fontem qui etiamnumo- „ ſtenditur, ait Adrichomius in geruſal. f. IyI. n. 11. & ex e Serar. SoH && Pineda ex adverſo Palatii regii, cui domus Uriæ vicina erat, umm er slarium ſuum conſtitutus, & deambulans; verbo, otioſus. % Wer tacz, David untins, tulit ean. non vi, ait Tirinus, ſed ſua- ue ſione ac prece: fort & ut videtur, Davide ſcelus ſium te- Gei⸗ Pente⸗ neque conſeiis miniſtris Berſabeam vocantibus, qui- e. us fortè de tanto ſancti Regis ſui lapſu erat ſuſpicio, aut fi- bus desnulla. Atque ita, pré pudor! mulieris ſuccumbit for- ommitri dee mæ, quem neque leo, neque urfus, neque Goliath terror àdukerium. o MUẽ Oοο3 Iſa- 476 CoNCIOKXX. Iudicis extr. examen de impiis & peccatie. Iſraelis, neque mille tela frangere & domare potuerunt. 10 Tantum eſt, oculos vel ſemel in fœminam laſciviùs cone. umd ciſie, ait cit. Tirin. Ita David graviter ſcelerateq, peccavit, ait D. e Anno Re-Aug. E. 22. contra Fauſtum o. 3S. Et quidem anno regni ſui de- al gni ſui 19. æ- cimo nono, ætatis verò quadrageſimo nono ut cenſent Sa- is tat. 49. lian. P ineda, Cornel,. in v. 2. David, intellecto ex Berſabee, quèd Erla concepiſſet, ut conſuleret & nomini ſuo & ſaluti illius, pec- en catumque tegeret, peccato peccatum gravius addit non u. o⸗ num tantùm: etenim ut liberaret ſe infamiâ adulterii, & un Berſabee à morte ob idem, vocavit Uriam (ut hic putare- Es tur, rem habuiſſe cum Berſabee uxore ſuâ, itâque infans ſe. N Mmebrat creto hoc adulterio conceptus putaretur eſſe filius Uriæ ma- H 1 ue Iti, non Davidis adulteri. Cornel. in v. 6. eX Chryſ.) ex caſtris, malo fing & mnebriavit eum, ut ebrius domum rediret, & cum uxore dormiret: itâque ipſa ex eo, non ex Davide, concepiſſe puta- Tegens retur. Vide hic, ut unum peccatum trahat aliud: En Da- Nn nakerum⸗ vid, ut adulterium tegat, procurat ſœtum ſuum fuppone- Uin prolem uam re Uriæ; quod erat crimen injuſtitiæ: Sichodie adulteræ fi- n fupponereU-lios, ex adultero ſiſceptos ſupponunt & arrogant ſuis mari- 4 riæ, ut Patri., tis itaq; fraudem & injuſtitiam committunt, dum efficiunt, ut maritus eos quaſi ſuos alat, & heredes inſtituat cum daoa- ̈̈ mno verorum lrn „ad cujus damni reſtitutionem te-. tt ncentur adulteræ, quia ejus cauſam dederunt. Rurſum Prion David, ut hanc fœtus ſui ſuppoſitionem adornet, Uriamin- un. Curavir ebriat: quod tertium fuit ejus peccatum. Accedit quar- proditorié tum graviffſimum, quô ut celaret adulterium, ac adulteraà ſintd oecidi Uriam ſecureé frueretur, curavit occidi Uriam, fortiſſimum, ſibiq; tdl innocentem. fidiſſimum, & quidem literis proditoriis ipſimet Uriæ datis w, ad Joab belli Ducem, quibus juſſus erat, Uriam, quaſi ma- lin gni criminis reuim, hoſtibus objicere, à ſuis perfidiosè deſeri, be „lllicit in & ita vitâ ſpoliari; uti factum. Et mortuns eſt etiam Vrias- s, Jxorem du- 2. Reg. 11. 1. David, Urid mortuo, mox duxit Berſabee, quæ Ne fautaeſtei Dror v. 2z. Qu in re iterum peccavit David, quèd cit ſuam adul- ſcil. eam, cum quâ adulterium commiſerat, occiſo marito i. eorum: Hinc ca veamus omne peccatum præ Inferno. 477 ennt. illicò duxerit in uxorem, tacitè approbando prius adulte- nde. rium & homicidium: ſicque per novem menſes, quibus Ber- Perſeverat itbh. ſabee ex eo conceptum fœtum utero geſtavit & peperit, in peccato ice. quaſi Dei & ſui oblitus, non cogitavit, quanta ſcelera adul- dovem men- aA terii & homicidii commiſiſſet, ſed ſecurus voluptatibus cum *: N Berlabee indulgebat ipſe tantus Rex, Propheta, & Pſalmo- E graphus. Hoc erat peccatum Davidis, planè, uti putabat, mI occultum. Sed diſplicuit verbum hoc, quod fecerat David coram i,d Domino v. 2z. etiam quòd Berſabee in uxorem duxiſſet: Ju- Uare⸗ dæis enim vetitum erat, ducere illam, quam adulterio A polluiſſent: non tamen erat irritum cum eã matrimonium; . em. uti jam eſt apud Chriſtianos, ut patet Extr. de eo, qus uworem cri, ducit, quam polluit per adulterium. Horum pPeccatorum Davidis, re ſeu multiplicis unius peccati concatenati, auétuarium erat, ́ÿ”MUa enntr & complementum, ſcandalum inde natum, etiam apud Inde fean- . gentiles, uimicos Domini.- 2. Keg. 12. 14. Expendamus jam,;, in Sta- N. qum exactiſſimè verum: Arguam te, & ſtatuam contra facien visſimum. eelt. tam. cit. Pfalmo 49. 27. Etenim D . nni V. David ad examen vocatus, Dei equidem miſerentis, Nathanbpro- ſed ita, ut cogeretur contra ſe ferre ſententiam ipſe. Miſit er- pheta mitti- inn 7 an Prophe /I. TE LE tuüur ad David una⸗ g Vominns Nathan rophetam ad David. 2. Keg. 12. I. Is ſapien- ut Mediens, . A ter, non apertè, ſed per ambages orditur examen, & corre- n Ptionem, ut regis animum, amoribus ſopitum, & ſuper- mir. bum à peccatorum ſomno excitet: Parabolam Proponit, uI. Per quam gratiosè ei ſceleris fui enormitatem oſtendit „ne, ſi ed larè id faceret, rex excandeſceret, & correptionem ſperne- ſ, ret, diceretque, ut ait S. Auguſt. Hom. 2t. inter po. Tu v, ee ins pauper & bumilis, quomodo auſus er mihi loqui regi? utque rex ſuo S.. ſeipſum judicio damnaret. Itaque: Duô, inquit Nathan, Parabol4 2 llei,. in ur be und erant à fortunis diſſimillimi Cives: alter opu- tiunr Natnag. . u lentus, greges ovium & boum armenta habuit „pecuniis & .r O Pecore abundans. Tenuis vitæ alter, oviculam aluit uni- nda Ccam, eâmque, ut filiam educavit, eâdem cum liberis men- n Sa, eodem pane, ex eâdem patina & poculo: dormientem n non lie⸗ N = 478 CoNCIO XXX. Judicis extr. examen de impiis & peccatis — — — — non minus, quàm ipſos liberos, fovit in ſinuu. Càm autem Pe- regrinis quidam veniſſet ad divitem, parcens ille ſuis ovibus & bo- bus, ut hoſpiti convivium ſtrueret, talit vi ovem viri pauperü, jugulavit, & ex eâà ci bos paravit hoſpiti ſuo. Quid tibi, Rex optime, videtur de Cive hoc tam opulento, ſimul & iniquo? David Tuus At Rex David, iracundiâ grandi exardeſcens: quisquis hoc efficitur ju- fecerit, exclamat: vivit Dominus, oves quatuor pro unà red- dex contra ſe dat, & factum iniquiſſimum capite luat. Jam attendamus, ſententimm quomodo Deus per Nathan Davidem arguat, huic contra fa- ferens. ciem ſtatuat & objiciat ſua beneficia; deſuper Davidis in- gratitudinem & ſcelera admiſſa juſtè exaggerans, cauſam Nathan be- omnem à capite reſumens?! Zu er ille vir, inquit, teipſo judi- neficia Dei re- ce cadis. Nonne, ait, beneficiis te Deus innumeris cumu- cenſet collata lavit? à pedo ad Diadema & ſolum evexit, tot inſidiis Saulis Daxvidi. ſubduxit, & periculis tantis eruit, in domum opulentiſſimam deduxit, Iſraëlis & Jjuda regnum tradidit, paratus dare plura meliora:? Hæc divinorum beneficiorum exprobratio potens: ſequitur jam efficax ſcelerum: uareergo contempſiſti verbum Do- mini, mandata & legem ejus, in te liberaliſſimi; ut faceres malum inſconſpeltu ejus, adulterium, homicidium viri innoxii, & pro- ditorium, aliaque peccata illi conjuncta committere non ve- ritus? Vxorem illius accepiſti inuxorem tihichomicidium cum ad- ulterio copulaſti:honeſtam foœminam in ſceleris Societatem traxiſti: fidelem ſervum haâc injuriâ dejectum, inſuper infa- mũſti inſuper & necÜſti, incredibili totius regni, & omnium hoſtium offenſione & ſcandalo, quòô blasphemare feciſti inimicos Domini- v. Ia. ut dicerent: Ecce quàm ſceleſti ſunt Iſraëlitæ Dei cultores, ac imprimis eorum Rex & Propheta David; hæccine eſt Sanctitas populi Dei? hæccine pietas Regum & Prophe- tarum ejus?! Tu feciſti abſcondité; ego autem & c. v. I2. Ad quæ equidem mox David in lugubres voces erumpens: Peccavi Domino, inquit, verè contritus & pœnitens, ſine excuſatio- ne & ſceleris prætextu, reprehenſionem amaram æquiſſimo animo ferens, velut vulgaris ſubditus à Magiſtratu objur- = gatus — — —,— — — — — ☛ E S — —, - — — leaß — Nen k. A bo. uyeri⸗ her o⸗ gunde Ndann, tratr ids in. alam . 8CNIn. . bls inen enlun es. unl. Ntns hro⸗ a. Gn etaten Miun einien e H N. ℳℳℳ hto⸗ ro bju⸗ gatu occultum volebat: Tufeciſti abſeonditè, propalando, in conſpetu; ”” — tzcoyrum. Hinc ca venmus omne peccatum præ Inferno. 419 gatus. Nec diſtulit Nathan, ita confitentem & pœnitentem reum, in ſpem bonam erigere: Dominus quog tranſtulit pecca- tum tuum, non morieris: v. I3. Cornel. in 2. Reg. II. & 12. Tirinu. Dre- xel. tom. 2. in David. cap. 23. & ö 24. V. Breviar. Dom. 6. Pent. Lectione 2. Nocturni. de Pznit. David. Bellarm. Supplem. Tom. . de OCſf. Princ. Chriſt. L. 2. à f. 1561. Ex hisce ita concludo: Si Deus Davidi, peccatori tum, adeo manifeſtè ſua ſcelera contra faciem ſtatu- Si miſerens ere voluit, & præviè exprobrando ſua beneficia, & deſuper Deus ita Da- ſummam Davidis ingratitudinem ob oculos ponere, eumq; vidi ſua pec- confundere, ejus adulterium & homicidium, quod adeo ta in faciem ſtatuit & ob- —E . . . jicit; quid Ju- oemnis Iſrazl, & in conſpeczu ſolu- cu jus tamen clementiſſimè mi- Hex in di⸗ ſereri volebat, & eum hâc ratione ad agnitionem peccato- cio extr. pec- rum fuorum & pœnitentiam adducere; imèò toti orbi in catori faciet cautelam & pœnitentiæ exemplum proponere, ut, quod iratus? S. Eucherius dixit, Davidi naufragium ſit aliis portus idque in tempore ſalutis, ſeu vitæ hujus ac viæ. Quid faciet idem Deus Extremus Judex, non amplius peccatori miſericors, in alterà vitâ, quæ non eſt ampliùs ſtatus viæ & meriti: cùm nul- lus pœnitentiæ locus ſupereſt? Sane impios omnes & ſingu- los eorum, in jus, judicium, & rigoroſiſſimum examen addu- ctos, publico toti orbi in exemplum ſtatuet, illisque in fa- Inductione. ciem & contra fauciem omnia eorum peccata, & ſcelera: Tu e ille vir- Cain, qui abſeonditè hoc loco, tempore, ex invidiâ, fra- trem perfidus occidiſti? Geneſ. 2. Tu er ille vir? Salomon, qui in gratiam mulierum, fatuus, eorum idolis templa erexiſti, ea adoraſti: & c. 3. Reg. 11. Tu e ille vir- Abſolon, in patrem rebellis, crudelis turpiter. z. Reg. 1,. 16. Tu es ille vir- Sarda- napalus Rex Ninive, qui à onâ converſus ad vomitum ſce- lerum rediiſti, periiſti. Tu illa fœmina &c. locus eſt infi- nitorum exemplorum, & Scripturâ & alias, inductioni. So- luùm quisque ſuam conveniat conſcientiam, & peccata, in eâdem ſcripta, vivacitérque apprehendat, tremendum Jju- „ dicem ea illi in faciem objecturum eſſe publicè: Tu e e vir- Mechtl de Jud. extr. Pp p HD homi- 480 CoNCIOXXX. Judicis extr. examen de impiis Speccatis homicida, adulter, fornicator, raptor &c. quâ quæſo igno- . miniâ & confuſione, præſertim ad exprobrata ingentia Dei beneficia, Creationis, Redemptionis, Conſervationis, Sa- cramentorum, Fidei, aliorumque ſalutis mediorum, nec non quorumvis ſupernaturalium & naturalium, quæ à Deo in momenta accipimus? petrus Rex VI. Sed, inquis, nollem ego ſecreta, & ſecretiſſima Hiſp. noluit conſcientiæ meæ, aliis patere, nota eſſe, & notoria, imò vel ſuorum ſecre- uni hominum. Ita quondam reſpondebat Petrus Hiſpan. em ſaamn Rex, per Legatos ab ipſo Pontifice interrogatus, de ſui na- ain en valis bellici apparatũs intentione: & ſoirem, inquiens, meam nicam. Secre- tunicam intimam conſiliorum ſecretorumq; meorune conſciam eſſe, illam zum meum abjicerem, & igni traderem. Ehren Spiegl deß Eczhaus Oeſterreich. mihi. Wai. 24. cit. ſuprd Conc. 21. n. 6ö. Ita veremur, ſecreta noſtra, & om- 16. nium maximè infanda & infamia peccata, aliis nota eſſe. Timemus, Ita veremur, illa in tribunali ſacræ & ſecretiſſimæ Confes- ra ſieri Da- ſionis ( aod ſolius clementiæ eſt, ) Sacerdoti, Dei vicario, Um, vel bct- in remit ionem & abſolutionem ab iis in terrâ & in coœlo ex iam aperire Poteſtate Clavium ratam, aperire, ut multi malint æter- Confeſſario: num damnari; quod innumera exempla teſtatum faciunt: ſed hoc inſi- idque, quòd metuant de ſe vel ſui infamiam apud Confeſſa- pienter., rium; quid ſi grandem pœnitentiam injungat; alienæ rei aut famæ reſtitutionem; cum inimico reconciliationem? Timeamus Talia inſipientes & amentes timemus, in damnationem no- Palam jn u- ri ſtram, quæ erit in examine extremi Judicii ‚quam juſtè ti- dicio; quod meat peccator modò adhuc in emendationem & ſalutem. erit nobis im- Tum enim verò erit omnibus impiis timor graviſſimus, & poœnitentibus inevitabilis, ex hoc omnium & ſingulorum peccatorum, acerbiſſi- quæ excuſari vel negari non poterunt, publico & apertiſſi- muüum. mo examine. Labat. de Judic. ſin. propoſ. 33. f. 15. 17. Quæ in mundo, in forenſibus Judiciis, facilius excuſari, vel peni- tùs negari poſſuint. Non ita in illo judicii extremi examine & proceſſu univerſali, & omnium hominum, & de omnibus peccatis, occultiſſimis noſtrà omni curaâ & ſtudio; gravis- ſimis, iui eorum: Hine ca veamus omne peceatum præ Inferno. 481 — r. ſimis, quæ nec numeramus, nec æſtimamus ſæpè, vel ut Qum ſtlo- hi par eſt: imò pro juſtis quandoque defendimus. Ita fuére lidi ſuorum A. in Gallia, qui aſſererent, fornicationem ſimplicem non eſſe ſcelerum de- „ec grave peccatum, contra manifeſtam Scripturam, quæ in- fenſores & do ter alios, fornicarios à regno Dei excludit 17. Cer. 5. 9. Ita atroni. fuêre Rabbini, qui cum Joſepho negent, Saulem peccâſſe, tin ſe occidendo, imò eum laudent a5 animi magnitudine, nN mortisque contemptu. Cornel. in I. Reg. 37. 4. Et adeo licere, Hin aut peccatum non eſſe, ſuicidium, & cædem ſibi voluntariè inr. illatam quacunque causã: quam ſententiam damnat fides veImn orthodoxa, & ipſum Decalogi præceptum: Non occider. Ita lonng & alia ſcelera ſuos habuère, aut habent Patronos, præſer- uhh tim illos, qui illorum auctores ſunt, & patratores. V. Conc. Kon. 72. n. 9. Sed deſuper illud ultimum Examen cenſuram fe- 1dA ret & judicium æternæ veritatis; unde ambæ aures impio- Uls⸗ rum tinnient, caligabunt oculi, palpitabit cor, & toti con- i⸗ tremiſcent. Adamus pro uno tantúm peccato, & levi, uti Exaggefa- da vigdebatur, ad rationes & examen vocatus, quàm non ti- enun in. o. muit! quid agent ii, qui multorum gravium ſcelerum rei udicio pec⸗ unt: ſunt, à juventute, in ſenium usque; ut cum Manaſſe dice- catori; & cui u re poſſint: Peccavi ſuper numerum arenæ mari“ In orat. Manaſſisr. maxime? zu Quid illi, qui de pœnitentiãâ cogitärunt nunquam, quaſi eâs nen opus non eſſet, vel ſi ſemel in anno de lege Eccleſiæ confeſſi, nw. icdobiter tantùm, ſine juſto ſui examine, dolore ac propoſito fecerunt!? quid illi, qui non tantùm peccatis gravibus, ſed poſt hæc, innumeris etiam Confeſſionibus ac Communio- Ned . 4 nibus facrilegis, conſcientiam contaminârunt: quid illi, N quibus voluntariè obſtinatis, etiam in extremis ad ingres- . ſum tremendæ æternitatis, pœnitendi animus & voluntas en non fuit, aut eſt? JIam tecum cogita & expende, ſi tu hic ta- hei· lis futurus ſis in ſorte impiorum in die extremi Judicii: quæ Igaotabunt nine miſerabilis tua tum conditio? Franciſcus Coſterus 8. J. Bel- ingit, Ennd ibus ga Mechlin. (de cujus ſanétimoniâ, à morte Bruxellæ obitâ eſpondeant 6. 6. Dec. 1619. &tat. ejusdem 88. mox omnium ingentes fuére nbi objer ſooex Ppp zZz ſermo- cta crimina. 482 CoNcI 0 XXX. Judcis extr. eamen de impii⸗ peccatis V. ſaprad Cone. ſermones. Biblioth. Scriptor. S . ubi multis ſumma ejus laus) in id: 21. n. 3. de 8. Ignorabant, quid reſponderent ei MarciI4. 40. ſcil. Apoſtoli in hor- Franc. Saleſ. to Oliveti: ſi ipſi, inquit, Apoſtoli, homines ſanctitate con- ſpicui præ reliquis, in re non ita magni erroris, in quâ pote- rant excuſare infirmitatem ſuam, ſoliciti tamen erant, & ignorabant, quid reſponderent, quid tandem tu Deo, Optimo, Maximo, reſponſi dabis, cùm de rebus magni ponderis in die udicii compellaberis! cùm multa & gravia peccata tibi objicientur, non admiſſa tantùm communi naturæ fragili- tate, ſed etiam verſutaâà & fallaci malitià commiſſa! Fr. Co- Abb. ſterus Medit. de Paſſ. Dom. mihi f. gop. Frater quidam interro- g ielt gabat Abbatem Ammonem, dicens: Dic mihi aliquod ver- Onis nltre beim. Dixit ei Senex; vade, & talem fac cogitationem tu- ctio, ut pec- cator arguat In, ſicut faciunt iniqui, qui ſunt in carcere: illi enim inter- ſe, & timeat Togant: ubi eſt judex; & quando veniet? & in ipsâ expectati- ut maleficus one ponarum ſuarum plorant. Ita & Monachus (dic tu: in carcere. quilibet Chriſtianus) debet ſemper ſuſpectus eſſe, & ani- mam ſuam objurgare, dicendo: væ mihi, quando habeo adſtare ante Tribunal Chriſti? & quomodo habeo ei actuum meorum reddere rationem: ſi igitur ſemper ſic meditatus fueris; poteris ſalvus eſſe. Ii vit. Pl. ap. Roſw. L.. 5. libello3. Spe- ranza de Judicio punéto 131. ſine. Miſerimum VII. Audiamus jam ex valde terribili exemplo, qué ſta- peccatoris in tu infelici res impiorum futuræ ſint in Jjudicio, & ad illud Judicio extr. examen rigoroſiſſimum, de Doctore Pariſienſi, qui publiceè ſtatum ad- . umbrat Do- 1082. & rerum humanarum ſtrepitu ſe recepit. Res ſic ſe habet: Agebat Pariſiis Bruno, urbe Regiâ, Academiâ nobili, & The- ologiæ ſtudiis dabat operam, ſamque per omnes humanio- rum ſcientiarum gradus evectus, ad honores & dignitates ſbi gradum faciebat. Jam Rhemenſis Eccleſiæ Canonicus, habebatur vir probm, cujus horribili ſpectaculo ſalubriter Qor Pariſien- territus præſens Bruno, Colonienſis, Doctor famoſus; Ec- ſis, juſto Dei cleſiæ Rhemenſis Canonicus; cum ſex ſociis in altam ardu- Judicio: An. amque Carthuſiæ eremum, longè à mortalium conſpectu, — — = —— —— S= E— ee -= — d eorum: Hine ca veamis omne peccatum præ Inferno. 483 ini ita ſæculo mollioribusque mundi cunis indormiſcere potu-· nhor. .iſſet, niſi eum à ſomno illo excitâàſſet inſolens hominis ab in- on. feris redivivi oſtentum: Eo quippe loci ac temporis, vir e. vit4 exceſſit, Princeps inter literatos, (Theologiæ Doctor Dio- d vyſ. Carth. F. JN. Brian. Vide item in ſine Bujus Conc. ex Ribad.) quique , Virtutis exiſtimationem longé maximam poſt ſe reliquit. ei Sed Eheu! Quantum aberratis mali judices, hominum ocu- im Ili! Dum huic de more ſolennes in Fccleſiaâ fierent exequiæ, fugl frequenti populo Doctorum corona, nobilium conſeſſu, GCG. ecce tibi ad illam & ritu ſacro canentis vocem: Keſponde mihi, tell. is qui vitâ functus; exanimis jacebat in feretro, aſfurgit illicò, e. caput erigit, vocémq; lugubrem explicat in hæc verba. uſto Accuſatus. eni. Dei ZJudicio accguſatus ſum. Ad tantæ rei novitatem tonitrùgque nitl. Vocis excitati omnes: primùm ſtupere, ac horrere: tum ar- chi tubus totis contremiſcere, tum ſuſpenſis animis hærere, ini- demn tédque conſilio in lucem ſequentem eventum tanti prodigii uu. expectare, funusque procraſtinare. Spargitur interea tota MD urbe fama, & innumerabilis propè multitudo utriusque ſe- * Aum Xxüs ad ſpectaculum excitur. Innovatur pompa funebris, iens Officium de defunctis pro more canitur, inſonàâtque è cho- A. rorurfum illud: Keſpzonde mihi- Et ecce, rurſus ferale ſpecta- culum, eredto capite, horrifico clamore, intonat illud: bkN. Juſto Dei judicio judicatus ſumn. Hic ſtupor; dolérque omnes Iudicatus. (m invadit, ſuſpenſosque detinet, ecquid illud portendat. Aucd le erat jam decretoria dies, cum undique urbe totâ, atque & deter vicinis locis innumera hominum turbâ confluente, perſolvi- „. tur ritu ſacro Officium, ex eòque rurſum auditur illud: Ke- hr Vonde mihi. Cùm ecce defunctus ingenti niſu ſeſe erigit, ca- ſetn put attollit, terribilibus oculis circumſpectat, os diducit, bet: immanique mugitu vocéque deſperabili inclamat fatale il- r. lud: Zuſto Dei qudicio damnatus ſaum. Enimverò plusquam tra. Damnastus. Vinie gica hæc cataſtrophe omnes movit: at Brunonem eò permo- Hocpecta- vit, ut non modò umbram hanc hominis, ſed ipſos etiam Alo norus 5. . . — runo eufii lio⸗ homines fugeret; unde ejus hæc hreris ,ſed efficax ad inen⸗ ſociis in ſoli- 4 484 COoNCIOXXX. Judicis extr. examen de impiis &o peccatis tudinem abit, adhortatio: Spectaculum quod vidimus, quod nos ſalubri En Fundator mœrore affecit, quod conturbavit & exterruit nos, & ponz un Carthuſiano- ſempiternæ formidine adduxit ad pœnitentiam, id efficiat in hn rum. nobis, ut mundum hunc toto pectore contemnamus, quo- ad ejus fieri poteſt, extra illum fugiamus. Dionyſ. Carthuſ. F. J. Brunont. ex Ord. Carthuſ. Annalibus Englgrau. Cæl. Empyr. E &. Brunonis. 6. Oöétobr. init. Drexel. tom. I. Tribun. Chr. E. I. CT6. J. 1. F. o2. Petr. Kibadeneira Flos &. P. I. 6. Oét. f. a254. & ſeqte. Vide fine in Conc. hujus Cornel. in Eccl. Ia. Ia. f. 39. Dauroult. C. g. t. I4. e* 2. J1o. Mair Magno ſpeculo Exempl. V. Carthuſienſir Ordo f.93. Alii. Gra 4 viſſimum hic Doctor Eccleſiaſticus Pariſienſis examen ſubi- erit, neceſſe eſt, qui tam gravem, pro merito, damnationis tulit ſententiam, quæ & orbi manifeſta fieret, in exem- plum & terrorem; præſertim cùm vir tam probus habere- N tur: ne & nos ſimile judicium expectet, quod avertat Deus! G ſed & nos cavere ne negligamus, qui tam negligenter vivi- mus, rati ſufficere, modò boni videamur & habeamur: uti monui Conc. 29. n. 2. Quid ſum miſer tunc dibturus. & c. i Concluſio. VIII. Ergo: Cunbta, quæ fiunt, addacet Deus in judicium, pro u⸗ A Pccat omni errato & peccato &c. Eccle. 12. I2. Et Pſal. a9. 21. Arguam te, & wallomnir Iſtatuam contra faciem tuam peccata tua, ait judex ſupremus ad . 4 . i . eGI1 3 . r 1 abſtinendum, Aemvis peccatorem. Credis? Fundamentum ſi penetre 1. & de com- mus, cur huic Doctori, cur omnibus peccatoribus tam gra- u misſo pœni- Ve ſit futurum examen & judicium, liquidè deprehendi- lon tendum? mus, nonniſi eſſe peccatum, Deo adeo inviſum, ceu quod un eſt voluntaria & libera ſanctiſſimæ Legis ſuæ transgreſſio. rt Timendum Ruinam & exitium ſi timemus, timeri etiam & caveri debet N klein cauſa proxima & periculum illius. Atqui hoc eſt pecca- u. nobis quam tum, domeſticus noſter, & ſæviſſimus internus hoſtis, voluntarium Juem tamen, contra omnem conſcientiam, velut amamus & liberum & fovemus, hoc ipſo, quèd liberé admittamus. Hoſtis ſit peccatum. hic ipio doeemone crudelior; hic enim latrare poteſt, mordere non poteſt niſt volentem, ait S. Auguſt. . onc. S. n. I2. & ipſo in - ferno durior: tolle peccatum, & infernus non erit. Laich odit „7 n eorum: Hinc caweamus ab omni peccato præ Inferno. 485 —— ubi odit aut punit Deus, ait S. Bern. præter Propriam voluntatem? ceſſer Deene voluntas propria, & infernus non erits in guem enim ille ignis deſa- feitin viet, niſi in propriam voluntatem? Serm. 3. de Reſurrebt. Idem dici- o. mus de Extremo Judicio, in quò hujus horror deſæviet? CGI Haæc propria voluntas in quovis peccato eſt, cujus omnis H malitia ab illà eſt, ut habet commune axioma, à magno Au- guſtino conceptum, à Theologis receptum: Ueq, adeo pecca- Nite tum voluntarium eſt malum, ut nullo modo ſit peccatum, ſinon ſit vo- reh luntarium. & boc quidem, inquit, manifeſtum adeo, ut nulla hic Gue. I doctorumaucitas, nulla indoctorum turba diſſentiat. Auguſt. Lib. de nſbi. vera Kelig. C. I2. Englgr. p. I. Dom. 3. Epiph. J. 2. Cornel. Kom. . 2. ⸗ tons 92. Adegnihi magis timendum eſt, quàm peccatum, & à Exempla qui nen ſeipſo. e meritò dicebat unus S8. ſeptem Fratrum timueére pec- ubere⸗ Macchab. L. 2. C. 7. v. 2. ad Regem tyrannum: Luid quæri 2*α catum Ppræ tDert Yäasd vis diſcere à nobi? barati ſumus mori magis, quàm patrias Dei le- morte G in⸗ eri. Ses prævaricari. &e. Quin, ut plura omittam, S. Edmundo ferno. ui tanto horrori peccatum fuit, ut non rarèò dixerit, malle ſe in fornacem ardentiſſimum, quàm in peccatum lethale u- j num præcipitare. Sarimz in vitä. Imò S. Anſelmo, ſimiliter „„„ Ebpiſcopo, dicere mos fuit, æquiori ſe animo in inferni bara- thrum, quàm in peccatum detruſumiri. Pædag. Chriſt.t. . 1.c. 2. lette . H. 1. & 2. Calamat. Diſe. 5. n. I. Deum time & mandata ejus o ſervas ngr. boc eſt enim omnis homor cit. Eceles 12. 13. Hæc ante omnia omni Henl. homini cura eſſe debet, ſi ſalvus eſſe, & ad Extremi Judicii gnot nt igoroſum examen bene ſtare velit, ne peccatum ſecum eſ. erat: quod Deus det: &c. Cehe Vid. Cornelius & alii præcedentibus numeris citati. Labata, Fran- Authores in tpeet ciſc. Joſephus Capuc. in Adv. Conc. 3. Procop. Capuc. Zudi- materiam ol, ciali Diſc. Iz. Ad num. z. Ribaden. cit. allegat factum tem- hujus Conc. mnn pore Gregorii VII. R. Pont. & Henrici III. Imper. Infrà 30. 68 Conc. al. n. 9. & ait: A. C. 1082. Floruit Pariſiis vir doctri uh nã inter omnes eximius, &, quod quidem externis mori· 10 1 bus judicari poterat, virtute & ſanétitate præditus: qui- Z bdbus 486 CoNcIO XXXI. In Iudicio extr. Pperſona Rei, Peccatori. bus rebus celebritatem nominis præter cæteros aſſecutus eſt: Hic igitur tantus vir in morbum incidit, munitus Sa- cramentis, mortuus &c. Speranz. P. 133. Granat. Dom 2. Adv. C. 1. J. 2 & C. 2. F.2. Archim. Chr. L. 2. C. y. G. y. à f. 250. Pœdag. Chriſt tom. 2. p. I. c.S. ſect. 2. à f. 230. Ad num. I ſaprà de Cognit. ſai, vid. Faſti Mariani, Iudice verbo eodem: & ſententia §. Bern. ad I. De- cemb. s Eligit, & ad 1r. ejnzdem S. Chriſtinæ ancillæ, ex N. Ainton. Mo- nacho. Drexel. tom. I. Iudice Rer. V. Katio. V. Conc. 21. n. 3. Rprd, de Epiſcopo, examinis Præ terrore, mortuo. 43 3- 83 353 . 323--i1 e- 438.32. 383. 438343:8. -538 -1388- Ml CoNCIO XXXI. 9 Perſona Rei, miſerrimi peccatoris, ante Judicem in extremo Judicio conſtituti cxpenditur. Ne nos Rei ſimus Dom:2. Adv. Quid exiſtis in deſertum videre: arundinem vento apgitatam!? Matth. II. F. Dom. 3. Ade. Tu quis es! Et confeſſus eſt, &s non negavit. Zoan. D nis I. 19 & 20. Tpſe eſt., gui Poſt me venturus S. idem V. 27. Dom. 4. Adyv. r Ciaczantu in Keſerto⸗ Harate viam ,Demui. Lacs e f. è T. Judicium ex guu e* Heu! quid monſtri ri horribilis video? Quid tremum dete. ſpectri, fœtidi, nigerrimi, diabolo ſimilis? Omni Zet, quis ſit vpiritus laudet Dominum. Tacet, tremit, gemit, depres- Huzmm . ſis in terram oculis. Z* guß é ut reſponſum dem Pilis. ct â meis Auditoribus, in hunc finem hic in Domino congrega- tis, ut ſalubriter aliquid audiant de ſtatu alterius vitæ & Judiciũ extremi: Dui & tu? & quale tibi nomen!? Præ pudo- re & confuſione, coram Judice extremo conſtitutus ‚uti il- le, di, Reum in häc Dà abſo wi⸗ wera rakentia a, aond le, Wonhabens veſtem nuptialem, M. atth. 22. I2. obmutait, examine s . rigidiſſimo ac juſtiſſimo agitatus plus arundine vento, totus 1An. deplumatus, denudatus, & ſamjam titio ignis infernalis, car- hg. bone nigrior, monſtrum turpitudinis, omnis miſeriæ ſp₰ee. % AGrum. Perſonam dum indago & nomen ex SS. literarum pctoris . fonte; comperio, eſſe, & dici: Lzſepientem, ex Pſalmo 13.I. Dixit Nomen: In . Gn k. inſipiens in corde ſuo: non eſt Deus quô nomine in Scripturâ ſæ: bient. Pf.- 12. .. pius exprimitur: & eſt, verbo, peccator, qui in vitâ agit libere; temerè, petulanter, impudenter, Dræümptuose, && obſtinatèe denique, quaſi non eſſet Deus, quem vel ver- EH bo, aut mente, vel facto negat: eſtque idem ipſe, cujus perſona, undequaque ſtatus miſerrimi, hac Concione in me- QAQdium & ob oculos, ſaltem in ambra, producenda eſt, & pro- en 1 dibit, excrucians ſeſe, & dolens, quòd vocem clamantis in de- NX. ſerto hujus mundi, & vitæ, & vocantis ad pœnitentiam, quâ peccator viam Domini, vel ſibi ad Dominum Judicem, parare poteſt, & debet, neglexerit, damno, quia æterno, irreparabili. Pſe eſt, ait S. oannes, qui poſt me venturus eſt, &c. quem adhuc in terris vidit humilem, pauperem; ait ta- men: udjus eg 9 non ſum di nus, dat Jolvam ejus corrigiam calceÄamen- u te, ipſe tam ſanctus & ab infantiâ innocens, in utero Matris ſanctificatus: ut timere videatur, quem nec dum vidit ju- dicem: ad cujus diſtrilcte Judicis examen, ait S. Iſidorus, nec juſti- tia juſti ſecura eſt. Quid tu Reus, peccator, non times:? fortè intratr iduum, infelix, ad horribile illius tribunal citandus, & ad inferos detrudendus, usque dum in publicum ultimi Juaudicii ſtatuaris, in probrum, & ſibihum: Et tu jam rides, N laſcivis, geſtis, in ipſo æternitatis limine jocaris; in ipſo pro- an PE naufragio cantas, in ipſo, unde dejiciendus es, patibu- ſl he lo, tripudias & neſcis, aut ſcire non vis, mordente tua en onſcientiâ, te eſſe Reum, & peccatorem illum miſerri- ger mum; cujus miſeriam profundé animo ſpectemus, ne & ipſi eò unquam deveniamus, & ne ille ſimus, quem quærimus. V. Conc. 36. n. Io. C. 4. n. 7. U Mecht! de qud. extr. Qd II. Om- uriſ⸗ 1e dens; quamobrem Judices moti in eum tulêre ſententiam, Reus in II. Omnind fateri neceſſe eſt, quidquid dicamus, cogi- extr. Judicio temus, ſcribamus, de horrore extremi Judicii, reipsâà in illo eſt miſerri- gerendarum rerum vix ſomnium, etſi neutiquam vanum, 438 CoNCIO XXXI. In judicio extr. Perſona, Rei, Peccatoris. mus ipſe pec- vix umbram eſſe, & fore millies milliesque terribiliora om- Sator. „ . , Q; — tot.. nia, quam quæ unquam totus ſpectavit Orbis: Sic tam mi- ſler, tam mi ſerabilis, in mundo fuit nemo, eritque, ſi om- niꝛa conſideremus undequaque, ac erit Perſona Ret, in extre- mo Iudicio conſtituta, in fummà confuſione, terrore, nul- lius refugii ſpe, & jam in ipſius damnationis æternæ Pœnis: eſtque peccator, totusque impioruma Siniſtris cumulus, & illorum, vel illarum quilibet & quælibet. Velim autem, anima mea peccatrix, abs te audiri iſta, ſpectari oculo mentis, & cogitari, non quaſi aliena, aut peregrina, te ni- hil, aut nunquam pertinentia, velut cuùm de everſiene Troiæ, de ruinâ Turris Babel &c. ſermo eſſet uti. jam ali- quoties alibi, nec ſine causà, monui. Iterum ad pulpitum memoriæ, attentionis, & profundæ ſeriæ conſiderationis, Vocanda es, velut in re, uti eſt „graviſſimi & infiniti mo- menti. Etenim tu tu tuismet oculis, in hac carne tua, in hoc corpore tuo, immutato ad immortalitatem, eris præ- ſens ſpectator, ſcenæ hujus ultimæ ge neralis, Perſona, Actor, modè non &, cum ſanguineis lachrymis, Kete, idque co- ram tremendo, omniſcio, infallibili, & inexorabili judice, Chriſto, Deohomine. Aquòô nullus circa perſonam error, vel ullus alius timendus; non enim Judicium Dei, ſicut ho- minum, quorum plurimi errores, deceptiones, injuſtitiæ: Supplicium Refert Simon Majolus Epiſc. ſupplicium erroneum, ob no- erroneum ob minis ſimilitudinem. Sed &, ait Majolus, nominis quoq; narminis ſn imilitudo adeo incautos Romæ reddidit Judices, ut inno- n. i0 viro perniciem attulerit. FErant circiter Annum 1571. duo iisdem carceribus ob diverſas cauſas incluſi, utrique idem erat nomen: erat alter verè innocens, rerumque, quæ illi objicerentur, culpâ vacuus; at alterius culpa jam evi- ut — nns eoeyum in hdc vitd abſolvit vera Pœnitenti. 489 c. Iiit ſupplicium ſubiret. Lictores adeuntes carcerem, du- nle Quti homimem ad ſupplicium evocant, egredique jubent. munn, Conſcius ipſe jam extremum ſibi adveniſſe articulum vitæ, nc lictoribus vocantibus, non eſt egreſſfus: alter, cui idem nu. quoque nomen eſſet, nil ſibi metuens, egrediens, præſto iin⸗ eſt: nam ſe vocatum putabat, ut judiei ſe fiſteret. Moxà li- Dtnk- GRoribus collo funis illi imponitur, ducitúrque ad ſuppli- e. cium. Nec apparuit error, donec, cùm de ſecundo judicio khamd ageretur, alterius ſcilicet, qui ex Actis nondum dignus fſup- lb plicio cenſebatur, quem ſubiiſſe per errorem ſupplicium elh, ignorabant, detecta e carceribus hominum permutatio eſt. NG Uec nobis Romæ degentibus accidiſſe meminimus, & u- lylen trumque ſupplicio affectum accepimus. Ita Majol. tom. I. Neüent colloq. 4. Contingentia f.6z. Qui ibidem alium eventum me- zmi⸗ mmooratu dignum refert, qui, ut ait compertus nobis acci- — m diſſe. Gregorio XIII. Pontifice erat inſtitutum judicium Mirabilis ns, de rebus Fidei adverſiis Oannem Caſietum, Magiſtrum to-veneus Judt⸗ . — e. 73. —. 27 „ .: cii penitus di- müm tius Rhodienſuimm Ordinis. Judices delegati, Actuariique en bti. ut, ac teſtes jam acta peregerant in Melite infula. Erat accuſa- e tionis Princeps Romagaſius Eques: evocati funt omnes ad 6 M Gregorium Romam Anno D. 1571. Nobis igitur ſpectan- S tibus Romam venére Accuſator & Reus Novembri menſe. de Mirum accidit. Decembris proximo obiit Romagaſius, nel, Accuſatoris officium gerens; obiit propediem accuſatus, Unte. Magiſter, eodéemque templo Trinitatis ſepulturæ uterque ns traditus eſt. Dum & Melite delegati Judices Actuariique ,Don cum Actis ac teſtibus navigio veherentur eodem menſe, nau- fragio omnes ii perierunt, atque ipſa quoque Acta: atque in ita nulla tanti judicii inſtituti portio ſalva facta eſt. Adeo S omnia perpetuæ oblivioni tradenda Deus conſtituerat, ut Mi ejus judicii nullum unquam veſtigium appareret. Itraa? e, Majolus, eodem fol. Hæc in humanis contingentibus: Divi- Alia ratio meir norum Judiciorum alia ratio eſt, major, quàam cœli⸗ & ter- judiciorum tium⸗ ræ diſpar. Eô plura reſervat Deus, denique omnia, eritꝗ; Divinorum Qq ꝗq 2 Judi- in quibus UI N DWQWO 490 CoNCIO XXXI. In ſudicio extr. Berſona Rei, Peccatoris. nullus error, Judicium non de rebus hujus mundi effugium nul-litigatur, ad ſanguinem usque, ſed de lum, neque câà univerfali æquiſſimi Judicis ſententiaâ, vel inferno, vel diremptio. Cœlo declarabuntur. Summa, & quâ major eſſe non poſſit, miſeria, calamitas, luctus, extrema neceſſitas, ſed absque remedio, KRei, peccatoris, de quò quædam addenda, & di- cenda hic jam ſuprà deſcriptoJudice fer . Concione à Conc. 19. & Accuſatore, &c. Con-. 26. & Fxamine, à Concione 22. noq;, Puc. &c. Circumſlan- III. Ex humanis Judiciis, velut ex remotiſſimà ambr, tiæ in huma- ſi meditandi materiam ſumere velimus, ceu nobis notiori- nis Judiciis bus, depr ehendimus „ſemper eſſe miſeram ſuo modo ſor- Rei miſeriam tem Rei, cùm de perſona nocentis, ejsque gravi crimine, aggravantes & vindiétaà ex juſtitia, agitur, præſertim fado notorio, & . Conctz. quod nulla ratione defendi, excuſari, aut negari poſlit, *. . quédque pœnam, Jure decretam, ſanguinis, mortisque di- rriſlimæ, ſine remiffione, ultrò inclamet, & expetat, uti fuaanguis Abel. Gravius eſt, ſi perſona Re- ſit magnæ Eminen- . Caroli 1. tiæ & dignitatis, uti Regiæ: Ita Ke’ perſonam ſubiit Rex An- Reg. Angl. gliæ, & , ut ait Jo. de Buſſieres, Annus 1649. Parricidium caces crude-Protulit, gentibus omnibus, omnibusque ſæculis execran- lis à ſubditis. dum: horret calamus rem vel deſignare. Poſtquam Caro- Ius Angliæ, Scotiæ, & Hyberniæ Rex, nullo in tot regnis Tro quibus ita certatur, e ad perfugium loco, à Scotis, ad quos confugerat Anglis eſt traditus, ab iisdem Anglis damnatus, exhorreſcente orbe terrarum, Londini palam, ſubditorum ſententiâ truncatus eſt capite. I Floſe. hiſtor. Adhuc gravius, ſi accedat genus mor- tis diriſſimum, uti rotæ, vivæ concremationis lentæ (lns ſuppliciorum ultimam) cruciatůs omnium membrorum: &c. ſed quid ex umbra radium & lucem quærimus: Quid in mor- xu Taviſnt-tuo cinere ignem:? talia ſunt omnia terrena, humana, mun da- ma omnia Ma, comparata æternis. Quæ omnium penituͤs miſeria major Reo peccato-Cogitari poſſit, quàm ejus, qui Reus erit in Judicio, uti initio ri. um z. inſinuatum quòcunque & quæcunque ſpeétemus. MMMiſeria hæc in his ipfis Concionibus ſparſim hinc iude de- ððUMWẽ òVM cripta e perſonis, quæ publi- ſon MI ia n ſſ M u lae ut Ve⸗ ini nce Miti ue ſi Rti un Reeum in hdo vitd abſolvit vera Pœnitenti. 491 tnnn ſcripta eſt ſententiis S. Scripturæ & 8S. Patrum; ex his S. An- Mol. ſelmi, ſuprà Conc. Iz. n. S. Neque ex parte Judicis ullum nO, N periculum eſt erroris circa perſonam Rei, eò quôd, ut ait S. In Judice hhantt Joann. c. 2. v. 24. & ſeég. ipſé nöéſſet omner; & quia opus ei non erat, extt nn er⸗ e ut quis teſtimonium berhiberet de homine- ipſe enim ſciebat, gluid eſſet der one. A inhomine. Nunquam ſimus, ait S. & V. Beda, de noſtra conſcientid ber „AM ſecuri, ſed ſemper ſolicitè formidemus“ quod enim nos latet, æternum uuh arbetrum latere non poteſt. Cornel. ibid. Novit Dominus, qui ſant ejus, E, ait S. Hieron. Cornel. in Matth. 2. 12. Neque periculum, aut i. ſpes eſt, Judicium illud extremum impediri, tolli, aut diri- Ntoh. mi poſſe, abſoluto Dei Decreto jam determinatum: & ſicut m, inhumano judicio mors ſuperveniens Reum ab illo liberat, d ita ad Divinum judicium mors ipſa ingreſſus eſt & janua: Sa- o tiutum eſt hominibus ſemel mori, poſt hoc autem judicium. Hebr. g9. 27. ed Veniet, ait S. Bern. Ep. ad Robertum Monachum, qué mals judicata tl, i judicabit , illicita jurata confutabit; qui facit judicium injurianm pa- Ex PP. de- nier. tientibus. Idem S. Bern. ſaper Pſalmum Dui habitat“ Duazd ſcribitur mi- erh tam cavendum, inquit, quid tam plenum anwietate, & vehementis- nanine D 2 edun ſimæ ſolècitudini excogitari poteſt, quàm jſudicandum adſtare illi, ter- mo ludicio. ar rifico & Deifico tribunali, & incertam adbuc expeblare, ſub tam dii I. ſricto Judice ſententiam? Meſfret. Dom. Iz. poſt Trin. ſerm. 3. 2mnit. tegni Calamat. in dent. V. Judicium ſin. f. &p. ubi. Idem Lib. de luter. Domo- sd è quàm ebili erit, inquit, tunc damnatorum conditio, tunc enim te llbe non valebunt jus precés, non clamore, non gemitus „ Mon Parentes „ Non ums amici, non deniq; quidquam aliude Aderit dies Domini, ubi valebunt mdl. plas pura corda, quàm aſtuta verba; bplus conſcientia bona, quàm mar- e6H ſapia plena; quoniam Judex ille non fleltetur donu, nec falletur verbis. meN. Etibid. Ardtæ & ſtrictæ tunc erunt viæ omnium peccatorum, quando nu nonpoterunt negare, non excuſare, non appellare, non fugere, non im- H petrare veniam, non habere refugium. ItaS. P. ap. Calam. cit. vide mn & eſus éNX eodem ſententiam Hagonis Card. ſupra Conc. 26. n. 2. ſimilem ien illi S. Anſelmi hoc num. citatè, ex Cornelio, in Geneſ. . Eene. Hæc emus miſera erit conditio Rei peccatoris ante extremum Judicem. gede V. Conc. I. n. 3. & C.q3. ti Q dz I. Onde 4 492 CoNCIO XXXI. In Iudicio extr. Perſona Kei, Peccatoric. Præ angu. IV. Unde mirum non crit, Reum Peccatorem, in tantis ſtiis opmute- Judicii extremi anguſtiis conſtitutum, penitus obmutefſce- ſcent impii re: ſupra Conc. 23. n. 7. & er Matth. 22. obmuteſcent impii, & in Judicio. ipſi quondam potentiſſimi Reges, qui longè alio ibi compa- rebunt habitu, heu! quantum mutati ab illo, quòô in vitâ fuêre, ut hinc noſci amplius non poſſint. Tune Alexander magne, terror orbis & dominator:? Tune ille Pharao, quon- dam ſceleſto & blasphemo ore dicere auſus & ſolitus, ſuper- bam diaboli contumaciam exprimens: juxta Raban: Quus eſt Dominus, ut audiam vocem ejus? neſcio Dominum: Exodi z. 2. Tu- ne formoſitatis humanæ idolum, Abſalon, qui quondam corpore pulcherrimus z. Keg. Ia. 27. aterrimus mente, jam turpiſſimus utroque, adſtas? (Damnatorum corpora, eo- rümque turpiſſimam formam depinximus ſuprà C. . n. 7.) Tune ille dives Fpulo, qui induebari purpura & yſſs, & epula- baru quotidie ſplendidè, micam Lazaro negans, & guttam aquæ fruſtra expetens? Luc. Io. à v. y. Hæccine illa Jexabel, ſuperba, impia, avara, quæ depinxit oculos ſuos ſtibio, præcipitata de- orſum, equorum ungulis conculcata, à canibus devorata, Jezabel im- . ad calvariam, & pedes, & ſummas manus. a4. Rég. 9. 4 v. 30. Hæc- piorum in ju- e;zne ölla Zerabel? ex ſummo gloriæ in imum ignominiæ pro- ditin dera. ſtrata? erat illa decor & pulchritudo orbis, jam putet, ut EW ſordidum ſtercus: erat illa Regum uxor & mater, imò do- mina & rectrix: en tibi à canibus laniata: erat illa terror Eliæ & Prophetarum, imò totius Iſraëlis; ecce ungulis equorum calcata. & c. Cornel. ibid. Hæc idea eſt omnium damnatorum in Judicio, eorumque miſerrimæ ſortis, qua- lescunque fuerint in mundo & vitâ; ut veriſſimè S. Iſaias -e. 15.. dicat de Chriſto glorioſo: Sper ipſam continebunt Keger os ſuum; ut contraà ne hiſcere audeant. Immutata ergo, & lon- alia erit facies, ſtatus, ſors, & conditio impiorum, quaàm uerit in mundo. Quid ni fortiter deteſtemur, quidquid ad tam ſervilem peccati, denique damnationis, miſeriam deducit: omnem ſuperbiam, avaritiam, gulam, luxu- Triam, in tants nuteſce. , n. N1.. 24 10 U lexattr o,I 8, ſopc. 1 igr 2 Il. Voncam te, ſon l.,1, 1 Wed, ean. 0 1t . 1,. r. ieo. tet, de⸗ dH riam, non ex humanis tantùm, ſuprà n. 2. &) 3. ſed propiùs in- nenis NCInn 3, C⸗ lſiss/ lge igdt lerian lun⸗ 1. Ae ſuper quampiam deſcriptionem, quam habet Joannes Ja- Reum in hac vitd abſol vit vera Pœnitentia. 493 riam, iram, & vindictam &c. Efficacia ſunt verba, quæ ſcribit S. Proſper, Aquitanus, Epiſc. Diſcipulus S. Auguſti- 8. Proſperi ni: Age jam, cuùm ad illud ultimum Judicium venerimus, ab eo Jadice de hoc effi- judicandi, qui nec falli occultatione criminum poteſt, nec ad impunita- Ak doctrina. tem promerendam muneris alicujius oblatione corrumpis cum caperins omnium ſcelera revelari, & non ſolam actus ac verba, ſed etiam ipſæ cogitationes oſtendis quid faciemns ſazb tanti Judicis majeſtate? gudd excuſationis obtendere poterimus? quà nos defenſionis arte purgabimus?! quæ nobi ſubventura eſt pænitentia, quäm in häc carne contempfſimns? quæ nos defenſura ſunt opera bona, quæ in häâc vitä non fecimus ad quos Apoſtolos, aut ad quos alios ſanétos confagituri ſumus, quorun ex- empla ſimul ac verba deſteximus? An fortè aliquos ibi fragilitas corporis excuſabit? ſed excuſationi eorum reclamabunt omnia Sdanbtorum ex- empla, què cum ſragilitate carni, in carne vincenter, quod fecerunt, L utiq; fier: poſſe, docuerunt. Quid ergo reſzonſurs ſunt, ſi ei Dominus dicat “ ſipotuiſtus, quare non reſtitiſti deſiderii peccatorum! ſi non po- tuiſts, qtare meum contra peccata non quzſiviſtis alwslium!? nonne ad haæc obmuteſcentibus, & quid excucſattonts referant, non habentibus, dicet-“ ligate eos manibus & pedibus, & mittite in tenebras exteriorer. Ita D. Proſper. L. 3. de vitàâ Contemplat. cap. 12. Herm. Hugo in Piu Deſider. Lib. I. C. I4. mihi f. 129. Adeo SS. Patres conſpirant in deſcribendo terrore Judicii Extremi, & in eo ſummæ miſe- riæ impii, & Kez peccatoris, à ſummo ad immm. V. Ut autem Rehujus, ſeu damnatorum in judicio miſe- telligamus; expendamus ipſius peccatoris ſtatum & condi- tionem hujus vitæ, in quo reverà, & dum in ſtatu peccati mortalis eſt: quò quidem, etſi idem, & ejusdem peccato- . „ 76 1 5 . „ „7 „ „ ris, longe tamen miſerabilior erit in judicio. Pereipite de- Red f. Memoran 18 z.; ait . Rex fratrem hoda S. J. Memorant, ait is, Regem vixiſſe, qui aut nun pulchrè edo- quam, aut niſi rarò ſubriſit, quantumvis ei & Sol pulcher-e ſtatum in rimè affulgeret, & æ quabilis fortuna conſtantiſſimè arride- hac virâ peri- ret. Proceres, ut cauſam pertinacis triſtitiæ intelligerent, culoſum pec- D fratrem catoris. 494 CoNCIO XXXI. In judicio extr. Perſona Rei, Peccatori. fratrem Regis ſubornârunt; quam ipſe quoque ingeniosè Vid. Conc. doctus eſt. Continuò enim Rex imperavit foſſam fieri, eam dein vivis carbonibus impleri. Mox ſupra fatalem il- lam foveam ſedem, ipsâ vetuſtate ſuâ fragilem, collocari. Superne pendebat gladius & filo, terror, exitiumque ſellam 26,: uu n. 2. X OCcupaturo. Quin etiam menſa ſtabat, referta quidem ex- §. Bern. juſſit, ex quatuor partibus, à quaternis armatis, quorum Auilrillimis gulæ irritamentis, ſed viciniſſima foſſæ ſediq; atali; in quam ut Rex fratrem ſuum poſuit, ſimul cingi ſinguli ſtricto ferro impetebant convivam. Interim & tubæ, perſtrepuerunt & tympana, Regiæ majeſtatis argumenta. Exceperunt hos Martis clangores mollioris muſices deliciæ, meum cerno Deum, & Vindicem ejus ſtrictum enſem. Cum deſpicio; inferi ſe aperiunt, pœnasque æternandas minan- tur lethiferis culpis. Cùm circumſpicio; & noxæ meæ ſe jamque & voces, & fides, & (quod caput eſt.) Rex ipſe fra trem ſuum invitare cœperunt ad dapſilis cœnæ pretioſa fer- cula poculàque- Sed nempe omnem homini guſtum corru- pit, omnem abſtulit orexin, candefacta prunis foſſa, ſella ruinæ & caſui vicina; gladii denique cervici undique immi- nentes. Rex ubi advertit, nihil magnopere de mensâ ſuâ ſapere Fratri, manifeſtis periculis omni ex parte circumſe- pto; hem! ait, deinceps mirari deſine, quando me aſpexeris ſubtriſtiorem. Nempe cùm ſuſpicio ad Cœlum, judicem ante oculos objiciunt, & conſcientia teſtis, & mors inſidia- trix, & dœmones non ſolùm inhiantes, ſed etiam velut fer- rum ſtringentes, facturi animæ meæ vulnus, nullo ævo ſa- nabile, ſi contigerit, eis me in ſpolium venire. go. Jahoda Na- Status ejus- tal. Pueri Jeſi. JG. 2. F. 2. Dom. Duinq. Poteſt inſuper proceſſus dem peccato- Judicii per ſequentem Parabolam explicari: Die quodam fub ris paradigma ab exemplo ficto vel pa- rabolãa. veſperum vir opulentus & magni nominis cum Familià ſe- ceſſerat in villam omni ſupellectile & deliciis abundè inſtru- am. Ubi tamen, dum hilari convivio ſe recreat, famulus quidam perfidus tam ipſi, quàm conſervis, Fedruguin miſcuit. un Kexitm in hac vitd abſol vit wera Pœnitentia. 495 — eng miſcuit. Dum autem ſic graviſſimo ſopori funt immerfſi, nfei, laverniones & prœdones in domum immittit, qui eam to- Emi. tam expoliantes, Dominum quoque ipſum, velut mor- Nm tuum, exportant, & campo medio depoſitum deſtituunt. eeln Interea cœlum fœdis tempeſtatibus miſceri, micare fulgu- Enn. ra, mugire tonitrua, nimbi præcipitare; quibus excitatus en Herus lethargicus, mirari incepit, ſe extra domum in nud ulin humo, ſine famulis, ſine ope, inter turbines & procellas, gorꝛm deſtitutum, miſeriämque fuam vehementer, ſed fruſtrà de- Enbe, plorare, nam fulminis ictu interiit. Applicetur ſubinde Applicatio. uem parabola Peccatori; nam veſper hanc vitam; villa locum, tie, in quò otio & luxui vacat: ſervus corpus: lethargus ſocor- ile. diam in ſalute procurandàâ: Prædones mortem & Diabo- tok. lum: campus, vallem Joſaphat: tempeſtas judicium extre- nom. mum: fulmen ultimam ſententiam: Diſcedite à me maledibti in ignem æternum- denotat. Unde facilè apparet, quam mi- einm. ſer ſit Peccatoris ſtatus. Drexel. Trib. L. n. c. 5. G. y. fF. 109. Tobias An Lohner Bibli. Man. tom. 3. tit. 17. de udic. in f. J. 12. f. 6tl. S uIu. VI. Isipſe miſerrimus & periculi æterni pleniſſimus ſta- Imago alia es tus hominis, in peccato mortali conſtituti, religiosaâ expri- miſerrimi den mitur Imagine, apud Antonium Sucquet & J. via vitæ æt. I2. Imag. S S .n ad ſ. 296. nec non in Exercit. S lgnatii, ad 2. Exercit. mihi fol. S6. P uo inter. Ne. . Nempe miſerrimus peccator, denudatus, ſeptem gladiis; nali inſiden- ek quibus inſcr ipta ſeptem peccata mortalia (quibus vulnera-tis. dr. tus eſt) cum ſuis ſymbolis, perfoſſus, ſedi fragili inſidens, elnd . ſupra apertum profundiſſimum puteum, nonniſi telis ara- nearum obduétum, cum inſeriptione: Puten, abyſſi Apoc. 9. I. at N Ejusdem capiti Gladius divinæ ultionis recta impendens. rett Subſcriptio: la punéto ad inferna deſcendunt- gob. 21. 13. Plura Cunku addit cit. Inag. Sucquet: & quædam alia. Conſidera, in- iſcu s P quit, magnhum peccantium numerum, quos doœmon invi- ir. tat, latitans ex inſidiis ſagittat vanitatum illecebris: mun- ſn dus trahit, impellitque per fuas leges. Et ſunt, prô dolor, meg dui ſpontè in infernum præcipites abeant, necquidquam ,5 H Mechtl de qud. extr. . Rrr—=˖ dehor- 496 CoNcI1OXXXI. In Iudicio extr. Perſona Rei, Peccatori. dehortantibus Deo, Angelis, Concionatoribus. Unica pec- catoris fiducia, eheu quam infida, tela ſcil. aranearum, quâ inferni puteus prætexitur, Yob. §. 14. Ea vita fragilis eſt noſtra, quæ momento abrumpitur. Jam certò crede, ſi hoc momento, & ſubitèò (quod innumeris factum eſt.) in ſtatu gravis peccati morereris ( avertat utrumque Deus, ſcil. & te eſſe in tali ſtatu, & ita mori) in puncto, fractà hac vi- tæ tuæ telâ, ad infernum deſcenderes. O quàm pauci ob- puteus pro- ſervant, advertuntque hoc ſummum periculum Puteus pro- fundus Infer- fundis peccatum eſt, ait S. Greg. 26. Mor. c. 24. Et S. Auguſft. in ni peccatum: eadem verba l'ſalmi 6s. 16. alt: Metuenda iſta res eſt vehementer, ratres, ſi videris hominem feciſſe iniquitatem, merſus eſt in puteum quando autem illi dixeri iniquitatem ipfius, & dixit verèe Peccavic fateor, non ſuper eum clauſit puteus os ſaum. Càùm autem videri, eum dicere quid enim mali feci * factus eſt defenſor peccati ſai; clauſit ſiu- Amiſsâ Con- per eum putens os ſaum; qud eruatur, non habet; amiſsâ confeſſtone, keſſione non non erit locus miſericordiæ: Ita S. Auguſt. En itaque inferni pu- eſtlocus mi- teum! en grande periculum damnationis ex ſtatu peccati ericordiæ ex mortalis, qui prodromus eſt, & cauſa infeliciſſimi ejus ſta- g. Auguſt. „qui prodromus eſt, & cauſa infelicifſimi ejus ſta- „St. s & ſortis peccatorum in Judicio, niſi nempe quis pecca- tor ex hoc puteo per pœnitentiam & confeſſionem, cum Dei gratiâ, emerſerit. Et ex his inferre & colligere poſſumus miſeriam Kes, in judicio peccatoris, quò ne deveniatur, pro- videndum eſt de mediis, quæ & in hac vitâ é puteo peccati eripiant. V. Cochem de inferno Cap. Io. à f. 156. Pec. Exemp. V. Ha- bit. Monach. f. 377. . . VVII. Quandoque ipſa periculi & præſentis Statũs gravis acerbitas, ac metus malorum impendentium, ſana confi- lia dictat; vel etiam in arena, ut ajunt, in ipſo conflictu, in pſo graviarticulo, conſilium capere, cogit extrema neceſſitas. Appellatio Et verò, dum agimus de Keo, huic jus commune in ſuis ter- ier Reo minis remedium Appellationis, quæ eſt à minore ſeu infe- ceditur. iore, ratione gravaminis illati vel inferendi, ad majorem ſeu ſuperiorem, tanquam Judicem, facta provocatio. (De Juo tori. — a e. Aun, 4 npili lege, nek. N 41 ael . Derenet gltt emen, 1 duten 1 ri Alſe. n N. furorem ſuum, omnem iram, in impios, velut torrentem, . . S R Sõ Reum in bde vitd abſol vit vera Pœnitentia. 497 quô Juriſtæ, & Canoniſtæ, de daudicis Tet. 25.) Jam verò ſa- tis intelleximus, in extremo Judicio univerſali Ken impiis In Judicio nullam penitus concedi, vel eſſe poſſe, ab omnium ſupre- Extr. nulla. mo & juſtiſſimo Judice appellationem. Videndum itaque, quid peccator in haâc vita, is ipſe Rens, ſi, ſapit, & intelligit, sc noviſſima prævidet, ut optat Moy ſes ſanctus, Deuter. 22. 29. poſſit, & in rem & ſalutem ſuam neceſſariò agere debeat, ut ipſi in extremo judicio tali appellatione, infructuosàâ aliàs, opus non ſit. Julius Cæſar (ut de eo refert Suetonius Tran- quillus, Italus Scriptor, qui deſcripſit vitas primorum 12. Cæſarum, usque ad mortem Domitiani & Anmum Chr. 98. vixitque Anno 117.) aliquando ex ir4â præcipiti Militem ad mortem condemnarat. Hic coram toto exercitu jamjam Condemna- accepturus ſupplicium: Appello, ait clarâ voce, à Cæſare tus à Cæſare irato ad Cæſarem placatum: quod ita Cæſari placuit, ut ei irato, appel- vitam revocatâ ſententiã condonaverit. En Chriſtiane, lans ad Cæſar. Sancta Fides & innumeri S. Scripturæ textus verè docent, placatum vi- Deum peccatis, peccatoribus, impiis, ſceleratis, iraſci, & tam ſervat. iratum eſſe vehementer; & illos ideo dici Filios iræ, filios vin- Appellan- dictæ, ſilios pœænæ, filios gehennæ, Ut ait S. Aug. tr. a4. in Jo. Bre- dum à Deo viar. fer. 4. Lect. 1. Dom. 2. Quadrag. Inſuper in Judicio omnem Iudice irato ad eundem * — : H „placatum, “ imò velut mare effuſurum eſſe, ſatis dictum ſapra de Judice. “ modo? Quid ni ergo, quod oportet, jam nunc ad Chriſtum placa- 5 tum, miſericordémque infinitè, appelles ab eodem, in ex- tremo Judicio ſummè irato? Ecce enim: Judex ſupremus ante Judicium placari poteſt, in judicio non poteſt, ait S. Gregor. I2. Moral. c. z0. Calam. Diſé. 32. fine O Bone geſu, ſi merus miſer peccator de verâ tuà juſtitiäâ pænam æternam pro peccatis mei graviſſimis, adbuc appello conſcſus de tuà juſtitiâ ad tuam miſericordiam ineſfabilem. In Orat. §. Bernardini. Appellas, Chriſtiane, ab irato judice Deo, ad miſericordem, ubi jam in vitâ tuâ peccata agnoſcis- ver& pœnitens, ubi miſericordiam ejus apprehendis, & cibi ap- plicas per ſalutis media, à Deo ordinata miſericordiſſimè; RrrZ Ppræ⸗ 498 CoNCIO XXXI. In udicio extr. Perſona Rei, Peccatori. præſertim verò per Sacramenta, quæ inter Confeſſionis, quâ te verè cum Publicano, humiliando cœlum & Deum ti- bi inclinas, ac propitium, placatumque facis: Dein SS. Communionis, per quam Dei miſericordiam cum Chriſto tibi quaſi propriam facis: ſi tamen dignè acceſſeris. Et ex- hinc deprehendere ex parte poteris, an Neus ſis modò, & in Judicio extremo Res, impiis, annumerandus; ſuppoſitis enim fidei principiis & fundamentis, de verâ reali præſentia Chriſti Dei hominis in Euchariſtiã, &: Oui indigne (conſcius ſibi peccati mortalis) manducat, judicium ſibi manducare, & damnationem: 7. Cor. I. 29g. Conſcientiam tuam conveni, an fidenter, ſine timore, ſcrupulo, animi anxietate, & per- Coracottæ turbatione, ritè paratus accedas. Audax factum, ſed in ſa- Latronis au- dax factum: eomiſ in millia Philippeorum ſpoponderat. Coracotta, extremæ au- præmio, ſeip- daciæ homo, ſeipſum ſiſtens Cæſari: En, inquit, ego ipſe ca- ſum Cæſari put meum huc defero, & ſpero præmium delaturo promis- ſiſtit, & fert ſum. Miratus Cæſar, non ſolum vitæ gratiam illi fecit, gratiam. ſed & pecuniæ. Drexwel. to. I. de Cælo. LB. I. C. . J. 2. f. 2/6. Englgra NosRei reos ve Pant. F. &. Thomæ F. 2. fF. zo z3. En ſupremi Imperatoris im- nos Deo irato ſſtamus, ut HoιBs, peccator, toties, quot ſcelerum à te commiſſorum; gratiam obti- . SSS 7 1 —— . Scamus, omnibus & cuique ſua eſt coram toto cœlo infamia; In ca- put & animam tuam ſententia decretoria mortis, & quidem æternæ jam lata eſt, ſuo tempore executioni infallibiliter danda. Anima, quæ peccaverit, pſa morietur, Ezeh. IS. 4. & 20. Diſcedite malediett. & c. Et: Tbunt hi in ſupplicium æternum. U- num unicum ſupereſt, quò conſequaris veniam ſcelerum, Deus noſtris Vvitæ gratiam, æternæ beatitudinis præmium. Novit Deus peccatis ira- mutare ſententiam ſuam, ſi tu noveri emendare vitam tuam. S. tus: quomo- Ambroſ. ct. ſuprà Conc. II. n. 8. Certè peccati iratus Dominus do⸗ eſt; neq; raſcitur quaſit mutabilis, ait S. Ambroſ. c. a. de Noe & Arca. Sed ideo hæc (ſcil. pœnæ Divinæ, ut Diluvii, de quâ S. P. lo- quitur, lutem vitæ ſuæ, fuit id Coracottæ, Latronis per Hiſpaniam famoſiſſimi. In hujus Caput Auguſtus Imperator decem menſam clementiam, &, ſi experiri inſipiens velis, juſtitiaam. i. Reeuminbdc wità abſol vit vera Ponitentia. 499 ſorn, quitur, aliæque, quarum ſummarium ſunt illæ in extre- amt mo Judicio contra impios) leguntur, ut exprimatur peccatorum Dein . noſtrorum acerbitas, quæ Divinam meruerit oſgenſam, tanquam e. riko increverit culba, ut etiam Deus, qui naturaliter non movetur aut irà, e. aut odio, aut paſſtone ulld, provocatus videatur ad iracundiam. Ita Ih S. P. Breviar. Dom. Sxag. Lelét. a. Ergo iratus Deus? placan- Qdus! opus eſt, ut Deo te ſiſtas, Reus Reum ſed malus ſum, IInI inquis, puniendus ſum: Ubi te ſiſtas, bonus eris, vità & In gratiâ donaberis, & à Reorum numero abſolvéêris. Quando- G que humi dejicimur à noſtris ipſi cogitationibus, quæ no- i, bis crebros pavores ingerunt: Supplicium tot noxis meis u. ſum meritus; ad damnationem & inferos mea me facinora Aé deducunt. Meliora ſpera; furem hactenus, homicidam, iyin pPrædonem egeris, ſiſte te Deo, &, quem hic ſibi in hujus lean vitæ ſacro Tribunali Clementiæ Vicarium conſtituit, Con- ℳ* me feſſario Sacerdoti, eâ ratione, quam ſuggerit Eccleſia: Iige- é miſeo tanquam reus, culpu rubet vultus meus ſupplicanti parce Deus. ons. Sequ. Miſſæ Defuntt. Verbo: verè pœnitens eſto cum humili- u, tate, ſubmiſſione, juxta conſilium S. Bonavent. Cardin. Zus Hyrr de jure ſuo, inquit, diſfdit, ante diem ſententiæ periculoſæ coram Sda- 9 mn cerdote de compoſitione tractare, bonum conſilium eſt. Iz Diæt. tit. g9. ſican. Fr. Yoſ. Capuc. in Advent. Conc. 2. fine f. z3o. ououn VIII. Comprobanda ſunt dicta, ſcil quàm in hoc adhuc mhe mundo & vitã ſit ſumm miſerabilis ſtatus hominis, KRes pecc--— . enikn cCcati mortalis ( quantò magis tam in alterâ vitàâ & in Judicio) P Hiſtoria de I &&& quomodo is ſe Deo ſiſtere debeat & Sacerdoti, ut Dei gra- e10 Ma⸗ „ tiam recipiat. Circa annum Salutis reparatæ 1220. Cum ortuna & de- „LICelar auguſtæ apud Aragones D. Dominicus conciones ha- ſperata con. cknue bere cœpiſſet, eàsque admodum frequentes & celebres, exci- ſcientii. tatis omnium ſtudiis magnæ animorum mutationes & ad meliora converſiones extiterunt. Inter quas etiam fuit Pe- — Nrmm tri cujusdam, principis viri, nobiliſſimâ proſapiâ oriundi, ad meliorem vitam reductio. Illuſtre genus comitabatur fortu- t. “ na; hanc copia divitiarum, & potentia, & utramque flagitia. SD 5oo CoNcCIO XXXI. In udicio extr. Perſona Rei, Peceatoris. Ad hunc fama de D. Dominici virtute ac dicendi poteſtate nn ubi pervenit, non potuit non præclara ejus facinora, ex ore 41 narrantium accepta, admirari. Statuit igitur magis curio 10 ſitate, quaàm ſalutis ſtudio adduétus, audire dicentem. Pur. æ puratum & torquatum magno cum famulorum clientumc; comitatu in templum ſubeuntem attoniti ſuſpexêre omnes, mn & venienti aſfurrexére. Aliis præditus oculis D. Domini- i A S. Domi- cus, vidit loco famulitii, tot undique circa eum teterrimos nico videtur deemones exultantes, catenatum raptantes & trahentes qud 1 horribili ſpe- volebant, quot ille genera flagitiorum commiſiſſet. Ar n die. dentes igitur preces pro illo fundit ad cœlum, animàmque uute conclamatam Deo conditori enixiſſimè commendat. Exin conſcensâ cathedrâ ad populum, dicere exorſus, graphick inh depingit animi malè conſcii carnificinam, & pœnas ſine fine l, ſolvendas; ſed induratior vitiis erat Petrus, quàm ut ſacri Oratoris eloquio rigari poſſet, multò minus lavari. Per. 4 ſeveravit in ſuâ obſtinaciâ homo ſceleratus, & in ſuo zelo a Dominicus. Is cùm alio tempore inter concionandum de- in nuo conſpiceret Petrum, conſuetã cum pompaâ pedem in I ædem ſacram inferre, interrupto ſermonis filo, repentè al- tà voce exclamavit: Chriſte prædulci & præpotenr, perfice, at au- 1 adeétores mei ejus, qui modo in ædem tuam pedem intulit, miſeram condi- te tionem, anèmi ſtatum, periculumque pervideant. Nempe » quocd lan. ipſe nuper viderat, cupiebat etiam à populo videri, ut, u- ie⸗ nius in ruborem dati exemplo, plures corrigerentur. Au. un Pra erer S. diit Chriſtus orantem Dominicum, ac divina vi effecit, itt,. n tur & ab aliis Jqui aderant concioni, itidem intuerentur horrida cacodæ- i ſummo hor- Monum ſpedtra, Petri animam captivam, ferrôque devin- imn rore per tres tam, quò impetus ferret, pertrahentia. Ibi, aliis rei no. iſ horas Ildem vitatem admirantibus, aliis ſpectaculi inſolentiâ exterritis n! Petrus. ingens repentè exortus eſt clamor, concitatusque tumultus ( fugientium, vociferantium, perſtrepentium, ut ab inviſo immanique monſtro ſibi quisque caveret;, hortantium, belluamque trucem averſantium: imminere omnibus tar- t E 2 ni Reum in hàc vita abſolvit vera Pœnitentia. 50r teſtate tarum, quem Petrus circumferret, inque fugâ ſalutem es- EH ſe. Ad has vocum incredibiles contentiones terrorésque Al. multorum, inſcius Petrus obſtupuit, & ex uno famulorum nh. tremefacto, cur ipſe fugeret, quæſivit, curque alii balan- eig tes & diſperſi recederent & paverent attoniti? Iſta, inquit fa- o; mulus, me tua facies & figura conturbat, quæ non meum Dm mihiherum & dominum, ſed Satanam repræſentat. Te E- em rebus pro ſuo habet, vincit, rapit, & raptat manus infer- Ntsgid na. Hinc fuga popularis, murmur, terror, & conſterna- 4. tio plurimorum. Trium horarum ſpatio inſolens illa for- bPetrus ſum inge ma formidolosaque facies templum omne turbaverat, cùm agnoſcit mi- In Petrus jam ſui compos & ſimilis, ita fari cœpit: In extremam ſériam. Dc mihi videor redactus miſeriam, quem plebs cuncta, famu- ſnete li, amicique defugiunt: &, quod eſt admirabilius, conjux utei ipfa perhorreſcit, ſuique mariti cane pejùs & angue vitat keil. aſpectum. O me perditum ac planè deſperatum, cui uni oh poſt hominum memoriam accidit, ut notos, ignotos, pro- unc. pinquos, alienos, domeſticos, externos, ſuo aſpedètu, tan- Len quam cerberus alter, vertat in fugam! Nondum bPetrus me- d-. dicinam quæſiverat, incipiebat tamen morbum ſentire ℳNℳ. ſuum. Uſus eſt occaſione Dominicus. Nam, poſtquam anci. tempeſtivâ oratione paventem populum, & crucis ſigna ite- rantem, anhelitumque trahentem, à timore recreavit, co- DH mitem ſuum F. Bernardum ad Petrum plangentem, cum ℳ½ mandato corollaàque precatoriâ, miſit, ſcelera deteſtari, & „I, häc precandi formulaâ Virginis ſibi patrocinium Deique mi- ſericordiam conciliare juſſit. Is Roſario (uti vocamus) e. ſummd cum reverentiâ in manus accepto, gratias egit de- crho, medio ir. miſse pro munere, & orci amuleto, ſimulque ante imagi- ſarii. i, nem Deiparæ procumbens, dum preces imperatas attentè es recitat, repentè in lacrymas ſolvitur, maximéôque vitæ an- teactæ dolore correptus, ſeſe ad pedes D. Dominici proſter- Ejusdem ad- miranda con- un, nit, quidquid malè egerat, multis cum ſuſpiriis exponit. . Sat. Reconciliatus Deo per confeſſionem, perque offenliones tiorum adhibetur, ut nulla non die, reliquo vitæ decurſai, 5o2 CoNCIO XXXI. In ſudicio extr. Perſona Rei, Peccatoris. publicè deteſtatas, ea demum pœnaremediumque tot flagi⸗ Virgini Matri ſupplicando, ſertum texeret. Inde in tabulas Mariani ſodalitii relatus, eos in pietate progréſſus fecit, ut & mortis horam, Dei Matre monente, diſceret, & in extre- mo vitæ articulo eandem ejusque Filium ſpectabilem prote- gentémque haberet. Abrah. Bzovius in hiſt. Eccleſ. A. Chriſti Izzo. Exemplorum, Iræ divineæ cap. y. f. 6o. & ſequ. & tom. 2. de Judic. Divin. cap. 32, ſimile de S. Paulo ſimplice: ſapra Conc. tr. n. 7. Magnum ſecul. Exempl. V. Angelus. exemplo . à fol. 32. Pexenfeld. hiſt. 22. f. 20 . Concluſio: Adhortatio peccatoris: Apprehende, exhorreſce; ita ut in te ne uni- ad Pœniten- cum peccatum mortale patiaris. Hic ſtatus peccatoris in tiam. de Kempis. Et Annales P. Dominicanorum p. I. c. 43. Georg. Stengelius. Lib. 3. IX. Heæc forma, hic habitus & apparatus eſt miſerrimi häc etiamnum vitâ coram Deo & Angelis; qualis & quàm miſerior erit jam damnati, & denique coram toto mundo in Ex Thomàâ Judicio Kei. Quid dicam reus, & omni confuſione plenus? ait Tho- mas Kemp. L. 3. 6. -2. non habeo os Lloquende, niſi hoc tantum- Peccavi, Domine, peccavi; miſerere mei, ignoſce mihi & c. Et. Luid tàm maximè à reo & miſero peccatore requiris, niſi ut conteratur, & humi- liet ſe pro deliétis ſuis. In verà contritione & cordi humiliatione na- ſitur ſpes veniæ; reconciliatur perturbata conſcientias; reparatur gratia Verdita, tuetur homod futurdà ird, & occurrunt ſibi mutuò in oſceulo ſan- &to Dens & pœnitens animae Humilu peccatorum confeſſio acceptabile Authores materiæ hu- jus. eſt tibè, Domine, ſacrificium. &c. Ibi eſt locus refugii d facie iræ ini- micie ibi emendatur & abluitur, quidquid aliunde contraétum eſt, &'- inquinatum. Ita Thom. Kemp. Ha, quæ Keus in carcere, ut liberetur, propoſita habet melioris vitæ & emendationis, ea tu nunc cogita, exequere: Dixi nunc, copi. PHfalmo 6. II. & ut fiat, ſuam Deus largiri dignetur gratiam, ne Rer ſimus in hoc & futuro ſæculo ac extremo Judicio. dicio. Fid. Citati ad Concioni bujas numeros. Calamat. in ſententin. V. Ju- dicium ſinale. Tobias Lohner, Bebl. Man. tom. 3. tit. 1. de Ju- ZU ini. Reum in hde vità abſol vit vera Poœnitentia. 503 otg HS dicio. Mich. Pexenfelder, hiſtoria z2. & ad eandem Doctrin. „ Concionat. hiſtor. Georg. Stengel. Leb. 3. Exempl. cap. 7. & Wul tom. 3. de Judic. Div. C. 32. Hermanni Hugonis, Pia Deſideria. un Lih. 1. Cap. Is. Procop. Capuc. in Judiciali Diſé. Iz. Item nenr⸗ citati Concionibus antecedentibns. Drexel. L. 2. Tribun. Chri. ne. cap. 9. Specul. Exempl. V. lifernui Exenaplo5S. ubi de Puteo li Inferni: ſupra ad num. 6. l R.L Ie ee Ee E EeeSeSS B Er CcoxNCIoOo XXXII. 91 † ⸗ 2 r. iem In Judicio extremo, Reo peccatori nullum penitus refugium, aſylum, & patrocinium. Jam nunc nobis concilicmus ſanctos ad Judicem Patronos. i Erunt ſina in ſole, & luna & ſtellis. Luc. 21. 2 /. Dom. I. Adv. un Tuaes, qui venturus es? Matth. II. 3. Dom. 2. Adv. “WM Cpit ſeſus dicere ad turbas de Ioanne. Matth. II. 7. Eidem. e Miſerunt judzæi ab Hieroſolynis Sacerdotes & Le- Dom.3. Adv. 1guti⸗ uwvwvwvxit A ad joannem. Joan. 1. 19. GS 20. . Beati, qui non viderunt, & crediderunt. Jo. 2o. 29. F. S. Thomæ. ,· G Thomæ Apoſtoli (qualis fuit ante adventum S. Spi- Multi ſen- nl Q rits, & converſionem ſuam) vivum exemplar Evan- tiunt: Niſ vi- ck 2 o gelio ejusdem Feſti exprimitur, & proponitur innu- dero non cre- kIa merorum mortalium, quibus ipſis commune & ſo- dum. uim lenne eſt: Niſi videro, non credam, in iis etiam, quæ graviſſimi &— æterni ſunt momenti, &, quæ Fides, omni oculo Lynceo, qui 7 vel parietem pPenetret, (ſicut oculis corporis §. Anſelmus „e5 vidit ea, quæ poſt murum gerebantur, ut habet ejus vita. ℳMι Cornel. Matth. g. 5§. & Luc. S§.76. VE. Englgr. p. I. Dom. I. Aav. J. 1. ſen.) Mecht! de Jud. extr. 8 § S certior 054 CoNcIO XXXII. Inudicio extremo, Reo Peccatori certior & ſecurior, docet. Niſi videro ,non credam, ait Atheus Deum negans, cœlum, inferos. Et non eſt, qui agnitus ſit re. verſus ab inferun. Sap. 2. I. docens, aliam ſupereſſe vitam, & quæ in eà agantur. Miſ videro, non creldam, ait Calvinus & Luthe- rus, cum ſuis, illi abſolutè negantes realem veramque Chri- ſti in Euchariſtia præſentiam, hi verèò extra ſumptionem: negantes Purgatorium, quod non viderunt; & dum tam facilem ad cœlum viam faciunt: Niſ videro, non credam, ajunt innumeri Catholici malæ in peccatis vitæ, non ita ſe habere, quæ ſacræ myſtæ de Dei ſeveraà Juſtitiâ, de gravita- te peccati, de Judicii divini rigore, de pœnnis inferni dicunt, & ita exaggerant, qui deemonem nigriorem fingant, quàm ſit. Idq; eã & tantà pertinaciâ, ut ſubinde aut ſæpè verum fit illud, Duc. 16. 37. Neq ſiquis ex mortuis reſurrexerit, credent- Eam ob cau- ſam Chryſoſtomus dixit: Gehenna non videtur incredulu; creden- tibus eſt perſpicua. Orat. g. de Lazaro. Drexel.tom. I. Rogo Damn. c.II. g. 4. Hic eſt ſenſus reprolus, Rom. j. 25. Obſtinatorum, ut videnta Cancella- non videant, & audientes non intelligant. Lucæ f. Io. Et ita incre- nius Pariſ. er- duli immoriuntur ſuis peccatis multi. Ita ille Philippus, roneæ ſuæ Cancellarius Pariſ. circa annum 1238. pertinaciter inhærens ſententiæ ju- ſtitiam in al- rerâ vità ex- ſuæ ſententiæ: non illicitam eſſe pluralitatem Beneficiorum Eccleſ. agonizans monitus à Guilielmo Pariſienſi Epiſcopo, periri volens, & gatus, ut ſingulari opinioni cederet de pluralitate Bene- damnatus. mciorum, & omnia Beneficia ſua, excepto uno, in manus Eccleſiæ reſignaret, cum promiſſo & conditione, ut, ſi con- valeſceret, ei ſupplere vellet de ſuo proprio, quod dimiſit; rennuit ille, experiri ſe velle, dicens, utrum eſſet damnabi- le, Beneficia plura tenere. Ita mortuus eſt, & damnatus, apparens prædiéto Epiſcopo poſt paucos dies. Daurolt. EHlor. Exempl. cap. 3. Tit. 110. Ex. 2. e Thoma Cantiprat. Suſfraganeo. Et hic Cancellarius, verè inſipiens, incertam dubiamq; aleam alterius vitæ ita experiri volens, rectius tutiorem ſenten- tiam præelegiſſet. Niß videro, non credam. Vel in Naturalibus innumera creduntur, quæ non videntur, imè à plurimis neque RM lus i ne tl ullum penituerefuginm, aſylum, patrocinium. 50 5 then neque capiuntur; Quam multa ignoramus, de rebus crea Malta cre- tis non ſolùm ſpiritualibus, ſed etiam corporalibus! Magna duntur, & pars hominum non facile credere poteſt, ſtellas firmamenti non videntur. . fingulas majores eſſe toto orbe terrarum; & tamen hocipſum edue capi- eli Mathematici facile demonſtrant, eſſe veriſſimum. Credi- htur-. inmn mus res innumerabiles Deum feciſſe, quarum millam ra- mn tionem reddere poſſumus. Quis capiat, mundum univer- Uinn ſum iolo Dei nutu & verbo ex nihilo fieri potuiſſe? Dixit, G niut Facla ſunt. ſal. 125. y. Quis capiat, corpora omnium defun- . ctorum, redaéta in cineres &c. juſſu Domini in momento re- fan, ſurrectura: Credimus omnes Catholici cum Joboc. 19. 4 v. 2y. nm. Multa ſunt, ait Seneca Natur. 41. 77. c. 24. quæ eſſe conce- tln dimus, quæ qualia fſunt, ignoramus. Et S. Auguſt. Nun- dbun qiuid ideo negandum eſt, quod apertum eſt, quia comprehends non po- o teſt, quod occultum eſt? Niſi videro- & . Credamus ergo, quæ Deus ul ipſe per Apoſtolos & Prophetas revelavit, ſignis ac miraculis 4 prlurimis maximisque confirmavit, quæ Eccleſia Catholica, nee Columna & firmamentum veritatis: I. ad Tim. 3.1r. credenda propo- ine nit V. Bellarm. Arte bene mor. L. 2. C. 12. à f- 2o96. Gravis hic in m vita Chriſtianâ & negotio ſalutis error, meritèò corrigendus, Mun exemplo S. Thomæ: Dominus meus, & Deus meus! Beati, qui non r, viderunt, & crediderunt. Yo. zo. 29. Serum nimis erit, tum vel- N. Ie credere, ubi jam irrevocabilis Sententiæ Divinæ vindicta um ſentietur. Vige, ait S. Bernardus, quia non ſolo viſu rerum præ- ſentis tomprobatur. in Pfal. Duri habitat. Brevi. F. & Ang. Cuſt lect. y. it⸗ V. infrà C(onc. 35. n. 2. &- (onc. 44. n. 1. & Conc. 47. n. 9. Conc. 92. n. I. Jam ergò credamus, quam non videmus, certò autem viſu- , ri ſumus (cùm: videbit omnis caro Salutare Dei, & Salvatorem Electis, vindicem reprobis: I ucæ 3.5.) Judicii extremi ſeve- HE ritatem tantam, ut impiis, Reo peccatori in ſummo rerum leumn illarum diſcrimine futurum ſit nullum penitus ſolatium, ten⸗ refugium, aſylum, & patrocinium. Et hæc modè præſens Ubvs audiendi, legendi, & piè cogitandi materia utilis erit, ut, timi cuùm adeo cauiæ noſtræ diffidimus, nobis ad judicem 88. Pa- çe tronos conciliemus. 855 2 II. S. M. 506 CONCIO XXXII. In Judicio extremo, Reo Peccatori Golatia in II. S. M. Eccleſia de ſalutari horrore udicii peccatorem vitæ hujus inſtruens, hujus nomine ait: OQuid ſum miſer tunc dicturns, quem miſerüs, Reis Patronum rogaturus? & c. Sequent. Miſſæ Defundt. Plura ſolatia de- criminum et- qit mortalibus Deus has inter miſeræ vitæ hujus anguſtias, neque facile omnem penitus refugii locum denegat. Vel iam, & refu- 14. „ * . – . . „ * * „*% * 2 2* 2 ipfis Res mortem meritis civitates refugii olim conſtituit. Num. 37.. 9. Noëmo cum ſuis arcam: Geneſ. 6. Eccl. 42. 17. Hebr. In diluvio 11.7. Ubi: Fide Noë, reſponſo accepto de is, quæ adhuc non videban- Arca Noëmo ey, de futuro Orbis diluvio, Dei oraculo edoctus, & ad- Arcam, fabricavitque per centum annos, omnibus irriden- tibus, in ſalutem domus Se e⸗ quam (Arcam) damnavit mundum, & homines ſui ævi, ipſo Geneſ. 19.17. I monte ſal vum te fac „ ne & ti ſimul pereas CGeneſ. I9. 17. In Te- Reis Tem-fugium Kes fuit Templam ,quod eſt Jeroſolymis: I. Machab. Io. 43. Pum eroſo- Neque ipſis, ad mortis poenam deſtinatis omne abeſt ſolati- VmIann. um; ſunt, qui conſolentur; qui condoleant ſaltem ex bonis, 1. Mach. 10. 25 . r . . 3s & ex ipſis Miniſtris Juſtitiæ: ſunt, qui pro illis intercedant, non ſine ſpe vitæ ſervandæ: Conceditur Appellatio Conc. 31. n. . conſtituitur Advocatus & Patronus, qui pro iis loqua- tur. Conſtit. Car. V. qud. Publ. Art. 85. S9. 9o. Matthi. eph.J. C. bi- . . Joannes dem. Multi alii favent Rei ex conſanguineis, amicis. doannes vigeuli⸗ in vinculi Chriſtum encomiaſten habuit Matth. In.z. ad quem Chriſtum ha-antea judæi, ex invidiâ Jeſu, titulum Meſſiæ transferre co- kuin ſui lade nati ſunt, juxta S. Chryſoſt. Joan. 1. 19. Cornel. ibid. At verò in faventes ju- Judicio extremo, in diluvio aquarum multarum. Pſalm. 31. 6. hoc dæos. eſt, in die qudicii, ut exponit S. Hieron. (tunc enim, velut In Judicio diluvium quoddam tribulationum & ſuppliciorum, irruet Reo nullum ſuper malos Labat. Propoſit. 30. f. 1514.) Mullius penitus com- refugium. miſeratio erit, mullus intercedet: nullum refugium erit- Memini non ſine commiſeratione, me puerum videre mi- — facto & rerum eventu, increduli tatis, qui nolebant credere futurum Diluvium, & agere poe- nitentiam. Quod ipfum optimè arguit incredulos futuri Loto mons Judicii ejusq; inexplicabilis ſeveritatis. Loto dicunt Angeli: — — . —,,;, – —,. — C— — —— — toten 1 eßß la de. liss, Vel . iWen A. Ptani ilen. nulun, ecbli. keee utn nel! NN. 14 oltr vond un, III. De Adoleſcente quodam ſtudioſo elegi Hermannus Hugo S. J. in Piis Deſideriis L. I. c. 12. & prosâà Pau- mnullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 507 litem, ob furta Ambergæ circa annum 1648. ad ſuſpendium damnatum, quod & in foro publico ibidem ſubiit: Huic ſal- tem condoluit Juſtitiæ & ſententiæ executor, monens aſtan- tes, tempus eſſe, ſi quis pro damnato intercedere vellet. At nemo fuit ſic miſertus Res, miſerabiliter circumſpicientis: denique ſaltem, & meliùs, in Eſu & Maria, quæ Sacra No- mina jam pendens ter clarà voce inclamabat, haud dubiè ſo- latium reperit. In Judicii die nullum, ubi etiam impii om- nes fores cœli, Magnæ domus Dei, uti vocat Baruch. 3. 22. & in qu Manſionermultæ ſunt Joan. 19. 2. terræ & inferorum pulſatu- ri eſſent: nullus ibi auditus, nulla gratia, clementia nulla, nemo domi, qui audiat, qui aperiat, & adjuvet. iacis verſibus lus Zehentner, Promontorio male ſzei, referunt in hunc mo- dum. Moribus hic vanus, & mundi carnisque legibus vi- vens, ad perditionem ſui properabat. Objecta illi fuit, Nx- biila, lurida, ſqualida, tetrica, terribilu nox; ſecum vehens ingen- tem, inter fulgura & tonitruorum boatus, tempeſtatem. Juvenis ergo, medio in campo deprehenſus ab irato cœlo, ut duram minantium ſupernè fulminum evaderet necefſi- tatem, viſus eſt prox-imam domum petere curſu accelerato. Sed hoſpita, adoleſcenti obvia; Ego, inquit, Zcſtitia hic ha- bito; nullis fores meæ patent, niſi juſtis: equorum nume- ro quia non es, faceſſere te hinc, jubeo, & aliam quercum excutere. Abit ergo excluſiſſimus juvenis; & quoniam ha- bitationem aliam conſpexit in viciniâ, eò ſe feſtinus contu- lit, vi tempeſtatis urgente & metu lapſuri fulminis. Sed neque iſtarum ædium domina recepit hoſpitem, cauſata, ſe Veritatem eſſe, cui minimè conveniret cum amatore falla- cis atque evanidæ voluptatis. Jam igitur iterum properat ad domicilium tertium, exiturus furias inter ſe pugnanti- um nubium flammâsque exſpuentium, ſigna conceptæ in- dignationis; inde progreſſa in occurſum Matrona, ſereni- Juvenis va- nus inter tempeſtates excluſus fo- ribus à ſe pulſatis. Veritat. 7 5o8 CoNCIO XXXII. In Judicio extremo, Reo Peccatori tate vultùs ſui, eam ſe eſſe oſtendit, quàm verbis profeſſa Pacis. eſt, Pacem quamquam etiam ipfſa occluſit januam fugitivo adoleſcenti; quod diceret, admitti non poſſe in domum ſuam impios, quibus, teſte Spiritu Sancto, Lax non eſſet. Ta- men ne undique excluſum conſilio deſtitueret, ſuaſit, ut ad proximum ſororis ſuæ palatium ſeſe conferret, ſemper pa- A Miſeri atæ miſeris ſuccurrere. Quod ubi ille fecit, ſubminiſtran- 1 ordiâ tan- té timore alas pedibus: hem tibi! WMiſericordis excipit anhe dem receptus lum: atque, ut verè declinare valeat irati olim Dei tempe- & ad S. Do- ſtatem, caſurumque in ſceleſtos homines æternæ damnatio- minici Reli- nis fulmen, tutum monſtrat refugium, ſancti Dominici Fa- gionem di- miliam. (uſus albo eò libentius nomen ſuum poſtea ju- reclus. venis dedit, quòd ſperaret ſic certius, nigrum ſe judicis the- ta evaſurum. Jo. Jahoda in Natalit. Pueri Jeſu fer. 3. paſt Dom. Wuainquageſ. H. 2. f. 25. & ſequ. Et hæc quidem in hâc vitàâ va- nus &⁊ mundanus Adoleſcens; in alterà alias fi uſtrà pulſa- turus fuiſſet fores & palatium Miſer cordie. In humanis ju- Liiciis habent Conſtitutiones Carolinæ Criminales, citato Ar. Ans KeoDe- teslo ge 2s ueſ onem: Daid Kemn Tetere & 4ere r Luinm difenfe- fenior; & hic?m poſſit? quando lam maleficium Retts libere & conſtanter convwictus ad Confeſfus, aut vivis probationibus convictus erit, & nihil miiericor- aliud ſibi ſupereſſe videbit, quàm ut ad extremam recur- diam Judicis rens anchoram, imploret clementiam & miſericord'am ſudi- S cis, ad quam ut confugiat, atque animum Judicis ad eam, potett. 28 AEAiI Mathi. Sephani cit. art. 90. 4₰ f. 7113. In Extremo die Judicii em peccçator undequaque convictus, ut negare, nec excuſare poſſit, defenſorem &⁊ Patronum habebit nullum. Kelen- S S deſtituti ſe veniæ, nallum önvenienter auvilium miſericor- diæ, ait undequaque vir doctiſſimus (ut vocat Sixtus Senen- pulſantur ſis) Joannes Driedo, Profeſſor ouan. de Reg. & dogm. S. ript. fores danclo- 1=. 2. Paolet. Dom. 1I. Ad. .f. 9. Sed tentare licet, & pulſare fe ores rum. Pro damnatis, vel horum nomine; ad noſtram inſtruétio- nem. Miſſis inferis, damnatis, & dœmonibus, à quibus non ſolum refugium nullum, nulla conſolatio (quæ quan- doque quàâ poteſt ratione, permoveat, petet petique curabit: &c. N fnn. i mö . 8 ſechl⸗ gem A are on ſens Ntr 3 Nctio⸗ ibus goar⸗ lone invocandos eſſe, negant. Nos Catholici verò cum commu-s ni conſenſu totius Cathol. don tmO nullum penitus refugium, aſylum, patroecinium. 509 doque à concaptivis, in eädem miſeriâ verſantibus, ſibi in- vicem præſtatur) peccatoribus in Judicio erit, ſed ſeſe mu- tuò maledictis acerrimis corrodent. Lalat. propoſ. 30. cit. f. rr1t Doœmonum crudelitas tacta eſt jam ſaprà Conc. s. à num. 5. & Conc. 26. n. y. V H ẽ IV. Pulſemus fores Cœlitum & Beatorum, quos noſtris mi- Sandorum ſeriis compati, miſereri, & noſtros interceſſores & adjutores, Patrocinium Verâ Fide credimus. Equidem inter alias controverſias, qui- in hac vitq ef- busAcatholici nobiscum contendunt, etiam ea eſt de Invoca- ficax & ma- tione Sanctorum, dum illi blasphemè (ſcil. cum injurià Dei Snum. . d. . Controver- & Sanctorum) Beatiſſimam Virginem cæterosque Sanctos ſia delnvocat. an torum. 18 Eccleſiæ, conſtanter tenemus, & V. Steng. de profitemur: Smiliter & Sanbtos una cum Chriſto regnanter vene- Jud. Divin. randos, atq; invocandos eſſe, eoso orationer Deo pro nobi oferre- & C. om. 3. 6. 27. Profeſſtonu Fidei Cathol. formd. Concil. Trident. Seſſ. 2. mihi à fol..11. 12. Soz. Catechism. Rom. P. 3. C. 2. de I. Præcepto Decalogi à fol. 357. Adduco unicum antiquiſſimum Origenem, qui hom 3. in Cun- tica, Omnes Sanéti, inquit, qui de hàc vitaà deceſſerunt, habentes ad- buc charitatem erga eos, qui in hoc mundo ſunt, ſi dicantur, curam gerere ſaluti eorum, & juvare eos precibus ſuss, atq; interventu ſuo apud Deum, non erit inconveniens; ſeriptum eſt enim in Machabæo- rum libri ita. Hic eſt geremias Propheta Dei, qui ſemper orat pro populo 2. Mach. Ig.. I4. & 1I5. Mart. Becanus, tom. y. opuſculorum Cpuſc. I. 4. 4. & . 4à fol. 122 7. vel F. 159. 98. Verùm cùm finitum In Judicio tuertt tompus omne & omnis miſericordiæ, & in Judicio fi- finali nullum nali nulla Sanctorum invocatio proderit, nullum eorum ullius Sancti patrocinium erit. Non audient, non exaudient, Angeli, batrocinium. Apoſtoli, Sanctique omnes, nec ipſa Mater Dei & Miſericor- diæ, denique nec ipſe Chriſtus jefus: quò referri poteſt il- Exponitur: lud allegatum: Erunt ſigna in ſole, & lund, & ſtelli⸗ Tuck 21. 2r. PILunt ſigna Vel illud Joëlis 3. I7. Sol & luna obtenebrati ſunte in die Judicii ſe SFc⸗ tam calamitoſo & horribili, de quòô agit S. Propheta, cùm ad 772 . illud omnes cogentur in vallem Joſaphet. Mos loquendi fre- JToel. 3. 15. quens Denotat af- quens apud Prophetas, dum dicunt, Solem, Lunam, & ſtel- las obſcurandas eſſe, ſignificare volunt magnitudinem & impiorum in atrocitatem afflictionis, timoris, & horroris. q. d. Dies ille Judicii tantæ calamitatis erit, ut hominibus ex illà attoni- tis & conſternatis, ac ad vultum irati Judicis expaveſcenti- bus, ſol, luna, & ſtellæ deficere ac obſcurari videantur: moœſtis enim & pavidis omnia videntur triſtia, & atra. Cor- nel. in Yoel. 3. I,. e S. Hieron. l (ait Haymo Epiſc. Halberſtad. ſenſu Alleg. & ůmiſtico) eſt Cbriſtus, Luna B. irgo, Stellæ oanétt, quis flictionem Judicio. ſtum, B. V. & Sancos fore contra cosdem. ℳℳ — 0 CoxNcIO XXXII. In Iudicio extremo, Reo Peccatori lucem, id eſt, ſerenitatem & favorem vultüs ſus retrabunt à reprobu Cornel. ibid. f. 2 47. Beſſ. C. 2. de udicio à f. zzz. Ergone nullum Reo peccatori in die judicii refugium ad SS. Angelos? qui- bus àa Deo cura noſtri demandata eſt Cuſtodibus, per omnem vitam?! Pſal. g9o. II. Daniel. 1o. 13. 21. Geneſ. 32. 29. & 4sS. 2. Ergone nullum Patrocinium à SS. Cœlitibus, Apoſtolis, Martyribus, Confeſſoribus, Virginibus? &c. Ergone nullum aſy lum ab ipsâ Matre Miſericordiæ, cujus Clementia toti Catholico orbi nota eſt; quæ ſæpiùs iratum placavit judicem, & in dguâ omnem ſalutis ſpem, poſt Sanctiſſimæ Paſſionis ſuez meritum, peccatori poſitam voluit Deus? Ergone denique edemptore: Cui proprium eſt ſemper miſerert, & parcere? qui de ſinu Patris ſpei & refugii nihil ab ipſo Chriſto Creatore, ad terram deſcendit, peccatores querere, & ſalvum ſacere, quod perierat Lucæ Io. 10? O tremendum Judicium, quòô, ritẽ? cogitato etiam, hæret lingua, labitur animus, tremunt omnia membra! Angelos noſtros Cuſtodes fore etiam in Ju- dicio noſtros contra nos teſtes & accuſatores. Meſſe, ait Chriſtus in Parabolâ de Zizaniis, conſummatio ſæculi eſt Meſſo- res autem Angeli ſunt- Matth.13. 39. Meſſu, ait Remigius, t dr Judicii, in qué ſeparandi ſunt boni à malis, quod fiet meniſterio Ange- lorum Cornel. ib. qui zizania colligent ad comburendum. Calam. Diſc. 22. ante n. . fol. 22. Drexel. L. I. c. §. G. 3. in Tribunali. V. Aad quos Apoſtolos, aut ad quos alios Sanctos confagituri ſamus ait, & quærit S. Proſper allegatus ſupra Conc. 31. n. 4. gquorum ex- empls ſ. en è e ile toni⸗ APe a detktt i UNEN . Onben Enor II. wome K he Eni Nort Aem ſoen ecun ni⸗ , cur ⸗ Udomm ulß 35. //. & offenſis contra Deum, quem intimè Sancti amant, com- miſſis, exacerbati & offenſi graviſſimè ſentiunt injurias, qui- nullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. FII empla ſimul & verba deſperimus? Mſopus Fabellarum, quas ſepi Cor- ipfe, ſervus Aanthi, charus Lydiæ Regi Cræſo, in hujus gra-vus ægrotans tiam compoſuit, mirificus artifex, Corvum juniorem ægro-à nullo Dee- tantem inducit, qui metuens cuticulæ & vitæ ſuæ, cuùm vi- fum auxi- diſſet, ſui causâ valde triſtari matrem ſuam, & ipſe hujus iun derer⸗ miſertus petiit, ut pro ſalute ſuà Deos ſupplicatum accede- evaris omni- ret. At illa, quem tibi Deorum, inquit, fore propitium pitas, cum um furatus. nullus ſit, ex cujus aris ſacra non rapuers? Procop. Capuc. orat. Diſc. 16. H. 3. n. 12. f. 739. Vere dixit. At verius; pro damnatis oratu- Talis ſors in rum eſſe nullum Sanctorum, ceu qui ſceleratâ illorum vitâ Judicio malo- — bus illi Deo debitum honorem, reverentiam, ſubmiſſionem, obedientiam, velut ſuffurati, ſubtraxerunt. Imò neque Juſti pro impiis orare poterunt. Adduco verba primùm ci- tati Religioſiſſimi & piè facundi Drexelii, quæ vel maximè verificabuntur in die univerſalis judicii, neque in particula- ri tantum. Jam fruſtra, inquit, eſt excuſare, flere, roga- Exempla S. re, promittere, provocare, patronos implorare, fruſtra Scripturæ. heæcomnia. Conviva ille, non decorè veſtitus, & nuptiali domo ejicitur; & neminem habet patronum. Talentum ſervo deſidi adimitur: & nemo pro illo ſupplicat. Fatuæz Virgines ſponſi ædibus excluduntur; & ſociæ pro eis non de- precantur. Oves ad dextram, ad ſiniſtram hædi ſtatuun- tur; & nullus eſt, qui hædis faveat. Dives Epulo in flam- mas mittitur; & nec Lazarus, nec Abrahamus, veniam reo depoſcunt. Non ſi Noëmus, aut Daniel, aut lobus vene- rint, hunc judicem exoraverint. Jam actum eſt. Ft licet Mater Dei, licet omnes Angeli, licet omnes omninò cæli- tes ad Judicis pedes ſternantur, & pro animâ deprecentur unica, nihil impetrabunt. Oecretum eſt; ſententia dicta eſt; ſpei nihil eſt; ſpes omnis penitus abſciſſa eſt. Cxlum &Gιæ terra tranſibunt, verba autem huſus Judicis non præteribunt, in omnem æternitatem irrevocabilia. Iutelaris Angelus offi- Alechil de Jud. ectr. t t cio . 512 CoNCIONXXXII. In udicio extremo Reo, Peccatoor Ahb Angelo c10 ſuo jam ritè perfunctus, illud uſurpare poterit: lanocens gn cuſtode auxi- gρ ſau a ſangiutine ujtts. Eum ego millies iterumque millies E, lium nullum. monebam; cave fuge „omitte hæc: millies, iterumque ðJ millies hortabar; huc oculos, huc aures, huc verte ani- mum; hoc age, hoc conare, hoc labora, Fac hboc, & vive., t Noluit vivere, perire voluit. Ergo pereat æternùm, ſum- , mA Dei ufitia damnatus, mortis æternæ resz. Hæc DBre. . Lel. cir. Tunc Angels aderunt cum ömperio teſtificanter, quantum ipſt . miniſtraverunt, à Deo m'ſſt, ait S3. Chryſoſt. Hom. Io. in MWatth. . M riisqais,, Aitgelorum in Judicio aderit, ait Origenes, prodacens t. ”M los, qusbus prefuit, quiteſtimonusmn perhibebit, quot annis circa elem ti = laboraverit, ad benunz inſtigando, ſed zlle monita Erevit. Calamat. Ci. ſ treat. Beſſens Conc. 6. de Jud f. 353. Labak. Probpoſ. 32. ””ÿM VI. Facilè & cum reverentiâ credo verbis S. Jo. Chryſo. ” ſtomi, dum Hom. . in 1. ad Cor. DQuls te in judicio defendet, in. quit, quando videris, opiſicem pauperem & qui rectèt vixit, omnem “ lorzam aſſe qult emn à te autem, qui nunc E, indut us ſericis veſtibus &α Ui Impiis à to- ole & ſpiras unguenta, graviſſima patz, quidtibi tunc proderunt dvi-. (n to mundo au- tie & rerum omnium copia?“ qui, inquit, te ibi defendet, num ge- in xilium nul- „eris ſzplendor aut Principatis gloria?“ num amicorum potentia, aut fa- lum. mulorum caterva? num verborum facundia, aut opum & divitiarum lor copis? Facilè, inquam, aſſentior hiſce dictis S. Chryſoſtomi, , & impio in die malo Iudicii totum mundum cum omnibus ſ ſuis voluptatibus, divitiis, honoribus, pompaâ, gloriâ, po. A tentiâ, in ſolatium, ſubſidium & refugium eſſe non poſſe, ut quæ omnia tranſierunt. At illud afflietæ & deſolatæ auri ly, durius videtur audire, etiam à cœlo & ſuperis nullum fore Sanctorum in tantâ necefſitate extremapatronum. Ita eſt plané: Quia: g mulla commi- Eyit tunc, alt S. Bern. non miſericordiætempus, ſed Juſtitiæ, nec eltaæ— nn leratio „omnino credenda eſt erga impios futura miſeratio, ubi nulla ſperazda e alet ſt correétio“ Ita S. Bern. Labat. Propoſit. 5. ehee. Plaltes Re- 12..46. gius agens de remiſſione peccatorum, Pro 9dc orabit ad te, ait AAAAAd Deum, omns ſane us in tempore opportuno veruntamen in Ailu- 1 vio aquarum multarntn, ad eum non abproximabunt, Eſalmo 31. 6. E- S 4 ponunt M „— nullasm penitas vefuginm, afßplum, patrocinium. 513 hun Dohunht DbD. ktenius Obhöor, s, sz,n hic vVocarl tempus hoc Ulhe 4 . 1. . 10 1 1 . „ * 2 ä . 7 vite præſentis: in Hebræo habetur: l tempore inmvemiekzat. UINIIe — SS ,.„— . 02. s nn Tempus inveniendi Deum & gratiam ejus, non eſt tempus Rir futurum poſt hanc vitam; tunc enim eſt tempus judicii; tempus recipiendi vel præmium pro meritis, vel ſupplicium ei pro demeritis. Ecce nunc tempiss acceptabils, ecce nune ater ſalutzs. Sanétorum pe . = ». . . „ . . . M . . * 2* „ . ck 2.(or. 6. 2. & recipiendi gratiam ac remiſſionem peccatorum, in viiaà Patro- utia ad quam plurimum utilis eſt oratio Sanctorum. Oravit cinium. Mopyltes pro remiſſione pœnæ peccati idololatriæ populi Moylis Ero- Irael in deferto, & obtinuit: Exod, 32. Amicus obi falsò . 3 ud exiſtimans, illum pœnas pati pro peccatis fuis, illi hoc conni. lii dedit: Ad aliquem Sanétorum convertere c. .. v. I. imò Deus ipfe Jobi c.72. 5. videns, ipſos amicos job peccâſſe, monuit eos, ut jobum aairent, & rogarent, ut oraret pro ipſis. ob, inquit, ſer. -“ W u,I vum, mens orabitpro vobi; faciem eius ſuſcipiam, ut non vobis impute- d rnr ſtultitia Job. 42. F. Sic 1. Keg. 12. Ig. & 23. de Samnele. Ita Samuelis * orant quidem Sancti in cœlo & Angeli pro peccatoribus, ?.: Reg. 12. ð dum hic degunt. Verantamen in Liluvio illo ſuppliciorum. ded nullum „ fuper impios, ut exponit S. Hieron. finito tempore omnis in Jucicie SX Ae. miſericordiæ, ad eum non approximabunt, ut orent pro pecca- . toribus Sancti. Labat. Fropoſ. f. f. 1282. & Prop. 30. F. rI6. March. t =HMort. Faſt. tr. 3. lect. 21. Propoſit. 2. adl ſinem f. 159ρ–. Beſſ. C. 7.f. 267. Er 30 NNnn Ser impiorum peribit. Proverb. o. 25. Adeo ut miſerrimus pec- NH cator, KReunm, non tantum à Sanétis interceſſionem nullam eH, ſperare poſſit, ſed nec commiſeratione illum dignabuntur ItZ hi. E. Conc. 6g. n. §. ex eltt. 33. 2. ð NDAH YII. In humanis videtur equidem commiſeratio & com: Commiſe- Er paſſio in afflictione lenimenti aliquid adferfe ab amicis, con- ratio homini ſanguineis, parentibus, filiis, quibus illa de jure ſanguinis rarurelis N“. && à natur4 videtur eſſe ingenita; ſicut ait ob: binfentis med! 6. 31. d. sN. crevet mecum miſerateo & de utero matrü mex egreſſa eſt mecum: ,n FJob. 531.g. Bonorum virorum animæ, ait S8. Chryſoſt. nagnam com- in i⸗ Laſonem bhabere ſolent, ſi quando vident puaniri homine ⸗ etiamſt maä- „r i ſant, jui pereunt. Hom. 27. in Geneſ. Cujus evidens cxrem. voo YD 1 O2 pluum 14 CoxNc1O XXXII. In Judicio extremo, Reo Peccatori — plum eſt in Abrahamo, pro Sodomis ad Deum inſtanter ſup- Mater filii plice. Geneſ. 15. Narrat Ludovicus Granat: in Portugallia ju- perempti ſpe- venem, per mortis ſententiam morti adjudicatum, capite Raculo, mor-minutum, illudque à cervicibus revulſum palo affxum, dae fck rom. omnium fuiſſe conipectui expoſitum. Mater perempti A- Pe. dqoleſcentis, ſpectaculum hoc viſum abiens, ad ejus obtu- tum abundantiffimam lachrymarum copiam fundendo, ta- lia protulit, ad quæ commoveri ſaxa potuiſſent: deinde do- mum reveniens, eodem die præ doloris acerbitate etiam ipſa fatis ceſſit. Paciuch. de B. BE. in sve Mar. Excit. II. n. 1I. f. r. & de Paſſ. Dom. L. a. Diſc. z. f. y21. applicans Bmr Eirgini compaſſtoni In Judicio in morte Filié ſui. Videtur in die judicii omne Ius ſanguinis miſeratio ſublatum eſſe; adeò etiam commiſeratio nulla Beatorum null. de impiis. Cleon, vir in rebus gerendis induſtrius, cùm MAciſtatum ad Reipublicæ gubernacula ſuſcipienda evocatus eſſet, om- vVocatus om- 5 n 2211 1I11 5 ale; nem affectum mnem ſeſe nunc amicitiæ, familiaritatis ac Sanguinis me- ſanguinis de moriam juraque deponere, ne fortaſſe, cœco quodam erga ponit. eos affetu abduéctus, à juſtitiæ tramite & æquo dijudican- do deflecteret. Beſſeus Conc. 3. f. 267. e Plutarcho in tr. de in, qui Remp. gerant. ta Beatis, Sanctis, Apoſtolis à Chriſto in judices aſſumptis Matth g9. 25. erga eos, quibus in vitaà fuêre propin- quiſſimi, à ſiniſtris ſtaturos, omnis amor, omnis affectus, qu uni Deo adhærent, omnibus Dei hoſtibus & ipſi cum DPOeo Beati gau- hoſtes, expiravit. Et, quod adhuc magis rem aggravat, damnatorumque miſeriam; ipſimet Beati non tantum ſen- debunt de vindicta ma- lorum, & in hos inſurgent tentiam Judicis contra damnatos ratam habebunt, & de ho- rum vindiétâ gaudebunt, ſed ipſi etiam contra impios in- ex Pſ 149. F. ſurgent, juxta Pſ./go. 5. Exultabunt Sancte in gloris &c. Etgla- V. ſo Majior. dii ancipiter in manibus esrum Per gladios intelligimus ait Spec. Exempl. Bellarm. ic poteſtatem judiciariam, quaâ ſanéti omnes in V. Religio Ex. die noviſſimo ferient perſecutores ſuos: &: ut in die Judi- cii vindictam fumant de hoſtibus ſuis, & eos increpent, at- que eis exprobrent iniquitates ſuas; juxta id Sap. j. 1. Sin⸗ 4. de S. Fran- ciſeo. nibus notis & conſanguineis unum in locum vocatis ait, o- diäctam juſtam in nationibus & c. ut videre nobis liceat, quàm — mnullum penitus refu gium, aſylum, patrocinium. A5 dii iſti, ait Labata, ſignificant approbationes ſanctorum, qui- bus ſententiam judicis Divini approbabunt, veluti gladiis transfigent corda reproborum, ad faciendam hoc modo ven- verum ſit, non fore tunc, qui eriptat, ne, qui ſalvum faciat, ne- que qui erga reos illos ſignum compaſſionis oſtendat: quod quidem ve ementiſſimi doloris cordis cauſa illis erit, & poæ- nam damnatorum augebit; cùm ſcilicet, videntes ſe ita mi- ſerè damnatos, nullam apud tam miſericordes ſanctos mi- ſerationem animadvertent. Labat. Propoſ cit. 30. f. 1515. Bellarm. cit. Et Plalmo y. to. Lætabitur juſtus, cum viderit vindibtam, amo- re juſtitiæ; & quia ſe, Dei gratiâ cuſtoditum non eſſe lap- ſum in ea peccata, unde tam ſeverè puniri mereretur, agno- ſcet. Bellarm. Manus ſuas lavabit in ſanguine peccators. March. Kat. Dom. ult. Pent. Lelz. 37. fol. z89. Exemplum hujus Moyſes, vir m'tiſſimus ſuper omnes homines Num. 12. 3. pro peccante po- Puls inſtantiſſimè Deum orans 6odi 22. 4 v. 1I. & tamen, ze- Exemplum o pro gloriaà Dei, occidit cum Filiis Levi idololatras: Ceci- Moyſis. Exo- deruntque in die illà quaſi viginti tria mllia hominum & ait Moyſes: di 32. Conſecrſti manus veſtras hodie Domino, unusqutque in filio, & in uju⸗ vVIta ratre ſuo, ut detur vobis benediction ibid. à v. 26. Cornel. ibid. Joan- £ Bellarm. Card. Sappl. ner Cſorius &. J. tom. I. fol. 1. Mihi videor, audire clamores, eju- „ 7. d O. hlatus damnatorum in Judicio, deplorantium etiam hanc pryine. Chrif. ſuam miſeriam; quam facilius ii apprehendent, qui ſibi vi. L. 2. ſ. 174. dentur in hac vitaà toti afflicti, ab omnibus derelicti, quin & qui ſuosmet ſanguine proximos patiuntur hoſtes: hinc illæz miſerabiles plurium voces: heu me omnium hominum af- fictiſſimum. Ex hoc reſponſum ferimus pulſantes fores Sanctorum & Electorum. E. infra Conc. zo. n. 2. S. Thom. ſuppl. 7. 92. alam Diſc. 29. n. 9. VIII. Pulſemus alias fores, & quidem ipſius miſericor- diæ, quæ eſt Deiparæ, & ipſius (hriſti. Sed ex dictis ſatis apertum eſt, etiam hic impiis ſpem nullam afulgere Otri- ſte ac lugubre nuntium! etiam hoc loco gratiæ & miſeri- Ttt 3 cordiæ 5SI6 Coxctio XKXII. In ſudicio extremo Reo, Pecratori MM A Beatiſſi cordiæ repulſa! Sanctorum averſio & indignatio dis a gra. / màâ V. Impiis vis quidem futura eſt im Piis, tormentum tamen majus per- a nullum aſy- cipient, cum eodem die Beatiſſimam Virginem Mariam II lum. conſpicient, tanquam matrem pietatis ſæpius invocatam; " ipſam verò non jam gratiam pro ipfis, ſed vindictam & por 6 nam petentem: hoc inquam, maſorem illis inferet crucia- n tum & pœnam. Non mea hæc eſt ſententia, ſed D. Auguſti: ni, qui ad rat. in Eremo ita loquitur: Caævendum eſt, ne ante illud J rerribile tribunal vacui vel denudat: appareamus *non enim ſanbti tune 1 noöbhbu ſubvenient; quia tempus non erit miſerendé, & mé’ſericordiam 1 impetrande, & ſam fugiet à janu paradiſi WMarig. Clarius diſſerit 8S. Thomas de Villa novâ Archiep. Valentinus, ſ.2. de qudicior 1 N(—on ibi precand: locus, inquit, nullus vobis interceſſor aſſeſtet, quà pre II vobus verbum loquatur, non Beata Virgo, non Angelus, non Apoſtolus il Beat: ime propitiabitur bereunti. Calamat. Ylv. Diſci3 . n. a. f. 25l. ſupra num. 4. 1 Virg. Symbo- Beatiſſima Virgo comparatur Lunæ; quam comparationem Junt Luna. proſequitur Beſſeus C. 2. de Jud. f. 247. & ſeq. ex ant s. 9. heu, inquit, reſplenidens illa luna, Iucidum illud aſtrum, Mater gratiæ ac miſericordiæ, modèò quidem in hæc inferiora nos- que homines ſanctum influxum ac lumen immittit, pecca- toribus quoquo modo auxiliatur, adeſt, ſuccurrit, pro iis- II Locus Cant. . dem apud Filium orat & fupplicat, veniamqué obtinet (ur 1 9: Paſee hæ- dicat Guilielmus Pariſ. Epiſc. Author graviſſimus, in cap. . dos tnos. 16. Cent. apud Delrium, expendens ea verba: Laſce hados tuos, al: u Rien tur. loquens Beatiſſim am Virginem: Paſce hados tuor, qui à ſini-· damnandi ſtris in udicio erant collocandi, tu interceſſione efficies, alids. ut collocentur à dextris, ſeu, ut Calamatus addit: ſe. 2z4. (n v. 5. F. 2:. Quli deſtinandi erant ad fubeundas infernales poc- n nas, & collocandi in parte ſiniſtrà in extremo Judicii die, u juxta diétum Chriſti. Matth. zr. 33. Tu4 potenti protectrice ( manu, paſcentur cibo miſericordiæ, & Divinæ gratiæ, quaà mediante, ſi condignam de ſuis peccatis fecerint pœniten- tiam in hc vit, colloçabuntur in parte dexterâ, & ad æter- nam perducentur felicitatem. Idem en Marali Diſc. 5. ante H 4 D 147 nun tionen teñ Maet 1 Ned. S⸗ “ / 4 A. eles, N⸗ a , , tel. ,te K . nullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 17 finem à fol 1z2.) Sed in illà die horrendà erunt ſigna in Lund, & quidem horrenda: non enim dabit lumen ſuum: mera HW 4 — 1. tunc nox erit, undique horror, & tenebræ, & caligo denſis- ſima. IIla Virgo, Fons ille miſericordiæ, gratiarum Ocea- nus „quæ univerſo mundo ſalutem attulit, quæ commune omnium peccantium refugium eſt; miſerorum ac defi pe- rantium aſylum, tunc lumen ſuum amiſerit:? immi tis, dura, immiſericors erit? benignitatis viſcera exuerit; ſanguinem ſpirabit? vindictam in peccatores exercebit, flammisque eos acribus addicet: Luna (ut docent Aſtrologi, ipsaque de- Luna, à ſo- monſtrat experientia) quòô à ſole remotior, eòô & clarior eſt: l temotior, & quò ei redditur vicinior & plenior, quò & obſcurior, ac eſt purior & „ . „. 5. . . „ tum deliquium pati ſolet. Idem de Beatiſſima Virgine Ma-— e1 riâ credendum eſt; nam quamdiu in hâc vitâ agimus illa dem vicinior; 1. ſ. —1 7. obſcurior à Filio ſuo videtur abeſſe quàm remotiſſimè; peccatoribus exiſtit. tamen tunc maximè illucet, ſuis precibus apud filium pro Applicatur iisdem intercedendo auxiliumque iis ſium oſtendendo. ad B. V. re- Sed in horrendo illo die, Filio ſuo, Soli Juſtitiæ, quàm pro- ſpectu im- xima futura, ac beatitudine & gloriaâ, coram toto mundo Piorum. conſpicuè pleniſſima, deliquium pati videri poteſt, dum lu- men protectionis & interceſſionis ſuæ denegabit impiis, ut in interitum ruant; ſanguineum colorem induet, dum, ira- cundià & furore accenſa in peccatores, eosdem ad necem & mortem ſempiternam proſequetur, mir? exterrens. Beſem cit. March. cit. L. Dom. ult. poſt Pent. fol. 299. Regina Eſther, cum Figura. adverſus Aman purpuratum exacerbata, eundem ad necem Eſther Re- quæſiiſſet meritam, hic nihil obtinuit, cuùm ſurrexit, nt roga- gina, irata ret Eſther Reginam pro anim ſud; intellexit enim, 4 Kege ſibi para- Amano. em, nalunm Eſzh. z.g, In crucem adctus eſt. Eſther typus Ba⸗- tiſſimæ Virginis; hæc enim ſub alis ſuis recipit & protegit peccatores, & juſtos afflictos ad ſe confugientes, ait Cornel. in Eiſth. 2. . fol Iza. Verùm illuſtris hæc totius Univerſi Regi- na, glorioſa mater & virgo, tunc impiis, Filio ſuo rebellibus, quorum fſcelera, crudelitas, & impietas redundabant in Kegem, irata, II8 CoNcIO XXXII. In Iudicio eætremo, KReo Peccatori irata, omnia his beneficia, & gratias, quas ejus aliquando pa- trocinio & interceſſione obeinuéêre, vel obtinere potuiſſent, exprobrabit; quò illis heæc omnia in majus judicium ce- dant, majorisque damnationis ſint cauſa. Ita Vdoni ſuas ad Jjudicem Filium ſubtraxit preces, cujus beneficio ille tan- tus evaſerat. De quöô infrà Conc. 32. n. S. Vid. Iad. Ker. V. Maria. Laur. Chryſol. S. J. Mundo Mar. Diſc. II. à n. 129. & Diſc. g. n. 46. Chriſti in-tiſſimæ Virginis, uti auditum, fruſtrà pulſatis: Per gradus effabilis cle- aſcendo ad ipſfum Chriſtum Judicem, nunc FPatrem meſericor- mentia in hâc Jiarum & totius conſolationis. 2. Cor. 1. 3. Ergone & hic adeo tunc xitaà. IX. Ter pulſare licet, duabus foribus Sanctorum, & Bea- iratus erit, ut placari nequeat Nunquid in æternum projiciet Deun? &c. Pſal. 76. ß. Confidenter accede peccator: Idem enim jam ſemel ſubvenerat toti afflictiſſimo Orbi, cùm alius nemo poſſet, & quidem ſuo ſanguine: Cujus miſericordiam infinitam adeo deprædicat Regius Propheta & Scriptura multis locis. Iufra Conc. 42. n. g. Ad fiduciam peccatores val- Advocatum habemus apud Patrem, Jeſum Chriſtum juſtum. & iyſe eſt neceſſarius fuerit tantus Advocatus & peccatoribus, quàm Eijius miſe- ricordiæ ſymbolum: Ramus Oli- væ in diluvio virens. de animans. S. Joannes Apoſtolus: & qui peccaverit, inquit, Ppropitiatio pro peccatis noſtris; non pro noſtris autem tantum, ſed etiam pro totius mundi. 1. Jo. 2. 1I. & 2. Nunquid autem mundo magis erit in die udicii? Ad eandem fiduciam hortatus Gentium Dodctor: Non enim, inquit, habemus Pontzficem, qui non poſſet com- patà infirmitatibus noſtris Hebr. g. Iy. Mediator Deé & hominum ho- mo Jeſus Chriſtus. I. Tim. 2. . V. infrà Conc. 9a n. . Et ſi quæ ſunt alia plurima veritatis teſtimonia de Chriſti miſericor- diâ, quæ in fine mundi, per ignem deleti, non interierit; ſicut nec in diluvio; cujus ſymbolum fuit Ramus Olivæ viri- du de quòô: Miratur Illuſtriſſimus Cardinalis Cajetanus,. qui fieri potuerit, ut columba, arcâ evolans, virentibus foliis olivæ ramum repererit; cùm furioſa illa aquarum tempeſtas & rabies omnes tum domos & palatia altàque turrium fa- ſtigia dejeciſſet, tum etiam arbores & truncos validiſſimos evul- = — =S,=e — — — — = = —— =ẽ EE -⸗ — — — —— . — — — No. hillen miſuns len. 11 — == — n. . znn Nn ns ductis. Via. Ind. Rer. E. Dilavium. Sic in graviſſimâ juſtiſii. mãque ſceleris Sodomæi vindictâ, Loti tamen miſericordi- Ctinn ieu SN. 1 3 A 9 s Cu 1 Etnn Gal. . e e ut , ols — A 4 per Chriſti Pa — nullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 5r9 - . ——— . — — — —,— evulſiſſet, ut ſola Oliva in mediis undis retinuiſſe virorem videatur. Tandem concludens ait, per hunc remunm Divi- nam miſericordiam deſignari, cujus ſymbolum ſemper oli- va fuit, atque illam in mediis juſtitiæ fluctibus virentem vernantémque permanſiſſe: & licet ingentes furoris- ejus aque fuerint in hâc vitàâ, ab iisdem tamen miſericordiam nunquam ſubmergi aut obrui potuiſſe. Unde Propheta: Cam iratus fuers, miſericora'æ recordabert Habacuc. 2. 2. Beſſeus Conc. . f. 30. & 246. Mentietur opus elivæ. Habacuc. 3. 17. Ramus olivæ mbolum eſt pietatu & miſericordiæ ait S. Auguſt. ap. Vanhorn. Dom. 2. Quadr. fol. ol. Sic Deus Adamum cœlo non excluſit, etſi paradiſo ejecerit. Sic etſi ipſomet diluvio humanum ßcnus nNon ex integro tamen delevit, ſervatis octo homini- us; imò multis ad pœnitentiam ipsaâ articuli neceſſitate ad- ter meminit: Geneſ. 19. Sic juſtiſſimè ſæpius iratus Deus Iſraëlitis ingratis, eos punivit; veruntamen aon accendit om- nem iram ſuam. Pſälmo z. 35. Verum etiam hoc primo & ſum- mo loco Miſericordia domi non eſt: & ubi? Tunc contanebit in irà miſericordias ſaars“ Pſalmo goé. g. Ex Hebr. vertit S. Hierony- Pſal. 76. 9. mus: Complebit in furore ſito miſericordiam ſuam. Bellarm. In illo Chriſtus im- die miſericordiam, tot mille annis mundo exhibitam, com- piis non am- plebit, & ſequetur Furor Judicis, & ira, quæ miſericordiam bliùs miſeri- contineat, & quaſi captivam ſervet. Adeo tum nulla am-. Cors in judi- pliùs ſupererit oliva, nulla reſtabit miſericordia: omnem . auferet diluvium furoris & iræ contra impios. Affirmat §. Thomas F. S2: art. 6. & in addit. q Ia. a. F. &̃4. 74. art. 2. Nech lonem, nec per ejus deſcenſum ad inferos, da- Damnatis mnatos liberationem à reatupenæ infernali, vel conſolationem ex Paſſ. D. ullam conſecutos fuiſſe: Carthagena de Arcant Heip. Tom. 2. Lib. nihil ſolatii. 724. Vom. 5. mihi f. 13. med. Minus ergo ſpei habebunt in udcii cio. Nunc Deo miſereri proprium eſt Tunc iraſci impiis, non ampliùs miſereri: nullus meditationi & patrocinio locus. Mesbtl de Jud. extr. Uuu Hanc 320 CoNCIO NXXXII. In judicio extremo, Reo Peccatori Hanc in impios iram Judicis extremi loquentur & teſtabun- tur omnia hactenus recenſita & adhuc recenſenda; Mundus igne exuſtus; Judicii ſigna, locus, tempus, tuba, ipfa S. Crux in ccelo, ipſe ſudex, cum ſuis SS. Vulneribus: ipſe de- nique, totus quantus, totius udicii apparatus, proceſſus ad finem usque Infra Conc. ze. Ad Deum Patrem Creatorem recurſus nullus: hic enim omne judicium dedit Filio Yoan. V. 22. Vid. Conc. I3. 2. 12. ſint. dicio primuùm velle reconciliari Judici, & ei ſupplicem fieri: velle l'atronos quærere: velle ſe adaliquem banétorum convertere. gob. y.I. cit. Periiſti: ſicut ille Miles Publius, de quò ſapra Conc. 20. n. a. qui Auguſto Imperatori libellum ſupplicem oblaturus, dicturus, quem patronum rogaturus“ V. Conc. 2l. n. 7. V incre-. X. Ergo: Ne ſimus increduli. Beatt, qui non viderunt, & = dulis. crediderunt. Yo. 20. 29. Væ dAiſſolutis corde, remiſſis & tepidis, qui non credunt Deo, & ideo non protegentur ab eo- Eccleſiaſtici 2. Iy. Væ vobis, peccatores, qui non hominis, ſed beſtiæ vitam vivi- mente capti, agitis, de annis in annos, de menſibus in men- ſes, de ſeptimanis in ſeptimanas, de diebus in dies, de horis in horas pœnitentiam differentes, ac ſi minimè dies hæc fu- tura ſit; ac ſi opera & ſcelera veſtra injudicata manſura ſint. Calam. Quadrag. Diſc. y. à f. 2z. Vel qui creditis, Extremum Judicem tam facilè vobis fore propitium, aut precibus & Efficax in patrocinio placabilem. E. item Calam. Glv. Diſe. 32. n. 10. Et vità patroci- cum, in hujus ipſius Concionis præcedentibus incidenter „ nium Sancto- ſatis dictum ſit, quàm ad judicem ſupremum potens & effi⸗ rum. cax ſit in hac vitâ patrocinium Sanctorum, præſertim veròè & ante omnes Beatiſſimæ Virginis, quid ni perquam ſolicit? bis diffidimus, eosdem conciliamus, eôsque invocamus, pro cujusque ſtudio & piæ devotionis affetu, ante omnes verè Reginam Sanctorum omnium & Judicis Matrem?: De qquo Ut adeo actum ſit, & perditum oleum & opera, tunc in Ju- =. ejus aſpectu territus, exanimis concidit. Quid ſum miſer tune =TT —– = S tis: væ vobis, qui nunc, non ut prudentes, ſed ut ſtulti ac M — = = — — —,— == — = — 72 nuullum penitus refugium, aſylum, patrocinium. 1 lr quo ſalutis medio, in patrocinio Sanctorum conſtituto Z. ndhe Innfra Conc. 13. Conc. ga. Interim, in probationem, & auéta- Mihoria. AA S rium ſit hiſtoria ſequens: Ad extremum accedat illa Mulier Mulier co- lece (ait Poœdag. Chriſt. to. 1I. p. 2. c. 25. J. 2. Eremplo §. f-éoo.) de quâ fam Chriſto ü quidam e Societate ex India Orientali nuper Romam fcri- udice anom- dee ä D . — nibus deſerta auan pfit, pro mortuâ habitam, cùm ad tumulum excipiendo ca- ad B. V. re- daveri non ſatis capacem detu iſſent, & capulam aliquam- fügium quæ- N üH diu versaſſent, interius aut gemitu aut alio ſono ſtrepuiſſe, rit & reperit. ni agceo, ut veſpillones adverterent; qui aperto loculo viven- tem deprehenderunt, magnâ eorum, qui ad funus venerant, Cn admiratione. Ergo domum reducunt, Sacerdotem, apud quem peccata deponat, enixè poſtulantem. Aderat tunc fortè fortunâ in oppido P. Caſpar Ruitz, qui ad mulierem accerſitus accurrit, dat aures confitenti, ac multa, quæ ſibi „ ev—eniſſent, enarranti: Videlicet, quòô momento efflaſſet ani- o mazm, adſtitiſſe eleganti formâ juvenem, qui ad ſplendidis- ſimum Palatium deductam ſtitiſſet ante thronum, in quòe: ünt Chriſtus cum Mariâ Matre ejus ſanétifſimâ in ingenti San- IHI Gorum coronâ conſideret; Ibi de peccatis omnibus, etiam Uner. minimis, acerrimè accuſata à Cacodæmone; cum non ha- -huu beret, quô ſe purgaret, nec alius quisquam, ne Angelus nr quidem Tutelaris, pro e4 verbum faceret, ad Mariæ, Mi- un⸗ ſericordiæ matris, pedes accurriſſe, ab hâc F lium fudicem, ean oblatâ pulte (ex genere cucumeris, Indi Zapollas dicunt) 4 gquam ipſa nuper pauperi cuidam, quem maritus domo abe- „E gerat, in ſacratiſſimæ Deipareæ Virginis honorem dediſſet, dem placatum eſſe, & tres dies pœnitentiæ concefſſos ac ne om- ninè ſine aliquâ animadverſione ad corpus rediret anima, nn jufſſam à Dœmonibus graviſſimè flagellari Hæcmulier pa- lam omnibus, admirabili ſuo, & circumſtantium ſenfu: in quæ deinde cum tres illos dies totos expurgandæ excolen- , dædque animæ tribuiffet, ac omnibus Eccleſiæ Sanctæ Sacra- s . mentis bene munita, felicius quaàm antè, ex hâc vitæ ſtatio- De ne av Olavit. Ex lit. Indiæ Dyzent. An. I6 Wartatek. Hort.“ aſt. 2r.· . a de ſalut. Angel. Lect. 7. f. aAo. Ouuz L. 5 522 CONCIO XXXIII. Judicis Extremi ultima Sententia Authores E. S§. Thom. Szppl. q. 22. a. 3. & 2. 2. 7. 53. Art. 1I. & citatus n. 9. Vid. in hujus 32. Ctate ad ſuos numeros. Præſertim Franciſc. Labata Theſaur. Concionis Mor. de Jqudicio ſin. Propoſit. z0. & alin citt. Ad num. 2. & 3. Con. materiam. ſtit. Caroli V. Crimin. & Juädiciorum Public. Artic. s&8. Sg. 90. Matthias Stephani, 7. C. zbid. de Defenſore Kei. à f. 109. Dre- xel. Zribun. Chr. L. 1I. C. §. J. 2. Alex. Calamat. Glva D. 32. n. I. 2. 3. 4. Joann. Oſorius, Conc. tom. I. Dom. I. Av. Thom. Kemp. de Imit. Chr. L. I. C. 24. n. I. Marchant. Horto Paſt. & in Ration. citt. LL. Beſſeus citt. Procop. Capucin. in Zadiciali Diſc. II. & I2. Speranza, de Judicio- Puncto/32. in. f. fol. 2,1. E. LCLoncione ſequenter de Sententis I,Te⸗ eιιονâρa. uρ7rà Conc. 21. àn. y. Item Conc. 35. de æternitate. Hermanni Hugon. Pia Deſi. Rer. Lib. t. e. 12. Aug. Paolet. Dom. 1. Advem. Paciuchelli. AIn Jonam Lect. z3. n. .5. . 243 . F3:3. 2353.-e333S35 . 2373.-33.-B6 2 43 2--53 . 232 3.⸗23 - CoNcIoO XXXIII. deliciæ; impiis tormentum. Judicis Extremi Sententia ultima Electorum; his Dom. 3. Adv. Lox Clamantis. Zoann. I. 27. Dom.4. Adr. Vox Clamantis. Luca 3. . Judicii ex- tremi Adus / viſſlimum ( graviorem materiæ ſuæ pondere, quàm ra iflimus. hactenus dicta videantur) & ſcenam tragico-comi- contine. „. cam, & comico-tragicam, ſeu Partim jucundam, tià contine- mur omne. Conſolatoriam & exoptatiſſimam fſcilicet Electis „ad dexteram Judicis Chriſti; triſtiſſimam verò reprobis à pniſtru; & à po- tiori umverſim; quo nempe & quantè major eſt numerus damnatorum „eritque, præ numero Electorum. Hic Prz deſtinatio exhibetur, & Reprobatio; Cœlum & Infernus; è fum- Ccedimus jam denique ad Judicii extremi Actum gra- “ FlehRorum: His deliciæ , impiis tormentun. 323 ſummum & imum; lux & tenebræ; hic vita & mors, præ- oℳ mium & poœna; gloria & confuſio: eaque æterna. Quan- ta pondera! Unum jam nunc ex his eligendum eſt, (& qui- Nenn dem ad utrumque, vel hoc vel illud, libertate) velis, nolis. e. Ante hominem vita & mors, bonun, & malum; quod placuerit es, da- bitur illie Eccl. Is. Is. Sed quanti hi ſtimuli, ut Deum amemus udicium In & timeamus: ſicut ducuntur homines vel ſpe præmii, vel Ber Nirulu 8 formidine ponæ. VE. Beſſeus de Inferno C. I. znit. à fol. goë. E. Conc. i & nendi,. 5s. n. 9. Quàm aptè S. Auguſtinus: Oſtendiſti mihi, inquit, bene . vivendi viam, & gradiendi ſcientiam dediſti- minatus es mihi gehen- nam, &- pollicitus es mihi paradiſi gloriam. Medit. c. 2. n. 2. Et: Con- A ge timore tuo carnes meas, quatenus, quæ minari, metuendo e vadam, I y, quæ ſponder, diligendo percipiam. Ibidem n. 3. fol. 10. Formidandum eeeſt Judicium propter pænam, ait idem S. D. amandum verò boni Prrpter coronam: ſuper Pſalm. Ioo. Labat. propoſit. y. fine, de qud. Dul- &‿⅜ & reltus Dominus“ Pſal. 24. §. Dicitur dulci, ut ametur, & rebtus, ut timeatur, ait S. Caſſiodorus, Romanus quondam Senator, atque dein Ravennæ Abbas. Nec me, ait S. Auguſt. revocabat à profundiore voluptatum carnalium gurgite, niſi metus mortis & fu- tuauri Judicii; qui per varias quidem opinionet, nunquam tamen receſſit de pectore meo. Lib. 6. Confeſſ. cap. 16. Cernel. in Eccl. I2. Iy. Iifra Conc. aa. n. 4. Paciuch. L. 49. n. 47. in Jonans. Qus Deum ex toto corde amat, ait Thom. Kemp. nec mortem, nec ſupplicium, nec judiczuni, nec infernum metuit“ quia perfectus amor ad Deum acceſſam facit quem autem adbuc peccare delebtat, non eſt mirum, ſi mortem & judi- nn. cium timeat; bonum tamen eſt, ut ſi necdum amor à malo te revocat, V ſaltem timor gehennali coërceat“ De Imit. Chr. L. I. c. 24. ſine. Itaq; INI. Judicium Fxtremum & amorem & timorem evincere poteſt in n, homine; niſi homo non ſit, quodnam majus præmium hoc- o ce: V'enite, benedilti Patri mei, poſſidete paratam vobs regnum? . Matth. 2.. 34. Et quæ gravior pona: Diſcedite 4 me, maledibti, Hend in ignem æternum? v. al. quæ ipſa eſt ſententia Judicis Extremi. Ne. Hocce frænum & calcar juſto & peccatori, quod à malo co- u; hibeat, & ad bonum exſtimulet: ſicut ad equum ritè regen- iun⸗ M Uuuz3 dGum “ 24 CoON ciO XXXIII . Judicis PEtremi ultima Sententia — — malo retra- cites; illo, ut effranem & indomitum cohibeas: Sic corri- 2 hens: calcar gengus peccator, ubi eſt, ſicut equus & mulm, quibus non eſt in- ad bonum ſti- mulan telleltus“ Pſaimo z1. g. Ia camo & fræno maxvillas eorum conſtringe, 5 què non approximant ad ter ITbia. ſic erudiendus, cum eſt quaſi Juvenculus ndomituse Yerem. zt. 15. vel ad bonum per acediam torpens, vel ad malum per indomitas paſſiones præceps. Sit nobis tale frænum, ab omni peccato retrahens, ſit calcar ad pœnitentiam & virtutem ac in eâ perſeverantiam, Vox clamantis, Judicis Chriſti Sententia, ſuavis & gratioſa erga juſtos à dextru, terribilis erga impios à ſiniſtrn. Videamus in hac Chriſti voce validâ ultimæ ſententiæ ſuæ, Salutare Des & ſalutem noſtram æternum. Ex Ordine Proceſsus udicii conſideranda venit hæc ipſa, modè inſinuata, extremi judi- cis ſententia, cui tamen una non ſufficit Concio (ſequentur Plures) quam dum ego hriſti ſententiam, (ut pro officio meo ſim vox clamantu, & exemplo S. oannis) declamo, aſpi- ret & linguam dirigat Deus; vos, AA. patienter aures & cor- poris & mentis præbete. * Brevis re. II. Deſcriptis hactenus, vel in umbra depictis, quæ ad pu- petitio prio- dicium pertinere videbantur, uti udice verè tremendo: fum. plicatis, Conc. §. Auditis accuſatoribus & teſtibus: Conc. 26. faéta, dicta, & cogitata, cum manifeſtaà cognitione, quid & quantum quisque deliquerit, aut bene egerit, & quidquid ac quantum quisque præmii vel ſupplicii juſtifſime prome- ritus fuerit) ſcrutinio; qué denudatio operum hominis fiet, Proces- Frænum à dum opus eſt fræno & calcari: hoc, ut equum pigrum ex- à Conc. 19. us, 2,. incluſ. Libris Conſcientiarum apertis & ex- Examinis exaéëtiſſimi (quéô toti mundo palam fient omnia quô apparebunt gravia, quæ hic videbantur levia : quòô et- iam bona opera & juſtitiæ rigoroſiſſime examinabuntur: ſed & gravia peccata, quoad numerum, & ſpeciem, &c. Conc. 22. 29. 29. 30, Bene. denique conſideratâ extremâ miſeria “ Peceatoris coram Judice conſtituti, cui nullum penitùs re- M fugium, & patrocinium. Conc. 3i. & 32. Poſt hæc, inquam, ſte⸗ 7 6 4 e, V (ce eihr . ael⸗ ₰△ tON “ lis be, her. tul: 7. 34 iert. us lt toNe ti teſtimonio probatum eſt, ducite ad communi ſapplicii locCum, & cum Bern. ſerm. 5. in Pſal. 90. Cornel. in Matth. 2. 34. Ut ſcil. oſten- Elehorum: His Aeliciæ; impii tormentum. 52 Proceſſus fiet ad ipſam Sententiam, quæ erit vite & mort (reſpectu diverſorum, Beatorum ſcilicet & reproborum) & quidem æternæ, mox & brevi executioni dandæ. Eam feret & pronuntiabit ipſe Divinus Judex in terris, cuùm vi- r & Pronuntlabit ible Pivinn I1 kert 1- Chriſti ju- veret, iniquiſſimè ab homine judicatus, eâ Pilati ſe ententiaâ, entd dicati ſenten- ex vetuſtis Annalibus acceptâ, uti refert Adrichomius , in tia injuſtiſſi- Deſeript. Jeruſ. pag. I63. num. II v. Jeſum Nazxarenum, ſabverſorem ma. Qualis à Gentis, contemptorem Cæſari, & falſum Meſſtam, ut majorum ſucæ Gen- Pilato lata? ludibrio regiæ majeſtati, in medio duorum latronum, cruci aſſigite: I, Lietor, expedi cruces. Cornel. in Matth. 22. 26. Ff. r26. I. J. quam falſiſſima, injuſtiſſima, & indigniſſima hæc ſententia! quod eòô magis totus mundus agnoſcet, cùm ab eodem Chriſto, ſupremo Judice vivorum & mortuorum, audiet ſententiam æ quiſſimam, quam Chriſtus ipſe docet, Matth. 2r. àv. 37. Taunc dicet Kex hü, qus dà dextris ejus erunt“ Venite Benedibti Patris mei, poſſidete paratum vobis regnum à conſtitutione mundi; eſurivi enim, Odediſtis mihi manducare; ſitivi, & dediſtis mihi bibere; hoſper eram, E& collegiſti me ; nudus & ooperuiſti mez infirmus, & viſitdſtu me; in ecarcere eram, & veniſti ad me. Tunc dicet & hü, qui à ſiniſtris Chriſti Ex- erunt Diſcedite à me, maledicti, in ignem æternum, qui paratis eſt tremi judieis diabolo &! ĩAngelis ejus. LEſurivi enim, & non dediſtis mihi manducare; ſententia ju- lſitivi, & non dediſti mihi botum; hoſper eram, & non collegiſtiz me; nu- ſtiſſima. dus, & non cooperuiſtis me; infirmus, & in carcere, & non viſitäſtis me. Hæc Chriſti ſententia lata, aut ferenda juſtis & impiis, juſti primo expendenda utraque pauliſper: & obſervandum, non ſine ſententiam causâ prius juſtos ſententiam accepturos (uti contra, prius accipient: de- impii ad inferos deſcendent, quàm juſti in cœlum aſcendent, in tep o, hiſce nempe ſpectantibus illorum ruinam; de quàâ infrà Conc. cur? ut hia 40. n. 2. Tount hi in pplicium äeæternum, Nuſti autem in vitam æter- crius doleant. nam: Matth. 2. a6.) tum quia Electi digniores ſunt reprobis; tum quia Chriſti proprium eſt præmiare; alienum, punire; tum ut reprobi acrius doleant, videntes, quid amiſerint, ait S. dat * 526 CoNc1O XXXIII. . udiei Eæfremi ultima Sententia — — Quia Chri- dat Chriſtus, ſe proniorem eſſe ad benignitatem & miſeri- ſtus pronior cordiam, quam ad juſtitiam & vindictam; neque hanc exer- ad miſeren- cere, niſi velut coactum à ſceleribus noſtris: deinde ut tan- dum quàm ro major ſit cruciatus impiorum. Ponderandum utrum- puniendum. Que. V. Conc. Sy. n. y. d. ́Lßl III. Imprimis omninè Deus pronior ad benefaciendum Pronior & miſerendum, lentusque in decernendis ſuppliciis at in min ad I. bonorum operum remuneratione quodammodo feſtinus, ſupplicia in- magisque in miſericordiam, quàm juſtitiam propendens. ferenda. De Deo verè, quod in Cæſare Auguſto adulatus laudavit Ovidius: JNardus es ad pæœnas Princeps, ad præmia velose. Miſe rationes ecjus ſuper omnia opera ejis Pſal Taz. 9. Deus, cui pro- prium eſt miſereri ſemper, & parcere, canit Eccleſia. Smper, ait ſi- Fnatt; ut doceat, diabolum nunquam miſereri, & parcere, lo non loco miſericordiam oſtendere: & quando dicitur: cui preprium eſt miſereri, omnes alios excludi. Beſſeus de quac.ionc.. J. 354. Ubi ſol. ſequ. Hinc bene mihi, ac conſultè feciſſe vi- omines quidem nonnunquam: Deum verò ſemper, & nul- Hierogly- dentur Æ gyptii, cùm optimi Principis imaginem hoc hiero- hi U .— .* . „ f . boni S glyphico jexpreſſerunt: Dabant ei in manus ſceptrum, in juſti. cuſus imo caput hippopotami eſt equus aquaticus ſeu flu- vialis, ſic diétus, quòd fluvios inhabitet, & equum non fi- gurâ, ſed magnitudine referat: amphibium eſt animal, ſeu quod tam in terris, quàm in aquis vivat, maximè ferum & immite, Calep. & Matth. Brndl.) in ſummitate verò caput Ci- coniæ avis benigniſſimæ ac mitiſſimæ, erat. Primum nota erat uſtitiæ, alterum benignitatis, quæ in rege im- primis neceſſariæ ſunt; ita tamen utraque temperanda eſt, ut clementia ſummum ſemper locum teneat; juſtitia verò infimum: quod nos melius de ſummo Rege, Deo, ſentimus & dicimus; bonitatem ſcil. & miſericordiam, ejus in regno, ſuperiorem ſemper locum tenere. Unde: Miſericordis autem Ele- Iuperewaltat Jqudieiumn Zacobi 2. 13. Atque hinc in die judicii R 4 Ae N Nnen 2 e lut 4 7,Uth Mcka A IIE trA . R. 1 1 N 1 uN nlo. uI gud⸗ Nim gen⸗ . ſen o egne ℳℳ cie U⸗ ut tantdò illius huic gloria majorem dolorem & cruciatum ex afferret, cùm videret hoſtem ſuum juratiſſimum ad regiam ch propemodum dignitatem evectum Eſth. 6. . 9§. Beſſeus cit. Et ut volunt D. Hieron. D. Aug. Conc. 29. n. 3. Credo, ait! Electorum: His deliciæ, impiie formentum. 527 , Electos prius, quam impios ipſe judicaturus eſt, ac beni- gnam illam pro iis primò ſententiam pronuntiaturus. Ze- nite benediéti & c. Alterum eſt, ut impii magis doleant, uti Ut impii dictum: quòô enim dolore excruciandos hos putamus, cùm magis dole- juſtos ad gloriam appellari viderint, ſe verò æternis ſuppli- nt. &c. ciis mancipari! Peccator videbit, & raſcetur, dentibus ſuis fremet & tabeſcet: Pſalmo III. 1o0. Quem dolorem ſenſiſſe, cenſendus Ex Epulone eſt dives Epulo, medios inter ignes conſtitutus, inferni pa- Lzæce '. bulum, dum Lazarum in ſinu Abrahæ conſidentem videret!? neque enim aliam ob cauſam putem illi Lazari gloriam de- monſtratam, quam ut ſupplicia tanto ei graviora & acerbi- „ ora viderentur. LucæIé. Afſſverus Perſarum Rex, ad cujus nutum 127. Provinciæ trepidabant, prius Mardochæum ho- Tormen- noribus affectum voluit, quàm Amanum patibulo affixum, tum Amani nlo⸗ 1 honore. quàm non lagens erat Amanus, cùm ipſe in regno Princeps, à Rege juſſus, Mardochæo judæo, cum ſuo dedecore, ho- norem exhibere debuit, quem ipſe dictabat ſperabaâtque, ſi- bi obventurum, ambitiosè: ſth. 6ö. Ita quoque ſummus ille totius Univerſi Rex & judex juſtos prius exaltaturus eſt, honore & glorià cœleſti cumulaturus, ad regnum per ſen- tentiam vocaturus, quam in reprobos ſententiam damna- tionis pronuntiaturus, ut ita illorum tormentum, visâ bo- norum gloriâ, adaugeatur. Adeo impiis in judicio peni- tùs nil in ſolatium, ſed omnia in torturam cedent, etiam a- liena & extranea: neque hoc ex intentione ſalutis, ut emen- dentur & ſalventur impii, uti Deus gratiam fecerat Caino, de quò Franciſcus Mendoza, adducens id Geneſ. 4. 4. & g. Re- Caini dolor ſexit Dominusz ad Abel, & ad munera ejus; ad Cain autem, & ad mu- & invidia ex nera llins non reſpexrit, idque ſigno aliquo externo monſtrans, fratris mune- Men- fibus Deo m gratis, ſuis doza, ut Cain videns ſe humiliter contemptum, & fratre ingratis. Mechtl de qud. extr. Xxx hono- 52⁸8 CoNc1O XXXIII. Judicis Extremi ultima Sententia — „ —– . 2 honorifkcè à Deo approbatum, & ex ſuâ miſeriâ, & ex alienâ lorid morderetur; indéq; juſtà quadam invidià excitatus, & ſuam à ſe malitiam abdicaret, & fraternam religionem impo- ſterum imitaretur: in 1. Reg. 2. 33. f. o06. in Expoſit. lit. ubi d f. yoa. multan Praſens calamitas, um præteritaâ vel aliena felicitate comparata, moleſtior eſfestur. Non ita in judicio fiet impiis (uti Caino fa- &tum, etſi in obſtinatione perduranti) quibus nulla amplius ſalus, aut ſpes, ac intentio ſalutis erit. Conc. ſequ. n. 2. Cala- Diocletia- mat. Diſc. 32. r. 5. O& Diſé. 26. n. 3. Labat. propoſ. 32. f. 151. Dio- nus excrucia-cletianus Imperator, Chriſtianorum perſecutor longè ſæ- tus, videns in- viſlſimus, Annum agens in Imperio vigeſimum, cum vitæ rmentum tg£io, ſeu Chriſtianæ rei ſucceſſu conſternatus, illud depo- Chriſtiano- Tum, quos ex- —r5—. . . R1 Sèð tirpatos vole- ab eo anno, Chriſti ſcilicet 304. Anno dein Chr. 313. veneno bat. hauſto, mortalium ſeſe iræ ſubduxit, immortalium ſubi- turus: ſed id non ſtatim, ſed poſt triennium accidiſſe, au- thor eſt Zoſimus, Comes Græcus, hiſtoriographus Ethni- cCus. Et usque ad annum Conſtantini M. Principats undeci- mum, Chriſti 316. voluntarium exitum diſtuliſſe Diocletia- nus fertur. Enimverò divino factum conſilio putandum eſt, ut tamdiu ſuperfuerit, dum inopinatam Chriſtianorum felicitatem aſpiceret, templàque à ſe disjecta reſtitui, veti- tos à ſe cœtus frequentifſimè celebrari, Chriſti gloriam fum- mis tolli præconiis, Chriſtianos Principes ſuo ipſius ſuffragio imperare; quéô enim animi angore hæc illum aſpexiſſe pu- tandum: Regio ſanè cum Pialte canere unusquisque potuit: Peccator videbit, & raſcetur, dentibus ſus fremet, & t abeſcet: de- ſederium peccatorum peribit Pſalmo III. Io. Ludov. Aurel. Peruſin. Com- pendio Annalium Baronii, ad Annos Chriſti allegatos. Quid hic Imperator, cum impiis omnibus, in judicio extremo aget, cùm plura videbit, audiet: &c. in rabiem actus:? Non ita. In Judicio IV. Itaque: Venite benedibti: &X&c. Et: Diſcedite maledicti, . duæ Claſſes quàm diſparia iſta: Hinc intelligimus, Duas in Judicio clas- judicando- ſes ac ſortes judicandorum fore, quarum una accipiat ſen- tentiam ſuit, vitam privatam & horticulturam in Dalmatia agens, –— FElecorum: His deliciæ, impiis tormentum. 29 den tentiam beatitudinis, altera damnationis, à Judice æquis- rum: ſicut du- E ſimo; ut univerſo Orbi illorum virtus, & horum improbi- plex & diſpar li- tas manifeſta fiat, palàm illis prœæmia, his ſupplicia retribu- ſententia. D ente, juxta id: Credere oportet accedentem ad Deum, qlss eſt, & inquirentibu, ſe remunerator ſit. Hebr. 1I. 6. IIli Benediéte, hi male- U. TYici: illis extremi Judicii dies, etſi non ſine omni pavore. Sa- prà Conc. 20. n. 3. Conſolatorius tamen, & deſiderabilis; im- pilts fatalis & ſumméè terribilis. Has duas ſortes, Iuſtorum & impiorum, acutriusque diſparem retributionem, in ju- De his va- é dicio futuras, ſacræ Paginæ apertiſſimè loquuntur, non Tarobolx wi uno tantùm loco; Eô pertinet parabola de virginibus pru- ex Evangelio. i. dentibus & fatuis: Matth. zy. 4 v. I. De Piſcibus bonis & ma- „ Ilis: Matth. 13. 4 v. 37. De Tritico & Zizaniaâ: ibid. à v. 24. De n ſervis bonis ac fidelibus, & de ſervo malo & pigro: Matth. 2r. . v. 14g. Et apertiſſimè loquente Chriſto de ipſo Judicii die, de ovibus à dextré, & hædis à ſiniſtru, ſtatuendis: à v. 3272. ☚ m cui immediatè ſubjungitur utraque, de quâ agimus, ſen- tentia Chriſti: v. 3a. ar. Feliciſſima proin ſors erit Agnorum, er Tritici, bonorum piſcium, prudentum virginum: &c. mi- Ann ſerrima autem partis adverſæ. IIlis enim gratioſus erit Ju- uuonn dex, Paſtor, Dominus, Paterfamilias, imo & ſponſus: his et. ſeveriſſimus, cum juſtitiâ, ſcelerum vindex & ultor, ma- hn., los malé perdet; malos piſces abjiciet; Zizania ad igne com- . ikaN burendum tradet; hædos, & virgines fatuas, excludet coec e. lo. Ita idem Aiſſiciliz, faciliss, jucundus, acerbus. Uti Apoc. 4. . Ex Apoc. 4. ͤ dicitur: Et de throno ejus (Judicis) procedebant fulgura & vocer, & v. T7. rk tonitrua, adeo ut inter tonitrua & fulgura mediæ audirentur „( voces. De throno procedunt voces in bonos, fulgura & . tonitrua in peccatores, ait Speranza: Puncto 12. de Mort ificat. Paolet. in Fer. 3. Dom. 1. Quadrag. Serm. 6. n. §. f. 5æ. Ede &ſ num. g9. V. ſupraà Conc. 9. n. 2. Egredietur virga de radice geſſe, & ſlos de radice Ex Mat. 1. i 1,/ * . * . . „ H eerc Ya⸗⸗ 11. 7. Virga ſententiæ damnationis impios 7. ,. dͤ. percutiet; irga illa vigilans, quam olla ſuccenſa ſequitur, ter Jerem. 1. 13. Flos ſuaviſſimus ſententiæ Juſtorum, hos re- XX x 2 creabit. 530 CONCIOXNXXXIII. Judicis Extremi ultima dententia creabit. V. Procop. Capuc. in Judic. Diſc. I5. n. I. 2. &c. Sed regre- diamur ad ipſam ſententiam Jjuſtorum, cum gaudio cogi- 2 tandam. “ Expenditur V. Venite Benedibti, & c. O anima, quid poteſt delectabilius ex- ſententia E- primi, qudm - venite? ait S. Bonav. Cardin. Soliloq. c. 3. Oenite & c. lectorum, & verba Chriſti conſideran- (Vübus verbis blectos omnes ad cœlum invitabit. Venite Juſti, qui amore mei omnes veſtros affectus, tentationes, tur: Venite. concupiſcentias viciſtis, & à meâ lege alienati non eſtis, qui- bus tantus mei amor fuit, ut & omnia veſtra ac totum mun- dum, vel reipsâ, vel affectu & contemptu ejus, reliqueri- tis. Venite: Sanctiſſima Virgo Mater mea, 88. Apoſtoli, Mar- tyres, Confeſſores, Doctores, Virgines, &c. qui, meo auxi- lio & gratiâ, triumphâſtis de mundo, carne, & demone, tri- bus principalibus ſalutis veſtræ inimicis: Venite: pauperes Lazari, à ſæculo abjeéti, qui ulceribus pœnitentiæ auſteri- naſtis; lenite, modò ab Angelis in ſinum Abrahæ deferendi. Venite Electi mei, qui, etſi cum filio prodigo me patrem de- ſerueritis, per poœnitentiam tamen iterum gratiam meam mweruiſtis, nec Sanguinem meum perditum iviſtis. Venite, qui laboraâſtis, & onerati fuiſtis, labores, ærumnas, & vitam meam in paupertate, patientiaâ, humilicate imitati; & ego refi- Benediktie ciam vos. Oenite, enedibéti à Patre meo & totâ SS. Triade; benedisti, Patris mei. quibus mundus propter me maledixit. O quàm ſpecioſa laus Poſidete pa- beatorum ex ore Chriſti! Poſdete, & velut hereditatem ve- ratum vobis ſtram occupate, innocentiæ, patientiæ, laboribus, meritis ve- s nen. ſtris promiſſum & paratum Regnum,non dimidium, utAſsverus Eſtheri promiſerat; non terreſtre vel mundi hujus, de quòô Vos elegit Deus, quédque finem brevi habiturum ſit, cujus diadema ſentibus riget, curis, anguſtiis, periculis; ſed re- gnum gloriã & majeſtate plenum; de quòô David: Gloriam ma- Chniſicentéæ Kegni tuir Päſalm. Iqa. Iz. Regnum non triduanum aut ter centum annorum, ſed æternum manſurum: KRegnum acem, regnum omnium ſaculorum dbidem v. 13. O quantæ gloriæ, tatisque cooperti, gravia paſſi eſtis; toties eſuriiſtis, jeju- II EleRorum: his delicie; impiis tormentum. 531 ege quantæ beatitudini hæc verba ſunt! ait Ch ryſoſt. nec dicit accipite, t. ſed hæreditazte, quaſi proprid, quaſt Paterna quaſi veſtrd, quæ vobi d prineipio debebatur. ap. Cornel. in Mat. ar. 3a. Homunciones nos r. ſæpè gaudemus cum ſolatio, cùm à magno principe verba gratiæ ac clementiæ accipimus; quæ tamen, ut plurimum, „Vverba ſunt tantùm, & homini ab homine, ſine fructu & uti- i litate; ut dicat Regius Propheta: Nolete confiaere in Principibus; in filiis hominum, in gquibus non eſt ſalus“ Pfſalmo Izs†. 3. Verè: Salus m autem juſtorum à Domino: Palm. 36. 329. quam, per ſententiam uD jucundiflimam ſupremi Judicis publicam, accipient om- . nes Electi, quorum etiam minimus in cœlo major erit om- m. ni Alexandro, Auguſto, & potentiſſimis mundi Regibus & en. Principibus, qui, ſi damnati (uti quàm plurimi erunt) e tum infimo in terrâ ſtabunt loco, cùm in ſuperis videbunt, Men audientque per ſententiam Divinam pronuntiari, veſtiri, & coronari Reges tantos, Cœleſtis & æ&terni in Cœlo Empyreo regni, qui olim in vitâ fuerint pauperculi & infimi. Cornel. A beſſens Conc. 2. de Jqud. à f. 355. S eon VlI. Conſideratione nec minùs digniſſima ſunt Chriſti Chriſti re- o, Judicis ſüpremi verba, quæ prioribus addet: Eſurivie & C. munerantis enmn ſuprà num. z. Mira res! Videte, AA. & apprehendite, quaàm ſumma libe- . ſit liberalis Deus, quanti faciat opera miſericordiæ, quæ ralitas: Ke- tanto regno compenſet: Poſſdete regnum inquit; quam ob Rer compen- esn cauſam! ſurivi enim, & dediſti mihi manducare & c. Sicut & at minima- à½ reprobis idem graviter objiciet ſimiliter: Diſceedite, maledicti, Ex his ne- in ignem æternume Eſurivi enim- &c. Matth. 2. 41. & 42. Adeo glectis impiis e „ 5* „ „% % 3 * .ℳ 2 2* n die fatalis judicii ſupremo de miſericordiâ ejusꝗ; operibus torenaun . eh rigidum examen erit, & deſuper remuneratio, vel punitio: nurm rmlo . * S * * . . * . . 3 6⁶ “ in qu ipſo iterum impiis magnum tormentum erit, cum PrXH A. . viderint, in beatis opera miſericordiæ ita commendari, & .„* „ X „ ₰ „ . 4 præmiari; ſeſe verò puniri & reprehendi propter illa negle- ⸗ . nn Rta: quid ſi inſuper pauperibus non tantum non benefece- 9 rint, ſed & ſua rapuerint, eos oppreſſerint?! An fſortè ibunt n ri ignem aternum, qus opera miſericordiæ non fecerunt. & non tount, ℳ ßMMMM X 3 qus 532 CoNcIO XxXXIII. Judicis Ewtremi ultima Sententia qui aliena rapuerunt, ait S. Auguſt. L. de fide & operib. Breviar. R. Fer. 2. Dom. I. Quadrag. Lect. 2. Ubi & bene notanda verba Chri- ſti: Amen dico vobis: quàmgdiu feciſtis uni ex his Fratribus meis mi- nimis, mihi feciſtise V. 40. & 4. Venite benediöti, poſſidete regnume- Operum Agnoſco promiſſionem meam; laudo miſericordiam ve- miſericordiæ ſtram, quæ jure ſiſtere ſe præmio poteſt; accipite præmium, pliflun⸗ quod pretio æſtimari non poteſt: quidquid ulli meorum erces. tũque ſæpiùs refecit: veſtris ego veſtibus tegebar: ad ve- ſtras ego ædes peregrinus divertebam; veſter in me amor ipſos ad me carceres penetravit: veſtra miſericordia vixi. Venite benedicti- Fragmen panis famelico dediſtis: En men- ſam paratiſſimam; venite, æternùm epulaturi. Peregrinos tecto non excluſiſtis: Angelorum cives vos eſſe jubeo. Se- minudorum algentibus membris lanam injeciſtis: adeſte, immortalitatis purpurâ velandi. Venite benedisti. O quæ rerum hæc commutatio pro centonibus, pro obolis, pro menſarum miculis, paludamentum gloriæ, theſauros cœli, Ad imitati- delicias non finiendas recipere! Eide Eccl. 16. 17. Hæc ſi qum Onem propo- nitay.! vera, tam eſſent omnibus perſuaſa, nemo foret, qui non tam vili vellet cœlum emere. Veriſſimè Auguſt. & vie mercator eſs optimns, da, quod non poter retinere, at recipias, quod non poteris amittere; da modicum, ut recipias centuplum; da pauperi nummum, ut à Chriſto impetres reÄgnum; da buccellam, ut obtineas peccatorumn veniam; da veſtem, ut merearis gloriæ ſtolam; da vilia, ut conſequaris gterna. Ita S. Aug. (S§. Cæſar. Arelat. Hom. /3.) citat. à Drexelio tomo I. Sgno g Preæaeſtin. FH. 3. qieæ autem ſtultitia, illic tua relinquere, unde exituruz er; & illuc non premittere, quò iturus es? illic ergo tus repone, ubi tuam habes patriam, ait S. Chryſoſt. in Matth. 6. Drexel. cCcit. digno . Pradeſtinat. mihi f. 25 5. & ſeqe. ubi plura. Hic mihi occurrit, quod refertur de Cæſare, propoſito noſtro per- Julius Cæ- opportunum. Cauſam dicebat apud julium Cæſarem mi- harà milite les unus veteranus, & causâ premebatur. Itaque timens, accepti bene- ne causâ caderet, quid egit? Reddidit Cæſarem memorem cujus:· feciſtis, mihi factum eſt. Veſtra me commiſeratio cibo po- — Flegorum: Hie delicie, impiis tormentum. 533ͦz3 A cujusdam beneficii, quod illi in extremâ neceſſitate contu- ficii memor, ci. lerat. Meminiſti, ait, mperator, ſub quâdam arbore um-remuneratur . bram non ſpargente, cùm velles reſidere ferventiſſimo Sole, umbram ſii „ un & eſſet aſperrimus locus, quomodo ex commilitonibus faéctam. iun unus, penulam ſuam ſubſtraverit: Memini, ait Cæſar, & an quidem ſiti confectus, quia impeditus, ire ad fontem pro- mon Ximum, non poteram, niſi commilito, homo fortis & ſtre- or nuus aquam mihi in galeâ attuliſſet. Potes ergo (ait mi- les) 6 Imperator agnoſcere illum hominem aut illam ga- eum leam? Reſpondit Cæſar, non poſſe galeam ſe noſcere homi- iin nem poſſe; & adjecit. Iu utique ille non es? Meritò, ait Vid. plura nu alter, me non agnoſcis Cæſar: nam cum hoc factum eſt ,in- Engelgr. P. I. gi teger eram. Poſtea ad Mundam in acie oculus mihi effoſſus Pom. Septu. „eſt. Nec galeam iſtam, ſi videres, agnoſceres: machærâ Pevenkela- Nℳ, enim Hiſpanicaà diviſa eſt. Quæ cum audiret Cæſar, mox Se eh,,. oA vetuit, illi exhiber i negotium, & agellos, de quibus lis erat, psw 4. ,. militi ſuo donavit. Longe major „ quàm Cæſaris in hunc ſiqnio &c. Gn, ſuum commilitonem, erit Chriſti in ſuos amicos, qui ei ob- Abr. à5. Cla- Gon. ſequium aliquod Præſtiterunt, munificentia & benignitas. Ta- Juda p. 4. non Qandoquidem quidquid exhibetur officii pauperi, fiat?& 22. W Pauperum patrono Chriſto, poterit quivis in pauperes offi. —. a- NN. cioſus & clemens dicere Chriſto, quod miles ille Cæſari. Sis Qnrutus. Meminiſti, Domine, quomodo, cum ſub frigido Jove, ANnN . ſæviente brumaà, ſeminudus algeres, & tremulo corpore ſei pulſares ad oſtium meum, te in ædes exceperim, & nudum lo cooperuerim: Meminiſti, quomodo, cum, inediâ exhau- z ſtus, & fame pallidus, fruſtum panis emendicares, ſic eſuri- un enti menſam ſtraverim, ibique manducaveris? Oſtendet H profectò ſe memorem eſſe, quando coram toto mundo tua miſericordiæ opera deprædicabit, dicens: Venite, beneditti. . Eſurivi enim, & dediſti mihi manducare, &c. stanihurſt. de Zudicio . Ccap. 7. 2 f. 140. Quid ſi alius adfuiſſet, deprehenſiis & con- victus, noluiſſe Cæſari, cuùm potuiſſet facilè, in extrem4 gen neceſſitate ſubſidium ferre quam mercedem tulifſet? an 334 CoNCIO XXXIII. Judicis Eutremi ultim dententia non audiiſſet: Ito, maledicte, in crucem &c. hæc ſors erit Er impiorum. Annon AA. efficaciter & ſinceré proponimus, N 4 pauperi Chriſto, ſeu Chriſto in pauperibus, benefacere, it E mereamur audire: Venite, benediéti, de tenebris ad lucem, de &d ſervitute ad libertatem filiorum Dei, de bello ad pacem, dd br morte ad vitam, de exilio ad patriam, de carcere ad regnum, de agone ad triumphum, de mari ad portum, de Babylo- ne ad Jeruſalem, de mundo ad cœlum, de tempore ad æter- nitatem, eàmque beatam. õů k Feltorum VII. Venite, benedictes & C. Poſſidete regnume &c. O quim “ ſponſio: dulcis erit hæc vox Chriſti in auribus Plectorum! O qum Duando te ejus facies illis decora! quò hinc perfundentur gaudio?! Taune t idimus. reſpondebunt juſti dicenter (non tam ore, quàm corde, admiran- tes Chriſti erga ſe munificentiam ) quando te vidimus eſurientem nm & pavimuste! &c. v. 37. Significatur profunda humilitas, ac- din miratio, & exultatio Sanétorum, eò quòd audiant opera ſua, n & exigua & exilia tanti fieri à Chriſto, ut ea ſibi facta æſtimet, a quæ pauperibus Chriſti amore fecerunt. Corn. O quantas gra- j tias agent Electi, profundiſſimè in facies ſuas procumbentes, en tantæ Chriſti beneficentiæ, qua, & cujus gratiã agnoſcent, ſe- (A ſe eè felicitatis, æternum duraturæ, perveniſfe. Declaremus " ahb exemplo, tali, quale dedimus ſapra Conc. zo. n. §. Et quis Rex à vel Princeps, cui cùm non eſt proles, is obvium aliquem par- vulum pauperem in filium adoptat, educat, quin &, cum " moritur, heredem teſtamento ſcribit, & inſtituit totius regni jen ſui: quàm non gratum hunc eſſe oportet tanto benefactori, cujus beneficio planè gratuito, ad tantum ille evectus cul- uti men? quid omnia mundi regna, honores, divitiæ, potentia, ep in comparatione cœleſtis illius regni?: Cœli heredes ſcribit n Chriſtus, &, toto mundo teſte, inſtituit ipſe ſupremus Judex, in Poſſtdete re- & in actualem poſſeſſionem inducit: Poſſigete renum. At qus guueves duot titulo: multo: titulo donationis; quam fecit Pater vobis: 8S quibus ti- tulis: — edis; ob veſtræ titulo hereditatis; quia heredes Dei, cohereder Chriſti- titulo emptionis; per pretium ſanguinis mei: titulo mere I erl e lN Eleſtorum: bis Deliciæ; impüs tormentum. 535 veſtræ meritum actionis: March. fel. ga. Venite, Benedieti: de S. Mechtilde, filiaà Comitis cujusdam Germanici, ſponsâ S. Mechtildis. Chriſti ab ineunte ætate, quanto in his verbis deliciaretur H affetu, dictum eſt, ſupra (onc. 12. n. S. De S. Aproniano ſic S. Apronia: habet Martyrologium Romanum 2. Februarii Romæ Via Sala- nus & Cœlo ridâ paſſio Sanäte Aproniani Commentarienſis, quà adhuc Gentilis, cum audiens: Ve- Sunbtum Sicinium & carcere educeret, ut Laodicio Præfecto præſentaret, ite Benediéli, converſus, & vocemq; èà cœlo fabtam audiret“ Venite, benedibti Patru mei, percibite 17 I. „U Pe OLee gi Martyr. regnum, quud vobis paratum eſt à conſtitutione mundi; credens bapti- zatur, & poſtea in confeſſione Domini Finem vitæ capitali ſententiâ ac- cepit. S. Franciſcus Seraphicus, cùm adhuc vivens accepis- S. Francifei ſet revelationem ſuæ prædeſtinationis, totis octo diebus nil gaudium re- aliud egit, quàm perpetuèò exclamare: Laudetur Dominus Den- velatà ſibi ſa- meus; ipſi gloria & honor ſine fines ita ut horas etiam Canonicas lute. dicere obliviſceretur. Faber Dom. a. Advent. Conc. 3. n. 2. Miſer- rimus ego peccator, indignitatis meæ conſcius, neque de cœlo vocem, neque revelationem expecétare poſſum, aut cupio, ſed me Divinæ infinitæ miſericordiæ totum fubjicio, heneh ſpem inter & amorem ac metum meritò vivens, cum Ec- enhe⸗ cleſia ſupplex: Sancti nomini tui, Domine, timorem pariter & a- S. Bernardi Lens morem fac nos habere perpetuum. Orat. Dom. 2. Pent. Ecce enim: lachrymæ & il Firmum eſt mihi propoſitam, nunquam ridendi, ait S. Bernardus, H au- en, quousq; audiam ex ore Dei illa verba Z'enite, benediétes Patris mei; S“ Dinet . M neq ſlere deſiſtam, donec liber ſim ab illa ſententiäs Ie maledilté in ignem äaternum. De Interiori Domo. c. 37. Calamat. Aubl. in dent. V. d Judic. ſin. fF.Sz. An quæſo (mihi ſeriò ad mentem loquor, & tu tibi loquere) me reprobum faciam & indignum tam ac- enig ceptabili voce: Venite, benediétt: extra quam nulli ſalus ob- ſoni tinget? an me præceps fubjiciam illi ſententiæ: he, maledilti? kn abſit, inquis, avertat Deus. At verò revera (prô ſcelus & Pgdd dedecus! prô damnum!) id facio per turpem carnis volu- ptatem, per graviter iniquum lucrum „verbo: per quodvis din peccatum mortale. O quanta nobis neceflitas timoratè e⸗0 & Juſtè vivendi, ne à tantâ felicitate excidamus! Utinam & 5Mechtl de Jud. erctr. VVV 108s, JJMUb- 536 CoNCIO XXXIII. Judicis Eatremi ultima Sententia nos, ſpe audiendæ illius vocis: Ernite, convertamur à vis Chriſte jeſu, Judex, Conſutati malediétis, ſlammis acribus addidtlis, voca me cum benedictis: Sequ. Miſſæ Defuntt. devoto Lecktori, vel Auditori, duplicem hiftoriam, quarum ctorum ſententiam: Venite, Benedicti- &c. alterâ, quâ incu- tiam timorem (ſicut initio Concionis dictum eſt, timoris & amoris Dei ſtimulum & calcar ac frænum eſſe udicium ex- tremum, quô nobis & præmium & ſupplicium æternum lanmnm, vel verbo ac voce tenus terribilem ſententiam: Ie, ma- ledictis de quà in ſequenti (oncione generatim; in ſequentibus dein de ſingulis illius partibus ſermo erit, momenti, uti res eſt, Eques no- graviſſimi, quia æterni. Deguſtemus prius aliquid de Con- bilis ad epu- vVivio Regni illius juſtorum, ut ſummum ejus deſiderium, lum cœleſte excitatâ orexi, concipiamus. Inter Provinciales, viros no- invitatus: in biles, duo quidam erant, tum loco domicilioque vicini; 2* quo illi du- tum, ſicut opibus & generis ſplendore, ſic vit4 moribusque centi anni vix una hora vi- debantur. ex æ&qquo inſignes. Horum alter altero diu perfamiliariter uſi, in magnam amicitiæ amorisque conſuetudinem perve- nêre. Atque, ut erat matura utriusque gravitas, ſuavi mo- deſtiæ ſociata, amoœbeis conviviis, ſed honeſtis iis, & jucun- dis, ſeſe alterni, ut cuique viſum eſt, invitabant. UÜbi veri Sanéta duo- mihi fit ſimile, crebra illos, tum de bonis quibusque ſtudiis, rum Nobili- tum de cœleſtibus præſertim gaudiis, quorum amore tan- um dintcitει. gebantur, miſcere colloquia ſolltâſſe. Nondum enim hæc ævi noſtri dedecora invaſerant, ut coiri amicitia inter plures pos- ſe, non putaretur, niſi cœnas in luxu probrisque exigeremus; aliique alios lacerare convitiis, vel contem ptore ſupercilio — latâ & ſpatiosaâ ad arétam & anguſtam, ut hac viâ venientes poſt Chriſtum, audiamus à Chriſto: Venite Beneditte! Tu 6 4 VIII. Pro Concionis auctario, ſubjungo piè curioſo ac un, perquam affectuosâ & jucundà, inſtillem amorem Dei, omnéeque ſtudium, ac curam fſalutis ſeriam, obtinendi Ele- proponitur, à nobis eligendum, ut ad bonum incitemnmu à malo retrahamur, fortiter & efficaciter) ut effugiamus il- deſpi- el s i 4“ Eledorum: Hus deliciæ; impiés tormentaun. 5337 rin deſpicere, vel in vino & hido patrimonium ingeniumque de- tere coquere cum Apicio (Romano, tempore Senecæ, omnium mE helluonum maximo) ſtuderemus. Quin contrà decorum A ſibi etiam tum nobiles credebant, ſi & facere palàm glorio- ſa, & fabulari inter ſe honeſta, audirentur. In hàâc tali duo- rum conſuetudine, cùm, neſcio, quid ſolito majus uterque H moliretur, convenerat fortè, ut ſtato quisque die luculen- tum, præ ut unquam alias fecerant, epulum domi ſuæ ap- de pararent; invitatis etiam aliis, quos vellent, communibus im. amicis. In hanc legem ubi hilares alter alteri condixere, Unus ho- H jäamque dies condièétus fuberat, ille alter (heu ſubitos rerum rum repentè ma. temporumque caſus! quam totus homuncio nil eſt!) ille, mortuus, ta- mmn inquam, alter, qui venire ad invitantem prior debuerat, fa- men d Ahie temn, tis præproperè conceſſit, ſuique adventuús ſpem convivato- rct ad Amici . + K. — e. — Convivium l. ri omnem incidit. Elato tamen tanto amico, quid alter ſu- invitatus ho- e perſtes egerit, expectatis? Urique erat is, ad funeris luctum, ſpes. lcn quam ad convivii luxum, ex hoc vicini exceſſu, paratior; loeh eàâque propter indictas epulas, ſi quâ licuiſſet, facile omiſlſu- Ioe rus. Verum in vivis adhuc cæteri ſupererant, quos eodem änn jure, meminerat, eſſe à ſe vocatos. Et iſtorum, quod par wer erat, reſpeètus tenuit, ut tametſi conviva unus, isque præ- ſi cipuus, numero deeſſet, illi tamen reliqui, in eodem ſigma- ge te, tantò laxius accubituri viderentur. Pergit igitur in E Cconcepto hoſpes, lauteque menſas & triclinia inſtruit. Cæ- teri, ut inter omnes convenerat, in tempore & loco adſunt. Occurritur à patrefamilias omnibus: fit ſalutatio: prope- rantur officia: deducuntur hoſpites: aqua in manus ſumi- tur; ordine locoque discumbitur: Atque hic, ecce tibi! ad- eſt hoſpes etiam ille, quem nemo tum convivarum exſpe- eene IOII QRGsrat: quippe functum nuperrimè, &, quod conſtabat, pu- Ai blico funere jam elatum. Et adeſt, ut oportuit, vultu com- . poſito, ad hilaritatem, quò nihil ferale aut mortale Ppræfer- rt. Quis enim in illo alioqui ſigmate lætus accumbere , cl aut dapes quamvis opiparas carpere ſuſtineret, ſi cum D — 68 CoNCIO NXXXIII. udicis Extremi ultina Sententia —— — nibus ad polluctum novendiale & magnificum epulum ve- niſie ſe cerneret! Ad hæc, ipſemet cœlo jam tum receptus (quod, puto, mox infrà cognhoſcetis) nihil cauſæ habuit, cur indecorem ſibi perſonam ſumeret, & in ore lurido tri- ſtis potius, quàm cum ſereno placidoque comis, appareret. „ Quid multis excuſo:! Adfuit, quem diximus, conviva, accu- buit, cœnavit; fidémque, quam invitatori dederat, præſens ecxſolvit. Reliquum erat, ut ex pacto mutuum faceret, epu- lumq; & ipſe jam pro ſocio inſtauraret. Neq; in hoc etiam fe- fellit. Menſis enim commodum remotis, amicum veterem Defunéctus & turbà ſeductum, jubet memorem attentumq; eſſe, ut ad ſeſe Amicum ho- proximum cœnatum & ipſe veniat: diémque & modum ve- iniein ibte niendi edocet: ſimul, abrupto colloquio, deſüt videri. Conamn, cer- I gnarus adhuc alter, quò defuncti hoſpitis invitatio tam no- to die indi- Va inſoléênsque pertineret; & arbitratus tamen fide non ca- &o, & modo. rituram, apparat ſeſe diligenter, diémque edictum avidus expectat. Neque enim homo, qui cæœætera tam probè ſem- Per tamque (ut ego mihi perſuadeo) religiosè vixerat, per eos dies commiſerit, quin, viatico munitus ante ſacro, vaſa cCcolligere, & ſi mors fortaſſis ingrueret, rationes cum Deo ponere maturaret. Dum Eques hic invitatus conſtitutam diem (erat Solis vel Dominica) ſpem inter & metum, expe- Vivens in- ctat: ecce tibi ad ipſas ædium fores equum videt candidum, vitatus equo . candido avo- aA] arr) 3 Iei at J catus abduci- 10, celerrimè ex ſuorum conſpectu abripitur, brevique tur ad ſplen- tempore per immenſum iter ad Regiam quandam peregrini didum pala- ſplendoris miræque venuſtatis perfertur. In hujus veſti- tium cœleſte, bulo cum paulum hoſpes conſtitiſſet, ab occurrente ſocio & Convi- benigne comitérque exceptus, per ampla quædam atria ſanè? vium. quam officiosè in aulam usq; deducitur. Ibi frequentes Con- vivæ magno numero circumſident, epulis colloquiisque in- tenti. Inter quos Eques, quamvis advenerat tardiuſculè, ta- men etiam tum, & ſaltem de ultimo ferculo partem ſibi ſu- mere jubetur: nam ad mala jam usque & ſecundæ menſæ bel- laria ——õ 2 . . „ 22 pulchrèque ſtratum: quòè, uti præmonitus fuerat, inſcen- lari e⸗ laut Un⸗ M Eledorum: His deliciæ, impiüis tormentum. 539 n. laria convivium proceſſerat. Obtemperat hoſpes non grava- ebum te cum eas præſertim cibi potusq; reliquias videret, quæ et Convivan- it, iam in ſaturo potéq; famem poſſent movere. Inter has dapum tiuimn maſe- . lautitias cum oculos hoſpes ad Convivas etiam convertiſſet, rno dellia id illamq; accumbentium modeſtiam, atque exuberantis læti-— Etltia. tiæ conſenſionem, totàmque loci majeſtatem conſpexiſſet: cum denique attentior, hinc epheborum obſequia, hinc erer muſicorum certamina, atque undique omnium ſtudia in- ofrfciaque conſideraſſet, rerum mortalium ſatur, id ſi- eon bi reliquum ſperabat, ut in illo felicitatis palatio ævum Ae æternitatémque duraret. Sed adeſt à tergo monitor ſocius, e. reverti in domum ſuam, velit, nolit, ita temporis locique rationes poſtulare: conſcenderet proin equum, & eò⅛dem, unn ungde advenerat, redire. Et hic queribundus, exilium de- precari, veterémque amicum obteſtari, ne, quem tam co- in miter invitaârat, lautèque acceperat, exturbaret: Dimitte n. me, inquit, pro Deo, hic aliquantulum morari in iſtâ Socie- AM tate: vix etiam, dum aſſediſſe, labrisque primis has ejus da- pes deguſtàâſſe: nolle ſe cuiquam odioſum & gravem eſſe, lo- nh co infimo contentum, omnibus parere. Sed parendum en fuit multèò plùs morato, quàm crediderat. Reductus igi- fuſſus eo- ae. tur à ſocio ad equum, eôque æ&grè conſcenſo, per avia loca dem equo in in patriam eadem celeritate revehitur, oculis quidem nec-Patriam reve- n quidquam ad interdictum ſibi palatium retortis. Sed in pa-hitur, ubi n tri, præ quàm cogitârat, mutata mirificè omnia reperit: ua. din⸗ egti ædes ipſas, quas paucis ante horis reliquiſſe ſe putabat, ſam in· N. familiæ ſacræ cœnobium converſas; amicorum verdò ſuper- W ſtitem planè neminem, ac ne nominis quidem ſui generisq; en memorem quenquam deprehendit, præter unum ſenem, Cor. qui dixerat, ſe audiſſe ab avo patris ſui, quendam illius loci deir Dominum diſceſſiſſe cum equo albo, ampliùs non rever- l. ſum: Quapropter non de nihilo jam miratus, cœpit ſuſpi- iu. CLari, quod res erat, domo ſe diutius abfuiſſe, quàm oculi ebel ſensusque decepti judicârant. Inde ſupputatis diligenter LYvyV 3 tempo- R 640 CoxNcIo XXXIII. Judici Easremi ultima Sententia Cùm abfuis temporibus invenit, annis adeo ducentis inter eas epulas ſe . „ * . ☚ 2 . * X 4 ⸗ ſet annis du- feliciter diſcubuiſſe; & nihilo minùs properatum abitum centis, in eo immerenti amico exprobraſſe, ut à convivio, non dimis- convivio, ſibi viſis una tan- tum hora. ſus, nonniſi unã horâ moram feciſſe. Jacobus Biderman. in De- Ntinét. g. c. 6a. YZoann. Major. Wec. xempl. E. Cazleſti Gloria. Ex. 7. F.- II. Sumamus hinc deſideriis noſtris præguſtum aliquem: ſi huic Equiti tanta felicitas, ad cœleſte bpulum ab amico ſio tantùm invitato ad unum aliquod palatium: Quanta erit, & quantum gaudium Beatis, cum ab ipſo Chriſto Bea- ti, orbe publico, ad ipſum coœleſte regnum invitabuntur: Lenite poſſtaete regnum. &c. Quâm amandus Rex tantus, tam liberalis, etiam mihi, modè velim: & quid ni velim? Unum opus: in ſtatu gravis peccati denique ſaltem non mo- ri, &, ut in eo non moriaris, neque vivere, aut Perſiſtere: haoc opus, hic labor, quéô dignum eſt cœlum. Judex Su. IX. Alterum Exemplum Amori ſanctum timorem jun- premus ſen- tentiam dam- mam ob lu- bus quidam magnæ ſanctitatis monachus degebat, Helias xum convivi- nomine, beato Hieronymo adhuc vivo multum familiaris. orum, veſti-Hic quâdam vice raptus, vidit ſe in quodam, miræ & inau- um. &l. ditæ pulchritudinis palatio, ubi per horam gradiens, & ejus Pulchrirudine ſatiari non valens, vidit à quibusdam juveni- bus pulcherrimis quoddam præparari tribunal, ſtratis tape- tibus, veſtibus, auro, gemmis, & multaà artificii varietate decorati circumquaque. In quéê Rex quidam decorus tan- tum, ut nihil aliud cuperet quis habere, magnaâ virorum ſole lucidiorum comitatus ſocietate, veniens ſe poſuit, ut judicia exerceret. Inter hæc cùm quædam anima (quam fuiſſe Anconitanum Præſulem, ab ibidem exiſtentibus po- ſtea — ſum ſe, ſed rejectum fuiſſe, per inuriam queretur, ſibi vi- licin ſacris libro 3. Exemplo g. à f. 246. Weculum Exempl. veterum Di- at, dum conſideramus, Chriſtum udicem ad tartarum nationis fert damnare impios, qui bonos ad cœlum vocat. Refert S Cy- ſuper Ani- Fillus Epiſtola ad & Auguſtinum In ſuperioribus WTgypti parti- ſen 2 Plekcforum: His deliciæ; impiis tormentum. 541 lusk ſtea intellexit) à nequam ſpiritibus catenis, igneisque vin- dn (ulis vincta, inſtar fornacis flammas erumpens ſulphureas, Im geportata, majeſtati regiæ præſentatur, quæ, priusquam GIn de aliquo interrogaretur, cœpit diris vocibus æternis igni- dN. bus ſe digniſſimam acclamare. Hanc, inter cœteras, alle- rens cauſam principalem, quoniam vanis mundi pompis in- b tenta, in conviviis, & veſtibus, & hujusmodi mundi ſtul- In titiis delectabatur. Quibus finitis, lata per judicem ſenten- in tia, ut pœnis infernalibus traderetur, donec corpori juncta nn duplices pœnas in perpetuum ſuſtineret: mox illam ſecum dler. ferens omnis illa nequam ſpirituum turba, inde diris cla- um. moribus receſſit. Meſffret. Dom. 1. poſt Trinit. ſerm. I. (34) mihi An, JF. 252. Yo. Major, magne Spec. Exempl. V. Gula, Ex. I5. fF. 377. Facile ln deſuper animi judicium eſto. H len V. præ ter citatos ſais numeri Cornel. Franc. Mendoza in 1. Reg. Authores 2. 33. in Expoſtt. Lit. cit. ſupra n. ; Thom. Kemp. L. 3. C. 2. de hujus mate- N Imit. Chr. D. Dionyſ. Carthuſ. de Judicio art. II. & 158. Guil. riæ. Stanihurſt. de Judicio Extr. Cap. . à f. Izo. Mart. Cochem. Capuc. de Jud. cap. 12. Procop. Diſc. 17. Fr. Joſ. Capuc. in AIdv. C. 2. Jac. March. hort. Paſt. tr. 3. de ide Chr. Lect. 33. f. 192. is Nicol. Turlot. Theſ. doctr. Chr. p. I. Cg. Lecl. 6. f. I14 .⸗ Joſ. Spe- e ranzapunito 1zz. Drexel. Tom. I. Sgno. Prædeſt. à f. 25 7. En- m Igr. part. 1. Dom. Septuag. & Embl. I. Annal. ætern. Faber Au- d a*½. them. z2. Dom. I. Adv. Dom. g. Advent. C. 3. n. 2. Beſſeus de ec⸗ Judicio Extr. Conc. . à f. 383. sq, 392. Calamat. OQuadr ageſ. un Diſc. y. f. 5. & ſequ. Paciuch. Lect. 37. n. 41. Phil. Harttung. duh- Conc. Tergem. Dom. 4. Adv. Conc. Ie Supra hbic Conc. 12. & infra gtnne Conc. al. õ Z OtuN inn 542 CONGIO XxXxXIV. Iudicis Supremi ultima Sententia. 2 B E, E E d S Er E E E S E E i CoNcIo XXXIVY—..R.. Judicis Supremi Sententia ultima, in impios fulmi- natoria, terribilis, & efficaz. Dom. 3. Ad. Vox Clamantis. Joann. I. 2 3. Dom. 4. Adv. Lidebit omnis caro Salutare Dei. Lucæ 3. 6. Eidem. Tox Clamanti. Lucæ z. X. S. Joannes, Vox Claman- tis. nes Baptiſta, dum interrogatus: Iua quis es? Vox Cla- mantis, reſpondet. Si joannes lox ſit clamantu, non ipſe clamans, quis ergo iſte clamans? S. Ambroſ. in c.3. Clamans eſt Lucæ aſſerit eſſe ipſum Chriſtum, cujus prænuntius fuit S. ipſe Chriſtus: Ooannes, ſicut voæ præcedit verbum. Clamavit enim verò duomodo & Chriſtus in terris ſæpius ad peccatorem miſerum fſuis in- Maveritchri-numeris concionibus & adhortationibus; Clamavit Lucæ 5. 5. ſtus: SJo. z. 37. Clamavit in cruce, cùm ſeptem verba loqueretur: Moriens in ad usque ultimum ſpiritum. Jeſus autem clamans voce magn, Cruce. emeſit ſperitum: Matth. n. o. (V. ſuprà Conc. 23. n. 6. E&‿ totam. )vo- ce tam terribili & validâ, ut ex illà Centurio, qui ex adverſo ſta- bat, videns, quia ſic clamans experaâſſet, Divinitatem Chriſti in- ferret: Verè hic homo ſilius Dei erat“ MarciIy. 37. &ö 39. Hæc vVox Chriſti morientis fuerat tam valida, ut petræ ſcinderentur, terra valde concuteretur; percutientes pectora reverteren- tur: id nempe quæſivit Chriſtus, converſionem peccatoris & ſalutem, quam adeo deſiderabat. ZJoannis II. 23. ait de eo S. Textus: oce magnà clamavit: Lazare veni forar. Vt hacvo- ce repræſentaret vocem Tubalem Archangeli in die Judicii, qua ſuſcitabuntur omnes mortui. Quid ſibi vult, ait S. Am- broſ. L.. de fide Keſurrect. quod Dominus ad monumentum acceſſit, magna Ox Clamantie Mirabilem ſibi tribuit titulum S. Joan- aWV ih in E n Cr gen 1 d in die illo totus mundus erit deſertum, extra vallem oſaphat. in impios, fulminatoria, terribilis, efficax. 543 ma gn . ce clamavit Laxare exi foras, niſi ut futunæ reſurretioni pecimen præſtaret, exemplum ederet? & c. Cornel. in cit. Yo. 11. 7„2* fal. 1az. Verum Chriſtus Dei Filius omnium validifſimé & Clamabit in 2 “ . ¹ * ₰ N W „ „ . magis clamabit in extremo Judicio; cùm loquetur ad omnes Judicio vali- Gentes, quæ unquam extiterunt. Clamabit in deſerto, quia diſſime; im- piis terribi- nullam domum, nullum paſſerem uspiam videre erit. Sed ten eane⸗ raviora audiamus: De Jjudice loquens S. David, Dem, in- tiam pronün- quit, Pſalmo go9. 3. mani feſtè veniet Deus noſter, & non ſilebite quæ tians. verba Theodoretus, Didymus, & Niceph. explicant de Sen- tentiã damnationis proferendàâ in impios, cùm in die judi- cii reddet unicuiq, ſecundum opera ſua. Tunc qui patiens ſiluit, ſicut parturiens loquetur, atque de Sion, ſicut Leo, rugiet: Iſa. a2. à 13. loquens Chriſtus inducitur, ſicut in die Judicii, ut explicat S. Auguſt. in Pſal. &2. Le Blanc in Pſ. 49. 3. f- Io 7g. Tu Judex juſtus“ &c. ait idem S. Aug. Meditat. c. 3. fine, ex verbis ci- tati S& Iſas. 92. à 13. tacutſti ſemper ,ſeluiſti, patiens fuiſtè; væ mihi, demum loquéri, quaſi parturien. Vociferabitur, & clamabit, ſaper inimicos ſuos confortubitur- verba ſunt cit. & Iaiæ. Ita eſt: Chri- ſtus Supremus & Extremus udex, prolatâ ad Electos ſen- tentiâ gratioſiſſimâ, de quâ egimus Conc. præced. dein effun- det omnes theſauros furoris, quos jam inde per tot ſæcula coacervavit, & ſicut parturiens loquetur; vociferabitur, clama- bit, pronuntians diremptoriam ac fulminatricem ſententi- am, ad quam tinnient ambæ aures omnium reproborum: Saniherſt. Faber Dom. 4. Advent. Conc. 3. imnit. Et hanc terribilem Chriſti in impios ſententiam attentè conſiderabimus, hodiè generatim quidem, ſequentibus dein Concionibus (cùm in illà plura graviſſima contineantur) ſingillatim quædam. Audiamus nunc vocem clamanti Dei per Concionatores, Con- feſſarios, &c. qui omnes cum S. Joanne clamant: Parate viam Domini: & jam nunc adhuc ejus gratiam, clementiam, & mi- ſericordiam, in remiſſionem peccatorum offerunt & prædi- cant; quò magis, pro ſuo poſſe, horribilem illum Extremi Mechtl de Jud. ertr. 2 2 2z Judi- Deſcriptio Sententiæ damnationis cum furore Judicis. Ex Iſaia g. 70. d v. 27. ſup. Conc. 19. n. 1. & C. 27. . 2. 544 CONCIOXXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia Judicii Actum, exitialem impiis præ millenis mortibus, aliisque miſeriis, verbo vel calamo depingunt ac deſcribunt. Ergo patienter audite, neque ſine formidine ſalutari. TI. Non ſine ingenti horrore animi & membrorum o- mnium concuſſione, ac artuum trepidatione, accedo ad il- lam luctuoſiſſimam, & omni tragœdiaâ funeſtiorem, Divinæ Juſtitiæ cataſtrophen, quàm cum immenſo quodam totius univerſi ſtupore ac pavore in Valle Roſaphat Judex exhibebit. Cum jam ab æquiſſimo Jjudice jucundiſſimaâ voce prolata fuerit ad Electos optatiſſima illa ſententia, frendentibus in- terim præ invidiâ & livore, iracundiâ & furore, deſpera- tione & mœrore impiis, illicò udex omnes iracundiæ, fu- roris, indignationis, & Juſtitiæ vires convocabit, ut eas ex- erat, & ſimul ac ſemel in perduelles ſibi inimicos & capita les hoſtes effundat. Itaque Chriſtus ad reprobos humi ja- centes, & præ metu in ſolo palpitantes, iratum ac plenum indignatione vultum convertet, qualem deſcribit Iſaias, qui ſibi videre videbatur venientem de longinquo Dominum, ſcintillantibus oculis, & toto ore emicantibus flammis, hor- ribiliorem, quàm ut ſuſtineri aut expectari poſſet, ſono vo- cis incitato ac frementi, utpote qui vindiétam anhelet, & linguam ejus quaſi flammam ignis, qui cuncta populetur & voret. Pergit Propheta, & comparat ſpiritum, ſive halitum ex pectore ejus effuſum, torrenti vehementi atque præci- piti, qui ad medium usque collum hominum intumuit, ideéque ad reſiſtendum impotentes ſecum trahit ac perdit. Denique intentaturum ait, hoſtibus ſuis horribile brachi- um ad inferendam plagam, quam jam pridem fuerat com- minatus, & flammam devorantem, quam ore geſtare vide- batur, quæ turbinis inſtar, aut lapidoſæ grandinis, inimicos ſuos humi allidet, atque proſternet. (Stanihurſt. in fine cit.) Itaque ſeverâ oratione primè illorum ſcelera & ingratitu- dinem exprobrabit; de quéô dictum ſapra C. 13. n. II. & C. 24. n. y. Tunc detonabit in illos terribilia illa verba, Ercchur⸗ 1. WN(aunc 9 — in impios fulminatoria, terribilie, eſi ax. 4 5 ibin, Nunc ergo finis ſiper te, & immittam furorem meiuin in te, & judicabo Furer Judi- te juxta vias tas, & ponam contra te omnes abominationer lieas. cis extremi laturi ſenten- tiam. —— — = S= X Nunc de propinqo eſzundam iram meam ſaper te, & complebo furo- mo. yem meum in tes & c. Et ſcieti, gktia ég“ Dominus percutzens. Et ne l. quid deſit illis ponitentiæ, doloris, indignationis, deſpera- tionis, extollet feliciſſimam, quâ ipſi exciderunt, juſtorum ſortem, & miſerrimam, quam ipſi mox ſubibunt conditio- hide. nem, Verbis illis Iaiæ 67. 13. Ecce ſervè mei comedent, & vos eſu- oh rieti n ecce ſervi mei bibent, & vos ſitietié- ecce ſervi mei lætabun- bu tur, & vos confundemini: ecce ſervi mei laudabunt præ exultatione deſen cordi, & vos clamabitis præ dolore cordu, & præ contritione ſpiritüs lehk ululabitis. Vide Conc. præced. n. 3. Ecce verba Judicis ſupremi ebl fulminantis in impios; eece clamantem voce, quam ipie I[ob u. qui licet adverſus omnia adverſa eſſet rupes, horrebat, di- miH cens: Soper hoc expavit cor meum, & emotum eſt de loco ſuo, audiet enunn auditionem in terrore voci, & ſonum de ore ejus procedentem; poſt eum su rugiet ſonitus, tonabit voce magnitudinis ſuc 5 tonabit Deus in voce uon ſas mirabiliter. Yob. 32. à v. I. De hac voce loquitur David Pial- — Sir. moys. y. Vox tonitrui in rota. Hæc vox inſtar rotæ volvet HMhal. 76. 19. e reprobos de pœnis in pœnas, inſtar rotæ ſemper à furente * vonierui let vento agitatæ, & hoc in ſæcula ſæculorum. Erit vox uki- ge 1oa, eſt enuuk ma Chriſti; ſed erit vox omni turbine violentior, omni tubâ Cannatlonis lun Cclarior, omni elegiâ triſtior, omni rotâ concitatior, omni ð Nen ulmine terribilior, omni tonitru formidabilior: Audite, Vox qum ut, & horrete. Sed quomodo poterit illa ſententia ab homine terribilis. NE. mortali enuntiari, ſi ad ſolam ejus memoriam ſanguis con- e geletur, & membra obrigeſcant? O Ccœli, ſubſiſtite! terra, n concutere! mare, expaveſce! hic detonet aer; hic ſtellæ te. de colo cadant; hic rupes, petræ, laxa diffringantur; hic is herbæ, plantæ, arbores, exareſcant; hic ululent animalia; ℳ hic rugiant leones; omnes creaturæ triſtem ac lugubrem in. ſonum edant, ac miſerorum ſorti, ah nimis deplorandæ, Ccompatiantur! O vox mea tremula ingredere, & reſona per aulas Regum, per palatia Cæſarum, per conſiſtoria Cardina- 22 2= 2 lium, 7 546 CoxNGIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententie — — — lium, per Curias Senatorum, per Academias Doctorum, per delubra Sacerdotum, & muſæa Advocatorum, per tribuna- lia judicum, per domos Mercatorum, per cubilia Conjuga- torum, per officinas opificum, ut ad ſonitum hujus voci, ipſis præ timore capilli erigantur, membra contremiſcant, expalleſcant ora, exhorreſcant animi. Sed ecce glomerat metuendos greſſus per flammeas nubes Dominus exercituum- Leo rugit, quis non expaveſcet:? aperit os ſuum, ut tonet, Imperat. Gnei Piſonis crudelis in mi ites tres innocentes ſententia mi- zabilis. Juſtitia fu- premi udicis abſo utiſſi- M. ut detonet ſententiam ſuper impios, de quibus actum eſt, conclamatum, deſperatum; quia ſententia eſt immutabilis, decretum irrevocabile. Sed illa quænam: Juſtiſſima un- dequaque, uti omnes agnoſcent. IIII. De Gneo Piſone refert Seneca: Is facultatem dede- rat duobus militibus, caſtris egredi: uno autem reverſo ſi- ne altero ſuſpicio Cæſari mota eſt, occiſum eſſe non regres- ſum à ſuo commilitone: unde ſententiam mortis in eum tulit, quamprimùm executioni dandam. Morti adjudica- to, jamjam collum ſecuri præbente advenit & alter; quòô viſo, Centurio is, cui executionis vices demandatæ erant, quòd ſic inſons plecteretur, mandat carnifici, ab ictu deſi- ſteret, inſontémque ſiſtit Imperatori, qui irâ excandeſcens, regio throno inſidens, jubet carnifici, omnes tres gladio fe- rire: Te, inquit, duci jubeo, quia damnatus es; te, quia cau- ſa damnationis Commilitioni fuiſti; te, quia juſſus occide- re, Imperatori non paruiſti. Jac. E- eichman, Koͤnigspuͤhl ſol. 79. Hlor. chälling., Dom. zo. Pent. f. z99. Hominis hæc crudelis & injuſta ſententia. Aliud ſupremi Judicis judicium eſt, de cujus æquitate, infinitâque Juſtitiâ dubitari à nobis, blas- phemum foret; ſicut econtrà de ejus miſericordiâ, benigni- tate, clementiâ, & paternà providentiâ, dum vivimus, ne diffidat peccator ſummus etiam. Chriſtus cenſor, arbiter, & Jjudex per omnia æ quiſſimus eſt, ut dicat David: Lætentur & ewultent Gente; quonianm judicas populos in aqnitate. Pſalmo 6b6. y. quod cuivis ingenuo ſolatio eſſe poteſt, Deum juſtum eſſe, cum 7 daun4 — E. ſeen in (odl a gel Auu. M in impios fulminatoria, terribilis, effica. 547 a cum etiam hominum ſententiæ & Judicia iniquiſſima fu- dbuum erint. Juſtus es Domine, & rectum judicium tuum. Pſalmo IIS. 137. nvgr. ajebat Mauritius Imperator, forti ac pio vitæ exitu memo- Mauritius randus, cùm Phocas Tyrannus, militum ſublatus clypeis, Imper. agno- 4 lan, Auguſtus appellatus, Byzantium ſtatim delatus', eundem ſcit Deum ju- et cum conjuge & filiis tum quatuor trucidaret, illéque ſuorum ſtum, dum u in carnificinàâ, quam inſpexit, ipſe ultimus, identidem in-Qob avariti- m geminaret: Zaſtus e Domine &c. Non alius ſanè Auguſtus, n kaghis . undh aut majorem cladem, aut fortius tulit: Ferunt, nutricem ſed fortiili. . tiiz filium natu minimum fſubtraxiſſe, préque eo ſuum Ty- mè. um. ranno obtuliſſe; at Mauritium, re cognità ſuum protuliſſe; quòèd minimè æquum eſſe, duceret, ut in alium, cum ab nee ipſo Deus poœnas exigeret, animadvertatur: atque eo infan- ebt te jugulato, cædes ejusmodi pro ſanguine lacteum liquo- rem profudit. Mauritius, cùm ſecundum quietem antè ſi- nen bi videretur ad Judicem raptari, & ab eo interrogari: Vb⸗ vci. vis, te puniam? hic, an in ſuturo ſæculo? Mox ille ſupplex: O ama- Mtor hominum, exclamat, hic potius, hic puniar, quàm in futuro ſæculo. , Prolatum continuò decretum. Drexel. Tribun. Chr. L. z. C. Io. I. Y. y. f. 149. Agnovit Mauritius Dei vindicantis juſtitiam, „% quòd ipſe ob avaritiam duodecim millia Chriſtianorum ca- A. prtivorum, unico per ſingula capita numulo, redimere per n ſummam impietatem ac dedecus recusâſſet; Barbaro dein hoſte, furore percito, omnes perimente. Kmus Alex. Serelli de B. V. hiſt. §. à fol. 112. Sengel de Jud. Div. tom. a. cap. 50. à fol. 546. Pe- S renfela. Hiſtor. os. Paciuch. de Patient. L. 2. C. . f. 239. Daurolt. Cap. 3. tit. II4. Ex. 3. Ludov. Aurel. Peruſ. compendio Annalium Baronii ad SNH 4A. C. 600. & 602. Breviar. Inper. Dieterich. f. 2,7. Juſtitiam Dei i commendat Sapiens dum C. 12. v. 1r. ad Deum loquitur: Cum Juſtitia Dei 8 etgoſßs jeeſtus, juſtès omnia diſpont, regis, moderaris, gubernas: ex Sep. 12. . e Pſam —1 ρ gu non debet puniri, condemnare, exterum zſtimas à tuad V. IJ. ur virtute. In quæ verba, Cornel. longè durius, inquit, imò 4 planè barbarum & tyrannicum eſt, quod ex hoc loco proba- l re contendit Calvinus, L. 3. Inſtr. c. 21. & ſequ. ſcil. Deum ante 548 CoNcI1O XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia omnem peccatorum præviſionem, eos, qui damnandi ſunt, poſitivè deſtinaſſe ad pœnas gehennæ æternas: hoc enimnon Dei foret opus, ſed diaboli: longè ſecius, Deique immens? bonitate digniùs, S. Paulus 1. Tzm. 2. . Deus omnes homines vult Jalvos ſieri, & ad agnitionem veritatis venire: & C. f. 23;6. Innocen- tem Deus damnare nequit. Pergit Sapiens v. 16. Virtus enim tua (potentia) jnſtitiæ initium eſt. Q. d. ait Tirinus, in homi- nibus potentia eſt initium & cauſa tyrannidis; in te verdò eſt caulſa & initium juſtitiæ: Verbo: Jaſtu- Dominnr, & Nuſtitiasdi- lewit Pſ. 10. S. pſe ergo judex Extremus vel maximè ſervat modum & formam ſupremi juris, ſummæ juſtitiæ, & æqui- tatis. Sed nos ad Sententiam, quæ moras neque trahet, ne- que patietur. Dion Carthuſ. de qud. art. z. lpſa Sen- IV. Ea hæc eſt: Tanc dicet & hüu, qui à ſiniſtru erunt: Diſce- dite à me, malediéti, in ignem æternum, qui paratus eſt diabolo & an- Penditur. gelss ejus &c. Matth. zy. ar. Eheu! quot verba, tot tonitrua; tentia damna- tionis: ea ex- quot ſyllabæ, tot fulgura; quot literæ & apices, tot fulmi- na. Diſcedite, 6 verbum amarum! à me, 6 calamitas! Male- dicti, infelicitas! in ignem, poena! æternam, 6 duratio! qus paratus eſt diabolo & angelis ejus; ò Societas, & horror, dolor, pudor! 6 Sententia, cui ſimilis nulla unquam à quoquam 4 * 8 * „* On sꝰ pronuntiata leguur! decretum horrendum, terribile! ò ſententia lugubris, deploranda, atque malorum iliadem ſecum trahens! Pròô, infelices, ac miſeros peccatores, quos ignitum illud ſententiæ, telum, imò fulmen feriet! Diſee- aetes & infelix abjectio! maleditte- dira reprobatio, 6 quan- tum probrum! inignem, dolorem! æternum, ò ſæva punitio! qui paratus eſt; ôingratum! diabolo; à monſtrum! & angelin ejud Peœnæ in hac Q incomparabilis afflictio! Singula verba ſententiæ hujus, ſi ſententis ritè apprehendamus, immenii cujusdam doloris ac pœnæ Hnehte⸗ . augmentum continent. Nos modè, dum licet, ſingula ex- miæ: Senius Pendamus, ne illa aliquando inviti audiamus. LDiſcedite: zterniratis, Lœna damni. Malediéte Pœna injuriarum. In ignem: Pœna deſperatio- ſensus: æternum, Poena deſperationis. Qur paratns Eue- nis. 4 olo. —— =E — U habuimus, ſanguis omnis in alium viſcerum locum reffuit. um⸗ Deus immortalis! ſi ſanguis & venis in viſcera illi refluxerit efe! nullum penitus amicorum haberes, inter meros hoſtes: Ah in impios fulminatoria, terribilis, efficaxk. 549 bolo- Pœna aſpeétús doeemonum. Et angelte ejns Poœna peſſi- mæ Societatis. Singula parum fuſius: Deſcedite à me, qui Deus veſter ſum, primum principium, & finis veſter ulti- mus. Diſcedite ab amicitiã meâ, protectione, regno, cœlo, Diſcedite. eſſentiæ meæ viſione, & à perenni æternarum deliciarum fonte. Déſcedite à ſuaviſſimo ſanctiſſimæ Matris meæ con- tubernio, ab omnibus Electis, ab Angelis, Apoſtolis, Mar- tyribus, Confeſſoribus. Prô, quantus eſt homini opulen- to dolor, qui plurimorum flforet amicitia, ſi à patriæ con- ſpectu, à parentum complexu, ab amicorum conſortio & fa- miliarium ſegregari, & patriam ſedem cum exilio commu- tare cogatur: De exilio ſcribit Æſchines, prudentiffimus Oo- ratorum, Epiſt. . Cum in mentem, inquit, venit non tan- Px rſcbi. tùm amicorum, quos iſthic habeo, ſed & cognatorum, & ne: cxilii concionis, & colloquiorum, quæ ibi tecum, & cum Philino grande ma- 17 18 7 7 L18 e1 1 1111414 1 ob exilium, à patria, ſegregationem ab amicis: quis dolor um. erit impiis, à Patriâ cœleſti, ad quam jus habebant ratione Baptiſmatis, idque non ad breve tempus, ſed in æternum proſcribi? quanta non afflictio ſæpè, ab uno charo, per mor- tem ſublato, avelli, ita ut exilii ſpecies habeatur: Quid ſi quam multi ex iis àſiniſtri videbunt parentes, amicos, fra- tres, ſorores, & ſibi olim familiares à dextra Judicis ſtare: ſeque ab iis in omnem æternitatem avelli! Separari ergo à conſpectu Dei, eſt planè, quæ timeri poſſunt, terribillum omnium terribiliſſimum. Maledicti, ex illo momento tota Maledidi. &ternitate, Oomni ex parte. Maledieti in animâ, corpore; in memoria, intellectu, voluntate; in oculis, auribus, pedibus, manibus, odoratu, guſtu, & tactu. Malediét: ſuper terram, ſub terrâ, in tempore, æternitate &c. Sequitur: li ignem Izignem æternum. In hoc, pœna ſenſus conſiſtit. V. Breviar. ſer. 2. Dom. 1. aternum. Wadr. lelt. 3. Itaque ablegabit illos vivos in ignem, non ad Fo CoxNcIo XXXIV. Judicis Fupremi ultima Sententia momentaneam exuſtionem, ſed ad perpetuum cruciatum. Ignis enim ille ardebit, ſed non confumet; inflammabit, ſed non in cinerem convertet; cruciabit, ſed non occidet; im- menſum dolorem adferet, ſed vitam non auferet; non e- mittet ſplendorem, ſed immittet horrorem; non effundet lucem, ſed caliginem; non lucidam flammam, ſad piceum fumum. Sed in immenſum auget pœnam ignis, unica illa, Eiernum. quæ ſequitur vocula, æternum. Hoc verbum erit verè ful- men, quod attonabit aures, perſtringet mentes, tremefa- ciet corpus, totumque hominem inexplicabili dolore pertur- Duo afflati babit. Refert Benevenius, Medicus Florentinus quidam, fulmine quòd ipſe ſuiſinet hauſit oculis. cap. 13. de abdern. Vidi, ait, ſuden ſtupidi duos homines, Patrem & filium, qui cùm ſubitèò fulmine è kacti. nubibus lapſo, afflati fuiſſent, eorum corpora reddita ſunt adeò attonita & ſtupida, ut ſeptem diebus non potuerint Applicatur. comedere, bibere, nec ſe movere. Quòd ſi illos ita atto- muit commune fulmen, quod non poterat, niſi corpus læde- re vel occidere; quid erit perſtringi illo judicis fulmine, quod & corpus, & animam mittet in gehennam ignis? Tan- dem colophon omnium pœnarum &ꝰ ultimum erit, infauſta, Qui paratus triſtis, horrida ſocietas deemonum. Dus paratus eſt disbolo, diabolo. &r angeli ejus. Deus bone! quis horror, quis terror, quis &c. Societas. metus erit, perpetuò degere ac conver ſari inter tam terribi- les ſpirituum larvas; aſpicere tam horrenda monſtra, ante oculos ſemper obverſantia? Si magmum nobis terrorem in- Simile: hor- cutit umbra defuncti alicujus apparens, ideéque formida- ror ex mor- mus nocturno illo in tenebrarum horrore ſepulchra & cœ- tuis, etiam cadaveribus. meteria pertranſire aut cubiculum, in quò defuncti alicujus cadaver jacet, ſine lumine ingredi, ne forſan à ſpiritu ejus terreamur; ſi verò contingat, cadaver vel minimum ſe mo. vere, congeletur præ metu ſanguis, vox faucibus hæreat, pPili in vertice arrigantur præ trepidatione; quis terror, quis tremor ille erit damnatis, cùm undique in illâ ſpiſsâ horri- bilium tenebrarum caligine, quâ involvuntur, innumerà / ull fuma Wer £ MM in“ impios fulminatoria, terribilis, éfſica . Fr un multitudine malignorum ſpirituum, larvarum turpiſſima- t,ed rum atque horribilium de»monum, affumptis vel ex aere, in. vel ex illâ orci caligine, vel aliunde corporibus, varias formas unt. induentium ac ſuaà monſtroôſitate terrentium, circumdatos e ſe eſſe conſpexerint! Pronunciatâ hac infauſtiſſimâà ſententiäs, Damnato- m ut videbunt miſeri ſpem omnem ſibi ereptam ullius vel mi- rum deſpera- I nimi ſolatii, æternumque de ſuâ ſalute deſperatum; tunc tio, blasphe- e ipſi horrendis ululatibus ac boatu terribili cœlum terrâmq; dicta; male. replebunt. Tunc ponent in cæœlum os ſuum, & immanes blas- renetr pem phemias in Deum evoment. Tunc maledicent diei & horæ, in quânati ſunt; parentibus, qui eos genuerunt; uberibus quæ u eos lactaverunt; aêéri, quem ſpirârunt; terræ, quàm calcâ- Ume runt; & videntes ſe totâ æternitate fore miſeros, omni jam in ſpe deſtituti, tanquam furentes leones, irrugient horren- deii dum; ut rabidi canes, ululabunt; ut deſperati, totos ſe de um dent lachrymis & lamentis, atque oculis in cœlum, ter. . rämque, & omnes mundi partes circumjectis, exclama- umk bunt: O cœli nobiſcum plorate, & ſempiternos gemitus no- SH ſtros ſociate! elementa! noſtrarum miſeriarum commi- ſeratione tangimini! ignis combure! 6 aqua fubmerge! ℳ Sterra abſorbe nos, ita ut prorſus enecemur, conteramur, „Iis actque in nihilum redigamur !b monter & cobes cadite ſuper nos, Weß necem nobis inferte, atque ſub veſtris ruinis æternùm ſepe- eE lite. Hæc omnia & his graviora venient ſuper vos, niſi pæ- teni nitentiam egeritu. Ethæc quidem ſententia à judice Divino O Ccontra illos, quos creavit, redemit, multis beneficiis affecit, A. ipſe Pater, Dominus &c. hic & ad hos, qui fuerint à ſiniſtra, 6H dicet, Diſcedite ah dum cogito, exalbeſco; à me, palleſco; Ma- s ledilti, horrent comæ; in ignem æternum, voce deſtituor; qui em paratus eſt, contremiſco; iabolo, palpitat cor meum; & an- el. gels ejus, præ metu ac formidine emorior: Verè: Horrendum Gcs eſt incidere in manus Dei viventis. Hebr. Io. 3. adeo juſte feveri Ppropter unicum grave peccatum, in quò⅛ mors hominem ra- une puerit. Beſſens cit. Conc. 7. F. 392. & ſequ. Sanihurſt. citandus in fine. Dult Mechtl de qud. extr. Aaa a V. Huc gGententia V. Huc pertinet, quod ſupraà ingeſſimus Conc. 24. n. g. contra Pyr- de Pyrrho, P thum. Ius. Excommu- nicantur im- . 1 62 „ CoNCIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia. 1 atriarcha Conſtantinopolitano Monotheli- tarum hæreticorum anteſignano, & impio, poſt recon- ciliationem etiam cum FEccleſiâ Catholica ad vomitum reverſo; contra qnem Theodorus Roman. Pontifex Ex- communicationis & condemnationis ſententiam ſcripfit, uine, in atramentum infuſo: et hic & hac de re adhuc appo- nere ex Joanne Bona Cardin. Rerum Liturg. Lr. 2. C. 15. Ene, 4 & quidem jJeſu Chriſti Sang miſerè dein pereuntem: Lu F. gv†. ubi hujus Sententiæ dictu horrendæ, contra Pyrrhum meminit, & ex Græcorum Annalibus narrat Baronius Anno 648. Cum perditifſimus Pyrrhus Monothelita poſt recan- tatam palinodiam in priſtinum errorem lapſus eſſet, T heodo- rus Papa plenitudine convocata Eecleſiæ ad Sepulchrum vertici Apoſto- lorum acceſſit, & Divino Calice expoſtulato, ex vivifico Sanguine in atramentum ſtillavit, & ita propriz manu depoſitionem Pirrhi excom- imilis Ca-municati fecit. Addit idem Bona: Simili modo ſcribit Nice- tas in vitâ S. Ignatii Conſtantinopolitani, ſubſcripſiſſe Epi- ſcopos damnationi Photii Pſeudo-Patriarchæ, calamo in- tincto in Sanguine Domini, vice atramenti; quod ſanè hor- rendum eſt: ſed illi peculiares Concilii ſui rationes habue- runt. Ita Cardin. Bona ct. L. Ex quò argumentum ſumere poſfumus, Chriſtum Jeſum, Extremum Judicem, fuam contra impios ſententiam velut conſignaturum eſſe ſangui- ne ſuo, & confirmaturum. Vti citata Conc. 22. n. §. ſapra. VI. Fecimus etiam fuprà mentionem poœnarum Eccle- ſiaſticarum Excommunicationis, & perpetuæ maledictionn, Uuti Tridentinum ait, Sſ. 2z. C. 9. & Degradationis; quæ quàm graviſſimæ accident impiis per ultimam Chriſti judicis ſen- tentiam, quâ omnes impii verè, & æternùm excommun-- cati, & degradati erunt. Præter dicta, ſuprà Conc. 9. à n. . Addo: quantæ ſententia Excommunicationis efficaciæ, vel in inanimata & irrationalia, à quibus homines doceantur, illam pertimeſcere ,Rſit, vel ab homine lata, ex ſeque X ntibus intel- n un — 4nh Dhel. cotr Vun al. I a ch aN NN. l 4 in impios fulminatoria, terribilis, éicax. 5K3 intelligi ſatis poteſt. Fuit Comes quidam in Tolosâ (ait „ Joann. Major) fautor & receptor hæreticorum: & omnis ta⸗-⸗ lis ipio facto eſt excommunicatus una cum hæreticis. Et Vis Excom- quidam S. Abbas fuit ad eundem comitem miſſus ad com- munirattonis monendum eum. Qui dum viro ſancto noluit acquieſcere, panes . 2 . . . denigrato de- ne excommunicationem timeret: ſciens vir ſanétus, quia cor monttrata, perverſum verbis non compungitur, dixit Comiti: Ut tu & g&. 5 tui videant factis, quia infecta ſit anima, quæ vinculo ex- communicationis eſt innodata, volo, mihi apportari album panem, quò allato dixit: ò panis, licet tu non merearis poœ- nam excommunicationis; tamen ut in te oſtendatur fidei veritas, excommunico te. Quòô dicto, panis inter manus ejus albus, mox niger factus eſt: quem in duas partes divi- ſit, & interius ſimiliter apparuit niger & muſcidus atque cor- ruptus. TIunc ſubjunxit, ut ſciatis virtutem abſolutionis, accepto pane, abſolvit eum, qui in priorem ſpeciem & can- dorem eſt reverfſus. Secul. Exempl. V. Prælatus Ex. IZ. fol. 65z. e Gotſchalco Holen. Ord. Erem. D. Auglſt. V. Philipp. Harttung. . Phi- lippicaâ 33. tota. In contemptores Anathematum Eccleſ. Non communicandum cum illis Exemplum S. Martini Epiſc. 4,. Marchant. Virgâ Aaron. Tr. 3. Lect. 9. f. 10 72. Iem Pecul. Exempl V. Excommunicat. habet de Corvo per Excommunicationem pro Corvus per P —, furto miſerâ infirmitate tabeſcente. Ex. 4. f. 326. Item de Ecommuni- muſcis à S. Bernardo excommunicatis, repentinâ morte de- elcens in cidentibus ibid. Ex. j. Ficuilnea Sapra Conc. 23. n. . Inſuper Ju- αnrtuæ. ra & Canones varias variis ſceleribus & criminoſis ſtatuunt J pœnas Lib. y. Decret. Tit. 37. ut Carceris etiam perpetut, cxi- Degradati- lii, depoſitionis, denique degradationis, quâ privatur Cle- onis pœna „ —; . . i⸗ icatu graviſſima ricus non tantùm executione ordinum, ſed etiam Clericat quid ſit? quo- & omnibus privilegiis Clericalibus, ut inſtar Laici habeatur, o inf ga⸗ manente tamen S8. Ordinum Charactere, qui animæ Imtur, Ex ponti. preſſus, indelebilis eſt. Fit autem Degradatio cum certàt. Romano. ſolennitate, præſcripta in c. 2. de pæœnis in 6. 7 rident. Seſſ. 123. de Ke- form. c. a. ut nimirum Sententia degradationis feratur coram J ”MMM Aa a a 2 certo F4 CoxNcIO XXXIV. Judici Supremi ultima Sententia certo Epiſcoporum, vel, in horum defectu, Abbatum, vel, in iſtorum etiam defectu, aliorum Clericorum in dignitate conſtitutorum, mimero ‚ſcilicet in degradatione Presby- teri coram ſex, Diaconi vel Subdiaconi coram tribus: & c. Poſt ſententiam latam degradandus ſacris veſtitus veſtibus, manibus habens librum, vas, vel aliud inſtrumentum, ſeu ornamentum ad Ordinem ſuum ſpectans, ac ſi deberet in officio publicè celebrare, ad Epiſcopum adducendus eſt, cui Epiſcopus ſingula ornamenta & veſtimenta ſingulariter aufert, incipiendo ab illo ornamento, quod in ultimâ ordi- natione traditum fuit, & deſcendendo gradatim usque ad primam veſtem, quæ datur in collatione Tonfuræ Clerica- lis. Tunc raditur caput illius, ne Clericatùs veſtigium ap- pareat: addendo quoque in detractione Inſignium Clerica- lium certa verba, ablationem Clericatus ſignificantia, quæ habentur in Pontificali Romano, mihi àf. 229. Et ultimò ſeu circa finem dicit Epiſcopus: Authoritate Dei omnipotenti, Patru, & Filii, & Siritüs Ssantti, ac noſtrà, tibi auferimus habitum Cleri- calem, & nudamus te Keligionn ornatu, ac deponimus, degradamus, oliamus, & exuimuste omni Ordine, Beneficio, & Privilegio Cleri- cali; & velut Clericali Profeſſtonis indignum, redigimus te in ſervitu- tem & ignominiam habitus ſæcularis ac ſtatus. Tevelut ingratum fi- lium à Sorte Domini, ad quam vocatus fueras, abjicimm. Annon horrenda iſta ſententia? ad quam infligendam Rei crimina commiſſa cogunt Eccleſiam, quam tam mirificè ornat eique proprius eſt Siritus Lenitati, donum Spiritüs San- * △A X . . .* . ti, ex quéô, cùm taliter degradatum contingat tradi Curiæ ſœculari pro enormitate criminis-, Pontifer degra- dator eſſicaciter, & ex corde, omni inſtantid pro miſerrimo - lo dereliéto intercedit apud Judicem Swræcularem, ut citra mortis peri- ulum vel mutilationis, contra degradatum ſententiam moderetur; uti habet cit. Pontifxcale Rom. in ſfine degradat. De quâà materia Engl- grav. Panth. F. Dedic. g. 3. & paſſim. Canoniſtæ in Lib. y. Cit. Decret. cit. 32. LBudov. Engel. Ernricus Pirhing, Proſper Fagnanus Alii. Mi- t Ne (h. c R (H um i N fe I —,— — WW in impios fulminatoria, terribilis, efica. Fz W hi quondam laudatiſſimus Parochus & Decanus Ruralis, Degradatio Niun Jubilæus denique, ( adm. R. D. Ludov. Oſtertag, piè defun- viſu horren- e. tus 1687. 24. April. quò adhuc concionatus) retulit, teſta-à: Ad, tus, ſe interfuiſſe publico Actui Degradationis, ex crimine , Magiæ, factæ Eluaci in areâ ante Collegiatam Principalem N Eccleſiam, & ſeſe deſuper adeo horrorem concepiſſe, ut etett nunquam amplius talem actum ſpectaturus eſſet. Hinc, Sententia tuseh cum facili applicatione, multa anſa & occaſio eſſe poteſt, Degradatio- n varia piè cogitandi de ultimâ illà ſupremi Judicis in impios nis inpiorum nac ſententiã, verè Excommunicationis & Degradationis eo- Judicio ex- ul rundem, longè graviore, quò graviora ſunt Divina huma-emd. ur nis, quò major Deus homine, anima corpore. Tunc nem- mep pe omnem lenitati ſpiritum exuet Chriſtus: Tunc criminoſos u. && impios à Sorte Bonorum abjiciet; privabit omnibus Bo- Ne nis, donis, privilegiis, auferétque omnem ornatum illis, & nd⸗ tradet eos tortoribus in perpetuum carcerem, cujus ſpeci- ln men datur illà ipſius Chriſti parabolâ de viro nobili (qui eſt Parabola ℳ Chriſtus) qui ſuas mnas ſervis ſui diſtribuit. Lucæ Io9. à v. 12. Au- Chriſti Luc. Anl, ferte ab illo mnam - v. 24. Vel, ut eſt Matth. 27. Tollite ab eo talen- 19. 12. 50 tum: v. 25. Dona à Deo data quævis; Dona gratiæ gratum „ Deo facientis, poſtquam dona Gratiæ peccator temerè per- t. didit: Dona & Gratias gratis datas; uti ſunt Poteſtas facien- u Qdij miracula, Apoſtolatus, Epiſcopatus (uti de Judaã: Epiſeo- ci patum ejus accipiat alter“ PEſalmo 105. §. Aökor. I. 20. ) Sacerdoti- „ um: &c. Dona Naturæ; ut ſunt fubtile ingenium, acre . judicium, firma ſanitas, robur, prudentia, induſtria, ſcientia, 4i eloquentia. Dona & bona externa; uti ſunt opes, hono- B res, Status, V. g. magiſtratus, principatus, regnum. Cornel. e5 Chryſoſt. In die Judicii reverà Deus tollet gratias ſuas à re- SNe probis, qui ipſis vel non uſi, vel ad malum abuſi ſunt, ait idem Cornel. in Matth. 25. 25. F. 467. Neque hoc ſatis: ſed in- ſuper: Iutilem ſervum ejicite in tenebras exteriores! gehennæ & æternæ caliginis, uti diximus Conc. 1o. n. 3. Conc. 1II. n. a. An non N hæc ipſa Sententia extremi Judicii in impios! annon Sen- MM AdAdaa a 3 tentias * 556 CoNCIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia tentia Excommunicationis, Depoſitionis, Degradationis, & ſic damnationis æternæ! Deſcedite, maleditté, in ignem æternum. V. hiſtoriam Conc. ſequ. n. g. Stupendum VII. Cui hæc ſeria non ſunt, & cujus animum non mo- & dolendum, vent, neſcio, quid movere poſſit, præſertim ſi, ut debet, co- Chriſtianos gitet, ſeſe huic Sententiæ Damnationis, reprobationis, de- tam ſeriis, & gradationisque æternæ ſubjectum iri, pro fuis malè meri- bonis & ma- Dl Egravi. ſanè ſummoperè & dolendum, dari etiam inter Catholicos, ter facile pec- qui gravia crimina, horum bene conſcii pœnæ, non com- care. mittant tantùm ex humanàâ fragilitate, ſed & accumulent, denique in iis hæreant, de remedio pœnitentiæ, unicè ne- ceſſario, nihil cogitantes, niſi fortè pro & in extremis, ubi ſæpè reperiunt clauſam januam, & cùm poœnitere volent, am- pliùs non poterunt. Si præſentem & antecedentem con- cionem, nec non ſententiam juſtorum & impiorum confe- ram; & ſi hæc verba cordibus noſtris impreſſa non hæreant, ExS. Baſilio. nec moveant: utor verbis B. Baſilii: quibus verbu te curabo, inquit, quomodo loquar?“ regnum Dei non curas, gehennam non ti- mere quam animæ tuæ melicinam idoneam inveniam? ſi enim horri- bilia non metui, clara inſuper, & pulchra deſpici, diſputamus cum corde lapideo. Ita D. Baſil. hom. . in diſcen. Eſtne poſſibile, 6 Chriſtiane, quòd cor tuum non emolliant prædulcia illa verba Chriſti Salvatoris & Judicis æterni, diéturi ſanctis & juſtis: Venite, benediti- &c. & hæc alia, quæ dicet reprobis, non te deterreant: Diſceedite à me „maledicéti, in ignem æternum? Ex S. Am-Hanc cordis humani duritiem ſummoperè demiratus S. Am- broſio. proſ. ſerm. So. Annuntiamus vobis, inquit, regnè cœleſti Zandia, & minimè corda veſtra motu quodam alacritatis ewultant“ prædicamus triſte judicium; & ſenſus veſtri ad pœnitentiam in lacrymas non pro- rumpunt“ infidelitata genus eſt, in divinis rebus, nec gaudere pro- Ex S. Chryſ. ſperi, nec flere contrarin. Hinc S. Joann. Chryſoſt. Hom. I5. in Chritinni Mar. refert de Gentilibus, illos ſolitos eſſe dicere: Chriſtia- V nos vel eſſe mendaces, vel omnino fatuos & ſtultos: nam velſtulti. Vid. 52 Aekere . Vel tis, quæ ipſa loquitur mala eorum conſcientia. Stupendum in impios fulminatoria, terribilis, effcax. F7 vel credunt hoc, quod dicunt; vel non credunt: ſi id non kogriquez. credunt, ſunt mendaces, quia proteſtantur, ſe id credere. L. 1. tr.. C.. ernunn Si verò id verè credunt, ſtulti ſunt; ſiquidem adeò diſſolutè n.. ſimile. m. & impiè vivunt, more brutorum ratione carentium, ac ſi . nunquam rationem reddituri eſſent de vitâ præteritâ. Con- i cludit deinde ſanctus ille Doctor non eſſe mirum, quòèd m. Gentiles non moveantur, audientes horrorem Extremi Ju- in dicii: ſed mirum eſſe, & ſummoperè ſtupendum, nos m Chriſtianos, qui firmiter credimus, venturum eſſe Judicem n. Chriſtum Dominum, totum dijudicaturum orbem; nihilo- Un, minus ita libere & ſine curâ ac timore Dei vivere. Lecreda- an los, alt S. Pater, in non commover?s, non miror; ed nos, qui credi- dD wmäus, maxims obſtupeſcendam eſt, ut ita vivamus. Calamat. Glv. . Diſc. 32 n. 10. f. 274. R. P. Franciſcus Coſterus 8.]. Mechlinien- n ſis, qui obiit Bruxellæ 6. Decemb. A. 1619. ætat. 88. Societ. 67. de cujus ſanétimoniâ mox omnium ingentes fuêre ſermo- nes: Beblioth. &ript. & J. edita Komz 1676. f. 221. ubhi multis ſumma eus lau’. Hic, inquam, efficaciter in rem hanc, Dom. 2. poſt i Tevr. Conc. g. n. I. in f. f. Iog9“ ait: Admiratione dignum eſt, quomodo reperiantur Catholici, qui certâ fide exactum ac “ rigidum Dei Jjudicium, in quo etiam verba otioſa non erunt impunita, ac cœleſtem gloriam juſtis paratam, & ineffabi- les ac æternos inferni cruciatus, quos peccato quolibet mor- in tali demeremur, credunt; ita tamen ad omnem malitiam it prorecti vivunt, quaſi non eſſet Deus; ita ſecuri ac ſine me- tu, quaſi de æternâ gloriaâ eſſent certi; talis ſi es, admirare teipſum, & periculum, in quo agis, fuge. Ita Coſterus cit. Et 8 tamen: NB: Cogita bene, ait S.]oann. Chryſ. hom. 22. in I. Coron. 19 mor. quòd, quotie peccäſti, totie condemnaſts teipfum; peccatum enim ℳ i ſè habet, ut mox, atq; patratum ſuit, ſententiam ferat Juder. Ap. . Rmum Alex. erelli hiſt. g. de B. V. n. 19. f. 723. Quære ſis ex te, Chriſtiane, an ſis mendax, vel ſtultus? certè haberi non vis. Ergo nec eſſe velis, in tuam damnationis ſententiam, cujus, ihe pro concluſione, in umbrâ & tenebris, in quibus res el l Eoe Se i, 558 CoNcIO XXXIV. Judici⸗ Supremi ultima Jententia S cta, valde tragicum & horribile exemplum videamus in V- done Archiepiſcopo Magdeburgenſi, cujus hiſtoriam inter multos referunt: Pedagog. Cbriſt. tom. 7. LP. 2. c. Ty. D. 2. F. 457. in marg. Ant. Dauroult. Catech. hiſtor. C. 2. tit. 40. Ex. g. & C. 5. t. I1. Ew. y. Marchant. hort. Paſt. tr. à de Fide Chriſt. in art. a. Gmb. Apoſt. lect. 25. Propoſit. I. f. 178. Cornel. in Levit. 22. 3. f. 32a. Delrio Duquiſ. Mag. Lib. 2. 4. 26. f. 256. fine & f. 260. Pexenfeld. ad hiſtor 125. f. 703. ubi plurer Ad. citat. Archimed. hbriſt. L. I. c. 4. gH. 5§. à fol. 100. & Aliè ab hü, & in meins libris citati. Franc. Coſterus §. J. Conc. Iz. Dom. 17. Pent. n. I7. f. yI6. Vdonis 7. . e Madeb Ep: „ VIII. Anno D. Nongenteſimo quinto, ait oannes Major, RASded. bp! Secul. Exemp. V. Judiciam Dei, Exemplo 9. à f. ayg. Ottone ter- horrendum . ve - 7 . — Judicium, ge- tio imperante, apud Partenopolim, ſeu Magdeburgum in nus mortis & Saxoniâ, contigit prodigium terribile nimis, & à ſæculis in- terrifica da- auditum, quod, quemadmodum factum ſit, ſtilo veraci re- mnatio. feram, ut omnibus innoteſcat, quàm malum, & quàm dam- nabile ſit in ſtatu Prælationis vivere turpiter, & patrimoni- um Chriſti (res videlicet Eccleſiæ) injuſtè diſtrahere, & ſcandalorum fœtoribus ſubditos corrumpere, & Moniales Deo dicatas, auſu temerario, violare. In prædictà igitur Vdo ingenii urbe ſcholaris quidam, nomine do, liberalibus litteris in- Ruri per V. ſudabat. Qui, cùm eſſet inertis ingenii, nihil omnino pro- M * 6. 5 . Nineticien. ficere poterat, quantumcunque à magiſtris verberibus tor- tiam. queretur: quâdam autem vice, poſt enormes plagas, de ſcholis exiens, Eccleſiam maorem, in honorem ſanéti Mau- „ „ „ . . „* NR . . „ . NA . . ritii ſociorumque ejus magnificè fabricatam, intravit, ibi cum ingenti devotione ſe proſternens, Reginæ cœli clemen- tiam, & Sancti Mauritii patrocinium, pro illuminatione ſui ingenii, imploravit. At ipſe, in prece poſitus, aliquantu- lùm obdormivit, cui protinus Mater miſericordiæ appa- rens, dixit: Audivi orationem tuam, & vidi afflictionem tuam; & ecce non ſolùm ſcientiæ munus tribuo, imò eti- am poſt mortem Epiſcopi, qui nunc præeſt, Fccleſiam prin- cipis mei Mauritii tuæ fidelitati commendo, quam ſi bene rexeris We⸗ 1 M in impios, fulminatoria, terribilis, eficax. 55 rexeris, præmium grande conſequéris; ſi autem malè, in animâ & corpore morieris. Et his dictis beata Virgo Maria diſparuit, & juvenis evigilans ſcholas more ſolito repetivit. Cumque ad loquendum aperuiſſet os, cœpit omnes difſpu- tando concludere, & in omni ſcientiâ peritiſſimus apparere. Stupebant autem omnes, qui eum audiebant, dicentes: unde huic tanta & tam inſperata ſcientia: Nonne eſt iſte Vao, qui heri mactabatur, ut pecus; & ecce hodie probatur eſfſe philoſophus? Poſt biennium autem Archiepifcopus mori- Fit Archie- tur Magdeburgenſis, & Edo, à cunctis electus, Metropolita- pifcopus nus efficitur. Confirmatus igitur, & pallio infulâque de- Magdeb. coratus, aliquantulum diu bene vixit. Et quia honores mutant mores, cœpit proceſſu temporis conſilium Matris Dei negligere, & propriæ ſalutis immemor eſſe, & volupta- Vivit volu- tibus ſervire, & dilapidare Eccleſiæ facultates, & non ſolùm ptuoseè, ſce- ſæculares fœminas, ſed etiam velatas violare; inſuper, quod ler atè, cum deterius eſt, absque ullo timore ad omnia flagitiorum gene- candalo. ra habenas laxare. Sicque facta eſt ejus vita omnibus odio- ſa, omnibus deteſtanda, prô dolor! Cùmque per multa an- norum curricula memoratus Epiſcopus aẽrem mundumque totum ſuis ſceleribus corrupiffet, & quãdam nocte quan- dam monialium Abbatiſſam de regali cœnobio, quod nunc Vallis liliorum dicitur, ſecum haberet, audivit vocem in Mone . . 4 ——. 2 2 —. „ onetur hæc verba terribiliter intonantem: Ceſſa de ludo, quia laſiſt: ſatis voce coleſti Vdo. His auditis multùm cachinnans, fictitium ſuſpicaba- &illam ridet. tur. Et manè facto rurſus deliciis ſe involvit, faétusquge durus quaſi lapis, ad prodigioſæ vocis comminationem mi- nimè compungebatur. Sequenti etiam nocte vocem ſimi- lem audivit, ſed parvi pendens ſtultus ille in duritiâ fuãâ per- duravit. Nocte igitur tertiã apud prædictam Abbatiſſam turpiter hærenti, vox ſæpè dicta cum ingenti fragore into- nuit, dicens: Ceſſa de ludo, quia luſiſti ſatls EVao. Hâc igitur voce auditãà vehementer ſtupefaétus, aliquantulùm ingemuit, ſed non reſipuit, veruntamen damnationi ſam proximus mi- Mechtl de ͤqud. extr. Bbbb ſer * 56ο%. CoxNc1O XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia — —— ſer ille, corvinum cras ſæpè cecinit, ſed nequaquam ad pœ. nitentiæ lavacrum properavit. Mira dicturus ſum, vera tamen, quæ ſi Saxones, apud quos geſta ſunt, tacerent, la- pides clamarent, ſicut ſequentia manifeſtant. Poſt menſes igitur tres Canonicus quidam Eccleſiæ Magdeburgenſis, Fri- dericus nomine, in choro ſancti Mauritii exiſtens, & oratio- ni frequentius inſiſtens, Deum pro ſanétâà univerſali Eccleſiä precabatur, maximè intentiùs pro ſuâ Metropolitanâ, ut conditor omnium juſtus judex aut citiùs morbidum caput, ſcilicet Vdonem Epiſcopum, per interitum de medio tolleret, aut certè in melius commutaret. Verba pondus habue- Viſio horri- runt. Ecce ſecuta eſt viſio nimis horribilis, & cunctis mor- pilis de appa-talibus metuenda, maximè tamen Eccleſiarum rectoribus, ratu Judieii qui gregem dominicum ſibi commiſſum præcedentes, & anhne malis exemplis inficientes, præcipitant ſæœæpius in infernum. extinxit. Quapropter nimio terrore correptus, Ioco ad- hæſit, ſteterunt comæ, vox eſt faucibus intercluſa. Tunc ve- nerunt duo juvenes, duos cereos geſtantes, & ad altare pro- cedentes, hinc inde juxta cornua aſtiterunt; poſt quos in- greffi ſunt alii duo, quorum unus tapetia ante altare decen- ter ſternebat, alter verò duas aureas cathedras deſuper col- lIocavit. Poſt illos alter quidam ſolus intravit, qui velut pu- gil ſtrenuus incedebat evaginatum tenens gladium, & ſtans in medio Eccleſiæ valenter clamabat: Omnes ſancti, quo- rum hic habentur reliquiæ, ſurgite, & venite ad udicium Dei: His dictis apparuit maxima & præfulgida multitudo utrius- que ſexs, alii militari habitu adornati, alii pontificialibus infulis inſigniti. Et hi omnes chorum intraverunt, & ſe- cundum ordinem, & ſecundum merita ſua hinc inde ſe invi- cem locaverunt. Tunc etiam duodecim viri introierunt, in quorum medio gradiebatur quidam ſole ſplendidior, re- gio diademate & ſCeptro adornatus: Apoſtoli enim erant & Dominus Jeſus Chriſtus, cœli & terræ Rex, quem mox om- es, Vigdit ergè; & ecce ventus omnes lampades Eccleſiæ pariter ſſtc Nr condirtor ſæculorum, da judicium. His dictis furgentes, N in impios fulminatoria, terribilis, eficax. 6 † nes, ut viderunt, devotiſſimè adoraverunt, & ſupra cathe- dram ſedere fecerunt. Adfuit præterea Regina cœlorum, & Iund & ſtellis clarior, quàm clariſſima turba virginum ſe- quebatur: Sancti verò omnes Dei Matrem honorantes, ge- niculariter ſuſceperunt, cui Dominus noſter Chriſtus mox occurrens, & manum ejus apprehendens juxta ſe venerabi- liter collocavit. Et ecce poſtremò apparuit ſanctus Mau- Vdo accu- . GUe ritius Dux gloriofus cum ſuâ Legione, qui unanimiter ſe ſatus coram & Chriſto, ad ju- dicium per- . ſonaliter ra- ſteterunt reverenter præſtolantes. Quibus Dominus re- Situr. ſpondit: Beati mei, quid quæritis? & adjecit: Portate Zdo- proſternentes adoraverunt, dicentes: 5Æquiſſime Judex, nem Ppiſcopum. Continuè quidam ex aſtantibus abierunt, & miſerum donem de latere Abbatiſſæ trahentes, miſerabi- liter adduxerunt. Quem ſanéctus Mauritius ſeverius in- tuens, dixit: Domine mi, judica. Ecce iſte Vao non Epiico- pus, ſed lupus; non paſtor, ſed raptor, maculator, & de- vorator gregis tui. Iſte eſt, cui Domina mea, mater tua, ſcientiam donavit, cui hanc Eccleſiam ad honorem nominis mei, ſociorumque factam, commendavit, prædicens ei, ſi benè eam regeret, vitam æternam, ſi autem malè, mortem in corpore & in anima mereretur. Iſte miſer eſt, qui admo- nitus ſemel, & iterum, & tertiò, ſe corrigere noluit. Et non ſolùm hanc Eccleſiam, ſed etiam ſe, & omnia ſibi com- mifſa prophanando, ad nihilum redegit, imèò ſponſas tuas ſemper & ubique turpiter & temere violavit. Ergo judica de eo udex æquiffſime. His auditis Dominus præſidens in judicio, ſandsque reſpiciens dixit: Quid vobis videtur de iſto? Pugil autem ille ſupra dictus voce magnâ clamabat, di- Ccens: Remeſt morti. Judex verò & omnes Sancti, qui aderant in unum convenerunt, & quale genus morrtis ille impius ſfuſcipere deberet, inter ſe tractaverunt. Tunc Judex: ca- Capitis put amittere meruit, qui ſine capite tempus conſimmendo damnatur; in ſordibus computruit. Qué dicto pugil confeſtim præ- duod (exem- Bb b b 2 cepit Pfis antè 88. 562 COoNCIO NXXXIV. Iudicis Supremi ultima Sententia TJoſtiis indi- cepit Vdoni, ut cervicem tenderet. Quod cum Zao feciſſet, gnè ſumptis) & pugil gladium ad iéctum levâſſet, quidam clamavit, di- ipfi verè am- cens: Contine manum tuam donec reliquiæ ab eo auferan- Putatur. tur. Tunc quidam cum calice coram Edone ſtabat, donec pugil miſerrimi hominis collum cum pugno multis vicibus validè percuſſiſſet. Et ecce poſt quemlibet pulſum Hoſtia polluta per os Episcopi exiens in calicem corruit, quas om- nes Regina cœli reverenter accipiens, diligentiſſime lavit, & ſuper altare in calice ponens, cum ſuâ turbâà decenter de- Cllinavit, & abiit, & receſſit. Poſt hoc miſerabilem Vdonem S pugil ſæpè dictus aggrediens decollavit, ſicque tota illa con- Totuma- gregatio Sanctorum diſparuit. Canonicus autem Frideri- Qum intuen-cus lupradictus, homo juſtus, qui hæc vidit manifeſtè, non te Canonico in ſomnis, ſed apertis oculis, ſtupens & tremens, & lu- Friderico. men in crypta reperiens, omnes Eccleſiæ lampades reaccen- .* X *„ . * — 2* dit. Cùm de facto adhuc dubius & anxius, ſecum mirare- tur, tandem reſumptâà audaciâ ad locum Judicii paululùm proceſſit, viditque calicem cum hoſtiis in altari, & caput Vaoni à trunco corporis longiùs projectum, nec non pavi- mentum ſanguine madefactum. Poſt hæc omnes Fccleſiæ aaanuas obſeravit, & nullum omninèò ingredi permittens, donec ſole jam orto omnes clericos & laicos ſimul convoca- vit. Tunc januas reſerans, ſeveriſſimam Dei ultionem, - donem ſcilicet Epiſcopum in ſuo ſanguine tabefactum, omni- bus oſtendit, & cuncta, quæ viderat & audierat per ordi- nem enarravit. Altera & reliqua Pars terribilis hujus Tragadiæ Wpectat ad ſéquentem Conc. 2. n. g. de Pæna Senturc. IX. Continuatio Hiſtoriæ de Vdone. Eodem die qui- dam ex Capellanis ejus, nomine Bruno, cùm legationem commiſſam peregiſſet, Parthenopolim, quod eſt Magde- burg, continuèò, famulis longè ante ſe præcedentibus, ſtu- . Qduit remeare. Interim gravi oppreſſus ſomno arborem quandam umbroſam vidit, de equo deſcendit, & frænum fortiter ad brachium alligans, ibidem paululuùm requicvit. oöp. to& kt In Ae Nn N 10 i⸗ ie Verh Unnib leci (ol hrer one Uhr (Wett ſedne ben D N. 1 o nnt R igneâ ad collum ej in impios fulminatoria, terribilie, effica. 5563 Et ecce ingens globus ſpirituum immundorum, cum tubis, Vdonipoœ- tympanis, cum gladiis & fuſtibus, cum lanceis & ſecuribus, næ à dæmo- ad eundem locum gradu concito properabat. Cumque O- nibus illatæ mnes conveniſſent, unum ex eis, qui princeps videbatur, horrendæ. 111 :; —; Vigd. ſimile ap. quia erat ſtatura procerior & vultu terribilior, ſolium con- Carthag. deh. ſtruentes deſuper ſedere fecerunt. Nec mora alter cuneus ôr, 1.hom. 7. granclis clamans, cachinnans, & tripudians eminus apparuit, ſne f. 700. e quò quidam, velociores aquilis, præceſſerunt, & fortiter clamaverunt: Date locum, date locum, ecce princeps d noſter chariſſimus appropinquat. His dictis ſatellites Sa- thanæ miſeram Vdons animam, in effigie corporali, catenâ jus conſtrictâà, ad ſuum principem perdu- xerunt. Cui Sathan protinus aſſurrexit, ſalutans eum ver- bis pacificis in dolo. Bene, inquit, veniſti, ò Princeps, fau- tor, & dilatator regni noſtri. Ecce paratiſſimus ſum tibi & ommnibus amicis noſtris fidelibus reddere talionem. Cum- que Vdo obmuteſceret, Sathan aſſiſtentibus ait: Fatigatus eſt ſiſte dilectus noſter, huc veniendo, & ideo placet nobis, ut conſoletur. Date ergò ei manducare. Illo autem tremen- te, renuente, & caput revertente, crudeles miniſtri ori ejus bufones & ſerpentes violenter impreſſerunt, & liquorem ſulphureum poſtmodum infuderunt. Adhuc illo non lo- quente, Sathan præcepit dicens: Ad balneum princibum deducatur. Ecce non procul erat puteus, cooperculum habens; quéô ablato flamma vorax usque ad cœlum erum- pebat, quæ non ſolùm arbores, montes, ſed lapides, imò eti- am aquam juxta manantem velut ſtipulam conſumebat, in quem illam infelicem Edonn animam præcipitaverunt. Et poſtmodum extrahentes in modum ferri candentem & to- tam igneam ſuo principi detulerunt. Qui ſubridens dixit: Nonne balhneum ſuave habuiſti, ò princeps? Tunc Zdo, dam- Vdonis blaſ- natum omnino ſe videns cœpit blasphemare & dicere: phemiæ, con- Maledictus Sathan tu & omnis familia tua, omnisque ſug- iueta damna- geſtio tua, & omne imperium tuum. Maledictus Deus, 6. UU Bb b 3 qqui „ 1II1 me Cr L avi 4160 U E . 1 . fale- . 9 eavit. Maledicta terra, quæ me portavit. Mal Capellano Vdonis om- nia vidente & audiente cum ſummce3 hor- rore & cane- ſcente. 564 CoNcIO XXXIV. Judicis Supremi ultima Sententia dicti parentes, qui me genuerunt, & maledicta omnis creatu- ra in cœlo & in terràͤ. Tunc dœmones und cum principe ſuo cœperunt manibus plaudere & dicere: Verè dignus eſt ₰ . 137 e . * „ X „ ,„=òGMU A „ iſte, manere nobiſcum, quia optimè ſcit officium noſtrum. Mittatur ergo nunc ad principalem ſcholam damnatorum, ut videat, audiat, & ſentiat, & addiſcat ampliuùs in ſæcula ſæculorum. Vix verba finierant, & ecce unanimiter in o- dioſam illam creaturam irruerunt, eâmque tam impetuosè in tartareum illud barathrum jactando immiſerunt „ ac ſi coœlum & terra & omnes montes hujus mundi invicem qua- terentur. Capellanus autem ille ſupradictus hæc omnia in ſomnis videns & audiens, tremuit vehementer. Tunc princeps tenebrarum digito eum oſtendens dixit: Videte, ne effugiat clericus ille, qui nos aſpicit, quia ſemper extitit malitiarum fuarum cooperator conſcius & defenſor. brgo ſicut fuit fautor culpæ, ſic ſit particeps & vindictæ; ideôq; & in illum puteum ad ſuum Dominum dem ergatur. Quòô dicto, cum dæmones eum capere vellent, & ipie fugere co- naretur, repente à ſomno exiliens, evigilavit, ſicque equus territus tamdiu hinc & inde ſaltabat, miſerum trahens hominem, donec à ſuâ juncturâ eſfus brachium penitus ſolvebatur. Difficulter tandem equum aſcendens Parthe- nopolim venit, & mox, ut Dominum ſuum mortuum eſſe, cognovit, viſionem viſioni, terrorem terrori, judicium ju. dicio, prodigium prodigio cumulavit, & omnia, quæ fſibi etiam à ſuâ compage brachium avulſum, & repentinam ca- Cadaver in paludem ab- jectum. Et quid ulterius factum? acciderunt, quæ viderat, & audierat, patefecit, oſtendens niciem, in argumentum veritatis. Cives autem, videntes & audientes hoc horribile & inſolitum Domini Dei noſtti Judicium, vehementer timuerunt, & cadaver igniobile pro- cul ab urbe in palude jactaverunt. Quod beſtiæ ferales cum plauſibus & luſibus protinus excepetunt, & huc illuc- que trahendo morſibus discerpſerunt, & ruricolas juxta ha- pitantes ne e U tin Poi⸗ Dej/ ni Cri nn impios fulminatoria, terribilie, eſfcax. 565 bitantes variis injuriis multoties affecerunt. Tandem kenn inito conſilio glebam illam malediéctam de palude trahentes ece combuſſerunt, & pulverem in Albim fluvium projecerunt. A Mira res! omnes piſces, ſuum gurgitem relinquentes, ocea- mn mnum adierunt, donec letaniis, pſalmodiis, orationibus & n poœnitentiis placato jam Domino, poſt decennium vix tan- I dem redierunt. Hujus horrendi prodigii memoriam inge- Monumen- un⸗ rit oculis cruor Vaonn, ex ipſius decollatione effuſus, ſuper tum: relictus e pavimentum marmoreum candidum poſitus, qui tam viſi Qruor in I biliter adhæret pavimento, ut de eſſentià marmoris eſſe marmore. IH quodammodò videatur. Super locum autem illum, ubi D decollatio eſt facta, ſemper proſternuntur tapetia. Et quan- Iin do ſuper Electos Epiſcopos: Te Deum laudamus, juxta morem . canitur, tolluntur, & ibi ad orationem proſternuntur, ut videntes ſibi caveant, ne fortè pereant ſicut ille! A Domi- yno vere factum eſt illud, ad terrorem utique Epiſcoporum iedh illius Eccleſiæ & omnium inutilium Prælatorum, ut audi- entes contremiſcant Divinæ Maſeſtatis terribile judicium & e ſeveriſſimam ultionem. Ata citatus Joannes Major. Annon en Cclariſſimum paradigma hoc & exemplum eſt, ex quò multis nies cogitare & meditari poſſimus extremum illud Chriſti Tri- enius bunal & judicium, Kez peccatoris trepidi miſeriam, ſenten- m. tiam damnationis, hujus executionem, graviſſimas inferna- unch lis ignis pœnas: & quod hæc omnia præcedit, clementiſſimi n Dei ſuorumque bona monita, ad vitæ emendationem & dell poœnitentiam: quam niſi habueriti, omner ſimiliter peribita; ait enees Chriſtus Luc. 13. 3. . Vid. Cornel. in Matth. 27. 41. & ſequent. Matth. Faber, Dom. 4. Authores 4 Adv. C. 3. & in Aubt. Dom. I. Adlv. them. 3. 4. Petrus Beſſ. de hujus mate- ⸗ Jud. Conc. z. præſertim à f. 192. Guil. Stanihurſt. S. J. in No= riæ. eh⸗ viiſſ. de Zudicio cap. §. & 9. à f. Iy. (cujus viri elogium bre- Guilielmi les uts⸗ viter addo: Origine Hibernus, natus Bruxellis 160 1. vir Ktanhurſti morum mentisque candore planè virgineus, utpote qui J-e ogium. in 566 CoxNcio XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios in Adoleſcentiâ perſimili cum S. Thomâ Aquin. tentatus luctàâ à procace fœmina, conſimile victoriæ creditur re- portâſſe præmium, ut nullum exinde carnis ſtimulum perſenſerit: Bruxellis placidiſſimè expiravit 10. Januar. 1663. &c. Biblioth. Script. Soc. edit. Kom. I66. f. 320.) D. Dio. nyſ. Carthuſ. de Judic. art. 15. Marchant. hort. Paſtor. tr. 3. de Fide Chriſt. Lebt. 32. f. I94. & ſequ. Bened. Fidel. fer. 2. Dom. -. DQuadrag. Calamat. Sylva V. Judic. Extr. Diſé. 32. à f. 25. & in Quadrag. Diſe. y. à fol. S3. Nicolaus Turlot. Theſ. Docdtr. Chriſt. cap. g. lect. 6. à f. Iz. Procop. Capuc. in qudiciali Diſc. 717. Mart. Cochem, cap. de Judicio cup. 12. d fol. 83. Vide cita- tos Concionibus præcedente & ſequentibus. Hilar. à S. Anaſtaſio, Carmel. in ſuo Archimede Chriſt. ſeu de arte bene mor. lib. 2. C. . Y. 6. à f. 255. Carol. Vanhorn. Or. Eremit. S. Aug. Dom. 2. Duladrageſ.à f. S9. Englgr. Dom. 1. Epiph. p. 1. & ibiaem Eml. I. n Aunulo zternit. 386 -33 3. 83 2. L3 82 -f3 3. K3 3 .f3 3--s83 3- 438- 2 * 4382.-438 CoNcIo XXXV. Judicis extremi Sententiæ in impios duæ Voces ter- ribiles: Diſcedite, Maledicti, expenduntur. Dom. I. Adv. Eidebunt Filium hominis venientemin nube cum po- teſtate magna, & majeſtate. Luca 2I. 27g.. Dom. 2. Adv. Tu es, qui venturus es? Matth. II. 3. Dom. 3. Adv. pſe eſt, qui poſt me venturus eſt. ſoan. I. 27. Dom. 4. Adv. Videbit omnis caro dalutare Dei. Lucæ 3. 6. Erpendimus præcedentibus duabus Concionibus Chriſti judicis Divini ſupremi & extremi Sententiam bifariam, Electis (de quibus S. Baſilius Seleuciæ in Iſauriãâ Archiep. Or. de Trancfig. beati, inquit, oculi, qus terri- . —— ⸗ 5 . cmi Vole Gei NW Rel lie⸗ Al M. ar. nlain M 5 I 7 . 6 . Dueæ woces terribiles: Diſcedite, Maledidi. 567 terribilem iſtum diem in amabils ſpecie videbits) jucundam, & im- pils triſtiſſimam, publice ferendam, & pronuntiandam, ſpectante & audiente Univerſo: idque paucis; exiguum enim eſt, & propemodum nihil, quidquid dicatur de tantà rerum mole, quam hæ duæ ſententiæ continent, nempe omnia ea, gquæ in omnem æternitatem lætè agent boni, & miſerè pa- tientur mali. Sententia Fleétorum, cornucopia omnium bonorum; Sententia reproborum, pixis eſt Pandoræ, plena omnium malorum; hinc enim, & in hac, impiorum à Deo æternum divortium: hinc maledictio eorundem; Diſcedite, maledibtit. Cùm verò adhuc & iterum oculos mentis attollo ad Electos, & ad impios deprimo in judicio, adverto utro- rumque, imè & ipfſius Chriſti judicis, ſummam, ab extre- mo ad extremum, metamorphoſin, transformationem, & mutationem ſtatùs ab eo, quô fuéêre in mundo & in vita. Ecce enim principaliter Chriſtus in terris mortalis, quam vi- . W. Alius ſtatus ujus vitæ, a- lius & immu- tatus in judi- cio extremo: Chriſti D. lis habitus excluſus, opprobrium hominum & abjectio plebi: Pſal- mo 21. 7. cum iniquies deputatus. Wac. 22. 3.. ab impiis ſpretus, & contemptus à malis. De Deo impius Pharao : Neſcio Domi- num Exodi y. 2. De Chriſto: Mandus eum non cognovit Yo. 1. 10. Et ſus eum non receperunt zhbed. V. II. Hunc autem neſoimus, unde ſit, Joann. g. 27. dicunt judæi, cum maledictis ad à Chriſto il- luminatum à nativitate cœcum. Superbè eundem allo- quitur Pilatus: Neſci, quia poteſtatem habeo crucifigere te? Foann. 19. 10. Sprevit illunm Herodes cum exercitu ſuo & illuſit &c. Lucæ 23. 10. Et hic quidem Chriſti ſtatus, cum in ter- ris viſus eſt, & cum hominibus converſatus. Bar. y. 25. Longè alius & totus immutatus erit, cùm in Judicio extremo videbunt Filium homeni venientem, cum poteſtate magnd & majeſtate“ LEuc. 21. 27. cùm agnoſcetur, verè zoſe efſe Deus deerum, & Dominus do- minantzum, Dens magnus, & potens, & terribilis - Deut. 0. 12. Cum ſuper èpſum glorioſum Judicem continebunt reger os ſuum Iſaz. yz. 17. confuſit. Cùm tunc confitebuntur Dei Filium, quem nune crueifixerunt, ait Gloſſa. Electi verò quinam, & qua- Mechti de Jud. extr. CCC C les Electorum. 568 CoNGIO XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios —— les fuêre in vivis? In oculis ſuis humiles, uti S. oannes Baptiſta, cujus ego non ſum dignns: & C. Toann. I. 27. In oculis impiorum, ut plurimùm hiſce fatentibus: Sap. y. 3. Hi ſunt, quor habuimus aliquando in deriſam & c. In ipſius Dei oculis verò, etſi gratioſi & accepti, ipſi amici, filii; ſed quos Deus multa pati permiſerit & voluerit. Jam verò in judicio glo- rioſi à dextri: Ecce quomodo computati ſunt inter filios Dei & inter Impiorum. Janctos ſors illorum eſte Sap. y. . Impii denique- in mundo glo- rioſi, inflati, ſuperbi, voluptuoſi; quales deſcribuntur dap. 2. v. 6. & ſeqiib. Jam verò in Judicio, quam humiliati, quàm miſeri, afflicti, ut meliùs eſſet, natos non fuiſſe, quod Chri- ſtus de Judâ ait: Matth. 26. 24. T um recognoſco, ait S. Gregor. ap. Drexel. Rogo Damnat. cap. I. G. a. init. Zob' in ſterquilinio ſedentem, oannem eſurientem in eremo (in vincula) Petrum pendentem in pati- bulo, Jacobum decollatum Herodi gladior cogito, qualiter Deus in fu- turo cruciabit, quos reprobat, qui ita durè aſfligit, quos amat: ſi cum intimis amicis ſic agitur tempore gratiæ, quid hoſtibus fiet tempore juſti- tiæ & vindictæ: Hoc tempus juſtitiæ, & vindiétæ in publico, ſfſingulariter eſſe diem extremum judicii, ſæpè jam dictum, elucebitque ex ipsâ damnationis ſententiâ, cujus hodie duas voculas: Diſcedite, malediéti, verè omnibus terribiles, altùm co- gitandas ſuſcipimus: Dei aſpirante gratiâ, veſtraq; patientiâ. II. Venite, benedicti- & c. Diſcedite, maledicti & c. Duæ vocer ſunt, teſte Magno Auguſtino. Quarum nihil horribilius und, & nihil jucundius alterâ, poterit audiri. Archim. Chriſt. L. 2. C. 5. J. 6. Diſcedite, F. 25⁵. Diſcéedite, maledicti- duæ voces terribiles, ſupra om- maleditti, dquæ nes lamentationer, carmen lugubre, & va, Ezechielis c. 2. v. 9. Voces terri- per quorum comminationem Judæos ad pœnitentiam, & ad biles. Deum revocabat, itàque ipſi minas has evadant. In eun- dem ſanctum finem conſideremus: Diſcedite, ati ſuprà Conc. Chriſtus ter præced. n. 4. Nonniſitertiò legitur Dominus à conſortio ſuo tantuùm legi- e atr raieeiffa ant mie tur, à ſe ali- quenquam rejeciſſe, aut abire juſſiſſe. Imprimis diabolum quem rejeeis- ſe Dœmonem Dominum Deum tuum. Apage, Satan impie, ſecede, faceſſe Mat. 41. 10. nſiinc, in deſerto: Matth, 4. o. Eade Satana; ſeriptum eſt enim- Non tenta- e, n ſe⸗ ſ; un Eenti leter it nix ſea Pit ln le N . Daiuæ Vocks terribiles: Diſcedite, maledii. 569 — m bpinc, ne amplius ante oculos meos compareas. Dixit hoc ts feſus juſtâ iràâ indignans diabolo, ejusque improbitatem ob- o, jurgans, ait Cornel bidem. Deinde S. Petro, cùm ejus Pas- lnalis ſionem impedire ſatageret, Vade poſt me Satana, inquit: Mat. Petrum: hNDn 1. 23. ubi Petrum Satanam, quod interpretatur adverſarius, Mat. 16. 23. gr. juxta S. Ihomam, vocat. Qui & obſervans, Ie, inquit, au- 0 dAit Vade Jatana; & neon ei dicitur“ retrò, ut ſubaudiatur: vade in ns ignem æternum. Cornel. bpic. Veruùum tertium hoc & ultimum: Frimpios in mrh Diſeedite àme malediéti, erit omnium funeſtiſſimum, quòô & extr. Judicio. l dœmones, & damnatos omnes, non tantùm sdverſarios, ſed Mat. 2. Fl. Weetiam maledictos vocat, ac ſuo imperio in ignem æternum Gig⸗ ablegat, & adorcum, què primâ vice ſtatim, Mat. a. 10. dia- ein bolum non cogebat, ad ipſum ſcilicet locum inferni, ſed ni dicebat tantum: vade Satana. Diſcedite à me, maledibti. Ore- „ pudium amarum & acerbum! triſte exilium! Prædixit id t: n olim toties 'ſalmographus, & quidem verbis apertiſſimis. guni⸗ Tunc loquetur ad eos in räſud, & in ſurore ſuo conturbabit eosr Pſal- mo 2. y. An non in irâ loqui, eſt dicere peccatoribus: lie ma- on ledibti, in ignem æternum? Tantâ quippe indignatione & ira ver- u ba illa adverſum impios proferentur, ut homines privatu- w ra ſint ſenſibus; terrorem incuſſura tantum, ut ad deſpera- uu tionem adigant. Beſſeus Conc. . de Zudicio f. 306. Author eſt guit Valerius Maximus, lib. v. c. 5§. referens interitum Syllani, Manlii Torquati filii, ejusque cauſam ac occaſionem. Man- ManliiTor- Al, . en inhi lio Torquato huic filius erat, nomine Syllanus; hic cum pru- quati ſenten- nne dentiâ, cæterisque Principe dignis donis & moribus emi- Hiain filium, ,t nere videretur 3C 101 gratiam Parentis de Repub. optimè me- . conſpelctu as- n⸗ 1. ire juſſum, qui „riti, viri excellentiſſimi, à Senatu Romano Regno Macedo- ſeſe ſus- ot niæ Præficitur; cujus regimen magnàâ cum latde pru den- eele Kae tiæ auſpicatus Syllanus, & cum omnium applauſu; verùm . in nium mutat, animum crudelem induit, & tyrannus audit. ͤ Res per regni Proceres tolerata aliquamdiu, cum patientia, d ſegd & nauſeà ſummâ, fuit: At cum nec emendationis ſpes Cccc 2 ſuper- 5o CoxNcCIO XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios ſfupereſſet, & ſubditi nimium gravarentur, querelæ plures ad Senatum deferuntur, ſibi ſucceſſivæ. Monetur prius, tum à Farente, tum à Senatu; nec quidquam profcitur. Ita mihi videtur factum fuiſſe, aut fieri potuiſſe: Sed nar- rati ſubſtantia in hoc eſt, quod jam ſequitur. Comparere ergo coram Senatu juſſus Syllanus, ut ad objecta reſponde- ret, cum ipſe reus nec negare, nec excuſare poſſet,; & Ma- cedoniæ infeliciter adminiſtratæ convictus, ſententiam in ſe latam, & quidem ab ipſo patre, hanc audit: Filium meum & Rep. & domo med indignum judico, protinitsaq; 4 conſpectu meo abire ju- beo. Tam triſti Patris ſententia perculſus, lucem ulteriuùs intueri non ſuſtinuit, ſuſpendioque ſe proximâ nocte con- ſumpſit. Faber Dom. 4. Adv. C. 3. J. 2. Formate defuper, AA. unam vel alteram cogitationem, dum & Chriſtianis aliud adduco Authoribus. Philippus III. Raphael de Columbâ, Dominicamus. Ter. 2. in Domj. . II. Duos Ma- ouadr. narrat, Philippum II., Hiſpaniarum Magnum Regem, ulicos, cùm Rei Divinæ intereſſet, vidiſſe ex adverſo, ſimul gnates abire A . .* . . .„ , . Auite & conſterna-Conclave receſſurum, torvo & irato vultu in eosdem, iſta tione? breviter verbula torſiſſe: Abite! in conſpeltu meo amplins non comparete! Fulmina fuiſſe hæc verbâ paucula, eventus do- cuit. Abierunt ex Aulaà proſcripti ambo, ita perturbati, ut unus mœrore ſenſim contabuerit; alter impos mentis ef- fecòtus, toto vitæ tempore, ſtupido ſimilis & attonitô per- Philippi II. manſerit. Archim. Criſti. L.. 2. c. y. H. 6. ſol. 255. ſuprà C. 20. n. 4. aus à Clem. Dum refero, ita Philippum hunc Regem (cui Hiſpania ha- Gctane: & ctenus Regem æqualem non habuit prudentiâ, ſapientiâ, ejus felix mors inci- juſtitià, æqquitate animi. Prdag. Chriſt. tom. 2. Pp. 2. c. 5. à f. 6τ7. denter. ubi & felicem, beatàmq, mortem ejus refert multi. E. Conc. g9y. n. 3. f. & bi citatà Barry & gahoda.) uti Clemens octavus PP. in am- pliſſimo Cardinalium conſeſſu de eodem pronunciavit) ab- ire, & & ſuo conſpectu & aulâ excedere juſſiſſe indevotos hoſce aulicos; incidit ſanctum exemplum Ferdinandi II. Au- guſtiſſimi, INI Cuntu d Gls ſune 1106: te⸗ “ 4 pſr il. ſen or kerr ti ien n er D ) ) ice⸗ e 1 n — Elure 1ri. writur. 1 Aat. Eatamgl AR Um Us Ai 1nn len,i giur r Cr. ob id à verbis tun formidavit cor meum. Aug. inhæc verba- Pſal. 155. optavit, ex penitus gratuità charitate, quâ & nos creavit, re- Duæ Voces terribiles: Diſcedite, malediti. „r ———r guſtiſſimi, & omnem laudum cumulum meritiſſimi, de Ferdinandus quéô in ejusdem, veré Pii Imperatoris, virtutibus Guili- II. vitioſum elmus Lamormaini S. J. Aulicum neſcio quem, inquit, Aulà excede- viam ad impudica monſtrantem, & ut perfrictæ frontis erat, opem ſpondentem, adhuc Juvenis, necdum Matrimonio re jubet. junctus, juſſit Aulà excedere, ac ſervitio. Odiſſe ſe, ajebat, inter ſervos, Veneris mancipia & Cupidinis. à fol. I147. cap. 17. Chriſtus ad △ Elevemus jam mentem, ex his in mundo contingentibus, & impios: Dis- factis laudabiliter à tantis principibus Religionis, virtutisq; cedite. chriſtianè amantibus; & juſtitiæ; quod fecit Manlius Tor- quatus Gentilis: quem cogitamus horrorem fore impiis, cùm audient: Diſcedite confeſtim ab oculis meis, digna fla- gitiis ſupplicia adituri. Teſtantur SS. Scripturæ & Patres. Quanta ho- Tunc incipient dicere montibus cadite ſuper nos, & collibus operite tum conſter- noe Lucæ 23. 30. Introibunt in ſpeluncas petrarum, & in voragines natione. terræ, à facie formidini Domini, & à gloriä majeſtatis ejus, cuàùm ſur- rewerit percutere terram: Iſai. 2. 9. Habuerunt, ait S. Aug. Princi- per ſua verbas occido, proſcribo, in exilium mitto; ſed hæc non poſſunt comparari huic“ Hic poteſt corpus & animam mittere in gehennam dengel. tom. 3. c. 22. num. 3. Deus bone! vox unica, vox unius hominis, mortalis hominis, hodie Regis, cras cineris, ita de- terreat? quid illa vox æterni Regis, Judicis Supremi, non faciet fulminans in ſceleratos: Diſcedite à me, maledictè, in iienem æternum? Tantus terror, ait Euſebius Ep. Cæſar. in Epiſt. ad Rom. invadet in illd die malozr, cuàm viderint udicem ſententiam proferentem, ut niſt eſſent immortales eſfecti, iterum morerentur. Ca— lamat. Diſc. 32. n. . Sanè acerbum videatur, ita abjici æter- Filii Dei fu- nùm, filium à Patre. Eſto enim Dei ipſius naturales filii non mus: nobis in- ſinfas, & Chriſti; tantundem tamen videtur eſſe, nos eſſe, natus quidam non naturâ, attamen per gratiam, quâ nos Deus in filios ad- Sen. huic violen- demit ſui Sanguinis pretio infinito, quòê plus facere non po- um eſt cum tuit nobis; ſi etiam conciperemus, nos in tali ſtatu eſſe fi Deo non eſſe. Hr Cc c C 3 lios 5772 CoNCIO NXXXV. Judicis Ewtremi Sententiæ in impios. lios Dei & Chriſti naturales. Et verô eſt aliquid in homi- ne, quô, velut innato appetitu, feratur in Deum, ceu pa- trem: Nota funt illa S. Auguſtini ſuſpiria: Lib. I. Conf. c. 1I. n. 1. Feciſti nos ad te;s & inqlietum eſt cor noſtrum, donec requieſcat in te. Vide etiam Confeſ. Lib. 6. cap. 6. & in Manuali cap. 27. E. Conc. gd. n. y. f. Agnoſcent omninò reprobi, Deum eſſe ultimum ſi- nem ſuæ creationis, extra quem nulla quies, nulla felicitas eſſe poſſit; Deum eſſe humani animi velut centrum, ad quod ille, quaſi vi quadam magneticâ, moveatur, & gravem vio- lentiam pati, ſi eò non pertingat. V. Amor Increat. I.. 1. c. . ſ. 1. à f. 3ar. At agnoſcent impii, hunc ſuum, tam ſublimem, naturalem & ſupernaturalem finem ſeſe aſſequi ampliùs non poſſe, & ab eo ablegari, imò cum tantâ ignominia reji- cij, ſine ſpye unquam redeundi, ingens tormentum eſt: hinc horror, mœror, confuſio, perturbatio, lamenta, dolor, tæ- dium, deſperatio, quis explicet? Paolet. Quadrag. ſerm. g. n. 2. Circumſtan IV. Circumſtantia aggravans & notabilis eſt hæc; Pro- di ran is⸗ ferri hanc ſententiam damnationis: Déſcedites &c. non ab Jententiam . . . J. lopiam, tanquam ad ipſo Chri-Angelo, non ab Apoſtolo, non à Sancto quopiam, tanq ſo fudice Chriſti vicario, uti in terris pronuntiatur ſententia Abſolu- proferri. tionis Sacramentalis, Chriſti nomine, ab ejus Vicario, Sa- cerdote: ſed ferri immediatè ab ipſomet Chriſto, Salvatore, Deo Homine, Judice; idque in majorem damnatorum af- flictionem; ſicut neque judicabit per Judices delegatos, ſed per ſemetipſum: Tunc dicet Rex- & c. Matth. 2. 3Z4, al. V. Conc. ſequ. n. j. Cujus Figura eſſe poteſt ipſe Abſalon, Davidis ex Figura Ab- Matre Regiæ ſtirpis primogenitus. Hic in parentem impie ſalon à Joab patrono ſuo tribus lanceis rebellis, apertâ vi & pleno exercitu eundem aggreſſus ſed proſtratus, in fugam aétus, & condenſæ quercui capillis im- confoſſus. plicitus adhæſit: z. Keg. 15. Et ita ſiiſpenſus inter cœlwn & 2. Reg. ', terram, tribus lanceis, infixis in corde Abſalonis, confoſffus; “”?V”MVB in foſſam cadaver projectum, & lapidibus obrutum: Ima 0% videri poteſt Abſalon impiorum in Deum Patrem rebelli- um; cujus interitus, & quod ſadtum eſt, nen fuiſe humang indu- ſtriæ, R Nen N le 6 — = = ſſe 91. zut⸗ AN ſin o t. ſter w ( z c Duæ Voces terribiler: Diſcedite, maledilti. 773 hon. ſtrie, ſed totum faiſſe divini Judicii, ait S. hryſoſt. in Pſal. z. tom. I. A. A quéô, quælo, ita tribus lanceis confoſſus interiit? an ab a- lienigenaâ, uti Saul, cum nollet armiger ejus, petente ipſo, I Y. Reg. 37. 4. àb Amalecite occiſus, uti ſaltem hic Davidi retu- a iit, d falsè & mentitus? z. Reg. I. 10. Cornel. An à ſicario: ſicut mun. duo viri principes latronum 2. Kes um a. 2. homines impii interfece- An runt virum innoxium ibid. V. I1. I sboſeth, filium Saul! neuti- l quam: ſed: Tulit tres lanceas in mantt ſud, &. infixit eas in corde Ab- IH IJalom. 2. Reg. Iö. 2. quis iſte? Is eſt oab, Princeps militiæ, Ab- lſalonis amicus & Patronus: quod eſt mirabiliuz, ait primuùum im, cit. S. Chryſoſtomus, qui Patrem ei reconciliavit, 2. Keg. 14. 5 pſam ui interfecit, propemodum inſtans vehemens, accuſator: & i quidem eum ooccidit; Deus autem tulit ſententiam. In rem præſentem, ait . ir Gloſſa: Arbor Abſalomi ſignificat patibulum gehennæ; tres lanceæk« I 2 triplicem damnatorum pæœnam, ſeil, igni, vermü, E&. carentiæ viſionis Beatificæ. Ap. Cornel. in 2. Reg. 15. I2. f. 69. O miſerrimi impii! Applicatio, cÿ Is ipfe, qui quondam optimus veſter amicus, Advocatus apud ad impios à patrem, I. Yo. 2. 1I. qui nos reconciliavit ſibi per Chriſtum: 2. Cor. f. 15. Chriſto dam- mnan Vel: Keconciliati Deo per mortem Filii éjus“ RKom. j. Io. Is ipſe nandos. Chriſtus Judex ſententiam contra vos feret; Is ipſe tres lanceas damnationis infiget altùm cordi veſtro, quòô to- ne to dolebitis; ab hoc ipſo audituri eſtis triſte illud: Diſcedite, ni malediétir &c. ad quæ verba corpus veſtrum cum anim in tt profundam inferni foſſam projicietur; vos inſuper à Chri- 4* ſto fulminibus, à Beatis, ceu lapidibus, maledictis & exe- ie crationibus obruemini. Diſcedite, maledieti- dicet Salvator, Chriſtus cujus ſalutare & ſalutem renuiſtu; & ipſe guo, pyide- bit in interitu veſtro. O infælix diſceſſio, ait Ludovicus Car- „ tchuſ. dur a ſeparatio! & miſerabilis conditio! diſcedite à me Want⸗ vitæ indeficientös, à me lumine gloriæ beatificantu, à torrente volupta- tu inundantis, à me plenitudine ubertati inebriantis. Apud Faberium, FPerte I. Dom. 3. Advent. g. 3. F. 23. In idem recidit illud, quod de 1 reprobis intelligit S. Gregor. M. Hom. 5. in Evang. Pfalmo 6S. 29. Deleantur de libro viventium, & cum juſti non ſeribantur. Vie 16 E Blanc . maledicet. peti, & affici: annon ſatis amaritudinis ſuppliciique ipſa 564 CoNcIO XXXV. judici⸗ Ewtremi Sententiæ in impios H Blanc tbil & Cornel. in Luc. 1o. 20. Et Apoc. 20. 1 v.S. Tho m. I. P. q. 24. a f.6t. Fr. Mendoza in 1. Reg. I. I. fF. g9. Raph. Bonherba E 2. Dom. I. Ouadr. n. 33. f. 9g. Procop. Prædeſtin. Diſé. z. & 5. à f. 2. Maledidti V. Altera Vox terribilis eſt: Maled'ittis Diſcedite, Maledicdti. Chriſtus Ju- Conc. præced. n. 4. Maledibti- quis audivit unquam maleficum dex impios ad mortem damnatum maledictis, convitiis, & injuriis im- mortis ſententia! Misto namque non eſt altra addenda aftdtio, ut leges humanæ præſcribunt. Tu verèò, Judex integer- rime, pœnam jungis pœnæ, & ſupplicium ſupplicio ſuperad- dis, convitia & maled'kta. At non ſine myſterio. Hic namq; videmus Noëmum illum, qui amore noſtri, longanimitate- que maximâ inebriatus, cùm tanto tempore miſericordiæ ſomno oppreſſus ſiluerit, expergiſcentem ad Jjudicium, & in hoc impios Chamos, qui nuditatem, paupertatem, humili- tatem, crucem & paſſionem illius toties irriſerunt, acerbis- ſimà maledictione ferientem. Ex Geneſ. 9g, Verè: Malediltt, qui Maledictio declinant à mandatis tuis. Fſalmo IIS. 21. mon in hoc ſolum mun- divina gravis do, ſed maximè in altero, cum dicet: Deſcedite, maledidti. Bes- & ehear. us Archim. Malediction: Divinæ maxima vis ineſt, & efficacia. ſerpens om- s . 2 1 15 Ha U giih primus. Geneſ. 3. 17. Aät Dominis Deus ad ſerpentem: quia ſeciſti hoc, male- Geneſ:. ri. diltin es inter omnia animantiae. Minus miror, Deum maledi- li auéctorem. Alter vice in Scripturâ vox hæc reperitur Geneſ. eodem cap. 3. v. Iz. cùm homini non maledixiſſet Deus, NAaledieta Maledlta, inquit, terra n oepetetao. Quis cffectus? Pinas & tri- ., . n. J hulos germinabit tibi: v. 15. hinc omnes mundi ac terræ innu- 7. merabiles labores, ſudores, moleſtiæ, ærummæ, dolores, ipſa denique mors acerba, incerta, & dubia & graviora, quæ ſequuntur, mala.,. Ilta in judicio malorum omnium ſentina in reprobos effundetur, cùm ab ipſo Chriſto judice audient: Maledit. Quidquid calamnitoflm cxcogitare potes, hc voce comprehenditur, & congeritur in damnatos. Qian- quam Verbum: Maledictus- omnium primd in Ss. literis habetur, xiſſe ſerpentem, & in eo de'monem, ceu primum omnis ma- E mm quàm id non Deo, ſed ſibi aſcribere debent. A peccatis e- dan nim originem trahit Maledistio, omnèmque vim & efficaciam fſuam, non à Deo, ſicut Benedidtios unde præcisè vocantur Ex maledi- llelgi, Male diczs, & non Maleditti Patrie Supra Conc. Ia. n. . Ex häc er- tione Dei im g0o Divini Judicis Maleazttione ſpinæ & tribuli; quidquid dam- iſtà impio- in nati in omnem æternitatem patientur. Hæc Malediétio ille oα e. aa 2 ⸗ 4 orum po- de tcheſaurus eſt, de quô ad Rom. 2. y. Secundum auritiam tnam & im- „. panitens cor theſaurivas tibi iram in die iræ & revelationi juſti Judicis rg. Dei, qui reddet unicuiq; ſecaundum opera ejus. &e. non is autem qui ſunt I e contentione, & qus acquieſcunt veritati, credunt autem iniquitati, CiN ira & indignatèo!: . 6. 5. Hæc Maledittio damnatorum ſons eſt ue omnium cruciatuum & tormentorum in inferno ſtatim im- pios inſequentium & comitantium. Hinc tartareæ tene- unein bræ ‚fletus & lacrymæ ſeræ ponitentiæ & dolores: Hinc h eterna fames & ſitis, fœtor, ſenſuumque omnium crucia- cc tus immenſi: Hinc tormentum ignis, quod eſt ſupplicio- ℳ rum ultimum, & graviſſimum ſensus: Hinc perpetuus ver- ui. mis conſcientiæ, miſerabilis locus & ſocietas, deſperatio, GN &c. quæ Drexel. exponit in Inſerno & KRogodamnatorum. Quis F non graviter ſentiat, audiens etiam tanta ſuppliciorum ca- , pita ex hâc Maledictione? quantèò gravius, illa & hanc experi- rl. ri? Audiet autem non tantum, ſed & reipsâ experietur el. omnis graviter peccans, neque pœnitens. O Chariſſimi, m fugiamus peccatum, & de admiſſis verè pœniteamus! ne eyenl hæc & tanta Maledibtio ſuper nos veniat, & à nobis omnis be- G nedictio elongetur Pſal.os. 15. ”YMUV ðDðWJM ℳℳ H . VI. Maledittorum Anteſignanus omnium & hominum Cain primus primus, Malediètus, Cain fratricida: Geneſ. g. I1. Nanc getur hominum U, malediltus eri ſuper terram „&XCc. Hebræa habent, Maled'bns malxdichuè: al tu de terrd. q. d. polluiſti terram ſanguine fratris tui, id- ite tinane em 0& per terram ſterilitate punieris: ſed & tu infauſtus, in- & ypis re- lGen felix vags O Pprofugas eris ſaper terram, ex malàâ conſcientia proborum o- . , N pavidus, &, ut Septuag. vertunt: gemens tremens, ſcil. tum mnium. Animo, tum corpore, huc illuc vagus. Et ita factum eſt: Mechti de Jud. etr. Dddd kz- D „ 5„6 Coxc10 XXXV. Judicis Ewtremi Sententie in impios Egreſſusqur Cain dà facie D omini, habitavit profugus in terràe v. 16. ceu in exilio, & fugâ, cum tremore corporis, vultus men- tisque conſternatione: quin imèò ipſe Cain ad Deum: Major eſt, inquit, iniquitas mea, quam ieet veniam merear. Ecce eici me bodie à facie terræ, & à facie tud abſcondar, & ero vagus & profugus in terràn omnis igitur, qui invenerit me, occidet me v. Izy. Q. d. facis me exulem & profugum, & odium omnium ho- minum, nec evadere potero, quin ab aliquo occidar. En omen, & pavor malæ conſcientiæ; en Maledicétioni Notam: Timet Cain impœnitens mortem corporis, non animæ, jux. „* ta S. Ambroſ. Hic typus reproborum in judicio, qui magis timebunt cruciatus, quibus torquentur, quàm quòd Deum offenderint: qui gement, trement, corpore & animo, de- CcC.zain deſpe-ſperabunt; quâ quidem deſperatione Cain mag's peccavit, Tans. quaàm Fratricidio, ut ponderat Toſtatus Abulenſis: ſicut & Judas magis eädem Deum offendit, quàm ipsâ Salvatoris proditione, juxta S. Hieron. & Auguſt. Calamat. Diſc. z6. de mi- ſerlcordid Dei n. IS. & 19: f- 363. Infra Conc. 4e. n. 4. Cûm potiùs ad maledibtionem & comminationem malorum, ipſi à Deo fa- Qam, humiliare ſe, & reſipiſcere debuiſſet, ut per pœniten- tiam ſeſe ab iis malis, Dei Clementiâ, exemiſſet. At exhinc deterior & obſtinatior factus eſt: Ita enim protervè & deſpe- Impudens ratè Deo reſpondet, ad ea verba: Maled'stns eris ſaper terram. Cain erga Ejicis me à facie terræ, & à facie tud abſcondar. Q. d. Scias Do- mine, cùm tu te talem mihi exhibeas, & me ejicias à facie terræ & tu4â, me hiſce declaro tibi apertum hoſtem, neque De um. Mortem optat ſibi. te amplius, ut Deum agnoſcam ac reverebor, & à conſpectu tuo in ſy lvis me abſcondam, & ita à facie tuâ ejectus, mor- ſta diſcerpar. Omns, qui invenerit me, occidet me, legit Cajeta- nus: occidat me- Cain, ait Abulenſis n e. 4. Geneſ- petit ſibi mor- tem venire, quia videns ſe à Deo derelictum, & in magnàâ miſeriaâ conſtitutum, ut diuturnas anguſtias brevi temporis morâ conſumeret. Annon hæc zpfitſimma imago impiorum Nedtt tem mihi opto, vitam nihil reputans, ut à feris in mille fru- yb Wnmng ſrad ſner itare Aun aea ert 1Gun 1 ng Mnu ne ſenn jit giͤr⸗ 9 (Cin ic leli⸗ ium Espe I densr⸗ n der, Ga leb nn — 4 14. U.l men. 1 ½2 eiii . (6 R A.e 4 mo, e alGu Mtisu ie 1 Manm eAc , M s 1 647 — ſc lase ,M. ,N niyin Ci Cing. 1g opo Mhone omnémque confeſtim vigorem virorémque amiſit, non ali- Duæ Voces terribilis Diſcedite, Malediki. yy in udicio, qui & ipſi optabunt mortem: quæ facili cogita- Imago im- tu magis expendi poterunt. Illud adhuc, cum obſervatio-piorum de- ne, addendum occurrit, ex gravitate pœnarum colligi gra peraatium vitatem & pondus inflictæ maledictions, & ex hâc ipſius gra- & mortem S optantium. vitatem peccati: hinc S. Chryſoſt. cenſet, gravius fuiſſe Pec- Gravitas catum Caini, quàm Adami: hic enim ſolum à Deo audiit: peccati ex Maledicta terra in epere tuo Geneſ. 3. 17. at Cain, ſuper ſe & ſuiam gravitate ma- perſonam, audit maledictionem fulminatam: Maleditëus eris ſia- ledictionis & perterram: Eiaes maledittionis diverſitatem, verba ſunt S. Docto- Ponæ colli- ris hom. I9. 1n c. 4 Geneſ. dilecte? Rs egitur inconſideranter hinc tranſ- girur unde eas, ſed ex maledibts magnitudine, flagitii immanitatem expende. g awinsCaint gam quantò majus peccatum hoc prævaricatione Protoplaſßti, ex maledi- quàm A Janent Rtioni varietate, ſoire volenti licet. UWlicenim inquit Maledictaterra Ex S. Chryſ- in operibus tus; & interram eſſuſa eſt malediltio, oſtensa ſas in Lomse nem ourd. Hic verò, quia res pernitioſa, facinus eniquum O. inerr piabile flagitium ipſe pænam luit, &, nung maledibtus, Snqait, tu de terrd. ta S. D. Calamat. Glv. E. Homcidium. Diſe. 24. n. s. O quàͤ Qum gra- igitur extremæ malediétionn, à Chriſto judice, non in terram, ls ergoim- ſed in ipfos impios juſtiſſimè interminandæ, pondus erit obunbpoe⸗ graviſſimum! quanta peccatorum gravitas, quibus tanta fann dlna man maledictio incutitur, cum tantis poœnis! Diſcedite, maledicts in jediélio à Ju- ignem aternum ut adeo omnis vitæ hujus malediétio, tempora- dice! les ponas inferens, nihil ſit reſpectu illius extremæ. VII. Maledidti. Si ficulnea illa Evangelica, nullo ſenſu Vis Maledi- prædita, judicio & ratione carens, ſolumque animam ha- étionis Chri- bens vegetativam Divinà malediétione quamprimum exaruit, ſti in ficul- ter, quam ſi trifuleo Jovis telo & fulmine fuiſſet impetita: De quo ſuprà Conc. 23. n. 5. toto. Quid, obſecro, facient infeli- ces damnati, horrendum illud Maledictions fulmen expertu- ri! annon præ metu extabeſcent? annon præ formidine exa- nimabuntur! Prævidit ingentem hanc & metuendam male- Aictionem Tobias ſenior, cum diceret: Maledibtt erunt, qui te ontempſerint. & gondemnats erunt omner, gqls blasphemaverint te. D dd d 2 Joh. 73. 78 CoNciO XXXV. Judicis Extremi Sententiæ in impios . Tob. 13. 16. Item David: Dilevit maleditétionem, & venier ei: & noluit benedilttionem; & elongabitur ab eo Pſalm. jos. 15. Quod de ſingulis, ex modo loquendi Hebræis uſita- to, intelligendum eſt. Beſſeu. Sanè omnis graviter pec- cans hocipſo à ſe Divinam rejicit, cum gratiâ, bene- dictionem, ſibique imponit onus graviſſimum maledi- Efaumon kionz, in omnes impios decretæ. Si Eſau horrendùm infre- malediétus, muit & rugiit, cùm à jacobo fratre ſibi eſſet erepta paterna ſed ſolum ab- enediétio? Auditis Eſau ſermonibus Patris, irrugiit clamore magno, & latam bene- onſternatus ait- benedic etiam mihè, pater mi. Gen. 27. 34. Quan- dictionem um rugitum per totum aêërem emittent reprobi, cuùm vi- temporalem LEl! Itten qan luget. debunt, ſe non tantùm privari Patris ſui benedictione, ſed ab Gen. 27. 32. e aze rec pro momento voluptatis, pro puncto honoris, pro aurà va- nitatis, pro exiguo lucello, pro ſiliquis porcorum; ſuo vi- tio, dum illi ea præ Deo, contra hujus expreſſas leges & præcepta cognita, non ignorantes poœnas ab eodem juſtè prævaricatoribus decretas, elegerunt, ſibi in mortem & ma- ledictionem æternam, quâ & cœleſtis gloriæ benedictione priva- buntur, & ignibus inferni ſine fine addicentur, ſerò damna- Proverb.25. j. turi ſuam inſipientiam, de quâ Salomon, in Proverb. c. 25. V. . Viri mali non cogitant judicium, & in hoc Dei maledidtionem, vin- dictam, & ſupplicium, tum temporale, quod irrogat im- piis in hac vitã, tum æternum & gehennale, quod irroga- bit eis in die Judici: q. d. impii non cogitant terribilia Dei judicia & fupplicia, quæ improbis ſolet infligere, & maximè, quæ infliget in extremo judicio: quocirca licenter impunè Bi 5. ſuas cupiditates ſequuntur, juxta illud S. Brunonis Funda- runonis in toris Carthuſianorum ““ vitioſam vitæ ‚——ã 2“ licentiam. Sic vivunt homine, tanquam mors nulla ſequatur. G Et velut infernus fabula vana foret. At verò, qui timent Deum, ejusque voluntatem & legem inquirunt; hi omnia Dei judicia, ac præſertim æterna bo- norum præmia, & impiorum tormenta, aſſiduè conſiderant & for- eodem æternùm maledici, idque pro tam abjectis reculis, — eyet ulte. d W 2 m NO Duæ Voces terribiles: Diſcedite, Maledidti. 579 & formidant: atque hâc conſideratione ad peccatorum fu- am & ad virtutis ſtudium, velut acri ſtimulo, jugiter ſeſe excitant. Sanè hâc conſideratione Judiciorum Dei & æterni- Judiciorum * tatis beatiſſimæ & miſerrimæ, nulla alia efficacior dari poteſt. Divin. conſi- Audivi, ait Cornel. zn cit. Pro verb. 25. . f. 79 . Senem quen- derati — dam valde religioſum & timoratum dicentem. Ego quoti- un iima. die manè aſcendo ad cœlum, ut conſiderem Beatorum gau- lus, & à pec- dia; ac deſcendo in infernum, ut ſpectem damnatorum ſup. cato abſter- plicia; idque ex matutinâ hâc conſideratione toro die me ſen- rens. Exzm- tio perurgeri ad omne bonum licet arduum & difficile. Fac p'um Zenis & tu ſimiliter, præſertim ut à peccato caveas, & deſuper Religiott. poœnitaeas. ÿMDU VIII. Addi adhuc poſſet Maledidio à Noëmo, (cujus ſuprà Maledidus meminimus hac Conc. n. y.) à filio Cham graviter dehonora-Chanaan: to: Geneſ. 9. 2 . Maledictus Chanaan. facta. Hic Chanaan filius Gen. 9, 25. erat Patris Ccham, qui in parentem Noë peccavit: Maledictus Chanaan filius. Si tamen hic innocens, ut quid in eum ma- ledictio fulminatur?: Pace tuãâ, mi Noëme: injuſtitia illa evidens eſt, & nimis enormis. An ergo ignoras diétum in lege: Delictum patris filio nocere non debet: L. Adopt. in fin. ſy. de ü- nius voe. Filius non portabit iniquitatem patri: Ezxech. IS5. 19. Scio, inquit Noë; at volo, ut patris iniquitas in filio puniatur. Admonet locus iſte (indicat Hieronymus ab Oleaſtro, Luſit. Parentes ne Ord. Præd. in c. 9. Geneſ.) quantà diligentiã parentes à pec- peccent; ne catis cavere debeant, ne in eorum filiis aut poſteris peccata 'n liheris pu- ſua puniantur. Expréſſius Vincentius Lerinenſis, Presby- mantur. ter, dotrinâ & ſanétitate conſpicuus, ut ait Martyrol. Rom. 24. Maji, Commoniterio 1. c. II. in Biblioth. Eet. PF. p. 2. C. 2. Tan- tam, inquit, Iæſæ pietatis meruit offenſam, ut etiam poſteri ipſius, pec- cati ſui malcaicta obligarentur. Maledicitur Chanaan, ut per hoc, ait Lyranus en c. 9. Geneſ. oſtendatur, quèòd ipſe Cham non ſolùm eſſet maledictus in perſonâ propriâ, ſed quòd éti- am iſta maledittio ad ſuos poſteros derivaretur. Et mirabile eſt, Ethiopes omnes facie tam nigrâ oriundos eſſe ex ſtir pe 5SS0 CoNcIO XXXV. Judicie Ewtremi Sententiæ in impios, 4. Ethiopurn Cham, nigredine illa & turpedine impreſsâ manente in poe- tin nigredo ex nam peccati Cham, unde 5gthiopes (Cham enim Fgyptum Valeictione 40 reliquam Africam; Sem Syrtiam reliquâmque Aſam . Ja- ham à quo oriundi. Phet autem Europam, in disperſione Nationum occupavit. un riund. Adrichom. in Noëde Anno mundi zg. A Delunso anno 131.) Gene- WUd brardus Theol. Pariſ. hic atteſtatur: Certiſſimum eſt, origi- ſo⸗ nem nigredinis (id eſt Ethiopum) non à regione propriꝗ, uid ut hactenus exiſtimatum eſt, ob ſolis ardores, ſed à ſtirpe & (e ſanguine Cham provenire, Paolet. Dom. a. poſt Rpiph. p. 1I. à f. I. tel ubi ad hæc citat. in marg. Oleaſtrum in cap. Io. Geneſ. E. Majolus flt Cham filium o. v. Deer, Can. Coll. 4. à f. g5o. Tradunt autem Hebræi & Theo- K. peccantem doretus, quèd Chanaan puer, doli tamen capax fortè enim non tantùm 10. cir non corri- tum, eumque irriferit, ac mox illud ipſum Patri Cham re- Be or 1ee llo nuntiarit, qui pueri petulanriam non repreſſit, ſed probavit, ( PeJor patet. patrémque fratribus fuis ridendum propoſuit. Cornel. en Gen. l 9. 22. Equidem velipſius Chami grande hoc ſcelus fuit, dum ii Patrem denudatum irriſit illius virilia comprehendens, car. aæ mineque magico ſterilia efficiens, inquit Beroſus Chaldæus ( Aſtrologus & Hiſtoricus anno ab orbe condito 3400. circiter. I Täirinus. apud cit. Adri chomium f. 20z0. ſi verum iſtud) in idem al fratres inducere volens uti videtur; illis hoc nuntians. Er- ” 20: Maledictus (hanaan, impii patris filius impiiſſimus, qui & de talis in omni ſuâ Chananæorum (qui fuerunt poſteri cha- kEig naan, & æquè, ut ipie, impiiſſimi, legunturque exciſi à po. lhn ſteris Sem, à Jud æis ſcil. vel eis ſerviiſie; uti Gabaonitæ, qui ee inter Chananæos dolo vitam ab Hebræis obtinuerunt, eâ Ao lege, Joſuæ 9, ut eis ſervirent quaſi viliſſima mancipia; hoc eg enim ſignificat n Servus ſervorun, ait Rupertus) poſteritate aun evaſit. Cornel. in Geneſ. 22. 39a. fol. 224. Super quéô breviter hoc nt⸗ cogito, ſi Hominis, aſti (uti fuit Noë, Geneſ.6. 9,.) & perfelti, ’” juſtè indignati maleditio in Chanaan in hâc vitâ tam efficax . n fuit, qualis erit in ludicio Chriſti Dei hominis, udicis æquis- ſimi in impios maledictio, perdurans non tantùm in genera. “YYJZVB tiones 7 5 Duæ Voces terribiler: Diſcedite, Malediäi. er N tiones & generationes, ſeu in multas ætates, & ſæcula, ſed Nun æterhum: OððUð H 4, . IX. In exemplum adducamus quempiam, qui has ipſas H rerribiles voces: Diſcedite, maled'tte & c. in extremo Jjudicio auditurus eſt. E D. Dominici familiâ Theologus & Proëpi- . fſcopus, Thomas Cantipr. L.7. c. 3. n. . &vi ſui fidelis ſcriptor Epiſcopus Ment hiſtoriarum, rem miram narrat, in hunc modum: Præſul in ad Judicium II Germaniqà fuit, Princeps ſanguine, moribus vitaque dege- Dei raptus, α ner. Hic primèò quidem verecundiùs inhiare auro, libidini condemnatus, furtivè indulgere; ita ſenſim progredi, nec mores emenda- degradatus. EI re, effuſis demum habenis in vetitum ruere; rapinis & lu- Nn Xuriæ liberè vacare. Variâ in illum Deus animadverſione nImI uſus eſt; modò morbis, modè milſeriis aliis invitans ad me- n liora. Sed fruſtra. Tandem, prout vitam egit inquinatam, HH ſic mortem obiit non piam. E4 ipsâ horâ Conradus Hildes- Aihn heimenſis Epiſcopus ad preces matutinas ſurrexerat. His n finitis ad ſuos ſeſe libros contulit, in diem ſequentem ad di- ae cendum ſe paraturus. Hic ille à ſenſibus aliquantiſper ab- ductus, videre ſibi viſus eſt Præſulem tiarâ inſignem, ſed ve- dn lat facie, ad tribunal judicis rapi. Mox aderant, qui ac- ien cuſarent, rapinis potiſſimùm & libidinibus infamem „reum. S Hic Judex conſeſſoribus: Examinate, inquit, cauſam, & di- git cite ſententiam. Pxaminärunt, dixerunt. Nec mora: fatel ei. lites adſunt, & judicum ſententiis damnatum, mitrâ, annu- in lo, veſte ſacrifica, cæterisque ornamentis exuunt, eâque ad e„ς Pedes ſupremi judicis abjiciunt. Aſſeſſores loco conſur- mD gunt, & illud unum, dum abeunt, in judicii clauſulam, pro N te quisque dicunt: Ergo dum tempus hahemus, Tereer- bonaum Ergo ditm eun aæd omner: Gal cap 6. v. o. Hæc Hildesheimenſi piſcopo ſpe lon , oler Tee tata; qui ubi ad ſe rediit; ſecum ipſe inquirere cœpit, Han, Galee, quis Præſul ille miſerabilis eo tempore obiiſſe credi poſſit. 5. ,. NAn Dum hœæc animo verſat, en ad portam adeſt, qui flens nun- H Liat, priori veſpere ſuum Dominum (nominavit) in proxi- nn mam villam veniſſe, jam morte fubita extinéctum. Cona⸗ dus 582 CoNcloXXXV. judicis Extremi Sententie in impios, 8 dus ad fatum tam lacrymabile altùm ingemiſcens, non ſine lacrymis illud ſecum repetebat, noctes & dies, toto animo cogitandum: Dum tempis habemu,, operemur bonum ad omner. Conſcientia impura, jam malè quieta, æternis furiis agita- bitur. Drexel. to. I. Damnat. Kogo, 7. G. 6. fF. 170. Paciuch. in Yon. Lect. 39. J. 13. n. 45. fF. 472. tomo z. Hæc in judicio extremo ma- ledicendorum ſors eſt: quam ut certò effugiamus. “ PDum tempus NX. Pro amuleto contra maledictionem iſtam, & infamem babemus ope- abjectionem, quam patientur reprobi, uti audivimus: Diſce- remur honum. Galat. 6. 10. & pœniten- cRticè ruminando, cum metu judicii hujus, hæc ipſa verba: riam. Dum tempus habemus, operemur bonum. Dum tempus habemu, poë- nitentiam agamus, ne imparatos mors rapiat: emendatio- nem ne differamus; nam eam procraſtinare, eſt, velle Divi- nam miſericordiam amittere, & æternum damnari. laciuch. cit. l. ſfine. S. Auguſtinus: Emenda igitur, Frater, inquit, vitam tuam, dum tempus datur, implora nunc auxilium divinum, eum locus datur; fleto nunc, dum lachrymis non intercluditur via, noli pæniten- tiam diſferre, dum hoc in tempore vivis, in quöô tantuùm ejus frubtus eſt utilis. Ita S. P. Calam. Diſc. 61. n. S. fine. Erit tempus, ait idem S. Auguſtinus, qus peccator velit pænitere, & ůnon poterit quia quando potuit, noluit; & propter malum velle, perdidit bonum poſſe Nil minus ſerm. ys. de temp. Ildem n. io. Sed, noſtro magno damno quod agimus, quàm fit; dolendum eſt, nulli rei minùs nos tempus impendere, quæ ad ſalu- tem noſtram nos oportet “ 8 oines e! agere tendere, magna vitæ pars elabitur, malè agendo, maxima nihil agenti- Quid homo bus tota aliud agentihus: Ep. I. ad Lucil. Corn. in cit. Gal. 6.10. Ludi- quàm cui impendi oporteret. Turpiſſima, ait Ethnicus Se- in vità agat cra in præſens tempus agimus, ſi non & impia, criminoſa, & Rorimden peccaminoſa, quibus Dei malediétionem meremur; Seria, & ne- male: Sent., gotii æterni ac ſalutis quæ ſunt, identidem differimus. An Senecz. 1 . . . „ r —2 . nobis ipſis, & à nobis convinci volumus:? Hæremus in pec- cato gravi, pœnitentiam necefſariam differimus de die ad diem, de Feſto ad Feſtum, vanâ ſæpè, & irritàâ ſpe eòusque ð longio- dite, malediéte, ſtudioſiſſimè nunquam non obſervemus, pra- neca, tempori jabtura eſt, quæ per negligentiam fit; & ſi volueri at- g. Ducæ voces terribiles: Diſctedite „Malediltli. 583 nmn longioris vitæ: interim ſolicit & cum curâ tractamus anin temporalia, quorum à morte relinquenda omnia, & nihil intn nobis in alterâ vità proderit. Ex præcepto hoc die feſtivo nüt. audiendum ſacrum: at aliud negotium, etiam minus neces- AHe, larium, & facile differendum, prævalet. V. Conc. 55. n. 6. Pro n inducétione plura facile occurrent exempla. Verbo: Seria in craſtinum rejicimus, ſed in noſtrum exitium, malediétionem, IIm damnationem. En: Refert Plutarch. in Apopht quòd una „ vice quidam conjuraverant in vitam Archiæ Thebarum Ty- Beria 1 - en. ranni: unus e fidelioribus amicis ejus, cui res innotuerat, ei Archi. pt ſcripſit ei epiſtolam, in quâ totam aperuerat conjurationis Thebarum ſeeriem, præcepitque nuncio, ut oblata Archiæ epiſtola ab Tyrannus, ef eocdem ſine mora perlegeretur, ſiquidem ſeria continet. eaâdem antè ſcl Archias recepit SPiſtolam; & quia jucundæ amicorum quo- nocte perit. i es rundam, & fortaſſis etiam mulierum, hilariter epulantium Uir intererat converſationi, noluit eandem aperire & legere, enn ne fortè exinde ob quædam triſtia nova affligeretur: quare Wν ſerium amici ſpernit monitum. Auguſtiſſime Rex, ſubſun- jfil xit nuncius, perlege epiſtolam, quia ſeria continet. Quid opinamini, reſpondiſſe Regem hunc improvidum & im- prudentem! Seria in craſtinum. Aſt quid contigit? Eadem illa nocdte hic Rex ab iis, qui in ejusdem conſpiraverant mor- tem, trucidatus fuit, & Civitas Thebana ab illius tyrannico liberata eſt dominio. Cualawat. cit. L. n. 1I. Quid hoc terribili 4 exemplo ſignificare intendo, quàm quod dixi: ludicra agi- olnt mus, ſeria differimus. En peccator, credis & nôſti, qua ra- lra Enas ſe⸗ . tionc diabolus in tuam, juratus hoſtis, conſpiraverit ani- ri ein eraltt. W mam, téque nocte diéque invadere, tentare, & aſſilire non mun,i 3 ⸗ rver deſiſtat, ut, cùm te in peccato mortali conſtitutum repere- itio & da- rit, ad infernum rapiat. An non ſeria, quæ de tremendo mno. d⸗ 1 Judicio hactenus dicta, quæ identidem inculcant emenda-. * tionem vitæ, peccatorum deteſtationem, pœnitentiam, vi. ien gilantiam? At ſeria in craſtinum jam agenda ſunt alia: quæ & plura latè deduci poſſent: ſed in ultimo Concionis limi- Mechtl de Jud. extr. Eec e ne sS84 CoNCIO XXXVI. ſudicis Ewtremi dententiæ in impios ne ſto, & Deum ardenter oro, ut, ne ibi nos maledicat, hic be- nedicere dignetur miſericorditer. Authores Vid. citati Conc. præced. & ſequentibus Cornel. citt. LL. Beſſeus in materiam gJe qudicio Conc. Z. à fol. 392. Stanihurft. Cap. 5§. & 9. eitt. Cala- hujus Con- mat. Glua Diſe. 32. n. f. & aliis citt. LL. Faber Conc. 3. Dom. 2. S10na⸗ Adv. Vitus Faberius O. & Fr. de Paulâ p. I. Dom. 3. Adv. Archi- maed. Chriſt. L. 2. C. . J. 6. Felicis Reineccii O. S§. Franc. Biblia Pauperum E. MWaledittio, quâ Dens maledicit. Englgr. part. 2. Dom. inf. Oct. Nat. D. F. 2. & part. I. Dom. 1. Epiph. F. 3. Drexel. Wrihun. Chr. Li. 2. 6. 9. & C. Io. G. 6. & . Mart. Cochem Capuc. de Judic. Cap. II. (ubi f. zy. meira hiſt. ex vitaä . Vincentii Ferr. Iafra Conc. 5z. n. .) & 12. M 288 8 8 6 E EEE E e EEG G SE . CoxNco XXXNVIII. Judicis extremi Sententia, impiis decreta Pœna xter- na Damni, omnium graviſſima. Dom. r. Adv. Videbunt Filium hominis wvenientem. & c. Luc. 2I. 2y. Dom. 2. Adv. Ta es, qui venturus es? &c. Matth. II. 2. Dom. 3. Adv. ſpſe eſt, qui poſt me venturus eſt. Joan. I. 27. Dom.4,Adv. Pidelut omnis Caro dalutare Dei. Luc. 2. 6. dum adventu gratioſo, quæſivit: Tu e, qui venturus es: Adventus Vbi incidit inſuper illud: Pacificursne eſt ingreſſus tuns! I. Reg. Chriſti adju- 16. z. quærunt Seniorer in Bethlehem ex S. Prophetà Samuele, dicium qua- admirati & perterriti de hujus inſolito & inopinato, nullo lisè bonus bo- nis, malis ma- „ Ro exordio Concionis præſentis, materiæ iterumn gra- viſlimæ, utor verbis 8. Joannis Baptiſtæ, quibus hic præmonito, adventu, timentes, ne triſte aliquid prænun- DM tiaret. re= 4 i un ſen leb Wvet iumn Er Do W 4 , l um Peona Damni omnium graviſima. 597 ih tiaret. Et ait: Paciſicus. v. y. Cornel. Cuùm recogito ſecun- Ius, ab his me- dum Chriſti in orbem adventum, qui erit ad judicium ex-ritèò timen- n tremum, liceat, Chriſte jefu, cum profundiſſimâ demiſſio- dus. nee, breviter te alloqui: Credo omnino firmiſſimè: Tu e, qus ,l venturus ere Matth. II. 3. Conſtitutus à Deo Judex vivorum & mor- orum, uti docet S. Petrus Apoſtolorum Princeps: Actor. 10. e N. 4a2. Sed ecce ad Adventum tuum, cum poteſtate magnd & maje- e Zate Lucæ 2I. 27. tremit totus orbis: Pacificirne eſt ingreſſiss eld tuan,! An mihi metuendum? an cum quodam ſolatio gau- Nne dendum! Narrant ex Laërtio L. 6. c.9. Alexandrum Magnum, uis Diogeni Cynico adſtantem, quæſiviſſe ab eo: Dic ſodes, Phi- “ loſophe, num me times? Cui Diogenes: Esne bonus, inquit, an malus: Bonus reſpondit: Quis igitur, inquit Philoſo- phus, timet bonum? Hic iterum reſponderi potuiſſet Phi- loſopho: Malus homo bonum regem timere poteſt, & de- bet. V. Beſſeus de Inferno, Conc. 7. 4 f. 406. Amor & metus, præminm ue & pæna. Id & ſacris voluminibus Chriſtiani nêrunt. Paulus Rom. 13. 3. & 4. Ez, inquit, non timere poteſtatem? Bonunz fac! E& habebis laudem ex ills, & præmium: Dei enim miniſter eſt tibi in aDH bonum. Se⸗ autem malum feceri, time; non enim ſine causd gladium dortat: Dei enim miniſter eſt, vindex in iram, ad ſapplicium ei, quds malum agit? Drexel. Trib. L. 2. C. 9. H. 3. Et hæc quidem poteſtas 7 à Deo eſt ordinata, uti S. Paulus docet, ibid. v. I. collata ho- minibus, ceu ſuis miniſtris. At, càm venerit ipſe ad jadican- AQum Deus, non per alium quemcunque exercebit hanc ſibi principaliter & eſſentialiter propriam poteſtatem judiciari- ÿ am, ejusque Iagreſſus ac adventus erit paciftcns bonis, terribi- „ lis verò impiis; ut proin hi meritò timeant, illi verò læœten- tur: quod manifeſtum ex omnibus hactenus dictis, vel ma- 6 . — .—— . . 5 „ * . xime veròô ex Sententia Extremi udicis, Bonis ſiaviſſima. 4 „ Chriſtus Jju- 1 Seprà Conc. 33. Malis verò terribili: Conc. 34. 35. & ſequentib. * * * * ſi bſe .* dex Senten- quam Judex hic noſter Divinus non ſcribet, ei non fubicfl.iam damna- AMbet (ut ſolebant, & ſolent Reges, ſæpe & plerumque, haud cionis ipſe 10, 112 2 . * 7 . e dubiè, non ſine omni commileratione. Ita fuit Imperator, voce ſenſibili 3 2ð Ee ee 2 Aquliproferet. 586 CoNCIO NXXXVI. Judicis Exwtremi 5 ententiæ in impios qui quoties ſubſcribere debebat ſententiæ ſanguinis vel ca- pitis, non tantùm magnàâ commiſeratione ductus, ſed & cum magnà animi commotione & manùús tremore, id fecis- ſe fertur, inquiens; b ſi nunquam didiciſſem leteras) ſed ſenſibili voce proferet ſententiam ſalutis vel damnationis; Corvel. 2n Matth.p g f. a6a. 2. A. V. onc. præced. n. g. Ex hac autem dam- nationis ſententiâ hodie iterum attenti conſideremus poe- nam unam, in eâ contentam, quæ eſt Damni graviſſimi graviſſima, quæ meritèò peccatorem à malo revocet & ab- ſterreat quemvis: Alieno damno ſapere diſcamus, ne nimis ſerò, noſtro. “ Sententis II. Diſcedite à me, maleditti in ignem æternume Mat. zy. a1I. damnatorum Hiſce verbis reales damnatorum pœnæ exprimuntur. Vox: continentur Diſcedite, ſignificat pœnam damni, quæ eſt privatio gloriæ & exprimun- cœleſtis. Vox verò: in ignem, ſignificat pœnam ſensus, ſcil. tur horum concremationem, quâ ignis gehennæ non tantùm corpora, P. ſed & animas impiorum, & ipſos deœmones, jugiter urit, nunquam comburit: de qué Conc. ſequ. 37. Additur æternum, utriusque pœnæ nunquam ceſfaturæ durationem ſignifi- cans: de quò Conc. 38. Adeo: Maledidti, quibus ponis Deus quaſi hoſtibus ſuis maledicet, id eſt, malefaciet, ut omnia ſupplicio- rum & malorum genera in eos detorqueat, eâque æterna; Poœha Da quod gravius eſt omnibus graviſſimis. Cornel. in Mat. 2t. ai. mrigravior F-assz. Ponam Damni, quæ ſimmi Boni jactura eſt, Ani- Gehenniè, ex Ma, Ccorpore ſoluta quovis fupplicio, ipsà etiam gehennâ, S. Chryſoſt. acerbiorem in ſe experitur, adeo ut S. Chryſoſt. Paræneſi. ad Tbeodorum lapſum, cenſeat, privationem Viſionis Dei magis torquere damnatos, quàm ignem gehennæ, licet alii aliter ſentiant. Graviſſimum ſanè erit damnatis, ita ablegari à Deo, à Chriſto, cœlo, ſanétis, omnique bono, idque ſine omni ſpe veniæ, & ita rejici: Diſcedite à me- (Exaggerat S. Hipp oly tus Mart. tr. de conſummat. Seculi) operarii iniquetats, non zenoſco vos; alterius Domini operarii faéti eſtis, hoc eſ, ,„diaboli. Cor- nel. cit. L. ubi pluras. Primum nominatus S. Chryſoſtomus, VDVBD ora- in .R Au , Mal Nl i ſen Ve e 80 S ltal li oni ſu la⸗ ſens unf M ens . 4 n a et N Nuun trun erc ooo X PonRa Damni omnium gra viſſkimm. 87 . le oraculum illud Græcorum, multa & multis de hâc damni etl ppoendꝗ diſſerit: Hom. 22. in Mat. ubi comparationem inter duas IEÿH inferni pœnas, ſensûs & damni, facit, aæ pænæ ſant, inquit, I ani, gehennæ, & caſis gloriæ; novimus autem, quia multi ſolam ge- ni nn Sn abhorrent; ego autem caſum illius gloriæ multum amariorem enn. eſſe decoe Et deinde concludit: Iolerabilens eſt, gehenna & ille ignis; uſe ſed ſi mille gehennas ponas, niheltale eſt, quale ab lla beatàâ vita exca Euin dere. Calam. Quadrag. Diſc. 12. f. 221. Hæc pæna major eſt, ait idem eH S. D. cit. L. quàm cruciatus ille fiammarum Ep ſt. a. ad Theod. lapſum, I igdem inquit: Atanti excidiſſe bonis, habet tantum dolorem, tantam afistionem, tantam anguſtiam, quàm ullum eſſé poteſt aliud fiagellum. 4. 1 Et ad Popul. Antioch. Intolerabili gehenna, confiteor, & multum into- H lerabilis, tamen intolerabilior regni amiſſio. Iterum Chryſ. in ſer- iogn⸗ monib. Excludi àboni aterni, & alienum eſſici ab hi, quæ præparata l ſunt ſandtin, tantum generat cruciatum, tantum dolorem, ut, etſi nul- coin la extrinſecàs pœna torqueret, hæc ſola ſaſficeret. Addo unicum Ex §. Angu⸗= Auguſtinum, ſanctum & magnum Eccleſiæ Doctorem, qui ino , de triplici habitaculo cap. 2. Mic pzna horrori, inquit, pæna fatori, —R GE ßpana timori, pana tenebrarum, ſeveritas tortorus, præſentia dæmo- i num, ferocitas beſtiarum, crudelitas miniſtrantium, dilaceratio immorta- Mlin lium vermium, dolor ſine remedio, vincula ſine ſolutione, mors æterna, im pana ſine ſine, abſentia Chriſti quoad viſionem ejus, quæ ſöla omnia ſu- Pra dilta ſuperat, & omnibus Pænis ſt intolerabilion. Ita S. Auguſt. ½ An quid amplius & apertius deſideratis? an non terribile eſt, tanta tormentorum multitudinem & quidem uno tempore * experiri? quorum autem omnium graviſſim um ſit, à Deo, H à coœlo, à ſorte beatorum excludi, & rejici? nempe quò bo- s num hoc majus eſt, eò gravior jactura illius, quorum neu- a trum ab homine comprehen di Posſit „»cum & il lud, quod lven⸗ perditur, incomprehenſibile ſit. Eòô gravior hinc afflictio; AI gquod clariſſimè agnoſcent impii, liberà ſuâ vo untate, vo- Iluntario peccato, tam vilis voluptatis & lucelli, tantum bonum iviſſe ſe eſe perditum. Ponam damni omni aliâ ,„ut nH dictum, graviorem cur minus, alligati humanis iſtis exter- ln MU Eee e z nis 588 CoNCIO XXXVI. Judick Extremi Sententiæ in impios nis & ſenſibus, æſtimemus, rationem aſlignat idem 8. Chry- Car mn oſtomus Hom., az. ad lop. Antzoch. quta non novimn, inquiens, magnitndeinem oaleſtis boni, non poſſamiuas intelligere, quantum malum pœnam da- O dc leſt non peſſ. e e, 4 m malum mni quùm t lo pri vari., Beſſens, LCalamat. Vædag. Chriſt. Ge. Sherer. in ſene git. ſensus. III. Doceamur ergo ab humanis, ut vel humano ſenſu Durum eſt magis ad æterna moveamur. Verum eſt; parum moveri, excludi à Pa- parum dolere peregrinum, excludi ab aliquâ urbe & domo, tre à patrii in quibus ipſi nihil negotii, nihil Ilucri: at excludi ipſum, urbe &domo. penituùs exulem, à domo patriâ & urbe, à ſuis, totum dereli- ctum, gravioris doloris eſt; excludi à patre filium, ſervum multis annis in familiâ bene habitum à Domino optimo, ſed jam irato, ſubditum à primâ ætate in ſenium, à ſuo Prin- cipe clementiſſimo. Ergo occluſæ mihi paternæ ædes? æternum!? faciem amantiſſimi patris nunquam amplius vi- Abſalon præ- debo! ſors hæc mihi durior morte. Sic Abſalon extremo optat mori, cor ſuum transfigi ſentiebat dolore, dum conſiderabat, ſe quam à facie paternâ ex- memor eſt iniquitatis meæ, interficiat me? 2. Reg. 14. 32. quod ſi er- go Abſalon tantam ſibi judicabat eſſe poꝛ'nam, quòd brevi tantum temporis ſpatio non poterat videre faciem patris Præoptant 6; 14 * Takr NIdere in damnati om.- ſui, hominis mortalis; qualem cenſebimus eſſe dolorem nia tormenta, animæ damnatæ, per publicam, infamem, & terribilem ſen- quàm à Deo tentiam, à viſione Dei reſici in æternum. Ita inducit dam- ecxcludi. natos querentes S. Bruno, ſerm. de qudicio & dicentes: Ad- dantur tormenta tormenti, & panz parnts; ſæviant ſaæ Viles ſæviſſemi meniſtri; creſcant crudeliſſima flagellorum genera, & Deo non prive- mur. Ita S. Bruno. Calam. Diſc. z6. n. 2. Hæ querelæ, hæc vo- ta, hHæc ſiſſpiria, etſi inania damnatorum: ut hinc ſtime- mus gravitatem Sententiæ extremæ contra impios, cum multiplici fulmine; quæ inter graviſſimum eſt, impios to- taliter à facie & viſione Dei propulſari: LDiſeedite Vide etiam de Ahſalom, Conc. præced. n. 4. & n. 2. dé Manlio Torquato item n. 3. osem. Wss ſortem illam dammnatorum non defleat, ait S. Ephrem, guanr- wnh Privatum viſione faciei paternæ, maluitque vitam cum cluſum eſſe. Morte commutare: obſecro, ait, at videam faciem Regi: quòdd * un N ns Uiunn aigs 1Mr klon IWlyllhe 1 b en ſaee Wekc. erabt! Aula: ubi Deus cum ſula gratiâ & gloria, ibi corlum ubi ghi, ve jam verò ita cum turpiſſimaà in perpetuum infamia, ſterco- FPaona damni omnium graiſima. 989 quando à fagie Creatoru perpetud exeliefe, ab ipſo, & Angelu, & Elelte, emnibus ſeparabuntur. Englgr. infra citandus, J. 3. Vbi Rex, ibi Ubi Deus, Deus non eſt, ibi infernus eſt: quàm miſerrimum ergo, à ini ealum. Et Deo, cum tantis ingratiis & tantâ ira projectum eſſe. O 2e weus non E . 1 . . . — elſt, ibi infer- quàm ſupplicat cum lachrymis David Ponitens: Ne proji- nus, crias me d ſacie tuàâ; Pſal. yo. 12. Dicitur in Scripturâ, profici àfa- Ne projiciat cie Dei, ait Bellarm. hic, qui dimittitur ac deſeritur, non am- me dfacie tus. pliùs recipiendus in gratiam. Sic 1. Keg. 16. I. 2. Keg. Z. Iy. & Pſ. 70. 12. 4. Reg. 24. 20. ſi David adeo timuit in hâc vit projici 4 facie Do- mini, ubi judicia Dei in filentio, &, ut ita dicam, ſine ſtrepi- tu, & cum ejus magnâ patientia & miſericordiâ aguntur, quid dicturus eſt, de ultimâà illaà impiorum publicàâ abjectio- ne? Vt verò apprehendamus magis juſtas damnatorum que- relas, primùm ex S. Brunone allatas, applicemus notiſſi- mum illum verſum, paſſim in eruendâ veritate ejusq; cir- cumſtantiis multum utilem & facilem: Dus, quid, ubi, quibus auxilis, cur, quomodo, quando? In præſentiãâ expendo ſolùm, quinam ſint illi miſerrimi, au- dituri calamitoſum illud: Diſcedite, & à Deo abjiciendi æter- ſum cum tanto furore? Inſinuatum hâc de re aliquid, ſa- prà Conc. 1II. n. 2. ſcilicet opera manuum Dei eſſe, à Deo crea- tos, ad imaginem & ſimilitudinem ſuam: Geneſ.1. 26. Magno pre- Filii regni tio Sanguiks Filii Dei emptos, & redemptos; eſſe Filios re- elicientur. fuiſſe, qui ejicientur, Matth. §.12. fuiſſe deſignatos, & reales eſſe potuiſſe, hereder Dei, cobheredes autem Chriſtis Kom. 5. Iz. Verbo: fuiſſe filios Dei, & æternuùm eſſe potuiſſe, juxta id: I. Yo. 3. 1. Videte, qualem charitatem dedit nobi, Later, indignis, inimicis, & peccatoribus; fecitque, at Filii Dei nominemur, per adoptionem, ſicut Chriſtus eſt Filius Dei per generatio- nem & nativitatem naturalem; & ſimus; modò eſſe velimus. Hinc eò gravior erit calamitas impiorum in extremo judi- cio, cùm videbunt, quid amiſerint, & quid eſſe potuiſſent; ris 590o CoNcIOXXXVI. Iudicis Ewtremi Sententiæ in impios —— — ris inſtar, projecti: qui eſt cruciatu, ut ait D. Bernardus, 5 omn um graviſſemus. IV. Immiſceamus gratioſum quid, ut inde intelliga- mus, quantà Eleétis gloria & lætitia in Judicio ſit futura, cum, qui in vitâ in oculis ſuis fuére humiles & viles, 4 mundo contempti, & abjecti, ſe jam videbunt in filios Dei æternùm, cum tantàâ ſolennitate, declarari & præmiari, nunquam amplius à facie Dei projiciendos; quantus econ- JoannesAu- trà moeror impiis ex hâc poenà damni. Carolus V. ut re- ſtriacus Na- fert Famianus Strada, de Bello Belgico I.1o. A. 1575. morti vici- tales ſuos nus, accito ad ſe Philippo II. Hiſpaniæ Rege, detegit Joan- ilione, Ir. nem Auſtriacum filium ſuum, quem ſortis & origin's ſuæ TIIIppOII. jgnarum, clam etiam Philippo fr li juſſerat Rege Hilp. ignarum, clam etia Ppo fratre, ali juſſerat, declarat, Fratre exalta eundem Joanni ac Philippo patrem eſſe; advocaret proinde „ tur, gratioſo ad ſe puerum, haberetque non minus curâ & charitate fi- publico ſpe- lium, quàm ſanguine germanum fratrem. Sed Philippus ctaculo. En. Rex duos adhuc annos à Cæœſaris obitu exſpectavit; qué in- gelgrave P. 1. terim Carolus filius, Hiſpaniæ Princeps adoleſceret. ITIum Deom.t. Epikyh. fratrem agniturus, Valliſoleto ad ſpinæ cœnobium venan- §. . di gratiã, magno nobilium comitatu, proficiſcitur: ad eum locum jubet é Villagarſia occurrere cum venatorum grege Aloyſium Quiſciadam, qui joannem educarat, ſecumque Joannem trahere. Aloyſius inſtruétà venatione, equum ſuperbè phaleratum inſcendit ipſe, Joannem, vulgari jumento inſidentem, poſt ſe ducit, venatorum globo immiſtum. Cùmque ad Toroſium montem accefſisſet (quem circa locum venari proſpectabat regium comita- tum, ex equo repentè deſilit, idémque ut faciat, Joanni Hic joannes ſignificat. Paret ille: ſimul Aloyſius ante eum provolutus Auir⸗carol in genua, Porrigat, inquit, oſculandam mihi manum Celſitudo tua. Natus Ka- tisbon. 1547 contra Turcas Puer, ſubità novitate attonitus; tradidit tamen manum, at- àad Naupa- que equum ſcandit; ſuſpenſis admiratione, qui aderant, & Kum 1571. tan- Nevi quid habeat venerat?o hæc mea, mox à Kege, qus té accerſit intel- glorioſus liger nunc eqieum inſtratum tibi hoc ornatu ſcande. Reſtitit ad ea 7 S xH ””MW Pœna Damni omnium gra viſſima. 591 miin tanquam in ſcend, quem exitum ea cataſtrophe habitura obiit r7728. eſſet, intentis. Cum ecce in conſpectum venit Philippus t. Ocl. in Na- In Rex cum venatorum equitatu: illicò oannes ad pedes, præ-mur. , eunte Aloyſio, ſe demittit, Regemque, in id officii decorè G compoſfitus, de genu veneratur. Ium Rex manu puerum nih attollens, num fſatis teneat quòô patre ſit genitus, blandè in- ri terrogat; cumque reſponſi dubius hæreret, quèd illum, quem patris habuerat loco, amiſiſſe, ſe jam videret (nempe L Aloyſium) Rex equo depoſitus, Macte, inquit, animo puer, præ- mii nobils virz filius es tu, Carolus E. Imperator „gui cælo degit, utriusq; Ie noſtrum pater eſt. In quæ verba puerum fraternè complexus, a in equum repoſuit, juſſitque illi famulos accedere; utque he ſanguinis Auſtriaci, ac Cæſaris prolem addecet, ſervire; fe- rni ſto interim venatorum clamore perſonantibus latè campis, 1 „asc læto imprimis procerum plaufu, diem illum fauſtum Phip Regi, fauſtum novo Regis fratri, certatim effusèque gratu- 1. lantium. Rexque ipſèe ſolitus eſt dicere, nunquam ſe ju- u cundiorem venando prædam, quâm eo die, retuliſſe do- me mum: ac agnitus Joannes Auſtriacus, educari cœptus eſt inaulà cum Carolo Hiſpaniæ Principe. Hæc hiſtoriæ & rei Applicatio ſeries: Annon hæc imago adumbrans Electos in Jjudicio ad re- ad extremi as gnum invitatos à Chriſto, dicente: Venite, benedicte Patri mei 2 baicii Fle- n Ego ſum frater veſter? IIli, dum in hoc orbe expoſiti, peregri- drolos ſed Wnantur à Domino, hereditatem, ad quam adoptati, qua ſint diverſimodè. origine nati, Chriſtum Fratrem quaſi ignorant: quid mirum, c ſi mihil magni & excelſi cogitent, ac in humilitate vivant? NA 1. Joannis 3. 2. Chariſſimi, nunc filii ſumus, & nondum apparu!t, gleid erimus: nos Filii Excelſi omnes, heredes regni, cohæredes Chriſti regno nati, & quidem cœleſti; ſed ab infantià expo- ſiti, longè à Patriâ, longe à cœleſti aulâ; nondum apparuit, quid erimus. At ubi rapiemur obviam Chriſto in aéra 2. Theſſal. 4. 16. Nrae ubi à Chriſto ad regiam cœli hereditatem vocati fuerimus, un,1 ibi demum beati agnoſcemus dignitatem „quam Deo ejus- Nent que debemus gratiæ. Et hæc quidem cum gaudio, & in PFPf ff glo- Mechtl de Jud. extr. 7 592 CoNCIO KXXVI. udikis Ewtremi Sententiæ in impios De impiis. gloriâ beati; utinam & nos inter illos! Sed econtraà quid im- Exl -eſſio, à ſi-pii? Si aliquis jam à Rege adoptatus, ait Leſſius de Perfelt. mili. Divinis L.. I3. C. z. in ipſio puncto, quô aditurus eſt r eghi pos- ſeſſionem, ob aliquam culpam ejiceretur in exilium, donec eam culpam eluiſſet, quantum inde conciperet doloris? quantum ingemiſceret, ſe culpam illam admiſiſſe; maximè ſi cognoſceret, culpam illam ſe null ratione eluere pofſe: & propterea à Regis aſpectu ſe arceri, & in exilium abripi: quid ſi inſuper, ad tormenta graviſſima munquam finienda? Et hic ipſiſſimus eſt ſtatus impiorum, & ſors (quantus ho- rum luétus! Et ſanguineæ lachrymæ!) ipſorum, quâ ſe ar- ceri agnoſcent, ſuâ culpâ & noxâ graviore, ſæpè vel unica: Englgr. PE. I. Dom. I. Epiph. J. 2. Filii regni ejicientur in tenebras ℳ= teriorer. Matth. S. 12. Pona Dam. V. Vel ipfis Gentilibus coœcis tantus fuit falſorum Nu- ni explicatur minum ſuorum amor, æſtimatio, reverentia, & fiducia, ut ab exemplo illis carere, pro maximo omnium malo & damno reputa- Gen ium rent. Refert Livius rebellionem & ſeditionem Civium Ro- Prum Deo- manorum, qui occupato Capitolio contumaces ſeſe Senatui rum magni- oppoſuéêre: quâ inter Romanos gravi inteſtina diſſenſione, facientium. Volſci finitimi, ut in rem ſuam uterentur, Romanis bellum Iraæ Romani, indixére: unde Senatui laborandum erat, quocunque me- hujus metuin dio tumultuantem plebem ad pacem & quietem reducere. ordinem fe- Quem in finem delegabant Publium Valerium, virum elo- i quentem & authoritatis, cum plenâ poteſtate, cum Popu- lo tractandi pacem, per faciles huic conditiones & pacta. Legatus hic Publius Valerius, cùm, communem neceſſita- tem contra hoſtem pugnandi proponens, hortaretur rebel- les ad æquam pacem, arma ponerent, & hæc contra Reipubl. hoſtem verterent, nihil effecit. Offert dein, ut ſua grava- mina ſcripto exponeret populus, ſeſe, vi plenipotentiæ, iis ſubſcripturum, &, ad quævis ſatisfacturum, pollicitus. Sed &, ſic oleum & operam perdidit. Vnde Publius, ſic com temptis & rejectis mitibus pacis conditionibus, coactus du- O2 eora M ðð Paena Damni omnium gra viſima. 9793 ed riora loqui, minatur in rebellione contra ſuum Magiſtra- ine tum perſiſtentibus, bonorum confiſcationem, domorum ene excidium filiorum necem. Sed omnia, & mitiora & du- tiora, cum tantis minis, obturatas populi aures reperéêre. u DUenique cum legato ſpei, componendæ & in ordinem re- dgilgendæ plebis, nihil ſupereſſet; cum videam, inquit, vos e adeo pertinaces, moveri nec communi bono publico, nec mNn. jacturà & damno bonorum, & filiorum veſtrorum morte, & tam honeſtas, vobis utiles, omnes pacis conditiones rejice- re, ſciatis oportet, vos non tantùm bonorum, filiorum, ſed d⸗ & deorum veſtrorum jacturam paſſuros eſſe: hos enim ve- ros deos ab hoſte rejectum, & alienos intruſum iri. Quòô HE audito, ſeſe Diis ſuis patriis ſpoliatum iri, hoſce ut ſerva- rent, ultrò Senatui manum dedere, parati pro Diis patriis vitam & ſanguinem, contra hoſtem, ponere. Paolet. n. 7. Fabe- di in, Dom 3. Acent. parte I. N. 7. 4 F.2r. Quin & ipſa Scriptura Michas ſib: E fſacra refert de Micha Idololatrà, Zudicum g. Cum nonnulli ablatos Deos int milites de ſtirpe Dan, ingresſi domum ejus, vi abſtuliſient quim dolnit. nn deos ejus aureos, ita concitatus fuit, ut e veſtigio eos inſe- Iudir. 75. 2 7. Eun queretur, plorans ac vociferans: illi vero, cum Michamma gnis clamoribus inſequi viderent, dixerunt ad eum: Quid e ehi vis? cur clamas qui reſpondit- Beos meos, quos mihi feci, ul- , alle S ſacerdotem »& omnia, quæ habeo, & diciti! gqieid tibé eſt? Nihil unD ex omni ſupelleétili attigerant, non pecunias, non alias di- nh. vitias, quibus affluebat; & clamat: Deoe meos tul⸗ſtis, Gomnia, Sin ac haheo, v. 23. & 2g. quia omnia pro nihilo ducebat, ubi de- unculos ſuos amiſerat; quibus deperditis, ſe omnia perdi- A diſſe, ſe omnium mortalium infortunatiffimum chicebat. e Paolet. n. . Engler. P. I. Dom. I. Epiph. init. Confundimur certe Verum De- in N Chriſtiani „ quod illi Ethnici Deos ſuos 5 opera manetem homi- um nos mi- eitk? num, & c. uti deſeribit Wavid fuo Plalmo 13. A v. a. tanti fece- uus Aim- rint, nos verèò Deum verum, tam nobis beneficum, noſtrum tere. einns Creatorem, Redemptorem, & omnia, ejusque gratiam, tam Sarv. Vili faciamus, ut etiam facilè eam offendamus, eique vilis. Ff fI 2 ſima, . 594 CoxNc1O XXXVI. Judicis Extremi Sententiæ in impios ſima, circa quæ graviter peccamus, turpiter præferamus, liberè, voluntarié, ſcientes, credentes, neque ignorantes, uti Ethnici: cùm tamen Deus & ſit, & eſſe debeat, nobis o- mnia, qui ſolus ſufficit, & ſine quò omnia nihil ſunt. Rectè Auguſtinus, dicens: Qui te, Domine, habet, beatus eſt, licet reliqua non habeat; & ſi reliqua omnia habeat, & te non habet, beatus non eſt. Experientur hoc, quod in vitâ credidere, Electi bono ſuo, impii verò damno ſuo irreparabili: etſi ponamus etiam, cœteras inferni poœnas ſenſuum non eſſe: Jactura ſummi boni, pœna damni, jactura eſt & poena, quâ nulla major cogitari poteſt. Etenim: Graviſſima pœna damni ex co Maith. ad nuptas cœleſtis Paradiſi: per fatuas verò damnatorum, 25. 70. 72. Clauſa eſt ja- nua. Neſoio P0JY. ExLudovi- VI. Redemptor noſter in Parabolâ de decem Virginibus, quibus Regnum Cælorum ſimile ait, locutus in ordine ad extre- mum diem Judicii, inducit virgines fatuas ſerò venientes, dicente, Domine, Domine, aperi nobié. Mat. 2r. II. Sed reſponſum accipiunt: Neſcio vose clauſa eſt janua. Omnibus certum eſt, per duas ſortes harum virginum intelligi à Chriſto duas ſor- tes judicandorum in Judicio finali; per prudentes intelligi ſortem Electorum, qui parati cum ſponſo Chriſto intrabunt quibus cœli clauſa eſt janna. Parabolam pluribus non expo- no: illud autem, noſtro inſtituto conveniens, occurrit ob- ſervandum. Virginibus fatuis hoc Chriſtum loco non com- minari infernum, non ignem & pœnas graviſſimè ſenſibiles inferni: ſed tantùm: Neſcio vose clauſa eſt ſanua. quaſi hæc ex- cluſio à cœlo tormentum tormentorum maximum eſſet, & ad quam cæteræ omnes inferni, conſecutivæ ſolum, & velut ſecundariæ eſſent. Religioſiſſimus Ludovicus Granat. 960 Granaten-(cujus laus eſt per omnes Eccleſias, ait Gretſer: Elogia Kri- dptorum) inducit inferni pœnas: Atras illas tenebras, inquit, & propemodum noctem, cui nulla ſuccedit aurora; horren- das de»'monum larvas edacem conſcientiæ vermem; ſcorpi- ones atque ſerpentes, de quibus Eccleſiaſticus meminit; & argden tes flammarum globos, inter quos velut piſces inmai infe- e jyfel us en. ) lacn hen⸗ Ner tr Mn hen le Chin la tr: tan nti n⸗ Alen Unen lnye i en Din⸗ lesmn ras : Ro l fai Deoy i 1 uuu tr m dorol et Tidtt eAden Tetene, ihgin Ttnd tusst Si, intan meu, eN. nt P malorum primum Iſraëlitis comminatus, dicat: Abſcondam FPeona Damni omnium gra viſima. 595 infelices animæ volutantur; quodmala omnia ſuperat, ſa- lutis deſperationem, æternâmque divinæ pulchritudinis vi- dendæ privationem (quæ à Theologis Damni pæna nuncupa- tur) quam adeo atrocem eſſe, ſancti Patres definiunt, ut damnatorum animæ, ſi illis optio daretur, quævis alia ge- hennæ tormenta, quam hujus privationis cruciatum, per- peti mallent: quamvis enim ad pœnam ſensüs illa referun- tur, quæ Propheta dicit: ni, ſulphur, & ſpiritus procellarum, parz calici eorum“ Pſalmo Io. z. Hæœc tamen poſterior pœna om- nibus alis multò eſt acerbior. Ita Granat. in Feſt. alicujus s Zir- ginu.: Conc. 2. J. 2. mihi f. 1334. Adeo verba momenti gravis- ſimi: clauſa eſt janua! Faol. n. y. Nec minus nota nobis eſt Ex Luc. I4. Chriſti Parabola, de Cænà Magna, ad quam vocavit multos: Lu- 24. Memo ve- rorum illorum cœ Ig. 16. Per quam iterum indubiè cœleſtis gloria intelligi- „Hatin ta- tur: ut probatione, eique inhærere, opus non ſit. Clau- nam meam. dit autem etiam hanc parabolam formidabili quâdam ſen- Utroq; loco tentiâ Dominus: Dico, inquit, vobi, quia nemo virorum illorum, nulla mentio qui vocati ſunt, guſtabit cœnam meam: V. 24. Lucæ I4. Ubi iterum Pœnæ ſensus. nulla mentio fit poenarum ſensús inferni. Nullum majus fulmen, ait Granat. à Divinâ cenſuraâ jactari potuit: hoc e- nim verbo ſupplicium illud deſignatur, quod Theologi Da- mni peænam nuncupant, quæ eſt ſempiternæ felicitatis, atque Divinæ viſionis & gloriæ abdicatio, quæ damnatos homi- nes magis, quam flagrantiſſimus ille ignis, qui eorum cor- pora & animas depaſcitur, cruciare dicitur. Dom. 2. poſt Pent. Conc. 2. ante tractat. them. f. 727. Granat. Eò tendit, quòd Deus pœnam damni olim, velut ſummum malum, & omnium Ex Deuter. 722. 20. & 37. 17. faciem meam ab eie Deuter. 32. 20. Et multò adhuc horribilius Deuter. 31. Iz. Et iraſcetur furor mens contra eum in die illo, & derelin- quam eum, & abſcondam faciem meam ab eo. En Pæznam Damn qua- ſi primariam, quam ſequuntur aliæ, ſcilicet: Et erit in devora- tionem; invenient eum mala omnia & afflitione: ta ut dicat in illo die Verè, quia non eſt Deus mecum, invenerunt me hac mala. Qruiæ Ffff 3 qui- 6 CoxNc1O XXXVI. Judicis Ewtkremi Sententiæ in impios quidem ad literam tangunt Hebræos ad cultum idolorum converſos; plana tamen etiam ſunt, & intelligenda de dam- natis, qui Propter innumera, quæ commiſerunt, mala & pec- cata, graviſſima mala invenient, quorum primum: bſcondam Jaciem mean ab et. Beſſem. Iisdem Ifraëlitis per Oſeam minita- tur Deus filiorum necem, denique omnimodam deſolatio. Ex Oſeæz g. 12. Hem, per ea verba: Væen, cam receſſero ab en. Cſeæ 9. 12. Itaque quæſo, ex his apprehendamus ænam iſtam ITiammni, quâ impiis Deus ipſe, ſummum & omne bonum aufertur; quâ à Cæna magna excluduntur; cœli janua clauſa eſt, quâà Deus ab illis Ex All. 20.27. ſiam in æternum abſcondet faciem. Vide Akt. 20.2 y. ubi, cum valediceret Paulus, dicerétque inter alia: Nunc ecce ego oio gquia amplins non videbitts faciem meam vos omnes &c. omnes fevére, & viri in lachrymas ubertim prorupére: Quid cau- ſæ: Dolentei mawemè in verbo, guod Aixerat“ quoniam amplidr fa- ciem ejus non eſſent viſuri. Si ita dolent, ayc auli hominis bicubitalis, quid erit avelli à facie ipſius Dei! En- Sgelgr. cit. L. J. 2. Calamat. Diſc. 32. n.9. VII. Rei alicujus expertis facilior haberi poteſt, & ſolet fi des: & illi vel optimè & melius æſtimare nôrunt pretium & præſtantiam reĩi: ſic dicimus, neminem pluris facere donum ſanitatis, quàm ægrum, hac deſtitutus dum eſt. Ita pauper divitias deperditas ſecum dolenter exaggerat, Depoſitus ab officio, priſtinos honores: ita nunquam dulcior pax eſt, quam cùm bellum premit. Jacturam cœli nemo magis *ſti- mare poteſt, quam ille, qui in eo fuit, & illo excidit. Et hic eſt deæmon, cum ſuis apoſtatis Angelis, inde ejectus in tarta- Deœmones rum, & æternis ignibus traditus: IIle ſcit, quid amiſerit, ex- In cαιο crea-plorato ſplendore cœleſtis Jeruſalem, in colo empyreo cre- ti, & adeo hoc experti, agnoſcunt atus; Cornel. in Geneſin I. f. 36. Etſi beatus nunquam fuerit & præditus Viſione beatâ, cum qu Peccatum ſtare, & in quam graviratem ſemel admiſſus, ampliùs ejici non poteſt; ſicut &: In inferno Ponæ Dam- aela eſz, redemptio, ut canit Eecleſia en off. Def. Hi hi dœæmones “ loco Creationis ſuæ, brevi etſi oculo, luſtrarunt palatium illud i a Ws. ici /,40 leat ge atn (N or⸗ n titc 1s, Den er⸗ leun thant ler⸗ Tn E An 62 ben Cte Kna (ci⸗ ilam um npn 1 lecan. nm n ha / eſ ni zrej h 9 dNl . er e Del * et verò legimus in vitis PP. cuidam Monacho obviam factum Pvona Damni, omnium gra viſſima. 5/Z illud ampliſſimum Beatis deſtinatum „u0 d deſcr ibit 8. Jo- annes Apoc. 21. 15. Et erat ſtruétuara muri ejus ex lapide Jaſpide " àpfa verò ocι vitas a-urum mundum, ſimile Vitro mundo & fundamenta muri Cöivitatis omni lapide pretioſo ornata & c. O qaam ſordet mihi S. Ignatii terra, cùm cælum aſzicio frequens S. Ignatio ſuſpirium fuit. de Cœlo 4 i ipſa Beatis prœparata habitatio in Cœlo tanta eſt, quid ſuſpirium. erit ipſius Dei Viſio, quæ beatificat? de quâ 8. Auguſt. L. 2. de arbitrio c. ult. docet, tantam amœnitatem eſſe lucis æter- Quanta a- næ & Viſionis beatæ, ut ſi cui unico tantùm die eâ frui con- moœnitas Lu- cederetur, is omninò, & meritò omnes mundi voluptates cis æternæ & divitias, vitâ etiam in longum ævum protractà, contem- 5 Vilionis pturus eſſet. &herer. Dom. 20. f. 661. Conc. 2. Imò ſola Damni Pæ- §. au Ex na, imò non pœna, ſed ſola, ſine doloris ſenſu, Viſionis bea- . tificæ privatio tanta eſt, ut affirmet idem S. Auguſt. damna- Damnati tos, ſi eis daretur optio, malle in flammis tartareis videre & dœmones Deum; quàm illa Viſione ſimul & cruciatibus carere. Et pro colo quid eſſent 30S X .7 . 2 —Parati pati? eſſe cacodæmonem, ex quòô ille quæſierit, quò tandem pre- Hiſtoria r. tio aut labore, ſi modè à Ppœnis liber eſſet, Viſionem Dei 68 vellet redimere; tum domon, ſihabilis, inquit, eſſem ad bo- num; ſimul carne ac ofſibus præditus, millies quotidie ad diem usque Judicii vellem artuatim & fruſtatim diſcerpi, atque in pulverem redigi. Petr. D'Oultreman. Amor Increat. I. A4. c. 2. G. 2. F. Soy. Alius doemon in Eccleſiâ B. Petri in Coloniàâ, Alia de in perſonàâ energumenà & obſeſsàâ, interrogatus: Si eſſet, in- demone. 2. quit, columna ferrea & ignita, raſoriis & calamis acutiſſimis armata, à terrâ usque ad cœlum erecta, usque ad diem Ju- dicii, etiam ſi carnem haberem, in quâ pati poſſem, me per illam trahere vellem, nunc aſcendendo, nunc deſcendendo, dummodo redire poſſem ad gloriam, in quaà fui. Ex. Cæſario TLeih. y. c. Io. Sec. exempl. . Gloria Cæl. Ex. 2. 4à f. 364. Simile quid idem Peculum Exempl. habet, & Drewel. to. 1. de Clo Le I. C. 10. M. . mihi à ſ: f. 227. Jordanus & D. Dominici Familià vir magnus, Alia. 3. &Ordinis Generalis, interrogavit hominem à Cacodezmone inlſes- 598 CoNCIOXXXVI. Judicis Extremi Sententie in impios, inſeſſum, quid perpeti non recuſaret, ut Deum intueri pos- Intuitus ſet? Ad quæ inviſus hoſpes reſpondens: ſi ego ſolus, inquit, Dei quanti omnium ſociorum meorum pœnis ac ſuppliciis par eſſem, æltimatus non eas detractarem usque ad ſupremi Judicii diem perfer- à demone. re modèò demum liceret intueri Deum. Expavit vehemen- tiſſimè ad has voces jordanus; & iterum: Dic, ait, pulchri- tudinem Conditoris noſtri, cujus rei pulchritudini compa- randam cenſes:? Cui malus genius: ſtultè, inquit, quæſiviſti. Sed quia id ſcire aves, compendio dicam: Si pulchritudo omnium florum, metallorum, gemmarum, ſiderum, anima- lium, hominum, in unam conveniat elegantiam, quis ho- minum eam ſatis æſtimaverit? Atqui certèò ſcias hanc unam omnium creaturarum velut colliquatam venuſtatem cum divina pulchritudine minùs conferri poſſe, quàm denſiſfſi- Ve illis, mas tenebras cum claro meridie. Tanti æſtimat demon qui ſuà ne- intuitum Dei. Væ illis igitur, qui eò conditi ſunt, ut infi- duiti per- nitaà illâ pulchritudine fruantur, ſuâ tamen nequitia per- Alis hiſlo. dunt tam immenſum bonum. In hanc ipſam rem narrat ria de demo- Thomas Cantiprat. quod ipſe vidit & audiit, teſtis oculatus. ne. Ex Can- In Brabantiã, inquit, honeſtam & opulentam foœminam ma- tiprat. Teſte lus genius inſedit. Fuerunt qui rogârunt me, ut ad eam oculato. 4. reviſerem. Ceſſi precibus, & mulierem inveni quietam, ac pro ſanà loquentem. Hic ego, veritati occultiùs exploran- dæ; quod à religioſiſſimo viro didiceram, uſurpavi, & clàm, nemine advertente, illud & Moſis carmine ter pronuntiavi: Efficax con- Deum, qui te genuit, dereliquiſti, & oblitus e Domini Creatoris tui. tra demo- Continuò expalleſcere miſera, colli venæ pollicis inſtar tur- nem verbum . . 7 . f . ex Dev. 32. Zére, latitans hoſtis apert& ſe prodere coœpit. Hic ego di- „S§ÿ. Verſa percuncétari, reſpondere genius, & more ſuo mentiri. Pulchritu- Tandem ego: Dic, inquam, cœleſtis patria num perinde a- do cœleſtis deo amœna & pulchra eſt, prout dicitur? Confeſtim do- Patriæ. mon: Infinitè pulchrior & amœnior eſt. Veterius ſciſci- tandi cauſam dedit hæc reſponſio, ad quam ego iterum: Cuperesne illuc, ſi poſſes, redire? Vellem, inquit, utpoſem, tametſi atnn Met ini ac lutis uor ihi W. Portl le on Abh “ ine cel i bi nn We 4K Peona Damni omnium gra viſimng. 999 e 10 tametſi ad ultimum Orbis diem omnia, quæ quidem exco- H Lgitari poſſunt, ſupplicia mihi eſſent perleremda. Hic ego Nn audacter: Spondeo, inquam, & promitto, idque cum meæ Dœmon ſid nuh ſalutis periculo, ſi mentiar: redibis illuc, tu modò hæc petbus Deo elrwe paucula verba pronunties : Domine Deus meus, peccavi, ignoſce veniam roga- pudu nmihi. Eia dic, præibo vocem. At ille, obtorto fœminæ re & ſe hu- H collo, horrendùm exclamat: Domine, Domine. Hoc ſæpius miliare ne- H horrificis clamoribus ingeminans, omiſit cœtera. Sciebam duit. Wm miſerum ob inexpugnabilem ſuperbiam fateri non poſſe, mam Deum eſſe ſuum Dominum. Poſt multa tandem hæc pau- Cula ſubjunxit: Domine Deus Margaritæ Hoc nomen fœmi- Meng næ fuit. Tunc ego deprehensà hoſtis nequitiâ: O omnium enuan infeliciſſime, inquam, ſuperbia te cœlo præcipitavit, in ne ecclum redire non ſinit ſuperbia. Ad quas voces Orcinia- tem nus divertitor conticuit, atque poſt aliquot dies hoſpitium IS vi occupatum deſeruit. Adeo per omne Inferorum regnum u nihil eſt, nec eſſe poteſt horribilius, quàm quòd damnato- E rum nullus in omnem æternitatem dicere poſſit: Miſerere oluma met Deu; hoc omnium Avernalium ſuppliciorum extremis- ung ſimum; hoc damnatæ plebis voraginoſum præcipitium; Mln hoc æternæ deſperationis barathrum eſt. Drexel. de Cælo Lib. 2. A C. 15. F. 2. F. 265. En quaàm pretioſum habeat dœmon Cœlum, on quod, præſens in eo, ſpectavit, ejusque gloriam; quid ſi in- tn ſuper Viſione beatificà ipſum Deum, vel ictu oculi, vidiſſet: teit Dubitandum non eſt, quin gloria & excellentia Luciferi, in gquàâ creatus fuerat, maxima fuerit, propter eam etiam in e ſuperbiam, & unà in barathrum, delapſi, quam ſolam; eti- 1 egn am naturalem, in cœlo ſi obtinere poſſet demon, haud du- Nni⸗ biè maxima pateretur & ageret: ſed clauſa eſt janua. Sanéè ier Penz Dammni tanta eſt, ut nec damnati cum Deo pœnas infer- nir ni refugerent, nec Beati ſine Deo Cœlum ipſum ullatenus n Efſtimarent. Adeo, & tantùm intereſt, cum Deo, vel ſine le non frui, & ab eo excluſum & abjectum eſfſfſte — Mechtldeud. ertr. CGgg g VIII. Ex 600 CoNCIOXXXVI. udici Exwtremi Sententiæ in impioos Vidit de VIII. Ex hoc ipſo, ad mores noſtros, vitàmque corrigen- mon Cœli dum, aliquam veritatem aliam eruo. En: dœmon, ut di- amcœnitatem, ximus, fuit in Cœlo, quod Sedes Beatorum eſt, ejusque Ma- && dum vidit, jeſtatem & gloriam perſpectam habuit abundè, ceu cœli ci- in cod foit, vis & incola, habuit inſuper ipſius Dei, non naturalem tan- e. da⸗ tum ſed & infuſam cognitionem perfectiſſimam ; ſeclusà “”DWU viſione beatâ. Novit Dei mandatum, cui ſi obſequeretur, æternum præmium pro meritis conſecuturus eſſet: ſin mi- nus, puniendus. Et peccavit tamen; Cœlum, & tam no- bilem ſui ſtatûs conditionem, & majora, quæ mereri pote- rat, perdidit, peceato ex malitiâ perpetrato. En: & nos Fi- de Divinâ credimus, diligentibus Deum in Cœlo præmia Peccamus parata eſſe, quæ oculus non vidit, nec auris audi vit, nec in cor ho- &α nos, qui minis aſcendit: 1. Cor. 2. 9. Credimus Deum ſummum bonum, credimus. quod ſolùm hominem ſatiare poſſit: Pſalmo Is. Iy. Extra quem nulla felicitas; ſine quò⁶, omnis miſeriarum pelagus imò abyſſus: Credimus, à Deo & ejus gratiâ ab hoc ſummo bono excidi per quodvis peccatum grave, neque aliter da- mnum hoc ſummum reparari poſſe, niſi in hac vitâ, & per veram pœnitentiam: Credimus, quôvis gravi peccato cœ- lum perdere nos, infernum mereri. Drexel. Rog. Damnat. C. 2. g. 3. Et tamen quam facilè peccatum grave admittimus; Deum, gratiam, cœlum perdimus? 6 quanta jactura, quan- tum damnum, quod nec reputamus! an non deſuper flea- mus magis, quàm Michas pro Diis immanibus ipſi ablatis? O miſeriam ſupra miſeriam, dum crepundia, & viliſſima magni, tanta verò parvi adeò facimus, eorumque jacturam facilem! Ignoſcendum adhuc eſt Lyſimacho Thraciæ Regi, Lyſimachus de quo Plhutarchus in Apophtegm. Regum, quòd cùm hoſtili R. fitiens cingeretur exercitu, tandem ſe dederit in poteſtatem hoſtis vendit Reg- fui, ob maximam, quam patiebatur, ſitim; & dum ei in vaſe num propo- iquo limpidiffima exhiberetur aqua, quâ epotâ exclama- de.. verit: Deos immortaler, quam ob brevem voluptatem regnum amiſi, 'ex rege me ſervum effeci! quæ mea hæc infelicitæs! qui me vendid, == uil 44. . iiſe en 4 cact iter Qducn Eten c lbe⸗ W Wo⸗ lebi ⸗ Cun gre l ſ unte Nenn Wi Ciun temo Po Wem Mdan N conn a Derve ol l pin FPona Damni omnium gra viſimna. 601 Cigen totumq, regnum melum, tantillo corporis obleétamento! Calamat. Diſc. 32. N, d. n. 5. dag. Chr. p. I. C. 2. J. I. de Peccato Mort. n. I. à f. 27. Conſo- el, lari ſe adhuc poterat hic Rex, quòd coactus fecerit, niſi, non anie. explendo ſitim, voluiſſet perdere vitam, quæ regno major aem. eſt. At tu, Chriſtiane, quid agis:? liberèe, voluntarie, nullã Nos cœle- cCcoactione aut neceſſitate? Ex Principiis Fidei primùm bre- ſte Regnum, viter adductis, vendis & perdis regnum, non terrenum, ca- uno Deum Weren, 1 E . „S. 5„„ 1 vendimus Riron ducum, tranſitorium, mille CurIs implicitum; ſed coleſte, pro rebus vi- me Sternum: perdis omni regiâ majorem dignitatem, quæ eſt, licſimis. ckir. eſſe Filium Dei, beredem, coheredem Chriſti: imò perdis & ven- dirs Deum ipſum, ſummum bonum: pro quò⁶:! & quâ com- mutatione: eheu peccator! pro re viliffſimâà, pro minimãà & le moinentaneâ voluptate unius turpis cogitationis; unius mbumm verbi aut operis; lucelli injuſti; pro fruſto carnis vetito die ucomeſtæ; pro hauſtu, qué per ebrietatem peccas: & quod- cunque, & quantumcunque ſit peccatum grave, ejus vahna, Eſin brevis, momentanea eſt voluptas inde quæſita & hauſta; U iPIO Deo cum ſuis mandatis æquiſſimis „promiſſis liberalis- ittr ſimis æternæ retributionis, minis ſeveriſſimis æternæ da- maN Inationis, rejecto, Calum Cal:i Domino Pſal. 113. 16. ais: Terram gutli autem dedit filin hominum: Ita Coœlum vendis Ppro terrâ, cujus inime- tibi denique vix unus & alter palmus à morte ægré conce- R ditur. Intellige, quantum Regni cœleſtis, & in eo loci, æ- . eue terno damno, perdas, cùm econtra, ejus loco anguſtiſſimum Anguſtiæ „ 60 Pro meritis peccati tui, ſortiaris in flaammeo Inferni carcere, n rn quo- gn duem dicunt, ſufficere pro tot etiam mille millionibus da- ad locum. mnandorum, ſi ſecundum omnem, altitudinis latitudinis, a longitudinis dimenſionem, unum milliare germanicum i complectatur: In hoc grex damnatorum, canes illi, ac por- 86 ci, in arcto habitabunt, eruntque ‚ſicut ſalſiæ haleces in or- enm CaA, aut ſicut lateres in fornace calcariâ, aut ligna in rogo. 3 Immenſitas tün Drexel. Nogo Damnat. (. §. F. 1. S omni II Drex. g0 .(. §. H. 1. F. 121. De Cœlo vero omnium & amplitudo echune 4 1. . . 1: J P e Aſtrologorum voxeſt, amplitudinem ejus incredibilem eſſe Cœli Empy- prorſus, quam nec ſenſus nec intellectus ſatis comprehen tei: Ex Ba- ul G 9 g2 2 dant; cdν. v. 24. Mꝛ%ς 6oa Coxc 10 XXXVI. Judicis Extremi Sententiæ in impioo dant; quam Theologi immenſam conſtituunt, maluntque admirari, quàm metiri. Hinc Baruch 3. 22. & 27. Irasël! quàm magna eſt domus Dei, & ingens locus poſſeſſtonis ejus! Magnus eſt, & non habet finem, excelſus & immenſisv. Quèd ſi cœlum Deus inter Cœlites partiretur, quamvis cuilibet Beatorum grandius terrarum orbe ſpatium aſſignaret, nihilominus ſupereſſet, quod in plurimos eãdem proportione dividi poſſet. Joannes Gailer, al. Kaiſerſperg. Theologus in ſa- Peregrino, f. 223. dicit: ſi Deus & ſingulis arenæ granulis, quæ littus marinum ſtipant, ſingulos crearet orbes terrarum, innumeri certé atque infiniti eſſe dicerentur, ii tamen im- Cœli ja tu- Mmenſa Cœli ſpatia non implerent. Drexel. de Cælo L. 2. C. S.(ubi ra damnum plura) J. 2. Beſſeus de Glor. Cæl. Conc. 2. à f. ygt. Et tu Cœli da- maximum, mnum parvum reputes? annon pudor, illud gravi peccato graviſſimum. prodigi tam facilè; pro pugillo terræ litigari? hoc in tanto haberi pretio & Cælum nullo! Infra Conc. 45. n. 2ꝝ2. IX. Addamus adhuc unam inſipientiæ Imaginem & ve- rum typum impiorum: & is eſt Eſau, faétumque ejus, Ge- Efau pro neſ.25. Hic Eſau, filius S. Patriarchæ Iſaaci, cum fratre Ja- pulmento cobo uno partu editus, ipſe tamen primogenitus, fratri Jja- vendens Pri- cobo ob pulmentum Primogenituram vendit. Res ita ac- mogenita. cidit: Coxit ZJacob pulmentum & lentu edulium, ſapidum & ſua- . ve. Supervenit Eſau deagro laſſus, & excitatâ orexi & come- laſſus ſum- v. 30. Cui dixit Jacobe Vende mihi Primogenita tua, id eſt, Jjus Primogenituræ tuæ: Eſau reſpondit En morior: Ne- ceſſitatem prætexit ſuæ aviditatis & gulæ; hâc enim & con- temptu Primogenituræ, eum peccaſſe, patet ex v. 34. Non enim dubium eſt, in tam divite Iſaaci domo, filium Eſau pa- nem, carnes, aliôsque cibos, quibus veſceretur, habere po- tuiſſe. Fragrantia ergo, color, & cupiditas lentis, à Jacobo cod&tæ, tanta fuit in Eſau, ut moriturum ſe diceret, niſi pro- tinus illa daretur. Cornel. ex Cajetano & Pererio. Cui ait Yacob. Jura ergo mihi, quòd mihi cedas Jus Primogenituræ, eôque paci. — nefe dendi appetentiâ, ait: Da mibhi de coctione hàc rufà, quia oppidd, Gein he Aum WAit Punee hüne otn fultts D ſod elſic Prin ürus r noe 4 Ser lelie Alin Deun Abit krime ier famn Eltt ſauz epre er le⸗ ne In i Preaona Damni omnium gra viſima. 603 — luntgn Pacificèe me frui permittes. Juravit ei Eſau, & vendidit Primo- iadl genita. Et ſic, accepto pane & lentis edulio, comedit, & bibit, & abitt 5 en parvipendens , quòd primogenita vendidiſſet. Geneſ. 25. v. 33. En luon Eſau nullâà adactus neceſſitate, ſolâ ſtimulante gulàâ, fratri amn Vvendit Primogenita. Sed quid ſunt Primogenita? ſeu quid Jus Jus Primo- Ium Primogenituræ & Primogeniti in lege Naturæ: Per illud genituræz I Primogenitus, quaſi per Majoratum, erat Princeps fratrum, Jduid? H eorümque quaſi pater & Dominus; adeo ut coram eo ſe isc⸗ fratres inclinarent, ut patet Geneſ. 27. 29. & c. 32. & 33. Succe- uun debat enim Primogenitus in patriam dignitatem: & hoc eſt, mai quod ait S. Iſidorus Peluſiota, in Catena, primogenitos ſuc- Ceſſiſſe in regnum, & in Patriarchalem dignitatem. Per Jus d Primogenituræ, in diviſione hereditatis paternæ, Primoge- ium nitus duplices partes accipiebat, ſinguli verò fratres ſingu- chm las partes. Deuter. 2I. 12. Ita Theodor. Dein poſt diluvium Pri- mogenitus erat Sacerdos Familiæ, & Parenti in Pontificatu ddm ſuccedebat. Num. zo. 25. Ita S. Hieron. Rupert. Toſtat. & Fu- e cher. Denique Pater moriens peculiariter Primogenito be- m negdicebat; ut patet Geneſ. 27. 4. quæ benedictio magni tum iH Eſtimabatur, magnique erat ſæpè valoris & efficaciæ apud A½ Daeum. Cornel. quæ à me adducta ſunt, ut intelligamus juſtè nakr arbitri, quam commutationem fecerit Eſau, vendens Jus K Primogenituræ pro pulmento & lentis edulio (inſipientis- ſimè utique) parvi pendenz. Jam ad nos comparationem fa- Improbi ciamus, & vel maximè ad impios & improbos, quos repræ- ſimiles Eſau, ſentat Eſau, ob 12. analogias & ſimilitudines. Cornel. in Geneſ. ndlangenn- nton 2. 26. f. 212. (quanquam de cætero idem Cornel. cenſeat, E- 1 . ſau à benedictione paternâ quidem, ſed à ſalute æternâ non „ reprobatum fuiſſe: in Epiſt. ad Hebr. 12. 12. f- géo. & veriſimili- Oery⸗ ter ſalvatum cum nonnullis poſteris, & quibus S. Job fuit. eon HMem ad om. 9. 13. F. 129.) uarum ſeptima & octava, huc perti- „ nentes, ſunt: quòd Eſau vili lenticulâ vendiderit Primoge- nituram: ita impii jus adoptionis filiorum Dei & ſpem vitæ o Eterne commutent cum viliſſimis bonis. Quòd Eſau hoc 604 CoNCIOXXXVI. Judicis Extremi Sententie in inpios ———— damnum ſuum parvipendens fuerit: ſic reprobi amiſſionem gratiæ divinæ & gloriæ cœleſtis pro nihilo ducant. Magis profani & viles, quam Eſau, ſunt peccatores, qui pro vili eſcâ aut honoris vanitatisque illecebraâ Deum offendunt, itàque diabolo non tantum animam, ſed & Dei gratiam, Jusque ad hereditatem cœleſtem, divendunt: hoc enim eſt Jus Primogenituræ C(hriſti & (hriſtianorum, quod Chriſtus unigenitus eis ſuã morte & ſanguine comparavit, atque in Baptismo renaſcentibus, ſibi eos inſerendo, conſignavit, ait Cornel. in v. 34. Hæc, inquit S. Jo. Chryſoſt. Hom. po. audientes diſcamus, nunquam negligere dona à Deo nobis data, neq; perdere magna propter parva & Vilia. Quare enim, dic mihi, propoſito regno cæxlo- rum, bonisq; illis ineſfabilibus, ita in divitiarum cupiditatem inſani.- mus, & momentanea, & quæ ſapè non nsq, ad veſperam permanent, perpetut ſempérq; daraturi præferimus? Et quid hüc dementid dete- rius eſſe poſſeit? quando & zlls privamur ob nimium in iſta amorem, . nunquam his purè frui poſſamus. Ita 8. D. ap. Cornel. in cit. Gen. 2. 34.* V. ide && in cit. l. ad He*Mbö². Eſau abitt X. Necdum à conſideratione hujus deſiſtere poſſum, Hartipen- cùm planè hinc remonſtrentur ad oculum mores impiorum. Coœlum & Pæzna Damni omnium graviſſima; graviſſimum omnium, Deus vendi- Deum perdere, ab eo rejici, cœlo excludi, in disgratiis male- tur, & parvi dictum vivere æternùm. Et parvi penditur, jocatur, ride- tur! Quilætantur, cùm malefecerint, & exultant in rebus peſſimu: pengditur; ri- detur, & ſic 5. . 2, SE6 OA Dee. cum ritn “ Proverb. 2. I4. de ſui perditione lætantur, ait huſebius Fmiſſenus, ritur. Hom. de & Epiphoro & Alexand. ſimiles illis, qui fortè ſumentes exitia- . ler herbarum ſuccos cum riſaus perire dicuntur. Cornel. hic. Extremæ inſipientiæ, imò dementiæ, genus eſt, ad tantum damnum, ad jacturam tantorum bonorum, denique à morte irrepara- bilem, velle ridere, jocari, tripudiari, ſaltare, exultare. Juvenis Re-Damnanda à nobis eſt hæc ſecuritas & incuria ſalutis, dœ- ligioſus ri- moni ſoli ridicula. Pelagius „ Græcus interpres „narrat dens, a Senio- Lisbell. 3. n. 23., à Religioſo Sene viſum aliquem paullo liberius riden- re corripitur. ek, Eſau abiit parvipendent, quòd primogenita venaid’ſet. Cen. 2. 34. Iune — ente (cpl o, 1 D m. 1 Nur ni itd ſ. firea os N ur M n, er VN Hloe Dere! ln n . lun⸗ ann ltadi⸗ wer Mapu mneji ſe hi men ⸗ N ir Gonen io faut, Frun, tnincl 8Crts ninute wni entit. 1An, (I. n Mmonun uN onn, Lu, DR tse nen epn: ipſius, damnum & jacturam, quam ſibi, graviter peccando, Parna damni omnium gra viſſima. 605 ridentem. Hunc Senex vultu ſevero & voce grandi, velut in piaculo deprehenſum, corripiens: Coram cali & terræ Do- mino, inquit, rationem totins Vita noſtræ reddituri ſumus; & tu ri- der? Drewel. to. I. Tribun. Chr. L. 2. c. I0. JG. 7. fine. Calamat. Diſc. 31. Num. Ig. De 8. Bernardo ſupra diximus, Conc. 3z. n. 7. Mi- ratur devotiſſimus Thomas Kemp.hominem in hâ⁴c vità læ- Hominemin tari poſſe & ridere. Et: Sepè vanè ridemm, inquit, quando me- Peccato ride- ritò flere deberemus de Init. Chr. L. I. C. 21. n. 1. & 2. Majus mirum e, Iniratur eſt, hominem credere Judicii extremi ſeveritatem, & tamen Ihoma; ridere poſſe, ac tam vili pendere tantorum bonorum, Dei enb, , facit facilè, & quia vult. S. Thomæ Aquinati mirum videba- Miratus & tur, poſſe hominem alicujus lethalis culpæ conſcium eo da- S homas de mnationis æternæ periculo ridere unquam & lætari. Pæd. Tain. Chriſt. oit. to. I. C. 2. J. I. V. Ribaden. in Vità g. Mart. f. Quotquot Reſuſcitati. ex mortuis alterius vitæ rationes inſpexerunt, & redivivi e ram non ad nos redierunt, non facilè riſiſſe, viſi ſunt. Id ſingulariter ent. in illo Chriſti amico è& Bethaniâ Lazaro eſt obſervatum, ait Drexel. de ætern. C. 9. 4. Concluſ. Cornel. in Yo. II. 44. f. 324. éX Vita S& Lazari. Dixerat Philippus III. Hiſp. Rex, mirari ſe, quo- Philipp. III. modo peccati mortalis reus dormire aliquando poſſet. Pæd. Rex Hiſp. ibid. Sed ſicut ſunt, qui ſine curã grandia debitaà contra- moah quo- hunt, ita ſunt, qui bonorum maximorum, & ipſius cœli & Dei Deccar, m damnum nihili faciunt, & parvipendunt, uti Eſau primogenita 1 i8 dotmire Tu verò, Anima fidelis, ne ſemitam hanc, quæ à cœlo abdu- poſſit. tit ad infernum, ingrediaris: Arguet te malitia tua, ait Deus, & averſio tua à Deo increpabit te? Scito, & vide, quia malum &- amarum eſt, reliquiſſe te Dominum Deum tuum, & non eſſe timorem mei apud te. Zerem. 2. 19. Cum metu & tremore tuam ſalutem apera- re. Philip. 2. 12. Bene; modè velis & ſeriò, ſcito enim pro fſun. damento univerſali, verum eſſe dogma Eccleſiaſticum Con- Deus nemi- cilii Trident. Sſ6.c13. & c. 1I. S. Auguſtini tr. 2. in Joan. & S. nem deſerit, Proſperi Reſp. . ad objelctiones Vincentianas“ Neminem à Deo dAeſerz, lengtu D de- niſi ipſe prius deſerat Deum. Bellerm, in Pſalm. 0. 12., F. 371: Conc. 39. 606 CoNcIO XXXVII. julicie Exkremi Sententie in impios n. 9. & Conc. 42. n. 3. fine. Ergo nullus damnum & jacturam astu⸗ Dei facit niſi volens, & qui quaſi Deum à ſe rejiciat, & pec- cando diſcedere jubeat. Oremus ſemper inſtanter & perſe- veranter: Neprojicias me à facie tud Pſäal. yo. 12. quàam devoté o- 00 ret Sacerdos Orat. 2. Poſt Agnus Dei in issi: Et er nangen xC. ſeparari Permittas. Miſusanue⸗ Vid. Cornel. à Lapide, & quidamn alii /ſ r prà citati. Alex. Cala- tix. mmat. in Glva, Diſe. 32. & 26. n. 2. & in Qusdrageſ. Diſc. 14. . 221. Drexel. to. I. in Rogo Damnat. cap. 2. à f. 153. in fol. vel in at. à f. 221. Petrus Beſſeus de luferno, Conc. y. à fol. 0. Joſeph Speranza puncto 135. ript. ſel. de Izferno. à fol. 260. Georg. Scherer Dom. zo. Pent. Conc. 2. PFæna 1o. Pædag. Chriſt. to. I. Citt. ElI-. item c. S§. J. 9. de Inferno. f. 27/. Vitus Faberius part. i. Nhon Dom. 3. Advent. & in die Animar. G. 2. à f. z25. ex Auguſtino fGn Paolet. ſerm. y. in fer. 2. poſt Dom. I. Quadrag. Fr. Labata v. ün Judic DRine propoſit. II. f. I295. & V. Infernus Propos. 1. Mat. Fa- h ber, Dom. 9. Advent. Conc. 3. Henr. Englgr. Cæl. emp. Cbtav. Corp. Chr. g. 6. à f. p39. Nec permittas me ſe parari à te. Et partet. Dom. I. poſt Epiph. Martin. Cochem Capuc. De Inſerno cap. 11. ce 4f. 192. bwerffer. Ieduſtriæ Pirit. à f. 127. F. 13. Phil. Hart- Gunn tung S. J. Dom. 1I. Epiph. Abſentia Jeſu, pæœna in inferno maxinag. il Paul. Segneri S. J. Homo Chriſt. p. 2. J. 2. Diſc. 15. V. ſuprd Conc.3. 1 n. g. Peccatum averſio à Deo ad creaturam: hinc HMys (Aucn Damni & Sdenſwſu. eleh, 2381. 433. 6383. 823.c383.J6383. 2383. es. tae taet. t3er enr. Widt CoNCIO XXXVII. ſae Iudiis extremi Sententiâ i impii⸗ decreta Pœna Sen⸗ ung, 1 i sus graviſſima. ᷓ? Dom. I. Adv, Videbunt Filium bominis venientem in r nuo cum „ pe. i teſtate: magnä, G& majeſtate. Luc. 2I.2 7. Beaa ninr uran Aer. Kerte lemeeo. Eun ( 1ie a. Ain m ſenngl Pir. 6tite. tCe, 4 H pPpPpaona Sensis graviſſma, ignis: &c. 607 D Beatu, qui non fuerit ſcandalizatus in me. Matth. Dom. 2. Adv. Lox Clamantis- Dirigite viam Domini Jo r 23. Dom. 3. Adv. Vox Clamantu: Parate viam Domini. Lucæ 2. Z. Dom-4. Adv. Lurimum refert, bona monita, & ſana conſilia, vel yadmittere, vel reſicere: hinc enim ſæpè ſalus & vita, vel contrà mors & interitus. Ita recens dictum Conc. 37. n. o. Neria in craſtenum differentis, & bono monito non ob- ſecuti, eâ nocte exitium. Ita Ninivitæ credentes prædicati- oni Jonæ, excidium evaſerunt: Cap. z3. At ſæœpè difficile eſt, officio Monitoris, Conſiliarii, fungi, præſertim ad majores & in arduis, triſtibus; ſed & veritae odium parit. Fuit, dum Amici mo- in Hollandiâ quidam commilitones ad ignem ſedentes læti e- nita reſpuens pulabantur, ſcintilla ignis in veſtem alicujus, hoc inadver- damnum in tente, exſiliens, & graflari incipiens; Alius advertens, huic veſte ex igne inquiebat: Mi ſodes, niſi ægrè ferre velis, habeo, quod tibi αα dicam, neceſſarium. Edicas citò, reponit alter, ſi boni quid & jucundi ſit: ſin malum & triſte quid, tace. Ita ta— cuit, bene monere volens. Dein, at ſerius reſcire volens, quidnam illud ſibi tam neceſſariò dicendum: audire & vide- re debuit veſtem ſibi aduſtam, & cum ira impatienter ferens, quòèd citiùs monitus non eſſet, reſponſum tulit: tuã culpa accidit: monere volebam & tu vetabas. Ne & mihi ſimile quid contingat: Conſtitui hodie & præſenti Concione dice- re de ne, à quòô peccator, ſicut à morte ano tantum, at ita di- cam, gradu dividitur & diſtat. 1. Reg. zo. 3. ſibi jam parato, eum — graviſſimo periculo, ne non tantuùm veſtis, ſed ipſe totus ar- deat: Et quis hic gnis:! Ille ipſe, quem Extremus ludex ulti- mãà ſuâ impiis terribili ſententiâ apertiſſimis verbis expreſfu- rus eſt: Deſcedite, maledibéti, in ignem æternum, quiparatus eſt dia- bolo & angelts ejuse Matth. 25. al. nis ſæviſſimè urens, non com- Mechti de Jad. exir. HBh hh burens, = 6oS CoNGIO XXNXVII. Judicis Ewtremi Sententiæ in inpios burens, Ileni devorans, non conſumens; Et ecce: jam dilatavit infernus animam ſuam, & ſinum, & aperuit os ſaum abiq; ullo termino, ut innumeros abſorbeat, ait S. Propheta Iſaias, ad illos, qui- bus intentat & ait: væ, qui conſurgitis manò ad ebrietatem ſettan- dam, & potandum usq; ad veſperam, ut vino æſtuet’. Cithara, & h- ra, & ympanum, & tibia, & vinum in convivii veſtris“ & opus Do- mini (per quod Franc. Forerius Ord: Prædicat. & Sanchez, vindictam Dei eis imminentem intelligunt) non reſpicitu Ias t. V. II. I2. I2. Et Deut. 32. 22. Venis ( intelligit S. Gregor. L. 19. Mo- ral. c. 12. lnem inferni & damnatorum) ſuccenſus eſt in furore meo, ſeu cum firmâ voluntate (ſine paſſione) & propoſito, puniendi impios modo horribili & inaudito, & ardebit usq ad inferni noviſſma. Cornel. Et tamen mundani & peccatores tri- pudiant, exultant, lætantur in ſuis voluptatibus, cùm Ignis hic illos quaſi lambere jam incipiat, &, ut ajunt, illi pe- Conciona- dem in inferno jam habeant, huic proximi. Mei Juris & ori eſt, mo- muneris eſt, utut ægrè peccator tam triſtia audiat, ad inſtar nere de peri- vigilis, cuùm periculum ex gne eſt. Conc. ar. n. 4. opportunè, & culo, & evi- . — — ₰ . . n ,. tatione æter- ortunè, 2. Tim. g. 2. argue, obſécra, inerepa“ &c. Erit enim tem- ni ignis. Ne nos ex horum numero ſimus, & ſtatione à ſeniſtris. Quis magis mortuus eſt, quàm qui portat ignem in ſinu, peccatum in conſci- entid, & nec ſentit, nec excutit, nec expaveſcit, ait S. Bern. de Re- ſaurrebt. ſerm. 2. ap. Pedag. Chr. to. I. p. 2. C. I7. H. 5. f. 250. in margine. Proinde hodie juxta ordinem, poſt conſideratam PFænam Dam- ni, omnium graviſſimam, ex ſententiâ Extremi Judicis, ex hãicipſa contemplemur Pænam ſenzus & ſenſibilem; quæ qui- dem varia & multiplex eſt, præcipua verò lns pœna, per quam omnes reliquæ intelliguntur: idque eo fine, ne vel il- lius ſcintilla, omnibus totius mundi ignibus gravior, nos un- quam corripiat: eôque tendunt bona monita & conſilia, mi- næ & terrores, ex Evangeliis Adventus in themata propoſi- ta ſupra: Parate viam Domini. Nc. “ MMD ò II. Ex pus, addit Apoſtolus v.3. & 4. cùm ſanam doctrinam non ſuſtinebunt homines voluptuarii & liberrimi, ad fabulas avutem convertentur oc — . Gilatni Uernint nt i . ſe. E NeE A. L., Drs, eſortl mut Mn rrnr. S nit n m, veE 1 ohn 2 Eena, eſe⸗ 4 14 % Poœna Sensüs graviſima, ignis: &c. 609 II. Ex SS. DD. & Theologorum doctrinâ novimus, varias — eſſe peccatorum variorum poœnas: Aliæ ſunt hujus, aliæ Originis pec- futuræ vitæ. In hâc Peccatum Originale, à primis paren- cati pœna tibus contractum, punitur Pænd Damni æternâ, in iis, qui Damni æter- cum ſolo originali decedunt, non autem pænà sensus, eò quòod na. V. Conc. hæc pœna ſecundum Communem reſpondeat peccato per- ſonali, quòê homo, liberè eligendo contra Divinam volun- f. n. 2. 6. C. 53. R., 4. tatem, ejus amicitiæ id refert, quod eligit &̃ amat, & ita pec- cando percipit aliquam delectationem, adeoque meretur etiam, ut in punitione ſentiat dolorem: unde & Apocal. 19. 12. dicitur, quantum glorificavit ſe, & in deliciis fuit, tantum date ille tormentum & luctum. Peccatum hoc itaque per- Pœna pecca- ſonale, mortale quodvis (quod in hâc vitâ punitur privati- Derionzl, one gratiæ Sanctificantis, & omnium donorum ſupernatu- a nn. fuerit peccatum Infidelitatis vel deſperationis; ut patet ex Triden. & 6.c&. Iy. & Can. 27. & ſæpè etiam punitur aliis pœnis temporalibus, peſte, fame, bello, &c. uti paſſim Scriptura docet) inducere reatum pœnæ æternæ, & Damni, & Sentüs, eaque poſt mortem puniri, eſt de Fide, ut patet ex Symbolo S. Athanaſii, Concilio Lateran. Iridentino /G. 6. C. Iz. ac cx multis S. Scripturæ locis, & ex communi 88. Patrum & Eccleſiæ conſenſu: ex eo, quòd peccatum mortale ſit gra- vis offenſa contra Deum, qui eſt infinitæ dignitatis, ut adeo Ratio exof- videatur quæcunque poena temporalis eſſe inferior eâ pœna, fensâ Dei in- quam meretur peccatum mortale. Accedit, quèd, ut ait finitæ digni- Suarez, ratio ſufficientiſſima juſtitiæ talis pœnæ ſit Divina tatis. lex & ſeveritas, quæ peccatum mortale ita prohibuit: uti etiam Juſtis promiſit æternum præmium pro temporali me- rito: & ſi, poſità etiam hac pænæ æternæ comminatione, tot non abſterrentur à peccando mortaliter, quid fieret, ſi peccatum mortale puniretur tantùm poœna temporali? Ete- Arthei di- nim fuerunt, & videntur etiamnum plures Athei dicendi, cendi illi ſunt ut ait Beſſeus fol. aSo. qui poœnas infernales negant, qui er Jui poœrnas Hh h h 2 rorée Infernales & fabula eſſe 610 CoNCTO XNXVII. Judicis Extremi Sententiæ in impios æternas ne- rore, ſtupido quidem, Pſeudo-Politicos afficiente, in re- gant. probum ſenſum dati, omnem juſtitiam & mundo eliminan- tes, perſuadere conati ſunt, nulla poſt hanc vitam tormen ta ſupereſſe, aut ea nonniſi ludicra aut imaginaria. Annon j ille Atheus, impius, & omnis Religionis expers dicendus eſt,. qui hæc credere, aſſerere, defendere, audeat! Ut enim Fi- de tenemus, animas in coœleſti regione æternâ beatitudine perfrui, ita eadem fide credendum, improborum animas 1 apud Inferos igne & acerbiſſimis pœnis ac cruciatibus tor- na mala, quæ non poſſunt. eſſe mala, tantos tàmque graves labores, ærumnas, ſudo- 1 res ſubiiſſe, ac declinanda Inferorum tormenta, ſi hæc non. niſi umbratica vel ludicra eſſent? quid? an prudenti veri- ſimile videri poſſit, Martyres ſanctos conſtantiſſimè tot tormenta, rotas, cruces, aculeos, ignem, perpeſſos; ad tormenta evitanda, quæ nonniſi fabula & jocus ſint? an “ non niſi inania quædam terriculamenta ſint, ad aves, non Joci non ſunt verò homines percellendos, quæ Doctores, Prophetæ, Apo- aut fabulæ, ſtoli, & ipſe Chriſtus depinxêre impiorum ſupplicia, & ante oculos ipſi habuere? an jocus illud fulmen Chriſti: Diſceedi- quæ Chriſtus, Apoſtoli &c. docent de hiſce pœnis, quaſi apologos, fabulas aut figmenta narran- tes, ut ſomnia hæc omnia reputantur. Audiuntur homi- nes in duello occiſi, in hæreſi, in flagitio, in obſtinatione mortui, ridetur, quaſi infortunii nil accidiſſet, quaſi nullæ S. Hieron. eos pœnæ acres excepiſſent. An putamus Fratres, ait S. Hieron. in Ep. ad Pammachium S. Paulæ Generum, qui mortuàâ conjuge ſæcu- Sanécti gra- queri, & eſſe Sanötorum animas in cœlo ſacri Eloquii ſatisfabtione cre- via paſſi ad e-didiſti (Argumentatur S. Gregor. M.) oportet, ut per omnia etiam vitanda æter- cpe das, & improborum animas in infernor nam ſicut Electos beatitudo R 0 Oy, Wi te, malediétè, in ignem aternum? Matth. 2zr. zl. Ex quô à nemine pœnis æter- fideli vel etiam mente non capto negari poteſt ſuſtum & æ- nis. gquum impiis ſupplicium? Audiuntur Concionatores de WU ulo zuh ons wnnnl (git⸗ ititita, M ydi lætificat, ita credi neceſſe eſt, quòd in die exitus ſui igni improbos exu. rate Ita S. D. Ap. Beſſe. L.. cit. Annon ille demens & rationis ex- pers videatur, qui ſanctos credat, tot in mundo perpeſſos ſer era lec Cdnl egen Eini ll⸗ n WW cg e ni, bece ll. ti uit e N H Paona Senstls gra Viſima, Ignis: &c. Eer enD ſæculo valedicens, Monaſticam vitam profeſſus erat: qudd CInr jocando Prophetæ prædicent, ridendo loquantur Apoſtoli, Chr⸗ſtus infan- Enmer aliter comminetur? joci non ſunt, ubt ſupplicia öntercedunt ſi jogcau.— Won o paſſi ſant, oredantur & jocando locuti. Addo iterum §. Grego- S. Gregor. ent rium, qui, cùm inaudiſſet, eſſe quosdam, qui exiſtimarent, e poenas, quas Deus poſt hanc vitam comminatus eft, hn nonniſi ad percellendos homines, & à vitiis avocandos, ex- WH ni Ccogitatas eſſe, reſpondit: & falſum eſt, inquit, quod minatus eſt, n. ut ab injuſtitid corrigeret, etiam falſa eſt Ppollicitus, ut ad juſtitiam rn provocaret? ſed quis hoc dicere vel inſanus præſumeret? Ita S. Greg. mͤ L. 3. Aial. C. 42. Beſſ. àcit. f. 290. Englgr. Domin. p. Epiph. part. I. J. 2. HI f.o“. Chriſtiana ergo & ſanéta Politia ſecundum regulam e rectæ rationis errorem hunc ſummè noxium, & ſcelerum ac da inferni januam execretur, neceſſe eſt, & quisquis ſuam ſalu- tem amat; quæ certè in ludicris non conſiſtit, nec agitur. ns Conſideremus nos, qui credimus verbis Chriſti: Quz bona been egerunt, ibunt in vitam æternam, gus verò mala, in ienem æternum« Enin & : Diſcedite, male dicti, in ignem æternum. Mat. 25. Conſideremus, me inquam, penitius hanc alteram improborum pœnam ſentus Ws Crigni. Vide ſupra Conc. 29. n. 0. ä MBdN u III. Pæna ſensü vocatur, quèd per illam & homines & Poeni æter- Sm ſpiritus damnati, ſeu demones, ſenſibiliter, & cum graviſſi- näsensûs pu- ÿ mo dolore crucientur, & omnes ſenſus hominis. Sunt, nrfarur in- quos juſtè S. Chryſoſt. inſipientes vocat, qui ſibi ſufficere ennd da „ arbitrantur, ſi à ſenſibilibus inferni ſuppliciis eruantur. en Englgr. p. I. Dom. I. Epiph. ante fin. Cœterum Deo Coœlum fuum unu libenter permiſſuri, nihil, aut minus, æſtimantes pænam dam- i, quam graviſſimam, Concione præced. diximus. At non ita. m Peccator non Coœlo tantùm ultimâ Judicis extremi ſenten- hH tia: Diſcedite: &c. excluditur, ſed & exquiſitiſſimis poenis ad- onm: dicitur: in ignem duternum: quas ut veréè ſentiat, & ut non ani- ma tantum, ſed & corpus terribilem hanc ſententiam præ- o ſens excipiat, illa huic reunienda eſt in communi corporum 4 1 . MM Hh hh 3 tores . WW L 612 CoNcCIO XXXVII. Judicis Extremi Sententie in impios –D tores criminum fuere: ſint & individui in pœnis ſocii æz-⸗ mm ternum. En mei oculi, meæ aures, manus, & reliqui ſen. Wyhn ſus mei ac membra, ſi ita vobis libuit & lubet tam facilz, munn graviter in Deum peccare, parati eſtote ad pœnas, vobis ju- dQuam ſtè decretas, excipiendas, & probate jam nunc, utrum illis eo pares futuri ſitis. At eheu! qui habitabit ex vobis cum ardori. Ad bus ſempiternu? Iſai. 33. I4. Pæna Damni animum afficit, eumq; ſl inexplicabili triſtitiä, moœrore & deſperatione de ſummo ſun amiſſo bono affligit. Pezna ſensus corpus animatum vel umd animam cum corpore; cùm de homine loquimur. Ita eſt; (erl etiam huic & ſingulis ejus ſenſibus ſuæ evenient ponz ne (quia: per quæ peccat quis, per hæc & torquetur- Sap. II. 12.) omnes. ülnh Poœnæ ſen-iInexplicabiles. Anima in omnibus ſuis facultatibus dolo. lu. ſuum. res ſentiet; & quia aliàs dictum eſt, affectus animi graviores oy eſſe, quàm corporis, oportet ſanè animæ cruciatus eſſe gra- dia viſſimos, quæ & in ſe, ſuo intellectu, voluntate, memoriãâ, mn & in ſuo corpore patitur. In hoc itaque corpore, en, anima (nt mea, conſidera ſenſus tuos: oculos, quibus in vitâà illicita m⸗ Oculorum illicitè ſpectàſti, concupiſti, Concapiſceentid oculorum 1. Joann. 2. per tenebras, 16. illi q, in æaternum non videbunt lumen * Pſal. 5§4a. 20. niſi ab il⸗ nhe ſpectra, fle- I0 igne, qui, ut ait S. Gregorius, ta in obſcuritate craciat, at et. nd tum. lam laumen ad tormentum ſervet. L 9. Moral. C. zy. Crudele & in. i fauſtum lumen! quod mileris illis in doloris ac confuſionis mii augmentum potiuùs, quam levamen ſubſerviet; quando in V. illo nonniſi horrida viſu incendia, tormenta innumera, ter: aj rifica damnatorum monſtra, & horrentia deemonum ſpe- e tra ſeſe videnda offerent: hinc fletus, lachrymæ, quarum C ſi vel una in hac vitâà fluxiſſet cum dolore de admiſſo pecca- von to, ab omni hoc Purgare, & Eternâ illa Pna liberare Ppo- lit: tuiſſet, quod dein torrentes ignitarum lachrymarum nun- ffno Odoratus: quam poterunt. En nares quæ balſama & pretioſa odori: ii Quantus in fera, etiam ad luxum & libidinem, amÜú:ſtis, ſœtor continuus (i orco fœtor. & ſtupendus excruciabit, ex ſordium omnium totius mun. ive di colluvie, poſt extremum Judicii diem cum impiis in ſen- e tinam 1 1eRI Md NiE Eleki. Mehk Nuunt MA ec trante ad usque medullas igne, doloris ſenſu torquebitur ait: Non eſt Deus tuus cælum & terras &c. lenem à Judice ex- ſe — Peæna Sensls gra vViſima, loeni: &c. 613 tinam illam inferorum deffuentium, juxta S. Baſilium. Ex Sulphure. Apoc. 21. 8. Ex fœtore deòmonum; ſed & corporum damnatorum: de quéô S. Bonav. auſus eſt dicere: ſi vel uni- us damnati cadaver in orbe hoc noſtro eſſet, orbem totum ab eo inficiendum. Drexel. Kog. damnat. C. f. quantus fœtor cadaveris Lutheri, de quo Florimund. de ortu hæreſ. L. 3. C. 1I1. . 2. fol. 267. Thyrſ. Gonzalez Verit. Kelig. Cathol. C. 9. H. 2. Z. 2 2. . f. 265. De auditu, guſtu, tactu, quid dicam? quando incondi- Aliorum tâà miſerabili voce ac triſti ululatu, amaris ſingultibus & Senſuum. querelis, horrendisque maledictis, æternum aures pulſabun- .— tur! quando os, lingua, palatum, fauces & ſtomachus, non Cibus & po- alio cibo, non potu alio, quàm felle draconum, veneno aſpidum US- Deuter. 31. 33. récreabuntur?! lnis & ſulphur, & ſpiritus procella- rum pars calici eorum. Pſalmo Io. Z. Et bibent de vino iræ Deir Apo- cal. Ia. o. Inter hæc nihilominus fame ſitique cruciabuntur Fames, Sitis. amariſſimâ. Famem patientur ut cane. Pſal. 55. 7. quando tan- Ignis ſuppli- dem tota illa corporis delicatè nimis habiti mollities, pene- SS ulti- acerbiſſimo. Beſſ. Pædag. Chriſt. Drewel. in ſine citandi. Hic verèò jam lni magis cogitandus, declarandus, deſcribendus eſt: ſed quò calamo? quâà voce? quibus verbis? quo intellectu: quæ damnatos punit, eſt infinita Dei potentia, quod facit meiri, ſed veri modis, ait §. Auguſt. infra n. y. ſin. F ilie .: IV. De Deo ſentiunt Theologi ad quæſtionem: Oaid ſit cere D Deus? faciliùs cognoſci Deum, quid non ſit, quàm quid ſit. non ſit Deus, Eſtque juxta S. Dionyſ. duplex modus indagandi: affirman- quàm quid do, quid ſit? ut juſtus, bonus, unus, & c. & negando, ſeu quid fit. dus cogno- 7 D e . —° ſcendi, per tremo in impios fulminandum iis verbis: Diſcedite, maledicti, firmal: & in ignem aternum.! & quòô damnati torquentur, quâ ratione negationem. deſcribam!? lenu illius potentiam, nulla vox eévponere, niellus poterit Ignis inferni ſermo explicare, ait idem S. Auguſt. ſerm. 151. de Temp. Per nega- potentia de- tionem, & quid non ſit, explicat hic ipſe S. D. in Pſal. zo. Non ſeribi nequit. erit, V. Conc. 35,. 2 614 CoNCIOXXXVII. Judicis Extremi Sententie in impios, ſperatione erit, inquit, iſte igni, ſicut focus tuus, quò tamen ſi manum tuam (ati miittere cogaru, facies, quidqiid Voluerit, giti hoc minatur. ſi tibi di uor .Y A has αα ſéribe contra caput patri tui; ſeribe contra capita fälorum tu. My WFunia ei rum: nam ſi non feceris, manum tuam mittam in focum tuum; facier, FCi mus: ad æter- Aé ardeat manns tua? Ex quò ſic tandem concludit: Minatur ernr Mid ni, nihil. Curè go inimicus tam leve malum, & faci malum; minatur heus eternum eterit quia non cre- malum, & non facis bonume unde piget, niſi quia non credis? ſed ſi no2n meo dimus. credi, jam judicats es, & experieris miſer, quod non credu; primal e- aw Eſt ritas te arſurum igne æterno pronuntiat I ta §. Auguſt. Conc. ſequ. ę inpi⸗ ignis. gorum Sententia, Ignem infernalem eſſe verum ſubſtantia. (Ns⸗ lem corporeum ignem, quòô non corpora tantùm, ſed & dec- hn mones crucientur, ejusdéemque ſpeciei cum noſtro elemen. s tari eſſe. Baslæus in fine citand. n. z. Attamen quantæ virtutis? ( (CLüum ignem auats, ait S. Chry ſoſt. ad Theodor. lapſam, ne arbitreri E Noſter ignis eſſe ſimilem huic igni. Imò omnes noſtri ignes, quamvis lucu. m⸗ pictus reſpe- ſenti, picti ſunt, ſi cum igne Infernali comparentur. Jvar. vg tu æterni. zaye igni; ardor, inquit S. Anſe elmus, ſic iſtum materialem vincit, ge⸗ ut iſte piätum ignem; de quo tamen Komanus ocriptor Curtius IL. LG. win c. 12. aſſeverat: Ignis ſuppliciorum ultimum eſt. Atrocius hôc in- in genioſa tyrannorum crudelitas invenire non potuit. Et ta- f men reſpeéctu illius, hic ignis pictus eſt. Ii ano igne omnig ammmn ſupplicia ſentiunt in inferno peccatorer, ait S. Hieron. ad Pammach. mn Horreſcit animus fluvios metalli liquati, dum campanæ aut mum machinæ bellicæ funduntur: ignis pictus eſt. Quidquid per candentes craticulas, laminas, ignitas forcipes, ſartagi- le: nes, liquata metalla, aliaque tormentorum genera, vel ſcoe- V. lerati, vel Sanéti, ab orbe condito, pœnarum fubierunt, ab dißs igne, reſpectu illius avernalis picto actum eſt: & in uno In- ; Poena Ignis, fernali omnia ſupplicia. Vnde Chriſtus Matth.2y. 4. Diſee- v inferni præ- dite, maleditte, in ignem æternum: quod ponderans doctiſſimus er cipua eſt; un- Toſtatus Abul. Ep. Væna ienu eſt præcipua pana; iaeo ſolnm illam , de ſolaa ominavit Chr'ſtns, inquit, quæſt 23. ex S. Aug. ſer. 151. de Temp. Chriſto no-. c e, Duadrageſim. D. Ia. f. 217. Hi rabie, furore, & de- n minata. am. Quadrag ſim. 14. J. 217. inc Præ rabie, furore, & de- wi, An tu 1 ſthi lnin tu, l A 771 — = A NH„* . ls . ; ll — — 4 —* = nII . mnöe SGtinli 1 Uit be⸗ Wuk cius, à ſuo exemplo & damno, furdis nôbis loquantur: Sunt- que illorum innumeri. Inter hos aliquot enumerat Er. Coſterus, S.]. in compendio. Vt mirum non ſit, ait Domin. 2. In igne & Quadrag. Conc. 2. f. Iio., damnatorum animas nonnunquam Saenabpba- prorſus ignitas hominibus conſpici. Rufus, nepos yrilli- N, ſperatione illi clamores in mediis flammis conſtituti divitis un ſe, ℳ „ Calcis, vitriarlam accenſam? Meminiſtis fornacis illius Ba- bpylonicæ, ſuccenſæ nimis Daniel. 2. 225 Adeo damnati corpus lcr. igen L Ihdd non poſſumns, quid de illo dicemus? præſertim cum hic uno temporis — Pena Sensus gra viſſima, Ignis: & c. eIz lum vocat, Crucior in bäc flamma Lucæ. Ié. 2g. Et quid terribi- Damnatus lius dici aut cogitar i p oſſit Ponesr eor, ut clibanum dent, ait ardens, ut cli- David Pſalmo . 0. ut bſtendat alt §. Greg. M. reprobos interius banus ignit. exterinsq, ardere L. Ir. Mor. C. Iz. Et quando hoc? cur! Ii tem- Pſal. 20. 70. pore vultüs tui s cit. v. lo. tempore iræ tuæ, nam ira maximè; in vultu apparet. Frit autem ira Dei judicis maxima in Vt ferrum igne candens. impios: & devorabit eos igns. Deus bone! impii æterno igne ardentes ſimiles Fornaci ex toto igneæ? Vidiſtis fornacem ardens erit, ut ferrum igne candens; ignis in venis, in in- teſtinis, in offibus, in medullis oſſium: Deſuper 88. Patrum teſtimonium, ſicut unanime, ita graviſſimum eſt. Loqua- 71 tur adhuc unuss. Chryſoſtomus Homil. ia. In ignis fuvium Infernus ma- p e ee „, er ey,ge i, ,Eh, „ w v„„. re igneum. stq, pelagus, quit, ntrudenktuar; pe lagus impertranſibile, atq; mangn- 8 tiudine acerbiſſzmum, in gus“ ignet fubtun inſtar montiunm erégentarz iignes dico, non hiejus ignis, ſéd ignis certè maltò, quam hic, horribelioris, cujus flamma maximum conficit abyſſum, ita at undiq, ignirimmani- ſimæ ſimili feræ, transcurrere videatur. Et paulò poſt: Nam ſi acerrimos, quos iſte ignis & hæc flamma dolores infert, atione aſſequs momento in ignem poſitus homo expiret, zbè autem crematur & dolel, ſed nequaquam, quod crematur, conſumitur Ita S. Chryſ. Cornel. in „ 8 1 . V. Veritas ab experimentis amplius commonſtranda eſt, ab iis ſcil. qui in igne apparuerunt, ut hi teſtentur, & effica- rent damnati. . iL. . Recenientur . Hlieroſolymorum Patriarchæ, viſendum ſe Avunculo præ aliqui. Mechtl de jud. ecotr. 1Iiii Dduiit“ 2 ſeu ab Honsden, Eliſabethæ Angliæ Reginæ à conſiliis, qui in agone conſtitutus, vidit ad ſe alios quinque Collegas de- functos venire, igneo micantes globo, ſeu qui omnes terri- fico igne arſiſſent. (Pæd. Chr. citand. f. 297.) Auguſtæ Ireviro- rum in ſagarum congregatione duo defunéti apparuére ma- gi, mihi probè cogniti, intrinſecus ignei adeo, ut per os, nares, oculos, aurésque igneæ prodirent ſcintillæ, quorum terribili aſpectu Doctor Vlaet, qui congregationi tunc in- tererat ad meliorem cœperit redire mentem, adeo, ut an- tequam igne pœnas lueret, de veneficiis ſuis reſipuerit. An- no inſuper 159o. in Peru Inſula filia quædam erat, Catharina nomine, quæ Sacramentalem inſtituens Confeſſionem, vo- lens ſciensque, nonnulla ſubticebat: unde poſt obitum igneo relucens candore, circumquaque ſeſe exerente, plu- rimis apparuit. Ita Coſterus cit. L. ubi in marg. alios citat Auctores. V. Mart. Delrio Diſqu. Mag. L. r. N. 4. ube f. 720. de pri- mum dicto D. Vlaet Elect. Trevir. Conſiliario, qui captus, crimen tandem fraudemque confeſſus, ut & Edelinus Do- Ror Sorbon. flammis feralibus conſumptus fuit. Item Diſquiſ. Mag. L. 2. dg. 26. ſect. I. àf. 252. Talium ſunt exempla quàmplu- rima; imè certè neque omnia ſpectra, quæ ſæpè videntur, habenda ſunt pro ignibus fatuis aut ſomniis. Jam vero ignis hujus, vel unius guttæ aut ſcintillæ potentiam, vim Horribilis & efficaciam, ac exinde tormentum conſideremus. Circa vis unius gut- Annum Dom. 1090. Defunctus quidam Sodali ſuo apparens t* igne& in- retulit ad inferni ſe pœnas damnatum, quèd de animæ im- fernalis, uni .. 1 1 duod . i us animæ im- Mor talitate nihil credens, licentius ſe in omne gemus vitio mortalitatem T um effudiſſet: Vt autem ſuppliciorum, quæ tolerabat, a- non credentis cerbitatem illi explicaret, manu frontis ſudorem abſterſit, & damnati. guttam unicam in alterius carnem immiſit, quæ ipſo tem- Poris inſtanti tantâ vi illam penetravit, ut ingenti cum cru- ciatu foramen nucis avellanæ recondendæ capax fecerit: hæc illi porro addens: Sit hoc vivum tibi & perenne infelicitati = . mwmeds 616 CoNcIO NXXXVII. Iudicis Fwtremi Sententie in impios buit prorſus igneum. Anno D. 1596. obiit Baro Hœsdenius woxe (po lnron / ooan Eentie lg.0 heo ¹ , utu doe fii ni li li Mtorn hni Pnza Damni graviſima, Ignis: &c. 617 ctenin mneaæ monumentum & ad meliorem frugem ſtimulus. Et ſi tibi conſu- ,u , ad ſanétum Keligioſæ Vitæ aſylam à S. Melanio meloten accepturus; s c. confugier. His dictis videri deſiit, ad ſuum infeliciſſimum I. illud Mundi relapſus centrum, iſtic in omnem Æternitatem ehm conflagraturus. Alter, ne in idem malum incideret, à li- en centiori vitâ ad arcta Monachorum clauſtra convolavit. Pæ- edd dag. Chriſt. infrà cit. de Inferno à f. 256. Quæri. hic pofſſet cum Spiritus Da- An Theologis, quomodo ille Ignis materialis in Spiritus do- mnatorum ms mones, & animas à corpore ſeparatas, agat? quomode ipſe ond veriz & o corporeus cum ſit, ſpiritus urere poſſit, & adeo torquere? Siris modis: h Beſf. à f. 299˙. Mihi hic & nunc ſatisfacit S. Auguſt. dum dicit Exs. Auguſt. U S& docet, eos ab igne infinitâ Dei potentià puniri & torqueri mnm onene ris, ſed vers modu, L. I2. de Cwit. g. Io. etſi nobis ignotis: non tcdom naturaliter tantum, ſed & ſupernaturaliter, vim illam & e potentiam Igne à Deo accipiente, tanquam inſtrumento ju- Aios ei ſtitiæ Divinæ 6 Lohner, to. 3. tit. 16. de Inferno, J. 3. f. 173. O im- „Ef menſum Ignis ſuppliciumn! M l VI. Ex horum miſerabili numero ne nos in futurum ſi- h mus, ſatiùs eſt, nos jam munc in conſideratione peccatorum N noſtrorum & tartarum pœnarum ignis, reos ut cognoſca- W mus in humilitate & pœnitentiâ; ſicut ignes æternos Reli- u gaioliſſimi quique viri aſſiduâ cogitatione velut contrecta- un Sant. Narrat è Græco Paſchaſius Diaconus, ap. Kosw. c nn. n. 12. Anachoretas duodecim velut in ſenatum ventitaſſe, & pro ſe S. Abbatis ri 1 „ 1 ⁸ „ „ *ι ₰ „ 8 * a! 1 . A gquemq; dixiſſe, quid ſibi videretur ad id temporis profeciſſe, cujus exX U A 3 i P 1 meditatione H & quid potiſſimùm contemplatione expendiſſet. Vbi ſuam lgnis æterni int ſinguli ſententiam dixiſſent, duodecimus & in dicendo ulti kumilitas, eti mus, quid animi ſui eſſet expoſuit. Verba illius integrè ac bo merus, la- IA nâ fide admetiar, ut ſuus religioſæ ſimplicitati ſtet color. Ita chrymæ. A dinxit: Vos quidem Patres, cœleſtem habentes converſatio l nem, cœ leſtem & ſapientiam poſſidetis. Nihil mirum. Ego ve- 1 „ r me his indignum judicans, video quòd peccata mea, ubi- e cunq: iero præcedunt me ſemper ad dextram & ad ſiniſtram: 1 e in infernum verò adjudicavi meipſum, dicens: Eſto cum his, . . . . 7 . 5 Srg CoNCIO XXXVII. Judicis ExtremiSententiæ in impios — quibus dignus es; iſtis poſt modicum annumeraberis. Vvi- , deo igitur ibi pares gemitus & inceſſabiles lacrymas, quæ à Wi nullo referri queunt. Aſpicio quosdam ſtridentes dentibus, /4 & ſalientes toto corpore, & trementes à capite usque ad pe- nm des. Et jactans me ſuper terram, & amplectens cinerem, me deprecor Deum, nunquam caſuum me iliorum experimen: m,-6 ta accipere. Video & mare ignis bullientis immenſibile, & peie circumfluentes & mugientes, ut putent aliqui, usque ad mhu cœlos attingere fluctus ignis, & in tremendo illo mari innun- 80 merabiles homines dejeëtos, & uné voce omnes clamantes ℳ & ululantes ſimul, quales nemo fuper terram ululatus & wmnd voces unquam audierat, & ſicut arentia omnis virgulti cre- mi mare: miſericordiãâ autem Dei avertente ſe ab illis propter xik juſtitiam. Et tunc lamento genus hominum, quod audeet l loqui, vel cuilibet attendere, tantis inmundo repoſitis ma- uaum lis. Et in his teneo mentem meam, luctum meditans, w quod ait Dominus, indignum me cœlo & terrâ judicans, re. a puitaàansque, quod ſcriptum eſt: Faëtæ ſant wmiihi lacrymaæ mex pau- uli ver die acnocter Pf. al. v. . Drexel. in Kogo Damnat. C. 6. J. 4. F. 16b7. 6, Idem de hoc ſancto Abbate ex Viti PP. L. . c. 34. refert Cornel. l in Deuter. 32. 22. fol. 1027. & in Iſai. 33. 14. f. 259. ubi plura. Idem, ſi bene ſapis, imiteris, & cogites tecum: igneas has penas un jam pridem meritus ſum, neque id ſemel duntaxat: an ve- me r0 Deus meam omnem culpam aboleverit, chirographo te- aun ſtari non poſſum: abolitam ſpero, aut certè abolendam: & e. rectè: ſed vide, cautus eſto, & ſollicitus ambula cum Deo tuer Uige hoc enim Dominus requirit dte AMichæ 6. . OW te. VII. Jam ad nos, vitam morésque noſtros corrigendos, d & Chriſtianè inſtituendos. Duo hic conſidero cum dolore A Argd mores: animi: primò, nosipſos hunc Ignem accendere, eique pa- an, Peccator bulum & fomentum, plùs quam nimium, ſuppeditare. E . huunc ſibi fe- quis tam inſipiens?! Ego peccator: Iu peccator: Nos, nos pec- 1 Tpienetenadir. catis noſtris divinæ vindictæ ignem accendimus, & indies Pabulum ſuppeditamus. S. Salvianus Masſil. in Galliâ Epi- ſcopus, 5 , gue tentbus, „ „ Nen 4 (Ment neciten n,1 NN ſet⸗ ln, mIN k. n ohe 4 4 — tCNe Emor⸗ . eH e. E N— Kihl Mikhe v S. Cyprianus Carthagin. Antiſtes: Ia proprio adipe, inqui rcæ lIibidiner biellient, & inter ſartagines flammeas miſerabelia corpora cremabuntur. Serm. de Aſcenſ. Nota: In proprio adiper quod ip- ſum in omni peccatorum genere accidere, ſapiens ille Ma- Thom. accenaat, cijus ignis materia atq; eſcas, noſtra ſunt peccata, quæ al gula; cujus flamma,; tum: Sepè parva ſointilla magnum excitavit incendium. Peccato ☚ 1 Paona Jensüs gra Viſima, Ignis Kcc. 6 9 ſcopus 9 S. Eucherio Lugdun Ep. *ε qualis, quem Gennadius Z Masſilienſis Presbyter Magiſtrum Epiſcoporum vocat; (de S. Salvianus quò ſupra Conc. I6. n. . Pine, in ſimili) Lib. g. de Provid. Div. Nos ad- E p. ex t. verſum nos, inquit, omnia facimus: nihil eſt in nobis crudelius, nobis: yo. II. nvos nos etiam Deo nolente eruciamus“ nos cleſtis iræ ignem accendi- mus, & excitamus incendia, quibus ardeamus; ut ad nos dici illud pro- pheticum poſſit: Ecce vos omnes accendiſtis ignem, accinéti flammis, ambhulate in lumine ignis veſtri, in flammis, quas ſuccendiſtis. Ijai. yo. II. *$ ſ☛ t, fri- S. Cyprianus. gni Auguſtini Diſcipulus, teſtatur, dicens: Ouidaliud ille igna Kemp. devorabit, niſi peccata tua?“ quantò amplius tibi ipſi nunc parcis, G carnem ſequeris, tantò durins poſtea lue & majorem materiam combu- rendi reſervas“ In quibus homo peccavit, in ills gravius punietur: Ibs acedioſi ardentibus ſtimulis pungentur, & guloſi ingenti fame ac ſità eruciabunture ibi luxurioſt & voluptatum amatores ardenti pice & Ffatido ſulphure perfundentur- &c. De Iit. Chr. L. I. t. 24. num. 3. L — . „ Idem olim ſtabilivit Origenes dicens: Iuvenimus in Eſaid Pro-Origenes. Pphetà deſignari uniuscujusq;, proprium eſſe ignem, quöô puniture Ambu late in lumine ignis veſtri, & fſiamma, quam accendiſti; per quos ſer- mones hoc videtur indicari, peccator ut flammam ſibi ipſi proprii ignis Apoſt. Paulo t. Cor. 3. 12. ligna, & fanum, & ſtipula nominantur. Ita Origenes. L. 2. Periarch. c. II. Engler. p. 2. Dom. 21. in f. f. 36 2. ubi multa. Drexel. in Kogo Damnat. C. z. Addo brevem ſententiam Ss. Hieron. S. Hieronymi: Quaas, inquit, infernali luxuria, cujus materia, Luxuriæ ig- erbia 3 cijus ſcintillæ, prava colloquia; cujus nis inferna- is. ſumme, infamia; cujus cinis, immunditia. Ap. Cornel. in . vo. II. f. 214. . ſequ. ubi plura. Quis miretur itaque, Iuxuriam validè in in- feris arſuram? O quaàm verum tritum illud, vel pueris no- quid vilius? quid minùs in ſe? quid majus:? quid gravius? S 62 e CoxNcrO XXXVII. udici⸗ Evtremi Sententie in impiox quid terribilius Igne Inferni æterno! Diſcedite in ignem æter- num in quem ſeſe ſtolidi mortales liberè præcipitant. OQuasm- vls, alt S. Chrylſoſt. ignis ille exzſtuet, nos tamen ridemus, & delicias amplectimur, & licentiosè peccamus. Hom. yf. ad FPap. Calam. Quadrag. Diſc. Ia. à f. 224. Et 8. Auguſt. Pœnæ nos terreant, ſi Ppræmia non in.- vitant, ut reſipiſcamurs à peccats. In hujus aliquam adhuc de- clarationem; quod alterum eſt: VIII. Occurrit illud ex Libro, cui titulus: Hiſtorica Rela- tio de ortu & Progreſſu hæreſum in German. bræſertim verò Augetſtæ Vindel. ex antiqni Annalibus MSs. cujusdam Contemporanei fideliter geſcripta, & nunc publici Juris facta A. 6ρα. Ingolſtadite Scriptor hic Monaſterii SS. Vdalr. & Afræ Auguſtæ Religioſus inter memorabilia plura in his ſuis Annalibus ſeu quaſi diario, IFoaeribit ſol. 76. & ſequ. g. §2. in hæc verba: Anno Chriſti i5 e A Carolo V. in Vigilia Joannis Baptiſtæ, juſſit Carolus V. Imp. tum in Co-. Ausuſt ere-mitiis Auguſtæ præiſens, ante Curiam ſuam in foro Fronhoff/ & accenfa fieri maximam ſtruem lignorum in modum pyræ, & aſſeri- Pyra ligno- e. rum, & cujus bus circumdari, in altitudine quaſi domunculam. In me- ſummitate dio autem Pyr RW½ lignorum ſtatua er ecta fuit, quæ ultra auferendum ſtruem lignorum eminebat, ſupra quam ſertum & corona ſertum, & in- ex floribus locata erat, eâ de causâ, ut pyrà exinde ſuccensà, de præmium. quisquis hominum in igne aſcenderet, & de columnaâ erectâ ſertum & coronam inde tolleret, ob inſigne facinus ab Im- peratore honoraretur. Convocavit autem Imperator ad ignem gaudii, vulgè Freuden⸗Feur/ Fratrem ſuum Ferdi- nandum Regem & certos Principes. Tempore autem Com. pletorii eodem ſerò cum ſonitu tubarum & tympanorum, cœnaculo, ignis hi in ſtruem arden- ſtante Imperatore unà cum principibus Duo Hiſpa- ſuccenſus eſt. Quòô ardente duo Hiſi nisPyra de- tem aſcenderunt, & cum in aſcenſu vix unius palmi à Serto dQiiſtarent, & manus ad ſertum & coronam extenderent, ne- ſcio, an timore flammarum ignis, vel recalcitrantibus pedi- bus, incertos greſſus fixerunt, ambo vacui in terram cecide- runt, & inde magnum riſim omnibus concitavére. Ex lapſi. nil. kata Un AMAheon Muant erx Aaut uho me lange jerun ſi con Eelkr, ſcernn W YD lot. Eel⸗ Mnan Ib. nnſuu eitig un WN. Rrddn Pert nigin ANime 1 e lar 4 win en ce. an, 1 Aune, NrA. Acce 4 . rN. 1vE 0 . ANelſH 7 4 ſoſſe ſ ToN 0R ☛ ftonne cllo, d. emal eent⸗ tbusl⸗ 1 * =SS=– — te 1 ⸗ gam 4 intrantem habitu venatorio, & cum eo duos parvos cocos. Vnus eorum lecto extradtus, veru infigitur, & luculento Pœna Sensũs graviſſima, Ignis: &c. 621 M ſu autem illo nihil mali eis in corpore evenit. Videns au- Palmam tu- tem hoc unus Suevus, ſervus unius Calceatoris, confeſtim lit Suevus. per mediam ignis ſtruem lignorum aſcendit, & usque ad ſertum & coronam pervenit, & manu ſuâ apprehendit, & cum illis illæſus per ignem deſcendit. Miniſtri autem Im. peratoris antecedentibus tubis & tympanis cum magno clangore Calceatorem illum ad præſentiam Cæſaris dedu- xerunt: quem Imperator ſalutans, novem coronas aureas ei donavit, eique ultrà promiſit, ſi ſtipendiis S. M. militare vellet, velit illi omnibus diebus vitæ ſuæ ſtipendia dare. Fuerunt cum illo igne, in foro Fronhoff / juxta communem æſtimationem ultra 12000. hominum. Ita ſincerus Annota- tor. Anſa & occaſio hinc ſumi pòteſt varia in rem noſtram . . . . alt Applieatio de Igne infernali ſeriè cogitandi. En Hi, at corruptibilem coro- ad Ignem æ- nam accipiant. I. Cor. 9. 2. tantum audent, cum tanto periculo ternum. vitæ; ut iis facilè, ex igne gaudii, ignis doloris fieri potuis- ſet. En: lenis ſaccenſus eſt in furore meo, & ardebit sq; ad Inferni noviſſima Deut. 32. 22. Supra n. I. Credimus iſta ; & tamen, qua- Peccator ſi tanti periculi ſecuri, tam atrocis Ignis incurii, audemus hunc ſibipa- non audenda, in hunc ipſum Ignem nos præcipitamus: & rat ignem, il- cur? pro quâre: leviſſima ſaneè, illa voluptate & delectatio- licità mo- ne, quam peccato percipimus, levi, momentanea, turpi, aſperâ ſæpè, & magis cruciante. An non dicamus: Tanti Perire non emo? quod momentaneum, & leve deleltationis noſtræ, æter- enter: V. num igni, ac tormentorum pondus operatur in nobi, ait S. Chryſoſt. Conc. 73. n. 3. de Reparat. Lapſi. Englgr. Dom. y. Epiph. p. I. f. 63. fine. Spectacu- Sceleratus, mentaneàâ de- lectatione, quàm inſipi- lum ejusmodi vidit & ingemuit Flandria, cum tres impuri tribus, vi- ganeones, cum ſcortis ſuis altum ſtertentes, ſub noctem ef- vus à deœæmo- ne exuſtus veru ad i- gnem. fractis portis, viderunt cacodoemonem, trucis viri ſpecie, igne extructo, ſpectantibus ſociis, probè aſſatur: & ne vi- ſum inane putes, manè Collegam ſuum reperére omninòè aſſatum: Scio locum & ordinem, ſed utrumque flentio in- S volvo, — 622 Co NC 10 X XXVII. Judicis Eotremi Sententiæ in impios volvo, ait Delrio Diſjniſ. Mag. Ie. 2. p. 1. 4. 7. F 2. f. 31. Englgr. cir. Pexwenfeld. ad hiſtor. 135. f. sa5. Fuit ignis hic prodromus æterni, quem comminatur Chriſtus judex, in extremi judi- cii die dicturus: Daſcedite maledibti, in ignem aternum. 1 nunc, ſtatue; & ignis æternus non nocebit tibi. ſi jubet uti Venere, cum tanto ignis fœnore: Sed meliora IX. RBuc notata ſapra Conc. 1a. n. g. altera pars hiſtoriæ de Pœnis ſenss & gnis. 4. damnato Vdone, exhibens Viſionem de graviſſimis ejusdem Epilogus. X. Denique pro Concluſione, hanc de Pœnâ Sensus doctrinam certiſſimam, vel maximè nobis in praxi ſpiritua.]† — we Ignis infern. li utilem reddere poſſumus, & ex igne hujus Mundi & vit, acerbitatem ubivis nobis obvio & cognito, aliisque doloribus & crucia- intelligamus tibus vel proprio ſenfu experti, vel viſis in aliis, meditari ex igne no. O ſalubriter pœnas illas damnatorum acerbiſſimas; ubi cc- ſtro. Quàm horribil tera nobis de extremo judicio & alterius vitæ ſtatu abſtru. hujus vis? Hiora & impenetrabilia videbuntur, aut valde longinqua ſeu loco ſeu tempore. Experiamur, ait udov. Granat. aliquan- tiſper obſecro pœnam hanc, quæ nobis, ſi impie agamus, pPropoſita eſt: ſi enim vel extremo tantùm digito ignem contingere, intolerabile videtur, quale, quæſo, erit toto corpore & animâ in illarum flammarum pelago cum æter- nis ignibus colluétari: quis, hæc conſiderans, non expave- In Cauterio eam evadat: Dom. 7. peſt Pentec. Conc.?. H. 3 f. 7250. Ex quô Gra- expertus ſan- nat. refert Stanihurſtus cit. Virum quendam ſanctitate claa- rum illi dixiſſe, ſibi cauterium in aure inuſtum, ut à morbo illo tempore tan- tum fuiſſe, ut, ſi Deus optionem illi dediſſet, alterutrum eli- endi: aut ſecundum cauterium perferre, aut Ordinem Etitate clarus, quanto ſenſu quodam curaretur; dolorem verèo breviil aliquem Religioſum, quantumvis aſperum & rigidum, in- gredi, ſe maluiſſe, hunc ingredi, quàm novi cauterii crucia-— ſcat? quis non dies noctésque hanc pœnam reformidet, ut tum ſuſtinere. VEide infraà Conc. 13. Si tantus eſt dolor, brevis ſimds temporis morà pati in aure cauterium & ferrum igni- tum, — dios romus mi udi. Luuno, Mir illa in ſtagno illo ardente, igne replebuntur? Simile innuit Pœna Sensis gra viſſima, Igni: &c. 623 tum, quid erit, toto corpore per omnem æternitatem ſuſti- Quantè gra- nere voracifſimum incendium, ubi ſingula corporis mem- vior ignis in- bra, quin & venæ & arteriæ, inteſtina & viſcera, oſſa & car- ferni totum hominem oc- cupans, ut a- quà ſpongi- nes, non ſecùs, quàm ſpongia, in medio Oceano aquâ, ſic aliud D. Gregor. L. 4. Dial. C. 29. Anima ſicut corpore tota contine- äam. Simile a- ſtorekck eſoen Sens Hig. Cr. VeCitai bi c Acun Gind nenn it colo R⸗ get, 996tr- gle l. O Cle lll⸗ tunt. Oien l, . icre r elli⸗ Nr in. tum, H Mechtl de qud. extr. KkK kk rumque tur, ſic in luferno ine. Sicut totum corpus anima occupat; liud exS. ſic ille ignis corpus & animam. Neque tamen ex uno hoc Greg. igne impiis omnibus idem erit ſenfus & dolor, ſed juxta di- Diverſus ex Verſitatem & multitudinem peccatorum, ex contracto Rea- igne crucia- L tus æterno: tupoœnæ, ſingulos ille ignis diſſimiliter exuret, uret tamen α de acerbifſlimè. A Simili ex eodem D. Gregor. Sicut in hoc sole. mundo multi ſub uno Sole conſiſtunt, nec tamen ejusdem Solis ardorem æqualiter ſentiunt, quia alius plùs æſtuat, alius minus: &c. Idem eſt de aliis aliunde corporis dolori- bus, uti Podagræ, Calculi, dentium, oculorum, aurium, acutiſſimis, & omnibus hujus vitæ calamitatibus; quæ tan- tuùm umbra & ros ſunt reſpectu poœnarum æternarum: Si hœæc ferre non poſſumus (ut patienter deberemus, in expiatio- nem peccatorum noſtrorum, unicè orando Deum cums. Auguſtino (& S. Bernardo. Granat. Dom. 2. Adv. C. 2. J. 3. . 20.) Hic ure, hic Hic ure, ic ſeca, mod' in æternum parcas- quomodo poterimus ſeca. babitare cum ardoribus ſempiternis Iſas 33. 14. Quos ex hujus mun- di ignibus ſedulò meditemur, ut evitemus: cum Religioſo Religioſi oci piæ la- illo Coco, quem S. Climacus Gradu. Eidi, inquit, in Mona- 4 la . 4 . —„„ O e. chrymæ ex Verio quodam, qui, quamdiun circum ignem verſabatur, flendi igne. ninem nullum fecite cijus cauſam rogatus, hanc dixit, qubd, quoties 3 iſtam Sgnem intueretur, kotie ſubiret cæternt lenis atg eornm, qui in eo cruciantur, memoria, quorum tam miſerandam ſortem non poſſet non deſtere, ſeſè omni indignum quiete judicans. Englgr. Pædag. Seranza. citt. Ergo: Si vos non religio (verba ſunt Granatenſis, cit. Ex Granat. Dom. 7. C. 2. in ſine) non timor Domini, non Chriſti Crux, non Concluſio. clavi, non alapæ, non flagella, cæterâque ejus tormenta & beneficia tangunt, tangat ſaltem vel amor veſtri, malo- 624 CoNCIOXXXVII. Judicis Exfremi Sententiæ in impios, rumque vobis impendentium metus; ne hanc temporis op- portunitatem, quæ vobis divino beneficio contingit, vacuam abire ſinatis, ſed eam in pietatis & juſtitiæ operibus expen- dentes, divinisq; legibus & præceptis obtem perantes, & ab his cruciatibus liberari, & ad cœleſtem gloriam, ipfo donante, pervenire valeatis: & c. Peccavimus! Tanitendum eſt aut arden- dum: quantò melins modicum paitere, quàm perpetud ardere, ait S. Thom. de Villã nova. r. I. Dom.MWDd. è B Authores in V. S. Thomas, D. Ang. 1. P. 4. 64. g. 4. & in Lappl. quæſt. 9 z. Cor- hanc materi- nel. citt. LL. Ludov. Granat. Dom. 2. poſt oct. Kpiphan. Conc. 2. Y. 2. f. Ia49. & Dom. poſt Pent. C. 2. JG. 3. 4 f. 3zy. & Indice E. To nas inferni. Bellarm. L. 2. de Purgat. cap. I2. Henr. Englgr. p. 1. Dom. y. Epiph. totd. & p. 2. Dom. 21. G. 2. & Panth. F. &. 'aur. g. 3. & cœlo Empy. eodem Feſto, F. 3. n. 3. F. 169. &. ſequ. Drexelius “ in KRogo damnat. per totum. De lene c. 6. 713. (ubi notab. hiſtor. H. 2. Infrà Conc. 733. n. y.) & 14. Petr. Beſſeus de Inferno, Conc. z. f. 179. Joſ. Speranza Script. Sel. de Iuferno, Punéto z3e. à f- 262. Poœd. Chriſt. 1o. I. p. 1. c. 5. G. 9: de Iaf- à ſ. 274. Guil. Stani- hurſt. in a. Noviſſ. de Inf. à f. 21 . de lene. Auguſt. Paolet. J. y. in fer. 2. Dom. 1. Quadrag. arte 2. 4 f. 73. Georg. Scherer, ” 7. Dom. 20. Pent. Conc. 2. Mathi: Faber, Dom. a. Adv. C. 3. F. 3. . 3. C. F. F. J. Cathar. C. 6. & 7. Dom. 3. Epiph. C. 2. & 3. D. 19. C. 2. Dom. 20. & C. 7. Dom. 2. Aléex. Calamat. Glvâ Deyſc. 26. de lufer. & Quadrageſ. Diſe. Ia. Simon Majolus Epiſcop. Dier. Canic. 70. 1I. Colloq. 22. f. 256. & duob. ſequ. Euſtach. de Roſ. Arte bene mor. Exhort. gI. d f. 2y9. CThom. Kemp. de Imit. Chriſt. Ly r. c. 2 4. n. 3. Tob. Lohner, Bebl. Man. to. 3. tit. I6. à f. Ial. Dio nyſ. Carthuſ. in 4. Noviſ. p. 3. de lnferno. Mart. Cochem Cap. cit. Conc., præc. Jo. Bapt. Manni, Cerculo æternit. Inferni, mihi à JB.6. Marchant. Horto Paſt. tr. 2. de Fid. Chr. IYebt. 32. à f- Io04. Labata . Infernns, propoſ. Z. 3. 7. & S5. Spec. Exempl. V. In- Iernus Ex. F. de damnato E- lhelmo Comite uliac. & Ex. 3. ibid. Nicol. Cauſinus, Aula &. p. 3. c. 5. Wenc. Swertfer. Iuduſtr. CBeirit. ior, M Pœna Sensũs graviſima, lgnis: &cc. 62, — tis o. S Birit. af. 10. F. 3. ubhs multa de banis ſenſeznm in znſerno Eligius Ncuam Basſæus Cap. Flor. Theol. PFract. to. 2. V. Infernus mihi à f. 53. elpben. Paul. Segneri S. J. Homo Cbriſt. P. 2. Diſe. 7 S. H. I. oto Vid. Conc. 8 Rb . hajus Operi, & Conc. ſequ. & Conc. 73. n. 3. Midice item E. Enur Fe sSEEeESEO&EtHkhhz*H̊sNSe e ten CoxcIlo XNXVIII. „Ct Judicis Extremi Sententiâ impiis decreta Kternitas vide i 5: α.. Peonarum Damni & Sensús, omnium afflictiſſi- Conc. 53. rr ma: quàm hæc à nobis impensè conſideranda! Ti Inge fructus maximus & effectus Salutis noſtræ. Annoquintodecimo Inperii TiberiCaſaris. Luc. 2. I. Dom. 4. Adx-. at⸗ Nno quinto decimo Imperii Tiberii Cæſaris. Clau- Aanus Tibe- ſi. MQilſs Tiberius hic, ſub quò Chriſtus (natus ſub Au- Imp. ſub . 5, „ euſto Anno hujus 42. Martyr. Koman. 2y. Dec. Cornel.: in quò Chriſtus 16, Buc 2. 1. F. 2g. Imperavitque Auguſtus annis 57) an- paſſus. 3t no decimo quinto baptizatus, & decimo octavo ignominio ſam mortem Crucis pro ſalute noſtrâ paſſus eſt; Tiberius DWä l,.601 . hic;, ex benigno primùm & moderato crudelis & ferox, eſt, . qui ex Actis Pilati audiens mira de ſanctitate, & miraculis N Chriſti, voluit eum inter Deos referre, niſi obſtitiſſet ei Se- Lr natus Romanus, eò quèd ipſo inconſulto id tentſſet. Corn. „Do in I'nc ... Numerabantur adeo Anni Regiminis Imperato- Numerantur IH rum ſtudiose, uti etiammm numeramus & modo Annum AnniRegimi. H Au gu ſtiſſimi noſtri LEOPOLDI primié& Magni 42. hoc anno nis Regum, 4 Jubilæo yoo. Cui Deus totidem clementiſſime ſuperaddat JN. pro majori Gloriæ ſuæ & Eccleſiæ incremento. Sed & ipſe Sed aliter à 7 Deusrationem habet annorum Regiminis MO narcharum & Deoaliter ab Aͤ. Regum; at modo, cum admiratione, juſtifflimo. Ita com- homine & ſe- 626 CoNCIOXXXVIII. Judicis Extr. Sententid impiis decreta PExemplum putum fecit Annorum Regiminis Regum Saul & Salomonis: Saul & Salo-Aliter Deus, aliter homo numerat & computat. Saul duobus uis regnâſſe perhibeatur ab Apoſtolo Paulo, Act 13 2I. Simi- liter: Dier, quos (ab anno ætatis 19. Drexel. in Salom. c. 17. GF. 1.) regnavit balomon zn Jeruſalem ſitper omnem Iſraöël, quadraginta auni fſüunt 3. Reg. II. 32. Et tamen Joſephus, L. S§. Antiqu. c. 3. Salo- 4 annis 80. Conciliat utrumque Theodoretus g. 7. in 3. Reg. Exi- ſtimo, inquiens, hunc quidem (Joſephum!) ſenul numerſſe omnes annors illum autem (Authorem Hiſtoriæ Regum) eos ſolos, quos milis ſuiſſe perhibetur. De quô & dicitur cit. L. Filius unius anni erat Saul(non ætate, ſed probitate) cùm regnare cæpiſſet, deſt:innocens, evy bonm, ſicut puer anius anni, ait Abulenſis hic: Et eſt expoſitio 88. Hieron. Auguſt. Gregorii. Franciſé. Mendora in LL. KReg. Pro- temporum & annorum, aliud ratiocinium ſecundum Nos nume- * . ⸗ 2 772α 2 „ 7 . . 2 AR ramus à Chri- qui eſt KReX KRegum & Domenuz Dominanteium. Apoc. Ig. 16. à quòô, & nunc præſentem 17ooο numeramus, hoc ipſo vere conte- ſtantes, Chriſtum Regem ſummum eſſe. Hujus numeri proſecutio facilis erit Chriſtianis usque ad finem mundi. Regnumo- mnium Re- tatum eſt Pulorum regnis ita confert & præfert. Salomon, inquit, re- quoad locum, gnavit, ſéd in ſinibus Zudæ tantùm à Dan ns ad Berſabee Babylonits tempus: &c. & Parthis regnavit Darius, non ultrdà Koyptiis Pharao, ſed illi tan- tum ⸗ MNabuchodonoſor ab Indid nsq; ad Kithiopiam habuit regni ſui erminnm., Alexander Macedo nunquam Aſiam univerſam & cæteras — — mon. anni regnavit ſuper Iſraël-e I. Keg. I3. I. cum tamen dquadraginta an- mon, inquit, jam admodum ſenex moritur, exactis regni trantegit in pietate ac verâ religione. Sic & : licet multü annis regna ve. rit Saul, ait S. Greg. Uim, ſols regnſſe dicitur, in quibus innocêns ac bhu- Enn. Annot. 3. J. 6. . 6. F. 73. & ſequ. E. Conc. §6. n. 2. Englgr. Cæl. emp. T. 27. & 22. Primd exor. Anni Feſta luce. Alia eſt computatio Deum, aliud ſecundum hominem. Elevemus hinc mentis noſtræ cogitatus ad altius, idque ſupremum Regimen illius, ſto Nato. ſecundum carnem nato, nos Chriſtiani annos computamus, Sed quid, & quomodo deinceps: Tertullianus, L. contra Ju- gum limita- Tos Pulchré & aptè Chriſti regnum, omnium regum & po- kegi- eta — Ne. . Iduhn Aj. N 1 1 legl Aer , ( el AeH tnietk reke poltio 1 m Utat. nduen Nent65 1 W, olte⸗ Vten. nnti nſt orin Ao⸗ Mternitas Pœnarum Damni &y Seneis affligliſſcima. 6ag Regioner, poſtquam devicerat, tenuit. S Germani, Britanni, Maurt, Romani, imperzi ſui habent terminor“ Chriſti autenz nomen & regnum Regnum ubiq; porrigitut, uabiq;, creditur, ab omnibus gentibus colitur, aebidz, regnat, Chriſti on- ubiq; adoratur, omnibus qgualisz, omnibus Kex, omnihbus Judex, omnähms nium Regum & Populo- Deus & (Dominus eſt. Ita Tertull. Cornel. in 1. Cor. I. 23. f. 203. Sduapra rum regna ſu- Conc. at. n. 2. Hic ergo Rex ſummus & Monarcha unicus, cùm perat. omnibus Judex poſt finem mundi advenerit, quale tunc tempus erit? qualis Calculus & numerus annorum Regni ejus? EÆternitati calculus non eſt, neque numerus. Reg- Regnuum num Chriſti æternum erit. Ita enim 8. Gabriel Archange- Chrifti æter- lus ad Beatiſſimam Virginem „ Lucæ I. V. 37. 32. 33. Parie ſilium, num ex Luc.1. & vocabis nomen ejus Jeſum hic erit magnus, tum quà Deus, tum 3271. qua homo, & Filius Altiſſimi vocabitur; & dabit illi Dominus Deus ſedem David Patris ejus, & regnabit in domo Jacob in eternum, &. regni efus non erit fini. V. Cornel. in Matth. 2. II. de regno Chriſti. Exwod. 15. 15. Canit Moyſes: Dominus regnabit in æternum & ultrà. Exod.! J. 1. Vertit Chaldæus: in ſæcula ſeculorum, id eſt, in omnem æterni- tatem. Cornel. V. Daniel. 2. 44. & Bellarm. de æternd Felicit. L. I. c.6. F. 44;. Quamdiu ergo regnabit Chriſtus judex, tamdiu Electi erunt beati, tamdiu damnati in gehennâ cruciabun- tur. In æternum. O aternum! grande pondus æternitati! omni pœnà damni & ſensüus gravius, & graviſſimum! quis ver- bo, quis linguaà, quis calamo metiatur & deſcribat æternum? in omnem æternitatem? perpetuas aternitate? Daniel. 12. 3.5“ Præ- 4* ſenti dictione rudi & momentaneâ æternitatem, per ſenten- tiam Judicis Extremi decernendam, & quidem in impios, conſiderat meditemur. De aternitate Beatorum amplius quid dicetur zefra Conc. a1. n. . II.. Veriſſimè Drexelius de æternit. conſid. 9. concluſ. y. fol. 26. Cum de «ternitate ſermo eſt, inquit, nemo nimiùm dicere. aut rem nimium augere poteſt; quidquid dicatur, nulla eſt hic exaggeratio: ſemper minus dicitur, quod de infinito & æterno dicitur. Fuêre olim aliqui à veritate & univerſali o- mnium Chriſtianorum fide, nimiùm quantùm recedentes, Kk kk zZ3 qui 628 CoNCIO XXXVIII. Judicis Extr. Sententid impiis decreta qui crediderunt ac docuerunt, pœnas inferni non futuras æternas, ſed eas tandem aliquando, quæ Dei miſericordia ſit, in tempore finiendas, damnatosque demum ſuppliciis eripiendos. Hunc in Origine, inter alios, errorem culbat genis & alio- S. Auguſtinus, L. II. de Cöivet. c. 23. credebat enim ille, deemo- rum de Sal- nes aliquando à pœrnis inferni liberatum iri, eorum fuppli- vandis dam- cia finem habitura, Deumque poſt longa annorum curricula natis. iis reconciliandum. Vid. S. Aung. in Breviar. R. Fer. a2. Domin. . Duadr. LB. 2. Per Hiſpaniam Aniti hæretici errorem hunc dis- ſeminarunt diverſis interpretationibus, alii damnatos om- nes, ſolos alii Chriſtianos; iſti Catholicos tantùm, illi olos eos, qui largiores fuifſent in dandis eleemoſynis, ex orco li- Eternitas eſt articulus Fi- dei. Credo v .. . . . „ ccj. Cre um ε Fidei noſtræ capitibus, ipſa Kternita, Symbolo Apo- am terua, Dlu & Fidei noſtræ capitibus, ipſa Kternitas, Symbolo Apo- & beatam, & ſtolorum inſerta. Credo vitam æternam; quod cum dicis miſeftam. peccator, tantundem dicis, ac ſi apertè profitereris: Agquemadmodum firmiter teneo, in altero mundo æter- nam bonis vitam eſſe paratam, quæ omni eos voluptate & gaudio perfundet; ita quoque credo, aliam impiis & pecca- toribus deſtinatam, quæ omnibus eos doloribus, calamita- tibus, milſeriisque inyolvet. Hinc toties Divinæ Litteræ horrorem perpetuum, vermem mori neſcium, ignem inex. tinguibilem, ſupplicium ſine fine permanſurum, nobis innu- unt. Kternum! Beſſelti, Conc. 6. de Izferno. Hæc ipſiſſima veritas Ab ipſo Chriſto apertiſſimis verbis exprefſla ſæpius fuit: quid clarius: Diſcedite, male dictt, in ignem æeternam Mat. 2y. 11? Ob- Chriſtus uno ſervandus eſt Chriſti modus loquendi, quô idem uno loco loco ter in- ter dixit: Marcé 9. à v. 23. Bonum eſt tibi, ajebat: debilem introi- cullcat E*terni- pe in vitam, quàm duas manut habentem ire in gehennam, in ignem ee nertingn bilen. Bonum eſt tili, repetit Chriſtus v. zr. caudem 45 . 2nl vosre in Vitam a**nανα. Jz˖ö ð peder habenten mitti n Sehen- anm Gei, nextingiibelis: bt vermis eorum non moritur, & ignis non eXxletn- berandos putabant. Corn, Janſen. Conc. Ev. C Inn. fol. Szo. Drexel. n Conſid. g. Ade atern. Cornel, in Matth. ar. gl. Paolet. citandu. Sed er ror hic ab Eccleſia condemnatus, & Articulus Fidei eſt, & u . Gizu Atet one ter len live (oten Kig Ema lrtta — futurs lcordi. Mhlicis nollhat dlend⸗ hnl, Mmid Domng hunctk 1080n liſol orc. , Ded er. 0 MN atel⸗ nned ⸗ Aunir. littet irr. rerits te p. 44. . ohe ee ℳ . . GNN . nis, terrenis, & V —— — Mernitas Pœnarum Damni & Sensis afficifina. 62) extingaitur. In eàdem omninè conciene dictum hoc inter- calare tertium ingeminans, Bonum eſz tibi, ait, luſenm introiye in, regnum Hets, quam duos oculos habentem, mätte in gehennam Ugniz, vbi vermis eorum non moritur, & ignis non ertingiitir. V. 16. 22. quem non terreat Oris Divini tam tremenda comminatio: Vbi vermir eorum non moriter, & ignis non extingletur Tertidè fententiam hanc Chriſtus repetit, ut terribiles hoſce vermes & ignes cum Kternitate nobis inculcet „ ur eorum horror e Kandalum omne & peccatum fugiamus, ait Cornel. ic. Sufficiant hæc ipſius Chriſti clarifſima teſtimonia Chriſtia:— no. Veruùm pars magna Chriſtianorum, etiam Catholico- OChriſtiane- rum, gehennæ & cœli æternitatem eſſe, non credit; certè um magns aliter viverent, ſi id verè crederent. Sunt, qui videri ve- ”s lint, id credere: verbis ajunt, factis negant. Alernitatem xtefnitatem- aut nunquam aut rariſſimè cogitant; & cogitant tantum, non perpendunt, non inhærent, non examinant, inte llectum & voluntatem non concitant, imaginationi nil imprimunt: vix incipiunt, & mox aliò evagantur; & ſi quid forſan ſcin- tillæ bonæ ex hâc cogitatione natum eſt, id omne proti nus curis, negotiis, voluptatibus, velut aqua, fuffocant. Ita plurimi clauſis oculis, & obturatis auribus viam ineunt e- ternitati ad mortem: quod SS. Patres in Evangelico EPpulo D vesEpulo ne obſervant, eum tunc primùm levaſſe oculos, cuùm eſſet zn S primum tormenti EBucæ 1I6., 23., totãâ vitâ oculos habuit clauſos Mmaximè os , S“SDl pauperibus, ſed & omni pietati, intentus unicè pretioſis ve- „vvvvH,,. in tormentis. ſtibus, epulis, luxui; apud inferos primùm aperuit, ſed ni- Lacaæ i6.27. — ”“ä * 2 = * 8 mis ſerd. Nec eſt, quod miremur, aut nullam homini eſſe de Xternitate cogitationem, aut raram, & hanc facilè exter- X ſenſfualibus opprimi, multosque in cœcos manibus & pedibus properare in domum ægtern: luctus: via admodum ampla eſt, amoena, lata, plana, in quà nemo ad in. teritum errat; ſed in fine viæ & in termino cùm fueris, cum poſt mortem oculos aperis, regreſſus non datur; uti & Epu- oni non dabatur. Qu deſcenderit ad inſeroz, non aſcendet, nec réver- „ R “ ⸗ S „Rd 630 CoNCIO XXXVIII. Judici Exfr. Sententid impiis decreta .- mrnr revertetur altrò in domum ſuam, neq; cognoſeet eum amplides locus ejus. enrin J Job. g. 9. Drexel. de ætern. Conſid. g9. Concluſ. 3. F. 26. & in Rogo Uam- aipi nat. C. 6. H. I. F. 16 . Englgr. Cæl. F. &. Thomæ Ap. & F. 2. bidd. ulin Miernitas III. Et quid Kternitas? quæſtio difficilis. Illam potids lod quid eſt? experiemur, quàm ritè definiamus nunc. Cam homo de æter- zani nitate diſſerit, &œn‿ν Ae luce loquitur, ait S. Gregor. L. 27. Mor. c. d. lagsl. Poreſt,ied Rohner. Id quod ſaprd Conc. 32. ,.9. de leve inferni inſinuatum ert mrlins dici, eſt, id longe magts de IPSaà aternttate, quaâm minus capimus Uin. N quid non ſit⸗ aut apprehendimus, quàm ignem nobis ex humanis notio. Pi uti & de Deo. Tem, intelligi poteſt. Nemo æ&grè ferat, ſi dicamus, ſciri adhue non poſſe, quid ſit æternitas & quèò plus indagetur, plus in- (n Qdagandum relinqui: Et quomodo definiri poſſit, quod fi. w. nem non habet: quid ſit Deus, ait Plato in Ljmæo, non novi; quicd in non ſit novi E. Conc. zz. m. 4. Ita S. Auguſt. ſerm. 6n. de Verbs D. veram illam apud Superos beatitudinem depingit, omnem cujusque mali cogitationem ab eâ removendo; facilinus, in- ͤ quit, invenimns, quid ibi non ſit, qudm quid ſit- ita de æternita»es Definiri non loqui poſſumus; quidquid enim in hac vitâ videmus, & per u eęeenxteriores ſenſus percipimus, æzternum non eſt: quæ enim vi- in 5 Quid:? ex dentur, ait D. Paulus 2. Cor. 4. 1§. temporalia ſant 5 quax aukem non Boetio, & S. Videntur, æterna ſunt. Quid eſt Kternitas? S. M. Severinus Boé- ae Thomâ, tius Conſularis Romæ Dignitatis (de quò Faſti Mar. 23. Ctob.) mn librorum, quos Senex in exilio compoſuit, quinto, de onſolat. H Prosa z. mihi f. 137. ait: Eſt interminabilis vitæ tota ſimul & perfelts (vo- poſſeſſto, Drexel de æternit. Conſid. I. Ita & S. Thomas 1 p. . To art, . ſamt Simpliciſſimè & ruditer: Eternitas Dei eſt ſuummet eſſe, ſi- am ne initio & fine. Noſtra æternitas, æterna Beatorum felicitas, Mg & damnatorum miſeria, finem non habebunt unquam. 19 ITbunt hi in ſupplicium æternum; Nuſte autem in vitam ætername in Matth. 2y. g66. Dicuntur hæc facilè, ſed minus, aut à multis minimè capiuntur aut ritè apprehenduntur. Planiſſimè 8. Eternitati Auguſt. quæſt. ſuper Geneſ. L. I. ternum, inquit, ccſus W non „ dA. . . . T* . .„CD(27. .„foltl. 6 . Symbola. conſtituitur. WTEternitas eſt Cornelio, in Levit. 2Zy. 34 fe 763 3 GBirculus. Circulus in ſe recurrens;, cujus Centrum, Rmper, circum. “ Cirer 1 . eren- e AöXIternitas Pœnarum Damni &, Sen us afhitiſdinma. 63z 4 eu ferentia, nurquam eſt. Orbis undique rotundus, in quòô nec Orbis. Rota. e principium nec finis eſt. Rota, quæ ſemper volvitur & vol- vvetur in omne volubilis ævum. Drexel. cit. Conſider. I. de æter- potig nit. Lohner citandus- G. I. ubi plura. Quid eſt æternitas? quis ſa- eö tis capiat? quis explicet, quæ & quanta ſit æternitas? Doctori nha, R Angel. cit. l. a. I. C. in fine. Eſt duratio immutabilis & indeficiens, nuin caxrens ſucceſſtone, tota ſimul exiſtens: & c. S. Dionyſ. Areop. de Di- chpims bin. Nomin. C. 10. vocat immutabilitatem, immortalitatem, incorru- 6 NnOti. ptibilitatem rei totius ſimul exiſtentis ævum, quod non interit, ſed ,ſii eodem modo ſe ſemper habet. Et quid tandem gternitas? Cujus Quamdiu Wp⸗ duratio Semper, & finis Nunquam. Quamdiu Cœlum erit Cœ- Deus, tamdiu odt lum, quamdiu Deus erit, aut eſt Deus, tamdiu durabit æter- æternitas. id nitas tamdiu Cœlum beabit Sanétos; tamdiu improbos tor- D . q!uebunt Inferi. Qunsquis ad lnferni mala deſcendit, ait S. Greg. Omen L. 9. Moral. nequaquam ulterius aa lucem redibit, quia nequaquam ul- tra miſericordia parentis liberat, quos ſemel in locis pœnalibus Juſtitia um Judicanti damnat. Quamdiu hoc erit, æternum erit. Ita eſt: Ne Pro turpi unius momenti voluptate impii cruciabuntur, iI quibus modico labore ter beata illa patebat æternitas O do- s lor! 6 infœlices damnati! Pedag. Chriſtian. Audiamus, in hu- . ue jus Fidei veritatis contemplationem & impreſſionem, ad- 9061 miranda, quid ſit æternitas. ℳ. IV. Ad aternitatem, vel in umbrd obſervandam, notemus Calculus n dquosdam calculos. Hic tu animo concipe pulicem, formi- æternitatis, .. cam, muſcam, imperium à Deo accipere, ut Orbis univerſi muſe⸗ ebi- ℳ4 oymnes fontes ebibat; tum rivos, dein fluvios, Danubium, bortas Vnin. 6e Rhenumque Germaniæ, Padum Italiæ, Rhodanum Galliæ, erſi aquas. on FF†gypti Nilum, Indiarum Gangem, Perſiæ Fuphratem & Ti. tee grim Americæ Argenteum Fluvium (Kio de la Plota) latum ad o. mil- NMs liaria F. Ant. Sepp J. Lit. f. 123. Lexic. Geogr. P. Argentens in ud. mare Braſilicum ſe exonerans per oſtium ao Lencarum latum, ex ma- um rximis totius Orbis; alios alibi: denique Maria omnia, Mediter- raneum, Balthicum, Caſpicum, Rubrum, Pontum kuxi- cm num, ipſum denique Oceanum. iInſuper hanc univerſam Nr Mechtl de Jud. ertr. LII I omni- „ 632 CoNCIO XXNXXVIII. Judicis Extr. Sententia impiis decreta“«a owmnium fontium, ffuminum, mariumque molem aqueam eumn ed lege, ab earum und tantum exhauriendam eſſe, ut poſt ber annos centum aut mille, ſemel duntaxat, neque ultra uni- ou us horæ ſpatium bibat. Et quantum arbitraris, tenuiſſimo eß ſiphunculo tractura eſt muſca in ſingulas vices: quando ve- un! rò exhauſturus eſt pulex aut formica illam omnem vim o aquarum: Sanè tandem evacuabit puteos, alveos, fluvios, mN mDaria, quia finitis clauduntur terminis omnia: interea la- tare bentur complures annorum milliones, poſt quos tamen ne- (cuin mo verè dixverit, æternitati aliquid deceſſiſſe. Paul. Zehentner in ln ſine citandi. à fol. 358. Englgr. Luc. Evang. Emblem. I. J. I. f. 3. Ad- [un ExS. Bonav. damus nunc aliud & D. Bonavent. Cardin. de Iuferno cap. 9. No de mari imͤ- Si Damnatorum quispiam ita ploraret, ut ſingulis centenis l plendo per annis nonniſi unam lachrymulam funderet: hæ autem i Eehee guttulæ tot annorum centuriis aſſervarentur, ut demm k tenis annis Mare aliquod æquarent; eheu quot annorum milliones e- faundendam. Funt revolvendi, dum vel rivulus, ne dicam, Oceanus fiat. . Et tamen tunc verè dici poterit: Kternita primum incipit: kI ſed fiat hoc iterum, & alius ſeu fluvius ſen mare ex his tam raris guttulis colligatur, iterum toto illo exacto tempore di: ( cendum erit: Nunc incipit Fternitas; & ſic deinceps in inft en nitum. Drexel. de Kiternit. Conſid. 9. concluſ. . f. 26. Si Deus do. il ret (verba funt Cornelii) dicerétque judæ & cuilibet dam- u nato: ſingulis millenis annis pro tuis peccatis emittes unam cu duntaxat lacrymam; & quando hoc modo, per tanta anno. ton rum intervalla, tot lachrymas emiſeris, ut iis totam mundi ixß capacitatem impleas, miſerebor tui, téque ex inferni igni: on bus, peœnisque eripiam, gauderet ſanè judas gaudio ingenti & ineffabili, eò quòd aliquam haberet ſalutis ſpem. Secd ((e quàm longa hæc ſpes, quàm vaſta annorum ei in pœnis eme- (n tienda eſſent ſpatia? quot millena annorum millia ei expe- oe⸗ Gtanda, antequam lachrymis ſuis vel ſcyphum impleret è4 quot milliones annorum, ut poculum? quot cubi anno-. rum, ut dolium unum: quando ergo cubiculum, quando 4 domum, eta neam no core. IVin WN Aek. Denlet. mnin entenns Aen eu Nest . hat Sn. Sdmk e ll. ik. I8 t ⸗ 0.. nnd⸗ 4 1 el e⸗ ⸗ leſet! InO ⸗. ndo tpolt Auni. (4954 Nucdd N . 4 4 * Mternitas Pœnarum Damni & Sensüs gra viſima. 633 domum, quando urbem, quando unam Provinciam, quan- do terram, quando aẽrem, quando cœlum lachrymis ſuis compleret? At jam infelix Judas ne quidem hanc ſpem ha- bet, ſed etiamſi per hæc annorum interſtitia totum mun- dum lachrymis impléſſet, nec dum finis, nec dum medium, imdèò necdum principium eſſet ejus miſeræ Kternitatir quia novus ei mundus, priori ſimilis, lachrymis implendus pa- raretur à Deo, & eo impleto tertius, & poſt eum quartus, quintus, ſextus, & ita deinceps ſine numero, & termino. Idem eſt ex adverſo de gloriâ S. Pauli, & cujusvis Beati. Ita Cornel. in Malach. a. 6. f. 547. Ex Guil. Peraldo Epiſc. Lugdun. fere ſimilia Drexel. Zo. 1. de æternit. Conſ. 4. J. 2. f. 12. Obſervo hic inſuper graviſſimam damnatorum miſeriam ex eo, quòd illis cruciatuum ſuorum ſingula momenta, horæ; ſingulæ horæ, mille anni & amplius videantur, neque ſuos cogita- tus à tantâ pœnarum acerbitate & intenſione aliò deffetere poſſint. Sicut econtra Beatis mille anni in cœlo vix hora aut momentum videbuntur. Adeo: Ardebunt miſeri in igne gterno in aternum, ait S. Bernard. L. Medit. C. a. Et D. Diony ſ. E Dionyſ. Carthuſ. Elapſis, ait, decem millibus annorum adjicientur Carthuſ. centum millia: poſt hæc centum millia, tot jungentur, my- riades & milliones, quot in Firmamento ſunt ſtellæ, & in lit- tore maris arenæ: poſt quæ longiſſima annorum ſpatia, quaſi nihil de pœnis noſtris acciſum eſſet, ſic iterum ab ini- tio pati tormenta incipiemus, atque ita ſine interruptione, ſine fine, ſine modo, volvetur aſſiduè noſtrorum tormento- rum rota. Ita Carthuſ. in Seculo Amatorum mundi. Lohner. V. In idem recidit, quo æternitatem metiamur, aut me- ditemur potiùs, & concipiamus ex cit. Dionyſ. Carth. Finge Alia com- etiam, ſi vis, arenoſum montem ab Oriente in Occidentem paratio de protenſum, & inde à terrâ ad empyreum cœlum cacumine maximo aſſurgentem: Divinâ autem voluntate paſſerem unum ſin- monte are- noſo: Ex gulis annorum centenis millibus myriadum granulum u- Dionyl. num roſtro exportare; donec ſolus, ad ultimam arenam, Cat th. 6;4 CoNcIO NXXXNXVIII. udicie Extr. Sententid impiis decreta montem aliò transportârit: quæſo te, quando tandem id futurum eſſet? Certè eſſet tamen aliquando; nihil enim in tanto cumulo infinitum eſt. Adeoque ſi vel poſt longiſſima illa tempora damnatis in Inferno ſpes eſſet, ſupplicia eva- dendi, quanta illis hæc conſolatio, quantum gaudium fo- ret?! Verum enim verèò poſt totam illam tanti temporis va- ſtam longævitatem nihil eſt, quod ſperent miſeri; nihil illis de fuppliciis imminutum; totum ſupereſt, quod primo mo- mento, quô ad Inferos detruſi ſunt. Paædag. Chriſt. Mercator. citandi Englgrav. cit. ubi & cum Pœdag. & Drexel. Conſider. 4. Y.ß 2. de ingenti calculo numerorum Arithmeticorum. Vnum Aliud ſimile adhuc addo in idem. Terræ animantium una eſt, quam Pi- Amotu Ani- gritiam vocant, à motu pigerrimo. De hac Petrus Maffeius malis Pigri- tiæ. eorum cacuminibus degit plerumque, quarum in aſcenſu biduum circiter, tantum in deſcenſu ponit, neque verò ad- haortationibus aut minis, ſed ne plagis quidem fuſtibusq; be- ſtiam vel tantillum de inſitâ ignaviâ de tarditate dimoveas. Ponamus ergo, Deum damnatis ita dicere: liberabimini, miſeri, cum hæc beſtia percurrerit omne illud, quidquid in aaltum erigitur, arborum, montium, ædificiorum ac totius Mundi ma- orbis, qui in circumferentiaâ dicitur habere 5400 milliaria enitudo: Al. germanica, ipſius denique Firmamenti (cujus à terrâ tanta titudo à terraâ KRane; HH . ad Firma- eſt diſtantia ſecundum Aſtrologos, ut lapis molaris, conca- mentum. VOFirmamenti demiſſus, vix nonaginta annorum ſpatio ad nos decideret, unde terræ globus reſpectu Firmamenti pun- ctum eſt. Omnem terræ ambitum ad cæli ſpatium pundti conſtat ob- tinere rationem; id eſt, ut ſi ad cæleſtis globi magnitudinem conferatur, nihil ſpatii prorſus habere judiceture ait S. M. Boëtius Lib. 2. Con- Pol. f. 32. Franciſci Maurolici Itali judicio cœli quantitas con- tinet milliaria Germanica vicies quinquagies quater mille- iſt. Indicæ L. 2. in deſeript. Braſil. Lento ipſa ventris adipe ver- tit humum, neque unquam in pedes aſſurgit: denique tam tardè movetur, ut quindecim ipfſis diebus aut lapidis jactum continuo tractu vix prodeat: victitat arborum foliis, & in Pworun 1 ſuoc (i EKc ſ coo. Vt ” ie (Ee Aſuk ii, 009 i 6 du Mternitas Pœnarum Damni & Sensüs afflic'ſima. 6 355 ndem ii na, novies mille, centum & ſexaginta. V. Drexel. to. 1. de Cæl⸗ n L. 2. C. §. Item hic Conc. 40. n. 3. & 36. n. §. Zo. Adam Il;eberus Diſcur- npirn ſaa Curioſo 1. S. 2. a. I. fF. 65. Eã inſuper lege, ut nonniſi ſingulis lchern 10000. annis uno quadrante rependi copiam habeat. An iunſ. denique finis æternitati ſperari poſſet: O Deum immorta- DWWẽ NSe lem! ſpes ſanéè foret certiſſima, etſi poſt innumerabilem nihilils millionum annorum numerum & myriadum, Mhrias eſt nu- inom merus decem milliun qué quis non crederet ipſammet ex- o hauriri zternitatem! quæ quidem ſemper in principiis Eternarum ,, manet; horret vel cogitare mens. Huic immenſo jam pœnarum Vum annorum numero & ægternitati junge amiſſum bonum in- moles, quan- gumt finitum per pœnam damni; junge cruciatus acerrimos ta? Mu continuos ſine interruptione vel remiſſione ignis aliôsque, Geſ de quibus duabus Conc. præced, quorum utrorumque nunquam un non eſt ſenſus & animi & corporis acutiſſimus & inevitabilis ituan ac dolor, cur gleſperarione: miſeriarum abyſſum! junge dn remorſum coenſcientiæ & cognitionem, hæc mala omnia tem cum gratiâ Dei, nulli negata, facilè evitari potuiſſe, & obti- dd neri Bona infinita, momento temporis, etiam ultimo adhuc G. vitæ tractu: quis hæc omnia cogitata penetret? quis:? quo- Oſess modo improbis monſtrosàâ multiplicatione accreſcet in tor- innn, mentis ſuis æternitas? Diſcedite in ignem æternum, quò non ignis niin tantùm, ſed & pœnarum in gekienn æternitas ſignificatur, juxta Bedam, Theophylactum & alios paſſim: Ingens pœna, iuu quæ damnatos adiget ad deſperationem, furorem, rabiem, na ad blasphemandum Deum, parentes, ſocios & omnes crea- N turas: quia quamdiu erit Deus, reprobi ardebunt in gehen- fon na, & cruciabuntur die ac nozte in ſacula ſaculorume Apoc. 20. Io. Hæc e cogita. Cornel. ”M . HßMB .R VI. Hec frequenter & aſſiduè cogitandi neceſſitas eſt, & Kternitas , utilitas ſumma, ne eò miſeriarum æternarum devolvamur. oo r CH. Nhil eſtæqgud atile, ac de gehennd diſſerere, ait S. Chryſoſt. Hom. 2. in ſerio “ o. in Ep. 2. ad Theſſalonic. quidni & cogitare? Fieri enim non poteſt, ut perar. le. anima de gehennaâ ſolicita, citò peccet: Nullus ex in, quigehennamha- I-.11l3 bet enter tribula- — —— — 636 CoNCIO XXXVIII. Judicis Extr. Sententia impiis decreta bet ante oculos, incidet in gehennam : Nullas ex dsz, qui gehennam de- Lpiciunt, effugiet gehennam. Ita S. D. Lohner cit. to. 2. tit. 16. H. 9. Multi, qui æternitatem pœnarum præ oculis habuere, ad fru- gem meliorem converſi ſunt. Beſſ. C. 6. f. y32. imò omnes juxta S. Chryſoſt. hic primùm allegatum. O Kternum cogitatum, quod tibi cœlum & ſuum in cœlo gradum debent? O Kterni- tas, ſic abſynthium es in ſalutem, quòê quævis hujus vitæ no- xia dulcedo & voluptas amareſcit! O Kternitas, quæ omnes hujus mundi divitias & honores contemnere doces, à pec- catis ad pœnitentiam, ad Religioſa clauſtra, ad jejunia, ad lachrymas, & provocas, & comes es ad mortem usque, etſi Peœnarum Mternitas 88. &] Martyres 1 V 1715 2111E111, aninrartt: ſed las fſlammas, quas æternas fore, per fidem didicerant, ex- triſtis! de quà S. Cyprianus M. de Unit. Eccleſ. dicit, ſanctos & alios ad tinguere poſſent: Tot magnates & proceres mundi depoſu- Iu NWe. in contemptum erunt purpuram, &ũ carnem ſuam duro & rigido ſacco cilicio- mundi, tole- que cooperuerunt: Imperatores ac Reges oſitis ſceptris, randas pati- in ſe ad ſanguinem usque flagellis ſævierunt. O Kternum, tiones. lenæ palatium imò cœlum: nudam & duram humum S. Ca- rolo Borromæo mollem: O Titernum! te continuò cogitans 8. Hieronymus petrâ percuſſit pectus ſuum: O Kternum! Carolus V. gemmeâ denudaſti coronâ Caput Auguſtiſſimum Caroli V. Imperium ab-illius Imperatoris, qui tot Regna & Provincias ſuo imperio dicat, auctore ſiibjugaverat, & ſubjectas habebat, eumque in anguſtam & 8. Franciſco pauperem Cellam ad vitam ſolitariam relegſti, ad ſe paran- Borgia. dum beatâ morte. Calam. Glv. D. 32. n. 7. & Daadrageſ. D. 14. fF. 223. V. Paciuchelli in Jon. D. yI. n. 19. Cornel. in Numer. 23. 10. F. 977. Ejus Exequiæ ante obitum piâque mors, ætat. 58. biennio poſt abdicatum Imperium A. 1558. nocte ante F. S. Matthæi. Fam. Strada & 7. de Bello Belg. L. I. f. 9. & o. O Kternum! te qui cogitant, ſibi faciles & dulces faciunt omnes hujus vitæ & mundi tribulationes, amaritudines, calamitates, quibus Martyres certâſſe, totum ſuum effundere ſanguinem, ut il- lapides S. Stephano feciſti dulces; Craticulam S. Laurentio ſuavem, Rotas S. Catharinæ leves; & Specu feciſti S. Magda- . lente cjv⸗ L.lta m, i gnan a. n (yb Wre ni la liu lur⸗ cko n eexe R An ☛ —— — — — — = — unu Alternitas Pœnarum Damni & densus afflidiſima, 63 „ md. patienter & pro Deo toleratis peccata ſua expient; ceu reſpe. M 6 KRu cujus omnis res, quæ finem habet, brevis eſt, ait S. Au- Pecchii car- n. guſt. Ita brevis cenſeri poſſit carcer, altum fœdumque an- cer annis 19. Sm trum, in quod ab Inimico Nobili Pecchius Ciſalpinus, vir Nun , magnanimus, dejectus, in dies fruſti lo panis & pauxillo aquæ . annis 19. longâ captivus nocte, tantùm non totus compu- ten truit, de quò Majolus to. 1., Colloq. z. f. Drex. Gymnas. Pat, p. 2. c. 2. n Y. 3. Englgr. cit. Ly f. z. Pexenfeld. hiſt. Iaé. WRternum dicimus, quod A. immemorialis, longiſſimi, diuturni temporis: at brevis heac ⸗r edd MWternitas, qualis videatur morbus illius, ſanati à Chriſto Morborum ,dd Joann.s. triginta & octo annos habentis infirmitate ſad . y. Morbus diuturnitas e h S,Lydwinæ V. ægritudinis aſſiduæ & multiplicis in annum ini l. 38. Faſti Mar. 1I4. Apr. infraà n. 10. Morbus, genere virtute & ſan- ubar tolc. ,4* KGitate illuſtris Dominæ Marinæ de Eſcobar quò ipſa domici-rata. l. lium omnium morborum viſa annis 30. afflicta extremeè, ſan- liw Ete obiit ætat. 79. anno 1633. Vdalr. Mayr & 7. in Vità c. 13. 29. Et , innumera alia, que æzternitz fitè ferre docet ad effugienda um inferorum mala. Et quid tu mea peccatrix anima, an lubet ea inhanc aternitats tam miſeræ domum æterni ignis ire: ubi kglr chaos magnum firmatum eſt- Lucæ I6. 26. Cœlo inter & orcum, WWaο beatos & damnatos; cujus inferni claves ſibi ſoli reſervavit mn Deus: Apoc. I. 15: O avertat Deus, inquis, infinit miſeri- G Cors. Hoc ut fiat, in veràâ peenitentia imitare ſedulèò ea, quæ Intellectus H mox dicturus ſum. Vnum priùs adhuc edoceare, intelle-noſter ad co- e Cctus noſter cur ad cogitandam æternitatem, adeo Fide certam, gitandam æ- n4 impiis adeo terribilem, difficulter adducatur: nempe ima ternitatem W un. ginatio noſtra non capit, neque aſſequitur tam remota, ne- n campel- dque penetrat: infinitum eſt, impenetrabile eſt. Erubeſcitus⸗ SH%⅓⅝ quodammodo intellectus noſter, aut indignatur, in eo ſe mio fatigari, quod penetrare non poſſit: ſed huic malæ vere- e. cundiæ cedendum non eſt; impellendus & cogendus eſt in- i tellectus, ut ſaluberrimam hanc cogitationem quotidie as e frequenter & ſaltem in his talibus fimilitudinibus perpen- bus dendis ſeſe exerceat: nunquam errabit, nunquam nimis RH ððUMUD multos, = s8 CoNcrO NXXNXXVIII udici: Exir. Sententis inpin decreta multos, nunquam tot annorum milliones cogitabit, quin ſint plures atque plures in infinitum: unde S. Danielc. 12. v. 3. vocat perpetuaæs æternitates. Drewel. cit. Conf. 9. de ætern. concl. p. f. 2z. & Conſid. 4. J. 3. Corvus di: ſèe PoLs; . 6Tr pan, “ cit: ogitevi olim habuiſſe, domi ſuæ cicurem incolam: advertit ali- dies antiquos, quando herus, quèd avis triſtior ſederet, & ſuis ſe plumis nos in mente quid mente coqueret, aut quæ ſeverior cogitatio animum babui. Pfſalm, exederet. Tum Corvus, quâà voce potuit, Cogitavi, inquit, nult. mul ex oculis Patrisfamilias abiit; ut credibile ſit, ſub Corvi ſchemate ſpiritum aliquem latuiſſe, quem æternitata memo- ria exercuerat. Zeh. f. aoz. Sit, ut ſit, nos monemur certè, Corvus ſym- eternitatem in ſalutem noſtram ſeriò cogitare: ne corvi ſimus bolum im- eâ ratione & eò ſenſu, quòô S. Auguſtinus: pſarer eſt, inquit, Pnitentis. ſ. 76. de Vöerb. Dom. quæ multos occidit ; dum dicunte cras, cras, & ſu- etoſtium clauditure remanſit foris cum voce Corvind, qui non habuit gemitum columbinum: Cras, cras, corvi vox eſt. Ita S. Aug. allu- dens ad Corvum in Arcam ad Noe non reverſum: Geneſ. S. 7. Nempe pœnitendum eſt ex graviſſimâ ratione & conſidera- tione tremendæ Kternitatu, quam ſedulò meditatus eſt S. Da- David cordi vid Rex Pſal. cit. 76. 6. Cogitavi die antiquos, & annos æternos in men- habuit duo tehabui. Duo maximè tempora cordi habuit, nec tam præ- z6.6 ora. M. teritum, quàm futurum obſervans. Anticipaverunt, ait, vigi- 79 ° lias oculi mei, turbatus ſum, & nonſum locutus. Quid tibi ſomnum abrupit ſanctiſſime Propheta? quæ hæc antelucana negotia? unde hoc ſilentium & animi perturbatio? Cauſam audite: Cogitavi dies antiquos, & annus zaternos in mente habui. En hoc eſt, quod illi ſomnum rupit; præteritos cum futuris æter- nisque annis contulit: neque hoc ſolum interdiu. Et medi- tatus ſum nobte cum corde meo, & exercitabar, & ſcopebam ſpiritum menm. Et quod hujus nocturni exercitii eſt incitamentum?: Nanquid VII. Refert Paulus Zehentner citandus i,hee, ex Srozio Gigagna L.. 3. Mag. c. 6. de SPirit. aëres, Civem Erfordii Corvum 76. 6. Et eva- Jier antiquos & annos æternos in mente habui. Hæc ubi dixit, ſi- e , . nguit ds! cia be iguist iv. Kalit tionn ſohe & annos ater- involveret, meditabundæ ſimilis; ergo hortatur, fateretur, Elernin⸗ Mih Wor M oogi Un “ un Clor ltern NWN imne in, eumen di cume bent, ſh ir/ Tl l tetn — t, gin Mn oryu Att d. eun. teret AMirn imgit, o,Ad. ibon wen⸗ Ur ean, i inut, tkatndrt Onlier ekS. e. OnNAN gein e: ubo diel ſimm ſgel 1 AAlternitas Pœnarum Damni & Sensũs affitiſfima. 639 N⸗aunquid in zternum projiciet Deus, aut non apponet, ut complacitior iitadhuc? En ut formidet & horreat æternitatem, ut Divina ju- dicia pertimeſcat, ne perpetuis in ſe pœnis animadvertat. Et quis meditationis iſtius eſt finis aut effectus: Ez dixi nunc capi v. II. Ita momento pænè, ſeipſo factus eſt melior; non eſfectus? diſtulit, non procraſtinavit, non in deteriores annos emen- Pixie nunc dationem conjecit. Nune cæpi, nunc ſanctiùs vivam, non ANP’. poſt horam, aut diem. Si ita poſſem, dicat quis, meditari Auam nulla aternitaten, ut eam meditatus eſt David ſanctus, forſan eti- pænè in mun- am illud: Nanc cæpi, promptus & hilaris pronuntiarem: At do aternitati ciis diſtractus in mille partes, inter homines ago, multum mali video audioque; ita vix locus eſt apud mè tam ſalubri cogitationi de æternitate in circulis, in conventibus, in ſympoſiis ejus generis colloquia non ſunt noſtra, ut vaga- bundam per multa mentem ad æternitati conſiderationem af- figamus. In conviviis nugisque res agitur, ſeria hinc exu- lant. Nova ex Italia, Galliaâ, Hiſpaniâ petuntur: nimis ve- tera ſunt, & ſæpiùs decantata, quæ è cœlo, ex inferis, ferun- tur nova; hæc jam ſcimus: quid opus talia ad faſtidium to- ties repetere? ſic æternitats cogitandæ vix aptus uspiam locus, vix commodum unquam tempus reperitur. Ita, mi Chri- ſtiane, quàm verè hæc dixiſtil utinam culpam, quam agno- ſcis, etiam emendes. Nimis hoc clarum eſt, & oculis cre- ditur, nullam pænè in mundo æternitati curam eſſe, cùm tamen non defſinit, quæ partim illius nos ſæpiuùs, partim quotidie „moneant. Annos azæternos in mente habe; præſertim cum eſt peccandi occaſio, cùm doœmonis ſuggeſtiones ur- gent, cum lædendæ conſcientiæ inſtat periculum. O tunc annos æternos in mente habe. Ita fere Drexel. de æternit. Conſid. z. init. P. II. & per totam. Infrà Conc. 5g. n. 2. H VIII. O utinam ab infantiâ nobiſcum nutriretur hec tam longæ in infinitum æternitati ſancta & neceſſaria conſide- ratio, quàm boni eſſemus inomnem vitam, quàm à peccato Mechtl de Jua. extr. Mmmm immu- ego curis quotidianis involutus, laboribus impeditus, offi-cura! ſeptennis 640 CON CI0 XXXVIII. Judicis Extr. Sententiꝗ impiis decreta immunes, quàm ad pœnitentiam, & in adver ſis patientiam omnem, faciles; quàm acceſſus per mortem ad Judicium S§. Tereſia ſecurigr! O aternitas Oignem aternum! S. Tereſia, fœcunda Religioſæ & ſanctifſimæ Sobolis, Ordinis Carmelitarum, ab Eternita- Mater, puellaris adhuc ætatis virguncula, à Patre Alfonſo tis conſidera- de Cepeda, paris cum Conjuge, Beatrice de Ahumada, ſed tione ſancti- tatem orſa 1 anno ætatis 30. mortuâ, laude, piorum librorum lectioni deditiſſimo, cum aliis liberis ſimili ſtudio addicta, hunc in timore piæque educationis fructum fecit, primordia futu- ræ ſanéctitatis ab æternitate feliciter orſa. Septimum annum agentis, ſacris libris impenſiùs vacantis pectus Deus coleſti lumine perfudit, cujus ope caducæ vitæ brevitatem & in- conſtantiam, velut ex altâ ſpecula, proſpiciens ex jam inde decrevit, quò & quà properaret. Ingens enim, & ſeipsâ major, propoſitis hinc humanæ vitæ ludibriis, bonorum ejus levitate & inſtabilitate, hinc æternitati interminandeæ ,„ . . „ 1 . gaudiis & tormentis, ſæpius admirans hæc verba, ſecum & cum Roderico Fratre ſuo, repetebat: I æternum, in aternum, inæternum cruciari; in aternum latari . ſene fine Aolere, perpetuò gau- dere. Colloquebantur hi duo inter ſe identidem fuper ma- gnitudine hujus argumenti, repetentes intimi animi ſenſu verbumillud: Aternum. Qué Dei ſenſu invaleſcente, non fſolùm orationi & ſolitudini intenta, ſed cùm hiſtorias Mar- tyrum unà cum prædicto fratre Germano, natu propemo- dum par, legeret, martyrii deſiderio incenſa, ex paéëto cum hoc fratre ſuo à paternis ædibus, & de civitate egreſſa; Africam petiit, ut à Saracenis pro Chriſto jugularetur. Sed à Patruo revocata, eum dein ſanctitatis gradum adepta eſt, quem magnàâ veneratione cum Hiſpaniâ totus Orbis Catho- licus miratur. En ex Zternitati ſcintillaà magnum ſanctitatis ignem in tenellâ adhuc Virgine accenſum: Nos verò miſeri inter errores vitam conterimus, & partim tunc demum vi- vere incipimus, cùm deſinendum eſt, partim deſinimus, an- tequam incœperimus, partim etiam aternitatem veram pro- poni- (N N Ctern tn AInm len⸗ umn Eioln Ali c Por. les l lopy Un r 5 . 5 2 teti AVVlternitas Pœnarum Damni z Sensus afflidiſima. 641 Niam ponimus, certe negligimus, parùum curamus, quæ nobis G tam facilè, cogitata, orcum claudere & æternum ignem ex- Clnda tinguere poſſet. Ad Fetri Räibadineira J. Floren. Sanöbtorum Ap- umn, penazce de &. E. Tereſià fol. 3 . Paul Eebentner a f. z96. ex Franc. Kiberd inod & . invita B. M. Tereſ. L. I. c. X2. SA IX. Ingemiſcendum hoc loco eſt, nobis hujus miſerri- Temporalia Gmn mæ vitæ, tam brevis, curam omnem, ac ſi æternùm hic ſolicitè agi- un vivendum eſſet, modicam aut nullam ægternæ eſſe, cùm ta- mus, ternn fun men potius pro aternâ laborandum omni modo, uti dicebat negligimus: unmn Zeuzxes, ſe pingere eternitati. Ergone adeo, etiam cum of- mn noſtrum elel fensâ Dei, contra monentem bene conſcientiam, contra no- tum. na teas nobis Dei & Eccleſiæ leges, denique cum noſtræ ſalutis nicde gternæ diſpendio, & tantum pondus apud nos habent præ ſeentia viſibilia, caduca, tranſitoria, incerta, affligentia pauaca cun & modica, præ mille futuris certiſſimò, inviſibilibus equi- Gode dem modòè corporis oculo, fide tamen creditis, perennibus? HM un4 Non formidamus coœci mortales, breve tempus vitæ noſtræ brerevibus monentis ad mortem properantis, peſſundare, & r. vaniſſimis paucularum horarum voluptatibus rem omnem en perdere, miſerumq; inferorum ævum, nunquam non dura- Momenta- tun turum, & æternitatem ſtultiſſimã nundinatione mercari. Mo- neum quod em mentaneum, quod delectat; zternum quod ecruciat, notiſſima eſt delectat: æ- N. ZSententia S. Gregorii. Et Chriſtus ipſe, Matth. I6. 26. Quid e- ternunty quod He- zim prodeſt homini, ſi mundum univerſam lucretur, animæ Verò ſuæ de- Huciat. dt trimentumpatiatur, damno, uti eſt, æterno.- Duid nobi profuit ls fſaperbia“ ajunt damnati, Sap. . 8. Quid profuit Jjudæ, ac- de cepiſſe 30. argenteos: Quid diviti Epuloni, indutum fuiſſe — , purpura & byſſo, & epulatum quotidie ſplendidè? quid vo-. . luptas profuit Zambri & Cozbi, in ipſo ſcelere à zeloſo Phi- cs nees pugione confoſſis Namer. 2.7, ad tartara ipſo momento n delapſis: quid tibi totus mundus, omnes opes: cum bPerditus n. in æternum eri? Jerem. yI. 26. Damnatorum lamenta ſeria e- 3,1 runt, cum illis tota incumbet cternitati moles, at ſera. Vel Inſipientia in humanis videtur, & eſt magnæ inſipientiæ, velle facilè eſt, vitam ex- Mi⸗ Mm mm 2 Proſti- poncre brorte 642 CONCIOXXXVIII. Judicis Extr. Sententid impüs decreta levi: quantè proſtituere & periculo vitam corporis, pro lucroaliquo quo- magis anil- cunque temporali, juxta illud: Ommnia ſi perdas, animam, vitam, mam æt t- famam, fiem, ſervare memento. Fuit me ſciente, qui in lacu temporelz. Piſcino periclitanti cani ſuo opem ferre volens, ipſe aquis temporali. „ . . . hauſtus periit. Et, dum hæc ſcribo, moneor ex Anniverſari4 recurrente die Caſus perquam luctuoſi, quò A. 1633. 2. April. pPræſente Bernardo Duce Vinarienſi irritato, Vrbe hâc Her- riedenſi, tormentis muro admotis, facilè in poteſtatem acce- pt4, in Arce, ad quam Cives cæterique confugerant, om. nes vix uno alteròve in latebris ſalvato, à Suecis miſere pro- .₰ . — * ., . .„„ miſcuè per triduum cum tribus Canonicis, & exteris duo- bus Parochis, in unico Arcis hypocauſto, ultra 60. & uni- verſim circiter trecenti, vel plures, Abr. Saur. Stattbuch V. Herrieden trucidati ſunt. Tanto malo januam aperuit, & ooccaſionem fecit pecus Officialis loci, quod ut in arcem in tu- . tum reciperetur, portà arcis apertâ, und hoſtis tumultua- rie Vi irruperat, punctim, cæſim, ac quâcunque ratione, ſine diſcrimine mactans obvios, cùm aliàs, Portâ bene clau- 3834, Iin Arce Cives, facili ſpe bonarum deditionis conditio- muim, ſeſe tueri potuiſſent aliquantiſper. Itaque ſalus pau. corum pecorum ſtetit cædibus aliquot centum hominum, cujus occaſione hæc inſero. Ita ſæpiſſimè in gratiam corpo- ris perditur anima, pro terreno æternum, pro mundo Deus, qui ſæpè, ſuperſtitionibus & mediis illicitis, ut ſervetur bos, aſinus, equus, graviſſimè offenditur. Vid. Conc. gl. n. 29. Thomas Mo-17 Kternorum mercator alius fuit fortiſſimus ille Athleta, rus pro ter- Angliæ Cancellaf 1105 . Thomas Moru 8, de quò Nicolaus San- me Mechn. derus Catholicus Doctor in Academiâ Oxonienſi, Lib. 1. de temnit hono- hiſm. Anglic. memor iæ prodidit, hunc virum egregium, res, opes, vi- Cum à Rege Henrico Octavo vinculis detineretur, multis ab tam, Martyr. Aloyſià Vxore ſollicitatum fuiſſe, ut ſui ac ſuorum miſertus, tempori ſerviret, & aliquid regiæ voluntati tribueret, nec „ qnlatos honotes opésque, propoſiti ſui nimis tenax, repu- laret; ita verò Morum reſpondiſſe: Dic amabo te, mea A- loyſia, arr il. hine Atan lele, Mir R itete m n WV cdt e luin Ri . Nu AMternitas Pœnarum Damni & Sensus afflictiſima. 643 . loyſia, bonis iſtis, quæ commemoras, quamdiu fruemur? en Cum illa viginti annos dixiſſet, ſiquidem Deo ita videretur, len abi, inquit Eccleſiaſticæ libertatis aſſertor fortiſſimus, abi, Hs ſtulta mercatrix: tune me caducis viginti annorum bonis æ«- ri ezerna commutare ſuadebis? nam ſi annorum viginti millia di- „NA. ceres, aliquid diceres; ſed tamen ad æternitatem quid eſſent? chi. Abſit ergo, ut tale quid unquam eveniat: quin me carcer ni iſte tota vitâ & bona fiſcus habeat; adde quascunque calum- n,on nias, & mortem ipſam potiùs, quàm æternam felicitatem e tanto periculo exponam aliquando. Dixit, perſtitit, Ca- sad. pütque pro Eccleſiæ Sanctæ defenſione generoſus ac glorio- Kun fus Martyr dedit. Sander. Cornel. in 2. Petr. 3. 5. fol. z95. Mercat. beh. NWal. Catechet. in fine fol. 6oz. ædagog. Chriſt. to. 2. p. 2. C. 4. f. 318. eni,4 Drexel. Cymnas. Patient. p. 3. c. 6. J. 7. Pexenfeld. fjurtè Hiſtor. 1I2. Ant. ui. Maria CGratianus Theatrohiſt. f. 211. Englgrav. Emblem. I. J. 3. Ita pro n egternitate ſentiendum & agendum eſt. “””Z oan, X. Concludo aptiſſima in rem præſentem Hiſtoriâ ali4, S. Lydwina: e quæ vel ex molli lecto docebit æternitatem pœnarum, ſen- 38. annis tentia Chriſti judicis decretam impiis, afflictiſſimam. Lyd- morbos per- u Wwina Schiedamenſis virgo religioſiſſima, patientiæ omnisq; tulit ſæviſſi- un, ſanctimoniæ ſpeculum, triginta & octo annis morbos per- 0s. ed. tulit ſæviſſimos, non minor tamen patientia illius fuit D, quam dolor. Ad hanc ut reviſeret, ægrè perſuaderi ſe pas- Ej vir ſi⸗ 4. em ſus eſt homo flagitioſus, quem nemo unquam eò potuit per- tioſus pecca- „ trahére, ut apud ſacerdotem crimina ſua accuſaret. Hoc ta percenſet. tlen demum ab eo quamvis ægerrimè impetratum, ut apud Lyd- öWinam, tumbæ proximam, conſcientiæ ſuæ vulnera non- HßMUU mhilaperiret, & iis medelam peteret. Ile, quod ejuscemo.q g di pecora ſolent, id jlocum interpretatus, ad ægrotam virgi- h nem viſit, atque ut promiſſis ſtaret, ſcelerum ſuùorum ingen.· e, tem catalogum ridendo percenſere orſus eſt. Illa per om. , nhnes coœlites rogare hominem ſibi ea narrare omitteret, has l tales conſcientiæ labes ſacerdoti aperiendas, ab aliis ea au- gen A- diri nefas eſſe. At ille, prout cœpit, narrationem pPertexuit, lyiin H Mm mm 3 & lon- 644 CoNcIO XXNVIII. udicie Ewtr. Sententid impiie deereta SEr longam flagitiorum ſeriem explicavit; cùm etiam inter ſodales de his gloriari non ei fuerit inſuetum. Lydwina cuùm negare aures non poſſet hiſtoriæ tot ſceleribus contex- tæ, demum quæſiit, an cum ejus veniâ hæc ſacerdoti, vel- ut interpres, aperire poſſit? Cui ille ſubridens: Veniam do, inquit, modò ego ipſe harum virtutum mearum non cogar eſſe præco. Lydwina homini juvando prudenter hoc exe- Sacerdotique cuta, narratas ſibi noxas non aliter, quàm ſuas, ingenti do- ca, ut ſua ape- jore animi expiavit. Hle ad ægram reviſens: Puto te, in- rit, & pœni- quit, mea pro me ſcelera ſacerdoti expoſuiſſe, quid jam poœ- ponit, m⸗ narum injungis? Hoc unum, ait illa, ut nocte unKâ, ſed totã, in tuo lectulo cubes ſupinus, nec in ullum te latus moveas. Fachoc, & mihi committe cætera. At ille lætum cachin- nans: Nil amplius, ait, imperas: hoc tota moles meæ pœni- tentiæ!: Aures tuas laudo, tam clementes mihi judices. i J:I; tam facile eſt, vitæ maculas eluere, faciam quod jubes. Sed c ar bilis veſperi vix in lecto ſe collocavit, cùm neſcio quid moleſtiæ peccatoris, entire, grave erat, in neutrum ſe latus vertere, itàque pu- qui unâ nocte tare nunquam tam rigidum habuiſſe lectum, & quia move- in lecto ſupi- re ſe vetitum, ſupina hæc quies viſa eſt difficillima. Dum nus jacere ita cubat, ſecum ipſe cogitans: En, ajebat, ſanus ſum & in- non potuit: columis, lectus molliſſimus eſt; modè liberum eſſet, meo hinc ad æter- me more huc illuc verſare. Sed quid hoc curas? dormi tu, nitatem refle- Aus. in utramque aurem. Non poteſt. Alia ſuper aliam Togi- tatio ſubnaſcitur. Quid deeſt, ait ipſe ſibi, nox unica ſic dormienda eſt, & fidem tuam liberâſti. Verùm, quid ſi tres plurésve noctes ſic dormiendum: Mori malim. Mori? Tan- tam certè moleſtiam huic rei ſubeſſe non credidiſſem. Prô me miſerum! quàm exigua, quam nulla in me patientia, quem tam leve vincit tædiolum? Lydwina in quantis dolo- ribus, quàm patiens. Quid ſi aſſeri-ſit indormiendum, id- que multis hebdomadibus:? Quid ſi colica, vel podagra, vel calculus, aut dolor capitis accedat, uratque, angatque! ger nilisa enſe dormi, dum clarum manè feneſtras intret, dormi ſecurè, & 5 ykero⸗ er 4, 40 tior . u4 Kunt ot on evera *ſ⸗ lttcte (Qn, M kett Aternitas Pœnarum Damni &y Sensis afnidiſkma, 645 Reer ad inferos ſpectant. Et quò tu ſpectas? quò tua te ducent Inig ſcelera, tot tantaque? ſexcenties aut millies capitalia es au- nter. ſus, jam pridem meritus gehennam. Sed quis lectus illic didel. Recntinn. quod ſtragulum, quæ lodicula: an tantùm eis li- lund, bertas adempta, in utrumque latus ſe vertendi?: quæ illos naer Veſtiunt plumæ!? an non loco plumarum flammæ ſunt: Er e. quot menſibus, quot annis cruciatus illi durabunt?! ier- Knül. num (ſi fides Evangelio) ita prorſus, æternum. Ergo ſine fine ,; Revera ſine omni fine. Ergo poſt centies millies millena eng millia annorum non tantum non finem hi cruciatus inve- ed nient, ſed nec ullam ſpem finis Quid ergo agimus, qui cum æ- moss ternitate ludimus? Imò non ludere hoc eſt, ſed inſanire. Age- ece dum, deinceps alius ero, aut nullus ero. Dixit & fecit: & &G em quantum mutatus ab illo? Ad ſacram confeſſionem jam para- „tiſimus, cui antea mors viſa, ſeipſum accuſare; ſed hoc ip- Al fſum, quæſo, & nos, cogitemus ac perpendamus, in molliſſimo e fIacere „ſupplicium fore inexplicabile: quis jam omnium l e. apud inferos ſuppliciorum cumulus erit? Ardebunt miſeri n igne aterno, & in aternum, ait 8. Bern. Diſcedite maled'cte in ignem nKin. a en tam. Ergo, ut ab hoc liber ſis, nunquam non annos æater- umd nos in mente habe. Hic ure, hic ſeca, modo in æternum parcas: §. Auguſt. & S. Bern. Hiſtoriam recitatam ex Surio To. Z. 14. Apr. “ habet Drexwel. Rogo Damnat. C. I2. G. I. m. f. 181. Engelgr. Cæl. Empyr. FE d. Laur. M. g. 2. n. 3. m. f. I70. en II. Non poſſum me cohibere, quin huic materiæ de æ- Appendix di ternitate, & adeò etiam de immortalitate animæ, incidens contra defta. Corollarium addam, amore ſanctæ veritatis, odioque falſi- Torum calu- tatis mendaciſſima. Suprà num. 2. dicta, Chriſtianorum 'nnias N magnam partem non credere gehennæ æternitatem, ſed & multos animæ immortalitatem negare, aut ſuo ſenſu, aut . verbo, aut denique ipſo facto, dum non immortalitati ac æternitati vivitur; hæc, inquam, juſtè generatim dicuntur, „veriſſimaque ſunt ut plurimum de mundanis & impiis, S-ùL—VWdW quos quos ad oculum deſcribit Spiritus S. Sap. 2. toto. Quibus Re- ſurrebktoni mortuorum, Immortalitatis & Kternitati viva F ides, Spesque firma deeſt: ex quéô grandi piaculo fons ſcelerum & ſalutis jactura. Conc. z. ſupra. Verùm gravis Calumnia eſt, homini probè Chriſtiano, & in particulari, affingere turpem 6 646 CoNcIO XXXVIII. Iudicis Extr. Sententid impiis decreta Notam Eum non credere Articulum Fidei tam verum & Calvini men-ſubſtantialem. Id fecit, affinxitque oanni XXII. P. M. Jo- dacium quin- annes Calvinus L. 4. Inſtit. c. 7. g. 25. Eum immortalitatem tuplex contra agnimæ non credidiſſe, cum palmari mendacio allegans in Joann. XXII. ologus piiſſimus & doctiſſimus: Conc. 94. n. 2. infra. primum marg- Teſtu Zoanner Gerſon, qui tunc vivebat“ cùm & Joannes XXII. & vivis exceſſerit Anno 1334. pridie Nonas Dec. Ave- nione. Onuphr. Panvinius Ord. Erem. &. Aug. Chron. Pontif. de Eodem ad Ann. 1316. Platina de Vit. Pontif. mihi f. 260. Gabr. Bucelin. Nucl. Hiſt. Eniv. P. 1I. An. 1334. Gerſon verò, Cancellarius Pariſ. The- natus fuerit A. 1362, longè ab obitu Joannis XXII; ſed & ne- que Gerſon, neque ullus alius ante Calvinum ſcripſerit Jo- annem Papam negâſſe animæ immortalitatem. Eid. Bellarn. de Rom. Pontif. L. g. C. Iq. f. olI 2. & ſeqq. ubi Calvinum quinque mendacia impudentiſſimè pauciſſimis verbis deſuper pro- tuliſſe demonſtrat fol. or3. Chriſt. Ott. Roma Glor. Leculo I4. n. 254. Ff. y19. in fol. Sed en recentiora. Prodiit Norimbergæ unus & alter Liber ſub Tit. Noviſſimorum Primum ſive de Morte „ AKꝛ. I69g. & Noviſſima Macrocoſmi, ſeu de Fine Mundi & judicio Fi- nali: A. I697. quilibet eorum continens 6o. Conciones, Au- thore M. Jo. Conrado Feurlein, Verbi Miniſtro ad S. Se- bald. In Præfat. ingerit equidem, utrinq; inoffenſo pede ſeſe iturum, adlaboraſſeéque Materias proponere mit Unparthei⸗ lichkeit und Moderation/ ohne Unbeſcheidenheit / impaſlio-⸗ nirt &c. Sed reverà nimiùm quantùm virulentum ſuum animum in Eccleſiam Catholicam, Papam, Papiſtas, Eccle- ſiaſticos, luculenter mordaciterꝗue, quibusdam libri primi, ſecundi verò permultis ſparſim locis evomuit: Eructavit, quòô peétus plenum. Sic quibusdam ſolùm adductis, cœteris omni- — 4 onmmdbn io, Pititie il cr ſeſdis. Alt. 0 Mt Ve M Ns funt, u e ine ”M Appenſix contra Sectariorum Calumnias. 647 duk. omnibus præteritis, infrà remonſtrabitur: Nempe pro ge- Hæreſis ge- lid, nio, more, & ſtilo hæreſis, hoc genus hominum virus odii nius, Catho- denum Vatiniani, velut hereditariò hauſtum à ſuo parente Luthero "cos calum- met, (Mali Corvi, malum ovum) non poteſt non exerere per ſcomma- teos dint kez etuhen ta, convitia, calumnias, & verbo, mendacia (qualia, falſus ex eorundem cunk teſtis, vocat Catholicorum Legendas & Acta Martyrum Lib. paſſun libris HNE alt. Conc. §. à fal. 157.) ſine rubore ſplendida, item allegando remonſtra- tunn Authores & teſtes, ejusdem ſecum fidei, ſcil. nullius: Unius tiſſima. legmddon vel alterius delictum, vel quod ipſis deliétum videtur, im- Hm ponendo toti Eccleſiæ Catholicæ, ſimilibuúsque utendo frau- N dibus: quéô quidem minimè gloriam Dei & Salutem anima- Een rum, ſandctæque veritatis nucleum, ut prætexunt, quæ- elr A. runt, ſed uti deſcribuntur 2. Timot. 32. 2. Seipſos amantes, Plau- HiIl fſum favorémque ſuorum obtinere contendunt, eisque ſi- Mimm mile à puero virus iniquiſſimè inſtillant, indoctis præſer- ed an⸗ tim, qui ab eorum ore, ut Dei, pendent, mendaciaque fal- etbh ſasque doctrinas pro Evangelio habent: reverà autem ſa- 1M nioribus ipſismet improbantibus. Unde nemo miretur, e libros tales, continentes hæreſes falſaque dogmata, plenos per⸗ “ item livore in Pontificios, ut animos exacerbent, odium pa- riant, & inveteratum alant, indignos lectu haberi, juſtiſſimé- edn⸗ que prohiberi à nobis, præſertim fidelibus rudibus,qui inter e,⸗ Verum & falſum diſtinguere neſciunt: Conc. 92. n. a. & C.97. Aeck n. g. Dein Catholicos Controverſiſtas, utut manſuetos, læsSà e e, graviter Veritate Fidei, Lege talionis uti, & jure Gentium, 45E quòô licet vim vi repellere, cahumniam in autorem retorque- Aeld. re, & ante omnia Dei Veritatem tueri, & honorem Gatho- ſprthe⸗ licæ & unius veræ FcCcleſiæ; Cujus, cum ſo Statu Eccleſia- nr ſtico, ſancta Majeſtas, & cum Majeſtate Sanétitas eis eſt, quod nmn lux & ſol veſpertilionibus & talpis in ſummam usque co- cK. rundem invidiam; cùm econtra ipſorum Pſeudo Eccleſia- penn ſtico, Infrà onc. 4 3. Toroll. & Conc. 97. num. g. & Uxorio (quæ qui- nckeh. dem duo ipſi non disconveniunt; quamquam & hoc multi atẽ Acatholicorum improbent, ſcil. Sacra, uti ipſis videntur, tra- Oin. Mechtl de Jud. extr. Nnnn SZ Sare, — W A48 CoNCIO XXXVIII. Impiis decreta gternitas pœnarum. Gtare, & uxorem) Statui, pleniſſimè ſubjecto Poteſtati ſæcu. (ee lari, paſſim apud ſuosmet exile & decus & honos ſit; per nos Wndh- Frid. Conc. 43. Verò nonniſi Honorabile Connubium. Hebr. 13. 4. (quod nos Ca- (,6 Coroll. tholici pluùs facimus Acatholicis, qui Sacramentum Eccleſiæ o eſlſſe negant) & in funere encomium: Eixit, & genuit Geneſ. iII. l.. V. Capiſtran. F. I. Dom. quinquag. fF. I6. Sicut & Eccleſiæ Catho- ded licæ, Luce meridianâ clariora, omnium ſæculorum Miracu- inprin la pertinaci fronte denegant. Feurlein Novißj. Macroc. f. zoz. itenn Conc. z. cuùm ipſi nullum penitus patraverint unquam, ipſe- wber⸗ ꝗque Deus, eterna Verias, ad eorundem falſam, & cujusvis heae- ana reſis doctrinam confirmandam, nullum permittere poſſit. Oe⸗ Iefra Conc. 427. n. y. & Kerum Indice, E. Miraculum. Vivit Papae, a cui Lutherus, vel usque moriens, mortem omnibus diris l intentavit: Peſti eram vivus, moriens ero mors tua, Papa. Floremanldl. yr de Ortu hæreſ. L. 3. C. I1. 4 f. 266. Vivunt toto Orbe (cum Luthe- Papiſta, quid rani ſolùm in aliquo Orbis & Europæ velut angulo) Papiſtae, mnn nominis & quéô paſſim nomine, ſuo ſenſu contemptim, nos Catholicos ur ei: vocant. Sed ecce: Baronius Card. Non merern, inquit, ſi re. (ult centiorer heæreticiè Catholicos hominer Papiſtas dicant, cum Ariani eld lyihi dem ratione Komanos conſueverint Catholicos appellaren ſéd certè nule l ſublimiori gloriæ titulo exornare, nec certins, eos eſſe Catholicos, de- ire monſtrare Ppotuiſſent; qudm eo= nuncupare Komanos atque Papiſtas; ſer nam, ut conſtat ex Optato adverſus Parmenianum, ex Gpriano de fu Vnitate Eccleſtiæ, & alit tam LEatini, quàm Græci ſandti Patri- an bus, nullo certiori ſino, quàm ex communione cum Romano Pon- n tiſice, quis ſit Catholicus verus, poſſit agnoſci. Sint igitur nobla llar viventibus hæc ſemper præconia laudum, & poſt mortem tituli ſepuſ23 “M cehrale, ut Komaus ſic ſemper dicamur, atque Papiſtæ., Ita Baron. Don, beu fapa, quid? in Noti Martyrol. I6. Ott. f. 265. Sic Papa idem, ac Pater Pa- Paher njum, Pater ſummus: qué Dignitatis nomine olim Clerici ; venerandi appellati: poſtea illud cœpit eſſe peculiare Epi- n, ſcoporum; futuris autem temporibus obtinuit communis Krn Uſus, ut Pape nomen tantummodèò tribueretur Romano 1 Pontifici, Cui & in Romanâ Synodo A. 1073. peculiare ſeeit ſi 2 — — — iſecn. Pernos n08 C4. Weli⸗ (tho. M. . . ℳ In, Ne SVishe Nee dus Cin Dyrenudl nLue. Laplte tholan itit. ii. mh D . ur liſp⸗ ſpenſa verit cuidam, ut ſororem germanam in worenm haberet! ex An- tonino in dummd P. 3. k. I. C. II. Alexander EI. filiæ Lucretiæ conceſſeſſe ir eNl fe. ns CtnanO ſectt ble⸗ pat. L. I. C. . n. I4. f. 20. ſ: Aoppendiv vontra S Rariorum Calumnis 8. Gregorius V II. Idem Baron. in cit. Noti ad 70. anuarii fol. 22. Vid. Bellarmin. tom. 6. Oper. Conc. 2. inter 12. de Antiq. Eccl. Cath. 32 f. 6o. & Indic. E. Lutherns & Lulherant. Ott. Rom. Glor. Iad. V. Pa⸗ piſten & à f. 25y. Laur. Forer. Contra Fetr. Molinæum. de Antiquit. Pa- 7 T. Sed jam ad rem & remonſtrationem Calumniarum; & Calumni; ja alumniæ in imprimis, quod hujus eſt loci, tangitque animæ immortali- pontifces tatem æternitatémque, fide Divina per nos credendam, ſic habet: In Noviſſ. primo, Indice E. Seelen Unſterblichkeit. F. 1169. Bon Heyden geſtanden: 1206. Von einigen Paͤbſten gelaͤugnet. 1223 ubi Cone. 73. Ob es wohl auch unter denen allerheiligſt titulirten Paͤbſten ſolche Monſtra gegeben/ wie Baronius ſelbſt viel titulirt / als NRobannes XAII. und XXIII. Paulus Ill. Bonifacius EIlII. die dieſe Grund⸗Warheit ge⸗ laugnet. ðM H Acceſſoriè, ut hominem magis noverimus, addo aduuc 2. unum alterùmve. Ii Noviſſ. Macrocosmi, Conc. 1z. de Antichriſto, poſt & inter graviſſimas in Papam & Sedem Apoſt. calumnias & malè dicta 4 f. 396. Wir begehren ja impaſſtonirt darvon zu reden. Proteſtatio facto contraria: De ore tuo te jadico Lucæ 19. 22. Pergit: Ja wann gar eineſt ein Pabſt * einer gewiſſen Familie in den drey heiſſeſten Sommer⸗Monaten die Sodomiterey erlaubt: Andre Blut⸗ ſchaͤnderiſche wider Ott und ſein Wort zugelaſſen. **. Subdit. * Ke- ferunt Autores ex Iy eſſeli Gröningenſis Traés. Ae Indualgentiis Papalibius, de Sito I, quòd ad Petri Ruerii & Hieronymi Fratris ſui gFatatio- In Sixtum IVI. ners, domeſticæ familiæ Cardinalts ”& Luciæ in tribus anni menſibus cali- & alios. dioribus qunio, Talio, Auguſto (horrendum debtu)] maſculinum coitum permiſerit, addens hanc clauſulam“ Fiat, ut petitur. Citantur Adta Rom. Pontificum p. 443. ** De Martino E. referunt Autorer, quod di- tertium maritum ſeribitur, duobus ſuperſtitibus. Index ſic habet: Paͤbſt erlauben greuliche Suͤnden. ”́”ͦ́JMVU‧—ĩͦ Eodem Lib. Conc. g. f. 155, &c. Darff doch unter ſo viel tauſend 3‧ Geiſtlichen bey hoͤchſter Straff keiner heurathen / wann ihn auch &Dtt celelialti. in MMU Inn n 2 und cos,. KRefutatio: Ad I. — 65% CoNCIOXXXVIII. Impiis decreta æternitas pœnarum. und die Natur noch darzu treiben; Es wird viel eher gedultet / daß er Hu⸗ iefi ren und Concubinen halte/ als daß er einem eignem Eheweib nach GOt⸗ uail tes Ordnung beywohne; wie nicht nur aus ihrer Praxi, ſonder auch ihren lr. Schrifften / als ein Lehrſatz / zu erweiſen. 2d. Heidegger de Babylone ma. Onmll gnà p. 324. ſéqq. ubi inter alia aſſertionem Bellarmini producit de Mo. Peſidi nach. Ie. 2. 30. Keligioſos Eotum continentiæ nubendo violare, non vio- r. lare ſcortandor Et tralatitia, inquit, inter illos vox eſt, praſtare, üt cc. De liber votivi urantur, ſcortentur, ſodomitica ſcelera patrent, quàm ut nu. Gignun bant; quæ, inquit, aliaq; ſimiili darebetas cap. 2. Fueſites demonſtrata, Qdem heic ad compendium pono. Hactenus calumniæ, & quot verba, tr ,a tot fere mendacia faciliùs neganda, num quam probanda; in feni⸗ cumbit autem probatio crimen objicienti. Singulabreviter bund perſtringenda, aliàs millies recocta, refutataque: Miror, vi-. e, rum, qui prudens eſſe, viderique velit, tam audacter, verbo & li ſcripto, falſiſſima venditare, quæ vel modico ſalisgrano im. an, butus, rerumque gnarus, credere non poterit à longè etiim. vit Primè itaque calumnia eſt, & mendacium impudentis: (s ſimum, uti Bellarminus vocat, Pontifices negâſſe animæ jti immortalitatem. Eſto aliqui malæ vitæ, quam non excuſa- V mus, fuerint privatæ. De Joanne XXII. ſuprà remonſtra. tum eſt. Joanni XXIII. idem infidelitatis crimen imponit Etn FPetrus Molinæus, Verbi Miniſter & Profeſſor Sedanenſis in hus⸗ Galliâ Calviniſta (Adeo, cùm contra Papam & Catholicos nit agitur, facilè conſpirant omnes hæreſes ſibi alias maximè ini- M micæ, uti Lutherana & Calviniana ſunt, uti Herodes & Pi-. aet latus contra Chriſtum. Lucoæ 23. 12. Et in Corp. Juris, (Causäzga. f 7. 3. C. 39. multa adducuntur Se hbaæreticorum, quæ, dum in ſe Ktundd multi erroribus ſant diviſc, tamen communi nomine adverſus Dei E- gtie cleſiam conſpirant. Mihi f. S. fin.) ed juſtè réſpondet omni exce- inn ptione major, Laur. Forerus S. J. Lucernenſ. qui malleus hæeae- . reticorum, Sectariis formidini, Catholicis amori, ipſis etiim 1 Principibus, Imperatoribus & Pontificibus in pretio fuit, ex- pletis 78. vitæ annis Ratisb. defunctus 7. Jan. 1659. Bibl. Sript. “D ..-10. Hic tribm Partibus de Antiquitate Papatür contra Mugare, N. Wahe⸗ h lißiſen Hinm. Aikel. , Nn i⸗ re . unltn upe t eti nduin. dreyite. Airor . Gerhok ketun. hend ☚ — Nne enc . otr. ott eNisn 4 irin⸗ esab⸗ , n in⸗ cs Helt liee AS: 8 Ntild 1 H Mrannn ⸗ HS hujus ſine numero calumnias, fraudes, falſitates, & aperta mendacia remonſtravit, & hæc inter etiam, de quòô agimus, posſibiles. Vid. Koma. Glor. Seculo 14. n. 279. à f. os5. & n. 202. f. ga. Platina in Paulo III. à f. z02. & de Bonif. EIII. à f. 247. Dein Calumniam deteſtabilem, contra Sixtum IV. (igne dignam Conſtitut. Crimin. Caroli E. art. II0. ubi diffamanti ea- dem pœna imponitur, quam delictum, imputatum impor- tat. Matthiz ephani J. C. ſup. cit. art. o. f. 133. Sodomiæ autem poœna ignis eſt: Carolinæ art. IIé.) etiam affert P. Chriſt. Ott, Rom. Glor. Sec. Iy. n. 307. à f. p63. refutäàtque, incredibilem pla- nè, ſi vel de Turcarum Imperatore diceretur. Et ubi Pro- batio? Ab authoritate Scriptorum: Quorum!? Referunt Au- thoreex Eſſeli Gröning. Tr. de Indulg. Papal. inquis. En teſtem veritatis, quem allegas, quantum! Joanner E- eſſelus A. 1460. Friſo, FP. I. L. I. C. . n. 22. f. 130. ſolidè refellit. Similes Impoſturæ ſunt de Paulo III. & Bonifacio VIII. ab Adverſariis probatu im- Ad II. Weſlelus quis? Concionatorl; ormatienſis: & C. Damnatus & eſt ab inquiſitoribus hæreti- cæ pravitatis Moguntiæ, quòd de Indulgentii, ejunio, & aliis Articulis quaædam à communi ſententiâ ejus tempori aliena docuiſſet; verba ſunt Jo. Andreæ Quenſtedt, Wittenberg. Profeſſ. ex Bucholzero, ejusdem ſecum Religionis Acatholicæ de Patriis Illuſtrium Do- trinâ & Soriptü virorum f. 125. Cætera Vid. Kom. Glor. cit. L Ita- ne falſus teſtis ſit lapis lydius Veritatis? Certè Jo. Cunradus Dieterichius Hiſt. Profeſſ. Gieſſenſ. ſuo Breviario Pontif. Kom. quos eòôdem per vera & falſa inſectatur, non reticuiſſet, ſi tanta crimina vel veri ſpeciem habuiſſent. Martinum E. cre- atum ob virtutem & doctrinam, ait idem Dieterich. fol. 331. Virum optimum & doctiſſimum vocat Genebrardus Theologus Pariſ. no- minatiſſimus: Quis ergo dubitet, quin hic Pontifex probè noverit, quid ſui Juris ac poteſtatis? Propinquam fuiſſe non ſo- rorem, PFetreji annotatiuncula eſt, ait cit. Dieter. f. 3232. n. Io0. Ma- trimonium inter fratrem & ſororem non eſt ita irritum Jure Naturæ, ut Summus Pontifex non poſſit in ipſo diſpenſare, ait Dianæ Compend. V. Matrim. n. zé. m. f. 712. De Alexandro Nn nn 3 VI. id Ad III. Calumnia DDR Pasquil- Aus quid? Vindiciæ Bellarmini. 6: CoNcIo XXXVIII. Impiie lecreta Aternitas Pœnarum. VI. 1 d ſolum noto, ſcribere Dieterichium F. 363. . o. ſilzam I.- z- 8 – 5. — =— es am, Hlane preus, Zoanne Sforti«, FPiſaurienſt Principi, locat, dein- ae erepinm Aloiſto Aragont, böcaue NB. inter felta lphonſo liſtenſt, . . ovem Duci Ferrariæx, nieptetim tradet. Quomodo hæc concordant carè cum fuprà objeéctis! VE. P. Ott. cit. Rom. Glor. n. 299. à f. 123. & mlin Z. 301., à f. yys. Videant ipſimet adverſarii, quâ authoritate, vco poteſtate, & juſtitiã, non infrequenter diſſolvant penitus et arnis lam quoad vinculum, Matrimonia ſuorum rata & conſum- n mata ac validiſſima, dentque licentiam ad alias nuptias, ſu- tel perſtite vel fiperſtitibus prioribus conjugibus, contra ex. m preſſam Dei legem: Gen. 2. 24. Oaod Deus conſunxit, homo non ſe-: uden Paret Matth. g. z. & 1I. Corinth. 3. o. & I. Nec non contra om. u nem Catholicæ Eccleſiæ ſenſum ſemper receptum, & defini-:· ug tum in Concil. F lorent. & Trident. Seſſ. 24. de Matrim. Can z. V. Une Th. Zambhurin. de Sacr. L. y. Tr. y. C. 6. à ſ. 42. & Cap.. Quo- (eu modo item, contra reverentiam primi Gradus Affinitatis, ummin tam facilè permittant Conjugi duas v. g. ſucceſſivè habere éend ſorores: unde illis diſpenſandi poteſtas: Set pro ratione voluntads.,. ſi Auus ſanæ mentis non videat impudentiſſimas calumnias? Eſt au- iber tem Calumnia criminis impoſitio falſa & malitioſa &. Thom. 2. 2. II, 7.65. art. 3. Et Liber famoſus (Pasquillus, ſic dictus à Pazquillo ſarto. Mn re Romano dicacifſimo: Cet. Sephani f. 130.) eſt compoſitio in (nm ſeripti facta ad infamiam alicujus, ejus, quod aubkor probare non vult, Cn in publico foro, occulto nomine affixa E. Lex Cornelia! J. ſi quis li filn brum. Ad calumnias, ait S. Baſil. M. Ep.6z. ad Cler. conticeſcere non opeor. Elen tet, at ne menaacio ſucceſſuem permittamus, & deceptos in damno non inel Enamns., Itaque impudentiſſime illa ab authore & quem ci- ant tat, Joanne Henr. Heidegger, ejusdem ſecum farinæ & un fidei, affinguntur & Bellarmino, ex Catholicis. Docet udh Cardinalis cet. Lib. 2. de Monachis, cap. zo. multis explicans mn ex SS. PP, ſenſum verborum illorum: Zaæ ſeé non continet, Sd nuhat; melins eſt enim nubere, qudm uri. I. Cor. . 9. I. Ab Apoſtolo non bi vocari ad nuptias eos, gli tentantur ſtimulis carni, ſod eos guis incon- tinenter vivunt, ita at Magitits ſe polluant 2. Etiam hoſce non vo- i — WNA. Appendix contra Se gariorum Calumnids. 6oô Hamn 1. cariabſolat 9 impert ald nlit a*, Ted ſolum oſten Ji on, zen Tam och t, lin. dam facile, & Jisaſe portam, qud ſe recipiant; ſic tamen at laberum en enk. relinquatur, ad majora aſpirare. 3. Hoc ipfam ſive conſilium, ſeve per- Cordanrt miſſtonem, ſive remedium, non dari ab Apoſtolo iis, qui voveruut con- G tinentiam, ſed ſolam hominibus ſoluti & liberue quæ tria proſequi- i, tur, docens, concupiſcentiam, ſtimulum, tentationésque einst. Ccarnis poœnam peccati equidem, & ad peccatum fomitem ac i, incitamentum, ipſum tamen peccatum non eſſe, niſi acce- Piis,if. dat deliberatus conſenſus ex & Auguſtino ibidem E. Conc. 57. n. §. oma infrà: Conc. 25. n. 3. fol. a2g. neque inde neceſſitatem ducendi mY uxorem, exemplo S. Pauli 2. Cor. 12. 7. S. Hieronymi Epiſt. 22. Gttudm ad Euſtochium, paſtorum ſtimulos carnis, cum Dei gratia ta- Kdmm men, per orationem, jejunium, corporis caſtigationem, alidque media ſpiritualia vincentium. De iis vero, qui vel (o. quæ votum Contenentiæ habent, non poſſe rectè dici: Lua non ſe Connubias ins, continet, nubat“ melius eſt nubere qudàm urin nam trim, malum eſt, Apoſtatarum dbdꝛee O& nubere, & nri, ſeu ſe non continere; imo pejus eſt nubere, præ- invalida, ſa- ſertim ei, guæ babet votum ſolenne. Hæc Docétrina eſt Bellarmi- rilega. N. ni, hæc Catholicorum: hæc ſententia SS. Patrum ibi allega- „ torum, & Eccleſiæ. Et facilè Adverſarius noſſe poſſet, A- ;. Poſtatarum, qui in majoribus Ordinibus, aut Statum Reli- n gioſum profeſſi ſunt, nuptias in Foro poli, Conſcientiæ, & Catholico, nonniſi ſacrilegas eſſe, & invalidas penitus, gra- Spik viſſimorumque peccator um, quæ ſub nomine conjugii im- . Ple teguntur, cum ſit reipsa Concubinatus ſacrilegus. Ca-. lixtus I. ap. Gratian. diſt. 27. Can. Presbyteri: Presbytern, inquit, en Diaconis, & Sabdiaconis & Monachis concubinas habere, ſeu matri- et wonia contrahere, penitns interdicimus., Vid. Bellarm. cit. L. 2. de Doln Monachuc 30. & ſe . Item Lib. 1. Ae Clerici ₰ cap. 15. abi Coœliba- id tum annexum eſſe ſacris Ordinibus, non quidem Jure Divi- eiet, no, ſed Apoſtolico ac ſolo Eccleſiæ Decreto, ac proinde di- ſpenſabile eſſe: ex S. Thomà, 2. 2. q. 55. art. II. cit. Forerus de * Antiq. Pap. F. 3. Libro. à fol. 2z3. Hincque refellitur tota hæc Ekffrons calumnia. Et verè violatores quacunque ratione MUW⸗ voti Paſtorum FErvangelico- = rum turpis- pifſima ra. R 5 4 CoxcIO XXXVIII. Impiis decreta Sternitas Pœnarum. voti Continentĩæ pro ratione delicti, ſi manifeſti fiant, juſtè — inis, graviterq; puniri, neutiquam tolerari, conſtat ex praxi omni- um Curiarum Eccleſiaſticarum. Attamen: Ouid vider ſeſtucam in oculo fratris tui, & trabem in oculo tuo non vider? Matth. . à v. 3. 15 pocrita, ejice primum trabem de oculo tuo. &c. Nec admittimus tot er- ſ concubinarios & impuros inter Eccleſiaſticos, quot hæretici dicunt, qui omnes alios ex ſe metiente, nullos putant eſſe caſtor, ait Bellarm. eit. D. I. de Cleric. . 21. Ff. 145F. An Donum Continentiæ Sta- tui ſacrato quàm honorificæ, tam neceſſariæ, quàm vobis im- poſſibilem eſſe putatis, & vultis, judicio temerario negabitis omnibus & ſingulis, tot Viris, Fœminisque, ſanguine, 1. doctrinâ, virtute illuſtribus, Eccleſiaſticis & Religioſis: an omnes hos, nec non inter vos Cœlibes, perſonas etiam Prin- cipes, proclamabitis adulteros, fornicarios, Sodomitas? quod equidem ex falſiſſimo veſtro ſequitur Principio: Man- data Dei ſervari non poſſe: an dum nobis dedecorosè & cum ca- ele- lumniis, ut remonſtratur, objicitis quorundam noſtris de- licta, an veſtra, ſcarabæi, ſtercora pro opobalſamo habetis? Nempe; Hireuszhircum olet. Qui dicit, quod vult, audire de- juxta exemplum & doctrinam Magiſtri ſui, hæc eſt praxis (ſi quidem Caſus frequentati praxin faciunt) quâ longètur- piuùs ſunt ſcelerati, notatique iis vitiis, quæ nobis objiciunt. Caſus plures, mihi & aliis, vel ipſis ruſticis, ex loco, no- mine, perſonis, facétis, ſunt notiſſimi & notorii, in hac vici- nià, ne remotiora petam, de ſex ut minimem talibus Paſto- ribus, infames ab adulteriis, ſcortationibus, in matrimonio etiam concubinatu, incœſtu, imprægnationibus à non lon- quò ante annos circiter 12. talis viri, Uxore puerperio egre- . 4 diente, ancilla peperit, propterea à ſuo gradu per Magiſtra- tum depoſiti: quem recentem tunc Caſum mihi ſemel & ite- rum ipſimet Norimbergenſes Cives retulerant cum cachin no. (id præſtat, nabere, an uri? an cum uxorée Snch⸗ inas, bet, quod non vult, Ezech. S§.S. Præconum Evangelicorum, Cpunt, ſöma on. e⸗ icat.on cr Tos uch: We ce i N u enanz Eknd od: go tempore. An excidit Cafus Norinbergæ notiſſimus, fn mu ger 7 1 it /, t. lele a Appendix contra Seſtariorum Calumnias. 6 55 Ct, ſuſt binas, ſcorta, habere RSic veſtræ in nos calumniæ atroces miomni. cogunt, crambem recoquere fœtidam, in veſtrum dedecus, um eòô majus, quia uxorati eſtis. Germanicis ſupraà relatis re- ,.. pono germanica pauca ex R. P. Euſtachio Eiſenhuet Ord. Præ- . dicat. aus deſſen Gegenwahrnung / gedr. in Kempten 1698. fol. 15. wie ilu, keuſch /rein / unbefleckt die Predicanten gelebt / und annoch leben / gibt es tNlron. an Tag thails die taͤgliche Erfahrnuß; (ſapienti pauca) thails gibt es iad. klaͤrlich zu verſtehen Sigmund Ernhoffer in ſeiner Schutz⸗Schrifft wider ceng Wilhelm Zimmermann und Jacob Herrbrand/ Dienern am Wort / da negii erpag. 212. alſo ſchreibt: Es ſeindt vil Laͤnder / Orth / und Staͤtt / das ihr Lucheriſche ſelbſt zu nennen wiſt / allda vil Predicanten gekopfft und ent⸗ ngvin eg haubtet worden / derwegen / das ſie die kleine Kindlein / auch ohne Tauff II ermordet / vergraben / und in die ſ. v. heimliche Gemach geworffen. De⸗ mi me beyſtimmet der Weltbekannte Scribent/ Laurentins Surius in Com- I. went. de adulteri Evang. Concionat. da er ſich alſo hoͤren laſt: Es ſeynd a. noch Leuth bey uns / die auf ein Zeit uͤber die Regiſter kommen ſein / ſo geeſchrieben worden in der iſitatzon der Evangeliſchen / darinnen man SJ 8Hecx geleſen das die beheurathen Preedicanten mehrer und greulichere Ehebruͤch Mick. begangen haben / dann (mit Verlaub zureden) Hurenwerck von den Catholiſchen getriben werden / ſchier auch in der gantzen Welt. In quò Nnnnm equidem mirum non eſt, cùm ſicut arbor mala non poteſt fruttus s honos facere, Matth. z. 18. ſic Lutheri vitam, doéëtrinam, & ndn. ſcripta non poſſunt non conſequi vita & mores infrænati, dſcn⸗ ſcandaloſi & incaſti, ut orbi conſtat. Mali corvi malum ovum. looen Verè dd Roman. 1. 1. Ii qus judicas alterum, teipſum condemnas ; ea- hcſi. dem enim agi, quæ judicas. Et quid ſentiendum de Apoſtatis Apoſtat SAe deſertoribusque Sacerdotii & Religioſi Status? Dico verbo, rum elur . 1 imd quod ad me 26. Maji A. 1700. Norimbergà reſcripſit vir ex- ſeil: IIe. pertus, prudens & doctus. Deum teſtor, inquit, me omnes, n, quotquot à vobis ad nos religionis causà ſe contulerunt, mihique noti ſunt abeq, exceptione merè carnale & delicii: mundi irretitos cogno viaſé. ig. Certèò profecto non Religio, ſed peſtälentiſſima libertast ales homunciones AAd‿ .dr ſeducit, inq;, harathrum æternorum cruciatuum tandem detrudet, niſi reſi- noir piſcant. Hæc Acatholicus. Sic eſt, monſtraàtque talium vi- . d echtl de Jud. extr. Oo 0o0o0 ta, X 6 5 CoxNciO XXXVIII. Impii⸗ decreta ternitas Pœnarum. ta, in dedecus Pripcipum Urbiumque, tales Apoſtatas, ad- mittentium, reéctius repellendos, incarcerandos, & om- nium optimè, ſuismet, quibus fidem jurârunt, Religioni- bus extradendos, quo cæteri pluresà turpi Apoſtaſiaà abſter- rerentur, vel pane indigni. Melius eſt nubere, quàm uri- Sic A- poſtatis, fidem Deo datam, votâque turpiter frangendi, ja- nuam aperitis, ut & matrimonium & ſacerdotium polluant, & ſub nomine Conjugii perpetuum tegant ſacrilegium: imòo & dein ſic viam obſtruitis, dum uxorios compedes injicitis, ne pœnitentes revertantur, reétàque ad inferos abeant: MBuorum ſinis interitus, quorum Deus venter eſt, qui terrena ſapiunte Philipp. 3. 19. Exempla Deſertorum talium miſerè pereuntium æternum! innumera ſunt, vidique ipfe ac legi librum M. S. unius Religioſi ſtatus. V. mee lud. Rer. V. Apoſtata. Melins eſt nu- bere, quàm uri. Quid conſilii datis marito vel uxori, cum uritur, altera ſuâ comparte abſente, ægrotante, vel impo- tente diutiùs? Meliusne tum nubere? Fides, inquitis neceſſarièò, etſi graviſſimè uratur, conjugi ſervanda, non violanda eſt. Frgo non omnibus, qui uruntur, id dixit Apoſtolus, ſed ſo- lIùm iis, qui ſoluti & liberi ſunt, poteſtatem habenter ſuæ volun- tatis I. Corint. . 5 7. & ſiligati cenſentur zi ,qui fedem conjuge dederunt, tcur non i, qui dederunt Domino? ait Bellarminus, cit. cap. z0. de Monachis f. i6ντ. Nos Sacerdotes, & Religioſi liberrimeè Sta- tum, eique annexum votum perpetuæ continentiæ, am- plexi Sponſum animæ noſtræ Deum elegimus, fidem dedi- mus, juravimus, vovimus: ergo ſervanda eſt, aut pereun- dum, æternùm. Sic periit anno 1696. menſe Octobri Ca- Apoſtatarum Pellanus in Conzenhauſen laqueo ſtramineo ſibimet vitam & Votifrago- extorquens, Sebaſtianus Grader, olim ante triginta aliquot rum ruinæ. annos, mihi notus, Religioſus Apoſtata, ſepultus ibidem, Y ubi malefici, etſi, ex gratiã Principis non manu Carnificis. Sui fuſpendi- rius. 1e . 4 *½ * 1 * „ Hic dicebatur pactum cum alio ſimili vicino Apoſtatâ (cumf morte, vel caus mortis) iniiſſe, ut ſi quis ipſorum ad ex- trema deveniret, ab altero Sacramentaliter abſolveretur, ceu Et. D Perenn Wao⸗ h P run. — an, al. , 0n. er. Eeiͤſr polum iumn:itd. inic. dem Drun Musſu Nrdi ece lmnde, 1,Kn len Appendix contra Sedariorum Calumnias. 6 5 f. a27. Carpit potiſſim ſuum repurgantem, ceu Sacerdote; Sed ille ſe laqueo abſolvit. Deus non irridetur. Galat. 6. 7. Hæc præter inſtitutum operis, in juſtam defen- ſionem & calumniarum retorſionem: omiſſis multis aliis: quæ inter in ludice de Judicio: Arianer Lehr nicht ſo ſchlimm / als der Papiſten: F.22 . Payiſten verfolgen die Chriſten hefftiger / als die Hayden. Himum RegemGalliæ, ab hæreſibus regnum qui & omnium optimè reſpondere pos- ſet. Deus errantes ad unitatem Eccleſiæ reducat, ne æternùm pereant. Vid. de Eternitate. S. Thomas Doct. Ang. Sappl. quæſt. 99. tota &. garte 1. quæſt. 10. Drexel. Libro toto de Kternitate To. I. conſ. a. J. 2. Conſid. 9. Concl. . n. I. E&alibi. Iu Rogo damnat. C. Io. 11. & I7. in Epil. Paulus Zehentner. §. 7. in Verme Conſcient. lib. 4. C. I. Henr. Englgr. Luce Evang. Embl. I. Annulus æternit. & να.l Em- — Authoresde Eternitate. Pyr. F. & Laur. G. 3. n. 3. Cornel. citt. LEL. & in Iſai 33. 14. f. 250. & Exod. I5.15. f- 25. & pluribus loci. VE. Index. E. æternitas. Joſ. Sbperanza, de Orat puntto Iao. Alex. Calamat. Glva, Diſc. 32. n. 7. & )iſc. 26. de Inferno. & Puadrageſ. Diſcé. Ia. p. 2. à f. 221. & Dom. I. Advent. n. Ia. Lud. Granat. Dom. 2. Advent. Conc. I. G. 3. f. 20. & Conc. 2. J. 3. Paolet. &. .. fer. 2. Dom. I. Duadrag. n. 23. 24. Mat. Faber. Dom. 4. Adv. C. 3. n. 3. Labata V. Iufernus propoſa. f.1352. & V. Jadic. fin. prop. 25. à f. 1517. Guil. Stani- hurſt. in Dõ Inferno d f. 22 5. Beſſeus de luferno Conc. 6. à fol. p32. Nicol. Turlot. p. 7. c. g. Lect. Z. à f.- Ia5. March. bhorto LPaſt. tr. 3. lect. 32. f. 196. & ſequ. Pœd. Chriſt. to. I. p. I. c. S. H. 9. de Iuſerno à f. 2y6. Mercat. Nucl. Catechet. in fine f. 6o. O. Ja- nus tit 16. & to. 4. tit. . de Eternit. Vitus Faberius, p. J. D. 4. hoda: Dom. 21. à f. aag. Iob. Lohner Bibl. Man. to. 3. V. Infer- „ Advent. Mart. Cochem Capuc. à f. 196. in Append. cap. 12. ₰ f. 196. JO. Baptiſt. Mannius S. J. Circul. æternit. ſeu 4. Maxi- mæ ſeu axiomata Chriſtianæ Philoſophiæ, qui libellus mole Niguut, fruttn maximus, ab A. I643. Vigéſies ſepties recuſus, ait Bibilioth. bcript. Societ. J. edita Romæ 1676. f. 2413. Archimedes Chriſt. L. 2. C. . J. 6. f. 290. Polyanth. V. Infernus & Judicium fin. Ni- Oo OO 2 col. 6ö8 CoOc10 XXXIX. In judicio finali tremendo col. Cauſin. Aul S&. p. 3. L. 3. c. 7. Paul. Segneri. P. 2. Diſc. 15. Elig. Baslæus. V. Iufernus n. 7. 243 83. 3 3 3 8r. 3 3.4332. 353. 3 3. 33 3- 43 .4356. 6383 38r. ConxNcIo XXXIX. In Judicio Extremo Impiorum extrema Confuſio & Deſperaitllo.e Dom. 1. Adv. Areſcentibus hominibus pra timore &s expectatione &c. Luca 2I. 26. Dom. 2. Adv. Prophetam? Etiam dico volis: &= plus quam Pro- phetam. Matth. II. 9. Dom. 3. Adv. Dirigite viam Domini. ſoannis r. 27. Dom. 4. Adv. Et venit in omnem regionem Jordanis ,Pradicans baptiſmum pœnitentiæ. Lucaæ 2. 2. §. Joannes Bapt. quùm gravis, ſeri- Baptiſta, & verbo & exemplo: Loquebatur ex eo us, & ſanctus non lingua tantùm, quaſi cœleſtis & ignea in ſpiritu Concionator ietute Eliæ, Lucæ I. Iz. ſed &⁊ ipſa habitüs ſer ite i verbo & e- O Virtute Eliæ, LBuck . Iz. ſed & ipſa habitus ſeu veſtits, vi- xemplo, & Rts, vitæ, auſteritas, & omnis vera, non ficta aut ſimulata, ery circum- cCum ſummâ humilitate, Sanctitas, quæ conjunèta audito- ſtantiis. res fortius movet. Ejus veſtimentum de Pili camelorum. Mat. 3. Lid. &Conc. g. Veſtis vilis, aſpera, hirſuta, horrida, Eremitica, verbo: 7. n. 1. Cilicium è pili Camelorum- Luc. I. Iz. ut habitu ipſo præferret & concionaretur humilitatem, mundi contemptum, ac Pœnitentiam. De virtute animæ habitus corporis loquebatur, ait S8. Chry ſoſt. Cibus locuſtarum vilis, temperantiæ, pauperta- tis & pœnitentiæ index; nec non mellis ſylveſtris, ab agreſti- bus apibus, amari & ingrati ſaporis, juxta S. Couthym. & S. I ſidorum Peluſiot. Potus quis, niſi aquæ? Einum & ſiceram non S=ð bebet XRavis, ſerius, zeloſus, & efficax Verbi Dei & veraz imi pPpœoœnitentiæ Præco & Concionator fuerit S. oannes — re . An ARN. Adcant ANe Joannes 1 ereo K to M; ſetdo: Eeran tumn,4 , Ael 1. gell⸗ K.l. N. rum omnium ſilentium, quaſi cœleſtis Propheta, qui tene- bpras ignorantiæ Judæorum, velut lucerna ardenz & lucens Yoan. y. 3y. Chriſti teſtimonio, illuminaret, eisque veram lu- i Pirtu Urns, N. Sonvled k “ Impiorum exctrema Confuſßio & Deſperatio. 65 bibet Luc. J. I . LOCUS: Predicans in Reſerto Zadek Mat. 3. I. Bimu- lus ſeu agens annum ætatis ſecundum, obHerodem Infantes perſequentem in deſertum fugiens juxta Niceph. L. 1I. c. a. & Cedrenum, manſit ibi ad annum usq; z0. ab hominum inqui- namentis remotus, cum Deo & Angelis converſatus. Ad Ad munus munus prædicandi, acceptaà cœlitus ſcientiãâ, à Deo electus, Prædicandi Lucæ 3. 2. & miſſis poſt longum per plura ſœcula Propheta- H . eo. cem, Chriſtum D. oſtenderet digito; unde & Propheta, & plus quàm Propheta, qui Chriſtum & venturum prædixit, & adeſſe monſtravit. Confluxus & concurſus ad eum maxi- Concarfſus mus. Frequens Concio boni Oratoris indicium eſt. Tunc exibat ad ad illum. eum Hieroſolima, & omni Judæa, & omnis regio circa Jordanem Matth. 3. . Marci I. 4. &Sy. Et egrediebatur ad eum omnu Judeæ Re- gio & Yeroſolymitæ univerſis ejus famâ vitæ Fremiticæ, auſte- ræ & ſanctæ, æquè ac prædicationis ejus tam ſeriæ & arden- tis exciti, & ſpiritu Dei impulſi, ut hominem novum, quaſi cœlô lapſum, audirent & viderent. Hos inter multi Phariſæi & Saducæi: Matth. 3. . quos acriter increpabat; ſed Jurbæ, Pablicani, Milite Lucæ 3. à v. lo. quorum ſingulis hominum ſtatibus commoda dabat præcepta & ſalutis mo- nita. Sed quis harum prædicationum fruétus? Confitentes Frudus peccata ſua, ait S. Matth. 3. 6. cum pœnitentiã, quàm prædi- hujus Prædi- cabat S. Joannes. In rem noſtram: S. Joannis munus fuit cationis, po- hortari efficaciſſimè ad pœnitentiam, & ad dignos fructus pe- Ditentia. nitentiæ ad hanc ut efficaciſſimè permoveret (ſicut & alii paſſim Sancti Prophetæ) uſus eſt ſtimulo Judicii futuri & extremi. Hinc illa verba S. Ioannis Matth. 3.7. ad Phariſæœos & Saducæos: Progenies VBiperarum, qui demonſtravit vobi, fugere a venturà iraâ judicis, quam oſtendet impiis reprobandis in die Judicii, quæ erit ultio & ſententia damnationis, quam in eos proferet, ipſaque æterna damnatio & gehenna, uti ex- 660 CoNCIO XXXIX. In Judicio ſinali tremendo. Materia & Ponit Chriſtus Mat. 23. 33. Unde verè timendum Dei Judici- ſtimulus, Ju- um & libenter audiendi de eo Prædicatores, imitantes S. Jo- dicium Dei, annem, qui, uti præco fuit regni cœlorum, illud poœznitenti- & ventura bus promittens; ſic & præco fuit Dei iræ & gehennæ, il- "α Judicis. jam impoenitentibus intentans. Sic & fecit S. Iſaias 2. 19. Oſeas 10. 8. Chriſtus Lucæ 23. 30. Cornel. in Matth. 3. Ventura ira eſt, ait S. Greg. Hom. 20. in Evang. animadverſio ultionis extremæ, cem arborum poſita eſt (ut homines, quaſi arbores, non feren- tes fruätus dignos pæœnitentiæ, ſuccidat, & in ignem mittat) omnis ergo arbor, quæ non facit frultum honum excidetur, & in ignem mittetur- Matth. 3z. o. Securis eſt Chriſti Regis & Judicis udi- cium & vindicta, ait Cornel. ibid. Et ſanè opus habet mun- dus ſeriis & ferventibus Concionatoribus, in pſis ſceleribus ſibi nil vel parum metuens. De hac venturd iraà, de hoc Chri- ſti Regis & Judicis udicio Extremo egimus hactenus, uti- nam cum aliquo fructu animarum, qui etiam quamtum- cunque minimus, modè bonus & aliquis laboris magnum præmium eſt impenſi. Impiis in finali judicio accuſatis, damnatis æternuùm, quanta non erit confuſio & deſperatio extrema? Hanc nunc conſideremus, ut per pœnitentiam ſa- lubriter confundamur; ne deſperemus in Extremo Judicio cum impiis, areſcentibus multò magis quàm homines in fine mundi, ſeu paventibus in medullas usque & corporis & animæ, præ timore & expecdtatione futurorum; de quibus Con- crione ſequ. 40. l Confuſio II. Inprimis itaque Impiorum in Judicio confuſionis horminis, uaà pœna maxima. Optimè S. Thomas de Villà Novâ Conc. 1. ominis: & pœna gra- Pdmn. Advent. obſervat, Confuſionem & verecundiam pro- vis eſt. 8. priam hominis eſſe, quà hominis: nam jumenta percuti, occidi, cremari poſſunt, non verecundari; què fit, ut inge- mus quisque malit aliquando ſecrete torqueri, quàm pu- blice confundi, & libenter quamlibet pœnam ſecretèò por- tare, quam tunc fugere peccator non valet, qui nunc ad lamenta pænitentie non recurrit. Brev. K. Dom. 4. Adv. lelc.. Jam enim ſecuris ad radi- Eet, ut 0WManx! blice aver ſan, et mnevit um cel⸗ R Vri ftent, Plin, tben⸗ Ecein Wwten G1. isok Co D Ctt Vlte (cc Emn Wn Aun trtun lone uiun “ lun tero ür — eiſucici. nezd. ſo. ninnti. enm,l. in, eltua ie gahent, nnteni GiA. nonteten n in Giien 4 1 Gicis dd. bet o⸗ Celeth hoc. nS, n MAchtu . Nagnun Culati; Hentri⸗ Wan 1. odſeo e s d 1501. oNcnhs nN. en n Ut⸗ — Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. 661 tare, ut publici pudoris confuſionem evitet: tunc enim ho- mo maximè, ut homo, punitur, quando pro delictis ſuis publicè confunditur. Res apertiſſima eſt, quàm ſingulari- ter averſetur homo ſui deſpectum, confuſionem, ignomi- niam, etiam eandem malè meritus, & quid non tentet ad il- lam evitandam, avertendamque. Rex David, ut adulteri- um celaret, ipſe nulli ſubditus, quibus non artibus uſus eſt, ut Vriam domum remitteret. Et cùm eæx non procede- Erubuit rent, ſuperaddidit homicidium, & ipſum aliis prætextibus confundi de palliatum. Erubuit confundi de crimine, quod ideo vo-crimine Da- luit Deus ſoli innoteſcere: 2. Regum 1I. & 12. Suprà Conc. 30. n. 3. &W 5. quid Joſephi caſtiſſimi pallium à ſollicitatrice in mani- bus detentum, quaàm ignominiæ notam voluiſſe contegere? Vxor. Gen. 39. 12. Seranza punbl. 13r. f. 2r6. Sunt, qui in puncto hono- ris offenſi, graviſſimè ſentiant, ut propterea, in vindictam, omne malum meditentur, & à debitâ fidelitate deſciſcant. Achitophel videns, rejecto conſilio à ſe Abſalomo dato, ſe confuſum, & timens, ne à Davide caperetur, & quaſi prodi- tor ſuſpendio majorem ignominiam pateretur, infamem hanc voluntario ſui ſuſpendio redemit. 2. Reg. Iz. à v. 23. Saul Rex magis timens Populi contemptum, & ab eo ſe ſperni, quàm ipſam Dei offenſam admiſſam, ait Samueli: Peccavi- ſed nunc honora me quaſi regem coram ſenioribus Populi mei, & co- ram Iſyaél. 1I. KReg. Ij. 30. Ottocarus Rex Bohemiæ quàm gravi- △ Putipharis Achitophel. Saul. ter tulerit à Rudolpho I: ſui coram duobus Exercitibus con- fuſionem, dictum eſt ſuprà Conc. 27. n. . qud Concione hanc in rem Plara pro libitu huc aſſumenda, & alibi ſparſim in hüu Concionibus. Tam gravis eſt ingenuo homini in hâc vitâ coram uno & al- tero etiam, quid dicam, publicè confundi, ut multis mors ipſa videretur tolerabilior. Talis ac tanta eſt hæc in homi- ne paſſio pudoris, ut hâc plerique & pleræque devicti, ſacri- legé uni Sacerdoti in ſummo ſecreto ex Dei & Sacramenti inſtituto aperienda propria peccata ſilentio involvant, heu! heu! coram toto mundo & æternam ſubituri confuſionem & infamiam! III. Ex — 662 Coxc1O XXXIX. In Judicio inali tremendo In Jjudieio III. Ex hiſce iterum humanis conſideremus nunc, quàm exti. impio- gravis futura ſit illa impiorum in extremo Judicio confuſio rum gravis- coram Deo, SS. Angelis & Beatis omnibus, quin & inter ſeſe ſima confu- ſio. ipſos; cùm ad confuſionem malorum Deus Judex manife- ſtabit abſéondita tenehrarum & revelabit conſilia cordium. I. Cor. 4. y. adeo ut dicturi ſint montibus: Cadite ſuper nos; & colli- bus operite nos. Luc. 23. 30. ut tantum evadamus pudorem. gravi multéôque Senatu in tantâ deformitate nudatis crimi- nibus, apparere. O confuſionem! Latere erit impoſſibile, & Porer⸗ intolerabile, ut ait S. Anſelmus in Meditat. Scio, gravis- imum eſſe Rei ad mortem damnatis, cùm ſua publicè pro- clamari crimina audiunt, ut propterea officii ſit aſtantis Pa- tris ſpiritualis & Confeſſarii, illos aliò diſtrahere, ut minùs turbentur, & humana patiantur ex illa confuſione. Priorem & potiorem eſſe pudoru, quàm corpori plagam, ait Tertull. in daur. piaco. ITormentum hoc Baſilius Magnus commemorat; Supplicium, inquiens, omnium graviſſimum eſt, opprobrium illud, & confuſio ſempiterna: in Pſal. 30. Et Orat. 23. de qudic. Gravior, in- quit hic S. P. quàm tenebræ, quàm ignis aternus, erit ille pudor. Englgr. p. 1. Dom. I. Adv. J. I. Quis exprimat ruborem vultus ejus, qui ſibi conſcius eſt, quæ in vità perpetraverit! Erubeſcant impii, & deducantur in infernum, ait S. David: Pſal. zo. 19. Bene poſt peccatorum ruborem, inferni meminit, quia ruboris pena talis ac tanta erit, ut poſt eam nonniſi inferni pœna ſuperſit, inquit Speranza cit. L. S. Propheta Iſaias ſub typo excidii Ba- prplonis diem judicii exprimens cap. 13. v. 9. Ecce, inquit, dies Domini veniet, crudelis & indignationis plenus, & iræ furorisg, Et viſitabo ſuper orbis mala, & contra impios iniquitatem eorum v. II. Hisce præmittit v. 8. Facie combuſtæ vultus eorum. q. d. ſicut Facies combuſtæ- ſcil. aridæ, luridæ, nigræ, tetræ, exangues, ex Pavore, mœrore & anxietate. Hebr. eſt Facier flzmmarum, quod Vatablus & Sanchez explicant, q. d. Rubore quaſi flammeo =S (Cort Iolerabiliores enim viderentur illis omnes cruciatus, & quælibet amara mors, quàm coram Deo & Ange lis & tam entang * W/ Phat Aar) nm ko D — euäm nfuſio nter ſeſe Imanfe. un 1. Cor. Dutokn. Niatns eis Kn tis ctin ſctie,è io, granb lceee. liber- omnis homo, cujuscunque conditionis, impius ſcili- ltanesX. U s e. inen em. ur, r. . Nne 16 Peen ſerlt. cdiir. 4 1 ig⸗ . S S tl 4te tdel Go Hummeo 6 — HA. ait Cornel. & ecce terre motus magnus faltus eſte ool faltus eſt ni- du 24. 29.) & luna tota facta eſt ſicut ſanguts (luna non dabit lumen ſuum. ibid.) & ſtellæ de cœlo ceciderunt ſaper terram (& ſtellæ cadent de cæ- vebuntur) & omni mons & inſe, perterrebit conſcientiam ipſorum, ut optent obrui tegique montibus, imò eſſe in inferno, quàm in valle Joſaphat co- ”Z Inrmpiorum extrema Confuſio S& Deſperatio. c43 ex pudore ſuffundentur; uti contingit iis, qui in ſcelere G re pudendaà ex inopinato deprehenduntur. Cornel. hic. Per. cit. Vel ut Eccleſia: Culpa rubet vultis meus. V. Conc. 29. hine hiſtor. Impiorum Quin verè dicam, majorem fore pœnam ruboris, quam in- in judicio pu- ferni. Apocal. 6.à v. 12. Kt vide, ait S. Joannes, càm aperuiſſet ſex- dor, poœna tum ſigillum, quò deſcribit ultimam Dei vindictam in impios, major zir⸗ ne] am infer- ,. , Se Piienee —— PL „„ nus. Apoc. 6. ger, tanquam Jaccus Cilicinus (Sl obſeurabitur, ait Chriſtus Matth. 4 v. 12. 10) & calum receſſit Necut liber involutus (Eirtutes eæclorum commo- læ de loci ſuis motæ ſunt O& Reges terræ, & Principer, & Tribuni, & divite, & fartes, & omnis ſervus & cet, ait Cornel. abſeonderunt ſe in ſpelunci & in petri montiun & dicunt montibus & petrise cadite ſuper nos & abſcondite nos aà facie ſodentu ſuper thronum, & ab irà Agni, & qlis poterit ſtare? Ita S. Jo- ann. usque adv. 17z. Siſtite nunc, ait Speranza: Hi Principes terræ tunc unde venient? ab inferno, ubi nunc ſunt. EE * quò fugere, ubi ſe abſcondere volent? mediis montibus ir- ruentibus in infernum. Et quis poterit ſtare cum tam in- tolerabili confuſione? Et dicent montibus: cadite ſuper nos, & ad regendam noſtram confuſionem cooperite nor. Hic primus infernus peccatoris, quò ipſe ſecundus ad tempus mitior eſt. VEid. Conc. 20. ſuprà num. 6. Sic S. Petrus Chryſol. ad illud: Mendicare erubeſcor Luc. 16. 3. Confuſionem, inquit, ſerm. 12. futu- ri ſæculi pertimeſcit, ubi reus plis de conſcientiä, quàm de gehennæ erubeſcit incendio. Tantus adeo erit pavor, tantusque pudor damnandorum coram Chriſto Judice, qui ita percellet, & ram Chriſto irato. S. Baſilius meritò exiſtimat, acerbiſſi- mum cruciatum ultricibus inferorum flammis inuſtum damnatis pudore iſto & confuſione longè leviorem & tole- Mechtl de Jud. extr. PppPp rabilio- * 2 * 664 CoNcIOXNXXXIX. In udicio finali tremendo — rabiliorem eſſe. Ponderans enim acerrimam illam incre- pationem Luc. 12. 20. Stulte, häâc notte anzmam tuam repetunt àte; qua autem parſti, 6ajus erunt? Sic ait Hom. contra Divite avaros Japerat aternam panam irriſto iſta ſtultitiæ. Cornel. in cit. Apoc. 6. 12. IHlud hic obſervandum etiam, eandem impiis fore in judi- cio conditionem, ſive fuerint in mundo Reges, Principes, Religioſus, IV. Ad hoc meliùs cabienchum magisque apprehenden- Filius à matre dum: Audiamus efficaciſſimam hiſtoriam & Luu PP. p. 2. C. 203. Proppi sc- Adoleſcens quidam Religionem ingredi, enixè dum cupit, ram Divino mater eum multis allatis rationibus impedire, ſanctaque Judice conruuntt — . ue in om- elus deſideria intervertere, omni modo ſatagebat: ille mo- nem vitam pavet Judi- illud identidem ad ſui defenſionem ingeminans: Salvare vo- cium. lo animam meam, ſalutem meam in tuto collocare: nam mea plurimuùm illius intereſt. Quò uno ille reſponſo importu- niores matris preces facilè elidebat. Tandem cum fſuis ſe 7 fruſtrà rationibus eſſe parens cerneret, precésque omnes in- caſſum cadere; aſſenſum dedit, flliumque, quod conceperat, exequi permiſit. le voti compos, Religioni nomen dedir. Verùm cùm non multò pòſt intepuiſſet, & negligenter ſatis ſegnitérque in eâ viveret, contigit matrem aliquot poſt die- bus ex hac vitâ decedere, ipfum quoque in gravem ac peri- culoſam ægritudinem incidere: quâ durante, cùm defectis & gravi ſymptomate ſenſibus, in ſpiritu extra ſe raperetur, ach Judicis Dei tribunal ſiſtitur: ubi & matrem reperit, & alios plurimos circumſtantes, & decretoriam condemnatio- nis ſententiam exſpectantes. bi tunc mater oculos cir- cumferens, vidensque filium in damnandorum turbâ con- ſiſtere, admirabunda petit: Quid hoc eſt, Fili mi? quomodo hue malorum redadtus es? ubinam ſunt jam præclara & ſpecioſa illa verba. Salvare vilo animam meam, quæ mihi olim oggerebas? ideone Religionem iniiſti? Ad quam ille exprobrationem ita confu- ſus eſt & erubuit, ut, quid ad hæc diceret, penitus non ha- ee „ beret. rem matri gerere nolebat, aut à propoſito ſuo deſciſcere, uldi, ſemürten wentur oratt fſernem Agelri e — mincre. etunt ae ; ite airt. lein ud. kmege, tehended dh ce oGce. 1 le mo⸗ ie, te, imn. niis, ehelt, nelt tet ſats nel. letl? Aend MMl 0r. Di 1ℳ ℳ n N col Noohr. gaet ret ac ſtudeat, laboret ac ſudet quilibet, quomodo in ho confuſionem. Sed quàâ ratione? Impiorum extrema Confuſio éz Deſperatio. 766 beret. Ad ſe igitur reverſus, Deo dante, emorbo conva- luit: cogitans porrè divinam quandam id commonſtionem fuiſſe, ira ſuperiorem vitam correxit, ut commiſſa præterita aſſiduis lacrymis expiaret, tam in ſe ſeverus & auſterus, ut em ut moderaretur, & de auſteritate nonnihil multi, rigor der rita remitteret, auctores ei eſſent, ne quod ſanitati ſuæ detri- mentum adferret. At ille blandiora hæc conſilia parum moratus, reſpondit: & matrem improperantem exprobrantémg erre non potui, quomodo ipſammet Judicem Chriſtum & ſanctos ejus Angelos in ſupremo die judicii ſuſtinebo! Alph. Kodrig. Exercit. Per- felt. L. I. zr. I. C. I5. n. S. à f. 56. eX Dionyſ. Carthuſ. de g. Noviſſ. de Judic. art. 30. f. Speculum Exempl. V. Judic. Ex. 3. f- a2. Jacob. Biderman. S§ . Delic. ſacræ Lib. 3. Ex. 9. 4 f. 29 9. Nicol. Turlot. Theſ. doétr. Chr. .1. C. 2. I. 4,: à f. f. 122. Bernardini Mercat. Nacl. Catech. Lect. Ia. f. pd. JZoſeph. Seranza citandus f. 256. Si fœminæ matri ejusque paucis verbis tanta ineſt authoritas, quanta inerit Chriſto Judici? De quò quæ ſanct docemur, quæſo ne ſit nobis ſomnus tantum & ſomnium. Omnes, cujuscunque ſtats & con- Salvet unus- ditionis, hoc tangit, quod dixit S. Hieremias & 1. v. 6. Salvet quisque ani- Cu- mam ſuam c Terem. FI1. 6. mundo, ubi tot ſunt laquei perditionis, tot damnationis pe- damus gra. ricula, piè & ſanctè vivere, ac adeo animam ſuam ſalvare viim no⸗ unusquixq, animam ſuam quæ cuique unica eſt tantum. 4 poſſit, quod nobis eſſe debet negotium omnium negotio confuſio ma- rum; uti planè eſt. Salvabo znimam meam: hoc propoſitum, net in Iudi- hoc promiſſum facis, mi Chriſtiane, in Baptismo, Confirma- co. tione, Pœnitentiâ; ſed quàm malè infringis illud, quoties graviter peccas! quàm male objurgandus, ex tot mediis neglectis ſalutis tuæ! Ergo firmiter ſac velis, ut ſalves ani- mam tuam, ut ſupremam illam, inferno graviorem, evites V. Conſilium ſuggerit S. Aug. loſe tibi indicito peccandi pu- zaudere nos dorem; ſerm. II2. de Temp. Id piè & ene facis, cùm ante pecca- eden vel 8 tum, & ne pecces, erubeſcis, & erubeſcenda non committis. beccaſſe- N Ml PpPpPZ Dedit verecundias 6, CoxNcIO XXXIX. In Iudicio finali remendo à Deo datà: Dedit Deus verecundiam homini, ut à peccato abſterreret; quam ante eam aufert diabolus, cùm ad peccatum tentat, & inducere peccatum au- vult, ne peccare erubeſcat homo; commiſſo peccato reſti. tert deemon; r e. . . . . . . TP . 1 . . 1U Poit retlituic tuit ve ecundiam, ſeu eò conatur implicare hominem, ut Peccatum & Lanitentia . FPiducia S. verecundia, ſod Sathanas invertit ordinem, deditq; verecundiam pænitentiæzfauciam verò peccato. Hom. 3. de pœnit. ap. Calam. Ylv. Diſc. o. E. Confeſſzo n. I6. Englgr. p. 1.D. 3. Verecundia, Qaadrageſ. J. I. Peccatum ſi commiſiſti grave, quodcunque rne me⸗ & quantumcunque illud ſit, ſi evitare voles horrendam illam n F. Conſez- n extremo Judicio ignominiam & confuſionem, non con- fiunc vinei undaris confiteri peccata tua: Verecundia definitur Infamict debet, ne in met us aidam, Juxta Ariſtot. L. 2. Ethic. C.9. Corn. in Eccl. 4. 24. & 2 .. Judicio con- abi multa. Si ergo verè metuis ſummam, quàâ major non fundamur. erit, infamiam, parvam illam in ſecretiſſimæ Confeſſionis DSDaacrfamento, quaâ magna illa extremi Judicii plenè tollitur, Si gravis eſt metuere non debes. Quèd ſi forte budor eſt tibi, ait S. Bern. toram Con. ,,,isn Teckatgnendn derne, ais tunwes n feſſario, “ S 7cct*, * oin 245 oſita 3a onſcientia Patebit. Ie ſent. Et S. gravior illa Aug. Re nteler- 1 -k. Melia Je, inquit, cor am uno aliqnant elam ru- Judicii coram borist er are, quäàm in die Zudicit coram tot mällibus hominum gravi iot millibus? Tepulsd denot al tabeſcere. Calam. cit. n. I6. Vt autem aliquate- nus capere poſſis, quanta ſit futura impiis illa extrema con- fuſio, vel hanc ipſam Confeſſionis verecundiam, pudorem, timorem ac confuſionem conſidera, quàm hæc tibi gravis accidat: quam in rem religioſifſimus Ludovicus Granat. ita Ioquitur de Jjudicio extremo: quantus erit ille pudor, quò miſeri peccatores illic ſuffundentur: cùm univerſæ iniqui- tates eorum, quas tectis & parietibus ædium ſuarum occultabant, cum viverent; quidquid etiam inhone- ſtum, quidquid turpe à teneris unguibus ad terminum usque vitæ commiſerunt, omnes anguli cordis & ſe- cretiflima quæque in aulâ hac coram oculis totius mundi detegentur? quis erit ille, qui habeat conſcientiam tam peccatum ſuum confiteri erubeſcat. Duo ſamt, ait S. Chryſoſt. I Miarn ceobel ſſecret Nt, & p ſentur — Wlorum eid Ue nntikun nat. 0ſ* Ei Ciee. Pochar, ſide⸗ Wod Cone n C 4 Inmpiorum extrema Confußo & Deſperatio. 6⁰ Memtett, mundam, ut non confeſtim & colorem mutare, & hanc ve- . Kiniere recundiam timere & horrere incipiat: Etenim ſi homo a- oZe deo erubeſcit, cum revelat ſuos defectus Confeſſario in foro ener tam ſecreto, ut quidam etiam in ipsâ Confeſſione obmute- C ſcant, & peccata ſubticeant; quantus erit ille pudor, quò alt- un ficientur peccatores in conſpectu Dei, atque omnium ſæ- S uH culorum præteritorum, præſentium & futurorum: tantus H erit ille pudor, quòd mali Prophetâ teſte clamabunt, dicente nolam montibusz operite nos, & collibus- cadite ſuper nos: Oſeæ Io. 5. Ita Gra- Wdnin nat. in Duce peccat. L.. I. p. I. 5. tit. f. 110. V. Calam. Cit. Diſc. Io. de Con- non cn feſſ. Englgr. p. I. Dom. 3. Duadrag. ſupraà C. I2. n. . & Conc. 27. & 29. ut h O&Conc. 15. n. 6. &19. n. 6. Saraſa to. 2. tr. Iy. JH. 7. f. aog. Cave er- , go omni modo, ne unquam vincaris ſcelerato pudore, quG nirum ſacrilegam confeſſionem admittas. Et, quod bene obſer— eim vandum eſt, quo ſœæpiùs grave quoddam peccatum in ſacr,j;!–« Vlin. Confeſſione ſacrilegè retices, ſicut per hoc graviùs accu- s hh mulas peccata tua, ita magis augebitur, graviorque erit tua i Confuſio quam ita fugis nunc, in tremendo die Judicii. „6 VI. Confuſionem comitatur Deſperatio, & ipſa extrema Deſperatio Nn ac poœena graviſſima impiorum, eſtque parrdamnations ièpſorum, pœna impio- ⅓ Ut ai t 8. Thomas z. 2. quæſt. 20. art. I. ad 3. u bi &: quod damnati non fum graviſſi- c. ſunt in ſtatn Perandi à Propter impoſſibilitatem reditüs ad beatitudinem. Hla & pars ACne Reòëte Priſci ł Eltima omnium maloram dira deſperatio eſt. Sicut damnationis. doeen ſpes omnium in hoc orbe moleſtiarum, laborum, miſeria- igenS rumque admirabile lenimentum eſt: ita Deſperatio repro- t borum furioſa, deſperatio deſperatiſſima, damnationis au- 1,OO gmentum eſt: eſtque continua illorum deſperatio velut fe- . Oris continua: quidquid damnati cogitant, rabida deſpera- umm tio eſt: ſeipſos modo poſſent, ſuismet dentibus diſcerperent, ber omnia membra cultros immergerent, mortem patulis oe. ber Dn ad ſe traherent: ſed quæzrent mortem & non invenient eam, & de- t. Riderabunt mori, & mors fugiet ab ei- Apoc. 9. 6. Cauſa deſpera- nund tionis erit ex ipſa Extremi Judicis tremendâ ſententiâ: Diſte- m aAite, maledicti, inignem aternum, ceu quâ æternùm excluſi cœ- uĩmn . Pp pPP 3 1o, –w 668 CoNCIO XXXIX. In Iudicio finali tremendo. In Inferno lo, & ad inferni clauſtra & pœnas damnati erunt. I inferne dempeio.vi. 1i illic damnatus & demerſiss fuerit, ulterins non exibit. Et: In In- Gius aurg. fernonulia eſt redemptio, quoniam ibi gemitus ſunt & ſaſpiria, & non eſt, diat. Ita S. Auguſtinus. lolzanth. Juſſerat Julius Secundus P. M. Michaelem Angelum, celeberrimum Vrbis & Orbis pi- Gctorem, pingere pro Vaticano tabulam Extremi Judicii. Quidam Cardinalis curioſior ſæœæpius ad hoc rarum & præcla- rum opus excurrit: cumque, re infectâ, varios ſpectatores && cenſores adduceret, pictor indignabundus illum in Infer- no inter damnatos ad vivum depinxit. Vbi tabula expoſita, Cardinalis Cardinalis de injuriâ apud Pontificem conqueſtus, hoc re- in inferno pi- ſponſi accepit: Si in Purgatorio pinxiſſet, inde te liberare üus. poſſem, ſed in luferno nulla eſt redemptio. Engelgr. Cæl. Emp. F. Au- ſumpt. B. E. g. 1. ad fin. Ex Mendoſa . irid. L. 2. Probl. y. & Drexel. to. I. F.rzt. Facilè hic jocus, & in inferno fuiſſe ſolùm piétum, patienter ferri poterat, & minùs horrendum: at in Inferno concludi, hic queſtus, hic gemitus, deſperatio, cùm eo lo- co nullus finis, nulla redemptio. Ergo deſperatiſſimi deſpe- raant, quia malorum nullus finis, finis ſpes nulla. Variæ & Mala hujus innumeræ ſunt orbis hujus clades, miſeriæ, calamitates, rcrfna ſed demum omnes ſuum ſortiuntur finem. Sunt paupertas, Damnato- rum iuppli- quomodocunque in mundo difficiles & graves eorum paſſio- nes. At Chriſti judicis Sententia in impios fulminis inſtar detorta vim ſuam habet, nervum & efficaciam malediäctioni & ignis æterni. Atque hinc deſperatio multò quam acerbis- ſima, quæ tam intelleétum & voluntatem, quàm memo- riam diriſſimè torquebit & excruciabit. Quidquid memo- ria ſecum revolverit, affliget; Quidquid cogitaverit intel- è lectus què miſereatur ibi eſt dolor & planétus, & clamor, & non eſt, qui au- Mue calumniæ, graviſſimi morbi, ſunt bella, fames, hoſtes cru- enti, cives ſuperbi, Domini avari: ſunt cruciatus & tor- cianullum. menta immania, ſed in hac vitaâ omnia morte finem accipi- unt: & hinc afflicto ſolatium eſt, quòd denique finiantur, (abolnta nulla eſt re- nulla eſt redemiptio, ait S. Aug. ſerm. ad Fratres in Eremo, quonianz, dnen un ſid sſemn mH nc bla birine urümna erimlet Nionipin eroden Wn khim d mpiorum ertvennd Confuſio & Oeſperatio. 669 bits jecfus in tormentum cogitantis erit: Voluntas ipſamet obſti- gni, nationem ſuam ſtupebit. Et quam horrendum eſt, ſcire, rhkh. Deum ſibi æternùm fore inimicum, ſeveriffimas ejus ma- nus ſe nunquam evaſurum, ſub ejus pedibus ſemper calcan- II e e en . — à„ HHorrendum mwa dum, Hinc deſperatiſſima Rabies; hinc ſummum Dei odium; cire, Deum mdsbh hinc blasphemiæ. Hanc ſceleratorum deſperationem au- Gbi æternum Onef. gebit incredibiliter, certô ſcire, tot ac tantis ſuppliciis nec fore inimi- mi dd minimam quidem labeculam & culpam expiari poſſe, tam cum. nd, enim lethalis noxæ vis eſt venenata, ut etiam minora ac le- Deſperatio- em viora piacula, capitali tamen crimini conjuncta, puniantur nem augebit, nüfir. æternum: Ex. gr. ſunt quotidianæ ſordes, otioſa dicta, ſu- an eul. pervacuus riſus, copioſior cibus, incautior oculus, remisſior am espiari M inprecando animus. Hæc talia, dum vivimus, non difficulter poſſe ſcire. elen expiamus. Si verô mortiferum facinus noxæ minimæ in m Orco junctum ſit, utrumque vindicabitur æternitate to- eu ta: Atque hoc deſperationis grande incrementum eſt ait i, Drexelius in Damnat. Rogo C.9. J. 3. cum graviſſimis aliis Do- idan Ctoribus. Etſi ego, ita doctus à R. P. Franciſco Rechlingeg.. Imnde S. J. Doctore Theologo, in Rectoratu Oeniponti pie defun- ig cto 8. Decemb. 1670. aliter ſentiam, ſcilicet pœnam peccato Hucke Veniali (idem eſt de mortali in hac vitâ, quoad culpam re- irtcg miſſo, remanente adhuc aliquo poœrnnæ temporalis debito) debitam temporalem, in damnato, ob peccatum mortale n conjunctum, neque indirectè & per accidens fore æternam: SrI. edò quòd & Deuspuniat infra cendignum, & loco pœnæ tempo- nacr ralis æterna infligi non poſſe, videatur ab infinità bonitate. runn De quòô Theologi. V. M. & de Peccati D. 3. 4. 3.à m. 12. In ſco- pum verò noſtrum, & rem ſatis eſt, Damnatis pœnam eſſe A Eeternam, & hinc acerbiſſimam deſperationem. un VlII. Hanc ut parum delineemus, occurrit, quàm gra- ⸗ vis acciderit vel tentatio tantum deſperationis à doemone ni „. Piis ſanctisque Viris in articulo mortis immiffa. DesS. Phi- ce lippo Benitio dictum ſapra Conc. 26. n. 6ö. Joannes Taulerus joannes Tau- d ſanctæ memoriæ Ord. Prœdicat. Germanus, qui vixit Anno lerus Ord. eiiimh 1356. Præd, quis? — 670 Coxe 10 XXXIX. In Judicio finali tremendo. W 1356. antè & pòſt. Tempore Clementis VI. Innocentii VI. Pontificum, Caroli lV. Imperat. & ſecutorum, obiüt ſepul- tus Argentorati in Monaſterio PP. Dominicanorum Anno 1379. 15. Julii, Ex Epitaph. ejusdem Bellarm. de Sriptor. Eccl. f. Izg. A. Izro. Hic vir laborioſæ virtutis, Theologus & Eccleſiaſtes Coloniæ & alibi uti celebris, ita Religioſiſſimus, qui tam in- ſignes in ſubmiſſione animi progreſſus fecit, ut nihil, nec poſt ſuum quidem obitum, ſuo nomine in lucem dari volu. rit: ſi tamen aliis videretur utilius aliquid ad formandos mores, à ſe dictum ſcriptmve, id ſolius Magiſtri nomine edi, permiſerit: Ab Acatholicis ejusdem Conciones Germa- nicè editæ ſunt Francofurti ad Mænum A. 16 81. Tanti ab his illæ habentur: Quàm Catholicè autem & vixerit & mor- Morte ter- tuus fuerit, ſtatim intelli gemus. Hic ipſe inquam, gravi ac ribili defun- ſibi vi- diuturnâ invaletudine multisque doloribus exhauſtus, jam (us, ſibi vi- ſus deſpera- pProximus ibat Divino Tribunali. Cùm ecce moribundus tioni proxi- ſubitò geſtus horribiles ac pavendos edere, impatienter lu- mus; beati- Gari, fremere, velle fugere nec poſſe, huc illuc manus ja- tudinem conſecutus. Hæc res univerſos, quotquot aderant, non parum ſolici- teos habuit. Nec ad ſe rediit, dum vitam clauderet. Adfuit inter cæteros ad hoc ſpectaculi, Taulero familiarior quis- Piam, Magiſter ejus ſcilicet, qui amici morte tam horribili territus, alio migrare inſtituit. Tertio itineris die poſt coe- nam ſumptam nocte mediâ evigilans vocem exilem audiit, ſed neminem vidit; ita terrore mutus jacuit, ſed attentiſſi- mè vigilavit. Cui vox: ne metue; ego ſum amicus tuus ante triduum mortuus. Alter terroris plenus, hoc unum tamen interrogare auſus: quo nunc loco eſſet, morte tam terribili defunctus: Huic vox iterum: Ita judex in me clemen- tiſſimus fieri decrevit, ut ad beatitudinem tantèò expeditins tranſirem, quantò in morte difficiliùs pugnarem. Et reveràin eas me anguſtias cacodomones adduxerunt, tam ſubtilibus ac prævalidis fallaciis me impugnârunt, ut mihi Vidle de- ſperati- ctare, oculos foedum intorquere, aſpectu eſſe formidabili. r — etnton etvoce clletetk ugha uI Agueer⸗ Duiit. ibl Me alyun Ernirum engirm Terc ecdcs UII (dn kcenen n U Wno kekenit Wolte leno/ di, ſuncin Kiamn hny ilent telecd Eerie lehe 4 — entüi l. inkenl. un An.e al 9 y, ckelalte⸗ Uumin. W,der Ftaiw rneg ti nonne s Gen l1. Tanti! rt. ,Arnir , iauu. dondo⸗ entr) manfr micel. n . Actuit s. hottH. aſte n d n tenl ni Ne M ote t Cenen. evelan ere le⸗ Hearr. Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. cSyr ſperationi eſſe proximus. Et niſi mors imminens interclu- ſiſſet vocem, eos edidiſſem clamores, qui ſummos angores facilè teſtari potuiſſent: Et loco purgatorii iſtos terrores & impugnationes dœæmonum habuiſſe ſe, ajebat, nec vità fun- GQum ullum ampliùs vidiſſe. Tu, inquit vox, noli jam plu- ra quærere: nec plura mihi fas eſt dicere. His dictis in auras abiit. Drewxwel. to. I. Tribunal. (Pr. L. 2. C. y. H. 3. Ex hoc⸗ Lohner Bibl. Man. to. 3. de Judicio. J. 5. n. 13. f. Iy. Matthi. Thanner Carthuſ. Valle humilit. Cap. Io. Exemplo 2. f. 3006. ex Vitä. Tirinus Indice Auth. Si virum tam Religioſum deſperationis tentatio ſolùm, adeo exagitavit, quanta rabie damnati in judicio, & in omnem æternitatem furent, frement, ex deſperatione; quantis ma- ledictis & blasphemiis in Deum & omnes ſanctos: de qui- bus dictum aliquid ſaprà Conc. 27. n. Z72. VIII. Perhorrendum mihi viſum eſt, dum legi & lego Caſum miſerabilem unius Apoſtatæ, cum horrendis blas- Hiſtoria. Apoſtatæ phemiis & deſperatione mortui Anno 1656. ut adeo in mor- mors deſpe- te cœperit cantilenam, in omnem æternitatem duraturam. rata. Anno Ex MS. mihi conceſſo notavi fideliter: ſed taceo conſultò 1656. Nomen, Familiam, Religionem, Regnum, Provinciam, Lo- cum: Mihi & Caſus eſt certus, ex atteſtatis, & ſuis, ac ſuis locis notorius: unde tectis ſaltem nominibus huc aptè re- ferendus, ut ex hominis morientis actuali deſperatione ali- qualiter cognoſcamus deſperationem damnatorum in ex- tremo judicio, & deinceps, in æternum, & ut alieno malo dofti, vitam noſtram ita Chriſtianè componamus, ne in tam miſerum deſperationis ſtatum in hac & alteraâ vitâ ve- niamus. Is, de quò loquor, Anno 1656. ad initium Junii Phthyſi eſt correptus, a quâ cum interiora illius depaſta fuiſſent, Pater Religioſus quiſpiam locum habitationis ipſius intellecto morbo adivit occaſione ægrum adeundi captatâ. Poſt longa colloquia quærit Pater ex ægro, num adhuc S. Religionis, fideique deſertæ ignis aliquis ſub luto Apoſta- ſiæ perſeveret, inſtar ignis ſacri judæorum, quem captivi Mecht! de Jqud. extr. Qq 4 à Baby- 672 CoNcIO XXXIX. In Iudicio finali tremendo à Babyloniis Ifraëlitæ in puteo luto texerant, reverſi tan- dem poſt centum annos ex captivitate vivere adhuc & ar- dere deprehenderunt: 2. Machab. I. Audivit Patris verba modeſtè æger, & repoſuit in hæc verba: Alterius tempo- ris ſunt iſta, Pater. Hic mutavit materiam colloquii, & brevi tempore finivit, ac veniâ diſcedendi acceptaà disceſſit. Eundem ægrum cùm Juvenis quidam Catholicus, Dapifer Principis, viſitandi gratiâ accesſiſſet ipſum, hic vehemen- ter conſcientiæ ignem propriâ linguâ patefecit: cœpit enim cum gemitu & lachrymis tam ſuum ſtatum deſperatum de- flere, quàm Juvenem in fide Catholicâ confirmare, & in hunc modum, ut usque ad mortem perſeveret, adhortari: Mi dilecte Jjuvenis, inquit, ſcis & vides miſerabilem animæ meæ ſtatum, quê miſer ego ſacerdos Religioſus deveni: Pro tempo- deſerui Religionem, in quâ Caſtitatem, paupertatem, & ralibus fides perpetuam voveram obedientiam; abnegavi fidem pro tem- negata, ani- poralibus bonis, quæ mihi æternæ beatitudinis aditum ma perdita. occludunt, ni Deus miſericordiæ ſuæ oculis me reſpiciat: ſpero tamen, quòd Virgo Beatiſſima, in cujus honorem ſubinde roſarium in digitis recitavi, in agone ultimo mo- dum Confeſſionis ſacræ faciendæ impetrabit. Poſt hæc Apoſtata rogo te, Juvenis dilecte, in ſanctaà illa Catholicà Fide, in hortatus ju- quâ Deo ſervis, ad extremum usque ſpiritum perſevera, tanlla d ſine quâ non eſt ſalus æterna; frequens ſis in Sacramento- inrige Ca. Tum Confeſſionis & Euchariſtiæ ſumptione; ama B. V. Ma- thol. . . . .⸗ , L quia deſerui mediatricem ad Deum, filiumque ſuum, 6for- taſſis Paſſionis Chriſti & vitæ æternæ nunquam particeps efficiar! His & ſimilibus dictis, ubi dimiſit juvenem, cœpit morbus collo vitæque ipſius minari: quare cùm in lecto, Duo Spe- facie ad parietem versâ, inſtar Ezechiæ, Iai. 25. 2. fleret ſua Ara appa- peccata, non propheta, ſed duo ſpectra (Deus tamen me rent. lius novit) in habitu nigro telam albam habentia ad colla- ria veſtium inopinatè ex cella quàdam, quæ nullam aliam por- riam Matrem Dei, ſub cujus patrociniis ego miſer vixi; ſed ditis te, gvo Uatern ini DuN. leaen eti W Wr MMlo Clln Unem Ann ler Unrd. thon te on d Unett LEn.] (Eibr⸗ Unerb⸗ Corle d — kerlitan. & r. Is verba 85 denho. lani, lgeeſ Ede Veneer. Epitetin fatumd te, &n Chort. en Wni 8 Geſen tenl 4 Proten 8S Wi Teſir⸗ l e, d etNe umen. n. . n, 91 D . in ſecto , ſeet ⸗ nen. Adole — umn o. orNA . uiſc „ 1 7 Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. 673 portam habebat, niſi è cubiculo, in quò jacebat Apoſtata, exeunt: ab his inſperatis hoſpitibus terretur Juvenis famu- lus, fugit ad ægri DD. Cognatos, qui in Curiali domo, tri- ſtes ob futuram brevi mortem Cognati ſui, morabantur. 5 ₰ .„ 0 ⁶ „ S * Auditis illi famuli verbis feſtinè currunt ad Cellam Apoſta- tæ, quos infirmus rogat per amorem Dei, charitatem Dei & fraternam, ut Patrem advocent loco, quem dixerat & no- minrat: Promittunt Domini; adeunt Vxorem, rem expo- nunt. At illa in furiam acta: non veniat, inquit, diabolus ille ad meum maritum, quia manibus meis ipſum mactabo. Reverſi ergo Cognati ad infirmum exponunt animum foœ- minæ contrarium, & minas furibundas; rem non eſſe pos- ſibilem, afſerunt. Hic lamentari cœpit Apoſtata, & poſt multos gemitus rogat Cognatos, ut curent ſe vehi ad Ar- culam, quam itidem nominabat, ſuæ familiæ. Ad urbem intermediam cum ægro cùm perveniſſent, Pater Religioſus ad portam Civitatis obviat, quem quia allocutus Cognatus Apoſtatæ ex primo carpento fuerat, Pater exequo deſcendit, ſalutat DOominum, bona precatur omnia feliciſſima, vale- dicit Domino & diſcedit. In curru ſecundo ducebatur Apo- ſtata infirmus; & quia tectus erat etiam ad caput, Pater eum allocutus non eſt; non enim ſciebat, quis in illo curru duceretur, nec DD. Cognati ullam fecerunt ipſius mentio- nem. Vbi vero æger ſentit, ſe in ſuburbio duci juxta præ- dicti Patris domum, excuſſo tegumento cœpit altà voce cla- mare: Pater abſolve me, abſolve à peccatis, doleo enim ex corde de omnibus peccatis meis. Mirabantur factum ægri Cognati, & vicina familia; ſed quia Pater domi non fuerat ſuæ, & Vxor texit in irmum abſolutionis cum magno deſi- derio petitæ non eſt factus particeps. Vix ad Arculam, me- tam ſcil deſtinatam, venerunt Cognati cum ægro, cœpit ejulare infirmus, & horrenda deſperationis verba effutire, Morientis convocatis tamen priùs Coganatis, in hunc modum: Male- blasphemiæ dictus ſit Deus ille falſus, Pates æternus, qui ab æterno me & maledicta àad horrenda. 674 CoNCIOXXXIX. In Iudicio finali tremendo ticipem me ſuæ Paſſionis non fecit, & ſuis meritis privavit animam meam. Maledictus Spiritus ſanétus, qui mihi do- num perſeverantiæ in Religione verâ non infudit. Maria maledicta ſit, quæ ſe mihi patronam mediatricem non præ- ſtitit. Angeli ſancti, ſanétique omnes maledicti, qui mihi, Confeſſionem faciendi, tempus non impetrârunt. Maledi- cta Vxor, quæ Patrem Confeſſarium non permiſit. Male- clamare: Rapite me diaboli, accurrite feſtini, rapite. Et animam tradidit diabolis, quibus deſertâ Religione ſervivit. Exc metss Mo. Concion. fol. I277. & ſegaj. Annon tragicum hoc, conditionem impiorum in extremo Judicio & æternùm de- Angelorum & Sanctorum Cœtus, à tam miſerabili ſorte, cu- jus in morte prodromus, & exordium, tam funeſtus, neque finem habebit. jusque pro libitu plura & varia ſervire ac venire poſſunt. Vt: quantus conſcientiæ remorſus ſit peccatoribus, præ- non poteſt. Inpii quaſi mare ſervens, quod quieſcere non poteſt. Iſai. "z. 20. quantæ inſipientiæ ſit, æterna propter temporalia perditum ire, quàm omnis periculi pleniſſima res, conver- ſionem & pœnitentiam rejicere in finem vitæ & ultimum articulum mortis. Pænitentia ſera aut nulla, aut rarò vera Ex 8. Autgieſt. Engigr. P. 2. Dom. 1I. Paſch. J. 2. Et infrd. Conc. 6S. num. 2. Non deſpe- Etſi, ut dicit S. Iſidorus de Summo Bono L. 2. c. I4. Mullus debet tandum eti- deſperare veniam, etiamſi circa hinem vitæ ſuæ convertatur ad paniten- n nmorte. Sgn unumqguemq, enim Dominus de ſuo ſine, non de vitàä judicat. Et: Perpetrare ſagitium azliquod, mors eſt animæ; ſed deſperare, éſt in in- Jernum deſcendere. Ibidem. Polyanth. Contritionem huic ægro L Veram ad inferni abyſſum creavit. Maledictus Chriſtus, qui par- dicti, qui ſaluti meæ non adlaboraverunt. His dictis cœpit horrendum:? En, impii & deſperati hujus adhuc vitæ exem- plum, unde aliquâ ratione nobis imaginemur miſerrimam ſperatorum. Servet nos Deus, Beatiſſima Virgo, omnisq; IX. Hinc in ſeriam maturamque conſiderationem cu- ſertim Apoſtatis, qui, niſi per pœnitentiam, ſupprimi & tolli erre fenm no ſen ern ione⸗ (or ſen t Den tten Necdhat (tkena 1 irtn Ptn eun fd iler — Impiorum extrema Confuſio & Deſperatio. 675 düpet. veram non fuiſſe, ſatis clarum eſt, ſed ſium de peccatis do- SN lorem expreſſiſſe metum mortis & damnationis, extra Ab- nnid. ſolutionem Sacramentalem per ſe infufficientem, cùm per- Mu fecta Contritio in neceſſitate & defectu Confeſſionis, per ſe . itidem ſufficiat; quàm verè Chriſtus: Non omnis qui mihi di- Uiumn, cit: Domine, Domine, intrabit in regnum cwlorum; ſeéd qui facit vo- k luntatem Patris mei: & c. Matth. . 27. Quàâm meritè ſibi verè 1. M. metuat peccator, præſertim cum pœnitere non vult, aut ad see extrema differat, ubi infirmi pœnitentia infirma eſt: quis wie h miretur, Deum juſtiſſimè permittere, tales denique in de- eeni ſperationem incidere, & perire? quid mirum à Deo deſeri Neglecta umm eum, à quòô tam perfidè Deus deſertus fuerit. Conc. 36. n. Io. koeitonttn⸗ en Eine. & C. 2. n. j. Inſcribe cordis tui intimo ſcrinio, ac ſemper Pberabl- erin illius memor eſto, quod S. Auguſtinus loquitur: dum ait: 0ſt fihctus mun. Erit tempus, qus peccator volet pænitere, & non Poterit à quia impoœniten- clndg quando potuit, noluit, & propter malum velle, Perdidit bonum tiæ. ſrte lx poſſe derm. y5. de Temp. Et Serm. 3. de Iunoc. Venient dier, inquit, Ne uando eis nec pœnitentiam licebit agere, nec bonis operibus ſe ab æter- na morte poterunt redimerer quia percutitur etiam hac animadverſione gema bpeccator, ut moriens obliviſcatur ſui, qui, dum viveret, oblitus eſt Dei. plun Ap. Calamat. Glv. Diſc. 61. n. 1o. 12. & toto. & in Sentent. V. Pteniten- N. tia. Archimed. Chriſt. L. 2. C. 3. à f. 236. Sera, nec vera Plznitentia. iNdd Thom. de Kemp. de Init. Chr. L. 3. C 72. un⸗ vVig. præter citt. alios quosdam, S. Thom. & infra Cornel. Alex. Authores. MMd. Calamat. Slva Diſc. Io. & 31. & 61. & in Sent. E. Pænit. Joſ. Cſ⸗ Speranza, de qudicio Pundto3r. Polyant. V. Deſzeratio, Nudi- Ürpwn cium & Infernus. Ludov. Granat. Dux Peccat. E.. 1. P. I. Tit. §. nth . & Dom. z. Advent. Conc. I. ante G. 3. mihi fol. 20. Martin. Co- ℳα Cchem de Judicio Cap. 11. à f.73. & citati ſapra n. y. de Deſperat. lrh Guil. Stanihurſt. de Inferno à f.- 21o. Deſperatio principali- ter cauſatur ex acedia & negligentiâ, ſecundèò ex luxuriâ, in 6 S. Thom. 2. 2. 4. 153. 4. ad 3. & Ind. 3. Rer. V. Deſperatio. Drexel. . . o. 1. Tribun. Chr. L. I. C. 9. J. 2. & Rogo Damnat. Cap. 9. & Iz. nie, QOm 3 Henr. feraun 676 Cox CIO XL. In Judicio ewtr. Sententiæ Executio. Aunulo æternit. & ſitpra num. 9. cit. Archim. Chriſt. cit. ſazpra larm. Card. Yo. 7. Sapplem. Ars bene mor. Lib. 2. cap. 1o. à f. 2091. ubi: In extremis deſperantium Exempla horrenda. Vid. hoc opere, 12. Conc. n. y. Conc. I5. & 27. n. y. & §. Hiſtor. De- ſperantis. Conc. 227. n. 7. & per tot. Conc. 29. & 34. n. 4. Conc. 42. O4 6⁵. n. 2. Item Indice Rer. V. Deſperatio, Pænitentaa. CoNco MX. Extremi Judicii Sententiæ Executio: Impiorum mi- ſerabilis deſcenſus & raptus ad inferos. A tanti præcipitii causà metuendum & cavendum. Dom2. Adv. Beatus, qui non fuerit ſcandaliz atus in me Matth. rI. Gd Luck z. Nr. S Eidem. Videbit omnis caro dalutare Dei. Luca 3. 6 F.. Thomæ. Noli eſſe incredulus, ſedſidelis. ſ-oann. 20. 27. I. Matth. n. 6. atm, qui non fuerit ſcandalizatus in me- Mat. II. 6. Ad- Quid ſit ſeaan- miranda videantur hæc verba ipſius Chriſti: ſcil. in Rlirari in dhriſto, hujus ſanctifſimâ vitq́, & doctrina coœleſti ac divinâ quempiam ſcandalizari, aut ſcandalum ſume- re; imò & beatum dici: qui non fuerit ſcandalivatus in me. Sed faci- lis eſt hujus intellectus, ſi obſervemus, quid ſit ſcandalum, & quæ Henr. Engelgr. Lnx Hang. P. 1. Dom. I. Advent. & Emblem. r. ſine Conc. Le Blanc. in Pſal. I. 6. art. 3. à fol. 13 7. Alph. Anton. de Saraſa S.]. Ars ſemper gaudendi, To. 2. Tr. Iy. G. 7. f. a97. Bel- cve e . prie, — wuin dari AlAinoc Vipecte Dom. 3. Adv. Wedius veſtrüm ſtetit, quem vos neſcitis. Zoa. r. 20. Dom. 4. Adx. Lox Clamantis in deſerto- parate viam Domini. ſoli erat, WWuigen (Km (Counn neten — ylben, on ce n ſal d. Id Aldr.N. 44,0, 6666 run n. Atuntl ,Met. 1 Doint. vel mala, vel ſpeciem mali habens, prebens proximo occaſio- quid? nem ruinæ ſpiritualis quæ in peccato conſiſtit. Et hoc à Chri- ſto dari non potuiſſe, probè Chriſtiano evidens eſt, qui de Chriſto credit illud: Vndequaque omnia bene fecite Marci . 37. ſto & Moy ſe dicta fuerint, impia & impiè dicta ſunt. Scan- 6 & quæ ejus diviſio ac diſtinctio. Scandalum aliud eſt, & Scandalum propriè, ſcandalum activum: Et eſt abtiιo minns retta, id eſt, aliud activluum hnpiorum ad Inferos deſcenſus & raptu. 677 DQui peccatum non fecit: & . I. Fetri 2. 22. quanquam ſcribatur à Juſto Lipſio Mon. & Exempl. Polit. L. I. c. a. de Friderico II. Im- Friderici II. perat. ei ſœæpè fuiſſe in ore: Tres fuiſſe inſignes Impoſtores, Dictum im- qui genus humanum ſeduxerint, Moyſen, Chriſtum, Ma- bium. V. humetem. Tob. E eller. in Frider. II. f. 3Z3. Sed ubi hæc de Chri- .. Sοα. n. 7. candalum dalum aliud paſſivum, idque duplex: aliud Puſillorum; paſſivum, Pu- quando proximus ex opere alterius ſumit occaſionem rui- fillorum; & næ, quia fragilis eſt. Aliud Phariſaicum, quando proxi- Phariſaicum: mus nullo dato ſcandalo activo, ex propriaâ malitiâ & per- quid? versâ voluntate ruit; ut Phariſæi condemnando Chri- ſtum, quòd manducaret cum peccatoribus; quòd non ſer- varet Sabbatum, cùm aliis benefaceret: & c. Chriſtoph. Hau- nold. §& Y. Inſtit. Theol. L. 2. tit. I. c. II. J. f. n. 16 3. f. 323. Beatus, quis . non fuerit ſcandalizatus in me. In Chriſto quamplurimi ſunt ſcan- dalizati, & Infideles, & judæi, & hodie adhuc multi Chri- ſtiani. Myſterium explicandum & declarandum eſt ex eo, quòd Chriſtus fuerit Deus homo, & Homo Deus. Vnum Chriſtus horum aut Deum non eſſe, aut hominem non eſſe, æqualis Deus homo. periculi eſt, ſi non credas, juxta S. Leonem: Hom. de Transfi- Sere lolan- gur. D. Brev. Rom. Sabb. Dom. 1I. DOuadrag. Leck. I. & F. Circumciſ.“ ani unc? D. Lect. 4. Omnino: Chriſtus eſt Salvator „& ut ait S. Joan- Salvator, 14. 4 i Netia n un, Agve =6☛ — ——— nes B. Salutare Dei Lucæ3. 6. Et tamen S. Simeon dixit: Ecce in ruinam & poſitus eſt hic in ruinam, indirectè, & in exitium rebellium, "elurrectio- corruentium à fide in perfidiam, ab obedientià in rebellio- en multo. nem, à cognitione Dei in cœcitatem & obdurationem, à ſpe inr PoPtde. . ſalutis in deſperationem & damnationem, à cœlo in gehen- icfrs Cont. nam; idque ſuæ malitiæ libertate, non Dei voluntate: Et in yy. n. 1.2. „ reſur- gz8 Coxc10 XL. In Iudicio extr. Sententiæ Executio. reſurrelttionem multorum, credentium in Chriſtum, à peccatis adgratiam, novam virtutis vitam, in ſalutem, in giloriam; idque directè, & ex intentione Dei: Luc. 2. 32. Cornel. ibid. ube Chriſtus plura, f. 63. & ibi citt. locu. Ita: Beatus, qui non fuerit ſcandaliza- probavit ſe tusin me: Qui de Divinitatis meæ potentiâ (exponit Gloſſa) Deum & ho- non dubitaverit; uti dubitavit, Thomas à poſt. Vel qui meâ minem eſſe. indigna & mortem infamem paſſus: ita ſe verum probabat Scandalizati hominem, Deum verd per tot tantaâque ſigna, Joanni re- en Chiile⸗ nuntiata; denique per ſuammet refurrectionem. Sed: ſtul- fes, S& Ju Ii. Pm hominibus viſum, ut pro hominibus aublor vitæ moreretur, ait S. 7. Cor. J. 27. L alt, Infideles ſcandalizatos ſuiſſe, cum poſt tot meracula in cruce morientem viderunt. Sic & S. Hilarius quia, inquit, futura erat Crux plurimi ſcandalum, beatos eos profeſſus eſt Chriſtus, quorum ſidei ni- bil tentamenti deferret Crux, Mors, & ſépieltura. Cornel. in Mat. II.6. Ita aperté Gentium Doctor: Nos prædicamus Chriſtum crucifi- am, Zudæs quidem ſcandalum, Gentibus auutem ſtultitiam I. Cor. I. 23. Nihil hu- V.ſuprà Conc. 13. n. . Similiter S. Chryſoſt. de Chriſto inducit: mile de Chri- Auditu quidem mirabile Ae⸗ quòd ineſffabils LDeus per Eirgini ad nos ſto ſuſpice- venit uterum, & c. & habere Progenitorer David & Abraham, &c. et- ris. dam illas, quod magis ſtupendum eſt, fœminas. (ſcil. Rahab Chana- næam & Meretricem: Mat. I. y. Hebr. II. 31. Joſue 2. Thamar. Mat. 7. 3. Gen. 38. Ruth Moabitidem (quæ & Gentilis, uti & Rahab, ambæ tamen fideles factæ ſunt & Proſelytæ) Mat. 1. y. Berſa- bee, quæ fuit Eriæ. Mat. I. 6. 2. KReg. I2. Hæc audiens, mente conſurge, nihilque humile ſaſpiceris; Ita S. Chry ſoſt. in Mat. Hom. 2. Breviar. KR. 12. Decemb. Lebt. . Denique S. Hieron. L. 24. Comment. in Mat. Chriſto Tunc manifeſtius, inquit, oſtenditur Thomæ & latus lanceâ vulnera- cruciſixo da- En-⸗ & manus fixas demonſtrat clavi: Accedens Neſus locutus eſt en ta omnis po- dicent: Data eſt mihi omnu oteſtas in cælo & in terràn Matth. 28. 15. teſtas: &c. IMWipoteſtas data eſt, qui paullò antè crucifixus, quiſepultus in tumulo, Mjatth. 256.1S. us mortuus jacuerat, qus poſtea reſurrexite Ita S. D. Brev. Ffer. 6. infrà humili converiatione abjectionéque non fuerit offenſus. Ex undâ parte videbatur Chriſtus humilis, pauper, abjectus, Gregor. Hom. 6. in Evang. Breviar. KR. Dom. 2. Aau. Lelt. 6. & . ubi — ſcandalur (Cidkis (uinar Coe. nut ſe ne Der Mitate Prorit mutt atisn Wukl (her loſh Onit lnl. My Wfo wer tmche Crmun, eutinr, W beden borror . heccati Noriam; Sndlu. r Ckeons hadſegn 1probebi ſnnite⸗ r u 75 A6LN. in ſei . 1 7 ,CeH incc niA CNN. uan. M ENh , renſee 1, Meuk. nirMOO 4 Mt. t 4 4 iu ſlife Glii⸗ Inpiorum ad Inferos deſcenſus & raptus. 679 Oct. Paſeh. Lect. I. Malè ergo & Judæi & Gentiles in Chriſto ſcandalum ſumsére. Superſunt fuprà allegati Chriſtiani. Quid hi de Chriſto Judice ſentiunt: Inſinuatum Conc. 3z. n. 2. Chriſtiani, Qninam Athei? quinam increduli? Conc. 32. n. I. Conc. 28. n. 2. qui Athei, O Conc. a. n. I. Beatis, giti non fuerit Tcandalixatus in me. Mira- qui incredu- mur ſæpè multa imprudenter de incomprehenſibili Regimi- li, qui ſcan- dalizentur in ne Dei, de impiorum in mundo felicitate, juſtorum cala- Fudice Chxi- mitate, incuriis: Zerem. 12. . quaſi non eſſet Deus, non eſſet ſto. providentia Numinis; non eſſet judex & Juſtitia. Mira- mur, majorem hominum partem damnari, æternas pro pec- catis pœnas infligi: Miramur multa alia: & verò mirari cum reverentiâ & ſubmiſſione, piaculo caret. At ne ſcan- dalizemur, ne præcipitemur: nil humile, iniquum nihil de Deo ſuſpicemur. Subjiciamus nos Divinis inſcrutabilibus Judiciis cum timore, & noſtrüům cautela. Erit dies, quo Chriſtus, omnibus judex, omnibus Deus & Dominus, ut Tertull. ait ſapra Conc. 35. n. I. citatus, datam ſibi omnem poteſtatem z cælo & œin terr, exercebit, & omnes illi, qui in ipſo ſcanda- lum pati voluêre, & interitum ſentient, impii ſcil. in extre- mo judicio excepturi ejusdem Judicis ſententiam: lie, male- dibti; &. adeo efficacem, & ſuper omnes Reges poteſtatis tantæ, ut impios non tantùm jubeat d'ſcedere maledibtos, non tantùm Cœlo, & à ſe excluſos, ſed & abjiciat in ienem, eheu! æternum, quòô deſcendent, ibunt, labentur præcipites, rapi- entur impii. Hic deſcenſus, hic lapſus, hic raptus ad Infe- ros usque, miſerrimus, nobis jam piè curioſo & acuto oculo ſpectandus, ut à tanto præcipitio, ejusque causâ maximum horrorem concipiamus. l II. Judicii extremi ulteriorem proceſſum, latæque à Chriſto Judice ſupremo Sententiæ tam Beatorum, quàm reproborum executionem, finem denique, ipſe Chriſtus do- cet paucis, ſed efficacibus & nervoſiſſimis verbis: Matth. zr. sé. Et ibunt hi, à ſiniſtris qui erunt, in ſupplicium æternum; Juſti autem, à dextris, in vitam æternam. Ucrormque ſententiam Mecht! de Jud. exktr. Rrr r fuprà 6go CoNcIo XI. In i. udicio extry. Sententiæ Executio ſupra explicatam intelleximus, Electorum, Concione 33. Re- proborum C. 34. & ſequentibus., lIbunt hi in ſupplicium æternum. De quibus verbis ſupra Conc. zo. n. 6. Cur Electi ſuam priùs accipiant ſententiam, quam reprobi, ſuprà Conc. 33. num. 2. in Damnati fine, & num. 3. dictum fuit. Hoc loco jam graviſſimâ conſi- priuùs ad In- deratione dignum eſt, damnatos priùs ad Inferos eſſe detru- fernum de⸗ dendos, quàm Chriſtus cum Beatis in Cœlos aſcenſurus ſit, dentur, quam ſpectaturis antè ruinam & prolapſum graviſſimum illorum Beati ad Cœ-Omnium: LEætabitur juſtas, cüum viderit vindiétam; de quo Cone. los aſcen- 32. n. 3. & Conc. 33. n. 3. pluribus itidem dictum eſt. Vid. & Con- dent. cione ſequentè. Martinus Cochem Capucinus de Judic. C. 13. & Ia. Et ita habet ad literam S. Textus: Wunt hè in ſupplicium æternum; Juſti autem in vitam æternam. Matth. 26. v. 4’6. Prius dicit, ait Cornel. Janſenius Ep. Gandau. in Concord. Evang. Cap. 127. f. 8zo. in illa verba eos, qui à ſiniſtris erunt, ituros in ſupplicium æter- num, quàm juſtos in vitam, quia narrationis ordo ſic require- bat, eò quòd proximè præceſſerit de condemnatione impio- rum. Vel etiam ad ſignificandum, impios in conſpectu ju- ſtorum mox abituros in ſupplicium, quod ad augmentum felicitatis & gaudii ipſorum faciet, cùm ex comparatione ſuæ felicitatis cum aliorum comparatione, magis Dei in ſe gratiam agnoſcent, & prædicabunt. Ita cit. janſenius. Ita econtraà ſimul graviſſimum impiis tormentum erit. Quan- quam Stanihurſtus de dqudic. cap. 9. f. 6z. Sententia executioni mandabitur, inquit, eo modo atque ordine, quòê fuerit pro- nuntiata, id eſt, ſicut prius Chriſtus dicet ad Electos: Venite, quàm ad reprobos: Diſcedite. Ita priùs Electi admittentur in gaudium Domini, quam reprobi rapiantur ad poœenas tar- tari. Ut impleatur illud Pſalmi 1III. Io. Peccator videbit, & iraſce- tur, dentibus ſuns fremet & tabeſcet; deſiderium peccatorum peribit. Et Dionyſ. Carthuſ. de qudicio art. 15. mihi fol. 133. de Judice ait: qui cùm protulerit ſententiam, primè pro Electis, dicendo: Venite Benedicti Patri mei; deinde contra injuſtos dicendo: le maleaicti in ignem eternum, ſtatim ipſe Jjudex cum univerſis Ele- n eret rid K t, — Wis a icip Etin i to odoru etn in ſchrenan Gcllin iaben,G½ ne 4 (Paite Wi en kte! ((vos g, l 11 4* en (W ellen II ſii de um! , E6 s D Impiorum ad Inferos deſcenſus & raptus. 661 e; RN. Plectis aſcendet (videntibus reprobis) in regnum cœlorum. de Sed hic ipſe addit, melius dicendum videri, quòd diabolinon n rapient impios homines ſecum ad inferos, ſed quòd Angeli Angelida- Sancti totam illam maledictam Societatem hominum re- mnnatos præ- meni. proborum ac demonum impellent ac præcipitabunt in car- giirabunt ad CEiamn cerem infernalem, quia apud Matthæum c. I3. 41. Chriſtus ternm enumh affirmat: In conſummatione ſæculi miittet Filius hominis Angelos ſuot, millnn & colligent de regno ejus omnia ſcandala, & eos, qui operantur iniqui- eſve⸗ tatem, & mittent eos in caminum igni Et rurſus ait: In conſum- watione ſæculi exibunt Angeli, & ſeparabunt malos de medio juſtorum, 6 & mittent eos in caminum ignis? Ibid. v. g9. Ita Carthuſ. cit. loc. Quidquid verd ſit de hoc, an ante vel poſt Aſcenſum ad coœ- dct, Tos Beatorum, damnati ſint in infernum projiciendi; abſo- Aν lIutæ & æternæ veritatis eſt: Ibunt hi in ſupplicium æternum H (quod hoc loco pertractandum & contemplandum ſuſcepi- en. mus) idque ſine omni commiſeratione Electorum, jaxxta Kirm cta Conc. 32. n. 3. & 95. Imdò, ut ait S. T homas: Càm damnati non Heci⸗ poſſint à ſud miſerid trancferri, non poſſunt Beati ſecundum rebbam ele- nemm conem miſerits eorum compati, ac proinde nec unquam compatientur: n Suppl. q. 9a. a. 2. in C. quin & Sanbti gaudebunt de pænis damnato- Mii rum per accidenr, contemplando in ei Divinam juſtitiam, & ſuam ab N. pD eis liberationem. & Thom. cit. q. a. 3. in C. „Wα III. Lbunt hi in ſupplicium aternum. Hinc dies noctésque Via impio- utn plurima conſiderari poſſunt. O miſerrimi, quænam, cuùm rum, in virà ir. viveretis, via veſtra! Qiam peccatorum vocat David Pfalmo I. . e ar un :in A Chriſto dicitur: Satioſa via, quæ ducit ad perditionem; & mul- 20 in ernum. inun t3 ſant, qui intrant per eum Matth. z. 13. Et hanc viam pedes ve- eu ſtri decurrebant, neglecta viaâ ſalutis & ſuavium mandato- Si rum Dei; cùm jam fateamini KRei- Ergo erravimmmn 4 viä veri- ,rii tatiz: laſſati ſumus in via iniquitatis r. perditionits, & ambulavimus oin vias Asfnciler Sap. v. 6. & z. Jam in uſtimo viæ veſtræ termino lemm eſtis, & miſerabili. Jam ad puteum inferni & ad os lacũs coeh ignei ſtatis; eò vos ſemitæ veſtræ ad malum deduxerunt: ires unicus adhuc ſaltus ſupereſt: & ultimò de vobis actum erit. E Rrr r 2 No- 682 COoNCIO XL. In Judicio extr. Sententiæ Eecutio — Notum eſt de Marco Curtio Adoleſcente Romano nobili, uüuli qui ſeſe pro ſalute Patriæ Diis Manibus devovit. De quo feie Livius Dec. I. L. z. Nam cùm terra in medio fori in immen- und Curtius Ro- ſam altitudinem deſediſſet, eamque voraginem, reſpondis- Adie manus in hi- ſent Vates, tunc expleri poſſe, cuùm res optima in eam inji. Eeſe atum præ- ceretur, vel ſi quisquam ex primæ ſpei adoleſcentibus ſeſe xän ceps. in hiatum dejeciſſet; M. Curtius phalerato equo inſidens, dhin &S& ipſe ornatiſſimus, ſeſe in eam præcipitavit, Patriæ ſahutis wiiqui ſtudio motus, ut habet Livius. De quo & Valer. Oroſius: cum S. Auguſt. Zonaras, citati à Majolo Tom. 1. Colloq. 15. ſ. 209. qui ell addit: Vnde non fabuloſum, ſed ſuperſtitioſum potius pu. ttud tandum eſt. Verè ſuperſtitio & fraus domonis illuſit Ado- (ud leſcenti ſic miſerè pereunti, utut coram mundo videatur ags-⸗ luf ſecutus nomen immortale. En reprobi, ad quem hiatum uiinm terræ immenſum ſtetis, mox, veſtro equidem ſcelere præae- viio, jam nunc verò juſtè latà judicis ſupremi Sententiâ, de- Mn Hiatus In- rurbandi. En Iefernus dilatavit animam ſuam, & ſinum in im- Exl ferni. menſum, & aperuit os ſaum absq ullo termino, ut omnes abſor- Ulis beat, avidiſſimèque devoret: Et deſcendent fortes ejus, & popu- n Ins & ſablimer, glorioſiq; ejus ad eum, Ias. y. Iar Omnes ſine diſcri- geuin mine deſcendent in infernum: ſicque Deus juſtus vindexab (kAre omnibus Beatis laudabitur, & exaltabitur in hoc ſuo jadicio M juſtâàque vindictàâ, & ſanctificabitur in jaſtitiä, ſanétusque de- cpokn Llarabitur ac celebrabitur. a. z. I6. Eo præceps ruit miſer- uie rimus peccator, neque aliã famæ perpetuitate, quàm: Se ſanl Inſipiens ſuomet periit æternàùm pracipitis ſebimet. Vid. Anton. Suc- ſaf⸗ quet, Via Vitæ æt. Iz. Inag. ſol. 296. Talis fuit, de quòô horren- duum eſt, quod refert Eneas Sylvius (dein Pius II. P. M.) P Impietas Europ. cap. 2. Fridericus Comes Ciliæ in Styriâ, in libidinem oni Friderieci propenſiſſimus, occisâ propria manu uxore, cum greges Ven Com. Ciliæ. puellarum raperet, uxores paſſim maritis auferret, Eccleſia- Wi rum bona diriperet, perditiſſimos quosque ad ſe conſciſce- n ret, Romam Indulgentiarum causâ in Jjubilæo anni 15 50. jam d nonagenarius petiit: ſed adeò nihil profecit, ut cùm rever- ( ſiis oncbili, ſus nihil melior appareret, interrogatus, quid ſibi Roma Nqo profuiſſet, in priſtinos mores relapſo, ait: Et calceator meus nimmn ad conſuendas ocreas poſt Romam viſam rediit, Quem uimd. cum aliquis ex amiciſſimis monuiſſet, ſciret ſe moriturum, M denijz ac de ſepulchro cogitaret: Iſtud, inquit, ago; nam ſepul- sA chrali marmori hoc Epigramma inſculpendum ſtatui. Hec Porta ad in- des mihi porta eſt ad inferos: quid illic reperiam, neſcio; ſcio, quæ t0&. amn reliqui, abundavi bonis omnibus, ex quibus nihil fero me- Om cum, nec quod bibi atque edi, quédque inexhauſta volu- i ptas exhauſit. T hom. le Blanc. & J. in Pſal. I. 2. f. 131. EOò præceps 9 tiisn it ruitque volens, lubens, peccator inſipiens. Præteritis Eques lepo- 1 nitd. (tradit oculatus Scriptor, P. Paulus Zehentner, Promontorio rem inſecu- lermö L. I. J. 9.) annis, cum Exercitus noſter per inferiorem Saxo- tus mergitur B & perit ſym- 60 HZ Inmpiorum ad Inferos deſcenſus Sraptus. W 683 “ niuo niam iter faceret, adverſus Regem Danum conflicturus, poben ren- e contigit, ut Eques Polonus comitem ſibi canem haberet. oris Pecca- ie. Hic ut & fruteto conſurgentem vidit lepuſculum, ſpe præ- mni. dæ pellectus, inſequi cœpit; ſed & herus: ſpectabant interim r. milites cum riſu ternarium in perniciſſimo curſu, leporem, canem, equitem. Sed neq; diu ſpectaàrunt, riſusq; omnis in edau gemitum condolentiæ migravit: nam ecce tibi, non lepus, lerh ſed venator captus fuit; ſeu potius in medio campo, eôque u paludoſo, evanuit, dum in foveam molli ceſpite tectam ita eH profundè extemplo ſubſidit, ut nihil amplius de equo, me nihil de viro compareret præter pileum, ipſo lapſu e capite RL excuſſum. Jahoda in Natalit. P. Jeſu Fer. 2. poſt Dom. ulnquageſ. nͤ AY. 2. f. 274. Sic hic loci ante annos paucos in monte profun- Yhone dus puteus repurgatus eſt à ſordibus: Extraéti, inter alia, , 30. tormentarii majores globi; ſed & oſſa cadaveris equi, & hominis; gladius, ſclopi manuales longi; Eò inſequentem Equescum — idtea a ne 1n hoſtem fugiens, tempore belli Suecici Senum adhuc me- eohen . 4 14 . 7. * „ X- pu- e. morid4, præceps delapſus eſt Eques miles, & in eo puteo utchn, dbe. ta Cœmeterium proximè ſito, ſepulchrum ſibi reperit. Q miſerrimi damnati ad longè alium puteum & foveam delati eſtis, in eo æternùm corpore & anim4 ſepeliendi, inſecuti Rrrr3 iign — lſc. nee. 18 — 65 4 CoNcIO XL. In ſudicio extr. Sententiæ Executio in vivis, quid? leviſſimum leporem illicitæ voluptatis, gu- læ, vanitatis, honoris, boni & lucri injuſti temporalis, & Vobis riſus & jocus fuit, qui nunc vobis in luctum abiit, ne- mine bonorum condolente. Ilta in rem hanc cit. Stanihur- Terræ hia- ſtus fol. zz. Tunc repentè, inquit, terra latiſſimo hiatu ad rinue damna- inferos usque ſub pedibus eorum ſeſe aperiet & diſſiliet, ſta- abſorbehun. timque infelix hæc turba, flammis deemonibusque circum- tur, miſerri- fuſa inſultantibus, præcipiti ruina devolvetur in tartarum, mè. cum iis ſordibus, quæ ex mundi deflagratione reliquæ e- runt. Qui tum excitabuntur fragores: quam inſani tumul- tus: quàm horrendi clamores ex crepitantibus flammis, un- dique à disruptàâà multis in locis tellure, maximéque à confu- sa multitudine pereuntium, qui, cum dœmonibus confu- ſi, clamores edent, atque ululatus, quibus, tanquam ab ... ingenti tonitru, cœlum ipfum telluúsque circumſonabunt. Divinâ vir- Porrò Divinaâ virtute fiet, ut brevi tempore ad terminum tute. perveniant: alioquin facilè quatuor aut quinque horis opus eſſet, ut naturali pondere tantum ſpatium abſolverent, I, pundo & quod putatur eſſe minimè mille leucarum. la pundto adinferna momento. deſcendunt; ait S. Job, c. 21. 13. in momento, legunt nonnulli alii, ait Pineda hic. Conſideranda profunditas & altitudo Casus hujus miſerabilis. Doœmon é cœlo lapſus omnem viam e- menſus eſt momento ad Tartarum usque, quod in medio vel 4 centro terræ eſt. Paolet. ſer. II. Quadrag. n. y. (Auis deſcribat cœli ſummi altitudinem, & à terrà diſtantiam? Ratio dedu- Altitudo ,„ O OGcto millibus annorum ad cœlum empyreum perveni- ocli à terra. ret, etſi quotidie octingenta milliaria conficeret in hoc ad cœlum itinere. Et: quèd ſi molare ſaxum ab oéëtavà ſide- rum ſphærâ dejiceretur, ante nonageſimum ſecundum an- num non attingeret terram, etſi ſingulis horis ducenta milli- aria (nec enim plura poſſet) cadendo pervolaret. Ita Drewel. Cornel. in Geneſ.I. 16. Et hunc è& cœlo caſum fecit Lucifer cum ſuis Iai a. 12. infra n. g. & Conc. 41. n. I. momento, & in puncto. Sed cit iſta, ait Drexel. Yo. I. de calo L. 2. C. §. J. 2. mihi f. 247. Ne- — inſupe Uipun ticos hora⸗ Uigun (itin Mliar Poerme Aiariun necis N, GNR Porn Mler ” rinziorum ad Inferos deſcenſus &raptus. 685 ,d. & inſuper in infernum usque. Terra, quæ comparatione Terræ ma- GsA ccli pundtum æſtimatur, continet in ſe ſecundum Mathe- gnitudo, pro- ekN. maticos milliaria germanica, quorum quodlibet duas requi- funditas ad Audm. rit horas, 5400. ſeu quinquies mille, quadringenta: quod infernumus- ng colligunt Cosmographi, ex eo, quia Gradus unus cœleſtis ucegr ennea⸗ Iek facit in terrâ Milliaria Germ. 5. Ergo 360. Gradus conſtituunt rum H 0. tümm. Milliaria 5400. Diameter ſeu linea ab unâ terræ ſuperficie extr. Judicii. umm, per medium & centrum ad alteram ſuperficiem terræ eſt mil- iee liarium 1718. ſeu mille ſeptingentorum octodecim: Ergo niumm medius & ſemidiameter à ſuperficie terræ usque ad Gen- nisu trum, ubi infernus eſſe creditur, habet milliaria Germ. dmn 859. Vel 860. circiter, omnium Aſtronomorum & Geogra- N phorum conſenſu. Cornel. in Baruch. 3. Ig. & Geneſ. I. 16. Jo. Ad. nund Veberus Diſc. Cur. 3. c.II. fol. IIo. & Diſé. I. f. 6. Pewenfeld. Appar. E- tug. rudit. C. 66. F. ag6. Drex. cit. &. ſuprà Conc. 35. n. y. ac infrà Conc. zàs5. mn n. 2. Hic & tantus eſt Caſus lapſus & deſcenſus damnato- hn Ium ad inferos à loco Judicii & ex valle Joſaphat, ad latam à leug Chriſto extremam ſententiam: Diſcedite, maledibéte, &c. bunt Aaini hi in ſupplicium aternum. Vbi damnati ad Infernum pervene- ; rint, terra firmiſſimè ſe claudet, & in omnem æternitatem (dss Clauſa manebit, ita ut nullus damnatorum poſſit unquam exire vel ad ſupera emergere. Itaque terra, omnium repro- . nin borum colluvione devoratâ, totôque illo incendio, quod Damnatin ab Eic ſola terrarum vaſtaverat, unam in faciem coibit, qualem interno cr⸗ a. ante iſtam diſceſſionem oſtentabat, & undique portas æter- Ryglus car- ,1. ni illius carceris obſerabit ſeris, vectibusque adamantinis, cer æternum ne quandoilli cœlum ejusque lumen videre poſſint aut por- clauſus ma- tam aliquam patentem, indeque ſpem aliquam concipere li- nebit. DcH bertatis aut miſericordiæ, ſi fortè horrendi eorum clamores ! .Gen. 6.is. he 4 ad beatorum usque aures pertingere poſſe putarentur. Et 4 hoc eſt, ire, præcipitari, & devolvi hiante terrâ in infer- n num, & in hoc æternùm includi carcere diriſſimo. Non abs Infernus le re hic apertiùs quæres, & ſcire voles, ubi & quê loco ſit la. quò loco. 1 1806 . . 1 . 1fernu! Jam inſinuatum eſt, eſſe in medio vel in Centro ter- ræ K Inſfernus a- 1 686 Co NCIO XL. In Iudicio extr. Sententiæ Executio ræ (nempe ex nomine: Iaſra nos) vel circa ejus medium ſeu centrum, ut habent communior ſententia Docdtorum, pri- ſcique Patres & Theologi, ibique incarcerati erunt æternum damnati omnes & Angeli & homines, à Die Judicii extremi: & hic Iufernus eſt infimus, cui proximus eſt locus Purgatorii, lius ttiplex. ubi Animæ fidelium usque ad expiationem cruciantur eo- demigne, quòô damnati. Eodem igne purgatier Electus, & crema- tur damnatus. Tertius dehinc locus eſt absque Baptiſmo pu- erorum mortuorum, ſed in ſupremâ parte, ſolam Pœnam Damni, neque ita gra- vem, quia ſine proprio peccato actuali mortali ſubeuntium. Quartus locus fuit, in quo Sancti Veteres mortui ante Paſſi- onem Domini detinebantur, Cœlo nempe propter Origina- le occluſo eòusque: & hic Limbus Patrum infernus quidem, ad quam nullus Inferni cruciatus po- terat pervenire. De hoc Geneſ.37. 3r. Zob. Iz. 13. S. Thom. Suppl. 9. 69. Baſſ. n. I. Drexel. de Damn. Kogo C. 5. J. I. fF. 171. Ath. Kircher. 70. n. 4. fol. =ro. De Inferno infimo & damnatorum nobis ſermo eſt, ita firmiſſimè à Die judicii oc- cluſo, ut ad eum ne radius lucis pertingat, neque ex eo vel rimula ad cœlum aſpiciendum unquam: quò damnatis vel Itin. Exſtat. I. Dial 2. C. minimum ſolatii ſit. O miſeros! cœli lucisque aſpe ctus ut homini in adverſis eſſet levamini „ oy homiène ſublime dedit, ca- lümque tueri, juſſit & eredkor ad ſeaera tollene vultus. Adamo in hocce exilium é Paradiſo juſtè ejecto, eò revertendi ſpes af- fulgebat, cùm ex adverſo ſuum figens domicilium, ſæpius eò amaris reſpectaret oculis: ſupra Conc. 22. . 4. & inde ſaltem Nosë Fene- amaro-dulce ſolatium capere videbatur. Noëmo in Orbis diluvio fluctuanti, tot ærumnis & angoribus expoſito, le- vamen dedit feneſtra: Feneſtram in arcà facier- Geneſ. 6. 16. Hanc credit Oleaſter in ſummitate arcæ locatam cœlum verſus, quod per eam potuerit ſpectari. Drexel. Tom. 2. in Nozëmo C. 9. ſtra. J. 1. f. 372. V. Idem de Chriſto KReſurg. fine & f. arz. Inferis nulla ad cœlum fen Ianna. 12 eſtra, janua, aut rimula. Cagſa eſt I. Hunc — I. H ui, d os a t ad hoa pher ſi., dey⸗ Piadi iſerti o, ing ont hn, Oon ti⸗ — edion ſen Num, Pri ttetnnim fememi: Pununri, Kland. PNen 1 lapſo, dictum eſt ſupra Conc. 19. n. 9. Numer. Ié. talis vindictæ dictâà. Latre Divinæ grande exemplum monſtratum eſt, & viva imago, er ii . 1 1r. . 0 (N ereo N usld elrs Impiorum ad Inferos Deſcenſus & Raptiuas. 63 73 IV. Hunc damnatorum ad Inferos, miſerandum ter la- A terràâ ab- pſum & raptum ut poſſimus aliquàâ ratione nobis plus ima- ſorpti multi. ginari, Scripturæ ſacræ & Eccleſiaſticæ nos docent, plures Aliqui caſu, vivos à terrâ abſorptos eſſe, neque tantum caſu fortuito uti & in Sici quoad hominem (Deo enim fortuitum nihil eſt) uti anno 163. per miſerandos terræ motus, nono & undecimo janua- „„. rii, Regno Siciliæ devaſtato, accidit: ſed ex manifeſtâ Dei lià 1693- V. Conc. 4. . vindictà. De latrone in monte Calvariæ ad Siniſtram Chri- Alii mani- ſti per hiatum & foramen terræ admirandum in infernum feſtà Dei vin- amnatus in . D 22 OQruce. cum cæterorum terrore, terræ hiatu abſorptis Core, Da- me, „. than, & Abiron, ſeditioſis contra Moyſen, & gravis rebelli Core, Da- onis Ducibus, cum ſuis magno numero, ita ut cenſeat Joan- than & Abi- nes Biſſelius in hàc conjuratione Core interfecta periiſſe ad ron. millia vigintinovem, è& quibus uno flammarum curſu ſunt abſum pti quatuordecim millia & ſeptingenti, Numer. 16. 49. & pri- dianâ clade perierunt igne dacenti & quinquaginta viri. V. 35. Cœteri ergo omnes à terrâ vivi abſorpti: Fueruntque nu- mero non pauci, ait Maiolus; quanquam mumerus iſtorum, qui abſorpti ſunt, percipi à Scripturâ non potuit; at fuiſſe perplures, veriſimile eſt: qui enim adeo pauci potuiſſent ſe opponere tanto Duci Moyſi! Dier. Canic. tom. 1. Coll. 17. f. 209. Sacer Iextus ſic habet: v. 32. & 33. Confeſtim igitur, ut ceſſavit loqui (Moyſes rebellibus intentans minas & vindictam Dei) dirupta eſt terra ſuh pedibus eorum, & aperiens 0s ſuum devoravit illos cum tabernaculis ſun, & universa ſubſtantia eoraum, cum ten- toriis, totâque familiâ, uxoribus, liberis, pecoribus, ſuppel- lectili: Deſcenderuntq; vivi in infernum opertt humo, & perieraunt de medio multitudini, in flagranti delicto à furore Dei fubitè abſorpti, & adeò damnati. Cornel. ibidem f. 836. Paolet. ſer. 1I. QDuadrag. n. Ié. F. 165. Terribiles autem in illo ſoli diſſilientis hiatu, ait Biſſel. ſpectrorum, cacodoemonumque viſas fuiſſe formas: quin & ignis Inferni voraces emicuiſſe ſimul flam- Mechtl de Jud. extr. 583 8 mas; es88 CoON CIO XL. In udicio extr. Sententiæ Executio. — mas; fuêre, qui proderent (apud Cornel. in Eccl. ar. 24. Paulss IIillil Palacius) quod nos nec affirmamus, nec refellimus. Biſel. (uin. Ruin. Iluſtr. Decade I. Ruind Io. Coritarum f. o3. At verò omnis Irabl, elt? qui ſtabat per rum, fugit ad clamorem pereuntium: Num. 16. cit. Mell v. 24. & Numer. 26. 4 . 9. ubi: Et fabtum eſt grande miraculum, ut, V. Miraculo Core pereunte, ſilti ejus non perirent. Coræ tantummodo Flii u, 1 Eilii Coræz tres patris rebellioni non conſenſere; unde per miraculum wer ſeret D Deus effecit, ut Core (qui fuit conſobrinus Moyſis: Cornel. amnnd D PcT* i, Nam. 16. I. F. S32.) cum tabernaculo ſuo, in quò cum patre mei , & illi fuêre filii, abſorpto, hi non abſorberentur, ſed penduli Ma in aere hærerent, quoad terra abſorbens tabernaculum Co. pet / re ſub pedibus eorum rurſum ſe conjungeret, & hiatum ann concluderet: unde Num. z26. yS. Familia Core, quaſi ſuper- un ſtes, inter Levitas numeratur: atque hi Filii Core poſtea ddhi ſancti habiti ſunt inter Levitas cit. Cornel. in Num. 16. 31. G (te Viva ima- Num. 26. Annon iſta viva imago in extremo Judicio pereun- Color go hæc, in tium, qui vivi abſorbentur à terrâ, & in infernum deſcen- Mn Judicio à ter- dunt; mox ut Chriſtus judex ſuper eos ſententiam tulerit, mn rà abſorben- TWyunt hi in ſupplicium æternum. Sanécti verô in aêre gloriosè (mg dorum. mox etiam coœlos adituri funt, qui actibus & operibus im-. iIl pieorum non conſenséère! Meditemur hic fragores terræ, Mn ſeſe ad inferos usque altum & latùm aperientis, fammas de-. ult terrimas fumosque evomentis, ad inſtar ſæviffimi draco. i nis, os ſuum dilatantis, & ſimul ac ſemel tot milliones dam- natorum devorantis: contemplemur ex alto in impios de- Kie cuſſa fulmina, tonitrua, fulgura, lapides, & omne telorum an Valediétio irarumque genus: horum ululatus, clamores, maledicta, nle ad inferos plasphemias, lachrymas ſanguineas: quæ omnia valedictio- ſut⸗ deſcenden- nis ultimæ loco erunt, à Deo, à Chriſto, ab omnibus Sanctis; à quondam charis, conſanguineis, amicis, fratribus, parenti- ys bus, filiiss. Meditemur quàm acerbum, mœſtum, & fune- en ſtum ſit futurum æternum hoc damnatorum ab Electis di. I vortium, quéô hi in cœlum ad perennem felicitatem aſcen- A —AJent, üli in gehennam ad perenne incendium deſcendent, 1 nun- ôẽ ͤ e ilInpiorum 4d Inferos deſcenſus ẽzraptu. 689 4H nuinquam amplius ſanctos, licet amicos, fratres, parentes, m Nd vituri in æternum: Chaos enim magnam ſirmatum eſt inter utros- mil, que, ut aje bat Abraham ad divitem Epulonem in inferno ar- . Mun li ei dentem: Lac. 16. 26. 4 iA V. Ab Antonio Cicarella in Vitâ Sixti V. Pontificis, refer- Miſerabi- mld tur, mihi, ad Bapt. FPlatinam de Eit. Pont. fol. -22. miſerabile le ſuppliceum * nun Juvenis cujusdam ſupplicium, & hujus primo Pontificatus Juvenis cu- sn anno incidens caſus infrequens & miſerabilis admodum. jusdam ſan- aunm Juvenis cnim Florentinus ſuſpendio damnatus eſt. Hic Sarvms r . em Adoleſcentis infelix Caſus omnes ad maximam permovit damic. lund ſympathiam & commiſerationem. Sed & Adoleſcens ipſe, e cum ad mortem educeretur, inter lachrymandum viſus eſt e ſanguinis guttas profundere, quamvis meo quidem judi- ee Ccio, ait Author, ſanguis non fuerit, ſed lachrymæ ſanguineo . 116 colore tinctæ; quod tunc fieri ſolet, quando vehementia opemn doloris & diuturnus planctus oculos impensèe accendit, & nlein inflammavit, ita ut lachrymæ per vias illas accenſas trans- mili, euntes rubedinem quandam contrahant, nec jam lachrymæ, . Nis⸗ ſed ſanguis eſſe conſpicientibus videantur. Etſi nemo du- us. bitet! Deum miraculoſo quodam modo & ſupernaturali ten, poſſe in homine operari, ut lacrymans verum ſanguinem IE fundat. En damnatorum lachrymæ annon ſint aut videantur Lachrymas iee ſanguineæ! certæ oculi igne infernali accenſi jam ardent, damnatorum en per quos illæ emittuntur: ſi non ſanguineæ , annon adumbrat. ipſæ rubentes igne:? Et quis miretur in tanto luctu, nun. ebun quam finiendo, & meritò graviſſimè deplorando! Flent Jeimn miſeri foli, nemo compatitur: ut dictum alias. Ullic ingemi- A ſeunt aſſeduè nec ullus miſeretur, ait S. Cyrillus; clamant de bprofan- z ass, &. nemo fleltitur, lamentantir, E& nullus eripit. Drexel. Damnat. Merr Kogo C. 3. J. 7. fine. Vbi & g. I. f. Iy7. Damnati licet acerbiſſimè äl fw . plorent ac ejulent, nullas tamen lacrymas ſundunt: &c. MẽBW ges Horrendum quidem vociferantur, exululant, fremunt, rI- en Adr. gunt ad furunt, &c. Vid. & Barſaus E. Iafernns n. 6. li erit fle- ſoon, JM & ſtridor dentium, ait Chriſtus Matth. S. 12. & Cap. 13. V. 42. σ1ů. eH F51 52 g. 22. 6/o6 CoxNcC10 XL. In judicio extr. Sententiæ Executio. A& c. 22. V. 3. & C. 24. V. yI. & c. 27. 30. Vr adeo ea Chriſtus apud §. Mat. ſexies edicat, & quidem de æternâ damnatione & dam- natis, quorum lachrymas in Diviniſſimis ſuis Concionibus ſæpius ingeſſit. Planè ſletus ex dolore, ait S. Bern. &. §. en Pſal. qui habitat“ ſtridor dentium ex furore Fletum namq; tormentorum immanitas, ſtridorem dentium vehementia ipſa tabeſcentis invidiæ, & obſtinata malignitas extorquebit. Et idemS. Bern. Out, inquit, dabit capitèi meo aquam & oculi meis fontem lachrymarum, ut præve- niam fletihus fletum, & ſtridorem dentium, & manuum pedumq; durs vincula, & pondus catenarum prementium, ſtringentium, arentium, nec conſamentium. Serm. 16. in Cant. Lrexel. cit, cap. Miſeri ex in- vidiâ, aſpectu beatorum, ſtrident, deflent ſuam miſeriam, & Damnati tempus à ſe malè deperditum. Ita narrat Petrus Reginai- deflent in vi- dus, Homini religioſiſſimo, dum preces funderet, allapſam tiis perditum ad aures vocem lugubrem: quæſüt ille, quis eſſet, quid plo- tempus. Hiſt. raret, quid peteret? Ad quem vox iterum: Vnus è damna- tis ſum: quid lugubre ploras? ajebat alter: Cui denuo vox illa: Ego damnatique cœteri nil adeo deploramus acerbè, quàm vitæ tempus inter flagitia perditum. Drexel. cit. C. 3. H. 2. f. I7z. Et hæc quidem damnatorum ad inferos deſcen- dentium valedictio erit: hi gemitus, geſtus, lamenta, eju- latus, clamores. Sed revertamur ad deſcenſum damnato- rum in inferiora terræ Pſalmo 6a. o. V. Conc. g3. num. 6. infra & Conc. gS. n 6. . Molitor ex VI. Gravis irati Numinis vindicta fuit illa, quæ accidit invidid in (facto memoriàâ digniſſimo) alicui Molitori in SS. Euchari- proximum . W ſieni Eu. rius, auf dem Riedt / j—uxta Pagum Beningen, Territorii Liberi Hhariſtiam Imperialis Monaſterii Ottenburani (ade qusò multa D. Franciſeus cum ſuis ter- Petrus, Canon. Reg. - ettenhaſ. in Sue Viâ Eccleſ. edita A. öog. àf.5s25.) rà abforbe- uno abhinc milliario, & dimidiæ duntaxat horæ intervallo tur A. 1216. à Memmingen Imperiali Civitate diſſitum, in die Cœnæ Do- mini ſacram de more cœnam ſumpturus, ad Beningenſem 88. Petri & Pauli Eccleſiam acceſſit. Parochus ſacram ho- ſtiam ſtiam, contra proximum, impio, A. 1216. quidam Molendina- nidi Eetn r MItu nc⸗ (bror’ ien . — 4d neKdam. Mionibn nerthrun Dui ing zedin, 1 1 9 Aulli, n 1, en llert ex! iſeriam t, Nn , ic. 6edanne enwo. 1s Aede Ade ) seler td, edelc. NNnne itt Huckad Nendg . eni e ngene nde. an Nilbe. H Iinmpiorum ad Inferos deſcenſus &raptus. 691 ſtiam porrexit, quam ille ſacrilego de ore clàm retrahens, linteo involutam, domum abſtulit ſecum: Cœnam deinde ſub veſperum domeſticam cum uxore triſtis adiit, ſcelus animo volvens, & poſt cœnam in campum ſeſe eduxit, qua- ſi ſub aperto cœlo vigilias acturus, eâ ipsaà videlicet nocte, quam Chriſtus inſomnem quondam egit in horto captus, lu- dibria, vincula, verbera, omniâque indigna à udæis paſſus. Hanc uxori cauſam, ædibus excedens, ſceleſtus Nebuio fin- xit, vicino molitori ob fortunam magis propitiam diuturnàâ invidiâ infenſiſſimus, quem hoc denique conſilio perditum ire ſtatuit. Sacram Hoſtiam linteo evolutam, verfatili in ipſo vicini Molendino rotæ ſubjecit, ratus ab hoc facto divi- nitus mox adfuturam iram & ædibus extremum malum. Exinde anno pene integro, ad feſtum usque Georgii, ſacrum, ſfub rotâ ſic pignus delituit, fruſtra interitum expeétante ſa- crilegii auctore; qui moræ denique impatiens, & irrequie- to invidiæ ſtimulo agitatus, concubiâ nocte iteratè in vicini æeęes irrepit, & ſublatam de priori loco Hoſtiam ſub molarem ipſum lapidem transtulit. Hic verò ſuppoſitus lapidi Chriſtus, molitor, domus incola, & vocem ſecutus unà cum familia, ad molarem lapidem fertur; Movet lapidem, & ſacram Hoſtiam attonitis oculis ſuppoſitam videt, ſcyphum inſuper, non pro- cùl diſtantem ab Hoſtiä. Exhorreſcit, pavidusque Præto- rem Pagi evocat. Hic excurrit, inſpicit, ad Parochum re- currit; qui mox indutus veſtem ſacram ad Molendinum con- tendit. Eunti, in mediâ via, Scyphum & Hoſtiam ſcypho in- ditam manu ferens, Molitor occurit, à quosacerdos ſcyphum excipiens, dum eximere Hoſtiam & ſacratæ Pallæ tentat im- ponere, en ſanguis ex Hoſtiã dimanans dextram inundat, & Sanguinem Miracula cum jamſjam in ſpeciebus ſacris comminuendus eſſet, vocem Euchariſtica. altè totlit. Et: Hic ego molior ſummum Bonum, inclamavit. Audit S. Hoſtia undique totam cruentat, Myſtam horrore implet, ille verò fundit. Veſtigia retrèò relegens in Eccleſiam deportavit, piéque ve- neratus, Auguſtiffimum in ſacrario Sacramentum re poſuit. 585858 8s 3 = Peyona —— 67 2 CoNCIO XL. In udicio extr. Sententiæ Executio Molitorem Pœna horribilis molitorem ſecuta, qui ad invidiam chari- barel fſacrilegum tatis pignore abufus eſt. Nimirum terra adhifcens abſor- Mæ,N0 dihus & a buit- immanis ſacrilegii reum, cum familia & domo, inq; *M milidabior- Profundiſſimam voraginem, ex hominum oculis, cum to- ccl bet. tius viciniæ ſtupore ſubduxit. Juxta locum ſacellum extru- terum ctum & venerabile Euchariſtiæ dicatum, etiamnum hodie Hagni viſitur, & in illo depicta Facti hiſtoria. Sacello nomen indi- eunis Sacellum: tum: Zu dem heiligen Guet / ab illis vocibus, quas à ſummo Bo- venen⸗ Zu dem hei⸗ no molaris ſaxi moles expreſſit. EPago in Memmingenſem n⸗ ligen GHuet. Vrbem, cum conſenſu Ottenburani Abbatis, toto Clero ünt comitante, poſtea translatum eſt hoc Euchariſtiæ miracu- (n lum, &, ut celebrior cultus eſſet, in primario Vrbis S. Mar- tge — tini templo locatum, publicæque Venerationi expoſitum. uud Miraculorum, quæ crebra ibi flebant, famâ excitus Frideri- eno , QCcwus Auguſtanorum Epiſcopus, ſacrum Chriſti Corpus in ön Capſam ſeu Monſtrantiam argenteam attollere decrevit, & UI fecit venerabundus; at non absque novo miraculo; nam oni ut primuùm admovit ſacro pignori dexteram, denuo Sanguis Ve emanavit, & Friderici quidem digitos cruore, ipſum verd Uns horrore totum perfudit. Sacroſanctæ iſtius Hoſtiæ conta- cit ctus non ægris tantùm quàmplurimis in Memmingenſium n Vrbe ſanitatem, verùm & vitâ functis vitam reſtituit. Mor- M bi naturæ ope incurabiles apud Cœleſtem hunc Medicum, un ſub Panis formâ reconditum medicinam inveniebant. Quin (I etiam Scypho, in quem ſacrilegus Molitor ſacratas ſpecies nol abjecerat, ſalutaris hauſtus fuit laborantibus. Facta ſunt lunmn hæc ſub Conrado Monaſterii Abbate vigeſimo, ſanctitatis fa- ln mam vitæ integritate adepto: cujus A. 1229. VII. Cal. Ang. erles poſt ʒy. annorum Præſulatum, defuncti ſepulchro Crucifixi (tola Imago faciem advertit. Hæc ex M. & Chron. de Abbatibus Otten. uiran burani: in Conrado X. quem & Bruſchius valdè laudat, L. de (ia Monaſt. Germ. fol. 636. Sacellum prædictum zu dem heiligen Guet/ Ec ante aliquos annos laudabiliter auétâ devotione, ex integro Uen⸗ Tenovavit, & velut novum fecit, pulchréque exornavit KR. a ☛ ſti⸗ 5 aum t. lomenn. nomendd. mingenkrn. to ukitn (omoll 1 ecteA culozu Pfun ſen⸗ iæ C: Venlmn t. Mor. KNN, . OH Noſfens tOC. CNr li ed uni e. denique (quod hujus eſt intentionis) Dei gravem at juſtam Drahomira, multo crudeliter ſanguine Chriſtianorum fuso, ærre campano dabatur, ad Chriſtum in elevatione S8. Hoſtiæ Impiorum ad Inferos deſcenſus & raptus. 693 D. Benedictus, quinquageſimus Electus 1672. Abbas Otten- buræ, hoc in oppido me tum in curaâ conſtituto. Perillu- ſtre hoc Liberum Imperiale Monaſterium Ottenburanum, Dioœceſ. Auguſt. meritò vocat Bruſchius præpotens ac pul- cherrimum, I2 Monaſt. V. Vtenburga l. Ottenbura fol. 628. Et Magnificentiſſimum : De Epiſé. Germ. in & Neodagario Ep. Abba- te tertio. f. 133. Sit memoria in benedictione. Varia hic cum veneratione mirari & conſiderare poſſumus: invidiæ mali- tiam „quæ tam grande ſacrilegii ſcelus dictavit: Veram Chri- ipræſentiam in Euchariſtiâ, miraculo remonſtratam: Chri. ſti bonitatem, ex malo bona elicientis & beneficia magna, vindictam, quâ ſceleratus cum ſuis terræ hiatu periit: Quod graviore ratione omnibus Dei hoſtibus peccatoribus, & im- piis in extremo judicio futurum eſt. VII. Horribilis & ſtupenda fuit Dei Vindicta, quàâ & Dra- homira Wratislai Ducis Bohemiæ Conjunx, ſed ipſa Genti- lis altera jezabel, Mater S. Wenceslai Ducis Bohemiæ & Martyris, ab Aviâ ſanctè educati nec non Boleslai impiiſſimi Fratricidæ; Nurus S. Ludmillæ, quam illa crudeliter necari fecit; terrã raptâ ad Inferos abiit. Res ita accidit Anno 924. Drahomira matura vindictæ Divinæ, multis agitata furiis, ut omnes Dueis Fa Chriſtianos è medio tolleret, Pragâ diſcedens Drugoslai Fra- Hem M. Ma. tris ſedem, Lutitzium, iter intendit, Diis ſuiis ſacrificia in- ter, à terra ſtitutura illic ſuper Patris tumulum. In viâ pervenerat eòô abſorpta. loci, ubi jacebant inſepulta oſſa Sacerdotum à Megær in- terfectorum; nec procul aberat templum S. Matthæi Apo- ſtoli memoriæ ſacrum, in quò antehac D. Ludmillæ Corpus miranda patrabat. In eo tunc templo, ſub eum ipſum tem- Dum inte- poris articulum, fortè Sacrificium peragebatur, & ſignum fium devotas auriga ejus, . 4 2 Chriftum in adorandum. Admonitus eo ſigno auriga, qui Drahomiram Miſſa eleva- vehebat, velocitatis artisque gratia mulieri dilectus S tum adorat. 694 CoNCIO XL. In Judicio evtr. Sententiæ Ewecutio probatus, veruntamen Chriſti cultor eximius conſiderans è „ ⸗ „ò „ „– ,.„ „ . . tantâ viciniâ breviſfſimum fore transcurſum in locum ſa- — crum, adorandi Chriſti causa, reliétis omnibus, jumento rop orispe — deſilit, ſcuticam juxta equos in terram ad latus abjicit, cur- rit, intrat ædem, in genua illic ſe deſicit, cum reliquaâ po- puli præſentis multitudine, adorat Deum in 88. Euchariſti4 præſentem. Moras illic exiguas trahenti, indignari furia, & quadrigarium omnibus diris devovere, templàque & ſa- cra deteſtari Chriſtianorum, furore & clamore adeo veſano & ſonoro, ut iis viciniam omnem & templum quoque reple- ret. Medias inter execrationes diſcedit in partes quaquàa verſum hians terra, punctôque temporis & mulierem, & e- quos & quadrigam, & eos, qui ſimul vehebantur (quod Dubravius meminit) devorat. Sic Bohemica Jezabel cur- ru ad inferos eſt vecta, ne tardiùs eò perveniret. Scutica ſola, excuſſa in viæ latus, relicta eſt, memoria illic Acheron- tici deſcensus. Audiri mox cœptæ voces horrendæ, tellu- ris e voragine malè coalitâ vociferantium, ejulantiumque; miſto quoque ſeu fremitu, ſeu luctantium ſecum ipſis equo- rum furore. Duravit autem hæc belluarum humanaque miſta cacuschonia & vitiata vox, clamor & efulatus, tunc quoque, cum finito Sacrificio, ſupervenientes Sacerdos po- pulusque, & aurigam, poſt Elevationem regreſſum, ſed præter ſcuticam nihil ampliùs reperientem, in genua pro- lapſum, ut ſuo ſervatori gratias ageret, invenirent, & eju- latus adhuc reliquias haurirent, & foſſa illa exeunte fumo, igne, & fœtore intolerabili. Terror geſtæ rei multos de Idolorum cultoribus ad nomen Chriſto dandum permovit: In quibus fuit Drugoslaus, ex animo facétus & conſtanter eſſe perſeverans Chriſti cultor Orthodoxus; Pewenfeld. Hiſtor. Concion. Hiſt. II2. d f. 163. ex Joanne Dubravio Ep. Clomuc. L. z. & j. Hiſt. Bohemicæ. Apud Surium. Majolus Dier. Canicul. to. I. colloq. 4. F. 63. Ribaden., Flos &§”& p. 2. 25. Septemb. Joann. Biſſel. in Leone Galeato ad A. I620. àpag. 450. E, encesl. Hagec. ejus Chron. Bohbem. mihi iir⸗ — Kili del Ne ll, dei (Hixu mbun odo eropore .Wenea tanl, Ledorde Endnr tumſand 1 mitn Wr inns End ic ke⸗ oren usne⸗ Cln uIN ren⸗ l. IA Lohe ti — hltenns ocumſ. ento Nit. ee i Lücheritd 4 , zane be Nhee es uge dien, Kt. Tur (gn eubela. t. Nn . S 1 1 umnace ls, tl ls 0. 1 Ntenmn ulxN paratam foſſam cum curru & equis projectam ſepeliiſſe: un- de Boleslaus, dictis his fidem adhibens, vindictam & cœ- „ M Impiorum ad Inferos deſcenſus & raptug. 695 Hic, & illius ex Bohemicâ in Germanicam Interpres [annes Sandel Notarius, addunt, locum illum, ubi periit Draho- mira, dein longo tempore ſepe circumdatum fuiſſe, & qui ex propoſito illum calcâſſet, illum eo die ſignum maledi- Rionis paſſum, vel, ut alii volunt, dedecus aliquod. Lo- cum hunc usque nunc in Ratſchino ſuprà Pragam videri, ro- tundo muro, in memoriam circumdatum: ait Sandel: Eo tempore ad Boleslaum Ducem falſus Rumor deferebatur, Falſus ru- S. Wenceslaum Pragæ Matrem clàm necaâſſe, eàůmque in eo mor, cui malè? credit Boles- dem fratri juratè minitatus fuerit. Videm. Secuta mors Fratrem tam ſanécti Ducis, & quidem ab ipſo Boleslao impio fratre 8. Wences- (qui variis, & animi & corporis ægritudinibus jactatus, in- ſaum rener⸗ certum, quòô fine vitam clauſerit, reliquit, cit. Sandel. fol. 1ol.1 um aa . adann. 9séz. malè mortuus,) inflicta, adjutoribus duobus fa- mulo ctiam mulis, quorum alter & ipſe cum equo, cane & accipitre, in- terrâ hauſto. ter blasphemias, à terrâ abſorptus periit, ut præter relictam foſſam veſtigii nihil remanſerit: Sadl ,. 92. En iterum vi- vam imaginem raptüs miſerrimi ad Inferos, ex quo caſu particulari meditemur ultimum illud præcipitium damna- torum in Extremo Judicio. Alia exempla de abſorptis à ter- Hiatus ter- ræ hiatibus, qui ſunt & fuere ſcelerum vindices, refert ræ ſcelerum idem Reverendiſſimus Simon Majolus cit. tomo I. Dierum Ca- vindices. nicular. Colloquio 1,. de Antris & hiatibus, mihi à fol. zog. Vtinam H hinc & ex hiſce bene conſideratis, concipiamus verum hor- rorem hujus tam alti ſeu profundi ac terribilis ad inferos usdque caſus, raptus, & præcipitii, in momento, &, quod unum & ſolùm eò impellit ſuo pondere malitiæ quaſi infinitæ pec- cati mortalis, quod tantoperè odit Deus; quod præcipitium horrendum manet certèò omnes peccato mortali immori- entes. Et de hoc pro concluſione & doctrina morall. IX. Vers cit. R. Majolus Epiſc. Peccatum quid aliad eſt, in- Peccatum quit f. 209. quàm animarum biatus? Grande pondus peccatum Matus ant- Mechtl de Jud. excttr. Tttt ſt. mar um. feros depri- 696 CoNcIO XL. In Judicio ewtr. Fontentie Ewecutio eſt, gravius ipsâ mole terræ, quæ illi cedit, ſeſe aperiendo, ſicut ponderoſo lapidi aqua ſeſe dividens. Ita gemit David . 8 „ . Decene pan- Pſalmo 3. y. Iniquitates meæ ſupergreſſe ſunt caput meum, &. ſecut us graviſii- n or ws, o E int plutnbj. . grate pn, grave gravatæ ſunt ſacper me; & inſtar plumbi. Deponente mum, ad inn- . oni det pondus, & gircumſtans nos Ppevcatum. Hebr. I2. I. Peccatum me- 2 „ . * „ 2 2* ð mens in pun- itò appellatur om e Z ondus (inquit Angelicus D.) quaſi nullum Zo Job. 21. 17. aliud pondus ponders nomine dignum ſit. Paolet. berm. II. fer. 2. Dom. 2. Muadrag. n. Ir. Ex Luabat. V. Peccatum Prapoſet. 2. Adeo peccata, quæ mergunt homines in interitum I. Tim. 6. 9. & perditionem, de- mergunt in profundum & damnationem, in imum & cen- trum terræ, in infernum deprimunt: Ita Core cum ſuis ſe- dQdSitio & rebellio; ita Drahomiram infidelitas (in quâ manſit contra fidem datam Wratislao deſponſata, quòd vellet bapti- zari, & fidem Catholicam ampleéti) crudelitas in Chriſtia- nos, Sacerdotes, aliosque, ipfumque ſuum Filium S. Wen- ceslaum, quem necatum impiè volebat: blasphemiæ in Deeum & Sacra, aliàque ſcelera: Ita ſceleſtum Molitorem ſuprà n. 6. invidia & grande ſacrilegium in 88. Euchariſtiam; Caſus Luri- In pundto ad inferna deſcendunt Job. 21. 13. ſcilicet impii, propter feri Luc. io. graviſſimum peccati pondus: quanta velocitas deſcenſus: 45. quanta peccati gravitas! Ii puncto, ac momento, ex ſupremo Deſcenſuss,„ . . colo ad inferna deſcendunt, quod nonniſi ex infinitâ quâdam iInkinita quaſi Er avitate fieri poteſt: nam ex Philoſophiæ regula, quò ma- gravitate & 01 eſt Sravltas⸗ eò velocior deſcenſus: ergo ubi infinita gra. malitia pec- VItas, d . 14 sati. IcpTngde igitur in pundto & in inſtantiè ad inferna deſcendunt. Ita illi eſcenſus in inſtanti, ait Pineda in cit. gob. num. 6. à f. 11. ipſi Angelici Spiritus, in ſupremo cœlo creati, ubi ſe peccati ponderi graviſſimo alligarunt, lapſi præcipites in pundto ad inferna deſcenderunt, Conc. ſeéqu. num. I. in momento, in inſtanti 1iinſfinita quaſi milliaria emenſi caſu ſuo, ut dicimus num. 3. Deſcensûs Multùm, ſed parum fuit, Ægyptios deſcendiſſe in profundum & ponderis maris, qaſi lapis: Eas „ peccati ſimi- 4 3 ar, . Evogl. 75. . Multum »Parum tamen, 8. Jere- litudines H a!; . . Projeciſſe illum in medium Euphratem, dicendo: ſic ſabmer- Fetus miam ad librum ſuum ligâſſe lapidem (ita à Deo juſſum) & — . 14 ,,4 1 4 7 ccao firti in Gunn cdini Kosooon wN i — Rerinco, ,6ſut Dpnente Natm ze. Plin Atinep,;G num Ar elletban in Criti heniz ii Miten iin. Celenis Kprem idn. Ade hingae fl lil EN i. i H ier, SMN/, le⸗ AKn Mnn inſerna deſcenaere. O lapſum gravem, 6 peccati gravitatem! „ . ₰ „ Sed iniquis: tam ſceleratus, & tot tantorumque criminum Impiorum ad Inferos deſrenſur Sraptus. 697 getar Babylon, & non conſurget à ſacie affibsttonis, quam Domintls ad- Aucet ſaper eam. Zerem. yI.63. Multum, parum tamen eſt, Ange- lum ſortem, à S. Joanne viſum, lapidem quaſi molarem magnitm mi- SWe in mare, dicenteme Hoc impetu mittetur Babylon civitas illa ma- gna, & ultrà non invenietur. Apoc. 15. 21. Parum inquam eſt, Omnibus peccatorem velut lapidem, aut lapidi molari alligatum, gravior de- mitti in profundum fluvii aut maris: Sed illud denique gra- ſcenſus ad in. Jfernum, & viſſimum, impios omnes in Judicii Extremi fine in, puncto ad clocior reus non ſum: Vtinam nullius eſſemus; fufficit enim unum unicum peccatum mortale, quod unum tanti eſt ponderis, ut nos in pundto ad inferna depreſſurum eſſet; & dum interim non deſcendimus, ſuſtentat nos Dei infinita miſericordia: Miſericordia Domini, quia non ſumus conſumptin Thren. 3. 22. Ut nos ad ponitentiam adducat; quod meritò miremur, & gratiam amplexemur, ne impœnitentes nos noſtro peccatorum, aut peccati (quod etiam Lucifero in Cœlo unum tantùm fuit) Deponen. ponderi & gravitati dimittat, ſuo tempore in punbto ad Inferna dum ergo o- de ſcenfuros indubiè D niſi omne bescati pondus deponamis. Pineda ne Peccett . gravis, etiam. cit. Vertigine qui laborant, & quibus inde periculum eſt, anius, pon- loca alta,; unde cadant, meritèò devitant. Quodnam dus. majus præcipitium eſſe poteſt, & profundiùs, quam in punbto ad inferna? Hoc ergo præcipitium ſihorremus (ut Pla- nè neceſſe eſt) etiam peccatum omnis mali cauſam horrea- mus, devitemus, & fugiamus: At præcipites ex alto ſeſe 89 daturi oculos claudunt: ita & peccator mentis oculos: De- ſcendant in infernum viventer Pſal. ya. I6. Ne deſcendant moriente, ſubjungit S. Bern. Hoc pondere peccati ſi liberi & expediti fuerimus, certò & nos ad cœlos evolabimus, mole corporis a morte terræ relicto: quod nobis omnibus indulgeat Deus: Cuihonor: c. =è LVid. S. Thomas Sduppl. io. 94. Stanihurſtus in 4. Noviſſ. de Jqu- Authores ionyſ. Carthuſ. de qudic, art. 15. 4 f. 136. hujus Mate- 8 dic. C. g9. à f. I66. D. 6938 CoNGCIO XLI. In Iudicio extr. Sententiæ Executio ßßÿUD Jo. Pineda in Yob. 21. 13. Calamat. Slvas Diſc. yg. De Peccati Duün culpd à n.g. & à f. a460. Paolet. Qaadrageſ.-ſerm. II. in fer. 2. Do. Mn— min. 2. part. 2. àf. 167. Mart. Cochem Capuc. de Judic. cap. 13. Mugh àf. Sz. Elig. Baſſeus Capuc. Hlor. Theol. Pract. To. 2. V. Ifer. Nobi nus à fol. 8I. & paſſim alii de Iuferno. “”J”JJMUD ſfſtoo 32. 3=8. 4323. 2388. 638 3. 4383. 2383.238 3. 2888. 23: :328.-f3 o CQLookxNclo XLr. E Beatorum Glorioſus cum Chriſto Judice ad cœlos as- l cenſus, cum victorià & triumpho; Ingreſſus Re. (g 4 gni ſupremi: Eòô & nos deſideria noſtra, omnes co. mgt 1.à— Rahar natus, & vitam omnem dirigamus. ied Dom. I. Adv. Reſzicite & levate capita veſtra, quoniam appro. Edn pinquat redemptioveſtra- Luca 21. 25. V. C. n. Dom.2. Adv. Mortus reſurgunt. Mat. II. y. Conc. . n. 2. & C. I2. nl . Dom. 3. Adv. Medius Teſt rum ſtet tt. . 9. I. 20. Cnd Dom.4. Adv. Pidebit omnis caro dalutare Dei. Lucæ 3. * F. S. Cathar. Intraverunt cum eo ad nuptias. Mat. 2 y. 0. iri F. S. Nicolai. Intra in gaudium Domini tui Matth. 2 y. 2nu. 8 Bunt hi, (Reprobi) in ſupplicium, Juſti autem in vitam æternam (mi Mat. 2 . 46. Conſideratàâ hactenus annon cum vero animi hien horrore? multis, reverà parum tamen dictis, impiorum ter Pt æternûm miſerabili & miſerrimâ in judicio Extremo ſor- lin! te, ſpectato deniq; eorundem in puncéto a deſcenſu & ra. umi ptu, & ſicmundo ab illis &; omnibus ſordibus per ignem re- ſerh purgato idq;, ut alieno (ne id nobis proprium fiat) damno & leye malo docti, tantas & æternas haſce miſerias, in tempore ſalu- i tis evitemus: reſtat gratiosè & jucundoidei oculo ſpectandus g ſti⸗ — .De leree inſer GENAE poſito quaſi & à contrario adduco Aſcenſus in cœlum malè Elecorum glorioſus ad cœlos Aſtenſu. 699 in ultimâ mundi totius Actus ſcenâ triumphalisEleétorum o- mnium cum capite-Chriſto, finito judicio, Aſcenſus ad cœlos, Beator um æternam ſedem, quò & nos vocamur. Vt autem hic nobis glorioſior appareat, pro exordio, ab antitheſi & op- Lucifer in tentatos, quorum finis ruina ad Inferos usque. Is primus eſt lum con- in Scripturâ nominatiſſimus, Luciferi: de quò Iai. I1.à v. 12. ſcenſurus, à Duomodo cecidiſtide cælo Lucifer? &. qui dicebas in corde tuor Ii cæ- S. Michaéle lum conſcendamſaper Aſtra Dei exaltabo ſolium meum " Aſcendam ſuper dejeétus. altitudinem nubium ſimilis ero Altiſſimo. De quô Chriſtus Luc.o. 15. (Conec. præc. n. 9.3.) Eidebam Satanam tanquàm fulgur de cælo cadentem: magnãà vi ſubitò & inexpectatò (neque enim doemones expe- dtabant hunc lapſum)celerrimè, quaſi in momento & manife- ſtè ſpectantibus omnibus Angelis per S. Michaelem ejùsque . , Aα² e pinmnde ttuntt MAN 1 ro Not . Einu & habitus, hoſce ſuis magicis ſpectris ita dementans, ut Ro- præſentis proſtratus, fraétà coxendice & cruribus, paulèò Aſſeclas, cœlo ejectum & deturbatum: Apoc. 12. I. de gloriã ſuã & honore, quem creatus habebat & quem ſuo merito conſequi potuiſſet, cum Viſione Dei fupernaturalem. Si- mon Magus, de quò Aftor. 5. o. alter quaſi Lucifer, ut vocat Simon Ma- Cornel. in Mat. 22. 5. primus hæreſiarcha, à ſe, & à Nerone ac gus in cœ- Ium aſcenſu- rus, aut vola- mæ inter duos pontes ei poſita fuerit ſtatua, hoc titulo: &- bun Petti moni Deo magno. Hic Anno Chriſti 68. Petri Romæ Pontificat ůs ex alto pro- 24. & S. Pauli à Converſione 33. arte magicâ volaturus ad co- ſtratus, inte- lum lauro coronatus, jamque à domonibus in aëra raptus, riit. & Capitolio, coram Nerone, precibus S. Petri cum S. Paulo ne. Conc. 47. Romanis propter admirandas ſuas præſtigias pro Deo elatus dal ex dolore infelicem animam exhalavit. De qué Arno- bius Afer (quem Lipſius Epiſt. Czntur. 1I. Ep. z2. poſt Tertullia- num inter SS. Scriptores doctiſſimum vocat: Lactantii Ma- giſter Fidem amplexus eo tempore, quô vel maximéè Eccle- ſia devexabatur) Libro 2. contra Gente, viderant, inquit, Ro- mani curſum Simonis Magi & qu adrigas igneas, Petri ore difflatas, & nominato Chriſto evanuiſſe; viderant, inquit, ðWðð Itr t 3 fiden- 700 CoN c10 XLI. In Iudicio extr. Fententiæ Executio — — =— fidentem diis falſis & ab iisdem metuentibus proditum, pon- dere præcipitatum ſuo, & cervicibus jacuiſſe præfractis; poſt onl, in mte. N uernonis relſcet. deinde Perlatum Brundam, cruciatibus & pudore defeſfum, & altiſſimi culminis ſe rurſum præcipitàſſe faſtigio Carthagena de Aſcenſ. D. lib. Iy. Hom. 6. poſt init. Cornel. in Apoc. 19. 21. & in 2. Pe- t 2. I. & in Abl. f. z. Jacobus de Vorag. Apchiep. Genuens. Ord. Præd.5 Antichriſtus N.. 6 1 vmnonte Cin⸗ bet, ſe eſſe Chriſtum, quaſi Simia Chriſti, finget ſe mori & aſcenſurus, in Poſt mortem ad vitam reſurgere; ut patet Apoc. 23. 12. Dein tartara præ- Coram toto populo aſcendet in montem Oliveti, uti ſignifi- cipitandus. cCat Daniel c. 11. v. pa. volétque inſtar Chriſti in cœlum afſcen- AA „. 2 dere, ex quô ſe primitus deſcendiſſe mentietur: attollent ctis admirantibus & divinitati ejus acclamantibus, inquit Pe- rerius. Sed mox à Chriſto per Michaelem ful gure, ut vide- tur, deturbabitur, eumque mox terra dehiſcet, vivumque rapient doemones in tartara. Occidetur autem Antichriſtus, lſicut Doctorer tradunt, in monte Oliveti, in papilione ac ſolio ſuo, illo in loco, contra quem cwlos Dominus aſcendit, ait Haymo Ep. Halber- ſtad. Cornel. in cit. Apoc. 19. 20. f. 259. Fictus hic ad cœlos ten- tatusque aſcenſus & delapiſus docet, hoſce peccatipondere Pergravatos, Conc. præced. n. g. Corruiſſe in infernum. Noſter Vero ſanctus Beatorum omnium cœtus ab omni peccato im· e munis & purgatus, liberè cum Chriſto cœlos aſcendet cum ſummä triumphi gloriâ. Keſpicite & levate capita veſtra, ut in- e accendantur deſideria cœleſtia, quò toti feramur, & jam nunc nobis totus nauſeet mundus cum omni peccato. II. lLbunt juſti in vitam æternam. O felix fauſtumque Iter! 6 beatus comitatus! qualis erit illa pompa, quod ſpectacu- lum, quando tot cœli principes, tot filii Dei cum Rege ſuo Beatorum gloria ad cœe- PeGE regia, in dotibus glorioſi corporis, in mirabili los ecuntium. AIel; 1I dotibus g i corporis, in ſplendore mii . pulchritudine inſatiabili, lætitiâ infinitâ! Quqm decoræ manus, victrices palmas circumferentes, & laureas im- R 4 Legendaä aured, de s. Fetro E. f. 20z. Denique Antichriſtus, ut pro- pe.nu triumphantes per aera efferentur, in curru aureo, in veſte — Tottili D ror, 4 1 J Deuine eiſial⸗ ongrt eum in aẽre deemones, ſumentes ſpeciem Angelorum, cun- Ddihe tinchn Gannle . 7 3 W X n PElekRorum glorioſus ad cœlos Aſcenſu. 701 un,pon mortali viriditati rutilantes? quam illuſtre caput cintum NH corona, mille carbunculis & pyropis ſeu rubinis late fulgu- elim rante. Auribus autem, quid poteſt jucundiùs accidere illa e harmoniâ, quæ ex novem Choris Muſicorum cœleſtium ef- kE. floreſcet, Canticum illud Apocalypticum cum lætâ voce in- GINüan tegrantium: Benedictio & claritas, & ſapientia & gratiarum allio, fusum bonor, & Virtus & fortitudo Deo noſtro in ſæcula ſöculorum, Amen. A- EII „oc. z. 12. quibus homines viciſſim reſpondebunt: Redemiſti nos . dn Deo in ſanguine tuo ex omni tribu & linguä & populo & natione, & Fe- Uti lnt⸗ eciſti nos Deo noſtro regnum & ſacerdotes, & regnabimus ſuper terram. unn. Apoc. c. y. 4 v. y9. (Qaalis hic aſcenſus! quæ colloquia! quæ ”ÿMVM uIH congratulationes! quæ Angelorum & hominum acclamati- u U ones! qui Virginum lætiſſimus aſpectus! qui vatum & Pa- i triarcharum intuitus! qui cœleſtium ſpirituum plauſus! Unit. quam latè patens civitas! quæ beatæ ſedes! quæ ſplendida in fGlne coœlo Palatia! quæ ſecura & clara domicilia! quam tranquilla tinig poſſeſſio! quæ gratia nunquam peritura! quæ viſio! quæ GG. Vvoluptas! quæ gloria ſemper & in æternum & in ſœculum M. ſeæculi! Hic erit lætiſſimæ, quam Divina miſericordia per- Aum aget Comediæ epilogus. Stanihurſtus. Venite, benedicéti. Ita ad odt clum itur, ita intratur ad nuptias Cœleſtes: in gaudium Do- 1 Nlr mini. lTbunt gquſti in vitam aæternam. Nomine vitæ aterne omnem Vita æterna tin ſanitatem, omne robur, omnem honorem, gloriam, ſatieta-quænam? tan tem, voluptatem, omne gaudium, omnem bonorum omni- I um affluentiam, accipe, hæc enim guſtant viventes in verâ „a vita: nam qui in fame, ſiti, morbo, ignominia, dolore, vivunt, 4. non tam vivunt quam moriuntur aſſiduè. Addo hic breviter t a ſa NNV Mele ex Dionyſ. Carthuſ. art. 15. de Conſummatione Eoetremi Judicit f-ao. Aunqi ſta- en Deniq; mox innovabitur mundus & complanabitur terra, tado po K legein & fulgebit de cœtero ſicut aurum, aqua ſicut chryſtallus, aër Iu dieiunp ne ut cœlum; ignis ut ſtellæ; luna de cætero erit tam clara, ſic- rtmi ut modèò eſt ſol, & jugiter plena; ſol verò ſepties clarior erit, H quàâm modèò; ſidera quoque & cœli proportionabiliter clari- . ficahuntur: ſtabitque ſol perpetuò fixus in oriente, luna in Moll. OcCi- 702 CoNc10 XLI. In Iudicio ewtr. Sententiæ Executio. occidente, & ceſſabunt motus cœlorum. Si orbi futurus eſt poſt extremum Judicium tantus ſplendor; quænam erit ipſi cœlo empyreo amœna facies! nempe quam oculus non vi- dit, nec auri audivit, nec in cor homini deſcendit, & c. I. Cor. 2. 9. Non poſſum non hic inſerere ex Athan. Kircheri linerario Ex- taticoI. Dial.2. cap. Io. num. 6. fol. as. & ſequ. Coœhum Empy- reum poſt finem ſæculorum jungendum eſſe reliquo mun- do, & unum Dei Electorum domicilium futurum, terràmq; in præſtantiſſimum ſtatum elevandam: juxta ,pocal. 21. 1. Et vid; cælum novum & terram novam. Et S. Petrus: Novos cælos & novam terram ſecundum promiſſa edus expettamus, in quibus jusſtitia ha- bitat 2. Petr. 3. 13. Vnde terra præ cæteris omnibus mundanis Corporibus majori ſplendoris apparatu conſpiciendam ſe ex- hibebit, ut, ubi Verbum æternum Caro factum eſt, ubi pro ubi omnes Electi beneplacitâ Deo vitâ, veluti in agone cer- tantes, æternæ felicitatis bravium meriti ſunt, ibi ad ſan- Rtorum coronam præteritorumque dulcem recordationem, maximè Divinæ Providentiæ diſpoſitio ſe mirabilem eſten- dat. Quò colliges, Electos corpore Borioſa & immortali- tatis dote beatos, non Empyreum ſolùm, ſed & mundum univerſum inhabitaturos. Neque veriſimile eſt, eos uno in loco fixos manſuros, ſed ubicunque voluerint eſſe, ibi mox futuros: uti Chriſtus, mox poſtquam à nube ſuſceptus, non humano modo pededentim progreſfus, ſed quod coœlum petebat, in eo quaſi momento temporis ſe conſtituit: &c. Dein quòd Deus ita mundum conſtituerit, ut pauca divino- rum in mundo operum cognoſceret homo, non alio ſanè fi- ne, niſi ut in hoc æternæ felicitatis ſtatu ſummam & ineffa- bilem Divinæ potentiæ magnitudinem, ſapientiam, amo- rêmque erga genus humanum incomprehenſibilem, non in- tellectu tantùm in lumine vitæ intueretur, ſed & ſenſibus eadem corporeis, in ſingulis mundanis corporibus Divinæ Providentiæ rationes, immenſosque Divinæ Sapientiæ the- ſauros Aut uros co Pral ext In tan =— coree ndiru⸗ ſelletoy ieine⸗ enire wN euis, 1t i Nature⸗ ſalute mundi Vnigenitus Dei Filius crucis mortem ſubiit, ſelati! ud, Gonr Us u ite Aam 4 kenple Necler alk esNN gelornn herito eali uli 3 Korn onc (her Ler a au PlkKlorum glorioſus 2d cœlos Aſcenſus. 703 ifmns ſauros cognoſceret, cognitos admiraretur, & amoris Divini enmet extaſi ex tantis inexhauſtæ bonitatis operibus raptus, æter- AI num tantæ bonitatis Opificem, tantæ pietatis redempto- s rem, collaudaret. Tertium: Cùm Deus O. M. univerſam d. corpoream creaturam, qui mundus eſt, eumque, ob quem mn. conditus eſt, hominem æternuùm conſervare conſtituerit, Inm certè fruſtra homini ſenſus in illo felicitatis ſtatu conceſſi Hnim viderentur, ſi iis non uteretur: non uteretur autem, ſi non und eſſet objectum ſenſibus corporeis proportionatum. Ergo waeo licitè interri poteſt, mundum corporeum, quamvis in ſu- H pereminentiorem ſtatum transformatum, non alio tamen Sns fine à Deo conſervatum iri, niſi ut ſenſus etiam corporei ho- nmeg minis, in immortalitatis ſtatum translati, tantà corporeæ iomn naturæ pulchritudine, in quâ ipſe Deus omnium conditor n Veluti in ſpeculo quodam eluceret, ineffabili voluptate & en gaudio perfruerentur. Ita fere Kircherus cit. L. Adeo Ele- RA KCti omnes & ſinguli Reges erunt totius Orbis. Lefrà num. g. & e Conc. 53. 2. . de- III. Sed vocamur ad ſpectandam Proceſſionem Beato- mm. rum & Valle loſaphat poſt finitum judicium in cœlum, quò mun hi pariter aſcendent ordine præclariſſimo: ſicut contra im- piiturmatim, mixtim, & confusè in infernum præcipites E, ie bunt, abi nullus ordo ſed ſem iternus horror- Job. 10. 22. Pia con- Proceſſio tin templatio eſt F. Martini ochem Capucini , de Judicio cap. 17. Beatorum ad . Pr. æ-lariſſimam, inſtitutum iri in cœlum Cruce Domini cœlum feſti⸗ e d præceſſura, de quâ ſapra Conc. 13. n. 3. proceſſionem per Ordi- viſſima. RGe nes & Choros Sanctorum Angelorum, & hominum, qui An- . gelorum Apoſtatarum ruinas ſupplebunt, pro ſuo quisque A merito. In infimo Ordine illi, qui in vitâ parvuli, ab Ori- ℳ ginali muncati culpâ, ante uſum rationis, & ſine merito a. mn. Kuali proprio, deceſſerunt. In hacomnium numeroſiſſima Celbe Beatorum multitudine reperire eſt cujusvis Statüs, Ordinis, lii⸗ & conditionis, de quibus ſiprà Conc. Ie. n. a ut omnes proin- de ſperare poſſimus & nobis partem & locum aliquem in Mechtl de qud. exttr. Uu uu hãac . 4 ſe. urd — Nullus SS. ſine luckà & patientia co- ronatus eſt. — 704 CoNcIO XLI. Iudicii extr. Sententiæ Executio. 4 — ——— hâc nobiliſſimâ ſorte, eamque cum Dei gratiâ obtinere, mo- dò velimus: Conſideremus hos Elestos, quinam fuerint quinam jam nunc ſint? quinam fuerint, inſtruimur ab uno de Sanctis Senioribm, tanquam præceptore interrogante di- ſcipulum, ut doceat & erudiat: H, inquit, iis anmidti ſunt ſto- is ,ie z S, R. gle e e enorz,n A 2 E g/ 5⸗7 r, R. AtA, luer, ueet E unae Venernunt! 1σ. P. 12. E AXir TIs unl, mundi & doœmonis, contra quos pro Deo ſtrenuè decertaâ- runt victores per patientiam; Et laverunt ſtolas ſuas, & dealba- * . „ . 7 . — * . erunt eas in ſangieine Agni: V. Ia. id eſt, per ſanguinem & me- rita Chriſti, ſeipſos & conſcientias ſuas depurdrunt & ſancti- ficarunt. Laverunt hi ſancti Animæ ſuæ ſtolam primò in Baptismo; ſecundò in pœnitentiâ & aliis Sacramentis; ter- tiò crebro gemitu, oratione & compunctione; quartèò per opera miſericordiæ: quintèò per continuam charitatis, pa- tientiæ, omniumque virtutum exercitationem & fervorem: ſextòo per martyrium. Hisce enim omnibus Sanguinem & merita Chriſti nobis applicamus, eôque nos quaſi abluimus 8& dealbamus, ut albi, id eſt puri & mundi, magis magisque indies evadamus, ait Cornel. Lic fol, 153. & ſequ. Hi gradus, hæ viæ Beatorum ad coœlum; Extra hos nulla ſalus. HMe, unde venerunt! De tribulatione magna : ficut ipſe Chriſtus à Regno Regnum Chriſti du- Iigneo & infüavi venit ad aureum alterum & gemmeum. De ligneo expreſsè Vates Regius: Dezcite in gentibin, quia Do- minus regnavit à ligno“ Pſal. 9y. I2. Juſtinus Martyr arguit & plex, àligneo convicit judæos, quod voculam illam: à ligeo eralerint: ad aureum & gemmeum. Pſ. 9 ⸗ 12. Eradimus & nos Chriſtiani, ſi ad regnum æternum aliaâ viâ quaàm crucis, tranſire velimus. Acceptemus & nos: quod etiamnum durat, regnum Chriſti ligneum, illudque tolere- mus, ut ſuccedat aureum: Si ſuſtinebimm, & congregabimus 2. Tim. 2. 12. Drexel. de Cælo L.. 2. c. Iz. J. 4. Vos eſtn, alloquetur Chriſtus Electos in Judicio à ſe in cœlum introducendos, qui permanſiſtis mecun in tentationibus meis“ & ego diſpono vobu, Eicut d'ſpoſait mihi FPater mens regnum Lucæ 22. 25. per humilita- G ttttttem Ntett Ae . . 1 qus venernnt de trébiulatione magna & tentatione tum carnis, tum he ne⸗ Poman lsmn Atenns Goon , 4 Vue, fic tn fuichi je CN . IInI UVrC 4 lz⸗ is le eRorum glorioſi, ad Cœlos Aſcenſu.. 705 epa 6 Uere, IU0. tem & Ccrucem, per labores & dolores, ] per fſanguinem, & mortem denique: Præteriere hæc omnia: Supereſt jam nunc poſſidendum regnum altifiimum, æter- num. Sane & veriſſimée D. Hieron. Nultus’ labor duras, inquit, nullum tempus longum debet viders, qus gloria zternitatis acqieiritler. Drexel. Conſid. 6. de ætern. J. 3. f. 19. J. V irgo Euſtochium „Nobi- Nekn. liſlimæ, & à S. Hieronymo laudatiſſimæ Matrone S. Paulæ Ropmanæ flia, ad hunc Sanctum Patrem ſcribens, de immen- e ſis anguſtiis, miſeriis & tribulationibus tam internis, quàm E erxternis conquerebatur, innuens, ita ſe illis obrui, ut vitæ am tæderet. Qui S. Hieronymus refſcribens ſequentibus Omnes 8S. reſpondit verbis . Duts danbtorum ſine certamene coronatus eſt „ in vit4 paſſi: Abel juſtus occiditur Abraham uxorem periclitatur amittere *E& ne Solus dalo⸗ in immenſanm volumen evtendam, quare & inventer, ſingulos adverſa Mon in dlei- a „„ Wur Dun „. 1 lores, per gravia certamina, . Mcllus labor durus &c. qué gloria aterna acczuiritur. S. Hieron. v Ur , An. dn e ele he ordte ere Lall⸗ tbell? . eimge 91 1 1 1 uUelkl, N 4 Iaff Glarion 1 Satſe . = s Ul à .. ſpectamus ad coœlos cum triumpho deduci à Chriſto judice, Nal X. . 5 5. . 5217 4 . 2 ⸗ 4 2 7 „ 6 el1s. Ex §. Dderyrpeſſos“ Solus in delicii Salomon fuit, & forſan ideò corrait“ Epiſt. Tlieron, ad er. 5 7 . ⸗ D 7 * . „1 àl “ & keno ad Euſtoch. Ae Cuſtod. Birg. Calamat. Quaärag. Diſé. 35. P. I. fol. 735. & pr , o. D Drexel. tomz. I. de Latient. p. 2. c. f. J. g. f. 577. Elech ergo, duos hium. den bi ſunt, qus venerunt de tribulattone magnd. Et hoc quidem in M “h , mundo: ſed qui nunc & quanti? ßl ”ÿUP; IV. Omnes maximi, potentiſſimi, glorioſiſſimi Reges à Beati ſunt e ſimmo Electorum usque ad infimum, ita ut, ſi vel unquam omneskReges, mmenn (ſemper autem verè) tunc dici poſſit Chriſtus, eorum om- & Chriftus Rex Kegum ,gi Apoc. 19. 10. „ nium Caput & princeps, Re Reglun & Dominus Dominantinum: 1 gui poc. Io. I6. & adeo, quod de Romanorum Imperatore: Non eet mancipits & ſervit, ſed Regibus & liberts ( Imperii Statibus) impe- Imperator miin eye, dicitur, id infinitâ ratione de Chriſto vefiſſimum eſt, regibus im- SAGAH. Ccum Sancti & Electi omnes & ſinguli ſint ma'ores omnibus Ee de⸗ n .— HWä . ed . 1, Oà, lervis: al- Een ſimul ſumptis Mundi hujus Imperatoribus, Regibus, & Mo- lus manci- ℳς narchis. IIIi à Chriſto judice Reges declarati, coronati, ca- pis. lonen nonizati, inaugurati, conſecrati, benedicti, coram toto mun- Mcen do, iis verbis & per canonicè latam ſententiam: tenite, Bene- u dicéte Patris mei, pöſſidete Regnume Matth. 2t. 34. veſtibus regiis mutr lin condecorati, jam nunc in Ampliſſimi & æviternum unde- DUu uu 2 AAgllla- 705 CoNCIO XLI. In Judicio extr. Sententiæ Executio . quaque feliciſſimi cum omni pace Regni actualem poſſes- Maon fionem inducuntur. V. Bellarm. tom. z. de ætern. PFelicit. Lib. I. c. 4. (Alb, “ f. 1135. 1tem à o. I. ibidem: & eod. Supplem. de Offic. Princ. Chriſt. L. 2. nin à fol. 15 o. Vita Toſeph. Aptiſſima hujus Figura eſt joſephus mne . Fgypti Prorex, è mancipio & ſervo ac poſt innumeras & uumm F Ve lu ſor graviſſimas tribulationes, quas & SS. Paginis ſcimus, Geneſek ( fephe rn cap. 37. 39. & 0. Legamus Geneſ. c. 211. 4 V. 39. Ubi reperiemus, “S ft Qquod miratur Philo ſapientiflimus Hebræus, lib. de Yoſeph. n hunc unâ die ab imo in ſummum eſſe evectum: quis, inquit, Grn expectäſſet, intra unum diem ſervo Dominum, è vinto uunn præſtantiſſimum omnium, é carceris vicario Proregem fieri, (ns⸗ Q Regiam inhabitare pro carcere, & ex ignominiâ extrema uak in ſupremum honoris culmen aſcendere. An non idipfum Electiin TWient. f. 4 V. 3. de Electis impii in judicio admirantes glori-. lunt mundode- am juſtorum, quos hic contempſerant. Hé ſunt, quos habui- wr ſpecti: in cœ- mus aliquando in deriſaum- & c. Vel, ut ait Doctor Aſceticus: lo Reges: Mando erant alieni, ſed Deo proximi ac familiares amici. ſibi ipfis vi- und Sap. J. 4v. 3. debantur tanquam nihili, & huic mundo deſzebti, ſéd erant in oculu finn: . Dei pretioſi & diledti. Thom. Kemp. L. I. de Init. Chr. c. 15. m. 4. Con- ponte Joſephi tri-templemur jam Beatorum triumphum. Vniverſam ſacram muumm umphus & Scripturam perluſtrans, ait oannes de Carthag. de Aſcenſ- Cbr. dr glor Eeueſ. L. 15. Hom. g. mihi f. z2r. 2. Hullum ſaneèe reperio triumphum mdce ptura maxi- 2 orioſum magis, aut majori cum pompâ atque apparatu (d mus. celebratum, quam illum Patriarchæ Joſeph, quoniam, ut (n habetur in Geneſi c. al. Rex Pharao tulit annulum de manu ſaä, il- a lum ei in manu tradidit, veſtivitq; eum Stolâ byſſina, quæ tunc umn temporis in ſummaâ erat apud omnes æſtimatione, torquem ut auream ejus collo impoſuit, & in triumphalem currum aſcen- Wn dere, ac ad dexteram ſuam ſedere juſſit, univerſis Re- faun gni Primatibus & nobilibus eum comitantibus, præ- (cxt conéque clamante, ut omnes coram eo genu flecte- un reunt, & totius EÆgypti regno præfectum eſſe agnoſce- e a cirn re- rent. (Notat Philo & Rupertus, quatuor hic Regis in- ⸗ Sis inenn, ſignia, & ornamenta priſco illo ſæculo, quæ Rex Joſe- e pho „ã„ PPlekorum glorioſus aTd cœlos Aſcenſus. 207 noss. pho communicavit. Joſeph enim primèò pro compedibus e carceris, à Rege auream catenam accepit; ſecundò pro ſer- el, vili vinculo annuléque ferreo, regium accepit annulum ehg tertiò pro habitu ſordido indutus eſt ſtola byſſina: quartò E pro antri ſqualore adeptus eſt amplum imperii Currum. quæ el 4. allegoricè Chriſto Reſurgenti applicat Rupertus: Cornel. in Regalis cur.⸗ eng Geneſ. 4I. 42.) Eno tantum Regni ſolio te præcedam, ait Pharao ad rus. HJoſeph. Tradit ei annulum (pergit Carthag.) quia antiquitus Annulus. sSm ille erat Regis Inſigne: Et hinc Darium Danielu o. 1z. laci leo- eIm num portam ſuo proprio annulo obſignatum legimus, ut vi- gennti dentes annulum Inſigne regium, nullus aperire præſume- enae ret. Asſverus benevolentiam illam ſingularem, quà Aman nicun proſequebatur, demonſtrare cupiens, tualit annulam, quo ute- men. batur de manu ſud, & dedit eum Aman Eſth. 3. 10. Alexander M. A. morti proximus in civitate Babyloniæ, teſte Curtio L. 1. Hiſt. Nm quærentibus ſui Regni Magnatibus ac Principibus, quem Hien Monarchiæ ſuæ ſucceſſorem eſſe vellet, reſpondit: Veſtrum uesd eptimum ac poſtmodùm cum morbo ingruente ſermonem Promere nequiret, annulum ſuum è digito tollens in omni- m um conſpectu eximio cuidam Duci, Perdicæ nomine tradi- Cbr. dit. Dare autem Joſepho Pharaonem ſtolam byſſinam, fuit Stola byſſi- mNn ecum Sacerdotem inſtituere velle, cum, ut refert Appuleius uza veſtis te- lib. g. Solis 5Ægypti ſacerdotibus permiſſum erat, veſtibus ?&. — — —— — in, u byſſinis uti. Dum autem illius collo torquem illam aure- Torques au= — 2 . , 7 „ — 6 . 6d am appoſuit, meritorum ejus ſplendorem exprimere voluit, a ue cum hujusmodi præmium nonniſi eorum, qui aut dorinäa, Aut vitæ integritate conſpicui erant, dari conſueverit. Ita- dque animus Pharaonis fuit, annulum Joſepho porrigentis, „ Eeum Regem geclarare; ſtolà byſſinâ veſtientis, Sacerdotem creare, monilia verò collo apponentis, meritis ſuis præmia digna conferre, ac labores illius laureare. Prodit deinde in „ publicum curru regali tantâà ſplendens majeſtate Joſeph, Wui⸗ Præcone per univerſam Curiam clamante: Cenu fleltite s; ſo- ef⸗ ſeph enim tranſit & ſecundumtextum Hebr. Benedicite, laudate kf Duuuz smnes 70 9 CoNcIO XLI. Judicii extr. Sententiæ Exwecutio — =— omner, atq; magni facite, magnificate 9ſeph. Ita Carthagena pul- cherrimè applicans Chriſto in Cœlum aſcendenti, data eidem 8 leſtium 4. In- ſignia. Saticiidintis, -aren azre Irzr, z ,,15 Snta beatitudinis „ Cateha aurea multiplicis Proæmtii: urru regali qui ſigniſicat faſtiginm ſublime meritorum, ait S. Ambroſ. L. de Jo- kledtorum V. Verum: celebris ſanè at euntium triumphus Tori; hæcomnia tamen comparata triumpho illi omnium Flecto- cum gloria , longè maxi- Ium cum Chriſto ad cœ los migranrium cum jubilo & cœle- mus Dra & fumus apparebunt: ſic- mus. ſtium Muſicorum choris, uml ut & Omnes alii totius orbis in omne ævum triumphi & in- greſfus triumphales ſolenniſſimi, tum noſtris temporibus TdJdmheratorum, Regum, tum veterum Romanorum, quos 8S. Auguſt. magnificentiſſimos fuiſſe neceſſe eſt, cum de 8. Auguſtino fe- ttia vota & rant, eum tribus maximè dele ctatum, tria hæc unicè optaâſſe: deſideria. gn bhantem „ & Paliliem in Cathedr, concionantem & - fulminantem. S§. Pale- KRomanor. Ii, Eroem. cap. y. f. S. & ad Galat. g. 1v. f. ga*. Romanus ille om- FTriumphi. lium honorum, Præmiorum, conviviorumque magnificen- que geſtis, victoriisque partis decorari conſueverunt, Tri- decreto. De quo, & de Triumphi formâ aliisque Rmus Majo- lus Dier. Canic. T. 2. olloq;. ., Aitla & Caula ſol. ept. Præfere- “” bantur in vehiculis omnis generis ſpolia. Hoſtes devicti hos unter quandoque reges & principes) currum triumphantis ſſequebantur, quorum eolla catenis erant onerata. Quod M —=è “ ipſum . . omni poteſtate in Cælo & in terrd Mat.25. 15. Quorum facilis ap- Beatorum, plicatio eſt etiam ad Chriſtum, imèò ad quemvis Beatum & Regum cce- Beatos, cum Chriſto in cœlum, glorioſiſſimo triumpho, finito Judicio aſcendentes, condecoratos ſtola gloriæ, Annulo æterng V nè atque magnus fuerit trium- ad Cœlos phus iſte oſephi, magnhus hujus ſplendor, gloria, dignitas Proregis, poteſtas, authoritas, eminentia, magnificentia: Videre Chriſtum interris converſantem, Romam in fore Imperii trium- nium terrarum Princeps populus, ut victoriis, ita triumpha- tid cæteris omnibus populis atque regibus ongè videtur an- teceiluiſſe: Iis Imperatores, rebus in bello fortiter præclaré- umpho, Senatusconſulto vel à Populo Comitiis centuriatis üero le ttes dannes dcdie, ſaitnote (ted tno tetn. , oluate Hpinn Aun,t iimn Copor (Eanra cun. 3 Won it eeelkn i ef e Mn len en wum en wau q Plekoräm glorioſia adcœlos Aſcenſu. 709 — ipſum humanæ miſeriæ argumentum. Ludicra hæc, ſi cc: Retn leſti Beatorum triumpho compares, hoftibus catenatis ſam *—j ad inferos deturbatis: His nilſlie. Ui Sandi roil abr ckcEck.— Numg one quopiam, ſed ab ipſo 60ο Profuntlati, idem bacet- mnA dotes & ejusdem cum Chriſto poteſtate aucti: Ecce enim S. Me . Joannes Apoc. I. F. de eſa Chriſto alt: Dui eſt Princeps Kegum terre AtN 1⸗ Silexit goxy & ait nos, à peccati noſtris in ſangline ſuo! & fe- umnnt Tit no regnum & ſacerdotet, v. 6. Fecit nos regnum: legunt multi 1olle⸗ 6Sræci Codices & Tertull. Keges- qui hic vitiis Per virtutes, in f/ffuuturo morti & miſeriis dominentur per beatam immortali- ett n tatem. Cornelius Et Apoc. y. 10. Feciſtz nos Deo neſtro regnum, & ſa- a, aht cerdote, (offerentes ſcil. Deo ſpiritualerhoſtias I. Petri z. .) & re- Nnuhcenn gnabimus ſuper terram. quô alludit ad id 7. Petri 2. 9. Vos genus ele- ntih Dium, regale ſacerdotium, gens ſanôta, populus acquiſitiontt. Regna- d imnm, ſaperterram tum hanc morientium, in eâ dominando car- ee ni, mundo & diabolo; tum illam viventium in cœlis; quos el Li. . 4 6 QfQ ”MU . . — IEne corpore & animâ ſimul omnes ſancti homines gloriosè ingre- 1R en qientur cu . ini & s Cœli & terræ ſup. „ H D dientur cum SS. Angelis, Domini & reges cœ! ſup ExS. Anfe. inguli in un, ante num. 3. Wunt juſt? in vitam æaternam. Quomodo autem ins G II. Coelis omnes Beati ſint rege, ita explicat S. Anſelmus, Apiſt.2. Cœlo Sankt. netgri ad Hugonem- Tanta, inquiens, erit dileltio inter Deunz & eos, qui ibi quomodoRe- i eunt, & inter ſe ipſos, at omnes invicem diligant ſicut ſeipſos, & plus a- ges! quia eo- GIe ment omnes Deum, qum ſeipſos; & propter hoc nullus ibi volet, niſi quod tum voluntas sNeor Deus; & quod volet unus, hoc volent omnes; & quod volet unus vel omner, fiet. jtinnptr H bocipſum volet Deus. Duapropter quidquid unusquls, volet, hoc erit & Ae Vgnitek ſeipſo, & de omnibudtliis & de totà creaturd, & de ipſo Deo. Et ſic ſing la eudh erunt perfebti Reges, quia quod Iſinguli volent, hoc erit; & omne Jimal cum rac Deo unus rex, & quaſi unus homo; quia omnes unum volent, & quod vo- uE lent, erit. Et inferius, cum dixiſſet, pretium, quò⅛ emunt hoc re- um gnum, eſſe amorem, ſubdit poſt alia, & concludit: & erg vis eſſe ⸗ rex in cœlozama Deum & homine, ſicut deber, & mereberi eſſe, qu od optas. Utte⸗ Ita S. Anſel. Cornel. in Apoc. . 10. f. 113 Adhæc & ex his note- HM DH Eds mus verba Pharaonis ad Joſeph Geneſ. al. a0. Ad tas ort e os rium cunktus opulus obediat uno tantum regne ſolio te pracé ze. 4 7100 CoxNcto XLI. In Judicio extr. Fententiæ Executio Adeo implebitur omnis voluntas Beatorum, eruntq; hi idem cum Deo, non natura, ſed gratiâ & honore, quô illos Deus reges habebit, & honorabit; illi vero Deum profundiſſim4 ſubmiſſione Deum, & Chriſtum, etiam qua hominem adora- bunt, & collaudabunt, in omnem æternitatem, Kegem Re- gam & Dominam Dominantium. Quanta cœleſtium iſtorum Regum ſublimitas, gloria, poteſtas, magnificentia! Et hæc ex figurà à Joſepho deſumptà ad Beatos, circa quos ex eodem Naon ſunt conſideranda adhuc plura veniunt; Inter ea: reſpectu Regie ondignæ Pas- iljuns dignitatis & cœleſtis beatitatis nihil eſſe, quidquid temp. ad fu- Beati in vità egerint aut paſſi fuerint, juxta illud: Monſuni con. teram glao. dignæ Paſſtoner hiijus temporis ad ſjuturam gloriam: Rom. 5. I5. etiamſi riam: Rom. 5., Annis mille durarent illæ: ſicut videri juſtè poſſit, nihil pas- y5. ſus fuiſſe oſephus, ſi conferatur cum honoribus eum ſecu- Demonſtra- tis, quibus, ut notat Rupertus, ipſi nihil non inſigniter re- tur de Joſe- muneratum ſit. Nam i. pro odio fraterno acquiſivit gra- pho. tiam Regis & Principum ejus. 2. pro exilio exaltationem. 3. Pro labore manuum in ſeryvitio, annulum aureum. 4. pro Pallio, ipſi ab adulteràâ detracto, ſtolam byſſinam. 5. pro com- peldibus torquem auream. 6. pro eo, quèd vinétis miniſtra- Verat, Princeps conſtituitur. 7. pro carceris humilitate, ſedet ſuper currum regium. 8. pro eo, quòd contemptus fuit, nunc ab omnibus honoratur genuflexione. 9. pro nomine ſervi ac- cipit nomen regium, vocaturque Salvator mundi. 10. pro contemptà aduiterâ & turpi voluptate accçipit uxorem præ- nobilem. Adde, Joſephum anno 16. ætatis venditum ſer- viisſe 14. annis, ex his per triennium in carcere: principatum Verò & proſperitatem ejus durâsſe annos So. ſcil. ab anno 3zo. Ving Eluta n, uſque ad 110. quò mortuus eſt. Si hæc omnia in umbr4 ſo- luùm & figurãâ actà, conferamus cum Beatis, quæ paſſi ſunt, & in cœlis eorum gloriâ, multa habemus, quæ piée & utili- ter meditemur, cognoſcamusque, quid Deus in futurà fa- ciet vitâ, ſi ĩita ſuorum in hac laboręs & ærumnas remune- ratur; Animemur hinc, pro Deo, cœlo & ſalute noſtrâ, for- titer Peragere us, erin ſi fnnn i, innn un qui SeWt grelon eins Nir cen, a MWn (Cc Mraen lelon reisn MWer⸗ Plokn ſmc 4 hni moen Pbentnn bd oleſkts lgecin bort 4’ Din riltus cht atio⸗ —— hiiden hümiflm nadgz. n len . un fornr. tind Werete. Pelku let ,icg Muſimman lelt etanl t, Ninl. Heunn tcl⸗ inicr k liiitgr. Woden/ eum /,. DNNe 5 Minit. tare til uit, nun e ſerni ℳ% 1 o Nenn te . Stun K⸗ Ki dne ſun, . Kwl uni glenn⸗ olte. 1 llen menta muri Civitatis omni lapide pretioſo or — — mus, erimus ſoſephi, quod interpretatur: Augmentum, alul- gendi infinitis bonis, ſeu finitis in infinitum: ſi in mundo caſti, innocentes ſimus: Et virtute meritorum illuc introducitur omnis, qui ob Chriſti nomen hic in mundo premitur. Sed ne hærea- mus: ut contemplemur ſolennisſimam Beatorum in cœlos ingreſlum ceu Kegiam ſuam. I. Itaque Regem Regum Chriſtum cum Sanctiſſim4 Flecorum glorioſus ad cœlos Aſcenſur. 711 titer agere & pati. Cornel. Ibi omnes, ſi in vitâà etiam fueri- Electorum ejus Virgineâ Matre, cum gloriâ & majeſtate in cœlum re- in Cœlos In- ducem, comitabuntur omnes Electi, & Angeli & homines greſſus. ſancti & ſanctæ Dei, hique, præter naturam, pares Angelis, virtute propriãâ, dono & dote Agilitatis corpore glorioſo, per aera & firmamentum ferentur, quanto gaudio, cùm ſo- lem, lunam, planetas, ſtellas, & corpora cœleſtia oculis cor- poreis propè contuebuntur, Firmamenti, & ipſius ſummi cœli extrà mirificam omnipotentis Dei manus ſtructuram, verbo & momento olim creatam, cùm & ipſum cœlum em- pyreum ingresſi, à Sanctisſima Trinitate (Sanctorum enim nullus in ipio cœlo tum erit) excipientur magnificentiſſimè. Quis deſcribet Regiam illam cœleſtem, & in unâ innumeras pro numero Sanétorum: Amplitudinem cœli ſupraà deſcri- pſimus Conc. 36. u. 8. Conc. 38. n. y. & 40. n. 32. Plateæ & muri eéjus ex auro puriſſimo- Portæ nitent margaritis “ & C. cit. Hym. Kccleſ. Luſtre- mus parum piâ curioſitate, vel uno ſimplicis rectique oculi Amcœnitas, pulchritudo, obtutu magnificam illam Beatorum Regiam & locum perpe- nuæ habitationis. S. Joannes vi deſcribens hujus & magnifi- tuæ habitationis. S. oannes videns & defcribens huſusn ia Ceeli cœleſtis jeruſalem opes, ſplendorem, gloriam, Apocal. 21. 15. Empyrei. lſa, inquit, Civitas aurum mundum, ſimile vVitro mundo. Et funda- nata. Et duodecim portæ duodecim margaritæ per ſingulas: & ſingule porta erant eX ſingulis margaritis! & platea civitati: aurum mundum, tanquam vitrum per- lucidum v. 15. & ſequ. Addit v. 22. &ſ 23. Et templum non vidi in eà; Dominus enim Deus omnipotens templum illius eſt & eni, Chriſtus: Et civitas non eget ſole, neq; lund, ut luceant in est nam Mechtl de Jud. extr. X XX Cari- 712 CoNCIO XLI. In udicio ewtr. Sententiæ Executio. Claritas Dei illuminabit eam, & lucerna ejusz eſt Agenn, Chriſtus ſcil. Wegl quà Deus, & quà homo, ſplendidisſima & glorioſisſima Chri. legi⸗ ſti Humanitas, oculos corporeos Beatorum illuminans & re- keutu creans. Cornel. Si quis Regum, ait Drexel. centum annorum s a à morte inducias ſibi polliceri poſſet, annon is formoſam ſibi Haw domum ſtrueret:! Et Deus architectorum omnium magi- uN. ſter, ſuæ ſuorumque æternitati felicisſimæ non ſtruxerit VI. domum multo quam ornatisſimam: Opera mannuum ejus ſunt om kle In cœlo pa- eoli: Eſal. ot. 26. Non deſunt Theologi, qui ſentiant & cen- igredte latia. ſeant, eſſe in cœlo domos nobilisſimas, amœnisſima ædificia, umn, a & palatia magnificentisſima, non ad propulſandas aéris mo Meibin leſtias, ſed ad augendum Civitatis illius beatisſimæ deco. Mwnn rem. Nunquid enim, ajunt, Beati erunt in cœlo, velut o- Kndhi ves in agro: Nunquid Empyreæ ſedis loca plurima luge- (och⸗ bunt vacua! Crediderim ergo, inquit eruditus Scriptor, Mni Seb. Barradius Tom.. Comment. in Concord., Evang. ampla &–- ad. mn mirabilia palatia aliaqque ædificia, fortè etiam prata, nemo. uuc râque amœnitatis ſummæ, materiæ incorruptæ, ſupra gem- Min mas pretioſæ, in cœlo eſſe, quæ Beatorum oculos ipsâ varie- Ghn tate oblectent, & illam Civitatem beatisſimam exornent. kge; Habebunt certè manſione Beati, ut & verbis Domini conſtat; (lur⸗ cur non palatia, alia aliis ſuperiora, quibus non conclu-. kigau dantur (erunt enim perlucida) ſed alii ab aliis ſeparentur, Iuin & pro dignitate diſtinguantur; prout Rex Cœli pollicitus mei dixit: In domo Patris mei manſioner multæ ſunt. Zoan. 1Ia. 2. Hujus mcß olim opinionis fuit Eborenſis Academiæ primarius Theolo e⸗ e gus Ferdinandus Pereſius, vir ſapientiâ & virtute præclarus. (Muime Drexel. tom. I. de Cælo. Li. 2. C. 5. J. 3. Cornel. in Apoc. 21. 15. f. 321. G u, in Yo. I4. 2. Ubi: Has manſiones multas, magnitudine lucis ple- termun nas Stephano cuidam oſtenſas, narrat S. Gregorius L. a. Vial. texn c. 36. Stunt & de iis variæ hiſtoriæ authenticæ & probatzæ. uege In cœlo In- Sed & in cœlo eſſe vera materialia Inſtrumenta Muſica, Or- on ſtrumenta gana, Citharas &c. longè noſtris pretioſiora, ſublimiora & re- mm Mulicalii. ſonantiora, habet Cornel. in Apoc. y. 5. f. log. quibus Sancti in cor- — don lleklorum glorioſus ad cœlos Aſeenſus. 713 H Milnsſd. corpore glorioſo pſallunt & laudant Deum. Et hanc cœle- Wuci ſtem Regiam & civitatem cum Chriſto triumphabundi in- nsNe. gredientur omnes Sancti & Beati: atque ſi locus exterior mmmn tantus ac talis eſt, quid erit ipſe Deus, in cujus claraâ & in- mminh tuitivâ viſione ac fruitione ipſa eſſentialis Beatitudo conſi- mnm ſtit! V. hwertfer. Conſil. 3. à f. 106. Omm VII. Lbunt jnſti in vitam æaternam! Matth. zy. 46. Neque tan- uGGh tum Electi ſanctique Kege omnes Kegiam, Regnum cœleſte, mam ingredientur temporaneum, ſed æternum. Chriſti Reg- B tacipuum medtch num, cuus heredes & coberedes ſünt Electi: Kom. S. 1z. immor- zudinen Siism tale, infinitum, immutabile, æternum eſt: & præœcipuum Budd ſcia nr e Beatorum gaudium ex eo naſcitur, quòd ſciant, Beatitudi- ge berpe- nem fore ſempiternam: ſicut præcipua damnatorum affli cuum. rin er ctio eſt, quod videant, & ſciant, tormenta ſua fore perpetua. Sm, Miſeria damnatorum non abſolvi, Regnum Beatorum finiri mu non poteſt. OO lætitia inenarrabilis, evidenter ſcire, & cer- m tum eſſe, in æternum te ampliùs cœlo non ejectum iri ſemel Ne. illud intrantem! Si in hac miſera vitâ degenti adhuc8. Fran- Siin. ciſco Seraphico gaudium fuit de revelata ſalute ſuà, ſepra n Conc. 33. n. 7. quantum erit, cùm Beati reipsâ Cœlum ingresſi jonltt: Regnum æternum posſidere cœperint: De Chriſto Lac.7. 33. narr Et regnabit in domo Jacob in eternum &r regni ejns non erit Enu. Prell. Tamdiu cum Chriſto & Beati regnabunt : regni eorum finis Polin noh ertt. 0 miſeriam omnium mundi regnorum, quæ „No Paucis annis, ſœpè diebus finiuntur! ſolum Dei Beatorum- Onnuia re- . ſteo⸗ que regnum SEternum. Juſti in Perpe! ele,I vivent. Sap. ye 10. gna mun di ENxS Plurima in orbe regna numerantur affest antur, quærun ſint tempo- ſut tur, cum multis curis, inſidiis & periculis posſidentur: æ& ralia & räan- ternum nullum, infinitum nullum. Suus omnes & reges ſitoria. Ceoeo- — . & regna fatalis finis ſepelit. Drexelius cit. l 2. de cœlo c. 12. G. 5,2 leſte regnum Di . O Pplures enumerat, Reges Hebræorum, Imperatores, Cæſa- æternum eſt. res, Pontifices: plura eo capite enumerat Regna potentisſima, quorum finis & cinis fuit, eritque omnium denique, cum ei⸗ mundus exuretur. Solius Chriſti cum Beatis omnibus, XX X 2 Regni Cæſares Auſtriaci. 514 CoNCIO XLI. In ſudicio extr. Sententiæ Evxecutio Kegni non erit finis. Glorioſisſima Domus Auſtriaca Regna & Imperia in præmium accepit cults SS. Euchariſtiæ in Rudolpho Primo: ſed etiam ſanctorum devotorumque hu- jus mundi Regnorum, Regúmque finis eſt. Rudolphus I. natus 1218. Coronam & ſceptrum Imperii accepit anno 1273. dimiſit vitâ functus 1291: tenuit annis octodecim: Albertus Filius ab Anno 1298, usque 1308, annis fere decem, de qué in- fra Conc. 213. n. y. à nepote occiſus, infelix ſolo mortis genere Heros aliàs feliciſſimus. Fridericus III. Alberti primi filius, ab A. I314, usque 1330, annis 15, & ultrà ab Electione, inter æ- rumnas, labores. Albertus II. natus A. 1396: Anno 1438. in- tra quinque menſes tribus Coronis, ſcil. Hungariæ, Bohe- miæ & Germaniæ Rex inauguratus, ut ipſe Deum precare- tur, felicitatem hanc tam repentinam, ſibi ſuſpectam viſam, aliquâ adverſitate immiſsaà acerbaret, vitam & ſceptrum po- nit poſt menſes 19. A. 1439. Fridericus IV. natus 1415. ſolus inter Imperatores poſt Auguſtum longiſſimo tempore, ab A. 1440. regimen protraxit ad annum 54. & poſuit 1493. Hu- jus Filius Maximilianus I. natus A. 14 9. mortuus 1519. im- perium rexit annis 25. menſes fere quinque, Anno 1486. vi- vente Patre coronatus. Carolus V. Maximiliani IL. Nepos ex Filio Philippo I. Rege Hiſp. natus A. 1500, ab A. 1519. annis tri- ginta octo Chriſtianam Rempublicam gesſit, ſceptro Impe- rii Regnorumque ſuorum abdicato 1;5565: beatâ functus mor- te 1558. nocte ante lucem Feſtam Evangeliſtæ Matthæi. Vid. Conc. 35. n. 6. Ferdinandus I. Frater Caroli V. natus 1503: ab Anno 1558. ſex annis Imperator fuit, defunctus Anno 1564. Maximilianus II. Ejusdem filius, natus Anno 1527. annis duodecim, à 1564. usque ad mortem Anno 1576. Rudol- phus II: hujus filius, natus Anno 1552. annis 35. ab Anno 1576: obiens Anno 1612. Matthias Anteceſſoris frater, natus Anno 1557. Imperator annis o&to & fere novem menſibus, decesſit Anno 1619. Ferdinandus Secun- dus, Primi id nominis nepos ex Carolo Archiduce, filio, beatis- (enge iint, — Mine⸗ Ulmpe fne g . ann G.a us. t 1(VY )oonn Pefins ſ.. Byen (celis i unnnitt Mmenet re,Ane wrtl A Ponben nen WnNe II. Iunlau o 14 8 Ogaren FFPlekorum glorioſus ad cœlos Aſcenſus. 715⁶5 zaſen beatiſſimæ & g'orioſiſſimæ memoriæ, natus A. 1578. Electus men. dto fine quievit. Ferdinandus III. natus A. 1608. ab Anno I. 1637. annis 20. Imperii onera tulit, & poſuit ocum Regnis An- mm norIé6s7. Leopoldus I. nat. 1640. Imperator ab A. 16 8. glorioſis- ndem ſimus. Et hæc de Auguſtiſſimis Domũus Auſtriacæ Imperatori- li⸗ bus ( Jo. Himn Jur. Labl. To. 2. D- y. C. 2. Yo. Tob. W./ eller Teutſcher Ad⸗ nsen ler.) non memoratisRegibus aliis, quorum omnium fuit, erit- iimim que finis & cinis. V. Drex. de Cælo. L.2. Cz. Englgr. p.I. D. 3. Faſch. no (Clis, ſine fine, æternum eſt, ejusque atu juxta Boëtium, e. omnium bonorum aggregatione perfeltus, æternus: Vnde clariſſi- —RZ mè docemur, omnium mundanorum vanitatem agnoſce- Gni re, & mentem ad æterna ſolùm intendere. Satiabor, cum appa- Totit r . id 1 , 172. Lotius mun⸗- um rueritgloria tua, ait David ipſe Rex, Pſal. 16. 15. Calam. Glv. Diſé. di vanitas. An 29. . 4. Sicut ipſa Regna mundi, ſic omnia terræ gaudia m,5 ſunt breviſſima, & extrema gaudii plerumque luctus occu- A. Pat. Quid ni ergo nonniſi æterna ſectemur, ſpretis omnibus Wmi. terrenis, maxime quæ, & dum ad peccatum implicant, quod wnge bonum æternum aufert; at nonniſi inſipienter volentibus. Nlpye VIII. Ab exemplo cœleſtis Regni ſpecimen, & ad illud Anbtt⸗ ſtimulum deſideriaque efficacia petamus ex S. Salvio Epiſco- olmhe. 10; dui eo poſt mortem raptus ſed juſſu Dei ad vitam re ucon diens, exclamavit Audite, dilettiſſimi, &. intelligite, quia nihil S. Salvius a Wt, quod cernitu in hboc mundo, ſed Rant juxta id , quod salomon Prophe- Ep. cœleſtem — ta cecinit, omnia Vvanitas. Felix eſt enim, qui ea agere poteſt in ſæ- Kegiam inu⸗ noe ulo, ut gloriam Dei mereatur cernere in cælo. Cùmque aſtantes i . is „M« ToOgarent, ubinam fuiſſet: quidnam vidiſſet? ait; Cum me an- ti n ie hos quatuor dies, contremiſcente cellulz, exanimem vidiſti, appre- . 3 enſi àduobus angeli in cælorum excelſa ſublatus ſum, ita ut non ſo- iten m hoc Iqualidam ſaculum, veràùm etiam ſolem ac lunam, nuber a0 ſi- . Fel dera, ſub pedibus habere putarem e deinde per portam luce iſta clarto- ken rem, introdactus ſum in illud habitaculum, in qu omne pavimentum . 7 . . . . . N erat quaſi aurum argentumque renitens, lux ineſfabils, amplitudo ine- S XX XY NY è3 narra- 716 CoxciO XLI. In ſudicio extr. Sententiæ Executio narrabilis: quam ita multztudo promiſcui ſexise obtexerat, ut longitu- do, ac latitudo catervæ prorſus pervideri non poſſet Cumq, nobis via, inter comprimenter, ab his, qui pracedebant, angelis pararetur, per. venimnsüdlocm, quem jam de longinquo contemplabemur, in qud ſu- perpendebat nubes omni luce lIucidior, in quö non ſol, non Sine, non airum cernipoterat, ſed ſaper Bis omnibte naturali luce ſplendidils ef- Julgebat. Subdit deinde de loci ſono, fragrantiaà, turbã, & voce. Et vow procedebat de nube, ange vox aquarum multarum. Ibi etiam me peccatorem humeliter ſalutabant viri in veſte ſacerdotali ac ſaculari , quos mihi, qui præcedebant, enarraverunt, eſſe Martyres & Confeſſore, quos hic ſummo excolimus fjamulatu. Stans igitur in loco, in qub juſſus ſam, operuit me odor nimiæ ſuavitatis, ita ut ab häc ſuavitate refectus, nullum adhuc cibum potümque Reſilerem. Et audi- Vi vocem dicentem- KRevertatur hic in ſoculam, quoniam neceſſarius It Eccleſiu noſer . Vox enim audiebatur nam qui loqueretur, peni- ths cerni non boterat. Et eσ proſtratus, ſuper pavimentum cum ſtetu dicebam. Heulhen Domins, cur mihi ec aſtendliſti, ſab hi, frußran. dus eram? Eecce hodie ejici me à facie tuä, ut revertar ad ſaculum ſra- giäile, & huc ultrà redire non valeam Ne, quka ſo Domine, auferas mi- ſericordiam tuam à me, ſed deprecor, ut permittas me hichabitare , ne il- duc decidens peream. Et ait vox quæ loquebatur mihir Eade in pace, ego enim ſum cuſtos tuus, donec reducam te in hunc locqum. Tunc re- Veetus à comitibus met, deſcendens cum fleta per portam, qu ingreſſus Nueram; huc regreſſuu. Quocirca factus Epiſcopus Albigenſis, vitam egit cœleſtem & angelicam, atque ſuos omnes horta- batur orationi incumbere, ac vigiliis inſtanter inſiſtere, & bona ſemper tam in operibus, quàm in cogitatione verſare, dicens: Hoc agite, ut ſi vot Deus de hoc mundo meigrare voluerit, non in Juadicium, ſed in requiem intrare poſſita. Hæc omnia B. Gregor. Turonenſ. qui illa ſe ab ejusdem S. Salvii ore accepiſſe, jura- tus aſſeverat. Lib. . Hiſtor. c. . ubi & felicem ejus ad Domi- num tranſitum enarrat, qui contigit anno Domini 8“. ejus- que memoriam quotannis recolit Eccleſia in Martyrol. die 10. Septemh. Hæc e Cornelio in cit. Apoc. 2t. 18. à f. 3 3. MU IX. Quæ- in i:R peß Mer Poerit ſelin wi ceröi Pden Ks ln t eMn War Pel (iCſ in (hre Keoſ (mt .4 ſertec⸗ ſummm te o l u — mpiti. e euf, Per. uae, p litc’ udi, nuletrn erllttite a G ine i Etouli leſcnin ,u. n ſatt fuuſtur. Munn e, i. M, lunc fe⸗ igeſ digeni⸗ Pord-. ele, A ſerſatt, , Miin Gtepo. i Dom. ei⸗ (Læ⸗ nique ſuo exitio: ſunt, qui regno privati, ad infima delapfi: ſunt ex infimis ad regha qui emerſer unt ſuã vir tute, ſuoque regnorum mBerito: ſunt, qui regiâ poteſtate & dignitate abuſi, illud hujus mundi. peſſimè geſſerunt in ſuam perditionem: Sunt, qui regeaag tàâ, juſſu Cæſaris Henrici Sexti, inde & ex ſimilibus, cogno- communicatus, à proprio filio Imperii honoribus ſpoliatus Pledorum glorioſiss ad cœlos Aſcenſus. 717 IX. Quæſtio hoc loco inſeri poteſt, quâ ratione adipiſci Quomodo regnum, & rex fieri quisque poſſit, etiam infimus? Et verò rex firi pos- de regnis hujus mundi varia in conſiderationem trahi pos- ſit duisque & ſunt: Sunt, qui illud injuſtè aut capiant, aut occupent, de- Piſe adi- Vanitates hujus mundi ultro fugére, iisque ceſsére etiam. Ex innu- meris in compendio pauca. Joannes Leidenſis, opificio ſar- Joannes Lei-= tor, Anabaptiſtarum Rex, apud Monaſterium, magnitudine denſ. Sartor, ſceleris notus, mortalium poſtremus, crudelis, brevi poe- An Papt Kex nas luit ipſe cum duobus ſociis candentibus forcipibus lace- ratus, cervicibus fractis, clathratis feneſtris, ipſe medius, in altiſſimâ turri ſuſpenſus Anno 1532. Tempore Caro- li V. E'ellerus f. “ga & ſeq. Gratianus deé Caſib. Eirorum Iliaſtr. à f. 15I. Jordan. Comes Siculus Imperatrici Conſtantiæ Regnum pol- Jordan. Co- licenti malè & turpiter conſueſcens, Cæſari, ut quidam ſcri- mes Regnum bunt, ab utroque per venenum machinataâ morte, re cogni- ectans Co- ronam fert — e .) igneam. mento Aſperi, ſedi ferreæ ignitæ impoſitus, accipit coronam ? ignitam ferream, clavis ſuo affixam capiti, & Perit in tormen- to. E eller. f. 289. in Henrico VI. Dionyſius, Siciliæ cum Regno ex- Dionyſius cigdiſſet, Corinthum ſe ſubducens ludum aperuit, & pueris, R. Ludimagi- quèò inopiam toleraret, literas tradidit. Cæſar quoque, ne- ſter. ſcio quis, Imperio dejectus, fertur ad Muſicam confugiſſe, & eo in templo, quod apud Nemetes (Spirenſes) ſuis ipſe ſumptibus exſtruxerat, canere mercede cœpiſſe. Bidermann. L. 2. Acröam. I. f. Io. Vel apertius: Henricus IV. Imperator ob Henricus IV. perſecutionem duobus Romanis Pontificibus illatam ex- Imperato- * rum primus; & ſexies ex- ante Eccleſiam B. V. à ſe ædificatam Spiræ mendicare coa- communica- ctus, fame, nuditate & ærumnis omnibus confectus, ani- tus dejectus, mam egit (Leodii A. 1106. 7. Auguſti, ſepultus in Monalſterie miſerrimus. — 71S8S CONCIO XLI. Judicii extr. Fententie Ewecutio: apud Leodium, ubi deceſſerat; poſtridie, quòd E ccleſia Ri. cæ communionis expers deceſſiſſeét, exhumatus: Ladov. Au- rel. Peruſinis Compendio Baronii ad A. C. Il06. qui ſcribit, ſexies ex- communicatum fuiſſe. A. oe. & ex Imperatoribus primum, Tob. E ellerus in Henrico W'. de German. Imperatoribus f. Igy. n. 12. qui Rmnum. 3 y. à f. 209. ejusdem tempore contigiſſe refert Anno 1086. Doct. Patiſ. tragicum factum Doctoris Pariſienſis, de quò ſupra Conc. 30. 8 2 4 3 n. 7. & ſine.) nec niſi quinto poſt anno humatus, ait Philippus Harttung. S. J. Philippica 33. quâ agit de Excommunicatione, g. 9. f. 177. dum nempe à Pontifice abſolutus ab Anathemate, .aFilio Henrico V. Imper. Regiâ magnificentiâ ſepultus ipsi- Ex infimzò que Sacris parentatum eſt. Eellerus in Henr. E. n. y. f. 220. Amaſis zone Reges ex obſcuro Rex Ægyti. Agathocles figuli filius, Rex Sicilie. res. 1 Carol. Seph. Dict. hiſtor. Lechas Rex Poloniæ, ab aratro ad re- gnum eveéctus. Primislaus, & ipſe Rex Poloniæ, à ſtivâà ad ſo- lium vocatus. Taceo plures ab Englgr. relatos P. 1. Dom. 3. Aav. G. a4. qui partim ſuâ virtute, dotibus, fortitudine belli- cCdà, promeruère regium nomen & dignitatem: de quibus ve- Magni viri rum illud Vrbani Pontificis, cuidam exprobranti generis non naſcun- † ; . „ . „ 11 õs tur, ſedvirtu. humilitatem : Magni viri non naſcuntur, ſed virtute fiunt. Cornel. te fiunt. * Geneſ. a. g0o.f. 257. Quos inter addo adhuc, laude dignis- ſimos Marcianum, & juſtinum, Imperatores Orientis: De e, 4d ore Nol,l 1 ſn amon iut merit 7 Marcianus priore hæc laudis Encomia profert Nicol. Cauſinus Aulâ & P. . en Ea lherie L. y. C. 12.:à f. 496. Fl. Valerius Marcianus ſolà virtutum com- E unx. mendatione ad Imperium evectus, Pulcheriæ, Sancte, Au- e &uaſtæ Virgini, religione & pietate inſignis Martyr. Kom. 10. Sept. 1d Conjugis integræ integer Conjux, quem virum religioſiſſi- Men mum ætate grandævum ſibi maritum delegit, ut ait Baro- unn nius, in Martyrol. Notus, ad optimam adminiſtrationem Impe- n et Juſtinus I. rii. Juſtinus I. genere obſcurus, priùs ſubulcus, deinde bu- y bulcus, pòſt Faber lignarius, tandem Imperator: Yo. Cunr. orſs Diet. Breviar. H'ſtor. f. 2yl. Per omnes gradus & officia mili- ud taria juſté evectus. Caaſin. p. 2. Ly 3 c. 5. f. 37y. Catholicus à ð8. „, Joanne R. P. Conſtantinopoli coronatus. Ii vitâ Boëtii M. Sunt 4 . itaque lalrl — mmoN. rine Phines lca, themts lrns i n dN — — er Neln 1 ntis De Um (d. , A 10. . ge it M. 4 Nye. Nle bo. ſ.Cun ca wi. as⸗ Sunt taqe Cleſadt. driesex. Mimmm lvi Weis .— r (. ke ⸗ tur, etiam infimus, miſer, morbidus, jam à Deo adoptatus — — — * —— . Pledtorum glorioſus ad cœlos Aſcenſus. 79 taque, qui in mundo regnum accipiant Jure hereditario: ſunt qui ſuæ virtutis, fortitudinis, ſapientiæ, merito: ſunt, qui vi, dolo, fraude, crudelitate rapiant, furentur, inva- dant; Sic Abimelech filius Gedeonis legitimus quidem, ſed Abimelech ex uxore ſecundarià tantum genitus, regnum malis artibus Tyrannus. ambit, invadit, auſpicatus à ſacrilegio & fratricidio, octe dens fratres ſuos, 70. viros, ſuper lapidem unum Judic 9. y. inglo- riâ morte ſuſtè punitus: v. y. Cornel. ibid. Sunt, qui inveni- ant regnum: Ita Saul quærens aſinas, reperit regnum: Saul reg- 1. Reg. 9. Regillianus luſu & joco ex nomine ſuo, fit verus num invenit, rex, exin à principibus Imperator ſalutatus. Cornel in Judic. dum aſinas §. 32. f. 139. Ex Trebellio lib. de Tyrannt. Longius digreſſus ſum: quærit. A minore ad majus, ab infimis ad ſuprema, à terrà ad cœ- lum, à regno temporali ad æternum & immortale: Hoc Regnum acquirendi varii ſunt modi, ex S. Bernardo: Alii vi rapiunt Cœlorum coœlum: & ſunt Religioſi, ut cœlum obtineant, ſibi vim in- variis modis ferentes in pœnitentià, paupertate, caſtitate, obedientiâ, Suiuse C UlDils:. multis precibus, jejuniis, vigiliis: Alii emunt cœlum elee- Iü. K. Aerang. moſynis. Furantur alii, dum multa bona faciunt in ab- Syeralli de 8. ſcondito, vidente nemine, & ſic quaſi furtim ſibi cœlum pa- V. Miſt. 11. rant. Alii quaſi inviti coguntur & compelluntur, cœluma. 1. * intrare per hujus vitæ milerias, à Deo immifſas, pauperta- tem, morbos, infortunia: neceſſitate in virtutem deſinen- te. His denique addi poſſunt Infantes, à gratiã Baptismi decedentes, qui Cœlum quaſi reperiunt: quocunque potes modo, adlabora, contende, age, patere, ora, in pauperes lar- gus eſto, vim tibi infer, ut hocce regnum obtineas æter- num, unde nullus dejſicitur ſemel admiſſus, nullus excludi- — & ſcriptus heres & coheres Chriſti, qué⁶dque, ampliſſimum in cœlis regnum omnibus, ſine invidiã & æmulatione, plus quàm ſufficit: Sed: Contendite intrare per anguſtam portam: Pu- cæ 13. 24. &: Non intrabit in eam aliquod coinquinatum. &c. Apoc. 21. 27. Ne vitæ & ſanguini veſtro pro Deo & coelo parcite. Moechtl! de Jud. exætr. Ly yy V. Conc. ** 720⁰ CoNcCIOXLI In Judicio ewtr. Sententiæ Executio E. Conc. 4;. Proſequamur ſinceris votis & defideriis noſtris lectos ad cœlum euntes: Adveniat KRegnum tuum“ Nobis quoc Peccatoribus, partem aliquam ( Angulum in Regno tam amplo) & ſocietatem donare digneri cum tuis Sanbtts. Amen. . Nobile X. Corollarium, exemplo ſuo ad nos efficaciter pero- exemplum rantium trium parvulorum, Martyrum in japoniâ. Jaco- trium parvu- bus Nacaximi, illuſtri martyrio pro fide Chriſti fidè perfun- lorum Mar- tus, tres liberos teneræ adhuc ætatis conjugi ſuæ Agathæ Pans; qa06 reliquerat; Joannes major natu novennis erat, Michael animemur Quinquennis, Ignatius natu minimus vix duos annos nume omnes, etiam Tabat. Paucis poſt obitum Patris diebus hi tres ſententi4 ſenes. Judicis ad mortem damnantur; Joanni in plateâ ludenti id innoteſcit. Quid animi putas fuiſſe ad iſtud ferale nunti- um puerulo, alia omnia iſto articulo cogitanti? Animo ni- hil conſternatus, confeſtim domum regreditur, & accepto roſario genua flectit, preces fundit, iisque abſolutis alacris cum fratre Michaêle cibum ſumit, & quaſi ad aliquod nu- ptiale convivium vocarentur, capillitium comunt, & orna- mentis ſuis inſtruunt, elegantiores veſtes induunt, & Matri, avo, aliisque qui aderant, tantâà vultùs hilaritate vale ulti- S „ 5 –ö £½ 6 9 . 4 1 mum dicunt, ut omnes in admirationem fletumque rape- rent. Minimus ipſe Ignatius, dum ad ſupplicium, militi- bus vallatus, incedit, tantam ore toto motũque corporis animi lætitiam præſeferebat, ut in ſpectatores Chriſtianos eundem ſenſum transfunderet, eôsque ad agendas Deo gra- tias excitaret. Dederat ſe comitem Mater, & aliquâ parte itineris confectaà, conjeétis in illos à longè oculis, poſtremum vale dicebat; illi viciſſim elevatà manu, tanquam ultimam benedictionem poſtulantes, ore renidente & hilari illam aſpectabant, omnibus qui aderant, pro rei novitate, colla- crymantibus. Vbi ad locum ſupplicii devenéêre, ſuo quis- que ordine genua flectunt; oannes, veſte bene compoſitàâ, collum ultrò ſuis ipſe manibus denudans, manibusque &e oculis in coœlum erectis, tantâ tranquillitate flexis Poplitibus =ð iétum 1 / K‚ -—— n carn mitos vetcuit ſetet, ſlepei oink⸗ KEiNi Cad h oCN ſſddri olre (lvo nuilt ohnnt dende iad ſ 1 d noltti Mue memho) teren. 1. o⸗ 4 Eehein. Ane 5 Aue . ſetenti Nderdd Nenund.. lnimon.⸗ aCe O 5 alacts wode. ,‚Ae M,; Ale i . le tue. ,llitl eoes. htiſtan G Deo ℳ uu Uleinun mUnm 0 lis⸗ gbet⸗ pnihs Kon Crenunm e, C — FleRorum glorioſie ad Cœlos Aſcenſus. 721 icdum carnificis præſtolatur, ut idolorum cultores ſtupore attonitos deſigeret; ipſumque carnificem ſuâ illa conſtanti4 ita perculit, ut feriendo aberraret, puerumq; in terram pro- ferneret; qui eâdem, quàâ erat, oris compoſitione humi ja- cens repetitum à carnifice ictum excipiens, animam inno- centem Deo reddidit, idem Michaéêli, Ignatioque contigit, qui ad ſanguinis fraterni conſpectum imperturbati, cùm in collo infantili viz mucroni excipiendo eſſet locus, repetito & ipſi ictu vitam poſuére. Petr. Pennequin §. J. Iſag. ad Amorem Divin. P. I. c. 5§. n. 24. à f yl. Annon hinc ingenuè nos pudeat, qui pro cœleſti regno non tantuùm pigri ſumus, agere fortia, pati fortiter; ſed levibus de cauſis, nullà propemodùúm pu- gnàâ laceſſiti, lethalem culpam, quæ cœlo excluditur & ex- cludit, contrahimus; contra illud: & vis ad vitam ingredi, ſer- va mandata“ Matth./9. Iz. Non cœleſtium deſideriorum, ſed verborum ſit nunc finis. Vid. Cornel. aliique ſais numeri citati. Drexel. de Kternit. gau- Authores diorum Tom. I. de Cælo L. 2. 6. 17. & de Kternitate, Conſid. 9. hujus mate- Concluſ. z. n. 2. æternæ vitæ præmium. Item de Cælo cap. §. 9. & TIX. 10. Lib. I. & L. 2. C. 5. & per totum de Cælo. & To. 2. de Chriſto, pbart. 3. capit. 12. fene. Joſeph. Speranza Scr. Sel. de Orat. Punbtlis 17 73. & quing, ſequentibus, Englgr. Fart. I. Dom. Septuag. Mart. Cochem (apuc. Vit. Chr F. 2 cap. 173. & de Judic, cap. I4. Sta- nihurſt. de Judic. cap. 9. à f. 166. Dion. Carthuſ. de qudic. art. 15. Jo. dé Carthag. facilè multa applicabilia de Chriſto in Calos aſcendente, de Arcanis Chriſti Lib. Ir. Jo. Bapt. Manni Kterni- tas Paradiſi à f. vp. Calamat. Glva Diſe. S. de Beat. æternâ. & Diſe. ag. Mandu, inſatiabili. Pædag. Chriſt. to. 7. p. I. c. 5. G. 0. Af. 299. Franc. Labat. E. Gloria, 4. JF. 1222. Vid. Ind. Ker. B. BeÄaN- titudos Cælum de quibus paſſim Authores. Petr. Beſſeus, in I. Noviſſ. de Cxlo d f. 1S5g. Bellarminus Cardinal. perum 7o. 7. De æterna Felitit. §S. f. a2g. ad yao. Vem bid, Lib. I. à c. I. Vid. hic Conc, 12. 33. 361. 4. de Noanne Huſtr. & Conc. 3. XVyYV 2 CoN- ₰ 722 CoNCIO XLII. Aetu Iudicii extremi non deſperandum ä ConxNco XLIII. — Metu Judicii extremi nemo deſperet; ſed ma gis à pec. cato reſurgat, & in bono perſevere. an Matth. II. . fe Dom. 3. Adv. pſe eſt, qut poſt me venturus éſt. Jo. I. IJ—. wi⸗ Dom. 4. Adv. Eidebit omnis caro Salutare! Dom. 2. Adv. Tu es, qui venturus es, an alium expectamum? ei. Luca 3 6. Aut F. S. Thomæ. Aſſer manum tuam, & mitte in latus meum. Joann. D 20. 26 uine T Uebit omnis caro Salutare Dei. Hæc & alia præcitata ver- un ba apertiſſima ſunt de Salutari Dei, de Meſſiâ, Salva- mnln tore, & Redemptore, de ſalute & redemptione omnas uni carni, & totius humani generis, ita ut per illum on- uins nius caro, omnis homo, ſalutem & quidem æternam indubi- kod tanter conſequi poſſit, ſi debita media ad hunc finem velit iicn adhibere; quod cum gratia Dei facile eſt: ut adeo non mi- mor nus ſit apertè conſequens, nullum penitùs, dum vivit, de ſa. Iuß, luite ſua deſperare debere, aut ſine peccato graviſſimo poſſe. (oi Meſſias Chriſtum Meſſiam omnis Scriptura loquitur: Meſſiæ autem mE Chriſtus, in lege veteri SS. Patribus promiſſi in redemptionem, & con. ſini Zalnator Ke⸗ ſtanter ab iis votis omnibus, expetiti, quid aliud ſit mune- ſannin de non eſtde- ris quam falvare, redimere, ſolari, miſereri? Solenne de ſeyud ſperandum. Chriſto & in perſonâ Chriſti vaticinium eſt S. Iſaiæ Prophetaez ori Ex Iſai. 6t. cäp. 61. 4 v. I. quod Chriſtus ipſe de ſe explicat Lucæ a./§. illncd imnn v. 1. Lucæg. legens in Synagogâ coram Judæis & Rabbinis: Hodie, inquit, Kun V. 15.. impletaæ eſt hac Prophetia in auribus veſtru. Exprimuntur hoc lo- i co Meſſiæ munera & officia: Mederi contriti corde, id eſt, pec- A 3 G 1. catorr— ð 7 7 in ¹ fortids à peccato reſurgendum Gr. 2723 e catoribus ex ſcelerum conſcientiâ compuncéctis, & pœniten- tibus, juxta S. Baſil. Bedam, Tertull. Predicare captivi ſub po- teſtate doemonis & peccati indulgentiam, remiſſionem, ut habet . §. Lucas v. g. & Iausſin, ligatis, vinctis , velut in carcere, acC “ ſervitute diaboli ac peccati obſtrictis, avertionem & liberatio- nem. Prædicare annum placabilem Domino. V. 2. id eſt, annum ac ugH tempus divinæ benevolentiæ, placationis, Ppropenſæ in ho- mines voluntatis ac liberalitatis; qualis erat annus Jubilæi, in quò omnes ſervi fiebant liberi, omniâque debita ac onera condonabantur. Id reipſa fecit Chriſtus, cuùm in terris in gratiam recepit peccatores, quos vocare venerat, uti di- cebat: &: Venit filius hominis quærere & ſalvum faceres quod perierat. , ſuent Luc. 9. 1o. Remonſtravit id exemplis, dum Magdalenam ab- ſolvit, dum latroni in cruce paradiſum promiſit & dedit; ut plurima alia cuivis Chriſtiano obvia ex S. Evangelio taceam. Hloc Sulutare Dei, hunc Salvatorem, Meſſiam, & Redempto- net. rem, qui venturus in mundum, à Fidelibus in quater mille ANe annos ſummo deſiderio expectabatur, præſentem demon- nem ſtravit S. Joannes: lſe eot: &c. Cujus totum tempus Præ- Tempus umm. dicationis & deinceps totum tempus Legis novæ, Fidelibus legis Novæ hbi Chriſto obedientibus, & ejus liberalitatem, benigitatem „& eſt Jubilæzum t miſericordiam acceptantibus, fuit & eſt Annus jubilæus, id eſt ?sον. . annus miſericordiæ & remiſſionis, reconciliationis pacis, ſa- — — teet lultis, gaudii ac jubili, veniæ & gratiæ Cornel. in Iſa. 61. 1I. & 2. L motd Credo iſta, inquis, credo Chriſtum verum Deum & homi- Scrupuli ex zun nem, redemptorem, ſalvatorem, Salutare Dei, credo & infini- Chriſto Ju- ts miſericordem: Attamen, & præſertim infirmitatis meæ dice. m conſcius, peccatorum meorum pondere anxiè preſſus, dum me kx & Judicem audio & credo, qui etiam levia, quin & juſtitias NHete ipſas rigoroſiſſimè in examen adducturus ſit, & judicaturus, ld etiam uni peccato Srari poœnam æternam decreturus, & eo ngui affetum ſorte Electorum excluſurus, tanto odio etiam uni geb⸗ peccato iratus: S& quſtus vix ſalvabitur, peccator & inipius abi pa- ec. . ebunt? I. Petri s., 25. Annon ad hactenus dicta, & lecta, & ſe- f 17 v y 3 riè de infinitâ Dei miſerico II. Præviè obiervandum eſt, malos inter, duo eſſe homi- num genera; peccant alii per exceſſum, alii per defectum: de peccatis ſuis præteritis, aut fu- I ccatorum ſuorum obtinends veniâ Motiva & ac ſalute, ut de hâc actum quibus & graviores ideo in cauſæ deſpe- rantium ex facili lapsùs fragilitate. tr. metu non deſperandum, rioò cogitata totus contremiſcam: an non deſperem, cum ſit tam facin deſcenſis Averni? an non horream pœnam æternam & damni & ſenſus? an non contriſter medullitus? Bene eſt, te ad iſta contremiſcere, contriſtari; bene eſt, te moveri, B quàm te non moveri: Gandeo, ait ſuis Corinthiis S. Paulus, non quza eontreſtat eſtu; ſed quia contriſtati eſti ad pœnitentiam z. Cor. z. 9y. Hoc in me & te operetur hic ſanctus timor & triſtitia ſe- candum Deum, ut ſeriò peccatum omne, Divinæ iræ objetum unicum, deteſtemur, neutiquam verè noxiam animæ triſti- tiam, nimiam puſillanimitatem, & ipſam denique admitta- mus deſperationem. Hæc præſenti Concione impugnan- da eſt, & eliminanda, ſunt, qui nimium timidi turis malè diffidunt de pe rdiâ. . lter) ignts N mti ye fli⸗ Keiſock utatena ene ſetii (E. K Konin DIe planè credant, & adeo deſperent; tun ſidias ſtruit deemon, idque maxi- ee— 2 . 8 2à2 mè in extremis, cùm peccata eorundem, & judicium immi- nens adeo aggravat, ut in deſperationem inducat. Quam Deo vindi- fragilis homo, inquiunt, quàm facilè in grave peccatum la- ce Angelo- pſus eſt: quàm peccati ſeverus ultor Deus. En in cœlo la- rum, primo- pſi Angeli, ſelectiſſimi ſpiritus, omni gratiàâ inſtructiſſimi: in rum paren- tum, Judæz Ce. Paradiſo Pratoparentes noſtri; illi ſine miſericordia, propter unius cogitationis ſuperbæ peccatum, in pſum infernum, & &tearnas hujus pœnas, fulguris ad inſtar, præcipites acti. 2. Tetr. 2. 4. Hi propter unicum pomi eſum & paradiſo ejecti, ab eéque prohibiti collocato ante illum Cherubim & flam- H” meo gladio atque verſatili: Geneſ. 3. 24. E Collegio Apoſto- lorum princeps, tantæ fidei & virtutis, tanti propoſiti, para- tur & in mortem cum Chr⸗ſto re, pPerfidè negando Magiſtrum, la- Pfſus veniam quidem obtinuit: ſed alter Diſcipulus perire Bermiſſus eſt. Anno n manifeſta vindictæ Divinæ exempla, propter — 1 , 1. CUm ſt AEietkaam Denetk, e Me, laln, KRtnitti,. Lobeeun Nun n. 6 e admntt mnpugnn 1 1 Efü. elehom. ekeckom: AWt u. 1di verni Cetent; A. 1 Uln imn. catunl lkk Cnin. kel etwnn, AoN.. li wunlr 5 perne venply hen etiam ritè confeſſi, novo in peccatum mortale conſenſu æter- mnum periere & plura talia! O quàm Deus terribili in conſilii ſuper filios hominum! Pſal. 6. 9. Duo hi metuunt & ſeveram UI 8 1, IN NI. — ſed fortins à peccato reſurgendum. &c. 72 5 —w— propter peccata carnis, ipſum Diluvium univerſale? cœle- Diluvium, ſtis ignis incendium Sodomorum cum finitimis?: Omnibus ignis odo- aliis denique præteritis, annon fuere & ſunt, qui in extremis nmæ. ðð 8 Dei juſtitiam ſcelerum vindicem, & ſnuammet in malum pro- nitatem. Huic hominum ſorti condolendum interim, quod Peſperan- hinc metuant, ſeſe in Extremo Judicio inter damnandos fo-tes. Ex puſil= re fato inevitabili; unde ut iners miles, arma abjiciunt, lanimitate pugnæ diffidunt, & hocipſo victi fuccumbunt ſpiritu ace-alii. diæ, & tædio omnis virtutis. Alii econtra in malo adeo ob- Alii ex ma- ſtinati peccatis ita implicati & immerſi ſunt, ut judiciorum litiâ, peſſimè: Divinorum metuant nihil, nec bonis nec malis, nec ipſo, ſi horum miſer & periculo- pateret, orco à peccando abſterreantur, & ad emendationem ſus ſtatus flectantur, ſilice duriores, ter miſerabiles. Fateor, hiſce diabolum, ut ajunt, non tam atrum, inferos non tam igneos Sardentes, judicem non tam ſeverum, ab ullà linguâ deſcri- bi depingique poſſe, quin acerbiora experturi ſint: neque hic * locus joco. Et hoc hominum genus in collo jam habet la- queum deſperationis, in quâ jam ſunt, aut quam incurrunt, illi præſertim, qui ſine verecundiâ, malitiosè & perſeveran- ter peccant, neque erubeſcunt aut dolent. Ulud verum eſt a- pertæ deſperationis indicium ait S. Gregor. in Pfal. 1. ſi verecundia non Jezquitur peccatum. Faber F. & Matthæi C. I. n. I. IIIi, qui in pecca- tis non timent ſceleratiores, in articulo mortis deſperant. Pa- ciuch. in Jon. Ledt. 21. g. 16. Bene autem obſervat Joan. Biſſelius S. J. Exempl. y. àn. 4. & f. 137. Divinis & Scripturis & Eccleſia ſticâ Hiſtoria, triplex Deſperationis genus: primum, quan- Deſpera- do, & quâ homo ſceleratus, adhuc ſanus ac valens, usque tionis tripleæx adeo præſentium rerum illicitæ delectationi & quidlibet a- genus. gendi licentiæ ſeſe immergit, ut neque curet, neque ſperet bonorum cœleſtium conſecutionem: Hujus generis deſpe- rantium hodie quo innumeri ſunt, deſcripti à D. Paulo Epheſ. MVM MM : 197 1 . 726 CoNc10 XLII. Judieii ewtr. metu non defperandum, — DB 4g, 19. Alienati d vid Des, qui, deſperanter, ſometipſos tradiderunt impu- . I Deſperatio Altcitiæ, in operationem immunditiæ omni. Secundum genus eſt, umbe ſeſe occiden- quò & quando vel peccatorum ſuorum, vel ingruentium ae, um. calamitatum preſſus multitudine magnitudinéve, ſpem om- iiim nenm ab'icit, aut ſalutis à Deo conſequendæ, aut evadendæz heend conſciſcit violentam, atque in hunc modum mavult illic in ſupo omnia perennis ævi ſæcula undequaque miſerrimus, quàm —— (bi: H hic ad aliquantum adhuc temporis miſer eſſe. Ita deſpera- edd runt Achitophel, 2. Reg. 17. 23. Rex Saul, 1. Reg. 31. 4. Judas, ( 5 Act. n. 15. & Mat. zy. y. Lubecenſis Conſulis nequam filius, ſyut⸗ viduâ matre pedibus proculcataâ, ſcortéôque diu cum infa- uum mià publicâà cohabitans, qui cultro denique culinario, in ad e nſiu verſum parietem inſerto, ſibimet obverſo, cum impetu ſe Me induit, pectus ſibi ſceleratum transverberans Drexel. Nicet. l.z. hin . Deſperatio c. 12. H. 9. éX J. 9. Mai. Spe c, Ex. ge V. Deſperatio. Iinf. Conc. g9g. n. 9. Ter- fekk in articulo tium eſt, quò & quando homo in ipſo articulo mortis ſantæ uI mort. ſpei anchoram ſponte ſuâ abjicit, mente, & interdum ore ſi- tain mul, negat, ſe ſalvum vel fore vel fieri poſſe, & prudens ſci- il ens de miſericordiâ Dei fiduciam prorſus omnem projicit n uif atque ejurat: quod Theologi & in his nominatim Adamus ſin Tannerus TJo. 4. D. 2. 4. 2. dub. 3 n. 75. Opus eſſe dicunt, & poœ- z nam quandam permisſionis Dei particularis, quà anima, et- Muln ljam ante inſtans mortis, ſinitur in deſperationem labi, ut ſi- Min bi jam tunc videatur judicata & condemnata, ac pro tali ſe fi⸗ diffamet, nonnunquam verò etiam particulam fupplicii (int ſempiterni jam præguſtet & percipiat in hâc vità, quod, ut helir Lesſius de Perfelt. Divin. ait, in ſimili, quædam eſt arrha ſem: ne piternæ damnationis: & hoc quidem idcircèò: ut ſuo exem- odeN plo alios terreat, ait Tannerus. De quòô deſperationis gene- Dl re cit. Biſſel. quorum exempla & Authores S. Greg. S. Bedam, hecce⸗ S. Joannem Climacum Cæſarium allegat. E. Paciuch. in fine cit. „ Eecdt. 21. Pevenfeld. hiſt 124. à f. 37g9. Conc. 20. num, 9. Nos omnem 4 Deſperationem impugnamus. Conſiderandus verò priùs ta- an lis deſperati hominis dtatus. III. Vve. i l, uit in Ellus eſt, Wventium Hem om. halenlke iR NU H rio in inpetnt Mase er. slaode Pdens ſd n mici AAus t,X nüma, 4 ,o talie ſodich Ya oenh Mögele. 4 4 infe 4 S Ne⸗ ſed vitioſam vitam & converſationem ſuam minimè corre- ſed fortidns à peccato reſurgendum. &c. 727 III. Vera ſunt ſequentia. Omnino non peccare, Ange- lorum Beatorumque in cœlis eſt, & plus quàm humanum. Peccare, humanum & humanæ infirmitatis eſt. Pœnitere, inſipientis. In peccato perſeverare, diabolicum, & denique deſperantium eſt. Hic ſenſus eſt SS. Patrum. Celebris eſt illa propoſitio & Sententia S. Auguſtini: Lib. 2. de Viſit. Iufirm. Peccare, hu- Chriſtiamum & hominis Chriſtiani. Pœnitentiam differre, manum⸗ er everafre dia- bolicum: & c. ubi: Humanum, inquit, et peccare; Chriſtianum, à peccato deſiſte- re; diabolicum perſeverare Ap. Paciuch. in Jon. To. 2. Lect. 39. GH. 2. TL. al9. Et S. Ambroſius: Culpam incidere, inquit, naturæ eſt; di- luiſſe, virtuti. Brevie Rom. Dom. 6. Pent. Lect. 6. ſene. Et Lib. z. in Lucam. C. II. ait idem S. P. Ex duobus conſtat Eccleſta. t aut pecca- re neſciat, aut peccare deſinat. Breviar- K. Fer. a. Dom. 1I. Daadrag. Lect. z. Sed & illud veriſſimum nimis eſt, difficile eſſe pœni- tere, in peccato inveteratis, obſtinatis, deſperatisque. Per- verſi dicilè corriguntur Eccl. I. y. FPeccatores olſtinati, ait S. Tho- mas de Villà novâ Ser. in Fer. 6. Dom. Septuag. & indurati in pecca- tu, quaſi miraculo ſol vantur. Ap. Calamat. Glv. Diſc. ya. n. 2. B. Ch- ſtinatio. Vid. hujus Mllefolii Conc. 23.n. I. Conc. 72. n. 2. Conc. Sy. n. y. Si cum priſcis Patribus loquendum, facilius eſt mortuum ex- Converſio obſtinati dif- ficilis. citare, quàm hominem à vitiosã conſuetudine revocare, ait Religioſiſſimus Drexelius Oper. To. 2. in Noëno C. 16. J. 2. f. 259. De talibus vera Chriſti ſententia: Neq,; ſi qui ex mortuis reſarre- werit, credent. Lucæ Ié. 37. De quòô plura Paciuch. in Zonam Lect. I. da ſunt: Fuit, qui auditus eſt dicere, ita ſe ad libidinem im- pelli, ut ſi veltartarum coram ſe apertum & hiantem videret, abſtinere non valeret. O perdite & maledicte homo lait Jo. Ja- hoda Nat. pueri Jeſu Dom. 6. Ep. . 209., unde tibi hæc impotentia? unde tanta deſperatiol?non aliunde ſanè, quàm ex conſuetudi- ne peccandi, quàm extot iteratis libidinibus? V. Jo Major. Sec. Ex. E. Lodomia, E. 9. f. 752. De alio refert S. Greg. L. 2. Dial. c. 36. qui poſtquam & inferni loca vidit, & ad corpus rediit, Mtecht!l de Jud. ertr. Zz 22 XlIt. . y2 fol. o. & ſéquentib. Exempla deſuper horrenda & ſtupen- Poœnis ipſi- us Inferni vi- ſis, non e- mendatus. 7a9 CONCIO XLII. Judicii extr. metu non deſperandum, Apoſtatæ ſtupenda & ſpontanea deſperatio, ultrô volen- tis ad infer- num ire. ſibi & malè ſuis victum quærere; duos miſit Patres, ut ovi-. culum ad caulam Religionis, quâà precibus, quâ rationibus revocarent. Veniunt in Angliæ Regnum hi duo; & in ea- xit. ldem o. Major. E. Iufernus Ew. 2. f. 323. Recentius eſt, quod adducit Hilarius à S. Anaſtaſio Carmel. Archim. Chriſt. Lib. I. C. io. & II. ſibi narratum à R. D. Arſenio Eccleſ. Cathedr. Chie- menſis in Archidioœceſi Salisb. Præpoſito, Ord. Canon. Regul. S. Auguſt. Vnus, inquit, erat diu in Religione bonus. No- men, Religio, Religioſus, conſultò tegitur. Oderat hunc malignus ex Orco genius, & inde tentamentis jam vellicabat variè, jam exagitabat importunè, jam ſtimulabat ad ſcelus acriter; tandem ſucceſſu temporis, virtutis ſolidæ bonitate exarmatum, ita vicit, ut ex illo ſacro parthenone non jam pelliceret, ſed captum traheret ad Apoſtaſiam. Miſerandus caſus! fit Apoſtata! tranſit ad Calvini caſtra, fugit in Angliam, contrahit auſu ſacrilego incœſtas nuptias, cauponariam ex- ercet multo tempore. Religio interea ex caſu triſtis, at ſem- per pia Mater, ut non periret, quem fſciverat fugitivum, in- audiens prodigum ſalutis ſuæ in Angliâ morari, cauponari4 dem ipsã cauponâ hoſpitium accipiunt, ubi transfuga cau- ponem agebat; arbitrati verò legati, ſe incognitos, ecce agno- ſcuntur à transfugâ jam caupone, rem tamen diſſimulante, ſcilicet ad fraudes & technas eruditè docto: interim jubet pa- rari cœnam hoſpitibus novis opiparam, ſaliarem: illi ad coc- nandum ſedent; tertium ſe jungit ipſe hoſpes, quem dixi, A- poſtata: & quia cœna ſaliaris erat & opipera, modeſtè mo- nent hoſpitem hoſpites, parceret tantis ſumptibus, ſuos lo- culos tam turgidos non eſſe, ut ſolvendo forent cœnæ tam nobili: ſubriſit hoſpes, & mei Patres, ait, noviſtisne me? ego optimè novi vos: tibi hoc eſt nomen; tibi iſtud: ego talis, & talis ſum veſter olim, in parthenone, de quò ſcitis, colle- ga. Obſtupuére viri, arrectisque auribus hæc & plura alia garrientem audiunt; inde ad pœnitentiam, ad reditum, ad frugem amicè hortantur: Ad iſta, hoſpes Apoſtata vocari ju- bet ehe 4 (olali eellan Cnpo ororenk nrpr. nRein eſtru en& CMi, tecnyt Eelcelunt, gto⸗ 6 . Wamnn ulnoaz Pilnn Guti unen Uitere t ſbi n, lr Chi. Re S. N.. ee mNlee adede t AN N r6 lteram Unariane iſtisren „ * Alnpohe S Ut Nionibu Kinet. Toscn. e wulnte, ere. Uid elncin gekenn int cene Nt W%⅓ , 6, umn Neuir. bet — ſed fortilis à peceato reſurgendum: &c. 729 bet uxorem und cum liberis, ut citò adſint: comparet uxor, adſunt proles: tunc ille: Mei Patres, inquit, agnoſco affe- Gdum Religionis, matris meæ olim; video deſiderium erga me veſtrum, me juvandi ad melius; factum optimè: agnoſco fidem & fidelem operam: agnoſco & errorem meum: verè peccavi, verè erravi, & erro, ſicut ovi, quæ periit! jam dico: re- direm; nec ad horam procraſtinarem pœnitentiam, ſed iſta (digito deſignabat uxorem & proles) & iſti, mihi vincula in- jecerunt, quibus me tenent captivum, & ita ſciens volens in Apoſtaſiâ & peccatis meis ibo in infernum; actum eſt de ſalu- te medâ! abite ad veſtros, & iſta meo nomine illis ſignificate, non poſſum ampliùs, actum eſt! perii! Ita miſerrimus hic ad gehennam non tam ivit, quam cucurrit, ſpontè, & volens: ſtultus amore putatitiæ Vxoris, & liberorum. Verè, quod S. Auguſtinus ex D. Pauli verbis demonſtrat, ii, qui poſt ca- ſtitatis votum conjugia contrahunt, latam illam viam „quæ ad infernam ducit, ingrediuntur. Florem. Ræm. de Orti, heæreſ. D.Z. C. I6. n. I. f. 265. E. Index Ker. V. Apoſtata. Perverſi diſſicile corri- guntur: Eccl. I. Iv. Additur: Et ſtaltorum infinitus eſt aumerus. Ve- riſſimè S. Auguſt. ſerm. 5S. de Temp. Hoc enim, inquit, Prmiter ag fhideliter credendum, quia nunquam priis Deus Aeſerit hominem, niſe De multitu- prids ab homine deſeratur“ cum enim ſemel, & ſecunad, & tertiò unus- dine peccati Cuùum verd naſcitur de- quisq, gravia peccata commiſerit, expectat tamen illum Deuse inpeccatis ſats &”erit permanere, de multitudine peccatorum, naſcitler deſperatio, ev deſperatione obduratio, & obſtinatio ingeneratur. Ita S. D. Zahoda. Conc. 36. ſaprà fine & C. 39. n. 9. O cœcitatem, pericu- lum, miſeriam peccantium! MUUD IV. Liberrima hæc, crasſisſima, & plùs quam maledicta deſperatio eſt, dum peccator credit, Deum poſſe & velle re- mittere peccata pœnitenti, is autem reflexe nolir peniete, nolit ſibi remitti peccata: & hic apertis oculis ſeſe ad inter-. De,eratio num præcipitat; cùm plures alii deſperent, quando ex fal- graviſſimam ſa exiſtimatione propter peccata commiſſa vel bona omiſſa Beccatum. deſperant de Dei milericordiâ, credentes, 222 2 2 non Deum nolle, vel- 730 CoNCIO XLII. Judicii extr. metu non deſperandum, — non poſſe ſibi parcere, vel in gratiam recipere. Ethæc eti- Deus vult am Deſperatio graviſſimum Peccatum eſt. O homo, ait idem miſereri, quia D. Auguſt. qui peccatorum multitudinem attendiu, ur & omnipoten- bonus, & po- 18, tiam caleſtis medici non attendis à càm enim Deus velit miſerer? quia teſt, quia om- ninoiens bonnz eſt, & poſſit, quia omnipotens eſt, ipſe contra ſe Divinaæ bonitatis Januane clasdit, qus Deum ſibi miſerert, aut non velle, aut non poſſe credit, eumq, aut bonum aut omnipotentem eſſeᷣ dißpdit. F§. §5S. Fol. 2927. Deſperans Marchant. Deſperans ergo injuriam facit Omnipotentiæ Di- injuriam fa- vinæ; quia credere debemus, nullum adeo eſſe grave pecca- eit omnipo- tum, quin poſſit Deus illud remittere; qui etiam potent eſt de 2 tentiæ Dei. lapidsbus ſilios Abrahaæ ſuſcitare Matth. 3. 9. hoc eſt, de cordibus Mat. J. d. quantumlibet duris & lapideis filios gratiæ & ſalutis effice- re. Nullus itaque deſperare debet, licet cor habeat ad pœ- HB nitentiam obduratum, aut ſibi habere videatur: à Deo enim Mitericor- emolliri poteſt. Dein deſperans injuriam facit infinitæ bo- anga & nitati & miſericordiæ Dei, ſed & efficaciæ Sanguinis Chriſti. Chaſti Clamat enim ubique Scriptura, quòd Deus mſericors & mi- ſerator. Pal. Sf. I. Eſ. 102. S. 110. 4. & III. 4. Jac. y. 1I. Pſal. 174. 5§. 1. Yo. I. 9. & 2. V. I. 2. Wp. C. 32. n. 9. quòd Nolit mortem veccatoris, ſed magis, ut convertatur & vivat- & quâcunque hor conver- ſus fuerit, omnes ejus iniquitates dicit ſe oblivioni datu- rum. Erzech. 3. 20. & 33.9. Sed & invitat peccatores, quantum- libet rebelles & obduratos, ad pœnitentiam, fignificans, ſe non ſolùm paratum illis peccata indulgere, ſed & manum Solatium auxiliatricem ad converſionem porrigere. Rom. 2. 4. Hierem. puſillorum. 3. 72. En fragilitati tuæ fulcrum potens, & paratum omni- potentiæ & miſericordiæ Dei. En Sanguinem Chriſti, eum- que infiniti pretii ac virtutis ad emundanda omnia delicta tua: 7. Jo. I. z. Hoſtes animæ tuæ times, deemones: Fortior eſt Deus, de quô Origenes Hom. 20. Ap. Lib. Numer. MWajor cura Deſperando neſt Deo, inquit, at homine ad curam pertrahat ſalutu, qudm diabolo, magis pecca- ut zos ad æternam damnationem impellat. Unde ponderat doctis- vit Cain, ſimus Abulenſis Caini fratricidium, ex ſuis circumſtantiis quàm fratri- graviſſimum, & ſecutam dein de Divina miſericordiã deſpe- ⸗ẽ . rati- cidio. ulton conem W. aritt §. Hen tumn, ce do, oram! dete tal ſec ta⸗ men Kac lirf i Mmmm mnritu, acleut (amin eher⸗ umma ſ. g. K nt, Nem . ℳ 7 . 3 „ à a 1292 .Ly». n ð Eed fortints peccat reſurgendum: Xc. 1 thec et.. rationem cùm dixit : Major eſt miqustas mea, quäàm at veniam itilen merear. Geneſ-z. 13. Et in hoc (verba ſunt Abulenſis) magis miple. peccavit Cain, quàm omnibus præcedentibus; quia pecca- iͤ tum præcedens fuit ad nocumentum proximi, eum occi- ineb dendo, deſperatio autem contra Deum, eum non habere unsé tantam potentiam, ut poſſit peccata dimittere, vel non ha- Mfln bere tantam bonitatem, ut hoc velit. Similis doëtrina eſt ei. SS. Hieronymi & Auguſtini, ſummorum Eccleſiæ Docto- Et judas ma- eN rum, de peccato judæ: Prô quantum ſcelus, judam prode-gis, quàm re & tradere Chriſtum, Dei Filium in mortem! hujus Cor- prodendo kn pus & ſanguinem indignum & ſceleratum ſumere! ut alia ta- Claiſtum. Isd. ceam: Et tamen: Pro Clementid Domini hoc dico, ait S. Hieron. er in quia magis ex hoc Judas offendit Dominum, quia ſe ſiaſpendit deſpe- Dvemn rans, quàm quia Lominum prodidite in Pſalmum Ios. Et S. Aug. Dnitzbo. de Vtilit. Pænit. De veniâ nemo deſperet, ait, quoniam Judam prodito- 6Ciki vem non tam ſcelus, quod commiſit, quàm deſperatio veniæ interire fecit. hon Et Lib. deſpiritu & Animdn Nemo, inquit, de Dei bonitate diſſdat, Mau quoniam major eſt ejus miſericordia, quàm noſtra miſeria, & quuquts ad 3. upus eum toto corde clamaverit, éwaudiet illum, quoniam miſericors eſt. Ca- cNIe. lamat. Ylv. Diſc. 46. V. Miſericordia Dei n. 15. 19. f. 363. Polyanth. Pa- idu. ciach. in Yon. Lect. 6g. n. vo. fine. Nec minus notatu dignum eſt, um. quod refert Religioſiſſimus Abbas Ludovicus Bloſius in Mo- onst nili ſpirit. c. . quòd B. Catharinæ Senenſiquondam dixit Deus: AMuII PFeccatorer, qui in mortis extremitate deſperant de miſericordia meâ Alii deſpe- Mon multò gravius me oſſendunt, & diſplicent mihi hoc uno yeccato, qudm rantes in ex- norn omnibus aliis, quz unquam commiſerunt. Marchant f. 259. Mercat. trenus. , eakv NWaclens Cathech. f. ge. Annon hæc efficacia ſatis ad eliminan- k dam in te omnem deſperationem:? Ergo parce Deo; ne hunc, Nm ’deſperando, omnium graviſſimè offendas: Parce tibi; ne ſic Gr damnationem tuam graviſſimè augeas. V. ſuprà Conc. 3 . n. 6. & (Conc. 29. k. 9. O&. C. II. n. XF. dl=ü. V. Adea, quæ hactenus de gravitate extremi Judicii di- Mhms Qa ſunt, quod attinet, ea meritò ſalubriter & Jjuſtum &ũ pec- oepe. eatorem terreant; illum, ne peccet; hunc, ut fortiter à pec- ati 2 2 2 3 H cato 232 CoNcIO XLII. Judicijewtr. metu non deſperandum, Divini ju- cato ſe per pœnitentiam expediat: Soli enim peccato judi- diciſeveri- cium erit absque miſericordiãa, & æterna damnatio. Et tas ſolum bene obſervandum de omnibus, de Tubaâ mortuos ad Judi- peccatum cium evocante Conc. 6. de Reſurrectione mortuorum: Conc. angit. 27. & 5. & omnia cœtera, quæ ſequuntur Per totum Judicii proceſſum ad finem usque, ea omnia, inquam, modo dicto fore Electis (inter quos ut ſis, per te ſtat) in gaudium, ſola- tium, gloriam, prœæmium, & æternam beatitatem; in dolo- rem, triſtitiam, confuſionem, ponam & damnationem non — niſi illis, qui liberè gravi peccato Deum offenderunt, illi immortui; quibus equidem meliùs foret, ſi nati non fuis- ſent (quod Chriſtus de Juda ait Matth. 26. 24. V. Amor Incre. l. 4. c. j. J. 3. J. 2. f. 9a 7†.) ex Conſequenti: hic & nunc verèò non ſa- næ mentis & probitatis, imò impium foret, cupere te na- tum non fuiſſe, & adeo velut rejicere tanta Dei beneficia Creationis, Redemptionis &c. cùm, ut alias dictum Conc. In. n. S§. Deo tuam damnationem (quam avertat Deus) impu- tare non poteris: imò hocipſum ſummæ Dei clementiæ ſit, te tam amanter præmoneri, at fugias à facie Arcus, per ea, quæ de Extremo Judicio Deus in Scripturis ſacris revelavit, quæ ſi ſapere velis, tibi eſſe poſſunt in ſalutem æternam; in dam- nationem verè, ſi inſipiens te à malo corrigere nolis tuâ, ſicut culpàâ, ita & perditione. Ecce enim in probationem Judicium e-veritatis hujus, notemus ex S. Lucâ: Erunt ſegna in Ssole ac Lund, rit impiis ti- & ſtellis c. 21. v. 2. Exhinc in terri preſſura Gentinm, Coarctatio, mor & ter- animi anguſtia: Et tamen hæc omnia bonis in bonum erunt, ſbe uſtis malis in malum. Quis crederet? eadem hæc ſigna de ſe tam pes & ſola- horribilia & uſtis & Soccatop; lis jan bræbebun tium. lorribilia & juſtis & peccatoribus, illis fiduciam præbebunt ad virtutem & pœnitentiam, hiſce verò, ſuâ malitiâ auda- Judicii fignis cia peccandi erit. De uſtis Chriſtus: Hi ergo fier: incipienti.- viſis bonirae.S Teſpicite & levate capita veſtra, Quonizm appropinquat redemptio lius, mali pe- Veſtra! LBuc. 2I. 25. Q. d. Hæc ſigna non mortem vobis, ſed ins vivent & vVitam ſempiternam portendunt; non vobis hyems iſta erit, Sus. ſed ver: Eidete ficulueam & omnes arbore & C. Propè eſt regnum LDeir Inde Prgzy. int eredkioe (bamtot bhacti, Au r ime Gucn munild⸗ We . Ulnemns ſeswie mon di bbene ri es IIltene iin AꝗAYdfortils àpeccato reſurgendum: &c. 733 to ud. Inde boni & ſalutis ſuæ curam habentes, eò magis ſeſe con- m. . vertent ad opera pietatis, ad pœnitentiam, ad placandum GAdi. Numen: juxta id Hal. vo. Dediſti metuentibus te ſignificationem, e ut fugiant: Rabbi David: at vexillentur. Genebrardus: ut eri- n adei gantur- Alii: at vincant. Tigurina: at triumphent: Vi liberentur da Dzlectitui. Hebr. Etliberabuntur amatores tui. Speranz. de qudic. pun. um l. So 27. init. Adeo horribilia ſigna illa juſtis erunt in ſpem, nN=E ereétionem, victoriam, triumphum, liberationem, ſalutem,; tuumm quam totis conatibus quærent, & operabuntur. Sed quid enmu adheæc ſigna mali! Dictum ſaprà Conc. 2. n. . Sicut in diebus Nobe timids. Matth. za à v. 3z. De his ſignis nil aut parum ſoliciti, epula- α buntur, ducent in bonis dies ſuos: in malis obſtinati credent, erötond ſigna hæc tam horrenda non ſe, ſed alios, & alia mundi re- geekem gha & provincias tangere; uti fecerunt Turcæ ad Cometam Turcæ Co- benetaa annis 1690 fine, & 1681. initio longè caudatum & horridum, metam Anni uCiH. ominantes in ruinam Chriſtianorum & totius Chriſtianismi, 1680. malè SNm & Imperii ſui ac Mahometismi ampliorem adhuc dilata- ſibi in bo- tionem. Unde hac ſpe contra jurata fœdera pacis necdum num ſuum Merg finita, annis 20 pacta, Vngariam, Auſtriam, Viennam aggreſſi ominantes. ie ſunt, ſed ſuo grandi damno: Floreat & augeatur Sancta Fi- nA.. des: Vivat Cæſar, & Imperium: Servetur noſter Oriens: isru, Ita mi Chriſtiane Ccum audis, cum legis, cum cogitas, cum Audita Ju- Uiichen apprehendis, cùm exhorreſcis judicium extremum, cùm con- dicii ſeveri ſicgqeras ingentem reproborum, parvum Juſtorum numerum, tate non de- cum vides Iratiſſimi judicis Divini vultum, libram exactis- ſbarancrin — G elO OANAe.,ò UII G137 . . meNh ſimam, Impios infinito propè numero ad inferos corruen- luti ſtu- Eeen tes, ardores ignis ſempiterni (eheu quanta rerum momenta dendum. en & monumenta, ſeu mentem monentia & pulſantia!) non A deſperandum, non abjiciendus animus, non laxandæ vitiis ini habenæ, quaſi jam in numero damnatorum, in limine Ba- e rathri eſſes; nulla ſpe veniæ, gratiæ, coli. Erigendus ani- ed mus, abjiciendæ claves, quibus tu tibi infernum referaſti: keit, pœnitendum fortiter: vim tibi inferas æternum non pœni- , tendam. Divinæ miſericordiæ confide. Necdum reproba- 734 CoNcCIO XLII. . udicii ewtr. metu non deſperandum. tus es, dum vivis, damnationis ſententia non lata eſt, quam ſupremus Judex non fert, niſi coactus, & poſt hanc vitam: Deus abſo- adeo ut doceant Theologi cum S. Thom. p. 1. q. 33. de Veritate, lutè damna- a. 2. ad 2. Non poſſe Deum de potentiaâ ordinariâ revelare ab- tionem nulli ſolutè alicui viatori, ſeu homini in hâc vitâ conſtituto ſuam revelare po- qdamnationem, ſed ſi fiat talis revelatio, eam eſſe accipien- ſt de viaà or- „ ..’ 2 1 re i dam per modum comminationis, non per modum prædi- . ctionis abſolutæ. March. f. 2000. VI. Sed adverto, quid te, mi Chriſtiane, angat, quid pre- mat, etiam non ita malum, idque ex metu, quèd judicia Divina in peccatores tam ſeverà, quàm juſta ſint: diffidis conſciæ fragilitati tuæ, & quandoque relapſibus; metuis peccatis tuis non tam præteritis & commiſſis ac præſenti- bus, quàm fortè futuris, ne aliquando pecces, vel in extre- mis etiam, & pereas, uti factum docent hiſtoriæ horrendæ de talibus, qui in vitâ boni etiam viſi, & ſantioris ſtatùs fuéê- Non deſpe- re, & aliquamdiu ſanctè ac bene vixerunt: qualis Caſus ille randum ob ſuprà Conc. g. n. 9. in fine denique lapſus, uti & alii. Conc. II. u. y. caſus mal? . g. 9. Conc. 7a. n. I. Conc. 53. n. 9. Veruùm ſuppoſit4, & ritè per fidem apprehensâ, altümque animo impreſsâ veritate, de pereuntium, Kp atem infinitâ Dei bonitate ac miſericordiâ, cui, & cujus fortiori, & mmilia quàm omnes ſint hoſtes animæ noſtræ, gratiæ meritò ne- peccata. que temerè innitendum eſt, & confidendum, non noſtris viribus aut virtuti, nec ſic deſperandum eſt, ſed bene ſpe- randum. Tu tua age; cœtera Deo infinitè bono, Patri, Crea- tori, Redemptori, committe. Sunt, & ſint tales lamentabi- les Caſus miſerè pereuntium in extremis etiam, quos Deus ex notis ſibi cauſis & occultis judiciis permittit & manife- ſtat, in terrorem aliorum: ſed rari illi funt. Ita jam olim re- ſpondit R. P. Joannes Horſtius S. . & ipſe meus in Caſibus Di- lingæ Profeſſor & Vice-Rector, qui diem ſuum obiit Mona- Exmetu, chii 1682. 17. Junii in ſenectute bonâ. Fragilis ſum, inquis, an ſis perſe- veraturus? Neſcio, an perſeveraturus? nempe homo es, conſtans car- ne & ſanguine; & non angelus es: Thomas Kemp. L.3. c. 57. ko. . & hoc — Khoctor nglie (snon mali fcor i⸗ atione ſe zuini P giehhe nic erta ülenin ſteleng n 1 nesC (inisde d erel ſ une hiinente kinpunn altio enaye, Willu Deun, Eehele . — achan Peheriut, redb. Abnnium 1 „ Kacie. Cdungeed. ſehenen Aiin ,Neliten. ͤ—4,8 rie ene 115CSE C. tie enitte, E „„ 6 ſntt⸗ d⸗ NnnO ſel beneh⸗ . . . . ſe . C l. 56 ſj. N⸗ 1) Khoe SS ſed fortius 4 peccato reſurgendum: & c. 737 &⁊ ‚ hoc novit Deus, eò magis miſerens tui, qui Angelis ſine fragilitate, ex ſola malitia, neque ab alio tentatis, peccan- tibus non pepercit. Relaberis quandoque, &ſatis frequen- „ „% —— „ „* . 2, ₰ ter: malitiam lapsus ſupinam & præſumptionem in Dei mi- ſericordiam cave: Iafra Conc. S&r. n. 3. ſi ex fragilitate, commi- ſeratione dignus es: fortior reſurge, inſpiciens, quam nihil ex te ſis, & quàm Dei ope indigeas. Et quâcunque ratione labaris: Peccaſti? ait S. Chryſoſt. pænitere; millie peccäſtis mil- lier pænitere. Vulneratus ess adhibe tibi curam, dum ſpiras, etiam in ipſo ledto poſitus, etiam ſi dici poteſt, animam eſflans, etiam ſiex hoc mundo exeas non impeditur tempori anguſtid miſericordia Dei. Duid enim eſt peccatum ad ei miſericordiam? tela araneæ; quæ flan- te vento nusquam apparet. Ita S. D. Hom. 2. in Pſal. zo. Calamat. cit. D. 46. n. . Adeo deſperandum nunquam. Sunt ècontra plures Cafus, quibus Deus, etiam in extremis, iisque ob- Multi pecca- ſtinatis peccatoribus, cor lapide durius fregit fuã miſericor- tores in cex- „ ”ñäü . . . „Rtremis veni- diâ, emollivit, ad ponitentiam flexit, & ſic veniam dedit; m conſe- qui Caſus te magis ad fiduciam & pœnitentem vitæ emenda- quuntur. tionem, ex infinità Dei miſericordiâ, permovere ac impel- lere debent, quàm miſerè pereuntium ad deſperationem us- que aut nimiam triſtitiæ puſillanimitatem terrere. Quis- quis perit, ſuâ voluntate perit, Dei miſericordiaâ abjectaà vel neglectà; Dei autem gratiâ (quæ nulli negatur ſufficiens ad ſalutem, cui homo cooperari poſſit, ſi velit) ſalvantur, qui ſalvantur, etſi non ſine horum cooperatione: Oas fecit te ſine S te ,non te ſalvabit ſine te, ait S. Auguſt. Sed pergis) fortè mi- An tibi ſit hi in extremis gratia efficax (prout eam Theologi contradi- oncedendha ſtinguunt à fufficiente) à Deo non concedetur? Hoc ſcien- Tinalis rak. tiæ altioris, & ſupra captum noſtrum eſt: Noli judicare, ſi non . vis errare, ait in ſimili S. Auguſtinus. Tu age tua, certò cre- dens illud commune axioma Theologorum: Facienti quod in ſe eſt, Deum non denegare gratiam. V. ſuprà Conc. I2. n. §. 6X Tho. Kemp. L. t. c. 2. Confirmabuntur iſta dicendis Concione ſequ. Inte- rim hoc adhuc cape, quod ait Deus Exech. 33. 12. Inpietas im- Mlechtl de Jud. extr. Aaa aa p5² 733 CoxNcio0 XLII. Judicii extr. meta non delperandum, — Vera pœni-pii non nocebit ei, in quacunq; Aie converſiss fuerit ab impietate ſad t,ſol tentia brevis- Non ait, inquit Bloſius, ſi biennio, ſi bimeſtri, ſi biduo ante amnn ſima à Deo mortem converſus fuerit . ſed: in quàcun, die converſus fuerit, nbit acceptatur. in quâcunque die ingemuerit, ſalvus erit: modò verè re- kEi cCctéeque ingemiſcat. Canon. vitæ ſpirit. cap. 35. f. I79. Et v. I4. d dr nt, b xvero impio: Morte morieri: S egerit pænitentam 4 peccato ſao fece- et, iu ritque judicium & juſtitiam, innocenter & recte vixerit, vita vi- acr ⸗ vei & ãnon morietur. En quam veriſſime S. Ambroſius ſup. Luc. M Nemo diffdat, inquit, nemo veterum conſcius peccatornm præmia di. erih) vina deſperet! Novit Dominus mutare ſententiam, ſitu noveri emen- fe. l . dure deliétum. Pohanth. E. Deſperatio ſuprà Conc. II. n. F. Paciuchelli Uha Lecdt. 6z. J. 6. in Joñann. VlII. Veritas uno alteréve exemplo probatæ fidei (exſu- mhl perabundanti, ut vel cocus videat, nullatenus deſpe- (Hunl randum eſſe, etiam cùm videbitur ſententia mortis æternæ (chri jam lata & peccatorem jam in faucibus eſſe inferni) remon. umit ſtranda eſt, & quàm immenſa Dei etiam in malos & pecca nh tores ſit miſericordia: unde: Jaſtificers, ait David Hal. o. . flt Juſtus & verax in promiſsà peccatori veniã & miſericordiã (girt habearis; & vincas, cum judicaris, ut auſterus nimis, rigidus dewund Luculen- & ſeverus. Luculenta ejuscemodi fes accidiſſe legitur, „½ immn tum Divinæ B. Catharinæ Senen s vita. PErat Senis Anno Chriſti 370. Ccivis, khin bonitatis et- cui nomen Andreas Naddini, opes copioſæ, ſi aurum ſpe- ñnin iam in deſpe- Ges; nullæ, ſi conſideres virtutem. Nam plerumque, qui. ig ratiſſimum bus aurum nimis charum eſt „non eſt nimis chara virtus. Metern exemplum. Itaque hic homo cùm aliis plerisque flagitiis coopertus, tum ſcen etiam præcipuè teſſerarum ludo ita erat mancipatus, ut ſi RNN ludendo perderet nummos, Divos Deumque ipfum con- mnhr viciis proſcindere identidem, cœlumque deteſtabili execra- unſt tione implere non vereretur. Quadrageſimum jam æta- rnun tis ſuæ attigerat annum, cùm eum divina vindiéta cenſuit, Chryn non diutius differendum. Gravi igitur morbo affecit, qu? Uhuie crudeſcente depoſitus jam videbatur. Nec minus anima ljicem quam corpus ægrotabat. De corpore Medici deſperare- en H“ ==SGͤ i, ld fortius àpeccatoreſurgendum. &&t. 739 en rant, non item de anim Religioſi. Venerunt itaque ad om eum multi homines pii, inter quos etiam utriusque ſexiis , cænobitæ, atque in primis Parochus illius. Hi eum, ut fit, E. preæſentis periculi inſtantisque mortis admonuèére; hortati N ſunt, ut peccata fſua in memoriam, ſe in pœnitentiam redu- ſu, t ceret, ſacerdotique confiteretur, quæ alioqui æternùm lu- tmin enda eſſent. Surdo loquebantur. Ille enim, qui ſacras naln ædes adire, aut ſacris initiatos honorare, nunquam conſue- Nͤ Verat, pronum habuit etiam ſacrorum ſermones contemne- Nnliiatt re. Itaque ſana ſuadentes, quaſi importuna loquentes, re- uiskt pulit, & à ſe exire juſſit, nihil ſibi cum Deo eſſe, dictitans, nihil Deo ſecum. Pervenit hæc deſperationis fama ad au- ieu res Fr. Thomæ, qui S. Virgini Catharinæ Senenſià ſacris con- eh feſſionibus erat. Hic, inigni animæ hujus pereuntis zelo, ii Atent Catharinam adivit, rogavitque, ut divinam deſperatiſſimo Ueng homini miſerationem precibus quam enixiſſimis impetra- 4 . „ * X „ A ret. Paruit illa, neque precari ceſſavit anté, quam Chri- Aα ſtus illi ſe ſiſteret, causâmque redderet, ob quam meritò mi- cofRh ſer perire ſineretur. An non pereat, inquiebat, cuſus blas- h phemum 60, ſi poſſet, me ipfum perditum iret? cujus flagi- GueH tia mündum implent, & ad cœlum, usque pertingunt? qui, wong ut alia ſileantur, etiam tabulam, in quâ mea, Matris meæ, Urun aliorumque Divorum imagines impictæ erant, auſus eſt ſa- ge, HAH crilega manu in ignem jactare nonne & ipſe digniſſimus eſt, a wm s ut æternis gehennæ flammis exuratur? Nonne par eſt, ut, ntun quod mihi fecit, ipſe qu oque patiatur? Hæc atque alia talia Virgini dicebat Chriſtus, ut peccatoris oſtenderet abomi- ieern rum ſitientiſſima, & gnariſſima, divinæ miſericordiæ eſſe Nar. inexhauſtam immenſitatem, cum precibus etiam uberrimas Chriſtus , i lachrymas fudit, neque deſüt antè, quam mitiſſimus Domi- ipfe deſpera- cehnus huic tam impio peccatori decumbenti appareret, atque ntiam ho .- in in vicem Parochi ad peccata confefſione delenda hortare- atur in ex inet. tur, veniam, ſi id faceret, liberaliſſimè pollicens. Quem tremis & fant; 1 ne Studioſo. 740 CoNcIO XLII. Judicü extr. metu non deſperandum, non flecteret tanta bonitas? quis conditionem tam faventem non acceptaret? Ergo ille paulèò priùs ſaxo durior An dreas repentè molleſcit, erumpit in vocem „clamat, ſe Chriſtum videre, enimverò etiam audire monentem, ne Confeſſionem inſuper habeat, ſed viam ſibi paret ad veniam tot ſcelerum obtinendam. Itaque quantocyus Confeſſa- ritur: adeſt Sacerdos. Confitetur Andreas ingenti animi dolore: condit teſtamentum ſanctiſſimè, malamque vitam optimâ morte conſignat. Verè igitur S. Auguſt. lib. de ver Innocent. c. 184. dixit: Non eſt deſperandum de maln, ſed pro ipſis, ut boni ſfiant, ſtudioſins ſupplicandum,; quia numerus Sanétorum ſemper de numero aultus eſt impiorum. Georg. engel. J. J. de Judic. Divin. t0. I. C. 41. n. 13. Ff. 115.. KRaymundos Capud apud Suar. g. dpril. De deſpera- VIII. Alterum, quòônon minus infinita Dei bonitas mi- tiſſimo uve- riſſimè commendatur, refert fusè e Jo. Major. Spec. Exempl. V. Confeſſto, Exemplo 2 9. mehi J. Ia. Vel Diſt. 4. Ew. y. Carolus Sen- gel. Abbas in Temmat. Chriſti (Chriſti Stammenbuch/) 17. May. Hujus Frater, Georg. Stengel. & Y. Lib. 2. Exempl. in 7. Capit. Bitia Exempl.. f. Io6. Englgr. Cæl Emp. E. Trinit. G. 3. mihi d f. 994. Ego ex hiſce Duorum fusè enarratis extraho, quâ poſſum brevitate. Duo Fratres Fratrum di- Vterini, nobiles & divites, ſed vità & moribus admodum verſi mores. Jiſſimil es, Studiorum causaâ ad Pariſienſem Academiam mis- ſi fuerant. Minor majorem ingenio, diligentia, pietate; Major minorem otio, luxu, vitæque licentiâ fuperavit, a- verſatus ſtudia, diverticula quærens, pravis ſociis, ludis & calicibus epotandis asſueſcens: Dolenter tulit Frater mi nor, ſuavibus cum verbis commonens: ad ſe rediret, turpes ille- cebras deſereret: ſed nonniſi convitia retulit, nihil effecit, ſed pejorem, & poſthabito Deo cum omnibus pietatis exercitiis maglis effrenem habuit, & in vitia liberum. Miſertus Iu- nior, cùm fruſtra admonendum ſciret, non deſtitit ſantus iſte juvenis quotidie apud SS. Trinitatem, nunc Patri ſuppli- sans, nunc Filii miſericordiam implorans, nunc Spiritus S. in èM vota rium acciri poſtulat, quem modico priùs eliminarat. Cur- ſeltnte ffidte — Nen voca forum und wmeak i Aen ae ſeek ſtenar l, l . A1 r nl Norli⸗ 1 ltnl ei mar mn ſſiige 7 1 . 4 iiid n, MIete e, hplci Abrd Ausſi Uurhie Sban ilipe (oro r 4 um, —fſſessdfortids 4 peccato reſurgendum. &. 741 Nigeten vota vocans opem, ut fratri cœleſtis lux oboriri, & & coœno nh vitiorum emergere poſſet, ardenter exorare. Nec caſſæ n, fuerunt pii fratris cum lachrymis preces. Vt ergo propitium ene Numen ſceleratum juvenem ſanaret, huic repentinam im- tin miſit & graviſſimam infirmitatem, in quâ cum jaceret, pa- 3(I. vida mente, quæ feciſſet, recolens, incœpit miſer, multitu- irt E dine ſcelerum preſſus, ad barathrum deſperationis proruere. Lentim Quddam igitur nocte vidit virum quendam venerandâ ma- e ſin jeſtate & canitie, ſibi ad lectum aſſiſtere, ſeséque ſeveris in- Dei Patris R . . —— erga peccato- ν tueri: ægrotus truci aſpectu exterritus toto corpore tre- ren expro⸗ . nniſt — rei gratiâ intempeſtà nobte, ad ſe terrefaciendum veniſſet, hoc re- mnationem M m ſponſitulit: Ego ſam, inquit, Pater cæleſtüu, qui te, cum non eſſer, denuntiantis. ℳ creavis qui vitam dedi; qui animam potentiis & corpus ſenſil ornaui, . itm qusé ſolem, lIunam & ſidera adtuunm obſequinm dedis qui te nimid chari- Sd tate dilexi, & ut à ſceleratâ vitä tuaâ ad frugem & panitentiam, ad CGor ſalutem redires, admonui per Angelum, per tuum fratrem, er conſci- 1 M enttam, per varios piorum hominum ſermones omnia fruſtras & nunc ub, e qudd obſtinatâ mente monita ſalutis paterna hactenus ſemper rejece- Hvertii ris, veni ad te, ut dicerem, filium te eſ æaternæ damnationi. Dixit, oes & videri deſüt, ac juvenem longè formidabiliùs trepidan- Anddn tem, confuſum, & in gravi ſuo ſudore natantem reliquit, & nundkf ita totâ nocte fuit, ac poſterà die timens, tremens, plenus ns anxzxietate, deſperatione, & expectatione triſtiſſimæ illius horæ, quæ eum exhac vitâ transmitteret ad locum æterni 65,Ms ſupplicii. Cum ecce proximaâ nocte deſperato juveni, in te- teuni nebris trepidanti, neque ulla ſalutis remedia circumſpicienti, e alius ſtitit ſe vir conſpiciendum, luce clari fimâ refulgens: efec,e Erat hic aſpectu longẽ junior priore, ſed ab vultu non abſimi- eritu lis, qu anquam habitu & ornatu longè diverſo; non enim lon- eH Aaillä palla, ſed nudo propemodum corpore incedebat: in ca- eu pite coronam ſpineam, humeris crucem geſtans: & latere ii tanquam & fonte, ſanguis illi ebulliebat. Hac ſpecie ad insii Egrum, in lecto anxiè vigilantem, acceſſit, interrogans: ſot H Aa a aa 32 Mokti- „ mens, auſus adhuc interrogare: Quus ille ſenex eſſet, aut cujus bratio, eiq; da- ) Dei Pilii er- ga eundem exprobratio, eique ſparſo in faciem ſan- guine, etiam dgamnatio- nem denun- tiantis. 742 CoNGCIOXLII. Judicü extr. metu non deſperandum, Noſtine me, qus ſim? Reſpondit juvenis: Non novi, quis ſis; ſéd niſi me fallunt ocult mei, illt hanud abſimeles e, qui funeſtiſſimo he- Zernâ note nuntio me exanimavit. Cui is, qui adſtabat, Ne mi- rare, ſi illi me ſimilem videazs, cum quo und eaàdemq; Divinitate, ſi- milis mihi honor & gloria ſempiterna. Sum etenim Zlkſus Chriſtus Dei Filius, quem humani generis amore, infinita mea miſericordia à cælo traxit, & ad redimendum hominem vitam & ſanguinem meg' totum expendi; quæ cum tu omnia contempſeri & pedibus conculca- gqui in ſalutem tuam & aliorum eſfuſas ℳ. Et hæc agens diſpa- ruit. Divinâ hâc voce iteratò fulminatus Adoleſcens, ſpe & animo deſtitutus, pallido vultu, horrifico aſpectu, totis artubus contremiſcens, ubi primuùm diluculavit, fratrem acciri jubet. Adfuit illicò vocatus, & ſe vocari lætus, ſibi pariter ac fratri ex animo eſt gratulatus. Verùm ubi ejus tam miſerandum vultum conſpexit, ut videretur ſibi fratrem in fratre amiſiſſe, vehementer obſtupeſcens in gemitus & la- Corredtio fraterna. nunc illecebræ“ ubi ſodales, qui aurer tuas obſcanis jocis, mentem cu- chrymas ſolutus eſt, atque aliquid cœleſtis prodigii in tan- tâà conſternatione interveniſſe ratus, liberè in hoc extremo vitæ articulo ſic cum illo ſermocinatus eſt: Heu mé frater chariſſime, quantum mutatus ab illo, ujus förmam omnes colebant, & Matronæ ac puellæ intueri gaudebant? quò omnia illa abiere? ube pidinibus repleverunt?“ deſertum te vides ab omnibus; at ego frater te fratrem non deſeram. ſed amabo, dic mihi, quidnam tibi adeo di- rum ac terrificum accidit, ut mente propè emota totus ſudore profu- veri, arrepto plenâ volâ ſanguine, ê ſacro latere, & in fa- ciem ſpario, bic, inquit, tibi in confuſtonem & perditionem ſit, D ———— n ulr ſer ullſ. ydtem 4. iompl Gnpert igere: 9 ſuifltni e, d n t nn etert, Auunpent rui orn bymion onoen Nin Minj⸗ , ur etshnun: ſau, totus paveſcas * ſi tremorem hunc & ſugorem tibi vehementia morbi exprimit, beono ſis animo, nemo tam Aejelta valetudine, què convaleſcere nequeat. Dudd ſi antè actæ vitæ tuæ flagitia contur- bent, praſto eſt remedium ; animarnum medicum accerſe, de admiſſte dole, & virus evome Non deſpera; Deus peccatores recipit. Ad quæ verba paululum erigens moribundum caput, & o- mnem rei geſtæ narrans hiſtoriam: Damnavit, inquit, me bi⸗ Cond n ſe an. ramn, Ulute, ue te, unntaa — iun, ſed fortins à peccato reſurgendum: &t. 744 ſ ſeeleſtum filium leſtis Pater; Cbriſtus 7kſus Faleas Des, eruore in iim . meum vultum projecteo, ſanguinen bro me eſjuſum omnind ac benitus dat, ni. perditum declaravit“ Luare, inquiebat abtum eſt de me, nihil nin, i. mihi amplins prod'ſt penitere, etſi ſanglinem Neam. Ad hæc Frater e Ccompertâ mali radice, his verbis cœpit animum deſperati in erigere: Tamelt’ ale, 37, Peater Sn panetennt Eni S daniwer is iun ii ſit, & Filius Dei Sangauenis ſis’t Frabtu te meritb indignum ſasdaicaril, u aucge Neéc Vel ſic deſperandum eſt, cui tempus datum eſt Panitend?. Ac- te, Rlu quieſce vel jam moniti me, peccata deteſtare, cum Propoſito emendan. Atnen de vitæ, Sacendoti vulnera detege, & confitere guu ſeit, . Peritus 2 Saunctus, qui eſt Charitas & Bonitas, te pænitentem abſolvat. His Divinz mi- an verbis conſolatus, Presbyterum juſſit adeſſe, cui pr xlenti ſericon ll cnm totus in lachrymas ſolutus, cum tanto znimie dolore ſua ela. t, finen peccata, quibus Deum offenderat, confetfuse le⸗ er apri. ens b rumpentibus ſermonem gemitibus Vix Vver ba et expti- udes Merc; dqua Confeſſione te actà, exttemum Un uns; 5 . „ Bim Viatico munitus, tempus expectabat e& vità migrandi. Cum Spiritus ö3. Kertia nocëte alius illi venerandâ ſpecie Vir conſpiciendum neiſtia zin ſe præbuit, vultu prioribus haud abſimilis, veſte candida αϑ‿sszn, Nomn amictus, cujus humero columba nivea inſidebat. Hic le-bcardaule gifuk cto propior factus mitiſſimis oculis, vultu ſuaviſſimo Er ternam ſalu- „grum intuebatur: quô aſpeétu animoſior juvenis, &Domine, tem denun- 1 1 inquit, quis e tu, qui me terroribus præteritarum nobtium exanima- tiantis. uͤke tium inviſere, ac tam amabili vultu ſolari dignari ? Cui ille in- ic quit: Ego ſum Sdanltus Siritus, qui à Patre Filioq, procedens, ejusdem ſum cum ills Divinitatis ac potentiæs atg ideo ad te ven?, ut tibi 7, peccatorum veniam atq; ſalutem æternam denuntiem. Ad quæ ver- ba, quaſi ex barathro deſperationis reſurgens, ait: O Pater Dpaauperum, 6 conſolator mærentium! quem Pater & Filins renm mor- a, tis eſſe conteſtati ſunt, num hàc meà exili pæœnitentiaâ hoc terribile ſlyeſ Zolkug ii ecretum immntari potuit? Ad quæ Spiritus S. Forti animo eſto, Nlagha us 1 ge Salute ne vacilles ne dubite. Magna virtus & vi veræ pæniten- tendi J. quæ 0 tia, uaæ terrificæ Majeſtati Veim infert, vincit 3nvincibilem, nelat remedium eſt B 3 . 2 .—— Y 2 7 . ineommutabilem, placat iratum. Perſevera in capta hon⸗ deſperatis. deſpone gui, ⸗ ſl. — 6 744 CoNCIO XLII. Judicii extr. metu non deſperandum. diſpone domui tuæ; & virtutibus, quibus poter, animum orna; poſt triduum veniemns ad te, ut animam tam leſtibus Zaudits infera- mus. Quibus dictis Spiritus S. diſparuit, Juvenis poſt tri- duum obiit, cœleſtem gloriam per veram Confeſſionem & pœnitentiam, cooperante Spiritus Sancti gratiãa, conſecu- tus. Faſte Mariani Feſto lentec. Ex quâ utrâque hiſtoriàâ ſeſe iterum pulcherrimarum cogitationum & doctrinarum ſa- . præſentem remonſtratum volui:— Ergo non IX. Quam non deſperandum ſit, ſed cum omni fiduciâ de Dei bonitate & miſericordiâ infinità bene ſperandum, deſperan- dum, etiam S „ — „ e eI fragili & de- dum vivitur, etiam maximè fragili & profundisſimo pec- ſperato pec- catori, etiam ubi quaſi Supremi judicis lata videatur Sen- catori. tentia æternæ damnationis, quæ nonniſi erit conditionata; ſinempe in peccato perſeveret finaliter, & moriatur homo; tum enimverdò de hoc actum eſt, juxta Dei legem ordina- jann .“W infer- de etiam poſt mortem ſententiam meritæ damnationis ſu- no jam poſiti ſpendi, & jam inferni tormenta paſſos ad vitam & pœni- (ſententiis tentiam revocatos fuiſſe, ut v. g. per interceſſionem beatis- Divinà ſu- ſimæ Virginis, & ex occultis Dei Judiciis: de quòô plura Jo- ſpensâ) ſal- annes de Carthag. Tomo 2. de Arcanis Deiparæ L-sb. Iz. Hom. 1S. vati fuere. yihi in folio, fol. 113. vel in at. à f. zog. ubi, ſuppoſitâ veritate & doctrinãâ, quòd: In Iuferno nulla eſt redemptio, inquit: cum eo tamen rectè ſtat, quèòd ex occultis Dei Judiciis, aliquos in mortifero peccato decedentes, ad vitam revocaverit, & peractâà legitimâ pœnitentiâ, ſuſceptisꝗ; Sacramentis, tan- Exempla ta dem ad ædes coœleſtes eos tranſtulerit &c. Et ex Rutilio Ben. lium. zenio Epiſcopo Lauretano L. 2. de Anno Jubilæà c. ar. dicen- te: quosdam ad vitam revocatos ex Inferno & ex ſtatu da- mnationis, cùm ad illum non eſſent tunc finaliter deputati. Englgrave Cæl. Emp. F. B. Dominici G. z. ad ſin. & F. SMampt. B. E. FG. 1. f. 178. Vid. Conc. 95. n. 3. Id hoc loco adhuc breviter addi, neceſſum eſt: quamvis, ut dictum, deſperandum non ſit, neuti. lutarium ſcintillæ variæ produnt ultrèò: Ego verò in rem riam; quanquam etiam Caſus extraordinarii doceant, ſubin- kutiguan un tlin tmitati ong el eIbus in ſee hiun cniler one tli. wöge ulel Dylun nm Ad fortins peccatoreſurgendum: &c. 745S u;H neutiquam excludi tamen, quin potius evinci, & ipſum Chri- Nec ſine ſpe, ine ſtiano neceſſarium & utilem JIudicis fſupremi & Iudicii ex-nec ſinc timo- tm. tremi timorem ſanctum & ſalutarem; de quò ſaprà Conc. 1. . ncdhumn eloren g Conc. Syy. qui à deſperatione abducit, ne in Judicio extremo “ e denique ſit deſperandum. Ergo metu Judicii extremi non Wloiie tantum non deſperemus, ſed noſtrorum peccatorum & in- rimmA firmitatis conſcii, quò magis nos in periculo eſſe adverti- Feromm mus, eo fortius omnes animi vires ad reſiſtendum tentatio- nibus intendamus, & eò maglis duobus velut brachiis, no- mifi ſtræ humilitatis & Dei dilectionis, Deum, ſi nos ad Inferos Petdn ſtatuiſſet præcipitare, ejusque miſericordiam infinitam ap- Anoc. prehendamus, & arctifſime ſtringamus, uti ajebat Mendi- dauda cus ille, Deo conjunctiffimus, de quô Drexel. Tom. 1. in Helio- itoud n trop. Lib. 2. C. I. Enit. ew Joanne Taulero, & infrà Conc. gy. n. 4. Ita Inrta, nobis grave non erit, cum Deo in Infernum ire, qui nolle- enain. mus ſine Deo in cœlo eſſe. Itaque ubique nobiscum ſit ant,Di. Deus, in omnem æternitatem à nobis benedicendus. * Vid. S. Thomas 2. 2. c. 20. de Deſzerat. g. 21. dAe Præſampt. Iuaſt. 733. Authores in genlen⸗ de Faſilanimitate. Jacob. March. Hort. Paſt. Tr.1. de Offc. Pa- hanc mate- . Sn Ta 1, d Beſeza:imn à l. a,. Loapncs Miiot. Hecdl iam Se Exempl. Iadice E. Deſperatio. Georg. Stengel. de Zad. LDivin. M To. I. C. a1. umma Des in malos bonitar. & LTib. 2. Exemplorum cap. z. Alex. Calamat. l a. Diſe. a6. V. Miſericoräala Dei. nen C Diſc. ya. V. obſtinatio. Ludov. Bloſius Canon. Vitæ Wirit. laene cap. 35. Joſ. Speranza de Orat. Puncto 132. Mercator, Nacl. Ca⸗-⸗ techet. cap. 2. d f. &a. de Ses oppoſita deſperat. Leclt. 21. Leop. WK Mancin. de Pafj. D. L. 3. Diſſert. 2. P. I. à f- mgo. Nicol. Turlot. nida YJYheſauro Dolctrin. Mor. 2. p. 1. &.. 1. F.29. & ſéqu. Pœdag. Chriſt. 9 i To. 1. P. 2. C. 23. 4 Jol. 61o. de Sye. & To. 2. P. 2. C. 15. Jedt. 3. 4 Jol. 66αο. erkaode & F. 1. Tom. 2. C. 2. Ledt y. Ae à deſperaztioné erepto per Angelum lnnen Liſt. Euſtach. de Roſar. O. Præd. Arrheue mor. Exhortat. a . En f. 292. S. Magdalena de Pazzis tentata à dæmone ad fiii- lter lh cidium, es quòd damnanda, apud B. V. opem quæ it & mnn⸗ lchtl de ud. c.rtr. bbbbb 111- 746 CoxNci/O XLIII. Ad obtinendum cœlum, e vitandum luler num invenit. Franc. Poier. S. J. de tribus Coronis B. LE. p. 3. c. 9. F. 3. n. 6.F. 237. Matth. Faber. Dom. I. Adv. C. 9. n. 4. Paciuch. in Jon. Ledt. 21. F. 16. Paulus Zehentner, Promont. male ſpei. F.z Labatal. Deſperatio: & Miſe gricordia Dei. Abrah. à S. Clar4: . in Judd r E. 3. à f. y 37. Joann. Biſſel. in Exempli Tragicit, quin- tor n. 4. & ſequib. & à num. 2y. Poly anthea: V. Deſzeratio. Th. Kemp. Lib. z. C. -pz. Ex multis circumſtantiis notabi- lis valde hiſtoria de doemone incitante ad flagitia & vo- luptates juvenem nobilem ex objecta jam deſperata ſa- lute: Delrins Düquiſ. Mag. L. 6. C. 2. J. 3. 4. 3. 2 f. 9o3. Pexen- feld. Concion. Hiſt. 3y. Petrus Pennequin de Amore Divino. Diſert.2 de Fiducid in Deo, in Chriſto, B. V. &. Joan. Jahoda 8. J. citatus n. 3. Vid. ſuprà Conc. 11. u. §. Conc. 39. à n. 6. Conc. 10. n. II. hiſtor. Conc. 55. & 9 7. n. 4. Conc. 95. n. 3. e⸗ 23˙2.: 6383- 23 83. 43 ¾. K3 3--5382⸗ 43 ½. 4383. 3 . 2348. 4385. CoNcIo XLIII. Metu extremi Judici; & pro obtinendâ Sententi Electorum, & devitandâ Sententi reprobo- rum, nihil non boni agendum: Adverſi Pa- tienter tolerandum, & Peccati fugiendum i in hâc vit. Dom.1. Adv. Amen dico vobis, quia non , prateribit eneratis hac, donec omnia a Luc. 2I. 32. Dom. 3. Adv. Ego Vox clamantis in deſerto. dirigite viam DPomi. ni. Joann. I. 23. Dom. 4. Adv. Vox clamantis in deſerto: barate viam Demini Lucæ 3. 4. I. Re- emo)t nugnad ele ave ere po Mer denimt is te Ac uur, nn, caben eteen mſe e N lnn Cudne en. ſeerobi unkr (cmanka lcij 4 tring mno natie lnott lnn ortuer Bene Age: Suſtine, & Ahbſiine. 747 i Pligioſiſſimus Ludovicus Granat. agens de ſeveritate ju dicio cx Ahif Judicii extremi, quam inter alia demonſtrat ex Sen-rcmo nihil iClut N tentiæ gravitate, tria obſervat momenti ſummi, à certius, mihil ſrant,A¹ * „ . . „ — . M ngiiſiir. nobis ſeriò ponderanda. Certè hæc (de Judicio Ex- formidabi- ) Moti tremo) tam vera ſunt, ut nihil poſſit verius excogitari. Tam lius, nihil, i magna & formidabilia, ut non videam, quid formidabilius quod magis gtn eſfſſe queat. TLam veſtra autem, ut nihil magis ad vos perti- 40 UNrumm ,. geede nere poſſit. Dom. 2. Adv. Conc. 2. G. 3. ante fin. Ita omnino eſt. an. „m Nihil verius & certius, terribili adventu & judicio Chriſti: mitelm edò enim tendunt ſeriæ illæ Chriſti admonitiones: Amen dico ſon iu vobis: non præteribit generatio hæc, (ſcilicet omnium hominum, αο id eſt, hoc ſœculum, quod deinceps erit usque ad finem munci, ita S. Hieron.) donec omnia ſiant. Cælum & terra trans- ibunt; verba autem mea non transibunt. Lucæ zI. 32. Citius coœli transibunt & peribunt, quàm mea verba transeant & per- eant: Sicut ergo cœli, utpote ſolidiſſimi, qui quäſie re ſuſt funt, Ut ait Job 32. 15. nunquam peribunt; ſic multo magis Ent Verba, id eſt, oracula & decreta mea, non excident, ſed reipſa ndr W empicbunrur. quia cœlis ipſis ſunt ſolidiora & firmiora⸗ ei a Janſenius: Ego enim verbo meo cœlos creavi & ſolidavi. ſta 8. Chryſoſt. Cornel. in Matth. 24. 37. Vidit nimirum Chri- endo! ſtus, ea „quæ nobis adverſantur, & diſplicent, difficulter apud nos invenire fidem, maximè quæ de morte, judicio & inferno; quia nos ipſos nimiùm diligimus, & meliora ſem- ℳ per nobis ominamur: Itaque jurat quodammodo per cœ- lum & terram, per thronum & ſcabellum ſuum, ſe non emanſurum, ſed venturum ad judicium. Viderint ergo, qui, judicii timore abjecto, ita vivunt, quaſi Chriſtum men- dacii arguere velint. Faber Dom. I. Adv. C.9. n. 4. Judicio quid „ certius & verius: Dein quid illo formidabilius? quid ſu- DNNO premo Iudice? quid rigoroſiſſimo examine Nquid ſententiâ damnationis, ejusque executione: Ex dictis. Denique hæc tam noſtra eſſe, ut nihil magis ad nos pertinere poſſit; qui ib bbb z ipſi 5 enn 748 CoNcIO XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum ipſi præſentes futuri ſumus, viſuri, audituri, accepturipro nobis alterutram ſententiam, vel Flectorum, vel damnato- rum, juxta quam in æternum nobis vivendum eſt, in conti- Cœlum & Huo vel præmio, vel poena: delectat, invitat & allicit illud Infernus ſint meritò hominem Chriſtianum; terrificat hæc: Certè hi duo duo Poli a- poli eſſe deberent omnium noſtrarum actionum moralium ctionum no- ac totius vitæ, nempe Sententia æternæ vel vitæ vel mor- ranum ur tis, quarum una neceſſariò nos manet & tanget. Quid igi- d OaiRca tur ita torpemus, ita ſalutis noſtræ curam negligimus, ac 1 ⸗ Ianle evitelnus. cium:? ubi ratio, quæ hominis propria eſt? cur ita jacet ob- ruta atque penéè ſepulta, ut nihil omnino tam magnis exci- tata rebus ſentiat? nihil ſibi in futurum opportunè provi- deat? Dum tempus habemus, dum vita manet, dum Eccle- ſiæ voces nos monent, dum judex ipſe patienter expeétat, aſſidue vocat, manum jacenti porrigit, veniam petenti of- fert, quid negligimus nunquam rediturum hujus vitæz mo- mentum, qué aut cœlum aut infernus nobis in præmium vel pœnam obtingat, neceſſe eſt, idꝗque noſtra voluntate, noſtro merito? quis tam ferreus? Cùm hæc ipſa oannes Baptiſta: Vox clamanti in Aeſerto; dirigite, parate viam Domini, populo annuntiaret, faugere à ventura ira, inter eos, qui timore WIar perculſi ad Dominum revertebantur, ipſi quoque Publica- ni & milites (gemus hominum profligatiſſimum) ſuppliciter ab eo quæſierunt: Magiſter, quid faciemus & nos? Lucæ z.1I2. Cur ergo non idem & nos quæramus, quod flagitioſi homines quæſierunt, cùm eadem nobis ira idemque judicium impen- deat? Granat. cit. Illud nobis faciendum eſt omnibus viribus, omni conatu, omni curàâ ſupra totum mundum, ut obti- neamus ſententiam Electorum vitæ æternæ, & evitemus damnatorum æternæ mortis: hoc opus, hic labor, hoc to- tius vitæ noſtræ negotium, ad quod in præſenti, unaà inſtru- endi, inflammabimur & urgebimur. Aures, oculos, ani- mos erigite patienter. L II. In nihil ad nos iſta pertinerent? ubi, quæſo, ſenſus: ubi judi- * Ve r uuam le Ete nutdltta Winisc⸗ Cicren R. lta ccin ſninan Wn, Unmn ſteye. imme Mre - lt c iun un 1 S== efitent, Mpot n leoo enen Cefls,Vi Eempen giabil Etan ani 6 (ſocon — Ieenm Fortiter Bene age: Suſtine, &; Abſtine. 749 nnn II. In tribus tota vita hominis confiſtit: Agere, pati, fu- Tota vita ho- 1. Wminis In tri- Camna gere. Age . Suſtine, Abſtine. Declina à malo & fac honum, P ſa Uin efſe, Serva Mandata. Mat. 19. 17. Quis autem ſapiens nolit vi- e, conſiſtit. eneticho tam ampleécti, & evitare mortem, tam diram, camque utrin- nmmIin que æternam? Deum time, ait Divinus Eccleſiaſtes c. 2. 13 & en. mandata ejus obſerva; hoc eſt enim omnis homo. Omnis in hoc ho- ( minis conſiſtit vita beati. Illo enim ſolo acquiritur, quid- ned quid verè & ſolidé beatum facere poteſt, ait Campenſis. Corn. Sbii ec. Et adeo, qué ſolo evitari poſſit damnatio: beatitudo enim & damnatio, utraque æterna, à contrario & ſuo modo agtimn Pari paſſu ambulant, &£ quidquid fit ad obtinendam beatam e vitam, idipſum etiam fit ad evitandam æternam mortem. unkcck. Unum neceſſe eſt: aut bene æternùm aut malè. Sternitas Symbolum repelkt, vVitæ per Symbolum p almæ adum brata „ & mortis per gla- rterhitatis wenie. dium ancipitem & vindicem. Elige; illuc ducit Crux, huc ſari. & mi- Tite Voluptas. Et: Momentum, unde pendet æternitas, ſcil. ul- .. NNrein timum vitæ & temporis, Memento, te unam duntaxat habere ani- olunre mam, eumque immortalem, ac ſomel duntaxat te moriturum, nec à o. Wwoze ad vitam eſſe regreſſum s unam quoq;, tantum te habere vitam, uNNx BWasnqz, B revem, nec aliam, quäm llam, qua modd utern: poſtea unam inne ſolum ſupereſſe gloriam, illämq æternam“ illi ergo vivere, ſatage. tta ehhi B. Tereſia. ap. Cornel. cit. Hæc meditare, & bene cogita, unde ſnin evidenter infere §ͤ illud ipſum à me titulo hujus Concionis propoſitum, hic pertractandum, ſcilicet, tuum unum uni- ſoir cum negotium & laborem eſſe debere, ut æternam obti- imk neas gloriam, & evites pænam; A ſimili urgetS. Paulus, do- Simile à Cur- ie Cens, TItam noſtram eſſe ſtadium & agonem virtutis, in quò ſu in Stadio. 1 tdi ſemper ad meliora, & ad bravium, præmium, ac coronam ?: Cov. 9. 4 ing jugi abſtinentiâ & corporis caſtigatione, currendum & cer- 2 bN. tandum eſt. En modum mediumq; Virtutu, quâ bene agas; Alſtinentiæ, quäâ te ab omnibus Dei præcepto illicitis cohi- beas; & Patientiæ, quâ pro Deo & cœlo adverſa feras, idque multo conatu, magno fervore; ſocordis enim animæ eſt di- ainker Quisque de- los,Al⸗ H bet conari, ut It primus in LI Bbhb bbb 3 Lere; clo. 7 ⁰0 CoNcio XLIII. Ad obtinendum Cœlum, evitandum lufernum non damner: Waisgue enim conarz debet, ut en cælo ſet Primus, pri- 5„ cere: Sufficit mihi, ſi ſalver, ſi ad cœlum perveniam, modè Pug na Spiri- mümag ibi referat bravium, inquit Chryſoſt. Cornel. in n. Cor. 9. 23. tualis 1. Cor. 9. V. Roderic. P. I. Tr. I. c. g. n. 2. & hic, infrà Conc. 6o. n. z. V. Th. Kemp. 27. &2. decertans, ab omnibus, eum in agone impedientibus ſe abſtinet. v. 29. bid. ab omni cibo ſuperfluo corpus gravante, ab omni & exhauriente, per omnia temperans. Et illi quidem, addit Gentium Doctor, at corruptibilem coronam accipiant, nos autem incorruptam. Ilidem. Præclarè Tertull. ad Martyres cap. g. Si tan- tum, inquit, terrenæ gloriæ licet de corporis & animi vigore, ut gla- dium, ignem, crucem, beſtias, tormenta contemnant, ſab præmio laudis hiuemanæ; poſſum dicere: re er iſzæ paſſtoner ad conſecutionem Qui ſint an- Slarte gec, 4. Optimè notat Cornel. hoc loco, in hoc Spirituali tagoniſtæ in & Chriſtiano ſtadio, curſu, & certamine antagoniſtas eſſe hoc ſtadio; mundum, carnem, dæmonem; Pugnam eſſe caſtigationem Pugna corporis & omnia ardua virtutis officia, quæ cum conffictu Præmium, interno vel externo peraguntur: Bravium eſſe coronam in- loria æter. corruptam gloriæ æternæ; Pœnam victi eſſe reprobationem An & confuſionem æternam. v. alt. Metam eſſe æternitatem- æt. Poëtarum figmentum eſt, quam hiſtoriam ſeribit Pau ſanias Artalanta in lib. 4. de Atalantâ Aſii Arcadum Regis filia, ſui ævi longe for- curſu retar- moſiſſimâ & tantæ pedum velocitatis, ut omnes ſuos coæta- datâ, & victa neos curſores facile ſuperârit: quam curſu ut vinceret Hip- cupiditate pomenes à ſe adamatam, ut victor in præmium illam acci- auri, in tri⸗ Nreaii aurca, ucz ſucceſſuve in ipſo curss fervore in viam proe- “ Cerat; iis verò, auri cupiditate, tollendis VII90 etardata, vi- Applicatur. Ginbolo z§. Careli Sephani Dictionar. Hiſzor. E. Heppomenes. Quis- dque ad metam æternitatis currimus vel in præmium ac- cepturi viéctores cœleſtem gloriam, vel victi, in pœnam, mMortem: Antagoniſtæ demon, mundus, caro; hi objiciunt e poma –— L. 3. c. 1S. num. g. Omnis, qus in agone contendit, in ſtadio & curſu peret Conjugem, vel victus oceideretur, tria accepit poma MWicolao. Fexenfeld. — vmugl e tan ccelleet exiter . k. ſe rean Emmauren cntiin Menrt l an uln, de eWweniag lechroek lunlt, Murh i, Liguit (Anie ekta r, enn Helt, Clicern tei Pse tcon e Up kthitati ſnet ine — lnn no 4 1C . 4 Ll oKount ſehſen edoni enetrure 1. Nen . Alin iene te yjtni ogentut ciiutl Cilsde rionen CNEicch m i. Cdnwnben tetnint thriin elelkh⸗ Sam . Nithe fum talt C& iatn aon, ichn vom FPortiter Bene age; Suſtine, & Abfſiine. 75 ½ poma gulæ, libidinis, auri avaritiæ, vel tria poma expreſſa 1. Vo. 2. 16. Concupiſcentia carnu, oculorum, & ſuperbia vitæ; vel: voluptatum, opum, & honorum, ut vincant: ſed gus in agone tam gravis momenti contendit, ab omnihbus ſo abſtineat, necefe eſt, ut vitam ſervet cum glorià æternam, mortéêmq; devitet cum æternâ confuſione. V. Brev. Dom. g. Pent. Lect. 2. Noct. ðð 1 III. Notiſſimum æternitatis ſymbolum eſt annulus in Pro cœlo ſe recurrens: ſap. Conc. 35. n. 3. Englgr. Lux Evang. Emblem. 1I. duidquid Eam autem, plùs quàm Fide novimus eſſe duplicem, & feli- agendum, pa- tiendum, fu- cem & miſeram, duplici Extremi Judicis ſententiâ clariſſi- giendum. mè expreſſam. Jam quid non agendum boni, fufferendum mali, cavendum peccati, ut felix nobis in ſortem & partem veniat, non item miſera? Æliano ſcriptore L. . var. hiſt. c. 21. Ismenias Thebanus, vir ſapiens, legationem patriæ causâ ad Ismenias Le- Perſarum Regem ſuſcepit. Hunc Tribunus militum LTi- gatus in gra- trauſtes, ex officio ad Regem deducturus: Verùm, inquit, 6 tiam annuli Thebane hoſper, lex eſt apud Perſas recepta, ut qui in conſzeltaum Rega ſe in terram . 2* 9 . “ D —— rojedkti venerit, non prinz ſermonem cum eo conferat, quàm eum adoraverit; Plol Cti, ſeſe . maοα . incurvat, il- quòd ſi ergo lubeat eum adire, peragés, quod Lex jubet. Ismenias: lum tollendo, Dac, inquit, & Regi me ſiſte. Et cùm jam eò ventum eſſet, an- ut Regem nulum legatus, quem geſtaverat, digito detractum claàm adorare vide- abjecit ad regios pedes, & mox procumbens, velut adora- returr. ret, illud animo ſecum verſabat: Nontibi, ſed Annulo- quem iterum ſuſtulit, tanquam adorationis munere perfunctus. Drexel. to. I. de Cælo L. 2. C Iz. FG. . F. 273. Plurima ſunt, mi Chri- ternitaris ſtiane, gravia perpeſſu, & aſpera factu, & difficilia declina- annulus omni tu. ternitatis annulus aſpiciendus eſt, aut beatæ, quam conatu di.- pollicetur, aut miſeræ, quam minatur Deus, Juſtus Judex, gnus eſt. Vi- ₰ * „*½ . * * „ „ T⸗ V 1. & reipsâ conferet, cuivis pro meritis aut demeritis. Hic 'e ut æterni 21. —. . „ tati vivas. rité conſideratus difficultatis multum ponderis aufert. Vive, ut vivas Eternitati: quidquid in mortali moliris vitâ, Kternitati geris vel miſeræ vel beatæ: Currendqum eſt, cer- tandum eſt, Agendum, Patiendum, Alſtinendum & fugiendum: H Aen. ðèðñß 8 Acus vir- Age nalum D ona & virtuo se, 7 al dendlama verſ⸗ 2, Pug zenditem Vi tio- tutum diffici- ſa. Deſiderio Eternitatis beatæ, & fugâ miſeræ, tibi vim les leniendi facias. Eſt venia inimico danda, & quidem de corde!? ar- Matth. 15. 37. Non tibi ſed aunulo, æternitati, & in hujus gra- tiam, non inimici. Eſt injuria gravis concoquenda! Acer- conſideratio- quum eſt, ſed annulum æternitatis inſpice; Lex Dei jubet. ne æternita- Tis. Inducétione bus bolus: ſed condias eum, & dicas: Non tibi, ſed annulo- in praxi plu- æternitati beateæ te vincis. Agnoſcis conſcientiæ tuæ pru- rium caſuum. dens dubium aut errorem circa Religionem & Fidem: Sne Malum face- Fide impoſſibile eſt, placere Deo. Hebr. II. 6. Enus Dominus, una Fider, bonum autzm dißicile, ait A- riſt. 2. Eth. ris, cum Amicis? Non tibi, ſed annulo æternitatem attende, . r. Colum ſuſpice, Infernum inſpice: non reſpectum huma- nnum, temporalia: quid prodeſt homini, ſi mundum univerſum lu cretur, animæ verò ſaæ detrimentam æternùm patiatur? Mat. 16. 26. Eſt facienda reſtitutio famæ injuſtè ablatæ, etiam cum tui, ho- noratæ perſonæ, dedecore & infamiâ? Reſtituenda ſunt bo- na aliena? Docet S. Auguſt. Epiſt. ya. ad Macedenium: Sde rer a. liena, propter quam peccatim eſt, cùm reddi poſſit, non reddatur-e non ags pœnitentiam, ſod Fngi 3 ſ⸗ aukem veraciter non agalur »non remit- titur peccatum, niſi reſtituatur alblatuam. kegala Juris 4. in Sexto. Henr. Caniſ. fol. og. in Kegulas Jurt. Difficile eſt poſſeſſa dimit- tere. At meliora ſunt bona æterna temporalibus, quibus injuſtis illa perduntur, & hæc: Non tibi, ſed annalo. Eſt la- vandus æthiops, pellis inveteratæ malæ conſuetudinis, quæ elt altera natura, ponenda? Sed æternitati difficile eſſe non Qdebet, ne Conſuetudo hic ferrea, illic æternum ignea fiat. Vitanda eſt perſona peccati complex, & proxima occaſio, ſed animæ tuæ agglutinata, utilis, ſi non & neceſſaria? Non tibi, ſed æternitatis annulo. Matth. IS. à v. y.. Glorioſa hæc æterni- tati faga, & averſio, & eò neceſſaria. Abficiendus ſuper- bus præſertim laſcivus cum nuditate, luxus veſtium: Id diihcile, maximé in fœminis, quarum cuti is annexus eſt. OUM Ergo, tendum officium, relinquenda bona; obſtat Vxor cum libe- 75ꝗ2 CoNci/Oι XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum PyprlmI n⸗ Rcodle N Alu Roriot ecen neſen Etegre ten evon nrd EW won mmnude ſyekre ton 8 ſonrne S Wc. , S ſa ceupent ro:Kt oabet ſeolluc lidrun liniti. Tiim e/a. 1ſbbe lunge. nda!. ſedsn ete. Hicken K , Mu iin rcund. atten, Aumbun. Nuinziu cumtiſe da Nrr un, ! . I ,Mn ſeit. . . N 14 Iella Ginis, a Nenote TH Mon c e us ii, e 4 ſſaſa G Ergo, ſi Deo obedire nolis, veſte gloriæ ætern confufione denudata, palam in cxtremo judicio toti mundo aſtabis:! Conſcientiam premit occultum peccatum: quod Petrarcha de Carolo Magno, priusquam diviniore r Fortiter Bene age: Suſtine, &o Ahfſtine. ““ immortalis cum Supprimit illud aut timor, aut verecundia tegit:? In Sacra Confeſſione, utut difficili tui victoriâ, aperiendum eſt, ut ſit confeſſio, & confaſio coram ſolo Dei Vicario Sacerdote, ti- bi adducens gloriam & gratian terhamn. Eccl. a. 2r. Poœnitentia glorioſa. Morbus & dolor infeſtant! Dic alacri animo: Non tibi, ſed annulo. Paupertas & rerum inopia premit:? Dic denuo, dic centies: non tibi, ſed annulo, ſed æternitati be- atæ, ne ſequatur, & ſit, miſera. Non ſunt condignæ paſſtones hu- jus tempori ad futuram gloriam. Rom. g. 15. Nallus labor durms, nul- lum tempus longum videri debet, qus gloria aternitatis acquiritur, ait, S. Hieron. Conc. al. num. 3. Quidquid faciamus, aut patiamur, gemmeus æternitatis anzulu his omnibus digniſſimus eſt, audireque ſententiam: VZenite Benedidzz & c. In hujus gratiam nihil laboris recuſandum, nihil afflictionis non tolerandum patienter. Aabuc ununm, modicum eſt gg. 2.z. quingenti anni, mille etiam anni anam modicum ſunt. Poſt hoc modicum, æternitatis beatæ annulus tradetur. Adeo adtus virtutum 17* „ ⸗112% . ⸗ . „„ Dẽ „UP ℳ ‧° „ difficillimi æternitate leniri & condiri poſſunt: Quando ma- gis non ita difficiles prœæceptorum Eccleſiæ; quæ dedecus eſt violari tam facile, peccato etiam gravi, uti comeſtione carnis die vetito, neglectu Miſſæ die feſtivo, & c. & ſic cœlum perdere. Sæpe unicus virtutis actus heroicus difficilis, ini- tium eſt, & cauſa ſalutis ac magnæ perfectionis. Uti in S. Joanne Guelberto. Sicut & in humanis promotionis magnæ unicus Actus egregius: cujus exemplum (onc. ſequ. num. I. Omninò ſantus hic cogitatæ Kternitati annulus bo- nos & ſanctos facit. Sed mundanis alii ſunt annuli, quibus occupentur, delectentur, innectantur miſerè miſeri. De- Caroli Maa claro: & facit huc inſolens, & inauditum amantis delir ium, gni inſanus dio colluſtratus efſſet, commemorat, & Religioſus auctor. ut CcCCCC hiſto- a- amor, qu?s cadaver per- ditè amavit. D õ ſervire conſueverat, & poſthabitis regni curis, aliarum re- rum omnium, & poſtremo ſui ipſius oblitum, diu nullâ in ſupereſſet, inſperata mors infamem fœminam abſtulit; cu- jus rei ingens primùm in Regiâ, ſed latens „gaudium erat. Deinde dolore, tantò priore acerbiore, quantò fœdiori mor- bo, correptum Regis animum videbant; cujus nec morte conditum, onuſtum gemmis, & velatum purpur, tam mi- crebroô, velut ſpirantem; reſponfſuràmque compellans: illi QGurna ſuſpiria, illi ſemper amoris comites lachrymas inſtil- Annauloina- Iabat. Donec Colonienſis Antiſtes cælitùs edoctus, phil- cadaveris re- perto & fub- Jato reſipuit. linguâ annulo cum gemma, cui amatorium venenum indi- tum, exemit. Quòôò ſublato, ad fuam reviſenti Imperatori, eſt, penitusque reſipuit, & amores ſuos in eum, qui ſe dili- Fernes diligit, totos tranſtulit. Hæc ego, uti Petrarcha, re- ero, ut rei fides non apud me, inquit, quæratur, ſed ut ajunt: penes auétores maneat. Erglorave Cæl. Emp. F. & Noannis Apoſtoli, g. I. mihi d f. 66,. citant Franc. Petrarcham L. I. Epiſt. 5. P. Waa,a. Magdaleine L-. 3. C. 9. Quis inſaniam talem non ex- ecretur? Non fabulà, ſed innumeris exemplis compertum efſt, plurimos ipſi dternitati annnlo pr. æhabere alios annulos turpes, nec non fallaces, divitiarum, honorum, & volup- tatum, quos dum velut adorant, ſibi exitium parant, negli- gunt- 244 Coxcio APII. A obtinendum6 Cœlum, vitandum In, ernu hiſtoriam maximè admirandam enarrat: Carolum Regem, quem Magni cognomine, æquare Pompejo, & Alexandro audent, mulierculam quandam berditè & efflictim amaſſe, ejus blanditiis enervatum, neglectà fam, cui plurimùm in- . re, niſi in perdito ipſius amore acquieviſſe, ſumm cum in- dignatione ſuorum & dolore. Tandem cùm jam ſpei nihil lenitus furor, ſed in ipſum obſcœnum cadaver, & exangue, inſanus amor translatus eſt, quod balſamo, & aromatibus ſerabili, quàm cupido amplexu fovebat. Amicam ſuam curas laborésque ſuos narrabat, illi blandum murmur & no- Eico in ore trum in ore cadaveris reconditum latere, compertéôque fub S horrificum ſpectaculum, ac maximè abominandum viſum — inmne ene. V. ſes, Ltern te, itm Nani in ros e ;e eldor AIbosce knns Uchen Ahin Miran ſ⸗ ht 4. Dei APunN (cclelag- lerin er⸗ 5 ſi ipib c cr ſot l — lee SM 2 .rM o Tortiter Bene age: Suſtine, & Abſtine. 75 1Neen guntque omnem ſalutis curam, ſummè neceſſariam, quia keru Etenæ. Heæc iterum incidenter. namale, IV. Veruùm, ſi parum ſpirituales, magis animales & ſen- Quid non lumm ſuales, quod experientia docet, minus flectimur Sententiâ agendum, ut e. & æternitate beaté, annon cogamur ſententiaâ & æterni- æternum Iin tate, impios in ignem æternum præcipitante: Caſus hu-ignem & in- Lcn mani in mundo & notiores nobis, ſed & magis ſenſus no- famiam evI- Ni ſtros qui afficiunt, docent, etiam mortalium audaciſſi- er Caſibus me mos metu pœnarum, ignis præſertim, minis intentatarum, kumanis, dunn vel aliorum exemplo, qui eas paſſi ſunt, ſubfugiſſe, & à ſco. fioim leribus deſtitiſſe, nec non Principes perſonas metu & terrore nenmg infamis ſupplicii ſeſe ſubduxiſſe, relictis Uxore, liberis, bo- eunen nis, incognitos ita ſeſe ad infima fſubjeciſſe, paupertatem & umm mala paſſi ad extremum vitæ usque. Auſcultemus unum btuoun & alterum talem Caſum. Sixtus V. Pont. Max. (de quò An- Sixtus V. PP. mn tonius Cicarella, poſt Bapt. Platinæ & Onuphrii de Vitis Pon- duis: dm tif. f. 515.) ex Ord. S. Franciſci, natus parentibus infimæ con- uH ditionis & in paupertate; adeo, ut ipſe de generis ſtatusque wi ſui humilitate tenuitateque verba faciens, dicere ſoleret, ſe ,i. domo natum illuſtri; domus enim, in quâ genitus erat, cùm ef lacero tecto magnàâ parte eſſet diſcooperta, a ſole maximè il- — nin. luſtrâbatur. Hic, inquam, Pontifex electus Anno 1;585. Aufterita- peh 24. Aprilis, per primos Pontificatús ſui dies, ad juſtitiam ad-te multos umin miniſtrandam animum ad'jecit, illiusque auſteritas & in of-continuit in nith ficio continuit multos, multorumque audaciam refræna officio, & ee vit. Dein cogitationes ſiias convertit ad exſtirpandum ma- nit ie pro. „NNn gnum Banditorum numerum, qui ab omni parte Statum viaciam a i. — uni Eccleſiaſticum affügebant, quorum tanta erat licentia & in cariis expur- Hy ſolentia, ut nusquam locus inveniretur, ubi homo ſecurè gans. ne vivere, & ſua tueri poſſet. At Sixtus contractâ cum vicinis perunm Principibus amicitiâ, ab illis impetravit, ne ſceleratis iſtis UIS receptacula præbeant; magna quo jue præmia ſtatuit his, . qui aliquem cx lis trucidaret, exquiſitis ſuppliciis tollens & efi medio, ſi qui caperentur ex iis, qui copiis iſtis præerant: gra- Gr. Ves quoque pœnas denuntiabat eorum parentibus, amicis, CccCC Z & Statuâ æreâtionis, aut contentionis. Ob hanc cauſam partim, partim 756 CoNcio XLIII. A obtinendum Cœlum, evitandum Infernum & aliis quibuscunque, iis aut faventibus aut fuccurrenti- bus. Quo juſtitiæ rigore id effecit, ut brevi temporis ſpa- tio omnis Banditorum inſolentia repreſſa ſit, & radicitus ex- ſtirpata. Interim dum tanta viget juſtitiæ ſeverita s, unus- quisque ſibi metuebat, nec erat, qui alinmm offendere aude- bat, cùm etiam iis, qui manum gladio ad eduecendumadmo- verent, capitis pœna eſſet irrogata: Quéô factum, ut lites ac diſcordiæ, quæ paſſim inter homines ſolent enaſci, aut pu- Anis, aut verbis dirimerentur. In ore enim omnium erat: WNunc tembus Sixti eſt. q. d. non eſt nunc tempus pu gnæ, ul- ideo hono- etiam ob rerum neceſſariarum abundantiam, quam & tunc ratus. caril. & toto Pontificatůs ſui tempore Romæ ſervari mandavit, ut, multis Italiæ locis inediâ afflictis, Roma ſemper abunda- ret, Romani primis illius Pontificatus Annis Sixto in Capi- tolio Statuam æream erexerunt, cum haâc inſcriptione: r- to E. Pont. Max. ob quietem publicam, compreſoa S:‿ariorum exulumg licentid, reſtitutam; Annonæ inopiam ſublevatam; Erbem dificit, Viis, aqlt e dable, illuſtratam. J. P. Q. R. Hæc ex Cicarella. Cœte- ruùm dum hiſce occupor, alius mihi dictat liber & Author, ſub hujus Regimine Pontificis Sicarios taliter repreſſos, evanuiſſe. Horum primus in manus juſtitiæ incidens, capti- vus tenebatur, usque dum alter caperetur; qui alter pri- mum veru infixum ad ignem, foro publico, vertere & aſſa- re cogebatur: ita ſecundus intercepto tertio punitus eſt: Metu ignis Qui rigor divulgatus ita terrefecit omnes hos Banditos, ſica- exſtirpati Si- rios, aut latrones, ut vix ſecundo vel denique tertio, ſuppli- cio ita affecto, horum nullus amplius comparuerit, eorum inſolentiâ, ut dictum, repreſsâ & radicitus exſtirpatä. Tan- tum potuit comminata pœna ignis ejusque metus. Liceat hinc à me cogitata, à minore ad majus, promere, ad Deum & Chriſtum ſupremum judicem & extremum, cujus juſtiſſi⸗ mam ſcelerum vindicis ſeveritatem ſapra pluribus expreſſi- mus Conc. Ig9. & ſequentibus, ite 26, & Sententiam ferentis in im- ppert s 1 Kicium e ſ,6. 08:0 pam & Koneg 1 iln m am 0,te Thes iden md nd ſios: 4 lir. 4. n K. ſene y. uen art 6apun or Gl⸗ ſutte, uſennn — currentr. Nporisſ. Waiser. Ulagun. lere aude. unadno⸗ hulteze ia mium er Nenæ iin partn wam Ktonc iWendt. . ertbun d in N. tidt i unerin len alfi k. (AS Auntes ſyellb, n AeN 1 , 4 Itetelen nitot ncltol leri eoN u . ie . 4 n ſſt 1se elenbn 1n immittit. Pellem pro pelle. & . Job. 2. 4. ortiter Bene dge: Suſtine, & Abfline. impios: Conc. 34. . ſequentibis nig, ad Conc. zo. & quidem æter- ni ignis. Hic Dei filius in ſtabulo natus parente pauperes in paupertate educatus & vivens, jam tum impiis, ut à ſce- leribus abſterreret, non ſemel tantùm ignem minitatus in poœnam æternam ſupra Conc. 32. R. g. & Io. Conc. 15. n. 2. à Reſur- rectione gloriosâ ab æterno Patre ſuo exaltatus: Philip. 2. g. dataâ ipſi omni poteſtate in calo & in terrà Matth. 25. 15. cum ad Ju- dicium extremum venerit, præmiaturus bonos, orbem to- tum à malis per ignem expurgabit (VV. Cornel. in Hebr. 1o. 27. fg 2. I. C. & in I. Cor. 3. 13.- F. 277.: 2. C.) deturbabitꝗue hos ad in- feros, æternum igne arfuros. Quid: an credimus: Apud multos vix apparet: etenim annon tantâ ignis ſolius propo- ſitaà pœnâ ab omni ſcelere & peccato efficaciter deterrea- mur, ad quidvis bonum etiam arduum, ad tolerantiam o- mnium afflictiomum moveamur: compellamur, ne & ipſi veniamus in hunc lo-um tormentorum. Lucæ 16. 21. & ignis? qui non eſt, ſicut focus noſter; quò tamen, ſi manum mittere cogeremur, quidvis faceremus, ſuprà Conc. 37. e d. Auguſt. & num. Io. ex Granat! Ne perenni cremer igne, optas; ergo: declina à malo, & fae bonum. Serva mandata. Ouis nolit ad horam uri Lau- rentié igne, üut aternum gehennæ non patiatlr incendium, ait S. Au g. §. 1. de &. Laur. Vt vitam ſervet, ferrum patieris & igner. En tan- tum à te non exigit Deus, ut ad horam ardeas: fer, quæ alias „* „ △ V. Alter caſus undique tragicus circa nominatum, ſau- prdà Conc. al. n. z. Albertum I. Imperatorem, & ejus Parrici- das ſeu Cæſaricidas, eligentes, ex pœnæ formidine, inopi- am &c. Res refertur: Ehrenſpiegl deß Ertz⸗SGHauß Oe⸗ ſterreich L. 2. cap. 2. à f. 243. Tobiaâ E- ellero in Imperat. Alberto I. à fol. 399. Jacob. Bidermanni Acroamat. I. Lib. 2. à f. 180. u. ad ſol. 202. Ex quêô partim & ſuccinctiùus. In prædiéti laudatiſſimi Cæſa- ris Caput coronatum comminabatur: Conjurationis caput auctôrque erat johannes, ætatis annorum 19. Cæſaris ex CcCcCCC 3 „ Albertus I. parricidio impio neca- tus. Fratre, Rudolpho Duce Sueviæ defuncto nepos, quem ſe- ð cum 758 CoNcio XLIII. Ad obt nendum Cœlum, e Vitandum Infernum —.—.— cum in aulaà habebat, ipſe Tutor: In fœdi facinoris ſocieta- tem funeſta Procerum confilia pertraxerant Gualterum de Eſchenbach, virum illuſtrem, & inter Germaniæ dynaſtas genere opibusque clarum, de qué potiſſimus hic erit ſer- mo. Ergo, loco opportuno non procul ab Arce Habſpurgenſi aggreſſi Cæſarem, minimè cogitantem: primus joannes Dux Alberti Tutoris ſui jugulum ſtricto mucrone petit; ali ad hoc omnes, velut accepto ſigno, hi latus haurire, hi pe- ctus fodere, hi, quàâ parte quisque potuit, feriunt: dum de- nique equo lapſum obtruncant, fœdéque laceratum & ſan- erat, ſe ſubducunt, inſpectante tragœædiam Leopoldo Alberti Cæſaris filio cum cœteris Aulicis, nec dum transvectis, ex Ceſaricidæ alterâ fluvii ripâ expectantibus: Dies atro calculo digna, ad pœnas va- erat prima Maji anni 1308, quâ nonaginta annis ante natus riè tracti ad mille, omnes fere nobiles. ſylvarum, é terrarum cavernis, domormque angulis Si- carii, pars capite truncati; pars eliſis cruribus in rotas im- plexi; pars quadrigis diſtracti pars facibus uſtulati, miſe- rum in modum carpuntur, lacerantur, torquentur. Et ſic hujus parricidii conſciorum aut participum omnes, quo- e p,;; arcibus fuére, morte mulctati, aut in exilium e patriâ ejecti. lbſe Larrici. oannes „ cui hiſtoriæ Parricidæ nomen ex demerito ſuo ficem effu- ndelis tacit rt giat, exul, ficem poſſet, ex amplàâ Provinciâ, quam ſolus omnem qditio- mox Cœno- Né tenuerat, profugus in totâ Germaniâ exi ium in ſylvis bita. quærit, mutat hoſpitia, abjicit veſtes & perſonam, fame preſſus, nunc mendici, nune peregrini, paſtoris, ſervi ruſtici, mentitus, donec furtim in Italiam pervenit, ubi ejurato Principe, inter S. Auguſtini religioſiſſimos clientes alleétus, cùm Religionem verbis ſolennibus juraſſet, vel latuit perſe- quen- guine ſuo innatantem, relinquunt, fugâque, quod facile erat Rudolphus I, Alberti parens. Inſecutus non tantum conſcientiæ malæ carnifex Cæſaricidas, fed ii etiam autho- ritate poteſtatis vindicis quæſiti, inventi, extracti è latebris rum in mille, Nobiles fere omnes, & ſolo &M quatis decem tribuunt, & hujus crudelis facinoris caput, ut fallere carni- ls ren mist es omn 4 inor, ton ngs DNerawe⸗ (usan tumn, blin amnunet ru enen Poigpoti Mlir Aeur l tgunege H Upeſhe, ertumlal Uimk tr unkatn ſ lun 8 ttigin õ r Tortiter Bene age: Suſi ine, & Abſtine. 759 bcm quentium oculos, vel, quod (cribunt alii, à Pontifice abſo- leumg. lutus à peccato, de cœtero ad Imperatorem Henricum VII. S tum Piſis in Italià morantem remiſſus, ab hoc (cœteris equi- alk dem omnibus ad mortem damnatis complicibus) facti pœ- Kare nitens vitæ gratiam accepit, ſed in Monaiſterium . Auguiſti⸗ NI niPiſis relegatus, ibique mortuus A. 1313. 13. Decembr. & ſe- nsage pultus. E adigit metus & expectatio tormentorum & in- ſenI famis ſupplicii. Sed quid Gualterus noſter! Ealther? hujus eeh uarces omnes deſtructæ & raſæ. Quæritur & ipſe ad non kichu minora tormenta & mortem, neque ignarus accuratiſſimè; uunclh miſer, vagus, profugus, timens ac tremens, dies noctésque vol fiie in omni umbraâ carnifices illi occurſabant. Audiit ſocios o de ſceleris alium in crucem iiſſe, alium ab equi caudâ rapta- DNec, turm „ultima omnia perpeſſum, inter exquiſitos cruciatus lc, animam efflaſſe; alium in ſtipite arſiſſe; mullis ante ſe neque Gualterus eIS fuge conſilia, neque antra & latebras, nec amicorum auxi- metu infamis m tee . . ⸗ &α; iupplicii Aum lia profuiſſe. Ergo denique metu malorum, cùm nullibi in ur man ſibi ſecurus & conſtans videretur, & diu conquiſitus, nec exul,incogni- ieluehni inventus, ex certis indiciis putaretur, ſibi mortem volun- tus, ſuhulcum F tariam conciviſſe, ne in poteſtatem vivus veniret, obſoletâ agit annis 3 5. n. jam veſte indutus pro pretioſis, barbâque, & fame inſuper, iett. curaque deformis, ita incognitus quam occultiſſimè in . NNe Wirtembergiam defertur, & diu meditatus, tandem in pa- ;GE go ignobili paſtorem ſuilli pecoris exorat, ut in Partem nsen cuſtodiæ admiſſus, ſubulcum agere paullula mercede per- icet mittatur, levia hæc ratus, metu, quod ingruebat, periculi: dhh Et quòusque ita Subulcus ſerviit? (audite rurſum, & ob- eE ſtupeſcite) ipſos quinque & triginta annos continuos, in- nenh certum laborioſius, an patientius. Poſt hos miſerè & ſorte In extremis nis infim transaétos, cùm animam agere ſe ſentiret, perſonam nomen per- ,m ſuam ſtatumque priſtinum aperuit Sacerdoti, ſe eſſe dyna- naneſar Girutid ſtam illum Gualterum de Eſchenbach, quem interempti Perlt. iemm Ceæſaris reum, cunctæ proſcriptionum tabulæ, annis am. NNe, plius triginta requiſitum ultimis cruciatibus devoverint, iithere⸗ quo- el. nomen, aut palatium, aut opes, non conjugem nec li- beros, tanti habuiſſe, quin eorum ſuaviſſimæ conſuetudini 760 CoxciO XLIII. Adobtinendum Cœlum, évitandum Infernum quorum cruciatuum timore perculſum, quidquid in vitã Pretioſiim habuerit, reliquiſſe, & non genus ſibi ſuum, aut omnes exilii ærumnas (dum Judicem effugeret) putarit Præferendas: Jam in extremis poſſe ſe quidem mortalium minas, quas tot annis expaverit, impunè contemnere: co- terùm eo diſcrimine defunctum, majoris ſupplicii metu Mors Chriſti graviſſimum parrici dii ſce- lus, à pecca- tore commis- perturbari, quod irrogare ſceleri cœleſtis Judex ſoleat, ad cujus formidabile tribunal jam nunc evocetur. Hæc poſt- quam prolocutus eſt æger, collachrymante adſtantium tur- ba, reique novitatem admirante, naturæ conceſſit, ab Vdal- rico Comite Wirtembergiæ, re intellectaà, honeſtè tumula- tus. Tantum effecit in hoc Domino Gualtero metus mor- tis infamiæ, tormentorum, hujus mundi maloru VI. Facilè denuo apparet, quò verbis meis collimem: Amemus vitam zlternam, alt S. Auguſtin. & de Eerb. D. & eX eo noverimus, quantum pro lid laborare debeamus, càm videmus homi- nes amatores præſentis vitæ ſic pro illà laborare, ut, cum venerit metus mortu, quidquid poſſunt, faciant, non ut auferant, ſed ut diſerant mor- tem. Conſideremus breviter hic, adhuc & longè gravius Parricidium fuiſſe peſſime perpetratum indigne & liberè à pluribus, qui omnes latere non poſſint, certèò certius ad ſupplicia multò acerbiora, cum extremâ infami, confuſio- ne & dolore trahendi. Annon iraſcimur ſupra memoratis Cæſaricidis? annon pœnas, utut graves, tanto ſcelere di- gnas decernimus: annon credimus, Gualterum providè & ſapienter, dimiſſis opibus & voluptatibus, etſi tam arduo conſilio & medio, vitæ ſuæ, ne in torturas incideret, conſu- luiſſe, quidni & animæ ſuæ expiatæ: Sed quis? quid? ubi? &c. quis parricida? Ruminemus facta & dicta ſup. Conc. 24. n. 3. & c. Nosipſi parricidæ imò deicidæ fumus, Chriſticideæe, Englgrav. p. 2. Dom. Qvinquag. qui peccatis noſtris tam diræ mortis à Chriſto exantlatæ cauſa ſumus: an ergo effugie- mus, 1s, ini metun (ution ſeemit olccius, ortoren erlisn, . gem mor. Mitw ſcum) ris w Won auan licin n ernn — Ifum w. = gemn nec . D 2 .„. ₰ „△ . 8 ☛ extremi: Imaginemur nobis ita loqui Gualterum efficaci- ter: Ego ſceleris unius, quod in hominem ſemel admiſeram, Oolnencin: et) Mti Wortäumn Meter e⸗ Dhrämn 1 Cen Hxc. WN r, A. veſtetundh metoon rum 8collinr. 6. G VlePW , u M, . 4 5 Ne gan O E L ( 7 10 Elich i, C . leked. Mumm lon, l , CN. ,H plicium) apparabat. Vobis iſte rogos ſempiternos & pe- animam pauper egensque exhalàrim? Vos interim rei gra- Mechtl de Jud. extr. ò mus, Judicium Dei? an hoc, & pœnas in eo decernendas, non metuimus: æternas! Ignis aliorumque ſuppliciorum? Confuſionis & infamiæ coram toto mundo in die Jjudicii Gualteri ad nos oratio: . 1 . . . Seſe adeo ti- conſcius, dum vivere poſtea licuit, impendentis ſupplicii muide ſup- horrorem circumtuli: Vos Deum cùm ſexcentis injuriis læ-plicium & Ju- ſeritis, novis eundem laceſſere, ſecurè pergitis? Et me, qui-dicem tem- dem mortalis udex, vos Immortalis rapi trahique jubet. poralem: no- Mihi ſecurim ille & rotam (grave quis neget:? ſed breve ſup- Pis Judice eo intenta- r e.. ri æternas rennis incendii cruciatus comminatur. Comparate nunc n 5 A4S meum veſtrumque crimen; conferte partium Judices; ſup- plicia cum ſuppliciis componite; dicetis ipſi continuò: ni- hil neque in judice meo fugiendum, neque in ſupplicio ti- mendum mihi fuiſſe, præquam in veſtro inſit formidan- ddum. Quæ igitur dementia eſt, ut rectè me feciſſe judice- Exprobratio tis, qui brevium dolorum metu, tot annos, à thalamo & noſtræ de- Conjuge lubens abeſſem; qui nuntium, liberis amicisque mentiæ. idcirco remiſerim; qui lares beatos & amœnas arces, qui hortorum delicias, qui menſæ cupedias, qui rerum omnium illecebras, vagus extorrisꝗque abdicaârim; qui in exilio ob- ſcurus & ignobilis ſenuerim; ac poſtremò inter ſubulcos Nos nolle viſſimæ periculo, quò animarum interitus metuendus eſt, æterna ſup- adduci pertinaciter recuſetis, non eò quidem, ut ad meum plicia metue- exemplum dimiſſis opibus nudi profugiatis, ſed ne tan- dam⸗ quam gryphes auro avarè ſordidéque incubetis! Nec ut Vo- da tugete. Iuptates, etiam honeſtas, faceſſere, ſed ne fœdas fœtidàâsque arceſſere perſeveretis! Yac. Bidermann. cit. Nempe, quod mei hoc loco intenti eſt, verè peccatores cum horrore metua- mus Judicem Extremum & certiſſimum ſcelerum vindi- cem; hujus ſeveritatem ut evitemus, ſit nobis propoſitum firmiſſimum: vitam in meliùs mutare, errata agnoſcere & Dd ddd cor- inſuper actione ſincerâ, ſi quas nobis immittat a quéis patienter toleratis æternas illas antevertamus pœ- nas, metu quarum meritèòè bene agendum,, patienter ſuſti- nendum, & vitii quidquid fugiendum. M Exemplum VII. Adduco aliud adhuc fortius argumentum de ipſo Chriſti ti- Chriſto Salvatore noſtro. En & hic mortem timet, pecca- mentis mor- ti noſtri in ſe clementiſſimè ſuſceptam pœnam. Ita enim tem natuta- S. Matthæus 26. 37. & 35. Cæpit contriſtari & maſtus eſſe. Tunc lem in horto ait ills Triſti eſt anima mea usq; ad mortem. Et v. 39. Procidit in fa- Propbter Pece ſuam grans & dicens: Pater m- ſi poſſtbile eſt, transeat à me ca- cata noſtra, ,“ , . D Mein e Lodee J, Ian. 6 ca ipfſi aliena, lix ſte. Ita & ſé cundò erte oravit. Ibidem; Liceat ex te, fubeundam. Amantiſſime Jeſu, Fili Dei „ cauſam quærere: Cur times adeo? cur paves! cur triſtis eſt anima tua asq; ad mortem; à cu- jus facie tremit terra, contremiſcunt columnæ coœli, mo⸗ ventur cardines; qui tribus digitis aphendi molem terræ, cujus verbo facta ſunt omnia? Paves, & contriſtaris in tantum, ut & ſicut gattæ ſanguini decurrentis in terram, fuerit ſudor tuus! Chriſti triſti- Liac. 22. a4. Triſtis eſt anima mea usq; ad mortem. Talem habuit tia quanta. Chriſtus triſtitiam humanam ac naturalem, quam in ſe vo- luntariè permiſit, qualem nullus hominum habuit, nec ha- bebit, juxta Suarez. Et juxta S. Auguſt. Tanta eſt triſtitia animæ meæ, ut parim abſim à morte. Alii: Quæ poſſet mortem affer- re, niſi ego meâ virtute illam impedirem. Leop. Mancin. de Cauſæ hujus Paſſ. D. L. 2. Diſſ. 1I. f. 6I. Cauſas hujus Triſtitiæ veræ in Chri- Triſtiti?. ſto, & infirmitatis Naturæ humanæ, Variæ à 88. Expoſitori- Diſcipulo-bus & PP. afferuntur. Uti: præviſam Diſcipulorum fugam, um fuge & & ſcandalum: ut volunt S. Hieron. & S. Hilar. Peccata o- Ka alun. mnia & ſingula omnium & ſingulorum hominum, quæ o- mnium ho- Mnia in ſe, quaſi Propria, luenda & expianda ſuſcepit, ut pro minum pec- iis injuriæ & offenſæ 115 Deum Patrem ſatisfaceret: Anima cata, quæ in enim Chriſti à primo Conceptionis inſtanti in Deo videbat ſe expianda omnia ſacrilegia, homicidia, adulteria, libidines, furta, ca- ſuſcepit. umnias, blasphemias, aliaque horrenda & immania ſcelera, X 762 CoNciO XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum corrigere, pœnitere, à peccatis abſtinere, cum Krariarum ictiones; hocte W(W r Is ellet in eo in titudo arimnos ſtudinen⸗ tunenprt Vmnmen 1t Kwi Rd, wicen elgo (llen,4 onnn I bhhrn e — - 8 =,, ind 4 3 — . = =— (hnnin Mci, Gnni Muorneri Norts t ac tan onn paye 4 gebi ers/ E. num fisbr is 8 r ienn — Ugratiarun 4 ſiones awns N. tenter ſcti. eat 9t Ke en Curtfin vorten, ul. E (Eli, j1 tent i nNe mint e Uinbeehe ſritmni 7 Gunmſ. ziC Eyoſtor Ucnfagen Necce , ℳ et: ANn eo Nidnhr kutn 6 rum elſlet gravitas, quanta Dei offenſi majeſtas. Poſait Domi- gratitudo hominum, præſertim quod prævideret, tam pau- per omnia innocens, alienis, & noſtris oneratus peccatis, Fortiter Bene age: Suſtine, & Abſtine. M 763 ac pro illis compunctionem & dolorem ſuum elicuit, ac KS illa commiſiſſet; videbat enim, quanta ſcelerum ſingulo- Ingratitado hominum & exiguus ſuæ nus in eo iniquitatem omnium noſtrum. Iſai. †3. 6. Alia cauſa: In- cis hoſce ſuos dolores profuturos: paucos enim ſalvandos; * paſfionis fru- plurimos verò damnandos, ob ſuam negligentiam & ingra- qus titudinem. Taceo cauſas alias hujus triſtitiæ; Omnium Cauſa prima- tamen prima & principalis erat mors imminens, quam ipſe ria ipſa mors humanæ naturæ, ſibi liberè relictæ, infirmitate abhorru- & tanta tor- erit, & viva apprehenſio inſtantis Paſſionis & mortis, ut pa- menta infa- tet ex eo, quèòd Chriſtus orans ait: Transeat à me calix iſte. mmiq- Prævidebat enim Chriſtus omnia & ſingula tormenta, fla- gella, opprobria, alapas, irriſiones, blasphemias, mortem & crucem, ſibi à judæis infligenda, ac vivaciter dolorum ſin- gulorum magnitudinem & acerbitatem penetrabat & pon- derabat, ut ſibi jam illa pati videretur; quæ apprehenſio tantam ei triſtitiam & angorem intulit, ut gemeret, treme- ret, langueret, palleſceret, viribus deficeret, & penè conci- deret, imò ut ſudaret ſanguinem; nimirum voluit Chriſtus hac triſtitiâ expiare lætitiam & delectationem, quam habuit Adam in eſu pomi vetiti, & quam habent ſinguli, dum pec- cant, in ſuis deliciis, opibus, honoribus. Cornel. in Matth. 26. 37. Mancin. cit. Audin, anima mea peccatrix, quàm Chriſtus Et nos pec- catis noſtris exhorruerit mortem corporalem! Et tu audiens ententiam icte een mortis æternæ, à Chriſto judice pronuntiandam, tuismet on time- tot ac tantis onerata peccatis, lapide durior, non metuas? mus:? evitare, non paveas: Conſidera ſingulis tuis peccatis tormenta ſin- non cura- gula debita, ſingulis ſenſibus; atrociſſima, æterna. Et quidmus? infers? Ergo hanc damnatorum ſubibo ſententiam? ibo ad infernum æternùm patiar: Stolidiſſimè: Quin ſolidius & rectius: Ergo, metu tantorum malorum & pœnarum, damni & ſenfus, corporis & animæ, æternarum (Expende ſingula Ddddd z. & 764 CoNCIO XLIII. Ad obtinendum Cœlum, ewitandum Infernum & apprehende vel unum faltem ritè) cum Dei gratiaâ, ſata- gam pro humano poſſe omnem implere juſtitiam, cavere ab omni peccato, & ferre æquo animo omnia mala hujus mundi & c. Fac hoc & vives. Ut cruciatus æ&ternos evadas, e- xemplo Olimpii, Abbatis, de quô Drexel. Zo. 7. Rogo damnat. C. 1z. Epil. f. 202. col. 2. med. Hæc de Sententiâ malorum. Simi- Hebr. 12. 2. liter de Sententià Jjuſtorum: De Chriſto D. S. Lucas c. 22. Chriſtus pro- v. 243. Apparuit autem ills Angelus de cælo, confortans eum: & ani- poſito ſibii mans ad ſuſtinendam crucem & paſſionem, propoſito gau- gaudio ſaſti⸗ qio & glorĩi4â. nuir S Hebr. 12. 2. Aſpicienter in auctorem Fidei, & conſammatorem Yeſum, ſita Cœli glo- 427 propoſito ſibi gaudio, ſaſtinuit crucem, confuſione contemptaä. id eſt, riâ ſußtine pPropter gaudium ſibi propoſitum ſuſtinuit crucem, ut mere- crucem. retur & aſſequeretur gaudium, quod Pater ipſi propoſuit, tum per ſe, tum per Angelum cit. Luc. 22. 43. ex Cruce ſecutu- rum, uti Reſurrectionem, gloriam corporis, exaltationem 88. Nominis ſui, ſalutem hominum &cc. Cornel. in cit. Hebr. I2. 2. Et tu, mi Chriſtiane, exemplum Capitis noſtri imitare, pro- poſitis tibi gloria & gaudio, bonisque omnibus, ex Chriſti Sententiâ omnibus Electis obventuris, æternis, & in infini- tum, ſuſtine crucem. Vid. Conc. 36. n. 7. Lect. 2. Noct. 6. Novemb. ERecl. 2. 14. & 70. 2. Ubi dcul £ & les videntur duæ illæ Eccleſiaſtis Sententiæ, Cap. 2. v. I2. Sa- ilulti, udi Pientis oculi in capite ejus Sultus in tenebri ambulat. Et: Cor Sa- pienti in dexterâ ejus- & cor ſtultorum in ſiniſtra illins. Eccl. 10. 2. An ſtultorum oculi in pedibus, quia in tenebru? & quomo- do: cor ſapientis in dexterâ ejus? Docebo breviter artem, uti habeas cor & oculos, cognoſcendi: verbo, an ſapiens ſis. Cor omnibus hominibus, & ſapientibus & ſtultis, eſt in me- dio pectoris, ad levam tamen vergens, ut docent Hippocr. Galen. Ariſt. cœterique Phyſici & Medici. Per Cor non cor corporis, ſed mentem, puta, rationem, voluntatem, affe- ctum, ejusque ope rationes accipe; quod enim cor eſt in cor- Me, h. Et huc alludit Paulus Tarſenſis, dum ait VIII. Itaque ſapere oportet: Vtinam ſaperent, & intellige- rent, ac Noviſſima providerent, ait Moſes Deuter. 32. 29. Mirabi- 4 ulads, Lipof in lex kulr. iens 1 lo ette ſerkece; ſet. Ja (oltans crnisil ikrun, Wibonv con Meligt rnt, nn/ (nc uun ſpesa Ein ſent . enpli crnne,, mce i, es neſ ui Pee t. ſ nhkfnnn — Ium, CaVere uhtwin eſaltge⸗ Un. An. uesea eun: Kl Opoſtoe. D §, dund amren ,H 1† 14. 1 enpt:Ie enn, vtine podt Tceſecxtu Yalutinen / Mhnn! Nitaten ,AU irin Aumt Gireliee . N u, Et: C . Bacln. gvon⸗ alten, ſpenſ⸗ ekinme. niſhoc⸗ (NONNO Atenn, . Iretn co. ſpiens eſt, de præſentè, quod poſitum eſt in ſiniſtrà. Ita S. D. Cornel. Portiter Bene age: Suſiine, & Abſline. 265 corpore, hoc mens eſt in Animâ. Senſus igitur eſt: Cor ſa- pientis in dexteràejus, dum omnia facit cum ratione & judi- cio; ſtultus ſine ratione & judicio, ex ſtultâ concupiſcentia. Sapiens circumſpectè, ordinaté & perfectè ſua facit, ut in nmullo erret: ſtultus improvide, languidè, præpoſterè, im- perfectè; hinc ſemper defectum aliquem operi ſuo admi- ſcet. Sapiens cor habet dexterum, validum, robuſtum, & conſtans in bono, ut in eo contra omnes Satanæ, mundi, & carnis inſultus immotus perſiſtat. Stultus verò cor habet ſiniſtrum, id eſt, invalidum, infirmum, inconſtans, quia, ubi bonum facere cœpit, mox levi tentatione pulſatus, ab eo deficit & reſilit. S. Hieronymus ad extremum judicium Sapiens Judi- intelligit: Cam ad judicandum, ait, Salvator venerit, agni ſtabunt cium & futu- à dextru, hadi verò aà ſiniſtris erunt, Matth, 2. 33. qui ergo ſapiens eſt, um ſæculum ſemper de futuro ſæculo cogitat, quod ducit aa dexteram: qui verò in- cogitat: Stul- rEſe tus præſen- in locum iſtum VEtinam ſaperent ac noviſſima providerent: Ergo aum 8e mun. ſapiens cor ſuum, actiones, cogitationésque omnes ad glo- uterque cor riam, quæ per dexteram ſignificatur, dirigit & intendit: Stul- dirigit & tus verò & impius omnia ſua ad damnationem, quæ per mentem: Sed niſtram ſignatur, in peccata ſemper, ac nulla non occaſione ille ſapienter, datâ, incidendo, nunquam horrendam illam ſententiam ob hic ſtulte. oculos ponendo. Beſ. de Iuferno Conc. . fF-zoz. ubi & : Proverb. 6.6. Vade ad formicam piger, & inſipiens, quæ in æſtate pro hyeme ſibi proſpicit indefeſsà induſtriâa, ne famem patiatur: Et nos de futuris iisque æternis non providemus. Vtinam ſape- rent & c. Ita &: Sapienti oculi in capite ejus. Chald. Sapiens con- templatur in principio, quod futurum eſt in fine; quidquid agi, pru- denter agas & reſpice finem. Sapiens oculos in capite habet, dum de excelſis, cœleſtibus, divinis & æternis contempla- tur, eôque omnem mentis ſuæ cogitationem, actionem, omne ſtudium dirigit. Stultus verò oculos videtur habe- re in pedibus, quia nonniſi terrena, vilia cogitat, amat, ſecta- tur. Sapere eſt, Noviſſima providere. Dd ddd 3 IX. Sit 766 CoxNxcio XLIII. Adobtinendum cœlum, evitandum Infernim In Com IX. Sit ergo concluſio. Damnationis ſeptentia quo. lmsk pendio: quo⸗ modo fugienda & ventura ira? quomodo obtinenda ſenten- hlun d e⸗ a tia ſalutis æterna? Reſpondeo breviter: Declinz à malo & fac üind D imnpio- ¹ honunm Serva mandata. Cave à peccato, quod adeo odit & Tinen rum, obti. Prohibet Deus: exemplo illius militis e2. KReg. /g. 12. verèe ſa- winun nenda Ele- Pientis, cum dœmon, caro, mundus, pravi ſocii, contra le- Eode ARorum. gem Dei jubent aliquid. Dein à peccato ponitendum eſt. (üjn Peonitentia autem non differenda. Vſus devotus Saca. osdvedn mentorum, efficaciſſimum remedium: eorundem verò ne- tconnn lectu, formidoloſum reddi udicium, monet Drexel. tom r. ider TIrib. L. I.c. g. Perſeverandum in bhono, & pro dono perſeve. den4 rantiæ inſtanter invocandus Deus. E Granat. Dom 2. Aädv. ont. i. orts in ſine. Jo. Mat. SPeculo Ekempl. E. Cæleſt. Glorid Ex. Ir. à f. 13. de Masl⸗ Novitio in Ordine perſeverante, roborato cœleſtis glori)z, yoin us SSInferni pœnarum intuitu. Age, Saſtine, Alſtig.— Anuthores Vi. Thom. Kemp. I. 3. ( “ : & m,. de lnit. Cr , Cornel. LI. de hac mate- cill. Engelgrav. Lud EVang. Part. I. Embl. 1. JO1. Speranza de ria. , , t ijrl ii7. OCrat. Paneto Ias. Drexel. zo. I. de æaternit. Conſid. g. Conclaſ. . n. I. hii & 2. æternæ morti ſupplicium, æterna vitæ præmium. Et hinc llai inde de Cælo; de Inferno. Paul. Segneri S. J. P. 2. Diſc. I9. in ir Homine Chriſtiano. E. ſuprà de Joſepho Conc. 39. n. 3. 4. & 5. Aliiq; . per decutſum Concionis citatt. V. infra Conc. 6o. & Conc. 2I. n. 3. Ante omnia Corollarium ſit hoc loco de Fide & Religione orthodo. utii Fice aa XA de quaâ ſupra nileng. 3. ingeſta mentio „ ea cum ſit baſis & iner abenda. R fundamentum omnis ſalutis, ejusque æternæ, omnibus woced viribus & contra omnes difficultates à mundo, carne & doee- in kan mone potenter motas conſervanda, acceptanda, & denique mmia tumulo inferenda eſt, adeo ut pro illà quidvis bene agen:. min dum, mali fugiendum & fortiter ſit ferendum, cum ſan- ſilube guinis etiam, ſi opus eſt, effuſione & vitæ, inter tormenta prann ſæviſſima. Eligendum potius, Deo dileéto emori, quiim in & offenſo vivere, ut ait S. Aug. Breviar. 1I. Aug. Lect. Z. Id qued kxjcj fecerunt, faciuntque SS. Martyres. Fidei & Catholicæ Re- ligionis —–— 7 toam AIler Cethol. tenenda, acceptanda. nn. ligionis zelo verè flagrantiffimus Ferdinandus II. Imper. de Ferdin. II. Aenteen. qu plura Guil. Lamormaini S. J. in Ejus Eirtut. Cap. I. ubi Zelus Fidei e fol.6. inquit: Vt nonnulli absq; temeritate ſe affirmare poſſe Cath. o exiſtiment, Ferdinandi zelo ac operâ centies centena millia el, hominum ad Eccleſiæ Catholicæ Gremium eſſe revocata; cðH., acdeoque omni jure poſſe ac debere harum Provinciarum, endunt fcil. Styriæ, Carinthiæ, Carniolæ, Bohemiæ, Moraviæ, utri- Gnsden usque Auſtriæ & c. Apoſtolum dici aut Apoſtolici Imperato- enſee ris cognomento decorari. Plura ibidem leétu gratioſa & mi- eno ra de zelo Ejusdem. Epitaphium vid. en R. Oit. infrà citand. r Neteſt. ad calcem Annalium. Cujus & Filius Ferdinandus III. paternæ PFerd. III. E pietatis heres & æmulus ſtrenuè fuit; ſicut & Nepos Leo- Leopold. I. E poldus I. qui & paucos inter annos integras urbes, regiones Asgoei; & provincias ab erroribus retraxit. Sed quænam hæc ve- Fides & Ec- ra Fides? quæ orthodoxa: quæ vera Dei Eccleſia, extra quam cleſia vera —1nuulla ſalus! Vera Fides in veraà Dei Eccleſiâ ejusque Doctori- Juæ:? Gnnkl. bus quærenda. Caniſius de Præc. Eccl. J. II. Wangelio non crede- Peun nom, niſe me Eecleſiæ commoveret aubtoritas, ait S. Auguſt. L. con- elß, ra Ep. Manich. c. g. ap. Cornel. in Matth. Argum. fol. 4go. Nos Catho- 1 5 4 tholici sanétam Catholicam & Apoſtolicam KRomanam Eccleſiam, o- Beo zienium Hocleſtarum matrem & magiſtram, ut Trident. vocat, agno- 46b h ſoimus, ejusq, veram Catholicam Fidem, extra quam nemo ſalvus eſſe N.„ν vorteſt. Cui ſoli competunt, præ omnibus aliis Sectis, Moti- ri Credibilitatis neceſſaria & ſufficientia, ſeu quæ illam fa- lekeb ciant Præ omnibus aliis evidenter credibilem, ſitque obli- meN⸗ Vita & omne charum poſthaberi debeat. Simulq, contraria Rieig orͤnis atq; hæreſes quascunq; ab Eccleſiä damnatas, & rejectas, & ana- themalizatas, Pariter damnamus „ rejicimus, & anathemazimamus bene 9 . h. De F . 64—W ſi .₰ 1 0 1 . Vti habet Forma Profeſſionis Fidei Cathol. Signatè: Hereſes eu⸗⸗ damnamus & erfores contra Catholicam Fidem, eôsque ad n ſuum & mendaciorum omnium patrem in orcum juſtis- n ſimè rejicimus: beareſe, inquam , & falſa dogmata damna- e mus, non perſonas, non homines; quos equidem veros hæ- réls,, hins 768 CoNcio XLIII. Aldobtinendum Cælum, e vitandum Infernum reticos, Formale non materiale tantùm, uti loquuntur Theolo- gi, & in heæreſ mortuos, omnes damnat juſtitia Divina. Sapra Conc. 1I2. n. 2. Cùm enim Fides interna ſit, Actus intellectùs & voluntatis, quæ intellectui imperat aſſenſum Fidei, & in captivitatem redigit omnem intellettum in obſequium Chriſtie 2. Cor. o. . Sic & hæreſis ſit intellectus error circa & contra Fidei articulum unum vel plures, & adeo contra ipſam Fidem, & quidem cum voluntatis, imperantis intellectui aſſenſum talem erroneum, contumaciâ, quæ verum & formalem hæ- reticum format: Non enim, ut quisq; primum in ſide peccàrit, hære- ticus dicendus eſt, ſed gui Eoccleſiæ auctoritate neglettä impias opinio- nes pertinaci animo tuetur- ait Catechism. Rom. P. 1. C. o. num. I. J. 111. V. Cauſa 24. q. 3. 4 C. 26. Inſuper nemo ſcrutari poſſit in- terna cordis, mortalibus non cognita; quomodo quis alium tanquam hæreticum in individuâ perſonàâ, non manifeſtum, Rejicitur non convictum, judicare poſſit, ne dicam, damnare? Proin- Calumnia in de falsò (in quem finem hæc inſerta ſunt à me) & cum in- Catholicos jacta. Eccleſia Dei, quæ? juriãà palmari, arguuntur Catholici, quòd à Profitentibus Fidem Catholicam exigant, ut ſuos Parentes cum ſuis, ei- dem, vel ſimili ſectæ falſæ immortuos, damnent, damnatés- que credant & dicant, quod altioris eſt judicii, eique relin- quendum: in cujus ſupremum Jus quis prudens falcem mittat? Eo magis, quòd vero abſimile non ſit, etiam & do- ctis & humanè ſapientibus, & plebe verò ut plurimùm ple- rosque & potiores eſſe materiale tantum, & non formales contumacesque hereticos- Et quis non execretur hæreticum formalem, ſeu qui voluntariè & contumaciter Veritati Di- vinæ & Fidei reſiſtit! Vid, infrà Concio 9y. num. z. item Conc. 1or. & Index Ker. VE. Hæreſis? Apoſtaſia: Fider. Cornel. Hazart. & J. Trium- pho veræ Eccleſiæ. Germ. edit. Colon. Iögz. in Dedicat. & Præfat. Eſt autem generatim Eccleſia Dei, omnium Chriſti Fidem atque doctrinam profitentium univerſitas, quam Princeps Paſto- rum Chriſtus tum Petro Apoſtolo, tum huſjus ſucceſſori- bus paſcendam tradidit, atque gubernandam, ait Petrus ⸗ niſius ſcham — es ir vonnal lie N ioular cdeli Celum, caro ſockeli Pepha unmren tbſece h. odelen Aümti ikamn lbiiie = S= nhen litin bi 1 = S= — 1 Uet in 4,0 n ahohn elicei⸗ Sr= IUnſon Enihmmxd li D. 4 publics lans, eqvam ihett nlnenun Grlhec. in. e Klleckisk aid nEEt malenr. Eetirit in. npin Hin 4 10. Rln! uipollti gbisalun Unitäkn, re/ bunn & Cu 1 voßteni lunnat5 elutdin. Geneen etimttr I. r in 4 fmis rretkcun einen enCnN t 1 genn ce L l e ſcceN. ſocet 4 bemm uus Fides Catholica tenenda, acceptanda. niſius in Samma Dockr. Chriſz. de Præcept. Eccl. g. 9. Vel ut Thyr- ſfus Gonzalez.S.]J. Gener. ÿerit. Relig. Cathol. &.I. F.g. ait: Nomine Eccleſiæ Romanæ non hic duntaxat intelligimus Eccleſiam particularem, quæ Romæ exiſtit, quatenus diſtinguitur ab a- liis Eccleſiis particularibus, ſed intelligimus Cœtum omnium Fidelium, qui obediunt RomanoPontifici, ut legitimo Chriſti Vicario & Petri Succeſſori, & Capiti viſibili totius militantis Eccleſiæ, quæ appellatur Romana à præcipuâ ſui parte, nem- pe ab Eccleſiâ Romæ exiſtente, quæ eſt reliquarum Eccleſia- rum mater, quæ etiam dicitur FPontificia, quiasummo Pontifici eſt ſubjecta: & Catholica ſeu univerſalis, quia per totum orbem eſt diffuſa. Obſervat autem uterq;, & Caniſius & Gonzalez, Eccleſiæ nomen non mereri quasvis alias hæreticorum & Schismaticorum, etſi fidem ac Doctrinam Chriſti profiteri videantur, quia ſummi Paſtoris atque Pontificis, quem Chri- ſtus Ovili Eccleſiæ ſuo loco præfecit, & perpetuâ ſucceſſio- ne in Romanâ Eccleſiã conſervavit, oves eſſe detrectant. Vid. Catechum. Rom. P. j. C. Io. n LL. Articul. Gmb. num. 2. & 3. à f. 11y. Et idem Caniſius gJ. 10. & 16. Eccleſiæ Authoritas. Et ita eſt, triumphat veritas, triumphat Fides Romano-Catholica, floret, florebitque: cujus amore, ex deſiderio ſalutis æter- &, O quantum rationi momentum & pondus! contempto-omni reſpectu & commodo terreno, Reges & Principes, Magna- tésque ſubmiſerunt ſe, ſubmittuntque S. R. Eccleſiæ, ejus- que Fidei Orthodoxæ, abjuratis erroribus, uti quondam eo- rum Majores Gentilismo, verâà ſanctâque ſapientia. E Palatinorum: Wolfgangus Wilhelmus Neoburg. Cliv. & Juliac. Dux, Auguſtiſſimæ Avus: natus 1578. Orthodoxum ſe publicè Anno 1614. profeſſus, etiam in Ditiones ſubjectas Cathol. Religionem introduxit, Infra Cone. 92. n. y. in hac ita conſtans, ut verbo & ſcripto teſtaretur, malle ſe vitam po- Principes Sæ- culo XVII. Ex Se- ad Fidem reniſſimà Domo Electorali, olim & Imperatoriâ Comitum Rom.Cathol. converſi. Wolfgang. Wilh. Neob. tia haberet, quàm eſſe ſe natum Principem, Ducatuumque Mechtl de Jud. extr. Eeeee here- 770 CoxNciO XLIII. Ad obtinendum Cœlum, evitandum Infernumn- heredem, etſi ideo multas contradictiones & offenfas paſſus: W in Faſſus, ſe ex lectione Summæ Doctrinæ Chriſtianeæ P. Petri Acck Caniſii: Qui obiit Friburgi Helvet. Ioz. 21. Decemb. indudtum ad Orthod. fidem amplectendam: Biblioth. Soript. §. F. edita berta Komæ 1676. fol. 662. Joann. Biſſel. Sept. 2. ad Ann. 1612. Cbriſt. Ott. laſt Hift. Seculi ALII. f. 322. Ge. F'iſtor. Decan. Lauing. Conc. Panebri g. Bellltt Ejusdem Sereniſſimi pie defundti 163. Zac. E, ähelm. In Hoff. Notit. G ein Frocer. & K. J. L. 4. C. I. n. 1I2. à fol. I22. in fol. Et comprimis Ipſius- (onmitsh met hujus Sereniſſimi Muri (zvit. & Fundamenta 12. Fund. z. à WGelyr f. . & dà f. 2rpy. Ubi de Petri Caniſii Summâ prætactâ. Wolfgan. (crn Philippbi gi Wilhelmi hujus Sereniſſimus Filius Philippus Wilhel- K, an Wilhel. mus, natus 1615. 24. Novemb. S. R. J. demum 1685. Ele- ſthinn cGtor Palatinus, Princeps magno & excelſo animo, inter ngn prudentiffimos Principes ævi ſui numerandus, magnum euphnin Religionis ſuæ Catholicæ ac tranquillitatis publicæ ſtudium (Anen præléferens: LIn Hoſy cit. Ipſe ad Superos Viennæ evocatus unne Conjunx ſe- 2. Sept. 16 /0. Conjugem habuit ſecundam Sereniſſimam Eli- vlu cunda. ſabethamAmeliam Magdalenam Landgraviam Haſſiæ Darm- txhant ſtad. natam A. 1635. ſuperſtitem adhuc, quæ primo Nuptia. aint rum Anno 1653. Diſſeldorpii Kal. Novemb. Religionem Ca- aena thol. publicèe in Templo, Electore Colon. Sacra faciente, rhe profeſſa. Hi Parentes ſunt Auguſtiſſimæ Eleonoræ Mag- (ion dalenæ Thereſiæ, natæ 6. Jan. 1I655. ob eximias dotes Leopol- (nfiin di Auguſtiſſimi Nuptias promeritæ, Ejusque thalamum in- mieth greſſæ Paſſavii 1z. Decemb. 1676. Joſephum I. feliciter enixæ inxn 26. Julii 1678. P. Zoann. Bodler fol. a. in ZPità Seren. Philippi E, lbhel an mi. In Hoſf. L.- I. C. 2. & Ii. 4. C. I. num. g. Chriſtianus Auguſtus, Mrk Woltgangi Wilhelmi Neoburg. ſuprà altum memorati, è Iannt Chrifſtian. Fratre Auguſto Solisbacenſi, Nepos, natus 1622. 26. Julii Aug. Sulzæb. S. N. Princeps tot tantarümque virtutum, quot & quantas mnsh natura mortalium recipit, vel induſtria percipit. In Hofy cit. leſtior C.I. n. II. Anno 1655. 30. Decemb. coram Eminentiſſimo Mo- . a guntinenſium Archipræſule Fidem Orthodoxam profeſſus: tie Cujus exemplum ſecuta Sereniſſima Conjunx Amalia B. ei = =D mem. tle rides Catholica tenenda, acceptanna. 771 . — sih mem. Inſuper ex eadem Sereni fſimâ Domo Palatina Gremio neèeun S. R. Eccleſiæ acceſſerunt, Friderico V. Septemviro, Exregi ichmn Bohemiæ, nati: Rupertus Viennæ ſub annum hujus Seculi IIA 29. libertatem filiorum Dei aſſecutus: Eduardus in Gallia: IEH Aloyſia ſeu Ludovica, à loco Natali Hollandina dicta, frater- ie nis excitata exemplis, itidem in Galliâ 16 9. ibidem Abba- MK. tiſſa defuncta 1684. Et omnium recentiſſimè Chriſtiani II. Ninim Comitis Palat. Birkenfeld. Füius, Princeps Chriſtianus nat. AIE 1674. Regi Gall. Generalés. Kelat. Francof. patlem. 1699. F. 94. Pleen Cætcrum & Sereniſſimâ Domo Saxonicâ Joannes Elector, r. is ipſe, qui Confeſſionem Auguſtanam, Lutheranæ Sectæ immn propagavit, biennio pòſt lethali morbo correptus, miſeran- un te Numine, ſe Deumque & antiquam, unicè veram, quam dn deſeruerat, Catholicam Fidem reſpicere cœpit, deteſtatus Ej G Lutherum, à quo turpiſſimè deceptum ſe lamentabatur, & Gmmd Sereniſſimis Filiis ad lectum mortualem accerſitis, ſeveriſſi- Nrde méè præcepit, ut infelicem hunc errorum magiſtrum, Luthe- ropxda ram, Saxoniâ totâ actutum proſcriberent, & ejicerent, ſi he- inne recditatem adire paternam vellent, quèd & ſanctè ii vivo e adhuc patri promisére. Poſt hæc Infirmorum Oleo inungi mele. Catholicorum more ad ultimam luctam, & 88. Euchariſtià lN Ceu Viatico ad iter æternitatis, jam expiatus inſtrui voluit, Jamm? univerſis autem, quos ſubjectos habebat, Populis denun- ai tiari ac prœcipi, ut ad Eccleſiæ cum ſcelere reliétæ Gremium ſe referrent. His in hunc modum rectiſſimè conſtitutis, SNMN lætus ac bona ſpe plenus, Poœnitentium morte feliciter ex- ummd Pirayvit. Veriſſima & comprobata hæc ſunt ex ipſismet Ori- ginalibus Litteris Filii ejusdem & in Electoratu Succeſſoris Joannis Friderici, expreſlis in Auguſtanâ & Anti-Auguſtanâ Joannes ect. Sax. iNA 14 Gunns peife⸗ Confeſſione editâ Viennæ A. 1681. juſſſin Eminentiſſimi nunc e S. R. E. Cardinalis Leopoldi S. R. I. Comitis de Kollonitſch, tunc Epiſcopi Neoſtad. & c. a fol. 129. P. Chriſtoph. Ott. Lih. 4. à4 f. 324. Vid. de Henrico VIII. Angliæ R. mortuo An. 1547. Eee eeęe 2 ſimile Mino M⸗ . nd 1 Dell Frider. Au Duces Saxo- Duces Saxo-Lauenburgici Fratres tres: Julius Henr Lauenburg. cum filio Franciſco Erdmanno, Franciſcus Carolus & Rudol- ali. Haſſiæ Prin- E Sereniſſimâ 77 2 CoxNeio XL.III. Ad obtinendum Cœlum, evitandum Iufernuumn: ſimile quid: Meâ Conc. ton. num. 2. ex Florem. Ræmundo . Ortu & progreſſu ac ruini bæreſium AlLI. Seculi Lib. 6. Cap. y. Re- Aug. centius eſt de Friderico Auguſto, nato 1670. 22. M. aji: Electo- El. R. Polon. re Saxoniæ poſt defunctum 1694. 17. Maji Fratrem J Ae Oaninem Georgium IV. Anno 1697. 17. junii electo & 15. Sept. in Re- gem Poloniæ coronato: Relat. Smeſtr. Francof. Vernal. A. 169 5. Jol. 22. & 707. in locum Joannis III. defuncécti 17. Junii 1696. Wid. fol. 6. Jam antè verèò Catholicæ Religioni ultrè manus dante. Ead. Relat. Autumn. Iogz. à fol. 7g. icus Pphus Maximilianus, filii Sereniſſimi Franciſci II. Ii, Hoſf. L. 4. c. Io. àn. g9. Chriſtianus Auguſtus Nepos Georgii I. Elect. Sax. tam intra morbi diem. Hic ex Conjuge Benedicta, filiâ ſu- pra memorati Eduardi Comitis Palatini Rheni Converſi in Gallia, Parens eſt Wilhelminæ Amaliæ natæ 26. April. 1673; & 1699. initio Joſepho I. Auguſto Roman. & Ungariæ Regi,;“ ſanéto Conjugii fœdere junétæ. En meritum fanctæ Fidei acceptatæ, uti & in Sereniſfſimo Wolfgango Wilhelmo Neo. burg. aliisque. cus Darmſtad. Cardinal. Epiſcopus Uratislau. &c. Annum 1634. fatus Catholicus, defunctus 1682. Cujus Fratre Georgio II. Neptis ſuprà dicta Eliſabetha Amelia Mag- Domo Landgraviorum Haſſiæ: Frideri- ex dalena Neob. PF. Chr. Ott. f. 322. Ii Hoff. L. a. Cz. Patruum hunc magnum annis hiſce ultimis ſecuti duo vel tres Principes Darmſtadienſes, ut conſtans eſt afſertio: Georgius, Philip- pus &c. Erneſtus Landgravius Haſſiæ in Rheinfeld, natus 1623. Anno 162. cum Sereniſſima Conjuge Mariaâ Eleonor4 Solmenſi, F. SS. Trium Regum Catholicam Fidem publ icè eſt Pkenr Rtinnuu Goron 5 4 (Do⸗ eder H vobosk Klenanea Unckvs lie ſoch.D och natus 9. Octob. 1666. nunc Epiſcopus Jaurinenſis Rab. Unga- (ughimn Hanover. riœæ. Joannes Fridericus, Dux Brunſwicenſis & Luneb. Ha. noveranus Anno Salutis 1651. Aſſiſi inltalia Catholicis adſcri- ptus: Auguſtæ Vindel. 1679. Decembri exanimatus quin- Er⸗ chelkx 1mſenue — MEN, 6 .. Re. liiededo. n ſonmen lil A ſuuc. lud mnog juskenng us Khe .lhufl. il ea de Ug Tlune H. ORCSNi. 1 nats un Heih Cometlii Vrl c,; nik hed⸗ drdde. HermoNe / ieri Ndorild TLides Catholica tenenda, acceptanlda. 773 eſt profeſſus Coloniæ, in manibus, ut loquimur, Maximi- liani Henrici Archiep. & Elect. primam fuam Deo litantis Hüoſtiam: ibidem 1693. 12. Maij vita excedens. Georgius Chriſtianus Landgr. Haſſo-Homburg. non ſine cœleſti pro- digio Bruxellis in Belgio converſus, Francofurti obiit 1677. Datholicus. Cit. E Sereniſſima Domo Ducum Holſatiæ Ale- xander Henricus Sonderburgicus An. 1649. converſus cum duobus Filiis Ferd. Leopoldo Decano Uratislau. Cathedralis, & Alexandro Rudolpho Canon. Uratisl. & Olomuc. Vita de- ſunctus 1667. Dorothea Eliſabetha, nupta Iluſtriſſimo Co- miti Ge. Ludovico à Sinzendorff, Viennæ 1665. Catholicis ad- juncta. Doroth. Hedwigis A. D. 1678. Bambergæ in Templo S. J. Catholicè profeſſa, ante in Lutheranismo Abbatiſſa Gan- dersheimenſis. E. Ott. fol. 329. In Hoſ cit. L. 2. c. 9. n. 36. 41. 43. F Sereniſſim Domo Naſſovica Joannes, Junior dictus, converſus 1613. & vivis exemptus 1638. Ii Hoſf L. y. c. 6. n. 35. & a2. Joannes Ludovicus Hadamar: Fidem Cathol. profes- ſus Viennæ 1629. 8. Septemb. Fundator Collegii S.J. in Ha- damar: mortuus 1659. 10. Maji. P. Ott. f. 330. ubi & tertium ex Naſſovienſibus Principibus refert, qui in prælio contra Tur- cas ad S. Gottardum gloriosè occubuit 1664. Flandrina Wil- helmi Princ. Arauſion. filia Pontificiam Religionem ample- xa, Abbatiæ S. Crucis Pictavii præfuit. Ln Hoff. cit. L. n. 3i. Chriſtianus Dux Mecklenb. Suerin. 1663. Pariſüs Catho- licam, coram Antonio Barbarino, Cardin. 29. Oct. Religio- nem ſolenni ritu profeſfus, poſtridiéque Sacramento Con- firmationis initiatus Ludovici nomen priori junxit. L Hoff. L. 4g. C. y. n. g. Ex Sereniſſimà Domo Marchionum & Princi- pum Badenſium, Guſtavus Adolphus, dein Religionem S. Benedicti profeſſus, Bernardus Guſtavus, Durlacenſis, inſti- tutus rebus optimis, literisque probè excultus, A. 1663. Pontificiam Religionem, cui jam dum A. 1660. die 24. Aug. in Cœnobio Hermoltheim prope Molzhemium in Alſatia ſeſe addixerat, publicè profeſſus eſt: Sacris initiatus 1668. deni- Eee ec 3 que Naſſau. Mecklenb. Bagden. —— — „ que Abbas & Princeps Fuldenſ. & Campodunenſis po mô à Clemente X. A. 1672. in Cardinalium Collegium as- 774 CoNciO XLIII. Ad obtinendum Cælum, ewitandum Infernum: D (WINA ——,— — ſtre- ſumptus: A. 1677. 26. Decemb. Sacramentis rite munitus admodum pie obiit. P. Ott. fol. 331. In Hoffᷓ Lib. z. C. §. n. 33. ubi & de Carolo Friderico n. 3e. in Peregrinatione Italicâ A. 1671. ad Romana Sacra transeunte, Equite Melitenſi, piiſſimè mor- Didum Ber- tuO A. 1676. Idem Cardinalis auditus eſt dicere, ſeſe qui- quòèd & id face- nardi Guſt. dem mutaſſe religionem, gaudere tamen ſe, Card. rent plures alii Principes: cùm econtra Catholicorum Prin- cipum nullus ad Acatholicam ampliuùs tranſiret. Id plan? verifſimum & notiſſimum. E plebe rudes, ſimplices, in- doctos, quibus æqquè anima eſt Chriſti redempta ſanguine, ſeduci pervertique eſcà temporalium, officii, prædii, con- nubii, mirum non eſt, cùm ſimplices ſint. lus deficit, niſi malo ſpiritu ſuperbiæ, tædio Religioſæ au- ſteritatis ac obedientiæ, deſperationis, maximè verè libidi- nis (apud quos nempe Deus cum Fide generis fſœminini eſt. Pexwenfſeld. Hiſtor. 93. fol. 977. Khola Curioſit. Lit. M. f. 175.) du- Doctorum nul- ctus; nullus certe ſincero ſalutis ſuæ & Divini obſequii de- ſiderio. Res paſſim ab exemplis eſt remonſtratiſſima, fa- tentibus ipſismet Acatholicis. Novi tales Catholicos im- probos, dein pejores apoſtatas: quem ex arbore putridâ vel ſuccisâ fructum ſperes meliorem? qui quandoque cupidi- tatibus utcunque expletis, pertæſi, maximè verdò ſtimulis conſcientiæ nunquam dormientibus agitati, revertuntur in ſalutem; ſi quidem ſapere & noviſſima providere in tempore velint: quòô ipſo verè pœnitentes conteſtantur, ſeſe gravis- ſimè erraviſſe; uti errãrunt. Cùm econtra Religionem Ca- tholicam caro & ſanguts nulli revelare poſſit. En hinc ite- rum Notam veræ Religionis & Eccleſiæ Dei, quæ una tan- tùm eſt: Enus Dominus, una ſides, unum Baptüma! Epheſ. z. y. Ceu in quàâ nunquam non fuéêère & Principibus & Magnatibus, quandoque Regii etiam & Imperatorii Sanguinis, quibus ſacer Status Religioſus atque hic rigidus ſæpe, & Eccleſi 6 aſti⸗ cus ne mo Palth lenæ — Aua oes ede erinte laMelie — Cetatiſei enSX oli ſtectord WN nn el. CrsAuin whnnn Ci llen, ſe 8 I, hdo 4 tcicant 0 3 0 Heean TFTige, Catholica tenenda, acceptanda. 777 — ——— Snolte. cus in amore & veneratione fuit eòè usque, ut cum S. Paulo gumn s. Rom. I. I6. non erubeſcentes EFvangelium tales ſacratos Sta- nins tus ſine numero quamplurimi amplexi ſint & amplectantur. ymiA Talis Balthaſar Loyola de Mendez, à Baptismo ſic dictus, Re- S Ad gis Fezzæ & Marocco Mahometani filius natu maximus & R. Marocco. mm heres regnorum, conjugatus jam, & duobus filiis, quorum S. I. EI. alter in ſpreto à Patre regno ſucceſſit, ornatus, ſponte in In- Ce ſula Melitenſi Catholicam Fidem amplexus, dein 1661. S0. unki cietati Jeſu adſcriptus, ſacerdotio initiatus totus in conver- umèe tendis ad fidem noſtram Mahometanis olim ſuis, quorum ln Neapoli quinquaginta ſupra centenos convertit, majora e meditatus: Madriti in Collegio S. J. piiſſimè obiit 1667. 1I5. ali cn Sept. Cornel. Haxart S. J. Hiſtor. Eccleſ. noſtri T. emp. P. 2. à f. 227. Gonumu P. Chr. Ott cit. L. à f. 3z3g. Talis Ottomannus Turcici Impera- Ottomannus ign. toris Ibraimi filius, denique volens baptizatus & S. Dominici Turc. Domi- gerd.. Inſtitutum amplexus, Dominicus à S. ThomAâ, aliis Domi- nicanus. minid. nicus Ottomannus appellatus: in ſalutem ſuam captus duo- „1). dennis 1644. 28. Sept. Melitæ piè obiit 1676. primâ die Nov. Negie F. Cet. ol. 335. Talis D. Schyzius Suecicus Legatus in Luſita- m4 nHiam, poſt converſionem ſuam ſacræ PP. Franciſcanorum sien Familiæ aſcriptus. P. Ott. fol. 3za. Numerent vel unum Aca- tilld tholici noſtris, qui arctioris & auſterioris (Anguſta porta, & NeCid . arbta Via eſt, quæ ducit ad vitam; & pauci ſunt, qui inveniunt eam. ns Lata Porta & Epatioſa via eſt, quaæ ducit ad Pperditionem & mults enmmn ſuunt, gui inttaut ber eam: Matth. 7. 13. & 7.) Vitæœ deſiderio & nene. unic. ſalutis ſuæ voto à nobis deſciſcat; quin inſuper Aca- „ tholicorum nemo paſſim ipſismet adverſariis querentibus, . 7 9. Conr. Feuerlein Noviſſim. brimo Conc. 2 7. à f. y3. & Sener. apud ien euanaem. ſeu nobilis ſeu inferioris inter divites ſortis, ne di- umim Cam Principes, unico excepto Georgio Anhaltino, Im Hoff L. a. C. II. n. Se f. 274. eum, à quo uno, Beza ait, ſubditos in hoc ſei mundo gubernatos, & ex eo in cœlum conductos, nempe N te Prædicantis vili officio aſſumpto, inquit Florem. de ortu hæa ahn. eſ. . 3. C. II. n. 2. ſol. 264. ſubmittunt ſeſe ſtatui, quem ipſi ſa- 776 CoNcio XLIII. Ad obtinendum Cœlum, évitandum Infernum crum habent, nos autem theologicè & catholicè à laico „de- fectu Ordinis, poteſtatis & vocationis, nihil diſtinguimus & adeò ipſi ſuum erubeſcunt Evangelium. Conjugatos legi- timè credimus, ſi voluntatis ſuæ poteſtatem habuerint, 2. CGr. 2. 32. neque apoſtatæ fuerint & ſacro ordine, quibus notiſſi. mum eſt, ordinem ſacrum, liberè ſuſceptum, eſſe impe- dimentum perpetuum, dirimens Matrimonii Lege Eccleſia- ſticà. In illis nullam Clavium, & in Corpus ac Sanguinem Chriſti poteſtatem agnoſcimus, in Apoſtatis autem ligatam. Chriſtina R. Ssueciæ. V. Brachel. P. 2. ad ſinem Libri aà ſ. 79. Et verò vilipendii hujus eorundem ſtatüs inter alias cauſa eſſe poteſt eò, quèòd illi matrimonium jungant, qu eidem maculam inurunt, dum carnis concupiſcentiæ ſic conſul- tum volunt. Meritèò S. Epiphanius heæreſ.zog. dixit, propter honorem Sacerdotii, neceſſariam eſſe Continentiam. Vid. Bellarm. To. 2. Controv. L. I. à C. 19. mihi d f. 1434. de Cælib. Sacerdot. Item infrà Conc. 975. n. 2. & ſuprà Conc. I5. n. z. Sed ad Scopum. Memoratu digniſſima eſt Chriſtina Alexandra R. Sueciæ, quæ A. 1654. Regno ſe abdicat. Mirum & inauditum po- pulis facinus, ultrò mulierem ſceptro ceſſiſſe! Virgo ætate florens, proſperrimâ re, ſuorum amor, Coronam deponit, votmque omnium à ſe ablegat. An ea Guſtavi Adolphi Fatris victorias ſuperavit hoc facto? ſane pluris eſt ſpernere regnum, quàm parare. Qué pretio abdicaverit regnum, tandem liquet, nimirum ut veram Religionem, quæ Ro- mana eſt, amplecteretur & profiteretur, verè digna cœleſti regno, quod ſuo & paterno redimeret. In Carolum Guſta- vum Palatinum, Affinem tranſtulit ſceptrum, & vivens vi- densque tantam hereditatem adiri voluit, ait Joannes de Buſſieres S. I. Eloſe. hiſtor. f. zgo. Anno 165. Catholicam Fidem Oeniponti publicè profeſſa Romam peregrinatur. Bucelin. Nacl. hiſtor. anierſ. p. I. Nata 8. Dec. 1626: Regina 1644: obiit Romæ 18. April. 7689. In ejus pietatis & apud poſteros com- mendationem, eam voluit Innocentius XI. in D. Petri Vati- cani longè Auguſtiſſima Baſilicâ ſepiliri, in quâ, præter kan⸗ “M tifices es, nblln ſlegio, lil, 1e⸗ uwit. 4 N.92. n. = E - N.Teh G kiden RerCorona ocnt pun hutfun efrcungf Noloen e ni. 1 Mugh Pocllade Aanunt n . 1sCah Ronen, ſc- Doat . 4, 6tollit Aſe lImo c luite Heoan Eies Catholica tenenda, acceptanda. 777 i d. tifices, nullus tumulatur, ſolis duabus Virginibus conceſſo umnSN privilegio, quarum una, Baronit Compend. Le. Aur. Peruſ. fol. 75. rosEe Mathilds, regnum, Chriſtina hæc altera Reginam Eccleſiæ mdeHe donavit. Ad Annaler Mandi Philippi Brietii &. J. An. 16S. Vid. bumfl. Conc. 92. num. 4. Denique Jacobus, Caroli II. Angliæ R. (qui R Hcobn Le ng 122 de. ipſe traditur & creditur vel in extremis Catholicus obiiſſe egelelh. 1685. 18. Febr.) Frater & in regno heres ſucceſſor, circa An. Sangin 1675. Fidem Romano-Catholicam amplexus, hanc A. 1685. enron Rex Coronatus ſuâ ad Sacrificium Miſſæ, una cum Conjuge is Reginâ, publicè teſtatam fecit præſentiãâ, gravibus inde in dbein Caput ſuum conciliatis odiis & conjurationibus: Relat. Se- Kccom meſtr. Francof. Autumn. IeëS,;. fol. zog. jam nunc adhuc è& regno ex- it.. ul, illud occupante genero ſuo Wilhelmo Henrico cum Con- . in HH juge Mariaâ Stuardâà (mortuâ 1695. 7. Jan.) 1689. 21. Apr. co- ct ronato: In Hoßf. L. g. c. 6. n. 33. 34. in Religione Cathol. con- n ſtans, quam pluris regno videatur meritò facere. Adducit Alii. Ae, cit. P. Ott inſuper alios plures Eccleſiæ Catholicæ concilia- Wdung tos: Georgium Chriſtiani V. R. Dan. Fratrem, natum 1653. den anno 1683;. maritum Annæ Filiæ Jacobi R. Angl. Principem med Franciſcum Ragotzium cum D. Matre Brandenburgicàâ f. 337. A Item Chriſtianum Wilhelmum Viennæ 1632. 31. Maji, præ- ee Claro ſuper hac ſuâ Converſione libro edito, Specalo Brandenb. itey Ob. 1665. li Hoſf. D.a. c. 3.n.7. Principem Razivilium Polonum. eh FGallia Ducem Bullionium, Urbis Trajecti ad Moſam qui Gu- urlti. bernator fuit. Hector Touraine poſt Regem Galliæ Gene- UGN. raliſſimus, Hugonotharum in Galliis Papa & unicus adver- SNe ſus Catholicos protector „mutat ſuam cum Pontificiâ reli- umt gionem A. 16ρ+,. cujus exemplum ſequitur poſt annum Syl- anktn ve Duænſis Gubernator, Princeps TLarante. Henr. Brewer §.7. L. Haſt. Brachelio-T, Pulden. P. 7. c. 11. f. 333. à fine. Turainius ichi 1675. tollirur medio tormenti glande prope Sasbachium in oGäQ n. Alſatia: de Buſſter. f. 474 H . . rch,;. Ad fidem Catholicam inſiper hoc ſeculo Gratiæ decimo Alii Illuſtris- zahr ſeptimo converſi Comites & Barones &c. Ordine Alphabet: ſimi &c. 6G Mechtl de Jud. extr. Fff fſſ Ab 778 CoxNcio XLIII. Adobtinendum Cœlum, e vitandum Infernum: — Ab Altheim. Avancurt. Auerſperg. Bentheim. Boineberg. Ebertoi Budiani. Caziani. Colonna à Creüz è& Saxon. Nobilitate. Du- nülgon ras. Egg. Eſterhaſi. Fünffkirchen. Fürſtenberg. Geras. Gleiſt. ſo.ef. Herberſtein. Herberſtorff. Hohenlohe duo Fratres Chriſtia- ben nus def. 1675. & Ludovicus Guſtavus def. 24. Febr. 1697. aut Hen Hoffkirchen. Jerger. Iſenberg. Kolonitz. Kolowrat. Rhuen. k. Mart Khueffitein. Lamberg. Laimingen. Leſsle. Mansfeldii tres, mhld Een Bruno, Philippus, & Wolfgangus. Nadaſti. Neuhaus. No-. (Mends Puechaim. Ranzau ex Comit. Daniæ. Salmis. Saraw. Schaf:. Wikan ots. Schaffenberg. Schlick. Sinzendorff. Schwarzenberg. ſonsekn Fannhaufen. Tattenbach. Teuffel. Trautmansdorff. Turriani. Re Weiſſenwolf. Wertheim. Windiſchgraz. Zinzendorff. Præax- Wüiiß ter plures alias Illuſtres Familias. llNC Generales. Perſonæ à fortitudine bellicâ vel Legationibus Regiis üChm inſignes, Generales vel Generalifſimi. De Souches vel Zu. Whal, fa, nat. Gallus. Uladislaus Sparr, Berolinenſis. Götzius Co- Wluns, mes. Wittenberg. Gener. Suec. Comes à Dünewald def. 1691. An t Comesschulzius. Andr. Kolbius Gen. Bavar. Eobaldus à Gleiſt. ſhjämn Baro, nunc Conſilii Aul. Præſes Monachii. L. B. Degenfeld. (HMnN Gen. Bavar. & Venetus Ob. 1691. AAAÄAÄAuioin A Scientiis Perſonæ à Scientiis clariſſimæ. Petrus Suffrag. Mogunt. uim clarifmfſimi. & Adrianus de Wallenburg, Fratres, genere & libris editis Wle clariſſimi. Henric. Spondanus Epiſc. Gall. Hiſtor. Eccl. ex-. (HME imius Scriptor. odocus Coccius Bileveldianus, Scriprtor wl Polem. præclariſſ. 1599. Lucas Holſteinius Bibliothec. Pon- (ülbts tif. Joannes Hoffer. D. & Profeſſor olim Theol. Lipſ. oann. MM . Fromm. olim Elect. Brandenb. Conſil. Præpoſit. Cöllnenſis. biis edlis Juſtus Calvinus, celebris Scriptor Polem. Juſtus Lypſius in- ü ter Philologos facilè princeps à Mart. Delrios. J. ad partes no. ine l ftras, id eſt, Eccleſiæ & Dei defendendas adduéctus. Bibl. Kr. Wn6 §. y. Ob. piiſſimè 1606. 23. Mart. Joannes Barclaius, & Philo- Lajn Iog. & Polem. ſeu Controverſ. Scriptor notiſſimus, Erba. 1 gali ni VIII. Culicularius Cardinal⸗ut F. I. f. 1r6. Vitus Erber- Utee man. thinmn: Ninheg man. Germanus, Theologiæ Profeſſor annis 16, omni litera- Bite. turâ inſigniter excultus & hæreticorum malleus, Soc. Jeſi GenGkit A. 1620. def. Moguntiæ 8. Apr. 1675. ætat. 78. Biblioth. Script. & Y7. ditu. fal. 754. Petrus Jarricus S. J. Gallus hiſtoricus præſignis. H A. 1614. Henricus Keddius S.J. Scriptor Controverf. notiſſi- ehmn mus. Martinus Sibenius S. J. cum binis fratribus ſuo e- iing xemplo permotis. Mulmanni duo filii Superintendentis emsh Lipſienſes: quorum Hieronymus, dum fratrem ſuum Colo- mdein niæ Catholicis aggregatum ad ſuam ſectam reducere niti- tur, ipſe captus vi argumentorum, Catholicam Fidem am- wa plexus eſt, natus 1600. Societatem ingreſſuus A. 1627. Scriptis III. clarus: piè obiit in Miſſione Hafnienſi 22. O&t. 1666. Cit. Bi- dorf. he blioth. ript. & J. f. 34. Ernfridus à Creuz, Perilluſtris Saxo. Iſaac Volmarius S. Cæſ. M. ad Dietam Ratisbon. multis an- us es nis Concommiſſarius. Joann. Georg. Oexel ad eandem Ele- besreldu (toris Bav. Legatus, Cancellarius Aulicus. Helfricus Ulri- üiset Ccus Hunnius, Profeſſor Jur. Commentationibus uridicis Ar. Clariſſimus, filius Wittenbergici illius quaſi Papæ Luthera- viNet ni .gidii Hunii, contra quem multa Jacobus Gretſerus S.]. rn Chriſtoph. Beſoldus Profeſſor Tubingæ, dein Ingolſtadii Ju- rriis Primarius, multitudine & pretio librorum ſuorum cele- g Mer. berrimus. Ejusdem Beſoldi tres Diſcipuli „Georg. Ludovi- QCcus Lindenſpirius Imper. Conſ. olim Aſſeſſor: Ochſenba- la chius: & Joan. Jac. Speidelius Epiſcopi Auguſſt. meo ſtud. tew- ,Miore pore, Cancellarius, & ad Dietam Ratisb. Legatus, ubi & obiit, te N. editis libris & L. Baronatu condecoratus. Arnoldus Corvi- Aehm mnus, Batavus, cum filio; celebres Juris Doctores, etiam li- (ilnens bris editis clari. Theodorus Sprenger D. Jur. Francofurd. litut dein Salisburgi Profefſſor juris Publ. ibidem mortuus, edi- linonn ditque plures libros de Jure Publ. Stanislaus Oricovius. A Adolph. Godefridus Voluſius, Th. D. denique Suffrag. Mo- Ne gunt. cujus eſt Cathechismus Biblicus. Bertholdus Nihu- ℳW ſius. Addit P. Ott, præter iſtos nominatiſſimos alios cen- lie⸗ tum & ſedecim reperiri in libello, cui titulus eſt Evangelico- Fides Catholica tenenda, acceptanda. Rr „79 PFff I. 2 CLCLatho- remora. 780 CoNcio XLIII. Adobtinendum cœlum, evitandum Infernum: Catholica Confeſſio, Principibus Franco fordiæ A. I6 5. ad Elebt. Leopol- dinam congregatis oblata; ubi præter ſuprà notatas, 66. Illuſtres rFamiliæ: Qui omnes erroribus avitis hoc ſeculo nuntium remiſerunt, poſtquam fraudes innumeras, pſeudologias & abſurditates infinitas in verbis & ſcriptis ſuorum olim Do. GStorum pſeudo-paſtorum deprehenderunt, quæ præcipua iis plerisque omnibus cauſa impellens, ac divinitus compel- lens fuit, uti liberè ipſi fatentur, deſerendi ac deteſtandi im- bibitos cum lacte errores ſuos & per mille non rarèò obſta- cula ad Eccleſiæ Catholicæ Petram convolandi. Ita P. Ott fol. 3 7. Acceſſêre interim Catholicis plurimi alii. Auſim ve- rè dicere innumeros alios fore facilè convertendos, niſi à Paſtoribus ſuis velut in vinculis tenerentur, illis falſa ob- trudere, & veritatem Fidei, quam vel agnoſcunt, vel agno- ſcere poſſent ipfi, reticere pergentibus. Becani Man. Controv. 2. Prælid. 7J. Cauſa. f. 1 2555. Vt quid diligiti vanitatem, O quæritis mendaciums? Pſal. g. 3. Et cur! de pane lucrando, de ſuſtenta- tione Paſtorum, eorumque Uxorum liberorûmque agitur, vel actum eſſet; unde & ipſi in erroribus hærent, aliôsque ſuos plenis buccis in iis conſervant, utrorumque multorum interitu, cujus à ſimili exemplum cape ex P. Ott Annal. IöôzZ. nen tden F-I2a. de excidio Magdeburgi, promoto per ſtolida promiſſa Verbi Miniſtrorum & pulpitis ſuis jactata, cives in ſuum exitium dementantium: Neceſſum planè eſt in Ovile Ec- cleſiæ Dei eâà januâ regredi, quâ quondam exitum fuit, Converſionis nempe ſeſe ſubmittendo Catholicæ Eccleſi?. Optandum eſſet, Principes ſuis Præconibus cum appendicibus, pol- liceri, præſtaréque in dies vitæ ſuſtentationem, ſi ad Sa- „ X * cra Romana converti vellent, cum illi uxorati, neque ad of- ficia quævis apti, non ita facilè apud nos Catholicos accom modari poſſint. Hanc ego, meo tenui judicio, cenſeo iis multis potiſſimam eſſe remoram. Jam olim audivi, præcit. R. P. Chriſtophorum Ott, Auguſtæ cùm eſſet à Concionibus Cathedralis Eccleſiæ, conveniſſe octo Præcones, ſpondentes 1 Con. rr. metfione untatio. 15 .4 enitus fora, is lblramx Hunn ixcerte linunr ebit tenn itkegeli Mip, Eumortta, Pmneget chrnnc,ſen ſin ünin , unt ſeachtenn üein eüc et Mum gl n 7 C i Eellg: llund lifenne — . Lemn. Elliulreg Hommtiun N uNdiRD. imscnnge 1 aein . etekndd. n nudN . I lndor . Audore endos, ni Ulis taa int Mu. C S⅓⅞ H , G n ge fuſtem gue gin Nt, Aiool e Mötonn Dtk, upnn esn Dn in0ſe MeuI Oytuuhn l 15 egele a. ellois iet Oncoophn Honins . Fides Catholica tenenda, acceptanda. Converſionem, modè illis cum ſuis in dies vitæ præberetur ſuſtentatio. Vid. Flor. Ræmund. e Calviniſtaà Catholicus de Ortu hæ- nis penitus poſtponenda; ſunt tamen cœleſtibus & æternis fortiora, iis præſertim, qui carnem ſapiunt, & mundi ſapi⸗ entibus, qui corpori potius hic, quam animæ æternùm, conſultum volunt, & adeò Deo diffidunt: quibus: Omne fu. turum incertum eſt, ſuadéntq; magis præſentia frultum Charius eſt modicum præſens quäàm mille futura At præteribit mundus, ma- nebit æternum, ubi tum ſerò ſapiunt Phryges, & ubi non erit regreſſus ab inferis, quamquam verè putem etiam, multos ignorare viam veritatis & fidei Catholicæ, natos & innutritos, atque adeo totos ſuis erroribus præoccupatos, putaréque ſe non errare, de ſe boni animi & voluntatis, ac- ceptandi veram fidem, ſi hanc agnoſcerent. Nimis craſſum enim, ſupinum & malitioſum, verèque hæreticum eſſet, ſcire, unam tantùm eſſe fidem veram, quæ ſalvifica ſit, eàmque repudiare, & in erroneâ hærere, cum certo damna- tionis periculo & eventu. Illis adeo condolendum eſt, ha- bentque ii cauſam ſupplicandi conſtanter & ſincerè Bonitati Divinæ, pro lumine & dono Fidei: neque Deus deerit ora- tioni ſeſe humiliantis verè. Eccli. 3y. 21. Vid. Martinus Becanus §. J. cit. L. Prælud. I. ubi de z. generibus hæreticorum : ſunt ſcil. perti- naces (& hi propriiſſimè hæretici) Zeloſt, Frigidi, Dubii. Se quis Tuaærat Denm, ait S. Dorotheus Doctr. 4. Deiq; voluntatem ſimplici- ter, dabit illi Deus etiam puerum, qui eum doceat, ſi Doctor deſit, ne ille labatur ſin ſimulatè quis quærat Deum, Deus viciſſim dabit illi ſi- mulatum Doctorem, qui eum in errorem & laqueum inducat. V. infrà Conc. 9y. n. . Conc. o1. à n. 3. Cæterùm addo adhuc ad Fidem Cathol. converſos, præter jam dictos ex Mahometismo: Tu- netani Regis filius primogenitus & hœres regni Don Ama- thai ætat. 18. ann. Fidei Catholicæ deſiderio è& regno ſuo profugus, hanc in Sicilid amplexus, Romam ad Innocen- 781 tium X. venit 1646: dein inſidiis matris é Siciliaà domum Mahomet ððð Fff ff 3 Vio- mo alii. – 782 CoNciO XLIII. Ad obtinendum Cœlum, e vitandum Infernum: violenter retractus, Tunis modò Rex: ſed an perſtet Chri- ſtianus, neſcitur. Cornel. Hazart, & J. Hiſt. Eccl. noſtri Temp. Parte 2. à fol. 224. Chriſt. Ott. f. 336. & ſequ. Monomopotæ Rex ſeu Im- perator, Mahometanus, 1652. 4. Aug. à P. Alexio de Roſar. O. S. Dom. baptizatus Dominicu, cum Conjuge Ladovica & duobus filiolis totâque brevi auläa. Primogenitus, Michazl ſpreto regno S. Dominici Inſtitutum amplexus, & ſtudiis cum laude abſolutis, Magiſter ſeu Doctor Theologiæ crea- tus, in Cafrorum ſuorum converſione totus fuit. cit. Cornel. Ex Chinà. Hazart P. I. d fol. 206. Chriſt. Ott. à f. 335. Euſt. Euſenhuet O. Præd. Monitor. à f. 167. Ex Paganismo Regni Chinarum: Conſtanti- nus filius unlie Principis, Jure Imperatoris, conſentiente Patre, à P. Andreâ Xaverio Khoffler S. J. Viennenſi Auſtr. baptizatus 1647: Eodem anno Helena Imperatrix, Conſtan. tini mater, quæ literas fervore ac demiſſione pleniſſimas ad Alex. VII. dedit 4. Novemb. 165ο: Item Anna Avia Conſtan- tini: & Maria Regina, legitima tamen Vxor Imp. junlie, qui Ex Americà. in Ethnicismo mortuus à Tartaris interfedtus. Pamachil- leus Princeps, Aulæ hujus Imper. ſupremus Præfectus, Vi- ce-Rex, & Archithalaſſus ſeu Admiralis Regius, eorundem Converſionis auctor, ipſe antiquus Chriſti Cultor, & literas dedit 1. Nov. 16 50. ad Alex. VII. Ex America: VItimus Pe- ruani Regni Monarcha à Luſitanis devictus, à P. Alphonſo Barcenas S. J. Hiſpano circa 1590. baptizatus Carolus: cui & aſtitit ſanctè morienti. Tres Reges Braſilos, mole corpo- ris gignantes à P. Rulando S. J. non ita pridem fuiſſe Chriſto Hæreſin fa- cilè propaga- ri, mitaculum non eſt. adjunétos, litteris e Braſilia miſſis intelleximus. En quanti & quot pro æternàâ ſalute ſuâ ingreſſi ſunt, ingrediunturq; Fidei Catholicæ viam Spiritûs arctam, rejectà carnis ſpacio- Ssãâ latâque, carnem crucifigenter cum vitiis & concupiſcentii Galat. v. 24. nitentes contra torrentem & naturam. Naturam ab adoleſcentiâ in malum & vitia proniſſimam, Gen. S§. 21. facili lapſu in pejus ruere, ſeducique, miraculi loco haberi ne- quit, ut habent Acçatholici de ſuis ſectis tam facileè propaga- 6 Mon Awiacar cit brin kre E., hecca eipiite l HB —— 62. Nep⸗ Ti memon n tis 2 cror, o bhn ak E.tnan e nhhfeenn. — derltet Chr. ilem Döte Ne GuIn. oce Noee. geUunind Nun NAlted .—— Pides Catholica tenenda, acceptanda. tis. Mahometes impuriſſimam ſuam ſectam mendaciis, & unà vi ac armis latiſſimè propagavit. Lutherus hami loco objecit Principibus Bona Eccleſ. Eccleſiaſticis & Monachis muptias, rectiuùs: Venerem; Plebi, & univerſim, libertatem 41 . . . X . = vitæ, peccandi, & ſic pereundi æternùm: quod ex ipſorum principiis remonſtratur: Öid. Cornel. à Lap. in 2. Tem. 2. 16. & 12. , Als fol. y82. Hæc via lata: E. S§. Hieron. L. 2. Epiſt. 22. ad Cælant. à fol. en 2562. Sic placuit, hoc loco pia curioſitate excurrere. De fu- Uit n prà memoratis ad Fidem Cathol. converſis vid. partim & à Muh potiori, P. Chriſtoph. Ott, S. J. Hiſt. noſtri Seculi 17. L-ib. 4. Cap. 4. : Coln. àf. 320. Et Româ Glor. Edit. 2. in at. Dilingæ 1656. ad Calcem. Jacob. Confenit Wilhelm. Im Hoff Norimberg. ſparſim Notit. Procerum S. K. 1. nnend Egdit. nova 1657. in st. & Edit. 3.1693. fol. . ee Bech Ge Sed S Ro S B G B S Bſ.⸗ leniſima 5 S ”M Hia Coln C ONCIO XLIV. unlie, „ — . . . . . V Oblivio Dei ubique præſentis, omnia videntis, ſeverè nLH judicantis: Nullus metus, nulla memoria Judicii * extremi, Vitiorum & Inferni Janua: ſignum Re- ſint probationis eſt. s ai Rehßicite & levate capita veſtra. Luc. 21. 28. Dom. 1. Adv. t Vox clamantis in deſerto: parate viam Domini. Dom.4. Adv. Sn Lbc . „ m Neiſi videro: &c. non credam. Joann. 20. 25. F. 8. Thomæ. „ , ſch . „5 5 i E Sixto quinto refert Antonius Cicarella, continuator “ Platinæ & Onuphrii in Vitas Pontificum, mihi ſol. I6. ne, Adum ante Pontificatum munere Concionatoris fun- ohle V geretur, adhuc in Ordine S. Franciſci, à fuis Frater Engg Felix S 8 784 CoNC1O XLIV. udicii extr. Obli vio & nullus metus Felix dictus, aliàas Montaltus à Patriâ Caſtri Montis alti in Marchionatu Anconitano, idque tum Romæ in Eccleſia 8S. Apoſtolorum, ubi maximo cum populi applauſu auditus Caſus inſo- eſt. Dum hic concionaretur, ait Author, incidit Caſus val- e o, autp erl, on cre (nl ,, UIUAmeme. Er Leus, ſenkot lens: Scele- de inſolens, nec minus mirandus. Cùm enim quôdam die Fatus audita ante meridiem doctè atque Catholicè de materiaâ ſanctæ ORcT P5ꝙ'E Prædeſtinationis ſermonem inſtituiſſet, adfuit homo qui- ſerihi, u⸗ dam ſceleratus, qui ſingula capita ſeu argumenta, à Fratre tiris: Contigit Felice propoſita atque diligenter diſcuſſa, ex ore illius cala- Sixto V. ante mo excerpfit, atque ad finem cujuscunque adjecit: Mentira. Pontificatum. Obſignatum deinde ſcriptum hoc idem homo impudentis- ſimus ſub ipsâà nocte cuidam ex familiâ Montalti tradidit; Cum autem ad manus illius perveniſſet, ſtatim legit, le-. Sumque obſtupefaétus, absque ullaà moraà Priori transmiſit, ille deinde Cardinali exhibuit Carpenſi, eo tempore totius rius, poſtea Pius V. fungebatur, miſit, ut Montaltum hac de re conveniret, & cum eo colloqueretur: quò in collo- quio ita ſeſe geſſit, ut Commiſſario per omnia ſatisfecerit, & ab eo tempore multùm ab illo & diligeretur, & colere- tur: quæ benevolentia adeo crevit paulatim, ut, cùm idem Ghiſilerius poſtea factus eſſet Pontifex, Montaltum Cardi- Id contingit nalem creaverit. Hæœc Cicarella cit. L. A A. Prædcatoribus Concionato- Iſaias dicit, ait S. Gregor. Hom. Iz. in Evang. Parate viam Domini, ribus pluri- pectas facite ſemitas Dei noſtri. Breviar. F. & Marci Lebt. g. Vocem extremi, Inferni: Inculcant mandata Dei, idque fundamen- tis irrefragabilibus S. Scripturæ, Fidei veræ, Eccleſiæ, 88. V. Conc. 5l. Patrum. Jubemur reſpicere, levare capita, audire Prædicato- n. 2. res Dei & Verbi Dei, ac Chriſtum ipfum, qui vos audit, me au- dit. Lucæ Io. I6. Ne inter Catholicos etiam ſint quamplurimi, ſuam attollunt & exaltant, quaſi Tuba, ut jubentur Iai pS. 7. annuntiando populo ſcelera eorum, ut pœniteant; clamant, hortantur, terrent minis juſtorum judiciorum Dei, Judicii i Noru ſoren⸗ myurhn Eeÿip inett Ordinis Franciſcani Protectori, qui extemplo iſtud ad Com- un E miſſarium Sacri Officii, quò munere tunc Michael Ghiſile-“ Puäntis Hot hunn ut eeen H” RNN M d W ancits Risl. lerum vindictæ, animæ immortalitatis, æterni præmii in! tmde en ſche thomdi. ta, A:e. teilis Ai trade mlegtt, ritranant, Vitiorum & Inferni Janua ſignum Reprobationis. 785 — — — qui reipsâ tacitè ſecum dicant: Mentiru? C ertè Politicorum A boliticis, Principia vana & falſiſlima modernorum, & inter Chriſtia- Atheis, & nos Athei, omnia Verbi Dei ſublimia myſteria, Divinæ ſce- walis Chri- dentibus Ver- cœlo, aut pœnæ in inferno, Severitatis udicii extremi, alia- bum Dei aut que ipſo facto eludunt, ſomnia habent & figmenta. Niſi vi- fado aut dero, non credam. ſaup. Conc. 32. n. I. &ο Conc. ys. num. 2. Concg. g0. n. I. verbo. Conc. 3z. num. t. & 2. Ita denique vivitur cum oblivione, ſine ullà memoriâ, ſine metu & reverentiâ Numinis, quaſi non elſſet Deus, & Judex: Sic Infernus dilatat animam ſuam; impulen patent Portæ Inferi; quas, ſicut claudit memoria Noviſſi- morum, dum peccatum eliminat; ita aperit eorundem ob- livio, neglectus, contemptus; quò & ſtrenuè adlaborat doe- mon, ut hoc medio nos ad vitia inducat, in his irretitos te- mwemi neat, in æternam denique ſecum damnationem & reproba- tionem. Hic ergo deæmon, hæc oblivio Noviſſimorum & Judicii ex his extremi, impugnandus in præſens eſt, ne una, u A & ſalutis noſtræ obliti damnemur. Ainoglo⸗ II. La omnibus operibus tuts memorare noviſſima tua, & in æter- Oblivio hrsteei t,cinen lum Pediatn num non peccabis. Eccl. 3. verſ. ult. Hoc pertractatum eſt ſuprà Novidimo- Concione 1I. de Judicio Extr. Hujus oppoſitum, hic venit peruti- rum fons liter conſiderandum. Ab oppoſito itaque verè (quod re- Pcccatorum. ipsâ fit) bene videor arguere: Non memorare Noviſſima tua, &- in æternum peccabi id eſt, ſi tibi nulla memoria, nullus re- ſpectus, nullus metus ſit judicii extremi, & Noviſſimorum, ſed oblivio, neglectus, contemptus, peccabis in æternum, Iü in præſenti vitâ incides in gravia peccata, damnaberis in al- Peccant dm ter, in quà æternum peccabis: peccant enimverò damnati damnati, etſi De, wi H ſuis maledictis, blasphemiis. Etſi ſint extra ſtatum viæ & ſine novo de- merito. mtul. elt⸗ meriti, ut per illa peccata novam & aliam pœnam amplius non mereantur ex indulto Numinis. Aperta ſunt verba, Nede quæ in Concione de Judicii die aliquando è pulpito dixit di- G ſertiſſimus ille juxtà ac piiſſimus Divini Verbi in Hiſpaniâ Præco, Ludovicus Granatenſis Ord. S. Domin. qui diſertis Mlechtl de Jud. extr. SEgs gg ver- 7986 CoNCIO XLIV. udicii extr. Obli vio &o nullus metus Signum Re-verbis aſſerebat, certiſſimum ſignum eſſe reprobationis, non probationis, commoveri ad virtutem, aut amoveri à peccato, ultimi Ju- non moveri dicii commemoratione. Si quis, inquit, ad hæcipſa, quæ Judicio extt. dicimus (nimirum de die Judicii) torpet ac languet, nihilo- Ex Granat. que magis afficitur, quàm ſi hæc omnia ad illum minime pertinerent vehementiſſimum hoc cœcitatis, obduratio- nis, & reprobationis argumentum eſt; quod quidem vel ex co perſpici poteſt, quòd modò dum hæcipſa tractamus, re- ligioſæ & piæ mentes, quæ nil morte dignum admiſerunt, treéepidant, ſtupent, pallent, obmuteſcunt; perditi verò ho- mines, & omni ſcelere contaminati, quorum capitibus hec- tantorum malorum tempeſtas incumbit „non modòè ſiccis Oculis, ſed lapideis etiam cordibus hæc ipſa, quæ dicimus, audiunt: Ita Granat. Dom. 2. Advent. Conc. I. JG. 3. ad f. & ex eo Stanihurſt. de Judicio, fine. quibus verbis immediatè præmittit hæcce eodem loco religioſiſſimus Doctor, qui modò harum re- rum pavore tremefactus ſibi proſpicit, vitàmque ſuam ad Divinæ legis formam effingere conatur, is utique hoc in- Moveriextr. gens periculum effugiet: Qui verò contemnit & negligit, Bdicio, mag- illo ipſo die, adicii extremi, negligentiæ ſuæ graviſſimas PO. num elt indi- nas dabit. Itaque ſeipſum modè quisque veſtrüm conſide- cium Divinæ Prædeftina- 2 1. Aonis. dò diximus, auditis trepidat, & vitam ac mores ſuos ad nor- mam Divinæ Legis componere decernit: Hoc magnum ſa- nèe Divinæ Prædeſtinationis indicium eſt. Subjungit pri: ribus verbis ſuis idem Granat. cit. L. Illos igitur, qui ita tre- picdè audiunt, bene ſperare jubeo: hos verò, qui ita ſtupidi füint, vehementer de ſuâ ſalute formidare. Hæc verba Granatenſis digna velatu ex Auctore, & fonte. Concludit & ipſe Stanihurſtus ſua de qudic. extr. dicta: Quid poteſt hor- ribilius ab homine timeri; quid terribilius ab Angelo fingi, Ex S. Pro- quam excipere auribus illud formidabile tonitru: Diſcenite ſpero. 2 me maledidts. S. Proſper L. 3. de Eità contemplat. c. 12. alids a me allegatus ſupr. Conc. 29. n. a. Cum dixiſſet de poœrnâ damni & ſen- Mi (Weror Nutm! Vneſren Meconti en vitiß l — ibnu SSñůLñZD arina vlhuu Wer ſor⸗ erttennoe . (as Rkn onnen N iAanin (er 4 4 iijtte Elerürn ret, & cordis ſui penetralia rimetur: Si videl. iis, quæ mo. lmas almnet. tegnini nns. ANI, N dn Vitiorum & Inferni ſanua; ſignum Reprobationi. 787 anii ſus 1 nfero rum: Hæc Er malta ſemilia c6 gitare, inquit, nihil eſt in sliud, edm vitits omnibus rennaätem dare, & omnia blandimenta car- nalia refrænare. Pia Deſider. Herm. Hag. L. 1. c. 14. mihi F. 1 30. An- 8 Whu. non econtra verèé: Hæ- & ſimilia non cogitare, nihil eſſe aliud, nIdoen gudm vititss omnibus acceſſum dare, & in peccati ſordeſcere? Ita enim dAain e animaâ negligente & impurà dicitur Thren. 1I. 9. Sorder ejus Tndn in pedibus ejus, nec eſt recordata finis ſai. q. d. Ideo peccatis ſe au- , dacter ſordidavit, quia non cogitavit de fine, de morte, deii erxtreméve judicio. Marchant. Rat. tr. 2. Dom. I. Aarv L. I. P. 3. Pinbo. modè⸗ gue Gician Aſ 1 Cohume gue ſmd veed tArglen iinis e 4 e . Nmm Me. III. Hic ſingulariter aperiendus eſt aſtus doemonis, quô, Demones uti in aliis plerisque, ita & in hoc hominem decipit, ut & oderunt judi- Dei & ſui obliviſcatur. Ipſe doemon acerrimè odit & timet éu mentio- omnem Judicii extremi memoriam & mentionem. Obſer- emn. vat Martinus Delrio, Diquiſ. Mag. L. 6. C. 2. §. 3. 4. 3. mihi f. 992. 2. C. D. ex Micrologo, ſolos Exorcismos illà Eccleſiæ precatio- Exorcismo- nibus conſuetaà clauſula: Per Chriſtum Dominum no rum, non Tum clauſula: finiri, ſed: per eum, qui venturus eſt judicare vivos & mortuos. Hu- d, ,u jus diverſitatis cauſam aliam non eſſe, niſi quòd doemones iidicare, cur? nihil magis exhorreſcant, quàm Judicii Extremi memoriim. Cujus, niſi deæmonis inſtinctu, videri poſſit, à Marco Aure- Lex Aure- lio Imperat. legem latam fuiſſe, ne quis, ſub pœnâ exilii & li Cæſ. & relegationis, ullo verbo de Judicio extremo loqueretur, eò bna, ſi quis quòd de eo ſermones nonniſi metum terrorémque homini- de judicio lo- W bus cauſarent. Lib. 4. Lege. N guls . Hjusmodi homines in Iaſalam Matur. relegentur. Faberius Dom. 2. Advent. p. I. JF. 2. f. 1I. Nempe bellè ſciverat doemon, udicii extremi memoriam & mentionem ſalutarem eſſe in terrorem à peccando, & ſibi auditu etiam terribilem; Sicut ejusdem conſilio, Mahometes Turcarum Mahomet prohibuit Pſeudo-Propheta & Magus lege inhibuit Scholas, ne in iis 4 õs . . . . Scholas. inſtructi ſuas fraudes intelligerent, & dedocerentur. Sic æ& Julianus: infyà Conc. So. n. §. Mira diaboli arte fit, ait Grana- Mira dia- tenſis, ut cùm veram fidem improbi etiam homines ha-boli arte. beant, non tamen tantopere exhorrenda timeant, neque 788 C 0 NCIO XLIV. judicji extr. Oblivio & nullus metus tantopere deſideranda expectent. Domin. . Poſt Pentet. C. 2. F. 3. f. 2zSo. I. Adeo omni ratione conatur dæmon, hanc hominum Simile ex animis extremi Judicii memoriam penitùs eradere. Quod in S. Anton. Pa- ſigni ſimilitudine S. Antonius Patavinus illuſtrat. Solent, in- tonitru emo- dito fragore ſtatim emoriantur, & ipſe glomus ipſis loco ſe- riuntur: ne Pulchri ſit. At qui bombyces alunt, quò eos ab interitu eri- hoc fiat, quid piant, ſonitu quodam exiguo quotidie excitato ad majorem medii? fragorem excipiendum asſuefacere ſolent, ne cùm repentè Ita agit de- forſitan tonitrui fragor inſonuerit, confeſtim emoriantur. moni ne et- Padem planè induſtriâ, & verfutiâ utitur Adverſariu, noſter tiemo Jadi- diabolus, quippe cùm Probè néôrit, nil magis ad peccata in cio, mundana Ahimis ſuffocanda & extinguenda conducere . quàm ſoni⸗. objici. tum, ſtrepitum, tonitru & fragorem Divini Judicii, omni ratione conatur, ea ad mundi crepitacula, id eſt, ad exiguos & fractos, vanitatis, inanis gloriæ & ambitionis tinnitus as- ſuefacere, ut poſtea rei adeo neceſſariæ, noſtræ ſalutis, & „ .* . . ◻ . . ⸗ . ⸗ nos quaâm proximé tangentis, memoriâ amiſsâ, etiamſi Di- vinorum Judiciorum fragorem ex elamanti, concionatoris detonantis, ore excipiant, parum aut nihil moveantur, vi- tämque ſecurè ſine ullà prorſus formidine in vitiis tradu- Ccant, & pereant. Saniburſt de Judicio extr. c. 2. in Obſervat. mor. V. Simile Roderiq. Pä. I.tr. y. c. §. n. 6. F. 279. De Philiſtæis Samſo- ni jam vinéto oculos ante omnia eruentibus. Zqud. 16. 21. ita dœmon procurat, ut ita credas, quaſi non crederes. Matth.3. 13. Wihil prodeſt, ait S. Aug. in luce verſari, ſRe oculos occluſos & ob- ſeratos habeas, quia nec tunm quidquam videbis- in Pfal. 2,. circa ſin. Adeo infernalis volucris bonum Verbi Divini ſemen tollit de corde eorum, ne credentes ſalvi fiant. Lucæ S.12. Adeo inimicus ſuper ſeminatis zizaniis, ſuffocat bonum ſemen bPatrisfami lias. Matth. rʒz. Credas certò, ab inimico eſſe, quidquid cogi- tationis tibi ingeritur contra veritatem Judiciorum Divi. norum, in quibus extremum, ſupremum eſt. A dœmone eſt, cùm ſuggerit, vana hæc, falia, figmenta, & mendacia es- nec G men- hani⸗ n Deus s er ucin. Cono Wbonr iini ſginse ſne ec . N N. ten cvin ientin IIt,A a ctiamun, WKKce Coum Gi Deumn Kin WWode u KNedd ſtis n⸗ Mrrher H (ntens ſhicnne ücamn loe imn n le e u UM Vitiorum &nferni anua; ſionum Reprobationis. 789 Rln⸗ ſe, quæ de tam formidandis Fidei articulis docentur. Magna Magna po- ri‚mm eſz jam pœna peccati, ait Euſeb. Emiſſen. Hom. de B. Latrone, me- na peccati, nln mmac memoriam perdidiſſe Judicii. quod videtur deſumpſiſſe ex metum & dlnn i illo Pſalmi 9. 26. Auferuntur Zudicia tua àd facie ejius ; nimirum emoriam Men cum Deus Judicii comminatione peccata auferre velit, dia kercidi le Iu- . lcti e . —. 5 1 bolus ex adverſo aufert illius comminationis memoriam. nmintn Mancin. ut non ſit timor Dei ante oculos eorum Pſalmo 13. 2. quòèd ſi Gnin quandoque videatur doemon, rariſſimè, à malo dehortari nuom ad bonum, & eloqui Divina judicia, damnatorum pœnas WuH gravius peccet, quantò deliberatius, & magis cognit4 gra- een vitate peccati. De quô in fine hujus Concionis hiſtoria gum num. 6. “ ů Gicii, IV. Novit nempe doemon vim & efficaciam Judicii ex- deno tremi, cujus memoria non terreat ſolùm, ſed ſalubriter ad fritgss pPœnitentiam, ad deteſtationem peccati, ad emendationem s vitæ, ad ſubterfugiendum Iram venturam irati Judicis ad cim evitandam, æternum fatalem, impiorum ſententiam fina- miuum lem; & ſic evadendi retia & laqueos doemonis, quibus nos mI,D ſecum colligatos & damnatos æternùm cupit ex odio in isnI. Deum, & in nos invidia. Sanè metu, memoriâ & conſide- un ratione udicii, innumeri ſeſe à vinculis peccati, deemonis, 6em & adedò damnationis expedivere. Graviſſimus de ſeipſo te- Auguſtinus, να ſtis S. Auguſtinus eſt, Lib. 6. Confeſ cap. 16. ſe (adhuc Mani-Manichæns MA? cChææ hæreſis ſectatorem) ſolo metu mortis & Judicii ali- ndhuc, meta ℳ 6 6 quatenus coërcitum in voluptatibus carnalibus: alioquin stare eden⸗ enuß Epicuro palmam daturum & voluptati carnis, in quâ Epicu-citus & revo- ren rus, Philoſophus paſſim infamis, & communi omnium ſen-catus. oiiman ſu damnatus, (ita ut & Poëta Horat. quoque appellet Epecu- n i de grege porcum, voluptatis ſectatorem) beatitudinem con- los ſtituit. Necme revocabat à profundiore volaptatum carnalium gur- ndt Site, inquit S. D. ad Deum, niſti metus morti & futuri Judicii tui, eron d1t per varias quidem opiniones, nunquam tamen receſſit de pectore rcts Beo. ſuprà Conc. 33. n. I. En vim & efficaciam hanc in Auguſti- Ggg gg 3 noe ſ bis: ſi minus ſit ſeria, qualis eſt ſæpè. V. Henr. Sͦ agnereck, & . Negligens Eremita mor- tis & Jjudicii metu corre- Etus ex iis, quæ vidit. Ex S. Climaco. no Manichæo, quantò major erit & fortior in homine pro- bè Chriſtiano! Memorare N 790 CoNxcIO XLIV. judicii ewtr. Oblivio &nullus metus (Woreng. o vrâÿρdäânααι„ι & in æternum non pecca- Ahtten bis: Eccli. 3. z6. ſi memoria ſit ſeria: aut certè minus pecca. s Cfe in Notis ad cit. cap. Confeſſ. Aliud exemplum memoriâ in hanc rem dignum 8S. Joannes Climacus in scala Faradiſi Gradu 6. rer. fert, quidam ſolitarius, inquit, in Choreb habitabat. Hic cùm diu negligentiſſimè vixiſſet, non habens animæ curam, morbo tandem ad extrema deduétus eſt; cumque è corpo- re jam migràſſe videretur, poſt horam ad ſe rediit, rogans, ut inde abſcederemus. Cellæ verò aditum obſtruens, man- ſit intus annis duodecim, nihil præter panem & aquam gu- ſtans, & ſedens attonitus, volvebat ſemper, quæ viderat; & ita fixo cogitatu, ut nec vultum immutaret, vim ſolum lachrymarum profundens. Cùm jam morti foret vicinus, rupto aditu, ingreſſi ſumus; cumque ab illo doctrinæ ver- bum ſupplices requireremus, hæc tantùm audivimus: Ignoſcite mihi; nemo qui mortis & judicii memoriam veré agnoverit, peccare unquam poterit. Nos verèò mirati ſiu- mus talem in eo, qui adeo negligens fuerat, beatiſſimam reformationem. Ita S. Climac. Abbas in monte Sina. Turlot. v. 1. c. §. f. 142. March. Rat. cit. Mancin, cit. AA. dilectiſſimi, ſi, Bei beneficio, irroremur de noviſſimis & Judicio extremo talibus cogitationibus, etiam multis & frequentibus, etiam die ac nocte, in ſomnis, etiam cum terrore, horrore, & con- cuſſione animi, ne turbemur; Dei voces ſunt, nos ad emen- „ H dationem & pœnitentiam vocantis, vel præmonentis, ne peccemus. A ſpiritu Dei enim eſt, eſſe anxium, inquietum, perturbatum, timidum ex eo, quòd malè quis vivat, hære- at in peccato, ſeque à peccato avocare ſentiat. Admitta- mus tam ſalutaria terriculamenta, tanquam columbam è& coœlo miſſam, ne abigamus, ne ſuffocemus ludicris volupta- tibus, ebrietatibus: quin oremus potius, ut clementiſſimus Deus nobis continuam æternitatis & Judicii ſui memoriam timo- . Ltpe is ce oria No⸗ atentitti eritn hlile irfit, . R hian Nilereitt Deuslen Unibosi uenn Cnnite⸗ ſtenuyen inm burhlr eet u⸗ MuNiR ltett bonem 4. uInun üv Abrahun — emitis 1 N 9 ihiente bon Urüinun etur — oninento. — “Wr timorémque largiri dignetur, quéô à peccato vel revocemur, M elle. inser noriinhee Bicſlute . ii. N. Bimzn Gue en liit, s twengn Tag. e nilent Nin N rer feinus Grine ver. udiximm: Criam vee mitatifi. egtiMunan ina. mr. enenn us,etin E, A R Aenel. ſets, bieton Anitt mbane Cod. unmse o⸗ Liiorum Eo Inferni Janua 791 ſignum Reprobationis. vel abſterreamur: quacunque ratione denique, ne Deus à nobis offendatur, qui futurus eſt ſupremus ſudex noſter, & neA cilius & certius fit illis, quibus nullus metus, nulla eſt me- eſt. Et ne in profundum demergamur peccati, quod eò fa- moria Noviſſimorum & extremi judicii. V. Hi enim hinc merguntur in omne peccati genus. Ex Oblivio Ju. carentiaâ timoris Dei in omne facinus proruit peccator: cu- dicis origo & jus Scriptura teſtis. Pſal. 3y. 2. Dixit injuſtus, at delinquat in ſe- fons peccato- e erſiter, as Sliahuat. Vnde? Mn cſt imo, Dej auts oiale, ejus. Eſt ſanè hæc una ex primariis cauſis, cur quidam ad flagitia projecti ſint, eſt, quia declinaverunt oculos ſuos, ut non viaerent cælum, neque recordarentur judiciorum juſtorum, quibus Deus ſcelera ulciſcitur: quod ait Scriptura, Daniel. 13.9. de Senibus in concupiſcentiam caſtiſſimæ Suſannæ impiè ex- ardeſcentibus, quis tam audax foret ac tam perditus, qui committere vellet, de quò ſeriò cogitaret, Deo omniſcio ſe- ſe certò pœnas daturum eſſe? Regius Vates enarrat, Deum die quãdam cœli aperuiſſe feneſtras, in mundum reſpexiſe, contemplatum, quid homines agerent: Dominus de cælo pro- VLexit, ut Videat, ſi eſt intelligens aut regiirens Deum. Pfal. 13. 3. metipſos legunt Septuaginta Interpretes: Ia eo tota ejus cogita- uimn HM. 3. 2. Pſal. 737. 2. J. num adhuc quis in mundo viveret, qui Deum agnoſceret, †. 7. coleret, timeret, à peccatis abſtineret, malum declinaret, & bonum faceret, vel ſaltem pro remiſſione patratorum cri- minum veniam deprecaretur: Et quot in tantà hominum multitudine creditis, tales Deum reperiſſe: an, ut quondam Abraham de Sodomis numerum inierat Gen. 15. 247. quinqua- ginta; quadraginta quinq,? Omnes declinaverunt, & averſi ſunt à ſemitis juſtitiæ, ſimul inutiler falcti ſant; non eſt, qui faciet bonum, non eſt usq, ad unnm PEſal. it. v. 4 vel ut ait, ibid. v. 2. Corrupti & inſipientes & abominabiles Ffalti ſunt in ſtudii ſas, & deſideriis, ipſi abominanda patrantes. O ſtupendam & admirandam hominum fatuitatem! Nec unus quidem repertus fuit, dui eO 792 CoNcO XLIV. Iudicii extr. Obli vio & nullus metus Deo ſincero ſerviret corde; tantum iniquitatis diluvium inundaverat mundum. Sed unde tanta corruptio mentis, unde tanta & tam abominabilium ſcelerum abundantia: Rationem manifeſtam aſſignat ipſe Deus, qui de cælo proſpe- it, omnia ac omnes acutiſfſimo contemplatus oculo, renes & corda ſcrutatus, & intimas hominum cogitationes: Non eſt timor Dei ante oculos eorum, inquit v.Z. Non enim metuunt fu- turum Judicium, ſcribit S. Hieron. hic: Ergo tot malorum cauſa, tantarum iniquitatum fons & origo, & ipſius ad in- fernum apertâ hujus janug, præcipitii, ut homines, quaſi flocci nivis, eò delabi viſi fuerint, eſt extremi Judicii oblivio, quæ ſi non eſſet, non tot mala, non tot cri- mina & ſcelera eſſent, ſed quisque pro viribus peccata fuge⸗ re, & bene agere ſtuderet. Non forent illi: Oai lætaniur, cum malè fecerint, & exultant in rebus peſſimis., Proverb. 2. Iz=. Non fo- rent illi, qui Dacunt in bonis dier ſuos, & in pundto ad inferna deſcen- Ab experien- Aunt. Job. 21. 13. ITuam convenio conſcientiam peccator; Deum tiã & praxi & ſanctos blasphemas; dum actu numeras pecuniam uſuràâ cujusvis pec- vel injuſtè acquiſitam dum alienum thorum violas „dum cantis. te vino inebrias ex propoſito; dum vindictam proponis &c. an cogitas, te deſuper ad examen, ad judicium trahendum eſſe? an, te graviſſimè punitum iri? Certè ſi cogitares, tam inſanus non fores, ut tuo ipfius pectori cultrum infigeres, ſed præ terrore tibi culter, jam in manus prehenſus exci- deretur: jam in proximo ſceleris pedem retraheres. O pes- ſimam Dei & ejus judiciorum oblivionem! O barathrum vitiorum! O ipſum, quò ducit, infermum! Judicium Divi- num vel nefſcire, vel non credere, vel ſaltem non conſidera- re, convincuntur, qui peccant, præſertim, graviori dede- core, Chriſtiani. Zadicem negat eſſe, ait S. Petrus Chryſol. Serm. pg. ad venire non credit, judicandum ſé, ſatis iſte diffidit, qui wialè vivit. Et S. Gregor. in Zob. Io9. Omni, inquit qus perverſa agit, à pſo, quòd hoc deſpicit, eſſe Dei jadicium neſcit; ſi enim hoc timen- Aum ſciret, quæ in illo ſant punienda, non ageret: nam ſunt pleriq;, gus — Atrennt 1. ſtmj/ 1 win. N I. . n proe ſenete, . Ihh nento Thaumar Leigen. it vu ſte Pynlun tpdE tun ke aun int Umed Ubation Udinis AKonen Eynd Cktefbna ninibon iricebn oonn ſere e Crenn un co iwipi Pottirit un VE loper (Erlrl ſtis — ☚½+ Ronents Dundnrig enld tens tones: AMe metvuſtQ. eccati ilcantn ,M nilſer 1 tor; Donn Cnnamvd iolsA lpnick Alrnvlin Gun i chenser es 0 *½ NMutkun iun DE. cnie n “ inbete ℳ 1o Wort lek⸗ Vitiorum & Inferni ſanua; ſignum Reprobationis. 793 gai extremum eſſe judicinm verbotenus ſoiunt; ſed perversè agendo, teſtantur, quia neſciunt. Ita S. D. Calamat. quadrag. Diſc. y. p. 2. f. 80. Manein. Marchant. in fine citt. VI. Patavium, vulgè Padua Urbs eſt Italiæ clariſſima, Hiſtoria. Ca- non procul fluvio Pado, unde nomen habet, ſita, ditionis codæmon lar- vatus Con- clonatoremn agit Patavii. Venetæ, antiquitate comprimis & litterarum ſtudiis incli- ta. In hâc urbe pro ſuggeſta, in templo S. Antonii cogno- mento Patavini, nominatiſſimi per orbem Chriſtianum Thaumaturgi, dicebat ad frequentem Auditorem quidam ex eâdem D. Franciſci familia, vir doctrinã & pietate inſignis. Accidit, ut pridie, quàm erat pro more cathedram conſcen- ſurus (tempus erat quadrageſimæ, quà ſingulis id loci ad populum diebus dicitur) ſubitâ cordis palpitatione cor- reptus, viribusque defectus, inter ſuorum brachia collabe- retur. Fertur in cellulam ſemianimis, applicantur fomen- ta, accerſitur Medicus, præſcribuntur pharmaca. FErat an- tehabitis concionibus magna exſpectatio in eum diem con- citata; interceſſit vis morbi. Neque facilè alius cœnobita- rum ad ſubeundum illud munus reperiebatur. In eâ rerum turbatione, fortè fupervenit peregrinus quispiam, ejusmo- di ordinis Alumnus, Lauretanam ædem & inſigniores, per occaſionem, Italiæ urbes inviſurus. Vir erat habitu corpo- ris grandi & erecto, fronte ſubrigida, oculis vibrantibus; cæterùm os eximiè candens, barba nigrior honeſtabat. Si animi bona reſponderent, doctrina, integritas, copia dicen- di; videbatur egregiè factus ad concionandum. Cœperat ergo nonnihil ſpei affulgere decumbenti, ſuas ut partes re- cipere poſſet, & propter pietatem non recuſaret inſperatus advena. Jäamque Auditores magno numero in æε de Anto- nianã confluxerant, divini verbi Epulo paſcendi. Excuſare .* „ „ à . „ „ . 2* 2 principiò peregrinus, quòd itineri, non concioni apta ſecum exportarit: amplius biennio eſſe, quod tacuerit, nec ad po- pulum verba fecerit, longo ac difficili morbo detentus. Alia ſuper his addere multa, in ſpeciem honeſta, quæ nemo Mechtl de ad. extr. Hhhhh non 794 CoNCIO XLIV. Iudicii extr. Obli vio &nullus metus non iniquiſſimus damnaret. Ita tamen hæc proferebat, ut ipſa excuſatio hominem accuſaret, ejusque conditio- Dœmon dua- nem & eloquentiam proderet. Quid multis Religioſo- bus horis de rum precibus denique inductus, conſcendit cathedram, mi- horrendis In- 6Gque auditorum ſtudio, ſilentio, attentione, horis ipſis cro aiE* duabus, de horrendis inferorum pœnis (hoc enim argumen- unm maxzimo tum concionator tractabat) perorat. Vidiſſes inter concio- motu Audi- nandum Auditoribus ubertim fluere lacrimas, & altè tra- torum. Sa ſuſpiria os perrumpere; cœlum feriri ſingultibus, & fre- mitu querelarum. Peraétà concione omnes diſcedere lacri- mabundi, & tanquam ſaucii, ferentes lateri hærentem ſagit- tam. Novus concionator multo in honore ac pretio haberi. Demon lar-Eum verò paulè pòſt abire properantem, ac jam ſeſe itineri vatus agno- credentem, in ipſo monaſterii veſtibulo anitor curioſiùs con- ſcitur à jani- templatus, non obſcurè advertit in capite cornua, in mani- 10re. bus & pedibus ungulas. Hic altiore vi animatus, compel- lat peregrinum, & adjurat per Deum præpotentem, pêrque Divum Antonium, cujus ipſe habitum perfide mentiretur, ut ſibi edicat, quam ob cauſam hoſtis ipſe pietatis juratus, ad eam ſectandam, tam ardenter inflammũúſſet hominées. In- ter hæc conffuentibus aliis ſuper alios ex cœnobio religioſis, & quibusdam etiam ex viciniâ civibus, cacodæmon non fe- rens obteſtationes ſacras, repentè hominem exuit, in diabo- lum ſe refingit, non ſine magno horrore circumſtantium; Edicit cauſam Confiteturque ſuam in dicendo vocem & latera, non cœlo, & intentio- ſed tartaro ſe locaſſe, id ſeſe ſpectaàſſe unicè, ut auditorum n ſuæ ſuſpiria, ſingultus, lacrimæ, in majora ipſis cederent apud ſeil, in niaio⸗ inferos fſupplicia. Quid enim? vix templo egreſſis refrixis- rem Audio ſe Pectus, ſiccatas lacrimas, & omnem illam animorum tem- rum damna- Péſtatem in vanos concionantis plauſus abiiſſe. Et vVerò tionem. laboris ſe ſui fœnus fupra modum ingens tuliſſe, laturum- que olim, quando ante horrendum ſuùpremi Judicis tribu- nal, ſingulis in privato, univerſis in publico, non ſolùm acer accuſator, ſed etiam locuples teſtis ſit acceſfurus rebellibus Kobinat onmid in0 (cnhettt fuyenes Wöklut ſi ly⸗ Dtr ex e4 tcls, et elumnch erbi (ocatots NN slen clelale (co Kere imenti ((Won na nn ſin nn s An WI. I Huter Cumnton fumhee un erlt W ſun Uinam D uanſi llucig gunte, Ked lunn Vitiorum &y Inferni anua; ſiguum Keprobationis. 795 Dicktcht & obſtinatis, quos 4 viâ inferor um, ne ulhmina quidem ora- NId tionis in orco procuſa potuerint revocare. CQuin his dictis DNE & conſpectu ſublatum, fruſtra oculis requirebant attoniti, Mim ſtupentéesque prodigio, quod omnibus admirationi, non- eHEE nullis ſaluti quoque fuiſſe, creditum eſt. Ex &. Antonino Archi- 1eptſcoopo Florentino in hiſtorid tripartita, Philippus Diez, celebris con- Silrinua cionator ex Ordine Minorum D. Franciſci, Tom. a. concionum, Domi- ,IIs icd s. peſt Pentecoſt. Pexenfeld. Conc. Biſtor. Piſt. ab. à F. abz. A dceOö Ulibee orcus, etiam cum ſanare videtur, vulnerat; cùm aperire Dœmon læ- Sets colum, claudit; cùm fores inferorum claudere, aperit: Sub dit, etiam ubi tente eſcà Verbi Divini hamus diaboli: fub palliolo religioſi Con- Aral Nae⸗ neie cionatoris abſconditur latro animarum. Verè S. Ioannes nen Climac. Gradu 26. Naleæ, ait: impedire dœmones à leviori- ancon bus ſolent, ut ad graviora impellant. Quis credat:? Etiam mm Eccleſiaſten agit, ſacram Cathedram aſcendit, de virtutis of- RK ficio ferventer & eloquenter dicit, peccatores ad pœniten- tene tiam exſtimulat, movet lacrymas, terret, ſed dein iterum au- nen fert omnem metum Judicii Divini & Inferni, ut graviùs pec- us cetur, & dirior damnatio ſit. Ut ſciens volantatem Domini ſui, dmimrs & non faciens, vapalet milti. Lucæ Iz. az. Itaque, per Dei amo- ee rem, hunquam abjiciamus memoriam metumque Dei Ju- dicis, & udicii extremi ac Noviſſimorum. on VII. In rem nſtrationem dictorum ſit totus Mundus. mu AN mnirtn Hunc ter ſceleratiſſimum & Peccatis inquinatiſſimum di- celer atut. ⅓ XlImus Conc. 7a. n. I. infra idque fore vel maximè ante con- . an ſummationem ſeculi, ſapra Conc. 2. actum; ubi nam. 6. malo- We rum incentorem authoremq; aſſeruimus Antichriſtum, ſ- rrdi lium perditioni. Ergo tum Infernus totus quantus dilatabit ani- unter mam ſuam, os ſuum & fauces profundiſſimas, & dormon in ſn ruinam totius hominis omnes ſuas exeret vires, habens iram 9 V irhe magnam, ſeiens, quòd modicum tempus habet:“ Apoc. 12. 12. Tunc e- e nim Lucifer, alligatus quondam à Chriſto per mortem tri- i⸗ 4Umphante, realiter & perſonaliter, relegatusq; ad infernum, id ut ex eo egredi non poſſit, tempore Antichriſti ſolvetur, & = Hhh hh 2 egre- 796 CoNCIO XLIV. Iudicü extr. Obli vio &nullus met us egredietur, juxta S. Gregor. Ambroſ. & alios. Cornel. in Apoc. 20. 1. virésque ſuas recipiet, & exſeret per Antichriſtum mo- dico tempore, cum hoc deturbandus in ſtagnum ignis & ſul- phuri-, in infernum. Apoc. 20. 4 v. z. Cauſam tantorum univer- ſim ſcelerum, & cujusvis in particulari, ſi quæras, ea ex in- Px oblivione ſinuatis ſupra n. y. in promptu eſt: Dixit inſipiens! non eſt Deus. Dei Judicis. Nempe tunc refrigeſcente charitate multorum & penè omnium, abundanteq; iniquitate, uti prædicit C hriſtus Matth. 24. 12. nul- la erit apud hos recordatio Noviſſimorum, nulla Judicii ex- tremi, etſi quàmproximè præſentis: idque ex S. Scripturàâ & Fidei principiis certiſſimum eſt. Et ex hac voluntaria perversâque in malo cœcitate graviſſimâ, conſequitur tanta tôtque hominum perditio æterna. Jam verò ut Deus O. M. qui hominem perire non vult, in fine mundi opportunè tantis occurrat malis manifeſtisque damnationis æternæ periculis, in eo ſtatu mundi planè uti ſceleratiſſimo, ita miſerrimo pro infinitâ ſuâ Bonitate & Providentiâ ſuaviſſi- m, & ut ingenti malo de magno provideat remedio, Judi- Remedium cii ſiii extremi præcurſores, præcones & interminatores, ex SS. Eli & qui & Antichriſto ſuisque Fidei & ſalutis hoſtibus, efficacis- Henoch. in ſimè reſiſtant prædicatione, vitæ ſanctitatis exemplo, ma- ſine mundi venturis. ximis miraculis, mittet Sanctos Eliam & Henoch; illum cur- ru igneo, ante Chriſti ortum 914, ſuæ ætatis, ut minimum, annorum 46, vigeſimo julii, quò id Eccleſia recolit, raptum; hunc verò, qui cum Deo ambulavit, & non apparuit, quia tulit eum Deus, & tranſtulit in Paradiſum. Geneſ. y. 22. Eccli. 24. 16. & a⸗ deo adhuc ambos vivos & ſuperſtites. Vbi hi nunc de- gant, unde vivant, qualem vitam agant? Vid. Cornel. in cit. Geneſ. g. 24. & in 4. Reg. 2. 12. f. 22 . De his S. Joannes poc. 1I1. apertè loquens de fine Mundi, de tyrannide Antichriſti Men- ſibus 42 verſa zr vel, ut habetur Dan. z. zr. azeq ad tempus, .α tempora, & Aimidium tempors, ſcil. annis tribus cum dimidio, quibus regnabit ut Monarcha Orbis: Et dabo, inquit v. 3. officium prophetandi, & ſimul cum eo ſpiritum, animos, ardo- 4o, ℳ ed it — gen, bunt k, Vt . ſemirac 4 — — nilti ſcei Peniten onitent —à —= cto vero turtrti⸗ Kunoruuer Kxvirvun des)ti , eimn ene C Cciter. lded, klenee ſenscin Tuodes lima nt nn m Munmn Uignun I M Onnmes eyli ulemn kAiuig l ar. Untinr en n eiis — el ir i. hummo. ERe. 8, Aain Romin A. 1 udcir Krize Vitiorum & Inferni janua; ſignum Reprobationis. 797 ardorem, os & ſapientiam, cui nemo reſiſtere poſſit, duobus teſtibus men, & prophetabunt, docebunt, evangelizabunt, dis- putabunt contra Antichriſtum ejusque propugnatores, at- que, ut fidem dictis ſuis aſtruant, futura prædicent, aliâ- que miracula patrabunt, idque diebus mille dacenti ſexaginta amicdti ſacci, ſeu ciliciis, inſtar Capucinorum, ut hac aſper4 poenitentiæ veſte ac vitâ iram Dei mitigent, & homines ad olveramt irt und n desD fopponmn nis Aten limo⸗ Wa fuant,. mnatores n, . mn T Hididda . lt wn 8. Er nnne de nel n es /l ri N. ,nhe,6 1 un pœnitentiam ſuo habitu, voce, & exempio provocent. Ex- Eorundem acto verò ſuæ Prædicationis tempore à Deo præſtituto, ut Martyrium martyrio & morte ſuum aſſignent de veritate & Chriſto te- acerbiſſi- ſtimonium, ſinent ſe vinci (cùm antea per Dei aſſiſtentiam, num. & virtutem miraculorum à Deo conceſſam eſſent invinci- biles) vinciri, & occidi à beſtiaâ quaſi infernali, ab Antichri- ſto, excruciaturo eos per omnia dira ac crudeliſſima tor- menta. Genus mortis non exprimit S. Textus; quidam ve- In loco, ubi riſimiliter cenſent, ipſos, in odium Chriſti crucifixi, eodem Chriſtus cru- in loco, ubi & Dominus eorum crucifixus eſt, v. §. crucifigendos, cifixus. & dein depoſitorum Corpora inſepulta, projicienda eſſe in plateas civitatis jeruſalem, quæ vocatur ſpiritualiter Sodoma, ob nefandas libidines & peccata; & Koptus propter idolola- triam & ſuperſtitiones multiplices, ſævàmque Chriſtiano- rum perſecutionem ab Antichriſto in eà regnante. Et cor- Inſepulti ja- pora eorum jacebunt in platen civitats magnæ, per tres dies & dimi- Cebunt tri- dium, & non ſinent ea poni in monumentis (quæ extrema eſt bar-uo. bararum Gentium crudelitas) tum ad ignominiam, atque in ſignum magnorum criminum; tum ad inſultationem, ut Antichriſtus tanquam victor in illis triumphet; tum ut omnes, qui viderint, timeant eos imitari & eis conformari, de Popult, Tribubus & Lingui: & Gentibus concurrentibus in je- ruſalem, ceu ad regiam Sedem Antichriſti. Er peſt trer die: Eorum glo- * dimidium ſpiritus vitæ à Deoi it in eos, & ſteterunt ſuper iola relur- & dimidium piritus eo intrav o E ſt ſupe, reClig & in pedes ſuoz. Apoc. 1II. à v. II. reſurgentque vivi, cu inſpeétan- lum aſcen- tium timore magno: qui magis perculſi erunt, dum audient ſio dublica. vocem magnam de cæio dicentem eisn aſcendite huc. Dicitur vox Apoc. 11. ſis & ſancto Henoch ex Lege Naturæ, tertium ex Lege Gra- 798 CoNcIO XLIV. Judicii ewtr. Obli vio & nullus metus magna, ut quæ ab omni Jeroſolyma audiatur. Atque ita aſeendent n aulum in nube efformanda, quæ facta pr oxima ter- ræ, duos ſanctos Prophetas gloriosè circumdabit, in eà non rapiendos, ſed aſcenfuros, quia jam reſuſcitati ad vitam im- mortalem, glorioſis induti corporibus ſeipſos per dotem Agilitatis ferre poterunt ad ſublime. Aſcendent itaq; glo- riosè in cœlum publice coram omnibus, uti aſcendit Chri- ſtus; Eot videbunt os znimici eornm r Et zn, illà hond fiet ingens terræ motis, quòô decima pars Jeroſolymæ corruet, & ſeptem millia hominum occidentur, & reliqui timore perculſi lau- dem & gloriam Deo dabunt. Hæc omnia & ſingula ita di- ſertè enarrat Joannes Apoſt. ut qui aliò ea torquere velit, vim verbis ejus faciat, necefſe ſit. Ita Cornel. in locam iſtum & ex eo Daniel à V. M. Carmelit. Exprovincial. in Vi- tà &. Eliæ, P. g. C. 4. à fol. 9ga. Addunt aliqui S. Eliæ ex Lege Mo- tix, S. Joannem Evangel. cum iisdem ſimiliter in fine mun- di rediturum, exhibétque Stephanus Tuccius S.. in Traga⸗ dia de Chriſto qudice à fel. ao. De hac communione Cornelius à Lap. qui contrarium conchudit, in Geneſ. . 24. & in Apocal. Pro- logo init. Jam itaque finis, ob quem hi duo Sancti Henoch & Hlelias à Deo in ultima tempora reſervati ſunt, eſt, ut per eeos innumeri ſalventur & Jjudæorum &ũ gentilium: at He- noch redeat , & det Gentibus pœnitentiam Eocli. aa. 16. id eſt, exempla, monita, ſtimulos, & hortamenta pœnitentiæ: perinde ac Elias ſuis judæis; perituris aliàas, cum erit tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio, ita ut in errorem inducan- tur, ſi fieri poteſt., etiam elettis Matth. 2a. 2I. & 24. Elias venturus eſt & ůreſtituet omnia, ait ipſe Chriſtus Matth. Iz. II. Et per Ma- lachiam c. 4. v. y. Ecce ego mittam vobis Eliam Prophetam, unte- quam veniat dies Domini magnus & horribils; & convertet cor pa- trum ad filios, & cor filiorum ad patres eorum, ne fortè veniam, & percutiam terram, terrena ſapientes & terrenos homines, juxta S. Hieronym. anathemate æternæ malediétionis, cum xencko N U cate. terotia Meſſia 1 Kad Ch Mett. ofuin cocnwmon ſerit conn (cockbe Uuni ki el Chitum lles e inonne⸗ „ MI,On Ailiſt⸗ (rnl gd (Ul. I =ꝛ — N Iecn ſnr inn ſcpertien lnii t9 N UArdde iguo ſen N r z, e⸗ mueri Ae liu Unneitn Wuter. neiocn Finin. COAAIÜ.S ℳMuA. Henocld Au .“ N Mieant: Net M inllO steß ltel Nr un, M. ter ⸗ Neniet,6 nes,i ſenel c. Litiorum & Inferni anua; ſignum Reprobationi. 799 bid. f. Sar. udæos penè omnes in fine mundi convertendos eſſe ad Chriſtum per Eliam. Ilta cenſet S. Chryſoſt. Hom. g. J— judicare. Elias ſuâ prædicatione reſtituet & revocabit fidem devotionem Patrum, P'atriarcharum & Prophetarum, er- ga Meſſiam in filiis ſeu poſteris. Ex hoc loco, ait Cornel. udæi in ſine in Matth. Elias, inquiens, reſtituet omnia, incredulitatem videl. Ja- Mundi penè deæorum, qui tunc erunt reſidat, ad fideni convertet. Eſtque hæc Omnes con- erit converſio. Ad hæc: Eliam facturum pacem inter Ju- dæos & Gentes tanto tempore discordes, ut uno fœdere in Chriſti Fidem & Eccleſiam coëant. Verbo: ut Chriſtiana Religio & ſanctitas ubique mirificè ſplendeat. VEid. cit. Cornel. quod Flias in fine mundi prædicabit, nunc credimus, & Chriſtum Jjudicem venturum eſſe. Sit in nobis hæc viva Fides, quæ identidem nobis judicium Dei extremum incu- tiat, omnémque ejus oblivionem excutiat, fortiter, efficaci- ter, conſtanter. V. Becanus f. yb6. num. 13. & ſequ. Da multa de Antichriſto. lInaece E. eodem. Forer. de Antiquit. Papat. E. 2. Præfat. – Cornel. & alii paſſim. VIII. Ergo, à primo ad ultimum. Repeto: Memorare No- viſima tua & c. Memoriæ & Animo efficaciſſimè imprimen- dus eſt Deus Iudex, ubique præſens, omnia cernens, ſeve- riſſimè cum juſtitiâ judicans, etſi infra condignum puniens, ſicut fupra condignum præmians. Vel Ethnicis tantum communis Patrum & Eccleſiæ traditio: Ingens ergo tunc vertendi. ſapientiæ naturalis lumen fuit. Sc fac omnia, tanquam ſpebtet Non peccan- aliquis, ait Seneca Ep. 24. Sceleratiſſimorum ea vox fuit: Ne- dum in præeae- mo vos videt. Daniel. 13. 20. Cham impiiſſimus illuſor parentis, ſentia cujus- à quo ſe non videri ſciebat dormiente. Geneſ. 9. 22. Servus ne- : quam à conſpectu Domini egreſſua, in conſervum crudelis. Matth. IS. 25. Nobilis Ezlius, cognomento Prodigus, peregrè pro- fetkus in regsonem longinquam paternis oculis, quo ſcelerum & miſeriarum breviſſimè devolutus! vivendo Wuxuriosè, co‿et egere? Lucæ I1. à v. II. Pleni de talibus ſunt ſcripturarum li- bri. Adeo ſcelerati tenebras quærunt, videri refugiunt: cum 80o CoNcIO XLIV. Judici ewtr. Oblivio & nullus metus —— —— — — cùm econtra innocentia, rectè factorum conſcia, nullum Druſus o-excludat teſtem. Ingens Livii Druſi, Romani elogium cen- mnes fuas ſeri poſſit, dum omnibus patere voluit, qui cùm ædificaret aAioner vi- domum, promitterétque ei Architectus, ita ſe eam ædifica- eri vult. turum, ut liberâ à conſpectu, immunis ab omnibus homi- nibus eſſet, neque quisquam in eam conſpicere poſſet: Tu verò, inquit, ſi quid in te artis eſt, ita compone domum meam, ut quidquid agam, ab omnibus conſpici poſſit. Re- fert Vellejus Paterculus Italus, nobilis hiſtoricus, vivens A. C. 28. Hiſt. Rom. LB. alt. Et hoc quidem Ethnicus: quid tu §. Bernardus Chriſtiane?! Audi S. Bernardum . Magi 2 inquit, Medit. c. 12. timet pecca- ſ. 329: timeo malum, quod facio in abſcondito, quam quod in aperto- ton in occul- jialum namq;, quod nemo videt, nullus reprehendit; 4. ocommis- /, toy Iir pverhbekratu, fum. tur reprehenſor, & ſecurius accedit tentator, & facilins perpetratur ſolum etiam, meritò revereri debeat, aſſidentémq; ſibi con- Non pecces ſcientiam, actionibusque argutè intendentem. Nemo, ait rainet. & 4 S. Ambroſ. vel ſolus, vel cum altero, quidbpiam turpe faciat; E& ſe ſo. Toln „on * lus eſt, ſeipſam præ cæteri erubeſcat-“ Lib. . Epiſt. 3a. Et S. Baſili- — . .* „ „ . . . . 2 ſcio. us, Virginem, quò pudicè vivat, inſtituens: Eiſt enim adſit ne- enim, quæ reveretur cæteros, ſeipſam reverentiæg indignam judicabit . L. de Virg. Denique cit. S. Ambroſ. Locupler teſti Conſcientia: nam etſi lauſis parietibus quis ſit coopertus tenebri, ſine teſte, Vine conſcio; habet tamen fabti arbitrum, quem nihil fallit, ad quem falta omnia clamant. Quid deinde! quod peſſimum eſt, ſeipſum u- nusquisq, & animzm ſuum, ſeverum adicem, ſui ultorem ſe lert, σ vindicem erimints habet. Tta S. Ambroſ. Vt adeò propriæ ſoli Conſcientiæ, nunquam non præſentis, ſpectantis, dijudi- cantisque, deferenda ſit reverentia præ omnium hominum collectorum oculis. Vid. Alph. Anton. de Saraſa §. J. Arte ſemper Quantò mi- gaud. To. 2. Tr. 20. G. 3. 4 f. 633. Si tanta reverentia ſit habenda nus in con- in actionibus noſtris oculo humano, ſibiipſi & omnium ma- ſpeétu Dei Jadicis. Ximè ſuæmet Confcientiæ, quantò magis horum omnium lit o⸗ — ubi non time- iniquitas; quanquam quisque ſibi & teſtis ſit, & judex, ſeſe mo, inquit, ipſa tamen ſibi virgo adeſt, debetq; ſeipſam revereri; neq; e Ultori = —,— — tevit drelea tottamn lta mante dHieron luta i, Piyes ltte lded == — , M 4 i lfm lebi⸗ a66 n den. 1 Ne condi- Ponm (l (m. Li0 V (en! bo⸗ Plici uant lurht ſetin Wum Nuncen. leldexet melkee. dosh. ⸗ 1 / i e: 1 ., p ytßt „ t,t/ E rhkr E nſür⸗ NMem, . p Wa SNe Ainuß . teſeri k nK N Viitiorum & Inferni[anua; ſignum Reprobationis. 301 Con ditori Deo? Dein altäionum Dominus. Pſal. 9 7. Et dixerunt . non videbit Dominas Tutelligite inſepienter, & ſtulti aliquando ſapiié. Dus lantavit aurem, non audiet? Qus finxit ooulum, non conſiderat! Et verè vel omnium argutiſſime, acutiſſimè. Deus totus oculus Deus totus eſt, totus manus eſt, totus pes eſt. Totus oculus eſt, quia omnia videte oculus. totus manus eſt, quia omnia operatar; totns per eſt, quia ubique eſt. S. Hieron. in Comment. Georg. Heſèrus §. 7. ibid. Deum time, & man- data ejus obſerva; hoc eſt enim omniz homo. Eccle. 12. 13. Fac hoc, & vVives. Vid. Authores citati ſaprà fine Cone. 1. & Alii per hujus Concio- nis decurſum citt. uti Cornelius, &t. Con. 44. ma- Le op. Mancin. de Paſ-. D. L. 9. Diſert. 2. Punct. I. Mor. Docëtr. 2. 4 f. 5„⁰â. Ludov. Granat. Dom. 2. Advent. Conc. 1I. & alide cita- iImnms. Jacob. Marchant. Kation. Dom. I. Adv. Lect. I. P. 3. Jo- ſeph. Speranza Sscript. Seleltt. de Orat. Puncto 136. Drexelius de luferno. Cap. 16. ubi: Humanæ Gentis cœcitas incredibi- lis: & in Niceta L. 2. C. 1o. Matthi. Faber Dom. Quinquag. Conc. 3. & in Aublar. Dom. 21. poſt Pentec. Them. 3. Item in Tri- part. Dom. in Alb. Conc. 6. Pexenfeld. hiſtor. a6. & in Doitri- W nd. Alex. Calamat. Auclar. Dom. 3. Advent. àf. pl. Henr. En- gelgrave Cælo Empyr. Feſto & Thomæ Apoſt. Georg. Stengel. de Judic. Divin. Tom. I. C. . Franc. Coſterus Dom. 2. ſt Pent. Conc. 21. Procop. Capuc. in Zadiclali. Deſe. Ia. n. S. II. &&ρ. Hi- lar. à S. Anaſt. Carmel. Archimede Chriſt. §. de Arte bene mor. Likh. I. C. z. à f. i3r. Noviſſimorum parca recordatio. An- gel. Paciuchelli in gonam. Lect. y. J. 12. & 13. Alph. Rodri- Mechil de qud exrr. I quez. Exercit. Perfedt. P. I. Tr. y. C. S. à n. 4. à fol. 212. Vid. hoc lUlibro, Conc. 16. n. 1. Conc. 43. n. y. & 9. quæ miſeriæ & ſup- plicia ex non præcogitatis iisdem patrata crimina ſe- quantur. Conc. 5. HW A & e O be Authores in teriam. — 802 CoNciO XILV. Conſrientia mala ſemper & ubigue timida, CoxNxclo XLVYv. JIudicium Extremum meritò timeant malè ſibi in vi. t4 conſcii: dum jam nunc ſentiunt graviſſimum in ſe tortorem; quantè duriorem in Judicio ex- tremo & æternum! vye. Lucx 2 1I. 20. Confſcientiæz 2 malæ gravi- / Mann. Culpa virum etiam fortem & cordatum tas, metum Venervat, imò enecat. Conſcientia ſtrangulat reum, incatientis. vultus mens. V. ſuprà Conc. ram extremo Judice ac toto mundo, ſentientque impii, ve- rum omnind eſſe illud Chriſti: Areſcentibus hominibus, malè ſibi conſciis, præ timore & expectatione. Etſi cauſam radicémque hujus timoris tanti, ut ex eo areſeant homines, indagemus, ea hæc eſt ipfa prava conſcientia, ſcelerum vindictam & pœna- rum, quas expectet reus, minas intentans. A ſimili facun- A ſimili de dè exprimit os aureum: Siécut qui in carcere ſunt, ait S. Chryſoſt. ſemper in anxietate verſantur, ſed maximè es die, qué educende ſunt. malefico in- carcerato, ſibi, cc.c 2 7,„ . 4 1 2 rimente. Unc enim meti ſuſſocantur, & nihilò meliori ſpiritu ſunt, quàm mor- multò magir, quando hine avulſa, ad rationer illie reddendas, & ad ter- ribile judieium illud adduci debet. Propterea ſæpè refugit, & intrò re- cedit, metuit, & horreſcit, cum è& carcere evolatura eſte“ tunc enim ſi rapuit, ſi injuſtè quuquam inimicus fuit, ſive quid aliad improbum fe- cit, A Eriſſimè, ſüo adagio, Germani: Die Schuld toͤdtet den Reis⸗ *ſftiringit, obſtrictaà gula coërcet; obtorto collo velut culpà rube ſa dieir moir n iſſ in vincula ducit, angit, præfocat, tortor ſæviſſimus, crude- lior omni carnifice. Neque hoc tantùm in præſenti vità, 175. n.s. ſ.242. ſed & in alterâà, maximè verò in fine mundi, & denique co- Mmnnn tui. Sic anima in ipſè quidem peccati tempore maximè anxiatur 35 ſed 6 miuerͤ ſentisR Labe Eol. V. ne iarn vo⸗ n ſennen (s inter Dom. I. Adv. Areſoentibus hominibus pra timore, & expectatio- Npis, nun untusnon u in, Gms, conlieni⸗ ſierns⸗ mügan . lhdten ulmn lhon eene lne le ereeen Koncde iiglech Auguc bermn. rotit (Aurur, Pſendb il . ma/ANimè autem ad ſudicium Divinum. 803 s cit, aniverſa peccata renovantur, & oculz ſeſé offert & ſtat acerbus Conſcientia accuſator- Ita S. Chryſoſt. Orat., de animd, Tom. y. apud hanc. Labata, Theſäaur. Mor. Tom. I. E. Zudicium kinale propoſ. 8. lIe. F. 1259.7. V. Englgr. p. 2. Dom. 2s. Ene. Adeo Reus in carcere ti- met, pavet, angitur, tremit ad ſingulos paſſus transeuntium, llnnn jamjam vocandum ſe trahendumque ad Judicem, ad fera- ne lem ſententiam, ſubeundam duram & diram mortem, gra- ves inter cruciatus, cum infamiâ graviſſimâ: Hæc nonniſi eex humanis umbra eſt tantùm, verè & ſeriò res agetur cum eti⸗ impiis, malè ſibi conſciis, ad Jjudicium vocandis. Eheu! quantus non in his pavor erit, timor, & tremor, cum vide- bunt ſigna, audient ſonitum ac vocem tubæ, ad Judicium evocantis, tinniente intus, & graviter pulſante remorſu ub conſcientiæ: Et quid de me jam nunc fiet? occlamantis:? Ut & / -hæc magis apprehendamus, ſcrutemur & inſpiciamus ho- gulum minis gravi peccato ſauciam & irritatam conſcientiam, in colon hac etiamnum vitâ graviſſimam, quantò graviorem in al- musem terà? ut, in tempore, malo, ſi quod in nobis tale eſt, mederi ein poſſimus. eieen II. Eſto mortalium inſipientium, ut plurimùm, mos ſit, Conſcientis eimt quô peccata, & ſcelera etiam gravia, abs ſe perpetrata paruim mals, tor- ASNH ſæpe, vel nihil faciant, idque authore ipſomet ad illa inſti- mentum ma- üed gatore dœmone, ita levia eadem depingente, ut & reperire lus non eſt. gend it, qui de peccatis gloriari & lætari . cum malè fecerint, au- dOen deant: certum tamen eſt, conſcientiam ejusque remorſum mien vel ab ipſo peccato perpetrato, & in hoc, nunquam non pec- „Crh catum comitari & ſequi, ceu ambram corpus, neque hunc in- um“ trinſecûs metum vanum eſſe ,„& tam grande tormentum, ut „G. D. Auguſtinus in alm. as. dicat, non eſſe excogitabile majus. ui“ Et S. Bern. & g. de Aſumpt. cum tormentis inferni æquet, dum GeſaberGen- ait: Infernus quidam rea conſcientia. Gentiles, quibus veri Nu-tilium enſus. SSum. minis notitia tanta non fuit, & quòd peccato tam graviter map Offendatur, qui gehennam non timebant, nec gloriam cœle- mef⸗ ſtem ſperabant, ſuam tamen deſuper ſententiam ferunt, ex- 4 Sð Ilii ii 2 perti Q 804 CoNciO XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida, perti haud dubiè cuùm ut plurimùm fuerint ſcelerati, ipfſi etiam Philoſophi & ſapientum principes. Pythagoras in- ter ſapientes celebris ajebat, uti refert Stobæus: Neminem tam audacem eſſe, quem mala conſcientia timidiſſimum non eficiat: non enim quieſcit animus malè conſcius, ſed ab o- Morbi animi mni etiam vento pavet. Ita Pythagoras; qui addebat: Vir graviores iniquus, afflictus conſcientiâ, plus mali patitur, quàm qui morbis cor- corpore caſtigatur, & cæditur: nam multèò graviores ſunt poris. animi, quàm corporis morbi, nimirum quantùm animus S Conc. 22. corpore præſtat. Nullus, ait Galenus, eſt corporis affeétus t.antus, qui vehementior animi affectionibus eſſe poſſit. Cornel. in Jerem. 1o. 2. Unde Eliphaz, amicus Job, Sonitw, inquit, terroris ſemper in auribus impi?, & cum pax ſit, ille inſidia ſuſpicatur. Job' 1y. 27. Ita eſt: quia interior timor, qui naturaliter à mala conſcientiâ emanat, facit illum timere, ubi non eſt timor: folium arboris à vento motum, inimicum adverſus ſe irru- Malæ Con-entem, vel etiam vindictam divinam arbitratur. Fagit im- fcientiæ cru- pius nemine perſequente. Proverb. 25. 1. quomodo perſequente ait ciatus, x S. Chryſoſt. nemine ſugit? intus habet agentem conſcientiæ accuſa- 8. Chryl. zorem, & hunc ubique circumfert: & ſicut ſeipſum non poteſt fugere, o nec intrinſecus pſam agitantem, ſea quocinq; abeat »Klagellatur, E vulnus habet immedicabile. Et antè: Talts res peccatum eſt s nullo prodit arguente, nullo condemnat accuſante, pavidum fucit & timidum ſcientiæ improbeæ cruciatus, quibus jugiter homo poſt com- miſſum ſcelus cruciatur. Etenim (ait ab exemplo) qui com- mättit adualterium, etiamſi millies fuerit dives, etiamſi nullum ha- beat accuſatorem, non deſinit tamen ſeipſum intus accuſare. Et vo- luptas quidem temporaria eſt, dolor verò perpetuns, timor undique, a tremor, ſiſpicio & anxietas 5 angulos metuit, umbras ipſas for- midat, ſaos ipfius famulos, conſcios & inſcior, illam ipfſam, quam corrupit, & virum, quem aſfecit contumelid: Nec vel ad breve tem- pus poſſit reſpirare; nam & in letto, & in mensd, & in foro, & ð uutni en in, —— — mer Mierice vnd ie Aben ekunt, ca 400 stine aorkeht emm tunale li ie Nte ohen Celt , ill aer II. Dx umecie unmc guente iikug peccatorem. Hom. 5§. ad Pap. Qui dein eleganter exprimit con- ehot to scant nunſuie Cnam ſnkc lent os ⸗ unh, ſdl ü U ite nnaaximè autem ad udicium Di vinum. 806 n Smiguirati ſimnlachra videt, IPphürque Cein vitam vivit, ge- ordin. mens ac tremens ſuper terram; eum nemo ſéiat, intus tamen habet Rtitn ivnem implicitum. Ita S. Chryſ. ap. Labata tom. I. E. Conſcientia . Immoim prepoſit. a. in Addit. f. Zos. eX varii homilits . Chryſ. in LBucam ubi Ee e bplara ex eodem, & ali. Gravis in hanc rem eſt ſententrſia h Sapientiæ c. I7. 10. Càm ſit timida nequitia, dat teſteimonium condem- Sapr 17 70. Nni nationt: id eſt, prava ſceleratàque conſcientia timida pavi. ose daque timet ultionem pœnasque ſcelerum, etiam ubi nul- inam læ ſunt, eò quod ipſa agnoſcat, ſibique teſtificetur, ſe eſſe eafn ream ac obnoxiam condemnationi, ideéque mereri pœnas, dedi quas timet „& expaveſcit. Ipſa ergo nequam Conſcientia, eId Lvelut teſtis & Judex, hominem condemnat, & tacitâ confes- liuſifttt ſione mutàâque voce clamat, ac reo acclamat: Tu talia & Aitetim tanta ſcelera perpetraſti; ergo mereris tanta & talia ſuppli- 4 tin cia, quæ ſine dubio Deus tibt irrogabit, & fortè in hisce te- isem nebris & terroribus irrogare deſtinavit. Pergit Spiritus S. ͤt. loco Sapient. I17r Semper enim praſumit ſæva, gravia, moleſta, ſim 4 difficilia, aſpera, acer ba, dura & dira;, perturbata conſcientia. lass Corneß duc, abi er. = ,ee III. Exemplis & caſibus innumeris res eſt demonſtratis Vermis Con- elun’ ſima, ne dicam quotidianâa experientiâ: de quibus antequam Kienti, pergam, obſervo, paſſim exprimi dicique Vermem conſcien- tiæ, in quâ is generetur infelici partu, ſuamque matrem velut, rodat, mordeat remorſu continuo (unde & remor- un ul b fnun N c ſfus conſcientiæ dicitur. Vermu, ait S. Thomas, eſt onſcientiæ le remorſin . ui dicitur vermi, in quantum oritur ex putredine Veccati, M u E E& errde aNlgit in a. D. j. J. II. ap. Mancin. f. a75.) cruciet, l i. H conficiat, idque denique in æternum, ubi radix vermis hu. wrlO jus, (peccatum intelligo) per pœnitentiam non tollatur in e häc vitâ. Exodi 16. mirabile quid refertur de Manna, quo Manna con- ,S Deus Iſraélitas alebat per 40. annos. Præceptum erat: tra præcc. e , Nullus relinquat ex eo in manè Exod. 16.! 9. & 20 qui non audierunt Dei in . e H m, ſed dimiſer unt quidam ex eis usqg, manè, & ſcatere capit venym- nun⸗ . 4 bm. Singulis diebus manè colligendum erat Manna, Dei thtum ſcate. ii Iii ii 3 Prü&- bat vermibus. Sos CoNcio XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida, præcepto, ad incredulorum avaritiam cohibendam, qui contra Dei voluntatem & juſſum de craſtino ſibi provide- re volebant: ſed puniti ſunt: Cœpit enim Manna ſervatum in ſequentem diem ſcatere vermibus, idque miraculo; neq; enim hanc fuiſſe naturam Manna, ut poſtridie putreſceret, atet ex eo, quod in die ſextâ in duplo colligeretur, ut ſab- bato in cibum etiam efſet, pro reverentiâ Sabbati, quò Deus colligi Manna nolebat: t non computruit, neq; vermi inventus nnto, tue eſt in eo, verſu za. Ergo Manna cœlo depluens collectum, & juxta Dei voluntatem die ſabbati ſervatum, non corrumpe- Racut, ſervatum verò in aliam diem contra Dei præceptum in vermes convertebatur. Manna illi, ait S. Ambroſ. ſer. 3. contra Divinum præceptum tractantibus vermes eſecti ſunt, id eſt, tceoontumaciæ judices & ultores. Labata cit. f. zog. Capio hinc, quis Vermem con- & unde ſit Vermi conſcienti?. Omnes Dei creaturæ de ſe bo- ſcientiæ ge- næ: Geneſ. I. 3t. ubi illis homo juxta Dei voluntatem utitur, nerant à no- proſunt & proficiunt ad vi tam & ſalutem. Vbi verò contra bis acta con- ; g e SS ei præceptum acunque utimur, ea vermem gigntit, qut tra Dei præ- Dei p P Qu 9 7* gignit, 9 ceptum. noſtram, quæ illud nobis inſinuat, actum eſt. Ita tu ipſe, dum graviter peccas, hujus vermis tui cauſa & authores. Ita quidem eſt, ait Labata, & nune pecunia malè parta, vel honor ambitiosè comparatus; Euchariſtia indebitè ſumpta, in vermem vertitur conſcientiæ, mordentem animam pec- Hlic omni ſer-Catoris. cit. Propoſit. z. fine. Vermis hic Conſcientiæ, ipſum cor pPente crude- rodens, & medullas animæ dilanians laceransque morſibus lior. Serpens continuis, crudelior eſt omni ſerpente & aſpide venenatiſſi- z0: cubit. mo. Adducit P. Paulus Zehentner, Verm. Conſe. init. Dedicat. 30. cubitis, graviſſima damna inferentem, captum denique, Ptolomæo regi oblatum, cicuratum, & manſuefactum, ad ſtuporem & recreationem Regis aliorumque. De ſerpen⸗ . tibus . tus, h cor noſtrum, animum & animam totus occupat & excrtu- nmms ciat: Eccur? quia contra Dei præceptum & conſcientiam ex Diodoro Seculo, de Antiquorum Geſtis Lib. 3. Caſp. Schottus Mirab. Naturæ Append C. 6. fol. io. ſæviſſimum ſerpentem, longum mamenr- ſiggit , mauſe Nno) — corla ſuo i videre roni,ing Winrt,, Me igin n rr Gacn mnuprre tengri ſin in umne 6lgln⸗ . = üunir — iin. lir HNdane te t, Ne yor no, oc enoſch ſitono (Con inz in; Fihn 6 lone, init, — n, dn nproi. ulaumn l utiat; tur, Ih. Ri ee erni zmert CleTun. ncuNe. iwehnn imbrd.) iſr, hine, UH . ræ deſ tem utin Verd ngigl l kan. coMitn P KAe Reutn 8 Pite tinmt Püm otid 6 Venent pr hiens en,M mn Caidi⸗ tatund mus, hoc Conſcientiæ macellum . — . . niaimè autem ad Iudicium Di vinum. 907 tibus ignitis refert S. Textus: Duamobrem miſit Dominus in po- Serpentes pulum, murmurantem, locutumque contra Deum & Moy-. igniti Nm. ſen, nauſeantémque improbè ſaper cibo iſto (Manna pretio- 27. 6. ſiſſimo) leviſſimo, uti vocabant, Kou E Pente Numer. 21. 6. lonitos, non quòd naturæ eſſent igneæ, ſe uèch morſu ſuo tantum calorem inducerent, ut morſi ab eis ſibi ab effectu, quèd uri viderentur, & inde plagæ mortésque plurimorum. Omni, inquam, ſerpente, omni Dracone ignivomo & vene- nato, truculentior & crudelior, malæ Conſcientiæ vermis, qui urit, premit, mordet, remordet, angit, & gravior eſt morte ipsà multis, qui, cùm ferre illam non poſſent, mor- tem ſibi violenter aſcivere: quod fecit Nero, nefarias ſibi Nero ſce. manus inferens, cùm eſſet ſceleratiſſimus, Lurco, ſcortator, lellſmu⸗ ſui maſtuprator, incœſtator, ſacrilegus, raptor; qui poſt Ma-interfector. trem Agrippinam, Fratremꝗque Britannicum, Vxorem Octa- viam, Amitam Domitiam, & Affines interfectos, educato- rem Præceptoremque Senecam ad necem compulit, parri- cida, Romanæ Vrbis incendiarius & lætus ſpectator, in Chri- ſtianos novis & inuſitatis ſuppliciis ſæviens, SS. Petri & Pau- li interfector, tyrannus, quê nullus toto pejor in orbe fuit. Breviar. Inperat. Yo. Cunr. Dieterich. 166. Et let, dum vivi Vermis con- uas habeat ferias, ſubinde ſcientiæ, tor- hos oblatrantis Conſeientiæ morſus nonnihil declinemus, tor oneinu⸗ aut arte fallaci eludamus, aut deliniamus, nunc legendo, s⸗. nilt. pæ- ſando, modòè huc illucque commigrando, & ſaltem dormi hic tortor redit, mordetꝗue inter ipſa gaudia, labores, à . 52 57 1) C11148 nitentiãâ ſuf- nunc laborando, nunc colloquendo, modò hilarius comes- focetur poſß . . . 1-mortem æ- endo, hos angores & cruciatus fallamus, identidem tamen ternus. ſomno & ipſe mox vigil: denique in hac vitâ, ver4 pœniten- tiâ & Confeſſione non ſublatus, à morte etiam vivit cum animâ in inferno, uabi vermis eorum non moritur, repetit ter Chriſtus Concione unic, imè unicæ Concionis epilogo, Marc. 9. V. 24. 46. ab. ubi impiis exprobrabit amiſſionem æter- næ gloriæ, Virtutis negleétum, noxarum cumulum, gravi- =WS Pri enecatus à vermé nato in cor mirè crucia- tus. A facilis. Animæ nul IV la major tri- . bulatio, con- ſcient 808 CoNciO XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida,. tatem, aſpernationem divinæ gratiæ. O tormentum om- nibus gravior Conſcientia, exclamat Rhetor Quintillianus decl. 12. J. 35. Drexelius To. I. in Damnat. rogo. C. . à f. 16 5. Paciuch. de Patient. Lib. 2. C. II. mihi à f. 26. ubi &: Germaniæ Princeps non infimus, cujus meminit Theatrum Vitæ hum. Zol. 2. Lib. a. Vermem in corde nutriebat: hic illum ipſum, quem dixi, Principem ſine ullaà interpolatione miſerè torquebat, & ſæviſſimè commordebat. Medicorum peritiſſimi ut ma- nceps de, & conatu. Studioſorum nonnemo cùm ſe legiſſe dixiſſet, vermes in corde genitos nonniſi allio enecari poſſe, non au- ditus ad Scholas cum Pharmaco juſſus eſt abire. Interim poſt inexplicabiles labores, indicibilia perpeſſa tormenta fugacem animam abſolvit Princeps. Inhumatum cadaver dum Medici explorant, vermiculum album, cornibus & ro- ſtro acutiſſimo obarmatum, in cordis medio inveniunt. Allium aſportari mandatur; hujus ſucco circulum in mensâ efformant, ac vermem in ejus medio collocant: inſeptum lo Principem eximerent, totis viribus laborârunt, ſed caſſo — , his allii parietibus animalculum fugæ locum circumſpicere incepit, cùm verò omnia defieri ipſamque ſalutem illud de- ſertum ire, & nihil vitæ ſuperare animadverteret, allii tan- dem graveolentiâ occubuit. Fera torquens ſe, ne cireulum tan- plicatio gat, allii vi & nidore victa, tandem concidit. Aptiſſimus hic ty- pus eſt remordentis vermis Conſcientiæ, qui nonniſi amaris niſi, in vivis dum homo eſt, enecetur. Vere & eleganter Se- neca Epiſt. 9S. Nullum ſcelus, inquit, impunitum, ſceleris in ſcelere eſt Juppliciume Mala ſacinora conſcientiäà ZagellantuuuWPrär· Inter omnes tribulationer, ait S. Auguſtinus, humanæ ani- ià deli- Gtorum: cui tamen acerbiora, quantò interiora: Et in promptu ratio eſt: cùm — veræ Poœnitentiæ lacrymis enecatur. Hic vermis tortor eſt ille cordium, qui ad deſperationem adegit Cainum: Gen. 4. Judam, Matth. z2z. ipſam animæ mortem inferens æternam, mæ, nulla eſt major tribulatio, quäàm conſcientia delictorum in Pſalm. 1y. quot hominis vitia, tot animæ tormenta, tantò M W 7 Aint,ett inata, 1 eeſolatii oluges — Exrel: A unt cruc ugbimgn ſenritn. eheenel ernh M ſi un oncan cnen Cinppun eumemun uikougt mirn Mende. huntun Cnlei 1otelis 1 7 Aun hen latricicho erram Dtur. go. Uulutrae Nopins leſele⸗ le finili, — Matom om. Vnllimrg ſisteuindl ehun M Uin gren temr Gtlhmnn. Vn, kich⸗ giſe cunt, ofe, n re. ntel ſa torwe tumn cace mbusckt hitwenuvnt. Zõ Et: enun ctcunfiee — — ——— = istanr4 :G7“ degnnA Pinſn mn 1 önm: n. Uen U Gluie⸗ n 1ice. mawximè autem ad Di vinum Iudicium. 809 cùm undique omnia ſunt adverſa, cùm cœlum & terra in-nullum ſola- feſtant, etiamnum ſupereſt ſuffugium ad Deum; etſi nemo tium: aut re- ſoletur, ſatis ſolatiorum eſt Deus. Sed ſi conſcientia ſit in- fugium. Welien quinata, nihil uspiam nec in rebus conditis, nec in Condi- tore ſolatii eſt reperire, omnia acerba, fellea omnia. Et quò profugias? ad Deum!? Hoſtis eſt: Ad Conſcientiam? Carni- fex eſt: Ad Divos Cœlites?! Offenſi ſunt. Ad ſocios? Auge- bunt cruciatus. Ad delicias & voluptates: Conſcientiam magis inquinabunt. Verè non eſt pœna gravior, pravaà Con- ſcientiâ. cit. Drexel. S. Scriptura quamplurimis horum exem- plis plena eſt. Primus homo aurem hic mihi ante alios vel- Adamum licat: erat ille, dum manebat innocens, pulcherrimus, glo- Confcientia rioſiſſimus, ditiſſimus, feliciſſimus; at quamprimùm, in inquinata ratiam uxoris, peccavit, continuò, cognovit, ſe eſſe nu- duatn cXag- . . „ . . taveftt. um, & conſcientiaà mordente, ſeipſum erubeſcens, latebras quæſivit, & quibus à Deo ita revocatur: Adam ubi e? Gen. 3. 9. cur fugis cur erubeſcis? cur lates? cur paves? num aſtat, qui te accuſetinum premunt teſtes? unde tanta formido ubi ſunt jam illa magnifica ſerpentis promiſſa? ubi eſt prima illa tuæz mentis tranquillitas? ubi ſecuritas animi? ubi pax & fiducia conſcientiæ Què te deduxerunt peccata tua, aitS. Ambroſ. ut fugias Deum tuum, quem antè quærebas? Adam, ubi e? Lib. de Parad. c. Ia. En quò miſeriarum deduxerit Adamum conſcientia ſaucia, accu- ſator, teſtis, carnifex, tortor, in fugam pellens! Cornel. hic. Jo. Ja- boda Dom. I2. poſt Pentec. à f-3581. L-abata fol.? o- ſine. V. infrà Indic. Rer- V. Adam. Infernus quidam reaConſcientia- ait S. Bern. S. 4. de Aumpt. uid enim: an non infernum habuit Cain, dum, à commiſſo Caino infer- ratricidio, toto corpore tremens ac profugus huc illuc ober- nue fuit con- rabat, & ad Plagam Orientalem Eden, interpretes. Hieronymo, Sen d ad terram inſtabilem & fluctuantem recedebat? Rabbini opi- um. nantur, quàcunq; ibat, grandem ei moloſſum adhæſiſſe, qui eum latratu ſuo continuè infeſtaret, ac infandum ſcelus pro- deret. Sit hæc fabula, ut innuit Cornelius; in Cereſ. g. 11. Procopius verôò docet hoc loco- ſi terram aſbicerct, ſeipented Kkk k Mecht de Jad. extr. leo- 4 Joſephi fra- tres ronltien peccantes, & maximè eum, qui ſceleratam fabulam agebat, tià malaà lan- cinati. 9106 CoNCIO XLV. Conſcientia mala ſemper Eyubiqus timida, leones, urſos, tauros, & id genus animalia, in ſe dentibus, cornibus, ungulis, armata exiſtimaſſe; ſi in cœlum oculos attolleret, ibi fulgura & fulmina ſibi parata, ibi Angelos flam- meum in ſe gladium vibrantes conſpexiſſe. Zaboda f. 352. Cor- nel. Cit. Pexenf. hiſt. Io. à f. 55. Sint & iſta: facilè tamen æſtima- ri poteſt, interius Caini Conſcientiam hæc omnia illi effor- maàſſe, & velut ob oculos poſuiſſe. semnper præſumit ſava, per- turhata Conſcientia. Sap. I2.10. l V. Nec minùs Conſcientiam Fratres Joſephi, in hunc mordentem & torquentem pulcherriméè deſcribit S. Chry- ſoſt. Epiſt. 7. Etenim ille Jacobi filias, inquiens, qus Yoſephum à pe- ferd beſtia devoratuns patri confirmaverat (Ceneſ. 37. 4 . 31.) G ſceleratanm fabulam agebat, atq; larvà fraternæ cedi crimen olvelare conatus fuerat, Patri tunc quidem fucum fecerat, conſcientiam autem ſuam minimé fefellit, nec ab eâ, ut conquieſceret, potuit impetrarej ve- rum ea conſtanter adverſus eum inſurgebat, & perpetuis clameribus eum inſectabatur, neq; unquam poterat compeſci. Siquidem cum diu- turnum jam temporis ſpatium interceſſeſſet, i quà admiſſum ſcelus patri fuerat inficiatus, neq; pProdiderant alis, nemine accuſante, nemine con- vincente, nemine aſtante, ac fabulam illam in memoriam redigente, cum de libertate, & de vitâ ipsd periclitaretur, conſcientidâ accuſatore, in tam longo tempore non compreſſum, nec defoſſim eſſe oſtendit, dicens: Geneſ. 42. 21. Meritò hæc patimur, quia peccavimus in fratrem ko- ſtrum, vidente anguſtiam animæ illius, dum deprecaretur nos, & non audivimus idcircò venit ſuper nos iſta tribulatio, atq aliud erat cri- men, quod ab ei exigebatur; nam furti inſimulabantur, &, ut aureum poculum ſuſzurati, in judicium trahebantur. Sed quia nullius eiusmodi criminis ſibi conſcius erat, minimè hoc nomine Aucruciabatur, neq; ſe propter hæc perpeti dicebat, ſed ob ea, quæ nemo ei objiciebat, & de qui- bus ab eo nemo pœnas expetebat, nec eum in judicium trahebat. conſci. Judas non fe- entia enim eum perſtringebat. Ad eum modum Judas conſcientiam co- rens conſci- argiuentem minimé ſuſſerens, ad laqueum ſe convertit, eoq; ſibi ademit vitam. Et quidem cum impudens illud pactum inire non dubitaret, entiæ dolo- rem, ſe ſu- ſpendit. dicens. r — (Wieban uyumali tur; ſ⸗ ſetcbat. iti⸗ he pente, ne ſeren ln chefat, rudhncſi, Neſſettimin onr,tune lſtnn ohertn ue hud ſſn. yſme Ma ler uhecnn cobunt (eicar ehhet mneine: Lelltitchn in unnun unnet entenn cor Vl. 5 Uea, 40 l. ini maxwimè autem ad udicium Di vinin. 8rI ttenihs AJLicens- Quid vultis mihi dare, & ego'eum vobis tradam!? non eos, lei n Nls gaudiebant, verebatur (nempe, qusddt diſzipulus in Mag ſerum ejusmodi mgofun ſcelera moliretur) nec per eos die, gqei interea flaxerunt, allo dolore pen- h. ebatur; ſed lucrè voluptate temulentus, conſcientiæ accuſationem non Metkm. ſenticbat. At accepta pecinid, lucri volauptate finitä, crimini ac- müllefe. cuſatio urgere incepit, & tung nemine exterius auciſante, nemine vim afferente, nemine cohortante, ſponte ſud abiens, pecuntam hi, à quibus acceperat, projecit, & ſcelus ſuum paläm confeſſus eſt, dicens: Peccavi . 2 . — . . nin tryaden. ſanga'inem ſuſtum. Neq enim conſcientiam, quæ ipſam coar- an E guebat, potuit ferre. Ea enim peccati natura eſt, ut, priusquam omni- „ 7 77.60 ——ℳ0—11 rieR N. ietian 1 ) 5 ſie metalt eius (loncl, Glns h Jahoda cit. De Fratribuas Zoſephi E. Cornel. in Geneſ. a2. 21. FfF. 292. UDi: o Nota hic cum S. Chryſoſtomo, quanta ſit vis Conſcientiæ, Vis Conſci- mr E cujus obtutibus peccata omnia illicò ſe ſiſtunt & conffuunt, Entiæ. yſtbet,c 6 ſate 13 ſ enct, m „ n nè perpetratum ſit, hominem aſnciat temulentid, ſed poſt ipſum exple- tum, tunc voluptas ſeſe proripiat, & extinguatur, & ſolus deinceps ſtet accuſator, conſcientia carnifici locum tenente, O peccatorem lancinan- te, & extremas pœnas ab eo exigente, ac plumbo quovi gravius incum- bente. Ita S. Chryſoſtomus, ap. Labata cit. E. Conſcientia. Pro- poſit. 4. f. zoz. De udã idem D. Chryſoſt. cùum non poſſet, inquit in Pſal. z. ferre Conſcientiæ dolorem, adaptato ſibi laqueo vetam ſinivit. cùm Dei manum vindicem videmus & ſentimus: nulla enim Joſeph hic facta eſt mentio, & tamen ejus memoria, & inju- ria ei ante 23. annos facta, ſtatim omnium fratrum mentibus nt ſe ſiſtit, cuùm ob eam caſtigari ſe augurantur. Scut ebrims, in- . Simnile 6 5 .- 27 4 . . .. ⸗ 2 7 8 10 2 6 X 6 quit S. Chryſoſt. quando multum vini ingurgitat, nullum ſentit à §. Cbryſz. Mo oe vino damnum; poſtea autem ſentit, quantum ſit damnum ſic pecca- sunm tum, donec conſummetur, obtenebrat mentem, & quaſi denſa nuber, ita us mentem cotrrumpit“ deinde Conſcientia inſurgit, & quovis accuſatore u,S mentem gravius arrodit, monſtrans abſarditatem facti. SeK VI. Sufficiant ex innumeris Scripturæ exemplis hæc N.h pauca, ad demonſtrandum æternæ Veritatis teſtimonio, mi quàm Conſcientia, peccati comes & pediſſequa, ſit ſemper Nimu timida; quanti Syntereſis & remordentis conſcientiæ ſint AH ſtimuli. Venit mihi idonea huic loco in mentem hiſtoria ex KXkkke 2 durio gtz CoxcIO XLV. Conſcientia mala ſemper Subigue timida Serio tom. 3. I. Maji.- & Petr. Ribadeneira in Flore Santtorum, Parte 2. eadem die in vità N. V alburga mihi à fol. I66. e&v his Pexenfeld. ad Hi- & Wyalbure Kor. o. f. 94. Fuit hæc Virgo, S. Walburga, Britanna, Soror V. oleum mi-D. Wilibaldi Epiſcopi Eychſtettenſis, & D. Wunibaldi, Patre raculoſum. S. Richardo Rege Angliæ quondam. Hujus Virginis ſepul- chrum viſitur Eyſtadii, hodie quoque manans oleo, variis morbis & malis depellendis prodigioſo (quod indignus ipſe vidi ter.) Vnde magna huc ſupplicatum euntium religio. Fortê mendiculi duo crumenulæ ſuæ ſtipem collecturi, pe- regrè ad Divæ conditorium tendebant, quibus ſe tertius ad- junxit, ejusdem viæ ac pietatis ſocius. Hujus illi penu, quem in vidulo gerebat, utcunque refecti, cùm paullulùm acquieſcerent, factum eſt, ut in profundiorem ſomnum de- laberetur tertius. Hic illi prædam odorati, ut vel argen- tum, vel commeatum comparent, ſopitum crudeliter occi- Homicidæ dunt. Anxii deinde, quid de cadavere facerent, dum hæ- adhæret ca- rent, tandem alter id in humeros ſuos ſuſtulit, ad avia ſoli- Qdaver à ſe tudinis abjecturus. Ecce autem, dum conatur onus excu- docciſi. tere, tam illud tenaciter adhæſit, tàmque arctè infelicem ge⸗ ſtatorem ſtrinxit, ut nullâ vi ab ejus amplexu expediri vale- ret. Hæſit homicida quoque attonitus, quèd à mortuo vim ſibi fieri ſentiret, cui violentas prior ipſe manus attu- liſſet. Fit obvius ei familiarium quispiam, percontatur, quid hoc ſibi oneris velit, reſpondet, id quod erat, cædem à ſe factam: hærere cæſum, tanquam in tergo vindictam: o- rat rebus in arétis auxilium. Nec cunctatus alter, diſtrin- it enſem, amputat brachia cadaveris, hominem comple- Sed & alteri; tentia. Novum hic miraculum; vix enim attigerat cada- E alteri; 7 . S . ui, voto fa- Ver, cùm ipſe quoque adhæret funereæ ſarcinæ indiſſolubi- Gto ad S. Wal- lis appendix. Mox ſubiit pœnitentia temerarii facti, agno- burgam, li- vit culpam, lacrimansque divæ Walburgæ vota fecit, triſti beratur. nexu enodari rogavit. Auditæ ſunt preces; exolutus eſt. Jamque liber, miſerabilem bajulum ad usque Rheni littora comitari inſtitit. Quò cùm ventum eſſet, alter neque ca- S= dave- wr ſeris, ne itz que ltus re Valbun ratüsu ſalbburg. ſod pate⸗ let, fi tix. Her emn lanm, Cnatuate ſientinſa fireſt ſ, Uld ai⸗ Animnai Mire Nniſina M,. . K. R bonrisn ſientin 4 orun nexem Krum ltinitu nin lyfe, tunn or n rwis nünne m Cleckng. letenint. Uen, mponltln. ſommumd Ut lanen lcelteroor. 1 davia 1dere⸗ rieitene eyvliſt Vaiwo penmun ern cin imikm, Nen lin NNe M mawimè autem ad ſudicium Divinum. 313z daveris, neque dedecoris patiens, præcipitem ſeſe in aquas dedit; quem fluvius haud ſuſtinens, cadaver cum cadavere in litus rejecit. Terrefactus hoc ſpectaculo ſocius, recta ad 8. Walburgæ ſepulchrum perrexit, ac geſta teſtis oculatus, juratusque narravit. Nunquam tamen (addit Ribaden) S. U Walburgæ templum, quamvis conniteretur, potuit ſubire, quò pateat, quemadmodum Deus impiorum flagitia caſti- get, & ſuos Sanctos honoret. En picturam reæ Conſcien- Typus hie tiæ. Hæc ubi ſcelus conſcivit, ſtatim à tergo ſentit vindi- malæ Con- cem Remorſum, adeo pertinaciter hœærentem, ut neque ullo Kientis ad- conatu à ſe excutere, neque fugâ evitare poſſit. Mala con-ehtis. ſcientia, ait S. Auguſt. quocunq fugerit, ſe trahit poſt ſé, & quocunq;, traxerit ſe, cruciat ſé. In Pſalm. 3. Congruit malæ Conſcientiæ Conſcientia illud lſaiæ Iz. 23. Ponam eam in poſſeſſionem Ericis, ſeu Erinacii. mala fimilis Animal mille aculeis horridum, quod dum fœtum eniti dif-Hericio. Nai. fert, tandem ejus ſpiculis enecatur. In Conſcientiâ mala 23. quot angores, tot aculei acutiſſimi, diu noctuque pungentes improbum, niſi per ſalutarem Confeſſionem iis ſe liberet. Senſit poſt adulterium hos aculeos, has ſpinas David: pro- Conſcientiæ pterea ſuſpirat: Converſan ſum in ærumnd med, dum conſigitur ſpi- ſpinas ſenſit nar Pſal. 31. 4. id eſt: dum converſus ſum ad agnitionem pec-D avid. Eſ. 31. cati, propter ærumnas, quas ideo paſſus ſum, confixerunt f. me undique ſpinæ conſcientiæ, nullamque quietis partem mihi reliquerunt. Pexenfeld. cit. & à fol. S9g. Senſit hos aculeos Antiochus graviſſimos Antiochus Illuſtris, Rex, cujus hæc ſunt verba: IIluſtris. R. 71. Mach. 6. à v. Io. & v. I2 Nunc verd reminiſcor malorum, quæ fe- 1. Machab. 6. ci: &c. ſed miſerabili morte defunctus. Quas ſpinas, aculeos cuſpides, ſtimulos, morſus, remorſũsq; Conſcientiæ quisquis non vis ſentire: Sit tibi (quod vir ſapientiſſimus dixit) Con- ſcientia ante peccatum frænum, ne poſt peccatum ſit tortor & flagrum. Pexenf.è f. 9y. & Flor. Bibl. Narr. 71. f. 312. VII. Sunt & tam Sacræ, quàm profanæ hiſtoriæ innu- Malæ Con- mera exempla, quæ hactenus dicta ad oculum remonſtrent: ſcientiæ acer- ut verum ſit: Areſcere homine ſibi malè conſcios, bre timore, bitas e ſpe- Rkk kkk 3 & Ckris. 814 CoNCIO XLV. Conſtientia mala ſemper SSubique timida, & per iſtum exanimari, cadere animo, quæ paſſim referunt Juvenis Con-Authores graves & Hiſtorici, znfra en ſine citandi. Addo unum ſcientiæ fla- breve, ne putemus iſta tantum Magnates, & graviſſimè de- gellis & ſpe- inquentes tangere, ſed quosvis peccato gravi obnoxios, qui Etris 9atus. ſibi de ſeipſis teſtimonium ferre poſſunt: qualis fuit is Ca- liſſii in Poloniâ, de quâ annuæ Societatis illius Provinciæ, ad A. I60sss Adoleſcens in ſumm vitæ licentiâ ac laſcivià vi- vens, qui tandem & ipſe Conſcientiæ ſuæ flagella ſenſit, & quidem tanta, ut nec ſomnum noctu capere, nec interdiu quieſcere poſſet, atque ſpectris inſuper perterreri ſe ſentiret, putaréêtque, jamjam ſe ad inferos rapiendum. Jaboda cit. Syntereſis Dom. 12. f. 35 a. Infra n. g. ſine, Et quænam hæc ſpectra:? ipfa ſci- quid ſit? licet peccata gravia, à nobis commiſſa, quæ Syntereſis & Di- ctamen Naturæ antecedenter dictat, quid in genere morum ſit faciendum & omittendum. V. Indice 4. Dom. 3. Pent. num. 6. conſequenter verò, quid bene aut malè actum ſit, identidem exprobrando proponit. 8 onſcientia dibta, duaſt corais ſcientia & cordi notarzns, omnea, quæ à nobis ſiunt, dligenter notant, & ſecre- to quodam impulſi admonent. Franc. Balduinus Belga J. C. cele- berrimus de Caſ. Conſc L. I. c. . Imo magnus ille Codex, in quòôͤ .: gquotidiana vitæ noſtræ deſcripta ſunt, ut loquitur S. Chryſ. Spectra pec- Hujusmodi triſtia ſpectra obverſata ſunt oculis Davidis poſt catorum: Da- aduiterium cum Berſabeâ, & interfeétionem Vriæ: Stabat iclis. Aaiz nimirum ante eum turpis libido, anguineis comis horrida, rum violdſti? Stabat Vriæ umbra pallida, ſanguine conſperſa, torvo obtutu ingeminans vocem: Cur me occid'ſti? Hic David præ anguſtiâ ad Deum exclamare: Libera me de ſanguinibus Deus, Dens ſalutis meæ: Pſalmo yo. 16. q. d. 6 Deus, 6 Salvator meus, libera me ab his terrificis ſpectris, atro ſanguine fluentibus, quorum alterum per adulterium vitiavi; alterum per ſum- mum nefas effudi. Pexenfeld. cit. hiſt. 1o. à f. 89. Hinc quisque ſibi ob oculos ponere poteſt peccatorum ſuorum ſpectra, uti vocat ITIheodoretus, quæ ſeſe ultrò violenter, gravitérque . — vi alſ . ſe wate tarden. ſwc.l, e Ateri lahpech ſeertus 1 hoon ſee netu mon ( dererun letas Wo⸗ odecſen⸗ Eyveren bienr, iner ſoohen öer kentate aulcelel Atenin Aetien =ẽꝛ — 1 v 1 lonntad ſpuriam prolem manibus tenens, & acclamans: uralienum tho- Embun eni, en o uc⸗ uband ondd Ptbegener n. Mart, leclete, mer 4 Upl⸗ / * . ktinite maximè autem ad Iudicium Di inum. 815 Imteterott ingerunt & reprætentant, multo peccatoris cruciatu „ & præ Aiommon timore areſcenti. Ita ſupra memoratus Nero ſæpius faſſus Nero Mani- NUNA. eſt, ſe maternâ ſpecie exagitari, verberibus furiarum, tædis-bus Matris sd que ardentibus, nulléôque loco tutum poſſe conſiſtere. Dio ſe occiſæ ütse (aſſtns, ap. Le Blanc in Iſalm. yo. 6. F. 12 27. Spectris, Manibusque ltafus. lenid. vitæ alterius, quid homini viventi terribilius, vel auditu, d. vel aſpectu? quid feralibus larvis præſertim? quid: quòd e repertus ſit, qui adeo ad unius ſpectri intuitum exhorruit, Irne ut non ſecùs, ac olim Oroſius in Aulà Ferdinandi unaâ nocte emg metu mortis, ita hic ſpectri terrore, incanuerit. Ludovi- Ludovicus e Cus Severus, Dux Bavariæ, Mariæ Conjugis ſuæ innocentis Sev. D. B. Ma- Gm. literas Ruchoni Aulico ſcriptas, per tabellarii errorem, do- nibus Coniu- nerst.. mo abſens intercepit, ſed cùm epiſtolæ ſententiam non as- nz oete in⸗ ſequeretur (ut eſt malitioſa ſuſpicio) cœpit de fide Vxorisà nocte in- nete Monn . . H canuit. dubitare, & credere, auſam facinus, quod non cogitârat. ,len ul . . . At. V. infrà Conc. tidenk Itaque internuntius, & lator literarum, velut leno, capite 65. n. 5. de R plexus ſine ullo rei examine; deinde ubi Donawerdam ur- Sicario. bem ſuam rediit, etiam Præfectum Arcis ſibi ſuſpectum, quaſi de ſcelere conſcium, jugulari, tum Matronam Aulæ . 7 „ G ſaisb præſidem notoriè piiſſimam, tanquam complicem ſuſpecti re adulterii, ex arcis turri præcipitari, imperavit. Sed 6 bar- ihe barum facinus! his quatuor ſuneribus, ipſa Maria integer- rima Princeps quintum acceſſit: imperio Conjugis verè ſe- ien veri, caput manu carnificis amputatum An. 1256. quot ex W uno errore, & zelotypiâ ſcelera? Sed primâ ſtatim, à cæde, a nokète, Ludovicus à Mariæ Manibus adeo exagitatus fuit, ut en cum barbàâ florente, & juvenili decorâque comâ cubitum lclen ſe contuliſſet, unâ nocte ita incanuerit, ut manè Senem ſe- ptuagenarium referret. O nox qum longa eſt, quæ facit una Se- Nvaot M nem. Wlart. L. a. epigr. z. quin ſpectrum hoc Principem domo ehenth⸗ excedere, & in exilium tendere juſſit; donec difficili itinere nſrriit Romæ Alexandro IV. Pontifici ſupplex, veniam exoravit, len placandos Mariæ Manes noblle Cœnobium (Fürſten- H feld. Ertl Atlante Bavar. p. 2.) exæ dificavit. Zebentner Verm. Co gann 4 S G ſos. 4 gré6 CoNcIO XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique fimida, ſei. L. I. C. I. G. 2. Infrà Conc. 6o. n. 3. Engler. P. 2. Dom. a. Epiph. F. 3. f. 29. e Radero in Bavarid & to. 2. in Eitâ Mariæ Brabant. Adeo fe- rales Vmbræ, Conſcientiæ clamor, latratus ululans, vermis Conſcientia aſſiduus, ſunt commiſſi ſceleris pediſſequi. Adeo peſſima mala ad Divi- eſt conditio Statũs peccati, & in hàc quidem vitâ duriſſima; num Judicem ſed Jongè dirior, cùm (ſicut erit, & hic breviter adduco) hic comes exhor- vermis Conſcientiæ, quaſi adnatus, & ad ſupremum Judi- reſcendus. cem duéëtor, comes, teſtisque erit actionum noſtrarum, ma- gis exhorreſcendus, quàm ille Petrus & ſepulchro ſurgens, 8. Stanislaum, Epiſcopum Cracovienſem ad Regium tribu- nal ſecutus, ibique Rege & cœteris attonitis teſtis. Breviar. H z. Maji. Lect, y. V. Conc. 26. n. y. Pulchrè & ſolide S. Bernardus, Deſcriptio paucis multa complexus, Medit. Cap. 1I. Peccata mea celare non Eonleiemie poſſaum, inquit, quoniam, quocunq; vado, conſcientia mea mecum eſt, Adeſt vivo, ſequitur mortuum: ubiq; mihi gloria vel confieſio eſt inſe- parabili, pro qualitate depoſiti. Sic, ſic in domo proprid, & à proprid Jamilid habeo accuſatorer, teſtes, judices & tortores. Accuſat me con- facio, adeſt illa; ſi autem benefacere videor, & inde extollor, adeſt illa. ſecum portans, quidquid in eâ poſui, ſive bonum, ſeve malum. Servat vrvo, reſtituet defuntéto depoſitum, quod ſervandum accepit. S malt ſéientia, teſtis eſt memoria, ratio judex, voluptas carcer, timor tortor, obleétamentum tormentum; quotquot enim fuerunt oblettamenta ma- la, tot erunt tormenta Kamur. VIII. quid nobis agendum ſit, cùm omnes mal? ſibi conſcii tan- tam carnificinam internam ſecum circumferant: quis Iu- bens patiatur tantum tortorem? Quis ſæviſſimum teſtem & accuſatorem in judicio extremo! Quis in inferno æternùm vel viſcera animæ acerbiſſimis morſibus depaſeentem? Et li- cet ſcelerati quandoque ſibi videantur habere requiem, ne- que Conſcientiæ, velut dormientis, remorſum ſentire: Sen- tient tamen aliquando vel in extremo vitæ denique, & à mor- Pleno jam ac ſano intellectu, ad mores, & in ſalu- tem animæ noſtræ formemus Concluſionem practicam, dira in pœnd; nam inde punimur, unde dele- (ote l fope Mi Irwur IIlina mito plre ſat di ad V (orituri e tinm. chͤſigee 8 ſentiä aor 8 WuNeN ſe nod, Mumyn Pmine Cbma Eharl unrnecs Clckenrin lecuden nior Uhmilin ,Uon ercon Uncre tgnn l Un Kunn Dite edk⸗ Mlereſ hntla cut tianinn 4 trarun. chroſee nobis ſuggerit, Cicero ad Atticum ita ſcribens: A rectà Con- A redi Con- egiumm teſtis. Aeo Bemm ea CAet . es nelixe eln. 1 kpit. I Rr. 1001 NWr, A. ArE , tinr Unuſtt e⸗ . ,Nle Nnien Coie golt. ant mutk warnli enllil && quàm accuratiſſimè omnia percipiunt. Id ſceleratis con- Qitu tingit, qui dum ad gravia Conſcientiæ murmura ſurdi, illam Pen⸗ ſopire ſatagunt voluptatibus carnis, ac mundi illecebris, tentia cum integraâ (formaliter) Confeſſione peccatorum vv.ꝛzamwimè autem ad udicium Divinum. g77y à morte æternuùm. Plinio teſte L. de rebm Zeypt. Populi qui Ex murmure prope Nili cataractas manent, ob continuum fluvii ingens Nili furdi, murmur ſurdi efficiuntur, ſed morituri auditum recipiunt, moriruri au. ltum rect- Aunt. ſurdi ad Verbi Divini vocem, inſpirationes, monitiones; morituri denique audient, tinnientq; ambeæ aures, areſcentibus . 6 . „* WK præ timore. Ergo: imprimis notemus, quod vel ethnicus *D ₰ ⁹ ſcientiã non oportet quenquam in omni vitâ ſuâ transver- ſcienriâ non ſum unguem diſcedere. Hoc ſi Chriſtiani obſervaremus, recedendum. nihil nobis, unquam metuendum foret. En indidit nobis Naturæque noſtræ Deus Conſcientiam, quæ, accedente lumine Fidei, ex amuſſim nos docet, quid agendum, omit- tendum, fugiendum. Ea dictat, monet, inculkcat, Dei Le- ges & Eccleſiæ præcepta obſervari debere; jus ſuum cuique tribuendum eſſe; nemini inferendam injuriam, Parentes honorandos, & quæcunque, facili inductione, alia. Hanc Conſcientiam (etiam ubi invincibiliter erronea fuerit) ejus- que du&tum ſi ſequeris, uti opus eſt, nihil pavebis: bona enim Conſcientia nunquam metuit. Sifractus illabatur orbi,; M impavidum ferient ruinæ. Horat. Verum miſeros nos; imbecil- les, inconſtantes, ſæpè improbi, facilè ſauciamus ipſam gra- viter conſcientiam noſtram, peccata liberrimè committen- do illamque nobis Deus poſt peccatum paterneè voluit eſſe flagrum, ſanctiſſimo fine, in noſtram emendationem inten- tum, ſi tamen ipſi non nolimus corrigi. Quòd ſi verò à tra- mite rectæ rationis, contra dictamen Conſcientiæ noſtræ & Syntereſin (quod prô dolor ſæpiſſimè fit, quoties peccamus) Conſcientiæ malæ remedi- um unicum, deviavimus, adhuc remedium ſupereſt, vera, & ſola pœni- humili; neque enim peccatores etiam maximi, qui verè de Confeſſio * . * 5 „ „ „*$ 8 . 2* ſuis peccatis pornituerunt, timore impiorum in judicio con- Penitentia. Mechtl de Jud. extr. LII Autheres Vid. 8 .Thom. 1. P. 4. 729. art. 12. & 13. S. Bern. Medit. Cap. II. Th. 919 Coxcio XLV. Conſcientia mala ſemper & ubique timida, cutientur. Waprd Conc. 12. n. y. Experientia ipſa, probatio eſt optima, dum ipſi experimur poœnitentes, lapidem velut gra- vem ex corde nobis auferri, timores anxietatesque abſtergi, animos ſuccreſcere, vires, ac robur, quibus nihil amplius, peractà Confeſſione, extra Deum, formidemus, quietémque animi plenam recuperemus: uti Juvenis ſaprà num. . ex An- nuis Societ, adduétus: Qui tandem ad ſe reverſus, & Dei bonitatis memor, ſignoque S. Crucis ſe muniens, ſtatuit, ſine morâ Conſcientiam peccatis liberandam Sacerdoti re- præſentare: quod cuùm feciſſet, ſtatim ſummâ animi tran- quillitate eſt potitus. Pædag. Chriſt. to. 2. p. I. c. 3. . 4. ene. f. S2. Itaque ne in extremis & in Judicio præ timore & expectatione malorum areſcere debeamus, jamnunc pœnitentes tortorem, malam Conſcientiam excutiamus, Divinæ gratiæ certo conf. W dentes, inde hic in vitâ, & æternùm denique beatii. præcedentis Kemp. L. 2. C. . de Imit. Chr. Cornel. à Lapide, in Geneſ. 22. Materiæ. 21. & in bapient. Iz. Io. à f. 30. Drexel. Tom. 1. de luferno Cap. 7. & TYTom. 2. 2n Daniele Cap. 2r. & in Antigrapheo Cap. I. 3. & Cap. . asq; I3. & C. z. Paul. Zehentner Verm. Conſcient. L. 3. c. 2. G. 4. & Lib. g. c. I. J. 3. & per tot. Franc. Labata Theſauro Mor. Eerbo. Conſcientia, Tom. I. à f. zor. Georg. Stengel. de Zaud LDivin. Tom. 2. C. I. n. 6. applicat. ab Apibus. punäbturæ Con- ſcientiæ. & Tom. g. C. †2. n. 4. Vüs Conſcientiæ in Latrone. JO. Ja- hoda. Dom. 1I2. Pentec. & Dom. 2. Epiph. à f. Izz. Thomas le Blanc. Tom. 3. in Pſal. o. 6. 4 f. 12 6. Henr. Englgrave FP. 2. Dom. g. Rpiph. Mich. Pexenfeld. Concion. Hiſtor. hiſt. o. & in Dostrin. à f. Ś. ad or. Item Floro Bibl. Narrat. . f. 312. & Ind. V. Conſcientia. Phil. D'Outrem. Pædag. Chriſt. To. I. p. 2. 6. 1r. J. z. de Confeſſ. à f- a72. ubi hiſtor. pulcherr. ex P. Jo. Crom- becio S.J. de Nobili, nullam ſibi male conſcio requiem inveniente, niſi factà Confeſſione. Idem Tom. 2. p. 1. C. 3. K. 4. 4 f. zo. ad Sz. Matthias Faber, Auct. Dom. 3. Pent. them. . & èJẽM Daom 9. „☚ uan Butent 1, iſlin ſit; Wnt Eonn, Mul⸗ onun. Md lc, hait ne ne be Gtee io N uI Podetd el AV Geikle ihlmiin niend t, aeittar. 1 Mioin. iee,, Geryfin Leston. eo dt. C NnCNH D 4 I. maximè autem ad Divinum ſudicimm. 319 Daraaom. g. them. g4. au de &S. Indie. Ker. V. Conſcient. Item Op. 7 rip. Deom. 2. Ad v. Conc. . Dom. 4. Epiph. Conc. 6. Jo. Capiſtr. Brin- Ling. O. 8. Franc. p. I. fer. 2. Pent. Procop. Capucin. Qua- NMNriageſ. Diſc. 6. & Pænit. p. a. Difc. 3. G g. Leopold. Mancin. LVe Paſſ. 12. L. 6. Diſſert. 3. Puntto 23. 4 F. 2râ. tem à f. 34. Simon Majolus Epiſc. Dier. Canicul. To. y. Colloq. 2. mihi f. &ao. Alex. Calamat. ölv. Diſc. yS. &* quadrageſ. Indice, & in Aubtlar. in Sentent. VE. Conſcientia Angel. Paciuchelli, de FPatient. E.. 2. c.11. à f. 26. Hilar. à S. Anaſt. Archim. Cbriſt. c. 2. L.- I. toto, de Conſcient. neglecta, à f. «7. Wencesl. Schwertfer S. J. Iadaſtr. HSirit. 3. Frubtu belli primo Proluſ. 2. ubi ponnæ 12, quæ bel- lulum contra Deum ſuſceptum, ſeu peccatum mort. con- ſequuntur. àfol. 81. per 4. 9-præſertim. Franc. Mendo- Za in Liib. Kegum Tom. 2. Indice V. Conſcientia. Tob. Lohner Bibl. Man. Tom. 3. Tit. . à fol. yz. Vitus Faberius, Concionat. Germano. HLiſßtor. Diſc. Iz. V. Conſeientia, à ſol. 193. Alphonſ. Anton. de Saraſa S. J. Arsz ſemper gaud. Tom. 2. Tr. I0. a fol. 255. & Tradk. Ig. item Indice V. Conſcientia. Vid. ſaprà mea Conc. 15. & ibi citt. nec non Iadice Rer. Verbos Conſéientia; Spectrum Pec- catume Pænitentigs. ”JMWĩ HZ Se8 EEE Ee E S & S Bo E E E E Er E Ee 01, L einl Coxclo XLVI l luludicium Divinum & Mortem, meritò timeat Salu- greet tis incuria: Sacramentorum & Mediorum Salu- iſfu⸗ tis neglectus abuſus: Hypocriſis ſeu ſimulata ſu virttouuuss. W Tu es, qui venturus es, an alivum expectamus? amin. 2. . N/ L.II II 2 I. Ve- . 820 CoNciO XLVI. Iudicium Di vin. timeat ſalutis incuria Mors juſtè & m rectè de vir- tute hominis pronunciat. Vid. Cone. 4,. rimùm meliora ſentiat, ſeséque planè fallat, & ongè alia de- n. 2. mum in morte experiatur, ſuomet graviſſimo damno. DQuid profecerim, inquit poſt & inter alia, morts crediturus ſum Non timidè, itaq componor ad illum diem, qué remoti ſtrophi ac fucu de me ſudicaturus ſaum, an tantum loquar ſortia, an ſentiam. Mors de te pronuntiatura eſt. Duid egeri, tunc apparebit cuùm animam ages. Ita verifſimè Seneca ductu Naturalis Rationis, & Veràâ deſtitutus Fide. Drexel. Tom. I. Tribun. L. I. c. 9. init. F. IIo. quæ per omnem vitam cogitationes hominis, quæ dicta, quæ facta fuerint, extrema vitæ horula, maximè verò Jjudicium Dei, demonſtrat, & homini ob oculos ponit. Nimirum in ultimo Comœdiæ Actu tractuque cernitur, quàm boni, aut mali Actores fuerimus: qualis quisque fuerit Oeconomus, tunc liquet, cum rationes ſibi conſtant, ob oculos poſitæ. Philippi HI. Philippus III. Magnus ille ac potens Hiſpaniarum Rex, nun- morientis quam meliùs agnovit totius mundi vanitatem ac ſeipſum, ſenfus. quam morti vicinus, & de æternæ ſalutis cur4 anxius. P. Hieronymo à Florentiâ S.]. Concionatori Regio, ſolatia ſug- gerenti, Ebeu, inquit, mi Fater, quantò jam felicins mecum agere- tur, ſi ilos 22. annog, gquibus tot Regnis præfui, alicubi in eremo pri- vatus exegiſſem Et: og etiam, ut Per te, & KRegni Concionatorer, ſubjecti mei omner intelligant, me ultim vitæ meæ horà ex vero agno- Viſſe, idqg, palàm confeſſun eſſe, totum illud, quod mundus tanquam præ- cellens oſtentat, meram eſſe vanitatem; atq; ipſam Regnum, quòd, dum viverem, ſaave videbatur, jam morienti eſſe amariſſimum. Poſt hæc ad filios: Mementote, Filii mes, vobi quog aliquando moriendum eſſe; atg ita vitam inſtituite, ne voy olim Pæniteat, KReges fuiſe; uti me nunc hac vitæ horâ altimd verò panitet. Pædag. Chriſt. To. 2. P. I. C. 5. F. 321. O morr, bonum eſt judicium tunm: Eccli. zr. 3. dum homini Ocu⸗- 7 Eteris Philoſophiæ decus illuſtriſſimum, Seneca, Epiſt. z6. finem hominis, ac diem mortis, veridicum & &qquiflimum eſſe judicem, aſſerit, cùm aliàs homo clemens, mitis, ac benignus ſibi arbiter, de ſe ut plu- VI Afli Pngue inße⸗ N. Venatde worim. nnzon nrſli⸗ rigt. ſit feni (ienn iine ntin ☛n un acramentorum &zmediorum ſalutis negledtus, abiſus &r. 821 oculos aperit. Audivi pro vero, quempiam interrogatum, M, an & quid cogitâſſet jamjam ſubmergendus & ſuffocanchus Wio aquis? reſpondiſſe, fibi clarè in eo mortis diſcrimine totius UIDH vitæ ſiæ peccata fuiſſe propoſita. Hæc, morti adhuc ere- m ptus teſtabatur, non ſine admiratione; videri enim poterat, l. illam cum morte luétam omnes alias cogitationes præver- mim tiſſe. Mors ultima vitæ linea, ſed recta, in quantum ejus um judicium de actà hominis vità reéétum, æquum, & juſtum u eſt. Nos inſuper fide imbuti, ſupremum Judicem univer- h ſorum agnoſcimus Chriſtum, de quò S Zoanner in vineulu. Ta smn es qui venturus es? non ipſe dubitans, ſed ut ſuos diſcipulos ni,Afsd in fide firmaret. Hie Jjudex Tremendæ Majeſtats, omnifcius, Sed & Dei & immenſæ æquitatis, de homine Susgue omnibus actis, udicium de r, dictis, cogitatis, commiſſis & omiſſis liberè, pronuntiabit, namine Pro⸗ udcun ſententiamque feret, quam & ipſe judicandus homo Kem age . ium noſcet juſtiffſimam, videbitque planè in fine, gujus Toni. Bea- bon,u tus eris, fi ab hoc bonum feres teſtimonium, ſicut accepit Nmg hodierno Evangelio S. Joannès, plur quàm Frophetæ: At neſcit ho- eete mo, utrum amore, an odio dignus ſit“ Eccle.g. 1. N eſcimus „quam Incerti de fu- mberdu. apud Divinum Judicem habeamus & habituri ſimus Notam, tura Senten- G /E quémque calewlurm an album, an nigrum cujus literæ, anlundt pie wi e vertat Deus) Reprobi ac Re jiciendi : modò plerique cum D : morate. uma ſeu cum Dubio de alterius vitæ ſententiâ, nobis obventura mnb morimur, & inter ſpem ac metum ad Jjudicem imus: En ver- ziu borum pondus ex S. Auguſt. qui olilog, c. 29. de iis, qui priùs A fünt juſti, & poſtea impii efficiuntur, & & converſo: Magna muſenn, ſunt, inquit, hæc jadicis tua, Domine Deus . Judex juſte & fortu gui jiudicas æquitatem & inſerutabilia faci & profundar quæ cum conſiae- ro, contremiſeunt omnia oſſa mea, quoniam non ſecuratur homo vi vens ſuper terram; ut ſerviamus tibi piè & caſtè cunctü diebus vitæ noſtræ in timore, & eultemns tibi cum tremore, ut non ſit ſervitium ſine tre- “ ,1 more, neq; gaudium ſine tremore, & non glorietur accinötns aaααd ut 1 mi gascinitms, neq, glerietur omnis coro, ſed paveſcat & contremiſcat à fa- Eiln;, ⸗ 82 2a CoxNciO XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incurian, A BEecle. g. i. cie tud rcum enoret homo, utrum amore, an odio Aignus ſit, ſod in fu- hf G turum omna réſervantur incerta. Pergit dein de juſtis gr aviter K22 lapſis: de quò ſuprà Conc. II n. . Vnde vel ſumme neceſſa. ecda rium eſt, ut piè ſalubritérque, in ſalutem noſtram, formi- Kkanm demus ſemper, & juſti, & omnium maximè peccatores, ii præſertim, qui (quod fieri ſolet) minimè omnium in vitâ ti. MI ment, velut de ſuâ jam ſecuri ſalute, quæ tamen ab ipſis re. ute motiſſima eſt: timebunt verèò horrendè in morte ,& in ju- Srhinn dicio. Et hæc Concionis præſentis materia erit, attente pa- lini tienterque audienda. WWyit Judicium & II. Indubitatum equidem eſſe deberet, judicium Divi. Meri Abonis & à num omnibus verè & ſolidè timendum eſſe, non tantum "nhini malis timen- peccatoribus, ſed & juſtis: Hos, inter limites, bonos rectôs din, que, & in bonum eorum, conſervari vult Deus; illos ve. ehont r, ſeu malos, ad frugem converti, atque hoc utitur diſtri. Wit- cti ſui judicii memoria, & intentatis minis: quâ ratione ait äürin Pſaltes Regius: Non relinquet Dominus virgam peccatorum, ſce- Uhl ptrum, imperium, poteſtatem, tyrannidem impiorum, ſaper inmt ſortem ſuſtorum, & ſuper juſtos, qui ſors ſunt & hæreditas Uiihiee Dei: at non extendant juſtt ad iniquitatet manus ſuas Pſal. 124. 3. Elhenone Ita evidentiſſimè inevitabilis judicii Divini minæ omnes. Uh Sinmile: Pa-etiam juſtos tangunt, hique meritèò terreantur. Simile eſt VDn tris difcipli- à patre, qui virgam diſciplinæ in publico appendit, viden. nünss mali filii. Teâ gravius & durius eſt implis judicium, & accidet; qued Ein & probis etiam in diſciplinam & terrorem à peccando, ſer· nkucis „Judicium à vire debet. Gravis ſententia eſt 1. Petri g. 17. & 15. quoniam Dowinhn domo Dei, tempus eſt, ut incipiat Jqudicium à domo Dei: ſe autem primum à no- inm bi n- His; quis ſini eorum, qué non credunt Dei Ewangelio?“ Et ſijuſtus vix ilttte, re ſalvabitur, impius & peccator ubi parebunt? I. Petr. ge Iz. 1S. Eid. , ni Conc. 29. n. 6. F. 252. En, etiam Domui Dei, etiam fidelibus & iinetu ſanctis ſuis, intentat Deus minas Judicii ſui, etiam hos judi- Uffione cat, examinat, exercet, affligit per tribulationes juſti judicii hern ſui, propter peccata leviora: quale exemplum dat S. Juſti- bler it lsente Umnenee.g. Haugtz umnis. endi one, Anſr tt ArII. Uchcnn N. „ Mond trmm. bonostetce 5, Ulö. Utitur elt Atatonen trutiritn lt. Wonn, // Klerecitas M.) minkomne, — S= ☚ = Atie, 14 Cene,. Sacramentorum Es mediorum ſalutis negledtiss, abuſus Gr. 9823 nus quæſt. 79. ad Orthodoxes; Joſiæ Regis Juda, qui licet pius, Exemplum 4. Reg. 22. 2. Cœ ſus eſt in prælio: 4. Neg. 23. 29:. Ut lueret levia Joſiæ R. pii ſua peccata. Timeri vult Deus ſua Judicia etiam à domo cſi. ſuà & familiâ, ſeu Eccleſiâ, à fidelibus domeſticis fuis, in qui-: bus etiam horum culpas punit: quid expeétent infideles, Quantò ma. impii, qui vitiis & deliciis affluunt; quis finis eos manebit? gis timeant quàm grave Judicium? quæ pœna? quæ gehenna! Præclaré impi. 8. Salvianus Lib. a. ad Eccleſ. Cathol. ſi quis vult, ait, ex peccatori- bus ſoire, quaàm graviter cenſenda à Deo ſint magna crimina, Aiſeat, qualiter in ſemetipſis puniant ſanbti etiam levia peccata, conſcit ſezli- cet, jam ex ipſius Dei dilét, futuri examinis, ac per Domini ſui verba, etiam judicia rimante, & deo ſémper in Dei opere, ſemper in com punbtione, ſemper in cruce poſitis Cornel. hoc loco à f. 3o6. Timeant Impii minimè ergo vel maximè peccatores. Veruùm hi, cù⅛m jam Divini timent: ar ti- . Judicii & ultionis gladius eorum verticibus imminet, pec- mebunt. catis ad aures usque immerſi, omnium minimè timent mo- do; judicii, ſalutisque ſuæ penitus incurii: erit tamen, cum timebunt, dolebuntque. Sed continget his, quod filiis im- Simile: In Ju- probis, pigris, laſciviæ, luſui, otio, gulæ deditis, quibus cùm venta deſides, in juventute ſtudiis, opificio, arte addiſcendum quid eſſet, in ſenio egen- quò ſe ſuo tempore honeſteè alerent, nil curant, otiosè ne-s. gligunt, utque arbores ſy lveſtres ſuccreſcunt: ſeria denique, ſed nimis ſerà pœnitentiâ, cùm famere, & miſerè ſe ſuſten- tare coguntur, cùm potuiſſent fieri Domini, & lautè vive- re. Ita novi par fratrum, quorum unus patrimonium ſu- um ſtudiis bene impendit, & in egregium virum evaſit, ac Dominum; alter prodegit, vel inutiliter impendit, ſed ad ſtivam, durôsq; labores in omnem vitam miſerè, & in pau- Perrare Vivere coactus. Id, & pejus contingit peccatori- us, qui futuris non provident, quibus nullus Divini Judi- cii metus, nulla ſalutis cura eſt. Sed hac incuria, Judiciique oblivione voluntariaâ, hoc ſibi magis magisque aggravant, exaſperant, & in futurum, in morte, & pòſt, formidabile & terribile reddunt. Vid. Lacæ 12,4 V. 4†⁰² H ..l II. Equi- fadicium euria ſalutis udicu ob⸗ quid ergo fruſtra quis alias ſibi curas & moleſtias de craſtino 824 CoxNcio XLVI. Judicium Dei timeat Salutie incuria, —,——, III. Equidem vitii eſt, curas alere vanas, & inutiliter exaſperat in- anxium, nimis ſolicitum eſſe: Scſfcit diei malitia ſua, ait Chri- ſtus. Matth. 6. 32. ſeu cura, moleſtia, afflictio, ſolicitudo; ut & futuro accerſit, maximè hic & nunc inutiles. Attamen non minus vitioſum eſt, & magis noxium, impoſterum nolle proſpicere, nolle curas in futura extendere, ſolicitudinem ſumm neceſſariam excludere: hoc prorſus eſt, cauſæ ſuæ raviſſimæ negligenter indormire, eò graviori diſpendio & damno, quò gravioris momenti eſt negotium. Atqui gra- Morleti Muſæi ſalutis ſtore. incurii, mogs horrenda. vius eſſe non poteſt, ac illud, quò agitur de ſalute, de æter- nitate: hoc unum tanti momenti eſt & eſſe debet, ut alia o- mnia, ad id collata, momenti planè nullius ſint. Refert ex Petro Creſpotio de Inmortalit. Animæ L.. y. Diſc. y. Drexelius Tom. 1I. in Tribun. Chr. L. I. c. 9. F.I. f- io. cit. De Morleto Muſæo ‚quæ- reri, nec inferos formidare ſolitus, ſalutis planè incurius vixit, nunquam fere oculatior, quàm cùm numeranda fuit pecunia: hinc ei Cœlum & marſupium ejusdem pœnè pre- tii fuerunt. Ita ſui negligens, & immemor futuri judicii, ad extrema venit. Hic ſubitus terror hominem invadere, & eò deſperationis adigere, ut infernalem foveam videre ſibi viſus ſit, ſui deſiderio apertam. Ingerebantur homini ſalutis monita, Chriſtus in Crucem actus, Coœlum ſanguine Chriſti reparatum, Divinæ miſericordiæ ſolium, nemini, dum viveret, inacceſſum, monſtrabatur: fruſtra omnia. Ita vixit miſer, ita finiit. De alio refert Bellarm: Ego ipſe, in- quit, inviſens aliquando ægrotum morti propinquum, cum inciperem loqui de præparatione ad exitum de præſenti vi- ta, reſpondit conſtanti animo, & ſine ullo metu: go, Domi- ne, cupivi alloquié te non pro me, ſed pro conjuge medâ, & filis men. Ego enim propero ad inferos, neq; eſt, quòd aliquid pro me agas. Pro- curator cauſarum erat, intentus lucro per fas & nefas, obli- tus non ſolum Dei, ſed etiam animæ ſuæ. De arte bene mor. L. 2. Hic homo profanus, nec Deum nec homines reve- nn — l Als end, ine Dirini, actnit ortege U gani ſee ſüor Utin et ortet, KtOerd RucnMarur⸗ eleere, u,K ſionsel, icken dere n Ar Muc ne nae fenefend Kon dor⸗ uibonns Carund lemnshon IIN Nd Citonur Uamec (beneſch eck Ns Cnnei (0 Cfen entix, n , 4De nkainn Ut: lta N . Sacramentorum &s mediorum ſalutis negledtt , abuſus Soc. 825 tintilim c. II. f. 2094. O deteſtandam ſalutis propriæ, vel in ipſis ex- mülhn H tremis, incuriam Diſce hinc in tempore non obliviſei Judi- Güee Ccii Divini, non incurium eſſe ſalutis; dum ſanus es, de pec- GtenI Catis admiſſis ritè dolere, gemere, pœnitere; ne te oporteat ium in morte gemere, omni animi gaudio & ſolatio deſtitutum, cum gravi afflictione, de tempore perdito, irrevocabili, ne- m cum gr. ndn glectà ſalute januâ coeli clausa: cùm econtra ſolatio afflu- eee ant in extremis illi, qui Dei gratiâ uſi, ſalutem ſuam, uti iet oportet, cordi habuere: quorum utrorumque ſymbolum un. eſt Olor & Hyæna, diverſarum naturarum animalia. Re- es rum Naturalium periti ajunt, Olorem morti vicinum hi- eri lareſcere, & in lætitiæ ſignum alis plaudere. Num ca- 2* ſtionis eſt; hic non tangimus. Hyæna verò moritura, ut Cur Cygnus lidem aſſerunt, ingemiſcit triſtis, clamat, plorat, ululat, morti vicinus nat, & moduletur olor (quod quidam ajunt) multæ quæ- relins in! instet. Cauſam Ariſtoteles aſſignat ſanguini. Cuùm ergo ſanguis hilaris: Ec den Oloris, ſeu Cygni, dulcis ac defœcatus, ad cor concurrat in- hyænatriſtis? Nemlit ſtante morte, mirum non eſt, aliquid lætitiæ inde ſequi. enift Hy Xh Ner 6 ſanguis foœculentus, amarus, Peſtilens, cùm ad nniſeii⸗ ſeß ib cor properat, triſtitiam ingenerat. Sanguis Chri. Enier⸗ lan onus, bona Conſcientia . Sanguis peſtifer, venenatus, . Drenm peccatum & inde rodens mala conſcientia; hoc & hæc mo- ngt zu naſci inde angores, timores, triſtit ias, terrores, in furias 1, eni agi hominem, rigorem diſtricti udicis lam præſentientem,n Xk = animam è corpore inter horrendas anguſtias exturbari. Econ- Solatia bene lree a bene ſibi conſcio morienti Deum ſolatia largiri ex ante morientum. Ra 1 bene a tis „uti: Feciſſe ſibi in vitũ amicos & Patronos, de Anguſtiæ H nd quo Concione præced. 6. ſtuduiſſe, Deum deliberatè nullo pec- male morien- rn cato offendere: uſum fuiſſe frequenter Sacramentis Pœni- m. i tentiæ, Euchariſtiæ, aliisque mediis ſalutis devotè: quæ ſo. 6f R latia, à Deo ſuis conceſſa, acerbam naturæ mortem mitio- en .rem faciunt, & abſynthium velut melle ac ſaccharo con- Nil, diunt: Ita ipſe ſcio, Parochus aſſiſtens, morienti fœminæ en Mechtl de Jud. extr. Mmmmm VYVrrxo- . 826 CoxNcio XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuria, D Vxoratæ, ſingulare animi ſolatium & gaudium fuiſſe, quòd w, viro nupſerit Virgo, & Fidei conjugali contrarium nihil ad. cos Sacerdotis miſerit. Ita aliis: Seſe mullo bono alieno gravari. Ita fuit o morientis ſo-Sacerdos, referente P. Joanne Horſtio, meo in Theol. Mor. eeden lnrin X tI Profeſſore, ut memini, quem valde in ſenio & agone tria ſo. KWKR r. labantur: quòd nullam unquam Horam Canonicam omi- ans ſerit; quòd Caſtitatem debitè ſervaverit; quèòd Convivium uuimel nullum acceſſerit. Nempe ſolatia hæc non hominis & na- , ſen turæ, ſed Dei & gratiæ ſunt. Ie malitid ſud ewpelletur impius: nedionn Verat autem juſtus in morte ſud. Proverb. Ia. 32. Impius invitè, tre- nde pide, anxiè moritur, imè per vim expellitur & vitâ, in gehen- leel nam, mancipandus æternis vinculis, ignibus & tormentis. enien At juſtus ſperat & confidit in morte ſus, & confidenter moritur, AVW imè mortem optat & deſiderat, quaſi finem laborum, dolo- Ynten rum, & ærumnarum hujus vitæ, & principium gaudiorum ſul ac felicitatis æternæ, quam ſperat. V. Cornel. hic. f. 354. V. Ia- on, dicem rerum. E. Salutis incuria. Criſorius., oblivio. am Salutis ſuæx IV. At inquis: Hoc ſatis ago; nihil opus tam ſeriâ Con. ung⸗ incurius qui cionum monitione: Curam animæ non abjicio: Coœlum ſpe-. ntt ſbi on ide ro; Conſcientia mihi eſt, intellectus, Fides vera. Scio me ha. aſmin titur. bere corpus & animam, & hanc illi reuniendam in communi anmn omnium reſurrectione: Credo Cœlum & Infernum, &c. Bene Ultrimin iſta;z accepto; relinquo tuum tibi intellectum, Fidem, Conſci- Gurarun entiam, Corpus, Animam: Sit, te Chriſtianum eſſe. &c. At ſi tuity convincam te, tuæ ſalutis te tamen incurium eſſe? Ad ma- Momm num accipio Lapidem Lydium, quò hocce tuum aurum ar-⸗ gie gentmque probem, an non mixtum ſcoriâ, imò adulteri- uhm⸗ num falſumque ſit: ut alias probationes in ſequentem, huic Vetd Ex neglectu cohærentem Concionem reſervem. Pro fundamento: Non krengs: Sacramento- inficias iveris, etiam nomine Chriſtianos, Catholicos, cujus- ationi, ioru & ſala que Status damnari poſſe, plurésque damnari, qui & di- lnteſo tis, de præ- (unt, ſibi eſſe Fidem, intellectum, conſcientiam: qui, dum in le,tn ſenti: & in Peccato perſeverant, dicunt: reſipiſcam: quod eſt nugari, & iz, te futurum: nugando perdere Divinam miſericordiam (Paciuchelli in von. Mim en Leät. z9. hbei! tun Aden nCelnte a Wdn mincmm num,T 4 merA MINN Ddin en u luenk Ponnge , enn er. Sacramentorum & mediorum ſalutis neglectus, abuſus Gr. — —— -= Lelt. 39. J. 2.) qui ſpondent ſibi emendationem in futurum: Reſiſiam: ex dolo & artificio diaboli in perniciem decipientis. Ibia. G. 3. Ex dolo dia- Ad te convincendum, ſatis erit, ſi probavero, ſalutis tuæ te boli. æquam curam non agere; te tuumnet ſalutis & æternitatis tuæ negotium, quod eſt negotiorum omnium maximum, & maxims ſerium, ritè non gerere: an erravero, ſi te, teipſo fa- tente, deprehendero, Sacramentorum, maximorum ſalutis mediorum, negligentem eſſe, & hisce uti, aut raròô, aut oſci- tanter, (quod utrumque vitioſum eſt) aut abuti; quod per- quam ſceleratum. Applica jam tuum intellectum, Fidem, conſcientiam, quam jactas: An non docent, diétàntque pec- cati gravitatem, pœnas illi juſt à Deo decretas æternas, grande damnationis periculum ob incertitudinem mortis, Noſti, poſt peccatum grave admiſſum, pœnitendi abſolutam neceſſitatem: Aut znitendum, aut ardendum, inclamat S. Thomas de Villã novâ Archiep. & tamen aut rariſſimè, aut oſcitanter ſi Sacramen- tum pœnitentiæ adis, aut ſacrilegè, credes, te debitam ſalu- tis curam habere, cùm te è tanto periculo damnationis, tam ſalutari uſu Sacramentorum & mediorum ſalutis à Deo or- dinatorum, non eripias: non ſerves? quòd ſi Conſcientia jam convictus es, nullam vel modicam ſalutis curam tibi eſſe: qui enim ſanitatem cupis, dum ultrò & liberéè tibi morbum adſciſcis? qui vitam; cùm mortem tibi infers:? id verdò agis, dum graviter peccas; dum in ſtatu peccati per- ſeveras: dum ſalutis media negligis, differs. Vbi tua emen- dationis, vitandi peccati, occaſiones evitandi, propoſita in Confeſſione facta, dum identidem relaberis graviter, tam facilè, tam brevi? quia Deum nimis benignum tibi facis & fingis, teque ſemper, pro tuo ſolùm lubitu, ad veniam & gratiam expectaturum! Immane flagitium eſt, Miſericor- diam Dei facere lenam diaboli, eaque ad peccandum abuti. MMmmmm 2 Deus & quòd ſæpe juſto Dei judicio, qui ut S. Baſilius loquitur, non vult, cùm poteſt; non poterit, cum volet. Convincitur tua te vel unius peccati mortalis, in quò hæreas, reum agit, vel unt pec- cato gravi in- hærens. HWK g923 CONCIO XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuria, Deus ad pectoris noſtri januam ſæpiſſimè pulſat, & ingres- ſum rogat; ſed crebrò aliud reſponſum non impetrat, quàm Peccatotis dormire cordis dominum, aut domi non eſſe. Sed erit tem- incuritangu- pus, cum & nos clamabimus atque pulſabimus; at reſpon- Riæ in morte, & periculum. Incvuria falu- tis hypocrifis & hujus gra- W itas. ſum aliud, quàm noſtrum, haud impetrabimus: Neſcio vor. Mifericordia ampliùs non domi: hinc anguſtiæ peccatoris graviſſimæ, in morte, in Jjudicio, in omnem æternitatem. Expende talis peccatoris, ita de ſua ſalute incurii, grande periculum, ex dictis ſupra Concione 31. num. f. & 6. à f. 393. Sira- cides fideliter ac tempori monens: Ne dica, inquit, Miſeratie Domini magna eſt Multitudinis peccatorum meorum miſerebitur. Miſericordia enim & ira ab illo citò proximant, &α in peccatorer reſti- cit ira illins. MNon tarder converti ad Dominum; & ne diſferas de die in diem: ſubito enim veniet ira illius, & in tempore vindictæ Aiſper det 2 te. Ecclt. . à . 6. Conc. † 2. . 2. Quanta ver borum pondera 1— quanta oculis fulgura! quanta auribus tonitrua! qua W . gliæ, de qud alibi, & öPad Chr. to. I. p. 2. C. 17. . y. f. 451. guanta fulmina! Ergo tuæ animæ miſerens curam habe; mediis ſa- lutis utere, ne abutere &c. Drexel. cit. C. 9. J. 2. ubi hiſtoria horribiliter tragica ex Bedâ, de Aulico Cœnredi Regis An- eſſe: quod planè non infrequens eſt, cùm putatur ſufficere, externé Chriſtianum vivere, & ſic videri velle; nobis n criminis objici poſſe: nos in oculis omnium hominum ju- nos arguente conſcientiâ. Vivimus non improbè ſecund externam ſpeciem, Divina accedimus, in publico oramus, Sed quid hæc externa tantùm apparentia, ſecundum quam non judicat Deus? In Jjudicio humano proceditur ſecun- ſtos eſſe, & haberi: cùm interim ſumus peccatores, noſtrâ V. Hactenus dicta miſeriam peccatoris eò magis aggra. vant, eique judicium Divinum in morte & poôſt exaſperant, ubi & ſuæ ſalutis incurius eſt, ſalutisque media negligit, differt, aſpernatur, contemnit; & accedat inſuper ſimula- tio & hypocriſis, quæ formoſa nequitia eſt, ſed Deo nimium exolſa, ait cit. Drexel. g. 2. fol. ir. velle probum videri & non onn (aleg⸗ anit ſeo, 4 iudicir um vie eaſun⸗ ((auteth adit in un Wl. o. k ypon . NSD Uinen oI. . 4 n Kuen 9 Weſti, Mle ükaen Etumh Wrd uInmn tImele CaWiun um & mediorum ſalutis negle ur, abuſits E&ok. 929 Sacramentor ties qum allegata & probata; quin Judici as non eſt, quærere Euduin ex Reo, de quopiam crimine, cujus nullam probationem, Nn. nec indicium habet. At aliud eſt judicium Dei, qui non Sern. tantum videt & judicat, quæ parent, ſed & intuetur cor. ee Quid ſi undequaque bonus & probus habearis, ime & ſis, in emm uno autem ſolum graviter deficias, reus es, Periiſti, gas ock fendit in uno, faétus eſt omnium reus " Jacobi 2. c. V. Io. de quò ſaprd ni on Conc. 10. n. . f. 125. & Conc. II. n. y. fol. Ia2. Hanc ſimulationem GGE. &. hypocriſin, quæ hominem fallit, non Deum Judicem, eu graviſlimè ſæpiuùs inſectatus eſt Chriſtus in Scribis & Phari- aſtn ſæis. E. ſapra (onc. 22. n. 3. f. 410. Sed larvam mors detrahit, & E graves Divini Judicii metus, terrores injicit, & vindictam, IuE ludque, ut dictum, graviſſimè exaſperat. Narrat S. Gre- Miſera mors A gor. Leb. g. Dialog. C. 35. in Cœnobio, cui nomen Thongola Monachi, ab- AEE. ton, fuiſſe hominem religioſum vere cundis moribus, in ſigni ſtinentem ſe ulm mogeſtia, ſedata indole, verbo, in omnibus compoſitum. ſimulantis & mIs Sed longe alius fuit, quaàm efſſe apparuit, quod finis prodi- hypocritæ. iim didit. Nam cùm aliis palam jejunium ſervare credebatur. IN= Cclàm & occultè vorare conſueverat. Multo tempore clan- 4 deſtinam hanc gulam aluit nemine ejus rei conſcio; ſic ab Ne omnibus multæ abſtinentiæ cenſebatur. Hoc ſanctimoniæ Kenhn furtum morbus aperuit. Nam ubi fictus hic jejunator ul- dan timeæ lineæ admotus eſt, omnes coœnobitas acciri voluit. in Gaudium illis ſpes vana injecit: Nemo fuit, qui non crede- konmin ret dignum aliquid à viro tam ſancto moriente audiendum. Geicdam O boni! cygnum ſperatis in funere cantaturum; corvum N audietis. Nam moribundus angoribus affluens, & toto beld Ccorpore contremiſcens, quod diu texerat, tandem fateri Ninnt compulſus: Cum unà vobiscum Z inquiebat, jejunare me , ent crederetis, ego furtivè comedebam. Pudicos mores oculis AN veſtris vendidi, alius animo fui. Nunc ecce morior, ante- eh quam moriar: Nam ab igneo dracone glutiendus ſum, qui m ſquameo fyrmate, & ingentibus ſpiris, genua pedésque * meos circumligavit, ſuis verò faucibus ſpiritum meum e-⸗ ŕVd:?e Mmmmm 3 „ Dibit. . * N 330 CoNciO XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuria, bibit. Dixit, & agere animam cœpit. Vtcunque conſtare poteſt; quæ à Judice in hunc hominem ſententia ſit dicta. Rationes irritas & damnatas conficit hypocriſis. Dla verèò talia bono audientium moribundi oculis ſunt objecta. Et de ſimilibus dici poterit, arcanum ſingulare Judicium ante mortem cœpiſſe, non tamen ante illam finitum fuiſſe. Dre- wvoel. cit. C. 9. G. 3. f. 111. Yo. Major Magno exemplorum Speculo. E. Ab. ſtinentia. Exemplo 2. V. Engelgr. p. 2. Dom. r. Pent. Infrà Conc, 1oo. n. 5. Le Blanc in Eſal, 237. 37. a. 4. d f. 95. Rederd. P. 2. Tr. 3. c. I9. n. 4. à fol. 174. Pænæ hypocritarum Tympius Theat. hiſt. p. I. à f. 27. VlI. Annon hæc ſufficere nobis poſſint, ad incutiendum ſalutarem timorem, ne nobis ipſis judicium Dei, contra nos, provocemus, irritemus, aggravemus, exaſperemus, dum in noſtræmet ſalutis negotio adeò negligentes ſumus & incu- In rem præ-rii, gratiis Divinis, Sacramentis, aliisque, bonis exemplis, ſentem ex. Verbo Dei, adhortationibus, & tam copioſis mediis Divinæ penditur Pro- Vej Verb. I. 1 . 24. Vocavi, & re- nniſtis. impoœnitentes, qui in ſuâ inſipientiâ, pravis concupiſcentiis & peccatis, perſiſtere volunt, ſuamque adeò ſalutem, quam unicè intendit, vult & amat Deus benigniſſimus, & ad eam liberaliter media dat & largitur, imò ipie manum porrigit, negligunt, parvipendunt. His adeo indignatur Deus, quòd ſuam vocationem, opem, & conſilium deſpiciant, ideoque Vocat Deus eis minatur miſerias, & vitæ præſentis & æternæ, Vocat valte. Deus tum externè per verba S. Scripturæ, per Doctores & Prædicatores, per præceptores, & viros pios, tum interius, & præcipuè per gratiam excitantem, obſiciendo intellectui ſtatum periculoſum, in quò peccator verſatur, damna pec- cati, gehennæ tormenta impiis parata, ac gaudia Cœli Piis decreta; idque ut reſipiſcant & convertantur, ſalutémque ſuam, ad quam à Deo creati ſunt, ne perdant temcrd & 1. H E Ee ere; kelurge liberalitatis, vel non utimur, vel abutimur. Ecce iram Dei meritò hinc intentatam: Vocavi, & renuiſtu extendi manum meam, & non fuit, qui aſpiceret? deſpexiſtis omne conſilium meum, .½ increpationer meas neglexiſtu. Proverb. I. V. 24. & 25. Alloquitur ſccun tz etenn font g LDivin barathto; trahit, uuiinton Criltenr out eNRAN wenlere t, din löonl lei co⸗ tüönt⸗ Nl Nec Pennn nltmum Aben. ANEn Tbuinamn: min um el kabern betnir ente enit — os corare li kee Eero SS Ncicſnge m oik h. erte Nk. Id 37 1 UmsKin. hniernl. eäeDen. aeinud nl ium meun Mun niten wen nEi un en Wt, Sacramentorum & mediorum ſalutis neglebtus, abuſ- 2 Ge. 831 berè; etenim in peccatorum libero arbitrio ſitum eſt, Vo- cationi & gratiæ Dei conſentire, vel diſſentire pro libito, uti ex S. Auguſt. docet Concilium Trid. &cſ-. 6. quia vocavi, & re- nuiſtu. Extendi manum meam. Magnitudo Bonitatis & gra- Extendit ma- tiæ Divinæ exprimitur, cùm peccator ſuis viribus à pecca-num, quâ ra- qui in ſoveam profundam lapſus eſt, manus porrigitur, ut ex illã extrahatur. Manum extendit Deus juxta janſenium, ut (quod facit) indicet viam ſalutis, quæ eſt lex Dei, ſic enim extentà manu & digito viatori ignaro viam demonſtramus. Eyrxtendere manum, ait Beda, eſt beneficia offerre & confer- re, imò incogitanti ea ingerere & obtrudere. Denique, a- liis omiſſis, extenſio manus ſignum eſt ſummi amoris & de- ſiderii, quòô Deus homines omnes expanſis charitatis bra- chiis complecti, ſtringere, ſibique agglutinare, & ſic ſalvare vult. Hac de causâ in Cruce Chriſtus brachia extendit, ut iis totum mundum amantiſſimè complecteretur; imò ex- tendit manus quaſi rogans & obſecrans. Adeo ſalvos nos vult Deus : ſed juſt queritur: Expendi manus meas totâ die ad Populum incredulum, qui graditur in viâ non bonâ poſt cogitationes uas Iai! 6s.. 2. &d Rom. 1o. 21. Deum ſpernimus, cùm contra Dei præceptum, conſilium mundi, & carnis ſequimur; cum bonis gratiæ & gloriæ promiſſis, caduca ſoculi & car- nis voluptates anteferimus: de quò Conc. 27. cit. Deſzexiſti to reſurgere non poſſit. Juxta Lyranum: ut peccatorem, in tione? barathro peccatorum demerſum & ſepultum, potenter ex- trahat, & ad lucem gratiæ ac juſtitiæ educat: ſic enim ei, Deßerxriſtis? omne conſilium meum: v. 2y. quod vobis in veſtrum bonum & duid ſit: ſalutem ſuggeſſi, & pro eo amplexi eſtis noxia in veſtram ruinam: Deſpexiſtu. Gravis hæc eſt Dei querela; Deſpicere enim plus eſt, quàm ſpernere, vel contemnere: deſpicere enim eſt, quaſi infra ſe & ad pedes ſuos projectum aſpicere, & aſpernari: ex adverſo, ſuſpicere eſt ſurſum aſpicere & ve- nerari, quaſi ſupra nos aſpiciamus aliquem eſſe collocatum, quem revereamur. Tangunt iſta omnia ſalutis ſuæ incu- 832 CoxNciO XLVI. Judicium Dei tineat Saluti incuri, .— . — rios, negligentes, contemptores. Audivimus Dei ad ſalu- tem vocantis gratiam & benignitatem; peccatoris pertina- ciam, Dei deſúper querelas: Sed audiamus, quid addatur? Ridet Deus go qnoqque in interiti veſtro reaebo, & ſabſannabo, oum vobiz id, qubd &α ſubſannat ſui contem- Ptrorcs, & ſa-= zimebati, ad venerit. v. 26. Ridet Deus, & ſubſannat ſceleratos ſui & ſuæ ad ſalutem vocationis contemptores, jocis riſibus. lutis incurios. Jue, in rebus præſertim fidei, vacantes, dum eos hoſtiliter, ſed juſtè pro meritis acriter punit, omnibusque irridendos & ſubſannandos objicit; dum eis ſua ſcelera exprobrat; uti immiſericordiam exprobrabit impiis à ſe in Judicii die Terribilis exitus ſalutis ſuæ incurii. damnandis: dum de eorum juſtâ pornaâ gaudet, facitque ut omnes Angeli & Sanécti gaudeant. Apoc. 1§. 2o. dumm eos ho- ſtibus, præſertim dæmonibus tradit, qui eos cruciando ri deant & ſubſannent, uti factum Vdoni (Scpra Cone 3a. n. 9.) Cornel. in cit. Proverb. I. v. 24. 2. 26. à f. 39. Aptiſſimèe in rem præſentem P. Georgius Reeb S. J. zn Regut. Prudent. cap. II. Y. 3. Miſerrimus eſt ille ægroti ſtatus, quando Medicus omhnia illius arbitrio permittit; tunc enim verè de ſalu- te illius conclamatum eſt: Actum eſt de diſcipulo, ſi Magi- ſter ferulam ſubtrahat penitus, omnemque ejus curam po- nat: captus lumine à periculoſo caſu magnâque pernicie Proximus abeſt, ubi à ductore deſeritur. O homo, nos o- mnes in manu Dei ſumus: ſi ille ſe Medicum noſtrum, & Magiſtrum ac ductorem præſtare omittat, tunc verè miſeri ſumus; tunc enim verò mala inæſtimabilia talem compre- hendunt & circumvolvunt. Cœcitas illa, & animo innata, Perque patrata ſcelera radicata mentis pertinacia ac duri- ties, innumerabilia ſecum mala cumulatim, ac damna irre- Parabilia inferre certè certiùs ſolet. Plena eſt hujusmodi exemplorum & ſacra & profana hiſtoria: ad rem unum dun- taxat referam exemplum. Inter obſtinatorum exempla re- cenſeri meruit nobilis ille, qui non ante multos annos (uti ex fide digna relatione accipimus) ignobilem ſanè, & ſan- guineis deplorandam lachrymis, vitæ clauſulam impoſuit. Man- — ns, ec. to Relis m ſele ⸗ id ferm liora ſobi nente con aumlliam, oost pern Cbuste reroteni umde Wens un eno (colvn nurosra M elonnne altſiln 10, Mnd Eu, füber ſet eket, Nlrgans wobtel len c nomi Uures Lelr, RREE O” ℳ dg , 1, ckrle. „ „ N Pprobrnn . ucti 1 * ne in n 0 Mdias E de iln o, NA. Füe . r einde d W lnnN e ſeteu emme imn MH n. enhat nS .. . = S= Sacramentorum &y mediorum ſalutis neglelctus, abuſus &Nr. 933 — — Manſuetioribus litteris, virtutibusque chriſtiano homine dignis, excoli aliquamdiu viſus erat, eo etiam conſilio, ut certo Religioſorum hominum Inſtituto hac ratione ido- neum ſeſe & utilem efficeret. Steterat ea animo ſententia per id ferme tempus, quod humanioribus dederat ſtudiis: altiora ſubinde aggreſſus, majora quoque (uti ipſe rebatur) mente concepit, exiſtimans, abjectum nimis eſſe, prœæclaram familiam, quam hactenus per ætatem nondum nòôòſſet, re- ligiosâ paupertate occultari: Sat multos cum egeſtate lucta- ri, quibus per fortunam conceſſum non ſit, divitiis affluere. Et verò ne pietatem ſimul integrè deſerere videretur, Cano- nicum induere decrevit, qui juxta vitæ hujus commoda, eti- am alterius beatitate potiri aliquando poſſet: in Canonico- rum ergo cenſum adſcriptus, non illaudabili induſtriâ offi- cio ſuo fungi, frequens in templo adeſſe, reliquis moribus hominem frugi præſeferre; inde verèò frequentiorum com- precationum faſtidio ſenſim captus, ſociorum inſuper co- hortationibus accedentibus, identidem occinentium, animo liberaliùs indulgendum eſſe, laxandas aliquantisper habe- nas, moderata durare: quin & corpori refocillando amicis compotationibus, luſibus & choræis interdum indulgen- dum; ſic enim paſſim factitare alios. Audit hæc conſilia improvidus juvenis, admittit ductores, ſequitur, ita tamen, ut non multòè pòſt etiam ad non mediocria ſcelera ipſe an- teſignanus fieret, téôtque vitiis prioris vitæ famam ſepeli- ret, ut paſſim malè ob hoc audiret; unde etiam, ex famuli- tio, honoris & ſalutis ſuæ ſtudioſiorem non neminem na- ctus, ſubmiſsè ab hoc admonetur, famæ ſaltem familiæque parceret, nec tam fœdam illi notam inureret: quem tamen objurgans herus faceſſere juſſit, imperare ſuum eſſe, ipſius verò obtemperare, dictitans. Dum hæc ita fiunt, febris ho- minem corripit, ſternitque. Mox rumor urbe volat, pes- ſimi nominis illum Canonicum morbo detineri. Hoc ubi ad aures Toletani Eccleſiaſtis (ibi enim res agebatur) accidit, Altechtl de Jud. erctr. Ipnn nhün nonh 934 CoxNcio XLVI. Judicium Dei timeat Salutis incuri»u, non negligendam ipſe hanc occaſionem cogitans, ægrum in- Viſit, ſermoneque familiari aliquamdiu habito, tandem ed dilabitur, propter quod vel maximè venerat, conſcientiam nimirum ut excutiat, erratorumque graviſſimo onere ſeſe levet, amicè admonet: ad quæ æger: memorem moneri; jam verèò periculum nondum eſſe tantum, quod ad hæc agenda impellere poſſet: ſi verò majus futurum ſit, officio ſe intra proximum triduum non defuturum. Acquieſcen- te hoc reſponſo Eccleſiaſte, Medicus ponè adſtans, neſcio quas in vultu infirmi notas deprehendit, ex quarum indicio, ne per tres quidem horas ægrotum ſuperſtitem fore, affir- mat. Quare conſternatus Eccleſiaſtes magis inſtare, Divini etiam Judicii ſeveritatem interponere cœpit. Vbi verè adtum ſe agere intelligit, cubili egreſſus, nobiles aliquot, de- cumbentem inviſuros, offendit, quos vehementer rogat, ut hunc familiarem ſuum, periculoſiſſimè laborantem, chri- tur, obteſtantur; ſed effectu penitus nullo: accurrit ſub hoc iterum Medicus, iterum certas magisque fatales prioribus notas acceſſiſſe, conſpicit, vi quarum ita præcipitare illum ad terminum exclamat, ut ab hoc ultra horulæ ſpatium ab- eſſe non poſſit. Hic Eccleſiaſtes, coeterique lecto circum- fuſi, maximâ, quâ poſſunt, verborum vehementiâ conten- dunt, ut ſalutarem ægroto dolorem, ſcelerumque ex Legis Divinæ præſcripto faciendam Confeſſionem perſuadeant; ſed & nunc quidem proficiunt. Quid vultis, inquit æger, vires meas ego novi, periculum remotius eſt, quam ut inju- cundâ Confeſſione turbari me ſinam. Hæc dixit; & ecce lin- gua obmuteſcit, hebetantur oculi, ratio turbatur, nec quid- quam pro ſano amplius ab illo agitur. Deſperatis rebus à Numine opem implorandam FEccleſiaſtes cenſet, ſimulque Chriſti à Cruce pendentis efftgiem manu prehendens, S. Pfſal. en hhklll, mum de Profundis orditur: dum verè ad ſecundum Pſalmi verſum perventum eſſet, hæcꝗue verba inſonarent Pſal Rao. — Fiant UItn = = 1 1 e cn — ur auref tott in Ayit, ſem hane ſiſteritu t muinenn wein tu ſbiporn VI.! ſele Ghr Dhottran (KrsK NWlort MIr Ne un meel ſtiani officii commonefaciant. Ingrediuntur hi, hortan inrn ſrite Gſinen t. enari. Ntuiisa ls lect les Ut Sacramentorum & mediorum ſalutis negledtus, abuſus c. 8335 eun Friant aures tux intendentes in vocem deprecationi meæ, lignea Ima- nin go, tot4 inſpectante corona, clavis affixa ad Crucem brachia ine H reſolvit, & utraque manu aures obſtipat ſimũlque formida- 1 ede pilem hanc vocem mittit: Oauia vocavi te, & renuiſti- ego quoq me i interitu tuo ridebo. Fulmen hoc erat, quod ſimul ab hac ii Imagine miſſum eſt, induratam in ſceleribus animam ex cor- unhn pore in tartarum deturbavit. Refert idem P. Reeb cit. l. J. 4. mdn ubi phrra. Alrs len VII. Ergo ne renuamus tam ſancta, tam nobis æternùm Concluſio: umhe utilia Salutis noſtræ conſilia; ne deſpiciamus Deum, & ſalu- Cura Salutis nin f tem noſtram, quæ æternæ vite eſt, de Negligentiis hactenus habendla. en noſtris & peccatis doleamus, pœniteamus; formemus no- i va melioris vitæ propoſita, ſed efficacia & conſtantia; Vta- Sdindt mur Sacramentis, mediis noſtræ ſalutis tam efficacibus, quam neceſſariis, Pœnitentiæ, quâà noxas damnationis de- „ Alel, ponimus, Deo reconciliamur: Euchariſtiæ, quâ roboramur, Hibeu novisque auxiliis gratiæ dotamur. Caveamus horum præ- INEſertim ſacrilegum uſum, neque neglectum tantùm: ne de- SN nique in extremis, in morte, in Judicio, graviſſimè nobis ſit eiieh timendum, at ſine fructu, ſine ſpe veniæ. Concludo exem- nt plo, quod oſtendit, quid pluribus cogitari velim, & imitari. imm Anno Chr. 15⁄50, populabatur Peſtis Geldriam. Eo tempore Docet verbo hI Arnoldus Hubertus, nauta, ſed, contra quàm ſolet hoc ho- & xemplo gral minum genus, optimæ vitæ, nocte quâdam moneri divini- Nubertus peime tus ſibi videbatur, uxorem ergo excitans: Surge, inquit, ego n vocor. Mox ante lucem ad templum unà properant, & um? dum fores reſerantur, inter preces exſpectant. Admiſſi tem- & plo, in preces ruunt. Sacramentis animum Arnoldus ex- piat. Vbi domum rediit, animo linqui cœpit, & à ſenſibus A“ alienari. Triduum ita jacuit, ut dubium fuerit, vivis an ,D mortuis annumerandus eſſet. Demum ad ſe rediens;: Vbi, DDd. ajebat, fui, quæ, & qualia vidi? Ab hoc tempore detinebatur Nun no affxus lecto, ſemeſtri ſpatio æger. Homines opulentos ac leric nobiles, ut ad ſe reviſerent, Vix admittebat; ridentes, aut Nnnnn 2 Inania 8 836 CoNCIO XLVI. Jud. Dei timeat Salut. incur. Sacram. E& med So. Nanc tem-inania loquentes, circa lectum non ferebat. IIlud identi- pus nugandi dem uſürpans: Nunc tempus nugandi non eſt. Ab hominibus non eſt, nem-plebeis & ſimplicibus adiri ſe non vetabat, quò eos facilius pe in negotio Dei timore imbueret. Nam & iſtud ſæpins ingeminebat: ſalutis. Vbiè fui, quc & qualia cognovi? Nunc revera non eſt nugandi tempum. Minutum illud eſt, ſed mirum, toto, quòê decubuit ſemeſtri, ungues ægroti non ſuccreviſſe. Exaétis ſex menſibus mor- te placidiſſimâ, velut obdormiens, defunctus eſt. Hæc mi- hi, ait ſcriptor, Jurisconſultus, vir doctiſſimus ac integerri- egx. 4. f. z36. Oraculum credamus monitum mus Arnoldi cognatus, optimâ fide retulit, quæ ipſe ſpecta- vit & audiit. Drexel in cit. Tribunali Chr. L. 2. C. Io. F. 1. f. 1a2. ek Tilemanno Bredenbachio Theologo (qui obiit A. 1791. Tirinus) Lib. 8. Collat. Sacr. Cap. 14. &v Alt. Jo. Major Sec. Exempl. V. Viſiones defunék. illud ſaluberri- mum: Nunc tempus nugandi non eſt. Ita nec tempus peccandi, unquam eſt, & eſſe debet: Sed ut, Dum tempus habemus, opere- mar bonum: Galat. 6. o. & cum metu & tremore, juſti judicii Dei, ſalutem noſtram. Philip. 2. 12. Fiat, cum Dei gratiâ, Amen. Authores in Vid. Cornel. à Lapide in Proverb. I. d v. 24.d Ffol. 35. & in Proverb. ilir⸗ tem, ALNI (. (o Wnga —,= = E — S = llte pogel hanc mate- 14. 32. f. 34. & ſéqu. Hierem. Drexelius, Tribun. Chr. L. I. c. 9. riam. & cit. EL. Matthi. Faber Dom. 9 poſt Pent. Conc. I. Franc. oſ. oſen Capuc. ead. Domin. Angel. Paciuchelli in gRonam Lecdk. 39. nkkr F. S§. ad ſin. Lect. usque. JO. Bapt. Saint-Jure de Cognit. Dei L. i. Ctinisn c.1. à fol. J. Wencesl. Schwertfer, Iiduſtr. & Conſcl. Pirit. onmne 3 f. II2. Bened. Fidelis Quadrag. Serm. . Conſid. 2. à f. oS5. in “ FPer. 3. Domin. I. Duadr. Item Serm. 29. Conſid. I. Alphonſ. Ro. nhad⸗ deric. Exerc. Perfedt. Tract. j. Vitus Faberius Parte 1. Domin. buͤcle Septuag. Franc. übelacker Theſaur. Iræ ac Miſeric. Dei, hine Künn inde. Mich. Pexenfeld. Concionat. Hiſtor. p9. & in Dodtrin.3. . 1bid. d fol. 61z. Vid. infra Con. zo. & I. & 71. à num. p. Item de Conc. 66. fine, & 2. Proæm. num. G. ſine. Item Indice Ker. V. Sacra- 1 menta: Salus“ Acedia“ Obſtinatios Oblivio. ðð i —.— liniu Ii 77:/60 S e i ſovareelin 4 I Uc anbert — Uetenni, Gena, het. le Md. m.Cli Suumnlit „0. 4 * 7 2 ut ihu i er- N 0 Interrogabant eum: Tu quis es? Joan. I. 19. & mel ſlveſtre, agreſtium apum, quod amari & ingrati ſaporis 5„ — CoNCIo XLVII. Mortem, & Judicium Divinum meritò timendum, &S& aſperum facit: vehemens amor inordinatus, & Ccura rerum fluxarum: Carnis petulantia & Libi- do: Gula & Ebrietas. I ſaliſſima, vel maximè in Divino Judicio, proponitur, ventilatur, eique ſine fuco, ſine jactantia reſponden- dum, vel potiuùs ex ipſis omnium actis, & Conſcien- ”MW! 87 (4323- S363 S3 3. S322-4353. 363. 536.--r23 62. 3 ⁄. 43:. 232. -J833- quu e? Quæſtio hæc de quovis homine, & univer- Dom. Adv. tiarum libris, reſponſio manifeſtiſſima erit. Ad hanc quæ- S. Joannes & ſtionem S. Joannes ſinceriſſimâ humilitate, confeſſus eſt, & non verbo & ex- rat Chriſtus, quis tamen eſſet, & quantus ſanctus, demon- ſtravit & verbo & exemplo: verbo ſuæ ſanctiſſimæ prædi- cationis: Vox Clamanti in deſerto, quaâ Dei nomine & juſſu, omnes ad pœnitentiam & melioris vitæ inſtitutum, effica- citer cohortabatur, omnis generis Status & Ordines: Ex- emplo & auſteritate vitæ, quà contemnens, & velut pedi- bus calcans omnes res fluxas totumque mundum, in eremo & ſummdâ paupertate rerum omnium vixit: quâ, puritate Angelus, ſacros artus ſuos & carnen duris Camelorum pi- lis veſtiit, ſeu cilicio aſpero, cibo potque uſus, vix huma- no, inſipido, quem in deſerto reperire erat, Locaſtas (qui ci- bus vilis, temperantiæ, paupertatis, & pœnitentiæ index) Nnn nn 3 eſſe, negavit: & confeſſus eſt, quia non ſum ego Chriſtus. JQoann. I. 20. Exi- emplo de- Itimante populo, & cogitantibus omnibus in cordibus ſui de goanne, monſtravit, ne fortè ipſe eſſet Chriſtus. Lucæ 3.1v. Et quanquam ipſe non e- dis eſſer. 838 CoxNcio XLVII. Mortem & ſudicium ſibi exaſperant eſſe, docent S. Iſidorus Peluſiota, Euthymius; quâ vitæ ra- tione, ipſe Dei beneficio ſanus & vegetus ex cibo hoc alias noxié, & contra naturæ palatum, validus Dei Præco, acer gulæ, luxuriæ, omniumque ſcelerum caſtigator, & cœleſtis regni prædicator, exemplo magis, quaàm verbo, demonſtravit NJugere à venturd ira Judicis Divini & æternâ damnatione. Cor. nel. in Matth. z. Vid. Bellarm. To. 2. Lib. a. de Monachis c. 39. à f. 1673. Peccator quis ubi impiè hæretici de & goanne B. quid ad hæc vos mundi ,ter- ſit, dqdum ver- renorum, carnis, libidinis, gulæ, ebrietatis & iniquitatis, po negat, de- monſtrat vi- tæ ſuæ actis, quam velut aquam bibitis, Job. 1y. 16. ſectatores? quâ ratio- morte & ju- Aliud veſtra verba, aliud exempla & vitia loquuntur. Tu dicio maxi- quis er“ cum faſtu & ſupercilio reſpondes? Quid ad te * ſim me. qui ſim, aut velim: melior te, cujus non es dignus corrigiam fſolvere calceamenti. Tantus ſum, & talis: diver ſum, & nullius cegeo! Apoc. 3. 17. (Adeo ſuperbæ jaétantiæ nullus finis) & ne- ſeu, aut neſcire vis, quia tu e miſer, & miſerabili, qui tibimet mortem, certiſſimam, aſperam facis, & Judicium durum, duriſſimum, tuâ, vivendi malè, ratione. Vniverſim verd ſolemus tegere, excuſare, negare, minimè confiteri, noſtros defectus & errores, palliare vitia: magis ſtudiosè, quàm o- lim Rachel patris idola, à ſe ablata, occultabat: Geneſ3r. 34. V. C. 27. n. I. à fol. zog, Verum aliter nobis vel ipſa vita noſtra, malè & in turpitudinibus acta, loquetur in morte & judicio, dum utrumque nobis intolerabile, & ſummè aſperum ex- abſconditum peccatun, revelabunt dolores mortis & Judicii, per illud exaſperatorum: ubi nullus erit negationi, excu- ſationi, ſupercilio, inſultationi, & jactantiæ locus, quod quidem jam nunc perparùm cogitamus, perpendimus. Zi guis e “ M SS II. Ve. ne demonſtratis, vos nolle fugere à venturàâ irà, & quinam experturus in ſitis, nempe ſalutis veſtræ incurii, imè ſceleratè prodigi. periemur (avertat Deus) Dolorer parturienti loquuntur vere- cunde vel malitiose abſconditum uterum: Oſeæ 13. 13. Sic cvdh il Plmalit ſln Cne Gr.L.r ed ntope eus! Hi nn re e WGarus el KoNdr Ae Rè,Min UnbDinn Wunerron ſedn IIDard ſock 1no ſemn iee, ,K⸗ 8 Ennee V natore . — „S ſtae Linigunt AAr Snunin fn Ir uitbim WN Corun venme Ken tatns K,Wand Cen ſnium „ te Aiii, Aſpere4 buntu, a, 6 1l Con l. 0, bo: Aaritia. quam ergo m Impii di vites, libidinoſi, guloſi ebrioſi, Gr. 839 II. Veriſſimum religioſiſſimus Thomas de Kempis: Homini in AQuando illa extrema, inquit, hora (mortis & Judicii: Satutum eſt morte alius hominibus ſomel morè, poſt hoc autem gqudlicium. Hebr. g. 27.) venerit, de vitàâ ſuãâ multum aliter ſentire incipie de totâ vita tud præteritäs & valde dolebi, ſenſus erit. qui tam negligens & remiſſus fuiſti. In. I. de Imit. Chr. c. 23. n. 3. E. ſa- prà Conc. 46. n. I. VE. infrà inter Ad. e Kirchero. Et Drexel. To.I. Tribun. Chr. L. I. C. I. F. I. & 2. Quid ſi non tantùm negligens, remiſſus: ſed inſuper totus tuæ ſalutis incurius, contemptor, prodi- gus? Hi ſane ſunt, qui mortis & judicii immemores, terre- na præ cœleſtibus, tranſitoria præ æternis eligunt, volupta- tes carnis præ cœlo, corpus & ventrem pro Deo habent, il- lumque ſaginant, ſæpè deſtruunt: animam perdunt. Sce- lerum omnium (niſi per pœnitentiam corrigantur) Noviſſt. ma amara quaſi abſynthium, & acuta quaſi gladius biceps: Proverb. y. 2. Diximus ſaprà Conc. as. huic cobærente, Mortem & Jjudici- Mors & Jju- um Divinum meritò timere debere ſuæ ſalutis incurios, dicium aſpe- Sacramentorum & mediorum ſalutis negligentes. Pergi- Tum quibus? mus nunc, deſcribere ſuæ ſalutis negligentes ſupinè, plane: & hos inter, qui mortem & judicium, judicemque Deum ſibi aſperum & terribilem faciunt, malumque finem, & da- mnationem ſortiuntur, quibus avaris aurum, argentum, Avaris, qui- bonum temporale, coœlum & Deus eſt: Avari Dem, nummus hus nummus AR, ait S. Anſelm. ſap. Epiſtol. ad Epheſ. Calamat. in Sent. f. 1z. Ver. Deus eit. ercedem ab hoc Deo ſuo, cujus pedes lutei ſunt, quem finem hi expectent, niſi peſſimum in morte & Jjudicio! ſed & vitam miſerrimam. Percelebris & inſignis, myſteriisque plena eſt illa Chriſti Concio, & in illà Parabola de Semine & Seminante. Lacæ S§. à v. . Vbi (quod huc mei eſt propoſiti ) inter alia, de cœleſti hoc ac di- vino ſemine, Et aliud, inquit, cecidit inter ſpinas, & ſimul exortæ ſpinæ ſuſfocaverunt illud. v. 7. Explicat ipſe Chriſtus v. 1a. quod Diviriæ ſpi⸗ autem in ſpinas cecidit: hi ſunt, qui audierunt (Verbum Dei: . U& lunt, quam mnen eſt Verbum Dei v. II.) & à ſolicitudinibus & divitii & volupta EeI dei⸗ . bum Dei ſluf- tibus vitæ eunter ſuſocantur & non referunt frubtam. En acerbam 40 cantes. VItam 2 340 Coxcto XLVII. Mortem & udicium ſibi exaſperant vitam & mortem malè divitum, apud quos nullus frudtus mwterte Verbi Dei, etiam de graviſſimis Fidei articulis, de cœlo, ju- enm M. dicio, inferno, pœnis avarorum: &c. ſed vice versâ „Dei him, nulla religio, ejus mandatorum nullus reſpectus, æterno- Mt lt rum mera oblivio, ſalutis nulla cura; cuùm tamen hoc ſemen vamumw. Divinum de ſe ſit efficaciſſimum, & ſructum det aliud centeſe. ccehtuln In morte acu- mum, aliud ſexageſimum, aliud ktrigeſimum- Matth. 1I3. §. Divitiæ es) cun tiſſimè ſau- aptè comparantur ſpinis, qui inſtar Spinarum mentem diſtra- (propoſio ciantes. hunt, pungunt, cruciant, ut de rebus divinis diviti ſæpè co- imſi gitare non libeat, idque etiam in ipſo graviſſimo mortis ar- mmeme, ticulo, quô pendet æternitas. O quam acres & fatales ſpi. aunan næ, divitiæ, curæ, ſolicitudines ſæculi, voluptates, ex divi- nalar tiis quæſitæ, velortæ: quod ipſius mortis periodus vel ma. üultn ximè monſtrat. Quanti ibi & quàm multiplices aculei cor (Mrl & animam penetrantes, dum ægréè dimittitur, quod cum =— gamr amore retinetur: & cum amore tenaciſſimè tenetur, quocd wiln ægrè, dimittendum eſt tamen, velis nolis. Sed ubrinterim mhn 0 anima tua? ubi æterna ſalus, toto mundo, ſi integer aurum uzunt, eſſet, pretioſior? hujus diviti impio & voluptuoſo per gulam iizeen & libidinem (uti vitia catenata ſunt & magna divitiis & vitiis (ti inter ſe cognatio: Sengel. to. 3. c. .) nulla cura, & cùm omnia Miiseitn cætera cogitet, hanc negligit, ejus oblitus totus, idque de- Aadmm nique, juſto Dei judicio impoœnitens. V. Faber Dom. Sexag. M Dſd Conc. 2. Nengel. de Jud. to. 3. C. 77. l ELmn eſe III. Lc. 18. v. 18. & ſequ. Interrogavit Chriſtum quidam prin. bullant ceps, Adoleſcens, dives, ut innuitur de eodem Matsbh. 19.4 v. I6. GHliſi dicens“ Magiſter hone, quid facient, vitam æternam poſſidebo? idque iMn. ſincere ſalutis ſuæ animo & ſtudio ex Chriſto poſtulaſſe, Ponneen (genu ſlexo. Marci o. Iz.) patet ex ſequentibus. Reſponſum kllgat, accepit: S& vis ad vitam ingredi ſerva mandata: Non homicidium Ut maten Lucæ 1ö. A IS. facies &c. ut ibidem Matth. 19. à v. z. Omnia hac, inquit Prin- iquer Dives ſuas ceps, cuſtodivi à juventute meâ, quid adhuc mihi deeſt? Ait illi Re- amn ſid. 'habet, & Ms Si vis perfeltus eſſe, vade, vende, quæ haber, & da pawperibm, & „blli habebis theſaurum in cælo, & veni ſequere me. En quantum pro m ſere bonis lnele ber 1. 8 s Dre 4 1 . , in zero. henha nen ker „. . 1 Aa vrin, . ℳ MM/ * OMN. „„,W 1 Nates, VAG— 1. 4 (es ul ,CNn. nenut, Ad. Ardocrern egeraumm n lo vitæ æternæ ſtimulo, ab obſervatione Mandatorum Dei tus tet er DNNH . mpulnn GehlpA , cælorum. Tum quia cupido, amor, & cura divitiarum eas coacervari per fas & nefas: tum quia ita mentem omnem õõ lmpii di vites bidinoſt, guloſe eb ioſt, Or. si S bonis terrenis theſaurum in Cælo offert Chriſtus amantiſſimłè: ad perfectio- ita enim Marcus cit. c. 10. v. 21. Jeſus antem intuitus dilexit enm. nem in inn lu theſauro enditur. . * oper emuntur. Sed quid ad hoc conſilium Evangelicum (non ſutis amans. praceptum) cum tanto promiſſo, hic Princeps Adoleſcens IIO dives: cunctari, animo & ſalutis ſuæ tam ſincero deſiderio permanentia retributiont: o- tus à² Chriſto „ait S. Chry ſoſt. copia & e- kord Celit Et S. Hilarius: Jacturd ſabſtantiæ terrenæ, ait, cælsrum aunt ſuæ ſa-⸗ & propoſito cedere, imò abire: Cam audiſſet autem Adoleſcens abiit triſtu. Matth. 1g. 22. & cur: non ob horrorem cœlibatus & continentiæ, quam, ſeu cujus conſilium proponit Chriſtus cit. c. v. II. aut obedientiæ: Sequere me: ſed: Erat enim multas pohſeſſiones habens: ut ait Matth. & Marcus: vel ut Lucas v. 23. EHis ille auditi contriſtatus eſt, quia dives erat valde. En hicce utut ſalutis ſuæ ſincerè amans, & præœcepta Dei à juventute obſer- vans, amore tamen terrenorum quam fuerit abſterritus, & abſtractus à ſanctiſſimo vitæ inſtituto, ab immenſæ retribu- tionis bono. Quid viri divitiarum Pſal.7s. 6. ſeu quarum illi mancipia ſunt, inſuper nullo ſalutis ſuæ deſiderio moti, nul- longiſſimi, vitiis verò toti immerſi, in voluptatibus? quis ho- rum finis erit? quæ mors? quodnam Judicium: ſe ententia fi- nalis quænam: non alia quàm omnia graviſſima & duriſſi- ma. Difficilis cœli ingreſſus, ab eodem excluſio certa: ergo & mors peſſima, qualis eſt peccatorum Pſal. 33. 22. Etenim Jeſus vi- Cur Dives dens ilum triſtem factum, Luc. 15. 24. hinc occaſione acceptà, diwit difficilè in- Aiſcipulu ſuis Amen dico vobise quia dives dAifhcilè intrabit in regnum ti abit in re- ,, facit gnum Ccoeli? Divitiæ occa- „ . 8 9 . 4 1CR ſio pPeccati. iis alligat, ut nequeat cogitare de cœlo: tum quia divitiz 1 ſunt materia & ſtimulus ad ſuperbiam, gulam, luxuriam, omniaque ſcelera, juxta illud: Eodiuntur oper, 1boerum. Vid. S. Bern. Medit. cap. te. Pergit Chriſtus, agg' avan magls, quam difficile ſit, ſertim verò illum, uti accipit Mechtl de qud. ertr. irryritamenta ma- 8 Divitem ſal- vari impoſſi- bile eſt: quo- divitem omnem, neque tantùm, præ- Remigius (Antiſiodore d modo: OOO OO — E 842 CoxNcio XLVII. Mortem & judicium ſibi exaſperant 2 Monachus, Rhemis Profeſſor publicus, ſuâ ætate doctiſſi. ſcmn. mus: Terin.) confidentem in divitiis, ſalvari. Et iterum dico Ham, vobirs facilids eſt Camelum (animal gibboſum & altum, juxta (ie,n Orig. S8. Hilar. Hieron. Chryſoſt. & alios paſſim) per foramen (e. zcu tranſire, qudm divitem intrare in regnum cælorum. Impoſſi. ausel bile dicitur id, quod valde difficile eſt, & rarum, ut ait S. Hie. ſlebit. ronymus: Non impoſſibilitas prætenditur, ſed raritas demonſtratur. Wyil l Vel impoſſibile ſecundum, & apudhominer; apud Deum autem emnia utasoe poſſebilia ſunt; ut ait Chriſtus v. z26. cit. Matth. 9. Ergo excluſus ſcat: li & excludendus Cœlo, mortem habebit aſperam, Judicium Uuce/, duriſſimum, idque ſuâ culpaà & voluntate, quà in peccatis Mmmn at permanens, ſalvari non vult, & ſibi (in ſenſu compoſito) im· r: poſſibile facit, id quod Deo & apud Deum poſſibile, cum & ulnnd Deo impoſſibile ſit, ſtante ſuo decreto, Exzech. 5. 3. & 2o. &— ma- ohenm, litiã hominis, hunc in cœlum recipere. V. Cornel. in cit. Mattchh. (bberi I. 4 V. 16946. .ʒ. ““́RMN W W Luc. 12, a. IV. Audiamus propius, quænam diviti impio mors ſit: mmumn expenditur repentina, terribilis, inevitabilis, & conſequenter neque mi- es nbinigeutr tius judicium, quod utrumque jam nunc meritèò & ſalu- lulen cura. hriter perhorreſcat. Rem ab exemplo Chriſtus ad oculum mmtalt depingit Lucæ12. 4 . 16. Hominis uznsdam divitis uberes frudtus mte. 4 ager attulit, ſeu ejus regio, agrorumque multitudo. Et co- ftaſere gitabat intra ſé dicens: quid faciam, quia zon habeo, quò congregem l * rudtus meos“ En divitis curas, en paupertatem: eget loco, qui ung 4 abundat opibus & loculis. Eleganter S. Baſilius homil, in hec- lnma verba Chriſti Quts, inquit, non miſereatur hominu tantopere obſeſt, n in implicatiq, & 1paâ agri felicitate infelicis, præſentibus bonis miſeri, ſonan faturis miſeriors? quid?“ Terra illi ſegeter germinat? non, ſed gemi- lu i tus: nam curas, dolorer miſeras anguſtias coacervat. Non aliter, *U i quàm egens ſolent » lamentatur. Annon hanc vocem emittit, qui pale- ſlenn pertate premitur? quid fſaciam? unde vibbum, unde veſtitum conqui. 4 ram * Et dixit- hoc ſaciam. deſtruam horrea mea, & majora faciam,; ei — SVer illec congregabo omnia, quæ nata ſunt mihi hoc anno, & bona mea. jui Fjus vitia . Ig. Et dicams animæ meæe Anima haber multa bona poſita in annos ump satenata: M OWUYUVM ſent — Ane l. Demn din min In enn nnpornn ble n . / 4 Aud* & bonnn. 4 d Weid Umgan mNNENE 4 1 Nii n 4 eyetede ,N “ 14 14 agerlg õ uugn A, . hi ne 4 N/ iti 4 . ulinpii di vites, libidinoſi, guloſi, ebrioſi, Gr. 84 z3 plurimos *Requieſce, comede, bibe, epulare. v. 19. Conſideremus Otium, gula, fultitiam, & ſcelera catenata cum divitiis gulæ, luxuriæ, libido, &c. acediæ, nullius in pauperes, quorum nihil cogitat, miſeri- Vana ſpes vi- cordiæ. Annos plurimos ſibi pollicetur, qui nec de craſtino t* longioris. ſecurus eſt, imò qui, hac nocte moriturus, craſtinum non videbit. Qui ſibi longa tempora promittebat, ait S. Gregor. L. 22. Moral. c. 6. diem ſequentem non vidit. O ſtultas hominum ſpes! brutàsque intentiones: Dives hic ſe otio, gulæ & luxurigz dicat: Kequieſce, comede, bibe, epulare, magno ſcil. apparatu, Cam peſte gaude: poſt mortem nulla voluptas: Vox certé Epicureorum, & evaritie jun- tamen, ait Janſenius, quam pleraque Chriſtianorum pars Sten, Pehis approbat: quid enim aliud fere quærunt homines, quàm 2 Alt ut à laboribus, ad quos ſic ſunt nati homines, ſicut avis adOa⸗ volatum, Job. y. z. hic poſſint quieſcere, ut lautè comedere & bibere illis contingat. & porecinam habuiſſes animam, ait S. Vox & vita Baſil. quid aliud ipſi enuntiare potuiſſes? Itane pecuinus es, ita bono- Epicureo- rum animæ ignarus, eam ut exceptes carnalibus epuls, & quacunq; rum, de grege 4 alvi ſeceſſis recipit, animæ deſtines? Jam quando terrena ſapi, & borti. Deum habes ventrem, totus quoq; caro eſfebtus, vitioſis affettibus ob- ſequeris; audi te dignam appellationem- Sulte, hac nocte animam abs te repetent. Ita Baſilius. Hæc Divini Judicii ſevera, cum ju- Sententia & ſtitia, ſententia eſt, de divite, voluptatibus, libidini, otio, gu- vindicta Dei. læ, dedito. Dixit autem illi Deus, pergit S. Textus v. 20. Stulte, Hac nolte ani- bhac nocte animam tuam repetunt à ter quæ autem pardſti, cijus erunt? atn abi te Stultum eum pronuntiat Divinum Jjudicium, quem huma-.Xνι num circumſpectum diceret, & prudentem, ut qui ſibi in futurum proſpiceret: ſed ipſe ſeſe ſtultum fuiſſe, vidit. Hac noltte In nolcte ablata eſt anima, quæ lucem conſiderationis habere noluit, ait S. Gregor. L. 17. Moral. quæque tendebat ad tenebras gehennæ, ut idem notat L. 2. Mor. c. 2. Repetunt, ſcil. Deus ejus- que Angeli, exactores Dei: Miniſtri Divinæ juſtitiæ, non ca- ſu, ſed ſuſto Dei judicio, ſcelerum vindice. Repetunt ab invito: quod impiis convenit, ut hoc loco annotavit Theophyla- Gus, à quibus invitis, & propter vitæ præſentis immodi- JY KW Ooo 0O0 2 cum „ . „ . . 5„ 844 CoxciO XLVII. Mortem S. . udicium ſibi eoſperant — cum amorem reluctantibus, anima eorum & vita exigitur, hendam eripitur, animam à te, ut (ſecundum Toletum ) omnium fru ils det gum opumq;, quas tibi Deus dedit, omniumq; rerum ratio. mem! nem ei reddas. Repetunt animam, à morte corporis ſuperſti-. Aum in tem, & immortalem; à te; quia anima tua non eſt tua, ſed utis m Dei, qui tibi illam inſpiravit, illàmque tibi ut depoſitum m 1⁵ credidit, & jure per inſtantem mortem repetit. Et quæ parſti, Maluci cujus erunt? nullum hinc ampliùs ſubſidium, ſolatium, nul-. uis em lus à morte uſus, niſi ab iis, quos ignorant ita defuncti. Vid. (enaupen Cornel. Janſen. Concord. Evang. cap. S6. à fol. 632. ( ornel à Lap. in cemini boc caput Ruc. Iz. à v. I6. En quaàm timenda mors, timendum ſitzzett Dei udicium, homini immerſo amoribus & curis rerum (haiſi, fluxarum, voluptatibus, divitiis, & quàm hic nullam falutis QKmnii ſuæ curam habeat, neque cogitet. O quàâm præſtat eſſe (alom pauperem, carere mediis & occaſionibus ad voluptates, li. eitzli bidinem, gulam, ebrietatem. Divitum ſomnia. E. Pineda in lllint Job. zo. v. F. u. „. hrh V. Cuſjus non minus expreſſa imago eſt in Divite Epulo. mmt ne, idque efficaciter, cum antitheſi, & ex oppoſitione cum ſixlme Lazaro: hoc, ex Divino Judicio, à morte, Snas Abraheæ, ſeun Pa- (cdin radiſi, mercedem recipiente; illo ſepulto in inferno (damnato. muim rum, ex v. 23. & 26.) Luc. 16. à v. 9. Vnde facilè colliges, qugez (al illi fuerit mors, quale judicium: vel maximè afperum: Kbon De Epulone hàncque non parabolam tantuùm ſed veram hiſtoriam eſſe, imm & Lazaro ve- volunt S. Ambroſ. Chryſoſt. & ex traditione udæorum Cy- mmnni ra hitor. rillus in Catena & Thomæ. Et Euthymius teſtatur, quosdam miſn Dives Epulo. ex traditionibus Hebræorum aſſeruiſſe, quòd circa ea tem umminln pora Dives iſte, de quò eſt exempfum, fuerit Nenenſis appel. wen ſel latus, & quæ inter ipſum & Lazarum, notum illis tempo- orarit ribus mendicum, hic dicuntur contigiſſe in hac vitâ, verè WDer ſic accidiſſe, ac poſt mortem utriusque, alterius ſupplicia, tſiri alterius præmium, Dominum ad utilitatem Auditorum et commemoraâſſe. Terribile ſanè exemplum, quéô & oſtendit Nunri Chriſtus, in divitiis & proſperitatibus hujus vitæ non con Uunno ſtituen- — — in igion Wimkr. lermnto⸗ 61 nektim e1 A tendn S 7 ſlanmeer m1l, llamurt 1 Preta otates. ſ. Dyett wielu olticnea riel , Anmn Colxs⸗ ne Ae oriunth zoNN Co eA — — – 7 ſtituendam felicitatem, ut fere homines faciunt, ſed has eſſe pauperes, abjectos & afflictos, quam divites apud Deum. Vige mihi iſtum Divitem, ait Guil. Stanihurſt. Hic, ſi opes . 8,theddran . m S X H AImpii di vites, libidinoſi, guloſi, ebr io/ rr. 84 G½ potiùs deteſtandas, veluti pernitioſas hominibus: ob pau- pertatem verò, aliaque hujus mundi mala neminem ſudi- candum infelicem, ſed ea potiùs habenda veluti futuræ fe- licitatis materiam, ait Cornel. Janſen. Epiſc. Gandau. Concord. Evang. Cap. 97. f.6oca. Simul in majorem confirmationem ob ſervatu dignum eſt, à Chriſto nomen Lazari, non item Epu- Chriſtus no- lonis exprimi, ut intelligamus, potiori loco, & conditione mhinat Laza- rum, non Epu- lonem: cur? Ula ſpectes, erat omnium, qui in illa ditione degebant, longè Reum is opulentiſſimus, ut per excellentiam vocaretur Diver Epulo. valent paupe- Si convivia illius conſideres, erant & numero plurima, & res, quàm di- quæſtu maxima: hinc dicitur; tpulabatur quotidie ſplendide. Si vites. Veſtes adſpicias, illæ erant ſelectu exquiſitiſſimæ, materiâ molliſſimæ: nam induebatur purpurd & lyſſo. Quis non judi- caret hunc hominem, & ſplendore veſtium, & pompâà con- viviorum, & copiâ divitiarum, fore per totum orbem nomi- nis ac famæ celebritate clariſſimum?: tamen non tantùm Poſteritati non eſt clarus, ſed nec notus. Hinc D. Lucas: Hlomo quidam erat dives quis ille? quod ei nomen? neſcitur. Quæ illi Patria! ignoratu. Quos habuit filios ignotum eſt. Ecce hominem, qui cùm viveret, volitabat per omnium ora: jam & nomen & genus & patria, & progenies, & familia non tantùm ſunt obſ ura, ſed ignota. Le Cbriſto Fatiente. ap. 2. J. 2. mihi à fol. 3os. Ex induſtriã Dominus mendicum nominavit, Potior eft nomine Lazarus, ait præcit. ſanſen. cuùm diviti non apponat no. Deo pauper, men, ſed tantùm dicat: homo quidam, ut quemadmodum an- quàm dives;: notavit Divus Gregorius, indicaret, contrarium evenire ſecus apud apud Deum & apud homines. Nam apud homines pluùs ſo- lent ſciri nomina divitum, quàm pauperum, & cum de divi. tibus eſt ſermo, ſolent eorum nomina cùm honorificentiâ nominari. Cùm verè de pauperibus, quia aut neſ iuntur eorum nomina, aut ſi ſciantur, indigna judicantur appella- JJVD OCOoooo z tione, homines. 846 CoxcIO XLVII. Mortem udicium ſibi exaſperant tione, dici ſolet: homo quidam, aut pauper quidam. At mine novit & approbat; ſuperbos vero & honoratos igno- contrà Deus humiles, abjectos & incognitos mundo, e rat & deſpicit. Ex Pſal. 15. a. Ita cit. Janſen. Ed., etiam Catena S§. Thomæ in Euc. Ié6. ubi S. Chryſoſt. Portabatur, inquit ab An. gelis Lazar us: non ſuſzecerat ad portandum Pauperem unius Scl,. ſed propterea plures veniunt, aut Chorum læiitic faciant & õ beæ paradiſis eſt. Concludit denique S. Gregor. in (at. cit. Qui. cunq, ergo in hoc ſoculo bene habetu, cum vos bona egiſſe recolati, wvalde de ipſir pertimeſcite, ne conceſſa vobi proſperitas eorundem remu- Votum Ori⸗ neratio ſit lonorum. Vnde Origenes: Ego opto, inquit in Exod. genis. , dam in hoc ſaculo ſum, viſitet Dominns peccata mea, ne in altero audire merear- Filét, recordare qiia recepiſtè bona in vita Iua. A . Calamat. Glv. Diſe. zo. num. I2. En finem voluptatum &c. Vid. Cœna Tra- VI. Immiſceamus aliquid, quò Divitum voluptuoſo- gica Dioclet, rum vitam, mores, ſtatum, ia, & ſimillimam mortis Imperat. vel imaginem 2d imb 5 2 gaudia, & ſimillimam mortis . Imaginem adumbremus parumper per tragicum Convivi- Domitiani. „ν —,⁄na Qz,a; . SIen 2 um & Cœnam Diocletiani Imperat. de quꝗ Joannes Xiphi- linus Patriarcha Conſtantinopol. in Domitiano, apud Pexenfeld. Cncionat, Hſtor. ad hiſtor. a2. num. 2. f- 19. Pacinch. in Jon. LB. yr. . f. n. 29. f. lop. Hic Imperator dicam, an tyrannus, primori- bus Senatorum & Equeſtris Ordinis, convivium in hunc modum fecit. Apparavit ædes ex omni parte nigerrimas: erant enim atra laquearia & tabulata, parietes ac pavimen- tum, in eoque ſedes eo modo collocçatæ: quibus paratis re- bus, eos de nocte introduci jubet absque comitibus, ac pri- mum omnium juxta unumquemque columnam collocat, factam inſtar ſepulchri, in quâ nomen ejus ſcriptum erat, pendebatque de eâ lychnuchus parvus, ut aſſolet in monu- mentis. Tum nudi pueri, atramentéque obliti, tanquem ſpectra quædam ingrediuntur, eôsque horribili ſaltatione circumeunt, eôque facto, ante eorum pedes conſiſtunt: ad extremum omnia, quæ in exequiis mortuorum adhiberi — (lent, In rim pert⸗ e exan e ad n ente. H (dit: Jalr Ponitiar (iderin ortuis t Ut, inii comi (Rder teni es, ne uNpn eriid eeman iit n oper 1 Uljen oon Kin Kot Mö . ð 6⁶ a 5 . 2 . * „ * “ S iIiImpii di Vites, libidinoſi, guloſi, ebrioſi, Gc. 847 n e. ſolent, in vaſis eodem modo appoſita fuerunt. Coœna in- e terim peragebatur magno omnium ſilentio, ut qui timore ⸗ Nn. pené exanimati eſſent, Domitiano inſuper ſermonem de iis, dee quæ ad mortes & funera pertinerent, ſuper menſam inge- . ᷣ rente. Hoc factum recenſens Cauſinus in Gmbolis Li. 3. n. 31. AAH addit: Salutare ſibi & Senatoribus documentum paraverat e Domitianus, niſi riſum potiùs, quâm ſapientiam captaſſet. Quid enim poſtea? ubi Convivæ ſatis ſudore perffuxêre, & mortuis ſimiliores, quam vivis, & funebri triclinio exceſſe- m. runt, in riſum abiit feralis exhibitio, & metus omnis ſalia- ribus domi epulis abſterſus. Ex hac umbraâ delineemus, Anguſtiæ , SS& conſideremus impii divitis, voluptatibus, libidini, gulæ, morientis di- S terrenis hisce dediti, ſtudia, & hæc inter conſcientiæ ter-vitis impii, undeh rores, metus inſecuturæ & vel maximè præſentis mortis, ſerie & ter⸗ cuů᷑m anguſtiæ ipſi erunt indicibiles, gelidus ſudor, mœro-¹¹ iles. .. res ex iis, quibus cedere cogitur, & quæ eum à morte juſtis- = umm ſimæ manent, ponæ æternæ, cùm virum injuſtum mala capient aunonii in interitu ſuos äſal. 139. I2. quando in extremis conſtituto te- nsI nebreſcet ſol, & lanen, & lena, & ſtellæ. Eccle. 1a. 2. quando fort? uhil inſuper apparebunt ſpectra deemonum, jamjam miſerum „ abripientium. Sed quæ omnia denique non in riſum, jo- m cum, & fabulam deſinunt, in mortem pſiſſimam terribilem, inmm 8 poſt hanc Judicium graviſſimum, quéô fertur æternæ rnienin mortis atque damnationis ſententia; ubi infœlix æternitas, “ ubi mors ſine morte; ubi ſepulchrum, infernus, cui non nu- unet. dum inſcribitur nomen, ſed ipte anima æternis conſtringi- , kur vinculis: ubi ignis ferali fimus ſine luce, aut non majo- re, quàm ad quam ſpectentur omnia triſtia, horrenda. Hic ultimus divitiarum cum impietate, voluptatum, libidi- „ num, ebrietatum, finis, & unde non licebit ampliùs reverti um in domum propriam hujus vitæ. Ne quæſo ita ſimus præ- i un ſentium amatores, futurorum incurii & improvidi: ne ea, Adquæ de morte in aliis ab experientiaâ diſcimus, etiam nobis „ evwentura, quæ fide de alterius vitæ ſtatu, de Judicio Divins, de 3848 CoNc10 NXLVII. AMortem &, udicium ſibi eaſperant de malorum pœnis æternis novimus, in riſum, & jocum ver- tamus: ne ita nugas peccatorum, libidinumque, uti nagas nugarum vocat S. Auguſt. L. S§. Confeſſ. C.II. n. 2. tractemus, ci- tandi brevi in mortem & ad judicium trahendi. Pfſalmus 49. VII. Mors ſanè diviti ſcelerato terribilis, & adhuc gra- quid tractet? vius ſubſequens Judicium. In hanc rem inſignis locus eſt Pſalmi as. In hoc, ait S. Athanaſ. quæ ad divinum judicium in æternis inferorum flammis cruciandi. Le Elanc Tit. & ar- Divitis im-glum. hujus Fſalmi f. 966. Quis ergo divitis impii, voluptuoſi pii morientis ſtatus miſerabilis in morte & Judicio? Hic in lecto decum. muſerabilis bens, digito in theſauros ſuos, amicôsque intento, cum ſans : Ex triſtiti memor præteritarum voluptatum, & deliciarum, lalmo 48. carnis, gulæ, &c. tremulàâ voce ingeminat: Cur timebo in die Dies mala mala? Eſal. 45. v. 6. Dies mala eſt dies ZJudicii extremi, juxta S. eſt dies mor.- Chry ſoſt. qui eam vocat terribilem & intolerabilem. & Dionyſ. iis & Judici. Carthuſ. qui appellat horrendam, & horribiliſſimam. Dier mala impio, eſt dies mortis: de quâ Eccli. 41. I. O mors, qum amara Aquid eſſet mors! Mors, reſpondit, & ait inter alia, eſt Devitum Mors, divi- pavor. Epicurus voluptatum auceps, mortem vocat: om- duplex. nium maximè horrendum. Ita ſanè eſt diviti & cuivis im- nis divits & fartunati, duplex eſt. Primèò enim anima ejus a- vellitur à corpore, ſecundò avellitur à divitiis (& earum comitibus gulaâ, libidine, voluptatibus) quibus ſæpè magis unitur, quàm corpori, Agag Kex Amalec pinguiſimus & Præ pin- pio. Morr, inquit S. Chry ſoſt. ap. Antonium in Meliſſam, homi- — ngnecin eti, ſe ur eſt Minens (eliciis beg.lr is iunut pertinent, omnibus hominibus prœdicantur. Bellarminus ait, eſſe adhortationem utiliſſimam. Explicatiùs dixeris, eſſe exhortationem vehementem ad cavendum nimium di- vitiarum, bonorum, ac rerum terrenarum ſtudium, cum impii, licet potentes, in die Jjudicii ſint condemnandi, atque nala. Con. U el/ Wsliu erwun (ka⸗ ſenene eerin. lehenttn (relt unlenn in ie, nbudr leiken ſsc. eſt memoria tua quid erit ipſa præſentia mortis? homini pacem ſun habenti, pacificè viventi in ſubftantiis ſui, & divitiis, cum vo- lIuptate, gaudio, deliciis, & omnis generis luxu ac libidine. secundus Philoſophus ab Adriano Imper. interrogatus, (A Mierp eonin, kimno dies in Miernd yueſande omm’bus ſckig dee erca (, II MerlelD 7 849 AuNNer. pinguedine tremens in fruſta concidendus à S. Samuele Pro- i pheta, ſiccine, ait ſeparal amara mors *I. Reg. I. Ze. q. d. & quàm d. amara eſt mihi delicato, & in deliciis enutrito, iſta mors dun nmnyii li ites, litidinoſi, guloſi ebrioſi Eor. — 4 0 * 2 * „ iiimminens, & quàm ſtatu meo regali, opibus, honoribus, aeo & deliciis abundanti, indigna! Ita Abulenſ. apud Cornel. cit. umt „. Reg. 1r. 32. Ita omninòè impio, in cupiditatibus & peccatis uIHIn ſuis iunutrito, acerba & amara ſunt Mors & Judicium. Tria RũUd Nmg mala. C(onc. ys. num. S. Indagemus adhuc parumper cauſam: tihg quæ eſt: Miquitas calcanei mei circumdabit mer cit. Pſalm. a5. 6. n eini Omiſſis aliis expoſitionibus, quid vel quæ ſit lniquitas calca- Iniquitas Cal- tudund nei; per hanc intelligit luxuriam Hugo. Calcanens, inquiens, canei quæ in mund eſt infima pars hominis, & ideo poteſt notare lapſum prove- divite impio? & nientem ex inferiori parte rationis, id eſt, ex ſenſualitate, finalis impœ- le ſive ex inferiori parte hominis, id eſt, ex carne. Calcanens, hitentia, & hdun ait Remigius, dicitur pars illa corporis, quæ terræ ſemper "Hlri.. tend,‚an adhæret; ubi meritò ambitio & cœteræ carnales iniquita RWdren . nichi eni d heni — 7 * 8 eni ti, CNN Nenogtac⸗ Dnc, nN:H , n tes intelliguntur, quia ſemper circa terrena verſantur. Lai- mitas alcanei eſt finalis impœnitentia, juxta S. Auguſt. Be- dam, Hug. Brun. Hugo. Haimo. Remig. alios. Calcanens enim pedis eſt extremitas, ſicut finalis impoenitentia vitæ extre- mitas eſt. Hæc verò impœnitentia finalis involvit divitem impium, de quô hoc Pſalmo as. agitur, quem, in fine vitæ, omni ex parte furiæ infernales circumſiſtunt, ac memoriæ recurſant; hinc Vidua bonis ſpoliata, inde Orphani exhauſti, inde innoxii in fraudem inducti: hinc opes inſumptæ in li- bidines, intemperantias, impudicitias, commeſſationes, e- brietates, quibus eæ ſervire debuerant contra Deum, ejus- que ſantas Leges, contra juſtitiam, conſcientiam: ex quibus omnibus in extremis impius patitur anguſtias, terrores, ef- n NM fectus peccati, eum ut ſpectra circumdantes. Vndes. Chry- ſoſt. Peccatum, inquit, ſolum eſt terribile. Le Blanc in cit. Hal. 25. 6. eeckog VYVIIf. TFic Status miſerabilis eſt in morte & Judicio pPec- tl catoris, cui utrumque meritò timendum, aſperum & keri⸗ H . IIe r. Mechtl de Jud. extr. PpPPPP Hiſtoria. Fœneratoris divitis mors terribilis. Pr So CoxNcio XLVII. Mortem & ſudicium ſibi exaſperant bile facit vehemens amor & cura rerum fluxarum: ut hinc illis æternorum & ſalutis cura excidat, & quid ni denique ſui in morte obliviſcantur, Dei in vitâ obliti, ac deſperent? Hujus terribile exemplum refert Cameracenſis Suffraganeus Thomas Cantiprat. L. 2. Miracul, ſué æàι cap. 22. in ſine. de Fœne- cuniæ ac fenerationi deditiſſimum, vidi, quem ſæpius allo- cutus, ſtrenuè objurgavi, & unà monui amicè, nimium auri amorem excuteret, & tandem aliquando funebre illud ma- lum deſineret, cogitarétque ſeriò, quaàm brevi ſit rationem redditurus Chriſto Judici. Tribunal illud pecuniis non poſſe corrumpi. Surdo fabulam. Nihil profeci; nec enim ulla morum emendatio ſecuta. Videbatur quidem vir ille velle non inter peſſimos numerari: nam homines Religio. ſos, cùm eis occurreret, humaniter alloqui & rogare, imòô verò etiam cum lacrymis obteſtari ſolebat, ſui memores es- ſent, & Deum pro ſe deprecari, non omitterent. Nimirum vult & non vult piger. Proverb. I3. Non oderat cœlum vir iſte, ſed quia nimiùm præ cœlo amaverat aurum, ſe cœlo indi- gnum fecerat. Quando igitur crebrioribus monitis nihil profectum eſt, voluit Deus, tam infoœcundam arborem ſuc- cidi. Ita morbo ſubitò correptus, nec dum imminens udi- cium præparatione debita prævenit. Cumque mors ſpi- eulum in eum jam vibraſſe videretur, en nigri duo moloſſi ad lectulum adſunt (terribile viſu) animam utique oppe- rientes, ad Tribunal eam comitaturi. At verò moribundus exſertâ linguâ, ad longitudinem propè pedis (ſic Scriptor lo- quitur) dehiſcens, horribiliter exſpiravit. Drexel. to. 1. Tribun. Chr. L. I. c. 9. J. z.. à f. II. Miſerum hunc ita excœcavit amor, cura, & cupiditas auri, alios innumeros non minus excoe- cant divitiarum pediſſequæ, amor carnis per voluptates car- Ebrieras vi- nis & libidinem turpiſſimam: amor & cura ventris per gu- tium omni- lam & ebrietatem, quam vitiorum omnium periculoſiſſi- um pericu! £D fiſſimum. * mum vitium vocat primum citatus Drexel. g.7. init. f. 113. ( eton apg — A ebr Hurun d uci⸗ (cheneris (cvid e⸗ um CI M ece ſendum kV⸗ run un ((de Unsſore Gio, ſolnra (untac Cehute luntimnt ne ed nen . t Kohnſde (. l Ne eriteck 4 khäm kimh Koccz tate, tinpie e m en krent — . W. N I cehern Afnamun nmnn led . mumuungl Dreillu. ecunis eciznetn, item Il ines Nag Ige, genotes . Murwn DumyIE S Tmoii nmieik e NN chommt Nie Nothuncht Kin 11rH Nsen⸗ rneseh ne = —= = — ,. zi etN . gunt, non pauperes, ac inferioris ſortis homines, quibus di- un divites vitiæ non ſunt, & adeo ex iis neque media ac fomenta luxu- antàùm, ſed riæ, gulæ, ebrietaris, Verum, proh dolor! etiam in his re- omnes tangit. perire eſt ſæpè vitium ebrietatis, cui & tenuis fortuna im- S= E Impii q; vites, libidinoß,, guloßi, ebrioſi, . 351 nam ſi ebrius ſubitò incurſetur à morte, & ad Judicium ab- ripiatur, heu in recenti re, in ipſiſſimo ſcelere deprehenſus, quid judici reſpondebit, æternæ mortis reus! V. Lucæ 2I. 32. Sic Veneris mancipium, &repentè interroget judex Divinus, qui & quid reſpondebit ei? Job. g. I2. cui cura nulla, cogitatio nulla, quàm carnis, quæ & totum ſibi animum abripit, & manci- pat: de quâ cit. Drexelius g. . Vitium Luxuriæ, inquit, hor- Luxuria ma- . X 2 * 4 . . rendum prorſus ac penè inſanabile malum eſt. Non enim lum inſanabi- (quod Oſeas affirmat c. r. v. 2.) dabunt cogitationes ſuas, üut rever- Ie. Illi terribi- tantur ad Deum ſuum quia ſpiritus fornicationum in medio eorum, & Dominum non cognoverunt. Et: De aliis conſtat, qui libidinis vitium ſæpiùs quidem, ſed nunquam ſeriò ejurarunt, in pri- ſtinas ſordes identidem relapſi, demum morte ſubitâ extin- cti, ad judicium, heu! penitùs imparati, tot cooperti flagi- tiis, ſunt abrepti. lidem. Vid. Daniel. 13. 9. Proverb. y. 4. S. Sa- doth, S. Simeonis Epiſcopi & Mart. apud Perſas Succeſſor, Clerum ſuum ad martyrium hortatus, inter alia: Carnali (ait de morte) eſt terribilis & formidandus ejus adventus- Piritua- lu non timet mortem, ut qui vitam poſſideat Z nlen. Carnalu verò caligat & tremit, at qui carnalem vitam habeat, Georg. Stengel. de Jud. Div. to. 3. c. 9. n. 7. F. II4. e Surio a2o. Febr. Hoc veriſſimum de iis omnibus, quibus cura eſt auri, carnis, ventris. IX. Ergo ad Concluſionem. Hec, inquis, divites tan- lis eſt mors & Judicium. Concluſio. ncio hæc penditur ac ſervit, etiam in domeſticæ neceſſitatis damnum. Etiam his imperat plurimis luxuria, cujus alimenta, fomen- ta & occaſiones ſecum habent, etiam ſine divitiis, & in pau- pertate, quam voluptatibus carnis ſolantur & compenſant, at impiè. Etiam in paupere erga modica fua terrena quan- doque major amor & cura eſt, quàm ipfis divitibus in gran- des divitias. Sicut illi Fremitæ, magnæ alias virtutis, ſua Ppp pp 2 Cata, g /2 CoxNcio XLVII. Mortem & judicium ſibi exaſperant tiones, lites, jurgia; hinc invidiæ, odia, inimicitiæ, graſſan- tes quandoque inter conſanguineos, vicinos: unde iſta?! ex nimio temporalium amore, parvi lucri curà nimiâ, unde & Cata, ſeu felis, pretioſior & charior fuit, quàm S. Gregorio M. omnis divitiarum ſuarum opulentia: e Zoan. Diacono L. Io. c. 40. de §. Gregorio Papàâe Mercator- Nuclen Catechet. D. 109. f. 556. Avaritia, ait S. Auguſt. non in ſolo argento, ſed in omnibus rebi, quæ immoderatè capiuntur, intelligenda eſt. De Lib. arbitr. L. 3. Cit. in Po- hyanth. V. Avarus. Et ecce non tantuùm Principum divitumque pro temporalibus grandia bella, ſed & in infim æ ſortis ac for- tunæ hominibus de infimis & exiguis, quotidianæ conten- fraudes, furta: quibus ipſius ſalutis cura ſopitur, extingui- tur: ut adeo etiam quosvis hæc tangat Concio, ut amorem curamque temporalium, corporis & carnis, ac ventris elimi- nent, ne gravis mors & durius Judicium timeri debeat, & reipſa eveniat denique: à cujus venturâ irâ verbo & exemplo ſuo fugere demonſtravit & docuit S. Joannes, Poenitentiæ exem- plar, totius mundi contemptor, caſtus, ſobrius, ſuæ alio- rũúmque ſalutis ſtudioſiſſimus. Finem imponat ſolida ſen- tentia ſuprà init. num. 2. citati religioſiſſimi Thomæ de Kempis L. I. C. 23. n. 4. Qudm felix & prudens, inquit, qui talu nunc nititur eſſe in vita, quali optat inveniri in morte & in judicio. Dabit nam dguue magnam fiduciam feliciter moriendi perfedtus contemptus mundi, lervens deſiderium in virtutibus proficiendi, amor diſc „, S, eloste ntentiz. Fac hoc, & viver. Authores hu- Vid. §. Bern. Medit. cap. 12. & Idiota, Contemplat. 33. Hierem. jus materi?. Drexeliusto. 1. Tribun. Chr. L. I. c. 9. 4 F. 4. & I- c. Tho- mas Le Blanc, in Palm. 45. 6. à ſol. 95 3. & f. 966. Paulus Ze- hentner Verm. Conſcient. Lib. g. cap. I. & 2. Georg. Stengel. de Calamat. Auctar. in dentent. E. Divitiæ (ubi f. 43. Divitiæ hu- Jus ſæculi in vitàâ cruciant, in morte deſerunt, & pro divino Tri- bunali divites ipſos accuſant, verba ſunt S. Chryſoſt. hom. . AlMatth. li/ irtt. ttl DeX. eh 4 iv loc ern U i cnit EKri el me uul (cle NN dane ese UMnde Uuln 14 e on Iinpii di vites, libidinoſi, guloſi, ebrioſi, .. 8 3 Gnn Matth.) & in lvd Däſé. 1z. E. Divitiæ. Thom. de Kemp. &FmÜR „ Aalii ſapra citati. Wencesl. Schwertfer S. J. Conſil. & Iuduſtr. Sirit. 3. Frutu belli 10. . I. f- o. Paul. Segneri S.J. Homo Chriſt. ue p. 7. dAiſc. diſc. 23. 24. de Luxurid. Joann. Capiſtr. parte I. Dom. LEE 1242. poſt Pent. Conc. ao. Divitum grandis interitus. Idem Dom. iim Serag. Conc. 13. Divitiarum grande periculum. Jacob. Mar- lne. chant. Tubà Sacerd. tr. 2. toto, de Avarit. à fol. I12Z. & IISöa. Ne- es. glectus Divinorum ob avaritiam. Athan. Kircher. deſcri- l ens horrendos terræ motus 10638. in Calabria in Præſatio- ncem ne Mand Dabterranei expertus ipſe in extremo vitæ peri- nn (culo conſtitutus, Animam, inquit, Deo inceſſanter, de- nen ſperatâ jam vitâ, commendabam. O quaàm in hoc an- ton guſtiæ puncto omnia mundi gaudia deſipiebant! quàm entneen uno ictu oculi omnis honor, dignitas, imperium, ſapi- ed entia, nil aliud, niſi fumus, bella, ſtipula à vento rapta Kank elſle videbantur, dum in portâ æternitatis ſtans, animam corporeis ſolutis vinculis ad incorruptibilis vitæ uſu- ißh ram capeſſendam transmittere pararem &c. Addit: Nil ur r aliud ad ducenta millia paſſuum, niſi cadavera urbium, ekden caſtellor umque ſtrages horrendas reperimus, homini- brus per apertos campos pallentibus & præ timore veluti erareſcentibus. Gnireikl lmrii e 2 * GE Ge KoE E E E E G S E & C&oNCIO XLVIII.. 4 r 1 1 „ . . . YN .*ℳ N Mors Echo vitæ præteritæ: Prodromus futuri Iudicii &e Pternitatis. Qualis Vita: Finis ita. Vita 4 mmmBarla Divinum udicium exaſperat. 4 Lox Clamantis in deſerto. Joann. I. 23. Dom. 3.Adv. . PppPpp L Ir Vox Claman- tis in deſerto ð 854 CoNcio XLVIII. Mors Echo witæ: qualis vita, ſini⸗ ita. mundus: in eo Clamans eſt Dei filius, vocans ad pœni- 5 mmmini, vocabat fortiter, Vox Clamantu, rantis: Divini Zerbi Lox eſt oannes: uti vocat Clemen 5Ale. xandrinus, Exhort. ad Gent. Vox Domini eſt goannes, ait S. Baſilius Magnus homil. 2. in Pſalm. 25. Vox hæc Dei Verbum, Dei man. data, Dei leges in deſerto reſonabat, in ſalutem & converſio. prædicans Verbum, quod ab eo accepit, Voce ſuâ mundo S. Joannes reddit: Vox Clamantis in deſerto. Vt aptè S. oannes nuncupe- Echo: cur? Echo quid ſiè mirificè aut naturâ aut artificio excitata. Eſt autem Echo ſoni aut vocis, verbique repercuſſio ac reſonantia, Echo di- tur Echo ut non vulgaris nuper, plaudente populo, Eccle- ſiaſtes obſervavit, ait Henr. Englgrave Dom.;. AMalw. part. 2. init Certè in ſui admirationem omnes traxit, quod Echo ſolet, Xà . 2— . . J .* cta à Græcis, ab eo miraculo, ſeu mirando, quò in Cyzico urbe juxta portam, quæ Thracia vocatur, ad ſtultam volu- ptatem turres ſeptem ita exædificatæ ſunt, ut voces accepto numeroſiore repercuſſu multiplicentur. Ex Plinio Läl! z5. Echo Romæ cap. /y. Majolus to. 1. colloq. 23. f- 300. Romæ Viâ Appi ( ab Appio Viâ Appii, & Claudio ſtratâ, Brundiſium, Salentinorum Vrbem Archi- uædam aliæ. pſ ar Inart, arcI. 2 epiſcopalem usque perducente) proſpectatur in colle turris rotunda, ex parco marmore, eo artificio exædificata, ut ſi quis integrum hunc Verſum: Semper honos, nomenq tuum, lau- deiqg manebunt“ pronuntiarit, Echo admiranda eundem red- dat integrum & articulatim, octies ut minimuùm. Toties alium Verſum Virgilii: Arma virumq cano, Troiæ quié primus ab ori, repetiiſſe Echonem ad Sepulchrum Metelli, referunt alii. Plura Erasmus Franciſci parten. der luſtigen Schau⸗Buͤhne von Curioſitàten à fol. -ov. Nusquam gentium ejusmodi Fcho auditur, quæ eo fine tanto artificio excitata dicitur, ut in funere Cœciliæ Metellæ plorantium ejulatus, clamorer, &- Ox Clmantu in deſerto: Jo. 1. 23. Deſertum, hiccc totus tentiam: ad quam ipſam S. Joannes, præcurſor Do. Amantis & miſe. —,.— — —=== — = = flol cllre, II I Kxrumus, Tundi pa ſoment!: allius, s ,e a . 1, ux /. — ½ —, —,t- VLer At glis ll MWꝛadt = Mae . Lohn (tdo ſelliens, zulni (ohens n Anu, 4 imh nicl enn Ainuk Knds (decene, nd ons ico Uuit Arid enm (e s, ulti once unpe ill i rac = 1 Diſdd Amd Nsnmon opolo k 11. ! 4, knit, AUteI rin, Schi 9in lum H materia, ut ſtudeamus vitæ bonæ, honeſtæ, piæ, cui reſpon- deat ſimilis mors: Caveamus unicè à malâ & ſceleratà vi- Nes „„ PiraA eene In . , ui æmore; in immenſum multiplicarentur. Hæc ſiad mores re- Mlala vita Divinum Iudicium evaſperat. 855 492 * Echo moerali- feramus, Echo alia longe gravior & argutior in deſerto hujus ter. mundi paſſim reſonare deprehenditur, resque eſt ſummi momenti: nempe Echo totius vitæ præteritæ. Echo, ait Echo uid⸗ S. Baſilius, magnus ille Cæſareæ Cappadocum Archiepiſco-eX S. Balil. pitu, vox reverberata, & in utramvis partem replicabili à ſolidi, & uæ e adverſo reſpondeat e voci, quæ præceſſerat. In exemplum: Etab exem- Ssi quis contentiore voce clamet: bic quis adeſt? auditur blo. Echo: adeſt. Si quis vociferetur: Quid eſt Gnodus? Echo re- ponit: Nodus: quid conventus? ventus“ heu morior: Echo reddit: i, Eelo ergo eſt vocis præcedentis editæ repercuſſio, & reſultatio in aures clamantis, quaſi jacta pila repercuſſa, & reſiliens, vel naturâ, vel artificio, quâdam neceſſitate. Ita Echo totius hrackente Nite eſt Sehe ip ſa mors, illi ut plurimum re- vitæ mors eſl. pondens, mala malæ, bona mors vitæ bonæ, juxta illud: Dueli vita, nu ita. Sic innocenti & ſanctiſſimæ vitæ S. Jo- annis, Voci Clamanti in deſerto, reſpondebat non minus mors innocens, ſanctiſſima. Et hæc häc Concione tractanda erit tâ vehementer Iram Jjudiciumque Dei aggravante, quam & mala mors, quàdam neceſſitate velut, nec non juſto Dei judicio & vindictâ, ſequi ſolet: Ouali vita, finius ita qualis vitæ ſorii tals & ipſa mort. Batienter audite. V. Engler. cit.-l. II. Fuit olim in Scholis, & apud veteres Philoſophos Mors quid ventilata illa, neque vana, neque inutilis quæſtio, quæ om- ſit nes tangit, quid ſit Mers? In varias itum eſt ſententias. Mor- tem eſſe ultimam quæſtionum omnium, pronuntiavit Tertullia- nus, ultimò & difficillimè reſolvendam. Ad quæſtionem reſpondet Sophocles Mors ualtimus eſt morborum medicus- qui nempe illos tollit. Mortem eſſe mortalium omniunm portam, cen- fuit Sorades: tum nempe malis, fluctibus, tempeſtatibus procelloſi maris hujus vitæz & mundi, jactari deſinimus. Socra- . 2 g,6 Coxcio XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis Vita, ſinis ita. Socrates Mortem dixit eſſe ſomnum (quod paſſim dicimus) aut longinquam peregrinationem, in quâ animus à corpore liber, ac ſolutus peregrinatur: vel quò homo à labore quie- ſcit. Ariſtoteles: Omnium terribilium terribiliſſima eſt Morr. Ita eſt, ſi (ut chriſtianè loquar) non tantùm vinculum animam inter & corpus duràâ ſeparatione (ſccine ſeparat amara mors? Conc. præced. num. 7.) ſit diſſolvendum, graviſſimos ut pluri- muùm inter dolores & anguſtias, totusque mundus deſeren- maleé conſcia, à Judice Divino æternæ damnationis ſenten- tia, & ipſe infernus expeétandus. Etenim Mors tranſitus eſt veon ab eſſe ad non eſſe, ſed à vitâ fragili in vitam aliam: in vitam aut mortem æternam, divino judicio pro meriti cuiq conſtitutam, ait Adam Conzen S. J. de Sat. Magnat. & Aulic., c. . J. I. Omiſſis auiis in rem præſentem optimé dixit & ſenfit Periander ex Mors Vitæ ſeptem Græciæ Sapientibus, & Rex Corinthiorum. Mors eſt Echo. Qualis vitæ Echo. uti enim Echo voci, ita mors vitæ reſpondet: ſi tum concentum mors reſonabit: ſin verò horridum aliquid, à bonis moribus & honeſtate abſonum, vitioſum, triſte, fu- neſtumque intonuit, idem reddet Echo, mors. Qualu vita, Bin na, Sic & Ariſtoteles ſenſit L. 3. Ethic. c. 1. Quali, antu- Exempla quuq, eſt, talis ſibi debetur fini. Et omnium ponderofiſſimè; S. Scripturæ, hic eſt ſenſus Scripturæ, referentis plurimorum hinc inde improborum, ſimilem, ſeu improbam mortem vitæ confor- mmaem, ut Caini, Abſalom, Epulonis &c. Et viciſſim Juſto- rum ſanctam & ſuaviſſimam mortem, ſimili vitæ condignam, ut Abrahami: Geneſ. 2y. §. Iſaaci: Geneſ. 37. 25. Tobiæ ſenioris & junioris: Tob. 14. 7. & 16. Jobi: c. 42. ejmsidem v. 16. Lazari: Lucæ Iö́. 22. & in utramque partem aliorum quamplurimo-. §SS. Patres. rum. Hicce eſt ſenſus SS. Patrum, Eccleſiæ Doctorum: Nanqaam, teſte Hypponenſi magno Præſule, S. Auguſtino, de Dodtr. Ohriſt. malò moritur, qui bene vixit, & rarò bene moritur, qui malè vixit ap. cit. Archim. Chr. L. I. e. I. J. y. f. 16. Paciuchelli Lect. ze. . dus, in ignotas terras abeundum, ſed inſuper, mente ſibi AA 76 l. 15. diit idem ſehoctor mu Cculi t nuns getz en Wor abiggr Dhonrs funnie ſhhnnt Umeun Ukenretk 4 lian = ulmesn Eeds — (or (orte (amlbinn uncten Acn (ten ale Ghan aulein ogelume meill; fherbort Enhinn (lerh n Mlala vita Divinum ſudicium exaſperat. 3 77 nddn Lelt. z9. n. 26. Et Mala mors putanda non eſt, quam bona vita præces- Kinnee ibere . ue. Humnn 1t Mnimm Ns N i Sdad. , Nenenk III. A Simili. tinsemn. Scriptor Hiſpanus, Theſauro Mor. to. 2. VE. Mors Propoſit. 3 . &G ex Vita ſigillum. une eo, cit. Englgr. J. 3. f. 23.) Velut ſigillum temporis & durationis ſe exprimens Gα. fſue. Sicut enim ultimum in Teſtamenti Tabulis, Regum totam ad . Isaermari 11 ; . mortem usq;. Diplomatis, Pontificum Bullis, ſolet eſſe ſigillum; ſic ulti- Mors, ſigil- mum vitæ, mors eſt. Qualem verò figuram aut imaginem lum vitæ præz- lReiaa Sigillum refert, talem & conſimilem chartæ imprimit: Si An-cedentis. Um. NüH Eei Angelum; ſi dœmonis, dœæmonem conſignabit. Sigil- ehn la reperire eſt, quæ amphoram, alia, quæ crumenam, non- udm“e nulla amaſiam, artifice manu celatam habent, atque his GN AOH conformes, maximè imagines relinquunt, ubi ceræ impres- O obenii ruirk i⸗ MA eMdge ſeln 1 MH G, ait idem S. D. L. I. de Cæit. c. II. S. Bonaventura Cardin. & ipſe Doctor Fcc eſiæ, Hoc teneo, hoc verum puto, quòd ei non bonuse hmnis eſt, cui ſemper fuerit mala vita- ait to. 1. Opuſo. in Collat. de Con- temptu secult, in ſin geat transactæ vitæ. Sed ampliùs res hæc adhuc confirman- e. En ut, quaſi Echo voci, ſic mors reſpon- da eſt; denique & practicè ab exemplis demonſtranda, ut à malâ caveamus. Eſt vita reſpectu mortis (ait Fr. Labata ſa fuerint. Haud aliter, ſi vita Angelica fuerit, mors quo- que Angelica erit: ſi verò diabolica, quid mors, niſi diabo- lica, futura eſt? fitdᷓue, ut omnes, qui in vitâ temulenti, in morte amphoram; qui avari, crumenam; qui laſcivi, ama- ſiam ſibi in extremis animo impreſſam habeant, eàmque for- mam & figuram facilè ſecum ad judicem Divinum deferant; ſed eâ clauſulâ: Iuiqui regnum Dei non poſſidebunt. & . Neg forni- carii, neq; adulterèi. &c. Neq, avari, neq, ebrioſi. & C. I. Cor. 6. 9. & Io. Sigillum pondus addit inſtrumento; ſic mors vitæ; cujus iha ultima linea eſt. Sed hoc paradoxum & inſolitum, velle angelum exprimere ſigillo, cui inſculptus dœmon eſſet: Sic planè illi, iique quàm plurimi, qui vitam adulterantium, & „ fuperborum, & avarorum degere volunt, mortem verò vir- 1 Simile. inum, martyrum, & confeſſorum optant: ait cit. Labata. Mecht! de Jud. extr. dic impius Balaam: Moriatur anima mea morte juſtorum, & faus 244 42 Lvevker 4 voviſſima mea horum ſimilia. Namer. 23. V. 10. Sed rectè Cornelius addit ibidem (cumS. Aug. Paciuch. n. 26.) Vivat prins anima vi- 3,8 Coxcio XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis vita, fnis ita. — erere c un Cssce „,1 A taa juſtorum, quoniam naturali ordine ſequitur mors bona vitam imma- itte⸗ culatam, & qualis quiiq; vivit, talis regulariter moritur. Ita S. Au- un. N guſt. Aliàs eſſet: velle in vità eſſe lupum, diabolum; in mor. I nunn te agnum & angelum. Sicut idem Cornelius in cit. Nemer. biel Volens vive-23. 10. f. S69˙. exemplum addit, inquiens: Nuper vir quidam bltoin! re cum Cal- Princeps hæreticus, aut potiùs Politicus, bonæ tamen indo- Mgut tu viniſtis, mori is, & ingenii, rogatus, quid de Catholicis & Calviniſtis ſenti- uucynl cum Catholi- ret? utrorumbides eſſet verior? Reſpondit arguteè, ſe malle vi. Mylas, cis: cur? vere cum Calviniſtis, ſed mori cum Catholicis, quòd horum M mors ſit lætior, & ſecurior, illorum vita ſit licentior & volup. Moyin Melanthonis tuoſior. Scribunt nonnulli, Melanthoni, de qus (onc s0. ſequ. n. 9. ine⸗ ultimum re- jam animam agenti matrem grandævam aſtitiſſe, hisq; ad W4 Hponſum ad eum verbis uſam: Mi fili, extremum jam me fortaſſe tu vider, utpote (ennil Matrem. . 3 r , rz,n 5 jamjam, ut viaetur, a mundo düceſſarus, & coram magno illo Judice eo- keunzen rum, quæ feciſti, rationem reddeturus. Tu ſets, Catholicam me fuiſſemeg ik te ut religionem mutaverim, & diverſam ab eâ, quam majore mei Inn lo⸗ ſequuti fuerunt, amplexa ſim, indubtam. Nunc te ergo per Deum vi- mtent vum adjiuro, ut quanam melior ſit, mihi dicas, neq; quid hac in re me ceo- I W le. Tum Melanthonem clarâ voce, ut ab omnibus intelligi m poſſet, dixiſſe: Hæc plauſibilior, illa ſecurior. Sic Melanthon, ut veae in omni ſuâ vitâ, ſic in morte quoque dubitavit. Florem. RKN. Minmn mond. de Ortu haæres. Lib. 2. cap. 9. n. 9. f. 1744. Velle cum Calvino Munbeo credere ſubdolè, cum Luthero genialiter & ſecundum car. Meo) nem vivere, & cum Catholicis piè mori, paradoxum quid lnmin eſt, neque illæ Præmiſſæ talem Concluſionem inferunt, aut , Mo Vita talis beatam mortem. Certe beata mors vel ipſis hæ- (cunte reſiarchis non fuit, ſed ut plurimùm notoriè etiam miſera. üumkt Eid. cit. Conc. ſequ. n. 9. Rectius: Malo mori cum Catholicis; (corum malo & cum iis vivere: à bonâà enim vita pendet mors, & ab un mutp, hac æternitas: Malè vixiſſe eſt, malè mori: malè mortuum an e Aßnum cum eſſe, æternùm periiſſe eſt. Veſaniam hanc miſerandam lu. itbnie caudâ equi, xit olim & luſit Philoſophus ille, qui in nundinis forum in- rinmig quærere, eſt greſſus, ubi jumenta multa & varia vendebantur, aſinum igbpecin —,–e eCIH WITEminng. in d. tile, ng! 9 il Nilſlitet⸗ unzi uurhun iduiu. nibuͤn ſelunti Nt. Nen bmmindl N 6 4 Uriaon“ 8ep ci Ctol 4 ols, levorn = SS — 1 S= = * * nin Ntu, Hn — S 1 1 = S Erdnt Mala vita Divinum ſudicium exaſperat. 3 ⁰9 quærere cœpit: aſpiciebat jam hunc, jam illum, & ſic per fo- aſininè, & rum discurrentem interrogavit quidam: O Philoſophe, quid malè vivere; ita ſolicitè quæris? jumentum, inquit: Ecce, ait ille, plurima & bene mori coràm. Non hæc, inquit Philoſophus, ſed aſinum talem, qui velle. equi pulchram habet caudam. Caudam equinam in aſine quæris? ait ille in riſum ſolutus, ſtolida profectò, & ſtulta in- quiſitio in Philoſopho: ſed hic ſapienter & ſalubriter, ſic vos, inquit, ſtulti eſtis, qui poſt beſtialem & aſininam vitam, ſicat equus & mulus, bonam quæritis & optatis mortem. Eabata cit.⸗l.. ð Englgr. cit. G. :. refert de equo, in quòê caudam pavonis quæſi- erit Riioſoplrus. Vide ne tu hic aſinus ſis, qui, cum utaſinus vixeris, vanè denique optes mortem juſtorum, ſepulturà aſini dignus. Vid. Conc. 9. n. y. 6. M IV. Aliud ſimile à ſomniis in ſomno. Vnde ſomnia? Simile à om- quænam illorum cauſa? origo? qui fiat, nonnullis tam anxia no & ſom- eſſe, tam perturbata, tam horrenda, tam varia, & mirabilia is und planeè, imò lepida: aliis eſſe Placida, jucunda? quorum va- riorum quisque ſecum meminiſſe poteſt, ut evigilans ipſe ſecum ſæpè ſtupeat admirabundus, undenam illa? De Som- Cauſæ ſom- niis eorumque materiâ, multa habet Reverendiſſimus Si- niorum. mon Majolus Dier. Canicul. tomo. z. colloq. z. mihi à f. 396. Vbi I. g9z. de cauſis ſomniorum tam intrinſecis, quàm extrinſecis, variorum ſententias refert: & Hyppocratem vera ſomnia partim Deo, partim naturalibus cauſis adſcribere: rectiſſi- mè verò D. Gregorium tribus auctoribus, Deo, Naturæ, Dœmoni; unde poſteriores Theologi ea diviſerint in Divi- na, Naturalia, & demoniaca. De quibus curiosé multa discurrere, meæ intentionis non eſt: Sed breviter: Diſpa- rium & tam variorum ſomniorum cauſam Hyppocrates, Me- dicorum Princeps, in hominis temperamentum rejicit: Som- nium naturale, ait, eſt, quod ex aſfectione, conſtitutione, & tempe- ramento ipſius dormientis, & cauſis in eo latentibus ortum habet- quò fit, ut Phlegmatici & Sangui nei, placidiſſimo alveo ſibi tem- pe adnavigare, aut hortos inambulare, aut lepidas comoe- dias ſpectare, aut etiam per aêra ferri, videantur: Melan- Qd ⸗ chhho⸗ 860o CoNcio XLVIII. Mors Ecbo vitæ: qualis vita, finis ita. — cholicis verò ac Cholericis omnia funeſta ac cruenta obver-· Ano ſentur. Vnde Ariſtoteles : Medici ægrotantium ſomnia inqui- ontenl rant, & nos morientium, quibus paſſim eæ paſſiones occur hit ſant & prædominantur, quæ in antè actà vitâ vivaces quàam pido Quæ diurnis maximè & effrenes fuere. Veriorem ſomnio rum cauſam ipſe anit, agitamus cu- Ariſtote les aſſignat; ea paſſim in ſomnis occurrere, quibus per is ul. ris, recurſant diem maximè occupamur : quod Divino edocti ſumus oracu- cmun, d nournis, in 0O: Maltascuras ſequuntur ſomnia. Eccle. .. 2. Somnia prodeunterx Mencn Phantaſiã. animo curis, aliisque, quæ de die egit, occupato. Vnde wt,al Claudianus de Raptu Proſerp. vel Præfat. ad zum Honorii Conſul. PbSaren canit : Wmnia quæ ſenſu volvuntur, vota dierum Tempore nobturne Mliteten reddit amica quier Venator defeſſa toro dum membra reponit“ Mens Mnlldll tamen ad lvas & ſua luſtra redit. Vid. Cornel. in Eccle. y. 2. cit. llelt⸗ Eingler. J. 2. Sic Cauſidicus lites & codicillos ſomniat: litera: Mi inse tus libros volvit & argumenta inſtituit: aut, ut D. Thomas mrautt I. p. 9. 52. a. §. ad a. (ubi tractat, quomodo, & quando, vel quãa (rwine imhperfectione hæc fiant, ligatis magis vel minus, ſenſu, ima- hmmet ginatione, phantaſiã) dermiendo ſyllogizat, ſeu ſyllogismos effor: aiitn mat (etſi hi cùm ecitantur, ſemper cognoſeunt, ſè in aliquo defeciſe, uitehal ut ait S. Thomas. Vid. Pineda in Yob. 20. g. n. . F. 53.) Novi Magi. mſen . ſtrum, ait cit. Englgr. qui integra Poëmata, velut in Parnaſto, MWedn Subinde re- ſomniaret, dormiens effingeret, & declamaret. Neque verdèd alence ipsâ agitan- hæc in ſomno & ſomniis cogitatu ac phantaſiã aut imagina. mn tur. tione, vel verbo etiam tantùm, ſed quandoque ipſo opere Munkri & reipsâ fiunt. Diſputat non minus floridè, quàm ſolidè in kiiri amœnisſimo ſuo Viridario Mendoza noſter (ait cit. Englgr.) n. L. g. problem. 16. VEVirum dormienter propria vigilantium opera moli ktianſe untur? ubi exempla inducit, quæ probant, dormientes ope- Morehh rari per artem etiam, dirigentem actionem externam: nam y 8 Puella dor-Marianus cap. ad audientiam, teſtatur, habuiſſe ſe puellam vi- ius miens panemginti annorum, quæ dormiens è lecto ſurgebat, panémque in S veltes Ecquis non alteram illam filiam demiratur, quæ ut inter- 4 tradat. diu mundum muliebrem verſabat, & cogitabat, ita nodtu i Uln ſe „* a Mala vita Divinum udicium ewaſperat. 38361 nchet. ſe è ſtrato proripiens, ad ſpeculum ſe beneficio lunæ bene u diu contemplari, tum nudipes, ut erat, per pavimentum . conſopita omninò, tripudiare viſa eſt? De ejusmodi aptè Massurn D Hugo Victorinus, de Wiritu & anima pronuntiavit: Smnium i eſt, cum id, quod fatigaverat vigilantem, ingerit ſe dormienti. Bar- Dormiefß e tolus in L. ut vim. j. de uſt. & ZQure, tradit fuiſſe quendam Pi- ſe armat. mm ſanum, qui ſe noëtu dormiens armabat, vagabatũrque per Am urbem cantando. Tiraquellus, tr. de pæn. temper. aut remitt. ate. H cans s. aſſeruit, Pariſiis Anglum, qui noctu dormiens à tem- Alius pue- miGHEι plo D. Benedicti ad flumen Sequanam perrexit, ibique pue-rum interi- meo6 rum interemit. Nos, inquit Mendoza, etiam hominem n⸗ o⸗ eIE novimus, qui noéëte intempeſtâ ſomno conſopitus ex letu- bilis. V3 de lo furrexit, gladium & clipeum ſibi aptavit, portam ape. Alis. mnitin ruit, foras exilivit, viam capeſſivit, urbem peragravit: quid ntDII plura! ecce tibi domum revertens, incidit in civitatis Ma- ndNH Liſtratus, ingenti ſatellitum numero ſtipatos, &, quaſi ho- SEm ſtis appareret, evaginat gladium, rotat clypeum, punctim, ens ceæſim, nititur ferire, donec aliquod poſt tempus à ſatellite dine⸗ ſaucius lethaliter, à ſomno ſuo tandem excitatus eſt. Adeo: D Wi Somnia ſunt cogitationum & negotiorum diurnorum reliquiæ, ait Tul- Utinku lius L. de Divinat. Et: ea paſſim in ſomnis occurrunt, quibus Neud per diem occupamur. Ita Guloſfus patinas & ollas ſomniat, t Avarus nummos: Superbus veſtes, honores: Ebrioſus vi- ehen⸗ num & vitra, Iracundus ſanguinem „& cædem: Luſor aleas: ri Officialis munera, mulctas: Mercator lucrum: hoſpes ſym- ee bolam: Agricola ſtivam. Hæc partim curioſa, & rudibus eH Ltiam ſæpe ab experientiâ plùs quàm notiſſima. Nunc ad en V. Sicut eido illa de nocte in ſomnis & ſomniis tracta- Sic quæ in vi- H mus, quibus de die occupamur, præſertim intenſiùs; ita tà agimus, in 1 “ quibus in vitâ affuevimus, ea nobis in morte obverſantur, eretir- . placéntque, ſeu bona, ſeu (facilius, cùm in maha facilior ſit ut in ſ non. “ lapfus, ſicut & facili deſcenſis averns) mala ac vitioſa, quæ abi nulla lie- W ſenſus magis alliciunt, & implicant. Id tamen ſomnum ac bertas agendi. Qà α om. N * 362 CoNcCciO XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis Vita, fini⸗ ita. ſomnium inter, mortémque diſcriminis eſt, quòd ſomnia MIumm ut plurimuùm vana ſint, nulliusque conſiderationis efſe de- Mlos beant, & de ſe in ſomno & ſomnio acta in peccatum non (crdesgl comphputentur, ex defectu libertatis, cùm ibi non voluntas, nimo? ſed ſenſus, imaginatio & phantafſia, nullà liberè operandi fa- Ne iſtne cultate præditi, operentur: At in morte, à cujus momento ſtn fii & punéto tota pendet æternitatis immenſæ moles, homo Lerncun ſibi præſens & liber, ea, quæ bene vel male, in genere mo. (une ries, agit, vel in meritum vel in demeritum, in ſalutem vel e ia- damnationem, cedant. En quanti refert, quomodo & qui- ſiscele bus immoriaris! non vana autem conjectura eſt, iis te im- 1end moriturum, quæ in vitâ tractaàſti paſſim, quibus asſueviſti, men aaut bonis aut malis, vitiis vel virtutibus: ſicut & dormienti W. Mors ſomnus occurrunt, quæ tractavit vigilans. Etenim diximus ex So. Uh æternus. crate Mortem ſomnum eſſe, & quidem æternum, uti ab Adria- Vüan no Imperat. quid eſſet mors? interrogatus reſpondit Secundus ns Philoſophus. Pohanth. Somni hujus finis ſine fine, eſt ipſa z- ternitas ſuo modo, dum ad vitam mortalem, & ad ſtatum Mn) merendi vel demerendi, redibit vel revigilabit nunquam; enet initium verèò eſt ultima vitæ periodus, de quâ agimus, dici- Cnin musque: Qualis vita, finu ita qualis vita, talis mors. Morr münüun Echo vitæea. Bonitas & ſanctitas noſtræ mortis, ait Paulus l Barry Solit. Hag. Die a. Diſſert. 2. à f. 227. à cogitationum noſtra: (ucdu rum bonitate ſanctitateque dependet, ita ut, ſi viventes ſan. emni d In vitâ cogi- ctis bonisque cogitationibus animum occupaverimus, cer- lliin tata , cogitan-tiſſima ſpes eſſe poſſit Mortis bonæ. Ratio eſt, quod Mors, luin tur in morte. ſit quædam Kcho vitæ, in quâ cogitationes, quæ per vitam (Eun Indu Aione tantopere volutavimus, recurrunt, & omnes affeétus amo. NMny Ucho vitz. Tis, vindictæ, avaritiæ aut ambitionis, quæ mentem no Morpll ſtram, dum viximus, occupatam tenuere, etiam, dum mo- Uertcee rimur, occupabunt: unde uſuvenit, ut blasphemus, Deiq; rinpo ejurator, moriatur blasphemando, ejurando? unde accidit, Kineng ut aliquis amator amens, moriens nonniſi de ſuis loquatur ice Aamoribus:? unde, qui per omnem vitam ſanguinem & an llete: WNpg dem inimici anhelavit, etiam moribundus iras odiâque in cedt. æmulos concepta, in eo ſtatu pertinaciter fovere, ad ferrum GINIn & Ccoœdes quandéq; proſilire viſus ſit? & ita de cœteris deliris nns & nimio affectu rerum mundanarum implicitis: Non ali- i unge iſta contingunt, quam quôd Mors ſit Echo Pirc. Duualis mm vita, fini;: ita. Verba docent, exempla movent, imè trahunt, Wls & evincunt. Ita ab experientia & exemplis res hæc in u- 4 Ennn. tramque, & bonam ſcil. & malam partem, ſeu de bonâ mala- nm gque vitâ ac huic ſimili morte, eſt demonſtrativè certiſſima. nbn Prius de bonis bonos in nobis affectus excitemus ut imite- et ie mur: dein de malis, ut horreamus, emendemus vitam ma- sSe lèractam, ne malæ mortis ſit Echo, ſicut eſt & fuit prodro- Edom muus 4 M rinses VI. Pretioſs in conſpecta Domini More Sanbtorum eju? Pſal. II. n 5. ſicut eorundem pretioſa fuit & eſt vita præcedens: ſicut eccae Vice versa; Mors peccatorum, ſceleratè viventium, peſſima: RKZ Pſal. 33. 22. Videamus breviter & præviè, unde Pretioſa More taim Sankkorum!? Symbolum hujus & imago eſto Phœnix, de quâ Phœnix ſym- ennrun aVe vetus eſt quæſtio, an detur in rerum natura. Affirmant bolum dis - einc,i apud Conimbricenſes, multi Scriptores, qui majori ex parte ventium & (onſentiunt, in aliis diſſentiunt. Conſentiunt, quèd uni- morientinm. uu Cus fit, pavone pulchrior, aquilæ magnitudine, auro fulgi- udn Adus circa colla, cœtera purpureus, cœruleo-roſeis candam n pennis diſtinguentibus, caput plumeo apice honeſtante. ee Ita Plinius. Novus autem Phoœnixita de veteri producitur, m ut vetus in eo, quaſi ex ſeipſo videatur reviviſcere. In mo- t do generationis diſcrepant; nam quidam ajunt, ſibi eum o pectus vellicare roſtro, & ex cruore vermiculum enaſci, mox pullum alio mortuo. Alii, parentem ſtruèto in Palmæ nnn vertice ex caſſiâ, nardo, cynnamomo & myrrhâ nido, ſe ſu- du per imponere, & excitato, alarum agitatione, ad radium ſo- lis incendio, in mediis odoribus vitam finire, atque combu- nntn ri, ex eôque cinere Phœnicem alterum, quaſi eundem revi- edn „iſcere: an non aſcribi poſſit: Ia nidulo meo moriar? Job. 29. 155 enl⸗ AAAuod —– * “ðůSõ Mala vita Divinum Iudicium eaſperatf. 8863 . 864 CoNciO XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis Vita, finis ita. quod ultimum hic loci conſiderationis eſt, tametſi ex hine De Phœnice plures gloſſæ fieri poſſint. De Phoenice plura videri pos- Authores. ſunt in Pineda, en cit. Job. 29. ISö. n. 4. Cornel. in Geneſ.I. 2. àf. y2. & in Geneſ. . 2. fol. 113. Petrus D'Oultrem. Amor. Iacre. L. I. c. x-. ſect. 5§. f. 3o. & ſéq. Simon Majolus Dier. Can. to. I. Coll. 6. F. gI. & ſeq. ubi & de ſimili Ave ulterioris Indiæ, cui nomen Semen- da, trifido roſtro, quæ ſentiens ſe morituram, ſcribitur mor- tis horâ deferre ligna in nidum ſuum, cantillareque ſuavi- ter, atque alarum percuſſione incendere ligna, ipſamꝗq; illo MWomenrg igne conſumi, indéque vermiculum gigni, qui poſtea in a- vem creſcit: Ex NWicol. de Comitibus Item rexel. to. I. ætern. Prodr. c. 3. H. 30. mihi f. o. Avis hæc, ſeu vera, ſeu, ut verius eſt, ſym- bolica, & ſignum eſt Reſurrectionis Chriſti & cujusvis juſti, imò hujus & morientis, dum in vità ligna comportat odo- rifera, quibus incenſis immoritur: ſic Anima pia virtutes & opera bona in vitâ parat, quibus & immoritur: gqualis vita, knie ita. Ol . moriaris, & feliciter reſurgas. Ita vivunt, ita moriuntur Sancéti: quorum aliquos refert cit. Englgr. Fn morientis S. Nicolai cantum admirandi in ſanctitate vitæ Nicolai Tolentini, Tau- Tolent. gau- maturgi, qui ſex ante obitum menſes, dioſa mors. S. Ambroſii. §. Thomas. Ven. Beda. ſuaviſſimo ſingulis noctibus Angelico concentu ita delinitus fuit, ut exclamare cogeretur: Cupio diſſolvi, & eſſe cum Chriſto. dumque hæc mo- ribundus caneret, & geſtiret, exultationis cauſam rogatus, Dominus, inquit, meus jeſus, benigniſſimæ Matri & 8. Au- guſtino innixus mihi dicit: Euge Serve bone & ſideln, intra in gaudinm Domini tui; Matth. 2. 21. quisquis ſic moritur, oritur; non poteſt malò mori, qui bene vixerit. Au guſt. to. 9. de adſoip. Chriſti c. 2. S. Ambroſius in ultim4 ægritudine commentans in Scri- pturas, dum ad illud Pſalmi az. 2. perveniſſet: Magnus Dominus & laudabilis nimie, immortuus eſt. Doctor Angelicus expo. nens ſuis Cantica, cùm ad illa verba venit: Dilecte mi, veni, e- grediamur in agrum Cant. z. II. & vivis exceſſit. S. Ven. Beda, cùm SS. literas propè omnes illuſtrâſſet, in ultimo morb S OD— ſcri- Ita omninò agendum eſt, ut bene N (mn — Ab tulaudetl, tſpititum gſt. uUNPa ei ſcſ ine UWenn in rce d temnle n. 4 Gfune luen ünſl 1 NDlmekei blchr, enert Aedhed umnget⸗ — —, atorir 1 Eeuhe iuin metlaline tai. hml, N. kehui wilain 9.1. Ctn etibstke cvſdsni 4 . Dportr 1 1 . , gh ſcribam accerſens, Dhaann. 19. 30. Cygheâ voce expiravit. S. Vincentius Ord. =W 2 . 1 . . 5 ubi illud protuliſſet: Conſummatuns eſt. ABlala Vita Divinum ſudicium exaſperat. men eſa inclamaſſe, minuùs mirandum eſt, cùm legimus ab ie eodem in paucis & parvis ſuis quatuordecim Epiſtolis hoc 88. Nomen 219, Chriſti verò 401 vicibus ingemindsſſe. n. . afr. cke:Crre- in Epheſ.I. to. In benedictione ſit ria mihi notiſſimi Reverendiſſimi Domini Ambroſü Siler, Ord. S. Spir. de Româ, Magiſtri Hoſpitalis Memmingæ Sue- vicxæ; à prudentiâ, doctrinâ, Vitâ Religiosâ & patientià com- pir Nn mmoritur. K, uber 1 tapmunre Püe Gd Cime ut ene Nan N Mid l inſtn rtu, N, ¹ eans GreMN S= = os NeH eni, ℳ, 8) ele onn Iin . S”” mengdati, piè defuncti 7. Martii 1673. Cujus & Funeri præ- ſens fui: hic paulò ante mortem ultima ſcripſiſſe hæc ver- ba: Mihi autem Deo adhaærere bonum eſt. Pſ a. 25. deprehenſus eſt. Vid. Dre vel. Prodr. ætern. c. 3. G. 176. Mors Echo vitæ. Audia- mus nunc de impiis diſparia, miranda, ſed execranda: & hæc quidem juſto Dei judicio, ut intelligamus, quam displiceat Deo vita mala, cui ut plurimùm mortem ſimilem vindex decernat in peoena–m. VII. Impiorum hoc in genere ſymbolum non incon- Vpupa Sym- gruum eſt inter immundas volucres Ievit. 1I. 19. & Deuter. 1a. bolum eo- 15. reſecta à Deo Vpupa, quæ avis alias non inelegans, ſordi- virti⸗ E n ²vunt & mo- Triuntur. da tamen ac fœtens inter ſordes & ſtercora vivit & moritur; lis delectatur; gemitus in cantu inter ſtercora ſimulans, ait Cornel. in cit. Levit. 1I. 19, ſignificat triſtitiam ſæculi; in hanc enim, atque in ſordes & dolores, ſæculi deliciæ & lætitia deſi- nunt. Ita qui in ſordibus peccatorum vivunt inque illis vo- luptuosè delectantur, denique & immoriuntur, cum gemitu æternùm continuo. Quali vita, fini dta, in omni vitiorum peccatorumque genere. En brevem Catalogum, vel po- tiùs ex ſingulis quibusdam unum ab Exemplis: quibus do- Mechtl de qud. extr. Rrr rr cemur, Dom. cum Socio laudes perſolvens, ad illa verba: Omni: ſta. ritus laudet Dominum. Pſalm. 1Iro. . multoties ea iterando, emi- ſit ſpiritum. Hos partim & alios refert Archimedes Chriſt. L. 2. C. 9. g. 2. 4f. 3 29. Vid. & Barrycit. Diſert. 2. fF. 229. Os Sanétis- ſimum bPauli Gentium Doctoris à corpore reciſum ter No- pite plexus S. Paulus ca- Nomen Jeſfſu; Conc. 66. Epiſtolis memo- ([uis: = 2 N N . ſ 866 CoNcio XLVIII. Mors Echo witæ: qualis Vita, finis ita. Idem Vulpes. cemur, hoc hominum genus ſimile eſſe vulpi illi, de qua ex Drexel. cit. . 3. F. 12. f. 77. Et. Englgrave f. I9. G. I. Cm ad patibu- — . woleti lum duceretur, ultimum adhuc anſerum plateam transire Immorfiuntur cupiebat: ita qui aurum amant, qui terrenis, voluptatibus, ritiis. libidinibus & vitiis, aut pluribus, aut uni etiam, toti immerſi ſunt, oculis jam morte preſſis, & ſpiritu fupremos anhelitus reddente, etiamnum auro, terræ, voluptatibus & libidini in- hiant, eaque ſomniant. Ita vivimus; ita perimus. Itaque Avaritiæ Au- ab Exemplis: Aurifaber quidam, qui totâà vitâ nullam aliam, rifaber. quàm de auro, argentoque cogitationem admiterat, petiit moriturus ab eo, qui aure am Chriſti Cruci affixi effigiem ad pios animi motus excitandos offerebat, quanti uncia veni- rret' IIle Inferorum, cœli, ſui ac Dei, omnium cogitationum Fœnerator. ſanctiorum oblitus. Barry ₰ Dreel. Englgr. itt. Fœnerator ille, cujus mortem paucis abhinc annis accepimus, ait Barry-. cum in extremis, de peccatorum confeſſione moneretur, poſtulavit, viline frumentum venderetur, & an bona ſpes prælatus. foret vindemiæ! Prælatus ille (pergit Barry, qui eum optim? nêôrat) quem ſcio majorem argenteæ ſuppellectilis, quàm Conſcientiæ curam habuiſſe, animam exhalavit, contrectans manibus tremulis avidiſſimè ſua ſalina, pelves, lancesque, Blasphemia quas in ſupremo agone coràm adferri juſſerat. Novi, in- hortum quit Tollenaer in Eccle. 2. Sett. 3. f. 91. ap. Englgr. J. 2. cit. in Belgio amantis. extitiſſe virum quendam copioſum, qui cùm hortos cultis- ſimos in urbis pomerio haberet, ſalute à Medicis depoſitàâ, V. Th. Kemp. Per hortum ſellâ ſe geſtatoriãâ deferri curavit; & eheu! cru- L. I. c. 22. 4 dele fatum, inquit, quod à tantâ me amœnitate avellit! O num. 7. Deus! nunquam à te cœlum petii; cur mihi invides hanc terram: Sed blasphemas has jactans voces neque terram im- petravit, quam perditè amavit, & excoluit, Deo ac animo neglecto: an autem cœlum, quod miniméè cupiebat, obtinu- erit, non injuria quis dubitare poteſt. Sic non minuùs ſuper- Superbo ve- biæ aſſieti, huic miſerè immoriuntur. Contra luxum ve- illa ſtium & ſuperbiam in terrorem ſit, præſertim mulieribus, in e fun ltis iun en, gui Parcelte ſt ſen a ONne nmnse hodran dser (roumthi enllunckl ECend iuharr za Wdonr Enernn Uunrſolrlar WWan mns Nein ſmegzn ei ln luhte n. inrt Nör tant DNINNen . m en nnie votis potita, pallidum ac lethali frigore tremulum corpus his ieftren ti vncher cogirinn GEenenrurI ls Ar A e Noeel . A dre wermeht 4 leci, A. inunin deſerenda! què ſplendor iſte veſtium? Propinqui lectulo af- Mala mita Diinum udicinm ea perat. 867 illa Spoleti in Htalia Pu ella, formoia quidem corpore, animo aſſueta, huic deformis & miſera, fuperbis vanitatibus ſemper intenta, & immoritur, 7 nil de futurâ vitâà cogitans, quæ lethali morbo correpta, blasphema. mortis imminentis admonita, & ut per ſacram Confeflio- nem, quâ unicè egebat, conſcientiæ noxas expiaret, ad hæc obſurdeſcebat, matrem inſtanter rogans, cùm moriendum jam ſit, veſtes ſuas elegantiſſimas & inſolentis luxus, moni- lia ac omnem muliebrem ornatum ad ſe deferret, iis ſe in- dui, & in iis fatalem ſomnum operiri velle: nec deſtitit, im- ortunis precibus ſe & matrem miſerè conficiendo, donec vanitatis exuviis induit. Atque iis tandem exornata, ſeque circumſpiciens, horrendum inclamare cœpit: Ergo mori- endum eſt! ergo moriendum! in ætatis flore! hæc omnia fuſi, hortari, cultum omnem corporis ad animum referret; vana hæc omnia deteſtaretur, brevi relinquenda: Deumre- demptorem noſtrum, vanitatem omnem exolſa, ſupplex ve- niam poſtularet hic illa in blasphemas has voces erupit: quid mihi cum Deo, cum quo mihi nihil unquam fuit com- mercii: Veni diabole, ſuſcipe tu animam meam. Inter quæ verba expiravit damnata & deſperata. Jo. Rugje- Magno spec. Ex- empl. E. Mors, exemplo 20. Englgr. cit. J. 2. Roberto de Licio. in ſuo gquadrageſim. de pœmn. §. 10. C. 3. VlIII. DOuali vita, fini ita: ſic & in aliis vitiis: præſertim, Mala mors quæ animum magis & totum occupant, illique in ipsâ mor-ex vitiis as- te tenaciter adhærent, ſicut & malæ conſuetudines invete- ſuetis. ratæ, quæ nonniſi cum vitâ ponuntur, ſed morientem con- ficiunt. Execrandum quale eſt inimicitiæ venenum. An- Immortuus non tragicus & terribilis Caſus illius Nobilis Hiſpani Cor- inveterato dubæ, qui in gravi inimicitia contra alium Nobilem vixit, odio & ini⸗ &in eâ, ſimulatà cum adverſario reconciliatione, ſacrilegè- que ſuſceptis Sacramentis, mortuus eſt, funeſtiſſimà poſt mortem remonſtratione! Pædag. Chriſt. to. I. b. 2. c. 15. H. 2. de Arr rr 2 micitiæ. Pro- HW Alſſuetus Ju- Propoſito emendandi à fol. ap. Mich. Pexenſeld. hiſt. 145. F. soo. Sic vivunt, ſic moriuntur juramentis asſueti: uti ille Nobilis ramentis. — 868 CoNciO XLVIII. AMors Echo Vitæ: qualis Vita. finit ita * 6 Anglus, de quô⅛ Vener. Beda, cui vox erat familiaris: Dialolus me auferat, in quibus noviſſimis verbis & mortuus eſt. Barry Engler. citt. Sicut & ille glorianter præſumens, ſeſe ſalvan- “ S 2 .* . dum, cum in extremis percutiendo pectus diceret: Weſerere mei Deus, & adeo contemptis bonis monitis denique equo de ponte lapſus, & aquis hauſtus, tria hæc verba: Diabolus Ebrioſorum omnia auferat, emiſit, & ſpiritum. Mercat. Lect. 22. F. S.. Gulæ & qwualis vita, finis ita, ab RXemplis. mentabilis Echo: Vina, vina. /Iterum clamabat Sacerdos: Divina, Aivinag. Iterum ebrius!: Vina, vina, vin- & ut non deeſſet A ultimum, efflavit, imò evomuit loco A, turpiſſi vitæ ſimilis. ebrietati deditorum , glalts Vita, ſinis öta n 6 lamentabils Echo! Fuit Helluo, cui natabant jam in morte labia, & in labiis lin- gua. Clamabat Sacerdos: Mi bone vir, cogita divina, divi- nas Et quid ebrius:? reſonabat in tanto articulo profectò la- mam animam. O anima! miſella anima! Sucut vita, mors eſt ita. Caſp. Knittel, &. YJ. Domin. Duainquag. Conc. 2. in ſene. E. Englgr. F. I. f. 20. Ipſe habui meæ curæ commiſſum „qui, ſicut nu- merandis pecuniis & epotandis poculis erat asſuetus, eadem in extremis videbatur ſuis tractare digitis & manibus. Georgii Bu-Georgius Buchananus, excucullatus Monachus, quaàm non chanani mors plebeius Poëta, tam nobilis ſcurra, paſtus in harâ Calvini, calicibus epotandis asſuetus, demum hydropi graviter ve- xatus, contemptis & ſacris & naturalibus mediis maluit hauſto abs ſe vino hauriri & perire: de qué Englgrav. part. . Dom. 2. poſt Epiph. init. & parte 2. eit. J. I. & f. 18. Dom. 3. Adv. Ja- cob. Biderman. L. 2. Acroam. a. n. 6- à f. 260. Hic Georgius Bu- chananus inſignis quidem Poëta, ſed Hiſtoricorum menda- ciſſimus, ter adulter, bis apoſtata, ex Minoritâ Lutheranus, dein Calviniſta, denique Atheus, per omnia nequam. Biſſel. Mlort. Pathet. Exemyl. g. f- 99. Præceptor Jacobi VI. R. Scotiæ, homo eruditionis famâ percelebris, ſed commutabilis fidei 4 ſx eere I. de , Mort⸗ etumn (me aeln eotern Ib, i (OA 4 (Etseluee craolenn- iggle. A DUbumen elali neeſi Cven Ermndunſ Uate, a Porr non nenage pald Cuncel Hulium pul ſurnr, 2. . 3 el ta Flts, Kciuks Munlbe = — 7 . 4 .1 11 1 Tin bie 5 ρα protecnt t aceled . & Ut N A, turpt t e, MN Ui r. emeten Enibn⸗ Us, Vn haH di Nullel NrdisA Nnre, Congnwh H 4 vita, mors eſt ta. Nobilis ille Sabaudus qui omnem ſuum k amorem mulieri cuidam impenderat, obiit dicendo, iteran- Alala vita Divinum ſudicium exaſperat. 8869 aut cert nullius: ait Adolph. Brachel. ad ann. Iü2g. P. I. Jol. 92. IX. Denique præteritis aliis pluribus: Luxuriæ quali Lururiz ho. - déque millies: O voreulum menm! b animula mea! 6 deliciæ mex! itane avellor à te? Barry & Engler. citt. Adeo mors eſt Echo vitæ. Addo terribilem planè Caſum. Teſtis mihi eſt locuples, vir gravis ait cit. Jacob. Biderm. L. 2. Acroam. a. num. 69. & 7. 4 Ffol. 263. qui annis abhinc paucis recenſuit; in urbe quadam li-= Hiſtoria ter- teris æquè atque ingeniis florenti, rem unam in raris me-ribilis: & morabilem veriſſimè, ſe propemodum inſpectante, ſic con- Porrendus tigiſſe. Adoleſcens ibi cum aliis contubernalibus vitam Nitus aſſueti aliquamdiu degebat, qui omnes ad ſtudia liberalia non illi occultæ libi- dini adole- berali nec ſumptu nec Mœcenate utebantur. Is longâ con- ſcentis. ſuetudine inde ab ultimà pueritia, ad flagitium, neſcio qua- le, occultè conſciſcendum, aſſiduè trahebatur: & quamvis per ſtatas Exomologeſes identidem luſtraretur, tamen ſui oblitus continuò in morem naturâmque regrediebatur. Sæpè data conſilia; ſæpè remedia tentata, additique terro- res: minus minimo profecére. Noviſſimè gravi corporis morbo conflictatus, & ope medicâ deſtitutus, ubi vitäà mi· grandum ſibi ſenſit; cœpit ſerid omnem juventæ laſciviam mutare, atque tum demum reètè velle vivere, cùm vivere porrè non liceret. Vocatur Sacerdos, expiatur ægrotus, mortémque ſui ſecurus opperitur. Appetit interea nox, & paulè pòſt Adoleſcens decedit, ex morbo, ſpei plemis, quam de ſalute æternitatéque conceperat. Maneè cum pri- mum vulgata mors eſt, exequiale pro mortuo ſacrum ap- paratur, quod facere Sacerdos commoduùm inceperat, cum veſtis ei talaris ad infima pedum vellitur. Id ille fortuitd fieri ratus, inſuper habet, inque re coœptâ pergere pergit. Non diu factum, atque ad poplitem femurque idem moni- tor obturbat. Mirari tum quidem Sacerdos, ſed quòd ne- KRrrrr 3 J minem — 870 CoxNcio XLVIII. Mors Echo vitæ: qualis vita, finis ita. minem videret, negligendum & iſtud putat. Brevi dein impatientior umbra circum latera inſtat, vellicatque. At ille ne ſic quidem movetur, ut ſollicite requirat. Denique ecce tibi ab Aræ angulo ſiniſtro deformem fumantemque nebulam; atque & nebula vocem: ceſſaret facere, ceſſaret operam impenſam perdere, nunquam litaturus. Hic per- turbatior, nec injuriâ, Sacerdos, ecquid ergo id umbræ ſit, percontatur. Audit eum adoleſcentem eſſe, qui pridie lu- Jam hæc mali omi- ſtratus piacularibus ſacris deceſſiſſet. nis exordia non placebant. Inſtat tamen, & quid illo factum fuerit, perquirit. Ille rauco murmure, ſuppliciis æternis addictum ſeſe, & omni ſalute privatum fatetur. Meliora Deus! inquit, an ego te rite non expiavi: Tu vero rectè, in- quit, integreꝗque omnia: nec mihi tum aliquid rem'quum culpæ; ſed inter Dei filios jamjam adoptatus, eheu! impro- Conſuetudo visò exheredor: Subjecit, æquo Dei judicio factum, ut in- peccati cauſa ter ipſum luctantis animæ egreſſum veteris conſuetudinis & occaſio damnationis er relapſum. 1 PE SE ; Per re lap um. more delectatum, ſimul è corpore exceſſiſſe, ſimul ad infer- nos cruciatus irrevocabili Jjudicis ſententiâ condemnatum Quanti inter- fuiſſe. In quo adoleſcente, Deum ego immortalem obte- ſit, quibus à ſtor, precérque, ut ſerii nobiscum cogitetis, quanti referat, puero afſues- bene aut malè à pueris conſuêſſe: quando, quidquid con- c. ſuetudinis invaleſcit, id omne poſtremò non ſolùm ſomni- annti, ſed etiam morienti, difficillimo tempore, ac ſæpeèe cum EZR-eternitatis diſpendio, recurret. Dualts vita, tals mors. Hæc cit. Biderm. & ex eo Englgr. cit. JG. 1. f. 19. (Paciuchelli Lect. 39. GH. 12. n. 41I. à f. 466. vel hanc vel ſimilem habet) Veriſſimè Pro- pheta: Oſſa ejus implebuntur vitiis adoleſcentiæ ejus, & cum eo in pul- vere dormient. Zob. 20. 11. Sic profectò fit, ut peccata nunquam illum deſerant; nam mortuum perinde ac viventem comi- tantur, ait Pineda sbid. in Paraphr. f. oy. Similem hiſtoriam, de uno, qui Comi in Italià meretrici conſueverat, refert Mar- chant. — MI. bott (humn. Cn, . L. Eid Myune ſor Siltr Eſini Wwol Migen . peclutu n enf lit Eſe ter. 4 run Ctel Aerlshr E, Einuli ((eſtloa ngenc. num porrèò felix degeret. Jam, eheu! victum ſeſe, & ex nponde R eEhronte a one WN Zn eit Len mes dte malem legotio ekig fellhris erd kelke 1† * ſe nid teiun Heukimpr⸗ um, vt Lrloetvcnn Zimmart Ee⸗ Kar Ulatite. dotleneht gunuittt⸗ ictit fN S 4 — , 1 feilir⸗ Snd . 1 NA Crenon 1 w 1 * reter ℳ impunè jocatur, qui ſceleratè vivere vult, & piè mori. Den mtennurmn pergat? quanquam ſi acciderit, te malè hactenus vixiſſe, de- Mala wita Divinum ſudicium exaſperat. chant. hort. Paſt. Candel. Miſt. tr. . Lect. g. de Satüfact. Propoſet. 2. f. Saz. Aliorum malè viventium malam mortem inducit. Arrchim. Chriſt. L. 2. C. 9. J. 4. à f. 330. & c. 3. J. 6. f. 241. hiſt. terrib. ſimild. ðð D X. Ergô: qui in peccato morè non vult, inquit S. Auguſt. Concluſio: in peccato non vivat“ mors enim peccatorum peſſima- Pſal. 33. 22. ap. Male vivere Pexenf. ad hiſt. g. f. 61o. & dem f. 616. ex S. Fulgentio, dicente: & piè mori uſtè deſeritur à Deo, qui Deum deſerit. Cum Deo impiè, ſed nec vVelle, eſt cum non irridetur Galat. 6. z. Ridiculum imèò ſtolidum eſt, cum pe Deo ſocari, & gravis præ- fumtio. rito, luſu inito, ſemper omnia perdidiſſe imperitum, tan- A ſimili. dem ultimo ſe victurum, & omnem pecuniam ſe recupera- Verè: Tria turum, credere. Per omnem vitam cum dœmone ejusque mala: V. Conc. aſſeclis ludere, omnem gratiam, omne meritum deperdidis- nam. S. ſe, & in ultimo mortis ludo omnia recuperare, præœæſum-Wα. ptuosè velle, an non ſtolidius? gravius:? Itaque ſecuris ad ra- dicem ponenda eſt, ſedulò ac ſeriò examinanda eſt conſcien- tia, cui vitio immoreris, cui aſſueveris, conatu opus, ut e- mendes & penitùs devites, né tibi malæ mortis cauſa ſit. Non tam facilè conſuetudo ponitur, & animus ab invetera- tis abſolvitur. Non tam impii & deſperati erimus, qui coœ- lum non cupiamus, quod peſſimo pejus foret: ſed en, quàm itaque opus eſt, vitam obſervare, ut bona ſit, ut quæ mode- retur mortem. Ob'jicis, bonum latronem malè vixiſſe, opti- 1 Argumen- mam mortem conſecutum: ſed hoc ita rarum, ut dicat S. tum à bone Bernardus .In toto Canone Soripturarum, non memini, me legiſſe als- guem, præter unum latronem ſic ſalvatum. ap. cit. Labata. Paciuch. Y. 10. Ct. Leét. 39. V. hic in ſine Sententiam S. Hieron. An tu præ- ſumes alter eſſe! an inter innumeros, matè ſicut viventes, ita malè mortuos, te numerandum, non times:? quid in tan- to negotio æternitatis periculoſius, quid formidabilius? cùm & is, qui bene vixit, meritèò tamen, ceu necdum ſecurus ſuæ falutis, ſalubriter timeat, & in timore Dei bene vivere ſpe- latrone nul- 9 Sententia 8S. Auguſt. in materiam præceden- tem. Sententia . Vi ex centum millilbus hominum, quorum mala ) it Vila, in 8. Tieronymi morte indulgentiam obtinebit unus. Thomæ Crammeri Archi- graviſſima. ſperandum non ſit, juxta dicta ſapra Conc. II. n. §. & 9. 1tem Conc. 22. n. 6. attamen ſeriò pœnitentiam ex nunc agamus; ne ſubitò bpraocctpatet morte, ſpatznm Panitentia invenire nen poſſimus: & ne malæ vitæ mala mors, eaque æterna, ſit concluſio, ſine fine. Mori malè, timer, ait S. Auguſt. & ůmalè vivere non timer Corrige malé vivere, & tunc non timebi, mals mori: ſed noli timere. * 872 Coxcio XLVIII. Aors Echo Vitæ: qualis vita, finis ita. Sãr. lr. S. lunis 5. Ehott 5, MHuedl iten- frilti Non poteſt malò mori, gits hbene vixverik, & Vix bene moritur, qus male viwerit. Lib. de dokr. chriſt. ap. Calamat. infra cit. Et: Vita tua, eſt via tua; ſi bene vivi, bene ibiss magna nobi incumbit neceſſitas hene agendi, qui cundta agimus in conſpeltu qudici omnia videnti. Idem S. Auguſt. P. 2. cap. 1I5. à f- 6-a. Angel. Paciuchelli, in Jonam Lect. 29. totà, praſertim J. 2. 3. 4. 5. 9. 10. 1I. 12. & 13. & Indicibus, Vierbo Morr. Wenceslaus Schwertfer Conſil. & Induſt. 12. Cap. 27. & 25. Vitæ P. Mart. Stredonii d f. vaz. Henr. Englgrave Lux Evang. p. 2. Domen. 3. Advent. Joann. Capiſtr. P rinzing. part. I. eÄadem 3 Dom. 3. Adv. Hilarius à S. Anaſtaſio, Archimede Chriſt. L. 2. c. S. ſ. 2. 2. & 4. ₰ f. 329. & ů Indice V. Mors bona- mala. Procopius Capuc. in Pxænitentiali Diſcurſ. 23. Mirabelli Polianth. E. More. Alex Calamat. in Sentent. Verbo Mors Juſtorum & Peccatorum, à4 f. 175. Euſtach. de Roſar. Ars bene moriendi: Exhort. à f. 13. Georg. Piſtorius Conc, Funebri 3 y. ubi f. 213. f. Sententia hor- renda, notabilis S. Hieronymi, relata ab Adriano Papâ: ep. Cantuar. impia vita, mors ſimilis. Florimun. de orig. hæ- reſ. I. 6. &. §. Z. 6⁶. & antè c. 2. n. 2. & c. 6. n. 3. Pexenfeld. Tiedn. bbschor. n Vent Authores Vid, Cornel. à Lap. in Numer. 23. 10. Franciſc. Labata Theſauro Wn Mor. to. 2. V. Moræz Propoſit. 3 7. & 36. Jacobus Biderman. L. 2. Acroamate zg. à n. 6. Bellarmin. Card. de Arte bene moriendi, Lib. I. c. I. & ſéqq. à f. 200 7. Suppl. Tomi 7. Hierem. Dr exel. to. . Prodromo æternit. cap. 3. G. 1 7. 15. Paulus Barry, Wlet. Hagioph. Die g. Diſert. 2. à f. 212. & à f. 227. Pædagogus Chriſt. tom. 2. e n icen iino Wic⸗ d ſali nece an Mrcnit We R UuINre 1 lurtationi 6 ju9 te Chii⸗ tone. ns inds Alultle 1 1 — . 111 1 R CoNi , Meye nnn ti . R. . ſel lin S; 3 Mele kle viluti. l ahat 1 4 ADatd e ¹ Derel.A, i . Wm. a . Alls⸗ 1 . . . . 1 , 4 4 te Mr l L2ͤ: eete ez hiſtor. yg. & 91. De Echo habet multa Franc. Tertius de Lanis S. J. Magiſterio Naturæ & Arti, Indice V. Echo. Caſp. Schott S. J. Mag. Natur. P. 2. C. 2. Vid. Conc. 45. 46. & a7. an- teced. item Conc. go. n. 9. ubi de Hæreſiarchis Apoſtatis. SS322. 23 3 53. -3 3 53 3--353 2353.-2383--2323 —- 533 „53 8--61 CQoNCIO XLIX. Moenſura Peccatorum impleta; Malitia conſumma- ta; Pœnitentia dilata neglectàque, Mortem & Judicium Dei maximè aggravant. Vel ab uno gravi peccato timendum; ne per hoc menſuram impleamus, pœnitentiam ampliùs nunquam actu- xl, ſed peritariẽ. ” ”ÿMZMV Anno quinto decimo Imperii Tiberii Cæſaris. &c. Domin. 4. Lucæ 3. I. & 2. Adrvent. gnt4 NVid ſibi, quæſo, vult tam ſtudioſa, tam operoſa, & Cur tam ſtu- lulug tam enucleata deſignatio & enumeratio, à S. Lucaâ dioſus S. Lu- Yhic facta, Principum tam ſecularium -quam Eccle cas in enume- CE — ſiaſticorum, Tiberii Rom. Cæſaris &c. Pontificum randis Princi- AA Annæ & Caiphæ:! facilè enim cogitari poteſt, id à Spiritu bibus or. 1 E Sancto non ſine gravium rationum momentis ſancto Evan- C2. geliſtæ dictatum fuiſſe. Hiſtoriographorum & Propheta- να rum more, ait Cornel. janſenius c. 13. Concord. Evang. propter Grnih Narrationis veritatem confirmandam, diſtinctè deſcribit Lu- in cas, quò tempore, & ſub quibus cœpta ſit Prædicatio oan- α nis & Chriſti, & quidem non ſine Spiritùs Sancéti utili Diſpen- mmilnn fſatione. Rationes congruas affert Cornelius à Lap. ſcil. ut zlilr diſtinctè & ſolidè tempus & annum, quò prædicare cœpit Jo- annes indéque Chriſtus, aſſignet. Deinde ut ſignificet, jam Mecht! de Jud. extr. 888 88 defe- 874 CoxNcio XLIX. Menſura Peccatorum impleta. S defeciſſe Sceptrum à Judâà per Herodem alienigenam, ejus. wouto que filios Tetrarchas, ac Tiberium, & Romanos Jjudeæ impe- „ lid ſ rantes, ac proinde jam veniſſe Meſſiam ſive Chriſtum, juxta undiſt Oraculum Jacobi Geneſ. a49. 10o. Alia ratio: Quia Principes iſti winiun in geſtis Ioannis & Chriſti, narratis à S. Lucâ, magnam habu- nuamte Mundustem- ere partem: Alia: Vt innuat, Iſraëlem inter tot Principes mhobt pPor ulti partim infideles, partim impios, utriusque Ordinis, difſe. (Peni mnus, eguit tum, eguiſſe adventu Meſſiæ, Redemptoris, & Salvatoris. ettm Meilie. Et hanc rationem ad ingreſſum hodiernæ meæ Concionis (Ecmun. Aeęccommodo. Certè eâ ætate Mundi, hujus videtur fuiſſe Qumm, ſtatus miſer, & miſerabilis, quia ſceleratiſſimus, ut vel ma- ltbs xXiméè, in tempore opportuno, egeret auxilio, & Deum inter kwin & homines Mediatore ac Redemptore Chriſto, ne interiret: (KCihhe & tum mundum peccatorum ſuorum menſuram implevis: tolelr ſe, malitimque ſuam conſummâſſe, maximè per ipſfum fuma Chriſticidium, peccatorum omnium ſummum, à Fideli ju. ck foht dæorum populo eò graviùs perpetratum; cujus tamen & ulmul, totus mundus erat reus: quod infinitùm miſerentis Dei cle- Mn mens Providentia in peccati remedium, & meritæ mortis necem verterat. O mors, ero mors tua, Morſus tuus ero, luferne! el Ter Mundus Antiph. ad Laud. Sabb. & Ter Mundus ſceleratiſſimus: Ante Iceleratiſſi- qiluvium cùm multa malitia hominum eſſet in terrà, & cuntéta co. lidedh enus . . HH . . . e gitatio cordi intenta eſſet ad malum omni tempore. Geneſ.6. 5. Omnu (uli,a quippe caro, omnis homo, corruperat viam ſuam & debitam vi- onq; vendi rationem. v. 12. Ita ut commiſcerentur matribus, fi- uz liabus, ſine reſpectu ſanguinis, naturæ, honeſtatis, mares ma- iuſ- ribus, ſominæ fœminis: Solo Noë cum ſuis excepto: Et ſe- eni cutum eſt diluvium. In fine Mundi, ubi tanta erit malitia, vis, n or fraus, & c. ita ut in errorem inducantur, (ſi fieri poteſt) etiam Electi. unpore . Matth. 24. 24. Et quoniam tum abundabit, multiplicabitur, ini-: Man. . quitas, infidelitas, hæreſis, perſecutio, tyrannis, omnisque aum mi impietas, reſrigeſcet charitas multorum, imò Fides quoque & Venit Spes. v. 12. quod tempus flagitioſiſſimum excipiet generale Unns . Mundi excidium per ignem, & extremum Judicium. De qumno gquOö — . = — — Mortem & Iudicium Dei aggravans maxime. 875 u6 quô utroque tempore ipſe Chriſtus apertiſſimè cit. Matth. 24. Miein. vyz. Vid. ſuprà Conc. 2. num. 3. 4. 6. & per tot. Quis autem ſuerit mimm Mundi ſtatus tempore Chriſti, ipſe loquitur Lacæ 1§. 5. Filius Minsi bpominis veniens putas, inveniet fidem in terraâ? ſcil. charitate for- mun, matam; nempe apud pauciſſimos: Et verèò ſi illius orbis & H o temporis ſtatum conſideremus, totus Orbis erat infidelitatit OA. (quæ vitiorum baſis eſt, ſicut fides virtutum) involutus, „AD præter minimam ſui portionem, quæ erat judæa & Gens ju- cemm dæorum: hæc autem quam ſceleribus implicata fuerit, te- Viemm ſtantur S. Joannis & ipſius Chriſti Conciones ferventiſſimæ. ,UHHN Sanè Orbis & judeæ Capita, enumerata Luacæ 3.1I. & 2. qualis Deom: vitæ fuerint, conſtat ex Evangelio, de Pilato, Herode, Annâ Neimm & Caiphâ: & ex hiſtoriis: Qualts KRex, talts greæx. Ipſe Tibe-Tiberius Cæ- Bamn inneen rius Cæſar verſipellis, callidusque ſimulator, crudelis, Impe- ſar, quis? per rium ab Agrippæ, nepotis Auguſti ex Juliâ filiâ, cæde auſpi- Ieh catus, voluptati & ebrietati inſanè deditus, hinc militari jo- Sun Co Biberius Mero dictus: juliam Vxorem, Auguſti filiam, à ſe re- unie puüdiatam, necans; ſicut & Germanicum, Druſi fratris fi- enms lium, clarifſimum: veneno e vivis fſublatus ingenti cum gaudio populi, ætatis 78. PFlura Yo. Conradus Dieterich. Breviar. Su LInperat. à f. 159. Ex eo parum fortè laudabilis, quòd ſuadente N&. Pilato, exhujus Actis audiens mira de ſanétitate & miraculis GanlAtN Chriſti, voluerit eum inter Deos referre: obſiſtente Senatu XEctiuom Rom. eò quòd ipſo inconſulto id tentaſſet. lbid. & Cornel. in arth Lucx 3.2. quanquam altiori conſilio conveniens fuerit, Chri- 6,Inattu? ſtum, unum verum Deum, falſis non adnumerari Diis; uti Kentn, Arcam poni juxta Dagon: 1. Regum j. ſed ſolum excluſis omni- jtmnanee. bus adorari: Satis apertè Gentium Doctor Mundi ſtatum && tempore Chriſti exprimit, dum Kom. y. 20. ait: Loi abundavit ines delibtum, ſuperabundavit gratia. Poſtquam mundus ad ſum- „,enr, A ici mum malorum & peccatorum venerat in ſtatu legis; tuunr eh mox venit Chriſtus quaſi Medicus potentiſſimus & cſlemen- 5 d tiſſimus, qui abundantiam & efficaciam gratiæ ſuæ oſtendit . in curando & abolendo peccato, regnôque peccati, ait Cor- 888838 2 nel. — S * 876 Coxcio XLIX. Menſura Peccatorum impleta: nel. hic. Hic ſenſus eſt S. Gregorii Nyſſeni: Amor Iacr. L. 2. C. 3. § y. Jꝗ. 2. fine, f. “35. V. S. T omas 2.P. . I. art. p. & G. V'bi abundavit delictum, ait S. Thomas, ſcilicet in humano genere, & ſpecia- liter in judæis, ſaperabundavit & gratia, ſcil. Chriſti condonan- tis peccata: Paciuchelli in Kom. y. 20. n. f. f. 324. Ergo Mundus, tum impleverat menſuram peccatorum ſuorum malitiam- que ſuam conſummaverat, cùm Chriſtus in remedium pec- cati venerat, abundantiam ſuæ gratiæ & miſericordiæ re- monſtrans, Mundo aliàs mille ruinis digniſſimo. Anſam de Menſura peccatorum. Vt hinc docti, vel ab uno, & q peccato, metu perquam falutari, caveamus, ne per hoc men- furam peccati impleamus, malitiäamq; conſummemus juſto Deijudicio, pœnitentiam amplius acturi nunquam, ſed æter- nuùm noſtrà culpaâ perituri. Diximus præcedentibus qua- tuor Concionibus, quàm juſtè ac meritò tremendum Dei Judicium, cujus extremi vel maxima vis erit & energia, ti- meat mala Conſcientia; Salutis incuria; amor terrenorum inordinatus, Vita mala, & in peccatis transacta. Sed terri- bilium omnium terribiliſſimum in hac vitâ eſt impleta pec. cati menſtrurrr. Menſura pec- II. Apud Theologas & ſacros DD. quæſtio eſt, an detur cati quid ſit? Menſura peccatorum? Status & intellectus quæſtionis ex a Fae ipsâ facilè patebit reſponſione „quam pono ex Joanne Bapt. S. 7. quis hic Saint-Jure, (Viro inter ſummos Societatis viros meritò re- vir? ponendo, quam ſanctitate ſuâ plurimum illuſtravit; Divinæ Gloriæ zelo flagrabat; D. Jeſum ardentiſſimè amat; ſanctis- ſimæ vitæ reſpondit ſimilis exitus Pariſiis in Domo Profeſs4â die 30. April. 16 7. Biblioth. Scriptor. §. J. f. 315.) Hic ergo Vir tantus & talis, Libello Medit. cui Tit. Lux Eeritatibus Fidei accenſa; FViaæ Purgat. Medit. Ia. à f. 119. De numero peccatorum & Gratiarum: Decrevit quemadmodum, inquit, Deus ab æterno adnumeravit, de- Deus nanne⸗ crevitque annos, menſes, ſeptimanas, dies, horas & momen- rum vi - ſtiæ dierum: t4 Vitæ noſtræ, poſt quæ neceſſariò erit nobis moriendum ovVis — ueternr Ne vult tuſurae s ſalut Ntali, ” Noroget rivatust 1 Pecin hinc & occaſionem capio, agendi Concione utili, etſi difficili, (um tane erres ſtM ban ((.2,. ihi utioen. aleninn euun Minaten wmeum gtl . 4 inun⸗ “ arturi nugel ſenceli 4 uty Noie uIumne N jdemn N Ppeccan lare,va busd. us ſolir leo en n, P Mortem & Iudicium Dei aggra vans maximè.,. 827 lic; ita determinavit quoque numerum peccatorum, quæ tole- Iea & inno- Rn rare vult in nobis; itaque certa cuique homini ſcelerum bis toleran- ANg. menſura eſt; quam ſi impleat, irrevocabiliter actum eſt de dorum pecca- Hemmm ejus ſalute: aut enim illicò Deus illum punit morte tem- torum. MI porali, & conſequenter æternâ; aut ſi vitam illi ad tempuas mn proroget, aufert ab eo lumina & gratias efficaces, quibus miumn privatus ruit & tenebris in tenebras, è cœcitate in cœcita- UEmee tem, ex præcipitio in præcipitium, & peccato in peccatum; Im n donec in hoc miſerrimo ſtatu obduratus moriatur: nun- H ieei quam tamen Deus illum ita deſerit, ut non conferat gratias uA fufficientes, ſed cum iis ſalutem ſuam non operabitur. (In epellan rem hanc immiſceo tremenda verba S. Auguſtini, Sliloqu. nmenee c. 25. mihi n. 4. à f. 127. ubi expendens profundam Prædeſti- uanen nationem & Præſcientiam Dei, de reprobatione & reprobis denun ita loquitur ad Deum: Mors peccatorum peſſima, illorum, inquam, Reprfobatio- enming quos antequam facere cælum & terram, ſecundum abyſſun multam ius hortor er Kengei Jaudiciorum tuorum occultorum, ſemper autem Jjuſtorum, præſciviſti ad catorum pec- rtenan mortem æternam, quorum dinumerat!o nominum & meritorum pravo. 1a Aen rum apud te eſt, qui numerum arenæ maris dinumeräſti, & dimenſus kinae es profundum abyſſi: quos reliquiſti in immunditius ſuns, quibus omnia cooperantur in malum, & ipſa etiam oratio vertitur in peccatum: ut, ſi N,men etiam usg, ad cœlosz aſcenderint, & caput eorum nubes tetigerit »& inter Iſai. I3.à v.1. getin ſydera cœli collocaverint Waun. quaſi ſterquilinium in fine per pe! dentur. Patientiæ eJus & ſuſtentationis certa menſura eſt „ ait de . Deo Origenes, ap. Cornel- in Rom. 2. 4a. fol. 24. Sicut juſtus ſecun- . tin dum numerum juſtitiarum ſuarum augetur in gioria: ita iͤ peccator ſecundum numerum peccatorum in poznâ, ait lywol idem Origenes, ap. Cornel. in Matth. 23.175.) Porrè numerus il⸗ Hicen le peccatorum, quem ſtatuit Deus in quovis peccatore to- α lerare, varius eſt, in nonnullis enim amplior, in aliis arctior. 8 6 Quibusdam, ut Angelis „& plurimis aliis, numerus fuit u- . * muus ſolius, a quò illorum prædeſtinatio & ſalus depende- — EDON b.at; eo enim perpetrato periere. Aliis duo . tria aliis, aliis urente plura, prout Deo viſum eſt, permiſſa: quò modo accidit en . 83838853 53 3 qui- 8e Concio XI.NX. AWenſura Peccatorum impleta . eadque quibusdam latronibus, qui à primo ſtatim latrocinio inci- aucbe exet dunt in manus juſtitiæ, & ſuſpenduntur; alii in nemoribus Mercui caneſcunt, neque apprehenduntur, neque pœnas dant, niſi webna Quis hinc ſerò, & poſt plurima latrocinia. Hinc elicienda hæc veri- Ahbetli tremor & tas, quæ debet æternùm animis noſtris inhærere, quèòd z.ift horror cujus-cum quisquis ignoret numerum & menſuram delictorum, Müiiltele vis peccati de- quæ Deus ab illo ſtatuit ſuſtinere, & fortaſſis primum mor- IIl. I beat eſſe. tale, quod admittet, ſit futurum ultimum deſignati nume lers, ri, & ſolum illud defuerit ad menſuræ impletionem, poſt. mieretn quam de ſalute, de cœlo acquirendo deſperatum eſt. OOQnu- ri merum! menſuram formidandam! qui fieri poteſt, ut non Crerti⸗ contremiſcamus ad ipſum peccati nomen: quomodo mi- ummnn nima ejus admittendi tentatio nos non concutit horrore elezol Eiame metuque, ne fortè illud ſit à quô noſtra pendet æternitas? ecenltlet nuinerus gra⸗ Iefra n. 4. Pergit dein de numero Gratiarum: Etiam nume. nnin tarumà Deorum gratiarum Deus definivit, quas conferre nobis vult ad (atin decretus no- Cœli gloriæque acquiſitionem: adeò ut bonæ motiones, nhntrt bis. monita interna externaque, inſpirationes & gratiæ actua- maice les, ſic ad numerum diſtribuantur, ut, ſi huic modo mihi iunl conceſſæ, ſeu ad peccati fugam, ſeu virtutis exercitium, unslte! correſpondeam, cooperérque, aliam deinde accepturus Cenis ſim, ad quam hæc me diſpoſuit: ſi verò hanc recuſem, forté Grnän Deus in pœnam hujus repulſæ, nullas mihi amplius largie- iin en tur, atque ita permittet, me miſerè in perniciem meam pro. zg, 1, labi. Quotiescunque igitur Deus mihi inſpirat, ut boni ali- nNn quid operer, cogitare debeo, ab hac inſpiratione & conſen- ſonel 1 ſu, quem ego ex parte meâ adjungam, dependere negoti- (srd um meæ ſalutis; cùm Deus ſtatuerit, modèò huic aſſentiar, aorle agâmque illud, ad quod me impellit, mihi impertiri alias, 1etke quarum ope certiſſimè ſalvabor; aut easdem mihi ſubtra- D here, ſi hanc non admittam, atque ita ruinæ exponere. Quod hyi⸗ Præcipuè intelligendum eſt, de ackualibus gratiis illuſtriori- neret. bus, & proportione quâdam etiam de aliis; quibus proinde ſi magnàâ curàâ attendendum eſt, ut illis aditum patefaciamus, tcen AAlortem &) Tudicium Dei aggravans maximbd. 879 dt. eaque exequamur, quæ à nobis poſtulant. Ira cit. Saint- nrx Jure: qui & hæc latius tractat & proſequitur de Cognit. & a i more Servat. Zeſa Chriſti Liib. 3. p. 2. cap. 9. ſedt. 3. & 4. à f. oορ. Simi-— ulhE. lia habet jacobi Maſenii Dux VBieæ ad VBitam, Die 3. Medit. 4a. pun- W r e, An So 3. 4f. 155. Hæc pro fundamento, doctrinâ generali, & me- uldn liri intellectu dicendorum. S . Fnum. III. Plenius iſta diducenda ſunt, & declaranda ex SS. lit- Er e, implete Hum teris, & quibus hanc in rem notabiliſſimæ ſunt ſententiæ, menſurais Ppe- te omni exceptione majores, & graviſſimæ: inter quæ emi- trum veſtro- umeh nentia ſunt ipſius Chriſti verba: Matth. 22. v. 32. ubi libere & um. Matth. potehmn acriter caſtigans Scribas & Phariſæos die Martis poſt Domin. 2. 32. luom Palmarum, eorum malitiæ parcere nolens nec debens, ut- dutit hn pote Legislator &ᷓ morum Cenſor in mundum à Deo miſſus, etatm recenſitis eorum ſceleribus à verſa 13. ſubjungit: Et vos im- tummn plete menſuram PEatrum veſtrorum v. 32. Arabicus: Inpleti. Me obSuII ſcilicet & Apoſtolos occidendo, ſicut Patres veſtri occide- Ami runt Prophetas, ut menſuram ſcelerum & cædis Propheta- iem rum ab iis cœptam, impleatis, & hac menſurâ impletâ, Deus nchd omnia tam Patrum quàm veſtra ſcelera ſemel & ſimul caſti- Sadtum gaturus ſit: Inplete menſuran quæ verba Chriſti non ſunt geumu imperantis, ſed permittentis, & præœdicentis, ut obſervant eclinſt Cornelii, JIanſenius & à Lapide: ſicut illa verba: quod facu, fac nlusn citins. Josnn. 3.27. Vox hæc non eſt jubentis, ſed lnenti, ait 8. Leo, nmeune ſerm. z. de Paſ-. Cum reverà illorum omnium maluiſſet ſalu- u md tem, propter quam venerat. Ex hoc Verſu 32. & ex v. 37. & 36. ed. ait Cornel. à Lap. fol. 229. Theologi docent, Deum Regnis, ee Rebuspublicis, Civitatibus, & privatis hominibus certam ue ſtatuiſſe & decreviſſe Peccatorum menſuram, antequam ea ple- neéè & perfedcte puniat: ſed mox, ubi illa completa fuerit, . ii tunc omnia ſimul pleniſſime punire. Sic hic Chriſtus ex- mer 1 pectavit cædem ſuam ſuorumque Apoſtolorum, antequam zint everteret jeruſalem, quæ hic comminatus eſt Chriſtus, ac 4 Nne dein reipsà completa ſunt; iis ſimilia contigêre in veteri i Z Teſtamento frequentiùs. Delibo quædam: Ceneſ. I5. Pro- 1. ðMUM miſe- — . , 8380 Coxcio XLIX. Aenſura Peccatorum impleta: miſerat Deus Abrahamo Semen numeroſum inſtar ſtellarum Cœli, & ſimul terram Chanaan, quæ eſt Terra ſancta: Abra- hamum autem antè in pace & ſenectute bonâ, annorum Iyp, iturum ad Patres ſuos: & Poſteros ejus in ſervitute afffi- ttum iri 400 annis: quibus interim complendæ eſſent ini- Amorthæo- quitates Amorrhæorum, qui erant Populi Palæſtinæ in Ju. rum iniquita- dæ, ab Hemor Patre Sichem dicti, teſte Iſidoro. Generatione tes complen- autem quartà, ait Deus Abrahamo, ſcil. poſt 400 annos, rever- das expeçlat tentur tui huc; necdum enim completæ ſunt iniquitates Amorrhæorum Deus. ug, in uzcn renbigt Gen G. 16. Sed poſt 400. annos com- Cecncſ: 1j. 16. lebuntur, tuncque per annos toleravit Deus Chananæorum peccata, donec ſcil. ab eis impleretur menſura peccatorum, à Deo vindictæ & ex- cidio eorum præſtituta, quâ impletâ, & Chananæis expulſis & deletis, in eorum locum furrogavit Poſteros Abrahæ, ex ⁵Ægypti ſervitute evocatos. Omni, enim Gens, ait Auctor Im- n punit eas Deus, ſe d eveat, per multas Generationes, & modò mandat interdum ex parte caſtigat, ut quantò diutins eos expecbtaverit , tantò & Dei Judicium juſtius ſit, & Mlorum dignior pœna. Cornel. in Matth. ALit. 23. 32. daint- Jurer cit. ſect. 3. Franciſc. Arias to. 3. tr. 9. c. 3. f. 263. Peccata Sodo- Eidem ſanctiſſimo Patriarchæ denunciavit Deus excidium morum vehe- Sodomorum: Clamor Sodomorum & Gomorrhæ multiplicatuseſt, & mmenter com- eccatum eorum aggravatum eſt nimis- Geneſ- 8. z2o. Tam enormia de vita Chriſtiand cap. 3. Clamor Sodomorum & Gomorrhæorum com- Ppletus eſt, & peccata eorum magna vehementer completa ſunt. Ejus- dem S. Docëctoris verba ſole clariora ſunt, dum ait cap. 2. de vitâ Chriſtian ſerm. 9ge Eſſe certum peccatorum modum atq, menſa- ram, Dei ipſins teſtimonio comprobature & quia unusquusq, celerius vel tardiut, prout peccatorum ſuorum modum expleverit, judicetur, evidentiſſemè demonſtratur. In probationem adducit hocipſum de Sodomis, concluditque: Qas exempls manifeſtiſſimè inſtrui- “”M ” mir oyſen & Joſue illos delebo, & in eorum Regionem Hebræos introducam. Ft adeò per 400. 6, modo minatur, erant peccata Sodomæ atque impudentia. Legit S. Auguſt. ððẽ urSAu tſanmura mmn n ecit. IV. Inn potentilin (ouc.2,1/. focaretrin Mlli ha ſl⸗ Ane Mune „N N WötAn Auntb litie lie Uedvtrice Wleni⸗ Eien Re Wneri Aunbriso itenglige nis ugn Sir ſlere le MWrotdben lere nos fiheno, D Colliüman llnuland 4. — relrum nd D.g. Aute jſt Winn d. Letſetii. tizin 0 CAn 6 Aun 9. WNR.⸗ Eelebo/ Conec ſ kisc SWeahe, luaat n Miut honnk,tumn CNNule Nens tif egit 4 rkennæ? . mig , ,, i n fi ecton num damnentur, idque ſæpè in flagranti ſcelere; uti contin- MU Mlortem & ſudicium Dei aggra vans maxim. 881 mur docemur, FPengulos ſecundam peccatorum ſaornne plenitudinem conſummari, & tamdiu, üt convertantur, ſuſtinert, quamdin cumulum ſuorum non habuerint deliétorum conſammatum. Arias, & Saint- 1 Jare citt. “́MRW IV. In manifeſtum exemplum ſit Baltaſſar, Rex ille quàm Baltaſſar Rex potentiſſimus, tam ſceleratus: Daniel. c. y. de quò & ſaprà implevit nu- Conc. 2. n. 7. & a. n. 9. & 2. n. 2. Et utile erit in memoriam re-merum ſcele- vocare tria illa notatu digniſſima verba, quæ vidit idem Rex, rum ſuorum, non illi ſolàùm, verum omnibus hominibus ſcripta: Mane- ue imple- Thecele Phare: v. 2y. quæ ſignificant: Numeratus; Appenſus; Di- to eur. Tbe. viſus. Numeratus id eſt, numeravit Deus dies vitæ, quos 7 Pnrer dare tibi conſtituit; numerum peccatorum, quæ à te ſuſti- Omnibus nebit; & gratiarum numerum, quas ad operandum ſalutem ſcripta pecca- tuam, tibi vult impertiri. Appenſis Appendit in ſtaterâ ju-roribus. ſtitiæ ſuæ cogitationes tuas, verba, opera, etiam intentio- nes, ut videat, an juſti ſint ponderis. Et quia reperit omnia, æquo leviora, & te impleviſſe tuorum ſcelerum menſuram, diviſit te à ſe in ſempiternùm. Hæc tria verba tanto horro- re miſeri Regis animum concuſſerunt, ut deliciarum, in quibus verſabatur, illicò obliviſceretur, inciperetꝗue adeo membris omnibus contremiſcere, ut etiam genua ejus ad in- vicem colliderentur, ſola conſcientiâ ſeelerum & contempti Nu- minis arguente: Attamen impœnitens eadem nocte interfettus eſt Baltaſſar Rex Chaldæus. v. 3o0. Quivis alius eadem meritò ti- mere poteſt: imò hoc judicium ſubeundum eſt omnibus peccatoribus aliquando. Sed quis ſcire poterit, quem Deus numerum, vel in gratiis ſuis, vel in noſtris Peccatis ſtatu- erit? cùm juſtiſſimè poſt primum peccatum gratid ſuâ deſti- tuere nos poſſit; multiꝗq; propter unicum peccatum æter- git pluribus, cujus horrendus Caſus eſt de illa Concionatore Hiſpano, de quô infrà Conc. 7a. n. §. aut à Deo gratiam miſeri- cordiàmque ſuam ſubtrahente, in ſuis ſordibus deſerantur, cumulandoque peccata, horrendas in omnem æternitatem Mecht! de qud. extr. Itttt poenas (qd rſecundum & 2, 2= 2 882 CoxNci/O XLIX. MWenſura beccatorum impleta ⸗ poenas quoque accumulent; quâ nulla poteſt eſſe gravior ug Men . 4 Dei ab homine peccatore averſio. Cuùm igitur nemo homi- num ſecurus eſſe poſſit, neglectà hac, quam Deus e. g. offert eandem aut parem ſe deinde habiturum, ſi hanc modò ne- glexerit: cùmque, illo ſcelere, e. g. luxuriæ patrato, neſciat, annon ultimum hoc peccatum ſit, quô admiſſo, in gratiam ampliùs recepturus non ſit, ſed juſto immutabilique decre- Horror pec-t0 ſuo deſerturus ac damnaturus. Quis non horreat ad ſo- cati hinc con- lius peccati memoriam, aut gratiæ divinæ negleétum! Sint. ſequens, & Jure, & Maſen. citt. Memores eſtote Exoris ot- Euc. Iz. 32. quæ nes neceſſarius. bhabuit ſpatium, reſpiciendi retrèò, addit Lyranus . ſupra Conc. 10. n. y. Wid. n. 2. . Tremendum eſt, Angelis ipfis vel iſta cogitare, quibus ſemel ti.antum peccaâſſe permiſſum fuerat. 2. Petr. 2. a. En peccator, annon meritò ſaxum inter & lapidem hæreas, cùm vel uno peccato irretitus es? ne plura audeas! & de hoc ipſo ſtatim poœniteas! Vel ſi à peccato liber ſis, ne adjicias iterum peccare; ſed & de priſtinis deprecare, ut tibi dimittantar. Eccli. 2I. I. Vel ſi Primum pec- . catum valde nunquam adhuc ſpeciali Dei beneficio, graviter lapſius ſis, fugiendum: ne primo peccato te inquines, omni curà & ſtudio adlabora; cur? qui àpri- ne in ſecundum, tertium, & plura labaris. Nam bPeccatuim, quod pænitentiâ non deletur, ipſo ſuo pondere mox ad aliud trahit e juſto mo, & mini- graviora non e S See ee . 1 . -1. Eeniet. Mlor. c. 9. Et: Facilias inveni, ait Idem S. D. L. 2. de Lanit. c. 10. gqzii innocentiam ſervaverit, in primum non lapſus peccatum, Panit. Conc. 7a. n. 3. Sicut periculi eſt, ita & timoris plena res eſſe debet, velle peccare, præſimendo de Dei miſericordia; neſcimus enim, quòusque, & quoties, peccantes nos expe- Get, aut toleret Deus. Inſipientiſſimè: Peccabo adbuc hac vi- ce, totie, tamdin dein pænitentiam agam. Cuique peccatorum ſuorum menſuram, numerum, tempus, definivit Deus. — ad pœnitendum, aut cum ſingulari virtute agendum, gratiâ, enlmn I UUliunbis peccati merito, etianz in alii cadat: verba ſunt S. Gregorii L. 2r. Cave, 3 Ge, ne titt (C Mari e von Eadaron, jemun: M. dinfve turun⸗ u k0 i Ubenet 1 ſechewen — (M here tubuit (cias Cterchnin lennihe gutn 1Cane — s Lu quàm qui lapſus congrnuam pænitentiam egerit. Quod vel maxi- mè in peccato carnis verum eſt. Calamat. in dentent. E. Peccatum- ſapnnse urde Aluolos lilt ir rem! lltetn bu i Mortem && udicium Dei aggravans maximè. 88 3 (æ, ne 4itubes, mandataäaz, frangas: Juin potins Deo Egratias reſer, tibi haeug ibereiſe erree V. A Simili: S. Iſaias peccatores tempeſtuoſo atque tur. Simile à Maa tunNun. bato Mari comparat. Inpii autem quaſi mare fervens; qlòd qui. ri: cujus MN ⸗ „ 1 guiblont Enpecon. cem reln cilokan tenm Z ter Loisſ, oulbe Muhmu, Auqh At gnn Gregai. u d luu, Chrent B Ve8ÜNR NöNeng NieiH es nH AH — deeue 8 iin Da. 9, 1 1, hotrene cſcere non poteſt Iäa. 5z. 20, ſCilicet ventis & fluctibus agitatum æſtus, motus, & jactatum. Vnde Vatablus vertit: Inpie autem inſtar Eurip Huxus, reflu- fremunt- Mare enim, cùm in arcto ſtringitur, uti fit in Euri- us mitabiles Aα à 11014 iz Sie 1 1f. cU af — . po, in fuctus intumeſcit. Sic impii, cum perpetuo æſtu CU-Euripus quis? piditatum & afflatu deemonum agirentur⸗ quieſcere neque-— unt, ſed inſtar Euripi & Maris fluctuantis perpetuò, jactan- tur. Cornel. Euripus ſepties per diem fluit & refuit, ideoque in perpetuâ eſt agitatione & motu, magno Naturæ ſecreto, quod penetrare nequivit Ariſtoteles, de quòô dicitur: BEuri- pus habet Ariſtotelem, non Ariſtoteles Euripum. Euripus hic Chal- cidicus & Euboicus, Sretto di Negroponte, anguſtia maris eſt inter Achaiam & Eubæam tanta, ut illa huic ad Chalcidem urbem Negropont ponte jungatur: éſtque hic fluxus refluxus- que maris per diem & noétem ſeptenus, tanti impetus, ut navigia repugnantibus etiam ventis ſecum rapiat. Vid. Le- xicon. Geograph. & Diélionar. Geogr. V. Euripus. Sic impii ſuis cu- piditatibus ſibi & ſecum rapiunt mundana omnia: Sapient.2. 4 v. 6. Inpii quaſi mare fervens, aut æſtuans. Eſtus dicitur mo- Æ.ſtus maris, tus maris, quò exundans fluit, & exactà periodo reffuit, ha- quid ſit? & . 5* . 5 . .1* . ⸗ „ * J bétque magnam admirabilitatem, ut Ciceroni Res divina vi- dl:⸗ ſa ſit, L. 3ʒ. de Nat. Varii autem ſunt æſtus ſeu reciprocationes maris. Euripus ut dictum, ſeptenos quotidie æſtus patitur. Oceanus duodenis horis recedit, totidem deinceps accedit. Plura de his mirabilia Amor Increatus L. I. c. I. Sect. 9. JF. 3. F. 82. Majolus to. I. Colloq. Io. F. 1,5. Verè&: Mirabile elatione maris mi- Ex mari ter- rabilis in altis dominus Pſalmo 92. V. Pſal. Iob. 23. Hæc quidem adror. timorem ſui hominibus incutiendum operatur Deus. Vnde Job. 31. 23. quaſi tumentes ſuper me flalétus tinni, Verum hanc in- entem aquarum molem, ſicut cætera omnia ſuis Naturæ inis à ſimmo omnium opifice, Ixrtt tt 2 non legibus, ita ſuis includi term Mari termi-non minùs admirandum Dei opus eſt, quod hic loci præſer- nos poſuit 884 Coxcio XLIX. Aenſura Peccatorum impleta: tim in conſiderationem venit, quéôdque obſervo. Intume- Deus, ubi ſcit mare, æſtuat, fremit, fervet, ſepties, ſexies, ſemel de die, confringat rumentes flu- Aus ſuos. Termini ma-ſapientiſſimi ac præpotentis Conditoris: ait Pineda. Ter- minum ſuum, & legem ponebat aquis, ne tranirent fines ſuos. Proverb. g. 29. Majol. f. 1y9. Vbi extraordinariæ maris exundationes à Deo immiſſæ in vindictam ſcelerum. Et Deus ipſe ad jo- bum: Quis concluſit oſtiis mare? Circumdedi illad terminn mei, & poſui velctem & oſtias & Aixio usq, huc venies; & non procedes am. plius; & hic confringer tumentes fiattus tuos. Yob. 35. 5. Io. & II. Hæc ſæpiuùs, aut non ita ſœæpè. Nihil ſine Deo, eôque continente terminis ſuis mare, quos egredi nequit. Zerminum poſaiſti, gquem non transgredientir. Pſal. Io3. 9. Duando circumdabat mari ter. — ltes, non ſunt Maris Naturæ fortuitæ & vagantis ſine conſilio, ſed ris, qui? mini maris ſunt montes altiſſimi, firmiſſimi, ſed &, (quæ no- Etiam Arena. rabilia ſunt) ipſæ arenæ maris; quibus obſectis ſuperbiam maris confringit Deus, ejusque impetus, efficiens, ut conci- tatiſſimi flutus in ſeipſis debilitentur & frangantur; & quam- Applicatio ad VI. Lupii quaſi velervez ai. pz. 20. quod Nuieſcore non ho⸗ . , vis in ipſo littore incredibiliter efferantur, ſuperbiant, intu- meſcant: at præceptum ſemel conſtitutum non violent, nec ultra præſcriptos limites procedant. Per S. Jeremiam Deus c. y. V. 27. & 22. Audi popule ſtulte. Me non zimebitu, & à facie med non dolebita? non pœnitebitis? Oui poſus arenam terminum mari, tam validus, ut arenâ, re exiguàâ & infirm, quaſi muro, to- tum mare, omnésque ejus fluctus coërceam. Et commove- buntur, & non poterunt prævalere termino & littori ſuo, & in- tumeſcent fiadtus ejur, & non transibunt illad. Cornel-hic. Vig huc ve- nier, hic confringes tumentes flubtus tuos. Job. 25. 11. teſt. S. Hieron. expen ns impiorum ſtatum „dum in uis iniquitatibus viventes, ſuis ſervientes concupiſcentiis, ſua erxplentes deſideria, felices ſe putant, & vitam agere tran- quillam: Tranquillitas iſta tempeſtas eſt, inquit, in cit. Iſai. pz. Ca- lamat. Quaadrag. Diſc. 2. f. 25. Fluctus feri maris commoti vehe- tes, untcu ſi (ced dslbi PCoNen Nek he. GiDens ſenti ſvos (Aor, innn Kumwem emmri. Cen ler kuit, can ſin uncktene Nore Hotezint ſmitiſn inais IUmn e ulet fudi (hdhll 4 Nrei — eitecten Wut/t Whitions fumK bi,gun Uet nobi Gama ven N lon (ies Er — hanretet. 1 N ENrr. e Nre. tundtins USie mus mi Fteeli 1.II. E Eecondlet. Pineca cNe. öyeim Ens,mN DE pektunin. DDRenete telinin Gi ing mo NRn i ſuo,* iſinn Cuntt iſeni, et — = — S= = 1i mmmint = Sn ſcenti, ſuos conſtituit numeros, & terminos. met nobis conſtat eôque perfrequenti, exilem nonnullis, Mortem & Tudicium Dei aggravans maximbd. 885 mentes, vocat S. Judas Epiſt. ſuæ v. 13. deſpumanter ſuas . n, Fußi- nes, ebullientes, ejicientésque delictorum fuorum ſordes, fœces, & dedecora: Intellige: Verba pudenda, blasphema, hæretica, ſuperba, contumelioſa: pudenda opera, ſacrilegia, crapulas, libidines. V. Cornel. hic. Hic ſtatus impiorum, & ma- læ Conſcientiæ eſt: hi fluctus, ceu feri Maris. Sed quod meæ hic potiſſimum intentionis eſt: hapii quafi mare fervens, cui Deus variè variis locis æſtuanti, tumultuanti, intume- Superbit pec- . Deus tumi- cator, intumeſcit ſæpè in cœlum usque, audax, & minax dum peccato- verteru. Geneſ. 3. 19. Terra & Cinu. cata ſua, impietatém & libidinem ſuam longè latèque, in lo- (cùm memor originis & finis ſui: Palvu æ, & in pulverem re-rem coërcet, Eccli. to. 9. Cauſam non habe-ceu mare, ret: Fluit, reffuitque, æſtuat, iterando, accumulando pec lis, conſlitu. tis illi termi- cum & tempus, multos ſibi & Kolupearibus ſuis promittens nis vitæ & annos, protendere tentans, ſicut lurxuria noſtra, inquiunt a. 2. àv. g. Sed en peccator! quèusq; iſta? quoties? & quamdiu? Præfixit Deus ſceleribus tuis ter- minum: Veqg buc venie, & non procedes amplius; & hic confringes tumentes flultus tuos & quidem in arenâ & pulvere: dum ſta- tuto tibi loco, & temporis momento moriendum eſt, juxta Dei decretum: forſan hodie: Sulte, hac nocte animam tuam re- petunt à te: Lucæ 12. 20. Hic voluptatum tuarum, libidinis, ambitionis honorum, avaritiæ divitiarum terminus & finis eſt. Præfixit Deus peccatis tuis certam menſuram, nume- rum: & quem illum? hoc enimverò ignoramus, quæ, qui- bus, quàm ampla ſit à Deo conſtituta; nec niſi eventu ipſo- ſuos terris intentans. Nullum pratum ſit, quod non pertranſeÄat Ignoramus, quanta à Deo conſtituta ſit menſura pec- arctam & brevem definiri, aliis econtrà peramplam; dum & atο cui. delinquentium numero quosdam videmus repentina, alios verò nonniſi diu dilatâ, ac ſerà morte, occupari: interim Deum longanimem eſſe, diuque expectare ad pœnitentiam. Quoties peccabo, inquis, ut pœnitere adhuc poſſim? e Tt⸗ tt 3 libet: varia. 884% Coxcio XLIX. Aenſura Peccatorum impleta: eonſaliarius ejms Ffuöt Dei Conſiliorum Æ Judiciorum gnarus? Ab exemplis Ha. go. 13. Ante Diluvium impiis indulſit Deus ſingulariter Diluvii. Sodomorum. Præçonem illis dedit. ſapra Conc. 2. n. 2. Pro Sodomis orantem Pharaonis. Abrahamum audiit Deus ſexies. Geneſ.15. à v. 23. Pharaoni & FTPgypto quatuordecim Monitores miſit, per totidem pla- gas, quibus induratus ſceleſtiſſimè animus: Neſcio Dominum Ewod. p. 2. omnem ſuperbiæ tumorem in Mari Rubro cum Ifraélis. gentibus novies pepercit Deus: ſed dein: 7. entaverunt me jam Per decem vices, nec obedierunt vocè meæ, non videbunt terram, pro gud juravi Patribus eorum; nec quuquam ex illa, qui detraxit mihi, Angelorum ztuebitur eam. Numer. 1I4. 22. & 2. V. Cornel. h. l. Quis lapſum & primorum unicum Angelorum, & quidem cogitationis, ac repentè con. Parentum. ſecutam eorum ruinam, ignorat? Quis primorum Paren- tum, & unicum rurſus, & breviſſimum ſcelus neſcit, è ve- ſtigio prolixiſſimà in poſteros ponâ mulctatum? Judicia Dei occulta & tremenda, quæ noli judicare, ſi non vis errare, ut in g. Tr. 26. zn JQoan. Quin & denique non tantum imoratè vi-neq, adjicias peccatum ſaper peccatum, &. depropitiato peccato noli eſſe Iline metur Eccli. y. y.. ſed ubi lapſus es, ponitentiam age, & in hac perſevera; ne iram Dei & vindictam in te concites & menſuram peccatorum tuorum impleas, etiam minuùs graviter, Semei ob no- quàm antè, relapſus ſemel adhuc :cujus manifeſtus typus vum minus eſt Semei, Davidi maledicens: 2. Keg. I6. à v. y. obtentã etiaim ſimili ait S. Aug vendum. delictum pu- nitti venià z. Reg. 19. ob novum, priori levius, delictum, capite luens. 3. Keg. 2, 9. & à v. 36. Vid. Saint Jure cit. ſebt. 3. f. 705. Dre- wel. tom. 2. in Davide cap, 2z. & in salomene cap. 9. J. I. Paciuch. Lest. 2J. ”MM = = =ðèYDBWUN VII. Vt verò hæcce, de peccatorum menſura , & malitiö conſummatà, hactenus dicta, non in deſtrultionem accipi pos. ſint, ſed in ædificationem ſint, ea ſano & bono ſenſu intelligi debent: adhuc centum annos, quibus Noëmum, d ſtitiæ & Pænitenti- em mniſin- eccatO küulbht mngere d vitâà poſuit, ad inferos demerſus: Exodi . nsq, ad c. 1I4. Iſraëli- tis, ex Egypti ſervitute clementiſſimè liberatis, in deſerto ad Terram Promiſſam, quæ Typus erat Regni cœlorum, per- 7 Alemper ſate (O (Pbhent: . hanc Pronet 11 A Doxget ErN cünmcun fellibus, wo, & laKe. reli ſgwet nleadc emnn. nnesnon N Mehdent Ron 4 iconeeg,. ſim ch (Aan PNS. tſcei hlei ns Per lä tan enconle =☛, — = . Urom! 4 Alortem &s ſudicium Dei aAggra vans maximbd. 887 mug debent: & obſervanda quædam: Nemini deſperandum eſt, Nemini de- g ſed ſemper optimè confidendum de infinitâ planè, Dei Bo- ſperandam. Snsi, nitate (quæ non vult mortem peccatoris, Ezech. 33. II. & Rationes, & Wu nonniſi invita, volentem, quia liberè graviter peccantem, & Media. Hhit in peccato finaliter perſeverantem, damnat; etſi in hane En præſumptuosè peccari non debeat) utut videatur ſibi at- , tingere & numero & magnitudine peccatorumn ſuorum menſa- ihimn ram. hanc autem attigiſſe, nemo ſcire poteſt. Cùm infſu- nk per non detur peccatum de facto irremiſſibile: ſapra Conc. 69. t, dem n. S. Sed & nulli hominum Viatori, dum vivit & ſpirat, el Deus neget ad ſalutem ſuam auxilium ſufficiens, cui ſi co- Auxilium nemig oper ari velit . ſalutem ſuam operari poſſit, &— conſequi : eO ſu ſn ci ens e etiam caſu, qué peccatori, ex peſſimis & ſummè pravis af- quivis habet. d fectibus, moraliter impoſſibile ſit, retractare efficaciter ſuo Cslyin modo, & deteſtari peccatum ( quòè ſenſu intelligendi Scri- Cpemdn ptura, & PP. dum aſſerunt, homines peccarores deſpici, de- munba ſtitui, derelinqui, obdurari) ſaltem vires illi dentur ad aliud ier v. g. Præœceptum implendum, vel orandum; unde movea- Ubdulmi tur Deus ad danda dein auxilia majora, & ad immediatè poœe- GmeIh nitendum. Sane Scriptura, Concilia & PP. univerſaliter enduun Omnes homines ad pœnitentiam dum excitant, dum aſſe- runt, univerſaliter omnes invitari à Chriſto, aut dum com- maui mendant univerſalem erga omnes Dei curam & ſolicitudi- is nem, ad ſalutem quantùm attinet, hoc ipſo aſtruunt, homi- nnmeg, ni concedi à Deo auxilia ſufficientia ad ſalutem ad pœni- u tentiam; côm ſine his & illa fruſtranea eſſent, nec homo etien quidquam poſſet. Idque negare, ſi non erroneum eſt, ut n Vvult Z. Thomas Parte 3.4. 56. a. J. ſaltem minuùs conſentaneum 1,tAN eſt fidei, pietati & ſuaviſſimæ Dei Providentiæ, ut ait Suar. Vngde & ipſe Antichriſtus certiſſimò, at ſuâ libertate, futurus Ftiam ipfe fllius perditionis, & omnium hominum fſceleratiſſimus, Antichriſtus. Z gratià tamen non deſtituetur ſufficiente, quà, ſi vellet, ſalu- e tem conſequi poſſet „ & ab inferno immunis eſſe: etſi hoc futurum non ſit, quia non volet Antichriſtus. Quòd ſi Scri- Ptura 883 CoxNciO XLIX. Aenſura Peccatorum impleta: . prtura dicat, aliqua peccata eſſe ad mortem, pro quibus horta- Reſpondetur tur S. Joannes, uat non roget quis. I. Jo. y. 16. de quò multa Cor- Scripturæ, di- nel. hoc L. vel impoſſibile eſſe, ut quis pœnitere poſſit, ut ait Apoſtolus Hebr. 6. 4. Impoſſibile eſſe, ut lapſi poſt Baptismum centi, eſſe peccata ad AnrE ariraent; — u mortem: non Teparentur ad pœnitentiam. Vel eſſe peccata, quæ nec in yemittenda: hoc, nec in futuro ſæculo remittantur: ut Blasphemia in V. Conc. 7vo. Spiritum Sanétum: Matth. 12. 31. 32. intelligendum eſt, non u. g. C.6g. n. 5. de impotenti, ſed ingenti difficultate pœnitendi, quam de Peccato ir-non tantuùm communis modus loquendi, d uſitata etiam remiſſibili. S. Scripturæ phraſis impoſſibilitatis nomine explicat: ſic . Sapient. 1I2. 1o. & 20. ubi de Chananæorum malitiâ dicitur, tan. ti.ruam eam fuiſſe , ut non potuerit mutari cogitatio eorum in cternum . & tamen ibidem dicitur etiam, Deum dediſſe eis locum & Vulnera ad tempus, per quæ poſſent mutari à malitiâ ſua. Sic ea vul- mortem, quæ nera dicuntur ad mortem, quibus nulla ſpes ſanitatis ſuper- eſt: etſi ea de ſe curari poſſent. De quibus plura Theologi, Scripturiſtæ, & Controverſiſtæ. S. Thomas p. 3. q. g6. art. I. M. . P. Jo. B. V eiſs de Pœnit. Diſ. 3. S. 1. Sabſ. I. totâä. Bellarmin. To. 4. Con- trov. L. 2. 4 Cap. I. & à f. 17. Becanuse Operum to. 2. ſeu Opuſcul. to. .. ie. 9. cap. 4. d f. g70. de Gratia ſuſfic. ubi & Concl. I. 2. & 3. Deum dare gratiam ſufficientem etiam reprobis; etiam induratis & excoœcatis: etiam Gentilibus, qui nihil unquam de Chriſto audierunt; quà ſalvari poſſent, ſi vellent. NX Adhortat: dine & numero peccatorum rea, deſpera nunquam; cum & non detur peccatum, quod per pœnitentiam deleri non pos- utatur medus ſit, & quod non deſit auxilium & gratia ſufficiens: ergo per ad Peccato- rem, ut ſeriò ad ſalutem te, & in tui libertate arbitrii ſtat, num ſalvari velis, Vel utilibus: qui- damnari: utique prius voles? Sed ſeriò expende, quantùm bus? non ita temerè, quia liberè, rejiciendæ; tuo enim ſolius damno res agitur: quantùm debeas media illa, quibus ad miſericordiam inflectas Deum, non ita negligere. Securis ad radicem ponenaa, non joco, ſed ſerid agendum eſt. Quantùm, HZ te te, peccatis implicatam, oporteat memorem eſſe ſalutis tuæ, —— — Ehumili Eenendl, ete udit is, terri⸗ Kinobti elantes, unt bi⸗ Utio; por Emorten, em reloo nder gt⸗ meKi Mrtere,t Rudl Hn ee mtorg lenco tenibi⸗ Deii ltre aoen frun er krris t⸗ hompe⸗ (etoth, lerine 2 ſug ſirt indrce lee hhe r, fal⸗ Ller Ulde util Uatlas De le, uh/ Uhor us ſen ccc4 Aortem Gudicium Dei aggra vans mawime. 989 b, te humiliari, ad centrum terræ usque, ſub potenti manu Dei H tremenda, conſtanti prece exorare ejus miſericordiam; me- tuere Judicia ejus, qui in conſilis ſuis, juſti ſſimis & profundis- Min ſimis, terribilis eſt ſuper filios hominum, Pſal. 65. y. Omnium maxi- Peccata ad mé in obſtinaté & impudenter peccantes, in peccato perſe- mortem, quæ: N verantes, & committentes talia peccata, quæ præcit. I. Yo. y. 76. Vid. Conc. 67. undn ſunt & dicuntur ad mortem, uti ſunt: impœnitentia; obſti⸗ n. :. ti u natio; propoſitum perſeverandi in peccato quolibet usque m ad mortem, & quodvis graviſſimum, quod ob ſui enormi- enlu tatem vel conſi uetudinem, &ũ malitiam, ſuxta legem commu- dcimn nem, per gratiam, quam Deus ordinariè dare ſolet, eſt quaſi ed immedicabile, incorrigibile & inſanabile. Cernel- ibidem. Eum esen metuere, qui poteſt & animam & corpus perdere ingehennam. Matth. en Lo. 25. En media, quibus utaris, ut Deum propitium, ab eo- Cultus SS. & miie. due majores, reſurgendi & pœnitendi, gratias accipias: uti Bmæ V. ſalu- ralei eſt Cultus conſtans & ſincera devotio ad Sanctos Patronos, tis Ghrinendæ G de quibus ſapraà Conc. yé. anteque omnes ad tremendi Judicis Alum. Divini Matrem Virginem, Cujus tanta in Eccleſià Dei noſci- d tur eſſe potentia, à Filio liberaliſſimè & copioſiſſimè conces- ſa, ut & peccatores deſperatiſſimi, jamjam, de ſe, impletâ emütei ſuorum peccatorum menſurdà, & conſummata malitia, non in h extremis tantùm, ſed & poſt mortem, & ab ipſis Inferis, jam horum poœnas paſſi, ſuſpensâà ultimâ judicis Sententiã de- etn cretoriâ, ad vitam revocati, pœnitendo ſalutem conſecuti uni1 fuerint. V. Conc. z2. 2. 6. . Conc. 22. u. 9. Conc. 77. ni m. .âu7r. img Aliud falutis & pœnitentiæ obtinendæ medium: Operum Opera miſe⸗ E Ah miſericordiæ exercitatio in hac vit4 in futura enim, Nec Fi- xicordiæ. ie R der, cα oe miſericordiæ eripient à pœëna æterna eos, qui cum peccato n 0, tali deceſſerint. Concluſio eſt S. Thomæ, Sauppl. 4. 99. a. .) dtin valde utilis ad iram Dei leniendam, & ab hoc provocandas Neind gratias Dei efficaces ad ſalutem, ex eo Matth. y. 7. Beati miſeri- 64 corder, quoniam ipſi miſericordiam conſequentur. Sic Nabucho- donoſor Magnus, ſuprà memorati u. 4. Baltaſſaris Regis ſeu „ Auyus, ſeu Pater, (qui & ipſe ſummitatem ſcelerum fuorum Mechtl de Jud. extr. DTDuuu uun atti- –— R 890 CoxNcCciO XLINX. Aenſura Peccatorum impleta —— attigerat, menſuràmque impleverat, propterea Deo vindice olcm, in hoc mundo inter feras ejectus) jubetur peccata ſua ele- ſomo emoſynis redimere: Dan. a. 24. Eleemoſyna ab omni peccato, & d Marcel = morte, &ternâ, & ſæpè à præſenti liberat, diſponens ad impe- . Hee trandam majorem gratiam. Tobiæ 4. 1II. Cornel. dbid. Hiſtoriis ſir Caril plurimis compertum eſt paſſim, miſertum Deum peccato. mplilin ribus graviſſimis, hôsque ad pœnitentiam deduxiſſe, qui s pracl Obpera miſeèricordiæ exercuêre. Non nemini, ait S. Hieron. whrſin me legiſſe, malâ morte mortuum, qui libenter Opera Charitati exercuit elet,34 habet enim multos interceſſores; & impoſſtbile eſt, mualtorum prece non nlimnle⸗ ewalkiri. Epiſt. ad Nepottianum. Imè 8. Auguſt. L.. gl. de Cöivit. ſe neutn cap. 2z. ait, quosdam ſine eleemoſynà non poſſe ſalvari. Quæ anbe item opera charitatis, Animabus Purgantibus præſtita, be ſun pre ne intelliguntur. Ergo, Anima mea, Age, quod agi, & agen- yigonen dum eſt; ne à ſalute excidas. V. Conc. 23. Stat revocare gradum, reifn luperäsg, evadere ad atras. Virgil. Aſt hoc opus, hic labor eſt, planek i Mrir Pœnitentia. Heceſflarius. Præfertim autem ad Tabulam Pœnitentia Aunhtn confugiendum eſt. Sine quâ nullum abtuale peccatum poteſt re. ( 10 mitti in hac vitâ; ut verba ſunt S. Thomæ cst. p. 3. . 56. a. 2. No. (ltleg vit Deus mutare ſententiam, ſi tu noveri emendare deliétum, ait S. Aun- unim bbPbProl. L.. 2. in Lucam. V. Cone. II. num. S. & Conc. 66.n. 5. & . 2. &G& a H (Coy o. . h . r . ndn IX. Pro Concluſione adduco hiſtoriam, qu4 confirmem Nlleti dicta in utramque partem. Ea eſt de graviſſimo peccatore, „ Apoſtaſiæ Apoſtatãâ à Fide & Religione ſacratiſſimâ; ut videri poſſit, “ grande ſce- impleviſſe menſuram peccatorum ſuorum & numerum: (eò e- Kr Hus. ninm reſpicit S. Joannes præcit. per peccatum ad mortem propriè hinn 1 itelligens Apoſtaſiam, quàâ quis fidelis à Chriſti Fide & Eccleſii rotdn disceſſit, illamque malitiosè impugnat, aliéôsque ab illâ ad Mexit ſuum errorem traducere, & pervertere ſatagit: de quò & ed⸗ ad Hibr. 6. 4. & so. v. 24. Id quod fecit, de quò nobis ſermo e- * rit) ultimùm tamen in fine vitæ, ſpeciali Dei gratiâ, forſan , R poſtremàâ, neque aliâ concedenda, ſi eam rejeciſſet, uſus, re- lirtt, =2 ſipuit, ita ut ſuam pœnitentiam, & regreſſum ad Fidem Ca. Chri . tttftthbholi. dà — Alortem & judicium ODei aggrawans maAXimé. 991 Derinlc tholicam, ſeriò & forti animo, uti planè opus erat, ſangune ndk. ſuo & morte conſignaverit, ſuo modo imitatus exemplum 11 goeem 8S. Marcellini Papæ, de quô Breviar. Rom. z6. April. Lecl. y. e Sο . Hic eſt Bernardinus Cechinn. Floremundus Remundus Vir clariſſimus, olim Magni Galliarum Regis Conſiliarius nom ampliſſimus, Præſes Burdegalenſis ex Calviniano Catholi- eEE Ccus, præclarâ ſuâ Hiſtoriãà Memorabili de ortu, progreſſu, ac rui- n nis hæreſam XVI. seculi, Liäb. I. cap. . n. g. f. 32. juſté querlitur, a m refert, ε Monachorum clauſtris, & jam olim, & noſtro etiam tempore Apoſtatæ ſce- non complurer hæreticos prodiiſſe (quod quidem horum extremæ ma- ſetat & infe- Cu hitiæ, neutiquam Religionum Sanctitati imputandum eſt.) *. ie Nanquam hoſtis ille, diabolus, inquit, Eccleſiam acrins aut periculoſitar, etun qudm per ejusmod,; Apoſtatas oppugnavit. Nulla domus aut familia eſt Religioſorum, qaæ impias ejus manus & rapinam evaſerit. Enume- α rat dein quædam, quibus aliqua addo. Augaſtinianis ille ab- rSn ſtulit, Martinum Lutherum. Germaniæ & ſibi infeliciter, Matth. Lutherus. Reitm 26. 24. Natum Eislebii Saxoniæ An. 1483. 10. Novemb. vel ut nunzi, alii, 22. Octob. FHorem. cit. L. 1. cap. y. n. I. f. 19. Cœnobium Er- fordenſe ingreſſum A. 1504. Tid. n. .. f. 23. Sacerdotio initia- en tum 1507: à Caroloſtadio Theol. Doctorem creatum 1512. α 178. Octob. An. 1 517. Romanam Eccleſiam oppugnare cœpit, dein & Religionis Votorumque deſertor poſt annos 14. Mo- M. naſterii, ad rebellandum ſemper pronus, inconſtans: cit. cap.7. von . 7. f. 26. quintum Evangeliſtam ſe nominat, Tom. a. Jen. f. 1. Gnon Caroli V. Edicto Wormatiæ proſcriptus 8. Maji 1ar. quà die un⸗( natus Petrus Caniſius S. J. Noviomagenſis, toto orbe celebris. n Hor. L.I. c. 7a. à f.6z. Odio in Papam immortuus, & quidem ette morte repentinâ, cùm genialiter pro more cœnaſſet, apo- e plexia, ut putatur, extinétus anno ætatis 63. climacterico, 18. Febr. 1546. Eislebii, ubi natus. Plura de ejus infelici morte e . lor. im. Leib. 3. c. II. d f. 26 4. Cornel. in Apoc. 79. 21. F. 2⁵5⁵. ſene. Wα in 2. in u Petr. 2.12.f. 375. 2. B. Ex eodem S. Auguſtini Ordine Philippum DMZ ſe ibt Melanthonem, 16. Febr. 1497. natum Brettæ in Palatinatu Melanthon. Electorali Haidberg. Lutheri diſcipulus, Lutheranæ Sectæ ”UVUA; DdDwDuuuu2 AÄAnte- r ”“ 822 Coxcio XLIX. MWenſura Peccatorum impleta: Anteſignanus. Paul. Laymann. §. 7- Compoſit. Pzcis f- I. C. 1. n. 3. Con- feſſionis Auguſtanæ auctor: mortuus repentè 19. April. 1560. tat. 63. Vid. Florem. L. Z. C. 9. & L. 6G. G. I0. n. 4. f. II. Weprà Conc. 45. Bucerus. n. 3. E Dominicani Martinum Baceram, natum Argentorati (al. Seleſtadii) Patre judæo, qui & Virginem Deo dicatam, & Mo- naſterio prof ugam, ſibi conjunxit, & Lutherum æmulatus, inceſtu Apoſtaſiam cumulavit: primùm ſub Lutheri ſignis militans, non longè poſt cum Muſculo ad Sacramentario- rum caſtra profugit. Denique relictis Argentorato, ubi Pſeudo-Paſtor, & Germania, in Angliam ablit, metu etiam, ne à Carolo V. Imperat. devicétis Proteſtantibus Victorioſo, manus ſibimet injicerentur: ibi exacto triennio, Cantabrigæ docens Calviniana dogmata, mortuus A. 1I551. ætat. 6t. In ex- tremo conſtitutus agone acerrimos conſcientiæ morſus ſen- ſit, nec minus, ut in totãâ vitâ, uti & Melanthon, dubitare vi- ſus de iis, in quibus cardo ſalutis noſtræ vertitur, imò & de adventu Chriſti. Florem. LB. 2. C. I2. n. I. & 6. à f. 1rI. Iyz. Magnifi- ccè ſepultus, ſed cadaver ejus, una cum Pauli Fagii ſocii fui, effoſſum & exuſtum 21. Febr. 1557. Ex Sur. Nicol. Cauſin. §. J. Conr. Pelli- Ephem. Hiſtor. Franciſcani abſtulit Conradum Pellicanum Rubea- can. Münſte- cenſem, Theologum Tigurinum: & Sebaſtianum Münſte- litio profeſſus, abjecto cucullo Proteſtantium doctrinam amplexus, Baſileæ peſte obiit A. 1556. Lexic. Geogr. Phil. Ferrarii, To. 2. f. 256. Franciſcanus etiam fuit Julius Cæſar Burdon Scaliger. (vulgèò Scaliger: de quéô nomine Jo. Biſſelius S. J. Medull. hi- ſto, Aginnenſi Gallo, ſi venditante, neminem ſibi quidquam ob- jicere poſſe prater virtutem, quam objector non habeat, nulliurq; ſibi conſèumeſſe, cujiss apud hominer pudere debeat“ ſcribit tamen, quon- dam fuiſſe Franciſcanum, ziq, Sootiſticam hau ſiſſe diſeiplinam id eſt, poſt Tirocinium) inde verò propter ineffabile quiddam, nemini de- toetum abiiſſe, poſt relistam deniq; cucullum ad ſaculum rediiſſe, uxi⸗- ea,, puta, jam ætate gravem, ut Abraham Sauræus lgla, S Aen „ ſtor. Septenn. 2. ad Ann. Iö6og. dà f. 52.) teſte ſuomet filio oſepho ju- errr. Mr ni bilem / en ſuan, ne tan lrie na Aiticdemm ſce pariter oribus in ulae⸗ le ſecum inte EEtat Eörde Rwn yenr le,. Culnmut tiounn n delr. eibnon üplirn Wlhen Hnm. rus. rum Ingelheimenſem. Tubingæ in Franciſcanorum Soda- Iimnglli ſecudh lmme an bDd fſeiqve wtatum knigue ba. Wa Gunr At iden⸗ n W Morkem Iudicium Dei aggra vans maximb. 2393 ,nò E. Agen mihi à f. 9. prodit, & quidem Virginem Aginenſem e nobilem tredecennem, cùm ipſe pene ſilicernium jam eſſet, ma- 1e trem ſuam, & qua liberos complures ſuſtulerit“ quæ, ait Biſſel. f. 53. enmid nonne notam generi, nonne ruborem ingerunt? & tamen prædicantur, Unn at glorieæ materiee. De hoc verò filio Joſepha, qui patre peior, unain addit idem fol. Sa. Joſephum ipſum, à Patre Catholico, catho- Im liceè pariter educatum, ferebant; Clerici quoque coron tene- Nmmh rioribus in annis inſignitum; à pravæ, poſthæc, opinionis enmmd vedagogo depravatum, ad Calvini ſectam transfugiſſe. Aquâ nnkh demum intercute difffuens Lugduni Batavorum periit 1 6 ,ösqw ndti DNH. 271J. Jan. &tat. 69. E Carmelitu, Petrum l etum, Bernenſis Ditio- Viretus, nis, qui una cum Calvino & Farello Calvinismum in Sabac“ zdh dia & vicinis Regionibus diſſeminavit: & Petrum Richerium. Richeriuns. enide Florem. L. . C. 15. n. 2. f. 277. Ex S. Brigittæ ordine abduxit Joannem Z n,niarn⸗ Oecolampadium, Winsbergenſem Francon. Ducem Sacramen- checolampa- tuie tariorum, qui deſertaâ Keligione ad Elivvinglium tranſiit, &, ut ille Ti- ius: „Mi guri, ita hic Baſileæ , velut Taln SDeden Rbi conſtituit. De güh ejus morte infelici, obitaà Baſi eæ unicõ tantum menſe poſt DZwinglium, variè ſcribitur: certè deſperata, mala, & peſſima uNH fuerit. Florem. L. 2. C. 8. num. 9. & 10. à f. 133. ubi variæ ſententiæ Hl Uun Mint referuntur. E D. Bernardi Ordine, Thomam de Thielt. E Capuci- Thom. de e norum Cehult, deteſzabilem illam hominem Bernardinum Occhinum, Lhielt. metan de quòô hic potiſſimùm ſermo. Ex Carthuſianorum ſolitudine, „ESιμ Perrum Vermilium, Florentinum, ſeſe arroganter vocantem Petrus Mar- uI Martyrem, protraxit, ex Italid cum Occhino transfugam in Hel- tyr. vetiam: qui & ipſe nullas magis ardens puellas, quàm inchu- ſas, Deo ſacratas Virgines, ex his primam ſibi uxorem duxit, iakn, eâque defunctà alteram. Tigurinorum pertæſus, Argen- . 4 4 toratum, & hinc in Angliam cum Bucero & Occhino abiit, 4 N9 denique Iiguri, amoribus laſcivis ſuæ immortuus, obiit mn AQ. 1562. Florem. L. 3. C. y. n. 2. 7. & 6. Item L. 6. C. 6. n. 4. à f. 120. Vt Ten multos alios ejusdem notæ taceam, ait Florem. quorum ali- R il Nn quos refert L. I. c. 7. f. 32. & L. 2. c. 2. . 6. f. 16 4. Sed & Bernæ, „ ait idem L. y. c. o. num. 3. f. 29 apud Helvetios eo tempore UCunun z (A. 1536.) 394 Coxcio XLIX. Menſura Peccatorum impletaa: ([(A. 15 36.) Synodus celebrata narratur, in quâ Trecenti ferme aaanen excucullati Monachi, mare S8. Pp. in Nicæno Concilio con- ihony M. ſediſſe dicuntur: credo maglis, ut fœminam quisque unam apwuit ſibi conquireret, quàm veritatem. Adeo doemon Ppræcipué en, Gal⸗ Religioſis inſidiatur, ut Eccleſiam Dei vexet: quod usque in (665. ſoanni noſtra tempora facit. Vid. Bellarm. To. z. Præfat. f. 1495. & 10. 7. Kgrn Chronol. ſol. 234. Sed neque Sacerdotio ſæcularium parcit: migve, 49 Zwinglius. Hinc abſtraxit Vdalricum Zwinglium, Helvetum, Canoni- lniue itd cum Conſtant. Tigurinorum ſeductorem, Calvinianorum Ctenii Patriarcham & Anteſignanum: Anno 1531. in bello, Catholi- t cis Victoribus, cœſum ac crematum: hominem, tum vehe. (Etunſ mentis & fervidi animi, tum indomitæ libidinis, ut qui, ob min pruritum carnis, cælibatum, ut ipſe fatetur, nullo modo eheebbli ferre poſſet. Hlorem. L. 3. c. 3. & c. . Cornel. in 2. Petr. 2. 14. f. 351. (ebig benn Calvinus. . D. Talis Joannes Calvinus Gallus Noviodanenſis, natus (hkanani 10. Julii A. 1509, Patris diligentiâ antea Sacellanus Eccleſiæz bene Cathedr. ibidem factus (non Canonicus) etiam curam paſto- leim ralem in proximo pago adeptus: anno circit. ætat. 22. de So. (mammn domia infamis, de quéô conſtat ex Actis judicialibus, Novio- uung duni convictus, & per ſententiam damnatus, & publicè ex- ünI urendus, niſi ad preces Epiſcopi, pœna ignis fuiſſet commu. Wne tata in ſupplicium Virgarum, & ferri candentis in tergore Wintih uſtulationem. Wapr. Conc. 27. n. 2.cit. Gonzalez. eX ibi citt. Hlorem. omdute L. Z. c. 8. & 9,: & ſéqq. Zwinglii Diſcipulus initio: denique mor- cſt N tuus morbo pediculari 27. Maji 1564A. blasphemias inter & Ierer c ren ,Caroloſta: Micol, (außa. Talis Andreas Bodenſ?cin, à Patria Caroloſta- at, Wee. irus. dius Th. D. Archi-Diaconus Wittenb. qui & primus & Luthe- ninn ”MM ri diſcipulis & ante Lutherum, uxorem publicè duxit, quin Cncionnn & Wittenbergenſes ſingulari, ſacrilegas has nuptias, & ad eunchn eas accomodatàâ Miſsâà celebrârunt. Adeo novi iſti Luciani 1to impuri Deum, ſacra, & homines ludibrio habent. Florem. iinictir L. 2. C. 2. uhi num. 6. f. az. Epitomen ponit Miſſæ hujus Nupt. olin Caroloſtadii. Denique Lutheri acerrimus inimicus Primus Dl Sacra- ello, Catet tun. isi Do, 6 — Menis,d nseltet atannl. 1.. l, s As Me e⸗ Uide iian “” Mortem & Iudicium Dei aggravans mawimd. 895 Sacramentariorum ejus temporis, Zwinglii ſocius. lMem L. I. C. I0. n. 3. Mors Cornel. in 2. Petr. 2. I. F. 266. à damone abreptus non comparuit. Talis denique, omiſſis omnibus aliis, Theodorus ee Beza, Gallus alter Calvinus, & hujus ſucceſſor, natus 1519. Beza. F. S. Joannis. Ejus vitam, mores improbos jam à juventu- AIH te, & grandia ſcelera, adulteria, furta etiam ſacrilega gravis- ſimàque, Apoſtaſiam, alienæ Vxoris abduétionem, mortem denique vitæ ſimilem, obitam 3. Octob. 1605. deſcribunt Florem. Lib. 5§.C. z. Jo. Biſſel. S.]. Septennio, I. à f. 322. En hæ- reſis; Iti ſant Patrei tu; ut nimium quantùm mirum ſit, tan- tos & tam ſceleratos Impoſtores & Deformatores admiſſos fuiſſe, auditôsque, in tanto vitæ æternæ negotio ſummo, ir- reparabili. E. Cornel. in Ep Canon. Iind. E. Heæreſis. Sed adoOcchinuum deniq;. Bernardini Occhini, ait aciuch. Caſus profectò dignus Bernardinus eſt, ut amariſſimis deploretur lachrymis. Is transgreſſus eſt Occhinus ce- à PP. Obſervantium Religione ad Pp. Capucinos, qui vitæ dehertifnus in auſteritate, continuàâ pœnitentiâ, modeſtiâ, rigore, habitu, iolo. eir⸗ Conventuum qualitate, & ſanctitate morum, Seraphicum?““ Patrem S. Franciſcum ad vivum exprimunt. Ille, homo e- rat ſummæ prudentiæ & ſagacitatis, conſpicuis ornatus mo- ribus, in negotiis pertratandis exercitatus, & in exteriori- bus tantàâ honeſtate compoſitus, ut fanctitatis famam ab omnibus fere meruerit. Concionatorum ſui temporis nulli Eengen ceſſit. Majores Baſilicæ, quæ in totâ Italia celebres erant, msim perſonarum numerum capere haud poterant, quæ ad æmu- 6Elnd lationem excepturæ Concionis confluebant, ſed neceſſe e- de rat, tabulata erigere; nec facilè exprimere licet, quantum mstlun fructum collegerit, & quot peccatores etiam maximos, dui concionum fuarum efficacia, ad meliorem vitæ rationem i,HGd ineundam perduxerit. Peruſii cum E Suggeſtu diceret Anr- Elnn n0 1540, tantùm effecit, ut omnia extinguerentur odia, & inimicitiæ alongiſſimo tempore inveteratæ. Neapoli pium rſene quoddam opus cùm commendaret, ſtatim quinque millia NaskaqI Scutatorum aureorum collecta ſunt. Sæœpius accidebat, cum . 396 CoNcIO XLIX. Aenſura Peccatorum impleta: cum Eccleſiæ & tabulata in ipſis pro Auditoribus erecta, ho- mines capere non poſſent, utplurimi Eccleſiæ tectum con- ſcenderent, & effractis tegulis perorantem exciperent. Omnes Principes, omnes Respublicæ, Vrbes omnes ipſum pro Concionibus expoſcebant, & ſæpè, ut obtinerent, ad Pontificem recurrere debebant. Non una, ſed & alterâ vice ad Generalatum Patrum Capucinorum eſt evectus; & pri- mà quidem vice Ordinem tanto zelo vexit, & tantâ pruden. tiâ, ut per totam Chriſtianitatem nemo ipſi par eſſe in gu- bernandi induſtriâ, doctrina, Concionibus, & vitæ ſanctita- Superbià te, crederetur. Hucusque omnia bene. Vbi ſecund vice hæreticus fa-Generalatus adminiſtrationem obtinuit, longè aliter ſe ges- ctus Eccli. 10. ſit; in hæreſin enim lapſus eſt, hæreſin docuit, hæreſin con- wa Catholicis afflictio, & eò major apud heæreticos lætitia. Viri tanti tam grandem lapſum ſuperbia evicit. Wperbia communis omnium hæreticorum mater, ut dicit S. Auguſt. L. de Ofh. Paſt. cap. S. à vera fide exortem præſtitit, ait citandus Bove- rius Anno IpaI. n. 19. Eàâ inter obſervantes adhuc degens, jam Generalatús Provinciam ambiebat, quam à Pontifice extor- quere conatus, ſed repulſam paſſus eſt. Sed & ipſi familia- Commer- re commercium fuit cum Hispano quodam jurisperito, cium cum Joanne Valdeſio, hæreſi contaminato; præterea peſtiferos Lutheri & Calvini libros percurrit, & ex illis venenum hau- hæretico. 4 rrrr Coremnhat ine lat poſtatt ubuit, ad (duinusthe s penin lgiosi, u Militzr vet (tan, Mo, en an woCe columd cionatus eſt, & denique dimiſſo ſacroſanctæ Religionis habi- tu, multis jam annis Monachus, Gebennam conceſſit turpi- ter. Caſus ex quò graviſſimum ſcandalum ortum eſt, ſum- Purmympn wai0. fonitone hnr e Nues I N Non II lungnh dinnnch echio ibro- ſit. Paciuch. Taceo plura, quæ referunt citandi; ne hic loci MAl corum. longior ſim. Et hæc quidem Apoſtaſia; quâ non ſolâ, ſed umd dn inſuper grandium dein ſcelerum magno numero peccati ſ,ſel ti menſuram implevit: de his, ut inde in fine eluceat infinita linig, Dei bonitas, tantum peccatorem à pœnitentiâ non rejeciſſe. - “ Genevam X. Gebenna, ſeu Geneva Allobrogum Metropolis ad Dc fugit. Rhodanum & lacum Lemanum, Vrbs aliàs clariſſima, ſed Nitch, proſtitutæ famæ ex eo, quèòd impiiſſimi Calvini, quem Pa- , ln ſtorem litle⸗ . etea hinc latè cum omnium piorum gemitu, diſſeminati, nutrix & Apoſtatarum aſylum Occhinum admiſit, & aliquamdiu habuit, ad æmulationem etiam Bezæ. Quis jam nunc Oc- elgiondn. Oncelltt twmechi Nens Ai Sm!, 4 „eG Pore⸗ A. Mliortem & udicium Dei aggra vans maximè. 897 ſtorem habuit, eum ſequente Theodoro Bezàâ, & Calvinismi, chinus: heu probrum hominis Chriſtiani, irreligioſi! Vitia Occhini I ejus plenius enarrat Florim. Remundus: Poſitâà ſuâà veſte Re- ſcelera enu- ligios?, quæ eum hactenus honoratum fecerat, & aſſumpto merantur. militari veſtitu, puellam juvenculam, ſpe Matrimonii in- eſcatam, ſecum abduxerat, Matrimonio dein contracto, ut hoc nodo, cum hæreſi & perditione, Gordio, ſincerum ſe Apoſtatam probaret, more ſui ſimilium, quanto ſacrilegio, nérunt Catholici. Illam miſeram horribili Dei judicio, ca- ſu collum ſibi fregiſſe, ſcribit idem, hujusmodi Apoſtatarum Paranymphus, Beza; ſuſpicantur tamen non pauci, exitium hoc ab ipſo Occhino uxori fuiſſe ſtructum, ſed ab accuratio- ri inquiſitione ceſſatum, quòd ille nondum Arianum ſe pro- feſſus, bonum in Chriſto fratrem ſe adhuc ſimularet. Et- enim per Germaniam in Poloniam abiens, ex Calviniſtà pau- lò pèſt Arianus factus, Poligamiam Chriſtianis licitam, & licere plures habere uxores, docuit, & Scripto, Sigismun- do II. Poloniæ Regi dedicato, & Cracoviæ pro Concione publicè jactato dogmate. Vrbe non multò pòſt cedere, & in Tranſylvaniam auffugere coactus, ibi diabolicus hic Apo- ſtata Dialogos aà ſe ſcriptos edidit; auſus dicere: Nallibi ſe re- perire, vel Spiritum ſanttum, vel ervatorum noſtrum, Deum appellari, leq, ad Monaſterium redire, quàm iſtorum ſententiam comprobare, malle, & Dialogo a. Philofſophum introducit, contra Spiri- tums.S. diſputantem, ubi inter alia dicit: Chriſtum, Deum non 1 . 2 22 3 eſſe, ſed tantàùm Fzlium Dei: quia verò idem ſupra cateros homines à Deo amatus & honor atus ſit, humand quà dam adulatione & Monacho- rum inventione Deum appellatum. Et enim Maria ab eidem Cælo- rum Regina, Maris Rtella, Angelorum Domina, per adulationem voce- tur, ita Chriſtum ab illi Patri coæternum, nalem, conſubſtantia- lem. En ex his pennis Orcinum Corvum! Talibus infinitis XXXXX Atheis- Mecht! de Jud. extr. E 398 CoxNcio XLIX. MWenſura Peccatorum impleta: Atheismis infamis ipſius Catechismus, anno 1550. recuſus, ſcatet. Hæc doctrina Occhini, & vita. Calvinus ipfe, qui eum initio Genevæ unicè amabat, & magnifaciebat, in Præf. de Perfidis Gentili (Valentini, ob hæreſin ab ipſis hæreticis Bernæ capite plexi. Bellarm. Chronolog. circa annum 1192.) Oc- chinum apertè dicit Arianum, & Anti-Trinitarium, qui tan- dem peſſimus Iypocrita fuit deprehenſus. Beza verò vocat ſcelera- tum ſcortatorem, fautorem Arianorum, Jeſu Chriſti & Ec- cleſiæ irriſorem: ſic ulciſci ſe volens de Occhino. Hæc & plura Florim. cit. L. 2. cap. . à f. 2227. & Liüb. a. C. §. n. 2. & 3. ubi: Arianismum profeſſi: & præ cœteris miſerabilis ille Bern- ardinus Occhinus, qui ad eas (Poloniæ & c.) Regiones pro- fectus, quaſi nulla hactenus veræ Religionis fuiſſet notitia, novos Canones Eccleſiæ Chriſtianæ (quorum exemplum Francofurti Anno 1552. impreſſum vidi) promulgavit. Elorim. F. 37z. En, Deus bone! in quantam hæreſum ſcelerumque Voraginem abierit Occhinus, Deum deſerens, ſibi reliétus, à Deo derelictus. Quis non putet, eum numerum & menſu- ram peccatorun ſuorum impleviſſe, malitiam conſummâſſe, ſibique vel maximè mortem & Judicium Dei aggravaſſe? de quô addo e eodem Florimundo cit. L. 3. C. y. n. g. & id notabile: yViſio mirab. Non multèò pòſt Bernardini apoſtaſiam, ſanéto cuidam homi- de Occhino, ni, Patri Joanni, Hiſpano natione, Conventũus in Calabrià Re- facta. Joanni ligioſo, Deum in ſylvà Bellimontenſi deprecanti, atque in- Capuc. dein- ter alia Occhini peccatum & apoſtaſiam deploranti, fervore orationis extra ſe rapto, Jeſum Chriſtum apparuiſſe, ſic di- centem: Dic Generali tuo, & bono ſit animo; neq enim unquam me de Mar- tyri. Congregationem hanc deſerturum, quantüper illa ſe intra regulas ad ſervitium meum ordinatas continebite Caſum verb Senenſir illius ideo 2 me permiſſum, ne reliquum gregem inficeret. Eadem Viſio eidem in Sylvâ ad Foſſam Sempronii ſeſe obtulit: poſtquam in- credibili Domini & Magiſtri ſui ipſum inviſere dignati in- cenſus amore, ex Generalis ſui conſenſu, in Indiam navi- gavit, ubi prædicans Jeſu Chriſti Evangelium, ad ipſius “ Eaget 10 2 e. gemmplum nann ade II. Via Nechini as s hine! betit. Bor ſcimm, henn eſus (enn ſ, rr. Puna (öravor wumed Mniercont nin uiry ururu (Smie ns Octin leianten REEN Doriorun! lenborer UnIn ei rervtn 20iiun meſd KARNN Poreüns Nremike enm mort Were int hturpem Er mnor r n Mortem éo ſudicium Dei aggavans maximd. 899 h exemplum, una cum ſocio cruci fiit affixus, Martyrii co. nfegl ronam adeptus. ”l XI. Videamus jam nunc, poſt menſuram peccatorum Hl Occhini confertam, & coagstatam, & IJupereffluentem. Luc. 6. 35. um ſl (quis hinc finem bonum ominetur?) quàâà morte defunctus un fuerit. Bonâ: ad ſtuporem: (ut com betur altera pars, e, qicta num. . & 5.) idque Dei miſericordiaâ, quæ ſuper omnia fuCtRE opera ejus. Eam adnotat Paciuchelli in gonam to. I. Lelt. 27Z. “ chnno EV. „. n. 29. f. 525. e cit. Boverio Martin. Cochem, Capuc. Cen- Tii turid 1. Hiſter. De eo ſcribit March. Hort. Paſt. tr. I. Lect. . prop. 3. iislek f. 1z. eum ad Calvinianam Religionem fugiſſe, indignatum, Regom ſe fruſtratum Epiſcopatu Florentino & Cardinalatu. Mo- lemn nitum ab aliquibus Catholicis, ſuper perditione animæ ejus m em miſericordiâ motis, reſpondiſſe: Quid me vultis facere? habeo Upenit“ uxorem nunc & liberos; non poſſum eos abjicere:? hi cauſa erunt meæ Kelerum Aamnationi. Franc. Coſterus S J. P. 2. Domin. Sexag. Conc. 13. J. I 7. R. I. tn FfF. yS“. Simile ſapra Conc. 42. n. 3. Beatior tamen mors, etſi vio- Oechinus in muIS lenta, Occhino, ſuummet contra judicium obtigit. O Deum norris arti- mum, miſericordem! Compendio notat cit. Paciuch. Nolo tamen, culo rolipi- iagt inquit, id filentio præterire, quod cum ſolido plurium teſti- Pulis ſuis, us.- ündh moniorum fundamento ac probationibus irrefragabilibus Ma gilla⸗ adn idem Boverius aſſerit; nempe Occhinum in extremis conſti-ts, pugioni- vCAI tutum reſipuiſſe, peccata Sacerdoti Catholico ſacramenta- bus confos- i,uu liter expoſuiſſe, ejurâſſe hæreſin: Primatum Eccleſiæ Roma- ſus. ni,en næ Diſcipulis ſuis demonſtraſſe, & ſolam Fidem Catholicam il, veram eſſe, dixiſſe; ac tandem pugionibus interfectum, pro u“ fide occubuiſſe. Rem verè ita geſtam narrant, alt Zachar. Boverius tom. 1I. Annalium Capucin. Dum Occhinus Genevæ in eGKW extrem fere ſeneétute vitam duceret, in Fraviflimmun tan- dem morbum incidit, ex quo cùm vitæ ſibi periculum im- minere intelligeret, gravi Conſcientiæ ſtimulo agitari ⸗ ge pit, turpémque à fide apoſtaſiam atque hæreſeg ber c / Öi citer annorum ſpatia verbo ac ſcripto ab eo paſſim ilsmi⸗ ,A“ natas, quarum jam pridem, Deo intus arguente ac illtuuni- =2 — 900 CoöONcCIO XLIX. MWenſura Peccatorum impleta: nante, illum pœnituerat, animo revolvens, præteritum ſce- lus graviter deplorabat, atque animo integréè deteſtabatur. Deus autem, qui dives eſt in miſericordiãâ, tam ubere ac co- pioſo gratiæ ſuæ dono illius mentem pervaſit, ut accerſito per familiarem quendam ſacerdote, qui non longè ab eâ ur- be apud Catholicesgnimarum curam gerebat, eidem plenè ſcelera ſuâ confeſſus fuerit, & ad Eccleſiæ Catholicæ gre- mium ab eo recipi poſtulaverit. Sacerdos verèò, cui Occhi- nus haud ignotus erat, quanquam ille Pœnitentiæ Sacra- mentum non negaret, hæreſes tamen, quibus fidem Catho- licam publicè impugnaverat, publicè quoque ab eo revo- candas eſſe, monet: id Occhinus oppidè pollicetur, ſi è mor- bo convaleſcat; ſin minus, id ægrum apud diſcipulos ac cœ. teros, qui ad illum, viſitationis caus4â, confluerent, præſta- cepto, atque ad Eccleſiæ Cathol. gremium revocatus, cùm ſacro quoque Euchariſtiæ Pane refici poſtularet, Sacerdos lummum tum vitæ, tum Sacramenti, periculum metuens, illud quidem adminiſtrare recuſat; veruntamen ægrum il- lis Auguſtini verbis conſolatur: Créde, & manduciſti. Hoc modo Occhinus Deo atque Fccleſiæ redditus, cùm hæreſes, quas ſecretò apud Sacerdotem abjuraverat, atque animo in- tegrè deteſtatus fuerat, palam quoque apud alios damnare vellet, adventantes ad eum diſcipulos, ut illi viſitationem impenderent, his primo quoque tempore verbis affatur: Ego quidem, amici, poſt meum in hanc urbem adventum, multa publicè docui, multa in ſuggeſtu prædicando pro- poſui, multa privatis ſermonibus monui, quæ modè ani. mum acrioribus ſtimulis pungunt, & conſcientiam exulce- rant: hactenus luſimus, ſeu potiùs deluſimus; dum vege- tior ætas, odium, ſimultas, ira, furor, inſanâque cupiditas, quæ mentem occupaverant, regnum in animo obtinerent: at jam ſatis profetò, ac nimium luſum ac deluſum eſt; ſeriò mihi agendum vobiscum, quùm provecta ætas, ac jam ſenio con- — — Gnkeltag Wrbus in⸗ tonemm det, uder Umorigin Ottaleta! n ce Leclelian, honlicl, en elni grlsfi (e NDns Oencver imearre turum. Abſolutionis itaque beneficio hac conditione ac- ſeralrtiten, ncueconn Umlanlar annentn⸗ atpceloſe Gaende AMhenenr uandm (gnen,ol (untcen “ ettenem, (erneder W mod Eenſhlodn Mitatem ibug he linng er ns cu nnik er kl Et. nndenen , e lanada nberin (cholan 3 etcie l I 1 . 1 4 8 5) I (eran atwo⸗ ſahnnen weremne ret, Att om mers Umenem 1 4 73 . 6 AWen ad Hiikrnud etbis 1 n 00* kalel S5S 3 atque illius ponnitentiam ago in cinere & favilla. Q obrem quæcunque adverſus Catholicæ Eccleſiæ doctrinam, hæreſum retractationem, Mortem & ſudicium Dei aggravans maximb. 90 confecta, quùm vitalis hujusce lucis umbra declinans, quùm morbus ingraveſcens, ac propinquam mihi corporis diſſo- lutionem minitans, quùm mors denique, quæ haud procul abeſt, ludere ac mentiri vetat, animumque ad veritatem, ac ſuam originem revocat. Fateor, charifſimi, Deumque im- mortalem ſceleris mei teſtem appello, diabolicâ me tune fraude circumventum fuiſſe, cùm Catholicam ac Romanam Eccleſiam, quæ ſola vera Dei Eccleſia, & incorrupta Dei ſponſa eſt, deſerui, atque utinam, quæ mihi nunc veritas elucet, eluxiſſet, ne tam impiæ defectionis facimuis unquam aggreſſus fuiſſem. Scelus tamen vel ſerò tandem agnoſco, à me aut verbo prædicata, aut ſcripto prodita fuere, haud vereor fateri, falſa omnia atque hæretica fuiſſe: ac præſer- tim, quæ contra Divinarum Perſonarum Trinitatem, & uxo- rum ſingularitatem, veſano ſpiritu ductus, conſcripſi: his cuùm ego fucatis mendaciis ac commentis vos hactenus in- cautos deluſerim, jam ſupplex à vobis veniam poſco, erro- res ac mendacia retracto, vôsque etiam atque etiam rogo, ut quem errorum doctorem hactenus habuiſtis, minc ve- ritatis magiſtrum ſuſcipiatis, & qui errantem, ac falſa do- centem, olim ſecuti eſtis, modò vera loquentem, & ad anti- quam fidem & Eccleſiæ Catholicæ, velut matris ſinum, re- vertentem, ſequamini. Obſtupuere diſcipuli, novum hunc & inexpectatum Magiſtri ſermonem audientes, cùmque eum ob morbi potiùs malignitatem delirare, quàm ex proprio ſenſu loqui, arbitrarentur, meliorem illi ſalutem ac incolu- mitatem ominantes, diſcedunt. Eadem prorſus & cœteris, quibus hæreticam doctrinam publicis ſermonibus propina- verat vehementiùs perſuadere conabatur. Hoc pacto Oe- chinus cùm indies magis animo confirmaretur, cùm pri- mum priſtinam valetudinem recepiſſet, ach publicam ſeſe atque errorum Palinodiam ac XXX XX 3 Quam- damna- R R 1 902 CoxNcio XLIXY. Menſura Peccatorum impleta: damnationem parabat. Interea diſcipuli frequentiùs ad illum redeuntes, cùm ſerio loquentem, eadémque illis ex- hortationis verba ſæpius refricantem audirent, rem ad Vr. bis magiſtratum deferunt, Occhinumque violatæ fidei cri- minis accuſant. Nova res Vrbis rectoribus viſa eſt, graviꝗ; animadverſione digna. Quamobrem inito conſilio, lisdem diſcipulis mandant, ut Occhinum iterum in lecto conveni- entes, ab eo diligentius intelligant, num, quæ ſæpius de fal- 834 illorum doctrinà, & Romanæ Eccleſiæ veritate dixerat, ex animo confirmare vellet: tum ſi propoſita confirmaret, ſtatim interficerent. Pergunt diſcipuli Magiſtratui ob- temperantes, Occhinumque ægrotantem convenientes, ipſius animum de propoſitis rebus accuratiſſimè explorant. At his Occhinus, uberiori jam è& cœlo virtute ductus, ea dem, quâà ſæpiùs, conſtantiâ, ante dicta aſſeverat: quare illi mox arreptis pugionibus, quos occultos geſtabant, in lecto jacentem, & manus ad cœlos tendentem, confodiunt: Alii vVerò eum Magiſtratús edicto, extra urbem raptatum, lapi- dibusque obrutum fuiſſe tradunt: Hæc de Martyrio & Con- Verſione Occhini viſum eſt excerpere ex Boverio, fideli, Annalium Capucinorum, ſui Ordinis ſcriptore, qui dein ibi- dem, addit teſtimonia irrefragabilia. Et hæc quidem tan- ta talisque converſio Occhini, certè lachrymis & orationi- Concluſio bus à PP. Capucinis, pro ipſius ſalute fuſis, adſcribenda eſt, Concionis: & præſertim illis, quas ſanctus & religioſus Frater Bernardi- Ciäm metu & nus de Aſti tam copiosè ſparſit. Hinc an miremur potiùs tremore ve- . hominis malitiam, gravémque, in profundum, lapfum, ac operamini. AA miſeriam animæ, an Dei Miſericordiam, quã tales Caſus in Pbilip, 2. 12. Cautelam aliorum, ſuo inſcrutabili judicio, permittit, ne pPeccatis peccata accumulemus, ad plenam usque menſu- ram: Cum tam enormi ſcandalo lapſorum, rara eſt conver- ſio, vel hanc occultam ſæpe Deus vult, & hominibus in- cognitam, uti Salomonis, de quo Cornel. in Eccli. za. 22. f. 97. B. Mechtildem ſub ann. Dom. 1300. habuiſſe hanc revelatio- “ — hetn: Ng Cu Domini Pultum, 4 Vit nnien. ſtere, cs Auit n ſonlin,4 Uen Keurmni tnuſ leti d M: llm, Mrl. Epoil (0I. (lui (li lechd Dich, gh4 Herun⸗ lutup Mebe ſln ſennns %ρ n l. ſit nem: ternle. 1 I. . ⸗ elhene E R e 1 3 N foc e ine; ſac. e 3 4 G e Cdis, 1r:, ate bant, inkel * odiunt: 4 tunn 1 hunfton. Neri, Al,/ Cicind. henm nerbel 4 permnthi⸗ , N eglen N 1 ; e S 5 Nl 1LN Cinde? ?àͦ́́ðVͤ Mlortem & 'Tudicium Dei aggravans maimbd. 9003 nem: Rogata, inquit, à quodam Fratre, Dominum in oratione re- Quid de ſa- quiſi vi, ubinam eſſent animæ, Samſonis, Salomoni, Origenn, & Trajani? lute Samſo. Cut Dominus quid pietas mea cum anima Samſonis egerit, volo eſſe nis, Salomo- ignotum, ut homines ſe de inimici ſuis ulciſci, amplius pertimeſcant. nis, Origenis, . 5. 5 . . . 5 T . a! . 3 Duid miſericordia mea cum animä Salomoni fecerit, volo hominer rajani? De SSamſone latere, quatenus carnalia peccata ab hominibus magis devitentur. rehy ,, 32 Duid verò benignitas mea cum anind COrigenis eſfecefit, volo eſſe ab- Cornel. ibid. ſconditum , ut nullus in ſcientid ſua confidens audeat elevars. Dus verò de animâ Trajani liberalitas mea juſſerit, volo homines ignorare, quatenus fides Catholica in hoc magis extollatur; quia hic licet omni- bus polleret virtutibus, Chriſtianaâ tamen Fide ac Baptimo caruit. Vid. S. Thomas FP. 3. 4. 5S6. & Suppl. q. 99. art. . Cornel. à Lap. in Authores in Matth. 23. 32. In Proverb. §. 29. Ceneſ. 17. 16. Ie I. Theſſal. 2. 16. Materiam le Deuvter. y. 9. f. 943. Jo. Bapt. Saint-Jure S. J. De Cognit. & iſtam. Amore Servatori Jeſu Chriſti Lib. 3. p. 2. C. 9. ſect. 3. 4. & y. (ubi de graviſſimo lapſu clariſſimorum Virorum. Jabodz Dom. 42. Epiph. d fol. 6o. Paciuchelli de Patient. LD. y. C. 4. f. 7o 3. ſaprà Conc. II. n. y.) à fol. aov. Et in Medit. de præcip. & graviſſ. Veri- tatibus Fidei, BEiäà Purgat. Medit. Ia. à fol. 119. Georg. Stengel. de Judic. Divin. to. 4. Cap. 5p. & Lib. 3. Exempl. cap. 2. n. Io. & 11. Leeopold. Mancin. de Paſſ. D. Lib. 9. Diſſert. 3. Puncto I. Mor. Doctr. p. f. z67. & ſequ. Bellarm. Card. to. g. Controverſ. Lib. 2. à cap. g. à fol. 22. Matchi. Faber Domin. 22. Conc. 2. Joſeph. Speranza, de Orat. Pundto 2z. De in, què Dei Miſericordia abu- tunture à f. z2. Wencesl. Schwertfer. Conſilio & Iuduſtri? z3. Frultu belli contra Deum ſuſcepti 3. G. 9. fol. o4. Franc. Arias, Theſauro ine xhauſto, to. 3. tr. 9. cap. 39. toto, à f. 262. Jaco b. Ma- ſenius S.] Duce Viæ, ſeu Eercit. Sirit. Diei 3. Medit. z. Punét. 3. ²⁹ f. 158. Procopius Capucin. Prædeſtinat. Diſc. 9. 12.13. I2. I. & 16. Calamat. Audtar. in Sentent. E. Peccatum Pænitentia Prædeſtinatios Ejiusdem alii Indicer iid. erbiu. Paciuchelli in Jonam L. 45. J. Io. & Lect. 39. Paulus Zehentner. Verm. Con- ſcient. I. 2. 25. f. Sg. Lapſus clariſſimorum virorum Orige- .V ntitis &0. 2=ðJZVM nis &c. Paciuchelli in 6it. Jon. Lect. 21. F. 9. Saint-Jure cer. ſar Pprà. Engelgrav. F. S§. Matthiæ: F. 2. Panth. Marchant. (ex qus bhuc ſerviens hiſtoria, inſrà Conc. SS. n. 9) Tract. a. de Fide Chriſt. Leét. I. in Art. o. Gimb. Apoſt. Franc. übelacker. Theſaur. Ine & Miſericordiæ Dei Katione 5. à fol. II3. Vid. hoc meo Libro Conc. Io. à n. 9. Conc. 42 43 41: 46: 45 &⁰ 4. eeeeseseseeeesseeesee:eessSSESSee Stimulus ſancti Timoris, & exactæ Salutis Curæ: Sicut Dies Judicii Extremi certiſſimus eſt, at in- cognitus: ita & ultimus vitæ, & mortis noſtræ. Latet ultimus dies, ut obſerventur omnes dies. Dom. 1:ad*. Tunc videbunt Filium hominis venientem Luc2r27. Judicii & † Vne videbunt: &c. idque certiſſimò, infallibiliter, in- mortis dies certiſſima, ſed incognita. cepto. Statnit diem, in quo judicaturus eſt orbem in æqui- tate in Eiro, in quo ſtatuit. Alt. Iz. z7. Athenis prædicat Paulus, ex arâ ibidem erectâ Enoto Deo, demonſtrans Chri- ſtum hunc eſſe Deum, qui & judex ſupremus à Deo conſti- tutus. Judicii ergo diem certum, determinatum ſtatuit, decrevitque abſolutè Deus. Waprà Conc, I6. à n. 2. Nec minus ſtatuit Deus cuique certum diem, imò & horam, ac momen- tum mortis. Statatam eſt hominibus ſemel mors, poſt hoc autem & judieium. Hebr. o9. 27. Sed quando hæc! Hoc enim verò Deus planè latere, & incognitum eſſe voluit: neque à quopiam ſciri poteſt ſine ſpeciali ejus revelatione. Mirabilem Serva- tor noſter parabolam proponit Matth. 27.. de Virginibus cle⸗ Barab. de 10. Virginibus, exponitur. 904 CONci/‚ rL. Judicii & AMortis dies certiſimus, incognitus: 1 . , an, enti ratio Etempus fſonuptins mutn foret nedium no ils tam ee Mtifcumne eDinn ue MErs “ (uuinend Ingelinnle GWernhond Kertoc (edando H“ E. Cün 1 1 . —,III. ecdans evitabiliter, & quidem omnes omnino, nemine ex- Msküde Pelg caN ike eb niin one T Mudr tidions Eiliet ente gub hence⸗ ulratiͦ gi, n EtS ( Mninb umn D Mebet E. Latet ultimus Dies, ut obſerwentur omnes di'es. 905 cem, quibus Regnum Coœlorum aſſimilat: & quibus Virgines cn fatuæ, an videantur cœlo & nuptiis excluſæ ex juſtâ & ſuffi- cienti ratione? & an non ſint excuſabiles? Imprimis enim il- Ho« lis tempus & ſpatium concedendum erat, ſeie ad tam feſti- vas nuptias condignè præparandi & adornandi; indecorum enim foret, regiis nuptiis luridam & Iuridè adeſſe. Dein medium noctis tempus nuptiarum, & ſolennis introduétio- nis ſponſæ, conſuetum non eſt: unde culpa in ſponſum po- tius tam ſerò, & mediâ noëte venientem, referenda: neque honorificum eſt Virgines de noète in plateis vagari, cùm & die Dina, Jacobi Patriarchæ filia, curiosè egreſſa, annorum tum ætatis circiter quindecim, rapta turpiter fuerit: Geneſ. 34. 4 v. I. Ita, prô dolor, quotidiè videmus, virgines, quæ cum juvenibus ambulatum egrediuntur, egredi virgines, regredi mulieres, imò meretrices, ait Cornel. hic. Infuper de adventu ſponſi ſeſe non fuiſſe præmonitas, allegare potuis- ſent, & ex hoc excuſari: lenoti enim, ſicut nulla cupido, ita nec obligatio eſt. Verùm alia, & profundæ cœleſtis doctrinæ eſt hæc parabola, in quâà Sponſus eſt Chriſtus, Sponſa & Ec-Sponſus Chri- cleſia, cujus in hac vitâ aguntur ſponſalia, ſed in futuræ Re-ſtus; Sponſa ſurrectionis glorià erunt æternæ nuptiæ. Virgines ſunt O- Eccleſia: Vir- mnes Fideles ſive Chriſtiani, qui omnes ad has cœleſtes nu-gines ſunt o- ptias vocantur. Parabolæ verò, & Chriſti ſcopus, finis, & mnes fideles. heni u fructus eſt, ut Fideles omnes ſtimulentur ad vigilantiam & ſtudium bonorum operum, quibus ſe comparent ad diem mortis & judicii, utpote inſtantem, ſed incertum. Vnde concludit: Vigilate itaq;, quia neſcitis diem, neq; horam- Ibid. V. 13. Vigilandum, Arabicus & Syrus: Luia non ſcitis illum diem, neq illam horam, quia neſci- ſciliet extremam illam vitæ & judicii, & altimum momentum, mus horam ex quo pendet æternitas veſtra vel beatiſſima, vel miſerrima. Buia mortis nobit ignoratis diem Judicii, lumen honorum operum præparate, ait §. Hie- 8 * ron. Et S. Gregor. Nam qui pæœnitenti veniam ſpopondit, inquit hom. 12. in Evang. peccanti diem craſtinum non promiſit. Neſciti diem, nneq horam, ait S. Auguſt. non modèò ultimi illius temports, qus ventu- Alecht! de Jud. exer. Yyyyy rus 906 CoNciO L. Judicii && Mortis dies certiſinus, incognitus: F NAs eſt ſponſus; ſ 4 & ſuk guis, dor mit zonis Afem & horam neſcit „. Daals. i alten Paratus eſi S* ad ſomnium, id eſt, s ad mortem, quæ omnibus debetur, paratus invenietur etiam, cum illa vox medid nobte ſönnerit, qud omnes evigilaturi ſaumus. Serm. 22. de Ferbi Domini. Adeo ſicut Jjudicii & mortis dies certiſſimus, ita nobis inco- gnita ſunt & occulta mortis tempus, hora, ſed & genus mor. tis, locus. Eccur! Deus, ait iterum S. Auguſtinus, diem mor- tis incertum ſalubriter conſtituit; ut diem ultimum ſuum quisq; ſalu- Ex gratiàâ briter cogitet: Miſericordia Des eſt, quia neſcit homo, quando moria- „ ÜU. 7 2 Dei, latet ul- zZur: Latet ultimus dies, ut obſerventur omnes dAier“ ſerò parantur re- timus dies, ut zzedia, um mortis imminet periculum. Homil. 13, quæ eſt inter so. Be- NRLE obſerventur ne notanda praèticè eſt hæc ſententia. Cornel, in Matth. 2. 13. G Omnes dics. Matth d. 42. Polyanth. E. Mors. Fahber F. S§. Cathar. Conc. . intt. Simile: Pa- II. Eſt parens, boni rectique amans, cui unicus eſt filius, migraturo bona dat mo- Mita. tate corrigunt, ut ſuo tempore ſibi, parentibus, Familiæ, honori, non dedecori ſit. Cùm adoleverit, ad literarium ge- nus, aut opificium, pro ſtatůs conditione, applicant, in quo cùm anni debiti, & cum frudétu, inſumpti fuerint, cogitant à domo ad exteros illum mittere, ut eò perfectiùs in virum evadat, ſibi, aliis, & bono publico utilior. Antequam verèò parentes hunc ſuum dimittant filium, præter viaticum & neceſſaria, monita dant ſalutis (hoc enim bonorum probo- rumque parentum eſt, exemplo Tobiæ ſenioris, Tob. 2. 4v.2. &r David 3. Reg. 2.) ac virtutis, privatim ad ſe vocant, Pili, ait Parens, cùm in exteras terras veneris, etiam tum extra ocu- “ los parentum poſitus, nunquam non Deum præ oculis ha- be, obſerva mandata ejus, ſingulariter caveto à malis ſociis, qui vel ſanctos corrumpunt: Caum perverſo pervertert. Pſal.Iz.27. Veritatis amans & verax eſto; probrum enim homini eſt, eſſe mendacem: ſuperis & omnibus bonis accepta veritas, utut mundo exoſa, & apud malos odium pariat. fideli OIJMU eſto, “ oKolte pra Viti⸗ quæ lün ec inter: ſez curesp ſentiam m. Ntus. Ita cen ili An⸗ Wec tance Wpateumm rtezid e feüde Mteltesnne sKcntis rens filio in de cujus bonâ educatione & ſalute plurimum, uti oportet, exteras terras cum ſuâ Conjuge, ſolicitus eſt. Filiolo, cum malè fecerit, non connivent, non blandiuntur, virgâ & cum debitàâ leni- Ennerihe⸗ i eciper emercor fdueinin uunornca iikitshore MMhnNüun e⸗ ℳ ln PUarnutci (ide des Ktertios n 4 Gul hort d ſaene i 69, C. ur uom ſen ſue, Nlu, 5, . 1. . . massge. )rdaeg, . — 2 5 in, 6* . 0 NIAN W 11 vne 4 V nſ ℳ Mrlſe . 4 .„ à ee 4 5 e 11 nebeee Ka IW Darpps, 7 1 1 as 2* / 17 18 1 ” MII (ncim mcus eſt l nm tet „ A1 W Aun . S= 17 — =ͤꝛa, 4 S Anteu ter vidwe vorum, 8, ſil Nocd tumn e 1ple ſemper ſuſpecta eſſe debeat, cujus plures moriuntur, præ ſe 1 , N. 1 1 ier, ut obſerventur omnes dier. Super quô notabilis Sententia 8. Bernardi Abbatis; Quid in rebus humantz, inquit, certins mor- tentia. S. Bern. Latet uitimus Dier, ut obſer ventur omnes dies. 907 — — — — — — . eſto, & juſtè age, nihil furando, clependo: mentiri & furari agnata vitia: écontra Ein gerecht Hand kommt durchs gantz Land. Et quæ ſunt alia bona monita, quibus filium inſtruunt, & Monitum de hæc inter: Memento, te, utut juvenem, mortalem tamen morte. ſcientiam mundam ſerves, ad moriendum nunquam impa- ratus. Ita ſalutaribus monitis inſtructum dimittunt, pa- cem illi, Angelum Dei comitem, ac bona omnia precantur; doctrinâ bene imbu- donec tandem moribus, ſcientia, arte, tus, parentum honos ac ſenectutis baculus, redeat. Notate parentes, quid veſtri officii ſit, aut quid à nobis in tali caſin bene fieri poſſit, aut debeat. Obſervo ego, quàm optimè parentes monere filium de morte, cujus intuitu eò virtuo- X „ . ſiùs & cautius vivat: & quid ni merito cum & juventuti mofs nio, me experto, qui uno loco annis ſeptendecim (quibu eſſe; cures proin eò magis, ut à peccato omni alienus, & con- Plures mori- untur juvenes 6 Juam ſenes, experientia. Curæ meæ commiſſorum ibidem baptizati fuere 1528.) Paro- Authoris. chus ſepelivi mille & duodecim, & quibus, necdum ad S. Com- munionem capaces, erant 61o, reliquis verò inſuper pluri- mi ætatis uvenilis adhuc; minor pars & ſenibus; quorum, uno anni quadrante An. 1679. in Ottenbeyren, defunctorum, extitere tres ætatis annorum 315. ſinguli duorum, centum, & tertius mendicus extraneus 11s. annorum, uti aſſerebant. Ergo non ſenes tantuùm, ſed & maximè juvenes latet altimus Deſuper ſen⸗ te? quid horà morti incertins invenitur! Senibus quidem in janut, adoleſoentibus in inſidii eſt ergo ne glorieri in craſtinum, ignorans, quid ſaperventura pariat die: De Converſ. ad Cleric. c. I2. Et in Me- ditat. c. 3. Certum eſt, inquit S. P. quia morieris; ſed incertam, quan- do, aut quomodo, vel uhi. Quoniam mors abiq, te epabιat, tu quoq, ſi ſapiens ſueris, ahbiq; eam expebtabis. Ap. Calamat. Auälar. in J ſentent. V. Mors, f. 11z. ubi fol. I6, & hæc poſterior ſententia aſcribi- tur Hugoni de S. Vict. L. I. de anim. c. 3. Nos Verò omnes, daum ”YVMU 77 ſumus 903 Coxcio L. Judii & Mortis dies certiſimus, incognitu: Peregrini ſu-ſamus in cerpore hoc, peregrinamur, quaſi in terrâ alien4, 24 Do- mus: unde inſtruimur à Chriſto. Monitum da- tum Saræ: quocung, per- rexeris, Me- mento te de- prebenſam. mino, à Dei Patris noſtri conſpectu, & hereditate elongati. 2. Cor. j. 6. Peregrini ſumus, & omnis vita noſtra peregrina- io eſt, ut de ſe aſebat Jacob Geneſ. a2. 9. Ad hanc peregrinatio- nem nobis Chriſtus, ceu Pater, ſaluberrima ſ- anctaque dedit monita quamplurima, in S. Evangelio expreſſa, quæ inter & illud non poſtremum de morte, ad quam ſemper parati ſi. mus quacunque horà, quocunque loco. Vieilate, quia neſeitis diem, neque horam. Matth. 2. 13. Vigilate, quia neſcitis, qud horâ Do- minus veſter venturus ſit. Matth. 24. 42. V. Marci I3. 3r. Lucæ 12. 40. Puacæ 21. 2ũ — OG III. Mirabile factum Divinæ providentiæ narratur Ge- neſ. 20. à v. J. Ex quéô legi vel recitari poteſt. Summarium hoc eſt: Abrahamo in Geraris peregrinanti Sara Vxor à Re- ge Abimelech, viro bono, in ſimplicitate, recto & ſincero ani. mo tollitur, ut in Conjugem eam duceret „ignorans, quèd Abrahæ uxor eſſet, & ratus, utriusque teſtimonio, ſororem Cen. 20. 16. ejus eſſe. Deſuper à Deo v. 3. increpatur & punitur Rex, qui cum Abraham expoſtulat, v.9. quòd eam ſororem vo- cdrit, redditque intactam. v. 14. Saræ autem dixit: Ecce mille ay- genteos E. mille florenos Brabanticos, juxta Cornel. dedi Hratri tuo, uti vocabas, cum ſit maritus tuus: hoc erit tibi in velamen oculorum, & defenſionem honoris tui, quèd miſerim, tollere te mihi in ſponſam, quédque honeſtè te habuerim, & inta. ctam, & caſtè à me habitam, tam ſolenniter & honorificè vi- ro reddiderim. Et (quod hujus meæ intentionis eſt) ad dit: qocunq Perrexerm, memento te deprehenſam. verſi 16. Per hoc juſſa deinceps, verbo cautiuùs loqui, neque uti diſſimulatio- ne, ut maritum vocet fratrem ſuum, ne ſe probri, alios pec- cati periculo exponat. Cornel. hic: quocunq perrexeri, memento te deprehenſam aureum ſapientis Regis monitum, aureis di- gnum literis, quod quivis Chriſtianus, ſalutis ſuæ ſincerè cupidus, altiuùs cordi imprimat: Quocung, perrexeri, memento e deprehenſum, nullo loco ſecurum à morte eſſe, ut ſephet “ ſolli- rdia Dei le⸗ li en, dlt Mgniten, ſunun 1 voc e d mortis ſult m, nir goftti Nehoncet imhoruürn Nns,gvun in kenrti lltiziani, oferlae nmc alte (adyuin runc le dors WINiN Nde nk dutio a, N (rren (eomule nſen i 6 tuæ, um eſt cwota dii alrele Wnd. Latet ultimus Dies, ut obſerventur omnes die6. 909 ilid ſollicitus ſis. Providentia, &, ut ait ſapra S. Auguſt. miſer: tmingt cordia Dei eſt, neſcire nos diem & horam mortis noſtræ: RW Latereq; ultimum diem, ut à nobis obſerventur omnes dier. Horam Mors fine in. een altimam, ait D. Gregorius „Dominus noſter idcireò voluit nobis eſſe termiſſione Z incognitam, ut ſemper poſſit eſſe ſaſpebta“ ut dum illam prævidere non timenda. e voſſamus illam ſine intermiſſtone praparemure hom. 3. in Evang. E Et quod de tempore mortis, idem eſt de loco: Mirum eſt il- lur nitt lud mortis artificium, ſeu ſtratagema, de quò Jerem. 9. 21. i Aſcendit mor- ler feneſtras ingreſſa eſt domos noſtras, diséherdere par- A morte ne Di vulos de foris, ju venes de plates., Curr per ſeneſtras, non per januas? domi nec fo- Reſpondet Mendoza: ut opprimat magis incautos: cùm eris ſecuritas, emms nim homines magis ſibi timeant ab ingreſſu hoſtium per ja-juvenique ſe- umm nuas, quàm ab involatu per feneſtras, magis in januis, quàm nique. Ex Je- mEHE in feneſtris obſerandis occupantur. Quid ergo mors: re-M. 9. 21. Kinent lictis januis, quas ſcit diligenter obſeratas, enititur ad fene- II ſtras, negligentiuùs cuſtoditas. Cur autem ingreſſa domos, Nio, um in eos, qui foris & in plateis verſantur, ſua tela jaculetur? mm Credo, ut in magis ſecuros irruat, & minùs cautos adoria- mnſ tur: nam qui vident mortem intrò in alienam domum pe- a neträſſe, foris de ſuâ ſibi ſecuritate blandiuntur. Cur dica- mel tur non in viros ac ſenes, ſed in parvulos ac javene ſua jacula tin intorquere Non dubito, quia hi ſibi videntur à mortis ja- Gerin 4 culis tutiores. Mendoza, in I. Reg. 4. 22. Annot. 14. ſect. 2. n. . & 6. erin, 0 4f. 211. Nempe mors aggreditur 4 facie Senes ( hi enim me- . ritô prævideant, ſeſe morti proximos eſſe) à tergo juvenes. ineh Adeo nulla à morte ſecuritas & domi, & foris, juvenique, lekenk ſenique. ocung, perrexeris, memento te deprehenſum, & pre- 4 n benſam . idque Dei decreto & voluntate, ut neſcias diem mor- tIs tuæ, horam & momentum, ſcias verdò, te certiſſimò obi- G turum eſſe mortem, quâ & pendeat, uno puncto & momen- =dD to, tota &ternitas, vel beata, vel infelix. Obſerva: ſed cur —KZH ita! Yadicia Dei abyſſas multa: Pſal. 35. 7. Satis ſit, nobis fide i NM.⁸ conſtare Dei voluntatem, juſtumque, in ponam peccati, de- Hoc49 Yyy yy 3 cre. 7 910 CoNcio L. Iudicii & Mortis dies certiſimus, incognitus: — — cretum mortis, quæ ſit certiſſima de ſe, incertiſſima de tem- . pore, & hord. Hancin rem: IV. Ceneſ. 3. Cùm deliquiſſent Adamus & Eva eſu pomi vetiti, ati ibidem, incurrebant, alias inter pœnas, etiam poœ- Triplex Vita nam mortis. Eſt autem mors triplex, ſicut & vita: Vita tem- & mors. poralis, quam in corpore vivit anima; ſpiritualis Or grati- am ſanctificantem, animam Dei ſponſam amicâmque facien- tem, & hominem Deo gratum, Filium adoptivum; æterna, per gloriam in Cœlis. Ita Mors temporalis eſt, cùm ani- ma é corpore migrat & ejicitur. Mors ſpiritualis eſt ſtatus gravis peccati, quò homo inimicus Dei, & reus pœnæ æter- næ conſtituitur. Anima, quæ peccaverit, ipſa morietur. Bzech.15. —, 20. Mors denique æterna in inferno damnatorum. Hoc lo. co agimus de morte temporali, cujus (ſicut & vitæ corpo- ralis) Deus in proprio ſenſu literali autor. Dominus mortif- Deus cauſa at & vivificat: I. Reg. 2. 6. Mortis enim ſpiritualis Deus cauſa non eſt mor- non eſt, quia neque peccati: etſi ſit propria vitæ ſpiritualis tis ſpiritualis, etſi ſit vitæ. . D . . I. Reég. 2. 6. Eum. 13. f. 329. Itaque celebris eſt illa Dei ſententia Pœnæ Adami in primum parentem: hy ſudore vultus tui veſceri pane tuo, donec eoôusque: do- pevertari in terram, de quàâ ſumptus eſt“ Geneſ. 3. g. donec moria- nec revertaris c. „ 2 terrem, de quc un pr w . lr.o rig orgg , in terram. Sren. 3. 19. & in terram redibi. Vbi nullum certum tempus præſcribi- tur, ut omnibus incognitum relinquatur. En Adam Para- diſo pro merito ejiceris, in ſudore vultùs tui comedes pa- nem tuum, vrumnis innumeris conficieris: & quòusque tandem, & quamdiu: quære sis ex Deo, an forſan cùm per 200 aut 300 annos vixeris, cùm terram incultam ſubjugave- ris, cum numeroſam prolem & poſteros, ipſe Pater, Avus, . Proavus, Abavus, Iritavus, Nepotes, Pronepotes, Abnepo- tees, Adnepotes, in multas generationes, videris? eòusque: donec revertari in terram- Pœna hæc quàm nobis utilis ſit, do- Re oſtendit Rupertus Lib. 3. in Geneſc. 22. & 25. Ubi inter cœte- ra ait: Ne malam mortem animæ ſuæ homo neſciret, & ſecurus ultimi cauſa, quia verè ſanctificat & producit gratiam. Mendoza in cit. g, ad ris: quia pitl vis e, & in pulverem reverterts. Septuag. quia terra ee, ¹ — ini ſuli ui enel oius d ibomiſi bire u/ Etr MA m. Mue, ictuem 4 1 atſlegn a ADdonn Venhen ,f Mitone Nun, 4oran t Dnrn. Innn- ſſt ngeg Münmer nN 4 Gc II. Nec- 1 1 . 1 1 nun 3 1 lig . . . SL xit niq, ad tot unnos, Vel tot dies; quibus transabits revertert in ker. Latet ultimns Dies, ut obſer ventur omnes dies. 911 ultimi Yudicii diluculum in ſuts Voluptatzshus dormiret, morte zillum carnis percellit Deus, ut ſaltem ejus inſtantis metis ev—‿⁸slet. Hinc (& propiùs ad noſtram intentionem) Morta, inquit, diem vel ho- Mortis in- ram homini incognitam eſſe voluit, ut, Aune neſcitur, guando ſet, quæ, certitudo ho- ſene dubio futera ſz, ſemper ſollicitum reddakt, ſemper’q ſaſpebtunz ſas minem ſolli- perbire non finat dixit enin indeſinitò“ Donec revertariz & non di Citum reddat; & utilis ho- . . „ 1„, mini. ram. Ita ergo vivere hominem volait, quaſi alterà die judicandum, * & rationem de proprin fabtis redäiturum. Ita Rupertus. Cornel, in Geneſ. 3.19. f. gy. Franciſce. de Mendova To. 2. in l. Reg. s. 22. Cit. ſelt. 2. n. 2. fol. 255. addens: quam mortis incertitudinem primè pa- renti Dominus injecit, ne quis filiorum certum aliquod vi. vendi ſpatium ſibi promittere auderet. Vixit autem Adam Etef/ u annis nongentis triginta, quibus omnibus mortem certiſſi- ureE. „mam, horam mortis incertiſſimam, & adeo ſuſpectam ha- lebesd buit. Donec revertars &c. Addo, ex eodem Mendoza, ob- Nelhiin ſervationem pulcherrimam, de certitudine mortis, ex S. Scri- MGE pturâ. Myſterio plena eſt, inquit, illa ſcribendi methodus, aeo quâ magnus ille Moyſes uſus eſt: Nam primorum Heroum, PA«. qui ante diluvium floruerunt, vitas pariter ac mortes enar- S H ori ravit. Er falctum ſt, inquit , omne tempus, quod Krn Adam, anns Ante Dilu- s nongent triginta, & mortuus eſt. Gen. y. V. y. Et furſim: Et facti morte e ds ſant omners die beth nongentorum duodecim annorum, & mortuus eſt. cha run at. e Ibid. v. 5. Et ſtatim: Et facti ſunt omnes dier Enos nongenti dauinq, an- ratur: poſt iumg ni, & mortuuns eſt. Vid. v. II. Et ſic de cæteris ferè omnibus, qui Diluvium ſo- Une diluvium præceſſerunt. At verò eorum, qui poſt diluvium la vita. inonm vixerunt, ſcripſit quidem vitas, mortes non memoravit: Li- Pe⸗ wit, inquit, S&m, poſtquam genuit Arphaxad, quingentis anni. Gen. II. n v. II. Nec tamen addit: Et mortuns eſt. Rurſum: Vixit, in- Neln quit, Arphawad, Ppoſtquam genuit Sale trecenti tribis annis. Ibid. V. I 3. s Nec de morte ejus quidquam additur. Tandem: Lixit, in- giſeh quit, Sale, poſtquam genuit Heber, quadringenti tribus annisz. Ibid. uuc⸗ t v. Iy. Et ne verbum quidem ullum fit de morte ejus. Et ſic i, ge cæteris, qui poſt diluvium vixerunt. Quorſum tam di- n , VM verſa H 312 CoNcIO& L. Judiei &ſ AMortis dies certiſimus, incognitus: ratur; poſt diluvium tacetur? An ex parentibus mortuis fi- Summa mor- lIii naſcuntur immortales? Abſit. Sed ratio eſt, quam tan- tis certitudo poſt dilu- Vnm. confirmatum; ut non poſſet de aliquo dubitari, an mortuus fuerit: præſertim, quia de Enoch ſcriptum fuerat: Non appa- ruit, quiz tulit eum Deus. Geneſ. y. V. 24. ſeu, ut eſt in Hebræor Quia non mori fecit eum Deus. Vnde de ſingulis exprimere oporte- bat, quòd mortui fuerint; ne adhuc ſuperſtites putarentur. At verò poſt diluvium, inquit Beda, nemo erat naſcentium, de qu dicà poſſet« Tulit eum Deus- ſeu: Non mor; fecit eum Deus. Omnes palam in omnium oculis paſſim extinguebantur. Vnde o- pus non erat, eorum mortes ſcriptis commendare. Satis erat dicere, eos natos fuiſſe, ut ſtatim certiſſimum habere. tur, eosdem & obiiſſe. Si igitur abhinc quatuor, aut quin- que annorum millibus, tam certa erat moriendi experien- tia, ut de nullius morte dubitaretur: nunc, cùm experimen- ta in immenſum multiplicata accreverunt, quis de illius certitudine dubitabit? Ita cit. Mendoza ſect, I. . 5. & 9. f. 2 2. Et cum hac tamen infallibili mortis certitudine, ſtat ejus- dem incertitudo. Nihil certius morte; nihil incertius horâ mortis. Latet ultimus dies, ut obſerventur omnes diee. Quocung S perrexeri, memento te deprehenſam. Mortis lous V. Neque mortis tempus tantùm incertum, & incogni- incertus, & 2 ircumſtantiæ ut Dluͤri⸗ modus len tum, ſed & locus, mortis genus, & circumſtantiæ, ut plu enus mortis . „* * e 2 7„— , 5 ut ex inſidiis, quibus minimè putatur, in plurimorum rui- nam, & interitum animæ. Quis locus eſſe poteſt tam mu- nitus, ac vitalis, quæ ætas tam firma & vegeta, quæ digni- tas tam ſplendida & auguſta, quibus mors non timeatur. Multùm facit quandoq; pro reconvaleſcentiâ mutatio ałéris, ſalubritas regionis; ſed omnibus prædominatur mors. Nullam orbis plagam Tiburtinâ Italiæ ſalubriorem Kteras oma- Mors omni loco, ætati it Lyran. & videtur ex V. Bedâà deſumpſiſſe. Nam ante di. uvium non erat mortis imperium tam certâ experientia y. 21. omne 4 verſa ſcribendi ratio ſpectat? Cur ante diluvium mors nar- unl UItür Peetur: u M cam Mor Ertllstel Enduhtiſe (edahpe Ktent giſeme nemon tuwninke piinl kn mùm: mors occupat incautos tempore, loco, & modo, vel- Alpuriz nti uhnte Kndtn unns,ſei Uum mon ftenur en n Latet ultimus Dies, ut obſer ventur omnes dies. 913 unme Romani credidére: ea tamen, cum mors ſævit, nihilè diſtin- & dignitati 4 ums guitur ab Inſulaà Sardinia, cujus Cœlum maximè lethale per-eſt importu- hibetur: unde illud Martialis Lib. a. na: inter ſa- Nno Wallo fata loco poſſum excluaere; cum mores Illubres plagas enerit, in medio TDhure, Sardinia eſß. graſſatur. tnin 3. Reg. 2. Rex Achab iniquiſſimo ducitur deſiderio erga Vi- neam Naboth, quam & obtinet, Naboth vineam recuſante, as, per falſos teſtes de blasphemiâ accuſato, & lapidato, operà imm & induſtriâ jezabelis Reginæ & Conjugis impii Achab. Sed tem ecce Deus, per S. Prophetam Eliam „Achabo & Jezabeli vin- Impia Jezabel u dictam & exitium denuntiat, quòdque canes comedent Jexabel in agro periit, e n agro Jerrahel. V.23. Dein z. Reg. 9. à V. 29. refertur Jezabelis à canibus de- u K impiæ mors: V'enitq Yeha, Eliſæi juſſu ab uno de filiis Prophe- e n ue tarum in Regem Iiraél unctus, & Rex factus, in jezrahel, eu- dKinns aerr. Eum k ius juſſu Jezabel, quæ introitu ejus audito, depinxit oculos ſaes tus. Loco & “ ſtibio, cum eſſet vetula „& ornavit caput ſuum, & reſpexit per ſe- modo, qu? neſtram, præcipitata deorſum; equorum ungulis conculca- minimè puta- 4 .* ta; à canibus devorata, usque ad calvariam, & pedes & ſummas verat. R manm. Quæſtionem movet doctiſſimus Toſtatus Abulens: 1 iicrl Epiſc. cur potius in illo agro, quaàm in alio quovis laceratur aAà canibus, & devoratur? Et reſpondet: Quia illic erat hortus amoniſſimus, quòô Regina Jezabel maximè delectabatur. Vicges, ut genialis locus tandem feralis efficitur. Et ubi ani- ma jucundiſſimè trahitur, ibi miſerrimè exhalatur. Et ubi voluptatis aucupia captantur, ibi mortis jacula infiguntur. 2 n Ita planè, ita eſt: nullo mors a loco, nullo à veſtibulo arce. tur. Mendoza cit. ſect.2. n. 9. f. 256. Neque Jezabel ſibi perſuaſe- Moriendum fat animoſa, ſibi ſœminæ & reginæ violentas injectum iri cum minimè manus, ſeꝗque eo loco, in horto & deliciis ad judicem ſupre-Putatur. potkt „mum morte avocandam eſſe. Adeo ſæpè, cùm homo ſibi nnſe . videtur eſſe loco tutiſſimo & jucundiſſimo, moriendum: D uocunq; perrexeris, memento te deprehenſam. Cùm minimè pu- tatur, creditur. Nullibi aditus præcludetur morti; rima- nn tur ſecretiſſima, ſummis gaudiis finem imponit æternitatis, imai, Mlecht! de Jud. extr. 2 22 22 ſæpé 914 CoNGO L. Judicii & AMortis dies certiſſimus, incognitus: ſæpè & æternæ mortis, prodromus, ad Rectorem magnifi- cum citat, ad Judicem Divinum vocat: parendum eſt, ce- Mors irrum- dendum eſt, claudenda vitæ ſcena: Ipſis ſeſe conviviis im- pit in convi- miſcet, inter quæ multi abripiuntur. Quis in convivio via. mortem imaginetur ſibi? convivium enim dicitur à conſor- tio vivendi, cum una & lautè vivitur; quaſi inde omne jus In Convivium moriendi exterminetur. Et tamen Baltaſſarem ſplendidè Palrailars epulantem tres digiti in pariete aulæ regiæ ſcribentes terru- an. . 30. niel. y. 30. Cujus mortis celeritatem contemplatus Iſaias, Emarcuit, inquit, cor meum; tenebræ ſtupefecerunt me Balyle lecta mea poſita eſt mihi in miraculum Iſazæ 21. 4. Vbi non imme- ritò miratur Propheta, tantam tanti Imperii molem tam ci- tò in cineres & favillas abiiſſe & corruiſſe: & ne cæteri Re- ges ſe à ſimili infortunio liberos arbitrarentur, ſubdit, allo- Etiam in quens Babylonem, & in eâ cæteros mundi principes: Pone ee i3 een in menſam, contemplare in ſpecula comedenter & bibenter, ſurgite princi. ſpecul, futu- „₰ T mofs pro- 1 ſpecula, in quibus veſtra, citius fortaſſe, quàm putatis affu- tura, ſpectetis: etiam cùm menſæ acccumbitis, oportet eſſe in ſpecula, ſeu more ſpeculatorum vigilare. Mendoza cit. An- not. I1. Sebt. 3. n. 75. f. 262. Nempe: latet ultimus die, ut olferven- tur omner dies. ð = VI. Luétuoſum Caſum referunt SS. Paginæ. Epulaban- tur jobi filii in domo fratris primogeniti, qui, ſicut potentiaâ & magnificentiâà cœteris fratribus præſtabat, ita lautius & lœtiùs convivium exhibebat, pro decentiâ Status ſui; erant Convivium autem Principis, imò Regis, ſaprà Conc. 21. n. 5. Jobi, filii, opti- D 1 309 mæ educationis, numero ſeptem, & tres filiæ, quæ & ipſæ à Tepulchrum. fratribus per ordinem, vocatæ ad convivium aderant, ſanéto peccaverint filii mei, & benedixerint Deo in cordibus ſui, ſeu male- dixer int z Ne mali quiapiam cogitärint contra Deum, ut habent Septuag. erunt: Et eadem nocte interfebtus eſt Baltaſſar Kex Chaldæus. Da- pes, arripite chypeum: Tbidem v. y. q. d. etiam cùm ad convivia ac- ceditis, ſepulchrum recogitate; aliorum funera ſint vobis parente diluculo oſferente holocauſta pro ſinguli, ne fortè, inquiebat, — eptvag. caveta l les involve anelmn feente he⸗ gul lunnn Wospunti UNrus Amilra Kotecommin orue ln⸗ (urwiaſe ctiambico ſienn en Etuncanon (chentet IUINils oe Minun leiterebe Abcumg⸗ fendltnemno Nonl frmr l tllA Ete thore Unle Ee W Mrtni. N onirigin Denln . g. 4 B ften Krun Pünfennſft Gkruniner Manah, nor tneonte — kendhn 4 Ecntiz N Min . 1 Unceoon 4 lunn ſn 71 teſntt, — , inetr. 4 4 tis, Ott 1 Memdus 4,M* ie Nr. ſanhor 4 huußs el erni 1 ni 1. 6 — re ettiam ibi cogita, & m , ſbcit rinipes⸗ nan E nsti 1 4 6 Septuag. Terinms ingob. I. y. Sed ecce inter gaudia convivarum, cadavera mertuorum, ruente domo, & miſerabili ruinâ om- nes involvente. Cum autem (ait S. Textus) quudam die ſilii & ſiliæ ejus comeaerent & biberent vinum in domo fratris ſai primogenitiJobel. 13. repente ventus vehemens irruit à TS'ore deſerti, & concuſſit quatuor TLatet ultimus Dies, ut obſer ventur omnes dies. angulos domus, quæ corruen! oppreſſit li beros tuos, & mortui ſunt. ajebat alius nuntius. Verſ. I9. Quaæ ipſis, inquit, D. Chryſoſt. anà eademq bora, domus & ſepulæhrum, convivium & tumulus, ſeſtum & ſletus, ſalta eſt. Homil. 1I. in Job. O quàm bene profuerit liberis Job eos in ti- more domini piè à ſancto fuiſſe educatos parente, pro ſalute filiorum ſuorum ſollicito, ne peccarent &c. En etiam inter Convivia ſe ingerit intxuditq; mors, cùm minimè cogitatur: lento te deprehenſum etiam ibi, & illum diem, & Deum, ac conſcientiam tuam obſerva: etiam tumco. itanda mors, quæ vocat ad Judicium & judicem ſupremum. Calvaria pri- ziranda mors, dc e ddee e Reges, qui ferculo Mmum & po- Id ſapienter innuiſſe videntur FEgyptii Reges, qui ferculo- Rremmnn ſer. rum miſſus à calvariâ inchoabant, & calvariãâ abſolvebant culumkegum hoc primum ferculum, hoc poſtremum quamdiu aliæ & Egypti. aliæ inferebantur dapes & referebantur, hoc ſemper in men- sà ferculum perſiſtebat, quod inter epulandi lætitiam, mo- riendi memoriam conſervabat. Mendova cit. Sebt. 2. . 10. & 1I. . 2 66. Nicolaus Chriſtoph. Radzivilius, Princeps Polonus, Ægyptü ſeſe affirmat Epiſt. 2. de Itinere in Palæſt. in Eägypto eos, qui pruden- mortis com- ti & ætate cæteris antiſtarent, oblonga mortuorum ofſa, modo? Me. cbore aut ligno efſicta, aut etiam vera, hodiedue circumge- menture mori ſtare, mutuòè ſibi monſtrare, & ad meditandum obitum co- nortari. Menſis etiam memoriam mortis inferunt gyptii, conviviaque claudunt triſti hoc acroamate: Mementote mori. Drevel. to. I. æternit. prodr. cC. I. N. 26. . 3. mihi f. al. Latet ultimns Latet ultimus Vye, &c. Ad hoc Conditor noſter, ait S. Gregor. latere nos voluit dies? cur? ex finem noſtrum diémq; noſtræ mortis eſſe incognitam, ut dum ſemper Zenoratur, proximus eſſe credatur; &tant? quisqnan, ſit Ferventlior in operatione, quantò & ingert us eſt de vocatione At, dum incert? ſumlus, guando moriamur, ſemper ad mortem perat debeamus venire: Lüäb. 12. 8. Greg. aliis. ZZZ 2 Moral. Hiſtoria. cinantur 38. 5. Martyres Ord. Min. 916 CoxciO L. Iudicii & Aortis diei certiſimus, inco S Moral. Polyjant. E. Mors. Summa certeè neceſſitas, nos ad mor- tem ſemper paratos eſſe. Etenim: Oualem, ait S. Cypria- nus, te invenit Dominnm, cum vocat, talem pariter & judicabit. Tr. 4. de mortalit. & habetur causa 32, de Prnitent. D. I. c. Nunquid 26. ex ndet æternitas. Neſei, ait S. Auguſt. Jud horâ ve- niat; ſemper ergo vigila; & quia neſeis, quando veniat, paratum te inveniat, cum venerit; & adhuc quta neſci, quando veniat, ſemper Paratus ſix. Ita S. Auguſt. òè VII. Accedat de more Hiſtoria, demonſtrans, & mortem homini certiſſimam, & tamen incognitam: certiſſimam, a- deo, ut à nobis evitari nequeat hora, nobis à Deo præfixa, Orachæ piis- Yob. 1a. . Vracca (vel Oracha) Regin ſimæ Reginæ celebris, percupida quondam erat, ſcire quis prior moritu- mortem vati- rus eſſet, an Rex ejus Conjux, an ipſa! Fortè i pſam conven e- & deſtinati in Africam, ad diſſeminandum Evangelium. Hi ſupplicabant quam illa fru-Reginæ, ut gratiam faceret, quaâ ejus imperio per mare ve- ortugalliæ, ſanctitate rant quinque Religioſi, à Superioribus mi Lenta t. bens Regina, ſed unà ab ipſis, ſine excuſatione admiſè4 „pe. tebat inſtanter, ſuis Deum precibus exorarent ‚ut hic ſigni- ficare dignaretur, quis inter duos „»Regem &Reginam, prior mortem obiturus eſſet. Rem illis difficilem petere Regina videbatur meritò, ad hujus tamen tam pertinaces preces, pulſant cœlum, & brevi Reginæ reſponſum referunt, per Dei voluntatem illius vitam brevem fore „eàmque priorem Rege morituram: haberétque hoc ſignum veri events. Nor, inquiunt ſancti hi quinque Religioſi viri, per enſem Pro Fide brevi occumbemus, noſtraq; corpora huc revehentur, qusbus obviam proceſſuri ſint Rex & Regina cus horum dein primò in conſpeltum ventura ſint illorum, Martyrum, corpora, i vel illa primò debitum Natura ſolvet. Vaticinio pondus ipſiſſimus dedit rei ſecutus eventus: Omnes quinque Martyrium conſecuti, revehun- tur in Luſitaniam, honore debito excipiendi. Regina natu- rali — hotror. or, Rege t, exotat unt hec Regins gue rer 0ni mot⸗ mecepi Drumtort t, Mne kati eian iellecimne nd genien etun hei⸗a Phsgumn Uunelegen anreum nn Mnenc Cnfn ſirſenn Deiigun⸗ on Nun nore al inn ii Rrmorts, Nun ſer Gri unun. C, lunili4 it, s; neiic n . ins, KNrn. etiſi Deonen iri r Ulia ſodtr Priormmmn anantene. X AEidn Cypicke Mueſ 1auidn eit, N irid . enn N 6 eterle⸗ nces eferum Gepe in aieflt uhutn R zini iedn . Ltet ultimus Dies, ut obſerventur omnes dier. 917 rali horrore mortis commota, vaticinii ſibi facti probè me- mor, Regem, Sacris Corporibus excipiendis obviam præ- iret, exorat, ſeſe ſubſecuturum, modòè nec dum ad iter pa- ratam: hæc excuſatio erat, alia tamen intentio, ut ne citiùs ſibi, Reginæ, Sacræ Reliquiæ in conſpectum venirent. Rex itaque rerum inſcius præcedit, Reginâ adhuc per tres horas domi moram trahente, neque dubitante, quin interim Rex jam excepiſſet Sacra Corpora. Verùm in viaâ Rex, cum ſui aprum fortè occurrentem inſequerentur, & ipſe ſeſe adjun- git, hâcque ratione moram trahit tamdiu, donec Regina rata, ſe jam ſat ſerò venire, Regem conjugem præveniret, intelletà moræ causâ, & oculis in cœlum, cum profundis: ſimo gemitu, elevatis, àQquàm, inquit, impoſſibile eſt, de- cretum Dei effugere! refertque una vaticinium ſibi factum ab his quinque S8. Martyribus in vitàâ, de ſuâ morte obeun- dà ante Regem: quod & morbus & mors Reginæ, paulò poſt ſecuta, verum oſtendit. Refert P. Procopius en onjug. part. I. Diſe. 3. n. I3. & I4. Addit Pelbartus de Themeswar Ord. S. Franc. Pomer: de &8 Serm. a46. poſito poſt F. & Benedidti. Beatam hu- jus Reginæ Orachæ (quæ fuit Alfonſi ſecundi Regis Luſita- niæ Conjux, his quinque SS. MM. valde dedita) mortem: in fine ſermons. Petrus Ribaden. Flore . part. 2. ad Iy. Jan. 4 f. 4 g. De his quinque SS. Martyribus, Ord. Minor. Martyrol. etiam Rom. 16. Januar. Pasſi ſunt A. C. 1220. 16. Jan. ſexennio ante beatam mortem S. Franciſci Seraph. Valentin. Leuchtins Eit. J. 16. Tan. 4f. 42. Fuit hæc Prophetia ex revelatione Divinâ, fa- cta his SS. MM. ſine quâ revelatione Divinâ verum eſt: La- tet altimus die &c. quanquam varia ſæpe, neque vana ſigna ſint mortis, inter quæ morbi, de quibus S. Greg. hom. 13. in Ev- ang PVenit Dominm, inquit, cuùm ad judicium broperat. pulſat veròô, cùm per agritudini moleſtias eſſe mortem vicinam deſignat. Breviar. Commun. Confeſſ. non PFontif. Lect. 9. Vide er go, ne te mors impa- ratum inveniat. Sed:;: 222 22 3 VIII. O he- 91 S1½ CoxNcio L. Judicii & Mortis dies certiſſimus, incognitus: — Invectiva in VIII. O hebetndo & duritia cordis humani, quòd ſolam præſentia lud peccatores, meditazur, & futura non magis præ videt: ſic te in omni facto & cogi- heus,n motrtem non debere kten ſz,,a,, eſ ,nr. r alinz E le uven⸗ tali deébere kteneré qulaſi Natim eſſes Morituorus alt Religioſiſſimus eonſiceran⸗ Thomas de Kempis L..1. de Imit. Chr. C. 23. de medit. mortis. ubi er ſeccaro, Panit entes. a. Damnanda merite à nobis noſtra ſocordia, dum credi. Getin mus, & ſcimus certiſſimam nobis mortem, horam verò ejus nerbtti incertiſſimam, inſuper puncto mortis & momento totam ernkla pendere æternitatem, & hanc felicem nulli concedi, qui im rolne paratus, & in peccato mortali decedat: nihil ampliùs tamen WnI Quæ mortem curemus, quam quæ mortem difficilem reddant, & pericu-. Me reddant diffi- Ioſam (ut ſunt incuria ſalutis; Sacramentorum neglectus; nenh cile n S be- vita ſecundum ſpeciem externam ſolùm chriſtiana, & hypo- mih⸗ Eolam: criſis; vehemens amor & cura rerum fluxarum; carnis pe-. Minun tulantia & luxuria; gula & ebrietas, facilis in peccatum gra. Hetin ve lapſus, & relapſus, mala conſcientia, vita ſcelerata &c. lt, Vid. Conciones yj. antecedente) nihil minùs curemus, quàm ali. imcem quando beatè mori. Teſtis locuples, à Deo inſtruétus, 8. Hyli David: Non eſt, inquit; reſpectus morti eorum. Pſal. I. V. g. q. d. mmiikte non reſpicitur mors eorum; ſeu non reſpiciunt homines Münh mortem venientem; ita clandeſtina obrepit. Seu, ut tranſtu- mnſttif lit D. Hieron. ex hebræo: Non cogitant hominer mortem ſuam. lbin Quare cùm ne in mentem quidem illis venit, ſubitò antè o um Stultiſſimè: culos obverſatur perturbatque mentem. Mendova cit. ſelt. 2. ünern Comedamus Qn. 2. fol. 2. Adeo mortis intempeſtivam celeritatem agno- uuſſta bibamius; eras ſcunt peccatores, vitia tamen non corrigunt, ſed augent, & hiiun ma, WMai 2⸗ aggravant extrema ſtultitià & inſaniâ: ita enim inquiunt: un 13. Comedamns & bibamus; cras enim moriemur: Iſai. 22. 13. Vbi vitam AKiR non in longius tempus, quam in craſtinum prolongandam tenmane exiſtimabant, tantam mortis celeritatem quotidianis docti Iul l experimentis, prævidebant, de mortis vicinitate rectiſſim?è Eegeai ſentientes, ſed de præparatione ad mortem ſtukiſſimè judi- (xi, cabant, dicturi conſultiùs: Zejunemus, lachrymemur, paæniteamus . Pticblo⸗ cras enim moriemur- Sed: Comedamus & bibammcras enim morie: (i abe mur Vere, ut notat Clemens Alexandr. L. 2. Pzdag. C. I. non mo (Kimt S 663 u. — /. 4 ſl⸗ fi Kigeten 1, ANI. Otmelde⸗ 1 1 An Sõ run gefs Im m Celeratat 1, in D ſcitthkens Gebnrut i n n D (Pbidui ritaten, Cpell wrnaue⸗ Gzmin er⸗ ,e R, 1 ,llee. Cletn e pe graviori piaculo, dum in Adamo morti certi dicati, decreto Divino in pænam, omnes & ſinguli mortis ünſe OH Latet ultimus dies, ut obſeræentur omnes dies. 919 A in craſtinum morituri, ſed jam hodiè mortui & ſopulti. Monet Deus, mortis recordari in juventute: Memento Creatori tui in die Zuventutis tud.: & c. Ecœcle. I2. I. eo fine, ut probè . & absque „ *° % . . . peccato, vitiôque vivatur, mandata Dei obſerventur, mor- tis, etiam juventutem fallentis & abripientis, conſideratio- ne: Et tamen peccatores agnoſcentes hanc mortis celerita- tem & hocce periculum, inquiunt: Vtamur creaturd, tanquam in juventute, celeriter Sap. 2. 6. J. d. utamur celer iter; ne præ- occupemur morte, antequam creaturã voluptuosè uſi fue- rimus, eaq; nobis præripiatur. Peſſima conſequentia : Cras Acceptâ mor- moriemur- Ergo liberaliter peccemus. Etiam juvenes mors tis ſententia rapit: Ergo in voluptatem noſtram, tanquam in juventute, uta- Adamus tra- weiur creaturd. V. Mendoza ibid. n. 16. fol. 27. & Conc. ſequ. num. 7. (tat de vitã. Hereditaria ab Adamo hæc lues eſt: cogitare de vitâ, de mundo, de temporalibus, de voluptatibus, cùm cogitan- dum de morte eſt, & ad hanc ſeſe parandum. Ita legitur Geneſ. 3. ubi minitatus Deus Adamo ob commiſſum pecca- tum fuiſſet diverſas pœnas famem, ſitim, laborem, & ipſam mortem: In ſudore vultüs tui veſceri pane, donec revertari in ter- ram, de qu ſumptus er, quia pulvis es, & in pulverem reverterü. Verſ. g. Illicò, fubdit S. Textus verſa zo. converſus Adam ad Vxorem ſuam, appellavit illam Evam, quod nomen idem ſignificat, ac mater viventium. Et vocavit nomen Vxoris ſuæ Eva, eò quòd mater eſſet cunétorum viventium. Cùm potiùs eam vocare de- buiſſet matrem morientium; nam per peccatum mors intravit in mundum. Rom. g. 12. Magna ergo ſtupiditas & impruden- tia fuit Protoparentis noſtri, jam peccato obligati, quòd con- demnatus ad mortem, de vitâ cogitabat, & tractabat tempo- rali. Idem nos, Adami infelices filii & heredes, agimus, ſæ- Ita nos tra- fma adju- Qamus terre⸗ na, aut vivere periculo & mille viis lethi, in dies, horas, & momenta ſub- lumus, cum jecti, ab eâ nullibi & nunquam ſecuri, non tantùm hoc tan- moriendum ti & tam ſerii momenti negotium omnium negotiorum non & de morte . agi⸗ cogitandum. 5 agimus, mortis immemores aut penitus obliti, illam ſequentis & extremi denique tremendi Judicii, ſed inſuper illa ſtudiosè tractamus, quæ mortem judiciumque, noſtrâ jacturà ſalutis æternæ potioris partis hominum. Ouid iſtuc, 1uaæſo, ait S. Eucherius Epiſc. Lugdun. in Epiſt. Pareneſe, quid WMiuc eſt? Nihil ita quotidie homines, ut mortem vident, nihil ta obli- viſcuntur, ut mortem. Calam. Glv. Diſe. a2z. de morte n. 2. & Auct, in Sentent. Eol. IIé6. Et unde iſta tam noxia dementia? A ſerpente infernali, qui eadem ratione primos Parentes noſtros dece- pit, dum Evæ dixit: Nequaquam moriemini: Geneſ.3. 4. & Adam Evæ, ſerpentis promiſſa referenti, fidem habuit; ejus Verbis deceptus: juxta SS. Ignat. Iren. Hilar. aliôsque. Cornel Pid. Aſtus demo-J.Sl. Ita etiamnum paſſim omnes decipimur per illud: N-. nis: Nequa- quaquam moriemini; eſto palàm ſit, omnes omnino mori, de uemn morie. quo primâ hominum mundique ætate, quàâ per aliquot cen- H, tena ſecula vivebatur, faciliùs dubitari potuiſſet. Ita dœ- mon perſuadet Jjuveni: robuſtus es, facilè vives ad- huc annos o; non morieris in flore & vigore ætatis: Stu- dioſis perſuadet: non moriers, antequam finias ſtudia; aliis, antequam finias negotia, quæ habes præ mani- bus, contra illud Zacobi 4. à v. rz. Denique nemo eſt tam ſenex, qui non putet, ſe adhuc ſaltem ad annum victurum: nemo tam æger, qui ſibi non polliceatur plus vitæ tempo- ris: & decipimur vandâ ſpe longioris vitæ. Axioma veriſſi- mum: Mors omnibus & ſingulis vicinior eſt, quàm omnes & ſinguli putent, quia illo anno, quo ſinguli moriuntur, pu- tant ſe non morituros. Cornel. cit. ED. ubi plura: Faber, Dom. 3. iuntur in tempore non ſuor Eccle. z. §. Cornel. hic. Hinc denique in morte gemitus, lamenta, deſperatio. Vid. Cone. a6.n. 6. biſt. &a.. n. y. Conc. ſequ. num. 6. Conc. Fr. à n. f. Examinemus nos de- ſuper practicè, mala corrigamus, bona conſilia colligamus, eęãàaque implere, firmiter proponamus, ſtudeamusqus in ſa⸗ = uulululununntem Adv. C. 2. n. I. En: etter, moriemini. Adeo plerique mo- 920 CoNcCO L. Judicii & Mortis dies certiſimus, incognituus: voluntate, nobis difficillima faciunt u tplurimùm, quia cum hr “ ei 1 — temn noſt ler illos, 4 21. . Thon.5 . 10 ſte, ſet tt o (. Ator Per D Knle . ſpiſtee Munc n Lovrt 4 Eclenen Nn gei ue Alia l oon Verſc⸗ 4 Mi “ . . 11 n tAbe Snoſtrae, 34 KlH it ent e. (d r erlu mnin i e! A Kel⸗ et he⸗ El nire, eeuntis: e e eAn unficum. s ſtete um el Guin 0NN oinmI L n, Latet ultimus Dies, ut obſer ventur omne⸗ dies. 921 —6= = — Iutem noſtram, ne incauti abripiamur, ſed ut ſecuri ſimus inter illos, qui zune videbunt flium bomini, venientem in nnbe. Lucæ 21. 27. Cnc. 16. 4 n. 6. vis. Thom. Kemp. L. I. C. 2. 2 Imit. Chr. Cornel. zab. in uuih. Authores. 26. 13. & PL. citt. 4; Francik Mendoza in I. Keg. 22. Annot. I4. totà, ſeu Sect. I. 2. & 3.4 f. 2 ft. Alex. Calamat. Glv. Diſc. 22. & Audlar. de Morte. Drexel. de Kternit. Prodromo Tom. I. Oper. Matthi. Faber, F. §. Cathar. Conc. 7. & Conc. Funebri 3z. Au- gu ſt. Paolet. Srm. 26. in Eer. 5. Dom. 4 Duadrageſ. & Fer. 4. Cin. Anton. Sucquet, Via Vitæ æternæ L. 2. C. 2. 4 f- 269. Po- lyant. Domin. Nani Mirabelli E. Mors. Paciuchelli in Jon. Lest. yS. H. 10. à f- 217. Pexenfelder Concion. hiſt. 91l. Thom. Staplet. Dom. 1. Advent. Textu 2. & 3. Petr. Pennequin S. J. Ves. ad Amor. Divin. Conſid S. à f. p26. Alphonſ. Anton. de Saraſa. S. J. Ars ſemper Gaud. tom. 1. tr. I15. J. F. à f. 392. Vid. ſu- Conc. Is. de empore Indici extr. & Indic. Ker. E. Mors. dta. Sir ettr iaer 4383 4383-s33.-53 3-6383-4383-f3 8. 3-2382 . CoONGCIO LI. Alius ſancti Timoris Stimulus: Milerrima damnato- za. can. 55. rum æternitas, quæ noſtram ſalutis i incuriam & ſocordiam confundit, damnat, & corrigit. Zox clamantis. Parate viam Domini. Lucæ 3. 4. Donm. 4.Adv. Beati, qui non viderunt G crediderunt, oann.20.2 9. F. S. Thomæ. Arare viam Dominz. jubemur. Nempe Za alia Domini, Duplex Via: alia deemonis. uſtorum alia & ad cœlum, alia im-Dei & dœ- iorum & ad inferos. O quàm undequaque viæ di-monis. verſæ! Infelix illa impiorum, duce in ſcelera & præ- Mechtl de Jud. extt. Aa aa aa cen- rteductus. 922 CoxNcio LI. Miſera Damnatorum æternitas: centore diabolo, cum præcipitio in infernum: Beatus vir, qus in viâ peccatorum non ſtetit. Pal- I. 1. Ambulavimus vVias diſiciler. ep. y. . Econtra ſuaviſſima Via juſtorum. Beati immaculati in ved, qus ambilant in lege Domini. Pſal. I185. 1I. Vid. Conc. 6y. n. I. & Ind. Ker. V. Via. Via Domini eſt via innocentiæ in baptismo acceptæ; & quia hæc à valde paucis tenetur, eſt alia poeni- tentiæ, quàm ingreſſus eſt Filius prodigus: Surgam & ibo ad g patrem meum. Lucæ I,. 15. Hortatur Deus & clamat: Converta- tur impius à vid ſuä, & vivat. Convertimini, convertimini à vit ve- ſeris peſſimis. Ezech. 33. II. qui igitur in peccatis vitam agunt, per vias revera abeunt peſſim as, errant, aberràntque, longè à ſalute & Deo recedunt, & morti approximant, imdò deni- que in punéto ad inferna deſcendunt. Job. 2. 13. Ideéque monet, invitat, rogat, minatur Deus, per ſe & per ſuos ſacros prædi- catores, ut reliétâà viâ pravâ, viâ peſſimâ, viâ æternùm ex- itiali, per viam rectam & æqquam revertamur, ut vitam in- S. Thomas in veniamus & ſalutem: Parate viam Domini. Exemplo ſit S. Tho- viam reétam mas Apoſtolus, qui dum à cœteris Apoſtolis aberat, quando venit Yeſus, aberraverat, viam infidelitatis, & quidem perti- Miſericordiſſimè reduétus naciter, ingreſſus: Non credam. in viam fidei, veritatis, & gratiæ, oſtenſis etiam, & ad palpan- dum exhibitis ſacratiſſimis Vulnerum Cicatricibus Lateris & Manuum: & una audit: Beat- qui non viderunt & crediderunt. A Chriſto ſuaviſſimè invitatus: Infer digitum tuum, viſu & ta- Ru, (tetigit enim Vulnera Chriſti: Videbat, tangebatq homi- nem; & confitebatur Deum, e non videbat- ait S. Aug. Tr. 121. in dulitate, ad ſemitam fidei & pœni- Joann.) à gravi ſuãâ incre tentiæ rediit, eam verbis magnum amorem ſpirantibus: Dominus meus & Deus meus. v. 25. teſtatus, & errorem compen- ſans magnis laboribus, ut qui ſolus totum penè terrarum or- bem evangelizaverit. Cornel. in v. 29. E. Engelgr. F. & Thomæ g. 1I. & 2. Oiuia vidiſti me, Thoma, credidiſti. v. 29. Nos verò lumine Fidei inſtructi de iis, quæ nec videmus nec tangimus, opor- tet eſſe inter illos: Beati, qui non viderunt, & crediderunt. O uti- nam Nſimus IVidem ſte, cumt ii: Mn 4 howin Gert,orele 1 ta totins Us nobis⸗ Mma tiſe ac Weet Ane n, Rhi Aunc lote okrocpe eliri Ka Ultfarie nnn, et na nit uroſto⸗ Loerteckarion N C n. UAinete len ecei ier Ccente UAite 1 . N Iltematten Woptent, nnos mnel cecic lemper! Nmor 8, 1 ſinlerno mm. — Nlien, 4 6 ſ. mg⸗ 9 , Ahieig „ 1 41, 164 mnele M 8 . e e 4 11P iſ edee 1 A pN 0 4 „ſw er rintn Uunt, imdt deogren ſicos jietetruan k, ut vitan mhon! Dernt, Giten line AUt nte Tiialnt 10 N , lN. lli Nug ſinn „ Woſtram Salutis ſocordiam damnat. nam ſimus! Infeliciſſimi alias futuri, fi nobis eorum, quæz non videmus, nulla aut nonniſi mortua fides fuerit, tum certè, cùm nobis ſalutis & æternorum nulla cura. Ita ajunt impii: Non eſt, qui agnitas ſit re verſus ab inſeri'. Sap. 2. I. de quo- rum hominum genere Chriſtus: Neque, ſi qui ew mortuts reſur- rexerit, eredent. Luc. Ié. 31. E. Conç. 32. num li. Tam parum ſæpè ipſa totius æternitatis moles, & alterius vitæ perennis ſta- tus, nobis cordi & animo eſt: eò tamen omnes ſerius aut citius mnetam properamus ad unam ætternitatis: ITbit homo in domum æterni- tatis ſuæ. Eccle. 12. .. Et- eò quidem omnes tendimus, ſed diver- „₰ ſimode: alia enim ſicut via eſt juſtis & impiis, ita alius termi- nus, ſed hic idem in omnem æternitatem. O æternitas! Hanc contemplati fuimus, ſuprà Conc. 258. aliquantisper pro noſtro captu, & velut in umbrà, eandem reipsâ brevi in- greſſuri: Reſumo cogitata de æternitate, ut vel hinc docea- mur efficaciter, ed viam noſtram Domina, ad Jjudicem Divi- numparare; etiam nunc toti mundo, & omnibus, quæ mun- di ſunt, ad miſeram æternitatem viam parantibus, firmiſſi- mo propoſito (Dixi, nunc cæpi. Pſal. zé. I.) ultimùm valedice- re, execrari omne peccatum, ceu viam à cœlo ad orcum re- giam; viam pœnitentiæ, etſi arctam, amplecti. Vid. ſapra Conc. go. n. 3. Paremus, AA, & excitemus in nobis lumen fidei ad vivaciter apprehendendam de Æternitate hanc verita- tem: De quâ longiſſima, in &cula Saculorum diuturnaâ, bre- viter dicentem cum Dei gratiâ, pro veſtrà ſalute, patienter II. Veritas & fundamentum eſt in compendio: Æterni- tatem attende, quomodo Sancti in cœlo, & reprobi in infer- no optent, melius virtutem coluiſſe. Quam longa eſt, cu- us annos neque arenæ neque guttæ maris adæquant! Vbi ſemel ceciderit arbor, ſive ad Auſtrum, ſive ad Aquilonem, ibi ſemper manebit. Neque erit ultra tempus, aut occaſio, aut mors, niſi æterna. En ut vel unum peccatum homi- nem inferno claudat:? quanti damnatus vel horulam eme- ret, Aa aa aa 2 Fundamen- tum de æter- „ nitate. 924 Conxcio LI. Aiſera Damnatorum æternitas. ret, ſi pœrnitentiam agere poſſet: ſed fruſtra eſt: atque à do- mone irridetur. Vide igitur, quid, & quâ in æternitate jſam ſcribas: Semel enim cogitata, dicta, facta, æterna funt, & in- fecta eſſe nequeunt: Vtinam, utinam ſaberes! Anton. Sacqueet Via Vitæ aternæ L. 2. C. 42. 21. Hag. f. y92. V. Conc. 39. n. 6. Conc. 42. Eſt granum u. 9. Conc. pz. n. 3. Singula jam nunc bene maſticata granum ſena- ſinapis. pis ſunt, & eſſe poſſunt, quod excreſcat in arborem æternegz & ſupremæ felicitatis Matth. 13. 31. ſeu quæ ſingula, bene con- ſiderata, cauſa eſſe poſſint homini melioris vitæ, & per eam obtinendæ æternitatis beatæ. At proh dolor! quàm à pau- Noſtra So- ciſſimis vel unum horum expenditur, ne dicam omne. Ecce cordia circa pide inſtructi, facile novimus, Deum, miſericordem equi- & ialutemm. dem infinite & adeo, ut miſericordiam ejus ſuper omnia opera ejus, multis, ſæpeé, & juſtiſſimè deprædicet, eam ipſe expertus ſummo ſuo æternéque bono pœnitens David: Illeque omnes ſincerè pœnitentes facilè in gratiam recipiat, omnium à peccatore malèe actorum oblitus, ut ne recorde- tur amplius: Ezech. 1Ig. 22. Attamen juxtà etiam juſtiſſimum, creaturas eſſentialiter ſuas, à fupremis Angelis, ad hominem usque, inſuper abs ſe immenſo ſui Sanguinis pretio redem- ptum, damnare æternum, pœnaâ damni & ſensús, utràque graviſſimà; quod quidem Deo neutiquam imputandum, ſed propriæ ipſimet liberè peccantium culpæ. Expenda- mus inſuper, peccatum non eſſe, niſi voluntarium, & adeo homines liberrimè & voluntariè ſeſe ad Orcum, peccato gra- vi juſtiſſimè & comminatum & debitum, detrudere, & velut impetu cò proſilire, nec quidquam proficientibus bonis omnibus monitis. Ant. Sucquet. Inag. I4. f. 296. Vià vitæ aternaæ. Hoc Fide Divina credito, cùm ulteriùs ſciamus, id agere ma- jorem hominum partem, & adeo perire; quis non videat, & manu velut palpet, ab illis omnibus æternitatem negari ſal- tem factis, non credi: aliàs in eam miſeram ipſi miſerrimi ſeſe tam facilè præcipitaturi non eſſent: & quot horum! Oraculo ipſius æternæ veritatis, Chriſti: Multi & omnes vo-. cati — a cel ie. AC⸗ lin hunt emuni, rbantes, .ulshabu Adum di gio,at 6o, ubiti⸗ Uoinorin Wagtor eltij Auuncik (amnron geeniaren, M oerbol: Enign Eillam ſltmn Mce M cenli tionende lregt l. dlk . MMiin Ger hujn Kwors. ematu Ir.lz.4 ee ing. cit 5 4 . . o Er 2 M . Ugoletn moNe E ticortent 6 fie cicet, eun enitens OH atiamteci uNen un utinn blis Alunit Eg 8 I inann, = he e un, , elui⸗ e . 1 . 6 — = See — 6 Uethu Rus 15 8net 4 iininn dem ingens commodum, ſed & terror & damnum, adeò ut vel ſcintillam metuamus, cauti & moniti illo: Sepe parva ſcintilla magnum excitavit incendium. Multa circa elementum ipſi accendi- ignis (quod equidem Deus in uſum hominis ſolius dederit, mus liberè concrematur. 4 ò Noſtram Salut i ſocordiam damnat. 925 cati ad coœlum; Pauci eleltti Matth. 22. I3. & c. 7. v. 73. ſpatioſa eſt via. &c. Hiſtoriis aliàs inductis, ſaprà Conc. 10. n. 6. qua tota plura in hanc rem ex multis millibus pauciſſimos ſalvatos fuis- ſe. An hi, liberrimè ſeſe in æternas inferorum pœnas de- turbantes, æternitatem cogitaverint! meditati ſint? præ oculis habuerint: imò vivâà fide crediderint:? An non delibe- 92 ½ randum diu, quod ſtatuendum ſemel? ſic in ineundo Con- jugio, Statu Sacerdotali & Religioſo, imò quovis graviſnego- tio, ubi factâà electione retrogredi ampliùs non conceditur? An minoris momenti negotium ſit illud, quòô de totà immu- tabili agitur æternitate, in quà magnum chaos firmatum eſt, Lucæ 16. 26, magnum barathrum, magnus hiatus interjacet, & tanta diſtantia, cœlum inter & infernum, Beatos inter & damnatos, ut non detur his ad illos tranſitus, idq; in omnem æternitatem, quamdiu Deus erit Deus. III. Diſcurramus ulterius practicè uno alteréve exem- plo ac ſimili: primum de Igne, quod Elementum, orbis qui- Timemus ignem tem- poralem, non æternum, quem nobis ut veteres Philoſophi, hominem divinum aliquod eſſe ani-Peccando. mal cenſuerint, quèd ei uni ignis uſum atque adminiſtra- tionem Deus indulſiſſet. Labtant. de Orig. error. L. 2. c. Io. Amor Increat. L. I. c. I. ſect. 6. f.pz.) in conſiderationem venire pos- ſunt; ſed hic loci, quòd ignis hominis terror ſit, & tortor; in què, vel in hoc, vel in altero mundo, conſtitutum eſt b- pliciorum ultimum, nonniſi enormibus criminibus decretum per hujus orbis Jura: uti Incendiarii (quibus pœna civilis eſt mors. L. alt. in f. ff. de lncendio, ubi Gloſſa fin. addit : aut igne Canones eſt Excommunicatio. Pirbing. Juxta L. yj. t. . à n. 47. f. 243. Conſtit. Carol. Artic. I2 7. & ibid. Matthi. Se- pbani 7. C. à f. 1,3.) Monetæ Falſificatores. Ibid. & UMem art. III. Pirhing. cit. L. g.e tit. 2o. J. §. Sodomitæ: Carolinæ art. II6. & te- phans dAa aa aa 2 926 CoNciοι LlI. Miſera Damnatorum aternitas ——— phani Ibid Pirhing. tit. 16. F.. ubi & de Beſtialitatem committen- tibus: Hæ ignis Ponnæ civiles ſi ſint juſtæ (& quis juſtas ne- get? quis Deum arguet injuſtitiæ, quèd injurias ſibi gravi- ter illatas, per Pœnitentiam, quam expeéctat & acceptat, de- 2 2 * * .* * „ KN = bite in vivis non retractatas, igne puniat, & quidem æterno: Sedi: Ignis terror hominum: quis non excutit ſcintillam ve- ſti ſuæ incidentem: quis non metuit, cùm non ipſe adhuc, ſed jam proximus ardet calegon: Virgil? In Republicà bene or- dinatàâ leges conſtitutæ ignis & incendii præcavendi, ſo- Piendi, extinguendi: In hujus eventum futuræ neceſſitatis, ad compeſcendum incendia, extinguendum flammam, quot inſtrumenta, quantæ machinæ, & quâm artificioſæ multam aquam continentes, quibus facili labore multæ aquarum moles in altum excutiantur ignem? Animadverſo pericu'o pulſantur campanæ vel concutiuntur, perſtrepunt tympa- na: concurritur undique; Vulcanus evocat omnes, ut igni reſiſtant: Malevolus ſit vicinus o portet, qui, cùm poſſit, et- ilianm ſibi non metuens, non advolet malo publico vel vicino opem laturus. In tali caſu neceſſitatis & incendii graſſantis nihil non extremum tentatur: nêrunt experti. Omnia be- ne, prudenter, & humano judicio ordinatè. Merito timen- dum & cavendum ab igne noxio, à quo timet vel infans, mo- dicè inde paſſus & uſtus ſemel. ſocordem arguant, ut qui plùs timemus ignem hujus mun- di elementarem, qui facilius evitari potefſt, quàm illum in- ferni, in quò nulla eſt redemptio, æternum. Novimus ex S. Au- guſt. & P. noſtratem ignem, etſi tam acutum, æterno com- Paratum, pictum eſſe, fumum & umbram, imò refrigerium. Dau poterit habitare de vobi cum gne devorante? quis habitabit 6ℳ vobis cum ardoribus ſempiternü? ſars. 33. a. Sicut in publico Reo- rum ſupplicio Concionator, qui reum ducit, populum Rei ſupplicio hortatur, ut ſcelera caveat, ne in ſimilem pœnam incidat: Ita ſanè, qui novimus, qui timemus hunc noſtrum ignem licè it Et quò hæc omnia dicta tendunt:? eò ſanè, ut noſtram in ſalutis negotio ſtultitiam Een deyv . gul ne: Cui meris, l Utis, ultra mrarend Nühebes, nen s: Waſn huis kopo nnni Nonnn Unnnlus Nnn rle,l. Wicn ar Mun cono = E kolms, (ſömdd, neccatkh nlb mnit 6 lonnn Eecac 1. O ebrer e —— =— — —,— — = AIIIns c Umero, ſi Mce, Vi 69 G . G M Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 927 enamim ignem devorantem; quantô magis timeamus ardores ſempi Rgee, ternos, quibus ſemper in æternis gehennæ incendiis poſt isi mortem cruciabuntur impii. Dicant damnati, qui experi- N untur. Dic, 6 Cain invide fratricida; dic, & uda avare pro- Ginm ditor; dic, Herodes inceſtuoſe; dic, Epulo quondam delica- itſinl. tiſſime: quinam ardores ſoempitern- 5 0 æternitatem, nullis mes, numeris, null arenâ minutifſima, nullis guttulis immenſi Dbim maris, ultra omnes numeros multiplicandis, numerandam: raei, Jemper ardendum; finis nunquam. Hæc cogita, cuùm te tentat uers Lula, libido, avaritia, ambitio: dicito: non ſum tam ſtultus, dummag nNon ita hebes, ut guttàâ, ut momento uno fœdæ voluptatis, een emam =ternitatem dolorum, & ſeræ, heu! nimis Poœniten- len tie: Non ſunt condignæ voluptates, deliciæ, & Veneres werhohen⸗ hujus temporis ad futuram Pœnam, quæ revelabitur in epuntn. damnatis: quod enim momentaneum eſt & leve voluptatis Cnchut ebriorum, ſuperborum, libidinoſorum, æternum tormen- nmd. dorum p ondus operatur in eis. Wes anti, perire, imò nun- N quam perire, ſed ſemper ardere, emat? V. Ceruel. zn. Hai. 3 3.14. Hro- NN ut ſtatio facto contraria; etenim adeò liberè mancipia carnis, oſti ſu⸗ ſenſuum, concupiſcentiarum mundi, dœæmonis, quibus fa- e. cile cedimus, ipſi noſtrümmet incendiarii ſumus; pabulum agjicimus, quoties peccamus, imò oleum & fomenta, cum tin in peccatis hæremus, obſtinati: cùm in peccato vel uno le- IE thali, uti libero, ita liberè morimur, æterni ignis inextingui- Nn ui bilis lignum, conſumendum nunquam, ſumus: cujus cul- * paä hæc accidunt: noſtrâ: Scintilla parva peccatum videri unIE poſſit: Magnum Inferni incendium: quod ſine illo non fo- emsede ret. O quam ſtultè nos in tantos ignes præcipitamus „ubi tenebræ, fletus, fœtor, ſocietas de'monum, fames & ſitis, eEG vermis conſcientiæ: omnia graviſſima, eàaque æterna, ſine numero, ſine pondere, & menſura, juſtiſſimo Deo ſcelerum 1 pti vindice. Vid. Zebentner in f. citandus fol. 3586. Vid. ſeprà Conc. 3z. Nr, ny. 1. &S S. & per tot. nec non Conc. 38. & Indice Kerum. E. eni! Ater- N Aaent multa ſi- 92238 Coxciοι LI. AMiſera Damnatorum æternitas: VtVentri bre- IV. Alterum eſt, quòd Mortale s in gratiam ventris viſſimè bene (quem tamen corrumpi neceſſe eſt: Eſca ventri, & venter eſei; ſit, multi au- Deus autem & hunc A has deſtraet ,1. Co r. F. 13. )neſcio quid gra- viſſimorum laborum curarumque agant, imò & ſcelera per- petrent, nihil territi gravibus pœnis à Jure ſtatutis: in gra-⸗ ne formidine & temp. E. — 2 e tcrna tiam autem Animæ immortalis & æternæ deſides ſint pla- Stolidiſſimè! né, & pigerrima animalia, neque poœnas, easque immensuùm Pro Animà graviſſimas & æternas reformidando, & Deum fſub illis ju- mmrottalt entem, ut eum amemus, revereamur, ejus mandatis obſe- RiIhil- quàm e Matth. 6. 2y. Ponam & ipſam mortem temporalem à talibus minùs formidari, aliquatenus adhuc condeſcen- dendum eſt. Sic vel pueri ſæpè audent aliquid, etſi ſciant, virgas ſibi in ſuum tergus certò futuras: cur? quia hic do- lor brevi abit. Sunt, qui malè agant, pauperes, carcerem nil metuentes; divites mulctam pecuniariam: ſunt qui au- deant committere furta, rapinas, latrocinia, & quæq; a. via, minùsque (ut hoc hominum genus ſolet) metuant fu cam, enſem, rotam, & c. hæc evaſuri facilè, ut credunt, vel . morituri, ut cùm alias moriendum ſit. Theodoro nil refert, bumine an ſublime putreſcat: an Eccleſiaſticam, an infamem ſe- pulturam, & aſini accipiat: etſi hoc hominis ingenui non ſit. Audent hæc, inquam, utplurimùm in gratiam ventris, cui in otio ſerviunt, & bene eſſe volunt; etſi cum periculo, & jacturâ vitæ. Annon hinc convincimur, nos pejuùs agere, & graviora audere? quid? contra Deum, ſcelerum vindi- cem? pœnis æternis? ut carni, ventri, ejusque concupiſcen- tiis fiat ſatis? ſine formidine: eheu probrum in homine Chriſtiano! an non flammis æternis digniſſimum? Et cui vera Fides, & omnia Dei dona ac beneficia in majorem damnationem cedant:? Ita pro unâ die tota æternitas ven- ditur beata, emitur miſera, & quidem inani ac turpiſſimo, rectius, nullo lucro, ſed graviſſimo irreparabili damno. i⸗ — — quamur, & ſic una ſalutem noſtram operemur annon omnia æquiſſima & homini peroptabilia? Nonne anima enim plus eſ, nli IAcula ſun cie gelnn it, ⸗ M iuun Cune lhin E— Hirgeuui, ahv,. Cl. bocatinsi Wehetene A ſ nctune le Mcbore Eere Kcum ing nnme redn enporice Mision, Unconeni yingitzue uinlretitte G R um ey/ , 1 l⸗ Nang Lennvite g iun fanlen lehentne, Peron. in G onyin I.Crel in 2 . SS uuu Woſtram dalutis ſocordiam damnat. 929 num A Simili. Ephemeri, ſeu Hemerobii, aut Monometi, ani- Simile: ab ¹. malcula ſunt breviſſimæ vitæ: eodem, quô incipiunt vive- aviculà unius Ig re, die deſinunt. De eo Ariſtot. Hiſtor. Anim. L. I. c. y. Animal, diei, Ephe- leng inquit, quod à vitâ uno die deſeribendäà Rphemerum appellatum eſt, Mero. ſatsin pedibus quatuor, penniqg, totidem movetur, quod non ſolum vitæ ſuæ deies 4 ratione proprium nomen meritò habet, ſed etiam ilad eſt in ipſo majus Homo ani- Snenm miraculum, ut, cum quadrupes ſit, Voluere quoq; ſit. Majol. Dier. Ca- mal: Ratio- um niculato. . Colloq. 6. F. 75. e Ariſt. Plinio & Kliano, ibi citt. Adji- diet & anius DSMANih cit Bocatius ibidem. Animal hoc Infans manè eſſe, juventu- ei⸗ ame tem tenere meridie, veſperè ſenio confici, & mori. Le Blanc in niua Pſal. Sg. 4. é Plutarcho. Cornel. in 2. Petr. 3. S8. fol. 395. Plinius L. II. tentnn hiſtor. natur. c. 36. refert, reperiri illud ad Flumen Ararim Gal- . liæ Narbonenſis, cum aurora naſci, ad meridiem usque cre- ices6 ſcere, & cum ſole occidere ac mori. Hoc tamen, inquit Pli- mihe nius, maximè admirandum eſt, quòd ſolicitiſſimè cibos quæ- eteet rat, prædas congreget, nidos conſtruat, & ſibi in plurima mNi tempora de Annonâ provideat. Ap. Jo. Capiſtr. p. I. Dom. 1y. F. 373. MKH Hujus Aviculæ aut beſtiolæ diariæ, ſeu unius diei, cùm ali- ejne quando meminiſſet Romanus Orator Lib. 1. Taſeul. quæſt. Con- ,Ut en e. fer, inquit, noſtram longam ætatem cum æternitate, in esdem prope- . elmh modum brevitate, quâ illæ beſtiolæ repeniemur. Miſſo hocce Ethni- Mille anni, „mimm CcO: ad ſuos Neophitos S. Petrus, Apoſtolorum Princeps: “ nus dies. nis ingenn Vnum verò, inquit, non lateat vos, chariſſimi, quia anus dies apud atimde Dominum, ſicut mille anni, & mille anni, ſicut unus dier- 2. Petri 3. 5. amgs Citat S. Petrus Pal. go. 2. ubi Pſaltes graphicè depingit bre- goseſ⸗ vitatem vitæ noſtræa. Duid ſtrus, inquit Eugubinus Epiſco- ARerug Pus in Pfal. Sg. quâ fretus ſpe vivis? quid ſimille annos plus, quam pri- mus genitor, qui 93o annos trajecit, ipſe viveres?“ omni etas, quia mo- luni⸗ riendum tandem eſt, erit tibi velut una dies heſterna elapſa: Ap. Pau- N lum Zehentner a f. 275. Nempe Mortales unsus dieculk ſumus. Et en. 8. Hieron. in Eſal. go. poſt plura; Poſſeſponer querimm; inquit, ii⸗ S divitias apparamus; procreamus ſilios s laboramus; in regna ſucſtolli- uuc⸗ mur; & omnia facimns; & non intelligimas, quia araneæ telam texè- i mius. Cornel. in cit. 2. Petri 3. 8. ubi multa: ſicut & Le Blanc in Pſal. . Mechtl de Jad,. extr. b bb bé ,, 4. „30 CoNCIO LI. Atiſera Damnatorum æternita:— 29. 4. Hæ nugæ nugarum & vanitater vanitatum, uti vocat S. Au- – . guſt. L. 5§. Conf. c. II. Si 8S. PP. graviter perſtringunt eos, qui terrenis iſtis, nugi nugarum, vanitatibus vanitatum, immergun- tur, cùm ſint breviſſimæ vitæ, cui nimiùm adhærent, & ſeſe ad æternitatem piè parare deberent; quantò majori iniqui- tate & dementia illi agant, qui, ut ſuæ carni, propriæ volun- tati & pravis concupiſcentiis obſequantur, ſe ultrò, ſine for- 4 quam mille anni. ubi eſſet, in carcere, antro illo alto fœdoque annis 19. deten- murmure. JM iInn Inferno V. Sicut autem mille anni hujus vitæ tanquam dies heſternz, dies una tan- quæ præteriit“ ita econtrà damnatis una dies pro mille annis midine peccando, æternis pœnis objiciunt, negleéto Deo cum ſuis ſanctiſſimis legibus, oppreſſo propriæ conſcientiæz erit. Non rarò perbrevis mora præ doloris vel tormenti acerbitate Mortalibus in hac vità creditur excreſcere in im- menſum, ita ut nec ſpes quidem certa, finiendi paulèò poſt doloris, mitigare ſemper poſſit præſens incommodum. Quam tempus longiſſimum viſum fuerit Pecchio, neſcienti, to:: ſuprà Conc. 35. n. 6. unde tamen denique ereptus in lucem ad ſuos prodiit. Quid erit apud damnatos æterno carceri incluſos?! horulæ paucæ, pauculi dies his videbuntur anni complures; credent tranſüſſe ſæcula, cùm quadrantes fluxe- runt, veriſſimèque dici poteſt dies heſterna, hodierna: horula una, minima quadrantis portio, minutiſſimum temporis punctulum, ante oculos damnatorum, tanquam mile anni. Purgatori Neque hæc vanè dici, confirmant apparitiones Animarum kani⸗ viſa: diuturnitas in & Purgatorio, in quò idem ignis, ſed cum certiſſimàâ ſpe ſalu- tis & redemptionis, quæ in inferno nulla eſſe, per fidem di- gnoſcitur. De Purgatorio, & multò magis de Inferno, ve- rum eſt, quod Religioſiſſimus TIhomas Kempenſis ait: Gra- vior ibi una hora in penu, quaàm hic centum anni in amariſſimà peni- tentid. L. I. c. 2u. Et in hiſtoriis legimus, breviſſimum carce- ris illius reformidandi tempus ob magnitudinem crucia- tuum, ſoœculum fuiſſe viſum; uti vel unus dies in purga- torio — io trans. n ſer itus fuu nporis ungitari; n Cuhe luumult C ſerente, ite h/ Wrotur, cGiorum! ſun ſurt ſortiule eirt cvetſellkite. tutne ſn nther ve Mdernihun (mn polur Ebillnus Ppenuitue⸗ Kdlentüin hinenin eſthuntzte WNin unmgnbi KCeda Mrd torguent, pentis au Wi autni, b ſii Muvit iis Uhonniten na. — inrin 3 nbn d. tm 1en t, Negdnh Nro mles 8 Vel em Ncreſceren! enciaule corot .1 Kcid teln le iAtt ereninlen 5 lll OWern⸗ Irum tee mun i esKümn Dwahr S Geltem hen⸗ 1t,=0ℳ niſn er Odnen ni Ges DNNOD ram, quos inſuper vermis conſcientiæ, ſtridor dentium, ignis WNWoſtram Salutis ſocordiam damnat. 93½ torio transactus vide batur alicui longorum annorum lon- giſſima ſeries, & non unum tantum ſœculum, adeo, ut dein paratus fuerit, etiam usque ad mundi excidium, graviſſimis corporis doloribus, qui ante velut intolerabiles videbantur, exagitari; de quò fusè Zehentner a fol. 30. ex Cantiprat. L. 6. Kpum cap. yI. V. Yo. Major. SPec. exempl. E. Iafirmitas Ex. z. à f. 337. Dauroult. Cap. S. tit. 20. Ex. I. ex &. Antonino. Et Doctore Angel. ExS. Thomàâ. aſſerente, Minima Furgatorii pœna evcedit maximam pœnam biejus vitæ. Supl. q. Too. a. 3. Et in vitâ 8. Magdalenæ de Pazziz c. 13. mMée- moratur, Virginem illam, in extaſi raptam ad inſpicien- das piorum Manium pœnas, dixiſſe: Omnis tormenta, qu« Major om- paſſi ſunt ſantcti Martyrer, fuiſſe tanquam amanum hortum, in com- niumsS. Mar- aratione eorum, quæ in flammanti illo clibano patiuntur captivi. Pe- tyrum Pœnis. wenfeld. hiſt. Ia6. f. 692. Cùm itaque Purgatorii ponæ tam diu- turnæ ſint, cùm tamen illæ plurimum imminui videri pos- 2 △ ſint per quædam, uti: Animas illas in Statu gratiæ Dei eſſe, Cauſæ alle- patientiſſimas, in Dei V luntatem, cui per omnia ſatisfa- viantes. Rtum volunt ſuâ etiam paſſione, reſignatiſſimas. Pexenfeld. Conc. hiſtor. 124. fol. 3rz. init. quas nullus Conſcientiæ vermis acerbiſſimus rodit; nulla certa ſcientia de ſuorum dolorum perpetuitate affligit, ceu ſuæ ſalutis ſecuriſſimas; Dei amo- re ardentiſſimas. Quantò gravior erit, & diuturnior vide- Quantè gra- bitur pœna in inferno damnatis, qui eam vivaciſſimè appre-vior damna- hendunt æternam, ſciuntque ſine ullâ ſpe perpetuam futu- um. Cauſæ . aggravantes. inextinguibilis, locus & ſocietas execrabilis, deſperatio, er- ga ſanctos & Deum livor odiumque, quos nollent efſe; ſum- ma impatientia, & alia damnatis propria, mirum in modum torquent, & ad inſaniam redigunt: quantum hinc illis tor- mentis augmenti & intenſionis accedet! Nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in Cor hominis deſeendit, quæ Deus juſtiſſimè ho- . . „ 121 * „ 5 * X . ſtibus ſuis capitalibus, in infernum damnatis æternum, præ- paravit, iis omnibus, qui peccato mortali admiſſo, in hoc, & impoenitentes, ſuãâ voluntate, decedunt. Vns dies pro mille annis Bb bb bb z CoxNxcio LI. Miſera Damnatorum æternitas: 932 aunis in inferno. Vide huc hiſtoriam accomodam ex Drexelio Ignis alterius Tom. j. Damnat. Rogo c. 13. F. 2. mihi f. r56. de quopiam, qui de- orbis crucia- functus tantos ignis cruciatus paſſus eſt, ut redivivus dice- tus. ret: Si ex omnibus Orbis arboribus & lignis rogus ſtruere- tur unicus, malle ſe in eo usque ad ſupremum udicii diem ardere, quàm horàâ unica illis prioribus ignibus torqueri. Er Ceſario Heiſterbac. L.. 2. mirac. 23. ubi & de mirâ ejusdem dein pœnitentiã. Ci1 Qdi Damnato- VI. .„ rum lamenta & himnmm, damnatorum Lamenta. neglectaâ, æternum ir- recuperabili. Deo ſervire potuiſſent, Admonitiones, bonorum exempla, Verbum Dei, Sacramentorum percipiendorum commodi- tatem, bonorum temporalium copiam vel inopiam, Bona Naturæ & gratiæ, Dona naturalia & ſupernaturalia, quæ omnia in ſalutem media à Deo conceſſa ſunt; ſi iis bene uti velimus: bene agendi & merendi tempus, & eam, quæ fronte capillata eſt, & poſt occaſio calva, pœnitendi, & vel in extremis adhuc obtinendi veniam. Horum, inquam, & ſine numero aliorum Dei donorum, gratiarum, ſubſidiorum, commodo- rum, & quidquid ad ſalutem conſequendam, vel neceſſari- um vel proficuum eſſe poterat, ſi meminerint damnati: ſeſe vero omnia neglexiſſe, diſtuliſſe, malè adhibuiſſe, contem- Pſiſſe ; terrena, divitias, carnis voluptates, honores, & mun- dum cœlo præhabuiſſe: Si meminerint, ſeſe fuiſſe filium prodigum, diſſipantem ſubſtantiam ſuam, & vivendo lIuxu- riose, Luc. I,. neque in Patris gratiam reverti curâſſe, poeni- tendo: Seſe fuiſſe Eillicaum iniquitati, cœlo mundéque infa- mem, Domini ſui bonis abuſum. Lac. 16. 4 v. I. Fuiſſe ſervum "equam, qui planè otioſus iniquèé, Mnam Domini ſui repoſi- MM tam. Moln. ciolui “ Conſequuntur hinc graviſſima pœnitentiæ, ſed ſe- T himiu Quis explicet: cm de gratiã Dei meminerint, Deum O. M. tam liberaliter eis conceſſiſſe tot gratias, tot falutis media: uti veram fidem Catholicam, in quà nati, educati, ad eam converſi (Fider eſt Donum Dei. ſine qud inpoſſibile eſt, placere Deor Hebr. II. 6.) bonam educationem, inter litterarum ſtudia, Status conditionem æquam, quà 4 4 bcnis on Rar mr mhabuit = = heglerit ſere, & ſi iſe, ufu Mn actamn Id lamen, Empu mon hiCh: mirsi Eehndum i Dibenve en ialrn nnhos e uitlrlans (ume ſd Ien, tgn nbſeth Cnnde R NN Domini omentan. cumn ſne⸗. j. he unge, ) I nltenea Ae. enpalck „ 8 Conceftlen Cathohcn deductum viſendi & conſolandi gratiâ, Carolus adiiſſet, ro- di: Aulici al- gãſsétque peramicè, numquid à ſe eâ horâ ſibi ſuisque præ-terius, à Ca- ſtari cuperet? Vnam, inquit Aulicus, unam Te, Cæſar, pro rolo V. vitæ Donunei ecictin egun, No exe// nard, AH w inquit Aulicus, meis quidquam poſtulo; neque verò ipſi te * „Arm m,ANn H elMae . 4 Aumnti't , (NW uans * . Ae e le 4 riiet⸗ un =— = e; ie tot annos illius obſequio perdiderim, qui unam alteramve e,Ne. vogeitr iſſnn , 4 9 0 D iü , èèG Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 933 d tam habuit in ſudario, inſuper & in Dominum fuum contu- melioſus. Luc. 19. 20. Pecuniam in ſadario ligare, eſt percepta dona ſub otio lenti corpori abſcondere, ait Beda. Cornel. Cùm memine- rint, ſeſe deſpexiſſe omne conſilium Dei, & ejus increpatio- nes neglexiſſe; nunc verò illum iratum in interitu eorum ridere, & ſubſannare. Proverb. I. 25. & 26. Seſe ſanbta Dei con- culcaſſe, uſu ſacrilego, contemptu, ludibrio, neglectu ſacro- rum Sacramentorum, Verbi Dei & Mandatorum ejus. E verò lamentorum talium damnatorum prodromi non rarò Lamenta mo- ſeſe apud moribundos ſiſtunt; uti diximus factum Humfre rientium de do ſaprà Conc. 25. n. y. Ita Aulicus ille Carolo V. Imper. per- ita male, aut E 7 . —— minus bene familiaris ac intimus, ad quem cùm morbo ad extrema jam 1â Humtre- omnibus obſequiis Cæſareæ Majeſtati tuæ à me in omni vi- unam vel al- tà impensè præſtitis mihi à te præſtari poſtulem: Ecquam, teram horam inquit Imperator, ediſſere: an eſt fortè muneris aut digni- oſcentis. tatis quidpiam, quod liberis conferri cupias? Non liberis, obſequiis obſtrinxerunt ſuis: unicam, inquit, mihi grati- am, 6Cæſar, ut mihi vitam ad duas tresve horas proroges. Cùmque ſubjeciſſet Imperator, ſuâ in poteſtate id non eſſe ſitum; rogaret quidpiam, quod in manu eſſet; tunc plo- rans atque ejulans Aulicus, vultu ab Imperatore ad parie- tem obverſo, heu me miſerum! exclamat, heu inſanum, qui 4 vitæ meæ horam non poſſit adjicere; in illius autem magni Domini obſequiis tam remiſſus fuerim, qui vitam hanc momentaneam non pauculis horis, ſed æternitatis acceſſio- ne ſe cumulaturum promiſit. Hæc ſerò lamentabatur. Engl- grave p. I. Dom. 9. Pent. g. 2. fol. 222. ew libello de ſtultitis mund; per Patrem Soc. Duaci impr. c. 6. in ſine. Pevenfeld. ad Hiſtor. I. à fol. 8. Ex- pendamus hinc lamenta longè graviſſima damnatorum in Bb bb bb 3 E*ter- — 334 Coxcio LlI. Aiſera Damnatorum æternitas: Lamenta damnati de pergdito tem- Joci impii de VII. Hæc quidem lamenta damnatorum ſuper negle. inferno, & &ternitate. æternitate jam, & in tormentis plenè conſiſtentium, ſeria etſi, nimis ſera tamen. Nihil damnatos graviùs affligit, quàm pauculos vitæ annos, breve merendi, & infernum evadendi ſpatium, non bene inſumpſiſſe. Docet illud Humbertus è ſacrâ D. Dominici familià vir undequaque magnus, IV à S. Dominico Generalis Ord. Pædicat. Vir doctrinâ & pietate inſignis, quique varia, quæ doctam ſpirant pietatem, poſte- ritati reliquit: Elogia Script. f. 6v. ad ann. I24,: Homo quidam Religioſus piis aliquando precibus occupatus, ſeriâ futuri æ&vi conſideratione diſtinebatur: cùm ecce tibi, vocem lu- gubrem, plenàmque mœſto ejulatu accepit. Ignarus, unde adlaberetur, quæſüt, quid gemeret, quid ploraret? Ad quem triſtis iterum ſonus: Sum unus ex conclamatâ apud infe- ros turbàa. Quid verò, inquit ille, tam luctuosè ſuſpiras! Noveris, ait damnatus, me cœterésque Averni incolas, nihil acerbius lugere, quàm inter vanitates ſæculi, brevesque il-. lecebras, dilapidati temporis jacturam. Poſt hæc ſtygis umbra evanuit, ſuumque auditorem metu non uno perple- xXum reliquit. Ex Humberto de z. Donn, Zehentner n. 12. Engler. Cit. J. 2. Dom. 9., init. Suprà Conc. 40. n. y. & Conc. 72. n. 6. Yo. Major Sec. Exempl. E. Tempuse Ex. I. & 2z. f. 732. V. Conc. py. n. 6. ctis, ſibi à Deo conceſſis gratiis magnis & multis, tempore pretioſo, & quidquid ad ſalutem obtinendam, & æternita- tem pœnarum evitandam, efficaciter conducere poterat. Eant, qui jocari audeant, ridere, imò contemptim dicere (eâ falsâ præſumptione, inferni pœnas aut nullas eſſe, aut . 27 X* . . „„ en non tantas, aut non tam diuturnas, aut certè ſeſe ab iis im- munes fore ſeſe infernum non reformidare, demonem ſibi bene amicum eſſe, non fore tantum tortorem: in infer- no fore multam charorum commilitonum, fratrum & ſo- rorum ſocietatem: eſſe ſolamen miſeri, ſocios habere, & ſpetta- re malorum ac pœnarum: Si alii poterunt infernum tolerare, & ſe poſſę: Felix neceſſitas, quæ ad melioræ compellit, ait S. Au guſt “ 2 Aſt masrrr (oontri Yarums Vndi carn ſa illuden ilumr. al atheus,. Us ellet mo ucannos n eſte, n UMIumann NN ONNRiND nbvetl, nnnrc net. CNAib Iduncel ialcrnd litnpenis unt uNNeN ldndn tmnhorg nx Drin⸗ nnegeni ſeni Fit lis ir N 4 eät, i 4 lend, e ND 4 1 41 s, Kur * 1 cetii, er „ e plorrek coli, en 4 0 N nl 1 e Pot n en nonu enimr11 nc. ,. ruun e Gucere / N — m, d eeede lemn ,i Z Woſtram Salutis ſocordiam damnat. uſu illudentes: Calum Cali Domino, terram autem dedit Filiis ho- . 935½ Aſt contrà, 6 dura neceſſitas, quæ ad tam ardua tantarum pœnarum æternarum compellit. Jocentur Cosmophili, & mundi carnisque amatores, peſſimè ſacris ſcripturis ſuo ab- minum. Pſal. 113. 16. Dicant, quod ſolebat Mercator Acathol. an atheus? cujus nomen mihi notum: Si Deus ipſi conceſſu- rus eſſet moderno ſuo felici ſtatu vivere, & frui per centum adhuc annos tantum, facilè ſeſe cœlum Deo ſuum remiſſu- rum eſſe. Conc. zà5. num. z. Dicant, quod dixit quispiam levis mulierum amator: Delectaäſti me Domine in faöturs tud. Pfal. gI. y. Vel, quod turpius, Lutherus in Aulà Ducis Saxoniæ men- tum unius Domicellæ apprehendens, in præſentiâ Sereniſſi- mæ Duciſſæ, per hoc meritèò offenſæ: Si talis ait, in inferno futuri ſint demones, ſe eò non invitum perrecturum. Engl- grave p. 1. Dom. y. poſt Epiph. J. I. f. 63. 2. Flor. RKemund. de ortu haæreſ. 7 L. 3. c. 6. n. 4. mihi f. 236. Verùm alia ſors eſt & erit damatorum, uti diximus, eheu miſera, miſerior, miſerrima eorum æter- nitas! dura, duriſſima! quæ omnes manet illos, qui à morte in ſtatu gravis peccati abripiuntur, & vel uno peccato, infer- no clauduntur, huicq; ceu validiſſimo clavo affiguntur; ſerâ Lutheri tur- pis jocus. in omnem æternitatem pœnitentiaàa, lamentis & votis nihib profuturis, utpote coœlo & Deo ad ea omnia ſurdis. Itaq; jam in tempore gratiæ concludendum eſt: quàâ ratione? Antece- dens & prima propoſitio eſt: Miſerrima damnatorum æternitas. Conſequentia, illatio, & concluſio peſſima impiorum, (qui tia, vitiis, & morte fœdus inierunt) ex eo, quòd ſentiant, omnia cum morte finiri, inferentes, voluptati, dum vita ſuppetit, indulgendum eſſe; quorum cœcitatem deſcribit Sapiens, quòd ignorent, futura præmia juſtis, & ſupplicia inſuſtis à Deo præparata. Iſti itaque ex eo: Non et refrigeri- um ſin fine hominu, & aliis quæ antecedunt & ſequuntur . Concluſio ſapientiæ, virtutisque, & veræ vitæ expertes, cum inſipien- unpudene & mala impio- rum, & Athe- orum. pient. 2. àv. I. inferunt: Venite ergo, & fruamur boni, & . 4 v. 6. Erroremque ſuum ſerò agnoſcunt, jam in inferno conſtitu- . — ti, ti, Penitentian agenter, & præ anguſtid ſpiritus gementer: MNos, ſen. Jati, &c. Ergò erravima, &c. Sap. y. àv. 3. Ead,. Conc, anteced. n. g. Et hæc quidem Athei, qui futuram poſt hanc vitam non cre- dunt, aut credere nolunt. Sed quid multi ex impiis Chri- ſtianis! Non eſt refrigerium in fine hominu: Exponunt S. Bona- vent. Lyran. Hugo, & Dionyſ. ap. Cornel. q. d. Impii poſt hanc vitam pergunt non ad refrigerium cœli, ſed ad ſupplicium ehennæ. Ergo, inquit nonnemo deſperatus: de meâ ſa- lute jam actum eſt, me infinities merito infernum: ſim ergo damnatus; nihil aliud expeétem, quam poſt hanc vitam damnatorum ſortem, quam credo, miſeram æternùm: ſal- tem jam nunc, dum vixero, fruor præſentibus, & omnes voluptati habenas permittam; ne & in ſœculo hoc ſim mi- ſer, cuùm in altero miſer futurus ſim. V. Conc. 29. n. o. O ſtul- tam conſequentiam, imò impudentem, dum æternuùm, tuo judicio, futurus miſer tibi in hac vitâ peccandi licentiam facis, & ſic magis damnationem tuam, tuà ſocordiâ circa ſalutem, & malitiâ auges. Ita enim, & aliter concludit Deus: derve nequam, de ore tuo te udicos Luc. 1g. 22. ſciebas, me juſtiſſi- mum eſſe ſcelerum ultorem: pœnitentibus tamen nunquam non tribuere veniam: Vixiſti ſceleratè: ergo in malam cru- cem abeas æterru Concluſio VIII. Aliter timoratæ Conſcientiæ, & quibus animæ ſa- alia timoratæ ſus non in deſperationem abiit, ex miſera damnatorum æ- confcientiæ. ternitate concludunt: quin potius ſuam circa ſalutem ſo- cordiam & acediam damnent, errata pœnitendo corrigant, ſibiquue tutiorem ad æternitatem viam parent. Id quod ſſecquenti exemplo docebimur. Refert Benedictus Renatus Exemplo do- Lib. g. Magni Ordini: Chriſtianor. hominem vanum & impium, cetur unius correcti per æternitatis Uti jejuniis, ita vigiliis inaſſuetus, & ut in aliis, ſic & in ſom- conſideratio- O, nihil ſibi deeſſie patiebatur. Vna tamen nox illum de- em. prehendit, quâ, ut aliàs, in utramque aurem ſtertere non poterat; vigilare illum cogebat inuſitata prorſus inſomnia, & ad mundi leges ex amuſſi factum, cui Fulco nomen, qui — Utere in UamvIs II Otnine acnn ICOgit es l Eebtis,ine b, in vine feconvinia Wns on MMnohn, = Gdrd⸗ een kdrm! (orpus urre niror UItmronne⸗ 1 1 (lroii MWliteri Wemabi (onr NINeN dek d Klenmy Pöntr ſee An m Cntrton Upell ur 1 Elhnlti Derntsedl rerwic =S,o Se los dan Memen. ati Mehel ⸗ . — e vie⸗ eMn We. 1 „ 1 D NTN dl 1. . 1 6 4 vA dn mtemn! tibus, al . , 8 4 29. H.0 “ n tene WA CNE S W ennungn Numa—. altn locoeng⸗ tas illum ſit inſectata. Voluit excutere moleſtos hos ani- mi vermes; nec potuit: ludos, pocula, Sodales, ſympoſia non intermiſit. Ita moroſas conſcientiæ querelas, cùm in- „ , , . Ni. II . T 1 . Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 937 latere in latus ſe vertit, nec tamen ſomnum conciliare po- tuit; diem eſſe voluiſſet. Hic Spiritus Domini flare cœpit, quamvis in ignotâ terrâ; nam cogitationes bonæ in iſthoc homine admodum erant raræ; incipit ergo tædio vigilia- ₰ 5 rum cogitare varia. Occurrit hic animo: Ecquid præmii Inſpirationes poſcis, & ſic decumbis biennio aut triennio continuo, in te- bonæ impio nebris, ſine amicis, in leni morbo, ſine ludo & comeſſationi- actæ. „ pus, in vinculis iſtis, ſed tamen plumeis, ſed tamen etiam ſine conviviali & theatrali hilaritate. Et certé ſolus ego, & V. aliudone. eximius non abibo, ac immunis: in morbo cubare debebo; 35. n. 10. velim nolim, niſi morte repentina & ſubitãâ obeam; quod Deus nolit (bonus hic ventus, bonæ cogitationes) quem au- tem lectum habiturus ſum, cùm ex iſto me mors dejiciet? Corpus putreſcet ſub terrâ; ita alios, ita omnes video tra- ctari poſt mortem. Quid autem fiet animâ in altero mun- do? non omnes, credo, mortales uno loco convéniunt: ubi ergo illi, ubi iſti? annon præter cœlum flammæ piaculares, annon & inferi ſunt: Ah! qualis ibi lectus erit damnatorum! quot annis ibi jacebunt? quò, poſt initium, flammæ illæ ceſſabunt: Chriſtus certè in ignem æternum non ſolùm mi- Chriſti minæ. natur mittendos impios, ſed mittit: res nimis clara, nimis certa eſt. Ergò æternùm in flammis ardebunt? ergo mille & iterum, & iterum mille anni non ſufficient ad eluenda bre- vis vitæ peccata? æternuùm ergo non videbunt ſolem, non coœlum, non Deum, æternùm miſerrimi? Ah! Ah! His tali- bus cogitationibus adeo inſomnis eſt factus & vigil, eòque progreſſus, ut nodtes diésque ceteros hæc cogitata æterni- ter alios fuit, minùs audiit; cùm ſolus ad ſe rediit, non effu- git. Inhærebat animo æternitas, & urgebat. Tandem ſta- tuit emendare vitam, & melioribus ſe ſtudiis dare. Et quid ego, ait ipſe ſecum, miſer hic ago? fruor mundo, & non Mechtl de Jud. extt. Cc cc CcC fruor . 9383 CokxNclo LI. Aiſera Damnatorum æternitas: fruor. Multa patior, quæ nollem; multis careo, quæ ha- hbere vellem. Servio; ſed quis mihi mercedem:! facilè vidi hactenus, quæ ſint mundi præmia, cùm diu ſervieris: & fac me frui deliciis, quascunque optare poſſem. Et quamdiu hoc durabit:! nec in craſtinum quidem certus ſum vitæ: Sa- ItIIs id probant quotidiana funera. O aternita, ſi tu non eſſes; 8 aternita, ſi extra cœlum ſis, vel in molliſſimo lecto, inju- cunda eris & acerba! £Ægrè quidem abſtrahimur ab iis, qui- bus inſuevimus; durum eſt à lautioribus epulis, largiori- bus poculis, carioribus ſodalibus, ſic avelli: at ſi cuntemur, mors prævenit, & rapit hæc omnia. Quid ergo differs quin honeſtam tibi neceſſitatem indicis? Age, alius ero, aut nullus: Vita hæc nimis brevis eſt: nimis longa eſt æternita: Aliò nunc eundum eſt. Non muto: ita pergo. Salve nunc mihi 6 diva Perennitas. Fecit, quod dixit, & ſacræ Ciſter- cienſium Familiæ ſe addicens, probè vixit, pie mortuus eſt. Sola æterni- Drexel. tom. I. f. 14. Conſider. f. de Aternit. init. qui addit: eter- tas non cogi-nitas quàm pauci ſunt, qui ſic ſeriò de te cogitent; quàm tatur, cum multò pauciores, qui perpendant, & inhæreant! Omnia alia womnia alia quæruntur; ſola vilis eſt æternitas. Divitiæ cogitantur, ſed fluxæ & relinquendæ: honores ambiuntur, ſed brevi adi- quæruntur. mendi: voluptates amantur; ſed quæ malum & acerbum habent finem: quies deſideratur, ſed quæ diuturna non eſt: amicitia expetitur; ſed quam mors dirimit: converfatio paſſim in voto eſt; ſed non ea, quæ in cœlo: abundantia quæritur; ſed eo loco, ubi defectura eſt. Si æternitaten co- gitaremus ſæpiùs certè in res tam brevis ævi noſtra minùs calerent deſideria. Eternis inhianti, faſtidio ſunt tranſitoria, ait S. Bernardus Epiſt. 3. Tu, mea Anima, ut ſocordiam ſalutis tuæ, & ſomnum peccati ut plenè excutias, pluribus tibi lo- quere, quæ non vides, credis tamen, ut viam Domini, & tibi ad beatam æternitatem pares. Vviq. Ihom Fn.lo r atema Cteruet. Lace oe gellius cjones yqer H. lbe⸗ Ack eeeee mire kna Miuhe eint 4 Polr Lefu. s (fnnsin . Kellis Uiintere 1 1 XKcte 1a T Ne ortn 11 4 ſe ten . 6 utin Hnbus tin Demini, ”ƷME Woſtram Salutis ſocordiam damnat. 939 Vidgd. Thom. Kemp. L. 1. C.24. de Init. Chr. Paulus ZehentnerS.. Authores in Verm. Conſcient. L. 4. C. I. J ?. 4. Anton. Sucquet S. J. Via Ei- hanc mate- ie ægternæ. Lib. z. cap. 42. IWmag. 2l. fol. soz. Hierem. Drexel. Ade tiam. æternit. & Inferno. &. locits ſapra citt. Henricus Engelgrave Luce Eang. Emhlem. I. &α barte I- Domin. 9. poſt Pentecoſt. Cor- nelius à Lap. loci ſuprà citt. & in Deuter. 22. 22. Vid. Con- cCiones ſupra 37. & 35. & Authores ad illas citati: nec non Index Rerum, V. lni r Kternitas: Saluse Anima Immorta- lu Acedia. SeSAEEGGEEEEEi E E E E SE E S e C&oOο NGIO LII Signa in Cœlo, alia gratiæ & clementiæ; Alia Iræ Di-, V. Conc.4. vinæ: Vbi de Stellà SS. Trium Regum: De Co- G. mDetis; quibus ad ſeriam pœnitentiam monemur: ne ſigna Iræ Dei, & hanc experiamur. Prunt sgna in dle, 6 Luna, & dtellis: Lucæ 2 I. 25. Dom. I. Ad. Vidimus ötellam ejus in Oriente, & venimus adora- F. Epiph- Runt Siena, in Sells Admirandus Deus in creaturis ſuis: ſingillatim in toto mundo conſpicuis ole, & land, z60nl30 fltCiellts. Stellæ, earumque varietas, numerus innume De Stellis va- —– rabilis, Curſus, concentus & concordia, magnitudo, iæ Veterum influxus in ſublunaria, &c. admiratione digniſſima omnia. Piniones. De Stellis variæ veterum opiniones: Stellas vocabat Empe- docles Agrigentinus Siculus, Pythagoræ diſcipulus: Ener cæ- beſter. Xenophanes Aſiaticus: Nubes ignita. Diogenes: Man- Ai Siraceale. Metrodorus Græcus, Præceptor Hippocratis: Emicantes ex oculis fulgetras. Ariſtoteles, Stagirita, Græcus, Cc cc cc z Ale- 7 9740 CoxNcio LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia Ir: Alexandri M. præceptor, Philoſophorum omnium ætatum Mind facilè princeps, putavit eſſe Animatas: Cicero Italus, eſſe ra. Epxentiæ, tionales, imò Deos; ſic enim L. 1de Nat. Deorum, dicit, non in. erum doctè ſolùm, verùm etiam impiè facere, qui Deos eſſe, ne. b5ad Pl get. Vnde & eas adorabant Gentes, ob earum lucem & mGec pulchritudinem, ob influxum in hæc inferiora, quæ ſidera im? ſer vivificent & vegetent, & quòd animata putarent. Cornel. i, In eſfcae Deut. Iz. 3. f. 972z. Trismegiſtus ſtellas appellat Ocalos Deorum, ullgbe en quibus humana ſpectent Dii, terrædue abblandiantur, at- itntiæ ten dque amicabiles radios, indices benevolentiæ, emittant. Le Wmimm Blanc. in Pſal.S. I. à f. 94. Ad rem præſentem aptiùs Piſidas umcone in Hexaëm. Stellas vocat literas cæleſte, quibus Dei eſſentiam KAaucke atque majeſtatem perſpicimus: de quòô infra num. g. Le Blance (Wunte Aſtra à Deo "n Pſal 15. I. Cit. &) ꝭxodem Indice Kerum. E. Sellæ. Vera Fides credit, md 4 creata, non & docet, Aſtra & Sidera, Stellasque cum Sole & Lunâ creatas Mmanlke ſunt animata. eſſe. Geneſ. I. I4. & 16. à Deo, idque verbo: Fiant, & fabtum eſt II Kelen ita. Et licet Plato aſſerat, & S. Auguſtinus Enchirid. c. y“S. du. kmmrci bitet, an ſol, luna, & aſtra ſint animata, utanturque ratione, oNn & & conſequenter, an aliquando beanda ſint, cum hominibus (mm t &S&& angelis, tamen certum eſt jam, nec cœlos eſſe rationales, tiänil nerc aſtra, eorumque naturam, quæ principium eſt motus er N eeorum circularis, perpetui, & naturalis, non eſſe liberam, M en nec rationalem, ſed inanimatam, & planè determinatam: mnlii Ita S. Hieron. in Iſai. ar. & paſſim Patres & Philoſophi. Errat Qurlen, ergo Philo, Hiſpalenſis Hiſpanus Anno Chr. 40. Jjudæorum, Mihzie , ut de eo S. Hieronymus ſcribit in Catal. &ript. in Philone, diſſer- W gun tiſſimus, more ſuo Platonizans, Lib. de Opif- 6. dierum, docens N Stellas eſſe animalia intelligentia. Cornel- in Geneſ. I. I3. & 16. 0 teltel f. as. ubi varia de Aſtrüs, velocitate Cursüus & motus & c. Et in his totum W Aſtris, Erunt ſigna, in Sle, & Luna, & rtelln, excidii illius ultimi imntes: orbis: de quibus modò agere non intendo: (etſi eò etiam s g⸗ nos merito reflectere poſſimus, & debeamus, ac ex dicendis Mer⸗ cogitare, quanto terribiliora & malorum majorum omino- mteee ſiora futura ſint illa ultima ſigna mundi interituri) Sed i uurl =ͦͦòUͦG “ coelo dohe 1 1 A MU. 4 1 M Mn ,. 1l eta icesen chintu Nonctian. 1 Letennne — uneuan nlnckr ☚ Uure iæ, ein — lilnn ( lenm 0 liora cum Deo ſtatuamus. . tellæx E&Cometæ ſigna malorum quid nos doceant? 941 — = cœlo & in Stellis exhibere Deum quandoque ſigna gratiæ & clementiæ, potiſſimùm verò, & frequenter ſigna iræ ſuæ, & ſcelerum vindiétæ, quæ cùm apertè nos dehortentur à vi- tiis, ad placandum Numen Divinum, peccatis noſtris ira- tum, de quò Pſal. 9. 4. Dediſti metuentibins te ſegnificationem, ut ſr giant à facie Arcuâr. Vid. ſuprà Conc. g. n. a. Mirum planéè eſt, nos cum efficaciâ, & pro Dei intentione, tam parum moveri, malléque excipere Iram Vindicis Dei, quam per opera pœ- nitentiæ veræ Deum placare. Frit, cum Dei gratiâ, Concio ſeria, utinam pro ſalute Animæ noſtræ multùm utilis: idque ratione Cometæ, quem nuné cum juſto horrore ſpectamus telæ ad inſtar in cœlo extenſum, malorum imminentium Orbi manifeſtum Indicem, (Dixi hanc Concionem mutati mu- tandis A. 1651. E Epiph.) Levate capita, ſpectate, audite: & me- II. Stellarum duo ſunt genera. Aliæ ſunt ordinariæ, aliæ extraordinariæ. De illis: Fecitq, Deus duo luminaria ma- Stellæ aliæ ordinariæ. gna, Solem & Lunam (quæ licet omnibus Aſtris, excepto Mercurio, ſit minor, tamen quia nobis citima eſt ſeu proxi- ma, & viciniſſima terræ, hinc videtur, omnibus aliis eſſe major, æquè ac Sol.) Et Stellas; ut ſcil. unà cum Lunâ nocti præſint, eamque illuminent. Pſal. 137. 7. Et poſuit eas in firma- mento Cæœli, ut lucerent ſuper terram, & praeſſent diei ac nocti, & divi- derent lucem ac tenebras: Geneſ. I. à v. 16. Cornel. ibid. Hæ Stellæ Planetæ, ſeu Stellæ erran- ordinariæ, ſunt aliæ Erraticæ ſeu errantes, præter duo lumi- naria magna, quinque, vocanturque Planetæ, ab errando, non quèd vago incertô⁴que motu, oberrent, qui etiam Tul- lio teſte, L. 1. de Divin. certo lapſu ſpatiéque feruntur; ſed à lans; Mercurius multum radians; Venus venuſta, quæ So- Cc ccC CC 3 ðð & tes, cur ſic di- ctæ? & quæ- vario tum inter ſe, tum inter Fixas congreſſu, digreſſuque, variantes motum & diſtantiam tàm à ſe invicem, quàâm à nobis. Saturnus pallidus; Jupiter ſplendidus; Mars ruti- lem antecedens & manè coruſcans menſibus novem, cogno- minatur Lucifer ſeu Phosphorus; Solem autem inſequens 942 CoNcIOοι LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia Iræ: Stellæ Fixæ. rus. Dein Stellas fixas, hoc eſt, immotas diſtantiis inter ſe, ſparſas per totam ætheream ſphæram, internoſces à Plane- tis ſcintillatione; illæ namque ſcintillant, iſti non item: præ- terquam quòd etiam à Venere & Mercurio tremulum jubar Via Lactea. ſpicuæ, quæ circa ſe ſpargunt ſplendorem duntaxat: ut vi- medium Stellati Cœli, quem vocant iam Lacteam: Amor In- creat. L. I. C. I. §. . f. 47. & ſeq. Athuanaſ. Kircher. Iter Exſtatic. Iudic. VE. ella. Rudibus incredibilia videntur; & doctis, quæ de Stellis tradunt Aſtronomi, quibus peritis, ceu cuique in ſuâ arte, credendum eſt, admiranda ſunt: breviter: Miram eſſe altitudinem ac conſequenter magnitudinem orbium coœle- ſtium, & ſtellarum, ita ut terra, quæ Centrum mundi ſeu nia reſpectu Vniverſi, eorum reſpectu ſit inſtar punéti: perinde ut om - Cœleſtium. hes opes, bona & gaudia terrena, ſunt quaſi punctum, reſpe. ctu cœleſtium; ſeque habent, uti gutta ad totum mare. Solis & Stel-Sol totâà terræ mole major centies & ſexageſies. Nulla Stella latum magni- in Firmamento, quæ non decies octies major ſit toto globo Sicut terra re- ſpectu coœli punétum: ita terrena om- tudo. ex Ptolom. P. Chriſt. terræ, & hæ ſunt ſextæ & infimæ magnitudinis numero quarum gulibet terrâ major quinquagies quater: tertiæ magnitudinis 208, quarum quælibet terrâ major ſeptuagies & bis: ſecundæ magnitudinis 45, quælibet terra major no- nagies: primæ & ſummæ magnitudinis funt numero 17, guarum quælibet totaâ terrâà major eſt centies & ſepties. Deus bone! quantæ rerum creatarum moles: Terræ magni- Quantus er tudinem jam ſupraà poſinimus G. onc. go. n. 3. & C. 35. n. 7. Con- g80 Creator' jice ex his, quantus ſit Deus Creator, immenſus. Nam Sol ſun npy. & Luna, collati ad Creatorem, culicis & formicæ rationem teum: obtinent, ait S. Baſil. hom. &. Hevam. Et quod docent Aſtrono- & veſperi collucens totidem menſes, Veſperugo vel Heſpe- Vn N ſwrran Kmrtenyen lunel 4 gnalimosti ſnn irr⸗ 249: quintæ magnitudinis ſunt 217, quarum quælibet ma- Clavio S. J. J01 eſt terràâ trigeſies quinquies: quartæ magnitudinis 264, mnsiinn Wolkini — mi, multèò minor eſt proportio totius mundi intra conca- Ne⸗ — fukirme Iun Vall m Firn on l 5 yreo e. emicat. Sunt & exiles ſtellulæ, ſine conſpicillis haud con- Petisi, dere eſt in albido illo Circo, (ſeu congerie) porrecto per “ bti ſe 4 nie tar = — = — = R& = — ilracrg dud Nelfum Pllehe töjeatte Uie r sEi Lloco int AI üh Etllæ & Cometæ ſigna malorum quidnos doceant? 943 . vum Firmamenti contenti, ſeu cum hoc etiam, ad comple- xum & vaſtitatem Cœli Empyrei, quam ſit globi terræ ad R—KHK ipſfum Firmamentum. Hæc & plura docet P. Clavius en 1IW de l⸗ „ H „ „ . „ 8 „ 4 „ 5 4 iming Bbara c. I. di ergo in ſtella aliquâ, & multèò magis ſi in Cœlo m Empyreo conſiſteremus & conſpiceremus hunc terræ glo- QOuantum bulum, annon exclamaremus: Hoc eſt punctum, (ſic vocat ero minimo Bosëtius Conſol. L. 2. f. z2.) cui ſtulté & vanè inhiant filii Adæ: terræ puncto „qauod inter mortales & ferro & igni dividitur: quod pun-Rudium præ N Qum terræ præfertur cœlorum immenſitati: ſic particu- Cœlo! al rubra vel alba terræ (nec enim aliud eſt aurum & ar- gentum) pluris habetur, vaſtiſſimis Coœli palatiis, quæ cui- iiis in terra infima obvenire poſſunt, modò contemptu mun- en nr⸗ di mereri velit. Vid. Cornel. in cit. Geneſ. I. I4. & 76. ubi multa O ten hn Pewenfeld. Appar. Erudit. C. 66. à f. 350. Ss. sο. Et hæc incidenter: ns agnoſcamus hinc Dei Omnipotentiam, Sapientiam, & Boni- uummumd tatem, in gratiam hominis effuſam. Stellæ aliæ ſunt extra- ee ordinariæ, rariſſimè apparentes; quarum per aliquas Deus ubone Sanétorum ſuorum merita demonſtrat; qualia refert Ma- Stellæ mira- 1 cn M jolus to. I. Dier. Canicul. Coll. I. in Meteor. fol. y. ine. é &. Sophronio, culoſæ, ſan- eWIE ge ſtellà lucidiſſima visa ſuper caput S. Nonni Abbatis; & citatis quo- orHEalterius Fratris defuncti in Xenodochio Hiericuntino; cujus rundam Si- tudeh corpus dum Fratres ferrent ad monaſterium, ut ſepelirent, Sna. Xh. Stella fupra defuncti caput apparere non deſtitit, quaſi co- nindint mes itineris, donec ipſum ſepulturæ traderent: Sed hæc ue magno Dei miraculo fiunt, nihil naturâ cooperante, ait Ma- or jolus fol. 6. Ita S. Petri Coœleſtini pretioſam mortem Crux præful- I gens in a»re ante cubiculi oſtium reddidit amplius glorioſam, alt Bre- WLNINHE. Vviar. R. 19. Maji Lect. a. E. Cornel. in Num. 24. I. f. 579. Extraor- GtSN dinariæ aliæ etiam rariſſimè, præ hisce tamen penitùs mira- —— — S 1 IG culoſis, ſæœæpiuùs apparentes, ſunt Cometæ; de quibus pro meàâ nel hoc loco intentione plura, ubi priùs de ſummè admiranda Stell 58. Trium Magorum, ſeu rectius ipfius Chriſti Nati, Gaand dixerimus; unde Epiphania, ſeu Apparitio Domini dicitur, eò quôd quèòàd illo die, Sideris hujus ortu, Chriſtus Magis eſt mani- Stellæ cum Chriſto ori- turæ Vatici- nium Balaam. Num. 24. 17. ð 944 Coxcio LII. Signa in Cœlo Divine gratiæ, alia Iræ: * feſtatus. Itaque: III. Vidimus stellam ejus in oriente, & venimus adorare eum? inquiunt Hieroſolymis Sancti tres Magi: Mat. 2. 2. Stella hæc verè admiranda, gratioſa, prodigiosè viæ Comes Magorum ab Oriente in Bethlehem, wd, dum veniens ſtaret ſuprd, uhi erat puer. Ferſ. 9. Communis eſt Baſilii, Hieron. aliorumque SS. PP. ſententia, Chriſtum Stellæ novæ indicio à Magis cogni- tum; quia, ſic ometæ mortes Regum, mutationesque regnorum portenaunt, ita Balaam vaticinatus erat, cum Chriſto ſtellam orituram: Orietur ſtella e Jacob⸗ Num. 24.17. de Domo jacob, unde natus eſt Chriſtus, de quô hujus vati- cinii præcipuus ſenſus ad literam eſt. Cornel. hic f. Szg. Magi ergo vel poſteri, vel ſucceſſores hujus Prophetæ Balaam, ex hujus vaticinio, ex prædicatione Sibyllæ, denique inſtinctu & revelatione Divinâ, Stellæ indicio deſignatum nêrunt, quem quærebant: Ebi eſt, qui natum eſt Rex Judeorum? Tradunt Cicero L. a. de Divinit. & Suetonius in Veſpaſtano, & Paulhus Oroſius, glorioſis Eccleſiæ Doctoribus Hieronymo & Augu- ſtino familiariter notus, L. 6. c. 6 communem tum famam Teſtimonium Chriſto ex Virgine naſcituro. Sibyllæ Oraculum tale extat, Et Chaleidii Chalcidius autem in Timeum Platon Gentilis. fuiſſe ex judæâ proditurum Regem, qui omnibus dominare- tur, quod Gentiles Veſpaſiano ſuo falsò tribuerunt. Sibylla Divinamq;, Magi ellam coluere recentem . Monſtratusq; Dei præcepta ſequentibus Iufans Eſt in Præſepi. ſum Dei venerabilis, ad humanæ converſionis rerumq; mor- talium gratiam: quam Stellam cùm nocdcurno itinere ſuſpe- xiſſent Chaldæorum profectò Sapientes viri, & conſideratio- autem & Chalcidius, Gentilis ac Platonicus Philoſophus, ceo, guocl Eerum e enntemn Dei ieſle, à (orili. Hün Chrid prletti) en Pe Sel riMo u⸗ Wortumin 1 uun (ddüenie ſet 6 n⸗ en ſima dn Ae Illn, ut l ſr ⸗ ſn UumWre Slch,l Gilrca “ m in Timæn, 5 ita ſcribit: Eſt alia ſan. tior & venerabilior hiſtoria, quæ perhibet de ortu ſtellæz cujusdam, non morbos mortésque denuntiantis, ſed deſcen- uundl le Mhg⸗ Fini eam os dun — lulle he. — Stellæ E&Comet⸗ ſigna malorum quid nos doceant? D 945 ne rerum geſtarum ſatis exercitati „ quæsiſſe dicuntur re- centem Dei ortum, repertàâque illa majeſtate puerili vene- udmG rati eſſe, & vota, Deo tanto convenientia, nuncupaâſſe. Iia in din n e Chalcidius. Hanc Stellam miris laudibus & encomiis, ac per GnHem ipfſam Chriſtum, extollunt S. Auguſt. S. Leo. & alii. Præ- α tereo, quod S. Chryſoſt. (vel quisquis eſt Author Operis Im- Mdum perfecti) bom. . refert, Succeſſores Balaam, poſt oraculum Excellenti⸗ o, ejus de Stellâ ex Jacob oritura, per ſingulas ætates aliquos xceilentix Mdannrde natusa, PN:h, . N hetzelung ninne iſtin GrroNNOru n r Aunfun deputaâſſe, qui identidem colum contemplarentur, ut Stellæ hujus ortum in monte, qui Eictoriali dicebatur, obſervarent, tandémque, cùm hi ipfi Magi ejus ortum præſtolarentur, Apparuit es, inquit, deſcendens ſuper Montem illum Eiètorialem, ha- bens in ſé formam quaſi pueri parvuli, & ſuper ſé ſimilitudinem Cruciu, & locuta eſt es, & docuit eos, & præcebit ei, ut proficiſcerentur in Judæam. Hæc incertæ fidei eſſe, cenſet Cornelius, en C. 2. §. Matth. 2. 2. à f. 6a. & ex Apocryphis Sethianorum Hæretico- rum libris, ut Auctor fatetur, accepta. Refert & Stengel. 4Puin cA,e ronkl. mmenminn nibsti. Uennt. W 1s Dilnat lum tt 9 un to. I. de Jqudic. Div. c. 27. n. Io. II. à f. 265. Joan. de Carthag. in Ar- ujus Stellæ. canis Chriſti to. 1. L. 6. Ae Epiph. D. hom. 1. mihi fol. 1I2/. 2. init. Majol. cit. L. & f. .. 2. Longè veriſimilius eſt, Magos visâ Stellàâ, ſe- cretiori Numinis afflatu monitos, illam tanquam linguam cæ- lorum, uti vocat S. Auguſt. &. 2. de Epiph. Breviar. R. 2. die inf. Oö. Ep. Lebt. a. loquentem audiviſſe, eaàmque radios ſuos longio- res, inſtar Cometæ, verſus judæam clariùs extendentem, usque ad Cunas Chriſti proſecutos eſſe. Dedit aſpicientibus in- telletum, qui præſtitit ſignum, ait S. Leêo & g. de Epiph. Breviar. cit. Oc. Die atà Lect. 6. ubi vide ulterius. Scilicet tam formoſa cla- ritas, tmque extraordinaria fuit majeſtas Stellæ hujus, ut kacile Magi, jam antè de eàâ Balaami vaticinio moniti, aliquid Superabat omnia cætera Aſtra. Divini eam portendere arbitrarentur. Certè in eà Angelus Magos duxit, ſicut olim in columnâ ignis Iſraëlitas: Nova fuit, neque antè nec poſtea viſa, non ut cæteræ ſtellæ, quar- Sd to mundi die, ſed ipsâ nocte Nativitatis Chriſti, vel creata, vel producta, ex aere condenſato efformata, loco, motu, Mechtl de Jud. extr. Dd dd dd tem-— 946 CoxNciO& LII. Sgna in Cœlo Di vinæ gratiæ, alia lræ: — — tempore (nam & interdiu lucebat) duratione (duravit enim tantuùm per r3. dies) magnitudine, ſubductione ſui, & oſten- ſione repetitaâ, nec non & ſtatione ſupra domum: abi erat Puer, ac ſplendoris excellentiâ à cæteris Aſtris discriminata. Stel- Ia, inquit S. Ignatius M. (Joanni Evang. familiaris, S. Petri Apoſt. in Epiſcopatu Antiocheno Succeſſor:) fulſit, exuperanr omnes, quotquot antè fuerant“ lux enim illius erat inenarrabilis, & ſtu- porem incueſſet omnibus aſzicientibus eam rei novitas. V. cit. Cornel. in Matth. 2.2. f. 63. Stengel. cit. S. Leo cit. Lect. 2. Noct. in Breviar. Breviter: hinc & nobis ſolatium, qui nati ſumus ex Genti- bus ad veram Fidem, Dei agnitionem, & vitam æternam vo- catis, quarum primitiæ ſunt tres 88. Magi & Reges, qui agno- verunt, hoc ſignum Magni Bese eſſe, &, ut ait S. Leo, non eſſe otioſun, quod tam inſolitum videbatur. Sed ab hâc, & Stellis gra. Dei prænuntiæ, & teſtes. Cometæ quid IV. Steilas extraordinarias, rariſſimè apparentes, crini- tas . aut bar batas, vel caudatas, nuncupamus Cometas, qui num recenter creentur, aut ê materia educantur, ut lo- quuntur Philoſophi, an è fumoſis & ſiccis exhalationibus, an fint? Signa malorum. plurium Stellarum concurſu efficiantur; an in aeèreâ, aut potius cœleſti regione; motuque proprio, an alieno cir- cumferantur, id quidem incertum eſt: Satis hoc certum, ſemper aliquid luculentum per illos ſignificari, ſive tanquam per ſigna naturalia, ſive ex inſtitutione Divinàâ. Pexenfeld. A- par. Erudit. C. 3. f. 10. & II. Majolus Dier. Canicul. cit. Colloq. I. f. a. Crinitæ, Cau- ubi & ait: Omnium impreſſionum ignitarum admirabilior datx, & Bar- eſt Cometæ: &: qui ſi mediis interioribusque partibus ſit cras- batæ, quando dicuntur? SeeE e . C ariOt, ta Sella fit & nuncupatur: ſi partes ejus longiùs protendan- tur, dicitur Caudata Si autem ſubtiliores aut tenuiores par- tes deorſum profluant, dici conſuevit Barbata. Mirum il- lud: eam nonniſi autumno gigni: verſari autem moverique per modum continentis aêris circumeundo terram per diem natu. 8 * . 7 3 Z . g. ſior, at in circularibus exterioribus partibus ſit rarior, Cini- Uetortlem. ntexhale tgue elate⸗ isformnas „655 mn iplin fritum ad ecto, a U jeyiſ Ainre iſeal,4 igits enneen Einkene . e e . „* gra- (onfitinn tiæ clementiæque Divinæ, tranſimus ad eas, quæ ſunt Iræaæ ammhe encos rlabet irlete 1 Uploee 1 Innimde NNen N lebile Che Ue ſien zn lldlu c haltmi, Chetcn lbtdenc 26 e, tomin =Sð telle &; Cometæ ſigna malorum quid nos doceant? 947 naturalem, quod nulli alii impreſſionum ignitarum (quæ Impreſſio ſunt exhalationes, admirationem moventes, & terrâ traét, ignea quid ſit atque elatæ, Solis, reliquormque Aſtrorum virtute in va- rias formas efformatæ) iolet accidere; quamobrem tum ter-· ram ipſam frugésque omnes inficit, quin & Animantium ſpiritum adeo debilitat, ut etiam quandoque extinguat are infecto, ac ſubterraneos ſpiritus commoveat. Plinio vide- TAHG. tur, breviſſimum ejus curſum ſeptem dierum, longiſſimum WA ctoginta eſſe, lib. 2. c. zy. Ita Majol. cit. f. 4. Qui ibidem fol. y. umgdd in fine col. I. Apertiſſimè, inquit, conſtat apud omnes, hujus-Cometæ mæa- manm modi ignitas impreſſiones curſum aliquem orbicularem la porten- Begesen habentes, quäâcunque eæ formà ſint, Cometarum nomine cen- unt. tels ſeri: indeque ſemper mala portendi, præſfertim ſi diutius conſpiciantur, & magno ſint orbe. De his Petrus D'Oul- treman: In aêre, inquit, prodigia & portenta producit Deus, agd terrendos movendésque homines; quorum quædam phyſicas habent cauſas, quædam non habent. Primi gene- ris ſunt Cometæ (quos Veteres Philoſophi in aêre fere ſtatu- ,O Il Nrenth charnh erunt; hodie ſupra lunam paſſim collocantur) quibus ta- men utitur Deus perſæpè ad Calamitates, aut Principum nE mortem, pronuntiandum. Exiſtunt (inquit S. Damaſc. L. 2. 9, 4 NNN de Fide Orth. c. 7.) plerumq; Comela ſummorum Principum extremum s Roe mh. Vita diem portendenter, 27 Dei imperio certis temporibus conflantur, ,edn DEY TAT, dilabuntur- Ita S. Damaſc. Aſſerit Poëta: Nullus Cometes 4 ſulbadt idn W — R = — — extat haud malum ferens. & Claudianus: Et nunquam viſum terrus impunè Cometam. Amor Increat. L.. I. c. I. V. Mundus Selt. 6. H. g. GIAI V. yS. De Cometi futuras clades portendentibus proprium tibost volumen conſcribi poſſet, ait Georg. Stengel. de Judic. Div. ſtumg“ 10.2. Cra. n s. quod quidem quamplurimorum Cometarum in- s Nontt ductio ne remonſtrari poſſet: & adducit Cornelins in Exech. 21.9. edeH fioyz. Joann. Adamus Weberus, Præpoſitus, Dücarſu Curio- Ge . G a. à f. II. Joannes Colerus, Oeconom. Rur. & domeſt. à F.-i22. . wi⸗ Et alii plures paſſim leguntur. Nos tres potiores à noſtrâ, nn ℳ vel hominum memoria, viſos tangamus. c Dd dd dd 2 V. De D ”ů”ů Cometa Anni V. De Comet? Anni 1018. non repeto hic, quæ ſapra Conc. 13. 1618. Cometa Cometa A. 1680, & 1681. n. 10. adduxi, ex Joanne de Biuſſieres in Floſe. hiſzor. ad ann. I615. & 715. 4ℳ 4 fol. 23z0. Infuper de hoc Cometâ vid. Yo. Adam. E-eberus Diſe. Cur. 4. fol. 122. Englgrav. citandus in fine. Stengel. de Judic. Divin. to. 2. C. 7. n. 2. à fol. 6. ubi: Minas duntaxat cum vellet nobis ſignificare, Jo. Biſſel. Septennio 31 ad Ann. Io61g. 4 F. 62. & ann. I619. Cometam quantum A. 1618. Deus cœlo inſcripfſit? neque enim aliud illud ignitum, & tandem ab Oriente in Occidentem extenſum, ſignum fuit, quàm funeſtus belli nuntius & cha- racter, aut virga cœleſtis: V. n. 9. Nuper A. 1664. exeunte & ineunte 1665, ſpectavimus alium Cometem pallidum, de quôò & ſuprà cit. Conc. 13. n. 10. Denique Comete ad finem A. 1680. à nobis cum horrore ſpectatus: ſaprà eit. Conc. 13. n. 1o. cum lon- giſſimâꝗ, magnà, pallidaque ſuâ tela quaſi (caudam dixerim) cujus ſpeciem refereb 1 que, præſertim Verò ultimis fere hisce annis, rerum, bello- rum, mutationumque etiam Regnorum, molem, devaſta- tiones Provinciarum ferro & igne, ruinas & cineres quaàm- plurimarum Vrbium, antiquiſſimarum, Imperialium, atque aliarum, ſupervivimus! Miſerrime devaſtati Archiepiſcopa- tus, Epiſcopatus cum Eccleſüs Cathedralibu s, Collegiis, Mo- naſteriis, Sacrisque: Electoratũs, Principatus, Ducatus: Violata ipſa Imperatorum, Rudolphi I. aliorumque ſepul- chra Spiræ. VItima Haidelberga anno 1603. Majo proditorie à Gallo capta & exciſa penitus; ut videamur certè vixiſſe ætatem ferream, igneam, cineream, qualis vix à pluribus ſe- culis fuerit: De miſeriis hisce plenæ Relationes, integri li- bri, quotidianæ Novellæ, continui rumores, timor & tre- mor præ expeltatione ſaat erorum. Et, quod animæ fideli ac de- votæ duriſſimum accidit, eſt, quòd graviſſimè unà offenda- tur Deus, per atrociſſimas injuſtitias, Sacrorum peſſundatio- nes, pauperum oppreſſiones, turpiſſimas Patriæ proditio- ”ßl OðͦUMW S nes;, eferebat; ah quantorum non malorum præ- ſagium! Ea nobis modè viventibus notiora ſunt, quàm ut à me adduci deſcribique poſſint, quantam non jam hucus- II el mrrner -. t, manite s geccate Iem probe e kataliss netar hic u Dus annise VI. Adu ere dil um ſutt Plkoyprun (m k 66. Monn eſaiheun prſrintze uun Llli llelcke mi u⸗ Ca I X l ☛rnr — unde. rumlen kutti N n aucot ifend (Cchlo lbe —— Ldee ellæ & Cometæ ſiegna malorum quid nos doceÄant? 949 e ͤ nes, manifeſtiſſimas iniquitates, cum ſexcentis aliis maxi- i mis peccatorum generibus: quæ vel cogitare horreſcat H mens probéè Chriſtiana. Adeo, ut præſertim Germaniæ no.- AKH ſtræ fatalis & durus nuntius, ac præſagus, haud dubiè fuerit Cometes hic ultimus anni 1680, & inſequentis, uti ſubſequen- hin tibus annis experti fuimus. e VI. Adumbranda, declaranda hæc, & expendenda uno nᷣ/ alterôve diſcurſu. Supraà initio Concions audivimus, Trisme- immmA giſtum, ſeu ter maximum Philoſophum, Sacerdotem, & Re- ℳα gem „gyptium, at Gentilem, Stellas Deorum oculos appellaſſe. Uidun Sit (ſano, & Fidei Catholicæ conformi ſenſu) Dei oculus Co nent wetes, At duplex eſt Dei oculus, à S. Davide Plalmo 33. 16. & 12. enE deſcriptus: Ecce oculi Domini ſuper Zuſtose Vultus avutem Domini audandui ſagper facientes mala- de quòô fusè ſuprà Conc. 20. n. 2. & y. ubi vi- Umunn deatur. Eſt Dei oculus gratiæ & clementiæ: Eſt & Dei Vultus Oculus Divi- n gin ireæ, juſtæ ſcelerum vindictæ, ſuper peccatores, illos præſer- næ clemen- uNmhuu tim, qui, dum in vitiis pergunt, & à ſcelere gradum revoca- 1*. Su re nolunt, quaſi rident Deum, qui non irridetur, Gal. 6. 7. im- MAKE pune. Eſt, & fuit oculus & aſpectus Dei gratiæ ſingularis- Kcsen ſimæ in Stellà, quâ tam ſuaviter fortitérque vocavit tres erialin Oe Msgos⸗ Reſpexit Deus ſingularis clementiæ oculo Augu- V Reſpiciens Nrcheptme. ſti⸗ imum Imperatorem noſtrum Leopoldum I. cum ſuà Vien- Daaum Cers) nd & Auſtrià, nec non totam Chriſtianitatem, dum Vienna Auſtr. Vien- , jam antèé Anno 1529. à Solymanno Turcarum Imperatore nam. onm“ Ccum 300000 fruſtra tentata, & illo inde pulſo, iterum Anno Mimmi 1683. 12. Septembris, à Turcicâ menſium duorum & dimidii mur ni obſidione graviſſim, pace perfidè fractâ, ſoluta, & qu aſi mi- . is Z raculo liberata fuerat: V. Breviar. Dom. infra COlt. Nat. B. V. ſen ing Lelt. 6. Oculus gratiæ Divinæ fuit, dum decrementum, in en quod Auguſtiſſima Domus Auſtriaca ſub Ferdinando I. Ma- ximiliano II. Rudolpho II. Imperatoribus, à Turcis paſſa fu- Victoriæ de eii % erat, reſtituit Deus, auxitque multis & magnis, ex deinceps, Turcis, & re- n, Acceſſionibus Regno Vngariæ, Comitatuum, Vrbium, & in- cuperatæ Vr. Innelotn DW 8 Qal æ, Comita es cum Re- gno Vngariæ „clytis Victoriis, in præiens usque tempus, queis exturba- dd dd z“ tus fere toto. rꝰ 956 CoxNcio LII. Signa in Cœlo Di vinæ gratiæ, alia lre ⸗ tus Mahometismus, introductus Veri Numinis Cultus. 8 Conc. a3. fme. Vel meminiſſe jucundum eſt Cæſari, ceu Regi & Regno Hungariæ Catholico pulſis Turcis acceſſiſſe, gra- tioſiſſimo Dei, Cœlique oculo: Anno 16S 2. Præcipuarum Vr- bium: Archiep. Serigonium (Gran) à Turcis prius expugna- tum 1605: præter alias. Anno IoSa. Turcis eripiuntur Eice- grad: al. Plindenburg. Vacia Epiſcop. (ää-‿aizen) &c. Anno IoSp. (præter plurimas alias, ſicut & annis ſequentibus) Eiwarium MNeuhauſel) ab anno 156 3. Turcicum: Zolnochium ad T ibiscum, Iurcicum à 152. Hatiwan à 1604. Anno oSs. Chonad- ſeu Ge- nadium, Epiſcop. ſubjectum Turcis ab A. 1598. Colloza ſive ad Statuas Colloſſas Archiep. Buda (Ofen) Vngariæ Sedes Regia, & Caput, aſtu à Turcis rapta A. 1541. ſed memorabili à ſeculis victoriâ tandem à Cæſare expugnata. V. Breviar. K. E. S. ateph. Dainq; Hecleſiæ (Eünfkirchen) Epiſcop. Turcis cedens A. 1543. dSegedinum ad Tibiſcum, Turcicum ab An. 1552. Anno éS. poſt inſignem victoriam, & quòô anno, K. 2. Jept. Lectione 6. ſene. Menſe Decembri, Joſephus I. Auguſtiſſimi Leopoldi F. in Re- gem Hungariæ Poſonii coronatus eſt, ad VngariæRegem re- ⁶ iere Eſſeckum, Agria, al. Erla, Epiſcopalis, à TurcisA. 156. occu⸗ Pata. . 65sS. Poſt Monkatz Arcem munitiſſimam Cæſari tandem deditam, recepta eſt Alla Regalis Stulweiſſenburg) olim Regum Coronatione & ſepulturà clara, Turcis parens ab Anno 1543, cùm Anno 1601. non uno anno integro in Chriſtianorum ma- 1688. Anno à noſtris vi expugnata nibus fuiſſet. Eodem 1 ex Alba Græca al. Belgradum, ſub dominio Turcarum ab Anno 1521. gquæ iterum, duobus annis poſt, mirabili & miſerabili caſu eventuque, occulto Dei judicio, in manus Turcæ devenit. Anno 6S9. Sigethum, ſub jugo Turcico ab Anno 17566, Cæſari deditum. gum Turcicum excuſſit. Anno Iool. Auguſto magna contra Turcas victoria Deus noſtros beavit ſupra Bellgradum. Auno 1692. W4 aradinum Vrbs Epiſcopalis, ſub dominio Turcarum ab anno 1660%, Cæſari redditur. Anno 1695. alia, al. Giuls aut Hywer, ut 11 Fpt. ge⸗ eckanted (sVictorian td, Annon mtio ſolephn ecituriun llſenn (CNae Prb Manum co ii hocedei Anno Iéoo. Caniſcha ſeu Caniſia, annos poſt 90 ju- Ge ntio Aug ir. 0 AAN, Dersdacs,⸗ teo.Otonn Kenens: Nnnrir & MAn mu delaei Ponnnb an eebnlue li SPert Uherone arin Unbrunx iun ſo l n ene, AEun er⸗ ſnefl, iin, Ser Ehelcum, — = — n iith 1 1 . Cln l,A 4. „ Py . P Ka r 1 g. Colm X decezl We Vear, kl. 4 1R 1 1rcisAIG nCZRAE uitimmt Nuina sM Nib nr 6 . —L , . , * * - asmdunt A Lecähl Nld 6 meann/ “ Stellæ & Cometæ ſigna malorum quid nos doceant? 9 571 Farwar, ſub Turcis ab An. 1566. Cæſari dedita. An. 1697. II. Sept. dedit Deus Auguſtifſimo noſtro præſignem illam, aſpectante & fremente ipſo ITurcarum Imperatore, de Tur- cis victoriam juxta Zentam ad Tibiscum. Interim verè, & ante, Anno 1690. ſanuario Auguſtæ Vindel. Plectio & oro- natio Joſephi ſ. jam prius A. 1687. 9. Dec. in Vngariæ Regem hereditarium coronati, in Auguſtum Regem Romanorum; nec non prævie eodem A. 1690. eodem Januario ibidem Co- ronatio Auguſtiſſimæ Imperatricis Eleonoræ Magdalenæ Tereſiæ. Omnia hæc auſpicatiſſima. Denique, Pace Cæ- ſarem, Hiſpanum, Anglum & Hollandos inter, & Gallum ex alteraà parte, Autumno Anni 1697. inità (quam conſervet Deus Pacis; etſi veſtigia terreant) fubſecuta etiam Pax Cæ- ſareo-Ottomanica, ſubſcripta Anno 1699. 26. Januarii &c. Modò acceſſiſſet & Temeswaria jam abAnno 1522. Turcico ſub jugo gemens: cum Belgrado! Taceo alias Cæſaris Regis Hungariæ, & Chriſtianorum Victorias, & expugnatas re- ceptasque Vrbes, Vngariæ, Croatiæ, Sclavoniæ, nec non Venetorum contra Turcas: Annon videri poſſit, & ritè judi- cari, hicce Dei oculus, Comete, Turcis duriſſimus tantarum cladium, multipliciumq; damnorum, prænuntius, & in- dex: Cæſari verò & Hungariæ Regno Catholico (hoc enim nomen ab antiquo, & à tempore S. Stephani Regis, habet, mereturque) clemens, favênsque fuiſſe: Etſi hoc non ſine multis aſperitatibus intermixtis: nihil enim in hoc mundo vitâ, ex omni parte beatum. Vt adeo veriſſimum P. Martini P. Stredonit Stredonii S. J. quondam Provincialis & Magiſtri Novitio- Vaticinium. rum Prunee A. 1647, ab omnibus pro ſanéto habiti, vatici- nium ſit, pluries aſſeveratum: Futuram adhuc glorioſam Serenu- ſimam Domum Auſtriacam, & domituram ſeliciter hoſte omner, atque in eam cadere conſolationem S. Scripturæ: Cam te conſampiam Eutaveri, orieri ut Lucifer- què reſpexerit ad Auguſtiſfſimum Leopoldum encel. Schwertfer Conſil I2. .itæ P. dvedoni: C.2 ,.f.-e2. ubi plura. Sed & non prætereunda feliciſſima recordato r. 952 Coxcio LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia lræ: Innocentii XI Innocentii XI. B. mem. qui ad hoc ſacrum contra Turcas bel. Liberalitas. lum ultra quinque Milliones contribuiſſe dicitur: Ad ex- pugnandam Budam 150000. florenos, init. Jan. 16086. Via lano- centii Al. à P. Franc. Caccia edita I69. C. 2. f. 23r. V. fF-. 2Gd. Dei Vultus VII. Sed & jam conſideremus ampliùs Vultum Dei ira- iratus pecca- tum peccatis & ſceleribus, horumque vindicem, per gravis- toribus. ſimas calamitates, quarum prodromum ſignumque fuiſſe Cometam anni 1680. quis, ab eventu jam, aut neget, aut du- bitet! Valtus autem Domini ſuper facienter mala cit. Pfal. 33. 17. Quam gravis Væ illi, in quem Deus oculum vultumque iratum ſuum de- ex Eal. o.lo. torquet. O quàm orat David: Averte faciem tuam à peccati mmeis Pſal. vo. o. Adeò metuit David, poſtquam ſe gravibus peccatis pœnæ Divinæ obnoxium fecerat, oculos Dei ira- tos, quos ſciebat teſtes & ſpectatores ſuorum peccatorum. Sed quid ita rogas bone David, qui ſæpiùs alioquin roga- bas: Ne avertas faciem tuam d me Ne decliner in irâ d ſervo tuo. bPſalm. 26. 9. Quare faciem tiam avertis? Pſal. 43. 24. Aſpice in me- Duplex Dei Pſal. 118. 32. Rectè hic obſervat Hugo Cardin. duplicem eſſe oculus: Juſti-Deo faciem, duplicem vultum; allum Zaſtitie, alium Miſeri. tiæ & miſeri- oordiæ: illum à ſe & à peccatis ſuis averti poſtulat Propheta: cordie. Vid. quia Vultus Domini ſuper facientes mala quô fine! quò effectu? Sg,. 20. . 2, t perdate perdat de terrà & penitus aboleat memoriam eorum: cit. Pſal. 33. Hunc, Vultum Miſericordiæ ad ſe converti petit: quia Oculi Domini ſuper juſtos & pœnitentes, & aure ejus in preces eo- rum, ut exaudiat & miſereatur. Vnde: Aſpice in me, & miſere- re mei- q. d. Non aſpice me vultu & oculo Jquſtitiæ tuæ; nonat- tende peccata mea, quibus iram merui: ſed aſpice me Eultu Miſericordiæ tuæ, ſecundum quod ais: Nolo mortem peccatori, ſed ut convertatur, & vivat: Exech. 33. II. Valtum hunc tuum & faciem miſericordiæ tuæ avertiſti à me, dum peccavi & malum coram te feci, Pſal. 5o. 6. Jo. Jahoda, Natalit. Pueri Jeſae poſt Domin. (Luinquag. in Precibus 40 horarum Ff. 262. Ergo oculos Dei iratos Divini oculi perditio comitatur, interitus ſequitur. Oculi tui in me, & ad pœnam & non ſulſiſtam, ait ad Deum S. Job. c. 7,5. Torvum aliquid & in- exitium. AKALingnans tes, C irac ꝗ acribus, . ayet rOret bi Conole e — Conens in (onione⸗ irſußhfam lophetahl. Wciolei NN)& G, wagn icamtin er ulale le oaftch, n UuUIlicivi mengan =S=— ſmnuten in eonen Len — =— —,— = Prmns Imha (Cmndd 5 it. xn Uſeryitun ſeo eis lipfum . lnt, cum Mimum nin / lerlel ’ ð Stelle GS Comelæ ſigna malorum quid; n05 doceant? 25 3 lki dignans in Dei oculis intelligitur: q. d. Tuos oculos arden- * tes, & iracundiâ plenos ſuſtinere non poſſum: tuis me ocu- lis acribus, torvis, minacibus, penitùs configis, vitamq; eri- Nin pis. Favet quoque S. Gregor. certè Oculi Dei non rarò in- Nünk qi gnationem aſſerunt. Joann. Pineda in cit. Zob. f. 205. B. Corderius . * 6e W ſen N . 4 „ 8 , . ACAZAEHANAI a el 1 * gen , 0cUSA — — . ibed. f- zz. Si oculos iræ & indignationis tuæ in me defigis, Propheta Habacuc, c. 3. v. 6. de Deo: Apexit; & diſſolvit Gente, tes & Reges: non ſubſoſtam, interibo. Vin ſpecimen hujus? Id exhibet 8S. Perdunt Gen- & contriti ſant monteœ ſæculis ſolo quaſi aſpectu & minaci vultu Habac. 7.6. Deus diſſolvit, & perdit Gentes Chananæorum (de quibus loquitur) eorumque Reges & Principes, qui giganteo ro- bore, magnitudine & multitudine militum, quaſi montes quidam firmi, æterni, ac inexpugnabiles eſſe videbantur, ac umkun per multa ſecula regiones illas invicti poſſederant: & ecce Sal ſolo aſpectu potentis Numinis, pulveris ad inſtar, contriti =ððèB eE. funt. Cornel. hic fol. yyI. Jahoda cit. Geneſ. II. . dificabant Caini Geneſ. 1I. 4 g. mali Filii civitatem & turrim Babel, tantaque erat ædifican-confundunt en e , dicerent ad invicem: Venite, & faciamus linguas. uum nobis civitatem & turrim, cujus culmen pertingat ad calum, & cele- , . . * olarkun bremus nomen noſtrum. v. g. Sed quid Deus ad labores hos im- neem probos, & ambitioſam cupidinem nominis æternandi?: De r; Corlo proſpexit, at videret civitatem & turrim, quam zd'ficabant Uerid Rilie Adlam, & dixit ad Angelos miniſtros ſuos: Lenite deſcenda- Gd mus, & confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat anusqudse m vocem proximi ſuir v. . Deſcendit (non locum mutando; eſt en enim ubique, ſed cominus inſpiciendo, impediendo, & vin- faniuen dicando, ait Cajetanus) vidit, & confudit. Cornel. hoc L. Ja- JIE Pmunn bod cit. Exod Ia. Inſequeb antur Pgyptii Filios Iſraël, ut eos Exod.rz. 424. “H in ſervitutem priſtina duriorem & fugâ retraherent, jàmque luterſiciunt nmeneH adeo eis propinquabant, ut modico intervallo diſtarent, gyptios. N auſi ipſum profu ndum diviſi maris, per quod Rarlite trans Clre⸗ ibant, cum curribus & equis ingredi. Cum vociferante a „proximum imminens periculum Dei populo: Ecce reſpiciens Dominus ſupra caſtra Ayptiorum per columnam onts: (quid agit Ee ee ece .„ um Mechtl de Jud. ectr. 1A 954 Coxcio LII. Signa in Cœlo Divine gratiæ, alia Iræ ita reſpiciens?) interfecit exercitum eorum, & ſubvertit rotas cur. ruum. Reverſäuqg ſunt aqux, & operuerunt curras & equites cundti exeroitus Pharaonts, qui ſequenter ingreſſt fuerant mare nec unus qui.- dem ſuperfait ecx eis: oit. Exod. Iz. à 27. Zahoda cit. E- ſuprà Conc. 3. n. 3. En iratum & vindicando efficacem, ſeu efficaciter vin- dicantem 1ultum Domini ſuper faciente mala, at perdat! Bial. 33.17. Cometa ocu- Si ergo Comete ſit quaſi oculus Dei irati, peccatores exactè, lus irati Dei. ſeriò, lente, & maturè inſpicientis, quid ex Comete ejusque prælſagiis, pœnas peccatis noſtris millies & amplius meriti, ominemur, expectemus! ſed de hoc clariùs aam. ſegi. Stellæ, literæ VIII. Adhuc magis rem exprimit, quèd Stellæ dicantur Aunt Dei, fu- & ſint quaſi literæ Dei & charaéteres atque grammata, qui- ſKtura præfi- — I Lenc. 23. UM.r brum univerfalem“ De Mirabil. Damaſcenus, de Fide orth. L. 3. c. I. Cclum in Clara ſpecuala. Quapropter in noviſſimis mundi diebus, Tabe- ab ſcet omnis militia cælorum, & complicabuntur, ſicut liber, cæli, ait tomplicabi- S. Iſaias c. 34. v. g. quia videl. ſtellis, vel in fumos dilapſis, vel Une mundi ur ſicut Li- „ . 2 ., „ . „ ð kur ſent Li caligine obſcuratis, nihil deinceps magis indicabunt, quùm ver. IH. 34. 4 Qum iri putat, quia aſtra, quæ ſignificationes continent hu- manarum rerum, tunc fignificare deſinent. S. Hieron. eo- dem ſenſu, ſicut in libro complicato, inquit, non legitur; ita Aſtro- log & augieres non poterunt prævidere calamitate ſaperventuras Ju- bus ſæpè Deus longè antè, quam eveniant futuros rerum gnantés. Vid. cceſſus præſignet. Et ubi legimus luminaria in Firma- mento poſita, at ſint in ſigna Geneſ. I. Ia. legunt alii: at ſent in li- rrreras Vnde ab antiquis Rabbinorum dicta ſunt Aſtra, &riptu- Cerlum liber a Angelorumn. Nec abludit D. Auguſtinus L. 2. cont. Manich. mniverialis. c. 27. aſſerens, Ilbi multa ſeripta eſſe. Ambroſius cœlos vocat P⸗- ginas, inſtructionésg, mirabile. Epiſt. g. ad Demet. Albertus M. l- 1 W Mlnitpon liber myſteriis alioqui refertiſſimus, ſed jam complicatus. V. Cornel. hoc loco. Idem S. Joannes ait: Receſſit cælum, ſicut liber involutus. Apoc. 6. z. Libri enim apud Judæos in voluminis modum circa cylindrum (quo modo & cœli axem & binos utrinque polos habent) convolvebantur, ac modò explica- pbantur, modòè complicabantur. Origenes in Geneſ. ideò fa- N. ——— i. C Aln. Pſain tes ceetule Aaculum, us, Deucn entbbhpil ed vod⸗ lecum ele Q(bebmin 4 Vnaaus eſin Legn talt e, M (Wrin in Meuit (ckeumnat 4 6 ii, no — 1 4 (mninmin 4 1 Winmn almmaehe onont lafke. O ad Cin i⸗ 2 1 U”SD AUIs Ueler ittet P. 1 lis he — , A drej! “ Rb c %. 1P narlantn RRN 4 4 di Ciche⸗ os n Ccdune Yunylenn 6 7 arntii Lnoche lan = 3 4 S — =— 1 S=s — 6, gine, gitur . Genm H . 4 6 Coecum eſſe neceſſe eſt, qui ſtellas errantes & fixas contu- 6 5, 5 Se E, Ir- 4 II.: NMAI exprimant quandoque! Certé Joannes Zonaras Conſtanti- nopolitanus memorat, Virum primarium Antiochiæ pridie gejleis literis Juliani Apoſtatæ occiſi vigilaſſe noctu, oculis ad apertum H conirtt = = = D . Stellæ & Cometæ ſina malorum quid nos doceant? y dLen. Quæ optimè quadrant cum illo: Extendens cælum, ſicut ellem. Pſalmo Ioz. 3. Seu pergamenum pumice expolitum au- reis cœruleisque literis, non ad jucunditatem magis & ſpe- Raculum, quam ad ſcientiam & utilitatem. Cit. Amor Increat. „ 4 7 ⸗* V. ( 1V. . N 1 FNH 1* F. 7. F. 25. Ergo ſi cœlum, liber; ſtellæ, literæ; ex quibus legi- Cœli & Stel- mus, Deum eſſe; non quèd in coœlis ſcriptum ſit radiis ful-læ de Deo gentibus illud priſcum: Jehbova, Ut quidam Rabbini nugantur; enarrant: eum eſſe, bonum, po- „4 r . . — . .. tentem, ſapi- ens, Deum in iis latentem, ejusque bonitatem, ſapientiam & entem. potentiam non videt. Zaleucus Locrenſium Legislator ½ Agnovit Za- proæmio Legum ſuarum, Omner, ait, qui urbem ac regionem inhabi- leucus Gent. ſed quòd Dei virtus ac potentia ſapientiaq; in eis eluceſcat: tant, perſuaſos eſſe oportet, & exiſtimare, Deos ſſe; quod manifeſtum ſt ex cæli & totius mundi inſpettione, rerume in ipſis Aiſpoſitiene pul- cherrimd & ordine; haud enim fortuita aut humana ejusmod! opera putare convenit. Quod hifſce verbis Zaleucus Gentilis de , t Aum falſis diis, nos veréè de Vero Deo, Vno & Trino ſentimus: (. No Cali enarrant gloriam Dei. Pſalm. 1S. I. LEe Blanc in hunc Pfalm. 18. I. f.os. n. 9. & g. to. 2. Eædem ſtellæ, præſertim Cometæ, quid ni Juſtum & ſce- etiam iram, indignationem & juſtitiam, hujuùsque vindictam lerum vindi- mant a ein. Juliani mors . I18 dd dPOLCiItcxpreſſa. cœlum crebrius elatis, ita ei objectam & ſtellis literarum in- ſtar compoſitis ſcripturam hoc ſenſu: Hodie Julianus occiditar in Perſide. Occiſus eſt, prout prædixit Coœlum. Cornel. in Dan. 5. 26. f. 1312. Drewel. to. 2. in Daniele. c. 12. J. I. mihi f. o. Ee Blanc, in Pfſal. Is9.9. h. al. ko. 6. f. 65r. Vid. item Conc. cit. 13. ſuprà n. 10. & II. lam ad Cometem. de quo: IX. Videamus modè, quid in co legere poſſimus, aut debeamus. O fatalem, longam, pallidam, literam iræ Dei, Cceometes eſt irati ſcelerato mundo, quem & juſtiſſimis poœnis caſtigabit, He⸗ , porten & atteret peccatores obſtinatos, vitiis immerſos, mundo en graves at1S: carnique deditos, ut ne de peœenitentia cogitent: quid calamitates. Ee ee ee 2 956 CoxNci/‚O LII. Signa in Cœlo Divinæ gratiæ, alia Iræ ctatis? Juxta Scriptores, etiam ſacros, Cometæ portendere di. cuntur graves calamitates varii generis; mortem magno- rum Principum, & Regum, mutationem, everſionem Regno- rum; Rebellionem populi (uti contigit in illo celebri, qui Cometes apparuit Anno D. 1618. ac præſagus fuit rebellionum & bel- 1618. V. n. .- lorum, quæ hæretici in Germaniaâ contra Imperatorem & Catholicos geſſerunt: ait Cornel. in Matth. 2. 2. f. 62.) Devaſta- Coymetes tiones Provinciarum peſte, fame, bello, ferro, igne. Sic A. 444. Præ-Anno Chriſti 444, qui fuit S. Leonis I. Pontificis quintus, notans miſe- Theodoſii junioris Imperat. 37: Cometer majori anni parte ar- rins ſub At- dere viſus, minitans, & portendens Hunnorum ſub Attilâ A. irruptiones in Romanum Imperium, quas hoc anno facere Cometæ duono Chr. 709. apparuerunt Cometæ duo circa Solem, multum Anno 709. . quaſi Orienti ſimul, & Occidenti diræ cladis præſagi. Por- tabant autem faciem ignis contra Aquilonem, quaſi ad ac- cendendum acclivem: quô tempore graviſſima Saraceno- rum lues Gallias miſerâ cœde vaſtavit, inquit Beda, L. y. hiſt. 22. Fuerunt ergo hæ quaſi duæ linguæ igneæ, quæ ſtrages in miſeros Chriſtianos, in ſacra templa direptiones, incen- dia, & ſacrilegia, in ſacerdotes cædes, in ſacratas Deo Virgi- nes ſtupra, prænuntiaârunt, inquit Baron. Cornel. in Ezech. 2. 11.. fol. ozz. Satis ſit de hisce antecedentibus dixiſſe: veſtigia Cometes an-terrent: ut adeo jam tum Anno 1680. & ſequenti ex illo Co. ni 1680. metaâ nobis mitiora ominari non potuiſſemus: & jam minc modò eventus & conſecutio rerum graviora docet, & res ipſa loquitur ſupra n. . Cauſas tantorum malorum ſi indage- mus; funt utique ambitio, perfidia, odium, avaritia, cru- delitas; quibus omnibus & ſua ſuo tempore juſta merces Minis & pœ it, Pœna talionis. Quantùm verd eſt ex parte Dei, hic ju- einis & hor. ſtiſſime nobiscum agit, peccatis noſtris i ratus; à quibus nec- damur. dum emendamur: cujus tamen fortiſſimum nobis ei⸗ der 4 uiſſet 7 7 intuentibus terrorem incutientes. Vnus quippe ſolem præ- cedebat orientem, alter veſperè ſequebatur occidentem, VWwin mliehel, (MNNonlti Uyelknimn Fri vodid idis eften cœperunt in Hyricum, ait Marcellinus, in Chronico. Sic an- lelici: & Honentem kemur, & (erim iovowun eciesive I, Kocn Mllrscve Nolldi cg. denge. 1. He⸗ iſen be Aurimünn (WMan Wamed , Eitus eV igest covit. (ca Muben Eeum J 4 4 . 9 lle⸗ — tau — SS= = == 1 fioren 4 8) e 8 Te ets incöcüm 1* tumfbint CAN Nuin. Nn len, mn — Neſlenn Oceigentet relg . 4 , didt S 1 ints N. . oeoy utl tierilo AN.. oeet mlid⸗ min ℳ. roeltes ku böchie —☚ — — . Sõ Sye Ne E Cometx ſiana malorum quid nos doceant? 957 buiſſet incitamentum Comete idem ipſe, tantorum malorum prodromus, & præſagus. Sed veriſſimum ait oannes de Buſſieres ad annum allegatum 1615. fol. z216. Deo ſæpe verbera præſignante in aêre, ut reſipiſcant mortales: ſed & ſurdis fruſtra occinitur, & cœcis pingitur, Et Georg. Stengel. de HZ Nad., Divin. to. 2. C. yz. . 4. à f. 723. Viſus à nobis Cometa Anno Ita ad Co- 1618, inquit; nonne ſatis multas, magnas & diuturnas Ger⸗ metam anni maniæ bellicas calamitates portendit? ſed quàm pauci ejus 1618. commonitione territi, à vitæ ſuæ improbitate reſilierunt? Expectavimus ultronei cladem; cujus nunc à Deo finem fieri quotidie optamus; nec tamen ipſi finem facimus Nu- minis offendendi. Pœnæ terminum volumus poni, non delictis: & clementem cupimus eſſe illum, quem videmus monentem. Vno verbo: plecti nolumus, dum plecti me- remur, & hoſtem cupimus à nobis averruncari, dum nos ipſi pergimus eſſe hoſtes Dei. At quam bonus eſt Deus! Alii, quorum vox eſt: Dolus an virtus, quis in hoſte requirat? no- es diesꝗque cogitant, quâ fraude hoſtes ſuos circumveni- ant, & occupent imparatos: Deus, quos vult ferire, ſignis monſtrisque monet, ut ictum declinent. An non igitur ſuã- met culpà pereunt, qui moniti non faugiunt à facie arcus! lIa cit. SLengel. X. Heæc ipſa invectiva, & gravior debetur præſenti tem- Idem & nos pori ſeu belli ſeu pacis. Et verò experientiâ compertum, facimus, ex plurimùm quidem atteri bello homines, præſertim, dum bello pejores. (quod hoſtis paſſim egit, neque à ſeculo & ultraà ita audi- tum eſt) ferro agit, & igne, quòô urbes, oppida & domos fun- ditus evertit, quin & loco abigit, in exilium incolas pellit, fruges, necdum maturas, omnes demetit, ut alimoniam, & adeo vitam auferat fame diriſſimâ, quam lues inſequatur & pallida mors: attamen & compertum eſt, tempore belli ho- mines non meliores, ſed pejores paſſim fieri, & ſicut in cala- mitatibus, ita & in ſceleribus indurari: ut proin mirum non ſit, Deum percutientem velut miſericordiæ obliviſci, neque Ee ee ee 3 ma „ — —— 4 2958 Coxcio LII. Signa in Cœlo Diwinæ gratiæ, alia Iræ: manum retrahere: quodipſfum perſeverantium in homine (wenn iatt ſcelerum argumentum eſt: cum alias pœnitenti parcit Deus, mumtit frm Malis non ut Davidi: zZ. Keg. 24. Hic mundanorum ſtylus cursusque eſt, (Cemuimm. emendati, ſed non moveri etiam ad pœnitentiam apertis manifeſtisque (oceAVian beiore effe- Dei minis ac intentatis cladibus & ipsâ morte. Id, quod fe- o, concol gquod & fiet in fine mundi: Cit. Conc. 2. n. . Id quod fecit Pha- (cho lie rao cum fſuis, etſi graviſſimis attritus plagis, uti refert Leber A. r Noni AENNRe Ewod’, à Capite z. Sed hâc ratione patientia Dei læſa, fit furor, juxta id Rom. 2. 4. & y. Quiærit S. Gregorius, hom. 1Io. in Evangel. quidnam ſit, quod Redemptore nato Paſtoribus in judæaà An- gelus apparuit, atque, ad adorandum hunc, ab Oriente Ma- gos, nonAngelus, ſed Stella perduxit: Vide Brevrar. K. F. Epiph. D. Pectione tertii Nocturni. Angelorum vicem hactenus ſibierunt, nfubeuntq;, quos Angelorum loco nos bene monentes dedit Deus, Concionatores, Confeſſarii & c. Ratione uti ac duci nos oportebat, obſequendo eorum leriis monitis, quibus ad ces. ſandum à peccato, ad placandum iratum Numen per veram penitentiam, hortabantur: Exiguus hinc fructus: auditi funt & audiuntur illi (ſi tamen audiuntur) ut olim Noèë & Lot, quorum uterque videbatur, quaſi ludens, loqut. Suprà Conc. 2. n. 4. & pS. Pecudum more dum vivunt mundani & ſcelerati, committentes ſæpè talia peccata, quæ nec inter Gentes! Stellam inſolitam, Cometam horridum, mittit Deus, quem illi reſpiciant, non negligendum, quod tanto nuntiatur indicio. „ ejusque planè ad pœnitentiam duéctum ſequantur tandem: denique, pœnitentiaâ & emendatione non ſecutaâ, ſequuntur eæ miſeriæ, quarum Comete ſignum fuit. Væ autem, cum in adverſis non tantùm non emendamur, ſed & pejores eva- dimus. Ne ſerò cum Phrygibus ſapiamus, imitemur exem- plum Ludovici I. verè Pii Imperatoris: de qué ſaprà Conc. 4. n. 10. Tu ſaltem ubi pius non es, eſto verè pœnitens: & Cor contritum & humiliatum Deus non deſpiciet. Sed inquis: Come- Ctl. cit Baltaſſar Rex, Danielis g. Suprâ Conc. 2. n. . Id quod fecere ſattoli filiæ Lot. tbidem. Hebræi. Conc. Ig. num. S§. & ihi citt. Loct. Id m Cerm- temin. PTTonun uneſumni i lfen- kreten GNNN Aaſe⸗ Donltenthr irpnken nlſh ⸗ Phen r lah 4 Cone br, N it Stellæ & Cometæ ſigna malorum quid nos docean? 9 ⁵9 In Cymeter, iratus Dei oculus, fatalis litera, & lingua Dei, de- Cad muntiat firmum Dei decretum, orbem plectendi, & in eo Germaniam. Ita enim videtur ominatus devotus R. P. Mar- Poœnitentia E ie cus de Aviano, ſæpius Auguſtæ, ubi fuit 17. & 18. Novembr. in tentas Co- l 1680, condolenter ingeminare auditus: O Germania! O Germa- Metam poœnas ish etiam Germaniam fſuis peccatis concitâſſe in ſe iram Dei, e Oculo & literâ Comete expreſſam, & minitantem: Sed hæc Sue majorem vim non habent, quàm illa ipſius Dei verba per o Nuti nam: Aahuc go dies, & Ninive ſab vertetur- cap. 3. V. 4. Et tamen, EE Deo per pœnitentiam placato, docemur, ſi Germania & ipſa burfäl pœniteret verè, Deum ſententiam ſuam retractaturum eſſe, Hjuxta notum illud S. Ambroſii L. 2. in Luc. c. I. f. Novit Dominus Sententiam P rann Wees⸗ 4 ſ ⸗ 4 e⸗ „ℳ .1 1 enuslen. . nia! ſicut olim Chriſtus: & cognoviſſei & ta?“ Lucæ 19. 42. Sit avertere bpo⸗ teſt . mutare ſententiam, ſi tu noveris emendare delictum. Breviar. 27. Zunié quando mu- lect. z. Et verò adhuc vivit Deus, qui ad imperium & preces tet Deus? Joſue, ſtare fecit ſolem, ne occumberet, ſpatio unius diei. Yoſ. Io. à v. Iz. qui & ad preces Ezechiæ pro ſalute orantis, ad vitam ejus adjecit 15. annos, addito ſigno umbræ & ſolis re- verſi & retroacti decem lineis Iai. 28. à v. y. Portentum hoc udu etiam obſervantibus Babyloniis. z. Reg. 322. 31. Cornel. ibidem. ole Adeo aſtra aſtrorum Dominum non neceſſitant, quin etiam, per illa à ſe orbi gravia denuntiata revocare poſſit, parcendo « poœnitentibus. Quòd ſi denique, plerisque in ſuis peccatis A impcoenitentibus, Deus juſtè intentas pœnas retractaturus A non ſit, tu ſaltem ritè de Deo ſentias, ſincerè poœnitens eſto, WTM·I tibique placato Numen, &, cum neceſſum fuerit etiam ju- tuvN ſtos cum reis plecti faciet etiam cum tentatione proventum: anie 1. Cor. 10. 13. dabitque vires ad ſuſtinendum, victoriam Wι ſeniu gloriam. JUVMͤ e, Vid. Cornel. à Lap. in Jerem. 10. 2. f. 630. in Ezxech. 21. 9. f. I077. in Authores. inten. Matth. z. 2. fol. 62. in Geneſ. I. Ia. & 16. & citt. l. Thomas Le 6 % Blanc in Pial. 18. I. to. 2. 4 fol. 194. & ct. A. Simon Maiolus Eninn Epiſc. Dier. Canicul. tem. I. colloqu. I. de Meteora à f. g. Henr. 960% Coxcio LIII. Deus miſericors eſt; ſed G. juſtus: — Englgr. p. 2. Dom. 1. Advent. J. 1. Petr. D'Oultremann Amnor Increat. Ie. I. C. I. Verbo Mandus Sebstl. y. à f. 45. & Selt. 6. JF. 4. J1s. Mich. Pexenfeld. Apparat. Erudit. Cap. 66. à f. g50. usc, oo. Jo. Adam. Weberus Præpoſit. Diſcurſu Curioſo a. àf- it. TJoann. de Buſſieres: Joannes Biſſelius M. c&tt. Georg. Stengel. to. 1I. de qudic. Divin. C. 22. n. 10. II. 4 f. 26 . & t0. 2. C. 72. n. 4. & t0. 3. C. yy. n. 2. à f- 6z. Joann. de Carthag. de Arcan. Chr. t0. I. L. 6. de Epiph. hom. I. mihi f- Tay. Joann. Jahoda & . Nata- iit. Pueri Jeſur poſt Dom. Wuinquag. in Precib. go. horarum g. I. àf. 2,5. Alii in Concione citati. Joann. Colerus in Oeconom. rur. & domeſt. à f. 122. de Cometu. Joannes Zahn: Mandi Mira- bili Tomo I. =OèB =ð 388. 6386. 632 8. 383. 43 3. 383. S3 3. 63 3. 2383. 43:8. -83-638 .8¾ “ CoxNco LII˖ꝝ̃ I. Deus cum magnà certâque ſpe ſalutis amandus, quia beonus & miſericors eſt: Iimendus cum tremore, quia Juſtus Judex. Ergo homo ita in Dei Miſe- ricordiam infinitam confidat, Juſtitiæ ejusdem & Judicii tremendi ut ne obliviſcatur. “ DDomin. poſt Ecce poſitus eſt hic in ruinana & in reſurrectionem at. Lom. multorum in Iſrael. Lucæx 2. 34. D H Explicatur: Cce poſitus eſt hic in ruinam & c. Verba admirandi, gravis- Ecce poſitus eſt ſimi, nec unius tantum ponderis & momenti. Ecce- quod verbum in 88. Scripturis ſignificat ſemper rem novam, admirandam, inauditam, (uti Matth. 26. 47. Lucæ h as.) quæ adverti, probèque notari debeat. Poſitus eſt hic in ruinam & in reſarrectionem & C. Intelligitur hic reſurre- ιο ſpiritualis, à peccatis ſcil. in ſalutem animæ. Ita ruina & e l, u & dan Ententlæ en chormbilee mn. hortbbili un iod o oncicduri a isinc Kei e9 Mlinte e un ero ſol nr innumen uine Ceblin, MUUrerCri WDeum & iidarrnol Myn gui oEkcrum (tüundirr .H ,nin, Mteck nie 1 Cic N W NrR Ltecueniin EL Usqeßfn limque r bonita uie Ut lim perd dii “ä renun 1 . 5 8 „ *R 3 , i „ſin de, Wſ.E Me, e, “ „ 4 — = . E Colenumd ꝰ N 4 inten 8 N rim, electorum & reproborum. Act. o. 22. Credimus ergo nNNN. cvio, quia ut plurimùm, tàm protervè nitate Dei, en ruinam incidunt æternam: Exgo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. tum & damnationem æternam: augétque miruùm hujus 9 061 & lapſus in graviora peccata, coœcitatem mentis, & interi- 17 ſententiæ energiam, emphaſin & efficaciam, aggravâtque, ac horribile eſt, quòd ipſum Chriſtum dicat poſitum in rui- terum, imò potiorum: Conc. Io. & longè horribilius, quòd hoc non dicatur ſimpliciter de malis, aut gentilibus, ſed de & in I- rasl, de Piranribus Jeruſalem, ſanctam civitatem, id eſt, de iis, in qu deri poſſit. la reſurrettionem & ſalutem quidem, ex ipsàâ Dei voluntate, quâ vult, omnes ſalvos fieri, neminem perire; i2n s nullam talis ruinæ ſuſpicionem cadere poſſe, vi- ruinam verò, voluntate ipſius hominis. Sichodie etiamnum munt ex Chriſto Salvatore, quem Fide Divinâ credimus & verum Deum & verum hominem, cuique, etiam quà homi- EuI ni, ab æterno Patre collata ſit omnis poteſtas in cælo & in terra. nam- horribiliſſimum, quèòd non unius vel alterius, ſed mal- ſunt innumeri, qui propriâ voluntate & malitia liberrima, rjliinæ cauſam, ruinamque ipſam, & hanc æternam, ſibi ſir- Chriſtus in Matth. 25. 15. quique conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuo- uinam illis, Chriſtum Salvatorem & Jjudicem, bonum ac miſericordem, pientiãà & potentiã. Jam itaque duo occurrunt, de quibus loquendum, hominum genera præcipuè, quibus Chriſtus eſt in ruinam; aliis, qui, &ẽ dum, per exceſſum, nimium de bonitate & miſericordiâ Dei, de verè copiosâ ſuperabundanti- que Chriſti Redemptione & ſatisf actione, confidunt temerè, cum præſumptione, indéque liberius & liberaliùs, graviùs 2ð frequentiùs, audent peccare, in peccatis perſiſtere, ad vi- tæ usque finem, in quo ipſo peccatis ſuis facilem, iberalem, certâmque veniam, in reſurrectionem beatam, ex Chriſti meri- tis & bonitate ſpondent, errore deteſtabili & æternum no- præſumptuoſi de bo- & dum, per defectum, cum deſperatiſſimo in ſuis ſceleribus Mecht!l de Jud. extr. Ff ff ff Caino, ſicut & alii illi, qui, qui vel miſe- ricordem vel L„ . O jaſtum non ſed & juſtum, & quidem utrumque infinitè, cum infinitâ ſa- kredunt- 962 Coxcio LIII. Deus miſericors eſ; ſed & juſtua: — Caino, nullam in Dei miſericordiam ſpem habent & fidu. ilnlicmj ciam, & hinc peſſimè peccatis peccata accumulando, ſe to. Megh tos Kkuinæ, orco, & dœmoni, cujus jam mancipia ſunt, con- mn unml/ ſignant. Et hæc duo media ſunt, hi aſtus deemonis, quibus wiiſuli ſanè quamplurimos ſibi & vitiis devotos, in his conſervat, & niml. denique æternuùm perdit, ut his Chriſtus ſit in rumam, futu- Wo nt rus alias in reſurredtionem. Saniora hic, & cum fundamento elnpror Credendus veræ fidei, docendi ſumus. Ita Deus juſtus eſt, ut ſit & mi- itihut Deus, & mi- ſericors; & ita miſericors, ut & juſtus ſit, & crelli debeat. lelliner ſericors, & Deciperis, & decipis teipſum, ſi Juſtitiæ Divinæ oblitus, in I S juſtus. Dei miſericordiam ſolum confidas peccator, vel ſi Miſericor itdin diæ illius oblitus, ejus Juſtitiæ ſeveritatem „quaſi implaca- momdon bilem penitùs, nimis reformides, utrumque tuam ruinam Iilllölit in reſurrebttonem veròô, ubi (cùm virtus in medio ſit, & in medio tu- DWMD Danil,2e tiſimus ibu,) Juſtitiam Dei reverenter formidans, ejus miſe: (auf or ricordiam infinitam totus amplexeris; utrumque alias ex- cato deſiſtendum, & verè pœnitendum eſſe; ne Dei miſeri-· cordia abutamur, eâmque negligamus: & ne juſtiſſimam ejus, Judicis & vindicis, iram in nos provocemus. Efficaci- iIi dig Sicut Chri-tremum æqualis erit periculi: Sicut & Chriſtum vel ſolum üle p ſtus, & Deus hominem, vel ſolum Deum velle confiteri, e & Leone. Brev. (AWlnmto 30 & homo cre K. Nabh. Dom. 1. Duadr. lect. I. Conc. p. n. I. infrd. Ecce & bmeon N aendus. Prophetat, ait S. Ambrof. E. 2. i1, C. 2. Lcæ. in ruinam & reſarre. ſnnbi diionem plurimorum veniſſe Dominum Jeſum Chriſtum, ut juſt orum Imnl, e NDei Juſtitia iniquorumq merita diſcernat; & pro noſtrorum qualitate factorum, Cn Ngs R Miiericor-Judex verus & juſtus, aut ſupplicia decernat, aut præmia. Brev. Domin. Hyyelin din vo ad Iuf. Octav. Nat. D. Lect. Quantèò rectiùs ergo, ex eo, quòd Chri- Er epnt Retitd ducat. ſtus ſit miſericors & juſtus, practicè ita concludimus, à pec- Msluntdeg funmt Nn N (elurrechin ter in hanc rem loquitur S. Gregorius M. bomil. 29. in Evang. Uunfelten V nde, fratrer chariſſimi, inquiens, deſideria terrena fugiamus “ nihil lile vigen nox jam delettet in inſemis, glus Fatrem, Verè pium, verè bonum &. Uhortitin miſericordem, habemus in cæli. Et hoc nobi eſt magnopere per. Ij, tert. Pendendume Duia i, qui placidus & miſericors ac facilè per pee- chleckienn nitentiam placabilis, coœlos aſcendit, terribila redilbit. rijiid = meta⸗ Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. nemo curam ſui, dum valet, agere negligat quia Redemptor noſter tantò emh tunc inudicium diſtrictior veniet, quantò nobis ante Zudicium magnam l. . . . D ½ “ ech ut patientiam prærogavit. Brev. cit. Octavaä Aſcenſ. Lect. 9. Conſideremus ergo, & intimè perpendamus conjunctam hanc in Chriſto Redemptore miſericordiam, cum ejusdem tremendi judicis Juſtitiâ, ut ſatkutarem ſpem inter & metum, ſalutem noſtram inceſſanter operemur, in Keſarrettionem, non in Kuinam. re II. 8S. Paginæ non uno tantum loco conjungunt Dei Encomium N miſericordiam & juſtitiam. Ita expreſſiſſimè in Libro Pfal-Pfalterii Da- „gum morum, quorum omnium Auctor primarius eſt ipſe Spiritus- idici, ex Bel- itnn Sanctus, Teſte Apoſtolo Petro Actor. I. 16. & Paulo ad Hebr. 3.. aAtmund. ltA Davide, 2. Reg. 23. 2. & in Hal. 4. 2. quique Liber Pſalmorum nemn eſt quaſi Compendium & Summa totius Veteris Teſta- ed menti: quidquid enim Moyſes vel in hiſtoriaâ tradidit, umdess vel in Lege præcepit, & quidquid Prophetæ cæteri, vel alel exhortando ad virtutes, vel prædicendo futura, ſcripſe- rSAu“ runt, id totum in Pſalmis David breviſſime comprehen- un dit. Nam in Pſalm. 8. 77. 103. 104. 134. & aliis Creationem ſn iſn Mundi, Res geſtas Patriarcharum, Captivitatem Ægyptia- te Cam, Plagas †gypti, Peregrinationem Populi in deſerto, e Ingrefſum in Terram Promiſſionis, & alia id genus luculen- „ ter exponit. In Pſalmo IIS. Legem divinitus traditam aie miris laudibus effert, atque ad eam cuſtodiendam omnes cMit inflammat. In Pſalm. 2. 15. 21. 44. 68. 71. & aliis, Chriſti V Regnum, Ortum, Prædicationem, Miracula, Paſſionem, n Refurrectionem, Aſcenſionem, Eccleſiæ propagationem, ita manifeſtᷣ Prædicit, ut Evangeliſta potiùs, quàm Propheta elg fuiſſe videatur. Denique in Pfalmo 1. & ſeqꝗq. fere omni- Aα bus hortatur ad virtutes, retrahit à vitiis, invitat, allicit, mi- nſeni natur, terret: atque hæc omnia non ſimplici narratione 9 *“ complectitur, ſed vario Carminum genere, phraſibus Poëti- ckel „cis, & metaphoris plurimis & mirabilibus; denique novo nti —= quo- Ff ff ff 2 gqiuid nobicum manſuetudine Pracepit, hoc à nobis cum diſtrictione exiget. Nemo ergo, pergit S. Pater, indalta panitentiæ tempora parvipendat, 964 CoNciO& LIII. Deus miſericors eſt; ſed &y juſta: quodam genere dicendi ita rapit animos in amorem & lau . anfleh dem Dei, ut nihil dulcius, nihil ſalutarius cani audirive pos- ſit. Itàque certè S. Baſilius ſcribit in Explicat. I. Pſalmi Davi- dis Pſalmos etiam ex corde lapideo lacrymas elicere. Recte etiam S. Joannes Chryſoſt. in Explicat. Pſalmi 137. affirmat, eos, qui Pſalmos ritè canunt, cum Angelis choreas ducere, & quaſi cum eis de Dei laudibus & amore contendere. be Cuantu in Choro. Vid. Engelgrave Cæl. Emp. F. . Cæcil. H. 4. toto, mihi à F. t. id. meo Indice Rerum. E. Horæ Canon. Et hocce Elogium Libri Pſalmorum, quorum identidem allegatio occurrit, ali- quo loco inſeruifſſe, viſum eſt ex Bellarmino Cardin. Tomo . Dei miſeri- Præſat. in Pſalmos, ubi plura. Itaque ad rem: PEſalmo 32. y. Da- cordiæ con- vid omnes equidem in ſpem Miſericordiæ Dei erigit, ſed & juncta Juſti- ad timorem incitat, conjungens Miſericordiam & juſtitiam. tia, docet nos & ſperare & timere. conjungitque metum & ſpem: Dei tam potentis, diligentis- que miſericordiam & juſtitiame v. 15. Ecce oculi Domini ſuper me- Spes & timor tuenter eum, & in ei, qui ſperant ſaper miſericordia ejns. Per ti- conjungi de- mentes & ſperantes, ait Bellarm. in hunc loc. pulchrè deſcri- bent. buntur ii, qui vere ſunt juſti & amici Dei: nam timor ſine ſpe, timor ſervilis eſt; ſpes ſine timore, præſumptio eſt. Similia habet idem Pſaltes Regius: Miſericordiam & Yudiciun cantabo tibi Domine: Pſal. 1oo. I. (V. ſupraà Conc. 21. n. 6. ſine.) ut omnes homines ſperent de miſericordià Dei, & timeant ju- dicium Dei; non ita ſperent, ut præſumant; non ita time- ant, ut deſperent. Poſuit autem David primo loco Mſerr cordiam, deinde qudicium, quia hoc præſens tempus miſericor- diæ eſt, futurum erit Judicii, ut obſervat S. Auguſt. in Pſalm. Ioo. Ex S. Paulo Kom. 2. F. quotiercunq evenerit (verba ſunt S. Au- „ guſt.) lentem Rcnonlunn OCopate Empore, ſe⸗ lapeccant (Oykeonuu, Vli Däligit miſericordiam & udicium Meſericordiä Doemini plena eſt terrs. Inde à v.6. ingerit potentiam Dei, cujus verbo Cæli fir. mnmati ſunt: Congregans ſicut in utre aquas mari, in locum unum immenſam aquarum molem: hinc hortatur ad timorem Dei, & ut mandata ejus prævaricari, formident omnes ho- mines. Temeat Dominum omnis terra. v. y. Denique requirit humnn Um ſulit 7 7 X . lam ſbif IIl Duon Ret ſel/ . obe ung ſe ine en ſttei MIIraure Uercite D . UN Aeiſin . 5„ Ulmch an idteree 1Dümn fotenen (ckantur Fincican umhercel nr (hi inert eeetnen ſie⸗/ . Er it doc D e Paas esen ENEedee e Reoch Wlr 1ſ cOhtendeta 5 WuCRXE Y S * 4 4 õ 1 X „ AA R Oece 2 11 W W „ 140 geehe t0 Ue mn & en lutNv . 7 2 ,i AN . 4 . As 1e, Murit lationem, quaſi Deus tot hominum ne digniſſimè laceſſitus, iraſci neſciat: cui cùm ſit altiſſima & * 2= veccatum ſuper beccatum: lidem. Ergo cum ſpe amandus; cum timore metuendus. 965 guſt.) ut in quodeunq; grave peccatum aliqus cadat, ſic de miſerzcor- Aid confidat, ut tamen ſaſtitiam contremiſcate ſerm. I. de Panit. ap. Ca- lam. Diſc. a6. n. ar. Sunt ſanè, proh dolor, qui Dei miſericor- diam ſibi fingant nimium magnam, & ſemper ad obſequia præſentem & paratam, ita ut juſtitia longiſſimè abſit, velut hæc non in hoc, ſed in altero tantum mundo, idque in Infer- no occuparetur: neque jam in præſenti hujus viæ ac vitæ tempore, ſed in futuro primuùm, & denique in finali judicio. Ita peccant, peccare pergunt, pœnitere negligunt, emendari contemnunt, quam improvidè, quam inſipienter! innu- meri. III. Errorem hunc graviſſimè arguit Divinus Eccleſiaſti- cCus cap. y. à v. g4. ubi tractat de Converſione ad pœnitentiam, probè gnarus, innumeros eſſe, qui ſeſe ſolà, & ſæpiſſimè va- nà ſpe Divinæ miſericordiæ lactent, omnémque timorem eſusdem juſtitiæ excludant, ſibi ſecuriſſimi, & in peccatis, in utramque aurem, quod ajunt, dormitantes. Sed gravis ſo- nus, quòô excitentur, eſt verborum Kccli. y. à v. a. cit. Ne dixe- ran Peccavi. & quid mihi accidit triſte, grave, moleſtum, acer- bum! Altiſſmus enim eſt patiens redditor. Circa hoc hiſtoria: ””ÿMU Majol. To. 4. Colloq. I. fol. 7337. Perjurii pœna. Adeo non peccan- Peccare ex dum eſt ex præſumptione impunitatis, propter vindictæ di impunitatis im injuriis & ſceleribus in- præſumptio- ſumma juſtitia, nihil etiim minimum impunitum ſinens, meritò revereantur Mortales etiam potentiſſimi potentio- ₰ res Dei manus, & vultum omnia cernentem; exhorreſcant i Potentiam, metuant Dei Providentiam; ament & am- ectantur Dei patientiam; declinent & fugiant Dei juſtitiam & vindictam: profundè ſe humilient coram Deo, ejusq; ſacro metu percellantur, ac cum timore ac tremore ſuam ſalutem ope- rentur, (Phil, 2. .) cogitantes, quòd certi ſint, ſeſe Deum offen- diſſe, incerti verò de culpâ condonatâà & remiſsâ. Neg adficias Eſt hæc altera præſumptionis Ff ff ff 3 22 66 CoxNcCIO LIII. Deus miſericors eſt; ſed & juſtut Præſumptio ſpecies, quâ quis præſumens de Dei miſericordiâ, peccata –— Deus uſtus eſt, deſperare, nec quia miſericors eſt, debet nimia ſecuritate èèẽ . con- Aun poſt ex Miſericor- peccatis accumulat: unde eam explicans ſubdit: Et ne dieass e unlitut dia Dei pec- Miſeratio Domini magna eſt; multitudini peccatorum meorum miſere in, Decge, a condo- piture Verſus. ut ea mihi, cum pœnituero, ejúsque miſericor- Wuntwü na. diam imploravero, illicò condonet. V. Daurolt. cap. 6. tit. 238. Mſenunte Exemplo I. Et hoc eſt omnem metum juſtitiæ & Iræ Dei ab- bm - jicere, éſtque præſumptio hæc peccatum in Spiritum San (iſm. ctum, quia miſericordiâ & bonitate ejus abutitur ad mali- IIV Hocy tiam, eâmque torquet ad iterandum peccata. Miſericordia Iluni Domini, ait Paulus à Palatio, inſignis Theologus Hiſpanus, mublii⸗ magna eſt, non ut adjicias peccata; ſed ut remittenda credas, cumbeb ſi ampliùs eanon committere decernas. Immane flagitium haupe eſt, miſericordiam Dei lenam facere diaboli: & quòd per M aumge miſericordiam, per quam Deo conjungi debueras, diabelo muuiſe conjungare. Cornel. hoc L. Advertat itaque peccator, an & licſt quam longè à juſtitiâ ſit Dei miſericordia: nempe conjuncta leſihemn „ eſt, & proxima. Miſericordia enim & ra ab illo citò proximant, & llk berii di cor- citò veniunt & in peccatores reſpicit ira illins. cit. Eccli. . z. q. d. ulinebi Dro iee in Deo Sicut Dei miſericordia citò adeſt, & ſubvenit verè pœniten. uhibont 1 nana. tibus, uti Magdalenæ, Latroni in Cruce, Saulo, &c. ita & ira Piti dei⸗ Dei citò ingruet peccatoribus impoœnitentibus, eôsque ſu- Msenlen bitò & improviso, nil tale expectantes, occupabit, uti præoc. NMrNndde cupavit Luciferum, Sodomitas in conflagratione Pentapolis, IlEr Ing- Peccator eſt, gc omnes in diluvio homines. Peccatores vocat eos, qui habi- W ctinen gu haber ha⸗ tum habent peccandi, in eòque ſe obfirmant & obdurant: ad ancute candi. P E hos enim pertinet, non miſericordia, ſed ira &vindictabei; Aßnlclan imò ſuper eos requieſcet jugiter & in æ&ternum, nimirum in Uuiaiſ æternis gehennæ tormentis. Vnde Syrus vertit: QuiamiRin Wlacnd cordia & ra cum eo ſunt, & ſuper impios morabitur furor ejus. An non mdlete hinc, à Siracide probè inſtructi, intelligamus, ex miſericordiã qubug Dei ritè in ſolatium noſtrum concipi ſpem veniæ maximam, ij: * ſed quæ planè juncta ſit timori ex ejusdem Dei, & in eodem Asne Deo Juſtitiã. Nec debet aliqui, ait S. Cæſarius Ep. Arelat. quia nin aſt —= — ,B 15 ReNlen. 1 . eilet. 12 eee e. Wod „ Hn get Tarſenſis Gentium Doctor, ad Kom. 2. 3. & yj. Vbi de Deo v.⸗g. & j. In- 4 eyxvuberans Dei benignitas meritò tibi ſpem ſummam conci- metum ſem- ta 11 . „ P buenis,tl eccator, 4 mhecolſli p. r 7 nLE itin lo, kukt bit,in 9 = — — 1 1 1, 1 —,— 4 = = = — See jonelen . . E =, — xeosle X oboun Pnün, atit e . 1 =S Z — = =— =— 2 .,41 WNRN. = = vanit ene 1 = — leen 1/ SS —☛ uini — verſione tardius cogitemus. In Bibl. EV. P. Zo. 7. ap. Calam. zin Sentent. 1 S R litftene * Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. 967 —,— confidere; ſed ſic timeat juſtetiam, il acrat miſericordiam ſic de mi- ſericordia confidat, ut tamen Zuſtitiam contremiſcat“ quia quantò nos diutius Deus expebtat, ut corrigamur, tantò gravius vindicat, . de con- V. Miſericordisz Dei. BEid. Conc. a6. n. g. ſine. & Conc. 7a. n. 3. Et Indice Rerum E. Præſamptio. Breviar. Dom. 1o. poſt Pentec. Lect. y. & 6. en d 21 ⸗ Nr e. KF. Chryſoſtomo. H IV. Hocipſum argumentum validiſſimè proponit & ur- Ex Rom. 2, ingerens Divitias bonitati ejns E& Vatientic, & longanimitati, quæ ter ſpem & liet, ac ad pœnitentiam adducat; unà non præterit iram Har Viven- Dei, quam peccator contemptu bonitati ejus & patientiæ, longanimitati ſecundum duritiam tuam & impanitent cor theſauri- as tibie (Eä. ſup. Conc. y. n. 4.) En quàm Dei bonitas & miſeri- cordia ſibi ſpem noſtram, Ira verò ejus metum noſtrum vendicet! Periiſti peccator, ſi vel ſpe cadas, vel metum tam neceſſarium abjicias: ſalvus verò es, ſi & ſpem & metum, il- lam de Dei bonitate te ad ponnitentiam vocante, hunc de e- jus juſtitià, ne in barathrum vitiorum te præcipites, in te jJungas, conſerves, verbo: ſpem inter & metum, ſalutarem utrumque, nunquam non vivas: Spes te erigit, ut à peccato ſurgas; Timor te ſuſtentat, ne graviùs ruas: nec taliter ſpe- rare, nec timere, eſt omnem ſalutis anchoram abjicere; eſt ccœlum claudere ſibi, & infernum latè aperire. Hujus é Scri- pturâ ſymbolum, figura, & nota. Lex de Pignore eſt Deut. Figura & 224. 6. Non accipies loco pignors inferiorem & ſuperiorem molam, id Symbolum eſt, molarem lapidem, vel utrumque vel alterutrum, quòè Pevter. 24. 6. fit, ut molere non poſſit: q. d. dum molares in pignus acci- De Molari- pis, quibus eſca ſit omni animæ, vitam molitoris & aliorum bus in pignus 2 1 een .. . non accipien- accipis: quia molâ hac molitor vivit, & victum ſibi parat, dis, cur⸗ ten multisque aliis alimoniam ſuppeditat. Atque ita anima, ſeu vita poſita eſt in lapide molari, ſine quòô pauperculi mo- lere non poſſunt, & alimoniam accipere. V. Cornel. & erd H 968 Coxcio LIII. Dens miſericors eſt; ſed & juſtus: sbid. Senſu Morali S. Gregor. L. 33. Moral. c. 16. & ex eo Ruper- * Denotantur tus & Rabanus Archiep. Moguntin. intelligunt per duos mo- ſpes & me- tus, quibus conſervanda vita animæ. lares hos lapides, ſpem & metum, docétque Rabanus, quem- libet juſtum ſemper ſibi ob oculos ponere debere tam juſti. tiam & iram, quam miſericordiam Dei, ut ex illaà timorem, ex hac ſpem concipiat, & alat. Beneplacitum eſt enim Domino ulmj ntumin ſuper timente eum, & in en, qui ſperant in miſericordidâ ejus. Pfal- aé6. II. Scriptura uti- V. Scripturæ ſacræ paſſim captui noſtro naturali & hu- mano difficilia, emque transcendentia, per ſimilitudines tur ſimilitu- dinibus ad Hine in Lege præceptum eſt Deuter. 24. 6. Ne auferas loco pignoris in- feriorem & ſuperiorem molam. Superior enim mola eſt ſpes inferior eſt timor! ſpes enim ad alta ſubvehit, timor autem cor inſerids pr. Hæ ergo duæ molæ, id eſt, lapides molares, jungi d VIuna ſine alterâ inutzliter non habeatur. In Peccatori enim peltore inceſſanter debet ſpes & formido conjungi! quia incaſſam miſericor. diam ſperat, ſe non etiam juſtitiam timeat! incaſſum juſtitiam metuit, ſinon etiam de miſericordia confidat. Hec Rabanus: ap. Cornel. in CLit. Eccli. f. Z. f. I147. (ubi in verſus præced & ſequentes plura in hanc lkkſethit rem) Euſtach, de Roſar. Ante hene mor. Exhort. S§. init. Itaque cum doœmon hominem edò adigit, ut hunc & timorem & ſpem ab. ljiciat vel ponat, vel utrüumque, vel unum eorum, (ceu lapi- dem molarem) vita animæ & ipſa anima graviſſimis pericu- lis & ſalutis diſpendio expoſita eſt, ni reſipiſcat. Vnde addi- tur cit. Eccli. y. §. & 9. Non tardes converti ad Dominum, & ne diſfe- Vitam in meliùs commutabo. Rationem ſubdit: Sabitò enim eniet ira illius, & in tempore vindiétæ, & cum vindictà, Aiſzerdet te, & auferet; uti multis contingit, quibus nullus Divinez Juſtitiæ metus & cura eſt. Ah Domine, quis te tam infinitè miſericordem ac proniſſimum ad miſerendum non amet cum validà ſpe & fiduciã? quis te tam juſtum, & peccato tam il iratum, non metuat, totoꝗque corpore & animo contremi- ê= ſcat? O quam meritèò exclamare poſſumus cum Jeremia c. 10. Z. quats non timebit te, 6 K ew Gentium? . i ünpt — ttributa, hoc loqn t. Wohl Mimis ll inbun fobsti eptenti Aenmkonil uunc /un ſn lunru. . Mönnture m, Nre. nalguif nſa . Uünhlacim MKeked 1rE AE 1 A N: Crinſnn S lerum: omiſſis aliis, conſideremus, Deum nunc bominem, nnunc feram vocari, aut rectius aſſimilari huic. Ita bomo ap- K , 1 e nisenn 7 5 e, A e n. 1.4 e “ 1 dus, Vrſa, raptis catulis. Et ego ero en quaſi Leæna, quæ ſævior eſt leone, præſertim dum catulos nutrit, ſicut Pardus- occur- ram eis quaſi urſa rapti catulis. V. . & (y. En idem Deus, in ſe unus cordem & Mechtl de Jud. extr. SSõůõ Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. 969 proponunt, uti ipſum Deum, ejusque Naturam, Eſſentiam, declaranda Attributa, Proprietates, aliaque ſupernaturalia ac cœleſtia. ſublimia, no- Et hoc loquendi modo vel maximè uſus eſt ipſe Salvator no- bis incognita. ſter. Id obſervant SS. Patres & ſacri Interpretes. Et ex hü, —„ animus novit, ſagee ad ineognita, quæ non novit, ait S. Greg. hom. II. in Evang. Et S. Auguſt. tr. Io. in goann. de Chriſto: Quem- admodum, inquit, dicitur ovi, agnus, Leo. & c. Breviar. Comm. Mart. J. Paſch. Let. 5. Nempe ut aliquaâ ſaltem ratione, Divina hæc & nobis ſublimia apprehenderemus per figuras, ſimilitudi- nes, ſymbola & imagines. Sic in præſenti loquendo de Dei, & Chriſti, Redemptoris ac Judicis, ex unâ parte, longanimi- tate, patientiâ, miſericordiâ: ex alterâ, juſtitiã & vindictâ ſce- pellatur Lucæ Ia. 16. Homo quidam fecit Cænam magnam. Fre- quenter verò in Prophetis dicitur Leo. Oſeæ 13. Iraeli iratus Sic Deum Deus minatur excidium, invaſurus eum, quaſi Leæna, Par- nunc homi- nem nunc ſe- ram vocat, ceu miſeri- & ſimpliciſſimus, in ſe immutabilis, pro diverſitate operatio-juſtum. num & effectuum diverſa ſortitur nomina, vel diverſis re- ⸗ . ⸗ Q „ ⸗ *. bus, nobis notis, comparatur: Leoni, cum in rebelles & in- gratos ſe vindicem, acrem & terribilem oſtendit; Vrſæ, cu- Vrſæ amor jus mira eſt ſæœævitia, raptis catulis, quia mirus in illos amor. erga catulos, Vrſa enim catulos informes gignit, eòôsque deinceps lamben- feroci er⸗ do ſenſim format, & perficit, quod non faciunt alia animalia. &à aptores. VndeS. Iſidorus Peluſiota, diſcipulus S. Chryſoſtomi, Lib. 3. Ep. 267. legit: occurram en, ut urſa anxia, aitque, hoc ſimili figni- ficari vim Dei ultricem. Cornel. hoc L. Cùm verò Deus huma- nè, quod ſolet, ſuaviter, manſuetè, gratiosè, agit, bomo dicitur: Duando vindicativam Dei virtutem, ait Theophilactus, ſanctimo- niàâ inſignis, Græcus, BulgariæArchiepiſcopus, in cit. e. a. Lacæ. criptura ſignificat, pantheram, urſum, & Pardum Deum appellate Eg g& && Wan. = 970 Coxcio LIII. Deus miſericors eſt; ſed & juſtus “ quandy auktem miſericordiam Vult inſennare, hominem inqucit. ( uin & Fgyptii Sacerdotes Sphyngem, Dei hieroglyphicum ha- bebant, eam talis figuræ, qu& & hominem & feram participet Sphinx Po-(Sphinzx Monſtrum apud Thebas, cujus caput & manus puel. læ, corpus canis, alæ avis, vox hominis, ungues Leonis, cau- monſtrum! da Draconis ſimilitudinem referebant. Calepin. Pexenfeld. MWaphicum. Hlic aman- . . —. . dus & timen-Pomo, benignus, pius, miſericors, ita, ſicut fera truculenta, 91 dus, ceu bo- 1rac 2Oe , e e Ee nus & juſtus. Perducens ad cœlum, econtra caſtigans ſcelera, & ſceleratos ad infèros detrahens. Keyptii, ait Clemens Alexandrinus Presbyter, Magiſter Origenis, Sromat. LE. j. in ſacri ponunt Sphinges, fortè autem, quòd Deum oportet amare & timere; amare gui- dem, ut ſantis benignum & propitium“ timere autem, ut qus ſit impiis juſtus & inevorabilis“ feræ enim ſeimul &- hominis zmaginen ſphinx ſt- Yimniſicat. ap. Fzdelenz hac Bomin. ſerm. I. n. 2. Nobis Chriſtianis ve- ritas hæc indubitata eſt, Deum eſſe & miſericordem, & ju- ſtum, ſed longè magis ad miſerendum pronum, & ad ulci- ſcendum nonniſi deliétis noſtris, & invitum cogi. V. Sopra Conc. 33. n. I. 2. 2. Vnde Euthymius, in ea verba Plalmi IIa. y. Mi- ſericors Dominis E& juſtus, & Deus noſter miſeretur „ait: Miſericors, inquit Propheta, eſt Dominus: ſi peccàſti, non idcirco deſperer: veràm quia etiam juſtus eſt, cave, ne ſumma llius frætus miſericordia, iterum cadas: oſtendens tamen, ad miſericordiam illum ſemper magis inclina- re, qudm ad juſtitiam, addidit“ Et Deus noſter miſeretur. Ap. Calamat. cit. in Jenteenn.— VI. Verùm, pro animi guſtu & ſenſu, magis adhuc ex- pendamus utramque, & Juſtitiam & Miſericordiam Dei, ut in nobis & illius timor, & hujus amor ac ſpes ſuccreſcat, ra- dicésque agat, ad ſalutem noſtram & hujus incrementum apprimè utilis, imò & neceſſarius: ut planè verum peccati horrorem, metu Judicii divini; & contraà ex ſpe certà veniæ liberaliſſimæ poœnitentiæ virtutisque ſtudium non negli- Smb. Eth. 3.) innuere volentes per hoc, Deum non ſolum amandum eſſe, ſed etiam timendum, utpote qui, ſicut eſt iracundus & vindicativus: opera bona præmians, & ſantos uüen, H 2 Eencum, ornind, Mi ſetöſel pn Es poroca frment 0 Nun Din cpumCEl Eliercye ochriei tminne 1 k, Klinr lobet ten../ 10 lure l tri⸗ eginian⸗ nile me mscntis heis imat Unbencrad Irerin en Nhonbltr iliigkenn UN, Keorum farimn 1 utores, ſu⸗ G Mnred , ns, Edturas int etfümmmng bNature, —= 1 — ge = r— rati, — a Min 4 1 mg 6 „ ,4 .3 e ,G,R ! 63 . 17 /1 6 WDR EE ER e . 4 7 „ 1 ,7 . AA. u, E — — ⸗ 7 2 l 7 U: ℳ Nugtie esboelh, ſ. 2 . . .— „ . eroAn Aconſtitutione mundi, ait, quo bliciter a ſeruit; ſed: quod paratam eſt diabolo & angelis ejus. Wid. verſ. al. Lahat. tom. I. V. Dei Miſericordia; Propoſ. 6. fine. V. Conc. 33. n. I. Ergo cum ſpe amandur, cum timore metuendus. 971 gendum, concipiamus, conſtantérque ſervemus, certiſſimi omninèò, Miſericordiam Dei à Deo ortum habere, juſtitiam vero ſeu punitionem & vindictam à nobis, eam peccatis no- ſtris provocantibus: cujus liquidum argumentum eſt, quòd affirment Orig. S. Chryſoſt. Theophylact. & Euthymius, Deum ab initio Creationis mundi paraſſe quidem juſtis re- gnum Coœlorum, non item gehennamlnferni; quòusqueAn- geli peccaverunt, tund gehennam conſtituit illis; quod ex Hllo Chriſti Domini probant Matth. 2y. 32. V'enite Benediéte Patri mei; poſſdete regnum, quod volt erere ſt à conſtitatione mundi. non de inferno ſimpliciter as- Infernus quando crea- tus? Itaque Miſericordia in Deo, conjunéta ejusdem patientiæ, Miſericordia longanimitati & clementiæ, ea tantaque in peccatores, in- Dei quæ, & fernos mille meritos, omni gratiâ indignos, elucet in tole- . „ . ₰ „½ „ * randis peccatis & offenſionibus hominum, cum ipſe ſit Ma- quanta? jeſtas infinita, homines verò terræ vermiculi, & modicum pulveris animati, & tot præterea tantisque beneficiis, ad illum honorandum, amandum, eique ſerviendum obſtricti: elucet in fufferendis innumeris contumeliis & injuriis, iis- que horribilibus, quas diebus ſingulis hoſtes ipſius peccato- res illi inferunt: & quotidianis etiam vitiis ſuorum amico- rum, & eorum, quibus gratiæ plurimùm contulit. En Dei patientiam! Longanimitas patet in eo, quèd non inſurgat in peccatores, ſimul atque deliquerunt; quòd non ſtatim vindicet, eôsque illicò, uti mererentur, non deturbet in in- fernum præcipites, ſed patienter totis ſeptimanis, menſi- bus, annis, expectet ad poznitentiam, & illos exterius per creaturas, interiuùs per fuas inſpirationes, revocet ad ſe. Ap- paret ſumma Dei liberalitas cum manſuetudine, tum in Bo- nis Naturæ, in aſtris, elementis, alimento, veſtitu, habita- tione, divitiis, voluptatibus, honoribus. Matth. s. 4. tum in donis Gratiæ, in rectis cogitationibus, affectibus piis, Sacra- men- Gg gg g& 2² mentis, & mediis omnibus ad ſalutem, quæ largiſſimè etiam in graviſſimos ſuos hoſtes profundit ſummdà miſericordia Deus. Hujus benignitas explicat ſe in excipiendis peccato- ribus, dum ad illum revertuntur, admittendo illos benevo. le & amanter, ſine vexatione, increpatione, exprobratione, omnia illis bona reſtituendo, quibus eos meritèò peccatum ſpoliaverat, quin & alia etiam adjiciendo. Filii prodigi pa- rabola Lac. 1Iy. clariſſimè hanc veritatem demonſtrat. De- nique Clementia cognoſcitur in punitionibus, quibus pec- catores caſtigat, dum aliquid ſemper de rigore juſtitiæ ſuæ remittit, minusque poœnæ exigit, quàm mereantur. Præ- terquam quòd in hac vitâà has poœnas eò intendat Deus, ut peccatorem ad pœnitentiam, & per eam ad gratiam addu- cat. En Divitias bonitati ejus & patientiæ & longanimitatis neu- tiquam contemnendas KRom. 2z. 4. omni admiratione, æſtima- tione, laude, benedictione & amore erga eundem Deum ob has perfectiones, homini adeo gratioſas, tam excellentes, quæ illum infinitè perfectum amabilémque reddunt. Hinc confundamur & verè doleamus, quèd hactenus non plus æſtimaverimus tantam Dei bonitatem & miſericordiam, ei- que, noſtra peccata debitè agnoſcendo, reſponderimus. Eid. Joan. Bapt. Saint-Jure, de Verit. Fidei, in Moniti ad Vitam unit. Me- Jufſtitia in dit. II. à fol. 25r. Expendamus nunc ſimiliter Juſtitiam Dei. Deo quæ, & Hæc ſeſe vindicat, de omnibus ſceleribus commiſſis pœnas quanta? ſumens: uti enim Deus, utpotè infinitè ſanctus, peccatum nullum pati poteſt, ſed ſummè abominatur, veluti læſionem ſuam; ita ſimul ac admiſſum eſt, illud improbat, damnat, punit, ipsaque punitione reparat injuriam gloriæ ſuæ illa- tam; atque iſtud divinæ juſtitiæ officium eſt, quò tam ex- acte fungitur, ut nullum ſit peccatum, aut grave aut leve, ſive in reprobis, ſive in juſtis, etiam intimis amicis ſuis, ne verbum quidem otioſum, aut cogitatio inutilis, de quibus rationem non exigat, & non caſtiget, ſive in hoc ſive altero ſæculo. Vnde David loquens de Moyſe, Aarone, & Samue- ntemyri ne Ae oens, — i, dirigeit b, ait: iſßeent 1 uu 01 rumnſine P Rnon hine tit tanti, itine Mne ci Gtun Finm Dei in inm. ſig erboeknd ſlems am . G c. = un ditia ulhne, ne⸗ unnoreitl Unbdviet Nrntendr oce ojed e/l eun .(Euenien funmnnh MnW Geimaconhi brnoce iſu. mten SEe . z14 — 1 8 umli 4 NA De N 02 grerind Lanitin WeNeler eledenn 1 Etmumnli CNeninu’ Aumtut in 0 Onmisen (tsn “Wõ 4 S —25 õ Ergo cum ſpe amandurs, cum timore metuendus. 973 9 — FpZãgg 9 9 — ——— le, viris eximia præditis virtute, de fideliſſimis Dei mini- ſtris, ait: Tu exaudiebas eos Deus, tu propitius fuiſti en⸗ Verum: Et ulciſcens in omne adinventioner eorum. Pſal. g95. §. Et profectò æquum non eſt, ut tanta Majeſtas impunè offendatur, & contempta non accipiat ſui reparationem honoris. Quid jam de pœnis, iisque æternis poſtremùm, graviorum pecca- torum ſine pœnitentiâ decedentium, penitùs inevitabilibus? An non hinc ſicut ex miſericordiã ſpes & animus, ita ex Ju- ſtitiâ tantà, cum ſummà hujus admiratione & reverentiaâ, ingens timor Divinæ Majeſtatis immenſæ in nobis, tot tan- torumque criminum reis & conſciis, oriatur, ne, ſecundum daritiam & impæœnitens cor, theſaurizemus nobis iram ejusdem Dei, in ruinam nobis æternùm fataliſſimam: & ut eum no. bis, ex hoc ſanéto metu, juſtâ Poenitentiâ in tempore recon- ciliemus, cum ſpe, miſericordem? V. cit. Siint-Zure Medit. I1. à fol. 26 5§. NWi. Sic conſideratâ Dei Miſericordiâ in ſpem nos eri- Vt ſpem inter gente, & Juſtitiã ſalutarem nobis metum meritò extorquen- & metum vi- te, ſi ſapere, neque perire velimus: expendamus jam nunc, t homo. quam nos velit Deus pro ſalute noſtrâà ſpem inter & metum eq inkerrg. continuò vivere illam è cœlo accedendam ac hunc ex infer- medius inter no incutiendum. Neque vana, neque inutilis eſt obſerva- cœlum & in- tio de eo, quòô loco creatus ſit homo & poſitus, & quãâ ratio- fernum & ne: ſcil. eum in terrâ, medium inter cœlum & infernum, huic vicinior: . „ „ „ ° „ P 1 ſed huic viciniorem, eſſe creatum, & conſtitutum eumque eo: nr ectus rectum, non humi depreſſum & gradientem, uti cœtera ani-Pore. malia: ut facili oculo & colum & terram, & ſuperna & in- ferna conſpicere poſſit, de ſe neque de cœlo ſecurus, neque de inferno certus. Singulari Numinis ſupremi conſilio hæc geſta ſunt, & aguntur. Hic os homini ſublimè dedit, eælumq tueri, juſſit, & erectos ad ſidera tollere vultus ut in ſpem erigere- tur. Hoc inveni, ait S. Eccleſiaſtes c. . 3o. (Hebraicè: Tantam vidge; quæ vox attentionem Lectoris excitat) quhd fecerit Deus hominem reltum. Conſtat homo corpore & animâ: hæc Gg gg g8 3 in . SW — in altum molitur ad finem ſuum, qui Deus eſt: Fec’ſti no- —— ad te, & inqutetiem eſt cor noſtrum, AJonec reauieſèat in ten ait 8. Au- guſt. L. I. Conſeſſ. o.I. n. I. Illud, ſeu corpus &- caro cum ſuis concupiſcentiis, non ſenſu tantùm reali, ſed & morali vel in genere moris, ad ima, ad inferna ſuo pondere tendit, ac de- primitur: hinc illa lucta carnem inter & ſpiritum, animam inter & corpus, membra inter & mentem, quorum utrique ſua lex eſt, juxta S. Paulum ſub mole carnis ſuæ gementem: * Rom. z. 23. & ad Galat. y. Iz. Erigendus ergo erat homo, ſicut per naturam, ita multò magis per gratiam & auxilia Gratiæ à Deo miſerente, ut onere peccati ad inferos inclinatus & depreſſiis, & cœlo in ſpem erectus & rectus animaretur: ſed quem & Infernus terreret, illiq; metum incuteret. Cœlum homini Dei bonitatem & miſericordiam teſtatam & manife Homo è terrâ ſtam facit, Infernus juſtitiam. Itaque Deus hominem for- maverat non in cœlo, (imò nec in Paradiſo, in quem, alibi in & in terra tormamns: & Hebron multi eum creatum putant, & terræ limo formatus, Ubi noh In a in cœlo ſed colonum eſſe, gratuitò à Deo conſtitutum, utque Para- diſi locum non naturæ ſuæ, quaſi ſibi debitum, ſed gratiæ aut inferno. Qili locum ui bitum, fed grat Dei tribueret: unde & ob peccatum ab eo expulſus eſt. Cor. nel. in Geneſ. z. 2. & Iy.) ne nimium ſperaret, præſumerétque, omnis metũs expers; neque in inferno creavit, ne ex loci horrore deſperaret: ſed poſuit Deus hominem ſuper faciem terræ, cujus incolam eſſe voluit, medium cœlum inter & Homo in ter-terram, & quidem inferno propiorem. Dici equidem po- rä conſtitutus teſt, ait Fidelis czt. ſerm. n.6. id factum eſſe ad hoc, ut homo, inter colum & infernum, de utroque „Leid er- umi ct dine & qualit dar Darticipat. ticiparet. Cùm enim Deus felicitatem in cœlo, in inferno autem miſeriam collocaverit, terræ autem ſuperficies in medio inter cœlum & infernum ſit conſtituta, participat de felicitate unius, & de alterius infelicitate, guie medium de extremis æ qqualiter participat: atque ideo omines, quam- ð iu heinter fuerat translatus Geneſ.a.2. ut ſciret, Paradiſi ſe non filium, potiùs tam de miſeriâ, quàm de beatitudine æqualiter par- diu enporeſun opottpt Uipauld pavobisho eininkerno unchonor⸗ dCirvn lecyulpur) i linin Wlcokoocavi Cn Nar el karin UI A obes Nie lng t CCounohroren lmntn fin inmmn et n, Mher btektinue unnint I, Dopngu, Wnn eee tonis eri coohkrun. ltinen: 1 l Dodor len nißt n ſun tine 4 Piniciez, . kilee , S ie D Ergo cum ſpe amandus, cum timort metuendus. 975 SE diu hic in terra degunt, nunc ſunt afflicti, mox conſolati; uno tempore ſunt felices, alio infelices; nunc cum Angelis rident, paulo poſt plorant cum damnatis; jam in cœlo eſſe videntur, roie qui paulò pòſt in inferno ſe conſtitutos eſſe credent. An- nd non vobis homo ille, viciſſitudine aliquâ, nunc in coœlo, poſt- um ea in inferno eſſe videtur, qui hoc tempore dives, alio pauper? aie hunc honoratus, dein contemptus? nunc integerrimè ſatura- rmmm tus, deinceps verò præ fame mori cogitur? quia enim Deus u nec vult, ut homo ſin perbiâ extollatur, nec ut deprimatur ni- & mida puſillanimitare, ideo eundem nec in cœlum nec in infer- foside hnum coliocavit, ſed in medio potiuùs, & tali loco, ubi proſpe- mimen Titates continuò ſuccederent miſeriis, & viciſſim. Optima teret ( hæc eſt ratio. Veruntamen ad noſtrum propoſitum. unI. VIII. Aliam, ſupraà jam inſinuatam, rationem affert Hu- In medio con- 8Homirnt Ee de 6 Victore (Saxo, Ord. Canon. Reg. S. Auguſt. vir uti ſtituti ſpere- —*R land dmus „ita eruditiſſimus. Tirin.) propoſito noſtro ac- en moiem 5 magisque congruam, ſcil. Deum collocâs- um, timea- mHE Ceret, hoc ſperaret, ill timieratn 1 quain cœlum alpi giamus infer- ⅞ e. Pe illum timeret: ſperaret, & induſtriè num. 14* eanit, Kt 1 ret damnationem inferni. Et quia facies terræ, & in eâ ho- quæreret ſalutem in cœlo obtinendam; timeret, & refuge- mo, propinquior eſt inferno, quàm cœlo, plus damnari ti- meret, quam ſperaret ſalvari, maximè cum majus quoque enſte (in pœnam peccati primorum Parentum, aliorumque) da- e nel mnationis periculum, quàm ſit pro ſperandâ ſalute meri- i cn tum noſtrum. Facilis deſcenſus Averni: patioſa Via eſt, uc ducit oe, H ad peraditionem: Matth. z. 13. Summus omnium locus (vorba ſunt Nen denne citati Doctoris L. 2. de Animd c. 31. ) plenam habet lætatiam, inſi- e li Mius oölam triſtitiam: in medio ſanè ſumma ſperanda, ſednshilominns inſima ſuent tämenda; & ideo nobis jam eò ampliern timori; cauſa, quàm D 7. ymm, e , quò Viciniore iudeme infimis, in eprd dejebti degimus umbhrd mor S ti: Cit. Fideln. Heu quàm brevis eſt noſtra deproperans vi- umi ta, quam miſera, quam perigçuloſa, nobis colum inter & in- vmimnß MM fernum te, cujus miſericordià non ſumus conſumpti, vult nos om- — (o ticne, u ll lute mn nes ſalvos fieri, vel per vitæ innocentiam (quæ pauciſſimo. diwi En rum eſt) vel per pœnitentiam. Sin verèò graviter pecce- Glrit h mus, & pertinaciter in peccato perſeveremus, neque dignos me, Lue! pœnitentiæ fruétus faciamus, jam æternæ mortis decretum ligvi gvon contra nos formatum eſt. Ante nos & oculos noſtros, vita tamdhei, 976 CoxciO LIII. Deus miſericors eſt; ſed & juſtus: fernum conſtitutis! Deus equidem pro infinitâ ſuâ bonita- „ 4 & mors, cœlum & infernus, beatitudo & damnatio: hære- Mmmedi mus velut in medio: ergo an cum præſumptione cœlum nidenn ſperemus, non pro anſeribus, ut ajunt, (ſed æqquè non pro Wüsorin peccatoribus) ædificatum, maximè confiſi (temerè ne ni. ufiheten mis) Chriſti Paſſioni & ſatisfactioni, infiniti pretii? An de. hs aten Damnati ut ſperemus, velut jam in infernum præcipites: Ita ait Religio. ſnn,I plurimum in ſiſſimus Drexelius de Damnat. liche c. 9. J. 2. Nec illud minus teminiintn vivis deſper- credibile, inter illos deſperatiſſimos captivos vix ullum es. (etalhin rfunt. ſe, qui dum ſupereſſet, non ſæpiùs occultè deſperarit hoc iuirm re modo: En actum ago; nunquam alios mores induam; as- Ltenan i ſueta relinquere nimis durum eſt; nihil proficiunt conatus (nkimns meit,; fruſtra ſum; ſanctior non ero, niſi ad Calendas Græ- (ilig uiil cas: ſic igitur pergamus, & fruamur bonts, quæ ſunt. Sap 2.6. Non crinnkon ita; ſed bene ſperare nos jubet ad coœlum vocans Dei miſeri- Him Wn cordia: timere, Inferno nos terrens, & damnationem minitans Mnkſis JIuſtitia: Conc. 33. n. I. Annon horres iſta? & quis ſanæ mentis & Erint e fidei non horreat?! Annon deſideras æternam beatitatem! & milnm quis fidelis non ſperet! Ergo in tanto æternitatis negotio ( yg age, quod agis; ne te nimia anxietas ex Dei juſtitiâ, & diff den- eiin tia in deſperationem adducat, ſed timor hic ſalutaris ſana e deten Pœnitentiæ & vitæ emendationis conſilia ſuggerat: ne te Wimm nimia cœli ſpes & fiducia ſecurum malè faciat, & ne ſpes, mett olu quæ alit, fallat; neque enim vera ſalutis ſecuritas poſita eſt iſliluer in externâ tantum ſpecie & apparentiaâ vitæ Chriſtianæ; ne- Mrarat)t que ſatis eſt orare, Divina accedere, ab homine non taxari; ipgelen ſed neceſſe eſt inſuper, ut neque cor tuum te reprehendat, iind & ante omnes ipſe ſcrutator cordium. Conc. 27. n. 3. & 29. n. 2. Wenhorn lur Ee e. W S Ergo cum ſpe amandus, cum timore metuendus. 977 fg. Ssic time, ut ſemper ſperes: ſic ſpera, ut ſemper timeas, tibi 4 . Amg de ſalute nunquam certus & ſecurus. Déeco autem vobi ami- Nenmdn cais meis En ipſi amici compellantur! Timete eum, qui, poſtquam I occiderit, habet poteſtatem, mittere in gehennam: ita dico vobu, hunc . . =èð . „ eNn timete. Luc. I2. 4. & j. Matth. Io. 26. Eminentiſſimi Cardinales Qui non ti- mäm illi, qui quondam B. gidium 8. Franciſci Seraphici Sodalem met, non vi- mhmi viſitando, ejusdem ſe orationibus recommendabant, in hac detur eſſeme- dmmmk, terr4, medii inter cœlum & infernum, minimè commorati ins W ſer. Inpim füuiſſe videntur; ſiquidem à B. «Ægidio iisdem reſponſum fuit, num. er⸗ een eos fuis orationibus minimè indigere, utpote, qui licet in Ita Cardi- (emetn tantâ viverent divitiarum abundantiâ, in tot deliciis & ho- nales ſeſe upei noribus, adeo tamen de ſuâ ſe putabant æternâ beatitudine S. Ægidio Sluah ſecuros, ut infernum minimè timerent. Quisquis hic in ommendan- Necim terris vivit, & medius inter cœlum & infernum, non ſolùm tes. GSn debet ex Divinæ Miſericordiæ motivo æternam ſperare bea- 1 IPem titudinem; verùm etiam ex ejusdem juſtitiæ conſideratio- eHue ne æternam timere damnationem. 5 del. it. n. 6. Deus qui- imu dem benignus & miſericors eſt, uti quotidie experimur; ſed AN juſtus, uti ſuo tempore cum æternum irreparabili damno — — 14C,N experietur omnis ille, qui nunc vel ſine ſpe ſolùm metuit ju- — ſtitiam, vel ſine timore ſperat miſericordiam temere & in — peccatis ſuis. Deus enim ſicut juſtos exaltat, & erigit, ſic eten deprimit peccatores. Poſitus eſt in ruinam, & in reſurreltionem “ IIX. Pro Appendice ſit Hiſtoria, Juſtitiæ ſimul & Miſeri Paitie ſimul . cordiæ Divinæ, admiranda, ex Cornelio Hazart 8. J. Hſtor. . ercor. i 4 Ubi narratio fit, inter plura, de horribilibus Cœli ſignis, Co unk⸗ . e met, Columni igneà fubſequente, quæ tam inunani frago-var. in utrod , i re diſſiluerat (poſtquam aliquamdiu Provinciæ minas in- Latrone. nne „tentäarat) tantäâque vi, ut Petrus Flores J. C. & Joannes Pon- lng Ccius de Leon Epiſcopi Loci Secretarius, præ timore &angu- r ſtiis, primò loquelam, dein vitam amiſerint. Sed & Terræ tt motus horrificus in Vrbe eadem Truxillo (vel Trughillo, aut 73* echtl deJud, errr. Hhahh hh Turri 2773 Comwcio LlIl. Deus miſericors eſt; ſed & juſtus — — ,— Iurri Jjuliâ, Americæ Merid. in parte Boreali Peruviæ, 80. leucis à Limàâ, Civitate Regum: Lexic. Geogr. Ferrarii) ejus- dem anni 1618. 14. Fe br. manè ortus, unius quadrantis horæ ſpatio, Regionem illam ad 56.. milliaria, quibusdam locis ter quaterve illa die, horrendùm concuſſerat. Hoc in terræ mmotu ſapientiſſimus Deus & Juſtitiam & Miſericordiam erræ motu ſuam orbi unà demonſtratam fecerat. Illam expertus fu- impii oppres- erat Notarius, eo ipſo tempore occupatus iniquã quadam ſ. Notarius Scripturâ, in damnum & oppreſſionem cujusdam viri pau- cum falſis te- peris, eandem actu & mox cum falſis teſtibus complicibus Aibus. fubfcripturus. Altero terræ motu quaſſationéque minitan- te ruinam, Domeſticorum unus, nihil hac in parte reus, au- fugiens hortatur Notarium, illicò ſe inſequeretur, ni perire vellet; ſed juſto Dei judicio, cum falſis teſtibus in loco & malo perſever ans, cadente ſuper eum domo periit, ita mu- tilatus, ut caput & manus ejus, hujus iniquæ Scripturæ & de us .1. Unt col lun. d. iyaul. falſitatis inſtrumenta, quibus nempe hæc concepta & ſcri. pta fuerat, quaſi novaculà à reliquo corpore ſeparata, dein reperta fuerint. Idem exitium expertus fuerat unus èé fa- milià Epiſcopi, quem, cum cuidam Indianæ famulæ multo tempore turpiter conviveret, & à ſcelere neque ſalutaribus monitis neque minis abſterreri poſſet, vindictâà Dei, in ffa- granti & ipſo actu ſcelerato, cùm omnes cæteri domeſtici fu- gâ ſibi conſulentes evaſiſſent, ruina domus oppreſſerat & Alius Dei-ſuffocärat. Miſericordiam verò Dei eo ipſo tempore paræ opem expertus fuerat Pictor Leonardus Xamarilius, tum arti nclamin⸗, ſuæ vacans, cùm terræ motu domus concuſſa concideret, mirabilite ſervatus. precésque exaudiiſſe: etenim rudera, lapides, trabesque ca- dentes, ſic ordine circa ipſum ſeſe compoſuére, ut potius in munimen defenſionémque illi eſſent, quàm in læſionem ac oppreſſionem, dum, integrum diem ita conſiſtens, à præter- eunte populo clamores & lamenta obrutorum audiente, S= falvus altà voce inclamans: Maria Regina Angelorum adeſto mihi. Credibile omnino eſt, Matrem Gratiæ hanc vocem audiiſſe, Unbin —, g igle atus, U . Negint⸗ Uetat, en dicanh i. Qun⸗ getatine N ci. Nin Adrnll Mgt. (. Mctint Mer Cde te Men n he lcke, A mmdhyin Plend. cgEn ſun e y muie MG seeer liere Uibeme knn e RRZ NNaNlie Horien Mimn. ANme . e ”M IsCaNe * AA npaten eletunli bus nh peit inn eKriptu. eudt eknue 4 M Ergo cum ſpe amandus; eum timore metuendus. 97v ſalvus ipſe & illæſus erutus eſſet, qui ſoſpitatrici ſuæ nom ingratus, illicò properabat ad ejusdem ſacram ædem ſub ti- tulo Reginæ Angelorum, Patrum Ordinis S. Auguſtini, eâ, quâ poterat, devotione agendo grates debitas, & palam eam de- prædicando de gratiãâ tanto miraculo ipſi per eandem præ- ſtitäũ. Quanti motus animi, ſpei, metũs, in Davide ex con- Notab. locus ſideratione Divinæ Juſtitiæ & Miſericordiæ! Fruétus: Dixi, HWalmi z6. nunc cæpi. Pſalmo 6. à . 4. ad I2. Dð Vid. Cornel. à Lap. in Eccli. f. à v. 4. As ; 9. & ad Rom. 2. V. y. & iν Authores in Erech. 33.12. aliug ſaprà citt. LL. Bened. Fidelis Domin. I. infya Materiam Oær. Nativit. D. ſerm. 1I. ubi plures alii in hanc materiam ducurſiu. ſtam. Arlex. Calamat. Glv. Diſe. 4a6. de Miſericordiäâ Des-⸗ & in den- tent. Verbo eod. Euſtach. à Roſar. Arte bene mor. Exhort. S. & 9. Joſeph. Speranza Congreg. Orat. Fanenſis. &criptur. ſelelt. Punbt, 25. 26. & 27. iihi à fol. 6. De Lamerlane, obſeſſis tri· duo tres colores exhibente, Vid. ſaprà Conc. 21. n. v. Leop. Mancin. de Paſj. D. Lib. g. Diſſert. 3. Puntto z. Mor. Doctr. I. fF. zzs. Paul. Segneri S. J. Homo Chriſt. P. I. Diſe. a. Pers Zuſto- rum & Impiorum & Farte 2. Diſé. 7. Ludov. Granat. Dom. 6. gun voſt Pent. Conc. 2. Joann. Weyer. S. J. in Filio Dei adapt. tom. 2. Nlri cap. 9. & Io. à f. 27. Franc. Vbelacker, Parochus. Opaſc. T/ e- tl Nauro Ixræ & miſeric. Dei. Guil. Stanihurſt. de Chr. Pat. C. 4. – JYJ. . mihi à f.- 179. De Dei Miſeric. in Petrum; uſtitià in ei Judam. Alph. Roderic. Exercit. Perfelt. P. 2. Tr. 3. C. 5§. à f. 141. o on liem Cap. 9. & Io. ibid. Vid. ſup. Conc. 42. & g. item Indic. Ker. CNH V. Spes. Timor- Præſumptior Deſperatio. 22 8 E Ge E B S0 E E E E E S ugt In is, quæ animam & ſalutem æternam tangunt, ne ua ſimus imprudentes & pueri: Horum quampluri- = = 9 , Hh hh hh z mi, 280 Concio LIV. In negotio alutis eterne ne pueri ſnut, pendentis Judicis Divini. Domin. poſt Pier autem creſcebat pientia; & Cratia Dei erat in illo. Luc. 2. 40. 2 Ver autem creſcelbat: de cujus explanatione, infrà num. 7. cemur planè, & nobis creſcendum eſſe, non realiter Jam verèo, cum: Omnis Chriſti altio noſtra eſt inſtitutio, do- ſeu materialiter, & quoad corpus, ejusque membra & an nos ætatis, ſed in genere moris, ſeu ſenſu morali & ſpi- Deus nec rituali, in bono, virtute ac pietate morum: etenim Deus „ elui⸗ ⸗ . Gpegetm, euindiutn i i, viumn Wonnutttin iibreritem 5 7 s Elcopu. Udtol /m, molem cor- nullam rationem habet, ac conſiderationem molis corpo. znn6 poris, nec ſe- reæ, etiam giganteæ (quin potius Gigantum, quos libido rinti *t is peperit, prælertim peccati eipc. Diluvium orbi immiſit: Geneſs.à v. a.) Plerumque ubi plus eſt corporis, ibi minus eſt mentis. Pexenfeld. Ethico mub. g. n. 4. Quæ vera ſe-f. 42. neque ætatis magnæ cujuscunque; cùm Divinus Sapi- nectus ens dicat: Senettus venerabili, pretioſa, digna, honorata, reve- renda eſt, non diuturna longæva, & multi temporis, neq; anno- rum numero computata“ cani autem ſunt ſenſus hominis. q. 1. Cani capilli, & canities hominis æſtimatur & cenſetur eſſe non coma cana, ſed ipſe ſenſus & vera prudentia; ſeu ſenſata mens, ut alii legunt, hominibus eſt canities, eôsq; facit ve- Kraritlinn exacerbatus Deus, olamn coOe⸗ s, Mi cen We. N sS 4t, AMis Muoo ten d olzaluzi Aecn.l.: inmt piens Elrmm, vir (eanas enim UINSRt. Ml N nerabiles: Et atas ſenebtuti vita immaculata. Sap. g. S§. & 9g. Ne- que enim, ait Franc. Vatablus Profeſſor Regius Pariſ. hono- rifica ſenectus eſt ea, quæ longo tempore conſtat, aut quam annorum numero metiaris; ſed canos hominibus ſapientia conciliat, & ætas ſenectutis ſine labe vita eſt. Et S. Ambroſ- Lib. 3. Epiſt. 21. ad Anpfium. Verè, ait, ſenebtus iſta venerabili, quaæ non cann, ſed meritis albeſcite ea enim eſt reverenda canitie animaæ, in dans cogitationibus & operationibus ejulgens: quæ eſt enim vera vita ſene- 4 X* ebckl Ne (iummin Eitrann EnNaNd. An autek rui tereen ogi Mrtet ſem Uften. ſa⸗ checi⸗ non 11 l. . tione, mn eſſe, M * n morat mi etenin! emn Mols celdemode honec, pols, enſetn e tia; ſn⸗ virtutem:“ Pſalmo S3. §. In via enim virtutis non progredi, eſt SSz imprudenter, quorum in Vitd innumeri. 981 ſenettuti, niſi vita immacizlata, quæ non diebus aut menlebiny, ſed ſaca- lis propagatur; cujus ſine ſine eſt diuturnitas, ſine debilitate longæ vVitas? quò enim diuturnior, eò fortior: & qud Aiutins eam vitam vixerit, eò Portins in virum perfectam creſcit. Unde de Juſto pergit Sapiens: Conſammatus in brevi, eple Vit tempora mialta. V. I 3. ICil. Ju ſtus, qui brevi tempore per gratiam Dei, ſuamque cum illa ſtu- dioſam cooperationem, evaſit in prudentiâ & virtute perfe- Qus, hic cenſendus eſt diu & per multa ac longa tempora vixiſſe. Nam quæ alii per multos annos egiſſent, hic pau- cis abſolvit, eämque ſanctitatem brevi adeptus eſt, quam alius longo tempore ſibi non comparaſſet, ait Iſidorus Cla- rius Epiſcopus Fulginas. tates quædam meritorum ſunt, ait S. Ambroſ. ſerm. y. in Dom. Keſurrect. nam & ſenectus morum inveni- tur in puers, & innocentia infantium reperitur in ſenibus. Plura imè multa alia in hanc rem ex PP. Cornel. in cit. Sap. a. g. & ſeqgg. V. S. Hieron. .. 2. Ep'ſt. 16. ad Paulin, mihi à f. 2o6. Ita eſt: Deus infinitè ſapiens nec reſpicit, in quam quis corporis molem & ſtaturam, virésque excreſcat, & quos ætatis annos attin- gat, omnis enim ætas matura cœlo eſt, modò à pecaato im- munis ſit: Nulla Dei regno infirma ætas; nec fider gravatur annn, ait S. Ambr. L. 1. in c. 11. Luc. quanti Sancti S. Franciſcus Ser. Eæetat. 4. S. Antonius Patav. æt. 37. S. Catharina Sen. æt. 33. defuncti! Neque, juſto ſenſu Thomæ de Kempis, numeran- di ſunt anni Profeſſionis, ſed Converſionis, non anni vitæ, ſed vitæ cum probitate morum. Vuſt tamen Deus, nos e- xemplo ſuo: Puer autem creſcebat, &c. creſcere identidem in virtute, ad maturitatem majorem ac majorem vitæ imma- culatæ pertingere: eo ſenſu, quô S. Paulus vult, Expoliar? & exui veterem hominem cum abtibus ſuis, & indui novum, ad Co- loſſ. 3. 9. de quô tota Concio z1. jam ergo novum hunc hominem oportet ſemper creſcere, progredi, proficere, de virtute in regredi; non pr oficere, eſt deficere. Kodrig. Exercit. Verf. P. 1. Jjy. 1. C. 6. à f. 20,. In negotio ſalutis nemo ſit puer imprudens, Hh hh hh 3 & In negotio ſalutis neg o puer ſit, & mprudens, — 982 CoxNcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimus, s, & qui parvus ſemper maneat: Deponenda omnis talis pue- ritia imprudens: imòô & in vitã animæ ſpirituali neque ad. mittit Deus ullos Conſiſtentiæ annos, uti habet vita Corpo- ris, ſeu ipſum corpus, quod nonniſi ad 24. ætatis annum, vel non ita multò amplius, in altitudinem excreſcit: Animam gat, futura alias æviternùm miſerrima, ſeu dum vivit, æ- ternùm ſcilicet. Et verò ſunt, qui ita creſcant, etſi rari, in bono, virtute, probitate, ad ipſam usque ſanétitatem, cœlo maturam & dignam. Innumeri verèò, qui nonniſi in malo, vitiisque creſcant, ad inferos deprimendi, ii ſanè præſertim, quibus nulla tremendi Judicii Divini æternorumque cura eſt: Conc. æa. I. De utili hac, ad mores & vitam, Chriſtiano homine, à puero, dignam, dum pluribus diſſero, utinam & ſuccreſcat in me dicendi, in vobisaudiendi ardor, favente Spiritu ſandooo. S II. In parvulis equidem minus, & nihil ægre ferendum, & facilè condonandum, eos pro ſuâ ætate nihil agere, ut plurimùm, ſerii & utilis negotii, futurorum, imò & præſen- tium velut inſcii. Sant puerie pueri puerilia trabkant, &, ut Ho- Deus & ne- ratius ait: Ludere par impar, equitare in arundine long˖. At in gotium falu- maturiore ætate, in ipſo denique ſenio, judice ſupremo jam tis pueriles ad fores ſtante, puerum agere, jocari, nugari, idque in Li- non admittit, vinis, in graviſſimo animæ & ſalutis æternæ negotio, & in- & malevolos. id. Cone. 6a. ſipientifſimè; hoc graviori cenſurâ dignum eſt, caſtigaturd; num. 2. quis Apud inferos virgâ ferreâ, imò igneâ. In mundo autem ta- ſapiens ſit? lis, vel ſenex etiam, Epitaphio alio dignus non eſt, quam iIl o eey Martiale: Hoc jacet in tumvlo raptus puerilibus annn. Puer im- prudentiſſimè vixit: talis obiit, miſer. Facilè frequentérq; Parentes ſuorum minus bene facta excuſant per infantiam minorémque ætatem, in quâ ignoranter errent: etſi & in hoc Parentes, ſiæpè nimium lenes, meritò culpandi veniant. In donsno Dei nulla per talem pueritiam malevolam, craſſam ighorantiam, & inſcitiam excuſatio in adultis admittitur . Utlanthet (nehb its ſenin ſunit ſeobligan fum, ho Fationen (h ſunt: mncionibu lit aliis tpeent, en Ujus inpri, Ums, . yi,itin CSi hiN Küle ünlz⸗ ypett kten enan 1 . 1 W Hionirei Pr. Narde ANed Henlm gedi ſhundene (Inie enlleta, Pt, in totum küiſet ſin fui⸗ ink ie⸗ — Wötan iudl S Wen. marhngen dingt * „ 1, d nckitrer e 10 iſmeſettn ero, Ain ArCor, 3 1 imde: = 1 5 raduhl. ) = = SS „7 Ti idgee⸗ 7 e Nl get GSyimprudenter, quorum in vita innumeri. 983 hi enim ſani maturique intellects, ſub gravi etiam peccato, ſcire obligantur, addiſcere, & reipsâà perficere, quæ ad Dei cultum, honorem, amorem, ſervitium, Mandatorum ob- ſervationem, & ſalutem obtinendam ſcitu, factque neces- ſaria ſunt: quæ quidem ut plurimum rudes docentur in Concionibus, & à pueritiâ in ſacrã Catecheſeos doctrind. Erit aliàs, & audiet coram Deo, in ſenio etiam, cum probro & pœna, Jenex puer, improbus. Ita dicimus, cùm faéëti ali- cujus imprudentiam & ignaviam, etiam à ſene admiſſam, taxamus, quaſi illo indignam. Quid ni hæc omnia magis 8 . „ . 1 S longè in ſpiritualibus, quàm in temporahbus ſolum, & in caducis? jam olim publico Epitaphio ſeſe ſeptennem faſſus eſt ille Similis, aut Similius nomine, qui floruit ſub Adriano Similius ſe- Imperat. cœteros hujus Præfectos ætate, & honore antece- nex, ſeptem dens, qui, cùm obtentâ facultate, Præfecturam, quam aliàs as ſolum invitus acceperat, poſuiſſet, & ruri ſeptem annis, quod reli- Epitaphim, quum ejus vitæ fuit, in otio & quiete exegiſſet, ſepulchro che. /. „. 2. ſuo hæc moriens inſcribi juſſit: &milis hic jacet; cujus ætas gui- Ind. Rer. V. dem muitorum annorum fuit, ſeptem tamen duntaxat annis vixit. Sapiens. Se- Hæc Dion. in vita Adriani Cæſaru, Jahoda hac Dom. Car. eph. Diék. 1.x. biſtor. Hæc Gentilis, uti crédere fas eſt: qui vitam Cæſari lo- Tales Simili catam perditam, ſibi & ſuæ quieti datam, ſuam & bene im- plurimi. penſam credidit: quid Chriſtianus dicat de ſuâ vitâ, ſæpe in enrien III ſenium usque totâ impensà mundo, temporalibus, divitiis, „unS n ſed & carni & voluptatibus, imèò ſæpè ipſimet demoni pa *extremis di 8 „ „₰ „ ⸗ . HS — cens . COcnid cto explicito, ſanguine firmato: cum Deo parum aut nihil gerzigimat, tribueretur. O quot, ſi omnia ſcripta forent, talia videre amici. Riori.- legere eſſet Epitaphia: Hic jacet MN. N.-. vix unius anni: Per mund. LE. 6. pende, quodnam tale tuum tibi eſſe in præſens Epitaphium . J. toto, & poſſit. Quidquid enim vitæ, & temporis Deo datum non“ 3. fuit, totum periit, & millum fuit, imò nullo pejus, cum me- lius fuiſſet, eo tempore non vixiſſe taliter, aut ne natum quidem fuiſſe, quod Chriſtus de Judâ aſſeveranter teſtatus fuerat: Matth. z6. 24. Conc. 12. u. v. Sed res tam ſeria gravisque mo- annorum mo- 984 Coxcic . LIV. In negotio ſaluti eterne ne pueri ſimus, momenti melius e fonte S. Scripturæ haurienda & expen- (ccimn tatu denda eſt: ſicut & illud écontra, ex aureâ Dive Scholaſticæ Sententiâ, omnium Scholaſticorum calculo comprobata: Dies unus Die unus bene mpenſus obſequio Des pläas Valet ann melior mille pum ad obtinendum uni verſim mundum. Engelgr. Cæl. 1. Nan. H. I. annis. Mſal. F. 24. 1. lne. O miſeram hominis talis vit am, tri ſte ſenium, =ð bis fatalem mortem, dum inter eum, qui decem vixit annos, & eum, qui milie, poſtquam idem vitæ finir advenerit, trusaltum eſt tan- guam milliones anno- tundem, niſt qubd ſenex magis onuſtus peccatorum faſce proficiſcitur r— ex ſententiâS. Hierony mi, Epiſt. 3. ad Heliodorum, de Epitaph. Ne- botiani. Quid ni ergo omnibus pueris imprudentiores ſint, qui ita quisquilias, vitra, teſtulas terrenorum ament & tra- ctent, æterna negligant, contemnant, & quidem III. Peregrinus nonnemini videatur ille S. Scripturæ Puer centum &.. z2z0. Puer centum annorum morietur, ſocius domonum & dam- o natorum; Et peccator centum annorum maleaslus erit. Qu . atanr. expli- do puer, ſi centum annorum: Pueritiam Jus Civile ad an- Pueti in Jure, 108 tantùm quatuordecim extendit: nam Lib. 1. Iuſtit. ait Im- qui? perator: Pubertatem in maſeuli poſt decimum quartnm annum com- “ letum ilicò initium accipere ſanbtà conſtitutione Azſpoſaimus. Et Au- jus Gellius, ætate Adriani Imperat. eruditiflimus Scriptor. L. 1o. Noct. Atticar. c. 28. ſcribit, Servium Tullium Regem Ro- man. pueros exiſtimâſſe, qui minores eſſent annis 7, atque inde milites ſcripſiſſe, eôsque ad annum 46. juniores; ſupra illum verò ſeniores appellàſſe. Quomodo ergo ſenex cen- tenarius puer eſt? Omitto hoc loco ſimilem Phraſin in Bel- gio, de quâà Cornel. (Idem fit in Styria) ubi vocantur Pueri, vViri proceri & grandævi, etiam ſo. & longè plurium anno- rum,, ſi nec dum fuerint uxorati. Aliud Dei ejusque Regni eſt Forum, in quo ii ſunt pueri, ſi fuerint etiam centum an- norum, ſi peccatores, ſic dicti, ob amores & mores pueriles, ſie & peccator centum annorume: Sic ex adverſo Juſtu icet aſn ob iriles: ILih2 . Hi ixerin glue ſecet. od vivere! ſenus, ait n A M mime, ſcu llr niitan Parmtti uglſen iii, minin loquendi modus, quò puerum centum annorum dixit: Iai. Atin hen, aumns iIln, G. eneeip an, lun gſere Cnhurdt fogemen Menezete penih n an, ha ofin3 Kuntüme⸗ Guos in „ Uduorun =,S 3 0c juc en, illuch l, ood 4 * Ius pe lbelel ,⸗ eNe Wconrnn — 3 C(e. le D ,Murn ei 9 P, —771 ℳ, Eliin denti Cicennt e ib. Md Gurten“ ons e mis 1 2“R= ci ob viriles mores & facta. Pinmlan W GGSimprudentes: quorum in wita innumeri. appellare lictt. Aliud quippe eſt vivere corpori & mundo, aliud vivere Deo: hoc ſolùm computatur; illud negligitur. Slemus, ait Euſebius Emiſſenus (vel potiùs S. Eucherius) Ho- — l decim tantùm annorum ſit aut pauciorum, vir meretur di- 6 Sic Philo judæorum diſertifſi- mus Lib. 2. Meliſſæ c. 15. qui multum tempori, inquit, in vitâ cor- poris vixerint ſine ulläà virtate ac probitate, eos longi tempori pueros mil. 9. ad Monachos! annos noſtros & temporum ſpatia, quibus nunc Perit tempus vivimus, ſaupputare: non te fallat, quicunq; ille ezg, numerus dierum, omne, quod quos hic relicto corporaliter ſaculo conſumpſeſti illum tantum diem vi- in Dei obſe- xiſſe te, cmputa, in qus malis deſiderits reſtitiſti, quem ſine ulla regulæ quio non im- penditur: ex trantgreſſione duxiſti. HMlum diem vixiſſe te, computa, quem non ma- S Eucherio. litia, non invidia, non ſuperbia commaculavit; qui peccato non ces- Et; qui diabolo repugnavit. Illum diem viwiſſe te computa, qui pieta- Ule n vorumint ent. (e. usCiktn 1 & ſandblz meditationis hbabet lucem. Ilum, inquam, diem applica ad vitam tuam, cujus aſus pervenit ad animam tuam. Ab exem- plis confirmat S. Baſilius. Nihil, inquiens, intereſt inter æta- tem puerilem, & mentem pueros imitantem: novi quosdam, qui càùm in jſuventute in carni vitia prolapſi eſſent, in eis propter conſuetudinem ad canos usq; perſèverdrunt. Hinc S. Barlaam ſenex annos ſuos §S. Barlaam computabat, dum rogatus à Joſaphato, Abenner Regis Ind. ſenex compu- filio, quot annorum eſſet? reſpondit: quadraginta quinque. ta t annos ſuæ Mirante ac reponente illo: atqui facies tua, & rugæ te ſep-t& cantrum . . 1 . 11 45⸗ quomo⸗- nke tuagenario majorem indicant. Ita eſt, & major ſum, ait 4den Barlaam, ſi computem annos vitæ, quibus cum muſcis M mundo vixi: At ſi computem annos, quibus Deo vixi, ii ſunt tantùm q5: & hos tantuùm annos vitæ computo; cœte- ros, quos in vanitate transegi, mortis. Et hic ſanctorum, imò quorumcunque juſtè ſentientium de vitàâà noſtra ſenſus eſt, hoc judicium veriſſimum, non numerandum illum diem, illud tempus, quod malè agitur, quod peccato per- ditur, quod Deo & ſaluti non impenditur, quod ſi dies in quô quis peccat, deleri debet de numero dierum, ſi tempus, quéô in ſtatu gravis peccati vivitur; 9o % „ &% Mechtl. de Jud. extr. Ii ii i1 quotnam multorum dies 986 CoxNcio LIV. In nepotio ſalutis æternæ ne pueri ſimius, dies vitæ erunt, ubi nulli aut pauci ſine ſcelere traduéti: ubi à primo Rationis humanæ ortu & libertatis uſi peccari ceœptum, & ſic perrectum; ubi vel ſemel & ſemper gravi peccato in Confeſſione ſacrilegè præterito vita acta?; quèd ſi adeo dies vitæ noſtræ, parvi & verè mali, ſeu peccato ma- culati fuerint, annon infantes, ſed mali, neque innocentes, pPuer unde annon pueri improbi & imprudentiſſimi erimus? Puer e- dicatur? nim à parvâà ætate dicitur, & à puerilibus moribus; quæſo jjam, rememoremus, quicunque ſumus, dies priſtinos, ſi in his vitam à nobis luridè, negligenter, & vel ſic etiam perdi- tam, quia non adhonorem Dei impenſam, ne dicam ſcelera- tèe actam, computemus, 6 quot pueri erunt vix unius anni, unius menſis: unius ſpithamæ! annon ingemiſcimus de tanti temporis jactura? vere impii bap. r. 9. Tranſierunt omnia illa, omnes illi dies, tanquam umbra; ſed atro poſt ſe relido calculo. Et quæ ut plurimum eſt vita hominis?! & attendas ztatsz oceupatione, ait P. Mich. Pexenfelder. Appar. Erudig. c. 20. Occupatio- f. 99. Infantia ſeipſam ignorat; Pueritia ludicris traniigitur; Adole- tium Deo conſecret, efficient illæ ſemihoræ non amplius. „— 9 Unterat an In eſe cen. e Aunistan. Dewetl i lercr. annil . 46, nir lt/ Donit N. obbaurele NMe NONX Uonchiecn Crhuͤre ete Camns Ne pe I. uue (er, u Erncmnornun nes ſingula- ſceentia curioſis aſſcitur; Zuventis vanis delebtatur; VEirilis dAas labo. e rum tatun. vihus fatigatur, quam frequenter inutilibus, malis vitioſis? Elſnimn, Senecbtus relabitur ad puerilem infirmitatem, repueraſcit, ſitg bis puer innhete donec ſénili marcor conſumat & conſummet vitam, nimis quàm fuga- les *cem. E. Cone. 3 . n. 10. P. 752. e* Senecâ. En quantilla vita noſtra anal ſeu in naturalibus, ſeu in ethicis & moralibus? & verè homo nentiete Horarum va- neſciat, ætatis cujus aut quantæ ſit. Non ineptè Comicus (uen rietas, quam quidam horas in theatrum induxit habitu puellarum ſtatu. x bene vel male rà inæqualium. Omnium longiſſima eminebat hora ſomni mluin danturn (Nebil tempori tam perit de vità noſtra, quàm quod ſomno deputatun, ler u ait S. Bernard. ad Fratres de monte) huic proxima ſtabat ali. eo quantò minor, hora luss, pone illam hora refectionis; niſt penulſtimo loco hora ſtudiorum, omnium verò noviſſima yj er ac minima hora precum. Jam ergo demus, aliquem cen- Eigeet tum annis ita vivere, ut quotidiè non ultra ſemihoræ ſpaoa- 8 M ͦ n — . ſeg⸗ A crst * fa nſtite Rarleiie, dld UUVX 6 4 1 a „ via Smnnoe e NI 4. 0 4 d 0 VN ee „ 1 . Ku. WN Nen a rgece O””” . — noe/ e Eu, N. IIIIVV, II . Aeibren enen I 14 IWNK. n 0 les „ n atued. otluch. SS= ne temne NE diendh . Aeſſee te EEE 3 4 „ „ mnoomtem gecuucta. . G 9 R/ f ot 4 „ 5 nis, i Ss 8 e e SAR , 1Nder. Erdd,, ,Ainifiſ ilunn — ellarum? hor, ces, malitiam ignorantes: tum & malum neſcire, aut ſalt . OBOB imprudentes: auorum in vita innumeri. 987 quàm dies ſeptingentos ſexaginta cum dimidio, ſive duos duntaxat annos, dies 30. & horas 10. Nonne hoc eſt pue- rum eſſe centum annorum: quid ſi ponamus hominem vi- vere annis tantùm 30? quid ſi nec ſemihorâ quotidie bene impensâ:? Vid. CLornel. In Iſat. 66. 20. F. 735. Engelgr. Cæl. Emp. pri- mi exwor. anni Feſtàä luce, F. I. à f. 27. Jahoda Dom. infr. Olt. Nativit. Dom. 4à ſ. 29. Ubi fol. zo. de Saul e S. Gregor. Harttung Conc. I. hac Domin. Conc. a. n. 2. & 4. & (onc. 35. n. I. Capiſtran. p. I. Conc. 7. Domin. poſt Nat. D. à f. 41. Hic breviter advertendum, quanta nobis curæ eſſe debeat, conari, ut ſimus in ſtatu gratiæ Dei, vel huic mox per Contritionem vel ſacram Confeſſionem reconciliemur, & ut noſtra etiam indifferentia opera, uti dormire, edere, &c. ad Dei honorem bondâ intentione diri- gamus, ne perditum eant, & opera ſint mortua. IV. Itaque ne ſimus taliter, ut dictum, in genere moris, Ne ſimus pu- & circa ea, quæ ſpiritum, animam, ejusque vitam & ſalu- eri, & invete- tem concernunt, pueri imprudentes, futurorum improvi- 1 del gierum. di, improbi, & centum annorum, vel inveterati dierum malo- ill V. Cone fum. Daniel. 13.5a. pleni dierum malorum, ſeu à pueritiâ us- „„ „um. 3y7. que ad ſenium, in luxuriâ ac ſceleribus transaétorum: ita Conc. 1o. n. 1. enim reperire eſt ſenes, ſicut inveteratæ ætatis, ita & mali- Conc. 43. n. . tiæ, quales illi duo Daniel cit. ſatiùs eſſet, nobis ſenibus aciem oculorum hebeſcere, quàm quèd liberè acies ſanæ mentis deficiat, dum nec agi nec ſciri vult, quod oportet ad ſalutem, præſertim in ſenio, quò jam ad januam æternitatis apertè pulſatur. Senex fatuus & inſenſatus“ Eccli. 2. 4. Novæ Legis Eccleſiaſtes, & Orbis Doctor, S. Paulus 1. Cor. 14. 20. effi- caciter loquitur: Fratres Nolite pueri eſpci ſenſibu, ſeu mente, judicio, & ratione, ſed malitiâ parvuli eſtote, in malitià ſimpli- Magdalenâà dePaz-S. Magdal. de — ſicut de S. Mariâ ⁶ * enlia ꝛis Virgine dicit Breviarium 27. Maje Lect. 4. Adeo caſta Fuit ut Paz. caſtitas. quidquid puritatem lædere poteſt, penitus ignoraverit. Et hocipſum in bono, in virtute, quod oportet, creſcere eſt, nempe pecca- em non agere, & operari bo- num: Ii ii ii 2 988 CoNcIOο LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimnua, num: Declina à malo, . fac bonum Pſalm. 36. 27. quod omnis Vir- Chriſtus in tutis compendium eſt. De ipſo Salvatore noſtro admiran- utero ecre- randa. Ord. Præd. teſtatur, omnes Theologorum Scholæ ſingulari da, in ea verba præcit: Thematis: Puer autem creſcebat. Petrus ſcens. Admi-Lombardus Pariſiorum Epiſcopus (quem, ut Sixtus Senenſis quadam venerationis excellentià Magiſtrum Sententiarum, & SS8. Patribus & Theologis collectarum, appellant, & in quo uni- co omnium Docdtorum in genia deſudârunt) docet, primo inſtanti, quò in Vtero Virginis Verbum caro faltum eſt, eas cor- poris humani anguſtias ſubiiſſe, ut non modo apiculæ exi. guitatem, quod de humano fœtu Macrobius, aut etiam for- micæ, ut Ariſtot. de Auima c. 9. tradit, ſuperârit, ſed eò ſe ex inaniviſſe, ut aciem propè humanam effugeret, dicens L. 3. dliſt. 3. Membrorum illins Dominici Corporu diſtinétio, in ipſo momen- o Conceptionis & unionis Dei & hominis, adeo tenuis hamano Viſué vix poſſet ſubjici. B lionem eodem momento membris omnibus ad unguem ex- pPolitum, animam ad or entiâ, quâ præcelluit v tam extitiſſe, aſſeveravit: Max, inquit, ut Verbum ve. it in Eterum, ſervataâ veritate propria HNaturæ, fabzum eſt Caro eer ee, on. Sic & S. Joannes eum plenum gratiæ & veritati fuiſſe aſſerit goann. I. 3. Ex quibus ſic concludit S. Thomas p. 3. . 2. a. 12. Nihil poteſt &e aut intelligi majſus, quàm quòd aliquis ſit unigenitus à Patre 5 ergo etiam non po- ſſe vel intelligs major gratia, quàm illa, quà Chriſtus fuit plenus: idque jam primo Conceptionis inſtanti. Quomodo ergo Triplex ſapi- ait Idem S. Lucas c. 2. v. 72. entia in Puero Jeſu: Divi- na, Infuſa, & Experimen- talis. Hac cre- tia dixerat) proficiebat ſapientiäâ, & ætate ac ſtaturâ, & gratid, abud Deum & homine!? Reſpondetur huic quæſtioni, juxta Theologos, triplicem in Puero Jeſu diſtingui ſapientiam; vit Jeſus, & teram Iuſuſam ac ingenitam ſam inde à primo Conceptionis debitam propter Vnionem hypoſta- ticam: quomodo: momento, humanitati Et Jeſus (quem v. go. Plenum ſapien- unam Divinam, cui nihil accedere, aut decedere poteſt, al- lanattn a⸗ erat & parva, ut Divinum tamen illum pumi- mmnes operationes eâà ſapientiàâ ac ſci- triginta trium annorum, prædi- „ ss icam,& hl leloonulla WIN e undve ⸗ yletudaert Loxes aut ſon illicd! uceret Nlpet licen Phentiu ul Mscit.At. ſunlun nn nintmgt AUmizc. d uin culkrden Cnsrobi⸗ elu, Enn Cnn. I. mn tlte C iloer ( ei uentunm vſtbie⸗ unus eſſe fumin W S imprudentes: quorum in wita innumeri. 99899 ticam: & huic quoque, ab æterno Patre determinatæ, ac- haimnt ceſſio nulla facta eſt. Tertia eſt Experimentali 2 actualis &— aſank practica, & hæc lapſu temporis aucta. Puer enim major in , annos, in menſes, in dies, latentis ſapientiæ dabat argumen- ta, eàmque demonſtrabat, non aſſument ſapientsam, ſed paulatim Nnn llam denudans, inquit Theophyl. eum propè in morem, quò Simile. Zeuzxes aut Apelles aliquis tabulam à ſe affabrè elaboratam iE non illicò nudaret univerſam, ſed ſenſim per partes oculo objiceret. Sic loquitur S. Gregor. Naz. Orat. in Baſil. Servator 1 noea⸗ Wügo naoſter proficiebat, quemadmodum æztate, ſic etiam ſapientid & gratid; ,id non quòd incrementum aliquod ſuſciperet, ſed quia hæc, nempe ſapientia be && gratia, paulatim hominibus detegebatur. Sc proficiebat, ait S. Tho- eet, d mas cit. art. 12. ad 3* Chriſtus ſapientiäâ & gratia, ſicut & ætate; quia n, nn ſecundum proceſſum ætatis perfeltiora opera faciebat, ut ſe verum bo. so minem demonſtraret, & in bis, quæ ſant ad Deum, & in hüi, quæ ſunt niluim ad hominer. Eminent. Cardin. Bellarminus à ſimili declarat, e à Sole, qui in ortu ſplendidus atque ardens, ſenſim ſplendi- Aient dior & ardentior, in meridie ſplendic iſſimus atque arden- mm tiſſimus nobis eſſe videtur, Cd le ſit idem ſol in ortu, Ln proceſſu, & meridie, citra lu aut caloris incremen- G tum. Conc. 1r. Domin. I. poſt Epiph. ad ſin. Vid. idem Bellarm. cit. WM . &. Conc. tota. Cornel. in Liuc. 2. 2. Engelgr. part. I. Dom. inf. Oct. Nativ. Abe DP. ni G e. b e. lcr V. Hæc apertius de Chriſto pro explanatione Verborum e⸗ ne i e arn S. Lucæ. Conemur & nos, uti oportet, pro noſtris viribus Vittute, nei- 6 Lreſcere invirtute & grati, in his progredi, confortari, & tiduam im- hnnhr quidem à pueritiâ, quod ut fiat, eò magis incumbit curæ poſſibili. Parentum, aliorümque. Et ne fingamus, nobis hoc minus “ poſſibile eſſe; utque cognoſcamus, hominem non potentem minus eſſe ad virtutem, adjumento gratiæ Divinæ, & ad pro. fectum in virtute & gratiaâ; Roderic. p.I. r.. C. 6. R. 3. fF.-21. quâm ſit ex naturàâ per peccatum corruptâ ad vitium, dum ſenſi & cogitatio humani cordis in malam prona ſunt ab adoleſcent?d ſätdà r Geneſ. S. 2. Infra Conc. 67. n. 2. Admiremur non tantum virtu- Ii ii ii 3 H tem 990 CoxNcio LIV. In negotio ſalutis eternæ ne pueri ſimus, Parvulorum tem querundam puerorum, eorumque virtutis ſtudiam & profectum, quò ſibi gratiam apud Deum & homines, ma- rus,; imitanda. gnumque in cœlis Ppræmium conciliarunt, illoruümque e- emplum conemur; neque pudeat, imitari, imò una erube. ſcamus de noſtro tepore, ſocordia, quâ pro cœlo ne pedem levare volumus. Erubeſcat ſeneltus, ait S. Ambroſ. Epiſt 1a. ad Valentin. Imperat. quæ emendare ſe non bpoteſt, imoè non vult: non annorum canitier laudanda eſt, ſel morum. ap. Cornel. in cit. Sap. 4. 9. qui f. 9o. (poſt plures ſententias PP. Latinorum & Græco. rum, ac Philoſophorum) exempla tum & Vet. Lege, tum no- VA, magnæ virtutis, utriusque ſexus, in confirmationem il. lius Sap. 4. v. 5. & 9. citt. ut de Samuele, eremiq, Daniele, qui pueri prophetaârunt, & ſenes iniquos condemnarunt, addu- cit: De his S. Bernard. Epiſt. 22. Meliore, inquit, bonæ indoli: ad leſcentes inveteratis dierum malorum Fuer centum annorlism maledi- Sas eſtn & eſt & regione ſenettus venerabilis non diuturna, neq; nume- ro annorum compittanda. Bonus Puer Sdamuel, qus loquenti Deo promptus aderat auditor, dicens: Loc dicerete paratus ſum, & ne Bonus & Jeremias, qui anl? de pueritid, nihilominus Conſt. rbatums, ut cuſtodtam mandata tua. inm, cui nomen Daniel. Dan. 13. 4,. ubi f- Iaog. dicit, S. Ignatium M. Epiſt, ad Magneſ. & ex eo Theodor. in c. 1. Ezech. ac Auguſti- num Torniellum, ( re, Danielem hoc tempore ſuiſſe duodenner Cornelius ſentiat, fuiſſe annorum 25. Ne poteſtate hominis non eſt: ſunt 8 exem libus ætas Inor, cum Dei gratià ad ſa tis culmen excrevit. Vti Tobias Tob. I, 4. de quò S. Ambroſ. L. 3. Ep. 21. Tobias albeſcebat, von 6 omeneé, quia audit ſervus tuus: ac ſi atus, qledm natus, um ſe excuſartet Watutns eſt ſuper Gente & Regna. Bonus gsο° ebDaniel, cujus ſpiritum ſuſcitavit Deus, ut convinceret impios Ju- dice, & ſanguinem innoxium liberaret. Deniq; can- ſant ſenſus ho. minis, & ætas ſenebtutis vita immaculata. De Daniele vid. & Cor- nel. in ea verba: Saſcitavit Dominus Siritum Santtam pueri junio. 6 Clericum Regul. Congreg. S. Pauli, dice- ro hæc, uti eſt Donum Prophetiæ, ſolùm Miraculo tribuamus, quod in & alia exempla, quibus ætas imn uliſet inieri nbrofie Ophiez/ todenniz, le, 4 cit. felen2. uun etim EKe: vanmn Lunadrer , Dwcnmi 1 (szaudaket Eummintn rggttepvt Y. n. 1. beldine dKünfi le iih onn t, lelii eri hidoln ⸗ gr NS Hanni in bee Ummaxim AImi — g. e achine „ olnine uhe 1 . „ 1 . en Neh 1 4 * mO od Wꝑeiwiß n — 4 N . ) 8 4 non cantis, ſed meritit. pientiæ, virtutis, & fortitudinis Virgo, & Martyr, de quàâ ex res, 8. Ambroſio Officium Eccleſ. 21. Januar. L'ect. 2. Noct. Tres Filiæ & impruauentes, guorum in Vitd innumeri. S. Sophiæ, omnes glorioſæ Virgines & Martyres, ſcil. S. Fides 991 S. Agnes, anno ætatis I3 incredibilis ſa-Pueri Marty- &‚ Puellæ. duodennis, S. Spes decennis, 8. Charitas novennis. Alii & aliæ, ap. cit. Cornel. in Sap. a. 9. & 13. Pewenfeld. hiſt. 129. de puero Yuſto. & hiſtor. I30, de S. Celſo. & hiſt. 6. cum LDobtr. Pædag. Chriſt. to. I. p. 2. C. 2. J. 4. ubi Fueri Martyrer. V. ſupra Conc. al. num. 1o. En Pueritia pri- ma à Deo ex- citatur ad bo- num. quàm etiam pueri & puelleæ Deum amare poſſint, & perfe- Rtε; quantùm quidem in hac vitâ & à talibus amari poteſt. Et animadvertunt 88. Patres, ut ait Amor Increat. L. g. C. 2. J. 4. F. 5ß79. Divini Amoris magnitudinem in hominibus excitan- dis; quòd ſtatim, ut elucet Rationis vis pueris, donum quod- dam mirandum impertit, quéê icta mens & voluntas, ut a magnete potentiſſimo, in bonum rapiatur. Plura ibidem. Vid. Conc. 37. num. 3. Ene. ” VI. Satis recens & admifandæ virtutis variæ inſigne ſpecimen eſt in eo Parvulo, de quêô Hiſtorica Narrat. de Mis- ſione 85.). apud Chinenſ. ex litt. P. Yo. la, : Schal, Cap. 19. à f. 15 . cipis Parvuli Cornelius Hazart Heſtor. Eccl. parte I. in dind parte 7. Cap. 10. d fol. Sinenſis vir- 923. Is eſt Sinenſis, Parente Principe, Regi ſanguine propin-tus admiran- 1 eqmn „ e 1 2 Lece et. KR „ „ D . . Aerwmegnmn, . „ ebfara NATEIID. AHG t, ont l . NTAEE Joannis, Prin- h e dir 7. , AA AAN „ , e N,Oe/RN ues AUo, ſed infidele natus, Dominâ Matre, poſt partûs dolores da. „W Aquinque dierum, ab evidenti vitæ periculo, Reliquiis S. ixna- H e klI, à P.] oanne Adamo Schall Soc. J. exhibitis, miraculosn M ſervatâ, feliciter enixâ hunc filiolum; qui deinceps huic ſuo tuün benefactori nihil non grati animi & obſequii exhibuerat, a quidquid poſtmodum tenellà hac tate poterat, inquiens, nolle ſe ingratum illi vivere, ſine quo vitam hanc ſervaturus e non fuiſſet. Hic ille eſt R. P. Joannes Adamus Schall Soc. P. J. Adami Jeſi annis 59, Germanus, Præſes Aſtrologici ſupremi Conſilii Schall enco- Regii in Pechino ſeu Pequino (Vrbe Ampliſſimi Regni Sina- mium. rum maxima, Sede Imperatoris Sinarum Tartarici, & ex Ppræ- i⸗ cipuis Orbis) ibidem Religionis Catholicæ ſumma doctrinæ S& zeli animarum laude annis quinquaginta & ultrà promo- 992 CoNcio LIV. In negotio ſalutis eternæ ne pueri ſinus, tor eximius, pro Fide multis laboribus, denique & carcere confectus, ac inſons pronuntiatus, dimiſsusque, tantùm non vitâ actu ſub Carnifice poſità Martyr, domi ſuæ, quinque poſt diebus Feſto Aſſumptæ Virginis Anno D. 1666, &tatis 75, vel76. ad coronam cœleſtem evocatus. Mem Hazart parte 8. & 9. c. 2. & in adjecta ejnsdem effgie. Defunctis Dominâ Matre & Cœteris ejus filiis, hic filiolus Princeps ſuperſtes morbum & ipſe lethalem incidit: nihil non mediorum, ad ſervandam Jannes Pu- ejus vitam, cogitabatur: ſpondet P. Adamus vitam & ſanita- erulus Sinen- tem, ſi ſuo is arbitrio permitteretur. Conſentiente Parente, ſis Baptismo ſacro eum Baptismate tingit P. Adamus, indito nomine Jo- ſanatur. annis, eo fructu, ut poſt horæ quadrantem ſeſe ſanum & in- columem ſiſteret cum ſummo ſtupore omnium præſentium Ethnicorum. Joannes itaque, ita, cum vitâ animæ, rece- ptaà ſanitate, ad benefactorem ſuum properans, impensè o- rat, ut, ſicut jam corpus ipſi ſervâſſet, ita & deinceps non minus animæ ſuæ curam gererct. Monitus à Sacerdote, neret; petitis optimis veſtibus ſuis, & appensâ ad collum Corollaà precatoriâ cum prætaétis Reliquiis, Parenti ad pe- des ſupplex orat, liceret ſibi, ita ſeſe coram magno Chriſtia- norum Deo, in debitas accepti beneficii grates, ſiſtere; Pa- rens valdè infenſus Chriſtianismo, minus gratam ratàmque habens petitionem iſtam, nolebat equidem contriſtare filio- lum, omnimodè negando, ſed bonam ei ſpem fecerat; inte- Refugit Ido- rim verò aliud Sacrificium Idolo ſuo, à ſe votum ob acce- lo paratum ptam ſanitatem iſtam, parabat; cujus ne innocens filiolus ſacrificum. participem ſeſe faceret, triſtis à parente in proximam aulam ſeceſſerat. Cùm ergo ſacrificium occiperetur, derepente horribilis tumultus inſonuit, ac ſi multitudo hominum vi Terretur ſpe: per feneſtras irrumperet, inſecuto terribili ſpectro . illius Ekris. cum Idolo, cui parens ſacrificaverat, formæ, Sinis effigiari conſuetæ, nempe giganteæ, ignitis oculis, vultu flammeo, cum 4 Ppropinqu t prilsl loc 40 Adamo P. AA ſmuemim em. ſoann tione on (ose en cdkonmcor lereiden one;Dore! ſinsſntintnn ſiorumhiceic Tdonininot dte, Whellme ſummo Deo pro tantà gratiâà gratias debitas agendas eſſe, & ideo templum accederet, & unà Profeſſionem Fidei depo- (Percidenn 1 N dinn ai . aligane ſenooliri N uulre Aeſahegen lOnNe EVIb UNde , nun ) 4 hetſtition ine geberen hherantes AUque me gt,necg lulet ⸗ 4 — 3 Ma e Z ee èHH 1 „„ 1 ſc . 4 4 8 e te⸗ * 1 1 4 entlenter Nee⸗ Kmklltc — 9 r Mo o. . 4 emn Dr IIII 1 1Ltenreps 4 454 4 W“ „ EW. e 2 . goſſ, 3 IAEN. * . 2 ones AHGHE.⸗ UEE 1 . 1. =W SEe imprudentes: quorum in vitâ innumeri. 993 cum aliis parvis nigerrimis idolis, unaque parvulo oanni appropinquantes; hic verò aſpectu perterritus vociferari, nec priùs placari potuit, quàm voti dicti compos, ex ſceleſto hoc loco ad Patrum Societatis templum abduceretur, & P. Adamo ad tempus conviva & inſtruendus crederetur. Hic P. Adamus pro ſuo zelo brevi huic teneræ ceræ eam Miræ virtu- — virtutem impreſſerat, quam ſibi vel ſenes in exemplum po- tis exercitiain ratione pronus ad Iconem Beatiſſimæ Virginis, cum ſui ſub ejusdem præſidium commendatione; ad Altaria cum cultu ſanctorum eorundem, ad diei ortum primus in Fccleſiaà, ve- ſperl ex eädem ultimus; neque hæc infantili, ſed ſerià devo- tione; ab ore Patris ſui Spiritualis & Concionatoris, ac hu- jus ſacra inſtructione totus pendens, cum admirandâ Myſte- riorum Fidei capacitate & pietatis ſenſu. In depictà Paſſio- ne Domini notabat faciem JIudæ Proditoris denigratam, & hujus cauſam edoctus, ſolebat deinceps judam in aſpectum occurrentem obliquis & torvis oculis ſuæ impietatis acribus verbis ferventiſſimè objurgare. En quædam ulteriora ſub- limis virtutis ſpecimina. Zelus in Fide, odium Idololatriæ Zelus inFide, & fuperſtitionum: Cùm Joanne periculosè decumbente, reſiciens Medicina nil proficeret, in ſubſidium ab idolo exorandum, opem magi- Medicus ante leétum ægri menſam, & in eo idolum cum in- cam pro mor- cCenſo poſuit illi ſacrificaturus: at æger ita clamare cœpit & bo. angi, quaſi præ dolore & anguſtiã animam mox acturus, & fortè ſuperveniente P. Adamo, Medico autem mandante, ne intromitteretur, dum ſacrificium finitum eſſet, non acqui- evit, usque dum præſentem haberet P. Adamum, quem fo- ris eſſe adverterat, & huic zelosè queſtus de periculo ſibi fa- o, nunc Medicum impii attentati arguens, ſibi per fuam fuperſtitionem dolores augentem, vitam eripientem, quam dare deberet; & hi, inquit (notabat famulos & domeſticos) cooperantes huic nefariæ incantationi, me deſerunt, aſſi⸗ ſtuntque meo hoſti. Arreptum dein idolum in fruſta con- fregit, nec quievit, usque dum omnia ex ejus oculis abduce- Mechtl de Jud. extr. Kk kKk kK ren- nant. Joannes noſter parvulus afſliduus, & cum vene- hoc Parvulo. 994 CoxNcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne putri ſimus, Reverentis & rentur. Reverentia ejus erga Sacerdotem & obedientia mi. dobedtent. er- ra fuit, ſeſe quotidie poſt Sacra 4d dejus pedes proſternentis, ga Sacerdo- hoc etiam contranitente; Bellaria- ipfi donata illi vel mitte- em. bat, vel adventanti apponebat, nihil ſine ejus arbitrio & nu- .— tu deguſtans, & illius juſſu etiam amariſſimas medicinas Liberalitas. tanquam ſuaviſſimas ſumens. Taceo ejusdem liberalita tem, quâ ſe aliquando pretiosâ veſte ſuaâ talari exnebat, eam dono daturus P. Adami famulo, illam ſibi placere inſfinuanti. A domeſticis prohibitus, quòd tam pretioſa tunica famulo non congrueret, cui eâ nec uti liceret, reponebat, famulum dare poſſe conſanguineo, vel alteri per illam gratificari, Nec ſic permiſſus, lachrymas in arma tam teneræ ætatis voca- bat; & ut componeretur res, cùm interim nollet hac fuà veo. ſte reindui, niſi videret famulum aliâ novàâà veſte decora- tum, hàâc famulus, juſſu Domini Parentis donatus fuerat. Mortifcatio. Taceo mortificationem ſenſuum per dexteram. Cibis guſtui Datientia. affecti animi notaretur, etiam cùm acri ferro apertura fieret. Quuoties interrogatus, quomodo ſe haberet! valde bene, re- ſpondebat, cum tamen quemvis ad compaſſionem moveret Inlgnis tole-corpulculum ejus doloribus plenum. Vnus ⁸ famulis ad rantia & be- inſerviendum ægro deputatis, huic ſœæpiùs, commodi loco, Ft cùm quondam Imperatori comes ad ve- nandum Dominus Parens eſſe deberet, huic ipſi famulo ſe- nefcentia ln moleſtiæ fuit. Tlervum mo- leſtum. 2 . 5 7 . . 71r, 22 . . qui demandabatur: hic quidem renuebat, quantum pote- rat, ceu quod famulis, propter magna onera, grave admo- dum accidit. Reſciens hoc æger Joannes ad ſuum D. Paren- tem ablegat P. Adamum, cum precibus impenſis, ut huic ſuo infirmario hac in parte parceretur, licerétque domi manere. Admiratus P. Adamus, quærit, cur pro eo rogaret, à quo plus moleſtiæ, quàm ſubſidii haberet? Pater Reverende, reponit placitis abſtinebat. Corpuſculum dein repletum uleeroſis Dmuninpe unnts: N eengeecetin ce &aöceen Ekekrtrarre cret Non uarne, u ſprelg bel et, ſkepiss titAit, (per,more & putulentis tuberculis, ita ut nec incedere, nec rectus ſtare polſlet, ejusdémque dolores mirà patientiaâ vincebat, ut ne minima querimonia audiretur, nec in vultu ſignum malè Er nundati (ekeconiuer. Ltücaunns, winddert tehndo gun (alnſemen lſlennt ſe, umenten (erc ulth amdedre (ekrat e , Acem “ ecto, l 1 . Nerahe — 1 RNAEA Degtaneent RAklkh,. Regibare, eofeng T . 1 AtAill velae Ala UI ſel Sah ſP 1 e eeee 1† 1 den des Locrik Ro 1 art eveee all mhbe oeores for Plarolechhe Dia lulhhealal * Anedoe OlleDa Re. er. n gratſſe un Raaihch, 0 488G a † Pe erck clA. olletha Ni Fette K. Coputus Mi pED n. (bögi . leat 14 4 “ 1 pinceht. ue quieti daturus, vocem ſibi notam, & Joanni, cujus memoria riofus P. Ada- dapenun mox inciderat, in vivis ſolitam, audit: Pater, Pater: quærit ex no. α defuncto, qui ſe haberet? Reponit hic, ſplendore cubiculum Uene colluſtrante plenus, apertis verbis: Pater meus, & Mater mea welm reliquerunt me, Dominus autem aſſumpſit me“ Pſalmo 26. 10. unde umdt! clarum erat, ejusdem in alteraà vitæ ſtatum intelligere. o. Poœnæ circa 4 4 5 . 11, T/. S imprudenter, quorum in Vit innumeri. 99 puer, inſtruxiſtis me, bonum pro malo rependere: qui ergo negligam occaſionem hanc oblatam, huic doctrinæ obſe-. quendi: Poſt paucos dies importunus hic famulus iterum deliquit in dominum ſuum, & P. Adamus ad Jjoannem: Do- minus Parens tuus, inquit, nec dum disceſſit, ſi vis, curabo, ut hunc impetuoſum famulum abs te, & ſecum accipiat; cui HWoannes: Rogo, Pater reverende, ne nos pœniteat, quòèd ipſi benefecerimus. Denique ingraveſcente corporis debilita- te, & ad decumbendum cogente, mortéque pulſante, P. Ada- mum à ſuo latere non dimittebat. Quæſitus, annon mori timeret:? Non metuo (inquit voce debili) mortem; paratus præfatas Reliquias jam pectori, jam ori, jam oculis, admo- viſſet, ſæpiùs invocatis nominibus Jeſu & Mariæ, placidè obiit & abiit, ipſo Feſto ſui Nominis S. Joannis Baptiſtæ. Cadaver, more Tartarorum, igne in cineres abiit, quibus- dam oſſibus illæſis à Patre ablatis, & in PP. Societatis Tem lo terræ mandatis, eo loco, ubi vivens SS. Miſſæ ſacrificio in- annis defuncti Nutrix, quæ incantatorem præfatum Medi- ſenſerat Dei ultricem manum, & dolores tam graves, ut ani- mam, ante illius adhuc obitum, ejicerent, & exturbarent ad infelicem æternitatem. Non multèò melius eſt actum Aulæ Præfecto, qui ſeverus variè joannem à pietate & Dei obſe- „W quio abſtrahere ſtudebat. Is eodem die, & fere tempore N. bitüs, in venatione caſu equi crus fregit, de Cclaudicatione hinc continuã ſemper monitus, doctus, & ſunâ „qua pœna mul- cum adduxerat, & anſam dederat, illo cum morte luctante, in migrare, quam primum Deo meo placuerit. Itaque cum Morspiacida. tereſſe conſuérat. Paucos poſt dies P. Adamus de nodte ſe Apparet glo- 996 Coxcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimij Plrimi in VII. Sed chen! innumeri creſcunt, ſæpiſſimè ab ipsa malo creſcen- pueritiâ, ſed nonniſi in malo, confortantúrque, pleni nequi. tia & peccatis. Nempe faciliuùs creſcunt lolium & herbæ in. utiles ac nocivæ. Cauſam ſi indagemus, ea varia eſt: é ſte- tes à pueritia. Cauſæ. mulctaretur Juventutem à veri Dei ſervitio abſterrens: He-. zart cit. & cit. H/ſtorica Narratie; ubi plura jucundé. En e- xemplo remonſtratam veritatem Sapientiæ a. v. 5. 9. 13. ſaprà n.1. & r. En quô virtutis exercuerit hic parvulus in medio Gen- tilitatis. Puer autem creſcebat. Praxes hic adjſicere tantarum virtutum, opus non eſt: ecce enim Defunétus in cordibus noſtris loquatur. Hebr. 1I. 4. rilitate & malignitate ſæpeé, ſicut terræ matris, ita parentum: ex inimico homine, ſuperſeminante zizania in medio tritici: Matth.13. 2/. ZLizania pravi ſocii, mala exempla, mundi ille. cebræ, & multa alia, quæ hominem à bono abſtrahunt, in Figura ex malum trahunt, à quibus vel maximè cavendum. En figu- Dan. I. 1 . ra ex Danteli t. 1z. Daniel cum tribus ſociis. Abſtinentes à cibo regio, & datis ſolis leguminibus ad veſcendum, & aquds (Mey ro ite etern ad bibendum, præ omnibus pueri, qui veſcebantur cibo regio, apparue- runt corpulentiore. Sic in ſpiritu & bono proficiunt ii, qui ab- . 8 3 * % „ „ . 8 . ſtracti à mundo ejusque illecebris, in ſobrietate educantur, qui ſeſe frequenter divinis Sacramentis, frugibus Euchariſti- cis, lectionibus ſacris, piis colloquiis, globulis precatoriis dl reficiunt, qui ſub bonâà inſtitutione parentum & præcepto- rum vivunt, ſic verum erit: Puer autem creſcebat. Qui verò (quos miramur multos noſtrâ ætate adoleſcentes in probi- Exempla. tate eſſe macilentos, & in divinis ſiccos, nullius frugi) com- edunt cibhos Babylonios; qui tempeſtivè nimis pravâ in- ſtitutione incipiunt mundana & carnalia ſapere, quæ ubi vel ſemel deguſtarunt, ita ineſcantur, ut, certo licet viſo animæ periculo, ab iis ſeſe deinceps abſtinere nequaquam poſſe, ja- A tent. Zahoda cit. in fine. Tales Pueri & puellæ, & à puero & primâ ætate cum uſu rationis in malo creſcentes fuere, puella illa ſexennis, de quàâ Conc. 2a8. num. 27. duo pueri illi: Peædag. Chriſt. lom. I. l ll. Deusbone. (una & in umus, i Im: er ,uen ſ,r. ſicit a dede urbe nobs, Poeletan R upgle . erat. (ocfcienwiæ Ulipotiorin ng,anin, (un cicu Celtaun ccet Cld rum 11 ooncllaneker neke dand Sthnn oon Caklin, mi tunlen, Ubabie, lrernt encer in WaNd UR ſi⸗ . iniſtre . Numn alio⸗ n hn ſſelerho Me ahgee 3WIe WR 1 enaee NUIN Ne. . 1 5 Jh I 7 N 1 7 ne in 1e) ed 5 S III N 1 gene A ele, Ane in . meine in s „R M . 1Phiten N⸗ † ia UIIm d 1NR[ e ſen te 1e, Pellce . 4 . 1. 5 . ”M S) imprudentes, quorum in vita innumeri. 997 tom. I. p. I. C. f. J. 2. hiſt. 3. utinam ſoli iſti, & non innumeri alii! Deus bone, in quantam ſcelerum molem excreſcit ſæpè ma- Eb ſana & improvida juventus, ad ipſum cum domone pa- Qdum, & graviſſima illi commercio ſcelera adjuncta. Au- diamus, in concluſionem, unicum, idque auditu horren Caſus triſtis, dum: eN Zoanne Biſſeléo Klainar. Illuſtr. Decade 2. in ſine KRuinæ 20. de Juvenis in Heli à f. 2 7. Vbi ſic ſcribit: Cujusmodi noſtra, (prô dolor) Kcelera & ma- vidit ac deflevit ætas, inquit Ammirantius, Juvenis erat in Fiarh devo- urbe nobis notiſſimâ celebrique, litterarum in ſtudia, ma- *- gnopere tamen invitus, incumbens, ſed quid faceret! niſt eapidt Fodere vellet, aut mendicare, veſpere ſuo quadraque viécturus . , P e 4 . „7* 1 eE 1 1. ASR S „ (e ge / S non erat. Egeſtas illum ſua ſuorumque compellebat, ad Conſcientiæ (quos vocant) Caſus perdiſcendos. Verùm illi potior in curâ ventris & mulieribus, ac peſtiferis otii nugis, animus, quàm in Conſcientiæ nodis aut libris erat. In- fandum dictu! Petulantes inter quaſillarias, fœminarumq; certarum cœtus, ſaltare, noctibus hybernis amabat. Eas Choræas propter nuditatem Adamianaz appellabant: hære- ſinque veterum Adamitarum ex inferis revocabant. Inde (quid mirum:?) primus ad eum factus doemoni acceſſus eſt; conciliante familiaritatem illius, tum ipſo ſaltationis illius genere; tum ex mulierculis unâ, quam ipſe deperibat, ſagàâ. Sathanas comptæ mulieris indutus ſpeciem aggreditur in- cautum, miſcentur colloquia, Iluſus, noctes. Inde, quis es- ſet, tandem palàm facto, poſcit juvenem diabolus in fœdus irrevocabile, ſanguinis pignore firmandum: impetraàtque, quod petierat. Ejuratur Deus ac Cœlum à fœderato. Fez-.“ deris exactor invicem fidem dat, in genus omne volupta- Volente do- tum, maximéque muliebrium; eâ lege tamen, at ſacerdos, in- mone fit ſa- quit, fiaz, & dacramenta meum ad arbitrium tracter, impertias, ad- cerdos; cur? miniſtrer. Etiam hanc conditionem ſceleſtus acceptat, quan- quam alioquin in rem ac vitam uxoriam jam olim propen- ſior. Exaétis igitur ſtudiis, initiatur, & erat ei nomen Mel- chhiſedecho: ſané quidem illuſtre ſtatuique conveniens, ſi ta- Kxkfkk kk kk 3 men – ? 998 CoNcio LIV. In negotio ſalutis æternæ ne pueri ſimug, Deteſtanda men in hominem minùs impuratum incidiſſet. Nunc ve- ejus in ſacer- tus ille Sacerdos Dei fuerat altiſſimi; novus autem hic dia. dotio ſcelera. boli popa. Sacrificavit crebrèò, ſed ad omnem (ut facilis eſfft conjectura) Sathanæ ſagarumq; libidinem, Chriſti Corpore Sanguinéque traétatis, ſumptis, effuſis, aut illuſis. De cæ. teris noſtræ Religionis Arcanis, quæcunque doœmon voluit, ea doœmonis ſervus hic fecit, nominatimque, ſupra trecenta parvulorum capita Baptimo tinxit, non, uti ritus eſt, in nomine Trium Divinitatis Perſonarum, ſed, quod horreſcas, deaboli. Plu- rima fecit alia, dixitque, ſacrilegè, ſceleratéque: feciſſetque plura longam in ſenectam, niſi veneficiorum poſtulatus, ac faſſus atrocia, pœnas in eâ dediſſet urbe, quam ego paulè Juſtitiæ dat pòſt acceſſi, Philoſophos auditurus. Ibi Melchiſedechus hic, Poenas.⸗ ſit, ipfa noverit Anima. in Arcis atrio publicôque theatro ſacris exauctoratus, Eccle- ſiaſtica talari ſpoliatus, gradibusque dejectus, & brachio pro- fano traditus, coactus eſt, manum dexteram aſciæ, cervi- cem gladio, corpus flammis ſubjicere. Quid animâ factum Tales videlicet exitus ſortiuntur ii, quibus tales in Sacerdotium Ingreſſus ſunt. Addit Biſſelius à f. -al, quæ de Sacerdote Adamitâ narrat Ammirantius, ea, ſciat Lector, accidiſſe circa Seculi noſtri (hujus Milleſimi Sexcenteſimi) ſextum decimum annum; quibus tamen, ne quis Sacerdotii cavillator improbus lætetur, legat, quæ D. Ob ſacerdo- Chryſoſtomus Hom. a. in Iſai. c. 6. v. I. declamat, diſcâtque, tes improbos diſtinguere ſacerdotium bonum à ſacerdotibus malis. Cam non eſt cavil- videri, ait, ſacerdotem indignum, ne traducas ſacerdotium: non enim landum Sa- cerdotium. oportet damnare rer“ ſed eum, qus re bond mals utitur. qquandoquidem & gZudas proditor fuit: verum non ob id accuſatur Ordo Apoſtolicus, ſed illins animus; nec crimen eſt sacerdotii, ſed malum animi. Et tu igitur ne ſacerdotium vituperer, ſed ſacerdotem malè re bonà utentem. Vd. Indexr Rerum, inf. V. Sacerdotium. Idem, cum propor tione, de aliis honoratis Statibus, & ſceleratis in illis VIII. Supereſſet adhuc, diducere, in negotio ſalutis eſſe innumeros pueros & imprudentiſſimos, qui etiam ſunt ma- ” joris is talls, el niden pa 6ßpueri funt lae Mrtilluum elt leeet: ln⸗ ſer ethict Unitia. Vd te Eeſipert Earonch . Ren ſuam,4 Ebuce n⸗ poroends,in A Kemin . .— srents P cühcbere pmnntgucin⸗ Wienowin Lntelie 1 Upnt,Oln, et nrin i tend No di wocentanin wenoripen 4 uiſem,di en aeſet. WNn 1 betun 611 . one oſ,, H lin ; H GSimprudenter, quorum in wita innumeri. 999 i h. joris ætatis, imo & Ccnii: ſed de his vel dictum ſatls à mwm. 2. Vemreniz vel videri poteſt facilè zn Idice Ker. E. Sapiens Benex. Procla- gen utd matiſſima eſt Sententia Sacri Eccleſiaſtis ap. I. V. 15. ubi, cum ee dieeret: bervert Aifücilè corrigentur, addit: & ſtultorum, mora- liter & ethice, infinitus eſt umerms innumeri in negotio ſalu- —– tis pueri ſimt, £ imprudentiſſimi, plurimi etiam ex ſupin We⸗ malitia. Vid. Conc. 64. n. 2 quoruen Rni interits, qui terrena ſapi- en unt, & deſipere in negotio æternitatis volunt. Sanè vel mo- Lieicè provido, & cupienti in rem ſuam, in ſalutem & neceſſi- tatem ſuam, ſapere an non oculos aperiant, graviſſima pe- lea ricula & mala, eâque æterna, peccatori & peccato, quæ un- mnaink dequaque ſumma ſtultitia eſt, iram ſupremi judicis denique nE provocans, impendentia? annon vel fatuo metum incuti- int, & exhinc ſaniora ſanétaque conſilia dictent, cogantque. e Nullius mentis & ſenſus ſit, qui non retrahat pedem, quem SNeh ignis lambere & adurere incipit: annon contremiſcat, cui e proximt gladius ultionis vertici imminet: Damocles aſſen- Damoeles „ “ l9 1† . .. 4 tilucs Wienc tator ille nominatiſſimus Dionyſii Regis ſeu Tyranni Sici- ſub enſe tre- G ed liæ, hujus felicitatem admiratus ac deprædicans, quàm non mulo trepi- . tremit, cum, etſi habitu regio indutus, & menſæ regiæ ap-“ Ammm poſitus in deliciis, ſed ſuper caput ſuum appenſum videt (uie, tenui filo ſtrium nudumque gladium, necem in ſingula gwidion, modmenta minitantem? Cornel. in Prov. 23. 2. f. 6 . Vid. Statum urE“ peccatoris periculoſiſſimum Conc. 3I. àn. y. In proximo eſt qudew. am Jam infernus dilatavit animam ſuam O Sulti aliquando ſapite! Puer bus autem creſeebat. Vtinam cum Chriſto, in bono, pietate, vir- αα tute, bonorum operum merito, apud Deum & homines, E in beatam usque æternitatem creſcamus. S. Hieronymus ,G luprà cit. S. Paulinum juvenem adhuc, compellat: Nibel in te mediocre eſſe, contentus ſum. totum ſummum, totum perfectum deſide- eG“ to. Cum conatu ſaltem imitemur nos. Vid. Thom. Kemp. de Imit. Chr. L. I. c. 22. 23. 24. & 25. de Conſid- Authores in . bum. miſeriæ; de morte; de Jadicio & pæna peccat. infert feren- hanc mate- otor een riam. r =“ä 1000 CoNcio LV. Ante Judicium &g mortem para juſtitiam. tem emendationem totius vitæ. Cornel. à Lap. in Sap. 3 à v. §. Iſai. 65. 20. lhilip. 3. 12. Engelgrave P. 1. Dom. inf. Odt. Nat. 0). & Cælo Emp. Prima evorientis anni Feſta Luce- G. I. Jo. jahoda S. J. ead. Dom. à f. 25. Alph. Roderic. Exercit. Perfect. P. . Tr. 1. toto, de Profectu ſpirit. & Tr. 3. c. 10. à f. 16. & C. 7. in fin. Libri de bonà intent. ad num. 3. ſine ſupra. Drexel. To. 1. æternit. Prodr. c. I. J. 23. nec non de reéta intent. Mich. Pexenfeld. Concionat. hiſtor. I29. & I3o. Petr. D'Oultreman. Amor Iucreat. LE. a. c. 2. ſect. 4. à f. 2716. Casp. Knittel S. J. Conc. Academ. Dominic. Indi. ce generali VVetulus. Phil. Harttung S. J. Conc. Tergem. Conc.l. Dom. inf. Oct. Nat, D. Bellarmin. Oper. Tom, 6. Conc. 1y. Dom. I. Epiph. Jo. Capiſtr. Brinzing. P. 1. Conc. y. Domin. Mat. Faber Dom. I. Epiph. Conc. 4. & y. Vid. Conc. 13. n. 2. ubi: quis; co- netur, in cœlo primus eſſe: item Conc. 2I., &i 4383. 3 353. 3 83 -c3 3. 63 3. 38. 13 83. 435¾. 43 63 -4358. 82. CoxNcio LVyY. Aute Mortem & ſadicium para juſtitiam. Eccli ö. J9. Mortis, & Judicii inſequentis, patroni ac nun- tii ubique & plurimi; ſed hos negligimus, con- temnimus, ut plurimùm. vent. Rogredimur jam nunc ſaria, & ut nobis bene ſit denique in Judicio particu- * . . N . ⸗ e. 4 lari ac univerſali, explicanda, quò planè reſpiciendum eſt ante mortem; poſt peractam enim vitæ ſcenam ultimam ſerum nimis foret. Servator noſter miſericor diſſimus, & humanæ, (quam quærebat tantis impenſis ſuorum laborum, Dom. 1. Ad. His autem fieri incipientibus, reſpicite. Luca 2I.25. Concionibus ſequentibus ad alia quædam ſalutis media, vel opportuna vel neces- — UIN MON hittorta t, Unnniafun. Iune lecen 5 aula tit ſo grohibil, o ut bocei⸗ ſcnintriſen 4 yllln at A incernut ſolline telen ſtirum Dirine lt eeell ulanhatar eitſteeeluria nlbera Mend ebotr MWormldert e ſe dedn ſtbce hedoe⸗ unn ſkuiil ſarognn; cbere H Endnd Lelnl s onum red (umentin Uum ſecune — = = ==ͥ — füne dinn Ulebel ge nn⸗ AD Imnparati plurimi morte abripiuntur ad udicium. 1001 Pilz ſanguinis, denique & ipſius acerbiſſimæ mortis) ſalutis nun- HEquam non appetentiſſimus, uti tota Sancti Evangelii ſeries KE & hiſtoria remonſtrat, procurator, in hunc ipſum finem, E omnia ſua poſt æterni Patris ſui gloriam, direxit; eâque hu- Sαa manæ redemptionis ſalutisque requirendæ ac reparandæzæz), SZ Rmkh cauſa fuit ſuæ Sanctiſſimæ, etiam Angelis naturaliter non Incarnationis i cognoſcibili, & incomprehenſibili Myſterio, Incarnationis; 1 trin ſuh⸗ w adeo ut doceant Theologi plurimi, & communiuús, cum S. cellinas e. An Dnui Thomaâ P. 3. q. I. a. 3. in Concluſtione, dicente: quanquam Deus, pec- neßieii ma- Cs cato non exiſtente, potuerit incarnari, & homo fieri ,»convenientins gnitudo. C temen dicitur, quòd ſi homo non pecctſſet, redimendus & ſalvandus, Demi Deus incarnatus non fuiſſet, ſeu de facto & in præſenti rerum ubHE. ordine, redemptionem hominis fuiſſe adæquatum Deo mo. „ tivum Divinæ Incarnationis; quæ inſuper (etſi Deus non fuerit neceſſitatus ad Incarnationem ponendam, ſeu aſſu- mendam Naturam humanam, neque hæc ita ſimpliciter fu- eęxerit neceſſaria ad peccatum hominis abolendum, ut non diem per liberalem Dei condonationem ac remiſſionem tolli M potuerit) abſolutè tamen neceſſaria fuerit ſuppoſito, noluis- WM ſe Deum liberaâ remiſſione peccatum condonare) ut condeii I gnè pro peccato ſatisfieret, cum & concors 88. Patrum, & Purus home . ln nune Theologorum ſententia ſit, non poſſe hominem pu- tan enend 5 rum, ſeu qui ſimul Deus non eſſet, condignè ſatisfacere pro telt ſatls. peccato gravi, ſeu proprio ſeu alieno, hominémq; ex ſe qui- krccrc. , . dem habere potentiam, ut per proprias vires à fine ſuo ad ultimo bono deficiat, quod fit graviter peccando, non au- tem, ut ſuismet tantum viribus ad Deum ultimum finem & 4 puncn Bonum redire poſſit. Perditio tua lIſrael; tantummodò in me au- mu rxilium tuum. COſeæ 13.9. Dein, etſi noſtra peccata nullum Deo Peccati gravi- Wu nocumentum aut malum intrinſecum afferant, neque ma- tas ex infini- — „ο 101 0 2 71 „ „5d „L 2 „ „ 2 . △ . . he litiæ ſint ſimpliciter infinitæ, habeant tamen malitiam infi- idigaitate ue nitam ſecundum quid, ſeu ut 8. Thomas ait cet. 4. 7. a. 2. 2d, 2. Mtenl. 4 eccatum contra Deum commiſſum quandam infinitatem habeat ex in- nnitate Divinæ Majeſtati; tantò enim oſfenſa eſt gravior, Tuantò mäa vomn . 4 Mechtl de Jud. extr. ELEͤIl 1ä1 KG1 Jor 2 1002 CoNCi/Oι LV. Ante ſudicium &y mortem, para juſtitiam. jor eſt ille, in quem delinquitur- & adeo rationem habeat gravis- ſimi, & nullo bono creato, à puro homine, quantavis grati4 acétuali & habituali inſtructo, & ſancto, condignè compenſa- bilis mali. Cognoſcamus hinc infinitam Dei excellentiam; infirmitatem noſtram, quâ cadere, ſed noſtris viribus reſur- Chriſti ſatis-gere non poſſumus, peccati primi parentis, & quorumvis faclio copio- . ſa pro mun- . —1 . dis finitis in on potuimus, fecit Chriſtus, & per opera ſua æterno Patri infinitum. 12 ⸗ 11 COPI0 fam, non uno tantum opere (cum unum etiam, & una ejus- dem gutta ſanguinis ſuffeciſſet, ceu infinitæ, à Deo homine, ſatisfactionis, infiniti pretii & meriti) ſed liberaliſſimâ chari- tate, omnium operum, laborum, dolorum, &c. cumulo, præſtitit pro omnibus peccatis, non hujus tantùm muncdi, ſed omnibus poſſibilibus, finitis in infinitum. Quæ Chriſti Pyjus appli- ſatisfactio applicatur fidelibus partim per Sacramenta, par- *asdtio. tiwigm per eorundem, in Adultis, cooperationem; & vi illius extinguitur tam debitum ponnæ æternæ, peccato gravi de- bitæ, quàm culpæ, quâ homo odibilis fit Deo & graviter ex- oſus: & præter hæc, debita etiam poœrnarum temporalium, pro diverſitate applicationis. Et quia hæc ipſa Chriſti ope- ra non tantùm habent rationem ſatisfactionis, ſed etiam Me- riti, vi eorundem conſequimur omnes gratias ac dona ſuper- „ naturalia, ad naturam lapfam, peccato vitiatam & corrup- ttftftapm, reparandam, & Deo vel conciliandam, vel ultimdò uni- endam, pertinentia. Adduxi hæc, ex P. Joanne Eangel. Than- ner & Y. meo Profeſſoré, in M. & & impreſſis Theſibus de Incarnationi Neæceſſitate & Motivo, ad æſtimandam magis I ncarnationis Di⸗ vinæ ſublimitatem, excellentiam, Beneficii magnitudi- nem; quam proin S. M. Eccleſia, præſertim ſacro Adven- tus tempore, profundiſſimâ humilitate, reverentia, grati- tudine, devotiſſimè recolit. Et hæc Chriſtus (ut regre- diar, unde digreſſus ſum) pro ſalute hominis. V. Conc. 57. II. Quem gravitatem, immenſam Dei miſericordiam, dum, quod nos ſatisfactionem de ſe, & in actu primèò condignam, ac copio- —— Il. Ce aneils & lnes a0 fus yrrionep umn cn 18 elt,utri Mnals un un neglyen Etr monert CVpmun ucie ng. W Dportounun emoriam,9 uns ,ins K, gooe uunknattem ſlente l,u tereris ſtlentian. er Unk eterr e iſti EZEE “ Uin ſnolb ſAun itd 4 inſguan irhert! ie Ueſa. Klodium obſ⸗ Uuſmines Kaumend ſoc en . 4. 5 4 . ſS N Aeer W. enm ane 4 n Pereſe⸗ d IU Callee⸗ Jionan lgllal 4, „ . 2 4 DAAS *† “ Rara ſſteriede IDeraltune s anrun 1 C Noent Detigtin mEII is, ſeis⸗ . tiuamd l Nin vebuung 6 cN*² i eſeci i 4 4 4 — Se 4/7 4 /Y? . = =ea — — 1 e — ==. — =☛Ee 1 =S 1 = —,— — . IA „ cerig bunalis & Judicii Divini ſeriò, ne quis Divinorum Judicio- rum negligens, oblivioni potiùs quàm ſibi culpam impin- Quia volebat Deus Lot citiſſimè fugere: inſtabat enim in- ſa eſt in ſtatuam ſalis ihid. v. 26. RN iſta tamen omnia nihil ad Lotum ac familiam ſuam, qui ex . V. N S Ihnparati plurimi morte rapiuntur ad ſudicium. 100 „ II. Quem finem ut amantiſſimus Redemptor noſter ef- ficacius & abundantiùs conſequeretur, permoverétque ho- mines ad ſuammet ſalutem, ſuâ, pro libertate arbitrii, co- operatione procurandam obtinendâmque, ſuarum Concioo num materiam, & pro medio, aſſumpſit judicium Extre- Chriſti de ju- mum, cujus memoriam, diviniſſimo zelo, adeo frequenter dicio monita, me —. — . . „. & per illud ingeſſit, ut vix unquam ad populum verba faceret, quin Tri gravia & efſi- cacia de ſe. geret, moneret. Drexel. tom. 1. Tribun. Chr. L. 2. C. 2. init. Ne Di- vinorum Judiciorum ſeu ignari, ſeu obliti, negligenter vive- remus. Sciebat infinite ſapientiſſimus Servator noſter, opportunum ac perefficax eſſe medium tremendi Judicii memoriam, qué & boni, ſalubriter territi, ad iniquitatem manus ſuas non extenderent, Pſal. 24a. 3. & mali reſipiſce- rent, &, quod monet Eccleſiaſticus cap. 15. v. 19. ante Judi- cium & mortem, juſtitiam parente hoc enim prudentis & pro- videntis eſt, ut ſecurus coram Judice ſupremo compareat, eò ſeſe præviè parare per bona opera, correctionem vitæ, & pœnitentiam. Itaque Chriſtus hodierno Evangelio lucu- lenter & apert locutus de Extremo Judicio, quam mors, illius & æternitatis prodromus, antecedit, ait: Keſzicite, & Jubet Chri- e levate capita veſtras Luc. 21. 25. Per Angelos dixerat olim Deus ſtus: Reſpici- 2 72 . . / „ter cùm olim ad Lot: Salva aumam tuam noli reſpicere poſt tergum Geneſ. Ig. I7. t a ani 1. ſ . £ N. 92.172 vetuerit Deus Qla . . 50 1 rreſpicere fa- cendium, ait Cornel. hic. Quin & reſpeciens uxor ejus poſt ſe, ver- neiliam Lot. ſaprà Conc, Io. n. y. jam nunc ve- cur? rò imperat Chriſtus: His fieri incipientibus, reſpicite, & levate capita veſtra“ Keſpicite, idque in ſalutem: Salva animam tuam. Præludium equidem quoddam & imago videri poteſt ulti- mi, orbis ſcelerati, incendii, illud incendium Sodomorum, in homines omnes, jumenta ac cœtera omnia adeò ſæviens: hoc incendio cum ſuis jam liberatus erat; unde nec opus 11 1IA1 2 exatz erat, reſpicere curiosè. 4004 CONCIO LV. Ante Judicium & mortem para juſtitiam. At jubet Chriſtus: Keſpicite, nempe ſigna ultimi judicii, & hoc ipſum nunquam non conſideran- dum attentè, ceu in quo omnium noſtrûm ſalus & res agi- tur & agetur, ut ad hoc nos omni curâ paremus prævièe vità juſta & inculpataâ. Ante Judicium para juſtitiam. Mens juſtorum, . ait S. Gregorius;, ſollicita ſemper venturo examini intendit-. Cmne 7 r lco poen ubiut ui enim, quod agunt, metunnt, dum aut) conſiderant, ante quantum Judicem ſtabunt. Kriptam eſt. Aſtra non ſunt munda in conſpe- 2 id in pen mals, IKinen Au ejus: quia apud eum dſtrictè judicate, ipfi quoque macllas in- quinationts habent, qui per munditiam ſanctitati lucent! Toamo 2. A Simili: In Lib. g. c. 2. ap. Drewel. cet. L. 2. C. §. J. 2. Mihi fol. Ia2. A ſimili gra vi pericu- mihi loqui videtur Chriſtus: Si quis in grandi periculo ho- lo conſtirutus ſtium, ignis, aquæ, ruinæ cujuscunque, poenæ mortis omnem par- tem reſpicit. eſt: hic ita in periculo gravi conſtitutus, ut effugiat, ac opem aſylumque ut inveniat, quoquò vertit oculos, & gquamcunque opitulantem manum quam fortiter appre- hendit, ut animam ſalvet. KReſpicite, peccatores; quis VO- propinquat redemptio veſtra, ſalus & gloria. Ita à contrario tudo eſſe debet peccatori, niſi perire velit, ut reſpiciat. At qquo? òèòGG “ inn morte & III. judicio pecca abund dictum ſupra Conc. 32. tota- unde quædam huc ſelige tor quò refpi re, facile erit. In articulo Jjudicii Divini & mortis præviæ, ciat, ut opem recipiat 3 Non à toto & expectes:? non à toto mundo, & omnibus, quæ in mundo m'ndo. ſunt, divitiis, voluptatibus, &c. hæc enim omnia & deſerun- peccatoribus: Reſpicite, quia, vel ne appropinquet dam- natio veſtra. Hoc opus, hic labor, hæc cura & ſolici- In Judicio Extremo nullum fore aſylum peccatori, . (à cujus ſorte pendet ſors Judicii; ſi enim bona mors, bo.⸗ num erit judicium) quò reſpicias? à quòô auxilium ſperes tur, & deſerunt. Ante Zudieium, ait Sapiens, para uſtitiam, non divitias, ventris oblectamenta, non honores & terrena, quæ paſſim ſectantur ſtudioſiſſimè mortales, mihil autem in Ju- dicio bis in graviori periculo perdendæ vitæ æternæ, ac incendii nunquam non finiendi! Keſpicite (Juſtis dicitur) quoniam ap- rhae kli⸗ ſi liten, „ ir glns. W. — S=S —,— af taDeum, = = (orem expe oss in fe te: ſine achus Hge un a, ne1 ie liſiram 8 yts ui nn nonn, B Wdant Gdaee ndec Cnn olert —,— ſeard Euuns 1, ialten m nonn guol, oNPencr⸗ Elte noe 690 iſcr⸗ Ctdendun n. Mucg uutorem experti ſunt Daniel in lacu leonum. Daniel. z. Ires N 3 3 41 54 . 4 7 81 17 4 een W: . 31 fe 91 NrIn! 7 7 ,86* N alk H . It eſtot etr ol fmnien 4l icinr n 1 1 utom. Cun hu morri awNMMH,. 11, ℳ Ae AN Weque enim Fater judicat quenquam, ſed omne judicium dedit Filio. Imparati tlurimi morte abripiuntur ad ſudicium. I100 /½ dicio proderunt. Zeniet dies illa, ait S. Bernardus, in quà pluas valebunt pura corda, quam aſtata verba, conſcientia bona, quàm mar- H ſupia plena“ Zudex ille non falletur, nec ſiectetir doni“ In Cantica. Po ant. E. Jud. fin. Quò ergo reſpicias? an ad Deum bPatrem? cùm An ad Deum extra Deum, & ſine Deo, auxilii ſolidi ſit nihil. Et Deum ad-ratum: Heroës in fornace ignis ardentis. Danieln z. Jonas in ventre Cete: gJonæ 2. Suſanna inter falſos duos judices. Daniel. 3. 24. David in perſecutionibus à Saule, Abſalone, aliisque pluri- mis malis: quæ & plura alia ac innumera exempla nos do- cent & animant, in graviſſimis & quibuscunque noſtris ne- ceſſitatibus ad Deum confugere. Pater omnia poſuit in D poteſtate Filii, & poteſtatem dedit ei, judicium facere: Joan. 5. 27. An ad Chri- qui conſtitutus eſt à Deo Judex vivorum & mortuorum. Adl. 1o. 22. ſtum Judi- cem, cui à Pa- PG1 NVeris hiiiise tre omnis po- Joan. p. 22. Ergo ad hunc reſpiciendum: ſed noveris hujus teſtas catal⸗ exatiſſimam & rigoroſiſſimam Judicis juſtitiam: hunc non ehie juſtis⸗ effugies; quia potentiſſimus eſt: non decipies; quia ſapien ſimus elſt. tiſſimus: non muneribus corrumpes; quia opulentiſſimus: non auctoritate trahes; quia integerrimus: non facundiaâ fle des; quia æquiſſimus: ab eo cauſam ad aliud tribunal non transferes; quia ſupremus, ſummus eſt, univerſorum Judi- cum Judex: qui & ipſas judicat juſtitias. Conc. zo. adeo ut di- Ccat 8. Paulus : Nehbil mihi conſciuns ſum; ſed non in hoc juſt iſicatus ſum e qui autem judicat me, Dominus eſt. I. Cor. 4. 4. Abſit, ut me H juſtum pronuntiem; poteſt enim in me delictorum aliquid latere, quod ignorem. Nam: Deliéta quis intelligit? Pſal. 15. 13. Tanta eſt humani cordis profunditas, ut hominem ipſum non pauca, quæ in ipſo ſunt, lateant: hinc ſeipſum nec per- fecte nôſſe, nec integrè judicare poteſt. Pravum eſt cor homi- nis, & inſerutabile, quis cognoſcet illud“ Ego Dominus ſerutans cor, & ure r, 2 „1 ä I6 Judi- probans rener. Hierem. 17. 9. Noſtro de nobis judicio minime,, ‚, je- credendum. V. ſuprà Conc. 25. n. 2. Drexel. it. Tribun. H 2. lta- hitiain: ne que ante Judicium para juſtitiam,; hanc enim in Judicio primum, ſerò: & qua- LI 11 11 3 & poſt lem? R & poſt mortem, parare velle, ſerum nimis eſt: modò paran- da, & quidem omni curà, conatu, ſtudio, eâque vera, non fi= Gta, non putatitia, non ſecundum externam ſpeciem, ſed juxta conſcientiam, juxta mandata Dei, & ſecundum Deum, non ſecundum hominem, qui facilè decipitur, fallitur, er- rat, & cui nullus ad cor noſtrum eſt aditus; cujus adeo ocu- lis ſatisfacere & placere velle, vanum eſt. Venit repentina nox, quando nemo poteſt operari. Yoan. 9. 4. Ante judicium & mortem para ſuſtitiam. ſine hac enim in judicio non ſubſiſtes: Docebi- mur exemplo. Peſtums. Bir- IV. B. Birgitta Suedica, ſanctiſſima Vidua in Palæſtinam gittæ 8. O- jiter ſuſceperat unà cum filio ſuo Carolo. Filius in viâ mor- ctob. obiit An. 1373. 23 ulii. Va 2* * 2% „„ . * .* * F́—⸗ 23 elz Ri tem iniit. Et uti benigniſſimus Deus ſe à ſuis liberalitate — ſto quàm maximè placeret. Quia verò hæc vidua Servato- ri, ejsque Matri, devotiſſima erat, filii ſui jam mortui ſta- tum quàm maximè deſiderabat, nôſſe. Quapropter ei vigi- lanti ac precanti objecta eſt ſpecies inter has voces: Licebit tibi, Birgitta, divinæ bonitatis munere, videre jam, & audire, quod circa filium tuum in arcano judicio ſit conſtitutum. Et quam vis illud puncto temporis peractũ ſit per intervalla ta- men certàsq; periodos tota rei ſeries tibi proponetur, ut eam §. Birgittæ Vi- tantò reétius animo & cogitatione comprehendas. HicBirgit- ta ſibi viſa eſt videre Dominum Jeſum pro tribunali ſedentem innumerabili Angelorum exercitu ſtipatum. Ad hujus judi- cis latus adſtabat Mater Virgo æterna, peragendo judicio in- ſio de Judicio filii ſui Ca- tenta. Ante judicem Caroli defuncti anima erat timoris ac pa- Voris plena, ſententiam decretoriam exſpectans. Dextrum animæ latus claudebat Tutelaris Angelus, lævum accuſator diabolus, nec ille tamen, nec iſte, animam tangebat. Ini- tium dicendi faciens accuſator: Æquiſſime Jjudex, ajebat, in- 1006 CoNcio LV. Ante judicium & mortem para juſtitiam. tem obiit Neapoli. Mater Birgitta Hieroſoloymam perve- „nit, ubi aſſiduis precibus arcanam cum Chriſto familiarita- baden. 2 Tul. vinci non ſinit, ita viduam hanc ſingularibus beneficiis affe- cit, quandoquidem illa in omnibus hoc egit unicè, ut Chri- Erheit, Un Pbfulicr ro uun mhante 4 injſorium et Soluta in t Mic accu. fittus mi iſtte optim Htem abſtn t lel tebe n Ci, enminane. hin (AKk Wud (gnang l ur anrustn (mmirere, Mianeani Urnneam eat, 1 Manurit: = 4 Oeneut umterm tnege adern lddded las: Uarn Epis, . Wime l I Colue t aſie 4 52 . 8,7 . . 2 SS S ne IlInmpa ati plurimi morte abripiuntur ad judicium. 1007 „ injuriam queror; hæc anima fuerat mea, ideéôque corpore ſoluta in meum regnum trahenda erat. Sed mater tua, eam mihi præripiens, tutelã ſuà defenſam judicio ſtitit. IE Hüuic accuſationi Mater Judicis reſpondens: Originis tuæ, Bma. V. Ca-= n ilin ſpiritus maligne, memineris. Elegantiæ miraculum crea-roli Patrona ee Vit te optimus Deus. Sed nequitia tua omnem tibi venu- & adjutrix ummo ſtatem abſtulit. Liberum tibi erat, conditori te fubmitte-ontra dæ- Emm re: ſed rebellis eſſe maluiſti; eris æternùm, & cœlo proſcri- man. aecu⸗ 1 engan loodlgs⸗ e ülen committere, ut aliquid honori meo ſuâ culpà demeretur. gbenies Hoc in me animo diem ſuum obiit. Num igitur iniquum e fuit, in meam illum tutelam aſſeruiſſe: Hic accuſator: Non apneif. L 1 . ein, 11 „ Zem ſmn ceptum ſextum non neſeiit; ſed illud millies, iterumq; mir⸗ es Hc lies transgreſfus eſt. Tacebo cdtera. Nec ille horum quid- umle quam negaré poteſt: conviéus eſt, conviétiſſimus; reſtes „ Adre pProduco mille, pr opfiam ipſius conſcientiam. Hie Ange- Kngalus Cu- ealo lus: quamprimum, inquit, mater ipſius obſervavit filiolum, los efenſor en in vitia flecti, cereum eſſe, prolixis precibus, innumeris la- Caroli. tmnn crymis, & Variis miſericordiæ operibus eam illi gratiam à u Deo impetravit, ut etiamnum puer timere Deum cœperit, S& lapſus, illicò ad poœznitentiæ aſylum properarit, ingemue- e rit, doluerit, emendationis propoſitum innovarit. Conr d,. dia- ptus. Quid juſtum ſit, intelligis, ſed deteſtaris. Hanc au- . . . „⸗ % ð .N 1. tem animam deferre Judici, meum potiùs erat, quàm tu- um. FEtenim hic homo, dum vixit, me, uti matrem filius, amavit, illud ſæpius expendens, quanto me Deus honore ſit dignatus. Hinc tantus in ejus pectore in me amor exarſit, ut paratus fuerit, potiùs æternis ignibus torqueri, quàm nego, ajebat, homo iſte Matrem ſui Judicis magis, quàm ſe- ipſum amavit: ſed aliæ ipſius actiones inſpiciantur, & nemo nekaverit⸗ illum meum eſſe. Quocirca tuam, Jjudex, ap- pell pello Juſtitiam. Et en acta hominis iſtius, in tabulas relata, en peccatorum catalogum ingentem! En molem & acer- vum infinitarum cogitationum malarum, e quibus ſi ſolum obſcœnæ aut ſuperbæ puniantur, meus erit; Decalogi præ, „ 1008 CoNciO LV. Ante udicium & mortem para juſlitiam. diabolus plurima objicere, Angelus objecta diluere, ac di- cere: Hæc & hæc, & iſta, & illa deliquit, fateor, ſed delicta expiavit, nunquam non bonæ voluntatis fuit, & quod ipfſius cauſæ jam plurimùm patrocinatur, eò demum Carolus ſe Sunt verba redegit, ut unicam vivendi cauſam ſtatuerit, Dez voluntatem formalia. exſequi, divinæ voluntati volantariè ſé conformando. Auditis par- tibus Judex accuſatorem jubens faceſſere, ſententiam pro- nuntiavit iſtam: Mens hic ſervus aternum vivat. Vbi hæc Ca- roli mater audiit, & vidit, gaudiis perfuſa: O æterna veri- tas, inquit, 6 Domine Jeſu, judex æquiſſime, tu ſantas co- gitationes mentibus infundis: tu noſtras preces & lacrymas tuâ gratiâ, & æterno præmio remuneraris. Tibi laus, honor, & gloria, tibi gratiarum actio à rebus creatis omnibus. Tu., mi amantiſſime Deus, mihi, meipsâ, longè charior es: tibi vivere, tibi mori unicè deſidero. Hic Angelus loco Judicis reſpondens: ſcias, inquit, hæc tibi monſtrata, non tuo dun- Vis bonæ Vo- taxat bono ac ſolatio, ſed ut Dei amici omnes nôrint, quan- Iuntatis & ejus perſeve- rantiæ. molynas, ad i que litum perducit, ac perpetuat. Scias etiam in hunc militem, filium tuum, ſententiam tam mitem non fuiſſe pronuntian- QAQdapm, niſi à puero tam bonæ ac promptæ fuiſſet voluntatis, quâ Deum, & Dei amicos, amare & næœvos ſuos emendare ſtuduit. Qui venturum timet Judicem, benignum ſentiet præſentem. Drexel, cit. cap. S. Tribun. Chr. J. I. à f. I21. Marchant. hort. Paſt. ad ſin. trad. z. fol, zlo. Ex Revelat. S§. Birgittæ, Lib. . 6.l. In margine additur in Drexelios Nota Lector, aneFliei⸗ formam ad captum potins vivorum, quäm ad uſum & conſuetudinem mortuorum Profuit Ca- inſtitutam. DOuod & in alits Deus ſubinde facit. En quàm pro- rolo, ante ſu- fuit Carolo, ante judicium paraſſe juſtitiam, Deiparæ fuiſſe Actum ba. amantiſſimum, à puero Deum timuiſſe, lapſum illice .⸗ iam. HNitentiam properaſſe, delicta expiaâſſe, bonæ voluntatis fuiiie SNfirmiſſimi propoſiti, Dei voluntatem exequendi. lmue ſ unmjieltiuni tarum virium ſit bonæ voluntatis perſeverantia, quæ labo- 1 res, lacrymas, preces, eleemoſynas, ad ſupremum usque ha- . , 9/ 1 “ ltmve: hoc ſ. ded ent timn, imoa cegidentitn⸗ Uusniumteg ipcmnor EMltais ſte Ds woris trigan ade 7 1 Lardecſen Nlenl 4 3 (Acohueur önnnniumcon Wrnckſocicin 4 uncnorte llli name mnnktor⸗ D An Dn 1RNNN fumbn, An ekcungdon unteunne u int, eunn knh te lnl 9 . 4 ſenn & uu NDens We laderg Do lel , Juoddeen echr E. gſ tne⸗ * 4 * . 1 191 A, AAN. e 3 i, e. am. 4 I “ ſ ma in vRN üce, tuNN 5 Rn EI 4 * 4 ‚— Archris letlt,Deuur ttamen ad judicium & mortem ſeſe paravit, impœnitens & ſui homicida mortuus periit. 1. Reg. 31. Idem & tu certò credas nos Deus quotidie deſtinat: illos invalida ſenetus & cani, iſtos adverſa valetudo & morbi, hos ſacræ Conciones & li- bri, alios crebriora funera & mortualis campanarum clan-cantes: neque gor, quosdam piorum monita, non paucos res afflictæ & ca audiuntur: 4 “ Ihnparati plurimi morte abripiuntur ad judicium. 1009 mur, & nos, quos etiam Dei judicium & mors manet, mo- nétque; hoc enim eſt: Ante jndicium parare juſtitiamn. V. Sed eheu! Ante gJudicium & mortem non paramus jau- ſtitiam, imò & mortem, quam præ oculis habemus, monen- tem identidem ad ſaniora, non cogitamus; ejus obliti vVivi- mus vitam negligentem: ſed quò demum fine? experiemur = in ipſiſſimo mortis articulo, & judicio. Rex Hebræus Saul, Saul ad mor- vir militaris ſtrenuus, audax, pluribus præliis interfuit, tis nuntium multis victoriis clarus, auſus etiam S. Samuelis Manes per bhorfunt; Pythoniſſam ad colloquium evocare; de quöſauprò Conc. 22. n. 6. Sed feralem ſententiam illam audit: Cras ta & filii tui mecum eriti. I. Reg. 25. I9. & 20. in altero ſæculo & vitâ, inter mortuos, ſed dispare ſorte & loco. Cornel. Ad hunc tam apertum mor- tis nuntium cohorruit quidem Saul, ſtatimq; cecidit porrebtus in terram; extimuerat enim verba Samueli. ait S. Textus v. 20. Neque tibi dici: ora morieris, cum mortuis erz. Totius orbis ne- gotium mihi foret, ſi cuique ſuam diem mortis prædicere poſſem. Dicam audacter: Cras tu, imò hodie, cum mortuis ez. Ft quomodo cra? quomodo hodie, qui ſanus etiam- num ſum, & vegetus? Mirum ne videatur, quod dico: ho- die ſecurus non es à morte; & ſi hodiè ſupervixeris, cras ite- rum ſecurus non es. S& hodie non er paratus, quomodo cras eris? oras eſt die incerta, & uid ſois, ſi craſtinum habebi? quid prodeſt diu vivere, quando tam parum emendamur? verba ſunt Thomæ de Kemp. L. I. C. 23. n. 7. & 2. de Imit. Chr. Omnem crede diem tibi illu- viſſe ſupremum. & ſi mille annis vixeris; Mille anni ante oculos tuos, (Dei) tanquam dies heſterna, quæ præteriit. bſalmo g9. a. Com- plures ejuscemodi mortis & judicii imminentis nuntios ad 7 Mechtl de Jud. extr. Mmmmmm lami- ed non PE- nitult. Nuntii mof- tem & judi- cium indi- 10IO Coxci/Oι LV. Ante ſudicium & mortem para juſtitiam. — —— imparati plu- lamitates urgent, ut ad futurum ſeſe ] udicium & mortem rtimi moriun- parent: hi omnes monitores ac nuntii monent, clamant: 1 * K e Ante Judiecium interroga teipſam Ante judicium para juſtitiam. Eccli. I9. 9. & 20. Interroga creaturas omr plantarumque interitus; totus orbis occinit: Moriers. Quid ni ergo has graves voces, in commodum & ſalutem tuam au. tonme dias? quid ni te ſemper pares? At plurimi aut diflimulant, wure Nan hæc audire, aut contemnunt: ita ſæpiùs, cùm maximè co- gitamus, & videmur bene vivere, mors evocat, & quidem iImparatos. Horribilem ac ſubitam cœli mutationem vati- cinatur Amos, & claram meridiem tenebris ſepeliendam. Multi longis- Iz die illa occidet ſol in meridie. Amor S. g. Sunt plurimi, qui ad ſimam vitam ætatis ſuæ meridiem ſe perveniſſe credant, vicini jam morti ſibi promit- tunt, morti Vviciniflimi. Proximè adſtans hæc hominis vigilantis ſomnia audivit, & àten qled auttem par'”te, cejus erant! d uc 12. . 19. & 206. Item Vid. CLonſtitutio Matth. 2g. à v. 3. Marci! 3. 3. L-kec 2I. à v. 3s. Demum, heu ſe. ſtatus mo- fô, cum brevis halitus, cùm oppreſſum pectus, cùm nox in rientis. oculis, pallor in ore, macies in vultu, dolor in membris, Pavor in venis, mœror in animo, cum lingua titubat, præ- cordia tument, pedes frigent, cum gelidus decurrit ſudor, tunc illi ambire Iudicem, & placatum velle, & molles ad eum aditus inveſtigare. Pore opportuno. Drexel. cit. Lib. 2. Tribun. cap. 2. H. I. à f. 121. Ante Zuediciem & mortem Parz jueſtitiam. VI. Exempla veritatem exprimunt de iis, eorumque h vitio- rum, ortenda. Gregorio narrante, Criſorius homo nobilis, & tam „ nes; ſolis occaſus, lunæ decrementum, tempora anni, annorumque vices, fliorum vel hodie vel cras ſecuturæ; hinc vandâ ſpe in, neſcio, annos quot futuros diſpenſant vitam, impendens Judicium non metuunt, neque ſe ad illud parant. Anima, inquiebat ille Judicii mortisque ſecurus an contemptor, babes multa bona, poſita in annos blurimor: requseſcze, omede, bibe, epitlare. At Mors ſfuſurris tacitis reſpondit: &alte hacç noéte animam tuam repetunt Hæc recte fierent maturiùs & tem- riforii mors exitu, qui ſe anute DNadicinm & mortem non parârunt. Beato — nn Aa MOgautla orbo tental Unam vita coronam mad inker, (ete, dad Nracet, ocliam conn enles Ath igoi klebe Hamegerwe 1omoco huet nins torg kakſericker Habenes. 4 (Conolretur. ” Urits wulee Cen umn 4 Schuntcnen Mun!kud eſoett ad Nenltisctn Uige,un sdneſt e ü . 8. JMV . . SS S Imyparati plurimi morte abripiuntur ad Iudiciun. 1011I me rum, quàm mummorum dives tam avaritiæ quam libidinis V. Brewiar. mH & arrogantiæ ſordibus merſus, diu felix, diu ſfanus, demum Dem. .⸗ Ang. anſhaint morbo tentari cœ pit, & ita ſenſim deduci adextrema. Sub Lelt. 1. &2. lsorin ultimam vitæ horulam vidit viros aterrimos, qui formida- Dossardt Wenan Dili coronâ morientis leétulum ſepiebant, evolaturam ani- orni caris mam ad inferos abrepturi. Hic miſer expalleſcere, circum- q“ Steren n ſpicere, contremiſcere, totis artubus fudare, & filium ſuum, iaim nomine Maximum, altâ voce inclamare: Maxime, curre. NI Mox adeſt, filius, qui turbatus ac lugens, cæteram quoque mIn familiam convocat. Præter moribundum tamen, nemo m Avernales 5thiopas vidit. Satis autem pallor & tremor brgn eægroti teſtabatur, qui, hoſpites non vocati, adveniſſent. emI Nam æger ne teterrimas larvas ex Orco cogeretur adſpice- Jnm re, modo huc, modò illuc, in lectulo corpus volutabat, mi- inen ſerrimée ſe torquens in omnem partem. Quocunque au- tem ſe vertiſſet Criſorius, illic oppoſitos cernebat ex antris ſtygiis leones. Quid faceret obſidione tam arctà cinctus? quèò moliretur effugium? cujus opem imploraret? Dei? Ira- ſcebatur tam graviter offenſus. Conſcientiæ? Adverſaba- mia tur toties vulnerata. Cælitum aut Angelorum: Non au- mu diebant non auditi ſæpius, & contempti. Familiæ ac cogna- torum! fruſtra. Serum eſt auxilium humanum, cüùm mors mm evocat ad judicium. Ita Criſorius undique & undique Criſorius Mh⸗ clamat: ludu- . „ % 9 – △ . . D „ anguſtiis circumfuſus, quantaâ potuit voce ſucclamavit: Iu- tIIIQ. ias Asg, ma- NIId olkt 1 4 1 A Nkb— 1 ,pH 4. a. I olotien ducias vel O ane 5 inducias. Nemo audiit, nemo juvit, in-„„ at fruſtra. „ ducias conceſſit nemo. Nam inter illas ipſas voces exſpira- o UEN. oe 4 1 AIh vit. Hœc induciarum petitio, mi Criſori, non mala fuit, VCebIN „ S S .—R . Wſed nimis ſera. Ante judicium paranda eſt juſtitia. Conſtat autem, Terreamur inquit S. Gregor. L. 4. Dial. c. 35. qlia pro nobis iſta, non pro ſé vide- hoc exemplo. 7 1† eſ Klar i rit, & ejus viſio nobi proficiat, quos adhbuc Divina patientialonganimi- ter exſpeltat “ nam illi, tetros ſpiritus ante mortem vidiſſe, & inducias veriſſſe, quid profuit, qu easdemn inducias, TPtas petiit, non accepit. Ila 6. 8. Greg. Drexel. cit. Tribun. Chr. Lib. I. C. 6. H. 3. Anton. Dauroult. Catech. Hiſtor. c. 5§. tit. 6, ex. z2. Georg. Voglerus Catechism. fol. 214. —RKr Mm m m m m 2 Major, 2 8 – 1012 CoNcio LV. Ante Iudicium & mortem para juſtitium. Major, Sec. exempl. 3. V. Mors fol. ygo. PFevenfeld. ad heſt. 91. Dodtr. 7. 2 f. 9r.. Henr. Englgrave. tom. 2. Dom. I. poſt Paſch. F. I. f. 164. V. ConcaylI. n. 6 de Aulico. ðð VII. Audi hoc in genere ſtupendam, quam Florentinus Pontifex S. Antoninus recenſet, hiſtoriam. Prænobilis Adoleſcens, ſupra mortales curas ſeſe attollens, humana paulatim contemnere, ſeriisque ſtudiis ad æterna tendere negligentis. occœpit: ſcilicet angebat hic animum metus, ne morti Fusdem pii quondam, ſi quà improvisò raperetur, imparatus inermisq; preces pro accipiendo crebra, funditabat, quibus unum hunc favorem à fuperis mortis nun- eplandiretur, ut divinitus moneretur, & inſidiantem à ter- 119. go mortem tempeſtivè expectare poſſet. Hæc tam pia po- H 1 ſtulata à Deo impetravit, & genium ſuum tutelarem in con- Infelix interi- tus adole- ſcentis ac- ceptum mor- tis nuntium Deo per An- ſpectum habuit, qui aſſeveravit, & vita priùs non abiturum, quaàm nuntiis à ſe præmiſſis monitus, accingi ſupremo iti- gelum. quàm nunti Sed ſecuritas heri plùs triduo poſſet. Hoc nuntio accepto, non oppri- nimia pericu-mendum incautum, cœpit ſe ludis ludicrisꝗ; dare, ubiq; re- loſa & noxia linquens figna lætitiæ: ac tandem per abrupta vitiorum monita nihil præceps, in deterrimum repentè evaſit; nec jam parentes, viventiz. 10. propinqui, non Magiſtratus valuerunt à vitæ licentiaâ c Srevocare, quibus hoc unum, ut clypeum, objiciebat: Priùs Incidit in la- ego, quàm mors occupet, reſipiſcam. Evenit, ut iter illi in trones. Hi, vicinum oppidum eſſet, in quo itinere é ſaltu latrones in primus mor- hominem involant, per quorum micantes gladios, ſubditis is nunts. equo calcaribus, non ſine vulnere in tutum anhelans æſtu- ansque ſe ſubducit. En primum mortis nuntium, quem in hàc tantâà mortis viciniâ nec reſpexit innuentem, nec au- divit increpantem. Sed condono hunc tibi ſtuporem: mox TLempeſtas alterum, quæ cœli facilitas, monitorem habebis. Vixdum maris, ſecun- vulnus in cicatricem coierat, cùm efferatæ mentis adole- dus nuntius. ſcens navi conſcensâ, mare ſudo, liquidéque cœlo ingredi- . 84, O, Hiquidoque Ccolo ingrec tur; in altum provectos tempeſtas excepit: alii clamare, manus tendere, ſcelerum veniam rogare, vitæque mutatio- nem — occurreret. Eam ob rem aſſiduas preces, vel certè ſuſpiria bolnni, luiereben (Wcurt enero mino tame nemot,en Hecmunis eſunchs Meen blebls Mnann Mie cone MN auan (Alcsuntin lerbugeal Iins, elloken obvilet. e romentum EIC Foid (itran Uuntnpei in nupe Innipetdauft comede 4 P lni n Cnduniunt Nrl li,. 14 ut ſ W hi Nenone ij — i Imparati plurimi morte abripiuntur ad Iudicium. 10 13 nem ſpondere. Solus hic noſter, quamvis palleret vultu, animo tamen obſtinato, nec ſalutis anxius, nec ſcelerum memor, perſtabat. Intereà deſævit tempeſtas, ſic tamen, ut OuIm heæc maris rabies monentis ſatis vices egerit. His periculis Eum morbus HE perfuncétus, non multò temporis intervallo, poſt acutos ca- 2381 editur: pitis viſcerumque cruciatus, febris hominem adorta, quæ rertius mortis W 6 . 44 1. . a Alſf. Ol l . . N 5 dꝓᷓ P1 E 1 E 3 1 7 6% den RNUIN1 W dem paucis diebus ita confecit, ut pro depoſito conclamaretur: untius. en,. Megici, parentes, propinqui, Confeſſarius de præſenti diſcri- numim mine commonere; urgere lachrymis, precibus, conſiliis ,Telcrin maturè curam ſalutis ſuſcipiat. Durat & perſtat Adoleſcens um ſtolidus nuntium expectare, qui mortem jam dudum in vi- „ “ Ilond ſceribus graſſantem nuntiaret. Cum ecce tibi Tutelaris Ge- VlItimus mor- Nm nius, errorem animo excuteret, quaſi nullum monitorem tis nuntius, urkenm habuiſſet. Quem ut æger agnovit, audiitque vitæ vix bre-Angelus. Srrdim ve momentum ſupereſſe, perturbatus cœpit expoſtulare, iinen ut qui promiſſis triduo antè nuntiis monitum iri ſe crede- WNn ret. Cui tranquilleè Angelus, quam fideliter paétis ſteterit, u quàm tempeſtivè monuerit, quos nuntios ſubmiſerit, expo- M in nit: cùm nuperrime, per latronum ſicas, & paulo poôſt in Kanem HMari per naufragia, ac tandem per morbum ſuo indicio, ac rinzi judicio medicorum lethalem corripi, triduum eſt: medicos urk inſtigavi, qui mortem indicarent, contempſiſti; parentes i ſubornavi, qui monerent, rejeciſti; Curionem legavi, qui ſiaderet, excluſiſti; & tamen nuntios ad te meos veniſſe, ne- gas, & adhuc fidem, quam fregerim, incuſas? Secundùm hæc ge⸗ tterba ex oculis evanuit; & Adoleſcens, cùm, quod acciderat, DU m circumſtantibus ægrè recenſuiſſet, infelix animam exhala- Moritut in- cnne vit. Ex & Antonino, 2. parte Summaæ tit. 9. Jacobus Biderman. Acroa- felix. nnenn, mat. Lib. 3. Acroamate 2. à f. 323. Marchant. Hort. Paſt. Candel. Mſt. * tr. j. lect. y. f. Sl9. Pewenf. hiſt. 91. fol. 975. Engelgrav. Parte I. Dom. I. S Advent. H. 1. ubi multa. .. u VIII. Minus mirum eſt à SS. Scripturis inſtructo, ante S & ad Judicium & mortem non parato graviſſimam eſſe, & ni, fore mortem, & pòſt judicium: qualem enim Deus invenit, ient, Mmmm mm 3 talem R. 1 1014 CoNcio LV. Ante ſudicium & mortem para juſtitiam. talem & judicat. At, ut apprehendas hanc veritatem, & quàm Plane neceſſum fit, aznte judicium parare juſtitiam, audiamus l caſum, quòô ad Judicem, uti videbatur, bene paratus, & pœ- nitens, es tamen migrare ſibi verebatur. Is éſt, nomine Berengarius, Berengarius, quem Epiſcopum Turonenſem, hæreſis Sacra- X — cAorr. end adeu Pleinki mn ut elv nft M hæreſis au- mentariorum authorem, qui multos etiam Præſulum in Wallten ctor Sacra- ſuam ſententiam traxit, dicit Gabriel Bucelin. Ord.S. Benecd. Numo rum. Jais; Nacleo hiſtor. parte 2. fol. 3rz. Idem Parte 3. ait, 8. Fulbertum ollt I V. Palla,min. Carnotenſem Epiſc. (quem Deipara, ut mellifluum Doco- une; o. 7. Chronol. Tem, proprio lacte ægrum refecit & curavit, ad præmia de- UWemre parte alterd nique &ternitatis vocatum Anno 1028.) Berengario ſe ſtre. Iul ung J. 255. enter nué oppoſuiſſe, rebellemque Eceleſiæ lucrari, aggreflſum. NGerutt HMarcſtarchut., ad annum toog. nnallum Gallscarum f. 1Iz. Invaluiſſe nimium in uben,1 Salliis Hæreſin Berengariam: Iidem Anno ozs. A S. Leéone Inslenh nono, Germano, damnatam. Ibid. A. 19 yo0. fol. 122. Berengario fenlyran tertiùm in hæreſin relapſo. Ibid. nno 707S. f. 123. Eum Conci- mieioe) lio in Romano hæreſim ejurâſſe Anno 10579. Ulem partel. Nacles ancon Hiſtor. Vniverſ. Joannes de Buſiieres S. J. Monſtrum, inquit, yunat, alebat Gallia Berengarium, Presbyterum Turonenſem, qui Iuumo primus mille poſt annos aufſus inficiari, Chriſti verum cor. Iulnben Ppus in ſacroſanétis offerri myſteriis, propagavit hæreſim, (Enehe tunc ab universâ damnatam Fccleſia, & conſtanter poſta hyentn diris ſacram: quin & tanti auéctor delirii, bis palinodiam re. lng n cantavit, ſeque ipfum damnans impietatis, ſucceſſores dam- llttänre nav—it longo poſt tempore, eandem amentiam retexentes: ly ming len Huldericus Hoſculi hiſtor. à fol. 322. Renovavit hanc hæreſin Vdalricus mns! Zwinglius Zwinglius, Tigurinæ Eccleſiæ Paſtor, Calvinianorum & Sa- W ens cramentariorum Patriarcha & antelignanus, Yirina Iadice Wldunnnn d.,. Authorum. Tob'ias I,ellerns n Carolo F. n. 37. F. Fz.. Lorro: Beren- 1d he⸗ garius, ait Drexel. Anno 1088. annorum propè nonaginta, Mnden Præfracti homo ingenii, & in Euchariſtiæ myſterium ſingu- totnu lariter contumax, poſt tot libros contra ipſum ſcriptos, poſt flarht . tot congreſſus cum eruditis inſtitutos, poſt tot Concilia ad- Plenfi⸗ Verfus eum coacta, demum ipſo die Epiph. Dom. jam morti ento ſin YM”Mäl a — apeg ege ſſeefae D . ”ðUððLMõ 1 11 R. 44%, . 7 N ER 1 . . e, 1 IA 21 ih ceN. ng VIIN. NE „ Neen e e N Sn i een veII “ 4 * 1 ImIEEIe 1 66 een Perenorre 1 Delthkalkh *„ . eriP 1001 Klalt, “ “ 1 4 auntitg niſ- 5 4 49 1 „ 10 1 1, P 1/, 7 . ß”V 3 . ) ſ . ſe Uklkh Yven 1 6, NNNNW LE, 9 1toe bm/ , „ orſſſN ſuan , . & Joannes Gerſon ſerm. de Pænitentid. Hic eſt ille Berengarius Inmnparati plurimi morte abripiuntun ad judicium. 101535 ac Judicio proximus, contumaciâ cedens, & ad confefſionem erroris adduétus, non ſine gemitu hæc verba pronuntiavit: Hodie apparebit mihi Dominm meus Yeſus Chriſtus, propter pæniten- eiam, u! ſpero, ad gloriam, Vel Propter alios à me ſeanetoss, ut time, adt, pænam. Tribuna! Chr. L. 1. c. 19,: H. a. mihi f. 1I7. Lubeat paulò fu- ſius audire, ex Paciuchelli, qui, notum eſt, inquit, id, quod . 2 „ „.’ 2 „ ð”ñ . 2 ”äs Berengario accidit, & à multis Authoribus ſcribitur, inter Berengarius „ „ s 242 W —„ 11 ſ 4R3 uos ſunt Sigisbert. Vincentius Belluac. leb. 2r. Specul, hiſt. . zo. dul icanda- quos lunt Sigisbert. incent : 2ſ. e . c: 3. lun dederat, „ 4 . 4 ᷑r „- JM 5 * . Rr D 58 .* 2 licet longam G “” . qui tot errores docuit circa myſterium ſ. anctiſlimi Sacra- œnitentiam ille Berengarius eſt, cui Domon afliſtere viſus eſt, cùm enim rans tamen Fulbertus, Carnotenſis Epiſcopus, mortali infirmitate pro- dubiam ſalu- ſtratus, decubuiſſet, à tot hominibus viſitatus eſt, ut illis ca- tem adſtanti- piendis vix aulæ, Vix cubicula-, ſufſicerent. Acceſſit eum, bus reliquit. inter cœteros, Berengarius quoque, ſed ubi venerabilis An-. tiſtes eum conſpexit, manibus, voce, oculis, & capite, quan- 8. Fulbertus tum poterat, innuit, ut ejiceretur, proteſtatus, immanem ονn Doœæmonem prope eum conſiſtere, multôsque, ad eum ſe⸗ Vicker prope quendum, blandiente mann, & illicit corrumpere. Depo- Beea ſuit deinde Berengarius errores ſuos, & ita reſipuit, ut publi- revocati SseEH cam pœnitentiam fuerit amplexus; poſleſſiones ſuas & fa- pœnitentia. menti, cum graviſſimo omnium fidelium ſcandalo. Hic gerit, epi- A . . cultates, quas habebat ampliſſimas, in pauperes erogavit . noluit deinceps fœminas ante conſpectum ſuum admittere uberrimis lachrymis cœcitatem ſuam deploravit, & conti- nuis corporis macerationibus omnibusque ſuis actionibus nonh alia ſigna dedit, quàm optimi Catholici & pœnitentis. Sed quantumvis ſe correxerit, eos tamen, quos depravave- rat, convertere haud potuit. Clauſit Berengarius ſupre- Berengarii in mum diem in Epiphaniæ feſto, & priusquam animam effla. morte metus ret, totus contremiſcens, anxius, & ſuſpenſus animo, hæc & falutis du- diſſerebat: Brevi anima mea corpus hoc miſerum deſeret: btium. Hodie mihi apparebit Dominus meus jeſus Chriſtus, in tre mendo ſuo Iribunali. Et cheu! quæ ſors mihi obtinget? 2“ an 1016 Coxcio LV. Aunfe Judicium & mortem para juſtitiem. an vitæ, aut mortis:? an gloriæ, aut poœnæ! an ſalutis, aut nill, damnationis? peccavi, verum eſt, & proh nimium deliqui; (., ubi fateor equidem, ſed vero & ſincero corde errores meos ſum (qqchellt deteſtatus, & longam ſcelerum meorum pernitentiam feci; Mia unde ſpem concepi vitæ, & gloriæ. Sed »quot ego ſeduxi ρiſr pPerfidis meis inſtructionibus: falfis & pernicioſis meis do- Cayn. trinis? quot ego ſcandalum præbui; & ruinam quos dein- n, , de in rectam veritatis ſemitam reducere non potui? Hoc eſt, ſyin A quod timorem ingerit, ne ſecundam obire mortem cogar, Wo ne in æternam damnationem deturber. Inter has voces & ni lamenta, totus perplexus, totus dubius, . totus exterfitus Cttiun Timenda Berengarius animam exhalavit. Subjungit deinde Vincen- einn li/ peccata alie- tius Bellovacenſis. Adeo peſſimum eſt, alios exemplo aut verbod bo- an ſe ve infermare; quia fortaſſe peccatum te gravabit alienum, onm deletam ſrſgegs fuerit tuum, Paciuchell. in Jonam to. 1. Lebt. 22. J. 12., . 31e Fol. vlI. tthiß Jo. Capiſtr. Brinzing. P. I. Dom. 6. Paſch. fF. 226. Procop. Capucin. Con- jugali Diſe. zS8. n. II. Alii ſuprd citati. En quam verum ſit, omnr. nò neceſſarium eſſe, ante jadicium parare juſtitiam, quandoqui- (Enen dem etiam illi metuant, qui errores revocarunt (quod fecit iis Berengarius publicè. proprii ibus prava Scripta ſua ng⸗ Berengarlus publice, propriis manibus p- Cribrd Pro conclu- comburendo. Nauclerus ap. Tob. W= ellerum in Henrico W. num. un ſione: hinc f.- 27 4.) ſeveram, longâmque Ponitentiam egerunt. Dil ce urhu notanda. ninc, quàm ſerium ſit moriendi negotium, quàm metuen “ hun Judex, quàm hic placandus ante mortem & ſibſequene n c . cium. Quam antéè ſeriò & efficaciter vitanda, emen aiſhici n illa, quæ Conc. vo. n. S§. inſinuata ſunt, mortem reddere n 5 lutrgie lem, & & vitâ exitum periculoſum, de quibus ſpeciatim 6 Concionibus a6. & a7. a5. 1o. & inibi citt. Inimicitiæ & odia ſe⸗ l ponenda, fama reddenda, ablata reſtituenda conſcientia id. nè mundanda, & dubiam noſtram ſalutem incertâmq; d um Weulu quid facere poteſt. Ante judicium para juſtitiam, ut Eternm ngt “ð vivas. H Pre in Tri n Authores in Vic S. Thom. P. 3.4. I. ayt. 2. O. 3. Hierem. Drexel. lom. I. in R. ſdn hanc mate- bunali. Lib. 2. cap. 2. 7. & 5. Lib. I. 6.10. & in hoc T7 ibunali , 4 1 Nie IIlIiInmparati plurimilmorte abripiunturad udicium. 1017 rrinde. Via. & ejusdem Prodromus kzternitatis, de Morte. & tom. 2., in Rtüning,., Vavide, Cap. ult. Henr. Englgrave: Parte 2. Domin. I. Advent. ene ꝗ. 7. ubi de nuntiis & ſignis mortis, plura exempla. Pa- enitein D ciuchelli Indic. E. Mort. I hom. de kempis de Imit. Ohr. F. 1. adg c, 23. Mich. Pexenfelder Concion. biſtor. 25. 27. cum Doätrinir. ihe AY hiſtor. 91. Joann. Jahoda Domin., s. Penz. Franc. Joſeph. Qaipuc. Doniin aa ha, Ven f Stt Cornclius à Lab. te Nu⸗ mpul weer. 23. 10. 4 f. 5§70. in 64 verba. Moriatur. anima mea morte ſie- rn Moram. Ar duini dilatio Drexel tom. I. Tribun. Chr. L. 2. c. Io. Meu . 6. Jo. Major Spec. Exem. E. Votum Exemplo I. Ge. Stengel. MH⅞ egjadie. Divin. Tom. g. Cap. 29.4 f.z5v. Vid. Ind. Rer. E. Morr- e Jiudicium. Salus- Incuria Tempus gratiæ Pænitentia,: Item Con- grcen⸗ ciones hinc ſequente plures quomodo nos ad Judicium præpa- . ramus. HWr 2 üetun e 88r S S e e E S K E B Ee, E G A E G Sr . em Cyonxwoclio LVI. mam 4 —„ℳbz „ „ e. Ad Mortem & Judicium Divinum Præparationes in une, vit, & media ſalutis æternæ ſequentibus Concio- ſe nibus monſtrantur. Conciliandi⸗ Amici „& Pa- troni, hujus, Pauperes; & alterius Vitæ, Animz venep r Rensd ME AA Kitdo, para. Ju'es, qui venturus es, an alium expectamus? Mat- Pom. 2.Ady. g S thæi I1I. 3. L (Aine ullà formidine hoc: Ta er, qui venturus er, an allum ex. S. Joannes, & nm AQNN uübedtemus ſeu Meſſiam, ſeun judicem! interrogare pote- innocens mi- rrat § Joanner in vinoculü, utpote innocentiffimus, nullius uus habet, 5̈ Tar 2 Ter. Uebe 7 quòd metuat libi mali conſcius, qui & ipſum Chriſtum encomiaſten dicemn. .AD aechtl de Jud. exctr. Nnnnnn & 1018 CoxNcio LVI. Ad udicium Præparatio: Faciendi Amici & laudatorem habuit, cujus, æternæ Veritatis teſtimonio, in publico, & ad 1: uerhas, Propheta & plusquàm Propheta, Angelus: hodierno Evangelio atteſtante, audiit. Vid. Conc. 32. ſupra n. 2. Non eſt, quòd Judicem, ejusque ſententiam damnationis ſibi metuat animus à peccato plenè liber, innocens, ſanctus, aut At metuat ſaltem pœnitentiaâ ritè purgatus. At aliter nobiscum miſe- peccator, & patet. ris peccatoribus (de me & fimilibus loquor) agitur; alia no ſtra ſors eſt, & conditio. Credimus equidem & nos de Chri- ſto, verâ inſtructi Fide, aſſerimus, & affirmamus: Tu a, qui venturus es, judicare vivos & mortuos- & hunc, non aliun expebta- mnms- at meritò ſpem inter & metum, velut vento agitatez? arundines. Dic, anima mea, peccatis ſaucia, quæ tibi mens, quis animus, cum venturum audis judicem? an non qua- dam ſimili ratione, & metu graviore, quàm ſit Reo ad mor- tem damnato? an ſeriò rem negotiumque tam ſerium cogi- tas? an eò te paras, & juſtitiam, ante mortem & judicium? de quô Conc. “y. Huc ſanè collimant omnes meæ Conciones de Extremo judicio; ne hujus obliviſceremur; ne in tanti momenti negotio ſalutis æternæ negligentes eſſemus; ne Deum ad Judicium quotidie vocantem audire tergiverſare- mur, quaſi nihil ad nos attineret hæc quæſtio: Tu er, qui ven- turus es? hic ſcopus eſt ſequentium plurium ex ordine Con- cionum, ut doceamur, & in animum inducamus, nôſſe & ad- hibere media ac modos, quibus nos ritè præparemus, ad mortem & judicium Divinum ſubeundum, & quid à nobis præviè conſultò agendum ſit, ne pereamus in tremendo il- lius Judicii divini articulo. Hodie nobis de efficaciſſimo Sanctorum Patrocinio providebimus non vanè. Audite K * 4 . 1* „ 2* benevolè ac patienter, notate diligenter, & in praxin ſalubri. Filii ſeculi FI. Si ſapientis eſt, vel in humanis providum eſſe in fu⸗ prudentes in turum, pro conſervatione vitæ & corporis, mortalis tamen, temporali- r cerrirtzRilis: Genar: ee, — e, ;, , zniaunitats bas, uti Villi- & corruptibilis: ſicut: Laudavit Dominns Villicum iniquitalu, cus: magis quia prudenter feciſſet. Lusæ I6. V. 5. quòd prudenter ſibi doner uiflet, K“”=;”ñß lteritttd / EEehlicet n, utpot⸗ lan, ine⸗ s, l Isſahiecd Fr ere cran ſper:hnh Ertlic lpel (ee,intl, 7 Merun, u ny hun ſiscutnot, ſn ,ung bſtiken ( gucis e imn , ürtt vtci IIIeſrepgen 14 14 Gonre entwebon Gücopptim prnilmnien uſtehll N lüsadzitan kernitatemn. 1 le e, ecen it aenn Cittion Akii eeeini 1 * NI. Ra rpets, 7 † — 4 tiem e, 1,,14 . K „ H 77 rinitlent Netuniunt 4 . “ Reno, 2 ene 6 zudineſ 69 weſting, . 1 J MU RKum eſt, at aliquand,o provideam mihi, ut ea cogitem, quæ ad me mus Pertinent, ut circumſpiciam, quâ ratione ex vitâ hac abeam, Pauperes; Animæ Purgantes; Sangi; Deipara. 1019 ——0—— 3 luiſſet, lic et per fraudem & damnum Heri; laudando non fa- fliis lucis in „ Gum, utpote injuſtum, ſed prudentiam, ſolertiam, indu- ſpiritualibus. ſtriam, & ingenium Villici; ſicut cùm ingenioſum audimus facinus, laudamus ingenium, damnamus ſcelus. Quantò nnocese . a0 5 11 8 1 Uli WWMI (O AN/ 1 2. magis ſapientis eſt, Noviſſima providere, de animà immortali, de corpore, ut in vitam æternam feliciter reſurgat, omnem gerere curam. Ne verum de nobis ſit, quod verè dixit Vir fſapiens: In rebus temporalibus ſumusdolones Solon unus exieptem IINH, Græciæ ſapientibus, Athenis) in ſpiritualibus moriones in terre- nis Lyncer, in cæleſtibus talyæ. Prudentiores ſunt filii ſeculi, ait S. Au- guſt. Lib. Ii. de Geneſi ad lit. cap. 2. ad conſulendum ſibimet im- poſterum, quamvis fraude, non jure. Cornel. in cit. Lucæ 16. 5. f. 183. E. Indicem Kerum, V. Sdapiens. Jacobus Iſaaci filius, cum an- nis quatuordecim Labano ſuo Socero ſerviiſſet, patriam co- gitans, qaſtum eſt, inquit ad Socerum, à Deo monitus at ali- Animæ & quando provideam domui meæ. Geneſ. 30. 30. Dimitte me. v. 2. Idem laluti noſtræ & tu, quisquis es, tecum dicito, idem age, cùm ſanus es. Ja- in tempore m ſ. . . rovidea- ut me præparem ad reddendam rationem, ad ſubeundum Judicium Divinum. Heu tot annis ſervivi mundo, & qui- dem ſine bonâ gratiã; tamdiu vanitatum & vitiorum, tam- diu corporis mei mancipium fui. acſtum eſt igitur, at aliquan- do provideam domui meæ; de quâ domo Sapiens: lbit homo in do- Domus æter- mum æternitati ſux. Eccle. 12. . Chald. Declinat homo ad eundum in nitatis quæ? omum ſepulchri ſui. Domus æternitatis, in quam pergit ho-Ad hanc præ- mo, eſt ipſe ſtatus mortis, ut degat inter mortuos, nec am- Paratio in- plius ad vitam, & ad vivos in hoc mundo redeat per omnem Eeternitatem. Domus æternitati eſt ſepulhrum, juxta S. Hie- quam negli- eundam ne- ceſſaria; con. Vnde perpetuam ſeèpulturam nuncupat Domitius Vlpianus gimus. J. C. de ſepult. violat Lib. 3. G. Non perpetua. Sepalchra borum, domus ilorum in æternum: Pſal. 4§. 12. Donsus æternitatts eſt biorum in cCoœlo, impiorum in inferno, pro cuiusque merito ve deme- rito. Qaotidie ſto ad oſteum aternitati, ajebat Rmus D. GE J fridus Nn nn nn 2 1020 CoNcIO LVI. Ad Iudicium Præparatio: Faciendi Amici. fridus Epiſcop. Bamberg. ut ejus domum mox ingrediar. Cornel. in Eccle. 1I2. . f. 34I. Ingreſſurus ergo &εternitatem quid ni ſibi provideat: Iniquum planè eſt, in officiis & negotiis noſtris temporalibus à nobis nihil aut parum negligi, omnia induſtriè agi, in ſpiritualibus verò & æternis ne horam tri- bui; ſerà tamen peenitudine, uti illius Secretarii, ſapra Conc.2r. vnuſum. y. Adeo plurimi & magis merentur illud Epitaphium, Similii Senis quod Similius Senex, Præfectus ſub Adriano Imperat: qui Epitaphium, Curis Curiæ ſepultus, ſuo potiùs Cæſari, quàm ſibi vivens, & cum ipſo demum Præfecturaà poſitâ, & vacatione datâ, ſeptem annos plurium: in quiete exegit, atque hæc moriens ſepulchro inſcribi juſſit: Septem annis Pic jacet S&milius, 'etulus ſeptennis. Drexel. Tribun. L. a. c. 6. init. viaiſſe. vivendi ſpatium, quod curis ſanéctioribus dedi & animæ ac pro domo æternitati, vix illud demum ſepulchro meo inſcribi poterit: Hic jacet trimulus & bimulus Senex. Nihil turpius eſt, gquam grandis natu ſenex, qui nullum aliud habet argumen- tum, quò ſe probet, diu vixiſſe, præœæter ætatem. Senec. L. 3. de Tranq. Mortuos evoca, & lugebunt plures, tam parum tem- poris ſeſe pro animæ curâ impendiſſe, tam parum ſeſe ad mortem & Judicem paràâſſe. Ergo juſtum & omnino, ut me ad mortem & judicem parem. At quâ ratione III. Primd itaque (etſi certiſſimum mihi ſit in Judicio finali extremo univerſali nullius cujuscunque Patrocinium Patrono ad lIocum habiturum eſſe: Suprà Conc. 32. tota. Inſinuavi tamen mortem & ibi, jam nunc in vitâ à nobis conciliandos eſſe Amicos & Pa- judicium itu- tronos ad judicem, qui noſtri curam gerant in vit4 & morte, miſeri in itz. & Cauſam agant in Judicio primo & particulari, à quo par- tim pendet & conſequens eſt Extremum; in illo enim ſi be- ne ſteterimus & clementem ſententiam tulerimus, in hoc minus pavebimus. Et verò arundine ego mobilior, plu- mà levior, vitro fragilior, miſer totus, & peccatis merſus, annon egeam patrocinio magno! an non, qui gratun m 1 tandem mihi & Deo vivam, domui meæ internæ provideam: „ — Conc. 5a. num. 2. O inanem & vacuam me arundinem! ſi omne u (men proß u n morte ſt, lſinel ſdor fragili muidis pror 6potenti d lad nobis eparatione, (olvenurfi Eonsben “ , Manyres IEunrimndecct bictkgenut, illkeen (. Mmts, comn IIummmum inoc con Ngenden Mlen EuHnhn Rsonnti Inn Eclleg Upon Eis nice Monnisk enondn Emittundun tetiee . iergo mi jactci Arores initin, nkilia 2 l⸗ 1 EIIS A Aumm 1. tetnönelr . 4116 11 1 d 1, Eeſſen e –— . 1 3 5 7 .LAEERI . 1 Pauperes; Animæ Purgantes; Sancti; Deipara. 102 1 Numen propitiet? annon qui hoſtes undequaque, præſer- tim in morte potenter ſaluti meæ inſidiantes, efficaciter propulſet! nobis certè non bene conſultum aut proviſum De Patronis eſſet, ſi ſine Patrono hæc miſerrima nobis vita decurreret. divinâ nobis In hoc fragilitati & infirmitati, periculisque noſtris ſingulari eſt proviſum Nauminis providentiâ cautum provisumque eſt, ne Patroci Providentia. nio potenti deſtitueremur, ſi vellemus: & penitus judico, illud nobis & neceſſarium & utiliſſimum eſſe, optimàmque præparationem ad mortem & judicium ſubeundum. Vnde Ipi Sancti & noluerunt viri ſanctiſſimi ſine Patrono degere. S. Chry- ſibi delege- ſoſtomus S. Paulum; S. Ambroſius Prothaſium & Gervaſi- runt Patro- um, Martyres; S. Catharina Senenſ. S. Dominicum; S. Ca- 905. tharina Suecica S. Sebaſtianum, alii paſſim alios in Patronos Siknn ſibi delegerunt, quibus & ſecuriores coram judice Divino ſubſiſterent. Quidni & nos miſerrimi, in bene cœptis in- conſtantes, contra hoſtiles animæ impetus debiles, imite- mur tantorum exemplum, cum indubitato fructu? Ipſe Chriſtus hoc conſilium ſuggerit Lacæ 16. 9. Facite vobis amicos quod apertè eò tendit, ut viam paremus nobis ad æternita- Uchwaevin. Münmis Ztuen g, mp tem, ut audiemus. Accuratius autem notandum & ilhid Amici paran- o potiſſimùm : jubemur pParare amicos nobis & patronos, qui di, ut in ar- in artis conſtitutos nos adjuvent. Jam verò ad morienti- ctis rebus um leétulos quotidiè videre eſt, quinam amicorum in auxi- Opitulentur. uiti lium opportuni ſint. Nam etſi moribundum centeni Cæ- Qui in mor. ugeli ſares ducenti Reges, trecenti medici circumſtent, amiciſſi- Iium nullus, . ſimmin mi omnes & faventiſſimi, vVitam tamen moribundo pProro- nec totus Lare non poſſunt, ad tribunal defendere moribundum non mundus. Permittuntur. Cùm res ſeriò agetur, nec ſoſpitales hi, nec n i opiferi eſſe poterunt; vanum, nullum ab his auxilium eſt. Amici ergo alii nobis quærendi ſunt: Amici ipſius Dei & ſu- „ premi judicis, quos ipſemet deſtinavit noſtros in miſeriis nſ ⸗ Auxiliatores, præſertim verò in extremis. Drexel. Tribun. L. 2. . , c. 6. J. 4. initio, mihi f. I3g. In mundo paſſim quæruntur, optan. en tur, conciliantur amici divites, potentes. In Curiâ & judi- H M Nxun nn nn 3 ctio 1022 CoNcio LVI. Ad udicium Præparatio: Eaciendi Amici: — cio divino nullus his acceſſus, reſpectus: quin & ipfi auxi- liatore egent. Nulla hic potentia, nullæ hic divitiæ, nihil hic vel aurei montes patrocinari queunt, & opitulari; non Crœſi divitiæ; non Salomonis copioſum famulitium; non totus innumerabilis Xerxis exercitus; non Alexandri Magni, — orbem ſubjugantis, potentia. Quid ergo ſolatio eſſe pote- rit! quis auxiliator? quis amicus? quis patronus: Dixi: quos ipſe Deus delegit providè ſapienter, clementer, & in me- dium nobis facile. in terrà Pau-rire eſſe amicos, peres ad judi- cium ſubeun- dum, per Chriſtus ſuâ parabolâ de Villico iniquitatis, quam primùm is harentunn Tuta Mud: 0 ut 5. Hieron- ril guelts ſelnepos,ut eeeſcit, cui lateſtituere le iniſit, ide es non vera Amici conci- IV. Et hi in terris ſunt pauperes, quos nobis devincia. , liandi nobis mus: præter hos in toto terrarum orbe nullos video repe- qui nobis opem ferre poſſint efficacem, itérque tutum parare ad mortem & judicium. Eò alludit Euhn kutor (iilciir. 6 s hitis Alonl h. Citn e eleemoly⸗- adduétis verbis concludit: Ert ego vobi dico- facite vobi amicos uneriit, nam. de mammona Miquitalts, et ocum Aefeceritis, recipiant vos in æterna üris ſis tabernacula. Lucæ 16. 9. Aptè explicat Cornelius à Lap. q. d. zu ſicut audiſtis, Villicum, qui bona Heri ſui diſſiparat, ideo nn, amovendus à villicatione ſuâ, per opus inzquitatu, id eſt, ini. jr ie . .R gud & injuſtè à ſe uſurpatas, & Hero ſuo ſurreptas, eleemo- e ſynam feciſſe debitoribus Heri ſii, ut amotus ab officio ab “ iis in domum reciperetur, & aleretur: ſic & vos, qui 0Pbes HHZ Mammonam, id eſt, Opes iniquitatt ſeu iniqitas⸗s non o dotêsque vobis à Deo datas, malè iis utendo, diſnn , Pe rapinam && furtum, uti fuere illæ iſtius villici, ſed alio titulo & re- ſpectu explicando, facite eleemoſynam pauperibus, ut, cum paſtis, Per per mortem defeceritis, & ab hac vitâ amoti fueritis ,ipſi vos recipiant in æterna cœli tabernacula. Vbi nota: Ludit Opes iniquæ opes iniquitati“ Villici enim iniquitas erat fraus, injuſtitia, cur ſint & Gi-furtum & rapina; nobis verò hæc opum iniquita: non eſt in- cantur, ac quomodo? 4 dupliciter. iniquæ, quadruplici ſenſu & causé: primèò, quia opes ſæpè pPer iniquitatem, fraudes, uſuras, injuſtos contractus, rapi- —— nas, juſtitia actualis: Dicuntur autem opes eniquitatt aut funt Chriſtus in voce iniquitati, alio enim modo villicus habebat — Vßpnen ihe ienttz 6limern Sili geſen Nejteh ſen lenenten Ekonymnin 4 ilen ue, Gez, jat, Mte d. N e⸗ Hr r E Iwent 40„ um 11 ONfI RNR Vlc. 1 RM ð ln Lecmhmuln. .. rog ſolaetg e .* 1 Aeeregeſnſe Re Atronvs Do ie a mſtets enullos n 34 . pon 5 e * t AS ASE 1 uls, Can, 1 — d 1 W Pagauperes; Animæ Purgantes; Sandi; Deipara. 1023 nas, parentum, avorum, vel etiam proprias, corrogatæ ſunt: juxta illud: Omnis diver aut iniquus, aut iniqui herer; quod ci- tat S. Hieronymus piſt. Iso. ad Hedibiam, quæſt. I. Et illud: De malè quæſiti non gaudet tertius here. Jam: ſæpe ignorat filius vel nepos, hanc iniquitatem parentum, aut avorum, aut cer- tè neſcit, cui facienda ſit reſtitutio: tunc ergo pauperibus illa reſtituere debet. Secundè, divitiæ vocantur iniquitatis ſive iniquæ, id eſt, infidæ & fallaces; quia vanæ ſunt, & men- daces, non veræ, fideles & ſtabiles, ſed illicò poſſeſſorem de- ſerunt, & ad alium tranſeunt. Tertiò, quia ſunt materia fraudum, furtorum, omnisque peccati, præſertim iniquitatu & injuſtitig. Quartò, quia iniqui & impii putant, eas ſo- las eſſe divitias; non enim nôrunt divinas & cœleſtes. Ita S. Auguſt. Erm. 37. de Verbis D. Hasce omnes cauſas ſpectat hic Chriſtus. KRecipiant vos hi pauperes amici per eleemoſy- nam conciliati: hi enim ſi ſancti ſunt & recepti in cœlum, eodem vos ſuis precibus & meritorum communicatione re- ommeit cipient: ſin autem ſint impii, in cœlum vos propter eleemo- Eleemoſyna iſndhe fſynæ meritum recipient ii, quorum eſt recipere, putaà: Chri-recipit in migult . 4 S ““ 4 æterna taber- nacula: non patitur malã morte perire- ſtus, B. V. & ſanctiſſimi Angeli. Cornel. hic. En quanti Patroni furen pauperes, per quos nobis ſecurum mortis ingreſſum ad fu- oros . dicem, & in ipſum cœlum paramus. Aterna Tabernacula, in- EES& quit Theophyl. pauperibus in Chriſto conſtituta ſunt, in quæ poſſunt A recipere eos, qus hic ipſis amicèò de honn, quæ ſunt Dominica, largiunture * N Felix permutatio, um temporaris permutantur aterni. Tidem. To- A bias filium erudiens: Ex ſubſtantid tud fac eleemoſpnam, inquit, 1 e & noli avertere faciem tuam ab ullo pauperes ita enim fiet, ut nec a te miii, . s verta!us. facies Domini Tob. 4. V. 7. F. 9. En Judicem futurum Alementem, non averſurum faciem ſuam: Notum eſt illud Hieronymi ad Nepotian. Non memini me legiſſe mals morte mor- nn mium, qui libenter opera charitatis exercuit. Habet enim multos in- n u terceſſores, & impoſſibile eſt, multorum preces non exaudiri: Eleemoſy- na liberat a morte: Eleemoſyna non patitur animam ire ad tenebras. S Job. g, 11. Drexel. cit. Tribun. L.2. Cap. 6. G. g. f.- rz37. Opera miteri- .”ͦUJUU cordiæ 1024 CoxNciO LVI. Ad ſudicium Præparatio: Faciendi Amici: cordiæ quâàm gratioſum & liberalem ſint habitura extre- mum Judicem, dictum eſt ſapra Conc. 33. num. y. Ludav. Gra- nat. Dom. §. poſt Pent. Conc,1. init. & f.2. March. Kation. eäâdem Dom. 5§. Lect. 13. p. 32. à f. 6a2. Pædag. Chriſt. to. I. p. 2. C. 25. H. 2. mihi à f. 69o. Eleemoſyna & alii paſſeim de Eleemoſypnd. Veriſſimé Divinus Eccleſiaſticus exorat ab c. 29. v. Iy. Conclude Eleemoſynam in ſenu palaperts, & hac prote exora- Gr in die bit ab omni malo corporeo & temporali, ſpirituali & æterno, mals. mortis, Dies Judicii, in quò⁶ egemus protectione & patroci- nio: quam ſententiam Eccli explicans S. Gaudentius Epiſc. Brixianus Tr. 13. Vende patrimonium, inquit, & eme patrocinium, cujus interventu certus de impetratàâ venid, venturum Judicem liler merearis aſpicere. ap. Marchant, cit. Sic Pſalmo go. 2. Beatus, qui intel- ligit ſuper egenum & panperem, hujus curam, providentiam, Dies mala ſtudium, ſollicitudinem habens, ei opitulando: Ia die mala, in quæ: ibi funt condemnandi: I; die mald, inquit, liverabit eum Domi- nus “ quoniam amara videtur, quæ plures adjudicat panæ: E. Le Blanc in hunc Pſalmi Verſum. & art. I. & 2. à f. 57. ubi multa. Amici & Pa- nAin pauperes animeæ, ut quæ fibi ipſis ad ferendam opem fſintin- gantes, deme- Validæ, A nobis autem juvari poſſint 9₰ ut habet Profeſſio Fi- dei Catholicæ his verbis: Conſtanter teneo, Purgatorium eſ, Aui.- msq; ibi detentas Fidelium ſuſßfragits javari. Mortem ſecur am, Judiciumque clemens ſi obtinere velis, has tibi amicas faci- to, neque dubites, quin votis tuis, beatæ ſcilicet mortis & rendæ à no- Judicis propitii, potieris. Certè negari non poteſt, plurima à Deo impetrata per animas, jam Coœlo illatas:? nequè cxum eſt dubium, illas in beatitudine ſuã meminiſſe illorum, bent quibus adjutæ, & à purgantibus flammis ereptæ ſunt. Ha- præſenti, & futuro, quod præci puè malum dicitur. Dies tempore malo maligni mundi hujus: Ambroſ. In die malà ca- lamitatis & afflictionis: Ea Euthym. De die extremi Judicii, exponunt Theodoret. Bellarm. 8. Ambr oſ-qui rationem red- dit, cur dies illa nuncupetur dies mala, nempe quia plures hent ile, et eolta ſam Eſorre, ſun umn Salyato⸗ At Chiutte e, Plri Donarinten vili inuſ, lenini, Wisiud hen WMmlinig di (oDotamme eneberlin Nbsenere arN (Kulend ſe (nnlirektag uſam inl lenmr ii in ſ trer Fe =— — E⸗ π ⸗ S= = = — — — , = =. = S= . 5 . 2 ſe V. Pauperibus ſuo modo annumerandæ Animæ adhuc Günidl elenen 1 CNri, e Erkenet/ “ Permem Aigcdn. Rrnde Eeinculss ucle irng ien Uhemedar 9„4* —“ „* 1 fatrſene ilen A/ IPlIle G Seen mal don õü i 4 M ee 1 NMR N „ mn, ritn n udemel remeni f 4 itttonoſee. . groi Qidohe eei DIULNSG rr S „ . 6 P , MM. 1, IIl ah. ndmoel habetlict gutuni Wortemt eee 8e . 1t G 1 6 N. 4 adeo fit evidens & expoſita oculis, ut illi diſſiteri non poſſinte ait Cica- inn Pauperes; Animæ Purgantes; Sandti; Deipara. 1025 bent illæ, etiam in Purgatorio adhuc conſtitutæ, in Cœlo exſtructa jam tabernacula, ut poſſint etiam (quod volunt) te juvare, juxta præced. numero adductum explicatumque di- Rum Salvatoris: Facite vobis amicose Lucæ 16. 9. Vnde S. Au- guſt. Feſtinate orarepro defundli Rocleſiæ, At & illi feſtinent procura- re, ut ipſis in gloriâ conjungamur Serm. 414. ad PFrat. in Eremo. Et S. Bonav. en Commemorat. Animarum ait. Tam meritoria eſt illa pie- tas, öllos ju vare, qli ſe juvare non poſſent, lt illos expeditos è vinculis, 4 . 2N umewe- 5 A. , poſtmodum interceſſores habeamus in cæli. Et hæc interceſſio tanti Signum Præ- valoris apud Deum eſt, ut magni Theologi aſſerant, unum deſtinationis, ex maximis ſignis Prædeſtinationis eſſe, vel unam ex erga- ſtulo illo fſaammeo animam liberaſſe; ed quòd Animæ illæ beatæ benefactoribus ſummè gratæ, non ceſſent pro ſalute unam liberâs- le animam. ipſius flagranter orare, & conſtanter interpellare. Occur- Pius V. gra- rit, quod de B. Pio V. legitur. Hic Pontifex non tantùm à tus & memor ſuis laudatus, ſed & ab inimicis, Turcis & à ſceleratis hæreti- beneficii ac- cis, quod irrefragabile bonitatis illius argumentum eſt: Bo-P- num eſt enim, inquit Ariſtoteles, quod inimici & ů mali homines lau- dant. videntur ſiquidem fere omnes fateri, quod fatentur vel hoſter, vel ui ob aliquam offenſionem à nobis alieni eſſe videntur; quia res ea usq; rella in vitâ ad Platin. 4οο in Sede Pontificali conſtitutus, Adoleſcentem quendam Romam evocavit, & locuplete Offi- cio donavit, memor, ſeſe ab illo quondam ſarcinaâ, cùm pe- des iter faceret (Religioſus enim erat ex Ordine S. Domini- ci) ſublevatum, exſolutumque ab eo vectigal, quod de ſarci- nâ exigebatur. Quèd ſi homines adhuc in vivis degentes, tantillorum beneficiorum meminere; non recordentur Ani- mæ, vinculis corporis exſolutæ, quando illæ à nobis ſarcina? pœnarum liberantur? quando vectigal, quod ante ingres- ſfum Cœli debebant, perſolvimus! Pexwenfela. Conc. hiſtor. 12. in Doädtrin. à f. 110. Cit. Conc. 33. ſaprà n. 6. adduétum de Jjulio Cæſa- re, quòd hic memor beneficii à milite accepti, huic cauſam, quâ premebatur, adjudicaverit. Et verò omnia ea, quæ pro- Mechtl de Jud. extr. OQOα.oꝰ0% 0%° 0%°0⅓ bant 1026 CoxNcio LVI. Ad Iudicium Præparatio: Faciendi Amici. bant & evincunt, pauperibus ſubveniendum eſſe, & hos ami-· cos faciendos, ut nos recipiant in æterna tabernacula, con- cludunt etiam de & pro Animabus purgantibus, vel in hoc adhuc ſtatu, uti inſinuatum, pauperibus; & eò magis, quòd undâ, ut ajunt, fidelià duos dealbare parietes, & eodem ope- re ac eleemoſynàâ pauperi ſubvenire, & illud in ſuffragium Animæ defunctæ offerre poſſimus. Quin imè & inſuper, cum nihil ſit, quod in eleemoſynam pauperi elargiri poſſis, ipfe egens & pauper, poſſis tamen prece aliisque bonisope- ribus tuæ facultatis, ſuccurrere Defuncétis, & hos tibi amicos . CcConciliare: ac ſic & illis & tibi plurimuùm prodeſſe. Quèd Chriftus Fi- ſi contingat, te Animarum purgantium fidelem in vivis pa- dejuſſor pro tronum, amicum, ad Deum oratorem & adjutorem, citiùus pauperibus. mori, & ad judicem Deum citari, antequam talis Anima Pur- gatorio abſoluta & cœlo recepta fuerit, nec ſic tamen quid- quam tibi decedet mercedis & auxilii, cùm imprimis hæ Ani- mæ, etiam in ſtatu piaculari ſanctæ, & Deo charæ, non ces- labunt pro ſalute ſuorum benefactorum, dum vivunt & mo- Defuncti riuntur, Deum exorare; ſicut olim Patres, uti Onias Ponti- pPtro S fex & jeremias Propheta, in ſinun Abrahæ, ac limbo Patrum, pro viventibus oraſſe referuntur, 2. Machab. 17. à 1za. ſed inſu- orant, Onias S. & Jeremias. E 2.1. “ 2 * We Gakn. 6 . 1 Per, qui tibi propitius Judex ſit, téque in æterna tabernacu- la recipiat, habeas ſponſorem & fidejuſſorem ipſummet Chri- ſtum, infallibilem. Cujus verba ſunt: Beati miſericordes, quo- vos in æterna tabernacula; qui vobis agonizantibus & ad Judi- cem aſſiſtant. Habeamus hæc nobis firmiſſimè perſuaſa; uti veriſſima ſunt. 1111 VI. Sed in & ex hac lachrymarum valle, ac de profunds hujus mundi miſeriarum, malorum, periculorum, tentatio- num, peccatorum noſtrorum, quibus magis conſtricki ſr⸗ Amici & Pa- troni ad Judi- cem Sancti; Uunciuennda Iſrhardir Uhtkda Mle ul ae niam ipſi mſericordiam conſequentur. Matth. g. Z. Et: quamdiu ſeci- Iis ex his fratribus mei minimis, mihi feciſtir Matth. 27. 40. V. „ Matth. o. za. V. de S. Gertrude: Mart. de Koa &7. Seelenhuͤlff / . c. 20. f. 207. Itaque: Facite vobis amicos, ut, cum defeceritu, recipiat ðẽ ms Cuen o:K ince ciuen ituris verd potente i kennuite ſotemmnes Perte Monare ſleceſſit rtibuspe (dutis, Pe⸗ i ro ſoo Cuinne, co uhum velon (beegissn lninche, Wleſros un n, gvor Humn, e ſaht, oi . nntumeten nbliznde Iit N Wlcin un MINrdin ns hom ines Uc mbir, lm SSe — =ꝛẽ — 1 — — NaN, Mon P h, Ueke T 1† Aegn o„ Pploe ees KAA 41 83 „ 1 in tnde I I. HL 1 1 1 4 . aAror 1 . * 83 . lene chorthu 5» 1 „ 1 16 APV WtlsAni. ee ſetamen . N. 4 . HrnkH 111 4 „ e 4 Uwa RK 4 ,6 ſunt, & eo præcipuè tempore, quô⁶ Divinum Epulum acce- Pauperes; Animæ Purgantes: Sandli; Deipara. 1027 ſumus, quàm ⁸ Joanner in vinculi, attollamus in Cœlum ocu-verè poten- verè potentes, verè divites, quos nobis nunc pro omni no- ſirâ tenuitate conciliemus. Hi in Cœlo Sanéti, cum Chri- ſto regnantes, (quorum infimus major eſt omnibus totius terræ Monarchis ſimul ſumptis) vident in Deo omnes no- ſtras neceſſitates, afflictiones, pericula: nobis naturæ ſuæ conſortibus partim, & univerſim ad eundem finem, qui Deus eſt, creatis, periclitantibus adhuc, fluctuantibus, & luctan- tibus, pro ſuo in Deum intenſiſſimo amore, & in proximum charitate, compatiuntur, parati ſuccurrere. Ex his ergo ſi unum vel plures habeas Patronos tuis tibi, quibus potes, obſequiis & amoribus (cùm bonorum noſtrorum non ege- ant) devinctos, conſidera, illos continenter in te oculos ha- bere defixos, ut tibi ſubveniant, tibique ſemper adſint in promptu, quorum, vel cujus, cùm unica ſit occupatio, Deum amare, ejusque gloriæ augendæ atque amplificandæ (quod fit, quèò plures noſtrum ab inferis ſervantur, & ad cc-- lum adducuntur, qui Deum in omnes æternitates laude- mus) ſtudiosè incumbere, facilè inde intelliges, quàm eò, & ad ſalutis tuæ conſecutionem, ac vel maximè in extremis & morte, quâ ad Divinum vocaris Judicem, auxilio tibi ſint fu- turi, omni ſuâ potenti ope & patrocinio; quod quantum ſit, inſinuatum etiam ſuprà Conc. 32. n. 2. 6. & 0o. An non itaque in-Invocand los: & inde quærendi ac faciendi nobis, ad mortem & Judi- tes, faciendi. cium ituris, ac properantibus, Amici, verè magni nominiis“ i, ex vocandi, in Patronos aſſumendi, Amici conciliandi, ex ipsã æquitate: & „Ecæquitate; ſed & noſtrà neceſſitate & utilitate! En æquita-noſtrâ neces- tem: cùm Judicis Mater, æterna Virgo, cum innumeri diver-3 v I ſoorum ordinum Angeli, cùm Domini Jeſu Diſcipuli, cum o-g Aiaas dli, mnes homines beati, eà judice Chriſto amicitià ſint juncti, quâ nobis devin- excidere non poſſint, par eſt eos quotidiè certis obſequiis ve-ciendi, ut no- nerari & ambire, iis præſertim diebus, qui ipſis feſti ac ſacri bis in extre- dique dimus. En noſtram utilitatem, imò neceſſitatem „qui un- mant; S OQnĩ⁊ßnO %°00° 0°° 2 mis ſubve- Potentes apud Deum. 1028 Coxcio LVI. Ad ſudicium Præparatio: Faciendi Amici- dique hoſtibus, & animi & corporis, viſibilibus, &, qui peri- culoſiores ſunt, inviſibilibus, cingimur, ſaluti noſtræ inſidi- antibus, extra & intra nos ( Imimici hominis domeſtici eius. Matth. 1o. 36. noſtra caro, voluntatis noſtræ in malumab adoleſcen- tià propenſio, pravi motus animi & corporis &c.) & maximè in articulo mortis, quæ Terribiliam omnium terribiliſima eſt, juxta Ariſtot. vel, ut chriſtianius loquar, quàâ pendet ipſa æ. ternitas, ejusque ſors ſeu miſera, ſeu beata: Inſtat ſeveritas Judicii inevitabilis, undequaque rigoroſiſſimi, graviſſima. Nudi nos, imbelles, Kei, miſeri, an ſoli tantis, & omnibus ſufficimus? Sanè vel maximè egemus adjutoribus, potenti- bus, de victoriã certis, & Patronis: iique ſunt generatim o- mnes Sanéti, & Angeli, &ᷓ homines: hos inter Regina Sancdto. rum omnium maximè. Et quæſo, num ego maleé ratio- cinor hoc modo: Sanétorum tot centena millia, tot mil- liones, qui Chriſto, Judici meo, gratiâ & amicitiâ longè conjunétiores ſunt, quam ulli optimates, Principum Cu- biculis prœæpoſiti: hos omnes meritèò Reges & Cæſares dixero, qui illi Dominantium Domino ſüubſerviunt, quorum, vel unicus, apud ſupremum Orbis Impera- torem plùs valet gratia, quàm omnium noſtrorum Re- gum amici intimi, gratioſiſſimi, apud ſuum quisque Re- gem favore polleat: Ilos igitur tot Angelos, tot Sanctos, apud Judicem tam gratioſos, tam potentes, nobis exu- libus tam benevolos, quotidianis obſequiis, tam precibus, quam aliis quibuscunque piis actionibus, mihi demereri & amicos reddere conabor, idque eo fine, ut cùm ego in arcto hæſero, interque vitam & mortem fluctuavero, illi pro me Judici ſupplices, mitem mihi ſententiam exorent. Et quo- modo poſſum non plurimum ſpei ac fiduciæ in his talibus collocare? Neque dubitandum eſt, quin ii ſeſe pro meæ ſa⸗ lutis periculo faciles præbituri ſint deprecatores, ſi quidem ego, ut dixi, cultu quotidiano eos mihi devinciam. Ex vo- bis, AA. jam quæro: nunquid hæc mea ratiocinatio jud II Ce. I l Uucen coten ſtin, 1 t! wen Ul Feren e li e felli keceri S) (Want Ebus inpen Winsrite g.ſollzy (Aſi inut Ilus, re AEerwlgion ezegieo Eeluoltvumd Iugispatorini Pe nittute, co ulitarnere: .. Nun d S 4 4 — 3 . ulz, ſe4 kiegednſis deaden Nötf tukerwigne 4 De . *1 1 „ Wucg 4 Uch. X — . 7 e AAme wen S AMeeg 1 . H t Ml . ſe ⸗ 4. DOtl n ⸗“ 2 48 . 1 aaeen 12. H 4 „4 r Aadeen E . 4 ee fp wIE. Rean . 4 1 mneer Neotne 1 , 4 en 1½ W es, hüuinnt n noſe „8 ſumn * . 6 , I MAGA ens S. IicN 5) 1 AEGO Gtanehn vef ð ncen, , ,AE * 2 cotcl, 9 . ſnciaN . Cn Co. G. a. fol. 137. Penneqj. Iſag. ad Amorem Div. p. 2. C. 21. — Fauperes; Animæ Purgantes; Sandti; Deipara. 1029 eſt? quam ſi probemus, non damnandam, ergo ſequa- mur. Revera non gratis & fruſtra coluntur Cœlites, id- que juſſu Domini: Facite vobis amicos. Hoc autem tantà rectius fecerimus, quantò conſtantius; quantèò devo- tiùus; quantô confidentius. Obſequia quotidiana Cœ- litibus impenſa, in quibus & per quæ ipſe Deus hono- ratur, run cadere non poſfunt. Drexel. cit. L. 2. Tyihumn. V. Jol. 132. . 2. 72. f. -=r 7“.v.bß Quòd ſi (inutili ſcrupulo) quæras, quos ſanctos in Patronos Patroni qui aſſumas, vel quem? brevis reſponſio eſt, inter Sanéctos non ligendi? eſſe æmulationem. Tu eum & illos tibi elige, quos notos habes, erga quos devotionis affectu moveris, præſertim An- gelum tuum Cuſtodem, Nominis tui Patronum, & quorum magis patrocinio eges, v. g. ad Caſtitatem, patientiam, aliâs- que virtutes, contra quas maximè impugnaris, & in quibus Sancti floruere: aut quibus corporis malis & morbis hi cru- ciati. V. Thom. de Kemp. de Init. Chr. L. 3. c. 7S. n. 2. 3. g. Pædag. Chriſt. t0. 2. P. 2. C. Iz. ſ. dà f. 67†. S VI I. Quod ego de Angelis, ſupremi Judicis Miniſtris, Bma Virgo aliisque Sanètis, id & potiori jure de ipsâ judicis Matre, verè ante omnes in Matre Miſericordiæ & gratiæ omnis, dixero: de eâ vid. ſap. cit. Patronam as- Conc. 32. n. 5§. & Io. Hæc eſt illa veri Salomonis Mater, cui Fi- ſumenda. lius Rex utique tantum deferet honoris, quantum Salomon Eigura: Mas Matri ſuæ detulit: Cui dixit: Pete Mater mea; neq; enim fas ej „nis domde ut avertam ſaciem tuam. 3. Reg. 2. 20. Hæc Mater Miſericordiaz non deſtituet Clientem, qui ſeſe quotidianis obſequiis ſe il- li ſedulò commendarit. Ideo B. Ephrem precari ſolitus eſt: Oratio ſanctt OVirgo miſericore, adſis mihi ſemper, & in ſupremo vitæ momento ani- PPhrem. mam meam tuis patrociniis defende, ac dæmonum aſpebtus ab eâ procul repelle. S. Anſelmi precatio erat: Pe Domine, parce ſervo Matris tuæg Pia Domina, poſce veniam ſervo Filià tui, qui me injicio inter duas tam immenſas pietater, non incidam inter duas tam potentes ſeve- "tater. Drexel. cit. Li.2. C. 6. G.y. F. 137. In extremis Juſtus Lipſiuis Juſtus Lipſius ſingulariter cum ſolatio expertus eſt B. Virginis aſſiſtentiam, duis: facilem OO O0O 0ο%ο con- §. Anſelmi. M 4 mortem ex- conſecutus facilem, quam optare conſueverat, mortem. optans conſe-Hic Belga Brabantinus, in Iſcano Municipio, tertio lapide quitur, & beatam, devo- tus Deiparæ. (Milliatio Italico, ſeu antiquo Romano, quorum ſingula Milliaris di-Iter: & adeo ad primum, ſecundum, tertium, & quartum la- menſio. pidem eſt Milliare Germanicum: Pexenfeld. Appar. Wudit. c.6t. F. 2133.) à Bruxellis, itemque à Lovanio, oriundus, Virorum graviſſimorum encomiis (Elogia &riptorum f. 1175.) eruditione & ſcriptione clariſſimus, obiit A. C. 1606. 23. Martü: Obti⸗ nuit, quod optarat, liberum etiam in illa neceſſitate extremꝭ & intrepidum animum: Vnus tantùm quatuor diebus ſum mum hoc egit; Mori. Toto hoc tempore nec ſcriptorum à ſe, nec ſtudiorum, ullum omnino verbum fecit: imò cum ſolatii, à Stoicis, magnam illi materiam ſupereſſe, quispiam inſuſſuraret: Illa ſunt vana, reſpondit, digitôque in Chriſti Crucifixi propè adſtantem imaginem intento: Hæc eſt, ait, ve- fa patientia, mox magno ſpiritu ſubjecit: Domine Yeſa, da mibi PValtentiam Chriſßtianam- Morbi invaleſcentis initio, prima illi cura fuit, ſacris Pœnitentiæ, Euchariſtiæ, Extremæ Vnctio- nis, purgari, muniri, foveri Sacramentis, piorum precibus aſiduè ardentérque expetitis, & in altum oculis manibusque Ad quam ejus ſublatis, ſic piè ipſe precatus eſt: O Mater Dei, adſis famulo tuo pendet animæ meæ æterna ſalus. Habemus hic, mi Chriſtiane, . 1 „ . . 4 à 42 oratoο in eN- nυρ oataâ æternitate decertanti, & non me deſeras in hac hordâ, à quds tremis. viri Catholici (Eruditionis primæ, Judicii maximi, Regü Profeſſoris & Hiſtorici pluribus annis Lovanii. Drewel, tom. 2. Gurifod. . I, c. 4. f. 3a2.) exemplum nobile, Virum verè bonun veréque jaſtum vocat lo. Biſſel. Septenn. I. f. a4os. fuit Converti- ta: ſup. Conc. 43. Coroll. unde ejus virtus eò illuſtrior. Nos itidem à Chriſto Deo, & à Beatiſſimâ Dei Parente, eadem quotidie efflagitemus, & ardente animo de die ſæpiùs dica- mus: 0) Cbriſte Jeſu, O Mater Dei, adſis famulo tuo cum totà aterni- vate lubtaturo, & non me deſeras in illä horà, à quà pendet ie ⸗ . aterna — 1IO30 CoNcIO LVI. Ad Iudicium Præparatio FEaciendi Amiri: 2 Milliarium lapide ſignabantur, ſive cippo ſeu column, con- tinentia octo ſtadia, ſeu mille paſsos, ſive Sabbati judaici r☛rry G / == — uhr e etekean Miden Orbi! 4 3 imirum, cun 8] (guiobiit it intertogar 1 „ 7 9 Unitigetllet Aectaretur!/ vie Andliun wende (cnoheloen (uefuripome ſtliainone o Unnigtenis nin, K Uunſudich Ulnn perire iutcenre züminonen nn dde⸗ ellſmnn Ulhrii Uhenck d i Mdd mid In betohn 1n ngare Carniolt ſen fuum e gult — 4 Cwonn Wmi enmſine — Uunerettn auavlerna ſalus. Drexel to. I. de Aternit. Conſ neidie U 4 engenge. ” U 6 ÿ”Mã 5 4 4 „ 4 4 „7 LNH 1 è „* 1 e Nee UuvVv e 1necetlete 4 Krehhhale 2 ſüperelee eoneg? . ACrUSW/ =☛- 4 „ 4 4 900 S= 74 S. 7. ⸗ O/N S nisde ie bmentſ ℳ 2 . VoculSAN . S . 1 , ie õ , mi . . 4 . 6 mni. Den irumten VwE 4 grlu 6 eilin, Ni ren, ☛ Giaim. ,21 . 4 Pauperes; Animæ Purgantes; Sankti; Deipara. r02 1 S . (onſsaer. s., ante ſin. J. 72. SZecd ne prætereamus in hanc rem Viri hujus præclarifſimi jam Ejus ſola- pridem Orbi noti ſolatium ipſi in extremis conceffum. Is tium, Soda- nimirum, cum morti proximus à B. M. P. Leonardo Leſſio lem B. V. e S. J. (qui obiit 15. Febr. 1623. Terin.) cui conſcientiam credide-fuiſſe. munhr rat, interrogaretur, quæ tandem res eſfſet ex ommibus, quas 1 , 1 8 t, 1. Aen Rre E . „ 1 OrIEN . in vit4 geſſiſſet unde potiſſimum extremo iſto vitæ puncto delectaretur?! Nulla, inquit, ma gis glenm quba in Fartheniorum Mariæ Sodalium niemerum adlebtus ſum. Pædag. Chriſt. to. 1. p. 2. C. 26. F. A. f. à f. 56v. En quid profuerit Viro huic ſapienti, Amicam imò Matrem habuiſſe Deiparam, ad mortem & judiciuin: Occaſio hic locusque interſerendi de Fraternitatibus B. V. quæ variæ, omnes tendhmt ad amorem cultumque B. V. pro felici morte: Pro quâ obtinendà illud in Matre Domini ſa- lutandàâ ardentiùs dicendum: Nunc & in hor morti niſiræ. Par eſt omnino, & planè convenientiſſimum, ut horis omnibus ultimam Judici horam proſpiciamus: Nec putem ego, eum hominem perire poſſe, qui tot horis ſuum Judicem cum ſenſu fuerit deprecatus: nihil hlc nimii laboris cenſendum: res ſummi momenti eſt, cui ſumma meritè impendenda eſft Vigilantia, ait Drexel. c&t. L. 2. Tribun. c. 6. F. y. F. 135. & Trämeg. L. 2. C. 4. J. 2. F. 413. & cap. 3. Quàm ſolida ergo, ſanetàque fuerit Erga Deip. erga Deiparam pietas Ferdinandi II. Imperat.? De hoc: Poſt Pietas Ferdi- Deum, Virgini imprimis terræ cœlique Reginæ, addictus nandiII. fuit. Illi præcipuum non modòè cultum, ſed amorem eti- amabat matrem. Quotidianum ei certum precum pen- ſum perſolvit, dum vixit. Nulla eſt in utrâque Auſtriaâ, nul- am impendit. Vt Patronam Cliens reverebatur; ut filius la in Vngariæ Bohemiæque Regnis, nulla in Styri4, Carin- thiâ, Carniolâ, Beatifſ. Virginis pia Sodalitas, in cujus Abum Nomen ſuum non retulerit; imò in cujus Album, ejus ex- emplo Auguſta Conjunx, Rex, Regina, ac Liberi cœteri ſua quoque nomina non inſcripſerint. Petiere hoc ipſum in remotiſſimis Provinciis poſita Sodalitia, & inter cœtera In- fulen- ſulenſe apud Flandros, & impetravére facillimè: nihil enim ſervos nominaretur. Gail. Lamormaini & J. in Eirtut. Ferd. II. Cz. Ferdinandi à fol. 7y. ubi plura. Paternæ pietatis hæres Ferdinandus III: Tertii. Cujus extat adhuc Lo vanii augu ſtiſſim4 manu exaratus cha- raéter, qué tot amoris in Virginem flammæ accenduntur, quot apices conſpiciuntur. Ulim, inquit, Catus, ſab invoca- tione tud congregatè, Auguſtiſſima Maria me libens & meritò unum profiteor. Tzbi RNomanum Imperium, cui me Dens Ppræfecit, Tazbi Regna à Wajoribus accepta, tibi tutelæq, tuæ populum & exercitus meos tibi tus. ilio militantes committo. Tu me in tuum admitte, quẽ filio tuo, gui tibi, qui utrimzq honori vivo, pugno, regno. Tuuns igitur ego ero, Maria, tui erunt, quicunq; mei; tuæ erunt ditiones, & regna mea & In-. perium, tui popul? & exercitus. Tu eos protege, tu eis vince, tu in is "egna & inpera. Iias voveo Pietate & Juſtitia tans Ferdinandu, an. no I6.ο.. Imago V, Sdec. L. 3. c. z. Maximilianus Bavariæ Dux an- Maximiliani D. Bavariæ, te obitum annis aliquot clàm ſubjecit Oetinganæ Virginis Statuæ chirographum ſuo ſanguine his verbis: In manci- 8. E . Chorypheus. Wm Mariæ Cliens 67960 malè perire, aut cælo eCi- O ZeafII. dere non poſſum. ajebatS. Elzearius. Keritus 27. Jept. 2* VIII. Adjicio unum alterumque exemplum, ut magis comprobatum ſit, quam utile, feciſſe ſibi amicos & patronos in vitã Sanctos Cœlites, & præ omnibus pro dignitate, ex- cellentiâ, potentiâque, Beatiſſimam Virginem, ad mortem & Judicium ſubeundum: imò quam neceſſum. Id exper- Henricus ab tus, ſit primus Henricus ab Haiden „Canonicus Trevirenſis, Haiden, Can. 3bH Trevir. in morte & ad tremâ pueritiâ 7 annos, in collegio Germanico egiſſet, in- Judicem ex- ſtanter requiſitus à ſuis, reditum parabat in patriam, ſed ve- pertus auxi- ram illi patriam Deo deſtinante, incidit in febrim, quæ octa. lium B. V. & vo die attulit mortem. Monitus à ſacerdote de neceſſitate Sanctorum. ultimâ (jam ante ſe generali Confeſſione præmunierat ad . Apo 1032 CoNcio LVI. Ad ſudicium Præparatio: Eaciendi Amici: pari morum elegantia, & nobilitate adoleſcens, cùm ab ex- l 1 un Aool i magis optabat Cæſar piiſſimus, quàm ut ubique inter Mariæ copiregho! .Fe „ tionem o emm ponenta tortb itma Vrgrs ncu Ms,eutn! ulevigln , ue, A 4 etee Mlt, K oricet e Sldectin lluneſri 4 hen glun, auni,/ cchunſett i ne⸗ rniſem, Pium tuum me tibi dedico conſecrôque Virgo Maria, hoc te- ſte cruore atque chirographo: Maximilianus, peccatorum uliſun,⸗ RrEekeet 1 nltenebeg⸗ NMt (uninten, ſauee ſnſde inin ſnnir, lif Gti, M, en !.'Dten —, — e AAn — — “ e,. la⸗ 1 — - — lncero⸗ 1 N I rr Aitg, imein — — —— Paupeye,; Animæ Purgantes; Sandti; Deipara. 1033 Nlm i Ahoſtoli Andreæ corpus, quod Malphi (Amalphi, Vrbe Archi- dtigne ep. in Regno Neapolitano) colitur, pro valetudine peregri- aE nationem vovet, certam dein pecuniam, ad crucem argen- S team ponendam in æde ſanécti Apollinaris (is eſt collegii pa- Unmm tronus) itémque ad pallium, quô altare operiretur Deiparæ mmem. Virginis, in cujus erat ſodalitio, reliquit. His rebus ita dis⸗: ν poſitis, eum ſomnus, multis præſentibus, oppreſſit. Poſt SSE. paulè evigilans accerſito ſacerdoti, qui erat ei à confeſſioni- NeS bus, 6 ater, Pater, inquit, quæ ego vidi? Quæ, interrogat ille; , quæ nec oculi, nec auribhus, ſed nec ullo ſenſu percipi poſſent. ITum, cùm moviſſet expectationem, & jungerentur omnium pre- ces, ſubjecit, inter attonitum, lætumque, ſed leto propior; Salus mea fuit in anguſto; at benignitas B. Mariæ Virgini, ſanétorumq Andreæ, Apollinart, & Martyrum noſtrorum tutelarium in tempore mi- un bi ſaccarrit; 4 dæmone um duökus ad fudicem; magͦna vis, cuùm ſolus lmne eſſem, direumſtetit accſatorum, varia crimina objectantinm Jaämg, eX. Oeimk aötor ſupplicié me pertrahebat ad gebhennam; cum abeſſet propè nibil, . rett quin eſſem miſerrimus, aſtitit Miſerzcordiæ FParens, E& ad illos conver- yrro ſa; quò vos iſtum, aut quid vobis cum illo, qui tot annos mihi in med o congregatione ſervivit? Conſecutus deinde Andreas, idem indignans, linds,, titnlum obtendebat mei patrocinii, quam voveram ad eius tumulum pe- e „ regrinationem: Sandtus poſtremò Apollinaris cum cateri Martyribus, „ o qjuorum ſacroſantæ KReliquiæ ſant in æde noſtra, vim inhibuit aa verſa- cremem, riorum, memoraus crucem, quam proximè mandavi faciendam. Ita, bimint quæ Dei eſt gratia, periculo ſimul ſomnéq; ſolutus ſum. Hæc cùm Ginchin dixiſſet, exultans, quartà ferè pòſt horâ animam reddidit. en, n P. Phil. D'Outreman Pedag. Chrift. to. I. Cit. L.. fol. 364. ex Annui . “ ehun. ciet. ad Ann. TySs. Et Drewel. in Trumeg. L.. 2. de Cultu Cäalitum. c. 6. Wias g. 3. f. 417.. Ita nemo gratis colit Cœlites, quisquis eos animo n ANitt A 1. Andreæ Ro- t colit ſincero. Alterum eſto: Fuit Romæ vir primarius, de reæ R emmin, liciarum & auri dives, minus virtutum. Nomen ei Andreas. mæ Nir bri⸗ 1 , Vitam hic egit ſolutiorem . animam on eri, corpus voluptati ion. 1ed vl- neng,, habuit, nec intutum cenſuit, ſpatioſam & amœnam ad æter- lhrelek nitatem viam infiſtere. Ita parum in eo religionis, vanita- Mechtl de Jud. extr. Pp p Pp PP tis 1034 CoNeio LVI. Ad udicium Præparatio: Faciendi Amici: tis plurimaùm fuit. Nec tamen coœlum aut cœlites odiſſe Cſario M. vVoluit. Hllud in eo ſingulare: Beato Martyri Cæſario devo- devotifſimi. tiſſimus extitit, cujus & templum acceſſu crebro ac donis fre- quentavit. maortem, quam horrebat, & fugiebat, delitiis, ut fit, atque Mors & ad voluptatibus advocabat. Moritur; nec tamen ſine omni vitam redi: pœnitentis animi ſigno. Cadaver flentium & plangentium tus. amicorum triſti obſequio ambiebatur, patriôque more ve- dicio, ſtiebatur ad tumulum. Dum igitur funus in feretro exſpe- Is in Ju Patrono S. Cæſario, ſer- adultà capulus moveri, mortuus caput ſandapilaà extolle- vatur, ne per-re, in omnem partem circumſpicere, & redditam ſibi vitam cat. oſtendere; quotquot aderant terreri, plerique fugere, pru- dentiores propiùs accedere, cadaveroſum hominem diligen- ter inſpicere, alloqui demum, & ſciſcitari cæperunt, veréne viveret? num à mortuis rediret! an verò (quod magis fu- ſfpicabantur) ob produéctius animi deliquium pro mortuo habitus, intuentium oculos fefelliſſet, & latentem vitam re- tinuiſſet! At ille ab imo ſuſpirans: Verè, inquit, àvivi exceſſi: jàmq; inter ſupplicia æſtaarem, niſi Judici inſignior amicus mihi ſingu- laris patronus exſtitiſſet, martyr (æſarins. Hic certatim omnes avidiſſimè quærere inſtituerunt: Vbi fuiſſet, quid vidiſſet, quid inter mortuos audiiſſet, quomodo ad vivos rediiſſet! Acervatis ille quæſtionibus ita reſpondit: Hjectus à corpore ad terribile ac nimis pavendum Chriſti Tribunal, rapiebar. Hunc Judi- Anguftiæ cem multa Angelorum millia ſtipabant. Ego conſcientiæ vulneribus Andreæ co- deformu, reus, & ſupplex, nec liberiorem quidem oculam audebam tol- ram Judice. lLere, ſapremam udici ſententiam auditurus, inevplicabili pavore qua- tiebar. Adſtabant judici miniſtri dæmones, prædæ inhianter, ad omnem nutum attentiſſimi. Mihi credite, non dici, non ſeribi, ſed nec ſatis cogitari poteſt, öllius horulæ pavor, calamitas, horror, angor, & diſeru- cians trepidatio, non centum linguis divini Tribunalu quitatem ex- Patrociniuni acttſſimam deſeripſero. Dum igitur paveo, & decretum ultimum ex- §. Cæſatii. ſpecto, Cæſarins martyr, Matre Judics, & =Apoſtolorum collegio fſavente, Amicum ſibi vel ignarus conciliavit. Interea Gtat, dum ſolitis excubiis circa ipſum vigilatur, nocte jam u — e Chyiſtun. un ANnni hore tu M Pmecnzunt iſoſent an iſehatruin Dei, Aten ribitn n eKosunm ſt⸗ Gen MDel ſli itellenlue ettoſecone Li ſt⸗ Wun n /hi I Lrhisk Knlnobis, (heiſeſerne nohsſn Gikhne in, bun nodisan lacfurori Nümyor Nii iſi 1, ei in Seuke, le inkerenen latur ale⸗ ncdeni a 1* 1 Cltam bnch . 0 ſe 4 NO mottm nan itumt- wia . ettrin ,uit i o eciml 1 m. lertie , 1 lun . 4. SGeR. 7 4 Pauperes; Anime Purgantes; Sankti; Deipara. 1035 —— — ante Chriſtam Domindsm procumbens, ſaorumg vulnerum IMluaſtria ſtig- mata commonſtrans“ Zudex clementiſſime, ajebat, hæc ego vulnera pro honore tui nomini ercepi, hos oculos égo, has manus, hoc pectus, Hoc omne corpus pro te impendi, tormentis pliera objebturus membra, ſi plura W, mihi fuiſſent corpora. Nunc vensam precor huic reo & Japplici, qus meis ſe patrociniis totum commiſit. DQuod Cæſarius martyr, hoc & ma- ter Dei, cæteriq, elite rogärunt. Annuit benignus Judex depreca- toribus tam copioſis, & ſententia in aliud tempus dilata, me veniæ ac vitæ ſecurum, ad corpus redire juſſit En adſam veſtro bono, ut certiore jam fide, & ardentioribus ſtudiis divino vos tribunali prapareti. Eidete, ut cum Deo ſolliciti ambuleti Proximè januam exrſpeltat uder, Clti ratio reddenda eſt de omnibus, etiam cogitationibus. Dixit & in fe- retro ſe componens vitâ denuo disceſſit. Drexel. cit. Tribun. L. 2. c. Io. J. 3. F. I25. ex Vitâ & Amonis Archiep. Colon. LB. I. C. 3. Aap. Surium tom. 6. Die g. Decembrs. IX. Ex his ſatis declarâſſe, mihi videor, quàm, & quinam Concluſio. faciendi nobis, & à nobis, dum vivimus, Amici, quibus no- bis ſecurum iter à morte, ad Jjudicem, paratumq; habeamus. Hi amici in terrâ pauperes eleemoſynis deliniendi, & in iis ipſe Chriſtus judex, ſicut & Animæ in altero Orbe purgan- tes ſuffragiis: in Cœlo Sancti, & ante omnes ſpecialiſſimè Deipara, precibus, votis, ſuſpiriis, obſequiis devotis, idque toto animo, ac omni ſtudio in ſalutis curam incumbendo, ac perſeverante ſtudio. In proximo ſtat Judex; jamjam ad- erit: paremus nos, & in excubiis ſtemus: hodie vel craſtinâa à nobis poſcetur ratio; Vbi ergo tum Patroni noſtri? Vnum adhuc addo, rem graviſſimi momenti, quòô planè monea- mur, nobis amicos facere: En, etſi videamur nobis eſſe, cum Dei adjutorio, in ſtatu gratiæ illius, certi tamen non ſumus, nos in finem perſeveraturos eſſe: Etenim Theologorum omnium vox eſt cum S. Thomâ, cujus hæc ſunt verba: Homo Perſeveran- in gratid conſtitutus, ad hoc, ut usq; ad finem vitæ ſac in bono perſeve- I Er lal ret, ſpeciali divino auxilio, contra tentationum impulsuis illum prote- tunn o jis gente, indiget multis enim datur gratia, quibus non datur, perſe verare promereri Pp Pb Pb 2 in poſſumus. V. Conc. 46. nitm. I. 1036 CoNcIO LVI. AdIudicium Præparatio: Faciendi Amieci: 5n gratid. 1. 2. 4. 09. art. 10. in Concluſ. mihi fol. 247. Atqui hanc ſingularem perſeverandi gratiam nullis virtutum actioni- bus emereri poſſumus: ſcilicet de condigno, ut loquuntur Scholæ, ſed tantùm de congruo; hoc eſt: Deus poteſt hand gratiam poſt omnia noſtra promerita juſtè negare, & dicere: Nihil vobisz debeog: Donum eſt, non debitum, & planè gratui- tum donum, quod aſſiduis precibus à Deo flagitandum. A Simili. Explico: Princeps viro nobili Caſtrum donat, eâ tamen lege, ſi ſidum obſequium perſeveret. At ille gravius in Princi- pem delinquens, non tantùm Caſtri, ſed & Capitis amitten- di periculum adit. Eadem ratio eſt omnium, qui graviùs delinquunt in Deum: in gratiàâ erant, promiſſione cœlum tenebant; ſed quia Promiſſorem offenderunt, jam & gra- tiam, & cœlum perdiderunt; quod ſi Princeps ille viro nobi. li eam faceret gratiam, quâ non poſſet unquam exrigere gra⸗ tiâ, hæc certe gratiarum omnium ſumma & excellentiſſima foret, vix uni e multis millibus concedenda. Ita Deus vix pauciſſimis hanc ſummam perſeverandi gratiam transſcri- Pro Perſeve-pſit: alios omnes vult inter ſpem & metum ad ſuum pro- tantiæ dono gredi tribunal; quando igitur Deus ſupremam illam perſe- dquam ſuppli-verandi gratiam nemini promittit, neque nos eam ullis vir- 3 3 11 D O * % . . 9 X „ „% & b attonis tutum officiis, etſi maximis, etſi creberrimè repetitis, pro- in obſecrationis ſocietatem vocemus: ſic armatæ preces non erunt irritæ. Drexel. cit. Tribun. L. 2. c. 6. G. y. fol. 135. En quam miſeri ſimus: quàm ex nobis puréè nihil; qui ſoli & ex nobis ſubſiſtere non poſſumus, ſicut hedera, quæ arbori ad- hærens dicere poteſt: Te ſtante virebo. Adeo egemus Patro- Oratio quo- nis. O Sanbtiſſimi Fatroni mei, guos invoco & veneror, ſalut 9 os in S ad. charitate Jeſu Chriſti, & age gratias ipſe Domino Deo noſtro, qui vos . atronos. Sſegit. Per illum vos rogare præſumo, ut pro me miſerrimo & maxi- mo peccatore ipfe Deo ſupplicare dignemini, ut de faucibus diaboli ac mereri poſſumus, digniſſimum, planè eſt, ut eandem hanc gratiam horis omnibus, infimis precibus flagitemus, & in eam rem cœlum & terram conteſtemur, omnesque cœlites u, — t Me libs ui Eſet inhttu Olun rſe i tot lendiſt e5ales y Her 14 6ℳ,6 609, ,0 Orſe ſle tra, lennen l. 18. Aluſtacl Geris/ Ee aſt benl lul ſuhelug ak gg. lem Potens Cummn duun⸗ . kenr iun 1 Vhnun 7, / 1 NW 2=S = N Neal hes „ N leda e D WI „ 21 . WebalkelA 1 . 1 ððð , vVV N3.M 1 6 4 1 n N AW. H—* 4Rtet fte Cai 4 4 3 enhn 7 9* itet ercellenite 1 labeos e CN Daklain Alol 9 165 lee 4 ne fepeni 1, Ut ea;NHNM.. . de⸗ 1., Kegteml Mes l AN ue ☛ DWDW Pauperes; Animæ Purgantes „ Sankti „ͤ Deipara. 1037 morte perpetud liberer, & à Deo meo ne ſeparer. Adiu vaté me quæſo hodie & quotidie veſtri meriti & precibus; adeſte mihi in hord mor- tis meæ, impetrate mihi veram pænitentiam, gratiam ſanlificantem, & donum perſeverantiæe. Orate pro omnibus amici & beneſactoribus mei, ac pro totaà Eccleſid Dei⸗ Amen. piè colendi ſtudium ex nunc conſtanter. V. S. Auguſt. Medit. cap. 27. MM JMMdU Vid. S. Sales. Regal. P. 3. Cp. y. à f.-156. Th. Kemp. L. 3. c. “g. de Imit. Authores in Chbe. Hierem. Drexcl. tom. I. in Trüumegiſto, de Caltu Cælitum, hanc mate- Propone novum Sanctos . L. 2. C. g. & toto hoc libro. Et in Tribun. ILib. z. Cap. 6. JG. 4. & y. riam. & Cap. 3. & a. item ſaprà citt. ElLP. Philip. D'Outreman. Padag. Cbriſt. de Invoc. &ö. to. I. p. 2. C. 13. J. 2. 4 f. 396. & to. 2. bp. 2. cap. I. fol. os. Morborum Patroni. De cultu B. V. Ilem tom. I. p. 2. C. 26. à f. 212. ad 3zo. & Cap. 75. a f. 537. Diſpoſitio 5. ad bene mor. Pe- trus Pennequin. S.J. Iag. ad Amorem Div. part. 3. Cap. 20. & 21. Hilar. à S. Anaſtaſ. de arte bene mor. cap. & Amdjumento 12. à fol- yé6o. Euſtach. de Roſar. Arsbene mor. exhort. 25. & 29. Paul. Segneri S.J. Homo Chriſtian. P. 3. Diſc. ult. de praæparat. ad mor- tem neceſſ. & Diſé. 34. ac 35. de Cultu B. V. & &8 Ge. Stengel. de Judic. Divin. Tomo 3. C. 27. d n. II. & à fol. 315. Ang. Paciu- chelli in gon. Lect. 61. F. y. à f. 259. Anton,. Dauroult. Flor. Exwempl. Indice, V. Sanéti. Vid. Conc. 32. ſuprà, & Indice, V. Ma- ria V. Sdanbtus " Fatronus, & alii citt. in decurſu Concioni. 43 er- 53 3-3263 -c32-k332- 43 3 --53 83--143 2--6326r f383--533⸗ CoNcIo LVII. Deipara, Mater Gratiæ & Mater Miſericordiæ, adeo potens, ut ſupremi Judicis, Filii ſui, iram & ipſam damnationis ſententiam, peccatori juſtiſſimè de- Ditam, avertere valeat efficaciter. Hujus in præ- ſenti teſſera, Marianum Sertum ſeu S. Koſarium, Pp pp pPH; cujus 1038 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusq, §. Roſarium, Salus. cujus ſingularis & præclariſſima utilitas ad ſalu. tem obtinendam proponitur, in incitamentum Qàad devotum & quotidianum ejusdem uſum. lDDomin Vocatum eſt Nomen Ejus jeſns. Lucx 2.21. 1. Januar. ⸗ M S=ð 4 UUnveniunt rebus Nomina ſape ſauis: Mann und Nam ſtimmet Jefus, Salva- — offt zuſam. Id vel maximè & principaliſſimè verum ter. Eusdem ☚☚t eſt de hoc ſanctiſſimo Nomine geſa, quô Chriſti Divi- meatnationis nitas, Incarnationis ejus Finis, & is Salvator Mundi, exprimitur. Etenim cùm ex Communi Theologorum, ho- mo purus, ſeu qui non ſimul & Deus eſſet, Numini irato condignè pro peccato gravi nullatenus ſatisfacere poſſet, ſeu proprio ſeu alieno, neceſſiim abſolutè erat (ſiquidem homi- nem penitus perditum, clementer nollet Deus; quem & omnino gratis, ſine aliquâ ſatisfactione condi gnâ, & præcisè (quod poterat) condonando injuriam ſibi ab homine in- ſigniter illatam remittere non conveniebat) Deum aſſume- re Naturam humanam, in quâ, per dignitatem Divinitatis unitæ ipſi, mirùm elevatâ, tam gravi culpæ ſatisfactionem præſtaret, & adeo Deus homo. Mortem enim nec ſolus Deus ſen- zire, nec ſolus homo ſuperare potuiſſet, per hanc condi gne ut ſatis-⸗ fieret, ait S. Auguſt. ſerm. 6. de Temp. Breviar. Rom. Oct. Aſcenſ. Lelt. 6. S. Ambroſ. in Ep. ad Hebr. 9. Tantum inquit, fuit pecca- tum noſtrum, ut ſalvari non poſſemus aliquando, niſi anigenitus Filius Dei moreretur pro nobis. Et S. Leo Ep. Sl. quæ reconciliatio eſſe pote- rat, qud humano Generi PEropitiaretur Deus, niſi omnium cauſam Me- diator Des hominumq ſuſciperet? Clariſſimè poſt alios Richardus à S. Victore S. Bernardo amiciſſimus. L. de lIucarn. c §. ſic ha- bet: Ad plenitudinem Satufabtioni, oportuit, tanta ut eſſet humiliatio in e xpiatione, quanta fuerat præſumptio in prævaricatione *Kationalis autem ſusbſtantiæ Deus tenet ſaummum hbonum, homo imum; quando er- Aeo bomo præſumpfſit contra Deum, facta eſt elatio de imo ad ſummum. opor- (etrecanntn itenzenen ſom ock ae mnnlte⸗ — pyur / , lni 4 ſie l.ff. in Avaaenel (Abſun iN onlelen Aleſtno⸗ klungt eN prec ocvunrur. Unmntiae Pusnrleos hemat Pinl 1 HMu Eenin ennn nund aſe ipalnen 41 guoi eologend Kretepckl Atiten Das, en i D. 1)Domen e ONd r,. Mur imun, u migenin / Naiehe, . utin 4 7 4 1 = 6. 0A1A NN Seegtene Wchunen euncliut M. Commendatur S Roſarium, &uz vis de votio erga Deiparam. 1039 oportuit, Gορ bumiliatio ſteret de ſazmmo ad imim dll expiationn ye- medium; ſed hoc non potuit, niſi aliqua in Trinitate Perſonarum. E. Conc. yj. num. I. Hæc adduxi ideo, ut oſtenderem, jeſum verè cauſam, eàmque unicam, ſcil. primam, principalem, fubſtan- tialem, & eſſentialem, ſine qua nulla homini ſalus obtingat: éſtque eſas nomen proprium Verbi Incarnati, ac idem eſt, Chriſtus ſa- quod dalvator“ lpſé enim ſalviem faciet popielum ſuum à peccati eo- lutis noſtræz rum- ut prædixit S. Gabriel, Matth. I. 2t. & per quem ſuam cauſa unica etiam primi in cœlo Sancti, ipſi Apoſtoli, & ipſa Virgo De Mater: etiam tunc, cum ſalutem & coœlum obtinemus, ſæ- piùs interveniente aliquaâà causâ ſecundariâ, ut per Patroci- nium Sancti alicujus, & comprimlis Deiparæ; habet enim Deus multos & varios modos, nos ſalvandi: neque hinc quidquam aut virtutis aut honoris decedit Chriſto, prima- rio omnis gratiæ & ſalutis Fonti & omnium: ſicut nec im- menſo mari, quod non ex ſe ſolùm, ſed per flumina, & fon- tes ſubterraneos, juxta id Eccle. 1. 7. ceu canales, aquas toti orbi communicat conſtanter & liberaliſſimè, nihil decreſeit, & ipſi velut fonti & aquarum abyſſo quaſi debetur totum; Sicut & Fluvio illi egredienti de loco voluptatis ad irrigandam Pa- rad'iſum, qui inde dividitur in guatuor capita, ſeu flumina, orbem irrigantia. Geneſ. 2. à v. 1o. Ergo Chriſtus Deus homo immen- conſequuntur ſalutem, quotquot ſalvantur omnino om nes, br neipalis, & 72 „ Medlator 1 ſummus. Simile ab Oceano. Deipara ma- ſum illud, inexhauſtum, & infinitum eſt omnium perfectio re gratiarum, num & gratiarum pelagus: ſed hinc aliud mare minus, Kat minus tine ejus Nomen Maria à Mar,i derivetur: quia ſicut Deus præ-men: Maria, cepit, ut aquæ congregarentur in unum locum, & Congrega- tiones aquars um appellavit Aaria, Geneſ. I. Io. ita etiam voluit, ut omnes gratiæ in Virgine congregarentur „& gratiarum om- nium congregationes Maria dicerentur: ſic obſervat S. Chry- ſologus ſerm. Iz6. B. Albertus M. ſup. Mi'ſm. de quòô mox plu- ra. Interim verò dicendi materia erxit, quâ ratione, quibus unde? mediis 1040 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusg. §. Roſarium, Salus “ mediis ex hoc Mariano Mari gratiæ in alios deriventur, & B. V. Gratid plena. Expli- catur Plenitu- do gratiæ: in Chriſto. communicentur, ut & nos inde hauriamus in ſalutem, quam meritò ſitimus Mßÿ II. S. Gabriel Archangelus à SSS. Trinitate ad Virginem Legatus, hanc ſalutat: Ave Gratid plena LucæI. 25. Explican- dum eſt, quomodo Virgo Beatiſſima ſit Gratis plena, ne huic aut nimium tribuamus, aut minus; in quò utroque erratum eſſet. Plenitudo Gratiæ diverſimode diverſis tribui ſolet in 8S. Litteris. Primdò illa eaque perfectiſſima ſecundum omnem modum & menſuram, ſecundum quam Sapientia Divina, in- finite potens & bona, eam alicui Creaturæ decrevit dare, tribuitur & competit Chriſto: de quò Coloſſ. 1. 19. Complacuit æterno Patri, in ipſo, Chriſto Filio ſuo, omnem plenitudinem in- habitare, omnem perfectionem, tum ſapientiæ, tum gratiæ & poteſtatis, tum denique ipſius Divinitatis: unde v. præced 1t Nt in omnibus ipſe brimatum tenens. Item goannu . 16. De pleni- tudine AIus 20s omnne accepimus, quem voluit Deus & conſtituit tanquam univerſale Principium, & fontem communem gra- . 2=ðJ * AA-⸗ . . tiæ, ex quòô in Genus humanum, in Fideles, omne genus gra- tise deflueret, & derivari debebat; ut Chriſto debeamus o. mnem gratiam & ſalutem acceptam ferre. Et ſic FPlenitudo ciatie Chriſto ſoli competit, qui ſolus eſt Caput, Fons, Prin- In Sanéctis. priatur, quia i cipium univerſale gratiæ: Sicut Soli plenitudo Lucis appro- ipſe eſt fons quidam luminis, à quòô cæteris, Lunæ, Stellis, & Orbi lux communicatur. Secundè Pleni- tudo Gratie aliquando aliis ſanctis tribuitur; quia abundan. tem gratiam communicavit illis Deus, ſtatui, miniſterio & officio ſuo congruam, ut perfecte illo fungi poſſint; ſicut CcCleſtis. Ioannes, Stephanus, Apoſtoli, dicuntur repleti fuiſſe Spititu Sancto, unusquisque juxta miniſterium, ad quod electus erat. Item & hoc ſenſu dicuntur aliqui pleni gratis, qu ia gra- tiam habent abundantem ad vitam æternam conſequendam: eſt gratia, cujus conſummatio eſt gloria hujus enim ſemen Hoc modo precari ſe dicit Apoſtolus pro Epñcſi. . ehecka in 4 Metentthr — — Ninghumini Cale he ſan potel Celt in um khher onn ocorAog⸗ /Cr nirltielit hn Ho Civcrici Tüngentn Ginigemdr. un,lſſſen unliglin un uiheu 4 atrii A Uuk benete Arſtione, 4 Ublcleii, . . hnningti (kores n ennt 1 ncnoln, 1 Nctione Mrl, Men orie l 1 EE — 4 — e frihefhe lt, rchilet hn S= = utite ſ — — — 4 uinn, iuu, uiih⸗ ht GNd S=8 = = = = — ⸗ ltroen 3) leenee 0 mroden Stridul Nen . ecuncdunor iehtiabnne 7 6, 1 . tie, DensAH CNNNeN onnegenn / to ebenm RleNe V impleamini in omnem plenitudinem Det. Epheſ. 2. Ig. Tertiò Pleni- tudo gratiæ ſpecialiter poſt Chriſtum tribuitur Deiparæ; & In Deiparäã. Commendatur §. Roſarium, & guæ vie de votio erga Deiparam. 0441 vocari poteſt Plenitudo ſpecialis Prærogativæ, à Deo eidem conceſſæ, quia habuit ampliſſimam gratiam & excellentiſſi- mam ſuper omnes Sanétos & Angelos. Majorem B. E. Maria, ait Doctor Angelicus 3. P. q. 27. art. . C- gratiæ præ cateris plenitu- dinem à Chriſto obtinere debuit, qua Mater illius eſſe merust, qui eſt o- mnis gratiæ origo ac principium. Et: Vnicuiq, à Deo datur gratia ſe- tunndum hoc, ad quod eligitur. Prædeſtinatus Filius Dei, & omnium ſanctificator, habuit plenitudinem gratiæ ſibi pro- 1c Cecleſt priam, quæ redundaret in omnes; ſed B. V. Maria tantam gratiæ obtinuit plenitudinem, ut eſſet propinquiſſima gratéæ Anktori, ita quòl eum, qui eſt plenus omni gratid, in ſe reciperet, & eum pariendo, quo- dammodo gratiam ad amnes derivaret. Cit. S. D. ad I. Ritè ergo Dei- Ea Mater & param, Gratiàâ plenam, Mare quoddam gratiarum eſſe diximus, Mare gratiæ, cum reſpectu illius, cæteri Sancti, pleni gratiâ, ſint tantùm ac miſericor- ſtagna, fluvii, & fontes, & ipſi redundantes: ut ab his gratias dic. . divinas & beneficia accipiamus à certis certas; ab illaà verèò ſine reſtrictione, omnes, omni loco, omni tempore: unde ſicut ab Eccleſià vocatur Mater gratiæ, Mater miſericordiæ: ita bene: Mare gratiæ, Mare miſericordiæ, quam Juſti gratiam, & pec- catores miſericordiam participent: O Mare, quàm magnum, quàm copioſum, quam liberaliſſimè ſeſe effundens! Teſtis omni exceptione major S. Bernardus, ſap. Salve Regina, inqui- ens, vocar i Matrem & Reginam Miſericordiæ, quia Divinæ Bonitatis & miſericordiæ abyſſum, cus vult, & quantum vult, & quomodo vult, creditur aperire; at quis peccator enormis non pereat, cus ipſa patrociénia fſuſfragii præſtat. Et ſerm. ſup. Magnif. Nec, ad Mariam accedere, in- quit, trepidet humaha fragilitas; nihil auſterum in eà, nihil terribi- le, & Cc. omnibus miſericordiæ ſinum aperit, ut de plenitudine ejus acci- Piant univerſi. Et : Dut meſericordiæ tuæ, bbeneditta, longitudinem Ev'latitudinem, ſublimitatem E& rofundum, queat inveſtigare? Nam longitudo ejus s n diem noviſſimum invocantibus eam ſubvenit nni- verſis. Latitudo ejus replet orbem terrarum, ut tud quoq; miſericor diä Beneficentia anreg 6 B11 . Deiparæ in rium, de quòô dicendi eſt intentio, Iubet primùm qdicta ſtabi- mulla redem- ptio, Lege Dei ordina- 1042 CoxciO LVII. Per Aariam, ejus4, §. Roſariumm, Salas. — —— plena ſit omnis terrd. Sablimitas ejus Civitati ſupernæ attingit re- Zaurationem: Profundum ejus ſedentibus in tenebri & umbra morti ohbtinuit redemptionem. Per te enim cælum repletum »infernus eva- cuatus eſt; inſtauratæ ruinæ cæleſti Yeruſalem, expebtantibus miſeris vita perdita data. Ita S. Bernardus. V. March. tr. 4. de Cſic. Paſtor. TLkelt. z. f. 39 4. & Lect. 6. d f. zoz. Conc., ſequ. n. ſ. III. Antequam vero accedam ad S. Virginis hujus Roſa- lire adhuc paucis; quanta ſit ejus non Dignitas tantùm, ceu Matris Dei, ſed & hinc Poteſtas ampliſſima regratiandi ac miſerendi, à Chriſto ipſi fata, ut hic planè videatur Matri liberaliſſimè conceſſiſſe dimidium regnum ac imperium ſuum, ſibi reſervando Judicium & Juſtitiam, huic verè gra- tiam ac miſericordiam. Hoc ſatis probavero, cum demon. ſtravero, Clementiſſimæ hujus Virginis poteſtatem & im. perium in ipſum infernum, & eo dignos, quos inde ſuâ mi- ſfericordiâ ſervat, imò & extrahit & liberat: de quö ſaprà Conc. a2. n. 9. tactum aliquid, hic autem magis declarandum. Graviſſimus Theologus [oannes de CarthagenA⁴, de Arcan.B. V. I.-ib. Ig. homil. 1S. docet: Beneficentiam Beatæ Virginis adeo in omnes ſe diffundere, ut illius participes ſint cœleſtes In- colæ; Viatores omnes, tam fideles, quàm infideles; Animæ ergaſtulo Purgatorii detentæ, immo & nonnulli, qui pœnas Inferni ſuſtinentes, Virginis tamen interceſſione ad vitam In Inferno revocati, factâ pœnitentiâ in cœlum evolârunt. Etſi enim de fide ſit, Sententiam ſupremi Jjudicis Lege ordinariâ irre- vocabilem eſſe, & ignem damnatorum æternum. Licet in- N dit. q. 1. art. . & q. 7a. art. 2. adeo damnatorum ab inferno li- ſuper veriſſimâ S. Thomæ Sententia F. 5. q. 52. art. 6. C. & in Ad- berationem, vel eorum mitigationem pœnarum exhorre- ſcentis, ut nec per Chriſti Paſſionem infiniti meriti & pretii, nec per ejus deſcenſum ad Inferos, ereptionem à reatu pœ- næ infernalis, vel conſolationem ullam in eo degentes, con- ſecutos fuiſſe, affirmet. Et cit. a. 6. ad . Quod Chriſto deſcendente a X K1, in ꝗ“ wuklin ſiſeng omig, nsi linb. cvmen l — run. V it. n,, cettiflm D ſenitun. IuAKCNI asonnuf Eerirgkknpns in Aiote n ſer neci incg Virgi Wer urti in de Stonswlo sNnend = E 4 Se Se = SS = — “r — =— = ulllmnt, N nn igtend anel mlifn ans, nicit annn, Nrind acdd inferor, omner, qui erant in quacçunq parte infernt, ſunt aliqualiter 6 enr.. 1. 1EieE. 3„7 ane oc, Hidl Ofe Defengs G., lege diſpenſatum: 1 11† . 1 1 . 4 6 % , Me en eo,cun Vtelaten dl cs e t sGln ſorcxlelss 9 ,9 e Commendatur §. Roſarium, &ouæ Tis de70 väſitatt. ſed quidam al ſuam conſolationen⸗ modè, Aaves morti & inferni, 2 linin tiſſima Virgo, omnis Ditè apoplexid, paroxismo, peſte, ph honoris obſequium perſolverit; impoſſib'le eſt, ut pereat. dax, ſed verax dictum, ſi tio erga Deiparam. 1043 —,— — E& liberationem, ut eos omnes in Limbo Patrum conſtitutos, 1 quidam autem ad ſuam confutationem & confaſionem; ſecut damnati. Vnde D. Auguſt. L.2. de (ivit. Des c. 24. Nimis præſumptuoſam eſt dicere, uiquam eorum ſupplicium kternum non Ffuturem, quos Deus ituros in ſupplicium Aixit ternum. Vid. ſup. Conc. y. n. 2. & ihi loci in marg. citt. Licet, in- quam, certiſſimum ſit hoc: Iy Inferno nulla eſt redemptio KRe- Non tamen de fide eſt, nunquam in eNâ uti Originali concipi; non tamen de fide, has peccare, ac cum Leges omnia privilegia & diſpenſationes exchudere. V. cit. licet interim in inferno fuerint ad tempus puniti ſecundum præſentem eorum in- Conc. 42. n. 9. Etenim tales homines, de fide, lege ordinariã omnes mori, & juſtitiam, abſolutè tamen prædeſtinati fuerant ad æternam ſalutem, per medium illud prodigioſum ex immensàâ Dei be- nignitate & Virginis interceſſione, qui habent, licet diverſi- ut docent S. Thom. Carthag. cit. homil. 15. f. 113 addens, quare nec ratio Prædeſtinationis vel Reprobationis ullo prorſus modo variatur, ſed firma, immu- tabilis & perpetud ſtabilis perſeverat. Te Dem, 6irgo, Deus c exaltavit, ut omnia tibi ſecum poſſibilia eſſe donärit! alloquitur Virginems. Anſelmus de Laud. Eirg. c. 12. Et : Sicut enim, hea- àte averſus & deſpebtus, neceſſe eſt, ut intereat; impoſſibile eſt, ut pereat. ita omnis ad te converſus „& à te reſpebtus perſurus, ſit blasphemus; émpoſſibile eſt, ut pereat.: Si quis ſui- reneſi correptus, men- te, Confeſſario, & omni humano auxilio deſtitutus, imè in- expiatus ſine Sacramentis exceſſerit & vivis, Mariam verò Deipara ma- lãa morte de- unctos ab Sit potator, ſit ſcortator; impoſpile eſt, ut pertat: ſit adulter, ſit at. libe- amaverit, coluerit, aliquod ei indies pietatis penſum aut Ptor. ſfides ſit Richardo de S. Laurentio, Canon. & Archidiac. Eccleſ. Rothomag. afimir. Cudin. de erd- 1044 CoNcIO LVII. Per Mariam, ejusg &. Roſarium, Salus. ptor. Eccleſ.f. sog. Ploruit circa 1230, ſcripfit libris 12. omnimo- das B. V. Matris Dei Mariæ Laudes. Qui ait L. . de Laud. Virg. Qud juſtitid, Vel qué jure ipſa ſalvet dammabiler, & tid defuandtos, quis Juſſiciat enarrare?“ Conſtat autem, guod ita facit. exorando nempe Judicem, ne extremam in eos damnationis ſententiam fulminet, ſed in priorem vitæ ſtatum, in qué agant poœnitentiam, interceſſione ſuâ reducat. Conſtat au- Pem, quod tta facit: referentibus magnis & gravibus Auctori- bus, & ex iis ego; non ad præfidentiam ab eo ſumendam, ſed fiduciam in Matrem Virginem habendam. V. AEngeler. Cæl. Emip. PF. S&. Dominici JH. a. f. I 70. & Aſſumpt. B. V. F. I. f plis remonſtratur. ”” Brobatur e- emplis. Virginis: ait cit. Carthag. Omiſſis variis exemplis, de qui- bus libro ultimo agam, inquit, ſolum illud referam, quod Joan. Major. E. Confeſſtor Exemplo r. & Ex Diſt. 3. Pec. Eempl. Exem- plo 46. Rutilius Benzonius Epiſc. Lauretanus, in Epoſit. Pſalmi S6. c. 32. Commemorat: Item Engelgr. citand. e Eodem, & Vin. cent. DBi. . C. IIZ. & Winello, de B. E. c. 36. Matrona quædam reli- gioſæ valde converſationis, licet maritali vinculo teneretur, Matrona in peccato mort. mortua, ab 5. —— S e. . 111 ett inferno ſer- Jeluniis tamen, orationibus, eleemoſynis, cæterisque pieta- wata per Dei-tis excrcitiis inſiſtens, vitam regularem in habitu ſeculari param. quodammodo ducere videbatur. At crimen aliquod oc- & ſine bpaniten- IV. Id ita de facto contigiſſe per interceſſionem B. M. Conekkicocernt * 5 4 cultum in adoleſcentiâ commiſſum, præ nimio pudore, mu- lierculis nimis familiari, nemini confiteri auſa, ita ſpecioſo titulo Confeſſionem claudere ſoleb æ modö protuli, & quæ non protuli, culpabilem me fateor coram Deo & vobu quæ verba cùm in ſingulis Confeſſionibus iteraret, ſuſpiria, ac tota in lachrymas trahebat ex imo cordis longa ſolvebatur; quod cùm per annos plures continudNſſet, acci- dit, ut in ſacerdotem, tractandarum animarum peritum in- cideret; qui aliquid maligni in corde latere ſuſpicatus, mul- tis argumentis & motivis id ab eàâ elicere conatus eſt, ſed fruſtra. Non multè pèſt lethali morbo correpta, & minimè con- at: De omnibus peccati meüu, mekter celi ine Elermemngn Crcin,adnidti ſbim, eiseve Metmeviri Einhos rapt ltl eſſonenl. emplis, Ee Ifefermn e. rem e biſt. 1 Meli Nculotenee . tetole et habiumnkalt n Aiſvot vopctbon . ſ iu hedd uetti 1 ſtenn n⸗ Hoaibss Ouinken Nnindh = i e =— = 3 1 1 = —— ,K t⸗ 6 == Commendatur S. Roſarium, & quæ is de votio erga Deiparam. 1045 cCconfeſſa, infelicem animam exhalavit: corpus verò inhuma- Itum jacuit, donec filia e remoto vico ad exequias evocata adeſſet, quæ cum feſtina accurriſſet, & ad conſpectum ca- daveris, domum lamentis & ejulatibus compleret; ecce ti- bi mortua revixit, & filiæ ploranti dixit: Noli timere filia, quo- niam miſericordia Domini, qiuòd non ſum conſumpka- ac mox Sacer- dote accito, turbâ domeſticorum tumultuante emiſs4, oe- cultum virus per Confeſſionem evomuit. Tum famâ tanti prodigii in vulgus ſparsâ, confluentibus undique ad redu- cem ex altero orbe populis, totam rei ſeriem expoſuit: Ego, inquit, miſera peccatrix, ne ſpeciem ſanctitatis, quâ apud ho- mines valebam, amitterem, fœdum ſcelus, quod clàm ad- miſeram, nunquam aperire ulli mortalium auſa fui, ſed hoc domeſtico carnifice agitata, indies ante Aram Matris Miſeri- cordiæ, admiſſum ſcelus lachrymis & gemitibus acerbè plo- rabam, ejusque gratiam implorabam. Poſtquam autem in . . aad inferos raptabant & ſui prædam jactabant. Has inter ex- tremas deſperationis anguſtias ſubiit, quam toties profuſis hoc ſtatu è& vivis exceſſi, tartarei Spiritus infelicem animam lachrymis rogâram, Virginis Matris opem implorare. Nec morqa, in regione umbræ mortis Signum magnum, Mulier „ amicta Sole, apparuit, ad cujus conſpectum deemonum tur- ba conterrita aufugit, præœædäâmque ex unguibus dimiſit; ſicque luci reſtituta, tempus pœnitentiæ, & animum ex- piandi, per te, 6 Maria, cui nihil impoſſibile, mihi conces- ſum eſt. Enixe exoravit Dei Mater jeſum Filium, ut ab e- jusmodi æternis pœnis eam liberam eſſe vellet, eò quèd, ,„1 4 2 12 7 * „ 2 * 2 cum viveret, quotidiè coram ejus imagine illam piè exoràs- ſet, ne ob tale peccatum damnationi addiceretur æternæ: Annuit Filius: Atque iis enarratis, rurſus moriens, ex fauci- bus Orci erepta, ſalutem æternam conſecuta eſt: Hinc ar- gumentum facilè formari poteſt de aliis, adhuc in ſtatu viæ, & hujus vitæ exiſtentibus, quàm his ſubveniendi, facultas ſit, & poteſtas Virgini Deiparæ, quæ jam in alterum orbem ́”U trans- Q(I qq qq 3 S 2 1046 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusg §. Roſarium, dalus. transgreſſos, in peccato gravi emortuos, & quibus de ſe fu- Pererat ſola damnatio, ad vitam, ad gratiam, ad cœlum re- Sanéti ad vi- vocaverit ſuâ interceſſione. Denique, cum aliorum San- tam revocà- cGtorum precibus, ita annuente ſuis Amicis & Servis fideli- runt in pecca- bus Deo, quamplurimi non ſolùm Fidelium, ſed etiam In- mMorfuos, fidelium, & non baptizatorum, in vitam revocati ſint, quo- rum omnes in gratiâ obiiſſe, nemo dicat; ſed quosdam ad inferos deſcendiſſe, eorundem pœnis reos, qui ad vitam ſic revocati, per Baptismum & pœnitentiam, alter4 morte de- funcéti, ſalvati fuerint: cur Matri Dei negandum erit, po. tuiſſe, ex ſummo Filii Privilegio, portas Iinferi infringere, & quos voluiſſet, ad vitam mortalem iterum revocare: ut peractâà debitãâ ponitentiâ, tandem ſalvi fierent: Ilud autem §. Agnes. 5. Cath. Sen. S. Severus. S. Xaverius. Sanétorum Patrocinio effectum fuiſſe, remonſtrant facta, plus quàm digniſſima omni fide. Sic S. Ambroſ. ſerm. go. & D. Maximus, ſerm. 2. narrant, S. Agnetem excitaſſe à mortuis Juvenem Idololatram, filium Præfecti, à demone occiſum ob ſtuprum in Virginem tentatum, & adeo, cum actuali pec- candi deſiderio æſtuaret. Sic in vitâ S. Catharinæ Senenſis legimus L. 2. c. o. ejus precibus animam matris ejus in pec- cato mortali mortuam, fuiſſe revocatam ad vitam, & ab in- ferno liberatam. D. Gregor. L. n. Dial. c. 12. ſcribit à S. Severo excitatum virum peſſimum, qui à deæmonibus ad inferrnum deducebatur. am, tius eſt ranciſco Xaverio Indiarum Apoſtolo (de quò fidus hiſtoricus, P.oan- nes Nadaſi Anno Dierum Illuſtr. 2. Decemb. Eiginti quinq; mortuos ad vitam ab eo revocatos, ajunt jurati teſter. Etiam Zainquaginta univerſim à mortuis reſurrexiſſe, Deo per Maverium eos ad vitam re- vocante, aſzrmant L'itteræ antiquæ & novæ. Ap. Engelgr. Cal. EPmp. F. §. Maver. G. 3. fol. p6z.) eum A. 1550. primo miraculo reſuſci- tàſſe filiam Ethnicam, parenti, dein hoc miraculo cum ſuis Vt alia taceam, recentius eſt de S. Franciſco converſo, faſſam ſe à morte quamprimum à tetris ſpiriti- bus raptam, in terribilem ignem ab iis deturbandam, Cornel. Hapart J. Hiſtor. Eccl. p. I. in Japon. p. 2. C. 4. fol. 2y. Applicemus nunc, Albr min illunts EEminkccl (ppeitn/ MINC,MOR , portkltra ſiſengum ſnt i N. bns o igins kone ,lute encumart emonmobu Hani⸗ murocusel (Aieſatii,⸗ ohrmce kgrögge / uUIn, gue! — maun copi ſrones, Htats Non mm. Hos tiittesn 1 — = — —=à —, =. Se. === — —.— = — —= UalRnbli In Klilnee iikolls he 4 Eehtkine, Mm . — — . oneskcte Mnneg, munde Commendatur §. Roſarium, & quæ vis de Votio erga Deiparam. 1047 Nibut nunc, pro Regul4, effatum 8. Bernardi Epiſt. 1za. quod vel pau- Quid ni lon- i mortalzam co, 456 ſ 1. Ge collatum, 270 ſt fas ſulpicari, tantæ E. Irgini ge magis Dei= 14 III, AC * fuiſſe negatum. V. d Laumpt. 6 . adf. Cel. Einp p. 2. F. 1,5,. & ſegguWuW. V. Ezx his facilior erit probatio, & remonſtratio de S. Ro- 1 4 eaet ſne⸗ VocaL I. 4 Wigce lec (Wo 1. 4feof ſpeffa t Altetathone! 1 „ 1 Arſt 5 „ 5 51 rort fnrſnoofe Avrt IIIhE W ktar afaI inti gug tium l & . ſI IAC/O, cue, M, Ntelnt, ancaNO ℳ% ſario Virginis (de quò jam nunc) ex ejus devoto uſu & pre- catione ſalutem nobis obvenire, & certò obtineri poſſe. Sciendum autem prius, quid ſit Roſarium: Etſi paſſim de eo- dem omnibus conſtet, & notius ſit, quam ut multis dici opus. Admirandus ſummæ Clementiæ & Providentiæ Di- vinæ modus eſt, dum nos homines miſeros pro noſtràâ con- variè nos ad ditione variaâ, ad ſui amorem, honorem, obſequium, deniq; $ 8 ſaaviter & fortiter pertrahit, ac deducit: ad noſtram ſalutem, Ita funt varii hominum Status ex ſe boni, neque ſcelerati, aut implicantes ad peccatum: ſummi, medii, & infimi, in quibus quisque ſalvatur, ſi conformiter Legi Divinæ vivat. Sic ſunt in Eccleſiã eàdem Dei variæ ſacrorum Ordinum Re- V. cit. Carthag. L. Ia. hom. 15. ad f. Engelgr. cit. F. As- Para H Deus multi- ſe, & ſalutem noſtram per- duc 1t. ligiones, quæ Deo arctius in amorem & obſequium obſtrin- gunt, cum copioſiore in cœlis mercede. Sic ſunt variæ Con- gregationes, Fraternitates, Sodalitates, ipſius Dei (uti 88. Irinitatis, Nominis Jjeſu, V: Vulnerum Chriſti: & c.) & San- Gorum. Hos omnes præeminet Deipara: cujus ſunt variæ Fraternitates, uti S. Roſarii, S. Scapularis Carmelitarum, al- terius Scapularis Matris Doloroſæ Servitarum, (de quâ Flo- n rent. Schilling Terra Vwent. 4 f. 176. Dom. Faſſ.) aliæque ſub va- riis Titulis: Annuntiatæ, Immaculatæ Conceptionis & c. De Fraternit. Conc. 6o. à n. 3. & Conc. yS5. Imòô & extra has ſacras Re- ligiones & Fraternitates (in quibus equidem magna ſunt ſa- lutis adjumenta) ſunt & alii multi funiculi univerſales & communes, vincula charitatis, quibus & à Deo trahimur, & Deum ad nos trahimus, ſalutémque facimus certam; uti Charitas „ quæ operit miult tudinem peccatorum 7J. Petri a. 5. . Stu- dium Eleemoſynæ quæ ab omni peccato liberat Tob. a. II. Mor- te, Tob. 12, 9. & ibidem: à morte ſcil. æternâ, & ſæpè etiam S ”RMc 1048 CoNcio LVII. Per Mariam, eisg §. Koſarium, Salis. præſente. Vid. Cornel, ibid. Et alia Opera illa, ex quibus co- Agpnoſcitur Prædeſtinationis ſignum: quæ inter, eſt & Oratio Roſarium „qu W bumiliantt ſe nubes penetrabit Eccli. 3y. 2l. Et hujus Oratio- quid ſit? nis Pars quædam ſingularis eſt recitatio ſacratiſſimi Roſarii Deo & Deiparæ vel maximè grata acceptâque, concinnati & Salutatione Angelicâ, à Spiritu Sancto dictata; quà utrâque Oratione nulla melior, nuſla pretioſior. Roſarium dicitur: un ale. letationer enim ſtæ, ait B. Alanus de Rupe, ap. 1. Apolog. num. 2. uß: Uanus, ſent velu Juædem Roſe Augeliæ, (Eſt autem hic B. Alanus, cujus Concionibus habendis ad populum ferventiſſimus, vitæ ſan- tibus, ſibi deſponſavit annulo Virginitatis ſuæ, de Crinibus ipſiusmet Mariæ concinnè facto: B. Alan. Rediv. p. 2. 6. a4. . 123.) Corona vocatur, quæ totidem granis conſtat, quot fuerunt habet Roſarium, vel ſeptuaginta duo: Alii ſacram quinqua- genam illud appellant, cum Alexandro PP. in Bullas Et ſi glo- rioſos. Quia quinquaginta Sautationibus Angelicis conſtat. Pf eeri 4, B. Alanus p 1.c. . Indubitanter arbieror, zit Carchag. cit. ho alterii Au- L.16. mihi fol. 239. Formulam hanc Roſarii certo ac ſi elor S. Domi- mero, quò Oratio Dominica quindecies, & Salutatio Angeli- in tres Salutationum Angelicarum quinquagenas, quibus quindecim Chriſti ac ejus Genitricis Myſteria meditanda ”MUDW M PpPpro⸗ Pundänss ex Oratione Dominic, quam ipſe Chriſtus docuit Matth. 6. 9. in hoc genere ſæpiùs mentio ingeritur, Natione Theutoni- Eus, Ord. Prædicat. In Divinis Scripturis Vir verſatiſſimus, in DZð ctitate integerrimus, B. V. Mariæ amator ardentiſſimus (quem ea, Chriſto præſente, multisque Sanctis circumſiſten- ac Roſarii diligentiſſimus evulgator. Carthag. Lib. 16. hom I..) unn heis Eſalterium, continens Salutationes Angelicas 150, e diätum d ii HMalterio Davidico, quodq fgera fuit Angelicæ Salatattonts; Cantice erim et. Legi, ſigera Nove faerunt, ſecandum S. Ambrof. ait idem ca, inſtar Davidici Pſalterii centies & quinquagies repetitur, ortum & primordium habuiſſe à Sanctiſſimo Dominico, in- clyto Ordinis Prædicatorum Patriarchâ, qui illud diſtribuit cunuiil — Dei macn PDonicicumn irdtnionen unkkkert bmerſi ntenſ Gmrenerati (bmpleyst Glscui (ernüert — Pitkſelh KtntCnnen Uunhnn, Immndeihe v — = = Ciuii 1 Punnbſoon Arcunene AWunNe Munn erni Nen terna. bt — = Altinttio umm ine Kaeme = — fanihe S= — = – =ð Krind Commendatur ” Roſarium, & quæ Vis de Votio erga Deiparam. 1049 propoſuit, à B. Virgine monitus & c doctus, accedente ingen- ds ti Dei miraculo, inſuper ipio Chriſto Domino monente hhII B. Dominicum, eique præcipiente, prædicare Populo Roſa- nin rii recitationem: de quibus enucleatè cit. Carthag. quin & e alium Ordinis Minorum Tyronem Beatiſſima Virgo edocuit d coronam & ſertum ipſi gratiſſimum & huic meritorium, te- anin e. xere, non ex ſioribus, qui citô marceſount, nege ſemper haberi poſſunt, Nn (cum antea ſoleret peculiari ſtudio & cultu Virginem Ma- Deipara do- trem venerari, lectiſſimas Roſas ex horto decerptas, & in co- cet Myſteria rollam plexas ſacræ ejus ſtatuæ vertici imponendo, jam ve-in Rofario rò triſtis, cum id ampliùs in Tirocinio imp editus non poſſet) uminanda. 4 4 “ I nicl Angs Ur udentme dscrum e, EC Domin. j. a. f- 1134 O ſegi. 1 19 — HM õäõü rorfrmm VI. Sed, uti memini ciam in quibusvis Animi & corporis neceſſitatibus, publicis “ & privatis, quorumvis hominum: & quod omnium caput, & velut compendium eſt, ipſam homini . ſed ex piis precibus, quas ipſe poſſet, & Angelus docuiſſet recitare, ſexies, proferendo Salutationem Angelicam decies, & ſemel Orationem Dominicam, in memoriam Myſterio- rum ſuorum, quæ exprimit ex Lucâ Waldingo, Annalium Minorum Scriptore præclaro, ad Ann. 7422. n. 6. Engelgr. F. J. ini, paſſim etiam rudibus hujus ſacri exercitii uſus & devotionis modus notus eſt: florente præ- ſertim in locis quamplurimis Archifraternitate S8. Roſarii. In cujus commendationem & fructum animarum, juverit & nêſſe, & expendere ſummam ejusdem utilitatem & effica- n in ceſſitatibus, publicis ſalutem obtinendo, etiam cùm in peccatis inveteratus, in graviſſimo fuerit con- H ſtitutu s damnationis periculo, & jamſam in faucibus diaboli & inferni. Nempe per Mariam ejusq; S. Ro ſarium Salus & vi- ſus eſt, Signum Devotio Ro- ta æterna. Etenim ſacrorum Aſcetarum Sen nu „Pradeſtinationis manifeſtum eſſe, neminem, qui Corollam farii ſigum Marianam indies Virgini Matri perſolvit, damnandum: & elt Præ deſti- hanc æternæ Prædeſtinationis teſſeram potiſſimùm Roſa- anoms. rii cultoribus propriam eſſe; uti ipſa Dei Mater aliquando A Deipari B. fAlano, Sponſo ſuo revelavit: Verba Virginis ſunt: Dulcis facta revela- 47 HM Mechtl de Jud. extr. Rr rr rr Spon- tio B. Alano. 1000 CoNcio LVII. Per Mariam, ejusg, §. Roſarium, Salis. Gmuln Sponſe, Secretum jam tibi pandams Divinz Providentiæ- ſcias, & ſecurè Peigheg intelligas, quod & ſine morà aliis patefacias, quòd ſignum probabile & VamCocent propinquum ſit æternæ damnationts, horrere & negligere Salutationem (ſelcllotl Angeléicam, totius mundi reparat? vam. habentibus verò devotionem ad NtKalil hanc, ſignum eſſe ordinationts & prædeſtinationi permagnum ad gla. MMiifl u Confeſſio riam. Hac in re etiam inimici noſtri ſunt teſtes: nam ſub menteolſfu doœmonis ex S8. Dominico domon Per 08 energumeni juſſu Virginis ibi erſen i, energumeno. apparentis, coactus eſt hanc veritatem palàm edicere: Nemo, ülmti nemo, eJulans clamabat, qui in Roſarii cultu perſeveravit, æterni adiu. randb, 0 dicatus eſt ſupplici. Tpſa Eirgo beatiſſima ſummis etiam peccatoribu Vktſhle in extremi miſeris miſericordiam impetrat & pœnitentiam. Engeleũr. Michih cit. Comprobemus hæc uno alterôve discurſu, unde nobis (Wobcdkhn conſtet, & unde expendamus, Roſarium Beatæ Virgini ſa: mhummn crum eſſe illum funiculum, quò eadem peccatores maximos (thocn fortiter attineat, ne vel in profundum inferni delabantur, (cencezot vel ut inde, jam mortui, extrahantur, uti ſupra locuti fui- miliinee Miſericordia: mus: En magnæ hujus Matris miſericordiam quaſi Miſeri uunmiſſio Miſeri chor- chordam, ut aliqui Miſericordiam explicant, & cœlo proten- macin, n. ra: F ſam: cujus manifeſta figura eſt ex Joſue 2. v. 17.15. &0 al- Funicu- iſſt uht nigalu 4 Cor Ius Coccineus, cCujus indicio & viſi u ſervaretu r Rahab, cum patre yluiolucr eineus Rahab: & Matre, fratribus, & ſororibus ſuis, &c. quem Funiculum iut luh Joſ. 2. &. Coccineum in ſignum determinatum & præſtitutum appendit in onkn feneſtra, Rahab cum ſuis, hac ratione, ſervatã Zoſue 6. 42. & Qn Elni quidem ſolã, interfectis omnibus aliis, à viro nsqg, ad mulierexn, ilelelan ab infante usq; ad ſenem; in ore gladii. Adeo hic Funiculus Coc- cineus ſignum libertatis & ſecuritatis fuit Rahab meretrici, Hebræis, domum Rahab eſſe) niſi appenſus fuiſſet, & hæc ſine dubio cum omnibus ſuis periiſſet, Jeric urbe cum ſuis domibus, quibus hic Faniculus Coccineus appen- ſus non fuerat, Dei inſtinctu, exuſtâ & penitùs excisà cum⸗ tantæꝗque felicitatis omen, ut dein nupta Salmon, Principi Tribús Juda, effecta ſit mater Davidis, Salomonis, Regum omnium ex iis natorum, & ipſius Chriſti: qui Funiculus Coccineus, (ſignum, quòô dignoſcendum erat à Victoribus Mincn, ſien 4 lſzſdenn frq niiiſ, Minut, Nin ünen uugrite 4 im ihen le gra e 4, ey,, . lelue 4 1 0 mecicat tit, A . tum ummn itentius iil Nae in oresnuBd migeltum n lcvrif „ i Me tennhon hhahmmun Utumn en Mul ANAmn⅓ mnan ebagenme Mon,NH ipſo ejus Rege, & omnibus incolis. manuducente S. Theodoreto. eſt peccatorum. Commendatur S. Roſariunm, & quæ vu de votio erga Deiparam. ꝛ0 1 — 7 . . cut & alii Chananæi, quos omnes in ore gladii interfici, & nul- lam omnino viverée permitti ‚juſſerat Deus Deuter. 20. 16. ne Ffortè docerent eos facere cunitas abominationes, quas ipſi operati ſunt diis ſuis, peccarent in Dominum Deum) & ipſi peccatores, Idololatræ juſtiſſimè à Deo exciſi: ſola tamen, cum totâ familià ſuâ ſalva- Jam ad applicationem, Applicatio ad Rahab Meretrix exemplum B. V. & ejus Fuerunt equidem cæteri Jerichuntini, (ſi- S. Roſarium. tur Rahab. O felicem Funiculum Coccineum quis iſte:? cujus fi- gura & typus eſt? Paſſionis & Sanguinis Chriſti, cujus fide & meritis Rahab liberabatur à morte animæ & corporis, juxta S. Ambroſ. Auguſt. Hieron. Origenem, ap. Cornel. hoc oco. Ad noſtrum propoſitum S. Theodoretus vult ſignari Labia, pre- ces, & Patrocinium Deiparæ, ceu ſignum ſecuritatis cunètis * Stignum hoc, ait, Honſus in ore sponſæ, tanquam in feneſtrà collocatum intuetur, α ſicut Funiculus Coccineus, inquit, labia tua, & eloquium tuum decorum. Calamat. Glva Diſe. 44. n. 9. Sicut vitta coccinea. Legunt Septua- ginta: Scut Funiculus Coccineus. Et Rupertus Abbas hunc lo- cum, & Funiculum Rahab myſticè explicans & B. Virgini adaptans: Ecce Rahahb meretrix, inquit, duleis eloquii tui vittam coccineam, ſive Funiculum Coccineum, in feneſtra ſad ligavit, ſignum ſuæ fidei, quòd nuntios Joſue Nve geſu, ſaſceperit, atq; ſalvaverit; dum ejusdem devotis famulis & clientibus, ad placandum Nu- men juſtiſſimè contra nos iratum, & ad conſecutionem ve- niæ ac remiſſionis peccatorum. Alludit adillud Cant. 2. 3. Si- cut vitta coccinea labia tuas & eloquiunm tuum dulce. Eccleſiâ (Gentium, quam Rahab repræſentat. V. Cornel. in Joſue 2. 249. fine cap. & in Cant. g. 3. f. 177.) quondam peccatrix, & idololatriæ meretricio ſordida, Aulce eloquium tuum, qus magnificavit anima tua Dominum, pignus ſuæ ſolutis jugiter perſonat. eloquium, interceſſio, patrocinium, Funiculus Coccineus, ſignum gratiæ, miſericordiæ & veniæ, pignus ſalutis; cui- Vis animæ peccatrici, periclitanti, miſeræ chorda! An non hinc verè dixero, & comparavero domui Rahab & famile, eI- Rrrr rr 2 En Deiparæ Labia, 10 2 Coxcio LVII. Per Aariam, ejlis4, §. Roſarium, Salus. Deiparæ familiam & fraternitatem, in quàâ Funiculus Cocci- neus ſit ſacratiſſimum Virginis Roſarium, & erga eandem vera devotio, ſignum Prædeſtinationis? in quâ illius omnes veri cultores ſalventur; ab eâ excluſi, averſi, & contempto- res pereant? ſicut extra domum Rahab omnes occiſi: O ſi- mus ergo pleniſſimo corde, zelo, & fervore, amoréque, in familiâ & in fraternitate Deiparæ: utamur devotè hoc buni- culo S. Roſarii, ut & ejus efficaci ſuffragio, interceſſione, præſidio, fruamur. VII. Dulcis hæc in ſolatium veritas pia exemplis confir- manda eſt, nempe Deiparam Virginem ſibi verâ ſolidâque veneratione devotos, S. Roſarii uſu, à furore ſupremi Judi- cis, juſté peccatori irati, tueri, gratiam reconciliare, à do- mone & inferno ſervare, imò etiam in peccatis mortuos, & in æternum damnandos, ad vitam revocare, ad poœsnitenti- am, gratiam, & ſalutem. Sumamus experimentum ab avi- culà, de quâ Engelgr. E. & Dom. cit. J. a. f.1r0. ex Chrift. Eega 5. “ & hic ex Bernardino de Biſta Ord. Min. Amoenum & myſterio Avicula ſalu- plenum eſt. Puella B. Mariæ addictiſſima Aviculam multos dies edocuit, pronuntiare Ave Maria. Eam ſatis edocta avi- tando Ma- riam accipitri . B 7. Pail latis edoctd avi cripitur PE* cula frequenter prædicta verba proferebat, non ſine audien- tium admiratione & plauſu. Accidit autem quadam die, ut fortè caveãâ egreſſam prætervolans accipiter arripuerit, & in altum unguibus ſfuſtulerit, mox devorandam: at miſera avicula, præacutos ſentiens ungues, notas ſibi voces inge- minabat: Ave Maria. Mirum diétu! accipiter his verbis, ve- lut jaculis confixus, mortuus corruit in terram; Avicula autem libertati reſtituta, læta ac cantans Ave Maria, ad ſiuum S. Melito Ep. uvenculæ revolavit. Refert & Alex. Calamat. cit. Diſe.aa. Sardenſis, M. num. zo. aitque, Caſum hunc non minùs devotum, quim commiſerabilem, à S. Militone relatum cùm legeret, à la- A. C. 10. ez. Scs, Chrymis ſe minimè temperare potuiſſe. Si avicula rationis, & immortalis animæ Chriſti ſanguine redemptæ, expers, ad hæc pauca verba: Ave Maria, ex unguibus accipitris libera & ſal- SeheiNhen iioninie Een oreuntn — Eheene Eræſcdio) lehomine,e⸗ Fhn el goellone da elus. DoCeni Cbrsetbe WN Tumsninnts i,epnemm 1 — mnitelich —,— Ansholas lis, in le nin⸗ (Expelinnclar In e Conher es lefetur, mon usterti 100 7tion Kuiläen — 1 leen. 1. N ornaa „ eroehn 0, ead nerenhüt veri eier „ Commendatur §. Roſarium, & quæ Vis dewotio erga Deiparam. 1053 & ſalva evaſerit, quid cogitemus de homine Virgini Matri ſincerè & reverenter devoto, ab infernali accipitre quis du- bitare poſſit?) liberando & eximendo? Huc verè illud qua- drat dictum Chriſti Mat. 1o.:1. Nolite timere; multis paſſeribus me- liorer eſts vozr. Si Deus paſſerum curam habeat, ita ut unnmsex UIlus non ſit in oblivione coram Deo; Lucæ 12: 6. &. quantò minus diffidat homo de Dei Providentiâ (V. Breviar. 26. Zun. Lebt. g.) de Præſidio Matris ejusdem, gratiæ & miſericordiæ!: Et ut de homine, déque effieaciâà SS. Roarii loquamur, nec minùs gratioſum eſt & mirabile, quod cit. Engelgr. f. as. refert, & ego ex illo, in eum finem, quàm à Parentibus à teneris inſtil- teſin landa ſit ſuis ſolida devotio erga ſanctiſſimam Deiparentem. H Dnclue Duo Conjuges Comitum titulo, ſed pietate magis, illuſtres Parentes Illu- sm ac opibus affluentes, in Hiſpaniâ, unicam, quæ eis erat, filio- ſtres à teneris Ae lam, quam & unicè in deliciis habebant, in timore Domini, ialamde⸗ . memmk omnis virtutis & devotionis exercitiis, ac potiſſimùm tene vi uobunnt, 141 A e alef ro in Deiparam affectu, imbuebant, eumque ex Roſarii reci- tatione imbibendum, identidem inculcabant; eam certum, Niemuume ut à 8. Dominico edocti fuerant, eſſe fœcunditatis conjuga- sSA;/KEς lis „omnis felicitatis humanæ ac divinæ, præſidium. Filio- e“ la ad has Roſas indies Mariæ offerendas, blanditiis, bellariis, ngpatt crepundiis, ſuaviter inducebatur: quòd ſi officio pietatis ratifenke defuiffet, minis & flagris, flexo poplite & junctis manibus an: ad penſum Marianum perſolvendum urgebatur. Hæc ſe- Pioee6 mina jacta, eas radices in teneræ puellæ animo egerunt, ut TkiseidS eMriud⸗ Nuwit. i, geroeun, “ Corollam Marianam ter de die; priusquàm jentaculo refi- Quanto in- ceretur, mox à prandio, ac tandem ante cubitum piiſſimè cremento! perſolveret, eo in Virginem affectus incremento, ut & quot uo fructu? diebus tertiò in ſe flagellis acerrimè ſæviret, flagris pro nu- mero Orationum Dominicarum & Salutationum Angelica- rum Rolſarii repetitis: quò autem fruétu, ex hoc colligere eſt; quòd jam viro nobili nuptui tradita nil de conſuetis n pietatis Exercitiis remittens, jam decem fœcunda prolibus, e, iisdem filialem, in Virginem Matrem & Marianam Corolam, Pie- n Ar rr rr 3 tatem 10 4 CoNcio LVII. Per Mariam, ejüsq, §. Roſarium, Salo. tatem cum lacte inſtillarit, quò factum, ut plena dierum, & bonorum operum meritis cumulata, amabili Dei Matris præſentiâ recreata, de horâ exitůs admonita, adſtante Virgi- ne, mirãâ luce coruſcantem animam in cœlos emiſerit. Hoc incidenter inſertum. Sed notemus rem multis auditu no- puella mira-Vam & eventu incognitam. Anna Almaida, graviſſima po- piliter à Leo- ne ſervata virtute Roſa- rii & B. V. ſtea Virgo & Sanétimonialis, Infans adhuc dilapſis aliò, quæ puellam in feneſtrà ludentem curabant, ancillis, in ſubje- ctam caveam, in quâ miræ magnitudinis Leo aſſervabatur, magno decidit infortunio: nam & caſus ipſe puellam affli- gere debuit, parumque Leonis intererat, vivamne, an mor- tuam voraret: ſed Magnæ Dei Matri devotam, ſibi non ſine mir aculo ſervavit infantulam: nam undique occurrentes domeſtici, ac feræ magiſter caveam ingreſſus, injecto à puel- lâ in Leonis collum Roſario piaculari, blandè illam mulcen- diunt: Leo, ne me comede, quæ olim in Caſtellà monialis futura ſum. colligata, magnum Virginis imperium in clientulâ venera- batur. Ex P. Joanne Kho &. J. var. virt. hiſt. L. 2. C. 3. J. ö6. En pa- * rentes, quis neſcit, diabolum circuire, tanquam Leonem ru- tem Leonis jubas, vident, eâque verba ingeminantem au- Hærebat immanis bellua, & hoc ſanéto Roſarii vinculo quaſi gientem, quærentem, quem devoret? 1. Petr. y. 5§. Et verò a- lias audivimus, devorâſſe parvulos malitioſos utriusque ſe- xs, in infernum raptos: Conc, zo. n. 4. & ibi citt. quam ſandtè, quàm utiliter veſtros à teneris armabitis Roſario, ejusque devotione eisdem inſtillatà?! Sed addendum de adultis, qui jam velut in faucibus hujus infernalis Leonis hærebant, uti Jonas in ventre Ceti. VIII. Verè B. Petrus Damiani, Cardin. Virginem allo- quens, Data eſt tibi, inquit ſerm. 1. de Nat. B. E. omnis poteſtas in cælo & in terrd, & nihil tibi impoſſibile eſt, cui poſſibile eſt deſperatos in Theophilus ſpem ſaluti revocare. Quid tibi negabitur, Maria, cui negatum non & demonis eſt, Theophilum de ipſis perditionn faucibius revocare? Hic, ut brevi- mancipatu liberatus. ter dicam, ſuo honoris gradu per æmulos dejectus, ad ma- gum, — — — . Aconre Celu cu, mkho beitve Matre gunsihnh⸗ Ge Nrglus, ehti ogren Ur gu defd tonse⸗ ükarn de⸗ II. Ledan igva pren erlan- AACNen r deive CEommnino lerint ,t Canmett iluc W, llig 1 ſocd! (aeiaulet S convenient 1 Unetito,inn Eegwi turt iu Uinelener Eerhrun; guier En chun ninliren ee 4 grantln. Mcilis ii eo Wente ſe elndt. ſpamnen em ſ 1 e OccClle⸗ injeckot⸗ e ilamm Eminanten Enili nmt iirnono Qemmin 1t5 r aAnut c⸗8. ln os 9 1 le Alidg Matrem ſuam voluit honorare: Voluiſſe autem Deum ita, veræ fideque dignæ hiſtoriæ oſtendunt, faétaque reipsa; quæ omnino remonſtrant, quid voluerit velitque Deus pro liberrimâ ſuâ irrefragabili voluntate, de quò longè magis A Commendatur S§. Roſarium, & quæ vis de votio erga Deiparam. 1055 gum, cùm hoc ad demonem pro ope recurrit, ejurato Deo Engeleer. Beique Matre, firmatôque cum dœmone pacto per mni ſan- Panth. F. Pur- guinis ſyngrapham, doemonis mancipium; ſed liberatus f.S.3. Hane. * Ope Virginis, ad quam conſcientiâ flagellante refugerat, re- Polerus Tripl. Cor. B. V. Ir. 2. ceptâ ſyngraphà, pœnitens, nunc inter Sanéctos. Faſt, Mar. 4.„ 9. S. 5. Aex Pebr. quis devotus Virgini, deſperet?! Sed in graviori dam- Sporelji Epiſꝛ. nationis & deſperationis periculo, imò & nexu verſantur ii, dJe B. V. Hiſto- qui in ſtatu peccati gravis mortui, extra ſtatum meriti & viæ ria 6. ſunt. Sed & his Dei Mater ſubvenit, virtute & medio S. Ro-. Alii in ſtatu ſarii, quà potentiâ & poteſtate, privilegioque ſingulari, Deus peccati mort. & damnatio- nis mortui, Senſus Eccleſiæ, SS. Patrum, & DD. denique quamplurimæ alvati. verum eſt illud, quod ſacer Textus eloquitur: Sic honorabi- Quæ liber? tur, quemcunq; voluerit Kex honorare. Eſther. 6.9. Sic fundamen- Dei volunta- tum eſt hoc S. Thomæ, qui de Incarnatione Verbi ait: Ea, quæ te fiunt, ea 25. . noſcimus ex ex ſolâ Dei voluntate proveniunt ſupra omne debitum creaturæ, nobis factis ejus. innoteſcere non poſſunt, niſi quatenus in &. Nripturâ traduntur, per quam Divina V'oluntas nobis innoteſoit. 3. P. q. I. art. 3. C. quæ itaque facti ſunt, facta docent: quò quidem privilegio, de quò lo- quimur, Deus Beatiſſimæ Virgini ſummum defert honorem, & convenientiſſimè, tanquam Matri ſuæ; peccatori verò immerito, immenſam miſericordiam ex unâ unicâ volunta- te gratuitâ, & contra id, quòd ipſummet hominis peccatum naturâ ſuâ miſericordiam Dei excludat, & juſtitiam vindi- cem inclamet; uti de peccatis in cœlum clamantibus loqui- tur Scriptura: Petrus Caniſ. Samm. Doctr. Chriſt. de isdem peccautuat af. 221. En ex plurimis factum unum, id quod in præſens Ro- Virtute Ko- ſarium tangit. Juvencula in partibus Bohemiæ corrupta, ſarü ab infer- ire dr .² 1A1 R eſan;; er; ej& I e „l no ad pœni- & imprægnata, audiit Roſarii meritis quosdam aliquando ab iam re- infamià reſervatos. Credidit, Nomen dedit, oravit. Quid ſervata pec- deinde; Prolem enixa ſuffocavit, tumulavit: nec ſine dicta catrix. 2 056 CoNcio LVIL. Per Mariam, ejlis, §. Roſarium, Salus. J”ZM Onurl 1 dictâ fuit tantæ crudelitatis facinus: proditur, capitur, WI int, convincitur, viva tumulatur. Poſt multas horas de terra Muntut voces gemitusq; exaudiri: vulgus attonitum concurre, ſtu- geguuman diis contrariis diſſentire, accito Sacerdote maleficam effodee- ninsdei re: illa viva & incolumis egredi, Deum laudare, Mariaam (Müünminn WVirginem extollere, quæ jamjam condemnandam, per In. geckten i ferni pœnas duxerat, & reduxerat, ſed Roſario addictam, Pnlms condignæ pœnitentiæ reſervârat: Pervixit in patrio ſolo, Il. brgo Alexandræ Engelgr. cit. gG. 4. E. &. Domin. f- isyl. Mitto, quòd omnem prope Wli al oecciſæ Caput fidem exſuperat, ſtupendum, quod de quâdam Alexandräd Allttet Doninide narratur miraculum: cujus abſciſſum caput, cùm in pu- is s ter confes- teum dejectum, illic per 15% dies delituiſſet, ad S. Domini- hden gun ſum. cum divino monitu eò properantem, Angelicis manibus ad mhste os putei planè recens elatum, jamque Confeſſione peracta, Ignraen QQctis viro ſancto gratiis, multisque per biduum, magno po. MAn Al puli ad tam mirandum ſpectaculum concurſu, de Koſaris I Gime præſtantia diſſeruit; quæ inter, hæc retulit, indubiè ſe fuiſſe ufmeh, æternis ignibus damnandam, niſi hujus meritis & virtute utnil, ſervata fuiſſet: cùm enim, inquiens, innumeri Cacodoemo- nimene nes irruerent, benigna Dei Mater ſemper aſſiſtens, ſuo me Mhiun præſidio defendit & ſervavit. Ibidem, & Paul, Segneri, homo Chr. Mlklimdben p. 3. d. 27. n. 12. & fuſiùs SchatzKammer deß Y.. Roſenkrantz Parte 2. Ultienn Cap. 3. (ubi multa exempla, uti & cap. 9.) Exemplo 26. Jacobus ecan Biderman, L'ib. 3. Acroam. a. de Latrone, in honorem Virginis bntone jejunante diebus ſabbatinis, & de Milite devoto B. Virgini Me multo pòſt tempore, vivum & illuſtre Koſarii teſtimonium. mnteet — poſt mortem, in vitàâ, ut ita dicam, ſervatis à damnatione, Qieh) AQonec confeſſi abſolverentur ſacramentaliter: ubi fol. 390. lrr eu, Concluſio/ ita concludit de utroque: Hem! æque miles hic nuper, ac unßeget S=S Latro jam olim (uterque improbi) parvo obſequio, tantum igrente adverſus mortem, ſtygemque in hac Virgine præſidium in- Merile venerunt. Quid ſi puri integrique totis illam ſtudiis coluis: uſnun ſent, quiderant ab eâ non impetraturi? aut quæ tam opima muhqe 11 E præmia non poterant expectare:? Nune illud interim conſe. ing Gn A — iwut, UWal , Ml), anden manſhg 4 „ 1 2 „ fg e Ratte en e . 1 crii leltuon 6 ödommn Vadanm Krn ae 4 6. eicsnandl leſſnepelt wun migno onn, M len g, Commendatur S. Roſarium, & quæ Vis devotio erga Deiparam. 1057 ——,.t p———.— cuti ſunt, quod ſummum in votis mortalibus habetur: Bonam mortem. Oliberalem Virginem! ê beneficam Matrem! 6 dignam, cui demerendæ nos, quotquot ſumus, omnes non unius diei operam, non breve obſequium, ut multi; nec aliud minutum quid per intervalla, ut plerique, ſed omnem de cætero vitam, vires, ſtudium, ingenium, continenter im- pendamus. IX. Ergo coneludamus, imitando hanc ipſam dotrinam primum recitatam. Et quid facilius, quid melius, quid ju- cundius, quid frequentius ſit & eſſe poſſit ſimplicibus, ru- dibus, illiteratis, laicis; quin & ipſis Eccleſiaſticis, Religioſis, doctis, hoc SS. Roſario?! Populares nihil aliud orationum habent, quàm Roſarium, duo ſcil. Oracula Evangelica: Pa- ter noſter, & Ave Maria quæ ſi bonAâ, ſimplici & piâ intentione diligenter orent, certèò credant, eſſe, & fore Deo & Deiparæ gratiſſima, & ſibi hinc fontem ſalutis, quam ita orando hau- riunt: Qus me invenerit, inveniet vitam, & hauriet ſalutem à Do- mino- Proverb. §. 37. hauriet gratiam à Domino. Ibid. 12. 2. hauriet jucunditatem à Domino. Idem 75. 22. & ſingulare animi ſolarium in vità & morte. Quòd ſi fuerint docti, Roſario immifeere myſteria, eò magis evitabunt diſtractiones, habebuntque materiam bonarum cogitationum. Doctis autem eadem myſteria erunt apta quædam meditandi materia. Hinc ve-Vitanda præ- rò fiduciam & ſpem ſalutis certam aſtruimus; ſed ſcopulus ſumptio va- præſumptionis evitandus eſt, ne temere in miſericordiam na. Dei ejusque ſanctiſſimæ Matris peccetur. V. Conc. 12. num. .. Denique in Nenium vobis offero hanc certiſſimam Salutis veſtræ (quid vobis gratius? quid majus?) teſſeram, & ſi- gnum Prædeſtinationis, S. Roſarium, & univerſim veram er- ga Deiparentem devotionem & pietatem, quâ & ipſum Deum per illam honoramus: optoꝗque, ut unum ſaltem in- dies roſarium aut unam coronam,, ſi fieri poſſit, oretis; ſal- tem nulla dies prætereat, quò nihil piiobſequii huic Poten- tifſimæ Virgini pro modulo veſtro præſtetis. (Interſeri hic Mechtl de Jud. extr. Ss ss ss poſſunt, Adhortatio S. Bernardi, ad invocandam Deiparam. converſationi exemplum. Lpſam ſe „., non devias; ipſam rogani, non deſperas; ipſam cogitans, non erras; ipsaä tenente, non corrui; iposs 4 protegente, non metiui; ipſa duce, non fatigari; ipiäâ propitid, perve- nu. Sl Chr.s to. I. he 2. C. 26. 4.2 4. 4 —e y. 745. . Nempe per Mariam Authores in Vi „ materiam dd Roſario & hujus Con- cionis. O 1058 CoxNciO LVII. Per Mariam, ejusq, §. Roſariuj n, Salus. poſſunt, & commendari, devotiones ad pulſum 82 Angelicæ, horologii horarii, &c. quæ aſſuetæ in ipſis vitæ extremis proderunt: & quæ minora ſi negligantur, quomo- do majora obſervabuntur:? Et hoc à vobis ſi rudi hac meâ Concione obtinuero, hoc ipſum pro Xenio mihi in acceptis feram acceptiſſimo. Itaq; in finem te all loquor verbis S. Bern- ardi, homil. 3. ſup. Miſſuse O quusquis te intelligis in bucjus ſaculi proflu- vio magis inter procellas & tempeſtaler Mubtuare, qudm per terram in. cedere, noli avertere oculos d fulgore hujus . Wern, ſi non vi obrui pro- cells. S inſurgant venti tentationum, ſi incurras ſcopulos tribula- tionum, reſpice ſtellam, voca Mariam. In bericulu, ¹ in angiuſtiu, in re. biss dabin, Mariam cogita, Mariam invoca. Non recedat ab ore, non recedat à corde; & ut impetres ejus orationts ſir ſe, ragium, non deſeras rium Koſarium. Joann. de Carthag.“ de Arcan. Deip. to. 2. L.- I4. haom. 15. Et de Roſario eji. 4 Fraternit. Lihb. 16. per 10. homilias. Henr. Engelgrave Cæl. Emp. p. 2. F. & Dominici. & , Ran B. E. g. . Henr. Jonghen Ord. Min. Vera Fraternitas, P. 1. 24, de Koſar. Alex. alamat. HGlv. Diſeé. 44. & in Se⸗d. Diſc. y. Sabbat. d f. y5p. & in Mariali Piſe. §. 4 f. 115. Jo. Andn. Coppenſtein O. Præd. de Fratern. Koſar. per tot. Phil. D'Ou- treman. Pædag. 0briſt. to. I. p. 2. C. 26. 4 f. 217. ubi à f. 7ag. Pra- xes variæ Cultú⅛s Deiparæ. Georg. Piſtorius Decan - ving. Libello germ. de Koſar. per tot. & cap. 6. à f. 172. Franc. Poierus S.J. Tripl. Corona Deip. ex hum. divinisq; Sententiis con- texta. tr. g. C. 9. J. v. & 6. de Roſar. Schaßkammer des H. Noſen⸗ kans,/edr. Conſtant. I661. Matth. Tympius Theatro hiſtor. p. 2. 4 f. 2éog. ad zyl. Alex. Sperelli Eusnde Srie itatio onis tess B. B. Alanus de Rupe, „ 0. Prædic. divivus La. 1 . ote. Curtli. nn Sa Sucheli un fn dlu. 41ſass (e. 0. Alind AINS: errn Clpnbe n50 on H le ſeen Ponns Aug idt hel leil⸗ 1 — iemu ☛ üNä 0 Dininen⸗ Vorretic Pünpin arſinn Gin ain ,ltdt igiun, . ic Ge, Nn engr N u Ne N zia e umnusl 6 r.d. W Commendatur S. Roſarium, &ouæ vis de votio erga Deiparam. 1059 gmantel/ladic. E. Maria & Roſar. Joann. Bodler 8S.J. CKurſu Eeſtivo⸗Olympico, Conc. 37. & 36. à f. zol. Angel. Pa- ciuchelli Ord. Præd. de B. E. Iud. Rer. E. Roſar. Laur. Chry- ſogon. S. J. Mandi Mariani to. I. Indice Rer. V. Koſar. Mariæ no- men: Salut. Angel. Jacob. Marchant. de Salut., Angel. Hort. Paſt. Tr. a. à f. 351. Iob. Lohner S. J. Iſtruét. pract. Z. p. Z. C. 2. YJ.i. 2. à f. 166. Vid. hoc meo Libro Conc. 31. n. §. Conc. 32. num. 9. Conc. 7 S.. N. y. Conc. 72. R. ſ. Conc. 7322 2. 9* 2 68 8 6 *&S S E S E E E E G B InESVS. MARIA. JOSEPH. Sanctiſſima Creata Trinitas: Per hanc & per hos, fe- lix mors; clemens Judicium; ſecura ſalus, ob- ventura Ejusdem & Eorundem ſincerè devotis Cultoribus. Pro Confraternitate ſab nomine hbhaarum SSS. Perſonarum; & generatim in gra- tiam Fidelium, quos univerſim, uti obligatos, ita Er ant Yoſe WMerig, Mater Zeſa. Lucx 2. 3 3³. Domin. infea Erant ſoſeph, & Maria, Mater ſeſ. Lucx 2. 33. Bermhinher Enedicta ſit Sanéta Trinitas, nunc & ſemper, & per infinita ſæ- Vid. Conc. 62. cala ſaculorum. Ita S. M. Eccleſia canit, & ita cum hac num. 1. Doymnes ejusdem filii & verè Chriſtiani. Autiph. ad Beneld. — E. &§. Trinit. Deum noſtrum, Vnum & Trinum, pro- fundiſſimâ ad centrum terræ usque omni affeétu tenus, hu- militate adoramus, reveremur, laudamus, & benedicimus⸗ Sanctus, Sanikus, Sanétus Dominus Deur. Hodie occurrit loquen- 888. Creata dum de alia & alteràâ, ita loquendo, creataâ Trinitate ſanclii Trinitatis. SS SSSS 2 aritatis 106ο Coxcio LVIII. §. Creata Trinitas: eſus, Maria, ſimâ, quæ eſt: geſus: Maria Yoſeph- per unionem ch indivisa: cui meritò, & quibus, vel conjunctim, vel diviſim, nos Catholici devotiſſimi ſumus, & ſimus. Heæc poſt Trini- tatem Increatam, & ipſa in cœlo ac in terrâ ſumma eſt, præ- ſertim in quantum includit leſum, Dei Filium, Deum ve- rum de Deo vero, alteram ſanétiſſimæ Trinitatis Increatæ Perſonam, ejusdem penitus cum Patre & Spiritu Sancto, Es- ſentiæ, Naturæ, & Perfectionis, quà nempe Deus eſt. Et ne in limine Coneionis offendam, explicandum eſt breviter No- men ſanctiſſimæ hujus Creatæ Trinitati; neque enim igno- ro, hanc denominationem Trinitatis Creatæ à nonnemine heæ- reticorum frivolè cum calumnià valde cavillatam fuiſſe; iniquiſſimè certè (omnia uti alia Fidei noſtræ dogmata) ſubſtantiâ hujus & ipsàâ re intellectà ſano & æquo ſenſu, qua- lem requirit S. Scriptura: v. g. in nomine Adorationu, quæ in rigore ſumpta, ut eſt Cultus Latriæ ac ſummi Dei, huic ſoli debetur: quod ipſum Nomen etiam Creaturis, & rebus inanimatis, pro cultu eisdem condignè proportionato, ſen- ſu minus ſtricto, & minus propriè tribuitur. Sic Geneſ.-23.7. de Abr ah amo: Adoravit populum terræ . ſic Jju dith zdor ait „, fſcil. Holofernem. c. 1o. v. 2o. Et alibi pluribus locis, de qui- Adoratio bus in Concordant. Bibl E. Asoro. In hanc rem Theologi optimè quid ſit? Tri-diſtinguunt Aorationem (quæ ex S. Damaſceno Orat. 3. de Ina- plex, & hæc gin. et animi cedentis, ſabmiſſ, atq; humili ſignificatio) in Latriam, vel abſoluta Hyperduliam, & Duliam: Latria eſt animi cedentis, humilis vel reſpecti- & ſubmiſſi ſignificatio, & cultus ſoli Deo debitus, ceu increa- . to, immenſo, omnipotenti, ac ſupremo Domino, cujus nos ſervi: Eſal. go. 3. cujus nominis meminit, illud explicans, S. Auguſt. E. 10. de Civ. Dei c. . Hyperdulia debetur Beatiſſimæ Virgini Deiparæ, ob excellentem ejus, præ omnibus Sanctis collectivè ſumptis, excellentiam & ſanétitatem: eſtque ſub- limis cultus, alta ſervitus. Dulia, debetur Sanctis. Inſuper Aliam eſſe Adorationem & cultum abſolutum, quê aliquid Qàaagoratur & colitur propter excellentiam, quam in ſe habet, uti 4 ti Deus, 9 tr propt (on,Lant ie Imagi onlie, itadve , Ianm sillas, nrd uss WSKn öluſttatt Tüinttatsbert eron ila hen flelinie n Ne in ne e Ptohlyino Iunitas 4 Cetur, In um A Colds 1 huletna DMoKſohin lncks⸗ cen e Dei Non h Hhuiten ung 0 D ublin Küiin lnn i⸗ 1 füſunee fiiumk Pirini 1 nege ent „ Nmmeikbeett inonnene Carilaranflt lre a oſene Amini, 4 wmiei, Cenntiktin — roppentnſr 6V I. N ditan ushei, 4 4 6 Dei, habent quandam dignitatem infinitam ex Bono infinito, 4 40 uti Deus, B. Virgo, Sancti: alium reſpeétivum, quòô aliquid triæ. Imagines Bmæ Virginis, ejusque 88. Reliquiæ, cultu hyperduliæ; Sancdtorum denique cultu, Duliæ, reſpectivo. Jam itaque Catholicè & ſanè ac juſtè ſentiendum eſt de Yri- nitate, quam Creatam modò dicimus, & intelligimus ſanétis- ſimas illas, unius Familiæ & Sanguinis ac Domũs, tres Per- ſonas, quas S. Lucas, adducto ſuprà themate memorat: Erant Joſeph, & Maria, Mater Jeſus etſi inæ qualis inter ſeſe Dignita- tis, ſanctitatis & perfectionis. Jeſus, omni ratione hujus Trinitatis Perſona prima & primaria, quà Deus ipſiſſima eſt Perſona 888. Trinitatis Increatæ ſecunda, ut dictum, juxta id: Ego & Pater unum ſumus, Zoan. Io. 30. unitate non Perſonæ, Ex his, dJewvotis éorundem Veneratoribus, ſalus. 1061 colitur propter excellentiam exiſtentem in alio; uti S. Crux, Corona, Lancea Chriſti, ejusque imago, &c. idꝗque cultu La- ſed eſſentiæ, naturæ, quoad id autem, ſecundum quod ait: Pater major me eſt Joan. Ig. 25. ſell ſecundum Humanitatem, Verbo Divino hypoſtaticè unitam, creatus eſt: Chriſti enim Humanitas (Anima & Corpus ſibi invicem unita) creata eſt, & Creatura, & ſic ad noſtram Trinitatem Creatam ſacroſan- ctam (quam Altiſſimæ Increatæ ut ſic, æqualem non eſſe, a- ggnoſcimus) pertinens; & quà Deus tamen, & quà homo Cultu Latriæ adorandus. Maria Virgo, Priori equidem, Deo & ſuo Filio, dignitate minor, major tamen omnibus aliis ſanétis, ceu Dei Mater, de quâ S. Thomas D. Angel. ait, Ma- tre Dei non poſſe à Deo fieri melius, dum F. 1. 4. 25. a. 6. ad 4. Humanitas Chriſti, ex hoc, quòd eſt unita Deo, inquit, & Beatitudo Deus tria creata, ex hoc, quòd eſt fruitio Dei, & B. Virgo ex hoc, quòd eſt Mater non poteſt fa- ſt cere meliora: Deus: & ex hac parte non poteſt aliquid fieri melius eis " ſicut non poteſt ExD. Thomà. aliquid melins eſſe Deo. Cornel. in Mat. I. 16. f. 49. Debetur proinde S. Joſephus & ipſe ſingularem quandam præeminentiam ha- bet ex ſpeciali privilegio, quòd fuerit Matris Dei Virginis verus, isque & ipſe Virgineus Sponſus, ſicut doces ldem “ . Tho- SS SS 8S 3 huic ſublimior & altior cultus, quàm omnibus Sanéctis. S. Thomas P. 3. . 29. art. 2. Inter Chriſt: Matrem, & Yoſeph fu. 8 4 1062 CoxciOO LVIII. §. Creat 4 Trinit ℳ eſus, , & legitimum Matrimonium. Et quòd Chriſti Dei hominis fue- rit Nutritius, ejusque Pater dictus & habitus, cùm Dei filius ex Virgine homo factus & natus, cœpiſſet eſſe in tempore Anno mundi 3950. juxta computum Cornelii à Lapide. Vel A053, juxta Drexel. to. 2. in David. cap. 1. g. 2. init. Vid. Baron. Joann. Ger- ſon, quis? quantus? Fatetur ſe in impoten- tem, explicare dqum loquitur: Cuperem mihi verba ſuppeterent, ad erplicandam myſterium Trinitatis Creatæ. Mart)rol. 2r. Decemb. quo anno mundi Chriſtus natus. Evin- citur hinc apertè, omninò huic ſanctiſſimæ Trinitati Creatæ, & ejus tribus Perſonis, ſummum deberi cultum, etſi nec his ſingulis æqualem, uti inſinuatum. Et de hac modo diſſe- rendi animus eſt, ſed quàm promptus, tam exilis, & ſibi dif- fidens meritò: etſi nihil diffidens de veſtrâ in audiendo pa- tientiãâ. V. Carthag. to. 2. L. 15. hom. 2.., & . ” II. Etenim quid ego proferam: Libuit verè dicere joan-. ni Gerſoni, ex Ord. Cœleſtin. qui doctiſſimus, Academiæ Pa- riſ. Cancellarius, vir ingentis doctrinæ & pietatis, juxta An- ton. Poſſevin: S. J. Dodtor Chriſtianiſſimu dictus, titulo Galliæ Regibus uſitato: Caroli ſexti, Galliarum Regis ad Concilium Conſtantienſe Legatus: ſanétimoniâ clarus, integerrimus: Gerſonæ Campaniæ Vico, unde illi nomen, oriundus, natus 14. Decemb. 1362. ob. Lugduni 12. Julii 1429. Nic. Cauſin. Ephe- mer. hiſt. ad z. Dech. Tirin. Ind. Ad. Bellarm. de Script. Eccleſ’-fol. aso. ad A. I420. Elogia script. f. 45. V. Conc. 35. R. II. f. 6a“6. Hic, inquam tantus Doctor, ſerm. de Nativit. Mariæ, Conſid. g. in hunc mo- tam altum & abſeonditum d ſæculs miſterium tam admirandam ve- nerandämq Trinitatem, Zeſu, Zoſephi, & ariæs velle mihi quidem adiacet, ſed poſſe non invenio, ac in ipſo conatu deficios ap. Carthag. de Axcan. B. E. to. 2. Lib. 1S. hom. & Q. alt. n. 2. mihi f. 363. Et quidem S. Joſephi ſublimis dig- nitas ex eo, 2 nemo Chriſtianus negaverit ſummam Chriſti jeſu eminen- eiusdem Deiparæ. Poſt hos verò ſublimis ſanctitatis & di- gnitatis excellentia in Joſepho innoteſcit, ut dictum, ex eo, quòd fuerit & Sponſus Deiparæ, & Chriſti D. Pater Legalis. Moli umnets Wuila Nec Inns, ſol u'tnmr au , Ehnud in: itng egtcnts tlle lun umt ,0 Mi mG lln olleniil⸗ uein ,n Wlmeritt GGuEcclt, herre yen “ tuenes n E Tiniute Ulmun ein tinada: Pelechter / Aaakemel eriun⸗ d ersAoin * 1 Otivon — — = == — — — 7 Anmnmni ðW Arug Prxrbio de votés eorundem veneratoibus, ſaluu. 1063 NWoli timere accipere Mariam Conjugem tuam 5 quod enim in es natum quòd ſit Con- eſt , de SPiritu sanét éſte Pariet autem Filium, & vocabis nomen ejus junx Deipa- Jeſum: ait Angelus oſepho, Matth. I- 20. & 21. Ende cum gratia, IX, & Chriſti pergit citatus Gerſon, ſimiliter & glori . 21. Pater Legalis. pergit citatus Ger on, ſimiliter & gloria, naturam non tollat, ſed extollat & perhciat, recogitemus pis devotione, qadd ſi Vinculo quo- dam naturali obligatio conſugir ſilii ad patrem, & matrm ad ſponſum ſuum, & atrinsq;,, ſeilicet fälit, & matris, ad fadeliſſmum, Vigilantiſſi- mum, & ſedulum cuſtodem, & Natritium Joſeph, qui fuit Capit Ma- eertan Ain . Maun ſas medi de iüns iun Iiun sat⸗ turali maternitatise quantus aſtimandus eſt juſtus ipſe Yoſeph, nunc in loriâ & in cæli, qui tali & tantus inventus eſt hic in miſeridâ & his in terri? Profedtò ſi non mentiebatur Zeſiss, qui aite Vbi ego ſum, illic r miniſter meus erit, ille proximior videtur, qui in miniſterio fuit vicinior, obſequentior, atg, ſidelior poſt Mariam inventus in kerrtr. Ita Gerſon . ap. Carthag. cit. JG. ult. ubi plura: ubi & cum gra- Joſeph cum viſſimis Doctoribus: S. Joſephum inter eos fuiſſe, qui cum Chriſto re- Chriſto D. reſurrexerunt, Mat. 27. vz. ad immortalem vitam. furgens. Vt adeo ſanctiſſima hæc Trinitas Creata, ſicut in terris, ita & in cœlis integrè & gloriosè ſibi conſtet: & jam in terris adhuc Jeſus, Ma- in Chriſto, Mariâ & oſeph fuerit imago ipſius Increatæ TLri- ria, & oſeph. nitatis, Joſepho Patrem æternum repræſentante; Mariâ imago 88. Spiritum ſanctum, ex quéò conceperat, & ipſa ſanctiſſima; Trinitatis. Chriſto ſeipfum, puta Filium Dei. Familia hæc una, perfe- Pamilia hæc Gia ex tribus his perſonis, fuit quaſi Cœlum quoddam ter- Cælum fun renum, trium non tam hominum, quàm corporeorum An- terrenum. gelorum, imò quaſi trium Perſonarum Divinarum ſymboli- Vid. num. 6. ce, neque dubium, illam plenam fuiſſe Angelis miniſtranti- bus Virgini quaſi Reginæ Angelorum, & Chriſto quaſi Do- mino & Deo ſuo, ac S. Joſepho iisdem proximè junéto: quæ ſanctiſſima Familia, vita & converſatione, ſanctitate, caſtita- te virgineàâ, charitate, concordiâ, mutuâ animorum volun- tatumque unione, reverenti4, pietate, auxilio & obſequio mutuo, absque omnis mali vel leviſſimà ſuſpicione: imita- . — 1064 CoxNectO LVIII. ”. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph. tio quædam, imago, & ſimilitudo fuit ſanéctiſſimæ Trinita- tis, ut de homine dicit Scriptura: Faciamm hominem ad imagi. nem & ſimilitudinem noſtram Geneſ. I. 26. Vnde iterum Gerfon tri, Filio, & Spiritui Sancto, domus illius Trinitas, Chriſtus, lentius. Invidebat terris tales habitatores coœlum, utique Pater, Ma- Cœlo digniores, quàm terris. Cornel. in Mat. I. 18. f. 73. Imiten- terris virtuoſum, & cœlo denique inferendum! III. Sic ſtatutâ, & ſtabilitâ Trinitate Creatâ ſanctiſſimꝗ, Jeſin Mariæ, & oſephi, in Coœlis gloriofiſſimè triumphante, & primas tenente, poſt Increatam Trinitatem (intelligends quia quà Deus eſt ipſiſſima Perſona altera Trinitatis In crea- t&£ uti ſatis notatum) atque adeò potentiſſimâ; ſequitur, uantum inde gratiarum, miſericordiæ, clementiæ, auxilii, Patrocinii, aſſiſtentiæ, ſperemus, expectemus, ipſam denique Hinc ſalus æternam ſalutem noſtram, ejusdem beneficio: & hæc, præ noſtra, toto toto mundo, nohbis curæ eſſe dehet, ceu negotiorum omni- “ mundo, & fa um negotium maximum; uti facilè cogitabit, judicabit, mã ac vitâ corporis, po-⸗ tIOor. ſciétque, cui vel modicum granum ſalis, parum cerebri, & aliquid ſanæ ſanctæque fidei eſt: ex eo æternæ Veritatis, quæ causâ ſalutis noſtræ de cœlo deſcendit, dicentis: Quid Prodeſt homini, ſi mundam univerſum lucretur, aimæ ver ſuæ detrt- mentum patiatur; aut quam dabit homo commutationem pro anim ſad Matth. Io. 26. quam homini unicam tantùm eſſe, exag- gerar 8. Chryſoſt, Et hoc, ſicut ſolidiſſimum, ita planè ef e „ tum, regula, lima, lapis lydius. Anima noſtra ejusque ſa- lus omni noſtràâ potior eſt famâ, omni vitàâ; de quâ Omnia ſi perdas, famam ſervare memento⸗ Et vitam redimas ferrum patieris &Oι gne: quantèò magis Animam? In proprium illi æternum exitium cit. quaſi attonitus exclamat: O quàm dilecta Trinitati, Pa- Maria, Joſeph! nil charius, nil melius, nil in terris erat excel- ter, Liberi. tur Conjuges, F amiliæque, quæ & trinum aliquod conſti. tuunt, numerando Patrem, Matrem, & liberos, utinam in Chriſtum, quà hominem, ſeu ſecundum humanitatem; ke Atiun eg (le bllotn ek. Iadn Itiritat Frtoned,n drs cedaoe n, Rumin untionem cbockorbus cbnkint ſumin (itinnin flmekn leneelci Unenkenie urdun ebet noſtræ totius vitæ ac omnium actionum fundamen- Amnſe D S 1 w hie, dec. 1 i eorund. em Ve ney Aktorihasf, ſalus 1065 Kü exitium agunt ſtolidiſſimè, quibus nulla aut exigua ſalutis nE Ccura, nullum cœli deſiderium, nullus ejus obtinendi cona- Eie tus eſt. Itaque videamus, quomodo nobis ſalus obveniat ex 8S. Trinitate Creatâ, de quà agimus. Meas adumbro co- IRE gitationes, quin potiùs cogitationum mearum, verè, tene- nmne bras declaro ex Matth. Iz. ubi non unius Trini mentio fit tan- tum. Ruminemus ex hoc loco glorioſam Chriſti D. trans- Declar D u figurationem in monte Tabor; quam, SS. Patribus, & Eccle-eX Zellis in d6 Doctoribus, indubitatum & certiſſimum eſt, fuiſſe ideam monte Labor- Im ANN . .◻ 1 » 1t. 11 0— 1 2 CiIE ubi Idea ceœl. lbem un dQquandam & imaginem noſtræ reſurrectionis, & cœleſtis glo- gloriæ. unt riæ, ut non in diſcipulis tantum, ejusdem in Divinitatis Gendk. Chriſti indicium, oculatis teſtibus, & cujus quandam quaſi rmg ſtillam deguſtarant, ſed & in nobis omnibus accenderetur NeE ardens cœli deſiderium, & animus, eò fortiter totis viribus, Dumna contendendi per media copiosè à Dei Providentiâ ordinata, firitadse e lam per ardua Cruces, & tribulationes (nam Regnum cœlo- lnieu 1n vim patitur. Matth. II. 72.) neglectis contemptisque omni- Nrrned bus mundanis, inde avocantibus. TYabor certavit cum coœ- lo Empyreo, ait S. Damaſc. illius ſimulacrum, & quaſi gloriæe? . en coleſtis theatrum. Sicut enim Beati vident in cœlo glllo *K riam Dei, ſic Apoſtoli viderunt in Tabor gloriam Chriſti. Cor- genn nel, in Matth. 1z. I. & S. Chry ſoſt. hom. p. in Matth. quantum cape- nen e poterant, inquit, in hac præſenti vità, ills oſtendit. Brev. 6. Aug. L.z. Imd ajo, Tabor tunc jure cœlum videri potuiſſe, eò glo- nnk in rioſius, cùm verum cœlum Corpus glorioſum tum non ha- buerit adhuc, ante Chriſti ad Coœlos Aſcenſionem. Et hoc ipfſum, AA, omnino & veſtrum deſiderium, eò veniendi: & ien gqu præceſſit gloria capitis, eb ſper vocatur & corpori;, ait S. Leo, S. 1. tumn ee4 de Aſcenſ. D. quàm optime. Dum autem hæc penitiùs conſi- In Monte dero, adverto hic varias Triades. Ecce enim S8. Trinitas, Tabor variæ , ind dve ari ce æquè ac in Baptismo Chriſti, hic ſymbolicè & figuratè ex- riades. 4 — . . ond 88. Trinitas, otn e, preſſa: Pater in voce: Hic eſt Filius meus diletctus. v. y. Filius in ſumma. Divino ſplendore & gloriâ: Spiritus Sanctus per Nubem ad- ν umbratus lucidam, ut qui hominem illuminat, tegit, ob- 4 Us Mechtl de Jud. extr. Tt tt tt um- —. = S— = = = = S= W in mundi luto hærentes: An dicamus: Cælum Cali Dominb. W 1066 CoNcIOο LVIII. §. Creata Trinitas: Teſus, Maria, Joſeph. umbrat „focundat ad omne o pus bonum. G ornel. ex h. Am. broſ. Beddà, Thomd. Rurſum: Tres: Chriſtus, Moyſes, & Elias, repræſentantes Fvangelium, Legem, & Prophetias, oſten- dentes Chriſtum Meſſiam, in Lege & Prophetis promiſſum. Tres ſelecti Apoſtoli, hujus ſolennitatis teſtes. 2. Petre I. 15. Tria Tabernacula, Manſiones & habitaçula, quæ S. Petrus co- gitabat. Hinc varii conceptus erui poſſent. Ego verdò re- Vertor ad meam S. Triadem creatam, Jeſu, Mariæ, & Joſeph: Quorum Familiam Cœlum diximus, in quò & ipfſa SS. Trini tas: Hic veriſſimè tria Tabernacula, non ficta, aut ſomnio con. cepta (Non enim ſciebat, quid diceret, ait de Petro S. Marcus c. 9. v. y. & S. Lucas c. 9. v. 33.) ſed verè, ſicut ſanéctiſſima, ita cœ- leſtia, quæ nos recipiant, ex hoc ipſo feliciſſimos: quæ & to- to affectu ſuſpiciamus, veneremur, nobisque omni modo conciliemus, accepturi ſalutem noſtram, & obtenturi per Jeſum, Mariam, & Yoſeph. O AA: 6 Animæ devotæ, 6 Soda- les, verè bonum eſt, nos hic eſſe, ſub horum umbra, protectione, Patrocinio, clementiâ! æ&ternæ. Hujus amor, deſiderium, & cura, coëgit, inſtituit- que, Dei inſtinctu, varias Congregationes Religionum & Ordinum, etiam rigidiſſimorum, in quibus cum Jobo c. 42. v. 6. agunt pœnitentiam in favillà & cinere: Cum metu & tre- more ſalutem ſuam operantur, conſilio Apoſtoli ad Phil. 2. 12. qui in contemptu omnium terrenorum, in paupertate, c ſtitate, obedientiâ, abſtinentiâ, mortificatione, futura in quirunt, expectant, & hac ratione magis ſatagunt; ut pe bona opera certam ſuam vocationem & electionem faciant: 2. Petri I. o. Hæc quidem Religioſi: Sed quid nos Sæculares IIV. Hinc, inquam, certa ſpes ſalutis, & beatitudinis, Pſal. 1I3. I6. An abjiciamus animum:? An terrenis ſolis con- tenti, æterna in vanum ha pebimus: Deſperata hæc ſunt conſilia. Nunquam ab'jicienda ratio & cura ſalutis: hanc ut aſſequendi optima ſubſidia & adjumenta eſſent in Eccleſi òèòMW DDei, Dei hujvs i Pobctinf . ſos Firerene inet oll En teguin usAltons Cr Aitt Mons&8.⸗ 1chee, gi D luluce⸗ nzone (liot cotnen Er Ahntin eneloann e lles Mein, ſaet kunita, Einer tan ent. donn Marie 1A ial aut ſonnt enos M octiſimat Imos: u e Oli „Kbten lerotee nbrs neftn ketnd N i scnn,ne gioſis vivere non poſſint) variæ, utriusque ſexus, Congre- SõGõ * FEx his, de votis eorundem Veneratoribue, ſalis. 1067 Dei, hujus inſtinctu & providentia benigniſſimâ conſtitutæ ſunt, etiam pro ſæcularibus (cuùm omnes in Ordinibus Reli- Fraternita- gationes, Sodalitates, Confraternitates „pia ſanctaꝗque Foœ- Dei llni⸗ dera (de quibus Conc. 6ou. à n. 2.) quorum equidem finis ſupre- Animarum mus & ultimus, Major Gloria Dei, per plura & plura obſe-ſalus. quia, actus virtutum, frequentiam Sacramentorum, Con. feſſionis & S. Communionis, preces, & quæcunque alia bo- na opera, quibus cultum Deo debitum, profitemur, pro Ejusdem laude & glori, ad quam conditi ſumus. Alter ta- Et hanc obti- men proximè ſequens finis, eſt Salus Animarum, certior ac nendi, plura ſecurior, commodiôrque, obtinenda per eadem bona opera, adjumenta, per actus virtutum, per Sacramentorum, (mediorum ad ſa- u& Hia lutem vel maximè efficacium) pium ac legitimum uſum, ad uæ Sodales & Confratres excitantur trahuntürque per of- icia Divina, ſacras exhortationes, bona Confratrum exem- pla, & monita, accedentibus ſacris Indulgentiis plenariis, aliisque per ſtatutorum bonorum operum impletionem ob- tinendis, quels & à peccatis eorumque pœnis temporali- ⸗ e 1 * N % „₰ . . bus & æternis faciliuùs, citius, & ſuaviuùs expediamur, imò ef- ficaciùs, dum nobis per ea ſupremi in terris Chriſti Vicarii Indulto & poteſtate Merita Chriſti, Beatiſſimæ Virginis, & Sanctorum, ex Eccleſiæ theſauro applicantur; & ſic quaſi ex alieno culpis noſtris debita reluimus, & ſatisfacimus: acce- dente item mutuâ precum bonorumque operum commu- nicatione, ad ſalutem proficuâ valde, juxta illud: Oratepro in- icem, ut ſalvemini. Jacobi y. 16. Singulariter inſuper efficax eſt Patrocinium Auxilium & Patrocinium Sanctorum, quos ſibi Fraternitates Sanctorum. proponunt invocandos, colendos, demerendos, & per eos, Deum ipſum, quem in Sancéctis primariò colimus. Quæ o- mnia, & tanta obtinendæ ſalutis media, ſuavia & fortia eſſe poſſunt motiva hominibus maximè ſecularibus, talibus ſanctis Haternitatibus nomen dandi, unà & juxta earum Le- ges vivendi, cum intentione & propoſito, Deo integrius ſer- ”ÿ”M5 Ir tt tt 2 vien- 10 Coxcio LVIII. & CGeata Trinitas: Jeſus, viendi, & ſic ſalutem obtinendi. Maria, Loſepbh. Quanquam etia tales Fraternitates (ſed cùm minoribus pietatis ſubſidiis & ad. jumentis, quæ diximus) etiam Deo ſervire, Sanctos nobis per eorum cultum devincire in Patronos poſſimus, & ſic hac etiam ratione ſalutem noſtram operari: neque ſimiles Fra. ternitate, earumque Statuta & Leges, de ſe ex peccato obli gent. An nolimus, an non conemur, amore & deſiderio ſalu- tis noſtræ æternæ, omne ad illam medium utile arripere, il- loq; ritè uti: De ſuâ cuiusq; ſalute agitur, velut nullus alius ſfupereſſet. Tantundem enim mihi erit & in meum bonum, ſalvari, aut in damnum, damnari, ac ſi mihi totus mundus damnaretur aut ſalvaretur: Sicut & dicimus: Mihi, me mo- riente, totus mundus moritur, ceu qui mihi, & me mortuo, Faternitas je- ampliuùs utilis non eſt. Talis eſt etiam Fraternitas SS. Tri⸗ ſu, Mariæ, & Creatæ devotiſſim Joſeph petit tim ſubmittit Triſ tres gratias . un. ſunt: brevi recipi. ternitatin ſcil. Ad imitationem vitæ à Yeſa, Marid, & oſepho, in terris actæ, ſandtè vivere beatè mori: & ſalvari; ac poſt bre- ve ſaltem Purgatorium, citiùs ſanctis in cœlo ſociari. Quàm pia hæc tria deſideria! quid melius, utilius, magis necefſa- rium? eâque obtinere per Jeſum, Mariam & oſeph, quid effica- eius, conſultius? Conſiderandum utrumque hoc trinum: & in eo ſingula. per jeſum, Maria, Joſephe ejusque, & horum verus, ſincerus, humilis ac Mariam, & debitus cultus, veneratio, obſequium, ſervitus, & ſuaviſſi- mus velut mancipatus: ut obtineantur hæ tres ſublimes Joſeph. revi in Cœlo obtinendi ſalutem. Neque dubitet quisquam de tam beatàâ ſorte obtinendâ verè fideliter & conſtanter de- ℳ votus Upritnam rſpeltenn a, quæ ſeſe humillimis obſequiis ſpecia- us: ſcil. Zeſa, Mariæ, & oſephe, ſub horum titulo & nomine, & ab his, ſeu per hos poſtulat tria velut Ya-. unct& vivere; bPernacula, (pretioſiora iis, quæ in Monte Tabor S. Petrus co- beatè mori; gitabat, neſciens quid diceret) ſeu tres gratias, nulli non omni- & in Cœlum bus votis expetendas; & continentur in Oratione hujus Fra- Itaque Caput & ſcopus eſt SS. Creata Trinitas ,„Feſin, gratiæ, piè ſanctéque vivendi: piè beatéque moriendi: & —,— otnshis tii i hegue ſi Zitt,Amnot aßypre cPfobren melllis cote tres leſalutis 1 kteſcenin Edcorn, huinoctim i 1is al,iſet. IuWwtunatn letlma: AaEcal Auncope howbss nk goiten: S Cleceſnine, litoifn, Eälmmnher telena Umnein olimti „ 1 erürite ſeeangaw nuieri elutnudm intheundrn hitotusmun 8: Mhi; te ht, ibkan Unurelt or ero DMullincncn Kionehns kri1 i, NgeN u 1 ebrtin Ex his, devoftis eorundem Veneratoribus, ſalus. 1069 votus his tribus ſanétiſſimis Perſonis, quibus neque poten- tia, neque ſcientia, neque voluntas deeſt nobis opitulandi in vitaâ, & morte, imò & poſt mortem (ſalvà finali Sententiâ Judicis ſupremi de homine) ſeu: Ilas, & quamlibet illarum, nobis ſubvenire & poſſe, & ſcire, & velle: ut adeo, ſi quis unam ex illis ſibi faventem habeat, habiturus ſit omnes tres (adeo hæ tres Perſonæ ſanctiſſimæ ſibi conjunctiſſimæ ſunt) & ſuæ ſalutis ſpem certam. Et imprimis quidem, quod at- Per Jeſum, tinet primam Perſonam, Yeſam ſcil. ſi hujus Naturam Divi- nos ſalvos nam ſpectemus, nulla opus eſt probatione, cùm ex Fide con- ſtet ejusdem infinita Potentia, Sapientia, ſed & Bonitas ac Miſericordia, quam potens, ſciens & volens ultrò homini, maximo etiam peccatori, ex ſe efficaciter offert: Nolo mortem impii- & c. Ejus ſunt verba: Ezech. 33. II. Nolens aliquos perire, ſed omnes ad pœnitentiam revertis a. Petri z3ug. Si Chriſti Natu- ram humanam, ſeu ut hominem ſpectemus; En verba ſola- tio pleniſſima: Das propter nos homenes, & propter noſtram ſalutem deſcendit de cælu, & c. Gmb. Nicæn. Et: Fideli ſermo- &c. 1I. Tim. I. 17. & 16. Data eſt mihi omni poteſtas in cælo & in terràn Mat. 25. 15. Et en hujus poteſtatis ampliſſimæ uſum & fructum: ipſa ſa- lus hominis copiosè à Chriſto redempti: Eunter ergo docete omner gentes: & C. ibid v. 9. Idipfum indicat ſanctiſſimum No- men eſus: id eſt, Dominus Salvator- de quo Abtor. z. 12. Meritò S. Eccleſia inclamat: Zeſu Potentiſſeme Zeſu Sapientia æterna“ Jeſis Bonitars infinita- Lytan. Denique de Chriſto, quà homine, uni- cè ſalutem hominis volente, locus clariſſimus eſt. 1. Zoan. 2. 1. &2. Item ad Hebr. y. z. ubi notat Cornelius à Lap. in illa ora- & efficaci liberrimè pro nobis ſubeundam, acceptavit à Pa- tre: Non mea, ſed tua voluntas fiats Lucæ 22. 42. Hiſtor. de S. Car- volentem. tione Chriſtum magis petiiſſe, nos à peccato & morte libe- rari, quàm ſeipſum à morte, ceu quam voluntate abſolutâ §. Carpus Ep. po, indigne ferente, veniam factam graviſſimo peccatori, quem in abyſſum Inferni detruſum vellet zZelo indiſcreto, ſed à Chriſto correcto, ipſi dicente: ſe, ſi neceſſe foret, para- Tct tt tt 3 tum 1070 CoxNciO LVIII. §. Creata Trinitas NVe eſus, Maria, ſeph. tum eſſe, eadem & omnia pro quavis anim4 pati, quæ pro toto mundo paſſus eſſet. Ex S§. Dionyſ. Marchant. Virg. Aaron. 11. g. -elt. 12. f. 111S. Faſti Mar. 26., Maji. Ergo primam hru jus 88. Triadis Perſonam ultrè clementiſſimè faventem mus, huic aliaàs obligatiſſimi & ſubjectiſſimi infinitis titulis. Salus per Ma- Altera: Deipara Virgo; de quâ quis bene Catholicus neſcit, eam eſſe Matrem Gratiæ, Matrem Miſericordiæ, juſtis ſcil. & pec- catoribus. Pleni ſunt omnes libri: D. Bernardus vocat Ma- trem, & Reginam Miſericordiæ, quia Divinæ Bonitatis & Miſericordieæ abpſſum, cui vult, & quantum vult, & quomodo vult, creditur aperire, 1l lets Veccator enormis non bereat, cui pſa patrocinii ſucffr 4 gia pre. ſtat: ſuper Ssalve K egina. ap. Marchant. Hort. Paſt. tr. 4. de Ofc. Paſtor. Lebt. 6. F. 40 5. qus loco multa. Cujus preces omnemque nutum Dei Filius, cui omni poteſtas data eſt, ceu Matris, pro imperio habet obediens. Et, quod magis in rem præſentem facit, V. yI. Erat ſabditus illi, admiranda ſunt ea verba S. Lucæ de Jeſa, Marid, & oſeph c. 2. Chriſtus ſcil. Mariæ & Joſepho, ſubje- ctus, obediens (quoad humanam Naturam, quam à Matre hauſerat) ſponte ſuâ, & ultrà ſe ſubdendo Matri & Joſepho. Erat ſubditus eis, exclamat S. Bern. ſer. I. ſaper Miſſus eſt quu? gui- bus? Deus hominibus, nec tantum Mariæ, ſed & Yoſeph Cornel hoc Loco. Et hæc ſubjedtio, ait Gerſon, ſicut inæſtimabilem notat humi- litatem in Chriſto, ita dignitatem incomparabilem ſignat in Yoſeph & Marid. ap. Cornel. in Mat. I. 16. F. a7. Multa petuntur à Deo, ait 8. An- ſelm. de Excell. Virg. nec obtinentur: quæ petuntur d Marid, &. ob- tinentur, non quia potentior ſit, ſed quia Deus eam decrevit c honora- ren ut ſciant hominer, omnia per ipſam obtiners poſſe à Deo. Calamat. Vlv. Diſc. aa. n. Iy. Vt adeo ipia SS. Trinitas Increata, Omni- ℳ potentia Patris, Sapientia infinita Filii, immenſa Boni 1tu num ſalutem, quam innumeri per illam conſequuntur. Te- ſtis Theophilus, ſuo ſanguine doæmoni conſignatus. Cenc. 77. n. §. Maria Ægypt. cit. March. f. zos. Latro bonus in Cruce. Calam, n. 1I9. Vid. Indice Ker. E. Mariss. Sa K dcgee, vVr. Ter- ℳ habe- tas Spiritûs Sancti, eam, poſt Chriſtum deſtinaverit in homi- — I. Iert Cgnite eg 6potthos gentin pot hit, Mniitn Gnnineſos Io aerch criti, Nehe lerefen fſr ige liiuct Mneri 4 Nuatut Mouln rirhrat iinſti Nterlettis S Uualberl. Penmili. Untrsfumn mucChris PnnChro gnalbe UIClus 40 Elle ſ⸗ Menat NW ndid ſ Uhunn Dar- t boangn RNNN tione 7 it. 1 Vummni 4 ſhe l (aholce Alt, nuen Niuii r s, roi Neleltent oento, ſi „C Mn lunne Nihrces, 1 / tiln M 4 4 ſi 4 clurt ſeig tayemen = Ex his, de votis eorundem veneratoribus, ſalus. 1071 VI. Lertia hujus Creatæ Triadis Perſona eſt & Joſephm, dignitate equidem & ſanctitate inferior Zeſa homine, & Ma- riâ; poſt hos tamen primus, cujus in cœlo ſumma præemi- nentia & potéeſtas liquidiſſima eſt ex eâ, quam in terris ha- buit, Maritus B. Virginis, cum omnibus in eam juribus & omnia ejus Bona, ac conſequenter cum Jure veréque voca- tus Pater Chriſti: Caput & ſuperior tam B. Virginis, quam Chriſti, ut homo eſt: unde utriusque ſingularis fuit amor, & reverentia erga Joſephum ut dicat cit. Gerſon: O miranda prorſus, Yoſeph ſublimitas tua, 6 dignitas incomparabils ut Mater Dei, Regina Cæli, Domina mundi, appellare te Dominum, non indig- num putaverit. Pater tuns, & ego, dolenter quærebamus te Luc. 2. 45. Non attendit ſui Eteri dignitatem, ſed Ordinem Conjiugalem, ait S. Auguſtin. ap. Calam. Diſc. al. n. 8. Nempe Chriſtus propriè miliam goſephi, mariti ſui. Et hæc una in terris digniſſima, imèò cœleſtis & divina erat familia (ut iterum de hac loquar) in quâ Paterfamilias, ideôque præſes & rector erat Joſeph, Materfamilias B. Virgo, filius verò Chriſtus: In hac igitur erant tres ſummæ & excellentiſſimæ totius Orbis perionæ: prima Chriſtus, utpote Deus & homo: ſecunda Virgo Dei- para, Chriſto conjunctiſſima, quia mater naturalis; tertia Yo- ſeph, quaſi Pater Chriſti Matrimonialis. Hac de cauſa debe- tur Cultus Adorationis & Latriæ, Chriſto; B. Virgini, Hy- perduliæ; Joſepho, ſummæ Duliæ: de quò num. I. ſaprà, quo- circa errat Vulgus hominum, imè multi in ſæculo ſapien- tes, qui S. Joſephum, ut fimplicem & abjectum fabrum lig- narium, parvi æſtimant: neglectus quidem & incognitus fuit hucusque in terrâ, ſed eò glorioſior in cœlo. Jam ta- men viri docti ejus excellentiam oſtendentes, multos in ejus admirationem & venerationem rapuere: Plura Cornelius in cit. Matth. I. I6. àf. a7. quaàm juſtè S. Joſephus in totius S. R.I. Patronum aſſumptus à Leopoldo I. Illius Natalis 19. Mart. A. 1676. Cœptus eſt feſtivè agi, & 1671. ſub Duplici ccunge Per S. Joſe- tas ejus & poteſtas in *△ vitã, & nune in cœlo. pertinebat ad familiam Matris ſuæ, & hæc cum Filio ad fa- Claſſis ejus officium, jubente Clemente X Ana . 7, 177 1 Ana. chin i gramma: Has ope, ſcil. meâ ſubveniam. Pluris facio, proſe- fMaſße, qui te reverentiâ, amore & oblatione mei ipſius, quàm Vni- Cnite, 6 Cobirte Cetunm fus run lete Fidei defenſor contra Lutherum, hom 2. de &. Yoſeph. Viq; ades, NYhbellyi inquit, matua illa goſephi cum Domino Jeſas &) Gᷓirgine Maridâ conver. h inleſul ſatio immenſam ejur arguit ſanötimoniam & dienitatem. nde ſe. Whleltſen rare liqueat, quòd, quidquid filäum ſuum Chriſtum rogaverit Yoſeph, Blttilms verſo imperare, & omnibus omnium hominum d 4. §S. Joſephi Pa- faëtd . Zoſepho. Hinc eximii ejus Patrocinii vis & efficacia in rroeinium & terceſſionis mira, de quꝗâ oannes Eckius Doctor & acerrimu nterceſſio efficax. luptatibusque affluere, ait Paulus Barry in Dedic. Slit. Hagioyh. 84 vel etiam Conjugem dilectiſſemam Mariam , ejus rei repulſam paſſurus rEu Olen Jit nunquam,., Vos itag, chariſſimi, nolite tam ſanbti Viri obliviſci; den bemn quin elum ſodulò invocate pio afectu, neq; ille in neceſſitate voy deſeret. Plura Joann. de Carthag. 70. 2. L. 15. hom. Ia1. n. 3, qui ex doctiſſ. Archiep. Chryſoſtomo à Capite Fontio, L'ib. de Perpet. Virginit. j Mariæ & Joſeph, inquit: Non credo, Chriſtum unquam obli- ünateri⸗ vioni daturum, quantum Joſephus pro eo laboris ſuſtinue- jachi rit, quantum illi debeat: atque ideo multa pro eo & fecit 4 aeageknnt ſemper olim, & in illius gratiam devotis eju s facere paratu erit. Et: O beatum virum hun, cui contigit talu Filii eſſe nutriti- um, FPatrem dici! O beatos eos, quor iſte dilexerit, quos ſub ſud ſuſce- perit Sanbtus iſte Proteétione! In unum dein colligit efficaciam omnium trium, gZeſu, Mariæ & Yoſeph- Nihil arbitror potentius ad divina charismata impetranda, quàm ſcalam hanc aſcen- ad Patrem: Chriſtus oſtendit Patri plagas & vulnera; Mater e Filio pectus & ubera, Joſeph utriꝗue callos & dura, quæ pro Chcc eorum ſubveniendis neceſſitatibus fabrili arte laborando pertulerat. Cit. Certhag. Accedit, quèòd aliis ſancétis precandi data eſt facultas: Autoritas autem impetrandi Joſeph, tan- quam Patri uberiùs collata. Denique D. Thomas 4. Diſt. 4. . imedae a. 2. ad z. ait: quibusdam ſantta datum eſt in aliquibus ſpecialibus tinase⸗ fauſis præcipudò patrocinari, ſicut & Antonio ad ignem at ſancliſimno Gn Jaſeph e n octor Eare 1t Hyin Mi niaen. gmngiS ſrdi icH. /7 ruſtren Eummundi eolasin blumatt; sutt Gili,g lint GHE Pil ntun „ — Chritun 4 lus triplex dißficilè rumpitur- Eccle. a. 12. Funiculus triplex Ey hie, Jevofis eorundem Veneratoribus, ſalus. 1073 Foſeph in omn neceſſttaté & negotio conceſſum eſt opitulari, & omnes ad ſe pié confagientes defenderé, fovere, & paterno affebtu proſequs. ap. i, cit. Carthag. à f. 3a7. Sufficiant iſta ex immenſo de 88. hac Tria- de diſſerendi campo: & cognitâ Ejusdem dignitate, eminen- tiâ, ſanctitate, & in ſalutem noſtram opitulandi tum pote- ſtate, tum miſericordi promptitudine, etiam erga indignis- ſimum de ſe peccatorem, quam cuùum ſingulæ hæ tres Perſo- næ habeant, infinitam eſis, in ſummo verò gradu, Maria & goſeph, indeꝗue nobis maxima ſpes, fidueia, ſed & amor eſſe poſſit ac debeat, quantò magls, cùm nobis omnes ſimul tres has ſanctiſſimas Perſonas devinxerimus, noſtris ſinceris de- votisque obſequiis, etſi imparibus tantæ Dignitati; pro eo- rundem benignitate tamen non ingratis, & quæ, ſicut ac- cepta ferunt, ita ſine remuneratione non relinquunt. FPanicu- Funiculus eſt S. Tri- triplex eſt nitas, ait S. Paulinus Ep. 2. ad & verum. Eandem accipit S. Hie-S. Trinitas. ron. (in materiam præſentem) quatenus nos munit & robo- rat, item Chriſtum, cujus ſodalitas nos omnibus hoſtibus ſuperiores facit. Melias eſt, inquit, ſocium) quàm ſolum patere diabolo; quòd ſi & PFater, & PFilius, & Spi- ritus Sanbtus advenerint, non citò rumpetur iſta ſodalitas. S. Bona- in ſe habere Chriſtum (ceu ventura ait r Triplex reſpicere & notare triplex emolumen- tum ſocietatis. Vid. Cornel. hoc loco. En quàm appoſite hæc applicari poſſint etiam noſtræ S. Trinitati: ex quà tres gra- tiæ; de quibus mox. VII. En itaque Tria Tabernacula, quæ vel quorum unum ſi quis obtineat, non metuat opor- tet illud Pſalmi 36. 8. Nunquid in aternum projiciet Deus? Vel: Clauſa eſt janua. Matth. 25.10. An ergo non libeat ultrò, pleniſſi- mo animo, imò ſalutis noſtræ neceſſitate in tantis ejus peri- culis, compellente, confugere ad hunc triplicem gratiæ thronum; ad tantum täâmque liberale aſylum; ad fontem tam copioſum, unde tres gratias, tria emolumenta, æter- nùm nobis profutura hauriamus. Et hæ ſunt: banete vive- Mecht! de Jud. ertr. Uu uu uu res; — tres civitates refugii, 1074 Coxci LVIII. §. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph. re; beatò mori; & citò vel brevi ſanbti annumerari quæ tria ne obtineamus, fremit orcus, adlaborat deæmon, obſiſtit mun- lit. Quanta hinc pericula in perditionem! Remonſtro ex fadto quodam huc percongruo, & velut ex quadam ſimili Jefus 2 Maria, Joſeph, Reli- dus, imò ipſa noſtra caro rebellis ex naturaâ corruptâ impel- imagine, in mirabili exemplo, quod refert Magiſter Gratia- nus Carmelit. Lib. y. de & Yoſeph. cap. a. ap. Carthag. cit. Lib. 15. hom. I4. n. 6. Engelgr. F. S. Yoſeph. in ſine Cælo Empyr. Erat, inquit ille, quidam graviſſimus Pater, Ord. S. Bened. habitantium gioſum in vii in Conventu B. Virg. Montis ferrati, devotiſſimus S. Joſeph: aberrantem, ducunt. rediret, obſcura nox illum oppreſſiſſet in quodam deſerto monte truculentis feris, & graſſatoribus hominibus pleno, rectà illinc itineris amiſsâà via; huic ſic deſolato occurrit qui- dam homo jumentum agitans, cui pulcherrima mulier, par- Religioſus ille rectam itineris viam edoceri poſtulavit; cui vulum infantem geſtans in brachiis ſuis, inſidebat; à quòô erienlia e qui meditabatur frequenter myſterium illud, & labores, PeE* os cum Chriſto Domino & Deipara fugiens in Æggyptum pertulit. Huic contigit, quèd, cuùm ſuum ad Conventum homo ille reſpondit, ut ambo ſimul pergerent, ipſe enim probè iter illud noverat: cùmque de rebus divinis collo- quium miſcuiſſent, Monachus cor ſuum præ nimià dulcedi- ne, devotione, ſuavitate, intus ardere ſenſit, veluti diſcipuli illi, qui cum Chriſto D. Emaus verſus euntes confabulaban- tur: cùmque prope Oppidum, quò Religioſus ille tendebat, perveniſſent, continuò homo ille, pulcherrima mulier, & ſpecioſus præ filiis hominum Puer, diſparuerunt, & devo- tus ille Religioſus, quaſi à ſomno excitatus, & ad ſe rever- ſus, dixit: Nunc ſcio verè, illos ſanctiſſimum Joſephum, B. Virginem Sponſam ſuam, & Puerum Jeſum, qui eſt via, veritas & vita, fuiſſe mihi ſocios, conſolatores & duétores extitiſſe; & per reliquum vitæ tempus usque ad mortem, in conſpectu Domini pretioſam, eorum, quæ à Virgine & Jo- ſepho in viâ audierat, dulcis memoria & meditatio immo- Cornn e let — ter pereer notte: lemkurriam, es:pot unn ſci wucs wuon⸗ oc,Rerelun ſennligmnun 79 Ildin rcentun: Maeit inn Ln. Cn uſn um Ir W, he A entuninentet Coltintmn egadcerne ucen ine (Cleliriben Iilminmunliu tNe A ioinnit ten gnob Wiur, WRwpinnn Cnnmndus de fimenns. (UIII. N Megunnntn Mceitn t, ut tlek, thalen No EEy hie, de otis eorundem veneratoribus, ſalus. 107 5 — e biliter perſeverärunt. Capiamus hinc quandam ideam vi- in tæ noſtræ: En: in itinere, eoque ad æternitatem & cœle- Applicatur knmim ſtem Patriam, verſamur: eò totius vitæ noſtræ curſus diri-vitæ noſtræ. NNn gendus: porta verò, aut janua, ſeu ingreſſus eſt mors, quam E ſequitur Judicium. Annon aberramus quandoque à recto Mn virtutis tramite!? verſamur in gravibus periculis peccato- gh rum, verè latronum animæ noſtræ: Prædo & graſſator in- Dœmon præ- IE fernalis tanquam Leo rugiens circuit quærens, quem devoret. 1. Pe- do & hoftis Rr ri y. 5. Inſidiatur calcaneo noſtro ad ultimum usque gres- noſter acerti- mH ſum & exitum noſtrum, ad mortem, vel tum nos devoratu- Uus⸗ lus rus, babens iram magnam, ſcien., qudd modicum tempus habet. Apoc. wüln 172. 12. Quin & poſt mortem ſatagit nos in prædam rapere, nulks Accuſator fratrum noſtrorum, ante conſpeétum Dei noſtri. ibid. v. 10. odn ut adeo hic Adverſarius noſter nunquam non nobis in- inde ſaad teritum intentet, minetur, & ſi poſſit, reipsâ inferat: inſidie- Cocdltd tur in vita, in morte, & poſt vitam. O tremor! timor lubi- — Mumiet que retia doemonis, ubique pericula! ſuſpiramus, nobis dif- idimus ceu inermibus, ceu debilibus, incautis, ad malum iun facilè declivibus. Quis effugiet? En AA. optimi, in ſola- eren ean tium, in auxilium ſeſe offerunt, in ſolitudine miſerabilis vi- ae t noſtræ, & hujus mundi, in tenebris mentis noſtræ & pec- znn Catorum; ſeſe offerunt ope indigentibus, opem devoto ob- M eHEE ſequio, in vitàâ, in morte, implorantibus; ſeſe offerunt vultu ”VMUM zoinet Me ſereno, gratioſo; manu ad ſuccurrendum porrectâ, imò hor- Gelleneit tando, animando, invitando; ſeſe offerunt, quos fide credi- en s & novimus, Yeſaz, Maria, Joſeph: à quibus obtineamus memoratas tres gratias: haſce expendamus breviter, ut nn æ&ſtimemas. r 6o V'III. Prima eſt: Santtè vivere hing pendet ipſa, & quæ Sanctè vive- unſt, conſequuntur, Mors, quæ eſt echo vita. Conc. 45. Et ſanè homo re, quid ſit? ini à Deo creatus non eſt, ut Epicuream & beſtialem vitam agat: unde non vivit, ut comedat, bibat, ludat. Magna conſideratio S habenda eſt, quam quis vitæ rationem ducat: ea enim via i n eſt, ad æternitatem quæ ducit, & comitatur, ad beatam, ſi ehcxcx beate ln Uu uu uunz. eata Actus ſerius, mori. arduus: mori. da. Brevi cœlo lix beatæ æternitatis. Sed rarò datur, etiam à peccato gra- recipi. 1076 Coxcio LVIII. §. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph. beata fuerit. Vivere autem beatè & ſanctè, non eit, miracu- la patrare, ut rudes putant: cum ſanétus Joannes Bapt. fu- erit & ſanctiſſimus, & vitam ſanctiſſimè duxerit, quem in vi- tàâà miraculum patrâſſe, non conſtet: fuerit ipſe potius to- tum miraculum. Nec eſt nudè, auſteritatem corporis ſe- QGari extrinſecam: quod reprobat Chriſtus in hypocritis Matth. 6. 6. Vera vitæ ſanctitas, bonitas, & perfectio conſiſtit in perfectà unione cum Deo, conformatione voluntatis ſuæ cum Divina ad amuſſim: quæ ipſa eſt Imitatio vitæ Jeſa, Ma- riæ & oſephi, voluntatem Patris æterni perfect implentium. Vitæ probitas, quæ & ſanctitas, eſt in obſervatione Manda- torum Dei, ne offendat in uno, Jacobt 2. 10. Hoc fac, & viver- LPacæ lo. 25. nempe Deum diligendo ex toto corde, & proxi- nitatis moles. Facile dicitur cum Baalam: Numer. 23. o. Mo- riatar Aima mea morte juſtorum at res ipſa actus ſerius eſt, cui nudis verbis aut jocando non ſatisfit. Non omni, qui dicit mi- hie Domine Domine, intrabit in regnum cælorum. Matth. z. 2l. De volente vivere cum Calviniſtis, mori cum Catholicis. ſap. Ttia timen-Conc. 45. n. 3. Tria timenda ſapienti Chriſtiano : Mala vita- quæ in gravi peceato: Mala mors, quam peccatum comitatur: Damnatio æterna quæ peccatum ſequitur. Tria horribilia: Mors Judicium Infernus. Tria ſunt, ajebat ſæpè S. Elias Ab- bas, quæ horrorem faciunt cogitanti: Egreſſio animæ ex hoc corporet Evocatio ad Tribunal Dei- Et proferenda in me à Judice Des ſententia. Pædag. Chriſt. to. I. p. 2. C. 23. J. 2. hiſt. 4. f. 626. Denique beatè mori, eſt, mori ſaltem in gratiâ Dei, neque in ſtatu pec. cati mortalis: quod finale Donum perſeverantiæ, ſicut ul- tima hujus vitæ, ita in morte ſumma eſt gratia, & initium fe- vi liberis, à morte immediatus ad cœlum ingrefſus: Ppaucis. ſimi rectà ad ſuperos evolant: potiſſima pars, & peccato gravi im- Allll D chus gre ued (rnlenon inpole cri mum ſicut ſeipſum. Tota vitæ humanæ perfectio in tri. (Warti Beatè mori. bujs: Suſtine, Abſtiner Age. Conc. 22. n. 2. Altera gratia eſt: be‚at? VItimo vitæ puncto & momento pendet totius æter- “ nortus, 6 Apuci Alul EEimunenn n Arime tantumn e = Utüsexclun = ſalnead morte “ ,( öee uunen V lsDoritn lmwitere Unin hra⸗ ia. imz⸗ un Wtun Cn ⸗ Annſ Prx his, dewvotis eorundem Veneratoribus, ſalis. 1077 cte immortuus, de ordinariâ Dei Lege ad inferos abit: cæteri, ne & ipſi pauci ad purgatorium ejusque poœnas graviſſimas ab- I legantur: e quibus citèò & proximè liberari, vel ab iis peni- Ner tus immunem eſſe, ingens Dei eſt gratia. Grave tormen- dene tum Animæ Deum amantis, & viciſſim à Deo dilectæ, eſt, Shhyy non tantùm excruciari ſenſibiliter; ſed inſfuper tamdiu, & NA. diutius excluſam eſſe à facie amantiſſimi Dei. Talis hiſt. al- enIIIIH legata Conc. 7a. n. Z. ſines ex Amico Fideli. 4f. 7. Pro hisce er- ne go tribus gratiis ſpecialibus merito intenſiſſimè ſupplicat eckmnin Anima, Jeſa, Mariæ, & Yoſepho devota: idque confidenter in runl tam potens, uti dictum, patrocinium, aſſiſtentiam, imò po- Mrnn, teſtatem Tantorum. Sanè certiſſimum eſt, malà morte mo- ri non poſſe, quibus in extremis adeſt Jeſus, Maria, & oſephe pettecn Advocabis autem ad te, ſolidà, conſtanti, & verâ erga eos- Netin etn dem devotione, prece quotidianâ, &, qui Cultus Divorum awing e & Divis gratifſimus eſt, eorum vitam imitari ſtudendo. Ecce NHAKh. Simeonem Senem tzimoratum, ſeu religioſum, timentem ac Edn revefentem Deum, ne eum offendat, ſtudiosè caventem: maln denique ad mortem imperterritum, imèò optantem mori in H M Pace, id eſt, in gratià & amicitia cum Deo, in quâ juſtus mo- 1 (tö rItur: jugta Origenem. Nunc dimitti ſorvum tunm. uca 2. 29. MWAaG Animum, Hiduciam, ac ſpem ipſi addidére præſentia Jeſu, Ma- mmun rvicæ, & oſephi. Idem & tu tibi, ego mihi, quisque ſibi, prece- hm mur. Denique vide & agnoſce, quanti interſit ad felicem il ac beatam vitam mortémque, hanc Sanétiſſimam Trinitatem u Piis ſibi obſequiis devotè demereri. 9 8 IIX. 8. Vincentius ſerm. de Nat. D. refert, pium quendam Mercator je- 7 * Mercatorem Valentiæ ſolitum fuiſſe ſingulis annis in die ſu. Alariz & e qium invitare pauperculam aliquam fœminam, infantem ceg , filium in brachiis portantem, nec non etiam pauperem ſe- tur & lufcipi. un nem, qui matrem & filium comitaretur. Hoc ſanè obſe-tur. Arnld quium gratum fuit Deo, ut ipſi jam moribundo Chriſtus Dominus, Maria, & Joſeph, ſe palam facerent, dicentes: Uu uu uu 3 Ciens 108 CoNcio LVIII. §. Creata Trinitas: Jeſus, Maria, joſeph. Cum hbucusq; nos gratanter hoſpitio domi tuæ ſingulis annis ſuſceperi, nos in æterna tabernacula cum ingenti jubilo perpetud regnaturum te ſuſoipimus. Noan. de Carthag. cit. o. 2. Lib. g. hom. 3. mihi F. 127. vel Edit. Colon. in at. A. I62.. f. 22 /. n. 15. Sit hoc in ſtimulum omni- bus, præſertim Sodalibus Fraternitati Jeſu, Mariæ & Yoſephi, concepta ſuæ pietatis propoſita renovare, reſtabilire, & in conſtantem praxin ac uſum devotè deducere; ut gratiam, qua verè indigemus, vitæ, ſine gravis peccati noxâ agendæ, beatam in Dei gratià mortem appetendi, & ad cœlum ad- Simile: He- miſſionis, obtineamus. Similes ſumus hederæ Jonæ cap. 4. Qdera ut vire- quæ eſt ſymbolum vanitatis mundi, omnisque rei & ſpei ſtar ſels alte- mundanæ; vitæque noſtræ, quæ facilè læditur, à verme imphlicat. mortis roditur, areſcit. Sed & in hoc ſimiles ſimus hederæ propriè dictæ, quæ, ſe ſolà impotens cum ſit, ſeſe in altum erigere, ſeſe arctiſſimo complexu arbori implicat, ut vire- ſcat. Sic ſcribitur, ab quoppiam magno ſuo Mecœnati Co- lumnam honoris fuiſſe erectam, virente hederâ circumda- tam, cum hac epigraphe: Te ſtante virebo quô in ſuum bene- factorem omnem ſuam felicitatem in acceptis referebat. Applicatio & Heu quam miſelli ſumus! quam noſtris viribus impoten- Concluſio. tes! quàm ex nobismetipſis nonniſi humi repimus & in ter- renis! 2. Cor. z. 5. Non quòd ſuſſcienter ſimus cogitare aliquid boni nnln ad fidem, gratiam, meritum, & ſalutem æternam conducens & utile, à nobim, quaſi ex nobis, ſed ſiſfcientia noſtra ex Deo eſt, quàm, nobis relicti & præfidentes, facilè concidimus, conculcamur, tot inter animæ noſtræ hoſtes, perimus! Et cur non, noſtræ infirmitatis & miſeriæ ac mille periculorum partim, ni cœ- cutiamus, admodum conſcii, & illis expoſiti, imò circum- dati, nos arctiſſimo amoris, humilitatis, ſubmiſſionis, re- ſignationis & devotionis complexu illigamus & cohæremus Columnæ cœleſti, Arbori vitæ, & iis, quos nobis Divinæ benignitatis providentia in ſuſtentaculum, in ſolatium & Obem conſtituit! En Zeſam, Mariam, Joſephum- en ſanctiſſimam Creatam Triadem, quæ ſtat ſtabitque glorioſiſſima æternuùm: — luneti, lotkigol Conel¹ Eugena n l. . Flor. Shi chant ie ,r 6 fiirn mnn Uors Gketore nrgen blruſg 71 Ycverar nt klen rAn & Je ſtante virebo, hic & in æternum. Nos cum Prole piâ be- l. , . . n⸗ ,4 niSn 4 1. * es, TlltI, NN ſit, en nplict, 1 Mee 1 G. (S — Gcnnl ontnn 1 prn/ . . 4 3 N ſbn nedicat Virgo Maria & ſanctus Joſephus. Amen. vVigq. Cornel. à Lap. in Matth. I. 6. & in c. 2. v. 15. JOann. de Car- 6 4 A commiſeratione, & affectu animi, ſpectavimus Par- rLEy hit, Jewotis eorundem Veneratoribus, ſalut. 1079 thagena de Arcan. B. E. & S. oſephi tom. 2. L. I8 hom. ult. J. 6. & 5. iten L. a. hom. 3. Iidem & alii in decurſu hicjus Concioni citt. Flor. Schilling. Terræ VEivent. F. & Joſephi àa f. gz. Jac. Mar- chant. Virga Aaron. tr. 3. Lect. I. &v 2. à f. 1021. Benignus Kib- H ler S. J. Eluacenſis: Palma Joſephind, init. & cap. I. 2. & y. ubi à fol. ,a. H. 3. S. Joſeph omnium Patronus. 43 . S383. 5383. 23 8. 363. 3 83. 33: . 338. 838. L38 . 34% 238 CoNcIO LIX. Chriſtus in judicio Extremo tremendus Jjudex; Idem nunc in Euchariſtiâ abſconditus, totus gratioſus, milericors & placabilis: Animæ vita & robur. Suadetur ejus devotæ & dignæ Communionis teſſera, ſignumque Prædeſtinationis: ſicut econ- tra indigna Communio Judicium Dei aggravat; ſignum ac omen eſt. ſa- cræ frequens uſus, ceu Pignus ſalutis æternæ, ac S. ejusque rarus uſus & neglectus noxius, maluùmque Authores. Vid. tres ſe.- Leperit Filium ſuum primogenitum &c. Lucæ 2. 7. F. Nativit. D. FPuer autem creſcelat & confortabatur: Lucæ 2. 40. Domin. inf. Ecens nuper Feſto Nativit. Dom. ad Lumen Fidei, oculo mentis & intelletús noſtri, neque ſine admiratione, *vulum, qus natus et nobs in Redemptionem, pannu in- voli-⸗ Oct. E 1680 CoNcIO LIX. Frequens s. Communio Sona, Pignus ſal. etern. volutum, & reclinatum in præſepio. —— — Hic Puer, hic Deus eſt. Miene Felicitas Sed videris, mea Anima, feliciſſimos credere Paſtores & Ma- Qals Homo, Chriſtiani, gos, qui ipſi oculis præſentes luſtrârunt, ibi, quò per Ange- 1solcept Chriſtum vi- Ios & Stellà duce direéti ſunt: feliciſſimos Annam Viduam, (opcult,in dendi, ſed & & Simeonem, qui paulè pòſt Chriſto oblato à Mari4 & Joſe- üelnt ten ſumendi. pho in templo, ipſa horâ ſupervenientes à Deo digni habiti Emihſeſd ſunt, qui præſentem cernerent, in ulnas acciperet Simeon, ieoobnn Anna Meſſiam deprædicaret; idque ductore & indice ipſo lenetooh Spiritu Sanécto. O mihi videre liceret Præſepe, in quo Dominus iruto Jacuit! ais cum 8. Chryſoſt. hom. de Nat. D. in c. 2. Lucæ ap. Engel. Wti 60 . ra. F. Nat. D. J. I. Cæl. Emp. V. Breviar. Dom. inf. COdt. Corp. Chr. lumieml Ledt. z. O quot modò dicunt, ait idem S. P. hom. g. in Matth. vellem Hilki gun Jormam & ſpeciem eus, Chriſti, vellem veſtimenta & calceamenta vi- (lshli dere! Sed lis temporibus natus es, Chriſtiane, què tibi plures enhipng gratiæ conceſſæ ſunt, non videre ſolum, tangere Chriſtum; unntihn ſed & intra te ſumere; per eum, & vità illius vivere, imò & Ulniencore in eum converti. lſam igitur vider; reponit S. Chryſoſt. i Hche ipſum tangis; ipſum comedu. Veſtimenta ejus Videre deſideras? ipſe Mluln g vverbd ſeipſum tradidit tibi, non ut videas ſolum, veràm etiam ut tan- ilevtce S. Ludovi- gas, & in te habeas. Cit. Cælo Emp. F. & Thomæ Ap. g. I. Sic verè ſen- NN cus R. noluit ſit ſanctiſſimus Galliarum Rex, Ludovicus Nonus, cùm An- (tbe r in uchar. *no Salutis 1258. faciente ad Aram Sacelli Regii Sacerdote, ddenüm um videre, — „ —+— „„ „ OSE. ln niſi per Fi- Divina Euchariſtia venuſtiſſimi Puelli formam induiſſet, MImun dem. ibpſe Rex ad ſpectandum accerſitus, negavit ſe iturum, & viſu- ſonnkane rum, quòd certiùs Deum illic præſentem oculis Fidei, quùm lhns corporis perſuaſum haberet. Ita eſt: Non minor nobis Ca- uikatnte tholicis gratia à Deo fit, qui non tantùm ad ejus contactum, Miagkini imè & eſum uſumque clementiſſimè admittimur, miſerri- YEIN rimi homunciones, quod nec Angelis datum eſt. Non falli- pbofe mur, non decipimur, qued non capi, quod non vider; animoſa fir. (Aomfule mat Fides; Præter rerum ordinem. Sequ. WMiſſa F. C. C. e §. 7/ homd. H ppol 2. Cor. 10. . Intellectus in obſequium fidei cogendus eſt: ſicut enne intellectus eſt, corrigere ſenſum, qui judicat, ſolem non eſſe mnmlat 4 11 † fao X nN „ Core A & cujusvis hominis, Chriſtum in Euchariſtiâ dignè ſumen- 9. 93% 1½ ee aigs 1 1 WerC Prirere,d ANtN Aeoscd, . k 7 ℳ 4 L D 1 9 E N6 y. 19 AR AN. 11 “ 4 rrjusdem negledus &;malus uſus homini pernoxius. 1091 partim extra aquam poſitum. V. Conc. 32. n. I. Conc. 61. n. I. ITdem Deus Homo, qui obumbrante Spiritu Sancto in YVtero Virgi- nis conceptus, novem menſibus concluſus, natus in Præſe- pio jacuit, in manibus Sacerdotis toties, quoties conſecran- tis velut renaſeitur, ſed non ampliùs paſſibilis & mortalis: H Idem ipſe ſub ſacro Specierum (non ſubſtantiæ) Panis & Vi- ni velo abſconditus Deus noſter. Præſepe autem, illo Beth- lehemetico longè felicius, quia vivum, eſt Cor Sacerdotis tis. Sint in obſequium Bos & Aſinus, omnes ſenſus, vires, & potentiæ noſtræ, corporis & animæ: Daantum boter, tan- tum aude; quia major omni Laude; nec laudare ſuſpci. Cum ipſe Chriſtus Euchariſticus ſeſe totum quantum, Deum & homi- nem, longè magis & mirabiliùs, nihil ſibi reſervans, in ob- ſequium & ſalutem, propter quam homo falctus eſt, liberaliſſi- mè & miſericordiſſimè impendat, & ſuperimpendat, & in- vitet. Hinc homini Chriſtiano digne accedenti, omne in- crementum gratiæ & ſalutis, cujus 88. Euchariſtia fons eſt & pignus: ut de tali Chriſtiano, ſuo modo & ſenſu, verè dici “ poſſit, quod in Themate de Chriſto adduétum: Puer autem 14 creſcebat, & confortabatur. ſpecialem ſummamque gratiam nobis fecit Chriſtus, non Quodque ut copioſiùs fieret, eam ſemel tantùm in vitâ, vel etiam intra annum ſumendi 88. Corpus & Sanguinem ſuum, ſed etiam frequenter, quod à Sacerdotibus in ſingulos dies fit. De hoc itaque 88. Eu- chariſtiæ uſu frequentiore, devoto tamen, humili, & cum purâ conſcientiâ, patienter audiamus vel legamus;, ac deſui- „ per ſtatuamus, hoc remedio Divino, nunquam non, magis & magls creſcere, & confortari, in finem vitæ usque, & vel ſic Chriſtum Judicem placatum habere. . ð II. Suppoſito illo, Sanctæ Fidei Romano-Catholicæ, Chriſti Dei (quæ æternæ Veritatis Magiſtra & fidelis Interpres eſt, & ex- Hominis ve- tra quam nulla ſalus) Principio, expreſſo in Formâ Profeſſio- ſentiazi nis Fidei Catholicæ, hisce verbis: Proſiteor, in Sanctiſſimo Eucha-P& Entia in Mechtl de Jud. extr., AN X X XX riſtie ra, & realis AUnum falſum 1092 CoNCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ. SS. Euchari- riſtéæ Sacramento eſſe verè, realiter & ſubſtantialiter Corpis & Sangui- ſtia ex Verbis nem, und cunz Anim, & LDivinitate Domini noſtri Yeſi Chriſti, feriq, Chriſti. Irid. Converſionem totius ſubſtantig Pani; in C orpus, & totius ſubſtantie Vini 5§. 3 J 7 Verbis Chriſti clariſſimis: Hoc eſt Corpus menum: Hic eſt dungat men,, quibus omnimodam & planam veritatem abnegare, & à fol. 2980. Micæ Pani Cæl. cap. 9. J. 2. V. Conc. 60. ſine. Cornel. in 1. Cor. II. 24. f 257†. Hanc autem (quacunque ratione & verba & ſenſum Verborum horum facratiſſimorum torqueant & exponant tum Lutherani tum Calviniſtæ) Chriſto, æternæ Veritati, planè auferunt ita, ut nullâ ratione in ſuâ ſedà eo- rundem veritatem Verborum defendere poſſint, adeo ut vel hoc unicum (tacendo innumera alia, in quibus ipſis etiam, non de Nomine tantùm, ſed de re & ſubſtantiâ graviſſimi momenti, ceu in Articulis Fidei toti mundo prævalentis Keligio eſſe agitur) Religionem illorum non ſuſi pectam tantùm, ſed om- falſa conrin⸗ nino erroneam demonſtret: etenim, cùm Veritas, præſer- Citur, if vel 4 dogma alit, V. Luce n. falſum dogma quæcunque Religio teneat, & pertinaciter de- . 317. 37. 36. fendat, hoc ipſo illa convicta eſt, non eſſe Dei Eccleſiam ac Religionem; conſequenter per illam, & in illà, nullam ſalu- tem æternam; quæ vitæ Chriſtianæ unicus nervus & ſco- prus ultimus eſt, & eſſe debet, ſperandam & obtinendam. Obiter hic adverto: Hoc eſt Corpus n pturâ contineri, quam utrique tamen credunt: ergo cre- dunt aliquid, contra ſuum dogma, quod in Scriptura clarè non exprimitur: Sicut & credunt Scripturam ſuam, utut falſifſicatam, eſſe verum Dei Verbum; quod itidem Scriptura non – 3 Nade. 2. in drngainem. &c. quod quidem aperté convincitur ex ipſius Chriſtianum non eſt: Vid. Catechism. Rom. P. 2. c. . 4 quaæſt.22,. 4 tim ipſius Dei inmutabilis, quæ nec fallere poteſt nec falli, & veræ Dei Eccleſiæ ad cœlum ducentis, ſit indiviſibilis, neq; & habet: Patlatur, commiſceri ſe vel uni falſo dogmati; ſi vel unum Pus meum. aliter intelligi à Ca. tholicis; aliter à Lutheranis; aliter à Calviniſtis. Ergo evi- dens eſt, Scripturæ ſenſum non eſſe clariſſimum de ſe, neqdue hanc Lutheranorum & Calviniſtarum expoſitionem in Scri. — n ocet. iermnoe Aaiſtentiä n gelie, i Lud kicei 8 ikman (lilzmirtl Linheb, r Amnahtidn lhngun Ke, Innci nont Linmenen Penig .5 e Der umncatur Mcat:. ſeeeitiu 4 in ‚nnene⸗ td Dien FinrColoni bliſienei oröngti inicitttn — sehneet Sfon eu leyt Sretne ie. „ WAO. 1 1 “ at e ertn 1gtree reitee 8 . 7 7 DwVmn en Rie s = 12¹ afomn dNe eIdaen de 1 Ctin Ne E ullIIIge ale. „„ A Tae n maadet WOI IKaI S 4 4 4 ſiae naftinf een õ EIN e 3 4 non docet. Jam nunc, uti hactenus, ad probe Catholicos mihi ſermo eſt. Itaque fundamento hoc ſuppoſito, de Re- ali exiſtentiâ Chriſti in Euchariſtia, ſicut &: Etiam ſub alterd tantùm Specie, totum atque integrum Cbhriſtum, verumq Sacramentum ſumi. Ead. Fidei Cathol. Profeſſ. Et hac Divinâ Veritate, (cum ſin- cerâ, humilique ſubjectione, i captivitatem redigendo omnem in- telleltam in obſequium Chriſti. 2. Cor. lo. y.) Vivaciter apprehensâ PEjusdem negleſdus & malus uſus homini pernoius. 108;3z & impreſsâ, dignoſcamus etiam pro fundamento cauſam, Euchariſtis Panis & Vini, nec non paulò ante Redemptionem Generis humani morte ſuâ completam, inſtituere dignatus fuerit: Ea nempe eſt exceſſus Divini Amoris ejus in hominem, pla- 4 == Ote cur amantiſſimus Servator noſter hoc ſanctiſſimum Corpo- Sacramen- ris & Sanguinis ſui Sacramentum, & quidem ſub Speciebustum Amoris DIvVIht eiie, nè immerentem & indignum: de qué S. Thomas D. Angel. 8 in Breviar. Rom. F. Corp. Chr. Lect. 2. Nockurni uti ibi facilè videre eſt. Nempe Deus ipſe & Sacramentum hoc Euchariſticum meritò dicatur eſſe merum Amorem. S. Chryſoſt. hom. 26. in ee atth. vocat: Caput Divinæ erga nos Charitati. Trident. Seſſ. 13. Keltmtn ilsnla. ,Nerns 1 Cen ZV 1 — = = — Poltnel in in gecunt 3 cap. 2. Divitias Amori velut effuſas. S. Maria Magdal. de Pazzis: Merum Amorem: & ipſam Feriam quintam, quâ recolitur In- ſtitutio, Diem Amoris appellabat. Rupertus (Abbas Tuitien- ſis juxta Coloniam, ope B. Virginis acceptâ cœlitus incom- Inſtituta ini- parabili ſcientidâ. Teirin.) novam circumſtantiam in hujus tio Paſſio- Amoris magnitudine obſervat, dum charitatem illam mani- nis D. cur? feſtavit Chriſtus, quandoTerribilia, (ut materiam Fortitudinis vocat Ariſtoteles) imminebant, ut inde magnitudo charitatis magis eluceſcat, non impediente mœrore ac triſtitia immi- nentis Paſſionis, imò ipſo initio Paſſionis. Non ante Paſſionem ſuam, ait Rupertus L. 3. in Exod. c.z. Dominus noſter, ſed in ipſo Paſſtonis articulo hoc fecit; jam enim venditus erat, jam tradebatur, jam emptls erat. Neque hoc ſolùm fecit propter memoriam ſuæ mor- tis, quæ noſtra eſt ſalus; ſed etiam hoc fecit ad hoc, ut rema- neret totus nobis & ſemper. O Amor inextinguibilis, ar- dentiſſimus! quantumcunque præſentia mortis eſſet ſibi præſens, præſentiens ſtatim dolores horribiles affuturos, XX XxX XX 2 eis- D 1084 CoNcIO LIX. Frequens §. Communio diona, Pignus ſal. æternæ. eisdem peccatoribus ſe perſequentibus, ſe dare voluit. Vi. debat ſibi præſentes, omnes aufugituros: videbat ſuum Pro. ditorem, & alium negatorem; omnibus Corpus ſuum & ſe- itioni In fnem di- ĩpſum tradebat: Ecce mi homo, quomodo mg infinem à Do- lexit eos: ex- Mino ſis dilectus ab æterno, ſpecialiter autem in hoc Sacra- ponitur. mento amabili. In hinem .* explicant S. Chry ſoſt. & Theophil. extremo, ſummo, perfectiſſimo amore. In finem- niq; ad mor- tem, ait S. Auguſt. ita ut dilectio illa perduxerit Deum usque ad mortem. Imdò in ſinem, velut in ſcopum intentionis, quaſi Deus ſibi pro fine & ſcopo hominem diligendum, præfixiſſet, gquem ſuo Corpore & ſanguine paſceret. Vid. Schwertfer Micæ anis Cæl. cap. I. J. 3. & cit. in fine n. y. Cone. 6o. SðMUẽ III. JYoan. 13. 1. In finem dilexit nos Chriſtus viniſſimum hoc ſui Corporu & Sunguini Sacramentum; idque non tantùm in Gloriam Divinæ ſuæ Majeſtatis, qui ſupre- mus finis omnium Chriſti Actionum eſt: Proverb. Io. 4e Eni. Euchariſtia V**Ta propter ſémetipſam operatus eſt Dominus- & noſter eſſe debet. æ Inſtituta eſt Sed & in ſummam æternaâmque noſtram utilitatem, ut vi- in noſtram tam, robur, vires ſupernaturales, & omne bonum per illud ſalutem. acciperemus, & abundantiùs, ac abundantiſſimè habere- 7. Sacramen- mus. En ipſam, ex SS. Euchariſtiâ, in pignus amoris ſui torum vittus admirabile, inexplicabili conſilio, quod omnem naturæ or- & operatio qinem & conditionem ſuperat, nobis datâ, Catechum. Rom. iem it. c. 2. n. 2. Vitam Animæ & ſpiritualem, quæ omni corpo- Baptismo . „72 . * alem corp naſcimur: rIis vitâ potior eſt; quanquam ex eâ etiam plures ſalutem Confirmatio- Corporis accipiant: Servator noſter goannis 6. à v. 27. diſputat ne robora- de Cibo animæ ſpirituali: dein aà verſa e. agit apertè de Pa- mur: Eucha- ne Euchariſtiæ, ſeu ſub ſpeciebus Pana dein ab eodem inſtitutæ, riii er. & non ſub pane, cum pane, in pane, ut loquuntur noſtri Adver- timms: oni- ſarii. Ego ſam Panis vitæ, . 45: quod ibidem ſæpéè repetit & tentià ſana- Confirmat, & ne temerè dixiſſe videatur, quia judæis vide- mur: Extr. batur res hæc paradoxa & impoſſibilis comminatur item Vnct. muni- v. 5a. Amen, Amen dico vobi: niſi manducaveritis Carnem ſilii homi- mur: Ordine ni, & biberitü ejus ſanguinem, non habebiti vitam in voli: quibus 2 . Ver- Hi Sritit a — mancC. Aprep eri mor aſbiſte culto, .a (ommun Neet une: ohwc vmn Citim WlM, (lne K lergd unConnn Unonem (Leis hun Iuughumno —,— Kenionna R 4 winde Dlechtton Uintobie Wtlisnn⸗ nuntem an nnleen ukrrtionde tinpolibe nohe l GiEr libei — Cn iu; e te R „ Ejusdem neglectus Srmalus uſus bomini pernoxius. 10893 verbis Chriſtus etiam inſinuat præceptum de ſumendâ Eu-gubernamur: 7 chariſtià ab omnibus ratione utentibus. Et v. gr. qui man- Matrimonio ducat meam Carnem- &c. (intellige, dignè, ait Rupertus, cum Propagamur. , T 1 ſoit e 4 kl 1 Wetitbam ehree 6 ll. AKumu 4 „41 . 4 . us, inml. 14 rumerumt elatis 9ll lynend K4, Lnnlaeleck . e! AWIHHANII. nebonmI Cantiümk 71 11 pignuid — = n. 4 Al = debitàâ præparatione & purificatione, præmittendo actum Contritionis & Confeſſionis Sacramentalis, ſi quis alicujus peccati mortalis ſibi ſit conſcius: ſi enim poſt examen nul- lius ſibi ſit conſcius, & tamen reveraà ſit in peccato mort. ſibi occulto, Communio Euchariſtiæ illud peccatum abolebit, & Communicantem Dei gratiæ & Charitati reſtituet, uti docet Suarez & paſſim Theologi, ait Cornelius hic. De quô Theologi, cùm quærunt: An Euchariſtia per accidens cauſet pri- An Euchari- mam Gratiam? P. Jo. Evang. Thanner M. S§. q. 6. a. 3. G. I.) Habet vi- ſtia primam tam aternam quia per Euchariſtiam recipit gratiam, quæ eum gratiam per X conſervet & ducat ad vitam æternam. Plura cit. Zoan. 6. & accidens con- Cornel. ex quò addo pro majori intelligentiã, Ordinem re- ferat rum in Communione Euchariſtiæ: Primò per Euchariſtiæ in Commn. ſumptionem Chriſti Caro & Sanguis totúsque Chriſtus, id . „O 19 eE Id nione Eucha- eſt, ejus humanitas & Divinitas, quaſi cibus ingreditur in riſtiæ. Ordo ſtomachum noſtrum, in eôque manet. 2. Speciebus Eucha- converſionis, riſtiæ vi ſtomachi digeſtis, & in carnem noſtram converſis Conc. 73. n. 4. Cecit enim per Dei virtutem materia panis & vini, quæ in Conſecratione fuerat annihilata) Chriſti Caro & Humani- tas in nobis eſſe deſinit, ſed Deitas Chriſti, quaſi cibus im- mortalis, manet in nobis; quæ exinde: Tertiò- vitam ſuper- naturalem animæ communicat, fovet & auget, cibando il- lam, & paſcendo influxu Gratiæ habitualis, ac per ſtata tem- Chriſti Deitatem, pora infuſione novæ Gratiæ actualis, puta, novis ſanctis il- Gratiæ aéu-— luſtrationibus, novis inſpirationibus, novis piis affectibus ales. & impulſibus in animam immiſſis, ut fiamus idem, quod ipſe eſt, ait S. Gregor. Niſſenus, id eſt, ut fiamus ſpirituales, ſancti & divini, idque in dies magls & magis atque ipſam quaſi lignum Vitæ, ſemper habeamus in nobis, ut ipſa ſuo tempore in die Jjudicii & communi Reſur- rectione, nobis communicet ſuam vitam immortalem & bea- XX XX XX 3 * – Euchariſtia beatam. Plura cit. Cornel. Cur autem Chri ſtus hoc Auguſtis cur per mo- dum cibi & otus, & liih pots: (Curo mea verè eſz cibus, & Sanguis mels verè eſt potus cit. potůús, & ſub Ipeciebus Pa- nis & Vini. ſimum Sacramentum inſtituere voluerit pPer modum cibi & chiſimus Rom. quæſt. Iz. ubi : Cam igitur, inquit, Corpus Chriſti Domini vitæ æternæ alimentum ii; rè & ſanttè ſuſcipiunte rectè 31 potiſſimum rebis conficitur, quibis oan. 6. 6 ac ſub ſpeciebus Pani & Vini, declarat cit. Cate- hæc vita contèinetur, ut Eideles facilè poſſint intelligere, pretioſi Corpo- ris & danguini Chriſti communione mentem animumq ſaturari. Non- nihil etiam haæc ipſa elementa ad id valent, ut eam cognitionem acci- biant hominer, eſſe in Sacramento Corporis & Sanguinu Domini veri- taltem- nam cum panem & vinum in humanam carnem & ſanguinem quotidie vi naturæ immutari animad vertamus, facilins adäduci boſſn- mus hàc ſimälitudine, ut credamus, panis & Vini ſubſtantiam in veram Chriſti Carnem, Verumq ejus danginem cwleſti benedictione converti. Whert etiam aliquid adjumenti hæc admirabili elementorum mutatio Panis & vini mutatio apparel, tamen eorum ſubſt antia in Carnem & Panis Eucha- riſt. vires dat Ald virtutem. Sanguinem Chriſti veré tranſite“ ita etiam, tametſi in nobis nihil im- mutatum videtur, interius tamen ad vitam renovamur dum veram vitam Euchariſtiæ Sacramento accipimus. Hæc cit. Catechismus Roman. U IV. Itaque Chriſtus, Deus Homo, verè & realiter, ut di- Rum, eſt in Euchariſtiâ, extra ſumptionem, & in ſumptione: exhauſtus omnium gratiarum, ſeſeipſum nobis in eibum & potum corporis & animæ præbet, per eam nos confortat; vitam Gratiæ confert, fovet; & denique Gloriæ. Dauemad- modum corpora noſtra, ait S. Baſilius, convaleſcunt, ac firmantur ſub alterna ſamptione congruentium alimentorum; ita qquiddam ſ., uod conſentaneò paſcit animam, eiq,; ſuggerit vegetas vires ad bonitatem, virtutem & perfectionem conſectandam. Duid illud tandem eſt! imirum quod dicit Dominus: Caro mea verè eſt cibus. Duibus auten 0ε — 1086 CoNCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæe. e Aorathie præbeat, Jus ejats Sacramentum pu- EVt Wn 5 3 Umguann, INkinean aeile, in eupid ila, eleſtbbos itales vire⸗ md in dliin utribturc Fumbnen, urMoerni umetenn: Eoſarneti Iuunn, non . n d etia 4 4 ad adumbrandum, quoct ſit in animan ut enim, etſi nulla extrinſecus end Ahecve iſ Aetnale ncladgetin Chnncen ömmm n Uuere ie idque ex ineffabili amore erga nos indignos & miſerrimos: Alnrhon . . 5 282 7 . L ! cd gr⸗ per Eam, à nobis ſumptam digne, ipſe Fons & theſaurus in- nm arirme Utlas, An nienti . , eſcklize⸗ drlonn lnike =ðð, . us hNe⸗ rmNNit e „* 1 Re *1 ,0 Cecker P . ſ1 ; Auheſtes ee . „ 4 93 16 7 / 4 ere, einr: ung ,N A CeNA „ S E 1. NNSMN „ , erWY, AAA1,. Nodn. ℳRKI/ Waatiun inl Ainr Sς⅓ Awentrvi /M 4 zgr . HE N, ℳ N = ſeeae .. Eeltn == Kiim VEMe 0 „„ . Etelnme — Eiusdem negleifus 6omalus uſus homini pernoxius. 10987 non ſehpetient hæc, is uticg, deſicit robur pant;, & robur aqukg. Dein confortat hic panis, ne defluamus ad ſiliquas porcorum, ad res, inquam, mundi, res terrenas & ſordidas, ne guſtu ha- rum diſtineamur & ſubvertamur. S. Cyrillus, L.ib. de ſzyiri- Ad cavendum I. Facilè, inquit, hominis natura ad quævis abſurda defer- à vitiis. retur, niſi illam Salvatoris gratia in virtute ſuſtineat, ac bo- nis cœleſtibus, quorum eſt ipſa fons, augeat. Alit enim ad ſpiritales vires accipiendas Panis ille vivus. Quèd ergo homo in abſurda quædam vitia non devolvatur, Pani Divi- no attribuat, & cum gratia recolat hoc ipſum, ſæpiùsꝗue ro- get hunc Panem, ut defluere ad illicita non permittat. Con- fortat inſuper vires animæ, per modum cibi nutrientis in randum, ſed etiam ad manducandum & bibendum Chriſtus hominibus, ut ſicut absque carnali cibo & potu, nullum mor- talium mortalem & miſeram vitam poſſe transigere, cerni- tur, ſic absque iſta ſpirituali eſcâ & potu, neminem immorta- lem & beatam aſſequi poſſe credatur: quomodo enim melius, quomodo apertiùs commendare potuit mundo, ſe eſſe vitam, hominum, quàm exem plo illarum rerum, in quibus eſt vita hominum: in cibo enim & potu vita eſt omnium homi- num, atque inter multiformes eſcas & pocula, quibus vita fuſtentatur hominum, principalem locum obtinet panis & vinum, quibus ſalubrius & ſolemniùs vita quotidie recrea- tur & reformatur hominum. Vnde has ſolennes, & ad vi- tam temporalem hominum conſervandam principales ſub- ſtantias, ad vitam ſempiternam hominibus reſtaurandam, Dei Sapientia, fortiter ſuavitérque diſponens omnia, aſſu- mere voluit, eâque de causàâ in illarum ſpecie, Carnem ſuam ad manducandum, Sanguinem ſuum ad bibendum, homi- nibus dare decrevit. Oſtendit in iſtis, & longè clarius hoc Sacramento, quaàm verbis edocuit, non eſſe aliam vitam “ Eeter⸗ Nutrit in vi= vitam æternam: de quô S. Petrus Abbas Cluniac. contra Pe- tam æternam. tro-Bruſtanos hereticos“ Dat planè Carnem ſuam, dat Sangui- nem ſuum, non ſolum ad honorandum, non ſolum ad ado- Corpore & Sanguine, ſub Speciebus Panis & Vini, homniti M vel 108 CoxciO LIX. Frequens Communio digna, Pignus ſal. æternæe. æternam hominum, niſi ſeipſum, dum ſimilitudine eorum WM eſcæ carnalis, ad eſcam eorum & potum ſpiritualem nihil em imd Euchariſtia aliud dare voluit, quàm ſeipſum. Tanta inſuper efficacia xninkkmi etiam corpus eſt confortantis Panis Divini, ut loco cibi materialis ſupple- (iun n nutrit & ve- at vires corporales. Vnde multi ſolo hoc Pane Euchariſti-: Wlkn Hetat. co notabili tempore victitrunt. S. Joannes Abbas Anacho. Woliateo rita toto triennio vixit ſolà perceptà Die Dominico Eucha- mſuctam riſtiâ, ut Palladius Comment. ad Lauſum Præſfebtum, vulgò Hiſtorid 1 Ttifcii Lauſiacaâ, refert cap. 61. S. Sabas toto Jejuniorum Vernorum oss longe tempore nihil attigit, ſumptis ſolùm, Sabbatinis Dominicis ailiak que diebus, ſacris Myſteriis. Sic de aliis Sanctis narratur Menmun apud Surium. Quin & Ludovicus Pius Imperator: de qu?s iCrthuhn ſuprà Conc. 9. n. 10. in ſupremo morbo totos 40 dies jejunus umin transegit, Euchariſtiam ſolam quotidie ſumens, uti refert ukwenc Thomas Bozius, Presb. Congreg. Orat. Romæ: de Egnu Ec. llgls h cleſiæ to. 2. L. Iy. c. 2. Cornel. in oan. 6.3y. Cit. Micæ Panis Coc-- miztten leſt. c. 12. J. I. Dauroult. Cat. hiſt. C. y. de Euchar. Tit. Io. toto. Hinc Hünhitam ſatis intelligitur miranda præcellentia, utilitas, & neceſſitas umuitgue hujus Diviniſſimi cibi, in us Dem infe ſamitar. Hinc quæ. sein ſtio, an frequentior an rarior uſus illius ſit laudabilio: (tinigit Euchariſtiæ V. Verùm ex paucis modò dictis non difficilis eſt Reſolu- iNptnn virtus ſum- tio quæſtionis & Reſponſio: Si enim in Euchariſtiâ conti- mnns mne 7tm neatur ipſe Chriſtus, Deus Homo, fons liberaliſſimus om. impol eve nium gratiarum; ſi ex hoc hauriatur & accipiatur ipſa vita yrkpiin animæ in hoc mundo, quandõque & corporis, æterna deni- i in Nenn que; in cujus pignus ſeſe ipſum dat Chriſtus: ſi exinde ho. Mringhen mo roboretur ad virtutem, præſervetur à vitiis damnatio: andhdanr nem æternam inducentibus, ſi vel ſic tremendum judicem, Grnρα charitate & humilitate in hoc Sacramento neceſſariaâ, ſibi de- vin, vinciat: ſi, verbo, in hoc ſacratiſſimo Epulo Chriſtus totus, Unilie, amore ardeat erga hominem, utut de ſe indignum, eique ad Mnlen conferenda dona ſua, quis refugiat tantum Deum unà & a⸗- uhnſun⸗ mantiſſimum Patrem, quosvis admittentem in filios, & ſuo Etaſ l . ifi wens, it Mcelmi flits,AN ntm. Mu laudab luchrfie Pberiiſimi unrit “D : l ein⸗ endun rhn, Ie noln 7 4 M. d 4 PVjusdem neglecfus & malus uſus homini pernoxius. 1089 vel maximè congruentibus paſcentem, eò vocantem, invi- tantem? imò & minitantem, niſi accedamus? Gratioſum, Jud. Divin. tom. I. Cap. gl. n. I. Neapoli An. 1640 (an. 1641.) accidiſſe. bi Iurca mancipium curioſitate populi allectus, cum reliquâ turbâ quandam do- mum ſacram, in quâ, Natalibus Chriſti Domini Feſtis, raris- nec minùs mirabile eſt illud, quod refert Georg. Stengel. de KRomdâ Dilingam perſcriptum, Admiranda Purcæ ad no- ſtram Fidem vocatio, facta à Chriſto & ſimi artificii elegantiæque, Præſepe viſebatur, ingreſſus Præſepio. oculos à longè ſtans, ignotâ pietate implevit. Nulli unquam- ſua corioſitas felicior fuit. Nam ecce procùl conſiſtentem Turcam, atque nihil minùs cogitantem, fabrefactus & mate- riâ Chriſtus Infans, & præſepio reſpicere, tum etiam proten- sâ manu & indice digito annuere, atque ad ſe vocare cœpit, quin & vocem claram addidit, cunctis, qui aderant, in ſtu- porem raptis. Neque verdò annuere ceſſavit antè, quàm ille attonitus ac tremens accederet. Vbi acceſſit, egit Chriſtus ipſe Catechiſtam, hominem Turcam res Fidei neceſſarias do- cuit, monuitque, ut Baptismo ſe quamprimum tingi cura- ret, fore enim, ut intra breve tempus ſecum in Cœlo eſſet. Profecit inſigniter ſub tali Magiſtro Turca, rem diſerte nar- ravit, Baptismum petiit, obtinuit, & paucos poſt dies gravi- ter ægrotans, jämque ipſi morti vicinus, palam profeſſus eſt, mori ſe non poſſe priùs, quàm ſacrum Viaticum accepiſſet. Accepit, & ſpiritum coœlo reddidit. Admiranda planè Chri- Omnes à ſti bonitas: Neque minor eſt in hodiernum usque diem, imò Chriſto vo- major, frequentior, ſed & quotidiana ejusdem, non jam ex camur ad Eu- ſui artefactà Imagine, ſed Speciebus Euchariſticis; de quéô Cantic. 2. 9. En ipſe ſtat poſt parietem noſtrum, reſpiciens per feneſtras, Reeen⸗ per cancellos. Quæ verba adaptat Cornelius Sbidem Euchariſtiæ, à Fidelibus maxime poſt Adventum Spirits ſanti frequentari cœptæ. In hac enim Chriſtus non ſolum Deitatem ſuam, ſed & Humanitatem, per Species Sacramen- tales Panis & Vini, quaſi per parietem intermedium, abſcon- dit. Hinc & per has Chriſtus non unum tantùm, ſed nos Mechtl de Jud, extr. omnes-⸗ YVy yy yVy AChariſtiam. 1090 CoN0Ci0 LIX. FrequensS. Communio digna, Pignus ſal. ætern. Zuh omnes, & Eccleſiaſticos & Sæculares vocat amantiflime ſua- Mude viſſimis verbis, non ad videndum ſolùm per fidem, ſed & Prenückn reipsà guſtandum & comedendum: Gaſtate & videte, quoniam ecril ſua vis eſt Dominus. Pſalmo;3. 9. Venite, comedite panem, & bibite vi- mllt; num, quod miſeui vobi. PFroverb. g. y. Sub quô Eccleſia intelligit iucue Epulum Euchariſticum, iisque verbis/Chriſti nomine invi- iühlrg,) tat ad illud F. Vener. Sacramenti: Cornel. multa hic in Proverb. 9. 1 Ces 2. & y. Omner ſitientes venite. Iſasé. yy. I. Eenite ad me omnes, qui la- ;n boratis. & C. Matth. 1II. 25. Laboramus autem omnes, & onerati Wrluge ſumus, eheu quàm graviter, quam varie! ſuntque labor & iurgole, AQ olor, omnes miſeriæ noſtræ & corporis, & præſertim ani- Walnitfi Idque variis mæ. Vocamur autem à Deo ad hoc Epulum coœleſte variis IWhmendt modis. modis plusquàm digito manus corporalis. Vocamur Ora- oumnin 4 culis Divinis S. Scripturæ, ejusque doctrinæ, voluminibus Um ande ſacris, libellis piis, exhortationibus ſpiritum excitantibus, unnmet quibus etiam timidi & nobis diffidentes animamur. Voca- üetldin mur ſanctioribus aliorum exemplis, hoc Myſterium devote imne: frequentantium: Vocat Deus occaſione commodà, quam Mlelur ſubminiſtrat; quæ nec deeſt. 5Ærumnis ſubinde & calami- Wms: tatibus huc impellit, ut optimo loco Medicum & Adjuto. umen m rem Conſolatorémque requiramus: uti & nonnunquam pe- Iiis Wet riculoſis morbis compellit intrare. Nonnullos trahit immi- E lndornn nentis diſtricti judicii & æternitatis formido; Inſtinctus coec. M m leeſtis; Deſiderium Deo placendi, & huic ſeſe intimiùs con- Mnſlis jungendi: Vocant Euchariſtiæ admirandi effectus & Mira. Mudlne cula paſſim Eccleſiæ & Fidelibus demonſtrata & indubitata, Wmnid ac exinde affectus pii enati, Drexel. tom. I. in Koſis p. 2. c. 7. N. 3. W iiin Vocat denique certa promiſſio, & ſpes Vitæ æternæ, hujüs. M que merces. “ l!e Ssimile ab au- VI. Jam verd ſi, quoties quis Euchariſtiam ſumit, toties ſenkien ro cupide vo. mille aurei adjicerentur, nihil opus foret, multis nos vocari iMllin lito à nobis. & invitari: nemo non accederet; arcenda eſſet multitudo, u; uin non accerſenda. Beu humanam cœcitatem exclamat Reli. 1 gioſiſſimus Drexel. tom. 1. Zodiac. Simbolo 3. J. 2. f- 279. Aurum nheſi 2 1 — — “ . . 1 ! 6 M AE WNRE 4 1 te a me re; tinm enie Mteriume coomoCi, ſriteua⸗ Eäomn N KNonmm/ ullos do;Htnhme 4 ſele irm atechs Ciukinn ſuem non conſideramus, ſpernimus. Arenularum pauxillum eſt 1. ſi huic gemmæ conferatur; pretium illius a 0 omne aurum, ſi huic gemmæ cO aferatur; pretium . ſtix effectus frequentis dignæ Communionis. Vid. Trident. Sſſ. 13. C. 2. ubi Eiusdem neglectus &malus uſus homini pernoxius. 1091 cernimus & capimur; latentes Euchariſtiæ theſauros, quia In compen. i9: Euchari- nemo ſatis æſtimaverit. Euchariſtia peccata leviora delet; iri. ſtem graviora cavet; impetus animi vitioſos enervat; intelligen- „„m. . tiam illuſtrat; voluntatem incitat; conſcientiam exhilarat; contra cacodæmonem armat; in adverſis, ne deficiamus roborat; in proſperis ne cadamus, adjuvat; in meliore tramite ut progrediamur, confirmat: Euchariſtia dat pignus futuræ gloriæ, & cum eo ſimul mortis contemptum, cœli geſiderium, affectuum moderationem, vitiorum horrorem, virtutum amorem, fui ipſius victoriam, in reétèe cœptis per- ſeverantiam. An non hæc omnia ad æternam felicitatem Cur non ita proximè conducentia, majora ſint omni auro, etiam toto appetamus mundo ponderoſiore: Sed vel fides deficit, vel hæc à terre Kucharf. nis & deſuetudine tanti Myſterii, aut non uſu, tam nebula ſtiam. eſt, ut non ex æquo apprehendamus aut cordi habeamus tantum theſaurum; vel denique carnales nonniſi ſenſiti- va quærimus: ut quidquid libri clament vel Cathedræ, pars tamen magna Chriſtianorum tam gravi malæ con- ſuetudinis veterno prematur, ut nullis piorum exemplis, nullis ſantorum monitis excitari queat, & ad frequen- tiorem Sacramentorum uſum promoveri. Vin adhuc pa- rum expreſſiùs ſenſum S. M. Eccleſiæ, SS. PP. & Doctorum de præcellente efficaciâ SS. Euchariſtiæ & ejus eò magis, Frequenter vocat antidotum, qus liberemur à culpis quotidianis, & à peccati dignè com- mortalibus praſervemur. Concilium Nicænum I. vocat viati- munican- cum noſtræ peregrinationis, per hujus vitæ deſertum ad un. cœleſtem Hieruſalem contendentibus. S. Ignatius M. Ep. I2. ad Epheſ. Feſtinate, inquit, frequenter accedere ad Euchariſtiam & gloriam Dei, guando enim aſſeduè hocipſam agitur, expelluntlr poteſta- ter Sathang. S. Juſtinus M. Apol. ad Antonin. Pium Imper. laudat Eccleſiæ olim veteres Chriſtianos, non ſolùm cives, ſed etiam Opifices & uſus. inf. n. 9. VYVy yy yy 2 agri: „ N m 1092 CoNciOι LIX. Frequens 8 Commmio digna, Pignur ſal terneJ. agricolas, qui octavo quoque die ad recipiendam Euchari- Vires admar- ſtiam concurrebant. Teſte S. Cypriano L. . Ep. z. dantur eytium & pa-vires ad ipſum etiam Martyrium ſubeundum: Ita & ad fe- Nentam. rendas alias vitæ miſerias. Sic frequenti Communione mulier vires accepit ad patienter tolerandum maritum cru- delem. Stengel. to. 2. G. 3r. n. 3. Taceo innumera ap. infra citandos: Omnia &briſtus eſt nobi ait de Eàdem Ambroſ. de Virginib. L. 3. Damnum ex ad Marcellinam Sor. to. 4. Pædag. Chr. Vnde dicat S. Leo P P. Ep. 50. A gratiâ Communioni excluäar, eſt animam, pro quà Chriſti dangui ef- neglectâ Communio- ne S. fuſus eſt, irrogatione tam ſævi ſupplicii ſanuciari, & inermem quodam. modo, exutämq omni munimine, diabolieis incurſibus, ut facilè capia- tur, objicès ap. Abellt f. 1,y2. V. Drexel. Smb. cit. 2. JF. 1. qui inter Frequens di-Prædeſtinationis ſigna, & Notas ac indicia æternæ beatitatis Zna Commu- obtinendæ „ Meritòô nhumerat, PFrequentem Sacramentorum, Con- nio, ſignum Feſſtonts & Communioni uſam, & Præ eſtinatos velut germanos rædeſtinat. Beji filios hoc pane cœleſti diu carere, graviſſimam Patris Proverb. 2. 1. Conc. 62. n. 4. piè impudentes filios, quam male verecundos hoſtes. Pro- ba ſis nunc ex te, an Filius Dei fis. Quid majus dici poſſit, quid magis accendere & animare ad frequentem ſacram & dignam Communionem, quàm hanc ſignum eſſe tuæ ad vi- tam æternam Electionis, unde nihil in judicio tremendo metuas? Et hoc ipſius Chriſti verba Joann. 6. àv. gs. evincunt. Vnde & ſalutis noſtræ invidentiſſimus oſor eam quàm maxi- méè averſatus, omni modo impedire conatur. Et illud ita quidem, ut, teſte Jo. Lorino in Act. 2. 42. non deſint, qui affir- ment, glorificata corpora eorum, à quibus in vitâ mortali Chriſtus ſub ſpeciebus Euchariſticis frequenter & ferventer ſumptus ſit, habitura peculiarem quaſi ornatum & ſplendo- rem in ſimilitudinem Aureolæ. Micæ Pani: c. I2. J. . Engeler. ECcl Feſto 2. Paſeh. G. 3. fine. Addit obſervatu dignum Drexelius, in Koſir p. 2. &. . in fine J. z. ex Eccleſiaſte longè religioſiſſimo Sid. orr. 62. Toanne Laulero, Ord. Prædicat. in & Iuſtit. o. 38. Si duo du . F. Aics ſen. per- iram interpretari, ſed cum magno deſiderio, ſubmiſsàâ reve- renti4, ardente affectu ſumere creberrimè, malléque videri NcentolI urk mohd Ileram Ermmut, pund otal ecſinebl ſcloſeennit Nyioyulab mone 1 rumn Ang damn, icn — . 4 t: un. ſlltitt heretur. E . 1 (Menerter! . Themlnotüm sebs gin ighlris cun lecveni We NComn 4 oe lonn n inremn lmmudm ſailgn muilkache en i, ſeife,) ont ſtueeſchn nnn luſſirg. ace i t hlan — E — — — iendnle. perfecti, æquæ ſanéti in omni vità ſint, quorum tamen alter Lihud frequentiùs altero Sacramentum Dominici Corporis di gneè Amh percipiat, ob hoc ipſum velut fulgentiſſimus Sol præ illo al- nim tero perenniter fulgebit, ſingularique & admirabili unione lmmm Deo copulabitur: Et: Imò poſſet hic, ait, tantâ ſemel cum an iht devotione ac deſiderio talique intentione accedere, ut ſi ad Ae. infmum Angelorum Ordinem prædeſtinatus foret, ad ſe- SIA cundum, imè etiam ad octavum vel nonum chorum pro- CEe. veheretur. Sane ipſum S. Concilium Trident. cit. Seſſ.13. C. 2. guanss aſſerit: Pignnm za eſſe voluit Salvator noſter futuræ noſtræ gloriæ & .— es verpetuæ ſelicitatis. Vid. & cap. 5. item Seſ. 22. c. . Sed hoc loco Fre opoſitio- GAE Cconvenienter meminiſſe oportet, inter Propoſitiones, ab In- ae annar Kerne teu Mocentio XI. ſanctiſſimæ mem. Decreto 2. Martii 1679, dam- tio XI. mes natas & prohibitas, e ſexaginta quinque, eſſe quinquageſi rrene mam ſextam: Frequen. Confeſto & Communio, etiam in Pi, guigen- arlinme tiliter vivunt, eſt Nota PUrædeſtinationt. Et hoc meritò: cùm Si- Dniidiee ghu &α Nota Prædeſtin. eſſe non poſſit, quod ſceleratum & . Nlaril peccaminoſum eſt, & ſacrilegum, qualis eſt Communio fre- s h quens ejus, qui gentiliter & ſceleratè vivit, ac adeo non ritè m R dispoſitus, dum peccata non deponit, emendàtque, accedit, i qu frequentius, eò ſceleratius, ſcil. novum ſemper Confes- han i ſione & Communione Sacrilegâ committendo peccatum. ne Nos de digna Communione frequente loquimur, non ſacri- u⸗ leg4, ſupremum Judicem exacerbante. Sicut & Idem San- agrr Gtiſſimus damnat Propoſit. 5y. Præcepto Communiont annuæ ſati- nſel fit per ſacrilegam Domini manducationem. (Suſcipiens ré verenter ad b minus in Paſecha Euchariſtiæ Sacramentum, ait Eccleſia, per Inno- mnl, cCent. III. cit. in Lib. y. Decret. Tit. 35. cap. I2. in Concil. gen. NB. re- vn verenter) conformiter Decreto Alexandri VII. edito 1665, 24. Alex. VII. nnd/, Sept. damnante ac prohibente iſtam Propoſitionem: Qui fſa- — Gi Confeſſtonem voluntariè nullam, ſatifacit Præcepto Eccleſiæ. Vid. 3 e P. Franc. Caccia O. S. Franc. In lanocentis Apoſtolica (Vitaâ) Ino- ull⸗, centii Al. edit. 1697. fol. 93. & 122. Adde Concilii Trident. &.ſ. 13. R W Cap. 7. & Canon. iI. . ,S VVy yy VV 3 VII. Sed Ejusdem negledus Eymalus uſus homini pernoxius. 1 093 1094 CoNciOιο LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ. Raationes contra fre- rationes in contrarium, ſeu contra frequentem Communionem; quentem Paſſim autem, & generatim tanti Myſterii objiciunt ſubli- Communio- rastaen e as Anmgeln , pe. . nemrefellun- tatem, cut nec Angelica puritas par ſit; & econtra in ſe tuf. . „ „ . „ . . . non ſum dignus, Matth. S. S§. & C. animi ariditatem, indiſpoſitio- nem: quid ni & ſuammet ſupinam ſæpè negligentiam, quà nolunt tantillum temporis ſubtrahere aliis negotiis, vel ipfi. met otio, & huic negotio ſanctiſſimo impendere. Supina hæc negligentia excuſationem non admittit: etſi ſub mortali cepti eſt. Aridus es, vanus, frigidus, immundus: Et hæc ex- cuſatio vel nulla eſt, vel mala, ut propterea rarò admodum vel ſemel tantùm quotannis, juxta Eccleſiæ præceptum, acce- das: cum ſicut indignè ſumere, ſummum nefas, ita utiliſſi- mum, dignè frequentérque accipere; quèòd & frigidos incen- dat, & à vanitate ac vitiis deterreat. San Sacerdoti indies ut plurimum celebranti, hujus reverentia Sacramenti metum ⸗ . . . . .* „„„ „ horrorémque peccandi, & ritè pœnitendi ſtimulum injicit. S. Ignatius Sic & S. P. Ignatius Orbi Chriſtiano tepeſcenti, & per Lu- frequentem theri ac Calvini vires & virus labefactato, Dei inſtinctu, ſta- Communio- tuit, novo ſubſidio ſuccurrere, & militantem Eccleſiam ro- iien borare; advertit racum valde Sacramentorum uſum, Eu- movet. Pt* Chariſtiæ præſertim: ergo frequentiam S. Confeſſionis & laudem Eccleſia, in oficio Eccleſ. 31. qulii Ledt. 6. attribuit) quò revireſcere cœpit in membris ſuis Eccleſia, novo pabulo ſæ- piuùs recreata, induéto fervore, excuſſo torpore; uti lucu- lenter teſtantur multa, multa millia Pœnitentium in Tem- plis Societ: Jeſu, per annum: illectis hoc exemplo ſancto Fi- delibus etiam alibi multis locis. At: indigniſſimus ſum, inquis, hoc pane Angelorum. Et quando tandem ſic dignus D z. 6. r. it, Dei Clementia te dignatur, te dignum facit; VII. Sed audiendæ etiam (in confirmationem dictorum) ſummam indignitatem, cum Centurione dicente: Domine, ligetur ultra id, quod circa S. Communionem præ- el Communionis ubivis locorum inducit ut potuit (quam ei ℳ tuku) slaulenus. , il ſin on , en de uint eri limni Gemms ſent in im, in ſmnnr n dbntae, Friwu (un A hore SSeratsh c, i ſaecer fllingi⸗ bi cent aluntalea . 1 4 4 - — 1 — = 1 , llrenin ilnnrlirinn⸗ alnl ſhn Dirini dene llſlk: ui tit, n ulin 1 , illuti lilen ſie, liſltti, Ken 3 Gtliim cunntg, yſeien muin t r. Cniemnt Wortie 8 — S “ „ „ kuule iuslem negledtus & malus uſus homini pernoxiusa. 1095 1 “ „ „ — W Neni neq; tua ſeu Naturæ Conditio, ſeu Status. Bene memora- tus Iaulerus: qunqut, ait, ſecurè accedere cupit, non multum cu- ret, quid ſentiat, ſod quid velit, & intendat. Ahetam & volunta- tem ſuam ad Deum ex toto corde convertat, omnibus illi, qug Deo diſplicent, cum humili voluntatis ſauæ in Dei voluntatem reſignatione, vale faciat eX ipſo fandor Sand qui ejusmod: eſt, nunquam Dominici Corpora Sacramentum accipit, quin ſingularem & magnam reportet gratiam, & qu ſæpins accedit, es plus inde gratiæ adipiſcitur- Cæte- hendet i ra ut ſupra num. præced. fine. Tantum facis, quantum intendts, bo- l Ns △ V △ „ „ A teiimmn na voluntate, pro Deo, pro ſalute tuâ. Unum te ſeriò mo- .Y nmIIDD neo, ut immunis à gravi labe accedas emundat prius judi- sehn cium & mortem pro vitæ fructu manduces. Nallus Judas tarddm aſſzeſtat, ait S. Chryſoſt. hom. 6o. ad Pop. Ut autem vel rudis in-Indignè Com- race telligas, quinam hoc Epulo Divino indignus verè ſit, & municantes, etiu qui talis accedere ne præſumat, notentur verba Illuſtriſſimi qui? Indu- Liigiiosn Odcavii Frangipani Epiſcopi Tricarienſis, in Derector. tit. de & clione. iidad Euchar. ubi cenſentur indigni eſſe, Iuduäctione, illi: qui peccatum Z aliquod mortale culpabiliter In Confeſſtone retinuerint“ qui injuſtè ac- guiſita neglewerint reſtituere qui Znimicis ex animo reconciliari, aut iis reconciliationis ſigna oſtendere noluerint“ qviab occaſionibus proxi- mis peccandi ſeparari reciſaverint“ gui Gimboli Apoſtolici, Decalogi, tenuin⸗ Orationis Dominicæ ignorantid laborantes, ediſcere illa, non cura- umind Lerint: qui toto anno vulgaribus quidem, ſed gravibus peccati, ex 5CR 1 pravà quadam habitudine adhbæſerint. ut putas blasphemii, Ebrieta- ni iu tibus, impudicitii . &α circa aſcha tempius conſuetudine Juadam, & Oatmine e videri Poſſint, non Cbriſtiani eſſe Potins, qaäm Des amore, & odio o iniquitatss, ac Vitæ meliori deſiderio, confiteri ac communicare cupi- are: Wh nt & nihilominus in eodem luto hærere per omnem ætatem tacite vel- ſpore, „le, praſumuntur, nulla vitæ emendatione unquam ſecutä, nec ullo co- nn natu proficiendi adhibito. Hæc ſiquidem E& alia ſimilia, quæ non tam non, peccata, quàm peccatorum ſtatus dici debent, omnino (ommunione in- inn dignos redidunt: ap. Ahelli loc. cit. Hinc cape exemplar indignè iſn communicantium; ne & tu horum & talium unus ſis. cave 2 per omnia. Si verò Conſcientia à te disquiſita & emundata, nihil 1096 CoNCIO LIX. Frequens ” Communio digna, Pignus ſal. æterne. — Uhl, akontto nihil horum & ſimilium te accuſet, ne ſis illos inter, de qui.- bus Chriſtus Lacæ Ia. 1g. Et cæperunt ſimul omnes excufare: ſed la- ta ſententia: Déco autem vobi, Judd nemo virorum illorum, qui Vo- cati ſunt, guſtabit cænam meam. v. 24. V. Conc. 6l. num. 7. Timenqum Damnum ℳ, ait D. Hilarius, ne diu abſtradtus à Chriſti corpore, alienus rema- neglectæ neat à ſalute. qué peccare quieverit, communicare non Aeſinat. ap. Dre- §. Commu- el. cit. Gmb. 3. S. Petro Cœleſtino, tanti Myſterii indignum Rioniid. etr: ſe judicanti, mirabiliter ademptus ſcrupulus, & uſurpare ER. juſſus cum timore & reverentiaâà. Pædag. Chriſt. p. 2. tom. 1. C. 16. J. 1. Pif. 6. E rr. Nobilis Sa- VIII. Hiſtoriâ demonſtremus, timores, anxietates, ſcru- eramentorum pulos tales eorum, quibus rea non eſt Conſcientia, incen- rduentlam tore dæmone fieri, & in malum hominis, uti inſinuatum. müttit. Vir quidam nobilis, cui Sucher nomen, in Germaniaà, gra- ves cum Hallenſibus gerebat ſimultates, ũtque contra in- feſtam illorum manum in caſtro ſuo, quod vicinum inco- lebat, tutus eſſet, collegerat audaciſſimorum ac manu prom- ptiſſimorum, neſcio quam colluviem: Ex quorum conſor- tio cùm fieret ipſe in dies audacior, & in Sacramentorum, quibus diu pius aſſueverat, frequentatione remiſſior, obtu- lit ſe illi, militari te tus veſte, daemon gratis famulaturus. Dœmonem Non repudiavit gratuitum ſervitium avarus, admiſſumque in famulum in familiam, poſtquam ſe aliquamdiu gravum probaãſſet, aecipu. ſtabulo præfecit. Dæmon igitur probis ſervitiis & Oofficiis, primùm Nobili in oculis deinde etiam in pretio & deliciis eſſe, uno tantuùm ſuſpicionem facere, quòd rebus ſacris, qui⸗ bus herus nonnunquam intererat, ille ſemper abeſſe adver- teretur: nam, etſi Dominum usque ad ſacræ ædis fores co- mitaretur, inde tamen ſemper, aliquid domi accuraturus, Pedem referebat, ingrediebatur nunquam. Hæc cùm diu ObObhlſervaſſet Nobilis, tandem rogat: Ecquisnam, & undeeſ- Asnoſcit, ſet, & cur templum nunquam fubiret? Ad quem dæmon, ſervat tamen, liberè, quis eſſet, aperiens: Nihil metue, inquit, mi here, ſi hactenus fidum me tibi famulum expertus es, habebis 4 P ein. . / i (ino, & nen febells eal- Gotteti Rocwöhmgerare VANd here e Norate ũtuo lbenre ANRonn negt (, cn . icnendngel 4go ka rivtu ientbos, Anum mun (ſrtettt ine heniibitö 7 El oris tar — ilosien deinceps fidum & navum longe maximè. nnrlfu Dls,klnn 5, memd in „ * „ 4 Coalcirtu,ar 8, Vti nmm. Cetu mbe cn NA cNuN Gminunud NN Sanmen ge tenin ati Cwn R Yumnſi = Pinm dem negledus & malus uſus homini pernoxius. 1097 — — — — — Hæſit hic non- nihil, attonito ſimilis Sucherus, confirmato tamen, brevi, animo, & memoriaâ rei domeſticæ ab illo utiliter geſtæ, & ſpe utilius eam gerendæ, cenſuit, famulum illum ſuæ do- mi diutiùs retinendum eſſe. Pergebat ergo egregius ille famulus navare egregiam utilémque operam hero, inſigni- ter avaro, perque omnia impio, niſi tenaciter antiquum, ſi- bique ſalutarem ſervaret morem: etenim & ſacro Miſſæ Sa- Piæ hujus crificio libenter ſubinde ac piè aſſiſtebat, & neque veſperi Nob. devo- ad lectum, neque manè ex lecto ad negotia ſe unquam con- dong; Cn⸗ ferebat, quin crucis ſigno ſe muniret, Angelicamque Salu- u⸗ tationem Angelorum Reginæ venerabundus recitaret. Dum IIſuſio facta ergo ita vivitur, nocte quadam concubiâ, omnibus altum à demone dormientibus, unus ſemper vigilans deemon, turbas ciet, famulo. ad herum ſimulatàâ ſolicitudine accurrit, clamat, Hallenſes Cives infeſtaà inſtare ad Caſtri portas manu, actum eſie de ſa- lute, niſi ſubitò ſibi conſulat. Igitur herus ex lecto ſe dicto citius, moris tamen ſui minimè oblitus, expreſſo in fronte crucis ſigno, ſalutatàque Dei Matre Virgine, præcipitat, & ſumptis armis ad feneſtras provolat: ubi cùm nullà ex parte quidquam audit, vidétque, ad egregium ſuum famulum il- lum indignabundus convertitur, &: O malorum mille arti- fexl exclamans ait, itane jam tandem veteratorias tuas artes prodere incipis ſcelerate, ut me totàmque domum ita tur- bares ſine causâ?! Imò, inquit diabolus, cauſa mihi magna eſt, nam te ego quærebam futurum in meè poteſtate, ſi cru- cis ſigno ac ſolitis tuis precibus non armatus, illo ſubito ter- rore, & cubili prodiiſſes. Dœmonis hac admonitione etſi Liberatur factus ſit adhuc longè cautior Dominus, non tamen antè tam à dœmone infido & periculoſo famulatu potuit liberari, quàm ſacroſan-Pet frequen- tiam Sacra- Ga Fidei Chriſtianæ Myſteria, jam pridem intermiſſa, inſti- ient 1cas- tuit frequentare. Mox ergo, ut ea frequentavit, evanuit ſumptam. Cacodoœmon, nec unquam deinceps comparuit. Ecce quàm non pigeat animarum noſtrarum hoſtem etiam diutifſimè Mechtl de qud. extr. 22 22 22 actio- neicarii C. 2. 1098 CoNcCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. cternæ. gno, Angelicaque ad Deiparam ſalutatione, & continuato Sacramentorum uſu, cujus dœæmon totus oſor eſt, novitque eo infringi omnes ſuas artes, fraudes, conatus! quam fre- quens Communio neglecta periculo fuerit huic Domino, ut fere in ungues dœmonis incidiſſet, hoc tamen medio & periculo exemptus, & ſalutem animæ conſecutus. Yo. Major. Sec. Exempl. V. Salut. Ang. Ex. V. f. 3oz. Pædagog. Chriſt. tom. I..2. C. g. à f. 32 5. e Joanne Nider Ord. Prædic. §. Theol. Doctore L. 3. For- Quoties com- IX. Supereſt, ad finem, utiliter edoceri praxin, quoties, munican- & quomodo ſacra Communio peragenda? Adid: quoties Sa- Adum? cerdotes hic non tango, quos indies celebrare debere, elegan- ti & potenti paræneſi pertractat Joan. Euſeb. Nierembergius (laudatus Conc. 73. n. 9.) in Dodtr. Aſcet. L. 2. dobtr. 4. cap 22. 23.24. ut ait Engelgr. in f. cit. G. 3. F. z. Paſch. quàm maximè nove- rit Sacerdos graviſſimam ſuam circa Vener. Sacramentum obligationem, & puritatem requiſitam, ne graviſſimè bis peccet, illud & conficiendo, & ſumendo. Vid. Thom. Remp. de Imit. Chr. Lib. g. c. “. Carol. Muſart - J. Man. Paroch. p. 2. c. 4. f. 10. March. A f. opg. Ad laicos & ſæculares mihi ſermo eſt. Com- mendatà hiſce frequentiâ S. Communionis, quoties iſti, utri- △● acdtionibus noſtris invigilare, ſi quæ illi modò in noſtram per nitiem ſpes oſtentetur! ſed & quanta vis inſit in S. Crucis ſi- . usque ſexus, communicent! Cenſeo Regulam univerſalem verbis brevibus pro ſingulis dari non poſſe, ſed ut plurimuùm Nequirendus poenitentem bene ſeſe conformare conſilio & judicio Con- Contfeilarius. feſfarii pii, docti, diſcreti prudentisque ac ſtabilis, qui no- ſcit Pœnitentis ſtatum, conditionem, Conſcientiam, diſpo- ſitionem animi & corporis, aliasque circumſtantias, quibus ſingulis & omnibus una lex vel regula dari nequit: Sicut in Confeſſionis Sacramento, Pœnitens ſine Abſolutione di- mittendus non eſt facile (Probe ſcio Caſum Pœnitentis Per- ſonæ in peccato conſtituto, quæ & Confeſſario doctiſſimo & Religioſiſſimo cum grandi Zelo, dilatâ conſulto, deh⸗ r. 7 .² l eba⸗ t 40 areclein schus, utn tamen- ſiotaiur⸗ Au id leron deber Copnoncxero fenlun Urihegentie elteſun ine Elkenine ad Aemh iin 6 1 er tlin ahrgonn eſoterten hinpri Wgram inß 3 S . Un! W Dne, Aln * . . m. — 1Onat g erit hric) loc dachenn 1 4 4 Segrn 4 l, Cke wecebele 5Merenb 4 u. 10 R ,e Chlin⸗ ſ, hikmtl 1N. S Ilan lt 7 CP 4 6 = — = =. 4 ſot. 0 AS — — — S +— — — = — — — = — — S=— ☛ — S=Sãs—- = =— = - =— — E — venio (aiunt cit. Mice Pan. Cal f. 1rv. vel inter Opera Authoris f. ese.) apud piiſſimum & doctiſſimum Aſcetam, Jacobum Alvarum de Paz S. J. to. 2. L. 3. p. y. &. 3. c. 2. qui frequenter Ejusdem neglettus & malus uſus homini pernoxius. 1099 debatur, Abſolutione ad majorem contritionem diſponen- da redire juſſa, redire non poterat ob rem domeſticam, lon- giùs diſtans, gravem morbum incidens, perire potuiſſet fa- cilè, ſi à morte, ſicut morbo fuiſſet præventa) niſi in eſſen- tialibus deficiat; ita & Confeſſarius in Communione per- mittendâà minus ſe difficilem præbere poterit. Nulla tamen Regula ſine exceptione, & noverit Confeſſarius ſuâ uti pru- dentiâ, ne ſanctum detur canibus, contra id Chriſti. Mat. 7.6. Unum tamen ſalubre documentum & præmonitionem in- Cautelæ cir- ca Commun. frequentem. communicare volentibus hac cautelâ præludit: Ad frequen- tiam, ait, non eundum, quia alii &c. non quia dulcedo &c. neque deſiderio, ſeu amori impatienti credendum: ſed ſi vitæ puritas, ſi orationis donum, ſi apertus ex Communi- one profectus, ſi fratrum ædificatio, & nullum ingenera- tum ſcandalum ſuaderent, poſſet uſus freqventior (etiam in Communitate) concedi, tantùm ut ille ſic vivat, quòèd o- mnibus, quantum in ſe fuerit, virtute præluceat, & mani- bus, id eſt, operibus ſanctis, majus ſibi datum fuiſſe ad ſan- cte vivendum juvamen oſtendat. Arcendæ autem ſpecia-Præſertim in liter à frequentià Perſonæ illæ fæmineæ, quæ ſive ſint in ahinis: & cœlibe ſtatu, ſive non, omnem propè devotionem in prolix4 uibus genuflexione ad aras, & in freqventi uſu Sacramentorum Collocant, niſi alioquin nulla eximia virtus, & exigua cum Deo per reliquum diem conjunctio appareat; ſed potius ſi- gna pravorum habituum, libertas in vivendo & loquendo, inhæſio terrenis rebus, graves, & nonnunqvam cum blas- phemia, impatientiæ, capitoſus amor proprius, diſſenſio cum proximo, qvam hoc Sacramentum unionis poſitive, ut ſic loquar, horret ac deteſtatur. Cœterùm non tantum Non eonnlcan⸗ viaetur eſſe laudabile, quòd aliquis quotidie hoc dacramentem acc Piat, dum: ut ait S. Thomas 2. p. 4. So. a. 10. C. (quia multotie in pluribus homi- Z2 τι & 2 num n00 Coxcio LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ. num multa impedimenta hujus devotionts occurrunt, propter corpori indiſpoſitionem vel animæ) aut alternis fere diebus. Cui quo- tidianæ Communioni & torrens Theologorum meritè obſi- ſtit, nulléque pacto debere concedi (monet Confefſſarios Manuel Rodrig. in dimma cap. 67.) exceptis Perſonis ſingula- An eodem die ris virtutis, quæ comparenturS. Catharinæ. (Et adhucmi- ſæpius: mnus permittitur, eodem die ſæpiùs communicare: obſtare decretum Alexandri Papæ, ait joamnes Sanchez, ſub peccato mortali irreligioſitatis. Excipi poteſt, niſi quis fortè eodem die fortuitò graviter ægrotans, Viaticum ſumeret: de quòô & pluribus aliis Theologi Morales Dianæ Compend. f. 256. . g2. V. Euch. ſuſcept. Buſenb. de Euchar. C. 2. D. 2. a. 2. n. 7.) ſed neque in laicis nimia frequentia probatur pro ratione perſonarum: etſi commune omnium ſit conſilium & ſalubre monitum, frequenter communicandum at, ut inſinuatum, Pœnitentes ju- dicio Confeſſarii meritò acquieſcere & ſtare debere: & ut nemo fidat ſuo judicio. S. Thom. cit. art. 1o. ad y. docet: In Pri.- In Eccleſfis mitivà Eecleſid, quando magna vigebat devotzio Fides Cbriſtianæ, ſta- quoties ſum- tutum ſait, ut quotidie Fideler communicarent. Poſtmodum verò dimi- Pta vel ſu- nuto Fidei fervore, Fabianus Papa indulſit, (De Conſecr. diſt. 2. c. Etſi menda Pu- „on frequentins) ut ſi non frequentins, ſaltem ter in anno omner com- iſtia: ſa- . 1 . . . 4 char ſtia! ſa zipicnt Cilicet in Paſchä, Pentecoſte, & Natali Domini. Poſtmo- Pra num. 6. n. 46. 2 f. 307. de Eecleſ. Dogmatibns, c. y3. omnibus diebus Dominici eſſe communi- candum. Hæc cit. S. Thomas. Suarius ſuadet NB. timoratæ Con- 2* — 4 . . . . . X . ſcientiæ octavum quemque diem. Ergo aliis minus timo- ratæꝶ Conſcientiæ, ſemel per Menſem (quod plurium loco- rum perſonarmque, piâ conſuetudine obſervatur) aut Fe- ſtis præcipuorum Sanctorum, Patronorum, ante omnes Bea- tiſſimæ Virginis; plenariarum Indulgentiarum pro Vivis, aut defunétis. Secularer, qui zn Natali Domini, Paſcha, Penteco- Leo, non üονναàινæ-rent, ter in anno, Catholici non credantur, nec inter dum propter iniquitati abundantiam, refrigeſcente charitate multo- F. Catech. rum, ſtatuit lnnocentins III. in Concil. Later. c. 2. at ſaltem ſemel in an- Rom. P. 2. C. 4. no, ſcil, in Paſcha Fideles communicarent. Conſulitur tamen in Lib. iuu 1 verCeehlen. nirtt er Atorib nfllis t. . a Etebe⸗ lit 4 1. Mexite led mags. ione, ut/ Cunnvrionis 9 4 , oinren etersin tenmn toe rel⸗ uiren der enn UIN ſ eine⸗ lma ment ſonn ſe tmnie ol i en uſktttn nlipgnd H a! eN. ee „nm „ 8 0n . . 5Leklontee IWUINRN 4 P ͤ N/, 1 nnteate: 8 Uelwwalb: . n Ejusdem neglectus &o malus uſus homini pernoxius. 1101 inter Catholicos habeantur, ait Concil. Agathenſe in cap. Secularer, de Conſecr. diſt. 2. Ex his facile erit judicium, quæque ſalubri- ter Auditoribus proponi poſſint, ideò hic à me allatis: de quibus fuſius cit. S. Thom. Antonius Molina tract. 7. cap. y. En- gelgr. Ett. F. 3. F. 2. Paſeh. Micæ Panis Cæl. cit. c. 12. F. 7. Bellar- min. de Arte bene moriendi L. I. C. 12. F. 2047. Carol. Maſart, Manual. Paroch. Cit. 3. ſect. 2. à f. 16 5. ₰ hn X. Breviter & utiliter: de Praxi & modo Communican- Praxis, mo- inmme di, eò magis ſcitu & obſervatu dignum in frequenti Com- dus & actio- nimmcéeo munione, ut hæc ſanctiùs fiat, & fructuoſius. Actiones nes onm⸗ Gς Communionis ſacræ has ponit pluribus Drexel. in cit. Roſiz αοs lack. Are pe. 2. C. 7. Ene or r . z„ S ,, , Quomodo N p. 2. C. 7. Ene. I. Bona & ſincera intentio: Iatimè conjungi Chriſto. communi⸗ nei Sunt, qui panem Angelorum crebrèò percipiant, nihilomi- candum. Alubrem „. „, enter te Ehere y 144 CMcke! 9 eCAEAMN. . , ze , 6 ℳ eneN 4 „ , 4 8 1 E . . inics e Wwo Ais eereuu, h „ N mini,1/ n0 nus peccatis immerſi vivant, nec vitam impuram corrigere, 6 4 V ſed eam hoc velamine tegere conentur. 2. Veræ in S. Com- munionem devotionis eſt, decernere, octavo quoque die, minimuùm ſemel ſingulis menſibus hanc menſam accumbe- re. VlItra menſem differre, animi ſemet negligentis & frigi- di ſignum eſt. 32. Sacerdotibus ea vitæ ratio inſtituenda eſt, ut quotidie poſſint Rem Divinam peragere. Rariùs ſacris operari, aut peioris vitæ, aut culpandæ negligentiæ, ple- rumque indicium, rariſſimè ſanctitatis ſignum eſt. Patres- familias, & quibus herilis poteſtas eſt, famulos ſuos & dome- ſticos cum verbis, tum exemplo urgeant ad piam ſæpiùs Communicandi conſuetudinem, ut ſaltem quot menſibus id fiat. Poſſunt etiam in familiam eâ lege admittere, ut ſin- gulis menſibus SS. Myſteria percipiant: & ſciendum Domi- nis, tantò ſervos fideliores futuros ſibi, quantò fideliores fu- erint Deo. 4. Veræ in Communionem ſacram devotionis eſt, quotidiana Communio Spiritualis. De quà cit. Engelgrave. „* Ad S. Communionem prævia præparatio: morum & vitæ emendatio. 6. In acceſſu ad Aram optima compoſitio animi & corporis, veſte ad honeſtatem, non quaſi ad choræas aut profaniſſimum convivium; oculis modeſtè dejectis, mani- M 22 22 22 3 bus —. bus devotè junctis; genibus reverenter ſubmiſſis, cogita- 1 8 diviniſſimum. 8. Humilitas & Charitas hic vel maximè ne- non mox è templo abeundum: Colloquium cum Chriſto de causâ animæ tuæ. 10. Cautela à noxis non tantum le- thalibus, ſed & Venialibus, & quæ Deo diſplicent. En exem- Ferdinan- plum Auguſtiſſimum in Ferdinando Secundo, de quòô & Ianeun Conc. &. n. 0. & Conc. 6ο. n. 2. quàm frequens piiſſimus hic Im- gevotus in Peérator fuerit in devotâ Sacramentorum Poœnitentiæ & Eu- Communio- chariſtiæ ſumptione, vel maximè ſolennioribus Chriſti, Vir- tronos elegerat, Feſtis diebus: tum ſanctioribus quibusdam Anni temporibus, Quadrageſimæ ſcil. & Advents; quando Dominicis ſingulis diebus, incidentibũsque Feſtis, & Poœni- tentiâ animum ſanabat, & Euchariſtiâ reficiebat. Nec antè ad Sacerdotis pedes accidit, quàm priùs ab Eleonorâ Auguſtà tus, ſi quà illam re læſiſſet aut verbo. Veſperi, ante Synaxin percipiendam, ſeveriore abſtinentiâ coœnulam accidit, niſi abſolutum jejunium eo die religio imperavit. Ipſo Eucha- tam, tot ſuſpiria, tot lacrymas præ ſe ferebat, ut incenſus velle videretur. In more habuit ſanctioris hebdomadæ Feriâ quintâ peccata confiteri, & Chriſti Corpus publicè par- ticipare Guil. Lamormaini cap. z. Hac ratione, devota Anima, & creſces & confortaberis ex Chriſto, ejusque ſacrã Communio- ne; in vitam æternam; experierisque, ſic in hoc tanto divi- ni amoris Sacramento toties & digne ſumptum, denique Ju- dicem clementiſſimum. Authores hu- Vid. Concil. Trident. Seſ. 13. & citat. ſaprà num. b. fine. Catechis- jus Conc. mus Rom. ſeu Concilii Trid. P. 2. c. 2. de Enchar. Sacr. àf. 2607 8. Tho- IIO2 CoNCIO LIX. Frequens §. Communio digna, Pignus ſal. æternæ. tionibus ad pietatem collectis, linguà & ore quieto, corde ſolo loquente. 27. Viva & vera Fides circa hoc Myſterium ceſſaria. 9. Poſt S. Communionem adebita gratiarum actio: ne. giOnis Matris, Apoſtolorum eorümque Cœlitum, quos in Pa- Conſuge, ſi adeſſet, piorum ex more, veniam fuiſſet preca- riſtiæ ſuſcipiendæ tempore tantum ardorem, pietatem tan- Dei amore animus planè è corpore Servatori ſuo obvius ire M — Ioma 4. . A e hr! ſd,Cn , itil G/dh ddlligl, ahil Mre Gu n n Mizu r At. Hicinus u⸗ bro Mon. Dan n. Cmnn, NN A le N N hagi Aueei lujhun 6 n ifl lo ſe⸗ eDnut R Nrooy E Eiofg e Uld iaati Is Notan. . 13 Wðð 8Pye Peœniterete . celieumn Vrbs gnn renrig,⸗ 1 , . . W Anton. Dauroult. Catechiſ. Hiſtor. cap 7. de Euchar. tit. I. de nien tyequ. Commun. & tit. 15. de Commun. ſpirit. Petr. D'Oultre- wuen S man Amor Incrat. .. I. C. . ſect. 1I1. J. 3. f. 317. & ſequ. & §. 5. fol. hen 292. & 293. Nicolaus ITurlot, Yheſ. Doctr. Chrzſt. P. a. Lect. 24. ulmi & 2,7. à f. 6z“. Franc. Labata S. J. T heſauro Mor. to. I. E. Eucha- WM. riſtiæ Sumptio Propoſit. . & g. ſéquentib. Jacob. Salianus S. J. de teh,⸗ Amore Dei Lib. §.c. 32. à. 2. f.aoz. Henr. Jonghen, O. S. Franc. chun Vera Fratern. p. 4. Exhort. I2. f. 373. Matth. Tympius, citatus in fine Conc. ſequ. Carol. Muſart cit. Manual. PFaroch. p. 2. C. 4. ns Pe à N fſol. 15o. Joann. Bapt. Saint-Jure: S. J. de Cognit. & Amore ZZ Chriſti- p. I. lib. 3. cap. 10. 4 Jelt. 4. & à f. 753. Caſp. Knittel S. J. e iln Dom. 2. poſt Pent. Conc. I. ubi à fol. ygs. ait: quosnam de his idn, probabimus, inquit Chryſoſt. Orat. de Eccl. Dei, T. y. eos, quò then ſemel accedunt ad hanc Menſam an qui crebrò? an qui fa- Inunin, rriu? neq; qui ſémel, neq; qui crebrò, neq; qui rarò; ſed eos, qui um 6 pur conſcientid, cum puro corde, & cum irreprehenſibili vitd. ,zl, Hujusmodi, qui ſunt, ſemper accedant; qui minus, nec ſemel qui- Ejusde m negledtus & malus uſus homini pernoxciuf. 1I103 S. Thomas Aquin. 3. P. q. So. art. Io. & II. S. Franc. Saleſ. Re- gul. P. 3. C. 6. & . à f. 239. Thomas de Kemp. de Imit. Chr. Lib. a. toto. & cap. 3. 4. f. Io. Hierem. Drexel. Tom. n. in o- Aiac. Imb. Prædeſtinat. tertio & Koſis P. 2. cap. . Anton. de Mo- linAâ, Carthuſ. Inſtruct. Sacerdotum ex &S. PP. kract. g. toto & cap. y. ibidem. Cornel. à Lap. in goann. 6. à v. 27. In Proverb. g. 2. & 5. In Lachar. g9. Iz. In Exodi 16. 3. Henr. Engelgr. Cæl. Emp. Feſto 2. Paſch. gH. 3. Et ibidem ac in Panth. Cctav. Corp. Chr. & alibi de Communione & Euchar- Wencesl. Schwertfer S. J. Micæ Pani Caleſt. cap. 12. toto & loci citt. Philipp. DP'Outre- man Padag. Chriſt. to. I. p. 2. c. I16. à f. 299. Et to. 2. p. 2. C. I. ſect. 4. * & y. à f. 324. ac loci citt. Matthi. Faber. F. & Thomæ Apoſt. Conc. 1. &r in Auttar. Dom. a. Ouadrag. them. t. & 2. Theſaurus Pia- rum Inſtitut. impreſſus Ingolſtadii Is85. à fol. 61. Paulus de “ Barry: Solit. Hagioph. Decimo die, Diſſert. I. à f. y12. Sforza Pa- lavicinus Cardin. é Soc. J. Arte Chriſt. Perfectionis Lib. 3. C. G6. à f. 297. Procop. Capuc. in Euchariſt. Diſc. 16. & 27. à f. 399. — Coxcio LN. Philotbea Euchariſlica. ſequentes Con- ciones. Vid. & praceden. Domin. poſt Et hac F. Nat. D. Aem. Jjadicium enim ſibi ac damnationem aciâ+“unt, qui mandu- cat indignè, 1. Cor. II. 29. reus erit Corpori & Sanguinis Domini, hoc eſt, eanden pœnam dabit, qudm qui cruci CObriſtum afßxerunt. Marchant. horto Paſt. Candel. Mſt. tr. 4. Lect. 5.4 f.z35. &QVirg. Aar. Tr. 3. lect. Io. à f. 10 74. Anton. Sucquet S. J. Eid Eite at. L. 3. c. 6. à fol. gop. ad g16. Paulus Segneri: Homo Chriſt. P. 3. Diſc, 9. àf. 1I4. ad 130. Tob. Lohner. Bibl Man. to. 3. kit./3. H. F. Florent. Schilling. Fer. y.. Cæn. D. à Ff. I37. Conc. 2. Cornel. Ha- zart 8. J. Triumpho veræ Eccleſiæ P. 6. c. 3. JG. 2. d fol. yos. Flor. Schilling. Cæna D. Conc. I. Vid. mea Conc. 67 & o. n. ũĩ7. õäs C 2 NeIO LX. Coherent duæa Philothea Euchariſtica Supremum Judicem ſibi cle. mentem parat, dum ejusdem ſub ſacris Speciebus abſconditi honorem zelare & injurias eidem illa- tas pro poſſe compenſare, amanter & reverenter ſatagit. Cultus Euchariſticus. Archifraternitas Corporis Chriſti; & Ejusdem perpetuæ Adora- tionis: Hujus præeminentia, finis, Statuta, Præ- mia. Fro ejus Inſtitutione vel dolennitate. 65 loquebatur de illo omnibus, redemptionem Iſracl. Lucæ 2. 38. primam Infantiam, præſertim àS. Lucà Evangelii ſui 4 capite 2. deſcriptam, occurit mihi, plura inter alia, & illud ſingulariter admiratione digniſſimum, & opus Pro- — identie: ipsa hora ſuperveniens, confitebatur Domino, qui expectabant Um conſidero Redemptoris mundo nati & dati, vel 4 — lnn, etli Me uuperem e, Lodunner enptoren (oAſterium 7 Dockor ,20˙ laii/, Miientt n niie ien in Air Moſken, maſimn gnp unetut aut uiual. 1 Unemur: UMulemdende Enheneoe Atcnrignr rn boeu oinlntantiic nahne. d = e ttatonc oaor enygent ale ⸗ ðð 6 EEEEE Anima Fidelis &S. Euchariſtiæ Jevofa. 1105 is Providentiæ ac dispoſitionis Divinæ, Bbundem Redemptorem noſtrum, etſi in formâ Servi apparentem, abſconditàâ ejus Chriſtum na- „. Divinitate ſub Humanitate, ab ipſo propter nos homines, & pro- tu confite- . ur omnis 1 bter noſtram ſalutem, miſericordiſſimè aſfumptaà, infantem ad- atus ætas huc pauperem, debilem, ab omni tamen ſtatu, ſexu, & æta-ſexus, imô ge te, laudum encomiis fuiſſe celebratum, ut Deum, ut Rc- bos ac aſinus. Manze, demptorem & Salvatorem in lege promiſſum. Compen- . dio Myſterium tangit, & eloquitur S. Ambroſius Eccleſiæ „ Doctor L. a. Comment. in Luc. z. dum ait: Non ſolum ab Angelis SS, Prepheti, & à Paſtoribus, ſed etiam à Senioribus & Yuſti, Genera- SSi rumq, miracula filem aſtruunt“ Eirgo generat; ſterzls parit, mutus loquiture Eliſabeth prophetat; Magus adorat; utero clauſus exultat; Vidua confitetur; Juſtus expectat. Et: Praphetavit Simeon; prophe- den taverat Virgo; prophetaverat copulata Conjugio; H debuit & Vidua; ne qua aut profeſſio deeſſet, aut ſexus. Loquitur §. Pater, honn de Annâ Viduâ Lucæ 2. 35. Eliſabeth Matre S. Joannis Bapt. & unsen de hoc ejus filio. Luc. I. à v. zl. De S. Zacharia: ibid. v. 20. & 4 Aeee V. 6ℳ. De S8. Magis Chriſtum adorantibus Matth. 2. Et quod magis miremur: Ex ore infantium & lactentium perfecit Mumem Deus Laudem nato ſuo Filio Pſal. & . nempe per SS. Innocen- e11 tes ab Herode occiſos; de quibus Oratio Eccleſiæ: Deus, a- .o Ien præconium Innocente Martyres non loquendo ſed moriendo confeſſt S,D ſunt. Et hoc quidem teſtimonium, hæc laus, & præœæconia, ul Deo in Infantiâ abſcondito, ac primis ejus mortalis vitæ an- uenee nis data ſunt. Eundem in præſepio adhuc jacentem agno- a. Vre irrationabilia animalia, Bos & Aſinus, ex illo vaticinio ſn Iaic 1. 3. & Habacuc 3.2. quæ S. Auguſt. S. Ambroſ. & alii adap- . tant & intelligunt, ex Traditione & communi ſenſu Fide- lium, de Chriſto D. in præſepi inter bovem & aſinum recli- „ nato, & ab eis vel ordinariâ & naturali obedientia, vel forte nui, etiam extraordinariâ & miraculosâ aliquâ, ut vult S. Bona- tio Domini accepit teſtimonium Omnis ætas, & uterq SNeus, evento- vent. reverentiâ agnito & adorato. Cornel. ibid. & in Luc. Z. 2. f.go. Eundem denique & morientem in Cruce, cùm, tam di- Mlechtl de Jud. extr. Aa aa aa a ra pa- 1106 —— — CoxNcIO LX. Philothea EFuchariftica. Chriſtum ra patienti, nihil Deitatis ſubeſſe videretur, ab ipſo Deum a. elementa & creaturæ, ſol obſcuratus; terra mota; petræ icunt creatu- . , er , . IIOE ræ inanima- KCiſſæ; monumenta aperta. Matth. 22. ri. de quibus S. Gregor. tæ. hom. 10. in Evang. in Breviar. Rom. F. Epiph. D. Lectl. §. & g. ubi & Soli impii queritur judæorum corda duriora ſaxis, dum ex omnibus ſignis, quæ vel naſcente Domino, vel moriente eo, monſtrata ſunt, hunc non agnoverunt, & ſcindi ad pœnitentiam nolunt. Nempe ſoli impii, ſoli hoſtes Dei & Chriſti, huic impiè negant debitum Deo honorem, amorem, reverentiam, ſubjectio- nem; at in ſuammet ipſorum damnationem. Auditores in Chriſto Jeſu lectiſſimi; facilè advertitis, credo, quò mea col- Eundem limet oratio. Omnibus vobis, quotquot eſtis, ſicut vera fſi- non agno- cunt. Chriſtum des, ita ſincerus amor eſt Chriſti Jeſu, in Euchariſtiàâ latentis agnoſcimus quidem, & à nobis oculis corporeis inviſibilis, tactu inſenſi u hariſti⸗ bilis; veriſſimè tamen & realiter præſentis, illius ipſius, qui eum. natus Infans, & in cruce mortuus eſt. Conc. vg. n. I. & 2. præ- ſentis, inquam, extra & intra ſumptionem, cum Divinitate & humanitate, cum Animàâ & corpore, carne & ſanguine: Id teſtatum facitis veſtrâ in præſens devotione & ſubmiſſio- ne, quâ cujuscunque ſtates, ſexus, conditionis, ætatis, vel quaſi jurſtis, vel quaſi jurare parati eſtis, in Leges ſanctiſſi- mæ Praternitatis hujus, quæ ad ultimum usque ſanguinem & vitam ſalvum vult, & tueri, honorem Chriſti Euchariſtici, hujus amore tota ardens, & adeo Philothea Euchariſtica, cui, veſtra patientiâ, à me jam loquendum erit, ut in me, & vo- bis, ac quolibet veſtrùm, pro meo poſſe, accendam amorem, in eum, Deum noſtrum, cujus honor unicè agitur, ſed cum noſtràâ etiam ſalute.. JMMD §. Eccleſia, eſft II. Philothea Euchariſtica eſt Sancta Dei Eccleſia, fuit- Philotheaku- que ſemper; eſt, & eſſe debet ejusdem quævis Anima Fidelis chariftica. vere: ita ut omnia ejusdem membra & ordines, à capite & Ejusdem Fra- ſiummo, à Pontifice & Imperatore, Rege &c. ad inſfimum us. es. que, Status Ecclefiaſticus cum Religioſo, & Sæcularis, i Deo ba. morientem, tre ſuo derelicto. Pſalm. 21. 1. & Matth. 23. 46. Deum teſtata ſunt Vreantur 0 4 .. —,— 5 4 7* 6 3à le, public 4 erio Kfl äitum Ve a udenno Pri flidl. 4 lunrnml ia, Eprel Murtnonnes Celtten hlnn OAE, Anüinm menin, üpe UInpnine, r peci⸗ Unlur, ad elnnes Chri WA cultum ork Kmi n. hme⸗ lenninnes eſgente luncrtuti konniat Ginnoe — Aihiirete, lter mand Mano.Cathe Alimm, e eins Rik ing Cluchinn nem negeedt. ie NeIII,. MlKl. 4 N 4 .e1 * roe frie e ellh IIl 3 e n neheeſſeſt Ee Ukochatd .. antangin inla Orrinzucme. Dtriti i unt Etentmnin gteH = — 4 4 — = evsd/ cire,N e Mr 4 . Giu S = = — S= — . Anima Fidelis §S. Euchariſtieæ de Vota. — — — ————— -— — —— &- ſœminæ, Senes, viri, & juvenes; divites & pauperes, no- piles & non nobiles, omnes eò adnitantur, ut corde, ore, & opere, publicè & privatim, in templo & extrà, omni modo revereantur Chriſtum Deum hominem in tremendo hoc Myſtecio, & ſub ſpeciebus Euchariſticis, velut ſub velo, ab- fconditum: Verè Chriſtianus non eſt is, cui hic Deus noſter, qui & judex, non ſit ſummo pretio, reverentiæ, amori, & ti- mori filiali. Agit Eccleſia, quod Anna Prophetiſſa, quæ con- fitebatur Domino, laudando eum, gratias agendo pro tanto be- neficio, deprædicando jefum Redemptorem promiſſum, hortando omnes, ut in eum, tanquam Deum ac Dominum crederent. V. Conc,. 6 num. i. Id, inquam, agit S. Eccleſia, quæ, potiſſimum ex Gentilitate collecta, quaſi épea hora ſu- perveniens, inſuper à Chriſto in Sponſam, quam ſuo mun- davit Sanguine, immaculatam aſſumpta, ſuo exemplo & verbo ac prædicatione, confitetur, laudat, ſubmiſſiſſimè veneratur, adorat in Euchariſtiã Chriſtum, nihil refugi- ens omnes Chriſti inimicos: docet, inſtruit, & hortatur omnes ad cultum ei debitum, ad fidem, ad amorem, ad corporis & animi puritatem, ſine quâ non ſumendus Chri- ſtus. Et hunc in finem inſtituit Feſtivitates Corporis Chri- ſti, Solennitates, Fraternitates, Congregationes, Proceſſio- nes (qualem recolit ex Lucæ z2. & exhibet Feſto Purificat. B. V. illam quæ fuit in Templo Jeruſalem, Chriſto ibi præſentato) ut omnis ætas, uterque ſexus; omnis ſtatus ſacer & ſæcula- ris, à ſummo ad infimum usque, contempto omni reſpectu humano, vivâ fide & voce conſiteatur Chriſtum jeſum in Fu- chariſtiâ verè præſentem, hunc reverendo, adorando, cor- dialiter amando. Et talis Philothea Euchariſtica ſicut eſt S. Romano Catholica Eccleſia, ita eſſe oportet quamvis fide- lem Animam, & præſertim Fraternitatem Corporis Chriſti, perpetuæ ejusdem Adorationis, vel alio ſub titulo quovis, ab Eccleſiâ inſtitutam, ordinatàmque, in eum finem, ut, hic Cultus Divinus, per omnia decens & debitus, magis magis- AauPaa aa aa a 2 que; 1107 1108 CoNCIO LX. Pbhilothea Euchariſtiag. que, publicè & privatim, augeatur, promoveatur, aliôs- que tam pio exemplo alliciat: quid enim æquius, quàm Deum præſentem adorare, revereri, colere, laudare. En Figura: Da- figuram; Vet. Teſtamenti, in Davide, Rege maximo & po- vid' Rex, lu- tentiſſimo: 2. Reg. 6. ubi: David Arcam Fœderis religiosè ſo- dens & ſal- lenni Pompâ ex domo Aminadab transfert in domum Obed- tans ante Ar-edom (cui propterea benedixit Dominus, ſeu magnis opibus cam. reruúmque copiâ ſubitò eum cumulavit) inde in Sion, ludens & ſaltans coram eâ; irriſus ideo ab Vxore Michol, quam ar- Arca quæ guendo compeſcit David: Arca hæc Fœderis continebat Le. continuerit? gem & Tabulas Decalogi, Moſi à Deo datas Exod. 22. 25. & 29. quam ſancta, 3. KNeg. 5. 9. Vrna verò cum Mannâ, & Virgâ Aaronis fronden- qualis? te, vel in Arcâ, vel potiùs juxta eam. Exed. Io. 33. Num. Iz. 4. Hebr. 9. 4. Cornel. ibid. Et hinc ſumma erat Religio ac venera- tio Arcæ Fœderis vel Teſtamenti, ceu continentis Legem Dei, quæ erat conditio fœderis inter Deum & Hebræos initi. Fuitque Arca (repoſita in Sancta Sanctorum ſeu ſanctiſſima, quæ erat interior & præcipua Pars Templi, ita Hebræis ſan- cta & veneranda, ut nemo illam ingredi poſſet, niſi ſolus ſummus Pontifex, idque nonniſi cum multis ceremoniis, & ſemel tantùm in anno. Hebr. 9. 7.) Gloria Iſraël, ut vocatur, 1. Reg. 4. 27. & Gloria Domini, quia in eâ Deus Hebræis præſen- tiam ſuam, opem, & triumphum glorioſum exhibebat, unde in eam Hebræis ſumma erat fiducia, ut patet 1. Reg. 4. 3. V. Cornel. in Exod. 2. 10. Et ſup. Conc. 13. n. 5. Et hanc Arcam (quæ erat inſtar parvæ Ciſtæ quadratæ, vel potiùs quandrangulæ, alta & lata cubitum cum dimidio, longa duos cubitos cum dimidio, facta ex lignis ſetim auro obtectis) devotiſſimus Rex David & omnis Iſraël ludebant coram Domino in omnibus ligns "fabrefabti 2. Keg. 6. y. ac v. I4. Et David ſaltabat totis viribus ante Irriſus à ſuà Dominum, tripudiabat ante arcam Domini. Irriſus verè à vid. & ero humili in oculis meis. Vid. Rodericius Axercit. Perfelt. P.a. Tr. I. c. Is. à num. g. f. pz. Arcam iſtam, in Scripturis laudatiſſi- mMmam, uotbivd . M (econyenit 1Kper pla A pommpe,e gentlostot! ekopun cne Gend Ailen ſiam aultns re tilkeniinnd Een Augulti tobiit 0rittianon lltt Cnanceg, Ctonidosabtn o . uchroni ben 0phamikunn fikrehrchin plortoniine Ellimkol 1 lahireten ngdei Luntl auttes fumceteren bunci ribos Den — =- Sãoe in ſye Kiüinb 6 Kinüm⸗ — == —— —— ſkn im eguin lannde , lere, klr ege mann ineindin eMicheon erIs Contah! 05 Ho, “ 6*½ enee AA , tNelgioren Cootneni 1 = S== Piultnt ik nin blscdend i,UN 8Hehres — , EE e merhienn⸗ ut,, HancAcH scende S. exeunti, aut redeunti in Aulam, occurrebat Sacerdos Eucha- Cls) beno⸗ gim i mi . int ini miin D pinſ, Mdi , ijmni⸗ . 4 6 .D — . — — = — — — S R 4 . 0 eſjusdem Auguſtiſſimi Confeſſarius, qui lendæ ornandæque attribuit, munquam Ferdinandus à Sup- 3 — Amhima Fidelis §S. Euchariſtiæ de vota. 1109 mam, Figuram tantùm, Iypum, & umbram fuiſſe 8S. Eu- chariſtiæ, quâ ipſe Legislator ſummus, & Manna Divinum, & Panis cœleſtis tegitur & continetur, nemo eſt Doctorum, qui neſciat. Quid feeiſſet David, ſi veram Dei Arcam, 88S. Euchariſtiam ipſumque in eâ Chriſtum conſpexiſſet:? Et quid facere convenit Chriſtianos, cùm eandem in templis conſe- crari, & per plateas ſolenniter circumferri videmus, ſi David tantà pompꝗâ, concrepantibus tot Muſicis Inſtrumentis, con- cinentibus tot Lœvitarum Choris, cum tot victimis, totius- que Populi concurſu & plauſu circumtulit Arcam? Noſtris Imperatoribus & Regibus hic zelus juſtiſſimus eſt, præſertim verò Auguſtiſſimæ Domui Auſtriacæ ſolennis in Euchari- ſtiam cultus & reverentia, qualis & eximia ac præ cæteris S fuit in Ferdinando II. Imper. de quò in ejus vitaà & virtutibus Ferdinandi II. cap. z. 4 f. 42. Guilielmus Lamormaini S. J. Provincial. Auſtr. præcellens in Viennæ in Domo FEuchariſtiam Profeſsâà obiit 22. Febr. 1648. Recurrente, inquit, tempore, cultus & re- quò Chriſtianorum pietas octo integros dies Euchariſtiæ co- Hρναν. V. Conc. 67. . . . . 1 . . num. 10. & plicationibus abfuit; pedes, nudo capite, ſolaà floreã redimi- Conc. 0. n. i0. tus coronà, facem dextrã præferens, quotannis Deo ſuo tri- & C. 61. n. 10. umphanti famulatus eſt. Accidit aliquando, ut diutiùs ge-Rne. ſtatà face brachium manusque intumuerit. Subſecutâ die ſupplicationi intereſſe alteri cùm vellet, malèque affeétum brachium èê collo ſſpenſum haberet, è& Proceribus aliquis Cæſari à face ferendàâ eâ die ceſſandum, aſſeruit: at ipſe: &- pereſt, inquit, adbuc manus altera, quâ Deo ſerviam. Quando aut riſtiam deferens, Rudolphi I. imitabatur exemplum. Ilicôò venerabundus exiliebat curru, fixis etiam lutulentaâ in hu- mo genibus Deum adorabat: Sacerdotem ſive ad ægrotum ab Eccleſià, ſive ab illo ad hanc euntem, pedes proſequeba- tur. Græcii in Euchariſtiam cùm incidiſſet, non modò Pres- bytero ad infimæ ſortis hominem in ſuburbium properanti Aa aa aa a. 3 præ- CoNcIO LX. Philothea Euchariſtica. 1110 præſto fuit, ſed ægroti etiam paupertatem mirificꝗ libera- Leopold. I. litate erexit. Avum imitatur Auguſtiſſimus noſter Leopol- Qdus, quod ipſe in ſimili Proceſſione infra Oct. Corp. Chr. ne- que ſiccis oculis aſpexi Anno 1I6sSsS. Viennæ. Adeo placuit pie- tas. Annon ad tanta exempla erubeſeimus infimæ ſordis & ſortis, cum nobis durum eſt, SS. Euchariſtiæ vel genu fiecte- re:? Arguendæ meritò quæcunque irreverentiæ, improbi Nlerees Da- uſus. Michol repræſentat Paganos Judæos, hæreticos, cœ- vidis, & pœ- terôsque impios, qui Eccleſiæ midem, ceremonias, piorum- que hominum facta irrident, & calumniantur; Ita S. Eu- cher. 8. Ambroſ. Cornel. in cit. 2. Keg. 6. Ubi . Ig. EX eodem 8. Eucherio, Davidem inſigni eà humilitate, ταquè ac devo- na Michol. tionis fervore, mox Promermiſſe promiſſionem Filié ew ſaus ſtirpe na- ſcituri ſuſcipere; & Conjugem Michol, quæ eandem illius humilitatem deſpexit, ejus ſomine faæcundari non meritam, perpetuaæ ſterilitati paænam lüuiſſe. Fratres ſunt re quadruplices: g P p. „. 4. 2 §. ℳ. 2. agg n. „Ri ,tfo. 2. Ep//1. a* Naturâ Cen. U Dod&tor p. 3. 4. 25. a. 3. ad yj. ex S. Hieron. to. 2. Epiſt. adverſus te, Cognatio- Heluidium ſic ait: quatuor modis dicuntur in Scripturà fratrer. ne, & Affectu. Natura *Cente . Cognatione „&. Aſſeltu. Singula breviter exem- plis potiùs, quàam verbis definita illuſtrantur. Naturs fratres dicuntur eodem paterno maternôque ſanguine procreati; ſed quàm ſæpe ſibi comrarii inimici! Sic juſtus Abel, & livo- re marceſcens Cain fratricida. Sic Zacob & Eſau, naturæ ge- nio impares: Jacobi hujus filii duodecim, quorum deni ab livore & ſcelere peſſimo, contra Joſephum innoxium, malè? nominati. Fratres Gente vocantur, qui ſunt ejusdem Natio- nis: ſic Tuiſcones in Teutoniàâ noſtrâ re ſumus & nomine Germani fratres: ſic in Sueviâ Suevi, & omnes alii unius Gentis: Sed & quàm frequenter invicem hoſtes! cujus Gen- tilitiæ Fraternitatis complura teſtimonia adducit & Veteri Teſtamento S. Hieron. cit. L. uti: Devter. 1I5. à . Iz. & Devter. Ty. I. Ad KRom. g. 3. Fratres Cognatione vocantur, ait D. Hieron. III. Sed: Pergendum ad alia. Pro dicendorum plenio- captu, ſuppono, quid ſit Fraternitas generatim! Angeli- Unebilter enm cogten Mgfhu, 4 2,0en79 e, amnes Mnicue frune 1 iei ac ſon⸗ Prübngon, 4 l. 4. Bi Pama Lacen c ens a (6g,,ſhlin Ciet. Laema. Welelgntinid inelzumeota in (nſ Na uter me,⸗ ch nein, G Ulaeinile = 7 Ealrrum et⸗ ohmeonde 1(0 6Onre A , lt luſfrn umnite, uuitceni 7 nihici ſien — 1 Wi⸗ c n Aee! . S lols — d. remanigtin 4 1,. 465 4 .: 1e A MMNNe . , 4 icendcun Den 11 aent Ae eeiun. n Ki,n ulabrird tur e ngvipegnne , Mu motumn er otum nornian Anima Fidelis &S. Euchariſtiæ de vota. IIII gqui ſunt de und familid- ut in Geneſ.13. 5. Geneſ.12. 13. & Geneſ. 20. 2. & f. & 12. Gen. 29. à 10. Sic à ſimili cognati ſanguinis propinqui- tate, Joannes & Jacobus Fratrer Domini ſubinde appellantur. Denique Fratres affeltu ſemper aliquos omnis tulit ætas. Sic Davidi ac Jonathæ, eſſe fratre, dedit non ullà proximè co- gnhati ſanguinis neceſſitudo, ſed animorum nexus, & amor. 2. Reg. I. 26. Hc altior & arctior conjunctio fecit Apoſtolos Fratre.. Eadem Chriſti Fideles omnes, Fratrer effecit: quæ enim mens alia Servatoris erat, ita percunéctantis Matth. 1e. 45. & 49 dui ſant fratres mei? Et extendens manum in Diſcipulos ſuort, dixitt Ecce mater mea, & fratres mei. Ne verò ſoli Apoſtoli hac Chriſtiani voce deſignati videantur, S. Marcus etiam oculorum geſtum omnes ſunt in Servatore notavit, quò omnes Fideles complexus eſt DO- fratres invi- minus. Circumſpiciens, inquit, eos, qui in circuitu ejus ſedebant, ait, Ecce mater mea, & fratres mei; qui enim fecerit voluntatem Dei hic frater meus, & ſoror mea, & mater eſt. Marci 3. v. 34. & 3r. At quæ illa Dei voluntas? qui verbim Des audiunt & faciunt, fratrer mes hbi ſunt. Luc. S§. 21. quod quidem audire & facere Dei Verbum, non Apoſtolorum eſſe duntaxat, voluit Divinus hic Legislator, ſed quorumcunque etiam Chriſtianorum. Vnde ait Matth. 23. 5. &G 9. Omnes vos fratres eſtis, unus eſt enim Pater veſter, qui in cæls eſt. Et: Magiſter veſter unus eſt Chriſtus. Cùm igitur Chriſtiani omnes inter Chriſti diſcipulos auditorésque cenſeri & eſſe debeant, eosdem quoque Fratres affectu Chriſtiano eſſe opor- tere, neceſſe eſt. Hanc ex pio affectu Fraternitatemn idem S. cem. Fraternitas Hieronymus dividit in ſpiritualem & communem: Et quidem alia Spirit. per ſpiritualem, inquit, emnes Chriſtiani Fratre vocamur, ut ibi, PEſal. 132. I. Ecce quàm bonum, & quam jucundum, habitare fratrer in unum: & PEſal. 21. 231 Narrabo, inquit, nomen tuum fratribus mei. Rurſus alibin Vade dic fratribus meise Zoann. 20. I7. Porrò communis eſt Fraternitas, Juia omne⸗ homines ex uno Patre nati, pari inter nos germanitate conjungimur. Dicite, ait lſai. 66.. his, qui oderunt vos! fratres neſtri eſti- & Apoſtolus I. Cor. y. II. Si , qui frater nomina- tur, eſt fornicator, aut avarus, aut idolis ſerviens, aut aledn sut O1S⸗ la commu- 0 TITIrz CoNCIO LX. Philothea Euchariſtica. ebrioſus, aut rapax , cum hujusmodi nec cibum ſumere. Hæc ſtri- ctim S. Hieronymus. Utramque eam Fraternitatem clarè diſtinguit Stanislaus Hoſius, Cardin. & Epiſcopus Warmiæ in Boruſſiòâ, Tridentinæ Synodi Præſes, dum exS. Baſilio, Fratres om- ?o. j. de Confeſſ. Fidei Cathol. c. 8. Omnes, inquit, invicem cognati ſa- nes ſumus ſe- mus, Fratres omnes, e eodem Patre brognati omnes. S& ſpiritalem quæ- cundum car- pis, Pater noſter ille eſt, quem uno ore invocanter dicimus: Pater noſter, nem & ſpiri- tum. Adam, mater noſtra terra eſt; ex eodem luto fabricati ſumus omner. Itaq; naturâ ſratres ſumus; ſecundum carnem & ſecundum ſpirituin Fatrer nati ſumus, vel potins regenerati. Eundem àprimo homine Fraternitas ſanguinem ducimus; eandem à Chriſto gratiam accipimus. De Fra- quid ſit? ternitate Afectu, eâque ſpirituali, hic ago, quæ recte & aptè Qieicitur, eſſe inter duos aut plures, conſenſu mutuo, animorum atq; vo- luntatum, in Charitate Dei, facta communicatio. (Sicut fraternitas communis & conſanguinea, eſt cognatio, communicatioque nativa ejusdem paterni macerniqie ſanguinis, vel alterutri- us tantum.) Vel, quod idem, ut D. Thomæ placet 2. 2. 4. 23. a.1. Eſt amor mutuæ benevolentiæ, fundatus ſuper aliqus communica- Spiritualis tione; quam in ſpirituali Fraternitate, Divinam vocat joannes ed. Andr. Coppenſtein Ord. Prædicat. de Fratern. SS. Roſarii B. E. d. eſt fons: Cha- gqui totô Lihb. Per 12. Capitaæ agit de Fraternitate in genere) 4 F. ritas Dei: fi. Vid. c./2. à f. 9o. Porrò Fraternitatis ſpiritualis fundamentum nis, Deus. & nexu ſuo, per Charitatem, quæ eſt vinculum perfeclioni Colaſ. 2. 14. fortiſſima, ut diligentes ſeſe, & dilecti, & ipſa dilectio, ſint omnis ſeparationis expertes, ſuique ſimilem faciant, ac indiſſolubilem, Fraternitatem ſpiritualem, cujus ſcopus & finis „ . Matth. I. Ig. f. g. PFraternit. IV V.r⸗ tuplex. ultimus eſt ipſe Deus. Rom. §. 3. & Roman. 9. 3. E. Cornel. in ait: qui es in cælu. Sin autem terrenam quæri originem, Pater noſter & Fons eſt, ipſa ſancta & Dei Charitas. 1. Yean. 7. 12. 20. & 21. em 17. Yo. 3. 10. què Deum diligit, diligit & ãfratrem ſaum. Atque hinc eſt, quòd Fraternitas ſpiritualt ſit & honeſtiſſima, ſanctàaque, Idem cap. 12. cit. ex P. Michaele ab Inſulis SS. Theol. Doct. Profeſſ. & hæreticæ Pravitatis Inquiſitore Coloniæ ℳ Hirtudlih, amont SChndvel mliCMriſ l bunfl 1 Magionuun ten Nllt. 3. heii te elilennes, unfurte ii⸗ ECogreprtn NonCpera ce Mutomincorm Sömiketelis i ngiimutr e. ſee derlie N. pali melior tltioneze 1 Eiccente, te etäcne glisde iſs Daden to Felerapeuncolan ißleboset nbnnch Rodenen. Gtor, ſia D ſbi en s, ar der 8 1 l Haterita — – — —— = wepirer tſtleges, conſueta Hoſi 1 lu, ey = iſn 1 emen. Ne grart 4 kinemiumn Pinek. potentiâ Chriſto Capiti conſunguntur: ſecus eſt de damna- tis. 2. Generals, ſecundum quam omnes Chriſtiani per Baptismum renati ſive ſint in gratiã, ſive non; fratres cen- ſentur. 3. Pecials, ſecundum quam omnes & ſoli in chari- tate exiſtentes, fratres vocantur. 4. Secialior, ſecundum A ⸗ umerdl it in,om em. MI. LN!? Ariginn, 4 ſariti . 5„ 60 6 gn . 6 nEN õ mArji. Nh . commu 10086 dun ⁸ Ta nitates in Eccleſiis inſtitutæ: Et hæc Siritzali Fraternitas illo- rum, qui ſibi mutuò ſua opera bona communicant, eſt omni leng Ainin . . ee . 1 4 17 1 , 1 6 . Ninseu Gyrrais M . wenln a ? Gl 4 π☛ dd — = ͤ 15 tute in eN , W 14 — g cato de ſe non obligatoria, ſancta tamen habent, & ſan- 8?ε obſervant. ea quos ſibi certo fine ſpecialiter colendos & invocandos, & 1 „ Mr innig 7 4 S ſmilemn , ujoslo . — —= = ah. 6 D . miim ℳ . Anima Fidelis §S. Euchariſtiæ devota. ait: Siritualis Fraternitas ſt quintuplex: 1. Generaliſſws, ſecun- dum quam omnes Viatores ſunt fratres, ſive Gentiles, ſive Chriſtiani, vel ludæi, qui, quamdiu ſunt in hac vita, actu vel 1113 quam fratres dicuntur, qui ſunt ejusdem Collegii, Religio- nis, Congregationis. 5. ecialiſſema, quæ eſt illorum, qui mu- tuò bona Opera communicant; vel pro quibus ſpecialiter aliqua bona in commumi fiunt: ad hoc enim ſunt tales Frater- naturali & civili (quæ ut plurimùm ſua tantùm, & ſe quæ- runt; ſæpè per lites & contentiones, quod fecit impius Cain) vel carnali, melior, purior, perfectior, pretioſior, & fortior, ac ſine fictione ac dolo. Hoc notàſſe juverit pro materiâ ſub- inde incidente. Jam ab exemplis & inductione. Sic Frater- Ab indutio- nitate Beatiſſimæ Virginis ſub quocunque titulo: Roſarii, ne- Fraterni- tates B. V. Scapularis &c. ejusꝗque vinculo adunatis, mutuus eſt amor, &s quò Eandem ſanctiſſimam Virginem Matrem agnoſcunt, venerantur, colunt obſequiis, ejus honorem pro viribus tu- entur, ſua mutuò bona opera communicant: idque ſub certis legibus & ſtatutis, quæ etſi in conſcientià & ſub pec- Idem fit in Fraternitate aliorum Sanctorum, in ipſis, ac per ipſos Deum, ſtatuunt, & unà proponunt, in tali Fraternitatis Spiritualis vinculô magis piè, devotè, & con- ſcientiosè vivere, ut quod mundani alii minùs faciunt, aut curant. Hoc ſanctæ talis eietati ingens emolumentum eſt, Emolumenta per ejus Leges, adhortationes, piorum fratrum exempla, e Fraternita- aliaque conſueta, ad frequentiorem Sacramentorum uſum, . . Conc. J5. Mechtl de Jud. extr. Bb bb bb b agen-WMu. f. DrI4 CoNCIO LX. Philothea Buchariſtiee. ficio, &c. adeo ut (quod advertit Joſephus Speranza, &riépt. Seleét. Penéto 6l. mihi f. 134.) multos vel ſæculares videre ſit, æ qualis, & plerumque majoris ſanctitatis, quàm ipſi ſint ſa- adminiculis, & exemplis, in proprio ſæcularium habitu, Re- lHigioſorum vitam virtutémq; æmulantur; & quihabitu, ob ſtats ſui qualitatem, Religioſi eſſe non poſſunt, animo mo- ribusque Religioſi exiſtunt, ac in ſuo ſtatu obedientiam, hu- militatem, charitatem, cæterarumque virtutum actus ex- ercent, quibus exercitationibus aliqui ad altiſſimos Perfe. Rtionis gradus pervenerunt: ex his plurimi ex Congregatio. Damna eo- nibus ſæcularium. rum, qui in boni faciat, egeat aliquando aliquâ obligatione, ſtimulo, ad- nulla Frater- hortatione, exemplo, ut excitetur, præmoneatur: is, qui tate WiVONN.. cum nullo hominum ſocietatem habere vult, nulli Congre- gationi, Fraternitati, Sodalitati, nomen dare obſervetur, ut vivit! quid mirum, ſi non materiali quidem, ſed ſpirituali gladio occumbat; ſi facilè peccet; ſi contumeliaâ aliquaâ la- cCeſſitus, contumeliosè reſpondeat: In nulla Congregatione digicit, vel doctus eſt, verbo aut exemplo, actus manſuetu- Qiunis, patientiæ, humilitatis, mortificationis: quid mirum, ſi rarò Sacramenta obeat; frequentius labatur; in peccato hæreat; denique pereat: Væ ſolis quia cum ceciderit non habet ſublevantem ſé, Eccle. 4. Io, Cujus charitate, oratione, verbo, conſilio, exemplo adjuvetur, uti ſublevantur, juvanturque fratrer ſpirituale in Congregatione; qui hoc habent emolamen- tum ſocietati ſuæ; ſi enus ceciderit, ab altero fulcietur. RKocle. 4. 9. Malis po &° 1o. Bonorum ſocietas, quid præſtet, collige ex eo Matk. D 008 „y. „2 . „ 1I8 5 .„ Pen. “ 8. 13: 29. Neæ fortè colligentes Lizania, &c. En Zizaniis propter triti- ene eſt, D. S fr Deris! Vni- Patcit Deus. Cum;, malo propter bonos Confratres, parcit Deus! Vni 24. SauIl 1. Reg. y. miſit Lictores ad rapiendum David in Ra- matha, qui cum reperiſſent ibi cuneum Prophetarum, inter ð PPſos agendam poœnitentiam, ad aſſiſtendum devotè Miſſæ Sacri. bliothen er Ae Indte deiisn Paulo donatæ ſunt tot animæ naufragio perituræ. Ator. 22. uuhe⸗ ero — 6pKip rop gre contig mntoiſet, õü Mit Deum! cerdotes: hi enim in talibus Fraternitatibur, earumque ſanctis rmaus le um hhotol ine Dominin rs atul n 4 . Munmu, nn iimdeſtien⸗ urim o. ’ſdboheenimn Econtra verò, cum homo, ut aliquid onmn dleg indercit. Cinlrnin f. ſilnuan ſei Mipinitn Ir hisnun —= EE E Eluneebei Arnmenenn = — S,S= Cumnnubone ie d iſikizir i gdkecndi ue,genetih cpollo⸗ Ge⸗ eem, une ine ſi nop — = = — ., ng, e dene . ts y 1 nm . 1 „ „ 1ſ 1 . EHae Urwer Nrn I 64 ( 8 58 4 1 1l iron im NeNdnetnht 4 “ data areft 1 * s dunni,4 ,,Aint, I Mu,ua oc Mex eNOO , 36 mmioge⸗ ,Ma D 4 N. ſaeittut. i 4 en, ü l.s . pio At 11I15 ipſos & ipſi prophetaverunt: cùmque alios & alios miſiſſet, idémque contigiſſet, venit ipſemet Saul, qui inter Prophetas Anima Fidelis 5S. Euchariſtie devofa. Cum fuiſſet, & ipſe prophetavit, ſeu (quod hic prophetare eſt) laudavit Deum fſolitis hymnis & canticis, idque dictante Spi- ritu Sancto. Verſi- 20. Cum ſanéto ſanbtus eri. Pſal. Iz. 26. Hinc §. Bernardus, Ser. 6. de Acenſ. Apoſtrophe ad S. Ihomam extra ccœtum Apoſtolorum: Falern, inquit, Thema ſancte, falleri, / Solus facilè& viaere Dowinum ſperas ab Apoſtolorum Collegio ſeéparatuse non amat Veritas angulos“ non ei diverſoria placent e in medio ſtat, id eſt, diſci- perditur, & vincitur: S. Thomæ plind communi, communibus ſtudiis delectatur- Poſt dies ollo erant Di exemplum ſceipuli congregatis venit Jeſus. Zoan. 20. 19. Tunc, tunc apparuit. Ca- Ve: diabolus enim nihil magis curat, quam te cum TIhoma à bonorum collegio ſeparare: ſolum te quærit, ut faciliùs vincat, & perdat. Figura: Percuſſerunt viros urbis Lais in ore Figura Lad. 15. gladii, nullo penitus ferente præſidium, eò quòd cum nullo hominum ha- 27: & 25. berent quidqquam ſocietatis ac negotii. Judic. 1I8. 27. & 25. Væ ſoli. Hæc de ſanctâ & ſpirituali Fraternitate generatim. . V. Ex his nunc facilè aſſequetur mentem meam Eucha- Philotheæ riſtica Philothea, de Archifraternitate Co rporis Chriſti, & ejus- Euchar. finis dem Perpetuæ Adorationis: Hanc ſcilicet eſſe inter plures Propoſitus. utriusque Sexus mutuam animorum vohuntatumque, in Charitate Dei, unionem, in ordine ad dignè colendum Ve- ner. Sacramentum, & ad adorandum illud horis perpetuis, cum mutuâ Bonorum Operum communicatione, accedente Eccleſiæ, & Superioris Eccleſiaſtici Conſenſu, Confirmatio- ne, Privilegiis, ndultis, Indulgentiis. Finem nec minus fa- Finis creati cilè agnoſces huic ſanctæ Fraternitati propoſitum, ex illo Fun- hominis. damento generali Creationis humanæ, à S. Ignatio S. J. Funda- tore poſito: Creatus et homo ad hunc ſinem, ut Dominum Deum ſuum laudet, ac revereatur, eig ſerviene, tandem ſalvus fiat. Quod qui. dem omnes tangit homines, ſingulariter verèò illud obſer- vandum ſibi proponit Philothea Euchariſtica, Anima, & Fra- ternita: hæc devota, firmiſſimè credens realem Chriſti, Dei & hominis, in SS. Euchariſtià præſentiam, & hinc Latriæ ””Mẽ Bb bb bb b 2 Cul⸗ Sõñõ 1116 CoNcio LX. Philothea Euchariflica. Cultum, cum ſervitute illi tanquam Deo immenſo, omni- potenti & tanquam Domino ſupremo à nobis ſervis verè debitum, pro viribus exhibere volens. Meminit cit. Cop- Fraternitas Penſtein Lib. 2. cap. 1I2. f. 199. Fraternitatis banékiſſimi Nominis Yeſu, Nominis Je- contra aſſumentes Nomen Dei in vanum, hoc eſt, adverſum ſu, contra ju- jurantes temerè, impiéꝗ; Deum blasphemantes excitatæ. rantes. In eà decreta eſt Confratribus & Conſororibus, non tantùm, impediant juramenta, moneàntque alios ad jurandum pro- Fraternitas nos, ut caveant. Meminit & alterius Fraternitats ter Vene- V. Sacramen- rabilis Sacramenti, quæ poteſt dici S. Thomæ, cujus Inſtitu- ti, ab olim: tum eſt, cum tædis comitari V: Sacramentum, cùm ex Pa- florens, con- rœciâ defertur ad ægros, vel in Proceſſionibus circumfer- haiee tur „Romæ primùm, cum authoritate Summi Pontificis, & fandè deho- in Prædicatorum Templo, B. V. Mariæ ſuper Minervam di- cRo, inſtituta. Ex Conrado Sittardo Ord. Prædic. Provinciali. Oc- caſionem cultus Vener. Sacramenti refert idem fol. 2oz. Nun- quam non fuit Eccleſiæ S8. Euchariſtiæ cultui impensè de- dita; at verò tum vel maximè Roſarii Fraternitas in hoc emi- cuit, cùm oborta hæreſeos ingrueret caligo. ſeſe perquàm zelosè ſuſcipere ac profiteri cultum inclytum ſanctiſſimi Sacramenti Altaris tantò impenſiùs, quantò pro- norantes. fanius Idem ab Albigenſium hæreſi ad'omne ludibrium ſa- crilegè proſtituebatur: quia ſacra polluebant Altaria; pu- blicitus (infandum) exercitis ſuper ea ſcortationibus: ipſam SS. Euchariſtiam pedibus ſacrilegè proterebant, infandèque Inſtitutio F. blasphemabant. Cùmè diametro Fraternitas Reſarii, docto- Corp. Chri- re uſa S. Dominico, tantò illuſtriores duxit triumphos cum ſti. eâdem SS. Euchariſtiâ, eam quà colendo, quàm ſumendoſæ- pius, ac ſanctius frequentans. Cùm verò Anno 1264. Vrba- no quarto P. M. totique Eccleſiæ, graviſſimas ob caufas, Vi- deretur, ſolenniſſimum perpetuumque indicendum eſſe v. Conc. 92. Corporis Chriſti Feſtum, atque etiam ſupplicationes cum num. y. SS8. Sacramento inſtituendas, darétque negotium idem Prba ut ipfſi à juramentis execratoriis abſtineant, verùm etiam Ccpit illa in unctigien ſ IN Aminen kliiſ, . omeu i, Hynds ore Cept eutur. II Etſn⸗ P unpls e. ir amſats lennitcti. h ttumn totni ebtis itelt Crialeidwun Nperent i (ipooinülber⸗ toleg ini enlrinamn iſlina gu⸗ s, Chriſi⸗ UDunamantia Wehlationem Elitithe⸗ inniggeft dhucenurd. erenner nafneſndiin Kenptongh r Ncnen, Diimn dvin ſen 1 3 Menintal „ 4 1 7 Noreh Ent 8Aun D 1 6 tergti 4 4 rMürne. . Nyninitie 1 ndosc. mmikyntti 4 4 4 4 9 && oret ferventer: O benigniſſime Domine eſu, vere Deus & Homo, Amnima Rdelis SS. Euchariſtie devota. S. Thomæ Aquinati, qui Eccleſiaſtica de eo concinnaret offi- cia, hymnôsque & Lectionum Homilias, ex eo, inquam, tempore coœpta & inſtituta V: Sacramenti Fraternitas, eidem tribuitur D. Ihomæ Auctori. Sic Traditio: ſic & P. Sittar- dus. “Et fol. 1oë. Cultores & comites Euchariſtiæ per vicos latæ amplis donatos eſſe Indulgentiis. Et hæc jam olim. Hinc jam ſatis manifeſtus eſt finis & ſcopus SS. Euchariſtiæ Fraternitati. Hæc, cum Eccleſiâ, recolit & cordi habet in- 1I17 Philotheæ teritum tot millium Animarum, quæ in dies toto orbe, in Euchar. mo- tenebris infidelitatis, damnatis erroribus ac hæreſibus, aliis- tiva: Injuria- que ſceleribus viventes, decedunt impoenitentes, & æter- nuùm pereunt, ſine fructu pretioſiſſimi Sanguinis jeſu Chri- ſtatem Divinam hujus V: Sacramenti frequentiſſime com- mitti ſolita à quamplurimis variorum ſtatuum, Judæis, hæ- e reticis, Chriſtianis & Catholicis, quid ni æquiſſimum ſit lminet Deum amanti animæ, in quampiam violati honoris Divini compenſationem, quædam pietatis opera in ſe ſuſcipere! ut quod facit Fraternitas Corp. Chriſti, ejusque perpetuæ Ado- rationis, quæ fit per omnes totius Anni horas, quibus conti- miò laudetur Vener. Sacramentum; quod Memoriale, vi- vum & perenne eſt Dominicæ Incarnationis, Vitæ, Doctri- næque ſanctiſſimæ, Paſſionis ac Mortis diriſſimæ, & per eam rum Chriſti aliqua com - 1 OHI PSEE, nn e 1150 1— CEd penſatio. ſti pro ipſis liberaliſſimè effuſi. Dolet blasphemias, profa- nationes, injurias, aliaque ſcelera graviſſima contra Maje- Redemptionis humanæ, infinitæque Charitatis, quà in Ve- ner. Sacramento præſens, nobiscum eſſe dignatur mq; ad con- ſaummationem ſaculi Mat. 29. 20. O quantæ Deo debentur gra- tiarum Laudes! quàm unà ſupplicandum pro felici horâ mortis, ut ad hanc ne deſtituamur ſanéctiſſimo Viatico! O quàm Divinum Numen mortalium ſceleribus, in ſe & Ve- ner. Sacramentum commiſſis, offenſum & iratum, placan- dum! O quàm bene devota Deo Anima quotidie ſuſpiret, in Ruchariſtiâ præſens, Creator, Redemptor, Judex, Deus meus, & owe- Bb bb bb b 3 nea Oratio devo- tæ Animæ quotidiana. 1118 Coxcio LX. Philothea Eucharifficg. nia (Actus Fidei, Amoris, Contritionis, gratiarum actionis, laudis per modum brevis meditatiunculæ) Te ſanbliſſima Vir- g Mater tua; Te omnes dantti tué; Te omner Creaturæ tuæ, & omnia, Jycæ intra me ſunt, nunc & in æternum laudent & benedicant pro omni. bus injuriis & offenſiz, tibi Deo meo, à me &- ingratiſſimis tun Creatu. ri, anquam, proh dolor, illatis aut inferendu; ac pro omnibus beneficis zas. PBauäaetur ſankiſſimum Sacramentum; Yeſus Dei & Marie Falius, Pro me in Cruce mortuus. Vid. Conc. vog. n. 2. lItem Micæ Pani Gxleſt. J "ab. 9. toto. Vbi: Veritas Fidei circa Euchar. & hinc reveren- tiieaa, cultus debitus. UWZMWM Eachariſtia, vincula divi- næ Charita- tis, quibus colligamur. nitas, quâ homines ad ſe trahit, ſibique devincit. Ix funiculi Adam traham eos, in vinculi charitati. P. Conc. 67. n. I. quod verèò hujus loci & intentionis eſt, per Funiculos Adam & vincula Cha- Oſeæ Il. S, ritati; Venerabile Sacramentum Altaris intelligi. Varia & pulcherrima horum Verborum expoſitio & applicatio fit à 88. Interpretibus & Moraliſtis. atque beneficia à ſe illis jugiter præſtita, ſed cum eà illorum ingratitudine, ut à ſe ad vitulos aureos deſciverint; & quèd tamen adhuc illos ex charitate & miſericordiàâ ad ſe trahere velit in funiculi Adam, quem Deus etiam poſt peccatum ſuà beneficentiâ proſecutus fuerat, dans ei cibos illaboratos &! Mjpl,ag . ſponte naſcentes, in vinculi charitati, dando illis Manna de Vincula char. celo: & funiculi quò homines ad ſe trahit. terpres egregius Scripturarum (ex judæo Chriſtiamis „ & Ord. S. Franciſci) Beneficia Dei: annon hæc fortiſſima ſint nobis vincula Amoris Divini „ & ad redamandum Deum! V. S. Auguſt. dolilog. cap. z. mihi 4 F. 130. Jonghen p. a. Exhort. o. & Alii Expoſitores Beneficium Incarnationis intelligunt, & per eam factæ Redemptionis humanæ. Ilem Exhort. 12. Sed (quod dixi) S. Hieron ymus, quem Dens Eccleſiæ ſuæ in exponendu ſacri SNri- 1ſ VI. Oſeæ I1. 4. Exprimitur admiranda & ſingularis Dei bo. Senſu litterali per Oſeam hæc locutus eſt Deus Ifraélitis, quibus & inculcat amorem quod fuit typus Euchariſtiæ. Habet Deus O. M. va. rios faniculos, vincula varia, quæ ſunt ſuaviſſimi ejus amoris, Intelligit Nicolaus Lyranus, In- i 4 õ lfut Mmen/ ir ulcun hcium, Ven 9 alt duglin. fhul tun ſeneion tidr uc A Didus)cd e bnilmnii ſu CiNrle enmgstuea . AMrmneſt,,h ,X bitbikum UDtisomas inzeltno ime loguirn i& notrin Uto, noſtran sinde Unan eice, 7 nlnllife Prnaitdde — . Urnmnen elioeremg. fonine lycorc = = G. , 1 “ t t ee „ 7 N e Ant, N 1 . 1 lene e 4 NN 1 % Pen ordlà At ¹ 1 ge engrure (1505 MMoe GeON 6iniebsnt eguslſtn. 1nCN:e — Anima Eidelis ”S. Eucharifiæ devota. bens in hunc locum Oſeæ 11. 4. illud ſingulare Divinæ Clementiæ beneficium, Vener. Sacramenti indicari dicit: Additur enim cit. V. 4r Et declinavi ad eam, ut veſceretur- Vertunt alii: Comedere facian, putà, tum bona terræ Chanaan, tum Manna, quò IIſraëlem alui 40 annis in deſerto. Euchariſtiam acci pe, qu Chriſtus ſuos alit. De quâ S. Hieron. ait: Declinavi (ego Chriſtus) ad eos, deſerens regna cælorum, ut cum en veſcerer aſſam- Pid forma homini. Rive dedi ei eſum C orporis mei, pſe & cibus E& Con- viva. Coörnel. hoc loco. Ronghen Exhort. 12. & 13. à f. 372. Sed quod =òè 1119 Ddriotnri, Doctorem maximum providere dignatus eſt, Orat. Eccl. ſcri- Euchariſtia adhuc magis huc convenit; Vult nos Deus hic funiculis Ve-eſt Sacramen- mo, uti S. Thomas vocat, in unum, in unam Fraternitatem col- ner. Sacramenti, hoc vinculo Charitatis omnium ſolidiſſi- tum Commu- mo, & mirabilium & miraculorum ſuorum omnium maxi- nie N chant. tatis inter ligari: data eſt nobis Euchariſtia ad ſtatuendam Societatemz Ut Chriſtianos. Scriptura loquitur 1. Machab. Ia. za. ad mutuam contra ho- ſtes Dei & noſtrùm defenſionem; ad mutuam in cultu Eu- chariſtico, noſtram excitationem cum fervore, & fovendam charitatem Dei & Proximi; ſicut Chriſtus eſt Deus amoris, unionis ſanctæ, pacis, dilectionis, concordiæ. Ideo voluit per Eccleſiam primitivam, teſte 3. Dionyſio Areopagitâ, Eu- chariſtiæ Sacramentum, Gnaxin, ſive Congregationem mu- tuam, & Communionem vocari. Nam hoc sacramentum Chri- ſto nos copulat, atq; ejus Carni & Deitati participes efficit, norq; inter nos in eodem Chriſto conciliat ac conjungit, & veluti unum corpus co- agmentat, ait S. Damaſc. Lib. 4. Orth. Fidei c. Iz. Ex quô factum eſt, ut Sacramentum etiam Pacis & Charitatis diceretur: ut intelligeremus, juxta S. Auguſt. tr. & in ean. quàm indigni ſint Nomine Chriſtiano, qui inimicitias exercent; odiaque diſſidia, discordias, ut teterrimas Fidelium peſtes, omnino exterminandas eſſe; cùm præſertim quotidiano Religionis noſtræ Sacrificio, nihil nos ſtudioſius ſervare, quàm pacem & charitatem, profiteamur. Trident. Scſ 13. c. 8. vocat Sicnnm unitatts, vinculum charitatis, paci & concordiæ ſymbolum (V. Concio 61. “ “ nienr. F.) Sõ I10 CoOGNcIO IX. Pbilothea Euchariſtiaa. num. 5.) Et ibidem in Præfat. de Euch. Quam Salvator noſter, inquit, in Eccleſid ſud, tanquam ſymbolum reliquit ejus unitata & charitati, qud Chriſtianos omnes inter ſe conjunttos & copulatos eſſé voluit. Ca- techiſ. Rom. p. 2. C. 4. J. g. f. 26 3. Micæ Panis Cœl, c. 6. J. 4. S. TIhomas Kkuchariſtie unam ex primariis cauſis ait, Chriſtum intendiſſe mutuam Nominga. unionem. Euchariſtiæ Sacramentum, inquit 3. P. q. 73. sa. 4. C. ut ſt Dominicæ Paſſioni, præteritæ, commemorativum; Sacrificium no- minatur Vi verò Eccleſiaſticam unitatem, de præſenti, deſignat; Communio vel naxi “ ut autem beatæ & æternæ fruitionis, de futu- ro, figurativum; Euchariſtia & Viaticum dicitur. Ergo in Chri- ſto jeſu, & per ej tres ſumus; & ſimus etiam, charitate non ſisdt. Figura Gen. VII. Dignitatem & præeminentiam ſummam ſicut Ve- 77. 9. Digni- ner. Sacramenti, ita ejusdem Fraternitati ſi conſiderem, ea tas hujus, & mihi videtur aptè adumbrari illo Joſephi ſomnio cœlitus Rae immiſſo, Geneſ. 32. 9. Eidi per ſomninm quaſi Solem, & Lunam, £ lellas. Scio equidem ſenſu litterali ibi ſignari Patrem, Ma- trem, & Fratres Joſephi, huic aliquando ſupplices futuros & venerabundos de genu: Geneſ. az. Sole patrem, Lunâ ma- trem, ſtellis flios, notari: ubi Cornel. addit: Inſigne ergo ſpeculum familiæ eſt, in quâà Pater eſt velut Sol, Mater quaſi Eucha: iſtis luna, filii ſicut ſtellæ ob morum ſplendorem. Hæc ipſa tamen Sol Eccleſiæ; ſenſu ſymbolico, pro re noſtrâ, adaptat Idem Cornel. in ea B. V. Luna; verba Geneſ. I. 16. Fecitq; duo Puminaria magna & Sellas. Firma- Rancli Stellæ, „entum, alt f. z9. 2. eſt S. Eccleſia, quæ eſt frmamentum & Cco- rirmamen. mna veritatis 1. Tim. 3. 17. in quâ Sol eſt Chriſtus, Luna B. tum Eccleſia,. 1taX lumen participant: cujus & plures analogias proportiones- que affert, quarum Ata Stellæ lucent, totumque Orbem no&tu illuminant, idque ſemper luce æquali: ſic & ancti in Luce hujus ſæculi præfulgent, viämque virtutis & iterin cœlum verbo & exemplo omnibus oſtendunt, æquali ſem- per ſerenitate mentis & vultu ac conſtantiâ tam in adverſis, quatm in proſperis. Ita in ſimili de B. V. Serm. 3. de Dade. usdem Sacram Communionem omnes fra- ik Chltun . V. Stellæ fixæ cœteri Sancti, qui à Chriſto, quaſi Sole, ſuum 4 uln A lano mun, Ehfeceti pillſre. 4 Wia. un (Weechurnn edem eCMen nrinlii Iinifteans, on tChricun = RR CN indi inliz lantn uliuli, iid lu ſ eun icun heßi intligit Nunlfin bi UAN eW.. Him/ Lekumtsten len ginco. 5 lun finnhen GedbAgn Uodd Numnnt Arictunin erez neol welunn ngn , taund eneens kut —— == “ “ — = —= =☛ — ſſi. 4 . 1 inenümm. 3e e Neee 4 . 4 Iniodenma⸗ „ ze ſmmen en „ 600 fi no n, 6N 4 6 Atken AI 4 Mlitn inſtar ſolis. Vid. Leét. in Breviar. Sabb. ante Domin. Paſſ en D. Mue- 4 Uurda 49 . S== S=e — elten Cnn 1 . . val:M. — S FEimsdem ait Innocentius III. P. P. qui jacet in nocte calpa, reſßiciat nem illuſtret. non e ab eâ? ap. Laur. Chryſogonum &. J. Mundo Mar. Diſc. Io. H. 30. mihi f.zor. Sole clarius eſt, per ſolem in SS. Scripturis frequenter intelligi Deum, qui & ipſe eſt in Vener. Sacramento. Idem äber, fnt 5 4 umumd , lN 15 N . ung Mlechtl de Jud. eetr. ðèð . =WOòèGèͤG Anima Fidelie &§. Euchariſtiæ devola. II2 1I Lunam, deprecetur Mariam, ut ipfſa per Filium cor ejus ad compunktio- Ounz enim in nobte invocavit eam, & non eſt exauditus Patres docent. Scut in rebus ſenſibilibus eſt ſol, ait S. Nazianz. ita in intelligibilibus eſt Deus- omnia ilhiminans, calefaciens, vivificans, in omnes beneficus, in Angelos, homines. Cornel. in Jac. I. 5. f.z4. S. Anaſtaſius Sinaita, Epiſcopus, Lib. a. Hexasëmer. vocat Chriſtum oolem mundi puriſſimum & fulgidiſſimum. Baldui- nus Chriſtum Solem in Euchariſtiâ intelligit ex illo Exodi 16. 21. Cumq; incaluiſſet Sol, li’quefiebat Manna. Son, uſtitiæ, inquit, tunc incaluit, quando fer vorem ſua Charitati, pro nobis horà ſextà Cru- cem aſcendens, eſfudit. Lui autem ſol eſt, ſecundum quod lucet, ipſé Manna eſt, ſecundum quod nobis ſé fruendum & participandam in- dulget, qui cum deſiderio amoris & affelctionibus compaſſionz in mortem reſolatus eſt, tunc verò Manna reſolatum eſt. Etiam S. Thomas So- lem intelligit, ſed quaſi in nube, opaſc. 75. 6. 6. Plura Micæ Pan. Czl. c.2. à f-a. ubi: Chriſtus D. ſub Speciebus Ven. Sacr. ad — — guſt. Hinc jam Archifraternitati hujus ſcil. Corporis Chriſti, propterea negligendæ, multè minùs contemnendæ ſunt; ſicut nec Lunam aut Stellas malo ſenſu abjicimus, cuùm & iſtæz magnum orbis ornamentum, utilitas, & ſolatium ſint, etſi omnem ſuum decorem ſeu ſplendorem accipiant à Sole. Nempe omnes famulantur Chriſto, collimaàntque ad Dei Cc cc cc c ho- ræeminen- ſeu etiam ejusdem Perpetuæ Adorationu, eminentiam & digni- tia Fraterni- tatem evinco. Sicut Sol, Lunam & Stellas, ſicut Chriſtus tatis Corp. Bmam Virginem omnésque Sanctos immenſo intervallo præcedit, & qua Deus, & qua homo, quia homo Deus, ſeu nes famulan. quoad Humanitatem, quæ Divinitati & Verbo Divino hy-tur. mualn⸗ poſtaticè unita; ſic hæ Fraternitate, Corporis Chriſti, aliis præ- eminere, cenſeri poſſunt. Neque tamen aliæ Fraternitates hr. cujus honori om- 1722 Cokxcio LX. Philothea Euchariſtica. honorem, pro hominum ſalute, quâ vel maximè Deus hono. rificatur. Accomodari huc poſſunt ea verba, quæ Secun dus Philoſophus, interrogatus ab Adriano Imperat: Quid ſt Sol diſtribu- Sol? pro reſponſo dedit. Qusd eſt Sol? Cæli oculus, Eplendor ſine Perpet. Ador. pa, Solu zmula, maleficiorum inimzca, ſolamen iter agentium. Cornel in S cit. Geneſ. I. Ié. f. 35. En ſol Euchariſticus Diſtributor horarum, pro Ejusdem Perpetua, uti meretur, adoratione, ita ut non ſit tempus & hora, quâ Chriſtus in Euchariſtiâ à Sodalibus non adoretur, eo fine & ſanétâà intentione, expreſsâ ſaprs uum. y. idque die noctuque, per annum, qui communis habet Annus habet horas 9760, & quibus una ſingulis Sodalibus utriusque Sezds horas 8760. in Fryaternitate Perpetuæ Adorat. Vener. Sacram. à ſanétæ mem. Innocentio XI. conceſſæ & confirmatæ, per ſortem diſtri- Chriſtus buitur; cum Chriſtus paſſus ſit totaâ vitâà fuâ (Næc enim geſi 6briſtus D. N. und hord ſene dolore Paſſtoni fuit, quamdiu vixit, ait quot horis Paſſus? Thom. de Kemp. L. 2. c. I2. n. 6. de Imit. Chr.) & per eam horis parum Adoratione unius horæ rependimus! Archifrater. VIII. Dum verò conſidero piam hanc horarum diſtri- nitas Ven. Sa-putionem in cultum & adorationem Vener. Sacramenti eramnenn perpetuam, animo meo ſeſe ſiſtit Vinea illa Matth. zo. à v. I. ex . comk gratur . — . L * * . 2 . . 1 Vincc. MWes, Quô ruminemus à Chriſto dicta, huc peraccommoda. No- 20. Explica- téemus breviter fingula. Vinea hæc, ſicut olim Domus Ifraël tio, & appli-& Snagoga Judæorum fuit, Ilai. g. 1I. & z. ita modèò eſt vera Dei Eccleſia, quæ eſt ſola Romana Catholica & Apofſtolica. V. Cornel. in ai. . 2. Forum, Mundus; Paterfamilias, Deus; Operarii & ad Vineam vocati, omnes homines; Dies, mun- catio. Horæ quiddi curſus & tempus; per Horas varias, intelligunt alii di. deſignent Varias mun- di ætates. verſas mundi ætates, ut prima hora ſit prima ætas mundi ab Abraham ad Moſen; ſexta à Moyſe ad Chriſtum; undecima hora à Chriſto usque ad finem mundi ; Ita S. Hilar. S. Greg. cui poſtremo convenit, quod Joannes dixit, noviſimam jam Dis centies mille, octog. novies mille & octoginta. En quàm millan, ſri, D gnet ſete W ſin, Tereznin llenitilet Adam usque ad Noë; ſecunda à Noë ad Abraham; tertia ab — orenrl n, AMito rpenno, 4 l Fim et 9 12 Ca . ( Lenis tor horarum; occaſu, dieò ornatus, horaram diſtributor. Duid Luna“ Cæli patpe. ſynerced Alwontio (cokrum pro ek hxripe : MrC lfuniset, ſult kg tonsunaua Ererilbiuerit yieenſuurm Unnin ſecul⸗ Unareeſts er 1 klyita, ait 4 . tiſchne iſ Viungen le Heceregite MNNNntin I, Wnnn Inn, in Woan: Id autenn 6 e horz, aſcke — –☛ =e — — E = miſie.. Peſcha e. 1, 1ele n ℳl A, a . . Rr , Ke e, MK „ ney herie ner Mnl e ) 1.1 .. 1 eE Y 5 OiEIe. . , en . 0Alone -Ia) g . 1 ¾ , . Nen⸗ NV RW Seee 4 4 1 Rð mß e onmM I NN 1 * 8 ſaed 16 RM 4 E 1 nolnher, hora prima eſt Infantia; tertia eſt pubertas; ſexta ætas viri- ls; nona, ſenilis; undecima eſt ætas decrepita: Denarius de- e. M R Win AEl . 1 166 IM Anima Edeli. 8S. Buchariſtie devot. 1123 ſſe horam, I. Joanmn. 2. 15. Ait Cornel. Janſen. Concord EVang. c. Iol. fol. 722. Alii horas diverſas referunt cum S. Hieron. S. Baſil. 8. Fulgentio, ad diverſas vitæ humanæ cujusvis ætates, & X nique in mercedem; eſt Vita æterna in cœlis. Hæc commu- nis eſt Expoſitio 8S. Patrum. V. Cornel. à Lap. in Matth. zo. Nunc ad noſtrum propoſitum. Philotheæ Euchariſticæ Vinea ele- Ga, eſt hæc ipiſa Fraternitas, ad quam omnes vocamur, invita- mur: Ie & vor in Vineam meam. Quid jucundius hac Vineâ? quid fnavius eàâ, in quàâ ipſe Chriſtus eſt Vitis? Ego ſum viti vera, Zoan. 17. I. Ego ſum TLitiz, vos palmiter, v. y. Cujus compara- tionis una cauſa eſt, quòd Chriſtus, cùm hoc diceret, jſam re- center inſtituerit Euchariſtiam, ac ſub ſpecie vini Apoſtolis Sanguinem ſuum bibendum dederit, & fidelibus omnibus per omnia ſæcula bibendum reliquerit, ut eo, quaſi muſto, in amore ejus exardeſcerent. Cornel hoc Loco. Imò de Chriſto, ſicut ebrietas, ait S. Cypr. L. 2. ep. 3. ad Cæciliam“ hominem à ſé & mente alienat, facitq; planè alium; ſic Euchariſtia fidelem à ſe alienat, Or' ex terreſtri facit caleſtem, mentésρ. ad ſpiritualem ſapientiam redi- t, ut à ſapore iſto ſæculari ad intelleltam Dei anniquta;, aſſtergat. 7 Hocce Vinum germinans Virgines. Zach. g. 27, V. Cornel. in Cant. . I. „J. 2z27. Vere anima devota dicere poteſt: Botrus Opri dilettus meeus mihi, Cant. I.13. Eſtque figura EFuchariſtiæ, quæ, ſub utrâ- que ſpecie realiter & actu, continet anrinem Chriſti ex- preſſum velut in torculari Crucis: ſuaviſſimum potam Joann. 8. y6, animam cœleſtibus deliciis, gratiis & gaudiis inebrian- „tem, in vitam æternam. Ab hac Vineâ nemo excluditur. Illud autem concinne congruit, Chriſtum enucleatim enu- Varias homi- nis æ&tates. S& merare horas, préimam, tertiam, ſextam, nonam, Per quas horæ SE diei & noctis omnino omnes intelliguntur. Nam Romani, Komani diem * . * 14 „ “ — 2 . 2 17 Ay. . Cteſte Ludovico Coœlio, à Patriâa, Rhodigino, L. 1I2 c.9. indéque & noctem gre . „„ . 2 2 „ * 2„ 2 ⸗ 2 . ( 1. EE Judeæi jam Romanis per 'ompejum ſubjecti, dividebant, uti quomodo di t eM .⸗ . 1 “S „ viſerint in .GE noctem, fic & diem, in 12 horas per 4. partes, quas noctu in Ppartes? li CCECEc CcC cc cCc 2 Calſtris † 2 . . s . 1124 CoNCIO LX. Philothea Euchariſti. —— cabant: & quælibet continebat tres horas: & Prima incipie- bat ab ortu ſolis: tertia tribus horis ab ortu. Corn. in cit. Stiſſimum Sacramentum: neque hic labor, hæc opera, tam ſanète impenſa, difficilis eſſe debet, unam ſolùm per annum Matth. 2o. &8Dan. 6i. Io. f. 1315. Jam apertum eſt, ut opinor, quò collimem. In Vineâ noſtra omnes horæ, diei & noétis, to- tius anni numerantur & diſtribuuntur ſingulæ per annum, ſingulis in hac Vineâ operariis devotis, ut venerentur ſan- horam taliter inſumere, qui tot mille alias malè locamus ſacratiſſimæ Vineæ (ſub nullo, ut ſolet, peccato) præſcri- ptum, grave eſt. Et quis jam (ut in parabolâà pergam) in foro ſtet otioſas? quis ſapiens tam ſancto operi non admoveat fa- cilem manum. V. Conc. 93. n. 3. Forum intelligo mundum, & omnia, quæ ſunt mundi, cujus vinum ut plurimùm equi- dem à multis avidiſſime cum turpibus voluptatibus hau- ſtum, in malo, in peccatis obdormiſcere facit, ut ait S. Bernard. Serm. za. An non meliùs foret, diebus feſtivis quandoque Ven. Sacramentum inviſere, quàm in foro ad luſum ſtare, in tabernâ ad pocula otiari? Otioſ ſunt, qui tam ſacra, & ipſum Deum minus curant, negligunt, imò contemnunt, terrenis, vitiis, otio, dediti, reprehenſione meritò digni: eò magis, cùm jam nos premant graviter temporum præſentium gra- ves neceſſitates, calamitates bellorum. Dicebat Guberna- Officium Chriſtiani er- ga V. S. omni modo colen- dum. tor Navis Jonæ: Quid tu ſopore deprimeru? ſurge, invoca Deum tuum. Jonæ I.6. Idem multis occinendum. Paciuch. Lebté. ffast. De Vineà & Vino Vid. Micæ Pan. Cæl. cap. I7. OUYJMZBEB IX. Jam vos, Lectiſſimi AA. alloquor, eos præſertim, qui huic ſanctiſſimæ Fraternitat nomen dederunt, imòè & quosvis alios; omnes enim convenit eſſe eximios cultores Dei in Vener. Sacramento, etſi abſconditi, verè tamen & rea- liter præſentis. Omnes oportet zeloſos eſſe, fervere, velut ignem ſpirare, in amore, obſequio, cultu & adoratione ei e Mnike aut perdimus. Neque quidquam aliud in Legibus hujus Geliiun Er. Aelament, ſemonvomni, ISen intl leigebens ett ſeig. Hc Oberes Wr 4 — Caſtris vigilias (eò quòd initio earum vigiles mutarent) vo- ychariſiel. , Us cukt (Mentie pun nadeds urünn. cTpun kokunt In, Cpsd Vetum,d 1 emainge 4 Ltumnllinle ,nnnnn en Idnh,ind — —. utemzn amento, Ulitinete⸗ irda lat 1 ein — — — — = = fin. — * 1 ſe e ene 1¹ tot py, . 7 IEIITTEN. Voloprii iu auk = 4 4 DAAWr⸗ umden Dntemmuf 7 S „ 1 f N,A! nd un tmn = 6 4 E e S= Diebtbir. — — udh lll H D e ſignatam; quæ quidem, ſi commod? poſſis, coram Vener. Ssacramento, cujus laus intenditur; ſin minus, etiam alibi, Anima Eidelu SS. Fuchariſtie devote. 1125 Euchariſtici. Oportet Philotheam hanc amore, ut qui in- genioſus eit, indagare, neque negligere, omnem occaſio- nem, quâ cultum, reverentiam Vener. Sacramento exhibe- re poſſit, frequenti auditione Sacrificii Miſſæ; devotâ cum Conſcientiæ puritate Communione; comitando ſacrum, cùm ad ægros defertur, Viaticum; Ilud in templo oppor- tunè viſitando; honorando omni animi ſubmiſſione, ge- nuum profunda flexione, offerendo in obſequii mancipa- ura tum, corpus & animam, omnes vires & potentias, à quò nempe omnia habemus, Deo: Abſit à nobis vel verbo aut opere quidquam committi in irreverentiam & injuriam Ve- ner. Sacramenti, ab his alios etiam impediendo & compe- ſcendo pro omni poſſe. Intendamus noſtram fidem, exci- temus ſpem, inflammemus Cor in amorem tanti Sacramenti. Hic ipſe Deus eſt, cui debentur æternæ gratiæ pro infinitis beneficiis. Hic aperiendæ confidenter noſtræ neceſſitates, ceu Patri à filiis, ceu Domino à ſervis, Creatori, Redempto- ri, quem & Jjudicem habituri ſumus, qui & ſolus nos beare poſſit. Habemus hic præſentem liberalem Dominum pau- peres, famelici juge animæ convivium, robur debiles. In hujus gratiam, Philothea, & amorem, ponenda ſunt à nobis vitia, odia, & quidquid ipſi inimicum, ac peccatum eſt: re- ſignanda integerrimè omnis voluntas noſtra, & conforman- da examuſſim Legi ejusdem Divinæ: etenim: S quu diligit me, ſermonem meum ſervabit, Yoan. I1. 23. ipſa etiam vita expo- nenda, ſi neceſſe. Et illud tibi bene commendatum habe, Hora Adora- ut obſerves horam Adorationi ſeu precationi ſorte tibi as- negligende bſo in itinere, & c. modò devotè, peragi poteſt. Nota Chri- ti verba Mat. 26. 40. Sic non potuiſtis und horâ vigilare mecum? Non- ne duodecim ſunt horæ diei Joan. II. 9. & longè plures totius anni, ut dictum; an pigebit vel unam ſanctè, & tam ſanéto fine ac intentione, Chriſto in precibus donare, præmiſsà aut ac- CCCLCCCCCC CZ3 ceden- – . T1I6 CoNCIO LX. Philothea Euchariſticc. Danielis ex- cedente ſacrâ Confeſſione & Communione? Daniel in capti: — — emplum. vitate Babylon: conſtitutus, cùnm ſanctum Templum in je- un 8 ruſalem viſitare & accedere non poſſet, Feneſtri aperti in C-- Mlulngge naculo ſuo contra Jeruſalem tribus temporibus in die fteltebat genua =2π ſetiet Ezechiæ R. ſua, & adorabat confitebaturq; coram Deo ſuo- Dani. 6.o. Sic Eze. h070 Davidis. chias lIſai. 35. 2. Convertit fſaciem ſuam ad parietem, qui erat ver- ſus Templum, & oravit ad Dominum. Sic David Plalmo 9z. 3. ,taltmn uul In terrà deſertd, ait, invid, & inaquoid, ſic in ſancto, ſicut in San- 4 Aherel Suario & templo apparui tibi q. d. in deſerto profugus, ex Iie l eo te, Domine, in templo habitantem contemplor, & ad tem- mng aunili plum converfus te in eo prælentem ac præſidem adoro; Uneegen, 1 — quantòô magis convenit hoc Chriſtianorum templis, in qui- Eekrint n bus ipſe Deus in Vener. Sacramento reſidet, præſidétque, Ksternins i quaſi in nebulà, & ſub velo ſanctarum Specierum, quò etiam umngh0c0 ab ægris, aut aliàs impeditis, è domo ſuâ, ab itinerantibus iUuejetter ” in via, animus devotè converti poteſt. Nobile eſt exem- mttmeri —— Tobixæ Se-plum S. Tobiæ ſenioris, de quéô, nec dum in Conjugio conſti- mernentn nioris. tuto, inter virtutes alias illuſtres laudat Scriptura. Cim ANar irent omnes ad vitulos aurebes, quoy Zeroboam fecerat primus Rex Wullteram HMracl, & ut Deos adorandos propoſuerat, hic ſolus fugiebat con- I WAdnetan fſort ia omnium, ſed pergebat in Jeruſalem ad templam Domini, & ibi 5 Gmnnk adorabat Dominum Deum. Tob. 1. y. &6. quid feciſſent iſti, ſi in- Kineindüte ſuper ipſe Deus præſens fuiſſet, uti in noſtris Templis! En okcmkt Philothea, nobile boni exempli ſpecimen, quod imiteris; Zenſolbkl neque cures, quid alii ſentiant, faciant, obloquantur, ſi & itplntsidi ipſe dæmon, quod ſolet, deſuper frendeat; hic enim abhoc ii ült ſacratiſſimi Sacramenti hujus cultu, ad Venerem, ad Bac. aktitd in chum, ad otia & mundum, abſtrahere conatur; ſicut olim Mnniriin Ethnici Veneri ſtatuam in Loco Cruci collocârunt adtollendam Cbri- Duntein cont = = Vi Domini Paſſtoni memoriame Breviar. K. 3. Maji l ebt. 4. S. Naria r Vilͤtatio Ven. Magd. de Pazzis trigeſies ter intra diem & noctem, non im- unpken, à S. Magdal pedita, viſitabat Ven. Sacramentum, dœmone indigniflimé gir R de baz. ferente, uti capitales illius inimicitiæ frequentésque caſti- tiniſztorn gationes oſtendunt, quibus hæc Sancta in itinerc ad viſi- Deinid br . tandum at) is Peyat * Gief tenee P. an NI. 4 rot,n den, 6 ey, G⸗ 1 die Daridn 4 APIAN. ie Durdda „ 5 N 1 ſeee 1 0. . e „ . . W * . Renbe eſekto Droroe Veletio aran 4 10 „ .“ Fger en e, 3 1 4 ”””M Ww terhs en raſt loe AWe onme II obile ettel . 4 5 . .„ 1 eiceſ 4 4 Ca. Whaln 1 ant il 2„ 1 H 4 l M 9 7 2 1. W/v toef 1ecm n verſus, duris ictibus & ſæœæpè etiam vulneribus in uxorem ſæeae- 1 4 H4 DSLõ . 0 . e Mall, n † E / N 19 . . „ N . — = lemmte, ecce Friſo totus ebrius ingens vitrum cereviſiâ plenum ap- ſeglii prehendit, obviam Sacerdoti proceſſit, & ad hauſtum invi- nin tavit. Reſpuit Sacerdos, dixitque, Dominicum ſe Corpus ge- —R —ðð ſtare, Hn le Nrn . „ . — „„ H E ciarum agros occupavit, ita quidem, ut ædificia proſtrave- rit, villas everterit, pagos deſtruxerit, ac tantam hominum copiam extinxerit, ut ſubmerſorum plùs quam centum mil. millia homi- 1 — Anima Fidelis &S. Euchariſtiæ dewota. 1127 tandum V. Sacramentum plerumque moleſtabatur, per vi- ginti quinque gradus lapideos iteratò dejecta. Micæ Pani Cal. c. 3. G. 4. ubi de frequenti Viſitat. Ven. Sacram. plura. Engelgr. Cal. Emp. Oct. Corp. Chr. J. 2. ante f. à f. yI9. Saint-Jure I-. 3. p. I. c. I0. ſelk. 18. & à f. Séo. Infrà Conc. 62. n. z. Ergo Philothea; qantam H Potes, tantum aude; & Cc. 1 X. Supereſt addendum Exemplum , pro dictorum con- firmatione, quam oporteat nos eſſe devotos Vener. Sacra- mento, cuùm illi, à contrario, qui in illud injurii ſunt, & gra- viſſimè peccent, & ſeſe ac alios graviſſimarum ponarum reos faciant. Anno D. 1218. in Friſiæ partibus Oceanus ef- fractis terminis ſummo impetu furens, multarum Provin- Injurius in Vener. Saqacc. cauſa fuit in- undationis, quã centum lia numerarentur. Tumeſcebat mare tam elatis ffuctibus, num perieére. ut altiſſimarum turrium culmina vix non attingeret, & una procella alteram trudens, univerſale diluvium comminaba- tur. Sed quæ tantæ inundationis cauſa? Irreverentia erga ſanctiſſimum & auguſtiſſimum Euchariſtiæ Sacramenrum. Friſo enim quidam, ejusdem Provinciæ incola, potui fuper- Deteſtatio S 1 ſe e Iof RIe ſenn 4 ffuo & crapulæ ita deditus erat, ut hoſpitium nunquam, niſi ule⸗ & in bene potus & ebrius egreſſus fuerit, totiésque domum re- audactk. vierit. Accidit fortè, ut helluo iſte, ſolito more, potu egre- giè perfuſus, domum rediret; miſera ſœmina, quæ ſæpius immanis viri truculentiam experta, per plateas hinc inde ti- tubantem conſpexerat, in lectulum ſe conjicit verberum metu, &, ut furias ebrii eludat, morbum fingit, ac, ne ſimu- latio notetur, petit SS. Corpus Chriſti D. ſibi exhiberi. Ad- fuit ſtatim Sacerdos; cùmque pedem cubiculo ingereret, Pœnitentia fici ſe ſiſtere coactus eſt. Injunxit ei Chriſti Vicarius, ut in d, bane UIa, V ſtare, & pro nunc ſatisfacere non poſſe. Iratus helluo, vi. tro Pixidem percufſit tam inſolente ictu, ut omnes ſacræ Particulæ in terram fuerint dilapſæ. Matronæ verè, inquit Cæſarius, quæ conſolationis gratid convenerant, ſuper ſingulas hoſtias — coxner 9 LX. P bilothea EucharjiſticWc. tanquam ſtellas radiante viderunt. Sacerdos totus dolore con- fectus Hoſtias gemens collegit, Pixidi impoſuit, & receſſit. Impius autem Friſo Excommunicationis fulmine à Provin- ciæ Decano percuſſus, Romam proficiſeci, & ſummo Ponti- * injuncta ab Terram Sanctam ſe conferret, ibique pro recuperando Do- militaret. minitabatur. Populus verdò tanti flagelli cauſam indagare, etſi conatus fuerit, penetrare tamen haud potuit. Quid ac- cidit? Venerabilis quædam Matrona, Matertera Winiboldi Abbatis ſancti Bernardi, ſummè religioſa, jejuniis, orationi- bus, vigiliis & eleemoſynis ſummopere dedita, cum proli. M. Virginis xjus aliquando orâſſet, vidit Beatiſſimam Virginem & Dei apparitio. Matrem cubiculum ingredi; quæ lachrymis illſus Matronæz permota, & populi commiſeratione duéta, ei apparere, & hæc ei dicere voluit: Propter injuriam Filid mei, in Sacramentum Corporu ejus factam, ſubmerſa eſt Friſia, & adhbuc amplias eg , Econdigna pœnitentia non fuerit ſabſecuta. Subjunxit deinde Mi- ſericordiæ Mater: flecte oculos ad mare. Aſpexit Matrona, & contemplata eſt Pixidem, à Pugile percuſſam, in ſublimitate fludtuum natantem, veluti exercitus ducem, qui viam pandit, ad damna hoſtibus inferenda. Tunc ſnelilima Virgo eam ſic eſt al- locuta: Ecce Corpus Filii mei hoc mare conturbat, & injurias ſibi illatas ulciſcitur. Cùm hæc populo fuiſſent indicata, ſtatim in eodem loco, ubi ſacratæ Hoſtiæ ceciderant, ad pla- candum irati Numinis furorem, magnificum templum ex- tructum eſt. Extant usque hodie turres Oppidorum æ& Fago- ec chreno in te Ccommenem. Waddonare e W = — gorum Eepr Ginaultione M Nole. ſſene lib, AId Deumu lueſen,. Cuinr Honorio. P. minico Sepulchro per triennium ſub Chriſtianorum vexillis nginen Paruit ille, ibique ante Damiatam occiſus eſt. Interim tamen iratos fluétus mare non reprimebat, ſed gra- vius ſemper imminebat Provinciæ, & totalem ei interitum Hirls, e ret — ſ — —, nuunhabe mlehech hineſose ☛ = = 1 = == ES e S== = — (icogvere itdagere, Aguodinam S=— == =—= -- nchortn i . 0 Plenle ſ- (honnn in er, Deb mpliss Mwüsonti —= Mrehun n Nng Duronlt uAlNunmn iſn Mitg R ſu. e MMNRN 4 1 11V0. R † o tegrat) erimebe hridiMns. ANwwöt 0 tenmn in . e e Cetinch 4 7 1. ſectert 9 . 1,e URa, E 4 4 K 55* 7 =—ʃ 0ℳ0 D 6 1 S— — — . 18 ,lintt ſutden, 7 , iiſn, 2 celt aun 4 67— 4 nnpin ne , Mlechtl de Jud. extr. Anima Fidelis 5S. Euchariſtiæ devota. 1129 Pagorum depreſſorum, è mari prominentes, in monumen- tum & ultionem tam diri ſceleris. Ang. Pacinchelli in gon. tom. I. 22. H. 12. ad f f.652. éX Cæſario, ſiädeliſſimo mirorum eventuum ſeriptore Lib. . Dial. c. 3. &0 Thomà Maluenda Ord. Prædicat. in hu- jus Annal. Dauroutt. Catech. biſt. cap. y. tit. 5. de Euchar. ex g. Matthi. Taber Dom. s. poſt Epiph. them. 2. num. 3. ex Joanne Nauclero Tubing. Eocleſ. Præpoſ. & Academiæ primo Kedtlore ö olum. 2. gener. z4. AMnno I220. se- Dier. Can. to. I. Coll. I0. f. I79. I. Quinam tibi hinc animi motus, 6 Philothea Eucha- vel exiguam habere reverentiam Deo in Euchariſtiaà præſen- ti, nullum reſpectum, exiguam & languidam fidem: quantò graviùs, in ejusdem conſpectu agitare veneres per impia de- abi; IUlius honorem promovere, injurias amovere, ſatage: ſic, ut Sponſa, illius zelabis honorem; quod audierat à Chri- ſto S. Tereſia V. Breviar. 17. Oöbtob. Lect. y. denique mercedem & coronam in cœlis acceptura, de qua Conc. 6. cuùm jam non fub velo ampliùs latentem, ſed facie ad faciem viſura es: quod nobis omnibus obtingat! N Concluſio. riſtica, in tam dirum ſcelus contra eum, quem amas: At cum gemitu profundo non minus recolis plures graviſſimas inſjurias, quæ verbo & facto blasphemè inferuntur Vener. Sacramento, in templo & extra: per indignam & ſacrilegam Communionem. Vel grave cenſeri poteſt & debet, nullam ſideria, coquere odia gravia, impudentiuùs in Eccleſiâ, quàm in foro agere. Tu econtra anima fidelis averſare talia, & tota quanta in amores dilectiſſimi tui Jeſu, firmiſſima fide Vid. Cornel. à Lap. aliiq; cite. Locù. Wencesl. Schwertfer S.J. Authores in Micæ Panis Cæl. citt. LEL. & binc inde. Henr. Jonghen. Ord. Materiam Min. Vera Fraternitas parte 4.: Exwhort. 12. & 13. à ſ. 372. Anton. hujus Con- Dauroult. Catechimo beſtor. cit. C. y. à tit. 2. & tit. 29. tit. s. de Pæenis Contemptorum Euchar'ſtiæ. Matth. Tympius Theatro hi- or. p. I. à f. 29, & à fol. 2l. de Pænis irriſorum Euchar. & in eam eccantium. Et p. 2. F. 7y. Præmia venerantium Euchar. Henr. cionis 60. Dd ddddd En- monis ad S. Hoſtiam. 1130 C oNCIO LXI. Philothea Euchariß⸗ Chr iamde ſaucia. borto Paſt. Tobias Lohner Biblioth. Man. tom. 3. tit. 13. per tot. & F. 13. Au. thorer. Petr. Pennequin. S. J. cap. I3. à f. 315. Et paſſim AA de §S. Euchar. Georg. Scherer ]. Domin. Trinit. Conc. 3. De Feſti Corp. Obriſti ſolennitate. 2st& t3t8. 3 : s388. 23 3. 438. -338%--4323- õ S3 r 13e8. Engelgrave cit. in ſine Conc. yg9. Floremund. Ræmund. Re- gis Gall. Conſiliar. De ortu & progreſſu ac ruinis hæreſi um Sc.- Cculi iö. Lib. 2. cap. 12. De Miraculis aliquot per Euchariſtiæ Sacramentum Deo factis eodem tempore, quò à Sacra- mBDaentariis maximè impugnabatur: ubi num. 3. f 159. Ma- Horror doe- ni Anno 1566. contigit; Author) & cujus beneficio à profundo hæreſeos (Calvi- nianæ) luto i extraétus. num & celeberrimum miraculum refert, quo Lauda- quod meis ipſe oculis vidi (ait De doœmone in perſonà? à ſe obſeſsâ, per S. Hoſtiam mirè torto & ejecto: cum quære- retur, cur adS. Hoſtiæ conſpectum tanto horrore corri peretur, reſpondit: ob illud: Hoc E Hoc eſte vim Sacra- mentalium Verborum: Hec eſt Corpus meum, eo innuens. T'mpins cit. p. 2. F. so. Georg. Stengel. S.]J. Ova Paſe chal. Em- blem. a6. à f. 261. Vid. ibid. & duob. Emblem. ſequi. Cornel. Ha- zart Triumpho Eeræ Eeccleſiæ fol. y1I. P. 6. 6. 3. J. 2. Jac. March. Candel. Myſt. tr. 4. Lect. 6. de Adorat. Euchar. à f⸗ 726. Iſagoge ad Amorem Divin. P. 3. CoNcIo LXI. Continuætu Philothea Euchariſtica, Chriſti amore, ada quem: ma- cadem mate- ria. Coharet Concio 6ο. &ι 4z. Vid. & Concio 9. Domi in. in f. Et ◻ Oet. Natri⸗ gis accenditur, ſaucia, nos inſtruit, quàm humil- limè devotos SS. Euchariſtiæ, cum amore libe- rali, nos eſſe oporteat, omni lepoſiti excuſatione; quæ varia refellitur. haæc ipsa hord ſuperveniens onftelater Dem. no &c. Lucæ 2, 3, 8. 4 lon Pexceſto, inen Een õ S Ee = = /, — . † R e arft uuds § inctus aceDn li SrDenimn 4 ſam, Arn lun riet, crirſni. Gmnt ifmmn 110 ſ lii⸗ Een nchec unsniere n Aiotes Ca Glkimus, Uon pidem (Winnortalem Vomminne — “ TLanln uſer therſee Umenthentin * lheri d eebith conke N onsn em Aunt tih⸗ r,inuit) ilunan — — = = ncen cunnin le 1, e8 — n ah Uet Nünnd Woren Ennel . 4 4 1 4 4 keit al lenhi tantohonmn unn, eOH I1. 4 7 6. 8 Csi lin ini —è dele N Wi e.e 4, 4 XI mote 4 Crun, e;c el iH Waoeos inſtruit, verè devotos eſſe &S. Euchariſtie. 1122 1 l IT hæc confitebatur Domino. Mira magnàâque fuerit Fides Anna Pro- hujus S. Annæ Viduæ, ſicut & Sancti Simeonis Senis, phet. Chri- inſtinctu Spirits Sancti confitentium, ſeu adorantium: ſtum Deum . 2 4 .⸗ 4 . l. G ita de Daniele dicitur: Adorabat, confitebaturq; coram Do- confeſla & adorans. mino. Dan. 6. 10. Fide ergo illuminata S8. Anna Prophetiſſa con- Conc, 60 fitebatur Domino, agnoſcendo hunc Infantulum, Deum eſſe & . . &2. Meſſiam, Salvatorémque mundi tamdiu expectatum. In- fantulum vidit, & hominem, de quô S. Paulus ad Philip. 2. 6. Qui, cum in formà Dei eJasdem Naturæ, & Deus eſſet, ſemetipſum ex- inanivit, formam ſervi accipiens, in ſimilitudinem hominum fablus, & homo verus, & babitn, ſtatu, naturâ, conditione, ſolo pecca- to excepto, inventus ut homo, plorans, paſſibilis, mortalis. Talem vidit hæc Prophetiſſa, ſed unà Deum, quem oculis corporis videre non potuit, confitebatur. V. Zoan. 20. 25. & 29. En Auditores Catholici, annon hinc firmetur Fides noſtra, quâ credimus, & quidem indubitanter & ſine hæſitatione, quod non videmus, ſcil. Eundem olim Infantulum, nunc Eundem con- verò immortalem & impaſſibilem, qui ſedet à dextri Dei, Marc. fitemur ado- 6. 19. cum ſummo principatu, poteſtate, virtute, domina- fantes in.8. tione, excellentia honoris, gratiæ & gloriæ, non tantùm qua us duem Deus, ut per ſe conſtat, ſed & qua homo, proximam po non videmus Deum eminentiam adeptus: hunc, inquam, Deum & Homi: oculis. nem, contineri, & eſſe verè, in ſacrâ Hoſtiâ, à legitimo Sacer- dote debitè conſecratâ, ac jam tum, & quamprimum Verba gſte Wl Conſecrationis prolata ſunt, etiam ante & extra ſumptio- nem! Manet teéta veritas & Carni & ſanguini honeſt pani & vini Chriſtus in Hecie, inquit S. Petrus Cluniacenſis contra Petrobruſianos hær gt. . V. 8. abſcon- & ut uſui humano condeſcendatur, & fides exerceatur, & meritum au- ditus. geatur. Vnde monet Guarricus Abbas, Serm. 6. de Nat. D. ne nos hæc involucra Specierum, non ſine Myſterio Gata, per- turbent. Fratrer, ait, & vos invenietis hodie Infanten, Pant,s in- volutum, & poſitum in Præſepio Altaru; videte, ne v'litas tegãminis of- fendat aut perturbet obtutum lidei veſtræ, veritaten reverendi Coryo't DA da Ad 4 2 ſas . 1132 Coxcio LXI. Philothea Eucharift. Chriſti amore ſaucia. ſub alits rerum formts intuenti. Sout enim Water Maria gaibusdam * rii ſpeciebus rerum ejusdem ſacri Lorpori nobis obtegit veritaiem. Sie ettiam Mater Ssapientia anigmatibus & ſigaris arcanam Divini Eer bi cCcontegit Majeſtatem, quatenus & ibi ſemiplicitas Fidet, & Lic exerci. Credenda et- téium ſtudit, meritum ſibi cumulet ad ſalutem. Magnarum hic vigor iam, quæ non eſt mentium, alt S. Leo Serm. 2. de Aſcenſ. . & Talde fedelium lumen videmus. C' ibi figere deſiderium qud nequeas inferre conſpetktum. Hæc autem pietas unde in noſtris cordibus naſceretur, aut quomodo quiquam juſti. ſficaretur per ſidem, ſi in iis tantùum ſalus noſtra conſiſteret, quæ obtutibus ſubjacerent * (Brev. fer. 6. poſt Aſcenſ. Eect. 6.) E. Conc. 32. n. I. & 59. n. 1. Voluit autem Deus eſſe perfectiſſimam fidem, ſine ſcru- tinio & diſcurſu, ut merita noſtra magis augerentur. Credere Jubemur, dicutere prohibemur, ait Innocent. L. 2. de hoc Mſter. c. 9. Fidei internæ Micæ Pan. Cæl. c. 9. G. I. & J. 2. Itaque confiteamur & credamus debet eſſe Chriſtum in Euchariſtiâ præſentem; hujus autem internæ exercitium Fidei & Confeſſionis oportet eſſe conteſtationem & exerci- externum. cchariſtià abſcondito, reverentiam & cultum Latriæ, qui à no- bis exigitur, exhibeamus cum omni ſubmiſſione & humili- tate; id quod facit Philothea Euchariſtica, ſeu Chriſti in BEu- chariſtiã verè amans, ejusdem Sponſa, S. Mater Eccleſia, & quævis bona, ſapiens & fidelis Anima: à quâ proinde inſtru- GStionem patienter acceptemaas. Nuptiæ ſpi- II. Sponſam ajo Euchariſticam: ergo & de Nuptiis ſer- rituales, de- mo eſt: & hæ in hac æde ſacrâ hodie celebrandæ ſunt & in- ſcribuntur. ſtituendæ, vel jam inſtitutæ, recolendæ. Nuptiæ hæ ſan- RBæ& & ſpirituales, eæ ipſæ, de quibus loquitur ipſe Chriſtus Ex Matth.22. Matth. 2z. dv. Z. Simile faltum eſt Regnum Cælorum homini Regi, qui fecit Nuptias filio ſwuu. Per Regnum cœlorum, in qué hæ Nu- ptiæ, intellige Eccleſiam militantem in terris, tendentem in cœlum, in quò hæ Nuptiæ, in vitâ, deſponſatione per gra- æter- nita- tiam myſticè factà, inchoatæ, per gloriam in omnem aſſamentis pannorum involvit Infantem; Sec Mater Gratiu diſpen, ſato- eſt animarum, incunttanter credere, qua corporeo non videntur intuitu, tium externum, quòô eidem Chriſto, Deo Homini in SS. Eu- ten conin Nepis ö 6NuptiasAe notreke aoapt Ar ſumnulli: ſunr AKVncolon clic Yori 7 — (ſonek ſeli Regens Kioe celiconmmm Catdislni Dtitdchnent relet conftr Uniimnſill ir uinl tot dr ſaerots con n Myptial Ullun! mnßen Pelltin etizn mnle Ael Aneel uit fien „— èêê Uef e 4 ye 2 n . Guus i⸗ * h 4 e ehe r 34 , 8 4 4 eE e 11“ DNtdNn Mren En Kan 1 . Us I ſetinenceld 5 4 1 9 4 wnLang, nilietA 1 1 unin⸗ 7 ( P 64 k NAi nC 1. Muprtee. lato huic Sponſo jungitur ſponſa. Sun ſeri poteſt vel ipſe Summus Pontifex (Innocentius XI tum S VWos inſtruit de votos ſe SS. Euchariftie. II33 nitatem conſummabuntur. Homo Rex, eſt Deus Pater. Filius Regis Sponſus, eſt Filius Dei Incarnatus, Chriſtus]e- ſus. Nuptias Agni vocat S. Joannes Apoc. 19. . & 9. Ille Agnus, quem noſtræ Eccleſiæ Magnus & Principalis Patronus, S. Jo- annes Bapt. digito monſtrat: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit pec- . 6⁶ % 12 catum mundie Yoan. I. 29. & 36. Sancti hujus Connubii nexus Applicantur ſacer & vinculum, eſt ipſa Confraternitas, quâ amore Immacu Loco & tem- Regens, & à qué Fraternitas Perpetuæ Adorationis V. S. con- ceſſa & confirmata) vel Celſiſſimus noſter Rmus D. D. Mar- quardus II. Epiſcopus Eyſtett. (de quö ſuprà fol. 455.) ſpeciali gratiã & clementia hanc Archifraternitatem V. S. huic Eccleſiæ concedens, confirmans. Neq; hæ Nuptiæ clandeſtinæ ſunt, dum fiunt ſcil. in Facie Eccleſiæ, eà, quâ poteſt ſolennitate, in comitatu tot Proceſſionum è vicinis Locis, ſolennitatem iſtam devotè condecorantium, & adeo gratulantium. Con- vivium Nuptiale, quam magnificum, cœleſte, & angeli- cum Epulum! Ipſe Divinus hic Sponſus, ſe naſcens dedit ſo- cium; conveſcens in edulium, ſe moriens in pretium, ſe regnans dat in præmium Hymn. Eccl. E. Corp. Chr. Epulum hoc, ſanétiſſima eſt Euchariſtia, omne delettamentum in ſe habens. nnes quotquot adſunt: Paranymphi, ipſi Cœlites & Angeli, qui Teſtes, omnes, huic Sponſo Euchariſtico in obſequiis ſunt; de quibus opti- méè dicitur illud Petri Cellenſis Abbatis, L. de Panibus c. 6. KeX Summus Sacerdos cen- pori. zpſe virtutum omnium gratiarum convocavit Curiam, agesere Vbi Deus, ib à ſinguli, & communiter ab omnibus honoretur. Et S. Chryſoſt. colum3 151 hom. zé. in I. ad Corinth. ait: Elbi eſt Chriſtus, ibi etiam non deeſt An- VnPRceX ibi gelorum frequentia“ ubi autem eſt talis Kex & taln Princep, ibi eſt zulag. ruct , P MWote, un N⸗ caleſte Palatium. Thom. Kemp. L. 3. c. 59. n. I. vbi Deus, ibi cælum. aul. han n Antiqua etiam fuit Traditio apud Hebræos doctiores, ex re- n, iln Velatione S. Heliæ, ut refert Petrus Galatinus Ord. Min. (qui nih Arcana Catholicæ veritatis ex Hebraicis libris eruit, ipſe HWα linguæ hujus ſcientiâ clarus, Anno 151;.) adſtare cum con- Dd dd dd d z centu 7 7 * uIr34 CoNcCIO LXI. Pbilothea Euchariſt Ohriſti amore ſaucia. centu Angelos ad Sacrificium Miſſæ. Iib 1o. c. alt. Rabbi Ne- hemias multis ante adventum Chriſti annis ſcripſit, Sacrifi- cium Regis Meſſiæ futurum ex pane converſo in carnem, & ex vino in ſanguinem ipſius, Angelésque ad prædicdtum Sacrificium Miſſæ debere aſſiſtere, laudes ipſius admirabili Cur Angelus prunam for quodam concentu percelebrantes. Cum quantaâ autem re- tipe ſumpfe- verentia aſſiſtant Angeli, colligimus ex typo, apud Futhy. mium in illud Iſai. 6. 6. Et volavit ad me unus &c. quando Dei juſſu, rit: Hai. 6. II. 78 ob Sacrificii ait Euthym. Seraphim prunam accenſam ab Altari ſumſit, non manu, reveientiam. ſed forcipe ab illo ſumptam fuiſſe, narrat scriptura. Duid! ſortaſſe, ne manum combureret? Siritum Angelicum, ut beatum, gnus non læ- dit. Ergo propter Altari Sacrificii reverentiam id fadtum eſſe, putan- dum eſt; erat enim illiud Altare Sacrificii. Idem affirmat S. Baſi- lius, in Iaiam. Ignitus ille Calculus ſymbolum eſt Euchar. March. Virgaà Aaron.tr. 3. L. Io. f. o v6, de & Carolo B. Addo ex S. Au- guſt. ſerm. 7S. de Temp. Angelicàâ reverentid opus, cum ad Altare acce- di; Chriſtus enim immolatur & ſumitur. Notet hoc Philothea Q&& Sponſa Euchariſtica, & ſimul obſervet, quanta huic ſolen- nitati, hisce Nuptiis prædictis ſit magnificentia, quàm li- beraliſſimus amor, & præcellentia Sponſi hujus Divini, quem meritò omnes ambiant immenſis deſideriis, præſertim cum extra illum nulla ulli ſalus obtingat, & quam nulla omnino prætendenda excuſatio, quod fecerunt ſtolidiſſimi ilii, pro- pterea à Regia Nuptiali Cœnãâ juſtè excluſi: cit. Matth 22. 5. & Pauc. I4. 24, V. Micæ Pan. Cæl cit. c. 9. J. 3. f. 221. & ſeq. Vid. Conc. 62. n. 2. &äe 2. Cor. II. 2. Cornel. ibid. Carth. f. cit. l Sponſa Eu- III. Vnum ſupereſt, quænam ergo Sponſa? Hæc, eſt Ec- char. eſt Ani- char. elt Ani- cleſia, & in eà quævis Anima fidelis, quam ſibi Chriſtus my- ma fidelis. fſaüaprà num. 2. inſinuatum. Naptias, ait Origenes, intellige con- Junktionem Chriſti cum animd; partum verò & proles, bona opera. Item ex eodem Orig. FEuthymio: Deus Pater Chriſto fecit Nuptias, id eſt, nuptiale Convivium, cùm in judæ4 totôque mundo per Chriſtum propoſuit Menſam Evangelicæ doetei Muz& ſticè deſpondet hic per gratiam, in coœlo per gloriam, uti eKaerawen unur, Ind ütgittti Er venpe. Preleatemn d)on byrt:n . il in M lu Ayll, fwirhnſen, imotoamr Oeru irina iltlalt'ern Ipegnohnie iret,copul kiifuper, u ao, fam Iagrin ienure hif Dunmn mors Euni niir ſeeln N inn ierte Me⸗ 4 nin (ue nnü ſfara . ?”ä . . Hifmee — 4 Cmrerd Get Geziin l 1 . u A nan 24 2 Am ar, Wos inſiruit de votos eſſe SS. Euchariſii. mei cogitata & ſenſa declaro. Intelleximus, ſponſus hic quis ſit, nempe Dei filius in Euchariſtiã; cui Sponſam eſſe cu- pio prœæſentem Bccleſiam Parochialem, olim Collegiacam S. joan. Bapt. in Hilpoltſtein. (Lyquaâ Anno I63. in Oct. Dedic. Ec- ubebndi 5 4 4 ℳ, 6 ℳ et, CN * 4 1 . gens⸗ Xgun ne e tO Whe tHONNN R 2, N: 1 N 4 ℳNR oNli'He n ſichin oergo 9 cleſ. incid. in Dom. 20. poſt Pent. me rbis hujus in annum ot a vum in- digno Farocho, ſolenniter inſtituta fuerat Fraternitas Corp. Chr. unita Primariæ Hychſtettenſi,) totam Parochiam & Civicam & Rura- lem, imò totam viciniam, (cùm alias in toto hoc novo, uti vocatur, Palatinatu Neoburgico iſta Confraternitas nullibi inſtituta ſit) & ex illis omnem animam devotam. Omnes nempe opto huic Sponſo Cœleſti Euchariſtico, qui & Deus noſter eſt, copulari vinculo fancti amoris arctifſimo. Jam verò inſuper, ut partes Præſidis & Animarum Curatoris implendo, flammas amoris addam, & incitamenta, unicè voveo, ut nova hæc Sonſa tota in hunc Sonſum ſuum ex- ardeſcat. Sic ergo felix & fauſtum, atque perenne hoc Connubium Amoris Fuchariſtici inter Chriſtum, de quô ni- næ & Sacramentorum, præſertim Euchariſtiæ: Invitamur, vocamur, imò jubemur omnes accedere. V. Cornel. in cit. Matth. 22. 7. & in goann. 2. 3. f. zyy. Ex hisce jam apertè animi hil dubites, & te, & Anima fidelis, ut quod Dems, ejusque cle- mentia & gratia conjunxit, homo non ſeparet“ Qui nos ſeparabit 4 charitate Cbriſti fFribulatio. &c. Kom. y. 5. Hæc perfecti in Deum amoris idéa eſt, quam imitemur. Itaque Hodie lfJalus domui huic facta eſt. Lucæ 19: 9. Vnde: Erultate Deo⸗ &C. Pſal. go. V. e. 3. & 4. Item Pſal. 1yo. à v. 3. Vult autem Sponſus hic amabiliſſimus, Secioſin Formd præ filiis hominum Ffal. ag. 3. Nu- Pptias ſpiritualis Amoris cum Animaâ fideli, eſſe perpetuas, nec ullo repudio aut divortio divellendas. Sonſabo, inquit, te mihi in miſericordia & miſerationibus, in ſaae. Uſe. 2. 79. & 260. Agnoſce, Anima, ſummæ miſerationis miſericordiam maxi- mam eſſe, quòd ipſe Deus te tanto dignetur honore planè immeritam, & per peccata indignam, ex eo ad Tatum 3. v. Et ſicut de fide & fidelitate Sponſi certiſſima es, ita & viciſſim Sponſus quàm amabi- lis, miſeri- cors! hic n;6 CoNCIO LXI. Philothea Eucharif,. Chrifti anore ſauci. hic tuam requirit, quâà fortiter, temerè, ardenter, conſtan- térque eum ames, & nihil præter, vel contra illum; cave, ne quid terrenum, caducum, turpe, tuo planè indignum amo- re, quò ſolus Deus dignus eſt. Exigit Deus timeri, at Domi- nus; honorari ut pater; ut ſponſis, amarò: ait S. Bern. ſer. 5;. ap. Cornel. in Cant. 3. 4. fol, 135. Verbo, Chriſto, conſtanter inhæreat, ait Idem. En hic Sponſus tuus, amandus ex toto corde tuo, & er totâ animà tuä, & ex omnihus viribus tuis, & ex omni mente tud Lu- 1. *τ2.F Candiaus & rubicundus (ſuprà Conc. 21. n. f.) quàâà Deus, & quà homo: vel ob puritatem innocentiæ & ſplendorem ſanctitatis, ac propter Paſſionem, quâ Sanguine ſuo fuit pur- H puratus, juxta Iſaz. 63. 1. &ö2. Electus ex millibus: Cant. I. Io. Abſcondi- En ipſe, ipſiſſimus, ſtat poſt parietem noſtrum, Cant. 2r g. nempe tus; unde fide abſconditus in Euchariſtiâ, in quâ non ſolùm Deitatem ſuam, opus eſt. ſed & Humanitatem, per Species Sacramentales Panis & Vi- ni, quaſi per parietem intermedium, abſcondit. Fide er- go, & actu Fidei vivæ opus eſt. Quid hæres, Anima, in amo- — res & amplexus hujus tui Sponſi tota cum humilitate confi Anima quàm denter rue? At adverto, te, naturæ corruptæ gravatam one- facilè, &Aà . deo ſenſbilibus allie . aliè vo. uibus ab. IE- ſenſibus corporeis & adeo ſenſibi ibus alligatam, aliò vo- ftrahatur cari, invitari, rapi, ſcil. à mundo, carne, idque chorago dœ- malè. Abdiæ v. Ir. Sap. yr 7. Non ſic Anima mea miſerabilis; ſed per veram pœnitentiam convertere ad Dominum Deum tuum. is ve- ra Philothea, & Dei tui in huchariſtiã amans. Et ver d, vide- tur aures adhibere. Conſideremus ergo eam ulterius, quo- modo à Chriſto adamorem excitetur. DJM Chriſtus J Sponſus quo- . modo IV. En diletus mens, inquit, loquitur mihie ſurge, propera amica ga, columba mea, ſormoſa men, & veni. Cant. 2. 10. En ut fateatur, mone: hi abblandiuntur tibi: Proverb. 7. v. 1. 16. 17. Sap. 2. V. 60,. 7. 5. 9. & hoc ſæpè eo affectu, ut anima à Deo abſtrahi ſeſe pa- tieatur: Eccle. 2. 1. & cap. f. 7. peccatis intricetur „ & tantùm non pereat, revocata miſericorditer à Deo, per Conſcientiæ ſcelera exprobrantis ſtimulos, per monita & inſtinctus inter- nos, per flagella tribulationum, & ipſorummet peccatorum. — ſpiratio lelectls, n, ſui⸗ cblad pecca enet enn ſecnusnods rcdennim er ad huce ing iMve Ci nE mrintnit eum ie, Eükel,inve chnaum pe un grolt, Ulwantur anm ſute, & am. pnaim 4 Enſgah kefketo emierſii Mhlisecczti . nfuiconn ſonſti Uicommnode Um, Pedem — =☛ . Worehi el⸗ N eN X, ⸗ n. Ten n 1. 1: n. e R õ . Den mn h 5 1 „0 6 S. e. 1 19, (entie khem 1 1 4 A... 8 en dr Mblr, Cbn ren entkiuil bares NNHe. 3 4 N 4 salren idgne chuß Deoadtrni W = DeoeA 4 N S “ 4 * 4 4 un DA M li ii. 3 6, 6,lh 4 1 4 3 rit Deum, id eſt, ſummum ſuum bonum, & felicitatem in le- . ea DO — Waos inſtruit, verè de votos eſſe .. Euchariſtic. 1137 ſuaviſſimè ſe invitari! Et hæc Dilelzti mei Vox, Cant. 2. g. häc animam ad er inſpirationes internas & impulſus animi, illuſtrationes amorem ſui intellectûs, & pias voluntatis motiones, Deus animam no-excitet. ſtram, ad ſui amorem, reverentiam, timorem, fiduciam, & V. Eugçelgie- ſimul ad peccati horrorem, trahit: ut planè quisque in ſe vé6 CUel. F. J. P1 Aα 42 Z6 / . .2. 7. „ frequenter experitur; modò & obſequeremur, vel audire eſ. .2 vellemus nobis ad Cor loquentem Deum; ſicut facilè aures præbemus invitanti mundo, carni, & ipfi deemoni. Philo- Anima quæ- thea ad hasce voces non ſurda, & jam amoris ſcintillas ſen-rit ſponſum tiens, illoque ſaucia: Sergam, ait, quæram, quem diligit anima in lelctulo ſub. mea. Cant. 3. 2. quæritque primum in lebtkulo ſuor at: quæſivit il- Jomodo! lum, & non invenit. ib. v. v. Sic imprimis Anima peccatrix qu sc invenit., „S * iX An Chriſtus ubi? dtualo, id eſt, in voluptatibus carnis, per noctes ignorantiæ & tenebrarum peccati. Ledtulus avari, eſt aurum; ſuperbi, honor; guloſi, deliciæ; acedi, ignavia; juxta illud Proverb. 26. 14. Taxantur illi, qui cùm in peccatis vivant, & in terre- narum cupiditatum, quas ſectantur, tenebris, Deum tamen quærere, & amare ſibi videntur, nomine Chriſtiani ſolo. Oportet animam peccatricem, ſed pornitentem, cum S. Mag- dalena (quæ hic ad vivum depingitur, quod & loco Epiſto- læ ejus Feſto legitur) ex hoc Leto voluptatis & concupi- ſcentiæ ac pigritiæ ſurgere. Quin & Anima ſancta, ſeu non ampliùs peccatis immerſa, cùm quærit Chriſtum in lectalo ſuo, ſeu in ſuâ commoditate, ibi eum non invenit. Taxantur ii, qui, cùm ſibi pii ac bonæ conſcientiæ videntur, domi ſuæ, ſibi commod? deſident, à domo ad templum, in eo ad Chri- ſtum, pedem efferre, difficile habent. Surgendum eſt, pro honore Chriſti. V. Cornel in Cant. 3. t., Hermannus Hugo in Piis De- ſider. L. 2. J. 27. Surgam, & cirecuibo civitatem, per vicos & plateas. Per vicos & Cant. 2. 2. Ouxram, quem diligit anima mea: quæſivi illum, & non plat i * quo- inveni. Legit S. Ambroſ. In foro, ubi venalia, ubi conventus oσα hominum; ſed non Chriſtus. Non in foro, ait S. D. Lib. 3. de . Virginib. non in plateis reperiturs non eſt Cbriſtus circumforanens. Mechil ae ſud. extr. Ee ee ce E 86 1138 C oN 0 LXI. Philoth ea Euchariſt. Chriſti amore ſaucia. Sed quomodo, & cur Chriſtus enim pax eſt, in foro litere Chriſtus Z Juſtitia eſt, in foro iniquitas. Ebriſtus fiaes éſt, in foro fraus, atq; per. Eel Hland fidia: Chriſtuas operator eſt, in foro inane otium (quid ſtatis hic tota die otioſt? Matth. ao. 6.) Cbriſtus charitas eſt, in foro obtrectatior deniq, fo- rium ſubinde eſt furum Chriſtas in Eccleſid eſt, in foro idola. Fugiamun ergo forum, fugiamus plateas. Corn. ih. Et cit. Hago, ſ. 26. e &. Ph. En Anima, quàm Chriſtus in loco & conventu iniquitatis non in. veniatur, ubi abeſt; ſed in Eccleſia, & in Euchariſtiaâ, ubi præ- ſens eſt verè, etſi abſconditus; ibi facilè à te inveniendus: ſi verâ fide quæras. Crede, & inveniſti; nam credere inveniſſe ſt, ait Sponſa inci-S. Bern. Serm. ź. in Cant. P ergit Sponſa, quid ulteriùs ſibi acci dens in vigi- derit: Invenerunt me vigiler, qui cuſtodiunt ciι vtatem, quos inter- Jes. Hi qui- rogavi: Num, quem deligit anima mea, videſtis? Cant. 2. 3. Vel, ut nam? . “ 0 Vel; ut tem; percuſſerunt me, & vulneraverunt me- tulerunt , mihs cuſtodes murorum. Per hos poſteriores intelligunt Theo- doretus, Epiſc. Angelomus, O. S. Bened. & alii; reges & ty- rannos hæreticos, vel perverſos ac pravos Eccleſiæ Præla- 3. tos: hi enim Eccleſiæ & Reipublicæ ſunt cuſtodes, ſed, ſuâ nequitia, ejusdem ſunt proditores: jique qui pallium Ec- cleſiæ per ſchisma & hæreſin diſciderunt, & abſtulerunt, ut Arius. Breviar. R. 26. Novemb. Eect. Juſtus, Orgelitanus Epiſc. (trium Epiſcoporum jJuſtiniani, Hebridii & Elpidii frater, in Scripturis ſacris exercitatus & doctus, Anno 540. Cornel in runt. Plura Cornel. in cit. Cant. y. g. à f. 2a. qui de Chriſto & Animâ ſanctâ addit: Animæ virtutis & perfectionis avidæ incidunt ſubinde in fictos pravésque doctores, conſultores, confeſſarios, ſocios; qui eas pernitioſis dogmatibus, conſi. liis, ſiggeſtionibus vulnerant, ut puritatis & innocentiæ fuæ damnum, vix pallio, inſtar Joſeph, relicto, effugiant : hi à piâ anim ſolerter diſcernendi, & ut peſtes fugiendi, non paſtores fidi, ſed Lenones perfidi ſunt, qui animas innocen- . tt?t?eeees, pla, quæ demoliti ſunt, & S. Scripturam, quam combuſſe- y un nele⸗ EiCne. ndse Ckoni ſnon h vr uin . Chrekomn nin. letr Ephriytchri Wne kens (bNkir te ar winpencat Wer mm. i tennn ke alii mr Ein, u, ⸗ Aut, / tn Unne on n 8 hritemen =Z —= 52 ß „ 2 inmg vyvyos inſtruit, verè devotos eſſe §S. Euchariſtie. 1139 EEss, puras, Deo devotas, Veneri & domoni ſtuprandas, ber iſcf fummum fſcelus offerunt, imòô ſacrifcant & immolant, id- „*D gque per blanda verborum & ſcriptorum lenocinia, quæ ſub facato melle amariſſimum fel & exitiale virus contegunt. ſn WV. niſt. znf. Conc. 72. n. g. Addo ego, præſertim à non probè do- Vitande A Ris, vitandas eſſe Conciones, libros, & ſeripta talia hæreti- Conciones & „„ nniſtlch corum. Pauli V. Breve ap. Bellarm. 1o. Z. Fol. 6e1. Cornel. in 2. Tim. 2. ſcripta hære- NIn 6. &. 17.f.753. Denique cum gaudio ait Sponſa: Iwveni, quem SS indd Jiligit anims mea; tenui eum, nec dimitam. Cant. z. 4. Apprehendit Oponla in e- . nit, tenetque Chriſtum anima ſancta & devota, fide & ſpe, tenet devotio- Chridum: Gdulndt ne, ſtringit charitate, ut jugiter de eo cogitet & meditetur, quomodo? E cumque & ejus gratiam, quaſi rem ex æquo pretiofiſſimam oAE cuſtodiat, ne amplius à ſe recedat, totàmque amori ejus ſa- imm cro ſe impendat, illôque fruatur. Talis S. Auguſtinus, qui n. Sliloq. c. I. num. I. ait ad Deum: Iaveniam te, deſidertum cordis eintar mei; teneam te, amor animæ mec; amplettar te, Sponſe oleſti, tI exaltatio mea ſumma, intus & extra; poſſdeam te in medio cor- saen du mei, vita beata, dulcedo ſumma animaæ mec. abi plura & Cor- mtldsh nel. cit. . & à f. 136. ad 139. Cit. Hugo J. 27. à f. 26 2. 6 PP. In e, üſln rem hanc non minùs admirandum, & inauditum, quàm AA auditu gratioſum eſt, quod refert P. Vdalricus Mayr S. J. in Ogelt 4 Compend. ; tæ Dominæ Marinæ de Eſcobar cap. 3. à f. 6. ex Ludovico is de Ponte S. I. de cujus vitâ, ſanéctitate, ac doctrinâ ſatis orbi conſtat, qui ejusdem Venerab. Virginis 30 annis Confeflari: liun ueos, illius Vitam fusè ſex Libris conſcripſit. Hæc Marina de Marina de e Eſcobar claris Natalibus, virtutibus, ac mirabili vitæ curſu Eſcobar, quæ? = iKhici = — —, — — — — — nobiliſſima, nata 1 4. ½ Febr. Valliſoleti, Vrbe & primis Hi. ſpaniæ (in qud 1506 20. Maji obiit Chriſtophorus Columbus E SE ſeu Colonus, Magnhus ille & primus Americæ detector An. 1492. In quâ urbe Antonius Guevarra ex Ord. Min. Epiſco- “ pus, celebris ille Caroli V. Concionator, Chronographus, & , à Cenſiliis, apud PP. Franciſcanos ſepultus) ubi &, poſt an- norum triginta morbos, ſanéto fine quievit Anno 1633. nono iNN. Junii. Hæc, inquam, Marina, infans etiamnum maturo in- . H Ee ce ece ec 2 tellectun IIAO CoNCIO LXI. Philothea Eucharift. Chriſti amore ſaucia. Anno æt. 4. tellectu à Deo donata, Divinéque amore ſuccenſa, cùm nec. Fyörie, sponſum dum annum ætatis quartum compléſſet, infciis Parentibus, nonmnte, Deum quæ- advertente in domo, omnibus occupatis, nemine peregri- Uirter ſet rit, & inve- nationem auſpicata, & cum Abrahamo cupiens egredi de ter. Mlem cl Nlit. rà ſud O& de cognat ione ſaud, & de domo patri ſus. Geneſ. 12. 1. ac de (ls mita omni eo, quod carnem ac ſanguinem & mundum ſaperet, ikpbent cum Sponsà Dilectum quæſitura Cant. 2. 2. domo paterna Nfuskoile exit imperterrita, animoſa, vultu cum verecundiaà velato, ſn cicen per urbem populoſam, per Portas Civitatis Valliſoleti, viam Iunzcan ignotam ſola, comite S. Angelo Cuſtode, ingreditur, ſiqque ik irti extra urbem ad torrentem pervenit, nullo inſtratum pon- IINKciret te. Ubi dum anxia hæret, an & quomodo ſine periculo vi- Ehimdn tæ transvadare pofſit, en ſubitò ad latus ſibi aſtantem con. Gunmmap tuetur puerulum, ſibi, ut videbatur, coætaneum, ſpecioſam Uerpicin Jorma præ hilii hominum, Pſalmo ga. 3. territa initio, ſed timorem (nn lipdie omnem facilè pellente, tantâà cœleſti pulchritudine. Hic icrbuir Puellam humanisſimè ſalutans, quærit ex eâ, quid intende- nento Nr ret, quid ageret loco hoc ſolitario? Purpurâ vults ſuffuſa ſtuitem alh reſpondet huc ſe veniſſeé, Deum dilectum quæſitura. Cui Wr) go⸗ Divinus hic Puer: Bene, inquit, agis, Dominum Deum tuum (funtus tam ardenter quærendo: En ego ſum, ita à te dilectus & Unmpunn quæſitus; ſed qui prior te dilexi & quæſivi: 1. Joan. g. Ig. ſi-. Unennin mulque eam amplexu & oſculo dignatus, manu præhenſam Enindon momento in atrium paternarum ædium reſtituit, ac exocu- uten pn lis evanuit, ò quanto ſui deſiderio ac ſuavitate in pectore lln Nole hujus Virginis relicto! Anima mea liquefacta eſt, ut dileitus mens Imlecn, locutus eſt Cant. j. 6. Nempe is Chriſtus erat, quem hæc inno- ülglan cens Anima quæſivit, & invenit: quæramus & nos ſanctaà in- tus tentione, & inveniemus, imò nobiscum eſt in V. Sacramen- Wum dne⸗ to, quò multàâ peregrinatione, multo itinere opus non eſt. (ien ſegt Hlc illa Marina eſt, quæ (inter alia plurima ſtupenda) Di. Fmm Guſtavum Vinâ virtute & Angelorum miniſterio, cuùm ipſa Valliſoleti Mn Adolph. ad decumberet, in alia regna & regiones corporaliter delata, (D). fidem hosta-ſic Landishuti variis vicibus viſa eſt à Guſtapho Adolpho kiien tur: cur? Rege ſe 8 . dnisle 1 4 (upteeget 1 2 , „h⸗ 1 Va erech tats allane = ingrangiyne ſene igrell ie „ Gle gin CANAI ziniidmn 1 1 1 D 4 4 1 MovtmluII. , Kün EOrI./, mtetini⸗ „ (SE Ruriati 4 4 1,Oen 4 nslendſ⸗ tinee nn cun ii cotpol Cn == = 4 S.— H 1 e R 4 e „ Woos inſtruit de votos eſſe &S. Euchariſtis. Rege Sueciæ, ibi tum cum ſuis Generalibus aliquot diebus commorante, quem ad amplexandam Fidem Catholicam fa- miliariter & ſeriò hortabatur, ſi progreſſim armorum ſuo- rum felicem cuperet. Vt ſemel queſtus Rex ad ſuos dice- 1141 ret: Res mira! quèòd foœmina hæc (Marinam intelligendo) mihi requiem non concedat! Marinam verò pro ſalute Re- gis hujus fuiſſe tam ſollicitam, cauſa erat, quòd à Deo reve- latione didicerit præſtantiam Regis ejusdem animæ tantis Naturæ donis ornatæ, cui eâ ætate ſimilem in terris vix re- perire fuerit, capaciſſimam proin ſupernaturalium gratia- rum, & cui præter veram Fidem nihil deeſſet. Verùm diſtu- lit Rex ſuam Converſionem, priùs prælio cum Cæſareanis decertaturus capitali: ſed in hoc prope Lüzam (Lutzenum, Lutzen Oppid. in Misniâ, inferioris Saxoniæ decem millibus paſſuum Lipſiã diſtans. Brachelius ad An. 1632. à f. 266.) victor ipſe occubuit Anno 1632. die 16. Novembr. ætatis ann. 38. Cui cruento prælio ipſa Eadem Marina interfuerat, ex or- dine eâdem adhuc die Valliſoleti enarrans, quis eodem præ- lio victor? quot milites cum ſuis Ducibus occubuerint? 4 gus hic tantus heros, Rex Guſtaphus, poſt diuturnam for- tiſſimam pugnam, lethali globo vulnus acceperit: & plura alia memoratu digna, relata à Marina, cujus labores & pre- ces Divina Bonitas irritas non permiſit, dum denique ſaltem ejusdem Magni Regis Filia Chriſtina Fidem Catholicam An. 1655. ultrò profeſſa: de quàâ ſupra Conc. a3. num. 9. Ex Florem-. rati (qui cum ο proceribus, duobus Epiſcopis, 8. Novemb. A. 1520. titulo Schismatis Stockholmiæ fuerat occiſus) filius, Regnum Sueciæ invaſit 1523; & ex eo A. 1527. 18. Maji, qui Regni epn ertencke ſpes à Deo eſt, etiam ex Vaticinio S. Bir- gittæ, al. Brigittæ, quæ vixit A. 1373, «cui Arcana multa fuerunt divinitus revelata. Breviar. K. §. Octoh. L.6. quibus & hæreſeos in- M Ee ee ee e 3 cre- Regnumsue- Ræm. L. a. c. Iy. à' f. 355. Guſtavus, Erici Trollii, Equitis Au- ci um: Ejus Perver- Converſionis 3. Frico Regi Sueciæ A. I160. occiſo, ſacer eſt, Catholicam Religionem profligavit, Lutheranämque ſubſtituit: Hujus 7. * 1r42 CoNGIO LXI. Philotbea Eucharift Ciriſti anore ſaucia. crementum & ruinam, & Catholicæ Eccleſiæ perſecutionem & victoriam prædixit. Faxit Deus, ut plures fide ſalviſca Memini, me legere in Cornelio à Lapide, vel ſerventur. alio Authore probatiſſimo, cum remonſtratione nullam hæ- reſin ultra ducentos mo, qui aliquatenus ad Paganismum refertur. Dabit Deu 5 his quoque finem hæreſibus præſentibus, ut fiat unum Ovi- le & unus paſtor. . tamen miram Dei providentiam merito miremur: quàm Deus omnes ſalvos fieri velit, ſalvo tamen cujusvis libero arbitrio, quò ipſi, tam amanter ad ſalutem vocati, ſæpè no- lumus. Sed redeo ad intentum Concionis propoſitum. En Philothea Euchariſtica, idæam, formam, & normam, qualis eſſe debeas ut ſis dilecta à Chriſto, in cujus honorem, amo- rem & obſequium te totam impendas. Videamus nunc, quaàm iſta huic loco & tempori accomodè dicta ſint, ex præ- teritis & præſentibus. V. Cum conſidero anteriorum temporum Aca, homi- Hæc incidenter & acceſſorie; ex quibus num vitam & mores, combinando cum præſentibus : repe- rio, jam olim hoc loco, & in hâc Hilpoltſtein: urbe vixiſſe Ja⸗ gerotio Philotheam Euchariſticam & hanc Vrbem Venerabili Sacra- ad V. O. Circa annum 1507. mento devotam fuiſſe. Id docet Diploma illi conceſſum & datum Anno 15v. die 25. Octobr. ab Eminentiſſimo Cardi- nNale Tit. S. Crucis, Bernardo, Epiſc. Tuſculano, Patriarchâà Jeroſol. Legato de Latere, qui ad precer Restorn, Plebani nuncu- Pati Faroch. Eccleſ. ac Burgimagiſtri & C. onſulatur, nec non Commu- nitats, Oppidi ſees loci in Halpoltſtein & . clementiſſimè conceffit, ut Euchariſtiæ Sacramentum in Monſtrantid ſud discoopertum, & in aperto, ſingulis quintis Ferits totius anni in diät Eccleſiä, & per ilius circuitum, ſolenniter cum debiti reverentiâ & honore ac ceremonis Pproceſſtonalster, Prout in Feſto ejusdem ſacratiſſimi Corpori Domini no- ſtri Jeſa Chriſti dAefertur, per eundem modernum & exiſtentem p. t. Ai- ν Eccleſiæ Kebktorem, Jeu quemcunq, alium ſacerdotem idoneum defer . Vé, ac lenam Miſſam ſolennem celebrari & decantari, nec non durante . perduraſſe annos, excepto Mahometis. iumlli 4 iarlat uue⸗ umml 1 4 1 1 G. lu ineiſuri⸗ NReguntcin reuenin, n 4† N 4 eheeitgeteh 1 Pbshunerbie⸗ menumente nnKtloshæ Eunlatomen Iinbedelo r paſim lter. ( uinnit tirn = == == — u epninn lei henin D Uhremabin⸗ tiee af Rh Des Net U „ * N . e D „ e Syroſe . 1 N ferfie Ne n. ene 6, A P“ „ 4CCeitere MWANEINN .. A 1ee . 110 fiffeggere ðʒ 5* m ornen II, a! o 2 õõ D Wos inſtruit, verè devotos eſſe 5§. Euchariſtis. 1143 Miſſa bujumodi „præſatum Corpus Chriſti ſuper Altare deponi facere, liberè ac licitè valeant & c. Authoritate Apoſtolicà, quà per Litteras dicte Sedi ſafficienti facultate muniti fungimur in hac parte, tenore præſentium, de ſpeciali gratid perpetuò eoncedinzus & indulgemus, ar omnibus & ſinglli utrinsg, b‿*nͤ.ρ. Chriſti Fidelibiss verè pœnitentibus & conſeſſer, Jui delationt Ssacramenti & Proceſſtons, ac celebrationi Miſſæ hujus modi in ſingulis quinti ferii infra a Anni tempora occur- rentibus interfaerint, ac diétam icclceſiam in Feſto Dedicationis ipftus Eocleſßie annuatim devotò viſitaverint, & ad præmiſſa manus adjutri- e porreverint, centum dies de injunckis ei panis, ſinglels quintn fe- rii: & Feſto prædicti, miſericorditer in Domino relaxamus. & c. Pla- cuit hæc inſerere hic ex Originalibus, quæ hoc loco, & plu- tibus haud dubiè aliis locis, devotio fuerit erga Vener. Sa- cramentum ante abominationem deſolations per Lutherum, Cal- Quis ſtatu⸗ vinum & alios hæreſiarchas eorumque aſſeclas faétam. Et- ante Luthe- enim talia tum exurgebant tempora, talis ætas, ut Philothea rum: quid velut in Lectulo videri poſſit Deum ſuum quæſiviſſe: que-tum contige- rit in Eccle- W . 1 1 1 ee 1 1 oſor, . em) EIEN e 4 4 1 . e * f Nein Maine ANi WE D nmrtorec 1 e / ℳ, 7 . envmr: YNN , N ſmiCN 9 N rMnN, B ℳ, 18. Febr. Idem L. 3 G. 1II. 672 2. & 3 4f. 264. V. CLonc. 4: n. 9. Secuta rebantur paſſim commoditates ſæculi, vivebatur libere & genialiter. Cum autem dormerent hominer, venit inimicus ejus O& ſuperſeminavit zivxania in medio tritici“ Matth. 13. 2. Cum negligen- tius agerent prapoſiti Eccleſtæ, ait S. Auguſt. Lib. quæſt. Evang. in Matth. II. to. a. Venit diabolus, & ſuperſeminavit eos, quos malos ſilios Dominus interpretatur, ſuntꝗque baæretici, aut malè viventes Ca- tholici, Breviar. Dom. y. poſt Epiph. Lect. z. Tepor & frigus inva- leſcebat erga Divina, ipſis Animarum paſtoribus paſſim, & ut plurimum indoctis, & adeo ad vigilandum ſuper gregi⸗ bus ſuis, contra falſorum dogmatum morſus & lupos minus aptis: FHorimund. Lib. 2. cap. 15˖. n. 6. f. 204. Engelgr. Cæl. F. & Lenat. ante J. I. P. Ott. Romd glor. Seculo 16. in Annotat. à f. 62z. cum dein Lutherus, turpis Apoſtata, Dei Eccleſiam & verbo, & ſacri- legarum nuptiarum, ſceleratæque vitæ exemplo ab Anno 1I517. oppugnare cœperat, tandem anno 1520, à Leone X. ana- themate ictus: Florim. deheæreſ. L. I. 6. II. miſeré extinctus 546. ſuc- ſiis? V. Conc. 67. n. y. 1144 CoNcIO LXI. Philothea Eucharißi. Chrifti amore ſaucia. ſucceſſivè Apoſtaſia variarum Provinciarum, & has inter, et. licæ Religioni contrarias doctrinas, an non hæſerit primùm Philothea, cui aſſentiatur, cui adhæreat? Indagat Dilectum. Incidit in Cuſtodes, quos diximus, hæreticos, falſarum dog- matum ſatores & doctores: qui percuſſerunt eam, vulnera- verunt, inducendo in graves errores contra fidem, & in pec- iam Palatinatùs iſtius. Ad tam varias, difformes, & Catho. cata, quæ ſunt animæ vulnera, quibus & omnem medelam cum vero Sacerdotio & Sacramentis ſubtraxerunt. Tule- runt pallium innocentiæ & bonæ conſcientiæ, decorem tem- POrum, ejectis inde ſacris Altaribus, Cruce, Sacrificio vero Miſſæ, & Fuchariſtia veràâ: Annon hæc vulnera animæ, qui- bus eſſe debet Deus in amoribus, & ſolus quidem? Et hæc Sereniſſimus hic loci usque ad 2 „à C . Lere sShic loci, usque ad Annum 1627, qué Sereniſſimus Comes Woltg. Wil. Palat. Neoburgicus, PFi. ducens Ca. dem Catholicam Ann. 1615. 25. Maji, Feſto SSS. Trinit. publi- tholicam Re- ce profeſſus, Vid. ſutp. Conc, a3. n. 9. etiam huic urbi & Regioni, ligionem in Contranitentibus variis Principibus, ipſe omnibus pro Deo ſuo Palatina- & Religione, magno animo fortior, eandem reſtituit: primò tu Neoburg, per Patres Societatis J. qui dein hoc loco Vineam Domini ad Annum usque 1665, & adeo annis 38. excoluerant. Et tum mea Philothea reſpirare cœpit, reſtitutâ Fide Catholicâ (de . ides aihol, quã S. Auguſt. Serm. de Verbis Apoſt. c. 4. ait: Nallæ ſunt majorer di- tioſa. Jaluta æternæ, vocat Hom. 2. de nbolo Euſeb. Emiſſen. ap. Georg. Peſtorium, Conc, Funeb. zaI. hujus Sereniſſimi Ducis, beataà morte vera Religio, Officia Divina, Sacrificium Midæ, SS. Euchari- ſ defuncti 1673, ætat. 75½) cœpit reflorere, dum inducta iterum ſtia, ejusque Latria & cultus Adorationis, eousque, quò ho- die devotione ſolenni & publica, Sacramento ſeſe obſtrin- git, omni modo amorem honorem, & obſequium Sponſo penſat ſuo Chriſto in Euchariſti exhibendi, quò aliquatenus ante- præteritos 7 rie . Cn e hegledus. hac omiſſa vel neglecta pie compenſet, quive Cultus Lener. 4 Wolfgangus Wilhelmus, jam antè Fi- —= — Ditiæ, nulii theſauri, nulii honores, nulla mundi hujus major ſabſtantia, quàm Fides Catholica. Lumen animæ, oſtium vitæ, & fundamentum — . cuwenti Mot E ſoen yV, Ner dini Cauta , 1a Erquitt te cncrntelt 7 10 Vehünec ölerunkvch Kapoaumdn Guntteisgve I. Eiceoant Utmmun on Mn Miternita lockinpedir ſungdos hit Ebilothe = = elnidusen llfeguen aſenn⸗ = E 5 — — , — e = S = = S== edE EE =S==£ — S E- E.1 Se E E — = + =— = — — — =— =☛ — — S= . E = — „ Wgg üüi zeZtit ten ο py,ep rz; M Vos inſtruit, verè A votos eſſe §y Euchariſtie. II45 nANe, Sacramenti Nota eſt veræ Fidei, ertra quam nemo ſalvns, eſſe po- e. teſt. Sic, ſic, ergo, Philothea; inveniſti, quem diligit anima tia, Ul eerne eum, nec dimitte, qui tibi ſibilo tenai in aurem dicere vide- ech tur: Cbaritate perpetud dilexi te i ideo attraxi te, miſerans tise e- pem. 31. 4. Et quid reſponſi tu cum gratiarum actione! Gandens umanhh gandebo in Domino, ab, quia indait me veſtimento ſalutis, & indumento nnt uaſtitiæ circum dedit me, & quaſi ſponſam ornatam mondlibus ſials. ai. . Humm 1. io. Veſtimentum ſalutis, eſt vera fides, cujus primarium irum Myſterium Euchariſtia, ommi Monili & pectorali pretioſius: Nzduem Sic ergo adumbrata Anima Fidelis, & devota Venerabili Sa- e AK cramento, ejusque Confraternitas; de quâà Conc. H l rnre VI. Video autem & adverto, Philotheæ noſtræ, utut Motiva con- m verè amanti Sponſum ſuum Euchariſticum, ne Vinculum & tta Fraterni- Gendmd nexum Fraternitatis, qui amoris eſt, ſubeat, quosdam ſcru- tale ur, on. Ims, m pulos & impedimenta moveri velle, objici, ac obrepere: tra devotio- Glm Eliminandus hic à me panicus timor. Ediſſere fideliter: nem Euchar. 4 miedtih Timet Philothea, ſi nomen det S8. Fraternitati huic, opus excuſationes. Eomum fore aliquibus expenſis, quibus ipſa, pauper, par non ſit: quæ Sordida in emut ſanè cauſa frequenter multa bona prævertit, & impedit o- Divinis ava- DTen pera, præſertim apud ſordidè tenaces, & mundanos, quibus fir rtdt oleran nihil nimium eſt, quod in ventrem, venerem »ſuperbiam, mund' ana. eCk, Iuſum impendunt: nimium autem videtur, quod pro Deo Wulepe ejusque cultu & obſequio impendendum. En: Jjudæ Pro. u ditoris ſenſus & ſermo: Vrt quid perditio hæc? Matth. 26. 5. ſed ν addit S. Joannes, id non curâ & amore pauperum feciſſe, ſed 4 AA quia fur erat, ut parte aliquâ in pauperes erogatâ, reliquum 5 7 . Nsen ſibi fuffurari poſſet. Id etiamnum fit in ornatu Templorum, inken Altarium, Calicum, veſtium Sacerdotalium: Viquid perditio S beæc? cùm tamen hæc fiant in honorem Perſonæ Chriſti, ad R provocandam aliorum erga Eum devotionem & reveren- tiam, cùm ſingularis aliqua pauperum & extrema neceſſi- neſ⸗ ag ot . „2 M * „ . 2 crn tas non occurrit: quæ fi foret, neque alia iis ſubveniendi iiburn facultas, etiam ſacra vaſa frangenda eſſe, ſuo & verbo & e - n xemplo docet S. Auguſtinus Breviar. K. 25½. Aug. L. . & S. Am- , echtl de Jud. extr. P ffffff brol. — IIA6 CoNCIO LXI. Philothea Euchariſt. Chrifti amore ſaucia. broſi Ibid 13. Auguſti leét. 6. ſed nempe, ſicut omne vitium, ita C& hæc avara tenacitas religioſum ſuum habet pallium, apud . Idem fuit Senſus Calvini Un impius cum Judà. Cornel. in cit. Mat. 26. §. V. Engelgr. Cæl. Emp. eos, qui, ipſi divites, non egent. F. Dedic. fine. Mancin. de Paſſ. D. f. 703. col. 2. init. e S. Aug. Schilling. F. I. F. Dedic. c.1I. à f. 363. Sicut: Pro modicaâ præbenda, longa viacur- ritur; pro æternà vitâ d multi vixw pes ſemel à terrâ levatur, ait Tho. Kemp. L. 3. C. 3. n. 3. de Imit. Chr. ſic levi animo facilè impendi- trur quidvis ſuperfluè, ne dicam ſceleratè, cùm Deum & Sa- in vitulum cra, ne obulo tales dignentur. Hujus evidens exemplum, aureum pro- Exodi gza. 2. ubi ad conflandum vitulum impiaâ & præpoſterà diga Idolola- Iiberalitate afferebant Hebræi inaures aureas uxorum filia- tris. cenſum omnem profundunt, Chriſto verò teruntium ægrè largiuntur: & ſæpè, quod non eeee⸗ Chriſtus, hoc rapit ſiſenz. Cornel. §. Borgiæ S. Franciſcus Borgias dicere ſolitus: Nuzquam gemmas, au- dictum. rum, argentumq dignins impendi, quàm in Aubtors Dei, 0 Chrifti Cœ- Sandtorum cultum. Engelgr. Cæl. F. & Erſulæ g. 3. f. 421. 2. Et verò naculum, Ca-jpſe Chriſtus, cæteruùm omnis humilitatis & extremæ pau- lix, tmna, pertatis amator, eò ſpectàâſſe, convincitur, Fideles inſtruere quals? volens, dum Matth. 26. 15. locum elegit, ubi Sacramentum Corporis ſui inſtitueret, idque Cænaculum grande ſtratum, au- læis conveſtitum, atque ad dignitatem & ſplendorem exor. natum. Marc. I2. Iz. Luc. 22. ſpectans haud dubie ad opulen- tum & magni nominis inter ſuos (qui non nominetur, Chri- ſto familiaris, imò & diſcipulus, ſed occultus: qui potuit eſſe Joſephus ab Arimathiâ, aut Nicodemus &c.) ut enituit in Cœnaculi apparatu, & totius illius ſupellectilis magnifi- centiaâ: & vel ex eo patet, quòèd Calix, in quòô Chriſtus pri- muum celebravit, conſecravitque ſuum ſanguinem, effictus eſſet & lapide pretioſo, cui pretium lucémque addebat auri fulgor. Viſitur is Valentiæ ad illius diei ac beneficii monu- ( te Hacin Eesmetols vni⸗ rumque, quas ægerrimè ſibi detracturas, & idolo daturas fe. minas avaras, & ornatús ſtudioſiſſimas, putabat Aaron. Sic ii Chriſtiani, qui in carnis voluptates, pompam, & luxum, l ſn Cnd Glitruni AHNevor etuntamut 1, continetk f W Nu⸗ liſenlir un unuckllaky⸗ uul D. ſoan ſihns bjber fkeit A rern iI. Acaman. rrr— iunb inet, rttemtoßhl E— Uhln indenti 0 Ohos Ire —.— = —— le en ttur. juin A U Neo⸗ ttom R l nd N. ve Uleitte, 4. — — = —, —,— Mnmdvelr menr. — —— mentum. Patina verèò, quæ ſacrum Chriſti Corpus excepit . 3 . 8 . 1 . 1 mit. XNA 31 1 e — 4 ſe5 4 6,A C.vNMa guknina 4, Mfi . . 4 MℳN. mlum, 2 NG Aubie Ex eſſigie hu ſtrantia & illa Eyſtettenſis perpretioſa & celebris eſt, quam Rmus D. D. Joannes Conradus vigdis: quæ de manu tud accepimus, dedimus tibi. Wos inſtruit, verè devotos eſſe §d. Buchariſtiæ. ſub Panis ſpecie, & illa ex conſimili materiâ affabre facta, Ge- nuæ ſervatur. Engelgr. Cæl. Oct. Corp. Chr. g. 5§. f. zgg. In exem- plum adduci à me poſſent grandes, plurium Deo Euchari- ſtico devotorum, liberalitates, in templa, Altaria, 88. Cali- Eremo Helvetiorum, nec dum integerrimè tum abſolutam, & æſtimatam trecentis millibus florenorum, ſi bene memi- ni: continet Adamantes 595: Saphiros 38: Smaragcdos 154: Pyropos ſeu Rubinos 857. Vniones univerſim 1174. Carbun- culos 44. Hyacinthos 26. Amethyſtos 19. Spinellos 4. Lapi- des pretioſos univerſim 1737. Auri ſolidi ſemuncias 320 ¾. ie hujus Monſtrantiæ ſculptâ à goaxne Franckh. Augiſtæ. Mon- ariee⸗ Adamantes 350. Rubini 250. Saphyros Hyacinthos, Sranatos, Amethyſtos & Topacios, Rubinique grana, quæ tueh hinc inde miro ſplendore & omnigenàâ varietate oculos àni- mmaoscdue intuentium in ſtuporem rapit, non numeran- n 47 ces, Monſtrantias (qualem anno 1681. vidi illam in Sanctàâ Monſtrantia: Einſidlenſis. 4 Gemmingen (qui faétus Epiſcopus Eyſtett. anno 1594. Obiit 1612.) Auguſtæ Vindel. Eyſtettenſis. fieri fecit A. 1611. Numerantur in eâ 1400. ſeleétiſſimæ mar- do. Opus univerſum, uti hodienum conſpicitur, auri libras viginti continet, & pretio 60οοο˖. florenorum æſtima- „dile cenſetur. Joann. Zahn Præpoſit. in Muandi Mirabil. to. 2. Fol. 6o. Sed & illa Neoburgi in Eccleſiâ Colleg. & Parochiali ad S. Petrum, ex Sereniſſimi &c. Philippi Wilhelmi, Comitis Palat. dein S. R. I. Flectoris, Voto pie Votivo, Erbi Cæſarex Bi- ennæ, liberatæ à Turci An. 1653.) inque alios Templorum, ſa⸗ crorumque Ornatus, quibus devotiſſimæ animæ palàm con- teſtantur fidem ſuam vivam, reverentiam ac ſubjectionem profundiſſimam, & ex æquo gratitudinem; juxta illud Da- 1, Paral. 29. I4. qui Zelus vel maximè proprius eſt & eſſe debet iis, qui ali- cuti Fraternitati Vener. Sacramenti ſuum nomen, obſequi- Ff ff ff f 2 4 Neobutg. um, QOOOOè 1148 Coxcio LXI. Philothea Euchariſt. Chriſti amore ſaucia. ——— um, & animam devoverunt. Vnum addo ex Joanne Petro Maffeio 8. J. Bergomate in Hiſton. Indic. qu refert Luſitanis plurimas Nationes barbaras inventas, & Regio Cenſui ſub- J Aurum pri- jectas, plures etiam ad Fidem veram converſas. Primus Ao. mum Indi- rahemu SQuiloce harum exterarum Regionum Dominustri. cum ad V. S. butum auro in recoghitionem, Liſabonam cùm ſubmitte- applicatum. ret, quantum inibi gaudium! Inſtituta ſolennis Proceſſio, in quâ aurum prælibatum in argenteàâ phialà præferebatur. Hoc ipſum Emanuel Rex non ſuo recondidit theſauro, ſed ex illo aureum Vas, quo Ven. Sacramentum aſſervaretur, Hferi fecit, illudque Eceleſiæ ad Bethlehem dictæ, ſitæ in Li- ſabonæ portu, donavit, totis viribus magnificans DEum. En alterum Daviiidd. Deus ani- Suemn ſo- exigit Chriſtus, ſod ſenium, animum, pietatem, devotio- num. “”?”M Hem, amorem; Y ert 9˙ Cor, amoris ſedem: Prebe mihi cortu- um. Proverb. 23. 26. ſi dein hic tuus amor in Vener. Sacramen- tum etiam liberalis eſſe velit aut poſſit, tuæ devotioni li- Vidua offe-beræ relinquitur. Illud tantum obſerva breviter, quan- rens duo mi-tum hic ipfe Dei Filius fecerit, guc unae Eidua pauper mißit duo nuta à Chri- 2 77 Qto laudara Mmöntta, aod eſt quadruns ſeuduos nummulos æreos, mi- nutiſſimi ponderis & pretii, ait Tirinus: cum turba jadtaret * in gazophglacium & multt divites jabtabant multa- ut deſuper dixerit Chriſtus, juſtiſſimus rerum & ipſius conſcientiæ ar- ſitt omni enim ex eo, quod abundabat illas, miſerunt; hæc verò de Ppenurid ſud omnia, quaæ habuit, mäiſit kotanms viltam ſuam. Marci 12. *. 4al. E. Cornel. hic. Adeo Deus non tam penſat donum, quàm donantis affectum charitatiis, reli gionis & pietatis. Et, ut dixit S. Leo Serm. de Appar. Dom. Nulli parvus eſt cenſus, eui ma- Egens eſt animus. Majors quidem ſant impendia divitum, & minors metiocrium,; ſed nec ducrepat finctus operum, ubi non deeſt affedtus operantinum. Si non eſt omninm gualss facueltas, debet eſſe par pietas: T"eniame idelinm, largitas non de muneru penſätur pondere, ſed debene- VII. At, 6 Philothea, non penſum tuum, non cenſum ori —,— ertte Pat le mulſfit⸗ loccues l M girt, /7 tl atcinheten Okameraala u ASejuk (QCynl innn kiiet,neegret (ckecetis (mncltoce leniti 0rd eronſra UIunmImu lpatinanr — — unn E — ſyl er L, S=S6☛ lhen ett wuth Nn = —— — — pmentecelt- 1 ==n (Entimise olmaman Eluchnition = =ẽĩEsæe.'⁴ — Wnniei Cüin goc —.— füm Wos inſtruit, verè dewotos eſſe §. Euchariſtiæ. 1149 7 P 4 24 38 agete 1 4 r e K . Ar 1 AVener Ae twe Eti Nletit,E blo t mle R e, 4 8 1 * . . 4 4 Werue; ⸗E — u — idn N „ 1 un en, gions D . 1ns ien ℳ ”ä. 2 volentiæ quantitate“ Et Re er Z-, quod largiatur, occurrit, cui bene ralis ſis. Hoſtie impiorum abominabiler, quia oſferuntur ex ſcelere. Proverb. 21. 27. cùm ſcil. offeruntur ab iis, qui gratiæ Dei ex- velle non deſicit. ap. March. ort. Faſe. Tuba Sacerd. ante tract. 3. f. 1202. In Deum ne Illud cave ſis tamen, ne ex alieno, & cum injuria tertii, libe- 8 liberalis ex alieno. pertes, in peccato & ſcelere conſtituti, Deo exoſi. Vel, qui offerunt malâ intentione, vel ex furto, rapto, aliove ſcelere, aut aliis ex juſtitià vel charitate debita, ut parentibus. &c. V. Cornel. in Matth. 1r. . & 6.à f. 3o2. Iniqua munera Deus non reſpicit, nec grata habet, etiam impenſa in ſanctas pias cau- ſas, Eccleſiis, Fundationibus, pauperibus. Vid. & Eccli. 34. 22. & 24. Cornel. i. Flor. Schilling Domin. 24. poſt Pent. f. 356. & ſequ. DODe S8. Franciſco de Paula nolente admittere fundationem Mo- Demonſtrat naſterii ſui Ordinis à Ferdinando Rege Neapolis ex alieno;; S. Franciſcut quod remonſtrabat Vir ſanétus, præſente Rege & Aulicis, de Paulãqz. dum nummum ille frangeret regium, & quo copioſus ſan- guis in patinam imè & in terram defluebat: En Rex, inqui- ens, ſanguinem pauperum tuorum. VVitus Faberius P. I. Dom. 4a. poſe Pent. f. 371. ex Franc. Vict. in Ejus E'ità, LB.ꝑ 3. c. II. Dein alius tibi, Frivola ex- Philothea, eſt ſcrupulus, ut frequentiùs Divinis interſis, Cuſatio: quòd otium tibi non concedere negotia, curam domus, manuum non ſit otium, laborem neceſſarium in fuſtentationem familiæ, officia, obe-P . ne⸗- dientiam aliis debitam. Sed hoc noveris, Amorem non eſſe otioſum; amanti nihil difficile: quòd ſi ergo Dei in te amor ſit Euchariſticus, facil? modum & medium ſæœpè reperies, quò tuæ devotioni in honorem Vener. Sacramenti obiequa- ris, & quidpiam temporis furripias: quantillum enim il- lud, quod in ſingularem cultum Dei tui impendendum eſt tempus, inſumendus labor modicus, idque in tuam ſalutem: cùm coſmophili & mundi ſectatores, in ſuam perniciem, neſcio quantum impendant ſumptũús, laboris, temporis? Cave ſaltem, ne ſis ex iis, qui indignis excuſati- A Coœnà ma- onibus ſeipſos excludunt; Cæperunt ſimul omnes excuſare Euc. gna ſeſe excu- I2g.a v1s5. Cajetanus: hic excuſare, ſumitur pro recuſare. ſcil. unus: ſantes, repro- FI II ilam bati SSSõ — 115° Co NGIO LXI. Philothea Euchariſl. Chriſti amore ſaucia — Mri Prenſare, Villans emi; non poſſum venire, alter: Zaga boum emi quinque, non mhillan e idem quod poſſum venire. Tertius: Vorem duxi; non poſſum venire. Et ho- Wenititur! recuſare. rum ſand excuſationem non probavit Deus; recuſationem in- ichitiune dignè tulit, omnibus, à cœnâ excluſis hiſce, damno & dede. ammtofun⸗ core æternùm pœnitendo. Hæc oportuit ſacere, & illa non omit. Upelir it tere, ait Chriſturs Mat. 2zz. 232. Fiant ea, quæ juſtis de cauſis fa- uwer cienda ſunt; ſed an negliges ea, quæ in ſalutem tuam tam rkraie proficua? præſertim, cum noveris, omnem tuum laborem Neridt hers ſine Dei benedictione nihil eſſe; hanc verèò, velut ex fonte, Els dinen facilè ex Vener: Sacramento hauriri, quod ſi non poſſis im. Cclumnn peditus, ſaltem Deo bonam voluntatem offer. Miſ Dominus Punduehritier Excuſatio ab æd'ficaverit domum &c. Pſal. 126. à v. J. Scrupuli quid ulteri- Prtams ibs indocilitate. us? Indocilitatem & ſimplicitatem tuam obtendis. Anper elhlere hanc te à cœlo excuſabis! ergo neque à tam ſanctà, & omni- nnin tri bus communi devotione, & obtinendum cœlum vel maxi- a Oer⸗ Sanctitas in mè utili, cum in V. S. ſit ille, qui nos beabit: ſicut è rudi- sindti quò conſiſtat? bus, indoctis, & ſimplicibus ſunt magni Sancti utriusque ne gi Sexus, ita & ab his Deus intimè amari poteſt; ſanctitas au- che ſarati tem conſiſtit in amore Dei & unione cum Deo; ſimpliciter iſſa⸗ velle, quod Deus vult; ſimpliciter credere, quod Deus re- linſie velavit. Eccle. 12. 13. Omne tulit Puntum, patitur qui ſemper agit- l n ”M Ti quaæ vult, quòve modo vult Deus, & quia vielt. Cum ſimplici- i ſermocinatio ejus. Proverb, 3. 32. & Dei familiaritas: modo ſis ſimplex, & rebtus, ac timens Deum, & recedens à malo quod elo- Refellitur erubeſcentia in Divini quædam & vitioſa erubeſcentia? quali in ſacris & Divinis 1441 1VInIs. afficiuntur plurimi Catholicis cùm publice orandum cùm inn iis, & plateis publicis genuflexione honorandum & ado- randum Vener. Sacramentum; in præſentiâ vel viciniâ Aca- tholicorum; cùm devota & humilia obſequia eidem præ- gium Spiritus ſanctus Jobo tribuit caa.. I. v. I. V. Conc. o. VIII. Sed ne ſub his prætextibus aliud quid lateat; ne ſtanda; cum accedendum adSs. Communionem profundis- ſimâ reverentia, modeſtiàâ, demiſſione. Conc. Fo9. num. Io. Iurne llt Sõ V,/ lir uciſx auir il, ni 1 D ſ lſ. ge 3enn gie hgel Dei leigie 7 ,. h. — eni n 1 a : ſ mdexn. „ fs ſe Blallae L * Icae damest. cet , iun 12 gie X steir 4 nolinnt i Nene KNNgd etbit t ir i N miünns: N1 1 1 deles ſuos inſtruit documentis, ac firmat ſtatutis. tiatione, ſeu veritate Converſioni per Conſecrationem to tiæ panis in ſubſtantiam Corpora Chriſti Domini noſtri, & Rantiæ vini in ſubſtantiam Sdanguinis ejus, pergit cap. y. Nullus itag duabitandi locus relinquitur, quin omnes Chriſti fideler, pro more in Ca- d ene exhibendus: ex Trident. Z4 fuerit à Chriſto Domi- ndni 4 MWos inſtruit, Verè devotos eſſe ”S. Euchariſtie. III mwmiundi idolum eſt Ratio Satur, & reſpectus humanus, dum ſu- perbè evitatur & excluditur, quidquid ex humilitate Chri- ſto à Chriſtiano debitâ, & contra hanc, homini mundano ignominioſum, & contra reſpectum & honorem videtur. An ſuperbiat infimæ ſortis & ſordis homo præſente poten- tiflimo Imperatore? an nos quicunque, præſente Chriſto; reſpectu cujus minùs adhuc, & nihil ſumus? Conc. 2r1. n. . F. 259. Prævidit hæc S. M. Eccleſia, & ut præcaveat, ſanétiſſimis fi- Sic enim Concilium ſacrum Trident. tenerrimis amoribus erga Chri- ſtum Euchariſticum ardens, nos ſuaviſſimè invitat, ut non doctrinam fidei contineant, & nos efficaciter moneant, in- ſtruantque. Seſ. 13. de Euchar. præmiſsé cap. 4. Transſubſtan- en, ſuhſta - totius ſub- tholicâ Eccleſis ſemper recepto, Latriæ cultum, qui vero Deo debe- tur, huic ſanétiſſimo Sacramento in veneratione exhibeant. Ne- se enim ideo minus eſt adorandum, no, ut ſaumatur, inſtitutum; nam illum eundem Deum præſen- tem in eo adeſſe credimus, quem FPater æternus introducens in Or- bem terrarum dicit: PEſal. 96. §. Hebr. I. 6. Et adorent eum om- ners Angels Dei. Duem Magi procidentes adoraverunt. Matth. 2. II. ayem denique in Galilæa ab Apoſtolis adoratum fuiſſe, Scriptura teſta- tur. Mat. 25. IZ. Luc. 24. y2. Declarat praterea ſantta Gnodus, piè parcamus viribus ad omnem cultum & venerationem, ſed absque ullo hæreſis, & malorum Catholicorum, reſpectu, cum jubilo ac triumpho nos veros Catholicos publicè con- teſtemur. Operæ pretium eſt, ejus verba recitare, cum & 37 Feſtum & religioſe admodum in Dei Eccleſiam indulttum fuiſſe hunc o. Proceſſiones vem, ut ſingulis anniz peculiari quodam & ſeſto die, præcelſum hoc & Vener. Sacramentum ſingulari veneratione ac ſolemnitate celebra- retar! utque in Proceſſionibus reverenter & honorificè illud per vias cum V. S. R E& loca publica circumſerretur. Wquiſſtimum eéſt enim, ſacros aliquor Matutos eſſe dier, cum Chriſtiani omnes ſingilari ac rars guadam ſigni- Eicatione gratos & memores teſtentur animo- erga communem Dominum & Redemptorem pro tam ineffabili & planè divino benefecio, 46 mor. tis ejus viltoria & triumphius repræſentater. Atque ſic quidem opor- buit viétricem veritatem de mendacio & bæreſitriumphum agere, ut cejus adverſarii in conſpebtu tanti ſplendoris, & in tantdà univerſa Ec- cleſiæ latitid poſiti, vel debilitati & Fraltt tabeſcant, vel pudlore aſſe. Si & confuſi, aliquando reſipiſcant. Ita Trident. Quod & ſingu- — — N. hague Erum Lum alaces un cortis Scontinuumn — lt Aiuett Peſeun⸗ Pinu olocnumnck ſeiß ance, la enucleavit propter impios & blasphemos hujus ſæculi ienc hæreticos, quibus refellendis undecim Canones dehoc 88. inohil Tridentini Sacramento ſtatuit. VItimo tandem elegantem valde pa- ills hlegt adhortatio ad ræneſim & adhortationem, pro fide & amore hujus Augu- ,8Cepori Fideles. ſtiſſimi Sacramenti adjungit: Demum verd, inquit, cit. S&ſ.13. (lchtocdi, = S=1 = — = cap. S. paterno afßfectu admonet ſandta Gnodus, hortatur, vogat, & ob. Milbocle ſecrat, per viſcera miſericordiæ Dei noſtri, ut omne & ſinguli, qui ſac 1.0 Chriſtiano nomine cenſentur, in hoc unitatis ſigno, in hoc “ Uitutam ritatis, in hoc concordiæ ſymbolo, jam tandem aliquando conveniant, (intur Offe & concordent, memorérque tantæ Majeſtati, & tam eximii amors llutporiti Jeſu Chriſti Domini noſtri, qui dilebtam animam ſuam in noſtræ ſalu- iſll, 1i, pretium, & carnem ſuam nobis dedit ad manducandam, hæc ſäcra Ini Modal myſteria Corpori & ſanguini, es fidei conſtantid & Fermitate, ed ani. Memnczigtcc mi devotione, eà pietate & cultu credant & venerentur, ut panem (illielingn llum ſuperſubſtantialem ſrequenter ſuſoipere poſſint, ut is verè eis ſit IUne nature animæ vita, & berpetla ſanitas menti, cujus vigore confortati, ex heig hujus miſeræ peregrinationis itinere, ut cæleſtem Patriam pervenire (nliit drl Valeant, eundem Panem Angelorum, quem modo ſub ſacris velamini- ar Uene. nibus edunt, absque ullo velamine manducaturi. Annon, Philothea, ex hiſce Tridentini ſacri Concilii verbis, amplius roboreris aſn glng = SS= ==— == — — = = == — - = E — in fide, inflammeris Zelo & charitate in eum, quem meri- na , tò diligit anima tua, ut ſoluùm intenta in cultum Dei, Sponſi uimas tui, ne reſpicias, cum Davide Michol. ſuprà Conc. o. n. 2. Pſä. Ipugcgze 94. n. 6. &7. Habebis eam mercedem in terr is & ccœlo, de 4ud lal he IX, Ita- Alli 2 . “ Win D Mos inſtruit, Verè 4e UVοα eſſe §. Euchariſtiæ. 11353 ain ſad IX. Itaque, Philothea, opto te eſſe ad Vener. Sacra- Lumen per- infminn, . mentum Lumen, ut vocant, perpetuum; ſicut & aliàs ad petuum c9-. illud faces & candelas accenſas geſtamus, quò teſtemur, in- ram V. Sa- e, ternum cordis amorem, fervorem, Zelum; quem oportet tam. . ” ;N PNR NK . 9 . . eſſe continuum, & adeo perpetuum. Jam olim Lex Dei fuit. Levet. 6. 12. lenis in altari ſemper ardebit, quem nutriet ſa- cerdos, ſubjiciens ligna manè per ſengielos dies“ & v. 13. ns eſt iſte verpetuus, qui nunquam deficietin altari- idq; ut in eo cremaretur nolocauſtum die ac noòte, ut hac ratione jugiter hiſce ſacri- ficiis, tam die, quàm nocte totâ, coleretur ſumma Dei Ma- jeſtas, à nobis ſemper adoranda, & honoranda perpetuis vi- cGtimis. In Lege novaà Sabinianus in Papam Anno 605. ele- A Sabiniane Gus, S. Gregorii M. ſucceſſor, laudabiliſſimè ſtatuit, ut, P. P. ordina- m ülli d quod adhuc hodie moris eſt, Lumen perpetuum coram V. 8. tue n w uUbi hoc in Eccleſüs aſſervaretur, arderet, continuò; con- Otas Gutin. ſfſervaretur. P. Chriftoph. Ott. Româ Glor. in Sabin. f. 213. Cujus hoc inſtitutum fuiſſe ferunt, ut & horæ in Eccleſiis diſtin- guerentur Officii gratiâ, & accenſæ lampades continuò re- tinerentur, potiſſimùm veròo in Eccleſia B. Petri, ait Platina, In Eodem ſol. 9y. De Horis alias Canonicis: Propagandæ fidei intenti Apoſtoli, precationes ſtatis horis non deſerebant; unde mos in Eccleſiam invectus, ſacras ſeu Canonicas, ut vo- camus, Horas concinendi aut recitandi, qui à Clericis etiam nunc ſervatur ac Monachis. Compend. Baronii ad A. C. 34. fol. 9. S. Pelagius I. R. P. deſt in humanis 4. Mart. 56s. Onaphr. qui , . 1 laniee⸗ TST , Alwle⸗ P 1 . a 8 4 * 7 7 4 W* & tun uk n ſun 1 1 4AAcAER. . ,G . eur, N „ ee SEE conſtituit, ut Clerici ſeptem Horas quotidie obirent: Nicol. n lmimt Cauſin. Ephemer. Sed & lumen ante sacramentum Corpori Chriſti, R qui eſt LleX indeficiens „& candor lucis æternæ, nobtes atqe Aie ac- Z cenſum volumus prælucere, ſtatuunt Decreta Synod. Dioceſ. SI. Auguſtanæ, p. 2. o. F. J. 7. Er prob memini ex Receſſu Viſi- neumn, , tationis peractæ, hocce aliquo loco decretum: Aut lumen nculmmnh, erpetuum curetur, aut Venerabile tolletur. V. March. hort. Paſt. tr. 3 Alexii Ca- r0 2. Candel. Mſt. c. y. num. a. . 3g“. Inter alias virtutes B. F. Ale- ue. cura circa enst Xii à Viglebano Capucini r efert Zach. Boverius in eJus 4. Ord. Lumen per- Mechtl de Jud. extr. Gg gg gg g Anna petuum. 4 * 115/4 CONCIO LXI. Philothea Euchariſt. Cbriſti amore ſaucia. Annal. 1ysl. eum magnæ devotionis erga V. Sacramentum, quòê & indies reficiebatur, fuiſſe, cum curàâ continuâ, ne Lam. pas ad illud noëtu diuque extingueretur. Carol. Stengel. Abb. Calend. Chr. g. Mart. J. z. Sic, mea Philothea, & tu continuò ardeas flamma charitatis, zeli, fervoris, aliarumque virtu- tum, quæ inde facilè enaſcuntur, uti orationis, humilita- tis, fubjectionis, gratitudinis, erga Ven. Sacramentum. Per Altare, ſit Cor Altare cit. Levit. 6. intelligit S. Gregor. M. Cor alicujus Chri. Chriſtiani, ſtiani, & amorem per ignem. Altare Dei, ait S. D. L. 21. Mo- ral. c. z. Cor noſtrum eſt, in quö jubetur ignis ſemper ardere, quia neceſſe Ignis ſit amor. Ligna, eſt zllo ad Dominum charitatis flammam indeſinenter aſcendere, cui AuX per ſingulos dies ſacerdos ligna ſubjiciat, ne extinguatur. Calamat. Glva Diſo. a. n. 3. quænam hæc ligna, quibus hic amoris ignis erga V. S. conſervetur? De eo piæ exhortationes, officia Di- Cor S. Tere- vina, bona exempla: &c. lum perpe- S. Virginis Tereſiæ aſſeritur, illud perpetuum miraculum uunm. erga Sponſum Chriſtum adhuc exhalare, cujus officina ſem- per fuit. Plura de hoc Engelgr. Cæl. Emp. p. 2. F. &. Tereſ. g. 2.· f. 356. Alexandri M. Mirabile eſt, quod de Alexandro M. refert Valerius Maxim. Cuſtus Sacri-de Cultu deorum, & à S. Ambroſ. L. 3. de Eirgin. hunc ephœboin- ficii Deorum, ter ſacrificandum Jovi, favillam face deciduam excutere miranelus in volenti, dixiſſe: ſiſte, immobilu ſemper, donec conſumptum fuerit oitts ece⸗ facrificium dedecet enim ſacrificantes, ante deos quomodolibet, move- in conſuſio ri- quòd ſi te comburi contingat, comburars; gaudeas, quoniam dupli- catur vibtima ſacrificii. O reverentiam honsint idololatræ excla. mat S. Ambroſ.! & hæc dæmonum ſacriſicia expoſcebant, quid iuft nitæ Majeftati excellentia non exiget? Nec moveri volebat ephæbum idololatra; Chriſtiani ad SS Jacrificia fabulari & cachinnari non erubeſcunt. Micæ Fants Cæl. cit. c. 9. J. 2. à f. 22. Hic faciles Inve- ctivæ contra irreverentias hujus V. S. Tu, 6⁶ Philothea, ita ardeſcas, ut, quò te totis viribus adhortor, ubicunque ſe ob⸗ tulerit, occalo, omnes amores, affectus, & vires omnes im- — (crhhMocbent Hoc amore & zelo tota ardeas o- ſiæ miracu- portet, & indeſinenter cor tuum ferveat: Id quod de corde eſſe, fervere perpetuo, atque ebullire, amorémque ſuum = pendas, Mri⸗ — 8 ne lemnend d,l. 4 eotere. dodppen — 1 Gterurad d. d⸗ uncuncvedin n ganen, i lenm er vens lVen Acawen iwnpale, en annteltaligr 1 lele,tegium ANmhumil Wfupri qui Im. Sapie Umnpita. hngr, he (ſemegtit tinn uer⸗ de Eiarekien elier bign N keineligi Ulosv. Unper ibletberen ſtettte i Wiken . HFe = E — (Ak ee,.. üräͤſtnit a nin ier .Nm. W’ Ytrrzof rbmuat D W. .1 ſao *” HH ee, . 1,// 2 „0 Ee i, , — . . e A 9 “ Inn e Gui i, ſ,aNr. enſſela U eſt, Ven. Sacramento & à nobis e.a vis atque dignitas eſt, tant que ac poteſtati ejus Regium ſigillum, qu rentiam V. Sacramenti O” H Wos inſtruit, Verè devotos eſſe 8§. Euchariſtie. 115 pendas, cum tui etiam abjectione, humiliatione & contem- ptu, laudando, honorando, celebrando huic ſanctiſſimo, ſum- mèque tremendo ac venerabili Sacramento. Quantum poter, tantum aude, &ορ. Laudetur &S. Sacramentum. Idque, ut & ab aliis Gat, adniterrrrrr.. =ðð X. Pro Appendice: Addo exempla in utramque partem, ut Philothea eò magis, vel hinc etiam confirmando dicta, ex- Hibeas V. 5 citetur ad V. Sacramenti cultum, deteſtetur verò maximè tramento. A. quamcunque ejus inhonorationem, & irreverentiam, ne di- hoc minùs cam gravem, in hunc ſuum Divinum Sponſum admiſſam. eſt. Etenim ex veris & ſolidis Fidei Fundamentis certiſſimum honorem condignum exhi- beamus, illo minùs eſſe, & Imperator, reſpectu illius Honoris ſuidquid ex- beri non poſſe, ſeu quidquid exhi quicunque ſit aliquis, etiam Rex, nihil eſſe; regium verò eſſe vel maximè, tanto Domino pro- fundiſſimâ humilitate ſervire, adeſſe. Quàm inſuper indi- gnum, ſuprà quàm dici poſſit, in V. S. irreverentem eſſe & injurium. Sapientiſſimè id agnoverunt in orbe eximii, imòo D ſumma Capita. Thomas Morus, illuſtriſſimum Angliæ ſi- Thomas Mo- dus, & Martyr, Regnique Cancellarius (cujus Magiſtrats us M. Ejus umque ei Anglorum legibus Eloiam horitas habeatur, cuſtodiæ- Sam. 6 Litteræ ac Tabu- tradatur, ait Anton. Mar. Gratia- ma Moro f. 212.) Vir doctrinã variâ excul- tus, qui cùm Henrici Octavi Regis, ex impudenti repudio Catharinæ legitimæ Conjugis, cujus, ex Sorore Nepos Ca- rolus V. Imper. inauſpicatas nuptias affectantis, nefario vo- to ſubſcribere recuſaret, & Decretum de abrogata S. Ponti- ficis poteſtate improbaret, capite mu lctatus eſt, quò⅛ facto, Carolus idem quintus dixiſſe fertur: Rex Henricus toti Angliæ caput amputaVit, càm Morum ſaſtulit. Drexel. in Tobid, P. I. C. 2. J. 2. Hic Vir tantus, etiam Regni cum eſſet Cancellarius, in reve- quam devotus & humili s? Is, quod ad 6g gg gg 8 2 Dei tribuitur, ut Regi proxima aut læ Publicæ obſignantur, nus, Theat. hiſtor. in T homd — 1II56 CoNcIO LXI. Philotbea Euchariſt. Chriſii amore ſaucig. Religio & Dei cultum attinet, religioſam penè vitam ducens, ſingulis humilitas er-diebus, ante negotia quæcunque (Studiis interdum valde ga V. Sacr. matutinis exceptis) Sacrum audiebat: quod quidem quoti- dianum penſum ita defixum habebat ſtrictèque obſervabat, ut à Rege ipſo fortè accerſitus, quum ſacro audiendo inten- deret, ad Regem iterum & tertiò vocatus, venire noluerit, donec totum abſolutum eſſet, vocantibus & urgentibus eum, ut relicto Sacro Regem accederet, reſpondens, ſe me- liori ac majori Domino obſequium præſtare, & perficere prius oportere. Idem in tantâ, ut dictum, Dignitate, non detrectabat Miſſæ cantandæ inſtar inferioris Clerici cum ſu- perpelliceo in Parochi aſſiſtere, & cum aliis in Choro can- tare, imò & in Proceſſione quandoque Crucem, ut ſolent in- 4 Mrenpe llt ,uf UpnmidAN V feriores Miniſtri, anteferre. Ac cùm quidam reprehende- rent, tanquam nimis humile, reſpondebat ipſe, magno ſe honori ducere, quèòd Supremo Regi obſequium hac in re poſſet exhibere, magis quàm Regi terreno in officiis & mu. Nempe ſuo hoc exemplo neribus publicis ſe impendere. condemnabat quorundam adhuc vigentem arrogantiam, qui putant indecorum ſibi, aſſiſtere Pſallentium Choro, aut etiam celebranti Sacerdoti miniſtrare, quò nihil honorabi- lius; cùm id ſit, officium exercere Angelorum pſallentium — Deo, & tam ſancto ac tremendo Sacrificio aſſiſtentium. Mar. chant. horto Paſt. Cand. Myſt. tr. 4. cap. . f. 92. Dauroult. c. y. tit. 32. Caroli V. fer- de Euch. ex. Io. Et quoniam laudatiſſimi Imperatoris Caroli V. vor Religio- mentionem ingeſſimus; hujus illuſtre eſt exemplum Anno nis F. Corp. in Comitiis Auguſtæ. pore, quò diſſidium Religionis longè bernitioſſimum Gen⸗ viſſimè agitabatur, & Confeſſio Auguſtana, Cæſari ob 1 à Lutheranis 25. Junii, architecto ejus Philippo Melanthone, præcipuo Lutheri Diſcipulo: Anteè verè Vrbem 15. Junii in Profeſto Corp. Chriſti ingreſſus, ejusdem diei veſperâ & ma- ns ſequenti multum egit per ſuos cum Saxone aliisque Lu. theranis Principibus, ut intereſſent Proceſſioni publicæ cum ata V —. kichntti A meniden mauntelu — Nlidemen cerertuit, tol eleta cardentenn 6Khrocerbr Geticdiemtn ichum cette . = = S 1Ce, cumn Dun Catholcon 1141 0l4 ſ4 nni Auttria⸗ Ainmarimn Ugve gen. D nnn derllihe Uunworirusde diszinconmn nuncect⸗ unhll hcn Chr. 1520. 1530, in Comitiis Auguſtæ ab eodem celebratis, eo ipſo tem. 11 — — E = — — — in . P „* s U d. * ſ 4 faltne, Nn „ 8 N Or “ ſe S 01 5 eri Dl 14 1 tte ſen e (menus innne 1 T . ſeee tenon omddt npe io a enten anre Veminc ee — coAtenti mrumil: gerhiun Nrtis ed ⸗ mincihimn ann, Cain iinpo ⸗ Oiben Soe “ 1. 1 ℳ Ci 4 = 4 Wos inſtruit, verè devotos eſje §S. Euchariſtiæ. 1157 SS. Euchariſtiâ: ſed hoc ab eis impetrare non potuit, cùm fe- re ad meridiem cum illis egiſſet. At verèò Cæſar religioſiſſi- mus cum reliquis Principibus magno numero illi Proceſſioni cum quâdam eximiàâ in Deum pietate & haud vulgari ſplen- dore interfuit, qui poſt V. S. ſequebatur, nudo ſemper capite, tametſi ſol eſſet ardentiſſimus, in manu ferens quadrifidam facem ardentem; quod idem fieri voluit à cunctis Principi- bus & Proceribus. Omnibus ritè peraétis, & horà primà poſt meridiem finitis, Cæſar valde acerbè tulit Lutheranorum Principum detrectationem, juſſitque, ut quamprimum alte- râ die, cum publicàâ fide, Auguſtã excederent: ſed Princi- pum Catholicorum precibus ab eâ ſe ſententiã deduci paſſus eſt. Plura Stengel: Abbas Anhuſanus, Commentar. Rer. Auguſt. Vindelic. p. 2. C. 6z. n. 24. Et ex antiq. Annal. M. S. cujusdam con- temporanei ad Vdalr. ad A. Iy30. à n. 65. &- 2 fol. 2r. Pædag. rit. to. 1. p. 2. C. Ia. J. a. fol. za15. Et hæc in V. S. Pietas Auguſtiſſimæ Pietas in V. S. Domui Auſtriacæ tanquam hereditaria, à tot Majſoribus ac- hereditaria cepta, in maximum ejusdem, ab origine, incrementum, in DomuiAuſtr. hanc usque diem. Ejusdem Caroli V. Filius, Philippus Se-Philip. II. Ca- cundus Rex Hiſpan. olim Cordubæ, in ſolenni Proceſſione, roli V. filius. cùm monitus de tegendo capite, ne quid ex ardentiſſimis ſo- lis radiis incommodi pateretur, reſponſum pium ſimul & jucundum dedit: Sol hoc die non incommodat. De Ferdin. II. V. Conc. Go.n. 2. & ibi cit. De Rudolpho I. Conc. ſequ. n. 3. De Fer- Ferdinan- dinando III. Ioquitur Chriſtian. Adolphus Thuldenus, B. V. M. drl. ſin⸗ ad Gradus Colon. Canon. Continuator Adolphi Brachelii. c ch io, . . „ H . . .Y olica & ſud P. I. Lib. I. ad Ann. 16 72. f. 17. ubi adducit Cæſaris studium pro cultu Ven. re Catholicèa. Catholicæ quæ erant Religionis, inquit, ut pro- Sacramenti. moverentur, curæ cordique erat Ferdinando majorem in mo- dum; nam antea inferiorem per Auſtriam ſeverè ſanxerat, ne quis omnino ſacris Rom. Eccleſiæ ceremoniis oppederet, niſi aut fortunis exui omnibus, aut capite plecti cuperet. San- ctiſſimum Chriſti Corporis ſub figurâ Panis Sacramentum, quoties aut ſupplicando producęretur in vias, aut morbo 6G s& gS & è3 labo. IIS CoNcIO LXI. Pbilothea Eucharift. Ckriſti amore ſaucis. laborantium per vicos plateâsque in domos importaretur, publicâ ab omni ætate ſexque hominum, veneratione coli voluit. Si quis tam profligatæ exiſteret pervivaciæ, ut dum upumn at vel eques, vel pedes, vel curru, præter hoſtiam veéëtus iret, fünm cuj neque venerabundus aperiret caput, in genua procumbe- Weh cen ret, aut alioqui offenſionem turbæ ſupplicantium moveret, Atonnban is deditus noxæ, fortunis omnibus habentiâque exueretur. tnndon Et quia non pauci erant Nobilium imprimis ac divitum, qui cbectn ſacra colerent ab Eccleſiæ Catholicæ ritibus aliena, his quo- Eeſin, muine que mandatum, aut ſolum verterent, aut ſe rurſum ad Ca. len l tholicos aggregarent. Hæc Thulden. Res adeo ſerio ageba. mMötmonm tur à Cæſare, ut horum plures Auſtriâ exceſſerint ad ſuæ Re- Eni,nn, a ligionis conformes: cæteri (& ruſticorum ſupra centum lneitnn millia reperta à Fidei quæſitoribus, adacta) vel ſponte ſuaâ, eign Darii dduod vocant, Evangelio nuntium remiſer. ungtus: Le „Deteſtandz XI. Econtra quâàm deteſtandæ injuriæ quæcunque in Mibos ad ) in V. Sacra- V. S.! In primum citatis antiquis Annalibus conſcriptis à Vi- uit Acerdo mentum In- ro Religioſo, qui tum vixit, & præſens fuit, ſpectavitque aiutinim Jutiæ. partim, de ortu & progreſſu hæreſum in Germ. præſertim verò Augu- fune Carho Iſtæ Vindel. continentur graviſſima dedecora, blasphemiæ, Alt iſepen turpitudines, ab illis hæreticis commiſſa contra ſacra & Di- nie denn vina, ac Ven. S. nempe hi fructus ſunt abominandi & peſti- tmmdlchn feri Matris tam atræ, quæ eſt hæreſis, ſponſa diaboli, ſed enlbekeume quà Numinis vindiétäa? Adduco ex multis unicum exem. plum ex Matthæo Tympio, Theat. hiſt. p. I. de Pcnas in Euch. ſecc. lenne (ubi plura) àfezg. ubi ita: Sequentem hiſtoriam de ſubiti imn morte cujusdam Lutherani ob SS. Euchariſtiam riſui habi- iu tam, ex litteris R. P, jacobi Gretzeri ad R. P. Petrum Winæ- EConenctig um datis, transmiſit mihi R. P. Joannes Haſius Sylvæducen- un vokrun ſis, Anno 1609. 20. Decemb. ſcripſitque, eandem ante bidu- Vtirhovi Lutheranus um ſe accepiſſe Coloniã. Ulmam venimus 4. Octobris, qus W à ſe Euchari die humatum ajebant Civem quendam Ginsburgo addu- chan ctum, qui eo loci extinctus ſubitò, dicebatur, ob conmtume- luanf liam qua riſu, qua verbos. Euchariſtiæ illatam. Quam ta- inn ſtiæ factam injuriam, sinee 092 4 apitag, K a rhaſe 4 IOltarm W. in gon mes n Hlce 1* 4 teanenme . 8 een 2 Denneen . 1 1 1C e Ete TIIS CN ef eee ⸗* . 1 iſ 1 . Poi e leaa 44 17 ð . ,,eDeͤ mtdNNNAe * alATR . MON „ „* Nrig ee. ee ee wules. Whooos inſtruit, Verè devotes eſſe &§. Euchariſtios. 1159 men rem, quòd incettis rumoribus agitaretur, accuratiùs morte luit re- inveſtigandam curavimus. Inde ergo poſtridie digreſſi, pentinà & Ginsburgum attigimus ſub meridiem, divertimusque ad miſerà, hoſpitium, cui Inſigne Crucu alblæs hoſpiti nomen Martino Vinckler, quem ſuper prandio, dum variis de rebus fit ſer- mo, percunctamur, verâne ſint, quæ de Cive Ulmenſi re- pentè extinéto referrentur. Hæret is nonnihil, quædam dicit, quædam ſubticet. Rogamus, edicat, ſi quid eâ ſuper re ſciat, maximè de contumeliâ, nec diſſimulare opus eſſe, ubi palàm de re conſtet: fatetur is mox, accidiſſe id in ſuis Edibus, & rem omnenm, uti evenerat, recenſere exorſus: Di- vertit, inquit, ab hinc biduo, ſecundo nimirum Octobris, apud me quidam curru advectus cum uxore ac liberis, no- men ei erat Danieli Ottoni. Civis erat Ulmenſis, officio Oenographus; Lauingâ redierat, quò conceſſerat ſuperio. ribus diebus, ad nuptias evocatus: inter prandendum fortè præterit Sacerdos ad ægrotum SS. Euchariſtiam deferens. Excimur tintinnabuli ſono; ego à mensaâ digreſſus, genua flecto more Catholico, unà mecum filius, qui aderat, & alii „Wdomeſtici: ipſe per feneſtram deſpicit, ſubridens, an irri- dens: inde ad epulas & pocula. Paulo poôſt redit Sacerdos referens S. Fuchariſtiam; rurſus ſigno æris nosd preces, il- le ad feneſtram evocamur. Proſpicit ille iterum, & deſpi- cit cum irriſu. Mox converſus ad me, quid, inquit, opus iſtis nugis & inaniis: Was ſoll das Narren⸗Werck: Quod dictum impium ſervus ejus proprius menſæ adſtans repre- hendit clare. Hic ego: Enimverò, inquam, nos Catholici iſtis Ceremoniis, pro Religione avitâ & pietate, colimus Deum noſtrum, quem præſentem in SS. Euchariſtià credi- mus, quia novimus, etiam Sereniſſimos Archiduces Auſtriæ, Dominos noſtros clementiſſimos, iſto in 88. Euchariſtiam cultu ad Imperium evectos eſſe; ſimulque faéëtum nobile Rudolphi I. Comitis Habsburgenſis recenſe. ITumille, in- dignabundo ſimilis: quoties ad te, Domine, diverto, mnra MM audio; . — nco Coxcio LXI. Philotbea Eucharift &örifti amore ſaucis G. audio; & cum dicto cœpit ſtomachari, cum uxore verba commutare „Pòſt etiam excandeſcere, & præ furore fere ſpumare. Abit e mensâ, ocyus diſceſſurus; comitor de- ſcendentem ad currum; ſequitur uxor ponè; nec dum cur- rum bene conſcenderat, ecce ſubitò extinctus manus pedes- ra currum, quæ ita extenſum videns, vivere adhuc eum que rigidos extendit, omnibus ignaris, cùm antè nullius morbi ſignum dediſſet. Accedit uxor etiam ipſa conſcenſu- arbitrata: niſi te, inquit, aliter componas, haud tibi aſſide- re poſſum. Inclamat nil ſe moventem & clementer impel- lit. Miramur ſine motu eſſe, obdormiviſſe rati; ſed dum propiùs aſpicimus, videmus abeſſe omnem halitum, infeli- cem exhalaſſe animam. Oritur trepidatio & lamentatio. Refertur ad ædes cadaver exanimum: ſubit omnium ani- mos deriſus & procax in SS. Euchariſtiam dictum & dicteri- um impium; quod tamen ut tacitum habeam, rogat me ſervus properè Ulmam abiturus. Sequenti biduo cadaver peritum emortui à Magiſtratu Ulmenſi eſt, & avectum, ter- Chriſtus sponſus Ani, B. MäM. Japonenſ. ante fin, J. a. mihi f. mo. Joan. de Carthage- ræque eo ipſo die mandatum, quò nos Umæ fuimus. Ita narrabat hoſpes atteſtante filio, qui & ipſe intererat, audi- entibus cum multis aliis, tum maximè duobus nobilibus Viris hiſtoriam ſanè luétuoſam, ſed quæ maximè ſit aſtruen- dæ fidei Catholicæ. Ita cit. loco. Deus non irridetur. Gal. 6. 7. roult. Cat. hiſt. Cap. y. de Euchar, tit. F. & 29. March. alii. F. S§. Thereſiæ. Adultera; de hoc hiſtor, idem parte 1. E Triun nã de B. E. Lib. Il. hom., 3. Triplicer Naptiæ Spirit. d f. a9 . lem Conc. 6z. n. 2. & 5. V. Indic. Kerum. V. Euchariſtia. Communio. Itenmi Conc. tres præced. & in iu citt. præſertim Conc. 6o. ℳ 7 ebebos Pleher n Pirott in Qerente Huelun ini e ce ori Einn h lungelioe u Kaeo⸗ itinis el (Umſoon, v RRalan in eltaellgf .7. llmmg H, i & Georg Seengel. Ous ah, Eull s c * 1u 246. Dau. Muſill AMkRineon Authores, Vid. Anima Fidelis Chriſti Sponſa. V. Henr. Rxgeler Cæl Eapr. hulsz ianeſi⸗ tmn, binn lue ingheln Verum APhein, e in e n Aen ”l Le: (P): 5% Q VJUVMDſ 1161 ann 228 6 B E D D 5. R B Et S B E e E E R ES n CoNCIO LXII. ”YJJMVMUW Aens Philotheæ Euchariſticæ. Merces ampliſſima decer- Continuat. e nitur: in terris multiplex; in Judicio Extremo Coie, eneoonc. ,‚dang „ „ à4 . 9. 60. &61. md ALlementia; & denique in Cœlis Corona Gloriæ. aluac. ,i Hinc ſtimulus, omni exceptione major, nobis ſit +– ſolidiſſimæ & conſtantis, cum Fide & amore, De- rite Vvotionis erga 88. Euchariſtiam, in finem vitæz wemm uUsquee. HZ H ſünti Eran 7 ſeß b; &Mar ia Mat 67 7 ſu. Lucæ 2. 3 3. Dom. poſft 1: Wronm Nuauaeat. Dom. em,M ( Anctiſſima hæc Societas: Zeſa, Maria, Zoſéph, hodierno ünnes Evangelio exprefſſa, benedicta à Sanctis Simeone & An- Deen N „ nA, & adeo ab utròôq; ſexu. Et benedixit illi Simeon. v. 37. Z imprimis Jjeſum puerum;, ceu Meſſiam, Salvatorem, e & Deum ſuum, venerando, adorando, & reverendo: Ma- rice autem Virgini & Joſepho, bene precando (Benedictio- le ls Sacerdotalis forma præſcribitur Numer. 6. 24 Benedicat ne tibi Dominus, & cuſtodiat te &c.) laudibus & præconiis extol- 74, 4 lendo (quis dubitet:?) ceu jeſu, quem Deum & Meſſiam cre- , Adebant & Simeon & Anna, ſanguine proximos, ejusdéemque e familiæ domeſticos, Matrem Chriſti (quam Virginem illi- H batam, etiam poſt partum, probè noverant ex Propheta: W Anm Ecce Virg concàpiet, & pariet filium, Iai. z. Ia.) & ejus Nutritium, . g otel⸗ qui Chriſti Pater, & is filius goſephi putabatur Euc. 2. 23 Præ&ler- Simeon hic . Etim, ſi verum illud mirum, quod ſcribit Hegeſippus (qui Rabbinus: de — floruit A. C. 177. tempore S. juſtini M.) Lib. de ſupplemento Ev- õ “angel. Veritatu. penes quem fides ſit, juxta Cornel. in Iai. 2. I2. Atd circa id: „„ ... . 880 . —S Ecce Virgo ün. F. I15. 2. ſcil. Simeonem hunc fuiſſe eximium inter ſeculi ſui , cipie & △ Rabbinos, qui cùm hoc Iſaiæ oraculum de Virgine parituràâ pariet. Ha. . eoechtl de Jud. extr. Hh hh hh h in 14. mmmm 1162 CoNCIO LXII. Philotheæ Euch. præmium in bac & alt. vitA. in Scholis aliquando expoſuiſſet, putarétque impoſſibile eſſe, Virginem parere, verbi illius, quod irginem fignifica- bat, primorem litteram expunxiſſe, ut ſignificaret non Vergi. nem, ſed quæ ante fuerit virgo- Sed cùm Scripturas denuo relegeret, reperiſſe, ſicut antè ſeu initio erat: itàque ſecundèò articulum dispunxiſſe, eumque iterum divinitus reſtitu- tum reperifle, hécque etiam tertiò iteraâſſe: unde vim nomi. nis agnoviſſe, & intellexiſſe, Virginem verè parituram eſſe, ideéque Deum rogâſſe, ut tamdiu ſuperſtitem ſe conſerva- ret, donec Emmanuelem ex eà natum videret, & adoraret, ac reſponſam tum accepiſſe à Spiritu sanéto, non viſarum ſe mortem, do. ot kmtent nec videret Chriſtum Domini. Lucæ 2. 26. Idem mirandum refert Carthag. tom. 2. Lib. §. hom. 13. mihi ſol. 3o01. fin. Abraham à 8. Clarâ in quda Prodit. p. 2. F. 10a. ex Peträ ſanéctà Allocut. 1o. ad mira, di- cens, Simeonem denique verba illa à ſe mutatà, ut prius, & integra, eaque ſcripta aureis literis deprehendiſſe. Ecce Vir. go concipiet & pariet filium. Quod ſi ita, inquam, eò major fu- erit in hoc S. Simeone (nec minùs in S. Annâà Prophetiſs4) æſtimatio Deiparæ, & magis adhuc filii ejus, quem credebat Deum & Salvatorem Mundi, ideo eſum vocatum. Audito- res Lectiſſimi: Eundem ipſum nos Catholici per fidem agno- ſcimus, religiosè reveremur, & adoramus in 88. Euchariſtia, qui ſeſe in ulnas Simeonis, in Amplexus Annæ, quaſi ex alte- 1o Choro & ſexu reſponſando, dicta Simeonis confirmantis, demiſerat, idem ipſe totum ſeſe nobis tribuit, uti Eccleſis Se naſcens Plmno F. Corp. Chr. ex S. Thomà canit: & naſcens dedit ſocium; dedit ſocium/ conveſcens in edulium; ſe morient in pretium; ſe regnans dat inpræ- mium. En ſocium delicioſiſſimum! en cibum omni ſuavitate Spiritůs repletum! en pretium valoris immenſi & infiniti, quòô nobis ritè applicato per dignam Communionem, redi- mere poſſumus omnia debita, peccatis noſtris apud Deum contrata! en denique præmium abundantiſſimum; de qu? hæc Concione, in majorem ſtimulum & robur pietatis devotio- nisque, ad quam præçedentibus Philotheam Euchariſticam — hor- I Me,àa Mnnktett en eir geinſ t füms Ammlelol (ecokve⸗ (ilterAfe, ithrn ſjineiturtin, 5perrLr iduione, lſreiie filcum,l⸗l Mn An Amn Miſetugni . el beu locedun 1 4 Puutzen telrili, 4 timid rtii — = IICriid, king kechere unhyl n ſtin 1, Dlun Nli utenkenen Acinti ⸗ uiſi:lari uucin lali “ EtidCon n e 4 n n Enlret. e d — 1 1 metat aol. „7 „ ntenn,, i „ 0 ℳ acn miettee LiI! It 4 Mold⸗ NU mn 1ſn , 1 emuer, et. . . MkiH . „ rdee j ee , VoCANN . 1.le ger hohake, Annae ttihni,, CONNN 6 i votis 47 1 4 4 = Se = = Dal 1 ,I 3 1 9 . 9 n. 1 eee 14 èð Negene N — it fenn Gen et mn . 21 1 fiate e 7 len Dllde, ℳ h.,Me 2 7 IIIne ſimulus ſolidiſime devotioniés erga V. J. D * — — hortati fuimus, agendum venit, ut illa agnoſcat „& intelli- gat manifeſtè, ſe amores ſuos, operam, labores, devotiones, mh & quæcunque alia, Chriſto Euchariſtico, non temeréè, neque „„ ehſ inutiliter & gratis impendere (uti paſſim Mortales ejus ſunt genii, ut, ſine mercede ejusque ſpe, parum vel nihil agant: Vei invenietur taln, qu velit Des ſervire gratis ait Thomas Kemp. ALelmit. Cr. L. 2. C. 11. n. 2.) ſed cum ſimmo foœnore & ætern, u retributione, ut vere dicam: Gauaete & exaltate, quoniam mer- ces veſtra copioſs eſt in cæœli, Matth. r. 12. ſed & in terris & in hac vitâ etiam: Et: Gandete, quòd nomins veſtra ſeripta ſint in cæls. fratres, & coheredes Chriſti. ſoſt. Theophyl. Cornelius bi, v. 3. Vt & vos ſocietatem habeati . FPatre, & cum Filio eins Jeſa briſto dSocietas hæc, ad quam con- ſtantem hortatur Apoſtolus, eſt communio, commercium, participatio, & amor in eadem Fide & Religione, ac Fccle ſia Chriſti; hæc eſt Communio Sdanétorum, de quâ in Symbolo: Cre- do ſanözam Eccleſiam Catholicam, eu, Luc. Io. 20. Quorum nomina ſoeripta ſant in libro vitæ. Spoc. 21. 27. Devotè & patienter audite, quò magis præmii, mercedis & lucri, verè magni, & ſolidi, cupidi eſtis. . „ II. Huc, & ad Fraternitatem Vener. tangit; omnes enim vocati ſu- rum Chriſti. q. d. ocat: eſti, ut ſitis filii Dei, ſoci?, membra, ſta ex SS. Anſel. Ambroſ. Chry- Sic & S. Joannes ait Epiſt. I. & . nobiscum, & ſocietas noſtra ſit cum Sanbklorum Communionem Ccujus Seietati & Communionisfructus ſubdimus: Re miſſionem pecca- torum, quæ fit per gratiam Chriſti, Carun reſarrellienem, & vi- tam aæternam; in quâ ſancta hæc Soo‿εtas Yeſe erit perfectiſſima, & undequaque beata ac felix. Hh hh hh h2 Omnes ergo Fideles ſunt ſocii rI- Sacramenti, perac- Chriſtian commoda eſt Sententia S. Pauli, 7. Corint. I. 9. Fidelß. verax & omnes ſunt bonus eſt Deus, per quem vocati eſti in Societatem Filii ejus Jeſa Chriſtis Hoc equidem omnes mus ad Societatem geſa, quæ eſt Communio Fidei, Gratiæ, & Gloriæ Chriſti, & communio theſaurorum omnium Eccle- ſiæ ſuæ, ſive ipſe Chriſtianismus, in quò habemus ſocietatem fliationis, hercditatis, Sacramentorum, & omnium bono- in ſocietate Jeſu, & ſint. 1164 CoNcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac &att. ita. Chriſti & Dei per fidem, ſpem, & charitatem. Vnde Chriſtus, etſi & quà Deus, & qua homo, ſit noſter dominus, nos ſervi; ſit noſter Pater, Rex, Magiſter, Paſtor, nos filii adoptivi, ſub- diti, diſcipuli, oves, & adeò longiſſimè inferioris gradus; dignatus eſt tamen nos Chriſtus vocare amicos ſuos, fratres, ſorores, matres: & eundem Deum ſuum, & noſtrum Deum, Patrem ſuum, & Patrem noſtrum. Audemus dicere e“ Pater noſter: In Miſſa. Eſtu civer ſanétorum, & domeſtici Dei- ait S. Paulus Epheſ. 2. 9. Et I. Jo. 2. I. Videte, qualem charitatem dedit nobu Pater, delis: quan- illa honorem zelet, quærat, promoveat; cui viciſſim Chri- 1æ hoc digni- ſtus Bona ſua facit communia, Deſpondi enim vos uni viro, Chri- atis? V. Conc. 61. à n. 2. &v fine. quàm illuſtris hæc Deſponſatio Chri- ſti cum Eccleſiâ, & animâ cujusque fidelis, quantæ conſola- tionis, quantæ dignitatis hinc Sponſa hæc, quæ, licet ſerva, Quomodo nel. hic. Jam verò, ut pergam de Societate Yeſa; Societas hæc ſuum amo- cum Chriſto major fit, & arctior, quò magis in ejus fide, ſpe, E Se && charitate anima proficit, magisque ejus vitam & mores en imitatur, præſertim ejus fidem, gloriam, & honorem cele- conteſtetur. dentes; quæ cuivis animæ fideli norma quædam eſſe poteéſt, pro cujusvis poſſe; ut libentiſſimè impendat Oomnia ſua, & poſt omnia libentiſſimè ſuperimpendatur; & expendat, inſumatque ſanguinem, ſpiritus omnes ac vitam uti dictum, in honorem Dei Euchariſtici; quod ſe facturum pro Animabus, ſcribit Paulus, 2. Corinth. Ia. Iy. Hæc omnia ſibi accomodent, qui in Societatem Jeſu, quocunque titulo, ad Confraternitatem aliquam ducti, 8 ſto, virginem caſtam, fidelem, ſanétam, exhibere Chriſto- 2. Cor. II.2. vilis & pauper, Regina fit tamen, quia Sponſus Rex eſt: V. Crr. brando, magis & magis propagando, uti fecerunt Apoſtoli, qui proinde in hac &ocitate fuere primi & ſummi, amorem ſuum innumeris laboribus, denique & morte erga Chriſtum conteſtati, ſeſe totos ejus gloriæ & animarum ſaluti impen- ejusdem vocati ſunt, eique ſuum nomen, devotione ſinceri ervor. leunt Wicentione ltoes on⸗ orie 1 Wiis honni dCiD uſei une eninitmi6 mnotheum ke Chriſti ſpon- ut ſilii Dei vominemur & ſimm. Imò Idem Gentium Doctor ſa, Anima fi-vult, quamvis Animam fidelem ſponſam eſſe Chriſti, cujus 1li ,i Me Ikogoübeie CMiOcins &s liscmmnne,vu nechibiani lenetga dar ude dedaen II. n. Hin. ſhint er N augt, e , Unäünnscnlin Mnen, Venet hen Temncon (ncſeC, I Ellire eptinstn itnis kiuſkt Ulſimmg Aternen Dtligten N nerre . . A 5 p zi dd „ 3 1. aten Es Wr meftelet omnes Chriſtiani colunt, ut eo excitentur ad majorem & ſin- CNpoeead. RNelE unchefrtl —— — 7 4 . 4 , 2 Urifrnt nmre toii N “ Ose Knottrun & alii Ordines & Sodalitates ſibi appropriant Nomen etiam „ e genee 14 e „ Hinc ſtimulus ſolidiſimæ devotionis erga V. ð. 116 ducti, dederunt. Et ut ea melius intelligamus & applicemus, in conſiderationem ducamus Soοειιtatem geſu, eam notiſſimam, — Fundatore S. Ignatio de Loiolâ, ſicut promovendæ Majoris Societatis Je- Dei gloriæ & ſalutis Animarum valde utilem, ita Orco & ſu finis. heæreticis non minus inviſam, hoc ipſo tamen magis glorio- ſam: de quàâ B. Pius V. in Bullà dociet. qui, inquit, ſicut Nomen So- ciorum Jeſu aſumpſerunt à ita opere, dotrind, & exempli D. N. Zeſum Chriſtum imitari, & ejus veſtigia ſequi nituntur. Et ſicut S. Paulus Timotheum hortatur: Labora ſicut bonus miles Chriſti geſu. 2. Tzm. 2. 2. ita Societas ſu ſuo nomine monetur, & excitatur, ut pro gloriâ Dei & ſalute animarum laboret, ac certet. Sic aliis commune, uti 888. Trinitatis, Beatæ Virginis &c. quam gularem erga Sanctiſſimam Trinitatem, Beatiſſimam Virgi- nem, &c. pietatem, ad quam alios quoque excitent. Cornel. in cit. I. Cor. I. 9. Hinc & tu, Philothea Euchariſtica, ex nomine ejusdem ſcopum ac finem, de quo in præcedent. tuæque hujus conditionis cauſam, ſingularem ſcil. cultum, hujusque pro- motionem, Vener. Sacramenti, verè Venerabilis, qu⁶ extra Deum, quem continet, venerabilius nihil eſt. E. Matth. Faber. FE. Circumciſ. Conc. 7. III. Sed ſcire voles, quænam huſjus pietatis, cultuùs, & devotionis ſingularis, erga V. S. quænam hujus ſanétæ So- cietatis Jeſu ſit merces, quid præmii? Ego verò aſſero eam ampliſſimam, maximam, inæſtimabilem, denique immen- ſam & æternam. Merces hæc ſunt in hac vitâ Dona, & be- neficia, ac gratiæ Dei, in Corpus & animam, ſpiritualia ac corporalia & temporalia; de quibus multa exempla habet Dauroult. Catech. Hiſtor. cap. y. de Euchar. tit. 9. & 10. Item de Sa- crificii Miſſæ beneficiis & effectibus, ibid. tit. 25. & 26. & öhinc inde variè. Merces hæc eſt, & præmium: Salus tuæ Animæ WüHRhhhhhhh3 ((duid tuo, ſicut & ex Nomine Archifraternitati Corporu Chriſti;: Vener. dSacramenti; ejus Perpella Adorationi, facilè inferes & intelliges, Merces Phi⸗- lotheæ Eu- char. in hae Vita. 266 Coxcio LXII. Philothee Euch. præmium in hac & alt. vit. (quid amplius velis?!) & ipſe Deus. O. Ad illam vocari poſſunt majora & efficaciora ſubſidia & ad jumenta illa ſalutis, quæ in Sodalitiis, fraternitatibus, & Congregationibus haben- tur, uti: mutua participatio bonorum operum, Indulgen- tiæ à Pontificibus conceſſæ; aliorum devotorum exempla bona, & hinc ad virtutem ſtimuli; ſuffragia poſt mortem: quæ & plura alia ſunt grandia ſalutis æternæ adjumenta. Ft verò, Philothea, te cupere mercedem operis tui, præmi- um, & femunerationem, in te eſt ægre ferendum minim?è; quia humanum, neque vitioſum; cùm & David, Dei tam “H N ß Hreligere en e benehicl etilimnus, lun, ſel 0 1 4 ei 7 — = = — liecultn,4 PNariprores, r:hebetint S An 4 4 nnorum npen amantiſſimus, dicat Pſalmo Ig. 1I2. Inclinavi cor meum ad facien- Mingenicend das eeſtiſicatones tuas, & & quiſſimam Legem tuam, in æternum, eriiihani Aklginscans vationis eſt vita ſempiterna. Quanquam vota & deſideria iiitorpr omnis tui amoris, affeétusque ferri potiuùs debeant & colli- ikuiterin mare in eum, qui tui amantiſſimus, & ipſe ex ſe infinitè ama. tinnie deſten bilis eſt, & omni amore digniſſimus: abſtrahendo etiam N, Retd ab omnis mercedis ſpe, quæ tamen amoris, obſequii inde. Wnns Conin feſli, & ad quoscunque labores vivum eſſe, experienti no. Kegrum Merces datur ſcitur, incitamentum. Sed breviter hoc obſerves, &, ut ait a Nuloteme siolis. Cornelius Janſen. Concord. Evang. cap. Iof. de Vinea parabolâ, fol. Mlt, WMiadhn ol. „22. 1. notandum, quèd nullis merces datur, niſi qui operarii ahnemg ſunt; nec quisquam operarius ſu4 caret mercede: hinc non MI debere nos otioſos eſſe in vineâ Domini, ſi velimus benigni- Whunie Ne tatem illius experiri in nos, ſed ſtrenuè operibus bonis va-. Waluhen co.andum; nec tamen de his ita confidere, ut non magis gratiæ Dei confidamus: quam hoc loco Vineam intelligam, ex- imſſin Preſſi ſapra Conc. 6o.n.S§. Et quidem hæc merces, ſunt ſpeciales "pallliun favores & gratiæ, quæ à Deo conferuntur iis, qui verè huic NYVen. Sacramento (de quô S. Chryſoſt. hom. 24. in 1. Cor. 0. Di. Eucharf. om- cendo Euchar:ſtiam, inquit, omnem benignitatis Dei theſaurum ape. IIn lnperate mis bemem „io ap. Yo. Jahodz Natal. PE. Jeſu, ad Dom. Huinquag. in Precib. go. matis ithe-hor. g. 2. f' aga.) devoti fuerint: ex quò audias ipfummet dr heng aurus. 1 J. H 4 R . “H Chriſtum dicentem: Quicung glorificaverit me, Elniftase eum. Propter retributionem Stipendium enim Legis, ejusque obſer- tel 4 * DHMHEinc ſlimulus ſolidiſimæ devotionis erga V. I. 1167 1. Reg. 2. 3o. Vin hujus evidentiſſimum exemplum? ex qus unà intelligere erit, quàm in illos liberalis Deus, etiam ſuis Mm donis ac beneficiis in hac vitä, & temporalibus. Teſtis nE, locupletiſſimus, & expertus eſt Rudolphus I. cui non vi- Rudolphi I. * orn 4 8 ore 8 1 ke letehcutdk .e 1 Ae ef T en. alhen N 1 1 1 Lee in wd 95 W dlled 9 1 „ ( 8 e. ſen — arhefteſe „ CaD 7 4 1.1 keinvsh 4 eeii⸗ 31 1/ 0 4 C&, 5„ . . 5 . . 7 2 induci à me ſuſpiceri, novenarium temhori numerum, quś tibi Hieſias uniq, diem acquiſito, ut recte Spondanus. Vt videatur hinc Di- ů vina Dtam ſolum, ſed omnem etiam majeſtatem ſuam ex SS. Eu. inſignis cum chariſtiæ Cultu, debet Auguſtiſſima Domus Auſtriaca. Res humilitate apud Scriptores, & ex iis pervulgata eſt, & luce meridian bierar in V. §. clarior: habet autem ſic: Cùm Rudolphus Comes Habsbur- indge Præ- gicus Anno 1264. (poſtmodum primus Auſtriacæ Domũs ni Romanorum Imperator A. 1273. deſignatus) unà cum Regu- ampliſſi- lo kyburgenſi Conſanguineo ſuo, ad ſanctam quandam Mu- mum. lierem fatidicam, in ſacra Helvetiæ ſolitudinis Cellà abdi- tam, religionis causâ proficiſceretur; occurrit Sacerdoti ſa- crum Chriſti Corpus ad ægrum deferenti. Cumque Sacer- dos pedibus iter ingrederetur, ædituo cereum & campanrauu- lam ferente, deſcendit de equo, die pluviã, & viâ profunde lutosa, & Sacerdotem urget conſcendere. Ejus pietate commotus Conſanguineus ſuum & ipſe ædituo exhibet e- quum. Ad ægrum ergo, tanquam à pedibus frænisque mi- niſter, Sacerdotem deduxit, & ad propriam Eccleſiam poſtea reduxit; ubi adorato Deo, multa fauſta ei, ejusque poſteri- tati apprecatus eſt Sacerdos. Deinde ad mulierem illam ſanctitate celebrem contendit. Hanc ubi ſalutarunt, ipſa velut Numine plena, ad Rudolphum converſa, ſic ait: Pro Jubetur ob- offcio & cultu Deo, eusq; Sacerdoti, abs te nuper tributo, gratiam tibi ſervare no- oſtersq, tuts, cumlalatiſſimè referet omnipotens Deis; & ne te vand ſye Vennarium Pl, eg, G k. 4 75 6 temporis nu- meæ prædiétionis eſſicax ſignum oſtendetur, diligenter obſerva. Ru- Pfenrico dolphus igitur novenis diebus & menſibus elapſis, ſpe ſuâ pe ſer. ſup. videbatur excidere, donec poſt nonum inde annum Roma- Conc. 1I6. .7. teuil norum Imperator declaratus fauit; & Imperialis Dignitas cili, in Auſtriacam Domum profecta, exinde certis pieratis ratio- nibus hactenus conſervata, toto Imperio ſibe poſteriqg, ad hunc — . 118 Comcto LxlI. Philitbee BEuch. emium in acgalt aild. vina benignitas in Domum Auſtriacam ſuorum beneficio- rum liberalitate, & inde Domus Auſtr. hereditariâ ſnâ in V. 2 S. conſtanti pietate, decertare. V. ſupra Conc. &r. n., Io0. f. Mar- chant. Hort. Paſt. Candel. Myſt. tr. 4. Lect, 6. Propoſ. I. f. 727. ex Chroni- co dueviæ, multi Hiſtoricè. Dauroult. Catech. cit. C. f. t. 4. Ex. 1. En- gelgr. p. I. Domin. Septuag. H. 2. o. Major. Spec. Exempl. E. Euchar. Ex. 24,. Ge, Scherer, Dom. Trinit, Cong. 3, cauſa g. Tob. E'eller. in Ru- dol. I. G. 12. f. 371: e Eipfio. Imitare & tu, quisquis es eti- am infimus, quâ potes, devotione; certus, nunquam com- miſſurum Deum, ſe àâ te vinci, & eum nec infimum obſe- quium ipſi præſtitum relinquere ſine liberali remuneratio- ne; hoc enim eſt tanti Domini, qui, ex axiomate Theolo- gorum, ponit infra condignum, & præmiat ſupra condignum etioem B. Thereſiæ de la Cerda Corporalia mundiſſimèe lotheæ? Leve obſequium videri poſſit, lavare Corporalia, quibus imponitur in Miſſæ Sacriffcio Ven. Sacramentum; id quod fecit ſingulari diligentiâ B. Thereſia de la Cerda, ita, lavans, mere- ut etiam, cùm illa exſiccanda ſoli aut aliàs exponeret, præ- 4 ſens caveret exactiſſimè, ne vel muſcà macularentur. No- u tur videre Chriſtum, tetur Mundities Vtenſilium Eccleſiæ, præſertim pertinen- tium ad Ven. Sacramentum. Placuit autemita hæc diligen- tia Chriſto, ut in formâ pueruli amabiliſſimi ei apparens, Corporali inſederit, imò denique ſeſe totum illi implicuerit. P. Joan. Mar. in hiſt. ad &. Domini . ap. P Abrah. 4 §. Clarà, Prodit. p. 4. f. Ia2. ubi ante & poſt multas Deo nihil gratu fieri. Philotheæz IV. Sed majora audiamus, quodnam præmium, quæ Euchar, mer- corona Philotheam maneat; & hæc unà magis ad obſequia es ipſe Deus. Euchariſtiæ accenditur. In præmium, mercedem & coro- nam ipſe Deus ſeſe offert V. Sacramento verè, fideliter, & conſtanter devotis. Quid majus cogitari poſſit: imò ab in- tellectu creato comprehendi non poteſt. Et nimium avarus eſt, cui Deus non ſuffeit: de quòô genuinè intelligimus illud, quod Salomon aſſerit de Sapientiâ, cujus originem oſtendit eſſe Deum: Venerunt mihi omnian bona pariter ceem iMe⸗ M. II. 1 s Porite, cnm ade: As M ir/ —,— lenrellline Con i, Mi lant gue hel etenm, in nrils ine h Zelum, fruiti, Mtatemn & amo Detomnnin u 1rAn 41,5 inn ncjtni ihte n, Tm ulinci iß te , Krauenbene ſer peccatorum & reproborum opera; quid ni magis ſuæ Phi- Eir imnim,Ilh ern e up nite Ex ſun 4 D lcee ie ſ ippreleterin “ e 4 Cue d en accirhr⸗ Mator vit e= 4 4 S=,= = erlgitur. 2 licnr lion nde . C nrae da, ü c ſlimulus ſolidiſime devotionis erga V. S. n69 uHE expreſſiſſimè de Chriſto Gentium Doctor, guomodo non eti ni m cam ilo omnia nobi donavit? KRom. S. 32. ſcil. ærernus Pater: Omnia, quæ ſpectant ſautem noſtram. An ſalus noſtra, eaâ- que æterna, inæſtimabilis, parva res ſit? Beatitudo noſtra drH eſſentialis ipſe Deus eſt, cujus viſione & cognitione per in- hmtellectum, fruitione & poſteſſione ceu infiniti Boni per vo- AG U“ lIuntatem & amorem in cœlo beati funt Sancti: qui Deum n, habet, omnia habet. Rectè S. Thomas: Dens mens, & Dominuns nunmg meus Yoh. zo. 25. S. Thomas Doctor Angelicus Neapoli chm ad S. Thomas ee imm Imaginem Crucifixi vehementins oraret, hanc vocem audivit Bene ſibi merce- beliem ſeripfiſti de me, Thoma, quam ergo mercedem accipies? Cui illes Non heiſtun . aaimxi aliam Domine, niß teitſi m. Breviar. 7. Mart. Leiz. y. Singulari:. u 14 Mt ae MWkhk . e e eEYS . U ANH RDZ „* getrene 6 f ole ⸗ (4 . W ””ß”ü 11 totd, 4 rdhe? ſiert 4 Conc. 6. n. 5. cum Crucifixo toto amplexu inhærens, gemi- tibus multa rogaret, ab eo rogata: quid vi, miſera? reſpondit: num. Et de eo iterum aptiſſims intelligitur id, quod præ- atus Salomon de Sapientia ait: Proverb. 3:15. Iignum vitæ eſt Lignum vitæ: hn, qui apprehenderint eam, per fidem, ſpem, charitatem, cul-beatus, qui usque ad finem vitæ, beatus. S. Hieron. in Iſad. 65. Per lgnum vitæ accipit Chriſtum, qui in medio Paradiſi, id eſt, Eccleſiæ, ter autem bene ſcripſit S. Thomas de Ven. Sacramento, ut patet ex obvio Officio Eccleſiæ pro Feſto Corp. Chr. S. Margarita Et S. Marga- Pœnitens de Cortonâ, ſic dicta à loco mortis ſuæ, de qui rita de Cor- tona. Nel altud, præter te Domine. Nadaſt Anno Cæl. & Faſti Mari. 22. Fe- bruar. Poterasne, 6 Margarita, amplius exigere! ſed hoc non , ian minus pie, quàm ſapienter & verè. Adeo Chriſtus ſeregnans i . dat in premium; quô⅛ nullum majus eſſe poteſt, & ex quòô vita nobis æterna provenit. Vnde S. Irenæo, Euchariſtia eſt li- gnum vitær Ex Yoann. 6. y9. dui mavducat hunc panem, vivet in öter Euchariſtia, tum Religionis, & qus tenuerit eam, firmiter perſeverando ſic, rode y. .. 1 . 7V. 3. . quaſi arbor vitalis, vitam omnibus in ſe credentibus lar- giens, erigitur. Sic S. Gregor. S. Auguft. & S. Beda, quem audi: Sicut lignum vitæ viviſicabat Adamum; iα per bapien- taam Dei, id eſt Chriſtum, inquit, viviſicatur Eccleſia, cujus & niunc Sacramenti ac- Sangline Litæ bignles accipit, & in futuro praſents Mechtl de Jud. extr. Ii ii ii 2 beati- R 1170 CoxNciO LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac Galt. vit. beati:ficatur aſpeltu. Lignum vite ergo inter alia repræſentabat Euchariſtiam, quæ vitam gratiæ conſervat, & cujus vi reſur- gemus ad vitam immortalem. Sic & S. Dionyſ. Cbriſtus, in. quit, vocatur lignum vitæ, quia multiplicè alimoniaà reficit ac ſuſſtentat ſideler, quns, de vitaà gratiæ, ad vitam gloriæ eleventur- videl. pane lacrymarum, vigore operationum bonarum, donis gratiæ, vVirtutum con- ſolatione, & ſye futurorum, imô ſeipſo, ſuiq, Corporis ac Sanguinis dacra-. ments. Cornel. in Proverb. 3. 18. cit. ubi plura & in Geneſ.2. 9. Vid. & ſuprà Conc. yg. n. 6. En Philothea, annon hoc Lignum lVite tibi ſingulariter cernis erectum, expoſitum, in ſpem futurorum, gquæ oculus non vidit?! I. Cor. 2. 9“ ſed: Dus tenuerit eam, beatus. qui dignè coluerit. Hoc Lignum vitæ apprehendis, quoties in ejus gratiam pium aliquod opus ſincerâ ac debitã devo. tione, agis: Ex hoc Ligno vitæ, & in eo pendet, éſtque Coro- na, de quâ mox num. ſequ. Interim unum adhuc adduco, in majorem hujus æſtimationem, ex Geneſ. 15. 7. ubi Deus ad Ahbrahamum: Noli timere, inquit, Abram; ego protector tuuns ſum, & mercer tua magna nimir, temporalis, ac ſpiritualis, æternâ- que: ut proin mentiantur impii, qui dicunt Malach. 3. Ia. Va- Rriſti libe nus eſt, qui ſervit Deo. Idem Philothea, tibi dici à Chriſto in ralis benefi- Puchariſtià, crede: Ego merces tua magna nimit. Loquuntur centia in ter- Iis. U dando: Idemmet Deus hic in Euchariſti, qui ſi tam liberalis fuit mortalis etiammnum & deſpectus: Quid ni jam glorio- ſus, & regnans! Se regnans dat in premium. Verè: Yeſa Corons Sanbdtorum omnium: Eyt. de Nom. Yeſu. Et hic tuus Jeſus, 6 Philo- thea, ſors beatitudinis tuæ, pignus ſalutis tuæ, ſit tibi in hac vità Corona, qui in alterà erit ipſa beatitudo tua, te æter- . . . „. 1 .* . .⸗ àA 2 num beatam faciens, ſcil. & cauſaliter, & objectivè, per Vi- ſionem ſui beatificam, quâ melius nihil homini. Euchariſtia V. Inter alia, de 8S. Euchariſtid obſervatu dignum eſt fub ſigura, in rem præſentem; in eâ & ſub ejus Speciebus, Dominum ſacri Evangeliorum Libri perabundanter ingentem Chriſti, dum in terris viveret, in omnes beneficentiam; ſanando, vi- — L . . . . o. vificando, peccata remittendo, Paradiſum promittendo & te ſi ſi 1 Eir⸗ —— n opoktu Wpian . lum ele i Akkenue/ zitute tan. e otenttl Cuikialocin 1 Luchmitim CMrirms , Onessottiafe eſotmnes lin nmumentere ſim Mnlr. ISinCoroneæ acencum labe (orie prodol Elhro prem lemns thelan nial.5 Lal NOnativelim == Alderdeun ooknentCoren lienencam ⸗ Aee e Na glllie eſtit Intiinnin Ellsperſgege⸗ Wkongtiden M elo & 6 Abirend Gtntirs 0rr Khri Mitzti * “ .Plionrk en „35„ . . Mriset 2„ Netpren, deienee . 8 „ „ 6, . 1. 1 5 4, 4 V ee P ,— = . 1 P Z . ſaſeſe de Wullh 8 4 c H A/ — * S 4 D ritò Euchariſtiam Armamentarium, & quidem ccleſiæ, vocat §. Cyprianus Ep. ya. ad Cornel. Item ad inſtar Centri, in quod HFiac ſtimulus ſolidiſimæ de votionis erga V. J. 1171 Icium propoſitum eile ſub figurâ & formâ Corong. Qualia & alia in piam conſiderationem venire poſſunt: uti: 88. Eu- chariſtiam eſſe in formà Denariès Matth. zo. 9. pro quô acqui- rendo ſtrenuè laboremus: ſub ſimilitudine Sutt, quòô uta- mur virtute tam forti ac multiplici: quaſi mille chpei: Qui clypeus potentiſſimus, omner retundit ſagittas Sethanæ; uti de Fuchariſtiâ loquitur S. Ignatius M. Epiſt. ad Epheſ. Vel ut me- Denarii. Scuti. Centri. omnesmoſtri affectus, amores, deſideria, conatus, labores, devotiones colliment: Deus enim noſter es, qui ſolus cor humanum explere & ſatiare poteſt, hic per gratiam, ibi per gloriam. Pſal. I6.175. Sic Chriſtus eſſe voluit, ſeſeque proponit Corone: pro in V. S. in Coronæ ſpecie, ut ab illo gloriosè coronemur. Nul- quà ſtrenuè li parcendum labori, quando præmium glorioſum, & Coro- certandum, na Gloriæ propoſita eſt. bus, ſi pro præmio exponeretur Deus, Bonorum omnium ar laborandum: Quis labori parceret ex homini- ut corone- ceanus & theſaurus inexhauſtus? Et certe proponitur, & quidem in V. S. Laborandum autem eſt virtutibus, ſi à Chri- ſto coronari velimus. Dei Mater apud S Brigittam Revel. . 3. e. 4. ſimilem Deum dicit illi, qui venalem ante domum ſuam Deus Corona, ter ig, propoſuerit Coronam auream, ſed virtutibus & bonis n eri- virtutibus km“ tis emendam: Sic Illa loquitur: Deus ſimilis eſt illi, qui ſweſpen- obtinetur. ſum dens auream coronam ante fores domus uæ clamat transeuntibus: H ,guiim⸗ Omni, cujuscung, Rtatus ſuerit, promereri boteſt coronam Rtam; & qui- dvi is ng, nobilins veſtitus fuerit virtutibus, obtinebit Wlam. En, Dei erei⸗ Bonitas infinita ſeſe in ſpeciem Coronæ poſuit, ut tantò effi⸗ unſe Cacius perſuadeat negotiatoribus terrenis, eéosque ad ſe alli- Ciat, non quidem coronam auream, ſed auro meliorem, ſub “ panis velo & ſpecie latentem: quæ eſt ipſe Deus, hoc uni- , cum requirens ad ſuii conſecutionem, ut à peccatis mundati, ten &D F‚irtutibus ornati, accedamus. Ego ſam coronatus Rex in Deè Chriſtus Co- nn g tate meà, ait Chriſtus Lib. . Revel.c. a. interrog. 9. i’ principio, & 1 caa Chrt en fine ſine; nec initium habet corona, nec finem, ſignificans poteſtatem tat decteta. . Ji àà à&ε à* 2 meam, D 1172 CoNciOO LXII. Philotheæ Euch. præmium meam, quæ non habuit principium, nec habebit ſinem. Veriun ego aliam coronam habui cuaſtoditam in me, quæ quidem corona ſum ego, ipſe Deuse Hæc autem corona bpraparata fuit ei, qui maximam charitatem hbaberet ad me; & hanc coronam, dulciſſima Mater mea, viciſti & tra- viſté ad te cum juſtitiâ & charitate. Ita eſt; primæ debentur Deiparæ, quæ & undequaque poſt Deum, puritate, imma- culatâ, ſanctitate vitæ, & quovis alio elogii genere prima fuit. Attamen Corona hæc Divina tam copioſa eſt, & Dei tam liberalis & clementis, ut omnibus obvenire poſſit. Tu Philothea eò te para, dum fideliter, devoteè, purâ conſcien- tiâ, & perſeveranter in hujus Coronæ, V. Sacramenti, amo- re, obſequio, cultu, dignâ ſumptione, laudum preconio, adoratione, tui humiliatione, vivà fide, fiduciâ, rerum terre- narum contemptu, vitæ tuæ ſtadium decurres, certabis, la- in hac Salt vitl. yAN, An . lr. . 4 VCciIun, ganprionem Punficist, Er moſenpe emnarls ohhen cuen Chaiſtcum n⸗ Wrö, mMotvon, te, Kommb Uonor, llw u ” Unts e, gui Centnakettu . SMwnbus borabis, conſecutura, in metàâ alterius vitæ, hanc æternæ euta tenen beatitudinis Coronam, quæ Deus eſt, non jam ampliùs ſub horaxoc⸗ velo ſub ſpeciebus, ſed facie ad faciem videndus, amandus „ mm hand, poſſidendus. Hinc ſtimulus maximus tibi ſit, te totam unbher, mancipandi obſequio & amori hujus ſanctiſſimi Divinique iun Kert Myſterii, pro humano poſſe: poteris autem, ſi velis: neque Kiilulcer Deus ſinceræ voluntati deerit. ””M Minkel Figura ex Ex- VI. In Vet. Teſtamento Deus ſuper Arcam, quæ typus lenmneönor odi 2 .II. Co- g, figura erat SS. Euchariſtiæ, poni voluit Coronam auream: uln en ſanta Ar ean. Et deaurabis eam auro mund:ſſimo intus & fori, facierq; ſuprà coronam iili ſe P icheg20+ꝛm per cireuitum. Exod, 21. 1. Annon bene videri poſſit, melech hanc coronam velut ſymbolum eſſe à Deo, vel in Deo pro- Eenhl Gn Poſiti præmii, ad quod omnibus ſit reſpiciendum, fideliter inni, certandum, perſeveranter pro illo currendum, ſtrenuè ac mon D indefeſsè laborandum. Ad quod S. Petrus Cellenſis (Abbas üunel Montomerii: Tirin.) ſuper Arcam coronam auream facimus Pik oleri pPer circuitum, cùm propoſitâ mercede cœleſti „extra hanc W ,d muhi qirærimus, nusquam evagamur ab eâ, nunquam men. q& te excidimus : ſemper coronam auream ſuper caput geſta- iaiuh mus, cum finem & Intentionem omnium noſtrorum, tam iunun ope- * 8 . „ 96 Rep. ,D H 4 * iring , „ ie aſti y . n leme 1 ee. m. mn ElOen! oener iU 1 D . O0 “ renien. DDeakente 00 enlkn . 1 ml , — „ * 16 MBU Nee, ”ñü 1 n N * 1 ane a lchee Al, 1 rten A . Z, MNKR. .N S dedene. 4 CNNWE . a * wed „ . , 8 er , El uitru bene ſtat Norſelin iciendun Tendun,* msCel, r mmend cklel/ ne ul S== = Se — — = 1 = = H Hlinc ſtimulus ſolidiſimæ dewotionis erga V. §. 1173 operum, quàm deſideriorum, Deum proponimus: & hoc per circuitum, ut nulla pars animæ ſtudiorum bonorum interruptionem admittat, nulla vitæ pars excurſum extra Deum faciat. Per circuitum eſt corona aurea, cùm in con- ſpectu tuo ſemper proponitur vita æterna, & omnes anfra- Gus temporalis vitæ cogit intra metas æternæ vitæ. En Philothea, quàm facil omnia hæc conferens in Deum Eu- chariſticum, quem finem omnium tuorum, & animi & cor- poris, motuum, operumque, proponas, & nullà non parte vitæ, & omnibus tuis ſtudiis eò incumbas, ut ejus amor, honor, cultus, uſus, & à te obſervetur ad amuſſim, & apud alios pro viribus promoveatur: hoc enim verè & ſanctèe a- mantis eſt, qui Deum omnibus vult eſſe communem. O quanto affectu & ſtudio corona hæc à nobis ambienda, quærenda, tenenda nec dimittenda eſt, diu noctuque, cùm ſors & hora vocat. Sic currite, ut comprehendati I. Corint. g. 24. Coronam hanc, & per illam gloriæ cœleſtis. Sc, ait S. Pau- lus, notans per hanc vocem, rectitudinem, diligentiam, ce- leritatem & perſeverantiam, in tam boni ſanctique operis curſu & ſtudio, ac pro Coronâ non corruptibili, ſed incor- ruptaâ, ſicut & Jeſus manet in æternum. Hebr. . 2za. Verum 6 tempora, 6 mores hominum corruptos, & à vivâ fide, ut e gul⸗ P ita dicam, velut exules! O quaàm multi, ò quàm plures ſunt riſtiæ quàm exiguus! & *rerum terre- 1 22 .„’ Sl . „* filiis Adæ, quibus ſertum mundi magis, quàm Corona Jeſi arridet! volo dicere in præſenti; à quibus Chriſtus in V. S Mundanis in templo relinquitur, negligitur à defluentibus ad alia narum in- mundi negotia, nugas, curas, tripudia, Iuſus, certamina, pro gens. coronâ corruptibili, imò ſæœpè igneâ inferorum, peccatis, hoc mundi amore & ſtudio commiſſis, debitâ & acquiſitàâ, idque ut plurimùm multas inter & graves difficultates, re- morſus, & torturas conſcientiæ, pericula vitæ, corporis & animæ. Chriſtus proponit incorruptam coronam ſeipfum, vitam offert, ſpondet: quô ſtudiô captatur? Pudet dicere. Invitat amanter: Venite ml me omner: Matth. II. 25,. imô & mi- H Ii ii ii i 3 natur, 1174 CoNcIO LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac & alt. vitd. E Irreverentiæ hatur, terret: Vocavi, & renuiſtis: Proverb. I. 22. Nihil impetrat: R in V. S. ſtamus otio lubentiùs, quàm vel Sacro ſolùm præcepto in- e⸗ ſe „- tereſſe, velimus; ad Euchariſtiam SS. aut nullo, aut vix uno ſe genu flectitur: Communio Paſchalis ægrè, & cum toœdio tileg peragitur; in extremis, dum & ſub præcepto Divinoobli- a gat, Viaticum, neceſſarium ad iter æternitatis, quandoque mn huic incuriè omittitur obiter & metu mortis ſumitur: quid de Audgttelte tali Chriſtiano cogites?! tam negligenti in præceptis: in ne- rne cCefſſariis! in ſaluti ſuæ tam profuturis? Ne dicam de curſu uliennii temerario & nefando ſacrilegæ Communionis indignæ, ſæ- n lelent pe frequentis; ſi non in ipſo articulo mortis. Nihil movemur celmum. bece /11 bonis aliorum exemplis, quæ & ſæpè ridentur. Vel ſi bo. Wi⸗ tur de curâ & ſtudiis ſæculi & mundanorum, de neglectu quam & mereri dignum & conveniens ſtudio & exercitio na etiam deſideria piâque propoſita in nobis naſcantur, ea mmilmate ſupprimimus. Detinent nos clamores mundi, reſpectůs hu- unnignen mani, fallunt poma aurea velut Atalantam, de quâ Conc. 43. n.2. liſefi nugæ mundanarum illecebrarum diſtrahunt. Hæcmundi Mumrobſe ſtudia tam ferventia, uti dolet S. Hieron. Ep. 1I. ad Demetriadem ibis, nn = E obliyiſee Virg. ut in iis omnibus non ſatientur homines, cùm econtra in virtute tantùm cœpifſe, ſufficiat. Conſiderare pudet, innmmores quantus ſit fervor in ſæculo, quanta cura: divitiarum amor ein kii inſatiabilis eſt: expleri neſcit cupido honorum: celerem ha- aillern bituræ finem res ſine fine quæruntur. Nos divinam Sapi- eelikiüns entiam, cœleſtes divitias, immortales honores, pigrâqua. unhngedn dam diſſimulatione negligimus; adeo torpens, deſes, ſegnis, lefanei it & velut emortuus eſt nobis animus, languens ad ſacra, ad IIlnmnd el Spiritualia, ad ipſum Deum: cùm tamen in his verſetur ani- Alteinih mæ noſtræ ſalus. Quæ quidem dicta univerſaliter intelligun- unmhachetde ho 4 Orern N virtutis, & ſalutis: hæc tamen Philothea, cum tœdio & nau- liſſrrln ſeã temporalium, & turpium terrenorum, facilè ſibi appli- unguen cabit, & inde ſcintillas excutiet, quibus excitetur magis ad cngre amandum ad honorandum Deum ſuum Euchariſticum, à Eunldn quòô coronam certè ſibi expectet incorruptam, æternam, Mmnn ke, 2 mm ü Külree Flinc ſtimulus ſolidiſſimæ de votionis erga V. ð. rII75 1. W⸗ piarum actionum, bonorêmque operum circa V. Sacramen- Dnm tum eſt. Vid. Mecæ Pani w cap. y. 4 fol. 9z. vel inter opera, d f. 404. nhe. & alibi. Hinc verô, 6 Philothea, facilè intelliges & inferes Philotheæ Ent, Kon expendesque, grave, durum S ſine miſericordiã fore Judi- Euchar. judex no cium iis, qui cum Chriſto ſupremo extreméque Judice, extremus cle- i. nunc in Euchariſtiâ equidem abſcondito, & per cancellos, mene ſ Kre. Bhmg ſeu digitos, ut ajunt, patienter proſpiciente, tam irreveren“ ter & impiè agunt, neque juſtè pœnitent; tibi verò econtra 6 111 in Nernet Uh ie WAN een Mim amabilem, mitiſſimum, & clementiſſimum, imò & am pliſſi- e mum, inſpectante toto Orbe, remuneratorem fore Judicem n extremum. Ecce enim »ruminemus parum, quæ ſapra Conc. 33. n. f. & 6. à f. 730. diximus de Sententiâ Electorum, horum- que ampliſſima remuneratione propter opera miſericordiæ. W Notemus, ſignemus verba: Hoſper eram nudus- in carcere &c. ,N Et: Mhi ſeciſta: Si Chriſtus adeo rata gratâque habet, ac re- eE& muneratur obſequia & beneficia, imò & bonam voluntatem nt. ie pauperibus, tanquam ſibimet collata, an juſtus judex & mi- WEE. ſericors obliviſcetur ſuæ in Euchariſtiâ Perſonæ exhibitos EUNEſinceros amores, reverentias, obſequia, devotiones cum hu- G. militate, & quidquid Deo à nobis fieri poteſt, & debet! Mehè miſen Feciſtise Poſſidete reenum, &c. Videri poſſit quandoque Chri- wuIHHſtus Euchariſticus eſſe pauper, nudus, peregrinus, in templo deſertus, neglectus, contemptus: Viſitäſtn me, cooperuzſtis me, oN neque vos mei, ita abſconditi, puduit, tæduit: Laudo coram . 00 S toto mundo, veſtrum amorem honoris mei zelum. Plura wens“ meditemini vobiscum de Chriſto liberaliſſimo, poſſuntque S 6 Wons, etiam pauperibus benefacta per bonam intentionem, offerri in honorem Euchariſtiæ, in tanti Beneficii gratitudinem. wruct e, Vid. inſuper Conc. 9. n. 6. ex Lorino & 7. aulero. Adde ſingularem umm, gratiam, quam meretur Philothea Euchar. eſſe, cum S. Viati- n i, cO. e vita migrare: ſicut econtra eo privari, in poœnam eſſe ad Ccontemptui Sacramentorum. Vid. Index Ker. V. Viaticum Sacramenta!: Sacerdot. ßMUVD W êͦãðRG ⸗ . 4 ð * iimn —.,..— —..— Exempla qux VII. Philotheam, & Animam SS. Euchariſtiæ vel devo- imitemur. tam, vel devovendam & deſponſandam, meritèò excitent & confirment ſancta & ſanctorum exempla, quæ imitemur: & hoc eò faciliũùs & ſuaviòs, ſi veram fidem circa hoc SS. My- ſterium, & in hoc præſentem Deum noſtrum, Redempto. rem, Creatorem, Judicem ſupremum, omniſcium, glorifi- catorem, in nobis ceu lampadem alamus: hæc enim identi- dem fovenda eſt. Admirandus in hoc genere eſt S. Fran- §. Borgias ciſcus Borgias e Duce Gandiæ, Societatis jeſu, & tertius hu- V. Sacramen- jus Generalis, verè à Deo doctus, quasvis res & Divinas & mundanas, ſuo, quò merentur, æſtimare & habere pretio, ti admiran- dus cultor. contemptis omnibus ex *½quo mundanis, quantum illi pre- tium fuit Vener. Sacramenti! De eo Breviarium Rom. Jo. COétob. Lect, 6. Nunquam à Sacrificando abſtinuit e, Di. Vinmw, qué æſtuabat, ardor ejus vultu & Hoſtiam offerentu, aut concio- nanti, interdum radiante, Sanbtiſſimum Chriſti Corpus in Euchariſtid latens, ubi aſſer varetur, inſtindtu cœleſti ſentiebat. Plura in eodem Sancto viro, circa SS. Euchariſtiam, admiranda, vid. en eus ità ex Italico editâ german. 1671. Conſtantiæ, cap. 2z. ubi &: Eum in ſæculo adhue ſolitum fuiſſe, pietate avità Majorum ſuorum, per plateas comitari devotè V. Sacramentum, quo- ties ad ægros deferebatur: & cùm ad hoc ſolitum campan? daretur ſignum, eum perſœpè, in venatione, etiam tribus horis Gandia abſentem, ſignum illud campanæ audiviſſe; nemine ſuorum, à ſe propterea monitorum, audiente. Idem Sanctus Borgias, quoties à negotiis ſe publicis eripere, par- témque demere poſſet, Romæ & ceteris in CG ollegiis Societa- tis imminentem Aræ Gellulam, aliamve ſedem vicinam fre- quenter adibat, & ubi non extabat, extrui curabat. Plura in hoc aliorum Sanctorum exempla adducit Jo. Bapt. Saint. Jure de Cognit. & Amore Chriſti I. 3. p. 1. c.10. ſecét. 20. 4 f. S4: Uti de S. Xaverio, S. Mathilde Regin, Matre: & aliis perſonis devotis, quorum omnium is ſenſus eſt, & ſemper fuit: quantum potes, lantum aude- &c. Laudabile nzé Cowcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac Syalt. vita. nmo oni ahn Ottonis M. Imperat. tini8 nrimisCelck oliie = S —,— mie cs — = ☚n Stoph te, — — = 1 n lhee onteeh, — Aa Ee Uinnn nC. Nennsbelarm . Gnkhred ößlencicamn Ultkettam: Demn (oavemn Kilbecei⸗ Merarer im Iawbceremn; ncdeee:; 1 Iäügnmncke, ſeranm, ſe ſelitzagd⸗ o ſncorun un, Cvod e g. ken tidte im, huunn 1 incn er Corein Aluti den tſien⸗ 1 ba — 3 cherigtn Wariiten U „ * maorteg as WEU 1 Wouhlch Dä NeK 1 Neeſſenp,, . IIR vellge e3 e gepero ReNe Rl Kee ll „ cris operarer, inveni omnia contraria, id eſt, vilia, & ſordida, ut vix auderem in tali loco & cum tali apparatu divina my- ſteria celebrare: aſſeritque Bellarminus, id lacrymis uberri- 1 ee 6 Ae .* 1,, 0, arcrſon, ſ. , ns =ä 4 D — — 1 . V. 1 15 — „.1 1 ,1 Oto N ,,K⸗ ℳ . 7 S= 4 S= 3 4 4 4 num Dominantium illic degentem, deſertum videret: Prin- u cipum domos & atria aulicis magnatum umbris referta eſſe. E-zrxpertus Bellarminus Cardin. Ego, inquit, de Gemitu Columbæ Gemitus de- . D E HMinc ſlimulus ſolidiſſimæ devotionis erga V. ꝓXS. 1177 imprimis deſiderium illud Magiſtri ac Doctoris oannis Avi- Votum Joan- læ, zeloſiſſimi & Apoſtolici Concionatoris in Andaluſia Hi- nis Avil)z- ſpaniæ (cujus diſcipulus P. Joannes Ramirez Soc. J. de quô Feneſtræ ad Chriſtoph. de Vegâ, ejusd. Soc. de Confeſſ. p. 1. c. 6.) talem V. S. ſitum ſui domicilũ optantis, ut per feneſtram V. Sacramen- tum conſpicere liceret. Econtra deteſtandum & execran-Summè inde- dum ducebat, vitæ ſanctimoniâ celebris P. jacobus Aluarez cens, Templa TI & n & Pomi. & Euchari- de Paz (de quò ſuprà Conc. po. n. 9.) dum ſacras ædes & Domi Kiam aclerta L. 2. c. . adf. f. 604. cum aliquando ex itinere apud Epiſcopum ſuper Bellar- nobilem & prædivitem hoſpitarer, vidi aulam vaſis argen- mini Card. teis ſplendidam, & menſam omni genere præſtantium cibo rum refertam: mappas quoque & reliqua omnia nitida & odorem ſuavem ſpirantia. Sed cùm die ſequente ſummo manè ad Eccleſiam, Palatio contiguam, deſcendiſſem, ut ſa- mis dignum eſſe, ut tales videantur, non credere, Majeſta- tem Domini eſſe præſentem. Plura zbidem: Vid. Conc. 6o. num. g. Rectiùs ergo, 6 anima verè Catholica, imitaris exempla me- llora ſanctorum proborumque, in ampliſſimum præmium tuum, quod ſpondet æterna Sapientia iis verbis: Proverb. S. 234. 3. & 36. Beatus homo, qui audit me, E& qui vigilat ad fores meas quotidie, & obſervat ad poſter oſtii meis Lui me invenerit, inveniet vitam, & hauriet ſalutenz à Domino. DQui autem in me peccaverit, ledet animam ſuam. Omnes, qui me oderunt, diligant mortem. Per Fore Cornelius Jjanſenius Ep. Gandenſis, nobilis Interpres, & alii, Oſtia Eccleſiæ & Portas Templi intelligunt, in quòôV er- bum Patris & Sapientia æterna corporaliter requieſcit: & favet huic Sententiæ, quod proximè conſequitur: Sapientia adificavit Eibi domum, miſcuit vinum, ρ poſitit menſam; Proverb. 9. 3 Kk kk kK k Eu- R lechtl de Jud. eætr. 1178 CoNcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hac Galt. vit/ Euchariſticam ſcilicet. V. Engelgr. Cæl. Emp. Odt. Corp. Chr. F. 2. AII Zacharias Cerdo, de no- Ete viſitans Templum & 9 △ dere, valvis ipſis ſpontè ſe aperientibus ingredienti, clauden- ante fin. Et hoc egit Zacharias Conſtantinopolitanus cerdo, qui, ut Raderus in Virid. S. refert, ſingulis noctibus SS. Eu- chariſtiam veneraturus, S. Sophiæ ædem cùm adiret, viſus eſt ab alio etiam Viro pio, Joanne, (cujus utriusque memo- riam Græci recolunt die 17. Novembr.) qui tum ad ædis val. vas pervigil, & ipſe orabat, magnâ circumfuſus luce acce- tibusque, egreſſo, poſt factam, ad principem Aram, oratio- nem. Joannes Nadaſi & Z. Anno Joannis Iz. Nov. f. 2g5. Ge. Sengel. Ova Paſch. Emblem. ab.n um. 2. Barry, Solit. Hagioph. die j. Diſſ. 2. f. 257. VIII. Supereſſet, docere praxin, modum, actiones, & opera, quibus deſerviendum Deo Euchariſtico: Docebit hujus ipſius fides firma, & amor ſincerus, qui ingenioſus & - liberalis eſt; ſi verè inibi latere, & eſſe credis, uti reveraà eſt, eumque præſentem Deum & hominem revereris & amas. Praxis inſinuata quædam circa S. Communionem ſap. Cone. 9. n. Io. Erit & praxis bona, exercitatio eorum, quæ præſcri- bunt (etſi ſub nullo peccato) leges Confraternitatum VYener. sa- cramenti, & Ejus Aorationis perpetuæ, quæ ut ſtudioſius fiant, Adtus virtu- adjectæ funt quædam gratiæ & Indulgentiæ: Et in talibus exercitiis frequens erit occaſio piorum affeétuum & actu⸗ tum circaV. S. um variæ virtutis, ut: fidei firmiſſimæ, captivando omnem in- Fidei, Spei. telleétum in ejus obſequium ita ut etiam mortem oppetas, ſi o- pus, pro hac veritate tanti hujus Myſterii. Sei: cum in V. Sacramento habeas ipſam Dei bonitatem & miſericordiam infinitam, eàmque tibi paratam, & potentem, ac ſcientem opitulari: habes Sanguinem pro te effuſum & merita Chri- Charitatis: Contritionis. Keligionis. ſti, quæ infiniti preti, pro te apud æternum Patrem pero- rent efficaciter. Actus Charitati Dei tui, infinito amore di- ni, quem amorem & conteſteris firmiſſimo propoſito, ob- ſervandi omnia ejus præcepta, nullam deliberatè admitten- di offenſam; mori potius millies, ut velis. Actus Keligiond: cultús latriæ, adorationis, & humiliationis profundiſſimæ: ceu us Moitnis == Se 4 —— —- = I K — Dens t CMhulni, cpnſer hoc) hudce, & wahente: ſaiheedens entim Ki⸗ 3 Uici oacun ſfenn em . Honm popolton ere nato fni. Ann. nmohte Mwrenne fit, on 1e do⸗ == =S, . Hie = Eptrikertin E nd morten! fetcam, ut eaedenn. nr ſe chn uasleſeint 4 ceytt⸗ obſeen lkn 5 liede lute ten = S = —= P — S E = = —= =⸗ “ 4 He s An öe enn de 1 Nemn 1 8 1 ceeeeneeee Oroſtenet Relſeſ, - UIHAS / l9 7 . , ℳ Ar . ufuen gueitH . 1 antetp' NIN Ulgene 2 “ — / R NE, α 7 1 4 ten, 9 Lem H Nentenn, pus, Doctor eruditiſſimus, Eccleſiæ Columna) huic, inquam filia fuit, thoro, ut dictum, legitimo ante Epiſcopatum na-g%“nſo, mox S Hr Hinc Kümulus ſoliliſimæ devotionis erga V. F. 179 ceu quia Deus tuus eſt, reſpectu cujus terra, & einu, & nihil es. CGratitudins, gratiarum actionis, pro tam immenſo be- neficio per hoc Myſterium homini præſtito, à Deo, ſeſe eti- Gratiar. am ad hasce, & ſub hasce Species Sacramentales ſubmitten- actionis. &c. te, & manente wa. ad conſummationem ſæculi, ſolo tui amorez cùm ipſe Deus tui non egeat. Juxta & Confaſionis tui, ob ne- gligentiam & ingratitudinem; bumilitati, ob indignitatem. Adus Deſiderii & Intentionis promovendæ gloriæ Dei Eu- chariſtici quacunque ratione, at in omnibus & ab omnibus bo- norificetur Deus per Jeſum Chriſtum“ I. Petri z. II. Renovatio bo- norum propoſitorum & votorum. Reſignatio & oblatio tui in omnem Dei voluntatem: Domine, quid me vis facere? Ad. 9. 6. M Et hi ſimilésque Actus non ſolùm ſpeculativi ſint, ſed & pra- HD QRici, ac de ſe efficaces, quique opere remonſtrentur, cùm oc- caſio fert. Verbo denique: volo Philotheam Euchariſticam, & me cum ipſa, immori in amore & obſequio Vener. Sacra- mus menti. Tebe Jeſu vivam, tibi moriar. S. Hilario in Aquitaniâ no- bili genere nato (qui primùm in Matrimonio quaſi Monachi vitam S. Hilarius egit; Breviar. Rom. 13. Januarij, Lect. g. ſanctam fſcil. & inculpa- filiam ſuam tam: deitr 01 s virtutes Pictavorum iſco- mirabiliter m; dein propter ſingulares virtutes Pictavorum Epiſc deſponſatku- chariſtico ta. Huic, ne fortè jacturam Angelicæ Caſtitatis, quam ille ad cœlum ſemper à Baptismo mirè ſuſpexerat, filia faceret, precocem evocatam & omnino mortem ſuis à Deo precibus impetravit, vitàmque mortuam in- ſempiternam, ut ait Petrus Ribaden. 13. Jan, in f. Res autem ter Angeli- ita acta fuerat. Religioſiſſimus Pater promiſerat filiæ Spon-um Cantum. ſum ſole clariorem, Chriſtum ſcil. ad cuſus immaculatas nuptias ſeſe interim optimè pararet, abjeétis mundi vani- tatibus, & evitando, quidquid caſtam Virginem dedeceret. Eilia Patri obſecuta, ita indfammabatur amore erga promiſ- ſum cœleſtem Sponſum, ut moræ vix patiens, identidem = interpellaret Patrem, quandonam optata adforet hora. Ubi S. Pontifici tempus adeſſe videbatur, horam filiæ denomi- Kk kKkK kK Kk 2 nat, . 1180 Coxcio LXII. Philotheæ Euch. præmium in hae Galt. vitä. nat, ad quam parata eſſet. Pontificalibus itaque indutus, Sacrificium Miſſæ peragit, evocatque ad Altare filiam, cui porrigit S. Hoſtiam ſumendam, cum bonâ & brevi adhorta- tione: En filia mea, Sponſum Animæ tuæ, & tui amantem, quem & tu amas ac concupiſcis: Accipe eum ergo, & ego vos, conjungo ita, ut in æternum inter vos divortium non fiat. Sicque Virgo, amore Dei tota accenſa, Chriſtum Spon- ſum ſuum in V. S. è& manibus Epiſcopalibus ſui parentis, ac- cipit, audito interim Concentu Angelico ſuaviſſimè modu- lantium: Gloria in excelſis Deo- & paulèò pòſt: Veni Sonſa Chriſti, . accipe coronam, quam tihe Dominns præparavit in æternum. BDum interea feliciſſima hæc Sponſa, in præſentià omnium ſummeé admirantium, vitam & animam benedictam, in manus fſui . eneclam (lerbom V, C. e. Ulonn Sponſi conſignaret, ad cœlum evolans, ſponſoque ſuo æter- nùm fruitura. Procop. Capuc. Ruchar. Diſé. 1I6. fine. Votis ſaltem, & piis deſideriis tu, Philothea, hanc Chriſti Sponſam proſe- quere: interim verò & ipſam ferventi zelo imitare, intenſis amoribus Chriſti Euchariſtici, in finem usque: Quantum poter, tantum aude; quia major omni laude; nec laudare ſußßets. ”. Thom. S. Franciſco Saleſio, hujus Seculi expirantis ſanctiſſimo Epi- ſcopo Genevenſi, ſolenne fuit: Vivat ſeſus. De ejus amore erga Deum, in tàâ cap. 27. mihi à f. z6. Sit ſolenne tibi, Philo- thea, in omnem vitam, cogitatione, verbo & opere: Lauäeturn fſantiſſimum Sacramentum Jeſus Dei & Mariæ filius, pro me in Cruce mortuus: futurus noſtrum præmium: Amen: Addo huc perconvenientem S. Franciſci X averii Deum amantis af- fectum: O Deus, ego amo ter nec amo te, at ſal ver me. aut quia non amantes te æterno puni iene. Tu, tu, mi Yeſu totum me amplexus e in Cruce. Tuliſti Clavor, Lanceam, multàmque ignominiam: Iname- ros dolore, ſudores & angore, ac mortem: Et hac propter, ac pro me peccatore. Cur igitur non amem te, O Jeſu amantiſſime 5 Non at in cæœlo ſalver me, aut ne æternum damnes me- nec præmii ullius ſye. Sed lſicut tu amäſti me, ſic amo, & amahbo ter Solum quia Kex meus es, flum quia Dens æa. O Philothea, & Anima mea, his & iui⸗ gacoee fe⸗ ere; le rhores in 4 I eblane (nm Wene atkors fLuroolt lunf lilen ir.I Aen N 4 Clen mn lun onnnen ln ſun Concio cemun Ummbi Ueritade⸗ SZZ — bus ex Xcorde affectibus Ribus & Chriſti amoribus asſueſce, indormi, immorere; & ſecura expectabis extremum Judicem. W!1 in 3 l 1 Aà m ilktmi. de Nanmen W orn 5 4 14 . on üſck MUWÿ⁵c„i ii diint . E een ee CKlalyllhll Salutis medium, quô docearis, fugere a ventura iIra, n, ſt 4 4 y it r⸗ elo dimiu⸗ unn⸗ uns , 1 . . küf o hhaͤ 6 vete f iet s . Der, 1, “ i nan ðZ Vid. Authores in tribus præviis Concionibus citati. Tho- tiſſimd omnibus, etiam ſublimioribus & Regi Herodi, Hin (iönulus ſe lilif . mæ Le Lotioni⸗ erga V. §. 1181 Author es. mas Le Blanc, in Pſal. 20. 2. art. 3. 4à f. 30u. Chriſti & Chriſtus Corona. Wencesl. Schwertter. S. J. Micæ Pan. Cæl. Cap. y. & LL. citt. Flor. Schilling. Fer. V. Cæn. D. Conc. 2. à f. 137. Ant. D'Auroult. Catechiſ. Hiſtor. C. y. de Euch. Tit. 9. & Io. item de Sacrif. Miſſe Tit. 25. &G26. Caſp. Knittel S. J. Conc. Acad. Do- min. III. Advent. à fol. z. Intereſſe in rebus Spirit. eak un an ar arr us uu urr am aer aun CoxNclo LXIII. id. etiam eſt Verbum Dei, auditu neceſſlarium. Hujus Ar- tio 6Ga. H dor, ad Cœlum; neglectus, ad infernum via & HW occaſio. IIIud Prædsſtinationis: Hoc Reproba- tionis ſignum eſt, ex ſoann. g. 17. Qui éx Deo Domin. Peſt. eſt, verba Dei audit Fropterea vos non suditis, guia ex Deo non eſtis. Vox Clamantis in deſerto- mini. Joann. 1.23. Dirteu⸗ viam De. Dom. 2. Ad- ventus. Joannem Baptiſtam & Eremicolam „ Præconem & §S. joannes Concionatorem fuiſſe, & quidem ſolenniſſimum, ver. Bapt. Præco bo & effectu efficaciſſimum, extraordinarium, ad hoc- emin entiſfi⸗ ce munus altum à Deo ſingulariter electum, Forc mus. 0- cutum veritatem, pro quà & vitam denique poſuit Marci 6. apertiſſima ſunt teſtimonia SS. Evangeliſtarum. Vox Cla- Kk kk Kk K 3 man- tate & mundi contemptu, ſed & in Zelo, libertate, & ar- dore prædicandi, quéô uterque multos Iſraëlitas ad pœni- S 1I82 CoNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœlum: mantis in deſerto: ex vaticinio S. Iſaiæ de eodem, Cap. 40. Uln, Mun v. 3. Et quid hæc Vox clamat: quid eloquitur! quid tam Nnn Ainl ferventer & continuè concionatur! Dirigite viam Domini ut n n, ſeſe omnes ad venturum Chriſtum parent. Venturam am SUaura Judicis extremi, quam multis hoc libro deſcripſimus, de- Aurui, nuntiat, quam fugere docet, hortatur, jubet, pornitentiam, Cunaf & quidem fructus dignos pœnitentiæ agere, vehementer . ne inculcat, acriterque monet omnis generis, conditionis, ſta. tuml ⸗ —imilis tůúsque homines; idque in ſpiritu & virtute Eliæ, huic ſimilis imumen 5. EliZz. non tantùm in Vitæ auſteritate, actâ in Eremo, in pauper- mMum ihe Uhhennch l (ypen 1uone tentiam & Deum, Chriſtmque convertit. De S. Elid Eccl. ygicle dek 75. I. Serrexit Elias quaſi ignns, & verbum ipfiuns quaſi facula arde. lilbaliendi bat, & urebat Vid. Cernel. hic. de S. Ioanne Chriſtus: UMeeratlu. Morlum cerna ardens & lucens, Joann. y. 327. ſCil. eximia & ſingularis, quæ tſerlieusn lumine à Chriſto accepto, in ſe Dei cognitione & amore ar- MHrnum dl- debat, aliis verè exemplo ſanctitatis & fervore prædicatio- N titn nis lucebat. Joannem enim miſit Deus poſt longum, per Ulen nti plura ſæcula, Prophetarum ſilentium, quaſi cœleſtem Pro- Haknaol phetam, qui tenebras ignorantiæ judæorum, velut lucerna Wenteeleti illuminaret, eisque veram lucem, erat lux vera &. Noann.I. 9. 1 Mettluin Chriſtum Dominum oſtenderet. Cornel. hic.) In ſpiritu & virtu- Cn Kilul te Eliæ, ait S. Ambroſ. güia ſcil. Eliæs & virtutem magnam habuit, ten li & gratiam, ut ad fidem animoy populorum à perfadia retorqueret. Hic iitzne De Spiritus, hæc virtus S. Joanni fuit. Erat Joannes in deſerto pre. Ooll tnne dicans Baptiſmum banitentiæ, id eſt excitando homines ad pc- Enidd Nen nitentiam. Egrediebatur ag eum omnis Nudeæ regio, E& Teroſohmi. NN c en: Verſi, Marc. I. V. 4. & z. En quantus huic Concionatori Uliten is hominum accurſus fuit! Frequens Concio, boni Oratorisindicium kprinbrn V. Drexef. Zo- V juxta S. Chryſoſt. quæ Sanctiſſimi hujus Oratoris dicen. Nte gi V. Drexel. Zo- di materia fuerit, exprimit & Matth 3v. v. Et licet mamz, diac. Signo6. D Primtt . Matthens c. 3. à v. . Wenita, S. 2. Manein. Tam potenter, efficacitérque vitia taxaret, libenter tamen lur de znender fol. audiehatur, quod dei pſo Herode teſtatur S. Marcus c. 6. v. 20. , nüi MMeoro⸗ „„ l 4 A. . el ,er! PE 4 Inn btern. No 1 lrend 3 Gen 1. . e. 7 Lel M 05 WaALAN D 0 . are — vel. 1. . E 13n E I 9 i⸗ a „ 4 v! “ rius neglehus ad infernum via & occaſio. 1183 Hroder, inquiens, metuebat Joannem, (imbellem, & verbo po- tentem: Non licet tibi habere uxorem fratri tus v. 15.) ſeiens eum viram juſtum & ſanötum, cuſtodiebat eum, & audito eo multa ſacie- bat, & libenter eum audiebat. Et S. Beda Venerab. Tzmebat enim Herodias, ait, ne Herodez ad increpationem Zoannis aliquando reſipiſ- ceret, & nuaptias ſol veret, & Herodiadem Fratri Philippo oblatam re- Ritueret. En præœædicatorem quantum, magnanimum, imper- territum! Vox clamanti & præcdicantis in deſerto. En fervo- rem innumerorum hominum, ad eum in deſertum conflu- entium; idque ut ſuæ, eum audiendo, ejusque monitis ob- temperando, ſaluti confulerent, iram vindictàmque Dei ef- fugerent! Ergone tanta & tanti momenti res eſt Verbum Dei, ejusque debita auditio? lta omninè vel maxime, adeo ut ejus audiendi Zelus, fervor, ardor & ſtudium quamplu- rimis ad cœlum via ſit, & occaſio; ſignum Prædeſtinationu; & vice verſà ejus neglectus, contemptus, vilipenſio, tædium, ad infernum ducat, ſigmim Reprobationi. Quod hodie, aſſi- ſtente Spiritu ſancto, & veſtrâ patientiâ, oſtendendum, in eum finem, ut in nobis accendamus Zelum audiendi Verbi Dei, adeo ad noſtram ſalutem æternam utilis & proficui, imò perneceſſarii. l VMUU: II. Inter alia innumera Prædicationis & Verbi Divini En- Verbum Dei, commia, & illud eſt in rem præſentem, quòèd dicatur, & ve- Verbum ſa- 1??Su ſit Verbum Saluti. Ita Paulus prædicans Astor. 13. 26. aite qui lutis: ad vi- in vobi timent Deum, vobis verbum ſaluti hujus miſſum eſt. Nem- n S e X agie pe, Deum timentibus, vel timere & ſuam ſalutem ſincerè dand. redu nis Volentibus »Verbum Dei debitè, reverenter, & obſequenter GE, auditum, ad hanc via eſt, & efficax medium: Verbum Salutis, e non item iis, qui illud negligunt, repellunt, contemnunt. knele Ita primum citato Adtor. 13. apertè notatur & probatur de ju- NNHWα deæis, de quibus verſ. 44. & duob. ſequ. SRegquenti Sabbato penè uivenn univerſa civitas Antiochia biſidiæ „ convenit audire verbum Des . 4 Paulo Barnabâ: Videntes autem turbas NJudaks, repleti ſant Lelo, invidiâ, & indignatione, & contradicebant hu, quæ Rue. H 9 di- „oE! ruei Punmg f. 0 tet, M. 4 5 L èMMl nS4 CoxciO LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cæœlum: lo dicelantær, blasphemantee. Tunc conſtanter Paulus & Barnabas JG. werant: Vobi oportebat primàm loquè verbum Dei; ſed quoniam re. ellitis illud, & indignos vos judieati, & judicando facitis, «terne vitæ; ecce convertimur ad gentes: En vitâà indignum æter- nâ, & cœlô, qui repellit verbum Dei: cùm illud ritè a ſum, ſit verbum ſaluti & vitæy ſeu ad ſalutem & vitam ducens. Vnde S. Thomas, cit. 4 &. Thomd de Villä novdi, min. SNexag. aſſerit Innumeras utilitates facit Verbum Dei in nam frænat eam à peccatis, vivificat, illuminat, ſanat, fœcundat, emo lit, & totius boni capacem facit. Fcontra: Nullum adeo certum per- ditionis ſig numut non libenter audire verbum Dei, ai tS. Gre g. be „. 21. a en in Eang. Calamat. in Sent. En tonitru! en diſpendium falutis & quidem æternæ! En Verbum Dei verbum ſalutis, ve LVita »animam vivificans Exech. 37. Viſio admiranda ret cum S. Propheta vidit oſſa aridz & ſiecca vehementer nimis, dio campi, reviviſcentia: Ingreſſus eſt in ea oſſa Siritus, & . rantt ſteteruntque ſuper pedes ſuos Exercitus grandis nimis valde. ibid. v. 1o. De quo cit. c. 32. & ſuprà Conc. z. n. y. Ergorevixérehæc Figura &£ 1y- pus Olla ari- da reviviſcen- tia. Ezech. 37. oſſa arida & ſicca? Exercitus grandir nimis valds?? & unde!: qua . AI mort. “ Aul ere jj ditu int! Peleccatln, nes Ketibit CNNN — en El and Lio Wnölonteni⸗ „ WMinn in Ierlenottuos 1 Unind, in r 1 Aationen & lpeccatore entis ann virtute? cujus tam admirandàâ vi? Verbo Dei, Ita S. Textus: ubilnmii, Oſſa arida, audite Eerbum Domini. Et ad illud faötus eſt ſonitnz, ecce commotio, & c. Adeo Verbum Domin: efficax oſſa hæc arida penetravit intimè, eisque ſpiritum & vitam indidit. Figu- Peccatum eſt ra hæc eſt. Nemo parum expertus in SS. Scripturis eſt, qui mors animæ. neſciat, hominem peccato mori; peccatum mortem eſſe ani- mæ: clariſſimi Scripturæ Textus; unde peccatum mortale, mortiferúmque dicitur. Sic Exech. 15. v. 4. & 20. Anima que Peccaverit, ipſa morietur“ ſicut enim anima eſt vita corporis, ita amittens anima, rectè mori dicitur. Anima, id eſt, homo, qui peccaverit, ipſe morietur, morte tum temporali, tum ſpiri. tali, & æternâ. Quid eſt er go peccatum!? Eſt mors animæ immortalis: eſt ergo mors viva, mors æterna, quia eſt mors animæ ſemper viventis & æternæ; ejus ergo mors immor- talis R luleſ, . anonien Dünhernkn Uedimn kefniit —, = = — =6☛ S= = — — OWDUGèGU ulnit Pijiu negledus ad infernum via G'occaſio. « 1185 znka talis eſt peccatum. 2 dulti, ait S. Auguſt. tr. 3. in poc. tosn. 9. in m Ds, corporibis vivi animas mortuas portare naoſeuntur. Cornel. hic. Sich Gdience S. Joanhes ſcribit Epiſcopo Sardenſi: &io opera tua; quia nomen nnin baber, quod vivas, & mortuunz &. Apocal. 3. I. Fuit ergo hic in ſtatu omhs peccati mort. coram Deo mortuus: La Alcavar. Nam;, ut ait Vita anime ment,. S. Auguſt. & ex eo S. Iſidorus, L. I. de dummo Bono: Eita corpori Deus. eI azima; vita animæ Dens“ & ſicut corpus mortaum eſt ſine anima, ita anima mortua eſt ſine Deo. Cornel. hoc L. & in 1. ad Timoth. s. 6. ubi de iut aee Viduä: Quac in delicins eſt vivens licet corpor e, ſpiritu tamen lus, mortua eſt. Ergo, cum in gravis peccati ſtatu conſiſtis, mor- sDeiY tuus es quoad animam: Apprehende ingemiſce. Ergo non R exercitus tantum, ſed ſæpè tota Provincia, totum regnum, i elm if conſtitutum in infidelitate, in hæreli, in gravibus peccatis, inter ſic mortuos ſunt: in peccatis inveterati oſſa arida & ſicca nimis, in quibus omnis Spiritus Dei exaruit, omnis e nt gatia, omnis cura ſalutis, omnis conatus ad melioris vitæ zi emendationem & fugam peccatorum: Putasne, vivent oſſa iſta?“ pPeccato mor- hi tanti peccatores recipient vitam gratiæ Certè nullà hu-tui, Verbo mand potentia aut virtute naturali, Divinã tamen (Peccatores Dei redeunt ni a olſtinati & indurati in peccati quaſi miraculo ſalvantur, ait S. Tho. ad vitam gra- erd⸗ Nib de Villà novâ, Serm. in fer. 6. Dom. Septuag. Saprà C. 42. n. 3. habet i n . GINE. Deus in ſuæ infinitæ miſericordiæ theſauris inter alia efficax 8 . , S Wefn medium, reſuſcitandi hosce mortuos; nempe Verbum ſu- . N. rum“ um, Verbum Deie Oſſa arida (Peccatores) audite verbum Bomini. * 111 nio dN1 3 2 n Per oſſa hæc arida, ait Cornel. in cit. Ezech. 32. 2. intelligit pec- uummos Catores, qui per peccatum perdiderunt animam & vitam, id eamm eſt, gratiam Dei; hi per præœdicationem Verbi Dei conver- ueEu tuntur, & à peccato reſurgunt: hinc in peccatoris corde fit mdii commotio & ſtrepitus affectuum inter ſe colluctantium, e dum convertitur: hinc in peccatores intromittitur ſpiritus uliI gratiæ, ut reſipiſcant, juſtificentur, & Deo vivant. Econtra nenen, nihil mirum, in umbrâ & pulvere mortis permanere pecca- nm i torem, ſi verbum Dei non audiat. dre; Mechtl de Jud. extr. L. 1 11 11 1 III. In- verſus. II86 CoxNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœlum: III. Ingens vis hic fuerit Verbi Domini, ad quod ita re. vixerunt ofſa hæc arida, quæ illud adeo intimè penetrave- rit, intromiſſo in eos ſpiritu & vitäů. Hæc figura, hic typus eſt peccatorum, qui Verbi Dei efficaciâ in hoc mundo ad vi- tam gratiæ, in alterâ ad vitam gloriæ, mortui antè in pecca- tis, revocantur & reducuntur, hoc Dei Verbo inolina ipfius animæ penetrante: ut de eodem intelligi poſſit, quod 8. Pau- lus de Verbo Dei incarnato, & Filio Dei, ut paſſim Patres ex- ponunt, prædicat ad Hebr. z. I2. Vivus eſt ſermo Dei & effcax, G& penetrabilior ommni gladio ancipiti & acuto, profundiſſimè „& 0- mnia penetrans, cor etiam duriſſimum & ſaxeum, & pertin- gens nsq, ad diviſtonem animæ ac ſpiritüs, compagum Jucq;, ac medulla- rum. Adeo Verbum Dei ſæœpè compungit, & penetrat to- tum hominem, ac peccatorem obduratum, vi reluctantem, ut ſæpè convertatur, cùm minimè putat, & quaſi inſenſibili. ter, uti gladius primitùs penetrans, & cuùm non cogitat, aut non vult converti, idque quandoque unico verbo prædica. tionis, Sententiæ S. Scripturæ: ut quamplurima exempla Babylas mi- teſtantur. Hæc inter ſit illud, quod ex S. Sophronio, Prate mus & ma- Lus ad Ver- dum Dei: Pænitenktiam ggite: cum duabus con- Jas quidam, Tharſi Ciliciæ, mimus profeſſione, & magus, vir cum aliis nefariè transige bat. cubinis con- ſiam, auditoque Evangelio, quod ad pœnitentiam hortatur: Pænitentiam agite; appropinquavit enim regnum Cæloram ( ſunt ipfiſſima verba noſtri eminentiſſimi Prædicatoris 8. oannis Boaptiſtæ initio laudati, Mazth. 3. 2.) ita compunétus eſt, ut re- dierit domum, & ſuis Concubinis, Cometæ & Nicoſæ: quò, inquit, amore, quàm æquabili utramque complexus ſim, ſat ſuperꝗque animadvertiſtis. Jam mitatus, aliud de rebus meis cogor ſtatuere: quæcunque labore conſecutus ſum, per me licet (jam Monachus fio) accipite. Illæ oratione hu- jus permotæ, reſponderunt cum lacrymis: Et nos in ſagitii Spirit. c. 22. refert Dauroultius Cat. hiſtor. c. 3. tit. 7.n. 6. Baby- flagitioſifſimus duas concubinas tenebat. Multa pro doe- monis arbitrio, quéô utebatur familiariter, ſive cum eo, ſive Ingreſſus quodam die Ecele- lt uheleh eio⸗ CDut, Hune Slititus i⸗ um, Ecle ſſgllmtefi n,Ugte rünn Dodorroon e eln gilnim. Plch nn miltabſsl n lnuſtlut r yhlme fn lt i,mn vite. Vurores Vite eenigr. 7. Auguſtin lonan /7ze ultuinguti Ani biine chedem ſet Deoſdlimmedin 1 AA . loniere Untegeſitun iel, Punnn 4 eſe rche d Bniäthian =S= ic, ſeninnto, glenlze , en ninut, At vin Vihhen N P ☚ „7 — PEjus negleRtus ad infernum via Goccaſio. 1197 tibi ſociæ fuimus, erimus & pœnitentiæ. Omnibus ergo in pauperes erogatis, incorruptè deinceps, caſtè, ſanctèque vixerunt. Hunc Babylam antiquus Auctor Joannes Mo- ſchus Eviratus (vixit anno 630.) dicit, ſe vidiſſe, venerabilem moI— modeſtum, & clementiſſimum virum. Hæc mutatio dexteræ Verbum Dei iVerboro Pinidace m⸗ c, a „* 7 . rornenne N ſarane .⸗ E Mlchy areos V Deſs wWN HD Pa 4 Pdehe len 11 t. n .1 1 mne 2 4 4NE UIWr N õõ e . NNe 6 en e ⸗ Hiren ee 7 ,11 3 4 714 N. ND. N , „F.,, KWE eeEE 0 H kof rOol õ . „or Eete “ H Re An eſus ⸗ 1 , „ „ 6 6 1, eftN Peenieni 71 1 neeen , r u orlſfli ſSERN . 7 e 7 qucæ ſunte Roman. g4. 12. qui verbo potens eſt, de lapidibus iſtis ſuſci- Ercelſt, quaâ meretrice: & latrones multos præcedent in regno cæ- eſt Verbum herum, idque virtute Verbi Divini; quod veriſſimè Gentium tα² ſæpè Docor vocat Verbum Vitæ, ad Philip. z2. 16. Sic Joann. 6. 69. Cornel. hlcum. hoc loco quòd vitam æternam conciliet, ait Theo doretus: & Theo- philactus: Sdermonem autem Vitæ babente, hoc eſt, vitæ ſemen adepti jam eſtu. Et ad ſuos D. Anſelmus: Qui contineti in cordibus veſtru verbum Evangelicæ prædicationu, quöé vivit anima veſtra. Englgr. p. I. Dom. somæ ante fin. Ita Babylæ pauca verbi Divini fuere verbum ſalutir, verbum vitæ. Ita fuit aliis plurimis ad pœnitentiam, ſanctos mores, vitæ emendationem, converſionem: uti S. An- H tonio: Breviar.12. Jan. Lect. . S. Franciſco Seraph. Brev. g. Oöstob. 2424 Lect. . S. Auguſtino, Divinæ vocis monitu incidenti in illucd Pauli Roman. 13. 13. & I2z. Non in comeſſatiohibus, & ebrietatibus, non in cubilibus & impudicitii, & c. Lib. S. Confeſſ. cap. I2. Faber Conc. 6. 3. Dom. 6. poſt Epiph. Obſervandum autem hic eſt, hanc vim & efficaciam Verbi Dei (quod eſt, uti hic accipitur, ſermo ADeo vel immediatè, vel mediat prolatus: Lobuer) non eſſe Verbum Dei, erx homine vel loquente, vel ſcribente, ſed altioris, & Divinæ quid ſit? Illi a à Deo vis & virtus, non ab potentiæ ac virtutis, ejus ſcil. qui: Dexit, & faéta ſunt, Creat omnia: Pſal. =8. . Qui verbo vocat ea, quæ non ſunt, tanquam ea, are filior Abrahæ, ut ait S. JoOannes: Matih. 3. 9. Ita S. Auguſti- nus nihil ſibi attribuit, dum ait hom. z6. e 5o. Ego quid ſum, niſi cophinus ſeminatori? Ille in me ponere dignatus eſt, quaæ vobis ſpargor nolite attendere ad vilitatem cophini, ad claritatem ſeminis, & po- teſtatem Seminatori: P. Knittel, Dom. Sewag. Conc. faecund, in fme. Hanc nempe vim Seminator Deus indidit ſuo ſemini: Semen ſt verlum Dei. Agnoſcamus, veneremur utrumque etiam 111 11 11 1 2 in „ 1I88 Coxci/O uLXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cælum: in minimo Concionatore, & ſummo pretio æſtimemus, ceau nobis ad Cœlum viam & medium efficax. IV. Id ſemper agnoſcunt Conſcientiæ bonæ ac timora. tæ, quibus ſalutis cura, & regnum cœlorum in deſiderio eſt, ut hocce eò certiùs & ſecurius aſſequantur, quod fit audi. tione verbi Dei attentà, ſincerâ, ſtudiosâ, frequenti, & cum animo ac propoſito eidem, & in illo intellectæ Voluntati Verbum Dei Divinæ, obſequendi. Obſervat S. Hieronymus, Comment. eſt Regnum in Matth. 13. 37. & ait: Regnum cælorum prædicatio Evangelit eſt, & * —* „,„, „ „ „ . . . 6 8 cclorum, duo zoeitie Wripturarum, güa Aucit ad vitam, homin em inſtruendo, Ilud ducit. Mairk. 17. 71. illuminando, excitando, accendendo, & de quâ dicitur ad Ju- Aco Auferetur à vobi Re gnum Dei, & dabitur Genti facienti frudtus eusr Mattt.. 2I. 43. quò etiam modo accepit Regnum Dei Apo- ſtolus, ad Coloſſ. a. II. Hi ſoli ſunt adjutores mei in Regno Dei- id eſt, in prædicatione Byangelii, duod eſt via ad Regnum Dei cœ. icat Evangelium, prædicat Regnum leſte, qui enim præ cœleſte, & viam ad hoc Regnum. Cornel. hu locu. Faber Dom. 6. Præceptum poſt Epiph. C. 6. mit. Tales ergo bonæ animæ, quæ viam inda- vel onſlien gant ad Regnum cœlorum (extra quam, poſt hanc vitam, audiendi Ver- mulla ſalus, ſicut in hac vitâ nulla extra Eccleſiam & fidem bum Dei. veram) intelligunt Verbi Dei, quod vel audiant, vel legant Præſertim, quæ ſub gravi obligatione ſcire tenentur, te- nentur lege charitatis quâ quisque obligatur, animæ ſux M conſulere; (ſi aliàs ea commodè addiſcere non poſſint) ſub i Concioni, vel potiùs Catecheſi, intereſſe. i Addit Mart. Bonacina, Op. zo. 2. Diſz. g. in 3. Fræcept. Dee- 9. au. Vnet. 2. n. 25. f. 260. fieri poſſe aliquando, ut auditioni Miſæ peccato gravi, jure merito præferenda ſit Concio; ut ſi urgeat neceſſitas, addiſcendi neceſſaria Fidei, quæ commodè nequeant aliaàs addiſei. Vid. iid. & Herm. Buſenbanm, L 3. Med. Theol. Mar.! S vii,M Nt Ale aul Aensnocd Ce oi e E Pnitinn Et Gi Udrat inoll ieAlu ter Lue Alfeſt len). pbot luim⸗ iis Mng. t Enlladar yun nrvi, n, 0 ſele, 12 EKtegue kaei Ulbiaurhori, füpolbus ſup Nun mirar 1 n Yernterent ſaltem, etſi accedens viva vox longè efficacior ſit neceſſita:. tem & utilitatem: neceſſitatem ex præcepto, & ſub morta- li, ſub quò quisque tenetur ſcire neceſſaria ad ſalutem: un- de rudiores homines ignorantes præcipua myſteria Fidei, es ſckntebC — . — =W „ 1 * 1 NANeie “ DANi64 AIIR 1 NW A e⸗ . 3* 67 ffognon 1 . ſnee adn! 0 Unechl eroorumnne e. D 0 WCa . 7 AACAILNN6 , * ℳ.DLAELN, 8 Wün 2 Peſr e „ A MANENIEY., 7 — 7 eGE , 7 SED õ R älõ 4 V . tet ) P mn, Mke Te puſilium, & ſedens docebat de naviculd turbas- Ibid. v. 2. & 3. Cum poſlet æqué facile pedibus ſuper aquas ſtare, & hoc mira- . ee, A rt4 14 dre.. 7 ſe 14 (ei AIIA “ et VPe * . Ge sA 4 3 elhh⸗ % * ſte MA. el 5 1* 4 H 4 litcete n, 1,1 e CNecNH „uz , 5 . Nt 1 UtNen mo ie⸗ . l Nn 941 eler . ohRl e ret, & nihi bum ſaluti & vitæ æternæ ac vi . 9 R jus neglelſtfus ad infernum, via Goccaſio. 1189 d. 3. mihi f. 162. Trident. & 2a: de Reform. c. g4. à f. aoz. Intelli- gunt & piæ animæ hac in re confilium, (Excepto caſu ne- ceſſitatis modò dictæ) audiendi Verbum Dei, ex ſumma ejus- dem, de quâ agimus, utilitate, dum viam ad cœlum regi- am & planiſſimam, quæ in obſervantiãâ Mandatorum Dei conſiſtit; & vis ad vitam ingredi, ſèrva mandata Mat. Ig. Iz. de- monſtrat, inculcat; Et verò hic fervor, hæc pietas & devo- tio, hic Zelus & ardor ſummopere, acceptus eſt Deo, ut pa- tet ex c. . I. Fabtum ſt autem, cum turbaæ irruerent in Zeſam, l Chriſtus plùs audirent Verbum Dei- ubi Chriſtus nihil offenſus, excuſatum facit auditio- habuit hunc impetum, quamvis irreverentem erga Per- em Ver ſonam ejus: propter ardentiſſimum deſiderium audiendi verbum Dei, St duam inquit S. Bonav. in c. 9. Eucæ. Et, ut in hoc fervore retine- lab attenta auditione Verbi Dei diſtraheret, aſeen- dens in unam navim, quzdk érat Szmonis, rogavit eum à terràâ reduce- culo ſibi authoritatem in prædicando augere? ne fſcilicet, ſi ſiccis pedibus ſuper aquas ſtaret, & prædicaret, Auditores miraculum mirarentur, & non attenderent Verbo Dei: au- „ditum averterent, & fixis oculis hoc miraculum ſolùm aſpi- cerent. P. Caſp. Knittel &. J. Dom. Sevag. C. 2. f. 235. Tanti refert Veerbum Dei præ miraculo, & audire illud attente, devotè; quam cum admiratione ſpeétare miraculum! Sedab oppo- ſiti demonſtratione, magis patebit, Verbum Dei, eſſe ver- n ad coœlum; cum videbimus, quod res eſt, ejus abuſum, neglectum, contemptum, eſſe viam & occaſionem ad infernum, ut, quò magis ab hoc ju- ſtiſſimè horremus, eò magis Verbum Dei nobis amori & curæ ſit. W V. Sicut Chriſtus ratam, gratâmque habuit devotionem turbarum in ſe irruentium, ut audirent verbum Dei- ita econ- tra reprobat, illud malè haberi quacũnque ratione. Inter alia lamentatur S. Jeremias Propheta Thren. I. 4. Viæ Sion lur H gent, LI IIl III13 ſpectare. R 6 1190 CoNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor ad Cœlum: i⸗ — —— Vie Sion Iu-gent, eò quòd non ſint, qui venient ad ſolennitatem : Vie Sin, Meuin Gil gent: cur, id eſt, vie ad Templum, quod eſt in monte Sion jux. Mipopvlonot duomodo' ta Orig. Hug. Lyran. & Dionyſ. Vel melius: Viæ Son: id eſt, Myil etd negler⸗ viæ Jeruſalem, cujus potior pars erat arx & mons Sion: juxta lemunhu & Verbum 8-. Thom. Bonavent. Hæ viæ lugent, id eſt: deſertæ ſunt, & . M/ Dei. deſolatæ: ſicut prata rident, cùm florent: Cives enim Ci. me Alnm Judæorum vitatis & turbæ viarum ſunt quaſi anima & vita; unde iis dlhiule⸗ Solennitates, ſübmotis videntur lugere & emori. Item Viæ Gon lugent, (füückllte Paichæ, Pen- quia luctum excitant conſiderantibus tum veterem fre- antihue, i beeolkes⸗ Ta- quentiam & concurſum ad ſolennitates (quas primarias ha- ſlingtten Sabbati: Cau. PePant Judæi ſc. Paæſehæ; in memoriam ſummi beneficii Divi- EMecvel ſæ earum. Ii, qué Hebræi liberati fuere è ſervitute, durante annis 90. wdltnhote Item num. 5, Plus minus, ſecundùm Cornel. in Exod. 1. 1o. quibus graviſſi- Mlefelone . mè in Æiypto preſſi fuerant, Pentecoſter; in memoriam Le- rhegatu gis à Deo illis datæ, hoc 50. à Paſchate die. Dedicatio Legs eſt itn ſave PVentecoſte, ait S. Hieron. ad Fabiolam de a2. manſionib. in 12. Eràt q; lenſidini Lex à Deo data ingens beneficium. Duoſunt, quibus regimur, lnlnhenm Natura & Lex, ait S. Nazianz. ap. Cornel. in Levit. 23. 17. Taberna- ulni — oremtunn culorum, in memoriam Protectionis Divinæ, quæ Hebræos inneheiſeln in deſerto ita protexit, ut ſine domibus in Tabernaculs per wIlidli⸗ 40. annos hyeme & æſtate vixerint: quibus Feſtis omnes n, Eon =2 Judæi non tantuùm ex Judæâ, ſed ex toto orbe confluebant. hllt inid Hieroſolymam) tum præſentem, eversâ urbe & Templo, Gullaurini ſolitudinem: quam hoc loco luget S. Propheta. Cornel. in cit. intimm, Thren. 1. 2. Omnium autem Feſtorum apud judæos primum (um erat Sabbatum, Dier ſeptimus, Weltus, Divino cultui dicatus, (WS Esdras quis. Sabhatum Domini: de quibus Feſtis, quæ Deus Hebræis præ- “H n⸗ ſcripſit, agitur Levitici 23, Hiſce autem Feſtis inter ſolenni- in Gedre poſita erat tates alias proponebatur Lex Dei. Sic habetur Eſaræ 2.6. . Lex Dei. Übi refertur, quòd Esdras Sacerdos, Propheta, & Legis Do- R sper Cn ctor, totisque Scripturæ ſacræ vel deperditæ, in vaſtitate Amgns Babylonicâ, ex memoriâ potiùs Divinâ, quàm humanâ, re. ig, ſn ſtaurator, ut multi ſentiunt, vel, ut verius alii, corrector, & ulſchee elegantiori charactere, quò nunc utimur, deſcriptor. Ceruc. Win Donn M „* 14 eunte em . * . 1. Es: Lalee 1. 1„ 4 ſ. . lten /el, DNe9E . 4 & Templi Divini Zelotes & æmulator, accedente inſuper e⸗- 7 4 12. n brn N 7 . Da nt, n 1. 1 2* „( õü . 7 00⁰ ihne e atECN OU KlN V 0 U r! 2158 U N ophen vno coku Dens Rebl- ſchbenn Por. an gheii ,, etius 6 4 = ,“ impellat, ipſe à Deo datus & conſtitutus in civitatem munitam, N. nos, qui eo non à ſervitute Pharaonis, ſed ipſius diaboli & Ejus negledtus ad infernum wia & occaſio. 1191 za Proxmio, & in Prologo. Hic, inquam, Esdras, convocato o- mni populo, ut eum in captivitate Legis oblitum, legem do- ceret, illi Verba Legis Divinæ prælegit, explicavitque. Et: Flebat omnis populus, alt Sacer Textus, Ibid. v. 9. cùm audiret verba Legu. Sic: Atsor. 13.27. ait Paulus: VZocer rophetarum, quæ per omne Ssabbatum leguntur. Et verò ſicut cognitio, ita traditio & doctrina Legis Divinæ, quæ per Dei verbum proponitur, Oſfficii & cultùs Divini primaria pars eſt, præ Sacrificiis Le- gis antiquæ, in hac magis neceſſaria. Obſervo autem, ſi zeloſiſſimus Propheta, S. Jeremias adeo luxit deſolationem Templi, Reique Divinæ: eò quòd non ſint, qui veniant ad ſolenni- tatem, eo tempore, quòê id fieri non poterat, utpote Vrbis & Templi everſione & excidio, facto à Chaldæis & Nabuchodo- eE 1a nNege⸗ . noſore Rege, atque ab iis Rege Sedeciâ & toto populo in ca- ptivitatem abducto; cujus mentis fuerit ſacer hic honoris jusdem contemptu, neglectu, in injuriam Dei, & animarum perditionem tum, cùm Templum Dei, &ꝰ in eo Divina, Ver- buúmque Dei vel maximè florerent! de quô aliquid infra ex Jerem. §. 9. qui aliàäs pro more ſuo hortatur, minatur, orat, execratur, ut populum ad pœnitentiam & meliorem vitam & in columnam ferream, & in murum æreum, c. I. 18. Contra vitia, Chriſtiano⸗ ipſorum etiam regum & principum. rum Feſta ce- VI. Quæ modèò de antiquâ Lege, ejusque Feſtis, Tem- lebriora e- Juam Judæo- rum, cur? In ſpecie: Paſch. Pent. Sabbati. pla, &c. dicta; umbræ ſunt tantùm, & figuræ reſpectu . gis gratiæ & novæ. Ecce enim vel ex uno & altero: Paſchæ Feſtum celebre fuit apud judæos, celebrius apud Chriſtia- mortis per Chriſtum Reſurgentem liberati ſunt; hinc Deus illud magnis illuſtravit miraculis, quæ refert Cornel. in cit. Levit. 23. r. f.37. Sic apud nos multò celebrius eſt Feſtum Pentecoſtes, ceu quêô deſcendit Spiritus Sanctus, ſummum omnium Domum (non item in Pentecoſte Judæorum & . Lex ðèð 2 1192 CoxNciOι LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cæœlum: Lex nova Gratiæ promulgata eſt in Sion, Actor. 2. ſicut Lex vVetus ſervitutis & perdifficilis, etſi non impoſſibilis. Aℳ.z./g. 10. Olim in Sina promulgata fuit, ut dictum. Sabbati ſum- ma reverentia, & præ cœteris Feſtis omnibus ſolennitas fuit, ut (quæ prima origo & cauſa inſtituendi Sabbati fuit) ho- mines Sabbato opus Creationis & beneficium inſtitutæ à Deo Naturæ, conditique Vniverſi expenderent: Geneſ. 2. 3. Deuter, f. a. Cornel. hic in v. I2. Nos verò Dominicâ, quæ Sab- bato ſucceſſit, recolimus mundum à Chriſto reſurgente re- creatum; nam quid naſci, quid creari profuit, niſi redimi, niſi recreari, profeiſet? quantò ergo diebus talibus memorandis majora à Deo collata ſunt beneficia, tantò devotiùs, tantò In Feſtis va-. candum Dei Verbo. rum ſit (ſicut proh dolor ſæpè, & apud multos veriſſimum Etiam apnd Chriſtianos: Liæ Ston lu- gent- ex ne- gleélu & con- — Pon 1 „ —— lemptu Vorbi præſenti tempore, quòd non JVent, gqiui veniant ad ſolennitatem, tum Dei. leſiâ ſine devotione eſt, quaſi ibi non eſt; & ſi quis ſine atten- ut Fideles tam ab otio, quaàm ab opere ſervili abſtinere de- beant; ut docet S. Thomas opuſculo . ſed pertractent negoti- um ſanctiſſimum cultûs Divini, & ſalutis animarum ſua- rum, cujus obtinendæ, ſingulare medium eſt Verbi Dei au. ditio devota, ardens, attenta. Jam itaque ne apud nos ve- domo exules eſſe, non cogimur. Putat Didacus Stella, Ord. Min. hæc eadem verba dici poſſe de noſtris Eccleſüs, etiam etiam, cùm à copioſo populo Templa frequentantur. Po- beta lamentabatur, inquit, ob defectum gentü; ſed g o lamentar! T- beo ob defectum devotionis, & attentionis. Si quis enim in E- tione cordiali Verbum Dei audit, quaſi non audit. Ita ille, in c. 6. Lucæ ap. P. Knittel cit. fol. 237. quid ſi inſuper accedant Verbi Dei formalis contemptus, irreverentia, joci non chri- ſtiani, irriſiones, cavillationes, ſannæ, dicteria, ſcommata, neglectus ſupinus, abuſus, in pravum detorſiones e hed m — to ſelere, Aluni. n i vl mi Ii ißn n dei unl⸗ futl lu Dnaliii terit 6 Deßgilltki Hanle nnſni per delol, Auu unt unil il 1 Wßii Abetu ſanctiùs illi peragendi ſunt in gratam eorundem memoriam, lgteeneceſhtt lutem necell Mineglgen U ugerr. eimh. Lidh, li ut. ſ4 1 lUmkint eſt, etſi ſuo cujusque damno, ſicut liberàâ voluntate.) LZie Sion lugent, eb qudd non ſint, què veniant ad ſolennitatem, & Divina in iis conſueta, idque etiam quieto & pacis tempore, quò I Aiien dotneker inern r dane nefonen, N Neis ih ndectvale llnline =— alendur aen halt 0toßs: 4 d⸗ N Verbum Dei, qudm Corpus Cbriſti. Et iaeo, quantà ſolicitudine obſer- G Nanderante . Udelele Domincl, leig 400 5 * ₰ℳ * —E thre men “ IRNNENKSR lwosme .AN öotlis Mnntun ewetrait 6, „ , . ,4 dt ſtriè manibiss in terram cadat, tant ſolicitudine obſervemus, ne Ver- quô malo fine & exitu, interitque Verbum Dei negligatur, contemnatur: Sanè ominis & nominis eſt peſſimi, hominem nauſeare, horrere, averſari, negligere, contemnere Verbum 2– FTFijur neglettis, ad infernum via & occaſio. 1193 quuanto ſcelere, quanto peccato! Heoc exprimit S. Auguſt. Nic quantum L. yo. homil. 26. dum ait: Interrogo vos Fratre' vel orores, dicite peccatum. mnmihi, quid vobis plus eſſe videtur, Verbun Dei, an Corpus Chriſti? ſi Verbum Dei en verum vultis reſpondere, hoc utig, dicere debetis, quòd non ſit minis omnparatur orpori ðs 2 . .—. 1. . . hriſtt vamus, quando nobis Corpus Chriſte miniſtratur, ut ihel eα ipſo de no-S Aug. bum Dei, quod nobis erogatur, dum aliud aut cogitamus, aut loquimur, de corde noſtro pereat. Audite jam ulteriùs verba S. Doctoris ponderoſa: Quia non minus reus erit, qui Verbum Dei negligenter audierit, quäm ile, qui Corpus Chriſti in terram cadere, negligenta ſud thnst permiſerit. Habetur Decreti 2. p. I. 4. I. c. 9 4. f. 339. Bonac. cit. in . u telligit de neceſſitate Verbi Divini, ut homo intelligat, quæ ia ad ſalutem neceſſaria ſunt, & ſic graviter peccet, qui Ver- n bum Dei negligenter audit, ſicut qui indignè tractat Corpus Chriſti. Englgr. p. I. Dom. Sexag. F. I. Calamat. Sentent. VE. Verbum Der. Paciuch. Leck. I. n. 25. f. 2 . P. Knittel. cit. ad ſ. Conc. Drexwel. o. I. In Zodiaci ſigno b6. J. 2. Adeo ſolennis eſt Authoribus hæc ſenten- tia S. Auguſtini. . Neglectus Verbi Dei, animi mali & pereuntis eſt ſignum. VII. Sed videamus nunc, quéò fructu, imòè quò damno, Dei. Et quis, ait Religioſiſſimus Drexelius primùm citatus g. . eum credat valere animo, qui averſas à veritate aures, ad fabulas laxiſſimè ſinit excurrere, & dum in templis vitia ver- bis caſtigantur, ille factis domi exercet, & in piæ exhorta- tionis vicem, vel calicem trahit, vel fritillum & teſſeras mo- vet ‚aut otioſis ambulatiunculis diem imminuit aut cum canibus agros & ſilvas pererrat: aut dum Concionator in 1 Suggeſtu ſudat, ipſe languidiſſimus dormitator, adhuc dum inter plumas volutatur, nec erubeſcit ſomniculoſus glis à ſole ſam penè meridiano, in plumeo ſepulchro deprehendi. Mechtl de Jud. extr. Tur- 1194 Coxcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœlum. Turpe eſt, de Chriſtianis hoc ſcribere, ſed longeè turpius, Chriſtianos hoc facere: hæc ſigna non ſunt, niſi pereuntium: longè aliis noſcuntur prædeſtinati. Initium recedendi à Deo, eſt faſtidium audiendi Divina: nec Deum diligit, qui pia monita non eſurit, ait Idem nervosè, in ſine cit cap. Et to. 2. Ae MWoöëmo c. 6. ad fin. mihi fol. agé6. vel 673. E Chriſtianis homo ſa- Tres viri, qni pPpiens: Ego, ajebat, toto orbe tres viros quæro, quos nus- 4 8 in toto orbe quam reperio. Primus, qui verè ſolers, induſtfius & dili. non inveni- gens ſit, victu tamen necefſario careat. Multos reperias, untur: ex la- ſuâ culpã egentes & miſeros, quos ad mendicitatem detru- dit ſocordia. Alter, qui abſtinentiaâ, moderatis jejuniis, in- bore pauper ex temperan- tii infirmus: edid valetudini obfuerit. Eorum, qui valetudinem, infſu- cum neglectu per & vitam, vorando aut potando perdiderint, innumeros Verbi Dei eſt invenire. Sed nec tertium, inquiebat, uſpiam locorum probus. indagare licet, qui Conciones, cùm eas audire poſſit, negli- gere ſoleat, homo tamen frugi ſit, & moribus integris: ma- ximus illorum numerus eſt, qui Conciones audiendas ſub- terfugiant, ſed intus & in cute nequam fint. Ita loco cit. Et Judas Verbi talis, in exemplum, certè fuit judas Proditor, qui neglectu Divini negle-Concionis audiendæ periit, ſalvandus alias, & corrigendus, chu periit. ſi eam audiiſſet: etenim Cardin. Baronius ad Annum Chr. 3a. n. 63. ex D. Luca ſtudiosé de eodem obſervat, judam cum cæteris Apoſtolis permanſiſſe usque ad finem Communica- tionis Euchariſtiæ: cùmque nihil porrò jam eſſet in mensàâ reliquum, velut furore percitum non expeòtaſſe prolixam illam ac mirificam Domini Concionem habitam ad præſen- tes Apoſtolos: quaſi hac obſervatione innuere Cardin. Ba- ronius velit, fuiſſe eam Concionem ejusmodi, quam ſi judas audire non neglexiſſet, meliora eum fortaſſis conſilia fuiſſe initurum, ut, ejecto ex corde Satanâà progredi porro vellet ad ſaniora. Mancin. fol. 228. Cum ergo Judas sccepiſſet luccellam, ex- zwvit continuò, ait S. Joann. c. 13. v. 30o. actui huic præſens, non expettato Chriſti ſermone, eo utique emolliendus, & à tan- to ſcelere, ſuique perditione æternâ abſtrahendus.- jue⸗ O “ dem D Ulr, monitn lun, ſlls gert u glemsel endnn Po loc fußp 4 D Ps, ln ſ6 enr ilvmine 1 r. de. hn vrcionnn. honbeiwei ſbibhocinmn Cine iublenm Tlatfuttent lGaenit ſ. n licvot! ſeleta HModieon K noniti,a Hn wd non Hie,eenor 1 6 S— W ienn — uinieß gun⸗ nlinrlgin lalhehſi pd un. 1. UIII. ſoeor lim, In Ilurn Eoncion⸗ M 1 ute er ſag ae 4 Ced 1 1 zlk 1, MNTEE 4 eene 5 pNHE Sen e Vencnac . 1 9 era 1 dlballe 1.1, N. ttor, W clah. ün in talia ſcelera labantur, ut ipſi mirentur? Vnde!? Si eo, vel Hõ die Dominico Concioni interfuiſſent, docti haud du-Ex Verbo Dei ers e , Me 2 e det⸗ 5 ee NN. 2 1I. , EE 1 s. A * AIK te, talia auſi non eſſent. Hinc ergo peccatum, peccati re- — Ejus negleſtus ad infernum via & occaſio. 1195 dem ſensus eſt S. Cyrillus, Lib. og. c. 9. doeemonem, qui intro- wit in eum, v. 27. feſtinanter impuliſſe judam ad exeundum, & exequendum facinus, ne, ſi is Concioni Chriſti mox fu- turæ, quod ſuſpicari facilè poterat domon, interſoret, eâ il- luminatus, compunétus & converſus ad cor rediret: Hac de re feſtinat, & èmpellit, timens, ne ſeintilta in ejus animum aſcenderet. & qudam illuminaret. Abr. à S. Clard de Judä, p. 3. f.I. & 2. VE. exempl.6. FJo. Major. Sec. Exemp. V. Verbunz Dei. f. 7r3. quedn, inimicus ſit dy- mon Concionum. Ergo Judas à ſalute excidit, periit, quia Ver- bum Dei audire neglexit, contempſit. Sint, qui putent, & ſibi blandiantur, quàm bene agant, ſi quotidie Miſſam au- diant, ſingulis menſibus confeſſi, communicent: laudabili- ter hæc fiunt; non improbo. At & Dei Verbo opus eſt. Et Iudas accepit Carnem & ſanguinem Chriſti, indignus qui- dem. Et quot ſunt, qui quandoque diebus feſtivis aut aliis iè & moniti, confortatique Dei verbo, memoriâ refrican- bona: ſignum Prædeftinat. lapſus, peccatorum multitudo, in peccatis perſeverantia, denique interitus. Econtra & Verbo Dei peccati agnitio, “ horror, monita ſalutis; incitamenta, & manuduétio ad bo- Atra num, ſalus denique. Secut nulum majus ſignum æternæ Prædeſti- Econtra ma- ¹ nationis eſt, quàm audire libenter Eierbum Dei- ſic nullum majus ſignum R- lisnum 10 aæternæ reprobationis, quàm nolle audire Verbum Dei- S. Auguſtin. eprobaf. N L. 2, de Prædeſtin. ſanöt. c. 27. ap. Calamat,. in Sentent. E. Prædeſtinati 4AAug. r L. 2. de Prædeſtin. ſanct. c. 2. ap. Calamat, in dentent. V. Erc. ſtinatio. iene VIII. Indagemus utiliter radices, cauſas, & excuſatio- Excuſationes “ nes eorum, qui nolunt audire Verbum Dei, ut ulcus tanga- andi ender⸗ nlie mus. IIlarum variæ & plurimæ ſunt. Sunt, qui dicant, Dei, V. “ S à ſe Concionatorem non audiri, non intelligi; nempe quia/½¼ n. y. nolunt; ut audientes non intelligant Lucæ §. 1Io0. vel penitùs non Attentio. ituige, audiant, abſentes vel animo, vel inſuper & corpore. Inten- wNGν tos & attentos nos eſſe oportet in tam gravi & ſerio ſalutis n M Mm mm mm m 2 no- 1196 CoxNciO LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cælum. MN noſtræ negotio: Iutentos vosr volo, ait S. Auguſt. tr. 17. in o. CBreviar. fer. 6. 4. Temp. Duadrag.) LBect. I. & tr. 22. in Jo. Secretum 1I Dei intentos debet facere (Brevi. fer. 6. inf. Odt. Corp. Chr. Lect. 9.) Id eſt Verbum Dei. Vid. Zadicum 3. 19. & 20. V. Cornel. ligem, Adeo Verbo Dei, ut fructificet, neceſſaria, cum fervore ac e ee i — zZelo honoris Divini, ac propriæ ſalutis deſiderio, attentio, Wn kihut, ſine quàâ fruſtra, & inefficaciter loquetur Neque intelligetur M, adblteti ſacer Orator, cui ſæpè imponitur & imputatur, eloquenti Eun atente etiam, & articulatè, altè, clarè, diſtinct pronuntianti: ſed hbettoni Quii non at- à quibus? Non aberro: qui in audiendo Dei Verbo aut nun. upbulii, zendant. guam, aut rariſſimi. Omnu qui ex Deo eſt, verba Dei audit- pro. Maſtlh Pterea vos non auditis, quia ex Deo non eſtu Yoan. g. 47. Verba Chri. Ueemonendet ſti graviſſima. Ita credo facilè, Concionatorem non intel. UuniilKè ligi ab iis, qui minùs accedunt ſobrii; qui dormiunt, haben. Ekine b di meritò pro abſentibus, qui ſicut Virgines fatuæ dormien. nn teced tes Sponſum, Matth. ay. à y. ita hi ſuam negligunt ſalutem, uin biyg- =— D 4 quæ ſæpé poſita eſſe poteſt in unà Concione. MWon dormien. I loet tibus Divina beneficia, ſed obſervantibus deſeruntur, ait S. Ambroſ. pu hl — L. 4. in o. 4. Luc. Brevi. fer. 2. Domen. 3. Duadr. Ledt. 3. qui extrava- Mülchab; gantes, curis ſæcularibus, ceu ſpinis Lac. §.14. intricati & ſuf- Ailine n focati, non magis in templo ſunt, ac ſedilia: qui confabulan. nntialia do & ipſi non attendunt, & aliis moleſti, invitôsque impe- (ichentt diunt: contra quos olim queſtus S. Auguſſt. hom. 26. w. vo. Vbi ſihand dele Verbum Dei, inquit, ρ.r.it recitari, quaſt in leltulu ſuus ita jacere Enuet wae⸗ volunt: atq; utinam vel jacerent tantummodo, & tacentes Verbum Dei (linbus ad itiente corde ſaſciperent, non etiam ſe ita otioſis ſabulu occuparent, Einm gud ut, quod prædicatur, nec ipſi audiant, nec alios audire permittant. Dluione Qui ſe ſcire Enelgr. p. I. Dom. Sexag. J.1. F. 5i3. Alii inter doctos ſeſe cenſent, inenoen dicit ea, quæx & ipſo Concionatore doctiores; jam nôrunt omnia, quæ di. Mlubet ien Eccleſfiaſtes, . 187 V a Welhene maam ſuper- er uditam ſuperbiam de quibus gerem. 5. 9. Confuſi ſant ſapi- piam & ſtul- Mles, Verbum enim Domini projecerunt ( Septuag. Verbum ir er titiam oſten- Zim Domini reprobaverunte Chaldæus: Verbum Domini deteſtati nann Lit. unt. Oer, de Paſ-. D. Punbto Iz. f. 364.) & ſapientia nulla eſt in 2 4 F . . H . Et l e negledtus ad infernum, Via & occaſio. 1197 At Et quis eò pervenit ætatis & doctrinæ, ut non plura neſci- vBnn at, quàm ſciat! E. Thom. RKemp. de Imit. Chr. L. I. c. 2. Plurima , ſcimus, neque facimus, voluntas & memoria excitanda: ea 'a monendi ſumus, V. Conc. zr. n. 9. f. 356. Et certe ſapientes ri den doctique ſæpè in graviſſimis vitiis hærent. Hos inter Daz=ꝛa — i vid non reſipuit, niſi rigideè monitus. 2z. Keg. I2. qui probè Etiam Concio mHE ſciebat, adulteria & homicidia eſſe vetita: quique & Pro- fmpler mo⸗ imume phetam patienter audiit, cùm ipſe in plurimis præcepto- docctt. Wdem rem haberet Spiritum ſanctum. V. Drewel. Signo 6. Prædeſtin. V dobelen. Y. 2. 3. & in Koſis p. I. 6. y. (abi multa) g. 2. V. Bellarm. in Pſal. po. AEmI Argiem. f. 365. C. Ita doécti ſapientésque etiam à Simpliciſſimo K bene moneri & erudiri poſſint. Sic P. jacobus Lagnez S. J. u Generalis II, & primis decem, dicere ſolebat, ſe nullâ rati- . One perſonæ habitâ ex cujusvis fraterculi concione ſemper doctiorem recedere. Ex Julio Nigronio, in Reg. 2. Comm. & 7. P. rimd Knittel cit. Engler. cit. ante F. 2. Alii, cum ſibi ita ſapiant ipſi, or nolunt moneri; ſicut æger vulnus tangi, refugit. Ego odi Ex Concioni- n mli eum, quia non prophetat mihe bonum, ſed malum ajebat de Michæ4 bus quàm ex- li lie impius Achab 3. Reg. 22. 5. Prætereo alia, de quibus cit. Drexel. us fu⸗ Sed quid hinc, niſi quod fatendum ſit, etſi multi ſint, qui ctus: unde: Conciones audiant, paucos eſſe, qui animo deſiderent à Concione audità redire emendatiores, ait cit. Drexel. ſigno &. F. 1. Et Card. Bellarm. Oper. to. 6. Conc. 22. Dom.I. Duadrag. ſol. 237. f. . Magnus eſt hodie, ait, abuſus hominum Chriſtianorum in Concionibus audiendis. Ita enim plerique ad Concionem in veniunt, quaſi ad Comodiam aliquam venirent: &: Si in egreſſu à Concione ſtaret in portâ templi aliquis, qui ſingu- los interrogaret: quid tu ex Concione refers? unus diceret: h. non habet Verba Tulliana: alter diceret: non habet bonam 1 * Se me vocem: tertius diceret: eſt nimis prolixus. IIla referre ſci- . t unt; de emendatione autem morum: ſecut erat in principio. „P. Rnittel cit. ex Bellarm. An hinc via & occaſio ad cœlum, .Eα an ad infernum: V. Faber. Dom. II. Pent. C. 4. & Auct. Ibid. uin 15. 2. 1. Mm mm mm m 3 IX. Con- . õ 1198 CoNcio LXIII. Verhi Dei audiendi ardor; ad Cælum: IX. Concludamus, & dicda comprobemus (ne vana vi- deantur) exemplis, metuaàntque exinde illi, quibus Verbi Dei & Concionum nulla reverentia eſt, nulla cura, nullus Arfinus De- amor: quibus jucundius eſt, audire, cum Athenienſibus à moſthenis. Demoſthene de aſino ejusque umbràâ (Padag. Chriſt. to. n. p. 2. c. 22. H. 3. Hiſt. I. F. -7l. e Plutarcho. Lexic. Geograph. Eerbo Delphi à ſ. 243.) ludicra, quàm ſeriaâ de ſalute patriæ, imdò de ſalute animæ & æternâ. Tempore S. Laurentii juſtiniani Patriar- chæ Veneti, Deus Venetorum Vrbi ob gravia ſcelera, quæ in eâ perpetrabantur, graviter ſuccenſuit. Precabatur pro eâ 8S. Laurentius inibi degens. Bellum exarſit inter Venetos Ira Dei in Ve-& Mediolanenſes. Incolebat id temporis locum deſertum netos Verbi ſacri con. vaticinandi ſpiritu præditus. Hunc Venetus quidam, vir remptores, primarius, agens in Corcyra, adiit, & percunéctatus eſt, num 8. Lhurentii bellum illud feliciter ceſſurum eſſet Venetis:? Cui reſpondit: Juſtin. Deum vehementer iratum eſſe Venetis, quòd ex Verbi Di- vini prædicatione nullum fruéctum colligerent, eôsque jam pridem, inſtar Sodomæ, perituros fuiſſe, niſi precibus fſui ſancti Patriarchæ furor Divinus averſus eſſet. Dauroultius Cut. Hiſt. C. 3. tit. 2y. n. 2. Ex Bernardo uſtiniano in vita §. Laur. Schſtin. En ob neglectum contemptumque Verbum Dei, toti Vrbi & Populo iratum Deum! Audiamus aliud in particulari. Perverſo Dei Narrat Jacobus à Vitriaco, Cardinalis & Tuſculanus Epiſco- verbum in pus (qui obiit A. 1240. poſt multos labores in Oriente & Oc- vità audire cidente pro Ecclefia toleratos) ſerm. 190. & ex eo Joannes Rau- nolenti, Chri- ſtus in cruce . . inaeirer vjeb-⸗ ortem fugere . T 716Dat. oOrtem fugere aures occlu. Sentiâ, Conciones pertinaciter fugiebat. Mor 8 dit ad preces Potuit, ſed non effugere. Er- ti & ritu Cat pro dctuncto. lico ad templum delatus. Cùmque hic Sacerdotes juſta fu- neri perſolvere, & exequias ordirentur, prodigium ingens in ſigno pendentis in Cruce Jeſu viſum eſt; nam Imago Cru- Cifixi, inſtar hominis vivi, ſe movere, brachia & cruce ſolve- re, manus auribus admovere, digitis aurem utramqué oh- & horridum, Inſulæ Corcyræ finitimum, Eremita ſanctus, 1-linus, fuiſſe virum, qui vel nauſeâ Divini Verbi, vel negli- Ergo mortuus eſt, & ritu Catho- — Ige, jetinck — — dl Hoc hectirun . eerde ltet vos, olel, ec E= (eCODn0 Pnrintiguei⸗ lsolras ⸗ Eninam de Ubas o Edkbitlinci Denn Neclat Declllr p. ni (. R.. fine. 4 4 1tellayit = Unpru, att Uaed ucnn len, Kten Ahehr de en gili⸗ 00. 60 inöharzen ſ — — ir lti a, =— une N⸗ bug enr ſauc ils erit Uumſiupin wonenti⸗ boebi . 1 t ine — RN „ „ t1 Q MN, K , Aerte mde. Ut, M. 1† 4A1 * ſe e ſngenn 51 EWere 1 Prrr NAEE 1 H XarIE Ruſe- e daln . GAe . „ 1 UIHN MolUGR 1 eamnte ſ . TC5MIALNRE . od 4 ſhG 4 4. .f . “ 2/ 1 V 4 † 1 1 ℳ 3 6 „ f. esin Venetns cclca NIIE Slc 1 ſtrâ quacunque culpa, ſuſtinere denique Judicis extremi Vo- S- PBijus neglelctus ad infernum via &occaſio. 1199 . — —— more Conciones frequentaret. En ſignum luculentum Di- vinæ indignationis! Aures ſuas obturat Deus, ne audiet pre- ces noſtras, quas pro eo fundimus. Hinc liquet, miſeri il- lius animam diabolo & inferno adjudicatam eſſe; adeéôque à precibus pro illo fundendis deſiſtamus & cadaver ejus, Eccleſiaſticà indignum ſepultura, loco, quéô dignum eſt, hu- metur. Sic elatum & templo, humo profanã defoſſum eſt. Drexel. in Roſis p. I. C. . J. y. f. Soz. Jo. Major. Spec. Exempl. V. Ver- bum Dei Exw. S. à f. 773. Paciuchelli in Ponam L-ebt. yI. in fine àf. ya. V. Conc. 46. n. 6. fine. Plurimos, ait cit. Drexelius, non levi ma- nu flagellavit Deus, qui Conciones, Deique Verbum aut contemptu, aut certè neglectu non audierunt. Hos tales Deus adeo luculentis affecit pœnis, ut & ipſi punitos ſe ſen- tirent, & alii cernerent. Vid. ibidem Askiones ſedulitati in audi- endo Verbo Dei. Haæc ipfa Sacra Eloquia ad zternam damnatéonem ſant eis, qui illa vel ſcire nolunt, vel certè ſeiendo contemnunt ait Li. F. Mor. c. 5§. S. Gregor. ap. Paciuchell. in Jon. Lect. 1. n. 27. f. 24. II- ſignis hæc Sententia, pro more, S. Gregorii, de qué Baro- turare, perinde ſi voce clariſſimâ illud diceret: Non auditus, non audio. Hoc quidem eſt nutu ac manibus loqui. Atque ſſtud ſpectàrunt, quotquot aderant, & attoniti obſtupue- InNHE runt. Sacerdos, Inferiarum præſes, ad populum verſus: Non latet vos, inquit, hunc virum Divini Verbi fuiſſe con- temptorem, nec unquam perſuaderi potuiſſe, ut Chriſtiano Encomium nius in Noti ad Martyr. Rom. 12. Martii ait: Conſtat teſtimonio ö- §. Grego- node Toletanæ oltavæ, e. 2. eum in Ethicis aſſertionibus cuncétis Eccleſiæ rii M. Doctoribus eſſe preferendum. Eſt autem Ethica, Philoſophia Mo. Ethica, quid? ralis, ſeu dotrina bene agendi, ac beatè vivendi. Jam itaque facilis erit concluſio ſalutem vel parum cogitanti ſuam, quàm ſuavius ſit, Concionatoris, loco & Verbum Dei nobis proponentis, vocem audire, etiam cùm dura & minas Dei nobis loquitur, opportunè & importune, arguendo &c. 2. Tim. g. 2. ut ne reprobemur, quàm neglecto Dei Verbo no- cem 1200 CoxNcio LXIII. Verbi Dei audiendi ardor; ad Cœælum. cem non jam minitantem amplius, ſed cum inflicto æternæ damnationis ſententiæ fulmine tonantem: quod avertat Deus. Vid. Conc. 23. Authores in Vid. Cornel. à Lap. citt. LL. & in Amos 9.4 . §. in Oſeæ 2. 12. Hie- hanc præced. materiam. rem. Drexel. Zodiaco- Signo VI. Pradeſtin. mihi à f. 253,. ko. I. Et li beni ſ e A in Koſis part. I. Cap. . à f. Soo. item tomo 2. de Noémo Cap. 6. d. f. 36.. Nec non Indic. Themat. Domin. a., Pentec., them. I. & 2. & F. Con- verſ. & Pauli them. z. Indice Rerum V. Concio & Verbum Dei. tdl Vhe Mafus N tae Menee Nnnn Mon G iin a1 ul, l, Angel. Paciuchelli in Jonam to. I. Leck. I. De & Er. & Aſcet. Librorum neceſſitate & utilit. Et tomo 3. Ledtl. yI. totâ. Henr. Englgrave parte . Dom. Sewageſ. Alex. Calamato, Aultar. in ſert. 3, punbto , fF. 22 5., & ſéq. Mat. Faber Tripart. Domin. 6. poſt Epiph. Conc. 6. & Dom. Seag. Conc. I. y. 6. & . Ibid. Indice Ma- ter V. Verbum Dei. Dom. 3. Pent. Conc. z. Fer. 3. Pent. C. 2. ſ. J. Dom. a. Pent. C. z. Domin. II. Pent. Conc. a. Et in Aultar. ſeu Hl. VA, Dom. 6. Epiph. them.I. Item Dom.a. Pent. them.I. & Dom.6. Pent. th. a. Tobias Lohner. Biblioth. Man. to. 4. Tit. 36. à f-go. V. Ver.- hnum Dei. Felix Reinecc. O. Min. Bibl. Paup. parte 1I. V. de aud. Verbum Deis à f. og. Pœdag. Chriſt. to. I. p. 2. c. 22. 4 Ffol. 62. Jacob. March. Ration. Dom. Vaſſ. Lelk. I4. f. 350. Ludov. Gra- Sentent. V. Verbum Dei. Leopold. Mancin. de Paſſ. D. L. y. Di- . Doitinhinen nat. V. Indice Rerum. E. Verbum Dei- Sriptura ö. Prædicator- & Anditor Verbi Dei. Caſp. Knittel S. J. Dom. Sexag. Conc. 2. JF. 265. Bened. Fidelis à S. Phil. O. S. Franc. Dom. S&=vag. ſerm. 2. à fol. 44. Franc. Labata Theſ. Mor. to. 2. V. Verbum Dei per Propoſit. 46. à f. IIg92. Joſeph. Speranza SKript. Selebt. in Præaſat. Abraham à S. Clarâ. Judas Ertz⸗Schelm: part. 3. à fol.I. An- ton. Dauroult. Catech. Hiſtor. cap. 3. Tit. 7a. Z. & 76. Joann. Major. Sec. Exempl. ILidice, V. Verbum Dei. Thom. Staplet⸗ Dom. FPaſſ. in ea verba: quà ex Deo eſte G. 2. à fol. -35. Et in Dom. dexag. à f. 333. d texti I. Et Dom. 3. quadrag. textu Z. F.-a96. Dom.d. ( poſt Pent. textu I. à fol. 9z. Item Domin. II. textu 2. à fol. 261. Ge- deon Forſter de neceſit. Catecheſ. à fol. z. & . 3. 4 fol. 34 Pi 4 Iwocentii. nlhnlliit He il mal mid, 2. ſieeese wwnesee li Cau kedzen — . N⸗ Nnl (ſeran X 4 4 11,WMNI rDl T 1, . 1 7 2 ee ℳꝑRIN 1, dri: . 4 ½ 1. I. Dln, ð . AA “ I. (an ANNN. g 1N N õõ 7„ 9 ame 1 2688 E E E ee Go E E Ee E Ee G 2 17, /7 . * MN „ 2. 9 40 „ .. 4 2W5D Præcones Pœnitentiæ quàm mundo ſcelerato neces- Vid. Conc.63. ,4. 1% 66 1 2„ 4 9 i “ . A,.NE 7 1. D 4 1† 41 ,A.! „ . . 11. ., 1 1/4 36 AEEH „ SS N* 9 „ 7 A D W P 1I eTN „ Venit in omnem regionem ſordanis pradicans Baptis. omin. 4. 4 5 . „ 1 ,. e ., E. R . MA. . ucæ B 6 * 9⁹ . — 4 88 7 *1 Ehjus negleflus ad infernum wia & occaſio. 1201 Faberii Hiſtorien⸗Dredigen parte z. Diſc. 30. E. Verbum Dom. d f. 419. Bellarm. Operumz to. 6. Conc. 22. Dom. I. Qua- Tvhrg. ſ. 2 3. & ſequ. & ibidem Indice, V. Concio, & Verbum Der. C..arol. Vanhorn O. Eremit. S. Auguſt. Conc. zo. Fer. 2. Dom. Paſſ. à f. 296. Raph. Bonherba Fer.3. Domin. 4. Quadrag. à f. a336. Pranc. Mendoza in Lib. Kegum tom. 2. Indice E. Verba Dei & Sermo. Auguſtin. Paöletti Dom. Serageſ. à f. 236. Le Blanc. Ayn Pſalm. 45.I. . un. art. I. & . à f. 967. Florent. Schilling Do- min. Sewag. Paulus Segneri S. J. Concionator & Theologus Innocentii XII. Pontificis, qui piè obiit 1694. 9. Decemb. in Hom. Chriſt. p. I. Diſce. I. & 2. Et paſſim Authores, de Verbo Dei. Vid. mea Conc. ſequ. 6a. & 73. dum. a. Item ga. nec non Pro- vmialis I. & 2. & infra Indice 4. Domin. Sexag. CoNCIO LXIV. anteced. ſarii; & quàm ſeriò illi Pœnitentiam inculcare de- beant; ac audiri obſequenter! Ne terreamur. ä . vent. mum TPænitentiæ in remisſionem peccatorum. Vm Mundus totus in maligno poſitus, r. Yo y. 19. perquàm ſceleratus, & peccator, nimiùm ſibi malè ſecurus, ni- hil habeat, quod certiùs expectet, aliud, quàm juſtis- ſimam ſeveritatem furorémque Iudicis ſupremi & Ju- dicii extremi; jam nunc verò in vitâ ſalus ejus neutiquam deſperata, aliud tamen remedium non ſuperſit, quàm Poe-— nitentia, quâ ſolã qudex ſupremus ante Judicium placari poteſt, in Series Con- udicio non poteſt, ait S. Gregor. 1a. Moral. zo. hinc ſanè Congruè cionum ſe- Mlecht! de qud. extt. Nnnnnnn præ- quentium. 1202 CoNciO LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria: S —— præmiſsà neceſſitate audiendi Verbi Dei Conc. 63. ſubdimus hac Concione materiam pertractandam in Titulo Ppropoſitam; S. Joannes dein ſequentibus demonſtraturi: Pænitentiam planam & facilem. PFrudtus dignos Pzynit. Vtilitatem Confeſſionis frequenti; annua gene- ralis; modum agendi cum Confeſſario; ultimam in extremi diſpoſitio- nem per panitentiam“ yenovationem animæ ſeu homini piritualem. combinationem tempori * denique felicem vitæ clau nlam, per eÄandem: Quò Vlale dicam: Docebimur ſic, fruétuosè pœnitere, & fu- gere à venturà lrâ. Jam itaque adduétum Thema deS. Joan- ox Clamantis ne: Venit in omnem regionem &c. (Vid. Conc. 30. n. .) Dei juſſu, prædicans poenitentiam fortiter & ef- Kcaciter. & Dei legatus, is, quo non ſurrexit major inter natos mulierum, baptismum/pœnitentiam nus ſit oportet, ponitentiam prædicare. Hic S. JoannisBaptis- mus, longè alius à Baptismo Chriſti & hujus novæ Legis, peccata non remittens, ſed profeſſio erat, & quædam dispo- ſitio ad pœnitentiam, quâ, ſi vera ſit, peccata remittuntur, ad eâmque efficaciter movebantur zeloſiſſimis Concionibus S. Joannis, qui Vox fuerat Dei, fortis & efficax: Clamanti: per quod fortitudo Preædicationis indicatur, ait Rabanus Archipræſul um, ait Cornel. Janſen. Concord. Evang. C. 13. f. 104. znit. Cornel. Lap. in Matth. g. 3. q. d. Agite Judæi, òQ mundi incolæ, quot- quot eſtis, Chriſto jamjam venturo, & quaſi Meſſiæ Regive- Moguntinus quintus à S. Bonifacio. Clamatur enim lon- gè poſitis & ſurdis, idque cum vehementiâ & indignatione. Conc. 66. n. I. March. Ration. hac Domin. 'ect. 2. à f. 96. Aptè Beda: Clamawvit quidem per alios Deus; ſed & iſte ſolus Vox, quia Verbum præſens oſtendit. Parate ergo viam Domini idem eſt, quod pæ- nitentiam agite quédque dicitur in Iſaiâ: Videbit omni caro ſa- lutare Dei noſtri, idem eſt cum eo: Appropinquavit regnum calo- ſtro inaugurando, vias, uti regibus ſolet, complanate, hoc eſt, omnia amovete, quæ eum offendere vel dedecere pos ſent: ſcil. errores & peccata tollite per poœenitentiam, atque efficite, ut Chriſtus ab omnibus & angulis expeditè & cupi. dè recipiatur; ut ſcilicet ſinguli core entésque fuas ad- Chriſti fidem & gratiam, omnémq; ſanctimoniam, ad inun CMwinm Nndho Nccerpe Usſperdia prædicat: quam ergo ſublime mu- — a mentésque ſuas ad . — 4 Snetegeut 1 leod ,Camans eoibus/ Pylngent Defrinure Pel Arec Ierhent 4 uůantur ,. hetdirel ferßh, UMirclcx. l uhubeto ſtt 1 Wvurußt: ſ . in eti, l ituekuterr u cem ine is NMero Unles ſed kiieni⸗ Me nmntife — 4 rdi le, i K 7 Fc. 1 ee P S gent, uet — . 0e . g.A 3 P A e E e vutreerit fenDe 1 abamhc Claman 4 4 lic, &, quod experientia docet, inſtar Sodomæ, plenus cu- ntii ain⸗ 4 4 — Peaevnitentia inculcanda, &v agenda. 1203 E= denidque regnum cœlorum, pœnitendo ſtudiosè ſe præpa- 9 8 rent. Adeo S. Joannes prædicavit inculcavitque Pœniten- tiam, clamans ſurdis ſpiritualiter: Iaiæ 42. g. In peccato Deo elongant, & pereunt: Jerem. 1I2. 13. Pſal. 22. 22. Et à quibus longè eſt Dominus ab impits? Proverb. Iy. 29. Vnde clamore valido opus eſt, & prædicatione ſeriâ, ut ad Deum, ad ſalutem ſuam, idque per pœnitentiam, unicum peccatori ſalutis medium, treducantur. Hubert. Lomeſſen Dom. za. Adv. Conc. 2. à f. 6g. Et hinc ſatis apertè intelligo, quàm mundo (qui totus in waligno Poſat is eſt: I. Joann. y. Io, ſub miſerâ & tyrannicâ diaboli poteſtate a dominatu, & in hoc vitâ impârâ, ſceleratà, tartareâ, & diabo- piditate, ſuperbiãa, fraude, luxuri4, gula, avaritiaâ, omnique malo, ut dicat S. Proſper adobject. Vincent. in 6. Totus quidem mun- dus in maligno poſitu⸗ eſt, &, multorum hominum talis eſt malitia, qualts eſt dæxmonum. ſed hoc inter malos homines diſtat & ů damoner, qudd ho- minibus etiam valde malis ſupereſt, ſi Deus miſereatur, reconciliatio- Aæmonibus autem nulla eſt in æternum ſervata roeree. Cornel. in hunc Locum) quàm, inquam, adeo ſcelerato mundo, & ad portas dormientibus. Epheſ. z. Iz. Impiis & peccatoribus, qui ſe à Mundo in c maligno po- ſito & ſcele- rato. Pœnitentia, mortis & inferorum conſtituto, & in eo peccatoribus, non & hujus præ- anct dicatio ſum- tam utiles, ſed & planè ſummè neceſſarii ſint veræ & ſan ſoondere ut ait S. Auguſt. L. 1I. de Viſit. Infirm. ap. Calamat. Blvd Diſe. a6. m./5. ſicdue verſari in manifeſto damnationis æternæ periculo: ita nil magis neceſſarium (niſi homo æternùm pe- rire, ſtultè velit) ac Pœnitentia; quam non aget, niſi de eâ inſtruétus, & excitatus ad illam opportun?d & importuné &. 2. Tim. 9. 2. quod fit maximè per ſacras, ferventes, ſerias Con- ciones, quibus neceſſarium eſt inculcari Pznitentiam in vemia- Voonem peccatorum. DQuomodo credent ei, dem non audierunt?“ quo- modo autem audient ſine prædicante? Rom. 10. I . Nn nn an nz⸗ II. Do. Pœnitentiæ Præcones:? Sicut enim in mundo, vel hinc mi- ne neceſſaria. Wſerrimo, nihil frequentius, quàm peccare graviter, inhærere per- 7 tinaciter peccato, gandere de peccato, G br edicare beccatun on ab- 2ð 1204 CoNcIO LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria: Homo tantis II. Dolendum ſanè eſt ſummopere & unicè, hominem donis à Deo à Deo, ad ſuam imaginem, & ad nobiliſſimum finem, qui eſt exornatus, ipſius Dei fruitio, conditum, lumine intellects & ſæpè ve- tam ſcelera- ræ fidei, & libertate voluntatis, inſtructum, erecto creatum ras tamen fa⸗ corpore, ut cœlum ſuſpiceret, & terram contemneret (o⸗ tè, contra lu-“ e . „re men Rationis agnoſcere, quàm ſuammet felicitatem, & Deum in ſe libe- & Fidem & raliſſimum; hunc turpiſſimè & iniquiſſimè offendere, æter- gratias illu- na negligere, terrena ſectari, ſeſeque peccatis, in ſuummet ſtrantes. rret revereri juſtiſſimum Judicem ſupremum omniſcium, om nipotentem; non horrere Inferni pœnas, idque ab adoleſcen- tidâ ſud in malum pronum. Geneſ. §. 21. Neque unum tantùm ho. minem vel paucos, ſed, in hoc genere, ſtultorum inſinitus eſt numerus. Eccle. I. Iy. puta impiorum, ſuis cupiditatibus man. cipatorum, vanis ſtultisque mundi illecebris incumbenti. um, iisque ſe inebriantium, & dementantium; qui pravè de rebus agendis æſtimant, dum vana bona veris, brevia æter- nis, terrena cœleſtibus anteponunt: quæ ingens eſt ſtulti- tia: quique perverſt Aiſicilb corriguntur: cit. verſu 17. Conc. pa. n. §. Conc. a. n. r. Mundus totus in maligno poſitus eſt ut dictum. Adeo dum ſapere volumus, valde deſipimus. Ajebat Sene- ca: NWallum magnum ingenium ſine mixturd dementiæ. Es bleitt doch bey dem alten Reim: Bey Weißheit muß ein T horheit ſeyn. Quisque ſuum gremio ſtultum gerit, optimus ille eſt, qui, ne promineat, diſſimulare poteſt. Prodimus, dum pecca- Peccatum mus. Adeo ut exiguus ſit ſapientum, id eſt, proborum & ſumma ſtul- titia eſt. eſt, impiorum & reproborum, ex illo Matth. 2o. 16. Verè pec- catum ſumma eſt ſtultitia, dum ſenſus Rationi, cupiditas Virtuti, creatura Creatori, id eſt, obulus millioni, granum ſegeti, gutta mari, terræ globulus toti Cœlo præponitur. Quid ſtultius? dum & peccata iterando, eorum habitus, ac quaſi neceſſitas inducitur? dum in iis obſtinatè perſevera- mles ſpetn ( ceo lun homini ſublime dedit, cælumq tueri- &c.) nihil minùs tamen grande & æternæ mortis exitium, liberriméè irretire, nihil ſalvandorum numerus, quàm magnus verèò ſtultorum id eugle ſenti Cr? dunn ſeligent ao Gedinate en utd CnoDei, Uut uuorerepite Mlgencame ums,bonen i, od in MS Mternos ut)lex ho biin tenel encetl. Neben Uhitum. 1 Eben,/! — Coltti vi, KiuIl loui Uehebem Don spronitlorun 1 Enhencob⸗ nolonfunck ſentäne e Ann Lna Mintfml il elngeis — — ant, Mnetu = 4 — gtam, Ptæa — — — . Stnee z† ¹* . 1 III 2 N aman e 212 . 4 a ee⸗ 1CCA DNe 7 Anlhh 4) KERAOAKN M rne ,Ar. 77 3 . 4 ,1 69 seſc e 4 i! ncg n, u⸗ vers Neſet. 4 T 1) V NN 9. 10. it 4 ationi,/ (en rve N, btnne 17 monentes Vbi 13 Pr. Fides? Adeo lumen rationis (cujus liberali Dei dono & du-minis lumen: à malo declinare, ſicque habent normam ac regulam un verſalem ad ſalutis viam) adeò lumen Fidei (quo ſingular dono Dei, illuſtratus homo, credit, agnoſcitque ea, quæ . 1 mmhe Alee 8 U 7 Pernitentia inculeanda, & agennna. 120 5 tur, eaque ſenſim laudantur, nec peccata, ſed virtutes æſti- mantur? dum correctio non admittitur; reéta docentes & ernuntur: ridentur? Vbi Mens? ubi Ratio:? ubi Triplex ho- 11: r Barbari r 1 Intellectůús, Gu, vel ipſi Gentiles & Barbari docentur, operari bonum, & e & gea- tiæ illuſtran- 1tis. Deus præcepit credenda, vel propoſuit ad æternam ſalutem conſequendam opportuna) adeò lumen gratiæ, hominem illuſtrantis, bonum inſpirantis, à malo ad bonum commo- nentis, quod in ſe etiam peccator frequenter experitur pef motus internos à Spiritu ſanéto provenientes: adeò, in- quam triplex hoc lumen peccator ſtultus, ſtolidus, ſtupi- dus, ſibi in tenebras peſſimè vertit, idque liberè peccando (V. Vencel, Schwertfer, Conſil. & Imuduſtrid 3. à f. Sg.) Contra Chri- ſti monitum: Vide ne lamen, quod in te eſt, tenebræ ſint“ Matth. 6&. 23. & Lucæ II. 3y. Paſſim lamenta & querelæ ſunt Sacræ Scri- Scelera mun- pturæ contra vitia, mundum diluvii inſtar inundantia. dum inun- Oſeæ a. à v. I. loquitur Deus ad Populum ſibi, & à ſe eletum: dantia, uti di- Audite Verbum Domini Filii Izazl. Non eſt veritas, fidelitas, ſive luvium. fides promiſſorum; & non eſt miſericordia, & qui miſereatur, & miſerendo fubveniat egenti & afflicto, & non eſt ſcientia Dei in terrà, conjuncta ſcil. cum ejusdem timore, amore, cultu, obſervatione præceptorum, obedientiâ; Et quid hinc! Ma- lediétum, & mendacium, & homicidium, & ſurtum, & adulterium in- undaverunt, inſtar diluvii & ſanguts ſanguinem tetigit, per in- ceſtus, cœdes cœdibus, peccata peccatis addendo, ſcelera ſce- leribus accumulando. Tanta eſt perverſitas generi humani, ut aliquando metuendum ſit, ne caſtus erubeſcat inter impudicos, ait S. Auguſt. L. 1. de io Chord. c. 9. Hinc D. oannes populo, multis & magnis flagitiis onerato, poœsnitentiam, & nil quàm poœni- tentiam, prædicabat, ait TIhomas Stapletonus, Doctor & Profeſſor Louanienſis, qui vixit A. 1577, alias Anglus Dom. 4. D Nu nn nn n 3 Ad- . 1206 CoNcio LXIV. Pœnitentie Prædicatio mundo receſſaria: Advent. J. I. f. 9ri. Idem planè hodieque neceſſarium eſt. Ne Chriſtiani miremur, ne cogitemus, hoc Catholicos non tangere, non minus qui tam vitioſi & ſcelerati non ſint, ſed Jjudæos, Ethnmicos, Eclerati, ac Turcas, hæreticos vitiis immerſiſſimos, hiſce proin opus nos indigemus Catholici, ceu inter quos ipſos cujusvis Sta- tus, ætatis, & conditionis vigent planéè vitia graviſſima, ſcelera patrantur enormia, qualia ſæpe nec inter gentes I. Cor. fj. I. eô graviora, quò majores à Deo gratias accipimus præ aliis nos Catholici. Agnoſcamus id in figurà velu: Figura à ju- III. Noſtis, Genus olim Electum Deo, & à Deo, fuiſſe Ju- dæis, populo dæos, hiſce ſpeciales gratias collatas; quas compendio ad- Dei eleélo, & qducit Gentium Doctor Kom. 32. 2. glia credita ſunt illis Eloquia Optimè S. Ambroſ. Primum, uti ait S. Paulus cit. L. 1. id eſt, præcipuum, primarium, & unum éprimis eſt, quòd collatæ ju- Deus illis tanquam Populo, præ aliis ſelecto, & circumci- ₰ quàm ſcele- Tato. Gratiæ à Deo Des. dæis. ſione diſtinéto, quaſi depoſitariis & cuſtodibus, credidit, ve- lut Depoſitum, Eloquia ſua, id eſt, ut S. Chryſoſt. & Theo- doret. Legem ſuam, & ut alii, &ripturas ſacræs, in iisque pro- miſſiones & pacta Divina, futurorumque Myſteriorum præ- dictiones. In hiſce Dei Eloquiis, eorumque ſpeciali gratia Judæis à Deo factâ præ gentibus, vel explicitè vel impli- citè continentur cœteræ plures, ut: Divina erga Jjudæos be- nevolentia, protectio & beneficentia, vera Fides & Religio, miracula, Sacramenta, Sacrificia, Sancti Prophetæ dati, ju- dices, Reges, ipſe Meſſias eis promiſſus, & ex eis natus: Cor- nel. hoc loco. ITdem commendat Pſaltes Regius Pſalmo I7. I9. & 20. Non fecit Deus taliter, tam gratiosè & pie, emn: nationi & ccoteris gentibus; & Zudicia ſua, veteris Legis præcepta, zon manifeſtavit es, ſicut Populo judæorum: quoniam enim Deus (pergit D. Dionyſ. Carthuſ. in hunc locum) incarnari e- legit ex Semine Jacob, idcircò tam ipſi, quàm filiis ejus, & maximè Tribui juda, ſpecialem gratiam præſtitit, conver- tendo eos ad unius veri Dei cultum, & Chriſti expectatio- eſſe prædicatoribus Pœnitentiez.. O nimiuùm quantùm & — 1. Decult 4 At (Mius 1 ropte 1 N iplu elu Aid a. ſintu hn DeiNiigio ds! guisce Il Nid / fſocgorun, at nite Vefunurn tunttrann Winprtcla enitntam, winer ſer tores or tigite, 9 Prn) eaſ⸗ oni kortis . Minher ar kintſeſebn — AIINAN „„ 1 „1 1 ; . ⸗“ pſus judæorum graviſſimus: Vnde iis convertendis ſum-rii, & dati o tlrtt mè opus erat Prædicatoribus, quos & clementia Dei ſub Pœnitentiæ „ oneieye me Neren „ 13 AW. 1 „Ae 4 — 4 *3 Gſee , NA S IUIIV. e Mjter, ungehe⸗ S eta kiol- ropr Ker ei⸗ Regi, — 4 44½ † — –— Parnitentia inculcanda, G'agenda. 2207 nem. Decuit namque populum illum, de quéô naſciturus fuerat Chriſtus, ab aliis populis dividi, & ſingulari‚ ſanctitate ornari. Propter quod Moſes: ZTe, inquit, elegit Dominus, ut lſlſ ei populus peculiaru de cunét populi, ſunt ſuper terram“ Deut. 2 7. 6. & bid. c. Iz. 2. Omnia gloriosè, & bene: Attamen hic judæorum populus ſanctus Domino Deo, ſeparatus ab aliis gentibus, veri- ſcelera. que Dei Religioni addictus, quantis non ſeſe inquinavit ſce- leribus!: quis credat, niſi Sacer Textus luculentiſſimè expri- meret! Vid. ſupra Conc. 1II. . 3. & Conc. Ia. n. 5§. ubi Caſus & la- IIlis neceſſa- mittere nunquam deſtitit, qui-& juſſu Dei, eidem ſua ſcele- ædicatores. ra fortiter exproprabant, ut ad pœnitentiam excitarent id quod in particulari Nathan Davidi fecit, non tam facilè aliàs ad pœnitentiam, & ad Dei gratiam per eam redituro: 2. REeg. 12. Hos inter ſerios zeloſé²sque ſcelerum populi Iſraëlitici Talis Iſaias. correctores Prophetas, fuit Hſaias, cui Deus: Iſas. "g.1. Clama (in fortitudine; ne parcas gutturi & voci tuæ ut exponunt Sep- tuaginta) ne ceſſe; quaſt tuba exalta vocem tuame Clama conten- tda, ſonoràâ, forti & quaſi tubali voce: vel, ut Sanchez: Cane tubâ inſtar præconis, ut populum convoces: deinde voce ſonorâ hæc mea edicta eis propone (Ita enim facit præco Principis.) clama quid quæſo?! cur? Sunt, quæ nuntientur mandato Summi Principis, ipſius Dei: & annuntia an læta Vel triſtia! an bona vel mala?! & quibus? omnia notatu digna:- Annuntia Populo meo, non alieno, non infideli, ſcelera eorum, & Domui Jacob peccata eorrum, Dei iram, minas, peœnas. En: Po- balo meo: Domui Jacob; ſcelera & peccata eorum, ad quæ annun- tianda opus eſt clamore valido, ceu tubâ. Ergène Popaulo Dei, Domui Jacob Deo dilectæ, ſint tanta ſcelera? ergène his- ce is adeò indormit, tantô clamore excitandus, Deo aliàs ob- ſequens? Vid. etiam Ezech. g. à v. 6. & deſuper indicem Ser Zpt. Prodromus hic fuit Chriſtianorum, qui ſucceſsére judæis Judæi in — „teprobatis (quia ipſi Chriſtum Meſſiam reprobârunt) cum hoe Chriſtia- 1208 CoxNcio LXIV. Poœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria: prodromi; ſu4ò Synagogâ, cui ſucceſſit Eccleſia Dei à Chriſto fundata. quibus & ma-Sed an non de his idem lamentari poſſit ſacer Eccleſiaſtes, iores Dei grfa- quod de illis olim Deus Jerem. /1. 17. quid eſt, qud duleltus meus, tiæ; & gra- Pi Viora ſcelera. Ethnicis, Saracenis, Turcis, udæis: in domo meâ, in Eccleſia, in templo, in ſacrati Statùs Religione; fecit ſeelera multa, abo- minanda. Sanè gratiæ, à Deo Chriſtianis fuis collatæ, lon- giſſimè excedunt omnes illas Veteris Legis, quæ umbra tan- tùm, tunc futurorum, nunc præſentium, in lege gratiæ, Vnde egent fuit. Et tamen adeo peccent graviſſimè Chriſtiani? quid ni Prædicatori- & conſequens eſt, hosce verè indigere ſeriis Pœnitentiæ bu: l'ænit. & Prædicatoribus, qui contraj vitia detonent, meritèò audien. PWA. Qdi, in frugem & converſionem: neutiquam rejiciendi à pec- catoribus, perituris alias: ſicut olim jam tunc certèò periis- ſent Ninivitæ, niſi prædicationem Jonæ admiſiſſent. Zonæ 3. ſicut periit Mundus, contempto Noëmo (3Zaſtitiæ Præcone 2. Pe- trè 2. y.) totus: Englgrave p. 2. Dom. 1. Adu. g. 2. Drexel. to. 2, in MNoé, c, 3. &ĩ6. V. Indew Rer. E. &. Vincentius. & Franc. Mundus per IV. Quin & ipſe iterum mundus interiiſſet Pœnit. Prædi- & ſerios Pœnitentiæ prædicatores nactus fuiſſet. Id caſus catot†ααd— et* * docet, & exemplum de SS. Dominico & Franciſco. Notum Dominicum eſt, ait Marchant. Hort, Paſt. tr. s. de Salut. Angel Lein. 1. epgeß. & Fra nciſcum. F 357 Quiomodo B. Dominico, quodam die Contemplatio- ope B. V. M. Hi intento, apparuerit Chriſtus, ſolio conſidens regali, manu tres lanceas vibrans, quibus orbem perdere para- bat. Cùm autem nemo reperiretur, qui ſe juſto ejus furori opponeret, Virgo Mater genibus advoluta, & Filium complexa, rogat, hominum miſeretur, quos Sanguinis ſui pretio emerat, duésque ſervos ſuos, Dominicum & Fran- ciſcum obtulit, quorum laboribus flagitioſi ad pœnitentiam reducerentur. Atque ita Chriſtus, immanibus mundi ſce- leribus irritatus, ad Sanctiſſimæ Matris preces Orbi, jam- jam ruituro, & generi humano in æternùm perituro, ita placatus fuerat, ut eidem per hasce Eccleſiæ Columpaz cui tantum amorem impendi, tantas gratias præſtiti præ U 4 . ſin Aerores eleo SAt, get Orat Nln 1.Crol. a fui Monmren iu izt Eoun urnt in, inn unfunenn li gueg. Pnin 1Eeonr Arunmpets Ulinotheo Niſun Sez riig chen . . Eenileconee 1A 1. ſioniücn ndenon nürmt,0 M ait ſſebh ul; innner alkontamne. OVidus dbtennno mmomen liutg R uch, Föhenmn ultiz 1nn Mel ee „„ “ 4 D 01 „91¹ 4* 4 ,—„ 4 ſe — te ſenis er 1 1 An tuxcamt X 2CiiRe. (ſogiukn (Maahn „ 1et . 2 ℳ S 4 . a . dusban R 14 1. 4 . — = 9 1 1 4 ,,, /ÿ . A . 16 %½ = S— e- — = = Pœnitenta inculcanda, & agenda. 1209 2 Prædicatores ſanctos, quales verè fuêre hi duo Sancti, eo- rumque Verbo & exemplo ſubveniretur: uti reipſa factum eſt. Ex & Antonino P. 3. Chron. tit. 23. c. 3. Thom. Bozio, Præsbyt. Congreg. Oratorii, de Sins Eiccleſiæ Dei. L. 9. to. 3. c. 10. Englgr. Cel. Emp. F. §. Dominici J. I. mihi fol. 125. Vid. Idem F. &. Franc. G. 3. Laluir. Chryſol. S. J. Mando Mar. Diſc. II. num. Ia3. Vi de haud dis- ſimilia ap. Paciuchelli in ſonam, tom. 2. Lectl. 43. H. Z. n. 27. 4 f. 662. Adeo infinitæ mi ericodiæ Dei eſt, non jam in iràâ ſauäà miſericor- Infinitæ mi- dias ſaaz, Pfal. 76. Io, ſed in miſericordiis ſuis iram ſuam conti- ſericordiæ nere, dum, utut ſcelerato orbi, mille ruinas & ultimum ex- eſt, Mundo „5 . erir, mzſer 4 . ſcelerato dari itium, ipſum æternum, merito, miſeretur tamen, iram Pcenitentix ſuam, furorem que juſtiſſimum velut cohibens (juxta illud præqicatotes. Virgilii: Quos ego: ſed motos præſtat componere flactus) &ũ ne per- ſra n. 5. eat, illi paternè tribuens ſanctos monitores, qui ad poniten- tiam, & piacandum Numen, hortentur & exequantur Dei mandatum, per S. Paulum valdè ſeriò præcipientis cum em- phaſi Timotheo & cuivis fideli Verbi Dei Miniſtro: Prædica verbum; inſta opportunè, importund, argue, obſecra, increpa in omns patientid & doctrinaâ: 2. Timoth. a. à V. 1. (V. ſaprà Conc. 37. num. 1.) Sanè mille Concionatores habemus, & Doctores, quos Deus miſericordiâ conſtanti & indefeſsâà ſubminiſtrat, qui frequen- tiſſimis exhortationibus nos à malo abſtrahant, & ad bonum inducant, ab Orco ad cœlum revocent. Non æana‿dh n car fratres tuos, ait S. Chryſoſt. Conc. a. de Lazxaro, (in ea verba: Ha- bent Moyſen & Prophetas: audiant illos. Lut. 16. 29.) ac Den, qui illos condidit; innumeros illi adhibuit magiſtros, admonitorer, conſultato- rer, adhortatorer. Adeo nimis bonus, nimis ſollicitus, nimis providus & miſericors eſt Deus, & nunquam negligit, quod Va 7 . * . 212* 2 4 1 2 aa ſalutem noſtram ſpectat, ipſe ille Paterfamilias, qui ſtatim Coœleſti Pa à fſummo manè, exiit, primo manò conducere operarios in vinea „z trifamilias G . „ Cura quanta ſuam⸗ Matth. 20. ₰ v. 1. E. ſſis ci ram tertiame 5;- ſuam: Matth. 20. V. I. Et egreſſus circa horam tertiame circa ſé ſuæ Vineæ tam, & nonam. cinca undecimam O Sanèetæ Eccleſiæ Dei felicis- per opera- ſimam vineam, cui tanta cura & vigilantia impenditur! Cui rios. per Divinæ Providentiæ miſericordiam nunquam deſunt Mecht! de Jud. extr. OOOO OO O aut Prædieator- Pœnitentiæ ſit ferreus. 1210 CoNcio LXIV. Poœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria: * aut deerunt Operarii: quinam hi! Quia à mundi hujus initio usq, ad finem, ad erudiendam plebem fidelium, Prædicatores congregaere non deſtitit- ait S. Greg. hom. 29. in Evang. Paciuch. in Yon. Lelt. 4z. (Wamncu J. 7. n. 24. f. 662. Quôdque magis ſtupendum eſt, hunc cœle- ſtem Patremfamilias in vineam ſuam tam copioſos omni tempore mittere Operarios, qui non tantùm excolant vites bonas, frugiferas, utiles, ſed & planè ſteriles, noxias, nulli uſui, quàm ad comburendum, utiles, emortuas, ut revivi- ſcant, fructum afferant: Volo dicere, Deum O. M. clemen- tiſſimum per ſuos Prædicatores non tantùm fovere bonos & juſtos, ſed & graviſſimos peccatores, qui à fuà ſalute longis- ſimè abſunt, imèò ſæpè hanc pertinaciſſimè averſantur, ad vi- tam gratiæ reducere. Sed & tum Deum improbo orbi vel maximè iratum eſſe, cum illi hosce ſuos Prædicatores dare negat: quibus carere, miſerrimum eſt & patens ad inferos oſtium per ſcelera. V. Amos S. V. II. 12. 13. & Cornel. ibidem. Iefrd num. §. Thren. 2. I4. ubi S. Propheta lugens Hieroſolymæ ever- ſionem, & mala graviſſima, juſte queritur: Prophetæ tui vide. runt ſeu prophetarunt tibi vana & ſtulta, nec aperiebant iniquita- tem tuam, excuſabant, tibi blandiendo & tuis vitiis; at te adpani. tentiam provocarent, quâ te corrigeres, & iram Dei effugeres. V. Cornel. hic Tirin. Conc. 69. n.g. ſine. Pexenfeld. ad hiſt. II.n. f. F. 219. V. Itaque mundo ſcelerato uti neceſſaria eſt Pœnitentia, ita hæc illi à Prædicatoribus, pro ſuo horum officio ſub gra- vis reddendæ rationis onere, prædicanda, & omnibus viri. bus inculcanda. Hic ferreus & Adamantinus ſit S. Eccle- ſiaſtes (qualis olim S. Propheta Ezechiel c. 3. 5. & o.) non mol- lis, non timidus, non blandiens, ſed audax, fortis, conſtans, liber, qui nec pudore vincatur, nec metu taceat, aut palle- ſcat; &, ut Tertullianus ait, honeſta inverecundid veritatem an- nuntiet, nullius faciem reveritus: Intellige, cum prudente judi- cio, diſcretione, modeſtiâ, manſuetudine, vero alienæ ſalu- tis zelo „& charitate. Vid. Cornel. in hunc locum Exech. Vtque hoc eò efficacius poſlit Concionator, curet ut, quod verbis dicit „ N nleonis: kiatese NNNC nata un, Cuſniter Hecrcend. Nire⸗ Meyme x kbenrurocd — olalo nhtliſli, mucentuhen gun , lnuliterrit tn rtien mutupn leunkeſs lmentnn and ot Mlm Cen⸗ Mntiäne VH ſeſene nll glin⸗ Il. ariu⸗ tunten IIR Mron Ctimiie „ . ☚n, 4 4 4 . 1 . 8 nhe 11 ee Crd u 4 „ eeAP. SWherovzem eun: un isvitisrte itamNNG 7 1 wumohi . NN Atnbs. . . . . 6 õ ten, ulii unmimn eio die⸗ n u n 4 — A, er d. 4 ld “ . 1 ſaltem clamoribus terreant ac refrænent. SS Prfenitentia inculcanda, & agenla. 1211 dicit & docet, moribus non contradicat, ipſe vitæ inculpatæ.- Ahoc. Io. vidit S. Joannes Angelum ſortem. Et habebat in manu ſud Vt Leo rugi- libellum apertum. Et clamavit voce magnâ, quemadmodum cum leo ells, & toni- r M . umek rugit. Et cùm clamaſſet, locuta ſunt ſeptem tonitrua voces ſuas- V. 2. tru⸗ &σ 3. Vbi obſerva modum loquendi, vocem Angeli fuiſſe, ut rugitum Leonis: &: locuta tonitrua. Talis ſit, & taliter agat S. Pccleſiaſtes, Leonis ad inſtar. Vzenim Leoner, ait S. Ambroſ. L. 6. Hexwam. C. 3. quas bellaas curſu conſequs nequennt, rugitu treme- faciunt ac ſiſtunt; ita Prædieatore, quos nequeunt ſapplicins coërcere, . Tonitrua loquantur. Duia (ait idem S. D.) non debent auribus ſuaviter blandiri, ſed terri- biliter tonare. V. Paciuch. Lect. zo. G. 9. n. 35. f. 102 5. Sic loquitur de Gentium Doctore S. Hieronymus, in Apolog. ad Pammach. Ep. vo. Paulum Apoſtolum, inquiens, quotiecunqg, lego, videor mihi, non audire verba, ſed tonitrua. Videntur quidem verba ſimplicia, & quaſi innocenti hominis, ac ruſticani“ & qui nec facere, nec declinare noverit inſidias“ ſed quocunq; reſpexeris, fulmina ſunt. Vid. ſuprà Conc. 23. num. 3. & n. Io. ibidem de Guilielmo Duce Aquit. voce S. Bernardi territo, ceu per tonitru. Vox Clamanti Prædican Vox Claman- Baptumum Panitentiq. Quaſi tuba exalta vocem tuam. Iai. pg. I. tis ſit Tuba. Annuntia populo meo ſcelera eorum. Per Tubam intelligitur Præ- dicator & ejus Prædicatio, quando per ipſos populi ad bo- num excitantur, ait Becherius ap. Fr. Settelin hic p. 32. init. Au- diatur S. Auguſt. Ser, io6. de Temp: Quaſi tuba, inquit, exalta vo- cem tuam. Clamare ergo jubemur, & vehementer clamare. Ne par- cas, Tet. ideſt, peccatori iniquitati, ne tacendo pereas, O& dum ve- recundiæ ejus conſuls, non conſulas ſanitati; ne vulnera illius, quec cla- mando reſecare poteras, reticendo in pejus enutrias. Satts, quia tuba non tam obleétationis eſſe ſoleat, quàm terroris ; non tam deleòtationem praferre, quàm inferre formidinem. Ita S. Auguſt. ap. Cornel. in cit. ai. l. 1I. Paciuch. in Jon. Lect. 4. G. 12. n. 4.- f. 26 . Duaſt tuba ex- alta vocem tuam- hoc enim mundi ſalus exigit. In Prato Spi- Contta dœ- Abbas Marcellus Scitiota, quaſi hocmonem, qui rit. S. Sophronii c. 172. factum alii contigiſſet, refert tecto nomine, Monachum noin noſtram Oo OOOo O 2 cte H 1212 CoNcio LXIV. Pœnitentie Prædicatio mundo neceſaria: perniciem cte quadam ad Pſalmos recitandos ſurrexiſſe pro more, & buccinam in- cùm jam divinas laudes celebrare incepiſſet, percepiſſe tu- flat. beæ clangorem, quaſi bellicum canentis. Turbatus eſt ſe- nex, dicebatque: Vnde in hoc loco vox buccinæ perſtrepit? militer bic non ſunt, ellum hinc abeſt. Dum hæc proferebat, ecce hor- rendus & terribilis deemon apparuit, reſponditque: utig bel- lum eſt. Ego turmas meas convoco, bellicum cano, & con- tra vos ad cruentum prælium invito. Nonne audis, quo- modo doœmon tubicinem agat? quomodo totas vires ſuas ad animarum pernitiem colligat? nonne cernis, quèd fodus percuſſerint mundus, caro, & deæmon, & junctis viribus du- rum nobis bellum inferant: bellum cruentum, terribile & mortale, in quo quàm plurimi peccando concidunt victi? bellum, in quo nonniſi rarò victoriam reportamus! bellum, in quo pro ſummaâ rerum pugnatur, pro æternitate nimi- rum vel gloriæ vel ponæ? Compareant ergo Prædicatores, & ipſi quaſi tuba exaltent vocem ſuam, vocem pœnitentiæ & ſalutis; pugnent pro Animabus Chriſti ſanguine redemptis: bellum inferant peccato, mundo, carni, inferno, totique doæ- monum potentiæ. Id agunt, dum, ubi, quando, & quomo- do neceſſitas ac perſonarum conditio requirit, contra pecca- ta detonant, ad eorundem deteſtationem & pœnitentiam incitant, idque voce ceu tubæ, forti & planè liberrimâ. Vin huſus rei exempla? V. P. Bodler Conc. 6. Libertas P'æꝶ. VI. Quanta ſanctorum Prædicatorum contra vitia, & ad Pregicel pœnitentiam eliciendam, in dicendo libertas! Taceo anti- gquæ Legis Prophetas, quorum magnam & publicè & priva- 2 tium: Antiq. 1* 5 *— Legis. * tim loquendi libertatem dum SS. Patres conſiderant, obſtu- peſcunt, & quaſi in extaſin rapiuntur. Magnus & antiquus Pater, Origenes, bom. 6. in c. I6. Exzech. Conſideranti mihi, inquit, conſtantiam Erophetarum, miraculum ſubit, quomodo, verè creaentes Deo magi, quäànm hominibus, contempſerint mortem, pericula, contume- lias Admirabar Eſaiam & obſtupeſeebame Et S. Hieron. ſup. idem 6. 16. Ezech. Magnæ fidei, ait, & grandis audacia Prophetarum. ee MVMU 2 is — eorum dliumn hi t peccat⸗ 4 Lent d mumn utbe Nierd Lvech. 6,¹ Uenimn slbeniee Ieckteris nne ſannri uhiple⸗ R. 1 17 5 Uuleosen nokerodi⸗ Ma Nen 1. n Frni fiianocenrice rehebe nisoſcen Uinelee hnerhtd eituc Kcn luut nnne doblere iſoiim r. 1 Unmene iee l =☛ o=—= m crchm . NII 4 = = 4 ”M NR dice = 8 Zree ulg 5*r1 . ter e,. 1. done Dpe N U e M *1 00 (OCA. Darmint ehredte 1 enpenmmm 4 aſ 8 nguineſt 1 terno, unt . 4 w 1 1 , ae 5 jcontri, ms! I lic⸗ Viterun - Pernitentia inculcanda, & agenda. 1212 bilis Daniel- &c. Magnus & Eſatas, &C. ſed non minor Ezxechiel- & C. Res ex eorum ſcriptis in S. Scripturâ luculentiſſima eſt: idq; non in alium finem, quam ut ad pœnitentiam, quam prædi- cabant, peccatores, & Reges & Magiſtratus & populum ad- ducerent, quô & fine Deus clemens & miſericors eos conſti- tuit, ut minus perirent iidem errantes. V. Iai. I. 10. ubi in ipsâ urbe Hieruſalem ad Principes & populum, ſuos loqui- tur. Exech. 16. 4 v. 3. ſimiliter. Vid. Paciuch. in Jon. Lect. o. J. Z. Taceo, inquam, Vet. Legis ſanctos Prophetas & Prædicato- res, liberrimè contra vitia detonantes divino zelo. Omni- um loco ſit mihi meus, hodierno Evangelio memoratus, S. Joannes, prædicans pænitentiam, ad quam ut induceret, liber- rimè invectus eſt in vitia & ſcelera cujusvis ſtatůs & condi- tionis hominum, uti refertur Matth. 3. Marci I. Lucæ 3. IIIud au- tem præ cæœteris efficax & notabile, quòd Divini honoris & humanæ ſalutis zelo ardens, cum aliis Prophetis, ipſe plas quam Propheta, non ſolùm liberè veritatem dixerit, ac turbas & Phariſæos ſeverè reprehenderit, ſed etiam ipſum Regem“ dicendo Herodi: Non licet tibi habere uxorem Fratru tui Malth.z. S. Joannis B. Marci 6. Iz. qui ſalutem eorum quærebat, quos ſic monebat, ait S. be. 4. Marci 6.17. qui ſa 4 Juos ſic . bertan lan⸗ ſti innocentiſſime, Vitæ periculum ſubis. Vitæ:? inquit illey ſcelera. Malè me habet, unam tantummodo me habere; quèd ſiin- finitas poſſiderem, omnes bono animo exponerem pro Do- mini mei Lege; & ſi innumerabiles mortes pati deberem,. ſemper in tali caſu dicerem: Non licet: Non licet“ Ergo proldeo decolla- veritate & caſtitate victima cadit ſanctus Propheta. Kex de-tus: cur in collavit goannem in carcere: Mat. I2a. Io. Hic Circumſtantiæ quæ Greere . non III 10 c0 on⸗ dam obſervatu digniſſimæ. Cur in carcere? cur non in ipſo Convivii loco, ubi & Crudelitas dominabatur, & Herodias feleris ſui improbatoris, & veritatis præconis æſtu ac furo- re muliebri: Non eſt ira, ſuper iram mulieri: Eoccli. 25. 22. ſan- guinem ac necem ſitiebat: Teſte Senecaâ L. 5. de Conſol. Livio, Lib. z39. & S. Hieronymo. Flaminius Proconſul cùm Placen- . OoOOOO0 O 3 tiæ . Libertas ſan- Auguſt. ſer. ſo. in novis ſermon. Sed adverte ſis, Præcurſor Chri- hendendo * WOQO . = 1214 CoNcio LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria: Vti factum tiæ in mensà eſſet, & fœmina quædam mundo dedita, ipfi as- alicui ad mor- ſidens, quam ardenter adamabat, deſiderium, mortem alicu- tem damnato. jus videndi, oſtenderet, aliquem ad mortem condemnatum adduci juſſit, & ibi ante menſam capite plecti. Cur Hero- dias & ejus filia non idipſum petunt? Nempe perterritæ e- rant, quòd bene nòôſſent intrepidam & infuperabilem s. Jo. annis libertatem, quà, ſi fuiſſet præſens ad necem licet, & collum ſub enſe tenens etiam, altâ voce vociferaturus fuis- hnia timeba- ſet: Nomlicet: Non licet: &c. Ita judicavit S. Chryſoſt. hom. 49. tur ejus liber- 2n Matth. ubi ait: Nec poſtulat, ut coràm Pprodacatur, atq; interficia- tas dicendi. -p. jlam emortuo in diſco allato pronuntiat S Ambroſius: O au- reum illud exangue, cujus ſententiam ferre non Poteras, conticeſcit, & adhictimeture Eib. 3. Breviar. zo. Aug. Lect. 6. Sed & S. Hieron. in Apolog. contra Ruſff. & Baronius A. Chr.33. Cornel. in Marci 6. 25. referunt, quòd Herodias capiti illi ſacro variè illuſerit, & 15 S§. Lingua acu ſanétiſſimam linguam acu perforaverit: Caput verò non perforata. permiſit ſimul cum corpore, quod Diſcipuli 8.oannis ſepe- lierunt in Sebaſte Samariæ, ſepeliri; quia timebat, ne eidem Caput cum uniretur, & de novo inciperet reprehendere & exclamare: corpore non MNon licet“ Non licet; quapropter illud in ſecreto loco ſui Palatii ſepultum; ſepeliri curavit, ut ſcribit Nicephorus L. . c. 9. inquiens: ℳ ecukt? , ipſa Noannis reprehenſionem verita . conjungere id rurſms eliquo corpo- rè timens, apud ſe, remotis arbitri in abſtruſiore Kegiæ loco ſepeliendum duxit. Paciuch. cit. Lect. go. à G. 8. ubi multa. MB VII. Omiſſis hanc in rem pluribus aliis è Scripturà ſactà, Hiſtoriâ Eccleſ. &c. Duo hic ſeſe documenta apertè inge runt: imprimis quâà libertate (cum grano ſalis, & cum diſcretione; Paciuchel. Ledt. vo. J. 5. de qua S. ſidorus ait: Quid- Libertas Con sſer=, vitium eſt⸗ virtus enim indiſereta Ppro vitio reputatur. Et cionatoris S. Bern. ſap. Cant. Tolle hane, & vitium virtus erit.) Sacer Eccle- non ægrefe- ſiaſtes contra vitia, pœnitentiam prædicare debeat: Dein randa: cur? . Neq, enim etiam ad mortem euntis libertatem Ferre potuiſſet, ſed ewhorruiſſet, etiam dum necaretur, vocem illins. Certè de capite quàm — ni KCpartea ne tenen anina Pnumn peun oaltonemt Deiſodteo Eytndinhs ns, mlere Uhebet.one octhiz ⸗ Wn lren Ctegnek⸗ s onbs Usinunt 14 lendl, ii lenteg „ c S ed. Mſilt gist lones cuem ddſeretione feceri, virtns eſt; quidquid ſine diſeretione h i- . 4 acuran 7 eel ginen 0 ale ll ,f 1 , nceretan⸗ N ſen⸗ 7 1 N 5 C.,. ſae . iseKt 6. penti Po Aig 16ee Mauu . 9 N /N Ne N Penitentia inculcanda, & agenda. 1215 quam id in illo à nemine penitus ægreferendum ſit, cum Dei juſſa & partes fidelis Miniſtri Verbi Dei impleat, ad quod graviſſimè tenetur, & unicus ſcopus ſit & eſſe deèbeat Dei honor & animarum ſalus. Certè (ut & illud adhuc addam dictis nam. præced.) miſerrimè, qui tam ſalutarem S. Joannis admonitionem rejecerunt, periere; Herodes hic Antipas, VItio Dei in juſto Dei judicio, Dignitate Tetrarchicâ Regiâque exutus, Paptiſticidas. relegatus in Hispaniam, nocte dieque conſcientiæ flagris ve- xatus, miſerè obiit. o. Canr. Dieteric. Breviar. hiſtor. f. 68. Vel, ut habet Cornel. in Marci 6 25. f. ygr. ex Joſepho L. 15. & Lucio Dextro in Chron. ad A. C. 34. Herodes victus ab Aretaâ, Rege A- rabum, ſocero ſuo, deinde cum Herodiade Pellice inceſtâ, idque agente & accuſante eum Agrippaâ fratre Herodiadis, bonis omnibus ſpoliatus à Cajo Calig. Imper. totâ Judæ4 pulſus, primùm Lugdunum ad Gallias, deinde Herdæ in Hi- ſpanià exul, ibi infeliciter moritur: Herodias verèò ſaltans ſuper Sicorim flumen Herdæ concretum, ſubmerſa miſera- biliter periit. Porrè Filiæ Saltatrici caput per glaciem am- putatum, in ipsâ glacie ſaltitavit: ut refert Nicephorus L. 1. . 20. Hanc poenam ſapiens rerum æſtimator, non tam ſimul- tati cum Agrippã, & quaſi proditioni, ſed iniquæ in Joan- nem ſententiæ, ac contemptui Chriſti Servatoris tribuat, ait Ludov. Aurel. Peruſinus in Compendio Baronii A. C. 40. O quäm rectiùs benignaâ aure in ſuam ſalutem, & cum pœni- tentiâ, admiſiſſet ea verba: Non licet tibi- & c. Adeo pericu- Peœnæ fepel⸗ loſiſſimum eſt rejicere præcones veræ Fidei, virtutis & poœ-lentium Præ- nitentiæ! Clariſſimi textus Scripturæ. Matth. 21. 43. UMleo dicodicationem: vobis, quia auferetur à vobi, Chriſtum ejusque doctrinam re-Judæorum. pellentibus, regnum Dei, & dabitur Genti facienti fruöétus ejus; dignos ſcil. regno Dei. Sic de Jeruſalem excisà ait S. Hilarius Ep. in Mat. Cap. 27. Haxc lapidati, fugatis, peremptis Apoſtolu, fame, bello, captivitate conſumpta eſt: ac tum fuit digna non eſſé, cum ejeltis Prædicatoribus Chriſti, indignam Dei predicatione ſe præbuit. Breviar. 9. Jept. Lect, 9. Sit Actor. 13. 4 Judæis conſtanter Paulus & er⸗ ́MU nabas 1216 CoNcio LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo receſaria: nabas dixerunt Eobi oportebat primum loqui Eerbum Dei; ſed quo- niam repelliti illud, & indignor vos judicats, & facitis ſpernen- do & blasphemando Chriſti fidem, vitæ æternæ, ecce converti- Chriſtiano- mar ad Gentas Idem apud Catholicos verum fuiſſe, demon- il- rum Sœculo ſtravit præteritum Sœcuhum, qué veræ Fidei Prædicatio, Priori. cuùm à Catholicis in fide languidis, in vitiis ſtertentibus, ni- hil de pornitentia & placando Numine (in quo pars magna Fidei noſtræ conſiſtit) anxiis, non reciperetur, ad Gentes al- terius Orbis migravit, in pœnam hinc ablata, ut plurimis etiamnum locis in hisce partibus ea exulet. Vide hujus exem- pPlar in judæis indurantibus cervicem ſnuam, & nolentibus audire Deum per Prophetas centem: Kevertimini à viis ve- ſeris W *& exinde in graviſſima ſcelera prolapſis, à Deo juſtiſſimè projectis, & punitis: 4. Reg.Iz. àv. 13. Idem in ge- nere & in particulari fit planè iis, qui egentes pœnitentiâ, hanc ejusque prædicationem rejiciunt, fugiunt, contem- nunt. V. Horin. Rom. de Hæreſ. Li. I. C. y. n. I. f. 20. Conc. 6: num. f. & Conc. 6. Ergo mundo VIII. Ergo: Mundus ſceleratus eſt: ergo, ne pereat, ſcelerato præ- eget poni tentiaâ, quæ unicum peccatori ſalutis remedium eſt dicanda ſeriò Pnitentia, & per minas. 45. F. 12. G cato gravi decretas, jacturam omnium Coœli bonorum, al L. So. §. 9. exemplis eorum, quos peccantes ſeveriſſime, juxtà & juſtis: G&10. ſimè punivit Deus, quorum plurima & graviſſima in facris Mundus ter — „ —V ,, nS aginis conti r: Ergo Ponitentia prædicanda, 1 ſceleratiſſi- P28 cinentu 80 rentia Pracicandäd: ſ mus: Conc. 4 9. nes pœnit. nitentes: Et vel pæœna terreat, quorpræmia non invitant, ait S. Greg. Conc. 2. n. 4. Hom. II. in Evang Conc. 4 amott . 4 Ubrohher⸗ , exahern Ilin tili⸗ Uullieriſen ergo poenitentiam ut agat, commonendus eſt edocendus, Paciuch. Leci. Vitatem, fœditatem, effectus, iram Dei, poenas ternas pec- verbis gravibus, ponderoſis, ſeriis, terrentibus, comminan- „. 7. habuit à tibus, ut jcſti non extendant ad iniquitatem manus ſuas“ Pſal.- 124., Ut Deo præco- impii, ſeveritate judiciorum ac Iræ Dei territi, ſapiant po. N . jPrædicator vehementer debet animam excitare, alt de Nos Elià S. Thomas, terrendo per comminationem, quia non pauci ſant, qui plas 2 F. e· /. inducuntur ad bonum timore pænæ, quam Prædicatore minantur, quamn — NelMe 49 eni Clerte Ubesblnds zitungenei (obnkei ſYfee Mernd betomsC Poally ponun Niernyepen ercresto pe Untenreoke 4 1Cnhnngont Mlris inch 1hndo)ita 1 hmn begn un PPPeonifenkia inculcanda, & agenlla.. 1217 nal amore gloriæ. Ap. Paciuch. L. yo. F. 9. n. 28. f. oz6. Ergo Prædicato- thi res ſerii & terrentes non fugiendi; libenter audiendi, præ omnibus blandis, adulantibus, per lepores & nugas, cum innn- HE juriaâ Verbi Dei, ad riſum moventibus: ulcus peccatorum Dei gratia, Huh non ritè tangentibus, ne doleat, aut offendatur, animo æger: habere Con- Im de quo plura Paciuch. cit. Lect. vo. F. 9. & Io. Staplet. hac Domin. leveros p . E g. 3. a f.9l. Meritò pro magno Dei beneficio habendum eſt, ſi na, carere il- mE habeamus Concionatores, qui errores noſtros ſincerè nobis lis. Sup. n. 4. m ob oculos ponunt, & liberè, imò neceſſitate id exigente, V. n. 4. fine. mascriter nos reprehendunt: econtra magna pœna Dei, ſi Con- unMESE cionatores nos peccantes non corrigant, ſed palpent, lau- us dent, résque proferant, quæ delectant, canes muti & C. Iſai. 56.70. umes non compungunt: Sanè parum prodeſt, plùs nocet, ſicut Confeſſarius indulgens & lenis (de quô hiſtor. terrib. infra nki Conc. 69. n. 10.) ita & Concionator. Eru mutus, ait Deus ad Eze- uuns chielem Prophetam, nec quaſi vir objurgans, quia domus peccatis fuis me, exaſzerans eſt. c. 3. V. 26. J. d. ait S. Gregor. hom. I7. in Ervang. Idcirco tibi Præadicationi ſermo tollitur, quia, dum me in ſuis m eM ackibus plebs exaſperat, non eſt digna, cui exhortatio veritatis fiat. Et 8. Hieron. Ex quo, ait, perſpicuum eſt, ubi multitudo fuerit peccato- rum, indignos eſſe peccanter, qui à Domino corrigantur. Prophetarum Alentium, ſignum eſt iræ Dei, docet S. Chryſoſt. hom. g. in Iai. 6. Econtra ex cit. verbi Exech. 3. 26. infert S. Gregor. hom. 12. in Erech. Magna omnipotenti Dei eſt gratia, quum iniquè agentibus, du- irt rus 4 Doctoribus ſermo increpationi profertur. Cornel. in cit. L. Exech. Paciuch. cit. L. zo. J. Io. init. Vid. Eccle. 3. 1I1. Agnoſce ergo gra- tiam Dei, cùm per ejus Prædicatores corriperis: eâ utere in tuam emendationem & ſalutem: tibi dicta „crede, te tange- re, & non alios, ut ſolet eſſe erroneum planè & noxium ju- dicium, qué credimus & dicimus, hos & illos Concione tan:. gi, cùm nos maximè hac cdrrectione ſanéctà egemus. Sed Frivolæ excu- G zis: Neque Concionator meus innocentiaâ & auſteritate vi-ſationes. n teæ, neq; zelo ac fervore S. Joannes eſt, aut Propheta. Sed ne- V. Couc. ſj. . , que ego tantus peccator, aut ipſa Communitas, locus, civi- . 7 bovr. 6. N.. Mecht! de Jud. extr. Pp pp pp P tas, N . B 1218 CoNcio LXIV. Poœnitentie Prædicatio mundo neceſſaria: tas, cui ita rigidè pornitentia inculcanda ſit, cum hæc virtus ex ſuppoſitione, ſi peccatum eſt ſcilicet, ſit, & agi debeat. Haæc & plura talia paſſim objiciuntur. (Vid. ſupra C. 6z. n. 5.) Ad quæ facilis eſt reſponſio; in Concionatore denique non perſonam, ſed munus attendendum eſſe: Matth. 23. 2. Luc to. 16. Tu verò vel es peccator! & correctionem patienter, imdò lubenter admitte, in tuam ſalutem: vel non es tantus peccator! ergo ut & ne fias talis. Sacer Eccleſiaſtes nemi- neunm temerè judicat, generatim loquitur, inque peccata de. tonat, vel in medicinam, vel in præſervationem. Quis ab. neget, (etſi & Catholici uno loco virtuoſiores, alio ſcelera. V. Cone. 6. tiores ſint; uti & uno plures ſalventur, alio plures damnen- mnum. B6. tur) ubique tamen, & plures eſſe, qui vel peccaàrunt, vel in peccato ſunt; omnes, qui peccare poſſint? Omnes certè ſeſe pro peccatoribus maximis habere poſſunt: & meritèò ha- Etumblrurn bent; id quod fecit S. Franciſcus Seraphicus. Zacob. March. Hort. Faſt. f. Iz. Zoann. Bodler S§. J. Conc. 98. Ergo Prædicationem Ponitentiæ mundo ſcelerato, tibi, & cuivis tam neceſſa-. riam, utilémque, utut ſæpè terrentem & gravem, ne re- Sed ad Concluſionem, Cihdure, Dec Eigutet, K ſpuas, ſi te & ſalutem tuam ames. quæ ſit Hiſtoria. Prophetiæ dono, ingentibusq; ſigni & prodigiu à Deo exornatus, ades uAt longè⅜ latöa, celebrior ejus ſe fama diſfuderit. Brev. K. 1z. Mart. Lelt,2. §. Patritius Noct. Is cùm ſe Prædicationibus nihil proficere videret, qué oſtento Deum precatus eſt, ut oſtento aliquo hominum illorum duritiem commolliret, quòô ab erroribus jam tandem reſipi- t an Divini. Jl gii AurlsC uſus ſit ad permoven- dam peccato- — . ... erat. biimi be rum duritiem. tus admonitus, in campo, qui ei pro ſuggeſtu erat, humi ba- Purgatorium Culo circulum magnum deſignavit, atque inibi terrâ penitus S. Patritii. ſubſidente, hiatus ingens apparuit, magnumque omnibus IX. Ad peccatores concionando permovendos neces- ſum fere modo foret, illo uti conſilio, quò uſus fertur in Hi- ernia, S. Patritius, ejusdem didtus Apoſtolus, ſapernis viſionibut, en El] diotns AMpoſtolu, ſaperni vißtonilw, Cmfthriumj Anmlhinir Piiencbee ſcerent, & ad veram Religionem converterentur. Divini- incuſſit terrorem, ne in profundum acti, pœnas jam nare⸗ . —,— rscarent: Fkillac 615.Cele 1 trigelimo⸗ lsunzent,. U,. Mytire to, Afan ll, 4 en Laenl: ( opus Pekwege ind et 1 (ebs pr⸗ Ahihins terdu 1 n Wö nr iſſen , lnhit Cz, ls cro 4 Eehe pelers lde ABed ſtte nehineu 5 Iit maninnd ltigte, lintihtibig un eflumn 9 * 4 5 A ATlone „* 1 ictes d Idal M. . l An PmlA ge * . Vel llal S * t. 4 unra Den lene e e C. e . 1 9, , 1 en 1 1 “ ernoſerl 1 üst 1 ⅓. AN pofcet⸗ Pocubuun W min r, PeaoniRtentia inculcanda, &agenla. 1219 dulitatis darent: Vt ita dicam, infermum quaſi illis patentem oſtendit, quò⅛ abſorbendi eſſent, niſi ſe emendarent. Veſtigia huſus hiatüs adhuc demonſtrari perhibentur. S. Patritius, Epi- fcopus à S. Cœleſtino I. Papâ ordinatus, mortuus A. C. 491. Etatis trigeſimo ampliùs ſupra centeſimum, ut ait Ludov. Aurelius Compend. Baronii, vel annos natus 122. ut habentFaſti Mar. 1z. Martiie De hoc hiatu & loco, Purgatorium Patritii appellato, & fiammarum vortices eructante, Englgrav. p. I. Deom. y Ep. J. .. Jacobus de Voragine, Ord. Præd. Archiep.- Genuenſ. Legenda aurea 49. ubi mira. Valent. Leucht. Vit. &6§. 1. Mart. Ita opus eſſet hodie quosdam ad gehennæ fauces perducere, imèò etiam extremàâ pedum parte igni admovere: adeo verbis & prædicationibus nihil commoveri videntur. Ita ſtrepitus rerum mundanarum, per aures animumque in- genti tumultu ruentium & fluentium, facit, ut inſitum ver- bum non ſuſcipiant, quod poſſit ſalvare animas eorum. Falti ſunt inſtar aſpidis ſurdæ obturanti aures ſuas. Pſal. pz. V. Dau- roult. Cat. hiſt. C. 3. tit. 739. Ex. 6. ITu Anima, vera fide inſtructa, ubi audis & ſacro pulpito tam ſeria, tam terribilia ex ſenſu S. Scripturæ, Eccleſiæ, & 88. Patrum, dici, illa apprehen- de vivaciter, & mente ad inferos deſcende, aliaque ſimi- lia velut præſens ſpecta, & ita pœnitentiam prædicanti poœnitens obſequere, & gratias Deo refer, ſi nactus ſis talem (Confeſſarium) Concionatorem, qui conetur, in dicendo, ſuo modo imitari, eximium S. oannem Baptiſtam, poœni- tentiæ, adeo orbi, tibique neceſſariæ, præconem: Pænitentiam agite; appropinquavit enim regnum cœlorum Matth. 3.2. qualis & fuit maximus ille & peritiſſimus Eccleſiaſtes, S. Joannes Chryſoſt. qui quòô primùm die in Pontificali Cathedraâ Pa- dio, multisque Epiſcopis, ſummo cum honore collocatus fuit, ſic ſuum ad eos ſermonem exorſus eſt: Nos qui ineffabili- bus Dei ratèonibus ad vos venimus, ut voluntatem ejus teſtificemur, hoc triarchatus Conſtantinopolitani, præſente Imperatore Arca- primum verbum à Chriſto, & divino ejus Præcurſore accipiente, voöbis pPp pp pppS⸗ erz- 1220 CoNcio LXIV. Pœnitentiæ Prædicatio mundo neceſſaria: Sr. annuntiamus & ſuandemus“ Pænitentiam agite; propè eſt enim regnum cælorum. Hæc autem non dubitabo, vobis aſſiduè in memoriam revo- cares hac neminem reverentes, neq; divites timentes, ad vos loquemur. Hec prima ejus prædicatio fuit, quùm illi civitati & populo præeſſe inciperet, in quo vitia & flagitia plurimùm abunda. bant. Ita &taplet. cit. Agnovit nempe ſummam hujus neces ſitatem S. Pater. Denique quid majus eſt & gravius, effica- ciusque, quaàm ipſum Chriſtum Redemptorem dicere: M Ppwnitentiam habueritis, omnes ſimiliter peribitie Lucæ 13.3. Ne pe- reamus, donum veræ pœnitentiæ (de qua Conc. 66.) nobis concedat clementiſſimus Deus, Pater, Filius, & Spiritus San- Qus, Ammen. Cometa Præa- Addidi dein in fine de Cometaâ, tum anno 1680. & 1681. ap- co Juſtitiæ & parente, graviſſimorum totius Europæ in hanc usque diem Pœnitentiæx. malorum indice. Quòd ſi Prædicatores Poœnitentiæ audire nolimus, immittit Deus alium (vel alios) an poœnitentiæ, an verò Iræ Divinæ in nos effundendæ: Præcones, qui effi- caciùs de Pœnitentiãâ terrore ſuo moneant, imò de ſe com- tiam ferre, aut jam latam declarare, ſimilem illi: Adbuc ao Dier, & Ninive ſubvertetur“ Yonæ 3. 4. quam Divinæ juſtitiæ contra nos ſententiam inflectere poſſumus per Pœnitentiam ſeriam. V. ſuprà Conc. 42. n. 6. ſine, & n. ſèqu. l Authores in V. Cornel. à Lap. citt. LL. Angel. Paciuchelli in Ronam Lecdt. 44. hane mate- 41. o. & pI. Thomas Staplet. Dom. 4. Advent. J. 3. 4 f. 97. Jo- riam. annes Bodler S. J. Conc. 6*. Englgr. p. 2. Dom. Paſj. Anton. Dauroult. Catechiſ. hiſt. c. 3. tit. 73z. 71. 29. Hubert. Lomes ſen, hac Dom. Conc. 2. Franc. Settelin, bac Dom. 4. Advent. parte z3. Georg. Stengel. L. 3. Exemplor. Cap. I. à n. 9. Cate- ckhchism. Rom. p. z. c. . J. I. Mich. Pexenfeld. Cencion. Hiſtor. Hiiſtor. g. de & Nonno. & Ind. Ker. V. Concionator. Franc. Labata 7Theſ. mor. tom. I. V. Concionator. Propoſit. y. & . Vid. neæ Conc. Proæmiales I. & z. item poſt Froæxm. Monita ſacro Concionat. Conc. Lorochus &ö . Cox- 63. 69. de Confeſſario d ſimili. g. Indice Rer. Verbos Concionatore — Atr A. entian, Eropenn Uihoare⸗ Po⸗ kero tuhte . ilr in lcbitur. Ne luce pellant ad eam. Et verò videtur hic Cometa velut ſenten Vnpitan ſnin 6 nego Alleen tenohre, mknimn; Nadmerm unitaen (m , ur — 1 cer li —. — = = — nte A43 3. 4383. 332. 43 3. 43 8. 6383r 23 3. g323. 3e4. 383. 43 . -3 i Poœnitentiam, quæ peccatori, ad Judicem ſupremum un (deproperanti, unica eſt ſecura, & ſalutis via, pri- a ma fronte aſperam, Dei Filius, doctrinà & exem- Nta Po ſuo, ſuavem fecit, & facilem: ne terreamur: aS eſiderio Vitæ æternæ eam fortiter ingrediamur: ne nobis terribile, cum morte Iudicium obtin- mmolvt dot. H 2 rM . n rige Omnus vallis implebitur „Eò omnis mons && collis hu- Dom. 4. Ad- tid miliabitur- & erunt prava in directa, & aſpera 'eétt. gen in vias planas, E& videbit omnis caro Jalutare E PDei. Lucæ 3. 5. & 6. ind Um vitam præſentem agimus, peregrini ſumus, in Homo viator liße! m . nbenel æternitatem ſubſiſtendum nobis eſt, & permanendum: ma- turaâ ergo & prudente electione opus eſt. Hanc viam utram- ſervandum, quò utraque ducat: hinc enim cenſuram fere- mus ex æquo. Una itaque via ducit per amœniſſima prata, via, in itinere, in curſu continuò conſtituti. Gran- ad æternita- V dis negotii nobis via eſt, quà pendet omnis noſtra tem vel bea- ſeu felicitas, ſeu miſeria, eàque æterna. Hæc to- πvel mi⸗ tius vitæ noſtræ via duplex eſt, quarum utramque ſimul &æ ſemel ingredi, & incedere non poſſumus; quarum unam, ve- limus, nolimus, amplecti debemus, eâque ducimur non tan- tùm ad metam, quà in finem vitæ, ſed etiam quà in omnem ele Hanc vi Wia duplex, que (quæ, ut apertè ediſſeram, eſt virtutis & vitii) e Sacris Vinuti⸗ S Paginis adducere & deſcribere, facilè eſt: valde autem ob-atu, elert bitur. Et inſra . 2. Pnp pp pp p z hor- 17222 CoxciOι LXV. Virtuti & Pœnitentie via facilis &plana —,—— Ind. Rer. hortos & vineas, flores inter & roſas, læ ta omnia: lta deſcri- V. Via. Pitur Sap. 2. à v. 6. diſertiſſimis verbis, quibus impii ſeipios Vid. S. Franc. invitant, animant. Viam hanc Chriſtus D. Satioſam vocat, Saleſ. Regul. P. j. C. 9. ₰ Ff. 726. &α multi ſunt, qui intrant per eam: Matth. .13. Cornel. ibid. Notate Eccleſiaſticus. Via peccantium, Via C oncupiſcentiæ, per quam incedunt peccatores, complanata lapidebus. & in ſine illo. rum Inferi, & tenebræ & penæ: Eccli. 2I. II. Græcè: Ie ſine llarum finem: quak«k ducit ad perditionem- Com planatam lap idibus, ait fovea Inferni. q. d. Via hæc initio videtur concinna, pulchra, amcna & jucunda, perinde ac ſi lapidibus planis eſſet ſtrata & complanata. At poſtmodum apparet aſpera triſtis & horrida; nam finis ejus deducit, & deſinit in Infernum, ubi ſunt tenebræ denſiſſimæ, & pœnæ atrociſſimæ. Alludit ad Froverb. Ia. 12. Eſt vVia, quæ videtur homini recta, & juſta; quam pu- tant Filii hominis eſſe reétam, vertit Chaldæus: Noviſima autem ejus dedacunt ad mortem, tum culpæ, excoœcationis, obſtinatio- nis, tum gehennæ, ad ruinam & interitum æternum: idque non undâ, ſed multis viis & itineribus: quot enim ſcelera, tot viæ ad mortem & gehennam: Mille viæ Lethi. Habemus 00 Mhiartteri fatentes Reos, illos ipſos, quos ex Sap. 2. induximus. Morin- ſenſati, inquiunt, ergo erravimus à vid veritati, veræ virtutis, aut etiam fidei; & juſtitiæ lumen, rationis & prudentiæ, quod ſprevimus, volentes degere in tenebris concupiſcentiæ & I voluptatis, non luxit nobir. Lasſati ſumus in vid iniquitatit σ. perditionis, & ambulavimus vias Aifcile, mille periculis, mille moleſtiis, angoribus conſcientiæ, vel in ipſis voluptatibus, obſitas: ap. j. v. a. & 6. Adeo impii ipſi damnant, at ſerò, ſe- ipſos, ſuàmque ſtultitiam, & errorem. Cujus vivum ex- Via Virtutis emplum exprimitur Proverb. . toto cap. Altera via virtutis eſt: facilitata Chriſti do- Strina & ex- cecmplo. Aréta eſt via, quæ ducit ad vitam, ait Chriſtus Matth.. 1a. & pau- cè ſant, qui inveniunt eam- cum contr 4 Viam ſSpatioſam ingredia- tur omnis fere mundus, in ſimim damnum ſtolidiſſimus. Et hæc via virtutis & pœnitentiæ, quam incedunt juſti VI.- detur homini, imd eſt initio aſi pera, ſtricta, anguſta, arlta: ſed ——— lelentbs TtuNden MAC moſlt Crilusipe, eA igtitme Mnn Acelt vumton lunnan, ll: 1a Uelkeys. Ileullr.c ilitudlin Mdtter denerge un tann du IN wont nlo Chri 1 e büfma fada per doftrinam SGgexemplun: vhm iſti. 1223½ ſon progredientibus in eâ paulatim fit laxior, facilior, & amoœ- be mior, ac tandem eos deducit ad beatitudinem & gloriam æ- Des, ternam. Vid. Cornel. in citt. Ll. Et quod hac in parte pro no- IIE ſtro ſummo ſolatio & confortatione, obſervatu digniſſimum umk eſt, Chriſtus ipfſe, Dei Filius, ipſa veritas & vita, qui nec falle- nonit re poteſt, nec falli, què, ipſa Bonitas, omnes hominer vult ſalvos mie eri, & ad agnittonem veritati Venire. I. Tim. 2. 4. verbo & exem- GEG&. Pplo viam ad coœlum docuit, idque per virtutem & pœniten- CN tiam „quam nonh tantum poſſibilem eſſe oſtendit, ſed & faci- lem, ſucundam, ſuavem & planam ſuã divinà gratiaâ facit, ex tde Vaticinio: Iat. 40. 2. Omnis valis implebitur, & c. ut ſupraà in the- ee mate Lacæ 3. j. & . cujus expoſitio ſupraà Conc. 17. n. 9. Chriſtuer, ait Tertull. L. yj. contra Marcion. colle æquabit vallibus, & obliqua Rthe Airiget in reltitudine &. campos, quia omner Degis diſſicultates in Ean- e agn gelis facilitate & zquitate convertet. Jahoda Dom. 2. Adv. ante g. 1. r..:22. Abeat ergo vanus timor & horror, virtutem & pœni- tentiam tam duram eſſe & arduam, ut cum guſtu audiatis, arduam & montoſam virtutis & pœnitentiæ viam doctrina & exemplo Chriſti factam eſſe planiſſimam, quam proinde liberè & hilariter incedamus in finem usque. V. Bellarm. Dom. 4. Aav. Concc99. II., Duplicem homini ad æternitatem viam eſſe, jam A nunc intelleximus. Virtus & Voluptas viatori homini in DW HE bivio occurrunt, & unam eligat, & teneat. Id jam olim HBerculi vir- Ethnici in ſuo celebri Hercule expreſſerant, de quo Cicerotus & volup- leee, Lib. . Offc. Is cùm primùm pubeſceret (quod tempus à na- hiic birio ſe nGE, tura ad eligendum, quam quisque vivendi viam ſit ingres- vaben m ſurus, datum eſt) exiiſſe eum in ſolitudinem, atque ibidem quitur. GN ſedentem diu ſecum multumque dubitaâſſe, cùm duas cer- leun neret vias, unam Voluptatis, alteram Virtutis, utram ingre- SHMι di melius eſſet; tandem poſt diuturnam deliberationem re- W ictà Voluptatis, Virtutis viam ingreſſum eſſe. Granat. in Pro- enmn Etel E W. vIn 4 . . . 1 — umIh, logo Ducis Peccat. Pexenfeld. Gmbolo Eth. vo. n. I. Voluptas Hercu- , lem invitabat, arrogans, procax, laſciva, cultu molli, impu- 1, IðJ denti 1224 Coxcio LXV. irtuti⸗ & Peœnitentiæ via facilis G, ana = denti obtutu, incompoſito gradu, ad amoœna prata, in qui- bus oculis merus objicitur Paradiſus. Virtus ſerio vultu, modeſto inceſſu, virili voce, aſpectu manſueto, liberali in. genio, corpore munda, oculis verecunda, geſtu modeſta, alia omnia oſtendebat, ſcilicet ſpinas & vepres calcandos, clivos ſcandendos, non citra ſudorem, prærupta ſuperanda: Et tamen Hercules Voluptatem repudiat, Virtutem ſequi. tur, ab hac honorem & gloriam reportans, ab illâ confuſio. Symbolum: nem relaturus, ſi eam ſecutus fuiſſet. Idem inſinuat Py. Litera Pytha-thagoras ſymbolo & Literaã Ypſilon, cui curſum humanæ gor: Y. Explicata àipſo plenam miſeriæ. Hanc literam Pythagoricam expli-. cat Lactantius (vulgò Cicero Chriſtianus) L. 6. c. 3. de vero cultu- Duæ ſunt, inquiens, Conſtantine Imperator, viæ, per quas humanum genus progredi neceſſe eſt; una, quæ in cælum ferat; altera, quæ ad in- Lactantio. vitæ comparavit, cujus baſis pueritia, ſummum autem ba- ſis, ubi duo cornua oriri incipiunt, limen ſeu initium Ado- leſcentiæ; quod quisque hominum cuùm attigerit, hæreat, ac neſciat, in utram ſeſe partem det, dextrâmne, an lævam vitæ agendæ viam teneat. lam eſſe virtutis bonarumque artium, aſperam quidem, ſed exitu jucundam; hanc luxu- riæ, inertiæ & ignaviæ, gratam & ſuavem in ſpeciem, fine feros deprimat; quas & Poëtæ in Carminibus, & Philoſophi in dißuta- tionibus ſuis induxerunt. Et quidem Philoſophi alteram virtutum vo- lIuerunt, alteram vitiorum; eamq;, quæ ſit aſſignata Virtutibus, primo aditu eſſe & arduam & confragoſam: in quà ſi quis diſſicultate ſupera- 24, in ſummum ejus evaſerit, habere eum de cœætero planum iter, luci- dum amaænumq; campum, & omnes laborum ſuorum capere fructus ube- res & jucundos, quos autem primi aditus difficultas deterruerit, eos in eam vitiorum viam labi atq; deflectere, quæ primo ingreſſu ſit quaſi amana, multö. tritior, deinde cùm in eam paulo ulteriu proceſſerint, amænitatis ejus ſpeciem repentè ſubduci; exoriri autem viam pracipi- tem, nunc ſaxisaſperam, nunc obdubtam ſentibu, nunc gurgitibus in- terciſam „vel torrentibus rapidam , ut laborare „bhærere, labi, cadere Iit neeeſer Iue omnis e proferuntur, ut apbaret, in virtutibms aapie Rnuturiore “ ——, Emneni 4 ulſ: urin v Aene ,Awena⸗ Ent. levn l. k th., Sr Dende Yeunekennt Pbanuncer Eeaumlima Eutcoett on VunNroræ N reacguirene nines lon⸗ Kcontra co 1O Nedors⸗ 1d vitium tünguecon Oöbniſhg ltenie mnin Eenmniloce yechin tunn Men meum 1ſenCniz dlrnens. 1 Cohläertis 1 peccrors Wunnehre ll i ln Uirur n lin, =— z — = lee ſefti — 4 Enp ns Se —— . — nüen . k, Nn entsct tangun , ur H W, Dil migie tie jt ung idam id 4 n u chn⸗ 6 ll m 4AX, ,au 1 4 * rm — c fadta per doſfrinam & ewemplum Chriſti. labores eſſe maximos; in perceptis autenz maximor frublis & ſolidas atq; incorrptas voluptates itia ver quibuzdam delenimeniis nata- ralibus illicere animos hominum, & inanium jucunditatum ſpecie captos, ad acerbas amaritudines miſeriäle, perducere. Hæc & plu- ra Lactant. Pexenf. cit. L. n. 4. Polyanth. EV. Iter ſalutis & peradit. V. Cernel. in Matth. . 13. & in Eccli. 21. II. Et hæc intelligere, fa- ciunt ab antitheſi, oppoſitione & contrario, vitium magis arduum eſſe virtute, quæ eſt ſecandum Naturam, tanquam hu- jus bonum & perfectio; cùm vitium ſeu peccatum ſit abſo- lut& contra Naturam hominis, in quantum homo & rationalis 1225 Vitium eſt contra natu- ram; Virtus ſocundum ner eſt; ut docet Communis cum D. Thomà 7. 2. q. 31. art. 2. Cum turam homi- Bonum Naturæ Rationalis, ſcil. honeſtum deſtruat: licet in nis, quà ratio- virtute acquirendâ & conſervandâ ſit difficultas; unde & in- nalis. ter homines longè plures reperias vitioſos, quam virtuo- ſos: & contrà communiter à primâ hominis ætate in hoc corrupto Naturæ ſtatu, & propter dominium appetitũs ſen- ſitivi, ad vitium ſit pronitas quædam, antequam ratio in ætate maturiore dominetur, quæ illam refrænet. Vitium, peccatůmque contra naturam eſſe, ſatis ex eo evinci videtur, quòd commiſſo gravi peccato ſtatim oboriatur remorſus conſcientiæ, animiꝗque inquietudo, eò usque, dum per po- nitentiam illud extirpetur. Nonne ſi bene egers, ait Deus ad Cain, recipieæ, tum quietem & gaudium conſcientiæ, tum fa- vorem meum! Sn autem malè, ſtatim in foribus peccatum aderit. Geneſ.a. 7. canis ad inſtar aut cerberi allatrantis, mordentis, & lancinantis. Canis hic, tanquam peccati vindex eſt ver- mis conſcientiæ, mentis turbatio & indignatio, ira Dei, ca- piti peccatoris imminens tribulatio, anguſtia, omneêsque ærumnæ præſentes & æternæ, quibus Deus peccata punit. Cornel. ibid En violentiam ex peccato, quâ vel ipſa Natura concutiatur in homine, ut proin hac ratione peccatum ſe- cundum Naturam eſſe, dici non poſſit, ſed rectius virtutem, quæ hominem in ſtatu gratiæ Dei ponit, tranquillitatémque d, animi confert perfectam, juxta id S. Auguſtini: Iiquietum eſt iui Mechtl de Jud. extr. 24 44 14 4 cor 1226 CoNcIO LXV. Virtutis & Pœnitentiæ via facilis & plang ſi cor noſtrum, donec requieſcat in te. LBw. I. Confeſſ. c. I. n. I. Et L 6. c. 16. is deb ad ſin. O tortuoſas vias! & C. Verſa & reverſa, in tergum & in latera, 5 jus r in ventrem, & dura ſunt omnia. Et hic eſt Status peccati mi. Mltus ſt ſerrimus, violentiſſimus. Et ta (Deus) ſolus requie. Hæceſt ier aro concluſio, quam, omnes carnis voluptates pervagatus, fecit. tuir: Hi Auguſtinus. Beatus qui hoc agnofcit, nec alibi requiem quæ. at rit. Omnibus Natura fundamenta dedit ſeménq; virtutum, ait Senec. Lib. de Benefici“. Eramus naturâ Filii iræ“ Epheſ.2. 3. quomodo na- tura, niſi quia peccante primo homine vitium pro naturà inolevit? ait 838. Auguſt. Tract. 4a. in Loann. H Virtus ardua. III. Sit itaque, arduam eſſe pœnitentiam, ut dicat D. Gre- gorius Nazianc. Rara & ardua] eſt virtutis adeptio: Orat. I. & 8S. Cyprianus de habitu Virg. Durus & arduus eſt limes, qui tendit ad Gentilibus. gloriam. Id neque mirum ſit de cœcis gentilibus, iis virtu- tis viam eſſe credique aſperam & valde duram, ut qui ſuis ſenſualitatibus & concupiſcentiis regantur toti, Deum ve- Uattin rum ac ſummum bonum, eumque omnis boniretributorem, umtn n malorbmque vindicem non ita agnoſcentes; quamvis & illi 4 mia ſæpè fortia & ardua ſint auſi ob vanam gloriam, ſimilésque aatc. Torwitus nKenenn Honhherti folhuruena ktarun i Nilintt fen ffenm Nec lliete on En tan dce linfinati 1 Judæis. Vaniſſimos reſpectus humanos. Neque ita mirum ſit, Jju- dre dæos facilè ad vitia deflexiſſe; uti apertum eſt exSS. Scriptu- e tarn ris, qui ut plurimùm carnales, & ob duritiam cordis refugie- Tdie Turpiùs bant ea, quæ carni & ſenſui adverſabantur. Turpius tamen i Chriſtianis. eſt, Chriſtianum adeo refugere virtutem & pœnitentiam, hulttte ceu aſperam, inſtructum verbo & exemplo ipſius Filii Dei: = = SE= — ilfebolunc Eccuri cùm Deus nobis illam præcipiat, ad parendum ob- eeln Cauſaæ, cur ligatis. Obſervat Religioſiſſimus Granat. cet. Prologo. majo- eg Virtus ardua? rem hominum partem laudare quidem virtutem verbis, fa- Rehnnn ex Granat. ctis autem vitia ſectari: & ſanè (bergit) ut mihi quidem vi- “ 1 detur, inter alias multas tanti mali cauſa una eſt, quia ho- ſachad mines conditionem & naturam virtutis ignorantes, exiſti- belm mant, illam aſperam eſſe, ſterilem, & moleſtam. Hanc ob “D cauſam, cùm toti vitiis ſint immerſi, (eò quod jucundiora untch ipfis videantur) ab omni virtute abhorrent, rati eam B nadn ufrie — wl ennt 1 / * 4 4 d. PR12 Poe ) 4 zutng 7 “”ä 1 NANAAN.E 4 ,„ 1† e 4 * . .† 1 1 rs e Non „ 5 ee W PPDe 1 / * I 1 „ TIENS ne uch, oy 141 14 — fada per dofrinam & umplum Chriſti. 1227z dulcedinis habere. Rem acu tetigit ſacer hic Orator: qui & alias hujus mali radices sbidem aperit: ut: quòd homo compoſitus ſit ex ſpiritu & carne, & utraque pars appetat ſibi ſimile; caro ſemper carnalia quærat, in quibus vitia do- Galat. y. Iq. D liumque illi ſit neceſſarium. i cilius verbo laudari, facto rejici: id quod fecerunt ſceleratis- minantur; Spiritus autem deſiderat ſpiritualia, in quibus Pugna car- regnant virtutes; ideéque ſpiritus magnam à propriâ carne nem inter, & ſentit & experitur contradictionem, & repughantiam, quæ ſpiritum „un- non habet rationem, niſi earum rerum, quæ delectant, & 8 voluptatem adferunt, quæ deſideria atque appetitus poſt peccatum Originale ſunt vehementiſſima; cuùm per illud 1 e eee 1 tim ucee W 7 ee 1 0 ℳN 0G. amiſſum ſit frenum Originalis Juſtitiæ, quocum illa erant refrænata. Nec tantùm caro ſpiritui repugnat, ſed & man- dus, qui teſte Ioanne. 1. o. y. 19. totus in maligno poſitus eſt. Refra- gatur etiam demon capitalis virtutum inimicus; reſiſtunt habitus vitiati, & mala conſuetudo, quæ eſt quaſi altera natara (cùm vitium pro naturâ inolevit) maximè in iis, qui temporis diuturnitate in malo conſenuerunt & confirmati ſunt. Vt itaque audacter quis per medium harum difficultatum que- at tranare, & verè totoque cordis deſiderio poſſit virtutem appetere in carnis omnisque illius potentiæ contemptum, negari non poteſt, quin huic difficultates occurrant, aukii Ita diſertè cit. Granat. de vir- Gent. Philo- tutis difficultate; quàm adeo mirum non eſt, virtutem f. ſophi virtu- tem laudan- “ vEr 1n1: . 2 1 CE. tes, ipſi ſcele- ſimæ vitæ Gentiles Philoſophi, de virtutibus & vitits, ut ait ratimi. S. Auguſt. tr. 47. in Jo. ſubtilia multa trabtantes, dividenter, definien- ter, ratiocinationes acutiſſimas concludenter, libros implentes, Breviar. Lexr.; Pent. Ledk. 2. V. Cornel. in 1. Cor. I. 20. f. 202. & ad Kom. I. 26. IU f. 40ο & ſeq. ubi refert infamia vitia & ſcelera Socratis, Plato- nis, Ariſtotelis, & aliorum plurium. Tales & Scribæ ac Pha- Sic Phariſæi. riſæi, de quibus Chriſtus Matth. 23. 3. & 4. Dicunt & non ſaciant: bene docent & jubent, ſed maè vivunt. Alligant enim onera gravia & importabilia, id eſt: difficilia ad portandum, digito au- tem ſuo nolunt ea movere. Cornel. ibid. QQ d 42 IV. Sed 1228 CoNcCIO LXV. Virtutis & Pœnitentiæ wia facilis & planz Virtus docta IV. Sed conſideremus rem propiùs. Ekt verò, inquis, à Chriſto, ar- annon videantur ardua & difficilia, ſintque, quæ Chriſtus, dua, ab indu- ſeu per modum conſilii, ſeu per modum præcepti, docuit de Ctione. AQus virtu- tidie tollenda; de inimicorum dilectione; de non ulciſcen. paupertate, ſui contemptu, & abnegatione; de cruce quo- tum difficiles. do, ſed ex animo condonando injurias; de manſuetudine, Reſpondetur. . 3. Adtu, virtutum diſficile- Sed crede ſis, veriſſima eſſe ver- * quanimitate, patientiâ, humilitate, ſui ſenſubmque mor- tificatione, jejunio, caſtitate; ſui, parentum, & propinquo- rum odio; de eruendo ſcandaloſo oculo, amputandis manu, pede, id eſt: de chariſſimos quosve à ſe amovendo, quoties peccati alicujus nobis ſunt occaſio; de abnegandà propriàâ voluntate; de rigore poœnitentiæ; de nemine judicando; de iraà reprimendaâ; de vitando omni verbo otioſo; & de àAà † „° $£ „„— „* * .„* 2 . pluribus aliis in Lege Chriſti contentis, quæ ſanè non ſunt ſecundum hominem carnalem fragilem. V. Cornel. in Evang. C. onſilia & præcepta Evangelica! fol. 26. & ſequẽ. Item ſauprà Conc. 1. Virtutem eſſe ba Chriſti Matth. 11. 29. & 30. Tollite jugum meum Legis Evange- Hhſacilem: cur? licæ, gratiæ & charitatis ſaper vog, & diſcite à me: & invenieti q. d. ne te tædeat laborum, quos impendis, ut te & tuas requiem, qualis extra Deum, extra Legem Dei, nulla eſt, ani mahbus veſtris e Zugum enim meum ſuave eſt, & onus meum leve, ſcil. legis meæ. Nibhil aſperum eſt humilibus, ait S. Leo & y. de Epipbh. nihil arduum mitibus; & facilè omnia præcepta veniunt in effelétum, quando & gratia prætendit auxilium, & obedientia mollit imperium. Cornel. in Mat. 2. f. 6. & in Mat. II. 29. f. 253. Virtus, (ait Cornel. magnus hic ſpiritus & ſcripturarum magiſter, in Ecclam.) eſt facilis, tum quia gratia Chriſti dat alas roboris ac alacritatis, quæ facilè efficiunt omne difficile: tum quia uſus & exerci- tium virtutis ſenſim omnes difficultates alleviat, præſertim in juvene, qui necdum contrarios vitiorum habitus induit. Jahoda G. 2. Et in Eccli. 6. z9. ea verba: In noviſſimi enim invenier requiem in ed, & convertetur tibi in obletétationem. Excitat, inquit, ad ſapientiæ, id eſt, virtutis ſtudium ſpe præmii & fruétus: con- nhidertl Chunmm! gentes ha Kſocunck vnbus e mtiklegvi⸗ Dramurkod leckavone Uinkorun, 6. Mear Pebeiklus denpbochee e Mualtnf. . ide Rencun⸗ (Unin Len vonnd unkortien ImDeun In e Kure, l Adu, fenmmten Ahrenin 1 iuit⸗ u Leſti,. U 6 ſtie 1c,, i — K; & M P (ſa woſe D a „ , Sphee, 4 . afnine ſeſer emu. Neiſing m leyitl „, 4 /, e 4M. . ie Den , os n, „. . 7 8. leurti N. 1 „, 6 Png e/, 1 rare poterat“ Deus qui imitandus erat, non poterat viderin at ergo ℳ fadta per dotrinam & exemplum Chriſti. 1229 concupiſcentias vincas, ac virtutem acquiras: quia, ubi per continuum laborem concupiſcentias domitas & rationi obedientes habueris, virtus tibi per conſuetudinem fiet fa- cilis & jucunda; tum ob ſuum decus & pulchritudinem, quâ ſe omnibus efficit amabilem; tum quia affert miram con- ſcientiæ requiem, ſerenitatem & lætitiam: quocirca omnis prior amaritudo, quam ſenſiſti in ejus ſtudio, vertetur tibi in oblectationem, inchoatè quidem in hac vitâ, perfectε ve- rò in futurâ, quando propter eam æternâ felicitate donabe- ipſe Dei Filius non præcipiat tantùm verbo, ſed & ſuomet cilem facit ris. Valde autem arduitatem virtutis imminuit, quòd eam Virtutem ſa= exemplo doceat. Sic præcipit: Diligite inimicos veſtros? Mat. Chriſti præ- 7.23. Haæc autem Jeſus & docuit & fecit, ait S. Hieron. in c. . Matth. cedens exem- ubi &: iendum eſt, Chriſtum non impoſſibilia præcipere, ſed perfecta. plum: Vid. Breviar. Lect. I. f. 6. poſt Ciner. & F. &. Yoan. Gualb. Eedt. 7. Fa- cilius & jucundius eſt gregario militi, ſequi ad ardua præ- euntem fortiter ſuum Ducem, Regem; quid ni & ipſum Dei Filium & Deum:? Hic autem ut viam virtutis, non verbo Qui propter- tantùm, ſed & ſuomet exemplo efficaciuùs doceret, hominem ea homo fa- induit, & propter nos homines, & propter noſtram ſalutem homo fabtus ctus eſt, ut eſt. Profunda ſententia eſt S. Auguſtini ſerm. de Nat. D. Ho- um hemo imitaripoſſet. mo, inquit, qui videri poterat, hominibus imitandus non erat, quia er-E S Au . haberet homo exemplum, quod imitaretur, & quidem viſibile, Deus faötus eſt homo. Fr. Arias Theſ. Iuexh. tr. 2. c. I. V. g. Pauper eſſe vo- luit, ait idem S. D. to. I. de verâ Relig. c. 2.6. t Populi divitias, ſa- tellites voluptatum, quas pernitiosè appetebant, contemnerent“ Rex eri noluit, ut, quibus inhiabant homines honoribus & imperin, ſpen- nerent. Ap. eundem. Parum erat, Dominum hortari Martyres verbo, niſi firmaret erxemplo, ait idem S. Aug. in Pſal. 63. De S. Wences- lao M. Breviar. Rom. Nocte, inquit, nudi pedibus ſaper nivem & glaciem circuibat Eccleſtas . ſanguinea & terram calefacientia bpoſt ſe relinquens veſtigia- 25. Sept. Lect. y. Aulicus vero ejus, ſeu famu- lus valde frigebat pedibus, etſi bene veſtitus, à Sancto juſſus, Qdq qq 3 ſuis T230 Coxcio LXV. Virtutis & Pœnitentieæ via facilis &planag — ſuis inſequi veſtigiis: fecit, & ſic calefactus, amplius non GHi friguit. Chron. Bohem. A. 9217. Ff. 53. Jubemur Chriſti veſtigia ſe- rc he qui: Vr ſequamini veſtigia ejus, I. Petr. 2. accendemur, ſi obſe- Nefhut in cuti fuerimus, Dei grati4. Nempe homo à Paradiſo exul, ne iu⸗ cœcus & ignarus totus, inſtruendus erat; quod fecit Chri-. iutoum ſtus Rberalifime, & verbo & exemplo fſuomet: quid enim, Whmmuon ſi Chriſtus ipſe dives, paupertatem prædicaſſet: ſi patienti- Ninhui⸗ am, nullius mali patiens? ſi caſtitatem ipſe mulieribus im- llltt il plexus:! ſi obedientiam, ipſe nulli obediens: Seneca facilè iſe, multa de paupertate, & in ejus laudem dixit & ſcripſit: P. Mnöhin, Hhanth. V. Paupertas. cum eſſet ipſe ditiſſimus. Figura qudic. 9. t = V. Verùm hisce tantis ſtimulis, & ipſius Filii Dei, Dei & IInkm Salvatoris noſtri exemplis, ad virtutem parum movemur, imityen Parum impellimur, parum urgemur. Devotiſſimus Tho. mas de Kemp. L. 3. de Imit. Chr. c. 18. n. 3. cùm dixiſſet: O quan. Cienen zas tibi gratias teneor referre, quòd viam rettam & bonam dienatus er lcoto mihi, 6. cunktu ſidelibus ad zternum regnum oſtendere. Nam vita lun, a tua, via noſtrar Niſi ti nos Praceſſiſſes, & docuiſſes, quis ſequi curaret? Hleu, quanti longè retrôq manerent, niſi tua præclara exempla inſpice- Tædet, præ- vente ſubdit: Ecce adhuc tepeſcimus, auditis tot ſignis tuis & dobtrinb: Möninte euntem ſequi quid fieret, ſi tantum lumen, ad ſequendum te, non haberemus? Vid. teunipni ene Breviar. Dom. 3. Duadrag. Lect. 6. de Joſepho. Vnde hic tepor, hoc norplin natione diff- tædium virtutis? Non tam ex hujus aſperitate & difficultate, nbelmeve cultatum in quàm ex merà noſtrâà vanâ imaginatione, impreſſione, ap- virtute. pPrehenſione & phantafia, (ut obſervat Didacus Niſſenus, Mninne Italus Prædicator, fer. a. Dom. a. Huadr.) quam doœmon inge- Maulzto rit, virtutem impoſſibilem eſſe, Præcepta Dei ſervari non Uunt: an poſſe: unde fit, ut homo virtutis ſemitam ita horreat, ut ne Chinr. Timor nodtur- quidem eandem ingredi tentet. Hoc ſpectrum illud eſt, Kicilie duis: à quod adeo terret: hic timor ille nocturnus, de quéò Pſal go-f. lei5 imili. qui nimirum ex apprehenſione & vanâ imaginatione cujus. N llrn, piam monſtri aut ſpectri, occaſione tenebrarum in homini- Ni bus naturaà timidis, ac præſertim pueris & fœminis, ſuhſei le en ”” ſolet. = = = — — ==r = === — —,. —. S=S ſtg ffakt a per dodrinam &s exemplum Chriſtiti. 12 1 — — . — —,— — — . —– , ſolet. Sepè, inquit Richardus à S. Victore, Prior Pariſiis, cam Crä rubus vel rupes alzqua cernitur, ferarum impetus imminere videtur nm unge fit, ut intuentium membra horror pervadat, & illic trepident wilne timore, ubi nullus eſt timor. Cum propius quis acceſſerit, & in IS veritate compererit, non eſſe id, quod imaginabatur, con- E tinuò metu omni abſterſo, iter ſuum deinceps alacriter pro- i ſequitur, ut iis ipſis, quæ monſtra & ſpectra eſſe exiſtimabat, em inſiiltet. Vid. Caſpar &-hott, & J. Mirab. Nat. & artü.- L. 2. C. 6. J. 3. Ren & ſeéqu. à f. 219. Novi ego quendam, qui de nocte ſylvam in- ndis greſſurus viâ notiſſimâ, mirè territus fuerit, à trunco ligni mHNE Putridi, de noéte Iucentis, quem ſpectrum vel animam dam- natam putabat eſſe, præſertim cùm & in viciniã clamores Piuntini inſolitos & lamentabiles audiret. Tale quid accidit viam Applicatio. nmm Virtutis & poœnitentiæ, reliétâà peccatorum & damnationis rdn via, ingredi volenti, ab orco, cœlum verſus: Objiciuntur uile hic à doeemone monſtra, neſcio quæ? neſcio qui gigantes; ſed Simile à metu . qui digito uno diſſipari poſſint, uti ille Siculus, de quô ita Gigantis Si- Alanus: Caſpz. Schott. cit. Lib. 3. C. 5. J. 3. f. 357. Subierunt, in-culi demor- quit, fortè quidam vaſtum ſpecum, & lIongius introgreſſi gi-ui. gantem immensâ magnitudine, telumque inſtar truncæ arboris manu tenentem videntes conſternati & præ metu fere exanimati, præcipiti fugâ inde ſeſe proripuerunt; qu? n 4e rumore paſſim ſparſo, tota vicinia armata ad ſpecum con- 1 currit, eumque ingreditur, jämque propius armis confiſa ac- , cedere auſa eſt. Diu verò fixis oculis, nec ſine horrore gi- we, n gantem intuentes, cùm voce motũque omni carere vide- 1 Uin, rent, audaciores inde facti propius accedunt, & tandem at- un tingunt: quò facto corpus contactum in pulverem illicò epuit diſſolvitur. Credebatur fuiſſe unus è famoſis illis, & anti- uneE. quis Siciliæ gigantibus, ante aliquot ſæcula demortuus. hel Simile quid 8. Ignatio de Loiolà S. J. Fundatori eveniſſe vi-S. Ignatius ti- detur. Intraverat ille, novam vitam inchoaturus, ſpecum morem de au- Manreſanum, ubi dum in rigidiſſimo Poœenitentiæ ſtudio ſeſtegltate Vi du, exercet, dum totam hebdomadem omnino jejunus tranſi- 8geſtum git, ſu per at. , Nℳ aclme „„ Ggeep ot MK. „⏑ 5½ 4 – 2 =è 1232 CoNcio LXV. Virtuti & Pœnitentiæ via facilis &plana git, dum ſeptenas quotidie horas genibus nixus in precibus perdurat, dum ſeſe ter de die flagris acriter diverberat, dum nudâ humo pro lecto utitur, & ſqualore totus penè conſfu- mitur; hanc à tartareo gigante animo ſuo objici difficulta- tem audit: Te miſerum! quinquaginta adhuc anni tibi reſtant, ſto pacto trabendi poterisne tanto tempore tantam tui lanienam tolerare! Verum generoſiſſimus non jam mundi, ſed Chri- ſti miles, uno quaſi flatu totum hoc terriculamentum dif- flavit, veteratori ita reſpondens: Diemne vel anum præſtare tu mihi queas? & confeſtim moleſtia omnis evanuit, nec poſtea, quamdiu inter mortales egit, cogitatio Viro Dei ulla füb- repſit, quæ conſtantiam in ſuſceptæ vitæ ratione tentaret. Jahoda Dom. 4. Adv. J. 3. à f. 330. 6 Heſtor. Soc. L. I. p. I. n. 21. Ad nos ſi reſpiciamus, non dicam jam de terriculamentis, quæ doœ- mon ingerit illis, qui, Dei Vocatione ad Religionem aſpirant, S& ſæpè deterreri ſe patiuntur malè; ſed univerſim de iis, quibus dœmon molitur abſterrere à vitæ morumdq; emen- datione, per integram S. Confeſſionem. Vide meam Conc. 6. n. 2. mediâque alia veræ Converſioni aut neceſſaria aut valde Mräislen proficua. Hic dœmon gigas eſt, qui timidos facilè impetit, incautos aggreditur; ſed ſalutis ſuæ ſinceram curam agen- tes fruſtra tentat, ipſe imbellis, & quaſi mortuus: Vide, quid pro tuã ſalute & æternitate agas. VI. Simile ab Eminentiſſ. Cardin. Sforza ſanitate de- ſperat ex me- tu difficulta- morborum concurſum, intolerabili & continua ſiti torque- tur. Accedit Medicus, ſpondet, interpoſitàâ fide ſuâ redin. tegrare ſanitatem Infirmo, ſub hac conditione, ut vel nihil omninè, vel perperam bibat. Æ ger agnoſcit, remedium ſibi convenientiſſimum præſcribi, nec errare Medicun. 4 Scigrene edelper Tofnula factiscorp⸗ Kadmos Oöümamcont lgventan ümiter M hegann el/ ig,ce ine es, bpes, Hlucer, ut a lir bris de 1 M ce ſal Un Mecicus Mendenci 4 4 =; — 0nancitede Ceenco lre Nerumenta — pumndlien Infuſiſtle nee . Palavicinus è S.]. Simile 8 ægro, qui de in ægroto adducit. Quis neget, ægrum ſuæ ſanitatis cupi- dum eſſe, ſed quia eam obtinendi media & conſilia ſibi dura & ardua nimis credit, à ſpe & ſalute ſuâ excidit, moritur. w tis in ſumen- Hic ægrotus ob humorum noxiorum abundantiam, ait Pa- t dà medicinà. lavicin. Arte Chriſt. Perſect. Lih. 2. C. I. f. 150. & ſequi. & plurium m SSõ M “ — fasca per dodtrinam & ewemplum Chriſti. — —— . — — — „ * . —2 — S Sed quia remedium iſtud apprehendit quaſi nimis arduum, thes idcircò deſperat de obtinendàâ ſanitate. At verò ſi Medicus NI NIEN Egro ſimul adpromittat medicatam potionem, quã fiat, ut, extractis corpore vitioſis humoribus, parvo potu contentus r Vofelͤ optimam concipit recuperandæ ſalutis, atque ad illam con- ſequendam quamprimum adhibet media neceſſaria. Non abſimiliter, Homo ſe gubernans juxta Principia ſœculi hu- HYũZ 4 ek ni mwed! i Ahumlbe ſit, nec admodum ſiti vexetur; tum enimverò Ægrotus ſpem us nequam, eſt plenus falſis imaginibus, affectibus, opinio-. nibus; quæ inceſſanter illum exſtimulant ad honores, vo- luptates, opes, quorum incredibili ſiti cruciatur. Si quis 1. AEI ee ey dlololieed „ 1 Vba, „ 1 . 62*² 6* 1p 1 0 4LWIIN W. tiantùm labris deguſtet, ſi velit eſſe ſalvus; terrebitur pri- mò, mox de ſalute deſperabit. Sin autem diſcretus Ani- L „ P „ AWees Wlaend eean e a f Inenti „J cilem eradicandi paulatim malos habitus; ſeminandi virt illi ſuadeat, ut ab hisce penitùs abſtineat, aut illa primis Modus & marum Medicus ſuaviter huic homini inſinuet modum fa- media virtu- u tis & melio- ris vitæ capes- tes; domandi rebelles animi motus; fugiendo prava conſor-ndæ 7 tiea; legendo libros pios; auſcultando ferventes Conciona- tores; Sacramenta frequentiùs uſurpando; reſiſtendo con- luetis vitiis ſaltem ſemel aut iterum; examinando ſub ve- 1 N SmGl S 1 n conjunctim, vel diviſim præſtando; tunc derepentè in Homi- ne, qui paulèò antè deſperaverat, lux oritur & magnanimi- ttas, quà poſſit etiam, ut loquar cum Scripturà, ferreos mu- Cnsde ros perrumpere. Quod equidem in S. Auguſtino verum en eſſe apparet, qui ante converſionem ſuam non capiebat, ccnni quomodo poſſet S. Ambroſius ætatem ducere absque uxo- = ac re: poſtquam autem advertit, apud Catholicos non ſolùm S. Auguſtini Ddi Ambroſium, ſed innumeros quoque alios utriusque ſexus horror Con- Wν idem ſectari vitæ genus, erupit in has celebratas voces: quàα verſionis ex . metu difficul- tatis in eãâ, correctus. 4 ſi &. iſtæ poſſunt, & potuerunt, tu non poteri? Et ſic animatus à Ni ſemetipſo, & inſtructus à S. Ambrofſio, eam cœpit tenere ra- G tionem vitæ, ut deinde non carnem & ſanguinem, ſed ſolum H Deum & cœlum ſaperet. De ſeipſo S. Auguſtinus L. 8. Con- e S Mechtl de Jud. etr. KXKryyrryyy Nl. TRII „ . 3 1 ſperam Conſcientiæ ſuæ latebras: hæc, inquam, omnia, vel * èU 1234 CoNciO LXV. Virtutis & Pœnitentiæ wia facilis 6o plana feſſ. c. ti. nam. I. fatetur: Pzelnum tempori, quo aliud futuruz eram, qlanto ropins admovebatur, tantô ampliorem incutiebat horrorem Re- tinebant me nugæ nugarum, & C. ibid. n. 2. & toto hoc cap. Sed quàm vanus hic timor fuerit, ex eo collige, quod expertus dicat: quàm ſuave mihi ſubitò falttum eſt, à ſnavitatzhius nigarum abſti, re, & qlas amittere metus fiterat, jam dimittere gaudium erat. Verès Hdem nobis Chriſtianè Seneca: Non quia difkcilia ſunt, non audemus, ſer contingit, & quia non audemus, dißcilia ſunt. Bellarm. in Pſalm. 90. ex 4 FE eremur nens illud Davidis: Non timebi à timore nobturno ſic ait: II. acilé. los initio Converſionis ut plurimuùm occupat timor noctur. nus, hoc eſt, metus quidam atque horror laborum, difficul. tatum, anguſtiarum, quas in viã Domini eſſe, ſibi perſuaſe- tutis ſalutare non ignorent, abhorrent tamen, quèd ama rius illis videatur. De quibusbene Salomon Proverb. 15. 19. Iter pi- grorum, quaſi ſeper ſpinarlns; nam oum viam Dei appetunt, eos veluti runt: & quanquam, ægrorum more, medicamentum vir- SEVpinæ obſtantium ſepiunt »ſic formidinum ſuarum oppoſitæ ſaßßicione pungunt verba ſunt S. Gregorii L. 20. Mor. c. 12. Englgr. p. I. Dom. 4. poſt Epiph. G. 3, Heu quam facilè à viâ virtutis & pœni- tentiæ deterremur, ut in peccatis noſtris perſiſtamus, & de nique pereamus; quô ſanè grandem noſtram pigritiam pa làm facimus. Figura hujus. Iimentes Hebræi auditamre- latione Exploratorum Terteæ Chanaan, dein ſanctæ: Nemer. 13. & I4. Cornel. ibid. Ita eſt: Dicit Piger: Leo eſt in vid. Pr o.2 4.6. & PEroverb. 22. 13. Dicit piger: Eeo eſt foris ſcil. in vid pænitentiæ, ait Hugo Cardin. eſt nimia auſteritas In medio platearum occiden- dus ſum. q. d. Morerer fame & frigore, & hujusmodi, ſi facerem i. tentiam. Vid. Cornel. hoc L. à Kodt E. S. Jacobi num. y. Vide Conc. Hæretici curzum. z. de Confeſſ. Cur hodie hæretici in ſuis perfiſtant ſect non conver- Horror jejunii, Confeſſionis, obedientiæ Romano Pontifici rantur? in rebus fidei & Eccleſiæ debitæ, reſtitutionis bonorum Ec- Cleſ. à Kodt. n. 6. Becanus Man. Contr. Preludio 2. Excufatione: VII. Verùm, inquis; neque Chriſtus ſum, neque San- converti non korum unus, qui viam virtutis arduam calcârunt, mihi equidem in exemplum; ſed quod imitari, mea non patiatut ⁹ infir- * s, maxnil Cle velk. On Lendoſel an : Ud l - rits, Nan ietl ſum 6Eunmts, S 4 2 Ginmaett a Vileome Mitinur in us, (el 6 =ee= Oproborumng jelintaino hlusinellet nel gnobare Inkclt, etſi Dotuum non tner iepoter et: Maleen Melarius Par. ulne Kllte Umreno planio ireſcereit Panbsvirbe ledlniig grn Wtnillirone omnem mt eler ar, elto. intr Nkeorunge ind rte 1 Ntaf aen, I N ,„ rien ke . Gen, Nc v n ,. tann . I DALNN er e 1 R MM. , 7 „ 7 e 1 ſEE t 1 . 5 EeN rm rls oſru Ua 4 9 4 I D, Ivinæ auxiliis gratiæ, quæ (ſcias velim) tibi minimè deeſt, modèò tu illi non deſis, ſed illà uti, & efficacem ex tua parte facere velis. Omnia poſſum in eo, qui me confortat: Philip. g. I3. Omnia poreſt „ qui me intus corroborat, validum ac robuſtum facit, ſug-Gratia Dei, gerendo fſcil. animæ, menti, voluntati, vires gratiæ ſiæ. Za- boda cit. Cornel. quæ gratia Dei in homine infirmo, quàm fu- pra omnem naturam & naturæ vires, potens ſit, intelliga- mus vel ex parvulis, horumque voce & exemplo, cum ru- bore noſtro, inſtruamur. Admiranda parvuloruùm exempla & bene: ſic poteris Inſuper: Mala eſt v mial Cancellarius Pariſ. Doctor Chriſtianiſſimus, 3. p. tr. de myſt. Nolo merita praét. induſtr. 4. Suſſficit mihe vita comm uni nolo merita Apoſtolorum, ⸗—W 4 MD fada per doſtrinam & evemplusm Chriſii. infirmiras, natura vitiis affiieta, conditio ſtatus &ũ functio poſſimus: re- mum, (etli ſciam, in quibuscunque hominum ſtatibus, ſum- ciùs: noli- mis & infimis, effulſiſſe ſanctos) terrenorum negotiorum mus ſtolide. moles, &c. Vide ſaprà Conc. 42. n. 6. &;C. 12. n. . de Yoſeph. Et hæc!: Cont. 58. quidem tua eſt excuſatio; ſed apertiùs te convenio: rectius diceres: Video meliora, probo: deteriora ſequor; ſit pro ratione vo- Iimtas, Nitimur in vetitum ſémber, cabimus, negata. Eccur? quia ita volumus. Ceſſet voluntas propria: & c. Conc. z0o. n. §. Annon laudas, magniꝗue facis tam præclara acta & virtutes ſancto- rum proborumq; hominum! Nullus certè tam ſceleratus eſt, n. 9. C.6.n . qui etſi imitari nolit, non probet tamen virtutes in aliis viſas; hæc ipſius intellectus & conſcientiæ cenſura eſt. Sed ſtolidum Manè, ea probare, æſtimare in aliis, quæ ipſe imitari nolis, cùm facilè, etſi non ex te ſolo, ſed cum Dei gratiâ, poſſis. Adeo tuum non poſſe, tuum nolle eſt. Fac veln, efficaciter eò te perſuadeat ſalutis tuæ neceſſitas. a vox multerum, ait doctiffſimus Gerſon, Mala vox: Sanctorum. nolo volare, & ſaltare per ſumma; incedere per planiora contentus ſum. Cour. 3. .2. Cùm nemo planiore incedat viã, quàm qui poſt Chriſtum ahit, ejusque veſtigia premit, exemplum ſequitur. Sed qui- bus & cujus viribus? non utique tuis, non humanis, ſed Di- & nos cum il- la, Reſolutio fortis. Parvuli for- tes & ſantti ſunt de eorundem in virtute & fide conſtantiaà, ab anno eti- 16 EOIL. 1 — — Martyres. H A1I CtI 11 „TLGI 1 08 IE am quinto &tatis, & deinceps; referunturque inter ali in g Conc. ar. AIirrrrrr 2 num. 10. 4 — — 1236 Coxcio LXV. Virtutis & Pœnitentiæ Via facili. &plana Pædag. Chriſt. zo. I. p. 2. c. 2:. G. j. de Fide, iſt. 4. & y. . 6o. Plu- ra à P. Pexenfeld. Conc. hiſt. to. I. hiſt. 76. à f. 37s. ad 753. Englgr. Crxl. Emp. Communi &. Mart. G. I. f. 702. & parte I. ibid. f. Febr. F. Trium Mart. Japon. JG. 2. f. 10. Cornel. Hazart S. J. Hiſt. Eccl. par. Puer quinque te I. Indice. V. Marter. Alii. Recentioribus talibus exemplis annorum. conſpexiſſet, acceſſit, balbutienteque linguâ pro matre ſup- plicavit. Rex autem (thiopibus imperabat) eo accepto, genibusque impoſito (erat enim ſcitus admodum & ele- antiquius eſt id, ſed non minùs admirabile de quinquenni puerulo, de quo Simeon Metaphraſtes, Surius, & Martyrol. Rom. ad 24. Oäct. Baron. ad ann. yp22. Procopius: Hunc cùm ma- ter, pietatis ergo, cruore B. Aretæ Martyris, qui in oculis ipſorum, 95 annorum ſenex, canos Martyrii ſanguine orna- bat, perunxiſſet, atque adeo ad rogum concremanda à carni- ficibus abduceretur, puer illicò ſecutus, parentem magno ejulatu inclamabat. Et cùm reflexis in omnem partem ocu- lis, Dunaan, judæum Tyrannum, in alto ſolio reſidentem gans) rogat, quem magis diligeret. Ille autem ingemina- tis vicibus matrem inclamabat: Nam propter eam, inquit, adte venie ſolvatur; ſin minds, me ſimul Martyrii ſocium habeat, ad quod illa me toties hortabatur. Puerum intuitus Rex, quid ve- r eſt hoc, inquit, quod dicis, Martyrium: Reſpondit Puer: Pro Chriſto moré, & rurſus vivere. Et Rex: Quisnam eſt hic Chriſtus Puer: Veni huc, inquit, ad Eccleſiam, & illum tibi oſten- dam. Inter hæc visâ matre, inſolabili fletu ac ejulatu ad eam deduci poſtulat. Rex autem crepundiis & fructibus, viſu guſtuque ſuaviſſimis, pueri deſiderium fruſtra extin- guere nitebatur; defixis enim in matrem obtutibus, nihil niſi matrem ingeminabat. Cum denique cerneret, eam in flammas injici, totis viſceribus inflammatus, acri dente fe- mur TIyranni momordit: quapropter à Rege cum indigna- tione abjeétus, curſu ad matrem contendit, & in medium rogum inſiliens, cam aréte eſt complexus, ſicque in ipſo de- mum complexu matris expirans, docuit, fortitudinem non 1corpore⸗ riuh p/ CG VIs, gul iſ dei perökii Uuram ſupr Ge tant0, Ccetetut. Munenme letkeno ner m. e)prot nlolre il Atun poten pbendere no uimusauni Eepoſlemus: nerodeſcimn iſstcunibn derenca Mine inere 1 lur zitietu é werban Uis tentntio hhuniſen Uül Oter I es, ſitot⸗ o guo Peipolun Knlliin ihies Nprie Ginren d tel nl,e! Nh ; „ NrP, 8li leen. 1„* 921 “““” præcepta Dei ſi non impoſſibilia ſervatu, uti hæreticis, cer- tot inter exceptis: de quibus fusè Florimund. Ræmund. — — 1237 in corpore aut annis, ſed in animo locaâſſe ſedem. Factum hoc apud Honeritas in Vrbe Nagranâ. Pexenfeld. cit. hiſt. zé. fol. 753. & ſequ. à Rodt. Paciuch. LEeclt. zz. J. 9. n. 37. VIII. Quid ad hæc Cosmophili, carnis veſtræ nimiùm Invectiva in amantes, quibus omnis virtus dura eſt & aſpera; quibus noſtrum tor- fakha per doätrinam Sexemplum Chriſti. porem, quoôd —Gratiæ Dei tè perdifficilia videntur? En, an in parvulo hoc non mireris cooperari no- naturam ſupra naturam? ſed hoc donum eſt gratiæ Divinæ, limus. quæ tanta operatur in homine ex ſe invalido, ſi hic eidem cooperetur. Vid. Thom. Kemp. de lImit. Chr. L. 3. c. y3. 74. yr. Manum clementer nobis infirmis porrigit ultrò Deus (uti fecit Petro mergenti: Matth. Ia. 31. Continud eſus extendens ma- num. &c.) probè gnarus, nos nihil poſſe ſine gratiâ ſuãâ, mer- gendos ſine illa, quos tamen perire nolit. Sed quid nos? Fpi tam potentem, tam liberalem optimi Dei manum ap- prehendere nolumus, jam ruinæ proximi voluntariæ: re- ſpuimus auxilia Dei, quibus ad quidvis fortes & potentes eſſe poſſemus: imèò vel levia nobis gravia facimus. E non erubeſcimus, cùm nobis grave eſt diebus ab Eccleſià in- dictis à carnibus abſtinere, cùm fames non urget, facilè li- citis explenda cibis? tempore parum frigido Sacro & Rei Divinæ intereſſe die præcepto? Afflictiones immiſſas à Deo An- (qui non patietur nos tentari ſapra id, quod poſſumus I. Cor. Io. 13.) imà & verba modicè injurioſa patienter ferre? dum facilè cuivis tentationi ſuccumbimus? quid facturi eſſemus, ſi S. Stephani Jeſum ſpectantis, excipiendi lapides, S. Bartholo- mæi culter totum, corpus excorians, S. Andreæ Crux? ſi ignes, ſi rotæ, idque pro Deo, quem frigidè amamus; pro cœlo, quod vix appetimus; & tamen boni Chriſtiani eſſe, & videri volumus? ut videamur facturi idem, quod factum Hinc denique eſt in ultimâ Apoſtaſiãâ Anglicanâ, ubi ad minas & terrores Apoſtaſia; impii Regis Henrici octavi evacuata Monaſteria, & potiſſima uti in Anglia. pars, ac fere omnis, mandato ſceleſtiſſimo obſecuta, paucis Kr rr rrr3 de Z R OOSͦůñ 12238 Coxcio LXV. Eirtuti & Pœnitentie via facilu Gplana 2 f. 1oe. Verum quid Deo, extremo & ſummo reſpondebimus Judici?! Hic in confuſionem exprobrabit nobis timiditatem, ꝗquaã nos paſſi ſumus abſterreri à planâ virtutis & pœnitentiæ ſemitd. Dominus de Snas veniet cum millibus Sanctis, cme eo danétorum miltia- Deuter. 33. 2. judicaturus utique impios æ& Sancti in ju- damnaturus. Ouid eſt quæſo Domine, quærit doctiſſimus Hie- dicio præſen- ron. ab Oleaſtro O. Præd. in bunc L. guòd ad Judicium & ad pro- tes, ut no- mulgandas Leger tuas Sanbtos taos tecum aſfers 5 Et reſpond et: H⸗ ſtram . eo ent tranigreſſores Legi Divinæ excuſationes ad Yudicium aßferre; itone dam⸗ alins, cui ſejanium præceptam eſt, & non jejunavit, cauſatur imbecilli- nent. alem carnis ſuæ; alius, quem ad veniam fratri dandam inclinare Vi Lot&, dicit ſé hominem, non Chriſtum, &c. & enim te non poſſe jejuna- e cauſeriu ob carnis imbecillitatem, objedtabit tibi Joznnem Baptiſtam, non angelum quidem, ſèd hominem. Se deliéta te condonare non poſſe, EeXHνμſes, gloniam magnns e, Stephanum ad manum habebit, qui non Rolum inimici pepercit, ſed genibus Provolutus Dominum pro ei roga- vit. Audi Auguſtinum Tot Zudicibus inopas adſtabo, quot me præ- teſſerunt in opere bono. Ii tot pueri & puelle, ait S. Auguſt. cit. D. 5. Confeſſ. C. 1II. n. 3. ibi Juventus multa & omnis ætas, & graves Vi- duæ, & Dirgines anus; & in omnibus ipſa continentia &. Tu non po- teri, quod iſti & iſtæ? An verò iſti & iſtæ in ſometipſit poſſunt, ac non in Domino Deo ſuo? Ergo non ita terreamur, non ita formi- demus, ut aſperam, virtutem, pœnitentiam, vitæ emenda- tionem, obſervationem mandatorum Dei, fugam peccati ejusque occaſionum expediamus nos imprimis fortiter à Peccatis noſtris per media à Deo ordinata pœnitentiæ: ita 74 * * .* conemur viam mandatorum Dei alacriter incedere, veré .* C .„ „ . . magis facilem, quàm ſit via vitiorum: Aderit bene volenti Deus ſud4 gratiꝗa. YTantum proficie, quantunms tibi ipſi vim intuleri Qai emet Thom. Kemp. L. I Ae Init. Chr. . ali:hne. & I-2. e 12. Derm mal- Pruinam, ir- tis videtur hic ſermo- Abnega temetipſum, tolle crucem tuam & ſeque- ruet ſuper eos ””M Jeſume Matth. zo.2g. Sed multò durzus erit, audire ilud extremum ZX . * .„7 . . .„ 3 . 3 nere Job G. 16. merbum: Diſcedite à me malediéti in ignem aternam Matth. 2. al. Qui fugiunt W 4 „ , er/,é quod W leviora, inci- 2 „ 4 . * 4 2èòM . õ ”M”M . 4* 0 10 nen. d Negn. 6 nu, bentr C ,. 1 Min bee IG.4,d.2, 114ſtf C Ul. 1,9. grre Mhlude 1 uhng. 6, 7 72) ul, ſon ll Dniz, ihoct let. Demii Imn le l Ludo⸗ tun gemp A Gr; ggeset Wi – . fasda per dodrinam & zaemplum Chriſti. 1239 . Nneee HR B 1C Detr: ſe ſ, . 4 “ 4 F Neee M „ , 4 HZ M Dimaasnſ 14 i, S , SS 11 igenue v, „ “ S kAllue. . . . ed am, ANN Dei 1E! 5. NN S er irtt E. i,1IN M ,,11 N RKZ Vid. Re gul. 8. Sale ſii Ep. p. y. c. 9. mihi à f. 326. edit. Diling. 1669. à P. Jacobo Michaël 5§. J. Celſiſimi Confeſſario. Thom. de Kem p. de lmit. Chr. L. I. c. I1. 2. & LL-. ſuprà citt. Cornel. à Lap. in Lia Illlumin. à Amre Chriſti. Franc. Labata Theſ. Mor. tom. 2. E. Virim, Pro- Matth. . 13. Iz Eccli. 21. II. Ii Proverb. rz. 12. In. Jap. y. à V. 6. Item in Eccli. 6. 29. & ib. 23. 35. Thom. Le Blanc. in Pſalmum 16. 4. art. Z. à f. 23. Et in Pſal. 17. V. 33. art. 2. à F. 162. Et in Pſal. 30. 26. n. pg. f. 197. em alli Indicib. E. Via, EEirtus., Card. Palavi- cin. Ars Chriſt. Perfelct. L. 2. C. I. 2. & 3. àf. Iazg. Confeſſ. S. Au- guſt. L. S. c. II. cum Not. P. Henr. V. agnereck. à f. 303. Henr. Englgrave Cal. Emp. F. Epiph. gH. 3. & Lux Eang. p. 1. Dom. g. Epiph. Ludov. Granat. Prologo in Duce FPeccatorum. & Domin. 2. Quadrag. Conc. 3. à f. 272. Joſeph. Manſi Verbo- Exemplaume Diſec. 6. à f. 344. Alphonſ. Rodericius Exercit. PFerfect. E. 1. tr. 2. c. 2. f. 72. Mich. Pexenfeld. Gmbolo Ethico vo. à f- 27. & ſiu- PPra cit. Joann. jahoda Domin. a. Advent. à fol. 227. Caſp. Knit- tel. Domin. 2. poſt Paſch. à f. ago. & Domin. 3. poſt Pazſch. Franc. Joſ. à Rodt, Capuc. F. & Jacobi Mai: Conc. 2. à f. 369. Tho. Sta- plet. Domin. a. Adv. J. a. Y. & Z: à f. 9,.. Franc Coſterus edd. Daomi. n. I2. & ſequib. Hieron. Platus de Bono Status Rel. L. 3. c. 16. Ludov. Abelly, Sacerd. Chriſt. part. y. à f. 231. r S AUit. quibus inducit Chriſtum perfectiſſimum Sa rn tum exemplar. Simil. Joann. Bapt. Santiure, de Eerit. Eidei, o- f. 127. per Medit. S. & loci ibi citt. de C. ognit. & poſit. 21. ad 25. incluſj. Faber, Auctar. Dom. s§. Pent. them. g. frucdtus dignos penitentiæ, docemur. Ne nu- gemur quod à nobis avertat Dei Filius propitius & clemens: dunt in gra- N Amen. SðM ð viora ſæpe mala. Aucétores. eseeeEeSSE SSEE SSE SSSE E dr Cokselo LXVI. Fugere à wentura irà Tremendi Judicis, & facere 1240 CoxNciOο LXVI. Poœnitentia, edq Aigni Fructus docentur. —, gemur in tanti negotii animæ neceſſitate, in no. Panet ſtræ ſalutis diſpendium: quinam fructus digni ahhiie pœnitentiaæ? l Een Domin. 4. Vox Clamantis in deſerto- Parate viam Domini; re- nu Adyven.. cas facite ſemitas ejus. Lucxæ 3. . uſl VY Erba hæc ſunt, ex Vaticinio S. Iſaiæ, Prophetæ Regii ininge ſeu Regiæ ſtirpis, & Evangelici (ut qui de Chriſto & min giit, Chriſtianis ita prophetet, ut non videatur de futu- tecanprt ris vaticinari, ſed de præteritis hiſtoriam texere, ait Cgannce S. Hieron. ut qui Iſaiam legerit, verſari ſe putet in Evange- mpluelt, lio. Cornel. in Iſai. Argum. f. 23.) cap. g0. v. 3. de S. Joanne Bapt. i fule, qui & ea de ſeipſo profert goan. I. 23. ex humilitate, quaſi ſo- Knigne lIum vox clamanti, & præter vocem nihil eſſet, ipſe tantus & ta-. gtenti lis. Hunc alias diximus fuiſſe eximium Præconem Pœni- ente. tentiæ: Conc. 29. n. I. & C. 64. n. I. ubi: Parate viam Domini, idem nten Et eſſe, quod: Prnitentiam agite. De hac autem & hujus prædi-. mgernzß catione mundo ſcelerato perquàm neceſſarià, proinde à ſa- W cris Concionatoribus graviter inculcandàâ, eàaque non repel nlurmn d⸗ lend, ſed ceu grande Dei beneficium gratanter acceptandà, muſrn & valde benignis auribus audiendâ præ omnibus jucundis gniben & dulcibus, actum eſt cit. Conc. 6a. & Conc. 67. Nobis eſſe debe- ris)br H re amore ſalutis facilem Pœnitentiam. Jam nunc docendi ,l ſumus, Pœnitentiam, ejusque dignos fructus facere; quod luud negotium ſanè non eſt nugarum & ſomniorum, ſed maximè li lz ſerium, unde pendet peccatoris vel præmium, vel diſpen- 4 dium ſalutis æternæ: unde juſtè dicat noſter ſanctiſſimus S. Joannes B. Præœco Eremiticus, monens fugere à venturd ira, non tam ex- Præco Iræ Deicidii judeæ per Titum, quàm jJudicis Chriſti „quam oſtendet en gehennæ impiis reprobandis in die extremi Judicii, ac ultionis & ſen- . 1 „* . . . . „ Um bbe, tentiæ damnationis, uti exponit Chriſtus Matth. 23. 33. nnl i 4 nDe H imne — AE & ſalutis Abrahæ & ſemini ejus facto, obligaretur, etiam li- * WVe in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1241 Præco, uti regni cœlorum, illud pœnitentibus promittens; Pœnitentibus ſic & Dei iræ & gehennæ, illam impœnitentibus, quales e- veniæ, gra- rant Phariſæi & Sadducæi, intentans. Facite ergo, inquit, fra- tiæ, & regni bus dignos pænitentiæ. Zam enim ſecuri ad radicem arborum poſita H Eiar⸗ aehomi s non f- innos poiten dein argu- ſt, ut homines, quaſi arbores non ferentes dignos pœniten- menta & ſli. tiæ fructus, ſuccidat, & in ignem mittat. Cmni ergo arbor, muli ad mo- quæ non facit frultum bonum, excidetur, & in ignem mittetur vendum. Matth. 3. à v. . Adeo forti ſtimulo urget agendum pœniten- tiam, idque citò, ob inſtans periculum ſucciſionis & com- buſtionis in gehennâ, (Eccli. 5.s.) juxta S. Chryſoſt. Euthy- mium qui ait, morti ſecurim, arborem homini, radicem securis ad ra- vitæ comparari. Itaque ſecuris, id eſt, Dei judicium & vin-dicem arbo- dicta, ad radices arborum, id eſt, ad vitam ſingulorum homi-rum polita. num poſita eſt, ut, ſi ſint infrugiferi, nec proferant dignos pæ- nitentiæ fruétus, eos propediem per mortem è& vitâà hac ſucci- dat, & in ignem æternum mittat; ſi verò ſint frugiferi, ac pœnitentiæ & bonorum operum feraces, uti ſunt juſti & ponitentes; eos brevi per mortem non tam ſuccidat, quàm i transferat, & transplantet in cœleſtem Paradiſum, ad per- ennes æternæ felicitatis & gloriæ laudisque divinæ fructus producendos. Cornel. Addo breviter adhuc unum fortem ſtimulum ad pœnitendum, quô uſus eſt S. Ioannes Matth. 3.9. contra judæos, qui, ſuperbiꝗ verè inani, ſeſe Filios eſſe Abra- Deus nullius hæ, gloriabantur, velut iis Deus, ex promiſſo benedictionis gens; ſuſci- tare potens berè viventes, nec pornitentiam condignam agentes, ſalvare. Rs lapidihn Dico vobi, quoniam potens eſt Deus, de lapidibus iſti ſuſeitare filios hæ. Abrahæ. V. Janſen. Concord. Evang. C. 12. f. 0S8. Adeo nullius eget Deus, ut, absque ullo ſui damno abjicere poſſit peccantes, & pœnitere nolentes. En Chriſtiane, noli gloriari, noli falsâ ſpe te ſeducere, te Deo creatum eſſe, Sanguine Filii Dei re- demptum, verâ fide & grandibus ejus privilegiis inſtru- Qum; flium te eſſe S. Matris Eccleſiæ, quam ſibi ſao ſanguine Chriſtus ſponſam acquiſivit; Alterum c. 20. V. 25. & adeo tibi Mechtl de Jud. extr. 88 SsS SSs 8S etiam 1242 CoNcio LXVI. Pœnitentia, eAc digni frudus docentur. etiam peccatori ſalutem certam eſſe, ac velut deberi. Tui opus Poœnitentia non habet Deus, & cùm peccatum cujuscunq; extremè ode- rit, propter quod etiam ſibi quondam chariſſimos æternuùm projiciat. Conc. II. n. 2. & ſeqq;. ́ quàm humili, ſincerâ, & con- ſtanti pœnitentiâ, quà in Dei gratiam recipiare, opus eſt! Itaq; II. Vox Clamantie Parate viam Domini. Pœnitentiam agi- non qualis- te: non qualemcunque. Non, ut judas, qui pænitentid dustms, cunque agen- da eſt, ſed vera. retulit triginta argenteos, dicens: peccavi, tradens ſanguinem juſtum: & abiens laqueo ſe ſuſpendit Matth. 2g. à v. 3. indignus veniâ, quia deſperans. Non ut Saul Rex, equidem dicens: Peccavi, quia prævaricatis ſaum ſermonem Domini. I. Keg.! . 24. lugens potiùs honoris amiſſionem, quàâm de offensâ Dei. Conc. zo. num. 2. Non ut Antiochus Rex, 2. Mach. 9. 13. Orabat hic ſeeleſtus Domi. num, d quo non eſſet miſericordiam conſecuturus. Quia hæc ejus pœnitentia fuit tormentis coacta & extorta, optantis ab his liberari, non autem eo fine, ut vitam mutaret, Deoque verè & ſincerè ſerviret. V. Cornel. in 2. Mach. 9. 13. f. 290. Oportet eſſe Pœnitentiam ſinceram, humilem, ſeriam, de corde contrito procedentem. Antiquiſſimus P. Origenes explicans hoc ipſum: Parate viam Domini- Ia corde noſtro, inquit, via Domt. no praparanda eſte at quomodo? per pænitentiam & bonam conſci- entiam, innuit“ præpara ergo, inquit, in corde tuo viam Domi- no per Converſationem bonam. Catena ”& Tho. f. 179. Lænitentiem agite : appropinquavit enim regnum cæœlorum. Breviſſima ver- ba, ait Cornel. Janſenius, ſed quæ ſummam fere totius Evangelicæ Prædicationis complectuntur; unde hisce eis- dem verbis & Chriſtus & Apoſtoli ejus Evangelium fuum Poœnitentia quid ſit hic? auſpicati ſunt; ut patet Matth. g. & o. Et: Hic annotandum, Evangelicam Prædicationem exordium ſumpfſiſſe à prædica- tione Pœnitentiæ, quæ ab omnibus indiſcriminatim exige- batur; quò oſtenſum eſt, omnes eguiſſe pœnitentiæ reme- dio, & proinde etiam gratiâ Dei. Concord. Evang. cap. 13. f. 100. & ſeq. Sumi autem Pœnitentiam, quæ à nobis exigitur, pro displieentis & dolore ob peccatum aliquod contra Deum Mſetit f Mi — Omnillumn Utbeiof lenceps 0reg an. 6 epeta/⸗ Andean v0 tem Man u tave eſhing Cibsvirend Uli s eitione femzov⸗ zne Hrencit enunguam d necell tentinalleri mentom, in neceſſar⸗ lrits i Mom meciu n ede Wnitent Concontriton Camentum et 1. tlecrae fuicen niltag 6 Min 64 ir „. 3 üð “ — . 4 7 Waein tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1243 m commiſſum, docet Idem. Hac virtute peccata noſtra, ut ſm ſunt Dei offenſa, deteſtamur, & eadem efficaciter expiare & “ deinceps cavere ſtatuimus. Nam panitentiam agere, teſte 8. Greg. hom. 34. in Evang. eſt perpetrata mala plangere, & plangenda e non perpetrare. Græci, ut vult Lactant. L. 6. Izſtit. c. 24. retè& Me- Ie tanceam vocant, ſeu Reſipiſcentiam: reſipiſcit enim, ac men- tem ſuam quaſi ab inſaniãâ recipit, quem errati piget, caſti- gatque ſeipſum dementiæ, & confirmat animum ſuum ad r rectiùs vivendum. Lohner Tit. 26. f. 341. Dolor em,, ait 8S. Thomas M e p. 3.4. 51. a. 1. ad 3. ſt Aiſplicentia, ſen eprobatio fati Præteriti, cum mrentione removendi ſequelam ipſins, ſeilicet oſfenſam Dei, & reatum s“ pænæ. Intendit ergo placatum habere Deum, & ſublatam eſſe Pœnitentiæ α poœnam, quam peccato commiſſo meritus eſt: & quid ni æquis-neceſſitas, Ch fimè ac neceſſarièò: Certiſſima & communis Theologorum quaà Virtutis. umit ſententia aſſerit, Pœnitentiam, etiam ut virtus eſt & extra Sa- Conc. 79·. u. 5. uE cramentum, neceſſariam eſſe, neceſſitate medii, ſeu ut me- um dium neceſſarium, ſaltem ſub disjunétione; cum in caſu emm, neceſſitatis, ubi nulla Sacramenti ſuſcipiendi copia datur, eEa unicum medium ſit ad ſalutem ſimpliciter neceſſarium, ſi quis mort. peccatum commiſerit, quod deletum non ſit per- Se fectâà pœnitentiaâ, ſcil. in Sacramento Pœnitentiæ, ſaltem ams cum contritione imperfectaà, ſeu attritione, (quam extra Sa- uu cramentum ſufficientem non eſſe ad Juſtificationem pecca- edn toris, docet Trident.) vel extra Sacramentum cum Contri- m tione perfectàâ includente votum Sacramenti, quam dicit extra Sacramentum hominem Deo reconciliare. Vid. Trident. lyes Sſſ. 14. cap. 4. Yo. Bapt. W'eiſſ. M. S. de Pæœnit. Diſput. 3. n. 42. & Diſp. 4. H n. 1. Aut pænitendum, aut ardendum- nota eſt ſententia S. Thomæ — “ de Villa Novà. Vid. S. Scr. Textus LEucæ 13. 3. Sor. 2. y. Kom. 2.r. rs Proverb. 1. 24. Eecli- 2. 22. Bonum oſt pænitere, an non guia evolvöos Ei Deus præcipit, ait Tertull. L. de Pœn. Motiva Pœnitendi gravis. Ponitendi a ſima funt, quæ neceſſitatem confirmant. Primum communß Morivd kor- lseh fragilitati & humane naturæ imbecillitati, dac neizen nota . n we lc, camg in ſeipſo quisque facilè experitur, memoreromn ſtudio optare de- Itas. JJ „ SJ 2 ent, 1244 CoNCIO LXVI. Pœnitentia, edg, digni fruſtus docentur. bent, ut Divind ope adjut, ſine caſu aut prolapſione aliquà, in vi⸗ Do- mini progredi poſſinn. Quòd ſi nonnunquam oſfenderint, tum verè ſummam Dei benignitatem intuente, qui tanquam bonus Paſtor Ovium ſuarlm vulnera allgare, eisq mederi ſolet, hoc ſaluberrimum panitentie medivamentum nunquam in aliud tempus diſferendum eſſe; Cogitabunt. verba ſunt ſuaviſſima Catechismi Rom. P. 2. c. 5. F. 1. fF21. & ſeg. III. Efficaciſſimèe SS. PP. Audiamus unum ulterius al- S. Pacianus terumve. D. Pacianus, Barcelone Epiſcopus (tam vità quis? fligatis, immortalem gloriam Fccleſiæ Barcinonenſi compa- ravit. Martyrol. K. 9. Mart. Elog. dcript. f-zz.) Mementote, ait, quis Metus ætern. apud inferos Exomologeſis non eſt, nec pœnitentia tunc tribui poterit, conſumpto tempore pœnitendie feſtinate, dum in via eſtu. Seculare ſupplicio- rum. Spes ece igner timemus, & carnificum ungulas expaveſcimus. Comparate 5 Præm m his æternas torquentium manus, apicesq; flammarum nulla atate cœleſt. morientium. Et S. Ambroſ. c. S. ad Eirg. lapſam. Penitentia, in- quit pulchrè, non verbi agenda eſt, ſedactus hæc autem ſic agitur- dic tibi ante oculos ponas, de quanta gloriâ rueri, & de quo libro vitæ nomen tuum deletum ſit; & ſi te jam credas Pprope ipſas poſitum tenebra exteriores; ubi erit fietur oculorum, & ſtridor dentium ſine ſine Cum hæc certà fide, ſicut eſt, animo conceperi quia neceſſe eſt, prævaricatri- cem animam tartareis pœnis & gehennæ ignibus tradi, nec aliud reme- dium conſtitutum eſt poſt Baptiſmum, quàm Panitentiæ ſolatium; quan- tumvi laborem, quantam vis afflitionem ſubire eſto contenta, dummo- do æternalibus peënü liberers. Ergent agrum morbi corpori ad cor- poris piergationem; urgeant etiam nos morbi ad animi purgationem, rgEca* ſalut „ aviditas, aupgeat lernæ mortis æterniq; cruciatus horror, urgeat aternæ vitæ, æternæq; gloriæ conſequendæ ſpet. Quidquid ani- mum purgat, id amplectamur; quidquid inquinat, fugiamus inquinat zutem imprimis luteum corpus. Fideliſſima prorſus hæc D. Am- broſii admonitio eſt. Drexel. to. I. de Eternit. Conſiderat. 3. ad ſin. f. o. En luculentiſſimè Prædicationem S. Joannis B. ad po- nitentiam fortiſſimè incitantis æternorum ſuppliciorum metu intentato, & præmiorum ſpe roboratâ, quæ quidem per- quâm ſermone clarus, qui, impiis Novatianis acerrimè pro- l ettecte c lam tanel . ueken 2 ktelt G, Kitat enſrtblle, Custetreni Pad tegnn 6.Mot. 7, e uditer ſe gübeuen (big honete celaniell, un, malor e cocentiun aut non e perliaſ (ve inopita Cimtios, Cuborune immiſenn Getlin poe Imconftente fumnenthr i ſbi Eenconn. 0 Amcfſt —, nichm h ugnaminn niſione K ncale WVe in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 124 4 Ie perfectæ contritionis motivum non ſunt, ſed attritionis; ad HE illam tamen efficaciter diſponunt: cit. Trid. Seſſ. I3. C. 4. de Pæ- und nit. En: Pænitentiam agite; appropinquavit enim regnum cælorum. mm HMat. 3. 2. Et eſt ſenſus; ait Cornel. Janſen. cit. Iam in proximo eſt, & inſtat regnum cœleſte, feliciſſimum quidem illud & exoptabile, ſed in quod non patet introitus, niſi puris à ſor- ums dibus terrenis; quare ponitentiâ vitæ prioris præparate vos, iconr quòè ad regnum illud admitti poſſitis. En: Fugere 4 venturd ” imI irdr Matth. z. z. hoc permovit peccatores graviſſimos, acce- Sadducxi & ha dere audireque S. Joannem, illique erant Sadducæi & Phari- Phariſæi, eE ſæi, qui neutri timebant pœnas alterius vitæ: illi quidem, quales? Cone. E. quia non credebant, hi verò, quia juſtos ſe credebant. Pro-. n. 1. Iinge ſenſus eſt, ait idem Janſenius, cùm ſitis progenies vipe rarum, malorúmque parentum peſſimi filii, juſtorum rectà- um que docentium perſecutores & interfectores, venturam iram aut non credentes, aut non metuentes ob falſam ju- ſtitiæ perſuaſionem, quid vobis accidit novi, ut credentes * inſtare inevitabile peccatoribus ſupplicium eique & vos ,3isdos eſſe obnoxios, putaretis, etiam vobis cum reliquis peccato- 1 ribus laborandum ut venturam iram effugiatis, ideôque 1 vos immiſcueritis gregi pœnitentium, qui imminentis iræ metu, in pœnitentiæ ſignum accurrunt ad baptismum me- * um, confitentes peccata ſua! mirum ſanè eſt, potuiſſe quen- quam mentibus veſtris, & in malitià tam inveteratis, & de "juſtitiâ ſibi placentibus, id inſinuare & perſuadere, eſſe fa- ciendum. Obſervat inſuper idem Janſenius, Joannem pri- in M mum cœpiſſe prædicare regnum cœlorum, & iram, hoc eſt, Uand, vindictam hanc Dei apertè primuùm annuntiare, eâmque . tanquam jamjam venturam. Antè enim temporales erant & Wpromiſſiones & minæ; à oanne autem cœperunt manife- 4 „mum adventum nihil expeétamus. Hinc ergo maximum 5* „ 8 2 „ ſtari bona & mala æterna, idque tanquam jam ventura; qua ν ab eo coœpit noviſſima hora, in quâà præter Chriſti poſtre- „S. Joannis verbis pondus infuit, accedente mirâà Dei miſeri- SS SS SSS 3 cor- . 5 /1 . RN 4 1246 CoNcIO LXVI. Pœnmitentia, edq, digni fruRus docentur. ℳ „. cordid, quà obſtinatè ſemper reſiſtentibus ſuggeſſit fugien- dum imminens periculum. Quid ni & nos Chriſtiani æquè, & magis moveamur ad poœrnitentiam iisdem graviſſimis ra- tionum momentis, æternorum promiſſis & minis Peernitentis IV. At S. Joannes non tantùm inculcat, exigitque Pœ. fruétus digni nitentiam agi, ſed & fructus dignos pœnitentiæ. Facite ergo agendi ſunt: hi quinam? fruötus dignos pœnitentiæ. Lucæ 3. 5. Mat. 3. §. quod penitius exa- minandum, ponderandumque eſt. Jubemur facere fructus D e pænitentia, qui hanc, veram, non ſimulatam, fictam, ſte- ilem, deceant, & declarent, nos verè reſipiſcere, & ex ani- mo deteſtari vitam malè anteactam, corrigendo depravatos mores, commiſſa deplangendo, & in nobis ipſis voluntariâ caſtigatione etiam puniendo; ne Deus, impiis iratus, deni- que æternuùm puniat: Docet enim S. Baptiſta modum & me- dium evadendi futuram iram, eſſe præſentem poœnitentiam veram & ſeriam. Hos autem frutctus ſimpliciter Theophila- Stus intelligit, Opera virtutum. VEider, inquit, quod dicat. quo- niam non oportet ſolum ſugere malitiam, ſed etiam facere fructum vir- tuts. Declina enim, inquit Sriptura, à malo, & fac bonum. Pſal. 36. 27. D. Gregorius, ampliùs quid per dignos pœnitentiæ fru- us exigi, intelligit. Notandum, inquit, hom. zo. in Evang. qud amicis Sponſt, S.) oannes, non ſolum fructus penitentiæ faciendos admonet. Aliud namq; eſt, frubtum face- re, aliud, dignum pœnitentiæ fruttum facere. Vtenim de pænitentie dignis fruétibus loquamur, ſeiendum eſt, quòd quisquis illicita non com- miſit, huic jure conceditur, ut liciti utatur, ſicq; pietatu opera faciat, ut tamen, ſi noluerit, ea, quæ ſunt mundi, non relinquat. At ſi quu in fornicationis culpam, vel fortaſſis in adulterium, quod gravius eſt, la- Pſus eſt, tantò à ſe licita debet abſeindere, quantò ſe meminit, & Wici- ta perpetrâſſe. Neg enim par frultus boni operi eſſe debet eus, qui minus, & ejus, qui amplins deliquit, aut ejus, qui nullas, & ejus, qui in quibusdam facinoribus cecidit, & ejus, qui in multi eſt lapſus. Per hoc ergo quod dicitur: Facite dignos fruötus Pænitentiæ, uniuscujucg conſcientia convenitur, ut tantò majora acquirat bonorum operum lucra fruöbtus pœnitentig, ſed dignos JM 8 igren) hociicct, Uelinls ubose npeenten lheres, Wetthlerch a ſ ==— — 7 ui gunte Cinilalere norescon = Momm, gel, le han⸗ nnenno IInegiſene unumnsi Unlian,er Eennifui WI n ver Creinon Ithoesr Ir hacttl. eni poce igen Mpienicd nſen Ulinünn 6* Uulen Vee in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1247 ud acra per pænitentiam, quantò graviora ſibi intulit damna per culpam. SCE Ita S. P. Breviar. K. Dom. g. Ad. Lebt. 5. &- 9. Cornel. Janſen. Concord. enmd Evang. cit. cap. 13. f. 1oSs. Adeo pœnitentia delicto commenſu- am randa eſt, ut creſcente culpàâ, creſcat & pœna: longè enim graviorem pœnitentiam agere debet adulter, quàm fur, en, & homicida, quam adulter, & parricida, quàm homicida: Itfi unde ſingulis peccatis pœnæ decretæ & admenſæ, ſunt in Canonibus Pœnitentialibus. Cornel. à Lap. in Matth. z. 8. Atque Olim graves olim pœnitentiam ſeveram agebant, non ſoluùm plebei, ſed poœnitentiæx eihien & Reges, ſed & Epiſcopi, quorum plures caſus & exempla impoſitæ. tems adducit Marchant. Hort. Paſt. Candel. WMſt. tr. y. lect. 9. propefit. 22. „ f. 541. & ſeq. Petr. D'Oultremann. Amor. Increat. Lib. 4. c. 3. ſlect. 9. J. 4. à f. 5v†. qui fol. g7. verè: Vides, Chriſtiane Lector, inquit, quantus rigor tunc temporis vigeret in Eccleſiã, & quàm illa ſeverè, propè dicam (ſi ad ingenium hujus ævi Quàm longè eos mores componas) crudeliter in hominum, etiam pœni- allud nunc, tentium, delicta ſœæviret; quam viciſſim patienter humili- ſeculum. teérque Magnates ipſi ea ſubirent ſupplicia, quæ plebs hodie ſibi irrogari non ſuſtineret. Et tamen exiſtimabant illi, ſe- cum agi clementer, ſi per ejusmodi corparis afflictationes, quantumvis diuturnas & acerbas, cum Deo & Eccleſiâ re- ai conciliati, pœnas alterius vitæ effugere mererentur. Nec e alienum à ſuâ lenitate Eccleſia ejusmodi rigorem arbitraba- G tur. Jam verèò ſic & Chriſtianorum mentibus Divini judicii a atque æternorum ſuppliciorum metus abſceſſit, ut vel an- G“ tiqui rigoris umbra delicatulis hominibus gravis eſſe videa- Tneent 1 7 5 ℳ —R——ã— inn efin 1 1 ,Gn 6 “ tur. Ita cit. L. Adeo nemo credit, aut apprehendit æterno- , rum præmia vel ſupplicia, gravitatem peccati, futuram „Wα iram expoſcentis, quæ meritò pœnitentiam, & dignos e W Cfructus extorquere à nobis deberent, quibus imminentem ſuper impios iram effugere poſſemus cum Achab: 2. Reg. 2l. RS z. Cum Manaſſe: 2. Paral. 33. à v. 12. ne ſeroò ſapiamus, & ne ℳα velimus pœnitentiam agere, cùm ampliùs non poterimus m gum ſalutis noſtræ diſpendio. Sec;: — l H V. Fa- r248 CoNci LXVI. Pœnitentia, edg, digni fruilus dotentur. Sicut ſervi· V. Facite frubtus dignos pænitentiæ. Mat. 3. §. Percongruus in tum eſt ini- quitati; ita ſerviendum eſt Juſtitiæ. hanc rem eſt locus S. Pauli Kom. 6.g. Scut exhibusſti membrage veſtra ſervire immunditiæ & iniqzitaté ad iniquitatem, ita nunc ex- lene menitza eſie ſeruc,e Iliie ie anitſcatien. Quid ſuavius? quid minus poſſumus, aut debemus? & tamen multi, ut luxuriæ, lucris, crapulæ ſerviant, ad omnia pa- tienda fortes ſunt: poſt converſionem ad virtutem vires ſi- bi deeſſe, cauſantur. Pudorem, inquit Origenes, buce verbi Auditoribus incutit Apoſtolus, ut hoc ſaltem obſequiz impendant juſtitiæ, Exempla ſanctorum. §. Petri. 8. Pauli. Cbriſti repetat & perſonet, & Nomen eſu in parvis & paucis quod priùs impenderunt iniquitati; q. d. currebant prius pedes veſtri ad eſundendum, nunc autem ad liberandum ſanguinem currant. Pro- tendebantur manus prius, ut aliena diriperent; nunc protendantur, ut propria largiantur. Circumſpiciebant prius oculi alienam ad coneu- piſcendum; nunc circumſpiciant paupere ad miſerendum, & unius- cujusq; membri miniſterium, quod exhibuit vitiis, aptet virtutibu, & abtum, quem exhibuit immunditiæ, ad caſtitatem nunc ſanätitatemg, convertat. Cornel. hoc L. Pacinchelli in Epiſt. ad Rom. hoc loco àf. 370. ubi multa ex PP. Englgrave p. I. Dom. 3. poſt Pent. J. 2. f. 152. V. ” Gre- Itaque dignos peœnitentiæ fructus facit, qui converſus tan- to ſtudio, & conatu ſervit veritati, virtuti, & Chriſtianæ vi- r »Quanto antca ſervivit vanitati 2 peccato 9 carni „ diabolo, ac tam ferventer amat Deum, quàm antea amavit carnem & mundum. Sic faciunt verè pœnitentes. Sic fecit S. Mag- dalena, S. Petrus, erinæ negationi, à Chriſto prædiétæ, Mat. 26. 324. & 4 v. 69. trinam redaens confeſſtonem, & amorem: Joan. 21. 1. ne minus amori lingua ſerviret, quaàm timori, ait S. Auguſt. tr. 23. in Yo. Sic S. Paulus, priarblasphemus & perſecutor & contumelioſus, ut fatetur 7. Timot. ti. 13. Zelo legis Moſaicæ, in Chriſtum & ſuos. Sed miſericordiam Dei conſecutus, & converſus, continus in Gnagogi prædicabat Jeſum, quoniam hic eſt Filius Dei- Adtor. 9. 20. quod ſanctiſſimum Nomen ita S. Paulo à ſuâ Converſione frequens fuit, ut ſingulis ſæpè periodis Nomen eſs vel ſuis = = Min — 3 . hatrin Mrerunt E M inoca nimime AAIIIN Unidos, ſen üetaavan min Deie 1t Kes le leco keel t etrin, Aſlimnn 7 uun Netic Cherttatid sobe, bi §. Gre- Mlie con gor. in Breviar. Kom. Comm. un. Mart. ſuper Evang. Sü quis vult. lelt. . 1 hle,aſe licg keſcin iiter Etecaſale ileritat — e, gue Enuündu Cdücde Mhcehti, lnßn = — 8 1 =èl — en Wee in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1249 keng ſuis 14. Epiſtolis repetat ducenties decies novies, Cbriſt: No- e, men quadringenties & ſemel Cenc. zs.n. 6. Sic mulier Japoni- Mulier Japo- ma caad veram fidem converſa ſub annum 1621. quotidie nomi-nica. m na Jeſu & Mariæ toties, quoties antè nomenidoli ſui, ſcil. ad Dem 14000, invocare conſuérat, ad hoc bene manè ab Angelo Tu- ds telari, uti antè à malo deemone, excitata. Literæ Annuæ öoc. ad AWm A. 1621. En linguam ſervientem iniquitati, dein juſtitiæ. En ss asſietam vanis otioſis fabulis, mendaciis, perjuriis, impreca- tionibus, ſcurrilitatibus, detractionibus, calumniis, laxan- r ni, dam in Dei laudes, orationem, laudem proximi. Et ſic de wa aliis. Sic S. Pelagia Antiochena, Pœnitens, quæ à S. Nonno, §. pel agiaPoœ- Epiſcopo Edeſſeno, per Concionem (cujus argumentum nitens. erat: Decretorium Dei Tribunal, & hinc perennes Iaferorum panæe; iemnn, n inde ſem iterna piorum Ppræmia) converſa, quidquid argenti, gem- marum, pretioſæ veſtis, mundi muliebris, turpi quæſtu comparaârat, id omne largiſſimà manu in egenos eſffudit; fa- RM mulisque, libidinum ſuarum adminiſtris, manu miſſis, ſalu- tisque ſuæ commonitis, octavâ à ſuſcepto Baptismo die, mu- tatâ veſte, aſpero ſe cilicio circumdat: capillos, amantium dAqAlaqueos, reſcindit, feminam cum veſte exuit, Pelagium ſe dicit, & vitæ reliquum Jeroſolymis in Monte Oliveti, angu- ſtæ ſeſe caſulæ includens, virilique latens habitu, inter ſum- mas auſteritates egit. Pexenſeld. Concion. hiſtor. y. Idem ibidem in — =ẽ SE SS 5 £ W — — — — S — = E= —= te A fne. n.. F. 42. & hiſt. sa. adducit Thaidem Alexandrinam, ſimi- Thais Ale- * Ilis vitæ, quæ à S. Paphnutio Judicia Dei timere docëta, O-Xandrina. g mnem mundum muliebrem, libidinis ſuæ inſtrumentum, en foro publico combuſſit. Ita fiet illud S. Gregorii dicentis: Peœnitentia M Plerumq; eſt gratier Deo fervens poſt culpam vita, quàm ſecuritate tor- Deo gratior αvens innocentia. Cornel. in cit. Matth.. S. F.s. Englgr. Pant. F. S. Thom. innocenti, N g. 2. En fructus dignospænitentiæ, idque ex motivo & metu ven-duando? r turæ Ie. 6 VI. Inter Frultus dignos pænitentiæ, vel maximè numeran- D dilil da eſt ipſa Sacramentalis Pœnitentia, cum tribus ſuis parti- Penitentia W bus, Dolore, Confeſſione, & Satisfactione, vim ſuam, tol. Sacrament. 6DGN Mechtl de Jud. exlr. Tt txt ttt lendi . * 125 CoNcio LXVI. Pœnitentia, edch dioni frudtus docentur. compendium lendi culpam, & offenſam D ei, ac Peenam D non tam ex opere pœnitendi. operantis rite dispoſiti, quàm ex opere operato, & virtute V. Conc. 6z. ipſius Sacramenti, ex meritis Sanguinis & Paſſionis Chriſti . 6. Ene, & infiniti pretii, habentibus, & habens, eſtque velut via com- 73. R. 4. Pendiofſa, facilis;, & efficax ad Deum placandum, recuperan- dam ejus gratiam, tollendumque reatum pœnæ, quæ æter- na commutatur ſaltem in temporalem, & hæc vel tota et- iam vel ex parte tollitur, minuiturque, accedentibus præ- ſertim Indulgentiis plenariis. Vt proinde homini Chriſtia- no, de ſuâ ſalute vel parum ſolicito, maximè cordi & curæz eſſe debeat, ut & bene circa hoc Sacramentum inſtructus ſit (GHcut & accuratius de pœnitentiâ docendum eſt, quàm de Baptismo) & ut illud, omnésque ejus partes rite obeat, o- mnisque defectus & obex valori Sacramenti officiens præ- ſertim per ſacrilegium, evitetur: cùm Pœnitentiæ non ſe- mel tantùm, uti Baptismo, locus detur, fed ejus repetendeæ toties neceſſitas impoſita ſit, quoties poſt Baptismum pec- Poœnitentia, care continget: ita enim à Iridentina Synodo dictum eſt, fecunda poſt Sacramentum Poœnitentiæ non ſecus lapfis poſt Baptis- nauftagium mum, ac Baptismum nondum regeneratis, ad ſalutem ne- ceſſarium eſſe; vulgatâque illa 8. Hieronymi Sententiâ, in Iſaie e. 3, eſſe ſecundam poſt naufraginum tabilam. Ut enim con- fractâ navi, unum vitæ ſervandæ perfugium reliquum eſt ſi fortè tabulam aliquam de naufragio liceat arripere : ita, poſt amiſſam Baptismi innocentiam, niſi quis ad Pœniten- tiæ tabulam confugiat, ſine dubio de ejus ſalute deſperan- dum eſt. Catech. Kom. cit. p. 2. C. . uum. I. de PFænit. f. 321. Trident. ſeff. Iz. de Pznit. cap. 2. & deſſ. b. de Juftif. c. 1I37. & can. 29. & 30. & Pnitentia jam cit. Seſſ. 1a. cap. 3. 4. y. & 5. Docendum eſt, ait Trident. Cbritia tabula. Chriſtiani i hominis pœnitentiam continere non modo ceſſationem à peccatts quid requi- rat! ex Tri- dent. 8 verum etzam eorundem Sacramentalem Confeſſtonem ſaltem in voto factionem per jejunia, eleemoſznas, orationes, & alia pia ſpirituali vi- 1c IImnnomanni tuchhrinde nnlertvohr Uni Don Illens,X⸗ eorum deteſtationem, aut cor contritum & humiliatum (Pſal. vo. 19. N. ſuo tempore faciendam, & ſacerdotalem Abſolutionem , itemq ſatu- — evenritit, Wl Clelk, . ¹ i Di (tiſtrut, irportio n erube Kbllten G — acitt ehln Unl detked In Uepiann finsle odinem: uln ſt, Uüheed 4 A/, yn ulise — 7 „ . ehene AIRI g. .. K Wnn 1 Aren ee. n teen Uwul3hk WVS —RoNDS— R 4 AIAA 4 1 6. 1 1. X ee 4 drveWnnl. 4 e 0 7 ℳ S WVe in tanto ſalutis negotio nugemur: ue dormiamus. 12 1 . . . ℳ₰ ₰ D A exéreoiten, öon guidem Pr0 Pa M. XIeindA, Ol vel dacramento, vel Sacramenti voto remittitur; ſed pro pæœnà, temporali, guc, et ſacræ it- teræ docent, non tota ſemper, ut in Baptiümo ſit, remittitur llis, Oas gratiæ Dei, quäàm acceperunt Epheſ. 4. 30. Sngrati, Siritum sanetem contriſtaverunt, & I. Cor. 2. 16. 7. templum Dei violare non ſunt veriti. cit. Eſs. c. I4. Et quidem Contritio quò perfectior eſt, eò Contritionis major portio pœnæ condonatur, & per conſequens fieri po-vis & virtus teſt, & verò ſatis frequenter fit, ut Contritio tam perfecta ſit, & Confeſſio- ut tota pœna per eam deleatur, ait cit. P g7. Petr. D'Oul- nis. trem. cujus varia exempla ap. Pzdag. Chriſt. to. I. p. 2. 6. 13. H. L.ab hiſt. 2. & 4 f. 797 Et . 1V. J. 1. Viſt. 2. & ſelzt. 4 f. Ast g. Yo. Major. Specç. Ewempl. V. Pænit. Ei., 6. Eizgelgrave Cæl. Rinbyr. E. J. Andr. H. 3e dà ſol. 547. & ibi citt. Dauroult. c. . Tit. 32. Catechiſmo hiſtor. In Confes- im ſione verò Sacramentali (quæ eſt ſecreta & humilis ſui ac- cuſatio coram Sacerdote, de omnibus peccatis, quorum quis poſt diligens evamen memoriam habet) eâ arcanâ qui- dem, & ſub rigidiſſimo ſigillo, multis tamen arduâ, ipſa ſui victoria erubeſcentiæ, timoris & c. pars bona ſatisfactionis eſt: &. Thom. suppl. q. 0. a. 2. Paciuch. Lect. 62. H. Z. . 32. Et, quod Cenc. 67. n. . omnino magni ſolatii eſt, ſufficit ad Confeſſionem Attritio, &4. ſeu dolor imperfectus ex quocunque motivo ſupernaturali, cum ſeriâ voluntate, de coœtero non peccandi; in quo Cle- mentia Domini apparet, faciliori ratione hominum ſaluti conſulens, & admirabili conſilio, dum Poteſtate Clavium Ec- cleſiæ tradit4, vi hujus Sacramenti & Abſolutionis Sacerdo- talis, applicantis nobis merita Chriſti, & ſupplentis dolorem minùs perfecdtum, homo fit de attrito contritus, peccato- rum veniam accipit, eique cœli reſerantur: cum alias Con- tritionis dolor perfectus, ejusque acerbitas, ſcelerum ma- gnitudinem adæquans, & ſic peccata delens, difficilis ad- modum ſit, ut etiam à pauciſſimis hac vià peccatorum ve- nia ſperanda eſſet. Catech. Kom. cit. cap. . n. 22. MaroH. cit. tr. . Ledt. 6. Prop. 2. f. §22. Conc. 6z. n. 2. Denique Satisfacétio Sacra- Vis Satisfa- mentalis & canonica, ſeu Poœnitentiæ à Confeſſario impoſi- ctionis Sa- 2 TItL tt tt t 2 tæè?&ς Sam. 12 a Coxwcio LXVI. Pœnitentia, en digni Pruſtus docentur. tæ & impletæ, virtute hujus Sacramenti, ſingularem vim habent ad remiſſionem pœnæ adhuc debitæ peccatis com. miſſis, ut eas frudtus dignos pænitentiæ vocet Tridentinum cst. S. 14. Cap. 5. ante fin. qui vim habent ex Chriſto, in qué ſatifaci. Quid: Paſio mus? Vid. ibidem & Cat. Rom. d n. y2. 4 f. 367. Notetur hic illud, D. N.. C. &c. quod Abſolutioni Sacerdos addit: Paſſo Domin: noſiri Zeſu C. poſt Abſolut? & c. & quidquid boni fecers- &c. quæ verba, etſi ſecundum o- mnes non ſint neceſſaria de præcepto, & omitti poſſint ex qualibet causaà rationabili, laudabiliter tamen adduntur. Elig. Baſſai Capuc. Flores Tot. Theol. Pract. to. I. V. Abſolutio n. 1I. f. 32. Credo ego, & utiliter addi, nec ſine fructu Pœnitentium, imdò à piis expeti ſcio. Aliqui Theologi putant, hanc clau- ſulam elevari virtute Clavium, ut ex opere operato remit- tuant partem poœnæ, quod ſi verum eſt, neque id erit facix omittendum, & facilius excuſantur, qui minores pœnniten- tias injungunt. Et: Paſſio Deminie &c. vim magnam habet, etſi ex cauſa etiam omitti poſſit. Verba ſunt F. Caroli Mu- Convenit, ut ſart S. J. Man. Paroch. F. 2. c. 3. n. S. fol. I21. & ſequenti. Addo bre- Prnitens ſibi viſſimê id conſilii, conveniens eſſe, ut pœnitens, ne arbitre- ipſi quasdam tur, per leves pœnitentias ſibi à Sacerdote impoſitas pro pœnitentias mungat. Iatisfacere, ſed ut ſibi ſatisfactiones aliquas imponat, ſtatui wWüiuo congruas; ut quòd Sacerdos non facilè audeat præcipe- re gravia, quia timet fragilitati pœnitentis laqueum injice- re; optet interim, illum conſiderare, exiguum eſſe, quod præcepit, ut promptà voluntate ſuppleat, & vindicet ſe de ſe poenali ſatisfactione: Marchant. cit. tr. 5. L. elt. II. f. gro. Audio, Bellarmini dicere ſolitum Bellarminum ſapientiſſimum, malle ſe paniten- ad infernum. Sed & illud notandum, quoscunque rigores ſuſceptos & auſteritates bonaque opera, dignos fraltus pani- Fiſra ". To. tentiæ neutiquam eſſe, niſi priùs peccatum mortale commis.- Ror ſbines hi⸗ ſum, per contritionem vel confeſſionem tollatur, ſicut, niſi lagio. venenum mortiferum in viſceribus graſſans ejiciatur, ornne oanorvo. E leri gravibus & enormibus delictis Divinæ Juſtitiæ ita facilè 4 tem cum parvà panitentiâ ad purgatorium mittere, qudm cummagna 1 ſei d teme le futta. 4 llent Gmhor elek enten Miracli u, Miiani ſyr teye les l den Mlluie, cine in4 Münrgotio UApurimi Oosmnge⸗ 60rrotibn Kr PP. Culcke guul Eefacſcoru Mnr Honpochnr Eeheenteti, Unenfilu Inekde Worumte ranten Mn er uhmes e le 14 Uldfre 4 2 4 2 4 6* uen D We in tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 12 3 *M aliud remedium fruſtraneum eſt; eſto bona opera, à pecca- AN tore facta, Deo in tantum de ſe non ſint ingrata, ut ea etiaim dqe congruo meritoria, uti loquuntur Theologi, præamie;;:, itdin⸗ non quaſi ex juſtitiä, ſed ex purà miſericordid, ut ait S. Thomas on 2. 2. 4. 75. 2. 2. 44 I. & q. 53. a. 6. in C. Vnde peccator nunquam A eſſet implorare Dei infinitam miſericordiam. Solennis huc ,EIH ea eſt Sententia S. Pauli 7. Cor. 13. à v. I. ad g4. mwq. & c. Si diſtribu- Kona exo in cibos pauperum omnes facultater meas. & C. charitatem autem, quæ 1 tmm nos Dei amicos facit, non habuero, nihil mihi prodeſt. V. Cornel. ibid. f. zo3. Eheu quâàm faciles ſumus ad peccandum! quàm dif- udhin ficiles ad poœnitendum, etiam cùm graviſſimè peccaveri- iu mus! Facite fructus dignos pœnitentic. Matth. 3. 5. V. Conc. 65. March. ððð enedn Ration. Dom. a. Adv. Lect. ult. à f. 100. ”Ml k VII. Ergo, per Dei immortalis amorem! ne in tanto ſa-In tanto ſalu- Dinmmen lutis negotio nugemur, ne dormiamus; ne ſurdi ſimus, tis negotio umn quod plurimi faciunt. Enimverò nugantur, dormiunt, &c. un, ygen⸗ uie quibus mugæ, ſomnia & figmenta videntur, quæcunque à ſa⸗ tz, , ⸗ . k eris Oratoribus dicuntur ex fundamentis S. Scripturæ, Ec-„ „ , laroru undur exr! 1. e; EC- „. „y. F. 2. Et es Cleſiæ, 88. PP. & DD. Fidei item Orthodoxæ, de gravitate iuf. Iid. Rer. r & malitiaâ quaſi infinitã peccati & offenſæ Divinæ; de ſeveri-v. Riſus. e“ tate Judiciorum Dei præſertim Extremi; de poœnis æternis: Nugantur, qui in eo peccati ſtatu vivunt, in quòê mori, velle Ueung non poſſunt: Nugantur, qui, cùm liberrimè peccent, nihil r de pœnitentiâ cogitare velint, quaſi ſua non referret. Nu- mi Latur, qui in peccato perſiſtere, latam viam incedere vult, & tamen falutem ſperare, & ſibi polliceri audet. Miran- Inut dum eſt, quomodo peccator nugari & ridere auſit. ſupra Conc. 256. n. o. Nugari cenſendi ſunt, qui, cùm graviſſimorum de- bitorum rei, Deéque obligati ſint, juſtiſſimo ad ultimum u“ quadrantem exaétori: Matth. v. z6. accumulent potiùs debi- ta, quàm expungere ſtudeant per condignam pœnitentiam 4 g & opera ſatisfactoria: quin imò qui & vocantem: Redde, quod nn debes, Matth. 15. à v. 23. ad pœnitentiam & fructus dignos paniten- nne tieæ, audire nolunt de die in diem, in ſenium, in ultimum N..⅓ ITt tt tt t ʒ mor- ſertim carnis (Nagas nugarnm VoCat 8. Auguſt. L. §. Confeſ. c. .) uunmn ed III. Anti 1254 Coxcto LXVI. Pœnitentia, edé, digni frudtus docentur. morbum male ſanè eam differentes, qui ſibi craſtinum pol- liceri nequeunt: qui in apertiffimo graviſſimi peccati, præ- Vel alterius tenacius implicantis ſtatu, & ideo æternæ dam- nationis periculo, cum conſtanter vivant, ducant tamen in bo- unis dies Cos. Yoh. 21. 13. & lætantur, cum malb ſecerint. Prov. 2. 1c. de æternis nihil ſoliciti; O perverſorum hominum ſtuhkiſſimæ ignaviæ inſaniam! nugari, cunctari, in tam gravis animæ & ſalutis diſpendii periculum! quam omnes damnati ſerò de- Lamenta ſera plorant nimium! O quàm acturi pœnitentiam, & AZignos fru non actæ pœ- &ns pænitentiæ! Agere volunt, qui ampliùs non poſſunt: age- nitentiæ, & re nolunt, qui poſſunt; in quorum interitu ridebit Deus: poœna. Proverb. I. 26. Veniet dier, quando eis nec pœnitentians licebit agere, nec bonis operibus (fruétibus pœnitentiæ) ſe ab æternâ morte poterunt redimere; quig percutitur etiam hac animadverſione peccator, at mo- riens obliviſcatur ſui, qus, dum viveret, oblitus eſt De⸗ „verba ſunt B8. Auguſtini, Serm. 2. de Innocent. apud Calamat. Stvd, Diſe. 6I. de Fanit. num. I2. & Auctar. in Sentent. E. Pnit. (ubi plura utroque lIoco) f. 142. Nolite errare Deus non irridetur. Galat. 6.7. Ergo ne- QH que irritetur, id quod faciunt, qui in tam ſerio ſalutis & æter- nitatis negotio jocantur, nugantur, ſceleratè, athei potius, quam Chriſtiani. Nauta poſt triduanam extaſin Anno Chriſti 1559. uti relatum Confeſſionale accedunt, non ut ſe de peccatis humiliter ac- cuſent, ſed hiſtorias texant, ſeſe laudent, excuſent, defen- dant:? quanquam opus non ſit, neque conveniat, ut porni- tens, dum confitetur, rhetorem agat, & crimina ſua exagge- ret: quibus, cum jocus ſit Confeſlio, nulla eſt humilis com- poſitio ſeu corporis ſeu animi, contra exemplum publicani Euc. 15. Blasphemè jocantur & impiè, qui loquuntur & ſen- tiunt contra Trident. & 12a. C. .. dicens: Inpium eſt, Confeſſtonem, —☚ — = Non eſt tempus nugandi; ajebat Arnoldus lLA ßſ⸗ fia f Mlalorisn Etatione t lont: ſ⸗ ECkii 60. Obern le ulis mole (lm ile Cos elet mul⸗⸗ he etii, =-= n- =☛ — e= - = = - = £ — — — — =8 —A + —☚ . — ę S =2 2 — S £ £ — =— — = — —— = „ = — N Uigelete. Aenon Uundo ig hg. Are — Kimenten Aumoheij gucæ haäc ratione ſieri pracâpitun, impoſſibilem dicere, aut carnificinam eislun ilam conſcientiarum appellare. E. Conc. &. num. 2. Verbo: nugart iu cenſeri poſſunt, qui tam ſanctum tàmque peccatori neceſſa: W I n Wee in ftanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1255 ND rium falutis medium irreverenter habent, ſacrilegée quacun- 5 4 . 2 . 8⁸ 2 — 2 „ 32 1 ie. que fatione tractant & agunt: Hi certe frastns digne pænitentic s non ſunt: ſic ad judicem tremendum debita graviſſima non na elumuntur, ſed graviùs augentur: Aliter fecit VIII. Antiochus, de quéò Drexel. cit. L. c. 9. J. 2. fol. 144. FAmtiochus Climaco, Gradi z. de Obed. In quodam Aſiæ Coœnobio diſcipu-Kelig. quanto lum commiſſum viro Religioſo, homini miti prorſus ac pla-ſtudio pro cido. Obſervavit diſcipulus, ſe à Sene nonnihil honorari, uis ad Deum nerc ullis moleſtis laboribus exerceri; quod aliquibus periiris ſatis⸗ culoſum fuiſſe, non neſciit: cumque etiam ſuâ ſponte avi. . „dus eſſet multa patiendi, hoc prudenter excogitavit; veni- anm à ſene petiit, alio migrandi. Non negata eſt. Commen- Aagatitiis à Magiſtro litteris acceptis, in quoddam Ponti Coe- nvnobium profectus eſt. Primâ nocte, quam illic egit, ſom- nium ei tale oblatum: Erant, qui ab ipſo rationes exige- rent, & quibus demum intellexit, ſe centum auri libras de- bere. Experrectus, & quid ſecundum quietem vidiflet, apud animum ſuum revolvens: Antioche (ajebat ipſe ſibi) E grandi ære alieno ſumus oppreſti; multa nomina reſtant G&*αexpungenda. Ita triennium in eo Coœnobio permanſit, of- er, ficii ſui ſedulus, omnibus obtemperans, modeſtiæ ac ſub- en miflionis cultor eximius; & quamvis à plerisque omnibus, E ut homo ignotus ac peregrinus, contemneretur, injuriis mm etiam afficeretur, hæc tamen ille omnia conſtanti patientiâà ican! concoxit. Exacto triennio denuèò per quietem vidit homi- unm, nem, qui rationum tabulas monſtravit, & in iis decem libras min 4 auri deletas. Expergefactus ſecum ipſe dixit: Non totum I zæs alienum, ſed decem tantummodè libras diſſiolviſti; æ& u quando reliquum tolles: Antioche majori labore & conatu eſt opus. Ardentius eſt agendum & patiendum. Abeo tem- vG, pore amentem & fatuum ſe ſimulare cœpit, nec tamen quid- quam officii ſui omiſit. Hinc factum, ut quidquid moleſti E S inſulſi laboris eſſet toto Cœnobio, in unum Antiochum devolveretur: omnium ſenſus erat, hæc homine bardo non e indigna. Sed nihil nimis difficile Antiocho viſum eft. 3 n. re- tredecim annos induſtriâ incredibili exegit. Rurſus autem S — 1256 Coxcio LXVI. Pœnitentia, elg digni fructus docentur. in ſomnis exactores illos vidit, qui omnia nomina centum librarum expunẽéta oſtende runt: quod ille in ſuum uſum ſic traxit, ut quotiescunque graviori labore aut novis injuriis exagitaretur, ipſe ſibi diceret: Memento debiti, Antioche. Jo. Major. Sec. Exempl. E. Rationem reddere. f. 6So. E. Conc. 2. n. . Satisfalio multiplex. externas ſpontè à te ſuſceptas: per opera etiam aliunde no- En Anima peccatrix, quàm hic Religioſus, ſalutis ſuæ amans, ſomnia ſua non in nugas, ſed in rem animæ ſuæ traxerit; ut per bona opera, per officii ſtatůsque ſui munia, per labo- rum, injuriarümque, ac malorum tolerantiam Deo ſatisfa- ceret, & fruétus dignos panitentiær quantum & tu deber Domino?“ reperies, dictante tuãâ conſcientiã, & docente ipsâ ſanctaà fi- de, quæ ſomnium non eſt, grandem cumulum; quot pecca- ta, tot debita, pro quibus pæœnitendum, ſatisfaciendum; aut r. dendum- & tu nolis penitus pœnitere! nolis confiteri! nolis fructus dignos pœnitentiæ facere?! nolis (quod Theologi variis modis certè nos poſſe aſſerunt) pro peccatis tuis ſatisfacere, per actus internos Contritionis, charitatis: per afflictiones bis impoſita ex præcepto: per eleemoſynas, quibus peccata redimi „ 10 V imus ex Daniel. c. 4. V. 24. Tobiæ t. IT. Ecckle. 2. 332. pPer temporalia flagella, à Deo nobis extraordinariè inflicta, ut Tridentinum docet cit. Seſj. 14. de Pænit. c. g. vel quascunque poœnas, nobis etiam naturaliter obvenientes; ſi eas patien- ter toleramus, & ſic, quantum in nobis eſt, illas ad conditio- nem ſpontaneæ afflictationis quodammodo reducimus, ex neceſſitate, quod ajunt, virtutem faciendo; atque adeo quaſi ultrò à nobis ſuſceptas Deo offerimus:? an nolis deni- que per pium frequentémque uſum Sacramentorum Pœ- nitentiæ & Euchariſtiæ, per quæ, ceu fontes, gratiæ & miſe- rationes Dei, peccatorum remiſſio, nobis, ex ipſis Chriſti Paſſionis & Sanguinis meritis, copioſiùs affluunt! Etſi qui- dem hæc à te præſtita, factaque putes, an in hisce bonis, piis & ſacris exercitationibus in finem usque perſeverare nolis! cum, eD 0 Keinh 84 Mr! ii, rya tr, — SAuten Centum NNNANKN 1 inprin Arioche 4/ AI, teitN perlbo. 1 3 eo ſatist. alandte. NVer!, MoE 11 lirans icioe Aliuncen. dseen ,GK fich,. CNNAe 6tier ti s; e leo se . wun. KNiſe 6 Ci Weſin tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1257 cum, etſi bene ſperare de te poſſis, te in gratià Dei, & Deo gratum eſſe; id tamen neſcias: Eccle. 9 t. & adhuc minus, te pro omni pœna temporali (etiam poſt peccata per pœniten- tiam, quoad reatum culpæ & pœnæ æternæ, remiſſæ) pec- catis tuis debita, integrè ſatisfeciſſe?! Et ſi hoc etiam obti- mnnueris; an nolis per talia opera ſatisfactionis & dignos pani- tentie fruétus, majora immortalis gloriæ præœæmia mereri?! Tri- dent. &. I4. de Plenit. c. S. & can. 13. I2g. J. 6. de Yuſtif. c. 16. Catech, Kom. cit. 9. y. àn. y6. S. Thomas 3. p. Suppl. q. IJ. 4. I. & 2. Amor Increat. cit. ſett. 10. à fal. Sz. Repeto ex S. Thomà Villanovano, ſerm. in Dom. I. Advent. Felix pœnitentia, quæ liberat à Gehennd. Peccavi- mus, fratrer; pœnitendum eſt, aut ardendum- quantò melius modicum pænitere, quàm perpetuò ardere? Calam. in Sentent. V. Pæœnit. fol. Ia. Oratio Eccleſ. fer. 6. poſt Dom. Paſſ. ad Horas. Cordibus noſtrü, quæ- ſumus Domine, gratiam taam benignus infundæ, ut peccata noſtra ca- ſtigatione voluntaria cohibenter, temporaliter potéas maceremur, quàm ſuppliciis deputemur æternise per Dominum &e. H IX. Additio. Fructus Pœnitentiæ an à ſolà animâ agen- di per internos actus doloris, deteſtationis &c. an etiam à corpore! Infirmitas hujus in excuſationem prætenditur Conc. &†.†n.. Vid. Conc. .n. 3. 4. Reſponſio facilis eſt ex dictis, Corpus Pœ- & ex num. y. Nempe corpus & carnem ſcelerum complicem nitentiaâ caſti- & participem, pœnitentiæ etiam in Satisfactione, quæ tertia gandum, ceu pars eſt Sacramenti Poœnitentiæ, debere eſſe participem. complex pec- bPulchre à ſimili exprimit Alphonſ. Anton. de Saraſa, 8S. J. caer Tom. 2. tr. 16. JG. 7. à n. 31. fol. 7“23. de Conſcient. etiam Corpus ſub- hero &le⸗ &. ire debere pœnitentiam: Duo in idem facinus Latrocinii conſpii- rant, herus & ſervus, id;, ſimul peragunt. A Prætore comprehenſi, ad ſupplicium à Regio Actore poſtulantur. An juſtum, herum meritas luere pæna, ſervum abſolvi? quid ſi bona pars prædæ ſervo obtigerit, vel longè maxima portio, & hero nonniſi reliquiæ 5 Tuid ſi herus ad fa- cinus induttus tantum importunis ſervi precibus, imò & poſtualatio- nibus, nim- conquerenti, nil ſibi dari pro obſequins impenſis Ntipendit, atq; adeo poſtulantis, ut ſuâ gratiä latrocinits tantiſper operam det, Mechtl de qud. extr. lu uu un e cujus 1258 CoNcio LXVI. Pœnitentia, edq, digni fruſtus docentur. Vid. Canc. zi. ajus frultus ſibi totus cederet? An taq; juſtum, hero in furcam abto, ſi n. 3. fne, ex ſervus interim malorum omnium origo & complex, & prædarum o- S. Bernardo. mnium ſurarius, non tantum nil luat, ſed & vivat opiparè, bonis incu- bans mald parti? Res ipſiſſima eſt in animaà & corpore, ceu domine & ſervos cùm peccamus, corporis adjiumento id agimus, carnem habemus criminum complicem, neq, exigua huic de ſcelere lucra cedunt. Cur ergo non æquè caro luat?“ an quia nobili & praſtanti aliquid condonan- dum!? quaſi verò neſcias, ex qud fece, ex quibus ſordibus ſtirpem tra- hat? terræ maſſa nobiliſſimæ cæleſtiq; animæ præferenda non eſt. Dein carnis causs peccatum commiſſum eſt. Sand ut curet carnu cuticulam, faucibusq; & abdomini ſit non malè, abdomini indulget potator, libidini laſcivus-“ corpori alendo & ornando per ſummam injuſtitiam proceditur, perjurii & rapinis datur opera, utile pro honeſto habeture corpus ani- mam ad peccatum inſtigat. Jac. 4. I. Vnde bella & c. Rom. z. à v. 23. Condelector. & c. Malè prætenditur carnis imbecillitas, quæ ad peccan- dum ſati eſt robuſta. Hæc & plura cit. Saraſa, concludens: Complicem ſceleri ſatisfaltioni nullo modo debere eximi, quin imò adi- endum, vile mancipium, at pœënas det ſatufaétonitq, & pœnitentiæ S. Afra. t conſors caro. Caſtigo corpus meum. I. Cor. 9. 26. Sic S. Afra, Martyr Auguſtana, Cajo judici reſpondet intrepideè, ſe para- tam omni tormentorum atrocitaté corpus, quö diu ad Omnipotenti Dei injiuriam abuſa fuiſſet, ſubdere. Propr. Auguſt. z. Aug. Lect. 6. V. E. Hi.- lar. à S. Anaſt. Archimede Chriſt. L. I. C. a. à f. S6. Cura Cutic. & carnu. X. Horrendum eſt, quod ex Annuis Benedictinorum re- fert P. Chriſtophorus de Vega S. J. Hiſpanus, vitâà functus Va- Pelagiusopti-lentiæ 1672. I8. Junii, ætatis 79. Vir orationi impensè dedi. mæ alias vitæ tus; peſte graſſante in Vrbe Valentina ſe in victimam offe- £ auſlerc, rens & exponens infectorum Confeſſionibus audiendis: erga Pentechone Deiparam ardentiſſimi pietatis ſensûs; erga Animas purgan- celatum vo- tes admodum pius. Biblioth. Sript. & J. edita Romæ 1677. fiIas. luntariè, dam-Hic, inquam refert in ſuus Exemplis Tragici de Confeſſtone P. I. C. 13. natus. Hifto- à f. 6g. fuiſſe honeſtos piosque parentes & plebe ruſticâ, qui- ria valde tra-bus filius, nomine Pelagius, de quò tragœdia. Hic à paren- gica. tibus in Dei timore educatus, virtute non minus ac ætate pro- itmtci lE erertt, btel Ale Conni Coccütjan date os ire — = = (as et i taorna Ginuen Urchuen aitsr rkerum er- glonen lre nic men,n itt,t 1 7 . 7 E 4 4 4 E , eaht es m⸗ Uti = emñnm . ʒð oan WVein tanto ſalutis negotio nugemur: ne dormiamus. 1259 neli profecerat, demandatàâ ipſi curà parvi ovicularum gregis, H ſed juſſus ante omnia ſuam curare ſalutem, & in viciniâ ha- irii. bitantis Eremicolæ Sacerdotis Sacris & Divinis nunquam nin⸗ non adeſſe. Omnia adamuſſim explevit Pelagius, hinc in Hÿ vicinid omni notior, & omnes inter paſtores, imago virtu- — GW tum Chriſtianarum, & pro ſancto habitus, idque annis ali- Anlu. quot. Parentibus interim mortuis, paternis, domo, agris & nn opibus divenditis, ut ſoli Deo ſerviret, & ipſe eremiticam orſus eſt vitam, exſtructàâ ſibi ſacrâ cum altari ædiculaâ, pro poſſe exornatâ. Sic eremita vixit, virtutis ſanctitatisque unluini ejus famàâ diffusà in totà regione. Stygius hoſtis tantæ vir- rdn tuti in Juvene etiamnum, & paucorum annorum, invidens, hunc oppugnare & tentare aggreditur, immiſſis ejus Phan- /H taſiæ fœdis voluptatibus, & cCommotis concupiſcentiis car- A. nis, at iterum, iterumque ac ſæpius, invocatâ & præſente ncles Dei ope, repulſus. Redit impurus & impudens tentator, rin. Pelagiümque, paulatim hujus continuæ pugnæ pertœſum, Etiam cogita- eeu dqenique victum, ſeméelq; in corde ſuo fœddæ ſuggeſtioni con-tione graviter öli, ſentientem, nactus. Exhinc oborta gravis conſtansque ani-PKan Po- mi triſtitia, mentis fluctus, inquies, remorſus conſcientiæ: H Neni DQuid feciſti, tam brevi ſeductus? Confeſſione & pænitentia ſuſtä opus NNNH ſed ubi tum bonum nomen? hoc jacturam patietur. His velut feri Ganα maris procellis jactatus, eremitorio egreſſus, videt trans- uH euntem, habitu peregrinum, qui: Pelagi, inquit, quæ tibè tam us e triſti frons?“ cur mærore tam profundo inſumi, te pateri ?“ non de- Talia interna e ech cet, ita triſtitid dejici eum, qui tam benigno Deo ſervit. Deumt rihd ſet noke⸗ ofendiſti; pænitentiam age; tibi ignoſcet Deus. Reponit Pelagi-ens tian e;O us: Amice, unde tibi ego notus? Probè te novi, inquit alter, Pela- mordente & Nn. gzius er, qus totä regione et danlét us pradicaris? ſi ab Rto mærore libe monente con- , rium te cupis, ritè confitere, redibitq tibi pax & ſerenitas mentii. Pe-ſcientia. ℳο lagius adhuc magis miratus hoc ſui alloquium, heæc dicta, dum hinc & hinc oculos vertit, neminem videt amplius, e- er vanuit peregrinus. Is verò agnoſcens coœleſte monitum, o ſtatuit rigidam agere pœnitentiam & frudtus dignos pænitentiæ, „. “ Uu uu uuu?z ad „ 1260 CoNciO LXVI. Pœnitentia, edg, digni frudtus docentur. ad placandum Numen. Itaque pergit ad non procul diſtans Cœnobium, in quo religioſa obſervantia, vitæque auſteri- tas florebat: pulſat, inſtanter ſupplicat in Religioſum reci- pi; votique compos fit ab Abbate & ſuis, gaudentibus, Pe- lagium in viciniâ tota ut ſanctum habitum, ſuo huic gre- mio accedere velle. munia quàm optimè agit; in Choro primus, amans obedi- entiæ, humilitatis, & abjectiffimorum laborum cum omni promptitudine; frequentius flagris ,Ciliciis, jejuniis, cor- pus caſtigans, omnia religioſiſſimè: Et quis hæc omnia non reputet fructus dignos pœnitentiæ“ Poſt tempus in gravem mor- bum incidit Pelagius, præſentisque in membris fuis, vitæ ſuæ dies impletos, mortem obverſari oculis, conſcientiam verèò, intus Deo clementer per inſpirationes movente, con- tinuò graviter furentem oggerere peccatum ſuæ reticen- tiæ, quod humili corde confiteri, ſanctè urgebatur. Extre- mum confeſſus eſt omnia alia ſua peccata, apparenter valde poenitens, ſacro Viatico refetus: attamen peccatum illud, de quô diximus, etiam tunc, vaniſſimo timore & erube- ſcentiaâ victus, ſacrilegè ſecum retinuit ad Judicem tremen- dum. lta vixit, cum magnâ ſanétitatis opinione & famâ, ut putarent optimi Religioſi, gratulando ſibi, in corpore Pe- lagii ſanctum pignus obveniſie, ſplendido funere apparato, maximo populi undequaque concurſu. Sed quàm alia Dei fupremi Inſpeétoris & Jjudicis Cenſura! Nocte inſequente Cuſtos, cui muneris erat ad Matutinum pulſare, per tem- plum tranſiens, videt fortè, cadaver extra tumulum jacere, & ratus, non ritè humo contectum fuiſſe, id de novo ſepelit ſilenter. Altera nocte denuo videt & tumulo ejectum cor- pus, aperitque cum ſtupore Abbati, quod utraque nocte contigerat. Abbas, convocatis Fratribus ad corpus denuo ſepeliendum, Deumque rogandum, quid ſibi vellet, an fors Corpus Pelagii loco honoratiore ponendum eſſet; & per- actà humiliter unanimi prece, ad corpus converſus, hoc Sè clar Et verò Pelagius omnia Religionis 9 1 — i ſoce uii ti luntea, ſo iti eer Mui nutunt, , pr ilhte. nle. C. Urg: Mae id hoki gun ceie un mliern ltmninn, fienln lta Wlenn t O item kad oye oun ocve / luntenpe NdC t. II. lhon u4 inenl Cdan Put, Li, (Ae, der 8 l⸗ i J . litne e Wlten . ſum teet. tbn, öf. huie⸗ gt. elpions S Rr. unO Unnis, t. nIa Nn vem W.. ibi S. Hoſtiam antè ægro in viaticum datam, eximit inte- ſis, ie Nſciertan jente, (n. e ſetice. Ur. Eune. entet n e gtumind, elnde. n tener potel? pparato alia De guentt er ten. dee, Kpent Gundor ſocke enin et; EN tlis, M cdE- ℳ Ne in tanto ſalutise negotio nugemur: ne dormiamus. 1261 clarâ voce alloquitur: Zelage, cudm in vivis ſemper obediens fueri, præcipio tebe ſab obedientia, ut indiees Dei voluntatem, quæ tua ſit pe- titios an te amplins hovorari, velit DOeu? Ad quod mortuus pro- Perditio mma fundo triſti gemitu, cum terrore, ab me miſerrimum, inquit, Mrazl. Oſe. ropter anicem, quod in Confeſſtonibus reticui peccatum, me æternum I3. 9. Amiſſa damnatum, paſſurum, quamdile Deu Dem erit! accede propius, meumg Confeſſione corpus inſpice; Accedit Abbas, vidétque cadaver ignito ferro ite nocus ſimile. Cumque hic vix parum retrocederet, pergit mor. ertordiz, SS J: S. — 5 1 ait S. Auguſt. tuus: Neabeas, ſed prius ex ore meo obi poſitim accipias. Vidétque ſupra ,E. 37. n. 6. f. 496. gram, deinceps loco peculiari ſacro aſſervatam in memoriam tam miſerandi casis. Denique defunétus inquit: Deus non vult permittere, üut meum corpus loco ſacro maneat, ſed in ſterquilinio ſe- peliendum. ita juſſu Abbatis abſtruſo deſertôque loco huma- tum, indignum loco ſacro, animâ in inferis juſto Dei Judicio ſepulta. O ter & æternuùm miſerandam ſortem hominis, qui tam facilè, & adeo à Deo clementer commonitus, con- feſſione cum integritate humili, dignor pænitentiæ fructus face- re, Deoque ſatisfacere potuiſſet, cœloꝗque frui. Aut pæniten- dum in tempore, all ardendum in æternitate. . Elige. Vid. S. Concil. Trident. &ſſ. 6⁶. de Zuſtificat. & Seſſ. Ia. de Pænit. Authores in cit. LL. Catechism. Roman. p. 2. cap. yj. de Pænit. à fol. 321. hanc mate- S. Thomas Aquinas cit. LL. 3. P. Supplem. d q. I. de PIknit. & riam. 41. 12. de Satüfact. item q. y. Cornel. Janſenius, Ep. Gan- dauenſ. Concord. Evangel. cap./3. Cornel. à Lapide citt. ſupra boci & in EKecli. . y. f. 1a6. Hierem. Drexel. citt. LL. Alexand. Calamat. Aubtuar. in Sentent. Verbo: Pænitentia. d fol. 139. & Slva: V. eodem- Diſe. 6r. Petr. D'Oultreman. Aor Iacreat. Lib. g. cap. 3. ſebt. 9. & Io. à f. S&71. Jacob. March. KRation. Dom. 2. Advent. Ledtion. ult. à fol. 100. & Horto Paſt. Candel. Mſt. tr. 5. de Pen. & paſſim Authores de Pænitent & satifattione. Tobias Lohner S. J. Bibl. Man. to. I. tit. 26. V. Pœnit. F. 2441. E& to. 3. E. Confeſſior tit. 6. à f. 21. Franc. Labata Theſauro Mor. to. 2. E. Fa- Du uun uu u 3 nit. 1262 Coxcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis edg frequens: nit. Propoſit. 15. & alit. Spec. exempl. JO. Major. V. otum: Ex. 7. noxa dilatio Pænitentiæ & ſatifactiont. Item V. Penitentia. Satüſabt. Eit Let. 6g. de valore effeltibus Peænit. Henr. E nglgra- Ve Fanth. F. &. Thomæ g. I. & 2. (qui p. 1. Dom. y. Epiph. J. I. e Beda refert miram converſionem & Pœnitentiam Drit- helmi. Jo Maior pec. Exempl. V. Infernus, Exw. 4. f. 125.) & p. 1. Domin. 3. poſt Pentec. & Cæl. F. Cathedr. S. Petri g. y. Bona Ope- ra, Claves Cali. Franc. Mendoza, in 1I. Reg.. 6. Annot. 22. F. 157. Anton. de Molina, Carthuſ. Iaſtruét. Sacerd. tratt. y. toto hine rinde &c. 1I. Jo. Bapt. Saint-Jure, de Cognit. Dei: L. 3. p. I. c. 12. ſeét. 3o & 31. à f. IIoz. Anton. Dauroult. Catech. hiſtor. cap. y. tit. 37. 40. 41. Procop. Capuc. Pænitent. Diſe. Ig. 1y. 17. Bellar- min. Dom. a. Advent. Conc. S. & Conc. 9. Alph. Ant. de Seraſa S. J. Ars ſemp. gaudendi To. z. Tr. 16. toto“ pro pænp peccato debi- Is ſatisfaceren à fol. poo. ad -35. Paul. Segneri S. J. Homo Chri- Nian. p. 3. Diſc. Io. Vid. mea Conc. 4a. a6. yI. yv. dhi n. 6. de Cri- Vorio Conc. 6. o. & 72. n. 3. Et Ind. Ker. E. Confeſſtios Pæniten- tia: Kiſucs. CoxNclo LXVII. T Cone.é. S. Confeſſionem, ejusque frequentiam, proponimus, 9. 70. 73. 1 -. rimum & efficax, quò nobis ad mortem & ad ſu- premum Judicem viam paremus; dies vitæ no- ſtræ omnes obſervemus; nos ab omni peccato S peccandi conſuetudine, atque adeo à vinculis doœmonis integrè expediamus. Dom. 4. Adx. Earate viam Domini, rectas facite ſemitas ejus. Lucx 3.4. Zoan- Paciuchelli in Jonam tom. 3. Lelt. 63. de Jualitate & neteſſitate IAanci il àA i ð ceu medium partim neceſſarium, partim ſaluber- 4 — Mthe oerin. tnio, lln ele Content ger homo — Eeitvnan 4 AUm/ eitbeeu 4 1 = nmnue nhman un lhahen wene Worsn Uhkricen . ing bei⸗ iin inlt. i nera inlch⸗ Mamar UclCc igt,an — Lcicho⸗ lnos Eett ado i nm . Ehr ſen u Di .tir C. e derll ato Ali. ,Cri. 5. le Ci. „Peritet· lober. ACl. ſte o⸗ uno dum ait: Omnis anima aut Dei sSponſa eſt, aut diaboli adultera. Nem- le èè Judicem ſupremum via &; reda ſemita. 1363 Joannes ciem audiſſet in vinculis Opera Chriſti. Domin. 2. Matthæi 11. 2. HM Advent. I. . Oannes in vinculs proponitur. Hinc ea mihi occurrit co- gitatio, in alio equidem ſenſu: omnem animam en vin- culs eſſe, aut Dei, aut Dœmonis: magnâ enim velut contentione animas hominum quærit & Deus, pro- pterea homo factus, & deemon; adeo ut poſtquam quisque cœperit unam, (ut ita dicam) eam mox vinculi conſtringat, etſi modo & fine diverſiſſimo. Eò alludit S. Auguſtinus, 7„„ .OK6 O. Omnis anima pe alterutri illigata eſt, & in vinculu. Sed doemon alienam et in vincu- aufert, inique poſſidet, & detinet, it mactet & perdat. Joann. o. Io. lis aut Dei, Deus, dum animam à ſe creatam, & redemptam, ſuam tenet, aut diaboli, ut vitam habeat & abundantins habeat r cit. Roann. 1o. Et quænam ſed quàm di- Dei, quænam diaboli vincula? Dei Creatoris, Chriſti Re- Verſo modo demptoris noſtri, Vincula ejms, alligatura ſalutariz. Eccli. 6 31. Ein. & ſtatu? cula & Compedes ſalutis ſunt, utut quædam ardua & difficilia 1 r Dn Dei vincula lutis & gra⸗ ſubinde videantur. Catenæ, quâ nos ipſor Uigemus, pro ferro, ſit tiæ, quæ; nobis timor Dei, ait S. Chry ſoſt. hom. S. in Epheſ. 3. 1. Englgr. Part. 2. Dom. 2. Adv. ad f. Ven. Beda explanans V. 16. Proverb. Iz. Nomine funium, inquit, aliquando ſolent Divina præcepta Rgarari, quæ nos 4 vitis coërcendo religant. Oſee II. 4. ait Deus: I- funicults Adam, in vinculi charitati traham eos ad me- hi Adami funiculi, vin- Tribulatio- cula Dei amantis, ſunt caſtigationes, flagella, adverſitates, nes. morbi. Calamat. Glv. Diſe. zo. n. y. Ruffinus De- beneficentiam in- Beneficentia. telligit, quà Deus Adamum poſt peccatum proſecutus eſt, dans ei cibos illaboratos & ſponte naſcentes: cujusmodi fu- niculis & nos ſibi devinxit Chriſtus, cuùm pro nobis factus eſt Adam, id eſt, caro & frater noſter, ut nos docendo, ducendo, redimendo, ad regnum ſuum pertraheret. Faber Dom. 2. Alv. Cone. y. n. 2. init. Dœmon viciſſim, non Deus, ſed Dei ſervus, Dœmoniz mancipium, & captivus, damnatus, Princeps tamen tenebra-vincula, quæ? P lan, 1264 CoNciO LXVII. Confeſio Sacramentalis edq frequens . —.— 4 — rum, & hujus mundi, uti eam vocat Chriſtus. Joann. 12. 31. & c. Ia. d, N 30. & 6. I6. 11. Tyrannus, & ſua habet vincula, quibus hominem miſerè illaqueet, conſtringat, denique, ſicut Chriſtus & Deus ſuos ſuis ad Cœlum, ita deæmon ſuos ſuis ad infernum pertra- hat, in vivis autem in ſuâ poteſtate fortis armatus detineat, ne ad pœnitentiam feſtinent, ſeséque hisce ſuis expediant vinculi. Sunt hæc vincula deemonis: Incredulitas, quâ perſuadet mundanis, inanes minas & promiſſa eſſe, quæ de inferno, de cœlo dicuntur: Spes longioris vitæ, ob quam pœnitentia differtur à multis: Deſperatio vel etiam diffidentia de Dei miſericordid, & vitæ emendatione: Pœnitentiæ horror: Exemplum malorum: Reſpectus humanus, faber hac Domin. Conc. 6. Vana & falſa ſalutis ſecuritas & præſumptio: Carnis & mundi voluptates: Prava Societas: denique ipſummet Catena dia- peccatum, & adhærens illi voluntas: Quoties peccas, toties te boli, pecca- velut catenaà revintklum nequ'iſſemo & ſpurciſſimo Domino pro mancipio mum & vo- gradu, ait S. Auguſt. L. 2. de Civit. Dei c. 3. qui & ipſe expertus, tans. Pee multo gemitu Saſperabam ligatus, ait, Lib. F. Confeſſ. c. y. n. 1. mihi fol. 253. non ferro alieno, ſéd med ferreâ voluntate“ Velle meum tene- baat inimicus, & inde mihi catenam fecerat, & conſtrinxerat me. In quem locum obſervat Henricus Wagnereck, S. J. in Noti & Vſu, fol. 256. hujus Catenæ quatuor anſulas ſeu nexus, 1. perverſæ voluntatis, 2. libidinis, 3. inde natæ conſuetu- dinis, 4. denique neceſſitatis, ſive tantæ conſuetudinis vio- lentiam, ut inducat reſiſtendi deſperationem, quæ multos re- tinet in gravibus peccatis, luxuriæ, ebrietatis, acediæ: Et hoc illu profundum eſt, in quod cùm devenerit peccator, contemnit Deum & homines: Proverb. I5. 3. aut ſaltem fruſtra meliora probat, cùm deteriora obſtinatè ſequatur. Ita cit. Wagner- eck. Apertiſſimè Sapiens Proverb. c. y. v. 22. Iniquitates ſutæ capiunt impium, & funibus peccatorum ſuorum conſtringitur. Vnus- gquiqg,, ait S. Hieron. peccans ſecum portat funes, vincula, tormenta, unde ſuſtinet mala“ citatus ab Hug. Card. in Pſal. 9. 17. Calamat.Qua- drag. Diſc. 2. f. 22. & 23. Verùm hoc per Concionem Procequi . mul- 6 4 Molecena ,nstenen pinnllet ibrs 4 Rſ AN n mime, Elr iu , e unn Gliini ilbltran liini ſin i ule⸗ = = — - t: — Owigehm npetr. eed trincut. tune fernode Enitenta , ge Dei horror: c Domir. 0: Carni pfumnet , Min nuunn/ eyenm, ,f,ni A . m, z,MS⅓ nexus, ſuetu. dis I. Nroste. We: K R W.⅓⁸ NNe. t entch legun Ad Iudicem ſupremum via & relfta ſemit. 1265 multis, nunc propoſiti mei non eſt; ſufficiat pro néſſe, Peccata eſſe vincala, quibus homo diriſſimé à demone ligatus teneatur; Hiſtoria ſaprà Conc. 21. n. S§. duriora vinculs §. Joannis, a quibus Chriſtus liberationem nec obtulit, nec ille petiit. Sicut autem homo gratioſa Dei vincala, Jerem. 2. 2o. peecando liberrimè rumpit; ita etiam nemo invitus, ſed ſuâ voluntate, ſeſe vinculi dœæmonis inneètit. Ita conſtricti agnoſcimus quandoque miſeriam noſtram, à quâ liberari cupientes, & ab his vinculi diaboli, à peccatis noſtris, mitti- mus cum Joanne ad Chriſtum diſcipulos noſtros, ſeu noſtra ſuſpiria, deſideria minùs efficacia & imperfecta, velleitates, quibus minus ſerie cupimus à jugo deemonis & peccati li- berari. Oportet, nos ipſos accedere ad Chriſtum, ejusque Vicarium Sacerdotem, qui ſolvendi poteſtatem habet per ea verba: Te ab ſolvo. Quod ipſum & neceſſarium & efficax me-Abſens abſol- dium eſt, ſeſe expediendi ab infeliciſſimis his doemonis & vi nemo po- peccati vinculis, maximè ſi ſeria, & frequens ſit Confeſſio; teſt ſacra- De quéô: mentaliter. II. Multi adeo horrent Confeſſionem ſacram, ut non Conkeſſionis tantùm non frequenter confiteantur, ſed etiam grave admo-korror, unde? dùm illis ſit, vel ſemel tantùm in anno confiteri; quæ ipſa difficultas ex ipsâ Confeſſionis infrequentiâ & uſu rariſſimo partim naſcitur. Laqueus hic, aſtus, & vinculum domonis eſt, qui & quòô, dum ita facit Confeſſionem odioſam, jam an- tehac & etiamnum captivat hæreticos, ſed & multos Catho- licos. Ex ſuâ harã Calvinus de Confeſſione docet, &: Hc Calvini blas⸗ carnifiein, inquit, L. 3. Iaſtit. c. 2. plusquàm crudeliter divexata, ſant Dhemia. de eorum animæ, qui aliquo Dei ſenſis afficiuntur. Dicam in ſumma, ontelnone. qualis lex illa fuerite primùm ſimpliciter eſt impoſſibilise itaq; non niſi erdere, damnare, confundere, in ruinam & deſperationem agere eſt. Hos Calvini blasphemos in Sacram Confeſſionem & impu- dentes latratus retundat Concilium Trident. Seſ. 29. cap. y. Contra Trid. ubi ſic definit: Impium eſt, Confeſſionem impoſſibilem dicere, aut car- HW nificinam lam Conſcientiarum appellare. Englgrave Cæl. Emp. F. S. Mechtl de qud. extr. XX X X XX X Andr. — 12« Coxtio LXVII. Confeſſio Sacramentalis edq, frequens: * Andr. ſionem ſacram Matrona Francica, Princeps Femina (Nomini parcitur, ne cuipiam ejus Familiæ, etiamnum ſuperſtiti, no- Eemina Prin-ta inuratur.) Hæc ubi complures annos, non tam malitia, ceps Conver- quàm ignorantiâ utcunque craſsâ, in tenebris hereſeos cæ- ſioni proxima cutiiſſet, Deo ſic diſponente, hanc aptiſſimam opportuni- Confeſſione tatem nacta eſt, ut in conſuetudinem viri perquam eruditi territa, ma- qe Societate noſtràâ inciderit; qui (ut loquela hominem ma- luit tacens ad feſtum facit) facilè cognovit illam in rebus fidei caligare, inferos abire, II. 14IA . . quam confi- & longè ab orthodoxâ aberrare: quare omnem induſtriam advocat, quò eam in viam reducat, tum ab errore revocet; terie . „ „ % % * . „ D[ „., . quod tam felicibus auſpiciis inſtitutum, ut illam in omni- prvus docibilem, ac ductilem habuerit, ſeꝗque non ſecùs, quàm ſi Angelum cœlo delapſum, oracula fundentem, audiret. Opiniones ergò ſuas execrari, rationes Patris, ut primæ ve- ritatis, avidè complecti: nihil adeò queri, quàm tantùm tem- poris diligendo vanitatem, & quærendo mendacium, in Quid multis? - ſpiſſis ignorantiæ tenebris verſatam fuiſſe. comparata eſt publicum ſacramentum dicere, & in album Eccleſiæ conſcribi. Hactenus ex animi ſententiaâ; at ubi pro- ximè diſponenda ad Sacramentum pœnitentiæ, propediem ſuſcipiendum, & arcanum illud myſterium auricularis con- feſſionis illius auribus inſonaret, quidquid unquam ſceleris vel ſolo cogitatu per omnem retrò vitam admiſſum, uni ali- cui manifeſtandum eſſe; ad hæc, quaſi fulmine icta, vox fau- cibus hæret, obſtructum eſt os: impalleſcere, frontem ruga- re, tremere, totis oſſibus commoveri, hoc tandem profata: Si æternos cruciatus aliâ ratione, quàm omnes actiones, ac intimos animi ſenſus, mihi ac ſoli Deo perſpectos, homini aperiendo, effugere non detur, tacens illuc deſcendam, & hoc dicto, Euro ocyus ſe ê conſpectu Patris proripuit, nec ultrà comparuit. Englgrave Parte I. Dom. 3. Quadrag. ante F. I. mihi f. o5. Ex hoc terrore, à demone uggeſlo, faciliùs hæro- ticis fuit, Confeſſionem ſacram auricu hrit = In1ti- F. 2. ante ſin. E. Cone. 7. n. g. & 66. n.. Ita horruit Confes- arem, contra Chriſti ens: Conkes. Noriin WüNr.. nmilti erod⸗ tinemm calignte duſtriam teyocet; n ⸗ s,guin Aitet prineſt. ltünten. cium, a. muId in abun ubi oro. pe emn 1is (Ol. ſceleris VNi AA VOH. elutbor prol koneyt. umun ln, 5 t, nec ſte F. H 8et⸗. CiH. ſH gare: quanquam certè abrogatæ Confeſſionis damnum, 1267 —————— inſtitutum, & Eccleſiæ Doctrinam fidei, infringere & abro- Al Judicem ſupremum via &reca ſenita. Damnum ab- Lutheranos quandoque vidifle, teſtis eſt Dominicus Sotus, ogatæ Con- Caroli V. à ſacris Confeſſionibus, lib. a. ſent. diſt. 15. q. I. art. I. feſſionis. No- ee. ubi ait: Verecundia, inquit, confitendi vehementiſſimè ho- Mrrdtt . rinbergenſi- „ . * . im L. 10 mines à perverſis moribus arcet, id quod me teſte Germani deſupei mis- ipſi, dum publicè inter eos agebam, fatebantur. Quâ de reſa ad Caro- ex inclytâ Norimbergãâ civitate miſſa eſt ad Cæſarem legatio, lum V. per quam cives id petebant, ut Cæſar Imperatorio Jure con- feſſionem auricularem induceret. Ajebant enim ſenſu & more intellexiſſe, Rempublicam ſuam poſtquam confeſſio ceſſaverat, vitiis contra juſtitiam, & alias virtutes ſcaturire, quæ illis antea fuerant incognita. Riſum autem ea legatio movit. Nam cùm fateri omninè renuerent per Abſolutio- nem Sacerdotis culpas remitti, & divino juſſu teneri homi- nes ad Confeſſionem, quomodo plebs induci poſſet Cæſa- reâ lege, occulta ſua ſcelera ſecretò confiteri: Hæc ille: apad Marchant. Horto Pzſt. Candel. Miſt. tr. . Lect. 6. de Confeſſ. PFropoſit. 2. Ff. 823. fine. Granatenſ. Dom. z. Pent. Conc. I. N. I. kine. Ita paſſim ſci- mus, ab Acatholicis in ſervitiis ſuis haberi gratiores noſtros Catholicos, quàm ſuosmet; eò quèd credant illos ſibi fide- liores, ut qui confiteri integrè, teneantur, & vel talia com- mittere, magis formident, vel de commiſſis ita poenitere de- beant, ut de ĩnjuſtè ablatis reſtitutionem pro poſſe præſtare obligentur, vel etiam jubeantur. II. Mihi cum Catholicis ſermo eſt, iisque bonis, aut Confiteri ra- ròô, prudentis qui boni eſſe velint. Etſi negari non poſſit, multis etiam zeſt, quia Catholicis peccatorum ſuorum Confeſſionem difficilem, Confeſſio exoſam, & ideo rariorem eſſe, ut ſæpè nonniſi ſemel in an-onus leve ex no, Paſchali tempore, quòô⅛ Lex S. M. Eccleſiæ expreſsè ob hujus magnis ligat, confiteantur, & tum gravatè, perfunctoriè. At multisque mentis & conſilii ſani non eſt iſtud: etenim ſicut tota Lex r Chriſti, ita & hæc ſacræ Confeſſionis, onus leve & jagum ſuave eam facilior eſt: Matth. 1I. 30. eſto, Chriſto, ſummo totius orbis & Hcki ſir alus. XX XX XX X 2 ☛ 1268 CoNcio LXVII. Confeſſio Sacramentali eag ſrequens: . Conc.73. Capiti, & Pontifici, cui data eſt omnis poteſtas in Cælo & in terrà, n. y. & ſequib. placuerit pro Jure ſuo tam grave, ut videtur, onus impone- Conc. é. n.6. re hominibus in lege ſummæ libertatis & gratiæ, tum ad frangendam ſuperblam humanæ elationis, ſeque ipfum co- gnoſcendum, quò plurimum conducit Confeſſio: tum ad peccati ſatisfactionem & cavenda futura, quò pudor ille ſu- perandus in Confeſſione plurimuùm valet apud Deum, & apud homines: tum ad peccata deteſtanda, & ad certiorem doctrinam circa mores à Sacerdote accipiendam; & ad au- ferendam noxiam ſecuritatem, & deſperationem, & ad con- ſequendam non minimam conſolationem ex auditâ Sacra- mentali Abſolutione à peccatis omnibus. Mercator Nucleo Ca- Ad Confes-fechet. Lect. z9. à f. 380. Onus hoc ſuave leveque fit ex multâ ſonem ſuffi- utilitate in Fideles & Eccleſiam à Confeſſione redundante: cit Attritio, ceu per quam redditur facilior peccatorum remiſſio, quàm quæ facilior antiquitus ante Legem Gratiæ: quia olim neceſſaria erat eſt Contritio-Contritio, quæ difſcilior, & quam homo ſibi non ita facilè ia er. poteſt promittere, ceu quæ eſt perfectus actus & dolor ob cili. it. . 6. . . . ä . C s. ſuper omnia, qui ex toto corde procedat; ad quem non ita ſtatim facilè pertingit poſt primævum grave vulnus pecca- ti Originalis animus infirmus, in terrãâ repens, tepensque. Jam verò poſt, & ad Sacramentum Pœnitentiæ, Confeſſio- nis, & Abſolutionis à Chriſto inſtitutum, etſi omnino opti- ma ſit Contritio, cui pro viribus asſueſcere, conſultum eſt Pœnitenti; ſufficit tamen Attritio, quæ eſt dolor imperfe- QGRus, ex quolibet motivo ſupernaturali, uti Beatitudinis, cujus jacturam facit peccans, & Poœnarum Inferni æterna- rum, quas meretur, Peccati turpitudinis & Legi Divinæ ad- verſæ, procedens, cum voluntate & firmo propoſito, de cœ- Virtute Sacra-tero non peccandi; Contritionem perfectam ſupplente Vir- cramenti fit tute Sacramenti ex Meritis Chriſti, qui dolor imperfectus, Peccator ex ſeu ex motivo minùs perfecto, & non propter ipſum Deum 6drele 4 Meſetctt Eeo⸗ Bonitatem Dei offenſam, includens perfectum Dei amorem S erti: W illo funtllus Etnottri ultasn rumn, 4 ſvelee igr vinCeh Uiniz tant uinhen ſteſocie Nancne Nv GCache à j — ulitt, . — en Aunlen Aneſtere nt Ale Wn am nte an5 Plin ns. — in ted ·. Dpone. tumn add Nn (o. W Nrlek. um, icen ad N. Cad con. acre. lucleo(g. X NII buncante: Rign arin ete niutee Coord j Woten nON fdH secc. ensge⸗ hnleſo⸗ ſtum4 et twcini, . N Ad. gece te N. S nDeoum ninie. — dAA Judicem ſipremum via Soyresdta ſemita. 1269 ram Fidem habenti de æternis bonorum præmiis, & malo- rum ſuppliciis; ita ut ex attrito fiat contritus, ſeu effectum Sacramenti, & remiſſionem peccatorum ſuorum conſequa- tur, ac ſi contritus eſſet: idque, ut dictum, vi & virtute Sa- cramenti: & adeo per S. Confeſſionem etſi ex parte diffici- lem, facilior tamen obtentu eſt peccatori remiſſio peccato- rum & ſalus æterna, quam omnino gratis, & ſine omni, ex eam Jus ad æternam beatitudinem; Commutatio pœnæ æ- ternæ peccato gravi decretæ, & infallibiliter aliàs obventu- ræ, in temporalem, & quandoque totius remiſſionem. Cui, æternis, tanta acquirat bona! Taceo ingentes fructus redun- dantes in Rempublicam Chriſtianam ex Confeſſione, huma- næ vitæ ſocietatem, publicamque honeſtatem conſervante: ut dicat Catechismus Rom. ex Decreto S. Concilii Tridenti- ni, & B. Pii V. Pont. Max. juſſu editus, & adeo meritò apud omnes Catholicos ſummæ authoritatis: Ouidquidhoc tempo- re ſanctitatis »pietatis, & Keligioni in Eccleſid, ſummo Dei beneficio, conſervatum eſt, id magnd ex parte Confeſſtoni tribuendum eſſe; ut nvulli mirandum ſit, humani generi hoſtem, cum fidem Catholicam fun- ditus evertere cogitat, per miniſtros impietatis ſuæ & ſatellites, hanc, veluti Chriſtianæ virtuti arcem, toti viribus oppugnare Larte 2. parte noſtraã, difficultate nobis obtingere non convenit: qua difficultas nulla aut levis cenſeri debet, reſpetu tantorum Bonorum, quæ per eam, cum Dei gratiâ, quæ neceſſaria & nulli deeſt, ſuperatam obtinemus, & ſunt Remiſſio peccati; Reconciliatio cum Deo; Recuperata hujus gratia, & per quæſo, grave ſit tale medium, quê quis ſeſe ex Inferno extra- hat, in Cœlum elevet, & & tantis eripiat malis, & periculis Ex S. Confes. ſione quæ bo- na: qui effe⸗ Kus? cap. r. de Peænit. n. 32. fol. 347. Quis non videat, niſi cœcus & cœ- citatem amans, copioſos fructus in Rempubl. Chriſtianam ma mala, & multiplicia? Per eam reſtituuntur injuſta, de- per Confeſſionem exoriri; & econtra ejus defectu graviſſi- ponuntur odia, conciliantur animi, impediuntur cædes, propulſantur rebelliones, dirimuntur proditiones; obedi- XXXXXXX 3 entia — 1270 Coxcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis eég frequens: entia Regibus redditur, & Magiſtratibus, tam Eccleſiaſticis, quam Politicis, eliminatâ & cordibus contumaciâ; Pacta diabolica & maleficia diſſolvuntur; adulteria & ſacrilegia profligantur; denique nulla non ſcelera & flagitia, quantum- libet abdita, hoc Tribunal Sacramentale ſuffocare conatur, & nihil non boni inducere per optima conſilia, præclara mo- nita, efficacia contra peccatum remedia: Annon ad judicem Mala ex reje- ſummum hinc via ſecurior: Econtra veròô, ſpiritu vertigi- à Confes- nis à Novatoribus repudiatâ S. Confeſſione, quid niſi perni- ſione. tioſiſſima & profligatiſſima peccandi libertas, libidines, in- ceſtus, ſodomiæ, ſacrilegia, adulteria, rebelliones, & quid- quid ſcelerum. V. March. cit. Propoſit. 2. & f. 922. ac ſeéqu. Et hæc quidem Bona, præſertim ex frequentatà ritè S. Confeſſione: Mala verdò ex illa penitùs eliminataâ, negleéta. IIIV. Verum eſt equidem, Eccleſiæ Præcepto ſatisfieri Confeſſio Per unam, eämque annuam Confeſſionem, de ſe, & ſecluſis ſine peccato Caſibus quibusdam, in quibus Confeſſionis præceptum ob- omitti, quan- ligat, ita ut de novo peccet illam omittens, uti primò in pe- do non poſſit? riculo probabili mortis, v. g. dum timetur naufraugium ex- In mortis ortà tempeſtate, vel inſtat prælium periculoſum. Sic cùm probabili pe- riculo. eſt, tenetur confiteri. Qui præſcit, ſe in tali articulo neces- ſitatis non habiturum copiam Confeſſarii, tenetur præveni- re, quia exponit ſe alioqui periculo moriendi ſine confeſſio- Ante ſuſce- ne. Secundè, quando ſuſcipiendum eſt Sacramentum Eu- ptionem aut chariſtiæ, ut patet ex Trident. S&ſ. 13. de Euchar. Cap. 7. à f- I2z7. adminiſtra- Sem Can. II. f. 137. Item ſi Sacramentum aliud ſuſcipiendum tionem Sa- Camenti eſt, aut conficiendum, præmittenda eſt Confeſſio aut ſaltem peccator, niſi per Confeſſionem aut Contritionem. De qus Marchant. cit. Ledt. 6. propoſit. 3. f. S2½. P. Fr. Kechlinger de Tænitent. Theſi Theolog. 32. f. 33. Etſi, inquam, ſub præceptum non ca- dat frequens, de quâ ſermo amplior erit, Confeſſio, adhor- tatur 12 PF femina, quæ difficiles partus habere ſolet, partui proxima Contritio; Sacramenta enim ſuſcipienda vel adminiſtranda, ſeu conficienda ſunt in ſtatu gratiæ, in quem non reſtituitur Ersnoſk lelnealion ticle At nime Ge uxi Iumm, Unends. eaf — latics 4 Pada crilegan AntIm. Wtt , AndN. hudcrn eng . niſe. Gines, fſ. N.t . . Ethee diervwinæ auxiliis, obtinendis præſertim per devotam Sacra- mBentorum, quæ ſunt gratiarum fontes, ſuſceptionem; quis ſanæ mentis, probèꝗque Catholicus, non videt, ſummè uti- Confeſſionis lem, ſæpèque neceſſariam eſſe frequentem cum devotione frequentan- Confeſſionem:? Convincendi ſumus ſeu rudes, ſeu politio- dæ rationes res & docti, argumentis ſimplicibus & popularibus, qualia populares. ſatisfe Xſecluui Nb. in pe. RoCDOD Dtfimn lo nece⸗ ræVell- feſto. Eu- SDD, Odn ſtern. Rrunda, L Kircicoar % et e. adho . tatut Ad ſudicem ſupremum via & recta ſemita. 1271 tatur tamen continuò S. M. Eccleſia filios ſuos ad illam fre- quentandam, ob fructus ex illa, & ob pericula, quæ ex illius neglectu poteſt homo incurrere: adeo ut, ſicut Contritio frequentius, & ſtatim à peccato elicienda eſt conſultò, Mar- chant. ibid. Lect. y. à f. St5. ita ſimiliter Confeſſio non differen- da; ſed & frequentanda. Etſi inſuper verum ſit, etiam quâ- vis Confeſſione legitimàa & Abſolutione Sacramentali nos à peccatis noſtris integrè abſolvi, cum unum peccatum mor- tale ſine alio vel aliis non remittatur; quia tamen ſæpè lapſus relapsusque frequentior eſt, etiam contra bona firmâque in Conteſſione propoſita, maximè hàâc diutiùs dilat4, pluraque ſunt pericula peccandi, ad quæ evitanda & vincenda, ac ne, aut ut minus ſuccumbamus, indigemus majoribus gratia ut plurimum ipſe Chriſtus Dominus ad evincendas altiſſi- mas ſuæ Divinæ doctrinæ veritates adhibuit, uti obvium eſt ex S. Evangelio. Mẽ V. A fſimili: quod crebrè ſordeſcit, ſæpè mundandum, Quod crebro ſæpè purgandum eſt. Vſus eſt hac ſimilitudine in rem præ- ſordeſcit, ſæ- ſentem ipſe S. Vincentius Ferrerius, à Deo electus Concio- Pè purgan- nator, ſupra Conc. I. n. y. & Conc. g. n. I. qui Serm. I. ad Dom. 2l. Trinit. n. 3. & habeti, inquit, Cameram plenam ſtercore, non ſuſficeret ſtercora, &α— conſcopare, ſed projicere extrà per Confeſſtonem. Et ha- bent Familiæ pleræque conſuetum, ſordes domuum ſuarum & rejectanea univerſa, in angulum ſubmota congerere, quæ Qeinde vel hebdomadis, vel menſibus ſingulis, unà evehant; ne, ſi diutius domi lateant, fœtore offendant, & morborum exin- videre, nec congregare ad angulum, niſi projiciatur extrd. Ita de Con- „ . B D ſeientiâ, quæ éſt Camera Dei, non ſuſzcit in häc vità videre tantum Rom. 1272 CoNcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis edqg frequens: exinde initia exiſtant. Eandem Conſcientiæ haberi curam vult S. Vincentius, emundandam illam iteratis examinibus eſſe, eatenus ſaltem, ut congeſtæ inibi quotidianæ ac hebdo- madariæ ſordes, vel octiduis, vel menſibus ſingulis ſalutari Confeſſione efferantur; absque hoc non poſſe non oriri morbos ex morbis, peccata ex peccatis. Mancin. de Paſſ. D. L. §. Deſſert. 2. Puntto a. Mor. Aodtr. 1. f. 6ov. Ea hujus mundi, ac vitæ, ExS. Leone. actionumque noſtrarum ratio eſt, ut dicat S. Leo Papa Serm.. de quadrag. Neceſſe eſt, de mundano pulvere etiam religioſa corda ſor- ALeſeéere. Breviar. R. Lect. y. Domin. I. Quadrag. Si hæc de religio. ſis, quid de mundanis? quotidie ſordium aliquid contrahi- mus, ait Religioſiſſimus Drexelius to. 7. Nicetæ L. 2. C. 6. g. 1. f. 360. quotidie inquinamur, (ea hujus vitæ ratio eſt) & niſi contractas ſordes eluamus creberrimè, nimiùm quantùm augent, & penè in immenſum excreſcunt: fit è granis non Expertus multis arena maris. Regum optimus fuerat (pergit idem) David. & ſanètiſſimus David; quia tamen pœnitentiam diſtulerat, feeipſo teſte, ab innumeris malis deprehenſus eſt. Cercumde- derunt me mala, inquit Pſal. 39. 13. quorum non eſt numerus; compre- henderunt me iniquitates meæ, & non potui, ut viderem- multiplicatæ ſunt Ter capillos capiti meti. Ejus generis ſunt ſordes animi, ut, niſi quamprimùm expurgentur pœnitentiâ, mox aliæ at- que aliæ ipſis accreſcant: inde fit, ut, qui in ſordibus eſt, ſordeſcat Ex S. Gregor. allbuc. Apoc. 22. II. Et D. Gregorius Papa, Peccatum, inquit ,quod panitentid non deletur, ipſo ſuo pondere ad aliud trahit, L. 21r. Mor. c. 12. En ex ſpecie facti quantæ peccatorum ſcelerumque ſordes. Peſfimus Sta- Hic mihi in mentem venit, ait, cit. Drexelius J. 2. f. 361. nec ſine ge- renen. mitu recordor, quis Lutheri ævorerum ſtatus fuerit. O ſeculum pland 1 drnicl Con-Pon aureum! dicile tunc erat ab hæretici Catholicos dignoſcere. Sa- feſſionis. Tamentorum uſus vix ullus“ Confeſſio quotannis erat una, euq frigiau- V. Conc. 6ôr. Ama, aut Confeſſionis mera pura ceremonia. Hæc enim talia plerumq; . „ quèò rarius, Hoc pejus facimus NB. Ita tunc omnis invaſerat languor, ut ſapins, quim ſemel anno toto, Divinum Epulum accumbere, ad inſtar Ppiaculi haberetur. In arcto & velut in extrema tegulà ſtabat tunc tem- Voris . Nilu ce iu niltre, gittihc, hymti S. W. Uinhoc uann, 6 üne Mrtnti, nlmnlin mancdn Kiamg Alcer Elntaltr Whrenn =— e =6Ro6ͤ =S=— 1 S Ad Iudicem ſupremum via & reda ſemita. 1273 poru Keligio & Pietas, & Pudort erat, nolle ſapere cum inſanti. Hæc planiſſema via erat ad graſſantem jam haæreſin. OQuid facilius pluri- mus, quam nunquam amplites de noxis conſiteri, qus antea ſemel tantum in anno id facere conſaéſſent? quod rariſſimè ſit, non diſſcielter penitus omittitur, llud præſertém, quod plus tormenti habet, quàm oblelttamen- ti. Sed propitio Deo, ita jam mutärunt tempora, at aßſirmare audeam, misguts noſtro hoc æo annuam duntaxat Confeſſionem inſtitnit, hoc omnibus de ſeipſo ſnadet, ne ſe alium eſſe credant, quàm frigidiſſimum Chriſtianum, qui, niſi lex urgeret, nec ſemel quidem per annum Conſci- entiam expiaret, ſaus ſordibus contentui. Fugiamus, ſugiamus letha- otlttahi. lem bunc veternum. ſæpiè peccamns,; ſæpè etianz peccdſſe doleamms. Hæc C.. ſ . piè, verè, & nervosèe Drexelius. . RM Eʒm „ YVI. Argumentum palmare mihi eſt frequentandæs. Con- Omnes pec- Avumin feſſionis, quòd nos fateri, & agnoſcere debeamus, eſſe pecca-catores fu- nnin tores; hoc nonniſi impudenter & mendaciter quis negatu- mus Erdo ggtien rus eſſet. Hujus evidens eſt teſtimonium S. Joannis Apo- SSaonis ic. euen, ſtoli in hoc ipſum argumentum, dum ait: S dixerimus, quo- edio. Ex fictn minibrs hehco. Alarti NNd n Pa rng . teligio. gunt, niam peccatum non habemus, ipſi nos ſeducimus, & veritas in nobis non 1. Jo. I. 5. & 9. uny. eſt. 1. Yoan. I. S§. non intelligendo tantùm peccatum Originale, lihlicea dquod omnes ex Adamo contrahimus, exceptà Beatiſſimaà Vir- Wii , , mlit . li ſordes gine, ut habet pius Fidelium ſenſus; ſed & actuale mortale (uti accipit Lyranus; licet enim juſti eo careant, tamen quia nemo ſcit certò, ſe eſſe in gratia Dei, eſſeque juſtum, hinc pa- riter nemo præſumere debet, certòque afſeverare, ſe immu- eimn à peccato mortali) præcipué Veniale; in hoc enim crebrò incidimus, ita ut dicat definiarque S. Concilium Tri- dent. S quis hominem, ſemel juſtificatum, dixerit, poſſe in totäà vita peccata omnia, etiam venialia vitare, niſi ex ſpeciali Dei privilegio, quemadmodum de B. V. tenet Eccleſia, anathema ſit. eſſ. 6. Can. 23. Et obſervandum eſt, S. oannem dicere: Habemus, in primâ per- ſonâ, etiam ſe intelligendo, & Ccæteros Apoſtolos habere pec- catum: licet enim confirmati eſſent in gratiã, ut non pecca- rent morftaliter, poterant tamen peccare; &— peccabant ali- quando venialiter; quantò magis nos nati & enutriti in pec- Mechtl de Jqud. evtr. Xy yy YyV Vy catis, Confeſſionis contra id, quod primùm dictum eſt: Neſèit homo, atru neceſſitas in an odio dignus ſit. Eccle. 9. 1I. Et fieri poteſt, præſertim rarius con- oblito pecca- feſſo, & parum de Confeſſione cogitanti, perpetratum ali- ti etiam &q at- trito cantùm, & ſecuritas. — 1274 CoNciO LXVII. Confeſſio Sacramentalis edg, frequens: catis, peccata multa & gravia committimus!? unde jugiter nos humiliare, eaque plangere debemus. V. Belarm de gemitu Columba, ſub nit. E. 2. 6. 1. Non eſe peccatum, quod fecit homo, quod non poſſit facere alter homo, ſi deſeratur 2 Deo, per quem fatus eſt homo. S. Auguſt. Lib. vo. hom. 23. Conc. 69. . 6. Ne conſiteamur peccata no- ſtra: fidelss eſt & juſtus, ut remittat nobis peccata noſtra. Cit. - Yoann. I.9. Suggerit hic S. Joannes peccati, cujus omnes rei ſumus, re- medium, ſcil. veram ejus agnitionem & humilem Confeſſio- nem ac Pœnitentiam, per hanc enim nobis applicatur San- guis Chriſti, qui nos ab eo emundat, uti dixit v.z. Confeſſio- nem, inquam, non tantùm generalem, quæ fit Deo, ſed & ſpecialem, quæ fit Sacerdoti in Sacramento Penitentiæ: il- lam ſolam admittunt hæretici, hanc Catholici requirimus pro peccatis gravibus; hæc enim non ſufficit confiteri Deo, ſed eadem Sacerdoti, cui Poteſtas abſolvendi data eſt, Joan. 20. 23. Confiteri oportet juxta Chriſti Inſtitutionem. Porro do- cet S. Joannes, nos crebrò debere confiteri, eò quòèd crebrè Ex Rem. 3. 23. peccemus: Cornel. in hunc locum dà f. a37. Cmnes peccaverunt; & egent glorià Dei, ad Kom. 3. 23. gratiâ Dei præveniente, & præpa- rante ad juſtificationem, & ipsâ gratiâ juſtificante, quam pœnitentes per S. Confeſſionem accipimus V. Cornel. hie f. r. Sunt, qui equidem fateantur ſe in peccatis conceptos, natos, & peccatores eſſe, non videant tamen ſecum, quid adeo pec- cent, & cur S. Confeſſionem ſæpiùs repetant: hi ſibi in fiiis oculis videntur magis juſti bonique, quàm reverà ſe int, morée, quod grave peccatum excidiſſe 8 memoriaâ: quid hoc caſu agat peccator:? etſi confiteri id non poſſit, & adeo non te- neatur, cujus non meminit ullâ ratione, præſertim inculpa- biliter, cùm tamen eo peccato, ſibi occulto, ligatus ſit, ut & illo ſeſe expediat, quantum eſt in ſe, oportet & conſultum eſt, generatim dolere de ſuis peccatis omnibus, & ſub gene: rali 2 — ſeationet (itns 10 Unmelite rs 4bt⸗ Camnanct 3Oolwsek de Kaurte Genuumͤhe rcehits he Sa =Se IIl Me⸗ Wusfegn Petenntin 1 llg ftee Unklrai ACthe utdem, 5 l un ſ Cnttlonen . Alnin igntn 6 n ſiig D ſir Wenn Mor. chun be lglirel, ene. egter 14 Gei nhd uten. JuNn. R UINIS,e. Contedo. (atur N. Conkeflt. 0, ſelk entie:l. ebitinns Fter. Ru kotro 0. Nenbrd nennt; APrüre Te, An M eo et . in ſnis yore, tisce Nund ai M te· Ilpa . N AE ren bgele Ad Judicem ſupremum via & redha ſemita. 1275 rali ratione formali, uti Offenſæ Divinæ, &c. quòd ſi autem contritus non ſit, ſed attritus tantùm, accedente Confeſlio- ne, formaliter ſaltem, licet non materialiter integrãâ, & Sa- cerdotis Abſolutione, etiam ab eo indirectè peccator liber fit; damnandus alias, ſi non confeſſus cum ſuo peccato, cu- jus oblitus eſt, moriatur: unde apparet, quanta ex Confes- ſione ſecuritas ſit, ubi etiam tibi nullius gravis peccati con- ſcientiam habeas; idque eò magis, cùm Confeſſio frequen- tior debitè peragitur. Englgr. Pant. F. & Magdal. J. 3. H VII. Videamus adhuc quosdam fructus & effectus Con- feſſionis frequentatæ, præter illas magnas Animæ utilitates frequenter quas generatim ſecum fert Confeſſio Sacramentalis, ſed eò uſurpanda. uberius, ſi frequentior: ut: Cœlum homini, peccato occlu- ſum, reſerari Confeſſione, ceu Clavibus (Engler. Cal. Emp. Parte I. F. Cathed. &. Petri g. 3. à f. 132.) quas proinde Cœli Claves ad manum, & uſui eſſe, oporteat, ne, ubi eis tam rarò uti- mur, earum uſum ignoremus in eo articulo, cùm vel maxi- me neceſſariæ ſunt pro reſerando Cœlo: in quo genere tra- Nobilis male gicum refert Caſum ipſe expertus Eminentiſſimus, doctri- mortuus, ignorans, . .M — i . .. o „, quid eſſet 0. . 2 . Oe O. * — „ „ mnor fol. 2051 2. c. 6 ubi ait Teſts egopoſſam, eſſe hijus Aiſſiculta Contritio. tis, quam ægroti ut plurimum patiuntur (ſcil. circa contritionem næ & ſanctimoniæ famaâ Cardinalis Bellarminus, de arte beue & Confeſſionem) nam cùm aliquando inviſerem amicum, virum divitem & nobilem, qui ex peccato quodam gravi perpetrato in mor- bum lethalem inciderat, atque ei dicerem, nihil ei ſalutarius in eo tem- poris articulo eſſe poſſe, quàm veram peccatorum pœnitentiam, & contri- tionem; quia Deus Cor contritum & humiliatum nunquam deſpicit. Reſpondit ille: Et quid eſt contritio? Subjeci ego: hoc requiro, ut ex vero corde diſpliceat tibi, quòd in Deum peccaveri, & omnino ſtatuas; ſi diutins vixeris, nunquam amplius Deum offendere, dg, totam proce- dat ex vero amore Dei, qui tibi innumera beneficia praſtitit, cui tu in- gratiſſimus pro beneſiciis injurias reddidiſti. Reſtondit ille Non intel- ligoi non ſum capax rerum iſtarum. Ita obiet, ſigna damnationt ſaxæ aperta nobi relinquens. Vid. ulterins Conc. zo. num. g9. En quàm no- Yy yy yVy Vy 2 ceat, 1276 CoNcio LXVII. Confeſſio Sacramentalis eàg frequens: ceat, notitiam & uſum non habere Clavis ad Cœlum tam ne- ceſſariæ. Præterea quòèd peccator onus malæ Conſcientiæ graviſſimum patiatur, quod tollit S. Confeſſio reddens Con- ſcientiam bonam, quam minus habent, qui rarò confitentur. Peccator Item Peccator ſpiritualiter verè mortuus eſt, carens vitâ, mortuus, & quæ in gratidâ ſanctificante conſiſtit, omniaꝗue ejus o pera vel mortifera, vel mortua, us „ahb homine in ſtatu gratiæ conſtituto; vel ſunt mortificata, V. Conc. 49. quæ bona & ſupernaturalia, antè& in ſtatu gratiæ facta, & adeo ſunt ipſa peccata mortalia; vel mortua, ut quia, etſi de ſe bona n.. &S. & de ſe meritoria vitæ æternæ, hic & nunc tamen hunc ſuum Per S. Con- talis, cùm in hujus ſtatu eſt peccator. Jam verò per veram feſſionem re- viviſcit anima cum fuis me- ritis, tiæ reſtituitur, & opera mortificata iterum reviviſcunt, ſeu tam 8S. Confeſſio frequens ſtabilit, fovet, conſervat, robo- rat, & auget per gratiæ ſanctificantis augmentum, & majo- ra gratiæ actualis auxilia, quæ confert, virtute Sacramenti, ex Meritis Chriſti. Englgr. Panth. F & Thomæ F. 2. F. 203. Inſuper Peccator in periculo damnationis ſummo hæret, & ab In- ferno diſtat puncto tantüùm, & momento. Suprà Conc. 31. 4 n. . Neque infrequens eſt repentinæ mortis caſus & pericu- lIum eo ipſo loci ac temporis, quò minimè veremur. Latet altimus die ut obſerventur omnes dier. ſup. Conc. po. quod vel maximè facimus per uſum & frequentiam S. Confeſſionis, Sacerdos die- Per quam nobis omnia tuta ſunt. Produnt hiſtoriæ, Sacer- bus ſingulis, dotem quendam, virum admodum religioſum, quotidiè annis 30, con-confiteri ſolitum, antequam Sacris operaretur: hic ad extre- feſſus, quaſi ma deductus „ monetur, ut ad Exomologeſin ſe paret vitæ mtimum. ſuæ ultimam. IIle accepto hoc nuntio, fublatis in Cœlum oculis ac manibus: Erso, inquit, benedidtus ſit VDominus meus Feſus; ejus opera vel ſunt, & dicuntur mortifera, quæ mortem animæ afferunt, & & ſupernaturalia, non fiunt tamen à vivente ſpiritualiter, ſeu Poœnitentiam & Confeſſionem & animæ vita ſpiritualis gra- valorem ſuum & meritum vitæ æternæ integrè ſeu in actu ſecundo, ut loquuntur Iheolocrecipiunt. Hanc unà vi- lneſh ſaend 4 hecenron hvee . 7 un ſnel. ens. tan. entin Ce. HEINI. r ,. etſH. KomK ideſeen litetſl ttificd . , Ke buncfnun Cati n. Herfean hulog. Cunt, ſen enin n e uni tt, toho⸗ N 0. AMmentij, Inſner K abr. nc. 41.4 Tpetien. WI. t oosſe eRini ,; onit extt . et ve (clunm i Mu etiam per pœnitentiam ſemper integrè tolli, ſed ut pluri Ad ſudicem ſupremum via & recta ſemita. 1277 Jeſas; triginta janz anni ſant & plurer, ex quo quotidis aliter confeſſzis non ſam, quàm ſe confeſſto alia non eſſet ſubſecutura; ac proinde ſatis mihi erit moaò confiteri, tanquam mox à Confeſſtone Sacrum fabturo. Aphonſ. Rodrig. de Ferfect. p. I. tr. 2. C. . n. 2. f. 79. Drexel. cit. Nicetæ L. 2. C. 6. . 4. 4 f. 3267. V. Conc. Zo. n. 9. fine. VIII. Addo breviter duos adhuc frequentis Confeſſio- nis inſignes effectus & fructus. Primus eſt: per eam nos poœnas, peccatis noſtris debitas, facili medio omnes exſol- vere poſſe. Certum eſt, & fatendum, vel generatim paucos bPer Confes- eſſe, qui nunquam per omnem vitam peccaverint graviter: ſtonem re⸗ Scimus autem quovis peccato etiam veniali incurri reatum am latista- debitum alicuius. rtali verò æterne iſta cimus pœnis, ac debitum alicujus, mortali vero æ&ternæ Pœnzæ, nec iſtam quæ debentur II 1- peccatis no- muùúm æternam in temporalem mutari. Vnde perutilis eſt ſtris. ſacra Confeſſio frequens, aut novorum mortalium, per ſe ex præœæcepto Divino neceſſaria, aut iterata eorundem gravi- um peccatorum; quæ quidem omnibus conſulta non eſt, quandoque etiam mortaliter peccaminoſa, tum ſcil. cum pec- Confeſſio catorum ſemel bene falta Confeſſzo iteratur ſecundò, tertid, & ſaæpiles, iterata quan- propter ſerupulos, cum periculo Aecipiendi, aut cum notabili ſcandalo 0 ſit illicita. Confeſſarii, aut notabili infamid tertii, de quò Navarrus graviſſi- & in rem præſentem docet: Quamvi nemo ad Confeſſtonem pec- catorum ſemel bene factam iterandam teneatur, ſantétum tamen eſt, ite- rum ea confiteri, ſi devotioni causd, cum quieta conſcientid, & ſine tæadio Confeſſariorum, & aliorum bonorum operum impedimento ſiat. quia quamvis per primam con feſſtonem remiſſa fuerit eorum culpa »fre- quenter tamen non zemittitur tota pœna temporali, hic, vel in Purga- torio (quid ni quandoque, uti hiſtoriæ docent, ad finem mundi, juſtâ Divini Judicis ſententiaâ, niſi Fidelium ſuffra- gilis talis adjuvetur) ſubeunda, in quam aterna mutatà fuit, quæ Per ſecundam, tertiam, & quartam Confeſſtonem tollitur, aut diminui- tur, tam ratione verecundiæ, quà Pzniten in Confeſſione aſſicitur, quàm virtutis Sacramentalis Abſolutionts, quæ non ſolum largitur, aut auget „v132 Sra- nyg CoNcio LXVII. Confeſſto Sacramentalis eig frequens: Eratiam, ſed etiam diminnit „aut tollit Pp&am ſuprà diltam, juxta ilud d. Aug. in c. quem pœnitet, de Fznit: Aiſt.1. quantò pluribus, con- Etetur in ſpe veniæ turpitudinem criminis, tantò facilius conſequitur gratiam remiſſtonit quem ita ibi intelligimus, & ſic intelligendus eſt Juxta Panormit. Ita Mart. Navarrus. Ego judicio prudentis Confeſſarii relinquo hanc iteratam eorundem peccatorum gravium, præſertim in certis materiis, Confeſſionem & re- Cordationem. V. Conc. 65. n. 4. & 2. n. 2. Illud tamen evincitur unà, etiam per frequentem Confeſſionem Venialium, aut gorundem aut novorum, pro poœnis ſatisfieri poſſe, cum ut- plurimùm intervweniat difficultas cum virtute ſuperanda. Confeſſio Vt retè Ambroſius dicat: Confeſſio pœnarum compendium eſt, Poœnarum E. 2. de Abel & YCain. c. 9. Nempe velut compendio per Sacra- compendium. mentum Confeſſionis ſatisfieri pœnis æternis & temporali- bus poteſt. Englgrave Panth. F. &. Thomæ G. 2. f. 202. & E&. Magd. Y. 3. f. Iy. Conc. 66. . 6. M Crebra Con- IX. Alterum eſt, & ſpecialiter obſervandum, ſacram feſſio præſer-Confeſſionem crebram optimum medium eſſe & efficax, vat à lapſu: Conſuetudi. ne, quantumvis radicata, ut alterâ natur4, & à relapſu præ- nes tollir, ſervetur faciliùs, ex gratiãâ ejsque auxiliis per Sacramen- præſertim in tum collatis. Sant quotidiana delinquendi pericula, gquibus expoſi- vitio Carnis. tà vivimus (Verba ſunt zelo & charitate plena religioſiſſimi Drexelii to. I. Niceta L. 2. . 6.) Diabolus, Caro, Mundas, noti hoſter, tentant, vellunt, rogant, alliciunt, renitenter urgent, trahunt, tantàm non cogunt; & hoc unum agunt, ne hboni ſimus, nec Conſcientiæ macu- Ias tam ſtudiosè obſervemus, easq nonniſi tardè & ſegniter (Confes- ſione) eluamm, ſuadentꝗue hoc in ruinam animæ noſtræ. Aliter SS. Patres, & S. M. Eccleſia, ex fundamento Fidei. Omnium loco audiamus S. Concilium Tridentinum, quod affirmat, eos, qui hoc Sacramentum debitâ præparatione obeunt, cuſtodiri, ne ſtatim ſuccumbant tentationibus, & multò faciliùs in viâ virtutis, cautiores ſam & vigi lantiores, Progrediantur. Leſs verè (ſunt verba Concilii) Scſ. 1a. c. 7. & 5.) fſi in Mln v Gnnſ quòô peccator citiùs expediatur à pravâ peccandi conſuetudi- 4 — 3 iun 7 eumetm 1aleirne 4 r E 6ſeninnn Mi. Car unhen ach altenel (lod beſol m Cnnt 4 S — = W unmnin lecetien A Coren urtu imn n ls ded . — — = ☛ S 8 4 4 — DM 2 5 ð R, t. Ad Judicem ſupremum Tia S&o veda ſemita. 1279 — ,ſun && 5.) huimmodt Confeſſtonis dißfcultas, ac peccata detegendi verecun- M,C,. dia, gravi quidem videri poſſet, niſi tot tantiq;, commodi & conſolatio- he nihus levaretur, quæ omnibus dignè ad hoc Sacramentum accedentibus ug per Abſolutionem certiſſimè conferuntar. Eocupler teſtis experientia dens eſt is in urbibus, ubi crebriori Confeſſtonn ueſin, multos per omnem vi- uin tam ſine gravioribus peccati agere ait Drexel. cit. c. 6. Quid te- nenke nacius, quid viſcoſius, quid turpius, & adeo quid occultius eriim vitio Carnis! quæ gravior conſuetudo, durior, imò mollior, ium, ſed dirior & adnata? Et tamen contra hanc, & hocce vitium dmm- ejusque relapſum, eſt remedium Confeſſio frequens, maxi- hernda méè quæ fit ſtabili Confefſario. Penſentur iſta ex illo vitio un e, Carnis, quod præ cæteris infame, & nimis (proh dolor) gerdcen. inter homines vulgare, ac laté patens, dignum ferro & erporm igne malum. IIlud eſt Pollutio voluntaria (fuimet fo. Mollities A da maculatio) de quâ Apoſtolus ait 7. Cor. 6. 10. Molle (ſic peccatum enim huic turpiſſimo vitio addictos vocat, ſeu nupti ii emendatu „o ſint, ſeu innupti; ſeu mares ſeu fœminæ) regnum Dei non pos- cenimun efam debunt. Gravis eſt de hoc peccato Doctorum Cenſura & Tcius ra⸗ ſeud. ſententia. Cardin. Toletus L. v. inſtruct. Sacerd. c. 13. ait, eſſe o- virane. gra- u. mnium peccatorum emendatu difficillimum, quia coràm V. CGencin. mer. ſemper eſt, & in promptu peccati ejus materia & occaſio: α tam autem eſſe univerſale, ut mulla alià ex causa plures ad gollni. Inferos devolvi, arbitretur. Ejusdem ſententiæ olim fuit mi Thomas Cantiprat. L. 2. Apum c. z0. J- 11. qui g. . vitium hoc ,An fæcem omnium peccatorum appellat: additque Joannes Be- w,ͤ,. nediéti, in 6. Decalogi Pracept. poſt eundem Cantiprat. (Incer- ls. tum, experientiâne, an revelatione cognitum) nullum, qui gre. 33. annos in execrandi illius vitii habitu, & quàdam velut olee. poſſeſſione vixerit (ni mira, rara, & extraordinaria Dei gratia ,told ei ſuccurrat) ad frugem redire poſſe. Hæc illi. V. Cornel. in Frequenti nne Gen. 35.7. f. 27y. Verùm nullum eſt vitii genus, cui Miſericor- Confeſſione br, dia Dei non ſuggerat remedia, quibus à tantis etiam doeemo-mendatur. nis vinculis & hujus Mollitiei duriſſimis expediri poſſit pec- cator, modò velit. Funiculun triplex Aifficilè rumpitur. Kter 4.:12. umpi ntiore⸗ 1 54. 5 69 ) vy = — 1280 CoNciι LXVII. Confeſſio Sacramentalis edq frequens: Rumpi tamen poſſunt fortiori Dei manu & beneficio etiam fortiſſima vincula doeemonis, carnis, mundi, & omnis pec- Nodus Gor-Cati, cujus vel quorum nodus Gordim (ſic dictus à Gordio, qui dius, unde? ruſticus alioquin & ignobilis, Rex Phrygiæ deſignatus, & conſalutatus ab omnibus, quèd ex oraculo Apollinis pri- mus templum ingreſſus fuiſſet, in cujus rei memoriam lora in templo ſuſpendit, in quibus nodus viſebatur propemo- dum indiſſolubilis; unde natum proverbium: Nodus Gordius: Car. ephani Diction. hiſtor. E. Gordius) nullus, inquam, nodus tam durus, tam fortis, tam implexus, qui ſolvi non poſſit Poteſtate Clavium & Sacramenti Confeſſionis, juxta illud: DQuodcunq; ſolveris ſuper terram, erit ſolutum & in cæli : Matth. I6. 29. Remedium Vnde crebra Confeſſio ſicut Caſtitatem ſervat: Drexel. cit. c. 6. efficaciſſi- Jg. 2. ita ne invaleſcat tam pernitioſa conſuetudo, nullum mum crebra præſentius efficaciusque remedium cenſet Toletus Cardin. Confeſſio. quàm frequentem Sacramenti Pœnitentiæ uſum, v. g. ſi quis biraite,s, terve, in hebdomade eidem Sacerdoti Conſcientiam ape- riat expurgandam. Pæaag. Chriſt. tom. I. p. I. C. . de luxurid g. 4. f. 1S52. Denique ut & ſic hoc remedio conſuetudo talis paula- tim eradicetur: quod quidem minus difficile, utut arduum, eſſe debet, pro æquo ſuam amanti ſalutem, & damnationem æternam execranti. Idem eſt de cœteris vitiis, ut plurimum Vnde hæc ef- minùs tenaciter & pertinaciter homini inhærentibus. Et ficacia? verò quidni magnam vim habeat ſerium ſalutis deſiderium, verus de peccato animi dolor, firmum emendationis propo- ſitum, ſuimet in Confeſſione humilis accuſatio, confuſio ſa- lutaris, & victoria, maximè ex opere operato, ſeu accedente ipſius Sacramenti virtute; Cautela: X. Ex his itaque pro rei neceſſitate & utilitate fuſius ad- Confeſſio duétis, patet, & rectè concluditur, Confeſſionem Sacramen- freduens ut talem, eamque crebram, ſalutis medium eſſe efficaciſſimum, n en d6 & ego, & tu, & ille, & quivis utamur. Sermo autem ine., eſt non de eaâ, quæ fit fictè, malè, ſed verè, ritè, bene. Scio conſuctudine. clt Moli de Ea, S21¹ NEC equidem, ait Mancinus cit. Lib. 5. Diſſert. I. Puncto 2. Mor. dobtr. 2. I. 129. — Iabs Clin non 1 ſb, in e Agd ſudicem ſupremum ia & redla ſemita. 128 1 Gdmn t. „z9. ſalubre multis remedium viſum, frequentiam Sacra- nsSN. mentorum, præſertim Pœnitentiæ, ut optimè præcipit Gui- o,I liel. Pariſ. Epiſc. de Pænit. cap. z. Robertus de Sorbona (S. Lu- , dovici Regis Gall. Poœnitentiarum Oeconomus, ut loquitur i. Anton. Poſſevinus & 7. in Appar. ſacros vir multæ doctrinæ & unn virtutis, juxta Bellarm. de &ript. quique Collegium Sorbonæ g toto orbe celeberrimum inſtituiſſe dicitur. Elog. S&ript. f. 248.) AGi. (Tr. de Confeſſ. Joann. Gerſon Cancell. Pariſ. 2. P. tr. de puers trah. , MN ad Chr. Sed alid ex parte ob familiarem uſum, & imparatam onpolm uſurpationem, tenuis colligitur fructus, & crebrè talis irre- Iailu. verentia provocat iram Dei, ut relapſum, & majorem quo- que lapſum permittat. Et, ut bene in præſenti materia no- tavit Laymann, L. y. tr. 6. c. 4. n. I0. f. 329. conſiderandum eſt, Obſervan- ,umin qué præcipuè motivo Pœnitentes ad frequentes Confeſſio- dum moti- C. nes accedant, an quia à Domino, Præfecto, Pædagogo adi- vum frequen- s guntur, aliaàs non acceſſuri: in tali homine, ait ille, magnum tis Confeſſio- nte. periculum eſt, ne malè dispoſitus ſit. An ſolum, quia con- uis- 1 ſuetudinem habet, octavo quoque die confitendi? in tali eti- lsa. am magnum periculum eſt, ſi eandem mortalis peccati ſpe- tuun, ciem ſine emendatione ſæœæpiùs afferat: an denique, quia do- iden lore & indignatione propter relapſus ſuos conceptâ, iterum utimin poœnitentiæ ac confuſionis ſuæ remedium quærit? & talis us. H cenſeri debet, bene dispoſitus eſſe. Et talis Confeſſio ſi ri- ſdeun tè, & cum debità dispoſitione, ac bono fine fiat, ſanèe ſum- is prone mè & ütilis & laudanda eſt, ut minus bene ſentiant Senes, Nt. qui à juventute, pro ſuâ ætate, ita asſueti, in anno ſemel Neleare aut vix bis confitentur, & modò inquiunt: Olim non erat tte- olim non tam frequentes fiebant Confeſſiones: at què effectu, jam ſuprà vidimus num. 2. & f. Et quid ni vel ma- Guner. xime ſenex ad januam æternitatis, quæ mors eſt, ſtans, & Dmun pulſans, identidem ſuas colligat reculas, leſe ad abitum & AWten obitum paret frequentiori Confeſſione? ſed & ſuvenis, nec ge. J ipſe à morte unquam & uspiam ſecurus. Refert Blaſius . A Abbas Religioſiſſimus n Monil! Pirit. c. s. Chriſtum a diente H H Mecbtl de Jud. extr. ZZ YZZ 22 Z 8. Bri. — 1282 CoNCIO LXVII. Confeſſio Sacramentalis edq; frequens: —— Ex ofe Chri-S. Brigittâ (quæ & Birgitta) dixiſſe: Ei, qui ſpiritum & gra- ſti, frucus tiam meam adipiſci & retinere voluerit, utile eſt, crebrè Confeſſionis peccata & negligentias coram Sacerdote confiteri, ut expur- tr duentis. getur: Et cùm ipſa videret animam mariti ſui VIfonis, Neri- ciæ Principis, in Purgatorio, dixit: O felix anima, quid tibi præ- cipuèò profuit ad ſalutem?“ Ille reſpondit: Confeſſto mea, quam ſextis feriis facere ſolitus ſam, cum firmo emendationis propoſito. Marchant. Pietati addi-cit. propoſ. 3. à f. S2g. ubi addit: qui pietati addicti ſunt, ſingu- Qi frequenter lis ſaltem Menſibus confitentur; ſciunt enim homini inna- confitentur. tam infirmitatem & mutabilitatem, & quòd facilè, inſtar lu- næ, deficiat de die in diem à priori lumine & fervore, ita, ut §. Birgitta lucem gratiæ ex toto poſſit perdere. Birgerus ejusdem cum totâ fa- S. Birgittæ parens, nobilis & potens, ſingulis diebus Veneris miliꝗ. ad Sacerdotis pedes ſe abjecit, Confeſſioni faciendæ: eaâm- que facti rationem aſſignans: Ita, inquiebat, mea hodie cum bono Deo componam, & tranſigam, ut, quidquid moleſtia- rum cæteris diebus in me ille immiſerit, æquo ego id animo perferam. Idem fecit & Birgitta filia à teneris ſæpiùs apud Sacerdotem Religioſum, doëtum, prudentémque de pecca- tis confeſſa, accuratèque ejus juſſibus obſecuta, & in rebus ad Conſcientiam pertinentibus reverita, dumque confitere- tur, propter levia etiam peccata magis, quàm quivis alius ob gravia, lachrymabatur. KRibaden. Flos N8. P. 2. 23. Tul. f. 241. Idem alii religioſiſſimæ hujus familiæ præſtiterunt. Drexel. Ferdin. H. cit. L. 2. Nicetæ C. 6. J. 2. Addo Imperatorem glorioſiſſimæ me- mooriæ, Ferdinandum ſecundum, qui, Sacramenta uberri- mos eſſe fontes, è quibus bona Cœleſtia in mortales proffu- unt, ſemper exiſtimavit: ut Divinæ gratiæ cupidiſſimus fuit, ita planè frequens hos fontes adiit. Quinquageſies mini- mum annis ſingulis & Exomologeſin (Confeſſionem) facere, & Synaxin ſumere cùm fuerit ſolitus, id verò uſurpabat vel rum, eorumque Cœlitum, quos in Patronos elegerat, Feſtis diebus; tum ſanctioribus quibusdam anni temporibus, Qua- CNNo miene r ekivnd Mdsin Wlkuena e Ad Iudicem ſupremum via & refa ſemitta 1283 nee Quadrageſimæ ſcil. & Adventûs. Serio ac diligenter, non Din tiamen anxiè, utrique Sacramento parabat ſeſe: Ante Con- en. feſſionem in amaritudine culpas recolebat: V. Conc. yg9. n. o. is ln⸗ fine, & Conc. 6o. n. 2. Hæc de Ferdinando Il, & plura refert Guil. ſiiſe Lamormaini S. J. in einsdem virtutibus Cap. z. à f. 3z. & quidem co obſervata & præſtita, in tantâ Regnorum turbatione, Mie bellisque difficilibus, Imperii, Regnorum, & multarum Pro- r vinciarum gravibus negotiis diſtentus, curis implicatus, al- umm ter David, in oratione, pœnitentiâ adeo frequens & devo- irh tus: Cüm nos infimæ ſortis facilè levi de causâ tam ſaluta- u ria animæ negotia omittimus, negligimus. Sed quinam hi Qui rare den potiſlimum: IIli, ait primum allegatus Drexel. quibus vo- cenzücan⸗ eenen⸗ lupe & jucundum eſt, ſordibus mergi, qui liberrimè pec- UI e cant: quibus in vili frons eſt & pudor: at verò, cùm de pec- den catis inſtituenda eſt Confeſſio, hic illi frontem induunt ahe- Hnogir neam, illi hoc Verecundiam vocant: nimirum flagitiosè eru- Dlnmm beſcunt fateri, quod patrare minimè verebantur, ad flagitia git effrontes, ad noxium ſilentium peſſimè verecundi. Ne ſi- eee mus inter hos. DWMM Pünckn XI. Ergo, ut concludam, & ad thema & exordium regre- ufee qiar, conſtat ex dictis ſumma frequentis Confeſſionis utili- is tas, & fructus, ſæpè neceſſitas ad deponenda peccatorum onera pravasque inveteratas conſuetudines; & ſi in bono „Ge animæ & ſalutis ſtatu retineri velimus, ad tremendum ſu. mem dicem habere ſecurum acceſſum, à damnatione minus ti- zubert. mere, & penitus expediti eſſe ac liberi à vinculi dœmonis, SNcun hoc ipſo hujus veritatis teſte, & fatente, Confeſſione vires mnfi, fuas ſuper omnia enervari, referente Cæſario lib. II. c. 35. ap. e o. Major. in ſzeculo Exempl. V. Confeſſto, Ex. I5. f- 13. Magiſter Domon ipſe e Thomas Theologus, cùm in præſenti expeditione in caſtro faſſus, Con- Wear feſſione fre- . 2 △ 5 5 rd peregrinorum in Camerâ quadam lecto decumbens eſſet uenie vites Potd⸗ moriturus, vidit diabolum in angulo ſtantem: quem cum, ſuper o- nehma cognoviſſet, voce S. Martini allocutus eſt eum, dicens: mnia ener- ponb AQuid adſtas hic cruenta beſtia? Dic mihi quid eſt, quod maximè vari. W ZzZ 22 22 2 2 vobis 123 4 Concio LXVII. Confeſio Sacramentalis edg, frequens: Vobis noceat: Cumque ille nihil reſponderet, ſubjunxit: v. conc. 14. Acdluro te per Deum, qur jndicaturns eſt mortuos & vivos & ſeculum n. y. per ignem- Ad quod dœmon reſpondit: Nihil eſt in Eccleſià, quod tantum nobis noceat, quod ſic virtutes noſtras ener- vet, quam frequens Confeſſio: quando enim homo in pec- catis eſt, peccatis dico mortalibus, omnia ejus membra liga- ta ſunt, neque tunc poteſt ſe movere. Cùm verèò peccata eadem confitetur, ſtatim liber eſt, & mobilis ad omne bo- num: quo audito Doctor ille bonus, & Crucis Chriſti fide- lis prædicator, ætus expiravit. Ex Cæſario E. II. C. 35. Hoc Magi & Sagæ adeo verum eſt, ut & illi, qui arctiſſimis vinculis, ac ſuo ſan- etiam Con- guine dœmoni ſe obligârunt, efficaciſſimo hoc remedio S. feſſione ſacrà Confeſſionis Sacramentalis, & præſertim frequentatæ, ſeſe liberari pos- ſunt pleniſſimeè ab illo & illis liberare & expedire poſſint infalli- Conc. 6o9.n. ⁸. biliter; & ſunt Magi, Sagæ, & id m alitioſiſſimum genus ho- Conc. 26. n. 5. minum; quos verò ut ſibi irretitos ſecurè ſervet deemon, iis S. Confeſſionem probroſam odiosâmque facit, diſſuadet “W Ct,/. per omnia, & prohibet: unde obſervat Mercator Nacleo Cate- chet. Lelt. 42. f. I86. & Lect. al. f. 71S2. difficile converti; quia promittunt dœæmoni, ſeu nunquam Confeſſionem integram facturas. Certè rariſſima eſt talis Confeſſio, niſi in poteſta- item Magiſtratûs veniant, & tum etiam non omnium eſt juſta Confeſſio & converſio vera. Mihi retulit amiciſſimus qui- dam P. Religioſiſſimus Monaſterü, à multitudine Peregri- nantium eò, & aliaàs celeberrrimi, ſibi unam confeſſam, ſa- gam ſe eſſe, quam omnino ſperet, integrè converſam fuiſſe, „ & ab hoc dœmonis jugo liberatam. De Oſcio Confeſſarii cum ſfſagi, E. Mart. Delrio Duquiſ. Mag. Indice. E. Confeſſarius, & Lib. 6. 4 f. 9og. 9g171. Cautio Criminalu (quæ putatur eſſe alicujus à Soc. 7.) re- impreſſa Solubacè A. Iöëoy. Dub. 30. à f. 192. Laym. Ind. E. Venefic. Itaque quàm amamus, à tam duris peccati & dœmonis vin- cals, laqueis, funibus, catenis, liberi, quaàm cupimus, æter- nùm ſalvi eſſe; quàm horremus, damnari; tam cordi nobis habeamus, ſacram Confeſſionem ritè peragere, frequenta- re; ) Vobern Whuunn . Cnegunen Ceec lil 54, MMeel. MAn lgr litth Ne ſ.d 1ſcle r l.x,. N6G. ſenel. t n lupe B y en hnn 18.. 5 Erme) fai 14 4, Ho D lone abe . leng. Dnit⸗ becki ſrpener. Net. Wnig RNn kommd. Chrickid. . zv. HAE ſio ſar. 4 emmedio 9 tatæ, int inklli gehng lo. et Cenon t, illnde MachuCt. vetti, integan jinpcetr. metticte Cinnsai. eNni , üicen Ad Iudicem ſupremum via &relta ſenita. 1295 re; præſertim ubi nos Conſcientia de gravi aut multiplici peccato, Venialibus etiam, ad mortalia negligentem, dispo- nentibus & inducentibus (eſto hæc non ſint materia Con- feſſionis neceſſaria) accuſat: ut in veram libertatem filio- rum Dei vindicati, ſupremi Judicis Sententiâ Electorum, gloriam in cœlis omnibus pœnitentibus verè, promiſſam conſequamur. ðð Vid. Catechism. Rom. P. 2. C. g.n. 32. à f. 347. S. Franc. Saleſ. Re- Authores in , gul. P. g. C. .- etiam à f. 232. Jac. Marchantius Horto Paſt. Can- hanc mate- dLel. Myſt. Tr. j. Lect. 6. Propeſ. 2. & 3. à fol. 522. Drexel. tom. I. lam. Nicetæ L. 2. C. 6. à f. 360. al. y23. & Ind. Catechet. E. Confeſſio. Alph. Ant. de Saraſa S. J. Ars ſemp. gaud. tom. 2. tr. y. Henr. Englgr. Cæl. Emp. P. I. F. Cathed. S§. Petri. G. 2. & 3. à f. 126. & F. 2. F. & Matthæi. JG. 3. f. 29 7. Eem Panth. F. &. Magdal. J. 3. F. &. Tho- mnia. G. 2. Pædag. Chriſt. to. I. p. I. c. . d f. 157. & p. 2. C. I. H. 5. 2 f. 17S. ad a5g. & to. 2. p. 2. C. I. ſéét. 3. à f. a13. Mancin. de Paſſ. D. 6itt. n. g. & Io. locu, & Indice, V. Confeſſto. Laym. to. 2. Theol. MIor. L. y. tr. 6. C. 4. n. 10. f. 279. Matthias Faber Dom. 2. Adv. Conc. y. & Dom. a. Quadrag. Conc. a. Et in Auct. Dom. 3. Quadr. them. I. Alex. Calamat. Glvaâ LDiſe. 1o. V. Confeſſto. Franc. La- bata, to. I. V. Confeſſto, à fol. 682. o. Frider. Karg, Pacifica Occupat. Medit. Io. à fol. 72. Vbi fol. z6. ex S. Auguſtino in Pſal. 99. ſalutare conſilium: Semper confitere, inquit, quiga ſemmper habes, quod conſizeari diſſicile enim eſt in hac vitäâ, ut iic homo mundetur, ut nihil inveniatur in es, quodreprehendature lia §. D. Procop. Capuc. Pznitent. Diſce. 1I3. à fol. 613. Paul. Barry S. J. Slit. Hagioph. tertio Die, Diſertat. Matut. à f. 131. Franc. Mendoza S. J. in I. Reg. z. 6. Selt. 1. & 2. Confeſſ. atilit. facilitas“ To. 2. à f. a2. Mich. Pexenfeld. Concionat“ Hiſtor. 22. 24. 9. 96. ad num. I. ſuprà Eincula peccat. Paulus Segneri 8. J. Homo Chriſtian. p. 2. Aiſc. 11. J. Confeſſtonu beneficinm. Vid. bic Conc. 65. 69. & 72. Ind. Rer. E. Confeſſios Confeſſarius. Cur ex frequenti confeſſione tam parum emendemur, infrà Conc. ſequ. n. 2. Z2z 22 22 z 3 CoN- Vid. Cant. 67. v. 70. . Domin. Advent. 1286 CoNcCIO LXVIII. Ad Mortem & udicium præparatio: õ Cokxkdio LXVIII. Proſequimur idem fere argumentum, ſtatuendo ſalu- berrimum medium, quò nos in tempore ad mor- tem & Tremendum Judicem magis & ſecurias paremus, per Confeſſionem accuratam, eâmque annuam generalem, cum ſtudio emendandi er- rata, vitandi peccata, & peccandi occaſiones ſal- tem proximas. 3. Ego vox clamantis in deſerto: Dirigite viam Do- maini. Joann. 1. 23z. W V1 ſtatuendique media, quibus nos ſecurè ad mortem & in ſequens Jjudicium Dei tremendum, finale de- nique, utrumque inevitabile & ſerium, paremus nos omni curà & ſtudio; cuùm in hoc negotio animæ & ſalutis æter- næ, negotiorum omnium maximo, quævis negligentia poß· ſit eſſe noxia, & hic vel maxime verum ſit, obſervandum- que Juriſtarum axioma: Superabundans cautio non nocet- quin & neceſſaria eſt. Statuebamus hactenus quædam ſaluber- rima à Concione præſertim pi- imò per omnem hucusque ſeri- em dictorum, conſilia ac media, queis homo miſerrimus, in- numeris, iisque graviſſimis animæ, in æternam ruinam, pe- riculis ac malis expoſitus, peccatis quotidianis obnoxius, in hac vitâ exul, peregrinus & errabundus, ab hoſtibus viſi Dilibus & inviſibilibus intus & foris, ab omni parte, impe- titus, nunquam & nullibi ſecurus, dum vivit, juſtè & ſe- AYXAteriæ ſatls, & occaſionem præbet adduéëtum the- . ma, pergendi, & amplius indagandi, penetrandi, = = Mlden ln l (AAro Turnti e (Ceri, e/,. Mls⸗ D tnin, uth Mord, Wrebln le niun Cum — SS E, — 66 CLCLofeſſio accurata Generalis annug. 1287 curéè in viam æternitatis, ad quam janua & ingreſſus mors, cum incertitudine certiſſima, eſt, ad Deum Judicem ſu- premum dirigeretur, jam nunc adhuc placabilem, & pla- candum à peccatore vel maximè per pœnitentiam, de quâ old. nunc ulteriùs pergimus, monendo, ut homo non tantuùm Monita vitæ dnotr. ſtudeat, deliberatè & malitiosè graviter non peccare; ſeſe melioris. ſorig nulli vitio permittere, quod ceu viſcus, hominem retineat (ut ſunt vitia carnis; odia inveterata; Bonorum alienorum ae detentio, V. Conc. a3. n. 3.) à peccato ſtatim aut brevi pœnite- unde. re, confiteri, nullam, in omnem vitam, Confeſſionem ſacri- Onesd. legam facere: & ſi quæ ſunt alia, memoriæ facilè obvia; ſed etiam ut ſtudeat accuratæ, ſedulæ, ac frequenti Confes- ſioni, Conc. 6. quâ præterita plangat, plangenda committere D. amplius nolit: ſed etiam, ubi prudentis Confeſſarii judicio viſum conſultumque fuerit, faciat Confeſſionem annuam generalem, quàâ per annum peccata, ceu debita, expungat, in abyſſum Divinæ miſericordiæ ſepeliat, & velut novam ordiatur vitam, reſumpto ſpiritu & fervore: ſicque ſeſe re- Qn ne. fervore enetkn,. colligat, & ex ſe quærat: Tu qui er“ qui fuiſti hactenis? non 6imeen qui ſint alii: De te tibi cura ſit: de te enim tibi in Judicio re- iaee ſpondendum erit: Conſcientia tua, ſine palpo abs te interro- S rogata, veritatem non teget, non negabit, apertè tibi in fa- Fen ciem tuam confitebitur ſicut confeſſus ſt „CO non negavit S. “ Joannes de ſe: Hic ipſe, Præco pœnitentiæ, eſt illa Lox cla- glam. Wanlss in deſer 4o hujus mundi, etiamnum ex Evangelio clarè in per ſonans: Dirigite viam Domini Pa nitentiam agite“ appropin- be. avit enim regnum cælorum, Matth. 3. 2. En Chriſtus judex ven- Rſ turus eſt, & jam præ foribus, ac tam propè, ac cuique eſt R ſuua mors, & poſt hanc judicium. Parate viam Domini, ver- Parate viam tunt Vatablus & Forerius, uterque Franciſcus prænomine: DPemii, Pœ- ie. Repurgate viam Domini Inpedimenta, ſordes vitiorum & nitendo, con- uI peccatorum amonenda, quæ eum offendunt (E. Cornel. Sa fitendo. deſ Iſai. go. 3. F. 327.) idque per pœnitentiam & confeſſionem Sa- ar cramentalem, illam in re, hanc in voto ſaltem, cùm aliter = = rk fieri 8 12 88 CoNciO LXVIII. A Mortem z judicium Præparatio fieri nequit, peccatori neceſſariam. Et hic fructus erat Con- Pile cionum S. Joannis, cdlamanti: parate, dirigite viam Dominie dih quem notant S. Matthæus c. 3. v. 6. & Marc. I. y. Eerediebatur mmn ad eum omnis Judeæ regio, & Jeroſol'mitæ univerſi, confienter pecca- Aln Confeſſio Ju-ta ſaa quæ quidem confeſſio judæorum erat tantùm index WGoin dæorum Jua-poœnitentiæ & compunctionis, ſive contritionis internæ, urmmn rieeet quæ ſi erat perfecta, peccata abolebat, & juſtificabat: ſin mcumm (norum: imperfecta, & attritio tantum, manans ex timore pœnarum, ing gratiam juſtificantem non conferebat, diſponens tamen ad in contritionem & excitans: neque erat Sacramentum, nec pec- „ — 11SA . Ueiliat cata condonabat, uti fit in noſtrà Confeſſione, cùm confiten. witfu tes peccata à Sacerdote poteſtate Clavium abſolvimur. Cornel. emni ur cit. Matth. 3. 6. f. Sa. V. Conc. 69˙n. I. Et hoc medium eſt, quò pa- aus remus nobis ſecuriorem viam ad Mortem & Judicem, de aminten dquô hodie, dum ſum ego Vox clamanti: parate vian Domini, (lkme vos in obſequium Dei & ſalutis veſtræ benevolas parate au- agllantel res, & cor obſequens. 1̊?ò? Confeſſio II. Confeſſio ſacra & Sacramentalis quadrupliciter con- llav qua, duplici- ſiderari poteſt; primò ſecundum ſe, & partes ſuas ſubſtan- giim . ter conſidera- tiales, & integrales, per ſe notas: Secundo prout eſt Con- ote ans⸗ . i. ſecun: feſſio frequens, ſæpiùs iterata, non repetendo eadem ſem- 4 ihel 2. Prout or- Per- peccata, ſed quæ ab ultim4 Confeſſione, ab octonis dinari? & V. g. diebus commiſſa ſunt; de quâ actum Conc. 6&2 & circa == S= = =— £ lie frequenter quam addo, & adduco ſolum, quæ valde bene obſervat 7 fit. Paulus Barry, vir admodum pius, quondam Provincie Lugdunenſi in Gallia S. J. præpoſitus, & defunctus Avenio-. Wn E=£ ec I 661. 28. Julii, dolit. Hagioph. tertio die Dicſert. I. à f. I31I. ubi ſmnh Cur ex hacita ait: Abripior Nuapore, quotig mecum reputo, tot perſonas, qux 1 tam parum g, n, emendeinar⸗ ive in Keligione Rve in Neculo, virtuti & aevotionu Pudinm Proft. a Ex Barry. tentar, ocuùum progred: maximè deberent, turpiſſimè retro Ferri, & vi⸗- tam in Dei ſervitio ducere penitus tepidam, Jegnem & ignavam, ita e 8 at pluribus annis hog paléto decurſir ſint imperſebtioresr, minns deditæ nin con Pietati exercitis, quäm ipſo Converſtonis ewordio; quin & vititz ſca- tem teant crebrioribus, & gravioribus, ma Suiu& periculoſiv. eps cagan, ſenl I Confeſio accurata Generalis annua. 1289 eat on. bujus indagavi curioſius, & poſtquam verſavi animo plurima, non vveor: “ Uni, derio aliam, quantum ege quidem judico, ſolidiorem, quaàm à frequenti Ex defectu dalce, uſu Sacramentorum ſine debità animi diſzoſitione. Itur ad Confeſſio- nem, ad Communionem, ex more quodam, eX conſuetudine, & defun- ſten el. mier e, abe. n penatun. tamen4 vnecpet. maonßter. Wr. Corte A and , ⸗ dicen, N m Dmnin, mra Al. Citer e . fubtoan. et Cr. Arnnſen. olton s adad Obſetat CVince⸗ mn, i celelt SS re contrario, ſi accederemus, atè par eſt, eas recèiperemus gratias, quæ bonæ . dupoſitioni admenſurantur, & ſingulari fortitudine roboraremur ad- verſus vitia & peccata, quorum ſeriam Deo generoſamq; promiſeramus generalis, in quantum fit de peccatis ab ultima Confeſſione generali, aut per annum v. g. aut certum tempus commiſſis, S de quâ jam nunc hoc loco ſermo inſtituitur. Quartè deni- Quartò Ge- que prout eſt generalis de totâà vitàâ, ante mortem aut alias, *rum tendum conſilium Confeſſarii pii & prudentis, huicque ac- debitæ diſpo- ſitionis. Rmi anime mun maparats, ſne irvore, & us ſerio, uad amen re⸗ quireretur, emendationis propeſito unde accidit, ut sacramenta, quæc Hun meraniur, niß juxta dipoßtionem ſaſeipientu, earean: ehelta ae, hominemq; relinquant iisdem vitiis obnoxium & immerſum eadem ſemper in Confeſſtone profer unkler, & in pejora prolabimur, eodem frigo- & ariditate communicamus, & & malo ruimus in Aeterins: ubi è& . . ₰ fructu & emendatione, bene viſum eſt. Tertiò conſiderari Tertiò Con- poteſt Confeſſio, ut extraordinaria, anmuã, & aliquâ ratione feſſio unus generalis. emendationem. Hæc Allegarus Barry, quæ huc annotaſſe, pro neralis, de vi- —— 2D3B ,— . e rota. de qua infyà Cono.73. Itaque de Confeſſione, tertio præſertim modo conſideratàâ, ſuppoſitis iis, quæ Catechiſtæ vel tenere? quiſitis, dolore, propofito, integritate, tradunt, quæ & vi- um à puero in omnem vitam nòôſſe, & practicare oportet, ue errare, ceu in gravi re, animæ ſalutem, quæ graviter lapſo nonniſi per remiſſionem peccati obtingit, tangente. * III. Obſervant ſacri Aſcetæ, & animi cultores, imprimis Confeſſio Ge- Confeſſionem generalem, etiam annuam, non omnibus con -neral. annua ſultam eſſe, & ſemper utilem, & hac in re ſequendum & pe- duibu zdam. d . »Mhon O- mnibus. Se- quieſcendum. Quemadmodum apud ſapientes indubita quendum tum eſt, à muſtis ſæpe magno animorum fructu inſtitui, aut conſiliuam de totâà vitâ, aut de aliquot retrò annis Confeſſionem (gene- Confeſſarii Mechtl de Jud. extr. Aa aa aa aa ralem pii, prudentis. 1290 Coxci0 LXVIII. Ad Mortem E&Tudicium præparatio: ralem vocant) eamque deinde quot annis, facto ab ultimà initio, à quibusdam pari ſemper frustu repeti. Ita etiam certum eſt, ab aliquibus, niſi cum ſingulari conſcientiarum incommodo, inſtitui non poſſe. Proinde hac in re omninò ſequendum eſſe prudentis Confeſſarii judicium, cujus du- Rum in omnibus actibus, tam parvis, quàm magnis, totaliter ſequatur. S. Vincent. Ferrer. traét. de vitaâ Spirit. C. z. Pædag. Chriſt. to. I. p. 2. C. I. JG. 6. de Confeſſ. Gener. f. a59. Mancinus, de eàãdem cùm agit, & ipſe monet Confeſſtonum Generalium uſum nonnullis eſſe perquàm neceſſarium, multi etiam perutilem 5 etſi non omnibus pro- miſcud, qui ad conficiendas illas vel deſiderium, vel propoſitum habent. Duo Monita: Ego ſummatim (pergit Mancinus) hac in re duo breviter dicendaha- Confeſſio beo⸗ Vnum eſt, falli eos, nec rebtè de Confeſſionum Generalium ſu ſen- Gener. non zzye aui iſi mli , 9 s . S.. tire, què nonniſi ultimæ atque effatæ ætati convenire eas, putant, quk ſoli ultimæ 59 7 S. 24 4 tati conve- plurimorum annorum rationes mire habeat neceſſe, ac perſeratar’, quid niens, ſed & duibus per omnem vitam geſtis negotit, obiti ubiq; officin, 4 ſe perpe- juventuti. ram ſit abtum, aut non ſine noxà prætermiſſum: qua cum in hominibus Curt jJam grandi natu, ſopè & magna & multa ſint, huic demum ætats ultimæ uni ac ſoli, non item minus adultæ, convenire Confeſſtoner Generaler. Fallunt & falluntur, qui ſic ſentiunt, etenim nihil frequentins, quàm fſcelerum quorundam verecunda in Confeſſtone ſuppreſſio eſt“ at verò uſu gompertum, nullos ex omni ætate hominum crebrius cum hac verecun- dis conflctari, quäm juvener, utpote in quorum ore ac genis verecundus adhuc pudor reſidet; unde proniſſimum huic atat? eſt, ad patrati ſcelern Ne ſine con- confeſſtonem pertinaciſſimè olmuteſcere. Alterum de Confeſſtonum Ge- Alio fiat: cur?: neralium uſu admoneo, ne inſtituantur illæ à quoquam prinus, quäàm is Confeſſarii vel viri ſacrarum rerum periti ſententiam requiſierit, cum inter pios Dostores penè problema (res in utramque partem diſpu- tabilis) ſit, ſoleàntne Confeſſtones iſtiusmodi prodeſſe, an obeſſe magis!? Vſu compertum utrumq eſt, ut dubitantibus, quidnam ſibi hic expediat, nil magnopere ſuperſit, præter viri pii ac prudentis conſilium, quo con- tra Conſcientiæ ſcrupuloſas formidiner niti tutò poſſint. Mancin. Ae Paſſ. Dom. EB. S. Diſſert. 2. puncto 4. Mor. doctr. I. f. 6og. 2. Addo tertium (ut in ore duoram vel trium teſtium ſtet omne verbum. Matth. 15. 16.) præ- Taetatu Ni N enerdl ſe rihn rtrunli 4 Altine, ii Ondigel lelnmra iunut⸗ alimti ole Gn lunpmimn hunſku riſecgta sneuiu ſue Nmnm , Ain lnioſen Aotii . Pat⸗ bulim a etian Ntiun Irind Gi. . Gtotelier eln ln ,deenden 4 n zuule uihu n n hulert licerdulu. lun 6 . MMals, w il S. j omriribcg tiukine Gumcril,. e,n tautn deſecur. ereukee iſal utn'r. MNrO thbin mcih. eglit tertiwen ,.1.ͤ I.. ne mentens quidem amplins advertas, neq; implices cor temporis abli re. Man. Paroch. p. 2. C. 3. F. 1I. n. II. à fol. 103. SSG Confeſio accurata Ceneralis annun. 129r præcitatum Paulum Barry, qui Hagiophilam, & animam Confeſſio Ge- Dei ac ſuæ ſalutis amantem inſtruens, quid de Confeſſione neralis, rite Generali ſentiat, ejus verba declarant: Suppono, ait, à fol. 83. lemel ſacha pridem à te Generalem factam Confeſſzonem, imò ejus opinionis ſam, ut ſt ſine gravi e H . . & juſtâà causà: cordatione, niſi urgens adſit neceſſitas; quali ſoret, ſi dedità operà pec- Barry. catum aliquod in C onfeſſtonibus particularibus conticuiſſer, ac deinde in Generali non declarâſſes numerum, neq; ſpecies diſferentes peccatorum lethalium, aut debitum & ſuſſciens Conſcientiæ eéamen non præmiſiſſes. Absq; his rationibus ne cogita quidem de tali Confeſſtone iteranda. &. Et pòſt: Sunt nonnullæ animæ ſic conſtitutæ, quæ quotannis, ſi earum arbetrio rer permitteretur, duodecim Confeſſioner Generales peragerent, ſingulis menſibus unam, aut quotiecunq; novos C onfeſſarios nanciſceren- tur; ſive ex tacitâ quadam, & occultâ complacentidâ vitæ prateritæ, Scrupuloſis ſeve ex ſerupuli Conſcientiæ ſemper anxiæ, & ne poſt centum quidem Confeſſio Ge- Confeſſtones ejusmodi pacandæ, cum Kidem habere nolint ius, qui Pruden-Neér. non uti- tiſſimè monent, ne prateritorum recordentur. Cave, ſis ex earum ni- lis. mero, & acquieſce illi gratiæ, quam tibi Deus præſtitit, ut anam ſeriam faceree. Qudd ſi ſingulari affeltu capereris, aut ad animi ſolatium, aut ad majorem confuſionem & contritionem eliciendam, aut ad alia, quæ Deus tibi ſuggereret, per me licet, itera“ temporis tamen habe ra- Pro Confefſ- tionem, ut ervpeltes aut ſingulare aliquod Jubilæum, aut morbum fata-Gen. haben- lem, quando pluribus id eſt in uſu, & quidem eo palto, ut ſolum ea repe- da temporis tas, quæ graviora ſunt, & momenti majoru, neq, venias ad iſta minuta, Ratio. HW & agritudini incommodum adferrent, & impedirent devotionem. Tæc Barry 2. Die Diſert. I. optimè monens. V. Carol. Maſart IV. Hic ſenſus eſt gravium Authorum, qui & me, & te, & Confeſſarium, & pœnitentem, hac in re bene inſtruunt, circa Confeſſionem quarto modo conſideratam Genera- lem: quæ tamen & lucem addunt circa eandem tertio mo- do hic tractandam: in quàâ ipsâ prudentiaâ etiam eſt opus, & modo, eam ritè inſtituendi. Illud adhuc obſervandum eſt, præterquam quòd ſcrupuloſis Confeſſio Generalis non WH Aa aa aa aa 2 tan- feſſio Gene- — 1292 CoONCIO LXVIII. Ad Mortem &s Judicium præparatio: tantùm non medeatur, ſed ſæœpè gravius malum, dum an- xietates non tolluntur, faciat; Confeſſionem Generalem etiam, ex aliâ causã multis inconſultam eſſe & noxiam, id- Recordatio que in materiâ venereâa. Etenim, etſi utilis peccatorum peccatorum recordatio & eorum agnitio multùm proſit, ad eliciendum utilis, ſed in in nobis noſtri contemptum, confuſionem, contritionem, turpibus pe- ex illo: Quoniam iniquitatem meam ego cognoſeo. Pſalm. yo. y. Ve- riculoſa, unde rum tamen eſt, quod monet Pinufius apud Caſſzan. Collat. 20. talibus minùs 7„2 “ Adat. 20. conſulta Con- ¹9- Mmodum in memoriâà peccatorum tenendum effe, ne vel delectatio ſubrepat, vel antiquæ putredinis ſola cogitatio ralis, extra vVirtutis odorem extinguat, reſiliendum animo ab iſtis re- neceſſitatem. cordationibus, quod obſervatum quoque legitur ab Autho- re Libri de Contrit. cordi apud D. Auguſt. to. 9.tr. de Contrit. cord. c. 4. multos in recordationibus malorum ſuorum, dum plorant, in ipſas eorum delectationes inſipienter incidere Manc. f. 6o5. Qui amat pe-cit. L. Me Puero, Patri Spirituali propoſita fuerat quæſtio, riculum, in il-an quis non bene faceret, ſeſe reflectendo in turpes cogita- o peribit. tiones, & iis occupando, ut materiam pugnæ & victoriæ ha- beret, in majus meritum: ſed breviter & ſolidè reſponſum eſt: Qui amat periculum, in ille peribit. Eccli. 3. 22. Sanè quacun- que etiam pœnitentiâ caro cum ſuis concupiſcentiis ita non enervatur, ita non moritur, ejusque infirmitas & paſſiones ita non tolluntur; neque animus per quascunque peccati deteſtationes, & non peccandi propoſita ita ſolidatur, ut, ſi ſibi ferreus videretur, etiam verè pœnitentem hæ oppu- gnent miſeriæ, ad ſui delectationem, nolentem, malè blan- dæ utut venenatæ ac mortiferæ, alliciant, ſæpe vincant. V. Iud. Rer. Wolummw, inquit S. Auguſt. ſerm. q3. de E. erb. D. ut nullæ ſint conca- V. Concnpiſc. piſcentiæ, ſed non poſſumus; velimus, nolimus, habemus illas, kitillant, blandiuntur, ſtimulant, ſurgere volunt, premunt. Id ipſe ſatis exper- tus, ingenuè fatetur Lib. .. Conf. Gz. quod quando divina in- ſpiratio animam ejus pulſabat, ut Chriſtianæ militiæ nomen ſuum daret, nihil magis converſionem ejus retardabat, quàm quòd caſtè vivere deberet. Id confiteri volentibus S 8ðJM ffuc e n inorenm nb ſiin — == anflu, Rouvitaa Prcehon Nisleide gn —, lthinge 1 — = —. Ls. sſtimmn Ell . Cn, id. CLonfeſſio accurata Generalis annnua. 1293 nmm ſuæ carnis peccata, ut emendent, contingit, dum ab iis, in erlen ſui amorem ſaltem & delectationem, alliciuntur: Dimittine m d os! &c. L. 5. Confeſſ. C. II. m. f. 304. D. Hieronymus, Ep. 9. ad Ma- unm trem & Filiam: Lib. 2. m. f- 11. ait: Etiam ferreas mentes libido do- cenldn. mat. Et eod. D. 2. Epiſt. 14. f. 152. ad Nepotian. Nec in præterita caſti- ntinen, ate confidas, vel adultâ. I Epiſt. ad Amandum, de quæſt. Novi Teſt. NN. obſervavit acutè, faciliùs conteri peccatorem de aliis pecca- eCe tis, ut de homicidio, perjurio & ſimilibus, quàm de libidine; ,neſd Ccujus reddens rationem, inquit: Sola verò voluptasz ac libido eti- Cgitti am in ipſo tempore pænitendi præteritos ſtimulos patitur, & per hæc, biſtis t. quæx cupimus cogitantes, rurſus fit materia delinquendi; Sæpe enim Dlm. Ccontingit, ut dum venerea crimina in confeſſione aperire ml, Parati, memoriâ evolvimus, Veneris laqueis iterum irretia- un, mur. Hic ipſe S. Hieron. Lib. Epißz, hanc difficultatem præ- fA. ſentiens, ab omni humano conſortio ſequeſtratus, & velut ei, alter Paulus, corpus caſtigans & in ſervitutem redigens, tot Slter. carnis ſtimulis agitabatur, ut diceret: Putabam, me Komanorum tieh. ntereſſe deliciz, & ſiccä jam carne præmortudâ, ſola incendia carnu bul- ehonium liebant. Ap. Carthagen. o. 2. de Arcan. B. E. Eib. 3. Hom. 6. m. f. 116. ctan. Vid. Engeler. Cæl. Emp. h. S. Jo. Evang. J. 2. ubi de periculo Ca- ttanon ſtitatis in religioſis etiam & ſanctis. Vnde ſobriaâ ſanétaque lins cautelãà o pus. In hoc ergo peccatorum genere eò magis ſuf- eeetti ficere poterit, ea ſemel rit confeſſum eſſe; ne ſeſe fragilem, nur M & experientia doctum & cautum, talia cogitando . delecta- . Llonis moroſæ & voluntariæ periculo exponat, in materiâ RNaor. tam lubricàa. Cujus in conſenſum periculi cautela etiam ab Cautela vin- em iis adhibenda eſt, qui in iram, odium, & vindictam funt in- dicativis uti⸗ SH„ clinatiſſimi, ex ſola etiam recordatione acceptæ injuriæ, & ¹. n, aſpectu inimici: quâ in re horrendum caſum refert Pexen- eget. feld. hiſtor. 62. V. Hiſtoria terrib. de in extremis ſietè ignoſeente: Ped. ſinir Chriſt. to. I. p. 2. c. I. ſ. 2. Bhiſt. I. 4 f. 25. Pexenfeld. hiſt. Ia25. à fol. 292ogo. Japritius, Sacerdes non igneſcens, Martyrii gloriâ & fide Chriſti ðð n . PP Tttartte g 8.J. 1 lippica 29. J. 6. f. 1552 ſea cuju Aa aa aa aa 3 com- 1294 CoNcIO LXVIII. Ad Mortem & Iudicium præparatio: — Caſus hor-compendium hoc eſt: Vir nobilis & militaris concepto gra- iint rendus de Re- vi odio adverſus alterum, ſed per hujus abſentiam utcunque nirn uigioſo Sacer-ſopito, factus dein Religioſus & Sacerdos, cum Pariſiis in N Ast is templo, quod ad plateam regiam eſt, ad Aram faceret, oculis ndtt“ occidente, cx Minus cuſtoditis adſtantem ad Aram illum ſimim inimicam htin hujus viſu re-Viderat; quò aſpectu velut transfixus, reaccenſo vali diſſimo lReyh accenſo odio Odiorum igne, cùm primuùm ab Altari abſceſſit, reſciens, ubi Qapuunu ad Aram ſa- Boſtis ageret, conquiſitis clam armis, abjectaà veſte religiosa, hlum ctam. profanam indutus, perque poſticum cœnobii egreſſus, ho- ini i⸗ ſtem convenit, duellum indixit, ſtupenti, quòd paulò antè Krcho — S= vVidiſſet ſacrificantem, & pacem omnibus precatum, & in o lehun⸗ admiſſo duello hic ipſe ſæcularis provocatus, & militaris, à Wiutel Sacerdote Religioſo confoditur, perditâ vitâ corporis pari- kpm. terque animæ in mortali ſcelere. Adeo vidiſſe inimicum, minu occidiſſe eſt. Adeo talibus injuriarum recordatio, de novo Mumiis, S bilem movet, cor accendit, & in peccatum trahit. & c. V. Cone. 1 Wu 72. n. 2. & ”67. R. F. eele “ V. Ex his ergo ſatis apparet, Confeſſionem Generalem untin non omnibus æquè utilem eſſe, & hos inter præſertim ſcru- uſ puloſis; in libidinis & vindictæ conſenſum proclivibus, qui- aend bus ſatis ſit, ſemel ritè ſua confeſſos fuiſſe peccata, ſicut ad ldæ amplius nemo tenetur. Cæteroquin verò Confeſſionis a. Generalis quandoque neceſſitas eſt, ut inſĩnuatum, annuæz hta Confeſſionis & extraordinariæ magna utilitas: IIlius necefſitas univer. lsz = — = Geeneralis ne- ſim quando in præcedentibus Confeſſionibus, aut aliqu? inri elnts⸗ * earum, aliquid defuit, propter quod putari poſſit, illas Con. aiia nullitate Contfellio- feſſiones fuiſſe nullas, & nullius effectus: quod ex duplici ſrdd num præce- Contingere poteſt capite, ſcil. & Sacerdotis & pœnitentis. wmi dentium, & Confeſſio invalida eſt & nulla ex parte Sacerdotis, cum hic wmmdi unde? abſolvere à peccatis nequit defectu Jurisdictionis, &c. qui SW quidem Caſus rariores ſunt; frequentiores verò ex Pœniten. mun tis culpâ, quâà Confeſſio & nulla fit, & unaà ſacrilegè, ut ſi nul ein la, aut exiguâ ſui discuſſione, nullo dolore, nullo propoſito,., an & voluntate vitæ emendandæ, occaſionis ad peccatum pro- e Ve XI& B ato⸗ — etge. . WeENQ Nariüsi ehoenli⸗ nimicun liciſlo iens d Rd . teſius,o. oldt n, Kno ilitarb Otispal nimicun, Ce Noro .C. neten Trn n. ,lantad ,AMdu? Uniyer. tNidn Co. eiens enite. Utn ww. 10oN tun t. NN leons 2 ——— CLonfeſſto aceurata Ceneralis annua. 1295 zimæ vitandæ, injuſtè ablata vel detenta reſtituendi, aut cum ſpontaneâ alicujus gravis peccati reticentiâ: aut injun- gendæ Satisfactionis recuſatione. Iafyà Conc. 73. n. y. Peældag. Mancin. cit. fF. 6og. Extra hos caſus Confeſſionis Generalis an- Confeſſionis nuæ, ab ultimâ Generali, magnam utilitatem multa aſtru-annuæ utili- unt, & evincunt. A Similitudinibus, & rudibus exemplis, tas: A Simi- pro captu rudium meliori: Hoc per Confeſſionem Genera-litudinibus. lem annuam fit in rebus animæ, quod fere quotannis exte- rius fieri videmus in aliquâ familiàâ, in quâ etſi quotidie ea ſupellex & loca, quæ in quotidiano uſu ſunt, extergantur, laventur, purgentur, in anno tamen etiam ſemel univerſa ſimul, circa feſtos dies ſolenniores expurgantur. Pedagog. E. Conc. 67. num. y. e* J. Vincent. Ferrer. Id vel ex naturalibus & naturæ duétu oſtenditur. Sic ſerpens ſingulis annis veteres Serpens annis ponit exuvias, ſenecétam exuit, & novam ſib reconcinnat pel- ſingulis pel- lem. Non rarò peſſimum callum obducimus, ut leviter ac 'em ponit. temerè delinquamus, & damna delicti, & hujus gravitatem minus ſentiamus, expendamus: ſingulis ergo annis quis in ſeipſum ſeriò defcendat: excutienda cutis eſt craſiiſſima hbæc, exuenda, etiam vi aliquâ deſtringenda. Eid. Conc. 21. n. 2. Nam & accipiter ejus rei monſtrat imaginem. Nunquid Accipiter ait Yob. 39. 26. Deus, per ſapientiam tuam blumeſcit accipiter, expan- Plumas. dens alas ſuas ad auſtrum? Hæc illi ſapientia conceſſa eſt à Deo, quà ſingulis annis veteres plumas excutit, ut induat novas. Quid eſt, inquit, & exponit inſigniter S. Gregor. L. 31. Moral. Quid hoc ſit . 75. medio, accipitrem in Auſtro plumeſcere, niſi quòd unusquisq; ta- moraliter? Sus flatu & Spiritür concaleſcit, & ueſum vetuſtæ converſationis abji- ciens, novi hominis formam ſumit! Exſpoliantes vor veterem bomi- nem cum altibus ſuis, & induentes novum. Coloſſ. 3. V. 9. & Io. Eetuſtam pennam projicere, eſt inveterata ſtudia doloſæ actioni amittere; & no- vam pennam ſumere, eſt mitem ac ſimplicem bene vivendo ſenſum te- nere. Alas autem ad Auſtrum expandere, eſt per adventum S. Spiritüs noſtras confitendo cogitationer aperire. Drexel. to. I. Trib. Chr. L. 2. c. 6. N. 3. F. 136. Verbo, ad noſtrum propoſitum, eſt conſcientiam TrIma- Aliud Simile à Ratiociniis illuſtris, legem condidit, ut quisque ſuorum ſubditorum annuis. Amaſis. ) 129⁶ CoNcIO LXVI II. Ad Aortem & Tudicium præparatio: rimari, ex ed omnia mala vetuſta per Confeſſionem ejicere, deponere, illam mundare. Vid. Conc. 73. VI. Amaſis Rex £Ægypti annis 43, ex obfcuris Natalibus quotannis rationem redderet de vitâ, opificio, arte, domo, apud præſidem, demonſtrarétque unde viveret, aut quo quæſtu ſuſtentaretur; qui ſi lautius, quaàm ferret cenſus, vixiſſet, velut fur puniretur, & morte afficeretur. Drexel. cit. Carol. Seph. Dictionar. hiſt. V. Amaſi. Noverunt DD. Officiales, boni Oeconomi, quibus grandium pecuniæ ſummarum reddendæ rationes incumbunt, ut non tantùm fideliter a- gant, notentque accepta & expenſa, ſed &, quanti bono ſuo, ſuorúmque ac ſuæ familiæ interſit, ut ſingulis annis Ratio- nes juſtæ fiant, audiantur ab iis, quorum intereſt, juſtificen- tur: ne Rationes tales, in multos annos, vel poſt mortem (ex hac ipsà causaâ difficilior, quæ accidere poteſt) dilatæ, tum demum disquiſitæ, heredibus incommoda & damna generent gravia, defunéto quandam infamiam, vel hono- ris ſui diminutionem. Notiſſimus in hoc genere eſt Caſus de Villico iniquitatis Lacæ 16. Kedde rationem. & c. Novi Offi- cialem, qui Officium quæſtoris graviſſimarum Rationum acceptare noluit, niſi quolibet ſemeſtri ſuæ ſuper acceptis & expenſis Rationes acceptarentur, & audirentur. Dolen- dum eſt, filios ſeculi in temporalibus & terrenis pruaentiores eſſe ſlin luci in ſpiritualibus & æternæ ſalutis negotio. Ita Mercatores ſeduli annuatim ſuos Rationum libros excuti- unt, ut ſciant, an & quid lucri percipiant, aut damni, quod emengdent aliis induſtriis, patiantur. Ita vel modicè bonus Oeconomus & rerum ſuarum curator, ac amans juſtitiæ, quæ cuique ſuum tribuit, debita contrahere odit, eâque ut expungat, ceu Domũs familias æruginem, erucam roden- tem, & probrum, ſtatis ſaltem temporibus, vel annuatim denique, rationes init, & creditoribus ſatisfacit, ne in odio- ſam molem graviorem debita excreſcant. Annon in nego- tio — — Menios elien . 6 cont Ulbere iheccat Kintege esineunn u pecca. aontet temin⸗ Trkeite Enerenep Elnlagr⸗ 1 nhned n gom En Elide =— Mconcie lentia co⸗ Bleneral Miacepti 4 AP 6. t zülnini g 4 Aun l nieri guiti ein iſlinix R hii uln und ingn l leſul Ndꝭ. CLonfeſſio accurata Generalis annunn. 1297 —.— M „ S ‚ 8. ð . .„₰.* neicee tio animæ perquam prudentis & utilis conſilii ſit (etſi extra Peccata pro neceſſitatem, cùm quis omnia ſua peccata gravia, vel quæ gravibus nhas bita, materia Confeſſ. ne- ceſſaria. Ndbus pro gravibus habuit; quæ ipſa, etiam de ſe aut nulla, aut le- ünin via, ex conſcientia ertoneâ tamen gravia judicata, & contra dm, illam libere commiſſa, materia Confeſſionis neceſſaria & ſub h gravi peccato ſunt; ſemel ritè cum debito dolore, propoſi- meteng, to, & integré confeſſus eſt) quandoque ſecum generales ra. ea, tiones ineundi, librum Conſcientiæ excutiendi, debita apud Vtilitas Con- ORims Deum peccando contracta inquirendi, & exſolvendi humili feſſionis Ge- mmamo & ſacrâ Confeſſione Generali annuâ ‚idque in majorem con- ncr.cXo. Ignat. deliter? ſcientiæ, animæ & ſalutis ſecuritatem, tranquillitatem, vi- tæ præteritæ emendationem, peccatorumque deteſtatio- dono ſuo⸗ nshi. nem ex concepto de peccatis, iteratoꝗque ſæpiùs ac ſerio do- lifter. lore, auxilia gratiæ actualia, & ſanctificantis augmentum ob- tinenda, nec non ad digniorem Euchariſtiæ ſumptionem, in otteean Bme, magnum denique ſolatium in horà mortis cùm præteritæ umm vitæ delicta ſtimulabunt, imò non ita ampliùs ſtimulare po- el or. terunt conſcientiam? V. S& lgnat. in Exercit. Spirit. de Confeſſ. Ge- NC ner. mähe f. 7o. Jacobus Maſenius in Duce Viæ, de eàdem. fol. 22. Certè ori0. . experientia comprobat „quantæ utilitates ſint talis Confes- Dſionis Generalis factæ conſilio prudentis ac pii Confeſſarii. an 110 g Omni exceptione major, ö. Fanciſcus Saleſius, hujus Seculi Exs Frane. Mr. Epiſcopus & Princeps Genuenſis, ſapientiſſimus ac piiſſimus Saleſio. im 1. p. Metrod. c. 6. tradit Confeſſionis Generalis utilitatem: o i. 1 primò homini, qui ſit, oſtendit. 2. Salutarem allæ vitæ pudorem inge- erut. erat. 3. Admirandam Dei, tam nos longanimiter ad pænitentiam ex- i cod bectantu, miſericordiam ob oculos Ponit. 4. Mentem ſerenat. 5. Ani- edons mos quiet: readit. 6. Nova meliori vitæ conſilia ſaſeitat. 7. Sacerdo- Pſoliie 15 Conſcie ntiarlem arbitri certior ad regendos aptè animos ſabſidia teiget miniſtrat 8. Eiduciam aſfert, major libertate conſcientiam aperiendi. Pedagog. Chriſt. cit. g. 6. fF. zgo. Incredibile quoddam ſolatium, Euncfbi. r er- Barry f. 8r. & ſequ. à Confeſſione generali ritè factâ, col- Ex Paule NN. . igitur, quando omnia diéta ſunt, ſingula perſpicue explica-Batry. H et. ta, & totus animæ noſtræ Status Perſonæ idoneæ, ſpirituali, S Mechtt de Jud. ertr. Bb bb bb bb & 1298 CoNCIO LXVIII. Ad Mortem STudiciiem Præparatlo — Ex Confeſl. & induſtriæ commiſſus eſt. Nequit explicari lingua, neque eals voluptas & calamo deſcribi ea tranquillitas animi, illa interna voluptas, wWüoit ſolatium ab quâ fruitur is, qui moleſtum conſcientiæ onus depoſuit. Qndosh⸗ exemplo. Novi præcipuæ dignitatis virum, qui poſteaquam ſimilem ole non de totàâ vità, non optimè traduétà, confeſſionem inſtituiſſet, Ncskeh ad quam ſe magno ſtudio diligentiaque (uti rei momentum Eind,0 exigit) præparaverat, dicere erat ſolitus, montem videri ſibi lerunn ab humeris ſemotum, neque quinquaginta annorum ſpatio. Ming quos in omni deliciarum genere transegerat, ſe tantâ vo- nicon luptate atque animi lætitiã fuiſſe perfuſum »quantam illi mudrt iſta ſuorum peccatorum exoneratio attulſſet. ſelnebr⸗ VII. Ita omnind eſt, & magnus fructus Confeſſionis Ge. cfälemt neralis annuæ, de quâ primum cit. Barry f. g&. ubi ait, ſimila hnin ratione annuam & extraordinariam Confeſſionem commen- errete dans: Quta frultus maximus, & ineſfabilis animi lætitia colligitur, ſi 5 fat ab anno vel ultimà generali, uti oportet. Simul enim atq; peraska Pr C eſt, tantæ mentem invadunt Voluptater, tam ſeriæ emendationis & novæ Gebra m. vitæ dAeſideria occupant, ut nihil magis luberet, quàm od diebus in eo lheetab Natu peracti ſcil. in Sacris Exercitationibus, ſtatim emori, ne con fſuetâ levitate in antiquum torporem perfidiämq, eujus adhbuc recens eſt dolor, relabamur. Atq hoc adeo verum eſt, ut pro uſee, quem earum re- rum habeo, teſtari poſſim, me reperiſſe animas, poſt Confeſſtonem annuam ive extraordinariam, ita contentas, & in talshus meliors veita decre- Iunt. ti, ut elicerent mihi lacrymas, ſolatit teſter, & and tacitos ſenſus inge- *Dl erent: fore me ſeliciſſimum, ſi vel ſemel talem Con feſſtionem tali frubta Muihun milibusq, aſebtibus poſſem peragere. Ita Barry, & ex eo P. Tob. Qui & unde Lohner Inſtit. Pract. §. fF. zo. qui addit: Rationem hujus ſolatii Ne del cnn an. Directorium Exercit. hanc aſli gnat, quòd experiamur, homi- Amgi bus particu- Nes plerumque aut ſine ſufficienti examine, aut ſine debito kumit laribus: dolore, nullo vel infirmo valde propoſito, ad Confeſſionem Al ordinariam accedere, atque adeo ad pacem conſcientiæ con- Aenn ſequendam, ſcrupulésque tollendos, qui, ſi non antè, in horâ R hn⸗ mortis certè excruciare, & in pericilum lalutis æternæ ad- hhlm ducere ſolent, plurimum proiit, exactam aliquando de omni- l . Artb⸗ Uiznece Nlptes depoltt nien tinikr Nomerdun 1Witeriſ tunhro⸗ etantl. antam Al Conis6.. biiitini CONMNer. Ilgung g feich⸗ eA t Alc ire ri,e. neen 1 e- erernin ie duft. 31. . s ti neckhio Anenn NtiecNe ehote telne . oCeo. GE Lonfeſio accurata Generalis annuna. 1299 bus peccatis rationem reddere. Nempe Confeſſio talis ſæ- Examen & penumero ſupplet defectus quosdam, qui accidiſſe in Con- Confeſſio ge- tfeſſionibus particularibus potuere, & peccatorum errato- ner. priores rmque monſtra in exactius examen & cenſuram adduséta magis ſeſe produnt & patent, ut ea homo ſancto dolore magis torum pan- deteſtetur, Confeſſionis accuratæ & integræ telo jugulet, & dit. Pan- defe ctus, & monſtra pec- impoſterùm penitùs cavere firmiùs, quàm antè, proponat. Monſtra inquam tale examen, talis Confeſſio detegit, in ipsâ hominis conſcientiâ, uti vermis in pomo, latentia. Quam in Calumnia de rem quadrat illud, quod exHiſtor Societ. p. I. D.5. Henricuskngl-SS. Exercitiis grave Cælo Empyr. Oétav. & Ignatii H. 2. (ubi de Sacris S. Ignatii Ex- (parſa & elu- ercitiis ſermonem ingerit, mihi fol. 8S. & 5S9) refert: Sparſum, idesperis inquit, Conimbricæ in vulgus, iis, qui ſe apud Patres Socie- Eercitits tatis exercerent in loco deſerto ab arbitris remoto, ſpeéctra S. Ignatii. neſcio quæ, & horrenda viſa objici. Calumniæ fidem ad- ſtruebat, quam detrahere debuerat, ut repentina, ita ingens & crebra morum vitæque mutatio. Denique adeo inva- luit hæc fabula, ut Cardinalis Henricus, Fidei quæſitor, de totâ re cognoſcendum ſtatuerit. Hoc dum ejus imperio diſſimulanter facit jacobus de Murciã, Academiæ Rector, Fratréêsque noſtros de objeéctis viſis legitimè interrogat, u- nus apertè fatetur, ſe viſa vidiſſe, & quidem feralia, atque horrenda. Et quænam illa, inquit Rector, ſimulque Scri- bam admonet, ut quæ narrarentur, exciperet. Ille verd, memetipſum, inquit, vidi, quem nunquam antea ſatis per: ſpexeram, monſtrum ſanè tetrum, quòô turpius, mihique Monſtrum magis timendum, nunquam vidi. Hoc reſponſum, ab ipsâ peccator, & veritate petitum, calumniam potentiùs discuſſit, quàm for- Peccatum. taſſe potuiſſet ſtudioſa & animoſa defenſio. Ita ille. Et ſic quidem annuus receſſus, hæc ſacra Exercitia in illo, lauda- biliſſimè fiunt, & utiliſſimè, ubi aliud non agitur, quàm ne- gotium animæ, per accuratiorem discuſſionem Conſcien- tiæ, peccatorum deteſtationem, Confeſſionem, (quam ſua⸗ det D. Ignatius Generalem [vel de totà vitâ, ubi opus, etſi Bb bb bb bbz nulla 1300 Coxcio LXVIII. Ad Mortem &y Judicium præparatio: nulla adhuc facta fuiſſet antecedenter, vel ab hac ultima primis Exercitationis diebus inſtitui) Meditationes de Mor- te, udicio, Inferno, gravitate peccatorum: &c. hic univer- ſim de præteritis malé actis, de commiſſis peccatis, quæ ani- mæ monſtra ſunt, vel eam, coram Deo & Angelis, monſtro- ſam & horrendam faciunt, piè, debite & ampliùs doletur; Annua con-de in futurum cavendis, & eòó mediis firmiter ſtatuitur. Et ſcientiæ re- quid ni ex tali peccatorum agnitione ac ſeriâ deteſtatione, collectio pos-humilique Confeſſione, ſequatur ingens fructus animæ ſa- ſibilis etiam jutis. Nos licet Religioſi non ſimus, nec eſſe poſſimus, ne- Seculari. que ſacro huic annuo vacare receſfui, quid impediat tamen etiam ſecularem, ex ipsâ plebe, quandoque, & per annum ſemel, in ſeipfum deſcendere, conſcientiam ſuam, & in eâ peccatorum monſtra (de quibus aptiſſima figura, imò viva imago eſt propoſita Ezechieli g. cap. ubi S. Propheta juſſus fo- dere parietem, vidit horrenda monſtra & abominationes. V. Conc. 18. n. y. & ibi citt. Eoci.) excutere, aſpicere, agnoſcere, abominari, per Confeſſionem ejicere & eliminari, præterita malè abta plangere, plangenda amplins non committere, & ſic ejectis his animæ monſtris peſtiferis, delectari in Domino: Pſal. 36. 4. David eam viamque mandatorum Dei novo animi gaudio & zelo de- fecit inter cu- currere: quod fecit David inter ipſas quotidianas & gravis- ras Regni. antiquos: & c. Dixi nunc cæpi. & C. Conc. 22. n. 2. f. „Hiſtoria. dicta confirmentur. Refert citat. Mancinus f. ο. er Bollando B largare de in vità & Margaritæ de Cortonaà Pænitenta (quæ frequentibus à Chriſto pau-Chriſto ipſomet alloquiis eſt honorata & recreata) 2e. Feby. percula, eòus-2. 22. hanc, primis Converſionis vitæ ſuæ annis, ab eodem que, dum con-Chriſto ſemper & in omni alloquio appellatam eſſe Pauper- fitetur gene- cqulam. Fortè ferventiſſimè orans petierat, pro ſuo in eum ralitet, Hinc familiari affectu, ecquando tandem eam eſſet appellaturus Cone Ge- Filiam, relictà voce Paupercualæ? Cui Dominus: non adhuc tas. vocaberis Filia, quia filia peccati es: cùm autem à vitiis in- ð tegra- ſimas regni ſui curas ita exercitatus: Pſalmo 76. Cogitavi dier Addenda pro more in Concluſionem hiſtoria, qu4 — falltere lgraltet Eigte tet Uureluay (Cone con Necnio x. Milrdi⸗ Ges don Pbenlien gnamoe eſit, ſ. lotuana liam ünen Nlr Nlbrt. D golece kebuick nddsNe inns haud (omino lo ontel Unnitm Ckeſdonis Lhümtunn Ilcolen atr oz 1 WrNhan uüllri lcfeni neech nincate Uncdo B it a ſünti tktsn 4 Wor . e Confeſſio accurata Generalis annua. 130 † m tegraliter per Confeſſionem Generalem iterum purgata fu- eNe. ertfs, te inter Erlias numerabo. Exinde mox omnia peccata mde. ſua reliqua velut in ſpeculo recognovit, & octo dierum Con- urm. feſſione conſcientiam expiavit: Converſionis autem ejus Converſio nul. occaſio hæc fuit: Cùm nobili viro, imò Veneri ſerviret, S. Margaritæ Een, nobilis aliquando domo abiit cane ſuo comite. Hic canis de Cortonã. in k poſt dies non multos lacinià prehenſam Margaritam, ad U Mim, ſtruem lignorum deduxit, oculis latratuque rogare viſus, ut Smme ligna amoveret. Amovet, Dominum nobilem reperit, ms agnoſcit, ſed jam mortis larvam. Exhorruit, & in alieno liattun Vvultu ſuam contemplata formam, mundum & ante omnia eramm vitam priorem damnavit: Faſti Mariani, & Nadaſi, Anno Cæl. 1, Kine 22. Febr. Valent. Leucht. Vita S&§. fol. gg9g9. De eâdem Conc. 93. n. 4. imd in Hic ego Lectorem meminiſſe velim, Pœnitentem hanc jam ſuſuse tunc habuiſſe animum à gravioribus noxis repurgatum; Wutons nam absque hoc tot eam ſuaviſſimis alloquiis dignatus Do- Prolee minus haud fuiſſet: nec ipſa quoque niſura, nomen Eliæ ſi. „raren bi à Domino poſtulare. Vnde liquidum fit, eo ſolùm con- ſccſele ſilio, Confeſſionis Generalis inſtituendæ, à Domino fuiſſe Nt4 admonitam; quò etiamnum Doctores pii non pauci, idem rlode Confeſſionis genus ſuadere nonnullis, in more non habent, AS ut nimirum exinde vehementius & perfectius de peccatisad- Nermili miſſis doleant; eſſe enim argumenta dolendi deteſtandique E peccata ſua in Confeſſione generali ob peccatorum multi- Nü,AM⅓ tudinem haud paulèò vehementiora, quàm in Confeſſione llaℳ particulari. Verum magis ſeria animam peccatis implica- tui tam efficaciùs movent: utque videamus Confeſſionis gene- ut ralis neceſſitatem in caſibus num. j. allegatis, & hoc ipio eti- Peoin am in cœteris utilitatem, & ex eâ animi voluptatemà Spirr“ * tu Sancto provenientem. Adjiciam, quod paucos ante an- Alia hiſkor. eun nos, ait Pædag. Chriſtian. ex Vrbe Cuzco Peruanæ Provin- e elicais uns Ccicæ in Indiâ Occidentali, à P. Martino Deſchamps, Inſulenſi, neralis ne- ardge Societatis noſtræ Sacerdote, accepimus. Scribit is, veniſſe ſtatem ad- i k ad ſe majoris Jejunii diebus Anno 1610. hominem toto tre- ſtruit. Bb bb bb bbz3 men- ratum divini — 1302 CoNcio LXVIII. Ad Mortem &s udicium præparatio- Triginta an-mentem corpore, quem blandè acceptum, & multis cum la- nis noncon- crymis in amplexu hærentem, eò deduxerit, ubi ſine arbi- feſſus & ſce- lerat tris audire eum poſſet. Hic tum bonus ille vir apertè fate- eratus. ri, jam totos ſe triginta annos Spiritui S. intus ad Confeſſio- nem impellenti reſtitiſſe: bis terve, cùm eam ſine notâ ac haominum offenſione ſubterfugere non poſſet, ſacrilego au- ſu paucula tantùm, ne quid de peccandi licentià demeretur, faſſum eſſe. Toto illo tempore vix Miſſæ Sacrificio aut Concioni interfuiſſe, hominum Religioſorum, & imprimis Somnium mi- Patrum Societatis declinãſſe conſuetudinem. Cùm ergo ita 'viveret, atque Anno 1618. eos etiam, qui in Chriſti Patientis rabile habet nec Vanum. memoriæ ſacris Feſtis piâ in ſeipſos flagellatione ſævierant, irriſiſſet, ſibi nocte inſecutâ viſum eſſe, audire ſe ingentem ante fores commeantium hominum turbam, à quibus ſciſci- tatus: ecquonam properarent? hoc reſponſi tuliſſet: Tane ergo ſolus in hac urbe ita hoſpes e, ut neſcias, omnes ad Societati Yeſu Colle giun evocatos, & pronunciandam ibidem in aliquos gravem ſon. tentiam? Tute ſocium nobis adjunge, ne Ffortèò e tus abſentid tota Vrbe Vigdet appa- ae Judiců. animum ſtimulis, ſtitifſe ante Collegium. Ibi juxta S. Edem longo ordine, ut in judiciis ſolet, dispoſita fuiſſe ſubſellia, quorum medium ſubiret Chriſtus, & Matre ad dexteram collocatàâ, juberet Societatis Patres, tanquam aſſeſſores, re- Et demonem liquas ſedes conſcendere. Deinde cùm jam homines, undi- neenſantem que confluxiſſent, prodiiſſe Cacodomonem, civésque acer- hujus ſkmm imè accuſare inſtituiſſe, quòd obſtinatis obfirmatisque ani- terrore. X ita primum quidem peccata generatim perſtrinxiſſe: dein verò etiam ſpeciatim ſingula mea, inquiebat, ita depinxit, itaque in ea invexit, ut de me jam actum crederem miſer, Aà 2Z „ — 2 .* .„ Eoôque magis, quòd jaétis paulò pôſt à Chriſto judice gravi- bus minarum fulminibus, & doemone propius ad abripien- dum accurrente, quò me verterem, non haberem, niſi dud detrimentum patiatur. Igitur hac induétum comminatione, unhumh ſe domo ejeciſſe, & pungentibus acriùs, quàm aliàs unquam, mis tot Patrum labores fructu ſuo caſſos redderent: atque — 1 eberstuni Hünncun Gtiobtuar hagmete ſente Ar⸗ (mefeciin letariut nerania Pmrwel Venecom Mntlettiz ehrtuna. Avain otaill Illege⸗ tinrun ie. Confeſſio accurata Generalie annua. 1303 cunk. reflexis tantisper ad omnium peccatorum unicum ac tutiſii. iem. mum aſylum, Mariam oculis obſervarem, jucundiſſimam Aſylum re- Men mihi ab ſuaviſſimo ejus obtutu benignitatis lucem affulgere. B apud 8 CNH. Eo ergo me totum vertere, & curriculo ad ejus pedes provo- jubetur con. emie lare, opem poſcere: illa ſuſcipere trepidantem humaniſſi- gteri. . eee. me, nusquam ſe mihi defaturam, ſpondere; irem modoqo, mmn & Patri uni é Societate Filii ſui (te deſignabat) peccata poœ- Aineem Rnitentiæ Sacramento emaculanda aperirem. Sub hæc, cuùm Kimm ad me rediiſſem, timore & horrore plenus, e lecto famulos Unee excitavi, ut à me, dum illuceſceret dies, pedem ne efferrent, ibtenn imperavi, arbitratus, à demonibus infeſta eſſe omnia, qui- Eeneru, bus mox præda futurus eſſem. Orto itaque ſole, & lecto inpenten me atque domo proripui, Collegium ſolicitus petii, ani- busteſcdt. mum moleſtiàâ liberaturus, niſi ab uno Sodalium, in quem Confeſſurus, let: o fortè fortuna incideram, & cui rem totam aperueram, om- dehortante vi6 nia ad vana inſomnia, & puerorum terriculamenta referren-malo Sodale, net tur, & tota illa pietatis ſtudia, quæ tam ſcrupulosâ & opero- nahueper ſes- e. S, ut ille ajebat, religione commendarent Jeſuitæ, tanquam hoen es mimine, Conſcientiarum carnificinæ exploderentur. Hic tanquam ferc contra Snev , ad ſcopulum hæſit mihi toto uno anno bonorum conſilio- inſtinctus, mAen rum curſus: tanti eſt in perditorum hominum conſuetudi- Geibeli, nem venire. Et incuſaret licet mille agitata ſtimulis con- cenemm ſcientia, & Deus in momenta ſingula inferorum cruciatus Mores k. malè ſanæ menti minaciter objectaret, ad peccatorum ta- les nl . men confeſſionem ante hoc tempus adduci non potui, quam Confeſſus de- neaer. nunc tibi, mi Pater, quem mihi pridem Mater Dei deſigna-nique integr? eni vit, inſtituere volentem, quæſo, accipere ne graveris. Eam lacle, ſuo ee ergo accepit volens Pater, tanto hominis dolore „& ſenſu,“ atlo. e:n ſed & tanto omnium rerum ordine & explicatione, ut dubi- 1Ceinb taret Pater Martinus, imperaretne illi aliam pro peccatis naeh ſatisfactionem, ac certò ſibi perſnaderet, totum illud . quod legen. circa hominem in ſomno geſtum eilet, haud Paulò plus, . eger. Juàm ſomnum fuiſſe. Pedag. Cbriſt. to. I. p. 2. C. 17. J. 17. hiſtor. . niſti. ⁶f. 37I. ex liter. P. Martini Deſehamps ex Feruant z. Martit 1620. ele. VYValde 1304 CoNciO LXVIII. Ad Mortem & Iudicium præparatio: — —— — Valde multa hinc conſiderari ſeriò poſſunt, quæ cuique re- linquo. En formam Divini Judicii, inevitabilis, & gravis- ſimi à morte in peccato mortali obtâ. En evadendi me- dium, neceſſarium, utiliſſimum, ſacram Confeſſionem. En Confeſſio- nem annuam melius faci- endam. doœmonis conatum, quòô impedire ab hac quærit: Mancin. cit. fol. 65. init. & fol. 6og. init. Cave, ne cedas malè ſuadenti Monita ad certè in damnum tuum, & damnationem. V. Conc. v9. num. 5. aliàs confeſſorum, ſuaviter inſinuant ea, quæ paucis antè diebus patravêre: quò modo Confeſſariis occaſionem præ- ſcindunt, numerum & ſpeciem indagandi; quod tamen for- ſitan res exigeret. 2. Dic deinde ea, quæ potiſſimum con- ſcientiam tuam cruciant, & quæ opinione tuâ eſt vitiorum tuorum origo. 3. Si aliquid occurrit, quod nunquam es confeſſus, id ipſum Confeſſario ſignifica; ut te circa id inter- roget, ubi opus. 4. Multò magis maturè declarandum eſt, ſi fortè in Confeſſione particulari peccatum aliquod ſilentio preſſiſſes, ſive ex verecundia, ſive aliâ ratione: ſic Confeſſa- rius attentior erit ad ſingula, ut te juvet, & ſatisfiat Confes- ſionibus, quæ potuerunt eſſe vitioſæ & inutiles. 5. Confes ſario ſi ignotus es, conditio & ſtatus vitæ tuæ aperiendus eſt: an ſis ſecularis, ſolutus, an in Matrimonio, an Religioſus Profeſſus. 6. Explica te in omni materiâ verbis decentibus honeſtisque, talibus tamen, ut te perfectè intelligat Con- feſſarius. Denique Perfico tanti animi tui ſatisfactione hanc Confeſſionem, ut poſt Abſolutionem paratiſſimus es- ſes, mortem obire, Deus ita ſtatueret, & quaſi poſtremum in vitàâ tuâ confitereris. Barry cit. L. à f.s. Lohner. cit. H 30. ta- ar mue eti (onmmunto IX. Illud, pro praxis notitiâ, breviter ad'iciendum vi- detur, quid attendendum, ut Confeſſio generalis annua be- ne inſtituatur? idque ſuppoſitis illis, quæ ad ſubſtantiam juſtæ ſacræque Confeſſionis pertinent. 1. Initio Confes- ſionis accuſa te de iis, quæ ab ultima particulari commiſiſti, tum ad confuſionem peculiarem, tum ad evitandam aliquo- rum aſtutiam, qui ſub terminis generalibus peccatorum Deigrri gones ſce ſeyecllan Irimnst Slnd core vite (4 mabulin tednenen Uehegri enrencart ote tonhe EiCorteſtt felyerade Uncumwde ncuritat inſnſun , , liniene⸗ hold. Ma⸗ Diken. if. Ca⸗. uchrr u lob. t n.6. in nagien vaf y, leh, . M Ut A ile arttp: Cnictet . gari. Onemn. dn leſucent ſgenln,. Gendumd Sannm. fübtamn io Conls commi An diu eccatotun uncisen onemn A. lunenti. unn con⸗ hitiotuum nog 63 cridintet⸗ Eundumek, Vodl lene ,Conle- Conkes. Coufes. Z Niends Wieſs Necendss Alig. ötackion Kimuse olreni ,,S . –— Confeſio accurata Ceneralis annuu. frequens uſus Sacramentorum Confeſſionis & Itaque etſi fr Communionis, in Dei gratiaâ retinendos, ſive ad ſuperandas quotidianas te tationes, ſive etiam ad promerendum robur & auxilium gra- tiæ peculiare, quo nobis in extremo vitæ conflictu eſt opus. Imprimis tamen velim omnibus, cujuscunque illi conditio- Adhortatie dici non poſſit, quantum proſit, ſive ad nos ad faciendam n-Confeſſio- nem annuam. nis ſint, cordi eſſe, ut poſtquam ſemel ſincerâ integraque to- tius viteæ Confeſſione ſe expiârint, deinceps ſingulis annis eam ab ultimâ reſumant. Hunc morem hodie tenent mul- tæ bonæ mentes non ſine maximâ fruge ac lucro. Illud cer- tum eſt, plurimùm eam conducere ad ſervandam animi li- bertatem, cavendàmque neceſſitatem, tot anxiis inquiſitio- Leopold. Mancin. S. J. de Paſſ. D. L. 5. Diſert. Dockr. 1. à f. 6os. Phil. DOtreman. Pedag. Chriſt. to. I. p. 2. 0. I7. g. 6. à f. 355. & to. 2. p. 2. C. 15. Dupoſit. 9. ad bene mor. à f. 635. Paul. Barry S. J. Hagiophilæ Die z. Diſſert. 1. & 2. à f. 5l. & à fF. oo. Tob. Lohner S. J. Iaſtrultt. Pract. §. dà Ff. nibus ſe conficiendi, cùm mors imminet. Sunt enim ejus- modi Confeſſiones veluti Rationes, quæ Rationi ultimò red- ditæ ſuperadduntur; quibus ſatis erit, id adjungere, quod in eum cumulum inſuper acceſſit, ut ita poſſis tibi aliquam ſal- tem ſecuritatem polliceri (non excluſo ſancto timore. Semper enim ſandtorum ſecuritasplena timori Dei extitit, ait, Thom. de Kemp. L. 1. de Imit. Chr. C. 20.n. 3.) Cùm ſiſtendus eris à morte Deo Ju- dici, qui miſereatur noſtri. Pæd. Chr. to. 2. d f. 635. 2. puncéto 4. Mor. Authores de hac materiâ. 29. & Bibl. Man. to. 3. Tit. 6. de Confeſſ. J. 10. n. 4. f. 49. Chriſtoph. de Vega S.]. in Tragicis de Confeſſ. german. edit. Monach. I653. p. 2. C. IZ. 15. 19. 2o. à f. Iy j. usq;, 229. fin. ubi de Adelhaide à f. 213. Biſſel. Digit. Dei ex. 4. à f. 156. idem. Anton. Dauroult. Catechimo Hiſtor. C. 1. tit. 3y. Drexel. tom. I. Tribun. L. 2. C. 6. J. 3. F. 136. Jac. March. Hort. Paſt. Candel. Myſt. tr. Exærcir. Annuis eorum encomio Hilar anaſ. Car Archimede Chriſt. L. 3. c. Iy. f. 612. usqg, ſin. libri. Engigr. Cal. Mechtl de Jud. nin. egf 26 8s v.. lelt. 6. fine. f. Sar. De 88. à S. Anaſt. Carmel. Cc CC cC ce r. 1306 CoNCIO LXIX. Confeſ. Deil. icarius: adſ. udicem Manududor. Pyr. Oct. §. lenatii g. 3. f. 5S. & 59. Et paſſim alii ſacri Aſcetæ. De Confeſſ. Generali Nicol. Turlot. Theſj. Doctr. Chriſt. p. 4. Eect. §. F. 69o. & ſequi. Alph. Roderic. Exercit. Perfect. p. 3. tr. 2. c. 5. 4à 2.- 10:à f- oé. Vbi & de Renovat. Votorum S. J. V. hoe Millefol. Conc. 6. 69. 3o. 33. “ 63 . 43 6 6r 43 3r 53 . 832. 638 r 232. 32 8. 8383-63 83.82 8¾ CokcCcro LXIX. Cene.éy. ét. De Confeſſione Sacramentali dicta & dicenda, con- firmantur magis, & pro rei connexione neceſſi- 70. 71. 73. tateque, dilucidantur in Confeſario: cum quòô utt in noſtram ſalutem agere nos, conveniat, do- cemur; & alia circa Confeſſarium, Patrem, & Medicum Animæ noſtræ, ac Manuductorem ad fupremum udicem, obſervanda perutiliter. Evangel. , Domm. 4 Ad“. actum eſt Verbum Domini ſuper ſoannem, Zacha- — ria filium, in deſerto, & venit in omnem regio- nem Jordanis pradicans baptismum œnitentia in remisſionem peccatorum. Lucæ 3. 2. & 3. S. Joannes 9 Ropoſui S. Joannem Baptiſtam, Zachariæ ſancti Sacer- Bapt. Confes- dotis AA. Legis filium, tanquam Præconem, idꝗ; Pœ- Krin⸗ iten. unitentiæ, ſerium, zeloſum, indefeſſum, à Deo miſſum, ree Falétum eſt Verbum Domini- &c. Conc. 6a. n. I. Nunc eun- tium innume- S-— „* „„7 — . . rorum: hos dem, eodem encomio, ex merito, ſiſto Confeſſarium: Sic e- inter Saddu- Dim Sacer Textus loquitur: Tunc exibat ad eum Hieroſohma, & cæi & Phari- omnis Zudäaa, & omnis regio circa Jordanem, & baptizabantur ab'eo in ſæi: hi qui- Zordane, onRtentes peccata ſaa Matth. 3. y. & 6. Marci I. 4. & y. En: nam:? Confitentes peccata ſua“ eräântque hos inter malti Phariſæi, falſæ uiſf n. Prerend wer, f 1 n felle 4 Poanun onendume Pumsa Aagne Crnturegn Ealaceret⸗ Merce cc rpuc ſu. nenih uſachuci em.Cn id ute uſi il/ ſtererini oſtentunr in nnſ. ,latſu 4 1 Ui ſeut n, ntt e id a⸗ 6 37 ſiue mer immmt mrten inn, e ei non Wcelebe Ahil Co Une 19 N P Endr on, le necel. cumn qud eniat, do⸗ Wemm, Goren d Utet , LANM uni. tH,O 3 cer . eOn ,. NYA fun Ke ſhut ir dd . E ſii, NH emäc. — ſine iſit idem, agnoſcere ſè peccatorem, & conſiterè peccata ſua, rectè intel- S Cum Conftſſario quomodo agendum? Ejus elelio. 1307 — — ſuæ externæ juſtitiæ inaniter confidentes, & Sadducæi, negan- Conc. 66. n. 3. tes Numen, ſive Providentiam, reſurrectionem, & anima- & Indice 4. nortem præmia & ſupplicia: Mat, 2.7. Cornel. E& Pu- Dom. 3. Qua- tenter peccata ſua etiam multi, magni, & qui publici ac infames habebantur peccatores, erantque paſſim. De hac Confes- ſione actum eſt aliquid ſapra Conc. 6S. n. I. Excitabat itaque S. rum pocn plicani⸗ Lucæ 3e I2. Erant adeo hos inter pœnitentes, & Cnf- Mag. en e Z. Joannes ad pœnitentiam, ad deteſtationem peccatorum, & ad ea agnoſcenda, tanquam offenſiva Dei, & excludentia ab tur peccata ſua; En alteram partem, ſeu Confeſſtonem. Mone- bantur, ut nihil non facerent, quò ſibi Deum reconciliarent. Facite frubtus dignos Pænitentiæ! Lucæ 3. 5. En ſatisfaltionis tertiam partem: Confeſſionem iſtam expendens Cornelius Janſeni- introitu regni cœleſtis, & promerentia futuram iram, ut ea ut talia deteſtarentur, & de eisdem ex animo dolerent. En dolorem de peccatis, brinn Pœnitentiæ partem. Confiteban- t us: Quòd autem, inquit, dicuntur hi, qui baptizabantur, confeſſ Confeſſi di- yeccata ſua, pleriq; non ſie putant accipiendaum, quaſi explicaverint & ſtinctè pecca- ea confiterentur, agnoſcentes ſoil. ſe eſſe peccatores. Verum cam non ligimus, eos ſua peccata ſaltem majora indicäſſe, & confeſſos eſſe apertè Joanni ſicut & Adtor. I9. I5. Milti credentium dicuntur veniſſe ad Paulum, confitente & annuntianter allus ſuos. debet, quòd confeſſtonem fecerint peccatorum ſuorum, cum ea tamen Neq; mirum viders à oanne non exigeretur quem enim verè pœnitet ſuorum peccatorum, quiq; tenetur deſiderio remiſſtonis eorundem, nihil cundtatur, nihel ve- retur, ea exponere ei, per quem ſperat, ſe optatan⸗ conſequi poſſe vel conſolationem vel remiſſtonem; non minus quam agrotls morbum ſuum detegere ei, à quo ſe ſperat obtinere poſſe deſideratam ſalutem. Hæcan- ſen. Concord Evang. cap. 13. f. 105. ube plura. Ergos. oannes Confes- ſarius celeberrimus, tot tantorumq;; cui hi, tam confidenter, perts Jeteverin ra S . »f in e. ta ſua, neque apertè detexerint Joanni peccata ſua, quæ Ffeciſſent; ſed qudd in genere 1n genere rlne. tùm: cur? quàm humiliter peccata ſua aperiebant, ceu venturà irà fu- gientes: Confeſſio ſignum eſt, & affectus poœnitentiæ ſeu do- H Cc cc cc cc 2 loris JðJJ 1308 CoNeio LXIX. Confeſ:. Deiicarius: adſ. udicem Manuduktor. loris de peccatis, quibus remedium & veniam quærit: gquanquam hæc confeſſio vera & vocalis, ut teſtantur SS. Ba- fil. Cyrill. Hieroſol. Auct. Op. Imperf. S. Thomas, S. oanni facta, & ab eo excepta, non fuerit Sacramentum, heq; con- donans peccata, vel remiſſionem peccatorum ſoli Chriſto reſervatam conferens, quod fit in Confeſſione à Chriſto in- ſtitutà, in quâ Sacerdos, poteſtate ſibi à Chriſto in Ordina- ypus noſtræ tione collatàâ, abſolvit confitentem à peccatis. Quædam, ait Confeſſionis Sacrament. illa Confeſſio: hujus utili- tas. S. Tho. in Wappl. q.6. a. 6. ad 2. prafigauratio Confeſſtonn invenitur in hoc, quòd Yoanni confitebantur peccata ſua, qui baptümo ipſius ad gra- tiam Chriſti præaparabantur. Et: Accipiendo illum Baptumum, ait dem S. D. Lect. 4. in c. I1. ad Rom. qus erat pænitentiæ, conveniens erat, ut confiterentur s ut ſecundum modum peccati eis panitentia ſta- tueretur. Tertullianus ait, conſuéſſe illos, priusquàm talem aggrederentur confeſſionem, ad illam ſe disponere, Oratio- nibus, crebrüs jejuniis, geniculationibus & pervigiliu: Lib. de Bapt. cap. 7o. Expetebant inſuper Confeſſionem ob plurimas, quas confert, utilitates, ait S. Anaſtaſ. Sinaita, qu. 6ö. Ac imprimis propterea, quia peccatorum confeſſio dispoſitio eſt ad illa ampliùs non committenda. Serviebat inſuper ad culpa- rYum aliquam ſatisfactionem: unde Paſchaſius: Non erubeſcat quis conſiteri Medico jam pro omnibus immolato, quod iſti dudum non erubeſcebant publicare Joanni nondum ſalutis antidoto eudem quantu- lum propalato. Cornel. à Eap. Tirin. in Matth. 3. z. Paciuch. in JYon. Ledk. 62. H. 3. . 9. J. 514. & e4. Ex his, de Confeffione S. Joanni e di factâ pleniùs non abs re dictis, quis non videt, quantò ma- glis ex reverentiaâ Sacramenti, ad cujus gradum & dignita- tem evecta eſt à Chriſto noſtræ legis Confeſſio, hæc peragi debeat cum debitâ præparatione, humilitate, vero de pec- catis dolore, emendationis & ſatisfactionis propoſito, ver- bo: juxta notam Chriſti inſtitutionem, Eccleſiæ doctrinã & uſu declaratam: ſingulariter autem, quod jam nunc propo- ſiti eſt, quò loco Pœnitens habere debeat Confeſſarium, quò erga eum amore, quâ obſervantiâ, quâà confidentiâà a in ikniss ( — Punmwetan alere ſop lleratio nihe hece (uupote . 1 unektt¹ iun ſel = = e lai⸗ Cemps fonrenkpi Khene⸗ cittter CultenA Unein ſern iie Onom, Aeibie⸗ Gobden Unrce e Aer in ten 4 1Monar. 1 peft 8ſeb Alieret⸗ lre. = = —, 1 ly he rhicdb. heden elen, — tunlh. Wr e. CIiin. in. Qln i oanni e CiCie izvenin, 4 MrAl N imm, dit chvenitn itentig r vintuen te, Ci. l inig ußs inmim al cuher Rg un an. n n one 1e. en eNe , el „4 Hrind L wri,1 ſuum. len. . — D men ipſe peccata dimittere, nec ſuo, nec Dei nomine, à quò ipſi tanta poteſtas facta non fuerat, potuit, tantus pœniten- tium fuerit accurſus, confidentia, ſubmiſſio, obedientia: confitentium peccataæ ſua. Materiam hanc utilem patienter au- dite. M II. Equidem, ſicut Concionatoris, Proæm. Conc. I. n. 2. ita Confeſſarii adhuc magis Confeſſarii perquàm ſublime eſt munus, ut qui munus fubli- Dei & vices agit, & Divinâ poteſtate, à Chriſto ipſo, per Or- me, ex Pote- dinantem Epiſcopum, acceptâà pollet, & fungitur, in ligan- munem fecit, facitque illis in Ordinatione verbis: Quo remiſeriti peccata. & . Yo. 20. 23. Cuinam Angelsrum dixit Deus- Tib dabo Claver regni cælorum! Matth. 16. 19. ait S. Ambroſ. ap. Cala- mat. Glvd Diſc. 61. n. I6. Et Illuſtriffimus cum ſanétitate Epi- ſcopus Gebennenſ. S. Fr. Saleſius, in Epiſt. Paſtorali, ad Cle- rum ſuæ Dicœceſis: Sacerdotes, inquit, Confeſſionibus audiendis de- putati, Judices Dei ipſius nomine conſtituuntur; ide, tantâä authorita- te, at quæ in terris rectè decreverint, & ſanwerint, in ecæœli rata & fir- ma habeantur: proinde ora ipſorum ſunt quædam velutà ſacraſtillici- dis, per quæ pax è cœli in homines bonæ voluntati effaat, vocésq, eo- rundem ſe habeant inſtar tubarum magni Jeſu, quæ illius virtute my- ſticæ Hierichunti Saſee 6. 20.) id eſt, iniquitati muros ſubruant. Lib. . Epiſt. o. ap. Abely Sacerd. Chriſt. p. 2. c. II. f. 153. Ex quo bre- viter facilè intelligitur, quis honos, quæ reverentia ac ſub- miſſio debeatur Confeſſario, ceu Dei & Chriſti, cui illa fiunt, Vicario. Sit, inquam, ſumma in terris Authoritas & pote- ſtas Sacerdotis; ſit munus perquaàm ſublime: Sit inſuper gra- tia ſpecialis eſſe Confeſſarium, & quidem bonum; uti agno- ſcit Eccleſia in S. Philippo Nerio: Brev. K. 26. May: in S. Ray- CGC CcC CC Cc z mun- X Cum Confeſſario quomodo agendum? Ejus electio. 1309 ſuammet animæ ſalutem; ne unquam ( quod docere & per- ſuadere, ſeopi mei eſt) tanto ſalutis remedio abutatur, qua- cunque ratione nil abſterritus; cùm ad S. Joannem, qui ta- do & ſolvendo à peccatis, vi Clavium. Solius Dei eſt, pec- Au'n. V E,- cata dimittere. Lucæ j. 21. Marci 2. 7. Matth. 9. 2. Cornel. hic. Hanc ,een, ca E poteſtatem Apoſtolis, & cuivis Sacerdoti vero, ſecum com- Anudr. §. 1. rum f. p7g9. init. 1z10 CoNciOο LXIX. Confeſ. Dei Vicarius: adjudicem Manududor. mundo Pennefort: quem Peznitentiæ Sacrament: inſionem Mini. Rtrum elegit Deus. Idem in Orat. 23 Nanxarii aliisque ſanctis Sa- Peccata di cerdotibus. Sit, ut inſinuatum „Divinæ poteſtatis: lͦ erum mittere, Dei eſt, & pluùs, quàm mor- tuum ſuſci- tare. . dimittere, niſt Deus, poteſt, & qlibius dimettendi tribuit poteſtatem . Subjungit: Sortiti ſumus & noz, Sacerdotes, tam mirabilem gra- tiam ab eo adeo mirabilem, ut longè excellentior ſit Abſolutio criminum, quam gratia ſanitatum: longé altioris virtutis, ſcelerum, quàm morborum euratio; ſublimioris denique poteſtatis, animarum, quaàm corporum à morte reſuſcita- tio, quia præſtantius eſt, animæ mederi peccatis mortuæ, quàm iterum revocare ad vitam mortua corpora (ait S. Chryſoſt. in c. 12. Joann.) iterum moritura. Nihil propè tantam in admirationem mortales rapit, quam mortuorum reſuſcitatio, illudque ſu- pra omnem captum humanum, Fidei lumine duntaxat ſpe- culandum proponitur, non unum alterumve vitâ functum, dicunt, ait S. Thom 38 de Phariſæis in c. v. Lucz, dutta nemo peccata — ſed univerſum Genus humanum in cineres redactum „aut quovis genere abſumptum, in ictu oculi, ubi noviſſima tuba in- ſonuerit, & pulvere reſurrecturos, in virum perfebtum. Epheſ.a. 13. Wup. Conc. z. Illo tamen Fidei articulo aliquid longè mira- bilius obſervat Euſebius Gallicanus: Videamus, inquit, Serm. 2. in Epiph. quantò plus eſt, quod præſtat gratia; ecce vera miracula, ecce Prædicanda miracula, ſtupendas immutationer, quas quotidie in nobis operatur Kedemptor noſter, quando de beſſimis bonos facit, caſtos de lu- uerioſis bumilers de ſuperbis . de ſebtatoribus ſoculi, amicos Dei. At- que ut veram reſurrectionem quaſiè cinere oſtendat, excla- mat: Qucæ poteſt majora exercere miracula, quàm quando hominem de ſubſtantia pulveru, in Angeli ſtatum provehit? Hæc eximia Dex- teræ Excelſi facinora; peccator, qui profundo ſcelerum lu- to immerſus, qui in pulverem mortis quodammodè reda- ctus, & jam plus quàm quatriduanus, imòè plùs quaàm qua- driennis, fœtet mortuus, per gratiam, in ſacrâ Exomologeſi acceptam, illicò reviviſcit, & in ſtatum Angelorum provehitur. Englgr. Panth.. p. 1I. f. 20o. E. Converſ. S. Pauli, .I. & Cæl. Emp. E. Ca- theäræ “ — AdES Shortu, ürium klii, bele, vi emapor Munalicio ugnin Pienn. N Hunnſer Pumenais ar lekrud e, KVe 4 . tonis eſte tCri⸗ nt man: Etimm in Aſemae uIm, lieblare ltlinee Mul ar Etnuie Une ſzin ehiun, i Aon finnig o Mer finbus undANr. Lum Confeſſario quomodo agendum? Ejus eledtio. I1311 gen ic. thedræ S Petri, J. 1. & 2. V. ſaprd, Conc. a2. n. 3. En, Anima pecca- ndeg. tis mortua, quantum tibi ex Poteſtate Clavium & Confeſſa- eo rii ſolatium, gaudium eſſe poſſit, & ſpes certa ipſius vitæ s Eternæ! Ergo reſume animos;, & diſce modum, quò erga e tuum Animæ tuæ Medicum utaris. Infrà à n. g. Interim: dina III. Re tamen bene expensâ deprehenditur, Officium Confeſſarii tAie. Confeſſarii, non voluptatis, ſed maximéè difficultatis ingen-AMeuds diff-- Sim, tis eſſe, uti fatentur plurimi, & experiuntur fere omnes, Cenint ſaltem à potiori: ut proinde Confeſſario non opus tantùm telüſetꝛt. ſit Jur isdictione, Approbatione, ſed & requiſità planè doctri- item nà, magn prudentia, circumſpectione, cautelaque, ſed & uſe Patientia. Ne, ſi debità ſcientia non inſtructus, ſi cæcus cæco Uraicenn ucatum praſtet, ambo in foveam cadant: Matth. 1Iy. 12. Vel ne, ipſe icnen lumen aliis ardens & lucens . conſumatur. Videri poſſit Gtwatt. ſimplici & rudi, facile eſſe & jucundum, Confeſſiones exci- fuchn Pete; & velut Nova audire: neque rem magnæ diſtrictægqgue Rationis eſſe: Falleris. Facile videbatur Pilato judici, ſeſe Pilatus no- An,At 2ð 70= ⸗ . . Pini à causà Chriſti „ad judicium ſtantis, expedire; dum acceριραπ* dum ſibi inlſa 444 lavit manaus ſuas coram bopulo dicens: Lenocens go ſum à ſan- Ulnocens. e mir LLuine Jauſti buju . Matth. 27. a2. Veruùm quid . IIlene reapſe in- ilin nocentiam in hoc Judicio ſervavit? Nequaquam; quin imdè nulneele taliter ſe maculavit, ut Oommnis nec fontium nec lacuum, nec lein nli fluminum, nec Oceani in unum collęcta aqua, eum potue utk it emaculare. Hugo Cardin. ad mores & rem præſentem Ne ita Con- i 4. eruditiſſime explicat. KRectè etiam in hoc facto, inquit, Confeſſo- feſſarius. echr 7S& Met eres ſuas Iavar e docentur, quia oſſicinum vix ſine alzqudà pollutione ſerkee Peragitur; vix enim mundis manibus attreétantur immundetiæ; Vix me⸗r. more Janioſi & vulnera ſk'eol v premuntur abeq; pollutione Num ener en. Sed propter boc onus Medicus non dimittit oſfcium. ec. E eam Sacerdoter ui mundabant, eoipſo immundi fiebant. . Seatis dictum à tanto Doctore. Officium Confeſſarii eſt of- Leſrà n. 10. nl ficium quidem neceſſarium, arduum tamen & periculoſum, quod non eſt juvenibus, ignorantibus, imprudentibus, im- giu 1 rFiR 4 2 2* . lh. patientibus, nes 6e1S, qui mortificatas non habent paſſiones, ſete4 com- 1312 CoNcO LXIX. Confeſ. DeiVicarius: adudicem Manududor. committendum: ad illud, ut par eſt, bene exercendum, vitæ „ requiritur bonitas, ſcientia, charitas, prudentia, diſcretio, z elus & magna cautela. Pacinch. in Yon. Lect. 6a. g. Io. n. 42. tom. 3. U5 Confeſſarius f. 739. Scio Caſum verè tragicum, mihi fide digniſſimâ rela- O curioſus ma- tum, qui ab hominum aut ialtem Majorum noſtrorum me- gus factus. moriaâ in Tyroli contigit, quò Capellanus juvenis Magi cujusdam Confeſſionem excipiens curioſo deſiderio viden- di demonis, eò devenerit, ut, ruſtico hoc initio equidem dehortante, dein, ad inſtantiam, Confeſſario opem ferente, & ſuo loco viderit d'“monem, ab hoc ita territus & inſtiga- tus, ut & manus dederit, factus ſceleratiſſimus & ipſe Ma- Conkeſſario gus, demum degradatus, exuſtus. Hic effectus, hæc mer- eſt opus cau- ela. . 2 * „. . 2 * * . eſt: Serpente tollent“ & ſi mortiferum aliquid biberint; non es noce- bit. Marei I6. 15. At ita conſulendum eſt neceſſitati Pœniten- tium, ut & te periculo non exponas: Qus amat periculum, in o peribit Eccli. 2. 27. Salvàâ autem ſuâ propriâ ſalute & con- fſcientiâ, Confeſſario incumbit cura erga Pœnitentem, cujus ſalutem quærere debet, quòd ſi aliquid pœnitenti conſu- luerit illicitum, pœnitens quidem apud quem ſapiens ille imile. reputatur, innocens remanebit; Confeſſarius verò pœnas imile. C f ſſ. . Hdabit. Contin it ergo illi, quod aquz& mundæ, quâ ollas, in bonum Catinos immundos lavamus: catini quidem remanent mun- Poœnit. eſt à di, aqua verò immunda, & in cloâcam projicitur. Sic Con- Deo deſtina- feſſario eveniet negligenti: ipſe enim immunditias poni- tus. tentis pro negligentiæ qualitate contrahens projicietur; Poœnitens verò conſilio ejus quamvis illicita ſequens, mun- dus remanebit. Labata: V. Confeſſarius Propoſit. I. & 2. ubi plura. Paciuch. cit. G. 19. Vnde ſatis dignoſcitur, quàm difficile mu- nus incumbat Confeſſario, & quàm huic curæ & fervori eſſe debeat, ut illud ritè obeat in pœnitentis & ſuam ſalutem. Confirmant autem hoc ipſum ea, quæ mox dicentur, ſcil. Confeſſarii munus à Deo deſtinatum eſſe, & inſtitutum in ipſius pœnitentis bonum, non pernitiem, ut habeat 3 gus apſus N ces fuit temeritati curioſe. Equidem promiſſum Chriſti In. humini inpei rdaleto OAUivas, DNun kar Unt Meſaur Uyenrur auni Mteniore⸗ Mkiſan oncenek ten bet Ke eKtem UInne 4 nmmen li Ciniſ litelinn in e ufiſoef ☚ cun ſte irei , 16A, GnHcln. tonio de Molinàâ, Carthuſ. Patres Confeſſarii, ait, memores- Cfunme. irider. . Dein nkhene, Kiſſe N. hecer. um Cr pnei KA . Peniten ienlu, A Utec . en ouſs ti it⸗ Wiens e nd Muns aS Hentmm - icetur; NN.. Eckar. Aee. uti . t,ꝛ G nS Sð deſidem deprehenderit! Meritò dicet: Sangninem ejns de mann nem criminum datur corona- ait S. Chry ſoſt. hom. 2. de Verbi Iair Quis Fidelium neget Deum, & Chriſtum, Dei Filium, veré Shriſtus lio vitam cupit Pater, non mortem. Quid clariùs de Chriſto: Mechtl de Jud. extr. DA dd dd ad Aunm Confeſſario quomo do agendum? Ejus eleflio. I313 lapſus erigatur, à quò æger curetur, à quò vitam animæ per ratiam Sacramenti recipiat; idꝗque magnà atque ſingulari ipſius Dei miſerentis clementiàa. Etenim: IV. Vt aliquid adhuc addam, nervosè ſcriptum ab An. Confeſlarii obligatiogra- VIS : écx Anut. ſint, magnâ ſe in his teneri obligatione, juvandi eos, qui ad vne Poœnitentiæ Sacramentum accedunt, & intueantur diligen- ter, num in illis par ſit dispoſitio, quâ fruétus Sacramenti non impediatur. O quàm ſtrictam à Confeſſario rationem exiget Salvator, qui tantam de eo fiduciam concepit, ut cre- dat illi animas, quas proprio Deus ſanguine redemit, hono- rem ſuum, facultates commendet, quæſtorem cœleſtis con- ſtituat theſauri, velitque ut ad hunc animæ divertant, à quòͤ juventur auxilio, atque ad ſalutem erudiantur, qui ſeriã eas reprehenſione à vitiis avocet, ad virtutis amorem accendat: quâm ſtrictam exiget rationem Salvator, ſi in his inertem & tus requiram. Exech. 3. 15. Iinſtruct. Sacerd. tr. p. C. 3 H. 3. f. 25 z. En Con- Ken ei d⸗ dater e feſſarium in gratiam & ex causâ Pœnitentis; graviter obliga- a 8 eſſe debet tum: en Patrem poœnitentis Filii, qualis in Spiritu Sanctop tenti uterque eſt, & eſſe debet, partésque ſuas implere. Pater eſt en fglio. Confeſſarius, quia vices agit Dei & Chriſti, in hoc ſolius Cle- mentiæ & remiſſionis foro ac Judicio, quòô de vitã & ſalute poœnitentis agitur, & concluditur neutiquam de morte, quam Sacramentalis Abſolutio excludit. In mandanis & fo- enhns Zudiciis poſt accuſationem & criminum confeſſionem reſtamd“ morse apud Divinum autem Tribunal poſt accuſationem & confeſto- Sicut Deus, Patrem eſſe, & miſericordiſſimum, etiam erga improbos, &α peccatori. male meritos filios! Omnis Scriptura loquitur. Nolo mortem impii, ſed ut convertatur impius d vid ſaud, & Vivat. Ezéch. 33. II. Fi- noſtram ſalutem deſcenait de ocli? DLui propter 203. homines & propter . . „ . 4 SSðõ R =B 2 5 4 D „ . 5 . I314 CoNCIO LXIX. Confeſſ. DPeil icarius Dad Iudicem Manududor. VEt vitam habeamis, & abindantins habeamus Yo. Io. 10. Bus nos recon- ciliavit ſibi per Chriſtum, & dedit nobi miniſterium reconciliationi. 2. Cor. 5. 5. Commiſitque officium & negotium reconciliationis hominum cum Deo, Verbo primum promulgandæ, dein Sa- cramentorum impertitione etiam procurandæ, ait Iirinus S . .⸗ V „ ° gW½ * „* . 6 Typus: Filius hic. Opportuniſſimè hic venit Pater Filii Prodigi: qui, cuùm nitens: Hlus Confefſarii partes egit, perſonam Pœnitentis ſuſtincbat Fi- ainen lius prodigus. Erat hic non qualis qualis, ſed inſignis ne- quam, inceſtus, fornicator, patrimonii decoctor, voraciſſi- mus helluo, ſpurciſſimus leno: commiferat non vulgaria & communia, ſed atrocia & inſolentia ſcelera: quid debebat expectare, niſi aſpera verba? quid timere, niſi fuſtes & verbe- ritus? Et tamen ubi flens & pœnitens venerat in conſpectum Patris, nihil eſt hic videre, niſi blanda oſcula, ſuaves ample- xUs, dulciſſima verba. Meſericordia motu,; pater: Lucæ 1I7. à v. 20. Citò proferte ſtolam primam. Nulla hic fit mentio de anteactæ vitæ flagitiis, nullæ exprobrationes, comminatio- nes: Formam hic Confeſſarius habet, ut patrem agat: jacet ſupplex ad pedes miſer peccator; eligit Medicum, à quô curetur, Magiſtrum, à quo erudiatur, Patrem à que be- nignè excipiatur; cui arcana peétoris aperiat: ſuſpirans la⸗ chrymans vitæ errata patefacit, vulnera oſtendit, ſummo contriti cordis dolore, pudore ſuffuſus, quid poſſit aliud, quàm patrem ſe verè exhibere pœnitenti Confeſſarius, Dei vices agens, cuùm ipſe Deus in gratiam illum recipere para- tus ſit, imòèò & ſuis ſanctis inſi pirationibus & monitis eò invi- tet! Annon hinc pœnitenti magnus accreſcat animus, fidu- cia ingens, ſpes certa, ſtimulus vitæ emendandæ maximus, cum ipſe, peſſima quæque meritus, Coônfeſſarium verè pa- Chriſtus trem experitur, qualem & Deus ipſe & Chriſtus ſe præſtat, quam fi Pa- fummus & amantiſſimus Pater. Ita ſe Chriſtus exhibuit, ter peccatotiaddmiranda in peccatores humanitate, in pœnitentes lenita- te, Mulieri, quæ erat in civitate peccatrixt Lucæ J. Malieri in Adul- terio Nlens ofenin ritatic d ſecu inn aute lelingue (ns Ullinus 5 Imttigu⸗ Eratir orrior didnn ſtite G EStun ae dne V aki hg 10 = S= SE = = —,= Se W N. D AAuunun Conf ſario quomodo agendum? Ejus eleimio. 1315 terio deprehenſæ, Yoan. 5. utriusq; Advecatus, qui ipſe judex. Hoc proloquitur ipſius Chriſti Parabola de ove, & drachma per- nngtär. — GEA. rihiti unligiggG E eng. ditis LQacæ 17. 4 v. 1. Id orbi teſtantur tot Publicani & pecca- irIim ktores, ipſe Latro in cruce, in gratiam à Chriſto admiſſi, repul- eiddrn. ſus nemo pœnitens. Quibus omnibus à ſuo Capite inſtrui. n Lur & jubetur Confeffarius, ut Pœnitenti in patrem, & ille . Uländat. Z huic in filium ſit. Audiamus talium exempla quibus & ſnien. Confeſſarius & Pœnitens dictorum veritatem docebitur. Pnond Y. esgr. . N. Wade. dW2. 1 Vy. Pater Confeſſarius talis, Pœnitenti compaſſus S. Am- S. Ambroſius ri broſius Eccleſiæ Doctor, Epiſcopus Mediol. de quò ejus Cle- duàm com- , ricus Paulinus: quotiescunque quis ad promerendam pro Paſlus ſit Pœ eKverbe 1 .—- 1 2 1:½ nuitenti pa- Peccatis veniam, ea ipfi confitebatur, adeo intimâ cordis alie commiſeratione afficiebatur, ut deflens audita, ſicut ſua pec- fernte 1anhl. cCata, ad ſecum flendum, pœnitentis provocaret affectum. — Rlrtt Crimina autem ab aliis accepta, apud Dominum loqueba- mde Ktur, relinquens exemplum poſteris Sacerdotibus, ut inter- Ceſſores magis ſint apud Dominum, quàm vindices & accu— ommmth⸗ Z ſatores. Englgr. cit. F. J. Andr. J. 2. f. -pq13. Cal. Emp. Talis Pater 8. Ludovicus A Confeſſarius S. Ludovicus Bertrandus Ord. Præd. Ad hunc Bertrandus. lenk. accurrit aliquando confitendi gratià nonnemo, quiad cujus- . libet peccati recenſitionem intuitus in Bertrandum, arbitra- Pitunm, . batur, torviorem illum proditurum vultum. Sed eandem it, inm ſemper & immotam Vir ſanctus tenebat vultús ſerenitatem. oltilnt Peractà Exomologeſi dixit Pœnitens, reſtare ſibi adhuc ali- nnb quid; illudque edicere juſſus, ajebat: Pater: mentem meam ee fſubiit iſta cogitatio, te me pejorem eſſe; nec enim, ſi talis non N eſfſes tam atrocia & enormia, quæ recenſui, peccata ſine al- inn i teratione auſcultare potuiſſes. Cui Bertrandus: Sum, fa- znaid teor peccator, & omnium totius mundi peccatorum fla- nenNH gitioſiffſimus; tametſi nullius eorum, quæ mihi aperuiſti, ete reus: ed noſtin, quam ob rem illa patiens & tranquil & ob- zaick audierim Accurrentem enim te ad me; ut illa mihi ma- nts NNn nifeſtares, non ut eorundem amatorem & ſtudioſum te ”J””J”è Dd dd dd dd2 in- Mmin 4 — humilitate & “O— 1316 CoNCIO LXIX. Confeſſ. Deil icarius: adſudicem Manuductor. inſpexi, ſed ut inimicum, hoſtemque abjuratum, quò? maximopere ædificatus manſi. Dolui indubiè, te illa patrâſſe; ſed de tuà gaudeo converſione quèòd inimicum te illis præbeas. Noveris, me in pejora prolapſum fuis. ſe, niſi ſuũ me Deus protexiſſet pietate. Pacinch. oit. Ledt. ricæ Apoſtoli, vità funéti 1581. 9. Oét. à Clemente X. in- ter Sanétos relati An. I671. de cujus charitate in proximos, vid. Vita c. 22. f. 93. ubi de ejus duriſſimâ ſui flagellatio. S. Franciſeusne pro aliorum peccantium ſalute. Gratioſum audire eſt, Saleſius miraâ charitate ſo- COnſolatus fuerit S. Franciſcus Saleſius, hic cum Dicœceſin tentem. pedes proſtratus, cùm diceret, nunc de ſe actum eſſe, quòd ſe hominem nequam agnoſceret. Saleſius amicè hominem complexus, ſuo loco ſedere juſſit, habere ſe, quæ ipſi in Con- feſſione exponeret: ac delicta juventutis ſuæ repetens, hoc illi tandem pro ſolatio adjecit: multa quidem de eo ſe au- diviſſe, & ſparſa fuiſſe; ſed nunc ſeipſum nôſſe hominem probum, ac magno in poſterum amore ac honore fore, qui talis jam eſſet apud Deum. Englgr. Cæl. Emp. F. J. ea f. ?2. Ff. 237. ex Vitd. En ut hic Princeps & Epiſcopus ſancti imt vere Pater Filii Prodigi, adhuc profundius, & ad illius pedes Alins ſandusſeſe ſubmiſerit. Addo adhuc unum: Cùm quidam Sacer- Sacerdos de- dos ad pœnitentem infirmitate lethali oppreſſum vocatus, ſperabundi eundem ob gravitatem ſcelerum deſperantem reperiſſet, ec uidu quòô miræ humilitatis & charitatis exemplo Pœnitentem ſuam veſte clericali obiret, ſtatuit ſe quadam in Eccleſiã in al Segde Confeſſionali; ad quem cum Eccleſiaſticus peccata ſua cexpoſiturus accederet, & ſuavi ac forti ejus commonitione tactus, totus in lachrymas colliqueſceret, diſcedens, virum ſanctum intuitus, advertit eſſe Præſulem ſuum; ad cujus Wnnlte 1 mus, nt —, Gee. Cn euenun NN⸗ * / Cvein tch (Mlvere te Pind iaſe 1ui pan Ait huir ene, o⸗ 7 behteon Cdnen. Curdel ih bx.. Edwnda odortele S= = — —= = = = —, W/ (ben Cm, ndd I nhnee eleipr peccata in ſe eum ſic allocutus eſt: ego ſpoliabo me omnibus bonis &– me- a ritis totius vitæ meæ, & illa in te transferre volo; tu verôò ſpolia te omnibus peccatis tuis, & in me transferas: ego pro. illis Deo reſpondebo, & pœnitentiam agam, ſicque noli de- fFPPfPfſfſppera- ſuſcipiens. nnidg Cum Confcſario quomodo agendum? Eius eletio. 1317 n, g ſperare. Cùmque illi placuiſſet permutatio, ulteriùus di. el zxit: Ecce nunc teneris mihi dicere, quæ mala feceris, ut ſci- nmumIn am, de quibus tenear poœnitentiam agere. Tunc ille liberè Mümäs ordinem vitæ ſuæ cum omnibus flagitiis aperuit, quantùm ae in ſe fuit. Cui Sacerdos: nunquid de his mecum doles, &, tim. fſiabſolvere te ab illis poſſum, idipſum optas: cumque ille enLA. omnind id ſe optare affirmaret, abſolutionem ei impendit, fillin paruit huic Confeſſario & dixit, in viaâ ſalutis ſe eſſe: quæge⸗, ieh rentique, quomodo res circa merita, quibus ſe ſpoliaverat, nüenn haberet, reſpondit: Deus tibi duplicata reſervat ob eximi- Diocein am charitatem, qud meam deſperationem eviciſti. Yob. Loh- lehun ver. Bibl Man. to. 3. T2t. 6. E. Confeſſto andita h. 26. F. 4. eX March. eotim Hort. Paſt. Candel. Wiſt. tr. y. lelt. 5. f- 532. Jo. Major. Ppec. Exempl. E. toritiie Deſzeratio Ex. S. En quàâ comi charitate hic ſanctus Sacerdos nim ad ponitentiam à deſperatione hunc hominem adduxerit. M Ergo Confeſſarius Pater eſt, & eſſe debet Pœnitenti. E. Conc. VI. Quærunt SS. DD. cur Chriſtus Deus Homo Poteſta- Cur Chriſtus olrébgen VI. C incor. tem Clavium, ſeu dimittendi peccata, ſoli Deo Jure ſuo ab-oteltatem ta ſolutiſſimo debitam & competentem, non ſibi reſervaverit Aar iuunn non lbi relerva- e Cur non Angelis, ſupremis in Naturà Rationali, Spiritibus, , cur non lomin eam contulit cur denique S. Petro homini, quem ipſum gra- Angelo aut e, i. viſſimè labi prius permiſerit: Tebi dabo Claver Kegni Cæloxum. ſancto homi- Matth. 16. 19. Solidé ſatisfacit his omnibus quæſitis P. Alfon ni, ſed l'etro Gg ſus Anton. de Saraſa, S. J. Arte ſemper gaudendi, Tract. 15. à ſ. a6 5. laplo contu- ſecss Y. I. adducens ea verba: Adeamus ergo cum fiducid ad thronum lit! . ce. gratiæ: &c. Hebr. a. 16. Suadetur, inquit „Ppeccatoribus acce- VOn der thronum gratiæ: habemus enim Pontificem. & . idem v. . tri &vY.’ Et thronum hunc Sacerdotibus tanquam Confeſſariis NKne. * concredidit Chriſtus, qui omnem humani generis dijudican. , ſel di jjurisdictionem habet: Joann. y. 22. Diſerté Trident. dcſ. i4. 1anne cap. y D. N. Yeſus Chriſtus, ait, à terri aſcenſar d ad cœlos, dacerdote . Jur ipſius Vicarios reliquit, tanquam Praſides & udices, ad quos omnia Dd dddd dd z3 mor- 1318 CoNeiO LXIX. Confeſ. Dei Vicarius: adjudicem Manudufkor, — mortalia crimina deferantur, in quæ Chr⸗iſti pideles cecéderint, Juè pro oteſtate Clavinm, rem'iſſtonn aut retentonis peccatorum ſententzam Pronuntient. En Jurisdictionem Filii Dei communicatam fi- liis hominum, naturæ fragilitati expoſitis, ut tantèò majori, cum fiducià humanos vultus ſubeat peccator, minusque erubeſcat ſcelera ſua confiteri homini iisdem criminibus aliquando involuto, aut ſaltem obnoxio. (Cur confiteri eru- beſcis peccata tua? peccator ſum, ſicut & tu. confitene homo homini, homo peccator homin; peccatori, ait S. Auguſt. in Pſal. 93. ap. Ca- lam. Diſe. Io. n. 3.) quis enim non miſereatur de facili, qui ſe — Cur Chriſtus miſerum eſſe, aut eſſe poſſe, prudens meminerit: Hinc ſanè non lſibi? Cur non An- citio ſtatuit abſtinere. gelis benevolentiæ fuit maximæ, Chriſtum neque per ſe huic throno præſidere, ex eôque jus dicere, neque etiam Angelis eam voluiſſe concredere: quòd ſi enim humanitati ſuæ au- thoritatem iſtam Chriſtus reſervaſſet, humana licet ſit ejus Natura, noſtræ perſimilis, adeôque perquam humana, & in omnem commilerationem peccatori exhibendam ſummo- perè inflexa; glorioſa tamen eſt, & nulla unquam peccati la- be inquinata: ſic ergo hominem tam glorioſum, & longè, ſuprà omnem majeſtatem, dignitate evectum, præ humanad fragilitate adire puduiſſet forſitan peccatorem, gratiæ pe- tendæ causâ, cujus Patrem à ſe meminerit per ſummam im- pudentiam violatum. Hominis igitur fragilitati Chriſtus aſcenſurus ad cœlos ut conſuleret, Jurisdiétionis ſuæ exer- Vicarios autem noluit ex Angelis, primdò, quòd corpore omni cùm careant, humanis oculis vi- ſibiles non ſint, atque adeo judices hujusmodi humanis uſi- bus & commercio non accomodi. Dein etſi Divinâ Poten- tiâ facti fuiſſent aſpectabiles, tamen majeſtate hominibus prorſus inuſitatà perculiſſent homines. Tertièò de præſtan- dà miſeris hominibus miſericordiâ multùm detractum fuis- ſet, ſi ea ab Angelis, mileriarum inexpertis, purisque ſcele- rum, fuerat obtinenda (⸗deo non Angelm: hæc eſt commiſſa poteſtas, ait D. Chry ſoſt. hom. So. in Martth. Jurt nunquam peccaverlnt, ſed ho- „ Nlnd Cin e, ſoten ⸗ e inoct n,heccato Dn Nin D 4 4 SS1 ſiſenr i⸗ lro Cn gion pe = S enbie t NWri⸗⸗ Drine Dewid E eret NA M lut y gugn =M 6499 90 Cli, gik Hinc ſane er ſe lic Mel taui fear. icetteiS manAn N fun. . peccatikx longe hutan i Nie. WaAZENIN. 4CMrilrs z elettr - lsrl. t. cabel oninbos eea Kunfik r ſe 1 N. ‚, 1,. ,ℳ Cum Confeſſario quomodo agendum?! Eius lectio. 1319 mo paſſebilis ſupra homines ordinatur, ut, dum in aliis ſuzas recolit pas- ſſeoner, mitem apud eos ſe præbeat & benignum. Calamat. Cit. D. n. g.) meII. JNeque innocentem hominem huic throno præfixit, ſed Pe- quoq, ei erat populorum innumera multitudo, quæ eſſet, pro ſuæ natura vitiis paſſtonibusq,, ulpis involuta, atq; peccatis. Videlicet ut in Cla- vibus fidelis Janitor, in ſententiis eſſet clementiſſimus diſpenſator erat enim reverd hic Petrus paulb durior & ſeverior; ſecut ejus auſteritatemn truncata ob Chriſti injuriam Servi Principis Sacerdotum declarat auri- cula: hic igitur tam durus, tämq; ſeverus, ſi donum non peccandi à Do- mino fuiſſet adeptus, quæ Benia commiſſis populis donaretur? ſed idcir- & Divinæ Providentiæ ſecretum ita temperavit, ut primus ipfe labere- tur, ac rueret in peccatum, q120 erga peccatores duriorem ſententiam proprii casiis intuitu temperaret. Ita S. Auguſt. (qui & Lib. go. bom. 22. ervVos& pro ſuo more: Non eſt peccatum, ait, quod fe- cit homo, quod non poſſit facere alter homo, ſi deſit Rector, per quem fa- tus eſt homo. Conc. 6z. n. 6.) Colligit denique citatus de Saraſa n. 6. 4 f. a!. argumenta hæc; Temperatam igitur cùm nove- ris judicis ſententiam, in te ferendam, Q peccator, ſuæque infirmitatis conſcius, tuæ imprimis miſereri, ſcias, eos, qui Vicariam Chriſti jurisdictionem obtinent, noveris, idcircè ad hoc munus præ Angelis præcipuè electos, & quidem de- ſtinato conſilio optimi Salvatoris ex hisce terris ad cor os aſcendentis, ut commodiſſimum obtinendæ gratiæ peccato- ri judicem deſignaret, eumque, quem adire minimus ſub- iret pudor; quis enim Angeli vultum ferret? ſanè adeamus thronum gratiæ, tam gratiosè hominibus contraditum, & ſine dubio gratiam conſequemur in auxilio opporteano. Quid effi- cacius dici poſſit, ad conciliandum in poœnitente omnem amorem & confidentiam erga Confeſſarium Chriſti Vica- rium:? Cur Petto? trum, peccatorem aliquando. leo, ait S. Auguſt. ſer. I. fer. 7. & huic lapſo doſt Dom. Palm. B. Petrum paulatim Dominus ſubaeſeruit, ut Eccleſiæ Plus; KReclori futuro ignoſcendi quadam regula poneretur. Credendæ enim erant Petro Clavers, imò creditæ ſunt ei Claves regni cælorum: credenda 1320 Coxc LXIX. Confeff Dei Vicarius: adſudicem Aanududlor. Sigillum VII. Accedit & illud efficax argumentum, quod om- Confeſſionis nem in Pœnitente tollat diffidentiam erga Patrem ſuum arctiſſimum, ſpiritualem, Confeſſarium, quin potius amorem & fiduciam en ſi⸗ di- augeat: eſtque illud Sacræ & Sacramenti Confeſlionis Sigil- Iefrà fpne lum, ſeu Secretum, idque ex Inſtitutione ipſius Chriſti & Sa- Conc. huju. Cramenti. De hoc Catechiſ. Rom. cit. p. 2. c. y. n. yo. à fol. 362. Duoniam nemo eſt, inquit, qus non vehementer cupiat ſeelera & tur- Pitudinem ſuam occultari, monendet ſunt Fideler, nihil eſſe, quod time- ant, ne ea, quæ ipſi Confeſſtone patefecerint, à Sacerdote ulli unquam indicentur, neve aliquod ex ed periculi genus ſibi Allo tempore creari Poſſit; ſacræ enim Sanctiones graviſſimè in eos Sazerdotes animadverti volluerunt, qui peccata omnia, quæ aliquis e confeſſus fuerit, perpetio & religioſo Iilentio compreſſa non tenuerint, quare in Concilio Lateran. magno c. 21. ita legimus Caveat omninò Sacerdos, ne verbo vel ſigno, “ el alio quovis modo, prodat aliquatenus peccatorem. Et hoc ex ſenſu totius Eccleſiæ Catholicæ: S. Thomas &upρpl. q. it- art. concludit: Muemadmodam, inquit, Dens ſemper tegit peccatum ejus, qui ſe ſibi Sdre ber panitentiam; Sic Sacerdos peccata confitentis celare ſemper debet " cuùm Confeſſio exterior ad sacerdotem, ſit ſignum Confeſſtonis in- teriori, qua ſit ad Deum. En Dei clementiam in pœnitentem, quæ & in hujus favorem & gratiam Vicario ſuo arctiſſimum ſecretum imponit. Præceptum de Confeſſone celandâ, ait idem Doctor An gel. slid. ad 2. conſequitur ipſam Sakcramentam. & ideo ſicut præceptum de Confeſſtone Sacramentt faciendd, eſt de Zuere Divino, & non poteſt aliqus diſpenſatione vel juſſtone humand homo abſolvi ab eo ita nullus ad revelationem Confeſſtonis poteſt ab homine cogi vel li- centiari. Hic ſenſus eſt omnium fidelium Doctorum. De neceſſitate Sacramenti eſt, quòd quei Confeſſtonem celet, & tanquam vio- lator Sacramenti peccat, què Confeſſtonem revelat. Et: Per hoc home- ner magis ad Confeſſtonem attrahuntur, & ſimplicius peccata confiten- tur. Et: IIlud, quod ſub C. onſeſſtone ſcitur, eſt quaſi neſeitum dum Il- Iud non ſciat aliquis ut homo, ſed ut Deus- cujus nempe ſolius vi- ces agit. Ita S. Thom. cit. a. I. & 2. 2. 4. . a. I. ad z. Omni & om- nium exceptione major. Secundum quam doctrinam & re- gulam eu⸗ — . Gun Miren ſen, lgeti⸗ ſolhiseln GnCE Potencunt Ceerperpe Douma cn caſi & Hm liß. rmratcenti vpr Nbßrcade! Acdal n ſan noriebe un eteg Uit, (iſte fmüonadi Wen K 1i Ein. 1 ſint eſe g Nr . Mlun enpmre Saimzilief Crit, ſeifeig Eilo Lateret erhdel /en hocexfant 1coneblt: al ſent nſſin N. Enltenten. Cineon A itiden allhis S. AlE n. V 9 . N t d . mięæ inſtantis & ad Confeſſionem urgentis. ? Jo. Bapt ſt. E'eiſſ. Theol. M. §. de Pnit. tr. 2. Di. r. J. 2. de Neæceſſit. Sacr. Pnit. n. 22. Quin inſuper, præter Confeſſarium, quem sigillum Confeſſ. Sigillum principaliter ſpectat, aliæ etiam perſonæ hac obligatione Mechtl de Jud. extr. lis . nA . nnK. . goln . ne. cun Confeſario quomodo agendum? Eius electio. 1321 gulam univerſalem, omnes Caſus reſolvendi ſunt, & eò qui- dem, obligatione hujus ſigilli ſtrictiſſimãâ, ut nullo unquam caſu, ullius boni conſequendi, aut mali evitandi causâ, quodvis, velminimum peccatum, aut ſi quid aliud ſub ſigil lum Confeſſionis cadit, directè vel indirectè, ante & poſt mortem confſitentis, ſine mortali ſacrilegio revelari poſſit. Idque ex perpetuâ traditione, & praxi Eccleſiæ colligi, quòd Divinum à Chriſto præceptum traditum ſit, ut in nullo un- quam caſu Sacramentalem Confeſſionem revelare liceat. Layman. LD. y. Ir. 6. c. I4. n. 2. & toto cap. Adeo ut nec Forum ex- ternum ſcientiâ ex Confeſſione acceptãâ ullo modo uti poſſit. Engler. p. I. Dom. 3. Duadr. J. 5.. ubi hiſtor. notab. de Sigillum vio- lante, laqueo præfocato & exuſto, noxio verèò abſoluto. Item alia abſurda de Miniſtris hœæreticis. Apud Catholicos raris- ſimus, & quaſi fere nullus eſt Caſus violati Sigilli Confeſſio- nis, cùm ſciant probè Sacerdotes Confeſſarii, ſeſe potiùs mil- lies mori debere, quàm vel minimam unius peccati circum- ſtantiam detegere: quo caſu & Martyribus annumerandus veniret, qui ita pro reverentiâ Sacramenti, & obſervantiâ Inſtitutionis Divinæ, nec non ex charitate proximi, mortem pateretur. Adeo ſanctum hoc eſt ſigillum Confeſſionis, id- que in favorem pœnitentis, ut, ſi hic prudenter gravem ſibi infamiam vel grave periculum (quod aliud tamen eſſe de- bet, quàm periculum erubeſcentiæ & confuſionis coram Confeſſario ipſi Confeſſioni quaſi intrinſecum; hoc enim nunquam excuſat) ex manifeſtatione criminis timet, eò quèòd Sigillum v. g. non ſit ſervaturus Conſeſſarius, poſſit reticere pro eâ vice illud crimen, ſitque excuſatus à Confes- ſione ſaltem materialiter integrâ, confitendo alia mortalia, ſi quæ habet, etiam tempore præcepti Confeſſionis, uti an- Ee ee ee ee & Ooafeſſion. ad duos obliget? 1322 CoNCIO LXIX. Conſeſ Dei Vicarius: adſudicem Manududlor. — – ==BB— ad tacendum tenentur (etſi non ſub illis ponnis Eccleſiaſticis in Confeſſarios transgreſſores Ture Canonico latis, ut Depo- ſicionis & Incluſionis perpetuæ; ſed aliis arbitrariis) ut In- terpretes; item qui conſuluntur à Confeſſario ex conſenſu Peonitentis; qui à Confeſſario revelante ſacrilegè ex Con- feſſione aliquid reſciunt; qui ſimulans ſe ſacerdotem, Con- feſſionem, in ordine ad abſolutionem obtinendam, factam excipit; qui audit clarã voce confitentem; qui legit Confes- ſionem ſcriptam, quam reperit. Idem D. 3. S. 3. n. o9. & paſſim Theologi. V. duos Caſus in Amphitheatro Tragicarum Adtionuns c. yg. à f. 200. de Nobili, Vxoris innocentis, ſibi ſuſpectæ, Con- 7 V. ad ſinem Conc. inter Authores de Sigillo Confeſſ. trabtanter. Dœæmonho- VIII. Verùm iſta utut ita ſeſe verè habeant, per omnes ſtis Confes- vires tamen contendit Orcinus hoſtis, Pœnitenti odioſum ſiomis, hane facere cum Confeſſione Confeſſarium, ut abſterreat, vel in conatur red dere odio-: :. 3„ 2U IIe &WIUC ar fiii Verbi (mendaciorum) miniſtros) omnem fiduciam in Calvini blas- illum, auferendo. Sic per Calvinum blasphemum, Con- pphemia. C.67. feſſionem eſſe laqqueum, quô pœnitentes ſtrangulantur, & Car- n. 2. niftcinam plus qudm crudeliter divexantem eorum animaz, qusè aliquo Dei ſenſu afficiuntur“ ejus legem impoſſibilem fingit, id eſſe nonniſi X berdere, damnare, confundere, in ruinam & deſperationem agere Contra Trid. Lib. 3. Inſtit. c. 2. Contra 88. Concil. Trident. dicens: Inpinm eſt, Confeſſonem impoſſibilem dicere, aut carniſicinam illam Conſcien- tiarum appellare: Seſſ. Ia. cap. . & can. §. de Planit. Ita depingit Confeſſarium nimis auſterum, rigidum, ſeveriſſimè objur- gantem, graviſſimas imponentem pœnitentias (contra quos, ſi qui ſint, Englgrave cit. Cæl. Emp. E. &. Andr. J. 3. toto) vel quèòd mimis notus: timorem, verecundiam injicit: A Confeffario abſolvi non poſſe ſua ſcelera graviſſima Pœnitentis, ac re- mitti: cùm tamen (etfſi quivis Sacerdos, non à quibusvis peccatis & reſervatis, abſolvere poſſit, Reſervatione Supe- riori factà ob enormitatem criminis,) nullum peccatum, . OW magno feſſionem clam auſcultante; alio audiente; morte punitis. eiER fiim 4 . ſacrilegium malæ Confeſſionis inducat (idque per ſe & ſuos l:. Minyyl il r r ſſetlliin hl gl ſer Er Wa int durn Aldrd. QCum Confeſſario quomodo egendum? Ejus eleldtio. 1323 Weſalics magno graviſſimis peccateribus ſolatio, Poteſtati Clavium ue. ſit irremiſſibile, unde ſic peccatorem graviſſimis peccatorum TIsIh. vinculis conſtrictum animet D. Chryſoſt. hom-l. 1. de Pænit. conlenii Cave dicas, inquiens, is tantum Panitenticg locum concedi, gqui mo- Peccatum ir- e. Zicè deliquerunt“ nam finge, ſi lubet, aliquem universâ malitia, redun- emiſſibile ne. dantem, & patrdſſe omnia, quæ à regno excludunte i, ut demus, non ſit hon datur. niictun cwtra fidem, ſed delis aliquando fuerit, acceptisq;, Deo, poſtea verò fa- Nl. us ſeortator, adulter, molln, pæd'éco (puerorum concubitor) fur, ebrius, calumniator, aliäg, id genus fiagitia committat: equidem illi non ero iom deſperandi auctor, neq, ſi perſeveraverit 30. ro. go. annis, ad extremam ele r. s , ſenectam cum infandu llis, maximisq;, flagitits. Engigr. Cæl. F. Ca- e uni6s tbedr. §. Totri J. 2. f. 125. Dicere, quòd aliquod peccatum ſit in hac vitd, „ AQAit S. Thom. 3. p. qJ. §6. a. I. de quö quis non penitere poſſit, erroneum per On G eſt, quia repugnat Aivinæ miſericordiæ; de qud Joelis 2. quia benignus Iodioldbin & miſericors eſt, & patienz & multæ miſeèricordiæ, & præſtabili ſuper en, Wln malitid v. 13. 2dò hoe derogaret virtuti Paſſtoniz Chriſtin lpſe enim eſt erlklig propitiatio pro peccatis noſtru; non ſolum noſtrir, ſéd ettam totins mun- cucdanin Ai. I. Yoan. 2. 2. nde ſimpliciter dicendum eſt, quòd omne peccatum in um, CN. hac vitâ per pæœnitentiam veram deleri poteſt“ alids non reſipiſcentia une non poſſet ulli imputari. Ita S. D. cit. Englgr. ubi plura. E. Conc. 40. idzn .z. & C.zo. n. 4. En abſolutam Clavium & Confeſſarii pote- Re umj⸗ ſtatem: quam & quem humanæ ſalutis extremus oſor, cane len ele : pejus & angue odit, ac turpiſſimè denigrare conatur, ut ani- ͤs mas decipiat, & miſerè perditum eat: ſic multos, cum in pec- ter catis catenatos habet, decipit Magos, Sagasque, qui & ipſi engt converti poſſent, in gratiam Dei admittendi uti S. Cypria- Lobjur. nus, de quô Martyr. & Breviar. K. 26. bept. Pexenf. iſt. 141. Ge. Sten- gagde gel. de qud. Divin. 19. 4. c. y§. & to. 2. C. Go. ad f. n. 12. Procop. Capuc. gol Decalog. diſc. 12. d f. 10o. Mea Conc. 6. n. 1I.) ſi cum Confeſſario ο Rdeliter & verè pœnitenter agerent. Sed illudit improbus „AcI doœmon: à quo ne terreatur peccator, quin potiùs illius frau- de dibus obſiſtat, facilèe victor, ſi ſeriò depugnet. H e N. IX. Erat nuper in Belgio perſuaſa mulier ruſticana, enor- Dœmon illu- mis, diuturni, ac inveterati criminis aculeis exagitata. Hæc dit fœminæ, ma- eam à certo Ee ce ce ee 2 — Confeſſario abſterrens: ſed denique vincitur. mi ſui latebras committere: poſſe ſe auétore quemlibet Secundè profectionem ineunti, ſecundò pſeudo-Confeſſa- 1324 CoNCIOD¶ L XIX. Confeſ. Dei Vicariue: adſudicem Manududor. magno deſiderio avarſerat, animi ſui ſarcinam apud deſtina- ti Ordinis Religioſum Sacerdotem quempiam ponere. II- lius caus Tornacum venit: ibi ei Confeſſarius ſuaſit, ut mentis oculis in decurſæ hadtenus vitæ noxas converſis, unâ omnes Confeſſione purgaret: quod dum apparat, non latuit incentorem ſociumq; ſceleris diabolum. Denuntiat ille, caveat etiam atque etiam, illius Ordinis hominibus ani- mentis arbitrum deligere ſibi, modò deſtinati illius Ordinis nullum. Suſpectam mulieri ſuaſionem reddidit conſcia mens, divinũsque radius: nutabundam tamen anno prope- modum integro Cacodæmon tenuit. Ila tandem meliori ſpiritu fortior, in iter ſe dat: occurrens dezmon proficiſcenti in habitu ſpeciéque Sacerdotis, quem ipſa quæritabat, quèò, inquit, properas mulier? mihi Confeſſionem tuam exciperge per occupationes non licet. Revertere, alias confitebere. rius impoſuit. Illuſtrata tandem Divini Spiritús luce, per- vicit veternoſi ſerpentis artes, Sacerdotémque illum, ſibi à dezmone vetitum, anno jam vertente naëta, animum de- nique integrum non fine frequenti gemitu expoſuit. Leop. Mancin. de Paſſ. D. L. S§. Diſſert. I. Puncto 2. Doctr. Mor. 2. f. 41. (eX Hiſtor. Belg. anno 1159.) ubi addit: Viden, à dæmonis conſilio ac artibus, proficiſci flagitioforum quorundam conſuetudi- nem, qudâ conſcientiæ ſuæ nonnifi rudes torpentésque arbi- tros quærunt. Plura ibidem: Ex eo Englgrav. cit. Cathedra Obſervanda & Petri fol. 125. Pro Concluſione duo hic bene inſinuanda à Pœnitente. Cum Confes- ſario agat confidenter, etſi rigidus videatur. ſunt: Imprimis quàm fideliter, ſincerè & candidè, veracitêr- que agere debeat, in hoc ſecreto ſuæ ſalutis negotio, cum Confeſſario Pœnitens, ceu filius cum Patre, qui aliud curæ non habeat, vel habere debeat, quàm illius animæ ſalutem (ſicut de S. Joanne Bapt. ait S. Auguſt. citatus Conc. 6a. n. 6. qus ſalutem eorum quærebat, quos ſic monebat) neque ægre feren- dum, ſi hic Pater ſubinde parum auſterus videatur; cum dicat =. S innun zt Nehar n inie dher fumelt, WoCant wenon nltnkier aull/gi nißoe alſi grin QuisR PNalx elotsr Wumfe nnnum cis tar mehma Allhett, L. Wlcier NenRx. dCeki. Wnere. II. Rſt,u 1nels PPhartt, AN. , Denuntik minide. e Overlbku linsOrdns ſicit contc no roe. em meliori ofciſcenti dat, N n meſe; obteht oCer. le, Net. Uum, i. ninun dte. Cfi 1 16COAiln luerul . 3 Cunm Confeſſario quomodo agendum? Ejus eleio. 1325 dicat S. Bern. ſer. de & Yo. Bapt. Nemo vitia palpet. Englgr. Pant. E Epiph. D. J. 2. f. 17. Et ut loquitur Trident. cit. Seſſ. I2. c. 8. Ne, ſi forté peccati conniveant, & indulgéntins cum paænitentibus agant, le- viſſima quædam opera pro graviſſimi deliltis injungendo, alienorum peccatorum participes eſpiciantur. V. Englgr. cit. P. S. Andr. F. 3. à f. 529. Labata E. Confeſſarius f. 6So. Rodr. Exercit. Perfect. p. 3. tr. . toto. Alph. Ant. Saraſa citand. tract. 16. to. 2. Certè uti ſinceram con- ſcientiæ apertionem ſuo debito loco valde prodeſſe com- pertum eſt, ita contrarium multis noviſſe: Alterum eſt: Electio Confeſſarii, de quê Catechismus Rom. cit. num. z29. 4 Confeſfarii ligan f. 367. bene monet, maximo ſtudio curandum ſſe, ut Fideles eum ſibi Electio. Sacerdotem deligant, quem vitæ integritas, doctrina, prudens Judicium commendet; què & quantum in eo oſſcio, cui præeſt, ponderis & mo- Terisc & quæ cuiq, ſceleri pæna conveniat, & qui vel ſolvendi vel i ſint, optimè noverit. Verbo: qui ſeriò, prudenter, zelo- 8& ſalutis & conſcientiæ negotium cum proximo bene agat. V. & Peædag. Chr. to. 1.) 4 v9. Mancin. Obſervant item ſacri Aſce- Conſilia re- tæ, relapſis ut plurimùm pro remedio non modèò Confeſſio- lapſis. nis debitam frequentiam eſſe, ſed & ejusdem Confeſſarii con- etl . wund — . etaaltet. o, Nnhe ſiluten. 6,l.. ſtantem uſum; mutationem enim, ad quam nulla compellit neceſſitas, tam cenſent noxiam DD. aliqui, ut eos ſacrilegii reos pronuntient, qui de induſtria, & ut ſibi concilient opi- nionem falſam probitatis, duos habent Confeſſarios, vulga- rem unum & liberiorem, cui graviora detegant, & alterum timoratum ac bonæ famæ, cui levia ſolùm manifeſtant: ait Mancin. cit. L. à f. y39. ubi plura de Elect. Confeſſarii. item f. 638. Englgr. Cæl. Emp. cit. f. 125. P. I. Labata E. Confeſſto, Propoſit. 15. Nunc ſoluùm ab abſurdo, & à contrario, facili judicio committo. D. Robertus de Sorbonâ in ſuo de conſcientia opuſculo memorat, fuiſſe unum aliquem, qui quoties expiare animam Confes- ſione voluit, Confeſſarios nonniſi eos ſibi delegerit, quos iis-eligens Con- dem ſecum criminibus didicerat attineri. Quoties igiturtun trelerum de laſciviæ noxâ reum ſe eſſe agnoverat, non alteri aCreos, quorum Sceleratus ſuam conſcientiam detexiſſe, niſi quem de familiari pellicatu ipſe: quò fru- Ee eec ce eez Com. tu: — V26 CoxciO LXIX. Confeſ. Deiicarius: adjudicem Manudukfor. comperiſſet infamem: & ab hoc peractâ Confe ſſione non aliud tuliſſe reſponſum, niſi tumultuariè deproperatum il- lud: MWihil eſt, nihil eſte Pater noſter, Pater noſter. Quaſi eo de- licti genere poœnâ majore ſe non reddiderit dignum. Fun- dem porrò, quoties ebrietate ſe peccaâſſe meminerat, rurſus ſibi de iis Confeſſariis unum aliquem delegiſſe, quem pariter ebrioſum eſſe, non ignoraverat, & neque ab hoc rigoris quidpiam expertum, ea tantummodo verba ſemper retuliſſe: MWihil eſt, nihil eſt. PFater noſter, Pater noſter Atque hunc ipſum exinde digreſſum ad ſocios, mirificis hunc Confeſſarium lau- dibus extuliſſe, fuiſſeque eis authorem, ut hoc uno omnes, nec alio ullo uti porrò, & ipſi quoque ſecum ſtatuerent. Cit. Mancin. à f. vao. e* Tomo y. Bibl. P. Veriſſimè & quàm dolenter S. jerem. de Animâ peccatrice: Magna eſt, velut mare, contritio & miſeria tua: Prophetæ tui, & c. nec aperiebant iniquitatem tuam, ut te ad pœnitentiam provocarent. Thren. 2. 13. & I41. V. Conc. 64. n. g. En. eo magis grandis miſeria animæ peccatricis, cuùm & ipfſa tales prophetas, tales Confeſſarios quærit. Tu, Anima mea, alieno malo ſapere diſce, ne æternùm pereas; quod avertat „* Deus miſericors, Pater, Filius, & Spiritus S. MWD X. Sed qué denique fine talium: quis dubitet: peſſimo. Cujus exemplum terribile eſt, ait Pædag. Chriſt. à R. P. Jo- anne Lorino, magni nominis in Soc. J. Theologo, qui obiit Nobilis cum anno 1634. acceptum. Vir quidam nobilis ortu, quem ipſe ſuo Confeſſa- in Italiâ noverat Lorinus, iniquiſſimo aſſuetus fœnori, & ob- rio ad inferos ſtinat inhærens, eéôque nomine infamis, cùm diu neque raptus. à ſuo Curione, neque à Societatis Patribus, neque ab aliis plerisque Religioſis abiolutionem à peccatis impetrare po- tuiſſet: invenit tandem è quadam religiosâ Familiâ unum aliquem, qui alios nimiæ religionis incuſans, quoties ille Vellet, toties confitenti aures daret, & abſolveret. Fuit hic impio fœneratori conſcientiæ acceptus arbiter, quem, ut eò etiam habeat benigniorem, ſæpe ad familiarem menſam in- vitat, & habet liberaliter. Dum ergo ita vivitur, nocte dua am urNode mminkn⸗ leret,abeit Nttemi l ar, werdos M — —— „ 2 S 2 D Honen dam Nobilis ille, cùm paulò antè cum egregio ſuo Confes- . CLum Confeſſario quomodo agendum? Ejus eleftio. 1327 am i.. ſario cœnaſiet, ſubitò extinguitur. Sub idem autem tem- iedk. pus domones duo famulorum habitu Monaſterio adſunt, Nm. N. pulſatisque foribus Religioſum evocant, aſtiturum agenti, bI ut ajebant, animam. Non eſt ille tergiverſatus, ſequitur nenmie cum ſocio non ſegniter. Ventum erat ad forum; & ecce hieo Ccernitur Nobilis in herili togâ obambulare, cumque Religio- erkenſe ſus jam in famulos, quòd ab iis deluſum ſe crederet, bilem uniin acueret, adeſt triſtis umbra, aitque inter mortuos ſe eſſe, & unn jam æternis uri inferorum ignibus, quod tam turpi in vità womeg deditus lucro, ſacra toties profanare auſus eſſet: Et te qui- Leten d. dem, Sacerdos perditiſſime, à quo ex officio corripiendus nGdeer eſſem, connivente: quapropter eris mihi merito tuo pœnæ 2 em uA. n ſocius, qui ſceleris fuiſti approbator. Hoc dicto duo illi, ficto habitu famuli, ſinguli ſingulos, Nobilem ac Sacerdo- tem, ſecum ad inferos abripiunt, Sacerdotis ſocio præ ti- néù more penè exanimato; qui deinde revocato animo ſolus ad ſnima den Garene ſeſino. 1NL... icbit ven ſe i, Eh. l Nete teate o. krtc enlamin noltect⸗ n Aonaſterium rediit, & rem totam, ut geſta erat, enarravit. Pædag. Chr. to. 1. p. 2. C. I5. J. 2. F. 475. Mich. Pexenfeld. Concion. ad hiſt. 2r. (quâ à fol. aas. de diabolo, in habitu viri Religioſi, Confeſſarium mentito: item ſimile ibid. à fF. 2v56.) Dobtr. g4. à fol. 217. Idem vel planè ſimile refert Chriſtoph. de Vega S. J. Alii, puniti, Exempl. Irag. de Confeſſ. p. 2. C. I2. f. 1,9. in veritatis teſtem ad- vel damnati. ducto M. Joanne Avilâ, & ex P. Ignatio Blanc: Videm c ra. à F. I6s. horrendæ vindictæ Dei de Confeſſariis ſimiliter officio ſuo male functis: De aliis duobus propterea damnatis e Chronic. Fl. Min. p. 2. L. . c. 35. Franciſc. Joſeph. ex Busmansh. Feſtiv. de E'irgin. Conc 2. n. g. f. 1025. Tap. n. 3. V. Conc. zo. ante n. 3. Econtra quanti interſit à bono Conkellario bene dirigi, & ab Confeſſarius eodem Pœnitentem ſervari poſſe, exemplo docet idem de bonus ſuum Vega C. 13. à f. 161. 6 Chron. Fͦä. Win. Fuéêre in Gallia, cujus- Poœnitentem dam Cathedralis Eccleſiæ, divites duo, Abbas unus, ut vo- ab interitu cant, Archidiaconus alter, amicitiâ uti conjuncétiſſimi, ita & ſervat. malæ vitæ licentiâ, quàâ Proventus Eccleſiæ amplifſimos in volu- 1328 CoNCIO LXIX. Confeſ. Dei Vicarius: adſudicem ManuduRor. voluptates & vanitates mundi, cum injuriâ Eccleſiæ, & pau- perum, in corporis laſciviam, & animæ damna, malè inſum- pſerant. Contigit, hoc par nobile fratrum æſtivo tempore viridi aliquèò pronciſci, ſed eos nocte præoccupatos, cùm iter proſequi non poſſent, in vicino aperti campi tem plo ſo- litario pernoctare. Archidiaconus licet malæ vitæ, & cu- piens latâ viã mundi gaudiis perfrui, & tamen neque cœlo excludi, ſæpius confitebatur ſuo, ex ordine Minorum, Con- feſſario, viro religioſo, docto, miti, exemplari, multumque ſolicito de ſalute ſui hujus pœnitentis, quem ſedulò ex off- cio ſincerè ad ſaniora, & à vità malè liberà & voluptuosâ, à periculis animæ, dehortans, aſſiduè Deo commendabat. Hic ergo in dicto ſacello bonæ quieti de nocte & ſomno va- cans, eo ipſo tempore, quô ejus Confeſſarius vigil ad Deum pro eodem preces fundebat, videt in ſomnio Chriſtum ad Judicium venire cum majeſtate, Cœlitibus comitantibus, judicandis aliis ad dextram partim, partim ad ſiniſtram ſta- tutis. Hic videbat, Abbatem cum ſuis omnibus præſenti- bus famulis, coram judice Divino à dæmonibus acriter ac- cuſari de eorum, iis ſuprà memoratis, aliisque omnibus pec- catis. Ad quæ Judex ſuper eos omnes juſtam damnationis ſententiam tulit, à demonibus actutum executioni datam, illis in barathrum præcipitatis. Clarè vidit, audivitque hæc omnia Archidiaconus magno terrore, ſed longè gravis. ſimo, cuùm inſuper dæmones ab executione peraéëtàâ redu- ces, vidit ſenſitque ſibi & ſuis ungues imprimere, apprehen- dere, raptare; unaque videbatur ipſius Confeſſarius, quem diximus, ex alterâ parte obniti, reſiſtere, cum domonibus luctari, certare, hic pro ſalute ſui Pœnitentis, illi in ruinam ad inferos tracturi, utrinque fortiter, lamentabili ſpectacu- lo. Inter hæc evigilat miſerandus, ſteteruntque comæ, ſu- dor gelidus per omnes artus, cor ex imo concuſſum pa pi- tans, tremunt omnia horrêntque membra, linquunt vires, mens æſtuat: an ſomnium:? quid conſilii: Hæc dum rumi- L nat, . onelaſiu 4noſegi cve accel uſit 4 leKenceen ölmun; 7 Wordeao ſn yriacn An e urbemt Mumn eos u, exolu Ulrancik lallobe l icio 4 — le au. Nrete. aJen 1uitun echn Cne,n Punyift nrNd NumN t, Mendid num.— nodn rtos, n lienH Ie, K. Iee nn C. MIIe Guleen lupenol menchht ſomnon. ad Deun hriſtum d Wiranribus, ikan e BPetn . BiN.. nbsſet. ummtenme Piu ſtris in judicio viderat, quorum & duo è& ſuismet famulis gnis S fuere: at hi neglectis hisce monitis, in malæ vitæ licenti 4 per- redr. durarunt, etiam malo vitæ ſuæ exitu. En ut profuerit bo- mnus Confeſſarius. Ab hoc certè pendet ſalus plurimorum, modò & bene monenti obſequi velint. ”M èðð ZðZG 6 –— — cCum Confeſſario quomodo agendum? Ejus eledio. 1329 nat, pro ſomnio tamen tantùm habet, anxietatem, etſi tan- tam, corporis laſſitudini aſcribit, ex animo, ut valet, ejicit, & nemine ſuorum excitato, Deo ſe commendat, quietique reddit. Vix ſomnus, redit & prior tremendi Judicii appa- ratus, vidétque ſui Collegæ, Abbatis ejusque famulorum damnationem. Maximis proin terroribus denuo excitus, totusque laſſus & pavidus altum vociferatur, famulos incla- mat, proſequi iter jubet. Hi dum ad excitandum Abbatem ſuésque accedunt, reperiunt hos omnes demortuos: hinc- que agnoſcit Archidiaconus, vana non fuiſſe ſomnia; vera viſa, ſeſeꝗue cum ſuis, prece & auxilio ſui Confeſſarii, ab in- feris ſervatum; in terram proruit, Deo gratias refert, cujus miſericordia non fuiſſet conſumptus, conceſſo vitæ & poe-- —— . „ N 6 . . nitendi ſpatio; deteſtatus malè actam vitam, firmiter à mo- mento ſeriam emendationem ſtatuit, Deo ſupplex, quam à ſe ingredi Religionem, vellet. Et defunctis terræ manda- tis, in urbem regreſſus, narrat ſuis, quæ verè vidiſſet, ad pœ- nitentiam eos ſêriò hortatus: Mercede famuilis, &, quæ aliaàs debuit, exſolutis, reliquis in pauperes erogatis, ipſe Ordi- nem S. Franciſci ingreſſus, in auſteritate vitæ conſtans, deni- que plenus meritis, beatà pœnitentium morte defunctus. Multos ſaluberrime hortabatur, eos præſertim, quos à ſini- C Vid. S. Concil. Trid. S&. 12. C. . & Can. S§. Catechismus Rom. ex decreto Concilii Trid. & B. Pii V. P. M. juſſu editus: P. 2. LelPwanit. C. y. citt. numeris & quæſt. & q. fI. S. Thomas citt. El-. 8. PFranc. Saleſius Regul. P. I. C. y. à f. 39. Cornel. Janſenius Ep. Gandav. Concord. Evang. C. 13. it. Cornel. à Lap. citt. LNLe. Bellarm. Card. Suppl. Tome 7. C'. de Ofcio Principi Chriſt. er- Mechtl de Jud. extr. Ff F f f. ga Authores de onfeſſario. 1330 Coxco LXI x. Confeſ. Dei Wiene: 14 udicem Aamuluflor. Authores de Vid. S. Thom. Aqu. Suppl. 4. II. totàr & 2. 2. 4. Sigillo Con- feſlionis: ed ga ſanm Lonfeſſat. uem d k. 17 5g. omin. 4. Advent. Conc. §. Alph. Anton. de arala 3. I. r. ſenmher gandendi. 70. 2. Zr. I. 1. 1I6. à f. 366. L,C0p. Mancin- 8 J. de Paſſ. ). I.. §. Diſert. 1. Punét. 2. Dobt. mor. 2. 2 f. y 39. & Dſſ. 3. P. 2. Doct. mor. 2. P. I. F. Cath. J. Vetri g. . 2. & 3. det'oteſt. Cluvzum. & FE. S. Anadr. per tot. & Panth. F. Epiph. D. G. 2. à f. 16. & P. 2. Domin. Paſſ. Eeri- tas dicendaaC bafeerio. & c. Jacob. Marchant. Horto Paſt. Can- del. Wſt. tr. c. LB. 9. & Ind. V. Confeſſtor fäanitentia. Franc. La- HData 8. f. Theſauxro Mor. to. 1. V. Confeſſarius “ Trop. I. & 2. & V. Confeſſto. Fropoſ. 15. Alph. Rodericius Exercit. Perſeät. P. 3. tr. z. de ſincerà & pland ſui manifeſtatione faciends. Wperiofi. , 1 Alex. Calamat. Glo⸗ Diſc. 1o. n. 3. 4. Franc. Mendoza S. J. in I. Reg. . 6. 4 f. 472. & eodem Tomo2. Indice E. Confeſſar. Ang. Pa- ciuchelli O. Præd. in gon. Lect 62. J. 10. de qualitatibus Con- fleſſarii. Anton. de Molina, Carthuſ. Inſtrulct. Sacerdotum tr. . c. 3. G. 3. & kr. . C. .: F. I. & 2. Tobias Lohner S. J. Bibl. Man. Jo. 3. Tit. Confeſſto avVdita g. y. n. 24. & G. 6. Et Inſtrucét. pract. . Phil. DOutrem. S. J. Pædag. Cbriſt. to. I. p. 2. C. I. F. in hiſt. 4à f. 4S. Mich. Pexenfelder S. J. Concionat. hiſtor. 2f. cum Voaky. & idce, E. Confeſſarii Of Ciam. Jo. Jahoda S.]. Dom. 13. poſt Pent. à f. 3989. & Dom. 24. à f. z66. Jo. Bapt. Saint-Jure, 8. J. de Cognit. Dei L. 3. p. 1. c. 12. 4 Sect. 32. & 4 Dauroult. S. J. Catech. hiſtor. C. v. tit. z3z. Ge. Scherer S. J. Dom. I. poſt Paſch. à f. 3 o. Procop. Capuc. Pænitent. Diſe.15. de Poteſtate Clavium. & Diſe. 9. Elett. Confeſſarii. Carol. Mu- ſart S. J. Man. Paroch. p. 2. C. 3. . I. 4 f. 5Sz. Chriſtoph. de Vega, de quo Conc. 66. n. o. Exempla Tragica de Conſeſſ. P. 2. C. 12. σ%¾ I. àf. 153. Vid. meæ Conc. I. & 2. Proæm. item Conc. 31. 4 7. a. I. ad 2. Henr. Engelagr. P. I. Dom. 3. Guadrag. J. . U bi multa. Georg. Sche- rer ſuprà eit. L. ubi ab exemplis de Prædicantibus reve- lantibus audita in Confeſſione cum pœnitentium dam- no vitæ & bonorum; z unde iis nihil fidendum. . Alph. Ant. Iend. Rer. & IRor. V. Confeſſar. Henr. Engelgrave Cal mn. 42 12,1.24. . E, .l ſediolan. ltr nn, Pirmt, , 4 A4 = — zieſcht Kenm Mrne Gopmvn f. 1125. Anton. une oſacri dun Aumlgr. — CLuM Confeſſario quomodo agendum? Ejus eleio. 1331 ten, Ant. de Saraſa, cit. tr. 17. G. 7. f. a204: Muſart cit. Dy n. 20. à f. ð 127. Nicol. Turlot, S. T. L. Cathedr. Namur. Præpoſ. & Vi- Die car. Gener. Theſa. Loctr. Chriſt. P. 4. Letl. g9. à f. 6g9 33. Paciuch. maileh, ct. Lebt. 62. H. o. n. 415. 49. F. 22. Paul. Layman. S. J. Theol. Sellg Mor. L. y. tr. 6. C. Ig. Mart. Becanus S. J. Manuali Controv. Fra- nierW lud. 2. n. 24. & in Theolog. de Sacr. Cab. 39. f. z81. Mart. Bona- MIA cinæz, 8SS. Th. & jJ. V. D. Comitis Palat. & Equitis Aurati, rnieIn. Megiolan. de Sacram. Pzænitent. Diſp. f.- 4. 6. ſebl. . totä d f. 169. eHu. ubi, Sgellum, inquit, dicitur, quia ſicut ea, qua in litteri igilio Confeſſionis ,v myinitis continentur, non poſſunt legs, aliig, manifeſtarie ita neq Sigillum un- 7 Myfc, poſſunt verbis, aut ſignis, aut fabtts, direlts vel indireltè, manife-de dicatur? Mé Deein Nari ea, qukx audita ſunt in Contfeſſtone, vel aliquo modo pertinent dondſit ed ipſum, quatenns eſt Confeſo. Georg. Biegeiſen S. J. Mons r Nee Mrrba, ſ'de Confeſſione p. 5. C. I. 4f- 1és. Amphitheatr. Tragic. litrti Oü k Actionum, hiſt. . d f. 24. & hiſt. yg. O”YUM gnit⸗ 2882 Sſ S G E g B, 6 60G 1 E 6. B , G B G d Ee Nie Ad Mortem, & Judicium Dei tremendum, Præpara- ., con. g. Hs tio proxima & ultima in extremo vitæ: Devota ad. Rer. . i Saoacramentorum ſuſceptio: Terrenorum omni- .. ronſef. ee um abdicatio: Plena in Deum Conſignatio: ubi Mir Qe neglectu Sacramentorum in extremis. le egy Vox Clamant 4 Sn deſert o Farate viam Domini Domin. 4. kn cn4 Laczx 3. 4. H Adent. Ceon Ar N M. Eccleſia, ut ſicut ſeſe ad proximum Servatoris in iuserrr carne Adventum primum, recolendum pie parat to- umdn. NY t1ü0 ſacri Adventús temporis decurſu; ita ejusdem ſe- In. Nh cundum Adventum ad finale judicium, itidem in Ff ff ff ff 2 Car- Judicia homi 1332 CoNcIo LXX. Ad Mortem o udicium Præparatio: Carne, ſeu Dei Hominis, ſedulò in mentem revocat, cùm ejus toties, imòô in ſingulos Adventuús dies cum reverenti ti- more meminit. Legit Domin. g. Epiſtolam ex 1. Cor. 4. à v. I. quâ apertiſſimè agitur de Judicio, oſtenditque S. Paulus, ſe non curare, nec curanda eſſe hominum judicia, ſed ſolius -Dei. Mihi autem, inquit, pro minimo eſt, ut à vobis judicer, aut ab num non cu- humano die, id eſt, ab humano judicio, ſicut Dier Domivi voca- randa: neque tur, & eſt judicium Domini, ſic Reis dicitur die, cùm citan- notro S tur, ut ſe ſiſtant judicio. Sea neq, meipſum judico v. 3. Nihil mihi cio præfiden- S; ſo, ſe ,, Lon ie icdd —„2 ,, 1,; HH ſed ſo- conſcins ſum 5 ſed non in hoc jasſt:ficat us am Hlut alten judicat nüié, lius Dei judi- Pöminkes eſt VE. g. En Deum Judicem, ſupremum, omniſci- 9 cium penſan- um. Vnde addit Lag nolite ante temßias judicare quoadusc, Vé- dum. niat Dominus, qui & illuminabit abſcondita tenebrarum, tenebro- ſas, obſcuras & occultas hominum cogitationes & actiones, & manifeſtabit conſilia cordium V. y. Juſti, ait S. Anſelmus hic, non humana judicia, ſed aterni Judici examen aſpiciunt. Cornel. hoc I-. Dein ſibi, ſuo judicio, imò & conſcientiæ ſuæ profitendum non eſſe; etſi quis nil ſibi conſcius ſit; putamus enim ſæpè, nos bene agere, cùm malè agimus; nos ex gratiâ & amore Dei agere, quod amore noſtræ gloriæ vel cupfditatis faci- mus. Ita S. Chryſoſt. Ambroſ. & Hieron. Càm multis in rebus oſpendamus Deum, ait S. Baſil. Conſtit. Monaſt. c. 2. mæjiorem tamen of- fenſarum partem ne intelligimus quidem “ zacircò Apoſtolus dicebat- Wihil mihi conſcius ſaum: &c. quodidem eſt, ac ſe diceret “ Malta deli.- Aa committo, quæ committere me, non intelligo Ppropter hanc cauſam Propheta ait: Delicta quis intelligit? Pſal. 15. 13. quare nihil mentitus ſir, ſi te peccatorem appellaveris. ap. cit. Cornel. Itaque non homi- num, non noſtrùm, ſed Dei eſt judicare, qui & manifeſtabit abſcondita in tenebris, & intimi confilia cordis, ut nihil la- teat, quæ egimus, omnia rigidiſſimum Dei judicium nobis- cum ſubitura. Vnde planéè vel unicè opus eſt, ut hortatu §. Joannis LParate viam Dominzt nos paremus ad Deum, ad Judicem: & ne ſimus in hoc S. Thomæ ſimiles: Niſ: videro, non credam. Yoan. 20. 25. Et hoc, proh dolor, ſumus ut plurimum, –— cum ruefen 4 /ACie ſ Pre nal Eurti, ae amsin I mfan ocate ice mnes mor ite ſatr og utur x. inn uche £ t.nd. Säacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1333 et, dn cum fani ſumus, cùm re ipsa mortem & judicium non ſenti- Getenii. mus, neque credimus, credituri, ubi pœnitentiæ locus non ng41. erit ampliu s; at ſerò. Daæmone credant, & contremiſcunt Jac. 2. 19. Olunh N quia vindicem Dei manum fortem fortiter ſeu graviter ſen- ,Eeilie tiunt. V. Conc. 32. n. f. Ne ergo & nos ſerò cum Phrygibus (qui Serè ſapiunt Irwα barbari & ſervili ingenio, ſolis verberibus emendantur, & Phryges: quid D. ſic poſt verbera, & adeo ſerò ſapiunt, ex Adagio, teſte Suida: innuat? CNr Pbryv verberatus melior: &: Seré ſapiunt Phryges, quod ab Andro- MIm nico, & Cicerone in Epiſt. famil.-uſurpatur in eos, quos ſerò ue poenitet male vel ſtulte factorum. Lexicon Geogr. Phil. Ferrarii! momnidi. Z. Phrygia; fol. 6a.) ſapiamus, docti hactenus ſumus modum uule. &. media, queis nos ad mortem & Judicium bene paremus. tenebtt. Videamus in præſenti, quid agendum, cùm Judicialem fe- Kactione, rulam jamjam monſtrat vitæ mortisque Dominus, Deus, lmushu cum ad mortem & judicium vocat; ſeu quid ultimo maxi- Catebl. mè morbo, & periodo vit extremâ agendum ſit bene, & in Mofemn ſalutem noſtram, tum, cùm nec ſtatione cedere, nec gradum anine, revocare licebit, nec à morte Dei ſententiam immutare. moce Vt magis moveamur, cogitemus, nos actu eſſe in extremo ieustc., hoc vitæ ſtatu. Patienter auditte: mlindua II. Si vel unquam verum eſt Adagium illud: Eini coro- Finis coronat entmtte nat opus. le Fine ne corrambas. 81 Finis bonus, omnia bona: opus. Finis eAddt Vel maxime verum eſt de fine hominis in vitãâ, hinc enim vitæ, quanti Med; pendet tota moles, tota abyſſus, omne momentum, totum momenti Ex- pondus æternitatis. Finem hunc hominis obſervat Deus mis ghera at. uwsiς obſervat Angelus cuſtos, obſervat deæmon, quid ni vel ma-ten dit Deus, ntom. ximè curæ habeat ipſe homo, de cujus corio, imò de cujus judex. lelbirtt anim & ſalute agitur. In hanc rem memorabilia ſunt ver- RtA. ba S. Annæ, Matris Samuelis Prophetæ, in Cant:co, 1. Reg. 2. 10. V. Conc. 75. unmr Dominus jndicabit fines terræ, ſeu extrema terræ per quæ intel-?n. I. NtMMAbn ligit S. Auguſt. extrema hominis opera: Melins, inqniens, in eun, eelliguntur extrema terræ, extrema bomints gquonians non adicabun- W tur, quæ in melius, vel in deterius medio tempore commutantur d1 inem, in quibus extremi inventus fuerit, gqui judicabitur. FEodem modo unun Ff f'ſ ff,ff 3 D. Gre- 1334 CoxciO LXX. Ad Mortem & Tudicium Præparatio: D. Gregor. D. Iſidorus, Rupertus, Gloſſa, aliique exponunt: quæ expoſitio duplici jobi loco poteſt confirmari & illuſtrari. Job' c. 32. v. 3. ait Eliu, perſtans in enarrandis mirabilibus na- turæ effectis, ad Dei japientiæ, potentiæ, juſtitiæ confirma- tionem, & ad humanæ audaciæ temeritatem reprimendam (Pineda, Arg. cap. f. y22. Corderius §. J. zbid. F. 6a.ν.) Lumen llius ſu- per terminos terræ, ubi D. Gregor. D. 27. Mor. C. II. per terminos terræ intelligit extremas peccatori altioner, do cétque, eas, ſi bo- næ fuerint, quamvis priora opera mala præceſſerint, cœle- ſtis gratiæ lumine colluſtrandas: Cuùm Deus hoc loco dica- tur non tam prima, quâàm extrema terræ, hoc eſt, non tam blaaut kelttemum aneo weli. . 6unerue i heg nti kieutend nlies ☛ S 8 — Mum Den priores, quam poſteriores hominis actiones judicaturus: mien: Vnde ſtatim monet ex illo loco Exod. 13. 13. Frimogenitum aſins (Inzz mautabi ove ut aſininam ſtoliditatem & immunditiam cum ted: ovinaã ſimplicitate & innocentiâ cCcommutemus; hoc eſt, ut Unn, priores actus malos & ſtultos, utpote primogenitos, quibus Meum aghata dicitur ſtultitia, in poſteriores bonos & juſtos, de ni zn quibus judicemur, convertamus. Deinde ſic exponitur & mi, amn illud Dei ad ob. Nunquid tenuiſti concutient extrema terræ? Yob. rncn, . 3⁵. 12. ubi idem D. Gregor. 29. Moral. c.6. per extrema terræ in- unmocll terpretatur extrema opera peccatoris, qui ex terrenis deſide- irteyek riis, quibus immergitur, terra efficitur; docétque, DOeum, Aiin. qui judicat ſine terræ, ultimis Prædeſtinatorum actionibus t impenſius invigilare, ut corrigat ſolicitius concutere extre- unkczh ma terræ, ut emendet; efficacius terrere duras atque inſenſi. iark biles mentes; Ei quæ, inquit, peſſima ſecuritate duruerant, ſalubri lrr timore molleſcant quatenus vel ſerò redeant, & hoc ièpſum ſaltem, quod diu expedtati ſunt, erubeſcant. Neceſſe enim eſt, ut præſentem Mi vitam bonis actionibus claudant, qui apti ad æternam au- lüimt Vt magis de ſpicandam judicabuntur. Et licet non ſolas extremas actioo In ett ιο vitæ nes judicaturus ſit Deus, ſed omnino omnes; ſolæ tamen il. M fine ſoliciii e, ,, 1; .„ z„ ,„ Ney „ ie mais eſiſi vivamus, ſeu læ à Deo judicandæ exprimuntur oet. I. Reg. 2. 10. Ut magis de iie boni, ſeu Extremo vitæ fine ſoliciti vivamus. Credo, ait Mendoza, R mali. has ſolas expreſſit Anna, ne aut Juſtus de prioribus bonis 6aen 9 con. neſe Gtſ⸗ 0° . 40 ½ „ 7 „ * oxramentorum ſuſceptio; tervenorum abdicatio. 1335 Nch: confidat, aut injuſtus propter priora mala deſperet, ſed uter- AUlli que extremum vitæ finem ſolicitus attendat, malus quidem I ONNIN.. Eninenmn 58. Greg. con verſus peccator priora ſive media non expaveſcat, juſtus in- mln choatà uſtitid non præſamat. Et cit. D. Iſidor. L. 2. de Cpc. Eccleſ. Perkn . 16. de Pænitentibus ait: S quis circa finem ſaum per pœnitentiam de- Nec in extre- e, ei . ſinat eſſe malus; non ideo debet deſperare, quòd in termino eſt altimæ nis deſperan- Eiint, Ai vitk. gquoniam Deus non reſpicit, quales antè fuimus, ſed quales circa dum eſt. looa finem vitæ exiſtimis ew ſine enim ſuo unumquem; alt juſteficat, aut t, nontin condemnat; ſicut ſeriptum A. Ipſe judicat extrema terræ & alibie Dicitunns: univerſorum finem épſe conſiderat. Job. 25 3. Fr. Mendova in I. Reg. 2. 0. ſperando meliora, bonus autem pejora formidando, de qui- bus uterque judicetur. Duia ſines terræ judicat Dominus, ait entm S Expoſit. Lit. n. 33. & 33. f. 39. Conc. 39. num. 9. Inſuper licet Mors itumdan ſit Echo vitæ: &: quali vita, finis ita, ſeu: ſicut vivimus, ita locelu morimur, ſcil. plerumque & communiter; de quô Conc. 45. nics ibus tota, Neque tamen in extremis, etiam maximo peccatori, ab- lo,e breviata & parvula faéta eſt manus, potentia, ſapientia, & boni- enmuIe tas Domini, at non poſſit relimere. Iſai. o. 2. Et ſalvare nequeat ; ne- mIA que aggravata eſt auris ejus, üt non exazdiatn Idem c. 7“g. v. I. Neque rutI etiamnum occluſum eſt cœlum peccatori, dum vixerit, mo- Licet Peœnit. ensdebke. do poœnitere velit. Dum ſpirat, ſperare poteſt & debet Dei ſera, rarèò ſit Cve Denn, miſericordiam; deſperare nunquam. Licet pænitentia ſera Vera. AMionidiS? e Amr. le inlenli. m tul Archimedes Chriſt. L. 2. C. 3. & alii paſſim de ejusdem Procraſtinatione. raketen Vnde optimè ii agant, qui per omnem vitam ad mortem & gmg. judicium ſeſe vigilanter & rité parant; ut bene doceat, K mdn optime præmoncat cit. S. Iſidorus: Non dubitamus, inquiens, Et ideo ma- me Haeircafinem juſtificari hominem perpœnitentiæ compuné!ionem ſed quiia ten S mgsde rard 2d ſieri ſolet, metuendum eſt, ne dum ad Rinem diſpertur converſio, ſencor uicerta ocoαupet mors, brinusquam veniat bPanitentia Pro Qua It etſi bo⸗ ;bols a eſt converſio ad extremum, tamen multò melior ſt, quæ longé ante. lt illi 4 rarò vera ſit. Pœnitentia & morum emendatio in ſenium di- lata, cana & calva ut plurimuùm; Pœnitentia Infirmi, infirma ſæpè, & quæ d moribundo petitur, vereor, ne mortua ſit, ait S. Aͤuguſt. der. yy. De Temp. V. Calam. Glva Diſe. 1. & aut. in Sentent. V. Prnit. ſinem 1336 CoNciO LXX. Ad Mortem &y Judicium Præparatio: — Tamen & Se- fenem agitur, ut ab hac vitâ ſecurins transeatur. Ap. cit. Mendox. Hæc, ra pœnitentia inquam, licet ita ſe habeant: attamen ubi priùs vel negli- IIraëli vera, mode genter, vel malitiosè etiam, perperam in negotio ſalutis huztfi ena, & ene atum fuerit, vel in extremis ſaltem, cum jam ſecuris ad ra- unc 44 ont, Pah. dicem eſt poſita, ad excipiendum mortem & ſudicem, diſpo- nin d ſ. Foy. nendus animus, error corrigendus: cum & tum adhuc per. (e Nlu . ſonet ox clamanti in deſerto (ubi totus mundus & deſerit, & MWiluhe deſeritur) Parate viam Domini. Cum Paterfamilias etiam ul- ſethommi timaâ vitæ horà ad vineam, & ad cœleſtem denarium vocet: Wöreyeti Matth. 20. V. Eccli. Iz. 26. Cornel. ibid. Ergo Fini coronet opus. lI, Mohn Aune ne corrumpas. lico. Saltem in fine III. Proinde cùm finienda eſt vita, cùm ex hoc abeun. uh, n eſt * dum eſt mundo, & longiſſimo, imò breviſſimo itinere ad al- alo ed. rerum transeundum, in domum æternitati Eccle. I2. . neque Pnnc inde huc concedatur ampliùs regreſſus malè decedentibus: Mdenst Annon omni curàâ & ſtudio eò paranda erit via, quæ ad vi- sGenn tam ducat, non ad mortem; ad cœlum, non ad orcum; ad Myyume Superos, non ad Inferos? Hic vel maximè à vitiis ad virtu- mname tem & pœnitentiam, ad omnimodam vitæ, quantum fieri WIun, poteſt, & ſaltem ſerio affectu & propoſito, emendationem, unem à terrenis ad cœleſtia abſtrahendus & erigendus eſt animus, ireii ubybi etiam corpus languet, jacet, ad mortem ac funus trahi- (odiet Figura ex tur. Videamus hujus quoddam ſpecimen & figuram. Deute- lhad . Mayl. . Deo on. 32. Moyſes jamjam, & eodem die moriturus, Canticum e. mori juſſus illud ſuum adornat, & eloquitur, audiente miverſo cætu Iſral, Wn er in monte puta à tribus hominum millionibus, iisque ſingulis, voce Uelen Tranſituum. Moyſis jam 120 annorum ſenis, per miraculum ita confor-. iig tatã, & adauctâ, uti videtur ( Cornel. in Deut. 31. 30.) auditus. *“ Poſt hæc locutns eſt Dominus ad Moyſen in esdem die, dicens: aſcen- naden Ae in montem iſtum Abarim, id eſt, Tranſituum, in montem Nebo (Ju- * gum vel cacumen montis Abarim) qus eſ in terrd Moab, contraz a, Jericho, & vide terram Chanaan, quam ego tradam ſilis Iſraöl obti- i 4 nendam, & morere in monte: Deuter. 32. V. 45. & ſequ. Itaque Mey- ſer, Homo Dei, amicus, Propheta, Legislator & Princeps, datà . Nnegi. Wi is Konrsadg. NNN.. AeE 4s eiimd. rium TCett Duerhu. h oc ceun⸗ 12 /0 ee ecentit . NDE . G, ititn. ADtun det Ndlationeny aninus, Nus trahi:. W. Det . Canticun atuſfil, lis, vocte 1 Oel. ) AOCie . cen⸗re ARr MANH ſel r eys, u Lvl —.— = SS kinere 1m0 na. Sacràmentorum ſuſceptio; ferrenorum abdicatio. 1337 Ifraëli & ſingulis Tribubus benediétione, cav. 23. Aſcendit per montem Nobe, oſtenalitq; es Dominns omnem lerram-. Deuter. 3as. I. Mortunsg eſt ibi Moyſer ſervus Domini, in terrdâ Moab, jubente Domi- no, (Deuter. 32. 49.) & ſepelivit eum Deus miniſterio Angelorum, loco incognito. Et non cognovit homo ſepulchrum ejuse Deuter. 24. s. &ũ 6. Multa hic piâ curioſitate adduci dicique poſſent, e Cernelio his loci. Sed propoſiti eſt, docere, bene mori, cùm juſſerit Dominus, qui ſicut animam dat, ita eandem Jure ſuo à nobis repetit, & ſeparat à corpore, ut meritò obſequamur cum Moyſe, mortuo jubente Domino, cum eſſet per omnia ſa- mis & validus: Tid. v. z. Moyſes centum & viginti annorum erat, Moyſis Epi- gquando mortuus eſt“ non caligavit oculus ejus, nec dentes iällius moti taphium & nt, & en Moyſes, ſervus Domini (quantum elogium, 4ſ elogium: Ser- ſunt, & ſes, ſe (quantum elogium, & quaſi a Dowini. titulus ſepulchralis Moyſis, & epitaphium, reliquos omnes complectens titulos) en aſcendere jubetur in montem Tranſi- tuum, ex eôque ſpeculari terram promiſſam, terram ſanctam, Coœli typum & umbram, & ſic mori, tranſiréque per hunc montem & mortem non in Chanaan, ſed ex hac vità in lim- bum Patrum, inde in Cœlum. O felix mors, & tranſitus, Mundus to- in cœlum & mundo, qui totus eſt & dici poteſt Mons Tranſi-tus eſt mons tuum; hinc enim nobis abeundum eſt, & tranſeundum: uti anſituum, de Chriſto dicitur: &ten= Zeſuus ia venit hora ejus, ut t 1 e unde nobis H Niis, el! Wa fen eX abeundum ad hoc mundo ad Patrem- Zoan. 13. I. Per crucem & mortem. Con- grernitatem. ſcendamus & nos, ait Cornel. in Deut.;2. 29. cum Moyſe ſæœpè V. Conc. 45. montem Abarim, & tranſitum noſtrum ex hac vitaà in alte-num. 2. ex ram ſpeculemur, quæ ibi nos domus expectet, quis locus, P. Contzen. qui cives, quod ſeculum, quæ æternitas, diſcamusque mori & tranſire, imò properare ad cœlum, contempto mundo: ſicut S. Epiphanius ex Vrbe Conſtantinopolit. ab Epiſcopis Exemplum ad navim deductus, iis dicebat: Vrbem hanc & Aulam Imperat. §S. Epiphanii. vitæqg, hujus altionem & fabulam vobis relinquo; ego verò abeo in ci- vitatem aliam tranſire properans, uti refert Nicephorus L. 13. 6. 13. Ceornel. in Deut. 31. y. F. o35. qui & nervosè ulteriùs loquitur in fine in Pentateuch. f. Iosa. hunc tranſitum noſtrum eſſe ad echel de Jud. extr. CGg gg gg gg *ter- 1338 CoNcio LXX. Ad Mortem &y udicium Præparatio: æternitatem, de quãâ: Anima noſtra, inquit, æterna eſt, in æternum vivet, vel beatè, vel miſerè: Jacis hic aleam, aleam irrevocabilem de æternitate: Audite Chriſtiani, audite Pa- gani, audiat Orbis: Nulla ſatis magna ſecuritas, ubi pericli- tatur æternitas: E. ibid. Idque vel maximé in extremis. Obſerva: ſi Dispoſitio circa temporalia laudabilis eſt, utilis, ſæpè & neceſſaria; quantò magis de æternis, de Animâ in æternitatem diſponendum erit. Impium, horrendum, Ani- mam ſuam æternam orco velle legare (id quod fecit Fœ- nerator, qui ante mortem, vocatis Notario & teſtibus, con- Fœnerator, ceptis verbis ſcribi juſſit, borreſeo referens hac formâ: Corpus ſuam ſuo- mieum terræ dari mando; animam meam dzæzmonibus aſſgno; animas rumqué am SLvo„Üh„SH, filiorum, Confeſſarii mei, eizdem lego dæmonibus abripiendas: mas orco con- . ſignans Te- ſtamento. . 1 44 KWA . . Conc. 6g. Notario.) Id ſanè omnes tacitè ſaltem faciunt, quibus nul- n. 10. la ſalutis cura eſt, conſcientia peccatis ſaucia, quibus lubet ³¹i1immwmori peccato gravi. Itaque propiuùs: Parate viam Domi- ni in fine vitæ: quâ ratione! S Ad æternita- IV. Ad extremum æternitatis iter, & ex hoc mundo tran- tis iter remo- ſitum, removenda funt obſtacula & impedimenta: Illa ſunt venda impe- Culpæ lethalis noxæ, quæ tolluntur per pœnitentiam, & dimenra, ſcil. humilem ac integram Confeſſionem Sacramentalem, quæ Peccata, pber acra Confeſſio ſi vel ſemel in vitâ exacta fuit, in extremis ſit „Confefſio- —. 4 11 PA Ae r, 111 SANe .g. gue exactiſſima: excutiendus hic omnis timor, pudor, reſpectus omnia aufert: humanus, diffidentia de Dei miſericordia, deſperatio ex & ſine quâ ne peccatorum gravitate & numero; & quidquid odioſam in- moriare. gratàâmque aut difficilem facere poteſt Confefſionem: ſcias enimverò; quascunque rationes ritè in vivis Deo poſuiſti, eas in alterâ vitâ non eſſe reaſſumendas, aut improbandas: Daicquid enim ſolutum eſt in terri poteſtate Clavium Sacerdo- talium, ſolutum eſt in cælis Matth. 16. 19. Et: Libertas humani arbitrii & Divinæ gratiæ eßcacitas oſtendunt, nullum eſſe peccatum in hac vità, quod per veram pænitentiam deleri non poſſit, ait S. ho. ite reli nempe quorum causâ, & conniventiâ peccârat. Archim. Chriſt. L. 3. c. 13. F. I. f. y7I. V. Pexenfeld. ad bhiſt. 24. f. 240. de ,Kel igtconfe Nuliu is nigi Conkeſto, ißs ſllten eraprio (hee 1.2 Kren fmumtkh nlll,vi Elonoplon lel nudi ia edech slenſis, melam 4. aluo ero ins — Wikicl. n ewen. leek m G GeMind endxm N . od fectke Vihus, n. Imi: C*² Nuu, aif ripiendt It. rcijn 5 240, Gobs bug tt iun hni⸗ ncoten . gtian, 4 n, treknsſt ehyelu⸗ eratio lan n. 0 Puki u N 6 ll islto 3 eimn etin and lean P. 3.4. 56. a. J. V. Conc. 69. - s. & Cag. n.. Cave ſis, ne, quantum in te eſt, vel inconfeſſus, & omnium maximè, ne malè vel ſa- crilegè confeſſus moriare. S. Auguſtinus ſolebat dicere, nemi- nem, etſi nullius ſceleri ſebi conſeim eſſet, committere debere, ut ſine pz- nitentéd migraret à vitâ. Breviar. F. Ejusdem 25. Auguſti Lect. 6. Sa- cra Confeſſio, ſi fieri poſſit, omnis antè actæ vitæ noxas ex- piet, iis ſaltem, quæ conſcientiam magis mordent, detectis, aut certè à priori ultimaâ inſtitu atur, ait Religioſiſſimus Drexel- to. I. Tribun. L. 2. C. 7. J. 2. mihi f. 139. Vid. NB. Ex Conc. 6. ante n. . de Neæceſtate Confeſſtoni. Sit ægro, & aliis circa ægrum, prima cura Sacramentorum, ab illo percipiendorum, quæ inter primum eſt Pœnitentiæ & Confeſſionis, ſecundæ poſt naufra- gium tabulæ, quâ, ut in certum animæ naufragium, deſtitua- Dœmon Eu tur homo, plurimùm adlaborat doemon, babens iram magnam, at, ut ſine ſciens, ficacia remedia eò usque differantur, dum hæreat lingua & h omnis ſenſus, ac ratio: uti ſæpè fit, in interitum morientis. Ur. quòd modicum tem ms habet“ Apocal. 1I2. 12. ut hæc ſalutis ef-Confeſſione omo moria- In cautelam ſit Caſus & eventus, quem Guil. Pepinus, Eccle- Probatur hi- ſiaſtes ſuo ævo celebris, ſimplici ſtylo ita percenſet, Tr. I. in ſtoriâ. Confiteor, e. 11. Quidam frequenter cogitaverat bene & perfe- tε confiteri; ſed quoties veniebat ante Confeſſorem, non audebat aperire Os. Cùm ergo ſemel ægrotaret ad mor- tem, miſit pro Sacerdote: cuùmque illi confiteretur, & venis- ſet ad nominandum quoddam ſcelus, quod valde abhorre- bat, non fuit auſus ipſum confiteri; & ſic rediit Confeſſor. Quo abeunte, mox venerunt ad eum quatuor teterrimi doœ- mones, inter ſe contendentes, quis ipſorum eum præſenta- ret, tanquam ſuum lucrum & præœdam, ante Principem eo- rum & Magiſtrum Sathan, quolibet afferente rationes pro ſe. Primus ergo eorum dixit: ego habeo melius jus, eò quòd feci eum primò peccare. Secundus verèò dixit: non tu, ſed ego melius jus habeo in eo, eò⅛ quod ipfum in peccato perſeverare feci. Tertius autem & contrario dicebat, ſe ha- bere melius jus, quia eum pluries ad S. Communionemac- — Sscg gg8 gg g8 ² cedere 1340 CoNcio LXN. Ad Mortem & Iudicium Præparatio: Dœmon dæ-Cedere cum peccato procuraverat. Quartus verò hæc au- moni invi- diens, atque illis invidens, eò quòd nullum jus in eo habe- dens, in ſalu-ret, dixit clarâ & intelligibili voce: Vos eſtis valde fatui ad- tem nlicujus huc enim vivit, & adhuc pœnitere poteſt, & confiteri; quod animæ. erim. . bum ægrotus audiens, valde confortatus eſt, & conſolatus de tantã Dei miſericordiâ & Confeſſionis efficaciâ: propter quod ſtatim miſit iterum pro Sacerdote; quòê adventato illi cum dolore & erubeſcentiaâ mirabili confeſſus eſt, & ſic dœ- monum poteſtatem evaſit: tandéemque ſpiritum Domino reddidit. Hæc ille, ævi ſui ſtylum ſecutus. Mancin. de Paſj. D. L. 2. Diſſert. . Mor. dobtr. I. f. 123. V. Biblia Paup. V. Pænitent. à fol. I12. Ergo vel in extremis ſaltem ritè confiteare; aliàs non . 5 „„ M *△ ⁶ P $△ „ confeſſus damnaberis. Stultè nimiùm ſalus vel in ipſis ex- tremis negligitur, neglectu confeſſionis, de quâ agimus: Sa- pienterque cautela omnis, & cura agitur, ut ea ritè maturè- Ferdinan- que fiat. Diſcamus vel ab Infante. Auguſtiſſimo Cæſari dilII. Filiolus Ferdinando III. ex Leopoldinâ S. Memoriæ defunctâ Impe- fefugit ſine ratrice Filiolus erat Carolus Joſephus: Is nondum doli ca- Confeſf. pax & penè Infans, audiverat ab Aulæ Præfect, quàm peri- mori. C DCII IIII. an pe- culoſæ opus eſſet aleæ, ſine Confeſſione Sacramentali ex hac vità excedere. Impreſſa altiùs animo, Sereniſſimo Archidu- ci Infantulo, hæc Catecheſis hæſerat: factum aliquando, ut nares ejus ſanguinem ſtillarent non multum; quod facilè fit huic ætatulæ. Carolus doctrinæ memor, quam ante hauſerat ab Aulæ Præfectaà nobiliſſimâ Matronâ, adhuc ſtil- lans ſanguine, innocens Animula fortiter clamavit: Vocate citò, vocate Confeſſarium; confiteri debeo, ne ſine Confeſſtoni Sacramen- 7o mori me contingat: citò, citò, veniat Confeſſarius. Archimed. Chriſt. Lea.. 2. C. 32. G. Ig. à f. 2o. En bonæ à teneris educationis exem- Confeſſio plar. Obſervent Parentes & ii præſertim, quorum intereſt, Parvulis gra- vel ex juſtitià vel ex charitate, ut omni modo adlaborent, ne uter pPeccan- non tantùm adultiores, qui ipfi aliquam ſui curam gerere tibus neceſſa-poſſunt, ſed maximè parvuli, aliquo rationis uſu prœditi ria cum ſit, 1ec. P aliquo rationis uſu pr. iri⸗ ubi fecerit, vos omnes eum perdetis. Quod quidem ver- 4 . 4 Mne —,7 Ctelion . Aleleoetlal Pimkoge uCunad geceſletin e ſuitl = Epoerogg Ubbrepto⸗. nnellefen CNN,n⸗ aintorel i 4 4 . NNR kbercalett Kmndo 4 tis peri eiiti:5 inn t I, ait momni 4 (Dei, H Un ul 1 D Myhen eelte, Ctio — dhecw. t Rabe. tni,d. i, ln lnener. CONNen i rohtt Ventato ild Eſe e. Domino 1leliſ. eriten. 4 ezdisnen ininiser. ginns: N. Cmuutt. No CA Uliloye. mili. dvin ea . Ni eihe Archior. no,t acid n ⅓ ei. ate GcreNet AC. Penen. gtetet, len, e. ngelele ſnne ö1iWir ſurge, comede; grandi enim tibi reſtat via qui, cum ſurrexiſſet, Sacramentorum ſuſreptio; terrenorum abdicatio. 1341 ſine Confeſſione moriantur, cùm compertum ſit, me exper- curandum, ne to & teſte, etiam parvulos præmaturæ ætatis dolique capa- ſine eâ mori- ces, quandoque primis rationis annis, peccato gravi irretiri, antur. quibus cum actus Contritionis minùs bene notus ſit, & fa- cilis, neceſſaria planè eſt Confeſſio; & ex hiſtoriis conſtet, Damnat. puer etiam tales fuiſſe damnatos, uti S. Gregor. L. 4. Dial. c. 18. Tre- Juinquennis. fert de puero quinquenni blasphemante, à domone Patris ſinu abrepto. Pædag. Chriſt. to. I. p. I. C. . . 2. Biſt. 3. f. 8o. Memi- ni & puellæ ſexennis damnatæ, de quàâ aliud non ſciebatur, Puella ſexen- quàm quèd pueris nimis & ultra decentiam familiaris fu- nis. erit, nec Confeſſionis Sacramento unquam expiatam fuiſſe. Ex Ann. Collegiéi Acronenſis Igy. Bodler Conc. 64. f. 351. & cit. Peæ- dag. Chriſt. Tom. I. P. 2. C. I.. J. 4e à fol. 272. hiſt. 6. Vid. Archim. paſſim AA. de Neceſſitate Confeſſtoni. Chriſt. L. I. c. I. Lethali Calpæ noxa impedimentum bene moriendi. Et V. Poenitentiam ſequatur Euchariſtia, quæ Viaticum Euchariſtie præbet cœleſte, ad arduum illud in domum æternitats iter, & Viaticum hinc & mundo tranſitum, roborat, confortat, munitque con- morientium tra ſalutis pericula & hoſtes animæ; ut dicere poſſit & re ſalutare, effi- e3 1 — . . .. . „cax. V. Catech. ipsâ experiri: S ambulavero in medio aumbræ morti, non timebo ma- la, quoniam ti mecum &: Pſalmo 22. 4. quos contra adverſarium tutos C. g. num. ſ. volumus, ait S. Cyprian. munimento divinæ ſaturitati armamus. f. 2641. Ita ergo omni ſtudio curandum nobis eſt, ne Pane illo vitæ Armaturâ Dei, Frumento Electorum, Pignore Gloriæ æternæ, tali horã & ultimo mortis articulo deſtituamur. Figurafigura: S. E- hujus, 3. Reg. 19.7. & 5⁵. Elias in umbra ſubter lunipero lYdor- lias parc mivit:. & ecce Angelus Domini tetigit eam expergefaciens, dixi, K5 Reg. 10. comedit & bibit, & ambulavit in fortitudine cibi illius ( panis juxta ſe poſiti) aroren De⸗ Horeb, ſeu Sinai; ubi & Deus ipſi apparet in ſibilo auræ tenuis. Adeo Deus huic cibo & pani (quem Abulenſis naturalem & communem putat fuiſſe) admirandam indidit virtutem, ut Eliæ vires ſufficerent ad iter agendum ſine alio alimento, per 40 dies & noétes. Per 6g gg g8 28 3 hunc — 1342 Coxcio LXX. Ad Mortem & udicium Præparatio: hunc panem Eliæ accipiunt Patres Euchariſtiam. Cornel. ibi- dem. Cujus Divina vis & virtus nobis eam dignè ſumentibus per omnem vitam, quæ ad æternitatem continuum eſt iter, & per illam animæ vires, auxilia & dona gratiæ conferun- tur, fingillatim verò in extremis, dum propiuùs ad æterni- tatem & denique momento, accedimus & pertingimus: Grandi ibi & difficilis nobis reſtat via, usque ad Tribunal Chri- ſti, ubi Deum, utinam propitium & miſericordem, videbi- mus, & audiemus ſententiæ ejus utinam ſibilum auræ tenuts, gracilem, ſuavem, auribus noſtris jucundam, in lenitate, be- nignitate, & clementiâ Dei Judicis, quam ut aſſequamur, auxilium & ſpem facit, & confert maximè SS. Viaticum in extremis dignè ſumptum. lta fuit commune præſidium ac refugium Vener. Euchariſtia primitivis temporibus, ut velut ad commune armamentarium & remedium Fideles o- Euchariſtia mnes recurrerent. primis Eccle- ſe prius hac annonâ & munimine. De viâ & mari conſtat ex ſiæ tempori- S. Ambroſio, qui in Orat. de Satyro Fratre ſuo, narrat, eum pro bus in Viati- . õ 0 cum ſumpta. Mari contra pericula tempeſtatum accepiſſe, ſalvumque ex Expertus tempeſtate evaſiſſe. Li naufragio, inquit, conſtitutus, cum, quu S. Satyrus Fra- Veheretur, navis ſoopuloſo iMliſa vado, ingentibus hinc inde FKudtibus ſol- ter S. Ambro- veretur, non mortem metuens, ſod ne vacuus myſteriiè vita erret, ab ſii, (de qu? Initiati Divinum ilind popoſcit Fideltum Sacramentum, ut ſidei . Rom. Mariy- conſequeretur auxilium. Etenim ligarz fecit (ſacram ſcilicet ho- log. 1.⸗ Sept. ) à naufragio ſalyus. ſtiam in thecâ) in orario, & orarium involvit in collo, atq ita ſe Tejecit in mare, non requirens de navis compage reſolutam tabulam, cui IlIupernatans ſe tueretur, quia Fidei ſolius arma quæſierat“ deniq; pri- mus ſer vatus ex undis, in portum terrenæ ſtattonis evebtms. E-⸗eneerl. Schwertfer §& J. Micæ panis cal. f. 2yI. capite ult. 16. ubi plara. Faci- .E advertimus, nos in hujus mundi vitæque mari periculo- ſiſſimo fluctuantes ad beatæ æternitatis portum luctari, & timendi meritò naufragii ac interitus cauſas eſſe multas, ſcopulos procelàsque gravium tentationum inſultus ho- ſtium infernalium, &c. quid ſecurius, quid efficacius Kere 2 =J ja- e, u, ſi Ituri aliquoô, terrâ vel mari, armabant n 1o, C 4 mefunpo⸗ Pirimnd 1 —= 7 ! ie rkudrin CMoNic⸗ ns eWlNde iCnhuen iii f N 1 bie inene 1 Nydtio⸗ — . Crnel in. fuwentbeg Munckia eEn. den. Peninynae Tibundln. len, idch. aurt i lenitatolk Geqvam Whtcum e Przſidn ponbos, 1 nieles. ,umabt iconer 1,en uneen D 4 ,AA A. ſallu ethe,c, . cet ſo. Aulen Mii ecch⸗ e n, luto. isſico Via. vageramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1343 Viatico, conſcientiâ ritè expiatâ per ſacram Confeſſionem, dignè ſumpto? Accipe, ait Sacerdos dans infirmo Euchariſti- am, Viaticum Corporis D. N. geſu Chriſti, qui te cuſtodiat ab boſte m. ligno, & perducat in vitam aJternam Amen. Euchariſtia Lignum Euch. Li- vitæ eſt hü, qui apprehenderint eam, & qui tenuerit eam, beatus“ Pro- gaum vitæ. verb. 3.15. cujus vi reſurgemus ad vitam immortalem: Jo. 6. 77. Cornel. in cit. Proverb. 3. f. 73. Vnde & e veteri Eccleſiæ inſtituto Ne ſine eâ ervari videmus, ut nemo fideliam ſine hoc sacrament à& vitâ excedate moriamur, Cit. Catech. Rom. Et adeò præceptum obligat in articulo mor- invocandi tis, ut Euchariſtia ſumatur per modum Viatici, ut conſtat B. V. Sancti, ex Concilio Nicæno, cujus verba habentur 26. 4. 6. Can. dJe iis. S. Barbara. Non eſt ergo negligendum, ſed rogandus ſummè Deus & Beatiſſima Mater, Sanéctique Patroni, & hos inter ſpeciatim in hunc finem S. Barbara V. & M. pro felici morte & ne ſine Sacramentis moriamur, poſt Deiparam, ſingularis Patrona (P. Bodler Conc. 10. & 1o5. Pædzg. Chriſtian. to. I. p. 2. C. 13. J. 2. hiſt. 9. Io. 1II. 12. à f. 395.) toto vitæ decurſu, ut hoc ſalutare Viaticum Viaticum cur (ſic dictum, ut ſguarativum beatæ & aternæ fruitioni Dei, quæ erit dicatur Eu- in Patrid, quia hic præbet nobi viam, illuc perveniendi, ait S. Tho- chariſtia? mas p. 3. 1. 23. art. 2.) in fine vitæ habere poſſimus: neque differendum, ut frequenter contingit, usque ad extremam Ejus effectus. diem vel horam, cum periculo privationis ; præſertim cum tot & tantas gratias ſecum ferat, quibus uti ſit neceſſe in ex- tremaà necelſfitate „præſervans à peccatis gravioribus, cor- roborans, minuens tentationes, ſolans, hoſtem terrens, & ad perſeverantiam, in quâ eſt cardo ſalutis noſtræ, pluri- DM mum roborans. Cùm econtra: De Fide ſuſpectus habere- De Fide ſu- tur, qui voluntariè in mortis articulo Viaticum negligeret, ſhectus, ſine ait Carthagena to. 3. L. 3. Dom. 2. f. 721. Vid. idem inter Opera to. I. lantaric mno. L. 9. toto, præſertim homil. 23. Drexel. cit. Englgrave, Cæl. Emp. COsta- tiens. và Corp. Chr. G. §. Euſtach. de Roſ. exhort.12. Paciuch. in Jon. Lebt. 16. H. VEed, c t0. 2. p. 2. 6. 5. J. 2. f. 659. Vbi ergo per morbum Deus pulſat, & ad mortem prius cu- hisce fudiciumque vocat, illicè omni curâ cogitandum eſt de randa ſalus 3 1344 CoONCIO LXX. Ad Mortem G& Iudicium Præparatio: animæ, quàm hisce extremis ſalutis remediis, & infirmorum Sacramentis, corporis in- & quidem præ omni curâ corporis. Etenim hinc jure Ca- ſirmi. nonico ſancitum eſt, ut medici priùs animæ, quàm corporis, ægroti ſalutem procurent. Cap. cùm infirmus, de Pænit. Et 7. De- cret. L. 2. t. 6. c. I. Idque Romæ ſtrictè ſervatur, ubi medici poſt tertium ægritudinis, præſertim periculoſæ, diem in- firmo adeſſe nequeunt, niſi is illicò Sacramentali Confeſſio- ne animam à peccatis expiet. Cornel. in Matth. 9. 2. f. 20 5. Ita jubet B. Pius V. prohibens, ne quis medicorum, ſi pericu- lum ſubſit, prior operam ſuam corpori, quàm ſuam Sacerdos eegroti animæ, impendat. Ped. Chr. to. 2. p. Z. C. 15. J. 2. fol. 649. Vnctio extre- Addo hic verbum de Sacramento Extremæ Vnéctioniz ‚ut & tenda omM Hanc infirmus ne omittat, ceu à Chriſto, non tantum in ſa- fructus.“ lutem animæ, ſed etiam in ſanitatem corpori conferendam, inſtitutam & planè utiliſſimam, ex Zacobe . 1. ubi Apoſtolus prius de adventu Domini & Judicis monuerat, à. s. Et bene inculcat Antoninus Diana, non eſſe differendam Extremam unctionem, usque dum infirmus jam ſenſu & cognitione careat; id enim eſſe contra reverentiam & utilitatem hujus Sacramenti. Compend V. Extr. Enttio- f. 3r9. Compendio nota virtutem Vnctionis Extremæ, & bene cape: Peccatorum reli- dnias delet; peccata venialia remittit; vires tribuit ad mortem con- Nanti animo eνναοlu μ & ad profligandas damonum tentationer, gquæ in ultimis illi angiſtits frequentiorer ſolito ſunt, & vehementiorer. Notabile etiam eſt hoc loco; etſi hoc Sacramentum, ſecluſo contemptu, non accipere, grave peccatum non ſit, quia non Præceptum; inconſulto tamen & non bene facere pro ani- mà ſuâ eum, qui negligat, cùm recipere poſſet: Cum, ut do- cet Martinus Becanus, (Belga, S. J. celebris Theologus, de- mum Ferdinandi II. Confeſfarius triennio, Viennæ defun- ctus A. 1624. 24. Febr. æt. 63. Beblioth. Tript. J. J. f. y83.) ſuæ Theol. PE. 3. tr. 2. c. 27. 7. 6. m. fol. 734. hoc ſacramentum poſſit aliquan do facere hominem de Attrito Contritum, ſeu ſupplendo defeétum perfectæ contritionis, ejus loco cum Sacramento ſufficiente Alkgtemn n — 7 itone, n tt, . lrllrent N r e ſee iDi⸗ 940lict, lhn une beueh 6Cr Mnk Mpenne nfut, Uekecbosau tis reſe l Kae⸗ ſhinceteck (KRan i Neniw. Niinfrmit Pubartl Kr. — lif a. nes, in t === = 1 === renisob IN V o Folunta WRNcI Plet dn lſtons eporatn. — ermheni Uneſae c. umcorpote , Wi lole lini taliane Mam Saree Au f Kionis, u Onferend: di Apoſe 3u.7. ENr AeNn Lgnitore = ttem hujns Wendo ta ttnun el⸗ , purten Ar. G entail. Amtrtit n, LcH ito n, in Denique univerſim hæc maxima etiam magnorum Sancto- 7 — Sacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 134 5 Attritione, uti in Sacramento Confeſſionis ſæpe & ut pluri- mum fit, & conferre primam gratiam ſandliſicantem, & poſſe ali- quando delere peccata mortalia, ſi qæ fortè ſint relidta in homine ægro- tante- ex Jac. v. 17* Si in peccatis ſit, remittentur eis & ex illis: In- dulgeat tibi Deus, quidquid deliquiſtis denique ex Trident: & z. Can. 1. Delicta, ſi quæ ſint adhuc eépianda, abſtergit. Plura ibid. V. Engelgr. Cæl. Emp. F. &ö. Innoc. J. 3. fol. 69t. e &. Thoma, Sanchez, Navarro. Paciuch. Lect. 16. J. 6. n. . à f. 419. Pædag. Chr. c. L-. Fol. 660. Car. Muſart Man. Paroch. p. 2. C. 3. n. 21. C. 4. à n. Ig. c. p. f. 199. rum cura fuit, ut in extremis munirentur ſanctiſſimis illis & efficacibus ad æternitatem Sacramentorum amuletis ac remediis, præſertim SS. Viatici; uti paſſim in eorum Vitis le- culosè per Angelos fuerit obſecutus; uti S. Raymundi Non- nati. Breviar. K. 31. Aug. Lect. 6. B. Stanislai Koſtka, in ejusdem gravi infirmitate Viennæ 1566. in ædibus Lutherani, præſen- te S. Barbar4⁴ V. & M. & hujus interceſſione. Daniel Bartoluss. 7. Romæ def. Ié8 Vitæ, in german. verſæ à P. Carolo Deuring eiusd. &. L. I. 6. y. à f. Sa. Ribaden Flos ”. Append. f. pz. Annon & nos miſe- ri, egentes, infirmi, ſalutis incerti, tantam gratiam identi- dem flagitemus, ordinario modo per Sacerdotem nobis ut in extremis obveniat?: O ſummam gratiam à Deo! VII. Quid ad vel poſt hæc ſupereſt, niſi ut infirmus toti * gere eſt: & adeo quidem, ut talibus quorundam ſanctorum Votis, in defectum Sacerdotis & auxilii humani, Deus mira- Infirmus mundo valedicat, ſeséque totum conſignet in ſanctiſſimammundo vale- Dei voluntatem cum profundiſſimâà humilitate ac ſubmis- ſione, ceu cui totus mundus nihil ampliùs, ſed ſolus Deus dicat, Deo totus adhæ- reat, eique ſe prodeſt, & prodeſſe poteſt? quid ni, rebus ſuis pro ratione onſignet. conditionis & ſtatus, rite per teſtamentum & ſimiles Juris & æqui dispoſitiones ordinatis, totus mundus valere jubea- tur cum ſuis terrenis omnibus, ceu quorum amor verè mortem faciunt difficilem, & grave judicium? Vale munde, valete fallaces vanæque mundi divitiæ, honores, abi cum Mechtl de Jud. extr. Hlhhhh hh hh car- — 1346 CoNcio LXNX. Ad Mortem o udicium Præparatio: carne omnis licita etiam voluptas, ne dicam illicita: Solus Deus meus & omnia, cui vivo, morior; æternum vivam: Ne- que ita tamen, ut non nos mundus, ſed nos mundum, Dei amore, deſeramus. VlItima pro Deo, & cœlo lucta, exclu- dat oportet omnia, quæ contrà pugnant. Omnu, qui in agone contendit, ab omnibus ſe al'ſtinet? I. Cor. 9. 26. V. Conc. 43. n. 2. Forti militi cum hoſte ſi confligendum eſt, ne aliud cogitet, quàm pugnam & victoriam: hic probrum eſt, fugere velle, aliis negotiis occupari illicitis, libidines ſectari, uxori adhærere, neſcio ubi oberrare. Si vel unquam, ita vel maximè in extre- mo vitæ articulo veriſſimum eſt illud D. Pauli . Cor.7. v. 29. 30. & 31. Tempus breve eſt, & imminet dies Judicii, ſeu judicium poſt mortem ſtatim ſubeundum; non ergo temporaneis ſe- culi voluptatibus, & quibusvis terrenis immoremur, & ani- mum applicemus, ſed ad judicium nos comparemus. Reli- quum eſt ut, qui habent axorer, tanquam non habente ſint. Et qui emunt, tanquam non poſſidente, abjecto ſcil. immodico rerum affectu; & qui utuntur hoc mundo, tanquam non utantur. Eccur? Præterit enim, & decipit fgura ac ſpecies hujus mundi: Mundus totus evaneſcit, cum nobis æternùum clauduntur lumina nobtem. Càm finis noſtri dies advenerit, ait S. Gregor. L. 6. Epiſt. ad Andream, ubi nobis erit omne, quod modöò cum tantà curàâ quæritur, & cum ſolicitu- dine congregatur? Non ergo honor, non divitiæ quærendæ ſunt, quæ dimittuntur. ſed ſi bona quærimus, illa diligamus, quæ ſine fine habe- bimus; ſi autem mala pertimeſcimus, illa timeamus, quæ à reprobit ſine hne tolerantur. V. Cornel. in cit. 1. Cor. z. Paciuchellt Lect. Sy. n. IZ. f. 157. & ſéqu. & G. Z. ibid. Præterit figura hujus mundi, cujus vanitatem, fallaciamque vel maxime eloquitur & monſtrat articulus mortis. Ob oculos tibi pone in extremis conſti- tutum in vitàâ divitem, honoratum, deliciis abundantem, & voluptatibus; qui hujus gemitus, quæ ſuſpiria, quæ an- guſtiæ? V. Conc. n. . Combinetur vita & mors impiorum: Sap. cap. 2. & g. Ergo in extremis ſaltem omnem mundo re- mittamus nuntium, de ejus forſan malo uſu verè pœniten- . OòJMVMU V tes; — =. ebus al “ uinum ueicaptn Crisit malis S 1 . R= 2= ds (xlue e. Uen 4 Rhoc vnn 4 lel hſri K Mintetan drdinsc un Nkrie tiſkatube mitioo, e K eo andentt Doninun, Vlneo Ult. r Ulntens,b indren Dn Aum: Micnge Uuunele iün de D 6 E Impnim nalt Nte. Sacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1347 n tes; animum omnem ad Deum, ad cœleſtia erigamus: & k cum Dei caprivus, illi te ſubducere neque poſſis, neque vel-- mim le debeas, quid aliud ages, quam te totum eidem permitten- d, do; cùm aliàs omnia noſtra, &ñ nos ipſi Dei ſimus? Annis ſu- iee perioribus ait cit. Drexel. J. 3. quidam Principum ab Ora- IN toribus Cæſareis juſſus eſt bonis omnibus ac toto Ducatu Gn cedere. IIle adeo nihil moratus, tam promptè, quam ge- u nerosè hoc unum reſpondit: Libentiſemeè; & polliceor, me in re vel d otidn poteſtate (æſariu futurum, cui mea omnia ſubjebta ſunt. Virile di- imeinm. ctum, in re tam arduâa. Quid nos homunculi ad Judicem ταο vocati rectiùs dicamus, quam hoc ipſum: libentiſſimè; en ad- enſudean ſaumm. Et facilè nobis id erit, ubi per Sacramenta Pœniten- nponeh tiæ à peccatis bene exonerati, per SS. Euchariſtiam roborati mmàn ſacro viatico, per S. Vnétionem ad ultimam luctam confor- mS M tati, & adeo ritè dispoſiti fuerimus. Vid. Breviar. Commun. Bien Confeſſ. non Pontif. Lebt. 9. e& J. Greg. Sic parata erit Via Domini & un de, ad Dominum, ad judicem Divinum. S. Bernardus ex Monte In Monte ο Golgothæo triplex Morientium diſcrimen, loquente digito Calvariæ tri- Unmscrdn monſtrat. Ibi tres cruci affixi: unus Latronum impatiens, plex morien- in wh impcœnitens, blasphemus, obſtinatus, & cruce ligneâ in flam- tium diſcri- deh meam, in orcum migrat. Alter patiens, reſipiſcens, Para- Qén- Prexck. diſum obtinet à medio in cruce pendente Chriſto judice. : it. S:. ℳ Cruci affixus es, cum lecto, cùm ultimo morbo: hinc mi- Se grandum vel ad Superos;, vel ad Inferos, priùs tamen ad uißpe Chriſtum Judicem, qui ſententiam feret undequaque ju- Gr ſtiſſimam. Elige, vel vivere, vel mori. Eligis re ipsâ, dum N vel bene vel malè ad mortem, ad judicem te paras. Gn VIII. Et hæc quidem ad mortem & ad judicium Divi- Multi falu- num proxima & quàm optima ſecurâque præparatio eſt, pertis media, Sa- nuog ſanctifſima Infirmorum Sacramenta, quàm tamen ſunt, proh emis nn 2,enn dolor! qui ſuo arbitrio, ſuâã culpa, ſuo damno & exitio, aut gfferunt, minn malè differunt, aut negli gunt, aut contemnunt, aut iis etiam negligunr, iis c in extremis ſacrilegè utantur; unde illis hæc vitæ, hæc ſa- ſacrilegè nien lutis myſteria, & media cedant non in reſurrectionem, ied en utuntur: Hhbbhbhbhz ras-peſſimè. SSSðñůñ 1348 CoNcIOο LXX. Ad Mortem udicium Præparatio: Cauſæ hujus. ruinam & majorem damnationem. En quàm Sacramento- rum in extremis neglectus noxius, quàm dilatio eorum pe- riculoſa, & damnabilis tergiverſatio! Ad ultimam deſcendis pugnam, ex cujus momento æternitas pendet, aut gloriæ, aut pœnæ. Dœmones ultimas impendunt vires, & nm tionem tuam omni moliuntur conatu: Et tu totus deſes, tantùm vitæ & curæ corporis incumbis, animam periculo cexponis, dum Sacramenta reſpuis? Jam diabolus præſto eſt, in id intentus, ut te rapiat: Jam Infernus dilatavit animam ſuam, ſinum ſuum & ſeipſum, in immenſum, & aperuit os ſuum abiq; ullo termino: Iſai. S. 11. ut peccatores, & in peccato gravi mo- rientes, hos inter & te, abſorbeat, excipiat, & devoret: Et tibi nihil curæ eſt, ut te à gehennæ faucibus ignivomis ſer- ves? Aggravatur morbus, ſubrepit inſperatus paroxismus, monet Sacerdos; monent alii boni: & tu tamen tergiverſa- ris, in craſtinum differs, ſanitatem ſperas, mortem vicinam, imò præſentem non ſuſpicaris? Et en ſine Sacramentis, de- cedis, moreris, damnaris? Eheu! quis in cauſa? tu ipſe tibi. Gemit Confeſſarius, dolet Parochus, advolant amici, voci- ferantur, eheu! quid hoc rei? quàm deplorandus caſus? re- cepitne ad minimùm Sacramenta: non: expeétabatur enim, quomodo ſe manè inſequenti haberet. An extremâ unctio- ne munitus obiit? non, Parochus quidem adeſſe juſſus eſt, ſed temporis anguſtiæ non ſuffecêére. Interim damnatus es. Incuſatur Medicus, ignorantiæ & imperitiæ arguitur. Omnes deteſtantur caſum malè fortuitum, adverſam for- tunam: nemo eſt, qui tui non miſereatur, nemo, qui te non Iugeat. Sed interim in ardentiſſimis gehennæ flammis ſe- pultus jaces, & totus mundus dolores tuos mitigare nequit, imò nec minimam tormentorum tuorum partem ſubleva- re, aut minimam aquæ guttam ad refrigerium præbere, aut æternas oculorum tuorum lacrymas detergere, aut pro mi- nimo inſtanti dentium ſtridorem compeſcere, aut deemo- num immani crudelitati ſubtrahere, ſed per totam æterni- — lenndcil lektermun Mlenete⸗ Nlonn rmbone⸗ Paerent ſthrient, enodan⸗ A norten . 1 M. . Mdtea ,lMi 6 urll, ſerin WA nmn Eund i u eran Unun bree (ſRit ali lciti um pis lls ac . Klmn (Neca õõ Sgocramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1349 Nmn tatem atrociſſimée cruciari, dilaniari & torqueri debes. Peri- ne iſti, æternum! Hoc ſibi vult, debito tempore Sacramento- deſe rum beneficia non ampleéti. Paciuch. in Jon. Lect. I6. F. 6. f. 320. . uſts Yr ſequ. Ah, lectifſimi AA. hæc ſomnia, figmenta, & deliria non Caſus fre- Stm fſunt. Id loquuntur teſtanturque Caſus frequentes, homi- duentes hinc s nes non bonæ vitæ, rariſſimæ Confeſſionis, & c. decedere ſi- Péteuntium- unh ne Sacramentis; ſed quò? Deus judex noverit, experientur SNIh ii & ſentient, quos ſua culpãâ Caſus tangit. En exemplum, iuH ut alieno damno & malo ſapias, tibi vigiles, teque in tempo- Gαα re ad mortem & Judicem pares. Audite viri, audite foe- goret IX. Audite viri: quid referat Bellarm. uti ſupra Conc. 6. ansla „. z. toz,e Vbi & advertit, gravi morbo laboranten, vel doloribus impe- Confeſſio in disnh ditos, vel debilitate aut deficiente Jjudicio, vel horrore propinquæ mortis, extremis dif- tergne. vel amore charorum, quos invità r elinquunt, ſatis imperfeltam peccato- eiian hu- nliuun rum Confeſſtonem facere, & valde ægrè Contritionem veram & Perfe-Ius cauig. Welti,. Aam in illi anguſtiis in ſeipſis excitare poſſe: neceſſe proin eſſe, t homo miletkfri Jenex vel periculoſo morbo laborans ſeriò animum applicet, rejectis aliis mic we⸗ curi, ad Sacramentum Pænitentiæ rité percipiendum. Et cùm bene aike LValemus, ſic conſcientiam noſtram exoneremus, & pœniten- barein tiam Veram agamus, ac ſi illa Confeſſio ultima nobis eſſet sunti⸗ futura : Ex eo hiſtoriam refert Pædag. Chriſt. cit. ſobt. 2. hiſt. .. isſch f.v5. Lid. aliam infrà Conc. Zl. Rne. Audite Fominæ, quibus Mulier item uus nonnunquam ex innatâ verecundiâ gravius periculum eſt, ſine Sacra- u. Confeſſionem vel omninò omittendi, vel ſacrilegè, cum minels ſua ſ culpã obit. not. 8. Communione, peragendi. Michla pagus eſt non procul ern à Caſtro Pragenſi Wyſſerat (Sedes erat primorum Bohemiæ neſ- Ducum) jacebat ibidem ægra muliercula, quam tacita Parca eregiß & mors præ foribus opperiebatur. Fortè in ægrotantem ſe incidit illuc tranſiens & Societate Jeſu Sacerdos: monet, ul- ”M Ae A timum vitæ discrimen adeſſe, conſcientiam Sacramentis ex- Urn tremis, ac pœnitentiâ præſertim, expiaret; nihil illa tam fan- ee cta & ſana monita penſifacere, nec ſibi etiamnum tempus, elle, peccata confiteri. Adeſt iteratè die ſequenti Pater, & ee. . Hh hh hh hh 3 poten- * Caroli V. mortem Exequias. Exequiæ ante Imperator Carolus V. Matri (Ferdinandi Aragonum Regis — S 1350 CoxciO LXXNX. Ad Mortem & Iudicium Preparatio: potentiori, quam pridie, oratione inſtat, animæ rem agi, ne- gotiumque maxime ſerium æternitatis; conſuleret porròôò rebus ſuis, nec ultrà confeſſionem peccatorum protelaret; quæ Patri, in craſtinum ut veniret, dixit; cras monitis ob- temperaturam ſeſe, & peccata confeſſuram. Pactum acci- pit Sacerdos, & altero die, accepto ſecum in thecâ ſalutari Viatico, valde manè ad pagum properat, & ecce (ômira Dei judicia) dum limen caſæ contingit, è veſtigio mulier infeli- cem animam expirat, & diem ante diem, quêm ſibi malè præ- fixerat, obit, indigna craſtinum ſupervivere, quæ hodie vi- vere noluit. Zoan. Jahoda & J. Natalit. Dei hom. Daom. 6. poſt Epiph. Y.i. 2. . 273. Similes & verè tragici Caſus, neglectæ, vel ſacri- legé etiam, in extremis, actæ Confeſſionis & Communionis plures ſunt, & paſſim in ſacris Hiſtoricis. Ergo: Audiatur Eow Clamanti Parate viam Domini. X. Gratioſius eſt exemplum Caroli V. De quò Famianus Strada S. J. L. . deſcribens à fol. . ultimam ejusdem vitæ li- neam & ſeriem: ubi p. y. ait: Carolus V. abdicando Imperi- um;, & magnàâ terrarum Orbis parte ſe ſpoliando, edidit ignotum Principum & Aulæ prodigium, ut, cùm poſſet im- perare, deſiſteret. VIteriùs a fol. 9. deſcribit ejusdem ante Pxequiarum, inquit, occaſione, quas Filiæ) Anniverſarias perſolverat, nova illum inceſſit cupi- do (ſi liceret) & ſuas celebrandi Exequias: Réque commui- nicatà cum Joanne Regula & Hieronymianâ Familiâ, qui ejus conſcientiam moderabatur: quum is inſolitum quidem il- lud & inauditum, pium tamen ac ſalutare dixiſſet, apparari ſibi funus quamprimùm juſſit. Ergo excitatur in templo tumuli moles, funalibus illuminatur, pullo circùm ha- bitu veſtiuntur parietes; atrati circumſtant famuli, mor⸗- tuale Sacrum mœſto Monachorum cantu peragitur. Ipſe Imperator Carolus, funeri ſuperſtes ſuo, ſpectat in illo ima- ginario munere veras ſuorum lacrymas: Audiebat kxequia- le car- Punns tuas enigglin emsſele . — cmen, Tamiucn insexpol n Guam Uezlyete encllatn urt hay⸗ Mek. nmori Mshant, nmomprec AMchria ricer 1 tilne 140 Da binee. X holeſt. lai Vel ſei. nmunions Aucditu Oraming GenIel. o Mperr. Co, eciNt holet . Rleen rte ſone, aS nu NS Ar cai omtmd. lenil. ,Mer. Nhn chku. Uul,r . N oind . Hecvir⸗ ReAl- Sacramentorum ſuſceptio; terrenorum abdicatio. 1351 le carmen, placidam ſibi Requietem beatas inter Sedes im- plorantium: eadémque ipſi ſibi ſuffragia pſallentibus im- miſtus expoſcebat: donec Sacrificanti propior factus, ei tra- dens, quam geſtabat . accenſam facem, ſublatis in cœlum o- CcCulis; Ego te, inquit, vitæ ac mortis Arbiter, oro Juc ſocj , ut quem- admodum oblatum hunc à me cereum Sacerdos capit, ſio commendatam in manus tuas hanc Animam Tu, quandocune, libuerit Tibi, in ſinum complexurqg, Taor benigne ſuſoipias. Tunc, ut erat pullaà fluxaque opertus veſte, humi procubuit, renovatisque omnium, qui aderant, lacrymis, quaſi depeſitu,, ſupremâ lamentatione com- ploratus eſt. Atque hoc videl. rudimento Carolus vicinæ jam morti præludebat; nam altero ab Exequiis die febri correptus, eâque paulatim exedente confumptus, Toletano Antiſtite Bartholomæo Caranza, ex Ordine D. Dominici, procurante, quæ Chriſtiano ritu luctanti animæ ſuppeditan- tur adjumenta, Religioſisque, qui frequentes è Cœnobio cir- cumſtabant, abeunti Hoſpiti expeditum iter in cœtus pio- rum comprecantibus, nocte ante Feſtam Lucem Evangeli- ſtæ Matthæi annorum octo & quinquaginta (ex quibus ipſe duos, ut dicere ſolebat, vixerat, Religioſo ſeceſſu abditus) ingenti ſane ſenſu pietatis ac Religionis exceſſit, poſtquam annos 40 Paternis Regnis, ſex & triginta Imperio Romano potitus, dubium reliquit, majorémne laudem in Imperio toôtque Regnis adminiſtrandis, an in iis ſimul omnibus re- linquendis, promeritus ſit. Mortem ejus clara cœlo terrâ- que ſigna eomitata ſunt. Paulò enim, poſtquam ægrotare Cccœpit, viſus in Hiſpaniã Cometes, initio non admodum il- luſtris, ſed qui fubcreſcente morbo per eadem incrementa lucem intenderet, donec verſo in Hieronymianam Sedem ferali crine, quâ horâ Carolus vivere, ille videri deſiit. Nec illud admiratione caruit: in Caroli hortulo binos eodem tempore Stylos emiſerat candens Lilium; alter Majo men- ſe, uti aſſolet, calyce dehiſcente floruit: alter quamvis eâ- dem culturà provocatus, tumorem tamen ac partũus ſigna YUMUD VVvVerc 4 1352 CoNcio LXN. Ad Mortem &ludicium Præparatio: Grc. vere toto atque æſtate ſuſtinuit; eademque demum nocte, qua Caroli Animus integumento ſeſe corporis evolvit, ille explicato repente folüculo, intempeſtivà nempe at- que inſperatã germinatione promiſit florem. Id verò & obſervatum ab omnibus, & Lilio ſuper Arà Templi maxim4 ad ſpectandum propoſito, fauſti candidique nominis loco ac- ceptum eſt. Vid. Mich. Pexenfelder & J. Concion. Hiſtor. I12. Vid. de Petro Vellio Mercatore opulento, ex prædictione S. Xa- Pulchra res eſt, vitam conſummare ante mortem, ait Seneca Epiſt. 32. hoc nempe eſt mori ante mortem, mori mundo & vivere Deo. Anthores in Vid. S. Thomas, & alii ſuprà ſuis Numeris citati. Robertus hanc mate- riam. Bellarmin. de arte bene moriendi. Lib. 2. 6. 6. 2. & 5. à f. 1051. in Supplem. To. z. Drexel. to. I. 7 ribun. L.. 2. c. 2. & in Zodiaco Signo Prædeſtin. 2. & a. Phil. D'Outreman, Pæd. Chriſt. to. 2. p. 2. C. 15. Le arte diſpoſit. ad bene mor. Angelus Paciuchelli Ord. Præd. in JRonam tomo I. Ledk. 16. H. 6. & to. 2. Lect. 39. H. Z. ubi hiſtoriæ horrendæ. Wenceslaus Schwertfer S. J. Micæ Pani Cæl. cap. AAllt. & Induſir. ſpirit. à f- 1Ia. G. . Euſtach. de Roſar. O. P. Ar⸗ bene mor. Exhort. 10. II. 12. 23. Mancinus dePaſ-. D. L.2. Diſert. . Punéto 3. Mor. Dodtr. 2. & ſequ. à f. I24. Georg. Piſtorius, Conc. Funeb. 3y. Felix Reineccius en Bibliu Pauperum. V. Panitentia à fol. 1oz. Jacob. Marchant. Horto Paſtorum “ Iadice, B. Pæni- tentia Cornel. à Lap. in Kccli. y. 5. poc. 3.15. f- 22. abi Apolog. Vid. ſuprà Conc. 39. n. 9. & C. 46. Item Indice Rer. V. Morr- to juſtè & piè condendo, Vid. P. Tob. Lohner 8S. J. Inſtr. pract. 3. f. 275/. O& Inſtr. y. à f. I27. Franc. Labata, V. Teſtamen- tum. Pædag. Chr. to. 2. p. 2. C. 18. J. 2. 4 J. α°σ Layman. Theol. Mor. L.. 3. tr. j. toto. à f. 2/3. Hilar. à S. Anaſt. Archim Chriſt. L. 2. C. 13. f. p21. Euſtach. de Roſar. O. Præd. Ars bene mor. Exhort.1g. à f. oS. Bellarm. Ars bene mor. f. 2079. . 2. C. . Ma- jolus Dier. Canic. to. 2. Colloq. 6. ſ. 551. 2. Teſtam. Cardinalt. Vi- tuus verii ſuas ſibi exequias vivo celebrante. Ilem hiſtor. 22. à f-za=e. ole Dmin 40 Uälſlina Molten. oberit Ar Rr 4 uncad eo Mutes ſuit NontN Aen glone⸗ nlee utem, YMeni Pne nfirt u 2.: (: 1353 untpſke, tus Faberius Ord. Minim. S. Fr. de Paula, Dominicali II. . hſtle Domin. 20. à f. 922. Teſtanentum Eccleſiaſticorum, March. end Horto Paſt. Eirgd Aaron. tr. 4. L'ect. 1o. fol. 1og. Sed omnium Heht utiliſſima & jucundiſſima ſuimet Teſtamenti propria an- inin te mortem dxecutio: Pexenfeld. cit. hiſt. g. & in ejus Doctri- nüin ununis Paberius. Ihom. Kemp. L. I. . 23. n. j. n è4313. 3 3. 4883. 2383. 538¾ 63 . -S3 . 383 4383. 238 . 83-33 -6383. Na CoxNclo LXXI. 1. ierhe Ituri hinc ad ſupremum Judicem, oportet, ut omnia, . Cone.sz.sd. Ntam Cum corpore terræ relicto, relinquamus, etiam * g7. e nosmetipſos: & à nobis ipſis exeundum: imò Ex-E. Pænit. Con- n, voliantes ſimus nos veterem bominem cum acti. Ro. N. bus ſuis, & induentes novum. Vbi de Spirituali ta“ς hominis renovatione. ed Puer autem creſcebat, & confortabatur: Lucæ 2. 40. Domin. poſt .01. . Nativit. D. o, Expoliantes vos veterem hominem cum actibus ſuis, Circa finem nd S68 induentes novum. Ad Colofl. 3. v. 9. & 10. aur initium ,RRe.. I. Adig Ver autem creſcebat- & c. Ad Prototypon ac primum pri- Ne. mogeniumque Divinum hoc exemplar, docemur & umel. ipſi, pro humanis viribus noſtris & ſtatùs conditione, 18 Nr in virtute creſcere, in bono profieere, in merito bo- e norum operum augeri, in gratiâ Dei confortari, neutiquam ouſe dgeficere, multò minus in malo creſcere: quod equidem leh quamplurimis & facilè accidit ſuo maximéè ſpiritualis de- No crementi, languoris, denique ruinæ ac mortis damno, dum u N in peccatum naturâ, imò vitio & malâ voluntate proclives, A Qein ſecundum animam mortui, Erech. 15. V. 4. & 20. ita in Mechtl de Jud. extr. li ii ii ii pec- 13574 CoxNcio LXXI. Spiritualis Renowatio bominis. peccatis, ſæœpe in pueritià, vel à puero, immerſi toti, & in- veterati ſunt, callumque obduxerunt, ut, dum ſunt in tali malæ conſiſtentiæ ſtatu, incrementum boni, virtutis, meri- ti & gratiæ, facere non poſſint, vel pueri, vel peccatores centum annorum, quibus mortem & maledictionem com- Exuendus ve- minatur Deus. Iai. 61. zo. Et hi ſane hominem mutent, ne- ens nomo ui- ceſſe eſt, à ſeipſis exeant, ſeipſos relinquant, & longè alii ſint ttolus⸗ à ſeipſis, niſi cum impiis, & ipſi impii, à Deo perdi velint, & inter reprobos damnatésque denique eſſe, quod nonniſi ſtolidiſſimæ ſceleratiſſimæq; mentis foret, & reprobationis Nota ac ſignum; ſcil. poſitivè & ſimpliciter nolle pœnitere; quod eſt, nolle, aut ne conari quidem eluctari è mortis ba- rathro & profundo tenebrarum ad lucem & vitam. Qui vel perparum ſuam ſalutem, cum metu æternarum pœna- rum, cogitant & amant, alia ſaniora agunt conſilia, eâque fſfſferia, prout animus amôrque eſt ſerius ſalutis æternæ. En, uti jam alias ſat ſœæpe hinc inde inſinuatum, nobis iter hinc, ex hac vità, è mortali corpore noſtro redituro in pulverem, eſt ad æternitatem, & primitùs a morte ad ſupremum Judi- cem, qui & erit extremus, coram quô ut appareat anima, corpus deponendum eſt, ſed & in vivis adhuc vetus homo: hic tu ipſe exuendus es à teipſo, induendus novus, ceu veſtis nuptialis, ſine quãà ad cœleſte convivium, utut vocatus, non admitteris, ejicieris in tenebras exteriorer. Matth. 2zz. Apertiùs dico: Animus tibi eſt & amor ſalutis tuæ: ergo ubi forſan te reperias in ſtatu vitiorum pravorumque habituum & conſuetudinum, & per hoc verè, uti ſunt, in periculo perdi- Talia Pa-tionis, audiant & admittant conſilium & remedium faluta- radoxa: re, etſi primâ fronte viſum fuerit paradoxum, inſolitum, Merih. 0, o vel arduum. Salutem amanti verè, nihil difficilè ad illam Joan. 12. 24. Pf. oficuum imò & neceſſarium: ſicut ſanitatem corporis ſin- Matth. y. 3o. Cere deſideranti, mortémque refugienti, nihil grave. Vt vi- Matth. IsS. &. tam redimas, ferrum patieri & ignee.. Annon Anima plus eſt? Id G& 9. Confſilium & remedium ſuggerit præſcribitque, ut plane neces- 1 — ecelutium lerh,lun then lunc Ueroncion tkcemm maggack Aelocudus in Mäm beiner i. Deho⸗ ninkälu ptiente Il. Ni Gamec inpr mobisnot itendra Mnt, no nikurd, (uten eg i . ſit ehi Kinrerour pont: N 4 Ewuendus Vetus homo: mduendus novut. 155 nd neceſſarium „ Orbis & Gentium Docétor „ ſalutis omnium ““ præco, aulus Tarſenſis, qui in eum finem humanæ ſalutis, n e per hanc Gloriæ Divinæ promovendæ, innumeras ha- Duit Conciones, ſcripſitque plures Epiſtolas, quibus ſolidis- Wen en ſime Fidem noſtram, in quâ unica ſalus ſperanda eſt, comple- men, . xus, magnam hominum partem convertit. Inter alia & il- Un Iud elocutus eſt, & ſcripſit, ſuæ ad Coloſſenſer, Phrygiæ majo- ethnn, ris in Aſià minori, Epiſtolz capite tertio, verſu g. & 10. ubi ait: ol wmi Excpolianter vos veterem hominem oum abtibus ſuts, & induentes no- obadi um. De hoc itaque ritè intelligendo, & ut hoc remedio ſa- ente lIutari in ſalutem noſtram utamur, probè notentur ſequen- N tia, patienter audienda. Vid. Conc. 73. n. 1. en. II. Vt dicendorum & explicandorum præguſtr un eon dam ac impreſſionem habeamus, ordiamur à Naturalibus, Animalium. eie ceu nobis notioribus. Plura ſunt Animantia, quæ quadam e. In ſui renovatione gaudent, & veteres ſeu pelles, ſeu pennas ierhi ponunt, novàsque reſumunt, ut Aquila, de quaâ PEſal. 102. 7. Aquilæ. eken. Renovabitur ut Aquzlæ Zuventustua, V. Faber F. Circumciſ. Conc. 3. umui⸗ Accipiter, de quò ex LBebro Job. 39. 26. Nunquid p AuIn plumeſoit accipiter, expandens alas ſuas ad auſtrum? Quod Deus G. ipſe inter mirabilia Naturæ Opera, plura eodem capite recen- Eufels ſita, ponit: Accipitrem noſſe tempus plumeſcendi, idque per S. ſingulos annos, ut ait Gloſſa ibidem, & S. Gregor. pennam ve- enis terem, novaà naſcente, projiciendo. Pineda in Job. 39. 2. 6. Sic Iidn Cervus in Vere rejuveneſcit, ponitque ramos ſeu cornua Cervi. ung ſua, eoque tempore in latebras ſeſe ſubducit, usque dum Mo etd⸗ novis, ceu armis, inſtruatur go. Colerus L. I4. 6. 36. f. “SS. Majolus mE to. 17. colloq. . f. 176. Taceo de his, & plura alia ex citati legen- uon da. lllud tamen ſingulare eſt in rem præſentem, de Serpen- Serpentis. Anm te, cujus naturam nos imitari, ipfe Chriſtus jubet: Matth. o. Ntella 16. Eſtote ergo ceae ſicut ſerpentes. Serpentis prudentiam ſeu u aſtutiam paſſim allegant SS. PP. ut S. Joannes Chryſ. tom. 2. .,ũ Nes um quen- Renovatio er ſapientiam tuam Accipitris. hom. ya. in Matth. S. Auguſt. Serm. a. ad Fr. in Eremo. ap. cit. Maæjol. zmal. c. 12. ſcribit, exuere ſerpen- Ii ii ii ii 2 — 1356 Conxci LXXI. Spiritualis Reno Vatio hominis. tem ſenectutem tum vere, tum autumno, ut cute alterâ in- tus ſubnaſcente, & vetere detraétâ, ipſe renovetur: id verò fieri præcedente jejunio 40. dierum, quéê laxetur pellis, ut ſcribit S. Hieron. Epiſt. ad Præſidium. Denique ingrefſi in an- guſtum foramen, quod quærit, per quod vi & conatu, licet cum dolore, perrepit, & ſic abſtractà pelle veteri, novâà pul- chriore ſuccreſcente induitur. Serpens, ait S. Iſidorus Pelu- ſiota Lib. I. Epiſt. 26., arte ac verſutid vetuſtatem exiit, in arétà quü- dam & anguſta rima ſeſe comprimens, ac ſenium deponens. Et ad hanc ſerpentis prudentiam imitandam remiſit nos Chriſtus quadam elucidatione obſervo, Aquilam ſeneſcentem ro- Eyzxuendus totus homo velus. juxta SS. PP. Vult igitur (pergit S. Iſid. cit. ap. Cornel.) nos quoque, per ardtam viam & afftictionem, veterem hominem exuere, ac pro eono- vum induere, qui ad ejus imaginem renovatur. Exemplo noſtro, ait S. Auguſt. primàm citat. ut vitiorum pellem deponamus. Et S. Am- broſ. in Pſal. 37. Dui exteriorem ſaum exuit, ut renovetur interior. ap. cit. Fabrum n. 2. De qué iterum num. 6. Conc. 6s. num. y. Pro ſtrum ponere & plumas, Accipitrem & alias aves pennas; Cervum cornua; ſerpentes pellem: plus requirit Gentium Dostor ab inveterato homine, ut non tantùm exuvias & ipſam deponat pellem, ſed inſuper totum veterem hominem, non extimum ſolùm, ſed & intimum. Expoliantes vos veterem hominem, neque ſola pellis homo dici poteſt, & induentes novum. Qus autem ratione, quãâ arte, quâ prudentiaâ poni poterit ve- tus homo, inveteratus, induratus! Qui ſenex repueraſcere, vetula rejuveneſcere? Toto orbe deſideratiſſimus, pretio- Naam Syrus figura Re- novationis Chriſtianæ. ſiſſimus, & auro condecorandus veniret, qui ſenibus & ve- tulis juventam reſtituere poſſet. At poſſibile hoc non eſt, nec ullo auditum ſeculo. Ait equidem ſacer Textus de Naaman Syro, 4. Reg. j. 14. Lavit in ordane ſeptien, juxta ſermonem virs Dei, & reſtituta eſt caro eiu, ſicut caro pueri parvuli, & munda- tus eſt. Quæ quidem ipſa figura eſt pro hodiernã Concione; ſeptena enim lotio ſeptem Eccleſiæ Chriſti Sacramenta ad- umbrat, quibus omnis peccati lepra abſtergitur; hæc chim üüümt = = — iUt liſe lituta. luu 40ce⸗ Nuicanbr D leyt. ſ⸗ 1 (chle, ſtante I Molendi 11 Unſhtbnit roco er iteren le — . lr II L eanui . Is Or 1 4 n char ig⸗ Celen, N. nit h Wi , Arancik 1 8 . 1 = 4 4 I ſuf i. 2 Aer. wut:ided els⸗ grelninan. Cntn lltrr ieml. cormde Mal — * ete oH 05CRIIn Murgunt e grnenll. ſrt ait Ets.Am- ur intet Uan. ,. n Lentem 0. Es enus Centiumh eoriss Plrniteen . CI! 1 ai eſt, eò disgratiæ adduétus, in profundiſſimam turrim & 0llteen ter M orerit A. aRcete, Preti. KNe . W lendos ne gmud Meim nd etenn. ſunt Exuendus vetus homo; induendus novus. 13 5S7b: ſunt quaſi ſeptem baptismata & ablutiones animæ: & ex his præſertim Pœnitentia, in remedium Renovationis ſpiritua- lis inſtituta. Attamen non totus bomo vetu abiit, neque to- tus novus acceſſit, phyſicöè. Quæſtionem propoſuit aliquan- do quidam Prædicator in ſacro Ambone, ait P. Knittel Dom./3. poſt Pent. f. 724. An ſub ſole ſit ſaltem aliquod artificium exco- gitabile, quò poſſint Vetulæ rurſus fieri juvenculæ. Pro- diit ante aliquot annos imago inciſa cupro, quâ proponeba- tur molendinum, quê Zea ſeu Spelta deglubitur & delibra- tur (Gerbmuͤhl) & juxtà vetula rugoſa, quam adſtans molitor, quoties ſupernè molendino immiſerat, pellem ei rugoſam, velut frumento paleam, decuſſurus, toties per molendinum delapſam, reperit, ut antè, vetulam. Quòô innuere hic arti- fex voluit, vetulam aut ſenem Juventæ reſtitui non poſſe. Quomodo ergo tam ſeriò hortatur S. Paulus: Expoliantes vos veterem hominem, & induentes novum? V. Engelgr. p. 2. J. I. Dom. Keſur. ew Mendoxa. MDDWUWc III. Illud equidem non ſemel tantùum evenit, etiam unâ Didacus Oroſius, nobilis Aulicus, annis 20 vix major, Regi Hiſpan. chariſſimus, per invidiam Aulicorum, ut frequens carcerem, Rege imperante, conjectus; à mœrore unâ nocte incanuit. Drexel. to. I. Damnat. Rogo c. 2. init. Englgr. Fanth. F. As- ſumptæ Virg. J. g. f. 6. ubi &: Conſimilis terror Affinem quen- dam Franciſco Gonzagæ Principi Mantuano invaſit; quem cùm ex ſuſpicione Conjurationis in turrim concluſiſſet, jamque ad exprimendam veritatem, & complices detegen- dos torturæ ſubjicere, ac deinde morti adjudicare decrevis- ſet, captivus hoc nuntio audito, unâ totus incanuit note; quod ut Princeps manè advertit, hominem liberum dimiſitͤ“ utpote qui ipſius mortis amaritudinem adeo vivaciter de- guſtârat. Ita Brunnerus Annal. Boic. Lib. Ia. de Ludovico Ba- variæ Duce refert, cum, ſolàâ ſuſpicione Adulterii, Anno Seern li ii ii ii 3 1256. Vnãâ nodte nocte incanuiſſe juvenes: Vid. Index Rerum Verbos Canus. Sic cani. Ludovicus everus Dox — 135’8 CoNcio LXXI. Spiritualis Renovatio homini. narios; 1 — 1256. I8. anuarii, innocentem Conjugem ſuam Mariam Hen- (W el rici 4 I. Brabantiæ Ducis filiam, & Philippi Imperat. ex Mari4 n dus Filiâ neptem, irâ præcipiti DOonawerdæ decollari uſſiſſet, 1 lor præter aliorum 4. Innocentium cædes, cùm eſſet 27. tantm ei annorum, nodte inſequenti adeo à Conſcientiæ remorſu & ni . manibus peremptorum exagitatum fuiſſe, ut totus canus Nd A ſeptuagenario ſimilis altero manè viſus ſit. Paul. Zehentne- üſſnum V. erm. Conſc. L. I. C. I. G. 2. m. I. Sup. Conc. zt.n. . At ſenium juve- lank. nili vigore permutatum, ſi non inauditum, certè rariſſi- Kleck . * mum, & innaturale eſt. Et tamen: Expolianter vos veterem ho- e 14 minem cum abtibus ſuis, & induente novum; quâ vi naturæ), M k⸗ Admiranda quô artis medio & invento? Admiratione digniſſima addu- nndeul neunenc⸗ co. Refert Mart. Delrio Duquiſ. Mag. L. 2. 1. 23. 4 f. 204. & ex tſaud Senc T. α Engelgr. p. 2. Dom. Keſurr. J. I. F. 1 y5. Caſp. Knittel cit. Tarenti nenh renti. fuiſſe centenarium ſenem capularem, qui pilis, cute, ungui- nin bus, ſitu ac ſqualore ætatis decidentibus, & in meliorem æ- önund tatem omnibus commutatis de ſene juvenis prodierit, & Mahh 5o poſt annis ſupervixerit. Nec minùs mirum, apud eosdem lyn el egeze V'aleſco Tarentaſio, ſe vivo, Monuedri, Regni Valentini op- lbet, Abbatiſſa. pido (olim Saguntus) fuiſſe Monialium Abbatiſſam vetu- intol lam, cui ſubitò dentes renati, comæ denigratæ, rugæ ſub 1 latæ, & ex toto ita refloruit, quaſi virgo eſſet 20 annorum, Mim ita ut puduerit eam, rei novitate percuſſam, & ſe cuncto Manm rum oculis fubtrahere niteretur. Magis ſtupenda, quibus trdine tamen nemo prudens fidem derogabit, Melchior Fonſeca, Mlimg Joannes Petrus Maffeius S. J. Hiſt. Indicæ L. XI. & alii Scriptores Ue nddr Figei probatiſſimæ, memorant: Et: Rem dicam, ait Maffe- wirhi jus, quæ omnium hominum opinionem excedat, tot tamen Eungn teſtibus, omni exceptione majoribus, probatam, ut non ad. ſipn hie hibere fidem, turpius ſit, quàm decipi. Vir eſt Cradezani UAl Nobilis In- (nobilis Indus) qui quartam nunc hominum vivit ætatem uceſn in optimâ valetudine: Trecentos & quadraginta annos vixit; Mn ter ſenuit, tertiòque rediit ad florentem ætatem, tres uxo- ni nn res ſenio confectas ſepelivit; filiam, nepotes habet nonag- N. — trumn den. RAN Rie lentmmn EetneA Eeme Eeimmint. Cend.. al lve 10, Unt vi mnn, niſſimaak. f.. 9 7 6 aet te, ungui Nelotem. vcent, K eellentn derinied. Nilamrer. 9 40MOtNe ſe unto. , Oidns oclct, itotes NNtke. Witmet Nn. Cdtuedtn renen rixt⸗ . gesdho. ettng. alos; . 8 4 „ . . Epuendus Wetus homo; induendus novuts. 1359 X homo litterarum ignarus, dicere non potuiſſet: & quidem, inquit Mendoza Z'irid. L. a. Probl. z. Juventæ florem ter exa- ruiſſe, & refloruiſſe, vera eſt fides; enimverò illum agnove- runt & allocuti ſunt noſtræ Societatis Patres, ut à juratiſſi- mis ipſorum literis accepimus. k. citatos, & Caſp. Schott: Mag. Natur. P. g. l.. I. C. I. à fol. 295. Sed hæc rariſſima ſunt: Aliud loquitur, & paſſim ab omnibus exigit S. Paulus iis narios; ejus Regni octodecim Reges ſibi ſuccedentes vidit, aliaque ejusmodi narrat, quæ niſi vidiſſet, & interfuiſſet, verbis: Expolianter vos veterem bominem. Secundum D. Tho- Vetus home mam in Epiſt. ad Kom. 6. Per veterem hominem intelligi poteſt quis? Vid. primò Reatus ſeu macula ex actuali Peccato in homine re- Conc. J. E: 2. licta, ſecundò Conſuetudo peccandi, quæ quandam neces- ſitatem ingerit ad peccandum: unde ait S. Paulus: Exuentes vos veterem hominem cum abtibus ſui per actus autem genera- tur habitus & conſuetudo. Tertiò Concupiſcentia, ſeu fo- mes peccati, proveniens ex peccato primi Parentis. Verbo: Vetus homo eſt homo vitiatus maculâ peccati, concupiſcentia conſuetudine peccandi. Omnia hæc exuenda ſunt, ju- bente Apoſtolo, qui ſimili ratione loquitur ad Kom. I2. 2. ad Epheſ. a. 23. V. Cornel. Rom. 6. 6. F. S6. Faber cit. initio C. 3. Peccata, inquam, impietas, ſecularia deſideria abneganda Tet. 2. 12. Exuenda cum vetere homine vitia, pravi habitus, malæ conſuetudines. Ipſum enim exuere hominem, pellem no- ſtram, vitamque, nec poſſumus, nec licet, qui vitæ membro- rümque noſtrorum domini non ſumus. A corpore fugere non poſſum, e , me fugare. Circumferre illud neceſſe eſt, quoniam alligatum eſt mihi; perimere non licet, ſaſtentare cogor; & cum illud impinguo, hoſtem meum adverſum me nutrio! Verba ſunt S. Ber- nardi Meditat. C. 12. qui ipſe eodem libello cap. Ij. pereloquenter veterem deſcribit homineme Scio quendam, inquit, qui per annos plurimos tecum familiariter vixit, ad menſam tuam ſedit; cibum de manu tud ſumpſit, in ſinu tuo dormivit; cum voluit, tecum colloqui- um habuit. Hic jure hereditati ſervus tuns eſt. Sed quia ab in- elenle ExsS. Bern. Vetus homo familiaris tibi. Improbus. in re. 1360 Coxcio LXXI. Siritualie Renovatio hominis. eunte atate delicatèò nutriviſti eum, & Virgæ peperciſtè, contumax f- Fectus eſt. Levavit calcaneum tuum ſuper caput tuum, & te in ſer- vitatem redegit, & tui &n deliter dominatur. Sed fortaſſe dicer- quis eſt hic? Vetus homo tun, qui conculcat ſpiritaum tuum qui pro nihilo bhabet terram deſiderabilem . qus ſola, quæ carnis ſunt, ſapit. Homo iſte à nativitaté cæcus eſt, & ſurdus & mutus; inveteratus dierum ma- lorum. rebelli virtuti & veritati, inimicus Cruch Cbriſti. Dicit in inſipientid ſudn Non eſt Deur. Tabeſcit honi, & malis paſeitur alie- nist immundu cogitationibus baſeitur- C. apit & rapit aliena ſieut ava- rius Provocat iram Dei. Homo Iſte totus in peccatis natus eſt, E& ſic Crudelis nutritus, amicus iniquitati, Rilius morti, vas iræ in contumeliam, aptus ad interitun. Vult à te hereditatem tuam tollere, & deſuper terram auferre; & tu tantam injuriam non vindicas, ſed diſſimulas — . . . 7⸗ . nec ei verbum durum loqueris, nec vultum iratum oſtendiu, ſed blandi- enti tibi arrides. Budis cum iluſores⸗ Neſcis, quia Iſmaël eſt, qui zecam ludit. Ludus iſte non eſt pueritiæ, nec ſimplicitati, vel in. nocentiæ, ſed illuſio eſt animæ, ſed perſecutio, ſed mors. Jam te in foveam 2 lcan Ffecit, pracipitavit; jam eſaminatus e,, jam jlutg miſerrimæ ſervituti preſſus ſab pedibus ejus miſerè & viliter concul- carn. O miſer, miſerabilis homo! quis te liberabit de vinculo impro- perii hujus? Exurgat Deus, & cadat armatus iſter cadat & contera- tur inimicus homo, contemptor Dei, culkor ſui, amator mundi, ſervus Reus mortis: diaboli. Quidtibi videtur? ſirebto ſentis, mecum dices: Reus eſt mor- Crucifigatur. 1 crucißigatur. Noli ergo diſſimulare, nols difgerre, noli parcere, ſed fFeſtinanter, audabter, inſtanter crucifige hominem iſtam, ſed Cruce Conſuetudo Chriſti, in qua eſt ſalus & vita. Hæc & plura S. Doctor Melli- fluus cit. Cap. 1y. an non eloquenter:? Ergo in Veterem hominem lata ſententia: executioni danda: Vid. Conc. 66. n. g9. . IV. Verum reſtat difficultas, quâ ratione deponi poſſint inveteratæ, inolitæ, à pueritiaà ſæœæpè contractæ, per plurimos annos calli ad inſtar induratæ, pravæ ac vitioſæ conſuetudi- prava quam nes, cum velut tam impoſſibile videatur, has relinquere, difficulter de- quàm bominem ipſum veterem exuere. Et tamen vult Apo- ſtolus, ut quilibet Chriſtianus indies magis & magis veicies malas ponatur? l Cnde Nole inſ iltes anin inhrofcie nlun in X cölNon Coninetuco ino Eng⸗ (unſiin Lhti aſe 4 1 Nmolts Prirbit ulaem: ſelan icut .2 ahnn NN Ulſenbin Unns er ln, cvo⸗ n, ur RNellcn rr 1 . unmmmr eſ. ,On /. pihnnih EKenmd. NAr Nrrn a Nitieetir u f,04 Aontunultin, e,in ſesiud nilc, ti, 1 Munt ,in n eruckt elnine. cnte- 4 lut, 4 Neeſoe:. mn, tlili or Mel FPpuendus vetus homo; induendus noVitk. 1361 malas conſuetudines, vitia & propenſiones ad malum, quas quisque in ſe ſentit, mortificet, extirpet, ac contrarias illis virtutes animæ ſuæ inſerat, adaugeat per fervorem & ſtu- dium proficiendi in bono: ſicque novum induat hominem, qui ſed WD Deum creatus eſt in gratiâ, innocentia, juſtitiâ: hoc quàm homini carnali, mortificationis & virtutis inaſſue- õ Un phöns lietuc. ſocvete, r ,N greres rum: lbi jacebat maſſa ſplendida ſupra ſolem lucida to difficile, ſeipſum ita exuere? an & impoſſibile? In Jure Conſuetudo vim legis habet: C Conſuetudo, diſt. 1. quæ & Juri Quàm vio- ſcripto derogare pollit: ſi tamen rationabilis ſit, non con- lenta ſit? traria juri Divino, bonis moribus, &c. Henr. Canifius Summa Ju- Altera natu- ri Canon. L. I. tit. 3 f. 16. Sed conſuetudo, de quâ nos hic agi-2 eſt. mus, ipſa violenter, etiam contra Jus Divinum, contra bo- nos mores, & omnem juſtitiam, homini illi, cui imperat, le- ges præſcribit, ut gemit Paulus Kom. 7. 23. quin & quandam neceſſitatem imponit, ex illo: Conſuetudo altera Natura. Con- ſuetudo quædam neceſſttas eſt, ait S. Auguſt. L. s. Conf. c. . Et: Lex peccati eßt violentia conſaetudinin Tid. & 8. Chryſ. in 2. Cor. z. Ma- gna, inquit, eſt Conſaetudini, tyrannis, adeo, magna, at perinde cogat, ge natura, Naturam exvpellas furcä, tamen usqg, reclrrit, canit Hora- tius. En Naruræ (quam imitatur mala Conſuetudo) impe- Naturæ cof tum, vim & motum etiam ad nunquam à ſe viſa! S. Joannes ruptæ quanta Damaſcenus in Vita &§. Barlaam & oſaphat ap. Caſp. Knittel, Dom. 3. vis: ab ex- poſt Pent. Conc. I. 4 ſ.612. narrat miram hiſtoriam. Erat Rex, emplis. cui natus erat primogenitus. Convocantut Medici, con- Regis filius fultatur, quomodo conſervandus ſit Infans Regius. Con- Concupiſcens cluditur, ut diebus & noctibus incluſus relinquatur cui⸗ fem nainul⸗ dam ſecretiſſino Conclavi; in quò & ſuit toto decennio. Aeie ants Poſt educitur uvenis Regius ad ampliſſimum atrium, in quò quaſi quoddam erat rerum emporium. Omnium re- rum nomina edicere debebat Juveni Regio quidam uhce⸗ ſtupuit quid hoc? dixit Aulicus: eit au- Juvenis Rex; interrogavit: rum. lbi jacebant pallæ & pallia, cyclades & paludamenta: quid hoc: dixit Aulicus: ſunt veſtes. l bi hinniebant, ibi Kk kKk Kk kk mu- tatem reſi- 1362 CoNCIO LXXI. Spiritualis Reno vatio hominis. mugiebant, ibi rudebant, ibi rugiebant animalia. Stupuit Juvenis Rex; interrogavit: quid hoc: dixit Aulicus: ſunt equi, boves, aſini, leones. Ibi ſtabant in coronam conferti homines. Quid hoc? dixit Aulicus: ſunt Viri. Tandem devenitur ad mulieres: Stupet mirè Princeps Regius, & ait: O! quid hoc? Reſpondet Sagax Aulicus: Sunt dæmones, animas bhominum decipienter. Hoc dicto, juvenis Rex abducitur ex atrio in aulam, ad Regem: Convivium inſtruitur: ſub hoc Regius Filius à Patre interrogatus, quidnam maximè ex o- mnibus rebus hodie in atrio placuiſſet? Reſpondit Juvenis: Ah, mi pater Regie! Dœmones, dœmones, à quibus me to- tum ſentio ignitum. Simile quidrefert Idem P. Knittel Do- Juvenis Eri- min. 17. poſt Pent. Conc. un. d f. zz6. de Juvene Eremicola, cum micola Anſe- fominam nunquam vidiſſet, & ad eas primum viſas quære- rem volens. ret, quales eſſent hæ res? & audiret, Anſeres eſſe: nihil non auuliud petiit, quàm Anſerem. En naturæ corruptæ, Legi pec- cati ſubjectæ, primos motus & inclinationes, neque in lici- ta tantùm, ſed & in obviè illicita, niſi ſanctioris doctrinæ & vitæ legibus, ſtimulis, exemplis, coërceantur, & quidem vi quâdam: Vnde metiamur Conſuetudinis, quæ altera Natura eſt, ejusque vitiatæ, neceſſitateen. QCuam; . * * „ 5 6 Conſuetuldo V. S. Scriptura dilucide proponit, & in eâ moralem quaſi peccandi in- Iabendi & peccandi neceſſitatem. & muatare poteſt Athiops pel- ducit difffcul- ,2 , . neceliitatel atare poteſt Kithiops pel- ſtendi, non impoſſibili- * a, tatem. magnam tamen difficultatem. V. Cornel. ib. multi. Englgr. p. 2. Conſuetudo Dom. 3. Quadrag. F. 2. Fer Nigredinem pellis intelligitur conſaetudo altera natura. yeccandi, quæ vix vel omnino tolli neqnit, ait Hugo Card. in cit. L. Fruſtra æthi-Vnde Adagium: Fruſtiz DEthiopem lava:. Quod vel Ethnicus op citra lucem Fidei vidit. Diogenes is Cynicus, qui impro- bum inveteratæ confuetudinis hominem admonens, roga- tus, quid ageret! Ethiopem, inquit, lavo- addiditque, Senem sdmonere, & mot! uo mederi, idem eſz. —— tal ute, 1 m ſuam, aut Pardus varietates ſuas; & vos poteriti benefacere, cùm didicerita malum. Zerem. 12. 23. En ipſe Deus Naturæ comparat male affueta, & his quidem reſiſtendi non impoſſibilitatem, . Hoverb. 22. 4. Fuimus & nos aliquan- — utetimth Auute mtatt 1 7 c1 Onnitt ſitutinn Mntunteb Cbentine — eerceinn Ehctan Ateninenin i lilter eel Tus C. 4u (Cemen TIelunmiin Ettes ant Uinlollt, Illsiſtſe r oens Pettt utan h ehcere lu us Munte i N ii. R iſs ger⸗ nihilon Alr ili rine & gicnn, Pere Ne Nengai tipeNH e, h Oloherct Diraremn gig 4. Dorichn iine l,. e, N. r 2 Ktit Mi fnne nCNNn i Ien Gi . ült igg Ditne ur: übe. anind . it ſorenis bis ne tN. Mudbe. icch, cun duos, tres annos, eò denique veniet, ut ſine juramento lo- qui nil poſſit, in omnem vitam, inſuper perjurus facilè: & M Exuendus vetus homo; in duendus nous. 1363 aliquando naturd Filii iræ, ſcut & cateri DQuomodo naturd, niſi Jula peccante primo bhomine vitinm pro natura inolevite aitS. Auguſtin. — tr. 12. in Joan Breviar. Kom. fer. 4. Dom. g. Quadrag. Lelt. 1I. l erns pro- fecto ſermo, ait S. Theodoret. in cit. gQerem. 12. Conſuetudo eſt altera natura. Omnia enim, quæ longâ conſuetudine animus comparavit, paria cenſentur cum naturalibus. Ap. Labata to.1. V. C. onſuetudo, Propoſ.-a F-z2 . ubi antè & poſt plura. Id adeo verum eſt, ut quandoque faciliùs Animalia as- à fuâ naturâ abduci poſſint Animalia, quam homo à ſuâ malâ luefacta con- conſuetudine inveteratâà. Sic Avis, Mus, Felis & Canis, om- trà naturam. nes adverſæ invicem Naturæ, in Helvetiis, oco Lucerna 4 mil- liaribus diſtante, à Parocho docti, & convocati ſigno dato, pultem in patinam transfuſam, amiciſſimè inter ſe, & nul- lo ex iis inter ſe læſo, comedere ſolebant; uti refert Georg. Stengel. de Zud. Divin. to. 2. c. 1a. n. 12. in fine f.- 153. qus capite pla vra. V Conc. z42. n. 3. Res ab inductione & exemplis certiſſima Conſuetudi- eſt, & ab experientia, optima rerum magiſtrâ. Eſt, qui juve- nis vis quante nis vel uni juramento vel pluribus aſſueſcat, pergatque per & altera nat. b exemplis. faciliùs ei ſit jurare, quàm orare. Eſt qui frequentiùs men- tiatur juvenis, præſertim non correctus à parentibus, ita aſſuefiet, ut ad unum in terram ictum oculi ad mendacium expeditus ſit, & adeo ſpeciosè, ut Evangelia crederes: hic & vir & ſenex mentietur, ut de eo dicas, ipfim, quem ſpirat, aërem mendacem eſſe: Duidquid conabar dicere, verſus erat. huic: fucus erit & mendacium. Eſt, cui digiti longiores fiant, Confuetude furtis aſſueti; præſertim à puero, conniventibus parenti- Jurandiz Men bus, eò deveniet, ut ſi quopiam loco nil clependum repe: tlendi; Po. 5 7 rerit, natura vim pati videatur. Sic Drexelius refert de fu- andi „Luxu- re vix egreſſo e Confeſſionali, in quod ipfi ſucceſſerat nun- randi. tius, hujus haſtulam pone poſitam ſurripiente. Eſt qui a juventute hoſpitiis, gulæ, & cbrietati aſſueſcat (notent ha. rentes, qui ſuos filios aut nepotes ſecum ad hoſpitia dedu cunt, & potitare docent) nec vir deſiſtet; injuriam entri Kk kk kK kk 2 factu- 1364 Coxcto LXXI. Spiritualis Renovatio hominis. facturum ſe credet; ſi calicem ori admotum non habeat, nec venter plenus ſit: vel miraculi loco habendum, ſi dies labatur, quéò ebrius non ſit. Quomodo S. Monica vinolen- tiam didicerit, primoribus labris ſorbendo exiguum, quomodo & dedocta fuerit, refert Auguſi. L. 9. Conf. c. S§. à n. 3. Eſt puel- la, quæ amare, procari, perire addiſcat, ita ſucceſſivè habi- tum induet, quem nec in matrimonio conſtituta deponet. Ex aſſuetà lu-Et ſingulariter in hoc vitio notandum: quòd & ſummè te- xuriâ ſalutis naciter adhæreat, & quò occultius, eò periculoſfius ſit, ho- grande peri- ſtis domeſticus & blandus, ſed maximus, ut dicat S. Remi- culum. gius Præſul Rhemenſis: Dempti parvuli pauci, pauci ſalvantur e adultis propter carni vitium. Et Drexelius Nicetæ L. I. c. II. Memini ego, & horreo, inquit, quoties id memini, à Præ- ceptore meo me audire; ſi centeni juvenes Inferorum flam- mi,s addicantur, centenis iſtis nonaginta novem ob viti- um carnis damnari, centeſimum demum ob aliam aliquam graviorem noxam. Clemens Alexandr. L. I. Pedag. vocat mor- bum immedicabilem. Vide Conc. 6. n. 9. Et ſic de aliis vitiis in conſuetudinem & habitum deduétis, quæ corrigere velle, eſt . athiopem lavare, ac inveteratam exuere pellem. as ſemel eſt Conſuetudi- àmbuta recens, ſervabit odorem teſta diu. Hinc inveterati pec- narii conver- catoris converſio tam difficilis: Conc. 42. n. 3. Carnem & men- ſio difficilis. e, fermento peccatorum, & amurcà vitiorum infettam „J07n priſti- S= nam reſtitui munditiam, ſolius Dei opus eſt, ait S. Thom. de Villàâ novà Fer. 6. Dom. 4. Ouadrag. Adducens cit. Yerem. 13. 23. Pecca- tor, inquit, anius diei aut duorum dierum perfacild curatur, quia non ita omnino peccato infebtus eſte“ ſed quatriduanus vix unquam à pecca- to reſurgit. Conſuetudo altera natura. V. Tbom. Kemp. L. 3. C. 57. de Imit. Chr. S Vt exuatur VI. Nihilominus ſapientiſſimè S. Paulus, é cœlo inſtru- vetus homo, Stus, ait: Expoliantes nos veterem hominem- Impoſſibile nil hoc obus eſt vi, & loco imperat, etſi difficile, imò & facile, modò ſeriò velis, & fac velu, neque tantùm per nudam velleitatem inefficacem, quam habent omnes illi, qui quidem ſalutem ſuam deſide- ſeriãa volun- tate. nei 6mlnul h Wer he Pevenn Ntot, ul (unram ni (iwoddus: umnimmin ſaul, egllignnn Mecen, nl, Gr EncbKnict lit . Rt Mut ur ig che Mietacir, ontine ftmnsC Mevis örprn Mno de iin ng, lcracha lino Ee⸗ 4 en. N ſte —— —— i. — habe, n lies 1 i ſihung tL. Lo. ini Abre. Orumnkan. em ob it⸗ amn dicdan PCA M. i fitis n e ele,e teratie. . Mel⸗ , iſ Ge NNMAH 8, Mue i Gife⸗ . zehe gink- il hoe s Ghoacen fNt, a Vndler. oot 1E e. Wia . ndeee . Eünmee ſust, . 1t 5 Ren. Exruendus vetus homo; induendus no vuus. 136 5 rant, ſed media ad eam neceſſaria non adhibent. Adeo valt non vult piger: Proverb. 13. 7. Signanter dicit Apoſtolus: Ex- olianter vos veterem hominem. Vt innuat, hominem à ſemet- ipſo emendari & corrigi debere: Dein vi opus eſſe, quàâ u- tuntur, qui alios veſtibus ſuis ſpoliare aggrediuntur. Ita juramentis, mendaciis, furtis, injuſtitiæ, gulæ & ebrietati aſſuetus, libidini implicatus, vim ſibi faciat, neceſſe eſt, ut veterem hominem, & vitioſam deponat conſuetudinem. Sic loquitur ad Galat. y. 29. qui autem Chriſti ſunt, & Chriſti ſpiritu aguntur (uti omnes cœlo aſcribendos, & ad inferos non de- trudendos eſſe oportet) carnem ſuam, id eſt, concupiſcentiam & naturam vitiatam, cum ſuis habitualibus vitis, & cum ſuis motibus actualibus, ſcilicet concupiſcentiu crucifixerunt, & compreſſerunt, inquit S. Auguſt. timore iMlocaſto, qui permanet in ſa- culum ſæculi, quò cavemus oſfendere illum, quem toto corde, animd, mente, diligimus. Cornel. ibid. Ita & Chriſtus jubet abſcindere ma- num, pedem, abjicere, & eruere oculum. Mattih. 18. 9. & 9. & c. y. v. 29. & 30. E. Cornel. hic. quæ ſine magnâ difficultate, pa- tientiã, & victoriâ ſui fieri non poſſunt, eo etiam ſenſu, quò intelligit Chriſtus: & S. Hieron. accipit affectus & vitia ani- mæ. Et Matth. I1. 12. Regnum calorum vim patitur, &G violenti ra- piunt illud, cùm terreni homines ſibi, ſuis vitiis inveteratis & conſuetudinibus vim inferunt per pœnitentiam, pauperta- tem, continentiam, mortificationem aliõsque actus illis ad- verſantes & quibus tolluntur. & tuis vitiis inferas, ut cœlum ſperes & accipias. Et ut do- Ergo vim & violentiam tibi Imitemur ceamur prudentiam ſerpentis, de quò num. a. Practicè imitari, Serpentem, exuendo pellem & veterem hominem, adhibendum jejunium Jejunio: uodnam eſt, & illud ſingulariter, de quò S. Auguſt. in Joann. inquiens: optimum? Jejunium magnum & generale eſt, alſtinere ab iniquitatibus & illici- tu voluptatibus ſæculi, quod eſt perfectum jejunium. Pro quo jeju- nii dono Eccleſfia frequentiſſimè Deum orat, Oſpcio Divino per Muadrageſimam. Dein, ut S. Auguſtinus L. 8. de Civit. c. Iz. do- cet: Eſtote prudente, ſicut ſerpentes, ut qui depoſitä tunic ſenectutem d epo- née Coxcio LXXI. Sirtuali, Renovatio bomini- ehonere, atq; in Javentutem redire perhibentur. Et: g — cla via & por-ſzum. Et ubi, inquis, invenio hoc foramen anguſtum? Andi: Arcza & a coli. angnſta eſt via, quæ ducit ad vitam, & pauci ſumnt, qui ingrediuntur eam: Matth.z.13. & Ie. ibi ponenda eſt vetus tunica. Ibi, & hujus conſideratione, nec non ex anguſtiis & timore tremendi ju- dicii Divini Conc- 12. ponenda eſt vetus & anteacta injuſtitia ab avaro: ab ebrioſo vetus ebrietas: ibi deponenda vetus ſuperbia, inimicitia, conſuetudo potandi, jurandi, pejerandi, & quidquid eſt vitiorum & peccatorum, ſi per anguſtam Homo vere, portam intrare velimus. Expolianter vos veterem bominem: Eſt . Bernazd, utem triplex vetuſtas (pulchrè deſcribit veterem hominem S. Bern. Serm. 30. inter parvos) & & contrario triplex novitas; eſt enim vetu- Nas in corde, in ore, in corpore: in quil 2M, 4 tatione, locutione, & operee in corde ſunt carnalia deſideria, & ſæcula- ria, id eſt, amor carni & amor ſaculi. Semiliter in ore eſt gemina ve- tuſtas, arrogantia & derogatio; item gemina in corpore, flagitia & facinora. Hæc omnia Junt imago veteri homeni; & hæc omnia re- novanda ſunt in nobis. Renovetur ergo cor à carnalibus deſideriis &- ſæcularibus, ut excluſis illis introducatler amor Dei & amor Patriæ cæ- leſtis. Recedant ab ore arrogantia & derogatio; & ſuccedant pro iis vera peccatorum Con feſſto & bona de Prowimis aſtimatto pro lagitiits E facinoribus, quæa vetuſtas eſt corpori, aſſumatur contenentia & in- nocentia, ut ſelicet contraris virtutibus contraria vitia Aepellantur. D. Cornel. n cit. Coloſſ. 3.g. & Io. f. 6z6. V. Koderic. P. I. tr. I. .6. n. 3. Lerus homo VI Ceæterum per foramen, per quod exuendus vetus Gonhii erte komo,à ſmilitudine lerpentis, bene etiam & ſpeciatim intel. endus: & per ligitur ſacrum Confeſſionale; quod multis ſatis anguſtum Sacramenta. Eſt, & in quô verè vetus homo cum abltibus ſai, Vitiis, peccatis cogitationis, oris & operis, deponitur ita, ut planè novus bomo egrediatur (ſi ritè ſacram Confeſſionem peregerit) Gratiæ Divinæ reſtitutus integrè, & novis contraà relanſins H Initru- Et: Quomodo exuog, Anguſtum inquts, veterem hominem! imitare aſtutiam ſerpentis quidenim facit foramen; ar- ſerpens , ut extuat ſé veterem tunicam!? coarbtat ſe Per Joramen angu- quibus tribus modi Peccamus, cogi- . — ſuctosaun Miti, in lis gatic Ulehoralc Ebyerngti ienaus, e aGorum ecetero ton ſne: en lheganen AMdern Eercatis e uil ignen Nit ſeccuta „M Wlarti j r. ,. H pitt ut im,. Nme ben aneton — — Uittl Fra hie hocn inemn, i cerato, ſe Ui onfe ndit .4 unlimns Wuziri Hir o in ut ſſ Ewuendus vetus homo induendus novus. 1367 — unihtan. inſtructus auxiliis, ne tam facilè in veterem bominem reincidat .: e ſicut & alia Sacramenta digne accepta, & ante omnia 88. Eu-. nnrig,. chariſtiâ, in quô ipſe præſens eſt Chriſtus fons gratiarum, eH auzxiliis gratiæ hominem præœæmuniunt. Hic, hic, in ſacro Confeſſionali cum vero animi dolore deponenda peccata, hic ſuperanda vana erubeſcentia cum metu Confuſionis: concipiendus verus horror veteru homini & omnium eiusdem malè actorum cum ſincera pœnitudine & firmo propoſito de cætero non peccandi, ut malis mortem ſubire, quàm peccare: hic acceptanda humiliter poœnitentia in quandam, pro peccatis ex virtute Sacramenti ſatisfactionem: hic nihil difficile videri debet, ut à veteri homine exuaris, & ab omni- bus peccatis expediaris, ut animam ſerves & ſalves . & ne Sennuu vetus in ignem Æιternum Proſiciaris bomo; ibi enim igni le aumt QLevor abit peccata ua, ut ait Th om. Kem P- 2. 1. c. 24. n. 2. de Imin a (Lr. Hic loci per vim & efficaciam Sacramenti Poœnitentiæ enie TehovVatur, & juvenili innocentiæ reſtituitur: de quòs. Gre- ebeti L gor. ſerm. 5a. Homo, inquit . in Eehiore a en Per jasſtitiam refor- . r. matur, ita ut inter veniente WMſterio eX vetuli iterum videamus inſa 2. bs e.. Notate bene: Interveniente Miſterio, hoc eſt Sacramento, me ſeil. ſcræ Confeſſionis & ſacræ Communionis, ait cit- F. NI Knittel. Vt adeò, quod nec Natura nec Ars poteſt, nempe perfecte hominem reſtituere Jjuventæ, novumque facere gti hominem, id operetur Gratia & efficacia Sacramenti ex ope- / 1 re operato ſeu ſuâ virtute cx meritis Paſſionis & Sanguinis “ Chriſti, cujus Vicarius eſt Sacerdos Confeſſarius. Per hoc fo- Pœnitendo n„amen, ait S. Auguſt. ad FE- in Eremo. Diver ile Lacchænm intravit, Pacchæns u quando omnia bona ſua pauperibus erogavit. ln. hoc foramine illa Ma- Mig 4 . R ln ria meretrix in domo Simonis habitum meretricis depoſuit, & plorans ein „. vese kin ad veſtigia Salvatoris veſtem ſibi innovavit. Ap. Meſret. Dom. 6. poſt ien, ominem n ,zit, En ut non difficile tibi eſſe debeat, amore ſalutis tuæ exuit. Nodd & Cœli, quod vim patitur, vim tibi inferre, & ſecurem ad ralei ne Me cem ponere, ut veterém hominem funditus eruas I En: Potuerund H ii⸗ iſti & iſtæ, & tu non poteris, cum Dei gratia? Augieſt. Lib. S. Con- k S. zinlu kzinu enck ſen Pefek,; Mouſtm miren. enNN. iſtru. 1. vVenis Reus in vehementia. O . 4 1368 CoxNciO LXXI. FSpiritualis Reno vatio hominis. Suavitas Con- Feſſ. e. II. n. 3. Imò apprehende, quàm ſuave ſit, hic & ſic vete- verſionis & rem poſuiſſe hominem, etſi cum dolore; experto crede S. Au- Peœnitentiæ. guſtino, quaàm fuavis ſit Converſio & Pœnitentia. Lib. 9. Con- V. Conc. 1. n.1. feſſ. c. I. n. 2. quàm ſuave, inquit, mihi ſubitò fabtum eſt, carere ſuavè- tkatibus nugarum; quas amittere metus fuerat (adeò amatur vetus bomo, ſibimetipſi gravis) jam dimittere gaudium erat! ejiciebas enim eas d me, & intrabas pro eis omni voluptate dulcionr. Credant S. Auguſtino jam converſo, ait Henr. Wagnereck, S. J. ibid. Vſu 2. magnam eſſe fuavitatem Pœnitentiæ & Converſionis, qui putant, morte amariorem eſſe vitam ſine illicitis cupi- ditatibus: en ſuave factum eſt S. Dodctori, carere illo luto, veteri homini, in quòô tam altè hærebat! V. Trident. Seſſ. 14. C. F. de Conf. à med. Inauditum & ſummàâ dignum admiratione eſt, quod ex Vitaà & Vincentii Ferrerii refert Martinus Cochem Ca- puc. Vit. Chri. Append. de Extr. Jud. cap. II. f. zy. de juvene quo- dam propter commiſſa crimina ignis ponnæ adiudicato. Ro- gaverat Judicem S. Vincentius, liceret ſibi, huic Reo ante mBaortem ipſi ſubeundam in loco ſupplicii quadam exhorta- tione loqui. Ne verò hunc nimiùm puderet, curabat illum S. Pater totum obtegi quodam magno linteo, ac penes ſe Caſus ſtu-concionantem ſtatui. Hic S. Pater de horribili gravitate pendus. Ju- peccatorum tam efficaciter detonabat, ut omnes Auditores animitus commoti terrerentur. Finitâ Concione cum Car- Ge aeit nifex linteum amoveret, Reum igni traditurus, ecce reperit, §. Vincentio um totum contabuiſſe, imò in favillam abiiſſe, ita ut, cum de foditate eum populo monſtraturus, contingeret, cineres concide- peccati. rent nullo hominis ſimulacro relicto: adeo juvenem hunc penetràârat hæc ſancti viri fervens Concio. Hoc ſand eſt exuere veterem hominem, qui ſæpiſſimè, toties quoties de pec- catis ritè compungitur pœnitens, totus abſumitur (onàι. bus ſui & peccatis, quæ Pœnitentia aufert) & enecatur ſenſu Mortuus præ morali ſeu ſpirituali. Et verò fuit quispiam, cui pœniten- ti, tanta fuerat Contritio, ut & vitam cum bomine poſuerit Contritionis vetere & novum induerit, ut qui ſcil. etiam ſine Purgatorio ſal- vai/atus S luerit. 5N lu Zerkbora, , mie . Snemenatl A n leſti luetnie⸗ AMbeteren A ſutlne l tmnli g 9 iureſu Kconer aword nu nalgunh, 6 ri i Mn inlin “ Auilten ii gui le n veten Mbetudin Anl y nnlin. Ubplibe A Woe G ilhitrayis . WM OUDMUW PFPpuendus Wetus homo; induendus novutt. 1369 Klem vatus fuerit. March. horto Paſt. Candel. Myſtici tr. f. Lecdt. g. pro- ete AA. poſ. 3. f. 544. Tu ſaltem exue peccatorem, &ũ peccatum: & vi- . riliter labora, ne in te redeat hic vetus bomo, & fiant noviſſima anmn . pejora prioribus Euca 1II. 26. Projicite à vobi omnes iniquitater Ve- mn ras, in quibus prævaricati eſti, & facite vobs cor novum, & ſpiri- ii tum novum, ait Trident. Seſſ. 14. de Pænit. c. 4. 6X Ezech. I§. 31. Nn VIII. Itaque cum vera etiam pœnitentia & contritio, u non ſolum ceſſationem à peccato & vitæ novæ propoſetum & inchoatio- nting nem, ſed veteris etiam odium continens, ut ait Trident. ibid. & per lictsa eam veterem hominem exuentes, &ä novum, qui ſecundam Deum crea- ilo li tuas e, , induenter, innocentes, immaculati, puri, innoxii ac Deo dAilebtses AMud eſfecti, heredes quidem Lei, coheredes autem Chriſti, ita ut nihil pror- ttioneel Jis eos ab ingreſſu cæli remoretur, ut iterum loquitur Trident. Nhemd. Seſ. y. Decr. de Peccato Crig. de Renatis per Baptismi gratiam, geteu Qualis & confertur per Pœnitentiam, ſi perfectiſſima ſit, ut Pœnitens re- c“ inſinuatum num. praced. non exuant tamen Concupiſcentiam, manentes in o guam aliquando S ,„Rom. 6. 7. & 5. peccatum appellat, non quòd ſe Concupi- elot- veré & propriè in KRenati peccatum ſit, ſed quia ex peccato eſt, & ad malos habi- Drium Leccatum inclinat, & quæ ad agonem reliöéta nocere non conſentienti- tusoppugnet, A bus, ſed viriliter per Jeſa Chriſti gratiam repugnantibus non valet; & vincat per putme 6Aucts pell, ut, . NcMe. nun. P 4 1 eNNN aKe unhi e. N t 4 ll⸗ guin imò, què legitimè certaverit, coronabitur. Trident. cit. Inſuper Actus virtu- cùm cum vetere homine non exuantur ſtatim habitus vitioſi, tis contrarios. & conſuetudines malæ non tollantur, liquidò conſtat, quàm novus homo & verè pœnitens ſincerè conari debeat, hos vitio-⸗ rum habitus & conſuetudines deponere, ex æquo aliàs ſeſe in ſacro Tribunali accuſaturus, ſi, & quòd nullam diligen- tiam adhibuerit à malo deſueſcendi. Confortare patiendo na- turæ contraria“ Oportet te novum induere hominem. Tho. Kemp. L. 3. cap. 19. n. 4. Philoſophis axioma eſt, Habitus per frequenta- tos actus generari, & per oppoſitos & contrarios corrumpi. V. Rodriq- P. 2. Tr. 7. C 2. n. 6. fol. 13. & Tr. 5.C.7, n. 2. ſol. 0. Et P. 1I. Tr. 2. Cap. z. Ita ab exemplo: Eſt Juvenis Germanus, qui Simile. in Italiâ, Galliꝗ &c. linguas didicerit exteras hasce tam per- fectè, ut natus Italus, Gallus &c. videri poſſit. Redit in pa- Mechtl de Jud. extt. Ll 11 11 1I1 triam, ☛ 1370 CoxNcio LXXI. Hyiritualis Reno vatio hominis. triam, ubi nullum linguæ uſum habet amplius: ejus deni- gque obliviſcetur. Ita mi Chriſtiane, cùm quoties peccas, à Deo cum filio prodigo recedis, aliena à Deo diſcis, loqueris, agis, cogitas, ad habitum & conſuetudinem usque: Rever- teris per pœnitentiam, quâ contractas Peccati maculas per Sacerdotis Abſolutionem deponis: Reſtat tamen ſæpeè vitio- ſus habitus, malè inveterata Conſuetudo; hæc, uti fit, ſen- ſim & ſuaviter eradicanda eſt per actus virtutum contrarios, per omiſſionem talium peccatorum uno, altero, tertio die, Id docuit & ſic deinceps. Sic Chriſtus Eitæ noſtræ veteri in Vitis enutritæ Chriſtus. contrarietatem oppoſuit Novitatis ſuk. Duid enim vetus, quid carna- lis homo noverat, niſi ſua retinere, aliena rapere- Eerba ſant §. Gregoriè hbom. 32. Evang. Breviar. Commun. 2. un. Mart. Ledl. Noct. 3. Gra- Aſſuetus ma-tioſum eſt illud, quò⅛ Monaſterii Abbas uſus eſt. Fuit ho- jori vini por- mo ſæcularis & militaris, quem ad Statum Religiofum vo- caverat Deus: quò tamen parum animi habebat ex vano ti- viter corre- More, ſibi, velut ampliori potui aſſueto, non ſuffecturam tioni, aſtu Su- perioris, ſua- Qus. portionem Monachis in communi aſſignatam: unde & nul- lum aliam, præter hanc, excuſationem obtendere poterat. Prudens Superior, ut hominem Deo lucraretur, ſpondet illi majorem & eam potús portionem, quantam ipſe ſibi fuffe- QRuram dixerat. Aſtu ſancto utitur Superior, & hujus novi ſui Religioſi cantharo in ſingulos dies aliquot fluidæ ceræ guttas immittit, donec tandem vinum ad portionem aliis æqualem imminueretur, idque novo Religioſo penitus in- advertente. Et eâ portione, indies parumper decreſcente, facilè contentus, gaudebat inſuper, cùm ei, quod faétum erat, denique ſignificaretur. Applicatio facilis ad quosvis pravos habitus, ut deſueſcas. Ita fiet denique, ut quascun- que tentationes tibi hactenus graves, & tui victores, vix de- nique mufſſitantes, & à longè audias, uti iterum expertus 8. Auguſtinus ſuomet teſtimonio Lit. §. Confeſſ. &it. cap. 1I. & quotidie verè pœnitentes experiuntur. Vid. hiſtoriam de S8. Bernardo, dante cum intento fructu conſilium cnidem 2O NuDobili 2 W 8 “ 4 . 4 1 ( urer Un tribn monem 4 elligen pufr ind, ſe ene,dt e'ufäi 73 1 1 00 1 Ueornsbus⸗ leaven Rinoh , P M. Hic M) Nulfn . 4 Ale 3 3 Ull 1 4 Inde m dockun (Wnui fe h elbri tahndsm i et, Hem anin ſle viri lierat PPpuendurs vetus howo; induendus novuts. 13871 en. Nobili juveni, carnis vitiis mirdledito, ut jam tribus, jam SsSD iterum tribus diebus abſtineret à lapfu. Marchant. cit. Ir. . Gbgtt Lcsd. g. n- Wre. f. 9s G9. ro Coronide, utile erit adhuc unum addere, in con- nalsee firmationem dictorum, à contrario: nempe ſi nomerimus n nos expoléare veterem hominem cum altibus ſat, vitiis & peccatis, h &r novusm induere, per juſtam poœnitentiam, ac vitæ morum- uttis iIE nique juſtichmo judicio Dei, æternùm damnabimur, quod im fir omnibus impœnitentibus, & Cafus reperire eſt in Autho- lt ribus frequentiſſimè. Ex his unum tragicum recens ex e laudatifſimo Romano Oratore jano Nicio Erythræo ſat ævi gue emendationem: in celeribus noſtris perſeverantes, de- , In exempla Virt & 1útiorum, quibus docet id. Declina à malo, & ſac futka bonum. Hic emplo y3. mihi à fol. Sa. & ex eo Engelgrave p. 2. me Dom. 3. Gaadrag. J. 2. Audivi ipſemet, inquit, etiam tum juve- a nis, in æde D. Auguſtini Concionatorem, ex eadem Familiâ fin virum doctum & pium qui de loco ſuperiore (Ix Exemplo verdè Concubina- „4½ rius, in extre- mis nolens jicere con- Gddm preæcedenti †2. Romam nominabat) narrabat, ſe paucis diebus cubinam, mi- eet. antè, celebri quadam Vrbis viã euntem, de feneſtrâ cujus- ſerè obiit. ferti. dam domüs magnopere fuiſſe evocatum, rogatumque, ut Similis per- ift, aſfcenderet, quèò morienti cuidam extremo illo tempore adᷣ ieN ſalutem, animæ opem afferret: accurriſſe eum ſubito, inve- e niſſeque virum in lecto cubantem; cui graviter ægrotanti, insif operam navabat. Nec mora, eus Confeſſionem excepiſſe; eete, & cum comperiſſet, quid ea ad illum mulier attineret, ad- Biin monuiſſe eum graviter, atque etiam, pro poteſtate, quam — n gereret, Præcepiſſe eidem, ut ſi Deo ſalvus eſſe vellet, illam oa ſtatim mulierem domo ej'iceret: ſed reſpondiſſe eum, aje- u 1 bat, ſe nunquam commiſſurum, ut mulieri, optimè de ſe AE erxpectantem, foras ejiceret, præſertim, ut cùm maximęée ejus Pamtee oper à indigeret: etenim habere ſe neminem, neque cogna- aidn tum neque amicum, cui ſuam ſalutem ac vitam tutèò poſſet 1.1 II 11 11 2 com- N es meritæ, ecam gratiam referret, ut ex improviſo, nihil mimus orrenda ex WZä Chriſt. de Ve- ga: deconfeſſ. genns mulier aderat concubina, & egregiam omnibus in rebus' ſol. 157. 1372 Coxcio LXXI. Spiritualis Renovatio hominis. committere, præter eamg cujus operam utilem atque fide- lem multis in rebus eſſet expertus. Quòô audito, petiiſſe ajebat, ut ſaltem conceptis verbis juraret, ſimul ac conva- Iuiſſet, ſe nuntium remiſſurum mulieri, nec quidquam ſibi ampliùs rei cum illà futurum. Ad hæc reſpondiſſe illum, ſe nihil poſſe in præſentià promittere; verùm ubi amiſſam va- letudinem recuperãaſſet, de eâ re ſeriò deliberaturum, illud- que conſilium ſibi capturum, quod magis in rem ſuam eſſe videretur. Tum verò ipſum, deſperatâ hominis ſalute, tri- ſtem abiiſſe, ſed ſtatim revocatum, hilarem rediiſſe, ſummâ ſpe præœditum, quòd Deus meliorem homini mentem, inje- ciſſet; ſed fruſtra: nam ſine mente ac ſine ſenſu exhalantem eum animam offendiſſe. Cui mulier illa Cereum lucebat, fortaſſe ut properanti ad inferos atque ad æterna ſupplicia in tenebricoſo illo itinere lumen non deeſſet. Hæc Ery- thræus. En quo abierit hic cum vetere ſuo homine, & adlibus zu. Sequi an lubet? minimé. V. Conc. 7o. n. 9. & Conc. a. n. 9. Concluſio. Ergo Expolianter voz veterem hominem, & induenter novum. Et hunc novum hominem vobis, & cuilibet veſtrüm, in xenium offero: donum quàm pretioſum, & gratiſſimum, ſi pro ma- rito ebrioſo, iracundo, prodigo, domum remitterem uxori, patientem virum, ſobrium, manſuetum: ſi pro uxore con- tentiosaâ, ſuperbâ, impudicà, viro patientem, ſubditam, pa- cificam, caſtam: ſi parentibus probos liberos; his bonos pa- rentes, ſi ſervis bonos Dominos, his bonos famulos, de quo- rum officiis agitur cit. ad Coloſ. 3. Faxit Deus ſuâ gratiaâ, ut in nobis fiat, ad quod hortatus ſum: ut abnegantes impietatem & ſæcularia deſideria ſobriè & juſtòà & piè vivamm. & c. Tit. 2. 12. & ut verè dicere poſſimus: Vivo, jam non ego, peccato & veteri vitæ mortuus; vivit verò in me Chriſtus. Galat. 2. 20. ejusque ſanéta Lex & voluntas, ad quæ vivus & paratus ſum. Nobis ita- que mortui, vivamus Chriſto æternùm. ihlen DbDro 1 foumihn Feekir cohani Wnuode (Knn,nori ecurun lWale iter,cdi Ddlxuri ic nent, iom At Wingoine (KDNNNS ii in cu eerur, iſ g 10 1 lhy. ye⸗ 1 = 4 1 3 nri ,ni UleCun⸗ Riema iuſe r Hafnt rec, Ci llnt. leric. 5 rtion⸗ Wiri⸗ Exuendus vetus bomo; induendus no vus. 1373 ucten Prtro Feſto Circumciſionis Domini HWH lrtni ðð Exordium aliud pro Concione 87. Elme Häc Feſtiviſſimâ Anni exordientis luce omnibus meæ Votum pro nI Curæ commiſſis, nec non auditoribus, animitus exopto fau-Renio. Dun. ſtiſſimi undequaque in Animam & corpus & utriusque ſa- nms lutem, novi anni auſpicium; quod votum ut efficacius ſit, en apprecor unà duos gratiarum cœleſtium fontes uberrimos, leum notatos allegatis verbis, SS. Nominis Zeſa, quod Salvatorem ten, if ſignificat, quid ſuavius? dein Sanguinis ſacratiſſimi, e Chri- mdaten ſto circumciſo, cujus una Sanguinis gutta, ceu infiniti pre- undi Vt circumcideretur Puer, vocatum eſt nomen ejus eſus. Luc. 2. 21. mIe, tii & meriti, ſufficeret pro redimendis mungdis finitis in in- minla finitum. Sit ergo nobis Zeſas Salvator per ſanétiſſimum ſu- Bay um Sanguinem. Verum non votum tantùm, ſed & Xeni- ℳℳℳ um & novus annus à me exigitur. At hunc dare, ſolius eſt Dei, in cujus nutu ratio omnis temporum. Ad impoſſibile ne wn kh mo tenetur. In Xenium verò offero novum hominem- ſupra in Circumciſio nmin fie num. 9. idque occaſione ac nomine Circumciſions, quæ Fur- hominis in- In Lationem ſignificat deliétorum ex S. Ambroſ. in Breviar. K. hdc die S onem geruuoug Lect.. Noſtræ in ſe naturæ vetuſtatem docuit, innovandam, ait Beda enorät. nctn. de Chriſto Cir umciſo. Mancin. boc F. Indice Them. ualt. quid enim eſt limk Ciroumciſio, niſi carnu expoliatio? ait §. Aug. tr. 30. in Yoann. E. Fa- ns n ber hboc F. Conc. 3. ee. Vid. S. Bernar. Meditat. Cap. Ir. Quid vetus homo? Cornel. à Authores in un Lap. in gerem. I3. 23. In Epiſt. ad Kom. 12. 2. Ad Epheſ. 4. 23. Ad Co-materiam eri ihbhoh. :. 9. & Io. ubi varia & multa. Henr. Engelgr. Panth. E. 5. Conc. 87. un 4 D SGlveſtri, & & Barthol. item P. 2. D. 3. quadrag. & Domin. Reſur- Welm ect. Guil. Stanihurſt. de V. Noviſ-. ad Lectorem, & cap. I. ac 2. uel 4 AYe Morte. Matthi. Faber F. Clrcumciſ. D. Conc. 3. Alphonſ. Ro- HM geric. Exercit. Perfect. P. 2. Tr. 1I.6. 2. & ſequentibm, de Morti- Fomes pec- füfiatione Paſſionum Inferioris hominis ſeu Appetitüs cati. ſenſitivi, cujus contra Rationem Deumque repugnantia 1374 Coxci LXXII. Pocetur Chrifiani ſablens Conbinatio ac rebellio à SS. PP. ac Theologis Peccati Fomer vocatur: S& P. 3. Tr. 2. C. J. Renovatio hom. Hagioph. Die f. & 3. Diſſert. 1. & 2. Joann. Jahoda, Die 3. infra Oot. Nat. D. à f. 25. Calp. Knittel, idem S. J. Dom. /73. poſt Pen. txvee. Conc. un. 4 ſol. 724. Meffret Dom. 6. poſt Trin. Conc. I. ,. Mart. Daealrio De guiſ. Mag. D. 2. J. *3. 4 f. 04 2 mon leni juventam reddere: dus L. L.. v. c. I. Franc. Labata cop. Capuc. David. Diſc. ey. 9f. 159. Alii in Conc. citt. Caſp. Schott. Merabilia Naturæ, L. 3. C. 16. 2 f. 215. & I. I. C. 29. 2 ſol. ILor. & P. 4. Mag. VEnive rſ.. F. àf. z95. Vid. mea Conc. ya. 22. 73. eeeeeesesseseetses,seaetessesese C&LoxNCIo LXXII. Ad Judicium tremendum & æternitatem ingreſſuri, docemur, ritè Chriſtianèque conju gare & combi- Vid. Conr. 51. nare Tempora, Prateritum, Praſens, & Futu- rum Habenda Katio: Rrateriti, de malè a Ctis “ pœnitendo, defectus compenſando: Praſentis, Pis ac conſcientiosè vivendo: TFuluri, æternitati maturè providendo. Fol. o. poſl Puer autem creſcebat. Lucæ2. 40. . Circum- Eſtuam onmmaki ſunt dies octo. Lucæ 2.21. S. Lucas ſpe. Bſervo de excellentiſſi mo Medico, pictore, &Scti- cistim anno- tavit ætatem, tempus, & annos Chriſti. Hadnotâſſe Servat oris noſtri &tatem, dies, & annos præ aliis Evangeliſtis. Sic c. 2. v. 21. mati ſant dies cko, id eſt, cùm adveniſſet dies octavus à Nativi- tate ſpirit. Paul. Barry Trid. ⸗ ubi: An poſſit de- Caſp. Schott mox citan- Theſ. Mor. E. Conſuetudo. Pro- ptore Canonico, S. Lucaâ, eum ſpeciatim aliquoties Paßtzuem conſam. EeCritl, . mmillit, elobrite Ate, Cun main fonpeccar 11 Dein Cietnte tret a 1 ſe en ohele ſi, Mice, 1) (iunn (EAlinde ac ieCepit I1. Not & S e N ert,i 1 ß n, emngue⸗ ſiit ehuſs Vemokem Rher Lxe 1 line we⸗ Ins n nt an un Nnllis in Vnn Kem Spient ter le⸗ Amuz Gaitii et⸗ nn n Anetſ P 6 ſin Meg . tit h l. ,1 “S . — – DM = ——— YYJemporis Præteriti, Praſentis, & Futuri. autem obedientiæ ſuæ ſpecimen dedit. Eterat ſubditus illa v. VI. ubi & v. y2. Et Jeſis proſiciebat ſapientia & ætate de qué Conc. pa. n. 4. Sic cap. 3. 4 v. 1, accurate deſcripſit annos & tem- pus Principum tam ſæcularium, quam Eccleſiaſticorum, in- de diſtinctè ac ſolidè indicans tempus & annum, quòô præ- dicare cœpit S. Joannes Bapt. indéque Chriſtus: de quò Conc. ogteln Eon. dine animæ meæ: Iſai. 38.- 1. de quöô infrà num. 9. Verè cum gemitu, e N. 1 Dceg AN GrAWN. tatt Dõ * rememorem annos vitæ meæ, dies, ætatem: & ut diceba pius Rex Ezechias: Recogitabo tibè omnes annos meos in amaritu- . præſentis & 35. n. 1. ſicut & cap. 3. v. 2z3. annos & ætatem Chriſti allegat: Et ipſe Jeſus erat, ineipien; Prædicare Legem Evangelicam, & do- Cere, quaſi annorum triginta. nis, omnique ætate, admiranda erant in Chriſto omnia, vir- tus, ſapientia, gratia, apud Deum & apud hominer. Suboritur oc- Memores caſione hujus, & hine mihi cogitatio, ut ego miſellus etiam ſimus dierum In his & omnibus vitæ ſuæ an- 5 lachrymis, amaritudine animæ, ac ſincerâ pœnitentiâ meritòè recolat homo dies vitæ ſuæ priſtinoer, malè & in peccatis actos, ut veniam precetur & obtineat; eo etiam inde fruétu, ut melius inpræſenti vitam inſtituat, de futuro & præſertim in æternitatem ad tremendum Judicem Judiciumque maturè & ſapienter providus. Ita enim quisque ſibi dictum credat: Dupone domui tuæ, quia morieri tu, & non Viver. Ibidem v. I. Serins aut citids metam properamus ad unam. Sic ſané ſapientiſſimi Quid in fis tate Chriſti, quò ipſe juxta Legem circumcidendus erat: at circumcideretur Paer- inhuens, eum libere, non ex obligatione, huic doloriferæ ſeſe ſubmiſiſſe Legi diei octavæ, ſummâ hu- militate, dum ipſe Sanctus Sanctorum, ficut in Nativitate formam hominis, ita inſuper in Circumciſione, quæ reme- dium peccati originalis erat, formam peccatoris aſſumpſe- rat. Dein eod. cap. v. 42. Et cùm factus eſſet annorum duodecim quâ ætate cœleſtis ſuæ doëtrinæ, ſtapentibus omnibus, qui euns audierant, ſieper prudentiâ & reſponſis ejus. v. a7. adhuc ſublimius t vitæ noſtræ, ” Ppræteritæ, Conſilii eſt, ut monet Religioſiſſimus Drexel. zo. I. L. 2. Trebun. vel initio anni „ S.n dere. Evol an- agendum? c. 6. J. 3. fingulis annis in ſeipſum deſcendere. Evoluto an- im⸗: M 20 * 1376 CoxNcio LXXII. Docetur Chriſtianè ſapiens Combinatio Hierunt. mare, ck⸗ no quivis ſic cogitet: Totus annus meus eſt, meoque bono mihi conceditur. Heu quantum vel uno anno negligitur; quantum aut malè omittitur, aut pejus committitur; quan- tum peccatur: quot per annum beneficia à Deoaccipimus; quot delicta reddimus? Ego igitur nunc ad calculos ſedebo, dum licet, & rationes familiares componam, Conſcientiæ tabulas inſpiciam, cum Deo Creditore meo calculum po- nam: hæc quovis anno ſemel facere, rationi prorſus con- ſentaneum. Auro omni pretioſiora ſunt verba illa, quæ D. Chryſoſtomus, Orat. habitâ in Kalend. conſignavit tom. y. & fructum, inquit, percipere à novo Anno vi, hoc facitos ubi annum ex- Dletum videri, gratias age Domino, qui te ad hanc annorum cirquitio- nem perduxit: vitæ tuæ tempus tecum reputa; tecum ad hunc modum Vverba facito: Die prætereunt, anni finiuntur, magnam vitæ noſtra Partem confecimus; quid boni à nobis fabtum eſt? Judicium Dei præ fo- ribm eſt, & reliquum vitæ tempus ad ſenetétutem vergit. Annum cogitemus ita de præterito tempore, ſed & de futuro: ut ex his de præſenti bene ſtatuamus, piè, conſcientiosè & ad le- ges Chriſtianas ex amuſſim eam componendo: ſic & præte- rita cum poœnitentià emendabimus, de futuris cavebimus, & hàc ratione omne tempus ritè pro ſalute noſtrà combina- mus: quod ex hac Concione didiciſſe, fructus erit maximée pretioſus, quem cum patientiaâ & percipite, & vobis in ſalu- tem quam ſtudioſiſſimè impendite. Tempus tri- II. Hen Eretio pimus, triplicem eſſe temporis differentiam: Præteriti, Præ- quàm obſer- ſentis, & Futuri. Omnium magna habenda eſt ratio. Præ- vandum. teritum equidem viximus; abiit: Futurum hujus vitæ in- certum eſt, alterius inevitabile: Præſens, quod vivimus, momentum eſt, & punétum, quod ſpecie quadam longioris dividimus, & Pueritiam, Adoleſcentiam, juventutem, Se- Pid. Conc. 35. n. 10. &71. num. 3. 4 tunc denique computamus, & damnum querimur, cuùm Facilè novimus, ſed parum in ſalutem noſtram ca- nectutem facimus. Ah ubi ſunt iſta? Abierunt prima; & Hius brev . ſmniDrexelit 8 gaere- Ltelnum, mnprelens reteritorun Inonpreri⸗ teligemus mn Cupatostuiſſe ficenmusfut Uneterndus veterem expleturi propediem & novum incepturi, quæſo Mudentig ANUumn ele, Neenimnd⸗ Meküruras eront. ſan Mnüutafu krita ſcient ile fngitn Numd om ötnevam Wihennidi W buelir lagorts, . Duorun le in oe . er⸗ ⸗ ugol. enis eſſ, laltlief br e Mittm/,A Wiapune. Mr t. Mur nnion vDMeigeſ . AMunn Wi, e tt: Ute ii⸗ D Nram c. io. Me ſten nen N tim t ur, I Mechtl de Jud. extr. cupatos fuiſſe. videamus futura, & nobis in præſenti provideamus: Sic o- — 1377 Temporis Præteriti, P ræſentie, & Futuri. „ namus hoc, quidquid datur; neque tunc primum vivere in- cipiamus, cùm deſinendum eſt: Hæc ſuſpiria ſunt devotis- abierunt. Vtinam vel tardeè, non enim ſerò; incipiamus, & apmare, & æſtimare tempus, cujus unius honeſta eſt avaritia: Illius brevitas & noſtra nobis fragilitas occurrat: bene po- ſimi Drexelii, Aurifod. p. 3. c. 13. V. E. Knittel Ffol. 693. eα* Bloſio, ſo- lidè, pulchrè. Boëtius Conſolat. Lib. y. f. 137. quid ſit tempus, qui æternum? Et: Abiit præteritum, futurum necdum eſt: ſo- lùm præſens tempus in noſtrà eſt poteſtate: nec hoc ſemper. Præteritorum obliviſcimur; Præſentia negligimus; Futu- ra non prævidemus. telligemus miſeri, tamdiu nos, dum nihil agimus, malè oc- Cùm ad extrema venerimus, ſerò in- Ergo jam nunc emendemus præterita, præ- mne tempus à nobis ritè obſervatum erit. Itaque magnæ prudentiæ eſt, in præſenti tempore ita ſibi præſentem & æquum eſſe, ut unà diſponamus de præteritis & futuris: Kae neque enim omnis cura præteritorum abjicienda eſt, neque K Prere Carebinng, gicorbin. rir naid planè futura & præſentia negligenda. Id vel Ethnici agno- verunt. Janum, antiquiſſimum Italiæ Regem, & Regum omnium ſuæ ætatis prudentiſſimum fuiſſe, volunt, & pr terita ſcientem, & futura prævidentem; unde & bifrons fuiſſe fingitur. Car. Steph. Dietion. hiſt. E Janns. Huic Jamiarius à Numàâ Pompilio, ſecundo Roman. Rege a Romulo, inſtitu- tus tanquam bicipiti Deo ſacer, transacti anni finem, & fu- turi principia reſpiciens, proſpiciénsque, à Jano cognomi- natus. Bucelin. p. I. Nuclei hiſt. univerſ. init. Calend. hiſtor. Pexenfeld. Hthic. Smb. o9. n.6. Car. Sengel. ante Cal. Yan. Eadem ratione Py- thagoras, & ipſe Ethnicus, pro ſuo ſenſu ſapiens, L. 3. de Ira .36. Duorum temporum, inquit, eſt tibi habenda ratio, manè & ve- ſperè in altero agenda proſpice; in altero reſpice, quod geſſiſti. Mane C Veſpere poſita ſunt, pro eo, ac 3 diceretur prius & poſtea. explicat §. Auguſt. & 14. de Santtu. En Chriſtiane, an non cognoſcis, ſa- ientis eſſe, in præſenti reſpicere præterita, ut errata corri- Mmmmmm mm gas; Janus Rex, X-Ethnicis bi- frons; cur? Chriſtianus ſit bifrons, in 1. 7 R 7 ℳ 1378 CoxNcio LXXII. Docetur Cbriſtianè ſapiens Combinatio præſenti duo gas; proſpicere & providere de futuris, quæ in æternitatem tempora re- deſinunt: Negligere verè iſta imprudentiæ & dementiæ ſpiciens. eſſe? Miſſis figmentis Ethnicorum, quibus tamen ipſam quan- dam veritatem ſolidam ſæœpè, ceu ſub cortice nucleum, re- condunt, vel aperiunt, docentque: oportet te, Chriſtiano & veræ Fidei accomodo ſenſu, Janum eſſe, ſeu bifrontem, duâs- que habere facies, triſtem unam, dolentem, cum gemitu ſu- ſpirantem, quâ cum dolore, & ſincera pœnitentia, melioris- que ad Dei & Eccleſiæ ſanctas Leges vitæ propoſito, præte- rita diei, anni, temporumque malè acta reſpicias, & ſic retrèò ac ſeponas, aboleas, retractes, vindices in præſenti: Ilætam alteram, hilarem frontem, quâ deinceps prompte, alacriter, placidà, ſerenâ mente, virtutis ſemitam in præſens & futu- rum amplectaris, de virtute in virtutem eas, difficultates oc- currentes non horreas, manum ad aratrum & jugum Chriſti per pœnitentiam applicatam non dimittas, vel ſubtrahas. Annon hujus ſtimulus ſit graviſſimus tremendum impen- dens udicium:? Ita prudentiſſimè, & omni jJano felicius, in præſenti annum reſpicies præteritum & futurum. Peæni- tentia eſt præterita mala plangere, & plangenda iterum non committe- re, nota eſt Sententia S. Gregorii Magni. homil. 34. in Evang. Sic David plurimùm triſtis & ſe affligens de peccatis præte- ritis, uti obvium eſt ex ejus Pfalmis Pœnitentialibus. Sic de præſenti & in futurum totus expeditus & alacer ad obſer- vandam Dei legem, Pſalmo 115. Idem quomodo duo tempora cordi habuerit, diétum Conc. 35. n. 2. e Pſalmo 76. 6. Præteriti RKa- III. Ne verèò vanâ falsâque præſumptione te graviter tio. De propi decipias, quaſi Deus præteritorum nullas rationes ducat, H curâmque gerat, probè noſſe & trutinare debes ſalubre il- Conc. 53. n. 3. De propitiato peccato noli eſſe ſine metu, intelligendo etiam de propitiatione & condonatione peccati præteritâ, Penitenti (non quod Deus peccatum propitiatum revocet, iterumque bona opera imputet illi, qui id commiſit; ſicut homines ſubinde debita & . lud Eccleſiaſtici Monitum cap. j. v. . de quò Conc. 49. n. 6. & em con Ke metu, veeccn MomeA0 Galuſtr ülencavel o (i ok Uen lun po ntertis an olnſioon⸗ tutede 7 1Cnnc Petcarut erit, 8 SS Upmabern N R 0,tett = — Huf TJeoemyporis Præleriti, Præſentis OFuturi. 1379 dentuoin & offenſas remiſſas revocant, & puniunt: nam quod Deus reviviſcunt; mmg ſemel condonavit, ſemper & in æternum condonavit: Sne non item ma- DüoIgon. panstentis enim ſunt dona & Locatio Dei: Kom. II. 29. Vnde pec- la peccanti. lemt. cata & pœna illis debita, per pœnitentiam expiata & remiſſa, Hnm reviviſcunt nunquam: ſicut ex Dei bonitate reviviſcunt tenas opera bona eorumque merita, in ſtatu gratiæ antè facta, per genm. poeenitentiam) ſed quèd, eſto confidas per pœnitentiam & id Sacramenta, legis Gratiæ & novæ, tibi peccatum eſſe probi- e tiatum & condonatum, de eo tamen ſecurus eſſe non poſſis, SAlemd & ſine metu; ne fortè pœnitentia & dispoſitio tua ſit falſa V eniln ideéôque peccatum tibi non condonatum, quia neſéit homo, Neſcit homo, te Aleie, utrum amore an odio dignns Fat, Eccle. 9. I. Conc. 46. num. I. Et: quia, an amore, an SA eſto culpa ſit remiſſa, ut plurimùm tamen remanet pœna dio dignus. ultee tibi luenda vel hic in Purgatorio, & neſcis, an pro hac pœnâ umchim ex æquo ſatisfeceris. Imô quòèd ſi etiam ſcires, omnia tibi hm in hanc diem commiſſa peccata eſſe penitus remiſſa, quoad De remiſſo mie culpam & poœnam, Deum tamen ſincerè amantis & verè peccato pœ- Nisn poenitentis animi eſt, offenſarum Dei, cum ſui humiliatio- itentes. m. A ne, confuſione & pœnitudine, utili recordatione (cœteris tmmk. paribus, ſine periculo novi in peccatum conſensũs & lapsus: ubig (de qu Conc. 6S. n. 4. item Conc. 6Z. n. 5.) meminiſſe. Ita S. Pe- S. petrus. trus peccatum negationis Chriſti, licet ſibi remiſſum, totäa s & vita flevit, & quotidie ad gallicinium ejus memor ubertim rr lachrymabatur, adeo, ut ex aſſiduo fletu oculos haberet ru- emn bicundos, teſte Nicephoro & Baron. Ita S8. Magdalena, licet S. Magdal. ð audiiſſet : Remittuntur tibi peccata Lucä Z. 4s. amen usque ad iee mortem ca deflevit, ac ab omni omnium hominum conver- St, ſatione ſecedens, ibique pœnitens, omnibus ſæculis vivum Ahel. ponitentiæ exemplum ſe ipſum conſtituit. Si hæc tanti ſancti, quomodo nos de propitiato peccato non metuamus, idinem habea- onſtituta ſit, deberet, & poſſet: adeo parum dam S. Ambroſii ſenten- tiam, 4 MB cùm & hujus nullam revelationem & certiti Nereit⸗ mus; & ut plurimùm pœnitentia noſtra ita c ne quà melior à nobis præſtari lduun congruè pœnitemus, juxta tremen Mmmm mm mm 2 W”” 138 0 CoNCIO LXXII. Docetur Chriſtian? ſapiens Combinatio — Facilius, non tiam, L. 2. de PFJrnit. c. Io. dicentis: Facilins inveni, qui innocentiam peccare, quàm ſervaverint, quàm qui congruè egerint pœnitentiam. Conc. 49. n. 4. congruèe pœ- Et de præteritis etiam graviſſimis peccatis noſtris convin- nitere. cente nos & reclamante Conſcientiâ noſtrâ, tam ſecuri ſi- S. Gregorius mus? Aliud reſcripſit S. Gregorius Lib. 6. Epiſt. 2az. Gregoriæ, hortatur Gre- quæ Imperatrici erat à cubiculis, flagitanti, ut remniftonis goriam, fem-peccatorum revelationem & certitudinem acciperet. Rem, . 5 per timere. inquit, effcilen & inutilem poſtuläſta; A'ſſicilem quidem, quia ego indignus ſum, cui revelatio ſieri debeat; inutilem ver, guia ſecura de peccatis tuis ſieri non deber, niſi cum jam in die vitæ tuæ ultzmo plange- re eadem peccata minimè valebise quæ dies quòmsq, veniat, ſomper ſu- fſfſpecta, ſemper trepida metuere culpas deber, atq; eas quotidianis fletibus lavare. Certè Paulus Apoſtolur jam ad tertium calum aſcenderat, in Faradiſum quoq; deduttus fuerat, arcana verba audierat, quæ loqui homini non liceret“ & tamen adhuc trepidans dicebat Caſtigo corpus meum, & ſervituti ſubjicio, ne fortè alii prædicans ipſe reprobus ef- ficiar. Adhuc timet, qui jam ad cæœlum ducitur; & jam timere non vüult, qui adhuc in terrâ converſatur. Cornel. in cit. Eccli. j. . En quid à te, Chriſtiane, præteritorum memoria in præſenti de- beat fieri! Vid. Conc. 12. n. . March. in art. 10. Symb. Apoſt. De peccatis IV. Dein bene expendendum eſt, quænam præteritorum commiſſis à nobis malè actorum ratio ſit & conditio. non nilcuran- mus „tempus omne perdi, quod obſequio Dei non impen- dum. ditur: Conc. ga. n. 3. & ibi citt. Neque perditur tantùm tem- pus, ſed inde magnum nobis ad Deum debitorum imponi- tur onus (ni factum ſit) adhuc, & in præſenti deponendum, ut adeò de præteritis malè actis non nihil curemus, neque tam parum ſoliciti & anxii ſimus. Et verò poſſumus, cum Dei gratiaâ, ac debemus præterito hucusque contracta tem- pore redimere. A plerisque autem hoc negligi, contemni, 1TerUaIII quo- modo annum eſt. Dividebant Peruani annos in 18 menſfes, hos in 20 dies, ſique numerum dierum 360 conficiebant: qui verò ſupe- A:r.1. . divicrint, re- ſiduos dies Tabant, (quinque enim ſuperſunt) illos vocabant dies nihi- malè terendo. . li, Jam alias dixi- Mreter ſiio in æternum damno, ſuprà quàm amariſſimè dolendum Ne iitt, Khien chntinon lingeri. = =ͤͦEeäœ = ehuute, W liſe ber (Won besconpe Milatern, ade oldone: MAlucr⸗ Uendende Umadma gear/ uitemn Irvoc dlgfan ükitn Wonprob Altig olun dele „ Crr — — Nii Ppend i. iln n 4 ir ſind Aimni ii in Cuderc,4 t, t N Pigncun ſeyhus ſk ,l / 6 AEnice. 1 P. rwwun Assn ninpe mnten- quod nihil eſt, conterunt, Pueri centum annorum, quales & mo- dum, ad Iucra cœleſtia comparanda, pro Deo & ſalute bene unius horæ impendendo. Ad Epheſ.5. 1I. 6. Ita Mater S. Symphoriani pu- Teoemporie Præteriti, Præſentis, & Futur. 1381 li, eôsque otio & fabulatione conterebant. Quàm multi Barbaris illis ſtolidiores, non quinque duntaxat dies, ſed an- nos, ſed ætatem totam inotio, &, quod pejus eſt, in peccato, Nos pejùs agimus: & riuntur, ſai. 67. 2o. imò unius diei aut horæ infantes, qui poſt lacturamne. exactos centum vitæ annos non unam ſolidam horam vel ileue reſar- diem tenuerunt: & ſteterunt totâ die otioſt- Matth. 20. 3. morta- cimus. les unius dieculæ, qualis eſt tota vita hominis, totãâ vita otioſi⸗ cùm vel in enio, vel ultimâ, & undecimaâ hora, ultimo tem- pore vitæ, poſſent aut potuiſſent, tempus non impenſum Deo, redimere, damnaque animæ reſarcire: neque tamen faciunt, imò perdidiſſe, parvipendunt, ſicut Eſau, parvipendeni, dd Primogenita, ſeu Jus Primogenituræ, nobile & ſublime, vendidiſſet. Gen. 25. 24. Hortatur Apoſtolus: Videte fratre, quo- modo cautè, accuratè, circumſpecte, ambuletis, non quaſi inſipien- H ter- uti ſunt, qui tempus hoc breve ad beatam æternitatem nobis comparandam conceſſum prodigunt, imo eo abutur. õ tur, in æternam ſuam miſeriam: Sed ut ſapiente, redimentes tem- pus, ant actæ vitæ peccata flendo & pœnitendo, ut explicat §. Anſelmus: & præſentis vitæ opportunum ad bene agen- Kternitas negotium. erum ad martyrium animatura: Horæ unius negotium eſt aterni- V.n. . tas, aje bat. Harttung. citd. Redimente tempus. An redimi, aut revocari tempus elapſum, arbitremur? Hoc fieri ita nequit: Volat irrevocabile tempus. Ergo imprimis voto ſaltem tempus Voto ſalten malè præteritum revocemus: Opta, quantùm in te eſt, effi- revocandum caciter, ſeu voluntate de ſe ſincerè efficaci, ut omne tempus eſt tempus præteritum in amore & obſequio Dei exegeris: id verò ſoli-b Rernum, de comprobabis, ubi jam nunc tibi ſeriò pœnitenti & ani- dimendum mus & re ipſa fuerit, implendi omni conatu ea, quæ ex fide, Dei voluntatis præcipientis eſſe, noveris: cum id, quod fa- Qum, infectum fieri, ampliùs non poſſit: poteſt tamen Deo illata injuria, & per peccatum ablatus honor, reverentia, Mm mm mm mm 3 obe- 1382 CoNciO LNXII. Docetur Chriſtiand ſapiens Combinatio Tempus re-obedientia, utcunque & aliquatemis compenſari. Tempus dimendum, redimimns, quando anteabtam vitam, quam laſciviendo Pperdidimus, quomodo? Hiendo reparamus, ait S. Gregorius L. y. Moral. c. 25. Et prænomi- natus S. Anſelmus n Epiſt. ad Epheſ. cit. Tempus redltimeimias, in- quit, quando anteactam vitam, quam laſeiviendo perdidimns, flendo reparamus“ dum enim malb agimus, tempius, in quö́ bene operari debe- mus, amittimus; ſed damnum temporu redimimus, ſi ita vitam com- mendamus, ut ea bona, quæ olim facere negleximus, & ea, quaæ nunc fa- cere debemus, faciamnrs. Addo S. Thomam Doct. Angel. qui Paulum meruit habere magiſtrum: Sic lum locum Epheſ-ex- ponens: Contingit quandoq, inquit, udo“ aliquis per longum tem- Pus vitæ vivit in peccato, & hoc eſt tempus perditum. ded quomodo re- dimet, cum homo non ſußficiat ad debita perſolvenda? Reſzondeo: di- cendam eſt, quòd tantò magis debet vacare operibus bonis, quantò priks Ab exemplis. znſtitit malu. Fiet hoc, ab exemplis: Si quoties ſacrum præ- ceptis diebus audire, aut jejunium aliaque pietatis opera præcepta ſervare neglexeris, toties nunc conduplicato jeju- nio, (etſi ad hoc ſub gravi peccato non obligeris ſpecialiter) ſacro aliisque ſanctis occupationibus jacturam illam com- penſare coneris: ſi divitias, quas pauperi denegaâſti, & in uſus profanos ſceleratéôsque perdidiſti, nunc duplicato nummo ſubtracto tuis deliciis, neceſſitate pauperum eroga- re contendis: quéôtque horas ſcortando, potando &c. per- didiſti, duplo plures poenitendo, operibus bonis, (præſertim charitatis, quæ operit multitudinem peccatorum. I. Petré a. S.) ma- ximé in ſtatu gratiæ Dei factis, redimere fatagas. Et hoc ipſum eſt, declinare à malo, & facere bonum. Exuere veterem bo- minem cum ablibus ſuus, & induere novum, qui ſecundum Deum crea- tus eſt- Vid. Cornel. in cit. Epheſ. y. I6. Amor Increat. D. g. c. 2. C. 4. HG. 2. f. 97. Engelgr. Cæl. Emp. Prim. Exor. Anni F. Luce J. 2. Capiſtran. p. I. Conc. y. Dom. poſt Nativit. D. Sancécti redi- V. Kedimentes tempus, & præteritum & præſens: de utroq; mentes tem- pus. bi à Deo clementer conceſſum bene agis. Id quod fecere ULrsn enim intelligitur S. Paulus. Illud compenſas, dum hoc ti- 1 Plüner zlenntun drarsann lone Uhf. fetlumbe higlaboren Cottins; gel etiam cd beclenn run hode clanter Uiy rin „7 1 l MoN Merr MUNno i neruer NIN lahalu) 1CNis Aedn hcenplo ſhiatu. uinen Utinter. ichin en pre I hor en⸗ erherf til i. ſenn multi, inter quos & ſublimiter Sanéti numerantur, qui, dum , transactis minus bene præteritis vitæ annis, ſeriùs ad vineam trm. Dei, etiam horàâ denique undecimâ vocati, ſtrenuè labora runt, denarium vitæ æternæ & ipſi conſecuti. Sic Saulus S. Paulus. m6 ad ætatis annum trigeſimum quartum usque, juxta Cornel. rmih. Proæm. in Epiſt. & Pauli c. 6. & dein Paulus, ad Vineam, quam ume perditum ibat, vocatus, de ſe audet dicere: Abundantius illts un omnihus laboravi, ſcil. qui ante me venerunt 7. Cor. 17. 10. Sic S. S. Auguſt. Andd Auguſtinus 33 annos egerat, cùm poſt vitam in libidine ☛ 5HHüf heæreſi etiam traduétam converſus per S. Ambroſium, bapti-· en zatus, Eccleſiæ Dei accederet: & ecce Princeps Eccleſiæ Do- unc. Gorum hodie audit. Auguſtino in multis ſimilis Ignatius S. Ignatius. nA. Loiola pari ferme ætate Deo operari cœpit; & quos ad majo- HW umin vem ejus gloriam non exhauſit labores! & quantus ſanctus! H cumm. Tanti Patris non degener filius, Franciſcus Borgia, poſt diu- S. Borgia. isgen turnum Matrimonium, à S. P. Ignatio Societati adjunctus, a;i. quantum non egit, ut etiam idcirco omnibus præfici Gene- ilte) ralis, & poſt mortem Titulo Beat- (longe illuſtriore, ac fuerit um comn. Ducs) meruerit illuſtrari, à Clemente X. inter Sanctos relaz— en tus 1671. 12. April. Dom. 2. poſt Paſcha. Sic ignoti nominis Præpoſitus Amina Præpoſitus Magdeburgenſis, de quô Cantiprat. L. z. pum ultimo vitzæ ne c. y7. Cüm alias licentioſius vixiſſet, tandem ætate utcunque ve ins r 1 oN. jam provectus, cum graviſſim febri inſperatò corripere- t. denat “l rätin tur, extemplo Priorem FF. Prædicatorum accerſit, ab eôque meretar. on multis lachrymis & precibus exorat, ut in Ordinem ſacrum e recipiatur. Defertur in Cœnobium, recepcus Religioſo em. amiétu induitur, Sacramentis rit munitur, & ante lucem we luci eripitur. Mox ab ejus obitu una aliqua Sanéctimonia- lis vidit in ſomnis quendam Patremfamilias in loco edito n Teoemporu Præteriti, Præſentis, &, uturi. 1383 5 60. pe. reſidere; ad quem cum multi Fratres dicti Ordinis quaſi poſt laborem pro denario diurno accedere viderentur, extremò eudh ignotus homo (erat hic ipſe Præpoſitus) manum proten- 3 ett Alecere Tul dit, ut denarium tanquam Fratercum reliquis accipiat, quem Paterfamilias diligenter intuitus: denarium, inquit, ”OYYƷZMẽ acci- . —– . . H 3 5 . . 1384 CoNCIO LXXII. Docetur Chriſtian? ſapiens Combhinatio accipies; ſed non modo; multis priùs remediis expurgandus. Jahoda Domin. Septuag. ad finem, à f-. Sz. Adeo hic Præpoſitus ul- timis velut momentis omnem ſuam priorem vitam rede- merat. Vid. aliud de Lutheranæ factionis Miniſtro infrà Conc. 732. in AA. Ouid eſt tempus redimere: ait S. Auguſt. hom. I. e vo. niſi cùm opus eſt, etiam detrimento corporalinm commodorum, ad ætern Ag9guarenda & capeſſenda, ſpatia tempori comparare? Id fecit hic Præ- Roſariis in- poſitus: Alius, homo militaris, qui Antverpiæ in Noſoco- firmus miles mio lecto affixus, cùm ſenſim contabeſceret, ſalubriter à P. tot annos Hermanno Spruyr, viro Societatis J. Apoſtolico, commoni- nnale brteri⸗ tus, ut indies corollam Marianam perſolveret; ſe nunquam ſat, quot vi. per omnem vitam illum penſum perſolviſſe, nec modum, xerat. duéô recitandum, ſe ſcire, ingenuè faſſus eſt; pluribus tan- dem ad cultum Deiparæ inflammatus, ſciſcitatus eſt, ſi per biennium lentàâ illà tabe decumberet, quot indies Roſaria eſſent ſibi perſolvenda, quæ numero æquarent omnes vitæ dies, quibus illo pio exercitio neglecto vixerat. Reſpondit ille, cum jam ſexagenarius eſſet, & annus 365 dies, ſexaginta verò anni 21900 compleòëterentur, 30 Roſaria in ſingulos dies biennio toto recitanda, cùm numerus 30 Roſariorum indies per biennium adæquet præcisè numerum omnium dierum 6o annorum, quibus vixerat, id eſt 21900: quéô expleto bien- nio & vivis exceſſit, & tot Roſaria perſolvit, atque ſi per om- nem vitam indies penſum Marianum perſolviſſet, ſicque dies malos & inertiâ exactos in bonos ſanctôsque convertit, tem- pusque perditum pio foœnore redemit. Engelgr. Cæl. Empyr. cit. J. 2. f. 25. V. de Cunone ex Drexwel. in ſine citt. VI. Hoc itaque eſt, tempus præteritum malè conſum- ptum reparare, & cum præſenti bonæ ac melioris vitæ ve- lut combinare, nectere, unire, imò cum futuro. Quando tempus in bono conſumimus, ait, & explicat Apoſtoli locums. Hieronymus in Epiſt. ad Epheſ. emimus illud & proprium facimus, quod malitidâ hominum venditum fuerat; ſicq, dies malos in bonos ver- timus, & facimus illos non præſenti ſaculi, ſed futuri. Ibidem ex Cornel. D t. (urd nin crOetaren wes ommn tgerum nhintn DH Dölgentis, dholins. VNNRRR. ho iC 1 I A I acten TJeoenmyporis Præteriti, Præſentis, & Futuri. i bpheſ. . 16. 4 f. v25. Eſt autem Tempuns præſens, quod in noſtrâ * 2 T emporis poteſtate eſt, verè in ſummo pretio habendum, ceu quô pre- præſentis tioſius ſub cœlo in hac vitâ poſt Deum nihil eſt: hoc enim & cœlum mercari poſſumus, & ab orco nos expedire; hoc ſi ſemper conforme fuerit Legi Divinæ, & conſequenter etiam ummum pretium: ne nobis otiose efflluat: non Eccleſiæ, Fidei, Conſcientiæ, neque de præterito erit me-refluit. tuendum, neque de futuro. Sed eheu! quis iſta recogitat enk. corde! Vel ex nunc, in præſenti, ſeriò incipiendum eſt, à him malo deſiſtere, & pene facere: & hoc eſt, tempore bene uti: o,nnm. abuti v erd, quod inquiunt impii bapient. 2. 2. Non prætereat nos ſemmuin Ros temport, & in hoc omnium voluptatum vanitas, ad quam eemi, ſeſe impii hortantur. Tempus Ppræſens FPluvius eſt, cujus Simile. irbasn. Luttæ ſingulæ (momenta ſingula) tors Regum theſauris Bel, in. præſtant, quia iis cœlum, beatitatem, ipſum Deum merca- Res Nn Mmur. Carò mihi valent Rilla temporum, ait §. Aug. D. 1. Confeſſ. e:21. umeſt. Veruntamen guttæ fluvii ſunt: effluunt, non reffuunt: imt Omnes omnino mortales ad illum aſſident, ut de eo hau- lenn riant; verum vaſe vario & multiplici : alii cribro (cribro aquam „ es haurire, eſt tempus & operam perdere) inutiliter: & hoe ut pluri- Cerr n 5 mùm ab omnibus fere hominibus. Vid. Conc. 3y. num. 1I0. eα e- Cur re H necâ. Nullum tempore melius donum. At guttæ ſunt. TO- ber Patkes de- nten tum ſimul non datur, ſed per partes, quia res pretioſa eſt. ur⸗ odenr Parens ſapiens filio non totam ſimul dat ſubſtantiam, ne, ein quod filius ille junior Evangelicus fecit, totam prodigat, & nen diſſipet, ſed particulatim ei confert: tum quia ejus particu- n⸗ te leæ tanti pretii ſunt, ut vel ſingulis illarum æternitatem bea- hn tam ac ſupremam felicitatem mercari poſſimus; quæ ta- „ mmen eſt tota ſimul, & perfecta ſummi Boni poſſeſſio : tum Kaon n ne totam irreparabiliter perdat. De tempore loquitur Eccle- 6⁵ en ſiaſticus cap./4. v. I4. Non defrauderis à die bono; & particula boni dond I g (legunt aliqui: Boni diei] non te pratereat: quæ utique non eſt Alia, quàm bene agendi occaſio, & virtutis, quæ nulla, & eſae nunquam omittenda. Vnde monemur: Cantè ambuletiu: Re-- MitN dimen gαt empus: it. Epheſ. y. 1r. & 16. Sed quia Tempus eſt, quia Præſentis NerN Nnnnnnnn guttæ Temporis Mechtl de Jud. extr. — 2* 1386 CoNcio LXXII. Docetur Cbriſtianè ſapiens Combinatio jactura faci- guttæ & momenta videntur, quia pretium vel ignoratur, vel lis: cur? non expenditur, facilè guttæ hæ inutiliter fluere, momenta factura auri Iabi permittuntur, & tempus perditur, ſummà in omnem æ- facilis. gnum Americæ, & Regio aurifera, ubi inventa, & ab Hiſpanis devicta eſt, milites omnes viétores ita ditati ſunt, ut, quod de tempore Salomonis ait Scriptura 2. Paral. 9. 27. tanta eſſet auri atq; argenti vilitas, quanta lapidum. Statuasolis humanæ ma- gnitudinis, tota ex auro ſolido, ceſſit in prædam gregario mi- liti, qui eam unaã nocte, non totaâ, aleis luſitando amiſit; deditq; Solem ludere. ocum proverbio, in prodigos jaétari ſolito: Hec ſolem ludit, & amittit, antequam oriatur: Particula boni doni, à Deo clementer & liberaliter in tuam ſalutem dati, non te prætereat. Eccli. I2. I4. Amor Increat. F. § 17. 9519. Et tempus non erit ampliis. Apocal. I0.7. Sa- Lamenta nius hac in parte & æquiſſimum eſt judicium, ſed cum gravis- ſimis lamentis, damnatorum de pretio temporis. O ſi quis damnatorum de tempore amiſſo: quid Inſtitor, vendendi temporis poteſtate à Deo acceptàâ, ad por- pro momen- tas Inferorum conſiſtens, omnibus damnatis copiam face- 1o daturi es- ret emendi aut redimendi temporis, quàm card, putatis, re- ſent! dimerent velhorulam, vel guttam, vel particulam, vel mo- mBentum ad ſalutem fructuoſum. igneâ tuâ purpura, quid daturus eſſes: Darem, inquit, mille millium aureorum facultates, darem mundum univerfum, imò mille mundos, ſi haberem. Sic tu, 6 peccator, nunc cogita de tempore, quod perdu, quòd illi, qui in inferno ſunt, darent to- Zæ vitæ. Quid m, delicias o- tum mundum, ſi haberent, ait S. Bern. de forma hone tu Herodes ſanguiſuga?: Darem regnum meu mnes, & poſitâ purpuraà libens in ſacco & cinere, in clauſtri angulo, in vigiliis & jejuniis, vitam omnem ad extremum Judicii diem traducerem. Quid tu, Juda Proditor? O ſi da- retur vel momentum reſipiſcendi, pœnitendi, venia eme- rendi, illud emerem omnibus laboribus, doloribus, afflictio- nibus, quas unquam homines toleêrârunt, aut etiam tole- rant in Purgatorio vel in Inferno, etſi illa etiam centummil- ternitatem jaéturâ, & ſupra totum mundum. Peruvia, Re- Mngeum milnguit⸗ Manuimd ere Ediffere dives Epulo in 7 ——— hnnilenn 7 elolucis — = enmmt 1 en Sutm luins ſet Etuntoon Go.0 uus unti. iieſte, on a uniit N en fennenee bpblie ſtihun * H NYNYJeoemporis Præteriti, Præſentis, & Futuri. ntn 1397 WuI lia, imò mille milliones annorum durarent. Quid tuLuciter, Iemnen ex angelo lucis in demonem & principem tenebrarum tuo uneng fſcelere transformate, cum tuis:? Conc. 36. n. . Hæ voces, hæc ie. ſuſpiria ſunt damnatorum omnium: ſed aquam in cribro Ss hauriunt. V. Conc. 40. n. ſ. f. & Conc. yI. n. 6. Quid ad hæc ava- ud ri, libidinoſi, molles, ebrioſi, pauperum & Viduarum op- machn preſſores, & quivis peccatores, quibus ſententia Paulina jam Shbmmmen. pridem cœlum occluſit 71. Cor. 6. 7o“ O ſi vel momentum da- genmn retur, quéô iterum per ſincerum Contritionis actum cum miieͤ Deo in gratiam redire, orcum cœlo commutare, liceret! Oat ſienhn ee nte aſſequatur, ait app oſité S. Laurentius uſtinianus (Sanctis Juſtinianus clememt adſcriptus ſolenniſſimée cum Joanne Capiſtrano, Joanne à us. ale S.Facundo, Joanne Dei, & Paſchali Baylon, ab Alexandro Octa- al ς Vo, 1690. 16. Octob.) de Vita olitar. c.· j0. t Pretioſum ſt tempus? hangne W aut quss lingud caritatem ejus explicet? nörunt, qui amiſerunt: hi enim 8 OIi grato animo erogarent oper, bono rer, delicias, ac gaidquia ſt volaptatts enie . bro und horula nam exiguo iGo tempore Poſſent ram ac Furorem Divi- gint . næ Juaſtitiæ ſedare, Angelos exhilarare, flammis æternis ſe eripere, & œle- eie. ſRe Regnum adipiſei. Annon tu, peccator, in tempore ſapis? in e Præſenti reſipiſcis V. Engelgr.cit. G.2 Drexel. Damnat. Rogo, C. 3.G. ũ2. lnon VII. Sed en, Peccator, adhuc magis & pretium tempo- Mslmile, de e ris præſentis, vel unius momenti, & tuam deſuper demen- Merterore ece tiam, & miſerum peccati ſtatum, in quò verſaris, agnoſce, fallente: no m & intellige à ſimili. Audite novum quid anno veteri. Eſt tram oſten- er4 Mercator fortunis ſuis magnis everſus vel infortunio . vel dit fatuita- (D ſuâ negligentiãâ, decoctor, & qui fidem Creditoribus fefellit. tem in per- iee . Hic cum læſis graviter, ſatisfacere non poſſit, nec habeat in dendo tem- eiaert ære, luiturus proin in corpore, carceri addicitur eàâ ſenten-pore. ni tiaà, ut, niſi intra annum & diem Creditoribus aliquatenus enae ſatisfacturus eſſet, elapſo hoc termino poœnam ſuſpendii in- ni famis publicè ſubiret. Sed ecce! Rex quidam potentiſſimus, noti ſibi hujus Mercatoris clementiſſime miſertus, eidem f “ confert Ioparchiam aliquam, aut Ditionem tantorum fru- ne Gduum & proventuum, qui ſingulis 24 horis vel dicbus Nn nn nn nn 2 1440 Applicati 1 3988 CoNCIO LXXII. Docetur Chriſtian? ſapiens Combinatio 1440 florenos (ſi quidem ipſe in illis colligendis induſtria ſuâ, quà facile poterat, cooperari voluiſſet) idque merâ & liberaliſſimâ gratiã hujus Principis, ac ſine ullius in vicem △ 4 * * f * 2— S= 4 D penſionis aut censús exactione, omni utili penitus cedente Mercatori. Quanta hinc unius anni ſpatio huic acceſſerit pe- cuniarum Summa! Ne miremini: ingens ea eſt, & tanta, ut non tantùm per eam omnia ſua debita expungere potuiſſet, libertatem ſuam redimere, ſed ſic inſuper diteſcere, in om- nem vitam abundans feliciſſimũsque ut fuiſſet: unius enim anni ſpatio in Reditus accepiſſet florenos 52 6ο, ſeu quin- genties mille, vicies quinquies mille, nongenta, ſexaginta. Sed quid ad oblatam tantam gratiam egit hic Mercator hoc miſero ſtatu ſuo & manifeſto periculo infamis ſupplicii æ& mortis, ac neceſſitate extremâ, dictaturâ haud dubiè ſaniora conſilia? Sed horum nihil admittit ſtolidiſſimus Mortalium, omnem gratiam reſpuit impudenter & temere, auſus inſu- per helluari, pergræcari, ludere, otiari, dormire, nihil an- xius ac ſolicitus, idque ad ultimum præfixi morti ſuæ ter- mini momentum. Annon hic omnium veſtro juſto judicio ſui ipſius carnifex, furcam, gladium, rotam, & ignem meri- o, tus? Sed: Mutato nomine, de te fabula narrature Horat. Tu er ille ad peccato- vir, peccator: De ore tuo te judico, ſerve nequam Lucæ 19. 22. Tu rem. V. Conc. es mercator ille in Deum, Proximum ac teipſum injurius & quantus? 4 W infidelis; Tu, ut S. Bonavent. Cardin. in Dieta ſaluti loqui- catot debitor eiir. Magnus debitor e&, peccator! Deo debes rationem; tibi debes perditionem; inferno debes corpus & animam. En de te jam con- clamatum eſt, mortis Sententia lata, & Veteris & Novæ Le- gis tabulis Divinis! Anima, quæ peccaverit, ipſa morietur. Exech. 15. 4. Et : Nipendium peccati mors eſt. Rom. 6. 23. Locus Arreſti, & carcer tuus, eſt corpus tuum, uti vocat idem S. Paulus Rom. 7. 24. quis me liberabit de corpore morti hujus? Deus, Deo- rum Dominus & Rex Regum, cujus bonitati non eſt numerus, & ſa- pientiæ infinitus eſt theſaurus, hic, hic tui miſeretur, miſeratio- nibus verè magnis, de quibus Thren. 3. 22. Miſericordiæ Domini, uis (ebewern e ℳintl 6 Geſt, guen liſoooenn in: heeen MNN nnt h les te⸗ ktian, Imleni . nln mit imtu ſohitnn . Ehlobur tinuei, hure Ughlinn yn 4N Vbtha etitd ete . Cere,n. : uninn o, kuli. õ ercate ſupplicie bie ſinn Mortallin , Wi⸗ lete⸗ inticdn trernn v. NH ℳ H = nininibt sen mN. . ſorele- lkü. Mel. 1CM r NE mus eſt, quem tibi concedit; & in hoc ac hujus quatuor partes ſeu tempora; Menſes duodecim, dies (Anni commu- applices, & tu quoque cum Deo manum admoveas. Et Teoenmporis Preæteriti, Præſentis, & Futuri. 1389 quia non ſamus conſumpti. Ex iis, tibi offert & concedit theſau- rum verè magnum, opes ingentes, quibus & grandia tua de- bita reluas, & mirè diteſcas, modò in rem & ſalutem tum 1 A Deo con- uid illud tam divinæ liberalitatis Doni: Gratia Dei eſt, au- ceſſi temporis xilia ſunt Gratiæ Divinæ; Tempus eſt, & hoc præſens: An- partitio mi- nutior. nis) 365. cum ſex fere horis: Horas anni 8766; Diei 24: Sin- gualrum horarum Minuta 6ο; quæ unius anni faciunt ſum- mam, ſuprà notatam, 525960, ſeu Minutas quingenties mil- le, vicies quinquies mille, nongenta, ſexaginta. Et quot in- ſuper in his momenta, quod eſt punctum temporis, quale in breviſſimo oculi ſeſe claudentis vel aperientis motu & ictu cernitur! Pexenfeld. Appar. Erudit. cap. 3. fol. 9. Singula/hæc mo- Vitam no- menta & Minuta ſunt illæ ſingulæ pretioſiſſimæ guttæ ſaprà kram quaſi num. 6. ſunt Particulæ boni doni à Deo: quæ ſingula ſufficerent, wereatum ſi velles, ad redimenda tua omnia peccata, ad impetrandum Mo⅞uee dies Dei gratiam, beatitudinem ipsümque Deum, qui non valr eàn alientt, mortem peccatori; Exechiel. 15. 21. & 23. & ſequi. Item c. 33. à V. II. cri . S ubi v. 12. Inpietas impii non nocebit ei, in quacunq die converſus fu- qux volus, ait erit ab impietate ſud. Sed quid agis, peccator: Vivis, quaſi non S. Greg. Naz. eſſet Deus, cœlum, infernus; velut æternùm victurus, dis-i2 Sentent. ſipas Dei tam pretioſa talenta, malè impendis annum & diem, V. Conc. 35. n. 9. de I homa menſes & hebdomades, horas, minuta, & momenta ſingula, , vivendo luxuriosè, otiosè, ebriosè: quô denique fine?! Re- pentinus ei, ſuperveniet interitus, & eum ſanitas non ſeéquetur. Pro- verb. 29. 1. neque ſalus. Item Eccli. .5. ſimilia, allegatque D. Auguſtinus tr.33. in Joan. & addit: quando veniat ultimus dier, ne- ſeu Iugratus e&, ſi eum expebkass quia hodiernum haber, in qus corri- R garis. Ap. Cornel. in Exech. 33. 12. Cit. Ergo Epheſ. y. I5. Kedimentes tempus: Et hæc de tempore Præſenti, in futurum: dequo: VIII. Hoc Tempore præſenti rit compoſito ac impen- Futuri tem. ſo, præteritõôque per pœnitentiam emendato ac redempto, Poris Ratio Nninnnnnn 3 etiam — “”YU “ 1390 CoNciO LXXII. Docetur Chriſtiand ſapiens Combinatio & cura ha- etiam fautari Tempori cura erit facilè, & eſſe debet. Sæpiùs benda. Cele- cum reverentiâ prælibatus Orbis & Gentium Doctor, in o- bris locus ad mni palæſtrâ ſpirituali exercitatiſſimus, iterum & in hoc nos z &, 3 7 inſtruit ſuo exemplo: Ad Philip. 2. 72. Fratres, inquit, go me non 26. d. arbitror comprehendiſſe. Enum autem, quax quidem retrò ſunt, obli- §. Paulus ob- VP'ſcens, ad ea verò, quæ ſunt priora extendens meipſum, ad deſtinatum litus præteri-Perſequor, ad bravium ſupernæ vocationi Dei in Chriſto Jeſm. Ce- torum: quo- lebris eſt hæc Sententia & doctrina S. Pauli, quâ docemur rum, & quo- ſemper ad perfectionem, & in virtute progredi, & ita in fu- modo? turum cautum, ſedulum, induſtrium ac providum eſſe, & hoc eſt, optimè ordiri annum novum, eumque decurrere. Itaque Apoſtolus, Ego, inquit, nondum me ad perfectionem perveniſſe mihi perſuadeo, ſed omni contentione ad eandem pertingere allaboro. Quid verò eam aſſecuturus ages: Sci- re vis Anteactorum obliviſcor, & ea, quæ mihi adhuc de- ſunt, ob oculos pono: ad hæc me animo; hæc aſſequi, toto animi ſtudio connitor. Præclarè S. Bernardus Epiſt. 2r3. ad Abbat. Guarin. Nunquam jieſtus arbitratur, inquit, ſe comprehendiſſe; nunquam dicete Satis eſts ſed ſemper eſurit, ſititq; juſtitiam, ita ut, ſemper viveret, ſemper, quantum in ſè eſt, juſtior eſſe contenderet: nam ſemper de bono in melius proficere, totis viribus conatur. Unum au- tem ſupple: eſt neceffarium, inquit S. Anſelmus: vel juxta S. Chry ſoſt: Vnum hoc ſtudeo & ago: quid illud! quæ quidem retrò ſunt, obliviſcenz. Juxta D. Thomam , quæ retrò ſant, tempo- ralia bona & lucra, eorum obliviſci ſe ait: erat enim dives & nobilis. Juxta S. Auguſt. in Pfal. gg9. quæ retrèò ſunt, id eſt, præ- terita peccata, aut, ut Vatablus, udaismum aut vitam in eo actam. Ita eſt, cùm de peccatis noſtris per juſtam Confes- ponere poſſiimus, commendando & committendo nos Mi- ſericordiæ Dei infinitæ; etſi de iis dolere, ceu de Dei offenſis, nunquam non bonum ſit, & meritorium, Deéque placens. Oblitus ſuo-Sed vel maximè intelligit S. Paulus ea, quæ retrò ſunt, præte- rum bono- rita ſua bona opera, labores, paſſiones pro Chriſto, duori èð . Oobli⸗- 4 lrleo: ſionem ſacram ritè pœnituimus, eorum obliviſci, eâque ſe- . e lllem biplicl. Arc sgen Puent 4 Mbma nur N Oe ekec Pöblancin Uliosopere (enteſcun lhne Meb on vo Mclinit ,gul fimm d: Wmung Einu hnn nui ninl hennſi n hnfiere neamnn Aunen un, Unhnttg —— t Geni cum ele Cecufrelt tkeckionen 1d eanden agesl i iachuc egdi,in sag umli n, i, cabrt,un , Vun d. G. ſelpon ,lenno⸗ 5aς n ee Corte: eihel⸗ Mor. ofeols⸗ Dens /. l. oronn r n.. AtheNme Uen nniſat cl. ,ullti Gi E ‚Kitnh . TJemporis Præteriti, Præſentis, & Futuri. 13091 obliviſei ſe ait. Oportet planè non reſpicere, quæ bona & rum operum bene hactenus egimus (quia horum memoria & pigros & præterito- ſuperbos facit: ita SS. Chryſoſt. Ambroſ.) fed ad ea, quæ no-rſum. bis adhuc agenda ſuperſunt, nam qui perſeveraverit in finem, ecsneio ex hbie ſalvus erit. Matth. Io. 22. & 24. 13. quanquam inſitum nobis norum pra. omnibus à naturaâ ſit, & velut ingenitum, ut facilè & ſtatim teritorum animos ac oculos reflectamus ad id, quod magis delectat operum. V. de (uti delectat id, quod nobis videmur bene feciſſe, in quò Simeone Styli- nobis blandimur, & velut quieſcimus, etiam cum ſæpè in ſetaâ à dæmone nullius operæ pretium fuerit, oculo amoris proprii nos de- deceptoe Faſti cipiente) quàm quod nobis triſtitiam affert, & cujus magis?“n-. J. Jan. pudere nos deberet, uti ſunt paupertas noſtra ſpiritualis, & multum, quod nobis deeſt. Sicut, inquit S. Gregorius, L. 22. Moral. c. 6. in id lecti latus maximé ſe æger vertit, quod mollius ac plu- moſius, quodq; ad ſusè refocillationem & quietem commodius ac magis Simile. proprium eſt: ſic (quæ hominis infirmitas, imbecillitas, & imperfectio eſt) libentins & majori cum voluptate recolimus, & voluimus id, quod antèò egimus bonum, quàm quod nondum habemus. Sed in hoc vado multa eſſe pericula, prœæmonets. Bern. Serm. de altitud. & baſſic. cor- di ſi enim reſpicis ad ea, quæ habes, ele varis in Dnerigen dum te aliis praponu; proficere negligi, quia magnum te habere arbitraru, & tepi- dius incipis deficere, & remiſſius agere. Exemplum manifeſtum in Phariſæo: Lucæ1s5. v. II. &I2. Ergo, quaſi incipientes pri- J muũm, agamur. Ad ea e⸗ ſunt priora, ante me, ſeu à fronte, Ad agenda & adhuc agenda, extendens meipſaum, extremo niſu & conatu, adhuc ſe ex. d d⸗Rin SSõ e‚ f. Abraviu, Voca- tenditPaulus: ad deſtinatum lerſequor, totusque feror, ad bravium ſupernæ Eoca Ita & nozim tioni, ut præmium, certantibus & vincentibus à Deo p 10PÜνσmur. HM ſitum, aſſequar: Ia Chriſto Jeſu, per Chriſti merita, ejusdém- que gratiæ viribus. V. multis Alphonſ. Roderic. Exercit. Perfect. F. I.tr. 1. c. 7. Cornel. in Philip. 3.13. Tirin. ibid. En Chriſtiane, quò, ritè ad Deum & ſecundum Conſcientiam compoſitis præteri- tis, reſpicias in præſenti, ut proximè futuri & fecuturi cu- juscunque temporis, anni, menſis, diei, horæ, minuti, imo momenti, curam geras, ut in ſalutis tuæ profectum, denique „ ☚ 7392 CoNcio LXXII. Docetur Chriſtianè ſapiens Combinatio præteritis nil anxiis, præſentia negligentibus, futurorum & æternorum incuriis, repentinus veniat interitus. Proverb. 29. 1. Id. quod contigit cuidam Militi, de quô Iacobus Marcnnt —Sð Horto 1 — mercedem in cœlis, bene impendas: hoc jam nunc firmiſſi. Nn⸗ méè ſtatue: quravi & ſtatui. Pſ. 115. Iobo, ac propone, & nunquaem 1 Abſcin non exequere. col IX. Ergo ſi ſapis, dic animo & facto, quod S. David cogi- Mi Nih⸗ tans dies antiquos & annos æternos, præteritum & futu- ude del rum, in mente habens, dixit & fecit: Dixi- nunc cæpi- hæc onotennd mjutatio dexteræ Excelſi. Pfal. z6. II. Firmiter propone, fortiter . hiel age; & certus eſto, Deum non defuturum ſuâ gratiâ. Paſſim nufgin experientiâ conſtat, & Senibus, etſi hic & nunc oblivioſis, & ( Miſ moribundis præteritorum memoriam frequentem eſſe: ſed mnin . aliter piis, aliter impiis. Juſtus Rex Ezechias moribundus: Mneev Ri nrætcri- Recogitabo tibi, inquit, omnes annos meos in amaritudine animæ mekc. tedu g pecca⸗ Iaiæ 35. 1. id eſt, omnia peccatamea, quæ ſingulis annis feci, Mnverd torum memi- in memoriam revocabo, de iis dolebo, veniamque gemens Hhm 4 nerunt pœni-precabor. S. Bern. Nrm. de Virginib. urget verbum: Kecogita- cinii tendo, utEze-bo- id eſt, eterum cogitabo, inquit, ne aliquid fortè oblitus ſim; negg (mwendi chias: Impii aliquid invindicatum & indiſcuſſaum remaneat. Id meritò deni- , biper impœniten- que & in extremis faciunt ſalutis ſuæ amantes pœnitendo. Wig rie doeh An- Aliter impii: Hos inter, Rex Antiochus, cognomento, Illu. anlrirg ſtris: rectius Infamis, moriturus: Nunc verò reminiſcor malo- hopohm rum, quæ feci. & c. I. Machab. 6.12. & 2. Mach. g. 13. miſericordiam non Dralce conſecutus, quia ſimulatè, non ſeriò pœnitens: Nempe: Vie (E e impiorum tenebroſæ; neſcéiunt, ubi corruant. Proverb. g. 9. Impii ä Mil neque pœnitentes præterita recolunt, præſentia negligunt, benmte 1 futura ſuo damno æterno experiuntur: dum hic eò cœcita- nleſoln tis perveniunt, ut non videant, aut videre nolint quò impin- lien gant, & ſua, quæ committunt, errata non advertant, imò his S etiam commiſſis, nec proprià ipſos lancinante Conſcientiâ; nri 6 imò interdum ita obcœcentur, ut, quod peccatum eſt, ipſis et non eſſe peccatum, & quod mortale, graviſſimumque for- ir ſeh taſſis eſt, nonniſi veniale eſſe videatur: usque dum ipfſis, de niſen aller,,, Cnini nt Jeoenmporis Præteriti, Præſentis, & uturi. 1393 rim. Horto Paſt. tr. a2. de Fide Chriſt. Lect. 11. Propoſ. 2. f. 234. ad Annum Nmun 1621. Subjiciam, inquit, hic funeſtum exemplum, quod ocu- Sic miles im-. ii’s noſtris conſpicere potuimus. Juvenis quidam Oppidi Pius miſerè Sg noſtri in Hiſpanias profectus, ibi uxorem duxit. Aliquot colluſore imtin poſt annos, neſcio quam ob cauſam, Matrimonii ſui pertæ-onfoditur ee ſus, uxorem deſerit. Redit in Patriam; ibi carnis vitiis ſe Gem addicit. Puellas plures, quæ honeſtæ habebantur, ad caſti- in tatis naufragium pertrahit, & in peccati occaſiones præcipi- e tat. Multis jam annis una, quam deflorärat, utebatur ut tendeh concubinâ. Volebam ego tanquam Paſtor ejus cupiditati norbuum obſiſtere, nec valebam; quia & militiæ & malitiæ ſeſe aſcri- euns pferat. Frequentiſſimè interim ad ſuam redibat pellicem. Sanmsh Dolebam verò utriusque animæ perditionem publicúmque gegen ſcandalum. Acceſſi ejus Capitaneum D. Inigo de Brizuela; mN“ rogavi, ut huic ſcandalo provideret: quod ſtatim promiſit. Nroo Nam vocato illo, qui ſuas vices gerebat in Vrbe Philippoli- ein. tans, (ubi partim, partim Mariæ-burgi præſidiarii erant mi- mienn lites ejus) vices gerenti huic præcipit, ut militem hunc re- emI. vocet Mariæ-burgo (loco nimis vicino ſuæ Concubinæ) I Philippopolim, & advigilet, ne excurrat quoquam ſine ſpe- fimunn cialiſſimà licentiâ, interdicatque ei ingreſſum Vrbis Convi- Nene“ nienſis. Revocatur igitur, & præſcinduntur ei occaſiones „M peccati. Nihilominus aliquoties adhuc ſubreptivè noctur- l no tempore ad ſuam accedit. Verùm non multæ hebdo- E madæ poſtea excurrerunt, dum chartarum luſui vacans, ine cum Hiſpano quodam obortà contentione pugione confo- nt,imeh ditur; & ita ſubitò ei vita eripitur, ut nullius auxilio juvari CNα potuerit, nec Sacramenti alicujus ſubſidio. In quâ verè und fuerit dispoſitione tunc, novit Deus. Ego non potui aliud ed cogitare, quàm Menſurâ jam impletâ, Deum finem ejus pecca- in i tis voluiſſe imponere acerbo hoc caſu. Iutelligite ergo hæc, qui numnnd obliviſcimini Deum ne quando rapiat, & non ſit, qui eripiat. Hæc ,1I Marchant. Finio verbis S. Thomæ à Villa Novà, ſeriè ad Mch. Poenitentiam metu Divini Judicii hortantis: Veniet ecce tem- O Mechtl de Jud. extr. Oο σοNvvn 0°σ° Pus, 1394 CONCIO LXXIII. Homini Iuno Vatio; Anni &VieClauſul. Vid. hiſtoriæ puas, inquit, quando raſ Entis horæ recordabimur, ejalalimim, &. S ſeli. aliæ Conc. 20. mus; Fruſtra clamabimus, contra nos dicentes: heu! guia; nolui: ben n. 9. & Coné. zeihi, Juia kantam miſeriam evitare non curavi, cum in mann med 71. n. g9. Ind. Rer. E. Olfti- at. & tam facils fuerite & c. Ap. Car. Vanhorn Conc. o. Dom. 2. ea- drag. fine. Itaque in ptæ ſens, futurum;& ipfam æternitatem ageé, & Vive. Authores in Vid. Cornel. à Lap. zmyehtr. 17. & 16. &t. citt. Henr. Enhgel. Materiam hujus Con- cionis 72⸗ grave, Cæl. Emp. Prima Anni Ewop. Feſtaà Luce, H. 2. Joann. Ca. piſtr. Brinzing Parte 1. Dom. poſt Nativit. Dom. Conc. j. Petr. D'Oultremann, Amor Increat. l ib. a. cap. 2. ſebt. a. à f. g16. Tob. Lohner Beyl. Man. tom. a. V. Tempus à f. 32. Philipp. Harttung S. J. Conc. Tergem. Conc. I. Domin. poſt Nativet. D. Alph. Rodericius, Exwercit. Perfect. Parte I. tr. 1. c. 7. Joann. Major, Sec. Magno Exwempl. Indice E. Tempus. Caſp. Knittel, PDaomin. g. poſt Pentecoſt. Conc. 2. à f. 659. Tempus elax rerum; ne ah eo devoremur. Marchant. in Art. 10. Vmb. Apoſt. de Remiſ. Peccat. De Fide Chr. tr. 3. Ledt. 1I1. 4 3f. 232. Drexel. tom. I. ætern. “ prodr. c. 3. JG. 36. de Cunone 40. annis male, triennio bene vivente, erepto doemonibus querentibus. Item Ind. Ker. V. Tempus; Annus; Vita humana“ Gratia abtuali. Mich. Pe- xenfeld. Gmbolo 92. à f. yo1. Paul. Barry, lit. 1. M. 2. e D. Du- ſert.2. 4 f.: 217. Vid. Conc. 73. 12.71.73 Z18. 1388. 8368. 23t 385. 38 . 6383. 138 3. „3 88. ees entr itt. CONCIO LXXIII. id. Cone. „: Poœnitentia, & Gontesſio, Piatertin Genctals, eK & ibi imitio gitata, vera hominis Innovatio, & optima Anni ac to- tius vitæ Clauſula: Secura ad Tremendum Judi- cenm fupremum ſemita. In extremis ſaltem, & ritè Poœnitendum eſt. Erant E ſn Wran henca ienecti kunlacarn ti ſlenter anſir 10 fi. hi ſe dunn a Lenniten Hen buü 2omm. ur.. N. Dhilin MWenm. D. MP. rd,. N. erRK N YI. n ,AN eD,. liobene n M Ne. WN.N. g le “ / nd t⸗ lat⸗ Nen,4 huz, qua dicebantur de 1o. Lucx 2. 33. Puer autem creſcebat. & . Lucæ 2. 40. Preonitentia, & Confeſſio, præſertim Generali. 139 5 Erant Joſep 2 . & Maria Mater Jeſu mirantes ſuper Nativ. LD.. Dom. poſt TW Tantes & C. Et quis non miratus fuerit? quis non mi- Incarnationis turam, ſupra captum, quis aſſequatur & compre- + hendat, Intellectu etiam Angelico, cui ipſi, utut ha- benti perfectiſſimam vim intelligendi, tam ſublime eſt My- ſterium Incarnationis Dominicæ, ut ejus etiam poſſibilita- tem evidenter cognoſcere & affirmare, ſine Revelatione Di- vinaâ, non potuiſſet, homo verò de tam ſublimi Myſterio ne ſuſpicari quidem, acutiſſimo etiam naturali intellectu: Et quid ſublimius, quid admirabilius, quam Deum altiſſi- mum, incomprehenſibilem, ſapientiſſimum, omnipoten- tem, immortalem, ad terram usque ſeſe, infinitæ Majeſtatis, humiliare, hominem fieri, Infantem in Vtero Virginis con- cludi, quem Coli & terra capere non poterant, naſci, puerum creſcere, neceſſitatibus Naturæ humanæ ſubjici, pati, mori, & quidem ſuæmet propriæ infinitæ Bonitatis & Miſericordiæ electione & voluntate liberrimâ, pro hominis indigniſſimi, ingratiſſimi, in peccatis inveterati, ſahute. Qui propter nos bomines & propter noſtram ſalutem deſcendit de calt. & C. mbhol. Ni- cæn. Admiranda in Chriſto omnia à primâ ejusdem Con- ceptione, Nativitate, Infantiâ, Pueritiäã. IIlud autem ob- ſervo, ſublime hoc, Incarnationis & aſſumptæ ab æterno Dei Filio Humanæ Naturæ Myſterium, à S. Scripturâ, Eccleſiâ, & Patribus, exprimi & notari talibus verbis & terminis lo- quendi, quò novum aliquid, nnovatum, & ipſe Chriſtus Novus tretur ea, quæ ſunt de Puero Jeu: Ea enim ſupra na-Domini My- ſterium ſub- lime. Dei Filius homo eſſe dicitur; & per quem Mundus inveteratus, & cum Incarnatus, eo Vetus homo, renovatus, imò totus novus factus fuerit. planiſſimè de Chriſti lncarnatione Jerem. 31. 22. Viae gu deliciits ́́”MÿK Oo oοσωο.οοαιο 2 diſſol- Sic novus homo. Vult omnes Vult ergo S. Jeremias, hoc loco: Vrquequò deliciis diſſolveru, & . 1396 CoNciO LXXIII. Hominis luno vatio; Anni & Vitæclauſula: teera che vaga? quòusque per delicias & impietates vaga- ris?! Audi, quod nunquam audiſti, novam ini viam & vitam. DQuia creavit Dominus novum ſuper terram, faciens novam & in- auditam rem, & quaſi novum creationis opus: ſcil. Opus In- carnationis & Nativitatis Chriſti, ex Virgine, ſine operàâ vi- rili. Femina circumdabit virum- quod fecit Beatiſſima Virgo Maria, Vtero ſuo claudens Virum, id eſt Chriſtum, fortem & potentem, à primo ſuæ Conceptionis inſtanti ſapientiâ, gratiâ & gloria virum perfectum, Vid. Conc. pa. n. 4. Bellato- rem fortem: Iai. g. 4. Chriſtus itaque IIIud Novum eſt, hoc eſt, Novus homo, ſcil. Homo Deus, ex Novà Virgine Matre, No- vꝗà generatione, ſolâ Spiritůs Sanéti operatione produëctus. (Miracula in hoc Mſterio, ap. Cornel. in hunc Locum, multa & magna) ui novo Orbi novam legem, novum fadus, & nova omnia dabit. nos nαοπHς conſentaneum planè eſſe, ut omnes homines, abdicatis deli- quomodo? ciis omnibus impiis, concupiſcentiis, & peccatis, novam vi- tam ſuſcipiant, caſtitatem colant, laxàmque ac diſſolutam vivendi rationem Evangelicàâ diſciplinâ coërceant, quando Deus tantam novitatem eſt effeturus, ut Filium ſuum, ho- minem propter homines factum, Vteri Virginalis anguſtiis concludat. En Dei Filium verè novum bominem! qui cum in 7 formâ Dei eſſet, ſémetipſam exinanivit, formam ſervi accipiens, in ſi- militudinem hominum fabtus. & C. Philip. 2. z. Verus Deus, unà & verus homo. De quô Eccleſia: Mirabile Myſterium Innovan- tur Naturæ⸗ Deus homo fadtus eſt“ I, quod fuit, permanſit, & quod non erat, aſſumpſit. Antiph. ad Bened. in Circumciſ. D. Hic ergo Dominus ac Kedemptor noſter, novus homo, venit in mundum, (quem, & in eo hominem inveteratum invenit, in vitiis enutritum, quem ut corrigeret, ſanaret, & filium Dei, & adeo etiam novum ho- minem, faceret, pro eo ipſe dignatus fieri filius hominis, modè ut ſe ſilinm faceret Dei, & ſervum patrem habere, at tibi ſervo patrem faceret ipſum Deum, ait S. Chryſ. Breviar. K. y. Jept. lect. 7. Et ut loquitur S. Thomas: at hominer Deos faceret, facétus homo. Idem Breviar. 1 4 1 — im. EC ſepor.. ſen Nolt 1 amuere,no Korwem, plituo ton len, ldfe lend,4 1. der n GGCckat: Meranmm. Eindui nticun . D — —= — Aumuterer oenti Gen, e, Opti WEnnob i, Uterur luntatande Unsdaro ketlie I ſam oit i ljyyyg Kanogez nilen 5 heie WOOSOGUD Cuſl Prernitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1397 S Breviar. E. C. orp. Chr. Lect. 4.) nova præcepta dedit Mundo. & c. ait N. 5. Gregor. Brev. Comm. un. Mart. 2. Lect. 7. Adeo Redemptor mim noſter vult, nos veterem hominem, veterem mundum, ponere le xuere, novumque, ſecundum Deum, & ejus ſanctæ Legi eii conformem, induere: de qus Conc. 21. An Deo tuo, an Redem- Um ptori tuo non obſequeris, qui vult unicè te ſalvum eſſe, te unim ipfi ſimilem, filium Dei, & Patrem habere Deum!? Et tu ſin- üe, cerèac ſeriò fac velis hoc ipſum; inſtruendus itaque, patien- 4Me ter audiens, quâ ratione un el te II. Per veterem hominem, intelligi peccato inquinatum, Vetus homo, Mank ſatis conſtat ex diétis Conc. 71. per totum, & n. 3. fines Item quis ee er. num. ſ. grocuds ſit Puer centum annorum. Conc. 5g. n. 3. Exui autem veterem homi- nh nem, & indui novum, per ſacram pœnitentiam & Confeſſio- mudhs nem dictum itidem: Iis ſuppoſitis, vel hic præteritis, ean- rmis gdem materiam quoad ſubſtantiam, ſed aliâ ratione, ſeu aliis ens argumentis pertractamus, ut veram bomini veter innova- I. tionem, (quæ ſanè totius anni, imò ipſius vitæ, præterito- ünum rumque, optima & felix eſt clauſula) intelligamus, agnoſca- mus, & in nobis practicè videamus, an & quid in nobis ſit ho- nüumde. winis vetera aut novi? & an in hoc, quòô verſamur, ſtatu, con- Vmté fidenter audeamus mori: inſipientiæ autem eſt graviſſimæ, w, & lethalis, in eo ſtatu vivere, in quò mori nolles, juſtè ſcilicet jnif mmaetuens damnationem, in quà Vetns homo æternum exuren- ,n dus eſt. Jam itaque: Duos, in uno homine, eſſe homines, Duo homi- Hmc eſt teſtatiſſimum Spiritus Sancti effatum, magno maximi nes in uno pumi Apoſtoli calamo exaratum: Sic enim ipſe ex sanulo olim, jam homine. Plrn Paulus; hoc eſt, ex homine veteri jam novi, Epheſ. 7. 22. Deponere „Kneo 0o,, ſecundum priſtinam converſationem veterem hominem, qui cor- Nen rwumpitur magis magisque, quoad corpus & animam, indul- gendo priſtinis concupiſcentiis, & conſuetudini, ſecundam Ae- . * ⸗ „ .* iön IiIderia errori (verè magnus error) ſeu concupiſcentias carna- * 2* △ .* H nugmm⸗ les erroneas & rationi contrarias, decipientésque. Kenova- yhrut mini autem ſpiritu mentü veſtræ, & indnite novum hominem, qu'? ſe- me Mn tcundum Deum creatus eſt, in juſtitid & ſancttitate veritati. V. 23. 111 Henig Os n ο 0οd. 0οιοι/0°¾3 gra R — 1398 Coxcio LXX III. H0 minis Inno vatio; Anni Gy . itæ lauſula: Mira mutati gratiâ, innocentia, & juſtitiâ, quam accipimus per Baptis- mum & Pœnitentiam, in quibus & veterem hominem exuimus. Homo vetu eſt Adami; novus eſt Chriſti. IIle de deorſum; hic de ſurſiim: ille de terrâ; hic de cœlo: ille à Natura; hic à Gratiâ: ille eſt inferior, & animalis; milia Iſaaci, Eſau; hic, Jjacob. Kom. 9. 73. ille eſt ex Agar, filins anciliæ; hic ex Sarà, filius liheræ: ad Galat. 7. 22. Denique homo le- tus, eſt de terràâ terrenus, Homo novus, de cælo oleſtis. I. Cor. y. 27. quantum ergo eſt intervallum inter terram & cœlum, tan- hominis vete- tum eſt diſcrimen inter hbominem Leterem & novlum. Magna er- ris, in novum go ſit oportet Metamorphoſis, transformatio, converſio, hominrzm, Dei X virtute, & Verbo. lolium fieret lilium; zizania, triticum; palea, frum entum; quod fuit vas in contumeliam, fieret vas in honorem Vaſa iræ apta in interitum, Vaſa miſeriçordiæ in gloriam. Rom. 9. 21. & 22. Major, adeôque mirabilior fit rerum transmutatio, dum homo Voetus, ſit novus. Id valet Dei Potentia, Dei bonitas & infinita mi- ſericordia; Potens eſt Deus de lapidibus iſtis facere ſilios Abraha. Matth. 2. 9. Idque eſt Dei Promiſſum: Auſeram cor lapideum de carne ve- Vird, & dabo vohis cor carneum. Exech. 36. 26. Mutationes tales ob- ſtupeſcendas in hominibus, beneficio gratiæ ſuæ operatur Spiritus Sanctus, & referunt S8S. Patres: Chryſoſt. Iavenit, in- quit, Publicanum; & fecit Evangel’ſtam: invenit perſecutorem; & Adpoſtolum reddidit znvenit latronem, in Paradiſum induxit inve- net meretricem; & werginihus coæquavit Et Lactantius efficaciam Præceptorum & Verbi Dei apertè demonſtrans, Da mihi vi- rum, inquit L. Iaſtit. C. 15. qui ſit zracundus maledi«us, eſzranatus, Pau- ſimis Dei verbi, tam placidum quàm ovem, reddam: Da cupidum, a varum, tenacem; jam eum tibiliberalem dabo, & pecuniam ſuam plenis manibus largienteme Datimidum doloris ac morti; jam oruces & igner, &. bericulum omne contemnet Da libidinoſum , adulterum, ganea- nem; jam ſobrium, caſtum, continentem videbu Da crudelem & ſanguinis appetentem; jam in veram clementiam furor ille mutabitur. Tanta Cratia: iie „& hic fuperior, & ſpiri- tualis: ille eſt in domo Adami, Cain; hic Abel: ille eſt in fa- cùm è& Oetere bomine fit homo novuw, in eodem homine: qualis ſi Inn Alt on ,Dnine 8 n, ſil. 4 11 ”ß , Me. Ealn eer fer ctisr ocperen Ptrttr i an a, e UNI cN 1Canns Gaworgnne Cunkalia lneoc⸗ Anonum ld 4o 1 4 N 4 eccatm 1 4 = ag Muum nokr laitur Nanre nete ln aenrunn R. Uſiefin ln Mrn (ünig e ten G t. . WDNN cotlun he. Naenee, 1.. 4 Ctunkke not, Api. iletit. er n Gbe hiekt. 11C, , Ckfonmtn. MWane. ,CONe , ine: glsi Tumnenng Miin bu. Mo, Ufnirua. Hale n N. Stles h. Operatln neitr 4 ſ. M AueN, eiacdn ,ndie Mutlic vun llenn “”L” aC i n ſunn Sed ex diéctis adyverto, & me Gratiæ Divinæ cooperari de bpracipuè tamen, ut veterem Adam ſepeliat in aquis. Paonitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1399 Tanta Divina Sapientic Vis eſt, ut in hominis pestnz infitſa, matrem delibtorum, ſiultetiam, ano ſemel impetu expellat. Gratis iſta ſiunt, facilè, citòs, modö pateant aures, & pebtus ſapientiam ſitiat Pauca Dei præcepta totam hominem immutant, & expoſito vetere, novum teddunt, ut non cognoſcas eundem eſſe. Gail. Stanihurſt. in a. Noviſſ. ad Leétorem. Annon & ego miſerrimus peccator optem in me talia experiri? Hoc extremè ſalus mea æterna eigir. re, quod per me ſtat: ſed ſine hoc nihil fit. Qui fecit te ſine te, non te ſalvabit ſine te, axioma eſt ex S. Aug. notum. III. Vt autem intelligamus magis, quid ſit hæc Innova- Veteris ho- tio animæ, cujus virtute fiat, quàâ mirâ efficaciâ, neceſſitate minis in pec- 41. cato miſeria. quantâ: conſiderandus eſt vetu Adam, & in hoc omnis ho-at. mo, quantus & qualis, cum ſuis miſeriis, quibus vel ſolo peccato originali infectus, gravatur; maximé verò, & ma- gis, cùm & alia propria actualia peccata accedunt: quibus omnibus peccator fœdiſſimè deturpatur, éſtque mancipi- um doœmonum, iis tot devinctus catenis, quot peccatis: ut ſuſpirat S. Auguſt. L. s. Confeſſ. c. 5. Et quot vitia habuerit, tot ha- Peccatum eſt bet deæmone, ait S. Cæſarius Arelat. hom. 6. ad Evang. Heu duris- dœmon. ſimam miſeriam Veteri hominn, qui & VEetns Adam dicitur, ceu qui peccatum & concupiſcentias, naſcendo, ex eteri Adamo, omnium noſtrù⅛m parente, in quò omnes peccavimus, tra- xit, & ſequitur, juxta Toletum Cardin. Cornel. Rom. 6.6. Natu- rà, ex Naturæ corruptione, & in malum propenſione, Filius lræ Dei, vindictæ, gehennæ. Epheſ. 2. 3. Hic autem vetus homo, Reno vatio hic vetus Alzm, primitus innovatur per S. Baptisma, ceu Sa-Babci⸗ ſit per cramentum Regenerationis, quò morientes peccatis, naſci- Paismum. mur vitæ ſpirituali, cœleſti, & divinæ, juxta S. Hilar. & S. Hieron. Non naſcimur, ſed renaſcimur Chriſtiani! Ep. 72. ad verſus Vigilant. S. Gregor. Naz. Orat. in ſancta lumina, Conſiderans Chriſtum à Præcurſore ſuo baptizatum: Joanner, inquit, ba- ptivxat, & accedit Jeſus, ſanttifican! quidem & pſum, qui baptirat5 da⸗, Et: Aſcendens Jeſus 1400 Coxci/Oι LXXIII. Homini Innovatio; Anni S vteauſula: dum. Baptismus S. Joannis, præludium & umbra Baptismi Chriſti. In Baptismate autem Chriſti (quem S. Thomas 3. p. 1J.66.a. 2. Cenſet, Chriſtum, dum baptizaretur Binſtituiſſe, ut eſſet omnium peccatorum lavacrum) tingendus erat vetus homo mundanus, lavandus, mundandus, ut prodiret novus ho- mo cæleſtoy. Tali Lavacro Divino, & per Merita & virtutem Chriſti efficaciſſimo, planè opus habebat homo, in peccati Originalis, aliorumque (in adultis) actualium ſordibus in- „ 4. veteratus, & ſub duriſſimo deemonis mancipatus jugo: e onltan⸗ quid tali homine veteri fœdius? quid miſerius? Specimen eſt 14 Cord. & Lonſtantinus Imperator, à Baptismo ſuſcepto verè Magnus, der novus, cum antea in vitâ veteri infidelitatis, ſicut corpo- Baptis. liber. Te, ita adhuc magis animâ, notatus eſſet & defœdatus leprâ turpiſſimꝗâ, cujus curandæ calisd, ſibi ex infantium ſanguine, Medi- corum conſilio alneum parari juſſerat“ ſed ſanctiori & ſaniori con- ſilio & præcepto imbutus à SS. Apoſtolis Petro & Paulo, ei in quiete apparentibus, omiſiaâ impii balnei immanitate, à S. Sil- Veſtro Papà ſalutari lavacro recreatus, renovatus, & mundatus à lepràâ ſicut corporis (uti olim Naaman Syrus: a. Reg. j. 14. ſup. C. 1. n. 2.) ita & animæ, cujus illa index erat. Breviar. 31. Decemb. Lect. 3. Faber F. & Glveſtri them. a. n. 2. Nicol. Cauſinus Au- Oaà S§. P. 2. E. 2. C. 7. à fol. 2vo. qui deſcribit hujus Imperatoris gravia veteris ante Baptismum vitæ ſcelera & propenſiones, cum morte Criſpi Filii, Aemannorum Viétoria clari, (cui Lactantius, profanam Eloquentiam Chriſtianâ condiens pie- tate, Inſtitutor fuit᷑; in Chriſtianâ verò Fide prima Magiſtra, Avia S. Helena. Canſinus Pexinfeld. hiſt. og.) quem Fauſtæ No- vercæ criminationibus fiétis implicitum, damnavit citiuùs, quàm Patrem deceret; Novercaàmque ipſam Conjugem ſu- am, poſt compertum ſcelus, ardenti balneo interemit; quaſi crudelitatem pœnitentia augeat, vel flagitium emen- det immanitas, ait joannes de Buſſieres Floſc. hiſtor. mihi f. 21. Poſt Baptismum dein fervorem zelumque Religionis, vir- .⸗ tutes, eſus de aqud, ſecum quodammodo demerſum educens & elevans mun- len, Chintoanin nek erne Knalein cudcſe coon, o le, ren IN, in iſcais loc neklentder tannid Wmilxutinn, 614 ,. N Uislbrisch ud ppte nne Avit nneatit Uuſu ent un ne, eninſte ſigin 4 Sdlen Mitkeatn erieh, llen a 2 “ S Peaoonitentia & Confeſſio, præſertim Generali. 1401 dum. tutes, præclaré acta, commemorat idem Cauſinus c‿t. dcap. g. i Mi Kiuite, HHn Cnetmandb.. 1Kinoorn o, en ſorcbi . — . De quô ct. Buſſieres: Anno tandem 30, inquit, placido fine Nicomediæ deceſſit; reverà Magnus, ſive cœlum ſpectes ſive terram, de utroque perbene meritus: tam priva eis vir- tutibus, quam Imperatoriis; quod rarum admodum: Inter Sanctos cum Helenâ Matre numeratus: Menelog. Græc. 21. Majs utus ſecinene eMegnu⸗ pro poſſe, vendicat, & uſurpat hic Princeps hujus Mundi, im- ſon. eatid i Ciire Cſarionwr⸗ AERed multis libris clarus: denatus 1694. 30. Decembr. St. Novi, ONArnS 4e. ſA4% t enin 4 auh pelaran Penoni, Uni,(ul cerd)⸗ Git ogenn N. retena ns, N. ren mortuæ, ad vitam ſpiritualem revocatio: de quòô S. Conci- lium Trident. Scſſ. 6. de uſtif. cap. 24. alt: DQui verò ab accepta Ju- fſtificationis gratiâ (eddem bſ. canone 23. & 29.) ap. Bucelin. p. I. VE. Martyr. Rom. 15. Aug. Hinc ſatis colligi poteſt turpitu inis non virtus & efficacia S. Baptismi, qu do animæ hominis non baptizati, neceſſitas proinde, & vetus homo tollitur, & novus renaſcitur. Taceo ſingulare quoddam quaſi jus, & Dœmonis ty= 1, rannis In non baptizatum. crudele dominium Doœmonis in non baptizatum, ut ſib piorum, & in peccatis conſtitutorum, & tenebrarum; quod varii caſus loquuntur talium à deæmone infeſtatorum, cùm non eſſent baptizati, poſt Baptismum verò penitus liberi ab hac tyrannide. Caſus refert ex Scriptoribus Catholicis, Acerràâ Exoticorum p. I. it. 6. &ρp. 3. tit. 8. Eraſmus Franciſci, na- tus 1627. 29. Novembr. in Lubeck: Acatholicus, & origine & ætat. 67. Apoplexiâ tactus Norinbergæ. IV. Altera Veters, & peccatis atualibus vitiati, detur- Altera homi- pative homini Innovatio, imò animæ, peccato mortali de- nis, peccato inveterati, in- novatio: Poœ⸗ , nitentia & per peccatum eääειW Confeſlio. funt, rurſus juſtificari poterunt, càm, excitante Deo, per Pœnitentiæ da- Ex Trident. cramentum, merito Chriſti, amiſſam graliam recuperate procuraverint. Hiic enim Juſtificationis modus eſt lapſus reparatio, guam ſecundam poſt Secunda poſt naufragium deperditæ Gratiæ tabulam ſancti Patres (. in Epiſt. ad Demetriadem, ex Tertull. L.i de Pæn. C. Secunda poſt naufra-! tium, de Pzn. diſt. 1.) aptè nuncupärunt. Etenim proit, ge!, poſt Bapti- mum in peccato labuntur, Chriſtus Jeſus Sacrament am inſtetuit PFeni- tentiæ. Et Seſſ. 12. de Pænit. cap. 2. ubi: naufragium Hieron. om. I. abula. — De differentia Sacramentès Baptismi & Pcænitentiæ & Baptimi. Per Baptimum, inquit, Cbriſtam zduenter, P œnit. diffe- Mlechtl de Jud. ecxtr. Galat. rentia. Pb Pb bb l. 1402 CoMCIO LXXI II. Homini: Inno vatio; Anni &oiteclauſula: Galat. y. 27. nova prorſis in Ao eſtcimur creatura, plenam & integram eccatorum omnium remiſſionem conſequenter ad quam tamen novita- Pœnitentiæ tem & intégritaltem per Sacramentium ænitenkteck, ſene magnl noſtris — . . . . . . E/. Neceſſitas. ietibus & laboribus, divind id exigente juſtitid, pervenire nequaquam poſſeem us, t meritò Pzrxnitentia laborioſus quidam Baptimus à . Eatri- bus Aibtnz ſuerit. Eſt autem hoc Sacramentum Penitenticg laplis poſt Baaptumam ad ſalutem neceſſarium, ut nondam regeneratis Baptismns Ergo Pœnitentia (quæ, tanquam virtus, Confeſſionem ſal- tem in voto & firmo propoſito, proximè confitendi; & ut Sacramentum, eam reipsâ ut partem eſſentialem, includit) eſt alter quaſi Baptismus, vetuſtatem peccati in homine tol- lens, eundem innovans, perditam Dei gratiam reſtituens, ex inimico, faciens amicum & filium Dei, auxilia gratiæ con- ferens ad perſiſtendum, & ambulandum in hac novitate vite ſpiritualis, & Deo placentis. Neque aliud Relapſo ſalutis medium eſt ſuper, ex Divinâ ordinatione, quæ vult nos à peccato liberari, ſed non ſine animi noſtri dolore, labore, & victoriâ difficultatum in humiliter & integrè peccata confi- tendo, injunétam pœnitentiam implendo. V. Conc. 21. n.6. &. Et hæc ut fructuosè fiant, ſciendum eſt, & in praxi implen. dum, laborandumque, ut divinam hanc peœenitentiam, nobis peccatoribus adeo utilem & neceſſariam ad ſalutem Z obti- neamus; quod fit ad eam aſcendendo per quinque gradus Quinque gra- be ne conſiderandos. Primum Dei Miſericordia nos prævenit, cor- dibus ad ve- Aiq;, noſtra ad ſe convertit, quod cùm precaretur Prophetas Converte, tur, S ſenii Iumine illuſtrati, per fidem ad Deum animo tendimns. Credere enim Converſio- TPortet accedentem ad Deum, quia eſt; & inquirentibus ſe remunera- nis, & ordo. Zor ſit. Hebr. II. 6. Præterea motus timori conſequitur, & ſuppliciorum Ordo in acerbitate propoſitä animus à peccatis revocatur. Atq; huc videntar Secut Juæ concipit *oum appropinqua- Communio- ſpedtare illa verba Eſaiæ 26. I7. ne, vid. Conc. Gerit gd 36,. u. 5 Pbartum, dolens clamat in doloribus ſats, ſic facti ſumus. He .„T. J: deinde accedit ſpes impetrandæ à Deo miſericordiæ, quà erecti, vitam &- mores emendare conſtetuimus. Poſtremò charitate corda noſtra accen- inqieit, nos Domine ad te, & convertemur; Threnor. y. 21. Deinde hog . duntur . ſ m um ken ſs n — la — me h/ ite Siſſin . ,ſA 4. Prita A kili o . Verue! Uwnus Nen. AIihuent, Ilkinaniti PV itu ne en ſerett durt, t lgue INesdera . Mait⸗ l An Mycn 4 inegore iit, vei⸗ liſe e . 7 . DM Uenu 1.Algei ruzn U i dej ire⸗ ☚ duntur- ex quâ liberalis ille timor, probi & ingenuis filii dignus, ori- ur; atq; ita anum 5lud veriti, ne qud in re Dei Majeſtatem lædamut, Ginen ner /. . tl ee E/ ot ſ Gee —„ ftionen. tenci/An 1 ilH oine tl.— eltituens,r⸗ Nrit witate U ſilns E WlN Nre AMtd NrN. niinglen. Crun e Uuenznt e Jenn caltu, Cnet, Deitc Celckeſin epunr. Uur tikit prhe et ℳMℳ ru oer. itur: den pParjnitentia, & Confeſſio, præſertim Generalii. 1403 peccandi conſuetudinem omnino deſerimus. Huce igitur quaſi gradi- . bus ad hanc præſtantiſſemam Pænitentiæ virtutem pervenitur, quæ pror- ſus divina & Caleſtis virtus exiſtimanda eſt. Catechim. Rom. Concilis Tid. P. 2. C. .. de Pænit. Sacr. q. z. f. 326. Vt adeo nihil difficile eſſe debeat verè pœnitenti, & per hoc ſalutare ac neceſſarium medium æternam ſalutem ſuam requirenti, & conſideranti milerrimum & periculoſiſſimum animæ peccatricis ſtatum, R omni fatali corporis morbo graviorem, omni leprà fœdio- rem. Meritò Peccatore Deo ingenter gratias agant, ait idem Cate. chismus Kom. 9. I. qui tam amplam poteſtatem in Eccleſid Sacerdo- Pœnitentia tibus tribuerit, neq; eném, et olim in veteri Lege, Levit. 13. 24. dacer- aufert, & daotes teſtimonio ſuo, aliquem à leprâ liberatum eſſe, duntaxat renuntia- ſan. S bant; ita nunc in Eccleſid, ea tanthm poteſtas Sacerdotibus fabta eſt, ut aliquem peccatis eſſe abſolutum declarent, ſéd verè, tanquam Dei Mini- ſtri abſolvunt, id quod Deus ipſe, gratia & juſttiæ Auctor ac parens, cæffcit. Eſtque fruétus Pœnitentiæ præcipuus Vita æterna; . per illam innovato à peccatis homini à Deo decreta, & ad quam hoc ipſo jus habet, ceu heres. De miſeriâ & periculo in gravi peccato conſtituti, Vid. Conc. 31. n. f. 6. 5. & Conc. 6g. àdü quibus liberat vera Pœnitentia- l PDrudehtis & V. His itaque ex fundamento poſitis: Addo adhuc ex cit. gre ace⸗ . . S pii eſt, ſacra Catech. Rom. quæſt. 39. Si quid ſalutis noſtræ ratio poſtulet, conſidere- Confeſſione musn Profeétò quotie vel morti periculum imminet, vel aliquam rem ſe ſecurum ſa- tractare aggredimur, cujus tractatio homini peccatt contaminato non lutis facere; conveniat, velutà cum Sacramenta adminiſtramus aut percipimus, ko- præſertim in tier Confeſſio pratermittenda non eſt. Atg; idem omninò ſervare opor- Vitæ periculo. L tet, cum veremur, ne nos alicujus culpaæ, quam admiſerimns, oblivio ca- . Conc. &77. piat: Neg enim peccata confiteri poſſaumus, quax« non meminimus neg “ peccatorum veniam à Domino impetramus, niſi ea PJnitentia Sacra- = mentum per Confeſſionem deleat. Ita zbid. Et 4. 46. Nulla zes Fideli- Confeſſio H requens, ne- bm adeo curæ eſſe debet, qudm ut yequent? peccatoyn n Confeſiofte alti: que dilata, mam ſtudeant expiare; etenim cum aliquis mortifer 9ſcelere urgetur, quàm con- Pp pp py ep 2 vihil ſulta! 1404 CoNCIO LXXIII. Homini⸗ Inno vatio; Anni &y Vitælauſula: nihile magi ſalutare eſſe poteſt, ob multa, quc impendent, Vitæ pericu- la, quàm ſtatim peccata ſua confiteri. Nam ut ſibi quise;, diuturnum vitæ ſpatium polliceri queat, turpe profectò eſt, cum in eluendi corporis alt veſtinm ſordibus, tam diligenter ſimus, non eddem ſaltem del: en- tia cerare, ne animæ ſplendor turpiſſimi peccats maculi obſoleſcat J Hæc Cate chismus Rom. Authoritate Concilii Trident. & B. lLii V. firmatus. En quàm Pœnitentia, quâ homo peccater innovatur, & reſtituitur, ſit optima vitæ in æternitatem clauſula, imò & Anni; imò & cujusvis diei & tem commiſſo peccato, ne in hoc periclitemur: quot eni 4 poris à m fue- re, & ſunt, qui in ſtatu peccati noctem & ſomnum auſpicati ſunt, mortui eàâdem, & corpore & animà, æternůùm miſeri. V. Conc. 36. num. Io. Quid agis, anima mea! an credis æternita RM Wirumber tem:? an credis, ad hanc tibi quovis momento patere ja- nuam? hæc mors eſt certiſſima, ſed tempore, quê non pu- tas. O æternitas, aut miſera, aut felix! ſed nemini in extre- mis malo felix; ſicut nemini quantocunque peccato Quid agat ſa-poœnitenti ſaltem in extremis, mifera! Quid agis pro tantà? ri verè lutis ſuæ cu- mole æternitatis? Satago imprimis, ne Deum ullo peccato ram habens? deliberatè, ne dicam malitiosèe offendam: quòd ſi humanàâ fragilitate contingat, me peccare graviter, nihil moror, me ſacràâà Confeſſione expiare, cum Deo in gratiam redire, novo me firmare propoſito, & auxiliis gratiæ ſacramentalis mu- nire; ut tam crebros relapſus in priſtinas noxas ſtudioſius caveam, cordi mihi eſt, peccandi occaſiones fugere; nulli proximæ me exponere: Obſervo certa Confeſſionis pera- gendæ tempora, præſertim Chriſti, Beatiſſimæ Virę ginis & Sanétorum Feſtis ſolennibus, ad eamque, quaſi ultimam, me diligenter paro, & omnem Confeſſionem & Communio- nem facrilegam omni conatu devito: Ne quid in Conſcien- tiâ meâ lateat, ſingulis annis in meipſum ſerio examine & Confeſſione annuà deſcendo: Denique nunquam non pro- dum æternitatis iter per 88. Sacramenta parare; & i pono, ubi Deus volet me infirmari, maturè me ad ineun- ta, ne quid- on (em,d .onet 2 —.— AMetito lbinaun lager er, Arer⸗ er & por HKelgui rrudettit, ture tamdein, mortlen, 8 —, — — — etalisank NN (bitum en, u et ex Un vel d⸗ Cod Kdlonis onlalte nleſti 4 1 = — onnit Menstte harge cuflum Amhe⸗ 4R X tlee. Pœnitentia, & Confeſſio, præſertim Ceneralis. H 140 5 em, quidquam, aut peccati non ritè confesſi, aut reſtitutionis , bonorum alienorum non factæ, aut juſtitiæ non impletæ, mihi eſſe oneri poſſit: ita me in abyſſum Divinæ Miſericor- ſGali dieæ, & Meritorum Chriſti objicio confidenter, & ſimplicitate humili, in auxilium invocando Matrem Gratiæ & Miſericor- ne diæ, S. Angelum Cuſtodem, SS. Patronos: ſic expeétabo pa- uo tienter, donec veniat immutatio mea FYob. Iq. Ia. Id omnino ſapi- Amumh enter & providè agunt, qui ſaluti ſuæ bene volunt conſul- H tum. Sed quid ſi nihil horum egeris! ſicut Gens abaq, eonſilio & Quid non Ltempciet teini. Rne prudentiâ, Devter. 31. 25. de præteritis malé actis nihil an-agat negli- malgin Xius (ſi tamen Conſcientia non altùm obmurmuret) præ-gens ſalutis. nmtt. ſentia malè impendens, in craſtinum etiam quoad animam 6Ttektita. immortalem, nil ſolicitus? O quantum pondus æ&ternitatis V. Cone. 376. . ee tali incumbet homini morienti! ſi vel tum in ſe deſcen- n. 10. um geret talis, animumque juſtâ & integrâ Confeſſione Genera- inen. li, ante abitum ex hac vitâ in immenſam æternitatem, & an- ciw te obitum expurgaret! quod planè non infrequenter neces- Sn ſarium eſt ex præcedentium Confeſſionum nullitate, ob de- lornn fedtum vel debitæ Contritionis & doloris, vel firmi propo- E ſiti, quod quandoque parum attenditur; vel integritatis ire⸗ Confeſſionis: Cone. 6. n. 5. Et fieri poteſt, ut in extremis ſal- ene tem conſulta ſit quædam Confeſſio generalis, iis etiam, qui- tllom⸗ bus Confeſſio annua generalis & priorum peccatorum re- deud Petitio non ita conſulta: ibid. n. 3. &. qu Confeſſione 111 e,m Extremis rité peractà, ſi pœnitens piis propoſitis inſiſtens, à e. relapfu caveat, facilem certàmque faciet, habebitque ſalu- H tem ſuam: ſin minùs, ſuam perditionem ſibi ſoli imputan- nnes6 dam habet. Sicut ille Nobilis Mediolanenſis, de quòô exem- IImn plum horrendum refert D. Florentinus Schilling, Ovo Paſch. ndn EFz,il. Aſcenſ. D. fol. 119. Is concubinam ſecum habens, cum Nik graviter infirmaretur, difficulter ad Confeſſionem diſponi en poterat. Ante omnia illi injunxerat Confeſſarius, ut illam Turpi amori non. domo amoveret, ſed hoc quàm ægré, quàm dolenter! Inva- immortuus. Iuit morbus, cum magnis doloribus, quos inter identidem, ehei cum ſuſpiriis, parvam iconem deoſculatus eam pectori impo- – 1406 CONCIO LXXIII. Hominis Inno vatio⸗ Anni &; VitæClauſula: ſuerat, cum ſolatio præſentium. Hanc icunculam ſemel re- pentè apprehenſam & ardenter oſculatus, ita immortuus eſt, morte, ut putabatur, non tam felice, quàm beata, eò quèd videretur ea imago eſſe Deiparæ Virginis: ſed repertum eſt, eſſe effigiem ſuæ meretricis amaſiæ. O vitam mortemque infauſtam! ut de hoc magis verum ſit, quod S. Ambroſius ad . Adamum eloquitur: PFropter unam mulierem recedere voluiſti à Domino Deo tuo- hic perire voluit. Ed hiſtoriæ Conc. a. n. g9. VI. Similitudines Conſfeſſionem adductæ, Conc. 6&5. n. f. & 6.tem Conc. 627. n. y. fa- cile etiam hic in conſiderationem venire poſſunt: uti à Mo- ribundo ſordes animi penitùs evacuandas eſſe, ne ab ingreſſu Cceli, quò non intrabit aliquod coinquinatum, altt abominationem fa- Kationes ani: Ciens. AMpoc. 21. 27. præpediatur, vel ne in ipſum ſterquilinium mi faltem in aut harathrum damnatorum abjiciatur: Rationes in extre- extremis non mis ſuper totàâ vitâà, & in eâ actis, commiſſis, omiſſis, contra negligendæ. ſti Vicario, revidendas, & velut authentizandas eſſe, ne paulò poſt ſupremo ſiſtendus Judici, ceu Villicus inigquitatis. Luca 16.2. reprobetur, aut ut ſervus nequam & infidelis ab irato Domino tortoribus tradatur Matth.1g.32. & inutzli ſervus ejiciatur intene- bras exteriores. Matth. 2,, 30. Et quid ni prudentiſſimè, ſicut in temporalibus Domui & familiæ ſuæ, ita in ſpiritualibus vitæ & animæ ſuæ, quàm optimè diſponat, amplius non reverſu- Tus, & taliter judicandus, qualis ab omniſcio judice repertus fuerit? & cecéderitlignum ad Auſßtrum & meridem, aut ad aqutlonem ſeu ſeptentrionem, ibi erite Eccle. 1I. 3.In quemcunq; locum & ſtatum homo in morte ceciderit, ſive ad 4uſtrum, id eſt, ad ſta- tionem Beatorum, ſive ad Aquilonem, id eſt, ad ſtationem damna- torum, ibi manebit in æternum, ut in alterum & contrarium aliorum ſtatum commigrare & transgredi nequeat: Lac. 16.26. Idq; per hominis libertatem ſtat, etiam in extremis, quam ſta- tionem eligere velit: & quis non averſetur ſtationem dam- narorum!? Quis non anhelet ad beatorum: Vtraq; æternum immutabilis eſt. Et ſi quidem hactenus in omnem vicam te PrAutaura⸗ 1 ſuadentes frequentem & annuam legem Dei, vel maximè ita in ſtituendas, & à Confeſſario, Chri- le —— leteti 1 bis gral Nedb Ctam A emecrentn geenbil ſſtuit zr int fen un ſerant fernns, l. Ui,& niæ iatemit n' hae Igtendav Nene lad⸗ Ine, ocl tg eſin Uerdeer UINAta. mobre ennti 1 tednglt M — EriIe. tnontgek t: wtie abinge inatinen, erguiliun Des in en . iſcg ann Eengdn. ten d Srn d? rzoDoN iucitk-. me larin Ualibuorie rteyetli elepennl Aulltde gomg ENAN.. Ntrium tLuclt4 Commkr NaA. Zternun enn Wiam E 7 omne, quod in nobis, bomim eſt. Sin minuús, annon, ut la- ne in viâ tam arduâ, ad judicem & æternitatem, impedi- tentiam & remiſſconem peccatorum in inferno conſtituit timorem, & pPparnitentia, &Confeſio, bræſertim Generaliu-. 1407 te direxeris ad ſtationem damnatorum, annon vel ultimùm revocabis gradum, dum adhuc ſtat revocare gradum, ſuperasà cewvadere aut auras. Virgil. Et hic ſanè homini, vel modici judicii ſani, ingens ſtimulus eſſe deberet ad omnem virtutem, præ- ſertim verò & denique ſaltem in extremis ad veram Pœni- tentiam & Confeſſionem peccatorum, & in eâ perſeveran- tiam: quem ſtimulum crebrò adhibet Divinus kccleſiaſtes, Ulti c. II. v. 9. & I0. Cap. 9. o. c. 12. 1. quid enim æternitate majus, Ilongius, terribilius, felicius vel infelicius? quia eà non mo- vetur, aut ſagum eſt, aut demon, deſperatæ ſalutis. Verè Tres hominis Beda in Colleltaneis“ Tres, ait, Manſiones principales conſtituit Deus, manſiones: cœlum, terram, & infernum; & in illi trebus kres rers principales Zn lurn: Ler ⸗ cælo conſtituit pacem & æternitatem; in terrà conſtituit filem, pœni- in ſ⸗ ngulis aternam pœnam: de terrà autem, quæ in medio eſt, replebitur cælum ' infernus. Cornel. hoc loco. Viden, S. Bedam tribuere terræ huic, & vitæ humanæ in peccatis actæ, ex Fide Pœnitenti- am, in remiſſionem peccatorum, quam conſequitur Vita æ- terna; ab hac verò, ne quidquam nos impediat, nunquid disduirenda vita noſtra, & deſuper Confeſſiones præteritæ, an bene factæ: & ſi ita, Deo ſint Laudes, cujus benignitate In extremis trones, peſſimos ad iter æternitatis comites, omnia peccata peccata peſſi- noſtra per Pœnitentiam & Confeſſionem, ita eliminemus, ut mi comites vVIæ; cllimt- . . nanda. mento, probro, & damnationi ſint. Et verèò ſunt vel erunt, niſi pœnitentia, velut clavâ Herculis, monſtrum ſeptem pec- catorum capitalium, & aliorum iis annexorum, vel enato- rum, penitùs enecetur. Etſi Deus in creatione mundi Ope- ra ſua viderit & deprædicaverit valde bona, ut S. Textus lo- quitur, Geneſ. I. Vidit Deus Ll'ucem, quòd eſſet bona- & ſic de aliis ſingillatim: cùumque creâſſet omnia, hæc velut denuo revi- dit & disquiſivit: Viditq; Deus cunbta, quæ fecerat; & erant valde Deus creata bona s Ibidem V. 31. & ult. Cum de ſengult ageret, alt S. Aug. L. I. de à le opera re- Geneſi vidit velut. . 1408 CoNIO LXXIII. Homini Inno vatio; Annj S VitæClauſula: cum autem de omnibus diceretur, parum fuit dicere, bona, niſi adaere- zer ete Valzde. Vnde ex ſenſu hujus S. D. Operum Dei om- nium ſimul, & totius niverſi bonitas & pulchritudo agno- ſcitur. Et hoc quidem fecit infinita Dei ſapientia, quæ & Judicio ſuo omnia & ſingula Opera hominum disquiret, an Idem homo bona, vel mala. Et tu, peccator, ingreſſirus per mortem faciat de à ſe ad illud examen arduum, nolis prius revidere Opera tua, & actis. deſuper factas Confeſſiones præteritas, ut in tempore, hu- mili novâ & generali Confeſſione contritionedue, corrigen- da emendes, præſertim ubi Conſcientia convictus fateri de- bes: Vidi cundta, quæ feceram, & erant valde mala? Alias ſimili- tudines affert citandus de Vegâ p. 2. 4c. 19. & à f. 20a. de Confeſſ. VII. Serviunt huc ea, & conveniunt dicta Conc. o. n. 2. & Jequib. In fine ſaltem pœnitendum eſſe. Et ex S. Auguſt. Neminem etſi nullins ſeeleris ſibi conſcium, committere debere, ut ſine vanitentid migret & vitär num. 3. ubi Figura de Moyſe juſſo mo- ri in monte Tranſituum, ex Deuter. 32. Ibidem num. a. de Ferdi- nandi III. Filiolo, mori formidante ſine Confeſſione: unde planè erubeſcant natu majores, grandævi, & ſenes, vel ma- Ximè pœnitentiâ ad iter æternitatis indigentes. Etalia ibidem. Aſſuerus R. VIII. Rex Aſsverus, quod Sacræ referunt Paginæ, Noitem Annales re- iliam duxit inſomnem, Deo id per angelum procurante, & diri- zolvit utili- gente, in eum finem ‚ut ſequitur: iaſſitq, ſibi aſferri hiſtorias & 7 Annalés priorum temporum, quæ, cium illo præſente, legerentur, ventum eſt ad illum locum, ubi ſeriptum erat, quomodo nuntidſſet Mardochæus imnſidias Bagatham & Tharer Eunuchorum, regem Aſzverum jugllare upientium. Eſther c. 6. d v. I. Hæc opportunè, & Caput Regis, ſalutémque Regni tangebant, quorum meminiſſe oportebat Carolus V. Regem; neque meminiſſet, niſi Annales revolviſſet. Caro- abdicato Im- Ius V. Auſtriacus, Glorioſiſſimæ memoriæ Imperator, cum perio, é map- pis ſæpius re- tolligit à ſ poſuiſſet, vita dein functus 21. Sept. 1558. cui S. Franciſcus acta. Borgias Concione Funebri parentaverat, cui & hic, ſuo ver⸗ — Geneſi contra Manich. dicebat tantam Videbat Deus, quia honum ſt .— Sceptrum Imperii & Regnorum liberâ Reſignatione A. 1556. ͦ Kexemm- ſehs, Mn N nOr (lbile Givetono⸗ ſonaterüp Epigceltun ſe oole zmobeeln igomaci ſt; iuis (MWed Dasias ad Mientiam Plritenti Nlltrirt irhom. i hanii 1 ſiflng⸗ tnn, ninelg. 1 4 zete = Uumt lllles⸗ 5 R nie Ponitentia, & Confeſio, præſertim Ceneralis 1409 Um, bo & exemplo, author fuit, ut ante finem vitæ abdicatis iee. Regnis, Monaſterium D. Juſti in Hiſpania ingreſſus, ſeſe ad undn. beatam mortem componeret: Hic, inquam Imperator, quaſi en vivos ſibi fecerat Annales, dum fertur, illic à ſe geſtas res univerſim omnes in mappis viginti depingi curaſſe, & eas in Cien Monaſterii parietibus affigi. Iin eum circuitum Monaſterii Tmn ſæpius delatus, coram pictis illis mappis meditabundus con- Onm ſidere conſueverat, ſecum ipſe recolens, quid in expeditio- ene nibus, obſeſſionibus, atque acie multiplici, & alibi, memoriâ eci dignum acciderit; quos Duces belli, ac Centuriones habu- fena erit; quâ uſus ubique fortunâ ſit! Ad ſummam: quid toto Uisinii. vitæ atque Imperii decurſu agere eum, ac pati contigerit, EGHG“ non indigno exemplo, quod eétiamnum Reges ac Principes, nν poſt aliquot Gubernationis ſuæ periodos, ſeriò ſtudeant imi- 8. M tari. Mancin. de Paſſ. D. L. 5. Diſ. 2. à f. 6oρ. V. Cornel. in cit. Eſther. leetÿ 6. 7. Neque dubium, quin laudatiſſimus hic Imperator, ſar- ei cinas ſilas ad iter æternitatis colligens, hac ipsa occaſione & eud. conſcientiam ſuam, circa bene & malè abs ſe facta, & hæc ede per Poœnitentiam ac Confeſſionem ſacram emendanda, pro- m. be perluſtraärit; ita enim, & hoc ſuæ ſalutis negotium, ne- gotiorum omnium maximum, propoſitum ipſi fuerat. V. 0 „ eC lns 4 r, E rchn 0 gne nden . ohonth get. . ertto,RS⅞;: acilln fvoe . — — re: Demum in ſolitudinem Varalli Monti, in Ducatu Mediolan. Led. Ker. VE. Carol. V. Incidit & illud hic de S. Carolo Borro-S. Caroli Bor- mæo Cardinale & Archiep. Mediolan. de quéô ejus vita, & fom. ante mortem quid Breviar. Rom. 4. Novemb. Lect.6. de ejus ultimo vitæ tempo- ubi ſculptis imaginibus Dominicæ Paſſioni Myſteria ad vivum repræ- entantur, ſeceſſit, ibiq, diebus aliquot, voluntarid caſtigatione aſpe- ram, ſed Chriſti dolorum meditationibus ſaa vem vVitam ducens, in fe- brim incidit. Mediolanum reverſus ingraveſcente morho, cinere ac cilicio coopertus, & ocilis in Crucifixi Imaginem defixic, migravit in calum, ætati anno a7. Domini verò 1754. S. Caroli⸗ ſeceſſu iſto mons hic celebris eſt: Et fuere huic viro ſanctiſſimo, An- nalium loco, Myſteria ſacratiſſimæ Paſſionis, in quibus o- mnia noſtra peccata, quæ in ſe Chriſtus ſuſcepit, iisque pœ- Mechtl de qud. extr. Q nas Imitemur. 1410 Coxcio LXXIII. Hominis nno vatio; Anni & Vitæclauſula: nas debitas, ſpectare poſſumus, agendam item deſuper peæ- nitentiam. Annon & nos velimus beatâ morte hinc migra- re! & rationabiliter. Ergo Annales vitæ noſtræ actæ, quam vivaciſſimè nobis Tabula Conſcientiæ noſtra exhibebit, mo- dò ſincerè, & bonâ veræ emendationis intentione, eam per- luſtremus, inſpiciamus; deprehenſa, quæ necdum expiave- rimus, aut ſuper quibus nobis ſcrupulus ſit, ſubjiciamus Contritioni, nunquam non utili, cum omnibus generatim peccatis noſtris, etiam ſenſu noſtro ritè confeſſis, ſed & Con- ſfeſſioni Generali, præſertim ubi nullam antè fecerimus: experiemur non modicum inde animi ſolatium, & nos nun- cium mundo remittentes, expeditiùs ac lætiùs viam in do- mum æternitatis ingreſſuros eſſe. V. Conc. 68. n. 6. & C. l. n. . Philipp. II. in Pænitentiæ ſuavitas. Philippus II. Hiſpan. Rex, quinquaginta extremis feſſus gene- galiter? poſtremis vitæ ſuæ diebus, decies quater Divino Epulo re- quoties con- fectus, præmiſsâ ſemper Confeſſione Generali; ad quam ſe munquam non accuratiſſimo, quòô potuit, examine compa- rarit. Mancin. cit. L. f. 6osρ. E. felix ejus mors, Peædag. Chriſt. to z. p. 2. C. 15. 4 f. 67. Ejus beatitudo: Paul. Barry Solit. Hag. die y. Diſ-. 2. à f. 25. Yo. Jahoda Dom. 6. Epiph. f. zy. Sic piiſſimus Rex Ezechias, Iai. 35. 15. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritu- dine animæ meæ. Conc. 22. n. 9. En Chriſtiane, & tu cum tantis Regibus eandem petis metam, ergo ad eam & tute para. Jerem. 31. 21. Statue tibi ſpeculam, vide & ſpeculare præteritos vitæ tuæ annos, & quæ peccaveris: quid ſit peccatum: ſpeculare quæ tibi peccati & miſeriæ fuerit occaſio, ut deinceps ca- veas; & in quam adhuc graviorem te miſeriam peccata tua deturbare poſſint, æternam denique: quæ mala præſentia & æterna tibi inde proveniant: quam felix ante peccatum fu- eris: Pone tibi amaritudiner; conterere, dole, & plora amarè, plange peccata tua: &ito, & ůvide, quia malum & amarum eſt, re- liquiſſe te Dominum Deum tuum. Jerem. a. I9. quod ni feceris, in peccatis conſtitutus, tu videris. Eid. Conc. 6&. num. cg. de Cau- telis. IX. EO rigir & len cetn Aen An gokn) bl pelete 1 Tertenis ob ((khareanis pot el eerllem, uti Mtetens, uut, K den ORain lre plll, ar Wequum Cunun n Eileds Weddd R Kudbio Euin henn „C h Nrti Urdber Werwonn Usgerin * 5 ked. ſecetimne & ns . Fiam in . 6071 1, Tüngngin no ynee A nt nine comr Cikn Aig len Cnns er. u in mnin oumtuns teritos n 1: heet einces. 3 4. eli, U ee dignum. IIIe alter Stadt⸗Major, præcipitati hujus vices ſubiens, à Patre Societatis perſuaſus facere Confeſſionem, mendans FE. S. Domin. G. 4. F. 16. Pædagog. Chriſtian. tom. 2. p. I. Cap. 4. K. 4. ageret, nonnunquam in ipſum Deum odio exardeſcens, quod Confeſſio- H Peonitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1411 IX. Eo anno 1675. ſcil. quòô, ut ait oann. de Buſſieres, Treviris :n- S. I. Floſcé. hiſtor. f. 274. Confœderati demum aucti Ducis LoO- no 167 5-quid tharingiæ & aliquot Cæſaris Legionibus, Ireviros circum- acciderit. vVallant, cædunt ad Saram, obſeſſis opitulaturum Crequi- um, quem & in ips â urbe capiunt Menſe Septembri (octavo ejusdem) ubi priùs Vignorus in cumulam ſacra tebta redegit & oſſa, præcipitatus equo, præcipitata luit. Huſus ipſius, inquam, Trevirenſis obſidionis tempore, & paulò ante expugnatam à Cæſareanis Vrbem, ſfactum eſt in rem præſentem notatu Vice-Com- aliquot vel pluribus annis ab ipſo neglectam, & quidem ge-S. Confeſſio- neralem, uti res exigebat, cùm Confeſſarium accederet, nem diffe- præteriens, è domo quadam à Gynæceo & nobilibus invi- e 18 1115 — 47 A * L . tatur, & perſuaſus comparet, ſic ægrè quidem, Confeſſione us Bloboho- propoſitâà in aliud tempus dilatâ: quam dum aliâ vice acce- gili enecatus. dere vult, avocatur hoſte confœderato irruptionem facturo. Ergo equum conſcendit, ad vallum properat, imperia da- turus, & hoſti reſtiturus: ſed ecce: à globo tormentario hoſtili ipſi caput, vita, & occaſio confitendi aufertur. Ita væ huic, ſi ſe Contritione non præmunierit. Hoc relatum fide digniſſim habeo non ſemel tantùm ab iis, qui loco, tem- pori & perſonis adfuerunt, noverunt optimè, videruntque & vivum & mortuum, de quô ſermo. Clementius actum fuit illi, etſi ſceleratiſſimo, & ex ſpeciali Miſericordia Dei, in- terventu ejusdem Almæ Matris Virginis, de qué ex P. Joan- ne Euſebio Nierembergio in vitâ S. gnatii cap. 33. Engelgr. Cal. biſt. 3. à f. 12r. Mich. Pexenfelder ad hiſtor. 136. à f. 539. In Hi- Sceleratiſſi- ſpaniâ, non adeo multos ante annos, vitam degebat qui- mus unum omni . .. . . — 1. quotidie Ave dam, omnibus flagitiis contaminatam. Nullum erat cri- 4ria recita- men, præter hæreſin, in quò ad ſeram usque æ&tatem non ſe re ſolitus, hu- volutabat: eò denique perverſitatis devenit, ut id ſtudiosè jus ope ad Deoo Q d 4 44 2 nem genera- lem & falu- tem adduci- tur in extre- mis. citer peractis addidit verus poenitens votum, ſi Deus 1412 CoxciO LXXIII. Hominis Inno vatio; Anni 6 Vite Cauſula: Deo quàm maximè displicere ſciebat. Tam nulla in eo erat ſalutis cura, ut non modò nunquam de bonâ peccatorum Confeſſione bene inſtituendâ cogitaret, ſed fugeret etiam, quidquid eò ſpectaret, nullum officii monitorem ſuſtineret, nullam cœli aut inferorum mentionem ferret; adeo devo- tum & mancipatum diabolo caput. Toto impetu in ſtygias flammas ruentem, ſuſtentavit Mater Mifericordiæ, nullis, niſi minimis ſcelerati hominis obſequiis devinéta. Hæc fortè de nocte quieſcenti, & inſomni Erd aſpoclabilem ſe objicit, & conjectis in eum oculis, admirabili modeſtiâ ac mi- ſerationis affectu plenis, mox iterum evanuit. Non fuit fru- ni Sideris aſpectus: nam eodem temporis arti- culo impius hic, ex unico oculorum illorum perſtrictu, to- ſtra tam beni tam vitæ præteritæ rationem ita clarè diſtinctèq; perſpexit, ut ex peccatis, numero & gravitate penè infinitis, ingentem & animo dolorem, & oculis profluvium cieret. Et quamvis ob tantam vitæ turpitudinem incredibili confuſione percel- leretur, non ideo tamen deſpondit animum, aut ſpem veniæ conſequendæ objecit, quin potiùs, niſi valetudo & nox in- tempeſta obſtaret, ocyus ad Sacerdotem advolaâſſet, noxas omnes à pueritiã admiſſas in aurem ejus ac ſinum depoſitu- rus. Orto die ſine morâ Sacerdotem Societate jeſu accer- ſendum, rogat inſtantiſſimè, & commodum mittitur R. P. Euſebius Nierembergius, qui hæc ſcribit, Natione Hiſpanus, Vir perinde doctus ac pius, magnâ editorum librorum co- piâ illuſtris: cui ille omnem retrò vitam tam exaécte & expli- catè evolvit, ut nemo Theologorum, poſt operoſam discus- ſionem multorum annorum, clarius & accuratiùs exponere potuiſſet. Tribus horis in eà Conſcientiæ accuſatione con- ſumptis, Abſolutionis beneficium à Sacerdote accepit, mi- rante Pœnitentis hujus tam inſolens in cognoſcendis & di- ſtinguendis peccatis lumen, tantumque in deteſtandis iis- dem, cum veri doloris ſignificatione, ſtudium. His ita feli- vitam pro- ationen4 vesende Wachen,t Wocun Mne gori en ece⸗ fgnundeli⸗ un AQanſula olen —„ Uüm Dei onei .Cn R lngtr⸗ Wen lote etbukei, . rdie H incta. KN. ectabilent Lettit acni a Kitktu ewhorsa erlticut⸗ / t eimn Z n Ec ineen 1 = Efenene. 1doKo. . aler,ns n depolr⸗ ſeſuac. turk-) Hüfpanns ſotumn (0. NNee vNRNe 1 ee Atioree. cceptl tenitd Aote r FPeo nitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis. 1413 prorogaret, eam Deo in Statu aliquo Religioſo conſecran- di: ſed tamen melius illi ſecuriusque fore de incertâ hac & inſtabili, ad certam & æternam melioris vitæ ſtationem tranſire: quod ut ſibi à Deo concederetur, Patrem illum ve- hementiſſimè rogavit: & verò impetravit. Quinta poòſt die, conſuetis Eccleſiæ Sacramentis probè munitus, quod reli- gquum erat vitæ, incredibile dictu eſt, quantàâ pietate, virtu- tuúmque exercitatione peregerit, omnibus, qui adſtabant, hominis nuper ſceleſtiſſimi, nunc in Deum flagrantiſſimi, inſolitam converſionem obſtupeſcentibus. Petiit ſubinde ab eo Pater, num quâ aliquando pietate in vitâ Dei Matrem coluiſſet; non alia, reſpondit, quàm quòèd ſemel quotidie Sa- lutationem Angelicam in ejus honorem recitaâſſet: rogavit- que Sacerdotem, ut tam ſingularis Dei Matris in ſe tantum peccatorem, beneficii præco apud omnes eſſe vellet, factâ poteſtate, cuncta, quæ ab ſe audiviſſet, ad Dei Virginisque Deiparæ gloriam evulgandi. Sed huic ſatis fuit, litteris prodere, peccatori magno longè maximam miſericordiam à Reginâ Cœlitum, tantillæ pietatis impendio honorata, ex- hibitam fuiſſe. Confeſſio & hominem innovat, & optima vitæ clauſula eſt, ſecuràque ad Deum judicem ſemita: quæ ut & nobis aliquando obtingat, imploremus conſtanter miſeri- cordiam Dei, & Miſericordiæ Matrem. Hac viä tutiſſimus ibi. Vid. S. Concil. Trid. cit. n. 4. Catechism. Roman. cit. ibid. & Authores in n. y. V. Conc. 2. num. y. Redimente Tempus- quod fit ultimâ hanc Mate- Confeſſione juſtâ generali, & Pœnitentia perſeverante. lam. Engelgrave de Miniſtro Lutherano Romam ad Jubilæ- um profecto, converſo, & ibidem piè mortuo. Cæl. Emp. parte I. Primà Anni F. Luce J. 2. mihi f. 29. 2. & parte 2. Dom. 9. G. 1. f. 277. JO. Biſſel. Phænom. hiſt. Exemplo . d f. 150. de Pio Medico ad mortem ſeſe Confeſſione Gener. parante, & ipſi Animàâ damnatâ Notarii Avenionenſis apparente. Ohriſt. de Vegâ, cit. Conc. &5. p. 2. C. 16. à f. 152. de Mercato- re Hiſp. Concubinario, qui poſt binum vitæ periculum, Q q 4 3 & L414 CoNCIO LXXIV. Pro Egreſſu, & Vale Paſtoris Animarum. & in eo melioris vitæ propoſita, cum ſuâà ſceleratè perſe- verans, in morbo denique ultimo Confeſſione Generali expiatus, in ultimo vitæ actu recidivus, turpiter periit: biſt. rara & lubtuoſa Joan. Nadaſi S. J. Viennæ defunctus 1679. Anno Cæleſti 31. Mart. f. 313. de S. Guidone Abb. qui Bertholdum quendam, in amaro agone valde luctantem, Moritutus ? & ob Conſcientiæ ſtimulos mirè anxium, ut ſibi redde- doemone mi- re vexatus ob Iàm faſſum narrantémque, quàm horrend' illud, etſi per peccatum non 17, — . . ⸗ „ g. bonfeſlum e. Oblivionem tantùm in Confeſſione exciderit, ſibi obje- oblivione. ctaäſſent in agone deæmones, animam præcipitare ad in- fernum conati; pœnitentiâ expiatum, ad felicem ago- nem juvit. V. Calamat. Quadrageſ. Diſc. 16. ubi: Miſer Status Peccatoris: Remedium, Confeſſio Sacram. Jo. Suffren S. J. Circo Perfect. Append. à f. 324. 8 G E G S E Ee Go E S S e, Sr E E S Se & CoNcIo LXXIVYyY„,. Vid. Proæmi- Vale dicit Concionator, Animarum Paſtor, ceſſurus allis Concio 1. . . . 2² e g. em y. loco, munere, denique & vitâ, ad ſupremum Ju- vigil. Epi. D. eceſſit in partes Calileæg: Matth. 2. 22. Do. 4. Paſch. Nemo ex vobis interrogat me, quo vadis? Jo. 16. 6. Deo. 5. Paſch. Iterum relinquo mundum, & vado ad Patrem- Lo. 16. 28. ” 1. Homo in ter- ra peregri-& nus, frequen- ter locum mutat. ejecti, conditio eſt, ut hic ſtabilem non obtineat ſta- quæ tota eſt Feregrenatio: ſic jacob Patriarcha à Pharao- . ne retur, impetravit, & antiquum quodpiam peccatum pa- dicem; Rationem redditurus, de ſe, ſuæque Curæ commiſſis, accepturus vel præmium, vel pœnam. A hominis, & Paradiſo in hujus mundi & vitæ exilium tionem, ſed peregrinus & exul ſit in omnem vitam: lul — D , ejaiunn en cnbcen Prlglsn S20n⸗ Udenesg Nfr i Eytatonn Ae hin le — uipale Pent o ein Rep un Ineſſen. i eeſt ir i gltent, UIunlaſü Unlloco⸗ 4ön Recolledio de munere Parochi &; Parochianorum. 1415 — ne interrogatus: Duot ſant die annorum vita tuc? reſpondit: Clen Dies peregrinationt mec centlum triginta annorum ſunt, bparvi & Mma⸗ ebtnt li- Geneſ. a7. 5. & d9. Non habemus hic, in hac vitã & mundo, ma- Nurnei. „entem civitatem, ſed peregrini futuram in cœlis inquirimus. 1 ri Hebr. 13. 14. Dum ſumus in corpore, peregrinamur, à Domino abſen- * tes 2. Corinth. .6. Fuere & ſunt, qui totum quaſi peragrâàrunt ekinen orbem. Des. Athanaſio Alexandrino ait Breviar. 2. Majſi Ledt. r. In . Magnam Orbi partem peragravit. ſæpè & variè à ſuãâ Sede exul, ne. & perſecutiones fugiens; cujus quidem rationes aſſignat belle, ibidem Ledt. 3. Noct. Ipſe Dei filius, Joſepho Nutritio, in Mutavit & t, ſbic⸗ primâ jam Infantia, varie peregrinatus locum mutavit. Lucæ Dei filius. Dirretik 2. 4. Aſcendit Joſeph à Galiled de Civitate Nazareth, in Zudæam, in tlean go Betlehem, cum Marid deſponſatd ſibi axore prægnante. Matth. 2. 12. i M Monetur ab Angelo: Sarge, & accipe puerum, & Matrem ejus, &- Kckan. ſo fage in Pgyptum. qui conſurgens &C. ſeceſſit in Agyptum. Et ite- rum verſa 19. & ſequib. jubetur reverti in terram Iſraël, in SSgo quaà ſeceſſit in parter Galileæ „uti in lectione Evangelii in Vigilia Epiph. D. Vix ſunt, qui non ſemel aliquam loci mutationem — aut cogitent aut faciant, aut patiantur, vel quibus ea non “ lun ſit conſulta ſubinde, aut congrua: eſto vitium & planè inutiile 8 ſit, nullo loco ſubſiſtere poſſe, & velle vagari; quod eſt, ſine Vitioſa Loci menmnhr. negotio & juſtà causà modè huc, modè illuc diſcurrere: Va- mutatio, qua: cen⸗ gi dicuntur, quia vacui conſilio & negotio. De hoc Seneca hi vagt: Jakv Epiſt. 2. Bonam ſpem, inquit, de te concipio“ non diſcurru; nec loco- 36 I. rum mutationibus inquietari “ agri animi eſt vagatio. Et Epiſt. z. Matare te loca, & de alio in alium ire, nolo; primum, quia tam fre- ſons Juens mutatio, inſtabilis animi ſt ; deinde: plurima remedia conti- nuata proficiunt. Et ibidem: quotie proceſſers, in ipſo tranſitu ali- ums qcua, quæ renovent cupiditater tuas, tibi occurrent. Polyanth. E. Vaga- tio. Lapis ſemper motus, & non eodem loco conſiſtens, nun- gquam ceſpitem induet: ut dicitur. Semei ſub poœnâ capitis Semei. zeimm juſſus à Salomone, Vrbe non egredi, poſt annos tres egres bunerkr⸗ ſus, pœnam mortis Iuit. 3. Keg. 2. 4 v. 36. Adeo, contra interdi- en Kum loco non conſiſtimus. Nitimur in vetitum ſemper, cupi- ailtun musq; OOsͦ”sü Mundus glo-muiq, negata“ COvid. Nempe Mundus globus eſt, qui nos de lo- bus. nos gyramus. Hinc meritò meditemur inconſtantiam vitæ humanæ & mundi, & noſtram intentionem ad cœlum & Non ſemper Deum dirigamus. Sed neque convenit, hominem ſemper loco edem eodem conſiſtere immobilem loco, maxime Eccleſiaſticum, conſictendum Religioſum; ipſius Chriſti exemplo: quem cùm turbeæ re- emn bs. quirentes detinere vellent, ne diſcederet ab eis, ait: quia & aliu civitatibus oportet me evangelizare regnum Dei. Luc. 4. 42. & 43. Judæa, conſiſtere, ſed juſſit eos, pro converſione populorum, totum peragrare mundum: Eunter in mundum univerſam, præ- Cauſæ, lo- dicate Evangelium omni creaturæ. Marci Iö. 1y. Mat. 259. 19. Ex his col- 1416 CoNci/ LXXIV. Pro Eereſſu, & 'ale Paſtori⸗ Animarum. co in locum vel gyrat, rotat, & circumagit, vel in quò ipſi lun⸗ Gm inm AbCo Alom! Vnd ws: Vin. hbng (kcebentin * Sic & Apoſtolos ſuos conveniebat minimè uno loco, in ſola cum mutandi. ligi poteſt cauſa varia locum mutandi, ut: Dei voluntas, mandatum, vocatio: uti Geneſ. 12. I. ad Abrahamum: Exi de terrà tud. Propagatio Fidei & ſalutis aliorum: obedientia ſtatũs Religioſi: aliæque cauſæ tum publicæ tum privatæ. Et hæc de mutatione loci in utramque partem, an faciendaâ, an non faciendà, indifferenter & generatim, ſine aliã com- paratione vel applicatione, at nil ſine causâ & juſto conſilio: ubi & auvertendum illud Thomæ de Kempis L. i. de lmit. Chr. c. I2. n. 4. Vbicunq; veneris, teipſum tecum portas, & ſemper te ipſum invenies & c. I. n. 3. Non haber hic manentem civitatem; & ubicunq; fueris, extranens e & peregrinus, nec requiem aliquando habebis, niſt Chriſto intimè fueris unitus. Poſt exactos hoc loco & officio, de quo ſup. Proæm. n. I. (Diceſſi 1653. 24. Maji ad Parochiam Erbi Hil- poltſtein in Palatin. Neob. Hinc verò Herriedam 1690. 22. Spt.) hac Animarum Cura, annos ſeptendecim integros cum Dei gra- tiâ, hac etiam hinc migraturus ſum, maturo conſilio, juſtis- que de cauſis: unde, pro uſitato more valedicendum eſt, ne inſalutato, quod ajunt, boſpite abeam: quod dum hoc lo- co (Dom. y. poſt Paſcha) ultimum ago, & aſſiſtentiam Spiri- tus Sancti, & veſtram in audiendo benevolentiam ſolitam imploro. II. Sed i Enn lmmſerpet V. a5 1 t⸗ Prim Eelobenr tlri, al Epleremis uunumn, G ſtantarun lchiſimi: Pehuitt banimar i imun Aon Recollefio de munere Parochi & Parochianorum. 1417 mIh. II. Sed quid in valedictionem, & aliquam memoriam Analef proferam in medium utile ac ſalutare: cum, ſicut primæ ad nim, Ingreſſum Concioni, ita & ultimæ, magis attendatur, ad e- Hahne greſſum? Vnde exorſus ſum, ibi & finiam. Ptolomæus dicere VItimorum neg ſolitus: ltimæ promiſſione canæ ſuntr ly vitàâ ejus Almogaſto præfi- verborum HZ 5 äkin rva.· ap. Georg. Piſtorium Conc. funebri go. ſeu ultima morientium, pondus & Unme. & decedentium monita, & dicta, matura, conſiderata, pru- memotia. Ambi dentia, ſeria; quæ & ex corde proferuntur, & in cor ac me- sas moriam perpetuam admittuntur, recipiuntur, conſervan- loo, tur. Vtinam & mihi deceſſuro tale quid dicendi gratia ob- ð popplon tingat. Primâ hoc loco, uti probè memini, Concione anno es 1666. Feſto Pentecoſtes, mihi locutus ſum, de Concionatoris, DIErhés Confeſſarii, Paſtoris Animarum munere & onere gravi: lumn ConcioI. Proæmialis, qvuam ſoquitur Concio 2. de Officio Auditorum, Paro- wum: bid chianorum, & ſpirituali Curæ commiſſorum. Ex his mihi dictorum Gen ſubſtantia ruminanda eſt, ut & mihi loquar, & vobis, Audito- ummms res lectiſſimi: mihi quidem; quid de me ſentire poſſim de ᷣNH, geſto hactenus Parochiali munere, & numeroſiſſimarum hic üm. Loci Animarum Cura: vobis verò, ut commoneam vos ve- une ſtri erga ſucceſſorem Parochum officii & obligationis, quò ed magis & Dei honor, & veſtra Animarum ſalus incrementum HS “ ſumat & profecdtum. Eò enim quam maximi refert, quo- „. mogdo conveniat Parochum inter & Parochianos, Paſtorem ”MU ℳ0νο & Oves: ſicut & Concionatorem ac Auditores, Confeſſa. H ν rium & Pœnitentem; quos inter ſit neceſſe eſt vinculum WA,; charitatis, cum fidelitate, fiduciâ, ſinceritate, ceu Patris cum Srſl filio: Conc. 2. à n. 3. Spero autem, me hac de materiãâ loquen- nbe tem, benigniuùs auditum iri, nec quavis ratione de proprĩo α commodo & intereſſe ſuſpectum eſſe poſſe, ceu cui abituri- OMun enti nec ſeritur, nec metitur: ſolã à me attentà causà Juſti- nNN. tiæ, æ qquitatis & ſupremi finis, quem dixi, honoris Divini, & 6 ſalutis animarum. Itaque imprimis ad me quod attinet, me- Paſtori ani- marum red- tm f ritò in animum induco ac revoco grande pondus & onus enda gravis Curæ Animarum, pro his mihi concreditis omnibus & ſingu- Ratio de ea- R Aℳ« Mechtl de Jud. extr. Rrrr rr rr lis rum Curà. . 1418 CoNcio LXXIV. Pro Egreſu, & Vale Paſtoris Animarum. lis; & vivis, quorum Communicantium circiter 1300, in fa- miliis circ. 369. Baptizatis, à me potiſſimùm, hoc tempore Curæ mihi demandatæ, 1528. & defunctis piè & chriſtianè interim mortuis, ex Adultis, ſeu Communicantibus, 402. de quorum omnium nulius ſalute prudenter diffidere, ac du- bitare poſſim: ſit Deo ſoli laus, honor & gloria: præter alios in Baptismali Innocentiãâ defunctos ſeun non Communican (urlagte tes, 610.) ſtrictiſſimam Deo Rationem redditurus, ſupremo, omniſcio Judici, quidquid à me in Animarum Cura omis- ſum, neglectum, vel malèe, aut minuùs bene actum fuiſſet (in quò etſi nihil mihi conſcins ſim, aut gravis in Curà errati vel ne- glectùs, nec à quopiam argui poſſim, ſed non in hoc juſtificatus fſum. 1. Cor. a4. 9.) ſicut & arca Verbum Dei; quod hisce annis ſeptendecim, cum Dei gratiâ expoſui Concionibus mille & centum, præter funebres: ſed: Ne fortè, cùm aliu prædicaverim, ipſe reprobus eſiciar! I. Corint. 9. 27. Hæc certe cùm mecum in Cenſuram animi mei revoco, jocus eſſe non poſſunt, requi- rente Deo de manu meâ omnium ſanguinem, imdò animas, ita ut anima mea pro animaâ illius & illorum ſit: Exech. 3. 15. & 33. 5§. quod ſanê graviſſimum Rationis momentum multis Animarum cauſa eſt, Curæ Animarum aut humeros non ſubmittere, Curam male aliqui reipu- unt, ad eam aut ſubtrahere, ut malint in Clauſtro cujusdam Religionis Deo & ſibi vacare, & vivere: quod equidem non in omnibus probant SS. Aſcetici, & ex his Marchant. eò quèd Deus, ex ordine ſuæ Providentiæ, huic graviſſimo oneri, & operi ma- ximeæ charitatis, & ex ejusdem occaſione periculis, neceſſa- rias ac majores vires addat, ex Sacramento Ordinis, ex con- ditione ſtatús, & muneris talis, cùm ſincerè Dei honor & pro- ximi ſalus quæritur. Omnia poſſum in eo, qui me confortat. Phi- F. Conc. Pro-lip. 4. 73. Non ego, ſed gratis Dei mecum. I. Cor. 15. 10. Verunta- æm. 1. n. 9. Men, cum in medio, in quô conſiſtit virtus, incedendum ſit; ſicuti excutiendus eſt vanus talis metus, ita tamen econ- tra Animarum cura non nihili facienda eſt, ſed verè gra- viſſima deſuper Ratio reddenda pertimeſcenda eſt, & proin etiam ead. Mbionpi . Win Ulertd, C⸗ Weritt, unnſni ſern — zmer ho⸗ enca& 7 AW Piltrarion (uibosin le etern itencnier unkcac isluctum 6,Conzalez Micitut. Vis ani inisgud oteponen lusanim n benite leit, d oakforte ſlcers 4 = — — — = 3 — — — S = E ðDMõũ =S= —. — = = E =S,S= = =☛ . inmm. 4 — 1woine N knn Lchtifan 0, . gec. WWerAHe Donnien. ne 1 CurCe. mn fulſaſn. erratiner. hrigſfius Oice uns is Mile 4 ntuirmtrinj Olbonzegn. ind inn t: A =NOE Ctum oni ſöbmite, r helpins 1 mnnius . 6 Deusen ohen e⸗ ,Neclr gigzen r NorAN Gnui. VCNNA.. endonit We Mr. N Nr. h Mron un— uramn guinis guttam pedibus hominum calcatam colligere, ſuoq; Poœnitentiæ Sacramento tam potenter loquebatur, ut eti- am pectora ſaxea mollirentur, & animi quàâvis glacie frigi- Recolledtio de munere Parochi & Parochisnorum. 1419 etiam ex hoc capite eidem eò majori diligentiaâ invigilan- dum, ut officii nihil negligatur ad omnes: Ecce enim Katio reddenda & de meipſo a me, & ſuper Curâ habitâ, de Verbo Dei, quò impigrè paſcendus rudis populus: de Doctrina Chri- ſtianâ, & Catecheſi, quò induſtrièjuventus inſtruenda: deAd- miniſtratione Sacramentorum digna, deſcendendo ad particula- ria, quibus in vitam animæ alimur, fovemur, conſervamur: V. de H V. de Beren- de Curâ ægrorum & moribundorum, quibus à puncto finali pendet æternitas; & ſic de plurimis aliis. Poſſunt hic, quaæ la- 8 “ C. p bent, interſeri e Conc. I. Proæxm. & ibi citt. in f. Conc. vel ex Conc. 29. n. 8. Vnum hic addo, quanti ſit Cura Animarum, ex eo, quòd vel unius lucrum ac ipſe Sanguis Chriſti, in pretio fuerit S. Pe- tro Gonzalez Ord. S. Domin. qui in novis Faſtis Mar. S. Tel- S. Telmus mus dicitur. li Menſtr. I. Apr. Hic rebatur (& verè quidem) anguini quamvis animam Deo lucrari, perinde eſſe, ac Dominici San- hrici da⸗ — em habut . ü „ animim ho- loco reponere. Hac veritate alte animo impreſsâ, ſeſe lu- minis. crandus animabus totum impendit, &, ut efficaciùs, Sacra- mento Pœnitentiæ, adeô, ut, quoties aliquem eo indigere intellexit, dicatur, nulli peperciſſe labori, donec eundem conveniret, & per hoc Sacramentum Deo reconciliaret, quòd ſi fortè comediſſet, Numen oraſſet, dormiſſet, aut ali- quid operis ſub manibus habuiſſet, ac interim ad excipien- dam cujuspiam pœnitentis Confeſſionem vocatus fuiſſet, repentè comeſtionem, preces (Hoc eſt, relinquere Deum propter Deeum) ſomnum, & alia opera omnia abrumpebat, ut huic ſoli negotio vacaret. Et hoc inter cœtera fuit ei ſingulare, quèòd nunquam ad cujusquam privati domum diverterit, quin, antequam digrederetur, omnes domeſtici de peccatis confiterentur. Nam ſimul ac ædes ingrediebatur, ſuper diores inlammarentur. Omnis ejus ſermo hæc duo capita continebat: alterum de ſervitute, tyrannide, damnisque Rr rr rr rr 2 pec— K. — peccati, quibus animus peccantis redderetur obnoxius: al- terum de bonorum piorumque hominum in hac vitâ felici- tate, & in futuro ſeculo perenni beatitate. V. Petri Ribade- neira Plos &. P. 2. I. April. à f. 126. Valent. Leuchtins Vitä S I3 April. à f. 227. de eodem S. Petro Conſalvo, ex Annal. Eccleſ. Bzovii. De ejus irriſione, & hinc vitæ in melins mutatæ, Pexenfeld. hiſtor. r. à f. 731. & citati. En quam pretioſam hic Sanctus habuerit ani- mam, Chriſti ſanguine redemptam, & quâ curà haberi de- beat, accedente præſertim juſtitiæ, quàm Parochi habent, neque tantùm charitatis vinculo! Itaque ago Deo genufle- xus gratias, quòd me omni ſuàâ gratiâ, & favore indignisſi- mum hoc loco & ſtatu tamdiu toleraverit, idque continuò ſanum & incolumem: juxta tamen quia homo ſum miſer, & fragilis, & facilis lapsùs, inſuper quisque ſibi lenis ut pluri- mu¹m arbiter, & clemens judex; ab infinità Supremi Paſto-. ris clementiâ hisce publicè veniam expoſco profundiſſimâ humilitate omnium à me erratorum, quibus Dei oculis me reum noverit: & ſi quid à me quacunque ratione in Curâ ſpirituali neglectum fuiſſet, in omnis hujus ſupplementum & compenſationem pro Parochianis vivis & defuncétis in o- mnem vitam meam offero, quidquid diebus Dominicis, ad Aram & alias, non impeditus, cum Dei gratiâ meritoriè, pro meàò in ſpiritu paupertate, fecero: idque præſtiti hactenus, ſubjicioque me illi Sententiæ Chriſti Lacæ Iz. o. Cum fecerita omnia, quæ pracepta ſunt vobu, dicite: ſervi inutiles ſumus gquod de- buimus facere, fecimus. V. Mancin. f. 151. de luentibus à morteRe- ligioſis ob negligentiam in viſendis moribundis: ex Amico Fi- deli Phil. Servii S. J. p. 1. c. I. F. 3. à f. 17. Satis eſt Pa- III. Illud equidem non negaverim, Sacerdoti ſolatium ſtorem fecis-eſſe magnum de Animarum Curaà ritè adminiſtratâ, & ſi fe- cerit, quod potuit, ac in ſe fuit, nihil præmii à Deo perditu- rus; etſi etiam parum aut nihil omnes illius ſacri labores fructuosè profeciſſent: ſicut & Semen Divinum induſtrié ſeminatum, aliud cecidit ſecus viam ; aliud ſupra petram aliud inter ſe, quod po- tuit, & in ſe fuit. 1420 CoNcIO LXXIV. Pro Egreſſu, SVale Paſioris Animarum. lec hhce iſelſen risalen ſem 1g 1 Untinen mminbee edad Mümne hionit, lhoinis Gorliam lie de 1 cienon; — — memmtu⸗ entinuvin kralbe Mue inbos, e Ahre dun benrt Aom Recolleſtio de munere Parochi & Parochianorum. 1421 nig 1 Binas; Et aliud cecidit in terram bonam, & ortum fecit frudtum cen- flt. taßlum; hécque ſolum, & unicum: Lucæs. ſine culpâà vel ſe- . mini vel ſeminanti imputanda, quòd ſecus viam, ſupra petram, S& inter ſpina ſemen, nullum feciſſet fructum: ut adeo Ani- A marum bPaſtor, Eccleſiaſtes, Confeſſarius, ne Deo commen- dat, non multùm conturbari debeat, neque ſemper illi gefectus fructùs ſit adſcribendus: quod monuit his verbis ihbi. D. Grego rius bomil. Iz. in Eang. Sepè pro ſud nequitià Prædican- innn tium lingua reſtringitur“ Sepè verò ex Doece culpà agitur, ut ei, o gen qui præſunt, prædicationts ſerm ſubtrahatur. Mancin. de Paſſ. D. L. 3. in. Diſ. 3. F. 214. F. V. cit. Conc. I. n. 2., Huc quadrat exemplum Vener. amne Bedæ Presbyteri, ſandlitate & eruditione celeberrimè, uti vocat S. Bedæ en- nmie, Martyrol. Roman. 27. Maji. ex Ord. S. Bened. in Anglià, in comium. Su. Monaſterio ab anno ætatis ſeptimo educati, Anno 733. de- NA functi æt. 72. In eo Sanctitati reſpondit eruditio, Eruditioni Gunds indefeſſus labor promovendi honoris Divini & procurandæ ionbe ſalutis alienæ, continuo & ſcripto & verbo in nem vitam, enlin finem usque. Scripta ejus, quæ quamplurima, octo To- Whrmim mis continentur. Bellarm. viventis adhuc, ex decreto Epiſco- . PDorum in Eccleſiis publicè lecta fuere. Ob inſignem ſancti- Vnde nomen isl tatem etiam dum viveret, Eenerabili, appellatus: Pedem ex ene abele zmin Angliz nunquam extulit, ſed univerſum orbem ingenio ſio ccpedt deng Perſtrinxit, ait Tirinus. Alii aliam cauſam etiam afferunt in- ,e diti Nominis hujus: Oenerabili: uti: quod ejusdem Epitaphi- Gll. um, mediam partem, Lapidi inciſum: MHae ſunt in foſoà Bedeæl ene- nnce rabili oſa. Vel: Hac recubant foſsd Bedæ &. poſteriora hæc verba e MNch; pridie non inciſa, alterâ die altiori manu abſoluta & perfecta inventa fuerint: Ad meum propoſitum, S. Antoninus Flo- Slcin rentinus in Patriâ Vrbe Archiepiſcus 2. p. tit. 13. c. 3. Petrus de 4,KIGH Natalibus, aliique commemorant, quòèd ultimà ætate etſi M oprän utroque lumine orbatus fuerit, cœcus tamen à ſacris Con- IIli Concio. 4 Pbores cionibus, doctrinis, &, quibus potuit Proximis adeſſe ſpiri nanti ktelpon⸗ “ tualibus auxiliis non ceſſaverit. Fuerunt, qui præſumpſe- 4erunn Napi- ien runt, jocari cum illo, ac per jocum ad Eccleſiam illum de ſ: , Ange- 4 Rr rr rr rr 3 duxe. Wren. Pim, Parochiano- IV. Alterum eſt, ut commoneam vos, AA. optimi, ve- rum Offi- , amor, nis & obedientiæ erga illum, quem animabus veſtris præpo- Curionem. 1422 CoNcio LXXIV. Pro Eoreſſu, Ey VZale Paſiorie Animarum. duxerunt, eàmque hominibus refertiſſimam eſſe, audiendi Verbi Divini cupidis (cum nullus tamen intus eſſet) aſſere- bant. V. Beda ſuggeſtum conſcendens, habuit ſermonem tanto dignum viro, plenumque eruditione ac pietate, quem & conſuetis illis ac ſolennibus verbis: Per ſæcule ſæculorum, terminavit. Saxa & petræ, quæ ſola aderant, vel Angeli, ut alii volunt, teſte S. Antonino, reſponderunt: Anen, Bene rabilis Fater- hinc illud cognomen adeptus eſt, ut Venerabili nuncupetur. Et diſſoluti illi ac ſcelerati morſibus fuerunt Conſcientiæ perpetuò lacerati. Agel. Faciuchelli in Yon. tom. 3. Debt. 6I. H. II. f. 2. Procop. Capuc. Dominic. Eſtiv. Conc. oo. num. 4. f. 275. En ut ſanctiſſimi hujus Viri, optimâ intentione, ſu- ſceptus labor pro Deo & proximo, ſemine Verbi Divini eti- am in petram, inque lapides jacto, ipſi vanus, & vacuus in meritum, non fuerit vel miraculo teſte, quantò magis im- penſus Animabus prudentibus, Chriſtianis, verâque fide in- ſtruétis, labo Deo gratus acceptusque fuerit, vel ſit, cum nihil aliud inténditur, quàm finis Divinæ gloriæ & ſalutis humanæ; eſto quacunque ex caus4, ſeu incapacitatis, ſeu malitiæ, & inattentionis hominum, iſti nil vel parum, in ſuammet ſalutem moveantur: quibus, ficut vitio, ita & damno adſcribendum eſt; Sacerdote per Deum abſoluto „»CiI- tatis verbis Ezechielis, V. Conc. 63. & n. §. zbid. Ergo macti ani- mi pergat Sacerdos etiam non auditus cum obſequentiâ &A fructu: Quanquam vix videatur, fieri poſſe ſine omni peni- tus ſacro fructu, ulla Concio; ſicut emiſſum ſemen bonrum rarò totum nil pullulat: quéô ſolo obtento, nullius ſacri la- boris impenſi pro Deo, pœnitere debeat, & denique, modoè Deo ſatisfiat. ſtri officii & obligationis, charitatis, confidentiæ, ſubmiſſio- ſitum habetis; qui vos viam ſalutis edoceat; & ad hanc de- ducat, verbo & exemplo, Concionando, Sacramenta admi- niſtran- leeo —— Pco,K Feſträ an nKne imnun /mn. e merti norcutm! bentbatoch Nen,iil e: Ar Aeerei CbDoc (cas, i onenni Wonmnia t lura Wataul Uarmeh Ennnorl be ae ti Aaee n iner Iu elihe iof — — — ⸗ = = —.— — S= = 1 Se E E E. =,a=☛nd Calis Gintre Ndet nempln en. B Alabor — ☛ =z £ 4 E =E — ☛n = ☛S — = - — = SS “ Uneis Aunin — RHenehyn engte, en e . 1 . eade S NNI,. t, n ſer. Ut Vanis bus fnerr. rjn. , 6 .lg. M entione,d. diDiriniet⸗ & vacuustt Dinge zie NEer. Neli, al ea Auis urniel el n, n Pnitid lune Dkir Henni, mipen.. bonum 1lacik . Cini *) . lrde. irar ſu Eccleſia, cui fidem ſuam debet, Juramento Superiori ac Ordinario præſtito, cujus Eceleſiæ ſunt omnes & Parochiani HimnH Recolleltio de munere Parochi & Parochianorum. 1423 niſtrando, & c. qui pro vobis pervigilat, quaſi rationem pro animabus veſtris redditurus. Heb. 13. Iz. Conc. 2. Proæœm. n. 2. Cujus animam pro veſtrà animãà Deus obſidem & in pignus ſibi vendicat: quem & neceſſe eſt pro vobis animam ponere. Bonus Paſtor hinc apertiſſimè videre eſt, quis ſenſus, quis animus, quis amor cum reverentia, quæ obedientia & ſubmiſſio eſſe de- beat Parochianorum erga ſuum ſpiritualem, verè Patrem; tutorem; inſtructorem; ad Deum interceſſorem & media- torem; Sacramentorum & mediorum ſalutis dispenſato- rem; E£terni Numinis per Verbum Dei Interpretem; ad Cœlum Ducem; ab æternâ inferorum perditione, à vitiis & peccatis, fidelem dehortatorem. Adeo neceſſe, ad imita- tionem Chriſti & S. Pauli, Curatorem animarum ſuis omni- bus omnia fieri. Cam liber eſſem ex omnibis, omnium me ſervum Jeci, ut plure lucrifacerem Deo & Cœlo: Et: Omnibus omnia fabtus Iſam, ait Paulus, Gentium Doctor ſanctiſſimus: 1. Cor. 9. . 19. De Tigrane Rege, ejnsque Conjuge, quantus horum ad invi- cem amor! Pædag. Chr. to. 1. P. 1. C. y. J. 3. hiſt. 1. F. 240. Engelgr. Cal. Emp. I. die Maji F. 2. f. 36 5. Idea, ſpecimen, & forma eſſe poteſt, animam ſuam dat pro ovibus ſuis YZoan. o. II. bidem num. -. Annon — Matrimo- quanta eſſe oporteat animorum conjunctio & charitas Paſto- nium ipiri- rem inter & animas, ipſi in animam ſuam concreditas: Et-tuale Parochi enim eſt quoddam Matrimonium ſpirituale Parochi cum cum ſua Ee- & Animæ ad eam pertinentes. Norma ſit ipie Chriſtus, qui Sponſus eſt ſuæ Sponſæ, quæ eſt Eccleſia & Anima fidelis, quos inter eſt cœleſtis & ſanctus amor, quò Chriſtus ſezpſam tradidit pro eàe Epheſ.y. 25. & quò loco idipſum Chriſti & Eccle- ſiæ exemplum Sponſis & Conjugibus proponitur ad imita- tionem. Bene eſt; inquis, ſi talem Animæ meæ Præſidem, Paſtorem, Curatorem, accepero, qui pro meâ iſalute nullis parcat laboribus, diu noctuque & ſingulis momentis, neceili- tatibus meis ſublevandis promptus & paratus; & cgo vicis- Mã cleſiã. Sacerdotum . 1424 Coxcio LXXIV. P 70 Egreſſu, & Vale Paſtoris Animarum. ſim me illi præſtabo, ut decet. Tu tuum age officium, par- tes tuas imple; & ſuas Curioni tuo relinque: neque excidat Lex & præceptum atque doétrina S. Pauli ad Roman. 13. 4v. I. Omni anima poteſtatibus ſublimioribus, ſeu poteſtate præditis, ſubdita ſit, in temporalibus Regi & Poteſtati civili (quod equi- dem hoc loco propriè intendit Apoſtolus) in ſpiritualibus Verò Pontifici, Epiſcopis, Prælatis, quibus denique ſubſtitu- tus eſt quivis Sacerdos, qui ab iis accipit jurisdictionem ali- quam jus & poteſtatem regendi quandam Dei Eccleſiam par- ticularem, paſcendiꝗque ejus populum, & quamlibet illius animam. Pergit: Non enim eſt poteſtas niſi à Deo- qui reſiſtit po- teſtati, Dei ordinationi & præcepto reſiſtit. Qui autem reſiſtunt, ipſi ſibi damnationem acquirunts quam minatur Deus, qui po- teſt corpus & animam mittere in gehennam, meritò pro- pterea formidandus. Vt autem efficaciùs loquar, & perſua- deam ab oppoſito, pauliſper magis declarandum eſt, quàm gravis ſit Sacerdotum præpoſitorum & ſacrorum contem- tus: de quòô Conc. 2. Proæm. n. 6. ſine & ibi citt. V. Verè ægrè & indignéè fert ipſe Chriſtus, eos, qui fuas ſacrorùmque vices in terris gerunt, indignè & malè haberi. Sic jam olim contemptus, quàm gravis! In Deum ce- elem: Nonte abjecerunt, ſed me, I. Reg. §. 7. Sic & Chriſtus ad ſuos dit. Apoſtolos: Qui vos ſpernit, me ſpernit gui autem me Lernit, ſpernit eum, qui miſit mer Luc. Io. I6. Vid. Sent. S. Cypriani, qui Ep./5. Quo- modo poſſunt, inquit, cenſaram Dei ultori evadere, qui talia ingerunt non ſolum fratribus, ſed & Sacerdotibus, quibus honos tantus de Deé al- gnitate conceditur, ut in ipſis contempti Deu⸗ ipſe contemptus cenſèa- tur. Et S. Salvianus Ep. Maſſil. L. S. de Providentid: Sacrilegii, inquit, genus eſt, Dei odiſe cultore. Sicut enàm ſi ſervos noſtros quis- piam cædat, in nos ſervorum noſtrorum cedit injuria; & ſi àquoquam ſilius verberetur alienus; in ſupplicio filii, pietas paterna torquetur ita & cùm ſervus Dei à quocunq; læditur, Majeſtas Bivina violatur; dicen- te idipſum ad Apoſtolosſuos Domino Qus vos ſpernit me ſpernit. E. Cor- nel. in I. Reg. 5. . Deus ſicut ardentiſſimus zelotes ac Windex —e ðèêDBMWU hono- l ledit: P 1 querebatur, & pronuntiabat Deus de Samuele, & ad Samu- E ors ſui, oſseli et Woti ſina n miß⸗ Abgeenv (ecnue n keicun e inſun hned Micnrur. roxdami le, ſetone Wridosinh ſgtontre⸗ Mllllar.2. 6brachin NKn Wsrer finutmn, n human. Inn 1 wautir . lſeſtat . wn et an Nell. Miis Semoin eAln. rikusadioe Snu, uen hyd- mec lete⸗ eik nͤſttſh. 5lerH 4 ſnin Mn) D Recolelio de munere Parochi & Parochianorum. 1425 honoris ſui, ita & non tantüm ſanctos & amicos ſuos, ſed quosvis è ſuo miniſterio vult & jubet honorari, graviſſimis in eos decretis ſuppliciis, qui eos injuria affecerint. Nimis honorati ſunt amiciè tui Deus. Bfal. 135. I7. Hebraica Lectio habet: O n zuàm pretioſi amici tui, Deus? S. Hieron. vertit: O quàmbhonora- hiles ſunt amici tui, Deus? Vtique honorabiles, quorum hono- rem ſupremus Dominus vult inviolabilem & ſacroſanétum eſſe, adeo ut non minus Majeſtatis læſæ ſit reus, qui in ejus- modi Amicum aliquem injurioſus fuerit, quam qui Reg ipſi æterno injuriam irrogârit. Joci, dicteria, ſarcasmi, ſcom- mata in eos jacta, non ſecùs, ac blasphemiæ reputantur & vindicantur. Molite tangere Chriſtos meos, Pſal. 102. 17. id eſt, ſervos & amicos meos: non inquit: nolite calumniari, deri- dere, percutere, ſpoliare; ſed: Nolite tangere. Vsque adeo vult illos in honore haberi, ut ne quidem extremo, ut ajſunt, digito velit eos attingi. Qui tetigerit vor, tangit pupillam oculi mei. Zachar. 2. 8. Non dicit: Qui vos perſequitur, occidit, vul- nerat, lædit: ſed qui tangit, etiam ſcurrili verbo: nec dicit: tangit brachium aut pedem meum; ſed pupillam oenli mei, Cu- jus dolor & acutiſſimus & ſubtiliſſimus. Quæ verba S. Sal- vianus prænominatus Lib. 6. de Gubernat. Dei, exponens: A exprimendam, inquit, temeritudinem pietati ſux, Deus tenerrimam tpartem bumani corporu nominavit; ut apertiſſimé intelligeremus, eum tam parvà ſanbtorum ſuorum contumeliàâ lædi, quàm parvi verberis ta- tn, humani visis acie læderetur. Nihil profectò parvum vide- ri debet, quod oculos lædit; cùm minimus etiam pulviſeu- lus pellucidæ huic cryſtallo officiat. Oculi Domini ſuper Juſtos. Pſal. 33. 16. q. d. Dominus in oculis fert juſtos, & tanquam ſuos amat oculos, qui amor eſt tenerrimus. Jam verò velle digitum; quid dicam: infeſtum unguem in oculos Dei in- jicere, aut infigere, quid hoc aliud ſit, quàm in Divini Numi⸗- nis Majeſtatem deteſtabile crimen committere: Inſana te- meritas, & ultimis ſuppliciis punienda. dæis Stephanus plenus Wiritu JSankbto uem Prophetarum non ant3. v. 37. 35. Mchtl! de Jud. ertr. ber- J J I J J Id exprobrat Ju- Vid. Martb. . 3 . . “S ””M D 1426 CoNCIO LXXIV. Pro Egreſſu, & Vale Paſtoyis Animarum. perſecuté Patres veſtri? Adt. z. 72. Erant autem Prophetæ docto- res, prædicatores, & cohortatores, Theologi doctifſimi, à Deo inſtructi, Interpretes Voluntatis Divinæ, arguentes peccata, ad pœnitentiam vocantes, Dei pœnas intentantes. V. Cornel. in Prophet. Maj. Proæm. à f. 9. quod jam præſtant, quan- tùm ad hoc, Sacerdotes, Paſtores Animarum, Concionato- res, Confeſſarii, Eccleſiaſtici, & Religioſi, idque ex Ordine & officio ſuo, ac munere Apoſtolico: Quos, & quorum Prædi- cationem qui non receperint, velut anathema execratur & declarat Chriſtus, dum jubet, ſuos excutere pulverem de pedibus. Matth. Io. Ia. Liucæ g. y. & Io. v. o. & 1I. Marci 6.II. In teſtimonium illa, ſeu contra illos in Die Judicii: Sgno pulveru pedibus excuſſi, ait S. Hilarius, æterna malediétio relinquitur. Id quod fecéêre Barna- bas & Paulus, repulſi à judæis Antiochiæ Piſidiæ Adtor. 13. 5l. Punit Deus Cornel. in Matth. Io. I4. Pexenfeld. hiſtor. So. init. Deum autem gra- „* ſervis ſuis in-viſſimè punire ſervis & miniſtris fuis illatas injurias pœnis jurias illatas, graviſſimis, & ipsâ damnatione, pleni ſunt libri hiſtoriis & non rarô Iuas. exemplis tragicorum eventuum, & non rardò accidit, ut in Numinis honorem & reverentiam admiſſa deſtinatò piacu- la ſpatium inveniant pœnitentiæ & veniam culpæ, aut eti- am dilationem pœnæ; contumeliæ autem Divis & Dei ſer- vis illatæ non rarò ſentiunt hærentem à tergo Nemeſin, & in flagranti, ut dicimus, crimine præſentaneum ſupplicium: Ex plurimis quædam affert cit. Pexenfeld. & recentiora & antiquiora, quibus docet ſcurriles, irreligiosè procaces, pro- tervas, dicaces, blasphemas linguas reverentiùs habere ſan- Ras & ſacra, ne triſtium exemplorum numerum ſuis ipſæ augeant tormentis. Simile de S. Narciſſo Ep. detrahentibus. Sacerdotes Drexel. Phaëth. cap. ult. G. a. Id veròô paſſim intelligendum eſt eelam pecca- de Sacerdotio cum ſuis ſacris functionibus, quod nec in ſe, ores hono- randi? cur: nec in perſonàâ, ob humanos defectus contemnendum eſt, nec Sacerdos dehonorandus propter peccata, quæ, (etſi ipſi damnoſiſſima, minimè approbentur) nihil tamen ritè admi- niſtratis Sacramentis & ſacris officiunt, at ex malàâ Paſtorum . wotpi Pardin. pl I. (cr erinſon CNEme Dum eten (atores Iäir oaent Mcirce insN N Iummanun Urroph muhegit Nomimta Eagtoc Mynlen Clnto⸗ 4NW l, ceuj UNa Com Ahrle⸗ Mg — Aum. Recolleklio de munere Parochi S& Parochianorum. 1427 mecch. vVita, non ſit rejicienda bona eorum doctrina. V. & Thomas 3. P. tlin, i 1. 6n. art. f. & 6. & q. 52. art. f. 6. 7. g. & 9. Breviar. K. Cdt. Epiph. In Lect. 5§ ex N. Aug. Franc. goh. Capuc. Opuſc. a. Planbta: Diſé. 26. d f. 20. tentg Ahr. à & Clarâ in Judà P. 2. 4 f. 397. Pædag. Chriſt. to. 2. p. I. C. 4. . 3. nt un . 9. f. 1I4. de S. Tereſiâ vidente duos dœmones, ſtipantes Sa- Comg cerdotem cum SS. Euchariſtia accedentem, ad ipſam illã re. abiet ficiendam. Mancin. de Paſſ. D. . a. Diſ. a. Mor. Doctr. FPunbt. I. à R uIIE F. 379. Procopius Capuc. Domin. Aſtiv. Dom. 13. poſt fent. Diſc. z. & f. MWD eremnk Bernardin. Mercator Nucl. Catech. Lect. 14. Nic. ITurlot. The- nmlit ſauro Doctr. Chriſt. p. 4. c. I. C. I. fF. S˙. mmimh WVI. Coœterum quod dictum eſt, Deum eſſe ſeverum ul- In A. L. Pro- adu torem injuriarum, ſervis ſuis illatarum, plurimis, ut dictum, Phetas injurii ecere ban⸗ confirmari poſſet . exemplis ðſic in Lege Veteri novimus, SeVet pu- ℳ, Deum defendiſſe ſuos Prophetas, qui verèe erant Paſtores & tt. nateng. Curatores Animarum populi Iſraél. Meminerimus puero- 42. Pueri: us en rum 42. illudentium Prophetæ Eliſæo, ab Vrſis laceratorum. ””M inr 2. Reg. 2. in luctum & pœnam parentum: Quia ea verba pu- unng eri à parentibus ſuis, qui Prophetas inſectabantur, didice- Euddn. runt; idcirco Eliſæus cœde Liberorum parentes caſtigavit, ait he, Mei⸗ S. Juſtinus Mart. Engelgr. D. 6. Paſch. J. 3. P. 2. Jeroboam amoto Jeroboam. fstlitr antiquo & vero Dei cultu, à Prophetaâ reprehenditur; in qdũꝛaeem ec cum manum extenderet ‚hæc mox aruit; nec niſi in Oratione inhiaun illius Prophetæ inpriſtinum vigorem reſtitui potuit. 3. Reg- 3 uk Impia Regina Jezabel, quæ occidit Prophetas Domini, & Eliæ Iezabel. es interminata mortem fuerat, funeſto interitu poœnas luit. SS eten. 2. Reg. 9. Andronicus dolo OniamPontificem occidens, poſtea eiſe purpurâ exutus, totamq; per civitatem circumduétus, in eodem loco, in quò Pontificem interfecerat, oceiditur: 2. Ma- edund chaß. 4. Nova Lex cum ſuo Sacerdotio ſanctior & dignior Ve- In Novâ Lege. erih teri, ceu illius umbrâ & figurâ, verèé Deo eſt pupilla oculi, .. und in quam qui temerarius fuerit, impunè non feret. Nanti- Nantini Co- “Rv“ð mitis ultio ob Burdegalenſem Epiſcopum, aliôsque Dei Miniſtros multa & viris lacris mala patrâſſet, ultimo ipſe elogio, qui pateretur ob ſcelera illatas. WDSð HW SS SS S8 s 2 per- eenn nus Comes Egolismenſis, cùm in ſanéta loca, in Heraclium ,ethn itd. MAtorun d⸗ WS 1423 CoNciO LXXIV. Pro Egreſſu, & Vale Paſtoris Animarum. perpetrata, teſtatus eſt funeſta morte ex hac vit abreptus: . ait enim S. Gregorius Turon. L. y. hiſtor. Franc. c.36. & ex eo Ba- ron. A. C. s 3. Poſt paucos menſes à ſupradicto morbo (Peſte ſcil. quâ obierat Auſtregildis Regina impia) Nantinus Comes corripitur, glei nimia exeſtus febre clama vit, dicens: Heu, heu! ab Heraclio Antiſtite exuror- ab illo crucior- ab illo ad Judicium vocor- cognoſco facinus reminiſcor injuſtè injurias me intuli, e Pontific 3. mortem deprecor, ne diutins crucier hoc tormento. Hæc cùm mawim in febre clamaret, deſiciente robore corporis, infelicem animam fudit, indubia relinquens veſtigia, hoc ei ad ultionem beati Eiri veniſſe . nam exanimum corpus ita nigredinem duxit, ut putares, eum Prunus ſuper- poſitum faiſſe combiſtum. Ergo omnes hæc obſtupeſcant, admirentur, & metuant, ne inferant injurias Sacerdotibus; quia ultor eſt Dominus ſervorum ſuorum ſzyerantium in ſe. Cornel. in Numer. 23. I0. F. So. Dau- Alapa dacer- poult. c. . tit. 61. ex. 4. Aliud: Mulier quædam, ait Janus Ni- doti inſiin cius Erithr. alibi laudatus, hujus Sæculi ſcriptor, LibroExempl. 2 PræSNAT'Pirt. & Eit. Fabio Chiſio (qui dein Alexander VII.) 7643. inſcripto, punitur: fili nata, manu truncã. Exemplo 1. cum primis ſuæ civitatis nobilis, ruri cùm eſſet, Parocho Miſſæ Sacrificium facturo miſit, qui diceret, ut ma- neret tantisper, dum ipſa ad Eccleſiam accederet. Verùm, ut mos eſt mulierum, quibus ſe poliendi ornandiꝗque nullus modus eſt, cum diu in expeétatione fuiſſet, neque uſpiam appareret; & quod caput eſt, cùm jam meridies appeteret; coactus eſt ille Sacerdos à popularibus ſuis, qui defeſſi erant expectando, rem Divinam facere: cujus rei mulier ignara, cùm ad Eccleſiam pergeret, admonita eſt in itinere à redeun- tibus, ut labore illo ſuperſederet; etenim omnes Sacro per- acto domum reverti: ſed cùm nihilo ea minus ire contende- ret, venit ad Eccleſiam, & Parochum contumaci ſanè vultu aſpiciens: Itane, inquit, ſine me Sacrum feciſti, neq; meum adventum expectaâſti? eâdemque operâ, elatâ in altum ma- nu, colaphum eidem impegit. Tanto ſcelere contaminata, do mum revenit; ſed haud impunè tantum facinus abſtulit: nam cùm eſſet gravida, temporibus exactis, enixa eſt filiam alterà Umprſe ““? — Inann aunnobi Gigne WMMwentu (kPenus , Nol. (Cdidar oraior, n eins ho kegetie (AllNrin ipenmiln Pitorilin eminoren Umriolent⸗ münn. uliſyudt in Wbece Elitüs Pert ian kortuite 1 etur, ww ſenoopete Dharr — Ponnſerio Wrmin hn e deigt. Cinſin nininN uuiſit AAnirentu t Deniu 1f⸗ it ſung. ,Li ciin 9, Uicnn eſch jcaeeI. et faur, cisene egve nim eree EWernt 1n, 4eCeun. cloe. cottet Nmen eg⸗ Teumn Atuin Pruin fhan etl 4 tRecolledio de munere Parochi & Parochianorum. 1429 alterà manu captam; quæ deinde jam nubilis, data eſt viro cuidam nobili in matrimonium, & quoad vixit (vixit autem diu) inſigne illud prætulit ſuperbiæ maternæ audaciæque monumentum. Hæc circiter annum 1580. contigiſſe, nar- ravit Petrus Antonius Montagnanus Patricius Vicentinus, &G P. Nicol. Vicecomes Mediolan. ſummæ apud ſuos nobili- tatis, qui Paulo Quinto Pont. Max. intimus Cubicularius ex Honorariorum, ut vocant, numero fuit; deinde Aulâ, unà cum ejus honoribus valere juſſis, nunquam ſatis laudatæ Congregationi Oratorii nomen dedit. Hæc Erithræus. Simili Similis recens caſu Matri prægnanti ſine manu dextrâ filia nata eſt Treviri, Caſus flliæ, in pœnam illius, ſuam Matrem percutientis. Res omnibus Anan M; ibi notiſſima & recens eſt, Matre & filiã, quæ anno 1695. ad- Rem Dercus- huc minorennis eſt, ſuperſtite. Et Sacerdoti & Matri ma- ſerat Treviri. num violentam inferre, utrumque ſcelus eſt, dignum trun- câ mânu. Recentius eſt, quod refert P. Abraham à S. Clar4, in Juda Prodit. P,2. anno I6S9-editâ f. roo. Ante decennium circi- ter in Vrbe celebri contigiſſe: ubi cùm quædam non inferio- ris ſtatus Perſona, ſed omnibus ſacris Perſonis extremè ini- mica, fortuito caſu & morbo, proximæ mortis nuntio, cor- riperetur, miſſum eſt quantocyus pro Confeſſario, qui & Oſor Sacer- præproperè eò ſe conferebat: interim verò hic ipſe famulus dotum in ex- verus Pharmacopolium properè acceſſit, at deemon illiustremis, mira- aſſumptà ſpecie, bonos hos duos Patres ad deſtinatum, qui äbili S Monaſterio dimidio nonniſi unius horæ quadrante aberat, utus Sae. r⸗ locum ita duxit & circumduxit, iisdem planè inadvertenti- dote. V. Coge bus Patribus, ut è& Monaſterio egreſſi hora ſextà, undecimâ . „. 4. primùm nosétis eò venirent, ubi fictus hic disparuit famulus, & auditum, ante horæ quadrantem ægram perſonam fuiſſe defunctam. An id huic Sacerdotum oſori in poœnam permi- ſerit Deus, judicet prudens lector, & obſervet de Sacerdoti- bus intelligi illud: 1. Paralip. 16. 22. Nolite tangere Chriſtos meos. Sicut ille Cervus, cujus monili inſcriptum erat: Cæſarn ſum, noli me tangere. Vid. citati AA. in fine Conc. 2. Proæm. de Contemptu J 11 51 51 3 Sacerd. 1430 CoNcIοι LXXIV. Pro Egreſu, & Vale Paſioris Animarum. Sacerdotum Sacerd. Addo ex Regali Sacerdotio, Romano Pontifici aſſerto, ab Eugenio Lombardo, L. 1. H. 9. 4à f. 157. ubi Tummario 2. demper . . PFontificum præſertim, perſecutiones, quod exemplis oſtenditur. Sic Ozias Kev, 2. Paral. 26. uhs perſecutio ibel Princi- Principibus fatales & bernitzoſæ Sacerdotum, pibus. 4 V. 3. Ejus pietas & felicitas àv. 15. Ejus temeritas, peëna. Yoas Kex. Arcadius Im-2. Paral. 244. I. & 17. Arcadius Imperator poſt vietorias, Chryſoſtomo aliug per. cum Eu- Rpiſcopi infeſtus, eovq; in ewilium cogens, aliiq; modis affigens, intem. doxia. Ppeſtivâ morte, & vix 31. ætati annum egreſſus, Vivis eripitur. Ex So- crate L.6. c. 12. Malto infelicior Eudoxia Imperatrix, Chryſoſtomum perſequens, qJuxæ, um uaterum ferret, fäatu diu retento & putreſcente, landemq; magico carmine eſfuſo, animam und emiſits & urna, in quà cadaver ejns, viſa perpetuò agitarè. Ex Niceph. I. 13. c. 36. Addit Au- thor hic Eminentiſſimus: Nec eſt, ut aliquis dicat, Chryſoſtomum fuiſſe ſandbtum, & ideo illius perſeciatores tam acriter punitost nam . Dignitas ipſa Pontificia, quä Chriſtum repræſentant, & charadker, qus inſigniti ſunt, multò majorem ſantlitatem habent, & venerationem me- ing uſtinianus,enur. Juſtinianus Imper. debellati Gothu, I, andalu, Perſit, Africd mè vexato pulſoq;, in hereſin labitur, edq; horà, quàâ Anaſtaſium Epiſc. Antioch. aliosq; Sacerdotes in exilium rapi juſſerat, improvisd morte oc- Alii. contra Joannem PP. Friderico Barbaroſsâ contra Roman. Ec- cleſiam Frider. II. Imper. Exemplis hujusmodi abundant Hiſtoriæ. Ita cit. Reg. Sacerdot. cujus Author SS. Th. & J. V. D. eſt Celeſtinus Sfrondatius Mediol. dein Abbas & Princeps Sangall. denique A. 1695. Cardin. def. Romæ piiſſimè 4. Sept. 1696. Hoc pro tanté Viri reverentid. s VII. Jam nunc Vale dicendum: in quô quidem anti- Salve: al quus mos eſt. M, quod ignoti faciunt, valedicere ſaltem, canit n honam r. Ovidius. In congreſſu: Ave; in digreſſu: Vale, dicebant Ro- tem. mani. Eſt autem alia valedictio amoris & amicorum; alia odii & inimica in malam crucem, in ponam juſtam ſæpè: il- Alud laliäag, recepti, pacis & belli artibus glorioſeſſimus, ad ſummum perve- nerat felicitati cùm Theodoræ blanditii captu, Vigilio P. M. diriſſt- cumbit. Ex Neiceph. L. z. c. 31. Eodem L. Author de Philippo IV. R. Gall. contra Boniſacium VIII. 1303. de Theodorico R. Goth. yetat in tabire e gedet Raor lmp KE Moken LucN3. Hamum ſin Uronis, 11 dwipe. telud gil ſigten Pemmicus (cGltar. h Ultores (Legreſtus. . Samun Adun itgetti etads, Ptrurum. 4 ciſ in, 1 le neni gn, Nohi. kincham Mipopnno Nln we ttons lin /5 . ſiee nniun ſun, r Ainn. . 4.. . nglif in . Gukſe, S uu, i nſim irhte A churucle efatioen ii- . 4 Mcu mnin le- unhiiſ itt murtel⸗ Miw/ ROGK eQ. omnan.- Dondon X Püincs Recollectio de munere Parochi & Parochianorum. 1431 lud eſt abire bonis, hoc mali avibu. Fulvius proditionis & Auguſti & læſæ Majeſtatis reus, cum Cæſarem Auguſtum crimen ſuum Fulvii. latere crederet, ad eum ſalutandum adiit, & Ave Cæſar dixit: ſedmox Imperator: Vale Fulvi, reſpondit: moxque ſe ſubdu- xit. Pro ſententiâ damnationis id verbum fuit: Amor Iacreat. L. 2. C. y. &. 3. F. 625: Fuerit ille Fulvius Senator Rom. Oéèctavii Imperat. intimus amicus ac familiaris, qui cùm Imperatoris Arcanum ſuæ aperuiſſet uxori, ac illa cœteris patefeciſſet Chriſti & matronis, Imperator eum tam acriter reprehendit, & cul- o&. pavit, ut ipſe & uxor ſibi violentas attulerint manus. Plutarch. Tale Ave illud: Ave Rabbi: Matth. 26. 49. Cui lethales ſtruebat inſi- ”M Adias, Mi ſalutem offerebat-ait Victor Antioch. in Marc. Sed hic fal: ſus amicus durum Vale fert: Væ homini illi, per quem Felins homi- nis tradetur: bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. Matth. 26. 24. Auditores optimi, ſicut mea prima ſalus, meum primum wve, meus primus Ingreſſus, fuit pacificus; ſic conformis ſit & egreſſus, & hoc V'ale. Nihil opus eſt, ecutere pulverem de pe- S dibus. Samuel, præſtituto Iſraëlitis Rege, ſuo Judicis officio Samuclabdi- cedens, ad univerſum Iſrazl locutus, ſui Principatús juſté ſan-cans Princi- teque geſti, teſtimonium poſcit à plebe, graviter populum Patum, quo- conteſtatus, ut ſoli Deo ſerviat; alioqui Dei vindiétam ex- norlo Vale- perturum. I. Keg. 12. Ex quòô in præſens adnoto à verſu 2. Ecce icat præſto ſum, inquit, ſi quempiam calumniatus ſum; ſi oppreſſi aliquem 5 ſi de manu cujusquam munus accepi; & contemnam illud hodie, reſti- tuamq; vobis: &c. Cornel. Commendatur hic Samuelis ſe quaſi Principatu abdicantis, & coram Domino, & Saule novo Rege, toti populo adminiſtrationis ſuæ rationem reddentis, inte- gritas & modeſtia, cuivis aliis præpoſito in exemplum imi- tationis. Sic & Actor. 20. 4. v. 17. deſcribitur Valediétio S. Pauli 8. Pauli vale- ubi v. 26. & ſequ. Conteſtor vos hodiernd die, quia mundus ſum à ſan- dictio. guine omnium; non enim ſubterfugi, quò mintes annuntiarem omne conſilium, omnem voluntatem Des vobi Nocte & die non ceſſa- vi, cum lachrymi monens unumquemq; veſtrüm. Videat hic Paſtor Pauli vigilantiam, aſſiduitatem, lachrymas in monendo, & EK- “ 1432 CoNcio LXXIV. Pro Egreſſi, & Vale Paſtoris Animarum. N Exhortando ſingulos, & imitetur. Et nunc commend, vos Deo, ai, 10, 0 orans, ut ipſe vos dirigat, cuſtodiat, ſervet. Argentum & au- llp, rum aut veſtem nullius concupivi. Præclarè S. Hieron. ad Nepo- . n nobi⸗ tian. Nunquam, ait, petenter, rarò accipiamus rogaties neſcio enim, quo- hnnetlit modo, qui te precatur, ut tribuat, cum acceperu, viliorem tejudicat, G ſlbun a. Tirum in modum ſi rogantem contempſeru, plur te poſterins venerabi. a,ß dn Valediétio tur. Poſitis genibus ſui; oravit cum omnibus ilis. Hujus exemplo, (hohe en Oretio⸗ Solenne tunc erat, ait Nicol. Trigautius S. J. in vità Gaſpari Bar- IIl 8 & in Socie. E"i L. I. c. . (de Patribus Societatis Olyſipone in Indiam, (omorl tate. Evangelii causâ ſolventibus, & Europæ ultimuùm valedicen- Mhant 5 tibus, cum ſociis in littore orando, extremuùm ſe ſalutanti- Mübins bus) generoſos illos totius mundi cives velut olim Chriſtiani Paulum, In. , ad littus nsq; comitari, ac ſubinae poſiti genibus, Dei, Virginu, & San- Wiuiz torum auxilium implorare, in ſignum Communionis & Charita- abeut. tis, abeuntibus felix iter, ſibi eorum memoriam & imitatio:. N nem, utrisq; uberem Dei gratiam comprecantes. V. Cernel hoc tOelio Loco. Hæc adduco, non ut comparationem ad me, nesacerdo. Nduthe tis quidem munere & nomine dignum faciam, vel ut me wumg commendem ipſum; ſed ut rememorem partes mei officii, aſmite Caroli V. qualis fuiſſe, & eſſe debeam debuerimque: Uti aliquando Ca- um h cùm laudare-rolus V. Imper. ab Oratore aliquo bellè laudatus, repone- jitwi 7 . tur, ſapiens bat: Bene dixiſti, non qualis ſim, ſed qualis eſſe debeam. Iud ſal- k Ma iaibonlum tem in valedictionem conteſtor hodie: Si quid bene actum, midn e.ſit Deus, cui gratiarum omnium fonti ſoli debetur. 1. Cor. 3.7. Uumtch, benedictus. Si quid minus bene, vel verbo, vel facto: (ſi- nianſu cut Homo ſum; husmani nihil à me alienum) err atorum omnium, tis tum vel commiſſione vel omiſſione, Indulgentiam à Deo, Ve- fumllimn niam ab homine deprecor. Mihi bene facta æternùm re- mumm tribuat Deus. Si quid mihi malè factum, totum amore mn lel Dei condono. Si quem offendi, ſi cui quidquam debeeam, wey m moneri cupio, ut ſatisfaciam paratiſſimus, implendo illud: wude, Nemini quidquam debeatis, niſi ut invicem diligats“ KRom. 13. 5. A. 4 Amemus invicem: bhoc ſi ſiat, ſußfcit, ajebat S. Joannes Ev. uhtnt * ſuis & mundo valedicens. Oremus pro invicem, ut Halerwa,, Uüllen . . JacobVWs ſtain 4 h plis ſuis commendavit, conſignavitque. Conſammatun eſt. , Foan. 19. 30. Super nos omnes Benedibtio Omnipotentis Dei, Patru semdg Er Filiis, & Siritus ſanéttr Amen. den VIII. Addo pro appendice, Tragicum cujusdam perverſi Appendix. einhdi. Concionatoris exitum & egreſſum ex mundo, de quòô act n Pdedicen Marchant. Horto Paſt. Tubd Sacerd. tr. 3. Lect. 2. f. 1204. EX Mart. Eldorm Delrio Diquiſ. Magic. Lib. 3. P. I. q. 2. F. 360. Henr. Engelgrave . Tragicus Conhctonato- NRNRecollectio de munere Parochi & Parochianorum., 1433 5 cobi . 16. quod Dilectionis Mandatum novum, renovatum⸗ præſtans, & eximium, Novi Teſtamenti proprium & pr SSci⸗ dpuum, nobis Chriſtus, ex hoc mundo tranſiturus ad Patrem, ſermone ultimo valedictorio dedit goan. 13. 32. Verbis & exem- P 2. Dom. y. poſt Pent. J. 2. f. 24. Matthæus Lympiu ATheat. hiſt. — 1. . r. h 1 ſ. vt. 4. I. 54 M. . vnbS . rIS perverſi Fim an ide Vinditt. Divin. de Pæni, Hhpocritarum f- 129. & ſequ. M. Anton. Bon- interitus; & &Chh ciarins, Decade 2. Ex. 6. fF. 295. Mich. Pexenfeld. Concion. hiſtor. 61. ſic miſeranda Kimim 4 f.634. Ego ex fonte, unde alii hauſerunt, depromo, ſcil. valedidtio. N cit. Delrio. In quadam Hiſpaniæ urbe (nomen ſtudiosè præterit leſrdend & ſilet Author, ſicut & Ordinis & Perſonarum) magne nominis Aurwe Concionator, qui cum aliis prædicaret, ipſe reprobus vel factus, vel per- ſeioaed, manſit familiaris erat cuidam viro nobeli, cui formoſula Vxor, ſed ca- nl ſta Matrona! banc cæpit hircus ille WMictim deperire nec diu ignem re. Einn fovit occultum; aperit animum, & mulier: Ragit um nititur ſua- Matrona ca- 9 Ddl. dere. IUlla certa tuendæ caſtitatis, ſedul conatur ad ſaniorem mentem ſtiſſima. Pene Auran revocare à dementid ſed erat oleum camino addere. Necdeſiit urgere, “ donec pertæſaà moleſtiam, ſtatuit ulciſci nebulonem rem totam Pandit ſiod warito; cujus juſſa uxor tempus aadicit venit nox optata malè amanti. Nommin, Maritus um aliquot famulis egregié armatus erat in propinquo concla- . n li vi, familiarem hunc haud familiariter excepturus: operiebatur adven- mmunn kum matrona. Tandem en tibi ſæculari babitu, accinttum gladio & . me Pugione; deducentem iUam audabter ſubſequitur; & poſt Juam ſediſſ , . en. veterem cantilenam terat. Mulier refutat, & negat, At ſolita. fFe- Ut cerant audaciorem nocturnæ tenebræ machum, & vim parat. Viüͤ ve en repellitur. TJandem verita mulier, exclamat, & condiöétum marit 9 ſe- . “ gnum contentà voce tollit? Serdo, quod ajunt, fabulam; nec maritus, Mecht! de Jud. extr. 1t it et tt nec 6enm uli 1434 CoNcio LXXIV. Pro Egreſu, & Vale Paſtoris Animarum. nec quitquam accurrit. Jortioribus. Conſentiret? Mors probro & peccato potior honeſtati. Vngae ergo & dentes, arma ſtringit muliebria » & faciem deformat; ſed præ furore hæc ille vixæ ſentiebat. Gladium depoſuerat, dorſo pugi- unculus hærebat. Et advertit Matrona, inter lubtandum manu eum eripit a tergo, & ſtritto mucrone berforat adverſarium, & vitâ privat. Collabitur cadaver; viétrix vix ſus compos, accirrit in conclave, ubi maritum abdiderat“ invenit illam & famulos omnes mortun, quàm vi- vis ſimiliores; clamat, vellicat, trahit, nihil non agit, ut expergefaciat: at illi conſopiti manebant. Suſpicata, quod erat, maleficio id fieri, & videns, ſibi in ſeipidâ ſpes omnes locatas, cadaver domo eert, & in pla.- team abjicit cum gladio & cruento Pugione. Interea dum ibi jacet, cir- citore noctirni in cadaver incidunt; ferunt in carcerem; facie lotâ, etſi non facilè, tamen agnoſcitur Concionator. Prætor urbu, vir ſingu- laripollens prudentiä, ſilentium imperat præſentibus; ſummo manè adit Cænobium; evocat Priorem; ait, ſe de re maximi momenti cum ipſs coram totà Familiâ agere optare- jubeat, omner ad unum in Czpituli lo- cum convenire. Facit Prior, convenere vivi omner; nam mortuus ölle ſolus deerat. Prætorait, videri ſihi,, aliquem deeſſe. Re animadversà, Prior: Verè, inquam, omne adſunt, excepto tali (& nominabat ) qui fors nunc ſe ad proximam Parat Concionem. lpſe quoq, ſubdit ille, vo- cetur; mora haud longa futura. Currunt nonnulli, ut vocents cubi- culo clauſo pulſant oſtium; nemo reſpondet. It ergo cum Priore ipſe Prætor, & januam vi reſerant“ nemo erat in cella; duntaxat fax ar- dens, & obſcurum lucens, defixa erat in camino. Mirari omner E& ſtu- pere. Tum Prator Priori & Conventui narrat, ubi & quale inventum cadaver. Et dum illud auferunt à carcere, ut Pprophanaæ ſepulturæ Cquam S. Nriptura Aſini ſepulturam vocat Zerem. 22. 1 9.) meritò tradatur. ece tibi nobili ille cum xore, & rem omnem narrant. momenta temporu; reperiuntur evigilaſſe, quò fax extindta. Sic & perſfidia Iypocritæ, deteſtatione omnium, & milieri caſtitas atq fortitu- do laudibus totius viciniæ celebrata, non Jacilè ex illic habitantium me- Hæc cit. Mart. Delrio. Heu quàm turpe Apye/ eaorid delebitur. DQuid ageret? fugeret? tenebatur brachii C. onferuntur e! Cuin . Uu miſe hite ſu⸗ benvalert Weiriius ſunkaciiie Ul in han (utructu. lräme ibldert ürus, NNcN ol inl d geitante Aliet Na ſtum kera zett ihon lenco, fe ligee diek ndamin . fühunnr⸗ lnſiri⸗ Ns ro alen 1 An Recollectio de munere Parochi 6o Parochianorum. 1435 ir he Ade! quàm miſerandum Vale! O infelicem obitum & abi- erti ktum! quô zternùm clauduntur lumina nottem. Refero hunc hujus miſerrimi Concionatoris Egreſum verè tragicum, qu?s . Svitæ ſuæ, mundo, imò & cœlo valedixit (Avertat Deus ta- Gν lem valedictionem!) in regionem umbræ morti æternæ ſecedens, 1: S — = Did e. imòè ejectus in barathrum: ut, cùm talium horrendorum ca- e ſuum facilior ſit, & retineatur memoria, etiam unà cætero- mie, kum, in hac valedictione à me dictorum, minuùs fiat oblivio, e Cum fructu ſalutis æternæ. Incidenter de ſepulturd Aſini, cu- kerißi jus ſuprà mentio facta. Fuit cujusdam D. Comitis Præfe- e (tus ſenex (Vterque Acatholicus, mihique notus) qui dice- s re ſolitus, pro ſuo in Catholicos ſenſu reprobo: Catholi- Catholicis ſA Cum, cum moritur, ab jiciendum eſſe auf den Schindwaßen ſ. v. ſepulturam Ni,i,,n quod ipſe Catholicis contemptim voluit, revera ipſimet aſini optans, mm EevVenit ante paucos annos in juſtam talionis peenam: Quis an conſecu⸗ R dubitet? Nam, pro more, recreationis causâ cum ſclopeto in bie. ſaltum ferarum egreſſus, repentinã morte extinctus, reper- 7 “ tus eſt ipſomet tali loco, idque capite, ſuper oſſe animalis ca- unnthinte daverico , reclinato. Id mihi, ex teſte fide digniore, retu- nninlt lit hisce diebus Auguſto An. 1700. aſſeveranter unus, qui . quondam in ejusdem D. Comitis ſervitiis fuit, ipſe Catho- hineſe Vid. Authores in hac, nec non in & poſt Concionem 1. & 2. Proxmia- Authores. 65 em, ſueprà initio hujus Mi folii, cCitati: C. 63.⁶4. & 69. Concio- Mnd 4 nes pro Valediét. habet Procop. Capuc. fine Dominicalu Aemun 1WMſtivaltz Diſc. Ioo. & Iol. Caſp. Knittel S. J. Concion. Dominical. Kee Academ. tribus ultims Concionibus finalibus. A rald . Cnſren = L B 1 ſn⸗ H W öovin. 1436 Coxcl LXXIV. ProEgreſu &al Pafioru Ainarun &. Concluſio ad Judicem ſupremum “ C extremm. 7. grgo guaſornect, tuis ſamulu ſatveni⸗ ur retie . 1ſo Sdanguine redemiſti. ſ 1 Omine éſu, qui hori Diei Prima iao rA E 1 „ tatus, Iudex Cæleſtis judici terreno, 6& reus fal- ſorum criminum ab impiis Pontificibus factus fuiſti; luccurre nobis miſeris teccatoribus in Judicio, ut non aternis ſuppliciis cum impiis condemnemur, ſed tuis Fidelibus mngi in Caltiades mereamur: gut. vivis Sc. D Omine cſ= Chriße e, Tili Dei vivi, pone : aſ . nem, Crucem 65 Mortem tuam, inter JudicDium tuum és animam meam, nunc & in hora mortie meæ; 6é& mihi largiri digneris gratiam & miſericor- diam,; vivis & defunctis requiem & veniam,; Eccleſiæ tua pacem? & concordiam; é& nolis peccatoribug vitam 2 G Floriam ſenpiternam: Anen. INDlI- hunn I ſacto Coxelc akori Ehiriton rælati (Coxc/0 Wnus, (tn . W luale ſer Uein, met Acebeat. ll. re. PCna 664ð 2ðòð T, . 7RZ R En. De⸗ iis, wrumg, utili uſu dictum K in PFoœæmio M Oeri num. 7. l Cane ans wrnmarin. u, Rocœmium Authoris, & Ratio Operis: . Item Concionato- lco, ri ſacro Monita. Afol. 1. enn Co NCIO I. Proæmiali: Ingrefſſus Concionatoris & Anima- rum Paſtoris: De hujus gravi munere & obligatione. T. 13. . 4 II. Pro. Officium Auditorum, Parochianorum, & Cu- ræ Spirituali Commiſſorum. V. 25. Præfatio in Conciones de Judicio Extremo: de quo f. 14. mnluf CoNcCIO I. Judicii Extremi memoria & timor ſanétus, un utilifſimus, ad Pœnitentiam vitamque verè Chriſtianam ex- ,D citans. D Lol. I. NAHH VlItimus Mundi ſceleratus Status, ſine curâ ſalutis; et. ale ſecuritatis, ad noſtra tempora expenditur, quanta proin, metu Judicii imminentis, ſalutis cura meritd nobis nbalſe e eſſe debeat. 2. ℳ III. Creaturæ omnes, ad finem mundi, contra peccato- 1 es, ceu hoſtes Dei, inſerrecturæ, evincunt, ne nos jam iis abutamur, hoſtes, & in injuriam Dei. f. 25. IV. Terror ex Signis Diem Extremum Judicii præceden- tibus. Præmonemur, fugere à facie arcus Iræ Dei: & ne ſi- mus futurorum malè incurii. F. 37. V. Totius Mundi Cataſtrophe, & ultimum Or bis excidi- um per ignem. Hinc totius Mundi Vanitas, contemptus; Salutis ſtudium, Timor Dei docetur. r. yvo. Dl. VI. Exuſto Mundo, ſequitur Tuba, ad Extremum ludi- ND. It ttitt tt 3 cium — 14;38 IMNDFE I. Generalis Concionum de Judicio extremo. cium omnes mortuos evocans: exinde horror reprobis. No- bis nunc Tuba Salutis ſit. DUVUWG RRmRmRRRe l H. oo. VII. Reſurrectio Mortuorum univerſalis, Electis glo- rioſa: Reprobis perquam funeſta. PP75. VIII. Mortuorum reſuſcitatorum ad Locum Judici Ex- tremi deductio: Beatis felix & jucunda: Reprobis violen- IX. Separatio Electorum à Reprobis, hisce ſummè pro- proſa & infelix. ”c X. Salvandorum Paucitas: Damnatorum Multitudo, etiam & Catholicis, horrorem Judicii Extremi demonſtrat, jubetque ſalubriter timere, ſi vel unus tantùm foret dam- XI. Conſiderantur ſingulariùs particularia quædam cir- nandus. ca Reprobos à Siniſtris. Dei odium erga peccatum, & ejus- dem ſuſti judicii ſeveritas, etiam contra Angelos Apoſtatas, Antiquæ Legis Populum electum, & Novæ Chriſtianos, eo- rümque Capita. e. e Damnatorum Notæ: ne & in nobis reperiantur. Hi XII. Conſiderantur ſimiliter quædam particularia cir- ca Electos à Dextrâ in judicio: Eorum Notæ, Dotes, Laureo- lIæ: in ſtimulum virtutis, vitæ Chriſtianè agendæ, pœniten- tiæ, & evitandæ ſtationis à ſiniſtris. LVLVis ctis in ſolatium, Reprobis in magnum horrorem. f. XIV. Adventus Judicis Extremi in Nube admirane Electis lucidâ, impiis tenebrosꝗãA. XV. Conſideratur, & oculis mentis proponitur Judicii Extremi Tempeſtas, verè formidanda, quàâ Chriſtus judex in Nabe cum poteſtate magnd & majeſtate veniet: Cujus terrore do- cemur emendationem vitæ morumque. f.- 194. † XVI. Tempus udicii Extremi expenditur, cum fuis cir- FEE Ee WUss „ Rn 1 1 3†1 . 1 . . cumſt autiis, meritò horror em incutientibus: uUt in tempore, 8 . ſine lbriCont f. 106. inc Timor Dei, odium & fuga pec- Cati, ponitentia ſeria docetur & inculcatur. fF. r34. ſ hrio Mellet WI. 1 lcume⸗ ſarodem Iyll fanune. ſe. udcokn er lkc⸗ Onmnaſelt KVR I! en hege leyerean UI ( AN erend W. 1. endulter, TortAn. u L.lgn DAir likinncer Mertet AN. cunmna. CA Phenidn i o,NM. I Tolemn note N y⸗ K. tore, ſe 5 NNDEX I. Ceneralis Concionum de udicio extremo. 1449 ſine dilatione, noſtram curemus ſalutem; quaſi ultimus dies nobis eſſet hodie. M MD f. 205. XvVII. Expenditur Circumſtantia Loci, Vallis Joſaphat, Judicium extremum vehementer impiis aggravans; in con- ſolationem verò Eleétorum. f. ert. XVVIII. In judicio extremo aperientur & explicabuntur Libri Conſcientiarum. Hinc impiis æternum dedecus. Nos jam nunc in tempore mundemus Librum Conſcientiæ no- XIX. Chriſtus jeſus, udex vivorum & mortuoruùm in Judicio Extremo. Ponderatur majeſtas & ſeveritas ejusdem ex quibusdam, quæ in vità & primo Gratiæ Adventu ſuo, cum majeſtate & ſeveritate egit. tate& & leve ..— F. 247. XX. Conſiderantur Extremi Judicis Oculi Gratiæ ſuper Ju- Ror, & Vultus iratus ſuper facientet mala & reprobos. f. 266. XXI. Perſona Extremi Judicis: KRex Tremendæ Majeſtatis quem Reges, ac ſummi & infimi, mortales omnes timeant & revereantur. f. 281. XXII. Chriſti Jjudicis Majeſtas & terror, ex quibusdam, Vet. & Novi Teſtamenti, ſelectis Viſionibus & apparitioni- bus expenditur & confirmatur. F. 302. “W XXIII. Chriſti judicis Extremi Vax, Impiis terribilis, con- atur. Vnde docemur, jam nunc in vità Vocem Gratiæ udire obſequenter. F. 221. V. Chriſtus Extremus Judex SS. Sanguinem fuum apiis requiret. Ne nos jam in causà ſimus & rei, illius ruſtra efff. je. X XV. Chriſtus, judex Extremus, exactiſſimè numerans, ,‚& ſeveriſſimè dividens ſeu judicans, ttiones nobiscum inire per pœniten- gravitate pececatorum noſtrorum; 6 docet nos in tempor tiam, ſuper mimero ne in judicio damnemur. LL. 554. XXVI. Judicii extremi Actor, ſeu Accuſatores & Teſtes irrefragabiles: inde reis & impiis graviſſimus horror. Ne , com- loo 1IAAO INDEX I. Generalis Concionum de Judicio extremo. 141 committamus, de quibus tunc. accuſari mereamur, vel. co m- uce miſſa per pœnitentiam deleamus. fYJ. 355. lL. LA XXVII. In fine homini & mundi, in Judicio extremo, denu-— datio Operum illius: Eccli. 1I. 29. quantus hinc Peccatori horror, Zeubilis⸗ confuſio, deſperatio! S Faor. lurkwet XXVIII. In Judicio extremo apparebunt gravia peccata ‚ N quæ hic in vitâ videbantur levia, quâm ſtudios curâà ab o- (aliil mni peccato abſtinendum. FEFaez. 1 XXIX. Judex Extremus etiam bona opera & ipfas juſti- Unrniit tias ac juſtos & ſanctos rigidiſſime examinabit, & judicabit, IIII.) qum ergo vereamur omnia opera noſtra, ne aliqui ratione eernore malè fiant, aut mala ſin. F. 123. MII. XXX. Judicis Extreint Examen terrificum de reprobis, leckorn eor umque peccatis. Docemur timere & cavere peccata, præ Mboniag totius mundi malis. f. 40 . itigeend XxXXI. Perſona Rei, miſerrimi peccatoris, ante udicem Uumbide in extremo Judicio conſtituti, expenditur. . s6. UNV. XXXII. In Judicio extremo, Reo peccatori! nullum pe. Müuche nitus refugium, aſylum, & patrocinium. jJam nunc nobis müitol conciliemus Sanctos ad Judicem Patronos. f.voz. Vid. Conc. ö. 4 XXXIII. Judicis Extremi Sententia Flectorum: his de- W. N liciæ; impiis tormentum. Tr V22. MCdNR . XXXIV. Judicis Extremi Sententia ultima, in impios - enr⸗ minatoria, terribilis, & efficax. XXXV. Judicis Extremi Sententiæ i in impios du E terribiles: Diſtedite, maled'äct, expenduntur. ümeke XXXVI. Judicis Extremi Sententiâ, impiis. decre na orunſi æterna Damii, omnium graviſſima. I. vSd. XXXVII. Judicis Extremi Sententid, impiis decr eta Pœ- Un. na Senss graviſſima. f.od. Mluit- XXXVIII. Judicis Extremi Sententi- impiis decreta P* Im: Carn narum Damni & Senſus æternitas, omnium afflictiſſima: UplI quàm heæc à nobis impensè conſideranda! Inde fructus ma- i⸗ ximus & effectus ſalutis noſtræ. . Ger N Cre⸗ . ua . b han. ) Nonnn, npetet omnce. 6 tita. Kjudett inntnin Ge nel Hecet e Nteolen innlne. Tnr MNG um:C . pios 2* INDEX I. Ceneralis Concionum de Judicio extremo. 1441 XXXIX.hÄIn JIudicio extremo impiorum extrema confu- ſio & deſperatio. Easz. XL. Extremi Judicii Sententiæ Executio: Impiorum miſerabilis deſcenſus & raptus ad inferos. A tanti præcipi- tii causãà metuendum & cavendum. f. 6&. XLI. Beatorum glorioſus cum Chriſto Jjudice ad cœlos aſcenſus, cum victoriã & triumpho, Ingreſſus Regni ſupre- mi. Eò & nos deſideria noſtra, omnes conatus, & vitam omnem dirigamus. F. 695. XLII. Metu judicii extremi nemo deſperet, ſed magis à peccato reſurgat, & in bono perſeveret. F.722. XLIII. Metu judicii extremi, & pro obtinendàâ Senten- tià Electorum, & devitandâ Sententia reproborum, nihil non boni agendum: Adverſi patienter tolerandum: & pec- cati fugiendum in hac vitãa. Vbi Corollarium: Ante omnia Curam Fidei Orthodoxæ habendam. I. 7a6. XLIV. Oblivio Dei, ubique præſentis, omnia videntis, ſeverè judicantis: Nullus metus, nulla memoria Judicii ex- tremi, vitiorum & Inferni janua: Signum Reprobationis XLV. Iudicium extremum meritò timeant malè ſibi in vitàà conſcii: dum jam nunc ſentiunt graviſſimum in ſe tor- torem; quantò duriorem in Jjudicio extremo, & æternum! If. soe. timere debeant: Salutis incuria: Sacramentorum & me- XLVI. Mortem & judicium Divinum, qui, & quæ meri- diorum ſalutis neglectus, abuſus: Hypocriſis ſeu ſimulata virtus. r f. 820. XLVII. Judicium Divinum meritò timendum & ie. rum facit vehemens amor inordinatus & cura rerum fluxa- rum: Carnis petulantia & libido: Gula & Ebrietas. P. &3z. XLVIII. Mors, Echo vitæ præteritæ; Prodromus futu- ri judicii & æternitatis. Qualis vita, finis ita. Vita mala Divinum Judicium exaſperat. f. 51. Mechtl de Jud. extr. Uu uu uu u u XLIX. 1442 IMDEX I. Ceneralis Coneionum Oe ſudicio etremo. XLIX. Menſura peccatorum impleta; Malitia confum- mata; Poœnitentia dilata neglectaque, mortem & judicium Dei maximè aggravant. Vel ab uno gravi Peccato timen- dum, ne per hoc menſuram impleamus, pœnitentiam am- JF. 573. plius nunquam adcuri, ſed perituri. L. Stimulus ſancti timoris & exactæ ſalutis curæ: Sicut Dies Judicii extremi certiſſimus eſt, at incognitus: ita & ul- timus vitæ ac mortis noſtræ. Latet ultimus dies, ut obſer- ventur omnes dies. LI. Alius ſanéti timoris ſtimulus: Miſerrima damnato- rum æternitas, quæ noſtram ſalutis i incuriam & ſocordiam confundit, damnat, & corrigit. F. g2. Vid. Conc. 35. LII. Signa in cœlo, alia gratiæ & clementiæ, alia iræ di- vinæ; ubi * Stellà SSs. Trium Regum: de Cometis: quibus ad ſeriam poœnitentiam monemur: ne ſigna Iræ Dei, & hanc experiamur. VLV. 949. LIII. Deus, cum magn4 certâque ſpe ſalutis, amandus, quia bonus & miſericors eſt; timendus cum tremore, quia juſtus judex. Ergo homo ita in Dei miſericordiam infini- tam confidat, juſtitiæ ejusdem & Judicii tremendi ut ne ob- liviſcatur. LIV. In iis, quæ animam & falutem æternam tangunt, ne fſimus imprudentes & pueri. vVini. F. 979. LV. Aue Mortem & Judieium para juſtitiame Eccli. 15. 19. Mortis & Judicii infequentis, prodromi ac nuntii ubique & Pplurimi: ſed hos negligimus , contemnimus ut plurimùm. F. 1000. LVI. Ad Mortem & Judicium Divinum Præparationes in vitã, ſequentibus monſtrantur Concionibus, & media Sa- lutis æternæ. Conciliandi Amici & Patroni, hujus vitæ pauperes; & alterius: : Animæ Furgantes; in Cœlo Sancti, dibus Deipara. . Loyz. LVII. Dei. fF. gog. Vid. Conc. 16. f. 960. Horum quamplurimi, qui ſapere docentur, præſertim metu impendentis Judicis Di- o ⸗ oten nationi ſe Weat och derdon ra vtil entum Glrkand (sobv Clordus. il leire tt veft 4 len mune ors & e & 4 fpuhluti 1 lt 4, G gumac I Ph Wem Pal Uotemm 19 lte, awann Nchikrate ſonte e⸗ 1 . ſ Chri Nch wrlden⸗ t. — Wncorn. Aſobzin Cetoi lentima r/Kant Wike. G Wr⸗ 4. Mal M damner Klocortin NiCn., ,Aliaiten etis: guln Ma, Ni, M Nnnt, OM hm ünn . Nmüutec nuntINN Pumnm, lcs ⅓ tinne ine Panniine neli ſet , H ſn ue. InDIEX I. Generalis Concionum de judicio extremo. 144 LVII. Deipara, Mater Gratiæ & Mater Miſericordiæ, adeo potens, ut ſupremi Judicis, Filii ſui, iram & ipſam damnationis ſententiam, peccatori juſtiſſimè debitam, aver- tere valeat efficaciter. Hujus in præſenti teſſera, Maria- num Sertum, ſeu S. Roſarium; cujus ſingularis & præcla- riſſima utilitas ad ſalutem obtinendam proponitur, in inci- tamentum ad devotum & quotidianum ejusdem uſum-. M f. 1037. LVIII. Jeſus: Maria: Joſeph: Sanctiſſima Creata Trini- tas: Per hanc & per hos felix mors; clemens Judieium; ſecu- ra Salus obventura Ejusdem & Eorundem ſincerèe devotis Cultoribus. Pro Coufraternitate ſub Nomine harum Sd Perſona- rum; & generatim in gratiam Fidelium, quos univerſim, uti obliga- tos, ita verè devotos eſſé oportet huic ſanctiſſimæ Triadi. f. 1079. LIX. Chriſtus in Jjudicio extremo tremendus Jjudex; idem nunc in Euchariſtiâ abſconditus, totus gratioſus, mi- ſericors, & placabilis: Animæ vita & robur. Suadetur ejus devotæ & dignæ Communionis ſacræ frequens uſus ceu pignus ſalutis æternæ, ac teſſera, ſignumque Prædeſtinatio- nis: ſicut econtra indigna Communio Judicium Dei aggra- vat, ejusque rarus uſus & neglectus noxius, malumque ſignum ac omen eſt. f. 1079. LX. Philothea Euchariſtica ſupremum IJudicem ſibi cle- mentem parat, dum ejusdem ſub ſacris ſi peciebus abſconditi honorem zelare, & injurias eidem illatas pro poſſe compen- ſare, amanter & reverenter ſatagit. Cultus Euchariſticus. Archifraternitas Corporis Chriſti, & Ejusdem Perpetuæ Adorationis. Hujus Præeminentia, Finis, Statuta, Præmia. Pro ejus Inſtitutione vel solennitate. Cobaærent duæ ſequentes Concio- ner Vid. & præcedenzs. . 70. LXI. Continuatio ejusdem Materiæ. Philothea Fucha- riſtica, Chriſti amore, ad quem magis accenditur, ſaucia, nos inſtruit, quàm humillimè devotos 88. Euchariſtiæ, cum a- more liberali, nos eſſe oporteat, omni ſepoſità excuſatione; ?”J”ÿM Uu uu uu uuz quæ 1444 INDEX L. Generalis Concionum de udicio extremo. quæ varia refellitur. Cobærent Pracedens & ſequens C. nncior Vid. T. 1/30. & Concio 7g. “ LxXII. Continuatio. Philotheæ Euchariſticæ Merces ampliſſima decernitur: in terris multiplex: in Judicio extre- mo Clementia: & denique in cœlis Corona Gloriæ. Hinc ſtimulus, omni exceptione major, nobis ſit ſolidiſſimæ & conſtantis, cum Fide & amore, devotionis erga ſanctiſſimam Euchariſtiam, in finem vitæ usque. Cobhbærent duæ præcedentes Concioness Vid & pg. LXIII. Salutis medium, qué docearis, ſugere àventura irà, eſt Verbum Dei, auditu neceſſarium. Huſjus ardor ad Cœ- lum, negledtus ad infernum, via & occaſio. Illud Præde- ſtinationis, hoc Reprobationis ſignum eſt, e oann. g. 27. LXIV. Præcones Pœnitentiæ quàm mundo ſcelerato neceſſarii; & quàm ſeriò illi Pœnitentiam inculcare debe- ant, ac audiri obſequenter. V. Conc. 63. 69. f. 1201. LXV. Poœnitentiam, quæ peccatori, ad Jjudicem ſupre- mum deproperanti, unica eſt ſecura, & ſalutis via, primâ fronte aſperam, Dei Filius, doctrina & exemplo ſuo, ſuavem fecit, & facilem: ne terreamur. Deſiderio vitæ æternæ eam fortiter ingrediamur: ne nobis terribile, cum morte, Judicium obtingat. JYY. 1221. LXVI. Fugere à venturd ir? Tremendi Judicis, & facere fru- Dus dignos panitentiæ, docemur. Ne nugemur in tanti nego- tii animæ neceſſitate, in noſtræ ſalutis dispendium quinam frul us digni Paænitentiæ. Sè f. 1239. LXVII. S. Confeſſionem, ejusꝗue frequentiam, propo- nimus, ceu medium partim neceſſarium, partim ſaluberri- mum & efficax, qué nobis ad mortem & ad ſupremum Judi- cem viam paremus; dies vitæ noſtræ omnes obſervemus; nos ab omni peccato & peccandi conſuetudine, atque adeò à vinculis doemonis integrè expediamus. Eid. Canc. 4. r. 70. 1262. LxXVIII. Pro-. on cbbern Etenenn Wwren ac loenen Aukrlkem IIIN. ykmunrr heidantu nos, vti d rem emum. III A tio proxi entorumm nainDeum remis /, IIII. I. Uniacomnd Mäſo N Ueleyen hymnix Walbomin lIIII. elini co⸗ leme d: Neen mloihe⸗ Kinme Uln. NCaN ſula⸗ Wrem =☛r☛P — — “ 1 — lutin SNn ae e. Uicde. oläne ſuctinn N 4 un, dor ad (. Uvoræc unn. ,. Ugl. NV. 10 Kelernr Nlcare e. ,, e ſcem ine Pis, Mid o, uapel tenn? Norte, ſun, nefſr. nton n, llubenn unful⸗ ervend nen⸗ ,6, l INe. INDEX I. Generalis Concionum de udicio extremo. 1445 LXVIII. Proſequimur idem fere Argumentum, ſtatuen- do ſaluberrimum medium, quò nos in tempore ad mortem & tremendum Judicem magis & ſecurius paremus, per Con- feſſionem accuratam, eâmque annuam generalem, cum ſtudio emendandi errata, vitandi peccata & peccandi occa- ſiones ſaltem proximas. LXIX.ÄDe Confeſſione Sacramentali dicta, & dicenda, f. 1256. Vid. Conc. 567. 69. 20. 23. confirmantur magis, & pro rei connexione, neceſſitatéque, dilucidantur in Confeſſario; cum quòô in noſtram ſalutem age- re nos, uti conveniat, docemur: & alia circa Confeſſarium, Patrem & Medicum Animæ noſtræ, ac Manuductorem ad Supremum Judicem, obſervanda perutiliter. f. 1306. Lid. Conc. 67. 69. 20. 7l. 73. LXX. Ad Mortem, & judicium Dei tremendum, Præpa- ratio proxima & ultima in extremo vitæ: Devota Sacra- mentorum ſuſceptio: Terrenorum omnium abdicatio: Ple- na in Deum Conſignatio: ubi de neglectu Sacramentorum in extremis. f. 1322. E. Conc. 6.6S.69.7I.22. Ind. Ker. E. Pænit. Confeſſto. LxXXI.ÄIturi hinc ad Supremum Judicem, oportet, ut omnia, cum Corpore terræ relicto, relinquamus, etiam nos- metipſos: & à nobis ipſis exe undum: imò Expoliantes ſimus nos veterem hominem cum abtibus ſuis & induentes novum. Vbi de Spiri- tuali hominis renovatione. f-3r3. Vid. Conciopræced. & ibi citatæ. LXXII. Ad Judicium tremendum & æternitatem in- greſſuri, docemur, ritè chriſtianèque conjugare, & combi- nare Tempora: Præteritum, Præſens, & Futurum. Habenda Ra- tio: Præteriti, de malè actis pœnitendo, defetus compen- ſando: Præſentu, piè ac conſcientiosè vivendo: Fatari, æterni- tati maturè providendo. F.I37a. Eid. Conc. pt. LXXIII. Pœnitentia, & Confeſſio, præſertim Generalis, eſt vera hominis Innovatio, & optima Anni ac totius vitz clauſula: ſecura ad tremendum Judiçgem Supremum ſemita. In extremis ſaltem, & ritè pornitendum eſt. f. 1394u. V. Conc. 71. HDM IJYUD & ibi initio citatæ. Uu uu uu uu 3 LXXIV. Va- 1446 INDEX II. F. Feripfuræ in Vet. Teſtam. — LXXIV. Valedicit Concionator, Animarum Paſtor, ces- . ſurus loco, munere denique è vitâ, ad Supremum Judicem, hea 4P rationem redditurus de ſe, ſuæque Curæ commiſſis, acce- MNd 8 Pturus vel præmium vel poœnam. f. aIa. Vid. Conc. 1. & 2. Uk “ 1I roam. Ren do- G et. ſ 8. Scripturæ Locorum, Textuum 59 & Sententiarum, ſn 1iin hoc Millefolio aliqvaà ratione elucidatorum ugente M S& elucidantum. Ade Ex TESTAMENTO VETERI. H Geneſ. 1. 10. Oeugregationes aquarum aphellavit Maria. Conc. pz. n. 1. fol. 939 ika C. I V. 14. & 1 6. . Piant luminaria. Conc. 12 . J. 42 S. à f. 940. & . F. C. 6ο. . Z. . ſieſin Ff. 1120. OUM. 1. 31. Et erant valde bona. C. 3. n. 3. f. 25. C. 73. n. 6. f. T = .. Zungmn „ , Gen. 2. 3. Benedixit Deus diei ſeptimo & ſanctificavit illum. Conz. 63. n. 6. f. n02. rend⸗ 2. 4 10. Fluvius egrediebatr, qui inde divid. &c. C. r7. n. 1. f. 1039. 4 H 2. 15. Talit Dominus Dens hominem- Kc. C. y3. n. 7. f. 9g74. ſ 2.‧ 19. Addaxit es ad Adam- & C. Conc. 3. n. 4. f. 3. 2 in Gen. 3. 4. Neqguaquam moriemini., Conc. yo. n. §. f. 920. --⸗OD en 3: 47. Et aperti ſunt oculi amboram. Conc. S. n. , f. 99. C. 22. n. 3. 4. . 307. is 3‧ 9. Adam abi es? Conc. 22. n. 2. f. 357. & ö Conc. 27. n. 4. f. Sog. t 3. 17. 18. Malediéta terra in opere tuo &c. C. 37. n. 5. f. 764. N nen 3. 19.20. Li ſudore vultüs tui &c. C. ſo. n. I. 4. 5. F. go0. nuci 3. 20.21 Eô quòd mater eſſet cunbtorum viventium. C. vo. n. S. f. gr. H ieen Gen. 4. à 4. Reſpexit Dominus ad Abel &c. C. zg. n. 3. f. 347. C. 33. n. 3. f. 5=2Z 7. nele 4. 7. Conc. &ÿv. n. 2. f. 122 . S bene egers & c. . 4 Munn 4. 9. VEYbi eſt Abel frater tuus? & c. Conc. 27. n. I. f. 40 . ððòèM , 4 4·‧ II. Munc igitur maledibtus erss &c. Conc. 3r. n. 6. I. 1r1. ue 4. 12. Major eſt iniquitas, quàm ut veniam merear. C. 12. n. 4. f. 73z0. WA 4. 14. Ejici me à facie terræ &c. Conc. zʒy. n. 6. f. pyrñſ. . ner Gen. 5. 5. Et mortuns eſt. Conc. yo. n. 4. f.gil. ng — MNos IINDFEX II. §. Kcripture in Vet. Teſtam. 1447 W n, ſam ag esfto Nc. Co: aseie. en6. 9. Corrupta eſt terra coraum Deo &c. Conc. 2. n. g. f. 6. H 6. 1I. Omnis caro corruperat viam ſuam. Conc. g9. n. I. f. 57. 6. 12. Portans ramum olivæ virentibus folii. Conc. 32. n. 9. f. 515. GBGePn. 8. II. Maledictus Chanaan. Conc. 37. n. 5. f. g. H Gen. 9. 2 5. Veynite, faciamus nobi civitatem & turrime Conc. pa. g. . Ff. 9 53. Gen. 11. 4. & 6. LVixit, & genuit. Conc. 385. R. II. f. 645§. 2 Ego protector tuus ſam & merces &c. Conc. 6z. n. a. f. I17 06. Gen. 15. I. Necdum completæ ſunt iniquitates & c. Conc. 49. n. 3. f. 550. 15. 16. Apparuerunt ei tres viri &c. Conc. I7. n. y. f. 227. Gen. 18.2. Sara riſit poſt oſtium tabernaculi. lbid. f. 229. ”MVM 18. 10. Clamor sodomorum & Gomorrhæ: & c. Conc. go9. n. 3. f. 9590. 18.20. Viſus eſt en, quaſi ludens loqui- Conc. 2. n. y. f. 17. CGen. 19. 14. Noli reſpicere poſt tergum. Conc. yzj. n. 2. f. I00 3. O”UMVMUB 19. 17. Daominus pluit ſuper Sodonam- & c. Conc. 3. n. 3. f. 29. 19.24. Verſa eſt in ſtatuam ſalis. Conc. Io. n. y. f. 12ũ. 19. 26. DQuocunq, perrereris“ &c. Conc. go. n. 2. f. 90. Gen. 20. à 1I. Vende mihi primogenita tuu. Conc. 236. n. 9. f. 6oeÜu. GBBen. 2 . 31. Parvipendens, qud primogenita vendidiſſet. Conc. 36.n. 9. & Io. f. 6o. 235. 33. Conc. 72. n. 4. f. 138 1. ́MU O Zuſtum eſt, ut provideam domui meck. Conc. yé6. n. 2. f. 109. Gen. 30. 30. Vidi per ſomnium, quaſi ſolem & lunam & c. Canc. 6ο. n. . f. I120. Gen. 37. 9. JTulit annulum de manu ſuâ & c. Conc. gl. n. 4. & j. à f. oß. Gen. 41.42. Meritò hæc patimur. Conc. ar. n. j. f. 8g10. Gen. 42. 21. En ſangui ejus exquiritur. Conc. 24u. num. g. f. 34ö8. 222. 22 Dier peregrinationis meæ &c. Conc. g. n. I. f. Ial4. Gen. 47. 8. & 9. Non auferetur ſceptrum de Juda. Conc. 49. n. I. f. 8S74. Gen. 49. 10. Factæ ſunt tenebra horribiles & c. Conc. Ig.n. 4. f. I84. Exod. 10. 22. Primogenitum aſini mutavi ove. Conc. zo. n. 2. f. 1334 Exod. 13. r13. Tollent ſe Angeluæ, & cum eo pariter columna nubi: Conc. Iz. R. 4. Exod. 14. 19. 7 Ff. 154. Ecce reſpiciens Dominus ſuper caſtra? &c. Conc. 52. n. 7. F. 93 4144. 24 Deſcenderunt in profundum quaſi lapi. Conc. a40. n. 9. f. 6go. Exod. 15. F. Doeminus regnabit in æternum & ultrat Conc. 35. R. I. f. 6a. 15. 18. — 1448 INDEX II. §. Scripturæ in Vet. Teſtam. Ex. 15219 Ingreſſus & eques Pharao & c. Conc. 3. n. 3. f. 2s90909. Ex. 16. 19, 20., Nullus relinquat ex eo in mane &c. Conc. a7. n, 3. f. 8ooo. Ex. 16. 21. Cumq; incaluiſſet ſol, liquefiebat Manna. Conc. 6ο. n. z. f. 1121. Ex. 19. 16. Ecce cæperunt audiri tonitrua- & c. Ex., 20, 12. Honora patrem tuum. Conc. 2. Proæm. n. a. 20. 19. Won loquatur nobi Dominus, ne fortè moriamur. Conc. 23,n. g. f. 327. Ex. 2 5. 11. Facieq; ſuprà Coronam auream: Conc. 62. n. 6. f. 1172. Ex. 32, à I. dollite inaurer aureas- &c. Conc. 61. n. 6. f. 1146. 32, 1II. Conſecrſti manus veſtras hodie Domino. Conc. 32. n. 2. f. y1 7. Levit.6. 12. 1 3. Ignis in altari ſemper ardebit: &c. C. &. n., 9. f. 1153. Levit. 11,.19. TDpupam quoq; &c. Conc. 45. n. 7. f. 865. Levit. 23. Feſta Judæorum. Conc. 63. n. y. f. 1100. Numer. 11.11. Poſuiſti pondus univerſi populi hujus ſuper me. Conc. 1. Proæm. n. 6. Num. 13.& 14. Thi Timor panicus Hebræorum de exploratâ terraà Promiſſtontz. Conc.ö. Numer. 14.22. O mner G ⸗ qui viderunt majeſtatem meam & ſigna, non videbunt =èMGMDU terram. Conc. Io. n. 2. f. 124. 14. 22.,& 23. Tentaverunt me jam per decem vicer. C. 29. n. 6. f. 850. Nuaam. 16. 31. Terra dirupta eſt ſub pedibus Core. Conc. 3. n. 3. f. 30. & C. 40. n. 4. f.68. 2 L — — Num. 20. à 10. Hæc ſt aqua contradictionis. Conc. 2I. n. . f. 301. Num. 21.6. Miſit Dominus in populum ignitos ſerpenter. Conc. ay. n. 3. Ff. So7ũ. Num. 23. 10. Moriatur anima mea morte juſtorum. C. a5. n. 3. f. S. Num. 24. 17. Orietur Stella ex Jacob. Conc. 52. n. 3. f. gag.— Num. 26. 10. Factum eſt grande miraculum, ut Core pereunte, ülii ejus non perérent. Conc. ao. n. a. f. 69 95‧5.— Deuter. 5. 14. Septimus dies ſabbati eſte requier Domini Dei tui. Conc. 63. n. 6. f. !92. Deuter. 7. 6. Je elegit Dominus, ut ſir ei populus: & C. C. 64. n. 3. f. 1207. S Deuter. 24. 6. Non. accipes loco pignori inferiorem &. ſuperiorem molam. Conc. 33. Deuter. 27. 12. Hi ſtabant ad benedicendum populo: & c. Conc. 9. n. 3 fF. 109. Deuter. 31. 17. Abſcondam faciem meam ab eo? &c. Conc. 36. n. 6. F. 39 Deuter. 32. 10. Cuſtodlivit quaſi pupillam oculi us, Conc. II. n. 3. f. 137. 32. 20. Abſcondam faciem meam ab eij. Conc. 36. n. 6. F. 39 . ,ê⸗ 32.22. ſenis ſuccenſis eſt in furore meo- & c. C. 37. n. I. 8. F. 6og. &SlI. DDtinam 1 Conc. 1/. n. I. f. voz. = . Muun glunf Re unſcheren ſaunein un. PmiraxNn⸗ iuluifeen AMhvnnum: eſc neljtil utſcurh. PCahuilin Mming mnijt — t⸗ een⸗ lveytſoſin luutiug an, ani, guiß . 1242, lucmi, t, hin ſnura 1 a. fiuneeſt uguil duu erite mih; nuucg ſi⸗ nil ſalahe n ir. ſi fuum nlhie inueni Nun fe⸗ le itert . 14 e D Men 44 = 1 NDFX II. § Seriyture; in Vet. Teſt. Viinam ſaj ſat perent: ac noviſſima providerent. C. 43. n. 5 7 61. Deuter. 32. 29 Aſcende in montem iſtum kranſi, itunm & morere. C. Zo. n. 3. i; 1336. 32. 4⁸. Dominus de Sinai veniet & c. Conc. 55â. n. §. f. 1235. Deuter. 33. 2. Funiculus iſte coccineus & c. Conc. pz. n. 6. f. 10 50. Joſue 2. 1 . Ad rhamnum: veni & impera ſuper nos. Conc. 13. n. 12. I. n5. & in Jud. 9. 14. Praæfat. de Extr. Zud. n. Z. Deos meos uliſtu, & dicitus quid tibi ſi. C. 36. n. y. f. y9 2. Judic. 18.24. Percuſſerunt Lais in ore gladii & c. Conc. 6Go. n. g. f. 111 . 18.27. & 28. lIludiebus illis non erat rex in Iſrazl. Conc. I. Proæm. n. 2. Judic. 2 1. 24. Dominus morti cat & Yvivificat. Conc. yo. n. . F-910. I. Reg. 2. 6. DQuicunq; glorificaverit me, glorificabo eum. Conc. 62. n. 2. f. I166. 1. Reg. 2.30. Non te abjecerunt, ſéd me. Conc. 2. Proam. n. 6. & C. a. n. j. f. I224. 1. Reg. 8. 7: Ecce præſto ſume & quempiam calumniatus“ & C. Conc. z. n. 7. f. 1737. I. Reg. 12. A 2. Filius unius anni erat saul- &c. Conc. 35. n. I. f. 6a6. 1. Reg. 13. I. Leccavi, qui prævaricatus ſan ſermonem Domini: &c. Cone. 66,. n. 2. 1 1. Reg. 15. 24. fJ. 1242. 8 Peccavi, ſed nunc honora me coram ſe ioribias populi mei. Cane. 29. I. Keg. 15. 30. n. 2. f. 29 †. & äConc. 39. . 2. f. 661. Siccine ſe ſe parat amara mors? Conc. 27. n. 7. J. 52“. & Cnr. 45. n. 2. 1. 1. Reg. 15. 32. f. Sid6. Pacificusne eſt ingreſſus tuns? Cenc. 36,. n. I. F. SSt. I. Reg. 16. 4. Nunquid saul inter Prophetas? Conc. 6o. n. a.r f. 11I5. 1. Reg. 19. 2 Auaærite mihi mulierem habentem Pythonem. Conc. 22. n. 6. f. 313. 1. Reg. 28. „. Cras tu & ſtlii tui mecum erunt. C. v. n. y. f. 1009. 1. Reg. 28 à 19. David ſaltabat toti viribus ante Giminan. Tedem . viligr ſiam. 2., Reg. 6. à 5. Conc. 6o. n. 2. f. 105. Tulit Hanon ſervos David, raſitq;: &c. 0 27. n. 6. .f. 41. 2. Reg. 10.4. David lapſus & ad panit. redubtus. C. 30. n. 4. f. 27 5. 2. Reg. II. n2. Obſecro, ut videam faciem regs & c. Conc. 36. n. 3. f. 155. 2. Reg. 14. 32. Vadam, & reddam vota men. Conc. 29. n. 3. f. 425. 2. Reg. 15. 7. Tulit tres lanceas; & infexit eas, in corde Abſalom. Conc. 3. n. 3 F.s 573 2. Res. 18. 14. Pete mater mea, neg, enim fas ſt. &c. Conc. y6. n. 2. f. I029. 3. Reg. 2. 20. demes iterato delinquens, punitus. Conc 2g⸗ n. f. 556. Lem Conc:. 4. . Keg. 9. à 36. n. I. f. 1417. Mckeldejad-e etr. N NX X Dier, „ 140 INPDEX II. §. Seriture in vet. Teem. 3. Reg g. II. 42. Dec, ros regnavit Salomon, 46 anns ſant. Conc. 35. . 1F-ö267. 3. Reg. 12. 28. 8. Feratcon Fecit duos vitulos aureov. C. 25. n. 2. f. g2. 3. Reg. 19. à 7. Surge, comede, grandis tibi reſtat via. C. o. n. y. f. 19 4P. eſtif 3. Ké g. à II. Sibilus auræ tenuts. Conc. 23. n. I. f. 322. & n. II. f. 34 0. D SðJͦJMB ſiuu innn 3. Reg. 2 I. 2 3. Canes comedent exabel¹ in agro. Conc. yo. n. r. f. o7.. ſe⸗ Nl 3. Re eg. 22. 18. Odi eum, Tia non Propbetes ik bonum, ſea malum. Conc. . nz. 5. gsſe ”MDU! fF. IIag —“VYMVM Han 4. Reg. 2. II. Ecce currus ignens & equi gnei. &c. Cme. 5. n. 4 .f. s. uerleibu 4. Reg. 2. 12. Eliſæus videbat-& clamabate Pater mi. C. §. n. 6. F-og. tilet⸗ 4. Reg. 2. 2 P- Vrſi laceraverunt 92 pueros. Conc. 74. n. 6. f. 1427. S mnerſorunm 4. Reg. 5. 14. Keſtituta eſt caro ejus, ſieut caro Puers. C. ZIen. 2.f. 13 f GdGd. lubme 4. Reg 9. Iaeteritus impiæ Reginæ Jexahel. Conc. yo. n. . F. 91. Bißfuti 4. Reg. 9. 37. Haæccine illa Yexabel!? *Conc. 3t. n. 4. f. 492. ü 4. Reg. 1 3. I4. Pater mi! Currus Iſraël & auriga ejus! C. 2. Prowm. n. . nilen 4. Reg. 19. 3 5. Angelus D. bercnſſi it Mſriorum 1570οο. C. 3. n. 3. f. 2e9. unil ie I. Paral. 29. 14. Quæ de manu tus accepimm, dedimustibi. Conc. 61. n. 6. f. IoD— o ũ a 2. Paral. 21. I2. Allatæ ſunt ei litteræ ab Elide Conc. 25. n. . f. 3982. uure . 2. Fdr 8.9. Flebat atem omni, populus, cium , auderet verba Tege. me 32 zn. . limmn F. IIolI. Den, Tobiæ . 4 5. Cum irent omnes 4 aa, virnglarta aureos, , hie ſo blus. &c. C. 60. n. „». .f. 1126. zitoht Tob. 4. à 7. Woli avertere faciem tuam ab ullo paupere. Conc. y6. n. 4. f. 1023. ireſh Ffther 3. 10. Yulit annulum, qus ; utebatur, & dedit eum Aman. Conec. al. n. 4 f. 707. Nugf Eſther 6. à I. Jaſ It ſibi aſferri hiſtorias & Annalee. C. 73. n. F. f. 14065. lreb tin, Eſther 7. 7. Aman ſurrexit, ut rogaret ſther. Conc. 32. n. 5. 1 Pn. “ i C Eſther 15. à 9. Erat terribili aſpebtus &c. Conc. 20. n. 4. f. 273. Ulenentz. Job. I. à ÿ. COppreſſo & mors ſiliorum jJob⸗ Conc. po. n.6.f. 9 12. Aenun Job.7. 8. Cculi tui in me, & non ſubſeſtam. Conc. e. 7. f. 973. l Job. 9. 12. u vrepente interroget, qui reſpondebit ei? C. 47. n. 5. f. 8r. Nar Job. 9. 28. VLerebar omnia opera mea, ſciens &C. Conc. 29.:n. 11. f. 40n. Aanin Job. 9. 30. N fulſe rönt velut mundiſſimæ manus meæ, tamen irdibus intinge me. en M cit. Conc. 29. u. 4. f. ar0. lug, Job. 13. 27. olſ roädſt omnes ſemitas meas &c. Cunc. 2 7. n. 4. f 3,3. laen Job. 14. 5§. Nuamer menſtum ejus apud te t. Conc. 2ſo N. g. f. 3,34 *WR/ bid. 0 vonſtetuiſti terminos Im: . Cone⸗ 10. n. z. f. 946. ” INDEFX II. §. Seripturæ in Vet. Tefaam. 14 1 . Vt in inferno protegas me- &C. Conc. 21. . J. f. 200. DUW! Job. 14. 13⸗ Job. 14. 16. fob. 14. 77. Job. 15. 21I. S 5 D Tu gaidem greſſus meos conſiderdſti. Conc. 2. n. 4. F. 373 vigmnſti quaſi in ſacomdo delitta mea. C. 2r. n. 6. f. 37575. Wuitus terrori ſemper in avuribus ejus. C. 456.n. 2. f. 80 4. Oſſa ejus implebuntur vitiis adoleſcentiæ ejis. C. 45. n. 9. f. S7ßo. Job. 20. 11. , t pluat ſaper UWum bellum ſuum. Conc. 3. n. 3. à f. 30. Job. 20. 2 3⸗ lIei puntto ad inferna deſcendunt. Conc. g0. n. 3. f. 6 5g. & n. 9. f. 6gé. Job. 2 1. 13. ℳ Nubes latibulum ejus, nec noſtra conſiderat. Conc. 29. n. Io. fF. 236 . Job. 22. 14. 25„ Neiunquideft numerns militum ejus? Conc. 3. n. 3. f. 25. Job. 25. 3. Job. 28. 3. Dniverſorum fenem ipſe conſiderat. Conc. Zo. n. 2. f. 133 2 ob. 29 18. Ie,nidulo meo moriar. Conc. ab. n 6. f. 56. Ab infantid meâ crevit mecum miſeratio. C. 32. n. 7. f. 17¾. Job. 31. 18. Lumen illius ſuper terminos terræ. Conc. o. n. 2. f. 1334. fſob. 37. J. L Nunquid tenuiſti concutiens extrema terræ. Conc. o. n. 2. f. 132 4. Joh. 3 8. 1 3½ NBiunquid per ſapientiam tuam plumeſeit accipiter? Conc. 6. n. y. Job. 39. 26. 14f f. 129 7/. & Conc. 7I. n. 2. f. 173 7. H HM l vis peccatorum non ſtetit. Conc. go. n. 3. F. 651. Pſalmo I. .. tn Aſtiterunt reges terræ &. Conc. 21. n. 5. f. ⸗o9. Pfalmo 2. tot. Non eſt Deus in conſpeltu ejus &c. QConc. 44. n. 3. F. 759. Pſalmo 9. 26. ,. Toni, & ſulphur, pars calicis eorum. Conc. 36. n. 6. F. S9g7. 10. 7. Aom blitus eſt Deus, avertit faciem Juam. &c. C. 29. n. 10. f. 16 7. Lo. II. n Dixit inſipiens non eſt Deus: cit. f. 26 5. & C. 31. n. 1. 4 f. 290. 13. I. —„Nooon eſt timor Dei ante oculos eorum. Conc. 44. n. 3. f. 759. 13.3 Satiabor, cum apparuerit gloria tua. Conc. 41. n. 7. f. 715. 16. 15. Fundamenta montium conturbata ſunt. Conc. a. n. 5. f. a6. I7. 9. Cæli enarrant gloriam Dei. Conc. ya. n. 5. f. 97. 18.I. Delickta quis intelligit? Conc. 5yy. n. 3. f. 100 . SZ 1858. 13⸗ 8 Pones eos ut clibanum igni. Conc. 37. n. 4. F. 61. ⁊o. 10. , 8ambulavero in medio umbræ morti, non timebo mala, quoniam k 22: 4. gngeNe mnaecum es. Conc. o. n. j. f. 131. ́MM DIJM Dulci & rettus Dominus. Conc. 33. n. I. f. 523. 24. 8. 4 Ne avertas faciem tuam d me. Conc. †2. n. 7. f. 972. 26. 9. Ppagter meus & mater mea dereliquerunt mer & c. Conc. 54. n. 6. f. gg. 26. 10. Vox Domini præparanti cervot. Conc. 23. R. 9. f. 336. Pſalmo 28. 9. 1 AWus ANX N X XX N. N 2 . 31. 4. 31I. 6. 32. §. 32.‧13* 33. I0. 33. à 16. 33. 22. 36.272- 39.13⸗ 47. 2. 48. 6. 4A8. 12. 49. à I.-. KO. 10. 59. 16. 57 II. 1452 Puſalmo 29. ro. Quæ utilitas in ſanguine meo- & e. HMors peccatorum peſſima. Circumdederunt me mala, Conc. 67. n. p. f. 1272. Beatus, qui intelligit ſuper egenum &c. Cur timebo in die malà? iniquitas calcanez & c. Deus deorum Dominus locutus eſte &c. INDEX II. &. Sripture in Vet. Teſtam. 3 –W 2 7 — onc. 24. . y. f. 31. Erubeſcant impii, & deducantur in infernum. Conc. Converſus ſum in ærumnd med, PFro hoc orabit ad te omnu ſandtus⸗ & c. Conc. 32. . 6. f. - 2. dum conſigitur ſpina. Deèligit miſericordiam & judicium. Conc. F3. n. 2. f. 96 y7. De caælo reſpexit Dominus. Conc. 20. n. 2. f. 269. Timete Dominum omne ſancti ejus?“ Ibid. n. 3. f. 271. “ Oculi Domini ſuper juſtor; Vultus autem Domini ſuper facientes mala. Conc. 20. cit. n. 2. r. C. p2. n. 6. àf. 9a9. C. 74. n. y. f. Ia295. C. 215. n. 6. F. 86 3. & n. 0 f. &r. Dixit injuſtus, ul delinquat in ſemetipſo . C. 44. n. f. f. Jol. Declina à malo, & facbonum. Conc. 66. n. 4. f. 1246. Sicut onus grave gravatæ ſunt ſuper me. Conc. go. n. 9. f. 696. C. 76. n. 4. f. I0 2 40. Magnus Dominus. Conc. as§5. n. 6. f. Sösbẽcs.ð Audite hac emne genter. C. 25. n. G. f. 436. & C. 42. n. 7. f. 3245. id. binis locis. Sepulchrum eorum domus illorum in æternum Conc. 16. n. 2. f. forg. C. ʒo. n. 3. f. =r2. Deus manifeſtè veniet. Conc. .. n. 2. f. -2. & C. 32. n. 1. f. 33. Peccatori autem dixit Deus & c. Conc. 3o. àn. 3. f. a73. Iniquitatem meam ego cognoſco- & c. C. 65. n. 4. f. 292. Averte faciem tuam à peccati men. C. r12. n. 7. f. 9 72. Ne projicias me à facie tud. Conc. 36. n. 3. f. SSpůü9ĩ9. LEibera me de ſanguinibus. Conc. gr. n. 2. f. SBus. Dixwit inſipiens &c. non eſt Deus. Conc. g. n. 2. f. z3c. „ f. 136. Conc. a0. n. 9. f. 60 7. Laætabitur juſtus, cum viderit vindibtam. (C. 22. n. 7. f. -1. Dediſti metueibus te ſignificationem, ut fagiant à facie arcus? Conc. g. n. 4g. f.⸗ 41. &- Conc. 42.n p. Ff. 222. Terribili in conſiliu ſuus ſuper ſilios hominum. Conc. 12. n. 2. f. 257. S Conc. 39* . 3. F. 62. Conc. g1†. n. 6. Deſcendant in infernum viventer-. Conc. 9. n. F. f. I1 5. Conc. II. n. 2. ler ⸗ ybeugturdeh ſe tehen (pmacehen. Firiimuima ſihtntit 1l.. lyteni li⸗ (tinebiti 9 . Vor tmnitme muves luureſdi⸗ lnifi anin (ſile auni iret,, ig⸗ ne. M lſer bilere Biſinrit Halmen ng/ Deninne f Dnmnuf in, Veſenn ſrienr lin nun, D Ar,⸗ in fril ſlpt. . t n — ſe⸗ lit i, . InDEz II. §. Serkurei in Vet. Teſtam. 14 3 Neq; urgeet Per me puteus os ſuum. C. 31. n. G. F. 496. Pſalmo 68.16. PDPeleantur de libro viventium. Conc. 3,5. n. 4. f. 773. kine. 68. 29 Non eſt reſpeltus morti eorrum. Conc. yo. n. §. f. 915. 71. 4. Cam accepero tempus, juſtitias judicabo. C. 29. n. y. f- 2171. 74. 3. Viri divitiarum. Conc. 27. n. 3. F. g41. . Wð 75. 6. Yerra tremuit, & quievit, cum erxurgeret in judicium Deus. Conc. 21. 75.9. & ro. n. I. à f. 252. . Hÿ”MUVM Cogitavi . antiquot, . & annos cternos in mente habui. Cone. 35. 76. 6. n. 7. f. 6 35 ðJMB:] Costze: l, ird ſus miſericordiæ Ra. Cune. ze n. 3. f. 30. &ne.: 22. 76. 10. 519. l V. r mat,, in rota. Cunc. 34. n. 2. f. F45. 76. 19. In medio Deos di Fudicat. Conc. 29. n. 7. f. 7g. 81. I. Melior eſt dies una in atris tuus⸗ &cc. Conc. 5a. Rn. 2. f. 9544. 83. II. Eruiſti animam meam ex inferno inferiori. C. I. n. y. f. 7. 85. 13. Mille anni ante oculos tuos tanquam dies heſterna. Conc. 16., n. 3. 89. 4. f. 212. &(Conc. yI. n. 4. f. 929. Non timebis à timore nocturno. Conc. 6y. n. g. & 6.4 3f. 123o0. 90. F. Deleltäſti me in faöturd tud. Conc. jI. n. 7. f. 93 7. 91. §. In terrâ deſertâ &c. ſie in ſanéto apparui tibi. Conc. 60. n. 9. .. ms. 92. 3. Mirabiles elationes maris. C. 49. n. y. f. 8S53. 92.4. DQui finxit oculum, non conſiderat? Conc. 4. n. S8. f. So I. 93.9. Raslacgenm faciem ejus in confe, R lone. Conc. 20. n. 8. fes 28. . 23. 94. à 2. Donimne Scz 4 ligno. Conc. 4AI. M. 3. f. Jog. 9 §. 12. Dominus regnavit? nubes & caligo &c. C. Iy.n. 2. 5. 7197. 96 à I. lenu ante ipſam pracedet? &c. Conc. y. n. 2. f. p2. 96. 3. Tlciſcens: in omnes adinventiones eorum. C. y3. n. 6. f. 973. 98. 8. Mi Vericordiam & Judicium cantabo tibi. C. 21. n. 6. f. 296. &. C. 7 3. 100. I. n. 2. f. 90 4. ðUVDUD Opera , tuarlum ſant cali, Conc. A4I. n. 6. .f. 712. TI01I. 26. Renovabitur, ut aquilæ, juventus tua. C. 7 1. n. 2. f. 135. 102. 5§. Extendens cæœlum ſicut pellem. Conc. ya. n. S. f. 9. Io03. 3 Terminum poſuiſti, Pem non tranigredientur. C. 49. n. . f. 8Se. Palmo 103.9. XX N NX XY Noli- NH 1I14. §. pPſalm. 149. à 5. Ewultabunt ſanoki in glorid: &c. 7 Prov. 14. 33² 14 4 I NDEX II. §. Senpturei in vet. 7 Sen. Pſilmo 104. 15. WNolite tangere Chriſtos Mméog. Conc. 74. n. 5. f. 142 „ = s 105. 11. nus ex eis non remanſit. Conc. 3. n. 3. f. 9. 110. à 9. Sanbdtum & terribile nomen ejus. Conc. I. n. 4. f. G6. III. 10. Peccator videbit & iraſcetur. Conc. 33 n. 3. f. 27. 113. 1 6. Czrlum cali Domino, terram autem &C. Conc. y1. n. ,. f. 9 3 Miſericors Dominus & juſtus. Conc. y3. n. y. f. 90. 115. 15. Pretioſai in conſpectu Domini morr ſanbtorum ejus. Conc. 45. n. . H S6. 118:32. Aſpice in me, & miſerene mei. Conc. ra. n. 2. f- gt. 118. 112. Inclinavi cor menm ad faciendas juſtificationer taas Prapter nan. — — nem. Conc. 62. n. 3. F.- I166. 124. 3. uia on relinquet Dominus virgam peccatorum. Ec. C. 76. 2.2 . 922. 2 5. 5§. Mus ſeminant in lacrymi: &c. Conc. g. n. 6. f. g&3. 129. 2. Fianit aures tug intendenter. Conc. 2. Proæm. n. 6. 36: 2. SaGenlän organa noſtra. Conc. 13. n. . f. rza. TJenehbræ non obſe urabuntur aà ter &c. C. 27. n. 2. f. 405. . 1 138. 1 7. Nemis honorati ſant amici küi Deus. C. 74. n. . f. 122 . 139. 12. Virum injuſtam mala capient in inuteritu. C. 47. n. 6. f. ,7. . 146.r1. 1. Beneplacitam eſt Domino ſu per timentet eum. C. y3. n. 4. f. ,6r. 147. à 19. Non fecit taliter omni nationi. C 6 n. 3. f. 206. Conc. 32. M. 7. lre. Prov. I. à 24. Vocavi & renuiſtü- ego noaqg, &c. C. 46. n. 6. f. 5. 3. 18 necn Vita eſt hu, qui apprehenderint eam, & qui tenuerit eam, ber. Uq tm. Conc. o. n. j. f. 1343. O& C. 62. n. 4. f. r 6hů. 3.32. Cam ſi, nplicihm ſermocinatio ejus. C. 61. n. 7. f. 1170. S. 4. Noviſſima illius amara, uaſi Zabſynthium. C. 77. n. 2. f. 839. F. 22. Iniquitates ſatc apient impiam: &c. Conc. 67. n. I. f. et. 3. 29. Circumdabit mari terminum ſuum. Conc. go. n. . f. Sg. 3. à 34. Beatus homo, qui audit me- & c. Conc. 62. n. 7. f. 177. 9. 1. dapientia ædificavit ſibi domum- &c. Conc. & n. citt. I3. I. Vult & non vult piger. Conc. 47. n. §. f. &S... O 14.12. Eſt via, quæ videtur homini juſta: & c. Conc.67.n. I. f. 1222. 14. 16. Sapien. timet, & declinat à malo. Conc. I. n. 4. f.,r. he malitid ſud expelletur imhbius . Bere autem MWer in morte ſas Coxc. 46. n. 7 526. * Ler ——. “ luft. — N n or min, uußn n. nula re Uniu in u inin Niipyrr: Mupiu Hyinali non, er iisti (di finit 1,n V pens euli 1l ſa mnia temt imue 16 5,. Milun nie Masnz MMriri in ki kintnͤ, i ME. „ ſ’ſan, Stlene, ſere⸗ rilent ent,(y n te nni, tine naſe Nernleg. INDEEY II. §. Knizeene in vet. Telam. = 144 55 er Pigrorum, quaſi ſepes Ginarum. Conc. &.. n. 6. Ff. 12,34. Prov. 15. 19 Timor Domini, diſciplina ſapientiæ. Conc.I. n. 4. F. 7. 1758. 33 Sirituum ponderatoreſt Dominus. Conc. ay. n. 6.f. 377. 16. 2. Fondus & ſtatera, Judicia Domini ſant. TIhidem. 10. 1I. Inpius, cum in profundum venerit, contemnit. Conc. 6z. n. 1 f. 1264, 1828. 3. Haoſtiæ impiorum abominabiler. C. 6I. n. .f. I149. 21. 27. Dicit piger-: Leo eſt in vid.: & C. Conc. 6y. n. G. Pter, 222234. 13. HM Fuagit impins nemine per ſeguente. Conc. 4. n. 2. f. Soꝛꝛz. 28. 1 Viri mali non cogitant judicinm. Conc. 37. n. . f. 775. 26s8.. .. RKezpentinus ei Swperveniet interitis & c. Conc. 7a. n. . f. 1389. Prov.2 29. 1. Ommnia flumina currunt in mare, &c. Conc. y. n. I. f. 103z9. Eccleſiaſte. 1. 7. Perverſi diſſicilè corriguntur, & ſtultorum infi mnitus et numeru. C. 22. I. 15. — 2. 3.f. 32. Conc. a. n. 5 Ff. 999. & Conc. 6a. n. 2. f. 120 4. aupienti oculi in capite ejus; Rola in tenebri ambulat. Canc:s 3. 2. 14. Ommnia tempu habent. &c. Cone. ry. n. I. f. 70. 3.17. Væz 75 9li, quia cum ceciderit, non Palet Vstevanten ſe. kc. cor. o. 4. 4 9. 4 7. 5. fF. 76 4. n. 4. f- III. Panirnliss triplex diſpcils rumpitur. Cac. 55. n. 6. Ff. 1o73. Multas curas ſe ſe guuntur ſomnia. Conc. as5en. 4. f- 586̈ο. F. 2. Me moriaris in tempore non tuo. Conc. yo. n. S. ſ. 9g20. 7. 182 Hoc inveni, quòd fecerit Deus hominem reétum. Conc. 53. n. . f- gg3. 7,30⸗ 8.1I. Quia non Profertur citò contra malos ſe zntentia. &c. Conc. 16. n. 6. Ff. 217. Neſcit homo, utrum amore an dio dignus ſi⸗ 1. Cune. 726. n. I. f. 22r. 9. 1r. Conc. 72. n. 3. f. 1379. ðð Cor ſa ſa Pienti in derters us, & cor ,Raoum in 2 ſ ißra l C. j23. 102 Pereideu Rocn ad, daſrum. &c. Conc. 73. n. 6. F. 106. 1r. 3 Memento Creatoris tuè in die juventutis tuæ: & c. Conc. yo.n. 5. f.9gig. 12. 1. Antequam tenebreſcat ſol- & c. Conc. 27. n. 6. F Sz. 12.2. Vit homo in domum æzternitatis ſaæ. Conc. 56. n. 2.f. 0güg.. 12. 5. Deum time, & mandata ejns obferva, hoc eſt enim omni , oro . 30. Eccle le. 12 18.137 cmäe, v. 2. f. g7. & Conc, d3. . 2. f. 749. . Eccle. 12 Cantic. 1. 7. Cant. 2. 2. 1456 INDEXII. § Seripturæ in Vet. Teftam. num & c. Conc. 29. n. 4. Ff. 429., & C. 30. n., 2. F. 271. Si ignoras te & c. FPaſce hados tuos. Conc. 32. n. g. f. y16. Duæram, quem diligit anima mea- & c. Conc. 61. n. 4. Ff. 11327. *I4: Cunkta, quæ ſiunt, adducet Deus in judicium pro omni errato, ſeve bo- 2: 8. & 1 9. En Dilebtus mens loquitur mihi. ſurge „&c. Conc, 6I1. n. 4. Ff. 1136. 2⸗9. Cantic. 3. à Cant. 4. 3⸗ Cant. 5. 7. Cant. F. 19. Sap. 2. 2, 2 E 6. Sap. 7. 11. Sap. 11. 17. Ex nihilo nati ſumus: & poſt hoc &c. Conc. 7. n. 2. f. g. Venite fruamur bonis, quæ ſunt, &c. Conc. 3. n. 4. f. 24. Conc. 70. n. 3. fſ. o919. C. 6†.: n, I. f. 1222. Conc, /Ien. . f. 937. Conc. z9. n. 6. f. 5S I. En ipſe ſtat poſt parietem. Conc. r9. n. y. f. 1059. C. 61. n. 3, f. 11356. urgam, quæram, quem diligit anima mea i Invenerunt me vigile: &c, Conc. 61. n. 4. f. 13. —. Sicut vitta coccinea labia tua. Conc. pz. n. 6. f. IoI. lLwwvenerunt me cuſtodeer. Conc. 61en. 4. f. 1135. — . 2. f. 1136. Dilectus meus candidus & rubicundus. Conc. 21. n. y. f. 292, & C. 61. Tanqam ſeintillæ in arundineto diſeurrent. Conc.. n. 6, F.5s3. Seneltus, venerabilu, non diuturna & c. Conc. ya. n, I., f- g5o. Nos inſenſatie & C. Ergoerravimus &c. Conc. al. n. 4. f. zos. Conc. pI. n, 7. f, 936, Conc, 6. n. I. f. 1222. Tranſierunt omnia illa tanquam umbra. Conc, pa. n. 3. f. 9g92860. Juſti autem in perpetuum vivent. Conc, 5§. n. 7. f. 95. C. 41. n. . feztz. Armabit creaturam ad ultionem inimicorum. Conc. 3, n. 2. f. 27. & Judicium duriſſimum hü, qui præſunt, Conc. 2I. n. 5, à f. 299. Conc. 1. Proæm. n. .. 4 Venerunt mihi omnia bona pariter cum illa. Conc. 6. n. g, f. 11655. Per quæ peccat qui, per hæc & torquetur. Conc. 3z. n. 3. f. 6t. Sap. 12.10. & Dabas locum Pænitentik, non ignorans Xc. Conc. gg. n. 7. f. S§SS. Sap. 16. 24. Cum ergo ſir uſtus, & c. ipſam quoq; qui non debet puniri, condemnare, exvterum æſtimas à tud virtute. Conc, 32. n. 3. f. 27, Creatura tibi factori deſerviens, exardeſcit in tormentum adverſus injnſtot, Conc. 3. n. y. F. 3 4 Cuùm ſit timida nequitias &c. Conc, gr. n. 2. f. So. QDui amat Periculum, in illo peribit. Conc. 6.n. 4. f. Iz9a. 2 Wl. urlean Puniſin . Hinlkeſe 1 Sunnibuu euule liſv onin V laußuut, eſilienn ujti m lunin lior ttiun llluge eleen comnia ktn. buni in, Nun lenun Mmn, G rit Pliae 3 reyru, u umn ſiun ſhicuin fema iin lr ien 60 ieſg a M l, eri . Th ennzin l. 1. fnn⸗ m071 CNNa,H cndill. 16h 1. ſnm Cu / . ℳ ,CN., 11 , ℳ au⸗ ncke, 7, Ntun Aeg . ras beccavi „& quid mihi accidit riſte? , Nile Ae Conclude eleemoſj. nam in corde Pauperis: &c. Haæc omnia ſanktisi inbona; ſic & impii & peccatoribus in mala conver- Eccli. 39. 32. G,,,4 11 1 NDE X II. §. Senyture; in Vet. Teſtam. 1457 Conc. 49. n. . . 886. Eccli. 5. à44. Conc. y3. n. 3. f. 90 7. Conc. 72. n. 3. f. 1376& usque 9 Ne Aicas: miſeratio Domini magna eſt- & c. C. 46. n. Z. f. S2z. . à 6. Nooaon tardes convertéè ad Dominum. Ac. Conc. 6. n. I. f. 1241. 5. 3. In noviſſimis invenies requiem in ed. & c. C. 67. n. 4. f. 1225. Vincula ejus, alligatura ſalutaru. Conc. 67. n. I. f. 1263. 6. 31. lLe omnibus operibus tus memorare noviſſima tua, & in aternum non Eccli. 40. peccabi. Conc. I. n. 2. F. 3. C. 44. n. 2. F. 25 57. In fine homini denudatio operum illius. C. 27. à f. 304. Eccli. II. 29. Non defrauderis à à die hono &c. Conc. 7a. n. 6. 7. f. 135 7 Eccli. 14. 14. Ante qudicium para juſtitiam tibi. C. 5 . 3 F. Jooo. Eccli. 18. 19. Peccäſtie non adjicias iterum &c. Conc. 249. n. a. Ff. 552. Eccli. 21. I. Via peccantium complanata lapidibus; & t. Conc. 6 J. n.·1. F. 1222. 21. II. denem fatuum & inſeé inſatum. Conc. 54. n. 4. F. 987. Eccli. 25. 4. Conc. p6. n. 4. f. o2 4. Eccli. 29. 15. teoentur. Conc. 3. u. 7. f. 22. 0 mors, quàm amara eſt memoria Zla &c. Conc. 27. n. 7. F.- Sab. mors! bonum eſt judicium tuum. Conc. 46. n. I. f- 520. Vide arcum, & benedic eum- &c. Conc. I4. n. 6 J. 1587. Eccli. 43. à 12. Surrexit Elias Propheta quaſi igns & c. Conc. 6 3.n. I. f. 182. Eccli. 48. I. Audite verbum Domini, PFrincipes Sodomorume &c. Conc. 62. n. 6. Iſaiæ I. 10. Eccli. 41. I. Eccli. 41. 3. 1213. Rreca⸗ ſuum, uaſi 7 dema, prædicaverunt. Conc. 2.n. 5y. f. Iy1. Ilſaiæ 3. 9. Le, qui conſurgiti manè ad ebrietatem- &c. Conc. 37. n. I. F. 605. Iſaiæ 5. 4 11. Infernus dilatavit animam ſuam. Conc. go. n.3 Ff. 682. F. à 14. Volavit ad me unus de Seraphim- &C. Conc. 61. n. 2. J. 1134. Iſaiæ 6. 6. Ecce virgo concipiet & pariet Flium. Conc. 62. n. 1 f. 1167. Iſaiæ 7. I4. Egredietur virga de radice Jeſſe. &c. Conc. 33. n. 4. f. y29. Iſaiæ II. I. Haurietis aquas in gaudio de fontibus Salvatoru. Conc. 22. n. 6. f. 354. Iſaiæ 12. 3. Facies combuſtæ, vultus eorrum. Conc. 39. n. 3. fF. 6602. Iſaiæ 13. 8 Quomodo cecidiſti de cælo Lucifer? Conc. al. n. I. J. 6 99. & Conc. 49. Iſaiæ 14. à 12 n. 2. f. Ss . Ponam eam in poſſeſſionem ericii. Conc. 417. n. 6. f. 5813. vy ν „„??? Ecce 14.23. Mechtl de qud. ewtr. Eeccli. 29. 8 — 1458 INDEX II. S. Scripturæ in Vet. Teſtam. Ecce Dominus aſcendet ſaper nubem levem. Conc. Ig. n. 4. f 2 13. Emarcuit cor meum. & C. Conc. vo.n. 7. Comedamus & bibamas, cras enim moriemur. Conc. Fo. n. g. f. 9/S. Iſaiæ 19. I. Iſaiæ 2 I. à 4. Iiaiæ 22. 13. Iſaiæ 29. 18. Audient in die illa ſardi, & oculi cæcorum videbunt. Conc. 3. n. I. lIaiæ 30. à 27:. Ardens furor eJus & c. Conc. 19. n. I. f. 245. & Conc. 23. n. 2. Iſaiæ 33.14. DQuss habitabit ex vobi cum ardoribus ſempiternu? C. vI. n. 3. F. 926. IHaiæ 34.4. Tabeſcet omnu malitia cælorum, & complicabuntur, ſicut liber, ccli. “ Conc. yz2. n. 8 f. 9gK. Inſaiæ 34. à 9. Et convertentur torrente ejus inpicem, &c. Conc. v. n. 2. f. 73. Iſaiæ 3 5. 5. JTunc aperientur oculi cæcorum & c. Conc. 23. n. I. fF. 322. Iſaiæ 38. 2. Convertit faciem ſuam ad parietem. C. Go. n. 9. f. 1126. 38. 15. Recogitabo tibi omnes annos meos. C. 72. n. I. 9. 4 f. 137. Iſaiæ 50. I1I. Ecce vos omnes accendente: ignem- & c. C. 37. n. .f. sryo. Iſaiæ 53. 6. Peoſuit Deus in eo iniquitatem omnium noſtrüm. Conc. 43. n. 2. f. 76 ¾. Iſaiæ 57 20. Impii quaſi mare fervenz: &c. Conc. 29. n. I. & 6. 4 f. gy2. Iſaiæ 58. I. “””MMVB . f. 1207. Vt mederer contritis corde: &c. (Conc. 42. n. I. f. z2 ꝛ2. Expandi manus meas totaà die- &c. Conc. g46. n. 6. F. 83 . 65§. 20. Puer centum annorum. Conc. 5a. n. 3. f. 9gg8 üG4. è-Z Iſaiæ 66. 5. Decite hü, què oderunt nos. fratre noſtri eſtu. C. Goa. n. 3. f. I111. fJerem. 5. à 21. Me non timebiti, qui poſui arenam terminum mari? C. 49. n. y. f. 5Sg. Jerem. 8. 9. Confuſi ſunt ſapienter &c. Conc. 63. n. §. f. I1906. ððYDWUMW Jerem. 9 21. Aſcendit mors per feneſtras noſtras. Conc. yo. n. 3. f. 9og. Jerem. 10. 7. Duis non timebit te, 6 Kex Gentium! Conc. 53. n. 4. f. 9g69. Jerem II. I5. Delebtus meus in domo mes fecit ſcelera multa? Conc. 6a. n. 3. f. 1205. Jerem. 13. 23. JN mutare poteſt æthiops pellem ſuam &c. Conc. I. n. y. f. 1362. Jerem. 17. 1. Peccatum Judæ ſeriptum eſt ſtylo ferreeo. Conc. 18. n. 3. f. 237. 17. 9. Pravum eſt cor homini & inſerutabile &c. C. y,. n. 3. f. 100 . Jerem. 22. 19. Sepultiura Aſini ſepelietur. Conc. 9. à. /. f. 1og. Conc. 7a. n. 5. f. I43 . Jſerem. 31. 21. Satué tibe ſpeculam AXC. Conc. 73. n. §. Ff. sD b. 31.22. Famina cirenn,aabit virnm, Conc. 73. n. I. F. 1396. Iſaiæ 61. à I. Iſaiæ 65. 2. — Date ADuaſi tuba ewalta vocem tuam. Conc. I. Proæm. n. I. & Conc.6 4. n. 3. de Mupenk. Wetx. ſaR gen 106, glrgen ohi 14,1 un ngnn Mnggu lhiten Di mutunn mingminue llet ſuti inn ue . ein 410 lltinez, ftigtn ii ribie Huediy lan erumn: Uin lhug ilarinte keta tun 1deceh ſin D ln, Teee arr. lueh e nfo —– S INDFXII. F. Sotn,ej in Vet. Teſt. 14 / afi, Date Rlorem Moab. Conc. y. n. g. f. 62. Jerem 48. 9. dabmergetur Babglon. &c. Conc. go. n. g9. f. 696. Jerem. §1. 64. niſee Viaæ Sion lagent, eò quda non ſint, qui veniant ad ſo lennitaten. 1. 6 2. Thren. r. 4. v. f. & 6. ſ- Iol. Vrgdes ejus in pedibus ejus. &c. Cone. 44. 22. 2. F. 387. Thren. I. 9. (er 1, Prophetæ tui & C. nec aperiebant Sniquitatem sam &c. Cne. 64. Thren. 2 2. à13. 1 n. g. f. 1210. Conc. 69. n. 9. f. 1326. Caid Mudm magna eſt Domus Dei! & c. Conc. 26. n. 5. f. so2. Baruch.3 2. 24. ur lin l MWabes magna &. enu involven. Conc. 14. M. 3. f. 153. EEzech. 1. 4. danguinem ejus de manu tuàâ requiram. Conc. 29. n. H. F. 761 I. & C. 6 9. Ezech. 3. 1 8. n. 4. f. 1313. C. I. Proæœm. n. 4. 1 Eru mutus, nec quaſi vir objurgans &c. C. s. n. §. I. 1272. 3. 26. Conc. 27. n. 4. f. 312. Conc. 6S5. n. 7. f. 1300. Ecce hæc ſe Fuit iniquitas Sodomæ & c. Conc. 2. n. y. f. IJ. ” Ezech. 16.49. in Anma, T beccaverit, morietur. Conc. 63. n. 2 F. MIS4⸗ l Ezech. 18.4.20 gi Projicite à vobi onines iniquitater. Conc. ZI. Z. Z. f. 1369. M 18.31I. l Seculatorem dedite &c. Conc. I. Proæm. n. 3. EzZech. 33. 110.20 1Gerg) Juſtitia juſte nox liberabit eum, &C. Conc. 42. n. 6. 1. 237. Cene. 72. 33. 12. n. 7. f. 1359. s 1 Ve Paſtoribus. c. Conc. 1. Proæm. n. 4. . . Ezech. 34. toto In medio campi, quò erat plenus oſſibus. Conc. . n. y. f. 91. Eyzech. 37. à 1. Apparuerunt vultusz eorum meliore. Conc. rg. n. 7 f. 99.. Daniel. 1I. 1 5, Satua Nabuchodonoſoris. Conc. 2. n. 6. f. 19. Dan. 2. d 32. 0 Viros illos interfecit Famma gnag. (C. 3. n. 2. F. 29. C. j. n. f. f. 7. Daniel. 3. 22. Peccata tua eleemoſyni redime. Conc. 79. n. S. f. 59o. Daniel. 4. DVoeor qe cwlo ruit- &c. Conc. 23. n. 2. d f. 322 4. 28. WNWBon humiliaſti cor tuum, cum ſcires hæc omnia. Conc. 2,. n. 9. à f. 3 86. Daniel. 5. 22. 4 Mane. Thecel. Phares. Conc. 25.. 4à n. 2. 4 f. 365. & Gnc. 49. R. 4. Daniel. 5. F⸗ f. 51. & 25. y. Juabente Rege, Daniel lndutus ſt purpurd. Conc. 4. n. 9. f. 27. .& C. 2,. Dan. 5. 29. e, n. 2. à f. 26 5%. vl HEadem nolte interfectus eſt Balaſer. Cuec. 27. n. 2. k. n:. Cunc. Fo. Dan. 5. 30. . . f. 9I4. vyyn⸗ C. Abominationes magnas Fode parietem &c. Conc. 75. mn. y. . *sr. Ezech. 8. a6. — 1 N DEX II. § orihlkrel in vet. T. Kam. 1460 Daniel. 6. 10. Contra Jeru aſalem tribus temporibus in die Kectebat Sersa: ι me. bat &c. Conc. 6o. n. g. f. I126. D aniel. 7. 9. Tbroni poſiti ſunt, & antiquus dierum ſedit. Conc. 22. n. y. 1 37. Daniel. 12. 3. Qui docti fuerint, fulgebunt- & c. C. 12. n. 6. f. 160. C. I. Proæm. n. 2. Ibidem. lIe perpetuas æternitater. Conc. 35. n. I. f. 627. Inveterate dierum malorum. Conc. ga. n. 4. f. 95. Sonſabo te in miſericordid & ſide. Conc. 6l. n. 3. f. 113. Oſeæ 22 à 19. Oſeæx 4. à I1. Non eſt veritas & C. non eſt ſcéientia Dei- &c. Conc. 6u. n.2 f. 1205. Oſeæ p. 4. Wiritn Pornicationum in medio eorum &c. Conc. g. n. 5 F. 5 11. Oſeæ 9. 12. Veæ es, cum receſſero ab es. Conc. 36. n. 6. f. 96. Oſeæ 10. 5. Vaccas Bethauen coluerunt &c. Conc. 25. n. 2 Ff. 427. Oſeæ 11. 4. Lr funiculi Adam traham eos in vinculi caritatu. Cene. 67 n. I. = fF. 1262. Conc. 6ο. n. 6. f. 1115. Ilbidem. Declinavi ad eum, ut veſceretur. Conc. So. n. 6. f.n 1119. Oſeæ 13. 7. Exro en qvaſi leæna, ſicut pardus &c. Conc. y3. n. y. F. 9g69. 13. 9. Perditio tua Irazl, &c. Conc. yr. n.I J. Iool. Conc. &. n. 10. 4 f. 12 175. 3 Joẽl I. F. Expergiſceimini ebrii. Conc. 12. n. I. f. 16r. 1 1 5. Aaa diei, quia bropeè ſſt die Domini- &c. Ibidem. Joël 2. 3. Ante fetke ejus igni vorans, & poſt e, eum exureni flamma. Conc.7 7. 2. 11. Mage , Domini & terribili valde. Conc. 20. n. 3. F. 252. 2. 13. Benignus & miſericors eſt, patiens: & c. Conc. 6˙.n. §. 1 z2 Joël 3. 15. Sol & luna obtenebrati ſ⸗ ſunt- & c. Conc. 32. n. 4. f. pog. Amos 5. 13. Prudens in tempore illo tacebit: &c. Conc. 29. n. 5. ſ. 261. Amos 8. 9. lIa die ila occidet ſol in meridie. Conc. yz. n. y. f. 10l0. Amos 8. à 11. Mittam famem in terram- & c. Conc. 6.. n. Ff. 1210. Abdias 15. Retributionem tuam convertet in caput tuum. Conc. 61.n. 3. F. 1136. Jonæ4. 6. Latatue eſt Ronas ſuper hederd. Conc. 75. n. 9 J. 105. & in rifs 4 NJud. ertr. 4. 6. Hiederam. Præf. ZJudicii extr. n. 2. Conc. yS§. n. 9. f. lors. E& Conc. . n. 9. f. 1036. Jonæ 4. 11. Et ES non harcmz MNinive, n, in qus &c. Conc. 9. n. F. 116. Michæas. Nahum 3. 5. Revelalo dende tua &c. Cane. 27. n. y. f. 711. Ae. — rſer trſenit fun ni rgi ae le ven Neeghntt Murevente ur tiſia . N lt ilm ſe oler Rex 1 ſto egor uic “ uiuientiz, c lentt , uin, nci Rite ini 8 l llemn 4 ln e = = ꝰᷣ eeni ite uen —.— — — =— = * = M = — 3 . INDEX II. §. Scripturæ in Wov. Teſtam. 1461r d. Ahexir, & diſſolvit Gente & c. Conc. ra. n. 7. f-973. HUabac. 3. 6. Svrutabor Jeruſalem in lucernu. Conc. zo. n. 6. f. ar2. Sophon. I. 12. nn. . . .. . 7 A(gguuz. nn DQui tetigerit vos, tangit pupillam oculi mei. Conc. 2a. n. y. F. Ia2 7. Zachar. 2. T8. Vinum germinans Virginer. Conc. 6οu. n. 9§. f. 1123. Zachar. 9. 27. Läanuß eſt, qui ſervit Deo- &c. Conc. 62. n. 4. f. 170. Malach. 3. à 1 4. 2 Ecce dier veniunt ſuccenſi- & c. Conc. y. n. 2. f. y3. MMalach. 4. x 1n Ecce ego mittam vobis Eliam. Conc. 44. n. 7. f. 795. Malach. 4. d F. S Nunc verò reminiſeor malorum- &c. Conc.2. n. 9. f. 1392. 1. Machab. 6.12. Orabathic ſceleſtus. &c. Conc. 29. n. 3. f. 449. Conc. 66. n. 2. f. 1242. 2. Mach. 9. 13. W. noli timere accipere Conjagem tuam. Conc. y/S. n. 2. f. o6z. Matth. 1. à 20. AYBidimus ſtellam ejus in COriente. Conc. 12. n. 3. f. 9ggd.. Matth. 2. 2. . Herodes Kex turbatus, & omnis geroſolyma. C. 19. n. 3. f. 2,1. 2. 3 niun YEz & ego veniens adorem eum. Conc. 29. n. 2. f. 299595. 2.8. Seceſſit“ & habitavit in Nazareth. Conc. 7a. n. I. f. Ia ůl. 2. 4A 22. FEcnitentiam agite &c. Conc. 63.n. 3. f. 1156. Conc. 6a. n. 9. f. 219. Matth. 3. 2. m “ Vorx clamantis in deſertos &c. C. 6. n. I. f. I202. n. g. F. 1211. C. 6e. !l!IuäQ3. 3. n. 2. F. I242. C. yI. n. 1. à f. 9r. n Confitentes peccata ſua. Conc. &5. n. 1. f. 1255. C. 69. n. I. F. 1306. ,o Facite fruétus dignos pænitentic. Conc. 66. tot. à f. 12z39. FPrtens eſt de lapidibus ſuſcitare filios Abraha,. Conc. 42. n. 4. f. 730. Jam Serryt. ad radicem poſita eſt &c. Conc. 39. n. I. f. 60ο. Conc. 66. Venite poſt me- & c. At illi reliétu retibu &c. Conc. 6. n. I. f. 66. Matth. 4. 19. II. Beati miſericorder. Conc. go. n. 5. f. 85W. “ Matth. 5. 7. rNO Diligite inimicos veſtros. Conc. 6r1. n. a. f. 1229. F. 43. 13. n. 6. fgzl. 5. 4 5. — ◻◻ . Qui ſolem ſaum facit oriri ſaper bonos & malos. Conc. H S ergo lumen, quod in te eſt, tenebræ ſint: & c. Conc. 6a. n. 2. f. 1207. Matth. 6. 23. Nonne anima plus eſt, quàm eſca? Conc. ygI. n. 4. f. 925. 6.255. Ktßfeit diei malitis ſia. Canc. g6. n. 3 F a4. c. 34. Vatioſa via eſt, quæ ducit ad perditionem. Conc. go. n. 3. f. 68r. Matth. 7. 13. ltrate per anguſtam portam. &c. C. 61.n. I. f. 1222. & C.I. n. 6. . 1366. 7. à 13. 4— D ) 3 Omnu 146ᷓ2 INDFX II. F. Scripturæ in Nov. Teſtam. Ommnis arbor, quæ non facit fructam bonum excidetur- & c. Conc. 5. 2. 7. f. 6l. Conc. 39. n. I. f. 66ο. V. Matth. 3. 0ũ0. Domine, non ſum dignus & C. Conc. †9. n. . f. 1094. Filii regni ejicientur in tenebræs exteriorer. Conc. II. n., 4. & per tot. Af. 135. Conc. 36. n. 2. f. SSS. 8. 29. OQuid nobi & tibi Zeſa Fili Deis &c. Canc. I9. n. 2. F-24. Matth. 10. 14. Eveuntes foras, exoutite pul verem. Conc. a. n. v. f. 1426. 10. 16, Eſtote prudenter, Eicut ſerpenter. Conc. 3I. n. 2.6. à f. 13pũ=. 10. 22. Oui perſéveraverit nsq; in ſinem. &c. Conc. II. n. j. f. 142. Matth. 8. 12. 10. 28. Teimete eum , qui poteſt & animam &- corpus perdere in gehennam. Conc. y3. n. F. Ff. 97., 10. 30. Veſtr’ capilli capiti omnes numerat ſant. Conc. 257. n. 4g. F. 372. 10. 31. Maltis paſſeribus meliores eſti vos. Conc. z. n. 2. f. 10 3. 10. 36. Inimicihomini domeſtici eius. Conc. 6. n.6. F. ossss. 6 Matth. 11. 6. Beatus, gus non ſzterit ſcandalizatus in me. Conc. 40. n. I. F.bzo.. II. 7. Arundinem vento agitatam. Conc. 2I. n. , f. 252. ?́YM IrI. 9. Prophetam? & plus, quam prophetam. Conc. o. n. 1, f. 06. II. I2. Regnum cælorum vim patitur. Conc. 7I. n. 6. f. 1369. II. à 29. Tollite jugum melum ſuper vos & c. Conc. 67. n. g. J. 722 5˙˙ Matth. 12. à 31. DQus dixerit contra Spiritum §. &. Conc. a9 n. . f. 5b. , 12. à 4 1, VZiri Ninivitæ ſurgent in udicios & c. Conc. 20. n. 3. F. 303. 12.à 48. Qus ſunt fratres mezs? & c. Conc. 60. n. 3. f-IIII. Matth. 13. 13. Et vidente non videant. Conc. za, n. 3. F. 75sà. 13. 2 5§. Liimicus homo ſuperſeminavit zZivania. Conc. ga. n. 3. Cit. f. 75S. 13. 29. Ne & C. eradiceti ſimul cum eis & triticum. Conc. 6o. n. 4. F. 1114. 13. 3 1. Nmile eſt regnum Cælorum grano ſinapis, C. 63. n. 4. f. Iss. & C. 1. n. 2. f. 92 4. 13,4 37. Quz ſeminat bonum ſemen Cc. Conc. 9. n. 2. f. Io5. 13.43. Juſti fulgebunt ſicut ſol- &c. Conc. 7. n. 6. F. F53. Matth. 14. à30. Cim cæpiſet mergi. &c. Conc. 67. n. 5. f. 1237. Matth. 16. 19. Tzbhi dabo claves regns cælorum. Conc. 69. n. 2. f. 1309. & n. 6. f. 1317. 16. 23. Vade poſt me Satana. Conc.;3r. n. 2. 4f. 565. Mllti dicent mihi in illzs dies Domine, Domine, & c. C. 21. n. 6. f. 296. liias ueltu i He Ma l f nors tul Id vite lit zini iltduß⸗ Alugan Mluri n Mcreturd lead nun Nn2.34 lomm, = iſur zur⸗ npnnj laßimer rite, ſin 1 ee enſi 4 Hulmwir iz, ilgit in i in ere lur meii Ut AAkunni luir eii iftue Virgines fatuæ. INDg X I. § Seriyture: in Nov Tham. 1463 Duu roliſ homini, 7 mundum m verſem Iuc,, etur &c. n. 9. f. 6a. Conc. yS. n. f. 1064. . 3. f. 1067. Elias venturus eſt, & reſtituet omnia. C. 4. n. 7. f. 795. S vi ad vitam ingrea, ſeèrva mandata. C. 6ů3. n. g. f. 1159. n. 4. f. 1209. Conc. 60. n. & f. II 22. Vidit alt⸗, ſtantes in foro otioſos. Conc. 72. d n. 4. f. 1351. Axefacta eſt continu ficulnea. Conc. 23. n. y. f. 329. Publicani & meretrices præcedent vos in regnum Dei. Conc. 12. . 4. 4 f. 1/. & Conc. 63. n. 3. f. 1186. Auferetur à à vobi regnum Dei. n. 2. 3. 4 f. 1132. At ile obmntnit. Conc. 23. n. 7. àf. 332. Multi ſunt vocati, pauci verèò electi. Conc. 1o. R. I. 3. 4 f. 120. Dicunt, & non faciunt &c. Conc. 67..n. 3. f. I227. Vnm'eſt pater veſter, qui in cælis eſt. Canc. 60. n. 3. f. 1111. Hypocritæ, ſimiles ſepulchri dealbati. Conc. 27. n. 3. f. Se. hbuplete menſuram bpatrum veſtrorum. Conc. 49. n. 3. f. Sg9. Quod Renum adventut tui? &c. Conc. Ié6. n. 2. d f. 209. Abundavit iniquitas, refrigeſcet charitas. C. 2. n. 6. fF. I9. Dui legit, intelligat. Conc. 25. R.I. f. 367. n. 6. fF. 20. Et tunc plangent omnes Tribus terræ. n. y. f. I20. De dee autem illd & hor nemo ſcit. & C. Sicut in diebus Noë. Conc. Z. n. 3. f. Ig. & Conc. z,. n. 2. f. 371. C. 6G3. n. 4. f. 11555. C. &α. e⸗f ian. Venite ad nuptias. Illi autem Slrertm. Conc.Io.n. 3. f. 12 2.0 Conc. 35. Matth. 16. 2 ece nubes Iucèda demhravir. eα. &c. Cune. Iz.n. I. . 756. Cine 55. Matth. 1 . 5. 17. 1I. Matth. 19. 17. Ewiit bprimo manè condutere operarios in vineam ſuam. Conc. 6. Marth. 20. à I. Sè manus tua vel per tiuus ſcandalivxat te, &. Conc. 71. n. 6. f. 1367/. Matth. 18. à 8 Martie; 2 1. 39 21. 31. 21.43. 22. 12. 22. 14. Matth. 23. 3. 23. 8. 23.27.7 23.32. C.67. Matth. 22. à 2. La'ut in errorem inducantur, (ſi Rori boreſt) )etiam electi. Conc. 2. TJunc parebit ſignum rilis hominis in cahe. Conc. 13. d n. I. à f. 10 7. Conc. I6. n. 2. 3. aà f. 210. 24. 12. 24.24. 24. 30. 34 36. 37. Smile eſt regnum cælorum o Virginibus. Conc. yo.n. I. 2. 4. . 904. Mailt⸗ 25. 4 . Conc. 63. n. S. f. 1196. MWedis nocte clamor fadtus eſt. Conc. 16. n. a. 1. àf. 21. 2 §. 2 2. 25. 6. Cur. 1464 INDEX II. §. Ferhlure in Nov. I Telen . 4 25.10. &I 2 Clauſa ſt janua. Conc. 36. n. 6. f. 194. M Euge ſerve bone & ſidels &c. Conc. 45. n. 6. f. 964. ”MU! 25. 2 I. 25.à 32. Statuet oves à dextrü ſau. &c. Conc. 9. n. 2 F. 105. H 25. 3 . Venite benedicti Patris mei⸗ &c. Conc. 232. à n. Fe f. 1r. “ er tot. Conc. al. n. 4. f. 20 7. & Conc. 53. n. 6. f. grn, 25. 37. Duando te vidimus ſarientem & pavimus te? Conc. 33.n. 7. f. 1537. 25˖ 41 Diſcedite à me maledilti 5 in ignem æternum, &c. Conc.4. à n. 4: Gts: C. 31.àn. 2. 4f. cs C. 36. n. 2. f. 556. C.sz. n- . 6o. 2 5. 46. lbunt hi in ſe eliciam æternum. C. ao. n. 6. f. 272. C ao. tot. 4 f. 76. Jzuſti en, in vitam æternam. Cogr. 4. n. 2, ef. 699. Conc. ar. tota à f. 6. Matth. 26. 8. Vr quid perditio hæc? Cone. 51. n. 2,6. fIIas. 26. 22. Cæperunt ſi⸗ Taguli dicere, nunquid ego ſum Domine? Ci. 1o. n. j0. Fi, 130. 26. 24. Bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. Conc. 42. . F. fF. 732. Z Conc. pa. n. 2. Fine f. 952. Conc. 72. R. 7. f. 1431 26.26. Hoc eſt Cor Pus meum. Qonc. yg9. n. 2. f. IoS52. Conc. 60. f. mzo. “ 26. à 37. Triſtas eſt anima mea ausq; ad mortem. Conc. 413. n. 7. f. 3202. 26. 47. Jaurba multa cum gladii & faſtilus. Conc. g. n. 5. IF. 219. 26.49.. Ave Rabbi. Conc, a., n. 7 f. 123 r,. Matcth. 27. à 3. Peccavi tradens ſanguinem juſtum. Conc. 66. n. 2. F. 12 27. 27. 24. Pilatus acceptà aqua lavit manus. Conc. 69. n. 3. F. 1311. 27. 25. Sunguis ejus ſuper nos & ſaper filios noſtroz. Conc. 22. n. . f. 356. 27.4 §. Tenebræ factæ ſunt ſuper univerſam terram. Conc. 4. n. 3. f. 40. 27. 51. Toerra mota eſt, & petræ ſeiſſæ ſunt. Conc. 23. n. 6. f. 331. Match. 28. 18. Data eſt mihi omnis poteſtas &c. Marci r1. 4 4 Fuit Joanner in deſerto. Prædicant &c. Cbec. 6; n. 1. f. 1182. Marci 3. à 34, Quæ eſt mater mea, & fratres mei? &c. Conc. 60. n. 3. f. III. n. I. f. 11 53,;, Marci 7. 32. Sordun & mutum. Iad 4. Dom. II. n. . Marci 9. 45 Vbi vermis eorum nen moritur. Conc. 47.n. 3. f.So7. Marci 12. à 42. Vidua una pauper miſit duo minuta. Conc. 61. n. 7 f. 1145. Marci 13. 32. He die autem illos &c. Conc. 16. . 2. F. 210. 1. Matth. 24. 36. Conc. y5. n. Ff. 1009. Cænacu- — in mun htoni i/ /, inan Weuncn Mlnns ilinitt⸗ 16 lun 4 4 iirf, jrit 1e oſtu ,/, fte⸗ ltup, len re aſc eſe hlie lties c Nei I nnguintoa n Uilte Nh⸗ ud Mhayntts. s U . tm den “ Marci 6.18. MWon licet tibi habere roren I ratri tui. Conc. 64..6. 1. :rz.,&,.C. 6; fuea l uth 1 il, unen, ſer Clilit V ”Mäl IxDFEX II. 5§ Srlanen⸗ Wov. Teſtam. 146G — SCrnacalem grande ſtratum. Conc. G. n. 6. f. I 6. Marcl 14. 1. M Ceperunt quidam conſpuere eum. &c. Conc. 20. n. 2. f. 270. 14. 6 5. BPuntes in mundum univerſum &c. C. 74. n. I. f. I2l6. Marci 16. 15. vs“ Serpenter tollent, & ſi o Neec &π . 1Proæm. n. 9. Conc. 69. n. 3. 16. 18. H 7212. Sð Hinſe “ Dei. Conc. 61. n. I. f. 1121. 16.19 g9g. CN In, Giritu & virtute Eliæ &c. Conc. 63. n. I. f. s24.. Lucæ I. 17. AsS Ave, gratia plena. Conc. 6. n. I. & 2. 4 1f. 1039. I. 2 8. Eit regni ejus non erit finuv. Conc. z21. n. Z. àf. 713. I. à 32. Gsi Poſtquam conſummati ſunt dies ollo- & c. C. 72. n. I. f. 1374. ucCc 2. 21. Gn Ad LVocatum eſt nomen ejns Jeſus. Conc. 5. n. I. f. I035. Reſponſam accepit Smeon à SpirituS C. 62. n. I f. 1II62. H 2. 26. N⸗nc dimitti ſervum tuum Domine. & c. C. 5S. n. §. f. 1077. 2.29. nsos Mirantes ſuper hiü, quæ dicebantur de el. Conc. 73. n. I. .f. 1395. 2.33. nn Et benedixit illis Simeon. Conc. 62. n. I. f. 161. MM Lecce poſitus eſt hic in ruinam. &c. C. 20. R. I. . 57. &. Conc. 73. 7 ”DU „. 1. 4 f. 900o. (Confitebatur Domino. C. e. n. I. 2. 4 f. II0,. 0 61. n. 1. 7. f. 1131. 2. 38. 4 Puer autem creſcebat: &c. Conc. ya. n. I. f. 950. n. a4. f. 95S5. 2. 40. CLCLm fabtus eſſet annorum duodecim. Conc. 72. n. I f. 1274. 2. 42. 9 Erat ſubditus illi. Conc. yS. n. y. f. o0ν ã. 2. 51. FJeſu proficiebat ſa pientia & tate. &c. C. 54. n. 4. f. 989. 2.5§52. ,,4 Anno quinto decimo Imperii Tiberii Cæaſ. C. 35. n. I. fF. 62. Lucæ 3. I. 36 Procurante Pontio & C. ſab Anna & Calpha. C. 49. n. I. f. S7ũ. 3. à I. Vox clamantis in deſerto- barate &Cc. C. M n. I. f. p22. 2’.’.a.’ 4. 4. Omnis vallis implebitur. Conc. Iz. n. 9. f. 23 3. §.⸗ iritus Domini ſuper me. & c. Conc. 42. . 1. 1. f. 722. Lucæ 4. 18. . Ccun turbe irruerent in eum; l audirent verbam Dei. Cone. 63. n. 4. Lucæ . à 1. HZ Qui⸗ potehi Iimirtere peccata . i. 1/l blus Dew: C. 69. n. 2 F. eg. 5. 2r. Felius unicus matri ſuæ. Ind. 4. Dom. 1y. n. I. Lucæ 7. 11. Stans retro ſecus beder edus. &c. Conc. 71. n. 7. f. 1367. 7. 38. Aliud cecidit ſecus viam. &. Conc. 47. n. 2. f. 5839. Conc. 74. 2.3. Lucæ 8. 5: 4. E.t:o. n 7 udr Merbild Tcd extr. Zz z½ àX * &8 e . Luexs. 8. 12 * ₰ Lucx 10. 16. 10. 18. 10. 10. 27. 10. 34. Luc. 11. 14. II. 35. X Lucæ 12. à 4. 12. à 47. Lucæ 13. F. Lucæ 1I4. 16. 14. à 18. 14.24. Lacxæ 15. à 11. De Filio prodigo. 5. à 20. 1466 S INr XII. SH. Seryturei in MWov. 7. htam. Vt audienter non intelligant- C. 63. n. §. f. 1195. Venit diabolus, & tollit verbum & c. C. 42. n. 3. F. 755. Mater mea & fratrer mei hi ſunt. &. Conc. 6o. n. 3. f. III. Dui vos ſpernit, me ſpernit. C. 2. Proxm. n. 6. C. 7a. n. y. f. 1424. Lidebam batanam, tanquam ſulgur, de cælo cadentem. S. 20. n. J. 696. & Conc. 41. n. I. f. G6v 9. Diliger Dominum Deum tuum. Conc. 61. n. 3 F.; 1I 6. Infundens oleum & vinum. Ind a. Dom. 12. n. Ir. Et illud erat mutum. Ind. 2. Dom. II. n. 4. Vide, ne lumen, nod: in te eſt, tenebræ ſint. C. 62. n. 2 /. 1207. Temete eum, qui habet Poteſtatem, mittere in gebennam. Conc. . 3. n. F. J. 977. Nonne quinq; paſſeres &c. Conc. yz. n. 7. ,. Io53. Diviti ager aberer frubtus attulit. &c. Conc. 39. R. 3. . 669.C 7. .. ,6. J. 55. C. 77. n. y. f. 1070. Servu qui novit voluntatem Domini: &c. V. 4 f. 356. Sipanitentiam non egeriti, omnis ſimiliter peribiti. Conc. 2. n. 5. f⸗ 3. Homo quidam fecit canam magnam. C. †3. n. . f. 969. Cæperunt ſimul omnes excuſare. Conc. 61. n.. . II S09. Nemo virorum illorum guaſtabit co‿nam meam. C.36. “ 6. fI. ,t. Conc. y3. n. 6 f. 972. Miſericordis motus pater. Conc. 69. n. 4. f. 1314. Luerea à 2. De Eillico iniquitatu, Conc. 658. n. 6. f. 1296. 0. 73. .6. 1 mo. 16. 3.* 76. 8. 6 16. 26. 16.29. 16. 3 I. Lucæ 17. 10. 17. 17. Mendicare erubeſco. Conc. 39. n. 3. f. 66 z3. Flii bujus Jacul, prudentiore: &c. Conc. 7e., n. 2. 4 .4f. 1015. FEFacite vobi amicos. &c. Conc. cit. 56. àn. 3. à f. 1020. Elevans oculos ſaos, cuùm eſſet in tormentu. Conc. 35. n. 2. f. 6e,. Rkecordare, quia recepiſtibona in vitd. Conc. 4z. n. y. àf. 834. lIuter nos & vos chaos magnum firmatum ℳt. Conr. 9. n. 7. F. 116. . QConc. Ko. n. 4. fF. 6S59. Habent Moyſen & Prophetas: &c. Conc. 64. n. 4 1. f. 1209. Neq; ſiquis e mortuis reſurrexerit, credent. Conc. 42. n. 3. f. 727. Dicite. ſervi inutiles ſamus. Cone. Proam. 2. Fno. “ Movemubi ſant! Ind. 2. Dom. 1g. n. 7. *“ utprn wen WAynixe n⸗ Delwjen liin Mejfn utiluh l. 71 lyyttulteji, HM Sil⸗ huiti nint urr/ 4 uin 16o. ctentihu tute, agl luns i, ir 4n (ahten leninn S lp, 1 rn⸗ ſtile/ Pur “R = W mnſn B ”õ INDEX II. §. Seripturæ in Mov. Teſtam. 1467 H Secut faltem n diehas Nosë & cC. Conc. 2. à n. 3. à f. 1%. Lucæx 17. 42 2 6. Pluit ienem & ſalphur de cælos &c. Conc. 2. n. . f. 15. M 29. Alemores eſtote uxoris Lot. C. Io. n. j. f. I24. C. g9. n. 4. f. 5ö32. 17. 32. „ külins bomini veniene, putas, inveniet ſidem in terra 45 Conc, g9. n. I. Lucæ 18. 8. §7. V De ld. Conc. 72. n. g. FfF. 1391. ß M 18. à 1II. Muaia faciens vitam æternam poſſtaebo? &c. Cone. 77. 2.3. f. 520. 1. àä 1. Converſi, 9Zacchæi. Conc. i. n. . f. 1367. Lucx 19. 8. Venit Filius hominius quærere, & ſalaun Fprere quod perierat. Cone. 72. 19. 10. „.l.i. I. f. 723. De isea ,ſerve nequam. C. yI. n. . .f 936. C. 72.n. 7. F 1355. 19.22. Auferte ab illo mmam. Conc. 32. n. 6. f. pyf. 19. 24. Et quidem in hac die tuä! Ind. V. Domin. g. n. 3. 109. 4422. Brunt ſigna in ſole, & lund & Rells. &c. C. 4. 2.2 F. 39. Ca⸗. n. g. .. Lucæar. à 125. 22 f. yo9. Nreſcentibus hominibus præ timore. C. 4f. n. I. F. o2. 21. 26. Virtuter cælorum commovebuntur. Conc. 20. n. 3. f. 271. Videbunt Filium homini venientem in nube. C. Ia. àf. 182. 21. 27. ece & levate capita veſtra, quoniam- &c. Conec. 2. n. 2. f: 14, 21.28. 2. n. y. à f. 732. Conc. 5r. n. 2. f. 00 3. HZ Cmn Sterratragf bunt. Conc. 43. n. I. f. zaz. 21. 33. opentina dies illa, tanquam laqueis ſu Perveniet in omnes. Conc. 2 2„. 21. à 34. n. 2. f. I4. Dipono B ſicut dipaſeir mihi pater meus e, regnuem. Crnr-ar. n. . Lucxæ 22 . à 28. ² f. gog. SS Angelus de cælo, confortans eum. C. 43. n. 7. f. 7362. 22.43. Cenverſus Dominus reſpexit Petrum. Conc. 20. n. 2. f.270. 22. 61. Hodie mecum eris in paradiſo. Conc. I9. n. 9. f. 262. Lucæ 22. 43. Dedit en poteſtatem filios Dei fieri. Conc. 2. Proæm. n. 7. Joannis I. 12. De plenitudine ge, nos omnes accepimuns. C. 7Z. n. 2. I. 1oo. 1. 16. Tuqui &c. Ego vor &C. Conc. 26. n. I. f. 390. I. 19. Egovox clamantis- & c. C. 32. n. I. ſ. 522. C. 45. n. I. F. 554. Cunc. 61. 1.23. n. 1. f. -115 1. Vid. Matth. 3. 3. — l Cimrox RnEnin ut ſolvam. & c. Conc. g9. n. I. f. I07. LL 27: 22 zE PzZz ZZ 2 Ecce Loar. 2. à 14. II DkExII. §. Senigture in Wov. IMen Eece Agnus Dei: &c. Conc. 25. n. 3. f. 430. Invenit in templo vendentese omnes jecit. C. 19. n. 7 F. 2,5r. S 2.18.R. Muaod ſignum oſtendi nobis, quia hæc faci? Ibid. f. 25 §. 1468 oan. 1. 29. Joan. 5. 22. Pater omne Judicium dedit Filio. Conc. Iz. n. y. f. 225. 5. 3 5. UWeerat lucerna ardens & lucent. Conc. 63. n. I. f. 1152. K. 45 Eſt, qui accuſat vor, Moyſes. Conc. 26. n. 4. F. 396. Joan. 6. 54. Wiſi manducaveriti carnem Eilii homini.: &c. C. 5P9. n. 3. 1 1ode. 6. 69. Verba vitæ aternæ haber. Conc. 62. n. 3. f. 1157. Joan. 7. 34. Quæretäme, & non invenietir. Conc. 2. n. J. f. 354. Joan. 8. à 3. 8. 21. Lepeccato veſtro moriemini. Conc. 27. n. S. f. 35 5. 8 46. Samaritanuus estus Ind. 4a. Domin. eh. n. ññ. 8. 47. Omnu, qui ew Deo eſt, verba Dei audit. C. 63. n. 5. f. nas. Joan. 10. II. Ege ſum Paſtor bonus- &c. Conc. I. Proæm. n. -. Joan. II. 43. oce magna clamabate Lazare &c. C. 34. n. I. f. f42. Joan. I12. à 28. Venit vox de calo.- Et clariſicavi. &c. C. 23. n. 3. f. 326. Joan. 13. I. Kiene 5. Jeſaus, quia venit hora e;us. &c. C. zo. n. 3. F. 1337. IIeſinem dilexit egi. Conc. pg. n. 2. & 3. à f. 1052. 1 22. Haæſitanter, Ade qué diceret. Conc. Io. n. 10. f. 130. 13.27. DQuod faci, fac citint. Conc. 49. n. 3. f. SC9. 13. 30. Cuam accepiſſet buccellam, exivit- Conc. 63. n. . f. 1794. Joan. 14. 2: In domo Patzis mei manſiones multæ: C. al. n. 6. f. 312. 1I4.23. Siquis diligit me, ſermonem meum ſe rvahit. Conc. 6oa. n. 9. f. 112. Joan. 18. e⸗ Egoſum. abierunt retrorſum. &c. Conc. Ig9. n. 5. F.26 260. 1S. 12 C. Syon g tribunus & miniſtri Judæorum. lbid. .Ff. 259. Joan. 20. 24. Thomasautem non erat cum e;. Conc. Go. n. 9. f. 111. 20. 25. Weſt videro: &c. C. 22. n. I. . o3. C. zo. n. 1. fF. 1332. 20.27. Infer digitumtnum huc- &c. Conc. 24. n. 2. f. 34393. 20.28. Dominus meus & Deus meus. Beati, qué non viderunt. &c. r . & 29. &tc. n. 1. f. 922. C. 6lI. n. I. fF-. 1132. C. 52. n. 4. f. 1170. a 21. à 16. aſec over mecs & c. Conc. 1. Proxrm. n. y. Act. 7. 52 Luene Prophetarun 0n ſant Perſecuti Ture veſtri Cone. 72. . 7. MM .1425. Act. 9. à I. Saglie αο arriti, Geverſe C0 22. n.. Fa. ⸗. Et Aaducunt miualierem in adulterio deprehenſam. Conc. I9. n. 6. d eaf. 2 Auiu —,— emub/r⸗ Wilien tel umr/ ”M ſi⸗ ilrleni ſeui ſſttade urmn 1,7. = laelnnit ſe⸗ 4 Cne. Suliſiti nlaſeccal lu du ndm reahn Wolinn une ſeren uhf. S Mlienri Chifen g hinn llgemn sd icſ ui n 145, WMntine, Aldinnrn, 1 IIIIXNDEX II. J. Nripturæ in Mov. Teſt. 1469 . Et continud prædicabat Jeſame. Conc. 66. n. . f. 245. Act. 9. 20. 1 Dedit ills Den Sazl & c. annts 340. C. 35. n. 1. f. 620. Act. 13. 2 1. Voeobis verbum ſalutis hujus miſſam eſt. Conc. 63. R. 2. 4 f.I53. 13. 26.. Pend univerſa civitas convenit audire verbum Dei. Conc. 63. n. 2. 13. à 44. f. 1183. Conc. 64. n. 7. F. I217/. MM MB Datuit diem, in quo judicaturiis eſt orbem in guitate, in viro, in quo Act. 17. 31. zH ſtatuit. Conc. yo. . I. f. goun. ́MUV Lonfitente & annuntiantes abtns ſuos. C. 69. n. I. F. 1307. Act. 19. 18. Amnplins non videbitis faciem meam. Conc. 36. n. 6. f. 796. & Conc. a. Act. 20. à 25. e on n.7. Uhi. Valedidtio Pauli, f. Ia31. ẽ Ecce donavit tibi Deus omner, qui navigant tecum. Conc. Go. n. 4. Act. 27. 24. Iquo judicasalterum, teipſaum condemnas. Conc. 35. n. II. f. 6/. Ad Roman. I.f. An divitias bonitatis ejus, & patientiæ & longanimitati contemni? Rom. 2. à 4. Conc. y. n. g. f. 70. C. 53. n. 4. fF. 967. &än. 6. f. 972. 4. Jpeſaurivastibiiram in die iræ. C. 37. n. y. ſ. py 7. 2. 4 5. y Credita ſant illis eloquia Dei. Conc. 6g. n. 3. f. 1206. Ropm. 3.2. Omnes peccaverunt & egent gloria Dei. C. 67. n. 6. f. 1274. 3.23 Veocat ea, quæ non ſunt, tanquam ea, quaä ſunt. Conc. 25. n. 6. F. 379. Rom. 4. 17. Vbbiabundavit deliétum, ſuperabundavit gratia. Conc. 49. n. I. fF. g7. Rom. 5. 20. — out exhibuiſti membra veſtra & . C. 66. n. y. f. 12 gg5. Ronn. 6. 19. Video aliam legem in membrü mei- &c. Conc. lI. n. 4. f. 1361. Rom. 7. 23. 1, Mus me liberabit de corpore mortis hujus? C. z. n. S§. f. S. 7.24. Non ſunt condignæ paſſiones hujus temporis ad futuram gloriam. Conc.al. Rom. 8. 18. — Vanitati creatura ſuljecta eſt. &c. Conc. y. n. I. fF. 2. 8. 20. Càm lo omnia nobis donavit. Conc. 62. n. 4. f. 1169. 8. 32 Chriſtusg. qui etiam interpellat pro nobs. C. 24. n. 2. fF. 341. 8. 34. ℳ. Teſtimonium mihi perhibente conſcientid. C. 26. n. 1.. Rom. 9. 1. Jot die expandi manus meas. Conc. 46. n. 6. F. ST.. Rom. TIo. 2 . OImni, anima poteſtatibus ſuperioribus ſubdita ſit. Conc. 234. N. 4. Rom. 13. à f Vu non timere poteſtatem? bonum fac. C. 36. n. I. J. ySrF̃. 13. 3 Naoon in commeſſationibus & ebrietatibus. Conc. 63.n. 3. F. II157. 13. 4 13 „ Zz zz zz Zz 32 Fide- I. Cor. 1. 23. I. Cor. 3. 9. 2. Cor. 7. 9. . M. N. J- D Ch „: 2. Cor. 10, 5. Lz capti vitatem redigentes omnem intelleltam in obſequium Mr. I. Cor. 9. à 9. Non alligabis os bovitrituranti- & c. Conc. 2. Proæm. n. y. Galat. 5. 17. 170 INDEXII. §. Scripturæ in Nov. Teſtam. 1 Cor inth. I. 9. Fidelis Deus, per quem vocati eſti in ſocéetatem Eilii ejus. Conc. 62. n. 2. f. I163. M — Prædicamus Chriſtum crucifixum &c. Conc. go. n. I. fF. S7-9?. L Dei enim adjutore ſamus. Conc. 1. Prozm. n. I. & 2. 1. Cor. 3. 22. Qmnia noſtra ſunt. Conc. 3. n. I. f. 3 4. I1. Cor. 4. à 3. Mihi pro minimo eſt, ut d vobis judicer. C. 7o. n. I. f. 1332 1. Cor. 4. 4. Mihil mihi conſcius ſum &c. Conc. 5v. n. 3. Ff. 1ooνà. I. Cor. 5. 5. Tradere hujusmodi Satanæ: &c. Conc. 9. n. y. f. I13. 1. Cor. 6. 10. Molles regnum Dei non poſſidebunt. C. 6G. n. 9. Ff. I279. 7 . Sedabluti eſts, ſed ſanbtificats S&c. Conc. I2. n. 4.f 16. . 1. Cor. 6. 13. Eſca ventri, & venter eſeu- &c. Conc. yI. n. 4. f. 928. I. Cor. 7. à 29. Tempus breve eſte Præterit Rigura hujus mundi & c. Conc. 70. n. 3. F. 134 6. 1. Cor. 9. à 24. Neſciti, quòd ii, qui in ſtadio currunt &c. Conc. 43. n. 2. 4 f. 749. C. Zo. n. g. f. I346. C. 6⁶2. n. 2. & 6. I1. Cor. 1 3. 12. Videmus nunc per ſpeculum d&c. Conc. I. n. 7. F.9. & in Paæf. de Ju- “Mä dic. Extr. I. Cor. 14. 20. Nolite pueri effci ſenſibus. Conc. pa. n. 4. F. 957. 2. Cor. 5. 6. Dum ſumus in corpore, peregrinamur à Domino Conc. y0. n. 2. 4 I. 907. & Conc. a. n. I. f. IgTf. 2. Cor. 5. 10. Omnes nos manifeſtari oportet ante tribunal Chriſti. Conc. 2. n. 2. Ff. 206. „ Tereferat unusquizq, propria corvoru. &c. Conc. 7. n. 4. f. S0. Dedit nobi miniſterium reconciliationi. C. 69. n. 4. F. 1314. Pro Chriſto legatione ſungimur &c. Conc. I. Proæm. n. 2. Gaudeo; non quia contriſtati eſfta, &c. Conc. za. u. I. f- zs. 2. Cor. F. 18. 2. Cor. 5. 20. Conc. 19.. 2. JF. 1053. 2²2, Cor. 11. 2. Deſpzondi vos uni viro virginem caſtam exhibere Chriſto. Conc. 62. 71.2. 2. Cor. 12. à 7. Datus eſt mihi ſtimulus carnis meæ. Conc. 35. n. II. f. 6 2. 2: Cor. 12. 1 6. Libentiſſimè impendam &- Huperimpendar. Conc. 62. n. 2. f. II6c. Caro concupiſcit adverſas Spiritum &. Conc. 6† n. 3.f- 1227. A Ee . iteer me, he ſhinnt Mentemel⸗ 49G ynmeittra Hanſinl unlaumini ennta ſe u. epwere do lyn anenrerten leitanivit ſ lun metu e, u. llun utea uniemn iin ruci (hnr.z. lui⸗ oſunm ſ unl, n, guel 4 lehlliaten n k⸗ li⸗ ra hienyte⸗ ilnzzin 1nii, ingei onnri g 1 1i⸗ Vtimpleamini in omnem plenitudinem Dei. Dehperantes ſeipſos tradiderunt impudicitiæ. Conc. 22. n. 2. 4 ſn Epheſ. 4. à 1 17. “ Redimentes tempis. Conc. 22. An. 4. . f. 135t. Verbum vitæ continenter. Vyznum autem, quæ retrò ſunt, obliviſcens: &c. C. 72. n. F. f. 1 390. Philip. 3. à13. Liimicos crucu Cbriſti: &c. Conc. 3. n. 5. . 35. cpicr. n. 1. f. 42. Philip. 3. à 18. Rapiemur cum illis in nubibus- & c. C. 5§. n. 3. f. 97. Dies Domini, ſicut furi in noble. 2W— IXN D Ex II. §. Seriptune: in Nov. Teſan. 1477 n. 6. Gal. 5. 24. V. Ten. Cbriſti, carnem Naum crucifererunt. &&c. Conc. 71. 2 R Wolnzerrate, Denn non ,rruhinr. C. 15. n. Io. f. g21. Gal. 6. 7. uaæ ſeminaverit homo, hæc & metet. C. 7. n. 6. f. 582. GBal. 6. 8. Dum tempus habemus operemur bonum. Conc. 2 1. .n. §. f. 353. Cene. 3. Gal. 6. 10. n. 9. & 10. à f. pSl. PEpheſ-2. Eramus natura filii iræ. Conc. 6y. n. 2. . 71226. Eſtu civerſanbtorum, , &ͤ domeſtici Dei. C. 62. n. 2. f. 116 ₰. C. 17. n. 2. f. 10 41. Lbhek . 19. f. 725. Deponere vos veterem , beminen, induere novum. yre 73. n. 2. Epheſ. 4. à 22. f. 1397. Exinanivit ſemet ipſum. Conc. 61. n. I. f. 1131. Philip. 2. Cum metu & tremore veſtram ſalutem operemini. Conc. 49. f. MZM Philip. 2. 12. marg. & Conc. p3. n. 3. f. 96 7. Conc. G3. n. 3. Philip. 2. 16. f. 1157%². Conc. 13. n. 7. & 6. à f. 171. Omnia poſſam in eo, qui me confortat. 0 Sr. n. g. f. 123y. In ipſs complacuit, omnem pylenitudinem inhabitare. f. I040. Philip. 4. 13. Delens, quod adverfr, nos erat cbirographeum dereti &c. Conc. 24. C oloc2. 2. 1 4. n. §. f. 360. Expoliante vos veterem hominem cum adtibus ſau, CE. naeontc novum. Coloſt 3 3. à 2. Conc. 6.. y. f. 129 . Conc. Z1. per tot. Conc. 72. & 73. Hi ſoli Hin acutors mel n regno Dei. C. 63. n. 4. f. 775. Coloſſ. 4.II. C. F. e. r. f. 92. I. Theſſ. 4. I 7. Conſolamini invicem in verbis ſtu. Conc. 10. n. 4. f. 21 . I. Theſſ. 5. 2 2. Repentinus ei ſuperveniet interitus: Ibid. & Conc. 2.n. 2. f. 22. 1. Theſſ. 5. 3. bAumma nd, danti vindictam. &c. C. j. n. . f. 56. „ ell. I. 8. 5 Pphef. 2. 19. ⸗ cr. rz. n. 2. Colofſſ. 1. 418. Epheſ. 5. 5. r5. 1. Theſſ. 4 16. 4 1472 I ND EX II. §. Serpture; in Mov. Teham. L. Timot. 3. à I. &. quis Epiſeopatum Aeft derat, bonun APn de Aa iderat. un. 1. roæm. e⸗ n. 2 . 1. Tim. 4.16. Attende tibi & Sobarinæ tucd. &c. igem znit. &. n. 2. (hr.1 1. Tim. §. 6. Quz in delicii eſt, vivens mortua eſt. C. 63. n. 2. F. 1ST.. nſen 1. Lim. F. I7. DBui bene præſunt Presbyteri- &c. C. 2. Procm. n. .... iſſtuni I. Lim. 6. 9. uag nergunt hominer ininteritum. C. 40. n. 9. f. 6 XOOM. ahdi 2. IL im- 2. 12. J ſuſtinebimns, & conregnabimns. C. gr. n. 3. f. 704. JVMĩ Nli⸗ 2. Tim. 3 à 2 2 2. Jezzſit amante &c. C2 n. 6. f. 19. C. 35. n. 11. f. 63. M”JMG icſttien 2. Tim. 4. à 1. Teſtificor coram Deo & . Chriſto. C. 2. Proæm. n.x.J.. rlrie 2. Tim. 4. à 2. Prædica Verbum &c. C. 37. n. 1. F. 6o. C. 64. . r. f. mon uomui, Ad Tit. 1. 16. Cochtenurſeneſe Deum,; Jfacti Zecant. . 29. n. 10. . Ss y. lniginn Ad Thilemon. = . gier ſr, Hebr. 4. 12. Viwvus Aſerme Dei & SFcaxr. Cee. 63. n. 3. .f z1SXG6. ony auhu A4. 16. Aadeamus cum Riaucià ad thronum gratiæ &c. Conc. 69ρ. n. 6. f. 1317. uu ſtintte Hebr. 5. 7. Prece &c. c-um clamore valido & lacheymi Terenr. &. Cye. 72. . n. WuiCN F. 169. lixermu Hebr. 6. 4. lnahi bile eſt, eot, gui ſe 3Zmel, ſunt illuminati, &c. Conc. 49. n.. ef. SSöyö. ßoty, Hebr. 10. à 2 6. Voluntariè peccantibus & C. terribili Teden expeltatio Zilre. nmmgn /a Conc. 5. . 4. F. rrr Cypit Hebr. 11. 7. Fide & c. Noë aptavit arcam in ſälutem. &c. (C. 32. n. 2 f. 706. uuſentel Hebr. 12. 1. Deponente omne bondus, & circunſtant. no⸗ Beccatum. Cune. 46. n. 9. 6. 0 f. oo. bo 12. 2. icienter in aubtorem ſidei. &c. Cinc. 42. R. z. f. 6. einn Hebr. 13. 4. Honorabile Connubium. Conc. 28. n. II. f. 61t.. ” flcde 13. 17. Obed⸗te præpoſi⸗ ti veſtrii. Conc. 2. Proæm. n. 2. lur füide⸗ Jacobi 2. 10. Cſendat in ung factu eſt omniam relts. Cone. 10. n.7 .2. 125§. Cone. 1. ſ n. y. f. 142. C. 46. n. y. f. 829. ””V hac. . 14. Innfirmatur Tanz ex vobis: &c. C. 70. n. 6. f. 7 3g4u. S =ð unteh 5§. 15. Orate proinvicem, ut ſalvemini. C. y§. n. 4. f. 71007. lren⸗ 1. Petri I. T2. In guem deſiderant Angeli proſpicere. C. zo. n. 2. f. 27. cy ſn r. Petri 1. à 18. N corruptibilibus auro vel argento redempti “ rersaſs lmgui. pletmni, . “ C. 1. Proa m. n. y. S gree I. Petri 2. . Secerdotium fanbtum, oſferre hpiritualer hoſtias. Conc. r. n. v. F. 7099. liße n I. Petri2. 9 Vos Cenus electum, regate dacerdotinm. Lidem. aee Nn D Nelel 4 ÄIIINDEX II. J. Jcripturæ in Wov., Teſt. 1473 hn Dt ſequamini veſtigia ejns. Conc. 6r. n. s. F. 1230. 111., Detri 2. 21. lauo & huü, qui in carcere erant, ſpiritibus veniensy prædicavit &c. I. Petri 3. à 19. ”?”ð” Conc. 2. n. g. f. 16. ́DRUf« 1. Iaucipiat qudicium d domo Dei. C. 29: n. 6. f. 252, C. 26. n. 2., f. 5S22, I. Petri 4. 17. Eſuſtus vix ſalvabitur, impius & c. Conc. 29. n. 7. à f. 253. I. Petr. 4. 18. Paaſcite, qui in vobis eſt, gregem Dei. Conc. 1. Proæm. n. 7. 1. Petri 5. 2. Doeus Angelis peccantibus non pepercit. C. 49. n. g. f. S92 2., Petr. 2. 4. Noé juſtitiæ præconem cuſtodivit &c. C. 2. . 3, f. 16. 2. Petr. 2. C. Juxta propriasz concupiſcentias ambulante & c. C. 7. n. 3. f. pia. 2. Petri 3. à 3. , Cæzli & terra igni reſervati in diem Judicii &c. cit. f. pa. 2. Petr. 3. 7. „Caaäm igitur &c. quales oportet vos eſſe & c. à f. yf. 2. Petr. 3. II. Tnus die ſicut mille unni- & c. Conc. I. n. a. f- 929. 2. Petr. 3.8. Novos cælos & novam terram &c. Conc. g1. n. 2. f. 702. 2. Petri 3 13 o Et vo- ſocietatem habeati nobscum & c. C. 62. . 2. f. 1163z. I. Joan. 1. 3. (Me Sanguts J. C. Filii ejfus emundat nos ab omni peccato. C. 42. n. &. F. 730, I. Joan. I. 7. „7. „ . —— . AQQN ßMM S dixerimns, quoniam peccatum non habemus &c. Conc, 6. n, 6. I. Joan. I. à 8. Gri lii Advocatum habemus apud Patrem 7. C. C. 12. n. f. F. I5, I. Joan. 2. 1. Vyſe eſt propitiatio pro peccati noſtru. C. 6Go,. n. 5. f. 13232 I. Joan. 2. 2. 2/W6 In mundo concupiſcentia carnu, oculorum, ſuperbia vitæe,. Conc. j. n. . I. Joan. 2. 16. (4.ed F. 63. Conc. 23. n. 2. f. 771. C. 32. n. 3. F. 612. ””ÿMD Noviſſima hora eſt. Præfat. de dud. ertr. n. 3. 1. Joan. 2. 18. 7 f. 1164.. l Nunc filii Dei ſamus, & nondum apparuit, quid erimus. Conc. 6z. 1. Joan. 3. 2. R Drifülii Dei nominemur & ſimus. Conc. 2. Proæm. n.. Conc, 62. n. 2. I. Joan. 3. 1. Eſz peccatum ad mortem. Conc. 49. à n. . à f. 955. M 1. Joan. F. 16. Mundus totus in malignopoſitus. C.6u.n. I. f. 1200r. I. Joan. 5. 19.. Sicut Sodoma, &c. ignis æterni pænam ſuſtinente.. Conc. 2. n. S.f. I5. Judæ v. . Flubtus ſeri maris deſpumante ſuas confuſiones. Conc. gg9. n. 6. f. SSp. Judæ I13. DW . er Prophetavit & de hi Enoch- Conc. 4. n. I. f. 38. Judæ 14. . — 11 Princeps Kegum terræę. Conc. 4l. n. j. F. 709. Apocal. 1. 4 5. t Cecidi ad pedes ejus tanquam mortuus. Conc. 22. n. y. F. 311. Ahpoc. 1. 17. t. Nomen habes, quòd vivas, & mortuus er. C. 63. n. 2. FfF. 175 .ͦ Apoc 3. I. Mechtl de Jud. extr. AYAaa aaa aaa De 4 „ Apbe „ OC. K. O⸗ Apoc F§. 10. Ap OcC. 6. 14 Apoc. 6. 15. Apoc. 7. 9. Apoc. 7. 12 Apoc. 7. à 13. Apoc. 10. à 2. Apoc. 10.60. Apoc. 1I. à 2. Apoc. 12. à 3. Apoc. 12. 10. Aboe⸗ 12. 12. APoc. 18. 7. Apoc. 18.21. Apoc. 19. 12. Apoc. 19. 16. Apoc. 20. 12. A oc. 21. 1. 1474 De throno procedebant falgura & vocen, & tonitrua. C. 33. n. 4. f. 1e. INDFEX III. Aateriarum Rerum, C. 21. n. 2. f. 29 4. C. 41. n. 2. F. 701. Mittebant coronas ſuas ante thronum. Feciſti nos Deo noſtro regaum- &c. Cæxrlam receſſit, ſicut liber involutu. C. 72. n. §. fF-. 9. keges terræ & c. abſconderunt ſes in ſpeluncis & dicunt montibus. cacite ſuper nos & c. Conc. 20. n. 6. f. 27 76. &ö Conc. 39. n. 3. F.- 60. Vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo poterat. C. Io. 2.2 1. 122. Benedibtio & claritas &c. Conc. al. n. 2. F. of. Hi, qui amibli ſant Roli albi, qui ſunt?“ Conc. al. n. 2. f. 794. Cam clamſſet, locita ſunt ſéptem tonitrua voces ſuaz. 6 64. n. .-f. 1211. Jempus non erit amplius. Conc. 72. n. 6. F. 135 6. Gna n. n.àfos. Menſibus a2. & dabo daobes teſtibus meis. Ecce draco magnus- &c. Conc. 2. n. 6. f. 20. Accuſator fratrum noſtrorum. Conc. 26. . 5. f. 396 Diabolus habens iram magnam. C. 26. n. 0. f. 400. QLuantum in delicins fuit, tantum date illi tormentum . uätum. Can-. 27. R. 2. f. 609. Hoc impetu mittetur Babylon- C. go. n.9. „F. bo. Oculi ejus, ſicut flamma igni. C. Ig. n. I. f. 245. Rex KReégum, & Dominus Dominantium. Cone. 18., n. I. f.23r. & Conc. 41. n. a. f. Jof. Et libri apert: ſunt. Conc. IS. n. 2 f. 2 y. Vidi cælum novum & terram novam. C. al. n. 2. f. 702. Ar oc. 21. à 18. h vitas aurum mundum. C. 41. n. 6. f. 77. INDEX III. Materiarum, Rerum, Verborum mralilin, ü 40 Hionarun. AA- Prophets loquendi modus. C. 13. n. 1. f. 1606. Abel- ad ejus munera reſpexit Deus, quomodo? C. 29. n. y. f. 447. Abrabam: tres vidit, unum adoravit; hi quinam? Conc. 7. n. y. f. 227. Abrahs fillus. Ind. 4. F. Dedicat. n. 2. Aiſr. iu MrvOtI llls, . cluli. ru umn 1C. i, Eelbetrol Ui nen Cn ſa Unſie 1 fcpttemni Mlſern: 4. lt 12, ,..1 GCzz MIũ Deer N. V. Mi: MeN r Mol nhunr. rtC. n Cn. lkun. rAnet. 65,n. 4 Deoud 0portet Mn oat ht el. Ani g Kn N. (. Mnor argciſ † „, “l Gen Qami & Caini peccatum quodnam gravius? C. 3j. n. 6. J. Nr. Aan =” * Verborum & Hiſtoriarum. foſlus, cur? C. 2. E. J. 24 . 572. excludi. C. 36. n. y. f. Tggs. Alſolutio Sacmment. Huic additur: Paſſio D. N. J. C. quò fructu? & &α. v. 6. ſ. 122. Claves Chriſtus non ſibi, non Angelo, vel Sancto, ſead Petro lapſo contulit: cur? C. 629. n, 2. fſ. 1909. OQn. 6. f. 1317. Ab- ſolvi nemo abſens poteſt. C. 67. z. 1. f. 126 5. Abſolvere plùs eſt, quàm mortuos ſuſcitare. Conc. 6o9. n. 2. ſ. 1310. Vid. Confeſſarius Conſeſſo. Accipiter annis ſingulis replumeſcit. C. 71. . 2. f. 13 Accuſator“ Attor, cum Reo & Judice: Perſonæ tres principales Judicii. C. 26. n. I. f. 35g. Accuſabunt impios in Judicio omnes creaturæ. n. 2. f. 397. Ninivitæ, Regina Saba. n. 3. ſ. 393. Sancti: u. 4. à f. 39 . G C. 34. n. S. ſ. y61. C. 65. n. F. f. 1275ö. Accuſator omnium ſæviſſi- mus Dœmon. cit. C. 26. n. y. àf. 396. Vid. Dæmon. Peccata noſtra f. 395. V. Reus. Acediar metu Judicii tollitur. Conc. 43. & 44. n. 7. f. 799. Ex ea naſci- tur Apoſtaſia. C. 67. n. F. àf. 1237. Eam Sancti in Jjudicio extr. da- mnabunt. Itidem. Acediam circa ſalutem, gternitas damnatorum cor- rigit. C. 5l. àf. 92. Acedia grandis circa Divina. Conc. 62. n. 6 f- n;. Conc. zy. n. 4 I. 66z. V. Pigritia. Timor. Salutu cum. Eremim. Apoſtata. MU Alczu Adtiones. Actus virtutum difficiles præ aliis. Conc. 43. n. 3. F. 772. C. 6y. n. 4. f. 122 §. V. Virtus. Altus & Altiones noſtræ numerantur à Deo Judice. C. 25. n. 4. à f. 372. Allionaum noſtrarum duo ſint Poli, Celum, Infernus: C. 43. n. I. ſ. ab. Agimus nihil minus, quam quæ oportet ad ſalutem agere. G. 3). n. 10. f. 552. ubi: quid homo potiſſi- Oopem. Homo. S§. Adalberti Sententia memorab. de Epiſcopis. C. 29. n. ⁵ f. 462. Adam in ſtatu Innocentiæ timet minimè beſtias feroces. C. 2. n. 4. ſ. 32. Peccanti animantia non obediunt ampliùs. Lidem. In Paradiſo ti- met. C. S. u. 7. ſ. 99. & C. 22. 4 n. 3. f. 70. ubi: Dei cum Adamo pri- mum omnium cum homine Judicium. Qué die peccaverit, & Paradiſo pulſus. ſ. 306. Adamo apparet Deus in forma hominis. f. joz. Fugitivum ad Judicium vocat, ut pater fülium. n. 4. à Eius eſus pomi, graviſſimum co- f. 3027. ubi cætera de Adami lapſu. 4 ram Deo peccatum, in oculis hominum leve. C. 25. n. 3. ſ. 430. Aaa aaa aa à 2 in mum agat, & malè. C. 4. n. 3. f. 956. C. 72. n. 2. f. 1376. V. Vita. Virtus. Alſalomi votum peregrinandi reprobum. C. 29. u. 3. ſ. 44. 3 A Joab con- H Mavult mori, quam à facie patris Hiſt. Hiſt. 1476 in Paradiſo ſemel peccare tantum, permiſſus. C. 19: n. 6. f. bb. 4. dam Funiculi, qui? C. 6ο. n. 6. f. 1115. V. in Oſeæ 11. 4. Adam à ſuäd conſcientiâ quàm exagitatus. C. 45. n. 4. f. 5o. Adam pœnis affli- INDEX III. Materiarum, Rerum, ctus ad mortem usque. C. y0. n. 4. ſ. 90⁰. Acceptàâ mortis ſententiâ de vitâà tractat. Tid. n. F. ſ. 919. Adlami Elogium. C. 2 Procm. n.7. P. Jo. Alami Schall S.]. Encomium. C. ya. n. 6. f. girr. Aontio: quid ſi? Triplex; Item, Abſoluta & Reſpecétiva. C. 5. n. 1. ₰ f. odoο. V. Annuliidd. èò”c Adventus vempore cur Eccleſia proponat Judicium. Conc. I. n. 4. f. 5. Adventus Judicis extr. inopinatus. C. 2. n. 3. à f. 14. & C. 16. ſ. 205. Undè timoratè vivendum. C. y. n. 3y. f. yyp. Ejus circumſtantiæ graves. V. Crux, Nabes, Tempeſtas, Tempus, Vallis Joſaphat. Bonis bonus, ma- lis malus. C. 3é. n. 1. 4 f. yygg.. Adalteræ Patronus Chriſtus C. 19. n. 6. à f. 2p4. 1Adulterium aggravantes circumſitantiæ. C. 30. n. 2. 4 f. 372. V. David. Adul- ter impœnitens confoſſus. C. 72. n. 9. ſ. 1397. Advocati Veneti conviva P. Matthæus Baſſus Capuc. admirandus: dœ- mBonem, ſimiam, pellit: C. 24. n. 4. f. 349. Advocati alterius incuria ſalutis & perditio. 24 f. 5S24. Conc. 46. n. 7. S. Egydii O. S. Franc. ſtudium ſuæ ſalutis. C. 0. . 10. ſ. 13o. Reſponſum aad Cardinales. C. y3. n. 5. ſ. 97S7. Deypti Idolis Chriſtus Infans terror. C. 19. n. 2. f. 251. Ejus horrendæ tenebræ. C. 14. n. 4. f. 154. Tigypti Regum primum & ukimum ferculum in convivio Calvaria. Egyptii ſeſe de morte monentes. C. y0. n. 6. f. 975. V. Pharao. Aqua. Wſchines quanti fecerit exilium? C. 3. n. 4. f. 5. DTſtas myſtica & hiems quæ? C. 27. n. 7. f. 40 9. WTtatum ſingularum occupationes. C. 54. n. 3. ſ. 9. WDternitas? de hac tota C. 35. & 57. ubi vid. Beatorum præcipuum gau- dium, nſſe eſſe perpetuum. C. 417. n. 7. f. 713. V. C. 39. n. 6. ſ. 669. de damnatis. Deſcriptio Eternitatis beatæ & miſeræ. C. 47. n. 2. randum: C. 7o. àn. 4. à f. 137S. Dternitas unius horæ negotium, quomodo? C. 72. n. 4. f. 1351t. Eternitatis domus, quæ? C. J6. n. 2. F- 1079. Vid. Cælum: Beatitudo. Infernus. Pæna Damnati. Riſur. Wthiopem lavare, quid ſit? C. 71. n. y. f. 1362. Ethiopum nigredo, un- de? C. 2r. u. g. f. Sco. OäG W der contra impios armatur: contra Sodomam. C. 7. n. 3. f. 3o. V. Lempe- ſtas. Nubes. Sð è Aßfe- J. 749. Ad iter æternitatis removenda impedimenta, viaticum po- H Subi cnlle otho M (.2 /, Hultt 0Adedub t, lbrn Auru Ee mul imn Awmull e Auuty! s n, ulaiuſe (ons tormen RAuſuin nut C.45 C.6g.n. Nori Adin AMuliutoni antmr cumè odiei Mude nkerdn (. 20..) ſeum (. 60. . F 1.dob, au. Yelafo Ksno⸗ t Plun. .91 Lacatl ſins ſonn cibii nc, Rppare — 4 Aln ſ ů 1en, 7. g ee ſ14 nsbonds, P.DeNl. Acürznde N „ 4 Nr — —— 7 lishurnde mimumn W Wwenes „ il⸗ Ne 1inn 4½ 4 Verborum & Hiforiarum. rituales. C. 22. n. 1. fF. 207. & C. 47. f. S04. n. 2. S. Agatho Abb. ſalutis ſuæ in omnem vitam perſtudioſus, in morte timet. C. 2. n. 9. 4 f. 27. — S. Afra M. C. 66. . 9. f. 12 ,/ . L S. Aichardus Abb. Ejus crines Sabbato detonſos, doæmon colligit, nume- rat, librat, exprobrat. C. 26. n. 6. f. 399. B. dAlanus de Rupe, quis? C. 77. n. y. f. 104b5. V. Roſarium. Abertus I. impiè necatus. C. 73. n. y. 2 f. 757. B Abertus II. per y. menſes tribus coronis auétus. C. 47. n. 7. f. 7314. Aexander M. R. Potentiſſimus: C. 21. n. 3. f. 25ÿ7. Unde & cur fuſcus pi- ctus? n. y. ſ. 293. Reſpondet Diogeni C. 36. n. 1. ſ. 75v. Ejus attentio mira in ſacrificio deorum. C. 61. n. 9. fF. 11 p4. Aman: tormentum, ex honore Mardochæi. C. 33. n. 3. f. p2 7. S. Ambroſius immortuus explicans verba: Magnus Dominus & laudabilis ni- Amoris & timoris Dei ſtimulus Jjudicium Extr. C. 33. n. 1. ſ. v22. & C. 573. tot. Quàm paternè compaſſus pœnitentibus? Amulius tonitruum imitator ſuperbus perit. C. 1y. n. 1. f. 194. Ananias cumSaphyrâ conjuge punitus morte repentinâ, cur? C. 25.n. 4.f. 432. SS. Asgeli ad Judicium Beatos deducent. Conc. S. n. y. f. 96. Tubdâ AA judicium vocabunt omnes. Conc. 6. n. 2. J. 6. Separabunt malos de medio juſtorum. G. 9. n. 2. J f. 107. Præcipitabunt impios in infernum. C. 40. n. 2. ſ. 6zt. Timebunt in Judicio, quomodo? C. 20. n. 3. f' 277. Angelus Cuſtos Coram Divino Judice defendit S. Fur- ſeum. C. 29. . F. ſ. 267. Quotidie mulierem ad orationem excitat C. 66. n. 5. ſ. 1249. Defendit Carolum filium S. Brigittæ C. 5y. n. 4. f. 1006. Angeli in Judicio Extr. nulli Patroni impiorum. C. 372. n. y. ſ. yiI. Sacrificio Mifſæ aſſiſtunt: C. 61.n. 2. f. 1131. ubi: cur Auge- gelus forcipe prunam de altari ſumpſerit? I.&. Angelus C.]uveni fune- tus mortis nuntius: C. yJ. n. 7. f. 1072. Poteſtas clavium Angelis non —1 Aheltus & Paſſiones animi, graviores affectibus corporis, graviſſimi ſpi- E rXE data, cur? C. 69. n. 6. F. 1317. Anguſtiæ morientium. C. 46. n. 73. ſ. 52 7.n. 4. f. 52 5⁵. & 51. n. 6. f. 933. Peccatoris in judicio C. 77. n &. f. 232. C. 20. àn. y. à ſ. 272. C. 26. R. 2. 4 ſ. 391. C. 31. n. 4. f. 792. V. Peccator. Mors. Angnſtiæ loci in Inferno. C. 36. n. &. f. 6o!. Anima oannis Tauleri O P. apparet. C. 39. u. 7. 4 f. 69. Item Ludovi- ci Pii Imper. C. 4. n. 10. J. 25. Samuelis Anima apparet Sauli. C. 22. V. Samuel. Defunèti Anima ſulminata. C. 17. n. 3. f. 195. n. 6. f. 312. Apparens Anima damnata ob luxum veſtium & Conviviorum: C. 33. Aaa aagag ana 3 mNm 4 4 *½ SZ 1478 IXNDFEX III. Materiarum, Rerun, n. 9. f. 540. Alia damnati Juvenis libidinoſi. C. 45. n. 9 f. Sösg. Im. mortalitas animæ. V. Reſurrettio. Immortali. Atheus. Pro Anima ni- hil agimus, pro ventre plurima: C. vi. n. 4. f. 926. & Conc. 66. n. 9. J.125/7. Anima fidelis, Sponſa Chriſti. V. Sponſus. V. Notæa. Animarum- Cura: V. Parochus. Animæ pretium. Conc. 1. Proxm., n. . &6. unam ſalvare vel perdere, quanti: u. 9. V. S. lenatiust. Oρ2. Proœm. n. 9. & C. 74. n. 2. f. I4lg. Anima, Dominus. C. 66. n. 9. TJ. 7277. Unica: Ind. g. D. 2,. n. . Animi affectus, Paſſiones, morbi. V. Aßfettug. S. Aunna Prophetiſſa Chriſtum Deum confeſſa. C. &. n. 1. ſ. 111. Annulusr Inſigne Majeſtatis Regiæ. C. 41. n. 4. f. 7o7. Symbolum æter- Annalei utiliter revidit Aſvyerus R. Ivid. nitatis. C. 35. n. 3. à ſ. 6z3o. C. 413. n. 3. f. 7yi. Magico Carolus M. dementatus. C 23.n. 3. 4 ſ. 753. In Annuli ſui gratiam inclinat ſeſe Iſmenias Legatus, cur? Tid. f. yi4. Annus: Jubilæus quis? C. 42. n. 1. f. 7232. Quot horas habeat, quot mi- nuta? C. 27. n. 4. F. 372. C. 60. n. J. f. 71122. C. 72. n. y. ſ. 1357. Anni Regiminis Regum quomodo numerentur? C. 35. n. I. ſ. 62 5. Fine & initio Anni quid agendum? C. 72. n. 1. ſ. 1375. Peruani quomo- do diviſerint annaum?! Ilid. n. a. f. 135.. Annorum præteritorum A- cta ſua è Mappis legit Carolus V. Conc. 73. n. . f. Iqob. V. Dies. Tempus. Hom. Wim., Juvenis. Senex. = S§. Anſelmus Ep. geſta poſt murum vidit. C. 32. n. 1. ſ. o3. Aetichriſtus ex aëre præcipitandus. C. 41. n. 7. f. go0. Animæ Notæ. — — l Courerto, NV.. Cniin eNannundh 051, 1.7. 4 1road yrenilnu, (S ni. ucobtrninp etierint 4 Pais C. erido, C.60. h. 1l Hule jenorar M temye leepo lun, G Minoin Quis futurus? EoO auctore, ſumma mundi malitia: Sacrificium tollet: Deus coli vo. let. C. 2. n. 6. f. 19. Cur Deus ipſum ſit permiſſurus? Ejus cum ſuis interitus: n. 7. f. 27. Ejus character: Nego Jeſum. C. II. n. J. f. 147. Auxilium ſufficiens habebit. C. 49. n. 7. f. Sv. ðð Apollonius Philoſophus, Magus. C. 4. n. 3. ſ. 3. =W AWpoſßtaſia generalis tempore Antichriſti: C. 2. n. 6. 4 f. 19. V. Antichriſtus. Apoſtatæ mors deſperata. C. 39. n. S. ſ. 6. Deſperatio liberrima. C. 212. n. g. fF. gag. Hæreſiarcharum, & Apoſtatarum plurium nomi- natim, connubia ſacrilega, Vita ſcelerata, mors peſſima. Apo- ſtaſia è variis SS. Ordinibus: &c. Conc. 29. n. 9. à f. ρ. lem Conc. 35. n. II. à ſ. 6a. ubi: Appendix contra Sectariorum Calumnias. V. P. Mich. Pexenfelder S. J. Concion. hiſtor. 93. tota A. S. Muritta M. A- Patz monſtrata Veſtis Baptiſm. C. 26. n. 4. ſ. 356. Georgii Bucha- nani mors vitæ ſimilis. C. 4. n. S. f. Fés“. V. Buchanan. Grande ſce- lIus Apoſtaſiæ. C. 49. n. g9. ſ. S9o. ubi à f. gy, de Bernard. Occhino. Aha- fas. ,krnin Welariſln lelenotz. odi e RN 60 Wothen fcalt ucun n, ei ,S A 140. 1.4. erte . “ 1 ,. S,. N angt n 1) . nlN. ein Cn! eN . le .. Synbolune. gieo Crolil umn ! 1ioclungt 4 er. Nun . Sfrmu! Nd uie 31 ue i n A. . Wrin Ceogibn D Oechin — Aus contta impiOsà Deo armatur. C. 7. n. 7. f. 29. 4 laleſt dben „quis? C. 44. n. 1. f. 75. C. 32. n. 1I. ſ. 504. C. 7. n. 2. 2. F. 79. C SSG Verborum SS l gorianum Paßaß. 4 Isnum Reprobat. C. 49. n. 9. f. 5, Rara Tpoflatarume converſio, vel occulta. C. 79. n. 11. f. 902. Sui carnifex. C. 35. fin. f. 6v6. V. Hareſis, Lururia. pahol. Chriſtum vocantem ſecuti. C. 6. n. 1. Ff. 66. In ultimâ Coœnâ ſui examinatores. C. 10. n. 10. f. 130. In monte Tabor ex Nube territi. C. :4k. n. J. f. 176. Apharittones, & Viliones Divinæ varixæ. C. 22. à f. 30. Appellatio quid ſit? jure Reo conceditur. Nulla in Extremo Judicio. C. l. n. 7. à f. 396. Ubi: ab exemplo, quomodo appellandum à à Deo irato ad placabilem? Apprehenſio & Imaginatio mortis cauſa: C. 25.. n. 7. f. 479. S. Apronianus, converſus, & cœlo audiens: Venite hBenedilti: fit Martyr. C 37. n. . ſ. 27. In mari rubro quot perierint Æagyptii? Iid. Aguæ periculo minor ineſt terror, quàm ignis. C. y. n. 6. ſ. bö. Aquarum inundatio maxima cum hominum interitu, in pornam injuriæ in Euchariſtiam commiſſæ à Friſone. C. 60. n. 10. ſ. 11272 r Aquila renovatio. C. 7i. n. 2. f. 1357. Arca Fderis: Judæis utilis & glorioſa: occultata? X S. . eremnis; Judicii extr. tempore iterum manifeſtanda: Quò fine? C. 13. n. S§. f. 73. In eàâ quæ repoſita? quàm ſancta? Iid. & C. 6u. n. 2 f. 110. Super eamn Corona, quid denotet? C. 6. n. 6. f. 1172. Arca Noëmo in Diluvio ſalus. C. 22. n. 2. 1. 5oö. In eà keneltt⸗ cur? 0. o. n. J. ſ. 656. V. Noë. Arena, terminus maris. C. 49. n. .. f. 554 Xres tres clariſſimæ. C. 25. n. 7. S 1. Artifex bonus defectum operis Artificium ho- facilè notat. Summus Artifex Deus. C rologii: item Mundi. C. 3. n. 3. f. 25. Tand ſymbolum hominis fragilis, peccatoris. C. 27. n. 1. f- 262. Arun- do momento fit arbor, quomodo: C. 29. n. 1. . 443. Indica ingen- tis craſſitiei. Ibidem. 29. f. 40. Ainus cum caudâ equi, quid? C. 4S.n. 3. 2 f. Syb. Aſni ſepultura, quæ? C. 9. n. y. f. 117. C. 66.. n. 10. f. 1261. C, 6. n. 9. fF. 1199. & C 71. n. S. f. 143. Aſinus anim potior. Indice q. Dom. 16. Pent. ne I. C. 3é. n. 9. ſ. 6z2. Aſni umbra Demoſthen. C. 63. n. g9. f. 1195. Averus R. Annales revidens: C. 73. n. . J. so&. Ejus ex oculis terror: C. 20. 1. k. f. 273. 35. . 2. H. II. Hiſt. 1480 — n. 2., 4 f. 627. C. 3y. n. 1. f. 6o7. n. 2. 4 f. 609. C. 10. n. n, f dgz. Alei INDEX III. ateriarum, Rerum conveniuntur argumento indiſſolubili. C. 29. n. 10. f. 46 5. ubi: 4. theiſmus jam graſſatur apud Politicos mundi. Vid. & C. 11. n. 7. 4 f. 934. Politicus, quis? C. 2). n. 1. ſ. 365. 5 B Atomi, claro ſole per rimam viſi. Simile. C. 27. n. 2. f. 405. Attælanta victa tribus pomis aureis. C. 43. n. 2. F. 770. Attentio, Dei verbo neceſſaria. C. 63. n. F. f. 11 9 . Attritio in Confeſſione fit Contritio. C. 6&7. n. 3. f. 1265. &G c. 66. n. 6. , 1251. de hac multa in Saraſa, arte ſemper gaud. Ind. V. Artritio. Avarus hy- dropicus. Dom. 16. n. 9. Md. 4, . Avaritia in divinis ſordida, in humanis prodiga. C. 5.1. n n. .6. r. 114 y. 4uu. ris nummus Deus eſt. C. 17. n. 2. f. 539. Avarus ſuam ſuorumque & Confeſſarii animas orco conſignat Teſtamen- to. C. 70. n. 3. f. 1335. V. Dives. S. Augnſtinus D. Eccl. tria videre optat. C. 41. n. 5. f. zo5. Manichæus d. huc timore Judicii extr. coërcetur. C. 44. n. 4. f. z;g. Horrorem 8S. Confeſſionis ex vano metu corrigit. C. 67. n. 6. f. 1233. Auguſtus Cæſar timet tonitru. C. IJ. n. 2 f. 196. Ex oculis ejus terror. C. 20. n. 4. ſ. 272. Avicula unius diei, laborioſa, idea hominis. C. yr. n. 4 . 929. Avicula cantans Ave Maria, ſervata, C. 77. n. l. f. 10,52. Avila Joannes, quis? C. 29. n. S. f. 4100. Ejus votum circa SS. Euchari- ſtiam. C. 62. n. 7. f. 1177. Aulicus gemit, petens à Carolo V. duas vitæ horas. C. 71. n. 6. f. 933. Alia de aliis. C. y2. n. y. 4 f. 37 7. V. Similius. Auſtriacæ Domui agnata Clementia. C.21. n.6. àſ. 2 93. N egata ob enormita- tem criminis. Ieid. Ubi & de Frider. Auſtr. Domur Auſr. Conſtans pie- tas erga Euchar. C. 61, n. 0. F. 1577. Ex eâ Imperatorum tempus Re- giminis. C. 41, n. 7. f. 7314. V., Imperator. Item Rudolph. 1. Card. V. Philipp. II. Philip. III. Ferdin. II. Ferdin. III. Leopold. M. Authoris hujus Millefolii Ratio Operis. Proæm. item Præſfat. Ae jad. eatr. Authores citati, cur? Proæm. n. 6. Auxilium ſufficiens. V. Gratia. Ben⸗ Mimus & Magus cum duabus concubinis vei Verbo conver- ſus. C. &7. n. 3. f. 11S6. Babylon, typus ultimi mundi, & totius civitatis diaboli: C. 2 5.. n. 2. 2. . 371. Iſtem ad inferos mergendorum. C. z. n. 9. à f. 6gé. Baliaſar R. perit: Typus mundanorum. C. 2. n. 7. f. 27. Danieli, Scri- pturæ — Ntre nnte Uon Kerib⸗ Counapee ifnielise tiſmn in. Pennſinu untyt ferentig. ſlus. Cn Noluanm Seni iiu, guon nexr omiſ Altenlns 0 (Cr: lol.C7,n, Pprobis: in N ernwlns peenite Note⸗ Rerrr. fnirem. 1 mn. G (.7. um ho Men. gu⸗ iubiſirace m.C7, Anninuenl Mng unbian 49 H idern Cfrd. Melici ir erg gariu⸗ 4 nchg, lnnu lnie 1 7 VTerborum 6y? Hiſtoriarum. FEE , K pturæ Interpreti, implet promiſſum purpuræ. C. 4. n. 9. f. 47. Ma- A Ii. „. num ſcribentis in pariete videt. C. 25.n. 2. à f. 368. Implet men- e ſuram peccatorum. C 49. n. 4. f. 88 r. V. in Dan. y. Iid. 22. SBaptiſmi veſtis candida in confuſionem Apoſtatæ. C. 26. n. 4. f. 396. Ba- 4 ptiſmo ſanatus Joannes Principis Sinenſis filius. C. 54. n. 6. f. 992. Baptiſmus prima hominis Innovatio. C. 73. n. 3. f. 1399. In non Bapti- zatum tyrannis dœmonis. Ibid. f. 1401. Baptiſmi & Pœnitentiæ dif- (AAe ferentia. Iid. n. 4. f. 1401. Baptiſmum miré conſecutus Senex Bra- in 4n. ſilus. Conc. 2. Proœm. n. 7. L 8S. parlaam Senis, numerus annorum. C. 54. n. 3. f. 98 5. g, S. Baſilius, quomodo interpres Scripturæ? Præf. Jud. extr. ante finem. Beati ex omni ſtatu. C. 12. n. 5. à f. 158. Beatorum in cœlos glorioſus alckme Aſcenſus. C. 41. totâ ubi vid. Dies, quò Beati nolent eſſe in cœlo. C. 6. n. . f. 70. & C. 3 6. n. 7. f. 199 ſine. Reſurrectio Beatorum glo- Mnictent rioſa. C. 7. n. 6. f. 82. & C. 8. An. y. à f. 9 5. Separatio Beatorum à 1 Wren. Reprobis: C. 9. tot. à f. 106. Beatorum magnus numerus. C. 10. n. 2. . 44 . I GNaH 4OteA 1 EnneNmr. umne⸗ nige 4 5 ſe f. 122. Paucitas reſpectu damnatorum: u. 3. à f. 122. Beatos in- ter nullus peccato actuali inquinatus. C. 12. n. 2. f. 151. Inter Bea- tos pœnitentes innumeri, ab inductione. C. 12. n. 4. f. 15. Beato- rum Notzxz: C. 12. n. 6. f. 159. V. Notæ. Laureolæ: Iid. f. 160. In Jud. extr. Beati videbunt Chriſtum in Humanitate glorioſa, & Di- vinitatem. C. 20. n. 7. f. 267. & Chriſti oculos gratiæ. Ead. C. 20. miæxtim. Gaudebunt de vindiétâ reproborum, iidem & vindices: C. 22. n. 7. f. “14. Ad epulum Beatorum invitato anni ducenti, viſi vix una hora. C. 33. n. S. à f. 736. Vid. Cœlum. Sanltus. Salus. S§. Beda Ven. quomodo mortuus? C. 48. n. 6. à f. 864. Unde nomen Ve- verabilis acceperit? Concionanti reſpondent Lapides vel Angeli: A- men. C. 74. n. 3. f. 1421. Bellarminus Card. vindicatus. C. 38. n. 11. f. 652. & ſequ. Ejus gemitus ſu⸗ per templo ſordido. C. 62. n. 7. f. 1177. Bellum Dei contra impium. C. 3. n. 3. f. 28. Ne hoſtes Dei ſimus: n. f. f. 4. Hoſtes Dei, quinam? Lid. & C. 4. n. j. f. 42. Bellum homi- ni à deœmone. C. 64. n. y. f. 1212. Bello homines pejores fiunt. C. 52. n. 10. à f. 57. Benediki Patri, dicet Chriſtus Electis, non item ad Reprobos. Maledicti Patri! cur? C. 14. n. 7. f. 189. Berengarius, author hæreſis Sacramentariorum: quis? quâ morte de- „funcéctus? C. 5f. n. g. à f. I0 14. Guilielmum mirabiliter convertit: C. 23. S. Bernardus Ducem Aquit. Bbb bbb bbe n. 10. Mechtl de Jud. Extr. H. H. 1482 T „₰ Hiſt. = 2 INDEX III. Materiarum, Rerum, H n. . 10. à f. 337. Ejus ſanctus timor de judicando ſe Religioſo: C. 290. n. 6. f. 42. Ejus Lachrymæ & votum audiendi: Penite Benedicti. C. 37. n. Z. f. 53. S. Birgitta: quæ: Ejus viſio de Carolo filio coram Divino Judice C. 6,. n. 4. f. 006. Ejus ac Familiæ pia conſuetudo frequentis Confeſſio- nis: deſuper fructus & revelatio: C. 67. n. 10. f. 722n. “è Blaiphemiæ horrendæ morientis Apoſtatæ. C. 39. n. S. f- ô3. Damnato- rum ad inferos deturbandorum. C. gο. n. g. f. 6. Eorundem in Jud. extr. C. 27. n. J. à f. 47. & C. 3 . n. 1. f. ?t. Luſoris à muſcãâ exagitati: C.⸗3. n. J. f. 35. Vdonis Archiep. Magdeb. damnati. C. 34. n. S. f. 56 3³. Friderici II. C. 40. n. 1. f. 677. V. Riſus. Hortus. Bonus intus & foris ſit oportet: C. 27. n. 3. f. 411. & C. 29. 4 f. 445. Iu- dicem etiam bonum timeat malus. C. 36. n. 1. f. 5Ly. S. Franciſeus Borgia, quid miro zelo cum Crucifixo egerit circa obſtina- tum. C. 19. n. 70. f. 264. V. Sacramenti Cultor eximius. C. 62. Bos lacrymas fundit. C. 9. n. 4. f. 110. Bos ‚qui nunquam vitulus. C. 28. n. 2. f. 42 8. Vituli dicuntur Vaccæ in Scr. quomodo? C. cit. f. 427. S. Brunonis Converſio mirabilis. C. 30. n. 7. 4 f. 483. Bucerus, Martin. Apoſtata. C. 49. n. 9. f. 89 2. Q Buchananus Georg. Apoſtata, quis? ejus vita & mors. C. 48. . §. f. S. Adde ex Phil. Brietio S. J. ad A. 1779. f. &l g. Hoc tempore heæretici in Scotiâ flammis cremati ſunt; inter quos Buchananus excuculatus Minorita, Poëta melior, quam Chriſtianus, non tantùm Luthera- nus, ſed & Judæus, agnum bPaſchalem ediſſe convictus in Quadra- geſimaâ; aut veriùs nullius Religionis, quàm ventris & gulæ: ob ingenium malè ſubductus eſt à flammis, & reſervatus non tam ad ſcribendum hiſtoriam, quàm Satyram in Catholicos. Et f. 858. ad A. 15 Obiit annos natus 76, magni ingenii & impietatis, Apo- ſtata ſimul Ordinis S. Franciſci atque Eccleſiæ; proditorum atque rebellium propugnator acerrimus; ut bonorum atque Catholico- rum virulentus calumniator. In CXan Amaſiæ amor dementans Carolum M. C. 42. n. 7. f. 753. 7 Ex cadavere humano horror. C. 34. . 4. f. 7/50. Cadaver Vdo- nis. C. 34. n. 9. 4 f. 564. quantus unius damnati fœtor. C. 37. n. 3. à f. 612. Lutheri: ibid. Homicidæ adhærens cadaver occiſi. C. 45. u. G. f. 8 12. Furem fortiter tenet. C. 8. n. 5. f. 1040. LCLCLalA- — . mnumn uua Alben nun ge⸗ ni Net e etcnit 1hg.l .19. n. binpoe Cmneriniqo (AChriſti Wuin oann 1htin (ll in Qumainbi lcht Saptl, Mle ullgin Darie Cihuderus 6, QEu Minodle nmin de Einer 4. n ,19 ſ⸗ Ennnu M.R l, giim Rrk Cgueimn0 (car Nerhi Cr 4A , li dy,⸗ N — S 2 „ ioſat Diga R 0 50 „ — funnt Neyeng. „„ geit eite) Of Nh ld 0 , m vitne nd iun 1 „ . 100: alg 4 1 4 AcltH ℳ 110“* ! † 41 Calvaria impiè à Leontio impetita. C. 7. mmehaen . . „ W l⸗ . Mmieni,4 CRnmNe 1eCA. Carcer Pechii annis 19. miſer. Damnatorum æternus. C. 38. n. 6. ſ. 637. . S 2 . = — 4 Verborum & Hiſtoriarunm. 1483 primum & ultimum Regum Ægypti. C. Fo. n. 6. f. 91ö5ſ. Ceſaricidæ Alberti I. C. 43. n. J. à f. 777. Cæſariz Aurelii lex, ne quis lIo. quatur de Judicio: C. 44. n. 3. f. 787. V. Iuperator. Caini pœnæ ex ſanguine fratris. C. 24. . 7. f. 356. Magis deſperando peccavit C. 42. n. 5. à f. 730. Damnatorum primus. C. 11. n. J. f. 139. & C. 3 . n. 6. à f. 77 7. Caini oblatio à Deo reprobata, cur? C. 19. n. 3. f. 447. exinde tormentum ejus. C. 33. . 3. à f. 527. E- jus impudentia, miſeriæ. cit. C. 3 7. n. 6. à f. 57. Calcanei iniquitas, quæ? C. 28. n. 6. f. 437. & C. 47. n. 7. f. 849. Calix Chriſti in Cœnâà ultima, qualis? C. 61. n. 6. f. 1146. Calvinus oann. ob Sodomiam inuſtus: C. 27. n. 3. f. 411. & C. 49. u. 9. f. 8S94. Blaſphemus de Confeſſione: C. 67. n. 2. f. 126 5. & C. 69. n. S. f. I22 2. V. Lutherus. Calumnia. C. 3 8. n. 11. f. 646. Volens vivere cum Calvin. mori cum Catholicis. C. 48. n. 3. f. 8 5G s8. Calumniæ, in Papam & Papiſtas. C. 38. n. I1. 4f. 64 5. In Exercitia §. Igna- tii: C. 69. n. z. f. 1299. Calumnia & Paſquillus, quid? unde: C. 3 8. n.11. f. 552. Campanæ, unde dictæ? ſucceſſerunt tubis. C. 6. 2. 5. f. 72. . Cancellarius Pariſ. damnatus, cur? C. 32. n. 1. f. 704. Caniſius Petrus S.J. C. 43. à f. 769. Canus, unâ nocte filius R. Polon. à Spectris. C. 22. n. 5. F. 379. Alius à ſomnio de Chriſto Judice. C. 20. n. 6. F.l2zS. Alius ſpoliator defunctæ Virginis. C. 8. n. 73. f. 104. Ludovicus Severus D. Bav. C. 4y. n. 7. ſi öly. & C. 71. u. 3. ſ. 1377. Clericus Vdonis. C. 34. n. 9. F. yö. V. Spebtrum. Capillus. S. Canutus M. Rex, Coronam ad Chriſti pedes ponit. C. 21. n. 2. f. 254. Ccapilli, quid myſticè? C. 25.n. 4. àf. 372. ubi: eos Deus numerat. Nu- merat & dœmon. C. 26 n. 6. f. 399. Capilli cani refloreſcentes. C. 7I. n. y. f. 137/. Vid. Juvenis. Senex. S Capucinorum Ordo, Chriſto charus. C. 49. n. 10. f. 9S. Carcer Animæ, Corpus. C. 7. n. ö. f. ). Cardinaælis in inferno pictus: C. 39. n. 6. f. 6. Metu mortuus C. 6. n. 7. Carne in noſtrâ omnes reſurgemus: cur? C. 7. ₰n. 3. 4 ſ. 79. V. Reſurrectio. Carnis concupiſcentia, beſtis. C. 43. n. 2. 4 f. 770o. V. Concupiſéentia §. Carolus Borrom. in extremis meditatus Paſſionis Dom. Myſteria. C. 73. Bo’ bbb bbb 2 §. Caro- n. 10. f. 8 . Calvaria ferculum TEE V „* g m T. △ * ₰ Em KEEE Fr E 5 R £ =ð 4 1484 INDEX III. Materiarum, Rerum, S. Carolus M. ante converſionem annulo dementatus. C. 43. n. 3. 4 F. 753. V. J. Deogcharrus.— U᷑⸗ 4 Carolus V. ab Oratore laudatus ſapienter reſpondet: C. 74. n. 7. f. 1432. E mappis vitæ acta relegit: C. 73. n. S. ſ. 1406. Ejus pietas in 8S. Eu- char. C. 61. n. 10. f. 1176. Auguſtæ Vindel. Pyram lignorum in- ſtruit, accendit, in præmium: C. 37. n. 5. f. 620. Moribundus eum orat pro vitâ prorogandâ. C. 5 I. n. 6. f. 973. Imperium abdicat, t ſe æternitati paret. C. 38. . 6. f. 636. C. 70. n. 10. f. 13 o. ubi & ejus Exequiæ ante obitum. Philippi II. R. Hiſp. & Joannis Auſtr. bater. C. 36. n. 4. 4 f. ygo. Crucifixum pro Generali ſtatuit ſuo Exercitui. C. 13. u. 4. f. 79. “ Carolus, S. Birgittæ filius, coram Deo Judice. C. 55. n. 4. f. 70060. Carolus R. Angl. à ſuis crudeliter cæſus. C. 31I. n. 3. f. 49. Carolus R. Navarræ in 2. Duces crudelis. C. 21. n. 6. f. 294. Caroloſtadus Joann. quis? C. 49. n. 9. ſ. &. S. Carpi Ep. zelus contra peccatorem correctus: C. 58. n. y. f. 1000 9. Caſtitas Ferdinandi II. C. 35 n. 3. ſ. ygyl. Etiam cogitatione perdi poteſt. C. 66. n. 10. f. 125/g9. Caſtitas S. Magdal. de Paz. C. 54. n. 4. fſ. 957. Et- iam adulta ſibi non præfidat: C. 68. n. 4. à f. 12 92. Faciliùs eſt in- Cogitatio. Luxuria. S. Catharinæ D. M. rota parata, fulmine disjecta: C. 3. n. 4. F. 34.. Catharinæ Rom. Chriſtus apparens totus ſanguineus, eam ad ponitentiam inducit: C. 24. n. 10. f. 36 5. M B. Catharinæ Genuenſi dœæmon viſu quàm terribilis. C. 8. n. 9. f. 100. Catechifta Chriſtus infans è præſepi: C. 59. n. y. f. 1059. Cathoöolicorum Nomen: C. 38. n. 11. f. 6aà‿ . an pars major damnetur? C. 10. n. 7. f. 127. Ex his qui & quanti damnati? horum peccatum gra- vius, damnatio major: C. 11. n. y. ſ. 147. & C. 25. fine ſ. 257. Qui ſalventur Catholici, qui non? C. 12. n. 2. ſ. 152. Catholici in judicio accuſandi, à quibus? C. 26. ₰ n. 2. 4 f. 394. V. Chriſtiaunus. S. Ceadda Ep. timens tempeſtates, cur? C. 15. n. 4. 4 f. 200. Cervis ad partum ſalutaris Tonitru: C. 23. n. 9. f. 336. Cham cum filio Chanaan illuſor patris, maledictus, quò effectu? C. 35. n. J. F. . . 8 . . * 4 * „ . Charatter Sacram. Electis in gloriam, impiis in ignominiam. C. 11. . 6. f. 1413. V. Damnati. Charalter Antichriſti, quis? c. C. II. n. 7. I. 14. Chriſtianos tam graviter peccare! Conc. 34. n. 7. f. 56. ubi & Chriſßtiani vel ſtulti, vel mendaces: & C. 25. f. 3ö. fine. Cbriſtiani qui ache &c. . “ ,. S C. 40. ocentiam ſervare, quàm congruè pœnitere: C. 72. n. 3. f. 135. V. s 4 len e 0.t. Clohea 1 N. Des Hon 0 1l. L.1.4l.1 r, Ac. .10. 1. rn. 1760. ern? hios Inmenio (6 Ie . l1 A Gegts lg te fa0.) Ihaen rliom⸗ o! n. .. l.22. 1. cicis n ſuu ennn üſ ne wie Umnis Mor: kaent Oun tſyr ad Mere — and l = ⸗/½ . . 4 9 1 7 1i., , *S P D . Paeine eſt acS el⸗ 11 5 Evenmm xrenunſt . Z g⸗ * Verborum & Hiſtoriarum. 1485 tithe. Q. 40. n. 1. f. 6. Chrißtianum eſt, pœnitere: C. 42. n. 7. f. 727. V. Catholicus. Fider. MMR Chbriſtus Jeſiw. Ejus regnum ſummum, æternum. C. 38. u. 1. f. 627. Deus Homo, & Homo Deus: C. 40. n. 1. 4 f. 677. Rex Regum: C. 18. n. I. 4 f. 234. C. 21. ubi totãâ: Rex tremendæ majeſtatis. n. 2. f. 283. & C. 41. n. 4. 4 f. 705. Chriſßi Meſſiæ munera quæ? C. 72. n. I. 4 f. 722. Ilpſe obſtinatum in extremis ad pœnitentiam horta- tur, & convertit: C. 42. u. 7. 4 f. 73 8. Alium fruſtra hortatus: C. 19. n. 10. f. 264. Alii & latere Sanguinem in faciem projicit: C. 42. n. F. f. 742. Chriſti Mors, parricidium ſummum: C. 43. n. 6. f. 760. Ardens Chriſßi ad Patrem oratio: quantum pro ſuàâ gloriâ fecerit: id. f. 762. n. 7. Ubi &: Chriſti in horto triſtitia. Contra impios Chriſtus armatus Jjudex: C. 3. n. 3. f. 28. V. Creatura: Bellum. In medio latronum Chriſtus, forma Judicii extr. C. 9. n. 7. f. 116. &GW0 C. 19. n. 9. 4 f. 261. Judex ſupremus quà Deus, & quà homo: C. 17. n. y. f. 22 8. Judex vivorum & mortuorum: Conc. 19. quantæ majeſtatis & poteſtatis & ſeveritatis in vita ſuãa? Eadem C. 19. tot. Videbitur & judicabit in formà humanâ: C. 20. n. 1. f. 267. V. Oculur. Facies Chriſti quàm amabilis! Lid. n. 2. f. 270. In hac vità Chriſtus verè Pater pœnitentium: n. z. f. 278. ubi hujus paradigma. n. F. 4 f. 27 8. Rex & Judex Chriſtus infinitè ſapiens, potens & juſtus: C. 2 1I. n. 4. f. 288. Candidus & Rubicundus, quo- modo? n. y. f. 292. Regum impiorum Chriſtus vindex: C. 21. 7 n. F. f. 299. Judex Chriſtus deſcriptus à Daniele & Joanne Apocal. C. 22. n. F. ₰ f. 310. In formâ Judicis apparet Saulo: n. 7. f. 315. Judicis Chriſti Vox: C. 23. tota. à f. 32 1. V. Vox: Clamor. Sangui- nem ſuum requiret. C. 24. 4 f. 341. V. Sanguis. Valnera. Exactis- ſimè numerans & ponderans. C. 25. 4 f. 366. V. Numerus. Statera. Iniquiſſimè judicatus, æquiſſimè judicans: C. 26. n. 1. f. 389. In hac vitâ Chriſtus miſericors. Symb. Ramus Olivæ: in Judicio non ampliùs clemens: C. 22. . 9. 4f. 51 8. & C. 21. n. . & 6. 4 f. 29 1. Pronior ad præmiandum, quàm puniendum, priùs feret Electorum ſententiam: C. 33. n. 3. 4 f. 526. Nonniſi ter Cbriſtus legitur quen- quam à ſe rejicere: C. 3 5. n. 2. 4 f. 56 8. V. Diſeedite. Ipſe Chri- ſtus ſententiam proferet. Circumſtantia hæc gravis: C. 35. n. 4. 2 f. 572. & C. 36. n. I. 4 f. 58 5. V. Sententia. In cruce aures occlu- dit ad preces pro defuncto: C. 63. n. 9. f. 11989. Virtutem verbo & exemplo docuit Chriſus facilem: C. 67. per tot. & n. 4. à f. 1221. iIn Vtero Chriſtus creſcens: C. 714. 2. 4. f. 98 8. Sapientia Chrißi Bbb bbb bbb 3 triplex: H. H. W INDEXIII. Materiarum, Rerum, . triplex. Ibid. Incarnatio Cbrifi, ſublime Myſterium. C. 723. n f. 139 5. V. Incarnatio. E præſepi Chriſtus Catechiſta: C. [9. n. y. f. 1089. Natum & morientem Cbriſtum, qui agnoverint? C. 60. n. 1I. f. 110 5. quot horis Chriſtus vivens paſſus? C. 60. n. 7. f. 1122. quo mundi anno natus? C. 5S8. n. 7. f. 1062. Cauſa principalis & — — 1486 ratula. ſumma ſalutis noſtræ: C. 57. n. 1. f. 109 3. Miracula Chriſti- V. Mi- Chriſtina, R. Sueciæ: C. 42. f. 776. & C. 6I. n. 4. f. . 141. HJ. Cibus & potus, fames & ſitis damnatorum: C. 37. u. 2. f. 61 3. Circumſtantiæ udicium Fin. aggravantes. V. Crax. Nubes. Tempeflas. Lo- u. Aggravantes humanum Judicium. C. 17. n. g. ſ. 272. V. Reus. Peccatorum: C. y0. n. 2. 4 f. 4ö22. ü Clamor Chriſti morientis terram concutit: C. 23. n. 6. f. 331. Ad furdos. TLid. n. I. f. 322. V. Conc. 5a. n. 1. 2 f. 712. V. Vox. Clementia, Regis decus: C. 27. u. y. f. 297. In Judicio extr. nulla erga impios: C. 27. à₰n. y. V. Miſericordia. ́èòẽM — — Cleon ad Regimen vocatus, omnem in ſuos deponit affectum. C. 72. . 7. COlerieus, unde dictus? C. 2. Proœm. n. F. Cocus religiosè ex igne infernum meditatus: C. 3y. n. 10. f. 627. Cæcus ſpiritualiter quis? C. 2 3. u. 1. f. 322. C. 2 5. n. 1. ſ. 365. Caæli pulchritudo. C. 36. ₰ n. 7. 4 f. ygg. Regnum ſupremum: C. 41. n. 4. 4 f. 3o . Ubi n. 6. à f. git. ejus amplitudo magnifica: & C. 36. n. J. f. 6ol. & ſequ. In Cælo Palatia, Muſicalia: C. 41. n. 6. f. 3i2. A terrà Cæli altitudo: C. 38. n. y. f. 6αο. & C. 40. n. 3. f. 6†. Lucifer eclo ejectus ut fulgur: C. 41. n. 1. f. 699. ubi &: Simon Magus ac totaà à f. 69. S. Salvio Cœli ſpecies oſtenſa: C. 41. n. 5. f. 715. quot modis Cœlum acquiratur: C. 4 1. n. 9. f. 719. & C. 33. n. 7. 4 f. v3g. Infernus & Cælum duo Poli actionum noſtrarum. C. 43. n. 1. f. zas. quisque conetur, in cœlo primus ut ſit: Vid. n. 2. f. 719. Tria à Caælo retardantia: fſ. zyo. Pro Cælo quidquid agendum &c. C. 43. totaä: Exemplum Chriſti: n. 7. f. z36z. Infernum minitatus & Cœlum pollicitus Deus: C. 33. n. 1. ſ. y27. Pro Cælo quid dœ- mon faéturus: C. 36. n. 7. 4 f. ygg. Dies quéô Beati in cœlo nolent eſſe: C. 6, n. 6. f. 70. & C. 36, n. 7. f. ?99. fine. Perdimus cælum, vendimus: cit. C. 36. n. F. 9. 10. 2 f. 6oο. Præ cœlo impiè amatus hortus: C. 48. n. 7. ſ. g6. item mundus: C. y I. n. 7. 4 f. 931. Au- rum. C. 47. n. J. à4 ſ. ιο. Infernus & Cælum quando creati? C. 53. J73 . * Antichriſtus: ſ. zoo. Ingreſſus triumph. Beatorum in Cælum: C. 41. ytetione,/ Duſtent. NO lentadno utn huin (hrt. Inde ſnt? gla N c(enne Gale. lnlſe, hot uatk.ß ynenid 8.) CSNr Feghen Wed , Wumon N 1vyr. Gounch lheucin liun Mlteto,, ben n 69 , ſo M.I (berel Ukele Mil 0 I.y lio eyr Glicd ſe a 11 N. eſ, 47 . 1 90⸗ Nenn IDH G AA quid in ſingulis? C. 73. n. 6. fF. 1407. Vbi Deus, ibi cælum. C. 61. „. 2. ſ. 737. COolum hber: C. 12. n. J. f. 977. Cogitationes, quæ pernoxiæ? C. 6b. n. 4. f. 1292. Eas ſupremus judex numerat: C. 2. n. 4. f. 772. Ponderat: n. 3. f. 377. Cogitatio quando peccatum? C. 26. n. 3. f. 429. & C. 6. n. 70. f. 129. Prima tentatio repellenda. V. Tentatio. Cognitio ſui nobiliffima: C. yo. n. I. f. 469. Modus duplex cognoſcendi“ C. 77. n. 4. f. 677. Cometa: inde terror- Memorabilia: C. 13. n. 10. & 17. 4 f. 75. Quid ſint: quorum ſigna: C. 5 1. n. 9. 4 f. 9. & n 4. à f. 946. Dei ocu- lus clementiæ in Cæſarem: u. 6. f. 949. ſæpe iræ & quando? 4 n. 7. 4 f. 97/2. Ludov. Pio viſus Cometa: Conc. 4. n. 70. f. g&. Vid. Srellæ. . Compaſſo, homini connaturalis. C 32. n. 7. 4 f. 713. Ex eâ mater mor- tua: f. 74. In Judicio extremo nulla: lidem. Communio S. V. Euchariſtia. Viaticum In S. Communione ordo rerum: C. y9. n. 7. f. 105ÿ. Neglectæ damnum: àn. 6. & 2 f. 709ο.. Contra frequentem Excuſationes frivolæ: id. n. 7. f. 0α. Indignè Com- municanttki, qui? f. 10o1. Pelagius C. 7. n. 10. f. 12 7/S. Quoties communicandum? cautelæ, in fœminis præſertim: cit. C. 59. n. . 9. 4 f. 1095. Eccleſiæ Præceptum, & Conſuetudo olim & nunc: f. 100 91. & f. 1100. Praxis Communicandi. C. y9. n. 10. f. I707. Fer- dinandi II. Ivid. f. 1 0z. Signum Prædeſtinat. f. 106.. Compendium dicendorum de Jud. extr. C. 1. n. 7. f. 10. Comyendium Pœnitendi eſt Sacrament. Confeſſio: C. 66. n. 6. à ſ. 1249. Concionator. V. Verbum Dei. Parochus. Confeſſarius. Quid proponere de- beat? quâ methodo facili & utili? Proæm. n. 2. & y. Monita n. . &9. Concionatoris Ingreſſus: Munus: Conc. 1. Proæm, & C. 22. n. 1. f. 0o5S. Mundo neceſſarius. C ε. Sit ferreus, ut Leo, ut to- nitru: Iid. n. y. f. 1270. Dicendi ſancta libertas: n. 6. à f. 1212. Habere Concionatores pœnitentiæ & ſeveros, beneficii divini eſt; carere illis, poenæ: Conc. 6a. cit. n. 5. ſ. 1277. Mali Concionatoris malus interitus: C. 74. n. S. f. 1477. Alius à morte fulminatus: C. 15. n. 3. f. 199. SS. Concionatores efficaciſſimè locuti de Judi- cio extremo. C. 1. u. y. f. 7. Sixto V. ante Papatum concionanti, quid acciderit? C. 44. n. 1. à f. 253y. Dœmon Concionatorem ſup- plet: cur? C. 414. n. 6, fſ. 7gz. Gravis Concionatori reddenda ratio: S ”ñůZů LCLCL. 29. Verhorum & FHiſtoriarum. 1487 n. 6. f. g7:. Cur homo ecælum inter & infernum poſitus. C. 53. 4 1488 — 7 INDEX III. Aateriarum, Rerum, Sibi prius loquatur: C. 1. Proæm. n. 1. Vtrobique plura. Concupiſeentia, quid? Pœnitentiâ non tollitur: quomodo vincenda? Conſeſſto. Confeſſarins. V. Abſolutio. Contritio. Satisfaltio. cautelà opus: curiofitate faéctus magus. C. 69. n. 3. f. 1312. Oſor 2 — C. 29. n. F. 4 ſ. a61. Populis populariter loquatur: Proœm. n. .. C. 7i. n. 5. f. 136 9. Carnis: C. 73. n. 2. f. 751. C. 65. n. 4. f. 1292. Conſeſſario Sacerdotum in extremis confeſſario deſtitutus, aſtu deemonis: C. 74. n. 6. f. 1429. quomodo cum Confeſſario agendum? C. 6ρ 2 ſ. 1306. ubi vid. Pœnitenti ſit Pater: cit. C. 69 n. 4. f. 1713. ubi Exempla Sanctorum: n. y. f. 1317. S. Petri Gonzalez: C. 7a. n. 2. f. 1419. Ob- ligatio gravis Confeſſarii, munus difficile. C. 9. n. z. 9. 4 f. jii. Sigillum Conſeſ. aréctiſſimum: Lid. n. 7. f. 1320. Nolens confteri ſacerdoti peccata, de quibus palàm gloriatus; quâ ratione corre- tus? C. 75. n. 710. ſ. 643. Si Conſeſſus Adam, non exulaſſet: C. 22. n.. 4. f. 305. Non habens Veſtem nupt. confiteri nolens, obmutuit, ejectus in tenebras ext. C. 27. n. 7. 24 f. 332. Ritè conſeſſum doœmon ne noſcit ampliùs. C. 26. n. §. f. 403. Domina ſacrilegè confeſſa, horrendùm punita: C 27. u. 5. ſ. 220. Confuſionis coram Judice remedium, S. Confeſto. C. 27. n. 5. 2 f. 419. Sæpe mutilam Confes- ſionem eſſe, oſtenditur caſibus practicis: C. 30. n. 2. f. 472. Vid. C. 0. n. 7. S. 12 5. Amiſsâ Confeſſione, non eſt locus miſericordiæ. C. 31. n. 6. f. 496. & C. 66. n. 10. f. 12 5. ubi de Pelagio. Cathari- na Peruana confeſſa ſacrilegè damnata. C. 37. n. y. f. 616. Peccata omnia tollit vera Conſeſto Sacram. eam conatur dœmon in extremis impedire: hiſt. C. 7o. n. 4. f. 1379. C. 7a. n. 6. f. 1429. C. 69. n. F. F. 1323. V. deœmon. In extremis ſaltem denique Conftendum ritè: cit. C. 70. ₰n. 2. J f. 1333. C. 73. 4₰n. 6. à f. 1406. V. Mors. Pæniten- tia. Sine Confeſſione mori, refugit innocens Filiolus Ferdinandi III. C. 70. n. 4. f. 1340. Parvulis graviter peccantibus Conſcſio neces- ſaria. Vid. in extremis cur difficilior? Lid. n. 9. f. 1349. Vis Confes- Rionis. C. 66. n. 6. f. 12 5. Judæorum Confeſſio qualis? C. 68. n. 2. JI. I25 ubi: cur ex ed tam parum emendemur? C. 69. n. 1. f. 1707. Confeſione exuendus vetus homo: C.7I. n. 7. f. 1366. ubi: ex eàâ quies animi. Secunda poſt naufragium tabula: C. 73. n. 4. f. 1401. Quadrupliciter Confeſſio conſiderata: C. 68. n. 2. f. 125. Malæz conſcientiæ remedium unicum. C. 45. n S. f. G7. Conſeſſio, gene- wala Præſertim, eſt hominis Innovatio, & optimæ vitæ clauſula: C. 73. f. 139. Ad mortem optima Diſpoſitio: C. A. à ſ. 126b. Con- Feſio Generalis an, quomodo, & quibus conſulta: C. 68. n. 3. 4. fF. 126 9g9. — 1259. Uin⸗ n.heſ. C.73. ſ.lal. nv gvunco⸗ lentaq. r e 4,. 113 lgoſus Moßy Ctispe nimnz mine Dhark Chridt 4t. 4 Cural N. Uſenrie na lllis, u 1.7. Lln NR m Co anteha . nſmmingn, pherudogdit akiz Motdl inari. Cumtin, Iun l, tremis, Ubeyſmni n oneni lt. Cor. koticn⸗ ninin, 43 Mlechtl e en al in ell . olens, Cdnmn “ 0 1 . nfnln Prr end kerdnn Gtil. Cnſſe⸗ 4! conſcſe o Iafamia, quàm gravis homini? C. 39. . 2. 4 f. 660. C Conſcientiæz malæ metus Pelveo Card. mortis cauſa: C. 6. n. 7 Verborum S Hiſtoriarum. f. 1223%. Necciſitas, utilitas. n. y. & 6. f. 12 94. Ad Confeſtonem & ſalutem perveniens in extremis Teleratiiſirmies ope Deiparæ. C. 73. n. 9. f. 1411. Confeſſio ſrequens, quàm conſulta C. 67. tota a f. 1262. C. 73. n. 5. f. 1403. V. Communio. Dilata, quàm noxia. Lid. n. 9 f. I411. Som. Monis horror, unde? C. 67. n. 2. f. 1266. Abrogatæ da. mna. Ibid. n. 2. J. . 4 f. 1267. ubi & : Conſeſſtoni⸗ onus leve. Conſeſſo quando ſine peccato omitti nequeat? C. 67. n. 7. ſ. 1270. &n. 6. ſ. 1274. Iterata quando illicita? C. 67. n. 6. ſ. 1277. 27. ₰ n. &. 2. g17. Impiorum in extr. Judicio: C. 27. n. y. 4 f. 214. & C. 329. àn. 3. à ſ. 662. Inferno gravior f. 660. Quantum confuſus filius Re- ligioſus à Matre coram Deo Judice? f. 6sα. n. J7. Othocarus R. à Rudolpho I. C. 27. . 7. f. 417. In Judicio extr. nulla Conſaß de pec- catis pœnitentiâ deletis. C. 12. n. J. f. 756. C. 27. n. y. ₰ f. 479. A- nimæ Confuſio fulminatæ: C. I5. n. 3. f. 195. Ex objeéto alicui cri- mine Conſuſio ab exemplo: C. 18. n. 6 f. 241. Mirè confafßi à Chriſto Phariſæi: Jo. 8. C. 19. n. 6. f. 2/. Impiorum Conſuſio ex Paſſione emriili: C. 24. n. 2. f. 747. Horum furor, blasphemiæ: n. 7. C. 27. ℳ% f. 4110 Conradini D. Snueviæ Tragica cædes: C. 21. n. 6. F. 2 93. teſtis, Judex, ultor: C. 44. n. 5. f. Soo. Deſcriptio ex Bern. C. 4 5. n . 7. f. 976. Mala ſemper & ubique timida. cit. C. 4. tota 2 f. &oz. Ne ſit ſcrupuloſa aut laxa nimis. C. 255. n. 5. f. 441. V. Scrapulus. Ver- mis Conſe ientiæ Libri Conſcient. Syntereſis. Examen. Conhantini M. ſcelera ante Baptiſmum: quò à leprã curatus. C. 73. n. 3. f. o. H Conſtantinopolis ex nube converſio: C. 14. n. 9. f. 197. Conſuetudo altera natura; prava quàm valida? C. 72. n. 3. f. 727. g ρ2 71. n. 4. Malæ Conſuetudini im- J. 4 f. 1360. Conſueiasdo bibendi. V. Vinum. mortui. C. 45. n. S5. & 9. 4 f. S7. V. Vitium. Natura. Vetus homo. Ob- ſtinati. “ Contritionis vis: C. 66. n. 6. 4. 7271. Ex ejus vehementi4 poenitens: mor- tuus. C. 77. n. 7. f. 136 Quid Contritio? interrogatus dives in ex- tremis, ignoravit. C. . n. 9. f. 1349. V. Attritio. Confeſſio. Converſionis modus & ordo: C. 73. n. 4. f. 1702. Remoræ. C. 13. 4 f. 70. Converſi Reges, Principes, Magnates, Clariſſimi, noſtri temporis: Tbid. Corollar. à f. 769. V. Eidet. Pæœnit. Confe, WMo. chur Peccator. Haæreticus. Convivium, acceſſit damnatus tragico exitio Leontii: C. 7. n. 0. f. &v. Mechtl de Jud. Extr. CccC CCCCCC Beatus: 1490 I EX III. Aateriarum, . Rerum, Beatus: C. 33. n. 5. f. 777. ubi: Convivium Beatorum 4 557. In loco Convivii Capite plexus: C. 6. n. 6. f. 1214. Mors Conviviis ſe in- gerit: C. 50. n. F. f. 974. Mgu. Ob luxum Conviviorum damnatus: . 33. n. 9. f. g0o. Ccor, reum homicidii prodit: C. 15. n. 6. f. 242. Nulla rors quies, niſi in Deo: C. 275. n. 3. 4 f. 571. Sapientis & ſtulti Cor, ubi? C. 13. n. 5. 4 f. 764g. S. Thereſiæ Cor, miraculum perpetuum: C. 61. n. 9. f. 1154. Coracottæ latronis audax factum, & fauſtum: C. 71. n. 7. f. 495. Core cum ſuis vivus in infernum abſorptus: quanto numero, quibus mi⸗ raculis? C. 2. n. 3. f. 30. C. g40. n. 17. f. 67. Corona, Chriſtus in V. §. C. 62. n. F. f. 1171. Corpus. V. Caro. Reſurrectio. Senſus. Glorioſi 4 Dotes: C. 7. n. 6. f. 53. Da- mnati, animæ reuniti miſeria: C. 7. n. 7. &. 4 f. a. Fotor. C. 37. n. 3. f. 612. Mortuo alligari vivum: C. 7. n. S. f. ). V. Cadaver. Pro Corpore multa, pro animãâ nihil agimus: C. yi. n. 4. f. 92. Digne pœniteat Corpus. C. J6. n. J. f. 12 57. C. 7. n. 7. f. . Corvus ſopi, ſymbolum damnatorum. C. 32. n. y. f. 771. Corvus pronuntians: Dies antiquos &c. C. yg. n. 7. f. ôz. Ubi: Symbolum impoœnitentis. Corvus Sxcommunicatus tabeleit: C. 34. n. 6. f. 7. Cras: Corvi Orcini vox. C. 35. n. 7. 1. 6 35. Seria in Crikmum. C. 3) n. 10. f. 77y. “ Creationis beneficium ingens. C. 24. n. 7. f. 512. Pinis. C 2i. n. 2. 1. 255. Natum non fuiſſe, damnatis meliùs: at optari ab homine in vita, impium: C. 42. n. S.-F.- 732. V. Impii. Creatus homo cœlum inter, & infernum, cur? C. 33. n. 7. 6 . Deus àſecreaiæ re adit: . 73. n. 6. f. 1407. Creaturæ omnes contra impios; ne iis abutamur. C. J. 4 f. 25. &ιC. 2. n. y. f. 71. ab enumeratione. Ante peccatum homini non noxiæ. C. n. 4. 4f. 31. Muſca exagitans luſorem blasphemum: C 3. n. j. f. 3. Creaturæ ſubjectæ vanitati: C. J. n, 7. 4f. vo. Igne peribunt: cit. C. 5. Tremunt coram Deo judice, C. 21. n. 1. f. 252. Accuſabunt i impios in Judicio: C. 26. n. 2. ſ. 399 Criſorius inducias fruſtra petit: Conc, y5. z. 5. f. 1010. S§. Crux Chrifi: Crucißxut. Crux præferenda in coœlum poſt Judicium aſcenſuris. C. 12. n. 3. f. 167. &C. 41. n. 3. f. o3. In extr. Jud. præ- ſens: cur? C. 13. tota, àf. 165. ubi & cætera V. E Cruce terror inde- votè Pſallentium. C. 22. n. 7. f. 3&. Crucis ſi gnum doœmoni exoſum: C. 79. n. S. f. 70 97. Crucißrus manus reſolvit: c. 46. n. 6, f. 531: C. 63. 7. 5. . 11965, C. Hen., 10. ₰ fast. cun htl h — (A Anidhart yilta et [NAMNAMN D 669, 4 Dunmaa E 1 (n. . C,: atos in erlen Lorum a Muuny i .allſ⸗ 1 4. lentla d. moutti⸗ (, Menion lummee n I l M ie dn NN, ir Odnik, En us Nug umi Ner N W: loen Mercet tmnr 1 eccato e — — Verborum & Hiſtoriarum. —4 Cura Animarum, & Parochi. V. Paærochus. Anima. Zeuu:::— rei Curioſitas Sacerdotem magum faeit. Conc. 61. n. 4. f. 1313. . „½ „ i lle dl ſ. 932. C. 72. n. 4. Damnati in vivis ut plurimùm deſperant: G. 3. u. S5. f. 976, lis ex Paſſione D. nihil ſolatii: C. 32. n. 9. f. 519. 4 4 9 e,. . N . DTiifſie Ndlli “ 1 4 Damnati prius ituri in infernum, quàm Juſti in cœlum: C. 40. n. 2. End, gint f. 68 0. Damnatio à Deo revelari alicui, an & quomodo poſſit: Crthen C. 41. n. y. f. 734. Damnati quò die eſſe volent in inferno. C. 6. n. 6. f. 70. C. 20. n. 6. f. 276. C. 21. n. 5. f. 3200. C. 26. n. 7. f. 599. Ene. 1.(H D Beatos inter, & damnatos chaos magnum: C. 9. n. 7. f. 116. Cha- rdtc racter damnatorum & Notæ. C. 9. n. F. f. 117. & C. I11. 4 n. 6. f. 144. F.CℳNn Eorum multitudo: C. 10. tota, f. 120. ubi V. Ita omnes dam- . Mh nantur Pagani, Judæi, Hæretici, Schismatici & mali Catholici: C. 12. n. 2. f. 152. Pro Sancto damnatus habitus, qualiter? C. 29. n. 9. f. 463. Faſſa damnata anima, juſtè damnatam ſeſe: C. 33. n. 9. Inn ſi. y1. Innocentem damnare nequit Deus. C. 32 41, n. 3. à f. 47. Sen- c il tentia damnationis Chriſti C. 34. tota à f. à 2. Loci damnatorum ftl anguſtiæ: C. 326. n. ⁵. f. 6o.ↄHa.0rdent damnati ut clibanus ignis: C. 37. n. 4. F. 2 f. 6Se. Torquentur veris, ſed miris modis: f. 617. 4,. Eodem igne alii magis alii minùs: ſimile à ſole. C. 37. n. 0. ſ. 622. 4 , ecllnter, Reprobi. Impii. Sententia damnat. l Damocles aſſentator ſub enſe tremulo trepidus: C. y4. n. 5. f. 999. o , Daniel. Proph. orat contra Jeruſalem, cur? C. 60. n. 9. f. 1126. V. In 4. §. Ser. in Dan. „ 2 . 0„ We en „G1. 1, . 1 W de S, David R. duo tempora cordi habet. C. 38. 2. 7. f. 63 8. Pœnitentia “ ii purgatus: C. 26. n. 5, f. 403. Populum numerantis peccatum, l pcena & pœnit. C. 28. n. F. 24 f. 434. Timet iniquitatem calcanei, uin⸗ ie quam illam? Lid, n 6. f 437. Adulterium Davidi, & in eo multi- Mimn plex peccatum: C. 30, n. 4. 4 f. 475. A Nathan correpti pœni- tftentia: Lbid. n. y. 4f. 42 7. Pfalterii David encomium: C. 53. n. 2. n f. 96 ³. Ludit coram Arcà David, irriſus à Michol, quâ utriusque S mercede? C. 60. „. 2, 4f. 11 08. Exul ſeſe Deo ſiſtit, quaſi in tem- n N. pflo: TIid. n. 9. f. 1126. V. Abſalon. en Ddelitum naulum non ſolutum, à morte mundo majus: C. 29. u. 7. f. 444. rmn pPeccator, debitor quantus: C. 72. n. 7. f. 1387. Antiochus debita 900H animæ quomodo exſolverit? C. 66. n. 5. f. 1255. WU % Ccc ι.uοσιοο. 2 Deſen- Annatorum lamenta gratiæ neglectæ: C. 40. n. y. f. 690. C. 51. n. 6. 1n, lLacrymæ damnatorum: C. 40. n. y. f. r, Poœnz V. Pœna. Enis. — £ 1492 INDEX III. Materiarum, Reru—m, Deſenſor & Patronus ſcelerum, quàm iniquus: C. 30. 2. 6,f. 4581. Reo Degradatio, Pœna graviſſima, quæ? quomodo? C. 34. n. 6. piorum in extr. Jud. f. 5 ͤ..ud Coram Judice Deo degradatus Epiſco- Beſfenſor jure conceditur: C. 32. n. 2. & 3. 4 f. 5706. „ Pus: C. 3 fF. n. 9, f. 58 r. V. Excommunicattoo. Denudatio: pectoris reum homicidii prodit. C. 18. n. 6. f. 242. Denu- datio operum in fine hominis. C. 27. totaâ, à f. 404. ubi vide. §. Deocharus *St. Gottlieb/ Primus Abbas Herriedæ: C. 29. n. 5. f. 457. Deſperatio, pœna impiorum graviſſima, pars damnationis: C. 39. n. 6. f. 667. Ad eam tentatus Joannes Taulerus in extremis: n. 7. 4 f. 669. & S. Philipp. Benitius: C. 26. u. 6. f. 400. S. Magdal. de Paz. C. 42. 4 f. 74 7. Mors deſperata Apoſtatæ: C. 39. . S. f. 671. Im- pcornitentiæ fructus, deſperatio: etiam in morte non deſperandum: v.i. 9. 4 f. 674. & C 70. n. 2. f. 337. Naſcitur deſperatio ex multitu- dine peccatorum. C. 2 5. n. j. f. 37 5. C. 42. . 2. & 7. 2 f, 724. ubit deſperantium cauſæ: Apoſtatæ deſteratio ſpontanea. f. 72 8⁸. Metu Judicii extr. deſperandum non eſt neque ex aliis ibi adductis cauſis & caſibus: cit. C. 42. tota, & n. 6. f. 734. ac n. 9. 4 f. 744. Item C. 11. n. y. 4 f. 1I4I. A n. F. 4 f. 146. & C, 49. n. 2. 4 f. 876. Peccatum gra- viſſimum, deſperatio: C. 42. n. 41 4 f. 729. ubi de Cain, Juda: Duo deſperati miſericordiam conſecuti: lid. n. 7. &. àf. 73q8. Remedi- um deſperationis, Pœnitentia: cit. n, ⁵. à f. 743. Deſperat Humfre- dus visd peccatorum ſuorum multitudine. C. 2 5. n. 5. f. 37 5. To- parcha, triplici & cœlo ſcripturãâ: n. S 4f. 382. Nemini deſperan- dum: cur? & media. C. 49. n. 7. f. 887. & C. 53. n. . 4 f. 97 5. ubi f. 976. Damnati ut plurimùm deſperant jam in vivis. Den: Omne à DPeo principium: C. I. Proœm. n. I. Quid ſit Den? C. 37. n. 4. f. 61 3. C. 3 9. n. 3. f. 630. Neminem deſerit, niſi priùs deſer- tus. C, 36. 4 f. 60 6. n. 10. & C. 39. n. 9. 4 f. 674. C. 42. n. 3. f. 729. Neminem Deus perire vult. C. 10. n, 2. f. 121. & C. 11. n. J. f. 147. Odium Pei erga peccatum, quantum: C. 11. n. 3. 4 f. 137. Dens & Natura nihil faciunt fruſtra. C. 17. n. 7. f. 12 I. Iratus peccatis Deus, quomodo? C. 31. n. 7. à4f. 49 8. Innocentem damnare nequit. C. 34. n. 3. f. p47. An & quomodo alicui damnationem revelare poſſit? C. 42. n. j. f. 734. Vbi Deus, ibi cœlum: ibi infernus, ubi Deus non eſt. C. 36. n. 7. f. y89. & C. 61I. n. 2. f. 1133. Pulchritudo L Dei omnium maxima, doœmone faſſo: C. 36. n. 7. f. 598. Infinita Dei Dignitas peccato gravi offenſa: hinc pœnæ æternitas: C. 37. n, 2, f. 609. Lamenta ſera, Deo non ſerviiſſe: C, 2 . u. 5. f. 37. .11. hide ffedninn Munzniz 6² Nn lt.1os — 4 fibhe en i a udcice 1100,l. Chrillo: lier lur, heqti eſſe (Coram D ſerni dien unis,gi Mockend ,Auun oiun: in e ing. Pameatr ls, it SMug. Wlnmi Cen In lucimoe Fülte Vor Pemmneceft ll Duinel None. n Mnnn bunden inhheiita O . K. C 5I. n. 6. 4 f. 932. & C. 66, n. 7. f. 12 54. Amandus Deu, & ti- mmBmendus. C. 53. Zot. 4 f. 960. Tria meliora facere nequit. C. 58. H . ,. f. 1061. In oculis Dei ne pecces. C. 44. n. 5. 4 ſ. 800. Parvi H. Vuinalt . facimus, Deum perdere. C. 36. n. 5. f. 592. “ðYJMVMñ Deyrxtera Judicii extr. nullum admittit peccatorem. C. 12. n. 2. J. 151. u h Dircs Judicii certus, improviſus: nulli cognitus. C. 2. 2, 2, f. 13. C. 16. .22. MM au ff. 209. C. 50. n. 7. 4 . 904. V. Teweme. Securiect. (Waliter ignotus D e . Chhriſto: C. 16. cit. n, 2. f. 210, ubi: de eo falſi prophetæ?. Mortis M Lis ſuxæ, cuique noviſſimus. C. 16. n. 6. f. 2 17. PDies, quéô nolent eni beati eſſe in cœlo, & in inferno damnati eſſe volent, V. Damnati. NtIn Coram Deo dies unus mille anni: C. 5I. n. g. f. 9229. V. Annus. In- SE ferni dies una, mille anni: Lid. n. J. f. 930. Vnus dies melior mille anin annis, quis? C. 54.n. 2. f. 984. Dies mala, quæ? C. 56. n. 4, f. 1024. anmi Noctem & diem quomodo Romani diviſerint? C. 60, n. 5. 2 f. 112. z4tA v. Aunid. . à Diluvium: in eo quot ſalvi quoad animam? C. 2. n. 4. f. 16. C. 10. n. j. ACncen f.ꝗ 124. In arcà octo ſalvi. cit. n. I. Diluvium, uſtitiæ divinæ ar- . NNdd gumentum: C. II1. n. 1. f. 13 5. Sicut aquâ inundatus periit mun- kuog dus, ita peribit igne: C. j. n. 3. f. 54. & C. 2. n, 7. f. 22., V. Enu. is ude landus. Inl. Diocletiani cruciatus viſo Chriſtianismi incremento. C. 32. n. 3. f. 528. ur. Cona Tragica. C. 47. u. 6. f. 846. ge x. 5§. Dionyſi dictum viſa Eclipſi in morte D. C. 4. n. 3. f. 40. Dionyſius Rex Netnieikt. fit ludimoderator: C. 47. n. f. 7. ss iged Diſcedite: Vox terribilis: C. 3 5. à₰n. 2. ad y. 4 f. 5y6 8. V. Pæna Damni. Diſeretio neceſſaria. C. 64. n. 7. f. 1214. 10 ,700 Dives: Divitiæ honores & voluptates, tria a cœlo impedientia: C. 43. n.2. iͤnisl f. 75o. Mortem & Judicium exaſperant C. 47. tota, 2 f. *3. arSte nH Diwitts cur iniquitatis? G. 6. n. 4. à f, 1022, V. Avarus, Voluptas. Lururia. ai Docto an,⸗ in cœlo Laureola: quibumnam!? C. 12. n.6. f. 160. Pariſ. Doctor. da- H. zufri mnatus: quis? C. 41. n. 9. f. 75. & C. 30. n. 7. 4f. 452. & f. 45 Ver- J . meni bum Dei etiam Doctis neceſſarium: C. 63. n. . f. 196. In Divinis . indocilitas excuſatio frivola: C. 61. n. 7. f. 1170. V. Scire. en Daæmon. V. Lucifer. contra dæmonem efficax verbum ex Deut. 32. 15. C. 36. H. lum n.. ſ. 9pᷣ. Lapſi non miſertus Deus: C. 12. . 7. F. 177. Coœlum ¼† E quanti faciat? C. 36. n. J. à f. 797. Humiliare ſe nequit. Ilid. f. 199. . . Oſgit memoriam extr. Judicii. C. 44. 2. 3. 4f. 5z. &C. 19. n. 4. . 2 ,4- enns. , && C. 67. n. 1II. f. 1254. Fallit per id: Nequaquam mortemint. C. 70. H. 0 Z OCccC CCcC ccC 3 n. 5. 1 . „ E.. kK!: X. H. 1494 nEN Dulia: Hiperdulia, quid? C. 58. n. 1. f. 1060. V. Adoratio. 4 7 SGZ IXDEXIII. Materiarum, Kerum, u. F. f. 920. Semel tamum in cœlodæmon peccare permiſſus. C. 49. n. 4. f. Y22. & n. 6. F. SbS. Famulum agit Nobilis, ut perdat C. 59. n. S. f. 10 9gé, Simia Advocato inſidiatur : C. 24. n. 4. f. 350. Hor- ror dæmonis ad S. Hoſtiam: C. 60. f. 1170. Evæ ſe mBmon concionator larvatus: C. 44. n. 6. F. 793. Sauciat, cùm ſanare videtur: f. 739y. & C. 26. n y. ₰ J. 3gS. Damnatos ad Judicium extr. crudeliſſimè rapient: Viſu quàm terribiles: Nomina: C. S. 4 n. 9. f. 100. Terror doœmonum Chriſtus Infans in Æ J. 396. S. Confeſſionis hoſtis dæmon: C. 69. n. F. f. 17220 Faſius, 8. Confeſſione ſuas infringi vires: C. 67. n. 11, f. 125y. Confeſſum ritè ne noſcit amphùs: C. 26. . F. f. 41005. Confeſſionem impedit: 2. S. . 1702. In extremis conatur impe em: C. 70. n. 4. f. 1329. Graviter decipit, accuſat ſceleratum. C. ég. dire præſertim Confeſſion perſuadens levia eſſe peccata, quæ ſunt gravia. C. 28. n. 7. ſ. 43. Pſallentium in choro defectus notat: C. 29. n. F. F. 462. Homo dæmoni per peccatum ſimilis. V. Notæ. A Chriſto juſſus diſcedere daäamon: C. 35. n. 2. f. y6b§. in ſerpente malediétus: n. I. f. 6. In cœlo Empyreo creatus, magis agnoſcit, quid amiſerit: C. 36. n. 7J. f. y5g96. & n. F. f. 600. Luxurioſum vivum aſſat: C. 37. n. 5. ſ. 627. Canis, latrare poteſt, mordere non poteſt, niſi volentem: C. 8. n. 72. f. 103. Dæmon dæmoni invidet :C. 70. n. 4. f. 13470. S, Dominicus per Roſarium convertit C. 3 cum 8S. Franciſco orbem ſuſtentat: Mariani Auctor: C. 57. a. y. I. 1ozk. Ei Confitetur. Ibid. n. g. ſ. 1056. V. Roſarium. Dote, Corporis glorioſi, quot, & quæ? C. 7. n. 6. F. Si. Drahomim, S. Wenceslai R. Mater, terrâ hauſtâ. C. q40. n. 7. f. 6ê9y. — — E . Ercs periculoſiſſima: C. 47. n. F. 4 ſ. S o. Ad Ebrium gravis pero- ratio: C. 25. n. z. f. 3r. Ebrietati asſuetus, quomodo mortuus C. 45. n. S. f. S6éS. Helluo in Euchariſtiam graviſſimè injurius: C. ο. n. 10. f. 1127. Moriemur; ergo bibamus: ſtulta conſequentia: C. 0. n. F. f. g. V. Gula. Vinum. Speltrum. Eccleſia Dei, quæ vera? ejus authoritas: Conc. 73. f. 36 y. & f. öéb. Ald eam converſi hoc iæculo Principes, Reges, Magnates: , . Gd erpens loquitur: C. 3. n. 4. f. 32. Vincula dæmonis peccata: C. 67: n. 1. F. 1263. Do- J. 277. In Judicio extr. deæmon accuſator ſæviſſimus: C. 26. n. F. 4 .n. F. ſ. 19 9. Præco ponit. C. 64. n. 4. ſ. 1205. Pfſalterii occiſæ caput mirabiliter n Uyisſi P ( ( ſſentoros el wnegrehio i,de e Chollihe luſnan lelynie nons Nntſronon 66/nn. Man i⸗ C2). 1.l wadicon oltund Mrmiteye (. (n/,. l. ru, s li an nun: isde, (Wnnut . V WAles: Oe (heſſit, n primur Uuleareni Mn W 1n 6 l lginn 4 (e Mm 4 ngie hudm lie mfol 1, glin. Kelliti A Kante micl . 4 Rn Hor. NRINI. 7 lien, an . . e 8 conaturic Ctanterla „„ 9 5 . 47 8 X 1 , 8 KNeet S,N . . 1 odo ie e lll / s l Cur in Exorcismo demonum utatur clauſulà: Per eum, qui venturus eſt judicare? C 44. n. 3. f. zöz. Præceptorum Eccleſiæ eſt, quæ vel uno falſo dogmate laborat: C. 59. n. 2. ſ. 7052. PEecleſia Chriſti ſponſa: C. 6I. n. 2. f. 1172. Poenz Eccleſ. V. Degradatio. Ercéommunicati. ’” Echo vitæ, mors. C. 48. tot. 2 ſ. Syʒ. Echo quid? n. 1. f. &5. Bleemoſina, non patitur malâ morte perire: eâ faciendi amici. C. 56. n. 7. f. 1022. Advocatum ſervat: C. 24. n. 4, f. 30. V. Miſericord. Opera. S. Blias curru igneo raptus: C. g. 4 n. 4. 4à f. 96. Ejus zelus correctus-. C. 23. n. 11. f. 340. E paradiſo litteræ: C. 2. u. 7. f. 352. In fine mundi cum Enoch venturus. C. 44. n. 7. à f. 796. Ejus panis con- fortans, figura S. Viatici. C. 70. n. F. f. 341. S. Elzearii reverentia in Sacerdotes: C. 2. Proæœm. ſine. Fiducia in B. V. C. p6. n. 7. f. 1072. MD §. Enoch, Propheta & præco Judicii extr. C. 4. n. 1. f. 35. C. 44. n. 7. Epicurus, quis! Beatitatem in voluptate carnis conſtituit: C. 47. n. 4. — J. 75h. ”MVU, Epiſcopi munus: C. I. Proæm. n. 3y. Diſtricta ratio, ibid. & C. 29. n. §. Lrrborum & Hiſtoriarum. 1949; transgreſſio, quàm gravis? C. 28. . 7. f. 130. Eccleſia Dei vera non V. S. E'ilibald. S. Väalr. S. Severinus. Epiſcopus coram Divino judice condemnatus, degradatus: C. 3. n. 9. f. p8t. Alius: C. 33. u. 9. J. S. Vdo Magdeb. C. 34. u. F. & 9. 4 f. -yfñfñf. S Epulo dives: ejus tormentum visaâ gloria Lazari: C. 33. n. 7. F. 727. De utroque vera hiſtoria. C. 47. n. F. à f. &aa. Chriſtus Lazari nomen expreſſit, non Epulonis: cur? f. 5Sa†.. Epulo, cùm eſſet in tormen- tis, primum oculos levat. C. 38. n. 2. f. 629. V. Ind. Script. in Luc. 16. Eques leporem inſecutus, merſus perit: alius in puteo: C. 40. n. 3. f. 692. Hiſpanus videns ſua funebria infelix. C. I1. n. 9. ſ. 1. Eques no- Dilis in cœleſti convivio 200 annis moratus: C. 33. n. . ſ. 536. S. Equitius Abb. ſolo aſpeéctu fecit contremiſcere ſuperbos: C. 20. u. 4. PEremita negligens, metu Judicii converſus. C. 44. n. 4. f. 790. Super- brus damnatus; latro ſalvatus: C. 9. n. 9. 2 f. 118. Legens quoti- die trifolium. C. 21. u. y. f. 29 32. Plus amans ſuam Catam Eremi- ta, quàm S. Gregorius M. omnes divitias: C. 47. n. 9. 4 f. 851. Brror gravis ſupplicii ex eodem nomine: C. 3 1. n. 2. 4 f. 4898. Hau vendit Primogenita, quæ? C. 36. u. 9. & 100. à f. 602. Peccavit gu- l & contemptu Primogenituræ: C. & n. 9. citt. Non malcdigfus, arm R — „₰ FEE 1496 INDEXIII. Materiarum »Rerum, & tamen irrugiit: C. 3 5. n. 7. f. 578. Non reprobatus à ſalute æ- terna: C. &sre-r. 7,1. 603. JMM Esdras, quis? C. 63. n. 5. f. 1190. è Phkber . luis benigna, hoſti irata: fig. B. V. C, 32. n. S. f. 517. Ethica, quid? C. 63. f. 1199. Evæ in ſtatu innocentiæ ſerpens non terribilis, cui locuta: C. 3. n. 4. f. 32. V. Adam. Fæmina =M l ”ä §S. Buchariſtig. (V. Communio, Viaticum.) In eam ſacrilegus Molitor in- vigdus: C. 40. n. 6. f. 690. IIIi devotus auriga Drahomiræ ſervatus. lLlid. n. 7. f. 6933. Communio indigna: in eam injurii & ſacrilegi: C. 24. n. 6, f. 353. S. Hoſtiam ſacrilegè pedi inſuens. C. 15. n. 3. ainzhh 4 f. 198. Vis Euchariſtiæ in converſione ilhelmi D. C. 23. n. 70. 4 f. 337. SS. Hoſtiæ ab Vdone impio exemptæ: C. 34. . 8. f. 561. Animæ robur, dignè frequentanda, ſignum Prædeſtin. C. 59. totaà: 4 f. 1079. ubi vid. Philothea Euchariftica: C. 60. 6 1. & 62. V. Fraternitas. Euchar. Vincula Mad Dei & charitatis: ejus Nomina. C. 6o. n. 6. f. 1118. Officium Chri- ſtiani. Mid. n. 9. 4f. 1124. Viſitatio V. S. cit. n. 9. f. 1126. cen. n. 7, f. 1176. Injurius helluo. C. 60. n. 10. f. 1127. Alius feu er. morte repentinâ punitus: C. 6I. n. 17. ₰ f. 1158. S. Hoſtiam hor- ret dæmon, occaſione cujus converſus Florem. Ræmundus: C. 60. ne, f. 1130. ubi: Verborum Conſecrationis veritas, de quâ & C. 59. n. 2. 4 f. 1081. Chriſtus in Euchar. abſconditus: “ = f. 1131. & n. 7, f. 1136. Quis ſtatus tempore Lutheri & antè? Aumt. Vid, n. y. 4à f. 1142. Calix Chriſti, Cœnaculum, Monſtrantix ſre⸗ tioſæ: n. 6. 4 f. 1146. Excuſationes frivolæ: àn.6. 4f 1 14. Cultus Latriæ debitus: qn. F. 4 f. I1 51. Euchariſt. Philothes merces. . 62. tot. 4 f. 1167. Cultus & amor exiguus: C. 62. n. J. &7. 4 ſ. 1173. Exempl. S. Borg. Avila. 2 f. mzs. Actus virtutum: n. 5. f. 1178 Mirab. Deſponſatio cum Filiâ S. Hilarii Ep. f. 1179. Buchar. præ- eminentia. C. 24. n. 6. f. 3 53. Eramen Judicii extr. Reproborùm: C. 30. totâ f. 465. Ibi gravia, quæ hic levia: C. 28. tot. & C. 29. n. 1. V. Veniale Peccat. quæ hic prolba, ibi reproba ſæpè: C. 29. tot. 4 ſ. 442. V. Opem. Libri conſcient. Denu- Aatio. Examen conſcientiæ. C. 68.n. 7. f. 1299. Prcommnnicatio, Vid, & Degndatio. quid ſit? ejus modus, effectus 6*. u. y. &6. a ſ. 107. Item C. 34. n. 6. 4ſ. ypz. Henr. IV. Imper. C. 41. 2. 9: 2 P. gi7. Sententia Chriſti ſanguine ſcripta: C. 24. n. J. a4 . 30, . 34. W'ilhelmi D. dein S. C. 23. n. 10. ſ. 335. Eſt Maledictio perpetua Trident. C. 34. n. 6. ſ. 57. = ⸗ cmr lts⸗ Excu- 4 — e, ite um: lſtonen ſi (onreti : 1 .n 17, kimuren cone (lcein (erccit renpie Acle. ui caNs , ⸗ Mias ele Dinitiee ls dels H iahi. aleg Moriine Elillenn ſu huiCiif D olalin e ice. Unext mt . n e 8 . 1 ℳ 34 . 3 6 — — DuNdn . 06,) lchotee. 4 gOns ,Nere r6 DN iltuſs 1 S . Verborunm & Hiſioriareium. 1497 Ercuſare „idem quod recuſare: C. 6 1. n. 7. F. 1750. Vitium heredi- tarium: C. 27. n. I. ſ. 404. C. 47. n. 1. ſ. S3. C. 22. n. 4. f. 305. Excuſationes frivolæ in Divinis & circa Euchar. C. 6 1. 4₰ n. 6. 4 ſ. 1145. Converſionis C. 67. 4n. 2. à f. 1234. n. y. ſ. p2. Audiendi Verbum Dei: C. 63. n. F. f. 119 7. C. 64. n. F. f. 1277. Virtutis & pœnit. C. 6. v.7. f. 1237. Exemplorum vis. Proœm. n. 3. F. P“ uti, quod in ſe eſt, Deus non denegat gratiam: Conc. 2. Proæœm. n.i. 7. V. Opera. Deſperatio. IFames & ſitis: Cibus & potusin inferno: C. 37. n. 37. ſ. 613. Famulum inſidioſum agit deemon: C. 9. n. 5. f. 10 96. X* Feminam concupiſcentes, cùm nullam vidiſſent. C. 71. n. 4. Ff. 1361. Iis A. pecccata maximè damnantur: C. 27. n. F. ſ. 722. Miſſas celebra- re impiè præſumens: C. 29. n. . . 467. Meſſeniæ à cæde ſui quo- modo abſterritæ? C. 27. n. 6. ſ. 415. ubi alia exempla inſignis vere- cundiæ. Coram Judice Chriſto ab omnibus deſerta, apud Deipa- ram aſylum reperit: C. 32. n. 70. f. p27. Japonica indies quoties in- vocans nomen idoli, dein à converſione jeſu & Mariæ: C. 66. u. J. ſl. 1249. Abſterrita à dœæmone à certi Ordinis Confeſſario: C. 69. n. 9. f 1324. Femina cremata ob ſputum: C. 28. n. 4. f. 433. Frlicitatis ſceleratæ ſecuritas, repentinus interitus: C. 5. n. 7. F. 69. V. Divitig. Voluptas. Ferdinandi II. Juſtitia: C. 2 1. n. 4. f. 290. Caſtitas: C. 3 5, n. 3. . 771. Ze- Ius Religionis: C. 43. Coroll. f. 367. S. Confeſſionis: C. 67. n. 70. ſ. 1252. S. Communionis: C. 59. n. 10. ſ. 1702. Cultũs SS. Euchar. C. 60. n. 2. f. 170 9. Pietas in Deiparam: C. 56. n. 7. f. 14031. erdinandi III. Pietas in V. S. & ſtudium Fidei Cathol. C. 6 I. n. 10. f. 117. & C. 43. f. 767. In Deiparam: C. 56. n. 7. f. 1032. Filiolus nolens mori inconfeſſus. C. 70. n. 4. f. 134000. l Feſta ſolennia judæorum, majora Chriſtianorum- Conr. 63. n. J. & 6. ₰ J. 1790. H J Ficulnea à Chriſto arefacta: C. 22. n. 5. f. 329. & C. 32 5. n. 7. ſ. 777. Fides Cathol- ad eam converſi M gnates noſtri temporis: qui? C. 43. Corol- lar. à f. z“y Impiè negata propter temporalia, in deſperationem denique: C. 39. n. 5. . 67. V. Apoſtata. Eides nobis depingit Judi- curvum extr. & alia Myſteria: C. I. n. 7. fF. 9. ubi: Fides obſcura, cer- tiſima tamen & C. 61. n. 1. f. 1131. Eides quæ vera? ejus cura ha- Mechel de Jud. Eꝛur. Ddd ddd ddd benda cautelæ in frequentiã Communionis: C. 59. n. 9. ſ. 109 9. Propter H. EN H. 4 .» — benda præ omnibus: C. 43. 2 f. 766. men: C. 64. n. 2. f. 1220. Neceſſitas: C. 49. f. 903. de Trajano. Ad Fidem minè vocatus Turca à Chriſto in præſepi: C. p0. n. y. ſ. 1059. Ad Fidem cogendus intelleétus. V. Iutelleltur. Credenda etiam, quæ non videmus: C. 32. n. 1. 4 f. 0 3. C. 59. n. 1. f. 00. C. 6 1. n. 1. J. 1I 31. Fides quàm pretioſa. Lid. n. y. f. 1I44. Contra Fidem incre- duli: qui? C. 44. n. 1. f. yv†. & locis ibi citt. Inde ſcelera: Wid. & C. 7. n. 2. f. Z9. Credimus: peccamus tamen: C. 36. nu. 5. ſ. 600. G C. 34. n. 7. F. 6. V. Chriftianur. Fides dubia: C. 4 8. n. 7. ſ. 5§. 6 5 Vid. Eccleſia. Religio. Apoſtata. Hareticus. Atheus.,. Filii Core cum patre non perierunt, cur? C. 40. n. 4. f. 6. Filius à Prin- cipe jugulatus amore juſtitiæ. C. 21. n. 7. f. 2 97. Filius & tribus quo- modo agnitus legitimus & verus patris? C. 24. n. 2. f. 37. Filius à conſpectu ablegatus, ſe ſuſpendit: C. 32 . u. 2. à f. 769. In filiis ne peccent parentes: C. 3 . n. S. f. 579. & C. 74. n. 6. f. 1427. Pilii regni ejicientur in tenebras exter. C. 36. n. 3J. f. 589. Filius prodigus 7 ‧° à Rege adoptata puella ingratiſſima. C. 20. n. 5. à f. 278. Finis creati hominis: C. 2 1. n. 2. f. 28 7. V. Creatio. Einis coronat opus: attendit Deus: C. 70. n. 2. f. 1333. In fne ne corrumpas, & ſaltem paoornitendum: Tbid. n. 3. f. 1336. èM Fomes peccati, quis? C. 71. fine: f. 1377373. S. Franc. de Paula ex alienis & injuſtis bonis non admittit fundationem Monaſterii. C. G1. n. 7. f. 11 49. ôè S. Franciſei Salese mira charitas in pœnitentem: C. 69. n. yj. f. 1316. E- jus laus: C. 21. n. 2. f. 286. 7. E. S. Franc. Seraph. Præco pœnit. Proœm. n. 9. Gaudium ejus de revelatà ſi- bi ſalute: C. 33. n. 7. f. 53 75. Mundum ſuſtentat: C. 64. u. 4. f. 1209. PFPaiaternitas quotuplex C. 60. n. 3. f. 1110. ubi &: quid ex eâ boni, & da- mni ſine ei. Corporis Chr. &c. finis: Ibid. n. y. f. I115. Præemi- nentia n. 7. f. I120. ubi: Horarum diſtributio f. 1122. Compara- tur vineæ: n. 8. eodem f. 1122. Excuſationes. V. Excuſatio. Fra- ternitatum finis: C. y8. n. g. f. 1067. Friderici II. de tribus Impo- ſtoribus malè dictum: C. 40. n. 1. f. 677. Friderici Com. Ciliæ impi- etas. Ibid. n. 3. f. 682. S. Fulgentins Ep. quos parentes agnoverit. Conc. 2. Proœm. n. y. Tres no- tabiles ejus ſententiæ, qui ſalventur. C. 12. n. 2. f. 152. Fulmen Duobus necatis parcit tertio invocatâ B. V. n. 6. C. 3. f. 36. In ſulmi- C. 59. n. 2. f. 1052. fidei lu- C. 53. n.6. f. 972. Filii mali ex bono patre, vana gloria. C. 2. Proœm. n.7. EFiliaæ prægnans matrem percutiens punita: C. 74. n. 6. f. 142 8. Leproſa — ſuinine erulte l.l20 laſkei 11e.. or.ud gelloͤft l3. el. I er. K. (one . ſo. ly, Mola⸗ tu or bytrnl Gige Sptun, i ſecc, Ly Por. n. . ſodeis lmorter [. Damn. eids: (jatie eſ Wnden h. R Wnni lnit i. lleͤſz,lin N ſenmn (nn An. 9 El lee 8S. Muile . 4 eUN 9 n k1. 1 . . 5. . N en o, ANH e S iſu Monachus hypocrita male mortuus: C. 46. n. J. f. S2 9. V. Ebrius. DD 4d ddd ddd 2 Guſta- 1 Verborum & Hiſtoriarim. 1499 fuadmine Divinæ Potentiæ majeſtas. Ira Dei. Unde proveniat? eo H. cexuſtæ urbes: C. I . n. J. 2. à f. 194. Fulmine perit Anaſtas: Imp. H. n. 6. f. 20 3, Anima defuncti fulminata. Sacrilegus in ſepulchro. H. In Judicio extr. corpus & animam tangentia fulmina: cit. C. 15. n. 3. f. 198. S. Simeon Stilites ſulmine taëtus in cœlum abit: C. f. n. 4. H. F. 209. ubi: Sancti timuere fulmen: qui? timeat magis peccator. Ex H. oculis ſulmen. V. Oculi. Alex M. àfulmine fuſcus pingitur C. 21. u. y. H. f. 29 3. Vox Chriſti, fulminis inſtar, arefecit ficulneam: V. Ficul- nea. Item retrorſum egit Judæos in horto: C. 19. f. 259. . ⁶. Vv. Vex. Scelerati arcem totam fulmen disjecit annua mortis ejus die. H. Conc. 25. n. S. f. 386. Duo afflati fulmine ſtupidi: Conc, 34. n. 4. H. Fur, Spoliator defunctæ, mire correctus: C. g. n. 13. f. 104. H. S. Furſeus coram Deo accuſatus, defenſus: C. 29. . 5. f. 46 1. H. §. — Ertrudi oſtenſi libri Conſcientiarum: C Ié. n. 7. à ſ. 242. ItIiſt. IGigas Siculus mortuus, vanus terror: C. 6y. n. J. E. 1231. H. Gigantes cœlum oppugnantes è turri Babel. C. 4. n. j. F. 42. Gagredus Ludovicus, Magus ſceleratiſhmus: C. 24. n. 7. fe 359. II. Gratiz altualet. Gratia omnia poteſt: C. 6 7. n. 7. f. 1235. Noſter tor-⸗ por: n. S. f. 127. Lumen triplex homini: C. 6. n. 2. f. 1205. Gra- tiæ judæis factæ: n. 3. f. 1206. Neglectæ, lamenta damnatorum & in morte: C. 2 f. 2. 2 5. f. 377. C. 51. u. J. 4 f. 972. C. 66. n. 7. f. 12 74. V. Damnati. Tempus. Mors. Gratiarum certus numerus à Deo de- cretus: C. 49. n. 2. f. 57⁹. Sufficiens cuivis datur: Ibid n 7. ſ.vr. Gratiæ effectus Euchar. C. yg. n. 3. 4 f. 10Sösι . Gratia ſanéißcans, H. Nota Beatorum, ornatus animæ. C. 12. n 6. f. 179. Signa: n. 7. H I 151. Vita animæ: C. 63. n. 2. f. 1153. De ed certi non ſumus,“ C. 415 n. 1. f. 521. C. 72. n. y. f. 1378. Gratiæ plenitudo in Chriſto. B. V. & Sanctis: quomodo? C. 77. n. I. &2. 4 f. 1039. . S. G gorii M. Encomium: C 63. f. 1199. Divitias minùs fecit, quam Fremita Catam: C. 47. n. 9. fI. 2. Reſcribit Gregoriæ, de ſalute H. anxiæ. C. 72. n. 3. f. Jο. §. Guilielmi D. Ajnit mira converſio. C. 22. n. 10. f. 337. H. Guilielmi Sstaniburſti S§. J. Flogium: C. 34. 2 f. 56 5. Gula aiſperum facit cum morte Judicium : C. 47. ₰ n. 4 4f. 843 Gulo- H. Guſtavus Adolph. R. à Marinâ de Eſcobar mirè ad fidem vocatus fru ſtra, coeccumbit: C. 61. n. 4. 4 f. 1140. V. Chriſtina K. Saecia. INDEXIII. Materiarum, Rerum, VAlitms vitioſos non ſtatim Pœnitentia tollit: quomodo tollendi? C. 71. n. S. f. 1736 9. V. Conſuetudo. Virtus., Vitium. Häaareticus, quis propriè? qui damnentur? C. 12. u. 2. f. 1/2. Cur non convertantur? C. 43. f. 7. & C. 67. n. 6. f. 1234. Contemptor S. Crucis: C. 13. n. 6. f. 171. Hæreticum facit ſuperbia & com- mercium cum hæretico: C. 49. n. 9. f. 896. ubi: Hæreſiarchæ varii, maors eorum miſera: 4f. 839 1. Vitanda eorum ſcripta, Conciones: C. 6 1. n. 4. f. 11 79. Catholicos in ſervitiis gratos habent: cur? C. 67. n. 2. f. 1267. Hereſin facilè propagari, miraculum non eſt: C. 43. f. 782. Haæareſis matris atræ proles . C. 61. n. 11,. f. 1158. V. / Apoſtata. Fides. Calumniæ. Hedera. V. Jonas. Reli ſuorum negligens, ne Jjudicis nomine dignus: C. 1. Proæœm. n. 6. ubi plura. Probabiliùs ſalvatus. S. Henricus. Ad verba: Poſt ſex, &c. C. 16. . 7. 4f 218. Henricus W. Imper. excommunicatus: egenus: C. 41. u. 9 f. 717. Henrici ab Heiden bona mors per B. V. &c. C. 56. n. . f. 1032. Herculiz oculi filium necaſte finguntur. C. 20. n. 4. f. 2737. Ne hercle con- tra duose C. 26. n. 2. f. 397. Bivium Herculise C. 6 . n. 2. f. 122 3. Herodes 4 : C. 29. n. 3. f. 44 8. Herodis I. M. terror ex nato Chriſto: C. 19. n. 3. f. 25 I. Crudeliter ſimulata Religio: cit. f. 24. V. Convivium. Herrieden ad Almonium, Vrbs: Monaſterium. Collegium: C. 29. n. 5. à f. 45 5. Cives à Suecis miſerè trucidati, cur & quàâ occaſione? C. 38. n. 9. f. 642. V. S. Deocharus. Hliatus terræ abſorbet impios momento: C. 40. n. 3. f. 682. & per tot. Abſorpti multi variè. n. 4. f. 67. & C. 3. n. 3. f. 30. Molitor ſacri- legus. C. 40. n. 6. f. 690. Drahomira; alius: n. 7. f. 693. Hiatus terræ, ſcelerum vindices. f. 69,ë Hiatus latronis damnati ſub cruce: C. 19. n. 9. f. 262. & C. 40. n. g. f. 687. Hiatus Romæ Curtii: Hia- tus Inferni: n. 3. f. 68 2. Terræ motu impii oppreſſi: Deiparam in- vocans mirè ſervatus: C. 53. n. 9. f. 978. Animarum biatus, pec- catum: C. 40. 4 f. 695. S. Hieronymus Eccl. D. Ejus elogium, & in edendis libris difficultas: Proæm. Opyeris n. . Tubam extremam metuit: C. 6. n. 12. f. 74. Raptus a40 Dei tribunal, Ciceronianus verberatur: in omnem vitam Judi- . Hila. cium timet. C. 29. n. g. f. 4g69. =ð . Mlunu king. Midlin enke 67,04 aran S hoth . 38.1. Pno arobcd f⸗202. Mgelt (.2 f: Cn 12 15 1973,6 (77. V.Ade rorer zcch ubte wri,.. helmy (una. fklbit 8. (Kc. K Mhei bell labent duas yell. 20 benn Morer keiol. Mngne igin Wphyt hy hurmyt nßnn Ss õ Verborum & Hiſlorierum. Nor utun S. Hilarius Ep. filiam deſponſat Chriſto mirabiliter. Conc. 62, n. 5. H. Mimicidium: ſui ex deſperatione: C. 42.: n. 2. f. 726. Mulieres Meſſe- niæ abſterritæ: C. 27. u. 6. f. 41 . Tentata S. M. Magd. de Pazzis: edu; dait. C. 42. 4 f. 74 7. Homicidæ extirpati igne: C. 43. n. 4. f. 756. H. 2ðð Aggravantes homicidium circumſtantiæ: C. 30. u. 2. . 472. Occi- H., fn n ſus homicidæ hærens: C. 4 5. n. 6. f. S13. Apoſtata ſui carnifex. H lytla. Hiomo arundo in hac vitâ meritò timet: C. 20. n. 7. f. 271. C. 27. n. 1. Mpinhni f. 252. Homini gravis confuſio: C. 39. n. 2. f. 660. H Lapfſi „non isn Arngeli, mifertus Deus, cur? C. 12. n. 7. f. 153. Creati finis: C. 21. « teten n. . 2. f. 28 5. Homini innatus Dei appetitus: C. 35., n. 3. f. 571. lmI Quid in vita maximè agat, & ut plurimùm non bene: Lid. n 10. rnli f. S2. Homini triplex lumen, cœcutit tamen voluntarie: C. 64. “D n. 2, f. 120 5. Inter cœlum & infernum in terrâ poſitus: C. 13. n. 7; lustAIl f. 973. & n. 5. f. 975. Tres bomini manſiones, quid in ſingulis? C. 73. n. 6. f. 1407. Viator & G peregrinus. C. 74. n. I. f. I1414. V. Cadaver. ðMUD nH Toverten clo retardant: C. 43. n. 2. f. 750. Miſeria in Damocle C. 54. H. . n. . J. f. 999. ”UMNSW —— Honorii II. 5SP„Symbolum : Ecce oculi D. ſuper juſtos: C. 20. n. 2. f. 269. A. . un Horarum Canon. Origo: C. 61. u. g. f. 1153. Ncgligeaimm In ii5 1 dewa- H. uiir, te uir 8. Scverinus HK⸗2. n. 8. f. 462. ubi: Pfallentes indevo-. H. n teè Kc. item C. 22. u. 7. f- 3 18 = mln Horæ diei bellè à Comico notatæ: C. 54. n. J. f. 986. Quot horas annus UMU 4ortie! habeat & minuta? C. 72. n. 7. f. 1389. C. 60. n. 7. f. 1122. n Horas duas vitæ petit Aulicus à Carolo V. C. 5I. n. 6. f. 933 H. H 4 ,4 Horæ Mat. 20. notant mundi ætates. C. 60. n. 8. f. I1 FX chrſus guor oltrl. beris paſſus? Sol horas metitur- C.Sa. n.7. cit. r. 1 122. ie t⸗ g Nx horæ unius negotium. C. 72. n. 4. f. 1381. Horolog . ie ficioſum: C. 3. n. 3. f. 28. V. Annus. Dies. Vim. Iempus. Hortus præ cœlo impiè amatus: C. 48. n. 7. f. 866. Hoſtis quisque ſibi maximus: C. 20. n. I. f. 469 . V. eimicus. N. 1 B. Humbertus O. S. Domin. Gener. quis? C. 51. n. 6. f. 934. nbium Hydrops Ind. 4. Dom. 16. n. 7. &9. S f oo⸗ e N. Hyem myſtica quæ? hujus vitæ in cœlo æſtas: C. 27. n. 3. f. 40)) h;/ aae,, egenda⸗ C. 27. n. 3. à f. 440. Salutis incu- ie Hpocriſi multa teguntur, detegenda? C. 27. n. 3. à1 * 55 rii Hypocritæ? mors talis Monachi: C. 46. n. F. à k. 8²8. “ Dad ddd ddd; L. Ja- — 1502 IX DEX I II. Materiarum, Kerum, IAuus Rex, quis, cur, quomodo? C. 72. n. 2. f. 137v7. Iaolis E.gypti terror Infans Chriſtus: C. 1. n. 4. Ff. 253. Sibi ablata dolet Michas, auferenda Romani: C. 36. n. y. 4 f. pg2. Nominans idolum indies vicibus 14000 fœmina C. 66. n. 5. F. 1249. Dagon ab Ar- ca Dei dejectus: C. 19. n. 4. ſ. 2/g. Sinenſis Mol, ſpectra horrida: C. 54. n. 6. f. 992. Jeiunium udæorum à Deo reprobatum: C. 29. n. 3. f. 449. Jeruſalem devaſtatio, Juſtitiæ Dei argumentum: C. 1I. n. 1. ſ. 135. In lu- cernis ſcrutabitur Deus: C. 29. n. 6. f. 42. IJeſus Salvator: C. yS8. n. y. à f. oë. Jeſu & Mariæ nomen indies invo- cans Japonica vicibus 14000;: C. 66. n. y. f. 124 9. V. Chriſtus. Jeſus aria Joſephe cit. C. 5&. tota à f. opvg9g. =ð Jezabel idea miſeriæ impiorum in judicio extr. C. 31. n. 4. f. 492. Mori- tur tempore non ſuo: C. 50. n. y. F. 917. §. Enatius de Lojola efficax in Catecheſi. Proæm. Operis n. 9. Finem crea- tionis notat: C. 27. n. 2. f. 25p. Ei panicum timorem ingerit deœæ- mon victus: .6 J. n. y. ſ. 1271. Frequentiam Sacramentorum pro- movet: C. 59. n. 7. ſ. 1094. Calumnia in ejus SS. Exercitia: C. 68. n. 7. ſ. 12 99. Quanti præ omnibus ſuis curis & laboribus, fecerit,. vel unum impeduſſe peccatum! notat: C. 12. n. 6. f. 16 1e ini. lVnis æterni poœna damnatorum graviſſima. C. 27. 3 8. & 51. MHic ure, bie ſecas Alterius orbis cruciatus, ignis, quantus. C. 1. n. F5. f. 922. Ut evitetur, quid agendum, patiendum &. C. 43. tot. &n 2. f. 75. lægne extirpati Banditæ. f. 756. Inferni ignem parum fugimus in- ſani. C. 37. n. F. f. 621. C. 43. n. 6. f. 361. & C. yI à n. 7. f. 92 7. lnis mundi Conflagrat. C. 2. n. 7. f. 22. & C. g. totà, à f. 7o. Contra impios armatur. C. 3. . 3. f. 2 9. Sodomorum igni. Lid. & C. n. nv. 1. f. 13 5. Diverſa ultimi ignis operatio in juſtos & impios. C. 5. v. ſ. f. 7y. Exemplo fornacis Trium puerorum. V. C. 32. 2. 70. f. 623. Inferni igni imago Veſuvius. C. y. u. 6. f. g. Incendiæ noſtri temporis. C. F. f. 6α. lIenis in Altari perpetuus. C. 6t. n. 9. f. 7753. Ex ionis periculo major terror, quàm ex aquæ C .n. 6. 4f 13. Leni, minis contemptis, immiſſus à Deo. C. p. n. F. f 67. Periculo igni liberatus à podagrd. C. f. ſ. 6?v. Neque igue, neque aquâ deſtruendum mundum, error. C 14. n 6. f. 198. In igae & Pulvere nitrato ars ce'ebris. C. 28. . 1. f, 42 3, lIgnis de cœlo abſu- mens Sacrificium Abelis: cur? C, 29. n. 3, f. 447. len ððẽ Wmru hec nctelitat Aterios zmer No. Nölt. iiin Lun o mit (Alio 4t. ſ. lelen Wine, (, ſ. l.nz. u. Nien Hatis Vet s. 17. Wer, m u erng. J. 4 inken lenmume Tlex. fmnipoe 61 . 1 . d (. 10, , aj. 1 4. oacorre K lfrmupril uef lazr 13999 memnen ui⸗ dran ,Z en z, inadei, Ntamcd ulo — S . L -- —JM Verborum & Hiſtoriarunm. 150 3 lUgnorantiæ peccatum: quantò majus malitiæ? C. 28. u. 4. f. 43,2. Immortalitas animæ non credita, Leontii exitium: C. 7. n. 10. 4 f. 87. HKH. Ahruterius: C. 37., 2. F, f. 416. HFH.— Ain Inperatoer Rom. Regibus imperat. C. 47. n. 4. f. zoy. V. Cæſar. Domus ́MD N on Auſtr. M H HM Inmpii in ſuum interitum malè ſecuri. V. Securitas. Impiorum reſurre- lehhun cCtiio miſerrima. C. 7. n. 7. f. 84. & C. 8, tota à f. 92. Ad Judicium CLpoactio violenta. C. 8. ₰n. 7. 4 f. 99. Ab Electis Separatio. C. 9. f. 1O6. Terror ex oculis Chriſti Judicis. C. 20. f. 266. Ex 1iſi ejusdem Voce. C. 22. n. 7. f. 317. & C. 23. tota à f. 321. Ex Exa- . mine. C. 30. 4 f. 46 8. Impiis meliùs foret, natos non fuiſſe, C.a.. miſen „, F. f. 732. V. Ind. Ser. in Mat. 26. 24. V. Damnati. Reprobi. Maua. Nciu hH dus. Infernus. Sceluss & paſſim in toto Opere. W Iucarnatio Verbi. Myſterium ſublime. C. 73. n. 7. f. 139 5. Neceſſitas α. ejus. C. 77. n. 1. f. 103 8. & Conc, 5y. f. 1001. Ind. g. Circumciſ. D. N Hen Indices, cui uſui? Proœm. n. 7. enigik Ieſernur. V. Cœælum, Wternitas. Damnati. Deßeratio. Lnis. Peccatum. nnnumn Agd infernum raptus omnium impiorum. C. 40. tot. f. 676. ubi æ⸗ nO ternum clauſi: quo loco inſernue? n. 3, f. 68 5. ubi f. 686, Infernus Drduſkein triplex. Infernus inferior, quis? C. I. n. y. f. 7. Ex actualibus An. inſerni poenis liberati. C. 42. . 9. f. 744. & C. 57. n. 3. &4. 4 f. 104 2. . ESH O „, 8. f. 105 5. ubi: In inferno nulla redemptio, quomodo? C. 39. ilt. n. 6. f. 668&. Judicio extremo infernus mitior: C. 6. n. 6. f. 70. . h (C. 20. n. 6. f. 276. C. 21. n. 8. f. 300, C. 23. n, 7. f. 334. & C. 27. n. 5. nigden f. 117. V. Dies. Supra infernum, peccatum timendum: C, 30. n.. . o H f. 484. Anguſtiæ inferni: C. 36. n. §. f. 60 1, Etiam viſo inſerno M DZ , C/ non correctus. C. 42. n. 37. f. 727. De Inferno joci: C. 51.2 n. 7. 1 4 f. 934. Porta ad Inferos. C. 40. n. 2. f. 6383z3. m ufrmus prius curet animam. C. 70, n, 6. f. 1243. Mundo valedicat. n. 7. f.r345. De ſanitate deſperans medicinam reſpuit. C. 65. n. 6. e bn f. 1232. In extremis ſaltem peccator poeniteat: C. 70. 4 n. 2. 4 f. s 04 1333. V. Medicus. Morbus, Peeraiioogz. e. Irugenia magna non ſine mixtura. C. 64. n. 2. f. 1294. V. Sapient. mograti- iudo grande vitium: C. 11.àn. 2. 4 f. 136. C. 24. n. 1. f. 342: Md. 4. Dom. 13. n. 7, Stupenda puellæ a Rege adoptatæ: C. 20. n. F. 4f. 27 9. H. vIBhuimicus Dei, quis? C. 3.,n. J. f. 35. C. 4. n. 5. f. 42. Conſtantia R. inimieo 1ti vitam donat: C. 21. n. 6. f. 294. Sacerdos ab Arâ, inimicum necans II. 6ℳ. duello: C. 68. n. 4. f. 1294,. Immortuus inimicitiæ. C, 48. n. 5. H. x EETE. 1504 INDEXIII. Materiarum, Rerum, S “ f. 867. lenoſcendum. C. 49. f. 903. Famulo moleſto beneficus: C. 54. n. 6. f. 99 4. V. Bellum. Hoſtis. lIuiquitas calcanei quæ? C. 28. n. 6. f. 437. C. 47. n. 7. f. 849. Tunocentem Deus damnare nequit: C. 34. n. 3. 4 f. 547. Deus nocentibus propter innocentes parcit. C. 9. n. 7. à f. 112. In Sodomis innocentes nulli. V. Sodoma. Faciliùs eſt znnocentiam ſervare „quàm congru? pœnitere. C. 72, n. 3. f. 13 80. In tres innocentes iniqua ſententia: 7 2 C. 34. n. 3. f. 546. Schilling. Dom. 20. f. 299. Iunocentii XI. liberalitas contra Turcam: C. 52. n. 5. f. 9 52. =VM Inutelleltus Lumen quotuplex? C. 64. n. 2. f. 120 7. Cogendus in obſe- quium Fidei: C. 3 8. n. 6. f. 637. C. 59. n. 1. f. 1080. Invidia Molitoris terrã abſorpti: C. 40. n. 6. f. 690. Tormentum invidi ex felicitate alterius: C. 233. n, 3. f. 27. . S, Joannes Bapt. Concionator quàm eximius: C. 29. n. 1. f. 658. C. 63. n. 1I. f. 1182. Cur ſuos ad Chriſtum miſerit? C. 7. n. 7. f. 78. quàm humilis: C. 9. n. 7. f. 106. Confeſſus, non negavit: C. 27. n. 1. f. 40 0%“., Vox clamantis: C. 34. n. 1I. f. 542. C. 47. n. 1. f. 837. Echo, cur? C. 4 8. n. 1. f. 854. Præco pœnitentiæ: C. 64. n. 1. f. 1202. Iræ Dei. C. 66. n. 7. &7, à f. 1240. Cur minutus capite? ubi? &c. C. 64. n. 6. OQ7. à f. 1213. Confeſſariorum exemplar. C. 69. n. 7. f. 1306. S. Joann, Apoſtoli Laus: viſio Judicis Divini: C. 2. n. . f. 3111. Joann, Asſtr. Caroli V. filius Natales ignorans gratiosè extollitur: C. 36. Joannes Gerſon, quis, quantus? C. yg. n. 2 f. 1062. Joannis Principis Sinenſis virtus & mors ſanctiſſima: C. 54. n. 6. f. 991. Joanne, D. Sueviæ: Parricida. C. 43. n. J. 4f. 757. Joannes Taulerus: O. S. Dom. eximius. Quis? ejus mors C. 29. n. 7. 2 f. 669. Joannes Tedon er umbras ſui defenſor: C. 28. n. 5. f. 440. S. Job Propheta & Rex. Quis & quantus? C. 21. n. JF. f. 300. dendum Redemptorem: C. 20. n. 2. f. 269. Optat in inferno pro- tegi die judicii V. Infernus. Veretur omnia opera ſua, cur? C. 29. n. 11. 4 f, 467. S. Job & Poſteris Eſau. C. 36. u. 9. f. 603 Kne. Con- vivium & ſepulchrum filiorum. C. ,50. n. 6. 4 f. 94. S, Jonæ, Hedera, mundi vanitas. Præf. Judicii extr. n. 4.. Hedera alieno egens fulcro: C. 8. n. 9. f. 078. C. 56. n. H. f. 1036. S. Joſeph, Tigypti Prorex. Figura Beatorum. C. 41. 4 . 4. 4 f. 706, En ſanguis ejus exquiritur: C. 24. n. 4. f. 347. Somnium de ſole, lu- nãâ, &c. C 60. n, 7. f. 1120. Ejus Fratres conſcientiâ lancinati: C. 47. n. J. f, 810. — Sperat vi- 5S. Joſeph. — t, N 16. 4 71 ſo: Crl ADei, Ie li. V. Men ſachia ll Aospop⸗ mn go tendiin! umOi0 Nrocitor Peccav 41.ſ 4 pn .Hio. liium Lim/ Dlio. octinR N 4. Muinn frore r Wrande gückum Mebe Audertagn Den Ws m, 3 5 n A „ „ 1 Ornentumt 1l 4 00 11 n. iid 14 Gull zi H5 Verborum & Hiſtoriarum. FFopz ertc he §. Joſeph, Nutritius Chriſti, Sponſus Deiparæ: C. 58. n. 2. 4 f. 1o6. & n.6. àf. 10717. ubi ejus Patrocinium efficax: Et: Reſurrexit cum Chri- ſto: Cultus: &c. Joſ. Anchieta. C. 2. Proœm. n. 7. Ira Dei, Theſaurus quis? C. 3. n. y. F. 7y. Tis. V. Nubes. Fides 7. viſæ: C. 14. n. 6. 4 f. 157. ubi plura. lHraölitæ, quot ingreſſi in Terram Promiſſ.? C. 10. n. 4. ſ. 12y2. Deo dile- tus populus olim: C. 14. n. 5. ſ. 190. & C. II. n. 3. f. 137. Ubi: ab- jectus populus. C. 64. n. 7. ſ. 1206. Regum vita & mors. cit. C. 11. n. 5. f. 140. & cit. C. 64. Luctus in captivitate, cur? C. 13. n. 7. . 172. Nubes iis lucida: C. 14. n. 4. f. ISö4gι Territi & monte Sina, peccant: C. 14. n. F. f. 190. & C. 22. n. 4. f. 327. Proſtrati in horto Oliveti: C. 19. n. 5. f. 25/9. Meſſiam qualem expectent? C. 22. u. 2. f. 3044. Sanguis Chriſti ſuper eos. C. 24. n. 7. 4 ſ. 3/. Accuſandi à Ninivi- tis &c. C. 26. n. 3. f. 393. Judæorum jejunium Deo exoſum, cur? C. 29. n. y. ſ. 479. A Chriſto in terrâ ſcribente confuſi: C. 9. n. 6. f. 257. Felſta, & quid in iis? C. 63. àn. y. 2 f. 1190. Confeſſio, qua- lis?! C. 69. n. 1. f. 1307. Quoties peccare permiſſi? C. 49. n. 6. f. öö“. Vanè gloriantur de Patre Abraham: Conc. Procm. 2. n. 7. Conver- tengdi in fine mundi: C. 44. n. 7. f. 7 95. Jubilæum, quid ſit? C. 42. n. 1. f. 727. è Judas proditor, malè pœnitens: C. 66. n. 2. f. 1242. Deſperando ma- gis peccavit: C. 42. 2. 4. f. 731. Ejus ſcelera ne imitemur: C. 19. n. S. f. 261. Verbi Dei neglectu periit: C. 63. n. 7. f. 1197. Ejus impium Ave Chriſto: C. 74. n. 7. f. 1231. Sui carnifex. C. 4/. n. X.. J. Sio. Judieium Extremum. Ejus memoria & timor ſanéctus. C. I. tot. &n. 1. 2 f. 1. Oblivio. C. 7. n. 2. & Conc. 14. tota: C. 29. n. 10. f. 467. Picto Me- thodius Regem convertit: C. 1. n. 6. f. S. Illud & nos tangit: C. 43. n. 1. F. 747. C 4. n. 5. ſ. 3. C. 6. n. 2. F. 6. C. 3I. n. 2. f. ab. IIIud aggravantes circumſtantiæ: à C. 13. Judicii particularis locus: C. 17. n. 2. f. 222. C. 5 . n. 4. F. 1006. Ad Judicium Divinum citatio: n. 6. ſ. 229. Ante Deus placari poteſt: C. 20. u. 5. ſ. 2500. C. 31. n. 7. f. 497. C. 29. n. 6. J. 4/2. Judicium Humanum. Mirabilis eventus Judicii dirempti: C. 31. n. 2. f. 459. Error ex nomine gravis: ſ. 2g. A malis & à bonis Judex timendus: C. 36. n. 1. f. Sÿy. Tres Judicii Perſonæ Principales: C. 26. u. 7. f. 3S. Judicium temerarium, communé: C. 28. n. 2. f. 326. Non curandum, ſed nec noſtro præfidendum: C. 70. . 1. ſ. 1332. Ini- quiſſimum contra Chriſtum: C. 26. n. 1. ſ. 359. & C. 33. n. 2. ſ. S2 . Mechtl de Jud. Extr. Eee eece ece Juſti. IX FEEN PTK un INDEX III. Materiarum, Rerum, 1506 Juſtitia FerdinandiII. C. 21. n. 4. f. 290. Rigor Juſtitiæ etiam ſceleratos coërcet: C. 43. n. 4. 4 f. 7y. Regi Juſtitia neceſſaria. C. 21. n. 7. F 27. Princeps amore iuſtitiæ filium necans: bidem n.. ubi & alius caſus: f. 25ÿ7. Judex citatus in vallem Joſaphat. C. 17. n. 6. f. 22 9. Juliani Apoſt. mors ſtelleis litteris expreſſa: C. 52. n. F. f. op. Julius C. militi gratus pro beneficio. C. 33. n. 6. f. y32. Juramentis aſſuetus, iis immortuus: C. 48. n. S. f. 868. lIus ſummum, ſumma injuria, quomodo? C. 2 1. n. 6. f. 294. Iuſtinus I. ex infimo, per omnes gradus, Imperator: C. 41. n. 9. f. 718. Juſtitia Dei, ingenuo homini ſolatium: C. 34. u. 3. f. 546. Totus ejus rigor ſolum peccatum tangit: C. 11. n. 7. f. 137. C. 42. n. y. f. 722. Tria argumenta Juſtitiæz Divinæ: C. I1. n. 17. f. 13 5. V. Zudicium Di- vinum. Juſtitia human. V. Judicium bumanum. Juvenis fit Magus. Horrenda: C. 54. n. 7. f. 997. De rejuveneſcentibus miranda. C. 71. n. 3. f. 907. Javenes plures moriuntur, quàm ſe- nes: C. 5O. n. 2. f. 907. Juvenis acceptum mortis nuntium negligit, & perit: C. 55. n. 7. f. 1012. Juvenis vanus in atroce tempelta- te &c. C. 32. n. 2. f. 507. T er procoœlo nullus durus videatur: C. 41.n. 7. F. zoy. C. 43. Ho- mo ad laborem. Procm. init. 1loÿ nihil. C. 5I. n. 4. f. 925. èJLM Lachrymæ an ſint in damnatis? C. 40. n. y. f. 689. ubi: Sanguineæ adole- Pro temporalibus laboratur, pro cœ- ſcentis. V. Damnati. Bos Lachrymas fundit. C. 9. n. g. f. . Pœnit. Lachrymæ peccata delent. C. 19. n. S. & 9. àf. 21. Abbatis ex Me- dit. ignis æterni: C. 37. n. 6. f. 6i7. Item Coci Religioſi: Lid. n. 10. F. 623. S. Bernardi: C. 33. n. 7. f. . Lacus Bodamicus quantæ magnitudinis? C. 27. u. 3. ₰ FfF. 409. A. 1277. congelatus totus. Bruſehius de Epiſc. in '? Epiſe. Rudolpho C. Halb ſpaurg. Patruele Rudolphi Imper. f. gct. S=ð M Lapides reſpondent Amen. V. Bedæ: C. 74. n. 7. f. 13421. Lapide ſignata Milliaria Rom. C. 76. n. 7. f. 1030. V. Milliere OWUWU Latriæ cultus: C. 5g. n. 2. Ff. 1060. C. 6 1. n. F. f. 11 l. V. Adoratio. Latro Coracotta mirè audax & felix: C. 3 1. n.7. f. 49. Latro ſalvatus, Eremita damnatus: C. 9. n. 9. f. IIg. Bonus Latro S. Diſmas metu Ju- dicii ſalvus: C. 19. n. 9. f. 267. Im pœnitens alter ad Inferos deſcendit pPer foramen prodigioſum: Eidem f. 262. (Adrichom. in Jeruſ. n. 2)2. I. 179.) Ubi & ſ. 267. à latrone bono in extremis pœnitente ad hus nullum ent. — Noluen e (19. 1 Mellettezb⸗ udininie .Laacurei Lerv Rlendl Mu grars, Amenul I3, . Muitugttus, unikonreen Ltortionite lipll U MACCNr . V. uanmn, Uhionſſeienn Sutu orilian, , CEl. Unlrenivit — S WMnCr . M L)pſu 4. C0 Ume lre De 12 e; em ſ0 liln.8. e= C Ne liet (reni Lari, no Munnni noolick 16.t, Alebes⸗ (dei P ebll W 1,ie in n Aal 1 . V. Addund uneneeerdn mur, gun, 1 1 S 72 . 1 e: ee hnirt 2/11 Hlll rdeN gul: Mn ecM, ſytti⸗ Litnt e DünuP, lanii Ml 7 / ,MR ist⸗ S — Verborum & Hiſtoriarum. nullum eſt argumentum. C. 29. nu. 9. f. 467. Damnatus latro pro ſancto habitus: Laureolæ tres Beatorum: C. 12. n. 6. f. 160. S. Laurent. Juſtinianus: C. 72. n. 6. f. 1357. Laus ab inimicis data, cujus valoris: C. y6. n. y. ſ. 702 7. de Pio V. S. Lazarus reſuſcitatus, ampliùs non riſit. C. 36. u. 10. f. 67. Lazarus Mendicus. V. Epalo & Indic. Scr. in Luc. 16. Leltus gravis, unâ nocte, in uno latere: C. 3 8. . 70. f. 6öα. Leo Armenus Inp. Crucis contemptor, ad hanc fruſtra refugit, occiſus: C. I1I3. n. 12. F 7y 5. Leonis rugitus, ſymbolum Judicis extr. C. 23. n. 5. f. 334. Leo mirè parcens virguncuiæ cum Roſario: C. 57. n. 7. f. 1073. Leontii Comitis Tragicus interitus: C. 7. n. 10. 2 f. &g. Leopeldi l. M. Imper. Lelus KRelig. C. 43. f. 767. Victor glorioſus præſer- tim contra Turcas: C. 2. n. 6.à f. 94 9. ubi Vaticinium P. Stredonii. 7 J. 9I. V. Auſer. Domus. Leyn animæ, peccatum: per quæ tollatur. C. 73. ₰ n. 3. à f. 1400. Libri ns ensisran, C. 18. tota à ſ. 234. ubi Vid. Item V. Conſcientia. Denu- Liber triſoliaris ab Anachoreta indies lectus: C. 2 1. n. y. f. 297. Liber, Cœlum. C. g2. n. S. f. g9gyd. Liber Vitæ. C. 3 5. n. 4. 4 f. 73. Libri haretici vitandi. C 61. n. 4. f. 7739. C. 2 8. n. 11. . 64a. Libra Sanctuarii, major, quàm populi: cur? C. 29. n. F. f. 460. IJuſtus Lypſius, quis? Ejus in agone fiducia erga B. V. C. 56. n. 7. à f. 1029. C. 42. Coroll. f. 778. Litteræ Iræ Dei: C. 13. 2 n. Io. 4f. 17 5. Produnt Littere famulum: C. 18. n. 2. f. 23 6. E Paradiſo litteræ à S. Elid: C. 25. n. 7. f. 282. Ad ignem ſolùm legibiles: C. 18. n. 4. f. 239. Quomodo delendæ? Ioid. n. §. f. 2 q â6. Locus Judicii extr. C. 17. tot. àf. 121. ubi V. & Vallis Toſaphat. Eò omnes conveniemus. C. S8. n. 2. f. 93. & C. 9. n. 2. f. 108. Circumſtantia Loci, notabilis: C. 17. u. 1. f. 121. Judicii Particul. locus: n. 2. f. 222. Humani Judicii locum aggravantia: Tid. n. S. f. 222. Inferni locus anguſtiſſimus: C. 36. n. 5. f. 601. Cœli immenſus: Iidem, & C. 41. n. G. f. 71 1I. Mortis locus incertus: C. 50. n. y. f. 9 12. vitioſa, quæ? qui vagi? cauſa mutandi: C. 74. n. 7. f. 141. Loti in diebus, ſtatus ſceleratus Sodomorum: C. 2. . 7. f. 14. & n. y. f. 17. Lot bene monens, viſus ludens loqui: cit. f. 17. Ejus filiæ visa horribili Dei vindicta, peccant: f. 27. Cur vetuerit Deus retro- ””M”Mc Eee eee eee z ſpicere? oy Mutatio loci m TEFEN FETI. △ E INDEX III. Materiarum, Rerum, ſpicere? C. y5. n. 2. f. 1000;y. Uxor Lot retroſpiciendi ſpatium non habuit: quid: C. 10. n. 5. f 1275. M Lucifer. V. Dæmon, quem è& cœlo caſum fecerit? C. 40. n. 3. 4 ſ. 6. σ n. 9. ſ. 696. C. 41. n. 1I. f. 699. ſolvetur fine mundi. C. 44. n. 7. f. 79. 1503 Nobiliſſima Creatura peccato periit. C. 11. 2 1. 4 f. 135. Cur ei Deus non fecerit gratiam pœnitendi? Lid. f. 139. & C. 12. n. 3. ſ. 157. S. Ludovicus R. maluit credere, quàm videre Chriſtum in Euchar. C. 9. n. 1. f. 10Se § -S. Ludov. Bertrandus quàm timuerit, ne damneretur! C. 10. n. 10. ſ. 127. G. 15 (Qid illi Confeſſario contigerit? Conc. 69. n. .. Ludovic. I. Pius, Inper. ex Cometâ &c. ſe ad mortem parat. Unde Piaad dictus? C. 4. n. 10. ſ. g. A morte Anno 34 ⅝ Purgatorio apparet Pilio. Ibid. ſ. 49. Ludov. Sever. D. Bav. unãâ nocécte canus, cur? C. 4/. n. 7. fſ. &r. & C. 71. Lumen Perpetuum coram V. S. unde? cur? C. 61. n. 9. f. 1173. Lumen homini à Deo Triplex: C. 64. n. 2. f. 1205. = Luna Ecclipſata, turpis; plena, ſerena: quid notet? C. 11. n. 6. f. 144. Symbol. B. V. in Jud. extr. & hac vita: quò remotior à ſole, eò pu- rior, vicina obſcurior: C. 32. n. F. 4 f. p16. ſolem aureum perdit: C. 72. n. 6. f. 1b. Adulter in luſu confos- ſus: Ilidem n. 9. f. 13937. Lutherus Martin. quis? C. 49. n. 9. ſ. &S9t. Ejus turpis jocus de inferno. C. 5 1. n. 7. ſ. 97. Quis Lutheri tempore ſtatus in Eccleſia? C. 61. n. y. f. 11437. & C. 67. n. f. ſ. 1272. Tempeſtate territus fit Religio- ſus: C. 1/. n. 2. f. 20;⁰. Quomodo ſectam ſuam propagaverit? C. 42. f. 78Z2. Mortui cadaveris Fœtor: C. 37. n. 3. f. 613. V. Re- ligio Haæret. Calvin. G . Luxuriæ Vdonis horrendus exitus: C. 34. ₰ n. F. à f. 658. Equitis Hiſpa- nir ſpeétantis ſua funebria: C. 11. n. g9. f. 14 8⁸. Helluonis vivi à dœ- mone aſſati: C. 37. n. 5. f. 627. Adoleſcentis aſſueti occultæ libidini: C. 8. n. 9. ſ. gb. Concionatoris. C. 74. n. 5. ſ. 14332. Concubi- narii in extremis nolentis ejicere Amaſiam. C. 71. n. . &9. f. 137I. Arlulterius, recipientis: C. 72. fine f. 1414. V. Relapſuu. A luxuria coërcet metus judicii extr. C. 33. n. 1. f. -y24. C. 44. n. 4. f. 789. Lu- xuriæ Prædicantium: C. 38. n. 11. 4 f. 65 3z3. Luxuria Porta inferni: C. 40. . 3. f. 682. Ignis inferni: C. 37. . 7. f. 619. Recordatio turpium, periculoſa: C. 68. n. 4. f. 129 2. Aſperum lu- xuria Luſor blasphemus muſca correctus: C. 3. u. . f. 3. Luſor una nocte Ah .“ lanſietnh Male (FI. (orin (Nom, Tlolor⸗ . ,6 Mendad (one, (drin) mucluh, M. Magda. f.130,, . Mage, encan Wu⸗ Oe 1t 1,1t9, li 6C b.n Menet Impe lgaelie I Mllaltet imn Mdeci En Mene, There lriis articnue lore ſerren Mari anm duinfl l „ „ 111* 71 , ſalo elee 10r à lok, ,. Lulor uum r in unna „ cevs be — n leckii1 niufiig⸗ . 497 1 1 tefli⸗ llalit — — — — — — Verborum & Hiſtoriarum. — r‚iuria facit judicium & mortem: Malum inſanabile: C. 47. & n. . f. 8S5 I. Ind. g. Dom. 16. n. 7. Comes & proba Apoſtaſiæ, ac Nodus Gordius cum heæreſi, ſub ſpecie Matrimonii: C. 49. n. 10. f. 897. Quam vitanda? Lid. fines de Salom. f. 903. Unum impedire pec- catum, quantum. C. 12. n. 6. f. 161. V. S. lenat. Salutis ingens pe- riculum, Luxuriæ aſſueviſſe. Potior pars hominum per eam damna- tur: C. 67. n. g. f. 1279. & C. 71. n. 5. f. 1364. Mollitiei habitus e- mendatu difficillimus: Cenſura DD. Emendatur frequenti Conſes- ſione. cit C. 67. n. 9. f. 1279. V. C.48. n. 9. f. 869. S. Lydwina V. ægra annis 38: mirè convertit peccatorem. C. 3;. n. 10. f. 643. Lyſimachus R. pro hauſtu aquæ regnum vendit. C. 36. n. §. f. 600. AAMM: ſolatium ingens Catholico. C. 12. u. 7. f. 162. 1Machiavellus Nicol. quis? impius: C. z. n. 10. f. 87. S§. M. n. deflet peccata etſi remiſſa: C. 72. n. 3. f. 1379. & C. 71. n. 7. .„7767. ́JͦJMUMD =è S. M. Magd. de Paz. caſtitas: C. yp4. n. 4. f. 987. Tentata ad ſeſe occi- dendam. C. 42. f. 74 5. ſine. Magia- Opem magicam refugit Joannes parvulus Princeps Sinenſ. C. 54. n. 6. f. 99 1. Juvenis malè moratus Magus fit & dein ſacerdos. C. 74. n. 7. f. 997. Annulo Magico dementatus Carolus M. C. 73. n. 7. 4 f. 753. Juſta Confeſſione liberari poſſunt: C. 67. n. 11. f. 1284. 69. n, 5. & 9. 4 f. 1323. Fax magica indormire faciens. C. 7a. Mabhomet Impoſtor de die Judicii: C. 16. n. 2. f. 271. C. 40. n. 1. fF. Goι 9.ẽ S. Malachiæ Ep. Prophetiæ de Rom. Pontificibus: C. 16. n. 3. f. 213. Maledicet impiis Chriſtus Jjudex: C. 3 5. ₰ n, j. 2 f. 564. Non dicet: Malediéti Patris: cur? C. 14. n. 7, f. 15Sg. Maledictio Divina efficax, C. 2 j. u. y. ſ. 56 4%. V. cit. C. 25. Mane. Thecel. Phares. Mors: Judicium: Infernus. C. 275. 4n. y. 4 f. 37 1. Exrx iis gravis peroratio ad ebrium., n. 7. f. 28 I. H Manſuetudo deſcribitur, eaque Chriſti: C. 19. n. 2. ſ. 2)0. Marcianus ex infimo Imperator: ejus laus. C. 41. n. 9. f. 71 5. Mare fervens, impii., Maris æſtus, termini: &c. C. 49. ₰ n. y. 4 f. 882. Maris exundatio ſæviſſimã in Friſiã, unde? C. 60. n. 70. f. 1127. S. Margarethæ de Cortona Converſio mira. Generaliter confeſſa à Chri- ſto in filiam recipitur: C. 68. n. 5. f. 1300. Nil petit præter Chri- ſtum: C. 62. n. 4, f. 1169. . HU Eee eee eee 3 S. Ma- 1509 H. 110 INDEX III. Materiarum, Rerum, S. Maria. V. Mater Dei. Solatium cuivis Catholico: C. 12. . 7. f. 163. Mula H. Ohtinet dilationem ruinæ mundi: C. 6. f. 77. Servat à fulmine llne ODrantem: ſub tuum Præſidium: C. 3. n. 6. f. 3 f. Damnanda, ſi mort. Mu pri Peccatum admiſſura, in eo obitura fuiſſet: C. 11. „. 3. f. 13 9, Impiis Mocdo in Jud, extr. nullam opem feret: C. 32. n. 4. f. 5 10. 6 n. F. f. 516, Maenthnhk H. Ex inferno liberat, & qualiter? C. 42. n. g. f. 744. & C. 57. An. 5, Mnid 4 f. 1042. Miſericordia Mariæ erga peccatores: C. 32. n. F. f. 16. Mm& H. Exemplum. n. 70, f. 721. Vdoni impetrat ſcientiam: C. 34. n. F. 131g. H. f. 5/8. Aſylum annis 30. non confeſſi: C. 68. n. 9, f. 1303. Mun. Mci H. dum ſuſtentat per S. Franciſcum & S. Dominicum: C. 64. n. 2. irf,. H. f. 1208. Deiparæ Cultus, medium ſalutis efficax: C. 49, n. F. f. 889. lſyezen, Pictorem in terræ motu mirè ſervat: C. 53. n. 9. f. 978. Sceleratis- Nenun ſtoli H. ſimum, indies unum Ave Maria orantem, in extremis adducit ad Emicen H. Confeſſionem gener. C. 72. n. 9, f. 1411. Alium à dœmone famu- Wwhio L. lante liberat: C. 59. n. F. f. 1096. In ſæviſſimà maris exundatione Mvpine H. opithlata: C. 60. n. 70. f. 1127. Mirum quid circa illud: Ecce Virgo M ifaht H. oncipiet“ C, 6a. n. 7. f. 1161. Jeſus Maria Joſeph- Creata Trinita: 2.¹ C. 58. 4 f. 1059. Per Mariam ſalus: Tidem n. y. f. 1070. Cultus halolen Hyerduliz debitus: n. 7. f. 1060. V. Aoratio Maria gratia ple- N NH. na, quomodo? C. y7. 2 n. 1. f. 1039. Aviculam ſervat. n. 7. f. 10,2. MuliC H. Ad Judicem Patrona Caroli filii S§. Birgittæ: C. yy, m. 4. f. 10 06. lyy S Principalis ad Jjudicem ſupremum Patrona: C. 56. n. . 4 f. 1029. liniede ubi &n. y. ſolatium, Deiparæ fuiſſe Sodalem. V. & Lipſinc. Magda- yoc H. lenam de Paz. à deſperatione ſervat: C. 42. f. 747. Advocatum N VYVeeenetum à dœmone, Simiæ ſpecie: C. 24. n. 4. f. 2 0. Cvomot H. Marina de Eſcobar, admiranda: Conc. 61. n. g. à ſ. 1159. C. yS. n. 6. f. 63. Venlatss Martyrum Laureola: iis ſuppares, qui peſtiferis inſerviunt, C. 12. n. 6. 9g, H. f. 161. Tres Parvuli Japones: C. 41. n. 10. f. 720. == 1al. . Mater ex compaſſione erga filium mortua: C. 32. n. 7. f. 514. Alia filium Nens C. Religioſum mirè confundit: ubi? C. 39. n. 4. f. öα. il,n, S. Maternus quis? Ind. 4. Dom. 15. n. 1. ſze Matrimonium ſacrilegum, Nota & Proba Apoſtaſiæ: C. Jé. n. 71. J. 63. 994 C. 42. n. 3. ſ. 7329. & C. 49. n. 10. f. Spz. V. Apoſtata. Acatholici ſua mieh⸗ diſſolvunt contra Dei legem: cit. C. 3S. n. 11. f. 6yz, Sua defœdant 0er eorum Prædicantes: Lidem f. 6g. .— „— un Mauritius Imper. voti compos, poœenas fortiter & peœnitens luit. Quxæx- 9, dam hic miranda. C. 34. n. y. f. pg7. ne Maxentins cadaver vivo alligans: C. 7. m. S. f. y. & f. v. e dae Maaimilianus D. h. ſuo ſanguine ſe mancipat Deiparæ. C. j6. u. 7.-. ojZz. Minſnl .?è S. Mechtilada A Abſh 91 e 5 4 4 1 6. Kles Cemonen. erundtn o. (Nr õ 1 1 Wwenun / / tim Methodius pingens udicium extr. Regem conv ” ſalute Samſonis, Salomonis: &c. C. 49. n. 11. f. 902. modo cum ægro agat ſuaviter, prudenter? C. 65†..6. f. 1232. Matri de Religione, quæ vera? C. g.n. 2. f. 858. IIrI S. Mechtildi ſua ſalus revelata. C. 12. n. 6.f. 136. Alia revelatio facta de HMedicus prius curet animam, quàm corpus: C. 7o. n. 6. f. 1342. Quo- Uelanthon Philip. quis? C. 49. n. 9. 4f. 89 7. Ejus morientis reſponſum Memoria & oblivio Judicii extr. C. 1. & 4aα. Item C. 22. n. 1. f. 304. n. z. f. 318. & n. 9. f. 3 20. C. 27. n. 9. f. 336. & C. 444. n. 4. 4 f. 789. Minas Judicii eſſe à Spiritu S. Stimulus amandi & timendi Deum: C. 77. n. 1I. f. p23. C. 3y. n. 7. 4 f. 77 8. & C. 77. Menſura peccatorum C. 419 per tot. à f. S77. V. Gratia. Deſperatio. Mercator ſtolidiſſimus oblatas gratias negligens: C. 72. n. 7. f. I 387. Merces à creaturis, quibuscum peccatum eſt: C. 3. à f. 27. Merces Philotheæ Euchariſticæ: C. 62. à f. 116 44 *„ .’ 5„ tit. C. 2. n. 6. f. . Mich. Stifel Præco, falſus Propheta de die Judicii, quò eventu? C. 16, n. 2. f. 211. H Michas dolens ſibi aufferri Deos ſuos: C. 36. n. y. f. 97. Milliare quid ſit? C. y6. n. Z. f. 10;0. V. Lapis. 7 Miratula Chriſtum Meſſiam teſtata, & Judicem teſtabuntur: C. 22. n. 1. f. 303. Spiritualiter quotidie fiunt. f. 304. Miſericordia Dei, remedium deſperationis. C. 72. n. g. 7. F. ubi Exempla 2 f. 730. C. 12. n. 7. f. 163. Symbolum, Iris. C. 14. n. 6. f. S. Ramus Olivæ C. 32. n. 9. f. 7. Timenda magis, quàm Juſtitia Dei, quomodo? C. 19. n. 9. ſ. 26 4., & C. 20. n. 3. f. 272. Miſericordiæ & ſe- veritatis Dei ſtupenda exempla. C. 19. n. 10. 4 f. 264. & 266, C. 57. — n. g9. f. 977. David Miſericordiam & Judicium conjungit. C. 271. n. 6. f. 296. V. Præſumptio. A Miſericordia receptus in tempeſtate ju- venis. C. 32. n. 3. f. 507. Nulla ampliùs in Iudicio extr. impiis. Laid. n. 9. ſ. 719. & C. 21. n. 6. 4f. 293. Deus Miſericors & Juſtus: C. y3. 4f. 960. Dei Miſericordia quæ & quanta? C. 53. n. 6. f. 971. 23. An. 2. 4 f. 526. C. 58. n. J. f. 1069. V. Clementia. Miſeri- cordiæ Opera- horum ingens merces: ex iis neglectis lamenta: n. 6. f. 53 I. Medium ſalutis: C. 49. f. &.9. V. Eleemoſyna. SS. Miſſæ Sacrißcium, quomodo peractum, ſcrutabitur Deus. C. 29. n. §. . 19. Semel celebrans multum defert ad Judicem. f. 460. Foœ- mina lucri gratiâ indies Miſſam impio auſu facit. f. 461. V. Aex. M. Moab: Date florem Moab, quid? C. F. n. 7. f. 62. Molitor ſacrilegus terra hauſtus: C. 40. n. 6, f. 690, S. Mo-= 1512 INDEXIII. Materiarum, Rerum, S. Monica quomodo vinum bibere didicerit? C. 7 I. n. F. f. 13 64. Monita Concionatori. Proæm. Operis n. 5. & 9. Melioris vitæ. C. 68. n. 1. f. 12257. Ad Confeſſionem annuam. n. 9. f. 1304. Monita ad filium abiturum: C. y0. n, 2. f. 906, Bene monentem ſuo damno negligens: C. 27. n. 1. f. 607. Mons Nobe, qualis? C. 70. n. 3. f. 1336. Veſuvius imago inferni: C. 5. n, 6, 4 f. 59. ubi & de Ætnàâ. Tabor: C.41. n. y. f. 186. Sina: Ivid. n. J. f. 190. Calvariæ. C. 19. n. 9. 4 f. 26 1. Monſtrantiæ pretioſæ: Morbus 38. ann, S. Lydwinæ. V. item Marinæ de Eſcobar: C. 35. n. . f. ô17. V. Infirmus. Medicus. Mors: Moribundus: Mortuus. In morte luécta Jo. Tauleri. C. 39. n. 7. f. 669. Deſperantes. V. Deſperatio. Timet S. Agatho. C. 2. n. 9. f. 23. Dies mortis, õäs C. 16. n. 6. f. 217. Mori- bundi lamenta ſuper incuria ſalutis: C. 27. n. . f. 77 5. C. 5l. n 6. 4 f. 932. Ad mortem Dispoſitio: Confeſſio. C. 6 8. ₰ f. 1286. & C. 73. f. 1394. S. Philippi Benitii anguſtiæ. C. 26. n. 6. f. 400. In morte alius ho- n. S. f. 920. Animæ mors, peccatum. C. II. n. g. f. 148. C. 67. n. 7. Sacramenta: C. 70. f. 1331. Aſperam mortem quæ faciant? 4 C. 47. mini de mundo ſenſus: C. 46. n. 7. f. 820. & C. 47. n. 2. f. 839. Mors Echo vitæ: C. 48. f. 7yz. Quid ſit. n. 2. & 3. 4 f. 8 . Mori optans cum Catholicis: C. 48. n. 3. f. 8/ 8. Malè vivere, & bene mor: vel- le, eſt aſinum cum caudâ equinã quærere. Iidem: cum Deo jo- cari. n. 10. f. S71. In morte tractamus, quæ in vitä: An. 4. f. 869. ubi: Mors, ſomnus. Piè viventium & morientium Symb. Phœnix: n. 6. f. 863. Malè; Vpupa & vulpes: n. 7. 4 f. 86 5. Exempla utro- rumque. Iid. Nequaquam moriemini, decipula demonis: C. 50. f. 1276. C,. 63. n. 2. f. 1184. C. 69. n. 2. f. 13 10. Diſcrimen mo- rientium triplex ex monte Calvariæ: C. 70. n. 7. f. 1347. Multi Sa- cramenta & ſalutem negligunt: cur? C. 70. n. 5. f. 1347. C. 7 I. n. 9. f. 1371. In extremis ſaltem pœnitendum: & tales pœnitentes: C. 72. 4 n. y. 4 f. 13832. Mori, Actus maximè ſerius: C. 58. n. 5. f. 1076. In morte malz Conſcientiæz murmur: C. 4 ſ. n. 5. 4 f. 5lé. & n. ö. Dies mortis certiſſima, & incognita. C. 50. tot. 4 f. 904. Mors triplex: n. 4. f. 916. Terminus mortis à Deo conſtitutus. n. 7. f. 916. Ex morte ſtultæ conſequentiæ: cùm moriendum, alia tra- ctamus: n, F. à f. 9 18. Ante mortem para juſtitiam. C. 5. f. 1000. Morti nuntii ubique: imparati moriuntur plurimi: 2n. j. G 4 f. 1009. & C. yI. n. 6. f. 933. Ad mortem aliæ Præparationes: 2 C. 7. N. . 45. fſtit. aoren Ct 1,1 f,l MyuTLlon. 1 f. eins D Mri, tonee ſinns,9 Nopte Muu: àDe gnltuco: ſhntn. timos Lciome liio smund chmet! ſo. 5§ luli o an N W er /, nlt — 4 e : i 41 , 4 4 . lirn 1 41 „ Alndas: à Deo retardans, impediens. C. 47. n. 2. 4 f. 70.. Mandi ma- 7 getn . , , 1 3 A.“ S / R D ſ. W . . Verborum &- Hiſtoriarum. 113 C. 56. V. Judicium. Bene morientium ſolatia; malè, anguſtiæ. C. 46. à n. J. 4 f. 824. Mortuus damnatus invitatus in convivio ſe ſiſtit. V. Leontius. Alius Beatus. C. 32. n. F. f. 536. Mortua ſpo- liatorem tenens: C. 8. n. 127. f. 104. Mortuuns dicens: Nemo credite C. 28. n. 9. f. 442. Mortuorum reſuſcitatio: animæ à peccato: C. 6„. n. 2. f. 13 10. Mortuorum Epitaphia. V. Morus., Moyſes. Similius. Morus Thom. M. Angliæ Pro æternitate totius mundi contemptor: C. 3. n. 9. f. 642. Ejus humilis pietas in V. S. C. &1. n. 70. f. I11 5†. ubi ejus Dignitas & Elogium, Suummet Epitaphium. Hic nihil eſt, Mori, G §. Moyſes „Dux & Propheta: A Terrâ Promiſſionis excluſus, cur? C. 28. n. 4. 4 f. 421. An peccarit? punitus quomodo? C. 21. n. F. à f. 300, Anton. de Molin. Inſtr. Sacerdot. Tr. 2. c. 20. FH. 3. 4 f. 234. Vir mitis- ſimus, ſed zelo quanto: C. 32. n. 7, f. yIÿ. A Deo juſſus mori in monte Tranſituum: C. 70. n. 3. . f. 1 3g276. gnitudo: C. 40. n. 3. f. 64. C. 3 8. n. y. f. 634. ubi &: à Cœlo di- ſtantia. Terræ Diameter & Semidiam. ci. C. 40. n. 2. f. 65 ?. Ul- timus ſtatus ſceleratus: C. 2. 4 f. 12. & C. 52.. n. . f. 79 5. Poſt Ju- dicium extr. C. 41. n. 2. 2 f. zor. Symbolum: Hedera Jonæ: Præfe. de Jud. n. g. Flos Moab: C. y. n. 7. f. 62. Mundana objicit deemon in oblivionem Judicii extr. C. 44. n. 3. 4 f. 787. Mundas, ut olim aquis, ita igne peribit: C. 2. n. 7. f. 22. & C. y. tot. à f. 50. Præſen- tis mundi ſtatus ſceleratus. C. 2. n. S. f. 22. Artificium, quid nobis clamet? C. 2. n. 3 f 28. Totus corruptioni ſubjectus: C. y. n. 1. f. ,po. Seneſcit, & ad finem pergit: C. 16. n. 3. 4 f. 211. Duratio Mandi 6000., ann. Ieid. f. 212. Totus nihil, cum Deo comparatus: C. 21. n. 4. f. 287. Scelerati typus Babylon. C. 2 . n. 2. f. 37 I. Statua Nabuchodon. C. 2. n. 6⁶. f. 19. V. Regnum. Vanitas. Totus mundus eſt mons Tranſituum: C. 70. n. 3. f. 13 37. Toti valedicat X*ger. n. 7. f. 134 5⁄. Totus accuſabit impios in judicio extr. C. 26. n. 2. f. 29 I. Tempore Chriſti mundus ſceleratiſſimus: & ter. C. 49. n. 1. f. 874. Mundani amor Divinorum nullus; terrenorum maxi- mus: C. 62. n. 6. f. 1173. Pro mundi puncto „Iis. C. 52. n. 2. f. 943. V. Terra. Temporalia. Münſterus Sebaſt. quis: C. 49. n. 9. f. 592. Maſea luſorem exagitans & corrigens: C. 3. u. 5. f. 3 5. Muſicaliz Inſtrumenta in coœlo: C. 41. n. 6. 4f. 712. Mutus. V. Surdus. D H Mechtl de Jud. extr. FHI.III III N. Naa- 2. — „ — mE Hiſt. H. I5rlA4 INDEXIII. Aateriarum „Rerum, XN Aaman Syrus figura Renovat, Spirit. C. 71. n. 2. f. 1257. NNabuchodeonoſor R. Statua: C. 2. n. 6, f. 19. Faſtuoſus vocem de Cocelo audit ſtatim impletam: C. 23. n. 2. 4 f. 324. M Natura & Deus nihil faciunt fruſtra: C. 17. n. 1. f. 22 1. Naturæ huma- næ inditus à Deo in Deum appetitus: C. 3 . n. 3. 4 f. 5771. Naturæ corruptæ vis. V. Conſuetudo. Vitium. X Negare, vel excuſare malè factum, vitium hereditarium: ejus locus non erit in judicio extr. C. 27. n. 1. 4 f. 404. Nego Jeſum: character Arntichriſti: C. I1. n. 7. f. 14 . M Negotium ſalutis, omnium maximum, Iad. 4. Dom. 13. n. 9. qui in eo nu- gentur:? C. 66. n. 7. f. 12 53. V. Riſus. MÆaternitas, unius horæ ne- gotium. C. 72. n. 4. f. 1381. Negotia, in Divinis ſæpe excuſatio fri- vola: C. 61. n. 7. f. 1149. ) Nemo credit, quàm diſtrictè Deus judicet: C. 28. u. 9. f. 442. Nero ſui interfector: C. 47. n. 3. f. 807. & Matris: n. 7. f. S 1 5. S. Nicolai Tolent. mors gaudioſa: C. 48. n. 6. f. 864. Nicolai IV. Votum, ſe malle eſſe Fratrum Cocum &c. C. 29. n. 5. f. 460. Nigredo Ethiopum ex maledictione Cham: C. 3. n. 5. f. 580. NXili murmur ſurdos facit, qui morituri auditum recipiunt: C. 45. n. . f. 817 ”ů Ninivitæ accuſatores in Judicio extr. C. 26. n. 3. f. 39 3. Nix hypocriſis: C. 27.n. 3. f. 409. Nodus Gordius, unde dictus: C. 67. n. 9. f. 1280. Nos, Præco Juſtitiæ centum annis: C. 2. n, 4. f. 16. V. Drexel. in Noëmo, 6.6. Iiluſus à mundo tunc ſceleratiſſimo: cit. C. 2. n. 3. &4. à ſ. 5. Nomen Peccatoris: Inſipiens: C. 21I. n. 1. f. 487. ubi n. 2. f. 488. ex Nomine ſupplicium erroneum. Nomen Lazari & Epulonis. C. 47. n. J. t., 84 5. V. RegiliauuW. . .. Norinbergenſium Legatio pro reſtituendàâ Confeſſione. C. 67. n. 2. f. 1267. Noſce teipſum, aurea ſententia. C. 30. n. 1. f. 4699. Notæ, & maculæ reproborum, peccata. C. 17. n. 6. 4 f. 143. & C. 27. n. 3. f. 41 I. Nota damnatorum, affectus actualis peccandi: cit. C. 11. n. z. f. 146. An in nobis ſint? n. F. f. 146. Notæ Beatorum. C. 12. n. 6. f. 157. An in nobis? n. 7. f. 161. Notæ & ſigna Statũs Gratiæ, Ibidem ſ. 162. Notandorum facilitas, utilitas. Proæm. n. 1. Notarius falſarius cum ſuis teſtibus perit, C. 53.n. g. F. gyé. Noviſi- re in nod calawnit 1,ſ. ſ or e Nulertenpel adre Wm. V. Merans ex nus ! ranne Warn Nucop llerl, (ertusn Nunerus lrdine Gncn Mehii 1 (2 dade nani: C Peryerl le. 4 ſuumot lert . (au. lectſ V. Uchine der net MMair. eſh⸗ Cuilin⸗ ul lu Aos in Kt⸗ ſ. Noln ere 1, 1, . ſn. , . el 0 ⸗ 4 —„ſoi ern ſ⸗ Ual Wv T unl iA ſoy, K.alen 8. 64 Verhorum SGα Hiſtoriarum. 1515 Noviſima. V. Judicium. Cælum. Infernus. Morr. Memoria. Nox: in nocte an futurum Judicium? C. 16. n. g. f. 21 . ubi: nocturna calamitas gravior diurna. Be nocte Caſus horrificus Venetiis. n. j. 216. Timor nodturnus quis? C. 65. n. y. f. 7230. quomodo nox à Romanis diviſa? C. 60. n. F. ſ. 1127. V. Dies. Tempu²[s Nubes tempeſtuoſæ contra impios. C. 7. n. 3. f. 30. & C. 14. ac iv. In nu- be adventus Judicis extremi: C. 14. tota, ubi vid. & V. Tempeftas. Aör. ððU ́Mẽ Nuaditas. V. Denudatio. Verecundia, Numerans exactiſſimè Chriſtus Judex: C. 2 ſ. n. 4. 4 f. 372. Numere- mus & nos prævie in ſalutem. n. y. f. 37yy. Ex numero peccatorum ſuorum deſperat Humfredus. Tidem. Namerus: Poſt ſex, quid de- notarit S. Henrico? C. 16. n. 7. f. 2 18. Poſt novem, quid ominis Rudolpho I. Habſpurg.? C 62. n. 3. f. 1167. Beatorum magnus numerus, major reproborum. C. 10. tota à f. 120. V. Beati. Damnati. Certus numerus peccatorum. V. Menſura peccati. C. 49. 2 f. 7. NFuaumerus Gratiarum. V. Gratiæz. WZl Nundinæ univerſaliſſimæ, ubi? C. 8. n. 2. f. 97. Naptiæ ſpirituales: C. 61. n. 2. 4 f. 1132. V. S. Hilarius. O. Blatio Caini, cur à Deo reprobata? C. 29. s. 5. f. 447. Ex alieno NNfacta Deo: C. 61. n. 7. f. 1719. Okbſtinati: Canonicus: C. 46. n. 6. f. 532. & ſeqj. qui? C. 23 n. 1. 2 f. 321. Perverſi difficilè corriguntur: ab exemplis: C. 72. n. 3. à f. 727. & Ind. 4. Dominic. II. 2 Pentec. n. 4. Item Dom. 1S. n. 3. Sanguinem ſuum obſtinato in faciem projicit Chriſtus. C. /9. n. 10. f. 26 4. Al- teri: C. 24. n. 9. f. 363. Alii, dein à Spiritu S. in gratiam recepto: C. 42. n. . à f. 740. V. Conſuetndo. Deſperatio. Occaſio. V. Gratia. Tempus Vin. “H” Ochinus: Bernardinus. Ejus Apoſtaſia, ſcelera, mors poœnitens; ſi ta- men; Aliter enim ſcribit Theophilus Rainaudus S. j. Lib, cui Tit. A- poſtaſia, ſeu Judæ poſßfteri, Apoſtatæ à Religioſis Ordinibus c. 4. 4 f. 1716. In- . . preſſ. Romæ 164b. in 4. Oculus Dei clementiæ: C. 62. u. 6. f. 949. pro Domo Auſtriacâ Tvidem. Oculis magna vis ineſt. C. 20. n 2. f. 269. Signa amoris & gratiæ Oculi, furoris & iræ. Oculi Chriſti Judicis, gratiæ in Flectos: Vultus iratos in impios: C. 20. tot. Ex oculis terror, ab exemplis cit C. 20. n. 4. à f. 27 2. Oculorum Chriſti in peccatores benignitas: Paradigma Fff fff fff 2 in 7 EEET „ — 1515 IIHDEXIII. AMateriarum, Rerum, in Rege: n. . f. 27 8. In Saulum: C. 22. n. 7. f. 315˙. Oculi S. An- ſelmi poſt murum videntes: C. 32. n. . f. S03. Pœna Oculorum in damnatis: C. 37. n. 5. f. 612. Oculi ſapientis & ſtulti, ubi? C. 43. Odit Deus peccatum, quantopere? C. II. an. 3. à f. I 37. Odoratus pona in inferno. C. 37. n. 3J. f. 6 12. Oecolamnadius Joann. quis? C. 49. n. 9. f. 893. . M COlive Ramus, Symb. Mifericordiæ Dei: C. 32. n. 9. f. y1 82. Omnipotentia Dei in Jud, extr. omnia aperta: C S. n. 3. f. 23 . Ejus opus Ignis Sodomorum: C. 3. n. 3. f. 30. Damnatorum deſcenſus ad inferos momento: C. 40. n. 3. f. 684. Reſurrectio mortuorum: Conc. 7. à f. 78. Tria non poteſt facere Deus meliora: C. 58. n. 7. f. 1061. Openz hominum omnia ſancta etiam rigoroſiſſimè examinat Judex extr. C. 29. tot. àf. 42. Juſta mundo, reproba Deo: à n. 2. 4 f. 44 5. Sanctorum mamfeſtanda in præmium. n. 7. f. 454. Opera bona re- viviſcunt per pœnitentiam, non item mala per relapſum: C. 72. n. 3. f. 137 8. Bonorum obliviſci oportet, exemplo S. Pauli. Lid. n. . &g. à f. 1290. Facienti, quod in ſe eſt, Deus non denegat gratiam: ab exemplo C. 2. Proœm. n. 7. Mortificata, quæ? C. 67. n. 7. f. 1276. V. Altut. Oratioe Antiochi reproba: C. 29. n. 3. f. 449. C. 66. n. 2. f. 1242. Origenis error cirea damnatos falvandos: C. 28. n. 2. f. 62 96. Origeniſtarum error circa Reſurrectionem: C. 7. ₰n. 2, à f. 79. De ſalu- te Origenis, quid? C. II. n. f. f. 142. C. 49. n. II. f. 903. Originale peccatum punitur pornàâ Damni æternaâ: C. 37. n. 2. f. 609. Ottocarus K. à Rudolpho I. confuſus: C. 27. n. 7. à f. 417. P. D Pen conke⸗: Principes & Duces, converſi. C. 42. à f. 769. CPanis albus Excommunicatione niger, Abſolutione realbeſcit, C. 34. n. 6. f. 552. . „ Paiapa & Papiſta, quid nominis & rei? C. 3 8. n. 1I. f. 648. FParochus in Judicio extr. accuſator: C. 26. n. 4. f. 396. Bono Parocho, boni ſint Parochiani: C. 2 Proæm. n. 7. Ejus gravis Cura, & Ratio, Munus ſublime: C. 1. Proæm. tota. Satis fecit, ſi, quod potuit. C. I. Proxkxm. n. 9. C. 74. n. 3. f. 142 0. Suæ Eccleſiæ Sponſus: n. 4. f. 1423. Parochianorum amor, munus: C. 2. Proœm. tota. C. 74. . 4. f. 1422. Parochi contemptus, quàm gravis. cit, 2. Proæm. e. — R Opera Mortua, Mortifera, 6,60. Proen, yricidt 4 lugern cs effi .221. 1 ſtantial niäsf. atnu oſhci⸗ c inotej⸗ Datru lzam ſecvat glicris 8 lamtüb, atrheiniumn .Lune R uuug, i. Doſtulnnn ali I r 4ℳ., ulenmnſe erts: Deum eegtor gi Lr odier 08. 7/7 2,. let, May — n lalnn Ui W⸗ 14 11 Korun kaet donane õ 142,44 l bon ſ * on on RSN ord v P. 1 1˖ N„, . l, Pltn n /Ete. W. ℳℳn . ſpectu abire, quid evenerit? H =è 3 Verborum & Hiſtorierim. yI ffn. & C. 74. An. J. àf. 127. Negligentia Parochi cit. C. 1. Proæm. nv. S. Curato, quorum cura ſit? C. 1. cit. poſt AA. V. mixtim C. 7. &2. Proæm. Item V. Concionator: Confeſſarius. Sacerdos. Anima. PDarricidæ Alberti E. C. 43. n. y. f. 77. ubi puncti : & quid egerint, ut ef- fugerent ſupplicium. Dei Parricida, peccator: n. 6. à f. 460. Pasſio E&briſti. De eâ apponi vult Tyro Religioſus Stateræ Judicis Divini: ejus efficacia: C. 2 7. n. 6. 4f. 376. Cur Chriſtus paſſus die Veneris? C. 22. n. 3. f. 306. In honorem hujus inimico vitam donans Con- ſtantia R. C. 21. u. 6. f. 2 9. Requiretur ab impiis in Jud. extr. C. 24. totaà à f. 341. Paſtoris officium. C. I. Prowm. n. y. Pater amore juſtitiæ necans filium: C. 21I. n. 7. f. 2 97. & 6, 29. u. J. F. 471. Patris cor in metam poſitum &c. C. 24. n. 3. f. 3 4 . Filio improbo ex patre bono vana gloria. C. 2. Prorxm, n. 7. Filiô juſſo d Patre é con- „ C. 3 p. n. 2. f. 769. V. Filius. Patiendum quidvis pro cœlo. C. 42. à f. 749. §. Patritii Ep. Purgatorium: C. 64. n. 9. f. 1215. Patrocinium SS. in vitâ efficax, in Jud. extr. nullum: C. 32. ₰ n. 4. à f. 509. V. Saniti. Conciliandum C. 56. à f. 10 17. & à f. 1026. S. Paulinus Ep. quis? contemptor ſuarum lucubrationum. Proœæm. Operi. , I. . S. Pauli Ap. mirabilis converſio: C. 22. nu. 7. 4 f. 315. Paulus idem, ac Poſtulatus. Pauli voxX ut tonitru. C. 23. n. J. f. 326. Capite plexus enuntiat nomen Jeſu: item in ſuis Epiſtolis quoties? C. 48. n. 6⁶. f. 865. C. 66. „. 5. ſ. 1224g5. R S. Paulus Simplex novit ſtatum peccatoris: C. II. . 7. f. 14. Pauli III. FP. Votum in morte: Coco Capuc. ſe ſubjeciſſe: Conc. 29. n. S. ſ. 400, Pas n ſanguis exquiretur. C. 24. n. 4. F. 210. C. 61. u. 7. f. 1149. Pau- veres ad Deum Patroni conciliandi: C. 56. n. 4g. f. 1022. Apud Deum pauper potior, divite: C. 47. n. J. f. 84 6/. V. Dives. Eleemoſ. Peccator mirè converſus à S. Lydwinâ: C. 38. n. 70. f. 643. Parricida Dei & Chriſti: C. 21. n. 6. ſ. 29 . & C. 43. n. 6. ſ. 760. Prænum peccand. Judicium extr. C. I. n. 3. f. 4. Pondus peccati: C. 40. u. 9. . 696. C. 8 8. n. 5. 4 f. 9gg. Humanum peccare, perſeverare diabol. C. 42. n. 2. f. 727. Quaſi miraculo peccator convertitur. Ibidem & C. 69. „. 2. f. 1370. peccato abſtinere nolens, ſi infernum patentem vi- deret. Alius viſo inferno non correctus: cit. C. 42. n. 3. . 727. A Deo averſio, ad creaturam converſio, peccatum; hinc poœrna Damni Fff fff fff 2 & Sen- H. „ H. 1y1 8 TNDEk I II. Materiarum, Rerum, . & Sensũs æterna: C. 3. n. 4. f. 33. C. 37. n. 2. f. 609. C. j F. n. 1. f. 100 1, Peccator Dei hoftis, quis ille? C. 3. n. y. f. 3 . V. Bellum. Peccata notæ reproborum: C. I1. ₰ n. 6. f. 143. C. 27. n. 3. f. 411. V. Notægæ. Quam oderit Deus? C. II. &n. y à f. 137. Cauſa iræ Dei & omnium malorum: C. 14. n. 7. f. 189. Coram Deo Judice an- guſtiæ: C. 17, n. §. f. 232. C. y6. n. F. f. 1034. Chartæ inſcripta pec- cata per pœnit. deleta: C. 18. u. 9 f. 246. Relapſus gravior. C. 19. n. 6. f. 257. Surdus, cœcus: C. 23. n. 7. f. 32 1. & C. 2. n. 1. f. 368. Ex multitudine peceat. deſperatio. V. Deßeratio. Levia nobis, co- ram Deo gravia: C. 28. tot. 4 f. 426. Examen rigoroſiſſimum: C. z0. V. Examen. Scelerata peccati defenſio: C. 30. n. 6. f. 487. Quam timendum: C. 30, 4 n. 6. à f. 48 0⁰. Vel unum impedire, quanti? V. S. lenat. Peccatun voluntarium nobis: C. 20. n. F. f. 484. Reus pec- cator in extr. Jud. C. 31. à f. 486. Spectrum & monſtrum: Inſipi- ens: n. 1. ibid. &n. 5. f. oo. Ejus ſtatus periculoſus: C. 3 1. 4 m, j. à f. 493. Gravitas peccati, ex gravitate poenæ: C. 3 . n. 6. f. 577. Quomodo peccator dormire poſſit? C. 36. n. 70. f. 60 5. V. Riſi. Of- fenſa infinitæ Dignitatis. C. 3. n. 4. f. 33. C. 37⸗ n. 2. f. 609. C. ſſ. n. 1I. f. 100 . Sulincendiarius peccator. C. 37. n. 7. à f. 618. Mors animæ: C 632. n. 2. f. 1184. C. 67. .7. f. 12757. C. 11.n. 9. f. 1 48. C 69. n. 2. f. 13 10. Mundi diluvium, peccata. C. 64. n. 2. f. 120 , Irre- miſſibile non datur: C. 49. n. 7. f. Sg. C. 69. . F. f. 132 3. C. 70. u. 4. f. 1339. Menſura Ppeccatiz C. 49. à f. 873. ubi n. 4. f F̈. primum fugiendum. Ad mortem, quæ? n. 7. & .. à f SSs. Quomodo pec- catorem Deus coërceat? n. 6. f. SÜ1†ae Fomes peccati: C. i. ſin. F. 13777. Quis peccator dicatur? C. 53. n. 3, f. 966. Fœditas peccati C. 11. n. 7. àf. 144. De remiſſo peccato timendum: C. 72. àn, 3. à f. 1378. Re- miſſa non redeunt: C. 12. n. 7. f. 156. Debitum peccati: V. Debitum. Dœmon voluntarius: C. 73. ₰ n. 3. f. 1399. Peccator ſtultus: C. 4. .1273. Morientis peccatori anguſtiæ. V. Anguſtiæ. Z. y. ſ. 42. C. 64. u. 2. f. 1204. Omnes peccatores ſumus: C.67. n. 6. Pecchii carcer annis 19: C. 38, n. 6. J⸗ 637. §. Pelagiæ poœnitens: C. 66. n, y. ſ. 1249. Pelagius impœnitens n. 70. eregrini omnes ſumus: C. 714. n. 1I. f. 1414. C. (O. n. 2. f. 906. Monita. Periculum conſenss ex cogitatis. C. 68. n. g. f. 1292. Sapientis non eſt, ſe exponere gravi, maximè æterno: C. 29. u. 10. f. 466. & C. 37. . J. F. 621. V. Saptens. Salus. Vita. èGM Perſeverantia à Deo quàm roganda! C. 56. n. g9. ſ. 103. §. Be- ruvs mmu4 C. l.. tur: Mont Veseco 15, 8d, iac. mue Llori aon Denu! 4l 4,, Mlcm,in ee ( Moiais C chre . lbeur, I IAlzyu lumit⸗ yiIIR KNN wode⸗ ti ſolit H .lo. . llſſhtir lüe ſerd Gitie, in ſy. t⸗ . ¹ 12. Rhoc 1,. Cün Deo de c nannpen n nir ini nm. lel. 4 Ent hie. n 4. . ) . 5. Petrus Ap. Præ eo Judicii extr. C, 4. n. 1. f. z. Apparet malo curato: C. I. Proœm. n. 9. Nolenti pedes lavari, Chriftus infernum mina- tur: C. 28. u. 4. f. 432. A Chriſto rejectus. C. 3 j. n. 2. f po5. In mBonte Tabor quid egerit? C. 14. n. y. ſ. 156. Petro lapio cur Cla- ves cli traditæ? C. 69, n, 6. f. 1317. Remiſſa deflet peccata: C. 72. n. 3. J. 1379. S. Petri oraculum de Judicio: C. 6. n. 70. f. 51. Petrus Teloniarius qualiter converſus: ſanctus. C. 25. n. 6. f. yo. S. Pe- trus Gonzalex quò pretio habuerit lucrum animæ? C. 74. n. 2. ſ. 1419. Petrus R. noluit ſecreti ſui eſſe conſciam tunicam ſuam. C. 30. n. 6. f- a1Sο.. Petri peccatoris miſeranda ſpecies, converſio: C. 31. n. 5. J. 499. Petrus M. Apoſtata: C. 49. n. 9. ſ. &S93. ber in mari merſus, quot eum illo? C. 3. nu. 3J. f. 29. Quoties pec- care permiſſus? C. 49. n. 6. f. S&. Idea ad inferos deſcendentium: C. 40. n. 9. ſ. 696. V. Toyptus. Phariſæi à Chriſto ſcribente in terrà, conſuſi: C. r9. n. J. f. 255. Sepul- chra dealbata: C. 27. n. 3. ſ. 40. Qui fuerint? C.66. n. 3. f- 124. C. 69. n. I. f. 1306. Phænix, Symb. bonæ vitæ & mortis: an detur? C. 48. . 6. f. Sö7. §. Philippus Nerius, ex fœtore novit incaſtos: C. 11. n. 7. f. 144. EFjus humilitas, cùm omnia feciſſet. C Proæm. fine. 5. Philipp. Benit. in extremis ad deſperat. tentatus: C. 26. n. 6. . 400. Phi- lippi II. R. Hiſp. oculorum majeſtas: C. 20. u. 4. f. 274. Duos Au- licos è& conſpeèétu abire juſſit; quò eventu? C. 3 5. n. 3. ubi & us laus beata mors: f. 570. In extremis quoties confeſſus? C. 73. „ f. 1410. Ejus defuncti 13 Sept. 1598, beatitudo: Paulus de Barry ſolit. Hagioph. Die y. Diſſert. 2. à f. 28. Pietas in SS. Euchar. C. &r. n. 10. f. 11 7/. Philippus III. quid in morte ſenſerit? C. 46. n. 7. f. 320. Miratus, quomodo reus peccatimort. dormire poſſit: C. 36. n. 10. f. 60 5. PhilippaR Mac. ex umbràã ſuãâ docetur non imumeſcere. Præf Jud. ertrm. y. PEbhiloſophi virtutes laudârunt, ipſi ſcelerati. C. 67. n. 3. f. 1227. Phryges ſerò ſapiunt: quid adagii? C. 70. n. 1. f. 1232. Pigritia, animal quale? C. 3é. n. 5. f. 631. Spirit. corrigitur: C.42. n. 4. 1. 790. & C. 39. n. 4. f-66α. In juventute deſides in ſenio egentes: C. 46. n. 2. f. 823. Jorpor in cooperando Dei gratiæ: C. 6y5. n. ⁵. . f. 1237. B. Pius V. gratus pro accepto beneficio: C. 16. 2. 5. f. 102 5. Laus ejus ab hoſtibus Fidei: iden. Onus quale! C. 29. Rn. S. f, 460. Ver borum S Hiforiarum. 1519 Pæœnæx ☛ . 1520 INDEX III. Materiarum, Rerum, Pœnæg omnes & miſeriæz mundi ex maledictione terræ: C. 3 ,. 4 n. 5. Myuladli, J. Sé. quàâm ex iis non emendemur! C. 52. 4n. 9. 4f. 955*. Pæna m. lncl Dammni. C. 36. 4 f. -p84. Pœna Sensůs: C. 37. 2 f. 6o. Vtriusque (ſ. Xternitas: C. 38. 4 f. 627. Vid. in iisdem, item V. Eternitas. Enai. (. 70 Senſus. . S ðBDNͤ [ 9. H. Peænitentia ſera, & nulla: C. 39. n. §. 4f. 671. Neglecta, irrecuperabi min lis. Lid. n. 9. f. 67 5. Breviſſima, modò vera, Deo grata. C. 232. Atoll H. n. 6. f. 72 8. In extremis vis, ab exemplis duobus: Lid. à n. 7. 4 J. mHuſolit 735. V. C. 7o. à n. 2. 4 f. 1333. C. 72. u. J. f. 1383. C. 73. n. 6. f. 14060. (Nlcheris Falſa Saulis & Antiochi: C. 29. n. 2. & 3. 4 f. 44 . Aut gœnitendum mmi morti aut ardendum. C. 27. n. ⁵. f. 420. C. 37. n. 10. f. 624. C. 66. n. 2. 025.1 f. 1243. Deo inimicos reconciliat: C. 3. n. y. f. 3 7. Necesſitas: Merorüp- inſtituta? C. 12. n. 5. f. 157. Dispoſitio ad bonam mortem: C. 668. W 1I. 42 f. 1286. Vera tollit omnia peccata: C. 70. n. g. f. 13 38. C. 69. (ſe n. S. f. 1322. Sine pœnit. malè mortui: C. 70. n. 9. f. 1 349. Faci- beiſe lem fecit Chriſtus: C. 65. f. 1221. Excuſationes frivolæ. Ilid. n,7. griſtus: Xcᷣ 17,7. lonnſol f. 1234. Peœnitentiæ Præcones neceſſarii: C. 64. f. 1207. Digni a. H. fructus: C. &6. 2 f. 1239. Olim graves: n. 4. f. 1247. Fervens, Mulnlen Deo gratior, quàm torpens innocentia: n. y. f. 1249. Sacramenta- Elmelt lis eſt pœnitendi compendium: C. &. n. 6. f. 12 50. C. 73. n. g. ſ. 1401. quid requirat? C. 66. n. 6. f. 1225760. Lamenta ſera: Ilid. n. 7. f. 12 64. V C. 5yI. n. 6. f. 9 2. Suavitas Pænitentiæ. C. 1. n. J. f. 2. C. 71. n. 7. 3 f. 1368. ubi Caſus ſtupendi. Merita & bona opera reviviſcunt per Nunu væœnit. C. 72. n. 3. f. 7375. Innovatio ſpirit. hominis, Pæœnitentia, & Neigran optima vitæ clauſula: C. 73. 4₰ f. 13 94. V. Conſeſſio. Converſio. * H. Poma empta, non ſoluta, mortem afferunt Principi: C. 26. n. 7. f. 431. uin H. Eſus pomi Adami graviſſimum peccatum. id. f. 370. Tria poma nh Attalantæ: Mundi quæ? C. M.0n. 2. f. 770. H In Pondus. Vid. Statera Dei. Peccatum. YUVDW glann Pradeßtinatio, quid? Deo adſcribenda: C. II. n. F. f. 247. Ejus magnum Nan 8 ſignum, moveri Judicio extr. C. 44. u. 2. f. 786. Alia Signa: C. 12. Cn n. 7. f. 1 6I. V. Salns. Beat. Revel. Scrapulus. Purgator. e Præſumptione non peccandum: C. 12. n. 5. f. 157. C. 19. n. 9. f. 263. C. 7. Nin n. 9. f. 10 07. C. 48. n. 10. f. 871. C. 52. n. 3. f. 96 6. Cr Primogenita, & Jus Primogenituræ, quale? C. 36. n. 9. f. 6012ꝛ. ”ÿUU Principes hujus temporis ad Fidem Cathol. converſi: C. 77. Coroll. 4 R ſ. 769g. Perverſus nullus: f. 7zz. Prophetæ falſi de die udicii extr. C. 16. n. 2. f. 270. D Mul nA N I. Nn Cing ”ä . M 3 Dð Nekſ e, It. 4. An * , arten: H d Nin Mu Limt on ge /4 12. B C. 6 N M 4 Puſillorum ſolatium, ex Dei omnipotentiã, & miſericordiâ, Meritis Chri- Protocolli, vis, ratio: C., 18. n. 4. f. 23 8. Piueri: ſancti, vel etiam Martyres: C. 41. n. 10. ſ. 720. C. 54. àn. 5. 4ſ. g99. Verborum &y HiſtoriarWum. 1a1 C. 6 5. n. 7. f. 123 5. Pueri & puellæz damnatæ: C. p4. n. 7. à f. 996. C. 70. n. 4. f. 134 I. Pueri ne ſimus in negotio ſalutis: C. 54. tot. f. 979. Puer centum annorum. n. 3. f. 984. & C. 71. n. j. f. 1364. pueri in Jure unde dicti? cit. f. g95dt: Prima Pueritia à Deo excitatur agd bonum cit. C. 54. n. . f. 9= 1 Pugna ſpirit. in ſtadio currentium: C. 43. n. 2. f. 749. §. Bulcheriæz Auguſtæ laus: C. 41. u. 9. f. 718. Pulvis mortis: C. 49. n. 6. f. 885. Nitrati Pulveris in igne ars eximia: C. 28. u. I. f. 423. Purgatorii pœnarum diuturnitas & gravitas: cauſæ alleviantes: C. 11. u. 5. Vdalr. C. 29. n. 5. & 9. à f. 462. Ex illo brevi liberari, gratia- à f. 9 30. In eo annis 34 Ludovicus Pius. C. A4. n. 19. f. 48. S. Severin. liberaſſe ſignum Prædeſtinat. C. 56. n. F. à f. 102 4. ſti & B. V. C. 42. n. 4. f. 730. V. Scrupulus. Deſperatio. Timor. Puteus Inferni quis? C. 3 1. n. 5. f. 49 5. C. 40. n. y. f. 683. Pythagoræ littera Y quid denotet? C. 6 . n. 2. f. 1224. ) Apab cum ſuis quomodo ſervata? C. 57. u. 6. ſ. 107b0. IN Ramus Olivæ; Symb. Miſericordiæ Dei: C. 22. u. 9. PSINYD. Rationes annuæ: C. 68. n. 6. f. 1296. C. 73. n. 6. f. 1406. V. Examen. Redemptionis beneficium: C. 24. n. 1. f. 742. V. Incarnatio. Redemptio in inferno nulla, qualiter? C. 39. n. 6. f. 66 9. V. Maria V. Reſugium in vitâ, Reo etiam: in Judicio extr. nullum: C. 32. 10t. f. 503. Symb. Corvus .Æ.ſopi: n. J. f. 5II. Regilianus joco ſui nominis fit verus rex: C. 41. n. 9. f. 719. Regnum Chriſti æternum, non mundi. C. 21. n. 4. f. 289⸗ C. 38. u. 1. à f. 61 6. & C. 41. . 7. f. 713. Ligneum & aureum; ab illo ad hoc acenſus. C. 41. u. 3. f. 704. Beati Reges omnes: Regum Inſignia 4: Tidem n. J. & y. à f. 70 5. Perpetuitas ipſis cognita: n. 7. f. 713. Coleſtis Regiæ ſpecies oſtenſa S. Salvio : C. 41. n. S5. f. 7I . Quo- modo quivis Rex in cœxlo fieri poſſit? Iid. n. 9. fF. 719. & C. 43. n. 2. fſ. 74g9. fne. Mundi Regnum ſceleratè affectantium merces: Reger ad cit. n. 9. C. 41. Reges judæorum: C. II. n. 5. f. 140. Reges converſi: C. 1. C. 18. . 5. à f. 1076. Animæ Purgantes conciliandi amici: Unam infima dejecti: ex infimis evecti. Cœleſte quot modis acquiratur 2 Hlechtl de Jud. extr. 6gs gε S S·// n. 6. Hiſt. EEET . 1522 IINDEX III. ℳ ateriarum, Rerum, 1 mIEE n. 6. f. 5. C. 43. n. 9. 4Af. 777. Rex adoptans ingratiſſimam: C. 20. n. 5§. f. 279. Fratrem Rex bellè inſtruit, timere Deum Judicem: C. 6,n. 9. J.72. Rex tremendæ Majeſtatis C. 2 1I. totâ à ſ. 252. ubi vide. Regina Sa- ba: C. 26. n. 3 f. 393. Regis Hierogliph. C. 33. n. 3. f. ,26. Pro po- tu aquæ regnum vendit Lyſimachus: C. 36. n, 5. f. 6oo, V. Beat. Cæ- lam. Mundus. & Reges ſuis Nominibus. Relapſus peccati gravior. C. 19. n. 6. f. 257. C. 48. n. 9. f. 869. & C. 73. En. f. 141 3. V. Luxuria. M . Rkeligio falſa Caini, Herodis: C. 29. n. 3. f. 4497. Vera nullum falſum ha- bet dogma: C. 59. n. 2. f. 1052. Reformatio in Palatin. Neoburg. C. 6 I. u. V. ſ. 1744. V. Eides. Eccleſia. Religioſus Deo ingenuè ſerviens, damnandus licet: C. 10. n. m. f. 131. In- devotè pſallentes terret crucifixus: C. 22. n. 7. f. 318. Tyronis ter- ror ex ſtaterã Jjudicii, C. 2. n. 6. f. 379. A morte, Religioſe naulum non ſolutum, majus mundo viſum: C. 29. n. 1. ſ. 4414. Subjicien- tur rigori Judicii extr. id. n.6, f. 45 2. Seditioſus pro ſancto ha- bitus: n. 9. f. 467. Juvenis ridens à ſeniore correptus: C. 36. n. 10. f. 604. Vivus à dœmone afſatus: C. 27. n. 5. f. 62 I. Cocus Reli- gioſas ex ſuo, ignem inferri meditatus: Iid. n. 10. f. 62 3. V. Eremita. Apoſtata. Renovatio Epirit. C. 71. tot. f. 1352. Renovat hominem poœnitentia: C. 73. tota f. 1394. V. Vetus homo. Reprobationis ſignum, oblivio Judicii extr. C. 44. tot. f. 782. Signa, gquæx? C, 10. n. 7. f. 127. C. II. n. F. f. 146. C. 49. n. 9. à f. 890. Dilecti à Deo reprobati ob peccatum: C. 11. à f. 136. Reproborum Notæ: Lid. àAn. 6. f. 143. V. Notæ. Horror Reprobat. ex menſurã peccati: cit. C. 49. u. 2. f. 877. V. Damnat. Apoſtata. Pradeſtinat. Revelat. „ʒ SèMM Reſurrettio univerſalis: C. 7. tota f. 78. ubi V. Reſurgentium ad Judicium Conventus: C. S8. ſ. 92. Reſuſcitatio ſpiritualiter mortui. C. 69. 2. 2. f. 1310. Ad vitam reſiſeitati à S. Xaverio C. 57. n. 4. f. 1046. ubi &: QAb aliis Sanctis: Item à S. Cæſario. C. 56. n. &. f. 1034. N Revelatio ſalutis facta S. Franciſco Ser. C. 33. n. 7. f. 53 5. S. Mechtildi- C. 12. u. S. f. 163. An & quomodo Deus revelare poſſit alicui ſuam damnationem? C. 42. u. y. f. 734. Rcus Criminalis etiam Dei Judicium timeat. C. I. n. 3. f. 4. Ad Judici- um tuba vocari ſolitus. C. 6. n. S5. f. 72. JIudicii locum Reo aggra- vantia: C. 17. n. S. f. 232. C. 31. n. 3. f. 490. Homicidii Reus ex corde palpitante: C. 18. n. 6, f. 242. Plexi Rei læſæ Maj. al. llal Mumu Mlyhul. ð 1671. Gs: lelnna onte lumn culato zmnus 47. daren eden Ben. Coinp in 8Tho ſv. ss. (inun Memuala, Mun h. We 9,8.4 P §. nns, um a0 . 1.). Muinhtia Aen! tin Mon AzlE Uynit Cistulun mlnct R 4 11. (l , A MN H S o SAdh eri W M gic ℳ. ll 1 S,Se S 4 = — 2 — Rhbamnus Symb. S. Crucis in Jud. extr. C. I3. n. 12. f. I75. & Præſ. Jud. extr. Rudolphus I. Habſpurg. quid ominis habuerit ex Poſt novem? C. 62. n. 7. Rudolphus A. D. ad ſupremum Judicem citatus: C. 17. n. 6. f. 30. erhborum & Hiſtoriarum. 1 523 1671. C. 27. n. 6. à f. 3yg2. Sanctè necatus manibus parentis Prin- cipis: C. 21. n. 7. . 297. & C. 25. n. 3. f. 4337. A proprio patre con- 11. demnatus: C. yy. n. 2. f. 769. Judicii Perſonæ, Reun, Actor, Judex: C. 26. n. I. f. 3S9g. Reis ſolatia quædam: C. 32. ₰ n. 2. f. 7os. Reuugs f. 136 ⁵. V. Judic. H. in cineres permiraculosè combuſtus: C. 71. n. 7. hbumanum. JJJJMU Reus peccator, coram Deo Judice. V. Judicium tætremum. Peccator. Ac- cuſatoribus expoſitus: C. 26. n. 2. f. 397. & C. 321. tot. f. gS. Time- amus uti Reus. C. 30. n. 6. f. 4. & C. 4). n. 1. ſ. o2. M . 7. Riſus Saræ modeſtus reprehenſus: C. 17. n. y. f. 225⁵. Quàm eſſe nullus debeat audito Judicio tremendo? C. 4. n. 9. f. 7. & C. 36. n. 10. à f. 604. H. S. Bernardus riſum ſibi interdicit, quousque? C. 33. n. 7. f. -2 6. V- do impiè ridet cœleſtem Vocem: C. 34. n. S. f. '59. Ad jaturam H. cœli impiè ridetur: C. 36. n. 10. f. 6o.. Peccatorem ridere, miratur S. Thomase Lid. f. 6oοsνe Riſus & fabulæ non ſunt æterna: C. 37. n. 2. f. 610. V. Atheus. Chriftiani. Rud. D. A. Ridere in negotio ſalutis: C. 66. n. 7. ſ. 1253. Lutheri impii j/oo C. yI. n. 7. à f. 934. Nugan- H. di nunc, tempus non eſt: C. 46, n. 7. f. ö71. H S. Romualdus Abb. ſuo terrens aſpectu: C. 20. n. 4. f. 274. Roſarium B. V. quid ſit? ejus author: C. 57. n. . f. 104. quam totam de Roſario, Vide. Ejus virtus in peccatore Petro per S. Domin. C. 31. n. §. 4f. 499. Roſarii neglectum miles compenſat: C. 72. u. J. f. 134. m f. 1167. ubi: ejus in Euchar. pietas, merces. Sceptri loco crucifi- xum adhibet: cur? C. 13. n. 4. f. 1770. Ottocarum R. confundit: C. 27. n. 7. f. 27. Sepulchrum ejus cum aliis Spiræ violatum: C. 52. „. y. f. 9 eN—rv H „ Abbato ligna colligens, lapidatus, cur? C. 28. . 4. f. 431. MMBM O ao, Met Judex extr. rigoroſiſſimè judicabit. C. 29. n. 5. f. 4 5. & à f. 459. Sacerdos ab Arâ ſe vindicans: C. 6. n. g. f. 1294. Sacerdo- Hiſt. iium accipit juvenis Magus, domonis ſuaſu, cur? C. 54. n. 7. f. 997. H. Contemptus quàm gravis, punitus: etiam peccatores honorandi: C. 74. . J.6. à f. 1424. & C. 54. f. 998. Oſor ſine Sacris mortuus, 6gg gg& 838 2² dœmo- QMMUJ 5* 1524 INDEX III. Materiarum, Rerum, — H. dœmone procurante. C.74. n. 6. f. 142 9. Boni in morte ſolatium: 70 H. C. 46. n. 3. f. S26. Annis 30 quotidie, quaſi ultimùm confeſſus: C. gles fo H. 67. n. 7. f. 1276. Reverentia 8. Elzearii, cur? C. 2. Proœm.'n. F. ubi: Il. N Dei cura ſpecialis Sacerdotum. V. Miſa. Concionator. Confeſariu. tsill PBarochus. Horæ Canon. ð äme Sacramenta, nata ex Sanguinis Chriſti Fonte: C. 24. u. 6. f. 37. ubi &: tinid in ea injurii. Pœnitentiæ cur inſtitutum? C. 12. n. f. f. 157. Cùm ilſ SsS. mors ſecurior: C. 70. à n. 4. f. 13yS. Sine iis, malè morien- Vitamt tes: Ibid. n. S§. 9. 4 f. 1347. C. 74. n. 6. f. 142 9. Contemptus: C. 25. kuiCe, n. 4. 4f. 433. C.Za. n. J. f. 1424. Convenientia & operatio Sacra- tüinntin mentorum: C. y9. n. 3. f. 1084. marg. Neglectus: C. 46. n. 4. f. 526. (io er Sadducai, qui? V. Phariſæi. Samaritan. Dom. Paſſ. n. 10. ltef. Salomon R. an ſalvus? C. 70. n. 2. 4 f. 122. C. Jo. n. 2. f. 47 0. . 6 Salus dubia, cur? C. 41. n. 3. f. 70v7. Ignota: C. 49. n. 71. f. 903. Sa- uminp piens, juſtus: C. 21. n. 7. f. 257. quamdiu regnarit? C. 3. n. 1. f. 626. beot V. Cornel. in 3. Reg. I1I. 12. f. 143. de ante paucos annos liberato è Vdois Purgatorio =ð ðU guineel S. Salvius Cœli ſpeciem vidit: C. 4 1. n. 2. f. 77-7=. ntim Salutis incuria, grandis. C. 2., tota: & n. 2. C. 4. u. 7. f. 44. C. 5I. n. 2. (kre, f. 924. C. 62. n. 6. f. 1173. Judicium exaſperat: C. 46. 4 n. 37. 4 iit f. 524. ubi vid. Ne pueri ſimus: C. 54. tot. f. 979. Moribundi ſenon ex gemitus: C. 25. n. J. f. 37 5. C. (1. n. 6. 4f. 932. Salus ex S. Con- lteri.C feſſione: C. 73. n. y. f. 1403. Saluti media: C. 49. n. . à . SSemien, Ad ſalutem variè ducimur: C. y7. n. J. f. 1047. In tempore, ſalluti Nye Riſus: providendum: C. 56. n. 2. f. 1019. Incerti vivimus & morimur: iſilza S. Ihid. n. 9. f. 103ſ. C. 46. n. I. f. JS25. C. 72. n. J. f. 1379. C. 12. mülept n. y. f. 157. V. Prædeftinat. Revelat. Negotium. Serupulus. Reprobatio. Cunugll Samſon nimium ſibi, in ſuum damnum, præfidens ac ſecurus: C. 2. n. . lul Nad. àf. 12. De eo C. 49. n. 11. f. 902. . ð ndyenn S. Samuelis Apparitio: C. 22. n. 6. f. 312. V. P. Gaſp. Schottus S. J. Phy- C22, ſicâ curiosa L. 2. C. 25. à f. 259. Samuelis Vale: C. 74. n. 7. f. 143 1. ſing Sanlti, in vitâ timent etiam levia peccata committere timore Judicii dm extr. C. 18. u. §. f. 244. Timebunt tum, cur & quomodo? C. 20. zuel. n. . f. 270. Ex omni ſtatu: C. 12. n. J. f. 158. Eorum merita ma- ahmg nifeſtanda in præmium: C. 29. n. 7. f. 454. Examen rigoroſiſſi- lungalin mum: Lid. n S. à fi 455. Pro ſando habitus latro, & Monachus ,. ſeditioſus? n. 9. f. 46 2. Patrocinium Sanctorum efficax, quando? (5. 7 11 1., Rle e. 1/7* AA⸗ . Geein . ed Wel. C. 7 4 . en 68 8 . ee , We. SFayi Aere: C. 43. n. F. à f. 764. ubi: Cor ſapientis in dextra: oculi in ca- . — — Verborum & Hiſtoriarun. 17525 cit. C. 32.: n. 10. f. 520. & C. 56. àn. 6. àf. 1026. Etiam homines fra- giles fuerunt Sanéti in vita: C. 12.n. J. à f. 158. Nolo Sandtorum me- rita. Vox qualis? C. 67. n. 7. f. 122 5. Chriſto ad Judicium comi- tes innumeri ſanbti, cur? Ibid. n. 5. f. 123 8. Cultus Sandtorum, ſa- lutis medium: C. 49. . 5. f. 889. Cultus qualis iis debitus? V. Ado- ratio. item C. 32. n. 4. f. 509. In quo Sanctitas conſiſtat? C 61. n. 7. f. 1I1 50. &t C. 8. u. . f. 107 †. In peccato mort. mortui a Sandti in vitam revocati. C. 57. n. 4. à f. 1044. V. Beati. Pradeſtinat. Sanguis Chriſti & S. Hoſtià fuſus: C. 40. n. 6. f. 697. Pro nobis fuſus, pre- tii infiniti: C. 42. n. 4. f. 730. A Chriſto Sanguis in faciem proje- ctus peccatoribus, C. /9. n. 10. f. 26 4. C. 24. n. 9. fF. 36 7. C. 42. n. . ſ. 742. Chriſtus Jjudex Extr. ſuum Sanguinem requiret: C. 24. tota à f. 24 1. ubi V. Fructus ex eo in plerisque nullus: C. 24. n. F. f. 351. & C. 43. n. 7. f. 762. In Chriſti Sanguinem Goffredi & Saga- ryum impietas: C. 24. n. 7. f. 3/9. V. Paſſio Chriſßti. Sanguis Pauperum à Deo requiritur: C. 24. n. 4. f. 3 50. C. 61. n. Z. ſ. II1g. Sanguis Vdonis in marmore, triſte monumentum. C. 31. n. 9. f. 56 5. San- guineæ Lachrymæ fuſæ: C. 40. n. y. ſ. 689². ens timet judicium extr. C. 1. n. 4,. f. 6. Sapere, eſt Noviſſima provi- pite. Regi ſapientia neceſſaria: C, 27. n. 3. f. 287. Sapienti eſt, ſe non exponere ruinæ æternæ. C. 29. n. 10. f. 466. Non rarò con- fiteri: C. 67. n. 3. f. 1267. Sapere cum paucis. Dom. 137. n. 9. Ind. 4 Sapiéns, qui ſtulteſcat? C. 64. n. 2. f. 1204. V. Stultu— Saræ Riſus: C. 17. n. y. f. 22 3. Quid monita? C. 50. n. 3. f. 908. Satisſaltio Sacram. quam vim habeat? C. 66. n. 6. f. 1249. Satisſabtio multiplex: ibidem n. b. f. 1276. ☚ S. Satyrus, quis? ſalvus in naufragio per Euchariſtiam :C. 70. n. J. f. 1342. Saul R. quot annis regnärit? C. 38. n. 7. f. 626. Aſinas quærens, regnum invenit. C. 41. u. 9. f. 719. Ad Samuelem viſum quàm territus? C. 22. n. 6. f. 312. Pœnitentia falſa: C. 29. n. 2. f. 447. C. 66. n. 2. f. 1242. Sui carnifex: damnatus: C. 30. n. 6. f. 45t. Exhorruit ad mortis nuntium, ſed non pœnituit. C. 55. n. y. ſ. 700 7. V. Sa- muel. M Scaligeri duo, Pater & Filius, qui? C. 49. u. 9. f. 592. Scandalum quotuplex? quid? qui in Chriſto ſcandalizati? C. 40. n. I. f. 67. Scandalum Crucis: C. 13. n. 2. f. I 66. Datum à Berengario . C. yj. u. F. à f. Ior .« Schismaticus, quis? damnatur omnis: C. 12. n. 2. f. 12. l ”MD ρ &&& 3 dcz,e, mE 1 S26G INDEXIII. Materiarum, Rerum, Srire, & non facere, quàm malum? C. 25. n. 9. F. 356. C. S. Seripture, interpretatio, uſus, qualis? Proœm. n. 4. V. Doct. Scriptura: Mane, Tecel, Phares: C. 27. tota: & n, 2. ₰ f. 36 9. Oſtenſa QCurato: C. 1. Proœm. n. 9, Chriſtus ſeribens in terrâ, quid? C. 1 9. gemit: C. 25. n. y. f. yy. E colo ſeriptura triplex ſcelerato fata- n. 6., ſ. 25/. Multum ſcribens pro mundo, & nihil pro ſalute ſuã, lis: n. F. ſ. 3/2. V. Litteræ. Serupuloſi anxietates è Judicio Extr. C. 72. n. 1. 2. 4 f. 727. Ex gratia, an concedenda, n. 6. 2 f. 73. C. 20. n. J. f. 271. An ſalvemur? C. 12. n. &. f. 167. V. Timor. Deſperat. Puſillus. Salus. Gratia. Dæœmon. n. y. à ſ. 396. Confeſſio Gener. Scrupuloſis an conſulta? C. 6%. Secretum., V. Petrus R. In Judicio ſecretiſſima aperta: C. 30. n. 6. ſ. 4⁵. decreti violatio: C. 7a. n. 7. ſ. 1431. V. Sigillum. Securitas circa ſalutem peſſima: C. 2. tota f. 12. n. 7. f. 67. Juveni in interitum: C. yy. n.7. f. 1012. Seditio. V. Core. Pro ſancto habitus ſeditioſus : C. 29. n. 9, f. 463. Semei ob novum minus delictum periit: C. 79.n. 6. f. ö. Senelctus quæ vera? C. p4. n. 7. ſ. 9Sο. V. Similius. Senſuum pœnæ damnatorum: C. 37. n. tot. Deceptio ſenſunm in naturalibus: C. 59. n. parvulorum ſenes imitentur: n. y. ſ. 990. Braſilus in extremis mi- rè converſus: C. 2. Proæœm. n. 7. In ſenio rejuveneſcentes: C. 7:. n. 3. f. 13 58. V. Juvenis. Vita. Annus. SJVMW 3. f. 61 1. Pœna ſenſu: C. 37. 1. 4 f. 1079. Non nocet ſenſus, ubi non eſt conſenſus: C. 28. n. 3. f. 429. C. 3 8. n. 11. f. 65 3. V. Bellarm. To. 2. L. 2. de Monach. c. 30. f. 1619. Sententia Judicis Exztremi- Electorum. C. 33. 4 f. y22. Executio: C. 4r. 2 f. 6α. Damnatorum. C. 34. ſ. p42. Discedite, malediéti: C. 3 5. I. S6. Explicatur ulterius ſententia damnatorum. Pœna Damni: C. 36. f. p84. Senſus: C. 37. f. 606. Vtriusque æternitas: C. 3⁹. f. 62 . Executio: C. 40. f. 676. Sententiam contra ſe fert pecca- tor ipſe: C. 37. n. 7. f. 618. Novit Deus mutare ſententiam, ſi tu noveris emendare delictum: C. I1. n. F. f. 14 5. C. 52. n. 10. F. 979. Dei Sententia quandoque ſuſpenditur: C. 42. . 9. f. 744. & C. 77. n. 3. f. 704. & n. J. f. 071. Sententiæ ſuæ inhærens Cancellarius Pa- riſ. damnatur. C. 22, n. 7. f. 704. * Separatio Electorum à reprobis: C. 9. tor. f. 106. C. 23. n. 4.4 f. 72 8. epulehrum ſacrilegi fulminatum :C. 15. n. 3. f. 198. Aſini Sepalt. V. .- 5 — C. 26. C. 50. 4 f. 904. & C. p. C. 34. n. 7. f. 57. Barlaam. Virtutem u. II Holiate numn: ſapiunt lerpent Mu. z, Nonmna ilu A, 109 il Veſper⸗ lllun Conl Dors: 6. Pyie dicin Snenn lent Gmeor iut iſiliu ener, Unmn Magu, Gitu Kkames ixtuß. C.,. itt Mmt Wne. Glun Clzomn . 19. n. NMe iy Pecl P QOhriſti. Ouri aN. Lrtor mi⸗ Une Hor — Wente ⸗ Snnann romi eo. Cin . — ſ NE l E ünk 2 =. rn rnr. Vemr/C Dmn. (. Onlch! . . Vute in encttend. eleentes: 0 en nin C., 8 N 2 ie ee Eenin 1t up nd 1R ℳ AAN. Serò ſapiunt Phnyges. 0 70. n. 1. f. 1223. Sodomæ- quanta Vrbs? iniquitas, luxus, interitus: C. 2. u. Lerbo un & Hſtorumum. = 127 nus. Imperatorum ſepulchra expilata: C. 52. n. J. f. 948. ale ſpoliator rentus & correctus: C. . n. 13. f. 104. Seriæ in craſti- num: C. 35. n. 10. f. 583. Serpens annuatim pellem ponit: quomodo? 6 8. n. y. f. 129 5. C. „1. n. 2. f. 13 f. n. 6. f. 136 5. Teniti & Serpen: encus. C. 177. n. 7. ₰4 f,. . V. Vermis. Siilia A. 1693. terræ motibus vaſtata: C. 4. n. . . 47. Siculæ Veſperæ: C. 21. n. 6. f. 294. digillum Confeſſionis quos obliger C. 69. n. 7.4 /. 1320. Seilan Vvirx, mors: C. 4 8. n. 7. f. 8 57. Signa judicium extr. antecedentia: C. 4. tota;, à& f. 37. S. Simeon ſenex, quis? & de eo mirum quid: C. 62. u. 1. ſ. 1161. S. Simeon Stilites concionator de Noviſſimis: C. 1I. n. y. f. g. V. Fulmen. . Similius Senex, 7 annis vixit: C. 54. n. 2. f. 98 3. & C. 56. 2. 2. f. 1020. CSimon Magus, & cœlo dejectus. C. 41. n. 1. f. 699. Sitis & fames damnatorum: potus & cibus: C. 37. n. 3. f. 6 13. Sixtas V. C. 42. n. 4. f. 776. & C. 44. n. I. f. 72 Societatis Jeſu finis: C. 62. 2.2. f. 116 5. In §.J. omnes ſunt Chriſtiani. ITbidem f. 1162. . t. 17. In- colæ omnes damnati: quia ibi nulli infantes, cur? S. & C. 3. f. 29. n. 3. & C. 10. n. F. f. 12 . Argumentum omnipotentiæ &£ Juſtitiæ Dei: C. 3. n. 3. f. 30. C. 11. n. I. f. 135. Soli Ecclipſis ſignum mortis Domitiano: C. 4. n, 3. f. 39. In morte Chriſti. ſ. 20. Ea visa, ſe parat Ludovicus Pius. C. g. cit. n. 10. f. 45. Obſcurabitur ſol in Judicio extr. S. Cruce præſente: C. 13. n. 3. f. 16 8. Viſi tres ſoles, tres lunæ, ſeptem Irides: C. 14. n. 6. f. 1577. Solem ludere, unde & quid? C. 72. n. 6. f. 12 86. So horarum dis- tributor: C. 60. u. 7. f. 1122. V. Atomi. Sommnia, unde? C. 48. n. 4. f. 379. Mors, ſomnus æternus. n. y. ſ. 962. Hora ſomni longiſſima: C. 54. . 7. f. 986. Excitari non potuere, ardente face magicâ: C. 74. n. F. f. 1434. Sorores duæ ſeparatæ, repentè mortuæ: C. 9. n. 4. f. I11. Soſa Emmanuelis cum Conjuge calamitas: C. 27. n. 6. f. 416. Speculum Judicii Divini: C. 28. n. I. ſ. 32. Judæus ſanus in ſpeculo ſe Egrum intuens, mortuus: Tid. n. 7. f. 43,9. Dœmonis Secu! um. 440 Semnal in morte Apolkatz: C. 39. n. 5.f. S2. Agunt ſcelerato Exequias: C.?¹ 11. I. 15298 INDEX III. Materiarum, Rerum, H. C. 11. n. 9. f. 45b. Vnâ nocte à pedri canus: C. 22. n. 5. ſ. 119. H. quam horribile, damnatus? C. 91. n. 7. F. 3296. Spolians ſepultam, Ab hac tentus: C. S. n. 13. f. 104. Speltrum damnati: C. 48. n. 9. ſ. 56 9. Aerla⸗ H. HIdolorum Speitra: C. 51. n. 6. f. 99 2. Peccator Peltrum; & pecca. obll⸗ tum: C. 68. n. 7. f. 1299. C. 32 1. n. 1. f. g5ô. De Spectri: multa ha- Ielmmu,l bet P. Gaſp. Schott: 8.J. Phyſica Curios L. 2. toto, à f. r96. V. mzi Mortuns. Canus. Uiid. Sper & Timor conjungi debent: C. 53. tot. à f. 96o. ́c Sphinx, Dei Juſti & Boni Hierogliph. C. 13. n. y. f. 970. un e Spinæ, Divitiæ: C. 47. n. 2. f. &39. eglectun A Spiritu S. terrores Judicil extr. & monita: C. 414. n. 4. . 790. Cum mMmi. H. columb apparens peccatorem recipit. C. 42. n. 5. f. 7343. iPlluc H. Spyonſus Animæ Chriſtus. Amores & ſtudia utriusque. C. 61. n. 4.2 4f. ies nep⸗ H. 1136. & C. 6a. n. 2. f. 1164. Chriſti Sponſa Eccleſia & Anima fidelis: : 6 C. y0. n. I. F. 905. & citt. LL. Conc. 61, & 62. V. Nuptiæ. Wrtenn Sputum ejectum, igne punitum: C. 256. n. 4. f. 233. 2 H. §. Stani,ii . M. membra concreſcunt: C. 7. n. 5. ſ. s2. 1.1.li Stateræ Judicis divini: C. 25. n. 6. 4. 376. ubi hiſtoriæ. lpuninle Statu ex omni, ſalvati. C. 12. u. y. à f. 1S. Hujus & alterius vitæ ſtatus AMnati dliverſus: C. 7. n. I. f. 5617. Aliter de eo judicat Rnus; aliter mo- Etrone⸗ riens: C. 46. n. 1. f. 720. C. y. n, 2. f. =. mum mect Stellarum differentia, magnitudo: Miraculoſæ: &c. C. 52. n. 2. 4f. 941. lenmpnd: Trium Magorum: n. 3. f. 944. Litteræ Dei: ex iis quid legen- lomm: N dum: n. y. 2 f. 954. V. Cometa. Litteræ. C.2.n. Stephanus Monachus in morte anxius: C. 26. n. . f. 4s0 . t. De Stigma infame peccati. C. I1. n. 6. 4 f. 147. V. Nota. teritum, Stulti & inſenſati, qui? 0. 4. n. y. f. 42². C. 64. n. 2. f. 1204. v. Sa- lgxen piens. leyeerterin Sueciæ Regni perverſio reconverſioni ſpes: C. 61. 2.4. f. 1141. V. Gu- in WC ſtavus. Chriſtina. entatigni H. Superbia, cauſa hæreſis: C. 49. n. 9. f. Sos. ubi de Ochino. Eremite in: k. Gomndti⸗ C. 9. n. 9. f. 118. Concionatoris: C. 15.n. 7. f. 195. G 207. mnune V. Sodoma.. 60, H. Supplieium mortis ut effugerent Rei. quid fecerint: C. 43. 4u. 1. 2 f. yr. MIEli II. Erroneum ex nomine ſimili: C. 31. n. 2. f. 488. ſn Serdaſzwo loqui poſſe: Proxm. Op. n. 10. Spiritualiter Surdus. V. Cæcut. yeſlent ðUU Aheltus animi. Ind. 4. Dom. II. n. 7 (ſ.1. . Syntereſis, guid: C. 47/. 2. 7. f. S24. V cenfuientie. èWSMU fin T. Tamer- An aee been.1 R “ . d.* Ne i, milet . 4. .Ml . . „ 11 1o Verhorum és Hiſtoriarum. 4 Tamerdee, duiel Bajazetis victor: C. 21. u. 2. f. 287. Tres colores obſeſſis triduo exhibet: n. 5. f. 2 97. Tempeſtas Judicii extr. contra impios: C. 3. n. 3. f. 2 8. Item Conc. 14. &7. ubi Vid. In eà Juveni refugium: C. 32. n. 3. f. pO07. V. Fulmen. To- nitru. Nubee. RK Toemplum verſus orantes Daniel: &c. C. Go. n. 9. f. I126. Bellarminus neglectum gemit: C. 62. n. 7. f. 1777. ubi: Templi fores apertæ viſi- tanti V. S. f. 11756. Temporalia curamus, æterna negligimus: C. 28. n. 9. f. 641. Ea propter figes negata in interitum: C. 39. u. F. f. 671. Ad inferos deſcendi- tur: C. 40. n. 3. à f. 68 1. A cœlo retardant. C. 43. n. 2. f. 750. Mortem & Judicium exaſperant: C. 47. à f. 827. Labor vanus: Idea Ephemerus: C. 51. n. 4. f. 92 8. Prudentes filii ſæculi: C. 56. n. . 2. f. 101 8. V. Mundus. Divitiæ. W Tempus in inferno longiſſimum: C. 28. n. 5. f. 63 5. V. ternitas. Deflent damnati. C. 40. u. y. f. 689. C. 5I. n. 6. f. 9 3 2. C. 72. n. 6. f. 13 86. Et morientes: C. 66. n. 7. f. 1254. V. Gratia. Præteritum & futu- rum meditatus David: C. 28. n. 7. f. 63 ½. ubi de Corvo. Judicii extr. Tempus: C. 16. tot. à f. 208. ubi Vid. Dum Tempus habemus, operemur bonume nil minus agimus: Seria in craſtinum: G. 3 5. ₰ n. 9. à f. 58 I. C. 2 5. n. S. f. 383. V. Actus, Jactura irreparabilis: cit. C. 35. V. Pœ- vitent. Deo non impenſum tempus, perit: C. y54. totâ à f. 9379. Præ- teritum, Præſens & Futurum quomodo combinandum: C. 72. tota. f. 1374. ubi plura. V. Annus. Dies. Hora. Vita. Eternitas. Tenebræ exteriores ſunt inferni: C. 10. n. 3. f. 122. C. II. n. 4. f. 13 8. gy- pti: C. 14. n. 4. f. 184. V. Sol. Ecclipſis. Tentationi fortiter reſiſtendum: C. 5. n. 12. f. 10;3. Primæ non conſenti- endum: C. 49. n. 4. f. 6. V. Cogitatio. Dæmon. S. Tereſia V. Carmel. à teneris orſa ſanctitatem ex æternitate: C. 38. n. 5. f. 640. Ejus cor, miraculum perpetuum: C. 61. u. 9. f. 1154. B. Tereſia de la Cerda, Chriſtum videre merita in Corporali: C, 62. n. 3. f. 116%. ä W Terreæ Magnitudo, à cœlo diſtantia: C. 23. n. 6. f. 33 1. C. 3 8. n. y. f. 634. C. 40. n. 3. à f. 684. ubi & Diameter Terræ & Subdiameter. Terræ hiatus. V. Hiatus: ubi & : A terrâ abſorpti. Terræ motus, inde da- mna: C. 4. n. 5. f. 46. Nubibus materiam dat, ſibi nocendi. C. 14. Mecht'l de Jud. extr. Rbh bbb hbh n. 7. 1530 INDFEX III. Materiarum, Kerum, n. . f. 189. Tremit coram Deo Judice: C. 21. n. 1. f. 282. Mo- ta ad vocem Chriſti morientis. C. 23. n. 6. f. 331. A Deo maledi- cta, inde omne malum: C. 3 5. n. 5. f. 774. Terra, cœlum & in- fernus, tres manſiones hominis C. 73. n. 6. f. I 407. Pro terræ pun- Cto lis. C. 52. n. 2. f. 943. Levitis terræ nihil dedit Deus, cur: C. 2. Procm. n, g. V. Mundiuuus.—t Tertullianus quis? an damnatus? C. 11. n. y. f. 142. Teſtamento ſuam ſuorumque animas legans: C, 70. . 3. f. 133 98. Thais S. Pœnitens: C. 66. n. F. f. 1249. Tkbeſaurus Iræ Dei, qualis? C. 35. n. y. f. 577 5. 1kheſauri reconditi ſignum, Umbra. Præfat. extr. Jud. n. B6. S. IThomas Ap. verè tetigit Vulnera Chriſti: C. 24. n. 2. f. 242. Pœnitens errorem compenſat: C. 51. n. 1. f. 92 2. Incredulitas: C 22. n. 7. f. 50 3. S. Thomas Aquin. fulmen timuit. C. 1y. n. 4. f. 200. So- rori de ſalute anxiæ quid reſcripſerit? C. 12. n. 5. f. 164. Quomo- do mortuus? C. 48. n. 6. f. 864. Chriſtum in mercedem petit: C. 62. Thomas Morus. V. Morus. Iiberius Caſar, quis? C. 49. . n. 4. f. 1 169. n. 1. f. G7. Timor Judicii extr. & oblivio C. 1. & 44. Timor, quid ſit:? C. 4. n. 6. f. 43. Præ expectat. futurorum: n. 7. f. 34. Timebunt futurorum incurii. C. 4. n. 7. 5. f. 44. & C. 54. tot. ubi: Timoratè vivendume Timor Cardinali morbum & mortem affert-. C 6. n. 7. f. 7. San- Qkorum timor. Jud. extr. C. 20. n. 3. f. 270. C. 21. n. 7. f. 282. C. 46. n. 2. f. 722. Amandi & timendi Deum ſtimulus. C. 23. n. 7. f. 523. C. 73. tot. Timor S. Agathonis: C. 2. n. 9. f. 23. Alterius: C. 37. n. 6. f. 617. Timendum, neque deſperandum: C. 42. & V. Deſpe- ratio. Spes. Judicium. Nocturnus Iimor, quis? C. 6 F. n. J. f. 1230. Timor Panicus ex mortuo Gigante: Ibid. Auſteritatis virtutis S. Igna- tio & S. Auguſtino: Ibid. n, y. &6. à f. 1231. Timendum ſemper no- bies de gratiâ incertis: C. 72. n. 3. f. 1379. C. 12. n. S. f. 163. C, 46. n. 1. f. 520. C. 56. „. 9. f. 1035. V. Soerupul. S. Tobias ſolus cavit à vitulis aureis, pergens in Jeruſalem: C. éo. n. 9.f. I126. Tonitruaz imitatus Amulius perit. C. 15. n. 1. f. 194. Unde proveniant? n. 2. à f. 19 5. Qui timuerint? n. 4. f. 200. Cervis ſalutaria: C. 23. n. g9. f. 33 6. V. Fulmen. ITempeſtas. Nubet. Trajani Imp. de ſalute, quid? C. 49. n. 11. f. 903. * Trer, qui nuſpiam reperiuntur: C. 63. 2. 7. f. 1194. Tria non poteſt Beus, quæ? C. 58. n. 1. f. 1061. Tria mala & timenda: C. 78. n., f. 1076. Tia varia. n. 7, f. 106 ,6. . §S. Tri. hrebel —— G Tuutu iu Creat Iybulamin ult Adoe Mverl, ,971 Iul ie ſrelnite in Iuxcari Hperhhen Leeecch deCone lunpen Alrſeſepben ipalen MAli Minlre autar on 641,4, Milnculy: nub) mler mille Rdrd .. . 6. liel ſche cor hu poncer Cruzich lta .) ylhon eiq Pinig, Nirdore (oran Dmn, uundis, zukert x . 1, an DN.. NA He. 1 1 — 4200, neit:l n, e 125. . en endin nſn. E 4 ⸗ Verhborum & Hiſtoriarum. 1531 §S. Trinitas ſe præſentat Abrahamo. C. 17. n. 5. f. 2ꝛ2 Pv S. Trias Creata, Jeſur, Maria, Joſeph. C. 58. f. 10 59. ubi V. H Tribulatio ultima omnium graviſſima. C. 13. n. 1. ſ. 167. Non ſunt condignæ pPaſſiones ad futuram gloriam: C. 41. n. j. f. 770. & C. 43. tot. 4 f. 746. Adverſis pejores fimus: C. 52. ₰ n. 9. 4 f. 976. Hic ure, hic ſeca: C. 37. n. IO. fF. 4232. & C. 51. n. J. f. 922. l Tuba Judicii extr. C. 6. zota, ubi V. 4 f. 66. & C. 7. n. 6. f. 82. Verecundia, vel peccandi, vel peccãſſe: C. 39. n. y. F. 66. Vbi: quid ſit? aufert dœæœmon: in Confeſſione vincenda. Verecundiæ exempla: C 2y. n. 6. f. 415. Erubeſcere in Divinis, turpe: C. 61. n. 5. fF. 110. V. Denudatio. Confuſio. s l hbh bhhbbhb 2 deer. Turca mirè inſtructus à Chriſto & Præſepi: C. 59. n. J. f. 1089. Victor H. Turcarum Leopoldus I. C. 52. u. 6. à f. 949 FF. Vrpographiæ inventæ ars. C. 28. n. I. f. 42 3. Accæ dicuntur vituli: cur? C. 28. n. 2. f. 427. V. Bo7. Vale Concionatoris. C. 71. f. 1414. Vale & Salve in bonam & ma- lam partem: u. 7. f. 1430 ubi & Vale Samuelis, Pauli: ” Valedittio ab olim cum oratione. ᷣsl Vallis Joſaphat: C. 17. tota f. 127. ubi Vid. & C. 8. n. 2. 3. 4 f. 97. Citatio in Vallem Joſaphat: cit. C. I7. n. 6. fF. 22 9. V. Locas. D Vallis Mambre, fig. Judicii extr. cit. C. 17. n. J. f. 22 7. Vanitas mundi: C. 5. n. 1. f. 0O. &n. . f. 62. Omnium mundi regnorum: C. 4 1. n. 7. F. Z3. V. Mandus. ä S. Vdalricus Ep. adjudicatus Purgatorio, cur? C. 29. n. 9. 1I. 4637. Hliſt. Vonis Ep. miſerrimi tota hiſtoria: C. 24. 2n. 5. à f. S. „. II. Veniale peccatum, an per accidens & indirectè puniatur Xternum? C. 39. n. 6. f. 669, ubi: Qux? Sanéti timuerunt committere: C. 18. n. . I244. Leviſſima numerat Deus: C. 2 5. u. 4. 2 f. 372. Nobis levia, ſoype coram Deo gravia. C. 28. tota à f. 423. ubi Vid. l Verba ponderat Judex. V. Statera. Otioſum, quid? C. 25. n. 5. J. 4141. GS6Braviſſima verba: cùmo ſeires baz omnia &c. C. 2;7. n. 9. f. 356. ubi tota C. Mane, Tecel, Phares. V. Opeer.e Verbum Dei audiendi ardor, neglectus, quid ominis? C. 63. tota, à f. 11551. Vbi vid. Pœnæ repellentium Prædicationem: C. 64. u. 7. f. 1215. Virtute Verli Dei totus immutatur homo: C. 73. n. 2. f. 13 95. Au- ditorum officium. C. 2. Proæm. tota. V. Concionator. Et Iud. 4. Dom. II. n. . HW 4 1732 * INDEX . II. Aateriarum ,„Rerum, Vermi, Conſcientiæ, omni ſerpente major & crudelior, per peccatum generatur: tortor continuus, denique æternus. Quomodo ſuffo- candus: C. 4. n. 3. à f. Soy. ubi: Princeps necatus à verme nato in corde: ſ. 5os. V. Conſcient. der pent. — Veſperæ Siculæ: C. 21. n. 6. f. 294. Veſtigia, quid myſtice? C. 25. n. 4. f. 372. V. S§. Mancart. Veſtis nuptialis, quæ? C. 23.n. 7. F. 337. Superbo veſtium luxui ir immor- tua puella: C. 4*. n. 7. 2 ſ. ρρ. Veſuviuse de eo mira: Inferni imago: C. j. n. I4. f. 59. Vetus Homo renovandus, exuendus: C. 77. tota: f. 1373. Vetus homo quis? Lid. n. 3. & 6. Item C. 73. n. 2. f. 397. V Renovat. Vitium. Habitus. Conſuetudo. Natura. Via impiorum in vitä quæ? & ad infernum: C. 40. n. 2. F. 517. & C 5. n. 7. S. f. 9S. Ad æternitatem paranda: C. 7o. f. 1377. & locis ibi citt. Via virtutis & vitii: C. 6 5. n. 7. f. 1221. Herculis bivium, Pythago- ræ Littera: Iid. n. 2. f. 1227. n. 1. f. 921. S. Viaticum. C. 70. n. F. f. 1341. Ubi vid. Viduz offerens duo minuta: C. 61. n, 7. f. 114. Vigilis officium: C. 1. Proxæm. n. 4. S. Vincent. Ferrer. Præco Judicii Extr. à Deo electus: C. 1. n. J. f. 7. C. 4. n. 1. f. 3. quomodo mortuus? C. 75. n. 6. f. 56v. Reum mirabili- ter in cineres convertit: C. 71. n. 7. f. 1365. Quid illi coram Princi- pe Concionanti contigerit? Proœm. Oper. n. g. Vincula alia Dei, alia deemonis: C. 67. n. 7. f. 1262. C. 60. n. 6, f. l Vineæ ſuæ quanta cura Deo? C. 64. n. g. f. 120 9. Vini potu majore, quo- modo deſuetus? C. 71. n. S5. f. 7370. S. Monica quomodo vinum bibere didiceret? C. 7i. n. 5. f. 1364. Fraternitas Euchaf. Vineæ comparata: C. 60. n. S. f. 7722. Viri magni virtute fiunt: non naſcuntur: C. 41. u. 9. f. 718. Virginum Laureola: C. 12. n. 6. f. 160. Ecce virgo concipiet: mirum quid. C. 62. n. 1. f. 1161. Mirabilis Deſponſatio Virginis Chriſto: Ibid. n. §. f. 1179. Virgo ſeſe ipſam reveteatur: C 74. n. 5. f. 800. Parabola Virginum. C. vo. n. I. f. 904. Virtutum Actus difficiles, quomodo faciles? 0. 65. n. 4. f. 1228. & totâ. C. 42. n. 2. 4 f. 7 51. Ex uno ſæpe actu ſalus: C. 44. n. 1. f. 783. de Sixto V. Creſcendum in virtute: at rari: C. 4. 4 f. 979. V. Vitium. loner Divinæ inſtrundt: C. 22.. a k. 30. v. Sin Cone. ä Vita Alia Dei Via, alia dœmonis: C. 11⸗ iur rel 12 g [749 Ne ſempon Cr. Nolre I. . l: C ipler ſ. ll. fuuenu⸗ Piiun cont mi: cur u ln iru ludicin nlu. V. V ulre: IIt jorum, Spum, ci Euty. no Min NCr miln D catom er Chrit 12,13. 15f Fhhntas d tüm: 1 lo/. Me. V umn 4lh uds lum, gam i. 5/ ) Vud Reurk. Lun, 3d I.. ſ. . , ſe rii nun, Dian. S unth Luckas 1 Verborum & Hiſtoriarum. Vita pro re levi expoſita: C. 38. n. 9. f. 641. Eterna Vit quæ 2 C. 41. n. 2. f. 70 1. Vita hominis in tribus: Curſui comparata: C. 42. n. 2. f. 749. Momenta vitæ numerat Deus: C. 255. n. 2. f. 373. Licen- Temporis & vitæ jactura: Tid. n. o. f. -'83. Melioris vitæ Monita: C. 6. n. 1. f. 12 87. Echo vitæ, mors: C. 48- tota: f. 853. Volens vivere cum Calviniſtis, mori cum Catholicis, quid? C. 48. n. 3. f. 858. Inducias vitæ petit Criſorius: C. 5y5. n. 6. f. 1010. Auli- cus: C. 1. n. 6. f. 933. Senex vita, quæ? V. Senex. Mors & vita triplex: C. 50O. n. 4. f. 910. Terminus conſtitutus à Deo: n. 7. f. 916. Spe longioris vitez multi decipiuntur: Lid. ſine: f. 9220. V. Juvenis. Annus. Dies. Hora. Tempus. Senex. Vitium contra naturam: C. 6f. n. 2, f. 122 7. In vitio creſcentes pluri- mit: cur? Exempla. C. 54. n. 7. f. 99 6. V. Conſuet. Habitus. Virtus. Vetus homo., Peccatum. H MðUD In Vitris ars Teleſcopica, mira & utilis: C. 28. u. 1. f. 424. V. Speculum. Judicii noſtri Vitrum diverſum: n. 2. f. 226. Vitulus. V. Vacca. Bos. S ä Vmbra: Tit. Conc. de Judicio extr. cauſæ. Præfat. & C. I. n. 7. f. 9. Ma- jorum Vmbræ in Convivio adduétæ., Conc. 28., n. 5. f. 440. Vnctio Extr. non omittenda. C. 70. n. 6. f. 1344. Vnius peccatum, Provinciæ noxium. C. 60. n. 1 V. Spe- o. f. 1127. Apoſtaſia unius à Deo permiſſa, ne alii inficerentur. C. 49. u. 10. f. 89 8. Pec- catum anius non omnibus imputandum. C. 57. n. 7. f. 99 8. N D Vocati Chriſtum ſecuti Apoſtoli: nos quàm parum! C. 6. n. 1. f. 66. & n. 13. f. 7. C. 46. n. 6. f. 830. Ad Euchar. Vocatio noſtra: C. 59. n. y. f. 1089. ubi de Turcãâ. V. Excuſare. Vox: Religio. W Voluntas propria ceſſet, & infernus non erit. Peccatum quàm volunta- rium: C. 30. n. 5. ſ. agS*“.ꝗ juI⅛ĩðͤKBonæ & perſeverantis vis: C. 57. n. 4. ſ. 0oSö. In peccato perſeverans diabolica: C. 42, n. 3. fF. 2272. Voluptas. V. Dives. Luxuria. Mundus. Salomon. l Votum, Abſolonis reprobum: C. 29. n. 3. ſ. 445. Veox Judicis Extremi: C. 22. tota ſ. 221. quæ vid. Chriſti Vox ad Sau- △ . . lum, quantâ vi? C. 22. n. 7. f. 377. Dei Vex Adamum in fu- gam vertit amica: C. 22. n. 4. f. 3o5. Judæi in horto retrorſum acti: C. 19. n. 5. ſ. 259. Duæ Voces terribiles: Diſcedite, malediéti. C. 35. ſ. 66. Coœleſtem Vocem ridet Vdo: C. 34. n. . f. 7?9. S. Ber- pDardi Vox efficax ad Guilielmum Ducem: C. 27. n. 10. ſ. 335”. §. Pau- IEHH KTE S. XVI Alburge Oleum, Miraculum perpetuum: C. 15. n. 6. ſ. S&i2. ubi Kerxis R. terror ex vultu: C. 20. n. g. f. 273 Zwinglius Vdalr. C. 49. n. 9. f. S94. C. 5y. n. S. ſ. 10 14. 1534 INDFXIII. Materiarum, KRerum, Verborum & Hiſtoriarum. 11, 9. Dalllil Lox, ut tonuru: C. 22. n. 3. f. 226. Vox Concionatoris ubi validior? Proæm. n. 0ö=6. . Vpupa & vulpes impiè viventium & morientium ſymbolum. C. 75. n. 7. LLVL. 6, ulnera Chriſti S. Thomas verè tetigit: Ea Chriſtus ſervavit, quomodo, & cur? C. 24. n. 2. Ff. 3447. WM Vultus judicis Extr. in impios: Sententiæ notab. C. 20. n. 2. J. 4 f. 265. Dei VUultus iratus peccatoribus: C. 52. n. 7. f. 9 52. V. Oculi. Vxor caſtiſſima ſe defendens invaſorem necat: C. 74. n. §. f. 1433. vindicta mirabilis Homicidæ à Deo puniti. Waltherus Dynaſta, annis 35 Paſtor: cur? C. 4;. n. y. 2 ſ. 757. S. E'enceilaus R. impiè necatus: C. 40. n. 7. J. 693. Ejus veſtigia pre- mens hyeme calefit: C. 675. n. 1. f. 1229. “ S. ilibaldo dictum à S. Gregorio III. Conc.I. Proœm. n. . Religionem Catholicam: C. 61. n. y. f. 1144. V olfg. W'ilhelmus D. Neoburg. Catholicus: C. 43. n. g. f. 36,.. Reſtituit S. Xaverii Franc. Affectus Deum amantis: C. 62. u. F. f. iSo, In extr. Jud. accuſator Præfecti Malaccæ: C. 26. n. 4. f. 396. Ab eo redivi- Vi, etiam in peccato mortui: C. 57. n. 4. f. 1046. . —— Z . V. Littera Pythagor. quid denotet? C. 65.n. 2. f. 1224. Z OYDGWU . Z 2 Elur nimius S. Carpi Ep. correctus: C. 55. n. . f- obég. Philotheæ Euchar. (C. 60. n. 71. ſ. 1 129. C. 61. Ff. 1170. C 62. f. 1161. veuxer, Eternitati pingens. C. 38. n. g. F. 64 I. neiunni Gpunlal n ,Ter: Time (te. Vlrim P on . Hunt hokes mp cn exr. Mun, I. uin, 44 C. 4. Dil,. 9 . lln. J. (chlariactre fuitele leab: C , Mhemms n Maccu Onniam Nl niiͤu Ullent Miimert Unre d letn Uoones — . ₰△ H — M Concionum Maeri g litnr H , in omnes G ſi ngulas Dominicas ac Feſti vas Dies variè digeſtarum, & jucta MV Themata, vel applicatarum, vel Facile dcallenm o ul D ſu totius anni. Evan- gelie . m e4g Dominica I. Adventuùs. Lucx21. 1 1. [Vnc videbunt filiam homini: &c. Judicii extr. Memoria & v. 27. DUD ] Timor ſanctus: C. . 2. His autem fieri incipientibus reſpi- v. 37. 1 cite. Ultimus Mundi ſceleratus Status, ſine curâ ſalutis: Conc. 2. „ Viqd. P. Joann. Nieſs: Alphab. Diab. V. Securitas vitæ à f. 35ß2. l 3. Erunt ſigna in ſole & lund. Creaturæ omnes ad finem mundi v. 22. Whoſtes impiorum: Conc. 3. 4. Thema idem- Terror ex Signis ju- v. 2. LEicii extr. Diem antecedentibus: C. 4. §. Calum & terra trans- v. 33. yIIm bunt. Totius Mundi ultimum excidium per ignem: C. . 6. Ke- v. 28. Picite; quoniam appropinquat redemptio veſtra- Salvandorum pauci. tas: C. Io. Adde & V. inter AA. Athan. Kircher. S. J. Iter Exſtaticum Dial. 2. Cap. 12. à f. 462. Claud. Frere S. J. Orat. 3. in Doctor. Theol. à f. 41. 7. Tunc videbunt Filium Hominis venientem in nube. Par- v. 27. ticularia circa reprobos à ſiniſtris Jjudicis Extremi: Conc. I1. 8. kKe- v. 28. HByicite & levate capita veſtra. S. Crux Chriſti in Judicio Extr. app rens: C. 13. 9. Tunc videbunt Filium Hominis venientem in nube. V. 27. Adventus Judicis Extremi in nube. Conc. Ia. 10. Thema idem. Tem prus judicii Extremi: C. 16. 11. Videte Ficulneam. In Judicio Extr. v. 29. onmnia manifeſta erunt: C. 27. 12. Erunt ſigna in ſoles &c. Signa v. 2 5. in colo alia Clementiæ, alialræ Dei: C. 2. 13. Areſcentibus ho- V. 26. minibus præ timore. Conſcientiæ malæ carnificina. C. 47. 14. Tunc V. 27. videbunt Filium Homini venientem. Dies Mortis & Judicii extre HM mi incertus: Conc. -o. 15. Hi autem ſieri incipientibus reſpicite. V. 28. Ante Judicium para juſtitiam: C. yy. Inſuper huic Dominicæ J. Aüre aejuere hujus Evangelii Themata appoſita, ſervire poſſunt n Man Datt Conciones de Jud. Extr. i in ordine: 8.12. 20. 2 5. 26. 32. 35. 36. 3 7. 232. 41.43. & 44. M nullum 1536 INDEX IV. Concionum & Materiarum athe1. à Daominica II. Advents. nigne v. ſ. 1. Cæzcài vident, claudi ambulsent. Tuba ] udicii Extremi: Conc. S28. alcs l v. eod. 2. Mortui reſargunt. Reſurrectio mortuorum univerſalis: C. z. n. e 3. Mortui reſurgunt. Judicandorum omnium in loco Judicii Ext. (ſMej Conventus: C. F. 4. Morzui reſargunt. Particularia quædam cirra olll, V. 3. Electos in judicio Finali: C 12. §. Tu er, 4i venturus es? Judicii (um Min Ervntremi Tempeſtas. C. 7. 6. Thema Idem. Libri Conſcientiarum ſt. Mors. in Judicio Extr. aperti: C. 5. 7. Thema ldem. Chriſtus Judex „ ſepi v. 7. Extr. conſideratur ex iis, quæ in vità geſſit: C. 9. 8. Quid iſtis Alalkolt in deſertum videre 2² Oculi Jjudicis Extremi conſiderantur: C. 200. zn9 „ 89. hema Eem. Perſona judicis Extr. Rex tremendæ Majeſtatis: v. 7. C. 27. 10. Cæpit geſus dicere ad turbas de Joanne. In Judicio extr. M Actor; Teſtes: &c. Concio 26. V. Accuſat. 1I. Quid exiſtis in do. D ſertum videre? Judex Extremus etiam juſtitias judicabit. Conc. 29. r h. v. 3. 12. Ti , qui venturus er? Ad mortem Præparatio: Conciliandi Duinenſn PpPratroni: C. 6. 13. Thema idem. Judicium Divinum metuant In- Drlore. v. 2. curii ſalutis, Sacramentorum: &c. C. 46. 14. Joanner cum audiſſei lebkrr Kr in vinculi opera Chriſti. Confeſſio Sacramentalis frequens. . d. Pin, cui 15f. Inſuper ad hanc Dominicam II. ſerviunt ex Concionibus de Ju- KSeak dicio Extr. in ordine: S. 12. 13. 16. 20. 25. 32. 35. 36. 37. 39 40,. ſgenn. 41. 42. juxta Themata appoſita. ðẽ rn lenan,, r. Doyminica III. Adventuͥss. lre v. 27. 1. Lpſe eſt, qui poſt me venturus eſt In J udicio exttr. Sebraris ente reſ v. 23. Electorum à reprobis. Conc. 9. 2. Dirigite viam Domini. Chriſti metl If Judicis Majeſtas & terror ex Vet. Teſtam. Viſionibus, & apparition'- uui v. 23. bus. Conc. 22. 3. Vox Clamantis in deſerto. Chriſti Judicis extr. ſins Hühelcii v. 23. expenditur: Conc. 23. ota. 4. Ccajus cononſum degnis: Fe- . hri ni inkn V. 19. Judex exactiſſimè numerans, &c. Conc. 2. F. Tu quu ej 1. xtrem! enornſut V. 19. Judicii Examen de Reprobis terrificum. Conc. 3o. 6. S 5 nie Aei Quæ hic levia, in Judicio Extremo apparebunt gravia. G bris: Cerenpo v. 19. & 20. 7. Tu quu e!? &c. In Judicio extremo Perſona Rei, P Scii eo. Gnd buu Conc. 37. 8. Miſerunt Judæi &c. In Judicio extr. Peccatori, Keo, 1 Ne Cla Reechl , enl , ln , 4 e ie lchenn NO tremi Sententia ultima Electorum. Conc. 33. 10. Vox Clamanti: Judicis Extremi Sententia ultima contra reprobos. Conc. 34. 11. L/* E; dni heé me venturus eſt. Impiorum Pœna Damni: Conc. 36. 2. Ego Vox Clamanti“ Ad mortem Dispoſitio, Confes- ſio ſedula, generaſis, annua: Conc. 65. 13. Tu quis er? Quænam Ju- dicium Divinum exaſperent? Conc. 27. 14. Vox Clamanti in de- We. Mors, Echo Vitæ. Conc. 25. 15. Ego Vox Clamantis in deſer- . Verbi Dei audiendi ardor, C. 63. 16. Serviunt ſimiliter huc Per adducta Themata, Conciones in ordine: 18. 20. 24. 26. 27. 29. 34. 35. 37. 39. 40.41.42.43. H Dominica IV. Adventus. I. Omns Valla implebitur. Vallis Joſaphat, Locus Judicii extremi. Conc. Izʒ. 2. Videbit omni Caro Salutare Dei. Chriſtus Jjudex, San- guinem ſaum requirens. Conc 24. 3. Thema idem. Judicii extremi Duæ Voces: Diſcedite, Maledicti. Conc. 3r. 4. Vox Clamantu jJu- dicis Extr. Sententiâ impiis decreta Pœna Sensůs. Conc. 37. §5. An- no quinto decimo Imperii Teberii C æſaris. Eternitas Poœnarum Dim- ni & Sensus: Conc. 39. 6. Prædicans Baptimlum Penitentie: In Ju- dicio extr. Impiorum omnium extrema confuſio, deſperatio. C 39. 7. Lox Clamenti in deſerto- Deſcenſus Impiorum ad Inferos. C. 206. 8. Videbit omni Caro Salutare Dei. Beatorum Aſcenſus ad Cœlos: Conc. 4I. 9. Thema idem. Metu Judicii extr. non deſperandum, ſed à peccato reſurgendum. Conc. 422. 10. Vox Clamanti: Spe Cœli;, & metu Inferni, nihil non boni agendum; adverſi patienter tole- randum, & peccati fugiendum. Conc. 43. 11. Vox Clamanti- Ob- livio judicii extremi, Vitiorum & Inferni janua: ſignum Reproba- tionis. Conc. 3g. 12. Vox Clamanti: Devota in Extremis Sacra- mentorum ſuſceptio: Conc. 7o. 13. Cmnu valli implebitur Vir- tutis & Pœnitentiæ viam aſperam, planam fecit Chriſtus ſuo verbo & exemplo. Conc. 6v. 14. Venit in omnem regionem Jordani. Præ- dicatio Poœnitentiæ Mundo ſcelerato quàm neceſſaria! Conc. 64. 1§. Vox Clamantis“ Pornitentiæ digni fructus agendi: ne nuge- Mechtl de Jud. extr. lii iii iii mur: In Dominicas per Annum. H M 1537 nullum penitus refugium. Conc. 32. 9. Vox Clamanti. Judicis Ex- Lucæ 3. à v. 1. ad 7. v. F. V. 6. V. 0. V. I1. 1538 INDEXIV. Concionum & Materiarum: mur: Conc. 6. 16. Fuctum eſt Verbum Domini ſuper Joannem. Cum Confeſſario quomodo agendum? Confeſſarii electio. Conc. 69. v. 4. 17. Vox Clamantis: Damnatorum miſera æternitas: C. J. 18. ℳ. V. 2. 3 no quinto decimo: Menſura peccatorum: C. 49. 19. Serviunt huc Conciones ex Ordine de Judicio Extremo 22. 2 3. 25. 31. 32. 33. 34. 36. juxta Themata, adducta initio eorundem Concionum. vV. 2. 3. Lucæ 2. à v. 42. ad fin. Dominicà infra Oct. Nativit. D. V. 34. 1. Ecce poſitus eſt hic in ruinam Deus, Juſtus & Bonus, amandus V. 40. & timendus. Conc. 53. 2. Puer autem creſcebat: Ne pueri ſimus in negotio Salutis. C. 7a. 3. Thema idem. Renovatio Spiritualis in ho- v. 40. mine. Exuendus Vetus homo; induendus novus. C. 71. 4. Puer autem creſcebat. CGombinatio Temporis Præteriti, Præſentis, & Futuri: horum omnium habenda ratio. Czz. 5§. Thema idem. Vera hominis Innovatio, & optima Anni ac Vitæ Clauſula, Pœnitentia & Con- feſſio, præſertim Generalis. Conc. 7z3. 6. Thema idem. Frequens v. 38. S. Communio. C. 9g. 7. Confitebatur Domino: SS. Euchariſtiæ de- vota Anima, & Confraternitas. Conc. 6ͤo 8. Thema idem. Docemur v. 33. eſſe devoti 8S. Euchariſtiæ, ſine excuſatione: Conc. 6r. 9. Erant Jo- ſeph, & Maria, Mater Jeſu. Merces in hac & alterâ vità Animæ, Phi- lotheæ Enchariſticæ. Conc. 6z. 10. Thema idem. SSS. Creata Tri- nitas: Jeſus, Maria, & Joſeph: Ejusque Fraternitas. Conc. gs. Domin. II. poſt Nativit. Dom. Vac. Lucz 2.21,. 1. Vocatum eſt Nomen Ejus, Jeſm. Devotio SS. Roſarii Mariani, in XNenium data: Conc. . Vitgil. Epiph. D. Matth. 2.22, 2. Sceſſi 7* Vale & Egreſſus Concionatoris: &c. Conc. 74. X 2,à v. Lur⸗ ad n. Domin. I. poſt Epiph. Dom. Vv. 42. 1. Cam fabtus eſſet Jeſus annorum duodecim.- Ratio temporis, & pre- tium à primo Rationis uſu habendum. Conc. 7a. Exord. & Thema, v. 41. n.7. Vid. Tempus: Antius:8. Tereſia. 2 Erat ſubditus illu. Verbis his de- ð Gelgnutur Pyyr’. ex ſnt . lpon⸗ 1 89. Ee Mide. a Ttenoll eus noſtr⸗ ientite In Klus: da lapercldiſ (c zr. V 1 Matia l, Mür Alem. Bona to. Cur. 3 Tennu ee⸗ tpon, * fun Karawo rbabent, Plicio extr Pbarocinit bellmdince bnenponi Genigle in e, Guor Verint eas l Arej Conmuni DðDUU IIn Dominicas per Annum. 39 deſignatur Jeſus, Maria, & Yoſeph. De S. Trinitate creatà: Conc. 755. dule H Exord. ex num. I. & y. 3. Neſciebatis, quia in his, quæ FPatri mei V. 49 en dd. lJant, oportet me eſſe? Docemur in Divinis & Sacris fervorem „& er ga 88. Euchariſtlam: Conc. 6o. 611. 62. V. Euchariſtia, Sacrificium WM Miſſæ. Acedia. 4. Thema dem. Allegat Chriſtus debitum Patri æterno cultum: quàm rigorosè Chriſtus judex examinabit ipſas Ju- MUDẽ ſtitias noſtras? Conc. 29. Vid. Examen: Opera,. §. Jeſus proſiciebat V. 52. Dſapientiäâr In negotio ſalutis ne ſimus pueri imprudentes. Conc. p4. ””l V. Salus: Sapiens. 6. KRemanſit Puer Jeſas Deum perdidiſſe, om- V. 43. nieꝛ perdidiſſe eſt. Pœna Damni graviſſima. Conc. 36. & 35. nec non Ne C,neo. 3,. V. Pœna Damni. Item Sponſa Chriſti. Fitulsn- 35 P .ẽ 4. MerXE& rm1π 1—1 Oann. 2. „ Dominica II. poſt Epiph. DD. merii2. Ta has 1. Naptiæ faét a ſunt. Matrimonium ſpirituale Chriſti cum Eccle- v. 3. ſia, & Animà fideli. Conc. 6l. 62. V. Sponſus. Nuptiæ. 2. Thema NR idem. Bonæ & malæ Conſcientiæ, cum bonà & malâà uxore compa- n ratio. Conc. 4. V. Joann. Jahoda S. J. Dom 2. Fpiph. à f. 144. Hrind Themaidem. Divortium Canonicum: & per mortem, inter Con- ien heni juges ut plurimum arduum: Graviſſimum divortium: Separatio E- EE lectorum ab impiis in Jjudicio extremo. Conc. 9. & Indice Kerum- inti V.i. Separatio. 4. Deficiente vino, dicit Mater Jeſu ad eum. Vinuam vi. 3. Cendi. „onhubent- Patrocinium B. V. & Sanctorum in hac vitâà efficax: In Jadicio extr. nullum: Jam nunc conciliandi amici. Conc. 32. & 56. V. Patrocinium: Maria V. Sancti. 5. Nuptiæ factæ ſunt: ſed ſæpe fiunt v. 3. peſſimè in Conjugum unius vel alterius, aut amborum deſperatio- rüioin nem. Won poſſum tecum vivere, nec ſine te. Saltem denique malis finem ponit mors. Damnatorum deſperatio, ut plurimum in vitaà; denique in omnem æternitatem. V. Deſperatio: Æternitas. Apo- ſtatæ, quorum ſacrilegæ nuptiæ; in damnationem ſunt. 6. Inple- v. 7. = = – 1 . S .d6 Vverunt eas usq;, adſummum. Menſura peccatorum. C. 49. Domin. III. poſt Epiph. Dom. H S 1. Acceſſit ad eum Centurio. Domine non ſum dignus- De frequenti v. 5. & 7. 1 5 . . . H Communione. Conc. og: ubi num. Z. excuſationes: V. Communio. Nit⸗ WM Iii 111 111 2 Eu- „ V. 12. V. 4. Matth. 8. àA 23. ad 28. v. 2 5. 1540 Euchar. gqguetur. Conc. ay. INDEX IV. Concionum & Materiarim f. 2. Recumbent cum Abraham, & 'Iaac, & Jacob, in regno clorum: Conc. 33. ubi num. Sy. Convivii cœleſtis ſpecies. C11. n. . & per tot. 3. Filii Kegni ejscientur in tenebras exteriorer De Pœ- nis Inferni & Damnatorum. Item de Sententià contra impios. Conc. 39. & ſequib. 4. Thema idem. Adeo Deus odit peccatum, ut &, ſibi aliàs amantiſſimos, quos creavit, redemit, abjiciat: Concio II. 1 &c. æternuùm . Themaidem. Numerus major damnatorum, quàm ſalvandorum. Conc. o. 6. Multi ab Oriente & Occidente ve- nient- Etiam maximi peccatores, modò pœnitentes. Conc. 10. n. 4. V. Sancti. Turca. Senex Braſilus. 7. Acceſſit ad eum Centurio. Chri- ſti Vicarius, Sacerdos, Confeſſarius: qui præſertim in extremis, non negligendus. De Confeſſario: Conc. 69. V. Confeſſarius. Ad mortem diſpoſitio, Confeſſio: Conc. 65. Sacramenta. Conc. vo. 8. The- ma idem. S. Lucas c. 7. v. 3. dit: Miſit ad elum ſeniorer V. in Brev. fer. 5. Ciner. Lectiones & Cornel. in Mat. g. y. Pro felici morte & Judicio, conciliandi amici, Sancti: &c. V. n. 7. Dom. Præced. 9. Ecce leproſus ve- nieni: Lepra peccati, Baptiſmo & Pœnitentiâ tollitur. Conc.73. n.3.4. 10. Filii Kegni. Beatitudo verè eſt Regnum, & Beati in cœlo Reges: eò omnes deſtinati ſumus. V. Regnum. II. Vade, oſtende te Sacer- doti. De Confeſſario: Conc. 6⁹. ſuprà num. 7. & g. 12. Et malò tor- 13. Paralyticus: Talis peccator miſerrimus. V. Dom. 3. 4geſ. Dom. 18. poſt Pentec. 14. V. Dom. 20. . 6. Domin. IV. poſt Epiph. D. 1. Ecce motu magnus fabtus eſt in mari. Innpii quaſi mare ferveni, quod quieſcere non poteſt. Iſas * F77. 20. Conc. g9. n. y. 6. Peccatorem intumeſcentem, præſertim menſurâ peccatorum ſuorum impletà, coërcet Deus, punitque. V. Peccatum. 2. Thema idem Conſci- entiæ malæ inquietudo. Conc. gr. V. Engelgr. p. 2. Dom. 4. Epiph. Faber. Conc. 6. eadem hac Domin. & in Auct. them. 4. 3. Acceſſe- runt ad eum Diſcipuli eus“ Inter illos & Judas. Unus malus Judas: timuerunt tamen & cæteri diſcipuli boni. Vel uno tantum, dam- nando, omnes timere debemus. Conc. Io. tota⸗ & n. 9. 10. De nu- mero damnandorum, & curàâ ſalutis. 4. Mlem Thema. Cum diſci- pulis — lleck d r. h Wrt ſertentur: lenteeinn⸗ Chlus: Nentqex d lut. (Mt. irhori, iti uis malus Ctiag Provin MINHINtorn (Mm/,. 9.l ehrikus Amirgo. 1o Aeeſe/ bo, Pefie temo inpi onnnfefig, Uftugnnce D 1. KAcr, Ulnkernne⸗ (l autemn . ENNe ne , , M Den kun wateti ge vel Prin ſen Liznni . o. P. Pſ. E hnere — 4 inen A. D. nin HZ Menmn nen et, 4 2 „2 . . 4. n ncc e Neutin. 1 Enm mienin . 1 er Nuelorenn n. “ 4 . lis gnumtnr 31 2 . In Dominicas per Annum. 1541 pulis & Jjudas. Cum impiis Beatorum nullus manebit. Conc. 9. tota & n.z. De Beatorum ſeparatione à reprobis. eſts? Multi vano timore à vià virtutis & melioris vitæ propoſito ab- ſterrentur: Conc. 67. Exord. ex num. . Engelgr. hic p. I. 6. Aſcen- dente es in naviculam, ſecutè ſunt eum diſcipuli ejus Cum Diſcipulis Chriſtus: cum his & Jjudas fuit, & ipſe à periculo ſervatus. Emolu- menta ex Societate & Fraternitate: damna eorum, qui in nullà vi- vunt. Conc. 6o. & à n. 3. de Fraternitate. 7. Motus magnus factus eſt in mari, ita ut navicula operiretur fluctibus. Eccur? ob judam: Adeò unus malus & unius peccatum ſæpe cauſa malorum eſt familiæ, imò totius Provinciæ: Conc. 6. n. 1o. 8. Motus factus eſt: Tempeſtas maximè formidanda, cum Chriſtus judex extremus in nube veniet. Conc. Iy. 9. Imperavit venti & mari, & facta eſt tranquillitas magna: Hac Chriſtus in mari. In mari hujus mundi poſt Chriſtum, refugium Bma Virgo. Conc. 52. fine & tota: de Roſario. V. Maria. V. Roſarium. 10. Acceſſerunt ad eum Diſcipuli“ In vitâ extremè etiam periclitan- tibus, refugium ad Deum, Chriſtum, B. V. Sanctos. In Judicio ex- tremo impiis nullum. Conc. 32. 1II. In mari hujus mundi munda- norum refugium. V. Divitiæ, Voluptas, Mundus, Luxuria: quibus naufragantur, æternum. V. Pharao. UMß Domin. V. poſt Epiphaniam Domini. . 2, àAH 5. Lisia tèmidi Maatth. 12. 24. ad 31. 1. Ad comburendum- De Pœnis & tormentis Inferni: à Conc. 36. V. 30. V. Infernus: Pœna: Ignis. V. Engelgr. hac Domin. p. r. 2. Triti- cum autem congregate in horreum meum. De Gloria Cœl. Conc. 41. & 43. V. Beatitudo. 3. In tempore meſſis« Tempus Judicii extremi. Conc. I6. Meſſir, conſummatio ſeculi eſt. v. 39. 4. Apparuerunt & zi- zania. Deus patienter tolerat hominem, usque ad peccatorum ſuo- rum maturitatem; quæ eſt Menſura peccati impleta. Conc. 29. Vn- de vel primum peccatum fugiendum: n. 4. §. Snite utrag creſce- re- Zizaniis parcit Deus propter triticum: malis propter bonos. Conc. 6ο. V. Dom. præced. n. 6ö. 6. Qui ſeminavit bonum ſemen in agro ſuo. Semen eſi Verbum Deir- Lucæ g. It. De Verbo Dei. C. 53. De Munere Concionatoris. Conc. 7a. & 1I. Provm. Munus Audito- Ilii iii iii 3 rum. V. 30. V. 26. V. 30. V. 30. Matth. 13. V. 31. ad 36. V. 31. v. 31. 32. V. 33. INDEX IV. Concionum & Materiarum: rum. Conc. Promm. z. V. Verbum Dei: Concionator: Parochianus. 1542 7. Iu tempore Meſſis dicam meſſoribus. Bonum ſemen, filii Regni; Ziza- nia ſilii ſunt nequam“ Meſſorer, Angeli ſunt. Meſſis verò conſamma- tio5 à verſz 38. Exibunt Angeli, & ſéparabunt malos de medio juſto- rum. Conc. g. V. Separatio, & Angelus. V. Conc. 32. n. 4. 8. Cum dormirent hominer, venit inimicus ejus, & ſuperſeminavit zizania. Dum aufert omnem memoriam & metum Judicii extremi: C. 42. 9. Cum dormirent hominer- S. Auguſt. & S. Hieron. intelligunt & accipiunt negligentiam Paſtorum Eccleſiæ: hinc Zizania peccato- rum, perditio animarum. Conc. 1I. Proæm. n. §. Conc. 6. n. y. Conc. 61. n. y. quis ſtatus ante Lutherum? Oportet animam Zeloſam eſſe: cit. Conc., 6. 10. Venit inimicus V. 2 5. plurimi, in bono rari: Conc. 5a. & n.7. 12. Càùm dormirent homi- nes Vigilat deæmon in noſtram perniciem, cùm dormimus, incurii ſalutis noſtræ. Vid. Salus: Negotium Salutis: Somnus: Doemon. 13: Zixania- Hæretici & peccatores, præſertim qui alios verbo & exemplo vitiant & corrumpunt, juxta S. Aug. Chryſoſt. Gregor. V. Hæretici. Item Scandalum. 14. Colligite p˙rimum Zizxania: tri- ticum autem congregate in horreum meum: Vid. infrà Dominica II. poſt Paſcha n. 2. Domin. VI. poſt Epiph. Dom. 1, Simile eſt Regnum Cælorum Grano dnapi. Regnum Cœlorum 1 prædicatio Evangelii eſt, & notitia Scripturarum, quæ ducit ad vi- tam: ait S. Hieron, hic, Breviar. Lect. 3. Noct. De Verbo Dei ejus- que efficacià. Conc. 6z. V, Faber. Dom. 6. Epiph. Conc. 6. 2. Gra- niem Sinapis, æternitas bene cogitata. Conc. I. n. 2. & totà. V. Eter- nitas. 3. Granum Sinapi, minimum & maximum. Tu quoque, 6 Chriſtiane, granum eſto ſinapis: ait Theophilactus ap. Jahoda hac Dom. f. 73. In mundo infimi & ſimplices, in cœlo maximi. V. Sancti. Beati. 4. Grano Snapi &c. Peccata gravia in Judicio, quæ hic levia viſa: Conc. 25. & V. Venialia peccata. Paoletti hac Domin. 6. e dimile eſt Kegnum calorum fermento. Modicum fermentam n maſſams — 1 Inimicus eſt diabolus. V. Dœmon. II. Zizania“ facilè creſcunt. Creſcentes in modo — nen cen eywentun HCenals entin. Ce mnminimt. ll gjehet ſib e⸗ n kdet. Chrinenmu. . Nennis tum encelce Conſien 1. VWcs gendomg 1 iizi ſtcur kei Uitentis ſuo⸗ Uon.0 d 1es compare Urine Zel Wercede Phi Cin cvlette de NN fec Wrpoht mnepur eramurhe lonnn. Uit ilar, 4 rl 2. I ui tnti unn, uin In Dominicas per Annum. 14 “ maſſam corrumpit! Expurgate vetus fermentum. I. Cor. y. 6. & 7. entmm Fermentum peccatorum. S. Thom. de Villa Nova: Conc. 21. n. f. Erxuendus vetus homo: cit. Conc. 31. 6. Fermentum, Mala Conſci- e entia. Conc.4 . 7. Granum Sinapis, eſt virtus, quæ hominem, eti- ue anm minimum, magnum facit. Viri magni non naſcuntur; virtute le fiunt, ajebat Vrbanus PP. Conc. 47. n. 9. V. Virtus. Humilitas. 8. . v. 31. mlen mile eſt Kegnam Cælorum, Grano Sinapis. Quod magnam acrimoni- uuſn amn habet. Docemur, cœlum arduis obtineri: & modò vel ſic, ut z4/lat obtineamus, adnitendum eſt: Conc. 23. & V. Tribulatio. Beatitudo. Zelixs 9. Vermis conſcientiæ in hac vita contemptus, neglectus, quan- u tum excreſcet, & dirior erit Judicio extremo & æternitate. Conc. 47. anind. V. Conſcientia. Vermis. Mmmunn Dominica Septuageſimæ. Matth. 20. à .en 1. Voca operarios, & redde ills mercedem. Pro c lo nihil non v. g. ns er agendum, patiendum :Conc. 43. & al. V. Beat. cœlum. Infernus. 2. Exiit primo manè, conducere operarios in vineam ſuam. Quanta v. 1. iit cura cœleſti Patrifamilias vineæ ſuæ: Conc. 6a.- n. 4. nunquam non eie mittentis ſuos operarios, id eſt prædicatores. S. Gregor. Breviario iDonm Dom. 70. Lect. 3. Nocturni Conc. cit. 6a. & I. Proæm. item 7a. 3. Vi- 37 nea comparata Fraternitas SS. Euchariſtiæ. Conc. 6ο. n. Z. . Doce- tftur in eâà Zelus, Devotio, labor indefeſſus. Item Conc. 61. 62. ubi de mBaercede Philotheæ Euchariſticæ. 4. Circa undecimam verò exiit- vV. 6. mCtlII Cuùm cœleſtis Paterfamilias etiam ultimà horà vocet ad ſuam vi- Acl. neam; vel in extremis ſaltem bene agendum, pœnitendum, Conc. 70. elgi. „. 2. fine & tota Conc. 42. n. 7. 5⁵. Conc. 65. Conc. a9. h. II. Conc. 72. n. y. S 10E de Præpoſito & milite: Neglectum alias tempus, Pœnitentia, Gra- ctia: irreparabilia. V. Pœnitentia: Tempus: Gratia. S5. Variæ nu- In e merantur horæ: De pretio & uſu temporis: V. Tempus. Hora, Dies, ltot, Annus. Vita. Hinc variæ Materiæ perutiles. 6. Quia nemo nos V. 7. ommn conduxit. Ab hàc vineâ, ac in eà laborum mercede, nemo excludi- oni tur: C. 6⁄2. In Divinis frivolæ excuſationes. V. Excuſatio. 7. Duid v. 6. nt, hic ſtatis totaà die otioſt? Otium in hac vineâ, damnatorum æternitas 7,. damnat. C. yI. V. Salus: Salutis incuria, Eternitas. 8. Summa Dei noi V. 4. 4,% 4 15V44 INDEX IV. Concionum & Aateriarum: ad vineam ſuam, in tam amplam mercedem, vocantis benignitas: Sed hæc, cum omnibus Redemptionis beneficiis, nihil nos juvat, ſi iis abuſi fuerimus: Ite & vos in vineam; & quod juſtum fuerit, dabo vobi V. Gratia. Damnatorum lamenta Ludov. Granat. hac Domin. V. 8. Conc. 2. J. 3. 9. Redde illi mercedem. Hanc decernit Sententia E- lectorum, quibus vel hauſtus frigidæ æternam mercedem fert. Conc. 33: & ibi citati n. 6. marg. 10. Merces, Mundi in vineâ laborau. tium. V. C. 45. V. Mundus, Luxuria, Voluptas, Divitiæ. Apoſtaſia. II. Merces in vineà dœmonis ſervientium. V. Magia: Dœmon. vV. 16. Item Conc. 26. n. 7. 12. Multi ſunt vocati, pauci verò electi. Conc. 10. 8. 13. Voca COperarios“ Judex extremus Opera ſingulorum expendet ſtrictiſſimè. V. Opera. Judicium. v. 4. ad 166. Dominica Sexageſimæ. v. 4. & II. I. Cam turha plurima convenirent, &c. Semen eſt Verbum Dei. De V. 14. fervore audiendi Verbum Dei. Conc. 6z. 2. Quod autem inter ſpinas cecidit & .. Conc. zz. Judicium Divinum aſperum facit vehemens a- mor & cura rerum fluxarum, libido, gula. V. Divitiæ: Voluptas: Lu- V. 5· Xuria, Ebrietas, Dives Epulo. 3. Exiit, qui ſeminat, ſeminare ſemen Jſuum. Ego quid ſum, niſi cophinus ſeminatoris? Ille in me po- nere dignatus eſt, quæ vobis ſpargo: nolite attendere ad vilitatem cophini, ſed ad claritatem ſeminis, & poteſtatem ſeminatoris. Verba ſunt S. Auguſt. Hom. 26. e po. Agi hinc poteſt de munere Concionatoris. Conc. 1I. Proæm. & α n. 3. V. Concionator: Conc. 2. V. 12. Promkm. 4. Venit diabolus, & tollit verbum de corde eorum, ne cre- dentes ſalvi ſiant. Oblivio extremi Judicii, opus demonis. Conc. 24. VIS: n. 3. &ñ Zkbotd. §. Frulctum aſfferunt in patientiâ. Patienterigitur eſto- te, fratrer, usq ad adventum Domini: Ecce agricolas &c. Jacobi y. 27. Pro cœlo omnia patienter ſuſtinenda, agenda, fugienda Conc. 23. V. 5§. &c, 6. Aliudcecidit ſècus viam“ Aliud cecidit ſaprapetram:“ Et aliud ceci- dit inter ſpinas: Indicant hæc varios peccatores, in quibus Verbum Dei fructum non affert: & Converſio talium difficilis eſt. De nul- lius tamen ſalute penitus deſperandum eſt. V. Converſio. Deſpera- V. 5.⸗ tio. Divitiæ: Luxuria. Obſtinati. 7 Volucres cæli comederunt illud De Debonint herhic the uli omin hotwini ſk Doenon 6 limn lun, A impios. Ohritti/ niinpios lAis kerra. en. &l. Mint, eun leexempl 4,1.g. Wrin Nel- Küilgnnel lim /lie 1. Domine enatio Nor Moſico: M glilam / loſtismen 1.N.C nur nnnig binhib⸗ igt A, (in 4K.n. 9. l.g. Nele e U n eſt h ru NeHn e Hürn 1 Eunudd Pce muet ur, C. , Ne At.⸗ NN.C te zut l ali, 7 CH ud oſenm 4. 1. 1 fe M 4 C. 6ů3. n. 9. In Dominicas per Annum. De bonitate ſementis difficultas non eſt: ſed quænam hæ volucres? 2 Fa a- ber hic them. 4. Corvus, avis furax, perfida, mendax, & funeſta ac mali ominis, ſymbolum Corvi infernalis, qui tempus poœnitendi homini ſuffuratur, ut procraſtinet Pœnitentiam: V. Pœnitentia, Domon: Corvus: Cras. Drexel. de æternit. conſi⸗ d. . n. 3. 8. Hæc dicent, clamabat- Chriſtus clamans in Judicio extr. ſentemtiam con- tra impios. Conc. 34. Item Conc. 3r. V. Clamor. 9. Thema idem. Chriſti ox jam nunc in vitâà Gratiæ: in Judicio extr. terribilis con- tra impios. Conc. 23. V. Vox. To. Et aliud cecidit in terram honam. Talis terra bona ſint Verbi Dei Auditores, & Parochiani. C. 2. Prorm. & C. a. àn. 4. 11. Wus ſaupra Petram. hi ſunt, guicumau- dierint, cum gaudio ſa ſcipiunt verbum & bi radices non habent. Tale exemplum relapſi Concubinarii: Conc. 73. ſine. Adoleſcentis. C. 45. n. g9. De bectatorihus obſtinatis, V. Obſtinati. Peccator. Lu- Xuria. Relapſus. 2. Cum Turba plurima convenirent. Viſura Chri- ſti ſigna, eumque audtturi. Conc. y. Conventus omnium ad Chri- ſtum Judicem maximus: n. 2. . ota. Dominica Quinqusgeſime. 1. Domine, ut videam. Cocitas. ſpiritualis, oblivio, & inconſi- deratio Noviſſimorum. C. 44. V. Cœcus: Judicium Extr. 2. Ex oppoſito: Memoria & conſideratio Judicii extremi: Conc. I. 3. Cæ- cus quidam ſedebat Jeécus viam: malis ſuismet, & ſibi, in interitum, imminentibus. Conc. 2. Vid. hic n. I. V. Cœcus. 4. Ecce. aſcendimm Jeroſo oölymam, & conſummabun- tur omnia: Chriſtus Judex extr. SS. Paſſionem & Sanguinem ſuum ab impiis requiret: C. 24. V. Paſſio Chriſti: Sanguis. 5. Tertid die reſurget. Doctor Gentium 7. Cor. 1y. agit de Reſurrectione mor- tuorum, quam primè probat ex eo, quòd Chriſtus reſurrexit: C.. Reſurrectio mortuorum univerfſalis: Vid. & Conc. 8. 6. Et ipſi nihil horum intellexerunte Salutis ſuæ incurii nil minùs intelli- gunt, quàm quæ ſunt de ſuâà ſalute, ac de Divinis. V. C. zo. n. y. C 45. n. §. Lubentiùs audiuntur ludicra „ quàm ſeria pro ſalute. Seria in craſtinum. Conc. 3. n. O. Hinc multis miſe- Mechtl de Jud. extr. Kkk kkk kkk randa Mundus & peccator verè cœcus de Lucæ 18. av. 3 1. ad fin. V. 41. V. 33 15/46 INDFX IV. Concionum & AMateriarum: randa mors, & deſperata. V. Salus: Mors: Deſperatio. dem. dies certiſſimus, at incognitus. Conc. zo. item Cone. gy. V. Mors. 8. Thema idem. Bacchanalia cum Die Cinerum paſſim alia ſunt: „. Thema v.32. ſed: Qualis vita, finis & mors ita. Conc. 25. V. Mors. 9. Tradetur enim gentibus, &c. Hæc quidem Chriſto acta ſunt. V. Judicium hu- v. 31. manum. 10. Ecee aſcendimus Zeroſohmam: Quid ad hæe Mundus? Nihil de his ſolicitus, totus cœcus, Bacchanalia malè ſecura cele- brat. Quô fne⸗ Interitu animæ & corporis. Conc. 2. ſuprà num. 3, Vid. Iſat. 22. 12. De Leontio: Conc. 7. n. 10. I1I. T hema idem. Pa5- 6 ſionis Domimicx Memoriale perenne, Euchariſtia: De hac proin tractandi, facilis erit materia ex Conc. 60. 6I. 62. & V. Euchariſtia. 12. Cæcus quidam ſedebat ſecus viam Magis, hoc præſertim tem- pore, cocus eſt Mundus & peccator: cujus miſerrimus ſtatus & evi- dens damnationis periculum, ut videat, proponitur; in ſeriam pœ- nitentiam. Conc, 3:totâ & n-S. Conc. II. n. 3. V. Peccator: Pericu- lum. Cœcus: Surdaus. C. 22. n. 5. Nec viſo inferno correctus. 2 Mherh e Feriâ IV. Cinerum. Vid. Index Rerum: V. Mors. Adam. Arena. Palvis. Cidver. Vnmbra. Spectrum. Via. iee Dominic4 I. ( Quadrugelimm mxz v. 4. 1. MWon in ſolo pane, ſed in omni Verbo, quod procedit de ore Dei. v. 2. C. 6a. de Verbo Dei. V. Verbum Dei. 2. Cum jejundſſet ao diebus: Chriſtus tam rigidè jejunans, docet peccatorem Reum, facere fra. 2 Qctus dignos Poœnit. Conc. &. VPœnitentia: quæ maximè nunc in- v. 6. culcanda. C. 6. 3. Mitte te deorſam. Doœmon homini præcipiti- unm ſuadet, quoties peceatum: per hoc enim è Cœlo lapſus Luci- fer cum ſuis. V. Lucifer. Peccati ſtatus periculoſiſſimus: ſuprâà V. 6. Dom. Q Quinquag. n. 12. 4A. Mitte te deorſum. Nemini equidem & nunquam deſperandum in vità. Neque tamen etiam temerè præ- ſumendum, aut ex præſumptione peccandum. V. Deſperatio: Præ- Vv. 2. ſumptio: Sapiens. 5. Cum Iunaſet 40 diebmn *Hocce Chriſti exem- Nil notius nobis morte; & nil mimis cogitamus. Mortis enenplo, pluin, cr. Daer ate ſulet. N X Nar VMnon: Ageliae beguii des olngelon o chant: n IN fuinkimnes, 0 Uhabencum emna neced⸗ eris mme. felilendom Mon gelper Deherno ſonelrumn, 0 IISlucn e. 4. ſecn nc il⸗ it: icd eni lun lleel, 4 Gne dechuden mnorrſiunn Vinnmor *☚M . lie Mun I K a nen catn 4 m. Qug, urellieat Mnnintibi — len — Arl 2, renin an KutasAe nſerune R:Ner Crtec u ſe4 Geent n, eft ginunl Neee ns. O 1 gbut N ſemike Pe H Nℳ. Sõl lIn Dominicas per Annum. exemplo, facilis nobis fiat, abſtinentia, jejunium ab Eccleſiâ præ- ceptum, & generatim virtus. Conc. 67. V. Virtus. care ſuadet; ita deſuper pœnitentiam & Confeſſionem odioſam facit & gravem, quà ſolâà peccator reſtituitur. V. Conc. 69. n. . 9. V. Doœmon:; Pœnit. Peccatum: Confeſſio. ce Angeli acceſſerunt, & miniſtrabant ei. Cibum deferentes, aliaque obſequii debiti officia exhibentes, Creatori & Domino ſuo. Om̃- cio Angelorum funguntur, qui Chriſto in pauperibus, miniſtrant, hos cibant: mercedem inde recepturi ampliſſimam. Conc. 33. àn. y. V. Ind. 3. S. Script. in Matth. 2 5. à v. 34. Econtra de damnatis: ho- rum fames. Conc. 32. n. 3. 8. Cum doemone, hoſte Dei & noſtro, nil habendum commercii, ab eo nihil opis petendum, etiam in ex- tremà neceſſitate & paupertate. Hæc omnia tibi dabo, ſi cadens ado- raveris me. V. Magia. 9. Accedens tentator. Tentationi fortiter reſiſtendum: Conc. S. n. 12. etiam prima ſupprimenda: V. Tentatio. Non deſperandum ob fragilitatem; &c. V. Fragilitas: Gratiæ act. Deſperatio. Domon. 10. COſtendit es amnia regna mundi, & glo- riam eorum. Oſtendit illi omnia regna orbis terræ in momento tempori, ait S. Lucas c. 4. v. S. In momento temporis, ait S. Ambroſ. L. 4. in Luc. 4. ſæcularia & terrena demonſtrantur: in momento enim cuncta illa prætereunt: & ſæpe honor ſæculi abiit, antequam vene- rit: quid enim ſæculi poteſt eſſe diuturnum, cùm ipſa diuturna non ſint ſæcula. ap. Calamat. Sylvàâ, Diſc. 49. n. 9. Verè: Cſtendit tantùm, quæ nec habuit Dœmon, nec dare potuit. V. Cornel. In mundo omnia mortalitati & corruptioni ſubjecta: totus denique peribit mundus, Vltimum orbis excidium per ignem: Conc. 5. Inde vanitas. V. Mun- dus. 11. Thema idem. Mundi ejusque regnorum omnium vanitas. V. Regnum. Ubi &: Regnum Chriſti & Beatorum æternum. Ipſe Chri- ſtus Rex tremendæ Majeſtatis: Conc. 21. Peccatum eſt magnus dæmon, ait S. Chryſ. Or. 3. contra Jud. ap. Cala- mat. Quadrageſ. Diſc. 16, f. 247. Hic voluntarius dæmon identi- dem vellicat hominem: Conc. 45. De Conſcientià mala. 13. Hæc dommnia tibi daboe Deus propter temporalia non offendendus: per ea multi Kkk kkk kkk z 6. Accedens Ten- tator. Doœmon in ruinam hominis nunquam non vigil; ſicut pee- 2. Accedens tentator. 47 V. 37 V. 2. & 11. V. 9. 154d8 INDEXIV. Concionum & Materiarum: v. 1. multi pereunt: V. Temporalia: Dives. 14. Ductus ſt Jeſis in de. v. II. ſertum à Speritus Philothea ad Euchariſtiam. V. Euchariſtia. 1 5. Et Matth. 17. A V. I. ad 10. V. Le: Ve 2. ecce Angeli acceſſerunt, c. V. Angelus. Domin. II. Quadrageſimæ. 1. Domine bonum eſt, nos hic eſſes ſi vis &c. Via Mandatorum Dei, virtutis, & pœnitentiæ, facilis, fuavis: Hoc enim conſilio Do- minus has hodie Diſcipulis apparavic delicias, ut earum ineffabilis ſuavitas eos ad mundi contemptum incitaret: ait Ludov. Granat. hac Domin. Conc. 3. S. I. Conc. 6* 2. Faciamus hic tria Tabernacula: Conc. yS&. de SS. Trinitate creatà, Jeſu, Marid, Yoſeph. Ex his ſalus, & gloria cœleſtis: Exord. ex n. 3. 3. Ecce nubes lucida obumbravit eos. Hæc Nubes forma Judicii extremi: Conc. a. tot. & n. y. 4. Idem Thema. Ex eddem Nube Judicii extremi tempeſtas expenditur: Conc. M. V. Nubes: Tempeſtas. §. Et ecce Vox de nube- Et audien- ter Diſcipuli, ceciderunt in faciem ſuam, & tiémuerunt valde. Vox Judicis extremi: Conc. 23. V. Vox. Item Conc. 34. & 37. 6. Mem Thema. Celebris eſt hæc Viſio. Oſtenditur Chriſti Judicis extremi Majeſtas & terror, ex quibusdam Viſionibus, Vet. & Novi Teſta- menti. Conc. 22. 7. Transfiguratus eſt ante eos Claritatem ſuæ glo- riæ demonſtravit, ait S. Leo: (Breviar. hic Lect. 7.) & & Chryſoſt. Hom. 57. in Mat. (Breviar. 6. Aug. Lect. 6.) ubi vide. Fuit proin hæc ſpecies quædam gloriæ cœleſtis, quâ animamur ad quævis, fortia agenda, dura patienda, & peccata fugienda: Conc. 43. Serviunt huc Conciones & Materiæ de Cœlo, de quibus. V. Beatitudo. Coœlum. 8. Domine, bonum eſt nos hic eſſe. Id de ſolo cœlo undequaque ve- riſſimum eſt: quò ut & tu conſcendas peccator, opus planè eſt Pœ- nitentia: de quâ proin ſerviunt omnes Conciones: V Pœnit. Con- fefſio: Contritio, &c. 9. AMſampfſit Zeſus Petrum, & Yacobum, & Joannem- Selectum fecit diſcipulorum Chriſtus. Tres, ait Raba- nus, ſolummodo diſcipulos ſecum ducit; quia multi ſunt vocati, pau- ci verò electi: Conc. o. 10. Reſplenduit facier ejus ſicut ſol: Facies Chriſti Judicis omni ſole clarior, illuminabit abſcondita renebra- rum. I. Cor. 4. 5§. Conc. 27. 25. 29. 30. 15. II. IMdem Thema. Beato- Wnr — runMte lles lßletunt kaone iden. W Gnit: Ap 9. CUne Aunctos in ,.K. 14. ute cocam Ggnn; om e; & Chee ſeenlu 0 N Neut:. D l. Muy, fone obleſt Ghlaedode (Ekeheqn Hbing, Intrinsc la. Pee (Ro Poeher eg Pi S Antin, 4 4. lI H £ — In Dominicas per Annum. 1349 Peint⸗ rum Notæ, Dotes, Laureolæ. Conc. 12. 12. Et ecce apparuerunt eis V. 3. OH Moyſes & Elias, cum eo loquentes: Dicebant exceſſum ejus, quem completurus erat in geruſalem EDuc. 9. 31. ſcil. exceſſu amoris ſubeun- do baſſionem Crucis: de quâà Conc. I3. Item Conc. 24. 13. Thema idem. Exprobrabit Moyſes legem Dei violatam: Elias, ſpreta Vati- lmm cinia: Apoſtoli, neglectam doctrinam Evangelicam. V. Conc. 14. m v.. §. Conc. 23. n. 4. Conc. 32. n. 3. & totde ubi: Nullum refugium apud nN Sanctos in Judicio extr. Accuſatores Sancti. Conc. 26. n. 4. Conc. 34. U n. 5. 1I4. Thema idem. In monte Tabor qui fuêre? omnes ſancti, d & à Zelo, fide, innocentiâ, pornitentiâ partim (uti S. Petrus) ac vir- Htute commendatiſſimi: Chriſtus ipſa ſanctitas. Sola virtus cœlo ss digna; omne immundum excluſum. Vid. Conc. I2. Beatorum No- A tæ; & Conc. II. Notæ damnatorum. Item Beatorum ad Colos al aſcenſus. Conc. 21. & Conc. 2o Impiorum ad inferos deſcenſus, Haln. V. Beati: Damnati- rm; aſrn ucæ II. Dominica III. Quadrageſilmæ. Ay4 410. m I. Erat Yeſus ejicienz dæmonium: Ingens hominis miſeria, à dee- v. 14. mDone obſeſſi: major, peccato præſertim cum inveterato habitu „ conſi uetudine, affecti. Obſeſſo enim de ſe doœmon quoad animam no- “ . cere nequit, niſi conſentienti: E ſiciendum ergo vitium: V. Vitium, umm Habitus, Conſuetudo, Vetus homo. 2. Idem Thema. Peccatum vo- im luntarius deemon. V. Dom. r. 4geſ. n. 12. Peccator doemoniaco ſi- miutlte milis. Peccatores pejores effecti ſumus, quàm à doemonio vexati: 42 Cn. quòd ſi non ſpumamus, neque pupillas detorqu emus ‚utinam in cor- eger. pore h æc pateremur, & non in animâ: §. Chryſoſtom. Hom. 4 r. ap. Sel. Calamat. 4geſim. Diſc. 2. f. 32. Peccatoris Rei ſtatus miſerrimus. „ Conc. 31. Vid Domin. Quinquageſ. n. 12. 3. Erat Jeſis ejiciens de- V. I4. monium Peccator obambulat, ait S. Chryſ. in c. 16. Lucæ, de La- 4 2aro: ap. Calama t. D. 2. cit. amarum accuſatorem circumferens con- AA Tientiam, cum ſit ſuo judicio condemnatus. Cont. 45. V. Conſcien- in Confeſſione hominem mutum facere. Conc. 69.n. 9. & 5. Conc. 39. Ka. y. Conc. 6. n. 2. &II. præſertim in ex tremis. Conc. zo. n. 4. Conc. 74. KkkE ANr E 3 n. 6. . = —. mi CN chon⸗ INO V. 14. vel 26. V. 28. V. 14. à v. 17. VY. 27. Joann. 6. à V. I. ad 15. Ve T 1 9 10 Verſio & ſalus difficilis. V. Vetus homo. Obſtinati. Venter, qui te portavit-e De Beatiſſimàâ V. V. Maria V. INDEX IV. Concionum y Materiarum: n. 6. V. Dœmon, Confeſſio: Pœnitentia. Hic dæmon per omnia ejiciendus, neque unquam admittendus. V. Dom. 11. poſt Pent. n. 4. 5. Thema idem. Dœmoniaco miſeriores ſunt, qui ſe demon devo- vent, & mancipant. V. Magus. F. Epiph. D. 6. Thema idem. Vel: Fiunt noviſſimaæ hominis illius pejora prioribus. Dœmonis tyrannis, quam denique, qui ſervierunt in vità doemoni & peccato, experien- tur impii, à dæmonibus ad locum Judicii extr. rapiendi. Conc. 8. V. Doœmon. illud. Conc. 63. V. Verbum Dei. 7. Wuin imò beati, qui audiunt Verbum Dei & cuſtodiunt 8. Et cum ejeciſſet demonium, locu. tus eſt mutus. Efficaciſſimum medium, êſtatu miſerabili peccati eva- dendi, eſt Sacram. Confeſſio. (V. num. 5. & V. Confeſſio.) Confeſſio frequens: Conc, &7. Confeſſio generalis: C. &. 69. & 73. V. Cala- mat. Ageſim. Diſc. 16. Engelgrave part. 1. S. 5. Hac Domin. Faber, Auct. Them. I. pſus. Præſertim luxurioſus, domus eſt immundi Spiritus. V. Lu- xuria. Iugreſſe habitant ibi. Nonniſi vi expellendi. Luxurioſi con- 10. ſe autem ut vidit cogitationer eorum Extremus Judex non opera tantuùm, & verba, ſed & ſecretiſſimas cogitationes numerat, ponderat: Conc. 2 . 11. Tpſé autem dixit: Omne regnum in ſe diviſam Ge. Manſuetiſſimè Chriſtus pro mago traductus, reſpondet, i innatà ſibi manſuetudine. Conc. ig. n. 2. aliàs in vità, & maximè in Judicio extr. S cum Ma- jeſtate ſeveritatem demonſtrans æquiſſimè. cit. Conc. ro. 12. Beatus Dom. 11. Ppoſt Pent. Dominica IV. Quadrageſima imæ. 1. Agi hoc ſacro tempore de Confeſſione ſacrâà & Communione, conveniens eſt: ad quod peropportunum eſt hodiernum Evange- lium; cujus Convivium prodromus ac typus fuit 88. Euchariſtiæ. Faber hic Conc. 3., init. Videantur ergo Gonciones & Index Rerum de Confeſſione, S. Comunione & Euchariſtiâ, ex quibus erit facilis materia, utiliter dicendi. 2, Deſuper obſervationes ex hodierno Evangelio. Primè Arcn Whie- Tans: Potis nulla fit mentio in ullo Evan- 9. Kevertar in domum meam, unde exivi. V. Rela- Eyungeliot rtutemc. Us, horin lemonita skenl onanet genet e lionem a- ure Teru Coctvolam er wmne ba Phemaprn Portlinm, O Naas Enl Lxon laud pbis tigmn, te Irommoo Auenit ſe lrelweas- 6. Vt auten isConviy 1.g. V. Be⸗ Conwipia ſert t Wnen Quco! 1 luln . 1. Gie⸗ elee none . iekenn Rlacdal — Rom wonen. –☛ ErIn S iagfnuu pennr „N nink — ſ N . V.l WNENn Lenr 1 4 N Nmieul manle = , NM , Nonvr, Allan adi Xolem eNtr lu Ctn Mundus. Honor. 8. Vid. Domin. 6. poſt Pentec. In Dominicas per Annum. 6551 Evangeliorum: Quanquam juſta & communis ſit opinio, eam pani virtutem conceſſiſſe Chriſtum, ut unà & fami & ſiti ſedandæz omni- bus, hoc in convivio in monte adornato, ſufficeret liberaliter. Un- de monita videtur Eccleſia, non temerè ſe facturam, dando laicis, juſtis de cauſis, Communionem ſub und Panis ſpecie, quà totus Chri- ſuus continetur. 2. Erat autem proximum Paſcha. Unde iterum con- gruenter edocta Eccleſia, conformiter Chriſti exemplo, Commu- nionem Paſchalem Orbi Chriſtiano indicere. 3. Abiit Jeſus trans mare Tiberiadis: Ut omnes Fideles intelligerent, ad decentem & fructuoſam Euchariſtiæ ſumptionem, omnino neceſſe eſſe, tranſire per mare Pœnitentiæ, quæ eſt ſecunda poſt naufragium tabula, ad abluenda prius peccata. 3. edhæc quidſunt inter tantos“ Cura tem- poralium, præ æternis. V. Temporalia: Salus. Item V. Timor. Ti- mor vanus circa temporalia; ſalutaris circa Divina. V. Joan. 6. 27. Item Excuſare. 4. Sequebatur eum multitudo magna! Prudenter haud dubiè rata, tam commodam ſalutis ac boni occaſionem, gra- tiam, ac tempus, non eſſe negligenda, ſuo etiam labore, ac itineris incommodo. V. Gratia: Tempus: Pœnitentia: Vita. Negotium. 5. Accepit eſus panes- Ex hoc convivio excluſa omnis ebrietas & gu- V. 4. Ve L. V. 9. v. 2. V. I1I. la, vel maximè dedecens SS. Euchariſtiam. Conc. 6. n. 10o. V. Ebrius. 6. Ut autem impleti ſunt. ſeu ſaturati. Abundantia & ſatietas cœle- ſtis Convivii & beatitatis. Pſal. 16. 15. Conc. 43. n. 2. & totäâe Conc 33. n. §. V. Beatitudo. Convivium impiorum miſerrimum, crudele: V. Convivium: Ebrius. 7. Yeſus ergo cùm cognoviſſet, quia venturi eſſent, ut raperent eum, & facerent eum regem &c. Regnum Chri- ſti non erat de hoc mundo & mundanum. V. n. 10. & 11. Domin. I. H Quadrag. Regnum Chriſti & beatorum, æternum, V. Regnum. Dominica Paſſionis. H 1. Qüi ex Deo eſt, verba Dei audit; propterea vos non auditi, quia ex Deo non eſtis. Conc. 63. V. Verbum Dei. 2. Luts ex vobis arguet me de peccato 2* & veritatem dico, quare non creditis mihi? Munus, S&ε„ ſancta libertas dicendi, Concionatoris. Conc. 1. Proæm. & Conc. 74. item Joann. 8. à v. 46. ad fin. V. 47. V. 46. V. 47. V. 46. V. 59. 7 X .Z 4 42 INDEX IV. Lucionum SS Alateriarum ⸗ item Conc. 64. n. 6. 7. & totd. 3. Propterea vos non auditi, quia e⸗ e&α Deo non eſtis Hoc conſummatæ malitiæ eſt: Cove. 49. de Menſuràâ peccatorum. 4. Quns ex vobis arguet me de peccato? Si & nos cor noſtrum non reprehenderit, à peccato immunes nempe, felices ſu- mus: ſin minùs: miſeri. Conc. 7. S. Thema idem. Talis ſuo mo- do ſit mundæ conſcientiæ, acceſſurus ad SS. Euchariſtiam. Agi hic poteſt de S. Confeſſione, S. Communione. 6. Thema idem. Hoc dis- cutiet Divinus & Extremus Judex, examine & æquiſſimo & rigoro- ſiſſimo: circa opera, verba, cogitationes: circa levia & gravia: circa ſecretiſſima: Vid. Conc. 25. 27. 25. 29. 30. V. Examen. Opera. Verba. Cogitationes. Venialia. 7. Themaidem. Ne, peccator cuùm ſis, in vanum glorieris: & ni pœniteas, coram Divino Judice patieris gra- viſſimos & irrefragabiles tui accuſatores. Conc. 26. V. Accuſator. 8. Si veritatem dico vobis: Veritas à Confeſſario, etiam rigido, li- benter audienda: & quomodo cum hoc agendum? Conc. 69. V. Con- feſſarius. Engelgr. hic parte 2. 9. Tulerunt lapider, ut jacerent in eum. In Concionatores, ſacerdotes, & ſacra, i injurii, in ſuam pœ- nam & damnationem. Conc. 2. Proxkxm. n. 6. Conc. 3a. àn. 4. Conc. 44. n. I. de Sixto. V. Solatium Sacerdotis, ſi fecerit, quod ſui officii, & in ſe fuit. Conc. Za. n. 3. 10. Jdamaritanus er tu, & dæmonium Baber: Grandi convitio ſcelerati Judæi Chriſtum notare volunt. Samari- tani enim immortalitatem animæ & futura ſæcula negabant „ ait Orig. in Catenà. Erant item Cultores Idolorum: 4. Reg. 17. Hinc Judæis abominationi, contemptui & pleni dæmoniis. Hoc ſenſu Samaritanus eſt etiam nomine Chriſtianus, qui Atheus vixit: C.7. de Reſurrect. Mort. & V. Immortalitas: Acheus. ter veſter exultavit, ut videret diem meum. Quis hic dies? D. Am- broſ. L. 1. de Abr. c. 8. & D. Chryſ. Hom. 54. in Joan. Diem Paſſionis Chriſti eſſe, volunt: Faber. hac Domin. Paſſionis Conc. j7. init. Hanc ſuam Paſſionem, & fuſum in eâà Sanguinem, ab impiis requiret Chriſtus judex: Conc. 24. V. Paſſio Sanguis. 12. Tulerunt lapider: Lapis peceatum: hinc denique deſperata ſalus: Poœnitendum. Quo- ties quis, ait Gloſſ. in cap. S. Joan. in peccata mortalia cadit, toties Et S. Hilar. Chriſtia- num in Deum dildad ſe, lapides occiſionis mittit. 11. Abraham Pz — hunn alloe corpos jer Heath; tern; We wäͤicen! tore bl: tndlne he nferos men Nes goan Chriktane, nemtun u mnehe (ne ſ6. 1 ndih,gue Ghore C iplaſun feni . lſ⸗ uginmr an, undeo? 1. (n 9 en Olaeti. e Cr 9 1 Lae her Nwenr 8 ler dn Non funſe Chritin ey . M. iln, ſ⸗ Ser/ 4 lem, ſ lne 11 Nmal lll — —, : t, ite EN Kr e klnl⸗ In n. Xga Opakt r ani eien. . Aue ntggco 16,LCN. t ueneti inimme npinti ur. Ne utu 4 g 1,. Me kul git: /, Nrdumd denD in corpore à Chriſto reſuſcitan ram Deo? V. Annus. Dies. Vita. Tempus. Hora. Ztas. In Dominicas per Annum. — num corpus levabat, tu in ſpiritum; ille, ut putabat, in hominem; tu in Deum; ille in converſantem in terris; tu in throno virtutis ſeden- tem; ille in ignoratum, tu in confeſſum; ille in moriturum, tu in Judicem ſæculorum. V. Calamat. 4geſim. p. 2. Dom. Paſſ. V. Pecca- tor: ubi: Parricida Dei & Chriſti. Dei hoſtis. V. Deſperatio ex mul- titudine peccatorum naſcitur. Peccatum pondus graviſfimum, ad inferos mergens: V. Pœnit. 13. Dæmonium non habeo. V. Magus: Res quàâm deteſtanda! 14. Quis ex vobis arguet me de peccato? En Chriſtiane, de peccato ſuſpectum te facis, cuùm in Divinis, & circa ſalutem tuam piger es: V. Acedia. Pigritia. Salutis incuria. Ergo jam nunc pœnitentiam age fortiter, & dignos pœnitentiæ fructus. Conc. 5. 15. Abraham mortuus eſt, & Prophetæ mortui ſunt. Morte ſanctà, quæ vitæ conformis; ene⸗ adhuc quoad animam, etiam & ipſa ſimilis. Conc. 75. Mors, Echo Vitæ. 16. Antequam Abraham fieret, ego ſum, ſcil. quà Deus, ab æterno. V. Eternitas. 17. Quin- quaginta annos nondum habes- qui anni, dies, vitæ computentur co- Dominica Palmarum. 1573 alloquitur: Quantò tu irreligioſior Judæo? Lapides ille in Alia Mors impiorum, horum vitæ V. 9˙* Vv. 46. V. 5 3. v. 5§ 8. V. 57. Matth. 21. à V. 1, ad 10. 1. Cum appropinquiſent Yeroſolmi,, & veniſent Betphage ad mon. V. 1. tem Olivetè- Hoc loco inſtituendum Judicium extremum univer- ſale. Conc. 7. Vbi opus humanæ Redemptionis peractum: num. 4. 2. Ecce Rex tuusz venit tibi manſuetus. Adventus Chriſti duplex: Primus Gratiæ: Manſuetudinis & benignitatis: Conc. 19. num. 2. Alter Juſtitiæ & rigoris exactiſſimi: Vid. Adventus Judicis Chriſti; Non jam ſuper Aſinam, ſed ſuper Nubem. Conc. I2. 3. T hema dem. Chriſti miſericordia nunc quanta? etiam erga obſtinatos peccato- res? V. Miſericordia Dei: Obſtinati: Deſperatio: Peccator. 4. The- mnma' idem. Chriſtus Rex tremendæ Majeſtatis: à Concione 19. 5. Je- dene ſuper Aſinam, & pullaum ſaljugalu. Aſinus animal laborioſum quidem, ſen ad labores natum & aptum, pigrum tamen; Acediæ ſymbolum eſt. Acedia corrigenda. V. Acedia: Pigritia: Salutis incu- ria. Stimulus, memoria Jadicii extremi. Conc. 23. n. 1. & C. 43. Mechtl de Jad. extr. LII Iil III Feriàâ . . V. F5. Joann. 13. A V. I. ad 16. V. I. 15,4 INDEx IV. Concionum & MWateriarum: . F eri4 V. Coenæ Domim. 1. Kiens Zeſu, quia venit hora ejus, ut tranſe Sat ex hoc mundo ad la- trem.⸗ Conc. o. n. 3. Chriſti Virtutes eximiæ ante mortem: Hami- litas in Lotione diſcipulorum: Charitas, in Inſtitutione Ven. Sacra- V. 5. V. I. Marci 16. Ve 1⸗ ad 8. . V. I. menti: Patientia, in Paſſione: Et hæc in gratiam hominis: quàm pro ſe homo ſolicitus, ſe ritè ad mortem paret, neceſſe eſt: Conc. 56. 65. &O7o. 2. Cæpit lavare pedes diſcipulorum. Hæc Lotio pedum adumbrat lotionem animi, acceſſuri ad dignam S. Communionem, neceſſariam: & ipſa præcedens ante Inſtitutionem Euchariſtiæ. Hoc fecit Jeſus, ait S. V. Beda in c. 12. Luc. ut ſummam innocenti- am, ad S. Euchariſtiam ſuſcipiendam, requiſitam eſſe demonſtraret. Calam. Diſc. 17. n. S. Fit hæc lotio à maculis Animæ per Pœniten- tiam & S. Confeſſionem. V. Confe Examen, Conc. 10. n. 10. Contritio. Conc. 25. n. 4. 3. Cum een, ſinem dilexit eor. Conc. pog. num. 2. 32. Euchariſtia, Sacramentum amoris Dei. Agi po- teſt de S. Communione, & Euchariſtia. Conc. yg. 6o. 61. & 62. 4. Vid. Index S. Scripturæ, de Sermone in ultimâ Coœnàâ habito à Chriſto, Joan. 3.I4. If. I6. 5§5. De Judà Proditore. V. Judas. Feriâ VI. Paraſceves. 1. De Cruce Chriſti in Cœlo appariturâ: Conc. T3. 2. De Paſſio- ne & Sanguine ſuo, à Chriſto requirendo in extremo Judicio: C. 24. V. Chriſtus: Paſſio: Sanguis. 3. Vid. Index S. Script. De Paſſione Domini. Matth. à cap. 26. usc, 25. Marci 4 cap. 12. Lucæ à r. 22. Jo⸗ ann. àcap. 15. V. Paſſio. Sanguis Chriſti. Dominic4 Reſurrectionis D. 1. Sorrexit De Reſurrectione mortuorum: Conc. 7. V. Reſur- rectio. 2. Surrexite Reſurrectio ſpiritualis. Vid. Renovatio ho- minis: & verbis ibi notatis: Peccata dimittere, pls eſt, quàm mor- tuum ſuſcitare. Conc. &o. num. 2. Vid. num. y. &G9. hic. 3. Surrexit. Cum Chriſto non reſurgunt, qui hærent in peccatis: V. Vitium: Habitus: Conſuetudo: Peccatum. Hoc peccatoris ſepuleht rbe eſt, Oor-⸗ rrre KLorti ENum erwd Mt en 1 . h. C Sr. R ftperen elmplenil, brempl Uinantor. 1. Mrjextt ftendom. fimegt tame Dehherati Amonune Sals, Ace Cn. n, 9 Wrreri,. um Ce/ Unorte u Guulih, Hi, ſni Abrun iden. B rs VCrr. uie Fient tes Nentard i . A ſoprobro Ultenti, an c, Dee rſſir⸗ Munhuh. ten. ſe . n Mrin I gu Eec Loinkn NmIHn Anoent. M Perdonnte Nens dert . 4 „ 11 2 —1 991 l. G 1 / M. tiin NelKone au⸗ 1 N . coNdeN In Dominicis per Aanum. 155 & Por ta inferorum: Conc. g0. n. 3. «5 oſtio monumentè“ Peccatum mort. aGhnr lapis: Conſcientiam aggravans, & animam ad infernum deprimens: unde amovendus per pœnitentiam hic lapis. Conc. 27. de Conſcient. malà. Conc. 5 n. §. Conc. go. n. 9. V. n. 12. Dom. Quinquag. ſupràa. §. Serrexit, non eſt hic. Reſurrectio Chriſti, forma eſt Reſurrectionis ſpiritualis, quæ fit per veram poœnitentiam, cujus vis & virtus tanta eſt, ut Deus per eam pleniſſimè peccatorem ſanatum, in priſtinam recipiat gratiam: ab Exemplo S. Petri & 8. Magdalenæ, qui hodierno Brangelio no- minantur. V. Abſolutio: Confeſſio: Pœnitentia. V. hic n. 2. 9. 13. 6. Surrexit“ non eſt hic. Non amplius per peccati tecidivam mo- riendum. Peccator equidem ne deſperet, quia Deus miſericors: timeat tamen, quia & juſtus eſt. Conc. y3. Vid. item V. Spes. Timor. Deſperatio. Scrupulus. 7. Et valde manò und Sabbatorum veniunt admonumentum: LZelus & fervor in Divinis: item Cura ſalutis. V. Salus. Acedia. Zelus. 8. Dotes Corporis glorioſi: Notæ Beatorum. Conc. I2. Econtra, & ab oppoſito, Notæ damnatorum. Conc. 11. 9. Werrexite Peccator ſpiritualiter mortuus: Mors animæ pecca- tum. Conc. 63. n. 2. Conc. 67. n. z. Hiſtor. Conc. II. n. 9. quid ni ſeſe à morte tam dirà & periculoſifſimà eripiat, neque tergiverſetur? 10. Surrexit. Chriſtus duriſſima paſſus, propoſito ſibe WNon ſunt condignæ Paſſtones ad ſutu- V. n. 2. & y. gaudio, Hebr. I2. 2. Conc. 43. n. 2 ram gloriam“ Rom. S. Iö. 11. Et. reſpicientets, viderunt revolutum lapidem- Bonæ voluntati, & facienti, quod in ſe eſt, Deus non de- negat gratiam, ſed adjuvat, cooperatur: V. Conc. 2. Proæm. n. z. & V. Gratiæ act. Secus eſt de nolente bene agere: V. Acedia. 12. Et introëunte in monumentum, viderunt Juvenem ſedentem- Angeli ſervientes Chriſto & Monumento reſurgenti, ſervient & Chriſto, venturo Judici: Item quàm gratioſi & prompti ad ſalutem homi- ni. V. Angeli. 13. Jeſum quærits, Nazxarenum, cruciſixum. Chri- ſto probro non fuit, fuiſſe Navarenum, Crucifixum V. Crux. Verè Pœnitenti, & ſic cum Chriſto reſurgenti, præterita animæ vulnera, peccata, probro non erunt in Judicio: quàm Deus pœnitentes amet! W. n. .. ſir pra, item Conc. 12. n. y. V. Pœnitentia. LII III III z Feriàâ II. 4. Duaus r evolvet nobi, lapidem V. 4. V. 6. 1556 INXDEX IV. Concionum & AMateriarum: Lucæzæ 24. TP: à I 1,0 H Gimaren v. 354 1. Videantur Themata præcedentis Domin. Reſurr. 2. Cogno- (Qhtfion verunt eum in fractione panis. Ita ſolet appellare Lucas Euchariſtiam, an mt æquè ac Paulus, 1. Cor. o. 16. Cornel. Serviunt Conciones & Ma- omo n teriæ, de Ven. Sacramento, & Communione ſacrâ, ex Conc. pg. & grnimm v. 18. & 19. tribus ſequ. Item V. Euchar. Communio. 3. Tu ſolus peregrinus es in (ln Jeruſalem, & non cognoviſti, quæ fabta ſunt in illà his diebus? quibus fehlyron- ille dixit- quæ? Reſpondet Chriſtus, quaſi ignarus eorum, quæ acci-· diſſent, & quaſi hæc eum nihil attinerent; velut omnium injuria rum malorumque oblitus. Verè Pœnitens ita deponat ſua peccata, 1 ſid vitia, & pravas conſuetudines, quaſi iis affectus nunquam fuiſſet: & (ecClriti ſtudeat ſaltem, integræ emendationi vitæ. V. Vitium. Habitus. Ve- mndile v. 19. & 20. tus homo. Conſuetudo. Inimicus. 4. De Jeſu Nazareno &c. Ru- (uyum Aun minemus nunc iſta, acta pro ſalute noſtrâ: recantanda quondam in kæ-a he extremo Judicio cum confuſione impiorum. V. Conc. 13. 24. & 17. Hlinile v. 18. n. g. De Relapſu. §. Tau ſolus peregrinus e? Omnes peregrini ſu- euitmi⸗ mus. Conc. ga. n. I. Ne ergò pluús æquo implicemur, mundo, terre- nvnjſz, nis, peccatis; ſed cum curàâ ſalutis, tendamus, quò tendimus, ad æ- necelltas ternitatem. V. Mundus. Temporalia. Salus. ZÆternitas. Pœnitentia. 16 ela v. 26. Peccatum. V. n. 6. Dom. Reſurrect. 6. Nonne hæc oportuit pati Ina. Chriſtum, & ita intrare in gloriam ſuam? Conc. a3. V. n. o. Domin. v. 25. Reſurrect. 7. Nulti & tardi corde ad credendum ea, quæ vera Fides, quæ Prophetæ docent, Sanctique, ſuo & verbo, & exemplo, de . Judicio, de Pœnis æternis. Conc. 37. n. 2. V. Fides. Atheus. Riſus. “ Sancti. Sapiens. Leontius. Vid. & Conc. 66. 8. O ”ulti & tardi te corde: Viventes in eo ſtatu (peccati periculoſiſſimo: Domin. Quin- quag. (num. 13.) in quò mori nollent, ſeséque damnandos ſcirent: ⸗ l v. 32. Mors enim, vitæ Echo. Conc. 25. Conc. 37. n. 10. 9. Nonne cor no- Nad ſtrum ardens erat in nobu, dum loqueretur in vid, & aperiret no „ Sripturas? Conc. 60. Efficacia Verbi Dei. V. Verbum Dei. Gratiæ 8 act. illuſtrantes. Lumen. 10. Thema idem. Ex vivâ fide, zelus ho- uvf noris Divini & Ven. Sacramenti, ubi Chriſtus, ſub alienâ Specie, 1 Uue præſens. V. Philothea. Euchariftia. Zelus. 11. Thema idem. Stu- glus Aqium Mlgiot l. ie Wum 1 e ) ACr/, gin ii ie 6 ommſen mninnt. etlifen u iu 1 Mi E m⸗ . N ACN a3 , .l). 4 0 nus & pedes« Vid. n. 1. Domin. in Albis. In Dominicas per Annum. 1557 dium ardens, & cura ſalutis: contra acediam in eâ, & pigritiam, &£ timorem panicum. V. Salus. Acedia. Pigritia. Timor. Virtus. Siga-. H Contrionis vis. Pœnitentiæ ſuavitas. V. Dom. in Albis n. 4. 12 Mane nobicum, quoniam dveſperaſcit. Hæc ſecum meritò cogitet homo morti proximus & judicio, ut ſe paret: Chriſtumque per gratiam & Sacramenta ſecum habeat. Dispoſitio ad mortem & Ju- dicium: Conc. y5. 5p6.6S. & 7o6. Item: Latet ultimus dies, ut obſer- ventur omnes dies. Conc. o. — Pænitentiam Præcones Pœnitentiæ mundo neceſſarii, Conc. 6a. In remiſſionem peccatorum, in omner genter; Vis & virtus Pœnitentiæ, ac neceſſitas. V. Abſolutio: Confeffio: Pœnit. 6. Oſtendit es ma- Uti & de: FPax vobis. v. 56 . à n. 2. Dominicà in Albis. t. Vide manus meas- Chriſtus cur ſua SS. Vulnera ſervaverit? Conc. 24. n. 2. & totd. Pax vobu. Pacem precatur Chriſtus: Homo jam olim in ſtatu Inno- centiæ, & Pacis cum Deo creatus, eam per fidè fregit peccando: un- de &, dum naſcimur, hoſtes Dei, & fllii iræ ſumus. Reconciliamur primòô per Baptiſmum: : V. Baptiſmus. Originale peccat. Inimicus Dei. Dominica in Albi, unde dicatur? V. Breviar. hic Lect. 2. Noct. ex S. Aug. 3. Pax roli- Hanc pacem cum Deo, poſt Baptiſmum denuo frangimus, cuùm graviter peccamus. V. Bellum. Reconcilia- Confeſſio. Peccatum. 4. Pax vobis- Pax verâ ex Pœnitenti, & verâ vitæ e- Poœnitentiæ ſuavitas Conc. I. n. I. Conc. 3l. u. 7. E- LII III 111 ; mur virtute veræ pœnitentiæ. V. Pœnitentia. 4 Relapſus. mendatione. con- 2. LVenit geſus, & ſtetit n medio, O. Aixit eirs Feri4 III. Paſchæ. e akeg. 1. Vid. Concione; ex duobus Feſtis præcedentibus de Reſurrecti- one Chriſti. 2. Conturbati verò, & conterriti, exiſtimabant, ſe ſpi- V. 3 7. ritum videre. vana non ſunt, quæ de pu iihu E ſnegris⸗ V. Spe- ctrum. Anima. 3. JSec oportebat Cbriſtum pati, & reſurgere: Vid. v. 46. Fer. 2. n. 6. 4. Duæ ſcripta ſunt in Lege Moyſi, & Prophetim, & v. 44. Pſalmis de me. Vid. Fer. 2. Paſch. n. 7. §5. Prædicari in nomine ejus v. 47. v. 40. Joann. 20. a V. 19.: ad fin. V. 27. V. 19. V. 27. de Chriſto Judice. . hodiernæ apparitionis gratioſæ, & plurium à Chriſti Reſurrectione INDEX IV. Concionum & Materiarum: contra: Non eſz pax impiis: Conc. zr. 5. Cam ſerò eſſet- & fores eſſent clauſæ, Venit géſus, & ſtetit in medio Ultimâ mundi ætate & conſum- matione ſæculi, palam veniet Chriſtus judex: Pro diverſitate meri- torum laturus ſententiam Pacis & gaudii: nec non pœnæ. Conciones V. Chriſtus judex. 6. IMem Thema. Occaſione ſimilium: afferuntur aliæ Apparitiones & Viſiones. V. & N. Teſta- menti, quibus Majeſtas & terror Extremi Judicis expenditur Conc. 19. &Oα 22. 7. Niſi videros Incredulitatem S. Thomæ multi ſequuntur: Conc. 32. n. I. Conc. zo. n. I. Adhuc nequius ille contra Sixtum V. Conc. 44. n. I. V. Fer. 2. Paſchæ n. 7. & infrà n. 18. Agi poteſt de quovis Fide Divinàâ credendo myſterio, quod videri oculis nequit. V. Fides. Qualia ſunt omnia de Severitate Divini Judicii Extr. alia, præſertim altiora, Myſteria. 8. Z. enit Jeſiis januts clauſis & ſtetit in medio Me- moria Dei omnia cernentis, & in judicium adducturi: Conc. 1. Ejus oblivio: Conc. z3a. Item Ind. S. Script. in Eccle. 12.14. 9. Dominus mens, & Deus meus. S. Thomas pœnitens & errorem compenſans: Conc. I. n. I. pœnitentiam & fructus dignos pœnitentiæ docet. Conc. 6G. & V. Poœnitent. 10. Deinde dicit Thomæ - nol⸗ eſſe incredulus: Chriſtus, quaſi benigniſſimus Confeſſarius, ad Confeſſionem, quam & præſtitit, vocat: Conc. 6&9 V. Confeſſarius. Accipite Siritum ſan- btum; quorum remiſeriti: &c. V. Abſolutio. Confeſſionale, thronus gratiæ. 11. Infer digitum tuum huc. Chriſtus Thomam ultrò vocat: Quanta clementia in peccatorem, etiam obſtinatum: pro cujus ſalu- te quid non agat etiamnum à V. Miſericordia: Obſtinati: Turca. Chriſtus. Illà non abutendum, ſed cum S. Thomà quantocyus ac- ceptanda: Conc. 33. n. 2. 3. Chriſtus ad miſerendum pronior: Item Conc. z. Deus timendus, quia juſtus: amandus, quia miſericors. Y. Deſperatio. 12. Noli eſſe incredulus: Zadicia Dei abyſſus multa. Deus quandoque peccatorem ſemel tantum peccare permittit: quàm timoratè vivendum! Conc. 49. n. 6. & totâ, de Menſurâ peccatorum. 13. Vidimus Dominum. Felicitas Chriſtiani, Chriſtum videndi, ſed & ſumendi in Euchariſtiâ, toties, quoties velit. Conc. o de frequen- ti Commun. 14. Dominus meus, & Deus meus., Videbat, tange- batque ððð urne ho Alg. t. . Luchar (ermus 0 Deu Mu. iumawen erelet; echriſting Dunn hplun ewwit, T lcio extt. 6 Panera in 1 (ue. 3. 1 Myok nitas Gamn guc ommni, Cl. r. Vi Ihomrhpi onele, N Geriecen Uer emen P.Vitium: lenn n erata Akruernitn hnt. vl. wy/ aſa 4 Cn n , ded len ſin ſi Hoc — nueſer Kirc n. *“K Ufin . f. S N. 1 . el laaym . oeſten riuit ſce d — Uu, Pret tin ſteltt Pultent leſen n . WD . “M . A odlt auſll. uni.TdH Eun 4 i H ſi M Ultir ſectlae . Eenr —— . dicio extr. Conc. 39. Sa0ο. tem non erat cum ei, quando venit Jeſus. ==S In Dominica per Annum. S. Aug. tr. 12 1. in Jo. Conc. jl. n. I. Id nos Catholici confitemur in 8S. Euchariſtia, in quà Deum credimus & adoramus, quem non vi⸗ demus. Conc. 79. 60. 61. 62. V. Euchariſtia. 15. Dominus meuns, Deus meus. Gravis Lapſus S. Thomæ, contra Fidem; miſericor- diam tamen conſecuti. Peccator nemo deſperet: in peccato nemo perſeveret; Non peccare, angelicum; peccare, humanum; pœni- tere chriſtianum; perſeverare & deſperare, diabolicum eſt. Conc. 42. 3. V. Deſperatio. 16. Infer digitum tuum huc- Chriſtus Tho- mam lapſum blandè allocutus, neque pro ſuo merito ad inferos ab- legavit: Talis in hac vita gratiæ ſors eſt peccatori; alia impiis in Ju- Thema idem. Chriſtus ejusque S8. Vulnera in refugium ſunt: In rjudicio extr. impiis aſylum nullum: Conc. 32. 18. Beati, qui non viderunt, & crediderunt De S. Tho- mãà Apoſt. S. Gregor. Breviar. hoc Feſto S. Thomæ Lect. 7. ter- nitas damnatorum, à nobis equidem non viſa, credita tamen fide, quæ omni viſu potior eſt: Conc. I. n. . noſtram ſocordiam damnat. Conc. I. Vid. n. g. 19. Moli eſſe incredulus, ſéd ſidels. Exhibetur Thomæ lapſus & vera pœnitentia: Occaſione hujus monemar, ſatis non eſſe, noſtra (quod fecimus haud dubiè tempore Paſchali) con- fiteri peccata; ſed neceſſe eſſe, ut juſtè conemur inſuper, in veram vitæ emendationem, deponere, eradicare pravos noſtros habitus: 20. Thomas au- V. 24. & 26. V. Vitium: Habitus: Conſuetudo: Vetus homo. Emolumenta ex Societate Erraternitate ſanctâà: Damna ex ejus carentiàâ. Vid. Domin. 4. poſt Epiph. n. 6. 21. Peccatum unius non omnibus imputandum: C. 49. n. 10. C. g2. n. 7. Neque propter malos, Sacerdotium contemnendum. Dominica II. poſt Paſcha. ex S. Chryſoſt. Vid. Breviar. Dom. infra Oct. Corp. Chr. Lect. 6. Conc. 59. de S. Communione: Item de Euchariſtiàâ, tribus Conc. ſoquib. 2. Eg o ſum Paſtor bonus. Bonus Paſtor animam ſaam dat pro ovibus Tas. Hoc fecit Chriſtus: Sed hie in Judicio requiret ſuum ſangui- nem. 169 batque hominem, & confitebatur Deum, quem non videbat: ait V. 2 Joann. 10. à V. I I. ad 17. 1. Ego ſum Paſtor bonus: Quis Paſtor oves proprio paſcit cruore? V. I I. V. 11. .MN * P. 14 V. 14. V. II. V. 16. 1560 INDEX IV. Concionum &; Materiarum: nem. Conc. 24, 3. Ego ſum Paſtor hbonus, & cognoſzso over meas: Sio. ut Paſtor ſegregat overs ab hædiss Matth. zy. 32. De Separatione Ele- ctorum à reprobis. Conc. 9. n,. 2. & totâ, V. Separatio. 4. go co. gnoſco ovet meas- Quarum pauciores hœdis: Porta cœli anguſta: O- De Paucitate Salvandorum: Conc. o. ves Chriſti, Prædeſtinati ſunt. P. Caſp. Knittel, hac Domin. F. Ego ſum Paſtor bonus: Manus Paſto- ris animarum. Conc, I. Proæm. & n. y., item Conc. 7a. V. Parochus V. 14. & 16, Confeſſarius. 6. Ego ſam paſtor bonus, & cognoſco oves meas, & cognoſcunt me meæ, Et Vocem meam audient. v. I6. Munus Audito- rum & Parochianorum. Conc. 2. Proæm. C. 69. & Conc,a. àn. 4. V. Pa- rochianus. 7. Cognoſco oves meas. Notæ Electorum: Conc. 12. Item Notæ reproborum: à contrario: Conc. r. Novit Dominus, qui ſunt ejus: novit, qui permaneant ad coronam, qui permaneant ad flammam: Novit in areà ſuâ triticum; novit & paleam: novit ſege- tem, novit & zizania. ait S. Auguſt. tr. 12. in joan. Brev. Fer. 2. Pent. 8. Vocem meam audient: Judicis extremi Sententiam pro- Lect. 2. ferentis audient & Electi & Reprobi Conc. 33. 34. 35. Item de Zoce V. 4. 16. Chriſti- Conc. 23. 9. Et vocem meam audient: Ante eas vadite Vir- Joann. 16. av. 16 ad 23, V. 18. tutem Chriſtus & verbo & exemplo ſuo docuit: C. &r. Dominica III. poſt Paſcha. 1. Quid eſt hoc, quod dicite Modicum? Modicum, ſunt omnia ter- rena, temporalia, & totus Mundus cum ſuis Regnis, honoribus, divitiis, voluptatibus; pro quibus tamen ab inſipientibus ita labora- tur. V. Domin. Septuag. n. 10. V. Terra: Temporalia: Mandus: C.zo. n. . 2. Modicum ſolum non eſt ternitas. V. Sternitas. Beatitudo. Cœlum. C. 7z. n. a4. 3. Modicum nobis ſunt peccata, quæ in Judicio videbuntur graviſſima. Conc. 25. V. Venialia peccata. 4. Modicum. Salvandorum numerus, reſpectu reproborum. Conc. 0. S. Modicum Etiam modici & minimi temporis, ingens pretium, non pro modico habendum: Conc. 7a. n. 6. & tot. V. Tempus. Annus. Dies. Hora. Vita. 6. Plorabitü & flebiti voss Mundus autem gaude- bit. Sors & ſtatus alius Chriſti & Jjuſtorum, item impiorum in hac, alius in alterâ vicâ: Conc. 37. . I. V. Beati: Damnati: Epulo: & La- Zarus. — Il. 7. Pheatitue l n 4 Gin Chrick Kimpuract egreonei e Aitum ujt atef lunt i (in mi i⸗ (M. al. tlt, memnoria N Rumen te Cme. x. V Neytit, & Crcin hei⸗ Unprecele fumingted iipleuif , .Timor. ſorirtutis. tur Dens: Cends N Pottet,u chl, in ſimmg: . Epolchrun Re ſer ee Unliker, . linhterorun MWl He. unt N. idnde. 4 Ha C, na l,0 louma Ad⸗ (Melu en Doning enmnnemt nolitſeg lernbent Wemmamg lemee/H Au . Gtumnicl. Pronbu, Hiulho . .. Modn: . Dums Iun, uen m n tin . Gmt ,Al. y⸗ In Dominicas per Annum. 1561 zarus. 7. Gaudium veſtrum nemo tollet à vobi- Vid. Conc. 2l. C. 43. V. Beatitudo: &c. JZYUD Dominicâ IV. poſt Paſcha. 1. Vado ad eum, qui me miſit, &c. De inſtante morte ſuàâ lo- quitur Chriſtus. Plerique ex ſeipſis non quærunt: quò vadiu? & imparati moriuntur. Conc. yv. à n. y. V. Via. Mors: ubi plures in- tegræ Conciones & Materiæ, de Morte; de diſpoſitione ad mortem; quæ aditum mortis difficilem faciant. 2. Quò vadi? Ibit homo in domum æternitati ſuæn Eccle. 12. y. De .Æternitate. 3. Oud vadu? Ibunt hi (impii) in ſupplicium æternum: Conc. 20. n. 6. & Conc. 40. totd. Zuſti avutem in vitam æternam- Mat. 25. a6. Conc. 20. n. 2. & Conc. 41. totd. 4. Nemo ex vobis interrogat me, quò vadi? Nulla memoria Noviſſimorum. Conc. 2. §. Arguet mundum de peccato. Examen terrificum de reproborum peccatis in Judicio extremo. Conc. 30. V. Peccatum. 6. Et de Juſtitide Dominus Juſtitias judica- bit- Conc. 3g. 7. Arguet mundum de peccato- In hac vitâà cum cle- mentiàâ, & ex intentione noſtræ converſionis & ſalutis: V. Miſeri- cordia Dei. Gratia. Obſtinati. 8. Qaò vadu? Ad mortem via eſt, vita præcedens: ſicut vixiſti, ita & morieris: ergo maturè juſtam viam ingredere. Conc. 45. Mors, Echo vitæ: & V. Via. 9. Triſtitia implevit cor veſtrium. Triſtitia & timor, quis ſanctus? Quis vanus? V. Timor. 10. Qid vads? Homo, Viator ad æternitatem, in bi- vio, virtutis ad cœlum, quò creatus es; & vitii ad orcum, quem mi- natur Deus: Conc. 33. n. I. Conc. 43. n. I. conſtitutus: Conc. 61. n. 2. Creatus inter cœlum & infernum: C. 13. n. z. V. Creatio. Quàm oportet, ut viam ſalutis incedas? Sed quâm incurius, ſe facile ex- cuſat, nugatur: Vid. V. Salus. Excuſatio. Riſus. Salutis incerti cur ſimus? C. 72. n. 3. 1I. Quò vadi? quoad Corpus in mortem, & ſepulchrum, V. Mors. Cadaver ad Judicium extr. reſuſcitandum: V. Reſurrectio quoad animam tuam, 6 peccator, ad Infernum: Conſidera pauliſper locum inquietis tuæ æternæ. V. Infernus. Por- ta inferorum: Conc. go. n. 3. Sed quando? Latet: Conc. vo. 12. Qu0 I— * * . . „ / vadi? Viam Chriſtus docuit ſuo & verbo & exemplo, facilémque Mechtl de Jud. exttr. Mmm mmm mmm fecit: V. 22. Joann. 16. à v. . àad I5. V. K. DUU 156ᷓ2 INDEXIV. Concionum & AMateriarum: fecit: ut ſequamur. Conc. 6rv. 13. Quò vadis * Chriſtiani eſt, ire de virtute in virtutem, in hac nunquam non proficere. hi quâm V. S. rari! Conc. 5g. Bivium. C. 67.n. 2. 14. Arguet mundum de peccato. Odio ſunt Deo impins & impietas ejus? Sap. I2. 9. Conc. I. ut Deus propter peccatum ſibi⸗ aliàs chariſſimos & pretioſos abjiciat, & ab- jecerit. V. Drexel. Ind. Them. ult. hic. Vid. Peccatum. Odium. v. 5F5. 15. Vale Concionatoris. Conc. a. Quò vadus ann. 16. e 23. ad 'r. Dominica V. poſt Paſcha. V. 24. 1. Petite, & accipiets. Sed in Judicio extremo impio precum nullus erit locus, neque Sanctorum interceſſio ulla. Jam nunc er- go orandum. Conr. 32. 2. Thema idem. Etiam preces Judex extre- v. 28 . mus diſcutiet: Conc. 29. 3. Iterum relinquo mundum. Vale Paſtoris animarum. Conc. 74. 4. Conciliandum Patrocinium Sanctorum. Conc. 16. rigadin Feſtum Aſcenſ. Domini. . . ar. „. 19. J. 32. Dominus quidene Zeſins, DWHamptus eſt in cœællum: ChriſtiAſcen- ſio, noſtra provectio eſt, & quò præceſſit gloria capitis, eò ſpes vo- catur & corporis: ait S. Leo S. x. de Aſc. D. Brev. hac Die Lect. 6. & 6. Auguſti Lect. 4. Beatorum glorioſus cum Chriſto Judice in Cœlum aſcenſus. Conc. 41. Vid. Beatitudo. Cœlum. Regnum. 2. The- ma idem. Eò ut veniamus, omnia laboremus, patiamur, evitemus: V. 19. Conc. 43. 3. Poſtquam locutus eſt es- Ferendo etiam & proferendo Sententiam Electorum, & Reproborum: de quà à Conc. 32. Aſſum- v. 14. ptus eſte Conc. at. 4. Recumbentibus undecim Diſcipulis, apparuit il- 15 Yeſis: Juſta Convivia ſunt, quibus intereſt Deus: In Conviviis à multis excluditur; admittitur deemon: committuntur ſcelera. Convivium Leontii. Conc. 7. n. o. Conc. 37. n. y. De Helluone aſſa- to vivo à doemone. Convivium Juſtorum, & cœleſte. Conc. 33. n. §. V. 14. V. Convivium. 5§. Exprobravit incredulitatem eorum & duritiam cordis. Increduli multi, qui factis negant: imò Athei: qualis Leon- tius. Conc. . n. o. V. Increduli. Athei. Obſtinati. Item Domin. in V. 15. Albis n. 7. & 18. 6. Eunter in mundum univerſum, præd'icate Evan- gelium omni Creaturæ: V. Verbum Dei. Concionator. Confeſſarius. 7. — „ . 4 Aine lneus. 4 Luc 17, 1. Owrüſerp Cenrin Ve (Cohletla Gr mu es dinenl iCA. Ntriorg cnn i Glar⸗ biter. B (LeNtur&, Enache Amori 40 mor. Prz pefius he⸗ len Ce Ne vemet: D ocicii:/ 1. E NdN N ccecſli ererif l, nsice 1. UN . 3 ini Nei PCne CurChr . iſarea — In Dominicas per Annum. 1543 nihſt 7. Qui crediderit, & baptivatis faerit, ſalvus erit. V. Baptismus. V. 16. 8. Qus Verò non crediderit, condemnabitur. V. Fides. Hæreticus. A- v. 16. eα ccheus. Apoſtata. 9. Dæmonia ejicient. Vid. Domin. 3. Quadrag. in V. 17. un Luc. 11. 14. Erat Yeſas ejiciens dæmonium. 10. Jerpentes tollent: V. 18. e Omn ' ſerpente, dirior eſt Vermis Conſcientiæ: Conc. 4†. V. Con- in ſcientia. Vermis. Serpens. Hic ſerpens tollitur S. Confeſſione, & à Confeſſario. Vid. Confeſſar. Confeſſio. Abſolutio. 11. daper æa- V. 18. gros manus imponent, & bene habebunt. V. Infirmus. Medicus. Joan- nes Sinenſis. Non adhibendi Magi: V. Magus. 12. Aumptus eſt v. 19. inmn in Cæxlum Eò creati, vocamur: n. 1. ibi noſtra ſalus: quam proin pro Mmmt viribus curemus. Vid. n. 10. Domin. 4. Paſcheæ. 13. Dus credide- V. 16. m. rit & baptixatns fuerit, ſal Vus erit qus verò non crediderit, ondem- eneud nabitur. En Dei bonitatem, quàâ jubet prædicare Evangeliam omni Sdeg Creaturæ, ut ſalvetur: En Dei Juſtitiam, incredulos & impios con- . demnantem: Deus amandus, quia bonus; timendus, quia juſtus. Aumori ac Spei conjungendus Timor. Conc. †3. V. Amor. Spes. Li- (itl mor. Præcones Pœnit. Juſtitiæ. Conc. 6 V. Concion. Noë PTe- trus. Vinc. Ferrer. Joan. Bapt. 14. Aſſumptus eſt in œœlum Ex- V. 19. gale preſſius hæc S. Lucas Act. I. De loco, Monte fſcil. Oliveti: v. 12. . rlan ſftem de Nube: Nabes ſuſcepit eum: V. 9. Et v. II. Hic Yeſies &c. Sic 6 vVeniet- De Nube: Conc. 14. Locus Judicii: Conc. 1z. De Tempore ſcen Judicii: Abtor. ne. &. oee. 7.. .RKR Joann. xr. mteocd Domin. poſt F. Aſcenſ. Domiini. kein Cap i6. 6 ſy. 1. Et hæc facient vobis, gltia non noverlnt PFatrem, né. Mé. Deum usq; verſ. f- guiti. non noſſe, ac negare, omnis peccati cauſa: Conc. 44. V. Atheus: In- C. 16. v. z3. nCn credali. Ad usque menſuram peccati impletam. Conc. 49. 2. Cùm C. 15. V. 26. An venerit Paraclituse ille teſtimonium perhibebit de me. Miracula Ve- . ritatis Fidei Catholicæ teſtes: neque pro falſitate aliquà fieri pos- B Grgn fſfſunt: V. Fides. Miracula. Religio. Hæreſis. 3. Vi non ſcandalize- 16.1. luis miꝛini. Scandalum quid ſit? qui in Chriſto ſcandalizati? Conc. gaο. n. I. Mat F Cruce Chriſti: Conc. 13. n. 2. Sed videbunt, in quem tranifixerunt. . Crux Chriſti glorioſa. Conc. cit. 13. & 23. 4. Arbitretur, obſoquium 16. I. . ſe praſtare Deo Sed hæc obſequia rigoroſiſſimè diſcutiet Judex S “ Mmm mmm mmm 2 Chri- 1564 INDEXIV. Concionum &s Materiarum: Chriſtus. Conc. 29. V. Examen. §. IMem Thema. Attamen falſam hanc opinionem facilè mordens infringit Confcientia, dictans, quæ agenda vel omittenda: quæ malè, vel bene acta? Conc. 4y. V. Con- 16.4. fſcientia. Syntereſis. 6. Duia ego dixi vobi. Deus clementer præ- dicit, & præmonet: Conc. 4. De ſignis, Judicium extremum ante- cedentibus. Item prænuntii Mortis: Conc. yy. ubi n.. Exemplum. 16.2. 7. Abig Gnagogis facient vos. In omni ſta tu, ubique, & ſemper mar- tyrium, crux, & tribulatio. Sed ultima tribulatio omnium gravis- ſima: Conc. 13. n. I. & Conc. y. V. C. 22. 8. Thema idem. Hæc qui- denm impii, juſtos in hac vitâà perſequentes: Sed ſentient contra ſe inſurgentes omnes Creaturas: Conc. 3. ipſum cœlum „& Sanctos: quos non tantuùm non habebunt Patronos, ſed & hoſtes. Conc. 32. n. 7. & pertot. 9. Thema idem. Mors denique nos ab omni ſocie- tate humanâ, & hujus mundi excludit: Ergo maturè terrenis pro ccœlo renuntiandum. Præparatio ad mortem: V. C. vë. 65. & zo. 16.3. 10. Hac facient vobi, quia non noverunt Patrem, neq; me. Neceſſi- tas & utilitas Verbi Dei, quò cognoſcamus Deum, & ejus mandata. Conc. 3. & V. Verbum Dei: Confeſſarius. oann. 14. HDaueoyminica Pentecoſtes. V. 26. 1. Wiritus ſandtus ille vos docebit omniae Etiam per illos, per quos loquitur, ſuos SS. Concionatores & Verbum Dei: Conc. 2. Proæm. & C. 63. 6. & . V. Concionator: Verbum Dei: IIIi proin, & hoc, audiendi, non ſpernendi: Qui vos audit, me audite Luacæ 1o. 16. V. 26. 2. Paracletus“ id eſt, Conſolator: autem Spiritus ſanctus, quem mit- tet Pater in nomine meo- En SS. Trinitatem: Patrem, Filium, Spi- ritum S. Huic tribuitur Bonitas, Patri Potentia, F ilio Sapientia: Er- go neutiquam deſperandum: Conc. 42. ubi n. 5. Exemplum. V. Spi- ritus S. Miſericordia: Deſperatio. 3. Thema idem. Peccata in Spi- ritum S. graviſſima: quæ ſunt: oblatam Dei gratiam, quæ Spiritui ſancto, ceu fonti omnium bonorum peculiariter tribui ſolet, ex ma- litià contemptim abjicere. Et ſunt: Præſumptio: Deſperatio Agni- tæ Veritati impugnatio, Fraternæ charitati inviaentia. Obſtinatioe Impænitentia. V. Præſumptio. Riſus. Deſperatio. Atheus. Apollata. kre. — lHureticiun Glur and Etiam⸗ lundunmn er Gidig nr, de Ndtl. iufnlte InI, 7. ntic d ri. dap un: A Der 11.6. & V eccjturn. nen ahu Deidltudo laruli. numn elt, Cln ſis 11. Montu s K Finor. extremum ikterror. Iitenin by wooiins Woceren K Anic 6 26. 4 ,. Aetemm In Dominicas per Annum. IV65 utlin Heæreticus. Invidia. Obſtinati. Pœnitentia. 4. Spsritis Sanctus Di- V. 26. e citur Sanctus, ceu ipſa ſanctitas, fons & origo omnis Sanctitatis per „. gratiam. V. Gratia Sanctificans. Sanctitas in quo? V. Sanctus Coope- unm randum ergo Spiritui S. §. Siritus §& Fons omnium gratiarum, mmmant quibus nos uti plane oportet. V. Gratiæ actuales: Tempus. Negle- nn (ctus, & deſuper lamenta morientium, damnatorum. V. Mors. Da- H muati. 6. Seritus ſanctus, extremè odit peccatum, quod ejusdem I inſfinitæ Bonitati adverſatur: V. Odium Dei. Peccatum. Pœna Da- „E mni. 7. Thema idem. Septem Dona Spiritus Sancti: Donum Sa- munm peentiæ: Scientiæ! Intelleltuse Conſiliis Fortitudinis: Pietati & Ti- Anm mortz., Sapiens. Scire. Doct. Timor. Martyr. 8. Pater meus diligit V. 23. oo eum A Deo diligi, & in ejus gratiâ eſſe, quantum bonum! Conc. 12. ni cd à. 6. & V. Gratia. Statüůs disgratiæ divinæ, quanta miſeria! Vid. enemm Peccatum. Spectrum. Conſcientia. 9. Ad eum veniemus, & manſi- V. 23. Adn onem apud eum faciemus in cœlo: Conc. 33. 41. 13. 73. n. 6. Item V. Beatitudo. Coelum. 10. Pacem meam do vobi- Vid. Dom. in Albis v. 27. uI FPax vobisr. II. Non quomodo mundus dat- Mundus quidquid dat, va- V. 27. num eſt, à Deo, à cœlo retardans, ipſe miſer, inſtabilis ac periturus cum ſuis divitiis. V. Mundus. Divitiæ. Voluptas. Temporalia &c. 12. Non turbetur cor veſtrum, neq; formidet. Eliminandus timor v. 27. 8 vanus & panicus de difficultate virtutis, pœnitentiæ: Conc. 67. Vid. in⸗ Fimor. 13. Vado, & venio ad vor. Ex adventu Chriſti ad Jjudicium V. 28. „MO extremum, quanta Electis conſolatio, gloria? Sicut econtra, Repro- H ueH bis terror: Paſſim per Conciones de Judicio extr. à Conc. 6. 14. Ve. V. 30. m i. nit enim Princeps mundi hujus, & in me non habet quidquam Doe- „ n ⸗ monis infirmitas: tyrannis in ſibi per peccatum ſubjectos, damnatos: Wm id. Nocere nequit Juſtis, & pœnitentibus. C. 5. . 12. Et multa rentet, mis d& admiſſus valde noceat, futurus in Judicio accuſator ſæviſſimus: n. C. 26. à n. “. & tortor immaniſſimus. C. S. àn. 9. In inferno denique & æternúm. V. Dœmon. Magi. a Ferià II. Pentecoſtes. an kn nhe I. Vid. Conciones & themata notata pro Dominicâ Pentecoſtes. e 2 Omni, qui malè agit, odit lucem. Semper bræſumit ſæva pertur- v. 2j0. len Mm m m m m m m m 3 bata V. 19. V. I 6. v. 16. V. 19. V. 20. 1566 INDEX IV. Concionum & Materiarum: bata Conſcientia Sap. Iz. II. Conc. 47y. n. 2. & totä. Vid. Adam. Con- ſcientia. Timor. Cain. 3. Delezerunt homine magis tenebras, quàm lucem. Id manifeſtum eſt, ex numero majori damnandorum, quàm ſalvandorum: Conc. 10. 4. Thema idem Peccator cœcus & miſer. V. Domin. Quinquag. n. 12. §. Sec Deus dilexit mundum, ut Filium ſJaum nigenitum daret- Immenſum Redemptionis beneficium, & ad omnes liberaliſſimum: quod cum ſuo ſanguine ab impiis, eo abuſis, requiret ſupremus Judex. Conc. 24. V. Creatio, Redemptio. Ingra- titudo. 6. Omni, qui malèò agit, odit lucem, & non venit ad lucem, ut non argnantur opera ejus- Hinc nolent impii in judicio extr. appa- rere, ceu quòô, ut ad ſolem atomi, ita eorum peccata erunt aperta, arguentúrque. Conc. 6. n. 6. Conc. 27. n. 2. & totâ. V. Examen. O pera: idque in ſummam confuſionem & pœnam. Conc. 39. 40. V. Confuſio. Dies. Damnati. feſtentur opera ejus“ Hinc Beati in die Judicii nolent eſſe in Cclo. Conc. 6. n. 6. & eorum opera erunt manifeſta in eorum præmium. Conc. 29. n. 7. & Pœnitentia de peccatis glorioſa. Conc. 12. n. y. Conc. 27. n. Z. & S§. V. Beati. 8. Te ovinis, gls credit in eum, non pereat, ſed habeat vitam æternam De Beatitudine, ad quam creatus, redem- ptúùsque homo. V. Creatio. Beatitudo. Cœlum. Prædeſtinatio. Da- mnati. Reprobatio. 9. Wui autem non credit, ſam ſudicatus eſt id eſt, condemnatus: quia talis manifeſtè ſeipſum per ſuam infidelitatem condemnat; qua ſibi omnem vitam ſalutis, & ejus initium, puta, fi- dem, præcludit. V. Domin. in Albis: Niſi videro, & noli eſſe incredu- Ius: n. 7. & 8. Item V. Fides. Increduli. Atheus. Apoſtata. Deſperat. Hæreticus. 10. Dilexerunt homines magis tenebrae, quàm lucem. Tri- plicem nobis lucem accendit Deus: Conc. Zo. n. 2. Et tamen amamus tenebras (peccata & mala opera) per hæc deturbandi in tenebras ex- teriore, & Inferni: Conſideremus iſta, ut meritò horreamus: V. Pec- catum. Tenebræ. Infernus. Ignis. Eternitas. Damnati. 11. Omnus, qui malè agit, odit lucem. Peccantes latibula quærunt, ſic Adam: V. Adam. & excuſationes. V. Excuſatio. Sed denique trahuntur ad lIucem omnia, & manifeſta fiunt. Vid. n. 6. Ergo bene agendum: Bene age & time. V. etiam Luxuria, quæ tenebras quærit. . Ferià III. 7. Qui facit veritatem, venit ad lacem, ut mani- 1, Pe alant, non Mi, Nanueſor , ut Nite Covitamar cio Chlri Pnom vit 1. hA (enta Tn Gonmoris Abigcumn Deus Hom Rkuchari Eotionem Daeſt (fRen Wurr Grodtorun erii paſſir uneintert Neo ſebe io, Cluikiun ondenne Mlverinns ferancine lne. I2. n. Iemm Unor — In Dominicas per Annum. 13567 A. Co. . A Joann. 10. 4 Ant i . Feriaâ III. Pentecoſtes. V. I1I. ad II⸗ unncn 1. Paſtor eſt ovium &: Oves vocem ejus audiunt. Huc accommo- V. 2. EE da ſunt, quæ adducta de Paſtore & Ovibus, Domin. 2. Paſch. 2. Fur v. 10. esHh von venit, niſiut furetur, & mactet, & perdat. Omni fure nequior rin, & crudelior eſt DOoëmon, & Magus. Vid. hiſce verbis. 3. Ego ve- v. 10. unt ni, ut vitam habeant, & abundantius habeant. Id agit Chriſtus, dan- uN do vitam animæ per gratiam & gloriam. Vid. Gratia. Beatitudo. Cre- 7 7 a atio. Chriſtus. Conc. 41. n. 2. & tota. 4. IMem Thema. Euchariſtia, nm. lignum vitæ. Conc. 62. n. 4. Vid. Communio. Euchariſtia. Viaticum. erutke . . „ Matth. 2 9. 3 mis Domin. SS. Trinitatis. v. en a 4* leCortn 1. Ii NWomine Patris & Filii & Siritüs Suncti. 8SS. Increata,; & v. 19. SHZ N Creata Trias. V. Trias. Conc. y'S. 2. Docete omnes Gente Con- v. 19. enct cionatoris munus. V. Concionator. Verbum Dei. 3. Et ecce ego V. 20. npiin vohbiscum ſum omnibus diebus us, ad conſammationem ſaculi. Chriſtus, 6 Deus Homo, immensà ſuàâ benignitate nobiscum verè realiter in „ 88. Euchariſtiâ præſens. Quem illi amorem, cultum, reverentiam, 1. e, A ttr devwvotionem, debeamus? De SS. Euchariſtia: Conc. “9. &ſ tribus ſequ. , SnAe 4. Data eſt mihi omnis poteſtas in cælo & in terrd. Jadiciariam Pote- v. 18. E ſtatem ſuam exercebit Chriſtus vel maximè in Judicio Extremo, eltuen quod totum „ opus eſt Divinæ ommipotentiæ juſtitiæ . De quà ma- Mn, terià paſſim de Judicio extr. Vid. Chriſtus Judex. 5. Thema idem. imet. Hanc in terris Clavium Poteſtatem, communicavit Chriſtus non An- Nehren gelo, ſed Petro, eidemque lapſo. Conc. 69. n. 6. & tota, de Confeſſa- Men I⸗ 110. 6. Baptizvanter C0 Per Baptifmum Legi . Gratiæ unimur & vV. 19. vmm Ohriſtiani fimus, filii Dei: quanta gratia IHuic quàm parum re- ehrver⸗ ſpondemus ſed in noſtrum gravius JIudicium & damnationem. NNe V. Chriſtianus. Catholicus. Gratia. Baptiſmus. Sacramenta. 7. Deus unus trinus, infinitè bonus & miſericors, nos in ſpem erigit, ut de- 1 ſperandi nobis nulla cauſa, & diffidentia eſſe debeat. V. Conc. 22. & tn Conc. 12. n. 7. Deſperatio. Spes. Obſtinati. M M M. Miſericordia. n: 8. Idemmet Deus, Bonus & Juſtus, amandus & timendus. Conc. 53. „ V. Timor: Amor: Spes. 9. Docete omnes Gente Deum agno- V. 19. L ſcere: --. 1 68 INDEX IV. Concionum & Materiarum: ſcere: Etenim: Hæc eſt vita æterna, ut cognoſcant te ſolum Deum, & guem miſiſti Jeſuim Chriſtuem gZoan. 1Iz. 3. Deus ex Creaturis agnoſci- tur: Kom. I. 20. V. Creatio. Creaturas ſuâ potentià contra impios ar- V. 20. mabit Deus, & in illis contra hos pugnabit: Conc. 3. 10. Ecce ego vobiscum ſum omnibus diebus, usq, ad conſummationem ſæculi- Dei omnia videntis, & in Judicium adducturi, omnipræſentia. Deus totus, oculus eſt, quia omnia videt, totus, manus eſt, quia omnia operatur; totus pes eſt: quia ubique eſt, ait S. Aug. L. 3. ad Fort. Ep. III. Memento Dei & non peccabis, ait S. Ignat. M. in ep. Vid. Conc. I. & ga. & Indic. S. Scr. in Eccle. 12. 14. Species facti: A- dam fugitivus à Deo ad judicium vocatus. Conc. 22. n. 3. V. Adam. Vi- tus Faberius hic p. I. 1I. Deum qui negent: V. Deus. Atheus: In- creduli: Hæretici. Deum qui impugnent? V. Bellum. . . Eäidem Die: Domin. I. poſt Pentec. v. 36. 1. Eſtote miſericordes. V. Miſericordiæ Opera: Eleemoſyna. v. 37. 2. Dimittite, & dimittemini: V. n. 13. Domin. 5. poſt Pent. 3. No- lite judicare *Dom. 10. n. 3. W Lucæ 14. à à 1I V. 16, ad a f. Dominicàâ II. poſt Pentecoſten. V. 16. 1. Homo quidam fecit conam magnam. Accommodæ ſunt Con- ciones 59. & tres ſequentes, de frequenti Communione: & 88. Eu- chariſtiâ. V. P. Caſparus Knittel S.]. hac Domin. S. Cyrillus per Cæ- v. 24. nam accipit Euchariſtiam. 2. Mem Thema: Item: Nemo virorum ö1tlorum, qui vocatè ſunt, guſtabit &nam meam. Hinc patet immen- ſa Dei liberalitas, omnes ad Cænam magnam vocantis. Patet & Juſtitia, indignos ab eà excludentis. Deus bonus amandus: juſtus ti- mendus. Conc. y3. n. y. & tota. 3. Thema idem. Excluſio à Cœnâ cœleſti, & Pœna damni, omnium graviſſima. Conc. 36. n. 6. & tota. V. 16. 4. Homo quidam fecit Cænam magnam. Cæna hæc, eſt Beatitudo & gloria cœleſtis. Vocatur Cæna, quia dabitur veſpere, id eſt, in fine vitæ & mundi, poſt labores hujus ſæculi. Cœna maagna eſt ſatietas dulcedinis æternæ, ait S. Gregor. Homil. 36. Cornel. hic. Serviunt Conciones & Materiæ de Cœlo, de Beatitudine: Vid. Ind. Ker. hiree verbis: — eſie. C Pendum. ti. Den⸗ exlcMx tmurii Unbabent Nalus rter arnisacci litr. Catti nth, ⸗ Nolle cond Unnes. V.5 lut der Uiumm,4 udicisco in 19. Moponia. Cornel ing e. (on Ctnentot um. L thente Sa⸗ n. Mors 1. Ly, Anet ia⸗ ſunm Cn V.Puocn (ypit S Utrems . . Miteri De, . leebtl miluſelr v AANXn et mel⸗ Pxerd ichi uckh nt N.Mee —.— =W — In Dominicas per Annum. hanc Cœnam, Ingreſſus: Conc. 41. Pro ejus conſecutione, nihil non agendum. Conc. 23. §. Et vocavit multos. Multi vocatis pauci ele- Ri. De numero ſalvandorum. Conc. 0o. 6. Et caperunt ſimul omnes excuſare, recuſare. C. 6l. n. z. Primus dixite Eillam emi- &c. No- tantur ii, qui toti inhiant temporalibus; unde nec animum necoti- um habent, cogitandi de animæ ſalute. C. 26. &7. V. Temporalia. Salus æterna. 7. Vxorem duxi. Quid per uxorem, niſi voluptas carnis accipitur? ait S. Greg. Hom. 36. V. C. 47:. & V. Luxuria. Apo- ſtata. Caſtitas. Matrimonium. 7. Exi citò in plateas & vicos civi- tatis, & pauperes ac debiles, & cæco*ν & claudos introduc buc: En: nulla conditio ſtatuum Cœlo inepta eſt. Ad ſalutem vocamur o- mnes. V. Status. Sancti. Beati. Salus. Fides. 8. Compelle intrare: Id agit Deus per adverſa. Conc. a1. n. 9. Conc. 43. 9. Nemo virorum illorum, qui vocatè ſunt, guſtabit Cænam meam. Sententia Chriſti Judicis contra impios. Conc. 34. & 37. 10. Vid. & Evangelium Do- min. 19. poſt Pent. ex Matth 22. à v. I. ubi quaſi eadem parabola proponitur, ſed alio loco, tempore, & modo, à Chriſto repetita: Cornel. in v. 16. Item Dom. 21. 11. Et cœperunt omnes ſimul excu- ſares Contemptus, neglectus, incuria: Divinorum, Sacrorum, Sa- cramentorum ac mediorum ſalutis: Sacerdotum: Verbi Dei: gratia- rum. Lamenta deſuper, & ſera pœnitentia. V. Salus. Sacra- menta. Sacerdos. Verbum Dei. Gratia. Tempus. Pœnitentia. Cœ- lum. Mors. Damnati. — Daowminic4 III. poſt Pentecoſten. 1. Erant appropinquantes ad Jeſam Publicani & peccatores, ut al- dirent illum. Quàm ſapienter, neceſſariò, & utiliter in ſalutem ſuam: Conc. 6z. Item confidentia erga Parochum, Confeſſarium. V. Parochus. Parochianus. Confeſſarius. 2. Quia hic peccatores re- cipvit? Sic eſt: modè peccator pœnitere velit, vel in ipſis denique extremis: ſin minus; ſentiet denique juſtiſſimè ſeverum Judicem. V. Miſericordia Dei. Pœnitentia. Obſtinati. Chriſtus. Damnati. 3. Thema idem. Nulli deſperandum; nec de ullius peccatoris con- Mechtl de Jud. ertr. Nnn ennn nnn ver- verbis: Conc. 33. De Sententiâ Elect. ubi n. 5. Cœleſte Epulum. Ad V. 16. V. I1 8. V. 18. Lucæ 1y. à v. I. d I1. V. I. v. 4. Lucæ j. 70 INDFEX IV. Concionum & Materiarum: verſione. Væ deſperantibus! Conc. 12. V. Deſperatio. 4. per- diderit drachmam anam: Quanta vel unius modicæ drachmæ cura? Docemur, etiam à peccatis, quæ videntur levia, abſtinere. Conc. 25. V. Veniale. 5. Nonne accendit lucernam? Conſcienti pro lucernà utere in actionibus: ea enim, quæ in vità bonæ ſunt actiones, & quæ malæ, oſtendit, ait S. Nilus in Paræneſi. Faber Them. 5. hic. C. =r. n. 7. & totâ: Conſcientia violata & ſaucia. Vid. item Conſcientia. Syntereſis. Remedium. Confeſſi o. V. Confeſſio. 6. Duu ex vobis homo, Z habet centum over Vid. de Paſtore & Ovibus, Domin. 2. Paſch. 7. Ita gaudium erit in calo ſuper uno peccatore pœnitentiam agente. V. Tponfrentia. Obſtinati. 8. Idem Thema. Qualis ſit opor- tet Pœnitentia? Fructus digni Pœnit. Conc. 6. 9. Nonne accendit lucernam, & quærit- &c. Temporalium & Corporis major cura, quàm ſpiritualium, æternorum, & animæ. V. Temporalia. Æterni- tas. Salus. Anima. Corpus. linc & major damnatorum numerus. Conc.Io. à v. I. ad 12. Dominicà IV. pol Pentecoſlen. v. I. V. 10. V. 5. V. 2. S8. V. 8. 1. mn turba irruerent in Jeſum, ut audirent Verbum Dei. Conc. 6z. V. Verbum Dei. 2. Noli timere; ex hoc jam homine eris capiens. Id agit pro Deo Concionator: Conc. I. Proæm. & Za. V. Conciona- tor. Confeſſarius. Conc. z. V. Confeſſarius. Parochus. Salus. Abſo- lutio. 3. Per totam noctem laborantes nihil cepimus. Perditio tem- poris: quomodo redimendum. Conc. 72. V. Tempus. Gratia. Vita. Annus. 4. Idem Thema. Id contingit illis, qui mundana, tempora- lia, ſæculi voluptates, ſectantur: ſalutem negligunt. Omnia per- didimus, ajebat in extremis Henricus VIII. R. Angliæ. Florimund. de Ortu Hæreſ. L. 6. c. 5. toto & num. 3. V. Mundus. Voluptas. Lu- xuria. Temporalia. Salus. Apoſtata. 5. Acendens Jeſus in unam Navim, quæ erat Smoni &c. Procidit 4 genna Jeſu. Navicula Pe- tri, forma Eccleſiæ, & Templorum Catholicorum, in quibus præ- ſens Chriſtus adoratur: Agi poteſt de SS. Euchariſtià: à Conc. y9. V. Euchar. Templum. 6. Procidit ad genua Jeſa. quia homo pecca- tor Ee ſum. I Ii. ſe Peccator Pœnitens, Vvel maximè humiliter agnoſcat in — ing (. 1tio. C 1. M mn, 6Pharih J. Dod. tis udic hebunt legnun . (uüm m eſcs etern ſeexecu 6h: idel eraminel Eume fonbs, pa dententin doKr riorisgue benne4 Nenre ſi git gelen e.gg. ſoorei i hon Cunel moria Rribar, 1. JS. lve ux. A 1 ddbD Dominicas per Annuim. 171 . in S. Confeſſione, & Pœnitentià. Conc. 31. n. . V. Pœnitens. Con- nn tritio. Confeſſio. H noam Deopminicà V. poſt Pentecoten. 1 h a5. n 1. Niſi abundaverit juſtitia veſtra, plus säm Sribarum & Pha- V. 20. ult riſæorum, non intrabitis in regnum cælorum.: Scribæ & Phariſæi, qui? —R m V. Phariſæi. Non ait Chriſtus: niſt abundaverit doctrina veſtra: e V. Doct. & Scire. Apoſtata. 2. Thema idem. Judex extremus Juſti- ,Dan. tias judicabit: Conc. z29. Et Chriſtiani impii vel maxime durum ha- mmo bebunct judicium. V. Chriſtiani. Catholici. 3. Non intrabiti in V. 20. aliiter. Regnum cælorum. Poœna Damni. Conc. 35. 36. 35. 4. Thema idem. le lell Quàm miſeri damnati, eò feliciores Beati. Conc. 33. & al. V. Bea- geran, ti. §. Reuserit gehennæ igni. Damnatorum poœna ſensus Conc. 37. V. 22. Em ejus æternitas: Conc. 3. Confuſio & deſperatio. Conc. 392. Senten- nmeg tiæ executio, & deſcenſus ad inferos. Conc. 40. 6. Reus erit qudi- V. 2 1. cio- id eſt, obnoxius erit Judicio, ut in hoc facinus factumque ejus examinetur: Corn. de Judicii extremi Examine à Conc. 25. ad 20. vV. Examen. 7. Reuserit in vudicio, id eſt, Judicii ſeu condemna- N ctionis, Pœnæ capitalis & mortis. Cornel. Conc. 34. Condemnatio & — Sententia Judicis extremi in impios. 8. Ken erit NQadicio Divi- V. 22: VCNE no, & damnatione: Reus erit Concilio graviffimorum Judicum, gra- u k viorisque Examinis, majorisque damnationis & pœnæ. Keus erit ge- nioee bhennæ igni & Inferni. Gravia hæc verborum Chriſti tonitrua: u M. Neque ſic tamen deſperandum: Conc. 42. V. Deſperatio. &c. 9 Reus V. 22. enpnt erit gehennæ igni ad cujus evitationem quidvis boni agendum: D Conc. 13. 10. Niſi abundaverit Juſtitia, veſtra: Unde tanta in bono V. 20. rimnd ſocordia, nec veræ ac ſolidæ virtutis, quæ in ſolis externis conſti- r tuta non eſt, uti ſentiebant Phariſæi, ſtudium, in omnibus ferè? i n Quia nulla Divini ſeveritatis Judicii, Inferni, æternitatis ejus me- , iake moria: Conc. 4a. & I. & yI. V. ternitas: Acedia. 11. Plus quam V. 20. . RZ Scribarum & Phariſaorum Notantur vitia horum à Chriſto Lacæ . nuan v. 15. 19. & 20. avaritia, inhiando bonis temporalibus: & voluptas u⸗ Awe luxuria, gravia ſalutis impedimenta. V. Domin. 2. poſt Pent. . n. 12. Non accides. De Homicidio ſui & aliorum. V. Homici- V. 21. tae OUU Nnn nnn nnn 2 dium. — 1572 INDEX IV. Concionum & Materiarum: dium. 13. S offers munus tuum ad altare“ Sacerdos à S. Arâ ſe ſce- leratiſſimè vindicans. Conc. 6. a. 4. ubi &: quomodo cogitationi- bus vindicativis non dandus locus, cur? V. Ira. Inimicus. 14. ₰ quis dixerite ubi &: qui iraſcitur, irà tam internâ, quàm externâ per probra & verba injurioſa: In Jjudicium Divinum adducuntur non opera tantum, ſed & verba, & cogitationes. C. 25. n. §. C. 27,. n. . V. Cogit. Verba. 15. Miſi abundaverit juſtitia veſtra. Cum noſtro de nobis judicio fallamur facilè: Conc. 25. n. 2. Nec certi ſimus de ſta- tu gratiæ, & ejus perſeverantiàâ finali: Conc. 72. n. 3. nunquam ſibi cum Phariſæis præfidendum; ſed ſemper timendum ſalubriter, ex- cluſa omni acedià, ſalus induſtriè curanda, & quærenda. V. Timor. Arrcedia. Salus. Præſumptio. Marci 8. à V. I. ad 10. Dominicàâ VI. poſt Pentecoſten. 1. Mot panes habeti? qui dixerunt: ſeptem. Diſtributus tur- bæ panis, ordo eſt militantis Eccleſiæ, cui diſtribuuntur à Diſcipu- lis Chriſti, qui ſunt Prælati & Sacerdotes, ſeptem Divina Sacra- menta ait in Marcis. Joann. Gagnæus Cancell. Acad. Pariſ. FranciſciI. Eccleſiaſtes. Sacramenta in ſalutem hominis inſtituta. V. Sacra- menta. Confeſſio. Euchariſtia. 2. Miſereor ſuper turbam, quia ecce jam triduo ſuſtinent me, mihi adhærendo. Adhærere Deo debe- mus liberaliſſimo & miſericordi, ſpe & amore, ſed non ſine timo- re. Conc. “3. Religioſi exemplum. n. 6. infra. V. Spes. Amor. Ti- mor. Ludov. Granat. hac Domin. Conc. 2. 3. Vid. Domin. 4. Qua- drag. 4. Miſereor ſaper turbam ; quia ecce jam, triduo ſaſtinent me- En zelum populi! En ejus à Chriſto remunerationem! Diſcamus de- votionem erga V. S. Conc. 6. 1. Cujus merces Conc. 62. §. Et man- ducaverunt, & ſaturati ſunt & ſuſtulerunt, quod ſuperaverat de frag- mentu, ſeptem ſportase Item in ſimili Joann. 6. 13. Deus ſervientis ſibi curam habet, ut Eliæ in deſerto 3. Reg. 17. 2. Antonii in ere- mo: Pſal. 36. 2 5. Conc. 2. Proæm. n. §. Impio autem, & id, quod ha- bet, auferetur ab eo. Et: Avaro tam deeſt, quod habet, quàm quod non habet. Vanitas mundi, divitiarum, voluptatum: ſecta- mur tamen, ſed in ſeram pœnitentiam. V. Mundus. Dives. Tempo- Talla. — luVe utio AIINA le, eti mme inemi 0 iyrni 4. Deu .Cone.; . db fes amn e. Con t. ſ. tr Mat, gnorum. Un Irbor neh otem or: K. Nullos, N luper fio gui ditt, nßt e Hypoen NWor P ſ⸗ dyre e Ni n,e neme In Dominicas per Annum. 773 l ralia. Voluptas. Serò. 6. Et Aimiſit eos: In pace, cum gaudio, & v. 9. in. ſolatio; magnificantes cum admiratione Deum: Deo ſervientibus auxilia & ſolatia non deſunt. Vid. de Religioſo, volente Deo ſervi- n⸗ re, etiam damnando: Conc. Io. num. II. Peccato ſervientibus, non- niii mordens acriter Conſcientia. Conc. 47. Mors peſſima. Judicium “ ſine miſericordia. Infernus. RK Dominic VII. pod Pentccoſten. R nne. 1. Omnis arbor, quæ non facit fruétum bonum, excidetur, & in V. 19. varn mittetur. Mundus: in fine ſceleratiſſimus: Conc. 2. & Conc. 39. IIH 1. Peribit igne: Conc. z. n. 7. & Conc. y. tota. 2. Thema idem. v. Coné-. 329. n. I. Ignis, Pœna ſensus: Conc. 33. V. Ignis. 3. Excide- tur. abjicietur. Pœna Damni. Conc. 36. 4. Thema idem. Arbo- res damnatæ in infernum vi, ad comburendum æternum, detruden- — E = — F — — rbon. dæ. Conc. 40. Item de æternitate pœnarum. Conc. 39. Vid. Eterni- rilk. tas. 5. Omnis arbor- &c. Iisdem verbis & argumento eodem uti- in dn ktur Matth. 3. 10o. S. Joannes B. Præco Poœnitentiæ, & fructuum di- Frcu gnhorum Pœnit. Conc. &.. num. I. & totäâ. 6. Mem bema- Excidi- vS um arbori infructuoſæ minitatur Deus: dermenuer tamen præmo- guing net, ut emendetur. Conc. 4. Vid. Lucæ 12. 4. & ſequ. 7. Omni ar- Deo c⸗ hor. &c. Non ſatis eſt, arborem nocivos non facere fructus, aut Hefirx nullos, neque bonos, neque malos. V. Ficulnea: ſed neceſſum eſt in- . . . ſuper facere fructum bonum. V. Opera & Conc. 6. 8. Non omni, v. 21. 0. qui dicit mihi- Domine, Domine, & ore ſolum ſeſe filium & ſervum ͤmi meum profitebitur, intrabit in regnum cæœlorum & miſericordiam Gle. in die Judicii & clementiam experiètur: Conc. 2l. n. 6. & totd. V. N. Hypocriſis. V. Conc. 66. n. o. 9. A fructibus eorum cognoſcetis eos- V. 16. “ Notæ Electorum: Conc. 12. Reproborum: Conc. iI. 10. Attendite V. 15. ſmn 242 falſi. propheti, id eſt, cum attentione cavete; attentè ſervate vos: Syrus: Caſtodite! Saluberrimè monet Chriſtus, cavere falſos docto- „ res, qui docent, viam in cœlum non eſſe arctam: non eſſe jejunan- 1 dum, confitendum, ſervandam virginitatem, nec vota Religionis: . omnemqu carni libertatem indulgent. Cornel. Falſi droherx. qui Nnn nnn nnn 3 zn 1I74 IDEXIV. Concionum & AMateriarum: in angelum lucis. 2. Cor. I1. I4. Magus. Hæreticus. Apoſtata. Pecca- turnt tum. Luxuria. Voluptas. Divitiæ. Mundus: Vid. his ipſis verbi & llin Prov. 23. 32. & öcap. 7. & cap. 4. à v. 3. Breviar. Lect. 6. Dom. Paſſ. .Hie⸗ V. 21. I1. Mon omni, qui dicit mihi Domine, Domine- qui nomen & ſpe- (. ciem externam Chriſtiani præ ſe fert, verus Chriſtianus eſt. Opor. mo tet eſſe bonum intus & foris: Conc. 27. n. 3. & Conc. 29. àn. 2. Habi- nen tus & tonſura non faciunt Monachum, ſed vita Religioſa. Si tan:. 0 5 tuùm in iſtis exterioribus obſervantiis profectum Retigionis poni- (ib mus, citò finem habebit devotio noſtra, ait Thom. Kemp. L. I. c. 11. Mugene n. 4. & c. 17. n. 2. Conc. 66.. n. 10. Mali Chriſtiani, in Judicio extr. ſeun. magis accuſandi & damnandi. V. Catholicus. Chriſtianus. Atheus. gendm Apoſtata. 12. Thema idem. Verus Cacholicus noſcitur vel maximè mutue ex cultu SS. Euchariſtiæ & ejus devoto uſu. V. Euchariſtia: Zelus. lulek Ft Acatholicus ex ejus contemptu. Conc. 6l. n. II. ne . „c 16- ² Dominic VIII. poſt Pentecoſten. nud V. 1. 2. 1. Hic diſfamatus eſt apud illum: quid hoc audio de te? Accuſato- nem res in Judicio Divino. Conc. 26. Confuſio exinde, & deſperatio: ſ. hu Conc. 39. 2. Redde Kationem vilticationts tuc: Examen rigidiſſimum umar: in Judicii extremi, & reddenda Ratio. Conc. 15. 2 7. 227. 25. 29. & 30. V. iu thi Examen. Hinc ſumma peccatoris miſeria: Conc. 3. Refugium enm,anl v. 2. non habentis. Conc. 32. 3. Jam enim non poteri villicare. Impio- rum depoſitio, excommunicatio, degradatio. V. hisce verbis: Amo- V. 3. tio, abjectio, per Sententiam: à Conc. 34. 4. Quid faciam, uia 1pi⸗ Dominus aufert à me villicationem? Meritò timeat peccator Judici- fiünge v. 3. um: neque tamen deſperet: Conc. 22. & V. Deſperatio. 5. Fodere qey von valeo, mendicare erubeſco. Pro obtinendo cœlo, & evitando zunen v. 1. inferno, nihil non ardui agendum, tolerandum: Conc. 43. 6. Quaſit i 6 diſſipaſſet bona ipſius: Vnde Villico tanta audacia, temeritas? Sciverit (enge Villicus elementiam Domini ſui: V. Præſumptio: cogitaverit, non , reſciturum, rationesque exacturum Dominum ſuum: Conc. 244. on V. 2 tàmque malum finem ſuæ nequitiæ fore. C. 72. n. 2. Vid. & Atheus. us Man v. 4. 7. Nio, quid faciam? In tempore reddenda ratio, pœnitendum. ride lbrde v. 1. Conc. 6G. n. 5§. & tota. Conc. 6. 8. Quaſi diſſipäſſet bona ipfus. Crea- turaram L Pen turarum Dei abuſus: V. Creatura. Diſpendium temporis, & ird gratiarum Dei: V. Tempus. Gratiæ actuales: Conc. 72. num. 5.7. A 9. Hio diffamatus eſt Nempe impleverat menſuram iniquitatis ſuæ: v. I. nbe. Conc. gg. 10. io, quid faciam, ut recipiant me in domos ſauas. Sci- v. 4. 0. mus omnes per fidem nobis Deo à noſtrà morte reddendam eſſe ra- Nn tionem: Ergo prius nos eo diſponamus: conciliando amiicos in cœlo U. V. C. -5. y6. 63. 65. Zo. 73. . 6. 11. Jc70, quid faciam. Innegotio v. 4⸗ in. ſalutis & conſcientiæ graviori, non ſibi præſidendum: agendum cum n prudente, docto ac zeloſo Confeſſario: Conc. 69g. 12. zo, quid V. 4. ena faciam. In negotio ſalutis, non imprudenter, ſed maturo conſilio An agendum eſt. Conc. ya. ubi & n.7. hiſt. V. Salus: Craſtinum. 13. D⸗f- V. I. Anmm famatus eſt“ Villicus ipſe, ſuâ iniquitate, infamiæ & malorum cau- eEſa: ſic & peccator omnis ſui periculi, miſeriæ & i pſius damnationis. Conc. Iq. n. . V. Maledictio. Peccatum. Pœna. Voluntas propria. Voluntarium. 14. Vt, cùm amotus fuero à villicatione, recipiant V.4. we in domor ſuas. Temporalia quæruntur, cum læſione conſcientiæ: u æterna negliguntur. V. Temporalia. Salus. Æternitas. Dives. 15. Et vocavitällume Kc. Ad reddendam rationem omnes voca- V: 2. bimur: idque per tubam Conc. 6. 16. Redde rationem DQuia de om : V. 2. e. ey nibus tibi traditis Deus exiget rationem, uqg, ad minimam quadran- Nunp tem, ait Liranus. Conc. 25. V. Ind. II. in Lucæ 16. à Vv. I. ad 10. Lucz 19. à ſ Dominicâ IX. poſt Pentecoſten. add 8 „ 6 1. Videns Jeſus civitatem, Fftevit ſuper illam. Excidium Jeruſalem, v. 41. d gquidam prodromus, norma vel idea ultimi Mundi excidii: Utrum- que & vaticiniis Chriſti, & ſignis prænuntiatum: Divinæ Juſtitiæ α argumentum: Conc. 1I.n. I. Mundi excidium: Conc. y. Signa prævia. uW Conc. a. & v. 2. Venient dier in te, & circumdabunt te inimici tuts? V. 43: Ge Creaturæ omnes, ceu hoſtes, in peccatorem inſurgent in fine mun- rtn di: Cone. 3. 3. Dai⸗ ſ cognoviſſes & tu, & quidem in hac die tud: vV. 42. , In qu omni frueris pace, proſperitate, & rerum abundantia. Ul- α timus Mundi ſtatus, malè ſecurus. Conc. 2. Id multis contingit pec- Gn catoribus, cùm repentè pereunt. S. Gregor. ap Cornel. in hæc verba: er In bac die tus, Hom. 39. Suam hic diem inquit, habet anima per- verſa, v. 44. v. 43. 1. 444. v. 44. v. 44. V. 4 3. vV. 42. v. 44. V. 41. v. 45. erit verè Kex tremendæ majeſtati. Conc. 21. D INDEXIV. Concionum & AMateriarum: verfa, quæ tranſitorio gaudet in tempore: cui ea, quæ adſunt, in pa- cem ſunt: quia dum rebus temporalibus lætatur; dum honoribus extollitur; dum in carnis voluptate reſolvitur; dum nullâ pœnæ venturæ formidine terretur, pacem habet in die ſuâ, quæ grave da- mnationis ſcandalum in die habebit alienà. V. Salomon. 4. 0 qüudd non cognoveri tempus viſitationis tuæ & gratiæ. Temporis pre- tium, & Gratiæ Dei: neglectus. Conc. 23. V. Tempus. Gratia. En- gelgr. hic p. 2. §. Coanguſtabunt te undique. Anguſtiæ Pec- catoris: Morientium: Damnatorum. Vid. Anguſtiæ: Damnati: Mors: Peccator. Cornel. in cit. Lucæ 19. 44. ex S. Greg. 6. Ko quòad non cognoveri: & tuàâ culpà nolueris cognoſcere. Oblivio Judicii Divini. Conc. 24. Ejus memoria: Conc. I. 7. Eo quòd non cognoveri: Salutis quanta incuria! Eam corrigat æternitatis conſi- deratio, & malorum peccatori eventurorum: Conc. g. Vid. Salus: Zternitas. 8. Eò quòd non cognovers Cum cœcitate & ſurditate animæ, ad peccatorum ſummam, & eorum implendo menſuram, delapſa. Conc. g9. V. Coœcus. Menſura. 9. Thema idem. Deus Aamandus & timendus. Conc. "3. 10. Coangeuſtabunt te undig. An- guſtiæ malæ Conſcientiæ. Conc. a47. n. S. totaqg. 1 1. && cognoviſſes & tus Tempus mortis & judicii certiſſimum, etſi incognitum: Conc. vo. item Conc. Iö. 12. Thema idem. Judicium Dei meritò, & maximè qui timere debeant. Cone. 46. & a7. 13. Thema idaem VItio gravis- ſima, & vindicta Dei de Jeruſalem, Chriſtum, occidente. Conc. 24. Servit idem Conc. 2. 14. Coanguſtabunt te undig- Neque refugi- um dabitur. Conc. 2. Vbiq; accuſatores impiorum: Conc. 26. 15. Ad terram proſternent ten Jeruſalem, ſanctam illam, & quondam Deo dilectam Civitatem! Tantum Dei odium in peccatum: Conc. II. à. . V. Jeruſalem. 16. Videns Yeſis Civitatem, ſlevit ſuper illam . Nulla Chriſto de impiis commiſeratio in Judicio extremo, in quô 17. Videns Yeſus Civi- tatem: dicens. Chriſti Jjudicis extremi Oculi: Vox. Conc. 2z0. & 23. 18. Et ingreſſus templum, cæpit ejicere. Conc. Io. n. . & totä. 19. Je- ruſalem Juſtitiæ Divinæ argumentum: ſiprà n. . Terrore concu- tiatur peccator, & ad effugiendum iram Dei, nihil non agat, pa- tiatur: — tiann Cn, ,Nerinn wale wut 2n. Viln pinu. ſi, ſoe⸗ e. : (lur Deus. hobis in vit 1,. Thema ponior. 0 lure y. 41 1. Deus ſlonic, Contritio. Iuis malit Mhrlens.C 8, MN e Clcarealt Ntploriman Miud et Pdicinende Ditinteſon enerinei uCu. kondeſkea cdercet, c lnbra V. lne gehde her cen Wo. co Pgetr de In Dominicas per Annunm. 17”577 min tiatur: Conc. 23. 20. Domus mea, domus orationt: eſt. V. Templum. v. 46. n 21. Venient dies in ten Mali dies, mortis & interitůs. Jeruſalem v 43. uie malé vixit: malè & periit. Mors peccatorum peſſima: Conc. as. e. 22. Videns geſus Civitatem, flevit ſuper illam: Nihil angitur hæc: v. 41. n 6h Ica agimus: Deo minas peccatis noſtris intentante, & in Divinis ac r.E, ſeriis, jocamur, ridemus; cuùm nobis flendum eſſet. V. Riſus. G Atheus. 23. Thema idem. Magna ira, cùm peccantibus non iras- Wk. citur Deus. Calamat. Diſc. 70. n. 1 1. Ergo magna Dei gratia, cum uDm nobis in vitâ immittit adverſa: Hic ure, hic ſeca. C. 37. u. Io. V. Ignis. h 294. Thema idem. Deus ad puniendum tardus & ad miſericordiam . mm pronior. C. 33. àn. 2. V. Deus. Miſericordia. 25. Vid. Index II. in Aln Luccæ 19. à v. 41. ad 45. nirris cl. . . ⸗ Lucæ g. ſi lr Daoywminica X. poſt Pentecoſten. Av. 9. ad i. eKlrliate 1. Deus propitins eſto mihi peccatoriz Amen dico vobi, deſcendit v. 13. & 14. nelmn hic juſtificcatus in domum ſuam ab illo. Et cur? Virtute humilis Con- u feſſionis, quâà ſeſe peccatorem agnovit. V. Confeſſio. Pœnitentia. undH Contritio. Deus. 2. Non IJum, ſicut cæateri hominum. Superbia, v. 1I1. “ gravis malitiæ: Deo exoſa; cauſa apoſtaſiæ. V. Superbia. Apoſtata. α Phariſæus. Conc. 67. n. 6. cx S. Aug. & Conc. 64. n. 8§. f. Peccator cùm isem ſis „nulla eſt cauſa ſuperbiendi. V. n. . 3. Non ſum, ſicut cæteri.: ,Ntum Judicare alios, commune vitium. Judicio noſtro de nobis & aliis, e . ut plurimuùm fallimur. Conc. 25. n. 2. & tota: & Conc. 72. n. 5. & g. gne eig. Aliud eſt Dei Judicium de nobis & omnibus, quod formidemus: A IJudicium Dei. Judicia hominum non curanda. Conc. 7o. n. 1. 4. Pro- vV. 13. munbe pitins eſto mihè peccatori. Veram pœnitentiam & vitæ emendatio- o nem evincit ſeveritas Divini Judicii extremi: de quò plurima: Inter 4 α alia Conc. 1y. Vid. in Breviar. Lect. 5. & 6. hac Domin. ex S. Chryſo- ſtomo efficaciter. 5. Vnus Phariſaus- Deus tumidum peccatorem v. 10. e⸗ cobrcet, confundit, punit. Conc. 49. n. 6. V. Phariſæus. Superbia. 17 Umbra. V. n. 2. 6. Et alter Publicanus. Nulli & de nullius conver- S ſione deſperandum. V. Deſperatio. Spes. Deus. Gratia. 7. LDao bo- v. 10. 1 mnines aſcenderunt in templum, ut orarent. uomodo orandum, in men templo. coram V. S. Vid. Oratio. Templum. Euchariſtia. Excuſatio. ii Mechtl de Jud. extr. OoO Oπι0οω 0°°ο0° 8. Gra- . . V.⸗ I T . Marci v. à V. 3 .. ad fin. Ve. 3 2e. V. 3 3. V. c s IN DEX IV. Concionum & Materiarum: . 3. Emat ar tili 4go Domine, quia non ſum: &c. Hypocriſis & ſimu- lrio Deo exola: illa eſt: Velle videri bonum, juſtum, ſanum; neque eſſe, aliud ore in ſpeciem profiteri, aliud corde malè inten- dere. Corn. in Mat. 6. 2. Qi aſpernabantur cœteros, tanquam juſti. V. Hypocriſis. Nix Jejnno bis in öabbator Opera bona & juſtitias exa- minabit Deus. (onc. zg. 9. Publicanus a à longè ſtanr. Aut Paniten- dum, aut ardendum. In Judicio extr. à Deo longè fient impu cum ma- ledictione. Conc. 34. V. Pfal. 108. 18. & Index II. in Lucæ 18. 4 v. 9 drf. Dominic XI. poſt Pentecoſten. 1. Aadacunt ei ſardam & matum. Surdus peccator ſpiritualiter, V. Surdus. Neglectus Verbi Dei: Conc. 63. Jam nunc in vitâ ne ſurdi ſimus ad Vocem gratiæ Dei, audituri aliàs vocem Iudicis extremi terribilem: Conc. 23. 2. Thema idem. Surdus hic & mutus non à nativitate, aut Naturæ vitio, ſed à demone obſidente, uti Lucæ II. 14. Videantur materiæ & Conciones notatæ, Pomin. 3. Quadrag. 3. Et apprehendens eum deturba ſeorſum. Peccator convertendus ſe- orſum ad Secretum Confeſſionale abſtrahendus. V. Confefſio. Con- feſfſar ius. jus miferi curatio, cum tot cæremoniis admiranda. Ex 88. Patrum doctrinàâ, ait Lüdov. Granat. hac Domin. C(onc. 2. ægrotus hic ſur. dus & mutus periculoſiffſimum quendam animorum morbum fignifi- cat, eorum, quibus omnis penè ad falutem aditus operâ dormonis intercluſus eſt: is namque ſenſus omnes, per quos lux aliqua obte- nebratæ menti affulgere poſſit, obſtruere contendit: os enim eorum claudit, ne opem Domini implorent, ſine quà nemo ab ejus vincu- lis eximi poteſt. Aures cordis ita claudit, ut nullis neque internis Dei motibus, neque externis Concionatorum vocibus, quidquam proficiant: multos enim reperire licet, qui cùm totâ fere vitâ Con- cionibus audiendis interfuerint, ne unum quidem verbum aure cor- dis acceperint, cum iidem prorſus maneant, qui antea fuerant Za- char. 7. 1I. Sunt autem duo maxima animarum pericula: Cordis obduratio, in hoc homine ſurdo & muto deſignata; & diuturna pec- candi 4. Adducunt ei ſardum & mutum. Operoſa fuit hu- — Incconn r V.05 1 6; unti ſt ecs inc⸗ 1 . ninu, Den fa. Lelus Wirunda r Pomnl Litterx. 4 Qucm net. Mne Myultos 10 er. Qui Enperob, Aune ſocici⸗ itit inlatr trones. V. homines Ceclrenci. Mmimetenn ſciendni Mois ſeri teno⸗ /, funlagrel NCW fernits. Ciſpolti⸗ Taulerus üimechz iIin Dominicas per Annum. 1579 NE candi conſuetudo in quatriduano Lazaro ſepulto: Ica fere Granat. cit. V. Obſtinati. Conſuetudo. Luxuria. Apoſtaſia. Deſperat.⸗ AVar I- men. tia. &△ C. 44. 5§. Thema idem. Si tanta cura corporeæ ſanitatis, un quanta ſit oportet cura ſalutis animæ? V. Anima. Salus. Medicus. Slllutis incuriam dispellat ſedulò conſiderata damnatorum æterni- tas. V. Æternitas. C. 25. I. 6. Vid. Domin. 3. Quadrag. 4 — E⸗ D Dominicâ XII. poſt Pentecoſten. à 38. Ke 1. Et ecce quidam Legiperitu,; V. Doctor. Scire. 2. Diliger Do- V. 2 5. minum Deum tuum. Amor Euchariſticus: V. Communio. Euchari- V. 27. ſfſttia. Zelus & C. 9. ac tribus ſequ. 3. Qaomodo legis? Scriptura ad- V. 26. brimin miranda proponitur de Judicio extr. & exponitur. Conc. 2,. Item ineld quomodo legis & leges in libris Conſcientiarum? Conc. 15. V. Scriptu- Gseu ra. Litteræ. Conſcientia. 4. OQuomodo legie? De Verbo Dei. Conc. 63. IN S. Quomodolegir in tuâ Conſcienctiâ? Conc. 47. Vel: Iucidit in latro- ulun nez. Mala Conſcientia latro & tortor, in mortem & deſperationem ee multos adigens. V. Deſperatio. 6. Homo quidam incidit in latro- v. 30. mtdt ner. Quàm neſcit homo, quæ eum ſors & mors maneat: unde ſeſe Con, ſemper öbſervet, timoratè vivat: Conc. o. V. Mors. Timor. Item: percl Ante Judicium & mortem paranda jaſtitia: CQyy. & ſequib. 7. In- TrSom cidit in latrone: Peccata mortalia & mortifera, verè ſunt animæ la- grSMH trones. V. Peccatum. Latro. Domon. 8. Incidit in latrones. Impii nerhannqn homines damnati, ad locum Judicii extr. per crudeliſſimos deemones idmn deducendi. C. §. n. 7. & 5. & tota. Item in Reſurrectione Corpis inuot⸗ animæ reuniendum, damnato quàm grave. onc. z. àn. 7. 29. Duid vy. 2 5. faciendovitam eternam poſſidebo! Graviſſima eſt hæc quæſtio, cui à nobis ſeriò & opere ipſo, reſpondendum eſt, nihil non agendo, pa- tiendo: Conc. 2=3. 10. Vitam aæternam Ad hanc glorioſus Beato- rum Ingreſſus Conc. 21. Sententia: Conc. 33. Beatorurmm Notæ: Conc. 12. V. Cœlum: Beatitudo. YI Viitam äatetnam de Tternitate. V. E- ternitas. 12. Iacidit in latroner Ad ultimam luctam in morte, diſpoſitio & præparatio. Conc r6 6S. & 7. V. Stephanus. Joann. Taulerus. Deſperat. 13. Ad icer æternitatis imparath ſibi merito qui me cu ant. C 2¾1 4 6. 4 7. Kan Y . anc N n. H. Hiacmn ori Ooo ocooooͤdos entlunn enin eotun ae en glicun ſe itα AMNe.ς ermr . lu 4 Cimuuhee vV. 30. V. 31. v. 34. Lucx 17. à V. I I. ad 20. Vv. I7. V. 12. v. 17. V. Accuſator. 1580 INDEX IV. Concionum & Materiarum: entium lamenta & gemitus. Conc. 2r. n. y. Vid. Mors. 14. Incidit in latronee, qui etiam- &c. Miſera ſors hujus hominis ab Jeruſalem deſcendentis: Miſerrima peccatoris in Judicio extr. Conc. 37. 32. 15. Deſcendebat. Deſcenſus impiorum in infernum. Conc. o. 16. Accidit autem, ut ſacerdos quidam- & Levitas &c. Samaritanns autem“ &c. In extremo Judicio impiis nullus Smari. tanus & Cuſtos: nullus Patronus: Conc. 32. V. Dom. Paſſ. n. 10. 17. Alligavit vulnera ejus, infundens oleum & vinum: S. Greg. L. 20. Mor. c. S. In vino, ait, morſus diſtrictionis, in oleo mollities pie- ta cis: miſcenda ergo lenitas eſt cum acritate, ut vulnera animæ ſa- nentur, & vitia à peccatoribus expellantur. Cornel. hic. Id munus eſt Parochi, Concionatoris, Confeſſarii. Vid. Ind. Rer. hiſce verbis. 18. Me autem volens juſtificare ſeipſam. Fallimur noſtromet de no- bis judicio: Conc. 25. n. 2. At Deus etiam juſtitias noſtras judicabit. Conc. 29. 19. Sacerdos quidam viſo illo Præterivif. In dxtremis de- Kituti Sacerdote & Sacramentis. Vid.hiſce verbis. 20. V. Domin. Daominicà XIII. poſt Pentecoſten. 1. Occurrerunt ei decem viri leproſin Ite, oſtendite vos Sacerdoti- bus, Lepra animæ, peccatum: Baptismo & Pœnitentiâ tollitur. Conc. 73. n. 3. 4. Conc. 69. Jahoda hic. V. Baptism. Confeſſio. Pœniten- tia. 2. Nonne decem mundati ſunt & novem abi ſaunt? Multi vo- cati, pauci eleéti. Conc. o. 3. Ite, oſtendite vos Sacerdotibus- Reno- vatio veteris hominis: Conc. 3. V. P. Caſp. Knittel. hic. 4. Z bema idem. Sacerdotii & præfertim Paſtoralis, munus, dignitas; ei ho- nor debitus: ejus inhonoratio. V. Sacerdos. Parochus. §5. Occur- rerunt ei decem viri leproſi. Lepra corporis carnisque vitium & morbus. In genere moris talis lepra fœdiſſima, incurabilis, & pe- riculoſiſſima, eſt Luxuria. V. Luxuria. 6. Mundati ſunt. Luxuriæ oppoſita mundities animi & corporis. V. Caſtitas. Verecundia. 7. Nonne decem mundati ſunt, & novem ubi ſunt? quò loco Inter- linearis: Sic, inquit, habet ingratos, quaſi ignotos: ubi ſunt?“ in- quirit Dominus, quaſi à Deo non cognoſcantur, qui beneſicia, divi- — nitebi c 1. ſect.2. gi. Vi⸗ Pona Dim , u ece XCrtehhe Sehnege ethie lepr pereni ine Alu: Snr 1. M n (. 47. V. 1. Nonne ar N.b. G tet . hena 1. line pone 16 Gtuts Reonoumm ice ilem. Nr terris & in 6. Thema V. Celum. Cmilugt e. V iſn mittit, 9 lunmn Qultlicg in⸗ Keawodn. ſuturi, mirancdt duunes rel In Dominirar per Annum.. 1581 8 huit niltlus 5ſibi collata, non recognoſcunt. Fr. Mendoza to. 1. in 1. Reg. 2. en 12. ſect. 2. §. 8. f. 366. Graviſſima pœna: neſciri à Deo, abjici, rele- lant. gari. Vid. Conc. II. Conc. 25. &* 36. M. 6. & totd. V. Odium peccati: nüninn Pœna Damni: Ingrati. 8. Occurrerunt ei decem viri leproſi. Lucæ eh 17. 72. Peccatum, lepra animæ, tollitur frequenti Confeſſione. C. ó7. oG V. Confeſſio. 9. Enus ex illi, ut vidit, quia mundatus eſt, regreſſus V. 1 5. Nen eſt. In negotio ſalutis, ſentire cum pluribus; ſapere cum paucis, qo- NNN DH cer hic leproſus. Vive cum paucis, ut cum paucis eligi & inveniri mmBmerearis in cœlo, ait S. Caſſianus ap. Cornel. in Matth. 20. 16. f. 38 5. . Salus: Sapiens: & Conc. 10. lilrtei Dominic4 XIV. poſt Pentccolten. Mich 3 onakn 1. Non poteſtu Deo ſervire & Mammonæ: Divitum infelicitas. v. 2 4. 4. ,lct Conc. 47. V. Dives: Epulo: Deus: ubi: lamenta, Deo non ſerviiſſe. Gnenie 8. Morne anima plus eſt, quàm eſca? Cura animæ præ corpore. Czo. v. 25. n . 6. & tota. V. Anima. Corpus. Temporalia. Salus. Immortalitas. . 7, hema idem: Vt ventri bene ſit, multi audent multa, ſine formi- dine poœnæ tempor. & æternæ. Pro Animàâ immortali, nihil: C. rt. c 4. & tot’ů. 4. Quaærite primaum regnum Dei. Verè Beacitudo eſt v. 3 3. u Kegmum, idq; æternum. V. Beatitudo: Cœlum: Regnum. s. Thema tenmdion zadem. Regnum Dei quærunt, qui devoti 88. Euchariſtiæ: quin & in ie terris & in cœlo benedictionem accipiunt, & mercedem. Conc. 62. /M 6. Thema idem. Omni conatu quærendum Regnum Dei: Conc. 13. h“ V. Coœlum. 7. Thema idem. Non prohibetur Creaturarum uſus, ſed malus uſus: ratione cujus Creaturæ omnes inſurgent in impios. miszelg. Conc. 3. V. Creatura. 8. Fænum agri, quod hodie eſt, & cras in cliba- vV. 30. og num mittitur. Flos ſymbolum Vanitatis. V. Flos: Mandus: Vanirtas. im 9. Nemo poteſt duobus Domini ſervire Deo & dœmoni: huic cru- v. 24. tis deliffimo ſervimus tamen peccando: : Deum infinitè bonum relin- n Lun quimus: in æternum noſtrum exitium. V. Atheus. Magus. Dœmon. oi Peccatum. Apoſtata. 10. Duan veſtrüum ogitans, poteſt abjicere ad; V. 27. dA. ſtaturam ſuam cubitum unum?“ Solius omnipotentiæ Divinæ, & ad. . li. mirandum opus eſt Mortuorum Reſurrectio, & reſuſcitatio, in quâà d. omnes reſurgemus in virum perfectum: Conc. 7. V. Reſurrectio. H OOοονοο qhοοο 3 II. Hæc 1582 INDEX IV. Concionum & Aateriarum: . v. 32. II. Hæc enim omnia Genter inquirunt. Quantò Gentilibus perfeclior ſit Chriſtianus, oportet; & quantò gravius ejus peccatum 1v. Ca han tholicus: Chriſtianus: Fides: Hæreſis. . AAnſk Lucæ 7. lem. be à v. 11. adi7. Dominic4 XV. poſt Pentecoſten. tota . V. 15. 1. Et reſedit, qui erat mortuus & capit loqui. Quid? cui? Chri. er S. Mater- ſ⸗ aitS. Auguſt. promiſit (cum gratiarum actione) quòd melio Nuhienl s hKAdo- rem vitam eſſet acturus. Et videtur minus bene vixiſſe antè; quod e ol Martyrol. inde colligi poteſt, quòd fuerit filius unicus matri ſuc. C. 45. Mors oiinen Rom. 14. Echo vitæ. Senſit Juvenis cum ſpiraculo vitæ, quod ei jeſus inſpira- 6 H”KR Sept. vit, etiam virtutem adveniſſe. Et: Hic Adoleſcens eſt S. Maternus, ſche Diſcipulus S. Petri, Tungrorum & Germanorum Apoſtolus, bis re- Ninus fſfuſcitatus. Guiliel. Gumppenberg Atlas Marian. Imag. 56 5 & 875. nen vV. 12. nec non fol. 654. 2. Kcc defunltus. Ad Mortem diſpoſitiones. ka V. 15. Conc. v6. 6S. 3. 3. KReſedit, qui erat mortuns. Mortuorum Reſur- rlisſ rectio & Reſuſcitatio: Conc. 2. V. Reſurrectio. 4. ERcce Defunltuss kiu Et: 12bi di Mors ſi 1 enberant t: Tibi dico- ſurge:, Mors ſpiritua is & animæ, peccatum. Conc. 63. n. 2. Conc. 69. n. 2. Conc. 67. n. z. Peccata dimittere eſt plus, quùm ui ung mortuum ſuſcitare. Conc. S. n. 2. de Poteſtate Clavium. §. Ecce inmerin defunctus Mortem difficilem quæ faciant? Conc. 46. &‚ 47. & 70. liwel n. , 6. Ecce defuncta. Mortis certiſſimæ incertitudo. Moriuntur ungrer plures Juvenes, quàm ſenes. Conc. yo. n. 2. & totd. 7. Ecce defundtm. wie Vv. 14. Memoria mortis & judicii: Conc. 1. Oblivio. Conc. a. 8. Tibi di- tn:lr5 co. ſurge. Vox hæc erit Tubæ illius noviffimæ, omnes ad Judicium ,und extremum evocantis. Conc. 6. n. v. &ι tota: Jahoda hac Domin. 1b lben = Serviunt facilè plures Conciones & Materiæ, notatæ. V. Mors. V. 13. Visa. Juventus. 10. Nol,; flere. Non temporalium, ſed æternorum jactura deflenda. V. Fternitas. Temporalia. Riſus. Tachrym. n he⸗ II. Vid. Domin. 20. &ñ ibi n. 6. cirait. Kä Lr =“M delal ucx, 14. . Dominic4 XVI. poſt Pentecoſten. cn V. §. 1. Cim veſtrum aſenus alet &c. Aſinus ne ſit potior, quàm Anmien filius: quàm Anima. Queritur S. Bern. Equus ægrotat, & quæri- n hroo tur remedium; periclitatur ſabditus⸗ „& diffimulatut: cadit aſinus; ne, liͤ & Reni - — In Dorminiras por Aunuin. 1᷑18̃12811“JM, ell, qui fublevet: perit anima, & non eſt, „duirecogiter. Pexen- feld. hiſt. 149. f. 730. V. Aſinus. Anima. & Conc. 25. n. g. 2. Thema idem. Peccator miſerrimus ſuper Inferni puteum: Conc. 31. n. 6. & tota. V. Maria. 3. Et ipfi obſervabant eum Judicia hominum er- v. 1I. ronea. V. Judicium humanum. Solius Dei æquiſſimum. V. Judex )mr, a Divinus, qui omnia noſtra, & extrema obſervat. Conc. zo. n. 2. V. O- ld pera: Obſervant Pharifæi minuta: gravia negligunt. 4. Sabbato v. 1. & 3. —⸗ meianducare panem. Slicet Sabbato curare?“ Sabbato ligno colligens lapidatus: Conc. 25%. n. g. & tota. Quàm diſtrictè etiam levia Deus kunin dijudicet. 5. Qus ſe humiliat, exaltabitur- Chriſtus in cruce hu- v. 11. Clen miliatus & Traltatus: Conc. 13. Circa Feſt. Exalt. S. Crucis. 6. ?E v. 2. :u ece o hydropicus erat ante Mum. Verè hydropicus cenfendus eſt, ſan qui mundana & tranſitoria ſectatur. V. Mundus. Voluptas. Divitiæ. ke Temporalia. 7. Thema idem. Quantò hydropicus plus bibit, tan- Otun Ni t plus ſitit: cui meritò comparatur, quem carnalium voluptatum exuberantia gravat; ut propterea bene dicatur æmulus ignis æterni, e qui nunquam dicit: ſufficit. Hydropicus difficile curatur: ſic huic „ G 51 ADefne. isa immerſus vitio. V. Luxuria. Apoſtaſia. 8. Dus ſe exaltat, humili- V. 11. n i abitur V. Superbia. Eremita. Lucifer. 9. Er ecce homo aropicm. V. 2. Gt⸗ Hydropicum rectè comparamus diviti avaro, ait S. Auguſtin. ſicuarx M enim ille, quantè mapis abundat humore inordinato, tantèò amplius ilin ſitit: ſic & iſte, quantò eſt copioſior divitiis, quibus non bene uti- E tur, tantèò ardentiùs talia concupiſcit. V. Dives. Avarus. &α ſupra ſi n.ß6. Faberius & Capiſtran. hic p. r1. t Dua Matth. 22. .Noe. Dominic4 XVII. poſt Pentecoſten- Av. eaelſn gernn . 4 6W 1. Et nemo poterat ei reſpondere verbum. Confuſio impiorum in v. 46. Un Judicio extr. Conc. ʒ9. V. Confuſio. 2. Delige Dominum Deumtuum. v. 37. Mandata Dei ſervatu impoſſibilia non ſunt: Conc. &. A nobis du- tem non obſervari, inde eſt, quòd exiguus in nobis fit Dei amor: Amanti enim nihil difſficile, nedum impoſſibile. Vid. Acedia: quam n corrigat cogitata damnatorum æternitas: Conc. 51. & 39. 3. Ilem Aeoe Thema. Liberaliter & ingenuè amandus Deus, ex toto corde; non S ſpe Præmii; aut timore pœnæ: id quod fecit Religioſus: Cons. 0. . M. 11o 1584 INDEX IV. Concionum & AMateriarum: — n. II. quanquam & amandus, & timendus Deus: Conc. y3. V. Amor. unlan L v. 38. Timor. Spes. Deo ſervire. 4. Hoc eſt maximum & primum man- 171 2 datum. Amoris Dei primum & maximum mandatum. quàm id ul- alli enne timo ſæpe loco, imò nullo habeamus, creaturarum amorem præpo- tihin neundo: Peccatum enim eſt averſio à Deo; Converſio ad Creaturam. Mcde Hinc merces à Creaturis: Conc.3. V. Creatura: & Pœna æterna. 1 v. 42. §. Quid vobi videtur de Chriſto? V. Chriſtus. 6. Vid. Domin. 12. 6 ue „Matth. 2 Dominicâ XVIII. poſt Pentecoſten. én v. 2. 8. 1. Remittuntur tibi peccatatua- V. Abſolutio. Confeſſio. & Con- blohii v. 4. feſſarius. 2. Vt quid cogitatis mala in cordibus veſtri? Divino Ju- Vüenrh dici etiam ſecretiſſimæ cogitationes ſunt apertiſſimæ, eâsque nu- Prelumpt v. 2. merabit, ponderabit: Conc. 25. àh. a. & tota. V. Cogitatio. 3. Ecce Memoru oſfferebant ei paralyticum Paralyſis morbus graviſſimus. Animi (uc. g. paralyſin S. Joannes Climacus vocat inſenſibilitatem animi, quzæz fumalik deſperationis janua eſt, & timorem Dei excludit. Cor durum, it. lidt vocat S. Bernardus. Granat. hic Conc. 2. V. Obſtinati. Deſperatio. eril Surdus. 4. Ildem Thema. In morbis animæ deſperatiſſimis, ſalus 65 Sue ex Roſario Beatiſſimæ Virginis. Conc. z. V. Maria V. Roſarium. mensRex. V. 2. 5§. Paralyticum, jacentem in lecto. Miſeria ſumma luxurioſi. V. Lu-. i auli, v. 8. Xuria: Peccator: & Cornel. in Mat. 9. 8. f. 207. 6. Videntes autem V.Coror turbæ, timuerunt, & glorificaverunt Deum Ex operibus Dei admi- . Hon randis, naſcitur ejusdem amor, quia tam benefici; & reverentia ac (Cbiy⸗ timor, quia tam potentis. Amandus & timendus Deus. Conc. -63. elthi⸗ & V. Amor. ITimor. 7. V. Domin. 3. Epiohh. tt . Math. 22. à VyI D. Aerent V. 1. ad i. Daoaoyminicàâ XIX. poſt Pentecoſten. tln V. 14. 1. Multi ſant vocatè, pauci verè electi: Conc. Io. Salvandorum Deubbit v. 12. paucitas. 2. Non habens veſtem nuptialem- quàm levis videatur Droponn hæc res: & tamen: Ligati manibus & pedibus ejus, mittite eum in te- tim buch nehbras exteriores. V. 73. In Judicio extremo gravia, quæ hic levia: ( . v. 12. Conc. 25. 3. At ille obmutuit. Miſeria peccatoris, Rei, ante extre- nabitahe mum Judicem conſtituti. Conc. 37. Ejusdem confuſio & deſperatio. 17. Cu⸗ v. 12. Conc. 3z9. 4. Amice, quomodo huc inträſti? At ille obmutuit ad n e tam lohtl — . Uüm. enre Cenunn n n =ðDWẽð N Drio. eihgeer. i be⸗ 18. Aini nimi, A ⅞ r mmn, n tiamd uticd A Dii. zefgennln l C 6 endn niun eulk zne. e NH . : A V. Communio indigna. Euchar. Confeſſio. In Dominicas per Annum. tam ſuavem Regis vocem: quæ erit illa vox extremi Judicis? Conc. 23. n. 7. & totà. §S. Vt videret diucumbenter. & vidit ibi hominem: O- culi extremi Judicis: Conc. 20. Ejusdem Majeſtas. Conc. I9. 6. Vi- dit ibi hominem non veſtitum veſte nuptiali. Notæ Reproborum in Judicio extr. Conc.I. Notæ Electorum: Conc. 12. 7. Ligatis ma- nibus & pedibus: &c. Sententia Judicis extremi. Conc. 34. & 3. 8. Mettite eum in tenebras exteriore, æternæ damnationis noctem, ait S. Gregor. Pœnæ damnatorum: Conc. 36. 37. 35. Executio. Conc. 4. — & C vI. 9. lIbi erit fletus: &c. Damnatorum lamenta: Vid Damna- ti. Impii. Infernus. Lachrymæ. 10. Mittite eum in tenebras exter. Videtur hic miſer peccàſſe in Regis clementiam. Vid. Miſericordia. Præſumptio. Nec ejus Juſtitiam conſiderâſſe. Conc. aa. item Conc. 1. Memoria & oblivio Judicii extremi. Deus amandus & timendus: Conc. 53. tiam aliàs haud dubiè recepturus: V. Confefſio. tuit. ſibi meritèò timens, quia malè conſcius: Conc. a5. Item, qui meritò Divinum Judicium timere debeant: Conc. 46. &äibi citt. 13. Intravit autem Rex- & vidit ibi hominem: Miſero huic tam cle- mens Rex ejúùsque Convivium in ſalutem eſſe debuiſſet; fuit autem, Id multis circa Chriſtum, accidit. ſuà culpà, in perditionem. 14. Fecit nuptias ſilio ſuo. Sponſus Chriſtus in Euchariſtia: V. Sponſus. Euchariſtia. Idem & Cibus à Conc. 'g. Frivolæ excuſationes. Conc. 61. n. J. 15. Mit- tite eum in tenebras exteriore. Peccatum mort. cur æternúm punia- tur? V. EFternitas. Peccatum. Odium peccati. 16. Illi autem ne- glexerunt: Neglectus Verbi Dei: Conc. 63. Sacrorum & Sacramen- torum ac mediorum ſalutis. V. Sacramenta. Salus. Obſtinati. &c. Deus Pater Chriſto nuptias fecit, cum in toto mundo per Chriſtum propoſuit Menſam Evangelicæ doctrinæ & Sacramentorum, præſer- tim Euchariſtiæ: Cornel. ex Orig. Euthymio. 17. At ille obmutuit. Quia ibi locus negandi non eſt, ait S. Hieron. Nam ibi Deus illami- nabit abſcondita tenebrarum & manifeſtabit conſilia cordium Conc. 23. n. 7. Conc. 22. item Conc. 26. 18. Mittite eum. n tenebras exteriorer. Quàm peſſimè ii agunt, qui peccata repetunt, accumulant, pec- Mecht! de Jud. extr. Ppp ppp bppb cati 11. At ille olmutuit- Culpam ſuam non confeſſus, gra- 12. At ille obinu- V. 1 I „ V. 11. V. 13‧ V. 13. V. 13. V. 12. V. I I. v. 12. V. 13. 1586 INDEX IV. Concionum & Materiarum: V. 6. & 7. cati menſuram implent! Conc. 29. 19. Keliqui verò tenuerunt ſer- vos ejuse Rex autem iratus &c. Sanguinem ſuum requiret Deus: v. I1. Conc. 24. Rex tremendæ Majeſtatis: Conc. 21. 20. Non veſtitum veſte nuptiali. Veſtis, non nuptialis, ſed ſordida, animæ tenaciter & turpiter adhærens, ſunt habitus vitioſi: Vid. Vitium. Habitus. v. 14. Conſuetudo. 21. Multi vocati, pauci electie Juſtus vix ſalvabitur: Quàm ſtrictè& juſtitias judicabit Deus! Conc. 29. Capiſtran. hic p. 1. v. 3. & 4. 22. Miſit ſervos ſuosz e Iterum miſit alios ſervos“ Hi olim Prophetæ, QAdein Apoſtoli: In huncusque diem Concionatores, pœnitentiam prædicantes: Conc. 6., V. Concionator. Verbum Dei. Confeſſar. 23. Non habens veſtem nuptialem. Exuentes veterem hominem & induentes novum. Conc. 71. 24. Vid. Dom. 2. & 21. poſt Pentec. Joannis 4. Dominicâ XX. poſt Pentecoſten. v. 46. ad ſ46. . . „ 1. Iucipiebat enim moré. Serviunt Conciones & Materiæ, de v. 48. Morte. 2. Niſi ſigna & prodigia videriti, non crediti. Veritas Paooenarum æternarum à Chriſto & ſanctis aſſerta: Conc. 37. n. 2. A damnatis in igne apparentibus: Conc. 37. A dœmonibus, cœxli ja- Gturam dolentibus. Conc. 36. n. 7. V. Riſus. Æternitas. Surdus. A- theus. Cœcus. Spectrum. Anima. 3. Thema idem. Signa Judicium an- v. 47. tecedentia. Conc. 74. 4. Incipiebat enim mori. Præparatio proxi- ma ad mortem (Conc. zo. & ibi citatæ. Item de Teſtamentis ibid. in fine. §. V. Domin. 3. poſt Epiph. Dom. 15. & 23. poſt Pentec. “ Dominicâ XXI. poſt Pentecoſten. V. 23. 1. Simile eſt regnum cælorum homini regi, qui voluit rationem po- nere cum ſervi ſus. Hic Rex ſupremus, Deus Homo, Judex vi- vorum & mortuorum, de quê à Conc. 9. V. Chriſtus. Judex. 2. The- ma idem Examen Judicii extremi. Conc. 15. 27. 27. 25. 29. 30. V. Exa- v. 24. men. 3. Oblatus eſt ei unn. Hic Reus eſt peccator. Conc. 72. n. 7. quantus debitor! quàm miſer! Conc. 31. Cui nullum aſylum! Conc. 32. v. 26. Deſperatio: Conc. 39. 4. Patientiam habe in me, & omnia redaam v. 24. tibi. Per pœnitentiam, per fructus dignos pœnit. Conc. 6. 5. Dus debebat ei decem millia talenta. Levia hujus vitæ delicta, quàm gra- — uin ſucl yruver at. etremi Kurnen 1Ordkhc uenſen Regislui ell. Cus, lo. foca erſus neg Lorum: G. GAbitun. Ratiohabe 1171 Dominut cioextr. lia 15. onfectt . Chritinns c; kium. Vi bilenon e clurticel corl: Cne ſunnhen tunz dena terrx/ ( imein rali Me 124 I. rnmn etrie. . 4 te urn HB n — Idden. NCEnIddn ommnen eu. luterie, e nibos, t nmn 1 venti Oil NALe. In Dominicas per Annum. via in Judicio: Conc. 25. & Conc. 29. n. I. V. Moyſes. 6. Venerunt & narraverunt Domino ſuo“ Accuſatores in Judicio extr. Conc. 26. 7. Iratus Dominus ejus, tradidit eum tortoribus. Sententia Judicis extremi, & ejus executio: Conc. 324. 3. 36. 37. 40. 8. Luoadusq; redde- ret univerſum debitum: Conc. 35. & ”I. de æternitate: quia in Infer- no nulla eſt redemptio, nec debiti exſolutio: C. ʒy. n. ö6. 9. Egreſſus autem ſervus ille, invenit anum de conſervis ſuis- nihil memor Juſtitiæ Regis ſui: cujus oblivio, & nullus metus, ſcelerum audacium fons eſt. Conc. 44. I. & 2. Item: Deus amandus & timendus: Conc. y73. 10. Suffocavit eum. Per tantum immiſericordiæ ſcelus attigerit hic ſervus nequam ſummam, & compleverit menſuram peccatorum ſuorum: Conc. 219. 11. Miſertus Dominus ſervi illius, dimiſit eum, & debitum dimiſit ei. De propitiato peccato noli eſſe ſine metu: Eccli. 5.5: Ratio habenda præteritorum, præſentium, & futurorum. Conc. 72. n. 3.7. & tota. Debitum contractum ex perdito tempore. 12. Irattr Dominus tradidit eum tortoribus. Patientia Dei læſa, furor: In Judi- cio extr. nulla amplius clementia. Conc. 27. V. Clementia Miſericor- dia. 13. Serve nequam. Qui cognovit voluntatem Domini ſui, & nonfecit, vapulabit multu. Lucæ 12. 47. V. Scire. Doct. Catholicus. Chriſtianus. 14. Omne debitum dimiſit ei. Id agit Deus Poteſtate Clavium, Sacerdoti concredità, in Confeſſione, & per Confeſſa- rium. Vid. Abſolutio. Confeſſarius. Confeſſio. Peccatum irremiſſi- bile non datur. Conc. o. n. 4. Conc. 69. n. §. Conc. 29. n. 7. Peccata in charta deleta. C. 15. n. 9. Remiſſa in Judicio extr. non erunt dede- cori: Conc. 12. n. ſ. 15. Nonne oportuit, & te miſererè conſervi tus, ſicut & ego tui miſertus ſum? V. Inimicus. 16. Qus debebat ei cen- zum denarios, & tenens ſußfocavit eum. Quantum ſtudium pro puncto terræ! Conc. 72. n. 2. pro divitiis, & temporalibus, præ æternis: in animæ interitum, uti contigit ſervo nequam. V. Dives: Lempo- ralia. Mundus. Engelgr. Dom. 22. p. 1. Advocatus Venetus. Conc. 24. n. 4. 17. Vid. Dom. 2. & 19. poſt Pent. Ppp ppp PPP2 Do- v. 34. v. 34. v. 34 V. 32. V. 27. V. 33. V. 28. 1588 õ INDEX IV. Concionum & Materiarum: 2.... Donminic XXII. poſt Pentecoſten. V. 16. 1. Magiſter ſcimus, quia verax e & non eſt tibi cura de aliquo. Chriſti Judicis extremi Juſtitia abſolutiſſima, ſine reſpectu perſonæ. v. 18. V. Juſtitia Dei: Judicium Dei. 2. Quid me tentati hypocritæ? Li- bertas ſacri Eccleſiaſtes: Conc. 64. n. 6. 7. & tota. V. Concionator. v. 15. Confeſſarius. 3. Phariſas conſilium inierunt, ut caperent geſum in V. 20. ſermone. Phariſæi, qui? Mirè confuſi à Chriſto. V. Phariſæi. 4. Cu- jus eſt hac imago? Quæſtio univerſalis: Inſpicitur imago peccatoris miſerrimi, monſtroſa: V. Peccator. Anima. Spectrum. §. Thema idem. Notæ Electorum: Conc. 12. Notæ Reproborum: Conc. II. v. 19. 6. Obtulerunt ei denarium. Studium pecuniæ & temporalium. Vid. v. 18. Domin. præced. n. 16. 7. Cognita Jeſus nequitid eorum. Vid. Do- V. 20. min. 18. num. 2. 8. Cajms eſt hæc imago? Imago & memoria Ju- dicii. Conc. I. n. 6. 7. & totd. Oblivio. C. 44. = AIarth:. Dominicâ XXIII. poſt Pentecoſten. Av. 18. ad 27. V. 18. 1. Filia mea modo defundka eſt. In extremis ſaltem pœnitendum: item diſpoſitiones ad mortem: Conc. &. & àbi cit. V. Pœnit. Con- v. 25. feſſio. Mors. Infirmus. 2. Luella ſurge: & ſurrexit puella. Tuba ad Reſurrectionem evocans: Conc. 6. Reſurrectio univerſalis: Conc. 7. v. 24. & g, 3. Recedite. Diſcedite maledicti. Conc. 3r. 4. Et vidiſſet ki- V. 24. bicines & turbam tumultuantem, dicebat: recedite. Occaſione hujus erxpenduntur quædam à Chriſto, cum majeſtate & ſeveritate acta: v. 24. Conc. g. F. Et deridebant eum: Id peſſimè agimus in ſeriis, æter- V. 18. na tangentibus: Vid. V. Riſus. Salus. Seria. 6. Filia mea modò de- Jundta eſt: Filiæ loco, eâque potior, ſit tibi anima tua unica. Ani- mam unam dedit nobis Deus; ſi hanc perdiderimus, quânam vive- mus? ait S. Chryſoſt. Hom. 22. (V. Aſinus.) Hæc peccato moritur. Dom. I5. n. 7. Quæ quantocyus reſuſcitanda per pœnitentiam. Puella enim hæc, juxta S. Auguſtinum, deſignat recens lapſum. Ca- lamat. Agef. Diſc. 27. Sed à multis ridetur, in peccato pergitur, ad completam usque menſuram: Conc. go. V. Anima. Riſus. ternit. V. 198 7. Ecce Princeps unus acceſſit, & adoravit eum Idem Chriſtus in 88. Eu- ig Vihaleig — GSLch ella vxe lius. VI ſeime ne uͦ L.Don inteli lin G te, Gun. 5 Catn extt Tnorurm Numini 8 Gal etk. (Mme. ye, l Nbſeurabt leyiti V. Pectt Dehoe, belt ſud WD 1in lefſon e 4 A li ed NR W 4 . R n 4 4 enri N. n Menitan: ela. Nd fſilis: lune uo gite adt ris, Aet HZ . ni 7 N. n WM⸗ orim 4. ntw⸗ itettun . „ D In Dominicas per Annum. 1189 SS. Euchariſtia: V. Euchariſtia. 8. Non eſt mortuz puella, ſed dor- mit- Vivit poſt funera Virtus, & maximéè Virginitas & Caſtitas. Pu- ella hæc & virgo annorum fere 12. Lucæ 8. 42. V. Caſtitas. Immorta- litas. Virtus. 9. Filia mea modo defuncta eſt: Ut bene moriaris ſemel, morere ſemper. Auguſt. Mors, vitæ Echo. Conc. 45. V. Mors. 10. V. Domin. 20. n. §F. Doyminicâ XXIV. poſt Pentecoſten. intellig; & Conc.z. Ultimus mundi ſtatus ſceleratus. 3. Erit tunc tribulateo magna. Conc. 3. Creaturæ omnes contra impios. 4. Cæ- lum & terra tranſibunt. Conc. y. Totius, & ultimum Mundi exci- dium. 5§. Et mittet Angelos ſuos cum tubd. Conc. 6. Tuba ad Judi- cium extr. evocans. 6. Et tunc plangent omnes Tribus terræ. Mor- tuorum ad Jjudicium deductio. Conc. S. 27. Tunc parebit sgnum Filie bominis in Cælo. De S. Cruce in Judicio extr. conſpicuàâ. Conc. 13. 8. Dus legit, intelligat. Libri Conſcientiarum explicati in Judicio extr. Conc. I5. 9. Qui legit, intelligat, Scripturam: Mane, Thecel, Phare, ſupremo Judici adaptatam. Conc. 27. V. Scriptura. 10. Sol obſcurabitur- Signa Judicium præcedentia. Conc. 2. 11. Càùm vi- deritis abominationem deſolations: Odium Dei in peccatum: Conc. II. V. Peccatum, & odium peccati. 12. Et congregabunt Electos efus. De hoc, & de his, Vid. Conc. S§. 9. & I2. Item V. Beati. 13. NWur- gent Pſeudochriſti- &c. De Antichriſto. V. Antichriſtus. Prophe- tæ. Simon. Magus. Magia. Ppp ppp ppp 3 IN Matth. 24. „ „ .. à V. 15. ad 25. àlegit, intelligat. Conſideret, memoretur, Judicii extre- ionem: ejus ne obliviſcatur. Conc. I. &q a. 2. Lüuilegit, V. I 5. V. 2 1. V. 3 §. V. 31. V. 30. V. 3 0. V. 29. V. 31. ☛ 1790 INDEX IV. Concionum & Materiarum: Matth. 4 à V48. adtag. Feſto S. Andreæ Apoſtoli. 2o. Novemb. v. 19. 1. Venite poſt mes Ad Judicium finale Chriſtus omnes vocabit v. 18. per tubam. Conc. 6. 2. Ambulans Yeſus juxta mare Galilææ, vidit v. 19. duos fratres. Chriſti Oculi. Conc. 2z0. 3. Faciam vos ſieri piſcatores v. 19. bominum. Vid. Dom. 4. poſt Pentec. n. 2. 4. Venite poſt mer S. Pe- trus & Andreas fratres in Crucem usque ſecuti Chriſtum. Des. v. 18. Cruce: Conc. 13. §. Keficientes retia ſua. Conſcientiam Reti com- parat Faber, hic Conc. I. IIla niſi integra ſit, aut per pœnitentiam V 20. reparetur, quàm moleſta! Conc. a. 6. At illi continud relidtis re- tibus, ſecuti ſunt eum. Retia ſunt Divitiæ, voluptates, temporalia: quæ relinquenda, maximè à moribundo, ad Judicem vocato. C. zo. V. Dives. Voluptas. Temporalia. Mors. 7. Thema idem. In nego- tio ſalutis nihil differendum. Vid. Salus: Pœnitentia: Acedia: Se- v. 19. ria. 8. Venite poſt me. Dœmon, Simia Dei, quomodo, in interi- tum, irretiet hominem. V. Doemon. Mundus. Luxuria. Conſuetu- do. Vincula. Peccatum. “ F.8S. Nicolai Ep. &. Deemtr. v. 30. 1. utilem ſervum ejicite in tenebræ exteriore, Multitudo ta- v. 19. lium ſervorum inutilium & damnatorum. Conc. Io. 2. Poſt mul- tum verò tempori venit Dominu: &c. Tempus Adventus Judicis Extr. Conc. 16. 3. Thema idem: Chriſtus Judex ſua requirens ta- v. 30. lenta & Sanguinem. Conc. 24. 4. Inutilem ſervum ejicite in tene- v. 21. bras exteriores. Vid. Domin. 19 & Dom. 21. 5. Iatra in gaudium Domini tui. Sententia Electorum: Conc. 33. Conc. 45. n. 6. Beato- rum in Cœlum ingreſſus. Conc. a4. Pro hoc laborandum. Conc. 43. v. 19. 6 Poſuit rationem cum et. Examen diſtrictiſſimum Divini Judicis. v. 26. Vid. Domin. 21. 7. Serve male & piger. Vid. Acedia: Pigritia: Ex- v. 21. cuſatio. 8. Intra in gaudium Domini tui, per beatam mortem, quæ ſimilem vitam conſequitur. Conc. 25. 9. Vocavit ſervos ſuos, & tra- v. I4. dAidit illis bona ſua. Dei Dona, Creatio, Redemptio: C. 24. n. 1. Exa- IN FESTA. men deſuper. V. Examen. F. Con- Pre Peccumi Pid. minica? Inn. 20,7 I1. Nr lblime) Uenietts t: Con Anoda ſakupe, C1 N. E 1 dee ſris ge Ptug. V. nt ſin ut ſib Aduumn Aci atrum B ſ. Mi DWilr nnimieis ſia i⸗ ul lopri W. 7. )p nſoe lun N n Mor. ienn. niihin temporli Ocl. 0.. en Unege Mela x nen⸗ 4 In Feſta per Annum. y F. Concept. Bmæ V. .-. Decemb. Matthe. . Pro Feſtis Deiparæ, V. Maria V. Item pro hod. Feſto: V. Orig. Peccatum. De Regibus Hebræorum: Conc. II. n. j. F. S. Thomæ Apoſt. 2. Decemb. Joann. 20. “ . à V. 24. a d3 0. Vid. Conciones & Materiæ ſuper hoc Evangelio notatæ, Do- minicà 2. poſt Paſcha: V. S. Thomas Apoſt. & Ind. S. Script. in Jo- X ann. 20. à v. 24. ad 20. V. 24 3 Lucæ 2. F. Nativitatis Domini. 2 y. Decemb. & ad v. zi. 1. Verbum Caro factum eſt“ Joann. I. a. Incarnationis Divinæ Joan. I. à v. . ſublime Myſterium. Conc. 73. n. I. Vid. Incarnatio Verbi. 2. Iuve- ad 15. venieti infantem & c. Chriſtus Infans Turcam mirè è Præſepi vo- V. 12. cat: Conc. 79. n. y. V. C. 6. n. 3. de B. Tereſ. de la Cerda. Vocamur & nos ad SS. Communionem: de quà Conc. vo. cit. 3. Verbum Caro factum eſt“ Zoann. I. I4. Idemmet Deus homo in SS. Euchariſtia, de quà V. Euchariſtia: & à C. v9. F.S. Stephani. es Decemb. Aalacdn. 1. Ecce ego mitto ad Prophetas: & e illis occidetie Dei Miniſtris v. 34. ſacris debitus honor, & amor Sacerdotum, Sacrorumque contem ptus. V. Sacerdos: Parochus: Concionator. 2. Vt veniat ſuper vos V. 3 5. omnis ſanguts jieſtus“ Conc. 24. 3. Quoties volui congregare filios v. 37. tuos ſub alas, & noluiſti? Quàm incurii ſalutis, vocanti Deo non ob- ſequamur! Conc. a46. n. 6. & totâ. V. Vocatio. Obſtinati. Salus. 4. Ex v. 34. ilus occidetis Præmittit V. 32. Chriſtus: Et vos implete menſuram patrum veſtrorum. Menſura peccatorum. Conc. 49. n. 3. & tota. 5§. Poſiti genibus clamavit voce magnaâ dicense Domine, ne ſtatuas illa hoc peccatum. Ahtor. . yg. Illuſtriſſimum hoc exemplum docet, inimicis ignoſcere. V. Inimicus. 6. Ecce relinquetur vobi domus V. 38. veſtra deſerta. Graviſſimæ hæ Chriſti minæ, ſeriæ, & juſtiſſimæ: C. 24. uti ſuprà n. 2. Neque tamen deſperandum: Conc. 22. & V. Deſpera- tio. 7. Thema idem. Excidium totius mundi. Conc. y. 8. Vid. Do- min. 9. poſt Pentec. T. S. jo- 4 . 1592 INDEX IV. Concionum & Materiarum: Joann. 21. Aannis Anpsſff „„ y ada. F. S. Joannis Apoſt. zz. Decemb. li V. 20. 1. Mllum diſcipulum, quem diligebat Jeſus. Hujus dilectionis cau- ger. ra ſam aſſignant paſſim SS. PP. quia S. Joannes Virgo fuit. Caſtitatis o Mi. pretium: V. Caſtitas. Virgo. Verecundia. 2. V. S. Joann. Apoſt. Oorichin H DW F. SS. Innocentium. z. Decemb. mumd V. 16. 1. V. Ind. Rerum. V. Innocens. Vita. 2. Heroder occidit omnkdes WhEet pueros: &c. V. Herodes. Innocentes occiſi: ne nos nocentes immu- Cc Hpipk nes ſimus. Agamus fructus dignos Pœnit. C. 6. Patiamur quid. ſeingtie vis: C. 43. 3. Nemo veſtrüm patiatur, ut homicida &c. 1. Petr. 4. emcb, 15. V. Reus. Peccator. Sz autem ut Chriſtianus & innocens, non eru- llhnte: hbeſcat. v. 16. V. Chriſtianus. Tribulatio. lae Lucæ ꝛ2. — „— . k—... . . (mohl Vetii z. Feſto Circumciſionis Domini. . januar. mwhag v. 21. 1. Wt circumcideretur Puer, vocatum eſt nomen ejus Jeſus: Cir. Mi cumciſio, hominis innovationem deſignat: Conc. 71. in f. & totia. (llliper v. 21. 2. Poſtquam conſummati ſant die octo. uomodo combinandum kenperg Tempus, Præteritum, Præſens, & Futurum? C. z. 3. Hominis les bugl⸗ innovatio, & anni clauſula optima, Pœnitentia, & Confeſſio, pra- ethde v. 21. ſertim generalis. Conc. 73. 4. Vocatum eſt Nomen ejus Jeſis: Jeſus ugt Salvator: Conc. yS. n. y. & totâ. qua agitur de SS. Trinitate Creatà: hujunmn v. 21. Item Conc. vz. n.I. §. Vocatum eſt Nomen ejus Zeſise In XNenium amiln offertur S. Roſarium. Conc. 7. 6. Vocatum eſt Nomen ejusz Jeſus: (ilnga Turpe eſt, dici & non eſſe Chriſtianum. V. Chriſtianus. Catholicus. Eendon v. 21. Bened. Fidelis ſerm. 2. hic. 7. UVt circumcideretur Puer. Mittitur Vir- ginis Filius, Filius Dei Altiffimi, & jubetur occidi, ut vulner ibus 10 meis pretioſoSanguinis ſui balſamo medeatur: Agnoſce homo, quim iah gravia ſint vulnera, pro quibus neceſſe eſt Dominum Chriſtum vul- kuml⸗ nerari: Verba ſunt S8. Bernardi S. 3. de Nat. Et tamen abutimur adeo ge pretioſo Sanguine (hac die primum effuſo.) Filii Dei, quàm graviter rinnd hinc puniendi. Conc. 2u. V. Sanguis Hiſt. congrua. C. 2ov. n. 5. 4 f. 275. e per Aumum. 103 . 1. Procidenter dre, eum. 0 51. . .. k. x Triden. de 88. Ve- v. 1 a ner. Sacram. de qu Conciones 4 4 Conc. zg. V. Euchariſtia. Comma- ðòð nio. Philothea. 2. Et apertis theſauris ſun obtulerunt ei munera- v. II. n N Sordida in Divinis avaritia. Conc. 61. n. 6̊.7. 5. ubi frivolæ excuſatio- nes. 3. Per aliam viam reverſi ſant in regionem ſuam. Poœnitens in vV. 12. N. gratiam Dei receptus, ne revertatur ad priſtinos ſuos vitioſos habi- Nm tus, & veterem hominem: Conc. 7l. 72. 73. V. Breviar. 4tà Die infra enem. Oct. Epiph. Lect. 7. fine. V. Confeſſio. Pœnit. 4. Vidimus ſtellam V. 2. tuml ejus in oréente. Conc. ya. n. 3. & tota. V. Turca. s. Heroder Kex tur- vV. 3. erM batus eſßz, & vmni geroſolyma cum ilos Terror ex Chriſto Salvatore . Infante: Quantus ex eodem udice? Conc. 19. n. 3. & tota. Item C. 21. 6. Ecce Magi- Putant aliqui, hos SS. tres Reges verè fuiſſe magos, . doœmoni addictos: Magiæ deteſtatio: V. Magia. 7. Heroder Kex iiid/ turbatus e.. ſibi malè conſcius: Conc. à7. Faber Conc. 7. 8. Ecce Piu⸗t Magi 4 uos Chriſtus ad ſe attraxit, intus per gratias llaſtr antes, eenxtrà per ſtellam. Ad ſe Chriſtus trahit ſignis, verbo & exemplo, uu item per gratias actuales: Conc. 6†. V. Miracula. Oculi. Gratiæ actu- * Ales. Engler. Cœl. Emp. S. 3. 9. Ecce Magi ab Oriente venerunt: V. I. uik TIIes tantùm ex tot millibus. C. 10. Salvand rum numerus. 10. Ec- ce Magi- Reges, vel Reguli. Conſiderari poteſt Regnorum qualitas: , gri hujus mundi, & cœli: V. Regnum. I11I. Vt & ego veniens, adorem v. S. * eum. Conc. 29. n. 3. & totân: ubi: Juſtitias dijudicabit Deus. 12. Pro-. V. I1I. 1 tan cidentes adoraverunt eum. Credunt Deum, adorant, quem non vi- Gie dent Donumfi idei. V. Fides. Atheus. Chriſtianus. increquli. Apoſtatæ. umf. F. S. Sebaſtiani M. zo. januarii. MI nlen 1. Gaudero in die, & ewultate; ecce enim merces veſtra multa Lucæ 6. à ciun eſt in cæalo. Conc. 33. Conc. ql. Conc. 23. De cœlo, Beatitudine. S. Seba-v. 17. ad 23. n ſtianus Laureolà Virginum, Doctorum, & Martyrum condecoratus: v. 23 rn ex vita: ejus Caſtitas, Doctrina & Martyrium. V. Taurcolx. 2. Ma- nuer ximus & iraculoſus Patronus. V. PatrociniumSS. v. 18. & 19. r F. Purificat. Bmæ. V. 2. Pebr. Wee “ 1. Niſi prius videret Chriſtum Domini. Eundem nos Catholici v. 26. e echil de fud. extr. Qq per 594 INDEXIV. Canciomum &. Materiarum: per F idem in Euchariſtiâ agnoſcimus, adoramus, ſumimus: 4 4 Conc. v. 29. F9. n. 1. V. Euchar. 2. Nunc dimittü ſervum tuum Domine- Beata vita, & mors eorum, qui ſibi devinciunt jeſum, Mariam, & Jo- v. 26. ſeph: Conc. y5. n. §. & totâ. 3. Non viſurum ſe mortem, niſi prins vi- Qeret Chriſtum Dominie Diſpoſitiones ad mortem, prælſertim per v. 2 5⁵. Sacramenta. Conc. 6. 6S. & 7o. V. Mors. 4. Et ecce homo quidam 29. exrat in Jeruſalem, cui nomen Smeon. V. Simeon. Senex. S. Nunc AJaimittis: &c. Piorum in morte lætitia & ſolatia: Oac⸗ 45. n. 6. & to- 234. Et contrario. Matth. 1 1. = ⸗ Aav,aadin. F. S. Matthiæ Apoſtoli. 24. Felr. v. 28. k. Venite ad me omnes, quilaboratis &. onerati eſtis Conc. yvg. n. . &tota, de SS. Communione: Item quàm ampla ex SS. Euchariſti4 29. . & 30. merces: Conce. 62. 2. Tollite jugum meum ſuper vos. gum enim meum ſuave eſt, & onus meum leve. Conc. 67.. n. 4. & totaä. Virtus & v. 29. Pœnit. facilis, ſuavis. Inf. n. 6. 3. Et invenietis requiem animabus veſtri. Extra Legem Dei, & impiis nulla requies. Conc. 4,. de con- ſcientia malà. 4. De. qusprævaricatuszeſt Judlas &c. & cecidit ſo rsſu.- per Matthiam. Actor. I. 25. & 26. Electio S. Matthiæ: & Reprobatio Judæ, docet, equidem non eſſe deſperandum: Conc. 42. V. Deſpera- tio. Judas. Timoratè tamen vivendum. Conc. 10. n. II. V. Timor. §. Thema idem. V. Apoſtata. item Conc. g9. ubi n. 9. turpis lapſus Occhini, quò peccatorum Apoſtatæ deveniant in damnationem. Ut nos (ſicut S. Matthias ex caſu Anteceſſoris ſui) nobis metuamus, in 29. & 30. Fide & bono fortiores ſimus, talium exemplis territi. 6. Zaugam ecenim menm ſuave eſt- Suavitas Poœnitentiæ & S. Confeſſionis. Coose. n. I. Conc. 71. n. . Confeſſionis abrogatæ, vel non factæ damna. Con- feſſio. Pœnitentia. ſup. n. 2. 7. Thema idem. A contrario jugum doœmonis & peccati duriſſimum. V. Doemon. Magia. Periculum. Pec- v. 29. catum. Luxuria. Conſcientia mala. Apoſtata. 8. Tollite jugum meum ſuper vor. Et invenieti requiem animabus veſtru. Pro coelo nihil non laboris & oneris ſubeundum. Conc. 43. Matth. I. à v. 18. ad 22 F.mS. Joſephi Nutritii Chriſti. 1o. Mart. V. 18. r. Cumn TWer de Paftsleng, K cende phe S. JLoſepi digni⸗ — latelc/ r: 1. 4 1ni Gemn Mar gelcha lcrnat 1. firitulen 1 e⸗ una torn Indi. F. ticos, M. Vid mes 1Gs. Eerhita UIndtl M gira KLeienltig: Mu ſan „6Pt. Here h! lun mhllde Manhon urhett, ine ie n , l. rrr Brrerer GinO AtANe 14,H u ,t, Luchniti eneri Trns & Kinchiu 4. Eec milt4 KNenun Mr . Ll Müͤh forem. 0 tuam, 1 n Cnh, Gmmd. 10 n Gun ⸗ en ⸗ ſeſh⸗ — In Feſtu ptr Annum m. —– tas ex eo, quòd ſit Pater Legalis, & Nutritius Chriſti, ac Sponſus Dei- F.Annunt. Bmæ V. 25. Mart. 1. Ave, gratia plena: Conc. yz. n. I. & 2. ac tota de S. Roſario. 2. Regni ejus non erit fins. V. Regnum Chriſti. Quanta hinc ejus- dem Mater? V. Chriſtus. 3. Ave gratia plena. De Salutatione An- gelicâ, & per eam, ac per Deiparam, gratiis, V. Maria V. ubi & alia: Incarnatio. ſima tormenta, Martyr. Palmites Chriſti, omnes Beati, cœlo infe- rendi. Faber Conc. 6. Martyres diaboli adducit: Infideles, Hære- ticos, Magos, Hypocritas, Mundanos, Conſcios malè, Homicidas. Vid. meo KRer. Iudice, hiſce verbie Th. Sine me nibhil poteſti facere. 3. Js quis in me non manſerit, mittetur foras“ Poena Damni: Conc. 34. 35. 36. & in ignem mittent- Pœna Sensũs: Conc. 37. & ardet“ Eter- ternitas, ſemper præſens: Conc. 38. & k /I. Vana non ſunt, quæ paſſi 8 Lucæ I. A v. 26. ad 39. Vv. 28. V. 28. Joann. 1 F. S. Georgii M. 2 4. April. à 1. ad 12. 1. Ego ſum vitis vera. S. Georgius, ex nomine, Agricola, docet ſpiritualem Vineæ Culturam. Ex Vitâ. Item de Vineàâ, Conc. 60. n. 5. 2. Ego ſum vitis, vos palmites. S. Georgius nobiliſſimus, per atrocis- V. I. V. 5F. ſancti Martyres: Conc. 32. . 2. V. Martyr: Ignis: Riſus. 4. 8. Geor- gius Draconis victor, docet Vermem Conſcientiæ vincere. V. Con- ſcientia: Vermis: Serpens. Vita S. Georgii M. §5. Sine me nihil po- teſti facere. V. Gratia. Tales omnes operarii iniquitatis: V. Pecca- tor. Hæret. Apoſtata. Magus. Atheus. Mundanus. &c. 88. Philippi & Jacobi. r. Maji. 1. ILi Domo Patris mei manſiones multæ ſunt. Sententia Electo- Joann. 14. à V. I. ad 15. V. 2. rum: Conc. 33. Beatorum in Cœlum ingreſſus: Conc. z1. Pro colo, nihil non agendum. Conc. 43. V. Beatitudo: Cœlum. C. 73. n. 6. Tres Manſiones. 2. Propter opera ipſa credite. V. Chriſti miracula. 3. Non turhetur cor veſtrum. Quis timor bonus, utilis, ſanctus: quis malus? V. Timor. v. 12. V. I. Qaq qqq de⸗ F.s Jo- M 1596 INDEX IV. Concionum & Materiarum: x. S. F. S. Joannis Baptiſtz. 24. Junit. v. 63. 1. Noannes eſt Nomen ejus. V. S. Joannes Bapt. 2. S. Joannes, ejren v. 66. ſicut ſanctiſſimæ vitæ, ita & mortis. Conc. 45. V. Vita: Mors. 3. Qun nlo Putas, Puer iſte erit? Bonum eſt viro, cum portaverit jugum ab adoleſcen. (CMul tid ſud. Thren. 3. 27. Sic plana & facilis erit in virtute ad cœlum via. Conc. 6;5. V. Virtus. 4. In negotio ſalutis ne pueri ſimus. C. 74. Matth. 16 V. Puer. Senex. Sapiens. S. Joannes in utero materno jam maturus. „ Av. 13. adꝛso. F. SS. Petri & Pauli. 29. Junii. mu l. v. 19. 1. Tebi dabo Claver Regni cælorum. De Poteſtate Clavium: Conc. nini, V. 16. 6.. 2,.6. & totd. 2. Ta er Chriſtus, Filius Dei vivi. Hoc verè Ca- nulh tholicus credit & aſſerit de SS. Euchariſtiâ: de qua Conc. 9. & tri. esde bus ſequ. ac V. Euchar. 3. Tu er Chriſtus: De Fide: Et ne ſimus Mdken Athei, Increduli. V. Fides. Eccleſia. Atheus. Increduli. Chriſtianus. nmnſet v. 13. Martyr. Apoſtata. Magus. 4. OQuem dicunt hominer eſſe ſilium ho- übte vini,! Conſcientia ſua, cuique Petrus eſt, & mille teſtes. Conc. 27. Aunkie v. 18. & V. Conſcientia. §5. Saper hanc Petram adificabo Eccleſiam meam- Aa gie V. Eccleſia Dei. Fides. 6. Vid. Ind. Rer. V. S. Petrus Apoſtolus. Mli d 7. De S. Paulo Apoſt. Idem, V. S. Paulus. M ann v. 9, ad 18.. F. Viſitationis Bmæ. VYD. Zalti. inni „ 39. 1 Cuamfeſtinatione: Docemur Curam ſilutis noſ,ræ ftudioseé-hl. dſan v. 41. 42. bere: contra in eâà deſidiam. Vid. Salus. Acedia. Pigritia. 2. Bene- Pnnl dicta tu inter mulierer- De Salurat. Angel. V. Maria V. H 1 9, Ad ad F. 8. Vdalrici Epiſcopi. . Julti. nn v. 21. I. Euge ſerve bone & fidelts, intra in gaudium Domini tui. Pre- nlhrk dtioſa Mors Sanctorum. Conc. 75. n.6. & totâ. Adde congrua ex Vitãà. Ale v. 19. 2. Foſuit rationem cum eis: S. Vdalricus Purgatorio adjudicatus, ſuo Clir⸗ exemplo docet, quàm ſtrictè Deus ſanctos etiam judicet. Conc. 29. Wlice n. 9. & totâ. 3. Vid. F. S. Nicolai ſuper idem Evangelium. end o S Wilibaldi Epiſcopi. . Jali. „7 27. 1. Eecce nos preliuimnn, omnia. E'tam alernanm poſſidebit: E.zg. Id fecit: id conſecutus eſt S. Wilibaldus. De Mundi, Dirickun, òMẽ olu. Chrer —⸗ — nI i erenr ,9 E. Er ren. Criiumas 15 “ 1 Cea . Ne 15᷑ Eeſta per Annum. 27 Volupratum & Temporalium contemptu. Vid. Ind. Rer. Iis dem Verbis. 2. Centuplum accipiet, & vitam æternam acipiet, & vitam aternam poſſidebit. Conc. 33.4l. 43. V. Beatitudo: Coœlum. 3. S. Wi- libaldo quid dixerit S. Gregorius III. De gravi Munere Sacerdotum. Conc. I. Froæm. n. 6. & tota. V. Epiſcopus: Sacerdos. Marix Magdalenx. ez. Zulii. 1. Et ecce mulien &c. Facilè materiam dabit Index Rer. V. Lu- xuria. Voluptas. Mundus. Caſtitas. Virgo. Verecund. 2. Vt cogno- vit, quòd Zeſus accubuiſſet! Acceſſit ad Dominum immunda, ut rediret manlda Ex S. Auguſt. Breviar. hac die Lect. j. Serviunt omnes Con- ciones de Confeſſione, Confeſſario, Pœnitentiäa. 3. Kemittuntur es peccata multa, quoniam dilexit multàum. Quæ prius frigida peccando remanſerat, poſtmodum amando fortiter ardebat: Iulectulo meo &c. ctus digni Pœnitentiæ. Conc. 6. V. Lachrymæ. §. Ecce mulier. Nulli, & de Converſione nullius deſperandum eſt. V. Deſperatio. 6. Remittuntur tibi peccata. Renovatio hominis ſpiritualis. Conc.71. Redimendum Tempus: C. e2. V. Tempus. 7. Ecce mulier- Pecca- ti grandis miſeria, periculum: V. Peccatum, & Domin. II. n. 4. S8. Videns autem Phariſæus. Iniquus hic Jjudex, & apud ſe accuſator. Erunt alii juſtiores in Judicio extr. Conc. 26. Vid. & Conc. 27. 25. 30. 31. 32. 9. Duo debitores erant. Peccator, debitor. Conc. 72. n. 7. Vid. Domin. 21. n. 3. & 14. 10. Remittuntur ei peccata multa. Peccata V. 29. Luücæ 7. à V. 36. ad fin. V. 37. V. 37. v. 47. Vigd. Breviar. hic Lect. 2. Noct. In amore accenditur Philothea u- chariſtica. Conc. 6 &1 6. 4. Lachrymis cœpit rigare pedes éjas- Fru- V. 37. v. 48. V. 39. v. 41. v. 47. in libris Conſcientiæ ſcripta: quomodo deleantur? Conc. 15. En- gelgr. Panth. hoc Feſto. 11. Thema idem. Via Virtutis, Pœnit. Caſtitatis: ſuavis & facilis: Conc. &1. n. 6. & per tot. 12. Vitioſa vitæ Licentia. V. Vita. Securitas. Voluptas. ðYUMUd F.8. jacobi Majoris. 2. julit. 1. Diéc, ut ſedeant hi duo filii mei- &c. Hyſer ibitar egnum Chri- ſti & Beatorum, quò & nos tendamus. V. Regnum Chriſti: Beatitu- do. Breviar. 6. Maji Lect. 3. Noct. 2. Foteſtu bibere calicem? Pri- à v. 20. a d? 4. V. 2 I1. V. 22 „ – 159389 INDEX IV. Concionum & ℳateriarum: mas in Regno Chriſti affectant, &, ut aſſequantur, parati ſunt bibere Calicem ipſis propoſitum: Poſſumus. Pro Cœlo omnia agenda, to- V. 22. leranda: Conc. 23. V. Cœlum. Mundus. 3. Quem ego bibiturus ſum. Chriſti Verbum & exemplum, quò ad virtutem accendimur. Conc. 6z. v. 22. A. FPoteſtis bibere calicem, quem ego bibiturus ſum? Eſtisne parati om- ni die & horà ad hauriendum mortis calicem, quandocunque vos evocavero? certè eſſe debetis; quia quàâ horà non putatis, filius ho- minis veniet: quid nos? Conc. yo. Faber Auct. them. 5. Diſpoſitio v. 22. ad mortem. Conc. yy. y6. 6S5. 20. 5§. Poteſtis bibere calicem? Cum ze- lo & fervore reſpondent: Poſſumus. Zelus in Fide & Religione: & econtra in eâà acedia: V. Fides. Zelus erga Chriſtum in V. S. V. Philothea. Euchariſtia. zelus. 6. Dic, ut ſedeant: &c. Tempo- ralium amor inordinatus: C. 77. V. Temporalia. Divitiæ. „v. 44. 1. Jymile eſt Regnum cælorum theſauro abſcondito in agro. Ager, 44 S. Anna. Theſaurus Deipara, & Chriſtus. Agri pretium ex theſau- ro recondito: S. Annæ Excellentia ex Filiâ, Marià Matre Dei, & Nepote Chriſto. V. à ſimili fere ratione, de S. Joſepho: Conc. 75. v. 49. & 5o. 2. Obviæ ſunt Conciones de Judicio extr. Conc. 9. 37. 3. lIdeo omnu V. 52. Nriba doctus, id eſt: Doctor, Prædicator. V. Concionator: in regno cxælorum, id eſt, ad regnum cœlorum ducens, fideles docendo: Joann. T. F. 8 Laurentii M. 10 Auguſti. av. 24. adzezz.. 1 O PeECEe eeD . v. 25. 1. DQui amat animam ſuam, perdet eam: quis nolit ad horam uri Lauentii igne, ut æternum gehennæ non patiatur incendium? ait S. Auguſtin. C. 43. n. 4. f. 757. De Igne Inferni: Conc. 37. 35. v. 26. V. Ignis. 5ternitas. 2. Vbi ſum ego, illic & miniſter mens erit. Beatorum cum Chriſto glorioſus in cœlum Aſcenſus. Conc. 41. Vid. V. 25. Cœlum: Beati. Item Conc. 33. 3. Dui odit animam ſuam in hoc mundo, in vitam æternam cuſtodit eam. Dolorum, laborum, & qua- ruúmque in hac vitâà difficultatum, lenimentum, Viwatern . 14* Nn Als ſ. Drey Polint lle Cn 1. M. optimam 1. Tem . Marthe in Tem 1. Rt 1eliv ient eun lo: Quid Mmoultam MWleqiz, Wria Vote d Permn prelenibi cerehot Anbeol. Kriphin icarn negled Nlus. Lwiſe Inthbde Eenln. fnſn, NNIIIn . l nCN l gder 7 fum i. 4 in M lion ett . MoeN . 1 Pphnle l R 1 Aer An i: NN . M a ne optimam partem; per eam enim ſalus: Conc. 7. 75. V. Maria V. ð “ e⸗ * in eſte per Annum. 99 V. Beatitudo. 4. Thema idem. In vera fide Catholica conſtantia, zelus: V. Fides. Martyr. Hæreticus. Apoſtata. Atheus. Eccleſia. V. Breviar. 11. Auguſti, Lect. 3. Nocturni. §. Thema idem. Ex poliandus vetus homo. Conc. 3J. 6. Mem. Fructus digni æniten- tiæ. Cnc. 6⁶. Lucæ 10. à F. Aſſumptionis! BmæV. 7 J. Aiutg. v. 38. ad fin. I. Rlarie piiman partem elegit. Ec. Qui Mariam, elegit & ipſe V. 42. 2. Thema idem. De Cœlo & Beatitudine. Vid. F. Aſcenſ. Dom. 3. Martha, Martha, ſo 3licita & Cura Salutis: V. Anima: Salus: Ace- V. 41. & 22. dia. Temporalium præ ſalute & cœlo. V. Temporalia. F. S. Bartholomæi Apoſt. 24¼–. A. Lucæ 6. t. 1I. Et Bartholomæum: Vid. F. S. Laurentii, de Beatitud. Coœlo. V. 14. 2. Pellis vitiorum ponenda. Conc. ZI. &ÿ. 3. Qui venerant, ut au- V. 18. dirent eum: De Verbo Dei. Conc. 6z. 4. Pellis Beracta S. Apoſto- lo: Quid ad hæc vos, qui pellem lauté & nitidè habetis? necdum anguſtam ad cœli atria portam creditis? Faſti Mariani 24. Au guſti. Neglectà Animà, cura carnis & temporalium. V. Anima. Salus. Lu- xuria. Voluptas. Divitiæ. Gula. s. Exsit Yeſis in montem orave, &* e 2 erat pernoctans in oratione Dei. Species tibi, Chriſtiane, datur, for ma præſcribitur, quam debeas æmulari: quid enim te pro ſalute tuâ fa- cere oportet, quando pro te Chriſtus in Oratione pernoctat? ait 8. Ambroſ. V. Breviar. hac die Lect. 8. Conc. 43. V. Salus. Et Index §. Script. in Matth. 7. 13. & 14. Job. 2. 4. Matth. . à F. Nativitatis Bmæ V. *. Cpr. V. 1. ad 17. V. Maria Virgo. Et F. Concept. Fjusdem. F. S. Matthæi Apoſtoli. 21. Sept. ae . 4. 1. Vidit hominem ſedentem in telonio, Matthaum nomine. Amor V. 9. divitiarum; temporalium, & quæ conſequuntur, voluptatum; cum neglectu ſalutis & æternorum. V. Divitiæ. Temporalia. Voluptas. Salus. Acedia. Conc. 46. 47. 2. Thema idem. Status & periculum, ac miſeria peccati & peccatoris. V. Peccatum. Periculum. 3. Ef v. 9. art 1600 INDEX IV. Concionum & Aateriarum: ait ili, ſequere me. V. Vocatio Dei. & ſargens ſecutuseſt eum. V. Con- verſio. Fides. Eccleſia. Pœnitentia Confefſio (dum S. Matthæus ſuum confitetur nomen, & ſe peccatorem) item Confeſſarius. Conc. V. 12. ⁶οg. Non eſt opus valentibus Medico, ſed male habentibus. 4. Cum V. 9. tranſiret eſus. Utendum Dei gratiâ, occaſione, & tempore. V. Gra- tia: Lempus: Vita. 56. Matthkaum nomine Matthæum ſe & publi- canum nominat, ut oſtendat legentibus, nullum debere ſalutem de- ſperare: &cc. Breviar. hoc F. Lect. 7. ex S. Hieron. V. Deſperatio. Petr. Lelon. 6. Vid. F. S. Andreæ. & F. Dedicet. Math 18. 2 V 1. ad 11. F.ß8. Michaélis. 29. Jept. V I0. 1I. Angeli eorum in Calu. V. Angelus. 2. Væ mundo à ſcandali v. 7. V. Scandalum. Imitemur exemplum Chriſti. Conc. 6v. 3. Mitti in v. 8. & 9. ignem aæternum Mitti in gehennam ignt. Caſus Luciferi. V. Lucifer: & Damnatorum ad inferos deſcenſus: Conç. 40. V. Ignis: Infernus. . èè 2 . „ 77. . „ v. 30. 4. Si manus tua vel pes tuns ſcandalivat te, abſeinde eumn &c. Exuen- nne F. G8. Simonis & Judx. 25. Ockob. V. 21. 1, SNed haæc omnia facient vobis propter nomen meum, quia neſciunt eum, qui miſit me- Peccatorum cauſa, Dei Judicis oblivio: Conc. 44. v. 22. 2. Nunc autem ercuſationem non habent de peccato ſuo- Excuſare malè facta, vitium hominis hereditarium. V. Excuſare: Excuſandi nullus locus in Judicio Divino; in quò⅛ omnia nuda & aperta. Conc. 27. . . v. 24. && tota. Conc. 15. 26. V. Examen. 3. &r opera non ſeciſſem in ets, 4ua nemo alius fecit, peccatum non haberent. Chriſti Miracula. C. 22. . I. v. 18. 20. V. Miracula: Hæretici. Atheus. Riſus. 4. Non eſt ſervus major Do- mino ſuo. Exemplum Chriſti in omni virtute, quod imitemur. Conc. V. 20. 6οS. V. Chriſti manſuetudo. 5. & ſermonem meum ſervaverlnt, & ve- = ſtrum ſervabunt- C3. Neglectus & contemptusVerbi Dei, Sacrorum, Sacerdotum: V. Increduli. Athei. Chriſtianus. Heæreticus. Sacerdos. v. 19. 6. Si de mundo fuiſſetis: Mundi infelix & malè ſecura felicitas ſcele- v. 20. rata: Conc. 2. totâe & Conc. y. n.7. Vid. Mundus. Impii. 7. Non eſt ſervus major domino ſuo. Afflictis ſolatium, Chriſti exemplum. C. 20. n. pr. f. 22 7. Caſtigat Deus, quem ab inferis reſervat: Conc. 43. V. Tribulatio. Patiendum. Salomon. =ð F.5 I. Beat 4. denn lelie, Mel nianiin/ delti 4. te Beat tiouen mrerinin in iſir⸗ Cicx; in epnum. bſuomo 1 urit ei K⸗ Aten Filii Amum. 1. Logem ll. NN hn (lllseda E. ratd 1.ni Mlexeene, uuad Wr Vd. 1. Vi WNta ſe lem Cnr, ihtind ne. 35 ſanlen 4 tten 4 “ Cellnoln . 1l.4 ANir enun M Med es 7 . 2 M Alel 4 7 ſk In Feſta per Annum. 1607 Matth. 5. F. Sanctorum Omnium. I. Novemb. 1. ads. I. Beatie Serviunt Conciones 33. 41. 43. V. Beatitudo. Cœlum. San- plex: Conc. 6a. n. 2. V. Cœcus. Incredulus. Atheus. 2. Lumen perpe- tuum ad SS. Euchariſtiam: Et hæc lucerna non ſub modio ponenda. V. Euchar. Lumen: & C. 6. 61. 62. cti. Regnum. 2. Gaudete & exultate, quoniam merces veſtra copioſa eſt in v. 12. eœlis, Merces Philotheæ Euchariſticæ. Conc. 6. n. 7. ſ. & tota. 2. Quo- V. 3. & 10. niam ipſorum eft regnum colorum Beati in cœlo omnes Reges: V. Regnrum. Beati. 4. Beati miſericordes. V. Miſeric. Opera. Eleemoſ. S. Beati: v. 7. Notæ Beatorum & ſigna: Conc. 12. V. Prædeſtinatio. 6. Beati qui perſe- V. 10. cutionem patiuntur propter jaftitiam: V. Martyr. Innocens. 7. Beati pau- v. z veres ſpiritu. Felicior pauper divite. V. Dives. Epulo. Pauper. 8. Quo- v. 3. & 10. niam ipſorum eſt regnum Cælorum. Sancti Reges: eorum Patrocinium nunc H efficax; in Judicio Extremo nullum: Conc. 32. V. Patronus. Sancti. Regnum. 9. Beati: Beatorum numerus. Conc. 70. 10. Sancti exem- plo ſuo monſtrant virtutis viam, Conc. 67. n. ö. &tot. “SM In Die Animarum. 2. Novemb. Jann: ſ. 1. Venit hora, in quâ omner, qui in monumentis ſunt, audient vocem Fi- v. 28. & 29. lii Dei: &c. Mortuorum Reſurrectio: Conc. z. 5. &. 2. Mortui anudient v. 25. vocem Filii Dei. Vid. Conc. 23;. Et à Morte judicium, & examen rigoro. ſiſſimum: Conc. I5. 25. & ſequib. aliisque. 3. Miſeremini mei: Job. 19. 21. Eodem igne crematur damnatus, & purgatur electus, ait S. Gregor. Dial. L. 4. c. 8. Acerbitas Ignis Purgatorii, etſi ad tempus tantùm: Cone. 37. V. Ignis. Purgatorium. Infernus triplex. Conc. 40. n. 3. 4. Ad evi- tandas etiam Purgatorii pœnas, quidvis agendum, tolerandum: C. 43. &nn. præaced. p. Animarum Purgantium bPatrocinium: Conc. 56. &n. 7.. F. S. Martini Epiſcopi. II. Novemb. u& I1. 1. Vide ergo, ne lumen, quod in te eſt, tenebræfint. Lumen homini tri- v. 35. 7. Lucæ 1I. à F. Præſentationis Bmæ V. 21. Nov. v. 27. ad 29. Vid. F. Purificat. S. Annæ. & V. Maria,“mxK· F. S. Catharinæ V. & M. z„.. Nov. 1. Vid. Ind. S. Script. in Mat. 25. à V. I. usq; ad 14. Item huc ſerviunt, juxta aſſignatos ex hodierno Evangelio Textus, Conciones 3. 10. 11. 12. Item Conc. g0. Clauſa eſt janua. Mat. 2. 10. Conc. 41. Intraverunt cum eo ad nuptias v. 10. Conc. 16. n. 4. & . Mediaä autem nocte clamor fatlus eſt: Mat. 2. 6. Conc. 36. n. 6. ex verſu o. & 12. Pona Damni. 2. Vigilate itag, quia ne- ſcitis diem neq: horam. Conc. yo. V. Mors. 3. Et quæ paratæ enant, intrave- runt cum eo adnuptias. Diſpoſitio ad mortem: C. 7o. præſertim; nec non Mechel de Jud. extr. Arrur rrr rrr illi Matth. 25. à v. 1. ad 14. V. 12. V. 10. 16002 INDEX IV. Concionum & Aateriarum: nes fatui: Libidinoſi, laſcivè amantes, amentes. V. Luxuria. Annulus V. 2. magicus. p. Et quing: prudentes V. Sapiens, quis? Salutis cura. Quis e- I. contra imprudens? Conc. yg. V. Stultus. Riſus. LucæI19. S . 2=ð „ „ ⸗ v. I. ad 14. F. + Dedicationis Eccleſiez. v. 9. I. V. Feſto S. Matthæi, & F. S. Andreæx. 2. Hodie ſalus domut huic JfJäaäla eſt, es quòd & ipſe filius ſit Abraha: totus nempe in alium mutatus & innovatus: Conc. 71. n. 7. & tota. De Zachæo V. Beda: Filius Abra- hæ dicitur, inquit, non quia de ejus ſtirpe genitus, ſed quia ejus fidheem 5 eſt imitatus; ut ſicut ille terram dommque paternam deſeruit, ita iſte ¹ bona ſua partienda pauperibus relinqueret. Pulchrè autem dicit: Er leclt, ipſer ut non ſolùm eos, qui juſtè vixerunt, ſed & eos, qui ab injuſtitia rch, reſipiſcunt, ad filios Promiſſionis pertinere declaret. In Catenãâ Aureâò . 15 . S. Thomæ hic. Et Theophilactus Bulgariæ Archiep. (Sanctus: in Me. υú nelog. Græc. 8. Martii ap. Bucelin.) Vocatur Filius Abrahæ, inquit, eod M, v. j. & 6. quod à propriâ cognatione exierit, ſcil. ab antiquâ nequitiâ. 3. Zachze, (ſſegue Jeſtinans deſcende: Et feſtinans deſcendit. In negotio ſalutis, vocante iu guenr Deo, non oportet nos eſſe imprudentes, ſegnes, pigros: ſed maturos, α²σ celeres, ſerios: Conc. g. &᷑ V. Vocatio: Salus: Pigritia: Seria Poœniten- „ ,t tia: quæ deniq; vel in extremis non eſt negligenda. V. Dom. Septueg. ſe v. 5p. n. 4. 4. Suſpiciens Jeſus, vidit illun In peccatorem ſummè miſericors: 1 12 V. Miſericordia Dei. Chriſtus. Oculi. Obſtinati. y. Chriſtus mitiſſumus ln Zachæum ad Confeſſionem & Pœnitentiam vocat: Deſcende: Pœniten. Ma,ſ tem: Reddo quaaruplum: abſolvit: Hodie huic domui ſalus &c. Docet feitu, Peccatorem, & Confefſarium, ſuas implere partes. Conc. 69. de Confeſſa- enſten v.i. j. rio. 6. Zachzee feſtinans deſeende: Sic à Chriſto Euchariſtico invitamur . efant aàal dignam, eimque frequentem, ſui communionem: Conc. 59. V. Com- ſ vV. 8. munio: Euchariſtia. 7. Si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum: Zachæum mala conſcientia momorderit, qui erat princeps publiecanorum; 16 hi gquam & pœnitentiâ & ſatisfactione quietavit. Conc. 15. & V. Conſcientia. an v. 91 8. Hodie huie Domui ſalus facta eſt. In Templis Catholicorum ipſa Salus, mng v. 6. Chriſtus in V. S. V. Euchariſtia. & C. 6ο. 61. &2˖. 9. Et feſtinans deſeen- Autente Adit:⸗ Bene uſus oblatâà gratiã, & temporis opportunitate: cujus negle- ſt fn ctum damnati deplorant. V. Gratia. Tempus. 10. Reddo quadruplum Dura eſt alieni & defraudati boni reſtitutio; ad ſalutem tamen neceſſa- “l ria: Pro obtinendo cœlo, & evitando inferno, quævis dura ſuperanda, 4 jn agendo, patiendo, & fugiendo. Conc. 4;. totâ. & n. y. & Conc. 41. ubi n. 3. m.l cex S. Hieronymo: Nullus labor durus, nullum tempus longum Ve . 8 Micem debet videri, quò gloria æternitatis acquiritur. OAWIA AD MAOREAI PEI 1οαπ . RRA- 1iniii Hn. 1 uiten ſerut iule ten tan Uaineſd. (aeie nos.in N. adhelen. ECNAH niontm H.C uli Alumun Colctn n Gis A nec linn . 1 ERRATA CORRIGENDA. D praæſenti mei libri calcem, illud atteſton, me eum impreſſum totum relegiſſe, & meo M. §. omninò conformem reperiſſe 5 *praterquam quòd doleam, tot ſphalmata ſeu errata typographi- ca (ut ſæpe fit) irrepſiſſe; quæ ipfſe ego in relegendo excerpfſi, iis ne- glelti, quæ minora, facilè oculo obvia, & benevols à Lectore corri- genda, videbantur, uti & alia, quæ meum ſubterfugerunt oculum. Ad hæc moneo, me ex causd ſeciſſe transpoſitionem aliquam Concio- num, & imprima primarum g4, ita ut tertia feret prima, & ſic . conſequenter, Quadrageſima ſextadeniq antè, modò ſit Quadra g SP. d2 ma quarta, ex quéô facilè advertè poterit error ſubinde occurrens circa citationem numeri earundem Concionum in harum decurſu, utè e. g. f. 178. Iin. 5. Conc. 26. &ũ eſt Conc. 24. Dein impreſſis ſam fere, vel ad prælum extraditis potioribus Concionum, deprehenſaum eſt, librum prælo majorem fore, quàm ut und compaéturâ continers poſſet, ſi, quæ eò deſtinatæ parataq; eérant, omner centum imprime- rentur, neceſſum fuit, huic Operi ſen libro plures demere Concioner, demptaæq;, à me ſunt 24; 4quia vend plures, ut dictum, jam impreſſæ erant, & in iis Citationes Concionum ad centum wa, ; ecum modö ſint tantùm hoc in libro 76: ad gudicii extr. matertam accommodæ; ut & bic error ne ſit offendiculo in Citationibus Concionum, vel fa- cilè corrigi queat „appono hüce numerum Concionum juxta priorem harum poſitionem prima columnà; & columnd 2, uti vel in hoc libro contentæ & poſitæ ſunt, vel quu ordine & numero eæ«, quæ demptæ ſunt, ponentur, Deo volente, in ſequente prælo ſimili tali, ſed à ſe invicem independentü & aliarum de pluribus alis Moralibus Mate- riis, ſimiliq; methodo intentæ Editionis, cum Tit. Millefolii Concion. Tom. II. H M Rrr rrr rrr 2 Prior: „ 1605 N. „ e 8 „ 0 à 58552 652350 . 406 59356 W 6 dSe e „ 6 6 G6, 2 M 55 Kn R 5 Bee RzR? 58366 2 LER 2 7R NZR 5RN 33* 336 5 3 „ 160 4 rrata corigenda. Prior: Numerus Conc. Poſterior. 49. ⸗ „ PbProcm. 1. 46., ⸗ . Procm. 2. 47. — Temo 2. - 1. 50. . 2 +☛D „ §0. zr. „ - 1. 56. - Tom. 2. - . F. 8. - TJTom. 2. . . 7. Kk9. -— Tom. 2. . 3. 60o. — 68. 6r. -— — – 47. g 69. — 65z. 74. 77. 76. 79. 80. — 8r. 89. 93. 54. 98. 99. 9 Ie. gan. 2. Nom. 2 Tam. 2 2. in2 2. Torm. 2. . uonz. 2 2 —an.2. 101. = ZYom. 2 ☛. Prior: . Numerus Conc. Ponlerior. Fr. 49. 2 §. 54. 71. 2 20. 22. 23. Pag. 90. P. 10. / 19. 20. 34. 0. 4 1. 72. 74. lo. S Pag. Lin. EakAra. ð Srarera- 3. Procm. 7. quamcunqaue. quacunque. 7. 14. fundamentum. fundatum. 20. 2. præcipitäroeoet. præcipitarit. 10. 6. Agens. Genr. - 24. Pfſalm. CxIXN. CrxII. 11. 14. Lreéf. 2. Lekt. 21. 19. 13. fJol. 7. Jol. Fy. 20. 17. avertet. avertat. 34. 899. latth. 2. 12. Aldde: Evang. . J. catharine. 2. marg. Doctrinæ mortales. Doctrinæ morales. = 15. natura. maturæ. 41. 13. cladem quadraginta. cladem, quà octoginta. 46. 6. quid in nobis. quid ni nobis. .- Marg. V. B. Jo. Zahn. V. P. Jo. Zahn. 47. Marg. Terra motus. Terræ motus. o. 22. Cſtendes. oſtendens. 71. 26. quæ illa paſſa. CD gqaxæ illæ paſſe. 52. 6. ETegite. Tegite. . 18. Ex Eſalmo 49. Omitt. 56. 25. pœnitens (Theſauris. imyunitene. (T leſunrot. = 26. theſaurus EW rrbeſauris miſeric. =òM 58.. 6. excnſki.“ rrahſir — — 14. urendi cum. urendi vLvim. 62. 29. gquod tum animarum. quot tum animarum. 63. 32. Alex. III. . AdAlex. III. 64. 17. Satlvia. Suevig. 66. urg. Matth. II. y. ponatur ad lineæ 17. Textum. 68. 13. laudus. claudus. 01 70. 2. pergit S. Stanihurſt. pergit P. Stanihurſt. — 7. clangentes tubæ ſonus. clangentis tubæ ſonus. .Y 71. 2& marg. Peluo Card. Pelveo Card. * 4* rævVi. —R priori. . 24 orriſione. horriſonè. 4 72. 2. àaa cum tremore concuſſe- at cum tremore concuſſuro. . 21. vitd fundus. o. vitã functus. 74. 20. Et hoc planè. Et hæc planẽèe. 80. 6. renuncietur. rreunietur. — 19. Deum meum „quam. “ Deum meum, quem. 4 RArr rrr rrr 3 Pag. 1606 Errata engende Pag. 81. 82. 110. 1 1II. I 1I2. II3. 114. 111121 20 Tin. 4. Marg. 23 4. 25. 13. 14. 25. 7. 32. 34. 14. 28⁸. 24. 19. 20. A fol. 107. ad Ta3. ige 960 2 3. di 1 23 5. * 21 nulla oves. ex utriqdue. 1 17. 4 * 4,- 9 ð. – * . * * W Airipict. ́́M! quam- fronte aufſus es nude- qui fronte auſus es nuda. agdi ieparatio. ERRATA. Pacis⸗ meminerimus. oſſlibus cridis. Idem ſanéti alii. fragrans ador. videri manus. experiretur carmen. Syl. Dom. 26. imputenter. huicipſo noſtro. Lur. parieti illititur. Conc. 9. comparere debebant. BDiſe. 19. qui homines. Delendum. SM fulmine decretam. fulmine decretum. ſolemniaſtis. Te. M „„ 4 4 ſi lubeant. tI auii facit Lucifer. vobisque angelicæ. 120. à libris. 1 mait miſerè. aII præceptione. interatéôque. habitu indultus. damnetis. a H ee E Pii ſ⸗ lubeat. auſu fecit Lucifer. vocisque an gelicæ. erratum in numeris lateralibus. ac ipſa ſeparatio. ðð mextinguntur, △ CoRRECTA. paucis meminerimus. 1 oſſlibus aridis. multique ſancti alii. fragrans odor. viden manus. HGlv. Diſe. 26. impudenter. tur. pParieti illiditur. 2 Caee 9. huicipſi noſtro. . conſultæ urban. düeumpi conſuetæ urban. discumbi⸗ faAudes commiſi. experiretur carnem. comparere debebunt. Conce 7. = ſomniäaſtis. qui, ut ſues. diripio. re. Aliberis. “ t e 9 ita miſerè. perceptione. * “ „ * * . iteratõque. 4* habitu indutus. t idem nova lex eextinguuntur. l Adamnatis. “ “Z nulla ovis. Eekexutrisque.“ 4 „ — Pag. l Ib. 117. 1. 121. 116. 9: 119, 132. 136. 137. 139. 140. 44. 146. 1499. z. N W. 16. 166. I2. . Nn DU wh . D. U Erata nenke Pag. Tn. ERRATA. CoakrCcrA. 1I16. 1 Calam. Sde⁵g⁰g. Calawe. Sylv. 117. 88. B. Joann. Biſſel. P. Joann., Biſſel. 119, 12 complecto miniſterio. completo miniſterio. 122⸗ 27. æterno damnat. æternæ damnat. I25. 13. Conc. præced. n. 9. . CLonc. præcit. n. j. 128. 19 F. 2. S. Fr. Saleſio. . 2. ex S. Fr. Saleſio. . 23 Et: quod eſſe. Et: quot eſſe. 129. 22.] criminali delictum, criminale delictum. 132. 6. valutantur. volutantur. 136. . marg. ne metuentes. ne morientes. 137. 9. cuſtodiunt. culſlodivit. 139. 20. CLonc. 14. ſuprà. Omittatur. 140. 13-14. exceptam tamen literam. exceptâ tamen litera. . 20. 2. Paralip. I4. 2. Paralip. I7. - 32 Joachez. Joachaz. 144. 34. n ogmoitcbant. dignoſcebat. N 146. 323 Fodium orat. Todium orat. 14 %. 30. egquum evertitur. equum revertitur. 31.3 2. Moloſſi vagrantes. Moloſſi vegrandes. 149. 12. de ſerius. de ſervis. . 1533 32, nonpeccarunt. non peccãaärint. 158. 6. non ut preces. non ut pecces. 161. 17.. habitarf. habituri. 163. 3. dexteram. ad dexteram. 166. 6. locum adoptat. locum adaptat. » 8. mBetum diſtricti. metu diſtricti. 172. 7. ſceleratè vivent. ſceleratè viverent. — 8. marg. videndo cruce. videndã cruce. 1576. 13.14. Toloſanus Adolph. Brach. Toloſanus Gramondus Nh. 177. 4 gquòd Dei. ſed quòd Dei. - 20. impii, quid. impii, quia. 28. vigebit dives Epulo. videbit dives Epulo 178 19‧* per potentiam. per patientiam. 179 27. jacuerint. jacuerunt. —„ 29. Interea Priceps- Interea Princeps. 182. 23 non ſpectemus. non ſpeétamus. 184. 32. tum lecto. tum electo. 186. 7. adorântque. aderintque. D 5 “D Pag. 1403 Errata corrigenda. Pag. Lin. ERRATA. CokkRECra. 187. 5. mortuorum Judiciis. moriuorum Judicis. 188. 4. propitionis. “ propitiationis. 194. 34. conditæ. Rom. 15. conditæ Romæ. Is. 196. 23. is exciſas. iis exciſas. 197. 3. apud Plinio teſte Maiolum. apud Plinium teſte Maiolo. 202. 10. trepidula turbz. trepidula turba. 203. 31. obvolvere. caput obvolvere. — 32. ſub tectum. ſfub lectum. 204. 23⸗ periculoſiores. & periculoſiores. 205. 15. Senacenſi. ſenacenſi. 16. FPrfordia. Erfordiaez. 206. 8. annum 1507. annum 1 517. - 1000. id enim erit. id enim egit. - 27.. de Vxone. de Vdone. - 33 ubi cap. 14. ubi cap. 4. 209. 2. III cauſam. S&S& cauſam. 211. 32. fine mundi. finem mundi. 213 3. marg. propheta. rophei. 216 5. permanet. permanes. - 27. Hiſtoria. Hiſtria. 217. 132 meratum autem inveniet. imparatum eum inveniat 44. Iſt eine gantze Zeil aus⸗ ventus Domini, uhkratam gelaſſen. autem inveniet. 218. 9. proprior eſt. Prropior eſt. — 31. quodmomentis. quot momentis. 221. 13. ſupra natura. fupra naturam. 227. 22. indueitur locatus. ingducitur locutus. 2432 10. tu nullius. ut nullius. 269. 26. & iracundus. aut iracundus. 279 20. iram veritas. iram verita. 282. 13., Lucæ II. 24. Lucæ UV. 24. 292. 32. triſtitia. triſtia. 294. 13. fero & theatro. fporo & theatre. 14. minatus. minutus -— 22. in Conrado 100 in Conrado IV. 295. 28. occiſerent. oocciderent. 299. 10. curventur. Ccurvantur. 308. 7. Teæxto S. Anton. Pag. 476 i Il. c(cCo. G m E mi . ℳ . et. e Lin. 24‧* II 3 5. 2. 11. I7. 2. 12. I10⸗ 7 3. 23 17. 23 1823. 31. 21. 21. 1 . 2 19. 35. 24. 26. 26. 9 Beyerlinck. Theſ. 32. fine. ERRATA. Maz. prat. 10. claritatis. in illam diſtrictione. Fr. Bierus S. J. qui humanitate. nobhbis. Pſal. 20. I. 2 f. 5a. perliberatione. Morabantur. Tirin. in Dom, 5. 27. par caminum. Ernricus Pirling. meas eſſe volvit. LI. 10. in concinno. P. Steph. Centifani. Pſalmo . 10. quippe terrigen?æ, L. 2. Conc. F. ad unum usque. eſſe examinandos. vVenerabuntur. at etiam incredulis. Par f. init contra Fauſtum C. 75. & ſolum evexit. fornacem ardentiſſimum- nullus meditationi. Non ita. Annal. æatern. ne excomm. non cis autem. tanta. Veteriùs. Diis immanibus⸗ id refert. CokRRECTA Naz. vrat. 20. charitatis. in illâ diſtrictione. PFr. Poierus S. J. qui cum Humanitate. Vobis. Pſal. 2. 1. 4ſ. 547. Perlibratione. “ Mirabantur. Tirin. in Dan. . 27. per caminum. Ermicus Pirhing. meus eſſe voluit. Lelt. 19. in cincinno. P. Martin. Szent. Juanik. Pſalmo 15. 10. quique terrigenæ. L. 2. Cap. . ad annum usque. eeſſe examinandas. ur Beyertinck. Theatrs. venerabantur. Aut etiam incredulis. Larte! 1. init. contra Fauſtum C. ëg. & ſolium evexit. fornacem ardentiſſiman nullus me diationi. Omitt. nul. atern. iis autem. tantam. Vlterius. Diis inanibus id præfert. 8:8 585 558 Pag. Lin. ERRATA. 610 18. Aaac declinanda. 617. 21. tartarumpœn. 629. 30. in coœcos. 631. 17. pvarentis. * 31. Keo de la Plota. 3. Caſpicum. 634.* 17- aut lapidis. 636. 7- quod tibi. 637. 21. cclo inter. 639., 27. non deſinit. 640. ulIt. veram propen. 641. 192. brevibus monentis 64 5. 20. mendaciſſima. 650. 28. multa. 62. 30. eyx Catholicis. 6 173. . 2. omyerto. 13. paaſtorum. 6, 18* penult. Couthym. 667. 31. maortem patulis. 672. 9 incuriis. 692. ult. R. D. Bened. 694. 22. cacuchonia. ult. Hagec. ejus. 697.. II. ſed iniquis. 701. 22 viriditati. 705. 23.0. C. Pauli. 72 f. ult. hodie quo. 727 13 1 m Sirantar. 728. I19, ovwviculum. 742. 33 abſimiles es. 743⸗ 12 marg. magna jus. 773. 22.. quando magis. 777. 33* comminabatur. 764. 29. utihabeas. 767. 30. anathemazimamus, 262. 19. in LX. Articul. Avocare. E CoRRECTA. àl declinanda. tantarum pœn. ita CCECOS. parcentis. SðJUMGUD Rio de la Plata. Caſpium. àad lapidis. quot tibi. . coœlum inter. Nnon deſint. venum propon. brevibus momentis. mendaciſſimæ. multæ. 4 & Catholicis. imperio. paſſorum. Euthym. J mortem patulis ulnis. injuriis. rugiunt. Rmus. D. D. Bened. cacophonia. Hagecciut. ſed inquis. viriditate. CLornel. in Epiſt. S. Pauli. haogie quoque. flalvantur. 4 oviculam. Abſimilis es. magna vis. quantò magis. conjurabatu. ubi habeas. 2 anathematizamus, in IX. Articul. . avocarxi. . l. = — — ihe 4 FPrrata corzigenda. 144411 Pag. Lin. ERRATA- CokRECrAXA. 792* 26. excideretur. excideret. 797. 11. aſſignent. obſignent. HW l 798. 20. hac mtnumione. hac opinione. 831. 22. di eyvrpandi. 876. 28 amat. amabat. 292. 29. ſi venditante ſe venditante. 994. 3. mare SS. PP. more SS. PP. 396. 9. Zelo vexit. Zelo rexit. 944 16. ex prædicatione. ex prædictione. 9 59. 3. marg. cometam. cometà. 973 22. accedendam. aaccendendam. 996. ſ. exercuerit- excreverit. 1000 18. Tit. Patroni. Prodromi. 1022. 20. peropus. er opes. 1027. 31. Judice Chriſto. Fadict Chriſto. 1043 8. ibilocis in marg. citt. ibi locis citt. 1049. 16. VWaldingo. Wadingo. 1056. 4. concurre. concurrere. 1078 10. mortem appetendi. mortem oppetendi. 109 7 1J. eymundatâ priůs. Adce: ritè per debitam Confeſſio- - — NB. Iſt eine gantze Lini aus⸗ nem &poœrnitentiam con- „ gelaſſen. cccientiä. 1096. 24. gravum. gnavum. 10984 antepen. peccato Tonſtiuto. peccato conſtitutæ. 1116. 19. Eccleſiæ. Eccleſia. 1135 20. Sic ergo. Sit ergo. 1I136 2, ktemere. teneré. 1119. penult, recenſe- recenſeo. 1168. 14. ponit inſra cond-. Vunit infra condignum 174 10. de curſu. de auſu. 1180. 31. propter, Ac=. Propter me, ac. 1183. „½ 7. oblatam. ablatam. 1186. 7. in olina ipſius. intima ipſius. 1187. antepen. Conc. fæacund. Conc. ſecunda. 1190. 2. qui venient. qui VYeniant. 1191. 26. & 27. Templa. Templo. ult. omnium Domum. omnium Domm. 3197. 13. lacobus Lagnez. Jacobus Laynez. 161 2 Prrata domigenla. pag. Lin. ERRATA ESrkEcd. , 1202. 13. Peamifeniian. Pœnitentiæ. 1202. 13. vita imparq, vitâà impura. 1208. 29 miſeretur. miſereretur. . 1211. 29 fſJatis, quia. ſeitu, quia. 1234. 23. auditam. audita. 1237. 9. marg. peccati etiam. pecxatim. Kil n mort. 1277 21. Lecipiendi. Aeſipiendi. 1281. antepen. Blaſius. Bloſius. 8 12 84. 21, ſeu nunquam. Enuedoam. 1285. 10. etiam a f. 232. 1287 antepen. amonenda. 1297. 24. Genuenſis. S iageyenſt 8. 1301. 22. in more non habent, in more habent. 1304. 4. ohbtz. Obitz. 1325. 10, multis noviſſe. multis nocuiſſe. 1330. 20. F. in iz. 2. n hiß. 1331. 175. 2 ſ. 1kdLdAD. Aſ. 165. 26. ut ſicut ſeſe. ſicut ſeſe. 1332. 1898 profiténdum. præfidendum. “ 1379. I. Vel hic in purg. vel hic vel in purgatorio. “WZ, 1391. 2 ſ. agamur. Aagamus. 1396. 32. Ut ſe filium. uUt te filium. ““ 140r 29. lUlapfus reparatio. lapſis reparatio. “c 1405. ſ. Obiicio. abjicio. “ 1407. 10. quia ea non movetur. Agui eâ non moyetur. 1412. 20. Objecit. abjecit. 1418 14. Aarca Verbum Dei. circa Verbum Dei. 1419. 19.19. lucrandus animabus. lucrandis animabus. 1420. 18. Dei oculis. Dei oculuuus. 142 1 .. g. ne Deo commend, re Deo commend. 1437. 23. temeritudinem. teneritudinem. . F 17 N 1 §. ttb⸗ — ☚ e rrre f . —— — — MIILLEFOLIVM CONCIONATORIVM. MORALE SACRV—M SS. SCRIPTVRA ET PXTRIBVS AC ECCLESLE ROMANO-CATHOLICE DOCTORIBVS ALIIS CFE AVTHORIBVS EI HISTORICIS PROBATISs E ſolidè ac ſtudiosè decerptum- orEEIS 10 MVS I. 1B5b1τιι IVDICIO ENXTREMO. Concionss LXXVI, in omnes & ſingulas er nnum DOMINICAS & FESTIVAS DIES V min: variè digeſtæ. M⸗ 1g n. AE Mores piè, chriſtianè ac beate Jormandas. In ſubſidium & uſum Concionatorum & Paſtorum Anima- rum; nec non in perutilem ſacram lectionem quorumvis ſuæ ſalutis æternæ ſtudioſorum. — Singulari ſtudio, operà & praxi multorum annorum, concinnatæ, dize, notatæ, partim aubtæ, & nunc demum prælo ſaljacte Cum Iadicibe: I. Concionum Generali. II. S. Scripturæ. III. Rerum & Hiſtoriarum. IV. Concionum & IThematum in totius Anni Dominicas & Feſta. JoANNE JAGOBO MECHTL, SS. Theol. D. Proton. Ap. Canonico Herriedæ. A. MDCCI. 7779 110 5 1 1 7 1 1 20 S T 0 V R N Focus O Salance Q H J K 1 G F E XY X W VierFarbSelector Standard* -Euroskala Offset 19 18 17 16 4(Copyright 4/1999 VxVMaster Gmbl unww.yxymaster. com