Gi487_qt

Gi487_qt Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

R. Patris Philipp Hartung è Societate Jesu Conciones Tergeminæ In Festa Totius Anni Hartung, Philipp von N 12511702051 021 ILIIAIEIIIAIIIII UB Tübingen Mi A&Y. As 89 — — R. PATRIS PHILIPPI HARTIHNG & SOCIETATE JESII CONCIONES TERGEMIN 1 FESTLA IOIIUS ANNI OPüS POSTHIIMIIM plurimis deſideratum & expectatum xPAN ac 4 multorum ſuccus atque compendium. Cum Privilegio Sac. Cæſ. Majeſtatis S Permiſſu Superiorum. ESARENEAR AS AA YS A Sß AEE OAR E OA ⁵ Norimbergæ Sumptibus Johannis Chriſtophori Lochneri Biblopolæ. Anno MDCCXI. X Reverendi Patris Provincialis. 12 infra ſceriptus Societatis] Eſu per Provin- ciam Bohemiæ Præpoſitus Provincialis po- teſtate mihi ab admodum Reverendo Patre noſtro Michaele Angelo Tamburino Præpoſito Ge- nerali ad id factà facultatem D. Joanni Chriſto- phoro Lochner Bibliopolæ concedo imprimen- di Librum, cui Titulus: Tergeminæ Conciones oſthumæ in Feſta totius anni. Auctore P. Philippo fartung ejusdem Societatis Sacerdote. Eidemque Jus Cæſarei Privilegii uſurpandi eatenus indulgeo, ut ipſo invito Librum hunc nemo deinceps redu- cere, nemo intra S. R. Imperii fines & hæredita- rias S. Cæſareæ Majeſtatis Provincias importare aut venum exponere intra decennium audeat. In cujus rei fidem has Literas manu propria ſubſcri- ptas, ac Officii mei Sigillo munitas dedi. Pragæ die 19. Junii. Ao. I10. (L. S.) Jacobus Steſſel. X 2 PRE- 6 (0) 162- ð ðͦUMW A A e e: r 22 e e e e e ee PREFATIO AD LECTOREM. NN promiſſas nuper Conciones Ter- A geminas in ſingulos totius anni Fe- ftos dies ad amuſſim Apoſtolicam Rrh adaptatas, & Tergeminis illis Concionibus in univerſas circuli Solaris Do- minicas pridem luce publica donatis adeò conſimiles, ut non niſi gemellum fœcundæ mentis partum præſeferant, EundémqueAu- thorem R. P. Philippum Hartung è ocieta- te JEsI, Orbi prodant literato; à Cujus re- ligioſisſimo obitu, eruditi conatus iſti, haud aliis, quàm ſacris Oratoribus facti ſunt vecti- Sales. Verùm priusquàm poſthumas haſce lucu- brationes oculis tuis ſubjicias, candidam tibi mi 1 6e C nie⸗ licam Us 8Do⸗ Ade nge lea⸗ ciete Ure Iud ell. uor. tbi PRAFATIO AD LECTOREMsANMNMNA1«ꝛ mi Ledtor placuit laudatiſſimi Authoris mentem pandere, cur Is hanc Encomiis San- Gorum frontem præfigi, & Tergeminas CGonciones, Ruſticam, Civilem, & Aulicam appellitare voluerit; nimirum, quoniam pri- mæ hæ Feſtorum dierum Conciones, plerum- que vulgares, & obvios, facilésque ad memo- riæ mandandum conceptus continent, atque ruralibus potiſſimum Parochis adminiculo eſſe poſſunt, ad non pœnitendum inter agreſ- tes animos fructum faciendum, has, aliàsque ob cauſas non immeritò Ruſticæ, ſive Plebe- jæ indigitantur. Civicas verò idcircò inſcri- bi voluit, quòd à ſe ad Cives primariò dictæ, & directæ ſint, conceptusque aliquantum le- ctiores complectantur, quàm in ruſticis dic- tionibus reperiantur; quanquam eam non at- tingant ſublimitatem, quam Author Aulicis inſperſit, utpotè in quibus oblectare potiùs, quam objurgare, tempori, geniôque ſervire Aulico, veritatémque in cortice, in nucleo affectum claudere voluit. XK 3 Deni- PFPERLEFATIO AD LECTOREMAM. Denique Titulum hunc libro ſuo ità præ- fixit, ut nomina rebus correſpondeant; mi- nus tamen accuravit ornatum verborum, quàm conſenſum curaverit rerum, pretioſa coacervans ſenſa bono communi ſervitura. Haud ignarus, quòd Pallas etiam minus ve- ſtita olim colebatur. Deſudavit præterea, ut propoſitum à ſe ar- gumentum, nonFeſtis duntaxat, ſed & Sancto- rum geſtis, ab aliis parùm quandoque attingi ſolitis, accommodatum ſeligeret. Et quan- quam in ſententiis fideliter allegandis labor, & induſtria minimè defuerit, quia tamen in librorum penuria fontes ipſos inſpicere non licuit, fideli ipſius Authoris relationi fides ha- benda erit. Nunc igitur poſthumas haſce Conciones oculis tuis ſubjicias velim Candi- de Lector, quas ubi benevolo ſimul affectu proſecutus fueris, néſſe diſces Sanctos, quos néſſe, amare eſt, diligere verò, imitari eſt. Hoc age, & benè vale. 8 IN- 1 ludi, Duun lll * 8 2* — ☚ Concionum, Thematum, Conceptuum, & Paragraphorum. Feſto omnium Sanctorum. Concio Ruſtica. Conceptus. Omnes beatitudines ſingulis Sanctis appropriantur. fol. 1. „Thema. Beati. Matth. J. 1. Omnes octo beatitudines Ruſti- cis propric. Sancti ſant Regés. Poſſidebunt terram. Miſericordiam conſequentur. Deum videbunt. Filii Dei & hæredes Regni erunt. Triplici titulo Regnum occupa- tur. Volentia Cælo inferenda per olto Virtutes Bangelicas. Eodem Feſto. Concio Ciwica. Conceptus. Cœlum præguſtant in terris præor- dinati ad Cœlum. fol. 9. N Thema. . Ppſorum eſt Regnum Cælorum. MWatth. F. Qudm procul ad Cælum. In anima uſti tanquam in Cæ- lo Deus rſidet. Diverſitas inter juſtum Viato- rem, & Comprehenſorem. PElecti ſecum oireumferunt Ckx lum bortatile. Ex pace & ſpe gaudent electli. Czlum ad nos deſcendere dicitur, qus Möſteris? .Sicut Wraelitis in deſerto promul- Iidem terra promiſſæita eleltis praguſtum ClrliDeus indulget. Eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Quot Sancti in Cœlo? Reſp. unus. fol. 17. 1 — „ Thema. pidi turbam magnam, quam Ainu- merare nemo poterat. Apoc. 7. v. 9. 1 §. Innu- Index Concionum, Thematum, Concebtuum, I. Imnumérus Béa orum numers. 2. Omnes in Cælo per Concordiam flfunt quid unus. 3. Caleſtis gloria malo Granato con- fertur propter unitatem. Pſal. 132. .Muri Clkleſtes cur ex Jaſzide? . Quisque ſankzns omnind beati- tudines poſſiaet. 6. Concordia Cœclitum variis ſimi- litudinibus exprinzitur. 7. Oſza ſibi frangi Chriſtus non per- miſit, nec tunicam ſeindi ob unitatis ſigniſicat ionem. In Feſto S. Martini Confeſſoris & Pontificis. Concio Ruſtica. Conceptus. De bona intentione. Thema. Si oculus tuus fuerit ſimplex, totum corpus taum lucidum erit. Luc. 11. V. 34. 1. Compendium laudum S, Martini. 2. Abſque bona intentione non pla- cet opus. 3. Per intentionem redduntur ope- ra noſtra Deo acceptißima. .Elegans ſententia D. Bernardi. Bona intentio ſimilis Pirgulækti- Akæ. . em ſimilis oculo. Applicatio ad S. Martinum. fol. 25. 4 In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Oculus Omne malum. Thema. Si oculus tuus nequam jſuerit, etiam corpus taudn tenebroſum erit. Euc. II. V. 34.: fol. 32. 1. Cur Evangeliave hodie de oculis. 2. Oculus qualis neqguam. 3. Oculi ſunt animi cuniculi. 4. Oculi ſunt laquei. 5. Exempla eorum, qui ſingilariter oculos ſuos cuſt odivere. 6. Cuſtodia oculorum apud Sanctos, & etiaus apud Ethnicos. In eodem Feſto. Concio Aulica. Concaptus. Triplex Cereus proponitur. fol. 38⸗ Thema. Sicut lucerna fulgoris illuminabit te. Luc. II. V. 30. 1. Varia ſymbola virtutum S. Mar- tini ex cereo ardenti. 2. Cereus baptismalis. 3. Cereus ceremonialis. 4. Gereus agonalis. In Feſto Præſentationis Deipa- ræ Virginis. Concio Ruſtica. Conceptus.- Tria ex Præſentationis myſterio do- cumenta. fol. 44. The- e) ler eritfi un eri⸗ e euli. . li. Nolinite e. 4 Gndhn gicor. 0. . 9 tur. ſol,. uninmlit ℳNNNM. ti. 8 Deie 4 ſterooor⸗ ſol Tr & Paragraphorum. . Thema. Beatus Venter,qut te Port avit. Luc. II. V. 2/- 7. Trimula Virgo gratiſſimus Tri- eitati fralt as. 2. Cit Vota Propoſita danda execu- tioni. 3. Primæ cogitationes Deo dandæ. 4. Manè vincendas damon & mors, Chriſti reſurgentis exemplö. 5. Beatiſſemæ Virgini nos præſente- Müus. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Deipara miſerorum Advocata. fol. Thema. Beatus Venter. Luc. II. V. 2/. 1. Deipara 2 Chriſto conſtituta Ad- vocata. 2. In tribus graviſſimis mundi ca- lamiktatibus interceſſit figura atrocinantis Deiparæ. 3. Abigail PEgura Mariæ. g. IUem Eſther. 5. Item Thecuitis. In eodem Feſto- Concio Aulica. Conceptus. Cur Deipara in templo præſentata. fol. 57. Thema. 7 Beatus Venter. Luc. II. V. 27. — 1. Ut templum eſſet in templo. 2. Cauſa ſecunda, ut imago foret in femplo. 3. Cauſa tertia, ut implerentur ſ- Surk. 4. Gaudium irginis intrantis tem- lam. 5. Diviſto temporis in templo. In Feſto S. Catharinæ Virginis Martyris. Concio Ruftica. . Conceptus. Pœna inferni cur æterna? fol. 64. Thema⸗- Clauſa eſt Janua. Matth. 25. I., Poſt decretoriam ſententiam in noviſſimo claudetur janua. 2. Hmbola aternitatis. 3. Natio cur pro peccatts æna kg- ILrnA. ohbſtinatio cùm ſit pæna eocati à Deo irrogat a,quomodo dam- natis fit 6auſa aternitatis. In eodem Feſto. Concio Civica. Conseptus. Procraſtinatio ingens fatuitas, fol. 742 Themæ. Erant fatuc. Matth. 25. V. 3. §. 1. Luid ſehi velit gladius & rota S. Catharina. 1 2 2. Ada- Ledex Concionum, Thematum, Concepuum, 2. Adamus ſtultk egit diferendo panitentiam. 3. Ejusdem ſtultitiæ rei peccatores in dilavio. 4. Spes perverſa decipit & perdit, dicit Salvator Diſcipulis. 5y. Duo exempla tragica. 6. Peccator per pyocraſtinationem magis indureſcit. 7. Deus propter Suam miſericordiam .cſt timendus. 2.. Magis aà peccazo cavendum, quia Deus miſericors eſt. 9. Mirum exemplum de Ciconia. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Clementifſimus eſt Deus dum viyvi- mus, ſeveriſſimus dum viximus. Themz. Neæſeio vos. Matth. 25. 1. Fatuæ Virgines inexcuſabiles. 2. Clementia divina variis concep- tibus commendatur. 3. Miſericordia eſt ſlos, ſol, ole- um. 4. Luamdin Jſaupereſt vita, ſupereſt Variter divina Miſericordia. J. Duomodo dicat Paulus horren- dum; Pſaltes verò melius eſ- ſe incidere in manus Dei. 2. Rég. 2 4. V. I4. 6. Miſericordia Dei ad vitam ho- mini extenditur. 7. Oratio non valet, niſi ſempore Eratig. fol. 79. In Feſto S. Andreæ Apoſtoli. Concio Ruſtica. Conceptus. De Communione ſpirituali & fre- quenti auditione ſacrificii Miſ- ſæ. fol. 88. Themæz. Venite poſt me. Matth. g. v. 19. I. Ordo Equitiun Aurei velleris Fe- ſto &. Andreæ inſtitutus. 2. Chriſtus Agnus. 3. Agnus Euchariſticusnobilitat. 4. Spritualis Communio commen- datur. 5. Frequens auditio Miſſzæ ſuadetur. 6. Fructus auditæ Miſſa. m eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Retia periculoſarum occaſionum re- inquenda.- fol. 99. Thema. Relictis retibis ſecuti ſunt eum.- Matth. 4. V. 22. 1. Ilt quis z&. ſequatur, prio- res occaſiones deéſerat peccato- rum. 2. Occaſio laqueus. 3. Zgni & aqua interdicendum. 4. Exemplum. 5. Similitudines. 6. nductiones. 7. In conſortio malorum decalogus vix ſervabitur. F. 4 J. NRN elent. t. bilm onney. udlti. onumte- ſlg⸗ ut een. r, i⸗ t Nelclte & Paragraphorn m. 7. A S. Andren periculz peccandi feliciſſime propulſari eleganti hiſtoria docetur. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Andreas ſinè Cruce, non valet unâ nuce. fol. 1II. Themæa. Sequere me. Matth. 4. 1. Crux in Nucis Nucleo. 2. Ia ſola Cruce bonum eſt nos hic eſſé. 2. ara reſpeltu Crucis §. Andreæ eſt umbra. 7. G aucem homo non poteſt effugere. J. QLut e nuce nucleum eſſé vult; frangat. 6. Exemplz parvulorum Grucem fortiter portantium. 7. Ii Grute omnia felicia. 7. Crux ſinb diſerimine amanaa, quia ſomper eſt Gux JEſie. In Feſto S. Nicolai Confeſſoris Epiſcopi. 6. Decembris. Concio Kuſtica. Conceptus. Feliciores funt, qui pauciora quàm qui plura accipiunt talenta. fol. 118. Themæ. IIi dedit quinque talenta, alii au- tem duo, alii verè unum. Matth. 2. v. I5. 1. Puütrocinium Nicolai effcaciſt 2. PFelix ſapè qui talentum accepit minimim. 3. Quanti aæſtimet Deus peccata Sa- cerdotum. sd. Lunntt Deus aſtimet peccata eo- rum, qui multa Dei dona ac- b5ρâρ. S. Utrum peccatum reddatur gra- vius 2 perſona peccantis. 6. Abuſus gratiarum multos perdit . Multa & magna talenta ma gnas habent avnnexas ratis nes. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. S. Nicolaus Præfectus Inferni. fol. 124. Thema. Euge Sserve bone & Eidelis -intra in gaudium Domini tui. Matth. 2 5. I. Certos ſanctos certarum gratia- rum diſpenſatores eſſe. 2. Oratio Zuſti Clavis eſt Cæli. 3. Lauri eficacia. 4. Eficaces ſunt Orationes Sdancto- rum. S. Eleemoſqnæ efficacia. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Nicolaus Victor populi. fol. 129. † 3 The- eeredex Concionum, Thematum, Conceptuum, F-Fhema. rEuge derve bone & fidelis. Matth. 25§. V. 21. 1I, §. Nicolaus implevit menſaram nominis ſitt. 2. Mundus régitur deſpecti, reſpe- &In, ſüſelta.— 2. Invidus mortalium genils. 2. Homo non placet utiliter, niſi cum propter Deum placet. S. Qui per nefas quarit gratiam hominnum, & hanc non acqui- rit, & Dei gratiam Verdtt. In Feſto Conceptionis Imma- culatæ Virginis Mariæ. 83. Decemb. Concio KRuſtica. . Conceptus. Immaculatæ Virginis Conceptio ex Septem congruentiis aſſeri- tur. fol. 134. . Thema. De qua natus eſt Jeſus. Matth. 1. . 16. §. 1. Peccatum Adami ſuit peccatum totius poſteritatis. 2. Congruentia prima ex Feſto Con- ceptionis, quod non éſt novi- tium. 3. Congruentia 2. 6X attributis di- vinis, 4. Congrnuentia 3. ex puritate Vir- Zinis ſupra cateras ecreaturns. §. Congruenitaz. Conſenſus doct iſ- . ſimorum Virorum ex Ordine JS. Dominici. 6. Congruentia 5. ex sententia d. Pglt. 7. Congruentia 6. g miraculis. b. Congruentin ultinza ex mdulgen- lits. In eodem Feſto. Concio Ciica. Conceptus. Immaculata Mariæ Conceptio ex maternitatis titulo adſtruitur. fol. 144. Thema. De qua natkus eſt Jeſus. Matth. I. T. 16. §. 1. Inmaculata Deiparæ Conceptio. 2. Corpus Mariæ non eſt corrubtio- ni ſubditum, malto minus ani- maa. 3. Cælis excelſior facta eſt. In eodem Feſto- Concio Aulica. Conceptus. An & cur in diei noviſſimæ judicio comparitura ſit Deipara. fol. 152. Thema. Liber generationis Ihſu Chriſti. Malth. I. 1. Dies judicii terrori eſt Angelis, Jeéſu, & Marig. 2. Dei- — Orllni eutig4, luli. , er. eptio er Uüruidu. l latthel. Mutpri, ruptn. inus A. 5 r ſdien ſ ar. . Crißi Arli 2 & Paragrahorum. genes & nonnulli Patres, ſéd refutantur. . Cur Deipara in Valle Foſaphat Epulta. . . . Cur inclinato geſus capite éxpi- rél⸗ .David inſinuata Deiparæ men- tione veniam impeétrat. 6. Salvatur latro dexter, ob Mariæ præſentiam. . Mariophili n die judicii ſub Ma- riæ vexillo tati. 5. Simholam immaeulatæ Conce- ptionis, In Feſto S. Thomæ Apoſtoli. Concio Ruſtica. N* — Conceptus. Vulnera Jeſu in die judicii extremi terribiliſſima. fol. 162. Thema- Zide manus meas, & aſfſer manum zuam, & mitte in latus Me- um. Zoan. 20. V. 27. 1. Aſzectus vulnerum Obriſti erit impiis maxime terrililis. 2. Mira Metamerphoſis Vulnerum Chriſti. 3. Chriſtus vermi c-omparatus. 4. Mamillæ Chriſti in judicto præ- inctæ qub myſterib. y. Qamor Vulnerum. In eodem Feſto. Concio Civiea. 2. Deiparam judicandanm docet Ori- Conceptus. Quo affectu Thomas hæc Verba protulerit. fLol. 169 Them. Dominus meus & Deus meus, Jonz. 26. V. 25. 7: Cur vituperia potius Thomæ, quàm encomta proferantur. 2. Ex admiratione adoratio. 3. Applicatio digitorum ad cor ac- cendit amorem. 4. Abpplicatio pro imitatione aſfec- Ius. ⸗ . In eodem Feſto. Concio Aulica. . Conceptus. Pauciſſimorum eſt, ex vero hæc Thoômæ Apoſtoli Verba repe- tere. fol. 174. Thema. 1. Dominus meus & Deus meus, Joan. 29. V. 25. . 1. Joli amantes poſſant dicere Deus meus. 2. M peccator habet pro Deo ſuo, propter quod offenait Beum verum. 3. Elegans d. Ambhroſti ſententia. 4. Nallam Deum habet, qut multos habet Deos. 5. Zacobus docet, quid ſit babere Deum. 5. Ahfectus. 7. Peccator non poteſt dicere Deus meus. In Imdex Concionum, Thematum, Conceptuum, In Feſto Nativitatis Domini. Concio Ruſtica. Conceptus. Amor jeſu infantis ſignum prædeſti- nationis. fol. 180. Thema, otquot autem receperunt eum, dedit eis poteſtatem filios Dei keri. Joan. I. V. I2. §. . S. Moochtildis revelatio. Prima TJeſuli vox A. Cur Paſtoribus dicatur: Natus eſt vobis? Amor Feſuli eſt ſtella. Amor Zeſuli eſt anza ſalutis &- lana ſécuritatis. AdAhoctus. . Obera miſericordiæerga Jeſalum exercenda. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Jeſulus terribilis. Thema. . Erat lux vera, qua iklaminat omnem hominem. Zoan. I. V. 10. 1. Somnium Guidonis Epiſcopi. 2. Zeſulus Giganti eonfertur. 3. Zeéſielus Gigas ſuüb ſchemate ſolis. 4. Natus FZeſulus térror Sodomita- rum, Herodis &. 5§. Figuræ quinque de lenitate & ſe- veritate Feſuli. ι 8 N — A fol. 186. 6. Quinque in eandem rem ſm- bolz. 7. N Zeſulus ſit terribilis, reme- dium eſt pœnitentia. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Nunquam glorioſior Deus, quam in ſua exinanitione. fol. 194. Thema pidimus glorianz ejus. Joan. I. V. I4.. 1. Admirabilia myſterii Incarna- tionis. 2. Humilitas Principum gloricſa, Chriſti glorioſeſſima. 3. Prarogativæ Chriſti naſcentis. 4. Maäjor rediit in Caælos Dei filius, udum venerit ad terras. 5. Imitanda Chriſti humilitas. In Feſto S. Stephani Proto- V Martyris. Concio Ruſtica. Conceptus. Stephanus Chriſti primogenitus, ſen alter Kuben. fol. 200. Thema. Ecce video Cælos apertos. Ex Epiſto- la Miſſæ. Actor. J. V. 55. 1. J. Laurentii honorum tituli. 2. Stephanus gZeſum in gloria Pa- 1 . .—7* . . . tris vidit, quia habuit faciem Angelicaun. 3. e- e. 1, jeye. gbimin ll ios in, carnt icſi Nenti, Deifli PrAd. llitat. Proto⸗ enitsſer fol . Erhyfr 1. fituli loris 1 . i, ſin & raragraphorum. 3. Stephanus Jeſu primogenitus. 1. ephanus plenus gratid. 36. Seephanus Thavmaturgus. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Amor inimicorum ſignum præde- ſtinationis. fol. 206. Thema. Ecce video Cælos apertos. Ador. 7. V. 55. . 1. Cur dicatur Eccleſia militans? 2. Iu libro generationis Chriſti ſo- lus David Rex aphellatur. 2. Fructus, quos Davia expertus eſt ob dilectionem inimicorum. Cur munere relicto ante altare reconciliationem inſtitui ve- lit Griſtas. 5. Unde S. ötephanus meritus ſit videre Cælos apertos. 6. Regium eſtimo divinum, in bo- no malum vincere. 7. Lectio ultima Chriſti k Cathedra act⸗ , De⸗ S. Luacg ſit glorta Dei. 9. De B ag hatun Ohriſti poſt Cnam. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Jeſulus Bellator. Thema. Benedictus dui venit in nomine Do- veini. Marth. 23. . 39. fol. 217. 1. FZeſulus veni Seimne,e glaliunn. Sð ut faceret pacem. 2. Amore zepugnat Deus¹⁴s,;, z. Victoriæ auſpictam ſuit, infan- tem exercitui monſtrare. g. Pugnamus non pro vano honore, lſed immortali gloria. J. Pax Chriſtianorum non eſt im- bellis, ſea armatad. In Feſto S. Joannis Apoſtoli & Evangeliſtæ. Concio Ruſtica. Conceptus. Joannes Chriſti Benjaminus. fol. 226. Thema. ridit diſeipulum, quem diligebat ger Jus. Noan. 21. 1. Benjamini præregativa. . 2. Moyſis benedictio tribui Benjas mini datdaua. 3. Effectus §&S. Euchariſtiæ ex praro- gativa S. Ffoannis deducun- ur. 1. Alia §. Zoannis prærogativa. y. Narratio §. Hieronymi de . Jo- anne. 6. Benjaminns noſter merait frater- nitatem. In eodem Feſto. Concio Ciwvica. Conceptus. . Amor fraternus ſignum prædeſtina- tionis. fol. 236. 1. f The- Index Concionum, Thematum, Conceptuum, l Thema. pidit Diſeipulam, quem diligebat Jeſus. Zoan. 21. V. 20. 1. Zoannnes dAilectione plenus. 2. Rahab in Genealogia Cbrifti poer nitur propter Charitatem. 3. Maria in Matten, Chriſti eligi- tur propter Charitatem. 4. Inter progenitores Chriſtiprimum locum, habet Abraham propter charitatem. S§. Davidis Regis Charitas Cur olim homines tam longavi. Imnfinitt bPraſtantior ſt vita ani- ma quun Corporis. Propter Charitatem plures me- rubre poni inter progenit otés Aie, In eodem Feſto. Concio Aulica. . Conceptus. Cur Chriſti ſupra pectus Joannes recubuerit. fol. 244. Thema. Recubuit ſuper pectus eus. Zoan.2I. . 20. „ . 2„ — —‚R 1. S. Zoannis preærogativa ex recu- bitu in pectore Cbriſti. 2. Wella ſéptem in manit. 3. Cauſa primaz ut eſſet maragdus Chriſt. 4. Cauſa ſecunda Franciſei Laba- tæ, ut eſſet horologium pelto- raleé. 5. Cavuſa tertis Augiſtini, ut eſſet genuinus aquilä Pullus. 56. Cauſa quarta Chryſoſtomi, quia Filius erat confidentiſſimus. 7. Cauſa plures éx Gregorio Niſſeno Damiano.,. Item cauſa ſeptima Dionyſii weozagete » quia diligebatur velut ani- ma. 5. Cauſa octava Syplveiræ, ut eſſet uaber Chriſti. g. Tyes aliæ Cauſck. 706. Cauſa duodecima & Ambroſii. In Feſto SS. Innocentium. Concio KRuſtica. Conceptus. Innocenter pati, prædeſtinationis eſt ſignum. fol. 252. Themæz. . Oceidit omnes pueros. Matth. 2. V. 16. I. Crudelitas Herodis. 2. Car latus Chriſti dexterum transfodiatur. 2. Figuraß Aurea S. Petri ſenten- tin e*venditur g. Canceltatie manus Jacobt quid prænotent. 5. Repetitio. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Cauſa duplex occiſorum Innocen- tium, er n. (: Marn D f — t ſet 4 i, ie Mr⸗ acu lee t ani. t Nlhii m. tionizet ſol 11. uthn Pvterun . ſintr. lr npocet⸗ tium, & Paragraphorum. tium, eum inveéctiva dupli- ci in parentes improbos. fol. 260. Thema. —„„. . Oecidit omnes pueres. Matth. z. v. 16. 1. Suavis harmonia. 2. Prima Cauſa infanticidii, ſalts parvulorum. 3. Winocentes triumphant tanquane Præcones Chriſti & veri Mar- Eyres. 4. Altera Cauſa in pyenaum paren- tium. S. Ivectiva in Parentes. S. Invectiva in Parentes, qui ſuas proles immatura morte abre- Vtas immodicè lugent. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Fuga glorioſa. Thema. Sarge, accipe puerum, & fuge. Matth. z. V. I3. §. 1. Chriſtus Herodem cur maluerit fugere. 2. Vita hominis militia. fol. 272. 3. Hac fuga ſt gloricſa Victoria. 1z. Viltorin in pedibus Cervinis. J. Fugere eſt inſequt opportunita- tem. 6. Veſeriptio pſalmi tertii. 7. Luia fugiendum. In Feſto Circumciſionis Domi- Exbhortationes pomeridianæ, Rive ſtrenæ. Exhortatio, ſive ſtrena prima. Conceptus. Panes diſtribuuntur. Thema, Plendidum in panibus, benedicent labia multorum. Eccl. 31. §. 1. Apud Cunas Bethleemiticas pa- nis quaæxritur. 2. Cur Homo Deus in Patriam ſabi elegerit Bethleem. 3. ui panem providet, dignus Regno eſt. S g. Generoſunme Pompeji Pncinus. S. Varii panes variis offeruntur. fol.278. In eodem Feſto. Exwhortatio & ſtrena ſecunda. Conceptus. Horologia offeruntur. Thema, Poſtquam conſummati ſunt dies obllo. Luc. 2. V. 21. §. 1. Tempus irrevocabile. FI 2= 2. Ho- fol. 285. – 2. NHomo ſimilis Horologio- 12: Dee præciput ſunt horæ obſer- 7 index Concionum, Thematum, Concep»uum, vanda. 4. In principio Operum, Verborum, Cogitationum ſit Verbum in- carnatum. y. Variis ſtatibus oßferuntut bhoro- logia. Eccleliaſticis. 5. Magiſtratui, Mercatoribus, Mi- Inihus, Eiduis, juventuti, & morituris. In eodem Feſto. Exhortatio & Strena 3tia. Conceptus. Angeli invocantur, & afſignantur. fol. 293. Thema. pecatum eft Nomen Zen. T, 12. quod 2g6 0. EBüués. 2. . vocxatum eſt a V. 21. Cur in libro generationis Obri- ſti, non ſit Ppolitum in initio Nomen Zeſie. 2. Dui hoc nomen dignè profert, bonus Angelus eſt. 3. Duodecim Angeli pro duodecim horis diei in cuſtodiam eli- untur. 61 4. Alii duodecim Angeli pro horis nocturnis. 5. zarii Angeli variis aſſignantur. Feſto Nativitatis Chriſti Do- mini. Concio KRuſtica. I. Conceptus. De circumeiſione cordis. fol. 303. Thema. Ut eircumciäeretur puer. Luc. 2. V. 21. S 1. Cur Chriſtus circumciſus. 2. Quid ſit cor incircaumciſum. 3. Cogitattones prave ſimiles ſunt radicibus, vulpeculis; ſerpen- tibus, aſpidibus. 4. Cogitationes ſimiles Abſolonicis Capillis. 5. Cogitatio cogitatione pellenda. In eodem Feſto. Concio Ciwica. Conceptus. De efficacia ſanctiſſimi Nominis. fol. 310. Thema. pocatum eſt nomen ejus geſus. Luc. . V. 21. 1. Anomine Jeſu auſbicium anni novi. 2. Quid potentiſſimum. 3. Ad vocem hujus nominis dæmoe- nes non poſſant reſiſtere. Apoc. I2. V. . . 4 Quid lapides limpidiſſimi Davi- dis ad nomen TZeſus. 5. Efficacia hujus nominis. 5. Nomen geſu aggregatio omnium bonorum. 7. Adfert ſalutem perpetuam. „ f. Fe- he ,M. 1 , (ufe Ni in nle in. nie ℳ ſehr. Alnin zelenln 0 1 Nonin’. ſoln. 1, u. M ciunn A inir dent Pen. , ſei Unt . i. .„ n. , 19 & Parangraphorum. — r. Zeſus omnue bonum. Proverb. 16. V. 20. 9. Contra onane Venenum nomeis eſu. 19. JSanktoram Martyrum inter tor- menta refagium ad nomen 11. Guci affixum cur! 12. LPortemus hoc noween in fronte, ore, corde. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. . Nomen JESIS Balſamum ttiplex. fol. 320. Thema. zocatum eſt Nomen &us Jeſus. Euc. 2. V. 21. 1. Luaſi balſamum nomen gEſu. 2. Balſamum hoc ſanandis vulne- ribus aptum. 2. Medicina eſt. 4. Contra Venenunm. jMedela univerfalis. .Eſt contrn pericula in aquis. 7. Pro obtinenda ViczsoI⅝ͤ⁰uH Nowen IrEſu teſſera. . —„ 2z. Confortat vam cordis. 9. Remedium contra mortem epen- tinam. In Feſto SS. Trium Regum. Concio Kuſtica. Conceprus. . Quid Cometæ portendant. fol. 330. Thema. yidimus ſtellam djus. Matth.2. .2. r. Bona, an mala magorun ſte! 2. Aſtrologi judiciarii non⸗ 3. Neminem puniri, quin præemo- neatur, kguras quinque doce- tur. g. Prognhoſtica Cometarum. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. In quo conſiſtat vera felicitas. fol. Thema. 332. yidimus ſtellam ejus. Matth. a. v.2. 1. y quo conſtiterit vera felicitas SS. Erinum Reégunz. 2. Damones veræ felicitatis invir di, Media feliecitatem conſe- quendi. 3. Sacrorum oſſum Cuſt odes ſingia laribus gratiis dotantur. 4. Triplex virgarum genus fortu- natum ausſpicium futuræ glo- rie. Complura de &. Trini- tate. §. Voluntas divina auſpicium feli- eitatis. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Stelleæ Encomia. Thema. Stella antecedtbat eos. 7. 9. IfS½ fol. 348. J. I. Be⸗ — nndex Concionum, Thematum, Conceptuum, 1. Boni ominis hac ſtella eſt. 2. Ofſicium hujus ſtellæ. 2. Emcacia Ejiusaem. r. VZarig cauſæ, cur nova ſtella cum Chriſto orta ſit. 5. Monſtrant Regibus aſtra viam. In Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. Concio Ruſtica. Conceptus. Benedicti Cerei ſeu Candelæ expli- catio. fol. 355. Thema. Lumen ad revelationem gentium. Luc. 2. V. 22. 1. Cur feſtum luminum dicatur. 2. i Cereus imago eſt Chri- 1. 3. Brevis explicatio Cantici Simeo- nis. 4g. Alia Cerei ſignificatio. S. Aäahuc alik Cerei explicationes. , Elegans Medici factum cum per- zinace Wſurario. In eodem Feſto. Cyoncio Civica. Conceptus Humillima Deipara in Purificatio- ne. fol. 36 5. . Thema. Poſtquame inapleti ſunt dies purga- X I. Deipara nigra &- formoſaz. 2. Humilitas Deiparaæ in lilio ad- upebratur. 3. Deum Crlo deſcendere fecit hu- militas Marig. 4. Deipara per Humilitatem con- ulcat caput Luciferi. S. Humilitatis Marianæ ſymbolam Luna. 56. Maria Angelos ſuper at. 7. B. VE. MWariæ humilitas honora. Ea. S. Mariæ nomen humilitatis. 9. Emphaſis ad Auaitores. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Purificatio ſvadetur, & in turture adumbratur. fol. 376. Thema. Ilt darent hoſtiam Tas däe, quod dictum eſt in ege Domini par Suarturum. Lüuc. 2. V. 24. §. 1. Puritatem Deiparæ eleganter Ha- bacuc inſinuat. 2. V'iplex purificationis modus apud Veteres. Nos lacryma purifi- cant. 32. Ponſa quomodo ſormoſa, ſi ni- ra. F. Iaärzna prodigum formoſum fe- 1. f. Petrus poſt lacrywas burior Fo- anne. 6. Puri- Iturnue lolzt l i 4 ntelie. Mtll 4 wp ,n. yin. ſr .ℳ. & Paraerahborum. ôMDM 5. Purificatio legis Eéteris umbra fuit noſtræ purificationis. . Alter purificationts modus elekt- moſzna. In Feſto S. Mathiæ Apoſtoli. Concio Ruſtica. Conceptus. De reſignatione humanæ Volunta- tis in divinam. fol. 385. Thema. Uà Pater. Matth. 1I1. V. 25. §. 1. Mathias ſignifieat donum Dei. 2. Quioluntati divina ſe confor- mat, reſpondet Deo. 3. Conformitas Voluntatis eſt con- eſſio eXblentiſſima. 4. Voluntas Dei ſeutum. 5. Heroicæ reſolutiones quorunn- dam. 6, Bona eſt Dei voluntas, quidquid ordinet. 7. Conformes voluntati divinæ eri- mus Mathiaæ, id eſt: Donum Dei. In eodem Feſto. Concio Ciwica. Conceptus. Quid ſit jugum Chriſti tollere. ſol. 293 Thema. Tollite jugum meum ſuper vos. Maitth. II. V. 29. . ce. Apoſtoli ad jugum inviten. 2. Quid ſit Zeer, Jugum. 3. Varii modi geſtandi jzugim. 4. Chriſtus G⸗Sa, s 5. Jugam Chriſti longe facilius guam iniquitatis. 6. Chriſtus vocat jugum meum. 7. Jugum Chriſti eſt etiam jejuni-. num quadrageſimale. 5. JZugum Chriſti ferre, eſt etiam Paſſtonis ous ſemper memi- niſſé. 9. Cur dicat: tollite jugum ſuper Vos. 70. Exemplam S&. Mathiæ. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Salvari quàm damnari facilius. fol. Thema; gJugum enim meum ſvave eſt. Math. II. . 20. 7. Vel Dei vel damonis jugum ne- ceſſarièd aſſamendum. 2. Pid ad infernam diffcilis, ad Cæ- lum pulchra. 3. TVres cauſæ cur via Cæli faci- lior. 4. Via IlIydex Concionum, Thematum, Conceptuim, 4. Via ad infernum obſcura. 5. Malorum latitia fFucata. 6. Facilius eſt ſalvnri, quam dam- In Feſto S. Joſephi. Concio Kuſtica. Conceptus. Sanctus Joſephus Muſicus. fol. 4 11. Thema. Foſeph Fili David. Matth. I. v. 20. 1. Sortitio, gquis apud arcam Domi- ni eſſe debent Capellæ Magi- er. 2. Applicatio prioris perelegans. 3. Déus omnium Mizeſicorum Prin- cepb. 4g. Verbum infans Muſicus. S. Trias erenta honoratur Müſici titulo. 6. Benè cantat, qui ſemper benè vi- it. 7. Nova ſcala Muſica. 9. Qut cupit ad Cælum, Muſicus ſit bonus. 16. Buaalem textum cecinerit San- dtus Feſephus? Eodem Fefto. Concio Ciwica. Conceptus. Summum Encomium: Pater Filii DEI. fol. 421. Thema. aum Wſet deſponſata Mater JEſa Maria Zoſeph. Matth. I. v. Iz. 1. Sanéti Zoſephi cum B. F. Maria oncordia. 2. Pater Filii DEl- eſt Major titu- lus quàm Cherubinus. 3 Nomen Patris, Filii DElInulli al teri tributum. Dantur und rationes. 4. Nukli Angelorum unquam datus hic tiütulus. 5. Quomodo dives & Chriſti diſci- Valas S ab Arimathæa. 6. Major eft æc excellentia, quaàm apprehendi poſſit. 7. Digna narratu exempla ad rem bræſentem. Eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Prærogatiyæ S. Joſephi. fol. 4 32. Thema. Foſeph autem Fir qus. Matth. 1. v. 19. §. 1. Hiſtoria de Marco Lepido inftra- Aore Regis Augpti, Ptolomgi Filii & tutore. 2. §. Zoſeph electus tutor Provin- ciarum hereditariarum. 9. A sanlto Luca Vir Virginis ap- pellatur, &q cur? 4. Duatuor illuſtres Joſephi in . Paginis. . 5. Excedlit §. oſeph omnes filios ho- inune. 5. S. Joſephi Firtutes. 7. J. Fo- — 1. Mur, ier tie. Hlvali ltur ut, un dtta ifigi innathes⸗ rh lan Ilaadn . 4, lolg. Manth. gido infr ti, Pllin tor ProN. igrun. ini eyti 11 a fluk⸗ 17 , & paragraphorum. 4 7. §. Foſephus fit particeps omnium ratiarum B. Virginis. 5y. Omni benedictione repietus. 9. Laudes B. V. derivantur in ſan- btum Foſephum. In Feſto Annunciationis B. M. Virginis. Concio Ruſtica. Conceptus. Cooperandum Deo. Thema. Fiat mihi ſecundum Eerbum tuum. Luc. I. V. 3⁶. fol. 440. 1. Explicatur S. Heſichii ſententia de B. V. Maria. 2. Efficacia Verbi Mariani Fiat. 3. Altitudo ſcientiæ de prædeſtina- tloné. 4. Honeo ſenèk Deo nihil poteſt „O& Deus ſinb homine nihil vult. Cooperationem requirit. DW 5. Neceſſitascooperattonis inductio- ne probatlr. 6. Deus non deeſt. 7. Homo ſaæpe deeſt. 5. Parturire non ſiufficit, niſi & pa- rias. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Myſterium Incarnationis explicare non præſumit, ſed potiùs ad- mirari. fol. 453. Fiat mihi ſeundam Yerbum Lac. I. V. 3 5. 1. Hujus myſterit ſublimitas. 2. TWria dAifficilia salomont. 3. Plurium Sanktorum ſenſa de hoc miſterio. 4. Hujus myſterii admirabilia. 5. Qug motiva tanti operis. 6. In hoc miſterio actus excellentes B. Virginis. 7. Laudes &d. Patrum de B. V. Ma- ria. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Virgo Deipara eſt imago Bonitatis divinæ. fol. 462. Thema. Imago bonitatis. Sap. 7. V. 26. 1. Bona perdita recuperavimus per Marlam. 2. Septem præcipus bona perdita vper Adamum. 3. Aute adventum B. Virginis ni- hil potuit dici proprié honum. 4. B. Virgo eſt bonum perfectum. 5. B. Virgo Cornucopiæ. 6. B. Virgo beneficiorum fons. 7. Encomia oculorum B. Virginis. F. B. Virgo non tantuùm imago e bonitatis, ſed ipſa bonitas. 9. Marià tota dcſiderabilis. 11 in Index Concionum, Thematum, Conceptuum, In Feſto Reſurrectionis Do- mini. . Concio KRuſtica. V Conceptus. Oſtenditur ex Reſurrectione Chri- ſti & animam & corpus una prœmiari. fol. 471. Thema. Surrexit. Marci 16. 5 1. Reſurrectionis Chriſti bræroga- 7 tiL. 2. Jola noſtra Religio non favet cunt. 3. Corpus erit particeps Cæleſtium gaudiorunm. 4. Expectandum cunz patientia. J. Nutla nunc ſupereſt &cuſatio de- licatulis. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Per Reſurrectionem accepimus bo- nam noctem, bonum mane, & bonum diem. fol. 476. Thema. Reſzicientes viderunt revolutum Lapidem. Marci16. §. 1. Prarogativaæ hicjus diei. 2. Moriendi neceſſitas faltaeſt ma- gna felicitas. Et bona nox. 3. Mors altra timenda non eſt. g.. Ses Reſurrectionis bouum ma- Uc. S. Sdalutatio animæ ad Corpus re- vertentis. 6. Felix zternitas eſt bona dies. 7. Figuræ Veteres non ſecſfficiunt ad exprimendas delictas Para- 5. m Reſurrectione magna priorum mutatio. In eodem Feſto Concio Aulica. Conceptus. Spes in DEUIM non confundit. fol. 482. Thema. Qüi ſunt hi ſermones, quos confertis ad invicem, & eſtis triſtes. Luc. 24. 1. Poſſunt hodie boni malis inſulta- re. 2. Pes noſtra immobili fjundamen- to inniti debet. 3. Pes hominum imperfeclta. 4. Alia longe eſt ſpes Sanctorum. 5. Spes concepta e omnibus DEI attributis. 6. Spes in Deo habet bonum ſucceſ- um. 7. Gauaium SS. Patrum in limbo. In Feſto SS. Philippi & Jacobi Apoſtolorum. Concio Kuſtica. Conceptus. Ocecaſione arboris majalis oſtendi- tur, homines ſuo damno tan- tum ſpectare in rebus ad ſalu- tem — ar. gier frin Ms Der. irin t 1 uncit l KN N,onferti iſchr. fmdnnr At. torin mihus Nl ſin inlinti Aloocti 6 olenl Aunno tin⸗ Alir ſen & Paragraphorum. tem ſpectantibus apparentias, cùm ſola veritas ſpectanda ſit. fol. 488. Thema. Egoſum Via, Veritas, & Vita: Joa. I4. 1. In arbore majali ligulæ, Citrina, Aurantia apparent & non ſunt. 2. Homines amant decipere & de- ipi. 3. Omnium facultatum ſeu Ayti- um ſonſits quid zontra falſi- tatem fortiſſemum. 4. QLudàm malb accepta ſit Feritas ab hominilbus. 5. Duid ad hominum apparentias al quando ſit dictura, Veritas judicatura. 6. Homines pii & virtuoſt appa- rent, ſed non ſunt. y. Diligunt animas ſuas ad appa- rentiam, ſod non in veritaté. 5. Quid aliquando dicturi ſunt Pſeudo-Politici. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Deum ex Creaturis poſſumus co- gnoſcere, modò velimus. fol. 494. Thema. Philippe, qui viaet me, videt & Pa- trem. goun. 14. V. 9. 1. Omnia noſſe, & Deum non ſcire, mera ignorantia eſt & vanitas. 2. Deus quarentibus ſe manifeſtat ſé. 3. Waomodo lateat Deus in Gea- turis, 4. Elegans Emblema Am 5. Creaturæ ſointillæ Dei. 6. Quomodo agnoſcendus Deus ee Zreaturis. YV 7. Amor arten pictoriam invenit. S5. Mundus liber quidam eſt, aut lo- quela. 9. Plures mundi Deetone 1o. I creaturis nihil amandum ni- ſi Deus. 1I. Creaturæz ſunt ſeala ad Deume. 72. Etiam Ethnici ex Creaturis Deum cognoverunt. In eodem Feſto. g£ Concio Aulica. Conceptus. Perennem habet Majum, qui Cru- cem amat. fol.05* Thema. Philippe, qui viaet me, videt & Pa- trém. Joan. I4. V. 9. 7. Prærogativæ Menſis Maji. 2. Fructus offerendi, qui Deo Junt ratiores. 3. Quid per panem intetgatur in verſi 19. Gen. 3. in ſudore vul- tüus tui veſceris panc. 4. Quas ſet inf allibilis via in Para- diſum. y. Crux via ad Paradiſame. 6. Ubi Chriſtus, ibi Paradiſus. 7. Habet patientia Currum ſuum, quo pergit ad Paradiſam. 5. Lüi vult cum Paulo rapi ad Ce- lum, ille etiam cum Paulo pa- tiatur & Crucem aſtimet. I FI 2 9. Nun- Iedex Concionum, Thematum, Conceptuum, nnquam pulchrinus florent Vir- tutes inſtorum, qudm in hye- me adverſitatunz 10. Inpatientes libi faciunt infer- num ante infernum. In Feſto Aſcenſionis Domini. Concio Kuſtica. Thema. Cur à tam amplâà Coœli vià poſt Aſ- cenſionem Domini adhuc de- vient. fol. 519. Thema. Acſaumtus eſt in Cœlum. Marci 16. 19. §. 7. Praærogativæ Cæli præ terrd. 2. Ante incarnationem énat arlta via ad C-lum, poſt incarna- tionem eſt ampliata,. 2. Vid tam ampld adhuc multi dam- nantur. 4. Deus cauſa perditionis non eſt. 5. Neæmo ad infernum creatus eſt. 6. Nec divina praſcientia canuſa D. In eodem Feſto. Concio Ciwica. Conceptus. Terra homini ſatisfacere non poteſt. fol. y25. Thema. Et Dominus quidem geſas poſtquam locutus eſt eis, aſſamtus eſt in cælum, & ſedet à dextris. Marc. 16. 1. Ckrlum bhodie palmam obtinet. 2. Terra oculo humano non poteſt ſatisfacere, minus homini. 3. David in ung invenit Satieta- tem. 4. Terræ vilitas. 5. Cælum ſatisfacit. 6. Gratioſa de Nivardo puerulo hi- ſoria. 7. Chriſtus Cxælum aperuit homini- s. In eodem Feſto. Coneio Aulica. Conceptus. Terra homini immortali animâ præ- dito convenire non poteſt. fol. 1 3 I. Themæz. Aſumtus eſt in Cælum. Marci 16. I. Potiſſimum cum terra noſtra eſt amicitia, ſed DEl capax, guid- quid Des minus eſt, non im- bletur. 2. Cælum non perdidit quenquam, terra autem nullam ſerva- vit. Terræ Metamorphoſes. Famaæ perennitas exigua eſt. . Terra nullum dat reſpeltumSsta- tibus. Non juvant libri & codices. Terra fallax. S. Monicæ ſenſus. In Feſto Pentecoſtes. Concio Ruſtica. Conceptus. Vita animæspiritus S. Gratia. fo.-537. The- * ynl l. 4 — n f mini t Neniet. Puemnhili. it uni. t. .. animlp. notekel Mraits. ſn f mpirgtil , muir uenſih. un ſn’ 71. igust echunht coglieel. 60, e . & Paragraphorum. U Thema. . Sie Deus dilexit mundum, ut flium ſuum unigenitumz daret. FJoan. 3. §. 1I. Certamen inter Cæzlum & ter- ram. 2. Qudm neceſſarius homini ſit J. WPiritus. 3. Deus non dedit omnibus omnia, nec ſingulis omnia, nec omni- 4. Corpus utut magnunz artificium, ſinè anima truncus eſt. 5. Si anima eſt immortalis,; qui ſinè G. Spiritu exanimis. 6. Ut anima anitur corpori, ita Spiritüs sanétigratia anima. Wraque vivificat. 7. Eſfectus gratiæ öpiritüs Sanltt. g.. Totum univerſam eſt vivifica- tum per spiritum &. 9. Repentini & inexpectati eſſectus Spiritüs S. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus- Schola Spiritũs S. Schola amoris di- vini. fol. 543. Themæs. irnus Sanétus ille docebit vos om- nia. FZoan. I4. 1. Quomodo atelligende locutiones de Wiritu §& 2. Elegans narratio« Rtudiorum. 3. Omnes artes ſunt varia Bindè ar- l te amandi Deum. 4. Taceal Sapientia humana, ubi incipit divina. Ars artium expliontur. 5. Regilæ hujus artis. . 6. Ama Deum, & fac quod Vis. . Laus Dei per linguas ſeptuagin- LA. Eodem Feſto. Concio Aulica. Conc eptuæ. Doctrina Spiritùs Mundi explodi- tur. . fol.549. Thema. 142 Siritus Se ille vos docebit omnia. Foan. I4. 1. Duo Spiritus duas habent Ka- demias. 2. Dev Diritus mundi, ſed qua- 1is. 2. S. Ignatii doctrina de Diſcretio- ne spiritunm. . 4. Doctrina spiritüs politici eſt itaà vivere, ut nec Deo, nec Dia- bolo ſerviat. Sed contra: 5. Poteſt quis duobus dominis ſex vire ; Deo, ut non offendat Diabolum. d contra. 6. Licet per fas & nefas ſuam Con- ditionem melioraré. ed con- tra. z. Licet decipere. Sed contra. 1113 In ilider Concionum, Thematum, Conceptuum, In Feſto 88. Corporis Chriſti. Concio Kuſtica. Conceptus. Magna cum reverentia & humili- tate accedendum ad menſam Euchariſticam. fol. 5'5ỹ5. Thema. Nam & Catelli edgunt de micis, quæ cadunt de menſa Doveinorum ſuoruns. Matth. 1y. . 27. 1. Etiam mini mum in Euchariſtia eſt magnum. 2. Venerabils Euchariſtaæ Sacramen- tunm exundantin gratiarum. 3. Ii Buchariſtiz omnia hbona. 4. Præcipui actas in ſacrz Commu- nione eercendti. 5. Motiva pro reverentia. 6. Mors malis, Vita bonis. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Quoties Chriſtum quis ſumit in Euchariſtiâ, non minorem ac- cipit gratiam, quàm ſi in ſinu Chriſti quieſcat. fol. y60. Thema. Qui & recubuit, in Cæna ſuper pec- tus Ejus. Zoun. 21. V. 20. 1. Cor Jeſu centrum humanæ quie- 1is. 2. Ludd Zoannes in ſinu Jeſi Jie- verit, gratia eſt ſingularis. 3. Non eſt comparatio inter Viſetan- tem B. Virginene & geſum ad nos in Euchariſtia venientem. 4. Excellentia S&S. Buchariſtik. Et reſponſa ad dubiz Judaorum. 5. Sunemorum ingens reverentin in F. Euchar:, Ziam. 6. Euchariſtia quaſe terminus Amo- ris divini. 7, Non eſt inviqendum Foanni, qudd in pectore Chriſti vecubuerit. 5. In Euchariſtia Chriſtus dat Cor ſume. 9. CObriſtus in S. Communione dat manius. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Proceſſus Amoris divini erga homi- nem. fol. 5y70. Thema. Sic Deus dilexit. Jonn. 3. §. 1. Aded asque ad delicias amamur. 2. Modus amandi divinus eſt ſinè modo. 3. Facltus eſt in ſimilitudinem ho- minum, & hominem fecit ſibi ſimilem. 4. Ex Amore in nos varias ſubit Conditiones. 5. Deus in Amore ſemper fuit prior. 6⁶. Luinta eſſentta Amoris. 7. In Euchariſtid Amoris Compen- S. Nos ab Amore deflectimus. 9. Ef- Uenton — e Min. Tlin, denieſter jſtie l Zulumng veſentigig ninug ,. ſaannigeil Arubuenf ur al nioge 1 lo. 4. ergt homn⸗ ſlie 3, s,inn 1 4 us 9 . 1 Adinen . ſeut . . rI 4 ſu , . ris. , Cer . M 9 . &α Paragraphorum. 9. Effeltas communicat, per Eucha- riſtiam. 106. Amor muſicus. 71. Iegratitudo noſtra, & Contra oblivionens Amoris Dei reme- diun à Chriſto inſtitutume. In Feſto S. Joannis Baptiſtæ. Concio Ruſtica. Conceptus. Pro laudando S. Janne nemo ſuf- ficit. fol. 777. Thema. Mirati ſunt untverſi. Luc I. V. 6. 7. De imagine ſudante coram Ale- randro. 2. Applicatio legans. 3. Plus i,eevesent quàm ſief- kcienter laudare. 4. Ex magnitudaine miraculorum Iſanctitas metienda non eſt. Redditur and ratio, cur Joaun- nes miracxula nonz puträarit. S. Wſtimatio populi de fonnne. 6. S. Josnnes inter Principes Ordi- nes. . Magna Laus K. Zoanni, lauda- tum faiſſé a Chriſto. 5. Laus optima . gonnnis imita- 110. 9. De Virtutum gJoannaarum in- cremento. In eodem Feſto. Concio Civica. „ . Conceptus. Silentio magis quàm voce, affectu magis quàm Verbo poteſt lau- dari S. ]oannes. fol. y'85. Them. Eliſabeth impletum zſt tempus r. rienai, & peperit Fklium. Luc. 1. . I7. 7. . Foannes plus aſzettn qudm vo- ce landandus. 2. Praſentia Verbi hauſit Pirtu. tem. 2. Gratioſa hiſtoria de Philomelxz & Franciſcano. 4 Achecltus goannis in utero St Dris erga Zeſulum. 5. Latttin Angelorum de S. Ffoannne Baptiſta. 6. Crande prodigium ber Reliquias 7. Ilitiſſeimum eſt ſpecialiter colere SF. ZJoadtnene. 5. Emphuſis ad excitandum cultum immn S. oannen. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. An homines laudem quærere poſ- ſint. fol. 594. Thema. Amen dico Fobis, non ſurrexit Ma- Jor Jonnne Baptiſta. Luc. I. 1. Wallus eſt laudis divinæ modas & terminus. 2. Benc Iadex Conciogum, Thematum, Conceptuum, . Benb laudari quis deſiderat ſita boeona opera ſe id exigat Chri- Ni gloria. 2. Laudihus homines aumantur. 4. g)ptiorum conſuetudo. 5. Talis quisgue eſt, qualis coram Deo eſt, qui non laudat niſid virtutibus. 6. Multum eſt laudare, ſed plus di- gaum laude ſé exhibere. . Via goannis in adoleſcentia. 5. Sanltorum Patrum videtur eſſe Jenſas coontrarius propoſitæ quæſtioni Concionis. 9. Laudavit virtutes aliorune, ut cos animarkt. 16. In laude nè ſimus nimii. 11. Poteſt homo ſind peccato, quin ettiam cum merito ſé laudare. In Feſto SS. Petri & Pauli. Concio Ruſtica. Conceptus. Uterque diligens & dilectus. fol. 603. Thema. Beatus es Simon Bar-Zona. Matth. 1I6. v. I7. . 1. In Variis rebus varii poſuerunt ſaam beatitudinem. 2. J. Petri ſingularitas in honore &— avore, 3. Cauſa felicitatis S§. Petri eſt a- mor in CObriſtum. 4. J. Petrum nihil ſeparave ultra Ppotuit à Charitate Chriſti. S. Sancti Petri amor in Chriſtum. 6. K. Petri amor in Chriſtum à Re- ſurreltione. 7. J. Pauli prarogativæ. 5. De rapti §. Pauli. 9. JS. PFaulo Chriſtus cor ſervavit. 106. Amor S&. Pauli in Chriſtum. II. Excellentia Amoris S. Pauli in Cbriſtum. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Sanctorum Apoſtolorum Trium- phi. fol. 617. Thema. Beatus es. Matth. 16. 1. Homines gloriæ cupidi. 2. J. Petrus ſacper aquas Eriumphat. 3. d. Petri triumphus in populo. 4. J. Petri generoſitas. J. d. Petri Zelus. 6. S. Petri fortitudo. 7. S. Pault primi furores, & me- tamorphoßes. 5⁵. S. Pazli Zelas & triumphus. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Epulum à Deo apparatum. fol. 626. Thema. Beatus es dmon Bar-Jona. Matth. 16. 1. Quid ſit DEIIS. 2. Duplex, id eſt Convivium appo- nitur. 3. Abp- ſennß, Oyien 1 Mauli ſto. iag⸗ Gn Tn. enn ui. tiihle in upul. . ret, GN riungtu elto. icu. . tumn Ne milii ividß & Paragraphorum. 3. Aparnt us Atenſæ. Cibus eſt co- g. Humilis confeſſio ſui lumibia. 4g. S. Petri Zelus Sicut cibus turrens. y. Vaticinium de incenſas Romea d Tilerio. 56. Neronis Vyrannis ſed illuſa. 7. Lnſiones de affivxione S. Petri. g. LPro præſenti Convivio potas. 9. K. Paius &X égu Proſtratus. De hoc animadverſiones. In Feſto Viſitationis B. Virginis. Concio Riuiſtica. Conceptus. Humiles exaltantur. Thema. Exurgens autem Maria in diebus illis abiit in montana cum fe- Kinatione. Luc. I. V. 39- §. 7. Humilitas B. E- ejnsdenmique &Nul- tatio. 2. Wuomodo Deus bumiles exaltet, in COhriſto oſtendit. 3 Bemonſtravit Dens etiam in ali- „, quomodo humiles exaltet. proportionét SorLaln. „. 1. Piſcationi gemmarum ſimilis eſt humilis. 5. Deus humilium ſomper eſt pecu- liariter mémor. 5. Sancti abjectionem in omni re quarnt. 7. Nos homines decet humilitas, qwia homines ſumtts. 2. Duo ſunt, propter quæ homo ſu- perbire ſolet. Ffol. 633. nem ſemper magt exaltat. èòMVWW 16. Hamiliktas nzos e Cxrlam ele- Lat. l In eodem Feſto. Concio Cimica. Conceptus. Cauſæ feſtinationis inquiruntur. fol. 644. Thema. Abiit in montana cam feſtinatio- Sc. Lüs. I. V. 39. §. 1. Modeſtia & verecundia B. Vir- ginis etiam in feſtinatione. 2. In actionibas bumanis, non eft ſeèmper vituperanaa feſtina- Zο. 3. Rationes feſtinationis. 4. B. Virgo Mater ingentem und theſaurum attulit. s. Cur luna ſub pedibus Mariæ. 6. Maria nobis ſuccurrit cum feſti- nationt. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Superbos Deus graviter plectit. fol. 62. Thema. Diſperſit ſuperbos mente cordis ſui. Tnc. I. V. II. t11 H. J. Slt- * Idex Concionum, Thematum, Conceptuunt., 1. Sauperbin eſt graviſſimum pecca- kum. 2. Seperbia Magnatum eſt cauſa in- utilium ſumtunmradix ava- ritiæ, éosque crudeles reddit. jrunambulis Eoptiisſunt ſuper- bi ſimiles, & Cedris Libani. .Deus diſſipat cogitationes ſuper- vorum. 5. Deus rebus abjectiſſimis domat perlot. ⸗ 6. Variis adhbuc aliis modis Deus ſuperbos conterit, dejiciendo eos& & ſpoliando. 7. Secund ſpes eorum eludendo eos- ue confundendo-. g.. Tertio eos infirmitatibus Ai- endo. 5. Eos ad inferos detrudendo. 7o9. Varia Emblemataqutbus pana ſaperborum exprimuntur. 11. Superbia eft fugienda. In Feſto S. Mariæ Magdalenæ. Concio Kuſtica. Conc eptus. NemoMagdalenam decentius laudat quam qui deeenter vituperat. fol. 666. &e 9 Thema. . Erat in Civitate peccatrix. Luc. 2. V. 3/. I. Chriſtus genitus B. Magdalene ſuriit, & lIaerymas ſitivit. 2. In die judicii magis patebunt ſce- lera electorum, quam repro- borum. 3. Zuſti vocabislum non amittit, qui per pœnitentiam ſemper reſurgit. 4. Magnum diſerimen vinter pec- cantes. 5. Status Magdalenæ ante pœni- tentiam. 6. Nequitiæ à dæmone in gentile eercitæ. 7. Obſtupeſcenda Dei miſericordia in peccatores penitentes. g. Beatæ Magdalena mutatio. 9. Viſio Iſaiæ de Bal'ylone. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Mulier quæ & quanta. Thema. Ecce mulier. Luc. 7. V. 34. fol. 677.- I. Humana lingua non ſifficit ad laudes Magdalenæ. 2. Qua de cauſachriſtus comparue- rit in Co*vivio Phariſat. 3. Peccatores carent nomine. 4. Mulier gquaſt emotliens virum, quot à malitere emolliti? 1. Aliæz mulieres non ſunt compa- randæ B. Magdalene. 6⁶. Beata Magdalena Contemptrix reſpectus humant. 7. Occaſto pænitendi negligenda non eſt. g. Multa in hac muliere dignacon- ſideratione, g. Non in liug un, ſéd in oculis, maxime in corae reſidet a- mor. 16. Mi- n nit,, lan np Linte . Ante je. in lenle niſninti niteyte. utati, ne. ſto. eh. 1. l.,. V. * en ſchirn vt. Gs Nariſu. mine. iens an moliti⸗ ſant n leut. Cnxenim . uig ien. e dionadtn Ie NN AIuus, N & Paragraborum. 1o. Mirabile ſilentium B. Magda- lenæ. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Exemplar veræ pœnitentiæ. fol.688. Thema. Lacrymis cepit rigare pedes ejus. LEuc. 7. Amor Dei erga ſingulos. Non divertit Chriſtas cuſes apud Phariſeuns, ſöries con verſio- is aamirandaex S. Vinceu- Zio Ferrerio. . Lucta B. Magdalenæ. Magdalenæ afeltus. Temeraria hominum judicia de B. Magäalenr. Defonſorem ſui habet Magdale- na OEſum. 7. Peccamus nt Magdalena, ſed non pænitemus at illa. In Feſto S. Jacobi Majoris A- poſtoli. Concio Ruſtica. Concepteus. Qui calicem Domini biberunt, amici fol. 697. d *ℛ . — Thema. Poteſtis libere calicem, quem ego bi- biturus ſum. Matth. 206.V. 22. — . . 7 X 7. Homini non magis idendum qudm ligno carioſo at Dei ami- cam eſſe, ſecuriſſimuns. 2. Non expectet Victoriæ qui non acceptat Cali em Do- mini P qua materis idlo.tf nea offertur hiſtoria. 3. Quem diligit Dominus tenerius, hunc affiigit ſeverius pro qae apta hiſtoria. 2. Chriſtus ſunm dilectionenz nun- quuam oſtendit magis, quum quando calicem adverſitatis orrigit. 5. Homo dilecta vicula Cniſti. 6. In delicatulos BEmphaſis. 7. Dulcia non meralt, gut non gu- Ravit amara. In eodem Feſto. Concio Ci vica. Conceptus. ui calicem paſſionis ex amaro reddat dulcem & amabilem? fol. 705. Thema. Poteſtis bibere calicen, quem ego bi- biturus ſum? Maltth.Zo. v.22. r. Nemo poteſt ſedere ad dexteranm Chriſti, niſi benèe biberit ex calice Chriſti. Calix Chriſti et calix Paſſionis. 3. Aßittiones fiunt, dulces ex refte- wione ad Paſſionen Chrifti. 4. Si pateris, patere libenter. 5. Contra amaritudinem adwverſi- tatum herba éſt Dei voluntas. 6. Cur voluntas Dei eſt, ut patia- mur? NA X NN 2 G 7. Cur index Concionum, Thematum, Conceptuum, in Oratione Dominica poſt petitionem Regni DEl ſequa- tur. ſiat voluntas tua. 2. Calix Domini bibendus eſt ala- oriter. o. Ad dulcem reddendum calicem paſſionis media. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Sanctus Jjacobus fit magnus ſecun- dùm nomen ſuum. fol. 714. Thema. dere autem ad dexteram meam vel ſiniſtram, non eſt meum dare vobis. Matth. zo. V. 23. §. t. Cur S. Facobus titulum majoris obtinuerit. 2. Magnum eſſe idem eſt, quod S nobilem & Jacobus verò nobi- lior cateris. 3. Qualis petitio Matris filiorum Zebedai. 4. S. Jacobus major, quin primus Pro Chriſto ex Apoſtolis mor- Lults. f. Cur Herodes srripuerit acobum, & non Joannem vel Andre- am, vel Petrum primè. 6. Cur gladis cæſus, & non alio tor- mentö. 7. Cur non in patria, Ses in nulii- mnmis Hiſpaniæ ſinibus. 7. Qug ambitio Deo grata.. In Feſto S. Laurentii. Concio Ruſtica. Thema. Qui odit animam ſuane in hor mun- do, in vitam gaternam Cuſto- dit eani. Luc. 1I2. V. 25. §. 1. Deteſtanda ſpectacula antiqua- Nüunt. 2. Virtus quz hominem coram Deo magtum, coram hominibus mirabilem facit, eſt fortitudo. 2. Fortitudo Ethnicorum. 4. &. Laurentii mens hervica. 5. Viſio Exechielis applicatur & Lau- reénl1o. 6. Tribulatio juſtis conſolatio. 7. Quoanam ſit illua centuplum quod jaſti recipient. In eodem Feſto. Concio Cicvica. Conceptus. Tria relinquenda exemplé S. hujus. fol. 732. Thema. Qui amat animam ſuam, perdet zam. Zoan. I2. V. 25. I. S. Laurentius Elias novi teſta- menti. 2. Aor, Moh Vn zen 7 1 — 1. naßnn e Uee. 1 mie corn De⸗ honipiti forniud n. eruics. turd. latu eunpla t. 0. 66. 010. huin⸗ l. n, 1. miſr. 2,4ℳ & Paragraphorum. 2. Amor conſanguinitatis ordinan- dus. 3. Amor inordinatus Conjugum. 4. Amor inordinatus Eiliorum etiam ordinandus. S. Amor inordinatus eorpotis coër- cendus. 6. Amor mundi ſenu vanæ gloris abjiciendus. In eodem Feſto Concio Aulica. Conceptus. Plus laboratur pro inferno quàm pro Cœlo. fol. 745. Thema. Si quis mihi miniſtraverit, honori- Kicabit eum Pater meus. Foan. 12. §. 1. Mtundus eſt theatrum. 2. Ad Cœlum via laborioſaz. 3. Sancti ſimiles telæ. 4. Plus pro inferno laboratur, qaäàm pro Cælo. 5S. Quantapro inferno guloßi labo- rent. . 6. Luannta pro inferno patiatur eaſes 5 . 7. Quanta invidas. 5. Buanta ſuperbus. 9. Quanta anibitioſus. 1T. Liberalior ds Caælum fPuit . Lau- rentius. 11. Quomodo quivis poſſit eſe Mar- 1yr. In Feſto B. Virginis Mari. Aſſumta. Concio Ruſtica. Conceptus. S Quomodo B. Virgo hæreſes intere- merit. Ex qua Victoria in ter- ris hodie aſſumta triumphat in Ccœlis. fol. 72. Thema., Maria optimane bartem elegit. Eue. 10. §. 1. B. Eirginis omnia ſunt admira- bilia nihil illi eſt compara- bile. 2. Falſi honores & ementita decora non placentbanctis. 3. An interimere hæreſes conveniat manſvetudine Marianaæ. 4. Interemit: id eſt: hereticorum Hereſtarchas -» nudklus enim diu ſubſtitit. G 5. Hareſes interemit : Eccleſiæ vires ſuſpeditando. 6. Interenait hareſes perverſis Iia- men ſidei impetrando. 7. rgent haæreſès gignendo Chri- um. 5§. Leteremit haæreſes Apoſtolicos vi- ros illuneinando. 9. lateremit hareſes ſud fßdei excel- lentid. , To. Cur poſt Aſcenſtonem Chriſti B. Eirgo tam diu in hoc munds ſuperſtes manſerit. II f I 5 In Iedex Concionum, Thematum, Conceptuum, In eodem Feſto. Concio Ciwica. Conteptus. Qué ſenſu dicautr, quod B. V. om- nes hæreſes interemerit. fol. 764. . Thema. . Maria optimam partem elegit. LVus. 7. Adiſerabile, kot nunc fides exi- Rere, quot voluntater. 2. Muot hæreſes quovis ſaculo ortæ. 3. Malta hæreſes per vigilantiam . Patrum ſublatæ. 4. Licèt multæ hüreſes per &S. Pa- tres ſublatæ, per B. Virginem tamen Omnes eſſe interemptas benèdicitur. J. Omnes haæreſiarchæ habuerunt Commercium cum dæmone. 6. uc obſervatio Ildephonſi de ores. 7. Hæreſis eſt illa mulier Babyloni- ca, præciſas habens aures & uuaſum. 7. Haæreſis Dagon eſt, Maria arca eſt. 9. Per mulieres Omnes hæreſes pro- Rac & per unam omenes ſatp- reſſc. 76. Non obſtat adhuc eſſè hæreticos. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Quo ſenſu intelligendum ſit, quèòd B. V. Maria omnes hæreſes ſo- la interemerit. fol.772. Thema. Maria optimam partem elegit. Luc. 1. Diffcultas propoſitæ quaæſtionis An non ſiat injuria Apoſtolis, Martzribus, Doctoribus? 2. An non Chriſto Domino per För- bum ſola fiat injuria * 3. Antiquit as Piejus Blogii, & Sanc- titas, & Askthorilas. 4. Sola: non accipitur in ſonſiz ab- ſolute exclzſivo. 5. Sola: id eſt, alii hanc vel il- lam, B. Virgo ſola onenis. 6. B. Virgo eſt anteſignana in hello contra Hereticos; ergo benè illi victoria adſceribitur. 7. Nulla fit Cbriſto injuria. 5. Idem qui eſt Filius Dei, eſt fili- us Mariæ, Ex hac Victoria eadem eſt filii & matris glo- ria. 9. Eſt primogenita Creaturarum. 106. guaraprimogenitorum non ſunt injurivſa ſecando gonitis,Jua- les vocamus Sanctos cæteros. 1I. Dusdecim ſigna Zodiaci in duo- decim vexillis duodecim tri- buum. In Feſto S. Bartholomæi Apo- ſtoli. Concio Ruſtica. Conceptus. Nequam in pelle ſua pelle mulcta- tur. ſol. 783. Thema. — neheitlu gusfin, PIa Aolile 3 i torii rig! Nhiiln. Nrifa. rin ſnſu. i hau ſls m. unn 0 ; r rilitu. urn. Dei, atur Nrunx , 1, Onſtii lios eNN Z,dinciinc Aueecin 17 lomai 4 . ſoet & Paragraphorume. Thema. Ex Judam Iſcariotem, qui fuit pro- ditor. Luc. 6. 1. Cælum eſt ſicaut tkellis. 2. Qui non ſcit actem , interroget Magiſtrum. 3. In Sectetario Cordis bumani ſibi vitia ſtruunt refugia. 4. Complures nequitiarum pelles. 5. Nemini minus ſide, gquam tibi. 6. Suſkcst ſeire conſcientiam. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptus. Quàmque id deccat, ut etiam nos preces de nocte fnndamus. fol. 790. Thema. Frat pernoctans in Oratione Dei. Lac. 6. V. 12. 1. Deus Onaik,. 2. Deus defixit oculos in omnes ho- mines univerſin & ſingulos. 3. Quadm accepta ſit Deo Oratio nocturna. 4. Solenne erat Cbriſto noctu era- re & interdiu prædicare. 5. Oratio ad emnia utilis. 5. Quo tempore, Ate ant, Aul, Wicr- ridik, an veſperi Verbum caro z. Deciditur pro nocte, unde oratio nocturna eſt gratioſtor. 5. Silentiumi in cælo propter Ora- tionem. 9. Oratio iram Dei placat, randum in tribulatione. 70. Exemplaum &. Batholomæi. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Initium virtutis eſt Mortificatio Cor- poris. fol. Sor. Thema. Exiit in montem Orare. Luc. 19. v. 13. 1I. Regit Prophetæ deſiderium lau- dandi Deum. 2. Bimpanum eſt inſtrumentum HMartyribus proprium. 3. Sicut vitia comparantur nocti, ità virtutes diei. g. Vitia cuprimuntur in prohibitis animalibus. 5S. Quod Hebrais ſonabat Circum ciſio nobis eſt Mortiftoatio. 6. Non creditur hoſtis, niſi corpus Mortificatione alteretur. . Gmbola Mortifcationis. g*. Exenipla Mortifiationis. 3. Emphaſis ad eſſæminatos. In Feſto B. V. Naſcentis. Concio Ruſt ica. Conceptus Bona fortuna Chriſtianorum Maria. fol. 813. Thema. pedex Coneionum, Thematum, Conceptuum, è Thema. De qua nmatus eſt geſus. Matth.I. I. De Guilielmi Zeuchii Cxumena indeficiente. 2. Qui vult Mariam Patronam, Jit Cliens. 2. Maria colenda etiam propter no- ſtram feticitatem. 4. Mariac, miniſtra omnium gra- tiarum. 3J. Per B. Virginem quidlibet imte- trabile. 6. Admirabile exemplum de Cle- mentia B. Virginis. 7. Humilia obſequia ſubivit fre- quenter pro aliis B. Virgo. 1. Fortuna ſuos deſerit, Maria nun- Juan. 9. Beatiſſima Firgo Patrona pro ſe- lici morte. In eodem Feſto. Concio Civica. . Conceptus. Maria ſalus noſtra. Tbkhema. De qua natus eſt eſus. Matth. I. 7. Maria ſolatium univerft. 2. Non rapimus Deo honovem, dume Mariæ tribuimus. 3. Solicitiſima Mater eſt Maria. g. Maria noſtra eſt Conſolatrix. 5. Cur fideleés paſim aa Mariam fol. 820. ſæpius quàm gEsIIA recur- Nant. 6. Maria auxiliatrix. 7. Maria apud filium potentiſſi- ma. 2. Magna fiducia habenda in Ma- riu. 9. Maria Regina Sankctoram. J9. Fruſtra in Manoph os conſur- gunt Anti Mariani. 1I. Maria ſoutum ine xpugnabile. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Gloria nominis. Thema. Et nomen Virginis Maria. Luc. I. v. 27. 1. Auni certdrunt ut Virginis bea- tu nativitate ſignarentur. 2. Cur Angelus Gabriel in Saluta- tione Nomen Mariæ non ecX- preſſerit. 3. Cur illud expreſſerit primè poß Salutationem. 4. Cur Chriſtus in Cruce mulierem compeéllat, & non Mariam vel MWMatrem. 5. Chriſto applicatur parabola de deſcenaente ab Hieruſalem in JFericho. 6. Sine Mariæ præſentia Lazarum reſizſeitare zon vialt. L 7. Nul- fol. 829. en legleirll nltoreg, ͦ me. ieni. egil elto, lice, , 1. Maria. M! 4 irl 4 ſYnarun rvl in n Marit m lrir ping uc nM on AMMiN 15 , pu u entin nielun . 19 & Paragraphorum. 7. Nultem potentius Nomen poſt Jandtiſſewum Nomen gEöI, uam Nowen Warik. g. Elegans obſervatio de guinque ILiteris Nominis Marix. 9. Duidquid pretigſum eſt in gem- mis, includitur in Nomiwac Märig. 10. Nomen Mariæ continet initia- les literas utiliſſinarum her- barum. 11. Nomen Mariæ, nos ad mitlle ob- ſequia excitat. In Feſto S. Matthæi Apoſtoli. Concio Ruſtica. Conceptus Gratia Dei nobis ſemper præſto eſt, ſed nos gratiæ deſumus. fol. 838. Thema. Surrexit & ſecutus eſt eum. Math. 9. §. 1. Etiam in medio negotiorum ter- renorum eſt habenda cogita- tio de ſaluteé. Duo ſunt neceſſaria. Exigua Cura ſalutis in homini- Res g. Cura ſalutis in Auditoribus &. Joannis Baptiſta. 5. Dilatio hujus curæ frequens apud bomints. 6. Exemplum Facobi Patriarchæ elegans. y. Temeritas humana in hoc nego- kto. 0 . In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptas. Gratia Dei omni aliãà humanA gra- tià gratioſior. fol. 844. Thema. Sequere me, ſurrexit &- ſecutus eſt eunz. Watth. g. 7. Aliis pluribus malis Deus habet Iſuos ſaunctos. 2. Contrapoſetio gratiæ & naturg. 3. Nihil bretioſeus grattä,nihil no- bilius. 4. Gratia dat veram Nobilitatem. 5. Magna gloria natum eſſe 2 gra- Zid. 6. Comparatio iater gratiam divi- nam & hbumanam. . Prudentes zlli, qur pro gratidà Dei bumanam äaimittunt. F. Negligitur gratta Dei facilli- mb. Eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Multi volunt eſſe mali, nè ſint miſe- ri. ſol. 870. Thema. Et cuùm tranſiret inde gEſus, Vidit hominem ſedentém in telonio Matthæum nomine, & ait il- li, ſequere me, & ſurgens ſe- cuius eſt eum. Matth. 9. Nℳ NM NXNXAX ſ. I. Ex- edex Concionum, Thematum, Concebtuum, 1. Explicatur. Officium, quod haluit §. Matthaus. 2. Cutvis innatum eſt, ſe & ſua conſervare. 3. Conſervatio ſui & ſuorum per- media illicita, eſt ruina. Fraudes dæmonis & malitia ho- 5. Similibus ſemper inſtat malus 6s. Mäali felices non ſunt extra scho- lam providentiæ. 7z. Nimis Patlluntur, qui rat ionem ſtatüs legibus poſthabent. 1. mpietas pro feliciiate nunquam rofuit. 9. DE US impio non aſſſtit. 10. Exponitur verſus: gquare via impiorum proſperatur. . 11. Deus in panam permiitit im- pium proſperare. 12. Preces piorum pro ſucceſſa ma- litiæ non juvänt. 13. Malo felici bent eſſe non po- teſt. . In Feſto S. Michaélis Archan- geli. Concio Kuſtica. Conc eptus. Dies extrema judicii, dies plena ſo- latiis. fol. 859. Thema. Angeli eorum vident faciem Patris mei, qui in Cælis eſt. Matth. 15. „ 1. Prærogativæ S. Mtichaelis. 2. Propter juſtitiam DEUsS maxi- m amandus. 3. Non obſtant omnes motus ele- mentorum ſolatio. 4. Omnin ſignaerunt prodromi fe- licitatis. S- Angeli canent tubä per totum Orbem. 6⁶. Dotes corporis reſurgentis- . Mali ſtabunt ſub pedibus ſan- btoraem. S. Patebunt injuriæ, quàm bent in- nocenter afflictis. 9. Dies quia noviſſimus, chariſſe- mus. In eodem Feſto. Concio Civica. Conceptur. De gravitate ſeandali. Thema. Vzæ mundo à ſeandalis z neceſſe eſt e- nim, ut veniant ſcandala. Vö- rumtamen vaæ homini illt, per quem ſeandalum venit. 1. &. Michazli maximè exoſaum ſeandalum. 2. Angelis exoſum, quia Clientibus Iuis pernicioſum eſt ſoanda- Uum. J. Wrecr expetet cum ſcanda- 0/0%. 4. Nandaloſi ſimiles Salamandræ, quaæ intoxicat omnia. J. Coꝝ ſol. 866. Ill — lehaile, er Hatut , 10. olmnif. i er m, 9 . genti,. Jetilel V . udn lns it. nus, Iniß⸗ eſto, Vice ul. l. ( 41 irznrcſſeg nt ſntil hommni ili mn Ventf. eint euſt m 4 ſuut⸗ r uß ſill⸗ 7 Calammili// jommit⸗ . & Paragrapharum. ₰ . Contra ſcaudaloſos elamat Chri- ſtus FZudex. . Gravitas ſcandali ex pœna. . Contra ſoandaloſos clamat Deus Pater. j. Cur ità in Luciferum exarſerit S. Michakl. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. De ſpirituali podagra. Thema. Si pes tuus ſcandalizat te. abſeinde eum, & projice abs te. Matth. J5. V. F. N N — fol. 874. „ 17. Quale peccatum fuerit Luci- eri. 2. De Podagra ſpirituali. 3. Sola converſatio cum malis infi- cit. 4. Jucunda narratio de Araneo & Podagra cum documento. j. Remedia contra Podagram ſpi- ritualem. 6. Tepidorum oblationes Deo non ſunt gratæ. 7. Plura remedia econtra ſpiritua- lem Podagram. 5. Gravius offenditur DEIUIS 2 Ca- tholico qudn haretico. 9. Celeritas quanan Deo acceptas In Feſto SS. Simonis & Judæ Apoſtolorum. Concio Ruſtica- Cenceptus, — Non eſt curandum mundi odium. fol. 884. Thema. Si munduas vos odit, ſeitote,quia me briorem vobis odio habuit. Joan. 16. §. 1. Sancti non curant à mundo Odis haberi. 2. Cur hedie legatur PEvangelium de Odio mundi. 32. Conatus mundi ad evertendam Ecc. leſzam. . 4. Qusſtio ad Auditores nervoſa & energica. 5. Elegans narratio & lectu digniſ- ſima. 6. Ex humilitatis Pictorid nos ex- citemur ad dtundi odium -ſper- nendum. In eodem Feſto. Concio Ciwica. Conceptus. Amor non amat ullum numerum, ſed numerorum principium uanitatem. fol. Thema. Haæc mando vobist diligstis invi- cem. 1. Praceptum Amoris eſt regula ſe- ne excebtione. 2. Iitas: minimam, maximum. 3. Uni- Teadex Concionum, Thematum, Conceptuum, 2. UWeitas plus ſignificat, quam er- boum per ſe declaret. g. Propter unitatis Carentiam mundus non poteſt eſſe DEus. S. Sacramentum Altaris, eſt Sacra- mentum anitätis. Et Incar- natio eſt Myſteriun unio- nis. 6. Chriſtus non vult eſſe Author di- viſtonis. 7. Dantur multi Amatores per- Verſi. J. Dantur Amores ſalſt. In eodem Feſto. Concio Aulica. Conceptus. Nemo ſalvari poteſt, niſi ſit Venator. fol. 899. Themz. 2 Hæc mando vobis, ut diligatis in- vicem. Zoan. 15. V. Is. 1. An Venatores ad Cklum veni- ant. 2. Laus Venattonts. 3. Deus Venator eſt hominum. 4g. Cut rite Aicatur ſimilis ca- Prea innuloquc Cervorum. S. Amare proximum, eſt venari Deum. 5. Sd. dimon &c& Judas Venatores. Feſto re le⸗ lileri, u15, eleny . Feſto omnium Sanctorum. mizun Concio Ruſtica. r ſinllic. en Omnes Beatitudines ſingulis Sanctis ann udines ſingulis Sanctis appro- priantur Beati! Matth . àv. 3. Engtmn. Elices ruricolæ! evangelizo vobis gaudium §er⸗ magnum, quia veſtrum eſt regnum ccœlorum. αbeati- uodſi enim oonas hodierni Evangelii bea-tuciues titudines conſiderem, omnes illas vobis eſſe Retiei EE E proprias, adeoque nomina veſtra in Beatorum ?on&. WCcatalogum ab ipſomet æterno Pontifice JESU relata neceſſe eſt, ut affirmem. Agnata Ruſticis pauper- tas eſt, quibus pro gaza, vilis eſt caſa, illi perſimilis, in quam naſciturus cœlorum, terrarumq; Imperator ſucceſſit, atque à paſtoribus tanquam primæ admiſſionis clientibus voluit adorari: Congenita ruricolis pariter eſt manſuetudo, quâ diurnos ſubire labores, & impoſita dynaſtarum onera ſuf- ferre, atque cum Apoſtolo mori quotidie, & cum Pialte co- beesz 5 guntur occinere: propter te mortiſicamur tota die, facti ſumus 43 F. 4. ſcut overs occiſionis Quid de luctu ruſticorum perenni di- cam:? eò jam gens miſera devenit calamitatis, ut niſi perpe- tuò lugeat, bona minimè eſſe videatur ; hinc dicit illa parœ- Feho mia: Ruſtica gens, optima fiens. Miſericordiam colonorum experiuntur mendicabula, quibus ex pagello plus panis A com- . . 2 Feſto omnium Sankſtorum. communiter confertur, quàm abampla urbe, vel aula ero- getur. Munditiam cordis facilius in caulis, quàm aulis euſtodiri, nec in mapalibus, ſed curiis, ac palatiis grandia ho- ſpitari flagitia totus mundus conteſtatur. Si mala pauco- rum vitiorum conſuetudo è ruſticis proſcriberetur, forent certè mundi toti. Pacificos eosdem reddit commune la- borum ſtudium, & patiendi neceſſitas communis. Deni- que qui propter juſtitiam creberrimè patiuntur, ruſtici ſunt, omni fermè alio jure deſtituti, quàm quod in appella- tione ad ſipremum æterni Judicis tribunal bona illos cauſa habere facit. Bene habet Ruricolæ! beati, beati, oties bea- ti, & omnium Beatitudinum prœmiis ter digniffimil quæ ego proemia dum breviter explico, hanc inſuper Auditori- bus meis apprecor ſupernumerariam beatitudinem, quam Auditoribus ſuis promiſit Chriſtus: Beati qui auaiunt ver- bum OEI. S aτar Proœtnia Beatitudinum, quas ſingulis virtutibus ſubne- Reges. XitSalvator, ità participant?leétorum ſinguli, ut ſimul om- nibus fruantur cœlorum indigetes univerſi. Prima & ulti- i ma beatitudo hiſce clauditur ver bis: Iyſorum eſt Regnum Cœx- e lorum. Hæc nimirum eſt prima, & ſumma felicitas, om- A nisꝗue felicitatis epitome, quòd regnum cœlorum ipſorum ſit, quèòd ſinguli ſint reges. Quid audio? iſte ruſticus, iſte mendicus; iſte ſtultus, Rex erit cœlorum!? ità eſt. Dedit A enim poteſtatem Filios DEIieri his Joan. 1. Ji filii, & bære- S des Rom. §. habebunt proinde in capite coronam de lapidepre- tioſo Pſ. 20. Coronam decoris, diadema ſpeciei Sap. 5. v. 7. in quo tot gemmas, quot benefacta erit videre. Sceptrum cum palma in manibus eorum, ſtola gloriæ in corporibus, ſumma omnibus poteſtas dominandi cœlo, terræ, elemen- tis, inferis, & quidquid libet agendi. Servient Angeli, tre- nl ment diaboli. Quis ad hanc Majeſtatem non aſpiret? ſer- inc vwiamus DEO, ut Reges ſimus, ſervire enim DEO regnare n eſt. De- leg Eo⸗ Nune klel — Concio Ruſtica. 3 . nln — — — Kun⸗ Deinde poſſidebunt terram fluentem lacte, & melle, ter- K. grnlii⸗ ram viventium, de qua Pſ. 26. Credo videre bona Domini in antter- W terra viventium. Terram, ubi ver perpetuum, & formo- ram. . etlr ine ſiſſimus annus, ubi flores non marceſcunt, ſtus non exu- Unm, rit, ventus non exaſperat, nix non infrigidat. & c. Poſſide- tis. Nei bunt terram orbe toto majorem, ut enim demonſtrat Cla- dr ni vius, nec eſt incredibile, & mirabile doctis, quilibet Sancto- Ging rum occupaturus in coœlo eſt ſpatium vigeſies orbe toto ma- MR jus. O Ijraël! Quùm magna eſi domus DEl, & ingens locus ncscci Baruch. 3. in Mundo iſto terra nos non ſatiat (niſi fortè lu- oitt pum) imdò famere facit, quò pluùs enim poſſidetur, plus am- niſiritg⸗ bitur, vix quisquam ſuis contentus eſt limitibus, at in coe- percſet lo contentio nulla. Posfident geruſalem cœleſtem, inquit S. nen: M Auguſtinus in Pſ. 33. Znè anguſtia, ſinè preura, ſiné di Ver- dun . ftate, & di viſione limitum. Unde poſtquam docuiſſet Sal- vator: poſidehunt terram, ſequitur: ſaturahuntur. Quia ne- ribis ſln⸗ mo alteri gloriam, thronum, & dominationem invidebit, ſnen. quisque mercede ſuâ contentuserit, quisque participabit Pimkn. de alterius bono. Saturabuntur, quia nemo plus gloriæ Regect expetet, quidquid appetitus deſiderare poterit, habebit, ꝗquid- elicit, quid volet, erit. inquit S. Anſelmus in proſologio c. 25. & Drut n quod nolet, non erit. Quid amas caro mea? quid deſide- ruſticis i ras anima mea:? ibi eſt, ibi eſt, quidquid amas, quidquid de- zelt. 0 ſideras. Habebunt oculi objecta elegentiſſima, aures mu- li, Gla ſicam, nares odorem, guſtus omne delectamentum ſuavita- Get tis. Vincenti dabo Manna abſconditum. Apoc. 2. &ternam ,li felicitatem, inquit 8. Richardus de 8. Vict. ſicut enim man- . Eetr na voluptati uniuscujusque deſerviebat, ità Deus erit om- cototin⸗ nibus omnia, quidquid tandem deſiderent, & ſicut manna 1æ, lentt teſte Genebrardo in Pſ. 77. non gravabat ſtomachum, non (Angelte implebat caput fumo, non creabat ulla excrementa, ità Sa n- a0reiſet orum ſaturitas omni nævo & nauſeâ carebit. Nimir 1en 10 r nulla ex parte miſeri eſſe poterunt, qui omnimodam miſe- ricerdiam conſequentur. N A 2 Con- 4 Feſto omnium Sandorum. Conſequentur, inquam, miſericordiam, qualem Noë . 4‧ . - . „ Miidttcor- ereptus è naufragio Gen. 7. qualem Loth extractus ab in- diam con quentur. cendio Gen 19. qualem populus eductus ex Ægypto Exod. I4. qualem Joſue, & Caleb inducti in terram promiſſionis Num. I13. Miſericordiam conſequentur, quia momenta- neum, E&y lece tribulationis, æternum gloriæ pondus operabi- tur. 2. Cor. 4. V. 17. quoniam merces erit copioſa in menſu- ra hona. Luc. 6. Reges hujus mundi, dum opus exiguum magna liberalitate penſant, Clementiæ titulum ſibi vendi- cant. Artaxerxes pro pugillo aquæ auream phialam, & mille Daricos repoſuit. Ludovicus XI. pro rapa mille aureos; Auguſtus Imperator ob dextrum pilæ jatum bis mille quingentos aureos perſolvit; Carolus V. ob fidele obſequi- um à Marchione Villaroes præſtitum quadraginta millia aureorum nummorum, quorum quilibet 20. aureis æſtima- batur, donavit; Lyſander Antiocho Poëtæ pro paucis ver- ſibus pileum auro opplevit. Livia Auguſta Virgilio Maro- ni pro carminibus viginti & uno, aureorum quina millia da- ri juſſit; Conradus imperator pro hoſpitio unius nocétis Epiſcopatum contulit Monaſterienſem. At DEUS pro quolibet bono opere, imò cogitatione, vitam & coronam re- tribuet æternam, imèò ſeipſum dabit in premium. Hance ſuam miſericordiam magis adhuc exeret DEUS erga ele- Ctos, quando conſolabitur eos: Ih conſolabuntur. Nimi- rum abſterget omnem lacrymamab oculis eorum, & ſicut mater blanditur filio, ità conſolabitur electos. ità Is. 66. v. 13. Magnum Lazaro ſolatium, dum in Abrahæ ſinu quie- ſcit: Wunc hie conſolatur. Luc. 16. magnum ſolatium filio prodigo, dum pater occurrit reduci, in collum irruit, citèò proferri ſtolam, & annulum jubet, convivium inſtruit, ſymphoniacos advocat. At quantum ſolatium erit Beatis in corde JESU, in ſinu æterni Patris ſub alis San cti Spirits quleſcere, deliciari, & æternis amplexibus gaudere! quan- tum ſolatium ſtolãâ immortalitatis, & annulo fortunatiſli- mæE — Coneio Ruſtica. 5 . D N mæ æternitatis donari jucundiſſimè epulari . ſymphoniaâ sei longè dulciſſimâ ſinè tædio, & moleſtiâ recreari. Oppor- Srokn tunè ait S. Bernardus ſerm. 68. Poſt triſtitiam gaudium ſubit, romiſins poſt laborem quies, poſt naufragium portus. Placet cunctis ſe- ia mnent curitas, ſedei magis qui timuit: jucunda omnibus lux, ſed eva- nlgni. denti de poteſtate tenebrarum jucundior; tranfiſſe de morte, ad doſtitn vitam vitæ gratiam duplicat. Pls ergnin Solatiorum abyſſus in viſione Dei conſiſtit: Deum vi- §. 5. imn ſbirent. debunt. Hæc eſt eſſentia felicitatis æternæ. Sed quid juvat DruA jalam Knl aſpectus? reſpondet S. Auguſtinus l. S. de Civit. C. 8. Deum 'idebunt. ille ues videre non eſt ſicut amicum videre, quem cùm vides divi- kumm bisnie tem, ſanum, honoratum, potentem, formoſum, tu non idele oblen propterea efficieris dives, &c. ſed Deum videre, eſt ipſum ragintami poſſidere, ſicut qui videt lucem, trahit ad ſe calorem, clarita- ureisafin tem, amœnitatem; ità, qui Deum videt, trahit ad ſe ejus ro paucs delicias, divitias, ſapientiam, gloriam; atque ex hac viſione Vireloen acquirent Sancti rerum omnium cognitionem. Quid enim Gina milie non wident, qui videntem omnia vident? 8. Gregorius 4 dia- Imis 5 . log. 3 3. Ibi ità patebunt ſingulorum ſingulis mentes, Rcut cor- At DU poralibus oculis ſuhjacent facies corporales. S. Proſper. 1. 1. Ncoronunt de vita contempl. C. . = wium. M Ex viſione divinæ faciei redundabit in videntes hono- § 6. riſcentiſſimus titulus, quo Filii Dei vocabuntur. Compla-Filii Dei, Erch cuit ſibi Alexander Magnus in fica filii Jovis appellatione. eeue. . a. ebe Videte, qualem charitatem dedit nobis Pater, ut filii Dei nomi- erunt, mli nemur, &y ſimus. I. Joan. 3. v. I. De electis omnibus pronun- 8. ihii tiat Regum Rex: Ego dixi, Dii éſtis vos; & Filii ewcelſi om- ihefiuſ nes. Pſ. & I. vV. 6. Magna Joſepho fuit gloria Vice- Regem ſanm gypti appellari, Gen. 41. Magna gloria Mardochæo ſe- n ind,n cundum eſſe à Rege. Eſth. 10. Magna gloria Danieli, pro- fium n ximum Nabuchodonoſori fieri, Dan. 2. Magna Gloria Da- vm villan vidi generum Regis eſſe; Reg. 18. Et quid erit, Filium eſſe unbifi⸗ Dei adeptivum? Si filii, ergò & hæredes regni colorum. cele i Narrat Plutarchus in Pyrrho, quòd cum hic Cinnam Ora- ofum, A 3 torem 6 Feſto omnium San’orum. torem ſuum miſiſſet in urbem, viſâ Majeſtate Civium ex- clamaâàſſe Cinnam: Multorum Regum conſeſſum video, omnes ſcilicet Regibus pares. Si liceret vel uno oculo ri= mari beatorum gloriam, non niſi meros Reges videremus, quot ſancti tot Reges; omnes in paludamentis ſub coronis cum ſceptris. Honoraturus Mardochæum Aſſverus Eſth. 6. juſſit eum indui veſtibus regiis, & imponi ſuper equum, qui de ſella Regis erat:, & accipere regium diadema ſuper caput, clamari & dici: Si bonorabitur, quemcunque voluerit Rex honorare. Sic honorat Deus Sanctos: Wimis honorati ſunt amici tui Deus, nimis confortatus eſt principatus eorum. Pſ. 138. Byſſus, & purpura, & omnis lapis pretioſus veſtimentum eorum. Coronam Deus ipſe ſingulorum capitibus impo- net: Coronam juſtitiæ, coronam de lapide pretioſa, coronam itæ, immarcéſcibilem gloriæ coronan. Nec ſuper equum regium, ſed in throno divino conſidere faciet juxta illud Apoc. 3. Qui vicerit, dabo ei ſedere in tbrono meo. Tunc au- Matth a dietur magnifica illa vox: Poſſidete paratum vohis regnum YV. 34, . . conſtitutione mundi. Triplici ti⸗ Regna acquiruntur ele ctione, adoptione, & violentiâ; tulo res- & his etiam titulis regnum cœlorum aſſequimur. Elegère num occu-Romani Numam Pompilium &ε Civibus Sabinis, & pau- . pere tecto, ut loquitur Florus l. . Elegére Bohemi Primis- laum ab aratro, Poloni Piaſtum è Cive Croswicenſi. Deus à conſtitutione mundi elegit cohæredes ſuos de paupere ſpiritu: Beati pauperes ſpiritu, eôsque Electorum nomine paſſim in Evangeliis compellat; elegit autem eo numero, qui divinam magnificentiam deceret, & multitudinem ſtellarum, arenarumque copiam longè ſepararet, & quan- tumvis appellentur pauci, in ſe tamen copioſi, & ſolius Dei deſiderio pauci ſunt, quia non ſunt omnes, quos ille vellet ſalvos fieri. Acquiruntur præterea Regna hæreditariâ ſuc- ceſſione, vel adoptione, ſicut Julius CæſarAuguſtum, Augu- ſtus Tiberium, Tiberius Cajum, Claudius Neronem „Galba Piſo- fün Mnon Concio Kuſtica. nine Piſonem, N erva Trajanum, Trajanus Adrianum, Adrianus Nice, Verum, Antonius Marcum Aurelium, Aurelius Commo- noCalt dum, Juſtinus Juſtinianum adoptavêre. Accepimus Spiri- Viceten tum adoptionis in Baptifmo, in quo ciamamus: Abba Pa- llbeanit ter, audimusque cum Chriſto: Hic eſt Filius meus dilecus, erotthe⸗ Quo adoptionis jure ſtrictiſſimè cœlum nobis debetur, ità, egbungi ut injurius nobis foret Deus, ſi gratiâ præditis cœlum nega- Uereon. ret. Verum quàm multi funt, qui hoc jus hæreditatis vi- Vollenthe liſſimo pro edulio vendunt cum Eſau, vel inter porcorum ororit ſiliquas prodigunt cum prodigo. Denique cœlorum regnum Nunklr vim patitur, ſicut vi armorum pleraque mundi regna ſubi- eſtimennn guntur; Subegit Alexander Macedo Perſiam, & Indiam, itibugimn⸗ Carolus Magnus Longobardiam, Alphonſus Caſtus Grana- ſo, ytiu dam, Godefridus Bullionius Hieroſolymam, Soldanus Uper enne Aſiam, Romani orbem univerſum. Regnum cœlorum vim t untill patitur, & violenti rapiunt illud. Matth. 1I. v. 12. Velut ha- eo. Ilhet beat Lucas: Omnis in illud vim facit. Luc. 16. v. 16. Noliiin Vis, quam cœlo inferimus, in oonis virtutibus conſi- §. 3. ſtit, quas Chriſtus enumeravit, putà paupertate, manſue- a anti⸗ Kieri tudine, lutu, fame, juſtitiâ, munditie, patientia, miſeri- renda per Ur. Late cordia, pace. Pauper & Spiritu, & nummis Saul fuit, prius- elo irte nis, N quam in Regem Iraêlis inungeretur, ità, ut diceret comiti gelicas. hemibrni ſuo: § portulam non babemus „ ut demus homini Dei, nec quid- pent. D quam aliud. I. Reg. 9. v. 7. Et diceretur de eo: Cum paræu- icenſi. N 1 c⸗ Ee XO de hult Ius eſes in oculis tuis, caput in tribubus Iiſraél faäus ct. I. Reg. hnuntanit 15. v. 17. nobis æternum cœlorum regnum, & immenſi mnes gloriæ theſauri promittuntur, ſi paupertatem Spiritůs am- de und plectamur. Pauperes Spiritu, inquit ſerm. 1. D. Bernardus, ulciui⸗ non neceſſitate miſerabili, ſed ſpirituali intentione. Deſiderio nerlen ſpirituali propter ſolum beneplacitum Dei beatos Chriſtus Kol, pronuntiat. Paupertate pervenitur ad regnum; felix pau- ileſe pertas, quæ cœlum emit. kecitnun. Altera virtus, manſuetudo, Davidi regnum terrenum tonn i conciliavit, & gratioſam ejusdem memoriam apud Deum, Nrn homi- N 3 Feſto omnium Sanſtorum. Concio Ruſtica. hominésque conſervat: Memento Domine David, & omni manſuetudinis ejus. Pſ. 13 I. v. J. quæ & nobis regnum æter- num, & memoriam in benedictione conciliare poterit. Propter ludum Manaſſes Babylonio exemtus carcere, & regno reſtitutus eſt 2. Paralip. 33. v. 13. Si à ſtygio carcere, ubi carbones deſolatorii, præſervari volumus, tempori ſa- lubriter lugeamus. Fames, ſitisque juſtitiæ Regi Ezechiæ vitam ac coronam conſervavit, cùm audità mortis ſenten- tiâ diceret: Memento, quomodo ambula verim coram te in cor- de perfecto. Reg. 4, 20. v. 3. Non deerit & nobis longævitas & cœleſtis regni perpetuitas, ſi fames, ſitisque juſtitiæ non deſit. Regem jJoſiam cœli terrarumque amoribus dignum reddidit mundities cordis, quâ neminem ex Anteceſſori- bus, neminem ex poſteris parem ſibi habuit. Sit cordi nobis mundities, ut non tantùm habeamus Amicum Regem, ſed regni ejusdem reddamur conſortes. Miſericordia Regem Joſaphatum glorioſiſſimum 4. Reg. 3. pacis amor Regem Salomonem nominatiſſimum, patientia invicta Regem Job præſtitit incomparabilem, quas præcipuorum virtutes Regum ſi libeat æmulari, licebit cum iisdem beatiſſimè regnare. Lacedæmonii puerulis ſuis laureatas heroum imagines oſtentabant, monebantque: Si fueritis ſicut iſti, eritis ſicut iſti. Simile quid Sancta Mater Eccleſia nobis ho- die ingeminat, dum innumerum Beatorum numerum co- ronis, & palmis inſignem, æternumque cum Deo regnan- tium objicit: Si fueritis pauperes Spiritu, pacifici, miſericor- des &c. ſicut iſti, eritis beati, ſicut iſti. Denique nè prolixior ſim, verbis Apoſtoli dictionem finio, & Sanorum omnium nomine ſalutem plurimam ſingulis dico: Salutant vos omnes Sancti, Phil. 4 v. 22. non erimus adedò ruſtici, ut eosdem reſalutare, nõsque illis devotiſſimè commendare omittamus. Con- — 4 8783 (2) &2 5 dre Poter . . . anng Concio Civica. Kat Cœlum præguſtant in terris præordinati ad egikedi Cœlum. ortsſem Ipſorum eſt Regnum Cœlorum. Matth. y. v. 3. & 10. onteitene. longen Waacae Uàm procul ſit ad patriam noſtram, ad terram §. 1. fuſttiem SA N promiſſionis, ad regnum æternum, litigant Aſtro- Quàm bugtignn logi, metientes diſtantiam cœli Empyrei à terra Procul ad Nntellif π mille ducentos nonaginta quinque milliones, at- tcordinti, que inſuper novem millia milliarium aſſignat Clavius, plu- Rehen, ra alii. At ſinè magno computo ex allegata Evangelii ſenten- orclege tia ſcio infallibiliter, quàm procul ſit ad regnumcœlorum. mor ſegen Cato de navigantibus dicebat, eos diſtare tribus digitis vicn Nenn à morte, ego de probis in navi gratiæ divinæ mare vitæ tummyiun tranantibus dixerim eos à vita æterna, à regno cœlorum, n bertſin nec uno diſtare digito, tantum quisque juſtus diſtat à cœlo, ta8 heon quantum à ſe ipſo, in ſe enim habet coœlum. Regnum DEI rjtü fltin intra vos éſt. Luc. 17. v. 21. Ipſorum eſt regnum cœlo- ſianoben⸗ rum; non erit, ſed eſt; jam habent cœlum in terra, ſicut Iumetume. viciſſim impii infernum habent. Quam veritatem dum Deo reonn- honori Sanctorum omnium, qui in cœlo & in terra funt, fu- i, nin, ſius declaro, opto omnibus Auditoribus meis, ut ſit gratia ohbis &paxw. Philipp. 4. v. 7. & quidem pax Dei, quæ 6upe- licickoen rat omnem ſenſum. Rom. 6. v. 23. ut ſentiant ſe vivere, & eſſe n plion in cœlo, regnum enim Dei eſt pax, & gaudium in spiritu 4LA Sandto. Rom. 14. V. 17. .2 Nole Animam juſti deſcribens S. Gregorius: Anima juſti 52. nel . . , 1r. In anima (inquit) ſedes eſt ſapientiæ, hom. 38. in Evang. quaſi dicat: jugi, tan- Quisque juſtus eſt thronus Dei, & conſequenter cœlum eſt. quam in nam cœlum ab ipſa veritate vocatur ,'rottis Dei. Matth. 5. , e . V. 34. §. 2. Diverſitas inter ju- ſtum via- torem & compre- kenſorem. 10 Feſto omnium Sandorum. v. 34. Ego autem dico vobis, non jurare omninò, neque per cœlum, quia thronus Dei eſt. Et c. 23. v. 22. qui jurat in cœlo, jurat in throno Dei, & in eo, qui habitat in ipſo. Habitat Deus in anima juſti ſublimiuùs, quàâm in templis materialibus conſecratis, imò perfectius quàm in cœlo. Quæ eſt domus, quam ædiſicdſtis mibi, &y quis eſi locus quieti meæ? ſuper quem requieſcam, niſi ſuper humilem, &g gquietum. Prout hunc tex- tum liaiæ 66. v. 1. legunt SS. Ambroſius, Gregorius, Eph- rem Syrus. Quid ſuperbis cum templo tuo Solyma? Tem- plum Dei cœlum eſt, & cœlo charius templum anima juſti eſt. Quod charius hoc præ illo ſit templum, innuit Chri- ſtus Joann. I4. v. 23. Ad eum weniemus, & manſionem apud eum faciemus, quaſi deſerere ο um mallet (f per immenſi- tatem non eſſet ubique) & eſſe in anima juſti, quàm in Em- pyreo. Manſionem faciemus. Quieſcemus, jucundabimur, unde dum reſidet Deus in juſto, juſtus Deum poſſidet cum omnibus divitiis, omnipotentia, majeſtate, ità, ut non plus habeat beatus per gloriam, quâm juſtus per gratiam, ſed tantum alio modo, qui ſic explicatur: Pone duos adamantes pretioſiſfimos, quorum quisque à Sole penetratur, ut Solem ipſum contineat, ſed unus ex iis eſt involutus nigro panno, ità, ut per foramellum dun- taxat aliqui radioli lucis vibrentur, alter verò nudus, & in pleno eſt ſplendore; nullum diſcrimen eſt inter mrum- que, cùm ambo Solem habeant, ſed in uno Sol intuùs tan- tum, in altero etiam foris emicat. Hæc eſt differentia in- ter Viatorem, & Comprehenſorem; quisquis Deum amat, cor adamantis habet, quia nec ferro cedit, nec igni; ſed qui in coœlo eſt, liber eſt à nigro panno, non amplius in luctu: Conſcidiſti ſaccum meum. Pſ. 29. itaque recipit radios, ut vi- deatur Soli ipfi ſimilis: Scimus, quomiam cuùm apparuerit, fimi- les ei erimus, quoniam widebimus eum, ficuti eſt. Joann. 3. v. 2. At verò adamas terreſtris non percipit in ſe apertè radios claritatis coœleſtis, licèt ordinariéè communicet illi radios lucis G tnnct dbirethe dtetintr ene ſuhnemn Nthuncter. oringlr ma! Ir. anima i nnuitC. orenetl erimment. Wäminbr. Vncdabimn ofidetaun ,utnonyhe gratiad,l kumcuict ,ſedunmel Vellumar. d nudib, nter muun ol intistu⸗ fferenuir Deummi gnizſelct lusinldn. laciosn nenitßn. Oann d Perte niſs ailni Coxcio Civica. 11 lucis in intellectu, fervoris in voluntate, & non rarò im- mittat illi conſolationes, & delicias inexplicabiles, juxta promiſſum Iſ. 5S. v. 11. Implebit ſplendoribus animamtuam, S&tua oſa irrigabit. . O gratioſa anima, tu es adamas pretioſus, præponde- rans toti creatæ naturæ; non habet te majus bonum ullus beatus Cherubinus, idem bonum tu poſſides, quod omnes Sancti, ſed non vides bonum, quod habes, donec detur tibi lumen gloriæ, quo clarè & diſtinctè id cognoſcas. Unicus nihilominus radius ſufficit in præſenti, ut cum Paulo re- plearis gaudiò, & ſuperabundes conſolatione. Eccleſiaſticus C. 30. v. I3. deſcribens ſalutem hominis: Salus animæ in ſanctitate juſtitiæ melior eſt omniauro, & argento. Conſiſtit proindè ſalus in ſanctitate, ſanctitas in juſtitia, quâ des uni- cuique ſuum. Tunc eſt animæ benè (ſicut corpori benè eſt, quando eſt bona proportio, & diſpoſitio humorum, ex Aqua naſcitur appetitus cibi, ſomnique) cùm juſtitiam eſurit, &c ſitit, ſapiunt enim tunc illi omnia, con ducuntque fames, ſitis, verbera, mors, quia omnia cooperantur in bonum, Rom. 8. v. 28. ità, ut Andreas malit eſſe in cruce, quàm in deli- cato lectulo, Laurentius extendi in craticula, quàm volutari in roſis, Ignatius lacerari à leonibus, quàm baſiari à leno- nibus, Euſtachius hærere in ignito tauro æneo, quàm ſe- dere in curru triumphali, Hypolitus lacerari ab equis quàm portari vel Cæſarum vel Angelorum manibus, Bartholo- mæus excoriari, quàm balſamo inungi, Paulus eſſe pro Chriſto in Cruce, quàm ſine illo in tertio cœlo. Salus ani- mæ in ſanctitate juſtitiæ melior auro, & argenteo, ex cujus poſſeſſione, quantum non gaudium naſcitur in hominibus! Videas avarum theſauro inſidentem, nec famem ſentire, nec Gtim. Vide foſſorem illum Evangelicum, qui invento theſauro in agro, præ gaudio illiue vadit, vendit, emit. Vide divicem illum Luc. 16 exclamantem : Anima mea, habtes multa bona, & quæ ſunt illa bona multa? Bona mutua, A B 2 ant §. 4. Electi ſe- cum cir- cumferunt cœlum portatile. Cor. 6. v. 16, §. 5. Ex pace & ſpe gau- dent ele- Ni. 12 Feſto omnium Sanctorum. ſtant in mobili fortunæ rota. At verò Sanctipoſſident non multa bona, ſed omne bonum, Deum inquam, ad cujus frui- tionem per tormenta & mortem feſtinant, ſcientes, quò plus hic perdunt, plus ibi ſe inventuros, & hinc illud gau- dium, quòd cœlum illis facit in tormentis. Ingeniosè dixit Hieronymus Baptiſta Lanuza hom. 37. F. 25. quèòd Electi ſemper ſecum ferant cœlum portatile. Solent Epiſcopi non tantum conſecrare altaria immobilia, ſed etiam mobilia illa auferri non poſſunt, hæc in quo- cunque locari poſſunt angulo. Ita Summus Pontifex futu- rorum bonorum in templo gloriæ fixum altare poſuit ele- Gtis: Gaudebit cor veſtrum, & gaudium veſtrum nemo tollet à vobis. Joan. 16. v. 22. Ad hoc altare necdum licet adire, ſed clamamus quotidiè: Introibo'ad altare Dei, ad Deum, qui lætificat juventutem meam. At conſecrat Deus inmu- mera portatilia, eaque in animabus juſtorum, tanquam in templo gratiæ (vos enim eſtis templum Dei vivi!) col- locat, ut diligant, & gaudeant: Si diligeretis me, gaude- retis utique. Joann. 14. v. 28. Non poteſt eſſe amor ſinè gaudio, nec poteſt verum eſſe gaudium ſine cœleſtis gloriæ· præguſtu. Nimirum hoc portatile eſt uncum oleo lætitiæ, prop- terea unvit te DEUS. Accenſa eſt lux fidei, habet reliquias ſepulchro ſacro incluſas, S. Pacis, & S. Spei, quia videlicet ex duabus cauſis gaudent juſti, & cœlum in terris habent, propter pacem bonæ conſcientiæ, & ſpem prœmii ſpe gau- dent es. Dixerat Chriſtus diſcipulis: Pax wobis Joan. 20. v. 21. & ecce cœlum in terra: gaviſi ſunt ergo (nota conſe- quentiam) Diſcipuli viſo Domino, & pace ejusdem acceptâ: His reliquiis carent peccatores? non eſt pax impiis. IS. 48. v. 22. & ideò nullum quoque ſincerum gaudium. Unde be- nè S. Auguſtinus legit: non eſt gaudere impiis. At verò de juſto canit David Pſ. 96. lux orta eſt juſto, & rectis corde læ- titia. Altera cauſa ſpes eſt. Habemus ſpem incedentem, (imdòè — Concio Ciwica. 13 ofitenn —— is Miſericorcdiæ divi 32 loſti 8 (imò volantem duabus alis Miſericordiæ divinæ & coope⸗s enteh, rationis humanæ, quarum alterutra deficiente, non nisi * *R triſtis caſus eſt) habemus ſpem incedentem usque ad inte- N. riora utlaminis. Hebr. 6. v. 19. nec tantuùm nos inducit, ſed H & collocat in throno gratiæ. Ponderat Origenes hom. I. nn. in Genes. verba Apoſtoli: Conreſuſcitavit, & conſe derefecit klin Mitt in Cœleſtibus in Chriſto. Quomodo collateralis Chriſto eſt, nimmhl, qui adhuc hæret in terra? certè in cœleſtibus Chriſtus jam harngr ſedet, nondum autem nos; ſed quia ſpe certâ, quod futu- Ontfenfn, ruzm eſt, jam tenemus, ſimul nos ſedere dixit in cœleſtibus, re poſinte⸗ hæc ſpes anachoretis vertit deſertum in Paradiſum, Marty- n nenoll ribus carcerem in coœlum, infirmis lectum in thronum. mm liceticn/ Qui conſcientiæ pacem tenet, apicem veræ lætitiæ poſſi- Dei, AD det. Aurea ſunt verba, quæ Auguſtinus ſerm. 10. ad fra- t Deusm tres in eremo conſignavit: OFelix ſandæ conſcientiæ jucun- m, tndu ditas. Qmens ſanca paradiſus deliciarum! æc eſt, fratres mei, idil paradiſus, in qua plantatur lignum vitæ, & cœleſtis ſapientiæ. tis ne, il Hæc eéſt thalamus DEl, palatium Cbriſti, tabennaculum ſpiri- eſſe morſe tus ſancti, hæc eſt tbronus Salomonis, l'dtus ſponfi cœleſtis, in quo eeleltisger ipſa conſcientia bona optimè deletatur, & requieſcit cum ſponſo ſuo. O! Conſcientia, in te & tibi occurrit Kebecca cum IHaac lextitie, N weniente de agro. Inte delectatur Jacob cum Kachelis con- n jugio. In té Sunamitis Abiſag Regem Dawid jucundis fovet ele amplexibus. O conſcientia ſandta, in terra adhuc &t, Oin ettis hien cœlis habitas. Gaude anima ſandta conſcientid decorata gau- emnii l de cœleſti, & æterna glorid. Paulus ad conſcientiam pro- big ſom ion. vocans 2. Cor. I. v. 12. Gloria noſtra hæc eſt teſtimonium con- (otl⸗ ſcientiæ noſtræ, quaſi gloriam cœleſtem jam poſſideat, eò lenmzcnt quod bona gaudet conſcientiã. U “ Ahpoc. 21. miram habuit viſionem Aquila illa coœleſtis? c ſum ad n Unee Vidi ſandtam Civitatem Jerufalem novam deſcendentem de nos deſcen Nerit eœlo, à DECO paratam. Difficulter capio, quomodo hoc gere dei⸗ .,zi ardle fieri potuit? habuitne pedes, ut deſcendere potuiſſet! Mo- myſterio, hie 7 mus optabat domos omnes habere rotas, ut forent propter B 3 ma- 14 Feſto omnium Sandtorum. malum vicinum mobiles. At Joannes vidit cœlum ipſum civitatem magnam moveri! & quomodo deſcendere po- tuit? ut homines beatitudinem videant, eaque potiantur, cum homines potius aſcendere debeant, ut glorià fruantur. Reſpondet Nicolaus Lyra hic; quod in hac viſione indica- tum ſit Joanni, cœlum habere in terra eos, qui DEO ſer- viunt, ità ut in terra deſponſetur anima cum gloria, imè beatitudo cœleſtis non poteſt haberi ab Electis, nisi prius quodammodo deſcendat in præſenti, nam donum gratiæ eſt inchoatio gloriæ. Nec mirum cœlum deſcendere, cum fimilis ſimili gaudeat, & animus Juſti cœlum ſit, non paradiſus dicitur quaſi parans DEl viſum, ait Sanctus Bernardus ſermon. 52. Davidem laudans Zacharias, ipſum Angelis, domum verò Ejus coœlo æquiparat: ach. 12. v. 8. ODomus Dawid, gquaſi DEI, ſicut Angelus Domini in conſpectu eorum. Cur pœnitentem potiùs Davi- dem, quàm innocentem Abelem, Joſephum, Joſiam nomi- net, cauſa eſt, ut etiam peccatores habeant ſolatium, quòd ex inferno peccati erepti tranſeant ad cœſum, ità explicat hunc locum S. Gregorius 2. in Ezech: Oomus Da vid quaſi Domus DEl, qui re verſus ad Juſtitiam habitatis efficitur erea- toris ſui. Eg, ſicut Angelus in conſpectu eorum, hoc eſt, Angeli gau- dent, quaſi homo ſit unus ex ipſis. De Angelis gaudentibus locutus dalvator Lucæ I5. v. 10. Dico, inquit, vobis, gau- dium fit in eœlo ſuper uno peccatore pœnitentiam agente. Et quamvis per cœlum intelligatur communiter locus Beato- rum, poteſt tamen cor ipſum pœnitentis intelligi, in quod conveniunt Angeli, & exultant. S. Angeli de aliena, mul- tò magis homo de propria exultabit felicitate Cùm conver- terit Dominus capti vitatem plebis ſuæ, éwultabit Jacob, & læ- tabitur Iſraël Pſ. 52. Poſſet quis putare Davidem fruſtrà mul- tiplicaſſe verba, idem eſt enim Jacob, & Iſraël, ſed nihil fru- ſtraneum eſt in divinis litteris. Jacob enim ſignificat Jup- Plantatorem, & figuram Eccleſiæ militantis, & cujusvis juſti, cujus Pniin — — ſcenlen 1 e otin, Crüäftum ſoneini ui De. mn goinind is, niin lonumgnt 1 deſcenen, ti Celnt, In, aitöni Lachit, 0 Tgbiorr Deut lul npotiisn Jofam mont latium, d 1, itiengle Denle iseffeitnnt tt, Atliee 8 gaudenth Uit, Vobie e Agelte rlocusben elig,ingt, ge dlienvon. eCiN. t het⸗ ſeknitir⸗ . Ciotsſt i Cöncio Ciwica. 5 cujus vita eſt militia, & debet ſupplantare hoſtes ſuos. I raẽl verò eſt videns OEllM. Et ſignificat Eccleſiam trium- phantem, & quemlibet juſtum in gratia Dei. Exultabit Jacob, &ſ lætabitur ſraët, non modò comprehenſor, verum & viator, hoc eſt peccator, qui ex captivitate peccati redi- mitur, ità lætatus acſi jam eſſet in cœlo, qui jam ipſe eſt Iſ- rael, videns DEUM, cum ſit mundo corde recreatus, atque donatus. Iſraelis populus, cum in deſerto ageret, allatis è terra . 2 promiſſionis fructibus recreatus eſt, ut illius adeundæ con- iſtr ciperet orexin, ità filiis fuis in exilio, & terra miſeriæ degen-deſerto tibus Pater miſericordiarum fructus terræ mellifluæ non Promulf- . . . . —— . 2 dem terra raro delibandos porrigit, ut appetitum beatæ patriæ in il- promifſi, lis excidet, & rejectis ollis Ægpti ad puriſſimas cœleſtis pa-it leelis radiſi delicias doceat aſpirare. Et ſicut memoratis Iſraeliti- P'æsuſtum —— Cen De- cæ ſtirpis hæredibus manna per octo annorum luſtra de- us indul- pluit. Exod. 16. aquas amaras in melleam dulcedinem per⸗ Set. mutavit. Ex. I5. Coturnices pinguiſſimas ſubmiſit Exod. 16. aquam duleiſſimam è petra eduxit Exod. 17. Majeſtatem & gloriam ſuam in monte Sinai manifeſtavit Exod. 19. Ange- lum ſub ignis, ac nubis ſpecie in ducem ac comitem itineris deſignavit Exod. 23. ità electis ſuis ſupremæ conſolationis manna etiamnum deſtillat vitæ, mortisque amaritiem dul- corat, oportunis ſolatiis usque ad delicias recreat, & viva, quæ Chriſtus eſt, Petra gaudiorum fontes educit, illuſtra- tionibus miris ſeſe agnoſcendum puris cordibus offert, non unum duntaxat, ſed legiones integras Angelorum aſſignat, qui portent in manibus, foveant in amplexibus, tueantur in periculis, & quamvis corporeis non ſpectentur obtuti- bus, præſfentiam tamen ſuam præſentiſſimis confiliis, auxi- liisque conteſtantur. Agit nimirum cum electis ſuis Deus, ſicut cum filis bonus Pater, cum Sponſa amantiſſimus Sponſus, cum amicis fidelis amicus. Finge Patrem gran- di accumbentem convivio prolibus interea domi relictis, an 16 Feſto omnium Sanctorum. an non congiarium, & ſportulam iisdem ſubmittet ? finge Sponſum opiperãà refici cœnꝗâ, Sponſa interim in vicino con- clavi ægrotante, an non ſelectum apophoretum cum ſalu- te plurimà ſubmittet: finge amicum peregrè profectum, maximisꝗque opibus repentè auctum, an non quas poterit ſubmittet raritates, & elegantias oblectando in Patria ami- co? ſic nobiscum bonus JESUS agit ex convivio cœleſti, ex cœna æterna, & regione longinquà congruas dilectis ſuis immittit cupedias, & ſupennarum promulſidem deliciarum. Nolo prolixius eſſe, ideéque ſexcentis ſuperſedeo exemplis, quibus Sanctos in hac lacrymarum valle cœleſtibus inun- daſſe gaudiis demonſtrem usque ad ſanctiſſimam ebrieta- tem & repetitos clamores: Satis eſt Domine, ſatis eſt! Age nunc fidelis anima, & ſi conje cturare libeat, ut- rùm electorum adſcripta ſis catalogo, temet ipſam intro- ſpice, utrum intrâà te ſentias regnum DEI (quod eſt pax & gaudium in Spiritu Sancto) percontare; an manſionem in te Princeps pacis faciat ex conſcientiæ tuæ pace, ac ſpe per- quire; an cœlum portatile in animo tuo circumferas, accu- ratè perluſtra, atque ſatage, ut portatile hoc nunquam vio- letur, ſed ſacrificium laudis, atque exultationis, non tantùm diebus, ſed horis, & momentis, ſi fas, ſingulis immoletur, do= nec ab Epiſcopo animarum noſtrarum in templo cœleſtis gloriæ collocetur, atq; ex portatili, ſive mobili, fiat fi- xum. Amen! fiat! Concio en uNe Afl ahi li Mut ln ibl ſis W l lyai 1l⸗ U n eön HE Oeeeeeesseet Z Concio Aulica. ln Gonspoe ndusn Quot Sancti in cœlo? Reſp. unus. Diai turbam magnam, 4uam dinumerare nemo pote- emctldinn at. Soc. 7. . y. deo enm S&☛ Uet in Cœlo Sancti ſint, vidit Joannes Apoc. 7. di: nerms gleſtdbeim SE.Anumerare tamen necille, nec alius potuit. Ha- Beatorum himam hit S S di turbam magnam, quam dinumerare nemopoterat. umerus. ſatbck S Pauperis éſt numerare, non permittit eos DEUS mare ldenn numerari, nè pro paupere habeatur,. Innumerus eſt San- et iſim im Gorum numerus, non quòd numero omninò careat, ſed Gvodetmm quod ſoli DEO cognitus ſit, de quo orat Eccleſia: DEIIS, nmnſom cui ſoli cognitus eſt numerus eleſtorum in ſuperna ſelicitate lo- Me, acher⸗ candus. Invenio mille, & millia millium. Numerat D. unferesn Mauritius ſub ſignis ſuis ſex millia, undecim millia Virgo nuncquume Martyr Urſula, vigimti quatuor millia D. Anaſtaſia; Marty- snonum rum ſub ſolo Diocletiano dinumerati ſunt due milliones, mmolene ſub aliis Tyrannis triginta, & ſupra milliones. Numerat enhlo ſub labaro ſuo Divus Benedictus quadraginta quatuor mil- obii tau lia, & vicenos binos canonizatorum; D. Auguſtinus 16. mil- lia, ducentos; Candidiſſimorum D. Norberti Liliorum tan- ta eſt copia, quanta ſtellarum in firmamento, ut Adrianus IV. Pontifex maximus aſſeveravit. Ex ſacro Prædicato- rum Ordine grande volumen (librum vitæ) Thereſia vidit, beatis nominibus plenum. Quot ergo in cœlo Sancti? Ne diu vos teneam, dicam eo numero ſalvari homines, qui DEO eſt chariſſimus. Docet S. Hieronymus P. 1. contra Jovianum numeros duplices non placere DEO, numerum optimum eſſe ſimpliciſſimum, ſcilicet unitatem. At unus non facit numerum; benè habet; Dico itâàque ſalvari ſinè nume- C 10, ð 18 Feſto omnium Sandtorum. — ro, & ſalvari ex omnibus hominibus tantum unum, quod dum fuſius demonſtro, in unitate ſidei, & ſantæ cha- ritatis, audite me, unum enim hoc porrò eſt neceſſarium. 52. Doctrina Apoſtolica eſt. I. Cor. 9. 2. Qmnes gquidem Omnes in clurrunt, ſed unus accipit bravium, in quæ verba accutè Ori- cαονα genes hom. de Elcana. V'ides manifeſté, gquia omnes juſti iunt lnus eſt. Unus ergo ſalvatur, & ſicut unicus eſt Salvator, iĩtà anius. & ſalvatur, non niſi unus eſt. Quia videlicet omnes unius moris, & amoris, unius cordis & oris ſunt: Qui babita- re facit unius moris in domo. Chriſtianorum primorum princeps fuit laus: quòd eſſet omnium cor unum & anima una. Actor. 4. v. 32. Quæ præconii excellentia longè ve- rius beatis Cœli civibus competit cor unum, anima una. Sub Saule convenêre ter centum, & triginta millia, quaſi ir unus. 1. Reg. II. v. 7. In Cœlo trecenti, & plures mil- liones erunt hominum, quaß vir unus. Unus ergo in Cœlo Sanctus. Hoc Chriſti votum eſt, & poſtu- latio ter repetita Joann. 17. v. 21. & 23. Ut omner unum ſint, ut in nobis unum ſint, ut ſint conſumati in unum. Sponſæ aſſimilatur cœleſtis beatitudo, quæ uni viro adhæ- ret: Vidi quaſi ſponſam ornatam viro ſuo. Apoc. 21. v. 2. Vir unus eſt, ut repræſentetur DEUS unus, ſicut enim multæ in Deitate perſonæ, unica Deitas, ità multæ in cœli ſunt ani- mæ, una charitas. Dicunt Philoſophi: quæ ſunt eadem uni tertio ſunt eadem inter ſe, quod axioma præcipuum in Sanctis habet locum, Sancti enim, quia unum cum DEO ſunt (qui adbæret Domino, unus piritus tſt. I. Cor. 6. v. 17.) unum quoque inter ſe ipſos ſunt. nus spiritus eſt. I. Cor. 6. v. 17. cddis pſaltes Cœleſtem deſcribens beatitudinem, ab unitate ori ma præcipuè eandem commendat, quaſi nihil eâ melius ſit. eren⸗ Ecce, quùm bonum, & quàm jucuudum, fratres habitare in unum prepter ficut unguentum in capite, quod deſcendit in barbam, barbanm 32. Aaron, quod deſcendit in oram veſtimenti. Unguentum Aa- * ronicum chriſma eſt, hoc ex oleo & balſamo conficitur, ſigni- eſen Menn I, W ol Ml d Weci on K et np W N W Cen en Nun n der G u⸗ larhe nngk. in i Giut Eſnbei neceftuiin Ouaner l ſbr an fuig onni ſtAnnn et omtie uin t: u iuis Um Prinumm un Gui lentizlonzen , ANirn n inta mlig ,& Pluet . Une ſt, K Utonnern Uum. Fr ni vxo d o, 21. 4) tenimmue! in celi int Juæ fltat 1 præchun Gnumnb 1.COt,7) tuef,l nen,Duin il ei peis ,Pohiftun . Concio Aulica. 19 ſignificatꝗque charitatem , & manſuetudinem à quo un- uento Chriſtus habet nomen, & Chriſtianus. Ex capite, ber quod Chriſti divinitas ſignificatur, in barbam ſive viros DEI, Prælatos & Rectores Eccleſiæ defluit, & in oram ve- ſtimenti ad ultimum usque Sanctorum deſcendit. Ob- ſervo autem, quòd in ora veſtimenti Aaronici fuerint ma- logranata, quæ S. Gregorius 2, parte paſtoralis c. 4. pomum concordiæ appellat. Sicut in malo punico ſub unico exteri- us cortice multa interius grana inveniuntur, ſic innumeros S. Eccleſiæ populos unitas fidei contegit in terris, unitas charitatis in cœlis: Unus Spiritus erit in eis, & una ſides. Apertiuùs Cant. 4. v. 13. Cœleſtes deliciæ malogranatis conferuntur: Emi ſiones tuæ Paradiſis malorum punicorum. Cujus ſimilitudinis eauſam dat S. Antonius Paduanus Do- „minica 4. poſt Trinitatem: In malogranata triumphantis „Eccleſiæ Ordo & prœmiorum diverſitas deſignatur. Ma- „logranata dicuntur eò, quòd intus habeant grana olentia, „& ſicut in ipſis omnia grana latent ſub uno cortice, & ta- „men quælibet grana pro ſe habent diſtinctas cellas, ſic in vi- „ta æternam om nes Sancti habebunt unam gloriam, & „unus quisque ſecundum proprium laborem magis vel mi- „nus recipit mercedem. Hæc Antonius. Ex omnibus fructibus ſolus iſte coronatus eſt, ſic una Sanctos omnes claudit corona æternæ concordiæ. Ceronæ diſſentionem creant in terris, conſenſum verò ponunt in cœlis, ità ut em- nium Corona ſit una, quia unusquisque omnium coronas habere ſe reputat propter voluntatem unionem. IUnitatis laudem à firmitate Salomon deſumit: frater qui adjuatur fratre, quafi civitas firma, Proverb. I[8. v. 19. Putabam juxtà jurisprudentiam regulam, quòd duo fa- ciant ſocietatem, tres Collegium, at jam audio, totam à ge- mino fratre conftitui civitatem. Roma, fateorà duobus fratribus conſtructa fuit, ſed quia concordes non fuêre, non eſt vocata urbs amor, ſed retrograde Roma. Coœlum eſt civitas Amoris, eſt viſio pacis, ubi omnes unum ſunt, faci- C 2 unt- 4. Muri Ces- leſtes cur ex jaſpide. 20 Feſto omnium Sanorum. —- untque civitatem firmiſſimam, in qua ſic vivitur, ac ſi unus tantuùm in toto ſit empyreo. Hujus Civitatis muros, & portas deſcribens Joannes n, Apoc. 2 1. in quadro, ait, eſſe poſitam, ut indicet, quòèòd ſit ci- liſ⸗ - vitas firma, muros ex Jaſpide, quia jaſpis eſt Symbolum concordiæ, ideò EÆneas cum gladio ex jaſpide deſcribitur 4 neidos. 4. ſ Illi lunatus jaſpide ful vo ln Enſis erat. n Ex jaſpide murus eſt, ut ſcias, ſummam eſſe incolarum un concordiam. Portæ ex ſingulis conſtant unionibus, ut me- En mineris per animorum unionem, ſive concordiam eò intra- Un ri. Summum clenodium eſt unio, ideò & unioni regnum 4 Cœlorum aſſimilatum reperio Matth. I3. ne S“ e Ingenioſiſſimum divinæSapientiæ eſt inventum, quo- len Sanctu: modo quisque poſſit eſſe non ſemel, ſed toties beatus, quot ele omnium in Cœlo Sanéti ſunt; quod fit per amorem, quo quisque lan beatitudi- 3 6 . 4 S. nes poſſ- amatus à ſingulis, & unusquisque eſt alter ego. Tantùm n det. unuss quisque gaudebit de beatitudine alienn, quantum de ſud. u S. Auguſtinus to. 3. lib. de ſpiritu & carne & S. Bernardus: Inn O& Cbaritas, quæ neminem ewpolians omnia rapis! O.! amor tin fur! in terra furcam merentur fures, ſed poſtquam DEI fi- M lius in cruce pependit expolians principatus, ex ea hora cœ- i lum conceſſit in ſpolium furibus. Violenti rapiunt illud: ” Matth. 11. dilige proximum, & omne ejus bonum tuum eſt, tibi rapuiſti, &⁊ neminem ſpoliãſti. Dilige S Petrum, & p omnes Apoſtolos, dilige S. Laurentium, & omnes Marty- n res, dilige oſephum, & omnes Confeſſores, dilige Magda- lien lenam, & omnes peœnitentes, dilige Xaverium, & omnes Nhe innocentes, quidquid ſinguli fecêre boni, tuum eſt. Quo- Ank niam DEUS charitas eſt, inquit, S. Auguſtinus apud S. Bo- ugt naventuram in c. 14. Joannis, per charitatem fit, ut quod El habent ſinguli, commune ſit omnibus, ſic enim quisque ha- uis bet in altero, quem amat, quod ipſe non habet. De primis cre- — — rrin ens ſong , guoclte⸗ KSyminln eeſcin ſe imolnn Uibis ine liamedimn. loni tegnn entum, I Sbeatusgne gvo guicg ego. ns lantim 6, Bermutu ulOl Jbamhl: enea hond- itopiunt. bonumu 9 Perunt mnes An⸗ Cillge i⸗ um, Kons viilg ſt, ul⸗ ndelrt 1 Concio Aulica. 217 credentibus dicitur Act. 2. v. 4 5½. Häabebant omnia commu- nia. Multò magis in cœlo communia ſunt omnia omni- bus, cum Pater dicat ſingulis: Fili, omnia mea tua ſunt. Iu ſemper mecum e. Præclarè Doctor Hipponenſis: Sic g. e à perfeltis, & immortalibus fitiis habentur omnia, ut ſint ſer a qq- & omnium ſingula, &y omnia ſingulorum. Nec minus ele-Evang. 33. ganter S. Ambroſius Conc. 14. in Pſal. 118. Eô magis ſin- Zulis creſcit, quò pluribus fuerit acquiſitum. Et S. Lauren- tius Juſtinianus de longa vita c. 7. Tanta wis in illa cœleſti pace nos ſociat, ut quod in ſe quisque non accipit, hoc ſe acce- piſſe in altero exultet. Una cunctis ſit heatitudo lætitiæ, quam- wis non una ſit omnibus ſublimitas vitæ. Similitudinem claram dat S. Anſelmus I. de ſimilitud. §. s. c. 62. ex corpore humano, ubi licèt membra valdè inter ſe concordis differant, & plus æſtimetur caput quàm pes, unum tamen eirum. de alterius gaudet bono, quantùm quisque ſe ipfum, tan-Htudinibus tum & tamdiu diligit alterum, cùm omnes unum Chriſti tabrimi- corpus ſint, & Chriſtus, qui eſt ipfa pax, ſit omnium caput. . Sicut in corpore digitus non vult eſſe oculus, ſic Angelus non vult eſſe Cherubinus &c. Ibi ſunt omnibus omnia commu- nia, inquit ex Anſelmo B. Bonaventura in ſoliloq. Ibi virgo gaudebit de ſandtæ viduitatis merito, ibi vidua éwultabit de caſtæ virginitatis privilegio, ibi Confeſos jucundabitur de Aartyris triumpho, ibi Martyr tripudiabit de Confeſſoris bra- wio, unusquisquè ibi habebit in proximo, quod ſibi deficit in me- rito proprio. Exulat cœlo invidia, quæ ideò terras occupat, quia mundus eſt valdè pauper, & bonorum inops, unde quisque alterius bonum, quo caret, habere vellet z ibi verò, ut habet Hugo Victor. in elucid. q. 136., unusquisque tan- tum habebit, quantum volet, alioquin non efſſet beatuss Non eſt ibi meum, ac tuum, ſed omnia communia, ait S. Thomas de Villa Nova Dominic. quinquageſimæ, & affert Illuſtriſſi- mam à Sole ſimilitudinem. Sicut Sol iſte, quem vidc, ſic om- 22 Feſto omnium Sanſorum. nium eſt, quòd totus eſt tuus, totus te calefacit, & illum, fie tuum hortum implet arboribus, & fioribus, quaſi ſolum impleret, atque alium nullum. , Salomon innumeram multitudinem fidelium contem- platus Cant. 6. v. 7. exclamat: Sezaginta ſunt Reginæ, Gα octoginta concubinæ & adoleſcentularum non eſt numerus. Ubi per Reginas ex mente S. Gregorii Nyſſeni accipiuntur per- fecti, per concubinas proficientes, per adoleſcentes verò incipientes. Sed hæ omnes unum quid ſunt, ſubditus enim ſtatim: Una eſt columba mea, perfecdta mea, omnes iſtæ unus ſunt, quomodo? quia ſcilicet dilectio, inquit Gregorius, eſicit, ut unitas ſit id, quod ſalutem sonſeguitur, omnibus inter ſe unitis cum uno ſolbque bono. Multi juſti, unus juſtus. Nihil novum eſt, juſtos comparari oculis, nam currus Ezechie- lis 1. v. 18. plenus fuit oculis, quia repræſentavit Eccleſiam, quæ eſt plena juſtis. Sed cur juſti exprimuntur in oculis? quia ſunt in ſublimi loco mundi, ſicut oculi in ſublimi parte corporis, vel quia ſunt ſpeculatores rerum cœleſtium, ſicut oculi ſublunarium, aut quia celſos homines docent, & diri. gunt, ſic ab oculis corpus dirigitur, vel quia à Deo non mi- nori curâà cuſtodiuntur, quàm oculi à natura. Benè iſta: me- lius S. Anſelmus l. ſimilitud. c. 63. cauſam adſcribit concor- diæ: Sicut oculus unus werti non poteſt, quo non vertatur, &g alius, ſed in eandem partem ſemper vol vuntur, ſic ſocietas illa juſtorum nibil poterunt velle diverſum, ſed & eandem ſemper voluntatem babebunt. Notat S. Bernardus, quèòd Chriſtus omnes oves ſuas uni commiſerit: Committens uni unitatem rantci omnibus commendawit; ubi unitas, ibi perfectio. Ità ille l. 2. Chriſtus de conſid. ad Eugenium. r nereni. Non potes ò anima, eſſe Chriſti diſcipula, ſponſa, co- wnicam lumba, niſi ſis una. Sponſus ſanguinum ſuum ſibi corpus ſind er ità lacerari permiſit, ut David ex ejus perſona locutus dixe- fgnifcæ Tit Pſ. 123. v. 3. Jupra dorſum meum fabricaverunt peceato- tionem, 1es, —☚M un e ln ntug Uumcontn. Rene,5 hnuntru Ni ipiunmge. eſcennsſen Ubchiusetn nes iſeln t Greggin ontiuiſte foſtus. Nl irrus eche vit Ecceden tur inoonls ſublimiet leſtium ſen ocent, Adni Deotonn Bene iltunn ctiitcnt⸗ ncvertalnh fe ſuittsl Anlen , gudclni ENi nt . Iu iel! 1, ſponl nſbicu iloonndr⸗ mugun 1 Concio Aulica. 23 res, in Hebræo eſt, araverunt peccatores, quaſi non funibus flagellatus, ſed vomere ſulcatus ſit. Et tamen non permi- ſit ſibi vel mortuo unum oſſiculum frangi. d Jeſum als- tem cum veniſent, ut viderunt eum mortuum, non fregerunt ejus erura. JOan. 19. v. 33. in cujus rei typum Paſchalis agni oſſa frangi vetuit Deus Exod. 12. v. 46. Cur 6 Chriſte, pateris tortores in carnem tuam tam feros eſſe, in oſſa au- tem non admittis niſi humanes? Reſpondet Angelicus Doctor, quia per ofſa intelligitur fortitudo Chriſti, quæ ſemper integra, & inviolata, vel quia per oſſa ſponſæ Chri- ſti, ſicut enim ex coſta Adæ formata eſt Eva, ſic illæ for- mantur ex latere, & oſſibus Chrifſti, ut poſſit ſecundus Adam dicere idem, quod primus: Hoc nunc os ex oſſibus meit, caro e carne mea, quia caro Virginis eſt caro Chriſti; oſſa autem frangi non vult, quia ſponſas ſuas unitas eſſe vult, nec pati poteſt diviſiones, & diſcordias. Ex eàdem cauſa Propheta Ahias pallium ſuum novum in duodecim partes ſcidit, 3. Reg. 11. v. 30. Chriſtum autem tunicam ſuam ſcindi non eſt paſſus, Joann. 19. v. 24. quia Syna- goga à Chriſto diviſa per inteſtinas discordias etiam in ſe erat dividenda, at verò Eccleſia ſicut à Chriſto non dividi- tur, ità unitatem membrorum retinet indiviſam. Hane tunicam vocat S. Bernardus Apologia ad Guilielmum, non tantum inconſutilem, ſed polymitam, qualis Joſephi Gene- ſeos 37. v. 3. ob multorum ordinum, qui in ea ſunt, multi- modam diſtinctionem, inconſutilem verò propter indiſſe- lubilis charitatis individuam unitatem. Finis in Pſalmo ultimo, qui confirmandæ doctrinæ noſtræ optimus eſt, aptiſſimusque: Laudate Dominum in Sanctis ejus. In quem Auguſtinus docet, Sanctos exprimi per inſtrumenta, quæ ibidem nominantur: Laudate eum in ſono tubæ. Tubæ ſunt Apoſtoli; ſi Deum laudas propter Apoſtolos, in tuba laudas. Laudate eum in Pſalterio. Pſal- texi- 24 Feſto omnium Sanſtorum. Concio Aulica. terium ſunt Sancti Veteris Teſtamenti, qui decem chordas præceptorum ſervando, placuêre Deo. Laudate eum in tympano. Tympanum ſunt ſancti Martyres à tyrannis pul- ſati. Laudate eum in oymbalis benè ſonantibus. Sunt Virgi- nes, in quibus conſonant Spiritus, & caro, & jam laudant Deum cantico novo. Ex quibus inſtrum entis educit talem diſcurſum Auguſtinus. Habent Sandti differentias ſuas con- ſonantes, ficut concentus fit ſuaviſimus, & diverfis quidem, ſed non adverſis ſonis. Finit Pſalmum David verbis illis: Omnis Spiritus laudet Dominum. Omnis piritus eſt unus, & non multi Spiritus, & unusquisque ſit omnes Sandti (quo titulo nuper Infans Hiſpaniarum baptizatus eſt) unum vi- delicet eum omnibus Sanétis per amorem & concordiam, ꝗquam nobis donare dignetur. Rex pacis & gloriæ, qui eſt DEUS benedictus in omnibus Sanctis ſuis in ſæcula. Amen. In Al „ – le 2323: (0): & 2565 ” Nerdnn Alleteen C883 880: 38 1: SeSeSeEs 880 980, f 8 0, In Feſto S. Martini, Confeſſoris & Pon- AhmIoe n tificis. “ Seducttien . . Gnen Goncio Ruſtica. 1vef Uiter . id reltlriu De bona Intentione. Fitus ettung ,dace, Si oculus tuus fuerit ſimplex, totum corpus tuum k. K) ummi. cigdum erit. Lucc II. v. 34. 2 cohcortin er Ultis meretur nominibus Sancus Martinus, ut 6. 1. Aannus ejus natalis ſolennitate, qua poteſt ſieri, Gompen- 6 ium lau- maximâ celebretur. Fuit enim dile dus DEO qum St. aeE.“ Patri, à quo tantam accepit miraculorum pote-Martiai. ſtatem, & primis quondam Thaumaturgis ſit annumera- tus. Fuit dile dus Filio, à quo coram Angelis eſt dilauda- tus: Martinus adhuc Catechumenus hac me veſte contexit. Dile ctus Spiritui Sancto, qui capiti ejus in ſpecie ignei globi inſedit. Dilectus B. Virgini, quæ Agnete & Theclà ſtipanti- bus in ſupremo Martini agone comparuit. Dilectus An- gelis, quod & celebranti viſibiliter adſtitêre ad aram, & de- Ccumbenti præſtò fuêre in morte, & demortui animam ad coœlum deduxére. Dilectus toti Eccleſiæ, cui in vivum ac immortale virtutum exemplar proponitur. Cur dilexit illum Pater? quia ſervavit mandata. Cur Eilius? quia compaſſus egenis. Cur Spiritus Sanctus? quia humilli- mus. Cur Beatiſſima? quia purus & immaculatus. Cur Angeli? quia promptus ad ſingulorum obſequia. Cur tota Eccleſia? quia ſua in omnes continuat beneficia, omni- busque proponitur ad imitandum, tanquam perfectifſima virtutum omnium idea. Præ cœteris porrò virtutibus re- 1 D ſplen- lorie, guil luis in 26 In Feſto §. Martini, Confeſſoris & Pontificis. ſplenduiſſe in D. Martino videtur intentionis puritas, quam Catholica nobis Eccleſia in ſimplici oculo inſinuat: Si ocu- Ius tuus fuerit ſimplex, totum corpus tuum lucidum erit. Si intentio tua bona fuerit, totum opus, quod alioquin nullius pretii meritique coram DEO fuiſſet, meritorium erit. De bona itaque intentione dicentem intentione quàm optimàâ audite. 5: 2. Primum & perpetuum fuit Apoſtolorum documen- bsd tum (ut annotavit S. Clemens Papa & Martyr c. I. conſtit. tentione Apoſt. c. 4. in fin.) ſi cupis DEO placere, contine te ab non placet omnibus, quæ odit ipſe, & nihil facias, quod animo ejus “bu. qiſplicet. Ut autem placeant, quæ facis, ſit conſcientia (quam S. Bernardus ſerm. 71. in Cant. comparat radici, ex qua ramus) ſine nevo. Nam ſi radix in vitio, & ramus, vitiat ramum & radicem vana gloria, aura peſtilens, ſuc- cus malignus, contra quam S. Gregorius I. 8. moral. c. 25. Magna vecordia eſi laborioſa agere, & auræ laudis inhiare: forti opere præceptis cœleſtibus inſervire, ſed terrenæ re- tributionis preemium quærere. Ut enim itàâ dixerim, qui pro virtute humanos favores deſiderat, rem magni meriti vili pretio venalem portat. Unde coœli regnum mereri potuit, inde nummum tranſitorii ſermonis quærit. Vili ergèò pretio opus vendit, quia magna impendit, ſed mini- ma recipit. Hucusque D. Gregorius ex intentione (inquit S, Bernardus ſerm. 4. Cant.) rectitudo operis ſicut ex facie pulchritudo corporis æſtimatur. Unde intentionem vo- cat faciem animæ, cujus ait, eſſe duas genas: Res & cau- ſam, id eſt, quod intendas, & propter quid. Magni intereſt, monet S. Auguſtinus conc. 12. in Pſ. 118. Cum aliquid boni facimus, cujus rei contemplatione facimus. Univerſa propter ſe ipſum operatus eſt Dominus, inquit Salomon Proverb. 16. v. 4. & nos propter ipſum ſingula faciamus opera. Si- mus in genere filiorum, ut loquitur S. Dorotheus ſer. 4. & non niſi ex amore, pietate, obſervantiàâque erga Patrem Pater- , Ct W W W N n tiſci. — Purk, Gn innut don hluricune Coci ,Melſorn em intenidn rtum Coone Ir L COntiteeI vocanimwen ſit conictt Parat tadhe itio, Krnn peltllens,i J. oral e1 e laudi inut fedtertene, itä Cinening mn magni i. regnumme isgei. . encit, ſeln tentione ris ſcnteltt ntentionent 1as: Resde Migviinte Cin aifui ſniretni⸗ onon-we nuSCel otkels e Pe e egilne wveniat, ut placeam oculis ejus, ut delegtem ſuavitatem ejus. jun. — Concio Ruſtica. 2G2 paterna vota exequamur. Aureè S. Chryſoſtomus l, de com- punctione: Si omninò dignus fueris aliquid agere, quod DEO placeat, & aliam adhuc præter hoc ipſum, quod pla- cere meruiſti, mercedem requiris, verè ignoras, quantum bonum ſit, placere DEO. Si enim ſcires, nunquam aliquid aliud extrinſecus mercedis aut muneris expeteres. Imò ut habet idem hom. S. in ep. ad Rom. major tibi merces, ſi citra mercedis ſpem feceris. Purus amor mercenarius. Non eſt, inquit ſerm. 83. in Cant. S. Bernardus, oblata dona cum ſpe repenſionis vocantur aptè à Plinio beneficia viſcata & hamata, & Philone: Liberalitas piſcatorum. Quamvis enim bona ſit intentio, facere aliquid proptermercedem æter- nam, aut propter evadendas pœnas æternas, longè tamen melior intentio eft, ex amore DEI in honorem & gloriam DEI operari primorum exemplo Chriſtianorum, qui ad omnem propè actionem ſignum crucis efformantes dice- bant: Gloria Patri, & Filio, & Spiritui Sancto, ut redun- darent omnia ad Gloriam SS. Trinitatis, & Servatoris ſui Crucifixi. Origenes hom. a. in Pſ. ponderans illud: Plena eſt §. 3. omnis terra gloriã ejus: quomodo, inquit, fit per ſingu α los noſtrum plenitudo gloriæ DEI? & reſpondet: Si, quæ redduotur facio, quæ loquor, in gloriam DEi fiant, & ego particeps opera no- ſum illius dicti: Plena eſt omnis terra gloriãâ ejus. Hoc ſoli, ſ & magni Sancti faciunt. Nequaquam enim timore pœneæ, ma, inquit S. Dorotheus ſer. 4. aut prœmii cupiditate Viri Santti oluntatem DEr faciunt, ſed ſolo amore, & benevolentid. Nempè ut dent guſtam DEO, un S. Auguſtinus fecit? Eg-S. Augaſt. crucio me plané, ut ille parcat. Do de me pœnas, ut ille ſub- a. tej 6. Mam éy victima excruciatur, ut in aram imponatur. Hæc eſt operum cauſa longè graviſſima, ut vult Clemens Alexan- drinus l. 1. ſtrom. Aroma S. Gertrudis in ore quod im vice tenuit ad laudem DEI, quia caput ſenſerat gravatum, & D 2 ecce, 7. 28 In Feſto §. Martini, Confeſſori & Pontificis. — ecce, Dominus ad eam ſe inclinare viſus, ut odorem perci- peret, quaſi & ipſe confortari opus haberet; mox erectus ad Sanctos omnes: Ecce, dicebat, nunc quid novi à ponſa mea receperim, ſuaviffimum emifit anhelitum. Aliàs uvas comedens, ut in ſe Dominum reficeret, Hæc ab eo audiit: Modo fateor mihi recompenſatum amaritudinem illam, quam de ſpongia in cruce pro amore tuo bihi, quoniam pro ipſa jam § 4. Elegans ſententia D. Bern- ardi, de corde tuo incredibilem dulcedinem ſugo, & quanto tu purius ad laudem meam corpus reereaveris, éò ſvavius ego mée profi- teor in anima tua refectum. Pellieulas abjectas uvarum dum diabolus attingere tentat, ſe terribiliter comburi ſenſit. Mirabilius eſt, quod eandem alias Dominus docuit. Qui- cunque ſtuduerit ſingula commoda ſua in bibendo, come- dendo, dormiendo eâ ſumere intentione, ut dicat: Domine, hunc cibum ſufcipio in illo amore, qué tu eundem ſandtiſicaſti, cum in tua ſanktiſſima humanitate conſimili utereris ad laudem DEI PATRIS, & falutem totius generis bumani orans in unione di vini amoris tui cedat in augmentum ſolatii animabis e&leſtibus, terreſtribus & purgandis. Ille toties quoddam quaſi ſcut um protendit, quê quaſi protegit Dominum contra diver- ſas, quibus à mundo infeſtatur moleſtias. O! quàm facile poſſumus divino cordi facere guſtum, & amorem ejus no- bis conciliare, non tantum aggrediendo ardua, tolerando atrocia, verum & comedendo, bibendo, dormiendo, dum- modò reâ intentione id fiat, de qua Apoſtolus ſcripfſit I. Cor. O. v. 31. Sive ergèò manducatis, ſive bibitis, ſive aliud quid facitis, omnia in gloriam DEl facite. 3 Divinum planè eſt propter Deum ſingula facere. Que- niam enim Scriptura loquitur (verba S. Bernardi hic de di- ligendo DEO) Deum omnia feciſſe propter ſemetipfum, erit profelt, ut faltura ſe quandoque conformet, 6yconcordet au- tori. Oportet proindé in eundem nos affectum quandocunque tranfire, & quomodo Deuz omnia eſſe voluit propter ſemet- ipſum, ſic nos quog, nec nos ipſos, nec aliud aliguid fuiſſe, vel eſſe veli- — tun 1enn S 4 M ltiſci, — dten Uet 3 mor ei Anoniiſe ln. Alisen Aeo d n iln, t an gro iſi ante ILun iin egonent 8s Uvitumn vomburilat. docuit. C ibendo, n dicat: Dien en ſncfcs ereris asun luneni t 1ſolazignt s lotlnß olffil 0! guimt moremeſen rdva, tolun miendoer voſtelig fni ſive bibit ite, lufarre nirclhice ſnetiſin GFeonentt . 1 guuninß ninn lſion, Concio Ruſtica. 2G5 velimus nis! æqué propter ipſum; ob ſolam videlicet ipfius vwvo. luntatem non noſtram voluptatem. Deledtabit ſanè non tam noſtra vel ſopita neceſſitas, velſortita felicitas, quàm quòd e- jus in nobis, &; de nobis voluntas aldimpleta videbitur. Hanc vocat puram & defæcatam intentionem, dulcem & ſuavem affe tionem, amorem ſanctum, & caſtum. – Aſſimilatur bona intentio Virgulæ Mid æ qua (ut eſt in 5 5. fibulis) quidquid tangebatur, in aurum vertebatur. Fe- BonaIn- licem ſe jactarei a varus, d't S. Ambroſius, quòd poteſt frumen- entio h⸗ tum in aurum con vertere, vinum in aurum mutare, quod lana gulæ Mi⸗ ei aur um eficitur, omnes fructus eius, omne negotium in aurum dxE. vertitur, felicior, qui intentionem habet, quâ fua opera Adr. omnia reddantur aurea, cibi ipſi in potabile aurum vertan- Dominic. tur & plus edendo quàm multi jejunando mereatur. Juſta Pent. tom, agentes non ſunt juſti, ait Ariſtoteles l. 5. Ethic. 12. quia illa vel ex ignorantia faciunt vel ob aliquid aliud & non ob ipſa. Et D. Thomas I. 2 q. ig. a. 7. ut voluntas ſit bona, requiri- tur, quòd velit bonum & propter bonum. S. Auguſtinus verò in Pſal. I18. Conc. 22. ℳagni intereſſe., cum aliquid bo- nifacimus, ejus rei contemplatione facimus; officium quippe no- ſtrum non initio, ſed ſine penſandum eſt: Bonum opus intentio facit, addam ego. Bona intentio opus aureum facit. In- tentio diverſificat. Et illud peccavi Davidicum & illud Judæ; dimidium bonorum, quod dat Zachæus, & decimas omnium, quas dat publicanus; traditionem Patris, quâ pro omnibus tradidit illum, & perfidi diſcipuli &c. Inten- tio opus vel aureum reddit, vel luteum. Alii cum Doctore Angelico in c. 6. Matth. Intentio- c mi⸗ nem bonam oculo comparant, conformiter ad hodierni lis oclo. ſententiam Evangeli: Si oculus tinis fuerit ſimplex, totum corpus tuum lucidum erit. Simplicem in nobis amat oculum Dominus noſter; redtum videlicet intentionem, illi ſoli placendi, & divinam ejus voluntatem perfectiſſimè ad- implendi. De hoc ſimplici oculo Cant. 4, v. 9. Vulne- O 3 raſti so In FeſtoS. AMartini Confeſori & Pontifci. räſti cor meum ſoror mea Sponſa, vulnerdſti cor meum in uno oculorum tuorum. Solent, qui in ſcopum jaculando colli- mant, alterum claudere oculum, ut directius feriant & pun- ctum ferant. Scopus vitæ noſtræ Chriſtus eſt(prout Jo- vianus piiſſimus Imperator pro teſſera ſua dicere amabat: Scopus vitæ meæ Chriſtus) in hunc dexterè collimamus, ſi clauſo ſiniſtræ intentionis oculo, in omnibus actionibus noſtris ſolum DEO honorem amoremque ſpectemus. In uno oculorum vulneratur dilectus, quando unus oculus eſt intentus in unum, ait S. Anſelmus & Gilbertus ſer. 30. in Cant. Simplex eſt oculus, qui unus eſt, unus autem, qui non ad plura, non ſiſſus, non diffuſus, non ſparſus in multa. Hic ocu- g. 7. lus ſimplex teſte S. Auguſtino de ſerm. Domini in monte l. 2. Cc. 21. Lumen vocatur. Lumen dat membris omnibus inſtar lucernæ in medio domus de media nocte, præclarè S. Paſchaſius in illud Matth. 6. v. 22. Lucerna corporis tui eſt oculus tuus: Sicut oculis iſtis carnalibus omnia corporis membra ordinatèé ad operationem diriguntur, ità intentione ment ie & luce fidei cundta virtutum genera, ut lucidum corpus perficiant, illuſtrantur. Confirmat id ipſum l. S. moral. c. 6. Maximus Gregorius: quod per oculum exprimitur ni- si opus ſuum præveniens cordis intentio, quæ priusquam ſe in actione exerceat, hoc jam quod appetit contemplatus & quid appellatione corporis; nisi unaquæque actio, quæ intentionem ſuam quaſi intuentem oculum ſequitur. Et concludit: Lucerna itaque corporis oculus, quia per bonæ intentionis radium, merita illuſtrantur actionis. AppReatie Ità collimavit Sanctus Patronus noſter Martinus, qui ad S. Mar- dtinum., ſive militiæ ſive in cœnobio ageret, ſivè ſecundà ſive adver- sâ exer ceretur fortunã, ſive ægrotorum corporibus inſer- viret, ſolius DEl beneplacitum ſemper & ubivis, attendit, ideoꝗque promeruit, ut eodem momento, quò animam Tu- rone agebat, viſus ſit, à Sancto Severino Archiepiſcopo Co- lonienſi per cantantes Angelos in paradiſum deduci, à Se- vVero oN Gobd 6 un lß lei orn u⸗ A ſaun⸗ en e ſ ſe. Concio Ruſtica. 1 nemin vero Monacho in nivea veſte, vultu rutilo, ſcintillantibus = aluntnal oculis in altum evolare, de quo Sanctus Gregorius Turon. euer apud Surium. O ! Beatum V'irum, in cujus tranſitu ſanctiſi- = elkront mo canit numerus, Angelorum, eéwultat ehorus Arachangelo. ete amdhn rum, omniumque Cœleſtium Virtutum occurrunt exercitos Oliimmm quem Michabl aſſumpſit cum Angelis, Maria ſuſcepit cam V'ir- Is 2toni ginum ehoris ad illud regnum, quod ab æterno complacuit cœleſti eenn PEatri illi dare per merita unigeniti. Eilii ſui 7ESII indsocllu ee tanquam triumphanti militi, & fideli operario in rtus ſer in vinea ſua. ten, glitui Sequamur S. Martinum oculo ſimplici & corde perfe-Eꝑh4,v, 36 tu. Heor Ro, in omnibus unicam DEI voluntatem & gloriam ſpe- ni in mone GSanto, atque ante labores ſingulos ità ad Sanctiſſimam Tri- nbris oonm nitatem ſuſpirare ſtudeamus: Laborabo O! Pater, ut imple- olte,lenn am ſanctam voluntatem tuam, quâ me ad laborem, 1 corporst ſicut avem ad volatum condidiſti. Laborabo Olfili, ut tu- omithi um imiter exemplum, qui fuiſti in laboribus à juventute. Iiteds Laborabo O½ Sancte Spiritus, ut ſim tibi ſolatio & oblecta- ucicumnnt tioni, te enim ſicut acedioſi contriſtant, & exſtinguunt, mo- 1l,8. melt nente Apoſtolo: Nolite contriſtare Spiritum Sanctum DEl, erpiinini ità oble ſtant viciſſim, & conſolantur, qui labores tibi na riut⸗ ſuos devovent, & conſecrant. contenyn gle 1cko,N lſeqvitu iperbor ⸗ . qulapet nis. Martions, Udaſe iii⸗ Pponbisn ris, Aue mmimum hiepiſo hbell, Con- S . — eeseseseeeseeeeeeene Goncio Givica. OCOQrculus omne malum Si oculus tuus nequam fuerit, etiam corpus tuum tene- broſum erit. Luc. 1I. v. 34. uaunun: Feſto 5. Martini Conf’ori & Pontifeit. HNcomium, quod Gregorius Nazianzenus orat. 23. Lüta §. 1. . dedit D. Athanaſio vocando eum Sanctiſſimum Ne Cur Evan- aiten &M orbis oculum, S. Martino attribuamus. Eccleſia luu Qculis. W☛ enim idem videtur acclamare Martino, quod Moy ſes cognato ſuo Hobab num. 10. v. 31I. Tu eris Dudtor elt noſter. Ex Hebræo legunt Cajetanus & Oleaſter: Eris nohis t prooculis. Laudatur enim verò Martinus ab oculis potiſſi- u mum vocaturꝗque ſuspex cœli: oculis enim in cœlum inten- My tis invictum ab oratione Spiritum non relaxabit, fortè eti- len am ideò Evangelium de oculis prælegitur, ut inſinuetur, ſi ceni quis ſingulariter Martinum imitari cupit, in recto uſu ocu- 1 lorum eundem imitetur, ut corpus totum ſit illuſtre ac ſe- AIN renum. Dicam proindè in honorem ſancti hujus oculi, de uUn oculis; præparet Spiritus Santus aures mentis contrà ocu- Uin los corporis. . . Si. Phyſici ajunt, ex omnibus membris in materno utero ulus Jualisc. ultimò formari à natura oculum, qui & primò moritur. quam, Cauſam puto dari à Siracide, quia hoc membrum maximè nocet humano compoſito: Mequius oculo quid creatum eſt? Eccli. 3 1. v. 1 5. Ne dicas, linguam eſſe peſſimam, pejor eſt oculus, qui & ſuam habet linguam, garrit, adulatur, mentitur. In convivio ſapientum, cum propoſita fuiſſet quæſtio, quid optimum & peſſimum ſit:? dixit alius pro vi- no, alius pro pecunia, tertius pro ſocio vel ſocia. Oculus omnium in ſe convertit, qui contra oculos pronuntiavit, his tiſei⸗ — — Concio Ci vica. 33 odeee his enim nihil melius, nequius nihil. Eſt quidem oculus, jux- ta Chryſologum ſerm. 193 animæ fen'fra, ſpeculum mentis lumen corporis, membrorum dux. Verum & oculi duces ſunt amorum (oculi in amore duces) faces flagitiorum, corrup- tela morum, peſtis animorum. Mequius oculo quid crea- Mutuunte tum eſt? non eſt ſimpliciter nequam, ſed nequior univer- Vis ſcire oculus qualis nequam? Latrunculus eſt, præ- do, raptor, cuniculus, laqueus, ſcala. Scala mortis, laque- nen, us diaboli, cuniculus inferni, raptor voluntatis, prædo ani- 1SAnltſir mæ, latrunculus vitæ, latrunculum vocat Antonius Pa- mus. Derin duanus: Latrunculi ſunt oculi, qui furantur animam, de quibus lartino, ex Hebræo Hieronymus: Latrunculus latrocinabitur, Sci- Tu eri Dh mus ex I. Regum 30. &C4. Reg. 13. & 24. quantum terræ ſter: Hin ſanctæ nocuerint latrunculi Syriæ, Moab & Amon; at quis bochlispot explicet, quantum oculi ſanctis viris, viris ſecundum cor in lomine Dei nocuerint, ipſum cor auferendo, ut de ſe queritur David: abit, folee Cor meum dereliguit me Pſal. 39, potuit David latrunculos Ut infinnem exterminare, non potuit, imò non voluit oculos compeſce- recko ili re. Quaſi non multum auferre poſſunt, modicum ſt illolten: quid rapere contenti ſunt, ſicut latrunculi Syriæ 2. Reg. 5. hujusol puellam parvam captivam adduxerunt, quæ Naamanis ntis contiicr uxori ſervire debuit v. 2. ità oculi ex corde auferunt unam cogitationem, quæ alicui cupuditati debet famulari. materwu Raptores ſunt oculi; ità docet Gregorius, 21. moral. donun 2. comprimendi ſunt oculi, quaſi quidam raptores ad culpam. Ità Mme rapta eſt ſuis oculis Eva, de qua idem i. 12. c. 2. Mater Vi- nbrunn ventium per oculos ad mortem venit. Quis putãaſſet, poſſe eae prudentiſffſimam virginem momento hebeſcere, ut pro po- eltimanii, F. mo, imò pro morſu pomi daret & arborem & paradiſum & “ orbem & cœlum, inſuper & animam & vitam tam ſuam kohollenn quam poſterorum &c. Oculi prima cauſa fuêre duces & rap- tali tores ad culpam. Vidit mulier pulchrum oculis aſpectuque Gen. 3 v.6. ein N delectabile. Prædones ſunt oculi, ità querulatur Hieremias Nonmn, E thren. 34 In Feſto Aartini Confeſoris & Pontificis. 4c thren. 3. v. 51. Oculus meus deprædatus eſt, in quæ verba Pir 2 Gregorius: Peccator concupiſcendo viſibilia „ Inviſibilia 1 ſnn =èð amilit, deſiderando faciem humanam, amifit divinam, ir- Tn M amorando cor in ocellos putidos, excidit cœleſtia & æterna. kiat Petrus Abbas Clarævallenſis oculum ex intemperie morbi Pag amifſerat, & ſuaviter jocatus exclamavit: Jam ab uno hoſie r FKcurior vi vam, liberior moriar. e . 8.2. Didicerat id Petrus ab Anteceſſore ſuo Divo Bernardo ne Oeun ſunt ĩtà vovente Is. ſerm. 2. in Utinam nibil unquam midiſſet oculus ri⸗ enli. ** meus, ſi illà beatificà privandus eſt viſione. AppellavitSal- nn vianus oculos naturales quosdam animi cuniculos I. 4. de hlnac Provid. Serpit in cuniculis fomes accenſus usque ad con- * geriem pulveris, quo inflammato Pprojiciuntur in auras al- Pnii tiſſimæ turres, franguntur mœnia, ruunt arces ità per ocu- n los fomitem concupiſcentiæ ponit inimicus ut cor occu- iem pet, & evertat arcem rationis, turrim perfectionis, fortali- kin tium divinæ protectionis. In exemplum adducit Sanctus Sn Auguſtinus confefs. Iibro. 6. c. 8. Alippium recuſantem ſim primdò ad vetita ire ſpectacula, ſed qui tandem cum firmiſſi- Aun mo hoc propoſito conſenſerit: ibo, ſed non videbo, non pa- Wn tiar fodi cuniculos. Verum non ſtetit hæc animo ſenten- rden tia: Vidit, clamawit, exarfit„ ita omnia ivêre in au- mi ras. 8 &bQaε Snt prætereàâ oculi laqueĩ & retia. Ità S. Ambroſius l. w auei, de pœnit. c. 14. Iplinobis oculi retia ſunt, &o ideò ſcriptum eſt: ſutn né capiaris oculis tuis. Captus eſt Dux militiæ Nabuchodo- Alap noſorĩs Holofernes, de quo ſacra hiſtoria Judith. 10. v. 17. uning Cumque intraſſet qudith ante faciem gJus, ſtatim captus eſt in hutn Jfuis oculis Holofernes, non tam citò avicula viſco, fera reti Ethen capitur, quàm oculis animus. Statim Nulla juvat fortitudo, um⸗ nullus aſpedtus eſt tutus, inquit ad Euſtochium Hieronymus, undi imò quò quis fortior, eò facilius ſuperatur cum Samſone, mrc qui funes rumpere inſtar fili aut telæ aranearum potuit, alte ſed ex hoc reti non potuit ſe extricare: Vidi mulierem &gpla- cuuit liſah. Concio Civica. 32 — langee cuit oculis meis, Iud. 14. & 16. Solvit vincula boſtium, non i mnfd ſolvit vincula cupiditatum S. Ambroſius Apolog. 2. c. 3. VPe. — 4 nun nique ſcala mortis ſunt: Mors aſcendit per feneſtras noſtras. ðððð en Jerem. 9. 21. Quid juvat feneſtris patulis clauſas eſſe por- tenpeitn tas, ſi illinc pateat aditus? quàm chara tibi vita, tam cauta Nan abe ſit oculorum cuſtodia. Galenus in oculo deprehendit S morbos centum & duodecim, recentes Medici tot morbos Dinoeng mortis prodromos numerant in oculo, quot dies in anno. qieſttent F.gyptii ex oculis omnia perſpiciebant corporis ſympto- Appeinig mata, nec arteriam explorabant, quia ſuffecerat intuitus mniculosl oculorum, de quibus Baſilius: Oculi ſunt incorporeæ manus, USSqenit tanguntque ea, teſte Gregorio Nazianzeno, quæ tangi ne- Ntorin aun fas, ex his incorporeis manibus certius conſtitutionem in- ces, tiſetn ternam, quàm ex quocunque alio ſigno auguramur: Lu- 18, Ut oett cerna corporis tui eſt oculus tuus, ait hodie Chriſtus, per ocu- Gions, in Jum enim apparent interna, ſubjungit Clemens Alexandrinus Adveitre⸗ I. 3. pæda c. 1I. Quiid lateat in animo, oculus oſtendit. ium recllcr N imirum, ut San Gtus Bernardus dixit: Oculi ſunt occaſio pec- em amtmn Ccati, indicium culpæ commiſſæ, cauſa committenuz. Quare, nicebonn qui pi volunt vivere in Chriſto, qui eſt vita, debent incipe- Canimoire re ab oculis, ne mors ingreſſa expellat vitam, ſubvertat ani- “ mam, peſſumdet ſalutem. . Non miror jam, Cardinalem Borromæum Mediolani &§ 5. 15Arbnke nunquam aſpexiſſe per feneſtras in forum, Carolum V. ob-Exempls 15, Nulnn vias feneſtras claudi juſſiſſe, Ferdinandum II. & illius exem- eufat. iſn plo Leopoldum Archiducem, nullius fœminæ formam nè ter ocuos ie Ntan curiosè quĩdem eſſe contemplatos, timuerunt, nè mors aſ-ues eaſto⸗ Nih e eenderet per feneſtras. Omnes Sancti ab oculis ſibi uni- in , cè caverunt, quia ex Jobo ſciverunt c. 22. v. 29. Qui in- jiſco, tun clinaverit oculos, ipſe ſalvabitur. Unde & ipse Job, poſt- rattonm gquam diabolum & omnia ſtratagemata ejus ſuperavit, ut n Heoyne loquitur Chryſoſtomus ſerm. de Joſeph. pepigit fœdus Cufn SAi ecum oculis c. 31. Regina Sanctorum, ut Theophy lactus getu Oean. E 2 ad- nuleeni⸗ 36 In Feſto . Martini Confiſoris & Pontificis. advertit, non eſt turbata in facie Angeli, ſed in ſermone quia modeſtiſſima Virguncula ocules non levavit. Joan- nes MARI. Virginis filius nunquam auſus eſt aſpicere in faciem Matris ſanctiſſimæ, & ideò, ut vidit S. Magdale- na de Pazzis, ſingulari lumine oculi ipſius donati ſunt in cœ- Io. Honorat DEUS non in cœlo modèò, ſed in terra oculos modeſtos. S. Ludovicus Toloſæ Epiſcopus clauſit oculos, cum ſalax tranſiret mulier, & ecce oculi illius, poſt quadrin- gentos annos à morte incorrupti, & inſtar adamantis lu- cidi apparuêre, quod & de Epiſcopo Anglicano ſcribit Tho- mas Cantipratanus? 6 Non pigeat, pudéatve homines velare oculos, cumAn- culorum geli ipſi Iſa. 6. legantur faciem velàâſſe, imò pudeat Chriſtia- apud San- Mos, amore oculorum Jeſu non velare oculos, cum Ethnici ex iae ed. levi cauſa ipſos adeò oculos eruerint: Homerus & alii duo Ethnicos. Platonis diſcipuli, Apule jus & Hermes ſapientiæ ſtudio; De- mocritus, teſte Tertulliano, ſe ſpontè excocavit, dicens, mu- lieres ſiné concupiſcentia aſpicere non poſſum. Non audiverunt hi monitum ſapientiæ & veritatis æternæ: S&r oculus tuus ſcan- dalizat te, erue eum, & projice abs te. Oculis nihilominus ſe fuis wanæ laudis amore privàrunt, & nos Chriſti ac cœleſtis Gloriæ amore oculos noſtros non coërcebimus? Pauci hoc tempore Sandti Audomari, paucæ Luciæ, Audo- marus ad S. Vadaſti tumulum oculos receperat, eosdemta- men excoœcatos cœlo donavit, ut duabus ſtellis foret di- tius, imò, ut ibi forent oculi, ubi amor. S. Brigida VScota ad Procerum oculos vitandos impetravit, ut oculi ſibi fœdè effluerent, unaque DEUS contulit gratiam oculo- rum dolores ſanandi. Fulgent nunc non tantùm fideri- bus ſimiles oculi, ſed ſole ipſo ſepties pulcheriores. S. Lu- cia, & ejus exemplo quædam alia Triduana oculos ſibi erue- ront. Fuit tunc illis non tantúm in oculis, ſed pro oculis Chriſtus , Lumen ad revelationem gentium & mentium: Non tifei⸗ dinn eranit ucſ iſt cits. Mgte mtifunne 1n termon 8chauſtone 1,poſtqunei r adimunti, ino ſanbelt⸗ Neblos, inl. Pudeatti 5Cümbthnitt nerus Aalie eUtieſodio) wit, icende Non wwdier joenlutuſ: 8nihilonins nos (Chiktt n cercenin ELGE/ elat, eoten⸗ ſtellis ſort Brigidilar it, u gall grtim tumtun ſe- eriores ocvlosſbien ,ſec on n ue M Concio Ciwica. 37 Non requiritur hoc à nobis, ſed ut eruamus ſpirituali- ter ad objecta etiam licita oculos velando (quia qui licitis non abſtinet, paulò poſt illicitis indulgebit) pro quo velo ſuum pallium offert S. Martinus, ſuum velamen Chriſtus ESUS, permifit faciem ille ſuam vili linteo velari, faciem illam, in quam Angeli deſiderant proſpicere, faciem illam, in qua ſibi Pater complacet, faciem illam, quæ centrum eſt amoris, exemplar pulchritudinis, thea- trum omnis delectabilitatis, faciem illam, quam videre eſt ſalvari, ut tu, ſi ſalvus eſſe Tis, cuſtodias faciem tuam à delectabili viſu, prout à Chriſto S. Brigittæ viduæ di- dum meminimus. Quare cuſtodi oculos tu- os & cuſtodiet te DEUS, ut ſui oculi pupillam. 38 In Feſto S. Martini, Confeſor &y Pontificis. ENENEααταανNρα⅞G‿νHνHvð?ꝓςα Goncio Aulica. Triplex Cereus proponitur. Sicut Lucerna fulgoris illuminabit te. Lucæ 11. verſ. 36. §7 1. DI in mea poſitum foret facultate, ſtatuerem ho- Varia ſym⸗ die prægrandem in medio hujus Eccleſiæ ce- den tu. AXreum, in eéque illuſtriſſimas D. Martini virtu- Martini α Eer tes adumbrarem. Liberalitatem inprimis, quâ eere“ Partem pallii miles, totam verò tunicam Epiſcopus mendi- cabulo donavit, in cereo ardenti expreſſero, ex quo multæ aliæ faces & lucernæ accenduntur, cum Lemmate: Dando nihil perdo. Non perditur, quod pauperibus datur: quas decderis ſolas, ſemper habebis opes. Deinde flagrantiſſi- mum illud deſiderium, quo in cœleſtia Martinus ferebatur, precabaturque moriens: Sinite me eœlum potius, gquàm ter- ram aſpicere, ſignificabit ardentis cerei fliammula, quæ ſur- ſum continuò fertur cum epigraphe: Superna peto. Deſi- derium verò Apoſtolicum, quo alienam ſalutem & utilita- tem in ſui usque conſumtionem ardebat, inquiens: Do- mine, ſi adbuc populo ſum neceſarius, non recuſo laborem, ad- umbrahit ardens cereus, qui dum aliis lucet, ſibi conſumi- tur cum Lemmate: Alienos conſumor in uſus, vel: conſumar dum poſſim. Patientiam Beatiſſimi Athletæ, cum velut pro- ditor ſuſpectus haberetur, atque fuſtigaretur, declarabit cereus, qui, ut nitidius emicet, emungitur: Clarius indè mico. Dæmonem quoque muſcæ inſtar aut culicis ad ar- dentiſſimas Martini virtutes amburi, ſignarem illo Lem- mate: Munquam impunè laceſſitur ignis. Denique vita Mar- tini univerſa biverbio in ardenti relucebit cereo: Dum Wixit, gelee⸗ lzbupt enbonr Mnner n ünn ulroe en 6Endl E mae eis M Menzn Monn Eenrn uk 1 Ahii um r. t. Luel ſtutetent⸗ us Declele Martinitn. minprimee Piſcoposnet 9, EX gvomd mmmate: Del bus Gatur,g inde fagend. ttinnsferen. potint, unrt nmula, er erna dete N Autem Kutt ingiens: aßlhenn etſibiconin u, rel, anſun 9 cum jelutgt . etur, berin. Ur: Ciis t cuicist mrem Uole igveninlt 1cero: N Concio Aulica. 39 vixit, luxit. Cujus exemplo, ut & nos luceamus, tripli: cem præſenti dictione cereum proferam; ſpectate, lucete, ardete. . = Conſuetudo Eccleſiæ antiquiſſima ab ipfis Apoſtolo- 5. 2. rum temporibus ad nos propagata (ut videre eſt apud Bel- Cereus larminum 1. 1. c. 27. controverſ.) hodiéque laudabiliter lise e viget, ut neobaptizatis cereus ardens imponatur, quaſi ta- cite repeteretur Paulinum illud: Ut Filii Lucis ambulate. Epheſ- F. Fons baptiſmalis fonte Jovis Dodonæo, ubi extracæ ac- V cenduntur candelæ, teſte Plinio l. 2. c. 103. Fonte, inquam, Dodonæo nobilior eſt, extincta enim per peccatum origi- nale gratia feliciſſimè accenditur, & novellum plaſma vi- vacius, quàm fabuloſa Promethei ſtatua cœleſtibus ignibus animatur. Præclarè Divus Chryſoſtomus: Dedit nobis Chryloſt. Deus præclaram Lampadem, ut qui Spiritüs Sandi gratiam in r. noſtri animis accenderit, Sed hanc gratiam extinguit vita im- 1 dil⸗ munda, omnis mala altio eotinguit hanc lucem. Galluére vete- res artem fovendi ignem perpetuum, cujus teſtis S. Augu- Rtinus I. 2 I. de Civit. c. 6. narrat, ſe in fano Veneris Romæ ejusmodi Lampadem ſpectaviſſe. Sedente Paulo III. Pontifice Maximo aperta eſt crypta in via Appia, ubi Lampas Tulliolæ jam mille quingentis & ſuprà arſerat annis, fed novo aëre ſubintrante extincta eſt. Si arte ſervari in annos lumen poteſt, cur non poſſit & gratia conſervari? Cautelàâ ſeriâ opus eſt, quã popula- rem auram excludamus, & ſpirantes à lateribus Aquilonis aêreas poteſtates conſtanter Martini exemplo paveamus, pPavendéque caveamus- Non infantibus modò, ſed & viris cereos offert Eccleſia, §3. nec tantùm folenni Purificationis & Theophoriæ luce, ſed – ſæpiuùs per annum, ut nos continuè optima Mater boni ex- Iis⸗ empli proximis præſtandi commoneat. Non ſatis eſt ar- dere, non ſatis Iucere, ſed oportet fic lucere, ut videantur opera bona, & glorificetur Pater, qui in coœlis eſt, alioquin nec 40 In Feſto §. Martini, Confeſſoris & Pontificis. nec dici bona merentur, ſi aliis non communicentur. Vetat quidem DEl Filius inflari tubam, ne tuba extinguat lucer- nam, vult tamen lucernas ardentes in manibus eſſe: Lucer- nas ardentes in manibus tenemus, cùm per bona opera proximis noſtris lucis exempla monſtramus. S. Gregorius hom. 13. in Evang. Militibus Gedeonis ſimiles non eſſe vult exerci- tuum Dominus, ut ad ſubvertenda Madianitarum caſtra, & abigendos tenebrarum principes, tubas & lucernas mani- bus præferamus. Quaſi fatuo deluſi igne errant, qui pa- nico gloriæ inanis metu abſterriti glorificare operibus ſuis palàm exhibitis Patrem cœleſtem negligunt, nec proximo- rum ſalutem curant, ſed quod Cain de fratre: Nunquid ego cuſtos? quõdque iniqui Pontifices judæ dixerunt proditori: Quid ad nos, tu videris, idem illi de ſuo proximo repetunt, itaque abſcondunt ſubmodio lucernam, ſub modio inquam, quia quærunt tantùm ſuum commodum & menſuram me- ritorum & propriæ ſalutis, quæ imperfecta eſt charitas & philavtia potius quàm theophilia appellanda. Ægy ptii caput ſui Serapidis operiebant modio, locò pilei, quod Jo- ſephus factum putat in gratiam Divi Patriarchæ & Prore- gis oſephi, cujus providentia frumentum in ſeptennali fame ſuppeditavit. Nos Deum modio ſtolidè coronamus, ſi ſoli ſalvi eſſe, & prœmiari velimus, abſcondentes lucer- nam ſub modio. Eleganter Chryſologus dixit ſerm. 24. Semper ſociæ boni operis lucernæ ſunt in manibus Sandtorum ipſa opera. Obſervatio ingenioſa eſt, quòd, cuùm Deus creaſ- ſet lucem, dederit illi titulum bonitatis: Vidit Deus lucem, quòd eſſet bona, Geneſ. I. v. 4. Res mira! creavit cœlum, creavit terram, & tamen non dixit, cœlum, terram eſſe bo- nam, cur ità? Quia cœlum non producit aliud cœlum, nec terra aliam terram, ſicut lux aliam lucem, quousque exten- dit fe ſphæra activivatis. Sic operum tuorum lux, aliam in proximo lucem (intrà ſphæram tamen) producat, ut bona ſit, De homine quoque Deus expreſsè Geneſ. 2. v. 18. MNon . — centmn Fen 3tinguatſe Mnseſſe: lu 10,ere zfiet ushoeng ſſe vult an tarmcah lwcernunt ertant, if⸗ re opetiduſt , neecpronnt e: Mingule erunthroctt orimotehen pmmocioine Nenfurtnen ta eſt chuiul linda. A pie gi iurchæ &he mn in ſepent Dlide coron ſconcertesh 1s Girit ſem! Gritu ufe cumeb iciteudr ltennice/ pytettaancht aiudceln, olsgtein rum lur, u n) roch, eſe⸗ beg, * Concio Aulica. 4 1 Won eſt bonum, hominem eſſe ſolum, quia ſi unicus ſit, commu- nicare alteri ſe, adeôque bonus eſie non poterit. Politico- rum adagium eſt: Scire tuum nihil eſt, niſi te ſcire hoc ſciat alter, quod ità transferri in rem noſtram poſſe exiſtimo: Lu tu4 Ii nuka eſt, niß lace tuäâ ardeat alter. Dicebat, ſe diem perdidiſſe Titus Yeſpaſianus, ſi quà die benefeciſſet nemini, nemini profuiſſet. De Dionyſio Siculo ſcribit Alexander ab Alexandris Genial. dier. l. r. cap. 14. quòd fecerit cande- labrum tot lucernarum, quot erant dies in anno, quaſi cum Sole contenderet. Illuſtrius nobis candelabrum fabrica- mus, ſi quotidiè per exempla lucis proximis exhibita no- vum divinæ gloriæ radium, & æternaturi ſplendoris gra- dum addamus. Adrianus I. Pontifex, teſte Baronio ad annum Chriſti 795. ut illuminaret crucem Chriſti, in æde S. Petri erexit cereos mille trecentos ſeptuaginta, ejus- dem longitudinis, craſſitiei, ponderis, qui ordine recto colluceret in ſimilitudinem crucis; non contemnenda de- votio! auſim tamen dicere plus ab illis illuſtrari gloriam Dei, qui exemplo bono illuſtres non tantùm unam com- munitatem, urbem, regnum, ſed ſi licet, orbem univerſum illuſtrant ſplendore fidei, & accendunt charitatis ardore. Poteſt candela unica ſexcentas alias ſuccendere, poteſt uni- cum illufſtrioris ſanctitatis exemplar non millena duntaxat millia, ſed milliones millionum ſplendoribus ſan itatis inflammare. Una candela Clotildis fuit, & totam accen- dit Franciam, una candela Indegundis, & univerſam inflam- mavit Hiſpaniam, una Theodelinda Italiam, una Ethelber- D Germaniam, una Olga Ruſſiam, Dambruca Poloniam, Giſella Hugariam, Cælſarea Perſiam, Helena Imperium Romanim. Fœminas duntaxat nominavi, ut conſtet, quantum & hæ debiles faculæ poſſint, ſi ſub modio non condantur. Videat proindè unusquisque, nè lumen, quod in ſe eſt, tenebræ ſint, in tenebris enim abſit lumen bo- norum operum, ſi hæc non exponantur in proximorum exem- 4² In Feſto . Martini, Confeſoris & Pontificis. exemplum. Græcis in more poſitum fuit, quoties lumen in conclave inferebatur, ſolenni exclamare formulàâ: Olu- men bonum! quàm bona effemus luminaria, ſi illud foret in votis noſtris, quod in fſuſpiriis. S. Auguſtino & 8. Ger- trudi fuit: Opto Domine, ut tota ſubſtantia carnis meæ convertatur in ceram, in lychnum ofſfa cum medulla, ani- ma in flamma, ut totus in tuum uſum conſumar, & lique- fiam amantiſſime Jeſu! & accendam coœlum terramque amore amoris tui! Tertius Cereus, quem nobis porrigit S. Mater Eccleſia, eſt agonalis, ut coram Sponſa cum lucernis ardentibus pru- dentum more Virginum comparantes, de luce cum luce in Iucem tranſeamus. Mos hic ab Apoſtolis emanaſſe cen- ſendus eſt, ſiquidem cereum, quem morienti Deiparæ por- rexit Petrus, Pragæ in Metropolitana Eccleſia, cum tradi- tione certa ſpectavimus. Mira experientia eſt de Cereo Lau- retano, quo in manus agonizantium dato compotes denuò illos rationis & Sacramentalis Abſolutionis fieri ſignéôque edito dolorem ſuum conteſtari vidimus aliquoties, & ſtu- puimus teſtes oculati ac jurati. Non licebit omnibus no- bis eſſe tam beatis, ut Lauretanus in agone fupremo obtin- gat Cereus, at poſſumus aliâ ratione Matris agonizantium eblandiri favorem, ut præſentiſſimam nobis opem ſuam in terribili illa hora conferat, ſicut morienti D. Martino gra- tioſiſſimam præſentiam ſuam legitur contuliſſe. O ſi tam felix in perſuadendo ſim, ut vel uni Auditorum meorum perſuadeam, quot ſabbatis impoſterum cereolum coram imagine Deiparæ Virginis accendere, & recitatis pro felici morte Lauretanis Litaniis, ſeſe ad mortem devotè compo- nere, eàmque velut jamjam imminentem præſtolari. Hoe enimverò foret prævenire feliciter mortem, nec horribi- lium horribiliſſimam timere, ſed ridere, ſed expetere, ſed provocare. Hoc, hoc erit bened ctæ Virginis conciliare favores ac amores, ut ultimæ vitæ momento ſempiternum nobis mnten Knworn Maluit, socetzt Chin Ntiſai. — uotieln formnlie 41, ſ l i 4 lind X ltin carnien meddtl umur, Ee lumm etum Materkori ardentbue lucecumln 8 ethun e ntieiren eſia, cumn ſtce Ceterl compotez is heni ſnin liqnoties, bit omniun ſprenoct is oniun bisopemin I0. Mario- Pliſe. Oi itorummen Cereolumen ecitatispto nderote l preſoln em, nec ln, ſedenheten,/ ginis oncht noſenpin, No kiſß tenebrionibus in beatiſſimam Lucis perpetuæ regionem clementiſſimè inducat. Petrus Scarga, S. J. Sacerdos & Eccleſiaſtes celebris. 1612. die 27. Septembris, Zeſtochoviam Cracoviâ cereum milſit, qui ubi exarſit, Pater pariter cerei in morem con- ſumtus expiravit, nimirum cerei inſtar benedicti extin- guiĩtur, qui, dum vivit, ardet benedictæ Deiparæ amore; & niſi ſic ardeat, timeo! nè ardeat facis inſtar piceæ, & tædæ infernalis. Nero primos Chriſtianos conformari juſſit in cereos, teſte Tacito l. 15. & Juvenali Sat. 1. Non eſtopus, nos ſic ardere, ſed amore Dei & Deiparæ ardere nos con- venit, nè ardeamus odio ibi, ubi jam Nero. Carolus V. cuùm anno 1556. pro ſe quaſi mortuo exequias apparari fe- ciſſet, Sacerdoti ſacrificanti facem tradiclit, dicens: Domi- ne Jeſu, accipe à me animam meam, ſicut hic tuus Sacer- dos facem meam. O dictum benè! ità dicamus & nos, ut velut cerei benedicti expiremus in Dei hominumque bene- dictione. Denique accenſo lumine Sponſi expectetur ad- ventus, ait S. Hieronymus ep. 41. ad Marcellam. Sic expe- Savit Sanctus Martinus, qui nunquam extingui gratiam baptiſmalem paſſus eſt, munquam non exemplo ſuo bono dato Turoni Galliæ, Eccleſiæ Catholicæ, orbi univerſo præluxit, & jam ſuper omnia firmamenti aſtra in perpe- tuas lucet æternitates; cum quo ſi æternum felices ardere cupimus;, amodò illuſtriſſima lucis ipſius exempla ſequamiir. F 2 Feſto Concio Aulica. 44 nobis Sabbatum ac quietem imperret, abactisque inferni 1 S 44 2883 () 88 SS AA6: AA NS. RE RE ENS Feſto Præſentationis Deiparæ Virginis. Concio Ruſtica. Tria ex Præſentationis myſterio documenta. Beatus venter, qui te portavit. Luc. 1I. v. 27. 6§. 1. ☛RN Mperatores Conſtantinopolitani propè palatium Trimulag Sei A 9 Cæſareum habent viridarium, terreſtris æmulum in o S Pparadiſi, cui præficiuntur 200. juvenes lectiffimi ri ſimus 2 . —. cLuNRete Trinitatis &αα αàb anno I5. ad 20. ætatis, qui rigando, purgando, Pinan ſruus. & labores hortenſes cœteros obeundo amplum merentur Elhd ſtipendium, qui primus maturum Imperatori offert fru- Giudid cRtum, maximè ſi ex inoculato ramufſculo primulus fit, in mille aureis donatur. Summus Cœli Imperator toties præ- Nron cipit: Separabis primitias Domino, quia primitiæ Domini an ſunt. Num. 3 fI. v. 20,. quod cum Beatiſſima Anna probiſſimè l gu ſciverit, obtulit hodie maturrimum frutum, de quo Blo- otcn ſius Abbas: Tuprimus frudttus æternæ benedi Gionis. Et Gilber- ulgtul tus: Tu primitiæ communionis in templo, cum in gradu infimo ünmd à parentibus collocata eſſet trima pupula, aſcendit motu Ueinn proprio omnes quindecim gradus, per quos ad tabernacu- mi lum aſcendendum erat, ut indicaret, ſe novem gradus An- Mporst gelorum, & ſex hominum, Patriarcharum ſcilicet. Prophe- emnn tarum, Apoſtolorum, Martyrum, Confeſſorum, Virginum een feliciſfſimè transcenſuram; & verò dignam ſe altiſſimo gra⸗, (lan du oſtendit, dum prima, ut loquitur Albertus Magnus c. 82. u⸗ h⸗ ſuper Miſſus, prima, inquam, ſinè præcepto, conſilio, aut ex- Talmnie emplo, virginitatis munus Deo obtulit, per quod omnes Virgi- Pfſal. 42. eéz imitari docuit. Afferentur Regi Virgines poſt eam. Cur poſt eam? quia primatum fſibi ſola vendicat MARIA, ait S. Bern- — Concio Ruſtica. 45 — — 5 K 8S. Bernardus hom. 3. ſuper Miſſus. Ex quâà præſentatione diiſcamus tria: Primè citò DEO dare, quod dandum eſtz; eVg deinde primas cogitationes diei Deo immolare; denidue præſentare nosmetipſos Virgini Beatiſſimæ. De quibus in honorem Trimulæ hodie præſentatæ agentem fideliter auſcultate. Hocuman Diſcimus itaque ex hodierno Feſto citò dare Deo, quod S. 2. promiſimus dare, vel propofuimus. Pedes juſtorum ſunt deid ae. IIe, pedes cervorum: Perfecit pedes meos tanquam cervorum. ſta danda Pf. 17. v. 34. in quæ verba S. Auguſtinus: Deus perfecit amo- executie-⸗ propepaan rem meum ad transcendenda ſpinoſa & umbroſa implicamenta““ geſtiisemte bujus ſæculti. Non vult nos Deus teſtudineo incedere gradu, venesledil ſed cervinis, imê alatis accurrere pedibus ad perficiendam nco,Pung ejus voluntatem, Fuit, qui in ſymbolum ſibi aſſumſit cer- plummenn vum alatum cum epigraphe: Amor addidit alas. Qui ſeriò ratotioffn⸗ amat, moras odit, & quàm ocyſſimè exequitur, quod pro- lo primun ponit. Si verè Deum amaremus, exoſas omnes habere- rtortoisen mus mMoras in divino illius ſervitio. zintiehhi Expendit Origenes to. 4. in Gen. Abrahamum, de quo Anna probl⸗ Gen. 18. quàm velociter ſæcularis Senecio occurrerit ad um, Lel Angelos excipiendos: Abrabam currit, uwor feſtinat, puer Zini rck accelerat, nullus piger eſt in domo ſapientis. Plena fuit domus Ria Abraham charitate, ideò plena celeritate. Abraham chari- . ſntn nngnen tatem incomparabiliter trimula MARIA ſuperavit, ideéôꝗ; enIn non Angelos, ſed Angelorum Imperatorem in ſacratiſſimo ozalthen corporis ſui tabernaculo excipere meruit. vemgit Bernardus Zachæum producit ſerm. de virt. obed. Clicet V'ide Dominum feſtinanter præcipientem, & hominemfeſtinan- Orumn, iche⸗ ter obedientem: Zachæe feſtinans deſcende, & feſtinanter de- ſe Ailline, ſcendit, & ewcepit eum gaudens. Audiſti obedientiam, audi tus M Sy ohedientiæ remunerationem: quia hodie ſalus domui buic. , onfloni Deſcendit Zachæus ex arbore, aſcendit MARIA feſtinanter 1otonu per quindecim templi gradus, ideéôque Dominum excipere es poltenn, meruit in uterum ſuum, quem Zachæus poſteà excepit in car , F 3 domum 46 Feſto Præſentationis Deiparæ V'irginis. domum ſuam. O quàm ſæpè Dominum haberemus ho- ſpitem, & gratioſum illud verbum audiremus: HModie &A- LUS huic domui, huic homini, ſi in exequendis divinis mandatis celeriores eſſemus. David celeritatem appretiavit in divino obſequio, ideoque exclamavit: Quis dabit mihi pennas ſicut columbæ Pſ. 54. V. 7. Quæ illa columba? una eſt columba mea. Cant. 2. 5. 6. Columba caſtiſſima, carens omni felle eſt Maria, te- ſte Ruperto l. 3. in Cant. Columba pura & ſponſa ccœleſtis, teſte Epiphanio orat. de laud. Deip. columba pacifera, teſte Gtöcuron Ktenrn Bonaventurâ in ſpec. Hujus columbæ pennas ſibi optat tun Pſalmographus, ut gratiam in oculis divinis inveniat, & unn veram mereatur quietem: Quis dabit mibi pennas ficut Arut columbæ, & wolabo &y requieſcam. umßm. Iſe. 18. 7 2. A velocitate laudantur Angeli: Ite Angeli weloces. Cur gſiima non potius à caſtitate, à ſapientia, à charitate? quia in velo- eennnt citate implendæ voluntatis Dei conſiſtit vera ſanctitas, & nfutt gloria DElI. Æſtimant homines celeritatem in executio- Nn ne, & dicunt: Qui eitò dat, bis tat;multò magis Deus celerita- uiufm tem appretiat. Sultanus quendam epheborum Mahomet di- hlcbwo ctum ad altiſſimos honorum gradus extulit, quòd is feneſtrâ n He⸗ deſiliiſſet ad elevandas literas, quæ Sultani manibus excide- Dounen rant, aliosꝗque prævenire ephebos ſategiſſet. Immenſa expe- n,nn Preveb. Gtent prœmia, qui in exequenda DEIvoluntate celeres & ac- Tonacdhurg .a9. curati ſunt: Vidiſti virum welocem in opere ſuo? coram Re- AmC gibus (Coœlorum Principibus) ſtabit; nec ſtabit tantum Uen motte coram illis, ſed inter illos conſidebit, quorum videlicet ce- funleter leritatem conatus eſt æmulari. Certa filiorum DEl nota Chem F eſt & inſigne celeritas in exequendis æterni Patris nutibus. Wnert, iud Eſt enim impetus ſpiritũs, quo ſitii D El aguntur, inquit Hugo enn li Cardinalis in c. r. v. 12. Ezech. Kicut impetus carnis, quo uſtiſelie mali feruntur. Qui Spiritu Divino aguntur, filii ſunt, ideo- que veloces ſunt, qui yerò moras moris nectunt, exoſi ſunt. Cain quia celer non fuit, ſed poſt longum tempus ſacrifici- um obtulit, teſte Scriptura: ad·um eſt autem poſt multos dies, 5 bgedog ſatiſt hſer gini — Concio Ruſtica. 47 An ut offerret C d Hõ terræ. Gen. 4. v. 3. Poſt multos l annos, inquit Cornelius, ideirco diſplicuit. Eſau non ſatis velox fuit, ideò benedictionem non obtinuit. Fatuæ vir- iotir gines ſerò venerunt, & malſederunt. Serò venit ad ado- ſatenut randum agnellum Bethleemiticum Herodiana vulpes, ideô- nle que tartareis canibus in prædam ceſſit. Quorum pericu- bo mea En lis factus cautior, nè differ propoſita & vota tua, ſed, exem- leel nn plo trimulæ Virginis, citò da Deo, quod dare confſtituiſti, ſontt Cen ut bis dare cenſearis; age quod agis, quod facis fac citius, il- ba pacifent ludque Ambroſianum ſæœpè recogita: Non eſt ſatis recté face- ennas ſhdint re, nisi etiam matures quod facis, uberiores frulctus habet celera- lis invenin ta dewotio. S. Ambroſius 1. I. c. 5. de Cain. — nibi ena t Alterum, quod in præſentata Trimula Virgine docemur, 5 5. 2. eſt matura primarum cogitationum poſtquam è ſomno ite iones peliele expergiscimur, oblatio, ut ſemper cogitationum primitiæ Des dan- teiquir in e DEO præſententur, An neſcis òhomo quod primitias tui cor- dx. Vera ſanſdine die ac oris quotidiè DEO debeas! S. Ambrofius ſerm. 19. in tem in erei Pſal. 118. v. 4. Primogenita damus DEO, cum ipfi primordia gohelncet⸗ operum noſtrorum offerimus, ut cedant in ejus laudem, ait Raba- Uin Mahoren nus in illud Exod. 13. v. 2. Sanctifica mihi omne primo- goddif⸗ genitum. Exemplum bonorum dedit David Pfal. 62. maniblket⸗ Deus, Deus meus aa te de luce vigilo. Ad te, non ad mun- et,lmmmmenlean dum, non ad crapulam, non ad uſuram, non ad luxuriam, 4 celebht non ad fraudes evigilo, ut Hugo Cardinalis explicat. t ec nh Petrus Cluniacenſis narrat, ſuà adhuc ætate vixiſſe ad pa- ſio! nn ludem meotidem tam ſtupidos homines, ut quod primum ſtlbitnn occurriſſet è ſtrato vel cubili prodeuntibus, illud pro DEO umm uenn⸗ haberent. Si aſinus, ſi hircus, ſi glis, ſi felis, quidquid oc- un ln curreret, illud pro DEO tota die adorabatur; hoc ſatagit ilertin dæmon, ut idola varia evigilantibus objiciat, quæ primi- ur, inguti tias ſibi vendicent: Avaro objici aurum, utillud adoret, ira- heti⸗ inn cundo gladios, & bellica arma &c. Joannes Climacus poſt- fliſn, quam docuiſſet certare bonum & malum genium, uter ſuas un,. Eelicius objiciat ſpecies, prudenter ſubjungit, gr. 26. Erit engis iu⸗ enim Ngtmn⸗ 4 Feſto Præſentationis Deiparæ Virginis enim tota dies ejus, qui prils occupaverit. Ex literis Japoni- cis recitat P. Caſparus Tauſche fœminam Amide, idoli Japo- nici nomen, quot diebus centies quadragies millies invocãſ- ſe, atq; idcircèò à dæ'mone præcurſore à ſomno excitatam pri- mo diluculo fuiſſe. Poſtquam baptizata eſt, excitavit eam ſimiliter Angelus bonus ad nomina JESU & MARIE pro- nuncianda. Enut bonus & malus Angelus pro primis co- gitationibus decertent. In matutino interficiebam om- nes peccatores terræ, ait David Pſal. 108⁸. Romani occur- rentem Æthiopem, cum è caſtris prodirent, gladiis mox ex- ertis obtruncabant, ut teſtatur Appianus!l 5. civil. quodma- lè ominosi portenti loco ducerent. Occidamus omnes .thiopes manè occurentes, nè totum diem atro ſignem calculo, & prophetia Sophoniæ c. 3. in nobis verificetur: Diluculo ſurgentes corruperunt omnes cogitationes ſuas, quæ verba Pagninus vertit: Corruperunt opera ſua, quaſi idem ſit corruptas habere manè cogitationes ae corrumpere omnia diei opera. 4 Cur Chriſtus manè reſurrexerĩt à mortuis non de meri- Man? vin- die, non veſperi, cauſam infinuat D. Bonaventura p. 2. C. I. Jna in ſpec.ut doceret de?monem ac mortem manè potiſſimuùm mers, Chri-detriumphari debere. Vincit de'monem, qui cogitationes ſti refur- ineptas manè repellit; vincit mortem, qui expellit Somno- Baio:. lentiam. Audiamus Seraphicum Doctorem: Qvia illa bo- rya eſt, in qua Chriſtus ſurrexit, & dæmonem ac mortem trium- pbawvit! tunc eſt tempus allidendis ad petram par vulis morti- ſicandæ carnis & recreando ſpiritui opportunum. Manè manna cecidit, quoniam oportet prævenire Solem adbenedi ionem tuam (in Græco: ad Euchariſticam) & ad or- tum lucis adorare te. Sap. 16. v. 28. Dic mihi quâ fronte ſo- lem intueris, nisi prius adores eum, qui lumen illud dul- ciſſimum oculis tuis infundit, ait Chryſoſtomus expendens illud: Manèe ewaudies vocem meam Pſal. 5. v. 3. Et ſubdit: au- diant, qui poſt innumerabilia opera tandem veniunt ad ora- ſebei Ann 4 N Cmrunm nnin we ent cin munnhuor Tumdomn unmderl Utaeellree Ekumlil⸗ nnlk d⸗ ngllunn Ulelllonene lpeienilir ieſiir tgenſgi unaifnit, Rüflig Concio Ruſtica. —2 =M nileiilii orationem. Non fic David, ſed ab initio diei debet primi-· miliim Lias Deo. Alexander Severus manè Jovi ſacrificabat, Apolloniuus exctnun Kenin Thyanæus manè cumDiis converſandum dictitabat. San- M Mlt Stius Carolus V. manè duas horas ſolidas, etiam in caſtris Zuradan = wiooſin dabat orationi. M. Magdalena, cum eſſet valdè manè, ve- 56. Reicahng nit ad ſepulchrum, ut primitias unguentorum offerret, Rommmigh ideoꝗque aſpectabilem habere Chriſtum meruit, & dulciſſi- gialihun mum illud verbum audire: M ARIA. Joann. 20. v. 16. e un Audiemus & nos plenum gratiarum verbum, ſi valdè mand KMR eum Magdalena cogitationes & deſideria noſtra, velut un- eaLuenta pretioſa, IEſu Crucifixo immolemus, & cum ter ohente Beatiſſima Virgine Deipara per ejusdem manus totos nos Obis verinsn Deo præſentemus. Ganſ Nec Deo tantum, ſed etiam Deiparæ, Dominæ ac Reginæ §„. ſu, uſite noſtræ totos quantos nos præſentare meminerimus. Ob- Bat1. ottumpeenn tulit hodie Maria in templo, offeremus nos illi in hoc tem- ni nos præ- 856lo cum corpore & anima, & beati erimus, portabit enim ſentemus. tuisnonden nos in ſuo corde ad templum gloriæ cœleſtis. Sic ſe obtu- Mentutin Ilit D. Gregorius Nazianzenus eligens in theſaurum & ſco- anepolli um amorum ſuorum Virginem Deiparam. S. Edmundus Ni n inſuper annulum in arrham amoris digito Mariæ inſerens. ierpelton S.ꝑ Stephanus Rex Hungariæ totum Regnum devovit, man- Hem: Qα cipavitque Mariæ. Si non poſſumus offerre grandia, offera- mus humilia. Mater Auguſtiſſimi Imperatoris Leopoldi, So- m r ror Philippi IV. Regis Catholici, eum ſponſa tranſiret Lau- dun. „ retum, aquilam palmi magnitudine ex adamantibus à fratre . euin in valedi ione acceptam dicavit; nos ſi quid charũ poſſide- rfieun =u mus, eidem addicamus. Multum profuit ſimilis oblatio ihiquäfton Mariæ Vi toriæ Genuenſi, quæ poſt 8. annos totidemꝗue umen Nu⸗ menſes conjugii, ſextam utero ferens prolem, ſubitò mari- lormsctfeii tum mori vidit, cuùm eſſet ipſa annerum nen amplius 20. . 3. Ptlchtit cogitari facilius quàm dici poteſt, quid tunc animi fuerit ncen Sef neo viduæ, in mari tribulationum hærebat, at ecce vocem 11 P cœli- 50 Feſto Præſentationis Deiparæ Virgini. cœlitus illapſam accepit: Quid facis miſera? cur pergis eſſe mi- ſera, quæ poſſes eſſe beata? cur obliviſceris Maria M ARIA. Hic illa vivaciter memor Matris miſericordiæ, dum eandem verbis ab amore & dolore dictatis alloquitur, videt ſtatuam capite annuere, manum porrigere & dicere: Bono animo 6 ViRoria? ego te & liberos tuos in meos recipio, ego providebo, tu ſolummod cura, ut OElII Mamare non ceſſes ſuper omnes cre- aturas. Quibus auditis in cliente lam & mancipium Ma- rja ſe obtulit & triplex votum emiſit: deponendi omnem mundum muliebrem, non nubendi amplius, vitandi peri- culoſas familiaritates, ideoꝗue fieri meruit monialium Cœ- leſtinarum fundatrix, familiarifſima Chriſti amica, & chariſ- ſima ſponſa. Tanti refert MARIE meminiſſe, ſeque illi in clientem & mancipium præſentaviſſe. In vita S. Mechtil- dis Virginis legere eſt, præſentatam Mechtildem Virgini Virginum per ipſiusmet Salvatoris manus hac verborum formulâ, fuiſſe; Digniffima mater mea, hanc tibi ſponſulam commendo, utquè? cordi eam ac curæ habeas, ſicut me cure habe- res, fi toto dilaceratum videres corpore, unicè rogo, && hanc di- le gam cordis mei tibi iterum iterumque commendo. Audiit hæc Mechtildis, & tantam Salvatoris ſui admirata clemen- tiam, interrogare inſuper fidentiffimè auſa eſt, annon para- tus eſſet optimus Servator eandem gratiam aliis quoque ex- hibere, à quibus rogaretur? annuit Jeſus, ſecuramque juſſit eſſe Mechtildem, quèd in gratiarum ſuarum elargitione nulla eſſet perſonarum acceptio. Poſtulemus itaque hanc à filio Dei gratiam, ut nos dulciſſimæ Deiparæ in ſervos ac mancipia præſentet, nec dubitemus exaudiendos nos eſſe pro infinita ejusdem clementia, eoꝗque pacto quàm ſanctiſſi- mè feliciſſimeꝗue feſtum Præientationis Deiparæ à nobis repræſentatum eſſe ſperemus. Concie uenko⸗ üngic Mnrhonce NMernaer 14 en Nlltrlen luſfennun Ligſfian fliienefne ſulmnhuen meA linpuia nübleen 1 nn l S ton dl liegumen tut,icet in te: Dom n Niekopord Necſtyeronn Emancipun 1 eponendiong e ins, Vitantis t monisliuns i amica K ninite,ſeibeli Invita 5 Mdk echtildem I us hic etbet hane tibiont ſeut ne ntlt lerczo, Glu Omnendo. 4 1dchiratzcene ſnekt, annonß⸗ Amaliisqvoge Becurimde; arunn elupne ems iunl eiparrinen Ucjencos n⸗ Kogpemlnd oniseip emus. il ſia, nobis conſtituit Matrem ſuam feliciùs quàm Thecuitis esezseseeeesessesees Concio Civicc. Deipara miſerorum advocata. Beatus venter. Luc. II. v. 27. SS -Iſeranda, in quæ incidimus, tempora cogunt nos F. 13 ſubſidium quærere coælituùs, & deficientibus hu- R manis mediis recurrere ad divina. Bellum impe-conſtituts riale, quo aliquet centena hominum millia con-dvocats. ſumpta ſunt, ſequitur peſtilentia, quæ exAuſtriaci Archidu- catus Metropoli plurimas jam duxit colonias. Quid opus factu? pupilli & deſolati ſumus, advocatus nobis neceſſa- rius eſt, quem leges civiles ex ærario in qualibet republica conſtitui jubent, Chriſtus verò in regno ſuo, quod eſt Eccle- pro Abſolone, quàm Abigail pro Nabal, qum Eſther pro Mardochæo & populo, peroraturam. Quàm peroret feli- citer, in triplici Abigailis, Eſtheris, & Thecuitis figura bre- viſſimè inſinuabo. S. Bernardus ſerm. 3. de Nativ. peccatorem timidum Siz: alloquens: Ad Patrem, inquit, vereris accedere? 1BolIA graritk⸗ tibi dedit mediatorem; ad vocatum babere is ad JESIIA? mis muncdi ad matrem reeurre. Ad huc ſonantius S. Germanus de Zona: calamieti. Quis poſt filium itageneris humani curam gerit ſicut tu! Quis it eeſſi ga- dafendit in noſtris tribulationibus! Quis adeò pignat pro pecca- ba roci- toribus ? nullas enim eſt, qui ſalus fiet, ſandi iſima! niſi per Te. Rars Wemo eſt, qui liberetur d malis nis per ITe. NMemo , cujus miſereatur gratia, nisi per I.. Tria præcipua mala, quibus mundus, afflitus eſt, fuẽre Diluvium, Sodomæ incendium, bmexnio Pharaonis, qui, 2 te- 52 Feſto Præſentationis Deiparæ Virginis. teeſte Joſepho, habuit ducenta millia peditum, quinquagin- . ta millia equitum, ſexcentos currus falcatos. Tantus ta- mDen exercitus nè hilum Ifraelitieo popu'o nocuit, necpi- Iluqm à cervice revulſit, quia videlicet in comitatu ac præſi- dio illius, Maria ſoror Moyſis fuit, quæ intemeratiflimæ Virginis MARIE figuram gerebat. Periit Pharao cum exercitu in maris profundo, quia Mariæ præſidio erat in- dignus. In calamitoſo quoque illo catacliſmo & univerſa- li generis humani interitu, ſalvi perſtitére, quotquot in ar- cam tempori ſe receperunt, ità teſtatur ſacer Chroniſta in articulo diei illius ingrefus eſt Noë in arcam. Diluvie comparari poteſt bellum & peſtis, in quibus velut aqua di- labimur, nè autem toti dilabamur, adarcam vivam & anima- tam, ut Beatiſſimam V. vocat Methodius, reeurramus. Non aquam, ſed fulphur, Cœlum pluit ad exurendas ve- nereas ſordes, qua cum fœtor & clamor Coœlos penetràârant. Stigenm Juſtus Loth cum ſuis eripitur, & in Segor civitatem parvam Ahnnenn ablegatur, pro qua Loth precatus fuerat v. 20. Eſt civi- mMeniſn tas hæc juxta, ad quam poſſumfugere, parva &; dal ator in ea: nenmbii nunquid non modica eſt. éz vivet anima mea! Eſt civitas parva Aunſttoe Beatiſffima Virgo trimula, quæ de ſe: Reſpexwit humilita- Kemmcnl tem. Cuùm eſſem par vula, placui altisſimo. Confugiamus Snttiſüdn ad hanc urbem refugii. Oſi in Segor Loth manſiſſet, non undll tantum incendium, ſed etiam peccatum ebrietatis & incce- Rllen 1. Ktüs evitaſſet. uAni ſgura Ma- Segor firetrogradè legant, ſignificat roges. Rogemus ug 21%, eam, & intercedet efficacius, quàm Abigail pro ſtulto Nabal, aulnenn qui Davidem contempferat, inquiens: Quis eſt iſte David, && Ahiocen quis eſt filius Isai? I. Reg. 27. ideoque alimenta neceſſaria liblteac negabat & c. placavit iratum Davidem Abigail, offerendo t munera: Beatiſſima Virgo præſentat ſeipſam, pro ſtultis in d peccatoribus Sapient'æ Increatæ reconciliandis. Audia- ete mus energiam verborum, quibus uſa eſt prudens femina: Kain — Pri- y. „, ineiri. —— Concio Ciwvica. 55G32 den nc Primèò enim culpam in ſe recepit: In me Domine mi, Rit hæc = lon un⸗ iniquitas. Deinde mariti fui amentiam detexit . Itultitia ßßUMB 0 oclt eſt cum eo, tertiò ab effuſione ſanguinis abſterruit: nè wenias nititnun in ſanguinem. Denique munera obtulit: ſuſcipe benediétoneg emnemeni hanc, quam at tulit ancilla tibi Domino mes. Movitꝗue aded W Davidem, ut dixerit: Benedi um ſit eloquium tuum, & benedi- praſicioen Gatu. V'ade paciſicè, ecce audiwi vocem tuam. Sic Beatiſſi- Nliſtmo Einnn ma V. in ſe ſuſcipit peccata noſtra, verbisque efficaciſſimis e, qvotenm coram filio judice perorat: peccârunt fateor, peccarunt hi t ſicer On ſervi tui, clientes mei, peccarunt peccata grandia, peccata 14,C. Nn enormia, peccata innumera, at ſtultitia decepit eos; quid dus veltan facerent, neſcierunt. Et jam contriti infra pedes meos ja- im vivamnt cent; num illos à pedibus meis repellam, quos tu in mani- 8, Lechrramms bus deſcripſiſti, pedesque tuos eorum amore clavis perfora- it ad exurent ri voluiſti? ah fili, nè venias ad ſanguinem. TIu meus ſan- Colospeneni gvis es, hi pretium ſangvinis tui! per amorem, quo tuum rivitatem,n amas ſanguinem, miſerere! per ſanguinem, quem, ut me ſub t r. 20. Hj cruce ſtantem aſpiceres „OcCulis tuis expreſſiſti, atque hunc 1GSAn peccatorem mihi in fllium ſanguinis conſignàſti, miſerere! 4) Eftyviter Benedictum ſit hoc eloquium tuum Mater! & nunquid Reperre nos habemus cauſas te amandi, quæ toties placaſti filium, 0o. Confip toties avertiſti cladem & exterminium, toties pro ſuppliciis lhminſſn beneficia ampliſſima obtinvuiſti? . vebliettbl Semel Regina Eſther rogavit: FSi inveni gratiam in oca- §. 4 ‧. lis tuis, dona mibi pepulum meum, pro quo obſecro, traditi enim ned⸗ „ I ſumus ego & populus meus, ut conteramur, jugulemur, & pe- . ges⸗ reamus; Impetravitꝗue revocationem edicti. Quid ſi in tri- ilrolnin bunali divino concluſum contra hanc urbem ſit, ut ingru- iritee at peſtis, ut graſſetur incendium, ut annenæ caritas affli- imennine gat? quid ſi contra aliquem noſtrum lata ſit ſententia, ut Abigihe 4 poſt quatuor dies ſubitaneâ morte pereat, & in infernum elan, geſcendat, jamꝗue prænuncius expeditus ſit, tetrum in do- Cliandds A mo ſpectrum in pœnam hujus & illius boni operis per invi- ſ prucenin G 3 diam 1 54 Feſto Præſentationis Deiparæ Virginis. diam & ſocordiam præpediti? quid ſi contra me vel te ſcrip- ta ſit ſententia gravis infamiæ, quæ Amanis æquet patibu- lum, quid facto opus. Adhucne ſalutis ſpes:? eſt omni- ndò. Ad Eſtherem cum Mardochæo recurramus, & ſimilia, quæ ipſe protulit, motiva offeramus à conſanguinitate, à noſtrà neceſſitate ab illius officio petita; ad ibit illa certiſſi- mè tribunal divinum, & negotium aget noſtrum, nec aget actum. Semel rogavit Eſther, millies MARIA, nec fatiga- tur; nec tergiverſatur, ſed miſeris ſuccurere gaudet, quò crebrius, eò libentius. Ited She-.,„ SZemel itidem Thecuitis cauſam egit Abſolonis, & qui- euitis. dem ſecundiſſimè, ingreſſa enim habitu ad Regem lugubri, 2. Reg. 14. viduam ſe ſimulans, poſtquam effari juſſa eſt, hoc fecit * ornandi initium: Serva me Rex, petitur unicus meus filius, s occidatur. Tum cauſam tantâà eloquentiâ egit, ut Re ramentum extorſerit, & Abſoloni indemnitatem im rit. Nos Abſolone deteriores ſumus, quia non Amanem, usſn ſed Amorem incarnatum, Patrem noſtrum amantiſſimum mrni JESUM nequiſſimè interemimus, nec ſemel occidiſſe con- unſige tenti, centies & millies vulnera renovamus, & denuèò cru- tnbden cifigimus. Nos rei ſumus effuſi ſanguinis, ſudoris, lacry- kannöf marum, clamant contra nos lacrymæ, clamant vulnera, DEletent clamat ſanguis, & vindictam exigunt. Quod revera cla- ülecenen ment, & imminenti peſtis periculo manifeſtè patet. Recurra- 6 attieh mus tempori non Thecuam, ſed ad templum vel imaginem intoneb miſericordiæ Matri conſecratam, & dicamus: öDomina, ego Ene filium tuum occidi, & me ipſum perdidi, ſerva me, quia tuus eiknlne ſum, etſi indignus, qui vocer filius, imò mancipium tuum. unnin Movebunt paucula verba cor maternum magis, quàm mo- intiunm verit Florentinam illam matrem, quæ refugienti ad ſe ho- erne micidæ unigeniti ſui mirè profuit; paucula illam move- n bunt, verba, ut adeat Regem, procidat, clamet : Serva Ahi u, me, ſervaꝗue meos clientes, etsi ſint nequiſſimi peccatores; mei igirt. — —, kamerdv 6 det ſpes en kamnns, Klan mſingninn dibit ilitet noſtrum, ar Al meit eregalcehe Ablolonist dRegemlun ln elt, hort icus reiu i degit, oe Unitatemim: uianonAnn Umatmuntin mel occidler us, & denibe s, ſudorie ,damant u Qod teien ektepitethen lum velimgn. us: Dond ſetra me, in mmancipiumn nmigis uin fugienti t cla ilumm. 4 3 Concio Civica. 2 mei ſunt, quĩa ſe mihi donârunt; ſi mei ſunt, etiam ſunt tui. Serva meos, quia tot annis amorem in me ſuum probarunt, tot annis Sodalitatem meam trequentârunt, tot coronas abſolverunt, tot eleemoſynas fecerunt, ante fe- ſta mea jejunârunt, ſingulis feſtis meis communicârunt, in tali & tali occaſione honorem meum, Immaculatam Conceptionem meam, authoritatem apud te meam egre- giè defenderunt. Serva me in meis. Ecce jam quærun- tur ad mortem, jam jam raptabuntur ad infernum. OO fili! quid ego peccavi in te, ut meos velis/perdere clien- tes? O Salvator! cur me Matrem miſericordiæ feciſti, ſi propter me gratiam præſtare recuſas miſeris? O Fili! jam- ne oblitus es lacrymarum mearum & dolorum, quas ſub cruce pro his ipſis tibi obtuli? fateor indigni ſunt, at ſint indigni. Magna eſt illorum miſeria, major eſt tua miſe- ricordia, maxima erit tua gloria. Parce, & miſerere fili, ſi amas Matrem; parce, ſi amas nomen tuum, ſi⸗ amas amorem illum tuum, ex que hæc vuinera ſervas. Sic orat Virgo, imò multèò potentius; & dubitabimus, utrüm exaudienda ſit? nisi exaudiretar, quoties orat; multi ex nobis pridem in gehenna arderent, non in hoc templo ſederent. Si quod calamitoſum fuit tempus, il- Iud fuiſſe cenſendum eſt ſub Henrico IV. quod Bozius l. 24. c. 6. deſcribit: Fluvii inſtar murorum ſe erigebant, & ur- bes integras ſorbebant nives tam altæ, ut ſylvas opprime- rent, terræ motus ſæviflimi, incendia emiſſa cœlitus, pluviæ item ſanguineæ, peſtis ubique luctuoſiſſima. In tan- ta conſternatione indictum fuit per totam Italiam jeju- nium triduanum, idꝗue in honorem matris miſericordiæ. Et ecce Cremonæ infantulus vix benè natus loqui cœpit cunis, & prædicare, vidi Matrem Dei ſupplicem ante Tri- bunal Chriſti, & exaudita eſt pro ſua reverentia. Verita- tem ab infante probatam demonſtravit eventus, ab illa enim 156 Foeſto Preſentationie Deiparæ Virginis enim hora quieverunt terræmotus, reſtincta ſunt incen- dia, diffluxerunt nives, pacati fluctus, peſtis expiravit. Tantum valet Virginis patrocinium? amemus hanc, quam Deus, quam Angeli, quam Boni omnes tantoperè amant, ut malint non eſſe, quàm Mariam ſuam non eſſe. Ame- mus illam, quæ diligentes ſe, diligentiſſimè redamat. Ame- mus illam, quam qui amat, interire non poteſt; quomodo amanda ſit, non præſcribo, illud Auguſtini repeto: Ama & fac quod vis. Ingenioſus amor eſt, nec tantùm ingenioſus, ſed zelotypus, ſi MARIAM Virginem amas, certò non ama- bis Adonidem aut Venerem; Si MARIAM parvulam amas, certò non eris magnus in oculis tuis; Si matrem miſericor- diæ amas, non eris immiſericors, maximè in eos, quos nòſti eſſe ſervulos, imdò filios MARI. Wrl Con- Mnctünro eNonriren encſtsg lisern Unoe ifnne Mi NdsK ſohndudcnn günhun eümunnen wlulngee We whobou Ut; umn nſulutun retluen Maſennrat 1 — Concio Aulica. 5§: ðDW .ꝰẽ Pmneken Concio Aulicaq. M Poteſt; nn Cur Deipata in templo Pr æ ſentata. itepe e Beatus venter. Luc. 1II. v. 27. Antümingene 5 Rernatd 45, Ceftonont Legantiſſima ſunt Bernardi verba de ſolennita- ſerm de Mparpulamur te hodierna ita perorantis: Pater in conſecratione Ocib ePus Nittenn nim wirginis exhibuit clari tatem, ſilius bumilitatem, pi- eteb: arimkinen Writus Sandus charitatem. Quibus Doctor melli-danno. doflios fluus inſinuat, quod eàâ horâ, quà Joachim & Anna conſe- crârunt Domino Trimulam filiam, Pater coœleſtis exhibue- rit claritatem, hoc eſt, quod præceperit cœleſtibus Spiriti- bus, ut illuſtriores ſinguli apparerent, præceperitSoli, ut lu- ceret ſpendidius, gratias creaturis omnibus præſtitit ſingu- lares. Filius exhibuit humilitatem manifeſtando deſide- rium ſuum, quo avebat earnem humanam induere, & cum eſſet infinitæ Majeſtatis Deus, voluit ſe humiliare coram ipſis angelis, & paulò minorari ab illis. Quid perſona ter- tia: exhibuit charitatem ſollicitando pectus Patris & Filii, ut in gratiam hujus Virgunculæ non differret in annum 60. aut trigeſimum incarnationem, ſed acceleraret gratiam, & poſt duo luſtra redemptionem inchoaret; movit ad hoc Spiri- tum Sanct promptitudo ſanctiſſimorumbarentum in exe- quendo voto ſuo, & pietas beatiſſimæ filiæ in ſuà præſen- tatione; nam ut Sanctus Gregorius Nyſs. diſſerit: Cum autem puella tam grandis evaſiſſet, ut mainmæ ad mo veri eam amplius opus non eſſet, haud cundati ſunt parentes, tam ad oemplum adducere, atque promiſum præſtare; cur verò in tem- plo præſentata ſit, tribus rationibus demonſtrabo. 8 Feſto Præſentationis Deiparæ Virgind. 55 Ueten⸗ Praæ ſentata eſt virgo trimula insolymæa Salomonis Ba- Aölum ineſ-ſilica, ut templum foret in templo, ſtabat autem auguſta ſestemplo, jjla machina octavum orbis miraculum, tertium jam ar- ccchite ctorum arte in altum educta, à Salomone primum, deinde à Zorobabele, tertiò ab Herode conſtruëta, ſed ſta- bat velut exanime corpus, cui ad perfectum ſplendorem tam diu anima deerat, quamdi Maria in templo non ad- fuerat. . And Cret. Vocavit virginem DEIparam Andreas Cret. tem- orat in fa- plum magnificum divinæ gloriv. Chry ſoſtomus in litur- r ngee gia templum DOEl animatum. Ambroſur: templum pudoris, bo- ſaltit virg. neſtatis purificatum. Auguſtinus: templum miſericordiæ DEl. CS Aus- Amphilochius: Templum ſpei noſtræ, in quo Sanitas omnis & Ghumpt. magnificentia reſidet. Rupertus: Templum proprium cha- ritatis Damaſcenus veròò orat. de Nativ: B. Virg. Templum DEI Sandtum, quod ille pacis 'rinceps Salomon ſpiritualiter ex- truxit & habitavit, non auro & inanimis lapidibus orna- tum, verum auri loco ſpumidi fulgens, pro lapidibus au- tem pretioſis margaritam ingentis pretii Chriſtum ha- bens; præſentatur itaque Maria in templo, ut templum in templo ſit. . uItuN Viſebantur in templo illo exanimi menſa aurea, cande- Aumfkece labrum aureum, ſeptem lucernarum, Arca de lignis Sethim Ieren 1 U 1 deaurata, mare æneum, altare Thymiamatis, propitiato- rium, ſed hæc omnia umbram duntaxat projiciebant illius . expectantiſflimæ Virginis, quà & menſa & candelabrum, & S. oan Arca, & mare, & Altare, & propitiatorium vivum ac ve- Dam orat rimm non uni Hebræorum populo, ſed orbi univerſo in ſa- 2. de al- . . . . Simpt ö. lutem eſſe debebat. Aenſa enim animata (ut loquitur Epiph. o, Damafcenus) menſa fidei intelledtualis panem vitæ mundo ſup- relciend peditans. Epiphanius: menſa ſpiritualis vi vifico animarùm MS* omnium pane inſtrulta (ut habet Menæagræca) eſt Maria, 31. Meji. quam ihini. — — Ddt autem tertünir lowonenn onltrucht, ſt Aum ſlnte, U templo ni dreas Cret Oſtomis ihn nplun uln niſericortel 1O Sanitasonni lum prorint Virg emnlnt on ſpiritulin Vis lapicitmun. Pro hopidtun etii Chritun: lo, ut teniir menſaawence cice lens matis, oni⸗ Projcieun⸗ N cancehben Ofiumvivum“ bi vninetb, uuta (Nt n Tite ninſfo,e grec⸗ . Loncio Aulica. 29⁹9 ꝗquam menſa aurea proponebat, ill eſt candelabrum aureum ſeptem lychnic, donis ſcilicet ſpiritüs ſandti ornatum clarum & orat in ſa- lucidum, ut docet Andreas Hieroſolymit: Iila Arca eſt ſan- lutat An- &a indiſſolubili. Chry ſoſtomus. Arca gloriæ ſpiritualis gelie. Epbrem) Arca viva & animata, ac velut propitiatorium ing terra (Methodius, Arcaæ teſtamenti verisſima, quæ auro veſti- Krc . de ta mundisſimo, virtutum gemmic exornata, ex imputribilibus Ephrem lionis ſviritualiter facta, tetamenti tabulas frondentem virgam, der. e & ſau visſimum in ſe manna continuit, Utpræclarè docuit hod- rat. Laurentius Juſtinianus ſerm. de Nativ. Virg. Hanc Arcam de hyp. expectabat inanimis illa à Moyſe fabrefacta; & mare æe- voan. Da- um Mariam, immenſum illud divini amoris mare, velut lO- maſe ſerm. quitur Damaſcenus, pelagus gratiarum, pelagus ſanitatum, d pelagus gaudii inexhauſtum expectabat; Altari thymiama- Cant. 1 v.6. tis debebatur hæc virgula fumi ex aromatibus myrrhæ c thuris, & univerſi pulveris pigmentarii; propitiatorium denique propitiâ trimulæ virginis præſentia recreari gau- debat. Eſt dementiſſima virgo propitiatorium laboran- tium, ut docet Ephræm, propitiatorium mundi, in græco hymno canitur; templo itaque debebatur. Et nos hoc vivum templum devotiſſimè adeamus, ut apud menſam auream ſaturemur famelici, apud candelabrum illuminemur cœci, apudArcam fœderis pacem & tutelam inveniamus deſolati, apud mare æneum lavemur immundi; apud altare thymi- amatis bonus odor Chriſti & Mariæ eſſe incipiamus, apud propitiatorium ſcelerum veniam & æternam propitii DEI milſericordiam conſequamur. Cauſa altera, cur ad templum quantocyus Mariam ve- §. z nire docuerit, tenui judicio meo fuit, quia primaria Imago Eauſa at templo Salomonis defuit; O filiæ Sionis, non jam imagines e⸗ aquilarum, palmarum, malogranatorum, ſed in imaginem ꝑie, Dei perfectiſſimam intendite, Maria (aits. Antoninus)per- fectiſima eſt Dei Imago, ab ipſa ſumma arte ac ſingulari providentia depicta, aut quod Andreas Cretenſis ſerm. 3. de H 2 aflum. m Aadr HKi. eroſolym. 60 F eſto Præſentationi Deiparæ Virginis. aſſim. dixit: Imago divini Arcbetypi refe deſeripta. Alexan- dAdroMagno dixerat Siſicrates, teſte Plutarcho: Statuam in tui voyminis gloriam erigere cogitawi, quæ ob materiæ incoruptibi- 2ð litatem æterna, ob fundamentorum profunditatem immobilis, ob nwagpnit udinem molis immenſa, ob ſingularis formæ pulchritudi- nem omnium oculis pergrata tibi ſit ſimillima; ſed ab Alexan- dro rejectus eſt thraſo, quod plauſtra verborum nil aliud, quàâm cerebri inanitatem arguerent. lmaginem hodie video, quam Pater fecit, Filius ſuo pinxit ſanguine, Spiritus Sanctus illuſtravit, cedat cum ſtatua ovis Phydias, cum ima- gine Cupidinis Protogenes, cumHelena Apelles, Maria ima- go Jeſu eſt, & faciem nati ſuſtinet illa ſui. Quem ſic Thomas Villanovanus ſerm. 3. denativ. exponit: Chriſtus totus fuit Matri ſimillimus, qui enim utriusque imaginem ad vivum viderant, aſſerunt, nunquam fuiſſe ſic filium ſimillimum vultu & moribus, verbis & habitu: Ille humilis, illa humilis, illa manſueta, ille manſuetus. IIIa puriſſima, ille puriſſi- mus, illa piiſſima, ille piſſſimus, denique in omnibus mater nihil fuit, niſi filii adumbrata imago, & filius matris expreſſa figura. Amemus hanc imaginem & juxta hoc exemplar no- ſtram renovemus. 62 Denique præſentari in templo Deipara voluit, ut om- auſe den. nem impleret Juſtitiam, omnemque expleret teſtamenti ve- ja, ⸗ picentur teris figuram. Ex. 40. Poſtquam omnia perfectta ſunt, gloria Do- Fguræz. mini implecit illud, (tabernaculum Dei) Chaldæus habet: Ke- plecit illud spiritus DEl Gloria Domini, ut ſol implevit tem- plum; Gloria Domini eſt Maria. Sicut ſol oriens mundo, ſic mulieres bonæ ſpecies in ornamentum Domus Eccli. 26. Sol pre- tioſo templo tam diu deerat, donec elecgaut ſol Maria pri- mitus in templo comparuiſſet, quem nos in templo Salo- monico primum exorientem tanquam ſtatuam Memnonis devotiffimè ſahutemus. Deut. 2I. a ver. 10. conce dit Deus, ut mulier capta bello, ſi pulchra & adamata fuerit, introducatur in domum, intro- J duccs Pnltvan mionig 0 Uetfutr, ibireuen uAneki ln eon irkencd yodiss Urbt mrent Hriuütmtn Aukemull AMuninthi nSlkanss gninieni Venmnthieini wNns, utntenin Leng RRS . S 1,irun. . èl Concio rc. — . 61 ho: Sunan Auces eéam in domum tuam. Pro Virgine pugnavit contaaaz ie ing ſerpentem antiquum ſponſus cœleſtis, qui vicit ſerenten. tteinng & hanc pulcherrimam ſibi elegit in matrem, induxit in do. fyneniti mum ſuam, ut impleretur illud Pſal. 44. v. 10. adſtitit Regi. led na à dexteris in veſtitu deaurato, ſeu, ut cum Septuaginta idonmne Hicenymus : Faſciis aureis veſtita in ſeutulatis ducatur ad M egem. èM lmagnen 1 Biupleta eſt hodie figura Eſtheris indudæ ad regem . nguine, 2,v. 17. Adama vit eam Kex plus, quum omnes mulieres, habu- Chycdiamn itque gratiam &miſericordiam coram eoplus, qunm omnes mulie- helles Mnin res. Eſther abſcondita, cum eſſem parvula, placui patri, qui Qemſeln me elegit in filiam. Chriſusnms Juditha c. 16. poſt obtentam victoriam ingreſſa eſt tem- aginemat plum; & obtulit univerſa vaſa bellica; beata Virgo ſemet ip- . flliumßmilr ſam obtulit vas admirabile Eccli. 43. vas aureum ex pecuniis Umilisihe templi Domini 4. Reg. 4. de meritis videlicet humanitatis m, Uem Chriſti. “ inomnlon Impleta fuit promiſſio Noemi ad Ruth. c. 3. v. I. filia mea, ius mittisen quæram tibi requiem, & providebo, ut bene ſit tibi. Sic dixerit Thoc exeny S. Anna Mariæ: Filia mea, quæram tibi requiem, cui modeſtiſſi- ma pupula reſponderit: In hæreditate Domini morabor. Anvollihnn Templum Dominilhæcrequies mea, hic habitabo, hic ope- erettetnn rabor, & expectabo ſalutare tuum Domine. . eſutgel Evodius S. Petri in cathedra Antiochiena ſucceſſor ſic Gataina Nuldxhte deſcribit præſentationem Marianam. Trimula cum éſſet viginis 1 imkutt Maria, in templum eſt præſentata, & ibi in Sandi sanltorum intrantis traduwit annos II. Valde exultans ibat in templum Dei, tempium. tanquam in thalamum, ſubjungit S. Germanus: Introduxit eam S. ZachariasSacerdos in Sancta Sanctorum, ubi votum ſorieuun ,Pccl. 26 u ſi ha virginitatis emiſit, ut impleretur verſus. 15. Pſalmi 44. ad- osintence ducentur Reei virgines poſt eam. Ipſaprima fuit, inquit Al- tum Men bertus Magnus, &; ewemplo ejus poſt eam ſecutæ ſunt aliæ, quæ ſe . e offerunt in templum Kegi Domino Unde Lucas preſſis verbis Dblierch vocat eam per excellentiam Virginem, miſſus eſt Gabriel ad intomm . H 3 Vir- 62 Feſto Præſentationis Deiparæ V irginis. Virginem, quia prima interfœminas DEC glorioſum wirgini- tatis munus obtulera. Sed ò Virgo devota, quis te docuit: (lo- ðòè quar cum Bernardo ſerm. 3. ſuper miſſus) Virgo devota! è quis te docuit placere virginitatem? quæ lex, quæ juſtitia veteris teſtamenti vel præcepit, vel conſulit, vel hortatur in carne non carnaliter vivere, & in terris Angelicam ducere vitam? tu verò non dicam præceptum, ſed nec conſilium, nec exemplum habuiſti, niſi quod unctio te docebat de om- n 4 nibus, ac ſermo Dei vivus & efficax ante tibi factus eſt magi. vul 1 ſter, quàm filius: Ergò Chriſto devoves te exhibere virginẽ, chelll & neſcis, quòd ipſi exhiberi te oportet etiam matrem. Eli- lein gis in Iſrael eſſe contemptibilis, & ut illi placeas, cui te pro- Altueſt baſti maledictum incurrere ſterilitatis, ecce maledictio be- Cüucn. nedictione commutatur, ſterilitas fœcunditate com pen- genme ſatur. nu, itt Imaginor mihi Cherubinos, viſâ hâc pulcherrimà he- .WAgtonn rula, in ſtuporem abreptos, eſt enim, ut S. Epiph. loquitur Veonmon orat. de laud. virg. formoſior ĩipſis Cherubin & Seraphin, & onirnr omni exercitu Angelico, ſola, ſolo Deo excepto, cunctis ſu- Pinles perior, abſcondunt ſe Principes Angelicæ pulchritudinis. Wümd) Joanñes Geometra: Gaude virgo abdens lumen ſeraphicum, les ut almus ſol ſideream lucem obtenebrat, quæcunque in . Scripturis, quæcunque in creaturis ſunt amabilia, quæcun- Perioere! que dulcia, quæcunque pretioſa, quæcunque ſpecioſa, Ma- 1e gugker riæ laudibus conveniunt, inquit Hugo ſer. 46. Vos, qui con- enntoden cupiſcitis pulchra, ni . Maria pulchrius, tota pulchra Cant. 4. itmni qui quæritis dulcia, à quàm dulcis virgo Maria, magna mul- titudo dulcedinis ejus. S. Petrus Damianus ſerm. de an- numciat. Dabit delicias animæ tuæ Proverb. 29. v. 17. Qui deſideratis opes, nil ditius Mariâ, multæ congregaverunt divitias. tu ſupergreſſa es univerſas. Proverb. 31. Didic: Vitam porrò in templo actam deſcribit S. Bonaventura temporis. tom. 2. de medit. c. 3. in hæc verba Beatiſſima virgo hanc in templv. ſibi regulam ſtatuerat, ut à manè usque ad tertiam orationi- bus ſ iini. — oriſn 1 gbisteceit ns) Virgot E ler, uſ lit,vethonen Angelicmir blecſnerconſt⸗ tedocebette fibif hetr, eerhiberentt tiam matten! Placeis clitt ce malecicn Unditate con c pulchenin 8. Ppiph logt. bin & deragti Ncepto, ellt cæ pulchriwt bmen lerapnir t, wercn Amabilia, ger⸗ nge ſpecchl 146,V05lin t Polchriu. Aariv magrun ums ſetme 1b.20. . In e Conglegnien 1b. 3, 1t5 Bonenet, hma rigen tettumn Concio Aulica. 63 bus inſtaret, à tertia usque ad nonam operi manuũ intende- bat à nona orationem ſuam incipiebat, à quâ non recede- bat, quousque Angelus appareret, é cujus manueſcam acci- pere ſolebat. Amictum Deiparæ, quo in templo uſa eſt, deſcripſit S. Gregorius Turon. lib. Salutat Angel. Credo Deiparam, ex quo femplum ingreſſa eſt ſinè cilicio beatam carnem illam pungente ixißſe nunquam, iſtius veſtes à ilisſima lana, ſomnus iphius, umo nudæ el nudis tabulis adhærebat: Nullo nunquam tempore non jejunavit, famem cœlitus allato pane fuga- bat, quæ verò à miniſtris templi in alimentum accipiebat, ea quotidie pauperibus erogabat. Quidautem à Deo quotidianis in precibus ſolita ſit pe- tere, revelatum eſtsanct Eliſabethæ, habetq; etiam S. Bo- naventura, videlicet, Primò: amandi Deum ſuper omnia, Secundò: proximum ut ſe ipſum: Tertiò, odium peccato- rum & eorum omnium, quæ odit Deus. Quartè patien- tiam & humilitatem, virtutesque illas, quibus Deo placeret magis indies. Quintè gratiam videndi illam virginem, ex quâ naſciturus Meſſias. Sextò cœcam obedientiam erga Sacerdotes. Septimò Converſationem templi, Sacerdotii, populi. Hæc fuêre ſeptem petitiones Deiparæ quotidiè reno- vatæ, quas & nos diebus ſingulis ſuo modo innovemus, ut præſentationem trimulæ virginis modeſtiſſimæ æmulan- tes in terris, per eandem Sanctiſſimæ Trinitati repræ- ſentari mereamur in cœlis. Amen. Feſto §. 6. Feſto Sanctæ Catharinæ Virginis Martyris. Concio Ruſtica. Pœna inferni cur æterna? Clauſa eſt jnua. Matthæi c. 27. §. 1. Uamdiu in hac vita ſumus, patet nobis porta Cœli rect de⸗ Fe & inferni: Ecce video Cœlos apertos: Act. 7. v. 5. ſentenri. Porta patens eſto. Patet atri janua Ditis. Dilata- zminno. K vit infernus animam ſuam. At elapſã horà no- imo laudetur Viſſimâ, quando videlicet media nocte clamor fiet: Ecce janua, ſponſus venit, exite de ſepulchris Mortui, exite de carcere infernali Spiritus damnati, venite ad judicium & æternæ damnationis excipite ſententiam: Ite maledicti! tunc Porta claudetur utraque, ut nec Cœli intrandi ſpes illa affulgeat, nec exeundi ab inferis pateat, unquam ſolatium. Veniant licèt mille Virgines, petant, quærant, pulſent, non impetra- bunt, non invenient, non aperietur eis, quia clauſa eſt janua, labantur centum anni, mille anni, centies milleni anni, millies milleni milliones annorum, clauſa manet Janua. Plorent, ululent, irrugiant, & non ſanguineas tantùm, ſed igneas effundant lacrymas, ilsque omnes piſcinas, & lacus, & fluvios, & maria impleant, imò Cataclismum lacrymis ſuls adæquent, non emollient tamen cor divinæ jufſtitiæ, non impetrabunt ſpem veniæ, non obtinebunt ad nuptias adi- tum, quia clauſa eſt eritque janua, quàmdiu Deus erit Deus. Et cur quæſo tam rigidus in puniendo Deus, atque inexo- rabilis ad damnatorum lacrymas & lamenta perdurat? Tres Ppreviſſimè inſinuabo cauias, eo fine, ut diſcamus juſtitiam moniti, & non contemnere Numen. Sancta Virgo & Mar- tyr Catharina, ſit mecum in hac doctrina, impetretque n⸗ nibus immuncer Ueeſet, llent, Weiicn DWCknixd Reltchere Mlo annir Wanontz ummonicn nmrninre N Ilerumacn — Concio Ruſtica. ?́”GMcül 65 VeN nibus ac ſingulis Auditoribus meis timorem ſanctum, qui eſt verè ſapientiæ initium.- . Qui rudem aliquam & æternitatis ĩimaginem ſuo effor- g mare cupit in animo, cogitet ab uno aliquo damnatorum ætetnita- (Cainum vel Pharaonem ponamus)ſingulis añis unam acci-Gs. pi lacrimulam, eamque in evacuatam puteorum, piſcina- rum, lacuum, fluviorum, marium ſinum reponi, interea verò in acerbiſſimis totius corporis ſuppliciis, & irrequieto animæ tormento in ardoribus, ſtridoribus, angoribus ine- tnobisanit narrabilibus exigendum eſſe ævum, donec omnes putei, peftos: Al piſcinæ, lacus impleantur. Proh! quantô temporis ſpatiò epus erit, donec ea om- anwa Ditis Dl . I6 ρus 1 aom At ehſen Dia impleta ſint; implebuntur nihilominus aliquando; Et clamorfette· ECCE poſt tantam temporis intercapedinem , adhuc non erit i, eritebetn finis, non erit medium, non erit initium æternitatis, dqula Nieiumker. finis nunquam deficit, initium ſemper incipit, medium de- leusPitunk creſcere neſcit, poſt impleta lacrimis maria;, fingamus ſoes u i culicem mitti, qui intrà centum annos unica vice guttulam ines. unicam auferat, quantum rurſus labetur temporis, donec hatum omnes putei, piſcinæ, lacus &c. exhauriantur! poſt exhau- lentnenm ſta tamen omnia adhuc finis non erit, imò initium non exit uincuſte⸗ tormentorum in gehenna. Ex ablatis ſingulis guttulis fin- enlles mile⸗ gamus excreſcere montem ferreum aut adamantinum lon- dauſtmmee gé grandioré, quàm mons iſte ſit, qui urbi noſtræ incumbit, Gneis tm per hos montes jubeatur repere tamdiu formieula, donec spilendé rependo comminuat in delicatiſſimam arenulam omnes mumkes omninò montes, eâ tamen lege, ut intra mille annos ultraà vine ufnen ſpithamam unicam non liceat progredi, proh! quot millio- Unt ad mhin⸗ nes annorum intereà labentur, donec rependo omnes mon- Aluene tes in tenuiſſimos pulviſculos comminuantur. Commi- Dens, uMe mientur tamen aliquando, at poſtquam omnes illi montes enta pelenli commoliti fuerint, æternitas tamen nondum habebit fi- ſane nem, verum adhuc erit dicere, necdum medium attigi, ckrin, 1 im 66 FeſtoS. Catharinæ V'irginis Martyris. imò nondum incepit æternitas. Ex contritorum monti- um pulviſculis formentur ab Angelis clepſy dræ, quas om- nes ſucceſſivè effluere ſit neceſſe, ha ctamen conditione, ut non niſi pulviſculus unicus intrà decem millia annorum de- labatur, quantum denuòè ſpatium, donec omnium earum clepſydrarum fluxus deſinat, deſinet aliquando, ſed nondum finis erit, imò nec initium diei poterit æternitatis. Po elapſas arenulas formet DEUS ex ſingulis tantam tabulam, quantus ſol iſte eſt centies ſexagies totò mundô major, eamque arithmeticis numeris impleat, & ſummam ſum- marum ſubſcribat: tot millionibus ſæculorum patiendum erit damnatis, quot in illa ſumma continentur numeri. Proh! quot ſeculis, quot ſeculorum millionibus opus erit, donec unica abſolvatur tabula, quid de cœteris dicam:? quot mihi annos imaginabor? Et tamen poſt omnes ad ultimum minutum elapfos, finem non habebit æternitas. In his ego me numeris amitto, & dicere aliud non poſſum, quàm OO &ternitas incomprehenſibilis! O æternitas innumera- bilis! O æternitas interminabilis! & tamdiu pro uno pec- cato mortali ardendum, ſtridendum, omniaque corporis ac animi mala erunt toleranda, cur ità? quia omne pecatum mortiferum eſt erimen læſæ majeſtatis, quæ eſt æterna, eſt crimen læſæ juſtitiæ, quæ eſt æterna, eſt crimen læſœ ſan- Stitatis, quæ eſt æterna, crimen læſæ ſapientiæ, quæ eſt æterna, dignum ergo eſt æterno ſupplicio, tantum certè malum eſt peccatum, ut nec omnes Angeli & Spiritus, ſi mortuum corpus aſſumerent: nec infiniti homines toleran- do cruciatus paſtione Dominicâà milhiones acerbiores pro eo poſtint ſatisfacere, nec per tempus finitum ſatis pati. Domini temporales puniunt morte temporali, Rex Secu- lorum immortalis morte plectit æterna. Ariſtoteles l. 5. definivit: Quò major eſt offenſa, eò⅛ diuturniorem eſſe debere pœnam. Ruſticum qui percutit, repercuti mere- tur, micuite rig 15 6Nolunte I Mee Annoc leſch l hodan Kermm Nern i,Arn Meltb rohna Mente nc porten Vuntlan. tohni. Bitan — — Concio Ruſtica. 67 gee,n tur, qui Regem aut Cælſarem percutit, acerbiſſimàâ morte nen conctt⸗ dignus eſt. Cum ergo peccator „transgrediendo legem, hilia nen legislatorem ipſum conculcet DELM (quantum in ſe eſt) ec Omniune annihilet, extinguat, Filium DEl iterum crucifigat, plus- undo duam temporaneam meretur mortem, ergo &ternam. Ju- Aleifitli ſtinianum Imperatorem truncârat naſo, & exuerat regno stutinti, Leontius l atricius, ceſſit bonus Imperator tempori & for- t nnn tunæ, à qua inſigniter naſo trahebatur, at ubi verſa rota eſt, & Xi Nön ſuperior hoſtibus ſuĩis Auguſtus evaſit, omnes illos numerò ümmmi ſat magno carceri damnavit, quoties inſuper naſum emun- Hlorumpin xit, toties hoſtium unum produci & trucidari juſſit, teſte ntinentur n Fulgoſo l. 9. Non vertimus vitio Iuſtiniano & vitio vertemus lonibus hu Chriſto injuſtiſſimè mactato, ut quoties intuetur vulnera, dCetetiscicat (intuebitur autem æternum) toties nova in eos mittat fu- omnesimn roris jacula & morti depaſcendos denudò decernat. CLla- tetnis ment infelices (uti quondam clamavit inimicus Tiberii, de non pofing quo Svetonius l. 3.c. 6.) reſpondebit idem JESUS, quod Ti- ternitas immm berius: Wondum tecum, Obhbomo! in gratiam redii, non fic abi- Imcdkin pro un bunt odia. Nec digni ſunt commiſeratione ullà, quia de iis Dniaue cone: dicendum, quod dixit Jjulianus Cæſar, de interfectis quißus- lin omme dam maleficis: Hoc voluerunt. Hos carceres, has rotas, ,ac eſtetn hos rogos, has fartagines, hæc tormenta & lamenta ultrò ,eſtcrimenen elegerunt. Nemo damnatur, niſi qui ſciens & volens eligit ſpientieſ peccatum, ex quo ſcit conſequi infernum ,‚ceſſet voluntas propria, & peccatum non erit, ceſſet peccatum, & infernus non erit, voluntas propria januam inferni aperit, ut intrent, claudit, ut exire nequeant. Propoſuit peccatoribus Deus lido, tanmme ogeli e Yiin pomines neichie vitam & mortem, utramque æternam, bonum & malum, fnirum iuß⸗ utrumque infinitum, jubilum & luctum, utrumque inter- rel, Ns minabile. . . . §. . - H e In voluntate eorum eſt eligere quiquid libet, ſi pecca-Ratio cur . Aeſac tum eligunt cum peccato mortem, luctum & malorum ma kHatia po Gitumen imum eligunt. Hoc voluerunt pro momentaneo guſtin, ætoma. ittehennn⸗ 12 ſem- 68 Feſto F. Catharinæ PVirginis Martyrè. — — ſempiternum ſupplicium non curàrunt: Voluiſſent equi- dem illum ſuum guſtulum eſſe æternum, ſed propter hoc ipſum æterna meruêre tormena.— Ad Epiſcopum Deo gratias ſenſatiſſimè ſcripſit Santus Auguſtinus ep. 49. q.4. V'oluntas punitur, quæ æternam v- luit habere peccati fruitionem, & ides æternam vindicta inve- niet ſeweritatem. Hoc eſt, qui conſentit in voluptatem, quam percipit ex impudicitia, vel ebrietate vel lucro ini- quo, vel vindicta, aut quocunque alio vitio, vellet illam vo- luptatem nunquam ceſſare, meretur proindeè pœnam nun- quam ceſſantem. Quod præclarè elucidat S. Thomas I. 3. contra Gentes c. I44. inquiene, ideò ſupplicium eſſe æter- num, quia peccator temporale bonum æterno præferre au- ſus longè magis id feciſſet, ſi dele atio peccati æternum du- ratura fuiſſet. Similitudo clara eſt ab iis, qui in luſum in- amorati, licèt ſæpè moneantur, non tamen deſiſtunt, totàâà nocte luſuri, niſi lumen extinguat hospes; Ludunt peccato- res & illudunt DEO, cujus mandata pro ludo habent, nec deſiſtunt ludere, quamvis millies moniti, donec mors vitæ lumen extinguat, & facultatem ultrâ peccandi, non tamen voluntatem peccata continuandi, adimat. Semper enim peccarent, f viverent. Audiatur S. Auguſtinus, lib. de pœ- nit. Qui impœnitens moritur, omnino moritur, &aternali- ter moritur, qui enim impœnitens finitur, ſi ſemper viweret, Imper peccaret. Auguſtini ſententiam confirmat D. Grego- rius I. 4. dialog. c. 44. V'oluiſſent utigue, ſi potuiſent, Anè ne Viere, ut potuiſſent ſinè fine peccare. Et infert. Ad magnam igitur juſtitiam judicantis pertinet, ut nunquam care- ant ſupplicio, quin hac vita nunquam voluerunt carere peccaté. Quin imò, ut idem Gregorius aſſeverat. l. 34. moral. c. 16. magis appetunt peccare, quàm vivere, ut patet in libidino- ſo Amnon, in ambitioſo Aman, in perfido Abſalon & c. In voluntate, in quâà quis moritur, perſeverat æternum (eſt e tubt Gurounne i ie⸗ Semnn ſeene. Ubcen Ani, itoc Etoluinwe mnsw leirsde Midoinm ier nete umm ni Iumn Hye n kynt, Ugtuenne Eorcumg ſenele, l Alolloc en, — ſolükee (eſt enim mors inſtar ſigilli obſignantis epiſtolam) unde Kea hicſtt quid mirum, quòd æternum peccantes puniantur æter- num? quod de Behemot job pronuntiavit c. 41. v. 15. id de Coneio Ruſtica. 6 1 . ne ſerihſtirt unoquoque damnato dici poteſt: Cor cjus indurabitur tan- gle teſicr: quam incus. Peccatori idem eſt mors, quod caſus Lucifero, Hnon inidin ajit S. Oannes Damaſcenus, quia ſicut is reſurgere nequit ti in vonne poſt caſum, ità peccator poſt mortem. Quanta obfſtinatio etate vellun Caini, Pharaonis, Judæ, Phariſæorum, quos nec minæ, nee io, veller lim ſupplicia, nec beneficia, & miracula movere in hac vita po- inde peenmt ture, ut à peccando deſiſterent, at longè major eorundem aS. Thong in altera vita erit pervicacia, quâ culpam ſuam non revoca- ppliciumekte bunt, unde nec juſtitia divina pœnam revocabit. F. 4. ternoprakennt At dices: Hæc obſtinatio eſt ipſiſſima peccati pœna, cur Obſtinatio Eccati telnunt eam DEUS peccantibus irrogat? Reſpondeo quia ultrò n ſhe ,gli innin volita fuit in ultimo peccato: Deſcenderunt in infernum cum ba à eo ven geltun armis ſuis, & poſuerunt gladios ſub capitibus ſuis, &; fuerunt irogat⸗ * 8, Luduntpent in iquitates éorum in 0s bus eorum, ideò & ignis habet pa- dumnätig volwconan bulum perenne. Nunquam ceſſant damnati peccare, fi eauia DEUM blasphemare, ſanctos calumniari, ſeſe invicem &tοεnita- ee inſetari, ideoꝗque nec divina juſtitia ceſſat eosdem ver- tis. i Eente berare, fulminare, & ſuppliciis znrcieran mnactare⸗ ſöows, h uamvis autem Electi clarit imè agnoſcant, ſe 4 repro- Nunnuc, e bis mille diris devoveri, non tamen idcircò commovebun- nyiy, C tur, nec turbabitur placidiſſima eorundem muſica, imè „Greri juxtà doctrinam Gregorii citati, tantò magis in æternum ntſnuhl⸗ gratiæ divinæ debitores ſe eſſe cognoſcent. Quantè in e, Mnen æternum mala puniri conſpicient, quæ ejus adjutorio . Nine, vicerunt. Ingenioſè dixit Gerſon. Infernales gemitus, , At Muna, ſtridores porridi, & rabidi ululztus dumoniorum concurrunt uptcuntt /4 ad integri tatem melodix hujusmodi dulciſonæ. Quia in mfer- 1 3u noll⸗ no eſt juſtitia, & in cœlo mollior cantus miſericordiæ, jUxta iliud: tpnetinil miſericordiam & juſtitiam cantabo tibi Domine. Aliam Ablaone. affert ſimilitudinem Guilielmus Pariſienfis. p. I. c. 51, kleferin n I 3 apud 70⁰ Feſto Catharinæ V'irginis & Martyris. apud Euſebium Niremb. Sicut non eſt perfecta Regia, ubi car- cer abeſt, nec eſt ordinata Civitas, ubi non eſt locus juſtitiæ, ità nec perfecta cenſeri poſſet moles univerſi, cen Regia Om- nipotentis DEI, ſi carcer non foret reis plectendis. Sicut autem Carcer tamdiu manet, quamdiu regia ſtat, ità & Car- cer inferni erit, quamdiu regia Cœli perdurabit. In quem Carcerem nè deturbemur, ab omni ſpecie peccati omni- ꝗque peceandi pericule plus quàm à facie colubri & inferne ipſo fugiamus; Præſtat mori millies, quàm ſcienter volen- terque terribilem illum Dominum offendere, qui poteſt corpus & animam mittere in ignem inextinguibilem, ar- dores, horrores, fœtores, angoresque inceſſabiles; in æter- nitatem nunquam, nunquam, nunquam terminandam. Sanctiſſima Partheno-Martyr Catharina, quæ præſentifſi- mo ſuo Præſidio Carolum IV. Imperatorem tempora- neæ mortis periculo eripuit, gratioſò nos patrocinio à morte æterna eripere ac præſervare dignetur. Amen. encunte Snlereren lo nni Unertenitn es Aided eniemtid Efte⸗pnben Inepre 4 tet tyi. Concio Givica. 71 ANN — — neten EEeeebeeelssesseee verſt lpcelheit . .„ . 4 ecett Concio Civica. regin ſi bl . . . . dunbi, g Procraſtinatio, ingens Fatuitas. decie eein Erant fſatuc. Alatth. 2 5.. C. v. 3. ecolubri kit⸗ umſciente, KRudentiſſima Virginum & divinæ humanæque Qrlil libi endere, dir 9, Sapientiæ Mag agiſtra Catharina, dum in ſuis inſig-velit Gla- entingibt, nibus gladium oſtendit, & rotam, hoc ſymbolo Eata⸗ ceſſtabiles ne iveram nos edocere vult ſapientiam, nè inter fa- niuæx? Uam terrium tuas Virgines unquam reputemur. In gladio enim ſuo , ucr rett deſcribit divinam juſtitiam, menetque: Fugite Clientes eratoren en mei ab illo gladio, qui corpus dividit ab anima, animam 4 nosen DEO, & quidem æternum. Hic vobis gladius ſit pro ſtimu- are dignenn lo ad currendum celeriter, nè ſerò cum fatuis irginibus ve- nientes in ſeveræ ju iſtitiæ gladium incurratis. Ecce rotam, qua conſulo, i in viâ peccatorum ſtare nunquam, ſed curreré impigrè mandatorum Regiam, nè in damnationis, & ærum- noſiſſimæ æternitatis incidatis rotã, in quà jacent infelices Virgines, & ideò infelices, quia fatuæ, ideò fatuæ, quia ſe- rò venientes, ideò ſerò venientes, quia de ſponſi Bonitate præfiſæ; putabant enim: Quandocunque ex olei officina redibimus, patebit nobis janua, præſtò erit Sponſi clemen- tia, favebit miſeri cordia, at quia putare eſt errare, errârunt toto colo, & quia ſerò venére, eleum perdiderunt, oſtende runtque, non eſſe ſe filias oleæ, ſed pinguis Minervæ, de quibus nihil ſcire vult Sapientia vera: Neſcie vos. Im le- tum eſt in iſtis Virginibus. quod proverbiò diciin; vpera 1r6 Gex ſpe are, wultosfacit delirare, fatuæ enim hæ Virgines edidére magistrale ſpecimẽ ſuæ fatuitatis ſperando & expe- *S&tando. Qu fatuitate, nè & nos infaſcinemur, procraſtina- tionem 72 Feſto S. Cat harinæ Virginis Martyris. tionem tanquam ſtultitiam maximam, nocentiſſimamque dedicamus. 5§. 2. Alphonſus Carletus apud Typotium in Symbolum ſibi Rultè egit aſſumpſit gladium olivã circumvolutum cum epigraphe, differendo ut roque elareſcere pulchrum. Habet utrumque Deus „Oli vam anitea- miſericordiæ, & gladium juſtitiæ, pro ſapientibus illam, iitum pro fatuis; Enormem ſtultitiam commiſit Adam, cum in arboris vetitæ fructum immiſit manus, ità fortè ſecum ratiocinatus, quid oberit pomellum deguſtatum. Bonus eſt Deus, morſum mali non ſentiet. En ſpes fatua In ſpem peccavit, & pœnitere diftulit, ſed non diſtulit ponam Deus, nè ſi Adamus perſeveraret in ſcelere ultrà occaſum ſolis, fie- ret incorrigibilis, ut docent Cyrillus, Epiphanius, Diodorus apud Salianum: Ejecit eum Dominus, ait Moyſes, quaſi ex- communicando Addit Cardinalis Hugo: Angelumque cum gladio flammeo in cuſtodiam præ foribus paradiſi appoſuit, ut ſpes omnis redeundi excluderetur. Ità hodiedum plu- rimi gratia & gloria excluduntur, quod, vaniflima ſſpe in- fatuati, omni ſibi momento patere Cœli regiam opinentur: nod&tes atq; dies patet atri janua Ditis. Sed non alti janua coli, S. 3. hæc enim ſolo gratiæ tempore, ſolisque patet ſapientibus. Kusdem Si quando mundus plenus ſtultis fuit (ut verum fuerit rei pecca- dicere: Stultorum plena ſunt omnia) fuit Noêé tempore, ubi tores in d- quatuor prudentes viros totidem feeminas reperio, reliqui uvio, inſanierunt omnes. Prædicabat illis quidem divinus Noë imminentem DEI jram, ſed fruſtrà, donec apertis Cœlorum Catara&tis clauderetur ſpes veniæ, & janua viteæ.. Non du- bito diluvio illo aquarum complures ad arcam adnaraàſſe, pulſaſſe, ingeminâſſe: Aperi, aperi nobis! Conſanginnei ſu- mus, pœnitere volumus, grati & frugi erimus, ſed ſerò ni- mis, O fatuil clauſa eſt janua. Proh! quàm clauſa firmiter: Incluſit eam (Noë) Dominus deforis, Gen.7.v. 16. Cur deforis: ut ſi videret gemitus morientium, & miſericordiâ tempeſti- vãâ motus recipere in arcam pereuntes vellet, aperire eam om- ui⸗ Utcen wintoeen liceſo enzvri ihlhern Dond. Minsne IK᷑HNre Enlm,a leletaur 4 eneſn econrer Uniſuneh udnlte Conm ſorketr ibenze ulerttr V. Kinenr iCenne Concio Civica. 75 Ccehtfirm . . . . —. .„ . omnindò nen poſſet. Clauditur enimverò fatuis hominibus Cœli porta quæ ſuneSacramenta, ut haberi non poſſitssaer. = in Spmbonn n ri dos, cum Præſentia ejus metu mortis & inferni potius quàm Aleeig amore DEl & virtutis deſideratur, vel etiam clanduntur tienidad quinque portæ ſenſuum, ut ingruentibus amaræ mortis fliluu. aniſtzin Gtibus, dum haurire peccatorem mare æternitatis inc pit, öine capax non ſit gratiæ, nec venire poſſit ad Noë, æternam trncndan videlicet quam vox ipſa ſonat) animæ quietem. tiknn ha O ſtulti & tardi corde! cur ſtulti? quia tardi, quia fun- 82. esfinI davéré conſolationem ſuam in miſerabili ſperabamus. N 6S Pes ber; uitpeennd autem ſperabamus. O ſpem! delirium! meritèò ſtulti pit & per- ocanen dicti, ut diſcamus non ſperare imperfectè ad vitæ veſperam dit, dicie PphaniusDie redemptionem noſtram, quia timendum, nè diſpareat falus dle puns. Mos aboculſis, ſicut in Emaus ab oculis diſcipulorum Salvator Angelungean diſparuit. Comparat incarnata ſapientia procraſtinato- 8Pparaciſzgne rem viro ſtulto, qui ſuper arenam ædificat: Similis erit viro ihocedan ſtulto, qui ædificat domum ſuuam ſuper atenam. Matth. 7. 6,vanifimuſe v. 26. quid eſt ſuper arenam ædificare, quàm differre con- legiam oylden verſionem ad ultimas vitæ arenulas, quando te mors redi- nonaltiſmmu. get in pulverem, & nullum erit in arenâ conſilium. S. Au- patetipieni⸗ guſtinus tomo. 1 o. de Verbis Domini ſerm. 59. Cc. 8. verb's t(or venunt graviſſimis in eos invehitur, qui ſpe vanã ſibi ipſis impo- it Noè temmwt. nunt, & ex præmiſſa probabili infallibilem deducunt conſe- nölepetit quentiam, atque in hunc modum argumentantur: Eze- nidem irtu chiel dicit, quacunque die converſus fuerit peccator, ini- cipeltelti⸗ quitatem ejus non recordabor amplius, ergo non eſt opus, Uuvite. M Ut hodie convertar, ſed cras. Quare hodie con vertor 65 arcam mdd non cras! quare bodie 657 non cras Eat hodiernus dies ficut hes Coinetun ternus, volutetur in mortiferd delectatione. Cras con Vertar S finis eſt. Contra quos breviter, & nervosè Doctor Hipponen- fione, ie ſis: Keſpondetur tibi, quid ſi ante craſtinum tuias erit ſinis 2 erge mte g ben qui dem gaudes, quia indulgentiam Deus promſſit. Sed cra- ian ſtinum diem iibi nemo promiſit. Quin potius noctem hanc fore S tibi fatalem præmonuit: ſtultel hac nocterepetent animam ler: en, tuam; diem verò hodiernum ſaluti tuæ conceſſit, monuitq; Hodie 74 Feſto S. Catharinæ Virginis Martyris. Hodie ſi vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda veſtra: Pergit itaque Auguſtinus: Nec deſpero, ut deſperando pere- am, nec ſpero malè, ut ſperando inteream. Iſta duo occidunt animas, aut deſperatio aut perwerfa ſpes, nam ſicut liberat bona ſpes, ita decipit perverfa ſpes. 8. 5. Ità deceptus & perverſus, & æternæ transſcriptus mor- oex ti eſt juvenis ille, de quo P. Cæſar Recupitus opuſc. de ſignis Zien prædeſtinat. c. 4. Novi Adoleſcentem nobilem, qui de- licta juventutis accumulans hoc referebat lemma: Satis hora noviſſima, juxta id Matth. 20. Hi noviſſimi unâ hora fecerunt, & pares eos nobis feciſti, ſed infelix, cum quadam nocte poſt epulas ad peccandum accederet, repentino lapſu cervicem fregit, & quamvis decem amplius horis jacuerit ſuperſtes, ſinẽ voce tamen, ſinè ſenſu, ac ullo pœnitentiæ ſignõ editò obiit, periitque. Adolescenti jungamus adoleſcentulam, nobile par! Narrat P. Henricus Engelgrave in Cœlo Empy. Feſto S. An- tonii Paduani S. 2. Paucis antè annis Antverpiaâ egiſſe meretriculam juventutis illecebrum, urbis ſcandalum, mul- torum ruina. Admonita hæc eſt ſæpius, à ferventi quo- dam ſocietatis Operario, cui Cornelio Nomen, reſipiſceret aliquando, & & cœno vitiorum emergeret, æternis alio- quin ignibus, & brevi quidem, arſuram. Non fuit vana va- ticinatio, ſubitò enim paroxiſmòô opprefſa fœmella ad do- mum profeſſam pro ſuo pio monitore mittit. Qui tamen per totam domum quæſitus, tandem ad aram operans eſt re- pertus; & quamvis à Sacrificio mox ad ægram excurrerit, illam tamen paſſis crinibus, vultu ac oculis ungue dilacera- tis inſtar Furiæ deſperabumdam exſpirâſſe reperit, illudque pro aculeo adſtantibus reliquit: Quæretis me, & non invenie- §. 6. tis, &ò in péccatis veſtris moriemini. peero⸗ Doctiffimus Abulenſis in c. 7. Joſue q. 4 quæſtionem craſtinati- movet; Cur Achan audiens, quod OEUS dixerit eſſe ana- enemma- thema in Ifraël, & quod ſequenti die declarandus eſſet furti gis indureſ- eit. reus, vonenkr, lintge nthpoten Alirtatce Uleleil, n en bVucegern crerr Cen n zele. Elranulto Aincchtnel Unlr feigane ngnii 6lalln oti. ne Aeheal, audlbnt nfeut lere transſcit Itus opolc keh hobllen, gt ebat lemmit oviſſimi nie felit, cumat fet kepentint plius horis in 1c ullo Perniti lam, nol Pmpyr. Feton 6s Antrennit⸗ bisſcanddlune 16, 4 feheni Nomen, lelii eket, Elenlst „ Monfültrun eli feneh nüttit. Cr⸗ Niacn opelnit, Hegrmenk ls vnge teyent, in ne, OMtit Ucirettel/ nndtsce, N Concio Aulica. 75 reus, cum ipſe ſibi peſſimè conſcius eſſet, non fugerit „non ingemuerit, non adhibuerit Patronos:? Et reſpondet præ- ſumpſiſſe Achanum de bonitate DEI, DEUS verò pervertit cor ejus, ut noen remaneret ſalutare conſilium, nec ſciret, an & quò ſibi fugiendum eſſet, incidit proindè præfidensAchan in lapides, à quibus temporaneàâ vitâ exutus documento ſupremo nobis inclamare voluit: Diſcite non præfidere di- vinæ Clementiæ, ne in lapides aliquando abeatis, præfi- dentibus enim imprecatio poſita eſt : Fiant immobiles quaſi lapie. Exod. 15. Quin omnibus immobiliores ſunt lapidi: bus, ſiquidem in morte Domini petræ ſciſſæ, at hic nec in morte Domini, nec in morte ſuâ moventur, ac ſcinduntur. Non ſunt hi lapides pro cœleſti Jeruſalem, ſed pro camino luciferi, in ima tartari ad ſedem ait Cornelius à Lapide inc. 27. Matth. Signati ſunt ejusmodi lapides charactere re- probationis in Epiſtola S. Judæ v. II. Væ illis, gui in viam Cain abierunt, & errore Balaam mercede effuſi ſunt. Duas vias ponit Apoſtolus altera eſt ad ſiniſtram, ad dextram altera: neutra ducit ad Cœlum, ſed infeliciſſimum exitum utraque ſortitur: Væ illis, qui in viam Cain abierunt. Quotquot jeêre vid hac, clamant denique: Erravimus! eſt autem Via CGain, via deſperationis, mjor tſt iniquitas mea, guum ut ve- niam merear. Gen. 4. v. I3. Via Balaam, via præſumptio- nis. Hic enim cum malè viveret, bene mori optabat. Num. 13. v. I10. Moriatur anima mea morte juſtotum, Soſiant noviſſima mea borum ſimilia. Utramque viam depictam à8. Juda inceſſit meledictus proditor, de quo aureus Orator homil. I. de Juda: Confidebat in lenitate Magiſtri, guæ 1ts il- Ium maꝑis confundit, &ůomni venia privat, Ex via præſump- tionis inſiliit in viam deſperationis, ut de venia inſtar Caini deſperaret. Tunc idens Judas, quod damnatus eſſet, retu- lit. triginta argenteos. Matth. 27. v. 3. Nec vivere, nec mori dignus, cui & vivere, & mori culpa fuit. Egerat Ju- das & acculatorem ſui, & judicem, atque nè quid ſcelerĩ de- Kk 2 eſſet, 76 FeſtoS. Catharinæ Virginis Martyris. eſſet. Egit & carnificem, fuit illi quidem mors præmatu- ra, unâ nihilominus die ſerius appenſfus eſt, ſi enim una die citius ſuſpendio periiſſet, traditus ab illo Chriſtus non eſſet, ſic immaturo fato pereunt, qui clementiæ divinæ præfiſi pœnitentiam differunt, morte enim immaturâ præoccupa- 6 7. tiſpatium pœnitentiæ non inveniunt. . Heus pro Peccare, E&; de DElI Olementia præſumere, ideoque pœniten- hife uem tiam procraſtinare, pelago juſtitiæ ejus exponi cſt, ait 8. Grego- diam eſt ti-Frius. Ità ſe expoſuit Pharao, virgines fatuæ, ità lucifer ju- mendus. dicio S. Bernardi tract. de grad. humil. Quia nimium bonitati divinæ præfidit. An oculus tuus nequam eſt, (luciferum alloquiturSantus) quia ille bonus eſt, de cujus bonitate dum fiduciam nefariam ſumis, Jfadtus es &ᷓ contra ſcientiam impudens, & contra potent iam audax. Cogitationem porrè luciferi fuiſſe ejusmodi pu- tat S. Bernardus: Putdsne Creator opus ſuum deſtruet! quaſi eſſet bonitate divina alienum, ſumere de malis ultionem; Contra quem fic ſubtiliter: Certè ſi talis eſt, qualem putas, tantò nequius agis ſi non amas, & ſi ille patitur aliquid fieri con- tra ſe potius, quam ille factat aliquia contra te, quanta malitis eſt tua, ut el tu non parcas illi, qui ſibi non parcit, parcendo tibi. Non meretur miſericordiam, qui ſie illum contemnit, an divitias bonitatis ejus & patientiæ, & longanimitatis con- temnis'facies DEUMcontemptibilem, quia credis facilè ex- orabilem, & unde eum amare deberes, odiſti, unde honora- re tenereris, contemnis, unde minuùs peccare deberes, gra- vius delinquis; Hæœc cogitatio ità momordit Gregorium Na- zZianzenum orat. 31. ut ſanco zelo plenus palàm dixerit: Ird &z mœrore impleor propter meum Cbriſtum (utinam ipfi quoque doleatis) cum eum hac de caufa contemni ac pro nihilo haberi conſpicio, propter quam eum mazimé honorari par erat. Præſumptionem vocat Hieronymus epiſt. ad Demetr. Pes- Emum Praæceptorem, pravas enim docet conſequentias, bo- nus — ioluigi mlgen niln enbien n ue nliel en n 1 zihecen mirtad ltizan ren lvuenun Diashn ECNnau 6 Aregnono ghnoe Pebelcee Pkhno eemürr nnrnie m— Concio Ruſtica. 773) lei nus eſt DEUS, ergo peccemus, miſericors eſt DEUS, & uua. 2ð oChiitm cunque die peccator convertitur, peccatorum ultrà nonY ntir Kr meminit. Ergo pro libitu pœnitentiam differamus, bonunm munnie eſt, non utipræceptore pesſimo ait, Hieronymus, ſcilicet præſum- l 4ptione Quis quæro te ità argumentari docuit (verba ſunt = ereiſtocſem LudoviciGranar.l. I. C. 27. in duce peccat.) Deus bonus nemi- AeoTten nireddet mala. Ergo licet ſequi iniquitatem. Quin potius honicte ſic inferamus: Quia apud te propitiatio eſt, & propter le- ſirur, iüli gem tuam, ſuſtinui te Domine Pſal. 129. Et propter idem eſt, Mietinidm ac ea propter, & eſt ſenſus: Quia facilè propitiaris, idcircò addixi me obſervandæ legi tuæ. Huc facit Vatabli transla- niloqtindn tio: Quia Apud te clementia, propterea timéris. Magis DEUS ti- uciannefuim mendus propter miſericordiam ſuam, quàm propter juſti- „GcoNH NH tiam ſuam. 1 cmee⸗ . – Gen. 28. v. 17. exclamat Jacob, quàm terribilis locus iſte! edemasian Cu terribilem vocat? audi S. Chryſoſtomum homil. 54. tale eſ, uin Stupens juſtus propter magnam miſericordiam DEI timuit. Ità lite G fulße timent ſancti Cœleſtes & exclamant: Quis non timebit te Do- e mine, quia ſolus pius es. Patiens eſt DEUS, inquit Orator au- 8. Chriſoſt, ate, n reus, ut à peccatis te eximas, non ut peccata peccatis accu- Hom.ö. NNoncitnn, mules, quia niſi id feceris terribilius judicium te manet. Talis Rom. ilwm contet⸗ iſta benignitas DEl, ſubjungit D. Ambroſius, Kcut per. nimiam elongmint „at;entiam facultatem converfionis indulget, ita gra viora ſup- ngceh piicia coacervat. Hocliſti,vnteke B nin In vita S. Franciſci c. 11. narrat S. Bonaventura, quod Re- Mah otcitegaenn ate Canonicus æger petierit S. Franciſei benedictionem, CUipeccat lenls Nbnt. S. Pater, quomodo ſignabo te cruce, qui non vereris Dei juſti⸗ D Vie Crifmn linj tiam? quomodo ſanabo infirmitatem, qui non corrigeris pglisni- Ortennir el propter DEl clementiam: propter preces= nihilominus alio-ſericors instororn ⸗n rũ ſigno & ſano te „ſanatus ille priores repetiit inſanias, ob- i aener litus verbis. Franciſci-Qui peceant in miſericordia, non con- olellens, ſequuntur miſericordiam; & paulò poſt cœnans apud alium colein Kxʒ Cano- . 78 Feſto §. Catharinæ Virginis Martyris. — c e Canonicum ruente tecto, ſolus ille contritus eſt, elapfis 4 uii Ccocteris. Quis iſte Deus tam bonus, ut homo ab illo ma- ihn us fiat! ait elegantiſſimè Tertull. l. 1. contra Marc. c. 23. ſun S. paul in Inde ſollicitior ſis, monet& S. Paulinus unde potes eſſe ſecurior, i 8 Gd En tantò magis chariſſimum DEUM metuas offendere, quan- n ni, tò promptius dignatur ignoſcere. S. Cchryſologus verd ℳs ſerm. II13. Nemo, nemo, ſic de ægritudine gratuletur, ut velit in vulnere permanere, ingratus Medico, inimicus eſt, qui ſemper curari æſtuat: Fugienda, fratres, dementia iſta ven hnhus eſt, fugienda, inquam, quæ etiam poſt curam captiva tene- enn tur amore morborum. Eſt, fateor, juxta Oraculum Matris miſericordiarum, miſericordia ejus â progenie in proge- nies, ſed quibus? timentibus eum Luc. 1. v. 50. non timet eum, inquit Sanctus Auguſtinusl. 2. C. 14. de ſerm. in mont. rünt ewvengn qui quasi de bonitate cjius ſecurus eſt. Emetb 6. 9. Malè ſecuris ejusmodi peccatoribus idem pænè acci- non ten Anem dit, quod illi Ciconiæ, de qua Cæſarius l. 10. C. 60. In aula adecamud enie cujusdam militis niduserat Ciconiarum, Ciconia femella Annon mari infida admittebat adulterum, ſeque deinde diluebat runmmomen in piſcina aulæ, nè odore proderetur adultera; notàrunt emiln) Aulici fraudem, & obſtruxerunt piſcinam ſpinis, nè diluere due ſe poſſet, eàque ratione à mare reduce deprehenſa, ac roſtròô Ile E impetita eſt, verum eum pungenti reſiſteret, adduxit mas II,MN intra horæ unius ſpatium alias Ciconias, quæ confecére ad- npuniszf ulteram, i inque partes plurimas, aliis ſpectantibus, dilaee- nonamrn rärunt. Simile quid minatur DEIs iis, qui miſericordidg ln ejus, & lavacrò pœnitentiæabutuntur: Eece go ſepiam vi- an am tuam ſpinis, ut, cum pœniter e ſerò voles, non poſtis, qui, Unk, Mentici rens cum poteras, ſeriò pœnitere nolebas. ekenke QWapropter non ſimus craſtini, ſed hodierni, hodie ſi tilen Mrl vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda veſtra, nec cor- ut Rinh vis in pabulum cedamus, non ſimus Moratores, nè inter Mkehin moriones fatuasꝗque Vvirgines! numeremur, non differamus Enhven bonorum operum ſtuch um, nè nundinas & nuptias negliga- Gun Manhn, R Concio Aulice. 79 MM thomd, mus, & cum hodiernis quinque fatuis à conſpectu ſponſi, & Contr in⸗ convivio nuptiali in exilium & carceres amandemur. Quin eztte potius cum clamor vel pulſus inauditus fuerit: Ecce Sponſus Nsoffenie, venit, dicamus ocyus: Ecce adſum, ecce paratus ſum, ecce Cnpſalen renlio. lth ier Concio Aulica. eneni „ = .: . n Clementiſſimus eſt Deus dum vivimus, ſeveriſ- traanm ſimus dum viximus. progenieinf Neſcio vox. Matth 2. On poſſum ſatis capere, deplorare, enarrare con- . aditionem quinque fatuarum Virginum, de quibus patuæ Hlectum eſt Evangelium. Virgines ſunt, & ſponſo Virgines W iden aon enon placent. Fatuæ ſunt, & non excuſantur. nreule⸗ . oh Uno, ut ſic dicam, tactu tardius veniunt, & à Capella cœle- m, Ccis ſti repelluntur, uno paſſu tardius adſunt, & à nuptiis elici- Ue Eeie, untur, unum momentum negligunt, & nullius momenti: tadtenm UÜbi eſt promiſſum. Matth. 7. v. 7. Luc. 11. V. 9. Petite, & anſpinsnd accipietis, quærite, & jinvenietis, pulſate, & aperietur vobis. Leprehennon Pulſant illæ, & non aperitur, rogant, non exaudiuntur; iſteret, Amn quærunt, non inveniunt, in bono opere occupatæ erant, 1 Olleclifti dum ſponſus veniret, ibant enim emere, & boni operĩs mer- ſeckumnb⸗ cedem non accipiunt. Quid dicitis Theologi: FPacienti quod is, Jui mien eſt in ſe DEUS non denegat gratiam? Fecerunt Virgines quod .: Lece r erat in ſe, mendicârunt, emptum iverunt, & gratiam illis volesnongott denegat Deus. Quis putaſſer ſ ponſum eſſe tam auſterum, JESUM eſſe tam ſerium, DEUM eſſe tam ſeverum! Magna elhodenit⸗ myſteria latent in hac parabola Virginitas cum ſit virtutum Crvekrunet alpha, Angelicuũ, imò divinum clenodium, nihil tamen illis e⸗ e;i prodeſt, quibus condigno non eſt in pretio, aut quibus curæ Morn Ge non eſt, ut aureo vaſi caſtimoniæ infundant oleum miſeri- nn, , cordiæ, juxta expoſitionem Magni Gregorii; fatuitas non Anhtinn, cacU- 14, Geſerm n d88e Feſto §. Catharinæ Virginis: Martyris. ExcCMat, quia ſapere exemplo prudentum nolebant, cum pe- terant, non poterant cum volebant; ſed neque iter ad ven- Jentes easdem commendat, quia iverunt lentè, imò non §. Brune iVére pedibus, ſed tantum cogitationibus. Ibant ad olei hem. de V'enditores, inquit S. Bruno, non pedibus, ſed dAeſiderié, at non Virgin. attendit DEUS deſideria, quando adeſſe poſſunt opera. Pulſant, ſed ſeriò, quando non ſunt amplius claves præ ma- nibus, ſed in manibus gladii pro clavibus, gladii ancipites in manibus eorum. Ex quibus colligo, DEIIM eſſe clementis- ſimum, dum vivimus, ſeveriſſimum, dum viximus. §. 2. Tam miſericors DEUS eſt, ut juxta doctrinam S. Am- Cementia proſii in Pſal. 118. quò amplius offenditur, eò cumulatiora riis conce-Præſtare ſoleat beneficia, quaſi ſolvat malitiam beneficiis, Deibus gaudeatque vincere in bono malum. Aſpicio Titulum datur. Crucis, & video, quod MWazarenus vocetur ſeu floridus. Quemadmodum enim ex ſpinis roſa, ſic & peccatis noſtris ipſius germinat miſericordia. Ego flos campi. Flos potius quàm arbor vocari vult, quia inter florem & arborem hæc diverſitas eſt, quod arbor ſemel ſucciſa fructum amplius non proferat, flos autem ſi demetatur, majorem exhalat odo- rem, eâdemque ex radice alius ſuccreſcat; flos ESUS eſt, ſucciditur falce mortis, & halat amoenum Paradiſurma, bodie mecum eris in Paradiſo. Cant. 2. v. I Tam miſericors DEUS eſt, ut ideò in ſole poſuerit Ta- bernaculum ſuum, quòè ſolis æmuletur, imèò exſuperet na- turam, oriaturque ſuper bonos & malos, pervadat loca munda, & immunda, nec quidquam amittat ſplendoris, aut caloris, etiamſi nebulæ ſpiſſæ, nubes denſæ, terra tota ſe in- terponat. Plinius dixit l. 2. c. 62 Rhodi & Syracuſis, nun- quam tanta eſſe nubila, ut nom aliquàâ horâàsol videatur, nun- quam tanta nubila in nebulonum animis obducuntur, ut non aliquâà horâ per diem quid aliquo minuto per horam videatur Deus, & radium miſericordiæ ſuæ non ſpargat, O quoties in decimam crucis ſuæ lineam revertitur, ut diut us bene- Putnkkkrn rlloiin Alll. Zlſeikpe etionsen ltoteng bovampe Kenilemin rdCen o lonhioren Dxrprune (ninn nlte ereimnib 14 ohttenm⸗ Ummuanirwr unſitemre ndmnced düknzerinn iu migi Cregin Innſein hrmein 1 Anguiben runt lent in, iibus, bunt ,ed Leftethe eſſe Poſlint g Plins dresn 1, atiſai lNeſecen Um vixims. 1 Corimms. tur, eè cunn Waltiam benre 1. Aſpico ln vocetulr ſen ki ſce pecenst canpi. Nhy fem A arboren ruckum ng jotem eihitt eſent; fos unLaricius dinſoleoie , imd eriſet alos, peliall nittitſplennn enſe tetttan i Xoynaid ,tSolvickenn⸗ wis cben;, ofinniofeii ſueonſ kefeltilln Concio Aulica. 8r beneficio crucis, & mortis ejus vivant, qui vitio ſuo mortem Animæ æternam promeruerunt. Tam miſericors Deus eſt, ut etiam iratus miſericordiæ recordetur, & olivam mittat poſt diluvium ad pacem & mi- ſericordiam illis continuò impertiendam, qui arcdtæ pœni- tentiæ arcã incluſi ſunt. Ex oliva Chriſti crux fuiſſe dicitur, propter miſericordiæ ſymbolum. Sicut oliva hyeme dat fructus, & olivæ, dum premuntur, emittunt ſuccum: Itaà Deus noſter lenior quodamodò eſt cùm premitur, & leniſſi- mum ſalutiferi nominis ſui oleum effundit, cùm circumci- ditur. Tam miſericors Deus eſt, ut quamvis Peccator mille an- nis graviſſimis ſceleribus ſe contaminet, ſi tamen velmo- mento peeniteat, mille annos computet pro die, qui tranſiit, cnihil eſt. Diwiſti: Convertimini ad me Filii hominumPſ. 89. v. 3. Converſionis mox addit motivum, quoniam mille anni ante oculos tuos tanquam dies heſterna, quæ præteriit. v. 4. ha- bet ſpem bonam peccator, etſi mille annis peccaviſſet, & quotidiè mille milliones ſcelerum commiſiſſet, dummodò jam ſeriò doleat, non impurabit illi miſericordiſſimus Deus, ſed pro nihilo reputabit. Audio S. Gregorium Nyſſenum Pſulmographi rerba ĩtà elucidantem tra&. I. in Pſalmos c. 7. Quoniam mille anni ante oculos tuos, tanquam dies heſterna, quæ præteriit, v. 4. habet ſpem bonam peccator, & quæ pro nihilo habentur, eorum anni erunt, licèt vita infinitis ſcele- rum maculis notata ſit, ut collectio illa peccatorum mille an- norum videatur efle, pro nihilo tota illa congeries reputa- bitur, dummodòè pedem referat; Nam divinus oculus præ- ſentia ſemper intuetur, præteritum verò non æſtimat, ſed inſtar unius diei & noctis, quæ præteriit, à DEOhabetur. Ità Gregorius. Tam miſericors Deus eſt, ut è maximis peccatoribus fa- ciat primæ admisſionis amicos. Latera Aquilonis Cicitas Regis magni P'ſal. 47. Mons Sion meridicrulis, & latera aqui- 82 Feſto S. Catharinæ Virginis Martyris. aquiloniaria ſunt civitas Regis, inquit Genebrardus. A- Qquilo diabolus eſt, ait S. Auguſtinus in c. I. Gen. latera Adquilonis ſunt, qui inhærent diabolo, & ex his civitas Re- gis conſtituitur, vide latronem è lateribus Aquilonis pro- ſpicientem, cui Paradiſus promittitur, hodie mecum eris in Paradiſo. Beatiſime Confeſſor Martyr, exclamat Dro- g0 Hoſtienſis: Tu Petrus in crucefuiſti, & Petrus in domo Cai- phaæ latro. Mavult DEUS homo inter pecora, quaàm inter homines naſci & reclinari, mavult in Nazareth, quàm civi- tate ſan à educari, mavult degere in Ægypto, quàm terrâ promisſionis, ut benevolentifſimum ſuum ergà peccatores inſinuet affectum. Tam miſericors Deus eſt, ut glorietur peccatoris, Iiceat ſic dicere, exuviis, vidit Ioannes Ap. 1I. v. 14. capillos ejus candidos, tanquam lanam albam, quòd lanæ fimiles ſint, ait Hugo Victorinus, propter oves perditas, quas ubi reperit, in Urle. humeros depoſuit ſuos, eorumꝗue lana ſacratiſſimum ca- udelone put ſuum coronavit. . Paſtenio 3 Veriſſimè hæc quidem de divinàâ afferuntur miſericor- Ulevepene ien *1. diâ, at nemo eidem plus nimio præfidat. Flos quidem'eſt, unpmen, Flos, Sol, ſec non ſemper decores ſuos explicat; dum ver eſt, florem Amunenlſon Oicum., arripe, fruſtrà in hyeme eundem quæeris. Tempore ver- unuſond nantis Gratiæ divinam amplectere clementiam, in hyeme ratihih enim mortis & judicii fruſtra ad eandem aſpirabis. Sol eſt ucbllr. miſericordia, ſed non ſemper in eodem ſigno invenitur, ex Uta en geminis in canerum, exinde in Leonem vadit, ex virgine in Atikten Hbram deſcendit, ex quâ ſcorpium adit. Non lucet Sol de ulmeiinn nece, non irradiat miſericordia, ela pſo vitæ die: Operamini Plepgin . dontc dieseſt, Joannis 9. v. 4. W Oleum miſericordia eſt, ſed adverte gladios oleo exacui, Dõ en ut ſcindant acutius, unde lemma ſolenne: Lenimine acutior. Neinn i Olea eſt miſericordia, ſed facili annagrammatiſmo in acer- al ht bum Aloë tranſiit, hinc illud: MWunc olea es J65I, Aeinde Ain 1id Aguid ?heu! Aloéë. Si olivæ non colligantur maturè, morà pe- Knn . eki reunt, Motyi, — Concio Aulica. 83 Genebinlt —— — 2 int nE reunt, quibus inſ cribitur acerba mora. Oleam temporiar. Nerhischtn ripere fatuæ Virgines neglexerunt, ideoꝗque oleum & ope- . nbus Ali ram Kultiſſimé perdiderunt. In ipſa oliva crucis annon hocie nenn judicium Salvator exercuit ſalvando latronum unum, dam- ir, Gelen nando alterum, ut clementiæ ſociatam juſtitiam oſtende- beruine, ret? In olivarum horto, an non biverbio turbas difflavit, & ſolo applauſit. Sunt mille anni in ſceleribus exacti, ſicut beceriqun dies, ſed quando ſeria agitur pœnitudo, multis ea dies præ- uenclbin rerit, & anni eorum, quibus poœnitere vellent, pro nihilo re- Eoypto gunt putantur: Quot hodie damnantur, qui heri ſalvari potuiſ- dun egd ſent?: quot hodie ſalvari poſſent, qui cras damnabuntur: quot quantisꝗue hàc horâ, hoc minnto, illud occinitur: urpeccntese Stulte bacl noſte repetent animam tuam. Capilli DEl ſicut lana 1.V. 14. IH fſunt, ſed dat nivem ſicut lanam Pſal. 147. lanam vertendo in Hlinæfmden nivem, non ut foveat, ſedut ad ſtridorem dentium conge- 8,Inas widn let peccatores. mn ſickatfina. Habet DEUS præfinitum tempus miſericordiæ, & ſpa Qu miſ tium Poœnitentiæ, quo elapſo neſcit ultrà miſereri, & parce-ctereſt fenmummm re, hinc illa vox, amen neſcio ο Vidit Apocalyptica Aquila vita,; t. Flosgitt Angelum grandem, qui pedem ſuum dextrum ſuper mare, farte: di. cum eret⸗ ſiniſtrum autem ſuper terram figebat. Angelus ille Chri- vina miſe- ſtum figurat juxtà explicationem SS. Auguſtini & Remigii: icordis. Kein delt Pes dexter eſt infinita ejus miſericordia, ſiniſter verò juſtitia, len intid juxta id Pſal. 24. v. 10. Univerſe viæ Domini miſericordia gno imein W veritas. Maris appellatione vitam hanc deſignat S. nralt, eiiſ Gregorius Nyfſenus tract. I. c. S. in Pſal. terra vitæ alterius t Nonled ſymbolum eſt, in mari quamdiu ſumus, miſericordiæ parti- r. do, cipes eſſe poſſumus, verum ubi ad littus mortis appellimus, Vædie:0 non niſi jufſtitiam expectemus. Tam diu ſpes, tamdiu mi- ſericordia, quamdiu vita ſupereſt, ſpera dum ſpiras, ſi impoœ- ciccln nitens exſpiraſti, æternum deſpera. e: an nitie Luc. 10. v. 30. definitur infortunatus quidam viator, mmnſdi/, qui in latrones incidit, & non tantùm rebus omnibus ſpoli- pboes 6N atus, ſed & vulneribus fœdum in modum dilaceratus eſt; L ral- Grmue L 2 tran 94 Feſto . Catharinæ Virginis Martyris. tranſit eädem viâ Sacerdos, ſequitur Sacerdotem Levita, uterque ſemivivum aſpicit, neuter miſeretur, tertius Sama- ritanus accedit, & quia ſpem aliquam vitæ ſuperefſe videt, miſericordiâ motus deſilit jumento, accedit Salvator, pal- pat, oleum & vinum adhibet, obligat, jumentò miſerum imponit, atque in Noſodochium deportat. Samaritanus quis ſit, exclamandò prodidit job: QOcuſtos hominum! Bonus Samaritanus eſt Salvator ESUS ad miſericordiam ſemper pronus, quamdiu in via ſumus, accedit enim, compatitur, oleum effundit & vinum, quamdiu ſpes vitæ effulget. S. Ambroſi hæc obſervatio eſt. l. 1. de Pœnit. c. 10. fortaſſè ideò non præterivit eum, quia aliquid witale in eo cognowit, un- de poſſet vitam reſumere. Certè ſi mortuum deprehendiſ- ſet, vulnera non curâſſet, hoc enim fuiſſet oleum & operam perdere. 5. 5. Subtiliter Do or Angelicus exponens illud ad Hebr. 10. H v. 31. Horrendum eſt incidere in manus DEl viwentis, lus horren- quærit utrum confonent verba Pauli cum ſententia Davi- dum, Pſal- dis, qui juſſus à Propheta Gad pœnitentiam ſibi eligere, eius eſſe mélius, ajebat, eſt, ut ineidam in manis Domini, multæ enim mi- incidere in ſericordiæ ejus funt, quam in manus bominum, manus ejus tor- ruslz natiles, plenæ hyacinthis, dulce eſt incidere in has manus, v. 10., mMmanus ejus glorioſæ: In ſiniſtra eius divitiæ &gloria Prov. 3. Fortunatum eſt incidere in has manus: manus ejus be- nedictionibus plenæ: Aperis tu manum tuam, & imples omne animal benedictione, optabile eſt incidere in has ma- nus, quomodo ergo horrendum eſſe promuntiat Apoſtolus, in manus DEl viventis incidere:; Reſpondet Angelicus Do- Gkor: Dicendum éſt, quod usque ad mortem non eſt horrendum in manus DElincidere, qui judicat miſericorditer, quia eſt Pater miſericordiarum, ſed poſt judicium borrendum eſt, quia eſt OEUS ultionum. Horrendem eſt incidere in manus DEl viventis, incidamus in manus DEl in cruce pro nobis morientis, & cum mellifluo Abbate dicamus: Mon korreo incidere in ma- . Lus tſen. 6 n ne AAltoteven Niascden RWe 1 Petiig itelemu gobulern dal Was! Ndos kſoe⸗ leneyten Ultnobtcen lano Unniſar uchiß , Maßt, Gh) — Lortio Jalca 33 ente e . morientis, guia borreo incidere in manus mortis vvi-. neche⸗ Miſerationes ejus ſuper omnia operaejus, ait corona- §. 6. . ⸗ omenön tus Pſaltes Pſal. 144. v. 9. hoc eſt, nullum opus eſt, in quod ſken ſe non extendat miſericordia, imò non extendit ſe, niſi ad vitan he- tat. Kamtn opera DEI. Itane? ergo datur opus aliquod, quod DEl non miniex- ſarein ſit, datur omninö. DOElls mortem non fecit. Sap. I. v. 13. tenditur. orde hucergo ſe non extendit miſericordia, ſed juſtitia. Agamus, tenm, em ach! agamus, nunc ſerò, nè tunc ſerò actum agamus, cum pes ieehe Animam agemus. beenit c Advertit grande myſterium Theophilactus in illo Chri- Alineen ſti reſponſo ad Phariſ. Matth. 6. v. 9. quia Filius hominis tuum denmn habet potestatem in terra dimittendi peccata. Vide, quéad ſetoleuniong in terra dimittit peccata, dum enim ſumus in terra, peccata no- ſtra delere poſumus. Poſtquam verò à terra tollimur, non wale- lens Nudila bimus confiteri. Clauditur enim janua, quæ priusquàm nus Dlliun claudatur, non eſt feriandum, ſed tempore & occaſione u- Cumm ſenten tendum. ftentium tich Oculatiſſima eſt, & illa Pſalmographi obſervatio: Miſeri- rta? v. 3. omini, inlem cordia tua ante oculos meos. Quamciu habeo oculos aper- num, tanzts tos, aperta eſt mihi cœli janua, reſpicit me tua miſericordia, cidere inkon at ſi mors clauſerit oculos, tunc cœca me juſtitia invadit, & vine ynn tenebras no temque æternam comminatur. Salomon ſapientiam divinam inducit luſui addictam. mmmeſe Proverb. 8. v. 30. Delectabar per ſingulos dies, ludens coram eo Kincigeteini⸗ onni tempore ludens inorbe terrarum, quem putas luſerit lu- Nnumirtne ſum, globulorum an⸗ globorum pyramides certè tot ere- Monn in Ræ, & dejectæ, quid innuunt, niſi globorum luſum, folia onet tot librorum quid oſtendunt, niſi chartifoliorum Iuſum? ntoneſin ſed mittamus jocos, ſerius adefts. Chry ſoſtomus hom. 47. ad riite, n . populum; præſens quidem Vita ludus eſt, futura verò non ludi- Aintſii cra, ludit nobiſcum DEUS dum vivimus, illudit, & ſubſan- mmnullln nat , ſi elapſo ludendi tempore lucrum nullom fecimus. onobisnoids §. Laurentii juſt niani morituri vox erat: Haſtenus ſiliiper jo- grnndiriin . cum res acta eſt, ſeriò nunc agitur. L 3 it ans ð 826 Feſto S. Cat harinæ Virginis Martyri. — . , — . . . . . . . . . . — Johre. r. Vitam & miſericordiam tribuiſti mibi, ait Rex Huſſæus. Pumn Quamdiu vita, tamdiu miſericordia, non dicit: Animam & ole miſericordiam tribuiſti mihi, ſed vitam & miſericordiam, quia vita nunquam eſt ſola, ſemper comitem habet milſeri- cordiam, anima ſola eſſe poteſt, eritque, cum pro divino ſte- terit tribunali exactorum omnium momentorum, & deſide- riorum & verbulorum ſeveriflimam, absque illius miſeri- cordiæ ſpe, redditura rationem, nè igitur differamus, confi- l⸗ teri occulta & reſtituere aliena, & exſtinguere odia, fortè pinnut enim paulò pòſt januam vitæ mors claudet, omnemque Aienichede miſericordiæ aditum præcludet. Jam poſſumus iram pla- Znirtri care judicis, jam frangere infelicis rotam damnationis. Cur mmmkt S. Catharina ad pedes habeat-rotam fractam, in manibus zuinrie verò gladium, myſterium eſt; ad pedes fracta ja cet rota, ut meminerimus, quamdiu Viatores ſumus, quimdiu à pedi- bus ſumus, frangi à nobis rotam ſeveræ juſtitiæ vel unico ſe- rio pœnitentiæ halitu; Quod ſi negligamus, timendus eſt anceps gladius, in quem certiſſimò cum fatuis Virginibus in- curremus. §. 7. Non habent, unde ſe excuſent fatuæ, quòd iverint eme- Ontig re, iverint, nunquid emerunt? non potuerunt emere, quia niſitempo-Congruò deſtitutæ erant pretiò. Pretium noſtrum preces e gratiæ noſtræ. Oratio noſtra eſt pecunia ſpiritualis, inquit Oſori- us. Per orationem Dominicam non tantum oleum divi- næ miſericordiæ, ſed cœlum totum emere poſſumus. Mul- tuùm dixi, non eſt opus oratione integra, ſufficit ex ea petitio unica Quintam petitionem adhibuit ſervus debitor de- cem millium talentorum (ſex millionum aureorum) & au- diit, omne debitum remif tibi, quia rogâsti me, Matth. 18. v. 29. Secundam petitionem adhibuit latro bonus: Memento mei in regno tuo, & emit Paradiſum ſuſpirio, quem Eva ven- didit pomo, non integram petitionem, ſed dimidiatam quintæ partem uſurpavit Stephanus, & vidit cœlos apertos: MNéèſtatuas illis boc peccatum, at verò hoc pretium non valet L amplius ie ſ 4 N ZBarpundn Asporine flnirtd AMorhyi. — 6,ait Rehit n cicit: in n & miſei nitem hiber 1 ,Cv Pro Eri mentorum 2bscbe ilinn⸗ tur Effennge ſtinguereottz Haudet, Onte npoſfumwsinn mcdammationme fractim, inmt Skrachajacetmn us, guimcbi ejuſtitie elune gimos, tienti nfatuisirgri 1e, uddirenne tverunt ener, ennoſtun ritunligingutl tuntutm alen verepoſtunns! vloffcitenelt⸗ it ſerwus ebi⸗ Om aureorun Gti ne, Mh 1ro bonls: jlio, gvenbe e, ddnd⸗ ricitcee, . Potn⸗ c Pretiun 47 uamplius in vitâ alterâ, Pater noſter volebat orare in inferno Dives Luc. 16. Pater Abraham, mitte Lazarum. Nihil impetravit, impetraturus ſi ità rogaſſet, cum viveret. Ro- gemus proinde hâc horà, höc momentô, & quidem per ſuf- fragia Sanctiſſimæ Partheno-Martyris Catharinæ, quam in hæc verba ſub ipſum agonem orãſſe narrat D. Antoninus: Spes mea, amor meus J Eſu! obſecro te, ut quicumque mei Mar- tyrii memor fuerit, & ſi ve in morte, ſive in alia quacuncque ne- cesgſitate in vocdrit me, audiatur à te. Et vox de cœlo facta eſt, veni dile cta, patet tibi janua cœli, & iis, qui Pasſionis tuæ memoriam fecerint, auxilium de cœlo promitto. Ore- mus, inquam, Peccatorum veniam, ſeriæ emendationis gra- tiam, futuræ vitæ gloriam, pulſemus, quæramus, clame- mus, antequam clamor fiat: Ecce Sponſus venit, antequam feralis vox inſonet: Clauſa eſi janua; antequam fulminea nos feriat ſententia: Meſcio vos! Feſto Concio Aulica. 87 eseeseseseleeeeeeeeee Feſto Sancti Andreæ Apoſtoli. Concio Ruſtica. De Communione ſpirituali & frequenti audi- tione ſacrificii Miſſæ. Venite poſt me. Mattb. 4. v. 19. ρ Nno 1430. Trigeſimà Novembris Philippus Bo- Rnus Burgundiæ Dux in ſolennitate nuptiarum, aquas cum Eliſabetha Luſitani Regis filia contraxe- ☛Krat, Illuſtriſſimum Equitum Ordinem inſtituit, qui lii,lt K.1. torquem geſtarent aureum in formam ſcintillarum de fſili- 1 ice Ordos Ce excuſſarum, cum agnello dependente; atque Ordinishu. pan qaitum jus inclyti Patronum elegit S. Andream, non tantùm quod limn .— eeeno ejus feſto inſtitutus fuerit, ſed quia primus ſecutus eſt An- lhre S. Andreæ dreas Chriſtum, poſtquam à Joanne audiiſſet: Ecce Agnus Ulſolnene inſtitueus. OEl, cumque ab Æ gea impio Præſide ſacrificare Diis jube- alnenktult, retur, generoſè reſpondit: Ego immolo quotidièò immaculatum ungen, Agnum in Altari. Qui quotidie hunc Agnum immolare, Uüben Nnne quotidie ſumere deſiderat, hic aureo vellere dignus eſt. Con- ſtitui proinde Auditores meos non quidem in ſtatum eque- ſtrem aurei velleris promovere, ſed frequens ſacræ Com- munionis deſiderium & devotam Miſſæ auditionem ſua- dere, ut in ſuum aurei velleris ordinem nos Rex Regum ad- ſcribat. ci kdin Sanctus Joannes Baptiſta, Magiſter Andreæ, cum vidiſ- Asnus, ſet JESUM venientem ad Baptiſmum, exporrecto digite ke (qui hodieꝗue Oſſeci in Bohemia, celeberrimo Ciſtercien- eEeltien⸗ ſium Cœnobio viſitur) exclamavit: Ecce Agnus DEl! ſeu,. Anlet ut Concio Ruſtica. 299 ð= 106 09 ut ex græco S. Cyrillus & Theophylactus transferunt, & ſe- 4 o quitur Sanctus Auguftinus: tr. 7. in jĩoannem: Ecce Agnus Po l ille DEl, ille expectatus: Emitie Ggnum Domine Domina- torem terræ. IS. 16. ille deſcriptus: Quaf Agnus coram ton: a. dente obmuteſcet. Is. 53. ille Agnus figuratus Exod. 12. ubi per Moyſen Iſraelitis præcipitur, ut Agnum prius im- efreguentt molent quàm Æ gypto exeant, quia ſervitute peccati exire non valet, pro quo Agnus iſte non immolatur: Ecce Agnus iſte, qui ſolus Agni nomine dignus eſt. Audiamus de Agno Auguſtinum citatum: Utique ſingulariter iſte Agnus, nam &z diſcipuli ſunt Agni. Luc. 10. Ecce ego mitto vos embris kin fſicut Agnos inter lupos? Agnus ſingulariter ſine macula, ſinè lennitne nin peccato, ipſe Joannes non erat Agnus? non erat Vir ſandtus! iegis fliunm non erat amiciss Nonſi ergo ſingulariter ille hic eſt Agnus Dei, Ordinemiin Auia ſingulariter hujus Agni ſanguine ſolo homines redimipo- n ſcintilarune tuerunt. Agnus ob innocentlam, Agnus absque macu- Nte tehni la, qui maculas omnium tollit. Pulchrè S. Chryſoſtomus arnnontimm hom. 47. & Theophylactas: Mon dicit, qui abſtulit peccata, iims ſecnst led quitollit in præjenti, quotidiè enim tollit peccata noſtra. Qui iwmuns düllet: AO igdedô in Jordanem deſcendit, ut pro nobis lavaretur: Pecca- Edelchin ta, quæ non detulit, nos abluendo ſuſtulit. Ideò in mare hoc Egiph. Eeſictifßcneli ultt. Marel Pegtilk ine magnum venit, ut àaquas in orbis exitium natas verteret gnumims in ſalutem. Agnus manſuetus & mutus in ſua laniena. di⸗ ud lentium enim ejus in paſſione quis non miretur? Siluit re Cœlum, fa tumꝗque eſt ſilentium, quando ſiluit in paſſione nilem ſcel Verbum, Agnus. Tondebant eum linguæ impudenter feeqen accuantium, falſè teſtantium, impiè blasphemantium, ton- lſſe Anftie⸗ debant, inquam, famam & nomen, quod affixere patibulo, ſi- unolerſi⸗ luit ad omnia àgnus manfuet flimus. Tondebatur cor- pus, nec tondebatur, ſed excoriabatur, ſiluit Agnus. San: er Andter guis defluerat in terras, & unum erant omnia vulnus, os m. exponelll non aperuit Agnus. Agnus coram lupo procumbit lin ge- mene N nua, & obmutefcit, ut ſcribit Plinius. Procubuit coram leben N M Juda Feſto Sancti Andreæ Apoſtoh. . Juda JESIIS verè Agnus coram lupo. De hoc Agno Vates Evangelicus prædixit. Habitabit Agnus cum lupo; lupus rapax erat Saulus, Matthæus Zachæus, habitavit lupus cum agno, Matthæus, Zachæus, cum JESU, Magdalena cum JESU, lupa cum agno. Habitat etiam lupus cumag- no, dum à nobis ESUS Euchariſtieus manducatur, aut cer- tè ad manducandum deſideratur, quod deſiderium ſpiritua- lis communio appellatur, & fructus maximos in animabus operatur, teſte Sacroſancto Concilio Tridentino ſeſs. 13. Canon. 8. Qui deſiderio cœleſtem Panem comedunt, frultum ejus &y utilitatem ſentiunt. Cujus veritatis elegantiſſi- mam habemus figuram Deut. 37. Oculus ZJacob'in terræ . frumenti & vini: Cœlique caligabunt, rore, hoc eſt (ut Gau- dentius interpretatur, oratione, quam die ordinationis ſuæ habuit) ſi oculus Jacob ſeu fidelis animæ projiciatur in Eu- chariſtiam per deſiderium eam ſumendi, mox copia gratia- rum tanta cœlo deſcendet, tantus ros aureus cadet, ut Cœli caligaturi ſint. 2. De Atreo Athenæus I. 6. refert, quod in phiala aurea, 4 Asnus Eu- in qua agnus exprefſus, filii ſui bibendum propinaverit ſan- Perelte Charlſticas ne&. g r,,G, ,. 7; ſ Iat, Ii,, Eoze en. sobiltat, Buinem; Atrei aureus agnus, cujus cauſä deliquium Solis acci Merehron dit, phiala aurea fuit, in cujus medio aurea agnifuit imaguncu- la. Pauſanias verò l. 2. recenset, quòd Athreus filium oc- ciſum agni vellere involverit, & hoſpitibus adposuerit epu- lIandum. Aureum nobis agnum in epulo Euchariſtico Pater apponit, ut ejus ſumptione nobilitemur & dite- mur. Plato in apologis ſomniavit, DEUMin formatione ho- Rlärche⸗ minum nobilibus commiſcuiſſe aurum, civibus Argen- iltlinn, tum, ruſticis ferrum, quod S. Clemens Alexandrinus'l. 5. WnlEE. Strom. trahit ad Chriſtianos, qui nobiles ſunt & aurei, Ju- in fe dæos, qui ſunt ob cognitionem aliquam Dei argentei, gen- unn . tiles, Holoß. — Concio Ruſtica. se tiles, qui ferrei, Eccieſia Catholica & quævis fide lis anima. Aares ens, ha Lſal. 44. V. 10. depingitur. Adſtitit Kegina A dextris in Ve- nos facit S ſsl N ſtitu deaurato. Cur non in argenteo ad notandam purita-Heduene . etiam D tem? cur non in purpureo, qui proprius Reginarum eſt co- ſtæ ſump- Ninctcir; lor: cur non in ferreo, cùm pugnet quotidie? in aureo prop-tio. Cceldeim. ter nobilitatem; aurum accipit, quando Euchariſtiam ſu- ruinos n. mit: Teſtor s Aureum homil. éo. ad pop. Quemadmodum – Riquis liqufacto auro manum aui linguam injiciat, quamprimum en cmeint deauratur, ita hæc actamenta nohbis propofita animam aurtam eiinnizie reddunt. Aſtitit Regina àdextris, quanta dignitas? Ariſtote- Oel zn les dixit I. Coeli 64. obilius Aſ, quod ſt propinquius optimo, 4quod in miniſtris aulicis apparet; ſi ergo anima, quæ offert nore, hoetkſt vel ſumit ſacrificium, 4 dextris ad ſtat, nobilitate ſumma 1cieordinin eandem exornari nè dubitemus. n& proficiaunt . . . . cimor hi, Notat S. Auguſtinus in Pſal. 99. etiam peccatores 4 Dee os utesA. Vvocari filios ob communionem aliquando dignè factam: Sicut lilium inter ſpinas, ſic amica mea inter filias, C. 2. V. 2. Spinæ ſicut & filiæ, quomodo? &pinæ ſunt propter mor es ſuos, vod in i Kiliæ, propter Sacramenta mea. Matth. 23. v. 9, monet OEg um propinn Kilius, Patrem nolite vocari vohis ſuper terram. Quibus verbis IAinandn ingenioſè noſtro proſpicitur honori. Qualis Pater, talis Uuuegifutan filius. Filius Baronis Baro, ruſtici ruſticus eſt, terreni ter- deAthreste renus. Patrem nolitè vocari vobis ſuper terram, quia . tibusadooet non ſumus filii terreni, inquit Author imperfect. hom. 47,8 Alexander Jovis ſe filium mentitus eſt, ut ſummam nobili- tatem jactaret, tu ſinè mendacio te flium DEI vocare po- tes, quia quotidiè orare teneris: Pater noſter, qui es in Ccœlis. Sed unde hæc dignitas? ab aureo Euchariſtici Agni vellere. Nligtmnii Quotquot autem receperunt eum: dedit eis foteſtatem filios OEl . epblo Uicn nobilitemun e G cirig feri Joan. I. v. 12. in quæ Hugo Cardinalis aureè : Dedit II, „1 . . .* .. . . 2- sAlemtir cij poteſtatem filios ORl fieri, iis qui receperunt eum dignè in rA Sacramento. 4 RS nheient, M z Quod 92 Feſto Sani Adreæ Apoſtoli. 6. 4. Spirituals Quod ſi recipere per actualem ſynaxim non vacat, deſi- communio derium certè ardentiffimum Euchariſtici Agni omni pofſſi- *αιτιa bili devotione ſumendi excitemus, ſemper memores illius, Seis 33. 68& quod ſuperius ex ſacra Synodo Tridentina recitavi definien- te: Quosdam tantùm ſpiritualiter SS. Sacramentum reci- pere, illos nimirum, qu? voto cœleſtem panem edentes, fide id, guæ per diletionem operatur frulktum eius & utilitatem Jentiunt. Sunt quidam, qui tantúùm ſacramentaliter com- municant, ii videlicet, qui peccati mortalis nondum per pœ- nitentiam expiati, ſibi conſcii, panem vitæ in fudicium & mortem cum Juda manducant, funt alii, qui tantum ſpiritu- aliter Euchariſtiam ſumunt, deſiderando quam digniſſimè epulis accumbere divúm; funt denique, qui ſacramentali- ter & ſpiritualiter participant, corde mundo ad realem divi- næ ſy naxeos ſumptionem accedendo. Nunquam ſacramen- taliter tantùm, frequenter, & ſacramentaliter & ſpiritualiter, frequentiſſimè autem ſp ritualiter communicemus, ut fru- Gum & utilitatem panis cœleſtis ſentiamus. Affirmabat de ſe S. Joanna de Cruce in ſpirituali conmmunione iisdem omninò gratiis à Deo ſeſe donari, quas in reali uſurpatione Euchariſtiæ percipiebat, ideoꝗque exclamare ſolita eſt: O præaclaram communicandi metbodum, in qud neque Confeſſario, neque uperiorumfacultate, negue ullius alloquie ofus, præter- quam tuo, O DEUS meus! Experta eandem efficaciam eſt S. Gertrudis, quæ âreali fumptione prohibita cùm ſpiritu- aliter ſumpfifſet, vidit dulciſſimum JESUM, 4 quo divino lateri admovebatur, audiitque dicentem: Bibe nunc de cor- meo ſpiritualiter ſua visſimæ diznitatis meæ effcacem in- Nuxum. Eundem Infiuxum ſperemus, ſi ſeriò ac ferventer ad S. Euchariſtiam aſpiremus. Accidit non rarò, ut qui ſpi- rituali ſe communione reficere conati ſunt, ſacramentali Pariter Synaxi divinitus recreari meruerit. Teſtantur id de D. Bonaventura Faſti Mariani 14. Julii, quèòd cum in morte ſoi. Nan Concio Ruſtica. 93 gniet morte ſumere cœleſtem cibum non poſſet, deſiderium e- Nper mene jusdem ardentiſlimum excitârit & Euchariſtiæ præſen- inntectnii tia oculos ſuos paſcere concupierit, & ecce ccœleſtis hic Dlttden, Cibus è manibus Sacerdotis evolans ultrèò ſe in cor Bona- elnlan r haten in venturæ penetravit. S. Juliana Virgo ob ſtomachi affe- n ju Riones ſacro abſtinere viatico jubebatur, piis tamen af- Ninmenlig fectibus non abſtinuit, ſed precibus tamdiuegit, donec im- Uulön ine petraret 88. Euchariſtiam virgineo pectori admoveri, quæ SHonding ubi admota eſt, vixit Juliana & obiit, & ſacro autem nvieinin ferculo nihil ſuperfuit, quia deſideratiffimo illud pectore Auituting Juliana hauſerat; feliciter experta deſiderium rebus æqui-Faſt Mar, ndoqumie valere & præœparationes Cordis à Deo benigniſſimè exau- 17 Junii, we, giſinm diri. Divi Gregorii Nazianzeni Oratio eſt, (Orat. 42.) nundoadedn excitari à OEOin bomine almirationem primum, tum deſi- Nunqumim gerium, eoque ſic purificare hominem, ut quodammodò deifice- tllitetkliin tur. Hoc deſiderium nusquam efficacius, quàm ad aram nmunccende elicitur, ubi immaculatus Agnus immolatus, & Agni tiamus. pn hujus flagrantiſſimum Cor in facrificium pariter offertur. onmnuries. Ulbieſt Cor, inquit D. Bernardus ſerm. 2.,. de Coœna, ibi gin eni un Adilectio, & ubi dilectio ibi dilelti manſio. Woant autem qui- chenre dn cuuque recitè ſapit, quantum Chriſtianæ ietati expediat, gi nel⸗ quantum DEl Jervum deceat, ſacroſanctæ Pasſionis ipſius ,Alogtioliy, hideliter recolere beneficia, ad fruendum ſua viter in conſeientia, eincem efhun ad recondendum plentus per imitationem in memoria, quod éſt 1obibitrin; Piritualiter manducare Corrus Domini . Hæc Bernardus, CNlin⸗ juxta quem communieare ſpirituaſiter iidem eſt, quod ifetnet paſſionemSalvatoris recolere, cum oh paſſionis memoriam H inſtituta ſit Euchariſtia. Spiritualiffimè ille communicat, ti qui Fidem, Spem & Charitatem elicit, paſſionem recolit, & 8,Neiò flgrantiſſimo deſiderio cor ſuum corpori Dominico in vi- tnon vum offert ſepulchrum. . §. 5. tiſund lucn, Spiritualis hæc commun'o etſi quolibet diei ac õ nepei tempore peragi poſſit, opportuniſſimè tamen inſtituetur e ſua⸗ 4uli, el M 3 tem- 4 Feſto Sanfi Andreæ Apoſtoli. temꝑore ſacrificii Miſſæ, cui ut, quoties poſſumus, intereſſe emnino conemur, ſuadet utilitas ingens, quæ ex cruento ſacrificiò in circumſtantes profuit, eò quòd Partim pro ipſis. ſpecialiter offeratur, partim ab ipſis per Sacerdotis manus omnipotenti DEO litetur: quin ut ex Suario & Molina pa- tet, quoties offertur Miſſæ Sacrificium, toties Chriſtus pro offerente, & pro quibus offertur, orat & interpellat, Miſſam vocant Aſcetæ extenſionem Redemtionis & cruentam paſ- ſionis renovatioem, at nullus honor cruoris ſit, pretium tamen operetur redemptionis. Inquit D. Ambroſius l. 4. c. 4. de Sa- crament. Per Sacrificium enim applicatùr nobis Domini- cæ Paſſinis fruus. Excitatur dolor & devotio, delentur Peccata venialia, participantur Chriſti merita, aguntur pro ,quotidianis beneficiis condignæ gratiæ, & via novis DElI 5. ax. in donis præparatur, quia, ut S. Maximus docuit, Spiritus Piturg c. Sancti gratia in ſacrificio maximè iis, qui interſunt, 25. communicatur. Tum tentationum impetratur victoria, & nobis etiam neſcientibus ſingularia quædam bona, ani- mi vigor, corporis ſanitas, vitæ préſperitas conferuntur. QuodsS. Bonaventura (I. de Milſs. C. 5.) de Sacerdote ſacri- ficium intermittente pronunciavit, idem de eo dici poteſt, qui culpaâ ſuâ Miſſam audire negligit, quoties enim negli- D Zit, tunc, gquantum in ipſo eſt, priæat Trinitatem laude z glo- Ci rid, Angelos lLætitiä, peccatores venid, Juſtos ſubſidio &ò gra- lchec tid, in purgatorio exiſtent es refrigerio, Eccteſiam ſpirituali bene- leh ſicio, ſe ipfſum medicind & remedto contra quotidiana peccata. rend Salutaris hoſtiæ oblatio, (inquit Innocentius III. ſ. 1. c. 3. dengen de Officio Miſſæ) eſt DEl glorificatio, bonorum DEl copio- ae ſa participatio. Qua de cauſa Chriſtianiſſimi Cæſares, Re- “ ges, Principes unam audire Miſſam non contenti, pluribus nin Mhde eadêm dié interfuêre, Lotharius Imperator ternas quotidiè n Miſſas maximâ cum reverentiâ audiebat teſtesigonio l. c. de Regno Italiæ. Sebaſtianus Rex Luſitaniæ uni ſacro devotus Mldlnin o ll. 1 m. le in ur! N3TR Noli, —— Concio KRuſtica. 95 DP . . en, mn intererat, alteri etiam miniſtrabat. Leo III. Pontifex une ieren , interdum die ſepties, aliquando novies celebrabat. Fuit derdiecnia enim tunc temporis licitum, complures de die Miſſas (duas * H ſaltem, pro vivis unam, pro defunctis alteram) dicere, donec Rtois N Alexander III. Anno Chriſti 1181. juſtis de cauſis unicam quotidiè miſſam Sacerdoti permiſiſſet. S. Homobonus ad Alnere aram Beatiſſimæ Virginis audiebat ſacra omnia, ibidem- nis c que poſt Sacrum & Communionem expiravit. Major ex- uſte tra omnem Controverſiam Sacrificio incruento Dominici rofins c Corporis virtus eſt, quàm fuerit Sacrificiorum omnium in Catürnebsn lege naturæ & Moyſis oblatorum. Si ergè Sacrificium Xceroto,A Noé divinam placavit juſtitiam, & propagationem generis timerit igun humani obtinuit, fi Sacrificium Aaronis exardeſcentem in iæ, & i no ſceleratum populum ſedavit iram, ſi Sacrificium Davidis g ocnit, K peſtilentem gladium avertit, fi Sacrificium Salomonis in- is, i gentes propitii Numinis gratias conciliavit, multò magis impetmtri heæc omnia incruenta diviniſſimi corporis ac ſanguinis ob- qUedtu latio nobis præœſtabit. eiare Non erit absre, ſi hoc Ioco pauculas de plurimis Miſſæ (e dẽ k auditæ utilitates quàm ſuccinctiflimèe retulero, quibus eiade t0 don ad eandem, quoties quoties licueritaudi, endam efficaciter „otiesenre iremur. intaten ul ⸗ incitem “ S B iKar lſtti Miſſa audita periculum vitæ feliciter avertit. Adoles- . gas. clſenſms ſcens ille in aula Regis Puſitaniæ, circa Annum 1334. ab ali o Alotilint i epheebo æmulo delatus, quasi cum S. Eliſabetha Regina Mifæ. Cchnisll nefariè confvesceret, & jam fornaci vivæ calcis deſtinatus, 1 15 l.ni E — :. . . . .— . bonorumbli occaſione Sacri, quod è morientis Parentis admonitione vertit quotidiè audiehat, fupplicium evaſit, falſo accusatore pericul⸗ = interim, dum is ſacrum audiret, fornaci injecto. Ad ignes t*. on contert,e gege fernscen properat, qui miſſam fugit. ig l Miſſa à fulmine præfervat. Sancto Antonino credamus, at tekte qui p. 2. Summæ toO. 9. c. 10. narrat, duos juvenes aucupitin p,ætcrvat nielliſthte, abiiſſe à falmine, 96 Peſto Sanlti Andreæ Apoſtoli. abiiſſe, quorum alter ſacrum prius audierat, alter aucupium ſacrificio præhabuerat; exorta repentè horribili tempeſta- te, vox in aere perſonat: Occide, occide! dictoque citius ec- ciditur, qui Miflam non audierat. Cum verò vox denuò inſonaret: Percute! percute! reſpondit è regione fortuna- tior echo: Won poſſum, non pogum, quiaSacrificio interfuit & audiit: Verbum Caro falctum. Timeat fulmine tangi, qui non timet Miſſam intermittere. Lud Mliſſa à graviſſimis tentationibus liberat: Fuit nobilis tentatione Sty'rius, teſte &Æneâ Sylvio, quem importuniſſima ſuimet ip- Sylvius de ſius ſtrangulandi tentatio vexabat, quaſi continuò inſona- kurop e. ret in auribus illud Jobi: Suſpendium elegit animamea. Mo- leſtiſſimæ tentationis remedium prælſcripſit Confeſſarius quotidianam miſſæ auditionem ſive enim ex maleficio, ſive Delri ex alia diaboli fraude naſceretur, certiſſimum f&re ex au- elrieo . . - . diiquima- dita Miſſa ſubſidium, cum ex maleficarum conſtet teſtimo- gic 12 c.2. Miis, quo quis die ſacrum Miſſæ Officium audierit, à nullô Ica,S. prorſus veneficii cujuscunque faſcino vel philtro lædi poſ- se. Obediit nobilis, & nullo unquam die miſſam per longum tempus neglexit, perſenſitque veriſſimum efſe, quod Confeſſarius monuerat. Ecce autem die quadam, neſcio quo infortunio præpeditus, cum ſerius ad templum pergeret, obvium habuit villicum ſuum, ex quo intellexit, Miſſam jam eſſe finitam, unde non modicè afflictus, pal- lium ſuum villico promiſit ſi auditæ fruum miſſæ ſibi ce- dere vellet, ceſſit non invitus villicus, verum cum pallio tentationem Domini, velut Giezi lepram Naamani, induit, quà ſuperatus, in malam abiit crucem, & longam litteram: talis à Nobili repertus, cum hic rediret è& templo, in quo preces ſuas tempsre Miſſæ alioquin dicere ſolitas perſol- verat. OQquàm verum eſt illud Magni Gregorii: Hæc victi- ma animam ab æterno interitu liberat, quæz nobis mortem unige- niti per myſterium repræſentat, c. 4. Dialogorum 58. non ab æε⁸â 1 mareisuo⸗ a aernmlate t Uulhopherst Ie dneroon: r Menell An ltin Gfioctecchiel encCelit. Alreſſere ulti tn 3ininutn⸗ Alkedeni nukenny Mir den A Uenin Gfl ðUD Ml ⸗x Concio Ruſtiaa. — lat, Aterenes — . — —– H—= tehombo. Sterna ſolum morte, ſed etiam temporanea præſervat, belcickoene i nec præſervat modò à morte, ſed & in vita locupletes Com *RK facit. . . iteregin Nota eſt de duobus Sutoribus ex vita Sancti Joannis IV. iudeeninin Eleemoſynarii „& de du obus Sartoribus ex Pinello hiſto- Locuple- enfumien. ia, quorum alter dies profeſtos feſtesꝗque laboribus dabat, a&: Mein quin & diebus noctes jungebat, nec tamen improbo labore Plberu:lie ſuo tantum proficere pote at, ut honeſtè ſe ſuſtentaret, al- ſtkur⸗ ter verò quotidiè ſacrificio intererat & cum labore modico ortuiſimit immodicum rei familiaris fortunarumꝗque ſuarum capie- Cniliconfinm batincrementum. Interogatus itaqueiſte ab illo, qua- elgitennmn nam arte tantoperè diteſceret: reſpondit: Veni & ide. Eſciitom Deduxitque per dies aliquot contribulem ſuum ad audien- enimermn dum officium Mifſæ, tandemꝗque edocuit, auditionem Miſ- Certilimummm ſæ pro certo ſibi theſauro eſſe, è& quo tantum opum caperet, Carum conin quantum vellet ac optaret. Sic quærendum DEI Regnum Tciumaucdiett eſt, ut & cœtera adjiciantur. 1o vel phine Non locupletes tantùm, ſed etiam honoratos facit au- V. nadam cie e dita Miſſa. Inclytus Bohemiæ Dux & Martyr Wenceslaus Hioſorates qne veiln Annô 933, Wormatiæ horam Comitiorum neglexerat au- „ ce tende dliendæ Miſſæ intentus; cujus abſentia ſuboffenſi Electores cocn letins n cœteri ſtatuerunt adventanti Wenceslao nequaquam aſ- ſurgere, neque ullam honoris ſignificationem eidem offer- re; afſurrexit nihilominus adventanti Imperator Otto Mag- nus, ſuoꝗque ceſſit è Throno, & invitum licèt ac reluctantem eodem depoſuit. Angelos enim Comites, Auguſtus vi- derat latera Wenceslai ad Comitia ſtipantes, quo illum ho- ſumver gloi nmoglic? ſ ftoctuen (us, verunmcn ehun Nun nore audita Miſſa dignum ſti —Dicatur nunc: m ite gnum præſtiterat. Dicatur 8 lond⸗ P Serò enientes benè ſedentes. Si videlicet ex pluribus au- citetete tis Miſſis ſerò veniant; quot Miſſas audimus, tot Comites ee Angelos meremur, qui ad cœleſtia nos Comitia & Augu- D ſtos gloriæ æternæ Thronos feliciter deducant. Quot u MMi i⸗ paſſus ad audiendam Miſſam facimus, tot coronas in Cœlo Dirlogomun ſ N mere- VI. Aec ele- rat iter. 98 Feſto Sancti Andreæ Apoſtoli. meremur. Digna auro ſunt verba illa D. Auguſtini. l. de corpore & ſanguine Domini: Ommes paſſus eſtri, guos fa- citie, dum ad boc Sacrificium dtvotε audiendum contenditis, tutelaribus Angelis veſtris in librum vitæ referuntur, ut ine fa- bilem pro fingulis mercedem recipiatis. Audita Miſſa iter accelerat (narrat. I. 2. apum c. 4. Can- tipratanus de Andrea Daco,) quod Jeroſolymis in patriam redire noluerit, nisi Miſsa audita; diſcedunt interim moræ impatientes ſocii, & ecce àâ ſacro incidit Andreas in equitem, (Divum AndreamApoſtolum fuiſſe, qui Andreæ, clienti ſuo, ſuccurrebat, ſuſpicor) à quo in tergum ſuſceptus eſt, brevi- que, ſomnum paſſus, eodem die in patriam perlatus, & ante fores domus ſuæ collocatus eſt, dicente equite: Hoc in gratiam Miſſæ auditæ tibi OEUS praſtitit. Ecce quàm bonum fortunatumque ſit Miſſæ intereſſe; Ex cujus crebrâ devotaꝗue auditione equites creabimur & iter noſtrum ad cœleſtem patriam & perennis terminum fe- licitatis acceleraturi ſumus. Equites, inquam, crea bimur velleris aurei ſub D. Andreæ favore ac Patrocinio, ſi ejus- dem S. Apoſtoli exemplo Agnum immaculatum defideriis ardentibus quotidiè ſumere &, quoties licuerit, ad aram cuùm Sacerdote immolare placuerit. Con- ottemrlmng Pnhboneetyvt eNaiimtin Nlſſat A rt. V 23 (° 8 2 eOerseeeserseeeeeseeee erfenngi Feſto Sancti Andreæ Apoſtoli. tlr punt, Concio Civica. tololmis tedntimmm Ketia periculoſarum occaſionum relinquen- tAndkeuinen da. UiAndrexcie — . nalitgnde Reliktis retibus Secuti ſunt eum. Matth. 4. v. triamperlunge 22. ente egbite Gt.. Mmortalibus digna præconiis eſt Andreæ cœte- eKei Geſt ilein *½ rorumque condiſcipulorum obedientia, quòd ad Jes e P*Oſimplicem evocantis Verbi Incarnati vocem illicò ioresa eqyultes cleht Srelictis rebus atque ſpebus obſi 1 lin Iti bores ac- Peennsenn eRe elt s ees dr ue Ee ie e⸗ Auti e. E e:Genes Neeen continué, inquit D. Bernardus ſerm 2. de S. Andrea, nibil dæeſerat ennn ,judicantes, aut hæfitantes, non ſoliciti unde viverent, ſinè kee ichittoen, mora relidis retibus ſecuti ſunt eum. Dimittunt retia, quibus mactlanmi victum comparabant, quia, ut loquitur Tertullianus l. de ido- Loties ed Iolatr. c. 12. Fidexfamem non timet, ſcit etiamfamem non minus arephclen fii contemnendam propter DEUA, quàm omne mortic genus. Dimittunt retia, ut regnum æternæ beatitudinis piſcentur. Ecce Sancti nepotiatores noſtri, exclamat Sanctiſſimus Pon- tifex Gregorius homil. 5. in Evangel. Ecce Sandti negotia- tores noſtri perpetuam Angelorum vitam datis retibus & nawi mercati ſunt. Mſtimationem quippèé pretii rete non kabet; ſed tamen regnum OEt tantum valet, quantum habes. Plura Za- chæus re iquit, nec tamen eam aſſecutus eſt gloriam, quam Apoſtoli; quia OECIS (verba Fulgentii Epiſt 2. ad Gallam:) non quantitatem contemtæ facultatis, ſed qualitatem voluntatis attendit. Per retia Orator aureus intelligit deſideria prio- ris vitæ, & vitia hujusſ æculi: Ego (Chryſoſtomus hom. 4. N 2 in . 2. Dée Laqueus. 100 Feſto Sancti Anderæ Apoſtoli. in Marc.) puto, quod in retibus vitia ſæculi reliquerint, neque enim fieri poterat, ut ſequentes 1EslIAU baberent retia. Con- gruentiùs adhuc per retia occaſiones, & pericula peccato- rum intelliguntur, quæ nisi quis deſerat, ſequiES UMne- quaquam poteſt, irretietur enim denuò datàâ occaſione in priora flagitia, & erunt noviſſima prioribus pejora. Quod ne pluribus noſtrm fiat, uti jam multis fatum eſt, retja re- linquenda, ſeu pericula fugienda quàm ſuccinctiſſimè do- cebo. Irrefragabile æternæ veritatis eraculum eſt: Sicut piſces capiuntur bamo, & cut aves laqueo comprebenduntur, ſic capiuntur hominées in tempore malo. Eccl. 9. 12. Malum tem- pus eſt, quodcunque occaſionem peccandi affert, & auffert vitam gratiæ; tempus malum eſt, quodcunque hamat ho- minem & illaqueat animum, & divinæ legis & interminabi- lis oblita æternitatis, amet caduca & cadat in nefanda fla- gitia; tempus malum eſt, quodcumque ſumme, & incom- parabili te bono privat, privabit autem certiſſimò, ſi tem- pori non ſubterfugias, ſi hamos, laqueos, retia non relin- quas. Proverbio vulgatiſſimo ſolemus dicere: Occaho facit furem, occaßo facit peccatorem. Nonrete integrum, ſed filum duntaxat, appellavero occaſionem, ex quo filo non rarò noſtra pendet vita, ſalus, æternitas. Carolus Rex Navarræ Podagricus ex Medicorum Con- filio in ſindonem fortiſſimo vino cremato illitam inſui ſe fecerat, ut frigidi humores extraherentur; at ecce cum fi- lum reſcindendum efſet, ex defectu forficum arripit chirur- us ardentem cereum & filo aburendo applicat, at flamma ex filo ſerpfit in ſindonem, corrripuit extinxitque Regem. Tale filum eſt occaſio peceandi, quæ totum hominem cor- rumpit & peſſundat. Lazarus à Chriſto reſuſcitatus jubetur ſindone exvui. Joan. II, adoleſcens captivum Chriſtum ſecutus, relict4 ſin- r rdeowrnnrn aſuteno t zttlagl inoren 5 pukenn norn td. Im üctimpet . . rd Lurd Eninn er Efmimtiit iähintoe Pbcluneke 1 Immiprenn Mun ldir, ennn: pooß. eulyſn ahefetftiil ‚Kpericl P etib ſegriſtig ddti oetn ridis peſenn sfumeht, m ſuceinciſin Graculumet eo okprebente 1l,9. 12. Mllnt tandiattert, Eet occunquehun xlegis Kinnm cadt inneln ueſutnme, Kin en Certichmol cbeos, kelunm 1s Cicere: Ois Onketeintegn dnen, er glin 145, Ser eciam mato Uitun 1 ntur; at egte htbcumn mit oappbcat tertinitceke totun Homima! benr inicn ltomn ſent Concio Civica. 101r ſindone fugit. Marci 14. v. 5I. Ut effugeret occaſionem retis, Chriſtus refurgens, ſindonem reliquit in monu- mento Joannis 20. ut, ſi refurgere cum Chriſto aut cum La- zaro reſuſcitari volumus, occaſionem velut ſindonem om- ninò dimittamus. Quod exiit à monumento, animam ſignificat recedentem à carnalibus vitiis, ait S. Auguſtinus q. 64. & 30. De Adoleſcente, qui relictâ ſindone nudus pro- fugit, eleganter ſcripfſit D. Hieronymus ad Fabiolam: Sin- done opertus adoleſcens vinctum Dominum ſeque batur, incurriſſet laqueos, nisi expeditus, & nudus perſequentium im- petum declindſſet, rejectä ſindone nudus profugit, Marci. 14. V. 5I1I. ſic pallio relicto fugit caſtus oſeph, ut caſtimoniæ ſtolam conſervaret. Timorheum monet Paulus, Timoth. y5. v. 22. Teipſum caſtum cuſtodi. Timotheo viro jejuniis dedito & in tantum aquæ aſſveto, ut infirmaretur, & crebras moleſtias patere- tur, pudicitiam præcepit, verba ſunt admirabundi Chryſo- ſtomi; quid ergo ſuſſiſſet Paulus, ſi vinum, quæ eſt luxurioſa res, bibiſſet? imò Venus ex aquàâ, non ex vino nata fin- Zitur. O dolor quid jam miſeri ſperetis a- „mantes, E medià quando naſcitur ignis aquâ? Nimirum docere vult fabula, quam doctrinâ ſuà Do- Ror gentium ſtabilit, homines auſterrimos eſſe obnoxios lapſui, ni fugiant occaſionem. Te ipſum caſtum cuſtodi: Caſti ſym bolum eſt caſtanea. Sicut autem, ex mille caſta- neis, nè unam invenies, quæ ad ignem non rumpatur, ità ex millibus unum virum reperifle ſe ſeribit Salomon (ut verba illa Ecel. 7. v. 29. V'irum de mille unum reperi, expo- nit D. Hieronymus apud Lorinum) qui adignem venerit, 3 corrup- 5§ 2. Igni & 9 qu in- terdicen- Aum., 5§. 4. Sxemplä 102 Feſto Sancti Andreæ Apoſtoli. corruptus non fuiſſet, ſi autem fœminas numeres, nec unam de millibus videbis. Te ipſum cuſtodi, quò cupis eſſe caſtior, eò eſto cautior, igni & aquâ tibi interdicito, ut David. 2. Reg. 23. v. 15. Mo- luit bibere, ſed libavit eam Domino. Quid hoc, 0 David? magnum erat deſiderium tuum, majus tuorum robur mili- tum, max ma eſt felicitas ob allatam aquam, cur occaſione non uteris? reſpondet Lucherius: nè occaſionem daret in- ordinato deſiderio: Qui quondam concupiſcere alienam conjugem nequaquam timuit;3 poſteà etiam, quia aquam concupiſceret, exſpuit. Quid ſi & Venus in hac aqua late- ret? Eliſæum Prophetam rogant Samaritani, aquas pefli- mas ſanaret, qui non ad ciſternam acceſſit, ſed ſcaturiginem videre petüt, eiꝗque ſalem injecit: Sanatæ ſunt ergo aquæ us- que in diem hanc juxta verbum Eliſei. 4. Reg. 2. v 22. Sca- turigo omnium malorum eſt occaſio, hæc, hæc obſtruenda eſt, nè pereamus. Seraphicus Franciſcus interrogatus, quid in tali occaſione ageret? reſpondit: Quid agere deberem ſzio, quid acturusforem, neſcio, OECIS ſcit 1 omnis homo deni- que éſt omo: S. Maria Magdalena de Pazzis 4. parietibus gra- tias agebat, quod ſe præſervarent ab occaſione, at nè pa- rietes ſufficiunt, ſi vel foramen pateat. Placet tragicum periculoſæ occaſionis in viro fortiſſi- mo exemplum; Martinianus is eſt, qui 40. annos in eremo exegerat, & plusquam quadragies millies de dæmone tri- umphärat, at invidus hic alaſtor Eremicolæ habitum aſ- ſumit, Cæſaream adit, ſuggeſtum conſcendit & inauditâ pa- negyri Martinianum deprædicat, eſſe illum Apoſtolis pa- rem, Martyribus ſuperiorem, nullâà vincibilem tentatione. Audit hæc famoſiſſima meretricum Zoẽ, & diabolo concer- tare audet, effecturam ſe, ut Martinianus delinquat. Adit proinde virum ſanctum, lacerinis veſticulis induta, & no- Se ermglucle ſemmntigi, nrlimitarce lüigtunet Polninumsbrn rennunſlt urourtonen Uinie Ueiamonndern ette, amanbn foeſtibirtin rin elniſir umſeninrae Numannn mmint lgicen ⸗ uniun elihe fior Wöich paſel, — Nas Alnmneteze caiot, edeien ,litci Hus torumnle 1 dqan, CNro Rocciſonente n concuplceel feletim, gin Venusinhaz Cellit, ſed ſnn arateſuntenhe i.4. Reg.27n o, hechecci ranciſcs inen ndit: (uitchtet Nit omn Pannis4 Duid Koccaſtone,41 eat. caſonis infini qui 40. Mni müilies de and Erenicoleht⸗ pnſcenclten ele Uum rnebbilentet os & lilchi inmcelin, eſticuls , Concio Civica. 103 — te mediâ ante cellam conũſiſtit, opem inclamat, calamita- tem ſuam exaggerat, nec deſiſtit, dum Martinianus feneſtrel- lam cellulæ ſuæ repandat, interrogatus: Quid hominis ſit! & quid velit ? reſpondet lupa,. deviaſſe ſe nocturnà tempeſta- te, & à pluviis quantum quantum immaduiſſe, & pænè obri- guifle, hè gravetur proinde Martinianus per DElmiſericor- diam angulum ſub tecto ſuo facere, nè penitus in cadaver obrigeſcat. Miſertus Eremicola, mulierem quidem ad- mittit, ſed noctis reliquum in oratione pervigil exigit, nè il- li anſam præbeat tentationi. Primo manè dimittitur Zoë re infe àâ, quæ tamen poſt dies o&tο redit, & petulantior quidem, comtiſſima, & omni illiciorũ genere inſtructiſſima, potuitque tantum mellitis verbis ſuis meretrix, ut reverà irretitus Eremicola cogitârit nefandum ſcelus committere, ideoꝗque angulos cellæ ſuæ omnes circumſpectans oppor- tunum venereo flagitio locum exquirebat. Ecce autem talia meditanti vox ceœlitus illabitur: DEIUIS eſt ubique, videt omnia. Fuitquetàm efficax, ut pœnitudine cogitati ſceleris tactus Martinianus ſtruem lignorum congefſlerit, admoto- que igne pyram ſuſcitârit, in quam ſe ſeminudus injiciens lenam ad patrationem ſceleris invitavit; attonita ſpectacu- lo mulier ignes, & ipſa ignibus ſopivit, ingentique concuſſa dolore in monaſterium ſe recepit. Martinianus porrò poſt ſemeſtre, cum ambuſtum cerpus aliquantulum conſanuiſ- ſet, hoc ſibi biverbium aſſiduè repetens: Fuge, fuge! ex ſoli- tudine in deſertiſfſimam aufugit inſulam, quò putabat nul- li unquam feminæ acceſſim fore; acceſſit nihilominuùs poſt aliquot annos naufraga raræ pulchritudinis mulier, à ventis & fla tibus in eam inſulã ejecta; quam ut vidit Martinianus, veſtes ili quidem, & alimenta, & quidquid ſupelleétilis ha- buit, cum caſa fuüa reliquit, ipſe verò inſonante continuò inauribus: Fuge, fuge]! ex inſula profugus pallium ſuper ma- re expandit, vela facturus, quò vellet DEUS, cujus propitio numine 104 Feſto Sandi Andreæ Apoſtoli. numine à duabus balænis in littus exportatus; cum ubique peccandi occaſiones animadverteret, nullibi diu conſtitit, §. Augufti- ſed peregrinum paſſim egit, ità ut intrà biennii ſpatium cen- nustr. 36, tum ſexaginta civitates peragrârit, repetens perpetim il- 'noa". lud: Fuge occaſionem, & fugabis omne malum; fuge occa- ſionem, ceu nebulonem: ubi malorum nullus erit, ibi bo- norum nullus peribit. zin li:udi- Invenio Sanctos Doctores & Authores ingenioſos ele- nes. gantibus ſymbolis periculum occaſionum adumbrare. Sicut difficile eſt arborem juxta viam plantatam fruus usque ad maturitatem ſervare, ſic difficile eſt in medio occa- ſionum innocentiam usque ad finem ſervare, ait Chryſoſto- Qui eceaſiones non vitat, ſimilis eſt agricolæ amputauti ſali- cum ramos, copioſfius poſtea pullulataros. Exciſam, & non extirpatam, arborem in ſylva, pullulare videas denfiorem. Quod periculum fi volumus declinare ſecurim ponamus nectſe adradices arborum, non ad ramos, Ita S. Bernardus ſerm. 2. de Aſſumpt. Solent alii cum doctiſſimo Fero occaſionem comparare lingvulæ in bombardis, quæ tacta excutit de chaly be flam- mam, ignit pulverem, ejicit de fiſtula globum, & perimit quem ferit. Talis eſt occaſio, quam tetigiſſe periſſe eſt. Serpens cum fontem petit, ponere ſolet venenum in ſi- lice, quod regrefſus à fonte recipit; ejusmodi filex eſt occa- ſio peccandi, ſuper quam ſi venenum ponas malitiæ, fru- ſtra eſt Baptiſmus penitentiæ. Cancri oſtreorum avidi calculos in conchas injiciunt, itaque capiunt & devorant; diabolus occaſionem obſicit, ocCanäiο eſt lapillus, qui ſtatuam Nabuchodonoſoris confre- git; occaſio eſt fragmen molæ, quo caput Abime'lechi commolitur: Occaſio eſt occiſio. Occaſio caſus & occaſus facit. Diſcrimen, & crimen affinia ſunt, occaſie itaque fu- gienda, . iu tegenhed semtben mriohern vent nrscientſen W N uren lüttmel . (Consſtbn lebetci 6riocinle urterlielen Fütle onnds Aponehorl brons. Andn enbahntchin luLenil enceclpetmnle nlid icdnn uuntenlte Mr lon, lin Menrehili N Ulleenn u: l. lrnle 1 (ucnttt hmiſpntinen ens eſpelſgl omnfige oet lluerit, bibe eslngenioſose⸗ dunbrue, lintitimfmin Kinmecioorce bait hryſr Anputtufiſll. cum, X non hiteeg letſoren⸗ , onennteetß Imntchslermn,, nemn comperare lechuhbe kam. Gem X Perini lepeiſect. let venenumnt. nociklerctoer. önas malir,. conchisinicn Concio Civica. re5 gienda, nè in occaſum incidamus. Fugite! Salate animas veſtras. Jer. 48. v. 6. Virfugiens iterum pugnabit. Ajebat Demoſthenes à bello fugiens. Vita noſtra fuga eſt, tam diu vivimus, quàm diu occaſiones mortis & peccati fugimus. Narrat Polienus, l. 4. Alexandrum Magnum pectorales tantum cataphracturas militibus diſtribuiſſe, nudo relicto dorſo, ut à fugâ ſuos deterreret. Chriſtus potius dorſum armat, quia fugam occaſionum ſuadet, & approbat; audaces, nolentesque fugere deſtituit, & furori hoſtium permittit. Pulvis extra ventum diutius durabit, quàm in vento mar- mor, in olympo inſcriptæ pulveri literæ integros durant in annos, quia extra ventum ſunt, teſte Augufſtino. l. I. c. 15. de Geh. Peccator tanguam pulvis, quem projicit ventus (diabo- lus) à facie terræ, ſi projici non vultis ſuper olympum, ex- tra occaſiones ſitis, multi ſunt ſimiles Heleſino fonti, quia- aliàs quietus, ad ſonitum tamen tibiarum exilit, & choreas agit, teſtesolino. l.I0O. Occaſio eſt illa tibiæ, quæ multos mox tales facit exilire de virtutis & quietis alveo in circulum vi- tiorum. Plutarchus de Lycurgo, Cœlius Rhodiginus de Chori Thracum Rege, narrant, quèòd hic omnia vaſa cryſtallina fregerit, ille omnes vites exuri juſſerit, quia Choris ad iram erat propenſior, Lycurgus verò Lacedæmones nolebat eſſe ebrioſos. Samſon propè vineam oppidi Thamnatæ leo- rem habuit obviam: Cùm veniſſet ad wineas oppidi, apparuit Catulus Leonis. Jud. 14. v. 5. Quid agat heros inclytus? ad vi- neam declinet, an leoni generoſè occurrat? ſi ad vineam de- clinaverit, periculum eſt, nè votum ſuum transgrediatur, & botrum deguſtet, quod Nazaræo non licebat: Maluit oc- currere leoni, quàm ocecaſioni, ait Petrus Chryſologus. Utinam æquè Dalilam vitaſſet ac vineam, eãdemque for- titudine, quà leænam, ſuperaſſet Lenam, non caneretur de illo hodie: O Non 5§. 6. Inducſtis- nes. 106 Feſto Sandci Andreæ Apoſtoli. Non potuit Lenam, potuit ſuperare leænam, Quem fera non potuit vincere, vicit hera. Propoſuit Salomon vino abſtinere, cogitavi in corde meo abſtinere à vino. Eccl. 2. v. 3. Sed quo effectu? nullo om- ninò, ſequitur enim. v. 4. A. dificavi mihi domos &; plantaxi æineas. Sic vineas plantavit, ex vino in luxuriam, ab hac in idolomaniam degeneravit, de quà utrùm feriò pœnitue- rit, dubitatur adhuc, non pœnituiſſe probat fortiſſimè Abu- lenſis, quia occaſionem idololatrandi non ſuſtulit. Quam ſapiens ſibi videtur ignorantia humana, exclamat contra Salo- monis inſipientiam Tertullianus! brutis amplius Aeſipimus, quia oceaſionem non vitamus. u Sofer- ExOd. 32. d v. 19. ut vitulari populum Moyſes videt, ta- tio malo- bulas abjicit, & frangit, vitulum verò comburit, & in pul- rum deca- verem conterit, quia in conſortio malorum deſperat deca- khelinr. logum ſervandum eſſe; incineravit, non absque mira culo, cum aurum ab igne non conſumatur, vitulum; nè minima occaſio fupereſſet idololatrandi; ex qua cauſa, & Moy ſis corpus incognitum, & æneus ab Ezechia ſerpens confra- us, & arca fœderis abſcondita manet. Judith omnia veſtimenta, & vaſa bellica Holofernis ob- tulit in anathema oblivionis., Judith. 16. v. 23. Reliquit omnia veſtimenta, ait S. Chry foſtomus, nè ſuccumberet. Lucæ 9. v. 60. Non ſinitur juvenis redire ad parentem ſepeliendum, cur? Chryſologum interrogemus, & reſponde- bit ſer. 19. Filius fidei ad domum perfidiæ redire non debuit, ſi redeat, ſepeliet certè omne ſequendi deſiderium atꝗue propoſitum. Diu ſecutus IESUM fuerat Petrus, & comi- nus & eminus negavit tandem. Et cur negavit Petrus, Andreas non negavit? cur pejeravit Petrus, non Andreas? Anathematizavit Petrus, non Andreas? Ubi negavit Petrus Ambroſium recito, non in monte Thabor, non in templo, non in ſua domo, ſed in domo Principis, ibi negat, ubi veritas non eſt, ibi gintti ucintennan angonnet rion 1oOigſa 6thneuindn Koolerteteennn Eirorgucunn Mcetsk lehtiigoddin ungepondu.⸗ Uienietcritd enbimtoacälich Tnmenmllene oni Aerekſe⸗ pltſoopente krnontettis nſ ltikern legwem enſetre re Mexentin tilinen Nnnen pime Moß. — N — . Coneio Civica. 107 ieta ibi negat, ubi Chriſtus ligatus eſt, ibinegat, ubi mala eſt oc- enrln Ah re Deut. 2r. à fhuinlnn, Quare Deut. 21. à v. 12. præcipit Deus, ut ſponſæ & hurhgling mancipatu in thalamum aſſumptæ radantur crines, ſecen- Urinn tur ungues, mutentur veſtes, menſe uno patrem & matrem nſtiögei,, ploret? quia peccator debet eſe elongantus non ſolum à peccato, ſoiſimein ſed etiam aboccaſionibus jus, inquit Lyranus; & flere, quòd itl diabolum habuerit pro Patre, occaſionem pro matre. guteande Quare ſi perire nolumus, pereundi pericula caveamus, 15 7 irci IIe nam quiamat periculü, peribit in illo; ut verò pericula om- pericula lin hd nia quàm facillimè caveamus, D. Andream in Patronum. peccandi . Advocatum & Tutelarem noſtrum adſciſcamus, cujus præ- klicnſaen lsnitot ſidio quàm opportunè propulſatum ſit proximum peccandi fieganei nit, E in or. periculum, ſequens docebit hiſtoria, quam ipſis Authoris hiſtorià teſen ea verbis (Jacobi de Voragine, Archiepiſcopi Genuenſis, in vi-ctur. Kapeminllt ta S. Andreæ) idcireò recito, ut major ſuæ veteranæ ſimpli- un; Nenom Citati conſtet reverentia & veritas: caſn A Mu Epiſcopus quidam religioſam vitam agens, Beatum And- ſerpens onti „ream, inter cœteros & ſupra ſantos cœteros, in veneratio- ,,ne habebat, ità quòd in cunctis ſuis operibus hunc ſemper Rolokerist. ⸗titulum præponebat, ad honorem Dei & Beati Andreæ. . . Nigu „Invidens igitur viro ſancto hoſtis anttiquus, ad eum deci- e weumdele »pPiendum totãâ calliditate ſe contulit, ſeque in formam pul- Cire A pornen xcherrimæ mulieris transformavit; Venit igitur ad palatium enns Eirnte ⸗Epiſcopi, aſſerens, ſe velle confiteri eidem. Mandat Epi- pelire Mti ‚ſcopus, ut ſuo pœnitentiario confiteatur, cui plenitudine m lerun i⸗ »tradiderat poteſtatis. Renunciat illa, quèd nulli homi- e Len⸗ ‚num, niſi ſibi ſecreta ſuæ conſcientiærevelabit, ſicque vi- 1 den ‚Qus Fpiſcopus eam ad ſe venire præcepit, cui illa: obſecro regan i ‚Domine miſerere mei. Ego enim in annis puellaribus ennin ,‚(ut cernitis) conſtituta, & à pueritiâ delicatè enutrita, nec ingenc non & regi ſtirpe progenita huc in peregrino habitu ſola n nick, Vrni. Nam pater meus, rex utique valdè potens, cuidam otnlute, ‚magno Principi me volebat in conjugium ſociare, cui π⏑2 reſpon- 108 Feſto Sancti Andreæ Apoſtol. reſpondi, quòd omnem thorum abominarer maritalem, „quia virginitatem meam Chriſto dedicavi in perpetuum, & ‚ideò nunquam poſſem in carnalem copulam conſentire. „Denique ſic arctata, quòd oportebat me, aut ejus voluntati duriſfimæ obedire, aut certè diverſa ſubire ſupplicia, laten- „ter fugam inii, magis eligens exulare, quàm ſponſo meo fidem infringere. Audiens verò veſtræ Sanctitatis præ- Conium, ſub alas veſtræ proteétionis confugi, ſperans me apud vos reperire locum quietis, ubi poſſim contempla- ‚tionis carpere ſecreta filentia, præſentisque vitæ vitare ,‚Naufragia, & perturbationes mundi perſtrepentis fugere. „Admirans in ea ?piſcopus nobilitatem generis, pulchritudi- ,nem corporis, tam immenſum favorem, & tantæ eloquen- ‚tiæ venuſtatem, placidà & benignâ voce reſpondit: Eflo ſecuraé filia; nec formides, quia ille, ob cujus amorem te, & „tuos, & tuatam viriliter contempſiſti; tibi ob hoc, & in ,Præſenti cumulum gratiæ, & futuro plenitudinem gloriæ ‚largietur. Sed & ego Servus me & mea tibi offero. Eligas, ,quæ tibi placuerit, manſionem, volo autem, ut mecum ho- ,‚die prandere debeas. Cui illa: Woli inquit, Pater, noli de hac re me rogare, nè fortè ex hoc aliqua ſuſpicionis cauſa pro- ⸗veniat, & nitor famæveſtræ denigrationem aliquam patia- tur, Ad quæ Epiſcopus dixit: Plures erimus, & non ſoli, & ‚ideò nullus malæ ſuſpicionis ſcrupulus in aliquo poterit ge- ⸗erari. Venientes itàque ad menſam, Epiſcopus & illa ex „Oppoſito conſederunt, cœteris reſidentibus hinc, & indè: ‚intendit in eam Epiſcopus crebrò, ejusꝗque faciem intueri non deſinit, & pulchritudinem admirari, ſicque dum ocu- ,lus figitur, animus ſauciatur, & dum ejus faciem non defi- ,nit intueri, antiquus hoſtis cor ejus gravi jaculo vulneravit. Perpendit ipſe diabolus hoc, & pulchritudinem ſuam cepit magis augere. Jamque Epiſcopus proximus erat conſen- ,ſui, ut eam de illicito opere attentaret, quando poſſibi- ‚litas ſe offerret. Tunc ſubitò quidam peregrinus venit Ginſrunrund Mameänd locgenthen, 6tunkrtzeom nkeebee Ccit Audh dnenent Ne iünlerä ! Phuineiis rabenthien Uelergnn e ſnuchihe Singmcen nammhin ltganlet nntlioccne uihren , ho. — di W Detipemng. eumn conſenn, Neſb oini ſiplcia ns im ſpond n Antets e⸗ figſhenmn im Contenglr le vltæ ſitie epentiz iner, tilchini. tantxelogver⸗ ehoneſte 8annotemnte, tucinem gone ofkero. Eligeis Lutmecum ho⸗ ter,nolidehꝛe lonis calſipo. mdiaem a ns Knonſchis Alicvopotettke glcopigl 4 dushine,Kid ve fiien inen ſchpe onge facem honttt clorulrein, einemiummoen mmus ettt er (lud oler inusſen gelegennf Concio Ciwica. 109 ‚ad oſtiũ, crebris ictibus & magnis clamoribus ſibi poſtulans ‚aperiri. Cumque ſibiaperire nollent, & ille clamoribus ,‚nimis eis fieret importunus, interrogat Epiſcopus mulie- rem, ſi ingreſſum illius hominis acceptaret. Cui illa di- xit: Proponatur ſibi aliqua quæſtio ſatis gravis, quam ſi 'enodare ſciverit, admittatur; Si autem nefcierit, tan- quam inſcius, & indignus Epiſcopi præſentiâ repellatur. 'PFavent omnes ejus ſententiæ, &, quis ſufficiens eſſet hanc quæſtionem proponere, fſciſcitantur. Cumque nullus 'ſufficiens invenitur, Epiſcopus dixit: Quis noſtrém ad hoc ſufficiens eſt, quàm vos, àQ Domina, quæ cœteros nos, & elo- 'quentiâ præceditis, & ſapientiâ plus nobis omnibus rutila- 'tis? vos ergo hanc proponite quæſtionem. Tunc illa di- 'cit: Interrogetur, quod eſt majus miraculum, quod DEUS. »unquam in parva re fecerit? Interrogatus de hoc Pere- »grinus, per nuntium dixit: Diverſitas, & excellentia facie- rum. Inter tot enim homines, qui fuerunt ab initio mun- di, & usque ad finem futuri ſunt, duo reperiri vix poſſent, quorum facies per omnia ſimiles eſſent, in ipſa quoque tam ‚minima facie DEUS omnipotens omnes ſenſus corporis „Collocavit. Audientes omnes ejus reſponſionem, admi- ,rantes dixerunt: Vera & optima eſt ſolutio quæſtionis. Tunc mulier ait. Proponatur ei quæſtio ſecunda gravior, ‚in qui melius poſſimus ejus ſapientiam experiri. Quæ- ratur ab eo, ubi terra ſit altior omni Cœlo? Percontatus de ‚hoc Peregrinus reſpondit: In cœlo empyreo, ubi refidet „Corpus Chriſti, quod eſt altius omni cœlo, eſt de noſtra car- ‚,ne formatum, porrò caro noſtra quædam terrea ſubſtantia eſt; Cuùm igitur Corpus Chrifſti ſuper omnes cœlos ſit, & de ‚noſtra carne Originem duxerit, caro autem noſtra de terrâ ‚ſit condita, conſtet, quòd ubi corpus reſidet, ibi procul du- ‚bio terra altior Cœlo manet. Refert nuntius, quid reſpon- ‚deat peregrinus. Et ecce omnes reſponſionem ejus mira- iliter approbant, & magnificè ejus ſapientiam laudane, 2 une rro Feſto Sancti Andreæ Apoſtoli. ,Tuncĩterum illa dicit: Fiat ei tertia quæſtio, graviſſima, & ,Occulta, & ad ſolvendum difficilis & obſcura, ut ſic ejus ſa- Pientia tertiò comprobetur, & d gnus ſit, quòd ad menſam »Epiſcopi meritò admittatur. Quæratur igitur ſic ab eo: »Qantum ſpatii ſit à terra usꝗque ad cœlum? Requiſitus de ‚hoc peregrinus nuntio dicit, vade ad eum, qui te miſit ad me, & de hoc eum diligentius percontare, ipie enim meli- »us me novit hoc, & ideò tibi de hoc melius reſpondebit; nam ipſe illud ſpatium menſuravit, quando de cœlo in ‚abyſſum ceecidit, ego autem nunquam de cœlo cecidi, & ideò nunquam illud ſpatium menſuravi. Non eſt enim mu- ‚lier, ſed diabolus, qui ſe poſuit in ſimilitudinem mulieris. „»Audiens hæc nuncius, vehementer expavit, & ea, quæ au- ‚dierat, coram omnibus recitavit. Mirantibus itaque om- „nibus, & ſtupentibus, antiquus hoſtis de medio eorum eva- »Huit. Epiſcopus autem rediens ad ſe, amarè redarguit ſe- metipfum, & de perpetrata culpa veniam lamentabiliter »Precabatur. Miſitque nuncium, ut introduceretur pere- »grinus, ſed nequaquam amplius invenitur. Epiſcopus verò »tunc populum convocavit, & ei evidenter expoſuit ordi- „nem geſtæ rei, præcepitꝗque, ut omnes jejuniis, & oratio- ,nibus inſiſterent, ſi fortè Dominus alicui revelare dignare- „tur, quis nam ille peregrinus fuerit, qui eum àâ tanto pecca- to liberaverit. Revelatum eſt illà nocte Epiſcopo, quèòd „»Beatus Andreas fuerit, qui pro liberatione Epiſcopi ſe po- »ſuerit in habitu peregrini. Cœpit igitur Epiſcopus in de- ‚votione Beati Andreæ magis creſcere, & eum exinde in reverentia plus habere. Revereamur unà cum Domino ,S. Andream Chriſtianorum primum, Patronorum ſecundiſ- ſimum, ut ſub ejusdem patrocinio & cuſtodia liberemur â »Peccandi periculis & in tentationem non induca- ⸗umr. ℳ Con- Gin giIoſc SUamdonntn Mönberwalet TNhetuenoned nnggtocle, Mnltolzade lyriCnurznedin Küurmedandi 1 Wlnenveudt ley unntolde ttunthiin tucur ii riſen ked ktannklr, nlſelsznc lecni Deg⸗ gkntenef eiglendne cuurfnn lle = . 2s3 (o) 8S3 rII — D eeeseeeeeeOeeeeeee Ndtdokng Concio Aulica. lbltur ſcepe Regliid Andreas ſine cruce, non valet unâ nuce. glite miti 2 Neeinng deguere me. Matth. 4. ai nen Ptuſtiſſimus eſt rhythmulus, Italis potĩſſimùm . 1:„ eaiege on Muſitatus: Andrea lnè cruce, non Valet unä nuce. Et mis ecce ecch quid hoc? tam pretioſa Italis nux eſt, ut Andre- cleo, 0n eſtenimmn EAam æquiponderet? tam vilis Italis Andreas eſt, tnemmlen ut nuci conferri poſſit? abſit hoc ab ingenioſiſſimà gente ſu- kel,gl n ſpicari, quâ in nuce patientiam Andreæ adumbrare voluit, busitineean. D intimum Crucis amorem ſignificare nulla, nux ſinè Cruce ſoeorumer. naſcitur, aperi, ſi neſcis nucem, & in nucleo Crucem vide- e rungutſe⸗ bis, dulci nucleo agnatam & intimè familiarem; quin & ip- limentbita ſa nucis arbor manifeſtum patientiæ ſymbolum, quæ vide- ſvceteturpere⸗ licet verbere uberior redditur, & quaſſata fuſtibus (quod op- Epiſooposretd timè néêrunt agricolæ) fructus anno poſtero profert ampli- jexpollitore . ores. Non tulit ulla arbor nucis tot unquam fructus, neque gis, otatio⸗ ulli nuci Crux adeò familiaris eſt, ſicut Andreæ cordi inſi- NOne Cigonte⸗ tus, & virtute San&ti Spiritús agnatus fuit amor ſanctæ Cru- mirmONe, cis. Sed neque ullus parvulus tanto appetitu ferri ſolet in Epicoe, nuces, quanto Andreas fere batur in Cruces; teſtantur hunc Eylcohi⸗ appetitum ſapidiſſima illa verba centies & millies repetita: Epiſohene OQbona crux! audi quid dicat amatæ ſuæ, verba ſunt S. Ber- eum einen nardi ſerm. 5. de S. Andrea, audi quid dicat: bona Crux! Gi cvmm Donin quæ decorem & ſaporem de membris Domini fuſcepiſti. In- votum kont audito à ſeculis gaudio tripudiat, præ magnitudine gaudii d beenn non ſe capit. De quo gaudio & Crucis appetitu dum brevi- oninaur ter ago, & patientiæ fructus in nuce oſtendo, quæ ſo precor- que ſingulos, ut hanc Concionem tanquam verbum Crucis, imò tanquam fructum nucis accipiant de manu & corde S. Andreæ. Repe- 112 Feſto Sandti Andreæ Apoſtonñ. 8: r —— — In ſola erur- Repetamus dulce Andreæ ſuſpirium, ignitum deſide- a bonum rium, milliesꝗue renovatum votum: Obona Crux! diu de- hic qerata, ſolicitè amata, ſinè intermiſſione quæſita, cupien- eſte. C 3 . . ti animo præparata: Obona Cruxæ! dicat alomon, honam ſihi eſſe ſapientiam, cum eaque omnia bona pariter ſibi veniſſe, mihi b bona Crux! in Cruce vera ſapientia eſt, quia in Cruce meus JESUS eſt, in quo omnes theſauri ſapientiæ & ſcientiæ DEI. Dicat avarus Euclio, in divitiis ſibi benè eſſe: Ani- ma mea, babes multa bona in annos plurimos, ò bona Crux, in te mihi bona plurima in annos æternos, quia in Cruce meus JESIIS eſt, qui ſolus bonus eſt. Dicant vagi & prodigi ado- leſcentes, in luxuriantibus pratis ſibi benè eſſe, ducant in bonis dies ſuos; nullus dies mihi melior, quàm biduana in cruce, unde in puncto ad ſuperna conſcendam. Dicat frater meus Petrus, in monte Thabor ſibi benè eſſe, bonum eſt nos hic eſſe cum JEſu in Cruce, ubi ſtabilis & fixa felicitas, & veriſſimus eſt Paradiſus. O bonã Crux! Si non eſt bonum eſſe ſolum, tu, nè ſolus ſim, efficis, tanc enim eſſe eſt IES U aſſociari, cujus convictus amaritudinem non habet. 5§3. Hæc & millies meliora cogitabat, ingeminabat, ardebat, Ga No- Andreas, & in arbore Crucis nuces bonas delicioſiſſimè epu- ducruis labatur. Et cur nobis crux non videtur bona? cur non ſapit ndrex fructus nucis:? Cur nolumus eſſe in cruce? quibus tamen im- umbra, poſſibile eſt ſine cruce vivere? nimirum exteriores nucis cortices tantùm apprehendimus, nucem frangere, nucleum comedere recuſamus, guſtate & videte quàm ſuavis ſit nu- cis fruus. Nulla nux ſinè cruce, nullus homo absque ſua congenita afflictione, ſed ſæpè afflictio eſt tenuior mem- branâ illa, quæ nucleum diſcriminat; eſſet mera umbra, eſſet nihil, ſinos Andreæ ſive Viri eſſemus, & virili pectore adverſitati obviantes, meminiſſemus in horto nucum nos degere, velimus nolimus. Multas duras nuces frangere omninè debere. Si inquam meminiſſemus crucem illam, quæ nos gravat & deprimit, meram umbram eſſe crucis Andre- Almumtdh lnnibrn lyuntiul ſoheniul Slemnündei, tfit Uten n ownin ennuttbi ti eumohene itekunder Uunn. ohekpe NWroo Scntem fuln inoſehede nin: tul ebonüftnin uſtetſig gi Eil,ſennaret ilnmſtlken llonino ufſinnolini Erllnſte,ft ffneprtu kor B Concio Aulica. 113 — . ignium et. Andreanæ, imò crucis Chriſti. Fateor nucis umbram no- OnaCe. ziam eſſe, adeoque à nonnullis nucem à nocendo deriva- glaſtugne. tam, verum non nisi debilibus capitibus noxia eſt, gratioſa ndn ni & ſalutaris viris robuſtis. Exanimat umbra Crucis illos dun- Nieerſtin; taxat, qui amorem ſuum & imaginationem & judicium eguninu proprium habent pro capite, ratione duci nolunt, rationes lntie Gſiene i pi no- bentie Gſieni expendere æternas nolunt, Chriſtum pro capite habers e⸗ bend elle: 4 lunt, ſtat eis pro ratione voluntas propria, atque idcire 10- bomctuvin bili cum ſint capite, umbrà nucis ietoxicantukzcu 3 ſe. in Cnce nen quin illa afflictio non ſit nist mera umbra, Biei re procgi hil non tantum cum Cruce Anrcæ vel Chrifli collata, D eſſe, Cucantin ad rectæ rationis lucem expenſa. 4 4. m binn . ‚i 1 1 ud em⸗ Cracem Wmbicunin Nunquam non placuit mihi iagenioſhmin den⸗ creen n. Dicit fiaten blema, quo puerulus proponitur in umbram n lemrmate ‚ForeiteE. benumtt ens, & expanſis brachiis quaſi alis fugitans nn ramede: ugere. fhakelicitas T non effugies. Littera T Crucem figurat, 10 ſis . i bram horreſcis, te non effugie, inoneſoum nificat, qui Crucem fugis, umbra horeeiſen por. im ele el Crucem pon vitapis, quia quoquß ner e ied nhubet, tabis. Veruùm obſerva! Crux illa & ign leſ repcie innbabareben times, quid eſt? umbra eſt, imaginatio eſt, lcoſlliveepu illud mecum: . Ttas Nr tdonſu T. non effugies: Nam te tecum undique port K B umenifr . Nè fugias; nam quod te fugat, umbra mera eſt. gu n Vis crucem : tu contra audentior ito, adverſitati obviam, acel, j imoſè rocedito deſidera, amplectere, & cum Andrea in- ugeenaen animolep ! Bona mihi paupertas, quia Cœlum im unrsli gemina: bona Crux! Bona mihi paup ducity r enel emit; bona infirmitas, quia ad vitam nmorralem ucit; o Dal . . fre, aDnimi aà I. 3. nat ſorwer⸗ bona adverſitas, quia Chriſto conjungit. Seneca 1. 3 . elt tenun Uuæſt. utilem movet quæſtionem, quid in rebus human ſen birtt Beatifiirnum ſit? & reſolvit: Quid præcipuum in rebus huma- k inſin nis eſt poſſe læto animo adlverſa tolerare. Quod accidit, ſic ſer- ono nen⸗ re, quaſi tibi volueris accidere. Quid eſt præcipuum: S ruck i⸗ canc calamitates fortis & contumax, quid eſt Nivri e 25o⸗ Pan ele ſupra fortuita ſpiritus altollere, Lomzi meminiſe, * Me 114 Feſto Sancti Andreæ Apoſtoli. eris ſeias hoc non futurum diu, ſie infelix. ſeias hoc te non eſſe, ſi non put e. Aurea Romani Philoſophi verba aureus Con- ſtantinopolis Orator ſancit & roborat homil. 68. tomo 5. Hoc éeſt animæ ſapienter inſtitutæ: Paſſus es aliquid mali? ſi ve- lie, non eſt malum, gratias age Deo, & malum in bonum commu- täſti. Henricus Suſo familiariter Chriſtum allocutus, cau- ſam ei dixit, cur amicos haberet tam raros, hoc eſt Domine, quòd quos dam tam malè habet, eaꝗ; cauſã ajunt, ie paucos habe- re amicos, quòd ità durè &z aſperé eos habeas in boc mundo. Rerum cauſas edoctus à Chriſto Henricus ità appretiavit adverſitates, ut dixerit, ſi centum annis flexis genibus Deum oremus, non ſumus digni, ut crucem unam accipiamus. Idem S. Theclæ ſenſus fuit, quam in hæc verba perorantem inducit Baſilius Seleucus: Etiamſi in ſingulos dies mibi cum ig- ne, belluis, vinculis, carceribus rem eſſe contingat, adeb mibi etiam omne mortis & diſeriminis genus pro pietate ſubeundum, ipſismet Paradiſi deliciis potius ducitur: tantummodò digna, quæ pro te & nomine tuo cruciatus tollerare ſemper poſſim, habear. O dictum non tantùm Theclæ, ſed ſupremo Seraphinorum 6r. dignum! Qi è nſu- Poſteaqum paradiſo eliminati exulare coacti ſumus, in cu alium nos hortum induxit paternaDei bonitas; qualem pu- frangat. tas illum? in hortum nucum, in quem ipſe Dei filius, ani- marum ſponſus deſcendiſſe legitur, & veniſſe in hortum nu- cum. Cant. 6. v. I1o. Comederamus in l'aradiſo de ligno vetito medullam cum cortice (neque enm pomum decor- ticavit Adamus) jam verò fructus ejusmodi apponuntur, qui amarum & durum habentcorticem, eumque triplicem, ad quem nihilominus non æquè attendendum eſt, ac ad nu- clei utilem dulcedinem, juxta Plautinum illud: Qui è nuce nucleum eſſe vult, frangat nucem. . Atque ut ad hunc nucis eſum ſuo nos alliceret exemplo & excitaret orexin Salvator noſter, non in forma viri, qualis primus Adam, ſed infantuli primitus apparuit, Neyrzaik . alus A 3 EOcce, 4 Cuiſeſgenlerin zunieiren öegeknt unierävngn sCrund. zilenbinaand õ ttüiriywond Aunctee wic Ermtrle rktamohe, Medinfonmmtn nPci eiine Hlumgkentnin übum ſ Uenluningucri onnhhdonen Etinmnszel falringepn fmemnihe fnine gil utſin lol. . abeaneg ni, Kimn utniifn 1n honun mn laloannns, loe Denin, ite ancorhet . lin locnnt 8 ltä dppretini genidosern 1mn cipinmn 1baperorunten Ger nihicun . n,Add i. ate ſubeundm , noto ono,gue Poin, buten eraphinorum adtiſomus, in rn;Collenße⸗ ſedenh, iſeinhonumtn. Paraciio dele. n ent: oci apponm, nie nien gomett,c hwd: Quenm Miceret ennil Orina ili,d — ☛ = — RR Concio Aulica. 115 datus eſt nobis, ut erga nuces ſeu cruces appetitum aleret ab in fantia. Hinc & electos omnes regenerari in novam jubet infantiam: MWisi eſſiciamini ſicut darvuli, non initrabitis in Regnum Cœlorum; ut qualem parvuli habent appetitum erga nuces, tali nos fera mur affectu erga crucem. Sed cur tantoperè nuces appetunt parvuli? quia earum eſu lumbrici, quibus infantia cumprimis obnoxia eſt, pellun- tur, ut Dioſcorides, Plinius, & Galenus affirmant. Idcirco pro- vida mater natura propenſiſſimum erga nuces affectum pParvulis inſeruit, ut paratiſſimum haberent adverſùs inte- ſtinum hoſtem medium. Lumbricos pellunt nuces de corpo- re: Irrequietos paſſionum peſſimarum vermes abigit amor cr ucis ſive patientia ex animo. Oquàm multi mortales ad in ſaniam usque & acerbam mortem verminant curis & cru- ciatibus, angore & tumultibus ſeipſos conficiunt, quia no- lunt uti patientiã tanquam fructu ſaluberrimo ex arbore crucis Chriſti, quam S. Ambroſius ex ligno nucis fabrica- tam fuiſſe arbitratur, fortè, quèòd nulla alla arbor ſic patien- tiam exprimat, quàm arbor nucis, neque ullaà vel ipſo ex no- volebam dicere, avidiſſimum ſpectare. mine affinior ligno crucis. Placet parvulum nucis, crucis Narrant acta japonenſium pugilum, qui pro fide & amo- . 6. .*△½ Exgęmpla re Chriſti anno 1597. Crucis ſupplicium fortiter ſubjêre, & parvulo- lanceis in formam Crucis utroque ex latere transfixi, mor- rum cru- cem forti⸗ tem gloriâ pleniſſimam obiêre, fuiſſe inter heroës adoles ter bare centulum quendam Andream appellatum, qui cùm ad ſup- gantium. plicii locum adductus fuiſſet, ſolertiſſimè avidiſſimeꝗque crucem ſuam inquiſivit, atque identidem exclamavit: ubi eſt mea Crux? O bona crux! quam cum denique amplecti, ex- oſculari, & manus pedesꝗue extendere licuiſſet, longè te- nerior breviorq; apparuit, quam ut ſuppedaneum crucis pro gentis more attingere & à ferreis compedibus conſtringi poſſet: funibus ergo alligatus, lætitiarum plenus in cruce pependit, dum decuſſitis confixus haſtis purpuream egiſſet P 2 ani- Incruce omniafe- Hcia. 116 Feſto Sandti Andreæ⸗ Apoſtoli. animam, dignus Andreæ nomine, dignus crucis triumpho & theſiauro: Dignus dulciſſimum cum Chriſto & Andrea nucleum in cœleſti convivio comedere, qui duram tam for- titer fregit nucem. Addamus adoleſcentulo virginem: Maria Ogniacenſisnon cruci, ſed lectulo affixa, acerbiſſimas toleravit ægritudines, quibus tamen exſaturari non potuit, quin aliorum nihilominus dolores ſibi imponi peteret, & à cœleſti Sponſo dolorem ſuper dolorem impetraret, nullum illi ingratius accidit verbum, quàm cum audire cogeretur: Utinam convaleſceres! Erat Mariæ Divus Apoſtohus noſter Andreas idcircò in amoribus & veneratione ſingulari, quòd vivum ſe ſua è cruce deponi paſſus non ſit, nec minori curæ Andreæ ſua fuit clientula, cui ſe in morte adſtiturum & co- mitem ad æternos triumphos futurum ſpopondit præſtitit- que. O fi & nos crucem haberemus in deliciis, nucem Andreanam in cupediis! quàm bellèe nobiſcum in vita & morte, noctu & interdiu in ſomno & vigihis ageretur. Qui ſomnia interpretantur, ajunt: ſi quis ſomniet, in- venire ſe ramum ex nuce velbaculum nucem, eumque le- vet & ſervet, donum ingens paulè pòſt à ſene quopiam re- portabit & hæreditabit, ſi verò nuces inveniſſe ſe ſomniet, theſaurum aliquem reperiet. Fabulæ hæ funt interpre- tum, at verò certiſſimum eſt manere te pro quavis, quam frangis, nuce, pro quovis inquam actu patientiæ, theſaurum & coronam in Ccœlo. . Theodoſius Imperator ſub triplici lapide eruce ſignato, ingentem reperit theſaurum, nos in qualibet Cruce lucra- mur. Divitias Gratiæ, Eph. r. Diatias Sacramenti, Coloſs. I. Diwitias Bonitatis Rom. 2., Ludovicus XII. Rex Chriſtia niſſimus ſub imperii ſui initium nomina aulicorum afferri ſibi voluit, ex qui bus aſteriſco crucis duos ſignavit; ſubduxé- re ſe ocyus, malam crucem meruentes: Rex intellectâ fugâ, neſeiunt, ajebat, iſti alphabetum Chriſti qui gratias incipit keru- cc, ego illos honoribus deſtinavi. Atbenienſes ſuo ſervarunt Leo- venkkolpr 6tnnpecn Nongien n M , ondle ciünt CNin P Merszſe mesleenourn Nirennihrn BNotiowenn Pntmmeinlets Ptangfundun zegutodnen ömnonenrone niit mglibe hirnkm e inemmnecl ceer mddi ACnmenelul Aſrctbinten ldiſomreti⸗ anpakanm nee milng irf Wimhiſon ſene — Concio Aulica. 117 ninnn Deorum manito ſignum Tau, ſen crucem in pectore tan- vemtni quam ſignum uturæ vitæ nt erunt, reosque abſolutos Uio inn,, littera Lau notaârunt. eta verò ſcripſêre damnatis 3 tlo ikitn uaſi noſcerent illud, Ezech. 3. v. 4. Omnem, ſuper quem vi- 4bcetöllin deritis Iau (Syriacus habet: Signum Crucis) ne occidatis. ninn hoti Nimirum in Cruce vita, in Cruce honores, in Cruce divitiæ, oniheteret, in Cruce deliciæ, in Cruce omnia. Peinartt, uln Non horrerent plerique mortales tantoperè crucem, ſi dite gerene ſaperent & intelligerent, in Cruce panopliam & Coronam Apoktohcsrofe & bonorum omnium hominibus parari & aſſeri. 8.8 eünbulrighi Amant quidem mortalium politiſſimi crucem in auro Crux ſind necminoriane & coronis, in gemmis & unionibus, in veſtibus & paluda-diſcrimine Ntiumm mentis, tanquam honoris inſignia, & pretium non vile la quis tem. oncithratktit⸗ borum, ità namque amant Equites S. Georgii rubram per eſt elicis, iiltenn quos fundavit Conſtantinus Magnus anno 312. Amant Crux ſeſa. Ccumin rit Equites Melitenſes ſeu Rhodii albam in nigro pallio, quos sigeretur. Joannes Eleemoſynarius bis inſtituit; amant Teutonici cru- bis ſommniet, in⸗ cem nigram in albo pallio, qui ordo cœpit 1119. amant equi- m, eumqbe l⸗ tes S. Jacobi crucem rubram in pallio nigro ab anno 1175. neqnopinm te. Amant aurei velleris Crucem Burgundicam, quam Philip- (ele ſomniet, pus bonus fundavit 145511. ſed cur pauci ex iisdem nobiliſſfi- AWrrinterpre⸗ mis equitibus erucem illam adamant, quam unicuique di- No dochdun vina imponit providentia, dum afflictionem ejusmodi per- entieghennn mittit, quam quilibet ſibi cenſet eſſe omnium graviſſimam? Noluit in hunc usque diem crucifixus JESIIS indubitatè ge ereltt⸗ conſtare mundo, & qua materia ſeu ligno Crux ſua fuerit, ut bet (Nenir (quod dicere amabat S. Franciſcus Saleſius l. 5. vitæ) om- runr i,; nem Crucem æqualiter acceptaremus, diligeremusque, nec Nl Ner Uii qualis ſit diſquireremus, contenti ea ſolutione, quòèd ſir Cru IESU, ab ipſo præviſa, fabricata, immiſſa, permiſſa, inque bonum noſtrum, nec ultra vires noſtras ordinata. Quare ſapientiſſimus Præſul affli tiones fuas hac verborum for- mulà quam Epiſtola 32. conſignavit, ſalutare ſolebit: Sa- luto vos öparvæ & magnæ weg. Salutemus ſimiliter & 3 cum Alicotumnfen Guntſtbmi zineleliic⸗ tia neſin jo ſenni i 1 18 Feſto Sandti Andreæ Apoſtoli. cum Andreâ dicamus. O bona Crux! Nec gloriari aliter velimus, quàm in Cruce, in infirmitatibus, in adverſitatibus: Wihil autem abſit gloriari nisi in Cruce. Poterat Apoſtolus gloriari in Sapientia Chriſti; & verum diceret, poterat in poteſtate, & verum diceret: Sed dixit in cruce, ubi mundi Philoſophus erubuit, ubi Apoſtolus theſaurum reperit, ut qui gloriatur, in Domino glorietur, quo Domino? Chriſto Crucifixo, ubi humilitas, ibi majeſtas, ubi infirmitas, ibi po- teſtas, ubi mors, ibi vita. Si vis ad illam venire, noli iſtam contemnere, noli erubeſcere, ideò in fronte, tanquam in ſe- de pudoris ſignum Crucis accepiſti. Hæc omnia Auguſtinus ſer. 20. de verb. Apoſt. Signemus ſigno Crucis frontem, & cogitemus: OQbona Crux Signemus & Cor, alteꝗque hanc imprimamus teſſeram: ſi nondum cœpi pati, nondum coœ- pi eſſe Chriſtianus. Primus Chriſtianus ex mente Doctoris Angelici Andreas fuiĩt, ſicut autem. Andreas ſinò Cruce, non alet unä nuce, ità omnis omninò Chriſtianus ſinè Cruce, non valet caſsâ Nuce. GeEeeeeeeseesseesesese In Feſto S. Nicolai Confeſſoris Epiſcopi. 6. Decembris. Concio Ruſtica. Feliciores ſunt, qui pauciora, quàm qui plura accipiunt talenta. Uni dedit quinque talenta, alii autem duo, alii ver unum. Matth. 2 †. v. IV. Patrocini- Wz Am potens apud DEUM Divi Nicolaĩ eſt patroci- um Nicolaĩ RE nium, utlaſſerat B. Bernardus ſerm. hod poſt pa- ancaeiſn. trocinium Beatiſſimæ vix eſſe potentius ullum. Monne „ Srbinitetih mennnn okene, nns anecond INitenceie 1 (tm fn lbnedur Ehrentichnici unniumere jnner wls, Mn otenni enun,egetlis Wlanmigec dD ziütehiarſin lihneffenits guim inde enlitlet,d eloglüenin 1 — — Goiri ler häcfetitthe Dkerathati eret, Dotetan. lce, vbi und tumnteperit Onninoihrit fhmts, bie eite noli inn kingumint. UnidAugulin Meis ronten , Gteiue hn Noncumce⸗ nenteodhors ſneCnut, N nnsſine tce 160 Encni. amn quiſin uo, Aim coluektor . hoc lot 3 4 n. entlusuun H von. Concio Ruſtia. 119 Nonnepoſt mnmoriam Virginis fingularis, tam dulkcis pietas & pia dulcedo in cordibus fidelium obſervatur, ut in die tribulatio- nis nomen Wicolai teneatur in ore, requieféat in corde. Si co- ruſcationes fulgurant, Nicolaus dulciter inclamatur. Si coruſcationes maris mortem intentant, Nicolaus flebili- ter exoratur. Et verò facillimus eſt ad ſuccurendum. S. Bonaventura ſerm. I. de S, Nic. refert, duos juvenes nobiles Athenas ad Philoſophiam per rexiſſe, prius tamen videndis. Nicolai deſiderio ſtimulatos ex itinere Myram: ubi caupo cernens divitias, noctu eos jugulavit, & in morem porco- rum conciſos in vaſe ſalivit. Cognovit id Nicolaus ab An- gelo, properavit in hospitium, detexit ſcelus hoſpiti, & ora- vit tam diu, dum pueri rediiſſent ad vitam. Vir alius præ- dives promiſit in honorem S. Nicolai calicem aureum, ſed poſtquam ab artifice elaboratum vidit, ſervare ſibi ſtatuit & tantundem auri offerre. Pergitur ad ædem D. Nicolao ſacram trans mare curſu proſperè, interim ſitis invadit Do- minum, cui ſedandæ jubet calicem proferri vinumque in- fundi. Quod dum filius præproperè exquiſit, & calicem in aqua eluit, mergitur ipſe ſinè omni ſpe auxilii. Coguntur itaque parentes officioſiſſimi filio orbati anathema offerre, ſed aurum ipſum ex ara ſiniſtro omine excutitur ſimulque lacrymæ ex oculis, gemitus ex intimis viſceribus paren- tum, non diu tenuit luctus, cuùm enim errorem ſuum de- precantur; ecce filius cum calice ſalvus & incolumis per templi portam ingreditur, & beneficium prædicat Soſpi. tatoris, ità teſtatur Vincentius Bellovac. LI3. Cc. 13. Ex quo patet, quàm efficax ſit S. Nicolai patrocinium, ad quamlibet cœlitus gratiam impetrandam. Poſtulemus itaque, ſed non multa talenta, duo potius quàm quinque, unum potius quàm duo, quis enim minus accipit, felicior cenſendus eſt, quia cui multum datum, multum quæretur ab eo Luc. 12. v. 40. cum augentur dona, rationes etiam creſcunt dono- rum S. Grgorius hom. 9. quam veritatem ubi fuſius proſe- cutus 120 In Feſto 5. Wicolai Confehoris Epiſcopi. cutus fuero, inſignia duo documenta in ruſticorum potiſſi- mum gratiam breviſſimè inſinuabo. R Per talenta intelligit D. Chryſoſtomus apud Cornelium Sdui ea-Pag. 45. in Matth. quælibet Dei dona, ſine quibus opera- entum ac- ri non valemus. Qualia inprimis ſunt dona naturæ, firma zha mi. ſanitas, robur, pulchritudo corporis, ſubtilitas ingenii, ju- um, dicii acrimonia, prudentia, induſtria, eloquentia. Tum bona externa, opes, claritas, cœteræque virtutes, gratia mi- raculorum, donum linguarũ, Spiritus prophetiæ, & ſimilia, quæ pro libitu diſtribuit DEUs, ità quidem, ut nullus omni- no hominum ſit, qui non unum aliquod, imò plura à DEO acceperit, ſed pauciora iſte, ille plura. Nullus eft, qui ve- raciter dicat, (inquit Magnus Gregorius hom. 9. in Evan- gel.) talentum minimè accepi. Non eſt unde rationes po- nere cogar. Talenti enim nomine cuilibet pauperi etiam hoc ipſum reputabitur, quod vel minimum accepit. Felix qui accepit minimum. Cohorrui & pænè exclamavi: væ mihi! melius erat, ſi natus non fuiſſem, poſtquam terribilem audii Chryſoſtomi ſententiam hom. 3. in c. I. At. Mon arbitror inter Sacer- dotes multos eſſe, qui ſalvi fiant, ſed multò plures, qui pereant. Quod nè ſeverius quàm verius dictum putetur, confirmat Oratoris Græci ſententiam Latinus Orator & Pontifex Ma- ximus Gregorius hom. 17. in Evang. Ingrediuntur electi Sa- cerdotum manibus expiati & Sacerdotes ipſiper vitam reprobam ad inferni ſupplicia feſtinant. Et unde tam facilis Sacerdo- tum interitus tantaque ad inferni ſupplicia feſtinatio? vix aliunde, quàm ab acceptorum multitudine & magnitudine talentorum, nam ut, ait S. Gregorius: Dona ſingula ad tor- mentum veniunt, quæ malèfuiſſe ſervata comprobantur. Qent- 2 Quanti æſtimet Sacerdotum peccata DEUS, aperuit Le- Rnec De-Vitici 4. ubi tantum offerri voluit pro peccato ſolius Sacer- us peccata dotis, quantum pro delictis totius populi, videlicet vitulum Ssceidot. unum. Pro uni verſo populo, qui pecedrat, tantum offerebatur, gquantum „e 4 (od nſ lh 1l ſatihn Sorcodhe cndeicon Uumspluenonren Dem K Nen 1 ſel n diego ncſent,nne Gronvrigfenume Büninerletbie Murnlo Cntemmna Rentetſenni 5 Concio Ruſtica. J 121 fionnfiſt gquantum pro ſolo Sacerdote, quia quò major eſt authoritas, eé eſt gCng majus torum, qui peccant, ſupplicium, inquit S. Chryſoſto- PlCnin mus in Pſal. 6. B. Macarius eremum perambulans inve- helidugen nit caput mortui, quod cum ſenex moveret ſcipione, mur- Nünutlre, n muravit neſcio quid calvaria. Quis es tu? inquit San tus: liuigene reſpongdet calvaria, ego fui Sacerdosgentilium, tu Macarius nentn. n es, audi: in loco tormentorum nos quidem ingemiſcimus, tutepgrin ſed vos infra nos longè graviores ſuſtinetis pœnas. Co- etie Kfii, horruit, cum hæc audivit D. Macarius, cohorruit, cum hæc S Bern-a- Buknulusomte legit S. Bernardus & exclamavituterque: Miſer ego bomun. Polos ad woploni cio, qui tanto labore & induſtriâ ſtudeo non eſſe vel potius den ad. Ulius et, gui⸗ non videri ſicut cœteri hominum, minus tamen accepturus, on inbn imd gravius cruciandus, quàm quilibet hominum. 8. 4. Getationes ⸗ Quod de Sacerdotibus dixi, idem de aliis intelligo, qui Quanti aiheidtan multa & magna Dei dona accipiunt. Plures enim damnan-etts ee- ent. eu tur nobiles, quàm cives, cives quàm ruſtici, viri quàm foœmi-cata corum næ, plures docti quàm idiotæ propter divinorum abuſum gaimulte jilmeliusen talentorum. Platonem cogita turpiffimè depereuntem, accepere. cichrydoon, Ariſtotelem ſe in Euripum mergentem, Diogenem, omnia ror itter lt. in vanos plausus convertentem. Cognovére, non glorifica- ,i te vére Deum, & ideo profundiffimis inferorum tormentis Kor,Nrdoan funt addicti: Magnus theſaurus eſt corporis ſanitas & pul- N Wontker chritudo, at qui ſanitate ad Dei obſequium non utitur, dif- velintmdA ficilius ſalvabitur, turpius torquebitur: Ille theſaurum al ſcon- r ditanipna dit, inquit S. Gregorius apud S. Thomam hic: Qui donum ac- nficls get⸗ ceptum abſcondit in peccatis carnis. Dedit tibi DEUS divi- ii telinuniin tias, non ut infernum carius emas, ſed ut theſaurum indefi- Ewaginmae cientem in cœlis tibi compares. Dedit DEUS nobilitatem, ußnnel⸗ non ur alios contemnas, ſed ut, bono exemplo prælucens, Cnptotottn. illuſtrem te eſſe comprobes. Dedit DEUS veſtes pretiosas Ulsnnd ac ſplendidas, ut eam ſaltem animæ & ſanguinis Chrilti gs. 6 udre quàm veſtium curam geras. = . llItrum ſcetriuu S. Thomas 1I. 2. q. 73. a. 10. Quæſtionem ponit, utrùm perieter , peccätum reddatur gravius à perſona peccantis? reſpondet gravius à mtune 7 Omni- perſona peceatit. Aug er. 10 im Jean.. 4. 6. Abufus ratiarum mualtes. pe dlit, 122 In Feſto S. Nicolai Confeſſoris Epiſcopi. omninò aggravari, peccata tantò magis alicui imputantur, quantò maſor eſt, & hoc poteſt eſſe propter quatuor, impri- mis quidem propter facilitatem quã pollent, qui majoribus naturæ & gratiæ donis ornati ſunt. Peccant idiotæ & neſci- unt, quid faciunt, nec exploratam habent æquè peccati ma- Htiam, & enormitatem, at verò qui ſeiunt voluntatem DEI & gravitatem peccati, id tamen malitioſe perpetrant, vapu- la bunt multis. Deinde propter ingratitudinem. Omnebonum, quéaliquis magnificatur, eſt OEl beneficium, quælibet majoritas peccatum aggravat, ſecundumillud Sap. 6. Potentes poten- ter tormenta patientur. Tertiò propter ſpecialem repug- nantiam actus peccati ad inagnitudinem perſonæ. Deni- que propter ſcandalum, ad plurium enim notitiam perveniunt peccata magnorum. Exemplum habemus in Angelis, quos DEUSindignos judicavit Redemptione, eò quòd pleni Sa- pientia perfectique decore ſtultiſſimè turpiffimeque deli- querint, ut ait Auguſtinus: Tantò minus qulhm nos peccare de- buerunt, quantò meliores nobitfuerunt: Hinc illa exprobrantis Dei acrimonia Ezech. 28. Tu ſionaculum ſimilitudini, plenus ſapientid, & perfectus decore in deliciis paradiſi OEI fuiſti, om- nis lapis pretioſus operimentum tuum. Et ex his præmifis in- fa libilis ſequetur conſequentia: Peccäſti, & ejeci te de mon- te DEI. Nulla miſericordia, ubi tanta peccandi eſt impu- dentia. Ex quibus collige, peccata gentilium leviora eſſe quàm Turcarum, Turcarum quàm Judæorum, judæorum quàm hæreticorum, horum quàm Catholicorum & inter hos Ruſticorum quàm Civium, Civium quàâm Nobili- um, Nobilium quàm Clericorum, iſtorum quaàm Sacerdo- tum, & Sacerdotum quàm Prælatorum. Gen. 49. Jacob primogenito Ruben primum & ulti- mum ex teſtamento ſuo legit textum: Ruben primogenitus meus, tu fortitudo meaprior in donis, major in imperio. Quot laudes! palpat moribundus ſuas deliciaslnon palpat, ſed vul- nerat. Effuſus es ſicut aqua, non creſcas. Major vituperatio, quia „„. ſbetconn EUINeUI n kiüboneu 1 Ir, megout, hernisud- 6ehfiencn Pebeß,untt Oynitukeni⸗ Urhicloberihn Gellichelli mihone Undigkiprlcis Uünlinſten,n Enlhonnegrn herunonen Gtahfelte⸗ D K Concio Ruſtica. 123 egunnini quia præceſſit pulchrior commendatio. Ideò in die noviſ- 4 ſimo prius laudabuntur probi, quam reprobentur improbi, Mifſctetne quia laus proborum etiam pertinebitad reprobos. Mille- lthectni ni damnati, qui eſurientem ESUſM cibarunt, hoſpitem col- voluntatenld legerunt, nudum operuerunt, infirmum viſitàrunt, ad in- ehenntz, carceratum venerunt, & tamen perierunt, quia gratiis abu- kenimetnnn ſi ſunt. Origenes hom. 17. in Genes. (ipſe plerorumque Ceſſtnumtt opinione reproborum unus) de Ruben: Quod in initiis laudis Piſnie e ei aliquid videtur adſeribere dicens: Tu virtus mea, idcirco hecilen N fit, ut gra vius notetur in crimine. qui cum Virtus Patris habe- etene, Da. retur, &y init ium filiorum, neſeit ſerware reverentiam patri. finznhtin Sic& Chriſtiamorum, qui ſunt primogeniti, damnatio ſpeid, li eſt major, quòdeffundantur ſicut aqua, & cubile Patris cru- ee cem videlicet Chriſti commaculent. Contra quos quere- d ſeld ſa eſt Regia: Filii hominum usque quògra vi corde, ut quid di- limelpe ce⸗ ligitis vanitatem & quæritis mendacium Pſal. 4. Ubi Septua- niol eetme /⸗ ginta vertunt: usque adeò inclyti mei, ignominoſiſſimè entobuon diligitis vanitatem? Chaldæus habet: Usque adeò honor liugtni, nu meus ad vituperium: Aquila & oymmachus: Usque quo glo- tl uſpen rioſi mei, mea gloria? Vatablus: Usque adeò potentes ac is renisir. Principes? ſimilis apud Jeremiam eſt querela Thren. 4. PFilii eitt üaim Cijon inelyti éz amicti auro primo, quomodo reputati ſunt vaſa unddkinn teſtea, hoc eſt, juxta S. Hieronymum. Filii Eccleſiæ-emol- liom keſfignmkk liti cavnalibus defideriis vaſis teſteis oomparantur. orum tzann Ex his duo breviſſimè libet deducere & fmire: Si ergo no- §e. Olicorumkie biles præ ruſticis, docti præ indoctis, Clerici præ Laicis pro- Mlan. n gin Ml⸗ pter plura à Deo percepta talenta gravioribus obnoxii ſunt lent: mag- nin ee rationibus, & ſuppliciis, felices, bona ſi ſua norunt, agrico- nas habent las! nemo ſuas divitibus opes, magnatibus pompas, ſapienti- rationes. rinmm ek bus talenta invideat, magnæ enim divitiæ magnæ ſunt ſpi⸗ ben migi næ, ampli honores, graviſſma onera, multa talenta, multas zinmu. E¶ habent annexas rationes, pericula, ſupplicia. Deinde cum oniſztſe Paſtores animarum, quos Curatos appellamus, vigilare & liortingn rationem reddere accuratiſſimè pro ovibus ſuis cogantur, n QCz accu- 124 In Feſto F. Micolai Confeſſoris Epiſcopi. accurent viciſſim Oves Paſtoribus ſuis omnem reverenti- Hebr. 113. obedientiamque d eferre, juxta præceptum Pauli „quod v. 10o. in hodierna legitur epiſtola: Obedite Præpofitis veſtris & ſub- Jjacete eis: I pi enim pervigilant, quaſi rationem pro animabus veſtris readituri, quam ut reddam feliciter, D. Nicolaum pro iisdem devotiſſimè creberrimeꝗque invocemus. &c. Sesseseaeseesseeesseso Concio Civica. S. Nicolaus Præfectus Inferni Euge ſerve bone & fidelis-intra in gaudium Domini tuli. Aatth, 2 7. . §. 1. az Er maximus Dominorum Dominus, qui in Sanctis Ea, luis mirabilis eſt & gloris ſus gratiarum ſuarũ ho- certaum & e mini bus diſtribuendarum ordinem ejusmodi in- ratiarum E iin ftituit, qualem obſervant Magnates in aulis, Domi- 1en n niis, Regnis, ſubſtitutos enim habent Officiales, quorum hie præſidet aulæ, alter præficitur ſtabulo, tertius culinæ, quar- tus quæſturæ, nec ſolet alter in alterius munia ſe inferri. So- lenne idem in artibus quondam fuit, medica & pictoria. In Ægypto enim erant finguli ſingulorum morborum Me- dici, Romæ ita diviſi pictores, ut certæ tantum rei, puta flo- ribus pingendis vel faciebus duntaxat ſe applicarent. Un- de ingenioſum quidam concipit ſymbolum, & claves varias in uno faſce cum lemmate poſuit: Won omnia poſſumus om- nes. Idem uſu venit in Sanétis; aliquos DEUS præfecit cer- to morbo curando, ità ut ſiquis recurrat in alio vix ſit exau- diendus De qua re Dodtiſſimus Raynaudus fuſè. Præteres aliqui Sancti præfecti ſunt certis muniis & gratiis. S. Lau- rentius eſt præfectus purgatorii, S. Leéonardus carcerum, e Erid ee 5. §. Ser⸗ nin. Kan ,pan imgi eruiuigten sticweskell Dtcncedcik Iicienes e tenien N⸗ Epdoccent. Dnithuontinn ol. Deme leinzelinfnh Deinmochnete siiüminenn Neoden,Talaene 10laiuſnl5 Nin ,gitn, rlacighan enetgeint El, Unietcon itsinnkdig ummget her kinen, W ultifing e Conecio Ciwica. –W . 1* unkend S. Servatius longævitatis, 8. Urſula Præfecta mortis, quia Sã ne ſingulariter cum ſuis undenis millibus copioſo certè & for- ear ß tunato agmine devotis ſibi agonizantibus adeſſe ſolet, S. . 4 Ni Agatham præfecit Veſuvii flammis, & aquis, & S. Floria- * “ num; terris, nè moveantur, S. Antonium, aeri, nè inficiatur, S. Rochum, fulminibus, nè feriant S. Donatum, Speëtris S8. oese Ignatium. At hodie D. Nicolaum agnoſcit Eccleſia præ- 360 fectum inferni. Sic enim orat de eo: DECIS, qui B. Mico- laum innumeris decordſti miraculis: Tribue quæſumus, ut ejis meritis, & precibus àgehennæ ineendiis liberemur. Unde col- ligo præfectum miſerandi illius carceris, ex quo redemptio nulla, eſſe Nicolaum. Hebræorum Proverbium eſt, quòd din DSD5 DEIS tres ſibi claves reſervrit, cordium „Ventorum, infer- ni, ſed hanc concredidit ſuo Nicolao, ut ità poſſit infernum claudere, nè clientes ejus à de?monibus eò pertrahantur. Qucd equidem à S. Nicolao præſtari oratione & exemplo bgnineneu præſens dictio docebit. 2 inum ſuni Dixerit S. Auguſtinus ſerm. 226. de temp. Oratio juſti OReie en eſcgmocfin clavis eſt œli. Dicam ego de S. Nicolao: Oratio juſti Ni-ſmielavie“ ginnlom colai clavis eſt inferni, ut hoſtes non poſſint exire ad nocen- eſt caii, esgtonnkii dum, velintroducere ad comburendum. Cum hoſtes no- cline minisdivini minarentur Regi Ezechiæ, quèòd vellent per- niaſentent dere urbem, vaſtare regnum, exurere omnia, miſit Rex Elia- edict & o cim & Sobna ſeribam, & Seniores de Sacerdotibus opertos ſac- n motborune⸗ cis al Iſaiam Prophetam. IS. 37. v. 2. Conſilium Regis ex- Ntüm tejgrt⸗ plicat Forerius: Deum propitium optabat, & eum, quem Ppplaaten ln mediatorem atque interceſſorem inter DEUM & Populum en noverat, ad miſericordiam movere volebat. Non recur- e pe)ink rit Ezechias immediatè ad DEUM, ſed ad Hiiam, quia San- E0 Nrefn Storum munus eſt DEUMIflectere, & exorare, ut gladium, alo vilftenn quem jam ſtrinxerat, recondat in vaginam; Sanctorum lus foſe ette munus eſt, ut flagella eximant e manibus vindicis juſtitiæ. gratis. 5 Quisque Chriſtianus Jeruſilem eſt, quam devaſtare ſathan Cs Mn ternum comminari ſolet interitum. Sed nos ad no- AH Q2 ſtrum 6. 2. Lauri eſfſi. cacia. 126 In Feſto S. Nicolai Confeſſoris Epiſcopi. ſtrum Nicolaum, qui non minuùs quàm Iſaias potens eſt, recurramus, nemo patrocinium Nicolai ſpernat, nemo ne- gligat, nèe illi contingat, quod infelici illi triadi, Core, Da- than & Abiron contemptoribus Moyſis & Aaronis. Deſ- cenderunt Core, Dathan & Abiron, nobilis ſcilicet trias, vi- ventes in infernum, quia non pro illis, ſed contra illos oravit Moyſes: Mè reſpicias jacrificia orum. Num. 716. v. 15. Ef ionis egreſſus de voravit ducentos quinquaginta viros, qui of- ferebant incenſum, v. 2 5. Donec Aaron à Moyſe juſſus obla- to thymiamate ſtans inter mortuos ac viventes pro populo deprecatus fuiſſet, & ceſavit plaga; fuerunt autem, qui per- euſi ſunt, quatuordecim millia & ſept ingenti, felicius quàm Aa- ron Nicolaus ſuos ab igne liberat, & morte æterna. Antiqui eos, quos Diis charos ſignificabant, lauro ap- poſità cingebant; inde effigies Cæſarum laureatæ. Cauſam dat Ricciardus Briccianus in ſymb. tit. Laurus. Quia loci, ubi lauri conſitæ ſunt vel affixæ, ſalubritatem præbere cre- duntur, ubi lauri, ibi fulmina non iciunt. Experientiaâ conſtat, nullum eò pertingere fulmen, quousque umbra lau- ri ſe extendit, quocirca aſylum ſuum aviculæ, tempeſtate in- gruente, ſub umbra lauri quærere norunt. Laurus eſt S. Ni- colaus, ſub ejus umbra bene eſt eritque clientibus à fulmine æternæ damnationis. Sacrilegum facinus commiſerant Giezi 4 Reg. 5. & Simon Magus Act. 8. Punitur ille & om- ni cum poſteritate lepræ addicitur, Simon verò nec leprâ nec aliâ pœnâ multatur. Abulenſis dat diſparitatem q. 47. in 4. Reg. Mon fuit aliquis, qui oraret pro Giezi, Magus ora vit Apoſtolos, ut depercarentur pro eo, & ſic ad eorum preces remiſſum eſt. Si decem juſti fuiſſent in Sodomis, dicerem, ſi decem lauri creviſſent, manſiſſet Sodoma, & fortè adhuc ſtaret: Non delebo propter decem Gen. 18. v. 32 S. Nicolaus eſt pro decem, ubi ejus patrocinium eſt, ibi adverſus ignes inferna- lIes, reſpectu cujusodomæus non niſi umbra fuit, laureatum ſtat præſidium. Quaàm nſiolndll iansek,roin Eoyommſcendn Kobertigenem Nndtd Aprkinc aſnnrtond Atemmoihn enin Mearnhegtgeca teſineenum, Prtllammencdco fiaguminii, et. lenndgolom arnnun gligeſn aagunlt lig ,—— n helntt, nqnn, trinſi Cd. edaroni N ällcerti, 1 ntrzilos oran n 1 r. I eg unt, guige oleſoligcb⸗ Itesro op ituten auien cigim Tlern:, bant, lamroap tenta. Clun . Quirloc; n prabere re⸗ t. Lyperienti eunbrin⸗ tepppeſtatein. LumsetsN. Nüdarihrin ns cominiddn niturileon⸗ n reid neel ſhuttien ,, wC 1,fed een Ateli eremn, te achue Ncohusekſt is gnesiſen tafuthauen w — = =—— —,— S= Concio Ci vica. 127 Quam efficaces Sanorum preces ſint non tantum ad Efficaces cœlum claudendum, quod ab Elia factum ſcimus, ſed & in- fernum, ſacræ teſtantur hiſtoriæ. S. Ambroſius ſer. 90. re- cenſet precibus Agnetis Virginis Martyris refuſcitatum fuiſſe filium Symphronii Præfecti in idolomania mortuum, qui mox baptismum ſuſcepit. S. Auguſtinus I. de Orig. animæ ad Renatum c. 10. nar- rat, precibus S. Theclæ Virginis Martyris refuſcitatam Fal- conillam gentilem fœminam. Quod ſi alii Sancti, quibus præfectura inferni demandata non eſt, eripere à gehennæ periculò ſuos potuéêre clientes, quantò felicius D. Nicolaus id præſtabit, cui privilegio ſingulari donatum eſt, ut meritis & precibus ſuis à gehennæ incendiis liberet dilectos, eos præfertim, qui in erogandis eleemoſynis profuſam Patroni ſui munificentiam ſingulari ſtudio æmulari conantur. De Nicolao enim Leo I. Imperator in panegyri auguſtè dixit: Quis ſicut Nicolaus DEl miſericordiam excellentiſtimo mo- do imitatus eſt, quo ſuo exemplo ſanctiſſimus Præſul ad eleemoſy nam faciendam trahit plurimos, ut per eam clien- tes ſuos liberet à gehennâ. Tribue pauperi, ſi non vis fſlammd ewuri, ait S. Auguſtinus ſer. 25. de epul. Calicem aquæ fri- gidæ jubet Chriſtus dare, quia videlicet ſicut aqua ignem, ita eleemoſyna extinguit gehennam. Nec calix tantùm, ſed guttula quoque calicis ſufficit ad inextinguibilem ig- nem reſtinguendum, dediſſet utinam epulo ille perditus vel guttulam mendico Lazaro, & non modò extremum di- giti inaquam intincti, ſed totum voluptatis torrentem obti- nuiſſet. S. Baſilius ſeverè, ſed verè: Novi quosdam, qui orârunt, qui gemuerunt, qui omnem pietatem exercuerunt, ſed ne obolum pauperibus dederunt. Quæ utilitas virtutis? non enim excipit illos Regnum Cœlorum, econtra verè, ut loqui- tur S. Chryſologus ſer. 40. ſinè cauſa accuſant peccata, ſunt Ora. tiones Sanctio. rum. SAug. hom, quem pauper excuſat. Ante fores gehennæe untmiſericor. 12 12 In Feſto S. MWicolai Confeſoris Epiſcopi. dia, ait Auguſtinus, & neminem in carcerem mitti permit- tit. Beatus efficitur (verba Beatiſſimi Pontificis Leonis) quicunque miſeriâ laborantibus charitate compatitur. §. 5F. Tantæ efficaciæ eſt eleemoſyna, ut jam latam à Judice Eleemoſy- ſententiam, nè executioni detur, ſuspendat & avertat. Lata e& fſca“ erat contra Nabuchodonoſorem & promulgata à Daniele ſententia de Regno eidem adimendo, nihilominus bonus iſte Conſiliarius modum adhuc ſuggeſſit placandæ DEl juſti- tiæ. Quamobrem conſilium meum placeat tibi Rex, & peccata tua eleemoſynis redime, forſitan ignoſcet DEIUIS delittis tuis. Dan A. Et quid tandem factum poſt finem menhum duodecim Gessebe in aula Babylonis deambulavit, reſponditque Rex, & ait: Nonne rNuovend S 1 Ad hæc eſt Babylon magna:non poſt finem duodecim menſium fa⸗-⸗ GC &ctaeſt Sententiæ executio, quia Rex conſiliis Danielis acqui- evit, eelemoſynis incubuit, peccata eleemoſ ynis per menſes Gaulcorpo undecim redemit, adeò ſalutis aditum reperit, verùm ubi duodecimo menſe eleemoſynarũ oblitus ad veterem relap- nelae 1 ſus ſuperbiam, cum ſermo adhuc eſſet in ore Regis, vox de Coœlo ruit, quæ Regem ex hominum conlſortio exturbavit. O ſi duodecimum menſem pari cautelâ exegiſſet Nabucho- donoſor, actum de Regno eſus non fuiſſet. Multi ejiciun- tur ab hominibus, mancipantur dæmonibus, ſuppliciis acd- dicuntur æternis, quia duodecimi menſis ſunt incurii Duo- decimus menſis December eſt, inquo S. Nicolai natalis, imò & natalis Salvatoris. Duodecimum menſem obſervat, qui exemplo S. Nicolai eleemoſynas largitur, & in Paupere E- men ſulum fovet, tegit, nutrit, educat in mortalem animæ ſuæ ſa- iloniusmonin lutem. Expectat DEUS menſem duodecimum poſt ſinem leke, llanen menſium duodecim, ut te vel ad novum anum ſalutis perducat ndlfut n manudutore Nicolao, vel in veterno vitiorum, in anno ve- ſüronln teri damnationis interire & diſperire permittat. Fecit Na- uennen vuchodonoſor(S. Hieronymum exſcribo,) uxta Danielis conſi- Etcch lium, miſericordias in nauperes, & idcirco usque ad menſem duo- decimum, in eum eſt dilata ſententia, ſed quia poſtea aubulans 4 44l4 5 RRMW—————— — oneio Aulica. 125 Lontiftiag aula Babylonis gloriatur & dicit: Nonne bæc eſt Babylon mag- econhin. na, quam eg ædificavi, bonum miſericordiæ perdidit malo ſuper- im hrum ſi biæ: Hucusque Doctor maximus. eenen Date igitur honori & Præſulis veſtri ſanètiſſimi eleemo- higtnium nam, & dabitur vobis, Nicolao patrocinante, gratia in tem- hiemimston Pore, gloria in æternitate, Nicolaum non tam lingua veſtra, lomtelii quàm manus in eleemoſynas protenſa invocet, ut manum ien' in viciſſim ſuam Nicolaus porrigat & gehenne periculis erep- lls eldea. tos ad vitam manuducat æternam. Meſtn oitn . L . ehe eeeeeeseseeeeeeesesee CINReNkiumt . . nd Concio Aulica. nispermnenſe⸗ . . —— Et än Nicolaus Victor populi. trem Fugeſerve bone & filelis. Matth. 2. . 21. lekegs, ſord . R. F. r. rio atllbei EPOn habeo ſ plendidius elogium proDivo Nicolao, nieie Pilet Mbiche N lum ſi eundem dicam N icolaum fuiſſe, ſuique menfäram Multicfcln⸗ Bimpleviſſe nominis menſuram. Nomina ſæpe nom nis nglaisid Bomina, atque, ut ait Procopius, ſpecula ſunt, quæ“ Dmtnoni repræſentant rerum ſubſtantias, nomina funt ſtimuli agen- Wcolümtdls dorum prœmia non modica benè actorum. Nam ut Juris- nfencbienug periti l. I. de tut. definiunt: Honorificum nomen non præſumi- Kinelge⸗ tur honore canere. Qui in viros inſignes adoleſcere cupi- lemanimnener unt, inſignibus nominibus decorentur dicebatSocrates, Pla- ecimumn ,cl in⸗ tone teſte. Inſigne nomen contulit Nicolao DEUS, ut li- mnlclutspetce queret, qualis futurus eſſet. Et verèò Nicolaus fuit Vigor wruenin amo⸗ populi. Vicit populum, quia popularem auram, plauſum hitat. PA/R & favorem contempfſit; nam nè laudaretur, ter tribus nubi- taenil ui libus impoſuit, quantùm pro dote ſufficerer. Nè laudare- et elſun tur Patarâ profugit in Palæſtinam facultatibus inter paupe- ſeinlin res diſtributis. Nec curavit Ppapuli odium: In cmrebengen- A4o, §⸗ 2. Mundus regitur re- 430 In Feſto S§. Nicolai Confeſoris Epiſcopi. —— — do, ſemeritatem perpetuò adhibuit, ait Breviar. le&t. 5. vicit metum, quia liberè Myræ veritatem fidei prædicavit, licèt eum carceres & exilia manerent. Sit proindè Nicolaus no- bis ſpeculum & calcar, ut vincamus populum & ſimus Ni- colaĩ. . Proverbium commune nimis quàm verum eſt, quèd mundus regatur reſpectu, deſpectu, ſuſpectu, ſivè, ut S. Ber- 1pectu, de- nardus de S. Victore mundum pervertit & evertit: Populi ſpectu, ſu- yetu, §. 3. Hvidus favor, populi pavor: Nullus Pſalmus in aulis ſæpius canta- tur quàm Placebo. Unde qui placere non curat, de mun- do non eſt, populi vi tor ſervus bonus & fidelis eſt. Deſi- derium placendi populo plerosque gentilium occupavit; ut non Socrates modò, ſed plerique omnes: inanie gloriæ a- nimantia dici potuerunt. At in Chriſtianos quoque hæc pes- tis tranſiit, ut paſſim uſurpetur illa Feſcennini Nigrilmpe- ratoris teſſera: Placere vivus, laudari mortuus volo. Quàm pauci ſint, indè colligo, quod dicat Santus Au- guſtinus diſſicile, Gregorius rarum, Bernardus mirabile, Hi- ronymus propè impoſſibile eſſe, aurâ populari non moveri, fa- vore & pavore populi non ſuperari. Non plebej'is, ſed Apo- ſtolis dictum eſt: Attendite, nè juſtitiam veſtram faciatis co- ram hominibus Matth. 6. in quæ S. Thomas: Concupiſcen- tia vanæ gloriæ magis vexat fervos Dei. At quando ſervi Dei ſunt & placere Deo ſyncerè appetunt, fi mundi odium horrent & contemptum. Sic enim ſtatutum, ut qui volunt placere DEO, non placeant mundo & principi hujus mundi. I. Reg. 29. venit David ad Regem Achis, & placuit Regi, at non placuit aulicis: Vivit Dominus, quia rectus es tu, & mortalium honus in conſpectu meo. v. 6. & v. 9. Bonus es tu, tu in ocu- Zenius lis meis ſicut Angelus Dei. Sed ſatrapis non places. Hoc eſt, ait Toſtatus: Juro per DEUIAI, quòd ego de te nihil ſuſpi- cer, quia in omnibus ideris mihi bonus &y red us, nihit mali in- Venio in te. Sed cur non placet ſatrapis:? quia placer nimi- um Regi. Qui Deo ſummo Regi placet, non placet hami- nibus, uemmlb Senieliek CUmmcnuͤ u ſtlllmmei u mimmint Wümmcecknn tutuas ti innykudlnn Uetecimnde⸗ WeNedadn CCimerhadtwn⸗ befeitnena Legnanin) tones, ſonnme Ttornuntk ⸗ nnlleskſetnnin Eit lentgien Vunrhntochen Ahint reſiri Eeuirinnme⸗ eln Hlne num i ln — Concio Aukicaa. 131 Vlar, kel, . . i ibus „ eſt fidelis aulicus, diſſolutis ſociis placere non InNN. WI Olet. k inan 2. Paralip. 20. Joſaphatus Rex piiſſimus multa pietatis mnſe obſequia erga Deum exhibuit: Poſt hæc congregati ſunt filii elntet g, AMoab & filii Amon, & pugna verunt contra eum. Notat Ly- Gra lgli ranus poſt hæc & adducit illud Pauli 2. Tim. 3. omnes, qui get dNe. pièe volunt vivere in Chriſto perſecutionem patientur. efenit: bei Poſt amicitiam cum Deo initam ſtatim inimicitiæ cum homini- lsſrisem bes, ex pace cum Deoſtabilita, bellum cum hominibus. Curit, em GCGabaonitæ Joſue ſe adjunxerant Joſ. 10. mox quinque ſlelseſt he⸗ Reges Amorrhæorum conſpirârunt, quorum Dux Adoniſe- m Ccchpant⸗ dech dicens: expugnemus Gabaon, quare transfugit ad Jo- iani gieun ſue. v. 4. Qui amicitias expetit Eſu, multorum ſibi ſciat in- oqeheches imicitias tolerandas. Orig. hom. 11. in Joſue: QLuamprimum ni Ngilmnde. AMasdalena 7JEsamicitias expetit, inimicum Phariſæum & lugvolo. convivasz imô mundum &y infernum omnem habuit, Luc. 7. ent dincn Quamprimum coecus natus amicitias JEſu expetiit, Syna- lue ninil, H gogaà exturbatus fuit oan. 4. Quamprimum Joſeph au- non woretitt dacter intravit ad Pilatum, Senatu depoſitus & carceri addi- lebesſec 4. Ctus fuit. taumkacinsce⸗ Ex perſecutionibus, quas quis patitur, colligere unus- SCNA quisque poteſt, quantum placeat Deo, & dæmoni diſpliceat, MAaumtoſen hic enim ceſſabit nunquam moleſtus eſſe ſervis DEI. Ut- mundddn ramque veritatem aſſerit Auguſtinus, confirmat Chryſoſto- nyutcuͤtn mus. Ille quidem in Pſal. 55. Si putas, te non habere tri- cpihiftorni bulationes, nondum cœpiſti eſſe Chriſtianus. Et in Pſal. NrH, 127. Si mortuus eſt diabolus, mortuæ ſunt perſecutiones, Uiarebeent ſi autem ille adverſarius noſter vivit, unde non tentationes n trnr ſuggerit: unde non ſævit, unde non minas, ſcandala procu- ait rat Orator Antiochenus verè: Impoſſibile eſt, ut qui malis vln ilee bellum indixit, preſſurâà careat. RES5 nons lel lni Altè univerſarum cordibus imprimenda eſt illa Pauli ad kiacer uti- iter, nisà R. Salat. c. I. v. I5. ſententia: Si adbuc hominibus placerem, giceroer⸗ Jalat. . um . e Ebriſti ſervus non eſem. Quam explanans 8. Auguſtinus ter Bbenms nonp R 2 apud placete 132 In Feſto S. Nicolai Confeſſoris Epiſcopi. apudCornel. Homo hic non placet utiliter, nisi cum propter Deum placet, id eſt, ut DEUS placeat & glorificetur. Cum autem ſc placet homo, non jam homo, fed DEUS placet. Diſplicere verò hominibus ex illius amore, qui oppro- brium hominum & abjectio plebis fieri dignatus eſt, gau- deamus, & cum D. Hieronymo gratias agamus: Gratias ago, quòd dignius ſim, quem mundus oderit. Judicat enim S. Boctor id ex Deo oriri, quòd placeat Deo Magnus Gre- gorius epiſt. 36. libri VIII. Maximum Epiſicopum Salo- nitanum pereleganter verbis ſolatur: Hoc certiſſi⸗ mè ſcito, quia placere Deo & pravis hominibus nullus po- teſt. In tanto ſe ergo exiſtimet fraternitas tua omnipo- tenti DEO placuiſſe, quantèò ſe perverſis hominibus diſpli- cuiſſe cognoverit. Simus proinde Vicores populi, & Deo potius quàm ho- minibus placere ſatagamus, nè juſto Dei judicio & his & illi diſpliceamus. Pilatum nihil aliud induxit, ut Chriſtum innocentem morti traderet, quàm populus. Scivit illum innocentem: Nullam cauſam in venio in homine iſto. Luc. 23. Joan. 18. Scivit, quèd per invidiam eſſet traditus, vidit, quòd nec Herodes quidquam morte dignum intulerit; cur etiam eum adjudi- cavit morti, & morti tam duræ volens 'opulo ſaticfacere, tra- didit 1ESlIA flagellis cæſum, ut crucifigerent. Marci 15. Authorem vitæ adjudicat morti, volens populo placere, contra omnem conſcientiam, contra certam ſcientiam, con- tra jus Romanorum & gentium, volens populo placere, po- 8. sS. pulo tamen non placuit 3Cæſari diſplicuit Deo hominibus- Rer. que exoſus, de exilio, in quo violentas ſibi manus intulit, in ir gratiam exilium ſempiterni horroris tranfiit. oninum, Latro ille a ſiniſtris poſtquam vitam in omni ſcelere exe- Bon nece⸗ giſſet non cefſavit in fine Chriſtum laceſſere, curꝛut placeret ri & DEI Judæis, & eorum fortè gratiâ morti eriperetur. Hanc cau- Berie⸗ ſam dat Goffridus Cardinalis ſerm, de Latrone: In paſſio⸗ He let W reont, nerhuwan nncllspaln Uheltken ſoir. oNSPuin Allteſene iirt nneas, inſeniftiran elalifiie orilelwn CRaonm Epiin ce . Concio Aulica. fcenn ne 8 1 noſtri Salvatoris latro ille, qui i * 13¾ tro ille, qui in ſiniſtris poſitus fi uerat, & len acul. Ne adulabatur Judæis & conviti rati⸗ 46 onvitiabatur Chri gratiam perdidit , & illorum nn enilo. At & hujus it, disſipavit eni im 0le, gui . Me. natis eſt LDeus oſa R a éorum ini⸗ Eimig:Gt Herodes A õ bplacent Pſ. 52 grippa Apoſtolum Jacobum ſuſt li Iſtulit, ut pla- Ulictein ceret judæi . dins dæis, Tidens aut 94 pi ei . em quò omprebendeéret & Petrum A. e Wie , Moſuſt, u „ 12. ma 3 r populari huie 60 Mn Mgnsr. Pptlcodden S. mancipio ceſſit p- 3 Chun 8 niu ipio ceſſit plauſus, anno enir i Cettic⸗ iecin cum in veſte Regiam ſequent à morte Chri bubn audiret: Dei a ſuperbi 1. d vne⸗ norb e voce & nonh Gnime rer & voces popu- Cinib Mhnde 23 ſic mer ulari perijt, conſumptus ngelo percuſſus ini 10lh Quic eit ſavo percuti, quia aur ſe à vermibus Act. 12 V. . . PV *. avor humanus niſi ventus uren populari. ‚urens, auro cor rum- önsguimbe pens, latrunculus ſpolians, homicida i inchind horinm ober ‚homicida inſidi Amj , Finio Pauli . Srauonun uminnocente cums. P len noſtra conditio, ſi a Ge 5, ad! Aelethinen : Beata eſſet 2 ominibus vel diſ⸗/ . e⸗ plicere time- m innocenten: om 9 iri „el (asae is placere. Fi Anechetoles guen n populi ſibila rcr,g, Sg ten, Chriſti præcepta mn eind MM⸗ N, ge Me de vulgo pläuſus eltaut⸗ laus, qulc & Deo ryſoſtomi: Fuge gloriam, Sers en ſi,. Mlud 170/1. loſtifurent en. Min 8 pophlopiuh mſeſentim. oprlo Meb theohonnb mamusintutt ommniſtekter ecotint cet elb, Hcr Auone:lltt . . . 134 823 (0) 282 Feſto Conceptionis Immaculatæ Virgi- nis MAKRIE 8. Decembris. Concio Ruſtica. Immaculata Virginis Conceptio ex ſeptem congruentiüis aſſeritur. De quâ natus eſt/ ESIIS. Matth. I. v. 16. . . W Odiernum Conceptionis Marianæ Feſtum in me- vercatum Imoriam nobis revocat pactum illud rigoroſum, it pecca- G Qquod Divina Majeſtas cum Adamo, tanquam pro- unm ratius E; SaEa toparente, capite & radice humani generis pepi- lis. git, ut ſi præceptum de non comedendoex arbore ſcientiæ ſervaret, poſteritatem in ſtatum divinæ gratiæ & perpetuæ felicitatis aſſereret, ſin minus, ipſe cum omni poſteritate ſua iræ divinæ ſuppliciisq; cum temporalibus, tum æternis fieret obnoxius; & hæc pactio æquitati valdè conſentanea fuit, quòd præceptum eſſet perfacile, proemia verò ingentia, quæ ex illius obſervatione in humanum genus redundiſſent. Verùm cùm infeliciſſimus Adamus mandatum divinum prævaricari maluerit, quàm unius pomuli morſu abſtinere, tantis nos omnes oneravit malis, ut iisdem expiandis tota vix ſufficiat æternitas. Tunc periit bumanum genus, inquit D. Auguſtinus, cuim unus homo, in quo omnes erant, ſe ipfum Ferdidit, qualis enim ille per peccatumfactus eſt, tales & nos om- nes genuit. Contrahunt nimirum filii debita parentum, & proditores alicujus arcis, aut totius patriæ, non ſibi tantùm nobilitatem ac ſplendorem, ſed omnibus poſteris amittunt, cives quoque alicujus Reipublicæ cenſentur id facere ſinguli, quod capita eorum faciunt, itàâ, ut his rebellenti . us; wonftineron akiunpe)l n tr eüſic ilchenedeenli Pimnmi todle Arvonyrrorods Wumn Deimem Konynbtrur Uieſscdedron Mehunknenecen OGetn Cuhnhien in lümgitn Anzbr⸗ Cnegthinte nnernimin⸗ lſtltiuce Ermnhtriein ebner t, iſtuftore, — — latef hri H 1,7, 10, Peſtuminme. ud tigoroſom, tanqvam No i genens dey⸗ bore ſcientie ie E herpete jpoſteritnteſn mmetetnisferet Pſentanen koit, ingeoone 88 kecandilen Ddatum drinn morſuchtten, emerpiintan n genu igil ,erunt, / ur Gnn gtialenmm monſbitnnn oberisamitun, t his 4 Concio Ruſtiea. 3, bus, in crimen læſæ Majeſtatis incidant univerſi. Certè ſi ab unoquoque noſtrum quæſitum fuiſſet, utrum in & cum Adamo ſubire vellet periculum, ſivè ad ſtabiliendum, ſive ad perdendum paradifum & innocentiæ ftatum, perſpectà Ada- mi Prudentiã, Sapientià, Gratiã Perfectione Paſſionumque Dominio & conſideratæ inſuper præcepti facilitate ac proe- miorum magnitudine, omnes ſinè hæſitatione conſenſum noſtrum in Adamo conſtituiſsemus. Id ipſum, quod nos fa- Ruri eramus, fecit Deus, & voluntates noſtras in eo poſuit; adeoꝗque delinquente Adamo, cum Adamo deliquimus, & fuppliciis divinis obnoxii facti ſumus. At ſiomnes in Adam peccavimus, an & Virgo Deipara inter omnes comprehen- debatur? non fuit inter omnes, ſed ſupra omnes, non fuit hæc Lex & pactum pro MARIA, ſed pro omnibus aliis con- ſtitutum ex ſeptuplici potiſſimum congruentiâ, quam præſenti dictione breviſſimè expendemus. Ipſa inprimis hodierna Conceptionis feſtivitas argu- „. mento non infirmo nobis eſſe debet, ſinè originali peccato Cengruen- conceptam Deiparam fuiſſe, fi enim ex eo capite Doctor tr Fsin Angelicus probat, Mariam ſinè peccato natam eſſe, quia nati- Goncepj- vitatis ejus celebratur feſtivitas, affirmare pariter licebit, onis, quos conceptam ſine peccato eſſe, quia Conceptionis Solennitas vic no= ab univerſa Catholica Eccleſia ſolenni ritu & gaudio pera- gitur. Trium quidem nativitates feſtivæ dicuntur, videli- cet ESU, Mariæ, & Toannis Baptiſtæ, at verò duorum tan- tum Conceptio Sancta habetur ESU & Mariæ. Reliquns Sanctorum exercitus in gemiſcere habet cum Davide: Eccèe Pſgo. vz. enim in inquitatibus conceptus ſum. Vel deteſtari conceptionis noctem propter Originalis peccati fœditatem & exclamare cum Job: Pereat dies, in qua natus ſum, &; nov, in qua dictum ſt: Conceptus eſt homo. Cœteri Sancti imitari poflunt Thra- cum, Getarum, Cauſianorumque morem, modotamen ſan- Gtiore, qui puerperia planctu, funera plauſu proſequeban- tur, at verò cum jucunditate Conceptionem B. Mariæ cele- bremus, 136 Feſto Conceptionis Immaculatæ . irginis Mariæ. „ bremus, quia Conceptio tua DEl genitrix Virgo gaudium annuntiavit univerſo mundo, ſignificavit enim propediem adfore Adamum ſecundum, qui non tantùm repararet, quos primus Adam perdidit, ſed uberiorem potentioremque gra- tiam, quàm illius fuerit peccatum, in humanum genus ef- funderet. Nec novitia cenſeri debet hæc conceptionis ſolennitas, anté mille enim annos in Eccleſia græcè celebra- tam fuiſſe teſtatur Galatinus I. 7. c. 4, ante quingentos ve- rèò in Eccleſia latina ſolenniter actam conſtat ex Divi An- ſelmi & aliorum epiſtolis. Accedit Concilii Baſileenſis Jm ri I ſeſse. 36. authoritas, quà definitur, antiquam hanc eſſe Eccle- iemenih ſiæ conſuetudinem, quam inſuper Synodus Tridentina Seſs. xlieetnn 6. approbat, dilaudat, ratificat. r irchrn 3.3. Agnoſcit nimirum Sancta Mater noſtra Eccleſia per ſa- e unzen Congiuen-cram hanc ſolennitatem piamꝗque de Conceptione inteme- rt a ſecun- rata ſententiam magis commendari potentiam Patris, Filii – tribatis di-ſapientiam, bonitatem Spiritůs Sandti; Omnipotentia Dei ar vinis. eſt, ut loquitur Magiſter l. I. diſtinét. 23. non tantum à pec- Eüͤnae catis liberare, ſed etiam præſervare, nec præſervare tantum Grinllimel ab actualibus, ſed etiam Originali; Omnipotentia DEI eſt emtmrimben reſtringere univerſalem legem, ab eaque pro beneplacito Wndn eximere, ut legis ſeſe Dominum eſſe commonſtret. Om- Pne ol acrd nipotentia Dei eſt, creaturam humanam Angelicaâ reddere e uc priorem, & minoratam ab Angelis, ſecundum naturæ con- MWäOtmu, ditionem, ſupra Angelos omnes gratiã & gloriâã coronare. kgnbuth Cum ergo Pater fecerit potentiam in brachio, dubitari vir gleninn, poteſt, quin hoc omnipotentiæ ſuæ ſpecimen in conceptio: imriinhhite ne Mariana magnificè exercuerit, feceritque magna, qui po- Monſtmfii tens eſt. Commendatur deinde ſapientia Filii, qui cum in- tileiee win habitare animam & corpus Mariæ decreverit, ab omni eam inn tl ſn peccato decentiſſimè præſervavit; domum enim tuam decei & i ntior Sandtitudo Domine in longitudinem dierum, ſive in omnibus eifiem totius vitæ momentis, nè unico quidem excepto. Cùm ve- . bignne rò ſanctitudo ſit munditia ab omnihus inquinamentis tam imm ir a&ualibus quam originalibus libera, ut loquitur D. Diony-· Md iiig te⸗ ſius *. i hr 1,„ — . Vip⸗ Nlen enin nikin Pmreueinen kentigrenind, tmahnm genibi hc oiNtehti lr grceceletn te quingentosn Onſtit erdinit onciii Bücleene nhanceſtebat⸗ 6Ttigentina Abccletaper ſ Ceptione intene tiam Patts, Eit Mnnipotenaah On tintum 4 ee Elervaretantunt otenilet beneſnet NnEttet. 0 n Mgeici elen ndbcn nnare e E gorii cnonn 1chio, vbinun mneninconedn GUeinagrucult akii,quicin⸗ enit, dbomnie- in etin unti . fecerat, & erant valdè bona. terr4, cœlisque, Evâà & Angelis, quos ſinè maledictionis ana aliquando fuiſſet de conſortio hominum peccatorum 8 CLoyxcio Ruſtica. 137 ſius Areopagita, decuit ſanè ab originali præſervari Ma-s Anfelm. trem, ut DEl filius (Anſelmum loquor) mundiſſimè l de Con- naſceretur. Non permiſis increata Sapientia, ſit de cptc. 18 vetita ſcientiæ arbore comederet Virgo prudentifſfi- ma; non permiſit providentiſſima Sapientia, ut gloriari poſ- ſet ſerpentina aſtutia, accurratiorem ſe fuifſè in intoxican- dovVirginem, quaàm illa in præſervando. Non permiſit glo- rioſiſſima Sapientia, ut gloriaretur aliquando Pompeſus At- ticus: Wunquam cum Matre in S a ien⸗ redii, & non gloria- retur ipſa: Nunquam meam deſiderari in Matre gratiam permiſi; non permiſit Incarnanda Sapientia, ut prius in ea anima diverteret malignus Spiritus, quàm Sanéctus obum- braret & poſſideret Paraclitus. Quid Paraclitus? ut divi- tias bonitatis ſuæ obtenderet, nulla affici malitià optimam Virginem unquam permiſit. Aptiſſimè Bernardus: Hanc feciſti Domine imaginem bonitatis tuæ, ut in ea velut artifee oſtenderes magiſterium pietatis tiæ. Ariſtotelis ſcitum eſt, Ech. 4. Qualis inusquisque eſt, talia operatur, cum ergo ſpe⸗ Cialis artifex Marianæ Conceptionis fuerit Santus Spiritus (creavit enim illam Deus in Spiritusan o) qui eſt fummum bonum, congruum quoque erit dicere, ſummè bonam in Conceptione ſua Mariam fuiſſe, longeque meliorem crea- turis illis, de quibus Gen. 1. dicitur: Vidit Deus cundta, quæ Ex quibus verbis alia eruitur immaculatæ Conceptio- Coſqtten- nis congruentia, nè videlicet deterior haberi poſſit Maria ri ex Purita E . . i 1 Virginis themate conditos fuiſſe, & cum conderentur, valdè bona ſupra eœ- extitiſſe ſacræ paginæ atteſtantur. Si ergo ex commumn teras crca- omnium rectée fentientium conſenſu MARIA Cœlis & nas. Angelis fuit purior, originali juſtitiã præditam fuiſ- ſe neceſſe eſt fateamur , cum eandem Evæ & Angelis fa- veamus. Indignum eft, exclamat Anſelmus cit. Quddil- la, quæ futura erat Mater DEI & Domina Angelorum, In. 138 Feſto Conceptionis Immaculatæ Virgins Mariæ. In Virgine Maria, inquit Auguſtinus l. de nat. & grat. nul- lum unquam fuit peccatum, cùm enim de peccatis agitur, propter honorem Dei nullam de ea habere volo quæſtio- K. 5. Accedit inſignis eorum Doctorum conſenſus, quos con- Congru- trariæ ſententiæ fautores ac Patronos ſuſpicari poſſemus. HEen. Sanctiffimus Patriarcha Dominicus de Domina ac Regina ſas qottiſſi Puriſſima ità feripſit libello de Sacramento Corporis: Sicut morum vi- primus Adam fuit e terra virgine & nunquam maledicta for- Srdinc 5. Matus, ità decuit in ſecundo Adam ſitri, id eſt, Cbriſto. Non Dominici degener tanti parntis filius, Doctor Angelicus, compluri- S§ Thom es piam ſuam de Conceptionis pueritate inſinuat fenten- in lib di- tiam: Talis fuit puritas MARIA, quæ d peccato originali & Rind a a ad&tuali immunisfuit. Quid clarius: quid præclarius: quid e 2. ſan tiusi confirmat ſententiam ſuam pluribus in locis variis- 12 a2d, 4. que rationibus deducit omnimodam Mariæ convenire pu- *½ Th. p 3. ritatem: Rationabiliter creditur, quèd illa, quæ genuit Uni- ¹²½7 *"genitum 4 patre majora præ omnibus aliis privilegia gratiæ accepit. Privilegium Joannis fuit ſinè peccato naſci, Adami & Angelorum privilegium fuit, juſtitiâoriginali primo cre- ationis inſtanti donari, ſi ergo majora fuére Mariæ præ om- nibus aliis privilegia, dubitari non debet, gratiâ originali eandem fuiſſe exornatam. Nimirum Imperator eadem tri buit privilegia Auguſtæ, quæ ipſe habet; Sicut ergo ipſe, JESUS, ſineè peccato conceptus eſt, ità concipi voluit & Ma- riam. Primum Mariæ privilegium immunitas à peccato ait Hugo Cardinalis in c. I. Lucæ. Colligit id Cardinalis Cajetanus ex Gen. 3. inimicitas ponam inter te & mulierem. Nota: inimicitias, quia nullo genere amicitiæ unquam fuit amica. Et hoc dixit DEUs, priusquam Adami progeniem peccati ream promulgaret. Sicut in judicio prius ſepara- Buntur probi âreprobis, quàmin hos fulminetur ſententia, ut jam ante ſententiam liberos ilios à culpa ſententiæ con- ſtet fuiſſe. Denique S. Vincentius Ferrerius ſerm. de nativ. Maon Atienpen nſugniuft e⸗ 4 iuin inmn tunſurttſote Gfweftrüe nrfeahnofen rutkicgticne⸗ orſumiIIl. Uleſtt Afe retiehihen K. Nlimuhenite üpanmnn SCeunlncaum kemenmpe ütſtninan Aimit Aon nelhinsgendun umpmnendert, nr tcllrn ee kagccehruum laktunfn Concio Ruſticao. 139 . KN ee ⸗ eei Won credatis, quia fuerit in Aſaria ſicut in nobis, qui concipimur ZZ in peccatis, Jed ſtatim ac anima ejus crtata Juit fuit ſanctificata, & ſtatim Angeli in coolo celebraverunt Feſtum Conceptionis. lnſgint quam præclarè pro Conceptionis honore cœleſtes hæ ien olen linguæ diſſeruêre! Quanquam non ità me pro aſſerenda Dninnchen Conceptione immaculata doctiſſmmorum virorum per- – ſtringat authoritas, quàm impiorum moveat aſſeveratio. Mahometi diſcipulus in Alcorano ità de Virgine noſtra lo- enen . quitur: Audivi nuntium DEI dicentem Wullus de fliis Adam kicideh ll naſeitur, quem nontanget Sathan, præter Mariam S& ſilium eius. enci, on Mahomctus ipſemet ſic pro Virgine in codem Akorano ihſnmtkmn. pronunciat: O Maria! OElIS utique deputant te, elegit te gaeat ipiit ſuper fœminas ſæculorum. O Maria! ODEIlIs annuntiavit ecnisu trihi Verbum ſuum de ſe, nomenejus Mefias. JolIS Aarig ueinlsi Ailius honorabitur in hoc ſeculo, & in alio. Cohyentent Narrat Jacobus Valentia in Magnif. Regis Armendrum guegenitli filium auditâ quæſtione de Conceptione B. Virginis dixiſſe Miriegin Avenone JToanni XXII. in præſentia Cardinalium: 5 iquis Ctomi;An talia dixiget de Matre AMabometi, nullo pacto evaderet mor- Gimliprinoe tem. Miepre . Univerſis hiſce teſtimonĩiis ſuperior eſt illa Doctorisſen-. §. 6. VNicigdn rentia, quâ gratiam Chriſti longè uberiorem, quàm Adami eut quia- Imfemeten culpam fuiſſe aſſeverat: Si enim unius deli o multi mortui ſunt, taex Scn- etnede multb magis gratia DEI & donum in gratia uniss bominis Jeſu ten iia . ncipi uit Cbriſti in plures mortales abundait. Si gratia in plures mor-· wnitsirn tales abundavit, quàm unius delicto peccaverint, ergo aliqui litid Cdnts non peccaverunt, ſed gratiâ divina præventi ac præſervati teetekmnlen ſunt, ut dubitari non poſſet, gratiam DEl uberiorem eſſe ctie ungunmn quàm fuerit protoparentis perverſitas. Adeoꝗque unica Adumi pogenn ſaltem ex puris creaturis aſſignanda eſt, ad quam delitum cieio ibln⸗ Adami non pertigerit, ſed prævenerit gratia præſervatrix. Vinenrſetenn Et hæc eſt Maria, de qua Concilium Apoſtolorum anno Dr ſegtennech Chriſti 44. celebratum pronuntiavit. IMa Virgo illa Ma- ria: Illa danſta in inſtanti Conacp iſon⸗ fuit ab originali peccato 2 isſetm, denn nusſel ſs træſer- 4 140 Feſto Conceptionis Immaculatæ E- irgini Mariz. præſervata. Quin & ipfa Brigittæ ſuæ revelare dignata eſt I. 6. C. 49. revelat. Veritas eſt, quòd ego concepta fui ſinè pee- eato or iginali. ” Hanc veritatem conteſtantur miracula, quæ in Concep- congru- tionis immaculatæ honorem plurima maximaꝗue ſunt pa- entia“ ex trata; novem de nongentis ex to. S. Theophili Rainaudi pag. 326. breviter inſinuàſſe ſuffecerit. . Inter miracula Cardinali Bellarmino in congregatio- ne S. Officii coram P'aulo V recenſita anno 1617. primum fuit, quod Hiſpalenſis Archi epiſcopus ritè examinatum & probatum Romam transmiſit: Puer tredecim menſium nè verbulum valens profari, ſed balbutire tantum inconditè, ni- hilominus quatuor verſus diſtinct è locutus eſt in honorem B. Virginis- imaculatè conceptæ. Alterum prodigium na- vis fuit, quæ ſola periit in portu, quia non habuit pro tutela ſua Immaculatam Conceptionem, cùm re iquæ naves om- nes in tota claſſe habuiſſent vexillum notatum immaculatàâ Conceptione, quæ incolum es per tot maris tractus Car- thaginem Americæ tenuerunt. . Anno 1070. Helſinus Rhemenſis Abbas in naufragio, fubſidente jam navi, votum fecit Virgini Matri, quæ S. Ni- colaum ſubmiſit, ut componeret Maria. Pacatis om ni- bus impo fuit Helſino Nicolaus Conceptæ ſinè labe Virginis diem quot annis recoleret 8. De cem bris, hoc cbſequ um ac- ceptiſſimum fore. Recèns Lugduni Maria Magdalena Pincheneta Ciſter- cen ſis Sintimonialfis maturæ ætatis teſtatædque pietatis de- cubuit, ex periculoſa febri, & capitis crucia u, toto corpore tic attritta & luxata, ut ſinè adminiculo aliarum commo- vere ſe non poſſet. Ut verò neſciente ægràâ illata & applicata leckolo eſt Imago B. Virginis immaculatè conceptæ meli- uſculè mox habere cœpit, morbique ſtatus notabiliter mu- tatus eſt. Sed cum poſt unum alterumve diem infirmorum præfedta per incogitantiam removiſſet imaginem à kda- 0, ellte ,Cürctne GCiemphecfen gle Orbteock erelottripl. 7renemottaun Cudrenenece emnnhonokodin CynruCtsinen en clekeranmn Pornomminefonu noentts ans unn ſamal IC 21,elendie, Eganakontten mintiscgeminn heſclem reie ultne IIN Nentd he ls oſontoc llninztnn 1 nn acen inihr e . . leyehnign . egtee bgan Ene, mmnagleſing Mhiikaiund 1 noin Congegri no Ielninn. lte exraminnnunl ecim wenlung tum nconritet⸗ tseltin honoren Im procigiumne habvithrotutel Eiquanures. Nbm immaculed Laris tractusCa. busin puuftagier Natni, ge 5 N. 4. Ndnis on EimkrheVnenu hocckleduune Pincheneulit⸗ Arrie eiist⸗ iaru, ttochet Tlinbun connt 4 latr Nnn te CoNceyte i⸗ 65 noteblftinn diem nhrnonm 1 imuginene mneinene, Concio Ruſtica. 141 lo, ignara, unde ægræ factum melius fuiſſet, rediit contri- tio corporis, cruciamentum capitis, vitæ periculum. De- dit tunc præfectæ vexatio intelletum, ut referret imagi- nem, quam ægra piè exoſculata, ut capiti admovit, ſinè mora inſomnia quibus pridem gravabatur, depulſa ſunt, & placidus per ſemihoram ſomnus ſucceſſit, è quo per ſeipſam expergefacta omni ſe morbo liberam deprehendit. Scribunt Antonius Solarius Carpinas l. de venerat. & in vocat. Sanct. & ex eo Antonius Spinellus Tract de Feſtis Deiparæ F. I. n. I. Nicolaum Prætenſem ex Ordine Cœ- leſtinorum cum egiſſet ſolicitè, ut octava Conceptionis in totò Ordine celebraretur, idꝗque obtinuiſſet, precatum eſſe B. Virginem in hæc verba: Mater mea, ſi tibi gratum fuit, quod noſter Ordo de octava tuæ Immaculatæ Conceptionis me agente conſtituit, Roſa hæc rubicunda, quam tibi offe- ro, vertente anno recurrente hoc ipſo die viriditatem ſuam puichritudinemque conſervet. Decerpſerat paulò ante roſam in horto & obtulerat Virgini, impetravitꝗue quod voluit. J Granatà Urbs inexpugnabilis felici deditione & ſub- a tione ceſſit Ferdinando & lIſabellæ Catholicis Regibus, poſtquam votum emiſére æ dificandi intrà urbem Bafilicam ſubtitulo Immacu'atæ Conceptionis, ſi daretur urbe potiri. Potiti ſunt finè ſuorum ſanguine, favente Virgine exciſis ac regno exatis Mauris. Narrat Joannes Pourgheſius de Societate IESU, Mariæ ſacra c. 21. eadem die, quâ curſor Regius in Hiſpanias detu- lit diploma Pontifcium de premenda ſententia maculati conceptus, & ex equo deſcendit, lampadem nodurnis dun- taxat horis coram imagine Deiparæ Immaculatèe Conceptæ Ardere ſolitam, medio foro, clarâ die, eo ipſo, quò curſor appulit momento, ſpontè ardere coœpiſſe, om nibus ſtupore defxis, conſumptoque oleo pere iguo, quod à præterita nocte ſupererat, perdurafſe nihiomim flammam aquaâ lo 3 Cc0 142 Feſto Conccptionu Immaculate Virpinit Mariz. cò olei ardente. Teſtes hujus prodigii paænè innumeri mor- tales, qui ad hoc ſpectaculum convenerunt. Catharinus l. 4. contra Cajetan. pag. 357. teſtatur ſu4ò ætate periculoſas ægritudines depulſas ad profeſſionemIm- maculatæ Conceptionis. Doctor irrefragabilis Alexander Alenſis, qui prius Deiparam maculatè conceptam docue- rat, mutatà in melius ſententiâ ſubitò convaluit, & piæ ve- ritati ad obitum inhæſit. Nuperrimè in monte Qvirinali Romæ & Regione Pala- tii Pontificii Monialis ex Ordine Capuccinorum ex calculo laborababat, Confeſſarius illi ſchedulam ſuppeditavit parti malè affectæ extrinſecus admovendim, cui inſcriptum: Immaculata Conceptio S. Genitricis DEl MARIF, monia- is deglutivit ſchedam, & ecce ut cecinit HieronymusbPetru- ſius. Charta involutos, quam prius voraverat Duos repentè calculos V'irgo parit. Inſcriptione colligatos caleulos Conceptio Immaculata præcones facit. Conceptionem labis expertem negas? Lapides loq uuntur, lapidis hoc verbum ſat eſt. Momentanea hæc curatio ſtimulavit alteram Monialem ejusdem cœnobii hydropicam, ut eodem chartaceo malag- mate invenerit ſanitatem. Conati ſunt poſtea offucias tan- to operi obſcurando offundere quidam perſiricti hoc ſplen- dore, ſed Deus ægros alibi ſublevavit, ut jam apudsiculos in- tegrum volumen cuſum ſit, ſacrorum quæſitorum ſuffraga- tione poſtirem diſcuſſam munitum. Contigêre hæc duo prodigia idibus Novembris 1652. Confeſſarius ſecedere juſ- ſus ad ſupprimendum negotium, aliam mulctam non ſubiit, quàm depoſitione ex officio, mulctandus pPerpetuo carcere, vel etiam morte, ſi fabula fuiſſet. Duodecimà Februarii anni 1657. Eminentiſſimus Car- dinalis Repacciolus Princeps Doctrinà & Sanctimoniâ ſingu⸗- aarIS ul ⸗ e ein — dimni neignnnt lgui gurlinement fktninten aiNnetunmelnn onstmtonint 2Ehentummmn lehethſel cumterndtone eekerimn muanrunnmenen MCsti ion omn Pvemn üntte)1 orn elgeneinene en NEenins Etnnaren Duntonmnnonten izpenerinre Uimn got⸗ Centummontcnst Münmekthe nehtone inn aucene iehnn Wanein⸗ hon Erigrern es 1No ekinen 7 zgi . . . . nd hei. Concio Ruſtica. 143 n innmin laris laborabat è ſtranguria, ut jam horis 107. nè gurtam emiſerit urinæ. Conclamatus & Sacramentis ultimis mu- n telmt nitus operiebatur vittæ aureæ diſruptionem, cùm ſubiit ani- ſpr ofelioneit mum pio Confeſſario, quid ægræ Moniali acciderit, inſcri- Gidilsent bit chartulæ hæc verba: In tua Conceptione, Virgo Imma- Onceytamn coen culata fuiſti, Ora pro nobis Patrem, cujus Filium genuiſti, Nilut Kir ingeritque ægro glutiendam. Qniut glutiit, ſeptem illicèò calculos emiſit, quorum uni ſchedula erat circumvoluta. e Negone) Sanatus momento æger famam impulit, & affe tum auxit, norum er col cui frigi dam affundere moliebantur, qui eum piæ ſententiæ ppedſtnitzn maximè infenſum olim rebantur. Cniinſenpen Majores ſunt curationes animorum. P. Ludovicus de Mhldpnon. Ponte Sententiam minus piam in ſæculo imbiberat & in onpmobetru novitiatirretinuerat, ſed toto illo tempore horribilibus fa- tigabatur tenebris, donec ipſã Conceptionis feſtâà luce, ubi dVerat odoratus eſt cauſam tantæ ſuæ circa cœleſtia noctis, vovit ſe mutaturum mentem ſi caligine pulſâà ſerenior Lux afful- geret. IIlicò dulcis divinarum rerum ſenſus perfudit Lu- dovicum omnisꝗue animo nox fugata eſt. Apoſtolicus Concionator, M. Joannes Avila teſtatur Tract. in illud audi ſtet filia c. 4. experimento comprobatum, nullum contra Vene- rm Monicden ris ignem præſentius remedium hac devotione. Omitto Chunacednug⸗ cætera, tragica præſertim acerbiſſimis pœnis & ſubitanea olenoffczen punitorum morte exempla, qui labem Marianæ Concep- irſtihoeßer tioni aſpergere ſunt conati. H Ultimum, quod ad piam de Immaculata Conceptione §. : unmti⸗ ſententiam mordicus tenendam ſtimulare meritò poteſt, in Sa erned⸗ e hktn/ dulgentiarum eſt theſaurus munificè iis erogatus, qui certas ex ndul. Nnbee de Conceptione immaculatâ precatiunculas devotè reci gentiis, . ers ſil. ſeeſo⸗ „ .. . . . rioſernetn tant, qui certè theſaurus erogari non poſſet, ſi Catholica ctum M pro Conceptionis honore non ſtaret veritas authoritasꝗque. perpetlocnt Atque ut in ore duorum Pontificum ſtet omne Verbum, ſiaec Gregorius XV. anno 162 1I. die 13. Aprilis centum anno- entſnt ſr rum indulgentiam conceſſit omibus devotè hæcverbapro- dinoni feren- . — 144 Feſto Conceptionis Immaculatæ V'irginis Marie. „ . vin ferentibus. Benedicta ſit vpuriſima & immacikata V'irginis oni Conceptio Beatæ Mariæ. Citius Gregorius Paulus V. cen. n tum dierum indulgentiam anno 1615. die 10. Julii in perpe- deri tuum aſſignavit orationem ſequentem recitaturis: Hæc eſt n i t l irga, in qud nec nodus originalis, nec corter adtualis culpæ ſm urb. Inen Repetamus quàm celeberrimè aureas haſce precatiun- –– culas & divinæ Virgini ſpeciale Conceptionis privilegium lliutens gratantes ultimæ vitæ noſtræ momentum commendemus, gipuhuin ut ſicut primus ejusdem in vitam ingreſſus ſinè labe fuit, itia M ſyellu⸗ egreſſus noſter è vita ſinè culpæ ſit reatu. Simulque ſalu- mnſun Gninumſiehndte tem noſtram cum timore & tremore operemur, nè ab æter-· ntent no illo regno, in quod nihil coinquinati ingreditur, propter r tu inexpiatas peccatorum maculas æternum excludamur. 1. IMl Quod nè faciat, Immaculata Mariæ Conceptio præſidium girſen nobis ſit & protectio. Amen. Annddala 6G99869900060200080229089 pncknii . .. Mu Cum ti Concio Civica. Annn en . Vnpnirtenoe Immaculata Mariæ Conceptio ex Maternita- eilgesnimet- tis titulo adſtruitur. iilamd cln De qua natus eſt] ESIIS. Matth. I. v. 16. unezCbkrm gilaumalme 4. . m, , mmoecl- 2 (Ccleſia Catholica ſuggerit argumentum ſuffici- euninenihirt aa ens adſtruendæ Conceptionislmmaculatæ in his uiſtcenhnen nceptio Everbis: De qua natus eſt JESIUIS, ſi enim Mater unſſcerſtt RE Chriſti eſt, immaculatam eſſe decet; Nam male- Pnlimulte volam animam non introibit Spiritus Sapientiæ, necbabitabit ifmntzif, in corpore ſubdito peccatis, Sap. I. v. 4. Decreverat Sapientia mi ſarene Patris habitare in corpere, & introire in animam Mariæ, fuit inſtmndie proinde corpus illud peccato cùm perſonali tam actuali uiufliſen uil istme * iii i — 1 — — nelite is kainſe 1oſllingn tetnts Ne er adilni 8hice reeti fonisririezn ncotnmencers lnelbeflii Sinnlneh emur, n de. grecltun orope Um exdudamnn eptio preliciun bosote 1 dWereroüta⸗ 5,1.l gumenmun ißi Immmcolrent lS, lirſen gecet; Mni etie, ueht gevett e nimmm M PePet „ gGoncio Civicæ. 14 5 — . — — nunquam ſubditum, fuit anima nunquam male vola, hoc eſt, nunquam malevoluit cum cœteris Adæ poſteris, quo- rum voluntas transfuſa fuerat in Adamum. Nunquam in toto Novo Teſtamento legitmmus nomina Parentum Beatiſ- ſimæ Virginis, videlicet Ioachimi & Annæ, ut facilius cre- deretur, quòd ipſa tanquã Mater & filia Dei nullam maculam generationi humanæ annexam contraxerit; vel quia ipfe Dei Filius honoris titulum ſibi reſervare voluit, quèòd eſſet Pater & Filius ſuæ Matris, ad quod alluſit Siracides c. I. v. 9. Unus eſt altisſimus Creator Omnipotens, ipſe crea vit illam in Spiritu Sancio, nè ullus pateret acceſſus ſpiritui malo, qui quam animam vel momento occuparit, ſuam vocare ſem- per præſumit, juxta illud Matth. 12. v. 44. ve vertar in do- mum meam. Poſſidebat ſemper ſuam domum Sp'ritus San- Gus, inquit de Virgine Matre Cyprianus. Hæc eſt illa do- mus, quam diabolus ſuam vocare non poteſt. Pulchrè S. Damianus ſerm. de Aſs. antequam naſceretur (PFilius Dei) talem creavit Eam, ut ipſe dignè naſci poſſet ex ea; Quod argumentum dum fuſius proſequor, immaculatis audiri mentibus opto, precorque. = = Immortalitatem nominis omni ætate meruère, qui pie- tate inſignes in progenitores ſuos vitam caputque expone- re periculo non dubitârunt, ut periculo ſubducerent pa- rentes. Quis 5neam neſcit hac unâ re Semideis apuò genti⸗ les idolorum cultores parem evaſiſſe, quòd ex medio flam- marum incendio Anchiſen Patrem extulerit, dignus ideir- co, cui juxta eorundem opinionem paterent campi Ely ſii, imper um inſuper ſinè fine daretur. Æneæ charitatem auream Richardus l. de laud. Virg. expendens fieri non po- tuiſſe affirmat, ut piiſſimus Filiorum DEl Filius, qui Matri debet omnia (patrem enim in terris non habuit) permitte- ret ardere Matrem dilectiſſimam in hoſtili illo originali in- cencdio, in quo fuliginem nominis, caliginem mentis ardo- rem fomitis, Adamæa poſteritas contraxit. Laudarit ſe T Eneas 5 2. L. I. E. 9˙ 146 Feſto Conceptionis Immaculatæ V'irginis Mariæ. XÆ neas coram inferis ſuperisꝗque, quàm ferti animo pene- trärit hoſtium cuneos, arripuerit ſeniles artus, extulerit dulce pondus: IHlum ego per ſtammas, & mille cadentia tela Eripui bis humeris, medioque e hoſte recepi; Et dabit Rex gleriæ, filius dexteræ, pietas ipfa gloriæ ſuæ maculam, ut non audeat quid generoſius 5Æneâ, nec mo- dò illam per flummas & mille cadentia tela eripiat (verum etiam) nullo capi patiatur ab hoſte. Igitur DEl Filius, quem in hac pietate inſinitè quibuswis & guàm maxwimè piisſimis filiis Nuperiorem certius conſtat, Matrem ſuam, quam nullo ſuo incom- modo, nullo negotio, ſolé nutu eripere ac ſalvare poteſt, in diabo- li ditionem & poteſtatem redigi, ſpirituali morte affici, mawi- mis malis premi & onerari permitteret. Apud Jurisconſultos ĩniquiſſimum cenſetur Patrem vel Matrem egere, cujus filius ſit in facultatibus. Quis dicat opulentiſlſimum Dominum permiſiſſe in egeſtatem peccati Originalis devenire, quam primo inſtanti ditare poterat, & gratiâ implere! Tranſit ſicut nobilitas & honor, ità & igno- minia Parentum in filios: Meè glorieris in contumeliã Patris tui, non enim eſt tibi gloria ejus confuſio, gloria enim hominis ex honore Patris ſui, & dedecis filii ſinè bonore. Eccli. 3. Dede- cus ſanè filio Dei videri poſſet, ſi Dæmon objiceret: Mater tua prius mea fuit Ancilla, prius illam inhonoravi, quàm tu honoraris. Quin imò dixerit filius, quod Judas Machabæus dixit Machabæis: Non inferamus crimen gloriæ noſtræ. Ex quo capite D. Cyrillus contra Neſtorium, & D. Hieronymus adEuſtochium inferunt: MWulli dubium eſt de Matre Domi- ni, quin talis ege debuerit, quæ non poſſet argui de peccato PeccatiOriginalis reatus quoddam eſt tributum, veluti, quod à poſteris pro peccato Adæ exigitur, at tributum non exigitur â filiis propriis, ut Matt. 17. Veritas aſſe veravit, ergo nec à propriã Matre. Mater enim & filius ſunt una caro (in- quit Cornelius in Eccli. pag. 514.) & quaſi una perſona civi- lis, aibrgiu 4 etkMun. N eleenſ t MV „ 1 1. Z 1egge nnnr De lettke, Pein un,tß 6Kkoseneelsmon Fdinetvann ittecumſo u. Maczia 14 Nolt Denen Uun feüra n, Kicrodfoce ini oiuthi Wfliſeticln. foguummanan 4. 6 Arfkikiteuin wrte Uüfi,eni umnd. Thomx lgllinterens , . Noi ⸗ am -in Eir,ee —W Concio Ci vica. 147 tertinn — —— . . M imßt. lis, multò magis quàm ſint uxor & maritus, de quibus Gen. n 2. V. 24. erunt duo in carne una. Hoc ſolum de S. Virgine nlletgn prædicari, quòd DEI Mater ſit, excedit omnem altitudinem, ilecachftn quæ poſt Deum dici & excogitari poteſt, ait excellentifſimus gueen Eolengn Mariani nominis Aſſertor S. Anſelm. de excell. Virg. c. 2. hinc io gorirſ Petrus Damiani doctit ſerm. de Nativit. Virginis: Deum tri- PAnei, een bus modis éſſe in Creaturis, quartô veròô per identitatem in Vir- chetpint renn gine, ꝗquia idem eſt quod ipſa. Si ergo à tributo liber eſt filius, Dbl Filugn libera erit & Mater. Peccatum Originale maledictum eſt, int ifni at non decebat Matrem maledici à filio, nam ex21. Lev. 20. onlboie Matth. 7: qui maledixerit Patri ſuo o Matri, morte moria- Gjrlteſ, nit tur, benedictionem debebat Matri filius, non maledictio- urtefhi, nis nem. Euge euge, quæ debitorem illum habes, qui omni- hbrvus mutuatur. DEO enim univerſi debemus; tibi autem hleturbicremm. etiam ille debet. Proinde qui dixit: Honora 'atrem tuum bi. (i i & matrem tuam, ut is decretum àâ ſe promulgatum obſer- geſttengei vet, & alios excedat, omnem Matri & gratiam & honorem Uinepeten impendit, ita Methodius Orat de purif. . §. 4. noniti n. Noluit Abraham ſuo Iſaaco ſponſam dari Chananæam Deuter. ntmneli Gen. 24. MWon accipias uxorem filio meo de filiabus Chananæo- 4etintonitus um. MWoluit Deus ex illo auro, ex quo Iſraêlitæ fecerunt Nch der idolum, fieri vaſa templi, non quòd aurum non elſet bo⸗ eeeNn num, ſed quod fuiſſet idoli. Unde & noluiſſet ex Virgine honorari,ninn fieri as ſpirituale, ſi immundi ſpiritus per originalem cul- nusluckten pam fuiſſet idolum. Et ſicut indecens eſt, ut ex flocco culi- Mes nario, quantumcunque lavetur, fiat mappula involvendæ ngen Euchariſtiæ idonea; ità indecens fuiſſet, ut Marianum cor- atac pus, in quo Sacerdos ſummus Patri offerret oblationem El Me corporis ſui, peccati originalis coœeno aliquando fuiſſet in- itnutnh AQquinatum. D. Thomas 3. q. 27. a. 4. probat, caruiſſe omni fteuummt veniali, quia indecens erat, ut quæ ſingularem affinitatem r iunn habitura erat cum Chriſto, qualecumque commercium ha- Nſeſelnſii beret cum Dæmone, quæ ratio longè efficacius contra Ori- ſuntumncd, ginale peccatum militat. 5. 54 uneiind Intererat ſanè Chriſti plurimum, ut Matrem haberet om- T 2 nis Pſal. 115. F. 6. 148 Feſto Conceptionis Immaculatæ V irginis Mariæ. nis omninò labis expertem. Nam utS. Ilde phonſus lib. de partu Virginis dixit: &i materna Viſcera Jordibus N Ditio primæe damnationis coinqninaſſet, Chriſtus non eſſet ſilius Dei na- turalis. Quod ſic intelligendum eſt, ſi originalem Maria maculam contraxiſſet, dubitari potuiſſer, an maturalis Dei filius Chriſtus fit, ex jure enim authenticum efſt de rei vendit. Lege partus: quòd naturam parientis ſequatur partus; unde ſi Mater ſerva eſt, etfi pater ſit liberrimus, filius nihilominus ſervituti obnoxius erit. Hinc Davidjuridicè cecinit: 90 ſervus tuus &y filius ancillætuæ, ubi & accipitur pro quia, uſi- tatiſſimoseripturæ more: ego ſer vus, quia ancillæ fiius. Quòd ſi ergo irrevocabile eſt veritatis verbum: Qui facit peccatum, ſervus eſt peccati. Joan. 8. neceſſarium erit Matrem Deief- ſe peccati ſervam, caſu quo originali culpaâ fuiſſetinquinata, & ancillæ hujus filium eſſe ſervum. Agnoſcit ſe quidem Maria ancillam, ſed Domini, non peccati, Domino autem ſervire regnare eſt. Ecce Ancilla Domini, non ait fui, ſum, ero, ſed ſinè tempore, ancilla Domini ſemper, quia nun- quam ſerva peccati. Hujus verò ancillæ filius formam qui- dem ſervi accepit, ſed non conditionem, repugnabat enim filio Dei naſei cum obligatione ſervili, ad quam evadendam honeſtiffimum cenſuêre homines ingenui mortem potius generoſè quam ſervitutem ignominioſam tolerare. Fuit certè humaniſfimus Dei filius eo erga electam ge- nitricem ſuam animo, ut mortem potius perpeti, quam dile tam Matrem vel ad momentum unicum in ſervitutem peccati abripi ſtatutum habuerit. Decebat hoc ingenuos mores, & ingenioſos ejus amores, ut maculam gloriæ ſuæ in ferri non pateretur: Gloria filiorum patres ſeu parentes eo- rum Proverb. c. 17. quid quid opprobrii in matrem jacitur, recidit in filum: Opprobria eprobrantigm tibi ceciderunt Juper me. Pſal. 6. 8. v, vel ut Theodoretus legit: maledictis in te prolatis pungor, quafi diceret, transfigi cor meum ſentio, quoties ore impio patrem peti, dente procaci nomen Ma- 1. tris 4 igruen G 1 nitnu N lrieurnn Slonſegpeoch Gtlliltenfunnd lizen SKdalenonn onhmntuet. Elbeolbguten⸗ tAormmeleon hnm: tiug Meprrigfüttig Dn Krci Güchdtom weine ike, Ndonn igitmennii NOreeponene un nenri inin rettten Miiſlinineei⸗ Merteninipnure anlewſanite Kitſteprh üroen alee ller GAigei. Ien S Concio Civica. 149 4 — tris lacerari audio 5 in me redundat, quid in paterni ma- nieſ ſindte ternive nominis integritatem vel mente concipitur, vel ore gun pr. ofertur, vel opere exercetur. Manifeſtum eſt, inquit no- unnn minatiſſimus Theodoretus: Individuam eſſe Matris & filii 4 l ſNl gloriam E communt utrius gué eſje præconium. Virgo non eſſet imn 1nn idonea MaterDei, ſi peccaſſet aliquando, quia honor paren- törhurtusz tis redundat in prolem, inquit Doctor Angelicus pr. 3. 4. 27. eflueniäer à 4,& doctiſfimus Origenes homil. in c. 7. Is. Si corpus Ma- ickceenith riæ perfedtèà V'irgineum non fuiſſet, nunquam ex ea carnem aſ- Plturprognitt fumpfſiſſet unigenitus Dei, verbo, horrebat ſiquidem naſci ex mileſuſ non Virgine; nec terrenæ maculæ ſe cœli puritas commiſ- Cuituimutt cuiſſet. Quodſi ergo corpus requirebat integrum nullâ ſordi- trMnenbesd dum peccati labe, quantò magis animam nullâ peccati labe fuifetingniin contaminatam, nullà adulteratam prævaricatione. Genera- nolektleqia tio prava & adultera omnis illa cenſeturanima, quæ originali ,Domino nouu malitiâ contaminata eſt. Procul ergo à Mariæ anima omnis i,nonaitfu, i Adæ labecula, ſiquidem prius concepit mente, quum corpore, ut enmpet, ii Pontifex Maximus Leo ſerm. de Nativit. dixit, & juxta Augu- lis fomungu ſiini effatum: Eelicims geſtavit corde, qum corpore. Si ergo tepvonabetenn corpus prorſus fuit virgineum, quidni & anima? . nmeritenaram Diſputat Aurelius Auguſtinus, an putredini & corrupti- . »* . . 2—„ . . . §. . woen oing oni fubditum fuerit corpus Virginis Matris? & reſolvit: non conpas nWerge. fuiſſe, ob Domini diguitatem: Nunquid non pertinet ad Mariæ non . . —. . 1 eſt enidtlmne dignitatem Domini, Matris ſuæ ſervare honorem, qui le- tiodt nn. iis elhei in gem ſolvere non venerat, ſed adimplere? etenim ficut hO-diruu „ icutminteniuen norem Matris præcipit, ità & inhonorationem damnat. nne mgt ebit hocigmm Quiinvita præ cœteris illam honoravit, pium eſt credere, Aug. aenlmm gne ſingulari ſalvatione etiam in morte ſpeciali gratià honorafſ- ſerm. de gereu inilie ſe, poterat enim â putredine & à pulvere alienam facere, qui aiſampi , mattem in⸗ ex ea naſcens potuit eam Virginem relinquere, putredo en tbr uinn enim & pulvis opprobrium eſt humanæ conditionis, à quo ſir mlii opprobrio cùm ESUS fit alienus naturàâ, Mariæ excipitur, or gennem quam de ea ſuſcepiſſe probatur, Caro enim Eſu eſt Caro lo⸗ T 3 Mariæ ocicl wonen 8 4 — §. 2. Coœlis ex- cælſior fa- Ra eſt, 150 Feſto Conceptionis Immaculatæ Virginès Mariæ. Mariæ. Ex quo Magni Auguſtini diſcurſu facilè eſt infer- re, ſi indecens fuit corpus corrumpi, quod Filium Dei porta- vit, quantò indecentius corrumpi peccato originali ani- mam, quæ corpus animavit. Adde, ſi ex communi omni- um Doctorum conſenſu, nullo unquam veniali peccato Dei- para fuit ſordidata, multò minus originali fuerit inquinata, hoc enim longè enormius illo eſt, juxta Gregorii Magni do- Grinam, qui peccatum originale appellat: Matrem omnium culparum l. 6, moral. c. I . certè David non iniquitatem ſim- pliciter, ſed iniquitates appellat originariam culpam: Ecce enim in iniquitatibus conceptus ſum, & in peceatis concepit me MWMater mea. Non concepit autem te Mater tua Anna, & Ma- ria! quæ à gratia nomen accepit, quòd conceptura eſſet fili- am gratiæ, non iræ, non contumeliæ. . Delicatus eſt Rex gloriæ & punctum honoris accurat atque idcirco corpus aſſumptum eò loci quieſcere non ſinit, ubi peccati ſuſpicio vel umbra comparet. Digna obſervatu eſt illa Pauli de Chriſti Sacerdotio Hebr. 7. loquentis ſenten- tia: Talis decebat, ut eſſet Pontifex ſanctus, innocens, impollu- tus, ſegregatus à peccatoribus, & ewcelſior cœlis fadtus. Hoc nimirum eſt ſanctiſſimum eſſie, cœlos iĩpſos transcende- re, nè ſocietatem habeat ullam cum iis, ex quorum congre- gatione peccator videri& ipſe poſſet, quaſi ſimilis ſimili gau- deret. Sed nunquid iſte loquendi modus paulò exaggera- tior haberi debet? tam ſanctus & puritatis amans eſt Chri- ſtus, ut factus ſit cœlis excelſior; non ſatis eſt illum eſſe ſu- pra Lunam, ſub qua nihil ſibi conſtat; non ſatis eſſe ſupraso- lem, qui & ſuas patitur maculas; non ſatis eſſe in Cœlo, in quod intrare coinquinatum poteſt nihil, cœlis omnibus ex- celſior debet fieri, ut Officium ſuum expleat noſter Pontifex, & ſit quod audit, videlicet ſanctiſſimus. Ingens in hoc loquendi modo latitat ſecretum, quod ut eruamus, notan- da eſt illa Eliphaz apud 'obum c. 4. & 15. ſententia, quàâ carpit cœlos & cœlorum inquilinos, quaſi ſufficienter min- A jem glgiglel Aoneki irpimmt⸗ ongeimmenn titnttun icn kiaint püctirr tine iliſeetk e ricsninn AKctPulR pamnitpgnte⸗ unttumntliu tononceclzenink Mun nenciipſop Alohclumenant IECNinmnüͤr Geigo Cenen (pOhIIlra meletiie ufnianum ie elllin uft (kiku hi Amrarſatunde Angeni Hecile Aititaninm n Z tſn frla klimner to Greint 6 Coimmonlont nillpereno lertingin egoni lignie t Huten omin iniguittenhr llam alpamehe hertatiscnethtn ertbaAnnio. Ucepturaeſtetii honorisaccute. ieſcetenonſini Dignuobſernmn Pogtentisſenten nheent, inpnlt ſor Cli /1 losungcene. Corum Conge⸗ Gmüshenctenr 1S peld enget S amansel. 6elilont. . 3 nlatiselleſhnd sele inel Celöonnnihuen tnoler on 67 ens in 4 eruuml iii . ſentendl⸗ 4 alfcieman Concio Civica. 151 — . — di non appareant. Cali non ſunt mundi in conſpectu ejius, & in Angelis ſuis reperit rravitatem. Peccàrunt rebelles ſpi- ritus momentaneâ contra DEUM admiſſà cogitatione ſu- perbiæ, & quam vis extemplò puniti coœlo exturbati, ruden- tibus in ima tartari ſint detracti, adeoque expiatus ille pec- cantium locus, remanſit nihilominus quoddam veſtigium, quaſi poſt vulnus cicatrix; quapropter Rex Gloriæ, poſt im- manem illam de peccato victoriam, poſt felicem â morte anaſtaſim, poſt triumphalem in cœlos ingreſsũ, non ſuſtinuit in quacunꝗq; cœli parte ad immenſi Patris dexteram conſide- re, ſed ad illam duntaxat, quæ cœlis eſt ſuperior: Excelſior cœlisfaltus. Adedò enim offenſus eſt culpàâ, ut requiem cor- pori ſuo indulgere ibi noluerit, ubi culpæ ſemel admiſſæ memoria ſupereſt & veſtigium. Hanc in me cogitationem Doctor Angelicus animavit, ſic Spiritu Sancdto d'ctante ex- planans recitata Pauli verba: In tantum Chriſtus ſeparatus eſt à peccatoribus, quòd etiam falctus tſt excelſior cœlis & ſuper omnem ereaturam elatus. Sicut ergo gloriam ac quietem cor- pori ſuo non dedit, eo in loco, ubi nulla peccati ullius admiſ- ſi unquam memoria, ſuper Cœlos Cœlorum, ità & corpuſ- culo ſuo locellum ea optavit in Virgine, ubi nulla ulliusori- ginalis culpæ licentia unquam vel memoria extitit. Inmngenioſo Conceptu Heſychius commentatur in Pſal. A4. probaturus ſinè omni peccato conceptam Deiparam, ait, illam eſſe Cor myſtici corporis, cujus caput eſt Chriſtus: Erudtavit cor meum verbum bonum, dicuntur hæc in perſona Eccleſiæ, quæ Mariam habet pro corde, in quo omnium fi- delium vita Chriſtus habitavit. Eructavit verò dulciſſi= mum hoc cor Verbum bonum, cùm Virgo Mater Deum ho- minem genuit. Hæc ille; ex quo infero, quod Pater æternus cuſtodierit cor ſuum omni cuſtodiã, juxta id Proverb. 4. v. 23. Omni cuſtodid ſerva cor tuum, quoniam e ipſo vita pro- cedit. Quæro jam ex te fili Dei, quid tibi cordis erat, cùm concipienda Deipara? an non illud Davidicum ingeminaltt . PFiat §. 9. 8 152 FBeſto Conceptionis Immaculatæ Virginis Mariæ. Fiat cor meum immaculatum, ut non confundar. Pſal. 118. v. 30. Non confundamus & nos Cor, originalem illi macu- lam aſpergendo, quin potius toto corde & animohanc illi gratulemur prærogativam, & cor nobis prius ex corpore, quàm hanc ex corde evelli patiamur ſententiam. Semper immaculata fuit illa, & illa ſola, de qua natus eſt IESUS. èä Concio Aulica. An & cur in dici noviſſimæ judicio compari- tura ſit Deipara. Liber Generationis ESII Chriſti. Matth. 1. lber iſte generationis in memoriam miĩhi revocat Aibrum alterum, de quo Eccleſia: Liber ſeriptus pro- y eretur, in quo totum continetur, unde mundas judi- Aàcetur. Liber ſcriptus, in quo omnium judican- dorum nomina, acta, dicta, cogitata, leguntur. Tam terri- bilis eſt iſte Liber, ut ad ejus aſpectum Sancti obliviſcantur omnium bonorum operum: Domine quando vidimus te eſu- eſt Angelis JIEſu & Ma- riæ. rientem? imò optent cum Jobo in inferno abſcondi, donec pertranſeat furor ejus, angeli verò concutiantur tremore, & nullius culpæ ſibi ſint conſcii. Itaà explicat S. Chryſoſto- mus illud Jobi c. 26. Columnæ Cœli contremiſcunt. Et ap- plicat illud Domini: Virtutes œli commo vehuntur, quod de Angelis dictum putat, & ſic fatur: Quamwis ſibi conſciæ (An- gelicæ poteſtates peceati ullius) non ſint, videntes infinitas multitudines condemnari, non intrepidè ſtabunt illic. Ipſa DEl judicis Mater ſinè tremore non erit: Neſcivi. Anima mea conturbasit me propter quadrigas Aminadab Cant. 6. primus mare rubrum, & figuravit Chriſtum, qui primus ingreſſus eſt . mare fuit Aminadab, qui trepidante hebræo populo ingreſſus eſt upchenn cdl nenbeipind ns be⸗0e len Au. Mrdnkne Uüntuginusdiotn 6r. Woruhon llfetakeniend idcne !hec io Mhrricenmv. RN MII NN N 1)lii Digenüuſe Eyſtonskinni I Cinnnlcefer UChifi Aen u Uenlkagznteti Uum kihi, guüitn uirentum laß leſlnhentg ſei unhninen en Aruehong en Diicce⸗ ufunnni RR iͤhei RW — Concio Aulica. 153 Penentue mare Paſſionis, vectus quadrigis ſanctæ Crucis, quam vide- eEninten licet jugales Amer & Dolor, Obedientia & Patientia trahe- Priis ai bant. At verò in die Iudicii currum ex nubibus fabrefactum, tentiam d nubibus inquam millenorum fulminum gravidis conſcen- net det, quem currum trahent odium & furor, zelus, & rigor, heu feroces implacabilesque quadrigæ! Anima mea turbawit 6866 843 me propter quadrigas. Turbatur ſanè Mater miſericordiæ, Oquia miſericordia in ſeveriſſimo judicio illo locum non in- venit. Nec tantum mater turbatur, ſed et filius, qui in cœna noviſſima cum judicii mentio ſupremi incidiſſet. Turbatus lcio coni Aſpiritu. Nec deſunt, qui dicant, ideò ſudàſſe ſanguinem in horto Olivarum, quòd ſuprà illum montem quondam ſe ſeſſurum meminerit, imò nec ſcire voluiſſe videtur de illi- lth, us ſeſſionis die: De die illa nemo ſcit, neque ſilius hominis Matth. 24. Non quod neſciat, ſed quèd neſcire nollet, ſi- kam mihe ferdet cut virginibus fatuis dicitur: Neſcio vos, vellem vos neſci- iteſtusn viſſem. Sed cur ità horret Judicium ipſa innocentia! an ut nintu quòèd dilectos & quidem dilectiſſimam Matrem ſuam debe- Omnium iudlen at judicare? hæc ratio aliquorum græcorum fuit, ſed an tn. Tunten. fſubüſtat, videamus. . = 6 2. orkcunoan. In Judicium venturam B. Virginem docuit Origenes Deiparam giraitmmutetß hom. 17. in Luc. & in Pſal. 118. veniet in ſe veritatem Divi- i det olcni, in ni juldicii. Origenis ſententiam appropârunt ex græcis §. Origenes rteedte Chryſoſtomus & Amphilochius, ex latinis Ambroſius & Hi= & non nul- ig larius, cum clara ſint verba Pauli: Omnes ſtabimus ante Tri rre ſes Plen “ bunal Chriſti. Rom. 14. v. I0. Sed macte animis Maria!“* utau tut. Genſun. pro omnibus, non prote, hæc lex lata eſt. Eſth. 15. v. 13. Sede- H vehtni vis, non ſtabis, quia humanus plusquàm Salomon, JE- ni ſbi ſoglec ſus tuus Matrem ſuam ſtare non ſinet. Sub umbra illius, , ilen iſce quem deſideraveras, ſediſti ſedebis & in die noviſſimo, do- untilie an cendi authoritatem prædita, regnandi dignitate ſublimata, i judicandi poteſtate honorata. Inquit Cardinalis Aliaco in t Cant. 2. v. 3, Si in judicium non venit, qui verbum divi- aanuc. ulonge , num ſervat, quomodo in judicium veniret Maria, quæ con- v. 19. . umuie, U ſerva- 154 Feſto Concéptionis Immaculatæ V'irginis Mariæ. ſervavit in corde ſuo verba omnia, & verbum ipfum irre. nch e prehenſibiliter obſervavit? Si Apoſtoli, quia reliquerunt Ahlen n omnia & ſecuti ſunt, ſedebunt, quantò magis Maria, quæ ſnle conſtantiſſimè ſecuta, perfectifſimè reliquit omnia. ci dei Pia quæſtio eſt, cur Beatiſſima ſepeliri corpus ſuum in . para in valle oſaphat voluerit, non verèò in ſepulchro Filii? ſi tanto- rfe ſoſi. perè amavit filium, ut præ amoris vehementiäâ amariores P ne Pu" morte dolores tulerit, cur non à morte reponi corpus ſuum lſufin n in ſepulchro filii juſſit? optant enim amantes etiam à morte Mrhtien it conjungi, ſaltm quoad locum. Artemiſia laudarur, quòd õ contenta non fuerit fepulchrum in honorem mariti ædifi- Gkihtn . care, ſed & cineres epotaàrit in vino, ut in ſuo corpore tu- eintleſrn mularet maritum: Ipſa vicum &y ſpirans ſipulchrum eſſe vo- Eientengente luit, inquit Aulus Gell. I. 10. c. 9. & cur Beatiſſima Virgg tenemeg non voluit ſepeliri in ſepulehro filii? reſpondet Lyranus in Gen Xonett c. 48. Gen. Voluntas Dei & ejus ordinatio aliter præcepit. ,llmbeß Reſponſum elegantius accipiemus ex Nobiliſſima figura, Urſkerit lic quam Gen. 48. legere eſt: Moriturus Jacob obteſtatus fi- sArnzoin, lium Joſeph, ut non in Ægypto, ſed in ſepulchro Majorum Fsint Atcin ſuorum inhumari eum faciat, cujus poſtulati cauſa duplex fuit, ſpes reſurrectionis, qua multa corpora Sanctorum die Humiekzitn reſurre Rtionis Dominicæ donanda eſſe vatidicè prænoverat. ndiutaare Deinde Societas Santorum, qua non animæ modò ſed cor- yhnh- pora quoque delectantur. Oritur porrò quæſtio: Cuùr Ja- litnn . cob dilectæ ſuæ Rachelis corpus in eundem transferri tu- enanchen mulum non mandarit, ſed ſatis habuerit dicere: Sepelivi iiegen, eam juxta viam Ephratæ. O Jacob lubi eſt antiquus amor: linnn Urumeletetre ubi priſca fides? ſerviviſti pro Rachele ſeptem annis, & vide- bantur tibi pauci dies præ amoris magnitudine, queis prio: AAultngn ribus annis totidem addidiſti, cur eodem nunc tumulari re- rſgpferten nuis ſepulchro? Reſpondent Hebræi apud Nicol. Lyran. ſentimie, Revelatum fuiſſe Jacobo, quòd Jeruſalem eſſet à Nabucho- . Menſtnum, Moime lben donoſore poſt annum obſidionis occupanda, unde ait Jacob: Sepelivi eam juxta viam. Jacob ſcivit ex divina revelatio- ne, NR Coucio Aulica. 155 1, guin en ne, quòd tempore Nabuchodonoſor deſtruenda erat Jeru- nigse mſalem, ut habetur 4. Reg. 26. & quòd Nabuzardan duceret itormn. populum ejus captivum in Babylonem, & quòd tranſirent i D juxta ſepulchrum Rachel, quod eſt ſuprà viam illam, & tunc lchn ktüigen in tranſitu illorum ipſa Rachel de ſepulchro ejus clamaret n ad DEum, quærens miſericordiam ejus ſuper populim ejus lenentig zmarie u nan captivatum, ut ſcribit Jeremias c. 3 1. Vox in excelſo audita eninen ſt, Rachel plorans filios ſuos. Hæc & plura Lyranus. Non ſir huenn curo (cogitabat J acob) quod meum Cor, & Theſaurus & di- Ntem Rmnen midium animæ meæ in diverſo ſit ſepulchro, quia hoc no- Snſoocghngge ſtris proderit poſteris. Similis cauſa fuit, cur Virgo ſepeli- o ι rji voluerit in valle Joſaphat, quia ſcivit illud Joêëlis. c. 3. con- Fulhinge ſurgam & aſcendent gentes in vallem Joſaphat, quĩa ibi ſe- hentimin gebo, ut judicem omnes gentes. O quot abducentur eàâ die wontellum: in Babylonem, & non erit, qui clamet, non erit, qui præſtet aietei aſylum lego clamabo, ego alylum erigam, ideoue in valle ödliſimn ten Joſaphat ſepeliar; Sepulchra regum aſyli præſtant vicem; bobteſnst ego iis ſaltèm prodero, qui ante mortem ed ſerecipient. choMiſmn Qisquis times judicium, recipe te ad Mariæ ſepulch- Mitica dn rum. Sndoun le Eſus moriens poſtquam Patri tradidiſſet Spiritum, ca- . . 4 ieenden put inclinavit ad Matrem, & exſpiravit Hugonis Cardinalis nato bſus namler in c. 19. Joan acuta eſt obſervatio, quòd idedò in eam, quâ Ma- Capiteex- 1 OrfoC ria ſtabat, partem caput inclinarit, ut ſupremo amoris halitu ?i. dem nnsen. Matrem proſequeretur, & quietem in ſinu ejus captaret, vel itchee: ut feliciter moriendi modum oſtenderet, & amoris ſui cen- jeſtantiguugeme trum Mariam eſſe teſtaretur; amor enim, meus pondus me- temmmsKi um, velut Mariam tanquam Eccleſiæ primogenitam, inſtitu- Ueine, Möſi⸗ eret hoc ſigno hœæredem ſuper omnia bona ſua, theſauros ounctummdte videlicet miſericordiæ, innueretque omnibus peccatori- d Nl un bus: Per ipſam veniam petite, ipſa eſt oraculum miſericor- pelitinte ciæ : Nimirum ei libenter inclinat aures JESUS, ubi ſtat enkei ,e Maria. irinn reſenne din U 2 David 15/6 Feſto Conceptionis Immaculatæ V'irginis Mariæ. 5§ SF David ut gratiam inveniret, quanta non fecit? obteſta-⸗ Darid in. tus eſt Deum per immenſam & inexhauſtam Deitatis cle- paræ men- Hentiamn: Miſerere mei DEUS fecundum magnam miſeri- tioneen-Cordiam tuam: Pfſal. 5o. Magnus Peccator ſum, oſtendens rat. Magnam clementiam, ſi te ſuperari non ſinas à Peccatis meis, ità pœnitentis Regis verba Pontifex Maximus Urbanus IV. explicat: Magnam quæro miſericordiam, quia non decet tuam magnincentiam parva dare. Imèò exaudiri dignus non eſſem, ſi à magno parva peterem, ego enim te illum al- teram Alexandrum exiſtimo, qui non attendis, quid me oporteat accipere, ſed quid te deceat dare. Petiit David, nec tamen exauditum meminit. Ufus ergo alio eſt ſtratage- mate, miſericordiam videlicet ſuam commemoravit. Pfal. 131, memento Domine David, & omnis manſuetudinis ejus, Studium item promovendi cultum DEI & inducen- di arcam, quæ omnia habes in eodem Pſalmo: Nec tamen adjicitur indulgentia facta. Fortius divinam urget David miſericordiam per mortificationes ſpontè aſſumptas Pfal. 101. Cinerem tanquam Panem manducabam (quaſi di- cat: Alii impetrant, quòd in cinere ſedeant, ecce ego ip- ſos adeò comedo cineres) & potum meum cum fletu miſ- cebam. At mihil adhuc audit remiſſionis, fortiſſimè obji- cit Deo emendtionem ſuam Pſal. 118. vide quoniam man- data tua dilexi Domine, in miſericordia tua vivifica me. Er- ravi bis, compenſavi autem ter ferventior & diligentior. Servavi omnia mandata tua: ſexcenta & tredecim præcepta; & tamen non ſentit ſe auditum. Tandem modum recu- perandæ gratiæ reperit feliciſſimum: O Domine, quia ego ſervus tuus, égo ſrvustuus, & filius ancillætuæg. Hæœc ora-, tio fuit efficaciſſima, mox enim ſubjungitur: dirupiſti vin- .„ 9. Fe alnr Cula mea. Qui vult vincula rumpi, filius ſit Mariæ, eam- latro dex-Que invocet mediatricem, quæhunquam fuit in vinculis. ere 2. Ità rupta ſunt vincula latronis in Cruce. Cur dexter icntiam, acCeperit gratiam cfficacem, non ſiniſter, adſcribunt aliqui . crucis M. Mnn „ CCe ſalabvs lod malib An nlent aigſin Gesi u derunX SNumun Nrein lenl I Aunti Mlbtt ftii Alhu teibiteidu aEtletuomncont Bukrgonküacun noecuoibrpin Dlne ubun Oeußna Ullonscnm mene AUNenaltis n 0sdoancebettni tnehelumentinen bm Ftbnituce Nhontemsntinel nt Einhon babpeite ſelitn imiöpeens in klnſionig En Enngsloi ibeenneifortn Eiorm Wkitnna N . Nii e ⸗ H Concio Aulica. 157 R“r non feen — .7 — — — lindetet crucis umbræ, alii umbræ beatiſſimæ Matris, quæ ante- Gignmde „ quam ſol obſcuraretur, ſic ſtetit, ut umbra virginis contige- edllimnlei crſonect, rit latronem, nimirum ſubumbra alarum tuarum proteges . 2 Cltente; me. Certè ſi umbra Petri ſanare infirmos potuit Act. 5. cur ui delid, animum latronis ad ſanitatem diſponere umbra virginea Ellbanne ncon potuiſſlet? ſi dicas cum S. Bernardino ſtetiſſe Vir- n Gulg ron ta ginem à ſiniſtris, quia Chriſtus queritur Pſal. 141. v. 5. con- uul n fſiderabam ad dextram, & videbam, & non erat, qui cognoſce- Denintelim ret me, dicam ideò ſalvatum latronem, quia vidit ex adver- Atengs,iin ſoſtantem Mariam. De vultu Adami, ait Philo, cum adhuc ne, leithn in originali eſſet innocentia, potentem adeò fuiſſe, ut om- Coaloekeog, nes domaret feras. Dubitare non poſſumus, quod juſti ſa- nmenont net aſpectus. Ait S. Ambroſius in Pſal. 118. Quodſi à 1S minfvetud ſiniſtris ſtetit, ideò ſtetit, ut haberet ante oculos vallem Jo- inDIindon ſaphat, & eſſet Patrona eorum, qui habitant in Aquilone. Amo: Nec tane Beata Virgo ad ſiniſtram, hoc eſt ad aquilonem ſtabat, ut ium getoau oraret pro peccatoribus, inquit S. Bernardus ſerm. I de no- e MngsNM mine Mariæ. Agutlonem ergo elegit virgo, ut peccatores tue- cabem qiid atur, & graviſſimam & gratioſam illam filii ſui vocem impe- eint ecceegbi tret. Rnn ketu mi⸗ l'aſſionis cùm memini, occurrit mihi vexillum illud, 6„ Wd em quod quatuor literis inſigne S. P. Q. R. inter inſtrumentaPaſ- Mariophili Aegnwium nr ſionis quandoque eſt videre. Quid quæſo hæ ſibi volunt in- — ufene literæ Bellum erat intersabinos & Romanos difficile ac peri-riæ vexillo torSdleuan culoſum. Sabini hactenus victores vexillum Romam mi-tuti. ſerunt quaternis inſigne literis S. P. Q. R. quarum ſignifica- vedecin Drecete Eiucdnin tio erat. Sabinis Populis quis reſiſtet? O Romani, velut Ra- Ponige,sa , lacus petite, velut mures foramina quærite, nè noſtris c ontriti armis pereatis. Romani imperterriti remiſerunt ne, vexillum, & quæſtioni quadriliteræ hoc ſubſeripſére tri- n: inn „ verbium: Senatus Populusque Romanus. Nec aliter acci- Eſt ing, dit; Sabinis enim eâ fortitudine Romani obſtitére, ut eos- ſitinnnn⸗ dem ſub haſtam & jugum miſtios libertate ac vitâ ſpoliâ- e. Crte rint. Simile quid inter DEUM & Virginem, vel inter duos gbuorat 4 8 adſri . — 3 Arch- 158 Feſto Conceptionis Immaculatæ Virginis Mariæ. Archangelos Michaelem & Gabrielem aliquando eveniet: Prodibit enim in die ſudicii ex arce Cœlorum ſignifer Mi- chaẽl rubeo cum vexillo S. P. Q R. Scelerum Punitori quis reſiſtet? Prodeat, audeat, reſiſtat, ſed heu noneſt, qui con- ſurgat & teneat te. Jeſ. 6A. veniat Noë, qui movere DEum po- tuit, nè totus periret orbis, & animabus o&t impetrare ſalu- tem; Jam non comparet Noë. Veniat Loth, qui Segor ab incendio precibus exemit ſuis, jam comparere Loth non au- det; veniat Moyſes, qui iram Dei ſæpius avertit, veniat Da- vid, cui 4. Reg. 19. promittitur: Protegam urbem hanc & ſalvabo eam propter me & propter David ſervum meum: Conſurgant omnes & teneant iratum DEum; ubi ſunt? nul- lus comparet. At ecce è ſepulchro Virginis prodit S. Gabriel & candidum agitat vexillum, in quo eodem exaratæ litteræ S. P. Q. R. ſenſu tamen longè mitiori. Ad ſeveram enim quæſtionem Michaélis: Scelerum Punitori quis reſiſtet! be- nigna datur reſponſio, Sancta Parens quando rogat. IIla eſt ſancta Parens, ad quamsSedulii carmine ſedulè aſpirat Eccle- ſia. 5. ²: Salve Sancta Parens enixa puerpera Regem, qui Cœ- ymbol um terramꝗue regit. Sub hujus Parentis Tinctiſſimæ ve- tæ Con- Xillum & aſylum, ut aliquando recipiamur, triumphalia ho- sptionis, die immaculatæ ejus Conceptioni vexilla erigamus, cum & ipſa vexillatam eſſe ſe glorietur, ubi enim vulgata habet: Ex antiquis ordinata ſum, Alii legunt: Vexillata ſum. Pro- verb. S. v. 23. & pro verbis illis: Ordinaxvit in me Charitatem. Septuaginta vertunt: Vexillum ejus ſuper me amor. Cant. 2. quod vexillo gratiæ præoccupata ſit, nè hoſtis ullus acceſ- ſum tentaret. Narrat ex Rabbinorum traditionibus Ni- colaus Lyranus, Iſralitas .Ægypto egreſſos, quatuor vexilla grandia prætuliſſe, primum geſtavit Ruben, in quo videre erat depitum hominem candidum in campo rubro. Alte- rum Ephraim prætulit, in quo Taurus effigiatus erat in area rubra. In tertio, quod Judas ſuſtentavit, campus erat eri⸗ 18, gareh ni Keſn ulte Iinn Uin kiuſant rhrbehenbnn 6esdliMnine 6 Nonniuim, Olhententsnocn NNCNsuneung uünmgtonen nimes Iomacdne Tlinpänkzenlin 4 kine k NMteanmmtine normunn nl Eienteh Nckeernpoe MMurlglnen anltewrerdl nengnckinn hini k, — lunenn orumſpitgi eun Eunti Unonet,ig noyerehkum Olmnpetrarelin Oth gnidegot Cerelothnone Vertit, venitd⸗ im urbem hunt id ſerrummen Um;bbiſunt,n Procit 5 Gebrt mexitatæ litten Adſereramenin i feſſtetibe Ghfolet. IMhet lule Piarbcch⸗ egefn 4 gvi C⸗ 8lunlilltne ve⸗ t,wumnghihrm geigents Chnk im wulgtrhte erilitſun r⸗ itinnelutiin erNy CI hoſtsulene. tiditonbis 2,uutvor ſenl en, i C1 npo tubto, 16 ſitgenlſtl Caln t⸗ 9 Coneio Aulica. 159 dis, in eoque Leo fortiſſimus beſtiarum. Quartum Dan fuit commiſſum, ubi regalis aquila ſerto pulcherrimo coronata in campo candido ſpectabatur. Quibus in ſymbolis etſi non ignorem Chriſtum deſignari tanquam Marianæ conceptio- nis Redemptorem ſacrificum & tutatorem invictum, nihil ominus & Matrem ejus immaculatam repræſentari autu- mo, quæ in purpureo charitats campo ſemper fuit candida, os humerosꝗque homini ſmmilis, cum homines cœteri prop- ter originalem noxam jumentis inſipientibus compararen- tur. Fuit item divini amoris in area rubra crucis Maria vi- ima, ideoꝗue ſine omni macula, quales eſſe victimas Deus volebat. Fuit præterea Leo invidtiſſimus, draconis ſtygii debellator, & aquila ponens in arduis nidum Conceptionis ſuæ, quæ nec ſerpentis antiqui venenum pertigit, nec divi- næ fulmen Juſtitiæ attigit. Sed nos alia Marianæ Conceptions honori vexilla ſtatua- mus. Romani aquilam, Babylonii columbam, Perſæ So- lem, Athenienfes noctuam, Thebam Sphyngem, Cymbri taurum, Cyrus aureum gallum, Ofiris canem in vexillis ſu- is oſtentärunt; è quaternis nos elementis vexilla totidem defſumimus Immaculatæ Virginis honori confecranda. Terra imprimis vexillum vide offert, in cujus latere altero videre eſt roſam & ſpinis prodeuntem cum lemmate: EN ſpinis ſiné ſrina. Et inter ſpinas lilium cum facro illo car- mine : Sic amica mea inter filias. Interroſam & lilium emi- cat malogranatum cum lemmate: nunquam absque coro- na: Frutus iſte verè Regius vectigal non pendit, quia coro- natus eſt; ab æterno ordinata, & coronata Maria, peccati originalis vectigal non pendit, regiæ eximitur privilegio Coronæ, ex alt ero verò latere oliva & fraxi nus exhibentur, oliva quidem, quòd in univerſali cataclismo ſola virorem conſervârit, receptoque gentium ritu pacis ſit auſpex, ignara belli, & fulminis expers, Immaculatam Virginis Conceptio- nem feliciter adumbrat; ſola enim Maria in diuvio peccati originalis viruit, & pacis æternæ privilegio belli iulmina – 160 Feſto Conceptionis Immaculatæ Virgini Mariæ. non perſenſit, Fraxini autem tanta vis eſt (verba Plinii l.2. c. 13. funt) ut ne matutinas quidem occidentesꝗ; umbras ſer- pens attingat, & in ignem potius, quàm in fraxinum fugiat. Præclarum Marianæ conceptionis Ectypon: procul inde co- lubri. Aqua in cæruleo quod dedicat vexillo exhibet nu- beculam illam, quam de mari aſcendentem ad certiſſimum ſecuturæ pluviæ argumentumElias conſpexit: Ecce Nubecu- la parva quaſi veſtigiũ hominis, aſcendebat de mari. 3. Reg. 18. v. 44. Nubecula parva quaſi veſtigium hominis, dulcis & pura de mari ſalſiſſimo & inquinatiſſimo eſt Marja, inquit Jo- anñes Hieroſ. de inſtit. Mon. c. 32. cui inſcripſero nibil hic amori. Ex adverſo vexilli Latere ſcaturigo fontis paradiſiaci cum lemate: aborigine pura. Multùm refert quo fonte bibetur; plurimùm intereſt, quà ſcaturigine manent unde; noluit de fonte non puro haurire vitæ principium puriſſimus Dei filius, noluit à coinquinata ſcaturigine carnem & ſanguinem ſuum pro fluere, ſed tali è fonte propagari voluit qui Paradi- ſiacum nulli inquam maledicto obnoxiũ puritate ſuperaret. Elemento Aéëris vexillum coloris argentei eſt, in quo Al- cyonem video ſua in conceptione ſereno 5Æthere gauden- tem, cui meritò adſcribitur: Cœlo concepta ſereno. Alce- donios placidiſſimæ ſerenitatis dies Maria agebat, cum ob- ſtetricante gratià conciperetur; nullus ibi ſpiritus vel hali- tus malus, tempeſtas peccati nulla; pacata omnia. In latere vexilli altero Columba evolat, cum illa Flori ſubſcriptione neſcia fellis. Multa ſunt inColumba, quæ non obſcurè concep- tionem Virginis immaculatam adumbrant, ſed illud cœteris ſpe ctabilius quòd alaſtorsty gius, etſi quàm maximè voluerit columbæ ſpeciem aſſumere ad Evam tentandam, permiſ- ſus non ſit, ne gloriari poſſet ea ſub forma ſeſe detuliſſe, quam Spiritus Sanctus aliquando erat aſſumpturus. Fortè ſi permitteretur, verba ſunt Magiſtri Sententiarum I. 2. di- ſtinct. 21. In ſpecie columbæ venire maluiſſet, ſed non erat dignum, ut ſpiritus malignus illam formam homini odi- oſam faceret, in qua Spiritus Sanctus appariturus erat. Mi- . nus Meſiicteſotei⸗ n ſantn ihengtin trenl Xuti itbrtuelonhen Penkipeonb voCntblsnitn Eiieunemmte rrigt Men Prorbeneminfo Grſtoe epun⸗ inelhknmurbr ier OEteni nn mrsbenetciovode lidbetkllunu uncenntinſcid uiMranakchare Kl, Wninſos 6 Ultuenneliee lguurengen ullreßhentrer InIIunm reri itumſnfin Kichelunminn uncafiindte un un glidn dnonir! eriglete Aiinu. orrolin erllcetiben einac certiſin peitkaeNlke bitcemini 3 Dhomins d elidlariningii ſero,hiliene tsparacſſacien o fone biben nentunce,non un poniſfimund. nem Xſingunne VOit guient Mitne ſpenne ntejelt in uoA there ganben Maſtetn. Ace aagen omde Pihpiinsn taomhin Hlut Hlor üblnhin nonobſchrecon nt leciligort mtmmimerotr entundam, enn formni Ekceni Dumptuns m ntentiatumn lſetſoltane mum homn uitora elt⸗ Concio Aulica. 161 —.— nus ergo dignum erat, ut malignus ſpiritus illam animam & illud corpus peccato originali occuparet, in quo puriſſima Deitas corporaliter fuit habitatura. Maria ipſa eſt Colum- ba, in qua nunquam fuit radix amaritudinis. Deniq; in vexil- lo aureo, quod ignis præſentat videre hinc ſolem eſt inde lu- nam, & hanc quidem plenam, qualis à Deo primitùs condita eſt, ut docet Venerabilis Beda: plena creata eſt. Pulchra ut luna Maria plena gratiarum eſt creata, cum à ſole undique illuſtraretur, & Jure pleno gloriaretur: Plena creata ſum. Inſcribat huic Lunæ Henricus Dux ſuum illud: in tenebris Luxæ; mihi præ omnibus illa arridet Chriſtophori de monte Aretino Cardinalis aſpiratio: Illuminatio meal Solem demuùm illuſtri inſignem lemmate: &inè labe micat, & nubila vincit, & tenebras fugat, Solem inquam pyramidi elegantiſſimæ rectè incumbentem, in hoc ſuſpicere licet vexillo, cin poſita eſt inſcriptio: Weſcia umbræ. Nimirum ſicut Pyramis à Sole undique illuſtrata umbram non projicit, ità Conceptio Ma- riana ex ſolis æterni animam virgineam parte ab omni il- Iuſtrantis beneficio, umbram neſcit originalis peccati. Non procul à Sole ſtella matutina ſpectabilis eſt, in medio nebu- læ cum eleganti inſcriptione: So! in aſpeſctu meo ſemper. Non potuit Mariana ſtella caliginem ullam aut vaporem nebulæ pati, quia in ſolis divini oculis ità ſemper verſabatur, ut meritò dicere potuerit, ſemper in aſpe ctu; quia reſpexit hu- militatem ancillæ ſuæ. FEn quaterna vexilla noſtra, quæ dum Conceptionis Im- maculatæ ſplendoribus erigimus, ſub vexillum viciſſim gra- tiarum tuarum O vexillata ab æterno Deipara, divinorum chariſmatum ſignifera, recipi petimus, atque in die tremendi judicii adverſus punitorem ſcelerum gratiæ locellum nos in venturos confidimus, per ſan am & immaculatam concep- tionem tuam, cui Sacroſanctum jam nunc dicemus Sacra- mentum, & in Nomine Domini noſtri magnificabimur, vel, t Genebrardus legit ex Hebræo: in Womine Domine noſtræ vexillacrigemus. X£ Aſ §. 1e. 162 28 00 88 SSesessseecsesseses6 Feſto S. Thomæ Apoſtoli. Concio Ruſtica. Vulnera JIESU in die Judicii extremi terribiliſ- ſima. Eide manus mens, & after manum tuam, & mitte in latus meum. JToan. 20. v. 27. α* Ur velnera retinuerit in glorioſo corpore Chriſtus, Aspeaus GESWαπ%caufa inter alias eſt, ut oſtendat ea in maximum eee .terrorem, pudorem, damnum que reprobis die no- iir mp is ANREXM viflimo. Ità docet D Thomas 3. p. q. 54. a. 4 ut in , extremo Judicio, quàm juſtè damnentur, enuntiet. Didicit id Thomas ex S Auguſtino de Symb. ſciebat, quare cicatrices in ſuo corpore reſervaret, ſicut enim demonſtravit Thomæ non credenti, nisi credentem videret & tangerer, ità etiam inimicis vulnera demonſtraturus eſt fua, non quòd eis dicat ſicut Thomæ: Quia vidiſti, credidiſti, ſed ut convincens eſt ve- ritas, dicat, ecce hominem, quem curcifixſtis, videtis vulne- ra, quæ infixiſtis, agnoſcite latus, quod pupugiſtis, quoni- am per vos & propter vos apertum eſt, intrare noluiſtis. Et hanc vulnerum oſtenſionem tormentorum fore graviſſi- mum inde liquet, quod cum Dominus dixiſſet. Matth. 24. v. 30. tunc parebit ſignum filii hominis, mox fubjunxerit: Et tunc plangent omnes tribus terræ. Per ſignum filii homi- nis intelligit Auther imperfe & operis homil. 49. vulnera lIanceæ & clavorum, quibus viſis ingens plin dus exorietur. Plangent, inquit Auguſtinus ſerm. 130. de tempore: videntes accuſatorem ſuum, hoc eſt, ipſam crucem. Chry ſoſtom. verò homil 77. in Matth. plangent, quia ex morte ipfius nihil pro- fecçerunt, quia Crucifixum, quem adorare oportebat, con- temp- le 1 g. Geunl 8 een ord 4 . were⸗ Hant Teßui nnnaltct nsiu aini ptneiariun 0iriin MAi enenimntnn Mimntteno nn etgſetcicenen cmmtndzel, Akimwer uumti nhureistienie ibitaets h Uen ren corn ürwenntsackeien I. Mrenans MAüing unnge Renn Funenn notlinrt Tthieſlltggeen Dfanlebnicstren umnittiris il linsnniukn iribcllinain Wãq miniſt ſlcrchnnnnr unulgltin Aanmoln rr Concio Ruſtica. 163 . 8 tempſerunt. Unde Joannes finiit paſlionem Chriſti verbis okol. illis: Ioan. 19 v. 3 I. videbunt, in quem transfixerunt. Hoc enim erit initium æternæ paſſionis videre Chriſti vulnera, 1. quæ nè videatis cum terrore, nunc in gratiam eorum me audite cum amore. In Romanorum annalibus legimus, Senatum populum- Ma e⸗ que cum vidiſſet Veſpaſianum Cæſarem alioquin mitiſſi- tzmer⸗ lum Fi ſimum, neſcio ex qua cauſa iratum, exclamaſſe ſimul omnes: Rermn . tuem, Gnitt væ nobis, quia in indignationem converſa eſt pietas. Sic cla-Chriſti. mabit univerſitas creaturarum in die judicii: væ nobis, amor verſus in odium, patientia in furorem, manſuetudo in vin- dcorre Chif dictam, ſilentium in tonitrum, medicina in venenum, vul- at nera in damnationem, miſericordia in juſtitiam. Habacuc, v. ac. Nemiternitit tes in marimr deleprobitcien⸗ prævidens judicii diem, exclamat: Audivi auditionem tuam, W & timui, conturbatus eſt venter meus, à voce contremue- enintet Dd runt labia mea. Cauſam timoris ſuperius aſſignàrat: Cornua 1gtuedenin in manibus ejus, ibi abſcondita eſt fortitudo ejus, ante faci- Cntrmihom em ejus ibit mors, & egredietur diabolus ante pedes ejus. Nbert, tetin Vulnera, quæ erant cornua ſalutis, jam erunt cornua acu- nctebti ta Rhinocerotis ad feriendum, quæ erant ad venenum tol- Ccaut. 4 acnrinerbelſe lendum. Vulnera, quæ erant Hiacinthis plena. Heu ſili- is eise cesquinq; erunt, quos ejaculabitur filius David in Goliathos . e 1, Reg. I7. Vulnera, quæ erant ficubus dulciora, & dabant oupocirsgvort . . . 6 e Agdamo folia pro veſte, jam erunt ficus amaræ, ficus enim non IIII 1 „. . . . rned florebit. Vulnera, quæ erant vitis vera & vivum vitæ ſymbo- rymn ine 1 . lum, jam labruſcas ferent, ut dentes ſtupeſcant, & non erit niſkt i germen in vineis. Diſſimulavit Eſus per annos bis mil- nrſtine le Chriſtianis multa, & non per digitos, ut ajunt, ſed per vul- ſgnom ii e nera aſpexit, diſſimulavitque enormia ſcelera, imò vulnera Homi habuit ut aperta gazophylacia, jam vulnera habebit ut mor- boctwen, taria, ex quibus fulmina jaciat in rebelles, vulnera, quæ erant enlei fontes olei, exiccabuntur. Mentietur opus olivæ. Ramus 46 ſtenn olivæ, inquit S Auguſtinus, ſymbolum Pictatis eſt & miſeri- eiffnt Ccordiæ, ſed jam non oliva, verum gladius procedit ex vulne- Cpolteta, X 2 ribus o 164 Feſto S. Thomæ Apoſtoli. 1. Reg. 5. Eſal.109. 5. 3. Chriftus vermi compara- ribus, nulla gratia, miſeratio nulla, quia tempus judicii mi- ſericordiam non recepit, ait Chry ſoſtomus. Cancellatis manibus, velut Patriarcha Jacob, populum ſuum judicabit, inquit Thomas à Villanova con. I. de Adv. hæc erit Crux maxima, hoc vulnus à vulneribus Chriſti ſæ- viſſimum. Olim ſuper lapidandum imponebantur manus Dan. 13. v 34. duo presbyteri poſuerunt manus ſuas ſuper caput ejus, Suſannæ ſcilicet; ex qua cauſa Sacerdos in miſſa ponit ſuper calicem manum, ad ſignificandam damnatio- nem Chriſti ad crucem, & mortem. Cancellatis manibus judicabit Chriſtus, qui vulneratas manus ſuas ſuper damna- tos ponit. O quam graves manus! aggravata eſt manus Domini, quibus conquaſſabit capita in terra multorum. Jam nos manibus ſuis Eſus mulcet, dein percutiet, & quidem eò vehementius quò magis elevavit manum & di- ſtulit ium. Eleganter Hugo Cardinalis de Deo dixit: ni- hil lenius eſt Deo, cuùm tangitur, nihil aſperius, cuùm tangit. Vermi ſe Deus homo comparat: Ego vermis & non homo Pſal. 21. nihil eſt mollius verme, cum tangitur, nihil, cum tangit, durius. Tange teredinem, & occidiſti: ſed hic ver- mis (teredo.) quercus & quereibus duriora rodit & per- forat ligna. Talis vermis in ligno, Chriſtus fuit in Cruce, uàm tacet & connivet, quàm audacter licet peccare mili- tibus, Scribis, Sacerdotibus! Nihil eſt iſto verme mollius, at nihil erit in die Judicii hoc verme aſperius duriusque: ſu- prà dorſum fabricaverunt Peccatores, perlongaverunt ini- quitatem ſuam Pſ. 128. v. 3 quid ſequitur? Dominus juſtus concidet cervices peccatorum. Ecce duritia, cum tanget, ait Hugo. Nè dixeris, monet Siracides, peccavi, & quid mihi aceidit triſte? Altiſſimus eſt enim patiens redditor. Al- tiffimus: Ecce vermis, ait idem Hugo; Patiens ecce molli- Eccli.5.v.a ties, Redditor, ecce durities. Hujus vermis Figura David fuit ſedens in Cathedra ſapientiffimus Princeps inter tres, ipfe eſt quasi tenerrimus ligni vermiculus 2. Reg. 23. v. 8. tener- „ . entih caiflk, elseun an Yünirkteneng, ehuctſunts unpeistnbzlin ANmnsNn tackonumnen Npnthriind toritmietcerin Tilibepegetgides Ihredlmidanium iClilnusmüns, Suenrimdten lenmerbr nſonimn uſchn Connbunurreni ckciorbchanmn Eomi, ltene aſetümnten unnmdni kuneeien — e , n nlk ol. Concio Ruſtica. 1653. nns. Nküln. tenerrimus fuit molliſſimusꝗque David, & tamen vermicu- lihecb N lus iſte Octingentos interfecit impetu uno. In Cathedra – 8 crucis Chriſtum conſidera verè ſapientiſſimum, qui inter hetheei res Deitatis Perſonas eſt ſapientia increata, ipſe eſt quasi te- ponetan nerrimus ligni vermiculus „contemptus, conculcatus ab 4 Ramint omnibus, verum tenerrimus iſte vermiculus impetu uno, len A uno inquam Oris ſui ſpiritu plusquàm octingentos millio- eercos inn nes in die noviſſimo interficiet. Candumn dannt, Ad udicium præcedentem Chriſtum vidit Joannes & §6. 4 ncthnsnn t expavit, ut dicat v. I4. Ap. I. cùm vidiſſem eum, cecidi n Pfusſeten, 24d pedes ejus tanquam mortuus. In qua forma O Joannes vi-judicie egrangttna diſti ]Eſum, ut ſic terrearis, qui in ſinu illius quondam recu- ne emamtoon buiſti? Reſpondet Joannes, ſinum à ſe clauſum eſſe viſum, ſterio. Cenetet hec erat timoris ratio: Vidi ſimilem filid hominis præcin- ntmmmn ̃ Ctum ad mamillas zonâ aureâ. Zona illa jufſtitiæ fuit in- dehends ſigne: Juſtitia cingulum renum ejus Pſal. 72. Sed hoc cingu- peiscinucg lum non portat in renibus, ſed ad mamillas, quia videlicet li- emsrohn gat & operit mifericordiam ſuam, & claudit obſtruit vulnus Ueiton nihilam lateris ſui, nè peccatoribus pateat amplius ingreſſus, ſicut in ti: ſechicſda tempore diluvii clauſum à foris arcæ fuit oſtium, nè via & rtoctt Abet ſpes ulla ſalutis miſeris pateret. Tria ſunt animalia, infirma stit in & exigua, quæ àâ morte imperantorbi, ovis, anſer, apis. Ex remen ovina pelle fit membrana, ex ala anſerina calamus, ab ape ofemenn cera ſumitur, ut ſcribantur decreta Regum, proſcribantur iisetree rei, conſcribantur prœmia fidelibus. Chriſtus ad usque di- orginenme em judicii ovis eſt, coram tondente ſe; apis eſt, mel miſeri- rihoninsiin cordiæ conficit, velut anſer plumis nos ſuis fovet & tegit, at Giti ciniog Ppoſtea ſcribet in membrana corporis ſanguine proprio ſen- 8,ecenfig tentiam damnationis. Jam verum eſt illud Petri Blesen- ensrectt? ſis de Charitate Dei c. 18. Scriptæ ſunt literæ abſolutionis en eem in membrana corporis crucifixi & confirmatæ oſculo miſe- tuef ae ricordiæ. At tunc folio verſo ſcribentur literæ damnatio- neginn nis in membrana Corporis crucifixi, & confirmabunturgla- rinces Nenn dio juſtitiæ. Carolus V. ſigillum Cæſareum capulo gla dii n e X 3 inſculp- §. 6. Elamor vulnerum. Heut. 32. Ya 22 166 Feſto S. Thomæ Apoſtoli. inſculptum geſtabat, quo decreta ſua ſignabat, dicens: Qu⸗ non curat boc igillum, ſentiet hunc gladium. Ità & Chriſtus gla- dios è vulnerſkus in rebelles ejaculabitur, ut ſentiant rom- phæam juſtitiæ, qui non æſtimavêre ſigillum miſericordiæ. Pontifex Theodorus contra Pyrrhum Patriarcham Con- ſtantinopolitanum anno 648. intinto calamo in atramen- tum, in quod prius ex calice guttas aliquot ſacroſancti ſan- guinis injecerat, fulmen excommunicationis ſcripſit. Ità ſummus omnium Pontifex ſuo ſcribet ſanguine irrevocabi- lem in impios ſententiam anathematis. In manibus tuis deſcripſiſti me, orat Auguſtinus ſoliloquio c. 2. Sacratiſſimo- rum vulnerum tuorum charactere, charactere ſcilicet ſuavi- tatis, & non amaritudinis, charactere miſericordiæ, & non charactere Juſtitiæ, lege Domine JEſu hanc Scripturam, & ſalva me. At verò tunc ſcribet amaritudines, ut ob queri- tur, & characteres juſtitiæ formabit, longè terribiliores illis, quos contra ſacrilegum Balthaſarem manus ignota in parie- te deſcripſiit: Mane Thecel Phares. Vulnera ipſa vindictam, ſupplicia, incendiaꝗue clamant & expoſcunt, magis quàm ſanguis Abel, aut oſſa Martyrum ſub aris ultionem inclament: Vindica ſanguinem noſtrum, qui non tantùm effuſus, ſed conculcatus, ſed conſputus, ſed blasphematus eſt. Julii Cæſaris occiſi toga ab Antonio prolata totum po- pulum inflammavit ad vindi ctam, in die judicii alio oratore opus non erit, ſed vulnera ipſa loquentur, & concitabunt omnes creaturas contra inſenſatos, idem Antonius arrepto ſago Aquileij ad mortem jam damnati vulneribus & ſangui- ne converſo Senatores ad odium accuſatorũ & clementiam erga reum feliciter nflammavit. Heu vulnera Chriſti in- flammabunt iram Patris, ut reddat ultionem hoſtibus ſuis, & his, qui oderunt eum, retribuet. Ignis ſuccenſus eſt in fu- rore en & ardebit uſque ad inferni noviſſima Hiſtoriam tragicam Nirembergius in vita B. Borgiæ Pro a is i . ,ſ ANI nc elt en hna⸗ mislumnittn as urtilza⸗ elreifii hil inalrſſ rclepouͤconmn Ebneſicdzeken Kunm encm. Einmd elg)done Sktovnmonniumcn Gumakononobeen llgerchrd i Mes aicenndd Nnina we den Nbgrtic ſsfeni ulimeDbunore WAN Mrin uguimnunniin Writmttk 1 Nhe0be irſie, bibenie Tin ncn Di denlli Aanhocon 8. Venitnſclegee, N. — nebit lriklhiig. f, ſennimn Uuum mieiene⸗ Pitrurchunt, lmo in anm o ltolndit tonssſcrihlt Unguineifkerocs I mmibui, 002 Kcratiin⸗ ereſellcetiui lericorciæ, An nehcriptoramn, inesut ſob quer etertibliorezils Unsignotainpet — ne encliagvechumn Utofl Martynun günem moltonn Kücnnſgons,t bprolnitotn, jocici No umm ur, NConth n Antonisnti loetibosNin olö Alereni⸗ Volnere Cnii wemmheſb⸗ ſceniis etint. iſlima Concio Ruſtica. 16/ actis canonic. recitat. Nobilis Hiſpanus morti vicinus ad confeſſionem adduci non poterat, quod ut recentiſſimus in ea urbe hoſpes Franciſcus intellexit, coram Crucifixi Imagi- ne procidit per vulnera obteſtatus, miſereri vellet impii, nè ſanguis, nè vulnera, nè infinita Chriſti merita in moriente eccatore eſſent fruſtranea. Et ecce vox ab ore Crucifixi allabitur, dicens: Lad ægrum, & ego adero, venit Franciſcus, jam aderat Chriſtus in Perſona-medici ſuadens verbis dul- ciſſimis, ut confiteretur peccata ſua, eſſe agendum de verbis pauculis, ſalutem fore certiſſimam, ſed renuit æger, recedit medicus, manet ſolus cum ægro Franciſcus, qui tandem & ipſe redire re infictà coactus eſt: Rediit itaque ad preces Pa- ter & audiit denuò: Redi Franciſce, meque duc unà. Spe plenus Borgias, quòd viſoCrucifixò converteretur æger, ci- tato greſſu ad ægroti domum properat, juſſisque tantiſper exeſſe domeſticis, effigiem Crucifixi ſinu educit, genuque flexus coram ægro exclamat: Ego te per hunc, quem vides, Dominum, perq; Paſſionem, vulnera, mortem, ſanguinem ejus, & horum omnium cauſam, amorem & miſericordiam infinitam adhortor, obteſtor, adjuro, miſerere animæ tuæ, quæ â ſeveriffimo juſtitiæ tribunali, ab æternis inferorum fuppliciis, à facie irati Dei pauculis momentis abeſt, miſe- rere animæ tuæ placens DEO & placans DEum. Adhuc tempus gratiæ, ſpes veniæ, dies eſt ſalutis Non vult miſeri- cordiſtſimus DEus mortem peccatoris, fed magis ut conver- tatur, & vivat. Major infinities eſt inexhauſta illius miſeri- cordia, quam tua malitia atque miſeria, ub abundavit delic- tum, ſuperabundabit & gratia, fi patrata dolori tibi mince ſunt flagitia. Reſpice O Peccator; & in faciem Chriſti Redemp- toris reſpice, qui benignos in te projicit oculos & ultrò ad poœnitentiam, æternaque ritè pœnitentium, promia invi- tat. En brachia expanſa ad amplexandum, en caput incli= natum ad oſculindum, & latus apertum, ad te recipiendum. Hæc cuùm Franciſcus diceret, ecce tibi recentiſſimo ſanguine manare transſoſſum Crucifixi latus cœpit, nè ſanguis deſide- Tari 168 Feſto S. Thomæ Apoſtoli. rari videretur ad abluendum iniquitates, & geheñales flam- mas ſopiendum. Sed furdus ad omnia æger, nec admoni- tionem admittere Franciſci, nec vocem ſanguinis exaudire penitùs volebat, ergo Crucifius manum à Cruce revulſit, qua ſanguinem ex latere profluum haus it, inque faciem obfki- nati ejaculatus eſt, vix faciem peccatoris ſanguis tetigit, & ille quaſi fulmine ictus infeliciſſimam mox animam in fau- ces tartari evomuit. O miſerrime nec miſerande peccator, hic ſanguis, qui in tuam effuſus eſt ſalutem, in graviorem ti- bi nunc cedit damnationem, hæc vulnera, quæ pro te exo- râſſent miſericordiam, nunc ſempiternam inclamant vindi- cGtam. Hic immenſus Crucifixi amor, quo tuam eblandire poœnitentiam ſategit, verſus in furorem immania in Caput tuũ ſupplicia accerſet. Spe ctabimus te aliquando in tremen- do judicii die hoc ſanguine, veluti infami ſtigmate notatum, qui ſicut ex cada vere tuo aboleri nulla arte potuit, ità ad æ- ternã tibi ĩignominiã cruciatumq; indelebiliter adhærebit. O Auditores mei! per hiantia recentiꝗue ſanguine ma- nantia Jeſu vulnera ego vos obteſtor, & obſecro, non infaus- tiſſimi hujus Nobilis pertinaciam, ſed hodierni Thomæ poœ- nitentiam tempori æmulemini atq; ad vocem invitantis E- ſu digitos veſtros, id eſt, intentiones in vulnera manuum Chriſti inferte, manus verò, id eſt, opera in Latus Eſu mitti- te. Videte manus ejus amore veſtri perforatas, & ex amore reciproco manus veſtras ad iniquitatem extendere cavete, videte pedes propter vos obtuſis confixos clavis, & pedes ve- ſtras à via iniquitatis retrahite, videte latus ejus charitate & miſericordiâ erga animas veſtras vulneratum, & nolite ani- mas veſtras tantò redemptas pretiò pro tantilla voluptatu- la, lucello, honoris fumulo mancipare diabolo & Angelis ejus, quin potius intra vulnera Domini contra omnes verſu- tias & machinas adverſarii vos recipite, mori quàm peccare decernite, auream Thomæ teſſeram centies millies ingemi- nate: Dominus meus & Deus meus, tibi vivo, tibi morior, ti- bi fidem, tibi dilectionem, tibi obſequia juro æternuùm tuus. Con- g Cool 4indn Duntunes urii = ſolunnmmi, 1 mmucllcvcene ileh,cinieto⸗ weuinigoponn lungeinhenvs UIeſglirtuetd Arhifltnengn ItsCN. uund iermdürdinit Undnrwtentu Menni in iv i Niienmenmmm k hemsdn⸗ Eunfientmnelnt Ueſtecſon en eſtetilängte nnntmnn lkeneene ol. 383 () 16 4 Gehükd . . = — . den e e eee rer tangeinag SWèW . iCneteni⸗ Concio Civica. len 5 In Uef⸗ 4 cenne Quo affectu Sanctus Thomas hæc verba pro- non Dininnd tulerit? aeen Dominus meus & Deus meus. oan. 20. 5 4 * 7 . – §. 1. igur hioet α Ccleſia Chriſti Sponſa, Mater noſtra, filiorum ſuo- Qur vita- mmncama Arum cœlo renatorum memoriam ſingulari cultu heo grotunchuu proſequi ſolet. Appenduntur aulæa, accendun quàmen- immeniinc tur luminaria, proponuntur imagines, reſonant gomie bio- uncoingem inſtrumenta muſica, deprædicantur encomia, ut fiat quod Kigmuencaim Eccli. 44. v. 15., præcipitur. Laudem eorum nunciet Eccleſia. tepotut,h Sed quid eſt, quòd in feſto S. Thomæ non tam laudes, quàm ebliterachen errores plurimi proponumrtur, quos ſi enumerare conten- igve ſngnien dam, quinque implebo digitos, proponitur enim imprimis hlecro noniifii Thomæ ſingularitas & abſentia. Thomas non erat cum eir. Cernilhomer. Secundèò infſidelitas: nisi videro, non credam. Tertiò obſtinatio Nenickitute per dies octo. Quartò præſumtio, qui modum Deo præ- rdretde Icribere voluit: Et mittam digitum meum in locum cla vorum. nlanktnm Quintèò imprudentia: Et mittam manum meam ( digito non rubAam. contentus) in latus ejus. Exigua ſanè hæc Thomæ laus fo- ret, niſi enumeratorum defectuum præclara emendatio in Gete t nliee majorem Sanéti cederet commendationem, ità namque er- Gseſcn Lores IuOs Thomas correxit, ut longè major à lapſu ſurrexe- an, Elrt rit, quàm fuerat ante lapſum. Sicut equus à lupo morſus, dici- tmtilrtceogn tur eſſe generoſior, & velocior; ſicut aqua, quò cadit profun- dect Eie dius, eòà ſe vibrat altius; ſicut fides reparatæ præ integris ma- ſ dinans gis ſunt canoræ, & in muſica, contra puneta, ut vocant ma- ont ſoris artis, & in pictura umbræ rarioris elegantiæ, &in veſti- mot re bus ſciſſuræ, prout amavêre majores noſtri, majoris ſunt ni- IesMX . . 7 . uren r toris, ſic & Thomæ errores in nitores atq; elegantias conver- Fivo,thbn. 4 V V tuntur. n oætenin/ 5§ 2. Ex admi- zatione aderatie. 170⁰ Feſto S. Thomæ Afoſtoli. tur. Commiſit, fateor, errores quinque, ſed hos quinque verbis difflavit: Dominus meus &; Dels meut. His illuſtra- vit Dei gloriam, commendavit ſuam ſanctimoniam, inſtru- xit noſtram ignorantiam. Quæ dum penſiculatius expendo, ſcire mens avet, quo potiſſimum affect ea potulerit? ſ uſpi⸗ cor triplex A. A. A. fuifſe, Admirationis, Adorationis, Amo- ris. 8. Brigittæ Chriſtus in hæc verbalocutus fertur: Tho- mas Apoſtolus thefaurus meus cſt, ex hoc theſauro triplicem gemmulam depromamus. Admiratus David Dei erga homines beneficentiam, in hæc verba prorupit Pfſal. 8. v. 8. QOmnjia fubieciſti ſub pedi- bus us majorem admirandi caufam habut Thomas, quòd univerſorum Dominus fe digitis & manibus Ibomæ pal- pandum lIuſtrandumque ſubjecerit; Vidit enim ſplendorem vulnerum, majeſtatem vultus, gloriam corporis, unde, quemadmodum Regina Saba obſtupuit & vox faucibus hæ- ſit: Videns autém Regina Saba omnem Sapientiam Salomonis, dicam ego: Videns Thomas affabilitatem Eſtr, qui eſt plus quâm Salomon, & domum, quam ædiſicaverat, gloriam corpo- ris immortalis, &ciο*οmenſæ ejus, Euchariſticum ferculum aut favum mellis, quem cum Apoſtolis comederat, é' ha- bitacula ſervorum, vulnera pedum, &y holocauſta, quæ offere- bat in domo Domini, vulnera manuum ac lateris, non habebat ultra ſpiritum. Cum Mater Domini veniret ad Eliſa beth Luc. I. v. 44. præ ſtupore exclamavit: Unde hor mihi, ut Mater Domini mei véniat ad me? Simili ſenſu Thomas dixerit, fuum illud: Dominus meus & Deus mens! unde hoc mihi, ut veniat ad me, meque invitet adchſe: O Bonitas! O Charitas! O Majeſtas! Similem admirationis affectum in ſacrâ ſynaxi eliciamus, ut quàm reverendiſſime Dominum & Deum noſtrum in do- micilium pectoris recipiamus. Ex Admiratione nata eſt Adoratio, cùm Joſeph huma- niſſimè dixiſſet fratribus fuis: Accedite ad me, ego ſum Joſepb fra- , e Phuet N, eußie e N SA 5 adlcnrnn Maeheie „ ee nemstiſicc⸗ PY GNu UI Me mu ifaee ian unu Alin Wunngeteſlent ANulriäfen Hrnonderen Elutgrenunu iplgscnufr, Ntgnsbmmmt WItunnclolpe Iycdm onm N ochtlnſcmn DG. ols Uhnßrin lan P Nll, Kean Den ſtenumatnnse iſentiſtenaunn breſebftekea Unmlrifing AMel,hegdel 3lenmnrllezinf n meu. Ei Winenni ferlrintne, en potnki i oratonie in locuts kernng thehenro tihte benefcenin; e ſihiifiſon, hut Ihomtsa nibis lbemen tenin lenco. 1 corporis, vn 2roxfiWcbosh pertian lanen 1El, gi et v⸗ iborim oe iticun feneunn trecertt /t Cetnſto glecßere uikis, nan biuet ſibethlve 4 i,ut Krin Giretit, ſuoni ihinereninun Urius0 Mtt nI Aicimt Unn nokrum cinſokmn go dur , ne, 9 1 Concio Civica. 171 . 2 Frater veſter, quem vendidiſtis in Egyptum, nolite pavere, ingenti concuſi metu, &, ut Scriptura loquitur: Mimio terro- re perterriti, ſinè dubio in genua prociderint, & Pro-Regem gypti patrémque Pharaonis adorârint, quos ille tamen blandiſſimo amplexu fraternéque dignatus eſt ſuavio. Lon- gèblandiùs univerſorum Dominus, qui frater noſter fleri dignatus eſt, Thomæ dixerit: Ego Jſus frater tuus Didysre. Ego Pater tuus fili prodige, ego Magiſter tuus diſcipule cha- riſſime; ego paſtor tuus agne erratice, infer dipitum tuum huc. Mitte manum tuam in latus meum: Hæc illum ver- ba ità fregere, ut prociderit, & exclamârit: Dominus meis, & Deus meus. S. Auguſtinus tr. 121. exiſtimat probabili- ter Thomam præ reverentia non palpaſſe; ſentit idem Eu- thymius, quia Chriſtus non dixit: Quia tetigiſti me, ſed quia vid'ſti Habent proindè verba Thomæ hunc ſenſum:O Do- mine: Ecce ego ſervus tuus & filius ancillæ tuæ, ſervus inutilis, & multis plagi dignus; ſervus malus, infidelis, imprudens, qui nec dignus ſum vocari ſervus tuus! Deus meus, ego opus manuum tuarum, quod plasmÜâſti, ego minima particula ſca- belli pedum tuorum 2. Reg. 9. v. 3. curavit David vocari Miphiboſeth filium jonathæ, ut faceret cum eo miſericor- Hiam Dei. Qui debilis pedibus cum introductus eſſet: cor- ruit infaciem ſuam &y adoravit. Cùmque audiſſet, reſtitui ſibi agros Saul, & ſe comeſturum panem in menſa Regia ſemper, iterum adorans dixit: Quis ego ſum ſervus tuus, quo- niam reſpexwiſti ſuper canem mortuum, ſimilem mei? v. 8. Debi- lis ped bus, id eſt, fide & affectibus, fuit Thomas, quem filuus David, manſuetiſſimus Jeſus, non ad ſe deferri fecit, ſed ipſe ad eum acceſſit, & agros perditos, hoc eſt, gratiam Dei, & ha- bitus ſupernaturales infuſos reſtituit, ad ſui corporis & elo- quiorum menſim admiſit, ut maneret ad eam ſemper; quid- ni exclamãrit Thomas: Qui ego ſum ſervus tuus, tu ſemper meus, quanquam ego nolui eſſe tuus. V 2 Hinc r72 peſto S. Tbomæ Apoſtol. c . — 1 ⸗1⸗ . 15. H S 0 Hinc ſuccenſus amor incredibilis erga tam bonum De- ſgoi s Gibitorum um ac Dominum. Pythagoras apud Plinium . 24. c. 17. a ſrin der ec herbam aproxim, cum ignem videt, eminus colluceſcere, tn cencdlit a- . cominus igneſcere, ignem viciſſim herbeſcere. Ubi verò aproxis ignem concepit, nec affuſo quidem Oceano extin- gui poteſt. Talis aproxis fuit Thomas, antequam videret Chriſtum, frigidus & exſuccus, ſinèfide, ſinè charitate, ſpei tamen aliquid ſeu viroris habuit, at ut vidit, illuminatus eſt, ut propius acceſſit, ſic exarſit, ut amor ille extingui potuerit nunquam. Chriſtus quidem viſus eſt herbeſcere, accommo- dare videlicet ſe genio & deſiderio Thomæ, at hic totus in ignem tranſiit, ut de eò veriſſimè dici potuerit: Lampades ejus lampades ignis atque flammarum, aquæ Indiarum multæ non potuerunt extinguere charitatem. Hoc amore inflam- matus meruit eſſe Didymus ſive geminus longè diverſus ab illo, velut ait gloſſa; Geminus Salvatoris, fimilitudinem imagi- nis ejus gerens. Et qui ante lapſum dixit joan 11. Eamus &y nos, & moriamur cum illo, multò fidelius id à lapfu præſtitit, inha & pro Deo in extremas mundi plagas penetravit, ſubque otiknernun fidem ſanguine firmavit. Omnis labor illi dulcis præ amo. zmiinthidlr re, quò condiebat amaritudines omnes, ſaccharaceâ iſtà uſus Emummimend. voce : Dominus meus, & Deus mels. ewmern 5. 4. Diſcamus à Thoma pretioſiſſimum hoc ſuſpirium & teſ- Paliner arti Abpeiiſeram, cum in omni vita, t potiſſimum ſynaxeos tempore, tatione af ut dicamus præ admiratione: Dominus meus, & Deus meus! fenes. Manhus dicebant Israélitæ, quid eſt hoc? dicamus fimiliter: Unr Quid eſt hoc, quòd Dominus meus velit eſſe conviva meuoe, xnchrg quòd Deus velit eſſe cibus meus? Magna gratia Thomæ fa- nae Ca, quòd invitatus ad palpandum fuerit, major longè nobis i præſtatur, qui totum illum in cor demittere poſſumus Non ſatis illi eſt, quòd incarnatus & mortuus fuerit, incorporari etiam vohuit: P'olui frater veſter fieri, inquit in perſona Chri- ſti hryfoſtomus hom 6r. ad pop carnem propter vos &y ſan- guinem communicavi: V'obis viciſim ipſam carnem & ſangui- . nem tne morem. . —— dam dumd. Mum!. 14,0 s olluclen ere, Ulin 1Oceandenm, tequim ritet churitne lllominunmer ttlngui potven ere, accommn at hic totni Herit: Lanpckt dizrum mule Amore infimn ge diverſish ſtulinem inii⸗ rII. Eomud pli præſſtith ravit, ſuog lcis præ amo⸗ Nacei iti uſes Gſpiriom te⸗ Weos teinpots ‚& Deuu mu amusſiniſten COnivimel, tin Thomeæk ſorlongenin offümmus N it, imotpein nperont ⸗ fervojON nen r 1 „ .„ uem, per quæ cognatus veſter fadtus ſum, trado. Thomas, ut loquitur S. Gréegorius hom. 26. aliud vidit, aliud credidit: hominem widit, ſed Deum confeſſus eſt. Et nos videmus aliud, aliud credimus, ſi tamen fideles ſumus. Vidit Moyſes Ex. 2. rubum ardentem incombuſtum, & exclamavit: vadam, 67 videbo. Majus hic miraculum eſt, quod maneant ſpecies panis illæſæ, panis non maneat. Alter affectus ſit Adorationis, ut accedamus ſervi ad Do- minum, rei ad judicem, creaturæ ad Creatorem, tali reveren- tiâ, quæ decet ſervos, reos, & viliſſimos terræ vermiculos. Quis tu mons magne coram Zorobabel? in planum Zach. 4. tu mons magne, tu dives, tu nobilis, tu erudite, tu honorate, qunid es coram Chriſto? nè colliculus quidem. Zorobabel Chriſtus eſt, qui templum reparavit, & populum ex captivi- tate Baby lonica reduxit, coram hoc in planum humiliare ad terram. Ità Joannes Hunniades Rex Hungariæ æger nolu- it ad ſe ſacram Euchariſtiam, ſed ſe ad templum deferri (ut .neas Sy lvius in deſcript. Europæ c. I. teſtatur) ubi confeſ- ſus & viatico refectus inter manus Sacerdotum expiravit, repetens, non dubito, verba illa: Dominus meus, & Dem meus! Adorâſſe non contenti, amemus. Itâne Domine carne me tud alere, & in te vis transmutare!? non ſufficiebat tibi car- nem pro nobis aſſi mere, nobiſcum converſari, pedes lavare, mori' vis inſuper cibus neſter efſe, & non tantum nos ad vul- nera admittere palpanda, ſed intimè te nobis unire: O Lo- minus meus, & Deus! Rebecca cum ad ſponſum Iſaac duceretur, viderétque eum in agro eminus ſibi obviantem, mox ut audiit ſponſum eſſe, camelo deſi liit in terram, pallio ſe operuit, & pedes ob- viam ivit Gen. 24. ità O Chrifſtiana anima, quando vides ſponſum cœleſtem prodire tibi obviam peragrum Euchari- ſticum, ſpecies pani' intelligo, defili ex camelo ſuperbiæ, o- peri te pall oe charitatis ad pedes procide Deo tuo, & due- bus affectibus Admirationis ac Amoris òbviam progredere. T 3 Repe- Concio Ciwica. 173 Solawan- . On dicit Thomas Dominus noſter & Deus noſter, s boſlunt ed Deus meus, cauſam dat Origenes in c. 1. hom. usmeus. .7B Won enim vow'iſta poteſt eſſe nisi sSandtorum, quorum ERRLDOHIS dicitur, ſicut Deus Abraham, I1saac &o Jacob, non poteſt Dominum Deum ſuum dicere is, cui Deus enter &t, aut cui a varitia Deustſt, aut cui gloria ſeculi, aut pompa mun- Ai, aut potentia rerum caducarum Deus eſt. Et quamvis De- us univerſorum Dominus ſit, nihilominus juſti ſinguli ſic a- gere debent, quaſi ipſi ſoli cum ſolo agant. AudiamusS. Chryſoſtomum homil. 34. in Geneſ. Quamvis totius orbis ſit Geus, ſed peculiare hoc eſt amori, ut à̈ communibus propria fa- eiat. Ipſe Deus ſic promittit & ſe obligat: Ero illorum Deus. Jer. 31. in quo S. Auguſtinus l. ult. de civit. Quid eſt: Ero il- lorum Deus:nisi ego ero unde ſatientur, ego ero, quæcungque ab ho- . z. Wminibus honeſté deſiderantur, & vita, & ſalus, & virtus Gco- Id pecca. pPia, & gloria, & honer, & pax, éomnia bona. Poſſint proin- torhabet de ſoli dicere amantes, Deum eſſe ſuum, non poſſunt autem o e. dicere, quotquot vel infideles vel cuivis ali peccato ſunt ter qud obnoxii, quod erat argumentum hodiernæ dictionis. Leendit Exclamo cum Auguſtino in Confeſſ. O Deus, utinam eum ve- . . . . rann. poſſem dicere meus non omnium Deus es. Deus, inquit S. Ba- 174 Feſto S. Thomæ Apoſtoli. . — Repetamus igitur cum Admiratione: Dominus! cum Adoratione: Deus! cum Amore: Meus! ah meus! ut æter- num dicamus in Cœlo cum fidelibus beatis: Dominus meus, & Deus meus. eeeseeeeeeseeeesesee Concio Aulica. 2 „ Pauciſſimorum eſt, ex vero hæc Thomæ Apo- ſtoli verba repetere. Dominus meus & Deus meus. Joan. 20. v. 28. ſilius rd R „Seoon pnsunlll uiotejnt ina rtkfrtn. N Ddyrhiaer) .. . hT 1R Codedkmikmn rfOwimf. Wepetn teneeru ußtngtrin, uſennaunnde S ieng Gumm. Wüpldn nqnkithn, uan or 3 nge en, noekn MU Anin ntliehe , Rneiſonn, n e, e⸗ 00 . Mmnun e/. 1 eytt. “ inn Concio Aulica. 175 Doniuſd filius in Pſal. 29., fed eorum propriè, qui charitate ei ſunt Gelte, conjuncti. Similliméè S. Hieronymus in Pfal. z. v. 3. Rex Donmun meus & Deus meus: Ille auſus eſt dicere verè Rex meus Deus meus, cui non regnat peccatum in mortali corpore. Rex meus, & Deus meus! quna regnas in me, & non regnat pecca- 96 6 6 6 tum, propterea Deus meus es. Tu es Deus meus, quia non eſt venter Deus meus, quia non eſt libido Deus meus, quo- niam tu virtus es, & ego cupio habere virtutes, propterea tu es Deus meus, hoc eſt, virtus mea. Veritatem hujus aſ- homæ ſerti confirmat Urbamus Papa in paraphraſi Pſal. 50. miſere- re mei Deus tom. I. bibliot. veter. PP. Won audeo dicere meus, „29, lolummodòte Deum agnoſco, ſed meum te dicere non præſumo, cum 'eſſes mihi, & ideò propriè proprius Deus meus, ego infelix X Derdfuf propter peccata mea te perdidi. Deſerto autem perditoꝗque s n Deos vero id fibi quisque pro Deo conſtituit, quod plusquam Sin een. legem Dei diligit, prohibet Deus: Mon erit in te Deus recens ſunnn n Pial. 80. in quæ elegantiffimè S. Hieronymus, cujus Deus liur ri Venter At, Deus ei recens eſt. Quotcunque vitia babemus, Mu, eente, / quotcunque peccata, tot recentes habemus Deos. Iratus ſum, ,ange n iya miht Deus eſt, unus quisqut enim, quod cupit & wveneratur, tquumne hoc illi Deus ſt, àa varus aurum Deum habet. Sic & Philo I. kifngelcx de Monarch. Quidquid homo præter Deum magni æſtimat, Ndiamid zolum eſt, imo Poeta Ain 9. ſua cuique Deus fit dira cupido. igtotins i Non poteſt proinde peccator Deum verum & vivum vo- nitupei care Deum ſuum, nec ſe Dei eſſe ex vero gloriari cum Davi- 5. 3.: ilnmmhu de. Pſal. 118. Tuus ſum euo, ſal vum me fac, In quæ verba Flegans 5. idet:t oh emphaticè ſcripfit S. Ambroſius: Nunquid hac voce ntirur emeneli, uenunglenit avidus pecuniæ? honori? poteſtatis? A poſtolorum itaque viftu vox iſta eſt; nec omnium àpoſtolorum, nam & Judas Apo- Poſintgor ſtelus fuit, & in convivio Chriſti inter Apoſtolos recumbe- poffuntaltn . bat, dicebatꝗque & ipſe :TuS um, ſed voce, non corde. Ve- pecenoln nit & introivit in enm Sathanis, & cœpit dicere: Non eſt e ictions, tuus Jeſus, ſed meus et. Denique ca, quæ mea ſunt, cogi- 6,Aimn tat, quæ mea ſunt n pectore ſuo volvit, tecum epulatur & 0 Duu, vinnit mecun 176 Feſto S. Thomæ Apoſtoli. — — mecum paſcitur, à te panem cœpit, à me pecuniam. Te- cum bibit, & mihi tuum ſanguinem vendit. Tuus eſt Apo- ſtolus, & meus mercenarius. Non poteſt dicere ſæcularis: Tuus ſum, plures enim Dominos habet. Venit libido & di- cit: meus es, quia ea, quæ ſunt corporis, concupiſcis, in illius adoleſcentulæ amore, te mihi vendidiſti. in illius concubitu meretricis pretium pro te annumeravi. Venit avaritia & dicit: Argentum & aurum, quod habes, ſervitutis tuæ preti- um eſt. Venit luxuria & dicit: Meus es, unius diei convi- vium pretium tuæ vitæ eſt. Et venit ambitio, & dicit: planè meus es. Neſeis quòd aliis imperare te feci, ut mihi ipſi ſer- vires? quomodo ergotu, qui hujusmodi es, potes dicere Chriſto: Tuus ſum reſpondebit ille: Non quicunque dicit Domine Domine &c. Non quicunque dicit mihi, tuus ſum, meus eſt. Hæc ad verbum Ambroſius. Scivit hoc Job, & ideò ſenſus & cogitationes ſuas ſic moderatus eſt, nè Dei per- dendi foret periculum: Pepigi fœdus cum oculis meis, ut nè co- gitarem quidem de virgint. Cor non cuſtodit, qui oculos non cuſtodit, amor ut lacryma ab oculis oritur, in pectus cadit. Qui non vult committere digna lacrymis, pacisca- tur cum oculis, ut cor ſervetur in pace. Pepigi fœdus, non tantùm peccare nolo opere, ſed nè quidem cogitatione, imò Job.z I.v. ,. nec periculo me exponere. Cur ità ſeverè O Job? quam enim partem haberet in me Deus aut bæreditatem omnipotens in ecel- ſis? hoc eſt: Si animam impura cogitatione fœdo, ſi contra legem Dei concupiſco, non potero vocare Deum meum, nec partem haberet in me ullam Dominus meus, qui vult habe- re totum, aut nihil. Nusinm Eo ipſo, quèòd imaginatione ſol affetum tuum inordi- Deum ha- Hatè alicui creaturæ affigas, Deum negdſti, & eſt de te ex bet, qui parte verum dicere: Oiwit inſipiens in corde ſuo, non eſt Deus utA&he- Pfal. 13. Similitudinem familiarem allegat in hunc Pſ. Chry- ſoſtomus, quemadmodum meritorum multitudo efficit, ut non cenſeatur maritus (quinque enim viros habuiſti & nunc quem N NN W e Vegtenertret n Tnain 4 Faln,auncer 1 1 Nithnn = 2 1. — 4 Concio Aulica. 127 peclnim r rv; L ee p L Tman quem ba es, non Vir tuus. Joan 4.) ità etiam multorum ktereiznn, Deorum cuitus & impietas, & perinde eſt, ic ſi nullum c0- ncere ſealin las. Multorum enim Deorum admiſſio, eſt unius negatio. enit bicoki Confirmat Chryſoſtomi ſententiamsS. Macariussenior hom. ncupiſcsin 43. Cui enim rei alligatum eſt cor, quo ve trahit illud eupiditas, hillusconut poc eſt illi Deus. Si corde tuo Deum ſpectas, ipſe eſt Deus cor- Venit Apdritn dis tui. Nimirum corde Deus capitur. Vulneräſti cor meum, Vltutsnen Cant. 4A. v. 9. Septuaginta habent: Atſtuliſti à nobis cor no- mius gei on ſtrum. S. Ambroſius Ep. 11. legit: Corde nos cæpiſti ſoror mea 5. 5. ttio Ncicnfe. ponſa, corde nos cæpiſti ab uno ew oculis tuis & in uno crine colli S 4 . „ut mihiili tui. Genes. 28-v. 20. Docet Exemplo fuo Jacob quid ſit se habere 8, potes in habere Deum in ſuum Deum: Sifuerit Deus mecum & cuſto-Deum. quicunque ii dierit me in via, per quam ego amhulo, & dederit mihi panem, mmihi, tunsgu adveſcendum, & veſtimentum ad induendum, rever ſusqut fuero civit hocol proſperè ad domum Patris mei, erit mibi Dominus in Deum. 3eſtneDee Singula hæc beneficin collata ſunt Romæ, fuit enim Deus li neig uteo e cum eo, ſiquidem in illius gratiam ſecundò comparuit, cu- ocit gui oan ſtodivit enm à via interitus per quam incedebat, dedit ei ſe ritur, in pecn ipſum Dominus, qui eſt panis verus, dedit veſtimentum gra- jmis, picda tiæ, reduxit prodigum ad domum paternæ clementiæ, &c. Gyifeten quin & unusqu sque noſtrum (& vos imprimis Principes eltatione,n populi, Domini familiarum) fateri cogatur, uriverſa hæc Oſobtguanm ſibi affatim præſtita, quin devotiſlſimè repetimus: Lominus mitenzin meus, & Deus melas. . e fedo, ſc Perfectionis ſingularis hanc eſſe vocem teſtatur S. Ber- Deummeune nardus ſerm. 9. in Pſ. 90. quam nec nominatus Patriarcha Ja- 6 guinuhhi⸗ cob habuiſſe visus eſt, quando luctatus cum Angelo excla- mavit: Won dimit tam te, nisi benediweris mihi, Gen. 32. V. 16. habuit verò ſponſa, cum proteſtata eſt Cant. 3. v. 4. Tenui ntuumint 10. DrO 1 iikeie e eum nec dimittam. Nolo, inquit, benedictionem, (verba ſunt ſi nu 8. Abbatis lerm. 29. in Cant.) ſed te. Quid enim mihi eſt in nbuehlt Cœlo? Tenet autem ſponſi fidei firmitate, tenet de votio- C nis affe u, fortè magis, quàm Patriarcha. Quærere Deum ſingulariter, hoc ſingularis eſt paritatis, ſingularis gratiæ, 1. ſingu- linotfen⸗ bahußi 65 §. 6. AffeRus. 178 Freſto S. Thomæ Apoſtoli. ſingularis perfectionis nihil quærere, nisi eum, ut poſſit quis dicere Deus meus: hactenus ex Bernardo. Juvat hanc per- fectionem iterum videre in ſponſa, iterum audire Bernar- dum interpretem, Canticorum 6. v. 16. ait ſponſa: Lilectus meus mihi, hoc eſt, dilectus meus intendit mihi, & ego illi. Ille mihi, quia benignus & miſericors eſt, ego illi, quia non ſum ingrata: Ille mihi gratiam, & gratia, ego illi gratiam pro gratia ; ille meæ liberationi, ego illius honori. IIle ſaluti meæ, ego illius voluntati; ille mihi, & non alter, quia una ſum columba ejus, ego illi & non alteri, neque enim au- dio vocem alienorum. Hoc ſane eſt amare Deum & toto corde, & ſervare præ- ceptum maximum, quod Deut. 6. v. 5§. Luc. 10. v. 27. incul- catur: Diliges Dominum Deum tuum, nota tuum, ut videlicet poſſis dicere Deus meus. Ità explicat præceptum Chryſolo- gus fſerm. I4. quidquid eſt éordis, quidquid mentis, quidquid Tirtutis bumanæ, id Dei amore wult poſideri, ut mundanus non babeat, quod violet, dum dicat: Deus meus. O Deuslutinam poſſem dicere meus? poſſem, ſi amarem, Et cur non amo? omnia motiva, quæ allicere ad amorem poffunt, inveniuntur cumulatiſſima in Deo homine. Ama- mus, quia amamur, nemo plus nos dilexit, quàm Deus, qui ipfa CHaritas eſt. Ab æterno dilexit. Amor principium omnium ejus operum fuit, caufa incarnationis amor. Vita ejus triginta trium annorum amor, cauſa mortis amor, cauſa glorioſæ anaſtafis, amor. Caufa retentorum & hodie oſtenſorum vulnerum amor. Caula aſſumptæ pulchritu- dinis amor. Lucidiſſimi oculi ſunt oculi amoris, labia co- rallina, genæroſeæ, collum lacteum, tota facies eſt, ficies amoris. Corpore glorioſiſſimo, ſpecioſiſſimo, delicatiſſimo ſurrexit, & hoc irradiat amorem noſtrum ſenſualem. Qui multum amat magnæ Sanétitatis eſft; qui parum, parum proficit in gratia, qui nihil, anathema eſt. Aut amandum, aut moriendum, alterutro ardere igne neceſſe; exſtinguit ignis igtiem, tiufünurnd Enmikkünhiame 1nrpd mrntiiudl riboktiülunen Aapriinigietil H” ttoreſcimpctd⸗ UNeinrinmarſdn 1Nrmmamevvren in mui krenerunar uiniiſntintn untütnſtqi Prunen ununn e elei lche Aügnſdiinnii Rrtukctnzirtien egllnirfüii d, ſiiliziel Aineſrc⸗ Arnrlt e . Winen — — 2 . 1 ntol Concio Aulica. 179 uwleg ignem, amor gehenn am, amor facit, ut ſit Deus noſter, & nos laditehn Dei unius cum eòſpiritus. Impoſſibile eſt amare Eſum, & ſponla: Uick non amari à IEſu. Amor, quo gratulamur de illius perfectio- mihi& nibus, quo deſiderammus cum illo vivere, illum amplexari, illi goilli,nin uniri, quoque exclamamusgloriam ejus, obligat Eſum ad diligratimn redamandum, ad offerendum cor ſuum, ad donandum nori, IMMee merita vulnerum, ad admittendum nos in amicitiam, hæ- alter, D reditatem, gloriam, gloria, quam videmus in Chriſtonoſtra nequeetint eſt, ſi ilum amemus: amantium enim comunia ſunt ominia. Finio cum citato Ambroſio, qui Chriſtum loquentem Peccator E ſervneſt ſic inducit: Non eſt meus, quem libido ſuccendit, quia mea non po eſt 10,V.27. iu eſt caſtitas, non eſt meus, quem cura ſpoliandi minores exa- eaent e. umUtriee Zitat, quia mea largitio eſt. Non eſt meus, quem auramo- dtum Chnit bilitatis inquiĩetat, quia mea tranquillitas eſt. Pax ſum ego, lnerti, ii litigare non novi, ut quid mihi eum, de quo veniat diabolus, utnundannitn & dicat: meus eſt nam mihi ſua colla curvavit, mea in illo plura reperio, nomen ſibi tuum vendicat, & meum munus; Een’amnen non eſt ergo Chriſti, n si qui eſt aſienus à crimine: Quin cum gte itauncrtt mellifluo Abbate exclamemus: O ſi mei peccatoris memine- Rommnnedm rit Eſus in beneplacito populi ſii, cum venerit in Regnum dumdens, d ſuum: Veni interim Domine JEſu, au er ſcandala de Regno on Ktuo, quod eſt animamea, utregnes Tu, qui debes, in ea venit ot che enim avaritia, & vendicat in me ſibi ſedem, jactantia cupit Gam 4 do inari mihi, ſuperbia vult mihi eſſe Rex Luxuria dicit: ego regnabo, ambitio, detractio, invidia. torum 4 certant in me ipſo, de meipſo, cujus ego potiſſimum eſſe vi- nptc Nucri dear Ego autem, quantum valeo, reſiſto, renitor, quantum ors, Ebit juvor, Dominũ meum Jeſum inclamo, pſe med efendo, quia facjes el,et ipſius me juris agnoſco, ipſum mihi Deum, ipſum mihi Do- , delenie minum teneo ac dico: Non habeo Regem, nisi Dominum lenſinen. G Jeſum. Veni ergo Domine jJeſu, diſperge illos in virtute tua, parum, eregnabis in me, quia tu es ipſe Rex meus, & Deus mels, §. nern. tmeNH. qui mandas ſalutes jacob. Hæc ex Ambroſio & Bernardo, bom. 3 ſu⸗ cxſinent utroque doctore mellifluo, utinam ad guſtum, dixi. per miſſus e⸗ 2 2 Feſto §. 1. §. M ech- tildis re- Yelatio. 283 (o0) 833 180 esseeeeeeeseeeeeseee Feſto Nativitatis Dominicæ. Concio Ruſtica. Amor JESU Infantis ſignum prædeſtina- tieonis. Quotquot autem receperunt eum, dedit ei poteſtatem Alios Dei fieri. Joan. 10. 12. Anda Mechtildis ex Illuſtriſſimo Germaniæ Co- mitum oriunda ſanguine, àâ pr mis annis deſponſa- ultima ſupremi Judicis verba, quæ Bahuſius ita il- ligavit: Hinc maledicti! Huc benedidti! Ite, venite, Cor gra- vidum hoc deſiderio habuit: Oſi ego eſſem una ex bonediis, quæ ideò Benediétina fata ſum, ut audirem olim cum guſtu vocabulum Beneditti. Hæc centies repetenti apparuit Verbum caro factum, ſpecioſus formâ præ filiis hominum, benedi Rus fructus Virginei uteri, dixitque, ſcias certò, te ex llis eſſe, & ut nihil dubites, ecce do tibi cor meum in pignus amoris, ut ſemper, & maximè in hora mortis conſolatio- nem invenias, & requiem. Invenit omninò requiem Mechtildis, cujus morituræ alia verba non erant, quàm 7E- S5l! bone! Jeſu bone! & vox ab alto inſonuit ipſo vitæ expi- rantis momento: V'eni benedi da Patris mei, poſide Kegnum. Non dubito, Auditores mei, quin multorum corda eodem gravidentur deſiderio, auditis concionibus de ſupremo ju- dicio: Cſi ſtem ⁴ dextris, & non à ſiniſtris! O ſi audiam non nudum H Maledicte, ſed venuſtum illud Peni. Quis mihi pignus dabit, quis vadem aget? dabo ego pignus, ego va- dem agam, fore omnes inter benedictos, ſi rem facillimam & ſuaviſſi- ta ESU, cum per Adventum ſæpius ruminaſſet chertat,1 .lNensniri 8 Hansparca Ciretyinſt- 1 Memtsunm Ateujewa WRbelged E VENL. r UtuncheN Cagetntechre Drhes Irii enokhe n golklte umte e 1, C/ on. CAlne, Ce mefanitun ide Ntngitlibeg Kubemimten bol n hin — Concio Ruſtica. 181 066e ſuavi ſlimam præſtare libuerit: Amor erga JEſu infantiam o„ üfignum eſt liquidum divinæ electionis. Amate hunc blan- uce, dulum, tenellulum infantulum, & ipſe dabit cor ſuum, imò totum ſe in pignus & vadimonium ſalutis veſtræ; quam ve- ritatem in honorem & amorem dulciſſimi Infantuli quàm breviffimè exponam. . Prædekin. Quod redux ex corde terræ victor mortis & inferni do- §.2. mitor Deus homo devotis dixit mulieribus: Avete, nolite ti- Frima le- mere;idem ex corde virgineo prodiens primumPupulus om-“ r. ey Poteſte nibus creatis dicit animabus: Avete. Vox illius prima eſt ſicut ſolet eſſe maſculorum filiorum Adæ. Cum vagit, Ave dicit, ſinè væ nos eſſe facit: Avete: nolite timere me judi- .- Germime cem, ſi diligitis intantem. Perfedta cbarita foras mittit ti- nmsgeſate morem, timor non eſt in charitate, I. Joan. 4 18. Ego ſum frater tuus, dicebat Aſſverus pavidæ Eſtheri c. 15.v. 12. idem Rr tunkel cuilibet de votæ animæ repetit E SULUS: Ego ſum frater tuus, enjte, Corgtr. ut fraterculum me tracta, & non experieris tremendum ju- 1ex Aonethh dicem. Nisi me ames parvum, non amabis magnum, ma- lincumgi Lnum non Videbit, qui parvum non videt, ità dixit & ter repe- S ,npari tiit ESULUS ſuæ Angelæ de Fulginio. Laureatas ſalutis tnt Ner ſuæ literas in hodiefo habent Evangelio IESULIamato- Rrormee res. Quotquot autem receperunt eum, dedit eis pot/ſtatem fili- 9 os Cei ſieri. Si filii, ergo & hæredes ex teſtimonio legitimo, nemn contra quod hiſcere non habet adverſarius. Evangelium ntsconlni §. Toannis portant apud ſe multi boni Catholici contra ful- nnind kellin mina, pronunciantꝗue crebrius verba illa efficaciſſima: und en Verbum Caro faltum eſt. Contra fulmen damnationis amuletum eſt ſecuriſſimum, habere in corde per verum a- aſi⸗ eoen morem Jeſulum, qui in illo Evangelio annunciatur Verbum n c0 ge ſuprenof Caro fatum . igcns a. : Tfimden Paſtoribus Evangelium bonum afferens pacificus An- Car paſto- Oſin s ni gelus Luc. 2. v. 10. II. 12. Molite timere, ecce enim vvange ribore d'ca- Cuͤ, lizo vobis gaudium magnum, quod erit omni populo, quia natus laban⸗ geen eſt vobis bodie alvator. Non ſuffien natum eſſe, ſi natus kclin non 4 ſurl 3 §. 4. Amor fe- Is, 182 Feſto Wativitatis Dominicæ. non eſt natus, quia natum non dilexerunt, natus eſt vobis, ex quo autem ſigno? & boc vobi fignum, in venietis infantem pannis in Volutum, & poſit um in præſepio. Hoc habetote ſig- num, quod vobis natus ſit, perꝗque illum ſalus veſtra nobis certa ſit, ſi in corde veſtro inveniatis præſepe, in præſepi pan- nos, in pannis infantem involutum, & ligatum, ut recedere non poſſit. In corde Beatæ Margaretæ de Chaſteau inven- tum eſt margaritum, in eôque inſculpta Nativitas Domini. Hæc Margarita, ſanè pretioſa, fuit calculus ſalutis, quo viſo non poterant non exclamare ſpectatores: Simile eſi regnum Cœlorum homini negotiatori, quærenti bonas margaritas. Cle- nodium ſanè Cœlo dignum, imò digniſſimum corde B. Mar- garitæ. Non eſt opus, ut ſimiles in corde noſtro gemmæ naſcantur, ſit ſincerus Jeſuli amor, & ſatis eſt; amorem eſſe colligo ex gemmulis, ſi quæ tibi in conſideratione hujus my- ſterii cadunt ex oculis. Non Paſtoribus tantuùm hoc ſignum datum eſt, ſed & ſuli eſtſte-Regibus, n & hi de ſua deſperent ſalute. Stella eos in viam ſalutis duxit, donec ad præſepe adduceret Stellam vidiſſſe ſa- lutis fuit exordium; veniſſe, conſumatioe Stella illa ſignificat cognirionem claram hujus ingentis beneficii, à qua accendi- tur affetus in corde erga natũ Dominum, ut ex ſtabulo cer- tò deducendus ſis ad Cœlum, ad regionem tuã, per aliam vi- tæ viã In bona ſtella vivunt, & moriuntur, qui in amore ſin- gulari ergaeſum infantiã, vitam omnem conſumant. Quan- do in libris aliquid memoriã dignum eſt, ſtella pingitur ex Farte. & vocatur aſteriſcus quod tu in libro vitæ ſis, hoc erit ſignum, ſi stella Jacob orta ſit in corde tuo, ſi ſtella regia te ducit ad Bethlehemiticum ſtabulum. Cecidére quondam de Cœlo ſtellæ quæ incarnatum DEUM adorare nolebant, hæ ſtellæ cadent in Cœlos, ut hc ant in perpett as æternitates. Apoc. I2. Mulier cœleſtis paritura, coronata fuit ſtellis duodecim. ut eas in duodecim tribus Iſraêlis, illas, inquaàm, animas dividat, quæ ad partum Virgineum ardentibus amo- ris Dhun Nninthin SNrärwemenn Kilaonzün 4 e Concio Ruſtica. 183 nins GN ris affe ctibus advolant, & recens natum adorant, reeipiunt, Uenieti ifutn foventꝗue. Impendamus itaq; nos pretioſæ huic occupatio- c hibetoef, ni, & conſeneſcamus in amanda Chriſti infantia. S. Senecio, lusveſtint Simeon, ubi Jjeſulum habuit in manibus, exclamavit: Wunc inpreſepign dimittis ſer vum tuum inpace. Manifeſtum ſignum habuit, m, t ea quòd requieſcat in pace, ſiquidem jeſulus requievit in ejus Dhafezuinne brachiis, quantò magis ſi requiefcat in noſtris cordibus per ivitas Domii facram ſynaxin & affe Quoſam ejusdem infantiæ memori- lurs, goi am, quæ ſic ĩpſum Salvatorem affecit, ut S. Mechtildi aman- nnleen tiſſiméè dixerit: Quoties in terris recordabar meæ infantiæ, non urhenta. Fotuipræ teneritudine, gaudio, &aore lacrymas tenere. Quod ncordeho ſi tantoperè in ſua ſibi infantia piiſſimus Eſus complacuit, noltro genm complacebit etiamnum ſibi in iis cordibus, quæ divinæ in- amorend fantiæ tenerius addicuntur. D. Gertrudis dilecto ſuo di- 5 vonehumon Lerat: O Jeſule, ego in terris non poſſum in venire ullam rem, quæ me delectet præter te; cui viciſſim dulciſſimus Infantulus: Et tumel, ſell Eyo nec in Co, nec in terra babeo, in quo deleder ſinè te. Alia Virago, de qua Paulus Barry in pact. myſterio Nativitatis ad- dicta, cupiebat Eſulum eà videre in forma, quam, cum naſ- ceretur, habuit. Audita ſunt Virginis vota, & viſus eſt E- cos in vie am vidiheſ⸗ illaſignifca Acvaacceni ſulus, ſed non ultra momentum Ex quo momentanteo aſpe- 1 idoe &u facta illa cupidior, ardentioribus fubitò votis; iterum Je- erims ſuli præſentiam efflagitavit. Affuit Divinus Puſio die tri- 5 4 ceſimo, dizxitque: Ecce revocatus venio ad te, ut tu venias ad me in regnum meum. Abiit ESULUS, obiit Virgo luiigamdtelt . . —— — pfununt ſponſum infecutura, rel'icto nobis hæreditario documento, tellpineine vix poſſe malè obire, quicunque ſyncero dilectionis affectu vitſisen Jeſuli infantiam proſequitur. iſtellungin Albuquercius heros in tempeſtate graviſſima objecit 5.5. requomg Coloirato infantem, & tempeſtaàtem ſedavit; nos omnes Aen eca fenclebun tentationum diabolicirum tem peſtates ſedabimus, vince ſalutis & 48lernum mus, & evademus, ſi hunc infantulum, in manibus, imèò in lana ſecu- onutnfuttt corde habeamus, perque Elulum Petris æterni clementi- itatiz. ilinn am imploremus. Abjathar, quia arcam portavit, perire rdentiben non 6 6⁶ 6. 4. Aftedas. 184 Feſto NWativitatis Dominicæ. non potuit. 3. Reg. 2. nos ſi Eſulum, certiſſimam ſalutis ar- cam, in corde quàm devotiſſimè geſtemus, perire non pote- rimus. Matres iratis maritis obſiciunt infantes, ſi nos irato Patri cœleſti Inifantuhum Efulum objecerimus, iram placa- bimus, & milericordiam conſequemur. Quemadmodum ſaccus laneus, agnellorum præſertim lanàâ factus, quòd hæc delicatior ſit, fulmina machinarum bellicarum à mœnibus, quibus appenſus fuerit, avertit, & frangit; ità ſi cor noſtrum agninâ lanâ, hoc eſt amore erga Jeſulum infantulum imple- verimus, nihil nobis divini & ſupremi judicii fulmina noce- bunt. Pilatus coram Tiberio, eſu tunicâ mndutus, avertit iram ſit nobis pro tunica amor ESULI, quo induti iram ſupremi olim Judicis in miſericordiam, ſævitiam in clementiam, vin- dictam in benevolentiam convertemus. OQe JEſule! non timeo, quia amo! licèt peccata mea gra- via ſint, tu uno illa halitu difflabis, licèt abominbilia ſine, unâ lacrymulaà dilues, licèt innumera ſint, uno corculi tui nutu tolles, & movebis Patrem ad amorem atque clementiam. O Efſule! tu es meus Achates, Sapphirus, Smaragdus; Achates conciliat benevolentiam, tu l'atrem æternum reddis mihi benevolum. Sapphirus, teſte Alberto M. pellit melancholiam, & permovet ad pacem; tu me re- creas, tu Patrem tuum emollis, & mitigas, nèe ego infelix audire ab eo cogar illud infauſtum: 1, maledite ! Smaragdus oculos recreat, tu ò Eſule oculorum meorum delicium es. Tumeus jaſpis, Adamas, Carbunculus es. Jaſpis contra venena & phantasmata pharmacum efſt, tumijeſule contra omnes venenatos morſus, quos inferna- Iis ille ſerpens mihi infixerit; contra phantasmata, quæ mendacii ſpiritus inſpiraverit, certiſſimum es remedium; & quia jaſpis argento in cluſus efficacior eſt, cor mundum, argentoque omni puriſſimum præbebo. Adamas indo- mitas frangit beſtias, & tu mi JEſule infernales illos leones circumeuntes & quærentes, quem devorent, franges, & im- manes illos Dracones conculcabis. Carbunculus de nocte ſplen- ℳ 1 2 En Aummd 4 S l l⸗ rneſritthnn Eirmuikiyin zicrſei minel ZOnocibpnkkben n ien Nife Nn Grtäürknmmn ingruntlw berenot ” Dnrimmoinoind⸗ Wuin. Wunmnmn (CImiornndruntdn nafrneſberlonin Genkcpumminiin tocgeiomnigect mnemtintigt, untiliniumte mpkimimn m Vurnlpnlonie miüfnineenn Rnmutftnnn Apenen don e i Concio Ruſtica. 185 Krnnd ſplendet, lucidus tu, Jeſule! lucebis, ut ab exterioribus te- Antes ine nebris ad dies æternos mereas pervenire. Ah JEſule! tume- jmncnn 2=èð Topazius, Hyacinthus es, Topazius ſic temperat aquam Qemung ferventem, ut ſecurè immittatur manus, tu mihi calentiſſi- n mam piacularum flamarum aquam pice, ſulphure; comix- ickus, Ndce tam ità temperabis, ut ſecuriſſimè ſinè ullo animæ dolore rum mertie aut detrimento ad æternam DEl regionem evadere valeam. iäſicormetn Hyacinthus avertit fulmina, tu qui verus es hyacinthus, in fhunnulunin ſupremo Judicii die omnia Juſtitiæ fulmina, & pericula ab cüfulmium anima mea avertes. Sic cogitemus, ſie dicamus hodie, ita us, Wwerttin. tamen, ut correſpondeat cor linguæ, cordique manus; & utiiramſun conferet nobis Eſulus indubitatam ſpem ſalutis, feſtaque clementimd feſtiviſſima jam nunc in terris, æternum in Ccœelis. 5. 7. Cum in die Jjudicii maximè laudabuntur opera miſeri- Opera mi- peccata mergt cordiæ, commendabitur & beneficentia erga Jeſulum, qui Kr nafe⸗ vomin bilut eſt, Eſuriens, ſtiens, Hoſpes, Nudus, Infirmus, incarceratus; lum exer- Uno Corcl Nunc eſurit ſus gemitus noſtros, nunc fitit lacrymas no- cenda. 1morem Nt ſtras, ſi in gratiam illius benevolè fraudemus genium, ſi ſu- tes, Shpphin p rfluo abſtineamus hauſtu, cibamus illum potamusq;. Ho- m, tu Patren ipitem admittimus, ſi ſacroſantam devotè hiſce feſtis reci- telte Albert pimus ſynaxin. Nudum purpuràâ charitatis veſtimus, ſi cor Gm; W en illi ac ſangiinem noſtrum dedicemus, & conſanguineos JE- ,de eii Iſuli mendiculos liberaliori ſolitò ſtipe donemus. Debilem Giel marge fovemus, & captivum inviſimus, ſi ſacrum præſepe, quod ruin Celciuns recepto more in omnibus eccleſiis erigirur, cum pietate ac fiducia, non curioſitatis gratiâ, adeamus, atque in conſide- phmmwe rationem dulciſſimi hujus myſterii animitus rapiamur. Ac- 1, goosinfin cedite ergo, & involutum pannis amorem veſtrum expen- tanntul dite, pauperculo parvulo, miſericordia m exhibete, ut miſe- 8 ketheti⸗ ricordiam viciſſim in tempore opportuno reportetis, divi- da vnen naque filiorum adoptivorum poteſtate donemini, dedit AGam i enim poteſtatem filios DEl fieri, quotquot rece- Pales oslen perunt eum. = nie Aa Con- uncblds Pe ei 186 88 (Oh : hs Se. — . 8 ioagEEEEEEEEAer. Concio Civica. IESULUS Terribilis. Erat Lux vera, quæ illuminat omnem hominem, oan- ni. I. v. 10. Vido Cameracenſis Epiſcopus, paraturus ſe ad Con- . I. SoKe u S cionem natalitiam, ejusmodi viſionem habuit. . ee Eaee 6 Caſtrum erat pulcherrimum aquis cindum, in luttüun Kpiſcopi. 4 * quibus, candidiſſimus Cygnus visus eſt per alveum ilaſt e Cn rivi i deſcendere trahens catenâ argenteâà naviculam, in qua A eCeltrinil formoſiſſimus puer è gigantum fanguine oriundus fedebat. n auan Applicuit cygnus ad ripam, proſilultꝗue Gigantulus ille ? a navi ad terram, quem nobiles in Caſtro congregati cum in- genti reverentia, & admiratione non ſuſceperunt moddò, ſed & in regem elegerunt; crevit itaque Gigas ille in gentem maximam. Ingenioſiſſimum ſomnium! Caſtrum aquis cinctum mundus eſt, qui reſpectu Cœli longè minor quàm arx reſpectu mundi haberi debet. Cygnus Gabrielem Arch- angelum ſignificat, qui miſſus à DEOad Mariam habuit in ore falutationem angelicam, velut catenam argenteam (quia ſicut argentum dulciter ſonat; ità hæc ſalutatio dulciter in aure B. Virginis ſonat, ut Bernardus di- Eunrminiin xit) quâ ad conſenſum traxit Virginis animum; hæc ſkiaii Uundntuin enim per naviculam deſignatur, atque hoc titulo àâ Spiri:. unn tu Sancto honoratur. Proverb. 3 I. v. 14. Facta eſt quua- Wrnimritich ih 6 Wawis inſtitoris de longè portans panem ſuam. Sedit erge alerklnekn kln in hac navi per 9., menſes verus Gigas, DEIfilius, quia in u- tero jam virum egit, mulier circumdabit virum. Hodie tandem in terram profiliit, & in caſtrum introiit. Hunc ego Gigantem, prout in Pfal. 18. 6. depictus eſt, ſpectandum colendumque ad facrum horrorem proponam, & quàm er. ribi⸗ ifenn monr, Kcmwmnuron Uuleler Dun Giſtenmingn. don ein erwnde, . nftünltin 9etedg ribilis ſit, inſinuabo, ut, qui amare eundem detrectat, time- re cogatur. Gigantes ſanguine Deorum, & terra matre prognatos u: Gi fabulantur Poëtæ, ajuntque ſubſtantiæ eſſe duplicis, pul- etr n. . cherrimo ſanè figmento. Nobis enim nihil verius quam fertur. minen, n duplicis eſſe Naturæ Chriſtum; & terra Virgine obumbran- te Spiritu Sancto conceptum, quem terra noſtra (juxta illud: Terra noſtra dabit frultum: Pſ. 84.v. 13.) dedit, & non reddi- iumslezgt dit. Quia, ut Richardus l. 3. de laud. Virginis, eum Maria ſinè virili ſemine concepit, ex myſtico ſpiramine. Dedit fonem lubin 65 cud fructum Gigantem, de quo S. Bernardus. ſerm. de Nat. S. eltperilitn Joann. Bapt. Gigas eſt iſte filius hominie, &ölum enim ſedes eſt, culam, ingl terra ſcabellum pedum &jus. Gigantes hebraicè dicti Nephi- Undvseln lim, à cado, quia, ut Oleaſter in c. 6. Gen. homines eos viden- gntuliri tes oppreſſit amore cadebant; eo ipſo momento, quo natus egati uni eſt Jeſulus, cecidit Romæ ſtatua Romuli, & templum pacis atmochA Orruit. Vix gyptum beatiſſimus Puſio intràrat, & om- ileingenen nia fuperſtitioſæ gentis idola dedere ruinam, ut ſuo teſtaren- runn agin tur caſu, exortum eſſe Gigantem, coram quo columnæ cœli tt 4. contremiſcunt, & curvantur omnes, qui portant orbem. min eon Coram illoprocident Ethiopes (teterrimi Dæmones (& ini- hisden Ne miciejus terram lingent. Cœlum impugnavêre Gigantes. & tam biditi montesimpoſuére montibus, ut gradus ſibi in aſtra ſterne- um ugenen rent; ceœlo vim inferre Chriſtus docuit, & violentè rapere herhI uſſit, utque expeditior vis foret, montes toties petiit, in qui- Bemmmn bus octo beatitudinum gradus inſtruxit, ut per illos ſecuro mimum ;H pece iretur in aſttra. c titulo i Gigantem hunc ſub Solis ſchemate expreſſit David (ſi- K 3 Poda ſt ſr Aam P rS Ie vo o a hri um & eſulus Gi- quidem & Poëtæ Solem eſſe volunt de gigantibus unum) & gas ſub n. Vlt eh in hunc modum de eo modulatus eſt: Ioſe tanquam Sponſus ſehemate lns genn procedens de thalamo ſuo, eéxulta vit ut Gigas ad currendam lis. Virun. iam. Ariſtoteles l. 3. Meteor. docet Solem in ortu toit. Hi ſemper cerni maiorem, & ſpecialiori influxu univerſos re- el,lhectmm creare. Id omninò præſtat in ſuâ nativitate Chriſtus. Ne- n Agini mo ambigit, inquit Gratianus in apparatu Juris, quin naſcente Aa 2z Domi- 198 PFeſto Nati vitatis Hominicæ. — — — Domino ſpecialis inſtuxus gratiæ pateat toti mundo. Et Euſebi- us: Inortu alvatoris, aſpe Gus ſuper nos clementior ſemper eſt Conditoris. Verum ſolis filiis Lucis benignus, & propi- tius ſuo Chriſtus fuit in exortu, filiis tenebrarum horrorem intulit, & exitium; hoc inſinuat lſaias c. 8. v. 4. quia ante- quam ſciat puer vocare patrem ſuum, & matrem, auferetur for- titudo Damaſci, & ſpolia Samariæ. Compreſſerit in cunis ſuis Hercules geminos ab invida unone immiſſos ſerpentes; fortunatiùs in cunis ſuis dracones duos, Regem Damaſci Obodam, & Regem Samariæ Herodem, Jeſulus ſuſtulit, & hunc quidem morbo pediculari interemit decimo quinto à nativitate menſe, aliquot menſibus citius, Obodam regno, & vitâ ſpoliavit. En, ut Agnus anniculus cormma producens & ungulas, leonem, & urſum, Obodiam, & Herodem occi- dat, & exemplo Davidis Patris ſui prædam de illorum ore extorqueat. Sagittæ parvuli jeſu factæ ſunt plagæ illorum, quarum indignatio ebibit ſpiritum ipforum. Ità Cornelius in IS. 7 pag. 124. Column. 5. Vir bellator ab Infantia ſua Jeſus eſt, utque magnificè dixit Tertullianus I. 3. c. 8. contra Mar- cionem. Vagitu ad arma conwocat infans, & ſignũ belli nontu- hä, ſod crenitaculo dat; nec e equo vel de muro, ſednutricis, & gerulæ ſuæ collo hoſtem defignat, atque ita Damaſcum, & Sama- riam pro mammis fubigit: F. 4. At parum erat Giganti noſtro duos hoſce reges prius in- Natus ſe-terimere, quàâm in oculis hominum ſciret vocare Patrem 1es e: & matrem; maj'orem impuris Sodomirarum afſeclis ſtragem mitarum, intulit; nam, ut graviſſimi tradunt Authores, omnes peror- Herodis. bem univerſum Sodomiticàâ libidine contaminati, eâ nocte, “D quà Virginis filius naſcebatur, ſubitaneâ morte fuèêre extin- cti. Turbavit naſcens Jeſulus Herodianum Regem, & om- nem cum eo Jeruſalem; accendit in æthere fatalem, & præ- ficam facem, ut, qui auctorem vitæ nollent agnoſcere, fera- lem ſibi noctem ſcirent imminere. Deniq;, & millia innocen- tüm parvulorum immaturà ſuſtulit morte, in poœrnam, ut Divus Auguſtinus, quòd naſcituro DElI filio locum in diver- ſorio Mhumm Cinhwenvud Nlhnciteglne in ekiſeninmn timen MCnimniketiß unngnenn inine Plnnechehine ſen⸗ M ( 1 v. elhnc 4 hhics inefm gelittid e Runlnd ainn nu kintin ln⸗ 4, R Concio Civica. 1989 amnein ſorio inurbani Bethlemitæ denegaâſſent. Quis jam eodem igns n cum Auguſtino non exclamet: Piè timeant Reges ad Patris rum nuock dewt eram jam ſedentem, quem Re impius timuit ad huc Matris ubtra lambentem. Quid erit tribunal judicantis, quoniam ſu- 14. lat perbos reges cunæ terrebant infantis: ſer. 30. de temp. Quod alfejetij,⸗ de Anglorum Rege Frico ſecundo Petrus Blefenſis ſcripfſi elletitint e Ang 26 Erice cunde Eetrus Bie enſis ſcripfit, iliſenn de Salvatore noſtro verius cogitari dicitur: Wullus manſueti- Na orafflittis, nullus importabilior ſuperbis, veriſimè ſeſe Deum P gen Dmi demonſtrat, dum oppreſſos erigit, opprimit faſtuoſos. losſaltli Variis ſub figuris adumbratam JEſuli ſeveritatem pari- Fiser. Cimo gunml ter ac lenitatem apud Prophetarum triadem, Iſaiam, Zacha- quinque de odnm riam, & Davidem invenio. Et vates quidem Evangelicus cαNι& nutpfociNt Agnum Dominatorem videre ſibi viſus eſt, Zacharlas vir- IESlitt. lerogem gam duplicem, Pſaltes regius circulum à circino deſcriptum je louma per quem toti mortaliumgeneri ambulandum eſt, pii qui- Pige ilonn dem re cà centrum petunt, impii verò peripheriam amant, tn Cornelum in eaque diſcurrunt: impii in circuitu ambulant. Centrum antia ſua ſen circuli eſtimmota Chriſti divinitas, peripheria verò huma- 98, contra Nr nitas, â qua illa cingitur quodammodè, & includitur: Impii nüͦ hel,onl iu circuitu ambulant, quia ſolam Chriſti humanitatem, & be- ſelnutrici, nignitatem attendunt, meritis ejusdem præfidunt, gratiis Mudn,N dann ab utuntur, divinitatem verò nihili pendunt, abyſſum ju- diciorum minimè attendunt, ad centrum æternitatis, ad eteges einsß punctum divinæ gloriæ, ad finem creationis, & redemptio- 7Ocare int nis ſuæ intentionem referre nolunt, ſed vitioſos adamant aſſecsltrpe circulos, circuitum in peccatis ſpe cant, ambages nequitia- ,ommneshell rum ſuarum quærunt; impii in circuitu ambulant, teneritudi- Unati, einahi nem ſolummodò divinæ infantiæ diligunt; imbellem ho- Etefutreeiß⸗ minem Deum volunt, florem, non virgam, Nazareni atten- Regen Kr dunt. Sub duplicis virgæ ſymbolo ſpectavit Nativitatem fatulem Ne Dominicam Zacharias; Aſſumſi mihi duas Virgas ZLach. 1I. v. gnoet unam ocawi decorem, E; alteram funiculum, Arabicu shabet: – Unam Vocavi benignitatem, alteram Junem, Syrus legit: Unam ,n boennl vocavi ſuavem, acerbam alteram: Suavis enim JESulus & In . Ge⸗ acerbus eſt, ut de eo recitari poſſit illud Poëẽtæ : dificilis, fa- locummn 4 Aa 3 cilis 190 Feſto Nati vitatis Dominicæ. cilis, jucundus acerbus es idem, virga florida eſt diligentibus, virga ſpinea negligentibus; Virga Aſſveri aurea humilibus, virga ferrea ſuperbis: Reges eos in virga ferrea, & tanquam as figuli confringes eos. Virga mellea amicis, virga lethalis & fellea adverſariis. Experti ſunt dulcedinem, gratiam, & decorem hujus Virgæ Maria, & Joſeph, experti ſunt rigorem ejusdem, quotquot non receperunt eum; experti ſunt beni- gnitatem paſtores pecorum, experti ſunt ſeveritatem paſto- res populorum, principes Sacerdotum; experti ſunt fſeveri- tatem tres ab oriente reges, expertus acerbitatem He- rodes cum aula ſua: Habet enim poteſtas illa juſtiſſima, & ſeveritatem vindicandi; & clementiam liberandi, S. Auguſtinus lI. 5. de mor. Eccle. c. 7. Virga duplex à Zacharia aſſumpta eſt, clavis amoris, & clavis timoris. Quemadmodum in arca fœderis Manna continebatur, & Virga, manna quidem ob ſervantibus geminas legis tabulas, virga verò earundem transgreſſoribus, ità & in viva divinitatis arca, humanitate, inquam JEſuli, Manna eſt dulcedinis, & Virga rigoris; hæc odientibus, illud amantibus. Iſralitico per deſertum populo Dux, & comes viæ DE- us eſſe dignatus eſt in columna nubis & ignis, quaſi eos allo- queretur, ut Clemens Alexandrinus loquitur exhortatione ad gentes: Si obedieritis, lucem, ſi non obedieritis ignem. Columna ignis in terram promiſſionis JEſulus eſt, illumi- nat electos, exurit reprobos: ſi obedieritis, lucem; ſi non obedieritis, ignem. Eſt & columna nubis, quæ rores gratia- rum, & imbres ſolatiorum depluit in bonos, fulgura & ful- mina ejaculatur in malos. Agit Eſulus in ſtabulo Agnum, agit & Leonem; ſubut- ràque illum forma dilectus depingit diſcipulus: Vidi Agnum ſtantem, imò jacentem in præſepio: Vicit Leo de tribu Juda. Ecce Agnus, & Leo, amabilis bonis, terribilis malis. Ad hunc potentem Agnum ſuſpiravit Iſaias, cujus ſuprà memi- nibus, emitte Agnim Domine Dominatorem terræ. Agnus vo- catur ob manſuetudinem, patientiam, benignitatem, Domi- na- Guskennbeh tin d. Qrvniü untierepen minn RoNonierterian Srenmumentenrgnn un bn eng⸗ D Keclrnthe, Coneio Civica. 191 elclan minator verò ob juſtitiam, ſeveritatem, Majeſtatem. Emit- rei huig te Agnum, inquit jacobus de Vitriaco, nè deſperemus, emitte e, Kte Dominatorem, nè præſumamus; ut ſimul ſperemus, & timea- Cis, vitgalan mus. Sponſus idem eſt & Miles, amabilis nimis, terribilis lem gatnn nimis. Ità eum Citharœdus regius effigiat in Sacro hyme- tiſunttan næo: Ipſe tanquam ſponſus procedens de thalamo ſuo, ſpecioſus npertiſunma forma præ filiis hominum; Quid hoc ſponſo formoſius, amœ- Veritatemm nius, delectabilius. At at ſagittæ tuæ acutæ, populi ſub te derti Gnt eſfa cadent in corda inimictun regis; quid hoc ſagittario fortius? cerbititen ? quid hoc milite animoſius? quid hoc gigante horribilius? ſa- illſuſtii gittæ tuæ acutæ! quot fubſtractos culmos ſtraminis, aut ſti- 6,5Auguin pulas foni inumeras, tot ſagittas acutiſſimas paras in corde finafſumpui inimicorum. mocdum in Et quid ſibi volunt Bos & Aſinus, in quorum medio re- tana gident cubas! bos aris deputatus eſt, excluſus afinus; mundis ille, Verd eatudga hic immundis adnumeratur animalibus, electorum alter, cy,hummin alter reproborum ectypon; inter utrumque JEſulus cenſo- l tigons; u rem agit, & probos quidem ad jugum ſuave, ad aram gloriæ deputat, impios verò ad onus importabile, & lanienam hor- omes Mell rificam reprobat. Sciamus itaque Eſum bonum, & juſtum, ,gareds inquit Chry ſoſt. hom. 2. de latr. Juſtum, ut vereamur, bonum, r eihortitin ut amplectemur. Qui terribilem experiri non vult, diligat; Pelienit uan qui amabilem experiri amat, revereatur, timeat. . lus elt, öind Roſa candida, & rubicunda) Eſulus eſt, ſed quæ mel api- Qre . enz culis, venenum araneis propinat. Lilium JEſulus eſt, ſed &cadem lucn; * cujus odor vertiginofis capitibus gravis, ſerpentibus verò rem ſym- oeiſi exitialis eſt; ſaluberrimus econtra ſanis, & robur auget, & bola. flgn n mentem exhilarat. Balſamum JEſulus eſt, columbulis o- 6be dor in vitam, ex quo tamen accipiter toxicum, & mortem Leonem e ſibi manducat Vinum JEſulus eſt, benè valentibus vita, fe- : 8 brientibus interitus. Sol Eſulus eſt, Aquilarum delicium, no- 1e fthu Ruarum exitium, ſive, ut Auguſt. lib. 2. c. 8. de moribus Ma- sne nichæorum loquitur: Sol aquilarum oculos vegetat, nobtua- s ſugtimm num ſauciat aſpectus, & tenebrat. De hoc Sole Malachias rre⸗ Aenun cecinit c. 4. v. 2. Orietur vobis timentibus nomen meum ol ju- niatenl ſtiiiæ. . Feſito Nativitatis Dominicæ. — 192 ſtitiæ. Cur juſtitiæ potius quàm clementiæ appelletur & quidem timentibus nomen ejus, cauſam reddunt Hierony- mus, Theodoretus, Rupertus, aliique apud Cornel. in c. 4. Ne Eſulus ſit terribi- lis, eſt re- medium pnitentia Malach. quia eſuriens Eſus pro meritis cuique premium vel ponam retribuit, & oppreſſam coruſcare, ac ſplendeſce- re facit juſtitiam. Et ſicut Sol obſcura illuminat, omnium- que oculis exhibet conſpicua, ità Chriſtus juſtitiam piorum, quæobſcuratur ab impiis, illuſtrat, & ſibi toti conſpicuam facit, injuſtitiam verò reproborum detegit, & Cœlo terræ- que reddit exoſam. Præcipuum porrèò medium, ut terribilis nobis Eſulus non ſit, pœnitentia eſt, quam qui tempori arripit, blandum ex ſevero, placatum ex irato, amabilem & terribilem ſibi JESulum reddit. Age pœnitentiam, ait Bernardus, ſi dulcedi- né Chriſti cupis impleri: hoc tibi prædicat ſtabulum illud, hoc præſepe clamat, hoc lacrymæ, &y vagitus e vangelizant. Narrat 8. Beda, qnôd fons in porticu Betbitem erupit in illa nodte; cu- jus facti omiſſis aliis ratio duplex eſt, ut, qui dulci volent Chri- ſti præſentià frui, prius ſe in fonte pœnitentiæ lavent, & mundent; hoc quippè deſiderat ante omnia Chriſtus: pœ- nitentiam præcurſor Chriſti prædicaturus ad Jordanem ac- ceſſit, ut (verba ſunt joannis Geometræ in Cat, græca) qui vellent pœnitentiam agere, protinus fluvii copiam habe- rent; quod multèò verius de Chriſto Eccle. II. v. I. monet Sapiens: Mittepanem tuum, ſuper transeuntes aquas. Mira lo- cutio. Cui bono panis jacietur in aquas? egoné ori detra- ham panem, ut eo aquæ potiantur: non eſt ſermo vatidici Regis de pane terreſtri, quo mortales veſcuntur fideles ad vi- tam, qui de ſe Joannis 6. agit: Ego ſum panis viæus, qui de Cœlo deſcendi, & ideò in Bethleem, hoc eſt domo panis, pri- mum apparere voluit, tanquam in propriâ domo. Sed ut hic panis tibi ſapiat, & ſanitatem animæ conferat, ſuper a- quas transeuntes mittendus eſt. Pulchès. Ambroſiusl. de Da- vid: E ic Panis Chriſtus JEſus, ibi vius, ibi non terribilis, ſed amabilis eſt, ubi eſt aqua lacryn arun, & fletus pœnitentiæ. Ratio Auginsgligimni areſe, 0l ! „t UNE ſakr o— eWe⸗ e⸗ „ DENtakmmeimerhe Feurtarſorbe Z n Mohpniconisllne Nipenunnkirnud⸗ nmg lrms ar⸗ . ¹ lizicunn el Ccnthienn Comne n, Uique pronin e, ac ſplenti⸗ hinnt, omnin litiampionm toti conſpiru „&Cckloten „ 6 is nobis l tripit, bintn Xtertibileni Ardus, ſi A Oulun iliii) gelirant. Mn 1 illa nole, a lulcivolemtC tentice lavemn 4Chriſtus: dordinem! (AN Grede) vi copiam hi le. 11,V. LN ſer anlcs Mn egone gitil eſt ſermmo m’. ntorhelst nis i,ſ Gommo Flid onkeat, i⸗ lnbtoſlglei bitorteini SS Concio Ciwvica. 193 — KRatio altera fontis erumpentis datur, ut linteola lavare facilius Virgo Mater poſſet, & idcircò non ſericis, nec holo- ſericis, ſed lineis uſa eſt linteis, qualibus maximè Eccleſia pro ſacrificio utitur, quòd leviori negotio conſervari mun- da poſſint, ità, ut licèt per uſum maculas contraxerint, promptum tamen ſit remedium aquarum. Docere nimi- rum vult Mater ſancta, ad fontem eſſe recurrendum pœni- tentiæ, quâ abluatur anima, & ſuper nivem dealbetur. Quando natales ſuos olim celebrabant Magnates, fons vini pleniſſimus exibat; Lacerymæ pœnitentium vinum Angelorum ſunt; erumpat fons iſte pœnitentiæ, & ſignum erit Chriſti gaudentis, ac jucundi. Movet aliam quæſtionem Bernardus ſerm. 3. de Nativ. cur non laneis, ſed lineis recens natus Salvator involutus ſit pannis? Si primus Adam pelliceis veſtitus tunicis, cur ſecundus pannis lineis obvol vitur? contrà frigus melius ſerviiſſet lana, Rebecca ſuũ lſaac hœdinis involvit pelliculis Gen. 27. v. 16. Cur non Maria, ſi non etiam ex hœdinis, (quia Chriſtus non eſt peccator ſicut jacob, ſedjuſtus & agnus ſinè macula) ſed ſaltèm ex agninis pelliculis tunicam filio apparavit:? Reſpon- ſionem ex eo deſumo myſterio, quod Deus præcepit Aaroni, Exod. 24. v. 8. veſtem non de lana, ſed lino fieri, imò ipſe Jo- anni Apocalyptico viſus ſit lineâà ſacerdotali veſte indutus, cujus cauſam dant Rupertus, & Ansbertus: Ad us munditi am indicandam, quia pellibus ſemper aliquid carneum adhæ- ret, ſaltm odorem retinent, linum autem vix quidquam ter- renum retinet, etſi è terrâ ſit. Tunc induimur veſte lineâ, & totâ candidâ, cum nihil terrenum, ſeu carnale habemus, ait S. Hieronymus. Exuamus itaquè carnalem Adami tuni- cam, lino pœnitentiæ induamur, ut gratiam in oculis amabi- lis Eſuli inveniamus, & gloriam ex ejusdem manibus liberaliffſimis recipiamus. SEe Bb Con- 194 383 (0) 883 6009606029202006000S0SSSO Concio Aulica. Nunquam glorioſior DEUsS quam in ſua exi- nanitione. mii, Vidimus gloriam ejus. Joann. I. v. I4. nilen at eE Erebar Auditores, nè humiliatus, & exinanitus in AA Habi. SAE incarnatione DEl filius damnum faceret ſuæ glo- ha Miſteri FA Sriæ, fieretque verum denuè illud vetus: . . 6 „ Wonbene conweniunt, nec in una ſode morantur Majeſtas &'amor. Verebar, inquam, nè quis viſo infantulo cogitaret: Quis credat Deum immenſum eſſe, qui alteram ſpithamam non excedit. Germani, ut de iis Cornelius Tacitus l. de mor. Germ, nullam imaginem, nullam aram, nullum templum Deo ſaerabant, quòd putarent injuriam fieri DEO, ſi parie- tibus includeretur; quomodo credent DEum eſſe omnipo- tentem, quem faſciis vident teneri? ſapientem, quem vident Mmardn infantem? Verbum æternum, quem vident obmuteſcere?! Wpaſenneie beatum, quem gemere & flere audiunt? glorioſum, quem in GmCRCCiT viliſſimo ſtabulo, ſtabulique loco abje ctiflimo deprehen- ümmmgunin dunt? ſed contrarium omninèò accidit, quot quot viderunt egstn Cl hunc puerum, agnôrunt plus eſſe puero, & quid homine 16 unhunn majus. Vidiſtis, 6 Angelilrecens natum:? ſine dubio vidimus, Uihleffiranimi & quid vidiſtis? V'idimus gloriam ejus, hinc tota nocte uni- unniiktugninr verſi cecinimus: Gloria in excelſis. Vidiſtis & vos paſtores? Muinliminkli & quid? vidimus gloriam eius. Et reverſi ſunt paſtores glo- nn eee rificantes & laudantes DFIIM. Lucæ 2. v. 20 Idem dicent Reges, idem dixére, quotquot ſtabulum inviſentes viderunt Verbum Caro factum, quòd viderint gloriam ejus longè au- guſtiorem in præſepio, quàm Salomonis in eburneo, leonis aureo, Xerxis in gemmeo Solio. Non minuit incarnatio gloriam AIR SPAbitibiſzeriun Ponnubuorarnen⸗ inh. — Concio Aulica. 19 5 6 ee gloriam, ſed auxit; quod ad majorem parvuli noſtri gloriam demonſtrabo, ut diſcamusnihil nobis decedere gloriæ, quo- ties amore ipſius nos humiliamus; attendite & videte. Magiſtrale opus Polygnotus pictor abſolvit, dum in ſca- in ſati lis gigantem collocavit, viſis coloribus, ſed eâ potiſlimum arte, ut etſi quis ſpecularetur totis diebus & annis, diſcerne- 1,9. 14, re non poſſet, utrum aſcendat, an deſcendat; deſcendendo af- cendere, aſcendendo deſcendere videbatur, inquit Plinius l. 5. N erinnine c. 9. Artificioſiorem tabulam in ſtabulo Bethleemi propoſuit fieretſtaß⸗ Amor, qui. pictoriæ author eſt; collocavit ibi ſcalam, quæ ſyetus: eſt virgo Mater, in qua eſt Gigas ille deſcriptus, interprete edenoranhr S. Hieronymo Pſal. r 8. eultavit, ut gigas, ad currendam vi- am. Oeſcendit ille quidem ad nos bumiliter, ſed eodem ſimul cogitaret: tempore aſcencit ſublimiter. Video ad hanc tabulam S. Dio- thimamn nyſium Areopag. I. de Divin. Nom. c. 9. & clamantem: Mo- Citus , de aa Hls Dei imutabilis et! S. Chryſologum repetentem ſerm. 162. lum tendi precéſſit à Patre, à Patre penitus non receſſit. Cum ab Ange- DE0, futi lis minoratus ſit, major tamen manet Angelis cùm parvus nele onnin ſit, manet tamen magnus, ut antè, tam glorioſus . dives, for⸗ n Ovemvicet tis, ut antè z imò glorioſior nec jam dubium eſt, utrùm De- Cbonuteſcere Us deſcendat, an aſcendat, ſed certum, quòd aſcenda t. S. Am- ctum gbeni broſium audiamus comment. in 1. Tim. 5. Humilitas iſta non ad imminutionem ejus proficit, ſed adgloriam. Similiter S. nue Ni Chryſologus ſerm. 146. Quôd naſcitur Cbriſtus di vinæ Aa- jeſtatis eſt, non ſt imbecillitatis humanæ, eſt gloria Deitatis. kne Glorioſa eſt Principum humilitas, nec tantùm ſplendo- i i. de ris perdunt nihil, ſed augent ſicut fax inflexa. Pulchrè ſcrip- Prineipam torn ner ſit Sidonius Apollinaris ad Principem l. 2. c. 3. Altitudinem glorioſa, veon tuam humilitate ſublimas: Nec eleganter minus dixit Plinius Ghridi bnthiſtong in Trajani panegyrico: Cui nibil ad augendum faſtigium ſuper- a . ſbentie eſt, hoc uno modo poteſt creſcere, ſi ſe ipſe ſubmittat. Aureès. ilentesien Chryſoſtomus homil. 3. in Matth. Sublimium illa max ima meipslonget gloria eſt, humiliari ſyontè ſubmiſſiiis. Hoc uno modo potuit eburneo, creſcere, & crevit is, cujus magnitudinis non eſt finis. Chri- inuit Mmn ſtus ipſ humilitate ewaltatus eſt, S. Auguſtinus in Pſal. 7. & gor 8 b 2 §. Cy. 196 Feſto Nati vitatis Dominicæ. 8. Cyprian. Cbriſtus per bumilitatis gradus afcendit. Ante omnes id ſcripſit Paulus Phil. 2. propter quod & Deus exal- ta vit illum, ſecundum oſtenſionem, inquit S. Anſelmus hic, qui cœpit ſciri, quod erat. Ante nativitatem vix notus in Judæa Deus, at verò in ipſo Nativitatis die urbi & orbi propalatus eſt, nimirum, ut ſublimior appareret, & Angelis & bominibus, inclinata eſt ſublimitas, S. Euſeb. Emiſſenus hom. I. de ſy mbol. Scripſit S. Thomas I. 2. de Regim. Princip. c. 6. quòd Au- guſto Cæſari eâdem, quàâ Chriſtus, natus die, Anno 752. ab urbe condita, divini honores à Senatu decreti fint, ſed pru- dens Cæſar fubtimuit, neſcio unde, & Tiburtinam Sybillam conſuluit, erat autem poſitum in Conſecrationis diplomate: Propter corporis ejus pulchritudinem, &ganimi probitatem. Sy- billa porrò edocuit Cæſarem, eadem die natum de Virgine longè pulchriorem, & probiorem, quem etiam oſtendit in Cœlo, incluſum circulo aureo. Hunc pronus adoravit Au- guſtus, & mox edicto cavit publico, nè à quoquam adorare- tur, neq; Deus, ac né Dominus quidem appellaretur. En quàm citòn otus in urbe Deus noſter, quàm glorioſè fulget in Cœ- lo, dum jacet in ſtabulo. Addit Pariſienſis Cancellarius Joan- nes Gerſon ſer. de Nat. Domini p. 4 Eâdem horâ, quà natus eſt Chriſtus, imago Romuli, Romanæ urbis Conditoris, quam Roma velut Deum adorabat, in fruſta eſt diminuta, quaſi lapides clamare voluerint: jam natus eſt Conditor Orbis, & urhis, quem ſolum adorate. Sed liceat hic quærere, cum Romæ extiterint non Romuli tantum, ſed plurimorum ali- orum heroum ſtatuæ (quæ erant tanto numero, ùt quidam Legatus Romà redtix, & interrogatus, quid vidiſſet? reſpon- derit: Lapideum populum) ſolius Romuli ſtatua ſit contrita? ſu- ſpicor, ut Neonati Majeſtas puerili magis innoteſceret. Mo- narcha maſjeſtas cognoſcitur non ex eo, quod adoretur à po- pulo, ſed abaliis Monarchis. Seſoſtres F.gyptiorum Rex currum fuum à Regibus volebattrahi, Tamerlanes Thracum Rex Bajazetem Turcarumtyrannum decem annorum victo- rem ſub menſa tempore prandii habere voluit. Sapor Vale- ria- Min khengin nehlke 1 antn oden Sfmreneimt li- Aliuignurmn 4 Rh Crohkoherenn Dorne GUNeNrWür Marnetmdancnent 7 „ e Ueß ln ngin hte⸗ nniſihentinn hentſincgnn ,e ncem, Concio Aulica. 197 Nſtenti — . — — 04 Gden rianum Imperatorem Romanum per annos quindecim Vi- nelnnt 4 Rtorem pro ſtapede ſe inclinare juſſi t, Salvatori noſtro non rnohgni quicunque Rex, ſed maximus Romanorum, fundator urbis, orbi D inclinatur, ut ſignificet ſe cedere urbe ut ſuccedat novus i6 derzi Rex, qui ſuos tricoronatos vicarios in ea urbe ad ſuprema n lckifti Orbis tem pora habebit reſidentes. Et ideò in pulviſculos ihcdgidt comminuitur, quèòd in præſentia Chriſti nullus poſſit eſſe, e Anan vel fidus, vel umbratilis Rex. De memorato Romulo n pro Deo habito ingenioſè dixit Tertullianus c. 7. Scalis men- iifnt, ein dacii aſcendit ad Cœlum, ſed ſic aſcendendo deſcendit ad Pa- tiam h triam patris mendaciorum. Veritas de terra orta eſt, & ſca- onscin lam detraxit, hinc ille caſus. Prorsaa. objfaten. Veritas verò divina ſcalis charitatis, & humilitatis def- tivæ Edri. tum de im cendendo aſcendit, quod prædixit Malachias c. I. v. 3. Ecce ſti naſeen- iam oſteni Dominus egredietur de loco ſuo, & calcabit ſuper excelſa terræ. tle. vSadotnh Septuaginta habent: Ecce Dominus deſcenaet & aſcendet, & quamadorn calcabit ſuper excelſa terræ. Excelfa terræ fuêre Auguſtus, Ureturngdi Romulus, Idola . gypti, templum pacis. Non dubito, quin Efupgetintt elementa omnia præ reverentiâ, & gaudio mota ſint & ſub- Nellarius ſon ſilierint naſcente Domino, & illi dixerint gloriam pro gra- igvinnnse tijoſiſſimo ſuo Adventu: Domine cum ewires de Seir, terra mo- ndirotis, Jun ta eſt.jud. 5. v. 4. tanta fuit naſcentis M ajeſtas, tanta gloria, Gmiunn, . ut terra ferendo non fuerit. Terra mota eſt. Ergo contremu- onitor Ofl erunt idola & homagium Deo vivo ac vero præſtiterunt. 5 cguerele, Certè ſi ſaxa adorârunt Solem in occaſu, multò magis in or- Plotinonmnt tu; manet enim ſemper verum illud Syllanum: Plures ado- ero, itgutn rant Solem orientem, quum occidentem; quòd autem occiden- riciſettehe tem adorarint, didici ex 8. Vincentio Ferrerio ſerm. in paraſc. Altconttn! Dicunt aliqui, quòd quandobriſtus captus intravit per civita- notekeret tem in Jeruſalem, imagines lapideæ Imperatorem Romanorum, .2 dadofetuen. quæ erant ibi ſculptæ inclina verunt ſe Chriſto, quaſi dicerent: Majorre- g reunk Domine bomines rationales vos liga verunt, & nos irrationag. dis in &. etameslnnn es adoramus. Si hoc proinde in occaſu, quid in natalis ortu? ks ni⸗ nnotunte⸗ omnia ſaxa ſe inclinârunt, ut calcaret, ſuper excelſa terræ. venerit ad i. orſe Locus iĩpſe, in quo hodie naſcitur, ante duo millia anno- ten.s. Ul. di B b 3 rum §. 5§. Imitanda Chrifti humilitas. 198 Feſto Watiwitatis Dominicæ. rum terribilis jacobo viſus eſt, hinc illæ voces: Gen. 28. v. 17. Quum terribilis eſt locus iſte! Dormivit enim Jacob in Bethle- em eodem loci, in quo Chriſtus olim naſciturus; cum au- tem vidiſſet Majeſtatem infantuli, ipfum locum, in quem re- dundabat gloria, terribilem appellavit. Tanta fuit gloria naſcentis, quæ Solis inſtar crevit ad perfectam diem, donec videlicet in meridie Cœlos repeteret, ubi Angelis tam mag- nus apparuit, ut portæ Cœli eſſent nimis anguſtæ, ideéque pPræambulares copiæ clamabant: Attollite portas Principes veſtras, cur ità? pulerè elewari portæ, & in ſublime attolli, ſ- quidem major regreditur ad Cœlos, quàm ad terras venerat. Ait S. Hieronymus tom. 9. ep. 27. Conſentit D. Hieronymo Gregorius Nazianzenus. orat. 42. portis, ut attollantur, 6 ſublimiores fiant, imperat, quò Chriſtum d paſſione ſublimioren capiant. Similiter S. Ambroſius. l. 4. de fide: Quùmwis ſci- rent Angeli, nibil Deo accidere ex carne potuiſſe, tamen quaſi eum, quem emiſerant Cœli portæ capere non poſſent, majorem vi- am aliquam quærebant revertenti; adeò nihil exinanitus ami- ſerat. Debuit tamen novo victori novum iter parari, quia non unus homo, ſed totus in omnium Redemptore mun- dus intrabat. Scimus ex Plutarcho 2. ſympoſiacor. q. 5. triumphatores diſruptis olim mœnibus admitti in urbem ſolitos, non tantùm, ut oſtenderent urbem non egere mu- ris, quæ talem haberet propugnatorem, ſed ut infinuarent, majorem illum redire, quàm exierat. Iſaias c. 64. v. I. pe- tens Meſſiam exclamat: utinam disrumperes Cœlos, & deſcen- deres Quaſi dicat; ſcio, quòd ad nos venturus ad triumphum venias, rumpe ergo ut triumphator muros. Acclamemus triumphatori cum S. Bernardo ſerm. in fer 4. hebd. ſanétæ: Onoviſſimum & altiſſimum! Ohumilem, éz ſublimem! nemoillo humilior! & cum S. Petro Dam. ſerm. 3. de Joan Bapt. repe- tamus: OQbeatæ humilitatis ecelſa Majeſtas, quæ dum DEO ſe ſubjicit, ad Dei conſortium excellenter aſſurgit. Finio cum illo S. Leonis ſerm 3. de Nat. acroamate: Si- Mmlis 6wtdl Gg ln ind WY Aiakiei AN, . zlrnmnuſrnun * nudein Jh e Triettincueſine Sunnm. 5 Vene ItihCtone Merne 8ingtenehre Ie d 1 , relneenutuu eſcenllanut 7n nncccnsectantcen Glhnborende ni ongehmden muhnsoirttſcen,, uehnitingtegihui tlrelreneinnn ſnphiihntin ei De,Ge erin Unttefilgnnteing lenrſhni, Gannt ſee, — ces⸗ Gni n actbilki Citurts; an OCUImin denn Uumta fine kem Gienen Angelistunn ngultcr, itiil te ortag ii 1ſublinectl, ,ras Vehlei1 it D. Hierom utattolhoumn one ſublimmn ge: Quumni tuiſſe, toneng ſent, naſonen ſexinanitusan iterarari, lemptore tmun npoliacor 4. ürin in dre N on egere n ed utindunten 16 C.64, ..M Clon Isadtrunnphe 6. Acchuri 14 heb i blimenten- eſoanbipt i, , (ue lundl ,. gommm . Concio Aulica. 199 mus igitur ejus humilitatis õ gloriæ volumus eſſe con- formes! & ſerm. 2. de reſurrect. Eſu Cbriſti humilitas nulii a- ſpernanda divitum, nulli eſt erubeſcenda nobilium, quoniam fi- cut ille paupertate divitias non amifit, gloriam bumilitate non minuit, æternitatem morte non perdidit, ità & nos eisdem gradibus, ut cœleſtia apprehendamus, terrena deſpiciamus. Ad Eſuli cunas deſpexére coronas ſuas, easque ad JEſuli pe- des depoſuêre Lotharius, (à quo dicta Lotharingia, quæ prius Auſtraſia) Pipinus Rex Galliæ, Caroli Magni primogenitus, Ramirus Rex Arragoniæ, Veremundus Caſtellæ, Sigibertus Angliæ, oannes Armeniæ, qui viginti quatuor Reges ſub ſua cenſuit poteſtate, quòd majori ſibi gloriæ ducerent om- nem mundi gloriam amore JEſuli conculcare, quàm Regnis, & Imperiis dominari. S. Wenceslaus Boëmiæ Princeps oblatam ſibi ab Othone Imperatore coronam acceptare noluit, quia Eſulum ad cor habuit (habuit enim ſemper ad pectus imaginem DElparæ Virginis Eſulum ſuſtinentis) quaſi diceret: Nolo ego enceslaus coronatum caput, ſuficit meé babere, pro cordis corona Eſum meum. Projiciamus, & nos, ſi non coronas, coronata certè auguſtis deſideriis corda ad pedes ſanctiſſimi hujus infantuli, dicamusque: Fac nos Domine ſcabellum pedum tuorum, infra quos deponimus omnia inanis gloriæ deſideria, tu gloria noſtra! in humilita- te tua gloriabimur, & quidquid humiliationum paſſi fueri- mus, augendæ gloriæ tuæ immolabimus, tibi ſoli honor, & gloria, nobis opprobrium, & ignominia! Quod ſi ſincero hæc cordis affe u protulerimus, cantabunt nobis Angeli ſolenne gloria, ſi non in terris, certè in excelſis. Feſte 28 (W Feſto S. Stephani Protomartyris. Concio Ruſtica. Stephanus Chriſti primogenitus, ſeu alter Ru- ben. Ecce video Cœlosapertos. Ex Epiſtola Aiſſæ. Alt, 7. V. . & Ix invenio in toto ſacrarum literarum codice ul- lumsanctum, cui tot honorum tituli conferantur, icut Beatiſſimo Protomartyri & Diaconorum N SPrincipi Stephano, quem videlicet appellari lego: Virum plenum fide & Spiritu ancto, Act. 6. v. 5. Plenum gra- 200 5§. 1. S Lauren- tii hono- rum tituli. tid & fortitudine, v. 8. ipſique adverſarii plùs quàm hominem agnoſcere coacti ſunt: Intuentes eum omnes, qui ſedebant inCon- filio, viderunt faciem ejus tanquam faciem Angeli, v. 15. Eratste- phanus, ut ait Auguſtinus, juvenis ſpecioſus ac virgo, cui pul- chritudo mira corporis, & flos ætatis, & Eloquentia ſermoci- nantis, & ſapientia ſanctiſſimæ mentis, & optatio divinitatis; indoles eximia, quam Spiritus Sanctus, ut ait Damaſcenus, fulgentibus gratiæ radiis illuſtravit. Erat Stephanus (Nice- tam refero) inter Apoſtolos Apoſtolus, Propheta inter Pro- phetas, Doctor inter Doctores, inter Diaconos primus (ver- ba ſunt Auguſtini) ut inter Apoſtolos Petrus: Apoſtolis gratià, inferiorem non fuiſſe docet Hieronymus, imò, ut vult Nice- tas, magis ardebat quàm omnes Sancti ſui temporis Chari- tate, ob quam charitatem fortaſſe meruit, ut eſſet Chriſti z. z. primogenitus, & alter Ruben, de quo Gen. 49. Patriarcha stepha- Jacob dixit: Ruben primogenitus meus, principium doloris mei, nus Kſum prior in donie, major in Imperio. Quæ verba ſenſu meliori de in ler. Protomartyre Stephano accipio, inque Ruben laudibus fi- dit, quia guratum fuiſſe Protomartyrem breviter oſtendo. abuir fi. Ruben idem ſignificat quod videns Deum, convenitquèé gelicem. Præclarè Stephano, qui de ſe: Ecce video CœQlos apertos S ſa um in uemtit en Arn Minisdet enicens ”ZM ſeu Aterli 1Aliſe , rarum cocicel ituli conketaone & Diaconene etappellatit- v.5. Phenaß quam homive lifſetehantiln el,vel hrid acvirgo, cih⸗ guentiaſelme tatio dirinitas Zit Damaſcenn Negbants Ni fhnenimeltt OnOS Primdst Apoſkolsetn imèutyutN tempolölt t,neletc ui cipium Nad ſenſu weſot⸗ duben laudibin: ſtendo. unn cohrehlt⸗ lHen Concio Ruſtica. 83 201 ſum ſtantem a dextris Firtutis Dei, Act. 7. v. 55. Nihil ego miror viſum eſſe Stephano filium Dei, cum Stephanum vi- derint vultu præditum angelico; ſi enim Angelus eſt quid- ni Deum videritè proprium enim eſt Angelorum videre faci- em Patris, qui in Cœlis eſt. Terreſtrem Angelum agebatste- phamus, quia, ut loquitur Cornelius in Act. pag. 136. in mo- ribus & doctrina æmulabatur puritatem, innocentiam, libe- ralitatem, fortitudinem, ſapientiam, zelum & ſanctitatem Angelicam, quare in amico, & æmulo Angelorum angelica ſimilitudo apparuit, ait S. Auguſtinus ſerm. 6. de Sanctis. Ra- diabat facies Stephani inſtar Solis, juxta ejusdem doctrinam Auguſtini ſerm. 99. de Civ. ut exterior fulgor indicaret pul- chritudinem mentis, proderétque intimam Spiritus Sancti præſentiam: Cum haberet in ſe spiritum sanct um, os præ ſe ge- ſtabat Angelicum, S. Hilarius Arelat. ſerm. de S. Stephano. Vi- dit itaque Jeſum ſtantem à dextris virtutis Dei, quia Ange- lus orat; Nisi malimus dicere cum Auguſtino, ideò Angelus erat, quia Jjeſum videbat; Stephanus, ait ille, revelatàâ facie ſpeculabatur in Cœlum gloriam Dei filii, ideò videbunt vul- tum ejusjudæi, tanquam vultum Angeli Dei. O ſi & nos An- gelicos æmularemur, ut jeſum videre mereremur, ſi ſeſum videremus, ut Angelicâ facie donaremur, ſicut ex præſentia Salvatoris in monte Thabor Moyſes & Elias radiis ſplendoris & gloriæ donati ſunt, ut pariter viderentur in gloria, & Ma- jeſtate, teſte Lucâ c. 9. v. 3 I. vileſcit ut aurora facies piorum, nigreſcit ut olla vultus impiorum, unde Paraphraſtes Chal- dæus in C 1. v. F. Cantic. hæc de Iſraëlitis meminit: quoniam Israélitæ fecerunt vitulum, denigratæ ſunt facies eorum ſi- cut Ethiopum, qui habitant in tabernaculis Cedar, &uando egerunt pœnitentiam, & dimiſſum iis fuit peccatum, multi- plicatus eſt ſplendor eorum gloriæ vultũs, ſicut vultus An- gelorum. Pœnitentiam ſeriam agamus ut ſimus K uben, vi⸗ dentes Deum, ſitque facies noſtra tanquam facies Angelo- rum, non quidem in oculis hominum, ſed Dei & Civium ſu- pernorum. Cc Ru- Feſto S. Seephani Protomartyris. 202 — . . 5 . — Ruben, primogenitus meus. Primus Martyrum poſt trium- Secylenus phantem Chriſti in Cœlos ingreſſum ſubiit Stephanus, ideoô- IESI pri-que in Chriſti fanguine, quod Martyrii ſemen eſt, meruit eſſe mogenitus Primogenitus. Aptée Auguſtinus: Watus eſt Chriſtus in ter- ris, ut Stephanus naſceretur in Cœlis. . Mors Stephani non mors, ſed obdormitio & natalis meritò appellatur, quia re- naſci cœpit in vitam, cum poſuit mortalitatem Sperat Jiſtus in morte ſua, inquit Salomon Prov. I4. bona enim mors juſti (ſubjunxit Bernardus in Epiſt.) propter requiem, melior propter novitatem, optima propter ſecuritatem; ter optima mors Stephani propter primogenituræ dignitatem. Princi- pium doloris vocatur. Ruben, principium doloris five Maxrty- rii viro dolorum fuit Stephanus, quia mortem, quam Salva- tor noſter dignatus eſt pro omnibus pati, hanc primus ille reddidit Salvatori. Obſervat inſuper glofla, multum ſimi- lem fuiſſe mortem Stephani morti Salvatoris. Patitur extrà Civitatem Chriſtus, lapidatur extrà Civitatem Stephanus. In manus Patris comendat Chriſtus Spiritum, in manus Chri- ſtispiritum ſuum commendat Stephanus, ut adhærens Jeſu ſuo unus cum eo ſpiritus efficiatur. Ignoſci Crucifixoribus fuis rogat Chriſtus, non ſtatue lapidatoribus peccatum, obſe- crat Stephanus; majus penè aliquid inimicis ſuis precatus quàm Chriſtes, ut non tantúm illata ignoſceretur cœdes, ſed nè quidem in peccatum reputaretur. Convertit oratio Chri- fti ltronem, convertit oratio Stephani Saulum perſecuto- rem; Si enim Stephanus non orâſſet, Eccleſia Paulum non haberet. Clamans voce magnâ exſpiravit jeſus, clamavit vo- ce magna & obdormivit in Domino Stephanus. Adſtitit Crueifixo Filio Deipara; adſtitit & lapidato Stephano, & ho- diedum Solymæ in lapide, qui oſtenditur, genuflexa cums. JoanneA poſtolo, toto lapidationis tempore preces pro Ste- phano fudit. Paſſus eſt Chriſtus ætatis anno 34. in eadem ætate, & eodem adhuc anno, quinto poſt mortem Chriſti menſe, paſſus erat Stephanus, decorémque ætatis ſuæ (ut Auguſtinus loquitur) ſanguine purpuravit. Audiatur S, Au- gu- n ſheann ,te 1 emee eS M R igennhirenng,. Nbtauner Pfren ngsr. 4 Etts: lontrein beſenn fnlerthan tin mketeltkni, rie. — t)tum l itötehunn eſt Chriti,, os eghin tem pera enitn mon fequiem, gi tatenmgterogit Shitatem., in Olorisfreln tem, qvamsle „Hancprimuzi i,multumtr ris. Patitur en em Stephanng „in manusCh ItaGhætens Crucifrorbb peccatumn,obt 8s ſvis precetn ererut Eedes⸗ vertitoratiochi alumn pereae eſia Paulums eſis,clamuntir hanus, Ackd Stephao dt⸗ genuſennn epreces Noß no 34 in morten Cni e Eluti ſei Aucia5 J Concio Ruſtica. 203 guſtinus ſerm. 5. de S. Stephano: Stephanus Apoſtolos beatâ ac triumphali morte præceſſit, ac ſic, qui erat inferior ordi- ne, primus factus eſt paſſione, (principium doloris) & qui erat diſcipulus gradu, magiſter cœpit eſſe Martyrio, com- plens illud Pſaltis: Quid retribuam Domino pro omnibus, quæ re- tribuit mibi ? retribuere enim voluit primus Stephanus Martyr Domino, quod cum omni humano genere accepit à Domino, mortem enim, quam Salvator noſter pro nobis dignatus eſt pati, hanc primus reddidit Salvatori. . Quod ſiſcire quis cupiat, cur non crucifixus ſit Stepha- nus, ſed lapidatus? huic reſpondeo: Ideò lapidatum potius quàm crucifixum fuiſſe Stephanum, quia lapidatus non fuit Jeſus, in quem toties improbi Judæi lapides ſuſtulerunt, ut lapidem illum angularem & Petram vivam lapidarent, quamvis lapidibus ſeſe mactari paſſusServator non fuerit, ut hanc Stephano ſuo reſervaret gloriam, per quem adimpleri volebat, quod ſuarum deerat Paſſionum, totque carbuncu- lis quot lapidibus Crux à Stephano decoraretur. Lapida- tus itaq; instephano eſt Eſus, ut eundem, principium doloris ſui jure meritiſſimo nuncuparet. Et hæc cauſaâ potiſſima eſſe videtur, cur ſtantem potius IEſum quàm ſedentem Ste- phanus viderit, quia, ut loquitur Petrus Damiani, orat. de S. Stephano: Chriſtus cum Stephano ſtante ſtabat, & cum bellan- te bellabat, ut ſuum juvaret propugnarêtque Athletam; Fe- runt, Alexandrum Magnum prandere ſolitum ad tibias, cum- que tibicines mutato tono delicioſè bellicum intonarent, ſurrexiſſe illicò Alexandrum, arreptâque lanceâ ad prœlium aſpirâſſe, quod indubitatum erat indicium pugnacis animi & auguſtæ virtutis: Longè verius Chriſtus in Cœlo empy- reo deliciis affluens, ſuorum fidelium luctis & luctibus ità in- tendit, ut, ſimul inſonuerit luctantium clamor, illicò à deli- ciis ſurgat ad arma, ſeque luctari in Martyribus demonſtrat.- Stat ergo Chriſtus, cum lapidatur Stephanus, quia in Ste- phano pugnat, patitur, vincit, triumphat. Stat Chriſtus (inquit Divus Ambroſius l. 3. de fide e. ult.) ſtat Chriſtus qua- Ce 2 1 264 Feſto S. Stephani Protomartyris. — phani Martyrio Patri oblaturus. Quærit perquàm inge- nioſè Auguſtinus q. 88. ſuper novum teſtamentum, cur in lege veteri ante incarnationem ſuam viſus ſit Dei fllius lſaiæ atque Prophetis ſedens, Stephano autem pugnante ſteterit: Et dignam ſuo ingrnio reddit reſponſionem: Quoniam tune in pace erat cauſa di vinitatis eius, in tephano aulem sal vato- ris eauſa vim patiebatur. Patiebatur Chriſtus in Stephano, cujus ſortem in ſe ſuſcepit, & cauſam ſuam agenti adſtitit, quaſi reus & patiens patienti reo compateretur: At quia bo- na cauſa eius eſt, ad degtram judicis (Patris) ſtabat. Patieba- tur itaque Eſus in Stephano, eumque idcircò appellare po- 8. 4. tuit: ſui principium doloris. 2 Stephauus Sed & Stephanus, velut alter Ruben, prior in donis, maior bee“ in imperio. Hjuscemodi donis enim munifeo Deo, cu. urilel mulatus eſt, ut coætaneos omnes longè antecellere videre- tur, dicereturꝗue: Plenus Spiritu Sancto, plenus fide, ple-. prägganmnna nus gratia. Plenum gratiæ & veritatis vocavit jeſum joan- lanheenn nes c. I. gratiâ plenum appellavit Deiparam Virginem Ar- inldlsndn changelus; plenum fide, fortitudine, gratiaâ, Spiritu Sancto mtinnd Nndiunn Stephanum Lucas deſcribit, ut colligamus, quàm fimilis utri- Immgünäünmtucn que fuerit Stephanus, Efu & Mariæ. Primus poſt Eſum ididah nuſ Stephanus cœlos apertos, & in gloria Patris aſpexit filium, Mnimmdchnizite primus bravium felicitatis comprehendit; primus laureo- AMunmimmiscnkn lam Martyrii obtinuit: Quoniam B. Stephanus primus pro miikttin Ani Chriſto ſanguinem fudit: Quaſi corona proceſſit de Cœlo, aklmn, Ank. ut eam ſumerent ſequentes in prœmio, qui præcedentis pie- tortzitinnei ge tatem imitarentur in prœlio. Quicunque poſtea ſanguinem enmunek pro Chriſti Confeſſione fuderunt, impoſuerunt illam capi- mimthilinseen tiſuo, & eam ſecuturis integram ſervaverunt. Hæc ad verhbũü Auguiſtinmus ſerm. 94. de div. ex quibus facilè eſt inferre, in — imperio majorem eſſe Stephanum, qui velut imperialis quæ- ig 6 Münr dim Martyrum eſt Corona. Denique primus omniumste- Anarena⸗ phanus fuit, cujus dies feſtus ex Apoſtolorum ſancito quotan- U nmd nis publicè celebratur, teſte S. Clemente l. S. de conſtit. Apo. Minemn ſtol. c. 33. Si ie — Concio Kuſtica. 20 5 en nage Si miraculorum magnitudinem ſpectemus multitudi- . 5. Anig. némque, prior in donis, major in imperio, Stephanus eſt, de quo 5 tepdanus lenn,rt Lucas teſtatur Faciebat brodigia ſigna magna in populo turgus. blimie AG. 6. v. 8. non vulgaria fuiſſe ſigna nec cœteris Thaumatur- niſteean gis communia tenfenda ſunt, quoniam à Spiritu Sancto ma- n: Ouonienig gna in populo appellabantur, conſignaſſet fortaſſè ea Lucas, elten da nisilibros non ſuffe turos eisdem conſcribendis prudenter usin Stedn cenſuiſſet. Sed taceat quamvis Evangeliſta, lapides tamen d dgemi adli Stephani præconium & thaumaturgam potentiam enar- etur: A rant. Vifitur etiamnum in valle Joſaphat eâà parte, quâ mon- ehat, Liich temmOliveti & olymam diſcriminat lapis ingens effigiem ca- appelaag. pitis & ſcapularum viri Dei referens, in quem lapidem dum exſpiraret, ſupinus ceciderat & ſanguine ſuo etiamnum re- Nrin onig centi purpuräârat. Clamat, ni fallor, ille lapis, duriores lapi- nifieo Deoa dibus omnibus fuifie Judæos, contra quos Auguſtinus ſerm. ecellere vicce 92. ad lapides ecurrebant. Dum ad duros, imo duri ad mol- lenns fie, e les, & petris lapidabatur, qui pro petra, qui Chriſtus eſt, mo- witedmjon riebatur. Verum hæ petrævel in Triumphales Stephano n Viginemr excrevêre Coloſſos, vel in Carbunculos exornandæ ejusdem SpirlSand Coronæ abierunt. Narrat Auguſtinus ſerm. 32. de div. lapi- mſrilisutin-. dem unum, qui cubitum Protomartyris feriebat, Anconam u doN En Urbem, quæ à Græco àιs, ſeu cubitus nomen acceperat, SAperkflunm quod in formam cubiti ædificata eſſet, Anconam inquam Primmashue⸗ delatum innumeris claruiſſe miraculis, ejusque ſolennem nns gint veneratione diem 3. Auguſti ab antiquiſtimis temporibus Ccelin ee⸗ fuiſſe celebratam. Sed omiſſis, nè in infinitum excurrat rececentii oratio, prodigiis innumeris, quæ omnibus Seculis beatus oltezſngin Protomartyr patrare pergit, Beatiſſimum Ptimogenitum eruntilumch⸗ Chriſti votis ardentiſſimis oremus, ut ex alto nos reſpiciens r. Hæcadſeti certaminis ſui fortiter ſequi veſtigia faciat, & ad æternæ Ectyfim- communionem hærccditatis amanter adenittat, guic do ore 1 aliscle⸗ principium eſt; dolorem de peccatis perfectum impetret, qui vherite prior in dona, major in imperio audit, cœleſtibus nos donis igec tn⸗ cumulet, inꝗque imperium empyrei gratioſè inducat. Amen. cl Cc 3 Con- ſe⸗ cgeconli 206 888 (0) &8 Concio Civica. Amor inimicorum ſignum Prædeſtinationis. Ecce video Cœlos apertos. Act. 7. v. 5. Ongregatio fidelium in terris agentium Eccleſia Gutdca. militans appellatur, & tamen nec duellum licet, tur Eccle- SN A nec bellum placet, poſtquam pacem promulgâ- a mili. &αrunt Angeli, Rege nato pacifico. Si non poſſu- ans. mus invicem pro libitu mactare, & ulciſci de hoſtibus, quo- modo militamus?reſpondeo, ideò militantem Eccleſiam dici, quia unusquiſque debet pugnare contra rebelles concupiſ- centias; Caro non vult parére ſpiritui, ratio non vult ſubja- cére Deo, vix homo eſt, qui velit habere pacem cum proxi- mo, cum tamen in pace & unione tota ſalus & victoria mili- tantis Eccleſiæ conſiſtat. Hannibal exercitum ducens in Italiam, ipſe vexillum gyravit, cui inſcriptum: Concordia, & dixit: Sub hoc ſigno vincuntur Imperia. Julius Cæſar, teſte Tacito, diſſidentes milites ſic animavit ad unitatem: Romani eſtis, nobiles animæ eſtis, idcireò jurgia abſint. Ruſti- cum & non civile eſt, Civem cum Cive altercari, non eque- ſtre & generoſum eſt, velle vindictam de Commilitone ſu- mere. Parcere eſt magnanimum, heroicum, Romanum. Idem facit hodie Romano-Catholica Fccleſia dum nobis proponit Stephanum Angelicaâ facie præditum, & tantis af- fluentem honoribus, ut Chriſtus ipſemet illi aflurgat, & Cœ- li portas aperiat, eò quod ulciſci de hoſtibus nollet, ſed po- tius veniam iisdem exoret. Quare oſtendam ex nulla adti- one ità adverti poſſe, quòd nobiles ſimus, Dei filii ſimus, quàm ex inimicorum dilectione, quæ eſt actio hujus vitæ diviniſſima. . Librum generationis EſuChriſti deſcribens Masthwus⸗ nulli M — ( ,, Dyccmun ne innte Monninngerpansne Weßrnngtoegenzdn FdnlKedr⸗ Knumn e Hchn hnöulpetii gu ubinnentruir nebat .1,9. Arl lg hllſtsginne l. Bahminnenin ſltüllannatteh iilutie Lle iceheictit aktne⸗ ginn — Concio Ciwica. 207 . — * . . . . — det nulli ex progenitoribus Salvatoris titulum regium attribuit, § 2. In lib præterquam Davidi, quem ſemel Regem nominaſſe nonneemnoge- contentus, iteratò repetit: Jeſſeautem genuit Da vid Regem, Chriſti o- lination Dawid autem Rex genuit alomonem. Cur ille ſolus, & non les avid lol alii, regio decorentur titulo, ex alioscripturæ Davidem con-pellatie. 1. ſ. cernente loco advertamus. l. Reg. 24. relatum erat Sauli, quod in deſerto Engaddi commoraretur David, quem feræ entium Pecelte inſtar venaturus, aſſumpſit veteranorũ militum tria millia, duellum Hcs & perrexit ad prædam: Aſſumens ergo Saul tria millia ein promugt eleſtorum virorum, perrexit ad in veſtigandum Dawid, Di non l &οiros ejus. Verum ipſe Saul ceſſit Davidi in ſpo- hoſtibis, hi lium, adeò verum eſt, qui fodit ſoveam alteri , incidit Pccleſiamtih ipſe, & qui innocentem quærit ad mortem, à morte ut no- elles conenhl cens citius reperitur. In ſpeluncam enim ſeceſſit Saul, & non vultiob⸗ fuiſſet illi ſpelunca pro ſepulchro, in quod vivus intraſſet emn cum pron Saul, ſi David tam manſuetus non fuiſſet. Stimulabant hunc Vickotiami Comilitones: Ecce dies, de qua locutus eſt Dominus ad te Um ducensin &c. David contra jure jurando ſe obſtrinxit, quod Chri- m:crdin ſtum Domini interempturus non eſſet, nec alios permiſit, ut ſulins Cæli, vindi cæ ſpriritu proderent adverſarium. Satis fuit Davidi, potuiſſe ulciſci, & longè glorioſius noluiſſe. Quod ubi advertit Saul, hæc propheticè edixit: Munc ſcio, quéd certiſ- Rimé regnaturus ſis, & habiturus in manu tua Regnum lſrakl. 1d unitatem: Ahüint. NoN. Riraen Regnum Saul perdidit, quia Davidi, quem hoſtem ſibi ima- IICHI⸗ . 1 . 1. . . nn ruuon Linabatur, parcere noluit. Coronam David invenit, ultio- 1 mnn nem non quæſivit. Et hæc cauſa eſt, cur ſolus David à Heſin dum nins 4 NMatthæo Rex appelletur, quia omnium fuit manſuetiſſi- um Am .V mus in hoſtes plurimos, puta Saulem, Achitophel, Abſolo- lugnd . nem. Manſveſcamus & nes, ut filii Regni, & Davidi, imò filio nollet biſe Davidis, Salvatori noſtro, conformes ſimus atq; cohæredes. g. 3. am nnuc Non regia ſolummodò dignitas ob inimicorum dilectio- Frudus 4 Deinin nem Davidi collata eſt, ſed & ſacerdoetalis poteſtas. Iratusecpettan, 1Ctiohuſedf enim Deus in rebelles Davidis ſubditos, quod Parricidæ Ab- eſt ob die- 14 . .. . . Gionem in⸗ bens Multhet ſolonis partes ſectando legitimum Regem ratallii riar kucetuay, bens Rün 208 Feſto S. Stephani Protomartyris. feciſſent, ſæviſſimam peſtem in populum immiſit, quæ ſep- tuaginta millia intra horas non multas fuit depopulata. Cladem hanc ità ſenſit manſuetiſſimus Rex, ut eam in ſe transferri optaret: Ego ſum, qui peccavi, iſti quia fecerunt! ver- tatur obſecro manus tua contra me. 2. Reg. 24. qui actus Deo ità placuit, ut velut rem ſacram, ſacerdotem inquam haberi Davidem voluerit: Aſcende, conſtitue altare Domino, in- quit Gad, Dei nomine, quod & Rex præſtitit, ædiſicavit Al- 5. 4. 2 Cur mune- tare Domino, & obtulit holocauſta. At quomodo David of- feret ſacrificia, cùm ſit laicus? Saul obtulit, & regno vitaâque excidit ; Ozias obtulit & ingentibus mulctatus eſt pœnis, quomodo David offeret? reſpondet S. Ambroſius in Apolog. Dav. quia ignovit inimicis ſuis, & pro iis ſe in mortem obtu- lit, idcircò à Deo ità honoratus fuit, ut qui ſe in ſacrificium obtulerat, fieri merereturSacerdos. Non placet Deo ſacerdo- tium, non acceptatur ſacrificium, ſed tanquam ſacrilegium reputatur, ſi rancore in mente retento munus ad altare of- feratur? Clara ſunt æternæ veritatis verba: Si offers munus tuum ad altare, & ibi recordatus fueris, quia frater tuus habet aliquid adverſum te, relinque ibi munus tuum ante altare & wva- de prius reconciliari fratri tuo, Matth. 5. v. 23. & 24. Quod Chriſti mandatum ad amuſſim Diaconusstephanus ſervavit, qui, priusquam cruentum vitæ & ſanguinis ſui ſacrificium Deo litaret, ſuumꝗque Domino ſpiritum commendaret, ho- ſtibus prius reconciliari voluit: Domine, nè ſtatuas illis hoc pee- catum. Non me hoc loco & tempore contineo, quin quæſtionem re relitto Opportuniflimam inſtituam; cur relico munere ante altare, ante altare reconciliationem prius inſtitui Chriſtus velit, quàm munus recuncilia- tionem in- ſti tui velit Shriſtus. aræ imponatur? Cauſam præcipuam reor eſſe, quia hoſtis reconciliatio hoſtia eſt Deo gratiſlima & actio gloriæ pleniſſima. Càrolus IV. teſte .nea Sylvio l. 3. de rebus Al- phonſi, inſidiatorem ad ſe accerſitum, poſt blanda verba mille aureis donavit, & ex hoſte juratum ami- .ℳ en r“, EllIenr N e e 1 A ouns elndenaum, õ üregnnnn Oin lnn Auuu! Inohem bomnfn mttuungcnk. Qüti min minliung ſnezertct kknrad leletinss nden Ablris Nr inum nl, Nrarderin un Pranerti⸗ Ammuhnn mein ikiininuin 1 4 itchinhigin ETucktünctniDen wahinn, D — Uniſtue ſen⸗ t tnit ehnüm , Ut em n idfawt,itlg. 4, gviachde incqhum hupe ſe Dominn, i t, liftcanit/ modoDarvide Lregno wiiig atusett pe oſius in Apols mortemohn. e in ſactifein eteo ſacend⸗ am ſactilegin Us ad altued Ni oferz mn ratertus kal te Alore & t & 14. Col ars EtNVI SRnctchcin mthencaret, otucsiliteoekt Uinqveſionn Unereatteane lt, gvam ann r eſſe, gunn l io o A aill e Concio Civica. 209 — amicum fecit. Rudolphus Habsburgicus Abbatem S. Galli ex hoſte benevolum, & in bellis auxiliaterem perpetuum ſimili reconciliatione reddidit. Henricus Holſatiæ Comes eâdem arte ferociſſimum leonem in aula Eduardi III. Regis Angliæ, ſolutum caveâ cicuravit. Inda quædam mulier Anglicanum moloſſum, Bezerill dictum, à quo laceranda fuiſftet, manſvefecit, cum ante illum procidens rogaſſet: Domine canis, nè ſeævias! Si quid mirabile & glorioſum eſt, blandâ voce emollire, & lucrari canem, leonem, & utro- que ſæviorem hoſtem, jure meritò hanc nobis reconcilia- tionem ante oblatum munus ſvaſit Chriſtus, ut luerefactâ animâ fratris reconciliati, munus duplex, idque pretioſifſti- mum, præſentemus Deindè cùm per altare ipſemet Chri- ſtus intelligatur, teſte D. Paſchaſio l. 3. in Matth. & D. Tho- ma in c. 2. Thren. v. 7. Repulit Dominus Altart ſuum, me- ritiſſimè munus relinquendum, antequam frater recon- cilietur, ut exemplum Chriſti conſectemur, qui ipſe prior in noſtram ſe inſinuavit gratiam, quàm ad templum & al- tare adire cogitaremus. O admirabilem benignitatem atque ineffabilem erga homines amorem Dei! (exclamo cum Chry- ſoſtomo hom. 6.) honorem ſuum deſpicit, dum in proime charitatem requirit. Quid bis verbis mitiuis eſe po ſit? inter- rumpatur, inquit, cultus meus, ut tua charitas integretur. Deus enim, cum ipſiſſima ſit charitas, gratum non habet, quid- quid ſinè perfecta offertur charitate. Denique cuùm dis- cordiæ & diſſenſiones in pœnam peccatorum permittan- tur, ſublatis per ſinceram reconciliationem diſſidiis, ſignum eſt, peccato quoque integrè à Deo remiſſo, mu- nus tuum fore acceptabile. Certè diſſenſiones evenire in pœnam peccatorum patet inprimis c. 3. Gen. ubi Deus ait, ſe poſuiſſe inimicitias inter mulierem & ſerpentem. Quod principium hujus inimicitiæ? peccatum; peccati ergò pœna eſt inimicitia à Deo permiſa. Deinde 3. Reg. 4. Salomonem legimus, quamdiu D inkæſit manda- tis, „F§.⸗ Ands . tephanus 2 . . rehrus at Expertus eſt Protomartyr noſter, quia quod lubenter Yidere cœ- cum interfectoribus ſuis in gratiam redierit, os aper- 408. 210⁰ Feſto S. Stephani Protomartyri. tis, pacificè regnâfſe: Habebat pacem e omni Parté in ci- cuitu, at peſtquam in Idolomaniam cecidit“, ſiſcitavit Dominus contra illum Adam, Razon, Jeroboam, tres pro uno adverſarios. Tertiè agnovit idem David Prio edoctus damno, quod peccati unde in fuga lapidibus impetitus 2. Reg. 16. non ut ca- Nis in lapidem involavit, ſed in projicientem ODEUM re- ſpexit, & impatienti Abiſai dixit: Dimitte, ut maledi. cat juxta præceptum Domini. Ex quibus breviter con- cludo: Cum ante muneris tui oblationem cor tibi mo- veri ſenſeris, ut tuo te fratri reconcilies „ quèd & pec- catorum tuorum poœna vel remiſſa, vel remiſſioni ſit pro- xima, exindéque munus tuum fore gratioſum. Chryſo. ſtomum audiamus hom. 16. in Matth. ₰ diſcordantibis non vult aceipere ſaerificium Deus, hinc perpendite, quantum Et malum diſcordiæ, propter quod id abjieitur, per quod culpa relawatur. Econtra verò à Concordantibus ſacrificium DEUs ac- cipit, & copioſeæ munificentiæ ſuæ chariſmata reponit. Ppro- bœna ſit diſſenſio; Regem glo- riæ videre meruit: Ecce, video Cœlos abtertos, &y Zoſum Ktantem a dextris virtutis DElI! videt Patrem, & à dex- tris Patris Filium, non videt Sanctum Spiritum, ubi manſit, quod viſus non ſit: In ipſo corde Stephani ha- bitabat, & qui ubique eſt Per eſſentiam, ſpecialiter ta- mẽen Stephanum incolebat, & in hoc potius videri, quàm in cœlo volebat; quod Lucas inſinnavit: Stephanus ple- nus Spiritu Sandto, intendens in cœlum, viiit gloriam OEL, & Jeſum ſiantem à dewtris wirtutis DEI. IIi ſunt digni videre gloriam divinam „implerique à Spiri- tu Sancto, qui audent inimicis Parcere. Cur ſtantem potius viderit quàm ſedentem, cauſam reddit Petrus Damianus ſerm. hod. Triumphatoris certamini aſiſtit. der edet K 1 „ . enienele, ADoni Ar. ni nan rn Clekarn n Ernent iatinii,ſicgin amn, dt ln, Ent lg inurkinnr enere, ſmne⸗ ſmi Ces, guinnie . 7 Pupentis eri nni, lyrireen B ln Necam Dein artinn inelull ue u Kgutmben — Coyncio Civica. 211 tnen, ſedet ut Judex, ſed ſtat velut Adjutor, & Advocatus eo- “ gitne rum, quotquot inter inimicorum odia ſibi conſtant, en Dung inque ſynceràâ perſtant dilectione. Immopbilis fide, & cha- miif ritate Stephanus, immobilem Cbriſtum videbat, non ſe mo- ſit cileu wit Stephanus, non mowit ſe Cbriſtus. Ità Ambroſius. 16 Nondog Rupertus verd: O beatiſſime beatorum fignifer Stephane, emn DECIn tuos numerabat lapides, tuumque editabatur ſanguinem. itte, t Dignum DEO ſpectaculum homo homini, inimico ami- breyiter gg cus, & in bono malum vincere paratus. Plus aliquid . n cor tbin. nomine latet in illo, qui hoſtibus libens ignoſcere, cau- „quèd g ſamque eorum, pro tribunali divinæ clementiæ agere ge- niſtioniirn. neroſus audet. m. (n Ex quo ſigno agnovit in cruce latro Chriſtum plus Aoramn quim hominem eſſe, & Dominum Regémque compel- ite, gumn lavit, qui nec ſervi formam retinuit, nec hominis ha- per gron buit ·guram? Qualis Rex, qui nec habet filium in cor- pore, nec ſervum à tergo, nec à latere camerarium: Qua- jumDrS iis Dominus, cui ſcurræ illudunt pro libitu, & tractant ata feponl felle acetéôque in graviorem morte contemptum?: Re- lod lubentee ſpondet Theophylactus in c. 22. Luc. Idcircò Cbriſtum Regem g. ut cognitum Regem Aſſewerat, quòd libenti animo injurias 10, ſein boſtibus condonaret. Audiit enim vocem: Pater ignoſce! lem, Knden BEx voce agnovit plusquùm hominem; ideôque confeſſus SPiitum,I eſt Deum, & ſe reum, ut plenariam obtineret indulgen- de SRephenkk Tlam. .. . . Saulus, juratus jeſu nominis hoſtis, vezillum erexe- §. s. Rezan rat contra omnes, qui militabant ſub crucis ſigno, con-Regium Stenbenf⸗ trà quos impetratis literis pergit eques, non ur homo, vinum in TIdit gnu ſed ut furia, lupus in agnos, accipiter in columbas, leo gono mi. D5l Din lepuſculos. Sed contra juratum hoſtem ſuum ſalvum cc, “ keicve ihi procedit Dominus exercituum, eumque pauculis ver- ir kmi bis fulminat: Saule! Saule! quid me perſequeris? quid feci Ccit Penn tibi mali? & quid non boni facere paratus ſum? vin- rted „N LCam in bono malum. In tartara poſſem deprimere, in G D d 2 ter⸗ Ledio ulti- ma hriſti . 3 . . * cathedra ſighavit exemplo ſuo: 7ES IUâ autem diccbat: Pater EIuE1sS. 212 Feſto §. Stephani Protomartgris. tertium Cœlum elevabo. Equi pedibus conculcandum te poſſem ſubjicere, in meis humeris portabo z nomen tuum omnibus patibulis & rotæ æternitatis poſſem affi- gere, ſed vas electionis tu mihi eris, ut portes nomen meum, & ex meo æterna gloria accedat nomini tuo. Au- diit vocem, non vidit loquentem Saulus, & mox convi- Kus: Quis es Domine? Domine, quid me vis facere? Vo- cat Dominum, quem non novit, & cum Dominum no- minat, Regem appellat; ſoli enim Reges olim Domini audiebant, offertque ſe in mancipium: Quis e Domi- ne? Hæc verba ab animo regio conjectans, inquit Hugo Cardinalis, quamis illum non cognowiſſet, dignum tamen regio titulo judicavit. Agefilao Regi, oculum quidam excuſſerat, qui deprehenſus, & ad Regem adductus, nullaà multatus eſt pœnâ, quin ſuſceptus in regiam, flii locòô habebatur; ſtomachanti aulicorum præcipuo, & regiis auribus oggerenti: Qficium Regis eſt, 6 Ageſilue, prœmiare bonos, plectere malos. Reſpondit Rex, imò Re- gis officium eſt, ex malis bonos, ex inimicis reddere ami- cos. Hoc enimverò regium, imò divinum eſt, disſimu- lare, parcere, & in bono malum vincere. De Rege Regum canitur Pſal. 2. Filius meus es tu, Ego hodie genui te; hodie, inquit S Auguſtinus, quando mundum redemiſti, quando ad Cœli Regnum vocaſti, tunc probâſti, te eſſe filium meum. Sic probemus & nos eſſe filios DEI, & regni æterni cohæredes; diliga- mus inimicos noſtros, & benefaciamus his, qui oderunt nos, ut ſimus filii Patris noſtri, Cœlésque videamus aper- tos, & Jeſum à dextris virtutis Dei. Sapientia incarnata è& crucis cathedra ultimam hanc lectionem & magiſtralem ſcientiam expugnandi con- ignoſce illis, quia neſciunt quid faciunt. Luc. 23. Obſer- vat vim in particula autem Magnus Baſilius: 75SCS. au- temn t en MAl Nuntee Pit ia Mmi. nſcheen 6toneton Atlu, etſeenude Unins, kee en Ks MnhS Mmt O Winat, u Nnnetet, ,gun, 7iſictn uigenn 1 ebr ninie i, ubglen Antehomcſtngren 1 ntstillg in i Senne lipan Nri — 8 connlnten Drtabo, t portesnene Ominituo. N „KXmor o. Vie atere i Dominum es Olimm Dnn . Cui e, Don ns, inquit H t, Aignun inn eulumn qin gem addoens in regiam, 1 præcipno, S6, 6 Ageſu it Rex, imohe CSredgeream mett, Cisiim lliuns meus ei t Wous, quun eghum woeik⸗ die probemis heæredes; Ci⸗ his, aui otenn e videnmnwae 1 ilinm 1 Licehat: c. 23. Ce Ae 6: 171 Concio Ciwica. 213 tem opponebat verba verbis, opera operibus. Blasphe- mabatur à Pontificibus, ridebatur à tranſeuntibus, ve- xabatur à militibus, contemnebatur à latronibus. JIE- Sus autem dicebat: Pater ignoſce! Per hæc vulnera, per vulnerum ſanguinem, per ſanguinis pretium, per hos, quos ad te elevo ſpinis compunctos oculos, per ocu- lorum lacrymas, per lacrymarum valorem, per hæc tormenta, quæ ſuſtineo, obteſtor, & obſecro: Pater ignoſce! illis 'atrem vocat, non Judicem, non Domi- num, non DEIIM. Pro ſe quidem orans ait: DEIUIS. meus, & repetit: OEIIS meuz, propter naturam, quâ æqualis, propter charitatem, quãâ unum tecum ſum, & omnia nobis æqualia, at pro inimicis Patris nomen in- terponit; hoc enim nomen pietatis eſt, quò prodigus utitur Luc. I5. Pater peccavi! Nomen verò DEUS eſt rigoris & Judicis, unde dum Moyſi dicitur Exod. 7. Ecce, conſtitui te Deum Pharaonis. Idem erat, ac facio te ſe- verum Judicem, ideéque do virgam, quâ percutias. Non vult filius, ut Pater ſe exhibeat Judicem contraà parrici- das nefarios, ſed agere pergat Patrem. S. Bernardi hæe eſt meditatio. I. de paſs. c. 8. Quare nomen Patris ponit? Solent pueri, aliquid affectuofius orantes, nomen paternum vocare &y nominare, ut naturalem dilectionem ipfius ad me- moriam reducant, per quam facilius petitionis ſuæ conſequan- tur effeltum. Imò ipſe morientis geſtus, fignum eſt in- timæ erga inimicos charitatis. Inclinat caput, expandit brachia, latus oſtendit apertum, ut videas, nullum fan- guinem accenſum circa cor eſſe, ſed ſine fuco fincera om- nia. Ipſe crucis titulus clamat: I. N. R. I. Hlatæ Noli Recordari Injuriæ. NHec eſt gloria Chriſti, ignoſcere, & injuriam obli- §.g. viſci. Glorioſum eſt, injurias obliviſci, ait S. Auguſti- Qux ſit nus (ſerm. 16. de verbis Domini) omnes peceaverunt, & Lioria Hez. egent gloriaà DElI. Rom. 3. egent glorià? imò gratiâ &Paule! Dd 3 Prius 54. Mirabile mandatum Chriſti 214 Feſto S. Stepbani Protomartyri: Prius gratiàâ, poſteà glorià. Egent miſericordia DEl pec- catores, nec ideò dolere debent, quod gloriam perdide- rint, ſed quod miſericordiam infinitam nefariè offende- rint, ut intelligas Paulum, conſule Pſaltem orantem Pſ. 40. Sane animam meam, quia peccavi tibi. Non dicit: Pec- a vi in te, ſed tibi, quaſi dicat, incommodavi tibi, & hoc duoque præter modum dictum eſt, nullum enim DEO infertur damnum: JSi peccaveris, quid nocebis ei? Job. 3 5. Imd penetravit Pſaltes ſecretum aliquod aſceticum, quo- modo peccata cedant in gloriam DEl, quia videlicet amarè contritis, facilem DEUS largitur veniam, & abundan- tiores gratias. Apis ex thymo amaricante dulciſſimum mel conficit; ità ex contrito corde ſummam elicit DEUS dulcedinem, ſiquidem dulce eſt DEO, inimicè dare in- dulgentiam, itaque ſuam augere gloriam. Hæc Cajeta- nus cautè pro ingenio, & more ſuo mihi ſuggeſſit verbis pauculis: Tibi ſoli peccavi, hoc eſt, propter gloriam tuam. Quia ex peccato ſequitur ſæpè contritio „ & ex contri- tionie remiſſio, quæ eſt gloria DEI, inquit Stephanus Cantuar. in Alleg. Tilm. ad c. 32. Deuter. & B. Ægidius Car- dinalis Columna in c. 3. Rom. lect. 12. Per hoc DEUS ap- baret glorioſus, ſi indulgeat, A remittat, ſi glorioſum Deo eſt, quidni & homini? Mirabile videri poteſt illud Chriſti præceptum, diſci- pulis poſt ceænam noviſſimam datum ut ſibi quilibet pro- ſgiceret de gladio, & cui pecunia gladio comparando non Poſt cœ- ſuffi nahi. ufficeret, is ocyus veſtes exuerét, & venditarum pretio emeret gladium: Qui non habet gladium, wendat buünicam, ο emat eum. Luc. 22. Militantis Eccleſiæ Alumni eſtis, gladio opus eſt. Inimicis vallati eſtis, gladio opus eſt. Nobiles animæ eſtis, gladio opus eſt. Sed 6 Domine! Diſcipuli ſunt Religioſi, Presbyteri, Epiſcopi? Nonne tu tuis paulèò antè prolixam de charitate paræneſim dixiſti? quoties hoc triennio inculcâſti amorem inimicorum S& nune Tekindenenengnn 1ls ae ,E in Mr iir Ain, t ecſi den ies dhiegadn, k Ko gacn t. r e gnenc, il fatk, ncn HInNmmxN Nd NN Unnlxpaceneneenn , onen lengiins ſ e eh ld,kan liſmt iſ 6, Unen, No N ikrie liun . ein,fuentt 4 N 4 — rlN DNtnum mn efirie fint⸗ dMrüntembien n ict: ke itibi, E in enimn Dt seik ſob, tticm, gin idelicetame „& Dune dolciſtinn n elicit ⸗ mico dareit Hæc Cie ggeſſit rerdt lonian un & ex contii it epham Egidins Cir- e D a⸗ RumDedel, Ceptuin, ii⸗ di gubibetpt⸗ nparantoten itarum Reln ,endat ,letenx Alummni eit ucio hist⸗ e Donnir Opi! Monmen neſin Gut limicotumn,7 u Goncio Civica. 215 nunc arma defenſiva ità præcipis, ut malis eos venditis tunicis nuditatem, frigus, & cœli injurias pati, quàm ut patiantur ſibi gladium deeſſe? Dionyſius Carthufianus, Didacus Stella, & alii in cap. 22. Lucæ exiſtimant, ideò gla- dium à Chriſto præceptum, ut animaret Apoſtelos ad ſui defenſionem Magiſtri ex zelo amoris atque juſtitiæ. Ni- hilominus cum gladio uteretur Petrus, non laudem, ſed vituperium meruit, & ſeverum fub capitis poœzna præcep- tum accepit, reconderet gladium in vaginam, nec præ- ſumeret facilè eundem evaginare: Conwerte gladium tuum in locum ſuum; omnes enim, qui acceperint gladium, gladio yeribunt. Matth. 26. Miratur intentionem Chrifſti tam citò variatam D. Ambrofius l. 10. in Lucam. O Domine, cur emere me jubes gladium, qui ferire me probibes? Cur haberi præcipis, quem vetas promi? vecordis animi ſig- num eſt, habere gladium, & eo non velle, aut non ſcire uti in occaſione. Non mihi gladius, ſed ego gladio affi- xus dicar à Tullio, fi gladium vibrare non auſim; quèòd un- quam juſta fuit ratio digladiandi, cæſim punctimque feriendi, iſta eſt, quando Magifſter proditur à Diſcipulo, Dominus invaditur à Malcho, Princeps Ceœli ab ignaviſſi- mis terræ ſtipitibus opprimitur; & cur ictum prohibet benus ESUS? Reſpondet ingeniosè S. Ambroſius, quèd Dominus gladium emere mandaverit ad defenſionem pro- Priam, non veròô ad proximi offenſionem, ut uleiſei qui- dem illatas injurias poſſis, ſed nolis. Audiatur Ambroſius: Fortè ut ſit parata defenſio, & videatur potuiſſe windicare, ſed noluife. Elegantiflimèe dictum! Præcepit DEUS, ut gladium habeas, prohibet, ne utaris, quia hoc eſt glorio- ſiſſimum, poſſe transgredi, poſſe etiam licitè ulciſci, ſed nolle: Beatus wir, qui potuit transgredi, & non eſt trans- greſſus, ſtabilita ſunt bona illius in Domino. Ecce, prædeſti- nationis teſſera, & eleemoſynas illius enarrabit omnis Ecclehia anſorum; maximum eleemoſynæ genus eſt, poſſe ini- mico 216 Feſto §. Stephani Protomartyrie. Concio Civica. mico auferre vitam, famam, quietem, lætitiam, ſed nolle; veniam volo, non vindictam; amorem, non odium; vi- tam, non mortem; qui ſic ſtatuerit, non incidet in gladium juſtitiæ, ſed conſequetur olivam miſericordiæ. Vidit Ste- phanus cœlos apertos, videbunt & illi omnes, qui exem- plo Stephani, imò Chriſti orare pro inimicis, ſuisque bene- facere malefactoribus gaudent. Stephanus, ut Auguſti- nus obſervat, Coronam ſignificat, quèòd videlicet Coro- nam cœleſtem habeant, vel hoc nomine ſibi debitam, quicunque exemplo Stephani generosè diligunt inimicos. O invictiſſime Protomartyr Stephane! impetra nobis ſin- ceram, & conſtantem inimicorum omnium dilectionem, ut in horâ mortis noſtræ videre Cœlos & apertos, & obdormire in Domino, tuis adjuit ſuffragiis mereamur. Con- Vencrtmns, in aien Kede 6r endAorit i Mlinnerlen, ahuten Ils en i klnno, ENCN ejnd Hanpencummwnh Nen NNN ones uin Cuft nit Aehnng n 873 (65) 217 n,inſ. Sõ N iani 2 MRSRRNE: M: N: RRAERRNESNE ci, Niin . QCooncio Aulica. 6, isgveſen JESULUS Bellator. ileg, Olii enn uS, ur Auglc Gideiceeꝛon Benedicfus, qui venit in nomine Domini. AMatth. 23. he ſbi cn Uiguntinimnes ven. 39. petti nonsb greNes Enedicamus toto corde & ore Jeſulum, & vide- 5.1. umn dileckinn bimus eum. Mon me wvidebitis, donec dicatis: Be- Ieſulus ve- N apettogg SP nedictus. Ergò ſi dicamus, videbimus. Vidit giadium, cuti ☛eum Stephanus, quia cum malediceretur, ipſe ut faceret benedixit Deum, & propter Deum ſuis benedixit inimi-Pacem. cis; at qualem quæſo vidit? ſtantem, non jacentem, for- tem, non rebellem, pugnantem, non trementem. Imè . ufum talis erat in ſtabulo, ut eleganter S. Fulgentius „ ſerm. de Sanéto Stephano dixit: Dominus in hujus ſæ- culi campum pugnaturus intravit. Imaginemur, quòd ſupremus belli Imperator heri præceſſerit, cum cu- H ſtodia corporis facta eſt multitudo cœleſtis. Luc. 2. Hodiè venit Stephanus tanquam cataphractorum (eo- rum, inquam, qui mortem ferream ſuperant loricâ patientiæ induti) anteſignanus. Cras aderit S. Jo- annes, Dux eorum, qui levis armaturæ dici poſ- ſunt, & de iis illud repeti: Suaviter equitat, quem DEI gratia portat. Et hi ſunt, qui fuêre ſemper li- beri à peccato mortali, quos potius V'olones dixerimus, quèd voluntatis libertate nunquam abuſi ſint in ma- lum. Infanteria, ut vulgari loquimur vocabulo, pro- pediem ſequetur, & quidem grandi numero: Nume- rus eorum centum quadraginta quatuor millia ſignati, Ee u⸗ 2 18 Feſto S. Stepbani Protomartyru. ei er 1. qui tentorium Ducis ſui ſtipant, & moriendo gloriam ejus- drrena zn n . Dancse itaque ESUELUM tan iin G nr ee 5 . Me inferos fſuperôsque. niobis srr oPbugnat 1un, icne tum, dummodò nos dicamus illi: Benedidus et exerci. un Enit non pacem mittere, ſed gladium, & ideò gl õäs nt, Pacem æternam. De bellatore itaque Jeſul zi aciat pacificè audite. 0 dicentem . 3. W KM Karrant oria „Alexandrum Macedonem mira- agräſſe in izanti it ore g urbem Bizantium, itàâà, ut ſibi DEIIs. enere no ofe Videretur „ Mi viveret Bizantii. Hrc Wnn n en, ortos, hic venationes ieba en. aneh . moliebatur, hic iitnfi, alſin Yivere & mori optabat, & ſi arte ſuavi n 2 Auc uirn Crkos forti Marte ſubi avi non poſſet, un i f Ue codii ubigere urbem decreverat. Collectis ita⸗ Zuumn, un duk 9 piis contrà urbem Rex feſtinat, ſed illi zrr,. endS trt. 5 factus Philoſophus exclamat: „ſeqd illi obviam Amnoſin amor? quid arma, quid enſes? ue Tron , e . 72 eccavit urbs miſe- zülam Onmmtin ra, ut ruinam illius tantoperè acceleres? cui Alexa . nilan uum en Amor urbis me armavit in urbem Sic enin lexander: Dnktupimt, ihn amo, ut Macedoniam m m. enim Bizantium sunmsonmnit n⸗ e perdidiſſe putem, ſi Bizanti e et non occupem. Amo orbem utrumque 1 tium m, Wes bem Bizantium. Efficiam armis de dn Rine Plus Ur- Wumht, Wermthn Hæc audiens Philoſophus, itaà Ke em ſhnt miMem, n e Pa animo Alewander, depone arma, ſi ck 4 aur . npt ei, e ler ane tibia non borridum taratandara ſed Batee eetnne ent tubæ, ut capias civi im . 6Nnnictiont ewn 4ℳ ei vium animos va Anrkkrah ſt,gccn Acratniti veſſer Philoſophi conſilio Alexander G ieriu . is atque amoribus Bizantium. Si ler orlins licet compon . us Bizantium. Si parva ſt mponere m. pParva iEegulrmn ieng toperè hnatrarn gainn, „ ter maximus Regum Rex tan- Eentmtin im adamavit naturam, u li WAinemen ke gia, nec Angelorum conſorti „ ut nec Cœli Re- 6, l 4 60 a8 2 . . 1.1 mus finus ei placen nfortium, nec Patris delicioſiſſi- Nanin, ginn piſceret eſſe 8 liüs Homatan Quidni unicè concu. ID 18 1 . . 4 .. Denentes vnn: hominum, intimaâque iisdem Vielr copu-U mni 1. — otenc LN Unchnn ut Konen Neribet ng . , Mant Ginum, Utfiii lulo dicennen edonem wi Bizantii, N. Niebitur, i non polt, Colleclig in. ed illi obrimn e furor Vit urhy i⸗ Ui Alerande m Bizantiun ſi Biantium ſed Plos vr⸗ ne, t en egelt Kitur ANat, Itinn 4, l mnin 1os, Ni cer, A ℳ fum. Ni N egum Reri nec Cell ltris gehco unic e⸗ imague 1 imaq . Concio Aulica. 214 copulari conſanguinitate. Verúm quà arte id efficiet? nolunt homines conſanguineum hominem Deum, no- lunt amatas DEI Filio favere delicias, prædura homi- num corda ſunt, quæ franguntur citius, quàm flectan- tur. Vi itaque & minis agere cœpit DEUIS, & quibus tamen deteriores indies reddebantur. Mutato ergè con- ſilio muſicam adhibet, & modulatores ſubmittit Ange- los, de quibus Lucas c. 2. 4 v. 13. Faca eſt cum Angelo multitudo mititiæ cœleſtis laudantium Deum &y dicentium: Gloria in excelſis. Hoc ſtratagemate expugnavit corda hominum, ut Alexander Bizantium. Orpheus pulſatãâ lyrà inferos petiit, reduxitque ſponſam Euridicem, pro- ut fabulantur Poëtæ; Chriſtus humanam aſſumpſit pro cithar naturam, juxta illud Pſaltis: Ewurge gloria mea, exurge pſalterium & cithara. Sic cepit orbem Jeſulus, Et ſic nos quoque pugnare docuit, ac rapere Cœlum. Jucundiſſimum Romanis dedit ſpectaculum Veſpaſianus, quando puerulos formâ, ingenio, robore bellulos, oleo prius delibutos commiſit in arena, propoſito ingenti donario, qui falleret, ſoléque affigeret adverſarium. Concurrebant, prehendebant, ſed lubrica manus cona- tum eludebat, cum ecce ingenioſior unus pulverem arripit lævâà, eéque dexterrimè conſpergit antagoni- ſtam, itaque apprehenſum deturbat & triumphat. Ve- ritas & miſericordia, vel potius amor DFEI. & amor homi- nis hucusque luctabantur. Vincit hodie humanus amor, nam pulvere mortalitatis aſpergit Deum, aſperſum pro- ſternit, de proſtrato victoriam canit: Gloria in altiſſi- mis DEO, & in terra pax. Felix victoria, quæ amori con- ceditur, vincit enim, qui vincitur, & victus eſt, qui vincit. Athenienſes ituri ad bella, Amori, non Marti lita- bant, & jubilabant, quaſi triumphum canerent ante vi- Ee 2 Stori- 220 Feſto S. Stephani Protomartyris. ctoriam. At cur amori? eò, quod amor labores omnes alleviet, & omnia vincat. Simili artificio uſus eſt Domi- nus exercituum; Amori litavit in ſtabulo, reverà enim præſepe fuit ara amoris. Et nobis, ſi victoriam pacẽmque perennem deſideramus, amori litandum, pugnandum eſt amori. Cur Angeli nocte Dominicæ Nativitatis militum for- mam afſumpſerint, cauſam aſſignat Janſenius: ut ſignifi- caretur, natum Puerum eſſe Dominum illum Sabaoth, qui adverſùs hujus mundi Principes pugnare venerat. Ejus- dem ſententiæ fuit S. Ambroſrus: Bené Angelorum nomi- natur exercitus, qui ducem cœleſtis militiæ ſequebantur. Qua- lis Angelorum Rex, talis geniorum grex cœleſtium; Mili- tem Jeſulus induit, militarem quoque aſſumunt formam Angeli, ut Regi ſuo conformes, nobis verò in bello bel- liſſimas præſtent ſuppetias. §. 2, Bellum porrò, quod gerendum eſt, procedit contrâ vigeriæ ſeptem capitales hoſtes, capitalia intelligo ſcelera, ſub quo- anieiu rum tyrannide viximus, donec nova bella doceret Domi- temexer- Nus, certâmque ſuis ſub auſpiciis promitteret vickoriam. ” Roriæ nonnunquam fuit auſpicium, infantem exercitui ante proœlium demonſtratum prælatumvè fuiſſe z nunquam non ſecura eſt victoria, cum Jeſulo Duce & Auſpice contrà capitales animarum & ſalutis noſtræ hoſtes depugnatur. 2* Arcades adverſum Eleos arma ſumpſerant, factaque ex improviſo irruptione, ferro & igne vaſtabant omnia. Conclamant Elei, Numina invocant, furor arma miniſtrat. Et ecce, occurrit furentibus Matrona, tenellum pupulum ulnis geſtans, ſeque in ſomnis monitam affirmat: Hoc duce infantulo proterentur hoſtium adgmina. Excipiunt puerum Elei & aciei ſuæ præferunt. Vix in conſi pectum hoſtium infans venit, titubare mox Arcadurr animi, tum & cir- cumſpectare fugam, arma abjicere, quâ datã viâ ruere quaſi 6,4 — — cCc olNn g ifn 1 4. en, n⸗ en lI AAurN de “ Ahelet⸗ I ANretonm Sa T N S geeretvan c. e DN AMol iilnerwinnti Alrömnenemonn Anosonilornim Ghen aromnintane enei un reorno Unſtencnmont powe enemlemmdan. d. ICNSldnidle Mlennniocentan, 3. Dſnefenng Ainen Elscrcen⸗ N. „7 Nhi E Illnigleueni Clehats tn, Eriitemn en nlccmenaelenr nr en,.: „9 aeiegrni 8 — lb tes D ulbelden O, eehii themprrene Pugnandum4 6 ilitumfr. lins: un ſini⸗ mabrotl, venerat. bis ngelorumn mn. lebantun. C. leſtium; Mi. mmunt formm d inbellobe roceclit connt elera, ſubne⸗ ſoceret Domi ret victoriam. Ntemexetciuui ezwoncunn Auſhice cohn depugnator ant, kichigt Altabant olonun irmaminiid ellomd pppn mat: Menn Concio Aulica. 271 quaſi ſacro Numine perculſi. Elei proindè animoſiores aggrediuntur hoſtem, & victorem hucusque exercitum pænè ad internecionem delent. Ità Paufanias l. 6. in Ar- cadicis. Juſtinus I. 5. author eſt, mortuo Rege Philippo Illy- rios, veteres Macedonum hoſtes, in hos moviſſe, quèd præſumerent infante Eutropo Macedoniam facilè ſubju- gandam. Verùm Macedones Regem ſumm infantulum in cunis, cunas ante aciem collocçant, pro hoc aut vincen- dum aut moriendum decernunt. Concurritur utrinque acerrimè, ſed ubi infans, ibi denique felicitas; magna clade IIlyrii funduntur. Anno IIAA. Berturii grandes copias contrà Brabantiam educunt, ſperantes, quòd eâ tempe- ſtate feliciſſimè veteres inimieitias ulciſcerentur, cum Go- defridus Tertius parente mortuo (ſeptendecim juxta proœ- lia interceſſerant) unum annum necdum exegiſſet; & jam belli moles contrà Lovanium volvebatur, at hi novum principem ante omnia paterno ſolio locatum venerantur, & fidem ei ſuam jurejurando adſtringunt, quo facto ad bellum ſeſe accingunt, pugnamque hoſti inſolenti in diem fequentem denuntiant. Dux pugnæ infans fuit, quem in cunis argenteis ad ſalicem fſuſpendére, Aſpectus infan- tuli exercitui pro Concione, vagitus pro claſſico, lacrymæ pro igne fuerunt. Fit magna pugna, maxima cædes. Ex hoſtibus duces omnes capti vel occiſi; gregariorum tanta ſtrages, ut fluvius Zenna eo die fluxerit cruentus. Quid'multis? Jud. 7. v. 10., cum Gedeon trecentis ſti- patus militibus contrà centum & triginta Madianitarum mibklia irruprionem moliretur, jamque caſtra Hoſtium ex- ploraturus itineri ſe accingeret, ità illum Deus affa tus eſt: din autem ſolus ire teformidas, deſcendat terum Phara puer. Quid hoc? tutus ſit comite puero? Quis ergè hic puer eſt? Reſpondet Leo Caſtrius: Suſpicor ego, puerum Ee 3 hunc 2²² Feſto S. Stephani Protomartyris. vagitu ad arma convocat, & ſignum belli non tubaâ, ſed crepitaculo edit, nec ex equo vel de muro, ſed de nu- tricis & gerulæ ſuæ collo hoſtem deſignat, ut ſcripfſit Tertull. l. 3. contrà Marc. Eleganter Bernardus ſerm. r. in Nativ. Duo ſunt boſtes, peccatum &mors, utrumque de- bellaturus ad venit. Et ſerm. 7. de quadrag. nunc generali quodam totius orbis exercitu contrâà diabolum Salvator congreditur. Beati, qui ſub tali Duce ſtrenuè militarint. Præit noſter David, non aureis Saulis armis indutus, ſed inermis humilitate, nuditate, paupertate pugnat. Qui commilitant, beati! beatos ſe multi putârent, ſi inter Equites Miliſenſes, aut Alcantaræ, aut aurei velleris ac- cenſerentur; at qui Jeſulo commilitant, beati! Pugr dus Pugnamus non pro evanidi honoris puncto, ſed im- non pro Mortalis gloriæ, & coronæ prœmio; pugnamus pro cœlo, vano ho- pro anima noſtra; O Chriſtiani! ſacrificate ſuper eam bel- Rores ſed lum, ſacrificare bellum, interprete Origene homil. 8. in gloria, Joſue, nihil aliud eſt, niſi interemptis omnibus animæ noſtræ hoſtibus, qui ſunt vitia peecatorum, & mortificatis mem- tibus ſubjugatis, eſfici ſantum corpore &y ſpiritu, &s forti- ter facient venire ad conſpedtum DEI viventis. Pugnas cum reſiſtis, interimimus dæmones, inquit citatus Ori- genes, non ipſam eorum ſubſtantiam perimentes, ſed opus eorum ac ſtudium. Nam ſicut hæc eorum eſt vita, , ſi nos peccamus, ità ſine dubio eorum interitus eſt, ſi non peccemus. Et hoc bellum tam neceſſarium eſt uni- cuique hominum, quàm viventi neceſſaria eſt vita. Eſt à qua nullus eſt liber, maſculus vel femina. S. Laurentius Juſtinianus de Inſtitut. & regim. Prælatorum c. 14. Sapé in bujsmodi arena fortius viris fœminæ decertärunt, & re⸗ hunc eſſe, qui datus eſt nobhis. Ecce, puer dux noſter! Hiccon bris, quæ ſunt ſuper terram, atque omnibus malis cupidita- quædam ſpiritualis pugna, quæ communis eſt omnibus, u en umrid E umii miren Cpinstmnd N en Arem KAnrhendne, Ertrnma täna lene oling, edn Mc krimg Uistn tt, uunn dnper uun, Ketnmtnn ARlECider, G ina, Jrnia wdti- lmng, Nigorintnin Alnnmn ri, lnnticerin, Mr nt, genim Mnnntn mkun Kelcſns chen n Münnnin Nngr l, e hein d ni lli Hon in lo, ſen Hat, Ut D Thardsſem 3 uffungne D 8 Munc genet Abolbum dalenn tenuèmilitir nis indutns, A e Puonat. Nirent, lin urei velletan. ati! dunco, ſell lamus proC ſuper eimne ene homil,I AnineniI ortifcati ner ,nuli cuhittte nitu, G fort Ventb. LPugct glit citati 0 petimentss, ceorumel i terituselt, in Eirium ek un tia elt vitl. niselt Onnnte Concio Aulica. 22 ⅞ — phæis inſignibus claruerunt. Chryſoſtomus homil. S. in Matth. Jam vewillum Cbriſtus explicat: Hoc vobis ſignum; inve- nietis infantem pannis involutum. Luc. 2. Mutavit habitum Rex Iſfraël, & ingrefſus eſt bellum, 3. Reg. 22. Habitum aſſumpſit paſtoritium; quo ſtratagemate uſus anno 1523. Inſignis Dux Equitum S. Joannis, Rhodum recuperavit; advertens enim quotidie manè evium greges educi, redu- cique, veſperi milites-ovinâ pelle tectos ipſe paſtoritium habitum indutus feliciter induxit, urbe inſulâque potitus. Multi cœlo potirentur, ſi agninam cum Stephano, & non lupinam aut leoninam pellem induerent. In parvuli hujus nomine cum hoſte antiquo congre- dimur. Cyprianus ſerm. de Nativitate. Hortatur Am- broſius ſerm. 15. Aggrediamur non ferrô, non fuſte, non ſaxo, ſed manfuetudine, bonis operibus & caſti- tate. Hæc funt arma fidei noſtræ; ut autem his armis vim inferre poſſimus, antè corporibus noſtris vim quo- dammodò faciamus. Prius enim ipſi regnare debemus in nobis, ut regnum diripere poſfimus Salvatoris. Sic regnârunt, ſic bellârunt viris Ferdinandus Magnus Ca- ſtellæ & Legionis Rex, qni à S. Iſidoro de inſtante morte admonitus, Officio Eccleſiaſtich, quod Matutinuim ap- pellamus, religiosè interfuit, cumque ſe deficere ſenti- ret, Miſſam cantari petiit, perceptaque Sacrâ Synaxi in lectulum fuit depoſitus, uhbi poſt pauculam quietem rega- liter indutus, ad templum voluit deportari, ubi ante Verbum incarnatum proſtratus, ſpoliavit ſe omnibus, intérque lacrymas cilicio induitur, cinere aſpergitur, Sacramentis munitur. Non ceſſit templo, non deſeruit ſtationem, donec Feſto S. Joannis inter Epiſecoporum manus ageret animam. Baronius tomo de anno Chriſti 1065. Fie regnavit àfœminis Marcella, ſoror S. Ambroſii, de qu is h 3, de Virg. quæ hoc ipſo die mundo nuntium temikt⸗ muli- 224 Feſto S. Stephani Protomartyris. §. 5. Pax Chri- ſtianorum non eſt im- bellis, ſed armata, 2 ——,, muliebrem mundum exuit, virginitatem novit, quam fuse S. Ambroſius dilaudat. Sic bellare didicit Turcicus vernula Neapoli anno 1641. ab infantulo in cunis digito vocéque evocatus, cate- chizatus, baptizari juſſus, ad cœlum invitatus, eéque per- ceptis ritè Sacramentis admiſſus, de quo fusè Stengelius ju- diciorum tomo I. c. 4I. n. I 5. Pax Chriſtianorum non eſt imbellis, ſed armata, cujus emblema elegantiſſimum ſpectare eſt indè. Vide arcum, benedic eum, qui fecit illum, valdè ſpecioſus eſt in ſplen- dore ſuo. Qum pulchrum eſt hoc Cœli ſerenati monile, pPignus amoris, nuntius pacis. Arcum meum ponam in nubi- bus, &y erit ſignum fœderis. Geneſ. 9. v. 13. Arcus eſt ſignum belli, hoc enim antiquitus utebantur milites; & quomodo arcus ſignum fœderis? Reſpondet Tertullianus lib. ad Mar- tyres c. I. Pax veſtra bellum eſt. Quam ſententiam confir- mat S. Auguſtinus ep. 107. ad Bonifacium Comitem: Eſto ergò in bellando paciſicus. Ponam arcum meum; ſuſpen- dam videlicet meum arcum in ſignum, quòd non jaculabor in vos fulmina, non effundam flumina; jam enim irarum furor extinctus eſt; Sed ingenioſius dicitur: Ponamarcum meum in ſignum, quòd pax nontantum ſit finis belli, ſed in ſolo bello, inque extenſo arcu ſit vera pax. De Abbate Marcello in vitis Patrum eſt, quod conſurgens nocte ad orandum, aucdlierit militares tubas, & ecce dæmon: Ego tibi bellum indico, niſi orationem intermittas, ſomnéque indul- geas. Quid Marcellus? Orationem differat? Cedere tem- pori eſt ſapientis. Quid in ſpirituali bello cedere, cadere eſt. Non cedam, ait Marcellus, pax noſtra bellum eſt, ſecuriſſimè dormimus, dum gladiis, Salomonis exemplo, cingimur. Cant. 3. v. 7. En letulum Salomonis ſexaginta for- tes ambiunt ex fortiſſimis Iſraél, omnes tenentes gladium, & ad bella doctiſimi. Cingitur pacifici Regis lectulus armis, an aCAmiſuinl, ruenn n Michhni mtCeNeuk negoetote on mnsMonu jri, — it . D lr Neplie erOcatis, tatus, eoglere Peötengelin⸗ ſedarmathcin . Vide cn, oſus elt in ie ſerenatimont n ponan innk⸗ Arcuseſtinn es; N quomod anus lib, ad ntentiamcomn Comitem: H meum; ſuſpen non acblibe menim itrun Ponachatco brsde, dr. DeAb Mrgens nolet cce (elnon: , ſonnogteini Iat! Cedelele: locelere, noſtra bellme mmoniseſt lonit enigil jentet linim g lectules n 4 — Concio Aulica. 225⁵ an quòd Rex bellum meditetur? an adeòè ferox eſt Prin- ceps, ut ſolo ſtrepitu armorum delectetur? at ſcimus, Sa- lomonem verè fuiſſe Pacificuam. Poterat dici Pius à tem- plo ædificato, Juſtus à lite deciſà, à formâ Amabilis Domi- no. 2. Reg. 12. Pacificus tamen appellari maluit, hic illi titulus titulorum. Sed cur lectulus cinctus ſexagenã mi- litum? ut doceat: Pax noſtra bellum eſt. Si volumus in corde noſtro Jeſulum quieſcere, cinga- mus illud integrâ heroicorum propoſitorum ſexagenâ, il- ludque Divi Auguſtini ſæpius occinamus: Fortius pugnat, ui ſeipſum expugnat. . in aamiun eſt, quia vita hominis militia; bellandum eſt, quia Coœlum vim patitur, certandum cum hoſte anti- uo, vel pereundum. Ad arma proindè, ad arma Chri- tiani 1 Angeli claſſicum inſonant, Jeſulus ſignum belli concrepat, Cœlum ſpectat & exſpectat; ad arma, ad arma cum antiquo hoſte congrediamur in Parvuli hujus Nomine, Amen. Ff Feſto 22r0Gͤ 983: (o): 8&8 GeeteGeS, e2 6: e2, G88 0, G 5S12: 6 28, 0880, Feſto S. Joannis Apoſtoli & Evangeliſtæ. Goncio Ruſtica. Joannes Chriſti Benjaminus. Pidit diſcipulum, quem diligebat ſeſus. Joan. 21. W ummnngt gimaßlu 5. 1. ρ 6 Ihil novum dicam, cum D. Joannem Apoſtolum Cin Artinſil Beniamin & Re, S Benjaminum alterum appellabo; hoc enim eat, ni Bv. “ („ à compluribus pridem dictum eſſe comperio; mnnmütck novum nihilominus Benjaminum iſtum itaà pro- uti Ne tb ponam, ut vetus nihil videar attuliſſe. Binominis fuit ve- 3, In NMtols nni tus ille Patriarcha: Benoni, ſive filius doloris, à Matre Ra- Uumn, Reund i, 1 chel, Benjamin, ſive filius dexteræ, à patre Jacob appella. „nα² tus; Binominis pariter oannes noſter eſt: Boanerges, ſeu Enann na filius tonitrui, à Synagoga matre, in ejusdem dolorem & ktirufütün exitium; Diſcipulus verò dilecus, ſeu dexteræ filius, à di- Illiüumkan lectiſſimo ſuo Magiſtro & Patre JESU vocitandus. Filium "Mriliiun ſimul doloris & dexteræ ſe comprobavit, cuùm ſub cruce umimiſtänm dolentiffimi ESU plenus dolorum ſtetit, & quidem ad Iwmmngheniin JESU dexteram (prout hodiéque locus Solymis oſtendi- Wemmnckt tur) & inflictum lateris vulnus ſolus ipſe ex Evangeliſtis olnn Eind dexterrimè obſervavit. Benjaminus rapacis lupi titu- ütſunrenim Ium à patre morituro obtinuit: Benjamin lIupus rapax; Ahloſtihben. manè comedet prædam, &y veſpere dixvidet ſpolia. Gen. 49. tiunfin an 0 v. 27. quæ verba ſic vertit & explicat Chaldæus: In ter- lilkmncen ra Beniamin habitabit templi majeſtas, & in poſſeſſione ejus fnllim l edificahbitur Sandtuarium. In poôſſeſſione Joannis habita- galnnni vit Deipara Virgo, per templi majeſtatem ſignificata, cuùm iiſc n eeam Joannes accepit in ſua, déque Sanctuarii iſtius ere Alnn gi entia . Vangellt inus, on 21, nem Apokonn 0; hoc enn eſle compern niſtum itipr nominis fuitne lis, Matreh eacob appel Bomnerges, ſi em dolorem ere fliis, ldl Andvs. EMon „CGrn INd e t, Cviden Solynisten er Hilgilf pacis lpi in in pu i ffolin Cen aſcens: li in Mſlineͤ foanns it ſonifettin atii iltins 1 Concio Ruſtica. 227 lentia meritò potuit gloriari. Quanquam & lupus ra- pax dici Joannes poſſit, qui manè prædam comederit, veſperi ſpolia diviſerit; fuit enim manè, hoc eſt, ſub ini- tium vocationis ſuæ Apoſtolicæ nonmihil ferventior, cum ignem ceœlo evocare adverſúùs Samariam optavit, ſub vitæ verò veſperum ità ſpolia charitatis diviſit, ut ni- hil es amantiuùs, nihil benignius, nihil ſuavius. Ben- jamin plus quinquies donorum accepit, quam fratres cœteri: Majrque pars venit Benjamin, ità, ut quingue partibus excederet. Gen. 43. v. 34., Joannes pariter quin- quies gratiarum amplius, quàm reliqui Apoſtoli à Chri⸗ ſto obtinuit Sicut enim quinquies in Evangelio appel- latur: Diſcipulus, quem diligebat 7EUS, ità quinque ſpecialibus prærogativis à dilecto eſt honoratus: ad Apo- ſtolatum pænè puer vocatus, ut loquitur D. Hierony- mus; inter Apoſtolos maximè longævus; Sexaginta octo annos, teſte Baronio, poſt Chriſti aſcenſum labo- ravit, & meritorum immenſorum cumulavit theſauros. Inter Prophetas fuit abſolutiſſimus, deſcripſit enim ſuâ in Apocalypſi ordinem & curſum totius militantis Eccle- ſiæ, uſque ad ſæculi conſummationem, deſcripſit ordi- nem noviſſimi judicii omnia conſummantis, ordinem tor- mentorum gehennalium ſinè fine duratorum, ordinem denique prœmiorum cEleſtium & beatiſſimorum empy- rei incolarum. Et ſicut divina Scriptura à Moyſe inchoa- tur, ità à Ioanne conſummatur, ut generis illius, & hujus apocalypfſis, ſit alpha & omega veritatis. Inter Evangeli- ſtas fuit acutiſſimus, conſignavitque ea, quæ de vulnere lateris, aliisque arcanis cœteri non obſervârunt; inter Mar- tyres fuit fortiſſimus, & germaniflimus Chriſti Com- martyr, cui Deipara coram Brigitta, dixit: Amarior tibi paſio filii mei facta eſt, quam præ cœteris clarius aſpexiſti. Ga- viſi ſunt alii Martyres, quòd pro ESUnomine digni eſſent, Tf 2 verba 228 Feſto S. Joannis Apoſtoli & Ewangeliſtæ. verba & verbera pati, adeque de paſſione ſuâ lætati ſunt; at verò Joannes ſinè fanguine Martyr, plurimuùm idcireò paſſus eſt, quòd ea, quæ vellet pati tormenta, non ſinere- tur. Denique inter Virgines ſpeciali caſtitatis præroga- tivâ radiavit, ideéôque dignus fuit, cui à Virginis filio Vir- go Virgimum legaretur: Ecce Mater tua! Dignus, qui cum immaculato corpore in cœlum transferretur, préque cor- pore manna candidum in ſepulchro reponeretur, ut teſtan- tur Doctor Angelicus in C. 2. JOann. Petrus Damian, ſerm, 2. de S. Joan. Nicephorus I. 1. hiſtor. c. 3 5,. at præ omnibus aliis Benjaminum inter & Joannem analogiis, duas dunta- xat fuſius proſequemur, recubitum videlicet in ſinu, & præclari calicis hæreditatem- 5§. 2. Moriturus Moy ſes, cum ſingulis Iſraeèlis tribubus benè Moyſis be Precaretur, ubi ad Benjamin pervenit, ità ait: Benjamin H amantiſſimus Domini, babitabit confidenter in eo: quaſi in tha- jamini lamotota die morabitur, &inter bumeros illius requieſcet. Be- Lata. nedictio hæc pro tribu Benjamini, prophetia pro Joanne, quia re verâ amantiſſimus Domini habitavit confidenter in ESU pectore, cum in illius ſinu, velut in thalamo, requie- vit, & fiduciæ plenus inquifivit: Domine quis eſt, qui tradet te? Ingens hæc fuit gratia, & nulli Apoſtolorum, præter- quam Joanni, propria, quam fſpiritu prævidens David ex- clamavit: Ihi Benjamin adoleſeenthtus in mentis excehfu. Ex- ceſſum enim, ſive ſoporem, Chriſtus tune Joanni (ut volunt Doctores) immiſit, cùm eum ſupra pedtus reclinavit, ut ſicut ſopore immiſſo Adamus ſecreta ſeculorum intellexit uod fusè tradit Auguſtinus tr. 9. in oOan. & Bernardus J 8 9 ſerm 2. Septuag.) ità oannes, teſte eodem Auguſtino, addi- dicerit in illo mentis exceſſu, quod in cor hominis non aſcendit. Verba Doctoris ſunt: Sapientia DEI in cor bo- minis non aſcendit, ſed tamen in cor eius (oannes) difcipulus dilectus incubuit. Ibi Benjamin adoleſcentulus in mentis ex Ulen nchiſſecktee cgörunen⸗ mn ſrngn⸗ ur ſin uce 1 uſe de ſ ſClebt 14 N ſtunn u . gintenwcnst Uniuſigti, ſmt iomlr einioe niciumfuße Mübt Teclhuen ähviflos uiklerkarborii 6Nünngiket den a Nirhendigemmiime Dob Müicgbaumathun ſybeliiins /⸗ leltaniuchreni npenim Mirheme Aniftgonninetin urher ben 4 ſpvcepnatetenie uuttntin Viihtin if⸗ Concio Ruſtica. 229 inin exceſſu: Paulus raptus eſt uſque ad tertium cœlum ,inquit le, Mß, ſuper hunc exceſſum Origenes; Joannes transivit omne inntis hnt Cœlum; Paulus raptus eft in Paradiſum, Joannes autem a e transivit totus in Deum. 1ginisfhoſt Engn Vir ille retus ac ſimplex, ab ipſo DEO canonizatus, SCblcn Job. c. 7. v. 17. conſiderans Dei in homines charitatem ex- ,teg clamat: Quidſt bomo, quia magnificas eum, aut quid apponis Lrut, Uten erga eum cor tuum? quaſi dicat, ex mente Lyrani, miror, Dmianſen quod curà ſpeciali, imò vel recordatione homunciones mi- tpæ om ſeros digneris, quibus naſci culpa, vivere ignominia, mori 8, dusn poena eſt. Quid diceres, 6 Job, videns Joannem ad Chriſti cet in im cor, ut eò uteretur tanquam pulvillo ad dulcem capitis ſui quietem?! Valdè Joannem Jeſus diligebat, quem tanto honore tribobuen ſublimabat, inquit D. Bernardus ſerm. 3. de cœna. Recubuit dit: Bemn Chriſtus in ſim Virginis, Joannes verò in finu Chriſti, ut o: giaßini dubitari non poſſit, pretioſius oanni, quùàm JESU, reclina- Itquieſett. torium indultum fuiſſe. Non habuit Filius Dei in terris, ubi aproo caput reclinaret, habuit filius Zebedæi, ubi recumberet, Confentern pectus videlicet & cor Domini ſui: Domine, quid eſt Joan- lmofeggie nes, quia magnificas eum, aut quid apponis erga eum cor eſ guittale tuum, imò apponis eum ſuper cor tuum, nonnè ille homo, rurzreen tu Deus es!? densDarviden Heliogabalum ad ſinum ſuum accepit Aurelius, ut de 2. iercteh eo ſcribit Xiphilinus: In Aurelii pefore recubuit, & in ejus genu⸗ 1nni vtſeln nu velut amicus cœnavit. Et hic illi gradus ad ſummum ie er feclinmit,D füuit imperium. Major Joannis fuit felicitas, cum in ſinum prærega- Otutn intelen Jeſu admiſſus, omnium obtinuit titulos dignitatum, ut eſſet a Be. 1. & Bemm Apoſtolus, Propheta, Evangeliſta, Martyr, Doctor, Con- cuntuxr, ugultnot feſſor & Virgo, cognatus & amicus Chriſti. Admiſit Salva- r hotninisen tor Hemorrhoiſſam ad fimbriam; magna liberalitas! admi- DblÄ ſit Magdalenam ad pedes, magna humilitas! Thomam ad nes)eſoſe latus, magna humanitas! oannem Baptiſtam ſupra caput, tulusinnen magna familiaritas! ad oſaium Juflamn inaudita humi. 6 230 Feſto §. Joannis Apoſtoli & Ewangeliſtæ. — — tas! at oannem non momento, ſed tempore benè longo in ſinum ſuum depoſuit, hoe enimverò omnem aliam gra- tiam excedit. B. Bonifacius Bruxellenſis, ex Lauſanenſi Epiſcopo factus Ciſtercienſis, cum nocte Nativitatis ad ma- tutinum ſurgere non poſſet, ſuſpiravit ad Mariam, quæ ſe cum jeſulo illicò ſtitit, atque hunc ſuper lectulum ægro- tantis depoſuit pannis involutum, infans manum parvu. lam exerens, velum à facie amovit, eàmque ſpectabilem exhibuit, quam ſol & luna mirantur, quo ſpectaculo com- motus Bonifacius exclamavit: Si nibil aliud ſpeſtandum, ew- pectandumgque foret in Paradiſo, dignum eſt pati omne, quod triſte eft. Quid dixiſſet, ſi cordi oppreſſus fuiſſet? Magna proindè exhibita eſt joanni gratia, cum ad ſinum JESU ad- miſſus eſt; auſim nihilominus dicere, gratiâ ampliori nos donari, dum ſacrâ reficimur Synaxi, per quam videlicet Chriſto toto incorporamur, intiméque conjungimur, nec unam tantùm corporis extimi partem contingimus, ſed corpore Chriſti toto contrectamur atque ſanctificamur. Unam enim corporis ſui partem Chriſtus nobis permitte- ret, ſi hodie in ſinum ſuum admitteret, totum corpus of- fert & donat, cùm ſacrà reficit Euchariſtiã. Donat enim- verò caput ſuum plenum rore; ad reſtinguendos malos æſtus noſtros, caput, quod eſt aurum optimum ad ditandam paupertatem noſtram, caput Angelis adorandum, utſimus pleni honore & gloriâ. FEelix membrum, quod buic per omnia adbæſerit capiti. S. Bernardus ſerm. 1. de jejun. Donat præ- terea cor ſuum animæ noſtræ in habitaculum. O quim bonum, exclamat idem mellifluus Doctor c. 3. de paſs. & quàm jucundum habitare in corde hoc. Bonum eſt, nos hic eſſe, ſubjungit Bonaventura, faciamus hic tria tabernacula, memoriæ, intellectui, voluntati, memorando, appretian- do, ruminando. Quid ex corde hoc, niſi dulcedo, ebulliet: cuùm in ſumma crucis eſſet amaritudine, nihil exivit de wis corde 67 4 8 n (Re. . Vden 1 . ECrt U 6sCfttte ned, s sIi, kwdin wrdi⸗ Sentes⸗ Mhd. Demm, cwd i Nn⸗ omnbos eln, klir en nmns, Minin a: Mn E Mar Vöeh Enorhen Ulrlquonmantene Kiminininhn Välpurniblluenvin uoninenllin furenpekegnung ucllo oncoerf l Pbm, K⸗ 6 thatbnten 7 . dlll l 1. Andehite. — Concio Ruſtica. = . 2 3 r — corde niſi dulcedo, ait iterum Bernardus de Palſs. Cc. 12. nin ELt quid jam, cùm eſt in recubitu gloriæ ſuæ, efflueret niſi 3,OA LüWlnen dulcedo. Stupemus gratiam S. Catharinæ Senenſi factam, eui Deus aperto ſiniſtro latere cor abſtulit, & aliud indi- dit, cum amabili illo verbo: Habes procorde tuo cor meum; tlectulunen manſitque in latere Catharinæ perpetua cicatrixYy. Etnon« anumon ſtupemus gratiam in qualibet Synaxi fieri nobis ſolitam, . ngne ſhelihe ut cor Chriſti omnibus cum theſauris accipiamus, dum- hhecalon modò divitiis bonitatis ejus uti ſciamus, velimusque. Dat Aheue manustornatiles, aureas, plenas hyacinthis, quæ ideò per- Min, foratæ ſunt, ut nihilgratiarum contineant. Dat denique sfoiſet totum ſe, ut totus noſtros expendatur in uſus, & qui pro Iinum AI nobis totus fixus in cruce eſt, totus pariter noſtro figa- tii ampion tur in corde, nésque omnes Benjaminos ſuos efficiat, ha- quum rit bitantes confitenter in eo, plusquam in thalamo, & inter nfunginmne humeros illius, imò in medio cordis ejus ſuaviſſimè re- ntingiru quieſcentes. e ſinctiſicam Alterum, quod in Benjamino noſtro obſervatum §. 4. nobis gernmn præ omaibus velim, calix eſt ſingulari prærogativâ Jo-41a a. tum corpusoe anni donatus, atque in ultimæ voluntatis tabulis con- 3 atiyitatsun Mlariin gu rogaiyVa. Donat enn ſignatus: Nota eſt hiſtoria Geneſ. 44. quòd Vice- Rex Z ngendes I Mgypti Joſeph, demonſtrandi in Benjamin amoris ergè, cu- Nutnaditde rärit reliquorum quidem fratrum ſaccos frumento impleri, rundum, utme at Benjamino inſuper ſcyphum argenteum, in quo Joſe- othuicn phus augurari ſolitus erat, im poni. Similiter amantiſſimus einn Donun Salvator, cum in coœna ultima dilexiſſet ſuos, pectora eo- ulum, 0 rum frumento electorum implevit „Joanni inſuper ſcy- = 1 3. h6 phum addidit, quando ad ſinum admiſit, ut ex eo hauriret onumet, al propheticum ſpiritum & arcana angelicis Poteſtatibus ab⸗ triatebetna ſcondita. Et hæc fortè etiam cauſa; cur Joanni appingatur ndo, ppett calix, ut ex calice conſtet, IOannem Chriſti eſſe Benjaminum. lulceco,ehl Matth. 20. Marc. 10. interrogavit Joannem & Jaco- h itcetr bum Dominus: Poteſtisne bibere calicem, quem ego bibi- L ihilen N. turus §. 5. Narratie S. Hiero- nymi de §. Joaune, 232 Feſto S. Joannis Apoſtoli & Eangeliſtæ. turus ſum? Reſponderunt alacriter ambo: Poſſumus. Quis ille epotandus calix? Matth. 26. Marc. 14. Luc. 22. orat Patrem Filius: Transeat à me calix, transfer calicen hunc. Calix ergèò omnis adverſitas eſt. Hunc calicem primus Jacobus, ultimus ebibit joannes, quia omnium poſtremus poſt exhauſtas moleſtias innumeras obiit, adeéque calicem Domini, ex quo omnes Apoſtoli bibe- runt, & amici Dei facti ſunt, retinuit, inque æternæ dilectionis teſſeram reſervavit. Certè ex amaro paſſio- nis calice nemo plùs Joanne bibit, quia ſolus ex Apo- ſtolis ſub cruce ſtetit, & propinanti Domino combibit, & ſatisfecit. Bibendum eſt ex hoc calice cuivis Chri- ſtiano, & exhauriendæ omnes pro Chriſto adverſitates, velut vinum optimum. Et hoc monet Eccleſia, cum benedictum hodie calicem in Joannis honorem propi- nat, ut pro amore DEI, & benedictione cœleſti audea- mus Joannis exemplo arripere quamcunque amaritudi- nem. Hæc tua dulcedo ipſos Apoſtolorum Principes ſic re- plevit, ut pro bac quoque guſtanda veneni poculum intrepi- dus Joannes potarit, ait S. Auguſtinus, ſolitôque 22. magnos hauſtus fecerunt Apoſtoli, Joannes certè integrum do- lium ferventis olei, quòd Domitianus ei propinavit, im- piger exhauſit. Nos mitiores habemus calices, quos DEUS unicuique evacuandos præparat & propinat; pau- pertas, meorbus, injuria, &c. calix noſter eſt, quem of- fert Chriſtus noſter, inquiens: Potesnè? Reſponde, ſi ſa- pis: Omnia poſſum in eo, qui me confortat. Erit aliquando exhauriendus calix amaræ mortis; fac virtutem ex neces- ſitate, & dic cum Magiſtro tuo: JSi non poteſt tranſire calix iſte, ſiat voluntas tua. De Joanne noſtro teſtatur D. Hieronymus, quòd, cùm annum nonageſimum ſeptimum ætatis, centeſimum pri- mum à nativitate Chriſti ageret, Salvator eidem apparue- XIt 1 io Mguce ⸗ eimmen en ent „ 0 1 GGe RM ehikecnmurnte V Munfeit DWuudrre Lonne e ltnmtze⸗ Seuwcnkeclior, l. mtmek Aliun, Cnnhe onin crthrkudrtiunen unontunkteeeimu Eeigee cnmene eüti nrſenddhmmmmnan Pmit Nmiidfen Oniäitmetum Nen libeyemiwmnto leipninnt. Fantenneeelenn wimnnt, Aäms Efrenins en Tgſeniisntetnn Kerhinks i Ain Wnllfenihn, d il,an .. Concio Ruſtic.. 233 —— nbo: N rit Epheſi, ſtipatus undecim Apoſtolis, atque ad epulum 1en ccleſte invitaverit in hæc verba: Veni, dilecte mi, ad me, ,franfn quia tempus eſt, ut epuleris cum fratribus tuis in menſa Hune clie mea: cui Joannes promptiſſimus repoſuit: Ecce venio! 8, bin ontir ecce adſum! at Chriſtus: Tertiãâ die à die Nativitatis meæ, numerzs quæ poſt quintidium ventura eſt, venies, quibus dictis eS Apottol ti disparuit; Joannes verò inter ardentiſſima ad dilectiſſi- indde zren mum Jeſum ſuſpiria diem prædictam præſtolatus, convo- ex amto mmh catéque innumero popule miſſam ſub aurora celebravit, in ſolos er & verba de charitate more ſolito fecit, ac tandem foveam mino combt⸗ ponè aram fieri juſſit, in quam populo priùs benè preca- lice cujvistr tus, ſeque crucis ſigno muniens deſcendit, & hæc verba riſto adretg noviſſima dixit: Domine Jeſu Chriſte, ecce venio, gratias Ecdeſau agens, quòd dignatus es me ad tuas epulas invitare! Scis, honorem quòd ex toto corde diligo te, tu es enim Chriſtus, Filius e letti aa Dei vivi, qui cum Patre & Spiritu vivis & regnas in ſecula ncue anuril ſeculorum, cumque populus reſpondiſſet, Amen, tanta Printje repentè lux & odoris ſuaveolentia per integræ horæ ſpa- zulun iit tium tumulum & Eccleſiam univerſam implevit, ut in cœ- dnen mig lis ſeſe agere convenæ exiſtimarent. Recedente autem einegruln 4 lumine ſepulchrum mannà plenum, corpus verò nuspiam apparuit, ut meritò inferre licuerit, effectui datam illam aain Chriſti ſententiam: Sic enim volo manere, donec veniam. Ità X Nohimtzr calix Benjamino noſtro ,prius amaritudinem, dulcedinem ler et, gere poſteà propinavit. . . .. Reſponteri Sicut enim per calicem vetus ille Benjamin familiariũs Behinct. Litaigu Joſepho innotuit, & fratres cœteri in agnitionem Joſephi Senjsmic öirtutemertt atque fraternitatis amplexum devenerunt, ità per cali-merait fra nſtn cem Benjaminus noſter fraternitatem ESU meruit, atque ternita- hotckt in eandem plures alios adduxit, ut eſſet JEsIIS primo-cm. ie genitus in multis fratribus. Narrat S. Iſidorus de P. Novi n/ o Teſtamenti C. 74. & Petrus de Natalibus, Epiſcopus in centem Catalon. SS. c. 7. quòd, cum beatiſſimus Apoſtolus noſter oreigeni 6g per 1el 234 Feſio S. Joannis Apoſtoli & Evangeliſtæ. , an per univerſam Aſiam Chriſti Evangelium annunciaret, i nin 1 l plurimôsque ad JESU amorem & veritatis profeſſionem eide Nad, accenderet, Sacrificuli ſeditionem in populo concitârint, arreptumque Apoſtolum in Dianæ fanum adduxerint, uè nne Dn vel Dianæ thus litaret, vel purpuream immolaret animam, N. 4 quibus Joannes: Experiamur prius Dianæ veſtræ poten- E ro ſiolin tiam, quâm eidem divinos libemus honores. Quèd fi erids iun ego in nomine DEl mei templum hoc cum idolis omni- enei fon ih bus in pulverem momento comminuero, annon vana eſt wuin Lkeritu ſuperſtitio veſtra, veriflima verò fides noſtra? annuit po- mhrte kite, urd pulus, conſentiunt Sacrificuli, exitur templo, quod cum arheiſzhi Joannes, invocato IESU Chriſti nomine, omninò proſtra- = viſſet, & idola omnia, tanquam pulverem, quem ventus a in en projicit, à facie terræ comminuiſſet, converſa ſunt duo- cktcl terte decim virorum millia, Ariſtodemus verò, ſupremus idolo- Suminela n Eeiübgtiin rum Pontifex, furiis infernalibus agitatus, cædem Apoſtolo * moliebatur, quem more ſuo blandiffimè affatus Apoſto- einshen Ius: Quid faciam Ariſtodeme, ut tollam indignationem de animo tuo? Calicem, inquit Popa, calicem à me præpa- randum exhauri, quem ſi innoxiè biberis, credam Deo tuo. Bibam, inquit Joannes, in ſalutem & vitam tuam. Miſcet ĩtaque fatale toxicum Ariſtodemus, atque ut liquido de veneni conſtaret naturâ, duos capitis reos à Proconſule impetrat, quibus Ccum libatus ille calix venenatam mox extorſiſſet animam, Joannes calicem non modè evaeuavit innoxiè, ſed & duos illos demortuos eodem calice ſuſcita- vit, inque vitam meliorem EdU Chriſto regeneravit, ac- clamante umiverſo populo: Vivat Jefuz, ſolus & werus Deus. Permovit ea demum Joannis charitas Ariſtodemi animum, ut cum ſuis omnibus nomen Jeſu Chriſto daret, & Joannis inſuper nomini Eceleſiam conſtruerer, in cujus miraculi memoriam vinum hodie benedici, atque in an- nis honorem populo fideli propinari conſuevit, cujus hauſtu Val las 4 — . mnele — Um nncan tis Mrilgne Pblo Conitnn n ddonennt, molaretaninn e veſtre o nores. (W Uunn idolis on , Annonvand ſtra! Annuirge. nplo, quode ommnind Preer n, Oletn enmn Iverſi ſunttn premug in cEdemn Aponſcd affatos Apokt lonationeme me prept 3, credam Oe XritaTtuan Nderidbi 208 4 PfoCO5N venenatam ni modd evdenn ein calice e Iegenelaii 6, u Gn 1 ritas Arfkoln- ſuChrito in eret, na , Nbe ſſſe evihcuju⸗ Concio Ruſtica. 235 — varias animi corporisque &gritudines depelli annuâ doce- mur experientiâ: Conteſtatæ ſunt ſæpius ſagæ, ſi vel mo- dicum in vaſe fuerit ejusmodi vini infuſum, non potuiſſe vas exhauriri. Hoc poculo S. Malachias, Hiberniæ Ppiſco- pus, teſte Bernardo in vita, liberavit moribundam, fœe- tumque ſervavit illæſum. Walbertum ex equo lapſum, §. Bertinus Abbas vino ſubmiſſo reſtituit eâdem horâ. S§. Vincentius Fererius, ut benedixit pauxillum acidi vini, convertit in dulciſſimum, & ſex millia hominum abundè potavit, teſte Fr. Ferrar. in Catal S8. Italiæ. L Guſtate & videte, bibite & inebriamini chariſſimi, eâamque in Joannei calicis libatione imbibite charitatem, ut venenum pro fratrum ſalute bibere Toannis exemple non horreatis, ità futuri dilectifſimi & diſcipuli & fratres Jeſu combibones & cohæredes Joannis, non doloris, ſed genxteræ filii, & gratioſiſſimi ſemper Incarnatæ Deitatis Benjamini. 236 Feſto S. Joannis Apoſtoli & Ewangeliſtæ. wiEEEERCtEererEtEerttrTs, e Concio Civica. Amor fraternus, ſignum prædeſtinationis. Vidit diſcipulum, quem diligebat] ESIIS. Joann, 21 verſ. 20. 5. 1. Mat Deus, ut ametur, eéòsque magis amat, à qui- ſaenen bus redamatur, ità, ut impoſſibile ſit amare, i plenus. & non amari à Deo. Undè, quia Joannes diſci- M mCin M pulus fuit dile us, neceſſe eſt eum fuiſſe etiam l iitechiun⸗ diligentem. Dilectionem oſtendit, quando ad vocem Chri- M bete ſti patrem & retia reliquit; dilexit, quando ex mente Ru. uum i⸗ id perti l. 2. in Ioannem (qui docet, communem eam eſſe opi:· Nun i nionem, cui adhærentS. Thomas, S. Antonius, Cajetanus üimn ihrnin & ipſe Auguſtinus) ſponſam deſeruit, quam S. Antonius il MIrend 4 3. Part. Summæ tit. 21. ait fuiſſe Mariam Magdalenam; di- M ſt lclitcht lexit, quando de proditore intrepidè quæſtionem movit: Wimminen Quis eſt? non curans odium aut periculum; dilexit in ge- Ilnvanmns, neroſo J Esil captivati comitatu, & fidelifſima ſtatione ſub Qumiiſk ſihin cruce; dilexit, quia fidelis diſcipuli ſignum nunquam per- Mötpgrihn didit; dilexit, quando verbum Chriſti diligentiſfimè ſer- WImcumnn,, amn vando ſemper in corde, ſæpiſſimè in ore habuit ſolenne Wink thi, ine l illud: Diligite invicem. Hoc nimirum infallibile ſignum iCckiin, riine eſt, quod Joannes ſive gratioſi ſimus, quòd diſeipuli dilecti, T hnnenin electi ad magnum gloriæ gradum ſimus, ſi dil gamus invi. IMme ickoni gen . . cem. De dilectione itaque velut Prædeſtinationis teſſera Montmginent, Rahab im diſſerentem, diligenter audite, ut ſitis inter dilectos & Inn 0ehre genealo- electos. iti Forſton. Mirantur nonnulli, quòd in genealogia Dominica po- propter Matur, Rahab, mater Bqoz, quæ fuit meretrix, idololatra, uilagt ſen . . . . . . . e N ehaita- Chananæa; quando enim permittitur intrare in lineam igms ienl Maig eni , em. con- l ii Duln el kben ni fli cordos * eh m Glit, ulte Concio Civica. 237 — Z conſanguinitatis Chriſti, cuùm Dominus prohibuerit duci Chananæas:? verum charitas in cauſa fuit, quæ multitudi- nem peccatorum cooperuit, & ſuperabundantiam gratia- B rum conciliavit. Unum actum chatitatis Rahab exercuit, ſtinationi Joſue 2. quando exploratores Iſraẽlis ad necem à Rege Je- richuntino quæſitos domi ſuæ abſcondit, & nocturno in Il ſoemn ſilentio per feneſtram incolumes dimiſit, quo adtu ſalu- tem non ſibi modò, ſed & omnibus domeſticis obtinuit, fuſpenſo funiculo coccineo, in ſalutis obtentæ indicium, agisamat, de feneſtra. Ubi ex feneſtra ſenſuum purpureus chari- ſtibile ſit annr tatis funiculus non fictus & pictus, ſed verus & ſincerus ni ſomned pendet, ibi teſſera eſt gratiæ & vitæ ſempiternæz. eum fbile eii Joachimus in avum Chriſti, Anna in aviam eligun- §.2. aAdrocenA tur, quia pleni fuére charitate. Facultates omnes annuè Maria in do exmenen! dividebant in tres partes, teſte Hieronymo, de vità Virgi- Khgtirn. nis to. 4. primam templo addicebant, alteram pauperi-gitur pro- “ bus, tertiam ſibi, digni idcircò primis honoribus in aulà em. m5 Antom Chriſti. Non degeneravit à parentum ſuorum moribus Agctlenmz Deipara, ſed quidquid egit, quidquid dixit, ipſa charitas ionem moꝛt fuit. Quòôd incarnationis nuncium acceptärit, atque ad , leiting graviſſimas ærumnas, quas per novem illi horas Archan- Praſbwhonet gelus præcdixiſſe ſcribitur,„ generoſiſſimè ſe reſolverit, mmnnqumz charitas erga generis humani ſalutem effecit. Quòd in montana excurrerit, amor addidit alas, idcircò cum fe- genin Ainatione abiit, atque, ut obſervat Albertus, non falu- eal⸗ P ttavit Zachariam, nè dolor ei duplicaretur, cum ſe impe- telileifee ditum ad reſpondendum videret, afflicto enim non eſt ilähul .* tanta novæ afflictionis occaſio. Quòôck pro pauperibus cnem ſponſis non rogata interceſſerit: Vinum non habent, cha- gnetne ritas Matrem pulchræ dilectionis impulit. Quòd ſub inter He cruce viſis filii doloribus emortua non ſit charitas, quæ fortis eſt, morti obſtitit, prout inſinuavit D. Ambro- nDomine ſius ep. S2. ad Eccleſ. Vercell. Maria ante crucem ſtabat, trir, on E viis ſpectabat oculis filii vulnera- Cur, Ambroſi, non nen 7 le in urnein Sg 3 cCcor-= 238 Feſto S. Joannis Apoſtoli &Evangeliſtæ. corruit Maria ut Mater Calliopii aliæque? quia ſpetabat non pignoris mortem, ſed mundi ſalutem. Sic Deus dilexit mundum, ut daret fllium ſuum, ſui Patris dilectionem æmulata Mater dilexit mundum, ut dederit Filium uni- cum, crucifixura ſuismet manibus, ſi Pater voluiſſet. §. 4. Ità amat amantes DEl Filius, ut & eorum flilius eſſe Inter pro- yelit, qui ſunt charitate gravidi. Liter generationis Jeſu Eintores Opyiſti, Filii David, Filii Abrabam. Hi duo ſpeciali ti- primum tulo progenitores Chriſti ſunt, quia ambo excelluêre cha- an a ritate. Abraham quidem charitatem exercuit, quando ham pro- Lotho ceſſit, & vitandæ discordiæ gratiâ in loco dete- pterchari-riori habitavit. Gen. 13. D. Chryſoſtomus Abrahkamum tatem. . a ite —. . tcm. hoc titulo inſignivit: Venator pauperum, quia eos, qui præ- teribant, venabatur, pro ſua quieté ducens, miniſtrare via- toribus. Legatur c. 18. Geneſ. Apparuit ei. Dominus in convalle Mambhbre, ſedenti in oſtio tabernaculi ſui, in ipſo fervore diei. Quot verba, tot myfſteria. Apparuit Rex ſæculorum inviſibilis, Rex cœli apparuit ſedenti in taber- naculo, & quidem in oſtio, inſuper in fervore diei. Ar- debat ſol in cœlo, in corde Abrahæ charitas. Urebant ſo- lis radii terram, deſideria charitatis exurebant Abrahæ animam, locum, in quo refrigerare poſſet ardorem ac- cenſi pectoris, non habuit alium, quaàm oſtium, ut vi- deret peregrinos. Eſt ſenſus, inquit Cajetanus, quòd Ab- raham ſedebat in oſtio papilionis ſui illã ratione, quã con- ſuevimus ſedere in oſtiis, dum diuturnus calor nos afficit. Notat autem S. Ambroſius hic, quòd in fervore diei, quâ hord maximè wiatores intrà tecta aliqua ſe recipere deſilerant, &y ſtans foris quaſi ſpeculabatur. Speculatio ejusmodi fu ſſe videtur: calor eſt ingens, ergò optimum tempus paupe- res in domum inducendi. Quod ità placuit Deo, ut ipſe- met domum Abrahæ ſubierit Dominus, ſub trium Ange- lorum formꝗâ, ut in unitate trium perſonarum myſterium Trinitatis exprimeret, hi ſiquidem capiendæ Trinitati ap- tiſſimi , ornt WMI 1 mn, uhnsA eteslo nen Ctbiwen⸗ ungde Al tyutalike DumnisIz. enlornn. EMomiomsſo Uiemderdn egtuneſteg Denlegtcine riklken MWüſnhern egialon züutape Neite Concio Civica. 239 Si Netde tiſfſimi, qui Hoſbiene ſunt⸗ Nec tantùm in domum Ab- tdsh u rahæ introivit „ſed ex hacdomo genealogiam ſuam dedu- de eädim cere dignatus eſt. Quin imò tantoperè in Abrahæ chari- Gerit Hnn tate ſibi complacuit Deus, ut eam quodammodò æmulari, er voluiſet & ſtudiosè ſuperare conatus ſit. Vide, quàm ingeniosè! eorumfli antequam Salvator mundi exiret ex hoc mundo, ad pedes generatii gqiſc pulorum prius procubuit, eosdem propriâ manu ab- ll duo ect luit Joannis 13. Cur hoc? in humilitatis exemplum: ar oeneleet. poterat alios exercere actus eitra lotionem pedum. Tertul- ercuit, luu lianus lib. de Trinitat. c. 26. docet adeò placuiſſe Deo Ab- tii in loce rahæ charitatem, quaâ hofpitibus trinis pedilavium obtu- us Abrhin lit, ut prius abire in mortem & ſepulchrum noluerit, quâm nuis eor,in hunc charitatis actum Abrahami poſteris cum fœnore re- ,ninifred fudiſſet: Abrahæ filiorum pedes lavit, reddens in filiis ei Domiui jus hoſpitalitatis, quod aliquando illis fœneravit pater. Tu, eui iui, Abraham, tribus Angelis myſterium Trinitatis exhiben- Appurut tibus pedes lavas, mea inter illas perſona una fuit, compen- llentſ in tade⸗ ſabo hoc tibi, & non tribus, ſed duodecim lavabo pedes, ut ryore hej A. duodecim tribus ex genere tuo deſcendentes, ſimili, imò 8. Uebint o ampliori, efficiam honore. Abrahamus ſolum aquam at- edunt Abrimn Luliſſe legitur, non verò laviſſe pedes hoſpitum: adferam r Norem. pauxillum aquæ, & lavate pedes veſtros, & requieſcite ſub nonn, Ni arbore: ſeu, ut alii legunt: laventur pedes veſtri. At verò, etns, i4 Chriſtus Joannis 13. miſit aquam in pelvim, Gecpit lavare Ltoe, un pedes difcipuloram. En! ut actum aliquem charitatis cum ubr wi u foœnore Dominus ſolvat, fi præſertim hoſpitibus exhibea- role loi, tur, ſiquidem Deus nontantum vicem reddere, ſed eonſan- ac dien guineus eorum eſſe gaudet, qui charitatis viſcera habent. cipere gnn r . tnei, . Habemus proindè charitatem Abrahami, ob quam pro- . 5, eua genitor Chriſti eſſe meruit; jam & charitatem Davidis ſpe 5Davidis templss M Gemus, qui ſemper hujus animi fuiſſe comperitur, ut liben- ris, cha- nitheo, ter vitæ periculum ſubierit, ad ſalvandum proximum. Salu- ſub n tem occidere potuit; non fecit, & ſi ipſemet vitam ſuam pe- ne lere gieulo proximi exponeret, vitam hoſti ſervando? itâà potior de Davi 240 Feſto §. Joanni Apoſtoli & Evangeliſtæ. Davidi charitas, quàm vita fuit; fugiens Saulem, 1I. Reg. 22. adMoabitas declinavit, aſylum inter extraneos expertu- rus, aſyli tamen jure frui noluit, ſed in terram judæ rever- ſus eſt: nè viri, qui erant cum David, declinarent ad idolo- latrandum, inquit Lyranus, ſi diu manerent in terra idolo- latriæ ſubdita. Maluit optimus Princeps in patria terra degere vitæ incertus, quàm ſuos exponere periculo ſalutis. Moriatur David, dummodò non peccent ſubditi ejus. Ean- dem charitatem rurſus exhibuit 2. Reg. 24. quando pro ſa- lute populi caput ſuum percutienti Angelo objecit: Ego ſum, qui peccavi; iſti quid fecerunt? Vertatur obſecro ma- nus tua contrà me; denique perfido filio quantum inge- muit: Abſalon, fili mi, quis mihi det, ut moriar pro te? 2. Reg. 18. Hi actus charitatis elevarunt Davidem ad Chriſti genealogiam, & quidem principem in eadem locum: Li- ber generationis geſu Chriſti, fili Dawid, filii Abraham: Cur David Abrahamo præponatur, cauſas præcipuas inve- nio quaternas. Prima eſt S. Anſelmi: Ideò David præponi- tur, quia in multis peccavit David, non Abraham, pœniten- tes autem innocentibus præponuntur, ſic cœlo præponi- tur terra, Pſal. 102. v. 26. Initiò tu Domine terram fundÜſti, & opera manuumtuarum ſunt cœli. Altera cauſa Ruperti: Quia David legenda conſcripſit, hoc Abraham non fe- cit, licèt Propheta fuerit; potiori apud Deum loco ſunt, qui ſuas poſteris conſignant lucubrationes. Tertia Pauli Palatii: Abraham deſignat quietem, ut filius ſit quietis, ne- ceſſe eſt, prius fuiſſe filium David, pugnatoris anguſtiis & laboribus preſſi. Convenientiſſima propoſito meo cauſa eſt, quia Abraham amicos, David inimicos dilexit; cum verò longè præſtantius ſit, inimicos propter Deum, quàm amicos in Deo diligere, meritò Abrahamo David prælatus eſt. At cur nulla in genealogia mentio Adami, nulla Iſaaci fit, licèt hic Chriſti figura fuerit paterna in immolatione? ejus rei cauſam collige ex Doctore Angelico 22. q. 27. a. 8. docen- Gtluuenan Crimm 1,Cerl and, „atigne n rtamn d aten Ne Uncenms exe Tlruunt d Dr cino io wlis W. Moruntn Urgelecote tetlimmon nm in Atlen (Clo Concio Civica. 241 da e1 —— — . ilen docente, amorem, quo amatur proximus propter Deum, eſſe tra vamen amorem magis exactum & completum. Iſaac vitam expo- inten i ſuit pro Deo, David vitam expoſuit pro proximo propter *ꝰ leet, Deum, præferatur igitur David Iſaaco, nec hic velut ſtella Bein hen 4coram ſole compareat. Amplectamur itaque charitatem, Pituam non ut de genealogiâ Chriſti, ſed de numero cohæredum Recr Chriſti ſimus, inque vitæ librum nomina noſtra referan- Ubdltieſs k. tur. Charitas enim ſicut longævitatem præſtat in terris, ità 4 dvandomn immortalitatem confert in cœlis. Objectth Cur à mundi origine homines tam longævi fuerint, §.6. aturobſenmn Ccelebris eſt apud Scripturæ Interpretes quæſtio. Adſcribit er oin o quantumig id providentiæ divinæ Rabbi Moy ſes in libro de directione tam len- It mofuen perplexorum. Sed ſcire optarem, ex quâ cauſà ſic ordi- & videmadi narit divina providentia? Reſpondet Burgenſis in gloſſa ſu- lemlocum’ per c. 5. Geneſ. Deus diſpoſuit illos tam diuturnè vivere, ut 1Aralen: H fides de creatione mundi, quam Pagani pro majore parte bpræcipis in negabant, in cordibus fidelium magis radicaretur; quaſi di- Dawidprem cat, quia charitatem primi illi Patres habebant ardentiſſi- hum, Penig mam erga proximos, quos inſtruebant, in cognitione Dei, (lo repn adeò longeævi fuerunt. Sed hæc ratio fortaisè non ſubſi- terrumfuncit ſtit, quia videmus experientiâ contrarium, quòd qui alios acRoden ſolerter inſtruunt, diu vivant. S. Thomas in Epiſt. ad Phi- Pratum nonk lemon. lect. I. citat do ctiſſimum Origenem, & conſentit Deum looin docenti: rarò utilis Doctor invenitur in Eccleſiã, qui ſit es, lettal longævus. Moriuntur operarii illi charitate pleni citius, ſitqitde Sin fervoris eſſedo transferuntur in paradiſum, ut diu vi- orisangtai vant in beatâ immortalitate; fortis enim ante Chriſtum oſto mean ut mors dilectio, jam à morte Chriſti fortior morte eſt, & dos lleit; i ideò priusquam mors accedat, prævenit mortem dilectio, tereumq4 Se ad meliorem transfert vitam. Antiquitus verò, quia oDawid gan coelum adhuc clauſum erat, nec morti ſuccedebat vita Gdami, mllln glorioſa, idcircò vita amantibus protrahebatur in terris; inimmoltoe charitas enim aut diuturnam vitam in terra præſtat, aut ,411 immortalem in coœzlo citèò confert. Patet alti janua cceli, co e Hh Poſt- 242 Eeſto S. Joannis Apoſtoli & Ewangeliſtæ. poſtquam clavi crucis eam Chriſtus reſeravit; de merte tranſit ad vitam, quisquis ſervat mandatum Chriſti: hæc mando vobis, hoc eſt præceptum meum, ut diligatis invi- cem. Eſſet proinde favori divino difſſonum, ſi Concionator fervens diu vivere deberet in terris, dum ſufficit, æternita- tem connexam eſſe charitati. Niſi longævitatem illam vitæ accipiamus æternæ, invenitur Scriptura deſtitui ſubſidio veritatis, inquit S. Ambroſius in Pſ. 43. 8. 7. Infinities præſtantior præ vita corporis eſt animæ vita, anit⸗ ſeu gratia divina, quam charitas præſtat. Ad longam mor- PTæ an⸗ *E Svi- tem damnatus erat Ruben à morituro jacob. Gen. 49. Ru- ta animæ berl primogenitus meus, principium doloris mei, nè cre- aen co* ſcas, nunquam tibi benè ſit, nec hominem agas, ſed ſer- vent⸗ pentem, qui humi repit, nec ſe in altum extollere novit. Et cur hoc: quia aſcendiſti cubile Patris tui. Grande deliétum R gravem exigebat pœnam. Venit nihilominus poſt annos Umnstnnd quadringentos Moyſes, & à maledictione ſolvit Rubeni fa- ts, Wnordlnn miliam, atque hæc Dei authoritate profert, Deuter. 33. Vi- renea vat Ruben, & non moriatur, erigatur, & non ſerpat, creſcat, A Chuntrentt & non deficiat. Unde iſta mutatio? cur maledictio in bene- zöneingtein dictionem vertitur? Reſpondet S. Theodoretus q. 44. in mmicumtecie Devt. Quia oppoſuit amorem fraternum ſceleri in patrem. etunstk, Peccavit, fateor, in patrem, ſed dilexit fratrem, dum Jjoſephi omiicmm oppreſti ab æmulis partes defendendas ſuſcepit, vitam il- iimind, Hus ſervavit; vivat ergò Ruben ut filius accreſcens Joſeph tonibosire creſcere poſſet, effecit; non ergò deficiat, ſed creſcat, quia mmeichtitn deficere non poteſt, licèt peccator ſit, qui charitatem exer- den cet, Charitas operit multitudinem peccatorum, remittun- tur peccata multa, cui multa eſt dilectio. S. Bernardinus ponit ſceleratiffimim nebulonem, qui peſtiferis ex charitate ſuccurrens, peſtem mortémque con- trahat, & absꝗué Sacramento obeat; alius verò vivat au- ſterrimè, nolit tamen ægro ſuccurrere, tangaturque inte- rim apoplexiâ, uter horum ſalvabitur? putat Bernardinus hune – afgelſt L Concio Ciwiea. 243 tm (nige⸗ hunc damnandum, de altero optimè ſperandum eſſe, quia ¾ cdcharitas operit multitudinem peccatorum, atque ad per- gecn fectam diſponit contritionem, verba Bernardini ſunt: De ffeit,enn altero benè, melius; optimé ſperandum „quia charitas an- atem “õ nihilat, coram oculis Dei multitudinem peccatorum, intel- delimniſte lige, in hac charitate fervida, contritionem, confeſſionem Eintegram, Olatifactionem pleniflfimam comprehendi, itaà riseſtamiimpt ille ſer. 7. fer. 6. poſt Cineres, nimirum habere omnia Sa- Roha imet, eramenta, & malus quis eſſe poteſt, habere autem charita- m tem, & malus eſſe non poteſt. S. Auguſt'nus de laud Char. d Edal Eryrx quibus omnibus concludo, ſicut Rahab ad genealo- §. 3. rismei, n ziam Chriſti aſſumpta eſt propter exercitam charitatem, ob H em agas, EE eandemque longè magis Virgo Deipara eſt electa, David Fiures me. tollerenn verè & Abraham inter progenitores Chriſti primo loco no- Ecéte poni Grandecdt minati, ità in electorumnumerum cum primis ii adſcriban- Urnigcres ninis potm tur, qui totos ſe dant charitati; hæc longævitatem præſtat Chrigt. ſolyit Ruben in terris, immortalitatem beatam confert in cœlis, hæc „Deuter 3) multitudinem peccatorum operit, & gratiarum aperit the- nlerahen ſaurum. Charitatem itaque per dilecti diſcipuli merita po- lecictioinbaen ſtulemus, ad eämque impetrandam quotidiè ſemel Oratio- otets g.t. nem Dominicam recitemus in honorem jllius ſolatii, quo cderrinpatte. Joannes perfuſus eſt, cum primà vice traditam à coleſti gern, Cotn ol Magiſtro Dominicam Orationem recitaret, hoc enim pie- iſcepit, fimn tatis exercitium in S. Joannis honorem obeuntibus (prout accrelcelsie in revelationibus Divæ Gertrudis legere me memini) pro- miſſum eſt charitatis donum, & quotidianum ejus- lel creſelti dem doni augmentum. icharitaean, torum, Eemm I gebulorene moltemaue⸗ S reld E Ingatünde Beunu- Mne Hh2 Cen- 244 Feſto S. Joannis Apoſtoli & Evangeliſfte. G8 6 28 0, 6 3 2. G 2SSSeE SeG366 6380: Goncio Aulica. Cur Chriſtĩ ſupra pectus Joannes recubuerit? Nter prærogativas Joanni munificè Collatas fa- cilé principatum obtinet recubitus ejusdem in Recubuit ſuper pectus ejus. Toan. 2 I. v. 20. . tiva ca re- D JESU pectore, ex cujus gratioſo contactu im- eubitu in A menſæ in Joannem gratiæ ſunt derivatæ. Si Tinn. enim manus Moyfis impoſitæ ſuper Joſfue vim habuéère communicandi vatidicum Spiritum, Deut. 34. Si veſtes Aaronis transfuderunt Spiritum in Eleazarum, Ninn. 20. ſi pallium Eliæ transfudit Spiritum in Eliſlæum, 4. Reg. 2. ſi facies ESU remanſit in linteo à Veronica porrecto, ſi corpus ESU efformatum eſt in ſindone, ſi veſtigia pedum exarata ſunt in lapide, quantò magis in cerea Joannis facie impreſſum fuerit cor Chriſti, unaque omne bonum in Jo- annis animam transfuſum. De quo recubitu dum breviter ago, & ingenioſiores Patrum atque Doctorum cauſas inda- go, gratiosè me in oannis gratiam confido audiendum. §. 2. Vidit joannes noſter ſeptem Aſiæ Epifcopos, tanquam Stellæ fep- ſeptem ſtellas apud fuſtitiæ Solem, at quo in loco easdem mann, Viclit, an in pectore Chriſti, an circa caput, an in humeris? non in pectore, ſed in manu jeſu ſunt conſpectæ: habebat in dextera ſua ſtellas ſeptem Apoc. 1. v. 16. paucis & vix ulli conceſſus ipſe eſt favor, ut in eſupectore reqiueſcat. De Che- rubinis Pſaltes canit Pſ. 720. v. 2. Qui ſedes ſuper Cherubin. Ecce, quo lIoco, apud Deum ſint Cherubini, Synagoga tota gloriabatur, Thren. 4. v. 20. Spiritus oris noſtri Chriſtus, in nI. bra ejus vivemus, in gentibus ſatis eſt Synagogæ ſedere in umbra Chriſti, at verò oanni conceditur recumbere ſu- Pper pectus Chriſti. . I. 5§ Joannis &S præroga- RKRecu- ,rmnes Zilirmuminn giutcünen ,Kiiu hltlpelcze Qunhunmiu, — öenesznteere rirknihhm, Usiftntvene⸗ hamen?in⸗ Utkun hesr Neinicachns Apnt, Nore ihecore, Men iec teiwe lti: ſun itnAn on allennint Mlormesfe Wermndt N , Nu ſi⸗ Aftoeg, Concio Aulica. 24 . . Recubuit ſuper pectus ejus, ut eſſet gratioſus in pectore 6.2. Chriſtismaragdus, quem Hebræi barequet, fulgurantem ſive Cauſa pri- ceraunium appellabant. Solus hic gemmarum intuitu ocu- ,r eſſet Smarag- Srecuboee los implet, nec ſatiat, elaborant gemarii concavos, ut viſum du⸗Cmiſtz cColligant, ait Plinius. Virens Smaragdi refert colorem olei 9,20, puriſſimi, inquit Ioachimus Abbas. Præclarè in Smaragdo dgeſignatur Joannes filius tonitrui, fulminis enim ſpeciem nifct colien præ ſſe tulit, cùm intonuit: In principio erat Verbum, ſem- Dls einden per viruit, quia ſemper Virgo permanſit, ideôque diutiffimè loſo Contalri viguit, & vixit, ut non liqueat, an etiamnunc cum Elia & n deima Enoch ſit ſuperſtes; colorem olei habuit, qui in ferventis olei e vim Me dolium Romæ miſſus, magis virens & vegetus inde exivit. 1t. 34. N ExSmaragdo fiebant ſpecula; idcircò pugnas gladiatorum Utum, Niuon Nero ſpectabat in Smaragdo. Speculum Joannes eſt caſtita- ſeum, 4N tis, charitatis, & virtutum omnium. Reperiuntur autem in ica ponedo, fodinis æreis, unde ærei ſunt, affines duri, & invulnerabiles; veſtigin en Sapor, ut ait Epiphanius, Smaragdi amarus eſt & acerbus. req onnmiftd Joannes in tantis perſecutionibus fortior ære perennat. Ubi lebonum in’ invenies Ioannem? in aurifodina crucis, ibi viret miſeri- tudumbrerte corcdia ut oleum, ſpes ut Smaragdus. umn cAlas ich Cauſæ huic affinis eſt illa, quam doctiſſimus Abbas Ru- edCiendbnn pertus aſſignat, prologo in Ioannem, recubuiſſe Ioannem Hcoposanan n Chriſti pectore, ut haberet Jeſus pectoralem gemmam oin locen inturbati & afflicti cordis ſui remedium: hanc margaritam t, an inhuumm Dile or Deus dile t& oannis animæ pro monimento di- ſelr: t lectionis præcipuæ fixit in pectore, quod turbatum fuiſſe zancs inl vannes aſſerit: Turbatus eſt ſpiritu, & proteſtatus eſt, & girlenhel iit Amen, Amen. Joan. 13. Sſyrkhn Aiiis cauſa eruditiſlimi Franciſci Labatæ præplacer, cur catsn ,Semggg in ſinu jeſu joannes recubuerit, ut eſſet horologium pecto- Gaſi ſe- ,is rale, ſolent enim magni Dominiiin ſinu ſuo rotatilia geſtare Franciſei noti MK horologia ex auro affabrè facta; ex auro puriſſimæ charita-Labatæ, ut neg tis Joannes horas exactiiſimè indicat, neque erroris ullius fet horo- r recuonbere . 5 C . 1OI1 recum argui poteſt, quia ſcimus, quia verum eſt teſtimonium tjus. pedorale, 246 Fefo5. Joanni: Apofoli & Evangeliſe. — Primam indicat, cùm ait: In principio erat Verbum, ſecun- dam, imò ſecundiſſimam, loquitur, cum adjung t: V'erbum Carofatum eſt. Vel cum Deiparam acciperet in Matrem: & eæ illa bora accepit eam in ſua. Joan. 19. v. 27. Tertiam audie, cum lego: Tres ſunt, qui teflimonium dant in cœlo, Pater, Ver- bum, & Spiritus Sandtus, &; hi tres unum ſunt. Joan. 5. He- ra ſexta conſignata eſt c. 4. v. 6. cum potum à Samaritanâ peteret Jeſus: ora erat 4quaſi ſeæta. Vel cùm in cruce tor- menta exhauriret: Erat paraſceuν hora quaßi ſecta. Joan. 19. v. I4. Hord ſeptimä reliquit eum febris. Joan. 4.: v. 52. Hora de- cima in vocatione Apoſtolorum exigitur: Hora autem erat quaſi decima. Joan. I. v. 39. Hora duodecima inſonuit, in Apo- ſtolorum duodenario & noviſſimo ſupremi vindicis pro- mulgato judicio: Monne duodecim ſunt horæ diei? Joan. I1. v. 9. Venit hora, & nunc eſt, quando mortui audient vocem Filii Dei. Joan. 5. v. 2 5. En! quàm juſtè horologium iſtud ve- ritatis incedat; ſemel tamen ſtetiſſe legitur, cuùm videlicet ſub cruce ſtetit, & pondus amoris ille attraxit, qui dixit: Cum ele vatus fuero, omnia trabam ad me ipſum; ah! hæc ipfſa ſtatio erroris expers fuit, & felicium horarum prognoſticon. Olſi ex eodem horologio vitæ noſtræ curſus dirigatur, & felix tunc nobis hora inſonet, cum dicere oportebit: Pater, ſal- ifica me eo hac bora. Joan. I2. v. 27. FPater, venit hora, cla- Joann. 16, rifica Filium. Joan. 17. v. r. Ecee, venit hora, &; jam venit, ut 7. 32. Adiſpergamini, unusquisqus in ypropria, & me ſolum relinquetir, E& non ſum ſolus, quiab'ater mecum eſt. Sci vit Feſus horam tran- ltus ſui, ad quam direxerat & hoc pectorale horologium. Sciens Jeſus, quia venit Bora eius. Joan. I3,v 21. O!ſi ex es- 8. 5. dem horologio noſtri nobis tranſitûs innoteſcat hora, juxta Gauts eer⸗ Pſaltis votum: Motum fac mii Domine finem meum, &onums- Kioi, *t rum dierum, imô horarum mearum, ut ſciam, quid deßt mibi. eget ge- Recubuit ſuper pectus ejus. Altius alit evolant, & Joan- , nem ideò in pectore Chriſti recubuifie affirmant, ut genui- Palas, num Aquilæ pullum ſeſe probaret; ajunt enim naturalium rerum Pliensndtim Elliebnuneitn ſarie ,focubod Ttalbule inze Elnsdaltaton⸗ Dyinmptenan, 1 Moninhume ingid manit zing letl . Unlecls, i enminfe Maeres i unn nittere nitntimnn Mponnen, ſcn inngetniſtil Adinmili dttkt. Cencio Aulica. 247 — . . . rat eiimſn rerum periti, ex aquilinis pullis illum præſtantioris eſſe in- acongt⸗ dolis, qui vicinior cordi aquilæ jacuit, cum ova foverentur: eretin Munn Aquila eſt Joannes, inquit Magnus Auguginus tract. 39. in 7. Tertiamnd, Joannem. Aquila eſt Joannes, ſublimium Prædicater, & lu- ceh, Pie cis internæ atque æternæ fixis oculis contemplator. Di- unt.ſomn,. cuntur enim & pulli aquilarum ¾ parentibus ſic probari, pa- tum à damatft tris ſcilicet ungue ſuſpendi, & radiis ſolis opponi; qui firmè chm incnuen contemplatus fuerit, filius agnoſcitur; ſi verò palpitaverit Ucsſexte ſonn acie, tanquam adulterinus ab ungue dimittitur. Ità Auguſti- nVuoe nus Aquilæ Joannem meritò conferens, quòd rotam Solis Horaautenen terni fixis & ſanis oculis ſinè palpebrarum palpitatione ainlonuibint⸗ fuerit intuitus: Quod ſi & animum imperterritum ſpecte- emi vindin mus, quo in Caiphæ aulam, & ad jeſu crucem, imò celos reiei! onn ipſos penetravit, & filius tonitrui audiit, meritiſſimè aqui- i auldient ſore lam dicemus, non columbam. Congregatur ad corpus Jeſu oloeiumitqte hæc aquila, juxta veritatis effatum Ubi fuerit corpus, ibi con- ur, chmite gregantur & aquilæ. Ubi manet Petrus? & cur emanet? quia Barjona, filius columbeæ, non filius aquilæ fuit, qualis Joan- nes, qui generoſiſſimos ſpiritus ex Jeſu pectore, à quo pullus aquilinus præcipuè fovebatur, imbibifſle credendus eſt. Cui ſacratior recubits iſtius cauſa præplacet, dicat, o- 5 6. ituicixit: c H hæcipſakn gnotticon 07 rignor, Kfel e . 501. Caul. d daten annem recubuiſſe in pectore, quia erat filius chariſſimus & Nuarta D Benjaminus Salvatoris, de quo Deut. 535. v. 12. vatidicè can- Chryſo- 6, tatur: Benjamin amantiſimus Domini, inter hbumeros illius re- en S ſn Ven! 1. . . . , n den quieſcat: Non in humeris modèò, ſed in pectore Joannes re- earfiden- neue lon nin Jquievit, quia amantiſſimus Domini fuit, & plus cotriâ α ithuhanun à Demino dile dus, ſicut plus omnibus prolibus ⅛ Jacobe lale Hoad ꝗquendam Benjamin fuit amatus, tulitque facilius pater co- 3Vl. Gie terorum carceres & vincula, quam, ut obſidem in gyptum Cteſctloent, Benſjaminum mitteret, capitisque difcrimini exponcret. teumnang, Non permiſit Optimus Jeſus gravioris tentationis periculo guil exponi Joannem, ſicut Petrum, Thomam, aliosque permi- Terolnn k ſerat, non permiſit à latrone ſuo multum abeſie, quia Ben- Ermant, ν jamin filioerum dulciſfimus erat. Inſinuat hane caulam Di- jmpulwrd tenin VUS 248 Feſto S. Joannis Apoſtoli & Ewangeliſtæ. vus Joannes Chryſoſtomus homil. 14. de recubitu Joannis ità locutus: Meque auderet, ſi ſerus eſſet, ſi unus ex multitu- dine eſſet, in ſinu Domini werſari, boc namque filii eſt, qui mul- tumgenitori confidit. Requieſcit Filius Dei in ſinu Patris, quia filius eſt; requieſeit in ſinu Jeſu Joannes, quia filius eſt aman- tiſſimus. De Chriſto Baptiſta prædicavit, conſignavitque Joannes noſter c. I. v. 18. unigenitus Filius, qui eſt in ſinu Patris, ipſe enarravit, quæ verba de Joanne noſtro repetere licebit. Joannes, qui eſt in ſinu jeſu, ipſe enarravit, quæ ab- ſcondita erant à conſtitutione mundi, atque cœleſtibus etiam intelligentiis ignota, ut innoteſceret principibus & . poteſtatibus in cœleſtibus multiformis Sapientia Dei. Au- 5. hryhe. dacter proinde cumHieronymo & Ambroſio affirmat Chry- log inſoan, ſoſtomus, Joannem non Angelorum ſolum extitiſſe Magi- c. 5. ſtrum, ſed ipſorum etiam Cherubim atque Seraphim. Stant Seraphim circa Sapientiæ incarnatæ thronum, recumbit verò in pectore oannes, unde nimirum nihil, ſimajor huic præ illis ſcientia. Caulæ plu- Atque hæc cauſa eſt, quam D. Greg. Ny ſſenus homil. I. in res exGre- Cant. allegat, cur in ſinum Jeſu ſe joannes inſinuãrit, ut my- gorio Nys. ſteria ineffabilia imbiberet: veluti quanquam ſpongiam cor Eene.. ſuum appoſuit fonti vitæ, ĩneffabiliter repletus myſteriis re- velavit, nimirum tunc illi Deus, ut loquitur S. Thomas Vil- lanovanus, ſecreta perſonæ, ſecreta domus, ſecreta regni, hoc eſt, myſterium divinitatis, futura contingentia Eccleſiæ militantis, & proœmia Eccleſiæ triumphantis, quæ omnia in Apocalypſi ſua Joannes ſic conſignavit, ut, teſte D. Hieron. ep. 103. ad Paulinum, habeat tot Sacramenta, quot verba. Nec myſteriorum modò ſcientiam hauſit, ſed ipſummet Jeſu Spiritum attraxit, ut eſſet vocaliſſimum Salvatoris orga- num, Spiritu ejusdem animatum, ità loquitur D. Petrus Da- miani ſer. 63. Propteren Redemptor noſter dilectum diſcipulum quoadam quæſi organum fecit, cujus ſonus in omnem terram de- inceps exi vit, & dulciſſimä melodiä Angelos hominésque e= hilaravit. Recu- ueſoniinen todlcguon⸗ lillgnlenckk etaun, Me Stkcomewnl Fifun enid laulum burs Mllberhri Untisconceptn fleliminti Dnii incen WntlndN uetkohonn Imnmnline, Glukimni, he Mluzi . umemnſon Uhiniee Anel We Concio Aulica. 249 ſuinſ Recubuit ſuper pectus ejus. Quod Jonathæ David, hoc nefif E feſu Joannes fuit; anima Jonathæ conglutinata eſt animæ * aon David, & dilexit eum J onathas, quaſi animam ſuam. r. Reg. i fi A 18. v. I. Dicamus nos: Dilexit oannem jeſus quaſi animam ſuam; ità namque de dilecto diſcipulo D. Dionyſius Areo- conſggutn pagita pronunciavit: quem diligebat Jeſus; & anima Chriſti 1s, quietinn magis erat in oanne, ubi amabat, quàm ubi animabat. Di- enokttoreher Gum benè! jam cauſam aſſequor, cur inclinato capite ex- natkavt, piret Jeſus, ut videlicet conteſtetur, ſe Spiritum ſuum dilecto tque calin inſpirare Joanni in æterni pignus amoris, atque impleat in tetprinctai dilecto diſcipulo illud, quod Matth. 12. V. 18, Magiſter divi- pientiabe nus recitavit: Ecee, puer meus eleſtus, poſui ſuper eum opiri- ioafftmuln tum meum. Qui adhæret Domino, unus piritus cum eo eſt, ut n extitiſe gentium Doctor aſſeruit, unus ergò cum jeſu Joannes eſt Seraphin du Spiritus, cui arctifſimè adhæret; Spiritus eſt Deus, & chari- num, reami tas Deus eſt, charitatis Spiritum Joannes itàâà imbibit, ut de hil, imaori eo Maria Magdalena de Pazzis in exſtaſi exclamavit: Spiritus Joannis erat amare, vel conducere ad amorem. Meros amores mushomii ſpirabat amantiſſimus diſcipulus, & plus quàm materno in ſauirit,uem omnes affectu merum lac gratiæ & charitatis ad ultimum nſpongiatndt uſque Spiritum exſpirabat. osthfKerih Mamillam Patris CQlemens Alexandrinus Chriſtum &s. 1SThommI nuncupavit. Uber Chriſti oannem ingenioſiſſimus Sylveira oce⸗ 6s, ſecretulttgt lacteo prorſus conceptu appellat, per quem doctrinæ ſuærz, ut eilet iagentinladin lac animis fidelium inſtillat. Verbi amavit ubera, qui ſuprà der Chri- ts, gueeonnin pectus Domini in Coœna recubuit, inquit Gregorius Nyſſe- , teſte) Hen nus l. in Cant. Imò, & Nyſſene, totus in uber Joannes tranſiit, d An dum ſupra pectus Domini recubuit. De Chriſto diligente, . punme⸗ velut tenerrima Matre, canitur illud Cant. 4. v. 5. Duo ubera Galratotso tua ſicut duo hinnuli, hoc eſt, Doctores tui ſunt quaſi ubera rd. Peteh tua, per quæ doctrinæ lac fidelibus inſtillatur. Hinc Doctor Kun ſen Gentium: Lac vobis potum dedi; ex omnibus Doctoribus uaen eet primatum tenent Joannes Baptiſta & Evangeliſta, hic into- ſlect⸗ nans: In principio erat Verbum, Alter: Ecce, Agnus DEl! bonmn e, brincipio er „ 4 Ex Tres aliæ Lauſæ⸗ 250 Feſto S. Toannis Apoſtoli & Evangeliſtæ. Ex his verbis liquet, quod Baptiſta humanitatem, Evangeliſta divinitatem indigitârit; jam vide, quod ſit dextram ſponſæ nutricantis uber. Ad hæc ubera portabimini fideles animæ. ut lac gratiæ & veritatis ſugatis. Recubuit fuper pectus ejus. Ioannem in Chriſti pectore dum contemplor, ovicu- lam illam ſymbolicam interpretor, de quâ Propheta Nathan Regi prædicavit 2. Reg. 12. à v. 2. Pauperi videlicet in deli- ciis fuiſſe ovem unam parvulam, quam emerat & nutrie- rat, & quæ creverat apud eum, fimul de pane illius com- edens, & de calice ejus bibens, & in ſinu illius dormiens- Pauperis titulum Filius DEf ſibi arrogat: Ego ſum pauper & dolens, & huic pauperi ovis una parvula eſt, plurimo ſu- doris & fanguinis pretio emta, divino enutrita verbo, & in- figni virtutum ineremento educata, quæ poſtquam de pane illius Euchariſtico comedit, & de calice Novi Teſta- menti bibit, nunc in ſinu illius indormiſcit: Si unà obdor- mire placet, puritate, ſimplicitate, manſuetudine ovi- culæ ſimus, & finus nobis paſtoris boni claudetur nunquam. Portat bomus iſte paſtor oves alias in humeris, in ſinu alias; hæ innocentiâ, aliæ poœenitentiâ inſignes ſunt & gratioſæ, ecce oannes! ecce ovicula Chriſti! ecce Agnus Dei! quem Agnum divinum Paſtor & collo geſtat, omni vellere aureo pretioſiorem, & quovis agno, ut vocant, cereo ſacratiorem. Nec tantum Joannes Agnuseſt, quem Paſtor in ſinu ſuo fovet, ac paſcit, ſed & lilium eſt, ex quo Paſtor ipſe paſcitur. Vidit aliquando Gertrudis in Natalitiis Salvatoris noſtri Fe- ſtis Jeſum parvulum cum Matre Virgine in ampliſſimo li- ſiorum & roſarum horto deambulare, mirificéque corde Joannis Apoſtoli delectari, affirmante inſuper Chriſto: Cor meum propenſiſſimum in Joannem fuit ob admirabilem ejus munditiem. His iisdem feriis oannes adduxit S. Fran- eiſcam Romanam ad altare, in eôque oſtendit jeſum in ſpe- cie candidiſſimi Agni, de quo Agno explicans verba illa fua: V erbum Caro Faltum Eſt, ad puritatem cordis Fran- ciſcam mi ne S D Digene Mir Sen ſoomest, eninattimns ictrihuiag nufeii, ujn llenn ei ſtid utnerechnaten iſcent, en NunbsKnosd unhonorble⸗ Utpofelihm Mkiomaniun Aadener,e Aheniſng kAabroh Emtaunbere Wnin ſon 1 I nhelſe, — ttenkin tdemnmſt inifcclatir, ſperpece ltemplor, gig Prophetitt idelicetine emerat Nmt, Pane illinscr Hillinscorniee Egoſummg Leſt, plorlnG trita verbo,ir e poſtqnum llice Nori l- t! Si vnaoben Unfuetudineon Geturnungun is in finudlin unt & gratiol nseil guen i eere uue eteo actatiofe lPactorinirut ltoripleprten vatotisnoli in amphiim nirifceqve Pethnſotl Ob adminhi 8adurtI ncit eiunin/ nsvelbai em ; le 0 Concio Aulica. 251 — =è ciſcam ſtimulavit. Eidem aliàs hodierno Feſto faſciculum roſarum, liliorum, violarum detulit offerendum Jeſulo, ex cujus attactu flores in monile commutati ſunt. En, quot flores paſcendo Nazareno amori Joannes ſuppeditet! Affines floribus ſtellæ ſunt, quas flores Cœli appellari audimus; ſtellis inſigniuntur Doctores, & ſpe recreantur * ſplendidà: Qui ad juſtitiam erudiunt multos, fulgebunt Danlel. 12. hecut ſtelle firmamenti in perpetuas æternitates. Si Doctori-V. 3. bus ſtellæ debentur, quid Sapientiæ incarnatæ conveniet? Solem, m fallor, pectori ejus apponi oportebit, & ecce, Jo- annes in Chriſti pectore, quid niſi Sol eſt æternæ Sapientiæ, ad grande divinæ gloriæ ornamentum? Solem evangeli- cum appellavit joannem Dionyſius Areopagita, vix Soli huic aptius Cœlum eſt, quam ſinus Jeſu. Denique nè prolixitate moleſtus ſim, recubuit ſuper S. 10. pectus jeſu Joannes, ut jeſus ſuper pectus requieſceret Joan- caula . his. Si enim credimus Divo Ambrofio ſer. 18, de Epiph. ma S. 4m- in triplici Chriſtus ſinu quievit, In ſinu Patris in cœlo, in ſinu broſfü. Aatris in ſtabulo, in finu Joannis in cœnaculo. Reclinato- rium aureum fecit ſibi Rex Salomon auro omni pretioſius, ſinu Joannis reclinatorium ſibi Jeſus fabricavit, in quo ſua- Cant. . viter requieſceret, ſplendidéque deliciaretur. . Faveamus & nos dulciſſimo Jeſu ſinum ac cor noſtrum in quietis ac honoris lectulum; favebit viciſſim ille pectus ſuum, in quo feliciſſimè cum dilecto diſcipulo conquieſca- mus. Patrium animum habet Deus adverſus bonos viros, Senec. iib. dicebat olim Seneca, experiemur paternum hunc ſinum, de provid, dummodè boni ſimus. Le gulus Sanctorum Chriſtus eſt, in- quit melleè Ambroſius, in hoc lectulo licebit unicuique noſtrum recumbere & indormiſcere, ſi libuerit re non nomine Joannem, ſive pretioſum & ſanctum eſſe. Ii 2 Feſto §. 1I⸗ Hercdis. 252 2 23: (0): 8 — DESAES AAYE A EE AAREA NSes Feſto Sanctorum Innocentium. Goncio Ruſtica. Innocenter pati, præ deſtinationis eſt fignum. Occidit omnes pueros. Matth. 2. v. 10. o& Agnhoperé deteſtanda eſt Abimelechi crudelitas, qui ut ſolus Iſralis potiretur, 70. filios patris ſui Gedeenis, quos ut fraten amare debuerat, amar4 Ee ut tyrannus morte ſuper uno lapide trucidavit. Jud.9. v. ỹe Nec minor fuit ſævitia ehu Regis Jjudæ, qui ad Optimates ſecundò ſcripſit: & mei eſtis, & obeditis mihi,: tollite capita filiorum Domini veſtri, & wenite ad me hac eadem borâ omnes cras in Jezrahel. Illi ſinè mora tulerunt filios Regis Achab, & occiderunt 70. viros, & poſuerunt capita in cophi- nis, & miſerunt adeum in ezrael 4. Reg. 10. Gemini hi tamen tyranni ſi tertio comparantur, adhuc clementes cenſebun- tur, Herodi videlicet, qui non 70. ſed bis ſeprenis millibus, ut aliqui opinantur, plures impiè necari juſſit, ut Deum ho- minem medio tolleret; divinam ſcilieet extingueret Om- nipotentiam, falleret Sapientiam, peſſumdaret bonitatem; ſed non eſt conſilium contra Dominum; ex malitiâ Herodis benignitatem ſuam Deus demonſtravit, dum millenis par- vulis facillimum ad beatam immortalitatem iter aperuit. Occiduntur pro Chriſto parvuli, inquit S. Auguſtin. ſerm. 4. hodiern. pro juſtitiãà moritur innocentia quàm beata ætas;, quæ needum Chriſtum poteſt Ioqui, etiam pro Chriſto me- retur occidi, quam feliciter nati, quibus in primo naſcendi lumine æterna vita obviam venit. Nati quidem ſunt ad mortem (ut idem ait tractat. 3, de ſymb.) ſed continuò eos mors enerſoona nenmt Mcr Cuikfhmme emmtinckaen e Ilennu⸗ Auſc Aini Wonnemin ientar, ultio, unntin luun ben 1Nfntnner pinenenn üs erdoom Sönmnibe, WGunmmeon nelnith it immnkek, eglagn . Concio Ruſtica. 253 — — — — MRx mors reddidit vitæ. Cuiut & nos reddamur, innocenter pati nehorreamus; evidens enim æternæ vitæ ſignum ac pig- Centuum nus habent, qui innocenter patiuntur. . Deceflerat fatali lividus pallore in cruce Dominus, . 2. cum ecce, militum unus (barbara crudelitas!) dexterum de- Cur latus mortui latus lanceâ transfodit, ex quo ſanguis & aqua ema- reſ nizeſtſfien navit. Dexterum porrò, & non ſiniſtrum latus transverbera- ttonet⸗ H n tum fuiſſe, ex ſepulchrali ſindone pater, cui vulnerum ſuo-diatur? 16. rum characteres piiſſimus Salvator impreſſit. Cur divinum latus novo vulnere cruentatum ſit, varias varii afferunt cau- elechi crncchr fas. Vulneractus eſt lanceâ in pectore, ut nos pareret tan- 70 fliospli quam filios cordis ſui; ſicut de Rege Sanctio circumfertur, edebveril,n quod cum gravida Regina Abarra in bello lethaliter ſaucia- lapidetncan La obiiſſet, illæſus parvulus per vulnus lateris extra cus ſit. egis celi Minerva ex Jovis naſcatur cerebro; Eccleſia ex eſu corde obetitir itite eſt prognata. Eva ex latere Adami formetur; Eccleſia ex la- me hac ulent tere Chriſti formata eſt. Filiæ tuæ de latere ſurgent, velut Heb- Erunt flioshe ræi legunt apud Forerium, ſurgent, nutrientur fovebuntur. rcapi⸗ inco Iſ. 6o.v. 4. Vulneratus eſt, quia cor ſuum pro paradiſo Naza- Geminihitam renus noſter aſſignavit; ante veterem paradiſum ſtat Che- Rectesetſed rubinus cum gladio, neminem permittens ingredi; hic lan- ehtensmili ceà latus aperitur, ur ommes intremus. Bonum eſt nos hic eſſe. lhr vrbent Hic habi tabo, quoniam elegi eam. Pſ. 131. O quàm bonum & e qulm jucundum (Bernardus ait) habitare in corde Jeſu! bonus Pinear⸗ ibeſaurus, ona margarita, cor tuum, bone Jeſu, quam foſſo agro nineſenn tui corporis inveniemus. Quis hanc margaritam abjiciat? ermilti quin potius dabo omnia, omnes cogitationes, & affectus dum milenf mentis commutabo, & comparabo illam mihi, jactans om- Atemm ilel n⸗ nem cogitatum meum in cor Domini Jeſu, & ſin fallacia il- Arguſtine lud me enutriet, ad hoc ten panm, ad hæc Sancta Sancto- quim beini rum, ad hanc arcam Teſtamentiadorabo & laudabo nomen mpro Chykni Domini. inprimonte, Vulneratus eſt, in ſignum, quòd paratus denuò ſit pati i icen i, & mori, nec quidquam habere velit quod pro nobis Uber⸗ 1 3 tiffi- ſed Gnin, §. 3. Figura 2. Aurea 8. Petri ſen- tentia ex- Penditur, 254 Feſto Sanſtorum Innocentium. tiſſimè non expendat. Totum efudit Spiritum, ut nos reſpira- emus: quidquiderat bumoris aquei reliquum, éxpreſſit; ut nos ablueremur: quidquid reſederat in corde ſanguinis, emiſit, ut nos confirmaremur. Ità S. Cyprianus de dupl. Martyr. Si quis nobiliorum repentè oheat, corpus aperiri, & cau- ſa mortis ſolet inquiri; ità & Chriſto evenit; mortuus eſt in flore ætatis, & absque ullã cauſꝗ? Dic Pilate, quare mortuus? Ego nullam in eo cauſam invenio. Dic Juda, quæ cauſa? Pecca- Vi tradens ſanguinem juſtum; juſtus eſt; ergo nulla in eo tam crudelis cauſa mortis. Dic latro, quæ cauſa? Hic autem quid mali fecit? Peccatum nonfeeit, nec inventus eſt dolus in ore ejus. 1. Petr. 2. Si peccatum non fecit; ergèò morti infami cauſam non dedit; nam, teſte Salomone Sap. 2. per peccatum mors. Aperiatur proindè latus ejus lanceâ, & quæratur cauſa mor- tis. Quæſivit Bernardus, & invenit, ſerm. 2. de paſs.c, ꝭ. quia zelo amoris tu vulnerâſti me (ità loquitur cor jeſu) lancea quoque militis vulneratus ſum. Non multum à Bernardo abludit Seraphicus Bonaventura in ſtimul, amoris: Vulne- ratus eſt lanceàâ in latere Jeſus, ut demonſtraret, quòd tibi tra- didit cor. At ſi cor demonſtrare voluit, cur dexterum potius quam ſiniſtrum vulnerari latus permiſit? Cauſam ex pati- entiſſimo jobo deſumamus, qui ità de ſuis calamitatibus loquitur c. 39. Ad dexteram Orientis calamitates meæ illics ſurrexerunt, ad dexteram calamitates veniunt „quia fortu- næ ſerenieres ſicut iris tranquillitatis, & nubila ſecuturi phœbi ſunt auſpicium. Calamitates ducunt nos, & ſtatuunt ad partem Chriſti dexteram: Tribulationes juſt orum ſunt dex- teræ, & nuntiæ venturæ felicitatis, inquit Bonferrius c. 3. in Joan. Qui Chriſto cordi eſt, vulnere multo configitur; qui Piè vult vivere, perſecutionem patitur: caſtigatur Filius, quem amat Pater. Signum amoris evidens eſt, pati inno- center. Divina eſt illa Archiapoſtoli Petri doctrina, quam epi- ſtolà I. c, 4. v. 13. & 14., conſignavit: Communicantes Chriſti paſio- tieltfude enA gtsSiu Ainlaruſui ſrlin ubtm Gfuntarinh NReniie uir icohtr 1Gigu nk ſungueſchen Meigtbusaeten unſu uhkinzign ſuzgflmnu bintife ernnittnuta ziniz outh ien, Ein te Porore e Mulgiern Concio Ruſtica. 255 NN ztn S r nun utu. paſſonibus gaudete, ut & in rewelatione gloriæ eius gaudeatis eeſon exultantes. Si exprobramini in nomine Chriſti, beati eritis: linguſnge; quoniam quod eſt honoris, gloriæ, & virtutis Dei, & qui eſt ejus e ul Mm Spiritus, ſuper vos requitſeit. Quibus verbis aptiſſimè docet pusaperiig Petrus, prædeſtinationis teſſerà donatos eſſe omnes, qui t;mortusé paſlionibus Chriſti communicant, innocenter videlicet pa- Auuremomm tiuntur. Hi enim communicare Chriſto dieuntur, hoc eſt, WGæCHA NAe interprete Cornelio, inſeruntur & inoculantur Chriſto, o nullzineian icut ramus arbori, ut omnem vigoris & gratiæ ſuccum, vim- Hiraun gue tolerandi, merendi, & perſeverandi exſugant; incorpo- olaginoſet rantur Chriſto, & unum cum eo efficiuntur, juxtà illud Pau- ttlinfamicen 1: Cbriſto confixus ſum cruci 3 vico ego ang non ego, Viit Rom6 v. 1 er peerlim WVexéin me Cbriſtus. Si ergò in patiente Chriſte vivit, patitur 2. Tim.5. eraturciuſint Paritcrin eodem, & vincit & triumphat. Elegantiſſima eſt v. 11. depaſs zi . aræneſis S8. Pauli, quà Chriſtum in ſingulis electis pati, OCCi- Paulinus Cor ſeſu) In di, reſurgere, ac triumphare oſtendit: Ab initio ſæculorum piſt. ltum àBemmmn Chriſtus in omnibis patitur. Ipſe eſt enim initium & ſinis, qui in mors: le Lege Velatur, in Evvangelio revelatur, mirabilis ſemper, &pa- , guittiiti tiens & triumphans in Sandi ſuis Dominus. In Abel occiſus enenmmot 2 fratre, in Mos irriſus à filio, in Abraham peregrinatus, in Cauimm erpi Maac oblatus, in Jacob famulatus, in 7o ſeph venditus, in Moſe lamirni⸗ expoſitus & fugatus, in Prophetis lapidatus & ſectuas, in Apoſto- uins e lis terrã, marique jactatus; & multis ac variis beatorum Mar- een rum eruciatibus vehementer occiſus. Ipſe igitur etiamnunc in- nn i ſrmitates noſtras & ægritudinem portans, quia ipſe éſt homo Kmbil ſan⸗ ſemper pro nobis in plagapoſitus, & ſciens ferre infirmitates, quas ntnosd lun nos ſiné ipſo nec poſſumus ferre, nec no vimus; ipfe, inquam, nunc Atunſ vnro nobis &y in nobis fuſtinens mundum, ut perferendo deſtruat, Bonfenis S vvirtutem in infirmitateperficiat. Ipſe & in ſepatitur oppro- oconfgi bria, & ipfum in ſe odit hic mundus; ſed gratias ipſi, quia vincit, Catigauukl cum judicatur, & triumphat in nobis. Hucuſque ad verbum nelt, Pliinn⸗ Paulinus. Gaudere proinde in adverſitatibus Petrus jubet, tanquam in pignore iecuturæ gloriæ: Ut & inrevvelatione Arina, du loriæ ejus gaudeatis ewultantes, Finis paſſionum Chriſti reſur- tuncanel reltio; 256 Feſto Sandorum Innocent ium. rectio, inquit Origenes in c. I. Rom: Finis patientium gloria gterna. Plurimas gaudendi cauſas habent omnes innocen- ter afflicti, tum quod hoc maximum ſit nobis indicium (loquitur D. Chry ſoſtomus homil. 32. in Geneſ.) quia Deus noſtri cu- ram gerit, quia peccata expurgat, & luctam ac ewercendi mate- riam nobis proponit; ut, quid noſtrum eſt, declaremus, largiori dignetur nos curd. Tum quia tribulatio idem eſt juſto, quod ignis auro, lima ferro, ſcalprum lapidi, cauterium cancro, runcina ligno, lixivium panno, ventilabrum tritico, ſal car- ni, fornax pani, malleus contignationi. Triſtentur in adver- ſitatibhus nocentes & impœnitentes; injuriam ſibi ipſi gra- viſſimam inurit, qui mœret, cum innocens patitur. Si au- rum es (inquit S. Auguſtinus de tempore barbarico c. 3.) quid times paleam? quid times ignem? ſimulquidem eritis infornace, ſed ignis paleas in cineres vertet, tibi ſordes tollet. Sifrumentum es, quid times tribulam? non apparebis, qualis antea eras in ſpica, niſitribula conterendo à te ſeparaverit paleas. Si oleum es, quid times preſſuram prœli! non declarabitur ſpecies tua, niſi etiam pondus lapidis ü te ſeparaverit amurcam. Ità Auguſtinus. At ſuper omnes exultandi cauſas eſt illa à D. Petro aſſignata: Quoniam quod eſt bonoris, gloriæ, & wirtutis Dei, & qui eſt eius Spiritus, ſuper wos requieſcit. Quid poteſt dici magni- ficentius? quid cogitari ſublimius? in eo ergo, qui innocen- ter patitur, requieſcit honor Dei, quia Deus hâc patienti4 plus quàm aliis omnibus operibus honoratur; requieſcit gloria Dei, quia Deus plusquàm in aliis operibus ſuis glo- riatur; requieſcit virtus Dei, quia potentia Dei in debellan- da rebelli carne, mundo, deæmone, manifeſtatur; requi- eſcit Spiritus Sanctus, quia in patiente quaſi thalamo & templo ſuo mirâ cum voluptate requieſcit, & deliciatur. Gae-in MWihil proindè, ut loquitur Cornelius, dignius, honorificen- bnic. tius, divinius, Deéque gratius & glorioſius excogitari poteſt; pag. 203. qudm pro Chriſto pati; in hoc enim fitus eſt omnis honor Dei, irtus & majieſtas., Cauſa ulterior eſt, quia talis Patientii- eſt actus u fshnnthugn nrenben be dunmne dos lenbaizmeſun⸗, mepetgenmoc inimn eittio 6llomamndret rupjtkeuntn giuiſol ire paenests Metrinbeocel 7tſetits: N in gumſtte Umme. Mmil EhhocMitun yells lremhieg Srſtnenih e untfliconte lheutnii⸗ Ahnu üinrenium Utnmutin etiene . Coneio Ruſtico. 257 laletiuf, actus ſummæ fortitudinis & charitatis. 2. Quia paſſiones 8 anceini hujuscemodi ſunt veſtes regales, purpura, corona, ſceptrum, iNn inſignia, &, ut Apoſtolus vocat, ſtigmata Chriſti, hominémq; uDesN in Chriſtum transformat Martyris, quo velut ſocio Chriſti itcvertent cruore decoraris, ait S. Cyprianus de laude Martyrii. 3. Quia lyenu, Chriſtus omnes adverſitates innocenter & hilariter tolera- met ſuto, n tas ſublimavit quodammodò, & deificavit in corpore ſuo, utetlumemmn ſicut humanitatem aſſumendo deificâſſe eandem dicitur. Imttitico,kA 4. Tota SS. Trinitas rejectis antiquæ legis Sacrificiis, hisce iſtenturinee hoſtiis ſummè honoratur: ſunt enim, ut cum Gregorio Na- 5 regor. tumfbiiin zianzeno loquar, holocauſta ratione prædita, victimæ per- Naz Orat. Spititut. “ fectæ, oblationes Deo gratæ & acceptæ, veritatis præconia, s, 5. tbaricocg)il mendacii Pro ſciſſiones, Legis, quæ ſpirituali modo intelli- YPS. neritiifnu Litur, expletio, erroris oppreſſio, vitii inſectatio, peccati di- Uet Siftunnt luvium, mundi luſtratio, boc eſt, baptiſma (inquit D. Cypria- nus ad Fortunatum Præfectum) in gratia maius, in poteſtate — Jublimius, in honore pretioſßus. Baptiſma, in quo Angeli bapti- irtiu, iien Zant; Baptiſma, in quo Deus & Chriſtus ejus exultant; quod Augiſtinns fidei noſtræ incrementa conſumat; quod nos de mundo Petrd gnnt recedentes ſtatim Deo copulat. Vix major mortali gratia ab Dei, Ggui immortali Numine obvenire poteſt, quàm ſit permiſſa in- cwure nocenti adverſitas: pro Chriſto pati munus eſt majoris ad- ee mirationis, quàm ſit reverà mortuos ſuſcitare, & ſigna mi- go Aninnnn randa patrare. Nam illic quidem debitor ſum, hic verò de- s hie ditorem habeo Chriſtum, ità Chryſoſtomus hom. 4. in epiſt. fatu ſ ad Philippenſes. . peribis ef Singularem hanc gratiam, ſpem, ac promiſſionem Pe- eiind trus à Chriſto accepit, boſtquam ternàâ illum confeſſione, & ifeltaur; n jurati amoris ſui conteſtatione propitium ac benevolum ſibi uſi thun reddidit: Hoc autem dixwit, ſgnificans, qud morte elarifcaturus lt, elen eſet Deum: Joan. 21. v. 19. Nullumne pro generoſa confeſſio- nius, negratioſius proœmium habuit Petrus quàm vincula, verbe- erCOOA ra, mortem, martyrium ? nnllum prorſus, quoniam pati pro onti tIHhChriſto gloria patientis eſt & honor, ait D. Fulgentius apud talspetien, K K S. Thom. 1 278 Feſto Sanctorum Innocentium. S. Thom. in cat. & hic honor nonniſi primæ admiſſionis cli- entibus offertur: Sic honorabitur (ut innocens affligatur, & regio crucis equo inſideat) quemcunque Rex voluerit ho- norare. Malere pati pro Chriſto (exclamat Chryſoſtomus homil. 3. de pœnit.) quâm honorari pro Chriſto, quia potior bea- titudo pati pro Chriſto, qum cum illo glorificari. Quomodo ergèò prædeſtinationis ſignum non haberent, qui crucem habent, ipſâ cœlorum gloriâ potiorem? 6. 4. MMMoriturus Jacob, priusquam noviſſima verba filiis fuis Raeis; diceret, nepotibus ſuis Ephraim & Manaſfli, filiis Joſeph, vi- cobi quid ceſimum ſecundum ætatis annum agentibus benè precatus præno- eſt, poſità manu dexterâ ſuper caput junioris Ephraim, ſini- vat à ſtrà verò ſuper caput ſenioris ad dextram ſtantis Manaſſis. Cancellatæ hæ Jacobi manus omnium batrum ſuffragio crucem Chriſti præſignavére, à quâ omnis felicitas & bene- dictio. At cur dextera minori natu potius quàm majori im- ponitur? per dexteram æterni honores, amores, & deliciæ intelliguntur: Delectationes in deætera eius, Pſ. 15. Longi- tudo dierum in dexterd eius, Proverb. 3. Dewtera illius am- plewabitur me, Cant. 2. Et hæc dextera minoribus, five illis, qui innocenter affliguntur, obvenit, quia hos ad æternam beatitudinem præordinavit, ſicuti homines præ Angelis, Abelem præ Caino, Iſaacum præ ſeniore Iſmaële, jacobum Præ Eſau, Joſephum præ Ruben, Moyſen præ Aarone, Da- videm præ ſeptem fratribus ad ſceptrum & coronam elegit. Per dexteram, inquit Auguſt. in Gen. proſperitas, per ſiniſtram ad erſitas ſignificatur. Hoc ergò manuum transpoſitio ſigni- ficat, quod etiam in judicio dixit Chriſtus, ſe aghos ſtatuere ad dexteram. Siniſtrâ Manaſſes contingitur, ut & ipſe filius dexteræ eſſe poſſit, quia adverſitate nocens quoque exerce- tur, ut aliquam innocentù⁴m gloriam aſſequatur: Beati, qui patiuntur propter juſtitiaminnocenter videlicet & æqua- nimiter) quoniam ipforum eſi Regnum Cœlorum. Non erit Regnum Cœlorum, ſed eſt, quia prædeſtinationis characte- XeN 4 chall aſct 8 ms 1 ashi⸗ . „* RNADXN- eN 11 erenmchnii ritengtenid, Ptſne, puman⸗ tcoktemuzn lurmuurd,, Lennstecoptte nChitunce ubeteinſonin⸗ Neno innoct u in. ne = Concio Ruſtiecc. 23559 . lc aatmillons —— — . — erniin rem in cordibus ſuis circumferunt, & jam Regnum Dei in- eRerwhe Lra ipſos eſt. Præſervavit arca juſtum Noe cum uxore & mat Chſiin liberis ab univerſali diluvio; præſervavit anguis Iſraelitas o guit i ab Angeli percutientis gladio; præſervavit funiculus ruber ſean. n Rahab & familiam ejus à communi Jerichuntis clade & in- rent, miene teritu; prælervavit ſignum Tau in frontibus virorum ge- mentium exaratum ab iratæ juſtitiæ romphæa & exitio; ità ſfmuretbafliz cri quælibet per literam tau, funiculum purpureum, ſli flis ſotz⸗ Agni ſanguinem, & Noẽ arcam præfigurata, ſi innocenti fortique animo toleretur, ab æterno exitio præſervat, & Greren æternis bonis, tanquam cui dens prædeſtinationis teſſera ſtantö)lus felicitat. In cruce Innocens Jeſus non à Centurione ſolum, Pitrum ſiſtß ſed innumero populo, imò Elementis omnibus eſt agnitus 5 ſelcitnt Altiſſimi Filius: V'erè Filius Dei erat ille. In affli tione ele- e tus quisque agnoſcitur, quòd filius ac hæres Dei, Chriſti quimmatt „erò genuinus ſit cohæres. . mores i Guare cuùm innocenter affligi nos contigerit, recogite- 6. 5. iu, I, A mus ad dexterum Chriſti latusnos reponi, & Filios dexteræ Repetitia. Derteeis appellari; recogitemus, quidquid eſt honoris, gloriæ, & oribis, iel Virtutis divinæ, ipſumque Sanétum Spiritum ſuper nos re- hesadateim quieſcere, recogitemus majori nos gratiâ & honore donari, esl ANd qum ſi Thavmaturgi, quaàm ſi Archangeli, quàm ſi Sera- Mmnde, Ksh phini fieremus; recogitemus, nos ſocio Chriſti ſanguine de- npræ Aatole,⸗ corari, & in Chriſtum transforrmari, evidentique electio- Ecoronumeg nis charactere inſigniri. Nemo unquam innocens periit; erits,der iui nemo innocenter & æquanimiter transpoſtx paſſus interiit. ,ſeagnohim tun t Nigeſ † † † s ghogleete⸗ Vequatr: “ k— rigeſicetkeeſ⸗ orum. MI nion, Kk 2 Con- 5§. 1. Suavis harm. 2 60öb Feſto Sanñorum Innocentium. Concio Civica. Cauſa duplex occiſorum innocentùm cum in- vectiva duplici in Parentes improbos. Occidit omnes pueros. Aatth. 2. v. 16. &☛ Uaàm ſapienter Salomon pronuntiavit: Extrema gaudii ludctus occupat! heri apud Joannis calicem iucundabamur, nudius tertius cœlos apertos Wſpectabamus, quarto abhinc die Angelos cantan- tes audiebamus, hodiè ploratus, ſuſpiria, lacrymæ, hodiè gladii, vulnera, funera, hodiè triſtiſſima mortis imago, fu- riarum tempeſtas, tyrannidos triumphus. Quid meruiſti in- felix innocentia, ut jam tibi ſaltandum per enſem, cum nec- dum gradum in terra figere didiceris, jam tibi ſanguis fun- dendus, cum vix dum tamen lac ſugere potueris, ſam con- dendum in tumulum, cum vix benè in cunis indormieris, vix intrà maternum ſinum incalueris, vix oculos attollere in cœlum noveris? O Chriſte! qui veniſti, ut vitam habe- ant, eccur permittis innocentiſſimos parvulos tam citè, tamque crudeliter de medio tolli? ſolo nutu prohibere po- teras, cur non prohibuiſti? Wunquid minor tua pietas (cum Bernardo tuo ſerm. 11. dulciter queror) quùm Herodis im- pietas? Cur non egiſti Jonam, & te ipſum in ſanguinolen- tum miſiſti pelagus, quoniam propter te orta eſt hæc tem- peſtas? Si gallina es, ſi paſtor es, ſi Im perator es, cur non po- nis animam tuam pro pullis, pro agnellis, pro militibus tuis:? Cur non illud idem præſtas in infantia pro parvulis, quod in vwirili ætate dices pro diſcipulis: &i ergò me quæritis, ſinite hos abire. Magnum ſanè myſterium, & innumeris plenum cau- ſis! duas ex plurimis eruam, dicàmque, id accidiſſe & in bo- num parvulorum, & in poœnam Parentum. Pote- mueninis zMtm. Nei OMNh, 6, Anfioteln Cets lleel uuuzrinsfun lichenno, gvnnn Abinheibuan 1 Munsnie nlg Eenn ,el Mptntunpron Cunncsfulloſi Urommidinn un un ANe,ofluee⸗ mcuelterhin ehreſtte Anbeibei Iuntmundiqve olberonun Ullgren, de Khillublve Vrnan ge nätor ſop uuuift Wile Monn un. — Concio Civica. 261 e Poterat Salvator noſter innnocentûm necem ſolo nutu, 5. 2. ut fusè habet S. Bernardus, prohibere, niſi aliquid melius eis provideret. Et quid illud? ut forent Martyres Dei: ait idem nt Doctor melleus. Sit Stepbanus Martyr apud homines, Zoan- UNe nes apud Angelos, hi ſunt plané Martyres tui DEIIS. Namque nprobog, Salvator ſuorum ſalutis occaſiones tam copioſa varietate 16 perquirit, ut in aliis voluntatem & opus, in aliis ſinè opere voluntatem, in his autem ſinè voluntate opus ſalutis inve- ntinwit: qin nire lætetur. Beati tales infantes, quibus contingit uno dloannscle tempore experiri nativitatem & mortem, ingreſſum & exi- 1s elen tuch, principium & occaſum, ingredi mundum, & dedicare eAngeloseam. Martyrio cœlum: efſe fortes ſine certamine, ſine pugna leine k Lvicteres. Hæc ͤille mellifluè. Similia habet S. Auguſtinus: nortisingt Nunquam profanus hoſtis B. Parvulis tantum prodeſſe po- id memuti, tuiſſet obſequio, quantum profuit odio. Rapiuntur qui- enſem,cünn dem ab amplexibus matrum, ſed recipiuntur gremiis Ange- nibiſungusn lorum. Mondum ingreſſi infantiæ cunas, & jam perveniunt teni, unet ad coronas. Serm. 4. de Inno. . .— nis incormie Dubitandum prorſus non eſt, plurimos ex his in fanti- prind. Ocvios attote bus damnandos fuiſſe, ſi in ætate matura, morte naturali de- ſa imfanti R ceſfiſſent. De omnibus pronunciat Euthymius: Fortaſſis au- cidii ſalun D tem hi pueri probi futuri non erant, & D. Chryſoſtomus hom. 6. Parvulo- eesunt Pohumus verò e referre, quod ſcilicet non ees permiſiſſetm. nmupeohben Deus tam crudeliter hinc rapi, ſi eos præclari cujusdam me- , nu ſteig , riti futuros præſciſſet. Erant inter ſanguinarios futuri, & uim He Ccontra Filium Dei Deicidas, aut etiam idolo Moloch immo- m inſgin landi, concremandique, cum abominabilis fuerit eà tempe- ortiethartt ſtate educatio liberorum, & parentes peſſimi progeniem tir . tores, . lerint vitioſiorem. Beatas ſteriles pronuntiavit Chriſtus promilitbon crucem bajulans Luc. 23. ob ſecutura, quæ providit, infau- dparyuli,lii⸗ ſtiſſima tempora, quæ non attingere ingentis erat felicita- ,guun ioſin tis. De proditore ſuo pariter bonus IESUS edixit: Melius nerisplenunn fujißet, ſi nat us non fuiſſet homo ille. Hoc eſt, ſi re potius, quam acciciſe m nomine, audiiſſet Nonnatus. Kk 3 Fortè 262 Feſto Sand orum Innocentium. Fortè eadem cantilena de multis horum Infamium re- peti potuiſſet, niſi ſvaviſſima Dei providentia morte præ- maturà eosdem ſuſtuliſſet, priusquam malitia mutaret in- telletum. Joſeph injorius fratribus minimè fuit, dum inſciis & inſontibus ſcyphum impoſuit, & ſe idcireò furere ſimu- lavit, hac enim ratione eosdem ad ſe revocavit, ſeéque agno- ſcendum dedit, ac planctum in plauſum mutans, opulenta eosdem regione donavit. Similiter & infantulis hisce tan- quam fraterculis ſuis Filius accreſcens Jeſulus caliculum im- poſuit, ſeverum ſe finxit, cum maximè clemens eſſet, face- rétque eos implere tempora multa, & plus lucrari uno mo- mento, quàm optare poterant tempore vitæ univerſo. jam illi ceu roſæ florent in perpetuas æternitates, qui alioquin arſiſſent ſicut ĩgnis in ſpinis. Roſæ inter ſpinas diu rellctæ marceſcunt; quæ in vagina decerpuntur, in menſes pul- chellæ ſervantur. Sic animæ, quæ lucem diutius aſpiciunt, ſæpè marceſcunt, quæ in primo flore carpuntur, floridæ Permanent. rancite Triumphant nunc Beatiſſimi hi Parvuli ut Præcones crium- riſti, cujus adyentum gemitibus & lacrymis, imò ſangui- Pphant tan- ne & morte ſuâ non tantùm in Rama, & Bethleem, nec in ueeciri orbis certa ſede Roma, ſed & orbe toto vocaliſſimè prædi- ſi, & veri Cant. Tres Præcones invenio Dominicæ Nativitatis: Stel- Mariyres, lam, Angelum, Innocentes; Stella tribus duntaxat Regibus enarravit gloriam Dei; Angelus Paſtoribus; Innocentesor- bi toti. Digni ergò cœlo Parvuli, qui idem præſtitêre, quod Angelus, quod Stella cœleſtis. O ſi & nos vitâà & moribus Prædicaremus, verè Chriſtum in nobisnatum, eumque ter digniſſimum, cujus honori ſanguinem & vitam impen- damus. Triumphant ut Servatores Chriſti; hoc enim ad mor- tem quæſito ipſi Vicarium ſanguinem ad reſtringuendam Herodis ſitim obtulerunt. Magna gratia Davidi à Michol collata, quàâ illum ad mortem quæſitum per feneſtram dimi- it, un r rertllodt ettenelunu emommuncn lenicuit Is intaienten in tanibcrneyte reegſinn ifpenonictnit oChetviummon immrvire Kau mteſunt, ie Lulgimnsdvock ſert,wnerach Eimher haseg miſes erg Pmimuntnen Unmn cepcnid Mndlümiiterd Ahrflgytt Wichirper) ennmeeggeſios alpinofn mümnhet cee, Gnntenmn! 44 lut, 2 . 7 . Concio Ciwica. 26 — Drumli D Delli Rami nltümte ſit, & ſtatuam pellibus tectam in lectulo collocavit, ſicque entinmng aatellitibus illuſit, qui videlicet ſimulacrum duntaxat Davi- nalitimme dis apprehenderunt, 1I. Reg. 19. majoris fuit induſtriæ Chri- meflitcumnt ſtum ſervare; illius enim cunas quodammodèò ingreſſi, per- keired fenn ſonam ejusdem egére, dum ſinguli pro Chriſto habiti, vitam Niwit, ſegen Domini ſui cum ſuæ vitæ diſpendio ſervaverunt. Laudatur imuting,0 à Dione c: 47. Filius Quinti Ciceronis, quòd extrema potius fmtulisheon tormenta ſubire, quàm parentem prodere maluerit. Prædi- luscalicaunm Ccatur filius Marci Crafſſi, qui ab infantia mutus, ubi tamen lemengelſt ſatellitem ſtricto acinace capiti patris ſui imminentem con- USlucratimeg., ſpexit, ſolvente linguam naturâ exclamavit: Miles ne feri. itæebnifetn idem non tam ore, quam hiantibus vulneribus infantul ho- Ates, gli ii dierni clamarint: Miles nos feri, Jeſulum nè feri. Trium- ſpinas (inni phant denique ut veri Martyres, qui ex Pl. 43. repetere ho-= r, in henſtsſi die habent illud: Propter te mortificamur tota die, æſtimati ſu- cäitiisaiin miss ſicut oves occiſionis. Alii Martyres pro nomine Chriſti, puntur, inik hi pro ipfaperſonà Chriſti; alii ut milites, hi ut amici intimi, alii pro Chriſto jam mortuo, iſti pro vivente occumbunt. uli ur ræconf Gloriantur preindè, & cum gaudio oſtendunt cicatrices, ac nis imd ſnen Promium repoſcunt, ſicut de Joanne Brandis in hiſtoria dei Bohemica legimus, quod is Ladislaum Regem adhuc parvu- inn e lum acceſſerit, vulnera demonſtràrit, premium repopoſce- GeMbien rt: En mi Rex! has ego pro te in Ungaria plagas fuſcepi; iten quæ prœmii ſpes? Rex parvulus diſpenſatorem adiens, fac- „culum pecuniarum expetit, & quidquid invenit (ſex aurei szlmnocen nummi erant) deponit, & offert, inquiens: Non babeo modô mnpreſtittn Durez. Non diſſimiliter dicent Beati noſtri Parvuli æternita- vsriti Emnn⸗ te totâ: En plagas noſtras en! nos primulos Martyres, ceu atum, eunde præcoquas ficus, à te per Michæam c. 7. deſideratas; en nos 1& itne violas, en nos agnellos tuos luporum dentibus laceratos, digdedò divino tuo palato ſapidiores; ſicut delicioſiores eæ ſo⸗ . hoc enimam lent efle ovium carnes, quæà lupis admorſæ ſunt; en hy ber- drektingen nas roſas, quæ purpureo noſtro conteſtamur ſanguine, te Devid eſſe Nazarenum, florum Principem, cui nos ipſos pendimus ereſnnnde in 264 Feéeſto Sanſtorum Innocentium. in tributum. Benè vobis beatéque ſit, feliciſſimi parvuli, qui- bus pleni gaudiorum Angeli acclamant: Florete flores, 6y date odorem; Chriſti bonus odor eſtis, de quo odore dicitur: Odor Filii mei, ſicut odor agri pleni. Gladius quidem perſe- cutoris vos ſuſtulit, ceu turbo naſcentes roſas, at in roſeum cubile vos Pater cœleſtis extulit, illud fortè repetens: Ecce, pueri mei, puri flores mei, mecum ſunt in cubili. Eſtote & vos nobiscum per ſuffragia veſtra, ut efficiamur ſicut Par- 0 d vuli, & floreamus unà in beatâ immortalitate. n uir 5§. 5. Sed jam ad cauſam alteram permiſſi infanticidii acceda- Attuil ir Atna mus, quæ fuit, quia vel Chriſtum recipere noluerunt, vel in uſfel pœnam gratiam Herodis prodidére locum Nativitatis, cum eéque Parentum, turbati ſunt. S. Auguſtini hæc eſt ratiocinatio l. 2, de ſymb. . ad Catech. c. 5. Muntiäſtu Herodi, ubi occidendus in veniri mlarſenun poteſt Filius Dei; at ille filios veſtros occidens pro Filio Dei, nleet lunin & vos orbitatis pœna neſcius punit, tanquam proditores, & hntllmu ſaanshue flios veſtros Dei fecit hæredes. Sic vosirridehat, qui habitans in, in cœlo jacebat in terra; fic furias veſtras Regisque veſtri ſub- iiulnlcen ſannabat, quia mala veſtra in vos retorquebat, & de malis ve- mMimiimmtn ſtris multa ille hona faciebat. Hæc S. Auguſtinus. Nimirum,ut mumumnand ſapientiſſimè l. 45, moral. c. 3 1. ſcripſit Pontificum Maximus Ueiacbtiad⸗ Gregorius: Percutitur pater in filiis, ut acriiis uratur. Ex qua tiuprobmiord cauſa periére infantes in univerſali diluvio Gen. 7. Infantes amvetbilh in Sodomitico incendio, Gen. 19. Primogeniti in Fgypto tieleren Exod. 1II. Benjamitæ Jud. 20. Galaaditæ Jud. 21. Achanis Annt eife filii Jjud. 7. Amalecitarum filii I. Reg. 15. ut acrius urerentur wulrcund Parentes. Omiſſis cœteris, Davidem olim paſtorem, deindè tncttike lupum attendamus. Oviculam ille unicam Uriæ legitimo urmihetkidil poſſeſſori ad illicitos amplexus abſtulerat, lupi imitatusra- t eili biem, ut lupanar faceret; & fecit, ſed ſuo ac prolis malo. Sub HKL . i annum 1589. in Lugdunenſi agro Cambery graſſabatur fa- mnlen . mes ac lues, ità, ut multa corpora inhumata per agros jace- in nehi rent. Veſpillonum partes egêre lupi, vivéôque recondidère Ae inn in ſepulchro; qui deinde ob guſtatam carnis humanæ dul- aunll mn ae cedi-· Mtnin, tiun. Concio Ciwica. 4 26 5 Ihlparnnn . 2 ,. — . “ cedinem tantàâ ferociâà arſerunt, ut non gregem amplius in- gwalitt vaderent, fed paſtorem raperent adhlaniena m. Cavillari non diuseri 4 . erit, ſi lupum ejusmocdh Davidem appellris, qui, relictis ovi- ioſe uinlt bus, uxoribus inquam fuis, in ovem unam parvulam, luxu- 1ds, dtInter * riâ, fame, ac rabie exarſit, furtivãque ſemel guſtata volupta- — . » .. - . . . . . Petenstle te, ovem quidem deperiit, paſtorem verò ipſum, Uriam in- nabil, iu quam, invaſit, & qui pudoris alieni raptor prius fuerqt, cog- chmur ſom nati deindè ſanguinis perditiſſimus homicida eſt cffectus. line. Sed nunquid impunè? Percußit quoque Oominus parwulum, 12. Reg 12. infanticidize quem pepererat uxor Uriæ David, & aocidit die ſeptim, ut mo- enolueruni reretur infans. En lut factum patris punitur in filio; neque ltatis, m og placari ſe Deus ſeptem dierum jejunio, lacrymis, ejulatibus, natiol.2 enn humicubatione paſſus eſt, quò minus parvulum immatur ccitendusnmn morte, & ante ſolennem circumciſionem de numero viven- lens ofiuh tium tolleret. Percutitur pater in filio, ut acrius uratur. An proit ⸗ Nocentiſſimus ego ſim in filiorum veſtrorum ſanguine &. é. ilehat, uhad & interitu, ſi acrius hac SS. Innocentùm die verbis abſti- negie⸗ iue t neam in vos conſceleratifſimi Parentes, qui inſtirutione tes. ,; Gend filiorum peſfimâ immaturam iis mortem accerſitis. Pieta- nus. Nimiruum tem non tantuùm non docetis, ſed exemplo verboque dedo- ciücum Maim cetis, atque à crebriori Sacramentorum uſu, quotidiano Ec- euratut., ig cleſiæ aditu, prolixioribus precationibus ſedulò dehortami- 1oGeng. in ni. Repetam verba Chryſoſtomi. Repetam hom. 9. in Co- ogenitiin igl loſs.quæ hodiéque vera ſunt: nunc verò ſathanicas cantio- X ud,21. Au nes præferunt pueri veſtri, pſalmum autem nemo nôritul- lum; hinc mala cuncta vigent, à flagitiis non tam non re- jus uteſen. — trahitis, ſed incitatis & occaſionem ultro facitis liberius pec- an Vilg candi, luxum in veſtibus, ubertatem in moribus, & graviora tylupiimitmn. his ſcelera, perjuria, imprecationes, blasphemias non tan- rlnn tum non plectitis, ſed approbatis, & promio afficitis, eòque e tbink pacto in mille præcipitia, ut loquitur Chryſoſtomus homil. et, geun⸗ 6 % 13. ad popul. miſeres impellitis, ignem igni adjicientes, & ntaenc, fornaci oleum inſtillantes. Gentilium Indorum perverſiſſi- oie tec ma erat conſuetudo, ut defuncti mariti uxor oſtentandæ . 6 —1— unishunm 1.1 Fidei 266 Feſto Sanctorum Innocentium. — fidei gratiam in eundem ſe rogum viva injiceret, in quo ma- ac n riti ofſa pro gentis more cremabantur; parentes porrò mu- i gefi lieris, aliique propinqui oleum affatim in ignem affunde- enſt rnhe bant, ut citius abſumeretur. Ad hunc morem alludere . Ecel o. Chryſoſtomus videtur, cum ait: Fornaci oleum inſtillantes. (lit Ignem enim igni, & oleum flammæ Parentes ii addunt, qui ſve liberos delinquentes non arguunt, non increpant, non affi- N duant flagella, digni eãdem cum Heli Sacerdote poenâ & in- Sd ee teritu. Corripuit liberos (verba D. Hieronymi l. I. in Pelag.) nl Kinr, & punitus eſt, qui non corripere debuit, ſed abjicere. Corripuit eNNin illos quidem (verba D. Chryſoſtomi l. 3. adverſus vituperat. mim vitæ monaſt.) & cobibuit, verùm non omni ſtudio &y wehe- alonit inuutn mentid id fecit, non illos pœAà affecit. Timeo, &; nimium ex- tindan paveſco (verba D. Cæſarii Epiſcopi Arelatenſis homil. 17. rmjſcip i de aſpera animæ admonitione) Timeo, &; nimium epaveſeco in ald Heli Sacerdotis exemplum, qui proeo, quòd audierit filios ſuos (lliemmmi adulteria committere, di ſimulavit eos aut ez«dere, aut à com- munione ſubmo vere, & non cum ſeweritate diſtrinxit. Et ipſe irt 7etrô cadens de ſella, fractis cervicibus mortuus eſt, & nomen leniigien 4RR eius de libro vitæ deletum eſt. Hæc Cæſarius. Eüminmfium Attendant Parentes, quid mereantur, dum delida no- Kuinmmii, centm liberorum non plectunt, ſed excuſant, ſed difſfimu- ilteitnemcen Seneca in lant, ſed molliſfimâ palpant manu. Qui non vetat peccare, mdk alinshn Meilea, cum poſſit, jubet. Qui tacet, confirmat. V'itia Filiorum Pa- hmrnribipen rentibus imput antur; non eſt ſine crimine Epiſcopus, vel quis- –—æũ cunque Parens, cujus Filius non fuerit ſubditus. Ità Hierony- tinitin mus in c. 6. Epheſ. At cur quæſo parentes: Segnes ſunt, Ann Tnilnf- maluntque carnifici (ut habet Italorum proverbium) dare min. . in manicas, quàm manum iisdem corrigendis admovere. Kar ſin Cuſtodiendi à Parentibus ſnunt liberi tanquam pupilla ocu- al nunm li, juxta Ambrofii doctrinam I. 6. hexam. c. 9. ità Parentes nniſenmn admoônentis: Adbunc etiam modum (pupillæ videlicet) Pa- wahekfi rentes cuſtodire debent Filios, & ab omni labe impudicitiæ pu- cunltm ros tueri, præſertim cum teneriorem ætatem ſupergreſi, adoleſ- feutn cen- Ahuantti, tin. L Concio Civieco. 267 pirenae centi= latiorem campum ingrediuntur; verùm quia non cuſto- ioe n yuntur liberi ut pupilla, pupilli fiunt liberi, vel Parentes libe- Ni n Wmin ris orbi, ſeris delent laerymis, ſuorum ſe lumen oculorum berdi- ti Aluriſi, diſe. Quaàm benè viderent & audirent Parentes plurimi, tleii inr ſi non cum cœcato Heli diſſimularent filiorum ſcelera, nec czn m ſurda pertranfirent aure, quidquid de pravis eorundem mo- H ribus iffaudiunt. Juvenis Romanus (de que D. Bernardi- hinh nus, Boëtius, & Gerſon) ob flagitia ſua ad patibulum ductus, ul ultima Patri ſuo verba dicere, & neſcio quid in aurem inſu- AHicene Um ſurrare avebat; ubi verò os auri paternæ admovit, cruento Aderſionime e.aunm morſu avulſit, inquiens: Si tu aurem tempori vellicaſſes. nniſtutio i, jam ego in hac furca malè non aulirem. Non mejudex, ſed tua nto, &s impietas buc adduxit, & longam facit litteram. Nimirum de latenſi hen Patre impio queruntur Filii, quoniam propter illum ſunt in op- Friniinenn probrium. Eccl. 41. v. 10. daukientm Quogd ſi germanam inveſtigem cauſam, cur ſeveriori teelere, cu virgiâ non plectantur à Parentibus liberorum errata, vix drinit HE aliam deprehendo, quàm quòd iisdem Parentes obnoxii ſint use, am ſceleribus, quæ redarguere deberent in filiis. Non legitur ils. Adamus fratricidam filium increpuiſſe, ut Theodoretus ob- Ur,dumdelidan ſervavit, qu'a immani ipſemet parricidio omnem generis wlnt, edcldia humani poſteritatem de gratiæ & vitæ æternæ ſtatu ſuſtu- inondbetatuu lerat; non eſt auſus David inceſtuoſum corrigere Amno- Vitafiidn nem, quia patrati ſibi peſſimè conſcius erat adulterii. Judas Eyſſonue, s Patriarcha nurum ſuam Thamarem incendio quidem adju- tafu. Iilun dicavit, quod in viduitate ſuâ gravidum ferret uterum; at tes: Segnenh Ubi annulum, armillas & baculum à reâ accepit, revocavit proretbiune illicè ſententiam: quſtior me Aſt, quia ſceleris reum ſe depre- . encis a0ment hendebat: Sententiam mutat, inquit Cæſarius Arelatenſis, Vam pihit quia ejusdem erroris ſe reum agnoſcit. Non auget parens hel- in⸗ itiluen lIuo bibulum corripere filium, nec perjurus mendacem, nec gitelini adulter lubricum, nec ambitioſus glorioſum, nè continuò ein,iiii⸗ ſier à filio illud Plauti in Pſeudulo: Quid miraris aui⸗ ⸗= HDO iraſceris? ſi patrizant filii, fi filiæ matrizent? aut quod in fa- Appoleh 11 LI 2 bulis 268 Feſto Sanctorum Innocentium. bulis juvenes cancri parenti ſuo, à quo rectà incedere jube- bantur, repoſuêre?! Ducunt veſtigia Patrum. Tu re Gas prius ito vias, nos uſque ſequemur. Sicut regula naturæ eſt, ut flius naſcatur cum uno naſo, duobiss oculis & auribus, &; guinque digitis, ut ſequatur exempia parentis, Chryſoſtomus hom. 45. in Matth. Ex ovis ibidis venenum crehrèò devorantis prodit baſiliſcus; ex pravis Parentibus deterior naſcitur filius. Cur Salomon tot mulierum amens amator? quia Matre Beth- ſabeâ natus. Cur Nero & Heliogabalus obſcœnitati ſupra aures immerſi? quia Mater utriusque meretrix græca in eo- dem hæſit cœno. DOe radice colubri egreditur regulus. Iſ. 14. O colubri, Parentes improbi! quid dicam de vobis: eum Chryſoſtomo parricidas dico, & parricidis omnibus trucu- lentiores: Mos ego Patres (verba Chryſoſtomi l. 3. adverſùs vituperatores vitæ monaſticæ) parricidis ipſis immaniores ſceleratiorésg; dixerim; illi enim corpus abanima ſeparant; hi animam eo corpus æternis ignibus tradunt. Implerunt nefa- rii udæi proles ſuas in ſtatuam æream Moloch ſive Satur- ni, qui brachiis ſiis retinehat miſeros, donec ſubitò inte- rius igne cremarentur, concremantibus interea tympa- nis, né üſtulatorum ejulatus audirentur, acclamantibus Pa. rentibus: Jam rapitur Filius meus ad Deum, cum reipſa raperetur ad diabo'um. Eejores hisce Parentibus Chri- ſtiani ſunt, qui obſequium præſtare DEO ſeſe autumant, ſi lberos ſuos à Religione abſtractos mundo devoveant, itaque per varia diabolorum martyria excarnificatos im- molent orco, quos ſe peperiſſe & immolãſſe jactitant Cœlo. At notent velim ejusmodi Parentes, quod epiſt. ad Heliodorum ſcripſit Hieronymus: Retrahere à Religio- net, nibil eſt aliud, quàm Cbhriſtum in peſtore alterius occidere, Cbriſto ſe onponere, ſpargere &y Aiſſipare, quæ Ohriſtus colle- git, donatizvum militiæz Cbriſti ſuffurari; hoc eſt, &;animam &; corpus prolium ſuarum æternis ignibus tradere. 2 Nec N dn N i 4 =☛ — e * ſt E Uohrsn Pechymemthnin ntuitlameten iel Kln⸗ atAli 6GAlinsd Apfbmmin Prenthunfüͤ Nennn'ubyuin ni 4uitn 6 laniuſntau fiut er du Game⸗ aintterkocie oclüosnmei, Hyeügilosnwon ualinonkr horte ublati Eeohraſutn lonhabies minn ſkigni Pfalclume nod Uhge numerum iil vrp im ſint füim ten ning ünn m. — Concio Cilca. 269 an Nec parricidis ſolùm immaniores, ſed brutis animanti- „ unis bus longè deteriores dixero injurios filiorum Parentes. Co- lltet, gitate delphinum in æquore, aquilam in aẽre, urſum in ne- iuE more, quantam catulorum ſuorum curam gerant, nè dege- tomushon, nerent, aut vitæ ſubeant diſcrimen. Delphinus catulos ſuos nOrintstt oaſus artésρ docet, & adoleſcentium lateri tanquam Pæda- eturflis m gogus hæret; quòd ſi periculum ingruat, utero rurſum ſuſ- in Antezethr cipit, ut D. Baſilius docet, homil. 8. in hexam., ubi ſimilis in Ubi f- Conitäüſntn Parentibus noſtris cura filiorum? Urſus catolos lambit, Fiiis trirgrecigeg. dum perfe ctam urſulorum aſſequantur formam; ubi ſimile bus cur 7 A. L in Parentibus noſtris ſtudium informandorum liberorum, nderobsan donec formetur Chriſtus in illis? meritiſſimò Eliſæus cæde ommbustnr. liberorum (ut loquitur Juſtinus Martyr q. 80.) Parentes mil ,adyem Ccaſtigavit, & quidem cæde per urſos illatã; quaſi voluerit fts inmanin Oeas, inquit Lauredanus, feras ipſas conſurgere in judicio na ſcporunt, contra Parente feris crudleliores, 65 condemnare eos, quia nec- nplleruntnet. Adum perficiunt henè educando filios, ſed potius eos Aéformani och fre l. malo enplo, & præcipué linguæz & ori. ec ſübito int· Sufficiant hæc hodie nocentibus P'arentibus, quorum g „, ateren tnpdr. Culpa pauciſſimos nunc invenire eſt filios & filias innocen- mvedivn Nurantbesd. Les. Adverſus illos nunc inſurgo Parentes, qui innocentes ter, gg. n, N ee Proles ſuas culpäâ non ſuâ, ſed immortali prolium bono pro-ſuas proles entbis e miatas àmorte ſublatas immodicis proſequuntur lachry- mmetura. letun mis, atque, ut phraſi utar evangelicâ, conſelari nolunt, quia reptas im. nto enen, non ſunt conſolabiles. Lacrymas fundere poſſunt, quas — 8 citò reprimat fidei gaudium, quàâ credant fideles, quia mo- uSent. nun ch riuntur, paululum à nobis abire, & ad meliora tranſire, at- len que exaugere numerum & gaudium Sanctorum Innocen- ncs, ugde tm; & hæc ipſi temperandorum threnorum ſufficiens Nllcel Wratio eſt: quia non ſunt; abeſſet certè omnis triſtitia, ſi un- ſcl quam fuiſſent; abſit ergò & immodicus mœror, cuùm am- ,Rul, tinmnd plius non ſunt. Ità Sapientiſſimus Damaſis apud Stobæum απας ferm. 121. orbatum fillis patrem conſolatus eſt: non tri- 6 fſtatus es, cum nondum fſilius eſſet, ne nune quidem dolert debes, N LI1 3 cum 270 Feſio Sandorum Innocentium. cum amplius non eſt. Nemo ſanus amico ſuo ſomnum iinvi- det, aut de tantillà quieſcentis amici abſenti4 contriſtatur; nec ergò de prolium obdormitione triſtandum erit; Non enim eſt mortua puellatua, ò mœſta Mater, ſed dormit; non eſt mortuus filius tuus, ò deſolate Pater, ſed dormit. Lazarus amicus noſter dormit. Sinamus eum dormire, dicamusque cum diſcipulis: Siormit, ſal vus erit. Multi certè parvuli ſalvi non fierent, niſi in flore ætatulæ obdormirent. Lætan- Adum eſt (inquit de morte cujusvis Innocentis Chryſoſtomus homil. 61. in Joan.) quéôd in tuto collocatur, quòdliberatus eſt à futurd incertitudine, quôd ex medio malorum creatus éſt. Ho- nor mortuo, non ſietus eſt, non cjulatus, ſed hymni ézpſalmi. Ille moriens cum Angelis evolavit, quæ tibi in multis fletibus utili- ta; Hæc & plura Chryſoſtomus. Defletus in Lege veteri fuit Aaron; non legitur autem Joſue à populo deploratus fuiſſe, quia hic typum Salvatoris geſſit, ut doceremur, de- plorandos non eſſe, qui ſalutem conſequuntur: In Lege deſ- cenſus ad inferos: in Evangelio ad paradiſum transmigratio, inquit Hieronymus epiſt. ad Fabrol. quæ transmigratio planctum non meretur, ſed plauſum; congratulationem, noncompaſſionem; jubilum, hon luctum. OQ modicæ fideil eccur contriſtamini de dormientibus, ſicut cœteri, qui ſpem non habent? Non amiſiſtisproles veſtras, ſed præmiſiſtis, ut locum vobis in Cœlo præparent, & propediem ſubſecutu- ros exſpectent. Gaudent in funere parvulorum Angeli, eorũmque gratulantur felicitati, quèòd de morte translati ad vitam, vacuas Cœlorum ſedes impleant, & ſint ſicut An- geli DEl, cur in tempeſtivo ejulatu hasce Angelorum deli- cias turbatis? Sic placuit Patri miſericordiarum ‚ut de mi- ſeria citò eriperentur parvuli veſtri, ſic placuit Dei vivi Filio, ut parvuli venirent ad ſe: Sinite parvulos venire ad meʒ ſicut placuit Spiritui Sancto, qui parvulorum veſtrorum Spiri- tum cum gaudio ſuſcepit, ut vivis hisce gemmulis æternum omnium præpararet habitaculum; & non placebit homini, quod mi adhi 4 fotun, Nelhn Augend n,ungerln Uit lont g llktnickl e etungengnn TEldvned,nn Pnnoznirle Toheocun tene Ihole, dnpeean animiuige tuclibene ion Elkkogottnns utfllluguun Ulrlt,arift,e Gum An 4 — Ohnniy. niconniſene, . 1 un ellti Nin Clyiit, n rmit, Lozme eCcaming lcerteparyil mirent Leter⸗. Chrſatones udlberue GTeltus eſ. ho⸗ 1 Grſani i,fetiuull⸗ in Lege vetei lo deploratus Ocetetmur, e Ir: luegelt Fonunigrat. transmigratio ratulationenn. wodicefdeil Creridnſen. Apremiäſtihl dem ivbſeuun⸗ lorum Andel, enotte trlof „Künticnet Angelotunc ruin, ut 1 iteiwinitin enireolneiſil Veſtroromo)l. nmmulisetenn lacebitkont lace Concio Civica. 277 quod adorandæ placuit Trinitati? repetiit DEUsS, quod ſuum erat; quis authori univerſorum contradicere aude- bit?! num charior vobis proles:? an ea veſtra magis, quàm DEI; an DEO ſapitis magis, ut quid parvulis veſtris magis expedierit, mors, an vita, diſcernatis? mortales à vobis ge- nitos eſſe ſciebatis; Teſtamentum hujus mundi: Morte morieris, ex Siracide c. 14. legebatis, tempora & momenta in P'atris poteſtate eſſe poſita credebatis; cur ergò mortem citò obitam, & exſolutum maturè naturæ debitum deplo- ratis, alia que parvulorum veſtrorum morti deſignatis tem- pora, quàm quæ P'atri placuéêre? Sapientiſſimè Auguſtino dixit Epiſcopus, neſcio quis, quem in ſuprema ægritudine Auguſtinus, teſte Poſſidio c. 27. vitæ, inviſerat, & longiora vitæ tempora exoptarat; cui æger: Si nunquam, benè; ſi autem aliquando, cur non modòè: Inſinuare volebat, vitam longiorem optari poſſe, ſi nunquam moriendum eſſet; ſi au- tem moriendum, tempus & horam commodiorem exopta- ri non poſſe, atque eam, quam ab æterno ſuaviſſima DEf providentia unicuique decrevi᷑ Quod ſi necdum iſta lacry- mas tuas cohibent, plora per me licet, ſed ut Sapiens monet Eccl. 22. ℳ. odicim plora ſuper mortuum, quoniam requit vit. Atque, ut Auguſtinus ſvadet ſerm. 34. de verbis Apoſtoli: Conſolabiles lacrymas funde, quas citò reprimat fidei gaudium, qu eredunt fideles, gquando moriuntur, paululuma nobis abire, & Ad meliora transire, atque exaugere numerum & gau- dium Sanctorum Innocentúm. 2722 Feſto Sanſtorum Innocentium. dEE EαναRαaaεααααααοααιτιατιοπιυιαιαααιιαιι½⁰ Concio Aulica. . Fuga glorioſa. Surge, acciye Puerum, &fuge. Matth. 2. v. 13. §. 1. Oterat incarnatus DEIIS, exercituum Dominus, Ehriſtns Nerodem ☚ cur malue- rit fugere? E ρ& fugiendo; manendo, non mutando regionem; A fugere tamen maluit; in doctrinam noſtram atq; ſolatium, quòd fugandi ſint hoſtes fugiendo potius, quàm ſtando & reſiſtendo. At at quid dicet ad hæc mundus? an- non illud Tertulliani l. de fug. objiciet? Pulchrior eſt miles in Fugna prœlio amiſſus, quùm in fuga ſalvus? cum Duces fugiunt, quis de gregario numero ſuſtinebit, ad gradum in aciem figendum, ſvadere? Dicathoc, & ſentiat de ſua militia mundus; aliam pugnandi artem Divinus Archiſtrategus, in cujus Nativitate multitudo cœleſtis triumphalem hymnum cecinit, aliam, inquam, pugnandi, vincendique artem verbo & exemplo edocuit, ut fugiendo hoſtem fugemus, & victores evada- mus; quod ad majorem fugitivi in æÆgyptum JESULEIglio- riam demonſtremus. 6. J2. Nemo eft, qui neſciat, vitam hominis ſu per terram eſſe Me: homi-militiam z ad bella naſcimur, ex bello in bellum vadimus, conſeneſcimus in bello, nec prius pacem ordimur, quàm cum vivere deſinimus, õ occinitur: Requiem ælternam &c. Requieſcat in Pace! Mexicani infantem in cu- nis armis veſtiunt, ſagittas proferunt, arcum appendunt. Spartani ex materno utero prodeuntes clypeo excipiunt, tanquam ad bella natos, ſanctius Chriſtiani neo-natos cru- ce ſignant, & in hoc ſigno militanti Eccleſiæ authorant, ve- xillõque crucis Chriſtiano militare, eſt id, quòd vivit in ſæ- culo, 9, furorem Herodis frangere, & evadere ſtando, non nos ekhn Ornovonnimd 2 i ulileniin 1auſennilii/ Kunengis uhmn mttn laehniin in ogucumen Ulbiue, KAtre bitteicherdris, etfleete. M Aelemerum Ade ohi iauſſknnt Anlafenido⸗ lllicftum nſuuuſe AEnilenshom; lthinhorn uemel nanite, utmimumhad ummökintenin Auinlz ide Ctiniglnt 12,21. umbominvs, dereſuodoan Ando tepionem amnoſtramnte Opotiös, ginn CThUNUS 1 hrioreſtnilur Duces fuin nucien enie mundr; Adin nfus Nativitti cecinit, aliam etbo Keremt. VGoreevdd tumſtdolls opertenne; bellocnraonmn nordlimun, cinitur: Rern ni infantenne lypeo enchin nineernatos⸗ eauthotlt. zd viwee quddi 8 Concio Aulica. 273 oulo, ait S. Petrus Chryſolo. ſer. 54. Quid aliud in mundo, inquit S. Cyprianus ſer. 4. de mortalitate, quàm pugna ad- verſus diabolum quotidiè geritur? cum avaritia nobis, cum impudicitia, cum irâ, cum ambitione congreſſus eſt, cum il- lecebris ſæcularibus aſſidua, & jugis, & moleſta concertatio eſt. Sepeliebantur olim mortui cum olivæ corona, ut Arte- mid. l. 6. C. 4. 9. teſtatur, quòd amicâà pace non liceat frui, dum vita hæc in acie nos habet. Stratagema porrò militiæ hujus primarium eſt fugere. Narrat Livius dec. I. c. 1. Ro- manos inter & Albanos militare diſſidium Horatiorum & Curatiorum virtuti commiſſum fuiſſe: Cæſis duobus Roma- nis, unus ſolummodé ſuperſtes erat, qui fugam capeſens, non pug- nd, ſed curſu reſtituit rem & fortunam Roma dignam, quam di- micando pené perdiderat, fecit fugiendo. Parthi fugiendo pug- nant; ſic vincere voluit & Paulus, qui de ſe 2. Cor. 11. v. 33. perfeneſtram in ſporta demiſſus ſum per murum, & ſic e ffugi ma- nus eius. Ecce Paulus fugit, & fugit in orbe. O militem ge- neroſum! gladiatorem invictum! ⅛ Ducem gloerioſum! cur non ſtas P'aule, & frontem fronti, os ori opponis? non devorabit te adverſarius, quem ſolo vales verbo proſterne- re, ſolôque affligere. An pati recuſas, an verbera formidas? Putabam te eſſe merum cor, & votum tuum eſſe unicum, mori quotidie pro Chriſto. Ecce, jam præſtò eſt occaſio, quid fugis? at ſiſtamus tantiſper, & nihil temerè, nihil igno- biliter à Paulo fieri procompertohabeamus. Fugit Paulus, ut vincat! Talis eſt natura &ᷓ infirmitas inimici, te recedentecedit. Ecce hoſtem, quem fugiſſe viciſſe eſt, inquit divinè prorſus Eu- ſebius Emiſſenus hom. 3. de Paſch. Fugit Paulus, quia Vi- Gor; & ideò in ſporta fugit, quæ de palmis texi ſolebat; palma autem eſt manifeſtum victoriæ trophæum, ſive quia ſoſpitatem innatam habet, folia firma ſempeérque durantia. ſenio immunis & interitu, ut ſcripſit Plutarchus, ſive quia Theſeus primus in Delo certator, & certaminum author frondem de ſacraâ palmà avulſit, ut Praxiteles Grammaticus Mm con- 274 Feſto Sancſtorum Innocentium. — e contendit; ſive quia palma, depreſſa licèt, conſurgit in al. Sonit tum, neſcia cedere, imò cedendo docta vincere, ut paſſim Uronc ⸗ aſſeritur. Triumphalis currus Paulo Sporta palmaris fuit, rn in⸗ n ex quà prodiit Vi cor fugiendo. Audite nunc Cyprianum Aomm tin I. de ſing. Cleric. Pauli exemplo ſingulos ad fugam adhor- msten m tantem, verbis pauculis, ſed nervoſis: Eſtote timidi, ut ſitis liaumn intrepidi. ehrummwui 8. 2. I. Reg. 13. v. 6. Populus Ifraeliticus intrà antra ſe rece-. nsNO Br t pit, ut vinceret. In quam fugam acutè luſit Magnus Gre- Pbacxmnil victori, gorius: Quæ cernitur, non eſt fuga, ſed glorioſa vidoria. Fu- Doummieenmn Giendo igitur noxia hoſtes ſuos Validius conſequuntur, & waldée ttſniulnid nohilius triumphiant, cum ſie ad cœleſtia properant, ut eos adver- ſifracfikann ſariorum polluta ſævitia non contingat. Hæc S. Greg. 1. 9. in 1 . uiuenuatmmrno I. Reg, c. 3. Cur autem ſervis Chriſti fuga glorioſa? Cauſa Gptü u eſt, quia Viri ſpirituales velut diametro contrarii ſunt Se- giiteeim gun cularibus; hi quærunt divitias, voluptates, honores, illi Gnunmin fugiunt; Coſmophili rident, Theophili plorant; filii huſus ortettlle ſeculi glorioſum putant ſtare, at verò filii Dei generoſum ncmmec ducunt fuger 6 Emniynefe Narrat V. Beda l. I. hiſtor. Eccleſ. Septimium Severum iizet Imperatorem Feliciſſimum (qui nunquam adverſo Marte: n il D dimicavit, niſi cum morte) cuùm in Britanniam moviſſet ex- men äd ercitum, podagrà correptum fuiſſe, quæ illi vi coriam mo- ugum h rabatur. Incenſus intereà pugnandi aviditate miles, &⁊ mo: Aiiu ihl rarum impatiens Baſſenum Severi Filium Cæſarem conſla- ugpſl lutat, & duci in hoſtem rogat. Allatum eſt novæ electionis Mlbzeſelatͤ nuncium ægro Parenti, qui omni poſtpoſitâ moràâ deferri ſe npoſtis, jubet in caſtra; ſtatimque novum Cæſarem cum Tribunis yerſſtfugjeneo & Centurionibus cogit, quâ trepidatione ſe Officiales hi ſti:· unbleſiicht terint, non narro; ſatis eſt dixiſſe, provolutos omnes in ge- lüm leos nua veniam orâſſe; quihus ſevero ſupercilio Severus: Me- Unticheb.:, ſciebatis Imperatorem non pedibus in acie, ſed capite dimicart?! unm ,nte Sic dimicant, quotquot militiæ terreſtri cœleſtis Regis de- kelgeiee dere nomina, heroẽs triumphantis Eccleſiæ, Angeli veloces ignilceniie Nlkuran N . Concio Aulica. 275 Coningtind. 2 . 5 neetAn in carne mortali, capite pugnant, non pedibus; quin imò aini & pedibus pugnant, dum ſacromaturéque conſilio fugiunt meinmn hoſtem, ut vincant. Dic obſecro, cur nominatiſſimi hi An- Anemad geli non tam à pulchritudine, ab immortalitate, aliave dote tlinii, lt i commendentur, quàm à pernicitate: Ite Angeli veloces, Iſ. 18. Num. 2. non volate, ſed ite, velociter pergite, quia ni- hil vos Deo tam amabiles & præconio dignos reddit, quàm tiantriſeree. K Ppl c lnt. ſt militantes DEO velociter fugiatis. NunRonn. bdug. Habacuc Cantici ſui v. 19. fortitudinem ſuamomnem 4 unte in Deumrefert, eimquei n pedibus fatetur conſiſtere: Deus edibus: uteug. Oominus fortitudo mea &o. ponet pedes meos quaſi cer vorum, cervinis. Greg len Ez ſuperecelſa deducet me Vidor. Ecce! fortitudo, ſalus, vi- lorioler Cul ctoria, non in adamantino pectore, no n in lacertis cereis, ſed traii ſnt. · inn Cervinis pedibus, ut Heros Chriſtianus feliciuùs laudetur ,honores, à velocitate pedum, quàm Achilles enutritus ab adoleſcen- nt; üihn e medullis cervorum ſub Chirone; quà arte id aſſecutus eſt, ut cervos absque canibus & absque retibus aſſequere- Migenelln tur. Tanti refert ad victoriam ſcire fugere, & velocem eſſe iumenemm pedibus. Parvulus noſter Emmanuel, ut eandem vincendi TrcoNeute artem nos in pueritiã ſuà́ edoceret, fugit in Fgyptum: Vi- Wen e cit, vicit, exclamat S. Ambroſius in Virginis inſtitutione, nmd c. Y65. icit, inquam, Herodem Parvulus, cujus Viſricifuga Iiäamm zit Herodes impius debellatus. hremisln Fugit i n gypto Joſeph, & vicit, fugà uſus pro armis, ſten inquit Baſilius Seleucus orat. 8. Fugit Deo jubente oſue ex- tnorrettin tra EÆgyptum poſitus, cum urbem Hai occupare decreviſ- monct ſet, de ſuperavit fugiendo. n cumltbu⸗ Maximus ille Mathathias poſt præclariſſimum facinus, Ofeillshi quo iĩdololatras judæos in media civitatis platea confodit, tosomne ſic exclamat Machab. 2. Omnis, qui zelum habet Legis, ſtatu- ioderenns ens Teſtamentum, exeat poſt me, & fugit ipſe & filiGi ejus in mon- capitelinicn tes. Zelum Legis habet, qui nè in peccandi ſit periculo, fu- clettsle git, & obſequitur Domini conſilio: Fugient ad montes. Matth. Aogelſan 24.V. 16. Luc. 21.v. 21. Marci 13. V. 14. F ugite in aliam Ci vi- . M m 2 tatem. 276 Feſto Sanſtorum Innocentium. tatem. Grandia fugitivorum privilegia proſequitur D. Atha- naſius in Apolog. de fuga ſua: Certé Patriarcha gacob inter fupiendum pluribus viſionibus, iisque divinis dignus eſt habitus. Ai o) ſes item DEOcharus, cuùm in fuga eſſet, tum demum widit illan magnam wiſionem, ereptusque à perſecutoribus pro Pro- pheta in Eggptum miſſus eſt. g. §. Antigonus fugiens dicebat: Non fugio, ſed opportunita- Fusere eſt pem inſequor, quæ à tergo ſita eſt. Verius: Chriſtus non fugit. SSat ſed opportunitatemplura nobis præſtandi bona quæſivit, & uitatem, nos, dum occaſionem peccandi fugimus, ingentia animarum emolumenta conſectamur. Demoſthenes clypeo ſuo aureis litteris inſcripſit: Bona Fortuna: At cùm ad prœlium perve- niſſet, abjecto clypeo profugit, eluſitque fugæ ignominiam ingenioſo dicterio: Vir fugiens iterum pugnabit. Fugit Chri- Ktus in «gyptum, ut fortiter indè, ad bellandum bella Do- mini, rediret. Nunquam fortunatius à nobis pugnatur, quàm cum fugimus peccandi occaſiones. Audierat Alcibia- des, communi ſe ſententiâ Senatus populique ad mortem eſſe damnatum. Quid ille? at ego oſtendam illis, Alcibia- dem vivere. Dixit, & & patria profugus, majorem in exilio⸗ quam in patria, felicitatem invenit. Vita ſæpè noſtra in fuga eſt poſita, quod avibus & cervis, aliisque animantibus inſcribitur, nobis quoque convenit: In fuga Salus. Nicolaus Riccinarius, belli Imperator ſtrenuus, dicere ſolebat: Malo homines dicere: In tutum ſe recepit Wicolaus, quàm vidctus eſt Nicolaus. Idem nuper Supremus Gallicæ militiæ Dux Turenne uſurpavit, & plus cedendo fecit, quàm cædendo. In ſpirituali militia longè id veriſſimum eſt: ugite, &; ſalwate animas veſtras, Jeremiæ 48. v. 6. Fuga eſt vita noſtra zfugit velut umbra, tam diu vivimus, quàm diu fugimus peccandi occaſiones. Fugere ſimulavit ſe joſue, & civitatem Hai occupavit. Joſ. S. Verus Joſue in Ægyptum fugit, & hanc ſanctificavit. Fugere ſe ſimulavit Iſraeliticus exercitus . & Cives Gabaæ ſupe- 5 — P— l tud ni oyt mecknigleon i miß inum i inbalin / /n nnlſen tu AMArxnn bon Cuniepeünminr Plerll kueſtutn Splagenſigmnts ntenekenkunc DMounsctacfen Minirt,LUytefn Bal n . 0 Hiuiln ſſehi⸗ Dulli 10,. ded. imn colun Hnminemn lemanann lrſiti Aefnc, N mognisgre ucſoſehh Auhe enr Kaitimi n. Gtbe uhie ihnucht tun ann lonihu br ſAcgprhinte iühumnfigi, bomgnahit entiaarunarun Pppeoſvonues prœliumpene. eignominim t. FugitChi ndum bellabe obis pugnitun udierat Aleb Ole 10 worten m illis, Alcibi. orem in erilie ſege noltzin W wimentd 1alu. Noln ereſolebet un 1u, gNam ufu lice milien im CElento! Eugtte Vitanofttizft Ugimnshetan⸗ m Hui ocah hne ſilhſic, jyesbi &Cns . Concio Aulica. 277 ſuperavit. v. 20. Cœlum nos occupabimus, pericula ſalutis fugiendo. Fugit Apocalyptica illa mulier, c. 12. v. 6. cum proe- lium magnum, de quo v. 7. inſtaret, & audivit vocem: NMNune falta eſt ſalus, & virtus, & regnum Dei noſtri, & po- teſtas Chriſti ejus. v. . Pſalmi tertii inſcriptio eſt: Pſalmus David, dum fuge- §. 6. ret à facie Abſalon. Miratur hanc inſcriptionem Chryſoſto- laſcripeis mus, & cauſam indagat, cur fugitivo inſcribatur Pſalmus, lmi 3⸗ & hane denique cauſam profert: Diſce, frater, ecauſam in- ſeriptionis, &animam tuam confirma, in tuto colloca. Fugiebat Filium ſuum Dawid, quoniam caſtitatem fugerat, quia é præ- cepto Domini fugitivus exulque /uerat, proptereaà filium fugie- bat. Malam fugam bonàâ fugâ compenſavit; fugit David à Deo turpiter, etiam fugit à facie rebellis filii laudabiliter; fuga hæc illi fugæ fatisfaciebat. Nos à pio Domino confu- gimus, Legem violantes, & infeſto hoſti morem gerentes, ideò in terreſtrem hunc locum deputati fumus. Ecquid igi- O. Theo- tur Dominus facit? adjungit ſe fugitivo, ut fugà ſuâ fugitivi contte decus eliminet: Fugite fornicationem, monet Apoſtolus; & Neſt, Siracides Eccl. 21. v. 2. Quafi à facie colubri fuge peccata, &G F acceſeris ad illa, ſuſcipient te. In quæ verba cecinit S. Pru- dentius natali 10. de S. Felice: UIt faciem colubri Salomon peecata timeri, Horrerique monet, dicens armata Leonis Dentibus, & verè; quoniam velut ore ferino Sæva Vorant animam, quam vicerit ægra voluptax. Glorioſa hæc fuga eſt, fugere afacie peccati. Inquit Mag. Gre- gorius l. de fuga c. 4. Quare unusquisque nunc fibi à ſuo tutelari Genio di- §. 7 Rum putet, quod Joſepho in ſomnis ab Angelo dictum eſt: Orid fu-⸗ Jurge, aecipe, fuge. Surge ex Concione hac, accipe Jeſulum Sicndum? in cor tuum per memoriam ejus affectuoſam, & quoties oc- caſio peccandi te invaſerit, Euge, fuge, fuge. Mm 3 Feſto 278 883 (K) — RES RNNSNN. M. NE: AANE RRES NNSNS Feſto Circumciſionis Dominicæ. Ewhortationes Pomeridianæ ſixe strenæ. Exhortatio ſive Strena prima. Panes diſtribuuntur. Splendidum in panibus, benedicent lalia multorum, BEccli. 31. v. 28, 45 e. ElIm hodierno manè ad Bethleemiticas abbreviati beche Verbi cunas genuſflexus pro me meisque Audito- leemiticas & A& J ribus ſtrenam peterem, viſus mihi ſum audire vo- Hcur. cem illam: Philippe, unde accipiemus panes, ut man- Aucent bi?! Neſcio, reponebam ego, aliunde accipere quàm à te, qui in domo Patris natus es, qui Panis vivus es, qui antiquiſſimus Oeconomus es. Septem panibus ſatiaſti aliquando quatuor milliahominum; & hic non multèò pau- ciores ſunt, da mihi ſeptem panes, & ſufficit. Hæc repo- nenti mihi viſus eſt innuere magni conſilii Angelus, ut ad S. Nicolaum irem, qui ſplendidos panes habet proĩnſigni, quo deſignat nunquam iis panem defuturum, qui ejus pa- trocinio devin&i, duci ſe faciſè ſinunt in naſcentis Jeſu Beth- leem. Benè habet, quidquid Nicolaus à Bethleemitico Par- vulo impetravit & imponit, fideliter diſtribuam. Ca Ko- Celebre Euripidis dictum eſt apud Plutarchum in vita mo-peus Demoſth. Debet primum illuſtri patrid prognatus eſſe, qui- in patriam quis felix futurus ſit. Ter beatiſſimus Deus elegit in patriam bielese- Bethleem, quæ domus panis, teſteS. Gregorio vocatur; ſi- leem? quidem nihil ità Principem ornat, quàm perennis abundan- tia panis. Indomo mea non éſt panis, inquiebat ille apud Iſai- amc. 21. Wolite conſtituere me Principem populi. Is, cujus pa- tria Rescuntorgve Chelehcun ieibraſunn ben Diasincoonen Uignor,uumgui, Avicnenente Mnd patbie dlunnmralo Winnineligt TlsCorunn itieſentos inti nt. 1 ſe com iu ialig sid, le, Mn Ctucre A Müͤt iluͤ ſenm in An berliter Wiple lin⸗ — Exwhortatio Re Strena prima. 279 tria domus panis eſt, meritò ſibi vendicat principatum. Dis- W ceptatio vetus eſt, quæ virtus ſit in Principe princeps? Ari- Wim ſtoteles 1. 3. polit. C. 4. ſentit prudentiam: Prudentia illius, C, qui præecſt, ſola virtus propria- Verùm Ægyptii, teſte Dio- Hene, doro Siculo l. 1. liberalitatem omnibus aliis præferebant, V & in ſacris per Sacrificulum primarium aeclamabant: Eſto Delna. benignus communicator tuorum. J Genef. 41. elevatur Joſeph è carcere ad aulam, ex ſervi- 8. 3. tfute ad imperium, ex cippo ad currumaureum; mutantur Qui pa- linnutnn compedes cum torque aureo, funes cum ſignatorio an nulo, viden dig- . 4 & qui pedibus calcabatur ſervorum, huic omnes genu flecte- nus regaò re jubentur. Origo felicitatis eſt, quia de abundantia panis *ſt. , D providit; cujus enim confſilia ſunt, ur feracitas annonæ tcis Abbreſii publica diteſcat, is ſceptrò dignus eſt, & purpurâ. Memorat eqneAudn Hieroglyph. l. 41. Pierius, quòd prima fuerit Iſis, quæ re- um uditen⸗ pertas ſpicas in coronæ modum circumtulerit; nullus co- heneho rond dignior, quàm qui ſ Picarum copiam procurat, nulla aMeemn corona Regi convenientior, quàm quæ conficitur exfru- s es, l mento, Joan, 6. Fugâ ſibi conſuluit Salvator, nè coronaretur dnibis ſriid AÄturba, quam miraculosé paverat. Nimirum tam rudis eſt onmut. nemo, qui non intelligat omnium votis deberi regnum illi, . NteDe qui famelicis opportunum panis ſubſidium ſemper habet NNd‚n in promptu. nabetproitln Fuit hic ſenſus in ſapientiſſimâ Sponſâ, quam cantavit um, Gieieu Salomon Cant. I. ſic compellante diletum ſuum: Indica Centsſelt mihi, ubi paſcas, ubi cubes in meridie? Non laudat Sponſum ethleemithih à Divinitatis auro, à purpura humanitatis, non à ſceptro buacn. omnipotentiæ, nonm à coronâ gloriæ, ſed ſatis habet ſcire, Utarchunmim ubi paſcat. Quidquid regale & magnificum dici poteſt, hĩc nut eς includitur. Nihil ità illuſtre ac generoſum in Nobili, celſum elegtinpinn in Principe, ſerenum in Rege, auguſtum in Imperatore, orio voc gqum ſubditos liberaliter paſcere. Paucis hæc omnia com- tepnSzblnid- plexus 8. Ambroſius libr. de Iſaac. c. 4. ſic interpretatur t ile e Drationem Sponſæ. Recdté dicit, ubipaſcis? quia regale eſt Dei l aſii, VDer⸗ 280 Feéſto Circumciſionis Dominicæ. — Terbum. Maximè regium eſt, panes paſcendis ſubditis ce- piosè ſubminiſtrare. Aurelius Imperator, teſte Vopiſco in Vita, coronas de panibus fecit, ut indicaret, tunc ſibi Princi- pem conficere coronam, dum largitur panem; nec tam paſcerepopulos, quàm ſe coronare. Triumviri M. Lepidus, M. Antonius & Auguſtus ſpicas in nummis expreſſerunt, quos complures Imperatores ſunt ſecuti Trajanus, Adria- nus, Antoninus, Severus; prima etenim laus Principis faſci- culus ſpicarum. In manipulo ſpicarum ſomniavit felicita- tem, & didicitregnandi artem Joſephus. Nullus proindè Regi meo objiciat obſcuritatem natalis ſoli; non potuit eſſe convenientior. Princeps enim iſte ad ſolatium pauperum naſcitur: Propter inopiam inopum nunc exſurgam, Pſ. homi- ni venit miniſtrare, calamitatibus proſpicere, eſurientes im- plere bonis. Domus illius genethliaca, domus panis. Mater verò hujus pacifici Principis, eſt na vis inſtitoris ae longè por- tans panem. Proverb. 3I. V. 14. äiunikche⸗ d⸗ Occurrit hic illud Pompeji apud Plutarchum in Apoph- laa Un . am bom- theg. Imperatorum, qui urbi fame laboranti ſuccurſurus, Stiniihithi peji faci- Naves in Africa, in Sicilia, & Sardinia plurimas frumento lint, dcs uin ans, eneravit, at in ipſo navigandi principio tempefſtas decu- . mana exoritur, indè trepidatio, deſperatio, conſiliorum inolmen damnatio. Invictus Pompejus primus omnium conſcen- moometin. dit navim, ſuſtulit anchoras, exclamavit: N acigare neceſſe Alhniſions, gbi eſt, vivere non eſt neceſe. Dignum Pompejo facinus, dig- Unrebetſfuuntet nus omnium admiratione amor in patriam, digniſſimus smimi illa laude Imperator, quam ſcripſit Plutarchus: Creatus iſf gleuli. Terbo quidem annonæ procurator, re ipſa Dominus terræ AtsOfhelbe marisq. IIle Dominus terræ, & maris, qui procurator Inſoronlti, Am annonæ. Sed hæc laus uni unicè propria Jeſulo in do- Qmmtiani, mo panis nato, ut abundè eſſet omnibus. Benè S. Augu. enune i ſtinus ferm. 9. de Nativit. IIt panem Angelorum mandu- igenae . nice oeſon caret homo, Dominus Angelorum hodie factus eſt homo. Hodie Wnninn, ini Panis iſte circumciditur, ut ex liberali hac ſui communi- iine nit catio-⸗ Aigl iee, — entsibi nintni anem; ett Wwrt Mlenia is erpreſenn. tiinig, AA⸗ BDiineigisfrii. nirttelcitr. NulNnd i; nonpotuitene tiumpalhenn Heihrientesin G dani. Min orisge longee⸗ chumin 4pont ntiſuccurſurns imas fiument⸗ tempekis Eeon⸗ 1, Coſiorun DnriumCoNe- Naielen, peſofrinld dl m, (iiſim tarchus: Cnti Donins , gui roenin Ni ſeilon , Bepe 5Al ugenin ui ekbont * 1c ſui comm 40 i u . Exbhorlalio A ve Strena prina, 28 catione Deus Dominus, & Rex verus demonſtratur. Gen. c. 28. v. 20. Votum Jacobi leges: Vowit etiam votum di- cens: Si dederit mihi Panem ad veſcendum, erit mibi Dominus in Deum. Audin! in Deum à Jacob eligitur Dominus, ſi pa- nem dederit. Tantæ molis eſt panem porrigere eſurienti- pus. Non fiit hæc animi ſordities in jacob, ſed ſumma pru- dentia; qui enim dat panem ad veſcendum, dignus utique eſt ampliſſimo cœli terræque dominatu. Et hinc prodidit ignaviam dæmon ſuam, quòd Domino non obtulerit pa- nem, ſed lipidem. Non lapidem, ſed panem verum offert nobis in ſtrenam humaniſlimus Deus, ſed videlicet ipſum, qui in petrâ, & lapide angulari figuratus, in Panem hodie mutatur, donaturque. Cujus ego prodigâà provocatus mu- nificentiã, imò juſſus imperio panes varios Auditoribus meis in ſtrenam appono, donôque. Statui imprimis Eccleſiaſtico, offero Panes azmos, qua- les ſibi litari jubet Deus Lev. 2. v. 11. Omnis oblatio, quæ of- fertur Domino, ſine fermento etit. Sine fermento malitiæ ſimus, & erimus oblatio accepta, & quotquot exemplis no- ſtris victitant, dies aʒymorum & felix Paſcha anno agent toto. Auguſtiſſimo Imperatori offero Panem illum Gedeonis in gladium converſum. Jud. 7. v. 13. Panis Auſtriacus eſt panis Euchariſticus, qui hoſtibus in gladium vertitur, ami- cis omne præbet fuavitatis delectamentum. Sentiant Leo- polde hoſtes tui Panis firmamentum, & dicant: Gladius Domini eſt, & Leopoldi. Cæſareis Officialibus & toti Militiæ conſecro non unum (ſed cum ſint multi, & multum appetant) Panes duodecim, videlicet propoſitionis, de quibus Exod. 25. v. 30. ſed di- gent: Habemus nos non ad ſalivam, ſed ad ſtomachatio- nem, utique propefitionis panes, videmus multa, propo- nuntur plurima, nihil datur; fame pereundum eſt. Non peribis, ſpondeo, miles fame, nec tantùm oculos, ſed etiam Nn ani- §. 5. Varii p& nes varite offeruæ- tur. 282 Feſto Circumcifionis Dominicæ. — — anima tua ſaturabitur, ſi feras in oculis panes propoſitionis. Non quære panes corvino more, nè fias eſca corvis. Non poteſt panis conducere, qui cum tot imprecationibus ſumi- tur. I. Reg. 21. venit David in Nobe ad Abimelech, & pe- tiit, impetravitque pro ſe & commilitonibus panem ſan- Gtificatum, poſtquam quærenti Sacerdoti: Si mundi ſunt puéri, mawimé d mulieribus, ex vero affirmâffet fuerun t vaſa puerorum ſancta. Certè quia continentes non ſunt milites; ideò nec fortes atque felices. S. Bonaventura in Feſto S. Thomæ narrat, exercitum Romanorum ſub Scipione Af- ricano in Hifpanias miſſum, ubi duo millia ſcortorum amandãſſet, victorem denique evaſiſſe, qui aliquoties prius victus, fugatusque fuerat. Deinde confortentur milites ſaltèm defiderio Panis confiderabilis. Hiſtoriam prorſfus memorabilem refert Æneas Sylvius de Anglis contra Gal- Ios pugnaturis, quomodo in memoriam Euchariſtiæ ter- ram ſumſerint, & felicifſime pugnarint. Henricus Rex An- gliæ circumventus ab exercitu Gallorum, cum nullis con- ditionibus pacem obtineret, mandavit, ut alter alteri con- fiteretur, & in memoriam Venerabilis Sacramenti quisque proximo ſuo pauxillum terræ porrigeret, quo ſacto poſteàâ lIuce ab octo milfibus Angelorum ſexaginta Gallorum mil- lia eæſa, & omnis Gillica nobilitas capta eſt. En quam efficax ſervandæ vitæ, & parandæ victoriæ remedium myſtica Panis Fuchariſtici ſumtio, imò ſumendi orexis atque deſiderium! David poſt panem accepit Goliathi Bladium. Dabitur & vobis, milites, cum pane gladius, di- ceturque: Dediſti eis panem, & gladium, imò vitam & vi- GRoriam. Prænobili, & ampliffimo Senatui paratus eſt Pani Sa- Pientie, & intelleſtis, Conſultiſſimi Domini cum appellen- tur, audiant obfecro invitantem Sapientiam: Venite, com- edite panem meum. Sap. 9. v. 5. Hic ſit panis quotidianus, qú convertetur cor illorum, ſitque de unoquoque verum illud Eccli. 4 u iin n 1 o , 1 ſiagrili gamgg indh, g⸗ . gummm ſlint betinhgii Myonl tin emoniim, on iunkur i tenigenn gies enx Pinpmmlurnd sſelammofe onegrunt , unr ,aalenn iti, Klciutemn tKlloconamk Unteenoegen nosſolatiacaie r oncnsen⸗ Uabnicptoce furin unlu tirkummmon ekenperkli A moritcbe⸗ Rullshubere, fbgnis tgoe umrbhun, , Alig Uinen. Pantlikth 7 .. ee. — — ne,ſin ſe CCrrs Nn Clkionibizin. imekerh, ke. 1buns nemir. 1. N nunc ltefoerunt nit ninttnites; emtunn in kedo ſbdegiene f. hilliz ſeononmn dliqvoties ris rtentur mints koriam prori is contra 6l. uchariſtioz te enticus RexA V Nulis cor- Alter alteri cor- mmeniquisgve⸗ To doſtei aCRMorud eh, n gnin Porie tentlin ſommenci cen ccepit Cdlii pineglatimi imowüamk atus eſt uh ni cumnpel m: Venite,d Goticiannoſt mII gue feltn 3 S= = — = —☚ 6⸗ Ewhortatio five Strena prima. 233 Eccli. 15. v. 3. Cibabit illum Pane vilæ, & intellectizs. Vitæ, ut vivant incolumes, intellects, ut ſint beati; Beatus, qui iniel igi⸗ ſuper egenum &y pauperem. Omnibus Civibus, & Opificibus opto Panem Aſer, de gquo Geneſ. 49. v. 20. moriturus Jacob dixit: Aſer, pinguis Panis ejus, & præbebit delicias Regibus. Pinguem P'anem pre- cor, ut ſint nempe de rore cœli, & pingnedine terræ benedicti. Aſer idem eſt, quod Beatitudo, ſive Felicitis. Labores ma- nuum tuarum gquia manducabis ( Opifex) beatus &,, Aſer es, ipſa beatitudo in tuis eſt manibus. Appono Peregrinantibus juvenibus mechanicis gra- tioſum congiarium, Panem ſubcinericium Eliæ. 3. Reg. 19. v 6. Non deerit cum Pane Angelus, ſi ſub junipero crucis jacue- rint, ezabelem fugerint, Angelo ſuo devoti fuerint. Virgines, Viduæ, & Conjugati videant, qualem iis dolo ſancto imponat Panem S. Nicolaus. Virginibus Panem An- gelorum, ſeu manna offero, non ut virum ſibi offerri putent, quem fortè appetunt, ſed ut in omni virilis converſationis occaſione Manbu! exclament. Sorores, & alumnæ Ange- lorum eſtis, felicitatem veſtram äagnoſcite, neque eam pro una cepa, & allio commutate, poſtquam de fructibus terræ guſtâſſent, deſerto egreſſi Iraelitæ, manna non accepére am- plius, & vos ſolatia cœleſtia non ſperate, ſi guſtatis terrena. Viduæ! parcus erga vos eſſe videbor, ſiquidem illam particulam Panis opto, de qua 3. Reg. 17. V. 12. Mon habeo Pa- nem, niſi quantum pugilluscapere poteſt farinæ in hydria. Sed au- dite: Hydriæ farina non deficiet. Non deficiat unquam fa- rina, ſitque ſemper Elias aliquis, qui vos afflictas tueatur, benedicat, moneâàtque duo ligna crucis colligere; & mor- tem præ oculis habere. Panis mellitus & farracius dabatur in nuptiis Sponſis, ego oleatum offero Panem Conjugatis, cu- jus fit mentio Num. 11. v. S. moneôque, oleatum pacis ac manſuetudinis Panem edendo toti ipſi abeant in olivas, ſintque eorum filii & filiæ ficut no vellæ in circuitu menſæ. Nn 2 Ruſti- 284 F Aℳo Circumciſ. Domin. Exbort. & Strena prima. . Ruſticis, qui in ſudore vultûs veſcuntur Pane ſuo, opto firmamentum Panis, & baculum Panis, Lev. 26. Juſti ſint, & non derelinquentur. Moneo autem, ut ſuper panem cubito non innitantur. Quod Booz ad Ruth dixit, hoc Pater cœleſtis (qui agrĩcola eſt) vobis ingerit, ò coloni! Veni huc, & com- ede Panem, & intinge buccellam tuam in aceto. Cur Chriſtus in cruce acetum guſtavit, & non ebibit? quia vobis propina- vit: intingite, & ſapiet præ omnibus Magnatum cupediis. Eccli. 41. v. 24. Inter ea, quorum pudere nos debeat, poni- * tur ſeptimo loco: Oicubitus in Panibus. Panibus incum- bit, qui labores ſudorésque ſuos dirigit ad temporale cap- tandum lucrum, & ventri ſerviendum; Panis ſuperſubſtan- tialis ferè immemor, & ceœleſtium inanis. Quin potiùs ſpes, & deſideria veſtra Pani vivo, qui Chriſtus eſt, innitantur, ut ſemper vobis bene ſit. . Omnibus Auditoribus meis dabit pro me S. Nicolaus triplicem Panem, quem habet ſupra Librum Evangelio- rum, erit Panis fidei, Panis ſpei, ſive ſolatii, Panis charita- tis, coneordiæ, munificentiæ, quotquot hoc templum tanquam Bethleemum conſtanter inviſent. Et hunc beatiſſimum Promum Condum Nicolaum ſplendi- dum in Panibus benedicant labia multorum. X inmn, 9 — ung S ſomt WDenzmin Ciis, n vli, aleine ſel (enſisſetiln Firchenm Melis ſto weni, Ce fnin E lre ntonen Dennvet,n li Itunen agende F. Lum e Ufinnihülmng t, M onel mg, geotne Umites, goint men dene in n, Cils fielie An. A nole Gum igicam Atliſtetun ni dribn tintonin W engin 233: (o): α 28 in eseeeeeSee Ee. ess SeEeSSe830: Nanemtd D Neumn Exxhortatio & Strena ſecunda. eucete Horologia offeruntur. „ChrChyikuen fobispeca. Poſtquam coſummati ſunt dies olfo. Luc. 2. . 21. Eerunncupeliss nnsdtdet,ſoni. & Onſummatus eſt annus N N. & jam circumcidi- 5. r. Penibis nan tur novus, vocaturque. Væ illis, qui non tam Tempus dtempolkee, conſummaärunt, quâm dilapidârunt annum. Mecese nisſopefmtkn MA Damno prorſus irreparabili. Si quis anno elapſo * Vinporief ſanitatem, divitias, famam, audeo dicere, vitam ipſam binnitantuu perdidit, recuperare per Dei gratiam, & miraculum po- teſt, at tempus perditum, nec per omnipotentiam DEI me. Ncln poteſt recuperari. Habuit annus elapſus dies 365. horas Mum Erangefk 8760. medias 17720. quadrantes 3 5049. nec minutum iPui poteſt revocari, de minutis verò omnibus reſponderi, & t hoc templ tantæ jacturæ rationem reddere oportebit. Tam pre- ent, Et hun tioſum tempus eſt, ut, licèt Sancti in Cœlo habeant omnia, mſlendkt. tempus tamen augendæ gloriæ non habeant. Tempus non Wa erit ampliis. Tam pretioſum tempus eſt, ut Inumquem- que noſtrüm nihil magis anget, arguet, poenitebit, quàm non benè, aut non melius impendiſſe tempus, quia clarè perſpiciemus, quot momenta perdidimus, tot perdidiſſe 1 nos æternitates, quih premium æternum duraturum, illi momento benè impenſo reſpondiſſet. En temperis pretium, cujus videlicet minuta ſingula integram valent ternitatem. At nolo ego primam novi anni Concio- nem efſe tam rigidam; quin potius, ut tempus omne quam feliciffimè fluat, varia horologia, quæ ſunt men- ſura temporis, diſtribuam; petens viciſſim, ut in ſtrenam mihi dimidiam horulam faveant, quâà dicentem benevolè audiant. * B INH Nn 3 Inter §. 2. Homo ſi- milis horo- logio, 286 Feſto Circumciſionis Dominicæ. Inter ſigna, ex quibus ſtatum urbis colligebat Caro- lus V. Imperator Maximus, erat horelogium. Inter in- ſigniora prædeſtinationis ſigna non infmum eſt, ſi homo ſit horologium benè ordinatum. Hominem horologio ſimilem eſſe, Seneca dixit, in quo rotæ ſunt animæ po- tentiæ. Inquies eſt cor ſemper inquietum, pondus eſt amor, juxta vulgatum illud Auguſtini: Amor meus, pondus meum. Index eſt lingua: Loquere ju venis, ut te videam. Campana & malleus ſunt manus, ſeu opera, quæ ſi corre- ſpondeant indici, totümque horologium erit laude dignum æternâ, dignum, quod in Cœli arcem transferatur. Tria porrò obſervo in horologio vivo, ac curanda, quæ in tribus abbreviati nominis litteris comprehenduntur. Primèò in littera I, quæ à ſummo deorſum ducitur, nec niſi à pau- cis recta duci ſurſum ſolet, jugem ad inferiora ea in- nata corruptæ naturæ fragilitate inclinationem lego, cui adſcribitur: In inſima; attrahenda proindè ſunt pon- dera, & in ſuperna per amorem ſupernorum attrahen- da. Cupis ergò ſcire, homo, utrùm ſis juſtum horo- logium, DEO, & Superis dilectum? vide, utrum cor- ruptionis tuæ pondus attrahas, in cœleſtia mentem diri- gas, pravas ſuperes inclinationes. Littera H, quæ ferè ex æ&qualibus conſtat lineis, horarum denotat æqualita- tem. Nonnulli horas diſtribuunt, prout in theatro pro- duci vidit Stengelius in Labyr. c. 13. Sunt quædam magnæ admodum horæ, mediocres aliæ, nonnullæ minu- tæ; & hæ ſunt horæ orandi, mediocres laborandi, maxi- mæ dormiendi, edendi, bibendi, ludendique horæ. S. de- nique ſignificat Solem, quem ſi ſequatur horologium, & primam diei cum Oriente, ultimam cum Occidente, me- diam cum meridiano peragat, errare non poteſt. Noſter Sol ſit ſola voluntas Dei, ſecundum quam dirigamur in in- greſſu, progreſſu, egreſſu; in fortuna ſumma, infima, me- dia; & cedent feliciter omnia. Duas 8tn PCen engan, neucanmmmnun Weln asden M,vn Ullkſne wcturh inſetilsbanthe ulimi, ſen is, polhez der Dlnod ecal 6Konipronimn zihdrinn enel chri niien Müthmreth liſenti len Henilimn, ner⸗ TmsCnn lfnbeninn nnlitte inenceni Wunnkit e⸗ — Exbhortatio Strena ſecunda. 2 87 giun. len Duas præcipuè horas unusquisque obſervet, primam, . 2. Nmmet,iinn & ultimam, cum Deus ſe vocet Principem, & finem. Py- Duæ præ- , . T „0„ cipuè funt inem hanici thagoræ dogma Iaudat S. Hieronymus I. 3. c. 10. contra heræ eb- ſnt Tine Ruffinum: Duorum temporum quàm maximè habe cu- ſervandæ, m, pnin e anem tutini, && veſpertini. Eadem ſtella, quæ Solem præ- nrneg it oriturum, ſequitur Occidentem, & hoſphorus manè, ,ltte en veſperi Heſperus vocatur, ad indicandum, quòd bona in ant. ſtella diem exigant, & ſic annum prouti diem, ſic totam itſuitünu vitam, uti annum tranſigant, qui primam, quâevigilant, & ſernur. N ultimam, quàâ vigilare deſinunt „horam benè impendunt. e,ueinde A Januario annus incipit, à Jano nomen hic menſis deſu- „endn mit; Janus porrô duplicem geſtare frontem, credebatur ntut, kimm à Gentilibus, quaſi duo tempora reſpiciat, præteritum, & Ben futurum; doceâtque duas potiſſimum horas ad diem, & f annum beatè exigendum obſervandas, primam, & ulti- ntionem ea mam. Atque ex his duabus horis, primam inprimis obſer- cincet a vandam velim, quia ab eâ plurimum reliquarum pendet fe- orum atehn licitas. In Principio creavit Deus cœlum & terram Princi- ſsiuſtum kor pium illud jure vocatur hora prima temporis, ſeu horo- e, urim a fogii univerfalis ab Artifice Deo extructi; ecce autem! quid iamemten dd in primâà horâ, ſeu principio operum fecerit; cœlum a, Gr i creavit prius, poſteà terram, ut ſciremus, illud opus eſſe Eendrnt een divinum, quod è& cœlo incipit; illud efſe opus perfe tum, in theneon vel perfectioni proximum, quod habet bonum principium. . t Iurit Eleganti doctrinâ expreſſum id adverto Iſaiæ 21. ubi no- ,nonnulemm QGurnus viator à vigile quærit & ingeminat: Cuſtos quid de 8laborincium „oge? quid horæ eſt vigil? Reſpondit vigil: Venit manè ique holt. SoâHοουo Si quæritis, quærité convertimini, venite. Reſponſio rhorolgte rectè ſapientiſſima, nec ab alio profecta cuſtode, quàm qui Occee eſt ſupremus omnium vigiliarum Dominus, & per ex cel- npoteltt n lentiam: Cuſtos hominum appellatur. Duo tempora, de cirigent nocte huſus mortalitatis obſervanda ſunt; duæ horæ benè nmu, jnhmnnd⸗ dirigendæ „impendendæ que, matutina, & ſerotina, prima, && ultima, ut manè dicamus cum falt. Dew, Deus med zt, e u88 Feſto éireumeihonl Dominicæ. —— — te luce vigilo. Veſperi verò repetamus cum eodem: In. mina oculos meos, ne unquam obdormiam in morte, in pace in idipſum dormiam & requieſcam 6. 4. In Prineipio erat Verbum, & Verbum erat DECIS, ait in princi- à principio Principalis ſui Evangelii Joannes. Si in princi- P ope. Pio cogitationum, werborum, operum noſtrorum, Verbum berim,co- incarnatum, JESOS circumcifus, vel crucifixus eſt, erunt ueniie. omnes noſtræ cogitationes divinitati affines, hoc eſt, Ver- verbum bum noſtrum erit apud Deum, & Deus erit Verbum no- incarna- ſtrum, habebimusque eundem finem, quo Evangelium um. foannis finiri ſolet, plenum gratiæ, & veritatis. In Prin- cipio anni nomen vocari ſibi voluit DEluIs homo, ut ab hoc nomine principium deſumeremus, nec à Jove, ſed à Jeho- va, imò JESI ſumeremus exordium ad conſummandum feliciter vitæ, & ſalutis noſtræ negotium. Fecit Deus à mun- di principio duo Luminaria magna, Luminare majus, ut præeſſet diei, Gen. 1I. v. 4. quæ verba ſic legit S. Athanaſius orat. 3. contra Arrium: Fecit Deus duo Luminaria magna, Lumi- nare majus ad exordia diei, Luminare minus ad exordia noctis, quaſi Sol pro exordio diei productus ſit; nimirum ſi Sol elucet in initio diei, bonum eſt ſecuturæ perſeverantiæ auſpicium. Et idcircò fortaſſis in Sole poſuit IESus nomen ſuum, idque primâ anni die, & quidem o&avâ poſt Nativi- tatem aſſumſit, colique voluit, ut ab boc nomine omne feli- citatis omen deſumendum eſſe doceret. Sed jam ad pro- miſſorum horologiorum diſtributionem progrediamur. . 4* In omnibus Scripturis unicum invenio Gα orologium, sStarinus Quod Achaz Rex fieri fecit, fitque ejusdem mentio 4. Reg. efferantur 20 V. I I. & Iſa. 38. v. S. quòd videlicet Sol in decimam redie- — lineam, ad indicandamEzechiæRegi⸗ longiorem, ex ſingu- enm, lari Numinis indultu ætatem. Horologium hoc, cum ſacrum ſit, in ſacris utpotè litteris conſignatum, opto illud Sanctiſ- ſimoò Domino noſtro Innocentio, Sereniſſimo, & Reveren- diſſimo Epiſcopo Alberto, Reverendiſſimo Clero, ommf. U8- a M — . sn 4 ti migen nigetal i eiki kinleonghiin⸗ 4 9 1 nueknimenn ſKek Niſe krulhnr Rane kuutkhn Unlli,iCxun etedggaunl Ebnenstegel n nnu horsd Mönonerebegen n, ürieraenin uubeo, octone⸗ lnpons. Nen inhed, erörgn ibkKerantoctie Abl, kAn ini ſitni, tun Aflegsuni an Ermtz Negig PKuinn ſegn Atninge, 64 . Bwhortatio & Strena ſecunda. 2989 — — enel busque urbis hujus Religioſis, ut ſuis illud in amoribus, nui oculéque gratioſo fovere dignentur. Ad lineam decimam rDlN quotidiè regrediendum eſt, ut vivamus. Decima linea cru- 8. Fin 3) cem ſignificat, in cruce vita. Sint cordi quina Crucifixi Jeſu ſr lnni vulnera, ter quotidie ſalutanda, atque amplectenda, & ſpe- ſctumn Velin rare auſim, annos vitæ quindecim feliciter adjiciendos. tnbeß enn Pompejus Magnus in triumpho ſuo montem aureum Shact,da portari fecit, in quo rupes, fontes, arbores, flores, anima- einſehunn. lia varia ex gemmis videbantur. In vertice montis Horo- Goyngin 1ogium ſtetit ſupra turrim auream carbunculis undique di- Titats, Inhi ſtinctum. . nomo, Alitk,e Ut Pompejo Magno major ſis, & domitore illo ſepten- ore, ſed ii decim Regum glorioſior, Auguſtiſſime Imperator Leopol- onfummadn de, opto Majeſtati tuæ nomine urbis hujus tibi devotiſſi- cit Deusimm mæ, Unâque offero Horologium aureum, ut Tibi & tuis nuju, it ref noenniſi aureæ fluant Horæ, ſignenturque non niveis am- hamfiso plius lapillis, ſed Carbunculis. . Imagna, Lun Alfredus Anglorum Rex, ut de eo teſtatur Wilhelmus ns ad erds Malmesburienſis de geſt. Angl. c. 4. habebat in Capella ſua ſt; ninium candelam, in 24. horas diviſam, erâtque officium æditui, Epetkerennti quot horis monere Regem, exarſiſſe horam, ageret, quod edneme agendum, diviſerat enim Rex probiſſimus ità noras 24. ut EeunipolNf G&ο daret Deo, octo negotiis regni, reliquas o& necefſi- onineonme tatibus corporis. Regium hoc Horologium Perilluſtri No- ded mAn. bilitati offero, precôrque Alfredi exemplo horas ſimiliter ogreciuunn diſpenſent, & erunt o&ties beati. enio Horugr Prænobili, & Ampliſſimo Magiſtratui offero E orolo- M §. . mmento 4N gium Caroli Magni, tantàâ fabrefactum arte, ut quot horis rui Merea- rres Sancti Reges una cum ſtellâ prodirent, ſua Jeſulo mu-coribus, in decimamſe nlenag nera deferentes. Regias ducunt horas, qui quot horis, cor, Nens⸗ ſoccudg corpus, & animam Regum Regi pro pietate & juſtitia devo- ventuti, & opto ede vent, conſecrantque. = Morituris. go lenet Militiæ Cæſareæ offero Horologium ſolare quod Ma- tris dotoroſæ appellatur. Imago eſt dolentis Deiparæ, cu- jus 290 Feſto Circumeifionis Dominicæ. jus pectore prodiens gladius pro ſtylo eſt, & ci rcumſcriptas horas projectà umbrã deſignat. Rara vobis, ò milites! hora fluit ſinè linea, imò gladio doloris. At Matrem illam re- ſpicite, quæ eſt caſtrorum acies ordinata, ejusdemque gladio gladios dolorum veſtrorum diſpungite, ut revelen- tur, revelentur, inquam, mœſtæ de multorum cordibus cogitationes. Mercatoribus & Opificibus opto Horologium Caroli V. annulo incluſum, horas ſingulas indigitans, puncturis Cæ- ſareo digito impreſſis. Pungantur utinam horis ſingulis ad brevem, & piam aliquam aſpirationem eliciendam corda veſtra; acutius compungantur, quoties periculum erit lon- giore digito, vel injuſtà manu delinquendi. Conjugatis precor Horologium ſolare in cruce conſigna⸗ tum, in quo pro ſtylo cornua crucis funt, ſingulas adumbran- tia diei horas. Crux eſt conjugium, ſed ſi umbra crucis Chriſti in hanc crucem, velut in pii latronis crucem proji- ciatur, audietur ſæpius verbum illud Solatii: Hodit „hac horu, mecum eris inparadyſo. Paradyſum in terris habent illi Conjuges, qui Crucis Dominicæ memores „ſeriò recogi- tant, meram umbram eſſe, quidquid patiuntur in hac vita, umbram porrò ſalutarem, ſi à Cruce Chriſti, & Sole Iuſtitiæ provenire credatur. Virginibus offero Horologium, quod vulgò Compaſtum dicimus; ſit illis pro lingvula magnetica Amor Marlæ, re- ſpiciant, ex Bernardi conſilio, Stellam ſolarem „& invocent Mariam; nec quiete potiri ſe ſentiant „donec in virgineo Mariæ ſinu requieſcant. Sol illis ſit jeſus, Virginis Filius, à cujus nutu, & directione pendeant, ut quàvis horâ, quid agendum omittendumve ſit, Sole clarius perſpiciant. Viduis cedat &lepßdra, more veteri ex aquarum de- fluxu menſurata. Scio, illas ſæpius occinere tritum illud: MNos flendo ducimus honas. At! 6 bonæ viduæ, lacrymas veſtras ad Jeſu & Mariæ lacrymas attemperate, & vertetur triſti⸗ iibisnetsf⸗ Moinröh nckndemau iturenmiiß N 4 Zntipimmm iont, lſodh Aolto,ifillite Ehr kigimut urs ſent Mnr,. ent cuibunſe Wton, nunngu umfrint, gn amtwem enpel rrd horanit lmonhien, ricle cene alutfer in le Wiilihremald 6mmenDomine Criäinhorto umllugchrin Mfrlomin Watchin, 1 ltorum Corcibus yuinamly. 8, onvrsCE⸗ m hors ingnis liciendmonnd ticulumertir. 1cuct cNe Vlasadumbre ſumbra crud- iscrucem pro⸗ i: Holit, Aa ertis ubentil , ſerid recogi⸗ Kor inhuc rit, KReſüne vulpdCnpefe Amor Matlet em, Ninmud onec in iggnn „Vitginokii änishori, erſhicint⸗ ere tritunm 4 1 Exchortatio & Strena ſecunda. 291 triſtitia veſtra in gaudium, lacryma in optimum conſola- tionis vinum, hora amaroris in annum amoris. Studiosæ Juventuti Horologium hortenſe conſigno, quale in hortis Magnatum paſſim cernere eſt, in viridanti areola expreſſum, & cujus medio virga ſeu pertica exur- gens horas ſingulas umbrà ſuàâ diſpeſcit. Nulla hora ſinè linea laboris, & ſtudii vobis abeat, ſitque pro directrice ſtylo ferula, ſcholaſticæ cura diſciplinæ, ut floridum Deo, hominibusque ſitis ſpectaculum, & horologium. Morituris hoc annò dedico Horologium 5. Brunonis, ſeu clepſydram ex contuſis mortuorum oſſibus cum in- ſcriptione triplici: Serius, aut citius: ex bis una: qud non putatis. Horologium nonnulli in manibus ſuis deſcribunt, qua ſibi obverſa, & ſtylo digitali inter pollicem, & indicem interpoſito, infallibiliter horam tangunt divinam. Ma- nuale hoc horologium Auditoribus meis offero, precérque, ut factores verbi ſint, & in manibus, ut ajunt, horas ſingu- las habeant, quibus inſpectis indubitatè conjiciant, quota ſonuerit hora, ſonabitque, volo dicere, ex operibus ſuis conjecturam faciant, qualem horam, quale ævum, qua- lem æternitatem expectare habeant, felicem, an infe- icem. Ut porrò hora vitæ ultima ter beata ſit, audite hiſto- riam memorabilem, quam P. Bartholomæus de Angelis Ord. Prædic. l. 1. de præpar. ad mortem deſcripſit: Pius quidam Pontifex in lethali morbo dixit Confeſſario ſuo: Cum me in ſuprema lucta videris, recites, velim, pro me ter Orationem Dominicam, primòè quidem in honorem agoniæ Chriſti in horto, & ſudoris ſanguinei. Deindè in memoriam illius charitatis, quà DEUsS factus eſthomo, & Homo Deus pro homine mortuus eſt in cruce. Fecit ar- denter Confeſſarius, exſpiravit Pontifex, & non diu pòſt . O0ο 2 ſtitit 292 Feſto Cireumeiſ. Domin. Exhort. & Strena ſecunla. ſtitit ſeſe, gratiasque agens pro exhibitàâ charitate dixit: M . Cum oraſti primam Orationem Dominicam, Chriſtus Je- ſus, Redemptor meus, æterno Patri præſentavit ſanguu- M nem, quem effudit in Oliveto, & illicò inter anguſtias „ mortis mirum quantum fui recreatus. Dum recitaſti alte- de ram, Chriſtus Salvator meus ſanguine illo, quem fudit in cruce, eluit omnes animæ meæ maculas, ut evaſerit nive oinltonett purior. Denique dum orares tertiam, piiſſimus Salvator len. e⸗ Cœlum mihi aperuit, & in paradyſum me introduxit. His dictis videri deſiit, immortali documento nobis relicto, Glrript ut ſimilem pietatem quotidie exerceant in vità, qui Pſerarsron ſolatio non abſimili gaudere cupiunt Fuiͤ,en in morte. VCgnscu idhn NMthe ,Ear the s tnholrit n Nhent: Geunui t rn an , ſer nicleeth Tenelrnet. Ptdi,ing MuAtilima elſeibsroe⸗ PkiSponon n Hoc ein, MIn. Kepe Ap ſomnon, tütſknl, mun Mchlenuit, Aunkhich Exhor- Auignci zeunt — chimnin em, iiul. Lſentatingi d interangli Umrecitiſie. , quemfückt Ut eyaſerir nin illlnsoeleeto indtodurkt H t nobis relcte Ninyiti,l Piunt — 383 (—) 8 293 ESAESANEE A NS SEEAEEENS Exhortatio & Strena tertia. Angeli invocantur, & aſſignantur. Vocatum eſt nomen ejus ESIUIS, quod vocatum eſt ab Angelo. Luc. 2. v. 2I. Antæ dignitatis, ac majeſtatis novum nomen Sal- §. r. vatoris noſtri eſt, ut non niſi Angelica cum de-Curin li- votione, reverentiâque proferri mereatur. Hæc raienit A Origenis cauſa eſt homil. 14. in Lucam & S. Pa-Chriſti ſchaſii lib. I. in Matthæum, cur dicatur vocatum eſſe ab aon ſit po- Angelo, & cur Matthæus deſcripturus generatienem Sal- laitio no⸗ vatoris non poſuerit nomen JEstI in initio, ſed ſolum- men Eſe? modè dixerit: Generatio Chriſti ſic erat, ſtatimque intro- duxerit Angelum cum Joſeph loquentem: Vogabis nomen cjus Jeſum, ut videlicet hunc honorem Angelo dicendum Matthæus reſervaret. Angelus, Angelorum Reginam al- locutus: V'ocabis, inquit, nomen ejus Jeſas; hie erit Mag- nus, & Filius Altiſimi vocabitur. Vocabitur Filius DEl ab omnibus, ſed Jeſus vocabitur à te tantum, purior Ange- lis Virgo, & à Sponſo tue, qui angelicam proximè æqquat puritatem. Hoc enim nomen, non niſi à puriffimis dignè pronuntiatur. Sæpè Salvator à Pilato nominatus eſt Rex, vel Meſſias, oannis 19., nunquam IESUS, quia puriſſimo ore debuit efferri, manu tamen illud exaravit, cum titu- lum crucis conſignavit, quia manus tota erat lota, ut notat S. Hieronymus, & Paſchaſius in cap. 27. Matthæi, quâ cæ- remoniaâ puritas notabatur; lingua aurem illota, ideôque pronunciando JESU nomini indigna remanebat. Latro in cruce ab hoc nomine conſilium accepit, & lumen in con- Oo 3 ver- §. 2. Qui hoe men igne pro- Kack, onus Angelus eſt. 294 Feſto Circumcifionis Dominicæ. verſionem, ut docet Arnoldus Carnotenſis ſerm. 7. de ver- bis Domini, conſtat ex Lucæ 23. v. 39. & 40. ubi recenſitâ ſuperſcriptione mox addit: Unus autem de his, qui pendebant, latronibus, blasphemabat tum, dicens: Si tu e& Chriſtus (en ut neque ſiniſter latro nomen JEoU proferre auſit) ſalvum fac temetipſum, & nos. Reſpondens autem alter increpa- bat eum, dicens: Megque tu times Deum, quéêd in eàdem dam- natione c. Unde tanta latroni dextero animoſitas, & con- verſio repentina? Nomini IESU propinquus pendebat, at- que, ut Arnoldus loquitur, ſacræ illælitteræ latronem intra ſe colligebant! Vocatum eſt ab Angelo; à quo Angelo? cur nomen non exprimitur? cur ſaltem non additur: Angelus Domini? qui ortum Paſtoribus annuntiavit? Luc. 2. v. 9. hoc additamen- to gaudet: Ecce, Angelus Domini adſtitit juwta illos, & cla- Titas Dei circumfulſit eos. Annon potiori jure Angelus Do- mini audiat, qui Dominicum nomen pronuntiat? reſpon- der doctiffimus Sylveira: Ut Angelus ille Nativitatis nun- cius pro bono agnoſceretur, neceſſe fuit illum dici Ange- lum Domini, & claritate divinâ circumdari; ſiquidem no- men JEsll non pronuntiat; at verò ut iſte reputetur pro bono, ſufficit ſanctiſſimum nomen ab hoc pronuntiari, quod pronuntiantem ſanctum facit. Nec additur nomen Proprium Gabrieſis, quia ad divini nominis præſentiam nullum aliud apparere poteſt; quemadmodum coram Sole non apparent minora ſidera. Omnis enim magnitude creata, nulla eſt coram hoc nomine. Fortè ideò vocatur Angelus in genere, quòd omnes ſimul protulerint hoc no- men, & ab eo nobilitati ſint; unde & libenter in hoc no- mine invocati aderunt, & protegent nos omni horâ, & momento. Angelis ſuis mandavit de te, Pſal. 90. per boc protegameum, quoniam cogno vit nomen meum. Qui proindè Protegi, inq; manibus portari vult angelicis, cognoſcat hoc nomen, & in eo vocet Angelos, qui libenter mierune: e olu⸗ AS in e lutir urketnolein Hereicim nenuns Ceſedelsaoe Ule, Dolonmmmn npatlltze edanment. M urinauworz4 elrzmnent ven fenpwelnoſue Eilirenprlcatet intminonmoe i imu ſih er)ommäcirini nteptbim. N Mnni Anrdin tolnc inrocen ötulisDecil An Nred elglonn N Er,ihonun, enn ipho Kthentedh e. fhn . n Fenu iee. Exbortatio & oötrena tertia. —— 29 5 ſen een. ſolutione jam quaſi acceptà ſtabunt in cuſtodiam noſtram. 40, inineſt Habet Michaẽl in ſeuto hoc nomen, habent & omnes alii: guilen Conſtitui proindé viginti quatuor Angelos pro totidem MuC diei, noctisque horis deſignare, qui pro nobis vocent, & in- leauit uun vocent nomen Jeſu, nésque in eodem protegant. maler ingten Diviſit Salvaton noſter diem in horas duodecim. Joan. 6. 2. lineilen n 11. v. 9. Mönne duodecim ſunt horæ diti? reliquas nocti con-Puodecim nuſtsAͤoh ceflit,unde & duodecim Angeles pro die ponamus, qui ſcu- sithre enitdn,. to ſanctiſſimi nominis cuſtodiam ſuper nos habeant, pro koris diei Mnnin noG&;εο verò alios duodecim, quos de nocte legimus, compa- ſte⸗ ruiſſe. Pro hora prima diei vocemus Angelum illum „qui gantur. curnomnenten cum lacob luctatus eſt, Geneſ. 32. v 26. nocteε totâ, ſurgen- Doninili te verò aurorà dixit: Oimitteme, Jam enim aſcendit aurora, hocacdditam Qquid faciunt in Aurora Angeli? Laudant nomen Domini. Nta llot& Ante b-olem permanet nomen eium. Pſ. 77. v. 17. Surgente au- Ne Angeheb. rorã tempus eſt nos ſurgere ad diurnos labores; ſed hos ſinè untin, en benedictione angelica feliciter vi aggredimur. Non ſvadeo, Natiritatis nin noctem totam in orando exigere, ſuadeo tamen ſurgente lum dicidane aurorà, quâ omne⸗ filii Dei jubilant, & tanquam aſtra matu- ſqnidenne tina Solem N ominis divini adorant, benedictionem petere, etehrnenrit quæ non negabitur. Adorant omnes Angeli à Solis ortu moc Ronntieii nomen Domini, & pro ĩis orant, qui huic nomini ex animo amännkam addicunnrr. ANr Pro ſecunda invocemus Angelos illos, qui ĩteratò Moyſi in duabus tabulis Decalogum ſcripſerunt. Accepit enim Moyſes Legem, ut prædicavit S. Stephanus Ac. 7. v. 3 5. in diſpohtione Angelorum. Hos eosdem rogemus, ut, qui diſpo- ſuêre Legem, diſponant & actus noſtros in Lege, ut non of- minis Nrkſatiu odumcokmmde enim migniu orte ided wen tuletint hocn h fendamus eâ die ad lapides, ſed inoffenſo pede viam man- benter in ddatorum decurramus, vitæque æternæ calculum merea- 38 Ommli ho mur. Hora diei tertia, hora Spirites Sancti eſt, qui horâ ter- Plil go, tià in orbem die Pentecoſtes advenit juxta illud: Cuùm lucis hymno un. (e ora tertia, repenté mundus intonat. Pro hac invocemus An-Breviar. . . . . . s⸗ ndl gelum illum tertium, qui cum duobus ad Abraham divertit, enter aell 6 Geneſ. — Dan. 14. V. 3. Gen. 28. V. 12. 296 Feſto Circumcifionis Dominicæ. Geneſ. 18. Sed poſteà, cùm eundum eſſet Sodomam, non comparuit; ſiquidem duo tantum ad Loth veniſſe narran- tur; nimirum, quia perſonam Spiri tus Sancti obibat, qui eſt ipſiſſima Clementia, noluit triſtiſſimo pereuntium urbium ſpectaculo intereſſe. Rogemus eundem Angelum, ut hac & omni horâ malum imminens avertat, Deumque gemitibus inenarrabilibus exoret, ut non ſecundum juſtitiam, ſed mi- ſericordiam ſuam inexhauſtam nos ab omni periculo præ- ſervet. oſſumus, & reliquos duos tertio addere, ut ſicut Lothum ab incendii periculo eripuéêre, ità, & nos, vel invi- tos ab occaſione peccandi extrahant, & collocent in tuto. Pro quarta in vocemus Angelum, qui Joſue fideliter ad- ſtitit, & Jordanem tranlire juſſit c. I. tranſibimus feliciter fluvium judicii, eruntque nobis quatuor noviſſima non hor- rori, ſed dulcori, ſi Angelus, & Joſue, ſive nomen 7ESU ſint dux & comes viæ, ac vitæ noſtræ. Hora quinta prandii hora eſt, quòâ commodè nobis veniet Angelus ille, qui Danieli prandium providit, cum Habacuc ſtimulavit: F'er prandium, quod habes, in Babylonem Danieli. Conducet quàm optimè ab ejusmodi diſpenſatore miſſum & benedictum prandium. Hora ſexta Orationis hora eſt, quâ ſignum datur ad ſa- lutandam Deiparam. Pro hac deſignemus Angelos, quos in ſcala jacob vidit aſcendentes, & deſcendentes. Scala Ja- cob Deiparam deſignat, per hanc aſcendunt Angeli, & in ſcuto ſuo deferunt preces noſtras, referuntque gratias co- pioſas, ſi plenam gratiæ Reginam Angelorum angelicà re- verentiâ, ac fervore ſalutemus. Hora ſeptima hora eſt, quã Solurit vehementius, & Ec- cleſia orat: Aufer calorem noium. Eligamus in cuſtodem Angelum illum, qui tribus pueris in fornace Babylonicàâ præſtò fuit Dan. 3. v. y. Angelus autem Domini deſcendit in fornacem. Deſcendat ad nos æſtuantes tentationibus, curis, negotiis, & nomine Jeſu igneo reſtinguat ignes, tollatque calorem noxium. Hora zivotb etlurilmn mbenſenuli Re ectune Ctenondagelmm rciunti⸗ . lpigren,nenatk acenuſthon sleciliritiri ininnen Enon 6nooppeninthen N, A ericone Natrodngelse lnceciniinnoc⸗ gores compart ADrini.Voczvit lenm. At rerde n udgi/ Wergohunſthl Annons une iciueine ginſobehe Uitb ingelus Rkäni ie nor ühum inbe W len Aöaeeni ncdiobbtnid reumtfumtnbin ngetunm,uthak Imquegemitbu uttitiam, ſedni miperoloprr. AAcete, wdrnt 3, ͤnos, Winri Hocentintuo. oſuefdeltead ſbimus felcn Vifümanonhh- Dmen fBSIII intapranciihwn ile, gviDunt : Eerzrautin. luimoptinen npranciun, Oundatur Aſe W MN0s, dente. Nli Cunt Aneel, K1 hntge gritutt vorumm Angenn Pemenmisit mmvsinclſod⸗ rnace Ntſin⸗ uniiin rntonbblec, ignes iol M.. Frbortatio &o' Strena kertie. —97 Hora octava laboris hora eſt, quâ nos inviſat Angelus ille, qui Gedeonem triturantem ſalutavit, animavit, & re- creavit. Jud. 6, V 12. Dominus tecum, virorum fortiſſime! Eſt nimirum cum laborantibus Dominus, ſicut cum otioſis ad- verſarius. Dulcis erit labor, ſi præſtò ſit cum ſcuto ſalutari Angelus Domini. HZ . Horà nonâ mortis Dominicæ recolitur memoria, quam adumbravit Iſaac à Patre immolandus, niſi Angelus gladium tenuiſſet, & ſcutum nominis divini objeciſſet. Geneſ. 22. Ro- gemus eundem, ut ſi hac, vel alià horâ juſtitia divina ad per- cutiendum nos gladium evaginâſſet, bonus Angelus repræ- ſentatà Domini morte, quæ in ipſo nomine I HS à cruce, & clavis refertur, avertat itum, & benedictionem impetret. Hora decima ſit hora merendæ, quam adferat nobis An- gelus ille, qui Eliæ ſub junipero jacenti, & ante tempus dor- mienti, panem, & aquam attulit, 3. Reg. 19. Surge, comede! Non in ſolo pane vivit homo, ſed in omni verbo; quod illud Verbum, niſi Verbi nomen ſanctum: in cujus fortitudine confortabit nos Angelus, donec ad montem quietis æternæ pertinpgamus. Pro undecimà invocemus Angelum illum, qui ancillæ Agar aliquoties comparuit, ab eàque dicus eſt Geneſ. 16. WVomen Domini. Vocavit autem nomen Domini, qui loque- batur ad eam. At verè c. 21. ſolatus eandem eſt Angelus fuaviſſimè. Quid agis Agar? noli timere! Oſtenditque illi puteum, ex quo hauſit ſolatium, & vitam. Idem Angelus in nomine Salvatoris puteum ſolatiorum oſtendit in quavis adverlitate, ſolicitudine, tentatione. Quid agis deſolate? en erupit in ipſo Bethlecmi antro fons, ex quo bibe in no- mine Domini, Angelus propinat. 5 Duodecimâ & noviſſimâ horâ appellemus Angelum illum, qui Joanni in Pathmo pandit myſteria ad noviſſi- mum mundi diem, & heram evolvenda. Eſt vita noſtra Apocalypſis, ſecretò enim revelantur, & non intelliguntur Pp myſte- 298 Feeſto Circumciſionis Dominicæ. . 3 myſteria, quæ nobis confert Deus. Nomen Jeſu clavis eſtk hdee ad hæc myſteria, ſed quia nos non ſcimus eã uti, Angelum . 4 1 ſul. rogemus, ut aperiat nobis præſertim horæ ultimæ myſte- in grutut rium: Motum fac mihi finem meum, Pf. 38. nè mors inopina nug mlmni præveniat. Finit Apoſtolus Apocalypſin in nomine jeſu, nnc⸗ W Juva, bone Angele ut in hoc vitam noſtram finiamus. In- , Auh S clinato Jeſus capite moritur, ut morti annuat, hæc enim (lin tergiverſabatur accedere propter titulum Crucis. Sit jefſus il Pͤei in ore, & corde noſtro, ſit titulus Jeſu Nazareni Regis judao- rlit. 1 rum in fronte noſtrâ, & mors in vitam nobis proficiet, & fa:. hlis t, lutem. Et hic finis eſto diei, ſuccedit nox cum duodecim iglis l horis, totidémque angelicis Vigilibus, qui non dormiunt, WNANNN neque dormitant. nnutn md Pro horâ primâ noctis ſerviet nobis Angelus ille, qui ſemimemn Ali duo- Jecim 4n- Iuadraginta annis populo in deſerto in columna ignis ſervi-· aAhrhniiſſtude geli pro vit. Non erit opus noctu alere Lumen, nec opus erit timere Itunſteniscu Rorisno- tenebrarum Principem, ſi Angelus Domini nomen nobis üöklinliil urnis. præferat, tanquam columnam illuſtriffimam 3 & ſic, vel nifemienne dormiendo ibimus in terram prom flionis. IwmtdAm Pro ſecundà dignetur inviſere nos Angelus ille ex che- nnMsiol rubinorum choro, qui bisSalamoni apparuit, & Sapientiam misles contulit. Omnes theſauri Sapientiæ, & Scientiæ Dei ſunt in SA. DlO nomine Jefu. O ſi vel minimum inde nummum promat l A., ℳ Angelus; fiemus dormiendo docti. SðWð öhuiterciene Pro tertiâ loquatur nobis Angelus, qui Samuelem ter- oſeugintafon tiò vocavit, & quartò tandem voluntatem divinam aperuit:. jalehheisnin 1. Reg. 3. Loquere Domine, quia audit ſervus tuus. Miilen feveln * Reg. 19. Pro quartà veniat pro nobis, non contra nos, ille Ange- hgeun u Ius“, qui noéte und centum millia octuaginta quinque ex eſrrik erh Sennacherib exercitu delevit. Quàm fecurè dormiemus, ſi marm pro nobis excubet Angelus, & cor noſtrum tanquam Jeruſa- Ane Riul lem cuſtodjiat ab omnibus phantaſiis, & ſi uggeſtionihus ini-· nin en mici, qui ſœæpius quàm millenis centum octoginta quinque gie u vicibus nos qualibet nocte aggredi, inque noëtem æternam . ah præcipitare deſiderat. Pro lil ne — Echortatio & Stréna tertig. 299 enſetchig Ra Pro quintà Angelum Judithæ rogemus, ut per ipſins ninn ð Frarien idem poſſimus cum veritate dicere, quod intacta Nnanine Juditha c. 13. E. iLit Oominims, quoniam cuſtodi vit me. Pro in nomng u.“, ſext4 vigilent pro nobis lætiſſimi Angeli, qui Paſtoribus na- nonied, tum Salvatorem nuntiärnttt. m Kemnt Pro ſeprimà commendemus nos Angelo illi, qui Joſe- nt, hacein phoinſomnis Matth. I. apparuit, & nomen Salvatoris reve- Gcs Iteii lavit, rurſumque Matth. 2. in ſomnis ſurgere, & tollere pue- eidegela. rum juflit. Difficile foret multis noſtrüm nocturnas in oran- erohe Aha. do vigilias agere, & cum Pſalmographo ſurgere: Media 1cmEden nokte ſurgebam, rogemus ſaltem Angelum, ut ipſe pro nobis I nondomim cum omnibus choris laudet Deum, & exoret, nè Jeſulusun- gquam nobis auferatur. Pro octavâ adeſſe nobis rogemus ngefnile g Angelum illum, de quo Act. 5. v. 19. Angelus autem Domini mpaignisſen per noctem aperiens januas carceris, ut nobis januas purgatorii, Opus eritlimdtt vel etiam infernalis carceris aperiat, déque ſecuturæ vitæ niomen ni ſappliciis feliciter faciat ſmniare. Certè non unus ex ſom- um; Aſc,Wniato inferno infernum evaſit. è Pro nonâ ad illum Angelum ſuſpiremus, qui Petrum Onsileer che à proximo mortis periculo exemit, Act. 12. ut & nos machi- 1 ientun nas infernales Herodis evadamus, & fratrem mortis ſom- Dödrr num evadamus. Pro decimà rogemus Angelum, quiad- ſtitit Paulo, Act. 27. Adſtitit mibi hac no ce Angelus Dei, aſſi- mnmnbrn prome Numnd ſtere nobis pariter dignetur, melius enim nos unus tuebi- nidimmeenn tur, quam ſexaginta fortes Salomonis. Pro undecimà Un- devinmmrn decimi ex Prophetis minoribus Angelum optemus, qui Se- zutuu. cretiſlima eidem revelavit: Vidi per noctem, &ccce, vir 1 nos,ille NI. aſzendens ſuper equum tufum. Zach. I. v. 8. multa eriamnun ginniint Deus loqueretur per ſomnia, ſed vix illum per diem audie- dormiene mus, quomodo per noctem:? Zachariæ, hoc eſt, memoria ncwm eu Oomini ſimus, & audiemuns. tantan Pro duodecima, & ultima noctis hora propitii ſint nobis — illi Angeli, de quibus Dominus: Aittet Angelos ſuos cum gogire tuba. Matth. 24. Hanc illi nobis tubam nuncinflare dignon- 1 em lenn cena, Pp z tur §. . Vaærii An- geli variis aſſignan- Aur. 300 Feſto Circumciſionis Dominicæ. tur ad ſalutarem timorem, nè poſtea inſonent ad intole- randum horrorem. Inflent nobis, ut Hieronymo, ad ani- mandum nos in Dei obſequio, ut deinde, quande dies æter- nitatis eluceſcet, evigilemus in nomine ES ad falutem, ad vi doriam, ad triumphos, ad vitam. Atque ità unum diem finiemus ſicut alterum, annum ſicut diem. Quàm fe- liciter inchoabit annum novum, qui, ſub præſidio horario Sanctorum Angelorum, vigilium indefeſſorum, eundem auſpiſcabitur! Angelum Cuſtodem unicuique noſtrum de- putatum non nominavi, quia is generalem vigiljarum aget Præfectum, ſeduléôque curabit, ut benè conſtitutæ ſint ex- cubiæ. Nec dubito, quin unusquisque delectorum Ange- lorum libenter reponet Angelicum illud: Ecce adſum, ſuper euſtodiam meam ſtabo. Protegam eum, quoniam cognowit No- men meum. Et hoc ſit religioſum meum munufculum in ſtrenam univerſim omnibus oblatum; libet prætereà in particulari optare Angelum iis, quibus ad benè precandum obligatiores ſumus. Et in primis quidem Auguſtiflimo Imperatori noſtro Angelum illum pre- cor, qui dicitur IHſa. 9. Magni confilii Angelus. Hic ille An- gelus eſt, qui in ſomnis apparuit Regibus, optiméque con- ſuluit Herodis devitare inſidias, ac fortunato fidere in regio- nem fuam reverti. Fuit verò Conſiliarius ille Angelus ipſe- met Jeſulus, qui obſequiis vinci ſe non eſt paſſus, ſed quem- admodum Magi per ſe, & non per ablegatos venerunt ado- raturi, ità Angelorum Dominus per fe, non per Angelum conſuluit, quâ ſit eundum. Hic Angelus præſit conſilio tuo, dirigat induſtriam tuam, ut Ocmus Sereniſtima, & Augu- ſtiſſima ſentiat nunquam fortunatiori ſe egiſſe in ſidere, quàm eum ſerenaretur Conhilié, &o induſtriâ Leopoldi. Auguſtiſfimæ Imperatrici illum opto Angelum, qui Juchic. 13. Manue, & Conjugi apparuit, & gaudium magnum evangelizavit naſciturum Samſonem, ſpem, & decus Domiis ſuæ, Samſon idem ſignificat, quod parvus Sol, quo nomine Luci- eeneent 4 ſe Peneels cuncmipkt) luähni õ hi AI ſtaurttentr) tanentet Ton ntontin, yeirecln. T,dn, Haee 8 leitnemaeh, mnCnentbtt, dn entineken oocotekamte htinegbisgue An.5 Done Iämepan ſt n,e 1,Mentenn ite Aulrun uliennt, NNinamin, is ineelosſi UUmniinen llegn uule,ben litz, Bywbortatio & Strena terti. 301 nndd — — — niad Licifer à Plinio appellatur. Oriatur ex te velut Aurora ſe- lemnnge⸗ reniſſima Lucifer, alter ol, quem mundus uterque ſuſpiciat, ol G. extollat, adoret. = dflunn Reverendiſſimo, Aidmodum Reverendo, Venerabili Sta- eſre iuun tun Eccleſiaſtico in ſtrenam opto Supremum cœleſtium Spi- ſen, (inu rituum Michaélem, cujus ſcuto protegantur, exaltentur, Mreſcio one beatificentur. Michael quis ut Deus? Dii eſtis vos, &y filii ex- druin, eungen celſi omnes. Ab excelſis hisce cogitationibus, nè degenerare dhenkand unquam contingat, Michaél adit, tueatur, propugnet. myſelmmem Nobilitati illum in cuſtodiam precor Angelum, qui ſe onſtintelt. „vocavit Azariam, Ananiæ M agni filium, Tob. 5. v. 18. E lectonmige nmagno genere e tu. v. 19. Cum ergdò ſimilis ſimili gaudeat, atatſnh afſſociabit ſe hbenter Nobilibus Genius nobilis, meéque ncMοα wvoto confentiet. Proverbio dicitur, in aulis magnis, ubi munufculunm cœtera ſunt omnia, deeſſe tria, deeſt nempè res rara, res idet prateteen chara, res præclara. Res rara, veritas; res chara, ſanitas; beneprecnin præclara, aurora. Hæc omnia ſuppeditabit Ananiæ Magmi nlius. Veritatem dicet, quia juratus hoſtis eſt falfitatis; Sa- um Uumde nitatem conſervabit, quia eſt Raphael, medicina Dei; Au- g. Hicile roram oſtendit, quia eſt aſtrum matutinum, & gerit nomen Oprimeve on. in clypeo, quod eſt ante Solem, & adducer auream horam⸗ Wldteneee u de eo dicere quisque poſſit, quod Tobias junior expertus e Nngeree dixit C. 12. v. 3. Bonis omnibus per eum repleti ſumus. . paeſel dtrr Nobiliſſimæ Patriæ noſtræ Germaniæ opto ſuppetias os reterotx illas cœleſtes, quas 4, Reg. 6. 16. diſcipulo oſtendit Magiſter nonperaalln Eliſæus, montem videlicet plenum curribus, & equitibus ræſteonltlan igneis: Multé plures nobiscum ſunt. Nêe time affficta Ger- nigima, Kac K mania, multi erunt, qui te peſſundare ſatagunt, ſed multò egiſe niet plures nobiscum ſunt, qui rebus tuis conſulunt. Mittat fibi es in ſuppetias Angelos ſuos D. Wenceslaus ex Bohemia, An- 4 krende 6 gelum familiarem Hedwigis ex Sileſia, Suatoplucus auge bit 0 ngs. copias tuas! Sta, & Germania, pro Cæſare, & Cæſaris An- ide m Lelus ſtabit pro te. , gu, Pp 3 Magi- 802 Feſto Cireumciſ. Domin. Exhort. & Strena tertia. Magiſtratui politico Cherubinum precor, paradyſi Cu- ſtodem: Colloca vit anute Paradyſum voluptatis Cherubin. Gen. 3. v. 24. Ex ordine ſuccedunt Cherubini, & mutantex- cubias. Cherubini eſtis, qui juſtitiæ, velut parady ſo cuſto- diendo, præeſtis Conſultiſſimi Domini, ecce, vobis flam- meum Cherubini gladium, & totum in obſequia, & cuſto- dliam veſtram ordinem Cherubinorum. Conſjugatis opto Archangelum Gabrielem, qui primus ſandtiſſimum IEſu nomen mundo intulit, cuùm miſſus eſt ad Virginem deiponſatam. Si quis hominum ſtatus nomine hoc indiget, veſter indiget, ut eò levius reddatur jugum, ſub quo colligati non rarò ingemiſcitis, & tribulationem carnis, quæ pro dote ab Apoſtolo prædicta eſt, perſentiſcitis. For- titudo Dei confortet vos, & ſuſpiciones ſiniſtras amoliatur, ut Sacramentum hoc magnum ſit in Chriſto, & Eccleſia. Virginibus illum opto Suſannæ Angelum, de quo vin- dex innocentiæ Daniel dixit c. 13. v. 59. Manet ngelus Domini gladium habens. Nunquam à latere veſtro tutor Da- re potius, quam nomine fueritis. Auditoribus meis omnibus, ac ſingulis opto in ſtrenam Angelos illos cœleſtes piſtores, qui panem pinſuerunt po- pulo in deſerto, omne delectamentum in ſe habentem. Ad niel, aut Angelus vindex diſcedet, ſi Suſannæ, hoc eſt, Lilia, hanc ſacram Eccleſiam conveniſtis, ut pane cœleſti fameli- cam ſatiaretis animam; ſatient ergò vos Beatiſſimi illi Spi- ritus, qui populo electo panem Angelorum depluerunt, ſa- tient, inquam, ſine tædio, ut panis Verbi divini magis ma- gisque ſapiat, nutriat, conducaâtque, & unusquisque exclamet: Manhu! quid hoc? hic eſtnovus annus meus. F eſto oens N Hece⸗ ,enmmremn zue nnink⸗ , rii 4 M teltn uirc Anheinpennn erncünente ,Gnn Dormnn ineeelſerelhitn lftr ſſniun en, Cmmigette n Felutleg fC(NNNEid nntle, G ayi iliu eyn/ lliter nmn rlſnen. O’ AInmr enn Wemin Dinan, ck en 34. Euummalgumn . lanenince mlenmedict Kisfunre b Wönenin⸗ hut — echrnſi htui (knn ni Nonnmne. tpatadſocte Ce, obiztn ein, Kult enguiptimn Cünmiciusek n Kihns donin . Gaturiugun in Inionemcng lentiſcitis in⸗ Krasamolian, ,& Feclekn. Uin, dequort AMonet /luel veſtrotwtor. b hocelt, Li oproinkrenm AVriwerurte ehibemem. necerlelitune eaticimi ic. ngephvemm cdivinimagsn unnsgugu eſtnors né Legem, quam ipſe dederat, ſolvere videretur, ut habet 5 Bernard. — ssesssssssszssesseeee Feſto Nativitatis Chriſti Domini. Concio Ruſtica. De Circumciſione Cordis. 1 N Ut circumcideretur Puer. Luc. 2. Z Ignaculum ſervitutis, & remedhum peccati erigi- §. r nalis, atque ſignum diſtinctivum fidelium ab in- Cur Chri- K& fidelibus fuit circumciſio à Deo inſtituta, & Ab- aei. 7 BSS rahæ imperata. Genef. I17. v. 10. & 1I. Circum cidetur e vobis omne maſeulinum, ut ſit in ſignum fœderis in- ter me & vos. Duram hanc legem liberã voluntate, nons§. Le ſer: ſervili neceſſitate Chriſtus ſuſcepit, ut virtutem Deitatis per 2. de Na- velamen noſtræ infirmitatis abſconderet, inquit S. Leo; aut tivit. 5 Bernardus. Vel ut Legem (verba S. Ambroſii) cum bonore e afca: Nepeliret. Circumciditur Chriſtus ex mente Dionyfii Car- apud Sil. thuſiani, ut virtute, é&y merité circumciſionis ſuæ fideles a Au- Is 1. 1. ritia præcepti illius exponeret, &y ipfam circumcifionem in 1.2. baptiſmum dulciter commutet. Ita namque caput pro membris accepit curationem. Origenes hom. 4. in Luc. Non fuit in Chriſto minor erga genus humanum dilectio, quàm fuerit Sichem in Dinam, cojus amore victus circumciſio- niem paſſus eſt. Gen. 34. Amor, hoc JESU vulnus intu- lit, & ſecuturum aliquando ſanguinis copioſi imbrem præ= müntiavit; ſicut enim cœlum mané rutilans, & rubicun- da aurora ſeram prædicit pluviam, ità proffuus ille ex cir- cumciſionis vuinere rubor, horridam tempeſtatem dilu- vium ſanguinis veſpertino vitæ, & paſſionis tempore ſecu- §. 2. Quid ſit cor incir- 804 F6to Wativitati⸗ Chriſti Domini. turum prænotavit. Ex eodem amore, quo circumeiſio- nem amantiſſimus Jeſus ſubiit, exemplum nobis dare de- ſideravit, ut illius amore circumcidamur in corde, qui pro nobis circumciſus eſt in corpore. Cor enim noſtrum cir- cumceiſione magis indiget, quàm putatione vitis, quàm emundtione ardentis cerei lychnus, quàm reſectione hor- tenſia vitulamina, ut fructum afferat in patientià. Decir- cumciſione cordis agentem breviter, audite patienter. Cor hominis aptiſfimè viti, vel arbuſto compara- tur, quod, cum multa inutilia proferat germina, re- cumciſum. ſectione opus habet, nè ſuccus auferatur ramis, & ſpe- ratus fructus evaneſcat. Duodecim pravos cordis ſur- culos enumeravit JESIIS Marci 7. v. 21. Ab intus de cor- de hominum malæ cogitatione⸗ procedunt, adulteria, for- nicationes, bomicidia &c. qui ſurculi, niſi maturè reſecen- tur, præcociter in ramos peſſimorum operum prodibunt. Circumcidite igitur præputium cordis veſtri, monet DEUS Deut. 10. v. I6. in quæ verba ità ſcripſit Div. Gregorius I. 28. moral. c. 7. Circumcidite præputia cordis veſtri, id eſt, poſtquam luxuriam à carne extinguitis, etiam ſuper- fluas cogitationes reſecate. Cor incircumciſum gerunt, qui cogitationibus omnibus liberum indulgent ingreſſum, quaſi de internis Prætor cœleſtis non judicet, aut cogi- tationis pœnam pati non ſit neceſſe. Niſi enim cogita- tiones ſevero obnoxiæ forent judicio, fruſtrà Salomon intonaret: Abominatio Domini, cogitationes malæ. Fruſtrà Michæas comminaretur: Væ, qui cogitatis inutile, &ope- ramini malum in cubilibus veſtris, C. 2. v. I. Fruſtra Iſaias commoneret: Auferte malum cogitationum veſtrarum, c. I. v. 16. Fruſtrà inſpirator Prophetarum ingeminaret: IIt quid cogitatis mala in cordibus veſtris? Matth. 9. v. 4. & tam accuratè cogitationes blasphemas Phariſæorum Luc. 5, cogitationes temeratias Simonis leproſi. Luc. 7. cogi- tatio- mntendiid nühymn lnm Pe oiſekwnni ell, uaen n riniu n Mher,NMlgttofe Dlitei aeron 4 Mdceun og Ktvinshiinui 1 Nio ſveusi fhinuth Nanu Alnurnuhecole; E Dheededen enhunmeli 1a, Duntaen teimnifionese Mehine, nide Uptlllecktioren E Mentis noen tngum Alrmprrzdi⸗ As geki alt inconezte rtnm elioe one iis, in reſeclonenn ientii. Decd teſatenter⸗ Cbuto onhar dt gerain, ſe Ur tams, Khe ros coles i. Ab intuscei⸗ ,Allleria, mmaturè reſece un prodibun , wonet Dl Di 1, Clegoti, orlie Vri, 8, etiam pel meifonn gerun Ngenringehon Ncer, A ⸗ Ninerin c , ftulri n Dnermntle, En Gti iutit, n Teſonni ingeninnct Math. 9, d Phariſeonm DZZ Concio Ruſtica. 305 tationes ſuperbas ambitioſorum diſcipulorum pondera- ret, Luc. 9. fruſtrà, quòd Aiſeretior cogitationum & inten- tionum cordis ſermo Dei ſit, diceretur Hebr. 4. v. 12. ſi cogi- tationes malæ non eſſent, nulla opera prava patrarentur, nibil eſt certé malorum, inquit in c. 7. Marci Auguſtinus, quod Proverb. cogitatio non antecedit mala. 15. v. 26. Magnus Gregorius cogitationes radici arberis, vel 6. 3. plantæ comparat; mellifluus Bernardus verò vulpeculis Cositatio- vineam demolientibus; doctiſſimus denique Auguſtinus amies ſerpenti Evam tentanti & pervertenti: Quod radix arboris ſunt radi- eſt, voc cuique bominum cogitatio ſua eſt. Qualis radix, talis cibus,vul- fructus; qualis cogitatio, tale opus. Niſi radix citò extir- ferpent'- petur, germina ſua, & folia, & flores, & fructus paulò poſt zus; aſpi⸗ proferet; niſi cogitatio prava quantocyus eliminetur, mala S. Greger: mox deſideria, deteriora conſilia, nequiſſima opera pullula-I. 12. mo- bunt. Eradicetur cogitatio, nè maledicta ſequatur ope- r l. c. 25, ratio, & totius ſpiritualis vineæ, quæ eſt anima tua, deva- ſtatio. Viro ſapienti ſua vita vinea eſt, ſua mens, ſua con- ſcientia, inquit D. Bernardus ſer. 63. in Cant. hanc vineam demoliuntur vulpeculæ; vutpes tentationes ſunt, ait idem ſerm. 64. Vulpeculæ ſunt primæ cogitationes, allicientes ad malum, vel, ut mellifluus docet, vulpecula eſt malum ſub ſpecie boni. Sunt autem cogitationes hominum, aut vanæ, aut factæ immiſſiones per Angelos malos. Capiendæ ſunt vulpeculæ primæ, videlicet cogitationes, priusquam nos capiant per delectationem. Capiendæ & jugulandæ ſunt, nè vineæ mentis noceant tanquam demolitrices vulpe- culæ; imò tanquam ſerpens ille callidiſſimus animan- tium, qui Evam paradiſo, paradiſum Evæ eripuit. Si pri- mam ſerpentis ſuggeſtionem curioſa mulier repreſſiſſet, quot malorum iliades evaſiſſet. At quia primæ ſuggeſtioni locum dedit, in concatenata mox mala incidit, totämque perdidit poſteritatem; quod Evæ ſerpens, hoc carni no- ſtræ diabolica ſuggeſtio eſt, delectat, illicit, inficit, & occi- QA dit. 306 Feſto Mativitatis Chriſti Domini. dit. Quapropter providè DEUS monuit caput ſerpen- tis conteri, primas videlicet iracundiæ, concupiſcentiæ, ambitionis cogitationes proffigari debere, nè ſi caput ſuum in cor noſtrum inſerat, mox toto peccati corpore ſubintret, unõéque morſu totum hominis animum into- xicet. Caput ſerpentis conterimus, cuùm initia tentationum ewtirpamus, inquit illuminatiſſimus Gregorius I. 1. moral. c. 38. & niſi caput conteramus, in capitalia ſcelera brevi nos delapſos deprehendemus. Pulcherrimus eſt Auguſtini diſcurſus in Pſ. 48. quem repetit in Pſ. 103. monentis, ut ſimili nos diligentià obſervemus caput ſerpentis, ſive ini- tia venenatarum ſuggeſtionum, ſicut ſerpens noſtrum ob- ſervat calcaneum, ſive finem operum, ut veneno vanæ glo- riæ inficiat: Si diabolus tuum calcaneum obfenvat, tu caput illius obſerva. Caput illius eſt initium malæ ſuggeſtionis: quan- do incipit mala ſuggerere, tunc repelle, antequam ſurgat de- ledtatio, & conſenſus ſequatur. Quibus in verbis obfervan- dus eſt proceſſus pravarum cogitationum; inprimis enim mentem imaginatione imbuunt, tum delectationem ſug- gerunt, denique ad conſenſum ſolicitant. Oſtendit id Deus Ezechieli c. 8. cum templi parietem fodere, & in- ſpicere juſſit, & ecce! plena erant omnia Idolis. Videre porrò juſſus, mulieres aſpexit, quæ Adonidem plangebant. Denique tertium inſpiciens, vidit viros, qui terga altari ver- tebant; tum conquerentis Numinis vocem audiit: Mun- quid leve eſt hoc domui Juda, ut facerent abominationæs iſtas? Abominabile coram Deo omniſcio eſt templum cerdis, idolis, ſive imaginationibus fœdis dedere, quæ ſi locum in templo inveniant, mox fœmineos affectus, compla- centiam videlicet, & delectationem pravam ciebunt, quam ſequetur conſenſus & opus, fiéntque viri dorſum Deo ver- tentes, robuſta, inquam, ſcelera, & ſcelerum conſuetudi- nes; quæ, ut nèe fiant, primas ſuggeſtiones extirpare, ſer- penteêmque in capite conterere, nec ullum illius RM admit- ren inei Indetunenuße hoertnn ,. GAlun antn ſeimn Dhritnedonten 10tölan bepelt, Motnoasſecen zawbngeneen, Ulſiten Eenee enntetenſes üisenugamm iteoqueciwin PWnnprocmm t,c cogitun Inſinonpetit nin eſis 4 n morls, al N Nſc. Elnniud Keck ogtntion Pemin den. gnine nitel ligenine Mmini, B Concio Ruſtica. 307 connian, admittere oportebit, quia, ut S. Gregorius ſcripſit l. 6. in I. ůð Nlan 1. Reg. 15. Coram Deo peccatum pra vum non eſt, in templo Dei, in regenerato piritu immunda reponere. enante 5 itati ſpidum, foris pulchra, i mnimmn Sunt cogitationes ova aſpidum, foris pu chra, intus iistcſag mortifera, contra quæ Iſaias clamat c. 59. v. 5. Ova aſpi- Niglran dum ruperunt: qui comederit de ovi eorum, morietur: Sα luſethe. quod conf oſſum eſt, erumpet in regulum. Si cogitationibus umekin pravis immoreris, ac per moroſam complacentiam foveas, B Nlleni mortem animæ tuæ inferent, & in regulum praviſſimo- neni en rum operum erumpent. Abjicienda quantocyus hæc ova nſantmah aſpidum, quantumcunque formolſa, & blanda appareant, — atque ad petram, qui eſt Chriſtus, citò allidenda, invo- rlC cando Sanctiſſimum JESUnomen. Beatus enim, qui tene- rnet, dn hit, &y allidet parvulos tuos; ova aſpidum in turri Babylo- lehinu: . nis prognata, ad petram, Pſ. 136. Aſpidem educãarat quis- eſuan ugh piam domi ſuæ cicurem prorſus, & tractabilem, quæ tan- vetbisobfenmn dem catulum peperit, & hic filium hoſpitis interemit. Plinius zinprinsem Sic cogitatio ad ſpeciem blanda, & innoxia delectationem l. 11. 6,24. eltionenij velut catulum generat, à qua cor intoxicatur; elimina t. Oktendit i proindè aſpidem, & eneca, nè eneceris tu, & pereas. Pau- Ador. 28. Uichete, Kin lum viderunt Cretenſes à vipera ſtringi, nec tamen lædi, nddis. Nin quin potius excuſſam manu viperam in flammas ſinè noxa itempbangedn abjicere, ideõque divinos Apoſtolo decrevêre honores, pa- Litetgadlunie lamque Deum proclamàrunt. Nimirum Deus potiùs quàm temadit: A homo eſt, qui cogitationibus velut viperis non læditur, honintem ⅜, prodigium ſi non perit; ut verò lædi, & perire non poſſit, templum in infernalem ocyus ignem vipereos foœtus abjiciat, aut te, ehu igne divini amoris, aut incendio divini furoris eosdem feltus, abſumendo. Dnt, Nihil novi apud Sanctos Patres, & Scripturarum In- 5§.. m ciebunn, P P Cogitatleo- dorfuntee terpretes eſt, cogitationes capillis comparare, cum divinus nes mi⸗ ervmn conſtenn quoque Sponſus dicat: Vulneratum eſſe ſe in uno crine les Abſa- nes ertilplſ, „Ccolli, cogitatione videlicet ſanctà, quâ Sponſum petebat lonieis ca⸗ u Sponſa, dulcique vulnere ſauciabat. Nimirum, cum cogi-Pils. Uius! um o Qq 2 tatio- 308 Feſto Nativitatis Chriſti Domini. — tationes, & deſideria ſancta fovemus, dilectum quodam- mnodò vulneramus; ſi verò pravas ſuggeſtiones in animum admittimus, nos ipſos lædimus. Capillos ſuos Abſalon magnaà curà nutriebat, majori ambitione oſtentabat, pre- tio maximo divendebat; at viliſfimi capilli tanto ſtudio nu- triti, interitum Abſaloni attulére; cum enim è prœlio fu- gitivus denſam peteret ſylvam, quercs proceræ comis (quaſi comæ comis duellum indixifſent) illigatus capillis, tanquam funibus, pependit, mortique in ſpolium conceſſit, tribus à )oabo lanceis confixus. O infelices crines, qui- bus regius Princeps calvæ morti in victimam raptatur. O quàm te calvum Abſalon mallem, nè fatalis te occaſio ap- prehendere potuiſſet! Sic ſic nobiscum agitur, qui cogita- tionibus noſtris tanquam capillis intricamur, ut arbori mortis adhæreamus, & lethalibus ternis lanceis, triplici videlicet carnis, oculorum, & ambitienis concupiſcentiâ à ſtygio Joabo transverberemur, ac tandem flagitiorum cumulis obruti, veluti acervo lapidum Abſalon, turpiſſfimè tumulemur. Fovemus, & nutrimus cogitationes noſtras, quas nec pili facere, ſecl abradere, & conculcare oporteret, ideõque falſis mundi bonis implicati, morti, & inferno in ſcopum objicimur. Abſcindantur cogitationes, quæ nos conturbant. Reſecentur capilli, qui nos quercui damna- tionis intricant, circumcidatur cor, quod ſuperſluis, noxiis, mortiferis cogitationibus redundat. Procul à corde, citèò ex animo, nè opinione tuâ citiùs intereas! ſemel Angelus bonus unum Habacuc capillis elevatum in lacum leonum innoxiè detulit, ſæpiſſimè AngelusSathanæ mortales quàâm- plurimos capillis pravarum cogitationum apprehenſos in Babylonem & confuſionem æternam „in lacum rugien- tium leonum deportat, imò projicit & deturbat, timeamus à capillis, & ſicut Pilum in cibo, vel potu deprehenſum hor- remus, ocyusque abjicimus, ità cogitationem malam quäm Primum obſervata fuerit, abominemur, nè abominabiles ipſi zebus, Nlnhien Nn 4 umiedkun enkitrelnhe, Thulit dar pnmiiutczi uirunigetonifn un eignmns, ie Laumnſendentere henum x. N lenmn ipſi Toneio Ruſtica. kionezinnn PIrcoram puriſiſimo cor umi 2 309 . llos l erecdu⸗ Deo netionunn inſpectore, & capillorum nu- oltentbe. Hia verò, fuxti S. Augulini Gen. Si Auguſtini doctrina llimofndn. citur Sice ciae clavo pellitur; ſfeutamor 4.14. luper . 9 ninealat inncitationib⸗ cog itarione tollitur, ut nale⸗ more vin- Cosilanio Procerez com li aus cogitationibus, bonas aſſi ⸗ Uut malis nen pere- ogitatio- 8 jo: C / umamu jenti ne pe ogitatio ſanda ſervahit te. Ità vir iah conſi- e Pellen- — undum cor Dei 2 lluns cnil er nimtne, coeitat odes malas retunderet, cogitavit di ascin,di vVias “ errd in mente habuit, * eirdiesaniquot⸗ tinam ttnn Dei. Pſ. 118 g. 09, Eng pedes (affetus) ſios d Cogitavit isteoccg. vi anni luce efie e vtan hac Potichmagnnnde tur, gui codh⸗ . 11 15. 8 3 Himum no- e rrernenh Nhot vis morten de ieptiein drr at lineßs, tnigi arr. 2 æternitatem intermi epulchrum, ad äeli a Prdren es; cogitemus no v bllen n jam gem figtian primum exi Lair novifſimum, eàâque pietate die⸗ nnum mul- ſlon, tundin Hoc enim 1S1 us, ſicut neviſſimum exe ine novi dhut tiones nolng in ſt erit Eor Circumcidere, & ciren ellenus. lcuteoporteret inn trenam acceptiſſimam circ imciſum cor i, Ninkerno in Jeſulo offerre. Gones, GNand SGercildamnn lperfs nii⸗ Ocbl acoklect 8l kemeline inlacomlecnn, emmoltileshii apprehente in lacum w urbat,timenm epehenlint⸗ emmmmalinlg⸗ ibenn Qq 3 Con-. . 310 Feſto Natiwitatis Chriſti Domini. „ Concio Civica. De Efficacia Sanctiſſimi Nominis. Vocatum eſt nomen ejus ESUS. Luc. 2. v. 21. §. . —eee Ortunatiſſimo omine novum annum auſpicabi- E awine tur, qui à ESUnomine eundem inchoabit; cum ium enim prima fanctiſſimi nominis littera 7o0â prin- anni novi. α 6 cipiuen ſignificet, hoc ipſo admonemur, non à Jove, ſed à ESU auſpicatum operum noſtrorum quæ- Apoe: r. rere principium. Eſt enim JESUS felicitatis alpha & omega, V:ae 22. ità, ut finem ſortiri malum non poſſit, quidquid in nomine hoc feliciſſimo fuerit inchoatum. Vidit quondam Con- ſtantinus Magnus contra Maxentium pugnaturus, crucem in aere cum his verbis: In Hoc Signo, in quo etiam feli- cifſimè triumphavit. Vincemus & nos in ingni nomine IHS, & annum victoriis gaudiisque plenum ducemus, ſi ex toto animo eidem addicamur; fortiſſimum enim JEſu nomen eſſe, & omnium victoriarum auſpicium præſenti dictione demonſtro, & in hoc nomine progredior. Qsianbo In convivio Darii mota fuit quæſtio, quid iĩn rerum tentiſſt- NMatura ſit potentiſſimum? Dictum pro lege, pro vino, mum? pro morte, pro amore. Si Job interrogatus fuiſſet, re- ſpondiſſet ſinè dubio, dæmonem eſſe: Mon eſt poteſtas ſuper terram, quæ comparetur ei, qui fattus eſt, ut nullum ti- „ nmeret. Job. 41. V. 24. hic tamen fortiſſimus gigas cum Dhiſipp., toto inferno cæditur, flectitur, frangitur, cum nomen . IES inſonat, in quo utrumque genu curvare neceſſe ha- bent, non tantùm cœlites & terrigenæ, ſed & inferi, teſte Paulo, qui, ut aſſeverat Bernardinus tomo 4. ſerm. 41. cuùm ſuawiſimè pronuntiaret ſanctiſſimum nomen ad nonite: io- cstonimion tennn An Kcbntennnome geonns iol lEinmer ineni juckuntmitor⸗ NeGHleen cenoritlbicun Ets Lickendatn aicert, vtluber) ii, ſunnhitrmi I ait in tmin n Peſhenuutnton uupwr, d Aſoembs 1ginceſarac Unltiſfminon Uffewrumzo tiiteler: Köimenn len Ainziuti⸗ Km arind Vumen indolee umtonindus Liatdhl Onnniz. Nntii Richa dtoen, kenenn omins, 12,7 21. num uſtibi⸗ hinchondt, onn Sliten jolpin lmonembr, te nofrorm. Aloheégome gic in nom uoncdatn Ce Uturus, crlcen quo etium fdl linßominommin umn cem, pum erimn l Nom Pralent oGehot, , guid intenn lege 0ro V. Ats fuilet, t Mng, 40t, ln Hims ggun tur, cum an rrare —KjK ſec Kinten,⸗ ond ,aen⸗ onmen 1 Concio Ciwica. 311 tionem nominis 71ESUI fuit raptus Paulus uſque ad tertium cœlum. In cœlo autem, prout idem habet ſer. 49. in princip. vidit glorioſum Dominum, qui conſtitutus erat in gloria Patris, in cœlitibus ſuper omnem principatum, poteſtatem, virtutem, &o dominationem. Cum cerneret illum tantàâ gloriã ſublimatum, à ſpirituali calore inflammatus to- tus & amore illius clamavit, dicens: ESUS Amor Meus. Ad cujus nominationem & clamorem omnes cives beati genu flexerunt; & in eodem nomine intellexit, quèòd genu fie tebant etiam omnes Spiritus infernales, ſicut debent fa- cere omnes Spiritus viatores. Quid mirum, quòd tremant & ſe incurvent infernales genii, quia ex cœlo vi nominis hujus deturbati ſunt. Luc. 10. v. 18. redeunt Apoſtoli cum gaudio: Domine, 6. 2. etiam dæmonia ſubjiciuntur nobis in nomine tuo. Quibus Ad Tocem 4 . “ . „ . ujus no- Chriſtus: V'idebam Sathanam ſicut fulgur de cœlo cadentem, minis di- quaſi diceret, ut habet S. Bernardinus ſerm. 41. non admi-mones non remini, ſi in virtute mei nominis ewpellitis demonia, de hoe Paitnne, mundo, quia in nomine meo fuerunt expulfi de paradiſo impe- Apoe 12. tuoſe, hoc eſt, ruendo tanquam fulgur, quod cum impetu deſcen- v. 7. dit. Imaginor, quèòd boni dicebant: Vivat Jeſus! vivat Jeſus! ad vocem hujus nominis dæmones reſiſtere non po- tuerunt, quin de paradiſi apice in abyſſum caderent. Hæc Sanctus ſanétiſſimi nominis Zelotes. En! potentiam no- minis ad inferorum portas conterendas, ſi ergò libet vin- cere, ſit tibi teſſera: ESIIS vivat. Vives aureum annum, & videbis aureum Solem. Ubique in picturis antiquis cernere eſt nomen Jeſu in Sole depictum, cur in Sole: Sicut Sol dicitur, quod ſolus, ità hoc nomen in Sole eſt, quia non eſt aliud nomen ſub A 4, v. 12 colo datum hominibus, in quo nos oporteat ſalvos fieri. Deinde ſicut Sol omnia ad ſe trahit, ità hoc nomen corda noſtra attrahit, ità Richardus à S. Laurentio. Sicut Sol illu- ſtrat omnia, ità ab hoc nomine omnes homines illuſtrantur. 312 Feſto Wati vitatis Chriſti Domini. Cum illuſtre ſit, in glorioſiſſimo nomine debet collocari. Ità idem tom. 5. ſer. I. de Regno Dei: Quia nomen eſt ſuper omne nomen, & cœteris glorioſius, poni debet in magis glorioſo loco mundi: & quia nihil in hoc mundo videtur pulchrius Sole, ideò ipſum ponimus in Sole, ad inſtar lapi- dis pretioſi, qui ligatur in auro, tanquam in pretioſiori me- tallo mundi. Quod intelligens David non immeritò dixit: In Sole poſuit tabernaculum. Pſ. 18. v. 5. Tabernaculum nominis ſui. Pſ. 37. v. 7. Mea cauſa eſt, ut indicetur, pro- — pitiumilli ſemper affulgere Solem, qui hoc nomen in corde circumfert. Certè Sol ipſe obedit illis, qui hoc nomine ſunt inſignes. Te ego invictiſſime Joſue teſtor, cur Sel voci tuæ paruit, & reflexo ab Occidente in Orientem curſu diem duplicavit. S. Chryſoſtomus hom. 27. ad Hebr. Typus erat JESI illud nomen, idcircò hoc factum eſt; etiam propter ipſum vocabulum reverita eſt creatura. Vis Solem tibi non occidere! obſerva hoc vocabulum; adeò enim potens eſt, ut Solis prohibeat occaſum. Conſiderat doctiſſimus Origenes tres pueros in fornace Babylonicàâ illæſos & jucundos, cauſàmque in divini nomi- Nis efficacia refundit. Orig. in l. 1. Job. 3. Cùm flamma ignis agnoviſſet nomen Domini in Anania, Azaria, & Mi- ſaële, foras è fornace fugit, illis, qui intrà fornacem erant, non appropinquavit, quia terribile nomen Domini in eis conſpexit. Moyſes £Æ̃gyptum ſolo nomine Jehova occidit & vivificavit, ut habet ClemensAlexandrinus ſtromat. lib. 1. idem aquas rubri maris diviſurus, virgâ ſuâ nomen inſcrip- ſit, ut tradit Abulenſis in id. ex. 4. Erat portans virgam Dei in manu ſuâ. In ea deſcriptæ fuerant quatuor litte- ræ nominis DEI, tetragrammaton, quod eſt ſanctiſſi- mum nomen jJeſu. Ità, quòd virtute hujus ſanctiſſimi no- minis tot miracula Moyſes edidit in ægypto. Hæc ad ver- bum Toſtatus. 1. Reg. c ,. 10 1. n ſ,ſ ng SS e luche gealnüne cpu, irn eealtlh iCon, l engugeeiin 4 r 6 tl löennpochin rnvC Anler rizllth tenl nktionmeklidn Eect Welinin eainieistten lonsincecret itſzaulrink keniorcrierl nſteravilnio⸗ nibeneddum. 1 ekoptopter DCrmminobe kkon ubent I, uam u Wenttig ad le ifieliffiginr Neſonten mlefliic. lſir eten Concio Ciwvica. 313 eebetlin — 1. Reg. I7. v. 40. eligit ſibi David contra Goliath 5. . 1nomentinr indqu lim diſſimos lapides de Teiio Quiiepi⸗ iehe N quinque limpis lapides de torrente, ut ait Philo, ds linihi. gebetinn ſignavit nominibus Patriarcharum Abrahami, Haaci, jacobi, diſſimi Da- munoen Moyſis, Joſue ſive Jeſus, unde adverſario ſuo exprobrat: vid's ad le,dilii. Tu venis adme cum gladio, & haſtâ, & clypeo: ego autem 125115: npreroſkoone. venio ad te in nomine Domini exercituum. 1. Reg. 17. V. 4 5. Ummerttocirt Cùmque duellandi neceſſitas inſtaret, miſit Davidmanum berniclun in peram, tulitque uimnum lapidem (quem nomine Joſue tindhceur Ntr. ſignarat) & percuſſit Philiſtæum in fronte, ubi boves per- Chomenincote cuti ſolent, ut, quorum vitam vixerat, conſe ctaretur & guihoenenne mortem, quique effrontem in vivis exhibuerat, fronte quo- Lor,n Seldd que moriens careret. Ex duello ad bellum animos avoco, temcudan Kſcire percupio, cur invictiſſimo Iſraelitici exercitis archi- ebt. Iypasen ſtratego, contfa Amalecitas proficiſcenti nomen mutatum, . ctiam prok quique prius Auſes „deinceps Joſue ſit appellatus? Reſpon- . 880lerutibine det quæſtioni meæ Lactantius I. 4. C. 17. ut, quoniam Dux enimpotens, militiæ erat, adverſarium debellaret per nominis figuram (Joſue enim & Jeſus idem ſignificant) & populum in terram eros in fothut promiſſionis induceret. Militia vita noſtra, uti expertiſſi- . incirinineon. Mus dixit Job; nulla in hac militiâ, ac potiſſimum in agone Cümfumm fupremo ſecurior defenſio, quàm ſanctiſſimi nominis im- 1 . KN loratio , Nun,NN Dlorätlc. . . Uhrntemen, fob in ſterquilinio nomine jJeſu ſe ſolatur: Sit nomen nDoninine Domini benedictum. In quæ verba Origenes: Nomen Do- he mini jeſueſt, propter quod omnia ſuſtineo, propter quod neſenn omnibus, quæ mihi obvenerunt, ſuperior exiſto, ſit nomen sſeene⸗ Domini benedictum. Geneſ. 47. v. 3 I. Jacobus moriturus Hinomer vocat oſephum habentem in mann virgam, poteſtatis re- tpoftuis giæ inſigne, quam ut moriturus vidit: Adoravit Iſrael Int uin Deum, converſus ad lectuli caput. Septuaginta legunt: voc t ut⸗ Adoravit ICrael faſtigium virgæ ejus. Quid adoratvirgam nnlrlli moriturus? Reſpondent Interpretes apud S. Joannem Da- ⸗ HeRK̈iD maſcenum I. a. fidei c. 4. In virga adora vit crucem, quæ erat in manu Joſepò, Joſephᷣ erat typus Chbriſti⸗ ſed ad uerte, quôdnon 43 Kr ir- £ §. Efficacia hujus no- minis. §F. 6. Nomen JEI ag- gregatio omnium bonorum. 314 Feſto Nativitatis Chriſti Domini. 3 wirgam, ſed ſummitatem virgæ adoraverit. In ſummitate crucis erat INRI. Virgæ Jofephinæ faſtigium. typus erat tituli jefu nomine auguſtiſſimo ſupra crucem inſigniti, ut feliciter inchoaret annum æternitatis, ut terrorem incute- ret de'monibus, ut mortem non timeret, ut obdormiret fuaviter, hoc nomen adoravit. Adoremus & ufurpemus idem nos, omne præſidium experturi, quia omnipotens no- men ejus. Exod. 15. v, 3. Efficaciam ſanctiſſimi nominis expreſſit David Pſ. 67. Oeus ſalvos faciendi, & Domini Domini exitus mortis, quem locum optimè interpretatus eſt Auguſtinus I. 7. de Civit. c. 28. Deus ſal vos faciendi Dominus eſt Jeſus; Ipſe enim ſal vum fecit populum n Domini exitus mortis, ut oſtenderet moriendo ſalvos eſe falturum. Gentiles etſi varia nomina Diis ſuis dederint, hunc maris, illum belli, iſtum eloquentiæ Deum vocando, nulli tamen impofuerunt titu- lum ſalvos faciendi, quia tam honorificam appellationem divina Majeſtas Filio ſuo ab æterno decreverat. Innotuit hoc magno Jacob, qui ultima nomina proferens, Jeſum in- vocavit: Salvatorem tuum expectabo Domine! Gen. 49. Pro- copius & alii transferunt: Jeſum tuum expectabo Domine. Chaldaicus Paraphraſtes ſic expoſuit: Salutare tuum expe- tabo, dixit jacob, non expectabo ſalutare Gedeon, quæ eſt ſalus temporalis; nec ſalutare Samſon, quæ eſt ſalus tran- ſitoria, ſed expe tabo Redemptorem Chriſtum, Filium Da- vid, cujus redemptionem deſiderat anima mea. Sanitatem vocat Galenus & Hippocrates omnium bo- norum aggregationem; indè enim bonus color, humorum moderatio, appetitus cibi. Verius nomen Jeſu aggregatio eſt omnium bonorum, de quâ Salomonicum illud repetie- ris: Venerunt mihi omnia bona pariter, & iſtud Tobiæ: In te uno omnia habentes, non debuimus dimittere te. Nomen tuum, memoriale tuum, in deſiderio animæ meæ, exclamat Vates Evangelicus. Quæ verba optimè intelligit, gle⸗ = ectet „ ubeielei, ſephummonn . gkenenis A Zntr,0rlknltt gnenn, n Mümsstemontt ntu/fſit⸗ Pemunhuethe e, rhitui, in layeftth huitn hinifmnnet, Uigi ſtnin e Aexyrtun n Aumeatins uſtin bemindmopn (thti, he⸗ lr,jili tutnn Aitkenonbeg in mm uiniihjin ſtio emſn. torreitthonn, nnzomnidikad Kamnidau: . inmnet ſ 4 hin,. Concio Civica. 315 gin gun flectet ſe ad apothecas, ubi vaſis ſua nomina inſcribuntur: eninciin aqua roſarum, ſyrupus violarum &c. nomen Jeſumemo- tenoreninn riale eſt, quò inſinuantur omnia bonorum genera, quæ in eo continentur pro humanarum ægritudinum remedio; eſt ti- Giun tulus aquæ roſaceæ ad refrigerandum ardorem concupiſ- tornipotenen tentiæ; eſt contra bilem & cupiditatem vindictæ rhebarba- rum, eſt theriaca expellens peccati venenum. Non dimit- ardmitl, tamus hoc nomen, in hoc uno omnia habentes. . cinkaundt, ⸗ Nunquam inter homines Viſus eſt medicus, qui perpe- * „ 4oink, tuam ægrotantibus afferret ſalutem; ad tempus ſanant, & ſcenn per- Ang eelt illa ſanitas plurimis expoſita periculis. Avicenna tradit, Peruam⸗ uheſſe pharmacum, quod vocatur: Vita compoſita de confe- ius i,ſurl Rionibus magnis; & hoc, teſte ejus experientiâ, rationem entlesetln jlluminat, mentem lætificat, vires roborat, linguæ tollit umbeli,in impedimentum, loquelam reſtituit. Quæ omnia Incogni- npofenntih tus in Pſalmos demonſtrat convenire nomini Jeſu, per quod nappeltiomn Iſrael ſal vatus eſt ſalute æternd. Il. a5. 2 enat. Mnoni S. Bernardus fusè ſerm. 15. in Cant. Cui in periculis pal- gen ſeſm pjtanti & trepidanti, in vocatum Wirtutis nomen non ſtatim Gen ’r iduciam præſtitit, depulit metum? Cui in adverſis difidenti jam echibo omine jamq deficienti ſi nomen adjutorii ſonuit, defuit fortitudo? tri- tednehe ſjatus aliquis veſtrüm? veniat in cor Jeſus, & inde ſaliat in Gedeope os, ecce ad éortum nominis lumen redit ſerenum Similia Gve etſilni habet Laurentius Juſtinianus de Circumciſ. Si tentaris a dia- tum, Eülund bolo, ſi ab hominibus opprimeris, ſ conficeris ægritudine, R do- amnea- loribus fatigaris, deſperationis api taris ſpiritu, ſi concuteri Ttes Onliim formidine, R dubietate pulſaris, Jeſu nomen edito, in arduis, in colon, hunor periculie, in terroribus, in domo, in via, in ſolitudine, in flulti- nein ggreſ bus, ubicunque extiteris, nomen Salvatoris profer. vmmilivd ene Myſterio plena ſunt illa Salomonis verba: Eruditus à 3 ikuclobe in Verbo reperiet bona, Verbum iſtud Jeſus eſt, in quo eru- Bm. on ditus bonis omnibus abundert. Non ſolum unum bonum proverb. ttetete)) . n Jeſus, ſed omnia bona; Vita bonum eſt, Jeſùs eſt vita; Re- 16.v. 2e, neeellii . 8 dlii, an ſurre ctio bonum eſt, Jeſus eſt reſurrectio; Lux mundi bo- los i Rr 2 num * 316 Feſto Nativitati Chriſti Domini. num eſt, Jeſus eſt Iux mundi, ait Origenes præfat. in oan- nem, & Prudentius inapophth. O nomen prædulce mihi, lux, & decus, & ſpes, Præſidiumg, meum, requies, 6 certa laborum! Quæ nos verba ſub anni novi exordium repetamus, atque ab invocato Jeſu nomine annum novum feliciter auſpice- mur. Pulchrè S. Auguſtinus ſerm. 12. de verbis Domini: Quis eſt homo, qui vult vitam, & diligit dies videre bonos: bonum annum habere cupitis? Ità ſanè omnes cupitis, & ſubjungit anni nos alloquentis verba: Bonus ero vobis, ſi vos honi eritis, ſi auguſtiſſimum nomen jJeſu in circumciſo corde habebitis, ac vocato veluti tabula amoris affectu, quaſi dicat: In corde habere Jeſu nomen, eſt habere fortunam ad nutum, ut benè Chryſoſtomus hom. 9. in ep. ad Colofſſ. ob- ſervat: Ubicunque fuerit nomen Jeſus, ibi omnia ſunt proſpera, & omnia proſperè ſuccedent, ubicunque additum fuerit hoc no- men, omnia erunt ſecunda. Si dæmones éjicit, morbos abigit, multò magis rerum proſperitates efficit. §. 9. De unicornu ſcribitur, quèd cornu aquis venenatis Contru intinctum protinus venenum exigat, & ſalubres efficiat: omne ve- wenum no- Diletus guemadmodum filius unicornium Pſ. 28. Si cortuum, men jeſa, homo, neſcio quo veneno eſt infectum, immitte ocyus hoc nomen cordi ad certiſſimam ſanitatem. Crux Chriſti venenata videri, & mare amaritudinum vocari poterat; at poſtquam nomen jJeſu venit ad crucem, dulce lignum, dulces clavos reddidit. Nimirum Jeſu nomen dulce & ju- cundum eſt, inquit S. Auguſtinus, ſuper omnes jucundi- tates, omnésque feliciſſimè dulcorat amaritudines. Man- na habuêre Veteres, nos nomen Jeſu, in quo omne dele- . Gamentum Apoc. 2. Vincenti dabo manna abſconditum, & nomen novum ſcriptum, quod nemo ſcit, niſi qui ac- cipit. Vocatur hic manna abſconditum, quia Veteri Te- ſtamento tanquam in umbràâ duntaxat patuit; novum, quia in Novo Teſtamento ſoli Filio à Patre permiſſum; ſcriptum, quia rii, Nerhte tonnlim eMidinmd arirmwcos i 6 n,honmresciumn tititsl, kuntc: Mn lerctnetin, eEehhinsrant AMtnslrusPräi WAemmcdtiMAn MNNezdamefen Dekr hnpetumenn leniurſuris, V6nibnotniniswe nnnſclomal uhominienn, mhinſorgenre Emühdlnem em Anonen ejus, wic HMett h iceniem, K ſ Wintnnr. Kklimonet mümneroitn uſe n Ufer Vnrieetſen intni nin, — Concio Civica. 317 Sain. quia nonnullorum cordibus, uti S. Ignatii M. aureis litteris ,Gl. inſcriptum fuit. L ⸗ 4, 6h Inter dulcia, quæ mentem afficiunt, mufica eſt; cibus Monn! mentis appellata: Conticuit dulcedo citharæ, ait Iſaias Petamn, g c. 24. Quid nomen Jeſu: melos in aure. Cum Rex Saul leiter lin ſervos miſiſſet ad capiendum Davidem, inventus hic fuit Vetbis Domin citharam pulſans; cujus dulcedine abrepti ſatellites, vio- gfiterebonos lentas Davidi manus injicere nequaquam poterant. Mit- nnesnlts, tuntur alii; Rex ipſe ſuſcipit expeditionem; qui, ut audit, nsetdRs cecinit nudus totâà die illà & nocte, I. Reg. 19. & quid mi- eſi in Ccunci⸗ rum, homines cicurari muſicã; Cervus eãâ audità, ut teſta- Drisaffechngui tur Ariſtoteles l. 9. hiſtor. animal. ſtat, & ſe venatoribus erefottumm prædam facit. Delphinus, teſte Herodoto l. 1. Arionem — ..adCololt adierat citharœdum, qui, cum à nautis projectus eſſet in naſint iohon mare, delphinus accurrens excepit humeris, & incolumem umn fuerit hoet detulit ad littus. S. Baſiius Magnus hom. 24. de Thimotheo, k, norbot ais Muſico Alexandri Magni, narrat, quòd Regem nunc ad fu- rorem, nunc ad amorem potuerit inclinare. Tanta vis mu- uis ſenenn ſices eſt; longè tamen major ſacratiſſimi nominis efficacia, lubres effcu quo nil canitur ſuavius, auditur nil jucundius; adeò gene- 18. Kcoriun roſos hujus nominis melos facit, ut cum Apoſtolo repetant immmedeai Act. 21. non ſolum alligari, ſed & mori paratus ſum propter (r nomen Domini Jefu. Et cum Pſalte 43. In nomine tuo 1 octl oren ſpernemus inſurgentes in nobis. Habet nimirum nomen n, Clelgn Jeſu fortitudinem eandem, quam ipſe Deus. Ante Solem n encldn permanet nomen ejus. Alii legunt . Ante Solem filiabitur romnesun nomen ejus, hoc eſt. F ilius erit ſimilis Patri. Hæreditariam ircines Jeſus efficaciam „& ſui genitoris opera tanquam hæres le- es gitimus imitatur. 0 n S. Sebaſtianus metæ inſtar ſagittariæ publico exercitus 5. 10: n . Romani furori expoſitus, in quolibet i tu(ait vitæ Scriptor) Sandorum F. ſei, Tnil dixit: Jeſus! De S. Catharina Virgine Martyre D. Vincen- inrer?ore 1, gorn i tius Ferrerius prædicavit, quòd nuda in equuleo ſuſꝑenſa, menta re- uirncl „forpionibus conciſa, vulnere ſupra vulnus cruentata, aliud Pgrum 4 gilumznt RKr z non jxsu. z18 Feſto Matiwitaile Chriſti Domini. non dixerit, quàm JEſus, Eſus! Reſectum Pauli A poſtoli caput ter exſiliit, ter exclamavit: JEſus, Eſus, Eſus! S. Aga- cha feris objicienda tyranno reſpondit: Si feras mihi pro- mittis, audito nomine Eſu manſueſcent. Tanta eſt divi- niſſimi hujus nominis non monſtris tantum fugandi mortiferis doloribus ſuperandis efficacia. s, ſed §. 11 . Dominus vitæ & mortis, in cruce pro nobis moriens, cruci aſß- dum caput inclinat, ſanctiſſimo nomini reverentiam exhi- bet. Et cur hoc nomen cruci affigi voluit infami, quod eſt glorioſiſſimum? ex ipſa hac cauſa, ut tolleret crucis infa- miam, haberétque ipſe in tormentis refocillationem plus- quàm angelicam. De Eleazaro I. Mach. 16. dicitur : De- dit ſe, ut liberaret populum ſuum, & acquireret ſibi nomen æternum. Chriftus propoſito ſibi gaudio in hoc nomine contento ſuſtinuit crucem, prout obſervat Euthymius ad illa Evangeliſtæ de Pilato verba: Poſuit cauſam ipſius tam, Eſus, Nazarenus, Rex, judæorum. Matth. 27. ſcrip- Joan- nis 19. Cauſa toleratæ fortiter crucis fuit nomen fortiſſi- mum, quo Chriſtus unicè confortabatur. Solent Regum miniſtri regia mandata capiti imponere, Chriſtus hoc nomen à Patre miſſum venerationis ergò im- poſuit capiti; nec tantùm reverentiæ, ſed & obedientiæ cauſa. Præceptum erat in lege, ut ſisummus Sacerdos of⸗ ferret ſacrificium, pontificalibus indutus veſtibus nomina filiorum Iſfraël portaret in rationali judicii ſuper pectus ſuum; in lamina autem aurea nomen Domini in fronte. Exod. 28. v. 29. & quare nomen Domini in fronte: Reſpon- dent Hieronymus & Beda, quia divinum nomen fuit ſignum gratiæ, juxtaid: ut placatus ſit eis Dominus: videndo no- mine rebellium filiorum irritabatur juſtitia; ſed aſpiciendo nomen Jehova provocabatur miſericordia: Sacerdos in æternum ſecundum Ordinem Melchiſedech, vene arcam crucis, cui nec alba nec purpura defuit, inno pro alba, charitas pro purpura tiara ex ſpinis, pro a rat ad centia nnulis clavi, gezliugtimn MetuN Ehercoli? laneenur ihee ennomennh peſoouunc; it Semntiüboenonmn sten aimenn Ne, olannetn mirhonin eul Cizenscrt: berecidionn hn, . C oncio Ci ecn. mN— s iterl clavi, lami de NNH k vi, lamina fronti deeſſe vi and ar nomine Eſu i enen Vidcbatur, ateccc! Eilatus . hn le⸗ maaniſcenriamn juxta .D iabmütit Re ot Tilatu fabu G. 4 „ 11. . . . „. — Onobismorien emn v . peccntferes h uber nominan s in diage⸗ Atellei, 8 . 1 jquid . us »In Ca- enttemimern us miſerendi pig quidem juxta i promptu CAincln cum Vi ldi pignus . xXta illud O tum pec- inkn ince nomin ratoris aurei — pser — icent, quod geuri tat. Nec deſint, Gin etNaad oc n ervat ſtigmata, ità ĩ. n manib u, qui cillationemp miſe oien ratiduamn timnnpliun in fronte aſei rcht 8 m ſuæ victori um er „& pignus 16. Gicitn D . . Ue. Ve reret ſhi B neremur i in hoe an — ortemus inen ſanctiſlimum h l Pichzmint dance nominando zMertr de, crebrè id n men, & Pauli §. „omnia in hoc SS „de illo H ; in ore pottenmer eoperand . 1 ando; in " hec no 0°; in corpore art in e „libenter ore e. . Sorde, Nümihſusej ad eju nuhn 1 Ornne 4 n Poriam æ rumnas m toomeni in nomine Dominil facitis in Firtrol vitæ perpetiend capitiimponen ut Origene — hriſti. Sicfemom opere, un. Cololſ. Wonisergdin Penctuciionum, & IEſu eſt mmii benè, nam San⸗ 3. d odedten gra dia omnium cauſa m fons NNunsScertlet rum. 8 elübusnon! ici ſelte⸗ Dotmininfen in fronte: eſ⸗ ommenfutig gus: Vigenen ti; ſedalicn⸗ dia: Mons gech, vehent! efuit, inoe⸗ Pinis, tonn . Con·. 3210 Feſto Wativitatis Chriſti Domini. S eit . nlen RAS RANAAE NRANE: M E: RRS RAS Aane, H oont . 2 0 Nomen I HS Balſamum triplex. sal j nn miihn Vocatum eſt nomen ejus Jeſus. Luc. 2. v. 21. aielu 5. 1. E eEen Nter innumera prodigia, quibus Salvator noſter menmnat Quaß Bal. SEE natalem ſuum reddit illuſtrem, fuit non poſtre. mi Hin men jelu. & mum, quod vineæ Engaddi media in hyeme, Whlinmnl s media de nocte repenté effloruerint, & non Miilun modò vites, ſed & balſami in iis conſitæ vineis florem dede- ueniulitt, rint & odorem. Imò Oroſius 1. 4. c. 20. narrat, in .ggypto Muinggiln fontem balſami nocte Dominicæ Nativitatis erupiſſe, cuſus Muumülium odore omnis ætas caperetur. Quid ità ludit in balſamo onnimlenln divina potentia? ut oſtenderetur, prodiiſſe illum, in cu- Frartit,wontmun jus perſona Eccleſiaſticus dicit 24. v. 20. Quaß balſamum Amcnumaihens aromatizans odorem dedi, & : Balſamum non miſtum odor Iguintominis meus. Prima in Judæam intuliſſe balſamum Regina Saba liammme dicitur, cum cœtera inter munera radicem balſami in id ingzz colere uſque tempus Hebræis incognitam Salomoni obtulit, ar- tiieainmubu temque plantandi edocuit. Balſamus noſtra à Regina Vir- mengoro ginum allata, atque in populo honorificato eſt radicata. Et Imit Emnt ecce! virginea hæc balſamus (volo dicere jeſulus) in eem A ſneqwon mox provenit maturitatem, ut cultro lapideo (nec enim Ueblit, en aliter balſamus verè ſcindi poteſt) hodie circumciſa, præ- mittenee ſtantiſſimum profundat opobalſamum, ſalutiferum inquuam hne te Jeſu nomen, quod eſt effuſum ſicut oleum in totius generis iIm au⸗ noſtri ſalutem & ſuavitatem. In odorem fuaveolentiſſimi um ,igub huſus opobalſami attracti Reges Sabæi, & tam feliciter in- enzſen, uncti ſunt, ut hodiedum corpore eorundem permaneant aleti, incorrupta De balſamo inciſa ſcribit Plinius l. 12. c. 25· (an profluum liquorem primum candicare, deinde purpura- aunbllam J ſcere; Mſuints un Clstrn Concio Aulica. 321 e —— . . — . R ſcere; candicaverit & lacteus Jeſuli ſanguis in circumciſio- ne, deinde erubuerit præ nativa verecundia, ardentique de- ſiderio omnibus quantocyus ſeſe communicandi. Benè ha- bet ex divini ſimo hoc veréque balſamo liquore tres the- ipler culas implebo, cumque abbreviatum Verbi nomen tribus ſcribatur litteris I HS, triplex balſamum in ſtrenam dicabo: 9.21, Indicum, Hierichuntinum, Sabæum, & quidem in corde tripliei, videlicet Indicum in corde Ignatii Martyris, Hieri- 5DVnar en chuntinum in corde Hieronymi, Sabæum in corde Ste- fuitnonotre phani. Placebit, ſpero, hoc meum munuſculumiis, qui- nedi in ene bus balſamum nunquam ſolet diſplicere. terint, Knnn Indici balſami præcipua laus eſt, vulneribus mederi, &2. eisforemtet ita ut, experientiàâ teſte, videamus intrà viginti quatuor ho- Balſmam rat in Cgnn rarum ſpatium graviſſima coaleſcere vulnera, in quæ genui dis vulne- erupiſle au num Indicum balſamum fuerit infuſum. Nomini Eſu vim ribus ap- wdit in balſan ſanandorum ineſſe vulnerum, ſuâmet teſtatum Eſus fecit um. ſe ilum, indh experientiâ, non tantùm in Bethleemi ſtabulo, cuùm ad ſa- Qudi aſum nandum circumciſionis vulnus aliam non adhiberet medi- onmictumocde cinam, quàm nominis ſui balſamum; ſed potiſſimum in umhRegind Ianmn Cruce „ubi cum unum eſſent omnia vulnus, nihilominus n brlumn ini intrà horas 3 3. coaluêre ſingula, ne cicatrice quidem ſuper- aO SDrd, ſtite; niſi ea in manibus, pedibus, ac latere excCipias, quæ ad nra Depjduft immortalem glorioſi corporis ſ ui gloriam & delicias ſibi ul- ettdenn Ktroreſervavit. Et unde tam feſtina perſanatio? ex nominis reſeſclu) ien ſui balſamo, ſinè quo nec Crucem aſcendere, nec Spiritum le) leo (rei emittere voluit, certus, ex hoc effuſo oleo certam corporis neluß⸗ ſui integritatem eſſe emanaturam. Parabola narratur de umine viatore Solymæo, qui, deſcendens Solymãâ Jerichuntem, in- lut cidit in latrones, à quibus deſpoliatus, vulneratus, tantum nintnd non examinatus, ſemivivus certè, relictus eſt. Vidit illum nnt ſctei Sacerdos cum Levitâ, audiitque gementem, ſed ſurdà aure enmm connivisve culis tranſüt; Samaritanus demum ut vidit, ken ncr miſertus ſaucii, oleum & vinum in hiantia infudit vulnera, ni e S& ſpem fecit ſanitatis. Parabola hæc Chriſtum ipſum re- deinte, 88 præ- Jean. I0.⸗ V⸗ 3. 322 eſto MWativitatis Chriſti Domini. præſentat, qui ex æternàâ pacis viſione in Jerichuntem „do- mum lunæ peregrè abiit, quande propter nos homines, & propter noſtram ſalutem deſcendit de cœlis, & incarnatus eſt. Pænè idem fuit cœlo deſcendere in mundum, quod incidere in latrones; nunquam enim non fures & latrones paſſus eſt, contra quos ipſemet proteſtabatur: Fures ſunt & latrones; famæ, vitæ, animæ meæ hoſtes conjurati: O quaàm verè in latrones incidit, cum duos inter latrones medius in ligno crucis pependit, à quibus blasphemælin- guæ gladio percuſſus eſt, cùm nullus vulneri locus in cor- pore ſupereſſet; hinc illa triſtis neænia: Super dolorem vulnerum meorum addiderunt. Viderunt iſta Sacerdotes, & Sacerdotum Principes, Levitæ, & Levitarum Duces; vi- derunt, riſerunt, præterierunt, feſtiviſſimumque tunc tran- ſitum ſive Paſcha celebrare ſe jaârunt, cum innocentem viatorem tranſire de vita in mortem, de cruce in ſepulchrum conſpexiſſent. Nullüsne miſerebitur Samaritanus? nemo oleum infundet & vinum? curam vulnerati habebit nemo? Magnus ille Cuſtos hominum & Pater mifericordiarum, qui vulnerat, & medetur; mortificat, & vivificat; pungit, & ungit; poſtquam filium dilectum tantiſper reliquiſſe vi- fus eſt, non unum modòsamaritanum, ſed totamsamariam, quid dico? non Samariam, ſed Mariam ſubordinavit, quæ præſtantius aliquid oleo & vino in vulnera ſaucii infunde- ret, balſamum videlicet dulciſſimi nominis, cum calentiſſi- moanhelitu& baſio ad ſingula pænè vulnera pronuntiati; pro vino autem lackeas lachrymas ubertim effuſas; hinc non mirum, conſanuiſſe tam citò Chriſtum, & immortali corporis gloriâ amictum èê ſepulchro, in quod velut para- holicus ille viator in ſtabulum depoſius fuerat, reſurrexiſſe. O peccatores, multis lethalium flagitiorum vulneribus faucii, ad vulneratum in circumciſione Jjeſulum accurrite! vulneratus eſt propter iniquitates noſtras, ad quas ſanandas balſamum ſaluberrimum, ex iſto, quod accepit, vulnere de- ſtillat. Qlxæ& n 7,Eu lc. ilzttt 1 . pfuhne 4 7 SisCrumen ohrn Apingtirſi i hstmenomnl Pzonngenin Gett. Hcbinm munt Mnprlnrin ind ne lnertl isrontoer e Mworonini nele Aledetinnede Dpnmelaterpre anur inchni Uilegice anin inigrezin ein ſecyot ineln Pmmtaturusb ltit,t N mnCnikumhe Arplerenr cl Moonn iafo 1 6 Niunn iilki ini. — tnoshoris ls, Kinamen ImoNdun, lfures lonn tor: Eiyes ſn detes coninti s imter ltrone; Slaphenelin. netiloonince dpper Colorenr tila arenhts rum Dures,t, mquetuncta m innocennn einſepulchun Aritanus? nenn Ihubebitnene ifericordiarun vißcat; pongi⸗ el elaile . Oracharwatann Dorcinnrit, u erlſamci infmt⸗ is, cumclett nerapronumn eim ekiſis; ii Im, N inn uol velut erat, ennen Oruumm Fohetl eiluum acunt l usſnn Concio Aulica. S 323 Quæ balſamo inciſæ apponitur inſcriptio, verius cir- cumciſo convenit jeſulo: aliis mea plaga medetur. Medi- cinam enim nobis ſuo facit ex vulnere, quo liquidiſſimum & Indico longè efficacius balſamum propinat. Notavit D. Epiphanius hæreſ. 40 primam ſanctiſfimi nominis literam Jod eſſe, quæ numero decimo æquivalet, eò quod omni- bus per decalogi transgreſſionem acceptis vulneribus, & in- numeris animarum cicatricibus facillimè medeatur. Quid poterit totum ſananda in vulnera Nomen? Si tantum illius littera prima valet? §. 3. Medicina ekt. Sint plura animæ vulnera, quàm ſuo in corpore moriens Julius Cæſar numeravit viginti tria, vel Caligula triginta; ſint graviora quàm Jobus in corpore, David in animo acce- perit; his tamen omnibus divinum nominis balſamum medebitur; omnis enim, qui invocaverit nomen Domini, ſalvus erit. Hoc balſamum, quia in corde ſuo perpetuò aſſervavit Martyr Ignatius, idcircò leonum dentes non ti- muit; imò nè vulnerabilis non foret, pertimuit; imò nè vulnerabilis non foret, pertimuit; apprimè doctus, quanta fortiſſimo nomini ineſſet efficacia, ad vulnera non modò perſananda, ſed etiam, nè infligantur, avertenda. Ingenioſa inter Scripturæ Interpretes quæſtio agitur, cur moriturus Salvator caput inclinaſſe dicatur, & nonpotius erecto ad ſidera vultu egiſſe animam? Reſpendet D. Bernardinus: Quia titulus regius jeſum gravabat, cumque is eſſet ad læ- vam, ipſe caput inclinavit ad dextram. Alii opinantur, quèd pronuntiaturus Patris nomen: Pater in manus tuas, caput inclinàrit, ut pro ſua exaudiretur reverentia. Alii ajunt, morti Chriſtum hoc geſtu annuiſſe; accederet, & juſſa paterna exequeretur! cum enim mors nomen jJeſuin titulo crucis legeret, prohiberi ſe ſentiebat, quò minus accederet, & ſtimulum ſuum infigeret. D. Dionyſius Carthuſianus, cui conſentio, autumat, in reverentiam ſancti nominis ca- put inclinatum fuiſſe, inque gratiarum actionem pro effi- 85 2 caciſſi- S. Bernard. ſerm. 15. in Cant. §. 4* Contra ve- nanum, 324 Feſto Watimitatis Cbriſti Domini. caciſſimo hoc balſamo in peccatorum ſalutem à Patre æter-⸗ no benigniſſimè indulto. Utamur, dum licet, ut vitæ inte- gri, ſceleris puri, animo illæſi, benè Chriſti ſive Ungi, nec vulnera nec funera amplius expaveſcamus. Habes electua- rium, habes opobalſamum, ò anima mea, ſalutiferum certè, & nulli peſti, nulli vulneri inefficax. Ad alteram abbreviati nominis litteram & balſamum ſecundum tranſeo, quod eſt Hierichuntinum, contra pe- ſtem & venena certiſſimum antidotum, ut teſtatur Joſe- phus I. 8., antiquit. c. 8. & Theophraſtus I. 4. c. 6. inquiens: V iperas ſub balſamo toxicum perdere, & innocuè mordere. Contra omnes antiqui ſerpentis morſus & furias probatiſſi- ma eſt medicina nomen Jeſu, de quo ipſamet afſeverat Veri- tas: In nomine meo dæmonia ejicient, ferpentes tollent, & ſi mortiferum quid biberint, non eis nocebit. Marci 16. v. 68. Salutiferum certè nomen, nulli unquam peſti tuæ, homo, inefficax. In primiti va Eccleſia, ſi quis mortiferam peccati Iuem admiſiſſet, plerumque reddebatur energumenus, ut ſerpen- ti fieret nidus & hoſpitium, qui veneno ejusdem ſciens vo- lens confenſiſſet, & quid malo huic remedii? confugiendum erat ad nominis Jeſu balſamum, quod proferebant ore, ſcri- bebant in pectore, ut ſalva cordis & corporis foret cuſtodia. Unde Origenes l. I. contra Celſum: Nomen jJeſu lympha- tos ſanat, & dæmones exigit. Fidelem quemlibet ſervum afſecurans Deus, quòd malo habitu afflandus non fit, nec morſu draconis ſtygii intoxicandus; ità loquitur Pſal. 90. v. 13. Super aſpidem & baſiliſcum ambulabis, & conculca- bis leonem & draconem; cujus ſecuritatis rationem verſu ſequenti reddit: Protegam eum, quoniam cognovit no- men meum. Concludit Pſalmum in hæc verba: Longitu- dine dierum replebo eum, & oſtendam illi ſalntare meum. Si Nomen jJeſu agnoſcas, & revereâre, aſpides draconésque innoxiè calcabis. Si dies videre bonos, eorundemque lon- gitu⸗ tocrisconnt, lmn meinin litirkenimn 1 Einochonten gakrinmonen utenberoeonen, Ntnertblinci 1 Tlbrent nete Ceurgninzdn 6ontariuselucl meumiunotde Meioſern Auy Aulsgreſium,, gmnizimpinge Püceprecicant pntt ſeniis, i itsſoretafect⸗ Perginatomn kt obisDers Untbitnosens ufnſeinnole Pklerti, Getn RKHRäü ZZ Muute — Concio Aulica. 32 5 — . bleniktke itudine repleri deſideras, ſalutare Dei, hoc eſt, nomen let, uſteitte Eſu ‚ uti exponit D. Hieronymus, à corde, ab ore, ab oculis biſhelidin tuis non recedat. Quoties periculum animadvertis, nè noxius . Hybeseen te haliius afflet, né peſtilenstentationis aura te inficiat, ad di- Autifenmant wini nominis balſamum ocyus advola, Jeéſum inclama, ſa- lutare ſuum in voca, ut ſal vus ſis. Ità fecit, non multis ab- hm & balümin hinc annis, Olyſſiponenſis Virago, quam è templo redu- Inmm, contrpe cem, Deéque plenam, cum impudens ganeo conaretur op- UWhunn ſode primere, illa: Jeſu! exclamat, ah Jeſu! & ecce adoleſcens 14,00 ind den⸗ dicto citius corruit, & irrugit; heu me! viſcera mea tra- jnnoeue mertn, jecta ſunt, morior infelix! dixit, & obvoluto capite ægrè p. Bened. furinsptobnll rediit in hoſpitium, accerſitôque Confeſſario detexit ſce- Bernardin etaHeveratdti lus, & inter doloris ſigna animam egit. Eſt balſamum, qui-“32- Gen. rpentes tolet busdam odor in mortem, aliis in vitam; hêc verò balſamum Nebit. Mareitt & vulnerabat ganeonem in corpore & medebatur in men- ngvampelitu te, ut meritèò illi inſcripſeris, quod haſtæ Achillis attribui- tur: Vulnerat & medetur. impeccain Medetur animæ contra peccati toxiecum, medetur ani- 5. 5. nenus tſethe mo contra virus melancholicum, medetur corpori contra Medel⸗ Pdem ſcienst omnium examina morborum: hoc eſt nomen (S. Bernar- 6. Erla⸗ Pccgfegſenor dinum recito, ſerm. 42.) quod dedit cœcis viſum, ſurdis audi- ercdrddreſ tum, claudis greſſum, ſermonem mutis, Quid æquè men- tt od tem cogitantis impinguat: (vox eſt Bernardi, efficaciam No- W minis Jeſu deprædicantis ſer. 15, in Cant.) quid ità exerci-= wenlinif 1 tatos reparat ſenſus, virtutes roborat, vegetat bonos mo- Menrk⸗ tes, juſtas fovet affetiones: Hoc nomen viæ vehiculum, Nct niſic comes peregrinationum, dux bonæ fortunæ: proſperum loquitu u iter faciet nobis Deus ſalutarium noſtrorum. In hebræo labis, XCoen eſt: Portabit nos Deus falutis noſtræ, Hiernoymus legit: tis aicneni Salus noſtra Jeſus noſter. Ubi Jeſus, ibi ſalus & ſanitas, ibi iam cgoſn⸗ conſolatio & ſolidatio. efelbai Iucp, Primum miraculum patraturus Petrus, à pedibus clau- §. 6 I ſantnen⸗ dis cœpit, & in Nomine IEſu ſoliditatem baſium contulit: contr⸗ zidesctnn, In Nomine Jeſu Nazareni ſurge & ambula. Act. 3. v. 6. & aris orungenme, 88 3 pro- 3 26 eéſto Nati vitatis Chriſti Domini. protinus conſolidatæ ſunt baſes ejus & plantæ. v. 7. unde hæc ſoliditas? à balſamo ſacri Nominis, in quo ſicut omne genu flectitur; ità & genu omne ſolidatur. At non ità clau- dicantis genu ſolidatum, quàm ipſa etiam æquora velut marmora in hoc nomine miror ſolidari. Hauriebatur aquis in India puerulus, cui ex undarum verticibus eripiendo cum modus non eſſet, exclamat Luſitanus ſtans in littore: O par- vule! Jeſum citò jeſum invoca, & clama: Jeſus! Exclama- vit puer, & ecce unda ſolidatur inſtar marmoris, viam par- vulo ad littus indulſit, unaque ad baptiſmatis gratiam per- duxit, quo ſuſcepto, ità in ſuaviſſimum Jeſu nomen parvu- lus ille inamoratus eſt, ut nemini poſthac reſponſum indul- ſerit, ni prius jeſu nomen pronuntiatum fuiſſet. Quid: quod non parvuli, ſed virorum manipuli contra integros exercitus ſteterint, & victoriam generosè obtinuerint, ſan- ctiſſimo Jeſu nomine invocato. §. 7. D. Achatium denis peditum millibus præfectum nar- o ghbti- rant hiſtoriæ, cum adverſus centum millia armatorum aoriano- Pugnandum eſſet, ab Angelo monitum fuiſſe, nomen Jeſu aSI Pro teſſera aſſumeret, eôque pronuntiato moveret in ho- ca. ſtem. Paruit Dux Achatius, & tam feliciter in hoſtem du- xit, ut nemine ſuorum deſiderato hoſtes omnes vel fugarit, vel trucidarit. Recentius eſt, quod nuper India vidit, cum quinque Luſitani contra centum & viginti quinque Barba- ros navigio vecti, quinas ſancti nominis literas inter ſe di- viſerunt, & nemine è quinis læſo nullum ex hoſtibus illæ- ſum reliquêre. Numerum perfectum beatitudinis octin- genteſimum, octogeſimum octavum litteræ hujus nominis in ſe continent, uti Venerabilis Beda ex cabala computa- vit, indè mirum videri non debet, plusquàm ter & quater beatos eſſe, qui hoc nomine ſunt peruncti, Nihil hic de internis dicam ſolatiis, quibus perfruuntur eorum corda, in quæ hoc balſamum eſt effuſum. Quo putamus ceromate agonothetam in Oliveto Chriſtum confortator perunxit Ange- indhummmm iu wnsbllamveriii IMnlten Yrhuctns eifni up1rdolean EKenfochnnbten ekonuimant Gen. Cnſiunfordvon Unmm Cet r ifnpomnamecie Ptishoinsnorn enellererd. i nte laps er Dubtenicoldh ülllnd, Nvod ititickbotu; Aaſoctom, e Inen,Oftim, Mtrepin Wmnbniſhm Onmnnelinm. Aücim innn Goritnnr Plünmen. hiii, — . — hlimefi nde Atnonitdh, mn EAton Purecbnrag . elpiencon initore:0, D Imorgwimmda tis gntanden fünomenent eſponſumnd. fuiſſet. (n Contra integr, Ptinnerint, 1 præfedtum nr. Hia armatorun le, nomen el moreret in ho- Eriahoctemed. Dorsrefopir lodavicit,on tiguingvebet lterns imeei⸗ erholtbusl etitucintt ræ hujusnom cAbals conpun Uim ter ⸗ teorumct⸗ Itamus (etonn tator Penni/ NI 4 Concio Aulica. 227 Angelus:? Sunt, qui tradant: Nomen Eſu devotiſſimè re- petitum ab Angelo pro fortiſſimo fuiſſe contra omnia cor- dis deliquia confortamento. Id quod ingeniosè Pſalmo- graphus inſinuare videtur, cum Pſ. 44. modèò confortato- rem Angelum, modò confortatum Chriſtum alloquens ait: Diffuſa eſt gratia in labiis tuis, Angele, qui mirâ cum gra- tiã nomen JEſu pronuntias; proptereà unxit te D EIIS ( Chriſte) DEUS Pater tuus, oleo lætitiæ, quod ex hoc ipſo nomine JESUS emanavit. In cruce ſolatio ſimili non eguit, quia nomen ſuum ſupra caput habuit, à quo conſo- hationis balſamo deliniebatur. Adverto in nomine abbre- viato IHS ſupra litteram H poni crucem; inferius verò cor tribus clavis perforatum exhiberi, ad indicandum, ut opinor, ſi cor dolore aut cruce quavis prematur, afſi Piran- dum eſſe ad hoc ſalubre nomen, quod crucem inter ac cor mediat, & optatiſſimam inomnibus preſſiris ingerit reſpi- rationem. Conſilium hoc Sponſi eſt: Pone me ut ſignaculum ſu- Ss. per cor tuum, Cant. 8. v. 6. tanquam certam adverſus ægri Fonforen⸗ cordis ſymptomata medicinam. Nimirum toties confor dis. taris, quoties hujus nominis recordaris, ut melancholiam corde ſuo expelleret D. Hieronymus, lapide id creberrimè pulſavit; fortè lapis ex antro Bethleemitico (propè quod beatiſſimus Eremicola habitavit) acceptus, illéque perun- us fuit balſamo, quod hodie profluxit; quo ſi & cor no- ſtrum fuerit delibutum, omni cuſtodiâ, ut monet Sapiens, manebit cuſtoditum; confortabimur, ſi recordabimur, & in nominetuo, ⁶ Eſu, lætabimur. IIItima abbreviati nominis littera S Sabæum offert §. „. balſamum, probatiſſimum contra apoplexiam & mortem Romedium repentinam remedium. Notiſſima eſt de S. Edmundo puero mortem hiftoria, qui cum à pravis declinans ſociis ſolitarius deam reenti- bularet, comitem mox habuit, quem non agnovit, JEſum, audiitque ſeiſcitrantem: Num me noſcis Edmunde Sat dmun- 328 Feſto Nati vitatis Cbriſti Domini. Edmundus ſibi cognitum, quem oculis nunquam ſuis uſurpâſſet. Cui IEſus: in mundo erat, & mundus eum non cognovit; Edmundus eum non agnovit. Edmunde, fron- tem meam aſſpice, & quis ſim, ex nomine agnoſce. Aſpexit Edmundus, nomen jeſu aureis exaratum literis vidit, pro- cidit, adoravit; & hæc rurſum audire meruit: Quisquis nomen meum fronti ſuæ inſcripſerit, repentinâ morte nunquam obibit. Dixit, evanuit, & clientulum ſuum miro gaudio, aureaque doctrinâ plenum reliquit. O verè no- men Jeſu balſamum apoplecticum, quod mortem fugat, vitam conſervat, confert immortalitatem! Si ſanguis Agni ſuperliminaribus domorum illitus percutientem cohibuit Angelum, ne incolarum quendam feriret. Exod. 12. Si ſignum Tau frontibus virorum gementium inſcriptum, à communi interitu ſignatos vendicavit. Ezech. 9. Si pur- pureus funiculus è feneſtrâ appenſus, meretricem Rahab in Jerichuntis excidio ſervavit Joſu, 2. quantò magis in- ſcriptum frontibus nomen ſalutis avertet improviſæ jacula mortis, vitàmque præſtabit? Vivit adhuc Enoch in Cœ- lum raptus, quia ipſe cœpit invocare NOMEN DOMINI. Gen. 4. Vivit cum Enocho:Elias, quia nominis Jeſu um- bram, imò radium ſuo tulit in nomine, Solem videlicet, in quo poſuit Servator tabernaculum nominis ſui. Inter mer- tuos Joſue à Siracide non numeratur, quia, ut loquitur Div. Ambroſius in Pſ. 118. ſer. 18. ſolum jeſum Nave nominis ſacri ſimilitudo ſervavit. In Coœlo mors non erit ultrà, neque luctus, neque dolor; ſi quæras, unde hæc beatis gratia? Re- ſpondebit mox diſcipulus gratioſus: Nomen ejus (Jeſu) in frontibus eorum. Hoc nomine ſinguli inſignes in fronti- bus, ab eodem denominandi erunt in ſplendoribus: Sicut hic per gratiam baptiſmalem à Chriſto dicuntur Chriſtia- ni, ſic in cœleſti gloria ab ipſo Jeſu dicentur Jeſuitæ, ait Ludolphus à Saxonia, qui vixit ante annos 350. & ſupra. Ante hunc verò illuminatiſſimus Cardinalis Hugo, qui vixit ante Nsi utln mnits ſis 1 ſciekrmuin, c, auuuminm 1eg Mlusek non inerkN nunovenelpeeti⸗ , INinen Otniansnune unn nii. — s mun Chndken mmng, 6gnoſce Aier iteriznici, eruit: (iggi epentini morn lumfuummin UIt. Ovett no dmorenflet ¹) Sifngisig tientem oonbut t. Lrod In d umm inſeripnnn vech.9. Dint Aetticem Nihl vantd mugst mproriſe ll e Enoch inc NEN DOMN Oninis ſeinun Jemnvicdiret. nisſwi Intermi i, loguim ſum Niwe nn- neritultine ebentögrun men eils ,en⸗ inſenezinit Nendotbe, Gcuntur n entur eiite, noszſ di alsigo, 47 4 6 Concio Aulica. 329 ante 500. annos: in cœleſti gloria ab ipſo IESII omnes di- cemur Jeſuitæ. S Ut ergò totâ æternitate glorioſiſſimum nomen noſtris fulgeat in frontibus, nunc iisdem devotiſſimè inſcribatur, & mors horrori non erit, ſed honori; ſicut Stephano & Ste- phani precibus, converſo Paule fuit: Non tantùm alligari, ſed & mori paratus ſum pro nomine JEſu. Act. 21. Domine IEſu, ſuſcipe Spiritum meum, & his dictis non exſpiravit, ſed obdormivit in Domino. Sbuuſcipiat bonus JEſus etiam Spiritum noſtrum, nomi- nis ſui bené unctum balſamo, ut pergat benè in odorem ſuavitatis; & vos in IEſu nomine, Auditores mei, meam ſuſcipite ſtrenulam, triplex balſamum triplici incluſum cordi; nunquam immemores illius, quod Siracides ſcrip- ſit c. 4. Melius eſt nomen bonum, (& quod nomen bo- num, ſi nomen IESU non eſt?) melius eſt nomen bonum, uàm unguenta pretioſa. Nunquam erimus ſinè bono no- mine, ſi IESu nomen cordi nunquam non fuerit; malè olebimus nunquam, ſi divino hoc balſamo manſerimus peruncti. Tt Feſte 1 330 28:(0): & — 8 — F.S BE Se ziad O NS OARN RNN: 2: NE RRNE RNEE NNS u 2 i cdeln 1 eſto 88. Trium Regum, ſeu Epiphania E. ac fen Domini. Amlbißn .D . . Goncio Ruſtica. t Quid Cometæ portendant? k diul Vidimus Stellam ejus. AMatth. 2. v. 2. Ppluun 4 . GeVleNenttſn Bon an Ueritne boni ominis nuntia nova ſtella à Magis niaut den Tala Ma- viſa, controvertunt Doctores. Significavit na- unanl daen orum tivitatem Salvatoris; Ergò bona fuit. At nato irtin ni ella. α Salvatori indixit mortem, ergo mala fuit. Vvi- n lerd tam immortalem Regibus præmonſtravit; ergò bona fuit Unhn kaln Prænotavit mortem Innocentium, ipſiusque etiam Hero- nliint Auen Pn ergò mala fuit. Eduxit Magos in domum panis 3 ergd è ſratine, ona fuit. Duxit Chriſtum in Ægyptum; ergè mala fut. Anmpnheis Quid dicam? bona bonis, mala fuit malis. Et quid non, imn, tiſletſenn non rarò in Cœlo ſpectantur Cometæ, ſignificant? Fe- MN,Kenedi Rcioresnonnunquarn in prognoſticando ſunt rufſtici, quàm ueuiftmum rologi; fortè quia raſtra & aſtra multuùm affinia, & ſim- Mhunhiim e P kikas- veritati cognata eſt; interrogavi proindè hisce die- Algentibs H us ruſticorum, quem putavi, ſimplicifſimum: Quid Co- nroonnichg Alp metæ portendant? i Quid Co- Min . reb ant? is breviter reſpondit: omnia bona; quia ot 4 le en ige ni cant aum eſſe bonum, & nolle mala noſtra punire, Eerisd ientir 3 i, Prius BanReneiam præmoneat, permoveâtque. itgi nAreb um Theologo plus quàm ruſtico dignum, cui lubens Iher ol 8 onſentlo, & DEl bonitatem, qui non punit, quin per fera- i l uin Aſtrclogr ChHnsiusptamoncae demonkite, Min iein ju diciarii os in prognoſticis ſæpè certio ſſe Aſt 0 . ĩores eſſe Aſtro. iin 3 d gis, id quod lepido Cornelius noſter in c. 10. Jerem. cch. Micks Kin r- — Concio Ruſtica. 331 Men 6rmat exemplo. Princeps aliquis iturus ad venationem, de aura interrogavit Aſtrologum, qui aſſeruit: ſerenam Ponn fore. Egrecdienti verò occurrens ruſticus pluviam immi- nere affirmavit, quàâ obortà Princeps ex Ruſtico fecit Aſtro- logum, Aſtrologum verèò ad ſtivam & raſtra damnavit: Laudat Aratorem Princeps, illumg docere Aſtra, ſed Aſtrologum ſumere raſtra jubet. n Expediret & hoc ſæculo (verba ſunt Cornelii cit.) non- ⸗ nullos Aſtrologos fieri raſtrologos, qui videlicet ingenti cum temeritate prædicunt in Kalendariis ea, quæ à liber- keln 1 rimo hominum pendent arbitrio, nec ab alio prænoſci poſ. Sgnifctt ſunt, quàm cordium & rerum ſcrutatore Deo. Eleganti Farorinus rorſus ratiocinio Favorinus perſtrinxit judiciarios Aſtro-apud Aul. Atit. An P Pe trO Gellium ulaſett. ſ logos: aut adverſa eventura dicunt, aut proſpera. Si di-I. 14, 6.1. eredhonti t proſpera, & fallunt, miſer fies fruſtrà expetando. elbol Pe Si adverſa dicunt, & mentiuntur, miſer fies fruſtrà timen- ve etann do. Si vera reſpondent, eaque ſunt non proſpera, jam naterz inde ex animo miſer fies, tanquam è fato fias. Si felicia alomlei promittunt, ceâque eventura ſunt, tum planè duo erunt . H incommoda, & expectatio te ſpei ſuſpenſum fatigabit, & igifem 4faturum gaudii fructum, ſpes tibi jam defloravit. Nullo mmnitcn jgitur pacto utendum eſt iſtiusmodi hominibus, res fu- Umifinͤi turas præſagientibus. Hactenus Favorinus, cujus demon- roinkeieril ſtratione convictus Alphonſus. Rex Arragomim, teſte fmm: (d Pne Sylvio c. 4. de ejus geſtis, ſolis Aſtrologis inimi- . omniaben cus, cœteris Sapientiæ cultoribus amiciſſimus fuit, cau- Aanokaes ſam odii regii in Aſtrologos ſcitè quis aſſignavit: Non ,permoſ honorat Rex noſter Aſtrologos, quia Sapiens domina- num, ülte bitur aſtris, ſtultus autem regetur & impelletur ab aſtris; nit, guipets⸗ ſtulti ergèò Principis eſt Aſtrologos honorare, ſapientis con- teummnere. Sapienter itaque agimus, ſi, præteritis aſtre- orseleli rum conjecuris, huic uni inhæreamus veritati: Omnis 1o ſeee, Tt 2 come- 332 FeſtosS. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. cometa enarrat gloriam & miſericordiam Dei, qui pœnnam prius non infert, quàm commonuerit ad ponitentiam. 5. 3. Apoc. I. videtur DElIS armatus furore juſto in pec- Nemincm Catores, ex ciujus ore gladius utrâgque parte acutus exibat, Huin græ-V. 16. Væ vobis à Jjudice tam fevero, cujus mos non eſt moneatur, habere gladium à latere, tenere gladium dexterâ, ſed 6 *e ore etiam ipſo gladios ſpuit. Dicat jam aliquis, Deum decetur. punire invitum. Imò reverà invitiſſimus punit; conſi- dera nimirum veſtitum, cogita vultum: Vidi ſimilem filio hominis; adhuc ſibi ſimilis eſt, totus humanus, ad clemen- tiam pronus. Veſtitum podere, v. 13. Veſtis iſta ſacerdo- talis eſt ex Lege veteri, juxta Philonem Hebr. quæ in fim- bria plurimas habet nolulas, ut prius audiatur Sacerdos, quàm videatur, & tempus habeat is, qui Sacerdotem adire cupit, præparandi ſe. Ecce, Chriſtus habitum mi- ſericordiæ induit, dum ſeſe ad vindictam accingit, mo- net nos fugere à venturà irâ, non vult nos obruere, qui ſpatium pœnitentiæ indulget, & mille annorum fſceleri- bus & locô æternorum tormentorum, unius momenti amaritudine, uno contriti cordis ſingultu, unâ percuſſio- ne pectoris, unicà mox aridura lacrymulã, unicô pœni- tentiæ verbulo, imò nutu placari, ſepararique ſinit. Ro- mani, teſte Plinio, campanulas argenteas capulo gladii al- ligabant, ut gladius evaginari non poſſet, quin campanula tempori ſonaret, & feralem capiti hoſtili ictum proderet. Non erat ille Nobilis, qui campanulâ careret, nobile enim erat, Romanum, ſicut fortia agere, dura pati, ità adverſa- rium inopinatum non obruere. Florentini antiquitus ve- hebant ſecum in caſtra ſonantiſſimam campanam, cui Mar- fonella nomen, quòd martem ſonet, & inſtante prolio hoſtem commonefaciat, nè ignavum obruat, ſed viriliter reſiſtentem vincat ac ſubigat. Venenatiſſimo ſerpenti in Braſilia, ut ſcribit Majolus, qui momento morſu hominem n Alctin imumkrd merzinch ſinceEon or neni Aehl Uulonitl, hen ebeMentegs, n. Mäku ukeioconoten Vunechiunadlen inpanan, eti Aluns hirps Uwten tnfe n) ANndigſonuns e Nelgion eſs lanine Monun inmpmmeinene nieri t, G mnnn, u, X mors atütn ge ie,lie⸗ mieni 8—— beiiſen Mnitentin, tore iſon le autigtet ls mos None n Certen, liuis, Denn s ſonit; cont⸗ Vili ſlenfin Anus, denen eſtis iſla et⸗ Tiy, quæinfn diatur Sncent gui Sacercot. tus habitumn. n Keingit, Nn s obruete, nnorumn ſcelei Unius momnent ,uni percuſle 4, ucie en. nigdelrit 8Cahl Stii t,Coincanzn — retet, noblen lti, iuahe tinizntigulne anam, Clle & inttunte e rut, Eel ir ilimolen, 1 ommotſ . Concio Ruſtica. 333 enecat, affixit natura in cauda campanulam acutiſſimi ſoni, ut præmoniti homines, cœteràâque animantia ſibi ca- veant ab exitio. Quin & culici (ut ingeniosè Plinius) idem eſt telum, quod tuba; prius inſonat & clangit, quàm pungat, & pugnet. Quantòè magis Clementiſſimus Deus non punit, quos non præmonuit: Olementiæ Dei peculiare boc éſt; non celam aut ſilenter ingerit ſupplicia, ſed per com- minationes ea dicit inferre. S. Baſilius hom. I. in onam: Continuum miraculum Hiſpaniæ eſt campana Vibillæ (op- pidum eſt Cæſarauguſtanæ dioceſis) de quàâ Varius c. 2. de faſcin. c. 14. & vocatur campana miraculorum. Hæc per ali- quot menſes antequam aliquid adverſi in Republica Chri- ſtiana contingat, nemine impellente, pulſatur. Auritus teſtis Nirembergius, qui quater aut quinquies audivit pul- ſatam. Talis & in Japonia tumultus præſignificans. In Monaſterio Comorenſi in Hiſpania PP. Prædicatorum, tri- duo ante obitum alicujus Religioſi, ſponte ſuâà ſolitam pul- ſari campanam, etſi nemo lecto decumbat, author eſt Joan. Lupus, Epiſcopus Monopolenſis. Idem author pro- dit, ſimilem fuiſſe in Monaſterio S. Dominici Cordubæ, quæ ultrò inſonans portendebat, aut fratris, aut inſignis alicujus Religioſi ejusdem Monaſterii fatum- . IiIn Germania quoque ejusmodi campanam ſpontaneo pulſu alicujus Monialis obitum præſignare compertum eſt, quaſi campana ejusmodi diceret: Hora noviſſima eſt. I. Jo- an. 2. Morieris tu, &; non vivers. Iſa. 38. Antequam portæ civitatis claudantur, pulſatur; antequam ſenfuum portæ claudantur, & mors intret per feneſtras, pulſat DEUS, toties quidem, quoties campanarum pulſum ſuper vit4 funcum, vel pro animabus purgantibus audimus. Pul- ſat Dominus, ait S. Gregorius hom. 13. in Evangel. cum jam per ægritudinis moleſtias mortem vicinam eſſe dengnat. Pulſus arteriæ, pulſus cordis, quid loquuntur aliud, quâm 1t 3 morx- 334 FeſtoS. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. mortem eſſe præ janua, appropinquare veſperam morta- litatis. Imitatur DEUS quosdam horologiarios artifi- ces, quorum horologia priusquàm horam inſonent, mi- nuta prius cymbala modulantur; ità antequàm manum ad feriendum attollat, & ultimam horam ſignet, ſonoris ſignis præludit. Audivit has campanellas Guilielmus III. Dux Bavariæ (Drexelius in prodromo æternitatis) qui, ubi & Concilio Baſileenſi, cui pro Cæſare intererat, Mona- chium rediit, ſomnium ejusmodi habuit: Cervum ingen- tem videre ſibi videbatur, qui altero cornu campanuias, altero accenſos cereos præferret: Fugientem feram cum canibus venator inſequebatur. Intercluſis omnibus eva- dendi viis, territum animal in cœmeterium B. V. profu- git; hic ſepulchrum inhumando homini apertum, præ- cipiti curſu irruens, captus & occiſus eſt. Evigilat Dux, & fſic ſecum ratiocinatur: Ego cervus, mors arcu & ſagittàâ venatur, ad tumulum Majorum fugiendum, in illo ipſo B. V. templo humari volo, omnia ordine facta, & Præſagia eventum habuére. Puniturus contagioſum mundum diluvio DEuUs, cen- tum annis præmonuit, quando ſæculo integro arcam fieri fecit, in quà quot pulſus, tot erant admonitiones: Pcœni- tentiam age, & homo, nè pœniteat tui Deum; ſed ſurdus ad hæc homo noluit poenitere. Ergò qui juſtus eſt, intret in paratam arcam, ut experiatur Dei clementiam. Intrant nonniſi octo gratiam, inducit ſimul Deus ſeptem ex omni ſpecie animantium. Num tandem oculos aperiet homo? non aperit. Aperiat ergò cœlum oculos ſuos, cataractas ſuas, vindictam ſuam; non eſt ſpes pœnitentiæ, imò ad. huc expectat Deus, & quidem diebus ſeptem. Eleganter S. Ambroſius l. de Noë & arca c. 23. Expeſtavit ergò ſepti- mo die, quéò ab operatione quievit, ut ſi venia poſceretur, ab indignatione quieſceret. Non petit veniam peccator, nec ſinit 14 ,nl,Cn (zominin⸗ i mi ommn umiemmumien ltceg Cinn enn itti: ℳ. nmnieinla// Nnos N Wlion- 1, Nid ee no ten Inien Flio io connm amen 1 Ed ieun in Mrelciumf engent. Mocn Tlon decet, Ir Ue imitit, Ver A5IS11. Nel fenſtienhij Qunen rlinen Uckent, inl 1 Wir wtnn al ulgutir ſttin ei “ ſit ten rdüe üut — ehemem. ogerg i minſenen,i teqnim minn ignet, ſni Ctileinal nitts) iti ererat Mon Cerrunn gen nn campang. temn feram aun 5SOnnibiserr m BV por pertum, i Ewvigllat Don aren Xſigi zinilloiploh 4, & præſigt ſioDElls, cen eN. Aunfi Wones: deen⸗ euun, ſed fun ultusek, inm nemtium Iun ſepten elini 0s theitfann ſoos, tuli, tentie, im tem. Deut Hrvitel iezoſenin, Cator, Pec 1 Coneio Ruſtica. 335 finit Deum quieſcere; proindè pluviæ fit initium „ &£ continuatur 40: dies ac noctes. O homo indurate in ma- Iitiäã, Cœlum deflet prævaricationes tuas, ah ſaltèm lachry mabili Cœlorum plorantium intuitu emolliare ad pœnitentiam! proptereà mundus non mergitur uno die, quod etiam per nubifragia unâ Horâ fieri poterat, ut ſit ſpatium pœnitendi: Potuiſſet, inquit Chryioſtomus hom. 3 5. in c. 7. Geneſ. Potuiſet, ſi voluiſſet, & impe- raſſet „omnia in uno momento perdere diluvio, ſed pro cle- mentid tanta dierum productione ußus eſt. Adverto in ipſo mundi emaculandi decreto miram DEl clementiam erga peccatores. Cum enim pro tribunali Deirtatis ſcripfiſ- let juſtitia: Delebo bominem, quem creavi, adſcripſit mox miſericordia à facie terræ,. Hoc ur melius percipias, projice oculos in viſionem illam Apoc. 14. Joannni fa- Gdam: Vidi & ecce nubem candidam, & ſuper nubem fedentem ſimilem Filio hominis, & habentem in ca- pite ſuo coronam auream, & in manu ſuâ falcem acu- tam. Ergò iterum in armis DEUS?; & quibus in armis? Non gladium jam habet, ſed falcem. Rex eſt, & falcem gerit. Hoc ruſticanæ inſtrumentum eſt vitæ, Regem non decet. Imò verèò Clementiſſimum Deum decet: Sicut falx præſcindendo partem abſeindit, & par- tem terræ dimittit, verba ſunt S. Bernardini de tormen- tis carnalibus a r. Sic O. 7. C. juſtus & pius nungquam ju- Ktitiam ſinè miſericordiâ facit. Falx licet herbam refecet, radicem tamen relinquit, ſic DEI pia ſeveritas, dum hominem delevit, à facie terrædelevit „ radicem in Noë reliquit. Solidat totum hunc diſcurſum S. Ambroſius I. de arcâ: Indignatur DElIS peccatis noſtris, ſed non obli- Viſcitur pietatis; deleturum ſe dicit omnem carnem, non é fa- eie terræ; ſed à facie terræ; florem decutit, ſed radicem ſer- wvat. Joſue 6. jubet DEUS, Sacerdotes ſeptem diebus cir- §. 4. 336 Feſto §S. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. circuire Jericho & clangere &c. buccinis, quarum uſus e in jubilæo. Cur non militares tubæ adhibentur, ſed jubila- res! Reſpondet S. Iſidorus: Expugnatio Jericho adumhrat idſtoriam Dei de mundo peccante. Parcere non pe rdere curat, ideò jubilæi tubas adhibet: pſa comminatio geben- næ ad hoc fit, verba ſunt S. Chryſoſtomi, néè in gehennam peccator pergat. Dum jam perdere peccatores parat, prius jubilæi tubis ad indulgentiam invitat. Virga Moyſis, quâ punienda Ægyptus, in ſerpen- tem vertitur, non in tigridem, leonem, quia ſerpens ad iram lentè repit. Ad veſperam dominabitur ſletus, & ad matutinum lætitia. Pſal. 290. Differt ea DEUS, quæ no- bis triſtia, citò dat, quæ læta. Quid eſt, quòd DEUS ipſe adverſos & reſilientes amatoriè proſequitur, ac deſerant; deprecatur S. Dionyſius ep- ad Tit. Indicant proindè novi Cometæ nova Divinæ Prognoſti- tiæ ſupplicia, quæ peccatis noſtris commeremur, nihilominus pœnitudine avertere poſſumus. Non poſ- Ca come- tarum. ſum hoc loco & occaſione præterire ſilentio celebri nè ſe ſeriã Olum aliquot Cometarum, qui noſtro & priori ſæculo illuxerunt, fatales ignes & prænuntiatas armorum clades Regumque interitus. Anno 1527. ſub 4. matutinam ſpetabilis Cometa in totàâ Europâ, qualis antè nunquam, apparuit, præ- nuntiavitque Turcarum irruptionem, & tyrannidem in regiones Chriſtianorum, Romæ expugnationem, Ponti- ficis à Borbonio Præfecto Caroli V. captivitatem. Anno 1557. Cometa feralis Carolum præſagum mor- tis ſuæ reddidit, qui cum ab Eginando Hiſtorico & Mathe- matico quæſiviſſet, quid Cometa portendat, & hic ſuiſſet illud jeremiæ : A ſignis Cœli nolite metuere, 4 ment gentes. Dignam ſe Carolus protulit ſententiam ligna non metuo, ſed ſignorum opiſicem Deum, quem ve repo- uæ ti- Ego I ideò vene- noter AIet Uegmuinten alen Mnrtie in I. Plnirhes t ſüt oeunn enixlipri mskelnmeizee ntlin, ſelun isehn, enhen . I Neto: An . Mecnela insligull, WNli,, ,nidi Obos onrn EIIseſe! dond I. Aſere gn ! audhat ormea nn: Cometr, Eulmnt l, Mmige peſten, Nnech heode unntkenet unmonesb 6 lſcnin bgiim tietu iteit — : ſunmn ii dennſelti Cjiehokuht bere non eten Conmnminatio Ee 1e ir geben totesparat oti Dtis, in KEder m, (uin ſethe Ubitur hetu, 6 EUS, e eſt, qa l equitur, AN lit. n Divine meremur, mIs. Non N* tio celebrioni Lolloillurerun CadesReguin eehis Cont n, aPparit,N K nmie gnntioben, ptiritaten Um leſcnn Eicorok encat, Xlun t nutuet ſ it ſententin m,ente „* Concio Ruſtiaa. 3 37 veneror, quòd præmoneat p. s, quàm feriat, ut ad pœni- tentiam provocet. Et verò Cometa ille Carolum evocavit, nam anno ſequenti obiit. Anho 1618. per tres ferè menſes poſt mediam noctem conſpiciendum ſe dedit Cometa, cujus flagellum ſeu ſyr- ma ultrà 50ο. milliaria protendebatur in longitudinem. Ortus primum 4. Decemb. ſub auroram, prænuntiavitque mortem Matthiæ Imperatoris, Pauli V. Pontificis, Phi- lippi III. Hiſpaniæ Regis, Alberti Archiducis, quæ paulè pòſt fuit conſecuta. Prænotavit ibidem rebellionem in Bohemia, Ungaria, Anglia, Francia, Catalaunia, Luſitania. Vidimus ſtellam ejus, quæ mortem Ferdinandi Tertii, manè Jecundd Aprilis, ſtellam, quæ mortem Leopoldi Archidu- cis, ſtellam, quæ nuperum bellum Turcicum & Gallicum pPrædixit. Verbô: MWunquam futilibus incanduit ignibus Dther. Eſt enim ſtella hæc, ut ſer 2. de Epiph. S. Au- guſtinus Lingua Cœli, & inclamat illud Cypriani tr. 1. In- dignatur ecce Dominus, &ò iraſeitur, &z quod ad Deum non con vertamut, comminatur. Indignamini indignari Deum, quaſi aliquid boni male vivendo mereamini. Inter ipſa adverſa, quibus coarétata, & concluſa anima vix reſpirat, vocat malos eſte? boni ſimus, & omnia cooperabuntur in bonum. Si ſcire quis cupit, quid ordinariè Cometa ſignificet? audiat Cornelium in c. 10. Jerem. pag. 630. ità diſſerentem: Cometæ, quia igneæ ſunt naturæ, ſignifi- cant & cauſant æſtus, ſiccitatem, ſqua'orem, ventos, & flatus, indéque peſtem, famem & bel um, uti docet Ari- ſtoteles, Seneca, Theodoretes, additque ex D. Damaſceno, I1. Thoma Aquinate, Alberto Magno & Bonaventurâ: Licèt Cometa notet & cauſet mortes tam pauperum, quam Prin- cipum, tamen mortes Principum magis notantur, quia ſunt complexionis delicatioris. Signêô hoc non tam indigna- tur Deus, quàm videtur miſericorditer admonete. Vide, Uu quo- 338 Feſto S§. Trium Regum. Concio Ruſtica. 8. Aug. qq- quomodo Deus etiam iraſcens temperat pœnam Iterumq; in Ex. 9. 33* in Pſ. 4. Ergò fratres, quoniam babemus tempus miſericordiæ, non nobis blandiamur, non dicamus ſemper, parcit Deus, fa- ciam &geras, quia parcit Deus. Ecce feci beri, & pepereit Deus, faciam & cras, quia parcet Deus. Attendis ad miſericordiem, E&y non times judicium; ſi vie cantare miſericordiam, Ez' ju- dieium. Intellige: quia ideò parcit, ut corrigaris, non ut in malignitate permaneas. Peccantes permanere, & non do- lere, magis Deum exacerbat, quàâm peceare, quapropter dignus es terram ſubire, nec hunc Solem intueri, neque penituùs ſpirare, quòd tam facilem habeas Dominum, & eum exaſperes, & exaſperans pœnitentiam non agas. S. Chryſoſtomus hom. 46. adpop. Age ergò, peccator, peœnitentiam, ut intentatam Deus auferat pœnam, fiatque tecum fignum in bonum, fiat ſtella fortunata, comis Cometa, miſericors ira. Fiat amen, fiat. Con- N . „ n aſmnc aNecti mhhel WeoonKmns Berrutlit ems, in run, iil ntii rnti: unn t inn Pewur, Ceteiminunt ile i: in 1,Nigni, an Cünltamum 1s, ind Ronl un ſelam ſoum uns, leempen lülel eſns, fuſt nn nobatamel natengequn Ule contrae eſainie, ſec nlmmn, ſed Umqenm; unentmer eort almie Obru MnktCcnflium olufei — tPheenun lein lenyunſint , niin ,Grehntil 1 AAnrini icrdien, G Inheri, N. 1 ntle, A nd ene, unnoht n innuei,,denr eds Domimmn, enliam pon e ergd, peeern tpoenam, fulg unata, Cln Fiat Concio Civica. In quo conſiſtat vera felicitas. idimus ſtellam ejus. Aatth. 2. . 2. eRecati nuper invicem felicem annum, & for- 5.1. ) tunata ſumus ſidera, fortè neſcii, quænam in ia quo πre vera felicitas conſiſtat. Si tres Reges inter- Lonte uit rogemus, in quo conſtiterit vera felicitas co. aa d⸗ rum? Reſpondebunt: In ſtella, quæ apparuſt eis; dici- crium Ke- tur enim, quòd viſãâ ſtella vehementer exultärint, tan- Bum. quam felici ſidere nati: V. identes ſtellam, gaviſi ſunt gau- dio magno valdè. Et qualis quæſo fuit illa ſtella: Nè diu evagemur, determinant ipſimet regales Aſtronomi, ſtel- lam fuiſſe Eſuli: Vidimus ſtälam ejus. Stellam IEſuli videre, & ſequi, punctum eſt conſtantiſſimæ felicita- tis. Qui vult annum agere non tantum ter & quater, ſed octies, imò octogeſies beatim, ſtellam ejus ſequa- tur, non ſtellam ſuam, ſed ſtellam ejus, à quo creatus conſervatus, redemptus vocatur, ſanctificatus amatur. Quæ ſit ſtella ejus, fuſius explicabo, ubi prius ſeptena ininuavero probata media eam aſſequendi felicitatem, ut dici poſſimus tẽrque quatẽrque Beati- Nihil hodie contra eos loquar, qui felicitatem ſuam . 2. non à Sole Juſtitiæ, ſed à damnatiſſimo Lucifero; non Dæmones à Patre Luminum, ſed fatuo igne; non à Cœlo, ſed in- rere ken⸗ fernali Cœno quærunt; & nunquam non experiuntur, vidi. Me- quòd momentanea eorum ſit felicitas, in puncto à re- diatenei⸗ pentinãâ calamitate obruantur, & ad inferna deſcendant; ſequendi. cum non ſit Conſilium contra Deum, nec vera felici- Uu 2 tas, 340 F'eſtoss. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. 8 - — — . : — — tas, quæ à Domino non proveniat; de licitis, proba- tisque duntaxat mediis ago, & totidem invenio, quot planetæ numerantur, felicitatem optatam conhſequendi., Primòô locòô ponunt nonnulli conſtantem Sanctorum An- gelorum enltum atque venerationem, hi enim non mi- nus parati ſunt ad veram felicitatem nobis concilian- daim, quàm dæmones ad fictam, fucatämque imponen- dam; pleni ſunt exemplorum Libri, nec ullus omninè eſt, qui experientia propriâ doctus non ſit, ad invoca- tionem Angeli ſui Cuſtodis mirè ſe periculis ereptum, inopinatis gaudii & ſolatiis repletum fuiſſe; prodeſt in- primis trium Angelorum, Michaélis, Gabriélis, Ra- Phaelis invocatio, de quorum præſidio nôrunt experti repetere illud Tobiæ : Bonis omnibus per eum (Michaé- lem, Gabriélem, Raphaëlem) repleti ſumus Alterum eſt certorum Sanctorum veneratio, qui à ſupremâ Ma- jeſtate habent ſpecialem gratiam Clientulos ſuos beandi. Inter Sanctos eminet Diva Anna, S. Joſeph, S. Liberata, S. Magdalena, imò ipfi tres Reges hodierni Caſpar, Mel- chior, Balthaſar, qui ſicut nunquam ſinéè ſtell pPingun- tur, ità nunquam ſinè certâ felicitate invocantur. Ego unicuique ſvadeo illum invocare Sanctum, quem DEUS vuit ab hoc individuo invocari. Conſtat enim indubi- tatæ fidei hiſtoriis, Clientes ſupplices ab uno ad alte- rum Sanctum remiſſos quandéque fuiſſe. Sunt quidam Sancti, ut ex parabola liquet, ſupra duas, alii ſupra quin- que & duplo plures conſtituti Civitates, per quod Inter- Pretes intelligunt, majorem majorémque opitulandi effica- ciam certis Locis & Perſonis alligatam. Secundius & for- tunatius ſecundo medium eſt, geſtare & Collo, vel alio de- centi loco San orum R eliquias aſſervare, d evenerari, & ſu- Premum Numen per eas obteſtari, quod eſt ex mente & phralſi 8. Bernarcdl Cœlum feliciter pullare. Deus — 7 ni⸗ m Ohen n inn 1 Num uumd un auche S Eaelu Imntonencc- iuen dd Ne usſeis, tn, Gete hrun esenit Crummdin enſni ſunne, Timnm, Ahis n Uen on olt, ee 1 Wümm: Af, ikadiner, dus Eenicontnor, in yni enotes no ffenn. (d Pidns isre ins higc delis Mmunts anine n Snalinm grii lzeizlen acn e erntucfne Iuun weſcinl Ehumm, nlein nul ſen enin ( Nlkinihl b⸗ lſbeiol um Colſeltnt n Ianctonmi, Lenim nonc nobis Conei Angueinone der ulus omnin N Kt, A inoe iculs erehdin ſſe; Rolel, Cabrtels N nörunt enri vcun (Miche ſunu Altennn ſupremi 1 los ſuos benhl Ph, § Libert ni Caſpar, NA 1d ſtellt pinoun Vocintur. E n, Cem D⸗ Ra erin indl 4 un 1 8, aihunngin eopitlmhiche Secuncisi llo, veli⸗ gerenetma ett ermun e 4 . D 4- 3. crorum QOſlium cuſtodes ſingularibus gratiis Rlicitat, aoin A Noë & Moyſe hanc praxin diſcimus, quorum alterum ium ſin⸗ oſſa Adami in arcam contra diluvii pericula intuliſſe, al- gularibus terum ofſa Patriarchæ Joſephi contra ſolitudinis mole gratiis de- ſtiàs & viarum ærumnas .gypto ſecum aſportſſe Lirrc er fragabili traditione accepimus. Addamus his Sanctæ Cru- cis titulum JESIIS Nazarenus, Rex Judæorum „CUjus ini- tialibus literis, fronti, Ori, & pectori inſcriptis miram. proveniſſe proſperitatem ab expertis didici, juratôsque teſtes ſpecdtavr. Q(Qartum medium eſt, liberalem eſſe in erogandis Eleemoſynis, quarum efficaciam Turcæ, Judæi „hæretici experiuntur, quibus, cüm DEUS æternam conferre fe- licitatem non poſſit, centuplum in hac mortalitate re- donat. òðDW Quintum: Suffragiis conſuetis animas purgato- rii ſolari & adjuvare, quas ſi ex acerbiſſimis illis tormen- tis liberari contingat, impoſlibile eſt, ut noſtrùm in op- timà formâ memores non ſint, & reipſâ gratitudinem non conteſtentur. Quid enim? Si canis, elephas, leo, benefa ctoribus ſuis ſtupenda exhibent obſequia, tu fide- les animas hisce beſtiis putas deteriores? Superat quæ- libet purgantis animæ flmmma omnium hominum gra- titudinem, gratiam proindè optatiſſimam confer, & ſuf- fragiis tuis easdem adjuva, experiére reciprocam (ſpon- Deus enim ſicut oſſa Sanctorum cuſtodit „ità & S dere audeo) gratitudinem. Sextum præſidiunmm in Regina Sancdtorum omnium colloco maximum, cujus Litaniæ Lauretanzge & Corona ſtellarum duodecim nulli hactenus non fuére manifeſto Præſidio. Vera enim Chriſtianorum fortuna eſt Maria, quæ ſicut Mages mille benedictionibus implevit, imò in ipſaâ ſtella, ut probati volunt Authores, apparuit, ità præ. 342 Feſto 5S. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. ſentiſſimam ſuis clientibus confert benedictionem, præ- ſertim ſi per immaculatæ Conceptionis & ſeptenorum dolorum myſteria invocetur. Septimo loco ipſum San- Stiſſimæ Trinitatis myſterium repono, cujus conſtan- tem & fervidum cultum omnigenæ felicitatis certiſſimum eſſe auſpicium, ſeptem & amplius figuris biblicis demon- ſtrabo. 5. 4. Inĩerat jacob cum Laban ſocero ſuo pactum, ut oves, ph quæ naſcerentur maculoſæ, eſſent generi; quæ verò genus for-ſive albæ ſive nigræ tantùm, ad ſocerum pertinerent. runatum Ut verò Jacob maculoſis gauderet, edoctus eſt ab An- utr gelo (ità tenent Pererius, Cornelius, aliique) tripli ces Aoris r. accipere virgas, eaâsque ex parte decorticare, inque ca- Ip'ure nalibus collocare, ut legere eſt Geneſ. cap. 30. v. 37. tol- aitate. lénsque Jacob virgas populeas virides & amy gdalinas, & ex platanis, ex parte decorticavit eas, & poſuit in ca- nalibus, ubi effundebatur aqua. Triplex virgarum ge- nus ter fortunatum ſuit auſpicium ſecuturæ felicitatis, uti explicat S. Ambroſius l. 2. de Jacob c. 4. Sic gregem multarum, præſtantimque virtutum colligebat, c. Nos ut in Cœlo terrâque beati ſimus, ſæpiſſimè invocemus nomen Trinitatis cum fide, ſpe & charitate; & nihil no- bis ditius nihil felicius eſſe poterit. Jacobi filius, & hæres primarius, Judas, peſſimà exardeſcens concupiſcentiã in Thamar nurum ſuam vi- duam, licèt ignotam, promiſit ei hœdum in libidinis prœmium (benè hœdum, quia foœtet hoc ſcelus) cum verò tardaret Paſtor, oppignoravit interim tria mu- nuſcula, annulum, armillam, baculum; Thamar in- tercà hœdi impatiens, cum tribus pignoribus diſceſſit: Miſit judas hœdum per P'aſtorem ſuum, & reverſus eſt ad judam, & dixit ei: Mon in veni eam, Gen. 3 8. V. 20. Cur promiſſum mulier hœdum non exſpectavit? Keſpon et n ne hul Pdhm, 4 lu: biokktn un Nenmn, lt nn, ighn Nvlr, Mlu; 6 E,1,0 Nr unt uttieettulocom 1. Kconnteumnr zinem, Etthin mivn, Unpenin biun Conee lhliur, ſod te ul legs weuit , gd Sidd⸗ Bbeteni., Th. Plybe iherani ſi kelleſg id uuin, n e⸗ ed etinm n N; 1 40. 9 Stgtezem Eſirtan, n nmmgt don ſun 4 tem eren len, Cnünn Atiting, icinn 6 & nnn loco iunde , (Cius dtr tatiscertilima. biblics demer NrGun, uor neti; n e rum pertineten fockus el 4 lique) tinis cite, ne⸗ .30. V. 37. awygdelinn ,X poſuit ind er Virgarm g. turæ felicititb 4. Hechlt ahat, G. N Cend ioroeeen ne, N unin r nutum ſun 1 cedumm in Pan thoeſas e im ün Concio Ciwica. 3843 det D. Jeno apud Lipoman. quia Thamar, ex cujus dein ſtemmate & linea Chriſtus conceptus eſt, Eccleſiæ ges- ſit typum, quæ ſi accipiat umbram Sanctiſſimæ Trini- tatis, velut arrham felicitatis acci pit, hœdum admit- tere non poteſt, quia infortunii cujusvis ſententiam non timet: Quia inter agnos venturo tempore, non inter bœο deputatur, qui pignis Trinitatis accivit. Eadem Thamar cum poſt tres menſes appareret gravida, accu- ſata apud Judam, atque ad rogum damnata fuit, dixitg Judas: Producite eam, ut comburatur. Quæ cum duce- retur ad pœnam, miſit ad ſocerum ſuum, dicens: De viro, cujus bæc ſunt, concepi, cognoſce, cujus ſit annulus, & armilla, & baculus; qui agnitis muneribus ait: Zuſtior me éſt, v. 20. Nec tantum à ſupplicio nurum liberavit, ſed juſtitiæ titulo commendavit, quia tria pignora pro- tulit. Si confiteamur corde, ore, opere Sanctiſſimam Trinitatem, ſedabitur ira judicis, pœna vertetur in prœmium, vituperium in encomium, & virtus noſtra prædicabitur. Conceptus iſte iterum Jenonis eſt: Tha- mar arguitur, quèd de fornicatione conceperit, & Ec- cleſia quaſi Legis adultera, Judæorum eſt à Senioribus accuſata, quòd Sabbatum ruperit, quòd eorum tradi- tiones abjecerit. Thamar protulit monile, annulum, virgam ſéque liberavit Sacramento numeri ab imminente ſupplicio. Eccleſia ipſâ veritate in nomine Patris, & Filii, & Spiritůs Sanéti, non tantùm diaholi præſentes ignes extinguit, ſed etiam futuri judicii incendia ſuperabit. Dan. 3. v. 48. & 90. tres pueri injiciuntur in forna- cem; at quia tres erant, & imaginem Sanctiffimæ Tri- nitatis referebant, uno ore laudantes Deum, ab igni- bus conſumpti non funt, quin potiùs circumſtantes ab excuſsâ flammà interempti; & quamvis Nabuchodono- ſor acceſſerit, conſumptus non fuit, quia, ut habet Ru- per- 44 Feſto 5S. Trium Repun ſeu in Epipbhanie Domini. 5 1 — ſorrtuozn . pertus l. 6 c. 7. de Trinit. in tribus pueris imaginem vidit ſclurne, Trinitatis. e Jonas prædicans Ninivitis pornitentiam, in hæcver- Gnliiel ba proclamat: Adbuc tres dies, & MWinive ſubwertetur, hinme Jon. J. v. 4. juxta Septuaginta tres dies, non plures, non ruünteſni Ppauciores, aſſignat, quia à ſupplicio liberanda erat Ci- tknni vitas; ubi Trinitatis veſtigium, ibi tuta omnia. Audia- iumm mus D. Ephrem ſerm. de ponit. Tres habet dies poeni. ZüdiNe tentia ad conſequendam veniam, quoniam novit Trini- Wunmnmmende tatem vinculum peccati ſolventem. Ubi cultus Trini- OMnme gen tatis, ibi averſio mali eſt, ut in Thamar & Ninivitis do- amme: Amr cui, ibi omnis felicitas, ut in Abraham elucefcit. erirlunmin! Ires peregrinos hoſpitio exceperat, & tribus ſatis Szmtlini farinæ tres panes ſubcineritios ac vitulum tenerrimum, ,giltorin quem trinum vocat Auguſtinus ſerm. I. de rogat. Ap- 1 Cini lmn pPonit, itaque meretur, ut ſœculari ſenecioni à prandio - 6netumds: Nen promittatur filius, in quo benedicendæ omnes gentes, ibls laie idémque filius cum immolandus DEO eſſet, oblato arie- n iektil en te, ſalvus recipitur, unde tanta Abrahamo felieitas: un kiuttzn Quia Trinitatis gloria refuigét, ait cit. Augudtinus & D. Gre- ior, A nunrs gorius homil. 18. in Evangel. in illud Joan. 8. v. 56. abra- Wnn n 8 ham pater veſter exultavit. Tunc diem Bomini Abraham vi. In dit, cum in figurà Summæ Trinitatis tres Angelos hoſpitio lolmnne rocepit o E cettum nob F. 7. Ecce, oco ad conſequendam optatiſſimam vitæ huſus ¹4 lelrlin untas felicitatem media, quæ tamen omnia ſuperat octavum, m, in telinm ſpicium fe- facitque nos, ut 8. beatos voluntas videlicet divina, due (W. Pwonnt licitatis. ſtella ejus appellari poteſt: Vidimus ſtellam ejus. Huic enim in, U I conformari eſt omne punctum felicitatis ferre. Ratio MWapohgenelt ſtellis & Sole ipſo clarior eſt, quia felicitas uniuscuſusque Rilſtlinsais) in eo conſiſtit, ut habeat quidquid vult, non habeat lemn,ijnb quidquid non vult. Quòd ſi ergò voluntatem aliam non Uninnunce, z habeam, quàm divinam, nihilomninò accidere mihipo. Eg bide terit ONehih, hunidint —,— 1 iulgarid ti, nlente iveſennt „honplint berince ent 1Omniz, Ae⸗ hben les on liard govit Ir UDI CNTi 11 Miirith eluceſct. t, & tribiglit Um tenertiann l ce toget. necioni A Prn Ommnes gent eſſet, Oblatom ihämo fehet lindsl), An.d.7 . ah vii AMrahamn 8 Wgdoshoßt Gbznucnrirr Pupennt hnn gelicetchin limu. Hütt ttis felte. 1 Vult, Non ontatemiim d accileſt X Concio Ciwic. 34 5 terit infortunatum, quia nihil voluntati meæ adverſum. Placet felicitatem eorum, qui voluntati divinæ ſe confor- mant, in ſeptenis ſymbolis adumbratam videre. Primum eſto ignis & nubis columna, cum lemmate: Fzucundum tutumqué ſegui. Quid felicitatis populo defuit Iſraëlitico in vaſtiſſimà ſolitudine, ſi felicitatem agnoſcere ſuam, & columnam ſequi voluiſſet? Sequamur nos volun- tatem ductumque Dei, & vel dormiendo in terram late, & melle manantem delabemur. Columnæ geminæ filum Ariadnæ adnecto cum lemmate: Ahsgue labore via. Labor eſt ante me, donec intrem in Sandtuarium Dei, dicebat Davide Labor eſt non rarò ante & intrà nos (vita enim noſtra qed niſi labyrin- thus, quia labor intus) quem evadere felicius non poſſu- mus, quàm ſi voluntate divinâ, tanquam filo Ariadnæ regi nos ſinamus; pendeat ab hoc filo, quod omnibus adamantibus ſolidius eſt, noſtra felicitas, & nulla nos unquam dejiciet aut pervertet calamitas. A filo Ariadnæ non multum abludit acus magnetica, quæ ſtellam pola- rem ſequitur, & nautis monſtrat iter. Sit illi lemma: Irrequieta ſequor. Inquietum eſt cor noſtrum, donegrre- quieſcat in voluntate divinâ, tanquam in ſtellàâ noſtrâ po- lari, quæ certum nobis iter ad felicitatis portum præ- monſtrat. Felix Urſina conſtellationem, quæ Urſa major appellatur, in teſſeram ſumſit, cum epigraphe: Siné occaſu felis. Pro omnibus conſtellationibas nobis ſit Vo- luntas divina, ut ſimus ſine occaſu felices. Sicut acus magnetica polarem ſtellam, ità ſcarabæus ſolem, & ſtel- linum, ſeu ſtellaris avis, Mercurium planetam ſequitur; du- plex, nec elegans, ſymbolum voluntatis humanæ cum di- vina conformandæ, ad perfectam aucupandam felicita- tem. Scarabæus quidem Fgyptiis imaginem Solis re- præſentat, teſte Porphyrio L. de abſtinentia ab animatis; . XX quem 346 Feſto §S. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. quem imitatur, fingendo globum, mundi imaginem, ex fimo bovis, hunc ab ortù in occaſum volvit averſis pe- dibus, ab occaſu revolvit in ortum; eundem recondit humi ad dies 28. quot diebus Luna pervagatur zodiacum, altero die eum extrahit, & mergit in aquam, quo die Luna cum Sole eſt, & fit generatio mundi, gignit prolem, ha- bentem 30 digitos, unigenam; mas eſt, ideéque ſym- bolum viri fortis, & præceptum ab Athenienſibus, ut milites in annuli gemmâ vel clypeo geſtarent illius ima- ginem ſignificante Legislatore, inquit Elianus I. 10. de animalibus c. 25. oportere, ut omnes eſſent maſculi, qui- cunque pro patriâ dimicarent. At nos à ſcarabæo diſca- mus voluntatem divinam, quantum poſſumus viriliter imi- tari, né⁶sque illo lemmate, quod ſcarabæo infcribitur, ad ſectandum Altiſfimi nutum animare, quam vilis tam magna equor. Stellaris avis tanto amoris impetu in Mercurium rapitur, ut ovum, quod inter ungues fovet, excidere ſibi præ ſidereæ pulchritudinis deſiderio patiatur. Veruùm ex- ciduum ſtellini ovum cuùm frangitur, pullus excluditur; unde lemma ſtellino inſcripſêre Ticinenſes Academici: Utraque felieitaæ. Duplici felicitate ſtellaris avis donatur, cum & Mercurii pulchritudine frui, & pullo excluſo ditari contingit. Non dupla modò, ſed centupla nos manet fe- licitas, ſi tanto in voluntatem divinam rapiamur amoris impetu, ut quidquid nobis accidat, quidquid manibus ex- cidat, penſi non habeamus; ità enim omnis adverſæ for- tunæ caſus in novum cedet ſecundioris fortunæ auſpi- cium. Quòd ſi ſcarabæum & ſtellinum imitari dedigna- mur, horologium certè ſolare æmulemur, cujus motus ſinè motu eſt, & umbra lucem indicat. Omnis hora no- bis foret ſecunda, nec ulla abiret ſinè lineâ felicitatis, ſi voluntatem divinam itaà fſectaremur, ſicut Solem umbra horologii conſectatur. Ad imaginem ſive umbram DEH tztl utzlilce 1hur, iſcthitge grrmmnderds, uyiumonmnn, ennsyemam. Auun fyumm, titum lohrtar D eunden mne nagatur wir um, o Gelr Pnitrolem,, At, iteogte lthenienibus, Kurent älwsi Dlimtsl io Hentmaſcll, Karber tie⸗ Imnsvirilidin e0 inſcribitur n Dilistun un etuin Mercvrn Nvet, excicetel Ntur. Verume llus excloditn enles Acidemi. ris WWSCONA Mlo ednſde tuphanosmnet m bpiamm me Hidquidmuit; Olmnis adrete or's fottone M. m imitari edk emur, inn „Onsdt inei feſenn, ſcut lent. re untin Concio Civica. 347 (ut Septuaginta legunt) factus eſt homo, ad implendam videlicet Dei voluntatem, ut ex umbràâ ad æternam Lucem aliquando transeat. Finio in ſtellà regiã, cujus honori Joannes Galliarum Rex Ordinem equeſtrem inſtituit, ſodalésque ſuos ſidereos equites appellavit, prôque capitis ornamento galerum cum ſtella aureos radios vibrante, qualis SS. Regum pingitur, attribuit, inſcripſitque: Monſtrant Regibus aſtra Sigm. Non tantùm Regibus, ſed Calonibus & viliſſimis mancipiis aſtra viam monſtrant, atque ad æternum naturæ Regnum felicitatis perducunt. Pro aſtris nobis ſit Voluntas DEI, ꝗquam ſi ſequamur, inſulæ nos fortunatæ & fortu-· . natiſſima Regna ſequentur. §. 1. Boni omi- nis hæc Ktella eſt. §. 2. Officium hujus ſtel- læ, 348 FeſtoS. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. EMSANYE AN N AAEE AAMS AkEES Concio Aulica. Stellæ Encomia. Stella antecedebat eoz. Aatth. 2. . 9. S bella, peſtes, terræ motus, incendia, Regum in- A teritus prænuntiare, ſed contrarium in hodier- no Cometa animadverto, cujus exortu novum fupremi Regis natalem & æternam Regibus felicitatem, regnis verò ſalutem & pacem annuntiari intelligo. O ſtella Sole clarior! & Cometa planetis clarior! Lingua Cœli! om- nibus linguis facundior; influe in animos, & trahe nos cum Regibus ad Salvatorem; dumque ego laudote, tu il- Iumina, accende & dirige me. —— Stella antecedebat eos. Erat mundus animatus (homi- nem intelligo) ante ortum Chriſti in ſimilibus tenebris, in quibus inanimatus mundus à prima creatione depingitur. Gen. 1. BErant tenebræ ſuper faciem abyſſi. Non malè abyſſi nomine mundus iſte accipi poteſt, in quo videlicet igno- rantia Numinis, virtutis, æternitatis prædominabatur; at exorto Salvatore novum illuceſcit ſidus, quæ Solis rotam vincit decore ac lumine. Cur non ſtellatus Cygnus compa- rere jubetur? Cur non Urſa major, vel Lyra, vel Gallina, vel Corona? Adfuiſſent fateor conſtellata hæc ſidera, & luxiſ- ſent cum jucunditate, ſed qui nova facit omnia, novam ſibi quoque ſtellam accendit, de quâ Reges: V'idimus ſtel- lam eius. Multùm hæc ſtella ab aliis differebat, tum quèòd noctu creata interdiu luceret, rectumque motum obtine- ret, – regdebam hactenus, Cometas efſe infelicitatis pro- TSdromos, ſecuturâsque propediem clades; puta, it,inſtnin eun edllnn, ln tnenn ſu torumoalumcte nmeimntizelt Eirgidmagn mnitehetun, en NEh ne eſinpte inpne unéORnau vokencrnp Wols minde Uere, atlacert iniſted Ken fron irklche in, Ktnipuciun Unnekelam abr untlun /an Miik keliriis⸗ 3 liluminetu tünmdolem Hn Ute, mntn ulterlte ſei 4 Fflim 1. S= == ln Vie z rllkfet, it Wkfzeni⸗ Concio Aulica. 349 4 ret, tùm potiſſimum, quòd cœteris Cœli luminibus minor, ⸗ Solem tamen ipſum ſplendore ſuperaret, cùm in Solis præ- ſentiâ extinéta non ſit cœterarum more ſtellarum, ſed lu- men aureum copiosè diffunderet, & Sole ſerenius emi- caret. stellæ hujus officium fuit, Salvatoris nativitatem an- 9. nuntiare; unde ab Auguſto appellatur magnifica cœli lin- gua, quæ Muminis gloriam narraret, quæ V'irginis partum nuntiaret, inuſitato ſulgore. S. Chryſoſtomus eandem vocat igneum tabellarium. S. Maximus ſer. I. de nat. no vum orbis oculum, tam enim formofus erat Jeſulus in ſtola carnis ſuæ, einielcintenn iein dides; n 1 U . . 4 . de ut novum oculum creari opus fuerit, ad pulchritudinem mornmn tantam eò melius ſpectandam. Loquatur Maximus: Stella . ſſta velut quidam caligantis orbis oculus, mundi veterem ut novavit aſpecdum, eique natum Solem manifeſtavit. Et . dha hom 4. Epiph. Cœteræ faſftæ ſunt ſtellæ, ut mundi iſtius tem- tngnn Ceii pora curſumque diſtinguerent, hæc verô prodire juſſa eſt, ut , & alen iyſum mundi Dominum adeò oſtenderet. olindote, i Non oſtendit ſimpliciter, ſed inſuper oblectavit Ma- gorum oculos animôsque, ut vitæ tædia non ſentirent. wmaros ſon Viſâ Eſthere, ait ſacer textus Efth. c. 8 v. 15. Judæis nova des wnehrd Iux oriri viſa eſt, & gaudium, & honor, & tripudium. Non oneehnun tam fpecioſa fuit Eſther, quàm hæc ſtella, ex quâ inſolens Noncnei gaudium, & tripudium tribus Regibus oriebatur. O ſi vi- Uo wicelcet (diflſet hanc ſtellam Abraham, cui promifſum erat: Multi- zdenintun plicabo ſemen tuum, ficut ſtella, quantum exultâfſet! O ſi vi- l, ue biti diſſet David! feſtivius ac olim ante arcam ſaltaſſet, & ex- tus (rr clamaſſet: In Lumine tuo videbimus Pumen. In Lumine ſtel- rare I videbimus Solem & Lunam, Jeſum & Mariam. Et nunc ec ſdedhn Reges intelligite , erudimini, Magi, & eultate ei cum tre- tomti, more, apprehendite diſciplinam, ſeu, ut Hieronymus legit: ges: Vu Deofulamini Filiumi. ” ſereblt, un Quis dubitet, ait iterum D. Maximus, iſtam ſtellam . b.: i, venolmnt, lætioribus & fulgenticribus radiis Torultar „ quæ lieaeden 3 5 Feſto §&S. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini, — — terræque lumen humanis oculis ingerebat. & ſtella (Chryſoſtomum in c. 2. Matth. recito) ſunra omnes alias co- ruſcavit, &; præter internam Spiritus Sanèti illuminationem, DEUIn ipſum infantem, ſuäâ Luce Kegum oculis quodammodô objecit. Non fuit hoc ſidus ex illis mille viginti duabus ſtellis, quæ in firmamento ſpectabiliores ſunt, neque Pla- netarum unus, ſed nova creatura, motore Archangelo de- elnsncnm data, tantorum Myſteriorum, ut S. Auguſtinus loqui- i t tur ſer. 2. miniſtra, & Cœli legatus. Pulchritudo inſolita ß Ongistne 4 novi ſideris facilè oculos ſapientum in ſe convertit, & ad- —— vertere fecit myſterium. Sequumtur proindè ducem ſtel- Wni lam Reges, nec dubitant in ſtabulo coram præſepio po-. (Miiurit e nere genua, & vilibus indutum panniculis adorare, ut MWl Alin, I Deum muneribus honorare, ut vernæ Dominum, bene- Fnlb ll dictionem expoſcere, & in puero agnoſcere Sacerdotem moceting, magnum; undè hæc ſcientia? unde tanta generoſitas! ut. Uult,h Quid facitis 6 Magi? quèd & aurum offertis?: quærit pittine ehlin, S. Bernardus ſer. I. de Epiph. ergò Rex eſt ipſe: & uhi I Hitoputetnt aula regia? ubi thronus?; ubi regalis frequentia? nun. uannti teli 11 quid aula eſt ſtabulum, thronus præſepium, curiæ fre- Futenin hegen quentia Joſeph & Maria? profectò qui illos adduxit, ipſe wd II, iani & inſtruxit, à ſtellà adducti & inſtructi ſunt. Audire mihi Vn miirrem, videor vocem iſtius linguæ: ò Reges! quæritis theſauros: i X lemmate hic ſunt Cœlorum divitiæ, date & dabitur. O Reges? mlegbls, ſel quæritis delicias? hic eſt voluptatis paradiſus. Alias omnes Tinlo gaudent) voluptates repudiate, & ſinceras conſequemini. O Re- Cungunm en ges! quæritis amores? pacem, gloriam! felicitatem? in ddars hoc puſione ſunt omnia; adorate & ſperate, non enim nſele ſegnnn veſtra vos ſpes poterit confundere. Hæc & alia plura Re- Pn. M §.4. gibus per viam facundiſſima Cœli lingua loquebatur. nande⸗ Variæ cau- Stella antecedebat eoj. Erat hæc ſtella Magis pro cal- rhili ſæ, cur no- cari fiammeo, ut citèò ad felicitatis metam accurrerent; im rain Chr-erat pro Cynoſura aurea, quâ ad ſolatiorum portum ſe- ganid efi ſto oxta ſit. curi dirigentur; erat pro facundo comite, & viæ vehi- mi culo, l bien Hiib . hii Concio Auliea. 251 n culo, nè moleſtias itineris perſentiſcerent; erat pro face lan. canchidi » imò columna ignea, quæ regiis capitibus de — n nocte ad terram lacte & melle fluentem (humanitatem uligluin nl inquam Salvatoris noſtri) præferretur. Dicunt alii, no- e Vlginti vn vum Cœlo oculum neceſſarium fuiſſe, ut recens natam nt, Nebehl pulchritudinem ſufficienter contemplaretur, cum oculi Arrhungebot⸗ cœteri non ſufficerent. Vel quia Cœlorum Rex de regali- guſtinns e bus ſedibus quodammodò profugus in terras venit, Prin- Guntudoindin cipes cœleſtes accenſaà Dominum ſuum face inquirunt; Cnnn d vel quia Sponſus ſanguinum regales nuptias cum Sponſaâ, inde ducenmte naturaà humana, celebrat, nuptialem hanc illi facem præ- n plde ferri oportebat. Vel ut Verbum Caro factum dignè s adorant V eloqui poſſemus, cœleſtem nobis linguam, linguarum minum, ber Pater, Spiritus Sanéctus, fubmittit; imè, ſi Sancto Chry- ete Sacerdotet ſoſtomo credimus, ipſemet Sanctus Spiritus in hac ſpecie nta generolt apparet. Utut ſit, hæc ſtella regii Natalis eſt Pprog gnoſti- ferto? Gven con, paritérque eorum omnium auſpicium, qui regene- eſt iple! An rati in Chriſto poteſtatem accipiunt; filii Dei adeéque Re- Gegtin Gvr ges empyrei, fieri, ad quod illos regnum ſtella deducit: m, Cnie fe Aonſtrant enim Regibus aſtra viam. Ricok, i⸗ Anno 1315. inſtituit Rex Chriſtianiſſimus Joannes §. 5 . Muütent Ordinem militarem, cujus inſigne erat ſtella cum coro- dnonkrant hnibtrin, nàâ aureâ & lemmate: Monſtrant Regibus aſtra viam. Non aſira viam. bin Nes tantum Regibus, ſed Chriſtianis omnibus (nam & hi Re- ſis laan gum titulo gaudent) aſtra viam ad cœleſte Regnum oſten- “ dunt. Qnanquam ex vero quoque dici poſſit, ſolis Regi- enn deni, bus ad aſtra ab aſtris viam monſtrari; nam quotquot ſichen ductum ſtellæ ſequuntur „ ſeéque regi ſinunt „ veriſſimi Aan dien Reges ſunt. Neque enim purpora, chlamys „gemmea lihli corona, aureum ſceptrum, thronus eburneus; ſed vir- logvebun tus, tranquillitas, ſui ipſius victoria, Regem faci unt. Re- Mdlgen ges efficimur, clamat Chryſoſtomus hom. 3. i 2. Cor. Re- am unleti gés, inquam, effcimur, ſi voluerimus abfurdis imperare cu- un orum oli Piditatibus „ nam is demum regnat, & quidem verius, gquum X en ite, Ke qu 352 Feſto §&. Trium Regum, ſeu in Epiphania Domini. qui diademate eindtis eſt. Græco Oratori conſentit Lati- nus, Chryſoſtomo Ambroſius in Pſ. 118. Quicunque pro- prium corpus ſubtgerit, nec ejus paſſionibus turbari animam ſuam, Rector ſui, congrud vi vacitate permiſerit, is bené regid quadam poteſtate ſe cobibens, Re dicitur, quòd regere ſeno- verit. Abrahamum regio titulô inſignit citatus Chryſoſto- mus, Moyſen pariter Regem appellat Ambroſius, & qui- dem plerisque Regibus potentiorem, omnibus verò glorio- ſiorem; ſed quando obſecro Regem ſeſe probavit Moyſes! an cum decem plagis Ægyptum percuſlit? an cum virgâ plusquàm regali Erythræum mare diviſit? an cùm ex duro ſilice cryſtallinas lymphaseduxit? non tunc regium Moy- ſes titulum promeruit, ſed quando, ut loquitur S. Ambro- ſius, præſedit ſibi poteſtate quadam regali. Redibat ex monte Sinai poſt arcanum quadraginta dierum cum Supremo Nu- imine alloquium, duabus inſtructus tabulis Legislator Moy- ſes; & ecce populum vidit vitulantem, idololatriæ per- immane nefas deditum, Deo rebellem, ſacrilegum, apo- ſtatam! quid hic agat Moyſes? an fulmina Cœlo evocet! arrignes ex inferno provocet? an aquarum effuſiones im- Petret? an terræ hiatum concitet? fecit Moyſes, quod alias ſemper ſolebat, in univerſum dabat operam, ut ſcri- bit Philo Judæus l. I. de Moyſe, ut ad primos animi impe- tus refiſteret. Vidit idololatriæ ſcelus, ſenſit irarum mo- tus, nec tamen conſenſit; patientiam ſuam & amorem in populum ſuperari & extingui non permiſit, ſed præſedit fibi quadam poteſtate regali, dignus proindè, quem radii Cœlo ſubmiſſi coronarent. Sic ceronabitur, quicunque leni- tate morum & paſſionum imperio ſibimet iĩpſi præſederit regali quâdam poteſtate. Abrahamus cum juberetuxr in- terficre filium. Gen. 22. v. 3. Cogita, quàm multæ cogi- tationes tunc inſurrexerint in illum, & tamen ſubegit omnes; omnes illum metuebant, magis quàm Regem telli- wenlen Eſen olenon obirn lns. Doci alnatcaonen. Cnal Auunitummuds Veurpinntco, unn AClbensl Cnrſleneſul Sancerityin ,Uepntesdneln 1, U erfenint , glie n iſte, elahen 1e, Luneinonn mit, cllitus, 1 , regt Snunt, 1 Curopterl An derrare in ltenioſumg, Aumigcieni, der Kluiigne ens l elichin R R mnuunen Munnim nileng, — l Cltitle. Qluichnezn ,wte oi, Pbenenel guut tcyne titns Cyot hrohis, K ibusreidgort robat Mt 1) anchm nig anchimatdn no regium Uitur, AmI edibat er mont moupremoN Legislator Me⸗ idololutrie den ctilegum, apo⸗ 4Clo evocet mefchonesinn⸗ We, 1iherin, Ull ,inoraninifne ſenſi arunne mn K amolen! ſe nel Obem tilt guicuneel⸗ etihſirelil öm ipbennn im mlee e tenen int Concio Ciwica. 353 tellites, ac velut Imperatori cedebant univerſæ, quamvis erant acerrimæ. Ità pro Abrahamo loquitur Chryſoſto- mus hom. 3. in Ep. 2. ad Cor. C. 1. & Regem ideò fuiſſe de- monſtrat, quia cogitationes triſtitiæ ob filium jugulandum, cogitationes diffidentiæ de veritate divinarum promiſſio- num, cogitationes de præcepto naturæ & ratione repug- nandæ, omnes compeſcuit, & affe tum naturalem rationi, rationem Deo ſubjecit, ſtellam vocantem ſecutus, filium immolare non dubitavit, ter digniſſimus regio nomine & coronis. Evocatur ex montibus Amana, Sanir, Hermon Sponſa ad coronam: V'eni de Libano Sponſa, weni coronabe- ris. Cant. 4. v. 8. Quid fecit in deſertis illis montibus Sponſa? Pugnavit contra pardos, contrivit dracones, debellavit leo- nes, veniat igitur ad coronam. Jure caput triumphans co- ronatur, ait Gilbertus Abbas, jure is coronatur, quisquis ſequitur ſtellam æius, qui dixit: Regnum Cœlorum im pati- tur, & violenti rapiunt illud. Matth. 1I. v. 12. violenti, id eſt, interprete S. Anſelmo, qui violenter domant carnem ſuam, ut perveniant cum Regibus ad Verbum Caro factum, qui ſe non Saturno avaritiæ, Jove fulminatri- Cis vindictæ, Sole ſuperbiæ, Marte impatientiæ, Venere luxuriæ, Lunæ inconſtantiæ, ſed ſtellæ ejus, qui eſt ipſa conſtantia, caſtitas, manſuetudo, humilitas, benignitas, paupertas, regi ſinunt, Reges ſunt, Regnum rapiunt Cœ- lorum. Quaproprer ſi cum tribus Magis ſtellam præviam ſequimur, aberrare à viâà ſalutis non poſſumus; ſi negligi- mus, in devio ſumus, neque regno æterno apti, ſed ſuppli- ciis æternis digni. Sequamur & nos ſtellam illam, quam mittit unicuique Deus. Grata eſt quædam ftella matutina præfulgida, quæ eleum quemque præcedens, corde Aucit ad Chriſtum, ait S. Laurentius Juſtinianus in Epiph. Sed bo- na ſtella! quàm impiè plerique te contemnunt! etiamnum repetitur illud Job. 22. v. 17. Recede à nobis, ſcientiam via- rum tuarum nolumus. . VYVy Et 354 Feſto §S. Trium Regum. Concio Civica. Et tandemfit, quod Job 38. v. I5. decernit: Aufertur ah impiüs luæ tuu. Cum evertenda eſſet Solyma, toto priùs. anno viſus eſt Cometa, & in eo gladius igneus,, cui ad- ſcripſit Paradinus: Ventura deſuser urbi. Vertitur in fu- rorem amor, in hoſtilitatem gratia, in gladium ſtella, ſi ejus ductum ſequi nolumus. Cum Carolus V. contra Tunetanum Regnum claſſem duceret, in quartæ triremis malo ſtella videbatur coronata, ardentibus ſagittis, cum Epigraphe: Lucent, & ſeriunt. Non tantuùm Regibus noſtris cœleſtis Stella luxit, ſed & cor impii Herodis feriebat, feriétque in die noviſſimo omnes illos, qui divinis inſpirationibus refractarii, beneficiis in- grati; Deo hominibusque perfidi, tenebrasmagis amant: quàm lucem, ſtelliones quàm ſtellas, ignes fatuos quàm lu- cis ſupremæ radios; ter digniſſimi, qui non cum tribus- Regibus ad ſtellarum patriam evadant, ſed quâ Herodes, in damnatiſſimi regionem Luciferi, & occaſum ſempiternum præcipitentur. Feſto renimnmin, Freninm ger tn erinum Kcc ner ehut; 1 un Deite uo iCgets iam n; s innie Womek in de, diem odt⸗ Elun X Man⸗ mhembr, Kln Demmunn pron inaccenſor Urmionnind 11 Klt enim in, tumn ni, I) ian emin Cinte ,— etenit e Chmunngig ignenn dit . Vertiurnt, Ciumſtelo ie Regnumchne debaturcorann Netnt, Ofri laluxit, Ec noriflimo onne rli, beneftin⸗ Asmag's I fütuosquun non cunn triil ed avi Herocs Koccalum 28 () £ 355 eeeszESEO-GSSD eSe G eSNe G8 Se eSOG 88 0 Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. Goncio Ruſtica. Benedidti Cerei, ſeu Candelæ explicatie. Lumen ad revelationem Gentium. Luc. 2. v. 32. s Eſtum hodiernum voce patria lucida miſſa, re- §. 1. cepto verò Eccleſiæ vocabulo Feſtum luminum Kur ke⸗ appellatur, non tantum propter Cereorum hac num dica- feſtâ luce benedicendorum conſuetudinem, ſed tur. propter extirpatam impiæ gentilitatis ſuperſtitionem, quà ad Proſerpinam quærendam accenſis plurimis cereis inſa- no ritu per forum & compita, per viços & lucos Ethnici discurrere ſolebant; Proſerpinam, Cereris filiam, ab in- Caniſ. l. 4. ferorum Præſide Plutone raptam ſe quærere ſimulan- n tes, in Cereris gratiam atque ad frugum copiam impe- trandam; quæ impietas, ut in ſolidam verteretur Ppie- tatem, viſimn eſt Spiritui Sancto, & ſacratæ ejus Sponſee Eccleſiæ, diem hodiernum accenſis celebrare cereis, in quibus Eſum & Mariam, & nos ipſos, velut in ſpeculo, contemplemur, & lucem perpetuam in templo cœleſtis gloriæ æternum promereamur. JEſum enim, Mariam, & nos ipſos in accenſo repræſentari cereo breviſſima dictio- ne docebo. Eleganti omninè ſchemate cereus Chriſtum repræ- §.2. ſentat. Sicut enim in ardenti cereo tria exhibentur, Ardens 175 . . eereus cera, lychnus, flamma; ità ſpectabiliora tria ſunt in imago eſ Chriſto, corpus, anima, divinitas. Corpus ceræ aſſi- Chriſti. milatur; ſicut enim hoc ab apibus conficitur e ſucco Xy 2 florum; 356 Feſio Purificationis Deibaræ V'irgini. forum; ità ex Nazarenaâ Virgine, quæ eſt florum flos, à Spiritu Sanéto Corpus Chriſti formatum eſt; lychnus ani- mam denotat, quæ igniculos vitæ continet ac alit. Ignis eſt divinitas, ob ſublimitatem, puritatem, efficaciam, fulgor & calor, quem ardens cereus Projicit, veritatem & charitatem Chriſti deſignat. Veritas enim ejus fulget & illuminat, charitas verò ſtuat, & accendchit. Bene- dictus eſt iſte Cereus; Benedictus fructus ventris tui. Luc. I. v. 42. Benedixit illis Simecn. Luc. 2. v. 34. Ardet porrè nobis, non ſibi, & in noſtros conſumitur uſus, conſump- Kt illum infinitus erga nos amor, atque in candelabro- crucis, cum conſummata eſſent omnia, conflagrare fecit & extingui. Nobis datus, nobis natus Ex intactà Virgine. Et in mundo converſatus Sparſo Verbi Lumine. Sui moras incolatús Miro clauſit Numine. Hoc, hoc nobis recogitandum eſt, cum ſivè intrà fivè extra Ecclefiam cereos ardentes conſpicimus, perpendenda ni- mirum eſt Chriſti humanitas, charitas, veritas, quâ nos illuminat & accendit, ut flii lucis ſimus, & amantem uſque in finem vitæ, imòô ſinè fine in æternum redame- mus; ſuſpiremus preindè cum Prophetâà Michæa c. 7. v. 8. Dominus luæ mea, cum Pſalte regio: Illumina oculos meos, ne unquam obdormiam inlmorte. Pſal. 12. Deus meus, illumi- na tenebras meas. P'ſal. 17. Illumina faciem tuam ſuper ſer- um tuum Pſal. 118. Cum Zachariâ, oannis Baptiſtæ ge- nitore: Illuminare his, qui in tenebris & umbrꝗ mortis ſedent! Cum illuminatiſſimo Philippo Nerio: O Lumen Lum'- num, , Cva 1 1 P 4 Dvri Ne,ournan mpkfnenn ume re ticl, Cenan tdise: Nmden et nt, nit i nioCrito, ci e elcenn: Nu ni pintu ii, ten petf u es, Eilaeee doni Noinon imet, upinionem Iime ruramnm nelti, 1Cnttis, guin Kinpotel ober ind e gis Efn ohet innn Uilgred. 6 ifunut ſeutne iſts Mn ncuntor . n,d n igii P Concio Ruſtioa. 352 — –R num, zluumin mentem meam. Cum ardentiſſimo Au- e dd guſtino: 8 1stei „ qui ſemper ardes » & nunquam ex- tingueris, accende me, ut tibi ardeam, tibi conſumar, tem, eften, tibi in odorem ſuavitatis immoler. Cereus porrèò iſte leit, ein ſumendus in manus eſt, quia opere ipſo demonſtrandum enm eigie eſt, Chriſtum nos ſequi, diligere, revereri, & præcepta Ncenlit. N ejus omni curà & ſtudio oblervare. Felix fuit Simeon, Ventnstui.ue cum JESLIM parvulum in ulnas accepit, benedictéôque 34. Mdetgr cereo inſtructus, mortis tenebras non timuit, ſed læti- Urfus,conin tiarum plenus exclamavit: Munc Aimittis ſervum tuum ue in ͤn Domine! Conffagrurtet Nunc, cùm vitam habeo immanibus, nunc, cum vi- § 3. deo te ſyncerum Lumen oculorum meorum, quem vi-Brevis ex- dere vita eſt, quem ampleéti ſalus eſt, quem disſuaviari plicatio paradiſus eſt: Nunc dimittis. Deſiderantis mortem hæc Simeonis, verba ſunt, inquit S. Ambroſius, Origenes, & Beda. quia viſo Chriſto, qui eſt ſplendor Patris, nihil amplius videre deſiderat: &i quis egreditur de mundo, ſumat Chri⸗= ſtum in manibus ſuis, totum habeat in finu, &; tune exwultans ire poterit, quò deſiderat, ait Orig hom. 15. in Luc. Formi- darat hucusque bonus Senex; at cum Chriſtum ampleéti- tur, mori non timet, ſed optat, & quidem eò ardentius, GRinmie juxta opinionem Timothei Hieroſolymit. nè videam ſpi- ,Peyhenhendt neam coronam nedti; nè videam Solis tenebras offundi- ,Velnt, Nunc dimittis, quia feliciorem moriendi horulam er- m, Knm pectare vix poteſt, ob præſentiam Mariæ, ut docet in Pſ. 59. tennum tin Auguſtinus, vel quia, juxta Ven. Bedam, ille moritur ſecuré, ti Michæi ho⅓⅜w Aqui Cériſtum habet in manibus, eleemoſynas dando pauperibius, Nunint olu uxta id Iſ. 58. v. 10. Cum efuderis éſurienti animan tuam, Deuteui tenebræ tuæ erunt ficut meridies. Dimittis: optat, non mori, ſen nuan , quia ac'ES U & Mariæ præſentiam mors non ſentitur, arnis anguſtia non curatur, ſed tantüm vita expecitus: Qui ntritmiſe vult dimitti, ait S. Ambroſius, accipiat in manibus ver- Ol rY 3 bum 358 Feſto Purificationis Deiparæ V'irginis. bum DEl tunc dimittetur, ut nen videat mortem, qui viderit vitam. Dimittis: optat velut reus ex carcere, ſicut Theſeus ex labyrintho, ſicut avis ex caveola: Di- mittis, optat in pace, & quidem, juxta Euthymium, tri- plici cum DEO, proximo, & propriâ conſcientiã, in pa- ce cogitationum, in complemento deſiderii, in pleni- tudine gaudii. Pulchrè Haymon hom. 2. de Purific. Di- mitte in pace, quia hactenus fui in bello, in pace, ſeu in Chriſto, ut vult Guerricus ſer. 3, quia viderunt oculi mei Salutare tuum, in Syriaco eſt: Illum tuum miſericordem. Cyrillus Alexandrinus legit: Salutem tuam; adeò curæ habet noſtram ſalutem, ut reputet pro ſuã. Quod parâſti ante faciem omnium populorum. Pro omnihus natus & occiſus eſt ESIS, omnibus fufficiens lumen & gratiam promeruit, ab omni carne videbitur, ait S. Ildephonſus ſerm. de purif. ut videat eam omnis oculus, & reddat uni- cuique ſecundum opera ſua. Vocatur Chriſtus Lumen Gentium, quia hæ ante prædicationem Evangelii in ſum- mis erant tenebris & mancipatu principis tenebrarum, quas tamen lumine ſuo jam indé à ſplendore ortus ſui il- luſtravit, cùm tres ab Oriente Magos velut Gentium pri- mitias, ſtellã duce, ad Bethleemitica incunabula invitavit: Lumen Gentium & mentium JESIIS, qui illuminat om- nem hominem venientem in hunc mundum, illum cum- Pümis, qui cordis oculos ſpontè non claudit, nec tenebras plius luce diligit, quin potius diviniſſimum hoc lumen in cor ſumm per devotam Synaxin admittit, & in manibus ſuis, velut Cereum benedictum, per bonorum operumexer- citium & exempla lucis, ut loquitur S. Gregorius, geſtare nunquam omittit. B. Angela de Fulgino hac die, imò eâdem horâ, quàâ olim VirgoDeipara Jeſulum in Templum Solymeum venit, venit & ipſa in TPemplum, cui obviam facta Deipara Iviiili . I- ihanmmsnder ,Cbectslgeems nioztätnm in, iglli nis fatinbin lr iette lche⸗ erKiltene. Nn zineneke, Tenice APmmnns, eos Un Cnlo, Cpene, rhhertils, a te incels i⸗ elats. Hnne helkttem, e Eits, Necon IEne ciyiul ethiſoris, Wbonifacoo miltwealnpe Wsomiönmve nr K Clril Unmnelki kconma h Unem cegn eEhcttlin — Concio Kuſtica. 359 tnntn Angelæ obtulit, & dixit: O'diledriw filii mei, accipe in ma- 1s eeg mnus tuas cereum, vivum lumen, ad re velationemgentium. Con- eraNh nivebat oculis infans, quibus deindè apertis conjecit ami- uthninnn ca duo lumina in Angelam, eâmque ita ſuccendit, ut tota cienti, 1n in flammas ſibi abire videretur; tum roſea hæc verba par- eri, ina vulus addidit: Qui non videt me parvum, non videbit me de Pulſeh magnum. O Angela, ego veni ad te, & obtuli me tibi, ut inge, i etiam tu te offeras mihi;, eadem nobis d ca putemus, nosq; geruntocldn viciſſim totos in Cereum Jeſulo offeramus, ut amori, ho- mmieice. Rorique ejus luceamus, ardeamus,conſumamur. — — m; Aehan Venio ad alteram Cerei fignificationem, Deiparæ pro- &. 4. oi priam, cujus pulchritudo hodiernâ luce in tenebris com- s Cer⸗ bitca- unibus mer mMunis purificationis innocentifſima apparuit, & tanquam tio. men kgin Lux fulſit tota pulchra ſiné maculâ, & ſine fumo lucernaæ 18 Miehhon lucens & ardens. Maria juxta nomen ſuum D. Hierony- 1,Krecttti mo interprete, ſignificat idem „ quod Iluminatrix mea: hnitvs Iune vel illuminans, eos illuminavit Gentiles piorum multos, teſte Cyrillo, Origene, Euſebio in Æggypto convertit; illu- 5 Wgegeain minavit hæreticos, quæ cunctas hæreſes ſola interemit. e Ottus ii Ipſa fecit, ut in cœlis, id eſt, Eccleſiis, oriretur lumen indefi- cerͤn Llens veritatis. Ipſa eſt Mater agnitionis, id eſt, agnoſcere faciens veritatem, ut explicat Albertus Magnus I. 4. C. 30. DNride de laudibus. Nec oculos tantùm mentis, ſed & corpo- Vcase dc laudius. Rec ocilies tantum mentis, fed d corpo lilumnde ris ſæpiſſime divina Iluminatrix illuſtrar, & quod innu- um, Una meris patet hiſtoriis, lumen oculorum benigniſſimè elar- ci tecee gitur. Sub Bonifacio Pontifice Maximo, qui templum um hochmd Pantheon à Phoca Imperatore obtinuerat, & in honorem t, Kin nmn B. Virginis omniumque Santorum eonſecrârat, immodica nmopelnnen Judæos inter & Chriſtianos contentio exarſit. Dicebant regori, illi: JEſum non eſſe Virginis Filium, ſed à Joſepho proge- neratum, è contra Chriſtiani Mariam intemeratam eſſe dem hoi à partu Virginem, de quâ Iſaias vaticinatus ſit: Ecce Virgo Solnenm concipiet, & pariet fillum, multo rationum pondere con- beinſe ten- 360 Feſto Purificationis Deiparæ V'irgini. tendebant: erat tum Romæ cocus à Nativitate, inge- nio & eloquentiâ nemini ſecundus: invictiſſius Hebræo- maſtix, contra quem cum rationibus nequirent, ſcom- matis adverſarii agunt, & ſi vera ſunt illa, quæ in Mariæ Virginis laudes efferuntur, cur ab eadem lumen oculo- rum non recipiat, expoſtulant? quibus cœcus: ſi huc duntaxat! expectate diem luminum poſt triduum. Sacra hypapantes nocte convenerat ad Egcleſiam, quæ in Ex- quilino colle extructa, à Maria majore nomen habet, in- numera multitudo, eò quod Judæi ſponderent converſio- nem, & promitterent, ſe illum confiſcatis omnibus urbe proſcripturum, qui patrato miraculo baptiſmum renuiſ; ſet. Poſt octavam lectionem rogat coœcus à ſe cantari reſponſorium, quod ipſemet ante biduumm compoſue- rat, idque coram Altari Matris DEI à S. Luca depictæ, concinens momento viſum accepit, acclamantibus cun- Gtis: Gloria in excelſis, quo moti prodigio 50. luſtrati ſund Piacularibus undis, ceœteris in cœcitate avita obſtinatis, & orbe dilapſis, Illumina nos, 6 Illuminatrix ſanciſſi- ma, ut in Lumine tuæ gratiæ videamus Lumen ceæleftis gloriæ, & ad perpetuæ Lucis patriam te duce feliciter per- tingamus. TIu ſis Lumen oculorum noſtrorum, Cereus ardens & indeficiens columna ignis; illuſtrans & prote- gens, ſub cujus ſereniffimis auſpiciis ſi ambulaverimus in umbrà mortis, non timebimus mala, quoniam tu nobis- cum es. 8. F. Denique in ardenti cereo nos ipſi nobis repræſenta- Abe e mur, & ab emicanti flammulã, velut facundà lingvula, ad- repræſen- Monemur: Sic luceat lux veſtra. Narrat Ven. Beda c. 45. tationes, cConſuetudinem Cereorum conſecrandorum in veteri Ec- cleſià fuiſſe, ut Sacerdos Cereum porrigens pueris, hisce verbis uteretur: Pueri, veſtra vita cerea eſt. Adoleſcenti- bus: Conſcientia tuâ utere pro lucerna. Viris: In bunc mundum inflam- adetsnob iun, Toblehnmhen enurni A ns litateiis Gnkrouchein Stlacete, negtel reknunet,len ile, ukiltnetn meihkrinemmis n Kterennim, Ulcs unbolne, elil . Ome ulis nete tene eele genbinos Alpokelus, er bnns lucizek feitren loui Icgtunn, he iſtcggoſcinun Neta nlentin DnEeigriti Aeng lGeer Kennblkin itin Giänkerd. eglirent ien. 1, uekin lrn m lumen al (ec triduum. N in, goc ink⸗ nommenhubet,n gerent conyent tis omnibuzut ptiſmum vennt CIs à ſe ntri uum cotmpol⸗ Luca Gepice amantibus en 0 ſo. Hbratitn zvita obſtinats inatrir ſandlil Lumen ccelefl e felicterper⸗ MNorum, Ceten Uudrums Non Aunbolaretlang! Cvohiumtn — Ulu, Uuge. nobis tehrren cundi lineiutn: at Ven Bein⸗ umn in elnn L . Aceic 1s:lrkuv, 6 Coneio Ruſtica. 361 — — — inſtammal umn or tuum ardeat, ut poſſis dicere: Anima mea in manibus ſemper. Senibus: V idete, quanta vobis olei (ceræ) abundentia opus eſt, ut lucerna veſt!a in eternum ante di vinam Majeſtatem aräeat. Pulcherrimæ certé commo- nitiones, qu utinam nunduam ex neſtris animis delcan- tur. Mos olim fuit Conſtantinopolitanis Imperatoribus, quoties in publicum procedebant, ardentem proferre fa- cem, Ut oculatus reſtis aſſerit Curopalates c. 6. num. 37. Lampadenmi præferunt Imperatori, propter illud Chriſti dictum: Sic lucter lux noſira coràm bomimhus. Etſi Impe- ratores non ſimus, ſinè Cereo tamen ardenti, ſeu lucerna, in publicum prodire non debemus, qui irrefragabili Chrifſti voce monemur: Lucernæ ardentes in manibus veſttis: Lu- cernas quippè ardentes in manibus tenemus, cum proximo noſtro per bona opera lucis exempla monſtramus. At non ſatis eſt lucere, neque ſatis eſt ardere, vtrumque Chriſtia- no neceſſarium eſt, nè ſit velut lignum putre aut noctilucæ beſtiolæ, quæ in tenebris lucent, ſed non ardent, vel né ſit flammæ inſtar infernalis, quæ ardet, non lucet. Lucere vanum, ardere parum, lucere ſimul & ardere perfe tum eſt, ut filii lucis ambulate, monet Gentium Doctor Epheſ. 5. & ad Theſſal. 5ß. Omnes vos filii lucis eſtis, & filii Dei non eſtis noctis neque tenebrarum, at, Paule, unde agnoſce- mus, nos efle genuinos lucis filios, & non ignes fatuos:? Re- ſpondet Apoſtolus, ex lucis fruu, ità enim habet Eph. §. v. 9. Fructus lucis eſt in omni bonitate, & juſtitia, & veri- tate, ſi veritatem loquimur, ſi juſtitiam experimur, ſi bo- nitatem cogitamus, non malitiam, non dolum, filii lucis fruu eſſe cognoſcimur. P. Nili monitum eſt: P'ro lucer- nàâ ſive Cereo ardenti utere in actionibus tuis conſcientiaâ: ea enim, & quæ in vità actio nec bonæ ſunt, & quæ malæ ſunt, oſtendet. Lucernam itaque intus vocat confcien- tiam, quæ noctu & interdiu nos admonet, quid agendum, 12 quid- 362 Feſto Purificationis Deiparæ V'irginis. = — quidve omittendum ſit, ut filii lucis ſimus. Verum hoc lumen multi amant extinguere, quia conſcientiæ dictami- ne abutuntur, & divinas humanasque leges (quas lucer- nis contulit Salomon, mandatum lIucerna eſt, & lex lux, F. 6. Fegans Medici fa Rum cum pertinaci Kslurario, Proverb. 6.) proculcare non verentur, accidit non rarèillic, quod non nemini Pontifici apud P. Damianum kr epiſt. 20. qui lampadi ante ſepulchrum S. Petri appenſæ ſumptus ſub- traxit; huic enim aliquando vir ætate gravis apparuit, ae alapam impegit, à cujus ictu obiit, his verberi adjectis ver- bis, quia extinxiſti lucernam meam, extinguam & ego lu- cernam tuam ante Decum. O quot ante diem extindti ſunt, quia conſcientiæ ſuæ lumen prius ipſi nefariè extin- xerunt. O! quot in tenebras, & ignem, & com buſtionem æternam prolapſi ſunt, quia candelæ fumanti & fœtenti quàm ardenti & lucenrti ſimiliores fuére, quibus infcribi- tur: Plus foœtories, quàm luminis. Talis Doctor ille Pariſien- ſis, qui juſto Dei judicio accuſatum, judicatum, condem- natum ſe, palam profeſſus; talis Udo Magdeburgenſis Epi- ſcopus, infeliciſſimè extinctus; talis Concionator ille doctiſ- ſimus, qui igneàâ in inferno cathedrâ preſtus, omnibus dam- natis os conculcandum porrigebat, quèòd fumum magis quam lucem, lucem potiuùs quam ardorem affe däſſet, ignis fatuus, titio inferni, pabulum gehennæ, in ꝗquam nè inci- damus, ex ardente Cereo, qui, infernali collatus igni, non- niſi pictus ignis appellari poteſt, ex ardente inquam Ce- reo diſcamus, cujus ardorem ſi digitus dimidiâ horulâ ferre non poteſt, ardores ſempiternos quomodo feremus? fe. rendi tamen erunt, quamdiu Deus erit Deus hoc eſt, ignis conſumens, ſi plus fœtoris quàm luminis in converſatione noſtrâ ſit, & ignes potius fatuos, quam ardentes Cereos in vitæ mortalis luce agamus. urarium Florentinum, narrant hiſtorici, cum nullis Sacerdotum monitis in agone fſupremo adduci potuiſſet, ut islgonto 4 , eturituge uiſelttofel, nl iunins utt Sn rnnlet 4 munmerui,nee 1 ,Chntetin Geutszimagoinumme igeoigenanet 1gulte, utentum l,defciuntonnes, mnmrecoborsinpu Ucllone Kingeni⸗ milocirar; N lie, ſed Etern ncotpore tte Ueelementati, Ctonnlipicknse⸗ Miam ardere ſel Uiberiomnez, Ihriar Domnino ctwitumd tlltt, Ade 4 Ahmzittgerin mmomnndd is dln mlede Vigni ——ð immg. nn nſärnmite leges gal enn elt, Ah cicitnonnndi Manumkrent henſeſumpu Pravis appunit, erhetiacſecten Ntinguum keg, inte diem enit ipli nefintent ,& combeltone fumanti fe , guibus inlel ORor ille Parie dicaum, conce gcebupenſel vonatorile dod 1,Omnibesn Cda fumunm meg Nieäler i de, hebun 1 1 icolatusignin Arenne ingpin micihonif mmoo erens Dens hoce,l nis in conreſt arcentesett gkorchin, Concio Ruſtica. 365 ut malè parta reſtitueret, eò quod chariſſimam conjugem & formoſiſfimos liberos ad incitas redigi nollet, hac ab Ex- cellentiſſimo Medico ſanatum eſſe arte in mente, cum ſa. nitas jam deſperata eſſet in corpore. Finxit Medicus, ha- bere ſe unicum adhuc remedium reparandæ ſanitatis, ſe- eretum illud & arduum, ſi videlicet tres guttæ ex conſan- guinei alicujus liquato ſanguine vel adipe abſumerentur abægroto, vocatur itaque uxor, ut annularem digitum ar- denti tantiſper Cereo velit imponere, dum duæ, trésve col- liquentur ſanguinis guttulæ ad certam mariti ſanitatem. Tentat delicata mulier; at dolore mox victa digitum retra hit, manum excutit, negat ac pronegat ſe dolori ferendo eſſe, advocantur tres filii, & ſi quid generoſi danguinis in venis eſt, ſi quid ſynceri amoris erga patrem in corde eſt, ſi qua pietatis imago in animo eſt, jubentur digitum exercere, ardenti Cereo ſuperponere, tantillò tempore, dum tres de- fluant guttæ, patientiam invictam demonſtrare. Tentant ſinguli, deficiunt omnes, nec ad primam eliquati ſanguinis guttulam præ doloris impatientiàâ digitus tenetur. Hic Me- dicus occaſione, & ingenio uſus, vehementi oratione ago- nizantem alloquitur; & num infernalibus ignibus non uno dumtaxat die, ſed æternitate tota, non in uno tantuùm di- gito, ſed in corpore toto & artubus, verus, guttis ſingulis, non in igne elementari, ſed gehennali, in cujus compara- tione hic nonniſi pictus cenſendus eſt, in Ikorculæ & libe- rorum gratiam ardere velit, efficaciſſimè expoſtulat, cum conhjunx & lberi omnes, nè quadrantuli unius ſpatio, ad ſa- nitatem Patri ac Domino conciliandam, tantil um ſuſti- nere velint cruciatum? hic moribundus oculos aperit, cali- ginem excutit, atque ad benedictum hunc Cereum reſpi- ciens malè parta integerrimè reſtituit, perceptisque Sacra- mentis eumdem omninò Cereum manu tenens, cujus flam- müla digitos aduri nolebant conſanguinei, feliciter ani- ZzZ 2 mam 364 Feſto Purificat. Deiparæ Virg. Concio Ruſftica. mam agit. O ſi & nos experimento ſimili tentaremus, dum in occaſiones graviter delinquendi incidimus, an tole- randis ardoribus ſempiternis cuſusvis lethali noxæ debitis pares ſimus; quàâm feliciter nobis aliquando in agone ſu- premo benedictus luceret Cereus, & ad lucem perpetuam deduceret! in mari mortuo, ſeu Asphaltite, lacu lucernæ ar- dentes ſupernatant, extinctæ merguntur, teſte Joſepho, Plinio & Egefippo: quotquot in agone ultimo demergun- tur in mortuum infeliciſſimæ æternitatis mare, ideò mer- guntur, quia ardenti divini amoris timorisque Cereo deſti- tuti ſunt, quotquot ardenti divini amoris timorisque Ce- reo deſtituuntur in morte, ideò plerumque deſtituuntur, quia eundem in vita non æſtimant: quotquot hanc vitalem gratiæ lucem æſtimant, ad ardentes, quos propoſii, Ce- reos, ſæpius animum reflectant, in iisque Eſum & Mariam, feipfos ſpeculentur, ut nune per ſpeculum in ænigmate, poſtea facie ad faciem lucem increatam aſpiciant, nunc luce Zratiæ, poſteàâ lumine gloriæ gaudeant, nunc Feſtum luminum devotiſſimè agant in terris, æternum poſteà celebraturi in cœlis. = SZS =ã — — — RCNr1. caitere o wusrec ehina gid e t gull ſoperobat,ten Inptn ae ,0 slocotorifnmne Gerucfkiif Lom impuris Uumnnigra. di mtione mem Ililacorpe Me,umnbra exi necolores. aclor omnie btmnktotier Alamentio! Kirimamred Annkercellen nhumilti Uüemoburide AEEEEEe 4 miltunen — — = — = inee e ENE. N E RAE RNE NEAHE ned oncio Civica. kaukans 3 Humillima Deipara in Purificatiooc. nnte, eon Luc. 2. V. 22. elnee ☛ Uod in perſona Beatiſſimæ Virginis Salomon 5. 1. hulch (Cant. 1. v. 5. ſcripſit, hodie ipfa cum veritate Deipoarz nee itumm aicere potuit, ut ante me D. Vincentius Ferre- formots, othanciiln Wàrius prædicavit: MWigra ſum, ſed formoſa, nigra s ropoflh,. apparet Deipara, quòd vulgaris inſtar mulieris, impurædque Efum Marin puerperæ poſt quadraginta dies purificandam ſe ſiſtat in minengnn templo; at ideò formoſa eſt, quia puritatem ſuam, quâ An- Piumtmmneſt gelos ſuperabat, texit velamine humilitatis, ſtat in templo . t, nune éen ut corrupta, quæ poſt partum Virgo eſt, & fortè poſt allas Etemum omnes loco noviſſimo ſtat; at Amica aſcende! ter digniſſi- ma ſuper Luciferi Thronum conſidere, nunquam purior, quàm cum impuris te adnumeras, nunquam formoſior, quàm cum nigra. Sicut corporis pulchritudo in coloribus & proportione mem brorum conſiſtit, ità decor animæ (re- ſp u cujus illa corporis formoſitas, ut ait Leo Heb. dialog. 3. de amore, umbra exiſtimatur) conſiſtit in virtutibus; hæ ſunt animæ colores. De aliis, ut taceam, niger color eſt hu- militas, color omninò cœleſt's pituræ excellentiſſimus: Nigredo bumiltati ecellent, Rima eſt virtu, inquit Richar- dus deS. Laurentio I. 7. de laud. Mariæ, quaſi dicat: Aliæ Virtutes animam reddunt valdè pulchram, hoc tamen hu- militas longè excellentius præſtat. Quamvis autem omnis Mariæ a ctio humilitãtis fuert exhibitio, eandem nihilomi- nus in hodierno Purificationis Feſto cumprimis admirabor, 22 3 & præ- 366 Feſto Puriſicationis Deinaræ V'irginis. 2 Them. & prædicat Doctor Angelicus: Moſcitur humilitaz in purifi- Pariucat. Cabi one, eum ea non indigeret. De humilitate itaque Mariæ dum ago fuſius, nihil non humile ab Oratore Mariano & mancipio expectate. 5 2. Pulcherrimus florum lilium eſt, quod è junonis lacte Humilitas 1 5 4 . . Deiparz Hatum fingunt fabulæ, unde Paulus Renalmus ſic inducit in liiio ad- Junonem colloquentem lilio in hiſtorià plantarum: smbrataar. 5 fos puleberrime, noſtri Portio, ſos terræ, cui non cunabula debes Sed cœlo, & cœli, quæ te produxit, alumnæ. ⸗ Nazarenus noſter principatum inter flores lilio con- Raeth s. ceſſiſſe videtur, dum dixit: Confiderate lilia agri: Deus E weſtit illa. Lilio Spiritus Sanctus comparat Virginem. Cant. 2. v. 2. Jicut lilium inter ſpinas, ſic anima mea inter filias. Sunt ſpinæ peccatores; inter hos ſe computat Maria, dum purificari vult; ſed tunc puriſſima eſt, liium eſt, quando haberi vult impura. Eſt lilium humilitatis ſymbolum, quia, ut Hugo Cardinalis hic: Lilium totum, quod babet de- coris, odoris, Fruktüs, & amœnitatis, transmittit ad ſummum, E&y in capite collocat. Ità Virgo omnes favores, honores, decçores Deo capiti ſuo attribuit. In Annuntiatione audit ab Angelo, quèd ſit ſine væ, gratiâ plena, Deo unita, præ oemnibus benedicta; at quaſi nihil horum ad ſe pertine- ret, cogitabat, qualis eſſet iſta ſalutatio, contentâàque titulo Ancillæ reponit: Ecce Ancila Domini, fiat mihi ſecundum erbum tuum. In domo Eliſabeth audit gratulationes: Beata, quæ credidiſti. At illa laudes Deo transfert: Magni- ficat anima mea Dominum. Audierit & hodie, nullus dubito, à Simeone & Anna præconia plurima; at repetierit illa ſuum Magniſicat. Appoſitè ſcripſit jacobus de Valentia, Epiſcopus Chriſtopolitanus, ſuper Magnificat: Auditis lau- dibus, & honoribus, &y dignitatibus per Angelum MRI A. nuntiatis, & per Eliſabeth ſibi tributi, Maria non exulta- — SM. n nilitars ſ nici, ind in wir Mfi Meuethiapa er Abonm caſt AHisad cideehae⸗ gin lteani⸗ glis el, ileo n Fumiium e in Mrun enn Enrm Hpirin pllchumm c Runs, e Detilis gen ii Nrinente litinmm iprn ¹ Dhoc munde Ptinbuseg. nmredign yllchritucto celi, DEl zenmn gvochn iis hbitn Cenſere Hin Ilb: litg uöcel, peſlialt ul Na dle⸗ ibini ur huniten ditur n 2Oretoreſli, luodeſonnn eniimisti nee, oki Lulglete Lxit, aunme nter foreslien ſale lia gnii, Arat Virginent nite e i Omputat Mn , liium el, militatis hnte otun, glal i Autnittit aie 38 MWOreS, MN Annuntiaton Nenv Deoinit horum ad eſe , cotttentiguen ii, fa miniſin zuclit gratulnns otrinsfelt: /1 ocle, nllndl 1: 1t tepetint “ Ge a nifcät: Au1 kebn 4 Moria tolch Concio Civiec. 367 wit, nec gaviſa eſt in ſe, ſed in Deo; ideò non magnificat ſe- ipſam, ſed Deum. Veréè lilium; ideò pulcherrimum, quia humilitatis ſymbolum. Hoc lilium itâà amavit Dei Filius, ut paſci, imò in lilium transformari voluerit (elegantius quam iu Narciſſum ille Lyriopes Nymphæ filius) & elege-, rit Nazareth in patriam, ut paſceretur inter lilia, Cant. 6. v, 3. = inter album caſtitatis, nigrum humilitatis. = A liliis ad cœlos aſcendo, unde etiam lilia in terras „ §. 32 decidiſſe & lae junonis, fingebant Poëtæ, & adhuc in ce- Deum cos- Ilis via lactea viſitur candore notalilis ipſo. Nihil pulchrius deſcen- . 4 “S5 . 1 Adere fecit cœlis eſt, ideò cœli enarrant gloriam ei, Pſal. 18. At CC- Humilitas lum humilium eſt patria. Beati Faupetés bpiritu, quo- Marik. niam ipſorum regnum cœlorum. Matth. 5. v. 3. Per pau- pertatem Spiritûs intelligit Auguſtinus humilitatem: Iam pulchrum cœlum eſt, ut quidquid in hoc orbe, ſive in picturis, ſive in avium plumis, ſive in floribus, ſive quid in hoc mundo pulchrum videtur, ſive in Picturis, —– in metallis & gemmis formoſum eſt, reſpectu cœli nihil ſit, ità accinente Prophetâ vero. Pſal. 72. In ciwitate tud imaginem ipſorum ad nibilum rediger, hoc eſt: Quid- ſive in floribus & gemmis, ſi civitati comparetur eæœleſti, ad nihilum redigitur, pro nihilo habetur, & tamen cCe- leſtis pulchritudo reſpectu Mariani decoris terra eſt re- ſpectu cœli, DEUS incdlinawit cœlos, & drſeendit, per- tæſus enim quodammodè throni ſui dixit: Valete cœli! ſplendidius habitaculum inveni. Quid fecit Deum coœ- lis deſcendere? Humilitas Mariæ: Humilitate concepit, ait Bernardus: Inclinavit cœlos. Summum locum obtinuiſtis hactenus 6 cœli, at nunc vosmet ſubmittite „ quia pul- chrior vobis MARIA. Sub hujus pedes inclinari vos vulo, ſub illos pedes, qui in conceptu conculcârunt capurt dra- conis, ſub illos pedes, qui abiére in montana, ut ſtarent Eliſabethæ ad obſequia, ſub illos pedes, qui preceſſerunt hodie 365 S Fꝗeſto Purifcationis Deipare V'irginis. hodie in Jeruſalem, ubi cum humillimà Deiparà videri vult tota terreſtris, facta eſt tota coœleſtis; cœlis pulchrior, quia omnibus humilior. 5. 4. Pulcherrimus in coelis erat Lucifer, ſignaculum fimi- Deipers litudinis, plenus ſapientidâ, perfecdtus decore. Ezech. 28. V. r2. Bricem Imago ſanè artificis Dei elegantiſſima, in qua ſi unicus ſeuleer color deſideratus non fuiſſet, in divinæ gloriæ gazophyla- citen, cio æternum perſtitiſſet, At quia color humilitatis ni- ger, & umbra ſubmiſlionis imagini huic defuit, eli- minata cœlo, & in turpiſſimum transformata ſerpen- tem, ſub virgineos humillimæ Mariæ pedes proculcan- da abjicitur: Ipſa conteret caput tuum. Geneſ. 3. v. 1 5. quod non intelligitur de Eva, ſed de Maria, inquit S. Hierony- mus epiſt. de viro perfect. Ideoque non dixit pono, ſed po- nam, né ad Ewam pertinere widerétur, ſed ad illam utique mu- lierem, quæ Salvatorem erat paritura. ut obſervat Ruper- tus Abbas I. 2. de vict. verſic. 16. & tu viciſſim. inſidiahe- ris calcaneo ejus. Cur non potiùs oculis, capiti, cordi? re- krcurh. ſpondent doctiſſimi Interpretes ad Novarinum; ſicut ca- ₰½. Put ſuperbiam repræſentat, in capite eſt enim elatio, ità per calcaneum, extremam corporis partem, deſignatur hu- militas. Perindè ergò eſt, ac ſi dixiſſet: Maria humilitate ſu reprimet ſuperbiam, ſupplantabitque furorem tuum, tu verò nihil non ages, ut tumorem ei inducas; ſed fruſtra. Si interrogetur, in quo ſerpentis caput ipſa contrivit? ait Ful- bertus Epiſcopus ſerm. de Nativ. Virg. nimirum in eo, quod byumilitat em eo ſacriſicavit. Putavit namque infernalis ini- micus, D. Virginem ut Achillem ſolâ pedis extremi parte fore vulnerabilem, ſed qui gratid Dei (quam humiles im- primis conſequuntur) invidtos facit, & eſt murus inez- pugnahilis, ut dixit Orator aureus in Gen. c. I. hom. 4. & in c. 21. hom. 46. idcircò ſagittæ ejus conatu irrito ceci- dernunt. — Ta er Andumg gie Nhectta ni Nlliid n i ſtin An erma Uerwit. Alg⸗ ini hbis, 49 relibue heypar er Pulchenim Prurn cpis rel eiu atf Wefui amoreth Cocncnenrarin! ui Felen n go; kelt nos er mut Aled in monta glocke in tem PWinſtar olmn n gulhri, gre A; un ei n 1 Luna ſu Alhaut Lun dee hinio, Mn Patitur & lläminmnn 1, u rnſe rin⸗ Ixi,, . Ut aifin wade Ar in i „ in. R Concio Civica. 369 Ehiſtingi Et quia calcanei meminimus, pedem ipſum accura- tiùs expendamus: Quàm pulchri ſunt greſus tui in calcea- „ſenulnß mentis, Filia Principis! exclamat Regum Rex. cur laudat rech in præcipuè 4 greſſibus an nihil ſpectabilius in Virgine, quæ inqui uin pulchra eſt cota! laudatur Aſpaſia ab .Æ.liano lib. 2. à comis tirnoin aureis, Zenobia à dentibus, Atalanta à metria omnium mem- T hamilitatsgit brorum, Tud reliquas mulieres Vincebal. Plian. I1. 13. laudatur gnic beiit, Cleopatra à ſermonis gratia, quà & Pompeji, & Cxſaris cor Cormntr ſan vulneravit. Auguſtus à ſcintillantibus oculis, Sabinus à ſua- Poemm ſnr iſſimis labiis, Epheſtion à majeſtate commend & Pedes Nla „. PPle Arat, & cur delnli à greſſibus Deipara? Reſpondet Joannes Carthagena l. 5. hom. Ze elſe ) 13. licet Pulcherrima eſlet Beata Virgo à planta pedis usque uſt Hem acl vercicem capitis; ejus tamen humilitas, quà Mariani pe- kit no, if Qges, hoc eſt ejus affectus calceati erant, ardentem in divino Ailemutſge pectore ſui amorem excitavit. Quùm pulchri, ait Ambroſius blerrat hi; . 1. Commentar. in Luc. c. I. fol. 20. id eſt, quùm humiles ſunt liilim iſte greſſus tui. Vellem ſcire, de quibus greſſibus loquatur ſpon- Cpii; onii ſus ; an quos fecit in primo inſtanti Conceptionis immacu- num; c lacæ! an quos ex materno prodiens utero formavit? an quos enim eht,u aſcendens in montana:? ſi mea ſtet ſententia, exiſtimo eos, neignuntu quos hodiè in templum. iſti enim adeò concinni erant, ut , Minwumſi magnectis inſtar omnium rapuerint oculos in admirationem. ve imdtentu⸗ O quàm pulchri greſſus iſti! Moſcitur bumilitas in Puri- ndlcn; efi ficatione; cùm ed non indigeret. Sunt Mariani pedes calcea- §. ſ⸗ eulgit ilt ti Lunâ : Luna ſub pedibus ejus. & ipſa Lunæ plenæ confer- aiir inirun ineh,f⸗ tur: pulchra ut Luna. Cur Lunæ, quæ inconſtantiæ ſymbo- næ (ymbao- Ncveinfennii⸗ lum eſt, teſte Plinio, imago ſtultitiæ, teſte Eccleſiaſtico, quæ lum kuus: . . — Plin. l. z. c. 4 enten Ececlypſim patitur & maculas admittit Reſpondet D. Lau- . Ec leſ. dimkunie⸗ rentius Juſtinianus l. 7. de laud. Virg. pulchra fadta eſt ut Lu- 27. v. 112. G m, ni, quando ex reſpectu divinitatis illuſtrata, à generationibus en. C.1. on/ univerſis beatificari meruit; vel quia calamitatis humanæ conatu init noctem illuminat, ut docet Innocentius Papa 3. ſerm. 2 de Aſſ qui jacet in nocte culpæ, reſpiciat lunam, deprecetur AMA- RI Adl, ut ipſa per filium cor ejus ad compunctionem illumi- Aa a net, Pf. 1375 1 370 Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. — net; vel quia omnes lunæ prærogativas eminentiſſimæ con- tinet, ut tradit D. Baſilius : Luna enim eſt decor noctis, Ma- ter roris, miniſtra humoris, dominatrix maris, menſura tem- poris, æmulatrix ſolis, & immutatrix aẽris. Hæc omnia me- liori modo generi humano MARIApræſtat: ſed præter- miſſis Interpretum opinionibus, audiamus citharædum re- gium, quid canat de hac luna; Sicut luna perfelta in æter- num, Pſ. 88. Luna dum plena eſt, ſubitò deminui & quafſi an- nullari incipir. Immenſa orbe pleno (incipit Plinius,) ac re- pente nulla, bumilis &o evcelſa. O verè Luna MARIA, or- be pleno, dum Spiritus Sanctus ſupervenit, ſed repente nul- la, dum reſpexit nihilum animæ ſuæ. Excelſa, quia Mater Dei : Ecce concipies. Humilis, quia Domini Ancilla: Ecce Ancilla Domini. Richardus à S. Laurentio l. 7. inquit: Ma- ria luna inferior pianetarum, id eſt, humillima omnium ſan- Gorum. Et Cardinalis Hailyrinus apud Delrium in c. 6. cant. Cum audiſſet ſibi promiſſam tantam magnitudinem, quoòd foret AWater Dei, ſeſe minuit ue ad ancillam, & in hac minu- tione concepit &ᷓ fadta eſt luna plena. Minuit ſe non ſolum eâ occaſione, ſed etiam quando eo usque decrevit, ut more aliarum puerperarum templum purificanda adiret, quæ pu- ritate plena erat, ut præberet perfectæ humilitatis exemplum, inquit Dionyſius Carthuſianus. Moſcitur humilitas in purifi- catione, Cum ed non indigeret. Totus lunæ ſplendor à ſole procedit; MARIA pariter omnem ſuum in ſolem juſtitiæ rejicit ſplendorem : Quia reſpewit bumilitatem ancillæ ſuæ. Bene (ait in Magnificat S. Auguſtinus,) bene ergo MAKRIA fotam in humilitatem Dominum reſpexwißſe teſtatur, quia νι ſus Dominus, & bumilia reſpicit. Humilia reſpicit oculo mi- Jericordiæ, inquit Cardinalis Hugo hic) quia humilitas eſt co- lor oculis DEl gratiſimus. Reſpexit, legunt alii, nibileitatem Ancillæ, quò alludit S. Bernardinus Tom. 2. ſerm. 5. à 1. C. 3. ſic à principio mentem ejus (Beatæ Virginis) in abyſſo humilita- tis funda vit, quod ſicut nulla poſt filium D EI creatura tan- tam ſniu inlmi iteſeni in eheln, mnpntian⸗ lim mietni 1 Gougay Uck. Aagn luit ufrunin in toltl i ne Ieaſi ier us Nmncle , Onhium ur 1 le la ino CrſOotoonwin s, ur emende lagliserti, rctecdgan iunr n e rce al e mrntem M Pexclamant worem voca AIn, CIjus ü Parvamm Ur. Certe ur tht humllit m Crorem, . emo; ſor Aronmin 4 vobi Ind Nior ftmnfin diui — entilne 0. eor t N S,melliritn. HEc Omti t: ſed Prt. Citharedumn lentichu in e. einniKgtnuſi⸗ t Ninind,) n MN. ſahn epentenl ella, guis Aur Anel: N 7. inquit ℳ na onnniun , U in c. 6. ien, gilfi Gin ur nin tſe non ſolum reyit,ut more Antt, dAe pr⸗ ltets deemn uumltek in f ne ſpencoriſt in ſolen iltin ten oilie ,l eAANl utur, gliten reſpiit ollt 1 uuniituc,t r ali, nlin ſerm ſi i otſo nn / EIGeEUV, . 4 1 Concio Civica. 371 tam aſcendit ad gratiæ dignitatem, ſic nec tantum deſcendit in abyſſum humilitatis profundæ. Nec inſuper alicui puræ creaturæ in hoc ſæculo eſt datum tantum guſtare nihilum ereaturæ, nee tantum ſe humiliare & annihilare, ſicut MARILE. Locus enim debet proportionari locato, ait Ariſtoteles l. 4. Phyſ. c. 6. nec abyſſum majeſtatis capere poteſt, niſi abyſſus nihileitatis. Et hoc in magna Virgine fuit maximum, juxtà illud V. Bedæ in c. 1. Lucæ. Magnum, quia Virgo, magnum, quia Mater; ma- jus, quia utrumque, maximum, quia Dei Mater; majus, quia cum tanta ſit, putat ſe nihil eſſe. Creavit ex nihilo DEUs omnia, & creavit pariter & nihilo MARME. Reſpicit Mariam, in- quit S. Bernardus ſerm. 5I. in Cant. &; infundit gratiam tan- tam, omnium ut facta ſit abyſſus gratixæ, (teſte Damaſceno or. 2. de Aſc.) imò Abyſſus Divinarum perfectionum, ſut haber S. Chryſoſtomus in horto animæ. O ſi & nos reſpiciat Do- minus, ut emendet, & purificet, elevet & ditet, ſicut linea tela aquis perfuſa, cùm à ſole reſpicicur, candore donatur; ſicut dejecta à grandine ſeges, cùm à ſole reſpicitur, erigitur & ditatur. Cum Petrum reſpexit Dominus, erexit, inquit D. Leoſer. 9. de paſſ. ejus enim aſpectus ſalus noſtra eſt. Verùm ad humiliratem MARI . redeamus, inquam, cum reſpiciunt Angeli, exclamant: ſoror noſtra parva. Cant. 8. Sororem vocant Angeli, quia agnoſcunt æterni Patris eſſe Filiam, cujus Filii & ipſi vocantur. Job. 38. v. 7. Sed cur addunt parvam ?à parvula humilitate, inquit Hugo, & ideò ſoror. Certè ut S. Auguſtinus dixit: humilitas homines ſanctis Angelis ſimiles facit, ſicut ſuperbia ex Angelis dæmo- nes facit, ità humilitas MARILAM ex homine conſtituit An- gelorum ſororem. At! boni Angeli, parùm dicitis, ſoro- rem vocando; ſoror veſtra eſt, dum concipitur, verùm cùm Mater Domini efficitur, cùm in templo purificatur, Re- gina veſtra eſt, vobis non tantùm par, ſed ſuperior. V ultis ſcire, quantò altior ? dicat Siracides c. 24. V. 16. radicai in populo honorificato. In quæ verba D. Antoninus p. 4-tit. 15.c. Aà 2 44. J J. F. Maria An- gelos ſupe⸗ rat. §. 7. B. V. Ma- riæ humi- litas ho- uorata. D. Anton. P. 4. f. 15. (2 1. 372 Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. 44. F. 5. Populus maximè honorificatus eſt cœtus Angelorum. Imaginemur nobis in ſupremo cœleſtium ſpirituum choro Seraphinum; ubi illius puritas & pulchritudo deſinit, ibi MARIXL incipit; ubi Seraphinus caput, ibi M ARIA pe- des poſuit; ubi cacumen Angelorum, ibi radices Virginis; ubi puritas & pulchritudo omnium conſumatur, ibi Deipa- ræ inchoatur : Radicavi in populo honorificato, quò pro- fundiores in terram agit arbor radices, eò creſcit in cœlum altius. Uadéè, quia Virgo ſe dimiſit infrà omne, quod nobis poſſumus fingere, ſuper omnes elata eſt creaturas. Lacteè Bernardus ſerm. 2. de Advent : In quam ſublimitatem verti- cem ſanctum erigis? usque ad ſedentem in throno, usque ad Dominum Majeſtatis; neque id mirum, quoniam in altum mittit radices humilitatis. Ariſtotelis ſcitum eſt. Omne quod fit, à ſuo contrario fit, dulce ab amaro, calidum ex frigido, pax à bello, quies à la- bore. Summa celſitudo Deiparæ ab ejus provenit humili- tate. Eleganter id expreſſit Cant. I. Dum cſſet Rex in accu- bitu ſuo, nardus mea dedit odorem ſuavitatis; quod de Beatiſ- ſima dictum Bernardus intelligit: dum eſſet Rex, id eſt Fi- lius Dei, in accubitu ſuo, in ſinu patris, in quo quieſcit, nar- dus mea, humilitas mea; nardus enim eſt herba modica & odorifera, & ſignificat humilitatem, inquit D. Antoninus, dedit odorem ſuavitatis. Undè ſequitur: Faſciculus myrrbæ di- lectus meus mihi; inter ubera mea commorabitur. quomo- mo priùs in accubitu, poſtea inter ubera? reſpondet Ber- nardus ſerm. 43. in Cant. Quid eſt aliul: nardus mea dedit odorem ſuum, quàm placuit mea humilitas ? adeb ut ecum Rex' eſſet in accubitu ſuo, illuc quoque bumilitatis odor aſcen- dit. Modo inter ſponſæ ubera. Magna hbumilitatis virtus ſt odor, cui etiam Deitatis Majeſtas ſé inclinat. Conſuluerant Romani Juvenes, teſte Valerio Maximo I. 7. Apollinis oraculum, quisnam e ipſis Romæ regnaturus Videretur ? Reſpondit Apollo Pythius: Qui ante omnes MWatri jen enſn U i Ecimn um ürlun ,pni ni Niphoans to Atit Ri NMANIAMV ar Slcepon In & A aritore init Ninnl lrcss te lütun, gtod Un doxiha: Fmim humin 1 Anroni⸗ Wram 4 Verbo IN; enchaman Ilit eun , 0Mun ſubti MUllexclarmn Uett, quoc in acoranda nlitas incom cur Dhs oherbu lin me f nlurco perſi . Mora n Tizins eſl enolye uleonin e Enimnin ſieli inn — . EiutAinn ltituum dnn tudo eini , biAnli laclices Virpn erlr, bi en⸗ frat, gd n Ceſettin cein Inne, uocd roni cdturas. Lide Hinititen mi Smo, Milu Nolians in A ſin calrininf bello, guies al⸗ royent humi Hetker inu voc gehenti Nd Göscnnn hetda mociead ) Monin Halus nti 4 6Abitur. gono teſonle N urhus tel i1 V7 Alnn fotis o ſt mntuin Nt. aletio AMenmd onmé uum Ci M Concio Civica. 373 Matri oſeulum Zedet. Tum Brutus perinde ac caſu pro- lapſus, de induſtria ſe abjecit, terramque communem omnium mzatrem exiſtimans, oſculatus eſt. Videtur idem obſervâſſe DEUS in electione ſanctiſſimæ Matris ſuæx; quia enim infra terram ſe inclinavit, ſupra cœlos exaltavit. Wullam virtu- tem Virginis magis DEUS reſpexit, quum bumilitatem, in- quit Ildephonſus ſerm. 2. de Aſc. quia ſe infimo loco poſuit, ideirco aſtitit Regina a dextris Pf. 44. Hanc Reginam eſ- ſe MARIAM Virginem, docent S. Athanaſius ſerm. de Dei- para. S. Ildephonſus ſerm. I. & 2. de Aſc. Petrus Damianus ſerm. de Aſc. Greg. Nicodemus Orat. de Oblat. Deip. Cur à dextris? fortè ſiniſtra dignior erat, uti tempore Cyri in Perſide, & apud Turcas, teſte Lipſio l. 2. elect. c. 2. ſed gentium mos eſſe videtur, quod dextra potior. ad dextram collocavit, cauſam dicat ipſa: Quia veſpexit bumilitatem. non dicit: in gratiam humilitatis. ſed reſpexit, quod honoris vocabu- lum eſt. S. Antoninus in exceſſu mentis viſus eſt ſibi videre adoratam à Verbo incarnato ſumma cum reverentia MA- RIAM ; exclamavitque, cùm hæc vidit: DEIUS meus! non decet Deum fœminæ inclinari, cui Dei Filius: decens eſt AMWatri Filium ſubdi. S. Antoninus p. 3. t. 31. C. 4. S. 2. OQbo- ne 7 ESU! exclamavit S. Bernardus Senenſ. de Aſſumpr. a. 2. c. 2. Quid eſt, quod mulierem adoras? Volo eam merito ado- rare, quia adorandam efficit meritum humilitatis; nam in ea fuit humilitas incomparabilis. Per humilitatem MARIE effe- ctum eſt, ut DEUS æqualem & ſe dignum honorem accipe- ret, quando Verbum Caro factum dicebat: De wven- tre Matris meæ D EUS meus, Inſinuavit hoc ſuaviter Gabr. Luc. I. quando perſuaſurus Virgini conſenſum, dicebat: Hic erit magnus. Nota erit, ac ſi nova DEO magnitudo per hu- militatem Virginis eſſet acceſſura. Averte oculos tuos à me, quia ipſi me a volare fecerunt, dicebat reſpiciens humilitatem Ancillæ ſuæ Dominus Cant. 6. alii legunt : Ipyſi me ſuperhire fecerunt. Si enim in Deum aliqua cadere poſſet ſuperbia, in hoc ſanctè ſuperbiret, quod ancillam habeat tam humilem, Aaa 3 quæ 374 Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. quæ humilitatis ſuæ meritôò ſit Mater Dei; agnoſcit DEUS 1u0r. majôratum & præcellentiam aliquam, quod Filius Virginis mtor il ſit. Favet huic opinioni S. Thomas in Cate: Meque carnis ri iun aſumptio DElI derogat Celſitulini; imoò humanitatis humili- hi tas ſublimatur. rchie §’8. Ingenioſa quæſtio eſt, cur D. Matthæus deſeribens, quo- k nin Maria no⸗ modo Magdalena unguento pretioſo Dominum inunxerit, nieni 4 litatis. nomen illius prætereat. Acceſſit ad eum mulier, Matth. 26. hun . S. Joannes verò narrans, quomodo ſex ante paſſionem die- Annr, bus in Bethania ab eadem unctus ſic Dominus, nomen expri- ¹ nnemuum mat. MA KRIA ergo accepit libram unguenti nardi piſtici mme Nera pretioſi. Joan. 12. Gauſam aſſignant 8. Auguſtinus & Car- luuu o / dinalis Toletus in oannem : Matthæus nomen tacet, quia iuu ut⸗ caput unxit: Joannes nominat M A RIA M, quia pedes; qua- tcinckop⸗ ſi diceret, qui MARIAM nominat, humilitatem indicat, eſt mwb in enim hoc nomen humilitatis. Unde Hebræis Maridem eſt mimincihen quod gutta. Hac enim ratione (verba do Ludovici de Alcazar en A iner in Apocal. C. I2. adnot 2. fol. 458.) indicatur res valde exigua, N'omnbus ⸗ cujusmodi eſt exiſtimatio, quam de ſe verè humilis habet; inicun A ſicut gutta aliqua, ſi cum tota maris immenſitate comparerur, Mimmifai ferè nihil eſt. Cùm nemo unquam adeò humilis, ut Beatiſ- huttqunnt ſima extiterit, ideò nulli MARI, nomen æquè convenitt. ulliqae loen Hæc ille. ſubſumo, quando Magdalena pedes unxit, infimam iume nnl. corporis partem, humilitatis exercebat actum; & ideo me- 5Kcdmn Pi rebatur vocari MARILA. MAKIA unvit pedes EslI, in- Aliſnus , quit Damaſcenus Orat. de dormit. M A RIÆ apud Metaphr. Calnco enn Quia in MARIA hbumilitatem in honore habet. AIhe ) Vir- Fatetur de ſe ſponſus Cant. 4. v. 9. ulneraſti cor meum, “ SR Joror mea ſponſau. O Soror! non jam Angelorum, ſed Re- Ertonin, ges Regum; ulnerdſti me, alii legunt: écorddſti me, cor twemirn mihi meum abſtuliſti; ut meritò à S. Bernardo Serm. ſuper Raalcſe⸗ ſalze Regina vocetur: raptrix cordium, & humanorum & tckinin Angelicorum, & ipſiusmet DEI. Non tantùm oculos ſpon- iretn ſo ſuo rapit humilis Ancilla;: reſpexit humilitatem, Luc. 1. lnit , V. 48. Sed & cor; ſed quâ arte rapuit? In uno crine col- Ihlgc li ufz gni. 4 Hiund li tui R in minima cordis tui humilitate, ait Rupertus I1. Z. G. Lnn ſchns 4. in Cant. ideò tam pulchra, quia tam humilis, ideò vul- Negtii nerat cor, & ſibi vendicat, quia humilis. Moſcitur humili- Uufititeoaa t5 in purificatione; cum ed non indigeret. In uno crine. unum ſemper crinem vidit, quia uniformem humilitatem in omnibiss Geſeibeng n aſpexwit, ut explicat Richardus à S. Laurentio. Habuit fortitu- munn inumei, dinem Samſon in ſeptem crinibus; & MARIA in uno cri- lier, Munhe ne, uniformi videlicet humilitate. Laudantur Aquilejenſes e Palionem et fæminæ, quod obſidente urbem Maximiano crines ſuffece- 1,nomen eini rint in arcuum chordas; Laudabilior Deipara, quod unéô efi nurdi e crine, velut arcu, & ſagittâ uſa ſit ad DEl cor vulnerandum. guſtimm Er. Quid uno crine gracilius? Pergit cit. Rupertus, quid humilita- mmen lacet, i te ſubtilius? quid crine flexibilius? quid humilitate contractius? nig pegesz Flavos crines Poppææ ità appretiavit Nero, ut habet Guevarra temn indicat, inHorolog. Princip. ut ſingulos numeraverit, & ſingulis ſingula eis Maridemd nomina indiderit; aureum pectinem curârit, & ſi quis exci- 1 Coricide Alent deret, auro inſertum in templo ad caput Junonis repoſuerit. nice eiun. Inde omnibus ſtudium puellis flavi crinis. Pluùs appretiat cri- „ Hummils haber; nem unicum MARME DEUS, ut pro illo det cor ſuum. Si Aecompaleun⸗ unum tanti facit; quanti omnes. Si unus actus humiliatis tan. Crls, udenl. tùm placuit? quantùm milliones alii, quia dum vixit, noviſſi- NeNd oNti, mum ubique locum capeſſere, & creaturam poſtremiſſimam Sukt,immn ſeſe ducere nunquam intermiſit. Quantò major erat, humilia- : Eictonr vit ſe, & cùm prima eſſet, omnium noviſſimam ſe faciebat, n Nir ingquit AMelliſtuus Dodtor in Cant. H . AMete Concludo cum Bernardi diſcipulo Guerrico Abbate ſer. g. 5. J. de Purific. B. Virg. Utinam nos iſtam haberemus humilitatem Enphaſis won in peccatis noſtris, quam veri ſancti habuerunt in wirtutibus d Aucte⸗ lmiifiu Juis. Ipſa nobis virtus eſt occaſio vitii. Fuit puella adeò arrogans gelori, ex dono continentiæ, ut diceret, ſe nolle eſle Magdalenam in cœ- rtoriſfen lo, paulo poſt in impuros permittente Deo juvenis cujusdam hnardo dam i amores lapſa, meretrix facta eſt in proſtibuli cœno. At nos mo- Ehumene nenti Bernardo obſequamur Æmulamini hanc virtutern humi⸗ thmm volleſe litatis, ſi MARIAM diligitis, ſi contenditis ei placere; humilitas niitutn, enim purificabit nos, humilitas conſervabit os, humili- ſW . I oi tas exaltabit nos. Con- 376 Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. Concio Aulica. Purificatio ſuadetur, & in Turture adum- bratur. Irt darent hoſtiam, ſecundum quod diltum eſt in le- ge Domini; par turturum. Lucæ 2. V. 24. §. 1. Lbertus Magnus, maximus MARIE Diſcipulus, Pteren ut probet puritatem Deiparæ, hoc utitur diſcur- eleganter ſu: Eô purius eſt aliquid, quò magis accedit, Habacuc vel ſequitur naturam puri; hinc aqua eſt purior inſinnaf. “ terrâ quia magis accedit ad ſummè purum, aeẽr eſt purior aquàâ, ignis are, firmamentum igne, firmamentòô cœ- lum Cryſtallinum, Cryſtalliné empyreum; quia autem nul- la creatura magis acceſſit ad naturam puri, quàm Deipara, idcirco decuit illam câ puritate nitere, quâ major ſub DEO nequit intelligi. Propinquiſſima Chriſto fuit MARIA ſecun- dum humanitatem, quia ex eã accepit humanam naturam, & ideò præ cæteris majorem debuit à Chriſto gratiæ pleni- tudinem obtinere, inquit Doctor Angelicus p. 1. c. 27. Puri- tatem Virginis nemo Prophetarum melius adumbraſſe mihi videtur, quàm Habacuc c. 3. DElCIS ab Auſtro veniet, & ſanctus de monte Pharan. Per Auſtrum meridies intelligi- tur, per meridiem ſumma puritas. Quando ſol in medio cœli rectà capiti hominum imminet, umbram nullam facit, ſed ſplendoribus ſuis implet omnia. Deus ab Auſtré, JE- SUS à MARILA veniet, in qua nulla prorſus macula ullius umbræ. Meridies Deipara eſt, ſive merus dies, ſic enim ſol juſtitiæ eandem reſpexit, ut nullam leviſſimi peccati umbram permiſerit. Reliqui Sancti poſſunt comparari auroræ, qua- les ſunt Patriarchæ; alii, horæ diei tertiæ, quales tres Reges, & qui circa Chriſti ortum vixerunt; alii nonæ, qualis latro in Jauce AMeru . trecx 4 us Aenenn ſior, Gübs, ſen gnotarge Auioni s kuett,l us el, uil nichiam, 1 ao uin/ ſaut lelliu e eAniripolit TLode pori Mb. ſerm.1 fomntin / iu n if WrC ſern. ARl zun Mdrcumncic n; draben M Primmn loonniſir . mi Firgin me conjun up ſolueri , ome 2lluntg lel AIt ltos Concio Aulica. 377 Re in cruce; omnes hi paſſi ſunt defectum lucis, ſola Virgo Beata Merus Dies ſine umbra. Dominus ab Auſiro; apud Hebræos Auſter idem eſt, quod Dexter, eò quod aſpicien- tibus orientem ſit ad Dextram, ubi hoc latere myſterium ture adun. ſuſpicor, quod Beatiſſima Virgo comparata cum puriſſimis ſpiritibus, ſemper ſervet dextram, reliqui ſiniſtram. Hinc ſctimn et in eſt, quod Angelorum primus dixerit: Iſ. 14. Sedebo in late- ribus Aquilonis, non in lateribus Auſtri, quia licet ſuperbiſ- e 1 . 14 ſimus fuerit, primas tamen, licet invitus, Virgini deferre co- ANl Dicpin Actus eſt, ſiniſtram tantum affectavit, non dextram, tantæ roe mimn chr⸗ Matri debitam. Et ſandtus de monte Pharan. Pharan idem 6 magis An eſt, quod pulchritudo, vel gloriatio, juxta Ariam Montanum. agu elt Dunn Veniet Meſſias ex monte pulcherrimo, de cujus pulchritudi- e Dorumaett ne gloriari poſſit Rex Gloriæ. At ſi tam pura & pulchra eſt, frmamem ee⸗ cur hodie purificanda venit in templum: antiqua hæc Guar- bid autem nl. rici Abb. ſerm. I. de purificat. eſt querimonia. Quid in ea guum Deon purificandum eſſe potuit, quæ Virgo concepit, quæ ipſo con- myor ſb l ceptu plenè purificata fuit ? reſpondet diſcipulo Magiſter D. MIARIAlcur. Bernardus ſerm. in parvis. Quid eſt autem, quod dicimus B. Gnurn naturam, MARMAA purificari? quid vero, quod ipſum 7 EslIUII ſo Fune den⸗ dicimus circumcidi ? nobis & hic circumciditur, & illa puri- BRuC fcatur; præbentes exemplum pœnitentibus, ut A itüs con- 8 Adunbrilen tinentes, primum per ipſam continentiam circumcidamur; de- Ao Nent,6 indeè à commiſſis per pœnitentiam purificemur. Purificationem mericdie; elg diſcamus à Virgine, quæ illam nos docebit in turture. ando ſinmnnt. Benè conjungitur purificatio & turturis oblatio ; nam Tri⸗ bram ullimin ex hujus volucris natura, & ex ricu, quo ſacrificari debuit, pur hca- 14) 4lt, docemur , quomodo animus noſter purificandus ſit. No- tiaais mr hrſus macli tavit Minucius Felix in epithalamio Mercurii, tribus Modis s len⸗ er, ſe in⸗ Purgare ſe ſolitos veteres; Græci aquis ſe luſtrabant, igne Ns licty- jecnt lie Hetruſci, vento Syri. Prima Ethnicorum purificatio in aqua mnæ purih- dih⸗ nrore perficiebatur, quæ debebat eſſe regionis totius optima, teſte er⸗ rn R Guilielmo Stuchio l. de ritu ſacrificandi. Æ£gyptii Sacerdo- u h tes aliter luſtrari non poterant, quàm aqua, de qua Vbis ol, , Bbb aviutn 378 Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. — avium in Æ:dypto celeberrima bibiſſet, eò quod non biberer aquam ullo modo infectam, ſed omnimodè puriſſimam. Aliis F. 30 Sponſa quomodo formoſa A nigra. ſatis erat aqua viva ſeu fluens, non ſtagnans; unde Æneas Penates attingere recuſat, eò quod ipſe cæde cruentus eſſet: Attreltare nefas, donec me flumine vivo Ablutro. Sed meliorem modum purificandi docemur in turtute, qui amiſſo compare gemit, & abſentiam ejus deplorat; ſuoque nos docet gemitu, optimum purificationis modum eſſe ama- ras oculorum aquas, lacrymas, inquam, pœnitentiæ; qui- bus uſus David, ſtrarum ſuum rigavit, & ſuper nivem cor- ſuum dealbavit. Ariſtoteles ait, lacrymis purgari vultum; undè pueri, qui frequentius plorant, formoſiores redduntur. Quin & mundus iſte ſublunaris emundatur, depuraturque, quoties plorare, ſeu rorare cœlum contingit. Divi Chryſoſtomi hæc obſervatio eſt homil. 47. in Matth. Poſt vehbementes plu- Vias, mundus, ac purus aér efficitur, ita & poſt lacryma- rum pluvias, ſerenitas mentis ſequitur, atque tranquillitas. La- erymas dilaudans Petrus Cellenfis l. de panibus c. 12. Aqua bæc paradiſum irrigat, Eccleſiam lavat, aut facit, aut inwenit pParadiſum. Sis quovis Æthiope nigrior, purificabunt te la- rymæ, & ſine fuco Æthiopem lavabunt. Sponſa in canticis c. I. an de ſua deformitate queratur, an de pulchritudine glorietur, compertum non habeo: Mi- gra ſum, ſed formoſa. Filiæ Jeruſalem adeſte, meque atten- tius inſpicite, nigredinem meam confiteor, pulchritudinem tamen negate, ſi poteſtis. O ſponſa! non capio, ſi ſapio, quomodo tu pulchra poſſis eſſe, ſi nigra ſis; tune pulchra fores, ſi ſimilis eſſes dilecto, qui eſt candidus, & rubicun- dus. Explicat verba ſponſæ S. Thomas Villanovanus : Fo- 11/s quideém nigra, ſed intus formoſa, ſicuti Dominæ velo tedtg. Rupertus Abbas: Secundum opinionem malè viven- tium igen,. 4 elcus Dodh 5 ri n, oCNen n,ſnnd t lEmrns i alltioo y un rn,btbent lu Mhini i, ſnmh Cnbis ep⸗ hl Chi Amns her in en 4. buei pboner fnier Cun. ono incgt: ecet Ppedola cant r Ad, Cdes: 6 le ſunt /n mur in tahe n ſiniſim,/ liit eorum l Nocli A nens, il Drnir eintas un Priman n niere el n Am habt peig⸗ lon Concio Aulica. 379 Nrien tium nigra; ſecundum fidem rectè crelentium formoſa. An- V; mkei gelicus Doctor: Hic loquitur Eccleſia ad ſandtas animas; eolnun nigra ſum, quia perſecutiones patior, ſed formoſa virtutibus. Hugo Cardinalis: Migra ſum exterius préſſuris tribulatio- io num, ſed formoſa intiis virtutum decore. Similiter Lyranus & S. Bernardus ſerm. 25. in Cant. Migra veſtro, formoſa di- wino, angelicoque judicio. S. Hieronymus Hom. 2. in Cant. ezie Migra ſum pro eo, quod non deſcendo de ſtirpe clarorum vi- waluntſtu rorum, habeo tamen pulchritudinem meam mecum. Ego ſum . H illa DEthiopiſſa, ego ſum nigra quidem pro ignobilitate gene- ekz ris, formoſa verò propter pœnitentiam, &y fidem. Præ his Mper uvemcr. omnibus præplacet mihi Origenis interpretatio, conformis —⸗ paraphraſi Chaldeæ, qui per ſponſam intelligit animam pec- 15 ugelen catoris, per nigredinem peccatum; juxta id Nahum. 2. & mmr. CUng Thren. 4. Facies ejus, ſicut nigredo ollæ. Denigrata ſuper turque, Cvons carbones facies ejus. Quærimus, ait Origenes homil. 1. in in Chyſoon Cant. quomodò nigra ſine candore ſit pulchra? pœniten- lenent N. tiam egit à peccatis, ſpeciem ei largita eſt converſio, & ideò Sol ue. ibi ſpecioſa cantatur. Breviter Philo Carpathius: Migra funguilitu le. propter delicta, formoſa ob pœnitentiam. Fufiùs Paraphra- CN. Alut ſtes Chaldæus : Quandoô fecerunt domus HNraël vitulum, de- fnid ant meit nigratæ ſunt fa rum, ſicut filiqrum Rthiopiſſæ, qui com- huftathungk⸗ morantur in tabernaculis Cedari, & quando egerunt pœni- tentiam, dimiſſum fuit eis peccatum, & multiplicatus fuit ſplen- hrminte glernn dor vultis eorum, ſicut vultus Angelorum. non kabed. N Flevit prodigus ille Filius amariſſimis turpes ſuos amo- 5. 4. le, helle t res lacrymis, & tam formoſus apparuit, ut Pater ultrôò in am- olgum pulchricncinn plexum ruens, illos oculos, illa labia, illas genas lacrymis formolum cigio, in Pponitentiæ elutas mille baſiarit oſculis nec contentus oſcu- tecit. 6; tune gln lis, ſtolam primam citô proferri juſſerit, per quam ſancti Patres, ut videre eſt apud Bedam, intelligunt innocentiam, gus, & tubn⸗ r. tel⸗ nu, Enn qualem Adam habuit, ſed & annulum porrigi, convivium lanoramns: . Dorite n apparari, muſicam adhiberi. Chryſologus ſerm. 3. auree: t uk unr Paterna pietas contenta non eſt innocentiam reparare ſolam, nNde Bbb z2 nißs 380 Feſto Purificationis Deiparæ Virginis. niſi reſtituat & honorem. Ampliùs dixit Chryſoſtomus ho- mil. de pœnitent. Per te, 6 pœnitentia, Filius prodigus regreſ- ſus eéſt ad Pattem, & non ſolum amplexum oſculumqué pa- ternum, ſed etiam epulum vituli ſaginati veſtemque inſignem promeruit adipiſci. Penè exclamo: felix culpa, quam ſe- quitur amara laeryma, ſeria pœnitentia 6 feliciſſima lacry- ma, quam conſequitur amplior gratia! §. 5. Gratiam dum nomino, Joannes cum Petro occurrit; Peirie hic ponitens, ille innocens; Petrus ante lapſum multò in- Renl Purjor ferior Joanne, poſt lapſum longè ſuperior. Inferiorem fuiſ- Joanne, ſe probo ex Ariſtotele2. de exl. & textu 66. Wobilius eſt, quod eſt propinquius optimo. Qui ſedet proximus Cæſari vel Epiſco- po, dicitur eſſe in eminentiori loco. Epiſcopus animarum noſtrarum verè pontificum & plusquàm regiam Cœnam, eamque ultimam inſtituit, in quam omnes omnipotentiæ ſuæ prodegit theſauros. Appoſuit unionem hypoſtaticam unione Cleopatrino millies, quid à toto cœlo terraque pre- Eſth. 2,. tioſiorem. Quis Epiſcopo accumbit proximus! Erant au- v.,14 tem primi &; prowimi ſeptem Duces Perſarum atque Medo- rum, qui videbant faciem Regis, &ò primi poſt eum reſidere ſoliti erant; inquit de convivio Aſſveri ſacer Hiſtoricus. In coœna Chriſti Toannes propinquiſſimus, in ipſo recumbit ſi- nu, cui innuere debet Petrus: Quis eſt, de quo dicit? Joan. 13. V. 24. At veròô poſt reſurrectionem Petrus & proximus, & præcedit Joannem, juxta illud Jurisconſultorum axioma in l. I. in fin. c. de proprietat. Qui præcedit, major eſt illo, qui ſequitur. Quod præceſſerit Petrus, fatetur Joannes c. 21. Converſus Petrus vidit illum Aiſcipulum, quem diligebat h- &IS, ſéquentem. Si ſecutus eſt Joannes, neceſſariò præceſſe- rit Petrus; præcedit ſed NB. Converſus. Nota eſt hiſto- ria, quomodo in apparitione tertia ad mare Tiberiadis, cum faviſſet Dominus prodigioſam capturam centum quinqua- ginta trium piſcium tam grandium, ut fuerit alterum mira- culum, quod rete ruptum non ſit; poſt piſcaturam, pran- dio 1 „ . — wrelne: atiur end, Klolene rlNo mg of. 5 nin 4 Gehrtvft opnrohnun; n ele inen unfetnt no. o/ MicG rt,le al liifruninen unpol marem oun in,enimn NNemn, Pro Ufntiet amie Erhlo ece⸗ prvintes al Urprorium NA Ailud: in anreni Geren aſuni Whnl.nge Puinit (n Nmmni Ui⸗ Concio Aulico. 381 dio refecti Apoſtoli à prandio Dominum comitati ſint, ſed fruf quo ordine ? Primus eſt Petrus ut Toletus obſervat. Con- ſe ngee vertitur Petrus, jam enim cæteros diſcipulos ſequentes habe- ahu⸗ likt bat. Sed Petre! quare præcedis Ioannem? Contra te lex cllarun. clamat C. præcipimus 93. diſtinct. facit vel neminem C. de of- leitlmmln fic. mag. off. Si inferior temerè ſe intrudat, majorem hono- vem, quàm ei debetur aſumendo in loco majoris, debet ſuo ho- beno deitim nore privdri, & àa loco proprio expelli, ultimusque poſt alios Pplum multin in opprobrium poni. Sed negat ſanct. Ambroſius. Petrum Iferioenfi jam eſſe inferiorem: Major gradus redditus eſt ploranti, Mobilius ett quàm futrat ablatus neganti. Et ſanct. Thomas eum Chryſo- eliri velkni ſtomo: Petro poſt pœnitentiam & præpoſitura fratrum cre- pus aninai Aita eſt, & non ſotlum non committit (Betrus) Alteri interro- egiim Coemnn, gate, quæ ad ipſum pertinent, ſed de reliquo ipſe præ ſoannte 8 Ohnipotenti Wagiſtrum interrogat. Hic autem quid? Charior Chriſto m polaten Petrus poſt reſurrectionem fuit, quàm Joannes poſt Cœnam, lo terrague gr⸗⸗ quia amarè flens Petrus, purior innocenti Joanne evaſit, ideò- s? Qruntar. que vicinior, & acceptior eſſe meruit; major ſiquidem pu- atgie Mth ritas majorem cum Chriſto conciliat familiaritatem atque ſ aun iiſtt⸗ viciniam, ſi enim qui diligit cordis munditiam, habebit arni- r Wgrds cum Regem, Prov. 22. V. 11. qui magis munditiam diligit, magis ſentiet amicum. Defleamus itaque filii prodigi & Pe- potecunditf ilii pro . tri exemplo peceata noſtra, & puri & chari puriſſimo Numi- gn tiet, uu . incid Krin ni, in purgantes alterius vitæ flammas non incidamus. ertu gim Purgatorium peccati lacrymæ, inquit S8. Chryſoſtomus 6. ſinand 8 in Pſ. 6. ad illud : Lavabo per ſingulas noctes. Tempus Furificario 1⸗ n 4 purgationis ad venit, exclamat Abbas Guarricus ſerm. 4. de usis ert⸗ rſen , Purificatione. Quando Mater ſummæ puritatis pariter fon- Iuit no- Pen Mn, tem edidit, &; exemplum dedit nobie, quo debeamus purgari, ra burif- rid oreoe“ . 1. . . elit Jatius eſt & ſuavius fonte purgari quùm igne. Et S8. Chryſo- Mad 1 ſtomus homil. 5. de pœnit. Pœnitentiæ tempus nunc eſt, præ- eTiberi e occupet pœnitentia vœnam, præoccupemus faciem eius in centum aum confeſione. Rogum peccatorum extinguimus non jam aquis rit dlerun multis, ſed parvis lacrymis. Purificatio legis vetcris um- lannm , Bbb 3 Pra 382 Feſto Purifſicationis Deiparæ Virginis. — l2. —— — . nsl. bra fuit purificationis noſtræ, quàm DEUS magnitfacit: gin amds, Meque enim purus D EIUS tanto in pretio quidqulm habet “ quum puritatem, aut purgationem, inquit Gregorius Nazian- *Wü/ Zenus or. 6. Ideo enim balneum præparavit nobis ex lacry- r mis, ſudore, ſanguine ſuo, Apoc. I. tam potens hoc lava- cſe rer crum eſt, ut omnes animarum ſordes momento diluat. Po- i, tens lavacrum fuit Jordanis, in quo Naaman lavari debuit R ſepties, 4. Reg. 5. potens probatica piſcina, potens ſanguis Gk atſch victimarum ad emundationem carnis, ut loquitur Apoſtolus, 1 lefie Hebr. 9. longè potentior una gutta Sanguinis Chriſti, cujus S una ſtilla ſalvum facere totum mundum poteſt omni ſcele- nin tni, re: Erit fons patens domui David in abſolutionem pecca- Cnb wontt toris, Lach. 13. ad hunc fontem recurramus, ut emundemur, Ne/N . & fanctificemur, antequàm dies purificationis noſtræ imple- no Pupet antur, dicaturque de nobis: Impleti ſunt Dies Purificatio- minmtld nis. Si purificari debuit mulier poſt legitimum partum, meinime quantò magis anima purificanda eſt, quæ concepit dolorem slnam & peperit iniquitatem, partum omninè illegitimum. Omnis alnigenit homo concipit, inquit S. Auguſtinus ſerm. 20. de verbis Do- irnalcomid mini ad illud Matth. 24. væ prægnantibus, nec ullus poteſt irlizo eſe ſine conceptu, ſed alii concipiunt de Chriſto, alii de Dia- rerur. An bolo. Ficut enim de illis, qui à Diabolo concipiunt, dicitur: n ita un ba concepit dolorem, &ò peperit iniquitatem. Itaà & illis, qui de Elulnn ir iritu Sancto concipiunt, ſeriptum eſt, Iſ. 26. A timore tuo in ninguir . utero concepimus, &y peperimus ſpiritum ſalutis. Impleti Auboni, funt dies purificationis. Cave Peccator, nè priùs implean- u hiun tur dies mortis, quàm Purificationis tuæ. Sit eadem dies Purificationis, quæ fuit Sordidationis; ſi facies, manus, pi- leus, veſtis, calceus ſordidentur, ocyſſimè emundare cura- mus, & anima ſit neglectui? Sol non occidat ſuper pecca- tum tuum, ut monet de iracundia Apoſtolus Eph. 4. & Rom. 16. D EUIS conterat Satbanam ſub pedibus veſtris velociter. Peccatum ab Adamo contraximus, purificationem celerem ab cjusdem cxemplo attrahamus, Adam ut habet S. Rn- 102 ini A U Concio Aulica. 8’5 U agi broſius I. 2. C. II. de pœnit. non procraſtinavit pœnitentiam, Oul lin dit ſed in annôs 900. & ſupra continuavit; ſic Petrus eadem no- goric Nünr cte flevit, quà peccavit; latro in cruce eâdem hor4 ignoſci nobirlen ſibi petiit, quâ Chriſtum æterni Dominum hæredemque re- Oteng hoeln gni agnovit, de quo ſcitè Auguſtinus ferm. 120. de temp. eno Clumn Won fuit illa extrema hora, ſed prima. . . n hyvati i Satis opinor de prima purificandi methodo per poœni- S. „ poren im rentiæ lacrymas actum eſt, ad alteram accedamus, quam ater puri⸗ lnitur Apoſon modo ſacrificandi turturis deſumimus. Turtur enim cùm modus nis Chrili,ont purificaretur, ventriculus ejus reliquis volucribus in eſcam eleemofy⸗ Neſt ommni irt projici debuit, inſigni prorſus documentò, & eleemoſynã à - blufionenn er Peccatis mortales purificari. Hac purificatione uſus eſt Joab, , Ut emundenu 3. Reg. 2. cum ſe ſepeliri in domo mandavit, quam in deſer- . 8 noſtre in. to pro pauperibus ædificärat. Cùm enim multorum ſibi Dits Purifccie criminum eſſet conſeius, eò quod fraudulentè occidiſſet Ama- ämumn panunm ſam, nefariè interemiſſet Abnerum, transfixiſſet Abſolon tri- eepit oloet bus lanceis contra præceptum patris, regiis præceptis ſæpiùs imumm. Onmni refractarius extitiſſet, ne in ſuis periret ſceleribus, ſepeliri vo- de ens ho. luit in noſocomio, quod propriis impenſis ædificârat, ut divi- ee Au na Miſericordia ob factas eleemoſynas eum à notis emunda- o,dil Dit⸗ re dignaretur. Emundat enim verò à criminum nævis, elee- . nihint, in moſyna, ita ut baptiſino comparetur . Imndulgentior eſt elee- liG li,i moſßyna, quam lavacrum. Quoties feceris, toties veniam pro- 6 ingeki mereris, inquit D. Ambroſius ſerm. 3. de eleemoſyn. & ſanct. 6. Ine Auguſtinus homil. 39. ex. 50. Eleemoſyna eſt nobie ſecundus lan imper baptiſmus. Ipſiusmet Incarnatæ Veritatis efratum eſt, Luc. r1. atnd v. 4. Quod ſupereſt, date eleemoſynam; &y omnia munda . Junt vohbis. Notat Chryſologus ſerm. 42. Cur electis, licet in ſapie mandeff⸗ . . . 1 . 6. . 17 fielcs ee die ſepties ceciderint, Peccatum tamen exprobraturus non ſit emmmane DEUS, ſed benigniſſimèe dicturus : Venite benedicti Patris , eat ſupen 1 mei. Matth. 25. v. 25. De crimine non præſtahbit cauſas, cut leb1 de miſericordiæx cauſa conſtabit. Sex opera miſericordiæ ſunt, ſhi habentia ſimilitudinem ſex dierum, quibus DEUS mundum- engnen, Perfecit. Ita fabricat ſibi cœlum novum, & in Sabbathum, 394 to Purificationis Deiparæ Virginis. — — —— — — & requiem Deomini tranſit, qui opera miſericordiæ opera- tur. Simeon complexus Dominum dixit: Munc Aimittis Servum tuum, Domine, in pace, ad Sabbathum quietis æter- næ. Ità, inquit V. Beda, qui Chriſtum in pauperibus cum piis operibus amplelctitur, in pace, ad Sabbathum æternum dimit- titur. Poſteaquàm Joannes Baptiſta, Luc. 3. v. 9. dixiſſet: Omnis arbor, quæ non facit frultum honum, excidetur. Adeòô movit auditores, ut dixerint: Quid ergò faciemus? quibus prædicator poœnitentiæ reſpondit? Qui habet Auas tunicas, det non habenti. Cùr tunicam potiùs nominet quam pallium, cauſam dat S. Gregorius homil. 20. quod ipſa nobis valdè neceſſaria cum proximo dividere debeamus; & hoc ita ne- ceſſarium eſſe putat D. Chryſoſtomus, ut dicere auſit: Qui- buscunque modis eleemoſynas faciamus, quia non eſt poſſibile aliter ſalvari. Et hoc eſt ventriculum turturis projicere vo- lueribus in eſcam, ea ipſa, quæ nobis neceſſaria videntur, elar- giri. Ex quo gemino animam purificandi medio, pœniten- tiâ, ac Eleemoſyna, diſcamus purificationis MARIANNE fe- ſtum ſanctiſſimè celebrare, pœnitere de peccatis, & ſuccur- rere egenis, quod erit offerre par turturum ac viciſſim pro- mereri æternæ retributionis præmium, per puriſſimæ Virginis Matris merita ac ſuffragia. A M E N. Feſto unſ ir ad Is Non nonn E gnod 1 Aatia IIserucmnan Uufengendan HirumEyan blo. Refe gulqlam i Ai gemo,: NCrori, h vnie nit undunthte ſlrte hii — ſerienti G r infei hum Glici⸗ . Ueribus cun 1 1Eternum i 3 V. 9, Eirile⸗ ereitetin. A katemg! gubn Cet Auns tutte, er quänn oalin ipſa nobis 3; & hoc in. ere uſt: I n e pohe 1rs Proicere ſt Aria ridenturelr Weclo, peruie MARIANXE. cats, & ſice. Wellien pro⸗ NR WRüme kuagu. 25 (0) der 385 O880: 88 0, 6 83 0: O88 9: 0 28 0 0 82 0: e es Feſto S. Mathiæ Apoſtoli 24. Fe- bruarii. Concio Ruſtica. De reſignatione humanæ voluntatis in divinam. Ita Pater. Matth. I1. v. 25. 8 , On libenter orant multa Ruſtici, ſed labore quo- &. 1. ◻vis duriorem habent orationem, ſi prolixa ſit. Mathias E . B —E. . ſignificat à Breviter & benè orare ſeſe jactitant, & utinam ve- Bonum Nrum dicant. Oratiunculam ergò ex hodierno Evan- DEI. gelio accipiant biverbio compoſitam: Ità Pater! quam ſi rité addidicerint, & ſanctè obſervarint, promitto omnes non nomine, ſed re ipsâà futuros Machias ſive Do- num D EI, multis ſcilicet DEI donis ac ſorte bonã donan- dos; & quod vernaculo de Machiæ feſto dicimus rhyth- mulo : Mathias frangit glaciem; Spondeo omnem vitæ mortalis ærumnam velut duram glaciem felici biverbio cer- tiſſimo frangendam. Primum Evangelii hodierni myſterium in primo inſinua- F. 2. cur verbulo: Keſpondens ESIIS, dixit. Cui reſpondit, cùm Qai volun⸗ nemo quidquam interrogarir? reſpondit non hominibus, ſe contor. ſed Patri æterno, à quo continuò interrogari ſe ſentiebat: mat, re- volo mi Fili, ut has & illas injurias aëris, has & illas infeſta- Tenet tiones dæmonis, has & illas ærumnas temporis, has & illas humanæ vitæ miſerias perpetiâre, visne & tu? cui Filius ſubin- de ore, nunquam non opere ipſo reſpondebat: Ita Pater. Hoc nimirum eſt reſpondere DEO, ſi voluntatem noſtram di- vino illius placito conformemus, hoc, hoc eſt reſpondere di- CCC vinis 396 Feſto S. Mathiæ Apoſtoli 24. Februarii. vinis beneficiis, ſi in Evchariſticum Sacrificium voluntatem noſtram divinæ per omnia conformem offeramus & conſe- eremus. Quid retribuam Domino pro omnibus, quæ retri- buit mihi ? quærebat gratiſſimus Pſaltes, & divino inſpiran- te afflatu reſpondet ſibi ipſi: Calicem ſalutaris accipiam, & no- men Domini invocabo. Quis eſt iſte calix ſaluraris, in gra- tiarum actionem pro omnibus divinis beneficiis acceptandus? eſt calix ESU in monte Oliveti propoſitus cum lemmate: Pater non mea, ſed tua voluntas fiut. Reſignare enim ſe in DEI voluntatem, & templo Salvatoris noſtri, eſt calicem accipere atque litare, acceptiſſimamque DEO exhibere gra- tiarum actionem. Reſpondet proinde divinis beneficiis, & modo præ ſtantiſſimo confitetur DEl poteſtatem, qui ſupernæ ſuam conformat voluntarem. Orat proindè Chriſtus: Con- fiteor tibi Pater, Rex cœli & terræ. 5F. 5 Cogitabam ſæpiùs, quid Propheta regius intendat, dum Conformi- ꝗd confeſſionem DEO faciendam toties nos excirat, ut vocem tas volun- . — — . tatis eſt hanc confiteri & confeſſio facilè nonagies ſexies in ſacra Da- confeſſio vidis hymnodia ſit numerare: an fortè requirit confeſſio- xeellen: nem auricularem, ut confiteantur alterutrum peccata; at necdum apparuerat gratia & benignitas Salvatoris noſtri, necdum fuerant claves extraditæ, quas pro lege gratiæ Pe- tro ejusque ſucceſſoribus divina clementia deſtinarat. An per confeſſionem intelligit publicam accepti beneficii memo- riam, at hæc, ut bona & laudabilis ſit, ad ſalutem tamen no- ſtram non ſufficit. Ex Chriſti verbis germanum Prophetæ ſenſum percipiamus : Conſiteor tibi Pater, hoc eſt aſſentior, concordo, ſimul fateor: Ita Pater. Quia ſic placirum fuit antè te; ex quo diſcimus præſtantiſſimam confitendi metho- dum eſte, ſi ſimul fateamur optimum eſſe, quidquid DEus ſtatuit, ſanctiſſimumque & omni acceptione digniſſimum eſ- KEe, quidquid calamitatum immittit; juſtiſſimum eſſe, quid- quid malorum permittit. Hoc erat perpetuum DEl homi- Dis in dichus Carnis ſuæ cxemplum, hæc teſfera: Ita Pa- ter. A CONM,h cer ne me Eupicr ! ,. ountts Sengellt fuin lm, ſbor in Mero, g elllo, Aulmir uir e, Ms ſehl 4 DlSneus n hrronun n, vmni,G US mevs rolni, iu enin horu eſolurati: mon erg Mer) cum Mtone trantir 1 gii ⸗cit v. 10Aauer umere ad Dönn plaita, . , eniis ad Koam iceret kümmun fig⸗ fleunin, Auſt elpein mindenni a Mn — Concio Ruſtica. 387 nun fer. Placet me prodi à Juda perfido, negari à Petro ingra- Ica Pater r to, deſeri à toto Apoſtolorum collegio, reprobari à judæo- is me ſa- A, gle n⸗ rum concilio, illudi à Rege ſubdolo, damnari à præſide im- i dane n lylno iihtr pio ? La Pater. Voluntas tua corona exultationis meæ! Daratus eeſgian ⸗ Placet me cruce onerari, clavis laniari, inter latrones de- uebaccet luens, ng. putari, felle & aceto potari, inclinato capite emitti ſpiritum, rahani⸗ is cceptince diſrumpi cor? annuo & ultimo geſtu confiteor: Ita Pa- Cumn lancnt ter. Voluntas tua, vita & gloria mea. Hanc Chriſti vocem telgeurt eim aliis expreſſit verbis, licet cadem ſignificatione David: Scri- Ntrl, t clier ptum eſt de me, ut facerem voluntatem tuam, novem men- 40 erhibereg ſibus in utero, quadraginta diebus in ſtabulo, ſeptennio in nis beneftchil Ægypti exilio, D EU S meus voiui, in capite libri ſcriptum en, gui ſpen eſt, ut ſim in laboribus h juventute mea, & dolor meus crux Clictus: (. mea, mors & ſepulchrum meum ante oculos meos ſint ſem- per: D ElIS meus volui. In capite libri ſcriptum eſt de me, ut s intencabn ſim opprobrium hominum, abjectio plebis, noviſſimus viro- rCita ut rooen rum, ermis, & non homo, DB EUS meus volui ? Ita Pater es in ſira DEUs meus volui? ſic loquitur Filius, quia Filius eſt; ge- uni conkello⸗ nuina enim filiorum nota eſt, paternæ in omnibus acquie- mn eccin; ſcere voluntati: fideles in dilectione (hoc eſt filii) acquieſcent Elructs Wl illi. Annon ergo dicet ſervulus, quod dixit Unigenitus: oleg gunk⸗ lIlià Pater? cum præſertim hac una ratione poſſit è ſervili defiant 1 conditione tranſire in ſtatum libertatis filiorum DEI ; nam omnis, qui facit voluntatem Patris mei, ille meus Frater, S ibarat⸗ Soror & Mater eſt, Matth. 12. v. 50. Politia hujus ſeculi Alnen Wr⸗ docet annuere ad omnia, licet ridicula quandoque & ſtulta tmmig lbi Principum placita, ne disguſtus Principibus creetur. Talis ,hoe Ka laudator, veriùs adulator fuit Mamuchan Conſiliarius Aſſvę⸗ iaſe Ariun ti, qui cum videret Regem contra uxorem Vaſthi iratum, ut anfnhl ſele ad nutum fingeret Regis, ità pronunciavit: 7 uſta eſt ,uidlill Regis indignatio, Eſther I. v. 18. rectius & ſaniùs nos, ſi au- ſie gnilnm diamus vel experiamur DEUM iratum, dicimus: 7 uſta eſt Re- Ginumn lol gie Regum indignatio. Damnatur Lucifer, & pellitur Adam. etuum D reprobatur Judas & Judaiſmnus: Juſta eſt Regis indignatio: clers: 3 Ccc 2 Nemo H. 4‧* . Voluntatis DEl ſcu- tum. 388 Feſto S. Mathiæ Apoſtoli 24. Februarii. Memo diſcutiat, verba ſunt M. Gregorii 25. Moral. c. 13. cur alius trübatur ex dono, alius repellatur ew merito. Cur tra- hatur Petrus, repellatur udas, diligatur Jjacob, exoſus ſit Eſau, ejiciatur Imaël, ſervetur NHaac; nemo diſcutiat, ſed obſequenter annuat, &; ſolenne verbum repetat : Itaà Pater; ſufficit nobis ſcire, quod nemini fiat injuria, cauſas ſingulo- rum dabit olim DEUS, & quidem mille pro una, non jam, ſed tempore ſuo, omnia enim in futurum reſervantur. David curioſitatem fatetur ſuam in ſcrutando conſilio- rum divinorum abyſſo, ewiſtimabam, ut cognoſcerem hoc, la- hor eſt ante me, donec intrem in ſanctuarium DEI. Per ſan- ctuarium intelligimus voluntarem divinam; concedere, eſt ſanctuarium introire, ubi citra laborem, & lapſus, periculo- rum rationes divinorum conſiliorum intelliguntur. Dica- mus proindè, ſi ſapimus: Ità Pater; fiat voluntas tua, quæ revera eſt rectiſſima, ſeu ſanos nos eſſe jubeat, ſeu gros, divites vel pauperes, honoratos vel deſpectos. Magno mihi ſemper eſt ſolatio & ad conformandam meam cum divina voluntate incitamento, illa Pſalmi quinti clauſula: Domine ut ſeuto bonæ voluntatis tuæ coronaſti nos. Voluntas D EI ſcutum eſt, corona eſt; ſcutum, quo protegamur contra omnia adverſantis fortunæ, & orci jacu- la; corona exultationis, & gloriæ, qua inter medios triſtitiæ & ignominiæ aſſultus ſecuriſſimè coronemur. Expertus hoc ſcutum & coronam ipſemet coronatus Pfſaltes eſt, cum in variis adverſæ fortunæ conflictibus, tum potiſſimum in gra- viſſima rebellis filii perſecutione, quâà ambitioſus Abſalon pa- trem optimum coronâ & ſceptro ſpoliare nitebatur. Fuge- re enim & Regia metropoli excedere coactus nudipes, ut ſa- cer adnotavit Hiſtoricus, exceſſit, ultimumque inter fugi- tivos locum renuit, ut ſi Cedronem pariter trajiceret Abſa- lon, & fugientium inhæreret tergo, primus caperetur Dayvid, ſua⸗ — ſechlt zult Gn itueln e eercg ahmt N nr inheiis A Kuo Dar lehe; I (lien: n mn in delie Unpurt eſ Ond rcttilin Enpn, More, m gobri;me: AIcorOTNN Kſe mn. Hec foit il le Egiar, 4⸗ ir ur meun DEUNMlnr un repni cor uI. At Pro M magiiral Dahurim Enei inpuu U, & contin ahr inſar Altib, glam Dumiikars irilimere eun eeret Uulier gu rf. — Malene Menfo Grirn. huch, eſh, no Aſeuit : Iubin cuſis ingll f mn, non n tefermunmr. tutando contt- Noſeerenn hre n Dbl Pahr. 1concedereitl Aplis, pericut guntur, Dier Oluntas tuo, it 1, ſel eprl N. Corfotmmmdem Arhüdmicdöni ti tue cſdlf elt; feutunm . Une, & Orit er vedls iiit ur. Eienohe ſltes el, an tiſmucninge oſs Ablng titebatnt. õ ert Imgue ina „ Concio Ruſtica. L 389 ſuâque clade ſtragem cæterorum averteret: Porrò David aſcendebat cli vum olivarum, ſcandens &y flens, nudis pedi- bus incedens. Non defuit officio ſuo, & fideli obſequio, Sa- doc Sacerdos cum Levitarum choro, à quibus Arca fœderis portabatur, ut ſub hoc Palladio contra omnes novercantis fortunæ impetus Rex foret ſecurus. Sed non egebat ejus- modi ſcuto David, qui ſcuto bonæ voluntatis ſe coronari agnoſcebat; ideoque reportari Arcam in urbem imperavit, inquiens : Keporta arcam DEl in urbem. Si invenero gra- tiam in oculis Domini, reducet me - -= ſi autem dixerit mihi: non placet, præſto ſum, faciàt quod bonum eſt coram ſe. Re- ſolutio cordatiſſimo heroë digna ? ſi Dominus dixerit, nolo te regem, victorem, glorioſum, felicem, præſto ſum; ſi vo. luerit probris me affici, contumeliis vexari, lapidibus impe- ti, à corona & ſceptro ad peram & pedum revolvi, præſtoò ſum. Hæc fuit illa voluntas, quæ Davidem immortali glo- riâ & laude illà dignum præſtitit, quam Doctor gentium re- petiſſe legitur, Act. 13. Inveni Dawvid filium Zeſſe, virum Jecundum cor meum. Atque hæc ipſa reſignatiſſima Davidis in DEU M roluntas pro ſcuto illi fuit tutiſſimo, ad conſer- vandam regni coronam, atque corporis animique incolu- mitatem. At progrediamur ulterius cum Davide, qui in ea ipſa fuga magiſtrale denuò ſpecimen reſignationis ſuæ edidit, quando Bahurim Benjamiticæ Tribus oppidum prætergreſ- ſus, à Semei impudentiſſimo & maledicentiſſimo nebulone lapidibus, & contumeliis, quovis lapide durioribus, impeti- tus, atque invaſor regni, adulter, ſanguinarius Lyrannus proclamatus, nullam, cum facilè poſſet, ſeque ultro in vin- dicias Dux militaris Abiſai offerret, ultionem ſumere voluit, ſed manſuetiſſimè repoſuit: Dimittite eum, ut maledicat. Do- minus enim præcepit, ut malediceret David. Et quis eſt, qui audeat dicere, quare ſic fecerit? 2. Reg. 16. v. 10. O di- cGtum bene: Prorſus vir ſecundum cor D EIexclamat 8. Bernardus ſerm. 34. qui de corde DEI ferebat ſententiam. S= Ccc 3 Wik⸗= 390 Feſto S. Mathiæ Apoſtoli 24. Februarii. iehat lingua maledica, at ille intendebat, quid in occulto ageret DEIIS. Cordati omnino viri, & ſecundum cor D El facti fictique, qui in permiſſionem numinis reſpiciunt, & bonæ voluntatis ſcuto contra lapides & ſagittas contegunt. Pa- — rùm prudenter egiflet David, ſi lapides illos canino more i- vaſifiet, nec in projicientem reſpexiſſet, ſine cujus arbitrio H. 5⸗ Hevoicæ reſolutio- nes quo- rundam. nec hiſcere ſemel, nec manum admovere lapidi potuiſſet; Dominus præcepit. Et hoc pro omni ſolatio ſatis eſt. Davidem præclarè æmulatus eſt Imperator Mauritius, qui ob trucidatos ab Ayaroò Rege Chaiano milites quinquies millenos, quos quinquies millibus numiſmatum redimere, avarus Mauritius neglexerat, pornarmn vel temporaneam vel æternam eligere à Divina Nemeſi juſſus, temporancam præ- elegit, ideoque à gregario milite ſuo Phoca exutus imperio, & in publico theatro Conſtantinopoli Anno ο. Capite ple- cti unà cum quinque Auguſtis Filis juſſus, poſt ſingulorum decollationem, alta voce Davidicum illud repetiit: Juſtus es Domine, & rectum judicium tuum. Cumque pro mini- mo ſubſtitueretur peregrinus alius parvulus, negavit Mau- ritius hunc eſſe filium ſuum, ſed proprium reddi juſſit, quem pariter gladio percuti vidit, & ingeminavit: Juſtus es LDo- mine, & rectum judicium tuum. Donec ipſemet poſt Au- uſtam ſuam gladio denique percuſſus, vivendi & exclaman- di finem fecit: Juſtus es Domine! dignus certè, cui mi- ſericordia & veritas obviarint, pax & juſtitia oſculatæ ſint. Quin & primogenitus Mauririi Theodoſius interea tempo- ris in legione Perſica occupatus, ubi confectis feliciter nego- tüs, reditum in Patriam maturaret, Nicææ à Phoca interceptus & capitis damnatus, gratias DEO egit, lapide ter pectus percutiens exclamavit : Domine JESlII CHRISTE, tu ſcis, me nulli hominum injuriam feciſe; Wunc autem mihi eve- nit, ut tua jubet Potentia 6. Spectaculum DEO dignum! 6 Corda Acnio a bienmns , Nia Afn uintm Pon el lpommt. bis priſet 2 non memin NRD. Mathix elenin, unn NCli on lialum,in itinepe n Audn don rünmit: Bon i, huniicin⸗ RopaD0, nr aurperm i li erultiſt r oronaſti ii 9 gli unſbi, guia uit glig nili, in / Ine, miki Wlſlt: 5 illntutiz. . icheitin . Rühnſiuthin, Na hhe i — Clte m orlie Nclun, KW contegunmt . Canino mnorei- ne Ciib Tin lio ſarß e. erator Maunin, iltes guicgne dtum reciart npornneint hporancacn n cxNS ilnpen 602. cdpite N polt ſigulonn epetiit: n nqte pro min⸗ 8r nezii hln⸗ eden, 1:)u D iglemet ſotr Fencireicnme e Nus erte, ica Nulee 4 1s inrerel nd Clistelin , Dhocz immß 4 NI1 Concio Ruſtica. 391 corda divino ſimillima cordi! heroës colo natos! 6 di- gna æternis coronis capita, quibus pro corôna & ſcuto, ro vita & fortuna imperii, eſt Divina voluntas: Domine ut ſeuto bonæ voluntatis tuæ corondſti nos. ⸗ Bona eſt divina voluntas, quidquid de nobis ordinet S. 6. atque diſponat. Bonum, ſi nos humiliet, bonum, ſi bonis Bon X omnibus privet, omnibus afficiat malis. Non poſſum hac e n die non meminiſſe Franciſci I. Regis Chriſtianiſſimi, qui hac qnid ordi- ipsâ D. Mathiæ feſtà luce prope Ticinum à Cæſareo Caroli ct. V. exercitu victus & captivatus, cùm in templum inducere- tur cantari, non ſine Numine Divúm audit illum Pſalmi IIg. verſiculum, qui in tertia decantari ſolet. Bonum mihi, quia humilidſti me, pro ſagacitate ingenii ſui mox aſſecutus, quò di- vina alludat Providentia, cui ſe obſequenter ſubmittens in- geminavit: Bonum mihi, bonum mihi, Rex Cœli & terræ, quia humilidſti me. Non poteſt non eſſe bonum, quidquid ab optimo DEO, in bonum noſtrum ſemper intento, im- mittitur aut permittitur. Dixerit Joſeph Pharaoni: bonum mihi, quia éwaltdſti me, dixerit Aſſvero Eſther: Bonum mi- hi, quia coronaſti me, dixerit eidem Monarchæ Mardochæus: bonum mihi, quia honordſti me; dixerit Naaman Eliſœæo: bonum mibi, quia mundſti me; dixerit Lobias Angelo: bo- num mihi, quia illuminſti me; dixerit Suſanna Danieli: bo- num mihi, quia liberäſti me, Ruth marito ſuo Booz : quia ditdſti me; mihi dicere ſufficir & præ mnibus ſolatiis hoc maximè reficit: bonum mihi, quia humilidſti me, & ſcuto 1 bonæ voluntatis tuæ coroniſti me. Ita Pater. Ità dixerit in omnibus Apoſtolicæ vocationis ſuæx mu- g. „ hiis, adverſitatibus, tentationibus, ſanctus Mathias Apoſto- Confor- lus: Ita Pater! bonum mihi! Eligitur Mathias non ad mes olun- quietem, ſed ad laborem ; non ad delicias, ſed dolorem; erimus nol 392 Feſto S. Matbiæ Apoſtoli 24. Februarii. Mathiæ, non ad evanidam pompæ ſecularis gloriam, ſed carceres, con- za el co: tumelias, injurias; quid ad hæc S. Apoſtolus? Ita Pater: bonum mihi! jubetur Machias in interiorem penetrare thio- — piam, & Æt:hiopas lavare, quid ille? Ita Pater, redire in ju- dæam, & duræ cervicis populo verbum crucis prædicare cœlitus monetur; redit, prædicat, & duriora morte perfert ſupplicia ſcuto bonæ voluntatis DEl undique corénatus. De- nique lapidibus impeditur, crucifigitur, obtruncatur, nec aliud in corde verſat ac ore, quàm divinum hoc verbum: Ità Pater. Ità cogitemus, dicamus, conformemus. Et nos, nec prætereat jota unum, & apex unus, una cru- cis ſanctæ feſtucula, donec omnia fiant, erimusque quod Mathias, non tantùm donis cœleſtibus pleni, ſed quan- ti quanti ſumus, meritiſſimum Donum EI. 1SS RS NW . E . N W 2 Con- nlluete, u rchucs Iarn letgo Cnones em Lyn eh glo dni nCi, a pila. . Anngar Calin oner r Unini, Pate⸗ n guituu Ch, x mireeuli⸗ anſin 4o gumn Pr . lnmiſen ml s iune, „. git zCnte,e lari. — ? Nen Penetrarecdi Cer,tedeng Crucis raltt Na morte ent de coronacus): Obtruncatur, . lum hoc verhnn (normec X ums, un ar erimusque gn eni, ſed ar. Donug Concio Ciwica. . 393 s Concio Civica. Quid ſit jugum Chriſti tollerc. Tohite jugum meum ſuper vos. Matth. I1. v. 29. Poſtolum eſſe, tantæ eſt dignitatis ac gloriæ, ut verbis explicari non poſſit. S. Calixtus Pontifex M ſerm. de vita S. Jacobi iſti ſunt, ait, turres forti- S tudinis DEI, veritatis radii, veri ſoles, milites cli, nuntii Regis ſummi, hoc eſt legati & qui- dem àĩ latere, ut inſinuat Tertullianus, ex quibus duodecim præcipuos lateri ſuo adlegit deſtinatos nationibus magiſtros, ſi ergo Canones dicunt l. de præſcript. c. 20. Legatum h la- tere pro Papa venerandum éſſe, quia pars corporis ejus eſt, liquet, quoò digni honore ſint Apoſtoli, qui legati ſunt à la- tere Chriſti, pars corporis ejus & quidem nobiliſſima, nimi- rum pupilla. Qui vos tangit, tangit pupillam oculi mei. F. 1. Cur Ape- ſtoli ad ju⸗ gum invi- tentur. Sed pergat Calixtus: Apoſtoli ſunt montes excelſi, tuba olym- pi, Præcones Chriſti, veri Patres, ſæculorum judices, Man- na Domini, Pedes Chriſti, oculi DEI, manus Eccleſiæ. Ii ſunt coli, in quibus Chriſtus habitat & reſidet, in quibus tonitruat verbis, miraculis fulgurat, gratid orat. Tales ergo tanti- que cùm ſint Apoſtoli, cur dicit Dominus: Tollite jugum meum? jugum pro pecoribus eſt, non pro hominibus, ta- ceo principibus: reſponderi ad hanc difficultatem poteſt: Apoſtolorum ideo jugum dici, quia Apoſtolis principaliter incumbit Præceptum Charitatis, quæ eſt virtus unitiva, & ju- gum Chriſti appellatur, quia primario à Chriſto mandata eſt, & hominibus jungit, ait Lyranus. Apoſtoli trahunt currum gloriæ divinæ, ergo jugari debent; ſequuntur Filium D EL. qui ut jumentum faltus, Pſ. 72. v. 23. ergo jugum cos decet; 394 Feſio Mathiæ Apoſtoli 24. Februarü. Apoſtoli ab amore victi & ſubjugati, quidni jugo honorentur, ut Chriſto ſint conjugales. Servi ſunt ergo ſub jugo. Imòô fratres Chriſti ſunt, ergo ſub jugo; nam ut Judicum 19. v. 22. inſinuatur, reprobi omnes vocantur Filii Belial, hoc eſt, absque jugo, effrænes, exleges, exjuges, & indiſciplinati, qui velut pulli onagri, liberos ſeſe natos putant. E contra fi- hi & hæredes DEI ſub jugo Chriſti ſunt. Quid verò ſit ju- gum Chriſti tollere, explanabo. G. 2. Tollite jugum meum, quid eſt jugum tollere? Reſpon- e det S. Auguſtinus ſerm. 9. de verbis Domini : Jugum & Sar- gum. cinam ferre nihil aliud eſt, quàm piè vivere in Chriſto; quia autem, teſte Apoſtolo, omnes, qui piè volunt vivere in Chri- ſto, perſecutionem patientur, non illi tantùm, qui piè vi- vunt, ſed qui duntaxat volunt, perſecutionem mundi & principis ejus pati coguntur, idcirco Salvator mundi ait: Tollite ſugum meum. Energiam habet vocula: Tollite, qua- ſi dicat, ſine tergiverſatione, alacriter & promptè, non for- 5 midine ponæ, ſed Chriſti amore jugum Evangelicum ſuſci- pite. Non ſtatim beatus ille, qui crucem habet, ſed qui tol- lit ſublimiter; hæc enim beat portantes & erigit, quando ipſa ſublimiter per amorem & Charitatem extollitur. Baeza. mg. Varius ordo eſt tollentium jugum Domini; aliqui in di geſtandi humeris, alii ſub humeris, alii in manibus, alü in alto inſtar jugum, Vexilli, repunt aliqui, incedunt alii, alii currunt, alii volant; & hi beatiſſimi cenſendi ſunc, teſte D. Nazianzeno: beatus, qui facultatibus omnibus ſuis Chriſtum emit, ac crucem ha- bet, eamque ſublimiter geſtat. Tollite ſicut Dux belli ga- leam & armaturam, quæ illi gravis non eſt. Jugum Domi- ni eſt Galea ſalutis, lorica juſtitiæ, Eph. 6. Tollite ſicut Rex eoronam, Timor Domini, corona exultationis, Eccleſ. I. v. II. & 22. Tollite ſicut theſaurum deſiderabilem, theſau- rus deſiderabilis timor ſive jugum Domini, Prov. 2. ipſe the- Haurus ejus, II. 33. V. 6. Tollite! ſicut Principes torquem, à V quo u M rl n tuun⸗d nrinſe enli geul⸗ „ undin ic mum 1. UNenn cer Pntur in l W in ni n /,0nar lolie in bipumfern int lli ſnd Ein boret⸗ Mids omnibus N, ,Aurl. Une onmmrs unguum ſe eſe Nitt, tem Eferba ara El d und eren lum ſnp min uen Dndpantumn digm h Alitan g⸗ . at; niye⸗ utin n Uat. H Concio Civica. „ 39 5 . — . „ . * S Ugo hunrn quo non torquentur ſed foventur. Injiice in torques illius ſub NII collum tuum, Eccleſ. 6. Videtur mihi Evangelicæ legis ju- thucomy, gum perſimile eſſe, ut ſi quis torquem maximi ponderis ac Pelil, lecd immenſi pretii collo circumponat, vel ingentem auri maſl- indſigin⸗ ſam, quam dono acceperit, humeris ferat; utrumque onuz HZ LConn eſt, ſed minimè ſentitur ob metalli ſpeciem atque pretium: Nid erd ii⸗ gquin ii, qui ea ferunt, lætantur ac geſtiunt, ſibique in eis pla- cent. Idem cernimus viris Evangelicis uſu veniſſe, qui glo- oleelefen riabantur in afflictionibus, & omne gaudium exiſtimabant, lutun ec⸗ cùm in varias tentationes incidiſſent: Ità Iidorus clarius din MioeS tom. 3. Orat. 9. . in Chribogin . ——: fereneli, „ (ollite jugum meum, non jugum veſtrum, quia Chri- GS. 4. t Vivere in n. . . „ Chrillus w, ape ſtus jugum fert nobiscum, unaque laborat. Mitte ſapien- tert jugim nan mund tiam de cœlis ſanctis tuis, orabat Salomon. Sap. 19. v. 10. ut nabiscom. Rec nnni 1 mecum laboret. Et Apoſtolus 1. Cor. I5. cùm dixiſſet ſe abun- h: Tlta. dantiùs omnibus laborâſſe, continuò addit: Won ego au- 4 ale tem, ſed gratia D EI mecum. Jugum à jungendo dieitur & propriè portatur à duobus, ut ſciat Chriſtianus, ſub jugo Chri- ſti nunquam ſe eſſe ſolum, hoc eſt, quod Sophonias c. 3. prævidit, fore tempus, quo homines DEO ſerviant hume- ro uno, quia DEUS- Homo alterum humerum ſupponit. De Inpre, non ſ. ngelcum ſe det,ſec gui tol cigi, dundo W AI quuo lſaias c. 9. falctus eſt. Principatus ſuper humerum ejus. „In quæ verba Paraphraſtes Chaldæus ait, per principatum in- vonin; qni telligi legem, ad quam explendam, gratiam ſuam Dominus ,tlin diola ſufficit, imò exemplum ſuum proponit, eaque ratione hu- unt, ii merum ſuum ſupponere & ſuccollare dicitur. Et quamvis mend: n hoc jugum, in quantum gravat nos, Chriſtus vocet jugum git,ac llen. ſuum, in quantum tamen nos ornat, ditat & coronat, no- tDin ; ſtrum eſt jugum. Fateor proinde libenter, jugum ſeu cru- unbe cem Chriſti tam gravem eſſe, ut nullus hominum, nullus Tolite S Angelorum, nulla creturarum, ſed ſolus übi Chriſtus eidem toi, Lall tollendo ſufficiat ; ideòque ſonantiſſimèe Chriſtus monuit: tabilem, di quis vuli venire poſt me, tollat erucem ſuam, non crucem Matth. 16. Nor? meam, crux enim mea mortalibus intolerabilis, Quid cau- ipe⸗ e⸗ . Ddd 2 ſc, 17 Baeza to. 1. 1. 4., C. 4. §. I 396 Fſto §. Mathiæ Apoſtoli 24. Februarii. ſæ, quod ſublatâà in altum cruce terra tremuit & petræ ſciſ- ſæ ſunt ? tantæ molis crux erat, ut eam vix, ac ne vix qui- dem mons magnus ſuſtentaret, hinc ille motus; Auguſti- nus veritatem ediſſerat ſerm. 119. de temp. Terra ipſa con- cuſſa a fundamentis ſuis, quaſi quæ crucem Domini vixw ſuſti- neat: Tam gravis ergo cùm Dominica crux ſit, non ſuam, ſed noſtram nos jubet Dominus crucem tollere: hanc ta- men ipſam erucem noſtram vocat ſuam: Tollite jugum meum ſuper vos, quia ille jugum hoc nobis diſpoſuit, fabricavit, impoſuit, ipſe juvat ſupportare & ſuccollare, ipſe compa- titur & conſolatur, ipſe (ut verbis D. Laurentii Juſtiniani I. de triumph. agone c. 19. utar) lapidatur in Stephano, aſſatur in Laurentio, ſicque in ſingulis ſingula Martyrum cœtero- rumque juſtorum ſuſtinet tormenta. Meritòque idcircò ju- gum ſuum vocat, in quantum nos gravat & onerat; noſtrum verò in quantum nos ornat & decorat. Narrat Fulgoſus I. 4. agaſonem, cum mulum auro onu- ſtum vehementerque defeſſum, ageret, transtuliſſe à mulo ſuos in humeros ſarcinam, ſciens Alexandri Magni aurum eſſe; vidit Alexander fatiſcentem ſub onere ſervulum, eique factus propior: Ut tibi labor, fit levior, defer, quidquid au- i eſt, in tabernaculum tuum, quia ex hac hora tuum eſſe ju- beo. Tulit exinde ſervulus longè facilius, quia ſuum eſſe, quod ferebat, intellexit. Ferimus nos quidem jugum Do- mini, ſed qui patienter ferimus, noſtrum eſt illud pondus, & quidem pondus gloriæ æternum. Jugum meum Tollite, non legis antiquæ, quod onus erat intolerabile, Matth. 23. Præcepta enim Domini contine- bat 613. affirmativa ducenta quadraginta octo, quot in ho- mine oſſa; negativa trecenta ſexaginta quinque quot in cor- Pore nervi. At jugum meum duobus quaſi lignis clauditur, duo continet: Diliges Dominum D EIIM tuum ew toto corde, & proximum tuum, ſicut te ipſum, amicum in DEO, inimicum propter DEUIM. Jugum meum non quod impo- iuut — . Incns⸗ moniibi, Plam .1 mnn mn. vmeut, lolite ugn iquints 85 Chime I: Dio Iliore, hin un oſkthvam Apnnneu Oüfueni ru In K orunn Dingoietocon Un, AnrerA n o Ce n⸗ idore ao: WWlabote, tir Ilib auro de ull bies: uhuat, gu⸗ unlit und,u en annos Pocorruerur molliſimn Ainem carni ll per, ſin it S Kiu u 1. Alimnii — Concio Ciwica. 397 RM nit nmundus coro⸗ Dinbedt⸗ huic enim quorquot ſerviunt, ong; ul graviori ub jugo unt⸗ ravve onus iniquitas, ait 8. Bernar- lan in dus ſerm. 15. in Pſ. qui habitat. De quo David: iniquitates meæ min . ſupergreſſæ ſunt caput meum, & ſicut onus grave graxvatæ mmn ih ſunt ſuper me: aſperum jugum eſt ſubeſſe temporalibus, am- 1ſnonin heire terrena, retinere labentia, S. Gregorius Moral. C. 12. lere: huet Tollite jugum meum, quod longéè facilius eſt, quam ju- §. y. te nun nn gum iniquitatis. Notent hoc, qui negant poſſibilem eſſe vgum ollit, fehrien. legis divinæ obſervantiam, hoc eſt, jugi Dominici toleran- longe fa- e, en. tiam : Dico longéè plus difficultatis requiri in eorum trans- cilius, tenti ſutii greſſione, quàm obſervatione., Fatentur hoc impii & agno- uire ii⸗ tepluno, dm ſcunc, poſtquam videlicet mors illis oculos claudendo aperuit: Acum coog Ambulavimus vias dificiles, Sap. 5. v. 7. Interroga ambitio- qve iceiroo⸗ ſum, ſi fateri vult, dicet ſibi jumento pejus eſſe, quiete ci- Onerat; noſttun bum & potum non ſumi, noctes quietas non traduci, cere- Ppro inquieto continuò in eòô, quod ambit, rotari. Vide ava- nuſumn aurooN rum, amatores auri videte, quanta patiantur. S. Auguſtinus rnlile 4mm ſerm. 100. de diverſis & ſerm. 10. de ſanctis fusé: poſſunt & i Magni urun avari dicere auro: propter te occidimur tota die; plenus eſt Crmtlom, id avarus labore, timore, dolore, quod cogatur aurum deſere- er Aüdhel n re, vel ab auro deſeri. Iratus & invidus, ſub jugo gemit fer- bort tun e re0, nulla quies animo, cor gladio transfixum habet, nec ſe ,Juinſm vivere putat, quamdiu vivit inimicus. Sed hujus mors il- cen igmn lum trahit unà, ut bos jugalis bovem: octodecim millia in- lud ous tra decem annos periere duellantium in Gallia, certè non tot 1 ſub jugo corruerunt jumenta. Quid de jugo Venereo? vide- tur hoc molliſſimum, ſed duriſſimum acutiſſimumque eſt- uæ, Cvod en 1 nigue, tribulationem carnis habebunt ejusmodi: in con n ,Aetuo H Ilt potiar, patior, memini me dicere nuper; nae lii Jam potior, ſed non deſino plura pati. ſilgns l Welioris ætatis ruina eſt libido, inquit Cyprianus, blan- Cypr. lib. AI H da priùs, ut plus noceat, dum placet; Obſéænum enim ludi. de en AImmicumn n brium reddens miniſtris ſuis, nec corporibus parcit, nec ani- bes en⸗ non uan, „Ddd 3 mus, §. 6. Chriſtus vοαμ ju- gum menm., 398 Feſto Mathiæ Apoſtoli 24. Februarii. mis. Gerſon p. 4. Alphabeto 23. I. 8. ſive ſerm. in Dominica 4. Adventus, ſanctê conteſtatur, eſſe quidem aliquid laboris in carne domanda, ſed longè pœnas acerbiores acutioresque dolores, ſi habenæ laxantur; vocatque libidinem Martyrium Diaboli. Abjicite hoc jugum & tollite jugum Chriſti. O molles! excipite, quod S. Mathias familiariſſimè in ore habebat, te- ſte Euſebio l. 3. c. 23. cum carne pugnandum. O ſuperbi! ſi vultis aſcendere ſuperius, eſtote quod Mathias, interprere Abdia, DEOparvus; tanti Chriſtus parvulos facit, ut hoc ſibi putet eſſe omnia, omnia ſibi tradita (verba ſunt V. Be- dæ) non mundi elementa ſunt Chriſto, ſed hi, quibus parvu- lis Spiritu, Sacramenta Filii Pater revelavit. Tollite jugum meum, non mei veſtrique jurati hoſtis Diaboli, qui millies gravius jugum imponere conſuevit. Pauci anni ſunt, cùm in Lôtharingia nobiliſſimæ cuidam Dominæ decem liberi veneficiis ſublati ſunt; fuit autem venefica plu- rimis beneficiis ab Hera nunquam non dotata. Contigit tandem deprehendi veneficam, & ob nefanda flagitia rogo addici, à quo priusquam incineraretur, ultro faſſa eſt, ſe illam eſſe, quæ decem liberis illuſtriſſimæ illius Dominæ necem attuliſſet : interrogata quonam pacto in tam beneficam & clementem Dominam ſævire potuiſſet? reſpondit: adegit me ad hoc Diabolus non minis tantùm graviſſimis, ſed & baculo, ut propter ingratitudinem majus foret peccatum meum. En! quomodo ſuis cum ſequacibus ludat Dæmon. Elapſo proxime ſeculo in ſola Metropoli Mexicana quotan- nis 20. millia puerorum & puellarum idolo immolabantur., unà quandoque die mille capita. In Meaco poſtulabat ſibi of- ferri id, quod civibus erat chariſſimum, uti ſponſa vel infans ſpecioſus. Dæmonis typum Pharao geſſit, qui Iſraẽlitas diur- nis attritos laboribus, veſperi inſuper flagellari præcepit. Exod. . Icà cum omnibus impiis agitur, poſtquam laboribus affli- Cti cubitum pergunt, à rea conſcientia undique ſauciantur. Apage cum maledicto hoc jugo, jugum nobis ocyus ſuum JESUS imponat & benedicat! Tol- — Tolle, mwinil enignn un nnb li lam Nrreeh nbac non ogbenozine ſenxe heliuin Gitäit, ur egrt Iu0, Anbrol ti /ſuuun. n rin r nt dente jnentun e lute: ſeimm unnit Rer Mng Mo lhſpin lDdini, An Uſtinmaet; Rſelunnt Rex ihegi hn etur in vo reno 6 ugunckugn I imooentil Wim elinen Konpanten o, gen alncn aum un Crür nng i Ai. —,— Concio Civica. 399 em. nDonnt 4 — m alquidln Jollite jugum meum. Jugum Chriſti, quadrageſimale S. res ang jejuniurn eſt; hoc magnis nos animis amplecti decet, tanquarn Jugum lnem Mmi reverà jugum Chriſti, qui & ipſe exemplo præivit, & in gra. crilti eg Chriſti;Oond tiam carnis ſuæ, carne nos abſtinere per ſponſam ſuam Ec- juninm Ore habebt; eleſiam præcepit, jugum omnino ſuave, ſi attendamus Exem- Anaur ge⸗ 1. 0 Uinei plum Domini & DEl noſtri, qui cùm Sanctiſſimus eſſet, me- trtin, n dicinâ hac non egebat, adhibuit tamen, ut nobis conſuleret, 1ls it U ſuoque nos incitaret exemplo, ſicut Medicus ægroto ſectionem Ferba ſun il venæ perſuaſurus, ipſe ſibi ſanus ac valens venam incidi per- ni gubufn mittit, ut ægrum ad ſectionem venæ animet. Elegantiſſime illa D. Ambroſii Oratio ſerm. 39. Videamus, quæ cauſa fue- rit, ut jejunium Sal vator indiceret ipſe ſibi primum, ut honus MRZ/ bumani generis medicus poculum, quod ægro daturus eſt, prius fen dat, ut peritæ artis ſuæ antea in ſe ipſe demonſtret &' ex- didem lea berimentum æger accipiens, ſecurus ſit de poculo, ſecurior de tem eiaf Jalute: Jejunat Chriſtus & tergiverſabitur Chriſtianus? je- donta ( junavit Rex Ninive, & mox aula tota, civitas tota Regis ex- rique zurn i ſnce fagiiat emplo tracta jejunium ſibi ſuisque parvulis, imoò & jumen- till hſei tis indixit, cum tamen Rex in bonum ſuum, & non populi 6Dominx m causà jejunaret; in noſtrum exemplum atque emolumen- unm deltfien tum jejunat Rex Regum, & ſequi durum erit? indigni ſu- 1epondt: mus, qui Regis hujus ſubditi appellemur, indigni, qui Chri- grmilinsH ſtiani vocemur, indigni, qui partem cum Chriſto aliquam in us foret honne convivio æterno ſperemus, niſi jejunemus cum jejunante & bis u jejunium quadraginta dierum ac noctium, quod pro nobis Mexicam ql ſuſtinuit innocentiſſimus DEI Filius, tantillo jejuniolo, quod o inmhe in carnium abſtinentia, & una per diem refectione coniiſtit, poſtulurſti figdeliter compenſemus. = porli ei⸗ Tollite jugum meum ſuper Vos. Si Anaſtaſii Sinaitæ ſta- fuc⸗ i Hil mus judicio, idem eſt jugum Chriſti tollere, quod paſſio- Ohiſti er- racepioi his ejus ſancta cum amaritudine & compaſſione meminiſſe. re, eſt eti- m laborbu⸗ Ipſa enim memoria, & ante oculis mentis Poſita cataſtrophe nis o⸗ ciqne uin Dominicarum, ærumnarum, ſuaves ac leves omnes nobis ſemper me- gbi ſ⸗ 4 facit ærumnas. WMWihil eſt adeo grave, quod non Aucnimzile miniſſe, 400 Feſto ”. Mathiæ Apoſtoli 24. Februarii. . — — . ocninice, toleretur, ſi Chriſti paſio ad memoriam reducatur. S. Grego- . Gen rius in Epiſtolis. S. Magdalenæ ſpecum Marſiliæ translatæ col- 1 igebien locata fuit ad oſtium Speluncæ à S. Michaéle Cruæ, ut ab hac le- Enicelind nimen & levamen ſolitudinis atque perpetuum mundi odium qꝗmii eſeait. hauriret: memoria enim crucifixi contemtum vanitatum liiuns omnium inducit, ut præclarè diſſerit S. Antonius Pad. Dominic. m, Colore Quadrageſimæ. Dum enim oculo fidei Deum ſponſum meum Gerhhnd n JESUM CHRISTUM in cruce pendentem, clavis confixum, mi Cenno felle & aceto potatum, coronà ſpineà coronatum video, omnis ri beelitio . decor, omnis gloria, omnia pompa tranſitoria in pallorem it, eni vertitur, & à me nihil æſtimatur. Ideo dicit anima pœnitens: 1 Zeikermn nigra ſum, decoloravit me ſol. Verus Sol Chriſtus eſt Ecli- MMiwe pfin mortis in cruce patiens, omnes colores, omnes vanita- in fü den tes debet decolorare. Nec vanitates tantùm decolorat, ſed ce & afflictiones quasvis lenit, aufert, dulcorat. Geſtaverint itaimun in annulis ſuis captivi Judæi ſpecimen Solymæ ſuæ, vel lapil- Denie er lum duntaxat de ruderibus civitatis ſanctæ, ſanctiùs, nos ſi in Kmen i . annulum cordis includamus ex ruptis in paſſione Dominica Petris fragmentum minimum, facillimè tolerabimus capti- vitatis noſtræ ærumnas & jugum, etſi lapideum, ferreum, i non execet Mbber boruun felleum, mortiferum foret; Non lapidem, ſed lignum Moy- n o ſ ſes adhibuit, Ex. I. ut amaras aquas verteret in dulcedinem, d el quia nulla eſt tribulatio, quæ appoſito ligno crucis non dul- kechu, o, ceſcat, ait oannes Cardinalis Vitalis. Olivæ ex ſe amaræ in unrenbra ſ aquam ſalſam injectæ, dulceſcunt; ſi in lacrymas, in ſudorem, lics Urium! in ſanguinem JESU immergantur noſtræ amaritudines, onera, aruntn in gravedines, mox ſuaves levesque reddentur. Cogita, obſtinate 1, lwnr peccator: cum quanto dolore. Chriſtus pro me jejunavit, fle- nhuit ayn vit, ſanguinavit, mortuus eſt, nec tamen mihi proderit ejus jeju- Ann KA nium, lacrymæ, ſanguis, niſi & ego obſervem præcepta, conſer- niß, n vem patientiam, reſervem me in meliora tempora. jugo duriſ- larix np ſimo incubuit Jacob, cum à facie fratris ſui fugitivus ſaxo Winhangre indormiit, fuit tamen ſomnus ſuavis, labor levis, exilium dent he jucundum, quia ſcalam vidit, unum ex inſtrumentis paſſio- Engulere nis flari unn lie e Crurutibhet Uummundion hutum panitun ns Dad Domi onſummen Clavs conſhen tummpideo,om vori in lnn Lanimna poninn IChriſtus cltd- 8, 0INnes pali mn decolorat, at. Ceſtavenn ne ſr, Telihl ſincids no i Mione Domini Metabicnus chpti deucm, ietteunn DEianun N ererin Aleräin no cruci; nMnd hr eſe nid wjmeginfine Amatitucing r Cginei no neſeln odtee m Prreehin, enporſn ſul S bor biiz⸗ ſtumen, Concio Civica. 401 nis Dominicæ, imo figuram crucis, ut vult S. Zeno Veron. in c. 28. Gen. Si & nos humi jacere, ſaxo incumbere, dereli- ctos ingemiſcere contingat, tollamus in crucem Domini ocu- los & videbimus in porta Cœli nos conſiſtere, omniaque facilia & ſuavia evenire. Paſſio paſſtone vlncitur, ait Sanctus Lauren- cius Juſtinianus de caſt. connub. & cruciatus cruciatibus ſu- peratur, dolorern ſervi lenit dolor Domini. Lapides torren- tis Stephano dulces fuerunt, quia videlicet vidit IESUMſtan- tem à dextris Virtutis ſive crucis. Crucem ſiniſtrâà tenuit de- xtràâ benedictionem porrexit, vel potiùs ſiniſtrà jugum im- poſuit, dextrâ ſublevavit & dulcoravir. Ad confortandam ergo Beati Martyris patientiam (Bedam in c. 7. actuum refero) DEIIS-Homo crucifiæus apparet coronatus in Cœlis Aſpectus crucifixi fuit Stephano lumen gratiæ in via, ut obtineret lu- men gloriæ in patria. In lumine enim tuo, JIESU crucifi- xe, videbimus lumen. Denique expendamus cur dicat: tollite jugum ſupra vos, non infra? forte ad inſinuandum, quod mandatum ipſius non excedat vires noſtras, ſit ſuave jugum, ſeu ut Ara- bicus habet bonum. Longè ſuavius & melius, quàm legis veteris, de quo ſcriptum eſt Deut. 30. v. 11. Mandatum hoe, quod ego præcipio tibi hodie, non ſupra te eſt. Tollite ſupra vos, ut caput, os, lingua, oculi, aures, manus, & pedes, ac omnia membra ſubjecta ſint legi DEI. Tollite ſupra vos, quia vos ſurſum rapiet, & licet ultra veſtrum ſit captum, non erit tamen ſupra rationem: Jugum Chriſti non conte- rit colla, ſed honeſtat; non alligat cervicem vinculis, ſed mentem gratia copulat; ait S. Auguſtinus l. de elecmoſ. & jejun. c. 22. & S. Ambroſius ſerm. 19. in Pf. 118. Ut ornamen- ta cervicis, non onera, ut redimicula, non vincula, ut ju- gum, quo cervixw non premitur, ſed levatur. Tollite jugum meum, in honore habete, ait Strabus, non ſubtus, ut con- temnatis. Sicut Hebræi Codices ſacros in eorundem vene- rationem extollere hodiedum ſolent. Paulinus ep. 4. Zu- Eeg gum H. 9. Cur dicat: tollite ju- gum ſupra vVOS= 402 Feſto . Mathiæ Apoſtoli 24. Februarii. — gum Chriſti leve eſt, quia ſervientes Chriſto operamur bona- wtte quibus pennati in altum provehimur. Alas addit jugum Chriſti, ut evoles Gen. 7. Aquz vebementer inundaverunt & levavverunt Arcam in ſublime. Ad quæ Anſelmus ſerm. in c. 14. Lucæ. Agquis inundantibus levatur arca in ſublime à terra, quoniam adverſis irruentibus ſeparatur h terrenis cupiditatibus fidelis anima, & Cœlo fit proxima. Ferrum magneti applicarum eam induit virtutem, ut elevet magne- tem, aliosque ferreos clavos; irà jugum Chriſti velut magnes attrahit & elevat. Ex aquis alites naſci non eſt novum, ex tribulationum aquis fideles pennati fiunt, ut petant Cœleſtia, rapiantur in nubibus, quando interim gigantes illi gemunt ſub aquis. g. 10, Ità levavit, ut levaretur, S. Mathias, qui huic jugo col- Exemplum . . . . . S. Mathiæ, lum ſubjecit, nec depoſuit, niſi cum vita; fuit enim verò 4 illi jugum Chriſti inſtar alarum, non ut Verè S. Bernardus ) o egt Ep. 72. Portantem non grawat, ſed levat, poriat omnem, cui ocdin momen portandum imponitur. S. Auguſtinus ſerm. 24. de verbis Do- um Api mini: Hæc Sarcina non eſt pondus onerati, ſed ala wolatu- E in fn ri. Häabent enim & aves pennarum ſuarum ſarcinas, por- Sgedint D tant illas, & portantur. Dicebat M. Aurelius Imperator le- raci glues ges eſſe juga, quamdiù malis incumbunt; alas bonis, quibus umbillant, volitant. Ità volavit S. Mathias per omnes regiones Judææ, Luneihrc tum Æ.thiopiæ, tum Ægypti, ubi à gentibus, & Judæis gra- achm * viſſima paſſus, lapidibus in judæa petitus, imò & capite ple- kutinen xus. Verè jugum Domini ſuſtulit in caput ſupra ſe: lapides fet it ſuos ſecum ſepeliri petiit, quod non onus ſint, ſed alæ, qui- 8 11 bus levetur in paradiſum. O electe DEI Apoſtole! impetra d l eeki Patre Cœleſti, ut jugum Filii ejus ſic tollamus, quo viciſſim eirſeimi tollamur in altrtum, & tecum aliquando in Paradilum wunſce cœleſtem meritis ſuffragiisque tuis evehi zcu ſin⸗ mereamur. AIuiünn Atl Namſiceren wdu Nerhs Con- ioaon ODamr dong⸗ Als ür ter inunlnn e AlelnIhn Areu in ie guratur tne oxind. Rerm r get mun hriti wdnn nan non eſt nopum ut petam Ceeit igantes ligenn i kuie ugo n fuir erim Ver S, Dernat uriat onten 24 de ſerbiͦ ,tdu vlin un eina, , älernderudt Inonigu detezls n ib, K luaif⸗ 8Bimd & Cahlehi Gur ſhrſe it us ſimt, ſllu Apoſiole inen amns, go iil co i Pualii tui eſcli Concio Aulica. 403 O280 88 0, C 33 0: 088 0 O88 0,6 32 0:6 320: 33: Concio Aulica. Salvari quàm damnari facilius. Jugum enim meum ſuave eſt. Matth. II. v. 30. terutrum prorſus neceſſarium eſt, portare jugum, S. 1. MAAVIESu, aut jugum luciferi; ſequi veſtigia humilis Teng. VDomini, vel veſtigia ſuperbi & caduci ſervi; aſ- dis ugum. PeEBAſociare nos humili Mathiæ, vel avaro perfido, ſa- neceſſari& crilego Jjudæ. Clamat Chriſtus, clamat Antichriſtus: ju- nunen⸗ gum meum ſuave eſt, venite ad me. Dæmon ait: Ego duco per roſas ; Chriſtus promittit. Ego duco ad roſas. Ille ait: ego dono regna mundi, dies largior aureos, mox aufero, quod in momento offero; Chriſtus verò: ego do regna Cœ- Ul, annos largior æternos, differo non aufero, non in mo- mento, ſed in fine. Et quid proficit bonus IESUS? heu! magis creditur Dæmoni ſemper mendaci, quàm DEO ſum- mè veraci, plures ad jugum Dæmonis anhelant, & vias diffi- ciles ambulant; Numinis verò jugum admittunt pauci, reti- nent pauciores; putant eſſe nimis grave, ſalvari eſſe nimis difficile, cuùm tamen longè levius ſit jugum Chriſti, & via fa- cilior ad ſalutem, quàm ruinam. Quod demonſtratum eo. Veritas iſta melius probari vix poteſt, quâàm ipſorum S. 2. damnatorum teſtimonio aperiantur inferi, dehiſcat ima tel- a * lus, videatur primus damnatorum Cain, qui ſupra 5400. an- diffiilis nos ardet, conſideretur pulcher Abſolon, jam non pulcher ad Gerlun amplius, qui ſupra 2600. annos in lanccis jacet; Spectetur palchra, prudentiſſimus Achitophel, qui in fune deſperationis igneo hæret, conſideretur Saul primus Regum cum omnibus ſui ſequacibus Regibus Juda & Regibus Iraël (quorum Solymis fuère ſpatio annorum 514. Et ſex menſium tres ſupra vigin- Eee 2 ti, g. 3. Tres cau- 1& cur via ClIi faci- lior. 404 Feſto S. Aathie Apoſtoli 24. Februarii. ti, ex quibus certum eſt quatuordecim ſortitos fuiſſe malum exitum, ſex bonum, trium incerta eſt ſalus: Regum verò Iſraẽl à Jeroboam ad Oſel numero decem & novem, ſpatio 248. annorum & ſeptem menſium omnium fuit malus exi- tus) examinetur malus latro, Judas proditor, Simon Magus & quotquot eorum veſtigia ſecuti ad damnationem ſunt, quid dicunt de viis ſuis, per quas iverunt ad interitum: omnium una vox eſt illa Sap. 5. v. 7. Laſſati ſumus in wia iniquitatis & perditionis: ambula vimus vias difficiltz. E contra in- terrogemus electos ſingulos, qui vel ſanguinolentas trivére vias cum Abele innocenter occiſo, vel per fimeta in Coœ- lum cum Jobo, vel per lapideas inceſſère vias cum Stepha- no, vel igneas cucurrerunt vias cum Laurentio, vel ſaltârunt per enſes cum Paulo, per rotas cum Catharina, per eruces cum bono latrone; qualem, 6 boni, viam habuiſtis in Cœ- lum nunquid aſpera fuit? incredibiliter crudelis fuir? in- tolerabilis fuit ?à negant omnes ac pernegant, & repetunt il- lud, Prov. 3. v. I7. Viæ ejus pulchræ, in Hebræo, viæ ejus amœnitatis, &; omnes ſemitæ ejus pacificæ ; ubi nullus latro timendus, ſicut in via peccatorum, ubi fine pavore ambu- lari non poteſt, cùm ipſa ſecuritas pariat periculum. Sed quomodo cum veritate dici poteſt, viam ad Cœ- lum eſſe amonam, cùm ipſa veritas dicat Matth. 7. v. 14. ArRa Via eſt, quæ ducit ad vitam ? reſpondebit pro me S. Auguſtinus in Pſ. 30. adducens v. 9. Statuiſii in loco ſpatioſo pedes meos, licet aliis videatur moleſta, ſibi tamen videri ſpatioſam & ſpecioſam. Quomodo ſpatioſum ſimul &y anguſtum eſt virtutis iter? certè anguſta via eſt. Laboranti anguſta eſt, amanti lata eſt. Da amantem, ſcit, quod dico. Ut porrò amemus hanc viam, tria potiſſimum in ea expendamus, quod ſcilicet prævia in- ferni ſit celerior, lucidior, rectior, planiorque. Celerrimam viam ut oſtenderet DEUS, præcepit Iſraélitis, ut comeſturi agnum paſchalem haberent calceamenta in pedibus, bacu- los in manibus, cingulum in renibus, & comederent citô: Ef onei A dens Drrimiln Paſl ſ, alktleen iilan tutyts,, Fainuo⸗ un bunen 0EO. Det it A Celun iut S, Ni Anco dam ane 5ov. 24 Un, Di ſu; Ur à Meikre er in Mxzone n Venit, i VHo nprare mius wit i ertendo poneret ſ An bono lat ent epro ndam Fen . Ar Hclluskn ECiſum,0 zuumar,, Weſencien onn ce Ammilin an Ahatg Kn⸗ lert — 10s Nm nOyemn 1 ln fiit mäli d Sinon un nem ſint, gui ibum omninn in inigut S. Lconna d⸗ inolentas rine 1 fmeti inr cum Srnt. io, velſaluann na, per erucs abwiſtisin Ce. udels fut ir &tepetunt. rro, Te in bi nullus Aarro Peyore Ambu⸗ CNN. N, Wan ad C. br TI. 41 me Augnſins elemtein ſam delpebin 4 Tiftuti i Anulii emus hine ſin Tlicet rriut e, Celeirumn 8, u ooneh pedbiu nuleiin Concio Aulica. 405 Et comedetis ſeſtinanter. Ex. 12. v. 1I. Quàâm cæremoniam expendens, S. Gregorius homil. 27. in Evang. notate inquit, chariſſimi Fratres, notate, quod dicitur feſtinanter. Feſtinan- ter paſcha comedite, hoc eſt, ad ſolemnitatem patriæ cœle- ſtis anhelate, nemo in bujus vitæ itinere torpeat, ne in pa- tria locum perdat. Ad Cœlum curritur, nec opus eſt equis aut curribus, non opus ocreis, ſed baculo tantum calceamentis &Scingulo. Baculus eſt amor crucis, calceamenta contemtus rerum humanarum, cingulum eſt reſoluta voluntas placendi DEO. Sic feſtinanter curritur. Vehemens amor turſus eſt, inquit S. Auguſtinus. Dicam ampliùs, volatus eſt; volant ad Cœlum juſti, & habent quidem in ſiniſto humero alam ti- moris: Timete Dominum omnes Sandi ejus, Pf. 33. V. 10. In dextro alam amoris: Diligite Dominum omnes Sandti ejus. Pfſ. 30. v. 24. His inſtructi alis momento evolant, & ubi vo- lunt, ibi ſunt ; impii verôò volvuntur in ima, nec admittun- tur à lucifero, niſi ſecum ferant multos currus & equos, qua- liter in Pharaone patuit. Auſim dicere, vix ullum ad infer- num venire, niſi eques ſit, ſed eques mnalus, qui ſe ultrò ab equllo ſuo raptare ſinit. Equus eſt corpus, heu effrænis, & indomitus, niſi tractetur, ſicut Bucephalum Alexander tra- Ctavit, vertendo eum ſolem verſus, ut hujus radiis manſueê- factus poneret furorem &c. Quæſtio ingenioſa eſt, cut Chriſtus bono latroni dixerit: Hodie mecum in Paradiſo. Et non dixerit reprobo: Hodie mecum in inferno ? Nimirum ad Paradiſum venire, facile eſt, ad unum memento patet Paradiſus. At veròô multis quatienda vocibus eſt inferni janua. Faciliùs fuiſſet ſiniſtro latroni orare, quàm blaſphe- mare Chriſtum, orandoque mereri ſolatium in monte, gra- tiam in tempore, gloriam in æternitate. O quàm multi lon- gée citiùs aſcendiſſent cum Mathia in Cœlum, quàm deſcen- derint cum Juda ad tartara, quòô vix admiſſi ſunt, nifi po- ſteaquam millia aureorum multis ſudoribus, angoribus tæ- diisque per fas & nefas coacervarant. Sufficiunt duo minu- Eee 3 ta, 4 406 FeſtoS. AMathiæ Apoſtoli 24. Februarii. . edcu ta, quemadmodum Evangelicæ ſuffecèêre viduæ, ad emen- Geteanun o dos omnes Cæleſtis gloriæ theſauros, cùm interim nec duo Nr rlunan- milliones aureorum multis ſufficiant ad emendos gehennæ Oapurh l cruciatus. ollue - Apritll §. 4. Augetur difficultas viæ in infernum ex eo, quod via ſit cnrlenrin Kia ad in- obſcura; Via impiorum tenebroſa, Proverb. 4. v. 19. fiat vNia Nen; n n jllorum tenebræ & lubricum, & Angelus Domini perſequens oleruint, eos, Pſ. 34. V. 6. Parum erat dixiſſe, viam eſſe tenebricoſam; öfema eſt inſuper lubrica, & Angelus eos perſequitur. Proh! quor difficultates habent, ut veniant in manus mortis. Clariſſi-· liber e⸗ mè patet hæc veritas in impio Juda, cujus locum obtinet ho- Clenkegun diernus Mathias. Deſerit judas Chriſtum, qui de ſe ex vero temun eſel dixerat: Qui ſequitur me non ambulat in tenebris. Idcirco chritus. quando à Chriſto diſceſſit, quid erat horæ? prima vel ſe- Ganimite cunda, ſed non ſecunda hora noctis. Erat autem nox, Jo- iſimer Aen annis 13. v. 30. Quando acceſſit proditurus Chriſtum, quid ra ru erat ? medium noctis: Hæc eſt hora veſtra, & poteſtas te- dn . nebrarum. Luc. 22. v. 53. Ideò venit illuc, cum laternis & E n facibus. Joannis 1S. v. 3. Sed illuminare Judas tenebras noctis 1 Lan u potuit, illuminari ipſe non voluit à ſole juſtitiæ, licet illi GN proximus eſſet, & amicos in tenebrionem jaceret radios: in N⸗ Amice ad quid veniſti? Matcth. 27. v. 47. Ego lux mun- nſni g di ſum, ego Emmanuel, anagrammatice, à me lumen, cur me . tibi eclipſare vis? cur æterno gloriæ lumine te privatum vis? Menr gul aperi oculos & vide, redi ex via tenebroſa ad viam lucidam, K,ſlbiere, & nocte peccati ad meridiem gratiæ. Sed fruſtrà erant omnia, illont in rel poſſeſſus à principe tenebrarum Judas, properabat ad noctem Aling mor æternam : Et abiens laqueo ſe ſuſpendit, Matcth. 27. v. 5. qua- tiline r ſi viam ad infernum tangere non poſſet, niſi laqueo dirige- Inng omne; retur. Abiens. A quo ? ad quem abiit à luce ad tene- nn ub bras, à vita ad mortem, à tempore ad æternitatem, à mun- ſi gee, = do ad inferos, à IESU ad Luciferum, à ſummo bono ad ſum- gliſm mum malum. Laqueum ut ſibi emeret, mundi pretium d. lunnſt vendi- M . . r12 4.. -- rt voudtio Aunica. 407 idie Ame. vendidit, triginta argenteis emit laqueum ad infernum. Sig tetim tin mercantur omnes avari, coacervant argentum & aurum, non Lencosirn ut cœlum emant, ſed ut profundiorem locum à Mammona comparent, qui ſi juxta regulam charitaris, legem Evangelii, conſilium Chriſti, exemplum Zachæi, dimidium dediſſent pauperibus, habuiſſent centuplum in terra, theſaurum in cœ- o, guod filt gun lo duxiſſent in bonis dies ſuos, & in puncto ad Cœlos aſcen. onin ſehenin diſſent z Cum interim hic curas, hic ſpinas hic omnia ma. le rnehriclnn la toleràrint, ibi æternum pro tot tantisque curis ſuis excar- tur. Drohl nificandi. vorts. Cnl. Libet hi — cmmacririr ibet hic Mathiam inter & Judam ducere parallelam, & igebrm oſtendere quantò facilius Mathias ad cœlum, quam Judas ad eni. icn internn devenerit. Judas in fune trahitur, Mathias in funi- rt culis charitatis. Judas vendit JESUM, ut habeat nihil; Ma- 6 thias relinquit omnia, ut IESUM habeat. Judas ſeipſum uten me diffamat: Peccavi, tradens ſanguinem juſtum, Mathias gau- Chrikumm, dd det de tolerata pro JESU nomine contumeliâ, tanquam prin- Ginlitu , cipe gloriæ. Judas ſui carnifex, gulam ſibi frangit ; Ma- n linmm thias ſecuri caput ſubjicit, ut capite ſuo minor ſit, imò ut ennalali ſit illi pro capite Chriſtus; Jjudæ rumpuntur viſcera, Mathiæ Gie unD caput & cor præ gaudio cxilit, & in vitam inſilir æternam. en ſon n Utrum ſequi placet? „ go lun mm luskuna vigentur quidem impiüi in hac vita ſeu via ad infernum . 5. dete eiinnn d lætari, jubilare, tripudiare: Lætantur cum malefecerint, aooαα ad ſumliin &oeultant in rebus peſimis, Prov. 2. v. 14. Sed fucata eſt cata. rr uſtricrm a n lætitia, ſaltus montualis, riſus Sardonicus: In Apulia ſunt crabat A1 i⸗ peſtilentiſſimæ araneæ, ſi quem pupugerint, cogitur vi ve- — neni venas omnes pervadentis ſaltare, ridere, mori. Apium iſi lleo i, in Sardinia teſtibus Dioſcoride & Mathiolo, duleis quidem lueAt ſaporis in ore eſt, ſed ubi deglutitum fuerit, os & labra ità aeirtemil diducit, ut qui ſumſit, ridens appareat, & moriatur; cui in- O bopon / ſcribitur: Cum riſu ewitium; ſic ſe habent toxicata mundi na re hujus 4) 4 8 F'eſto & Mathiæ Apoſtoli 24. Febr uarii. hujus gaudia, de quo repeti poteſt, quod de Romano po- pulo Salviamus l. 7. de providentia ſcripſit : Sardonicis herbis omnem Romanum populum (totum mundum) pu- ces ſaturatum : Moritur Ez ridet. Quærit 8. Auguſtinus in Pſ. 4I. v. 9. cur impii in via ſua tenebroſa fiſtulent atque can- tillent? & reſpondet, ideo quia ſunt pleni angoribus, mo- roribus, doloribus. Cum viator (verba ſunt Doctoris) ſo⸗ us de notte perviam parum ſecurus pergit, cantare conſue- tit; veruntamen cantus illos non voluptas, ſed timor ſua- det; putat enim cantu metum quodammodo eludi Aliter cantant electi in via ad Cœlum, quæ licet videatur ſpinis ple- na eſſe, roſas tamen plures habet, quam ſpinas. Vidiſtis] E- 8UM cum corona ſpinea? quare ſpinas habet in capite? ne offendant noſtros pedes in via ad Cœlum. De qua via ite- rum Salamon, Proverb. 15. v. 19. Wia juſtorum absque offendi- culo. Hebræa habent. Via Juſtorum ſtrata lapidibus. Ipſe Chriſtus eſt lapis non tamen offenſionis, ſed complanationis, de qua Iſ. &3, adaducam eos in via reſta, non in obliqua, per omnia prata, per devia & avia, per omnia præcipitia; tor- tuoſa enim eſt ſæculi via. S Ambroſius in Pſ. I. Comparan- tur reprobi hædis. Matth. 25. v. 33. cujus comparationis con- gruam aſſignat cauſam Origenes : Hædi dicuntur omnes mali, quia aſpera & dura ſaxa malè aſcendunt, & per præ- cipitia eorum malè incedunt. Ecce viam impiorum diffici- lem, præcipitem, tenebroſam. At num ſaltem recta eſt ad infernum via à abnuit Pſaltes: Impü in circuitu ambulabunt, Pſ. 11. v. . ſicut Samſon in mola. Bona hujus ſæculi inſta- hilia ſunt, inquit Ambroſius l. de Abrahamo. Et rotarum in morem cum ipſo ſæculo volvuntur. Væ vobis, qui cir- culari motu circumvoluti moleſtiſſimâ vertigine capitis la- boratis. S. Chryſoſtomus circuitum iſtum vehementiori perſtringit acumine hom. 37. in Match. Peccatores equi ſunt Diaboli, quia Diabolus in peccatoribus ſedens, inſtigat eos per deſerta facinorum, hoc eſt, per fornicationes & arar⸗ tias & , Nleit en ⸗ on . . l.V. o un Lu. 14, 0,14. euclt: ſſituge 1 on ele mact unnlt ſon Non erin v lsommb uls go ni Nutlvo uonnet 1SVI: 0 a , munm! Denigene Ariell facil rn, ſtridores lntentiamm P Us Pater? Mluun: ſoan ulcium end creztll un, onn, in, Kfulne Ilrblinciſſim vi Gmn Mumundum Acgur. uſe Atagi fahf. — Concio Aulica. 40⁰9⁹ — tias &c. in orbem. E contra via juſtorum recta eſt: Fuſtum in deduxit per ias relctas, Sap. 10. v. 10. deduxit eos in viam n wintng redtam, Pſ. 106. v. 7. ambulavit pes mels iter reſftum. Eccleſ.- 15 Apoltnnit SFl. v. 20. Jemita juſti recta eſt, telctus callis juſti ad ambulan- hien mnler dum. II. 26. V. 7. Reëtæ viæ Domini, & juſti ambulabunt Mgoibig, Ii. in eis. Oſ. 14. V. 10. Nec recta tantum, ſed & lucida atque n Dodors) t ſerena eſt: Juſtorum ſemita quaſi Lux ſplendens procedit, & tduntge creſcit usque ad perfelbtam diem, Prov. 4. v. 18. Non poteſt , ſl inor e non eſſe lucida juſtorum via, quia divino perpetim lumine lo duli A reguntur, ſicut tres ab Oriente Reges ſtellà duce directi ſunt; ideatur Hinige non enim ſolis monſtrant Regibus Aſtra viam, ſed monſtrant inds. Vicllift. juſtis omnibus aſtra viam. Adde JESUM & MARIAM Pbet in cgpttein juſtis pro via eſſe; unde omnium nomine, felici anagram- De qua via in matiſmo nonnemo exclamat: IESU MARIA! MIRA n Abigte oßent ES VIA: quod ſi ergo duo hæc luminaria magna juſtis - ltn pikibuu li pro via ſunt, quis ſemitam cœli dubitet eſſe lucis pleniſſi- 1complamnton- mam? 1in Obliua, pe Deni brevi dam . lvari 2 rechiu; n enique ut breviter concludam & definiam, ſalvari quam Fai KrCAue -. damnari eſſe facilius „quæro: cum peccator in æternas te-Mivari, in nebras, ſtridores & angores damnandus eſt, quis damnatio- quàmd- Wn .l nis ſententiam proferet, quis judicem aget ? judicet ipſum muari. n leunn 4 coœleſtis Pater ? renuit Pater teſte Filio: Pater non judicat uln,6, quemquam: Joan. 5. v. 22. judicet ergo Filius, cui Pater omne ninpiouun 4 dedit judicium ; abhorret à judicanda & æternis ignibus lentche⸗ addicenda creatura ſua mitiſſimus Filius: Ego non judico uinn e quemquam, Joan. 8. v. 15. Si Filius recuſat; judicet Spiritus ufu ſaulin Sanctus, & fulmen æternæ combuſtionis jaculetur; at re- no. ſin ſpondet blandiſſima ſine felle Columba: Ego cogito cogita- le ſobo/ tiones pacis & non afflictionis; cumque manſuetiſſimus iſte ertigine ſe . Spirirus mundum arguat de judiciis, non committet ipſe, ut ſtum vehelet judicii arguatur. En quam invita ſit Deitas, ut damnetur 1 eclutofer ſſicR. homo; ut verò ſalvetur, judicio minimè opus eſt, ſic enim len, M. æterna decrevit Veritas: Qui ſervat ſermonem meum, in ju- ncninol Fff dicium 6 E 41 Feſto S. Mathiæ Apoſtoli 24. Februarä. s verbum hoc dicium non venit. Joan. F. v. 24. Servemu hoc; & in viam mandatorum DEI quantocius tranſeamus, at ue cum Innocentio A. Pontifice Maximo identidem ſuſpire- hus : Wotas fac mihi Domine vias vitæ, & cum kcux 10. Perfice greſſus meos in ſemitis tuis, ut nunquam amplius am- jas diffici broſas, ſed amoœnas, & rectas, bulem vias difficiles & tenebroſas, . ere uæ rectiſſima ducunt in vitam, quam in Symbolo ſuo 4 Mathias prædicavit, & veſtigiis ſuis onſi⸗ gnavit in vitam æternam, Anmen. Feſto — 1. S . l en Oe,tel, lir brre etinn Clis nomntn e Clcents o0o ninjbele Coen Cinimus elch⸗ 0llttums ett, COuſituerata onroiMotet linferre Are⸗ Canticis es glidem 1 ie conelel Anemo camna Uunr 4pocal Fübi t eſt Wolkellores, 1I Mantum, NluſsKan mhelo.A inn Uoqn upn r or ani⸗ — s ſtihniar, ranſemn N miteniii, Cümkeoneie im amplineen. s & I ecke Ganbolo ſho 8CCl 1 29 ) 0( ee⸗ 411 VSS1r E Se eSe ESeSeeEs:SCrr G 3Sh In Feſto Sancti Joſephi. Concio Ruſtica. Sanctus Joſephus Muſicus. Joſeph, Fili David. Matth. 5. v. 20. ☛ Um olim Sacerdotes locâàſſent Arcam fœderis in templo, nata fuit quæſtio, quisnam inter Canto- S. r⸗ res deberet curam gerere bymnorum & canticò- .Paralip. rum, quibus arca Domini colenda erat; quis Re. Sortitio gem Odei, ſeu, ut paſſim appellant, Capellæ Magiſtrum pla- quis apud cuit ſorte definire negotium, illique concredere, miniſterium, resm 0- cujus nomen ex Sortilegio feliciter prodiiſſet: fit ſortitio, ex debeat Ca- ducentis octoginta octo inſignibus Muſicis, & canticum Do- Pellx.- m. mini belle doctis, prodiit nomen Joſeph. Hic igitur tanquam uten divinitus electus, cæteris præpoſitus, & Cantorum Princeps conſtitutus eſt, ut videre licet 1. Paralip. ab initio capitis 25. Conſtituerat ab æterno Altiſſimus vivum templum, illo Sa- g. 2. lomonæo incomparabiliter illuſtrius ſibi erigere in Maria, inque Applicatio . . .. . ioris per illud inferre Arcam Humanitatis Filii ſui. Honoranda erat hy- Diegane, mnis & Canticis divina hæc Arca, ecquis erit Capellæ Magiſter? Cantores quidem electi ſunt innumeri, qui inceſſanter Arcam hanc piè concelebrent, novo ſemper cantico, & tali quidem, quòd nemo cantare poſſit alius, quàm qui virgo ſit, teſte aurito S. joanne Apocal. c. 14. ubi millia cantantium memorat. Con- jugati ibi, ut eſt veriſimile, cantant Baſſum, Marcyres Teno- rem, Confeſſores Altum, virgines utique argenteis vocibus ca- nunt Diſcantum. Sua aliis acque aliis eſt cantilena, & nulla non ſuavis & amoœna, ſed virgines omnibus præcellunt. Te- ſtem appello. S. Auguſtinum, qui lib. de virginitate ſancta cap. 27. virgines alloquens, ait: Vos aferetis ad nuptias Agni can- ticum no vum, non utique tale, quale cantat uni verſa terra, PFff 2 cui 412 In Feſto Sancti Joſephi. cui dicitur: Cantate Domino canticum no vum: cantate Domino in an univerſa terra. Sed tale, quale nemo poterit, niſi vos. Jam ve- nlc⸗ us rò quis cœleſtis Muſices erit Præfectus? Is qui in terris præ- ſ ⸗ ficitur felici ſorte per virgam floridam demonſtrata. Nam n i ut antiquiſſimâà traditione conſtat, ex divino oraculo virgini 4 — virginum deſponſandus erat is, cujus Virga floruiſſet. Virga el . illa debuit eſſe inſtrumentum, quo daret Tactum, Capellæ Ma- Enl giſter. De hoc, dum in præſenti loquor, audite me & ſatagite, iAnde D . 3 Ut vos ad Muſicam ſuam admittat Joſeph. Quis omnium mbamur, omnium Muſicorum, qui unquam fuerunt, aut erunt, Princeps dici poſ- Im eol muſicorum ſit, nemo quærat. Sapientiſſimorum quorumque & ſanctiſ- aen Princeps, ſimorum virorum unanimi conſenſu Deus Muſicorum omni- inein um Princeps eſt, qui hanc artem in principio exercuit, quan- lnli lue⸗ do mundum inſtar Carminis, ut ſenſit S. Auguſtinus, ſive ut vult MNabennb S8. Greg. Nazianzenus, inſtar citcharæ condidit, in qua præter Tnmm oma alia, ſummopere admiranda eſt elementorum Concordia diſ- e ſvortenn in cors. Auguſtinus minimum ter eandem ſuam ſententiam re- Senemn emn petit, ſemel epiſt. 5. iterum epiſt. 28. & tertiò lib. II. de Civit. cap. A iNtondk 18. Mundum tanquam epolitiſſimum carmen condidit. Na- iscrr, guune Zianzenus vero orat. de Theolog. Quemadmodum, qui citharæ tinclenun en commentum audit, ipſum citharœdum reputat, licet ſibi de iiansroct facie ignotum, ità eum, qui mundi harmoniam percipit intel- Aflius tuns! ligere neceſſe eſt. Adde, quod non tantum Plato, & Pytha- um, Tenor goras, ſed divus etiam Ambroſius præfatione in Pſalmos, & li Conſun Gregorius Nyſen docent ex cap. 38. v. 37. Jobi. Concentum Cœ- omela ſi li quis dormire facit? Aliique graviſſimi authores in rerum mnlſcx, productione, ob ſapientiſſimam omnium in menſura, & nu- mlrnid mero, & pondere diſpoſitionem tam elegantem effeciſſe har- le n moniam, ut veriſſime dici poſſit, extra omnem controver- ene ) ſiam, Princeps Muſicorum eſt Deus. . a n⸗ 6. 1. An non & Verbum infans cœleſtem Muſicam docuit, nn verbum quando absque Muſicis in terras venire noluit? Unde Clemens uu⸗ infens mu- Alexandrinus exhortatione ad gentem: Eſum Cantorem pro- nndn pear Orpheo quovis & Amphione aut Arione longè præſtan- lbn eil: tiorem, ntſlumzi — Concio Ruſtica. . 413 ünelnn tiorem, deque ille ait: Mon talis meus Cantor eſt. De Spiri- guin n tu quoque Sancto D. Proſper de gloria Sanctorum in perora- ducnn tione ait: Muſicus ille ſpiritus per Verhbum tangit, implet &s N reſonat. Veritas hæc gentilibus nota, ſi quid Diis ſuis, in ma- 9Crnculo inn nus dabant inſtrumenta Muſica, ut memorat Plutarchus Com- flortiſler VII ment. de animæ genitura. Antiqui Theologi, qui Philoſophiæ un Cpele ſunt vetuſtiſſimi, inſtrumenta Muſica, Deorum pro ſignis in ma- iuntkluzn nus dabant, quaſi ceterorum nullum officium eſſe, & dehinc ar- L Olnpun bitrabantur, Diis illa ac harmoniam & concentum convenire. Püinepscdint Jam veròô ſicut Trias Increata Muſici honoratur titulo, S. §. ummque & lnli ità & creata, JESUS, MARIA, JOSEPH. De JESIU nemo is e⸗⸗ ſuſicorumon. eſt, qui neſciat, quod ſicùt natus eſt, ad Muſicam, cœleſtibus tur Muñci b exerclit, un Phonaſcis Lucæ 2. v. 13. &c. pleno choro Gloriam in altiſſimis titulo. inusſinre utn Deo concinentibus, ità poſtquam ultimum cœnatus fuiſſet, 1, in qun prer hymnum cum ſuis Matth. 14. v. 26. dixerit, & inſtar cygni n Concordist ante mortem ſuam cecinerit. Membra Domini in ligno Cru- VY Cntentiam cis extenta fuerunt chordæ in Teſtudine, ſeptem ibi prolata LGeCnit verba inſtar totidem Odarum. Clauſula ultima vitæ, clauſula 1 Condit N. cantùs erat, quando Clamans voce magna, quam cœlites & olun guieſften⸗ inferi audierint, emiſit ſpiritum. 27. v. 50. ſolus ibi omnes Mu- ,bet ſri e ſicis uſitatas voces cecinit, Diſcantum ad Matrem, & Joannem. iem Pnt e Ecce filius tuus IEcce Mater tua! Altum ad latronem pœ- n Mao, AXt nitentem, Tenorem ad patrem, Baſſum ad omnes peccato- Cre nn iMH rcs. Sitio. Conſummatum eſt. . . Lbi Crttuſt Philomela ſi cantatrix eſt, ut ſanè eſt, & inter præcipuas uuthort ün volucres muſicas, ſi non princeps, profecto etiam B. V. Ma- nnendrtEr ria præſtantiſſima cantatrix eſt meritoque à magno Baſilio, inan geclk & à S. Gregorio Nyſſeno dicitur: Phylomela aurea. Talem ſe mmemete e⸗ præcipue probavit, quando in domo Zachariæ cecinit ſuum onnen olnſt Magnificat, omnique Philomela cecinit amœniùs, totam do- a mum ſpiritualibus gaudiis implens, cujus vel ſolum præam- huſcn bulum, ut audivit Eliſabetha ſancta ejus cognata ewultacit in- ic,ln⸗ fans in utero ejus: & repleta eſt Spiritu Sancto Lucæ I. v. 41. um Cumen⸗ Per annos ipſos triginta in «Ægypto, & in Nazareth eadem Virgo e longe Ne Fff 3 Mater toe⸗ 414 In Feſto danci Joſephi. Mater cum JEſu ſuo ſuaviſſime cantavit. Quid enim utriusque vivere aliud erat, ac diu noctuque Deum laudare hymnis & Pſalmis, & identidem novum ac novum canctare canticum ' IIllis cantantibus unà Tactum dabat, unâque cantabat Joſeph. Deus hoc jam dicendum deinceps erit, ut clareat, quam eximius Muſicus fuerit. Benæean. Sicut Poëtis quandoque verfus claudicat, mille aliis bellè tat qui ſem- præcedentibus & quandoque bonus dormitat Homerus, ità ber dene Optimi Cantores quandoque non nihil errant. Joſeph Mufi- leat⸗ cus noſter nunquam erravit. O quam bene cantat, qui ſemper bene vivit! Joſeph noſter, Q quam pulchrè cecinit, qui nunquam non optimè vixit! Semper ſine omni errore cecinit, Cor ejus dum inſpicio, in eo, quaſi quodam in privato Odeo, quatuor voces audio, quæ ſine intermiſſione concinunt, melos varium bonorum operum, ut loquitur 8. Auguſtinus, non erhis, ſed rebus, phraſi S. Chryſoſtomi Diſcantum canit ejus virginalis cordis, Angelis ipſis concertans Caſtitas; Eſt enim Joſeph no- ſter primicerius eorum, qui ſe ipſos caſtraverunt propter re- gnum cœlorum. Ex Dei & virtutis amore; Altum amor Dei ſummus ſummè & unicè ſupraque omnia amans infinitè ama- bilem; Tenorem, Conſtantia admirabilis, inter tam varia & adverſa tam multa, ſemper ſibi ſimilis, eodem & vultu, & animo, Baſſum humilitas ejus abyſſalis, quâ ſe nulli hominum – præpoſuit, nulli non poſtpoſuit, tametſi ex omnibus & præ omnibus ad dignitatem ſummam electus, eſſet Nutritius Filii Dei & Matris Dei Sponſus. Virtutum concenſu, juxta Tullium nihil ſuavius. Quis animo ſatis concipiat ſuavitatem concen- túùs, ex quatuor hiſce virtutibus reſonantem: Sine lineis non cantant Muſici, nec Joſeph Muſicus noſter. Invenio ego apud Evangeliſtas quinque lineas noratas, quas ipſe ſibi duxit, Pri- ma eſt E'irilitas. Matthæus enim cap. 1. v. 16. de eo: Jacob ge- nuit Joſeph virum Mariæ &c. & I. v. 19. Joſeph ir ejus. Altera linea eſt, Timor. Sed Sanctus & Deo gratiſſimus timor filia- lis paſſim apud S.S. P. P. nuncupatus. Ideo ei ibidem v. 20. di- . citur: D. r h⸗ 1s, Ini ſan Miopaine in vlln/ ti eel “ ,0ſfur Due: vohun loen & me nquurdummt s, Mio fect 124. Er erl Qiereni elii, umhr rntconugenn Agnoſedate NoCamor Iewcum ol inle/ annd ltone inDe Ihus val per WI ituubn 1 Led mul ns Canrort WMonachnn ulb Pueruln Dionteun AAmoChriſci e lobinns. li cn ſt nllat, ſor ieni i Ai kennz; len u e tiente . 4 — Concio Ruſtica. 415 luknchutt citur: Joſeph, fili David, nec absque rationc dicitur Davidis erecniin flius, quia ſicut David fuit vir ſecundùm cor Dei, ità Joſeph. Perſolen N Cui optime convenit illud Pſalmi 1. Beatus wir, in loge Do- ,gun “ mini voluntas ejus, & in lege ejus meditabitur die ac noce. Tertia linea eſt quſtitia. Clarum ibi ejus eſt teſtimonium, v. 19. mle ise um eſſet juſtus verè juſtus, quia noluit de ſponſa ſua temerè SSõ judicare: noluit Virginem diffamare. Juſtitia in medio, ideo anei hæc linea eſt media. Quarta linea fuit Obeldientia alacris, cæca, ant .K in quantumvis arduis prompta ac celer; quod juſſus erat cœ- H lirus, illico fecit, ſicut ei præcepit Angelus Domini Matth. 1. ainnn „ 24. Et hæc linea ſæpius fuit renovata. . e Cecinit, Cnenl Quinta denique & ſuprema linea fuit admiranda ejus Con- . 1004in tnentia, quam breviſſimè memorat ibidem v. 25. Evangeliſta, . n nein dun accepit conjugem ſuam, & inaudito ad id temporis exemplo, ,n dere non cognoſcebat eam. unt s Vnein Rarò Cantores ſupra has lineas aſcendunt, aſcendunt tamen teninc;n interdum. Joſeph noſter. O quoties ſupra lineas ſibimet ductas erunr en aſcendit! quando in altiſſima divinorum Myſteriorum con- Aumanerh templatione in Deum raptus, & ecſtaſes Paſſus eſt. Ex his mehikfinitteam omnibus quaſi per tranſennam allatis ſatis liquet, quantis ex- mer uNNTAH QCelluerit virtutibus Joſephus noſter, ſeu quàm nobilis fuerit ten A II Muſicus. Sed multòô plura reſtant, quæ eadem confirment. üſemlihwoin Notas Cantorum, ut, re, mi, fa, ſol, la, excogitavit, Guido §. „. er onnbo Arectinus Monachus tam proſpero eventu, ut jam intra perbre- Nazee⸗l elet Numm ve tempus puerulus diſcat in Muſica, quantum absque illis elſu,iunl vir ingenio utcunque pollens diſcere nequiviſſet, vocatus pro- aritaten conn Ppterea Anno Chriſtiano 1022. Romam ad Benedictum VIII. & em? Selein in honore habitus. . .Denio egt⸗ Luſitani cùm ſub annum 1650. in novum Americæ re- e ſbi unm, gnum veniſſent, fortè nocturno tempore has ipſas notas au⸗ , Ceeo ut dierunt ſuſpicati aliquem latere Muſices tyronem, ſed ſoni- gkan,hul⸗ tuum veſtigia ſecuti, animal quadrupes deprehenderunt, poſt imnn: Haut appellatum, quod easdem voces aliis dein noctibus aſcen- ciͦhilenſen dendo, ac deſcendendo repetivit. D Fruſtra 4¹⁶ In Feſto Sancti Foſephi. Fruſtra quis quærat, ecquis animal illud ſic docuir cane- re? natura docuit. Etiam Cantor noſter, S. Joſeph talibus notis ſolitus uti, mirè cœlum millies millies delectavit, virtute eas do- cente. Ut, expreſſit verbis hujusmodi ipſi perfamiliaribus: Uti- nam ità vivam, ut voluntatem Dei in me impleri videam! O quoties ſuſpitaverit cum Abraham Geneſ. 17. v. 18. ſuſpirante: Ueinam vi vat Iſmaeël coram te. Utinam vivat JEſus coram te! Quoties cum Moyſe, Deuteron. c. 32. v. 29. Utinam ſaperent Sintelligerent, & omnes homines cognoſcerent Eſum meum! Quoties cum Davide, Pſal. 118. UItinam dirigantur viæ meæ ad cuſtodiendas juſtificationes tuas! ſuſpiremus & nos ſimiliter, & conſonemus, & idem pleno choro cantemus. Re, hanc notam, niſi fallor, tunc maximè adhibuit, quan- do in ÆAypto per ſeptennium exulavit, millies iterans illud ſponſæ, Cant. 2. v. 17. Revertere: ſimilis eſto, dileſte mi, capreæ: revertere in terram patriam, vel quando divinum alumnum ſuum perditum triduo quæſivit, mœrore ac dolore afflictiſ- ſimus. O quoties tunc illud Cant. 6.v. 12. Revertere, revertere, dilecte mi, revertere, revertere, ut intueamur te. MWi, notam hanc expreſſit mirando ineffabile Inearnatio- nis myſterium, mirando Angelorum in JEſu nativitate mu- ſicam, mirando Magorum ex oriente adventum, & Divini paſtoris adorationem, ut & paſtorum, mirando Simeonis va- ticinium, geſtantis exoptatiſſimum Muſicum ſuis in ulnis, in non modicam exultationem, ita teſtatur Lucas c. 2. v. 3. Ef erat Pater ejus & Mater mirantes ſuper his, quæ dicebantur de illo. Et quoties cor ejus inſonucrit illud Davidicum Pſ. 39. v. 6. Mülta feciſti tu Domine Deus meus mirabilia tua, & Pſ. S5. v. 0. Magnus es tu, & faciens mirabilia. 1 Fa, in officina fabrili, quando fabrilem artem cum JEſu exercuit. Hic illi occurrerit, fabrorum principem eſſe Deum, & infinitâà ſuà potentiàâ ac ſapientiâ ex nihilo totum fabricàâſſe Mundum, illique non ſemel dixerit, cx Pſ. 73. v. 16. Tu fabri- catus ſaum ſrriuen Neriprr n ei ſhontis . ttu G. Nah , ? eX umünmhie, Nie toſre.) Güſiin vollo⸗ MNODas i LaCuin neionnt in imnun Danids imunn olepii, : Laukabo ſimnn, unia U NMl i, . us Lan un Muſteus ne uun ſe uudan itoremis uini ltha Ctcumfertur s Molicis, Uenls & nos tin mo⸗ lece Noti, nCdunn Ddoctilun induumme⸗ rohdo nukonig Nbilhmnm . Concio Ruſtica. 417 ne catus es auroram & Jolem. Et ex Eocleſiaſte „fabricator eſt lepatldres omnium. C. 1I. v. 5S. 6. quoties cœperit linguàâ dicere, nec po- Mihiruntege, tuerit præ amoris erga Iſum vehementia abſolvere intercala- re in laboribus carmen ex Cant. 21. v. 14. Oſtende mihi faciem milirii tuam. Facies tua decora. inpletinideem Sol. Nota hæc revocat nobis in memoriam ſolatia dulciſ- 1.EIgſirn ſima, quæ ex convictu JEſu perceperit, & quoties dulciſſi- nrſtünscornnt mum ſuum pignus allocutus fuerit verbis Tobiæ 10. Solatium 9 Alinan dodnm Ditæ noſtræ. Notam hanc illi quotidie pingebat exoriens ſol, etent fummen qui ſi in oculos ejus non veniret, ſol domeſticus ejus ex animo iuntur ienun nunquam abibat, nunquam occumbebat. 5nosſunli La. Cùm in vita frequentiſſimè ac devotiſſimè, tum vel ma- s, ximè inſonuit in agone vitæ ultimo. Ab hac nora incipit ul- nd adbübitſan timum Davidis canticum, Laudate Dominum in Santtis: Ul- willes Rerars timum Joſephi verbum, Laus Deo: lauda anima mea Domi- dlhlegeſni gne⸗ num: Laudabo Dominum in vita mea Pſ. 145. Laudate Do- Gyinum dumm minum, quoniam bonus, Pſal. 146. Lauda gFeruſalem Domi- e Colore fflii nium Pfal. 147. Laudate Dominum de cœlis, laudate eum in Tertieſt l/hi excelſi. 148. Laudent nomen ejus in choro. 149. Laudando t. Deum Muſicus noſter. vitam duxit, laudando clauſit. Quàm õ bonum ſic laudare! Ne horreamus in laudando parvulos imi- hmifmkt tari, horreamus potiùs non imitari, territi illo fulmine: Miſi i eficiamini ſicut par'uli, & c. Matth. 18. v. 3. enn Circumfertur Imago morientis Joſephi, ubi Angeli canunt nitmcoid, ex notis Muſicis, & multa ibi la, la, ut conficiant, Alleluja. ſaum ſibin Cantemus & nos Joſephi more & exemplo, & iisdem notis rlucke n utamur, ut in morte digni ſimus, quibus cantent Angeli. hi,gue⸗ . H Hæc de Notis. Jam quæri poteſt de cantu, an is kerir B. 5F. 5. ud Dmicun mollis, an C. durus, qui multas habet cruces? Sic enim Can- Mnſiea di. Neu⸗ nnhiu tores ſuos dividunt Cantus zitàque variare ſolent, ut jam mol- mollig, jam ublu lem, jam durum cantum uſurpent. dura. eln arten e De modo, quo Deus utitur, ſuos ad ſe ducendi ait S. Chry- rincipen “ ſoſtomus homil. 8. in Matthæum: Tum de proſperis, tum ex hlototuntin⸗ ad verſis juſtorum vitam admirabili varietate contexit Deus, Nnzrua, —6gg facit 4¹⁸ ⸗ In Feſto Sancti oſephi. facit igitur aurei oris Doctor Deum vitæ noſtræ textorem, prout etiam apud Iſaiam. c. 38. Ezechias fecit, jam olim, dum ait: præciſa eſit vel ut à tewente vita mea. Una eademque tela & recta habet fila, & transverſa, una eademque vita juſti pro- ſpera habet & adverſa, id quod Joſeph, vir juſtus, ut eum appellat Matth. C. I. v. 19. inſigniter expertus eſt, & tanquam Muſicus miràâ alteratione jam cantum mollem, ſam durum cantavit. Deſponſatur Virgini Virginum omnium preriofiſſi- mæ Joſeph ex pluribus divinitus electus per virgam florentem & inſidentem ei albam columbulam, quale gaudium! cantus mollis eſt, videt gravidam, quàm certo ſcit, à ſe non cogni- tam. Durus cantus. Audit ex Angelo: Joſeph, Fili Dawid, noli timere accipere Mariam conjugem tuam: quod enim in ea natum eſi, de Spiritu Sando eſt. Matcth. I. v. 20. Cantus mollis. Profectus in Bethlehem edicti Cæſaris, ſed magis nutu Dei, cogitur cum chariſſima ſponſa divertere ad pecora: quia non crat ei locus in diverſorio. Luc. 2. v. . cantus durus. Naſcitur à millibus annorum mundi deſideratus Salvator, cantus mol- lis. Circumciditur puer ad notam ſuſcipere vider peccatoris, in quem cadere non poterat peccatum, cantus durus. No- mine JEſu impoſito clareſcit divinus puer. Magi eundem muneribus venerantur, utrobique cantus gravis ac mollis., Di- citur ei ab Angelo. Matth. 2. v. 13. Jurge &y accipe puerum & matrem ejus, & fuge in Egyptum. Futurum eſt enim, ut He- rodes quærat puerum ad perdendum eum. O quàm durus hic cantus! Septennium inter Idololatras hærere, 6 quam mo- leſtum! ſed corruunt interea temporis Idola £Ægypti, quam jucundum! miſcetur ergo ibi cantus durus & mollis. Adeſt iterum Angelus dicens: Surge & accipe puerum & matrem us & vade in terram Iſraxl: defundi ſunt enim, qui quære- bant animam pueri. ibid. v. 20. cantus mollis, ſed mox durus ſequitur ‚ dum audit Archelaum regnare in Judæa, pro He- rode patre ſuo. Convivit Eſulo ſuo. En iterum cantus mollis! Bed quam durum cantum cantar per triduum quærens amilſ- ſum⸗ n115 „dl.: AIA). Nbi g- in e nl 00 CuImd Y laie, amabinur, Unketiaphe pet, züfn Cumm molote igem umebene üe ſmnumvonun. lven locucn Iiis cautietn⸗ gut temgi, oI, un Ulij Alpitin lucem dini or⸗ Eiit, n Mne 1. in eſß niten 1Mitie, uAAn, de rdbus, & mne audar Uſſctlane, lltininun Unli nengr. I uftenfnn. ſl ſhntun E bntualen Enter — Concio Ruſtica. 419 — – fſum, per infun a. Theſaurum animæ ſuæ ,donec eo inven- i 10 „cantus ne is. Molitur tindem in amplexu JEſu & ue izd ariæ, quis hic cantus, durus, an mollis? Definire nequeo. quc yiajuner. Separatio à tam dulciter dilectis ucique cantum. reddebat du- ſir iuſhs, men rum, ſed mors inter tam dilecta brachia reddebat mollem. vch ungtn Quid jam noſtrùm erit? an non etiam Cantorem Joſephum F. 5. len, ſum durun æmulabimur, & cum eo cantabimus? Cantabimus rectè, ſi cœ- Qui cupit. hminmprtioiik lum ſeriò appetimus, ad quod (dicere audeo) nemo adduci acfenr di r fimonmimn poteſt, niſi ſit Cantor, & quidem bonus Cantor. Ad cantan- bonus, egalfimem dum multoties incitat S. David, ſed jubet cantare Domino, i,àſenolan quod idem eſt, ac Deum benedicere, laudare, amare, & ma- epb, EiiDn, xime bene vivendo honorare. Pſalmum centeſimum quadrage- I: ol ein ni ſimum nonum ſic incipit: Cantate Domino canticum novum, 0. Cantusmnoh in quem locum S. Auguſtinus ait: Quisquis terrena diligit, — magss uutn Di vetus canticum cantat. Qui vult cantare canticum novum. pecor: guutn diligat æterna, ipſa dilectio nova eſt, & æterna, ideo ſemper 6Glutus. Nn nova, quia nunquam veteraſcit. Et in Pſal. 95. ait: vetus ator, cantus md cantat cupiditas carnis; novum cantat charitas Dei. lidet pecearori⸗ Ejusdem divi oraculum eſt, qui bene vivit, bene cantat: qui wus Elrg. No. malè vivit, malè cantat, quia diſcordat. Hugo à S. Victore a. W enen ſermone 13. in novo anno: Canticum eſt vita: Canticum no- Arisernos. D wum ſt Vita noa. Canticum vetus, Wita Velus, nova Vir uche wnmn ta, juſtitia, vetus Vita, culpa. Pulcherrimè S8. Chryſoſto- n etnn i mus in Pſ. 41. declarat, quomodo oculis & auribus, manibus Ocninrů & pedibus, & omnibus totius corporis membris cantare, Oqn nnn Deumque laudare poſſimus: ac poſtea hæc ſubjungit: non e iche . opus eſt citbara, neque ner vis etentis, neque pleltro, nec ar- ob eſad te, nec ullis inſtrumentis: ſed ſi velis, te ipſum éicies citharam, nols cum carnis membra morte affeceris, &animæ cum corpore pul- peri be chrum concentum effeceris: quando enim non concupiſcit caro lt in uf⸗ adverſus ſpiritum, ſed illius judis ceſſerit, &c. ità melodiam ls, d nte effcies ſpiritualem. em ſed aliis verbis repetit explicans in lidenß Pſalm. 14¾. ubi docet nos omnibus membris cantare, ſi illa ArumcInede . frænemus, ſecuti S. Pauli ad Coloſſ. 3. v. 5. monitum: morti- umqenn ficate membra weſtra, ſic ait, fiunt Pſalterium & citbara Sgg 2 membra 4²⁰ In Feſto Sancti oſephi. memhra corporis, & canunt canticum novum, non verbis ſo- lis, ſod etiam rebus. Plato in Phœdro narrat, antequam Muſæ naſcerentur, ho- minum genus extitiſſe, natis deinde Muſis, & ab eis canendi ratione in lucem editâ; homines, qui tunc extabant, voluptate cantus ita delinitos fuiſſe, ut canentes, cibum potumque negli- gerent, ac proinde alimenti inopia interirent, ex illis poſtea hominibus natas eſſe cicadas. Habeat Platonis figmentum pro hiſtoria quisquis voluerit, hoc interim certum eſt, homi- nes fuiſſe, quos Chriſti cicadas appellarem, qui diebus ac no- ctibus Deo laudes cantäârunt, itaque in Deum abſorpti fue- runt, ut cibi potúsque obliti fuerint; Tales cicadas multas me- morat Heribertus Roſweydus in vitis Patrum, tales eriam fue- runt S. Bernardus, S. Franciſcus, S. Ignatius & alii: cales in ſpi- ritu providerit, regius vates, qui Pſal. v. 18 dixit: Reſpewit in orationem humilium, ſeu, ut alii legunt, in orationem cicadæ. §. 10. Sed ecce, dum de cantu multa loquor, & Joſephum no- Aalem ſtrum præclarum jacto Muſicum ſeu Cantorem, obliviſcor tex- einerit S. tum cantús. Semperne loco textus cecinir, ut, re, mi, fa, Joſephus. ſol, la, jam aſcendendo, jam deſcendendo, jam aliter atque aliter miſcendo? Hoc tironum muſices eſt: qui in muſica per- fecti ſunt, notis iſtiusmodi certum textum ſubjiciunt. Ec- quonam textu uſus eſt Joſeph? Ignoſcite candidè fatenti: Ne- ſcio. Quæro, & non invenio. Omnium quatuor Evangeli- ſtarum volumina oculis curioſioribus percurro, & nè unicum quidem verbum invenio, quod protulerit, an quòd eſſet Cu- ſtos verbi ſic tacuit?an quod raptus ſtupore nimio, in myſteria, quibus perpetim aderat, quid loqueretur, neſciret? an potius exemplo ſuo docere nos voluit, muſicam mutam? hanc cen- ſeo potiſſimam rationem tantæ taciturnitatis. Muſicâ mutâ qui excellit, Deo chariſſimus facilè eſt. Jam cùm Joſeph eam nihil loquendo exercuerit, ego illam explico, nihil loquendo, qui vult ſcire qualis ſit Muſica muta, quàm præſtans, quàm ad omnem virtutem addiſcendam & exercendam utilis; quàm grata iur Deo, 4 eIt, an uunß Eit/ „ 60 4,4 90 ,ℳ. Gurhre in cr n Ilten A Cbbie I: Meckus . iln erd er in put, ide meum pele l tora ſi e ie eti lemabe eſl. Mbi & ( Ir fiile, uingina r un mng uilit nnd gi tzzi, An ,llin — nmim uernIA. 45 cis cnnnl . ſtenſolhe orummque D . Nt, ils poſte Wii igeemn Cerumndblond . gui Ciebis eno⸗ uum oblorpüitr⸗ CAdasmuitanm ) tales etiamm in⸗ — . Xali talesinſ⸗ inir Negedt ! gkionemncete n⸗ obli ior tey⸗ ,le, mi, ſi, Parn aAUner ague dünmake- Wfoun. V etitan: ucvor byngt⸗ urro, ANne min ,nqdtlelr enimio innſtr⸗ neſiret! n t mutam?hancct lis, Aludckemn mcinm olhhen co,tihilogten, m Preſinn, 1. ncanels N Concio Ciwica. 4²1 grata Deo, ac ſuperis, is mecum Joſephum interroget in ſi- lentio, reſponſum dabit ipſe in ſilentio. Ego jam reſponſum audivi, & ideo taceo, &c. ä Concio Civica. Summum Encomium: Pater Filii DEI. Cum eſſet deſponſata Mater JESI MAkRI. ſeph. Matth. 1. v. 18. , Vſterio plena ſunt verba illa Can. c. 2. v. 16. Di- S.n ledtus meus mibi, & ego illi, qui paſcitur inter li. 8. Joſephi RAAE lia. Circa ca quæras: Quis loquitur? Et cui? MA B. V. W Sponſa Maria loquitur ſponſo Joſeph. Hac ſine aRr dubio de cauſa, illa Imagini Joſephinæ ſubſcri- dia. buntur interdum. Quid dicere vult verbis iſtis MARIA? Hoc certà : Dilectus meus ſponſus mihi per omnia conſentit: & viciſſim ego per omnia ipſi conſentio, quod meus Dilectus Joſeph vult, idem & ego volo, ipſius velle & nolle meum eſt: meum velle & nolle ipſius eſt. Sive ut Cornelius no- ſter: Ego tota ſum ſponſi mei Joſeph, ſicut ipſe totus meus: adeoque ipſe eſt id, quod ego ſum, ut tam non duo, quàm unus idemque eſſe videamur. Altutius & Terentiana; Pu- blius, Rubius & Caja Ennia, tam ſemper inter ſe concordes leguntur vixiſſe, ut illi per ipſos viginti quinque, hi vero per quadraginta tres annos, ſine ullo jurgio in ſumma ani- morum tranquillitate vixerint; Sed quorſum referuntur illa verba : qui paſcitur inter lilia ? Ex ſenſu 8. S. Hicrony- mi, Gregori, Anſelmi, &c. reſpondeo: Duo Lilia ſunt JESUS & MARIA. De ſe JESUS Cant. c. & v. 1. Ego ſos campi, & lilium convallium, & de ſua Virgine Matre Sgg 3 ibid. 4²² In Feſto Sandti/j oſephi. — L B c eein ibid. v. 2. Sicut lilium inter ſpinas. Inter hæc lilia paſci- – 4 tur Joſeph, lilia ipſa paſcit ſudore vultũs ſui, & labore ma- “ r nuum ſuarum; ipſe autem inter illa paſcitur conſolationi- ch bus, ac deliciis majoribus, quàm ut ea lingua poſſit expri- nrchi merc aut non expertus comprehendere. Sortiturque inde P honoris titulum pretioſum, & plusquàm Regium, ut ab ipſa iin ien Deipara, Luc 2.v. 48. Pater ES U; & ab Evangeliſta Matth. I. v. iKqu 16. Vir MARIA appelletur. Quæ profectò nomina tan- ngrarach ta ſunt, ut omnem alium Titulum quantumvis honorificum ti notabiliter excedant. Juvat in præſenti ſohum Nomen Pa- i em e tris / ESII ſeu titulum Patris Fili D El perpendere, ut in- jmnunnil de illuminemur ad magis æſtimandum, accendamur ad aman- AUlri mnnc⸗ dum, ſtimulemur ad honorandum 8. Joſeph. unclanmn A Valde multum olim detulit Rex Pharao Joſepho filio nul onh Jacob & Rachelis, qui Joſephi noſtri figura fuit, quando il- J ſeumiuin lum Gen. 41. v. 45. vocavit Lingua Ægyptiaca Sal vatorem m, Mdlün Mundi, eò quod orbem terræ à famis interitu ſapientiâ & tipſt uer ſ conſilio ſuo liberàſſet, ſed juſtiuùs hoc meretur Joſeph noſter, tenti & otele qui mundi totius Salvatorem, à crudeliſſimi Herodis mani- Wenuliam bus incolumem ſalvavirt. = n glied ih F. Ejectis & Paradiſo voluptatis, de quo Gen. c. 2. primis Ehonornti, Paitr Eii parentibus conſtitutus eſt cap. 3. Cherubinus ad cuſtodiendum ulſt tam hon major ti- Paradiſum & plantatum, in ejus medio, lignum vitæ. Vir- epulblicx tulus, quam ginem Matrem Paradiſi typo ſignatam, & Chriſtum, lignum Ndli, pluris e udt⸗ eſſe vitæ, tanquam certum ſupponit, Iſidorus Peluſiota lib. 3. lufals mer c. 22. Quod ſi ità eſt, ut eſſe ipſe exiſtimat, quæſierit quis me- niColuminis . ritò : Cur igitur Joſeph non honoretur titulo Cherubini, Ubenni iſ⸗ quandoquidem Virginis ſanctiſſimæ, & Chriſti delicioſiſſimi Eiche Whe nimirum Paradiſi, & pretioſiſſimi ligni vitæ ab immortali r lliiſ, DEO conſtitutus fuit Cuſtos? Majorem titulum merebatur. iunin Satis ne magnus erit tirulus, quem DEUs Gen. 7. Noë- koltin r. mo dedit appellando Juſtum? Te vidi Juſtum coram me. len ie In quæ verba I. Chryſoſtomus hom. 23. in Geneſim ait: fu- Nlei ſtus appellatur Woë, quæ appellatio omnem virtutem ede: l itur: (WMa Concio Civica. 42 3 DRn Ritur: hoc enim Nomen Juſtus conſae itrie dicere de his, qui u cinnn omnigenam eercent Virtutem. Idem, non certè minus de . Joſepho noſtro dixit Evangeliſta Matthæus, Juſtum eum, C. bun politan ſuo I. appellando. Quin multo majore jure, quàm Noë Jo- Sornnncnen ſeph vocatur Juſtus, ut qui non tantùm omni virtute excel- epium, ur abi luit, ſed rariſſimo privilegio, in utero materno ſanctificatus GeeltteMhr fuit, & quidem quàâm primùm à conceptione ſua, & tunc fedd donimntr non gratiam tantùm, ſed copioſam accepit, uſum item ratio- Imröhonofi nis, ut ex eo ſtatim momento potuerit gratià iſtà uti, mere- Olum Nonné ri & cam augere. Fomite quoque peccati caruit, qui facit pelpencere,uit pronitatem ad malum, & difficultatem ad bonum; quæ ſin- ncdlamnur adenr. gularia privilegia divinitùs communicata fuiſſe, graviſſimi 1 jamdudum Authores demonſtrârunt apud Ignatium à 8. tao olepho d⸗ Franciſ. Synopſ. Magnalium S. Joſephi: parte. feit, uncht Verum titulos omnes, qui Joſepho Noſtro dati unquam diacr Alamn ſunt, aut dari verè poſſunt, ſuperat, quod in ſacris faſtis di- renin pienii ctus ſit Pater J E SU, ſeu Pater Filii DEI, Patris nomen, & tur oleph nolt pietatis & poteſtatis nomen eſt, ut etiam docuit antiquiſſi- i leods mai mus Tertullianus. Nomen eſt magnificentiſſimum propterea ſenes, qui ab ipſa ſenectute venerabiles cenſentur, non pa- G 1 enn rum ſe honorari putant, cùm eis Nomen Patris tribuitur. No- 4 Polertr men eſt tam honorificum, ut etiam Reges ac Principes alia- ne a i D que Republieæ Columina, illud ſæpe pluris fecerint, & ſi ſa- a r piunt alli, pluris facere debeant, dum Patres Populi appel- Chntun⸗ 3h; lari ſuis factis merentur, quàm ipſo Regali titulo, qui tamen nohelſun ſummi Columinis eſt. Ptolomæus Rex à Divitiis, à poten- ,goricntſle tia, ab armis, à ſapientia, & Judicio famoſus, ſi quis alius, r iiulo Ger tcefllit adhuc vivens Coronæ & Regno in favorem fliüi ſii: Chriſti Ceicht dumque Aulici ſui id vehementer disſuaderent, quod valde itx a H indecens videretur Regem in ſenio, ſe tali exuere Majeſtate: culum mettin Reſpondit ſapienter, ſe pluris facere Patrem Repis dici & eſſe, DEs Gen quum Regem. Ita Fulgoſus lib. 5. C. 7. de parent. Indulgent. ſun An De Macedonum Monarcha Alexandro Magno tradunt g. 3. nGreſn Scriptores actuum ejus, quod cum die quadam haud Eroen Pate 13 Origg DEI nulli alteri tri- bucum. Dintur unà ratio- nes. 424 In Feſto Sanſti oſephi. Corintho caſtrametatus fuiſſet, cives omnes illius Urbis ob- viam ei proceſſerint, & ſignificarint, ſeſe illum, in numerum ſuorum Civium cooptâſſe; quem honorem ne deſpiceret Rex, tantasque gentium Domitor, ſubdiderunt: hunc ho- norem, in id tempus nulli fuiſſe, ab ipſis delatum, quàm Herculi, & nunc ipſi deferri: ac proinde rogabant, ut hoc ſuæ erga ipſum obſervantiæ argumentum non aſpernaretur, quod Hercules, unus ex Diis, non Dux erat ſpernendum. Magno Joſepho tota ſanctiſſima Trinitas, totaque Ec cle- ſia Nomen Patris reſpectu Chriſti Domini noſtri detulit, no- men, quo neſcio, quod honorificentiùs deferri potuiſſet, No- men, quod non niſi ſoli DEO Patri debetur ratione genera- tionis æternæ, ſecunduùm quàm Chriſtus genitus eſt, DEUs de DEO. Dein S. Joſepho gratiosè conceſſum ratione generationis temporalis, ſecundum quam idem Chriſtus homo DEls ex ſola ejus Sponſa, ſed ſecum indiviſibiliter unâ, eſt genitus operà Spiritus Sancti, undè S. Cyprianus lib. de Baptiſino ait: WMon eſi, qui ſibi hoc verbum Pater audeat arrogare, unus Joſeph inſignitur. L Hoc porrò nomen ei tribuitur in Scriptura ſacra non ab iis duntaxat, qui erroneè exiſtimabant, eum de Joſepho genitum, ſed etiam ab Evangeliſta Luca, & ab ipſa B. Virgine, ſeu veriùs ab ipſo Spiritu Sancto per os utriusque loquente; ab Evangeliſta Luca quidem c. 2. v. 27. ubi air: Cum indu- cerent puerum q ESUIA parentes ejus. (id eſt, Joſeph, & Maria, ut facerent ſecundum conſuetudinem legis, &c. &or. eod. v. 33. erant Pater JESlI & Mater mirantes ſuper his, quæ dicebantur de illo, & verſ. 41. lbant parentes ejus per omi es annos in Jeruſalem, & v. 43. Remanſit Puer ESUS in je- ruſalem, & non cognoverunt parentes, à beatiſſima etiam Matre, quàm clare Joſeph nominatur Pater IESU ! Ecce Pa- ter tuus & ego dolentes quærebamus te. Sanciunt verò Leges (vide S. ſi quis Inſtit. de rerum di- viſ.) ut ſi quis in alieno horto arborem plantet, Jure ſuo, ad ſecuncamna alueicis er rol ſeni, umnſedoouxa Mandarert AH7os I, Mornui tat ni ſen ien Ebeninuſeren nn ineli W noſtti non ltins ge IA nodum Dnſoephi, Le ifatiſinus kii mortuus onit K tan Mht A a invir aMl oren 4 nl lanpted Glhuzn — n . UImm,in WN tem Me hlien unt: huneh. cliuum, ge ebun, wt hoetn emrenq tmendam. torgnelece Noſtri denllt,o⸗ femi porilen) r ratione gen⸗ lius eſt, DHN ione generatin Shomo Dd euni, elt genn de Nptino Aogure, in rurn ſers mn ,Cn Ee en KiirdNn uriuggle olien bi it: (n i d et, oghl 1lei ute ſn il tes iu ,l . 1 N 4 beatiſimn n e ol: Het ſtir de lenn mret, M e Concio Ciwica. 4225 ad quod aſpirabat, privetur & ei in emolumentum cedat, in cujus Dominio ſata fuerit arbor. Et in alio Paragrapho di- citur: Quod in alieno ſolo naſcitur, vel ædificatur, ſub il- lius Dominium cadit, cujus eſt ſoium. Cum itaque terra il- la ſancta, in qua Spiritus Sanctus arborem vitæ plantaverit, Joſephi Dominio ſubjaceret, non abſurdè dici poteſt, Joſeph illius arboris Dominus, ac CHRISTUS JESUS Filius Joſephi, non autem Spiritus Sancti. Eximiæ certè dignationis indi- ciò uſa eſt Divina clementia in Joſephum. Tametſi enim Chriſtus Filius Spiritus Sancti aliquatenus poſſe dici videatur, quod Patris vicem ſuppleverit, in utero virginali, Virginem fœcundam ac matrem efficiens, nihilominus jure ſuo cedit, titulum Patris relinquens Joſepho, qui licet naturalis ejus Pa- ter non fuerit, adoptivus tamen eſt, non virtute Paterna in filium, ſed contra filiali in Patrem, qua illum adoptavit Patrem. Mandaverat olim in lege DEUS Deuteronomii c. 25. à 5. ad 7. quod ſi quis nullà relictà hæreditariâ ſobole morere- tur, mortui Frater relictam, in uxorem ſibi copularet, ut fratri ſemen ſuſcitaret, & ampliaret progeniem, & ſi qui in- de liberi naſcerentur, utriusque liberi promiſcuè dicebantur. Hinc intelliges Evangeliſtas, 8. Matthæus Patrem S. Jo- ſephi noſtri nominat Jjacob. Lucas verò nominat Levi P. Auguſtinus de q novi Teſtamenti ac veteris, Ambroſius item & Beda nodum hunc explicantes, docent Jacob fuiſſe natu- ralem Joſephi, Levi verò adoptivum juxta Legem. At ve- rò vir juſtiſſimus Joſeph carmi ſeu uſui naturali per votum caſtitatis mortuus erat; hinc habere ſobolem cum virgine non potuit, & tamen Iſaia c. 7. v. 14. dictum erat: Ecce vir- go concipiet & pariet filium. Factum igitur cœlitus, ut Spi- ritus Sanctus in virgine defectum ſuppleret illum, Virginem veram DEI parentem efficiens. Patris verò titulum ultròô ceſſit Joſepho ceu fratri. Pulchrè profectò ac ſanctè dilectus Domini Diſcipulus glo- riatur, I. Joan. 3. v. I. dicens: Videte qualem charitatem dedit no- Hhh bis H. 4. Nulli An- gelorum unquam datus hic 42⁶ In Feſto Sancti goſephi. — — bis Pater, ut Filii DEl nominemur, & ſimus. Et quomodo non glorietur Joſeph dicatque nobis: videte qualem digniratem mihi contulit DEUsS, ut Filii ejus Pater nominer & ſim? Patris nomen & appellatio magnæ eſt dulcedinis. ait Ariſtoteles 2. Poli- tic. c. I. & nonne Nomen Patris, talis nimirum Patris, qualis S. Joſeph eſt, magnæ eſt gloriæ, excellentiæ ſtupendæ, quam ad- mirentur etiam ſummi cœleſtium ſpirituum? Tam certéè pretioſus eſt paternitatis titulus, ut nulli un- quam Angelorum indultus ſit. Sæpenumero vicarios ſuos DEUs fecit Angelos, & permiſit, ut nomine DEl appellaren- tur. Neque enim apparuit ipſe ſua in perſona DEUS, quan- do diverſis hominibus locutus in ſcriptura legitur. DEClIM nemo wvidit unquam; Joan. c. 4. v. 12. Angelus in teſtamen- to veteri ſemper apparebat, & non DEUS. ait Abulenſis c. 4. Exodi. Dabaturque illis jus, ut DEI nomen tanquam ſuum uſurparent, poſſentque dicere. Ego ſum DEIIS. Sicut & Moyſi ſuo in Ægyptum ablegato dictum eſt: Ecce conſti. tui te D EUU Pharaonis, Exod. 7. v. J. Angeli omnes, in- quit Juſtinus Martyr, cui adſtipulantur 88. Doctores pleri- que omnes, Auguſtinus, Gregorius M. Hieronymus, Anſel- mus, Dionyſius, &c. qui DEI locum obtinere juſſi ſunt, & hominibus locuti ſunt, DEl etiam appellati ſunt nomine, ut is, qui cum Jacob & Moyſe locutus eſt, Gen. 22. & Exod. 3. Duobus tantùm caſibus DEUs vicarium non miſit, ſed ipſe affuit, per ſeſe locutus, nimirum in baptiſmo Chriſti, Joan. I. & Marci 1. Quando vo fadta eſt de cœlis: Tu es Filius meus dilectus, in te complacui, v. II. & in transfigura- tione ejus Matth. c. 17. quando allapſa eſt ad aures ommum, qui tunc aderant Apoſtolorum de nube vox: Hic eſt Filius meus diledtus, in quo mihi hene complacui: ipſum audite. Tunc enim, ut loquitur S. Auguſtinus de fide ad Petrum Diac. Vox Patris inſonuit. Et S. Hieronymuus in c. 17. Matth. Vox Patris de cœlo loquentis auditur. Cur ? ne Angelus dicturus, hic eſt FHilius meus dileétus, dicere poſſet: Ego ſum Pater hujus dile- ifli. a teli. r iſinin hhande iu ſſeeti Hweuo VCkenbinort e Ccere ſo nels lebnns, ſana vulgi o ,Fli uuer an noböͦtane⸗ gum uer ot miam ob culſi ANNNeVce AIISWSEn Puftusbonorun lri iuncev Uur s elt, me is Dll,ei⸗ liceat ie fuit primn fit. Quia ns! Non Ucht,taceam APeohia l lhutienten Eed Nrrum o nbente adl rſat, li le l4 Mitm 8 H Concio Cvica. 4²7 3 S — . unuimn dilecti filii. Quo nomine id eſt, paternitatis, neque Angelus erfane licet brevi temporis ſpatio potuit nuncupari: hoc unus Jo- ibeet ſeph inſignitur. Ità B Baſilius hom. de bapt. O quàm verè Glckeri. 8. P. Bernardus ſerm. 2. ſupermiſſus. MNemo natus eſt in terra, nkaris in icut Zoſeph, qui Pater Fili DEI dictus & creditus t. Eclequnt Ecce quod nullus Angelorum, aut Archangelorum, nul- lus Cherubinorum aut Seraphinorum dicere poteſt, unicus ln,Uu verè dicere Joſeph de JESU DEI filio poteſt: Hic eſt Filius tO Wnr dnn meus dilectus, in quo mihi benè complacui. Non enim ex eDN peln vana vulgi opinione, neque tantùm ideò, quod à Patre DEO n Dlla. in filii ſui Patrem adoptatus ſim, neque ideò, quod Salvato- ſegitur. DlI rem nobis tanta curâà & charitate nutrivit, quantà ullus un- Nlur in m quam Pater potuit ſuum nutrire filium, neque aliam imagi- aitAbulengi nariam ob cauſam, ſed eò maximè, quod intemęrata Virgo Atänduarn fun MARIA, verè ſit ſponſa mea, ac tota mea; ex eaque Hatus ODPIIN. Kian eſt) ESUS Filius DEI. Flos ille delicioſiſſimus, fons ille inex- : Lic lolſ hauſtus bonorum omnium. Theſaurus ille inæſtimabilis, pro- igliome,t digio inaudito ortus eſt, & meo inventus in horto. Mens Dodores gleri⸗ igitur flos eſt, meus fons eſt, meus theſaurus; & cum idem ninms, Altel ſit Filius DEl, etiam meus eſt Filius. nt ifut Liceat hic obiter curioſam quæſtiunculam interjicere: alunt nonine, Quis fuit primus Papa? Reſpondebit absque dubio: S. Pe- en 21 l; trus fuit. Quid ſi negarem, non hæreticè, ſed jocosè? An ii Chriſtus? Non Sed quem Chriſtus nominavit. Bernardi- de⸗ 00k nus adeſt: taceamus, audiamus, quid loquatur tom. 3. ſerm. h hran , de S. Joſeph ità loquirur : O quanta dulcedine audiebat Jo- ea er. ſeph balbutientem parvulum ſe Patrem vocate, Papa. Ecce Kucag ante S. Petrum Joſephus à Chriſto vocatus eſt Papa: 1 uncn AMWitto jocoſa: redeo ad ſeria. v0X: PP Pendente adhuc in cruce Salvatore jam exanimi, ait 8. §. 5. ſun ntli Marthæus c. 27. v. 57. Venit quidam homo dives Arimathæa, Qomnode Regunli⸗ nomine Joſepb, qui & ipſe diſcipulus erat J ESII. Jam cùrn Chriſti di- Mimh ſon Dominus Luc. 14. v. 33. dicat: Qui non renunciat omnibus, leihulus gelos d⸗ queæ poſſilet, non poteſt meus eſe diſcipulus, quæritur, quo- àb Arima- unu . *Hhh 2 modo thæa. 0 423 In Feſio Santcti Joſephi. modo dicitur dives, & tamen Diſcipulus, aut quomodo dicitur Diſcipulus Jeſu, ſi dives fuit, nec omnia reliquit? Reſpondet S. Epiphan. orat. de ſepultura Domini, quanquam de opum reli- ctione ſubticeat: Quomodoſoſeph verè dives non erat, qui eum dono acceperat, qui omnes nutrit, omnium abſoluto imperio dominatur ? verè dives goſeph, ſiquidem margaritam il- lam, quæ omnem pretii æſtimationem excedit, ſecum habere ac portare promeruerat, verè dives, ſacculum enim portabat plenum, nempe ipſummet divinitatis theſaurum. Si ergo di- ves ille Arimathæus, qui Corpus exangue accepit & brevi tempore, & quidem tantum ad ſepeliendum, nen ad nutrien- dum, neque cum Jurisdictione ac poteſtate in illud, quomo- do non cdhves Joſephus noſter, qui multoties in ulnis vivum portavit: per annos & annos nutrivit, & ſibi ſubditum habuit? Pater Filii DEI! quantus hic titulus! ſæpe ho- minum tituli vani ſunt, & ut ajunt, nihil in culinam inferunt. Hic titulus nequaquam vanus eſt. Ut enim nihil in culinam inferat : addo & nihil in marſupium, quod viles homuncio- nes quærunt, gloriam infert, & divitias inæſtimabiles; gloriam, quia dominabatur filio DEl, & Matri DEl, divitias, quia ſub ſua poteſtate habebat illum, in quo omnes Theſauri. Dives ille o- ſeph Ægypti Prorex erat, cui Gen. 41. v. 40. Rex dixerat: Tis eris ſuper domum meam, & ad tui oris imperium cunctus po- pulus obediet. Sed ditior Joſeph noſter, non quidem cen- ſu æris, ſed tali ſubdito, qui eſt univerſorum, quæ in cœlo ac rerra ſunt; eſt Dominus. Aptè huc Gerſon ſerm. de Nat. Domini: Mon eſt mirum, ſi Cbriſtus voluit, quod omnes Crea- turæ obedirent Joſeph, cum & ipſe ipſi obediens exſtiterit, & ſubjectus. Indigné de tanto Filio, qualis eſt ] ES U S, ſemtit, qui ullum unquam in mundo filium fuiſſe exiſtimat, qui plus honoraverit ſuum Patrem, quàm ſuum JESuS Joſephum. Jactaturus Moyſis Excellentiam magnus Apoſtolus He- bræ. c. 3. v. 5. ait: Moyſys quidem fidelis erat in tota domo jus, tanquam famulus. Sed magis jactaturus Excellentiam J Ohri- 4 looni r et ogn t Mots Neſptmii⸗ nem, A d oninus tord ki. M Nen übimen Tinns, qua, Onnin inii Nl)Mritriin sun in r, Ee höch jtu in nin latſalutß . Aeb nin in cono D. ulg Lic n d ga meſo Idgtitre. Mcegomn p innicliſil Iumn tua exe ronat Ptint ſe he Alerur N Niradni, nmir r we Un Aenorun on erot gi but⸗ Margoritan , ſtun tkeree hn enit dotb . Nehe d. Acehi Kde ,hog adnm n lud, non Rin ulns D ubcditumhabis culds! ſepehe Alinam interm niil in culmum ees homund. Ablles gloriamn s, lalcbin N. Deeleſ⸗ N Euerer. efun ullluf⸗ von güſenck Um, gug ncth onſerm Eli ot ontl⸗ gent erfict ISU exiſtinaqi) 80s phhnn Apokons 1 at in rus S Concio Civico. 429 Chriſti, ſubdit illicö. Chriſtus verò, tanquam Filius in domo ſua. Loquebatur Dominus ad Moyſen de facie ad faciem, ſi- cut ſolet loqui homo ad amicum, Exod. c. 33. v. 11. Tantâ erat Moyſes authoritate apud Deum, ut cuncta diſponeret, in ejus familia, tam potens in prodigiis ad afffigendum Pha- raonem, ut audiret: Ecce conſiitui te Deum Pharaonis. Ni- hilominus tota ejus dignitas, non exceſſit limites fidelis mi- niſtri: At verô Chriſtus erat tanquam Filius in domo, id eſt, quaſi Princeps & hæres domũs, ità ut præcellat Moyſi, non minùs, quàm Dominusfamilias præcellit miniſtro, omnes omninò ſancti, quantàâ quantæ ſint Excellentia, in domo DEI Miniſtri ſunt. Et hoc non eſt parum, unicus Joſeph plùs quàm Miniſter eſt, cui nullus etiam Angelorum compa- retur, de his clare S. Paulus. Omnes ſunt adminiſtratorii GWiritus, in miniſterium miſſi propter eos, qui hæreditatem ca- piunt ſalutis Hebr. I. v. 14. ubi D. Bernardus ait: Magnum eſt Angelo miniſtrum eſſe Domini. Quantus igitur erit Joſeph, qui in domo DEI eſt Paterfamilias, Dominus, & Princeps domũs. FErat quidem parva mole, & habitantium paucita- te, ſed qua major nulla unquam in terris exſtitit habitan- tium dignitate. . Phiſoſophus quidam, quod refert Sabellius, coram Phi- lippo Macedonum Rege perorans, ſic feré locutus fertur: Princeps invictiſſime, parta toties de hoſte trophæa, ſtra- ges manu tua exercitæ manus tuæ hoſtili toties cruentatæ ſanguine, caſtra inimicorum tam fortiter, & feliciter expu- gnata, reportati Triumphi, longiſſimi contextús materiam ſuppeditant, ſed hoc unum mihi dixiſſe ſufficiat, te habuiſ- ſe filium Alexandrum. Quantè ego meliùs ſic ad Joſephum dixero. Vir admirabilis, ſol divorum pulcherrime, eximia ſanctimoniæ tuæ gloria, meritorum tuorum ſuppellex im- menſa, ſupernorum myſteriorum revelationes, tua peculia- ris cum Angelis familiaritas, titulus, quo te Spiritus Sanctus honorat, te juſtum appellans, longiſſimam de te mihi lo- Hhh 3 quen- 4³⁰ In Feſto Sancti oſephi. quendi materiam ſuppeditant. Sed hoc unum ſufficiat di- xiſſe, te filium habuiſſe ESUIM. Somniarit ille Joſeph, Ge- nelſ. 37. ſe à Sole, à Luna, à Scellis adorari, Joſeph noſter non ſomniavit, ſed vigil non ſemel vidit ſe à IESU, à MARIA, ab Apoſtolis reverenter adorari, ut caput collegii ſui. Mirabi- liſſimum videatur juſſu Joſuæ ſolem ſtetiſſe (Joſuæ 10. v. 14.) Obediente Domino voci hominie. Mirabilius multo eſt, JE- 8UM obedire voci Joſephi hæc afferri, illa auferri jubentis: Erat ſubditus illis. 5. 6. Major eſt hæc Joſephi excellentia, quàm ut poſſit ſatis Aajor el. apprehendi, ecquænam erit ejus in Regno beatitudinis glo- Jentia, ria à S. Bernardinus non veretur aſſerere, eum ſupra Apo- aen an⸗ ſtolos & Angelos elevatum eſſe; neque dubitat Franciſcus poſſit. Suarez, eum in cœlo eodem prorsùs ordine ſedere, quo eum ordine à S. Matthæo hodie audivimus collocatum dicente: Cum eſſes deſpouſata Mater gSII MARIA Foſeph. Se- det igitur ad dextram Patris EeUS, ad dextram Filii MARIA, ad hujus verè dextram Joſeph. Hinc utique Dominus Matth. 20. primarias ſedes petentibus filiis Zehedæi, dixit v. 23. Sedere 2d dextram meam vel ſiniſtram, non eſt meum dare vohbis, ſed quibus paratum eſt à Patre meo. MARIA videlicet & oſepho. Noſtrum jam eſt tantùm Divum pro viribus venerarine- ſcit IESUM, neſcit MARIAM æſtimare, qui non colit Joſe- phum. . 7. Memorià dignum eſt, quod Antonius de Penna in vita B. Sn D Margarethæ de Caſtro ex ordine S. Dominici refert, cujus atu exem- pla ad rem etiam meminit Petrus Morales in Matth. c. 1. lib. I. tit. I. n. 23. præſen- Antonius Batinghem in Calendario B. V. MARLE ad 1 3 April. tem. & alii; frequens illa erat in pio hoc ſuſpirio ad ſorores: O ſi ſciretis, quæ ego in corde meo geſto! Memores devotæ virgines verborum toties iteratorum, ab obitu Margaretæ, Chirurgi opera, cor ejus ſcrutantur: in eo tres reperiunt gemmas utcunque grandes, miri ſplendoris, quæ hodicque apud R. R. P. P, Dominicçanos aſſervantur, in quarum una vi- =èð ſeba- Han inng ldemoewel r etotl/ ſuqoe ee t monſe D anen; N ocpboe uparctnw. cce co lum Oldei ſ lph gelenen Imitarone . mn Ce uini entir inol. 1EepOnendumn UI honotare v tbir hium onn Uo merur, ut lepto atuen ienrs ſoleti aena te in d cilina & Aum ſome win hiſtor lno 4 Eum per m An tibi i Un itr dlſe Dooſi hrn eſe; Guummm l⸗ aledli — et le eng. aſephtoſann giſii Nri⸗ ie on n muled el, I Aalkert erts vüm un voll n )beatitucind . euum ſüpraign lubitat ancia ſecere, guo en ocatutn dicent 4 /h G ran Elu MAN Dmninus Alant it v23 kunt Anre vobi, dicerlde.. VEidosenetati⸗ ginon ot eH . 9 8debenminfu) witici teten, l.lib...dtln ARl d. = io ad e Memotezin obitn Mugte eo nc en S qurun . Concio Civica. 431. ſebatur imago Virginis pulcherrimæ, circumque ejus caput diadema aureum, in altera infantulus ſummi decoris; in ter- tia vir decorâ Majeſtate verendus, aureâ chlamyde indutus, cjusque ad pedes ſtrata erat Virgo Dominicana. Non pote- rant non ſtupere divinam in tam pulchrè expreſſis imagini- bus artem; nec dubitare, in ipſis repræſentari JESUM, MA- RIAM, Joſephum, ipſamque trium horum eximiam cultricem Margaretam. Qui colis JES UM & MARIAM, Joſephum quoque cole. Quàm id gratum DEO, hic habes teſtimo- nium. O! qui ſic in corde, & in amoribus JESUM, MARIAM, Joſeph geſtaret, ut hæc devotifſima Virgo geſtavit. Imitatione dignum eſt, quod P. Vincentius Ferrerius in ſerm. de nativitate Domini memorat de Mercatore Hiſpano Valentiæ incola. Quot annis ille S. Joſephum in Bethlehem ad deponendum cenſum cum ſponſa & mox naſeituro Filio DEI honorare volens, Feſto Nativitatis liberaliter tractare ſo- lebat virum pauperem cum muliere infantulum geſtante, quo meruit, ut in morte ipſi Virgo beatiſſima cum filio & 8. Joſepho adfuerint ſpecialiter, & dixerint ei, 6 quanto cum morientis ſolatio! Quia recepiſti nos in domo tua, ideo nos recipiemus te in domo noſtra. Quin placeat imitari? Facillima & cuivis practicabilis Joſephum colendi ratio eſt, quam fuomet ipſe ore docuit, cujus meminit P. Joannes de Fano in hiſtoria Franciſcan & Hieronymus Gratianus t. 5. desS. Joſepho c. 4. & Petrus Morates in Matth. Tendentes in Flandriam, per mare, duo religioſi Naufragi ſupra arreptam tabulam, tribus jam diebus ac noctibus ab aquis jactati, in extremo vitæ difcrimine, tandem ferventer invocant S. Joſe- Phi opem, qui mox adfuit, eosque incolumes ad littus pro- movit. Ab eo juſſi ſunt quotidiè ſepties Pater & Ave recita- re ad ſeptem cjus dolores, ac totidem gaudia honoranda. Ad- ditum, futurum, ut & illi, & quicunque alii exercitium hoc fu- ſciperent, in cunctis neceſſitatibus Patrocinium ejus experien- tur., Alias, atque alias praxes alii ſuggerunt, utatur quivigcuiii . Vulb;, 432 In Feſto Sanlti Foſephi. vult, dum devotè ac conſtanter colere non negligat tantùm Di- vum; Ulius vulgo voti memor. Sanctorum cultus pulcherrimus, optima wita eſt: òò Concio Aulica. Prærogativæ S. Joſephi. utem vir ejus. Matth. I. v. 19. Hiſene 4 Tolomæus £gypti Rex, quod Valerius Maximus Ma co be. 9“ I. d. c. 6. narrat, aliquando Romam profectus, à pido in. Senatu, quo tum temporis corruptiorem orbis Ar ftorf. terrarum non habuit, priùs honorificè ſalutatus, gypti bPto- pro filiolo ſuo in Regem educando Tutorem pe- Lua filii: tiir. Gratificari tam egregiæ poſtulationi volens Senartus, gutorc. quem præ aliis aptiſſimum, ad formandum, & regis virturi- bus ac moribus imbuendum parvulum Regem cenſebat, deſignavit Marcum Lepidum, ſummum ſacerdotem, & jam altero Conſulatu glorioſum, qui Alexandriam proficiſceretur, & Ptolomæi filiolum quàm optimè inſtitueret. Eo, ubi ap- pulit, Urbem ingreſſus, à tota Civitate ſummo exceptus ho- nore eſt, interque alia honoris argumenta, auream pariter & argenteam monetam ſparſerunt, in cujus parte una legeban- rur hæc verba: Marcus Lepidus Pontifex Maximus, Tutor 2 Regis: in adverſa viſebatur elegans Matrona, turri ſe acclinans cum epigraphe: Alexandria. g. 2. Mihi ſi hac feſtiva luce, quâà ante complures annos ſe- S. Joſeph reniſſima domus Auſtriaca, pro felici rerum ſuarum ſtatu, Pa- ele ctus tu- . tor Provin- tronum ac Turorem elegit 8. Joſephum, & quam lucem in ciarum omnibus ſibi ſubjectis terris publicitùs celebrari voluit; ſi, in- hæred'tâ quam, mihi foret poteſtas, ad celebrius reddendum hoc feſtum liberaliter ſpargendi monetam, & huic ponendi inſcriptiones, ponerem in altero larere hæc verba: oſeph Pater Filii Dei. eX — Cenmdi unVtgen zinptr e ihin nuis En latbel ut ſoe⸗ ſbite Don dccre lüni ie cllcen ippaumn Aum mnii wo inermati htoiumti, lltr. R Uee: Cit⸗ Oiin uuntt Ium ionins erſi 1Cmmn Aomnz D o hon lee Enii Aceot Mn gercus eſt imconpre Annuhm in ſini nd utnir i t ens unncce, Nrant; inapn!, Concio Aulica. 433 5Kuind ex S. Bernardi Sermone 2. ſuper Miſſus; in altero ſtatuerem Re- n iig giam Virginem, laudatiſſimæ illi Turri Davidis acclinem, cum epigraphe: Sponſa oſeph: Hi duo namque tituli præcipui ſunt, ee qui S. Joſephum ſupra infinitos Sanctos attollunt, quod ſit Nu- tritius Servatoris noſtri, & vir Mariæ. Pulchrè Rupertus in Matth. c. I. Virum Mariæ cuùm dicit, magnum &y verum no- N men Beato goſeph (Evangeliſt.) tribuit. Quia ſi eſt vir Mariæ, n. eſt Pater Domini. De utroque honorificentiſſimo titulo ho- lh. die dicere nimis multum foret; Satis fuerit multum uni tan- tiſper conſiderando inhærere, quem thema citatum ingerit, inuti Joſepb autem wir ejus. Md Mirum mihi ſæpius fuit, quòd S. Lucas in deſcribendo me- S. 5 ornpcihemti riſſimo incarnationis actu, ubi tam ſolicitè enunciat ſingula, 15: Lica. norfios ſilin Joſepho alium titulum non attribuit, quâm viri Virginis de- nis ppclla- doloten ſponſatæ. Sic enim ait à v. 26. capitis; Miſſus eſt Angelus, quis tur & cur? UClens denn Angelus?! Gabriel. A quo eſt miſſus? A Deo; quorſum miſſus? etg nin in Civitatem Galilæz. Quod Civitati illi nomen ?à cui Momen gen crnſht Nazareth. Tantus legatus, ab ipſo ter Opt. Max. Deo ad Ma- etcoten, Ai gni nominis perſonam, deſtinatus fuerit ita eſt: ad Virginem mnprefetirten deſponſutam viro, cui Monmen erat Joſeph, de domo Da- Em. UMulig vid, & nomen Virginis Maria. En! quàâm accuratè Circum- Umtn Gwiibl ſtantias omnes Calamus Evangeliſtæ deſcribat: At cur, obſe- 4, Wkenn ,uit cro, alio non decoratur titulo tantæ Virginis tantus ſponſus: pare n l quàm viri? Adeonè, S. Luca, aut tu Verborum, aut ille vir- eAMuximu, tutum parcus eſt, ut ſolo nomine viri omnem Joſephi ex- hnt,turtiſend cellentiam comprehendas? Saltem Matthæus, quamvis multum non addiderit, addidit tamen: cùm eſſet juſtus. Quo ſanè onplur⸗ A addito multum inſinuavit. Mos hic itàâ loquendi uſitatus — eſt Spiritui Sancto. Qui laudaturus prodigium illud inau- Equmur ditæ patientiæ ait. Job. cap. x. Vir erat in terra Hus, no- ebra, olirli mine Job. Quæras hic ? cùm Jobum vocet, cur addit: Vir erat? drn Gumhoet, Scimus non lapidem „non truncum fuiſſe, an non ſuperfluum nendl iſcfti addidit: Vir erat? Reſpondet 8. Chryſoſtomus de patientia Pute,i Job. hom. 2. tom. I. Mequis agonis ſublimitatem reſpiciens non 5, Iii buma- ℳ 434 IlInn Feſio Sankti Joſephi. — bumanam, ſed peregri 1* . grinam eſſe naturam putaret. Quæ rati End ando etiam Joſepho militat. Vir à Vrtute iamdr. Di⸗ lrs mmini n eſt vir appellari, cui virtus deeſt. Vir crat ſob in⸗ elitininn v ganune ‚tam atrocia tolerans. Vir erat Joſeph ad Ar⸗ 1Ikona nſ limitatem evectus, ut eſſet Marĩiæ Sponſus. S Bernat- te / e ſenb om. 2. ſupermiſſus. Virum nominat Evangeliſta Jo-. Mnnin/ua õ maritus, ſed quod homo wirtutis erat Al- Gmliiſn bertus Magnus in Mariali. Fuit iſte oſeph vir per C ſ nn ſaper y⸗ tiam fidelitatis, per virtutem Caſtitatis. e, Corſtan- Diſint recn Antr od emn perilluſtres viri in divimis faſtis celebrantur, dici CAollotalſ⸗ illuſtres dem nomine Joſeph. In primo Joſepho Patriarcha ici lolſephi in Nuit prudentia, propter quam à Phara archä emnr- en ez: in e v. A41. Juper, uni one conſtirutus eſt. c. CCtten v. 41. Juper uni verſam terram g)pti. I tin 15 Arimathæa, de quo Matth. 2 2pti. In Joſepho ab libanl ſepho, de quo Act. Apoſt 27. v. . eminuit fortitudo, in o- ſummclgt ndſro Joſpho eaner C. I. v. 23. inſignis eluxit Juſtitia, in ult Achelen hoc und ormmes h perantia, & filia ejus Caſtitas. Imò in n ele vqvdi es hæ quatuor cardinales virtur z, à ſplenduére. Hinc H inali tues pulcherrimè NR ſponſu Virinis, i ugo Cardinalis, Tale dehuit habere nomen ranmn E ſponſus Virginis, in quo inveniretur miſterium omnis virtuti 1 lnei Nere, Et ex ſententia S. Alberti ini mnis virtutis. riimn Ng ritus S Alberti, & 8. Antonini nomen viri, quo Spi iis, ut ellet us S. Joſephum honorat, non denotat ætatem Pi⸗ w e nam wvirtutem. Jed omnige- uherſuum Siracides felicem æſtim j Pommüm æſtimabat eum virum, qui vi . V. 7. „Cùm etiam non ſanct . 8 duodamrno do ſanctificet, juxta id, uod —R Kied⸗ .7. v. 13. ait: Si qua mulier fidelis habet virum infid 1. Cor. lit ſiheron i⸗ on otz Hatikar: ce, Az, ne ad . en d, nen catus eſt enim vir ij . m: Sandti- nd felices evaſerint per mulieres b erſatus eſt, quàm boni aa Utle, aign⸗ er ſi Natali onas multi? Sic evaſit Adrianuus n in ſuam ataliam, Clodovæus per Clotildem, Marius per Mar- AMrin 8 am, Siſirmius per Theodoram; Valerianus Ch aar⸗ Unl, den rſalius per Gorgoniam-. Lale sͤ per Cœciliam, S wllilet Quantè Concio Aulica. 435 — —— t Cinn Quantò beatior pronunciandus nobis Joſeph, ex tota homi- S. 4 ecſein d num univerſitate tam prodigiosè electus, in virum Mariæ, quæ Exseſit 3. 1r ern Mi. excellit in inmenſum ſuper omnes filias hominum? in qua, nes ne oſenhilu ut S. Thomas docet in diſt. 30. q. 2. a. I. Debuit apparere Klios aho- Ponſis SNen omne, quod perfectionis fuit ; quæ erat pulcherrima rerum uu Erungll, omnium pulchritudo. Gregor. Nicom. orat. præſent. Quæ erat Urkufitentt. 4 & prudentiſpma ac ſapientiſſima; in qua, ut vult S. Anſelmus ban rnße hom. fuper Evang. Luc. 10. omnes theſauri ſupientiæ & ſcientiæ Dei ſunt reconditi. O quàâm beatus Joſeph, qui ipſius Dei lslebema Calculo tali ſponsàâà dignus fuir. 10 Patriack en Unico in terris exiſtente homine, placuit rerum Conditori conſtinunsct⸗ dare Conſortem illi unico: Faciamus ei adjutorium ſimile l oſed ſibi Gen. 2. 18. Myſteria magna requirebant, ut nec Virgo ſoricdod Virginum eſſet absque ſponſo, nec Joſeph absque ſponſa, & elnit uſi decuit aliqualem, ſi non omnigenam inter ſponſum & ſpon- Ckrz It ſam eſſe æqualitatem, prout eleganter docet S. Thomas 3. p. M .2. art. 4. his ferè Verbis : Illos, quos Deus ad aliquid eligit, ir hurnennn ita præparat ac diſponit, ut ad id, quod eliguntur, invenian- mmonti i tu tur idonei. Pergit deinde: Beata autem Virgo fuit electa:di- e. vinitus, ut eſſet Mater Dei; Et ideoò non eſt dubitandum, quin im lenm Deus per ſuam gratiam ad hoc idoncam reddiderit. Icidem Gdildn intelligo maximum ſanctitate, cœleſtibusque bonis fuiſſe or- nines natiſſimum Joſephum divinitus electum, ur eſſet dignus ejus um. ucfig⸗ ſponſus, & ſponſæ utcunque ſimilis. Meritò proinde Cancella- hls hetin 4 rius Pariſienſis Gerſon de hoc noſtro divo dicit: Beatiſſimus JFo- dumſulune Iiph fuit ſuper omnes homines purus, ſimilis Virgini glorioſæ. polop Adjutorium ſimile. Quàm magnificè S. Bernardus Tomo3. ninun iſin Serm. de S. Joſeph a. 2. I11. Credo Foſeph fuiſſe mundiſſimum in ttut virmn: Ne Virginitate, profundiſſimum in humilitate, ardentiſimum in een hn. Charitate, altiſſimum in Contemplatione, ut oſet adjutorium ek, uinie⸗ ſimile Virgini. S. Bernardus hom. 2. ſupermiſſus. Verè de do- Scerali en⸗ mo David, verè de regia ſtirpe deſtendit wir ille Foſeph, no- em Mkatise bilis genere, mente nobilior. Prorſus filius David, non tantum Anns er o⸗ GCarne, ſed fide, ſed ſanctitate, ſed devotione, quem canquam Iii 2 alterum G. 336 In Feſto Santi Joſephi. alterum David Dominus invenit, virum ſecundùm Cor ſuum, cui committeret ſecretiſſimum atque ſacratiſſimum ſui Cordis arcanum, cuique tanquam alteri David incerta & occulta Sa- pientiæ ſuæ manifeſtavit. 5 De ſanctiſſima Virgine paulò antè citatus Doctor Angeli- 8. phi cus ait: Non fuiſſet idonea mater Dei, ſi peccaſſet aliquando, virtutes. quia honor parentum redundat in prolem. Prov. 17. Gloria fi- liorum patres eorum. Similiter philoſophatur Gerſon Serm. de nativitate B. Mariæ. Congruebat honori Salvatoris, ut ma- wimam haberet, & Sanctitatem; qui pater erat ejus reputandus. Etſi ut S. Chryſologus aſſerit Serm. 140. Beariſſima Virgo fuit Collegium Sanctitatis, & Beato Petro Damiani teſte Serm. de Aſſumptione, in illa Và' irtutum concentus, reverendum fſibi tha- lamum conſecravit, quia in illam prodigàâ liberalitate Deus contulit omnes virtutes, juxta illud Eccl. 24. v. 25. In me gra.- tia omnis viæ &o veritatis. Idem factum in ejus Sponſo: in illo virtutum omnium concentus: in eo Collegium omnis San- ctitatis Quod S. Chryſoſtomus hom. 22. in Geneſ. eruit ex eο, quòd ab Evangeliſta Juſtus appelletur, continens virtu- tes omnes. Hinc Euſebius Cæſarienſis l. 7. de præcept. Evangel. c. I. ait: Agerat goſeph libertas animi, pudor eximius, uſtitia, modeſtia, prudentia ſumma, ſed pietate in Deum maximè præ- ſtabat; eratque mirabili Corporis præditus formoſitate. Ut de *ο vero dici potuerit illud Geneſ49. v.22. Decorus aſpectu. . Lc. Quod Salomon lib. Sapientiæ c. 7. v. I1. de Sapientia dixit, ſt parti- hoc & S. Joſeph noſter ſibimet gratulans dicere poterat: Ve- ceps omvi- nérunt mihi omnia bona pariter cum illa: Cùm, ut ait S. Ber- um gratia- rum 3. Vir- nardus, omnia, quæ ſunt uxoris, ſunt viri. Ideoque ſpecialiter zinis. Ooinnium gratiarum facit particivem: totum theſaurum cordis Jui ei exhibebit: Addit deindè, Cum Virgo tot ac tanta pec- catoribus impetret ſceleratis, quanta pietas impetraverit Jo- ſepho ſponſo? Solus ille Convictus ſuffeciſſet adlinnumera bona obtinenda. Quod Moyſes moriturus im precatus eſt Joſepho Ja- cobi Patriarchæ filio Devter. 33.v. 16. dicens. Benedictio illius, qui — pmni l 15 Cohhunn iyer M tylinm iramco 1 Costor ſeittcen) n Mque X Itun,e wotbuur mNpenarn Aus ſols. HI g io M lod Cnriſto wicinon m Un. Memo aht 2Mrir, qum 1tpelure fon iin ſoſepbun hillo grati Uberhl gu⸗ ni ſnæ ha Dlls. Mar tr oquenci o kentie nplus ab rr unce tri Alrlign Utenffer ler⸗ ileg e. P Arinct vi Concio Aulica. 437 —Kʒ . umiindrln . 11 /† . ſümnmiün qui apparuit in rubo, veniat ſuper caput Joſeph. Idem vide- . enncedetlig, tur imprecatus Joſepho noſtro. B Benedictio illa rubo divini- tus communicata, erat incombuſtibilitas, ut rectè ſentit hom. Dodtor ine 2. ſuper Miſſas eſt S. P. Bernardus, & Prænotabatillæſam Mariæ R—H Virginitatem, quâ item glorioſus exſtitit Joſeph, Virgo Virgi- *„ Gut ni tot annis convivens nullum unquam virginitatis ſuæ vel mi- Cince . nimum paſſus detrimentum. Vel ad rem noſtram ut ſentit Pe- Nenn n trus Comeſtor. HMla benedittio præfigurabat amabilem illam uimiin wicinitatem Toſephi 7EsCI & M AKRIA tamdiu wicini: ex iu thn qua usque & usque ſanctitatis ejus fulgor creſcebat, ſicut ni- ilim ſinit mirum, e rubo illo ardente nec combuſto omnes vicinæ plantæ, niteſte Kern e prout loquitur Comeſtor, parili virore vernabant. Nulla vici- drenclumn fbitt narum plantarum non apparebat lapis pretioſus, aut ſtella, aut lberaliate De radius ſolis. Hac etiam de cauſa D. Thomas authore prima TN. N negt 2. q. 106. art. 4. Apoſtoli fuêre totius. Mundi maximi ſancti, n eſus öponſhen quod Chriſto viciniores & familiariores fuerint. Ita, qui igni gginmomni eſt vicinior, magis caleſcit; Quod ibidem de Joſepho ſentien- 1Genel etuta dum. Nemo alius tam diu, tam vicinus fuit ſoli Jeſu, & Lu- coninens irtn- næ, Mariæ, quàm Joſeph. Aut ſi Dominum Jeſum magis pla- Nrkent binnge. cet appellare fontem, quam Zacharias c. 13. prædixit, quis. venn imm dubitet Joſephum præ quovis alio ei viciniſſimum, de inex- Deun nexme,r hauſto illo gratiarum fonte, gratias innumeras hauſiſſe? ee U Eliſabeth quòd ſalutata à Virgine Matre, eam per trime- §. 8⸗ ſfonnnſia 5 3 . . Omni be- 4 Dercnusten ſtre domi ſuæ habuerit, quanta accepit bona! ſanctificatus in neditiore edceniti utero infans. Mater Spiritu 8. repleta, Zacharias recuperato mi- repletus. Garealt rabiliter loquendi uſu; prophetiæ dono honoratus. Et quid Ghn ttittb de Joſepho ſentiendum, qui non ſemel, ſed centies, ſed mil- eſri lies & amplius ab eadem Virgine. Matre, & ab ipſo Jeſu ſalu- uunn tatus per unde triginta annos fuit, utrique convivens, conve- ticn “ ſeens, cohabitans? ol ni Habitawit arca Domini in domo Obededom Gethæi tribus S= S 5. TA nrhlinni menſibus: &y benedixit Dominus Obededom, & omnem domum . umnn⸗ cejus. 2. Reg. c. 6. Per arcam illam, teſte S. Ambroſio Serm. 2⅞. roicte Præfigurata eſt Virgo Maria, veré arca Domini, in veteri illa Blif, Iii 3 quan- vantur in S. Joſe- 4 38 In Feſto Sancti Joſephi. ô quantò præſtantior! hæc inducta in domum Joſephi eum & omnem ejus domum omni implevit benedictione. In illa arca ſervabantur tabulæ legis Moyſi cœlitus traditæ, ut ex 8. Paulo conſtat Hebr. 9. v. 4. in hac autem ipſe continebatur legislator, in illa ſervabatur urna aurea habens manna, in hac Panis vivus, qui de Cœlo deſcendit, Panis animas alens in vi- tam æternam; In illa præterea erat virga Aaron, quæ fron- duerat, in hac virga illa divina, quam S. Rex. Pſ. 109. v. 3. præ- dixit. Virgam virtutis tuæ emittet Dominus e Sion. Quam Virgam Caſſiodorus vocat: Sceptrum regiæ poteſtatis, qu ſu- ſtentantur fideles, affliguntur increduli, terrentur ingrati. Virga hæc ipſe Chriſtus eſt, & idem flos campi, ſeu de quo Iſaias c, 1I. v. 2. Flos de radice ejus (id eſt Jeſſe) aſcendet. Quis jam dubitet Joſephum omni benedictione impletum eſſe, quo cum illuſtriſſima hæc arca non tribus menſibus, ut cùm Obededom, ſed viginti & novem facile annos habita- vit? Benedictus Joſeph, quia fuit vir Mariæ! Aulierem fortem quis inveniet? quærit Sapiens Prov. 31. i. & ſubdit ſtatim: Procul, & de ultimis finibus pretium ejus. Poſtquam cam ſat prolixè à v. II. deſcripſit, de ejus viro ait v. 23. Mohilis in portis vir ejus. Ex Syriaco. Maritus ejus celebris, illuſtris, conſpicuus, quando ſederit cum ſenatoribus terræ. Talis planè Joſeph, vir Mariæ mulieris verè fortis, & cui omnia, quæ loco citato afferuntur encomia, per excel- lentiam conveniunt. Nobilis vir eſt, ccleberrimam nobili- tatem trahens è Regio ſanguine Davidis: Vir eſt illuſtris & con- ſpicuus omnium virtutum ſplendore ſingulari, & vel ſolo ti- tulo præcipuè nobilis, quòd ſic ſponſus Mariæ, ſeu vir ejus. Multæ ſponſæ ſuis procis tulerunt opes ingentes, etiam Co- ronas, & regna, ut patet in Philippo I. Cui Iſabella pro dote obtulit Hiſpaniam; ſed nulla tamen unquam ſponſo ſuo tam amplam tulit dotem, quàm Maria Joſepho, qui ejus dignita- tum, gratiarum, honorum omnium particeps factus eit. — d 1 lo,u 52 1 amur Pür gbii r u imiril uche, Dop d od preg Pabcekcus d⸗ Nrcppus fu 9 Mordlume Mhennt rr min n t ini ine Gaut geri⸗ hen Ite pnt oun Cungvebonnn iv Reigoni lin, Ge gui in coleſte, trat in —. nun e Nlen acker,Ud iple coniner Lus manna ine icnk alens inf⸗ Mron, qle fon MIrz er n Oun zeſaid, ie Huringre, in 1 Ge go lin. kucet. Ctione impletn tbus weniübu Cle mnos habin piens ton is prehun de es itd i o. Moniuu i ſt cun nutytn lieis ete tanie comnis,erddt gebetrinamnnch reſtihuinidee Uari, & e laiæ, ſel 11, gentes en 4 Hbela on mn holl lo⸗ , gvi ells ⸗ eßs ſavsd . G Concio Aulica. 4 9 —ʒ— Quòd ſapiens dicat: Mohilis in portis Vir ejus; quid di- ce lir, utcunque notum eſt. In portis olim judicia exer- cehantur. In portis vitæ, & maximè mortis homines Judi- camur. In fine vitæ, qualis quisque fuerit, patebit. O quàm nobilis vir Mariæ! jam glorioſus ſedet cum Senatoribus terræ. Quinam ſunt illi Senatores ampliſſimi? Sunt nimirum SS. Pa- triarchæ, Prophetæ, Apoſtoli, inter quos jam fulget Joſephus. Imò ob prægnantes rationes; quas illuminatiſſimus Doctor Franciſcus Suarez memorat, præcipuo inter illos loco ſedet, præcipuis fulgens honoribus. Dignus hic audiri S. Gregorius 1.9. Moralium c. 16. Beatæ Virginis quoque Sponſus putaà §. Joſeph erit in hoc Conſeſſu nobilis; quia poſt B. V. cenſetur in- ter primos ſanctos. Quare inter Prophetas & Apoſtolos con- liebit; imò inter primos Angelorum ordines illuſtris & con- icuus apparebit. Ex hactenus dictis prudenter quilibet collegerir, quùm verè ſuprà citatus ſapiens dixerit: Mulieris bonæ beatus wir. Quàmque bonum ac beatum ſit, ſi inter virum & uxorem ſit paritas Religionis, conditionis, virtutis, ſicut inter Joſeph & Mariam, de quibus Rupertus in c. 1. Matthæi. O Conju- gium cœleſte, non terrenum! unus Spiritus & una fides erat in eis. S. Ambroſius Il. I. de Abraham cap. 7. ſapientiſſimè monetr. In — 1 440 663 (0) e: W“R/ In Feſto Annuntiationis B. V. Coneio Ruſtica. Cooperandum DEO. Fiat mihi ſecundum verbum tuum. Luc. I. §. r. Aradoxum & plusquàm mirabile eſt S. Heſichii eli dare Epiſcopi Hieroſolymitani encomium: MARIMA ſichii ſen- eſt complementum Trinitatis. Nemo ſcandalize- tentia de Srur, obteſtor, in his verbis. Nemo exiſtimet, Rid. MA. Heſichio verba hæc, MARIA eſt complementum Trinitatis, caſu aut parùm cogitatè excidiſſe, aut virum cætera doctiſ- ſimum tam imperitum bonæ Theologiæ fuiſſe, ut neſcierit Sanctiſſimam Trinitatem tam eſſe perfectam, ut nulla ei un- dèundè poſſit accedere perfectio, & creatorem rerum omnium nullà creaturâ indigere. Triunus DEUs ab æterno infinitè perfectus à MARIA certè perfectionis nihil accipere potuit: illa potiàs quidquid habet, æternumque habebit perfectio- nis, id omne à DEO accepit. Inconcuſſa ſtat hæc veritas, & omnis Theologorum Schola pro ea ſtat immota. Quo- modo igitur MARIA eſt complementum Trinitatis Expli- cabit hac primà fronte inexplicabile paradoxumn, incarnatus Theologorum Angelus Thomas de Aquino, & ſubtilis Sco- tus: D EIUIS cum ſit bonum infinitum; bonum autem ſit ſui communicativum, communicavit ſeſe DEUs ad intra, pluri- tati Perſonarum; nam Pater cognoſcendo ſe generar Filium, Pater & Filius amando ſe, ſpirant Spiritum Sanétum; ad extra autem ſe quoque deſiderabat communicare creaturis, car- nem aſſumendo, ut omnes creaturæ participarent de bonita- te DEl cùm homo ſit omnis creaturæ, juxta notiſſimam ma- — grn . urlusſetn auletit Uus voſttzin Sobumnbrehiu fimns go toehuss cunn lerar Iet: Cunnqeue rhligris eh o Reronen s acem M gellſi ur ihiloſa⸗ nincluſiller Uurcumndadi UI dixit: Urans 5 An lhn auin Ur io/ A Munsa u rrd un; e Amn Uimn e l nblic — Concio Ruſtica. 441 Neen gni Gregorii doctrinam. Habet enim eſſe cum lapidibus &c- Agquem in finem quæſita fuit toto orbe, ſeculis omnibus cx- lS 6 quiſitiſſimæ ſanctitatis ac dignitatis Virgo, & hæc, hac tan- dem die, inventa eſt; Ecce Ancilla: fuit proindè comple- mentum, eò quod voluntatem ac deſiderium 88. Trinitatis compleverit proferendo verbum illud divinum Fiat. Noluit P *DEIIS illam cogere, ſed liberrimum requiſivit conſenſum. S. 0. Bernardus ſerm. 4. ſuper Miſſas: Nec D EUS quidem factus Luc,l. cſt homo, niſi virgo diceret: Fiat. Non erat ex ea naſciturus, niſi vellet ipſa. Nec DEUs nobis Filium communicabit, nec bile ett S Ne Filius noſtra in anima regenerabitur, nec Spiritus Sanctus no- ium : ℳA bis obumbrabit, niſi nos DEO conſentiamus, & efficaciter Nemo dn LVelimus, quod velle debemus, dicamusque, Fiat. Nemo euting Antiochus Syriæ Rex ad Regem Ægypti Ptolomæum, le- . Ei ettun Tinit gatum miſerat Bompilium, qui ab illo pacis foœdera poſtu- verbi Ma- laret: cumque Ptolomæus reſpondiſſet, ſe ſuper ea re, cum rian. Fiat. conſiliariis acturum, Pompilius deſcripſit humi circulum, ex quo Rex non excederet, niſi reſolutione datâ; Proindè non moratus pacem acceptavit. Multa fluxêre ſecula, quibus hu- umn cexteta Coln ile, ut nelit 1, ut nulis ei KWKWSs manum genus petebat pacem à DEO exercituum, ſed diffe- berend . rrebatur in illo ſupremo concilio, donec Virgo Regem immor- RKMM talem incluſiſſet circulo, verificans illud jeremiæ 31. v. 22. Fe- e hhpht eind mina circumdabit virum. Et tunc inſonuit, Fiat Pax, cum ſiſu heſen MARIA dixit: Fiat mihi ſecundum verbum tuum: quod hrimmdn C conſiderans S. Anſelmus de Excell. Virg. cap. I1. ait: verè & ltiiuns audadfer auſim affrmare de Virgine, quod goannes de Ver- Gorum, n H. . &, ſine ipſo falctum eſt nibil, it ſine LVirgine refelctum eſ- no, Khit, ſe nihil. Majus aliquid attribuit DEUS Fiat Virginis, quâm run Autn, ſuo. Quia, quæ DEUs per verbum Fiat creaverat, deſtructa de- Sadn inde ſunt; quæ veròô reparavit per verbum Fiat. MARILA- o ſe gelen⸗ MIIA, manent in æternum. Aliam caufam dat Andreas Cre- Snitun, tenſis ſerm. de Aſſ. Dixit DEUS : fiat lux & facta ſunt cre genlis, omnia: dixit Virgo : Fiat, & factum eſt opus maximum. rene n Conducibilius certé humano generi fuit verbum Virginis, Unn⸗, Kkk —à BFBiat, 7 42 .Feſio Annuntationi: B. V. — fotel, . Fiat, quâm verbum illud Fiat in mundi primordio. In ſem- nn piterno Verbo D EI, facti ſumus omnes, & ecce morimur in n tuo brecvi reſponſo, ſcilicet Fiat, ſumus reficiendi, ut ad wi- ſgne WM tam revocemur. 32 chanae Sed nos in præſenti, cum S. Bernardo citato, hoc ma-⸗ ehum zgimè obſervemus, quod ſicut DEUs in opere excellentiſſimo 1, mcarnationis requifierit voluntatem MARIX, ſic opere mo- ittk i mentoſiſſimo ſalvationis noſtræ in ſummo negotio ſalutis, eiu fuen requirat quoque voluntatem noſtram, & quidem ſeriam & Güreſpul efficacem, quæ impellat, ut DEO cooperemur. Daltunn 4 S. Paulus ad Epheſios c. I. v. 3. quaſi jubilans, gaudio cer- neni tèe & ſolatio exultans, ſic ſcribit: Benedidtus D EUS &; Pater ud Aic i Domini noſtri 7 ESII Chriſti, qui benedivit nos, in benedi- thil ilucin, Rione ſpirituali in cœleſtibus in Chriſto, ſicut elegit nos in ipſo lir hernen, ante mundi conſtitutionem. His auditis, non nemo ingemi- 8 Nemad ſcit & ait : Bene quidem tantus Apoſtolus de ſua, ſuorum- ſletten Ge. que Epheſiorum, quos plenos fide, ac ſanctitate, jamque per- Coklenpennr fectos videbat, de electione nihil dubitans, jubilare & exul- ANkan fann tare potuit, ſed ſumne ego etiam de numero eorum, quos ull E DPEUS elegit ? Heus, quicunque hoc rogas, mihi reſponde sad Dku quærenti! Esne bonus ac juſtus? an es Peccator, & mi. Auit ctius ſero in ſtatu peccatorum? ſi bonus es, perſevera: ſi malus uli attol es, Converte te, & ſeriam a ge poœnitentiam, neque ad peccatum i geniles redi, & extra dubium è numero electorum eris. Ad utrumque NI glnifi auxilia habes à DEO ſufficientia, vide, ne defectus in te ſit, in l lbi vere DEO certè non erit. Juſtus eſt, & bonus in omnibus ſuis – judiciis: & quidquid ordinat, & facit, optimè ordinat, opti- tde. mè facit. Infinité ſapiens eſt, erroris omnis incapax. In- r finitè ſanctus, nec tibi, nec ulli alteri faciet injuriam: Repli- mn en cas fruſtra ponis, r nn, b HF. 3. Bellè Fr. £Ægidius S. Patris Seraphici Franciſci Socius cui- Kä eirdd dam talia quærenti, ſuperque hoc divinæ prædeſtinationis u Ar prædei- arcano quædam ſciſcitanti reſpondit: Mihi ſufficit littus ma- rrnc eHιοúÜ. ris ad lavandos pedes meos, manus, & totum corpus, Stul- un e tus i: V. — eut N Mn iienh, ſtar e N. deercellenniln liic dhee n 0 eded Alni Jliden ſtune emur. bians gndn. DCSN twy, i1n leit nos in i 0N erno mgen de ſua, ſuoruo⸗ Pure, mne e jubigre & enl. 10 cortum, Ju 3, iki teſoode Rednt, N eſereta: min Leghendeteni ers A ummmnn Getectu in ehi us in onnihxi Miins orclan Innis incapen tiurinm: Ni ncilei Mind⸗ 2 Preleſiin⸗ ſotheirim/ orp N tum cp 5 Concio Rußtici. 443 — tus foret, qui ſe loturus, aquam in profundo pelagi quære- ret. Ità cui ſufficit ſcientia bene vivendi ad ſerviendum DEO, ſeque ſalvandum, non quærat res valde altas, quæ hominis captum excedant, neque ad ſalutem, ſcitu ſint neceſſariæ. Ipſe Spiritus Sanctus Eccleſiaſtici 3. v. 22. ſic monet: Altio- ra te ne quæſieris, & fortiora te ne ſerutatus fueris: ſed gquæ præcepit tibi OEIIS, illa cogita ſemper, & in pluribus operi- bius ejus fueris curioſus. Si hæc ex Apoſtolo ipſo quæras, quid reſponſi habebis ? quid niſi fortè illud Rom. 11. v. 33. O altitudo divitiarum ſapientiæ & ſcientiæ DEI, &. LQuis cognovit ſenſum Domini? aut quis conſiliarius ejus fuit! & quid aliud ingenioſiſſimus Doctorum Auguſtinus reſponde- ret, niſi illud in oannem Tract. 52. Agnoſco tenuitatem meam: altior hæc res, quùm ut ego eam poſſim aſſequi. 8. Bernardus ſerm. A. de verbis Iſaiæ : Vidi Dominum S⸗ 4. ſedentem &c. dum famigeratam illam alatorum Seraphim pgC nihil contemplatur viſionem, digna notatu affert, quæ ad rem poteſt & noſtram faciunt. Inprimis per duas cujusque alas cognitio- PEIIs ſine . . . . — . homine nem DEI & devotionem intelligit, ut neceſſarias nobis alas, nihil vult. quibus ad DEIIM volemus. Cognitionis ala non ſufficit ſo- Cocpera- la. Ruit citius, qui und tantian ald volare contendit: &o quò magis attollitur, pejus colliditur. Experti ſunt hoc Phi- loſophi gentiles, qui cum cognoviſſent DEUM, non ſicut DEUM glorificaverunt, ſed evanuerunt in cogitationibus ſuis &c. ubi vero intelligentiam charitas, agnitionem devo- tio comitatur, volet ſecurè, quisquis ejusmodi eſt: volet ſine fine, quia volat in æternitatem. Jam ſuper ea, quæ præmittitur, capitis & pedum velatione, extat à patribus pro- bata ſententia, DEl caput, pedesque velari, eò quod lateat, quid ante mundum fuerit, quidve futurum peſt conſumma- tionem. His allatis S. Doctor hæc ſubjungit: Conſidero quod- dam caput, corpus, &; pedes meos, in verbis Apoſtoli, qui- bus ait: quos præſcivit, & prædeſtina vit, conformes fieri ima- K 2 autem gini filii ſui: & quos prædeſtinavit, hos & vocavit: Quos 444 In Feſto Annuntiationis B. V. autem vocavit, hos & juſtificavit : & quos juſtificavit, hos &y magnificavit. Ita initium meum ſolius gratiæ eſt, non babeo, quid mihi in prædeſtinatione attribuam ſine voca- tione. Non ſic ſanè ab opere juſtificationis alienus ſum: Ope- ratur & illud gratia, ſed planè mecum. Ità ſanctus ad ver- bum. Audis Mecum, ac tecum exequitur DEUS opus juſtificationis. Homo ſine auxilio Dei nihil facit, nihil po- teſt: Dei auxilium ſine homine nihil efficit. Audiri dignus eſt S. Baſilius in conſtitutionibus monaſticis cap. 16. ſic lo- quens: MWeque in rebus bonis conatus humanus, ſublatä ope di vind, perfedtè unquam, quod vult poterit adipiſci; ne- que item viciſſim divinum præſidium ad nos nullo noſtro Ntudio venire putandum eſt. Sed ad Peke krn virtutis cu- mulum conjuncdta, eſe ſimul utraque hæc oportet, & huma- num ſtudium, &ò auwilium coœleſte fidei operd adſeitum &α comparatum. Ità graviſſimus Patriarcha. Jubemur à Do- mino ſic orare: Sandctificetur nomen tuum: Fiat woluntas tua. Matth. 6. Ubi S. Chryſoſtomus: Vide, ait, quùm cau- tè locutus eſt. Mon dixit Pater ſandtifica nomen tuum in nobis: Adveniat regnum tuum ſuper nos: Fac voluntatem fuam in nobis. Nec iterum dixit: Sandgificemus nomen tuum: Suſeipiamus regnum tuum: Faciamus voluntatem tuam. Et mox ſubjungit rationem: ne hæc aut Dei tantùm, aut ho- minis tantùm eſſe videantur; ſed medie dixit, & imperſo- naliter: nam ſicur homo non poreſt facere bonum, niſi ha- buerit adjutorium Dei; Sic nec DEUs bonum operatur in ho- mine, niſi voluerit homo. Hæc S. Doctor. Ad benè ope- randum & ſalutem æternam conſequendam ſimul concur- runt DEUS & Homo. Annum eêgebat quadrageſimum Iſaac, quando Rebeccam filiam Bathuelis Syri de Meſopotamia accepit uxorem. Cum- que 3. Patriarcha experiretur ſterilem conjugem, Dominum ſupplex rogavit fœcunditatem. Id quod Geneſ. 25. v. 21. ſic memoratur: Deprecatus eſt Naac Dominum pro uwore ſua, eoᷣ 6 — Wr, vrute inoerpemn) A: NMeheusd eDonimd eo cis Catio P Eglenbis s,boc e, Pw paltet . Deo. Deo qul onmne adinben foecuuddias, ler Crcca. te dica,etat Dit woet⸗ Venuus, wt elln nwerer nil tpopuls arſt piciem, 1, v matn in lo. de i tupido: Uneros Præ⸗ meilo contt tz incican Rtum fettur oad P⸗ ehite geſa mlmum tee Ul lgue tumn 1 3 t 30 Bernr Umelbenan, en donumn uahgrnine. V. Concio Ruſtia. 445 R . 51 elene eo quod eſſet ſterilis. Hrbi legitur: Deprecatus eſt in ſ contra uxorem ſuam, hoc eſt, ut Lyranus intelligit ex recita- . e ta in Scriptura phraſi, e adverſo uworis ſuæ. Senſus igitur hic Alems imdNcx eſt : Rebecca orabat ex una parte, & Iſaac ex altera parte, 1 Cnchnsad. ut Dominus darer cis liberos. Sed quia Iſaac erat perfectior, iun DUsn ideèò ejus oratio fuit efficacior, & exaudita eſt, uti ibi ex ver- ilfkit, nill bis ſequentibus patet. Jam ad te. Vis anima Chriſtiana li- . Mndin beros, hoc eſt, fructus bonorum operum proferre? Uti Re- ca 16 ſeh⸗ becca pariter cum Iſaaco orabat, ſic tu operare pariter cum Hunuma, ſt Deo. Deo quidem, tanquam Aucthori omnis gratiæ, bonum aerif asize. omne adſcribendum, ut Iſaaco adſcribenda impetrata Rebec- hor nulo mmt cæ focunditas, tu tamen non idcirco nihil ages. Symn Yirfut Inter Græcos veri eatenus DEI ignaros vulgatiſſimus poftt 8 Se Suida, erat hic ſenarius: Fac interim aliquid ipſe, dein erit Aheitun eos voca. lobemur r Venus, ut veteres fabulantur, enixa cupidinem, cùm §. 5. , Nyur olnin eum videret nihil creſcere, Themin conſuluit, quid agendum leceſſtas Mait, n ut pupulus creſceret ? reſponſum eſt, ei adjungendum alte- tionis in- onen tuun rum cupidinem, quocum educaretur. Natus eſt ci alter Fi- dudione Tue odluteen lius, & vix natus, (ut fabulatur apud Vincentium Carta- Probatur. enius wwrentrun rium in lib. de imaginibus Deorum Porphyrius,) adoleſcere öuntcentun! cœpit cupido: alas & pennas explicare; quin etiam quo- ei nrun anl⸗ ties Anteros præſto eſſet, Cupido formoſior, ac procerior; edurt,Kinrt abſente illo contra accidere videbatur. Figmento hoc docta o mr antiquitas indicare voluit, quod amor tunc augeatur, quan- Kehohn rün do in eum fertur, qui & ipſe amer. Sed quod amor amo- M e⸗ re reciproco ad perennitatem confirmetur. Visne, ut amor bor. 4 6 Dei erga te creſcat? tuum adjunge amorem, ac Deum tuum um ſimlan amantiſſimum redama, quantùm potes. Theophraſti eſt: ,ddRcen Rei utriusque tum calidum ſoli occaſio feliciter germen educit. qvando le Jam ſicut ad germen quodcunque producendum, opus eſt, bltunoten & terræ ubertate, & aris ſalubri temperie: ſic ad qualecun- ſogem, Nnn que opus bonum faciendum, opus eſt & Dei auxilio, & no- Genel i ſtra cooperatione. uin ro e Kkk 3 . Chri- 446 In Feſto Annuntiationis B. V. Chriſtus Matth. 4. Petrum & Andream à vili piſcatione ad pretioſiſſimam vocans non dixir: faciam vos eſſe. Sed, Jaciam os fieri niſcatores hominum. Nec illi Paralytico, Joan. 5. V. 6. ait ; vis ſanus eſſe, ſed, vis ſanus fieri. Quod Hugo Obſervat; è cujus ſenſu, ibi intelligit Prædiçator, non omnem ſibi cœlitus doctrinam obventuram, ſed ſtudium proprium eſſe adhibendum, ut homines capiat; hic verò Peccator in- telligat, ad conſequendam ſanitatem ac ſalutem, opus eſſe, ut ipſe ſuum adhibeat ſtudium, ſic etiam Dominus curatu- rus ægros, plerumque voluit, ut & ipſi curationi ſuæ co- operarentur credendo. Ità igitur Matth. 9. ex cæcis ad ſe ve- nientibus quærit v. 28- Creditis, quia hoc poſſum facere vo- bis ? Nec antè eorum aperuit oculos, quam dixiſſent: Lti- Ague Domine credimus. Hæc eſt voluntas Dei, ſunktificatio veſtra, ait Apoſto- lus, I. Theſſal. 4. 3. & I. Timoth. c-2. v. 4. idem ait de Deo, qui omnes homines vult ſalvos fieri, hoc eſt, ut genuinè expli- cat Cornelius à Lapide, ſinceré cupit, & ex animo deſiderat, omnes homines ſalvos fieri, ideoque omnibus Chriſtum Re- demptorem dedit: per cum omnibus dedit gratiam, Sa- cCramenta, & alia omnia media ad ſalutem neceſſaria ſuppe- ditavit, quantùm eſt ex parte ſua. Ut autem voluntas ejus efficaciter ſortiatur effectum, ſalutem ſcilicet à Deo volitam, debet accedere conditio à Deo requiſita, ex parte hominis, gjusdem nimirum cooperatio, id eſt, ut homo mediis à Deo ad ſalutem præſcriptis utatur, eatmque per bona opera me- reatur. Ità ſentiunt Damaſc. Oecumen. Chryſoſt. Ambroſius, Hieronym. &c. quos Cornelius citat. Quam ſcriò ſalutem omnium noſtri deſideret Chriſtus, ſatis id ſuperque demonſtravit. Ideo enim factus eſt ho- mo: ideo tantos labores, tot fatigationes, tot dolores, & ipſam crucis mortem ſubiit; ut ſi qui pereant, magno Chri- ſti dolore, contraque ipſius volunratem, ſuâque negligentiâ pereant. Pulchrèé S. Ambroſius: Si DEUS omnes homiag fal- . Vunb N: 10 d lallhn l. Qſuii Vc,nitin: n in Miffin nnon, lls ſe oo Far. ,! Iulns, Ir di . Tl, Einknmm op rplo roci, k roren en uerit on lt muunin Ainin/ le, Mene 6un Tendli Non et adlur ſtudinm Uſlum peli o par elt ut gue UEnam Ey ulc, aenn Ulthamenti urhleckh 1hiro lt, honne Aocktie Wn i 6 4 mn osl Prihtien a i. lin AOr, nonone kudium Droprin Nend benenir i Aen, Oin 1Domions etan Cürationiſtedn ex cxci alſeſt Noſunm uetan un doulent, I ſ 1di Apoſ em al deeog Ut gennin e Animo Geſigert r gnam, r. ANedoNara dne Weta WOnnie; lcet Deoroht , Parte lons Hommo melis er bonn Cei rpdo A Gelderet ⸗ ninn fuhis d, 8, t Col⸗ tenn, gin ſuite beper 1Sonpei hn. tlone Concio Ruſtica. 447 ſalvos vult fieri, cur non impletur ejus voluntas ? ac paulo poͤſt. Vult DEUS omnes ſalvos fieri: Sed, fi accedant ad eum: non enim ſie vult, ut nolentes ſalventur; ſed vult illos ſalvari, ſi & ipſi velint. Neminem DEUs cogit. Quid vultis, ait S. Chryſoſtomus in I. Corinth. c. 4. v. ult. res eſt poſita in veſtra poteſtate. Etenim & hoc & illud eſt ſitum in noſira poteſtate, nempe, ut & demur præcipites in gehennam, & ut regnum cœiorum aſſequamur : quoniam DEIIS ſic voluit. Ecce enim inquit: ignis & aqua. Eccleſ- I5. à v. 14. 15. 16. 17. 18. Si quis dicat: Volo. Et quis ſit tam ſtulcus, ut dicat ſe nolle? ſed pergit aureus Orator: JSuf⸗ ficit, i velis, ut oportet, & facias ea, quæ ſunt volentis Quàm ſeriam oporteat habere voluntatem, ibidem declarat exemplo proci, & mercatoris. De illo ſic loquitur: Qus ult uxorem ducere, ſatisne habet, quod velit? minimè, ſed & quærit pronubas, & rogat amicos, ut ſecum vigilent &y cogit pecunias. De hoc vero ſic: Mercator non domi ſe- dens contentus eſt, quod welit, ſed 6z navem conducit, &ᷓ nautas, & remiges eligit, & pecuniam dat fœnori & de agris, & rerum enalium pretiis curiosè inquirit. Quomodo er- go non eſt abſurdum, ad res terrenas tantam curam oſten- dere & ſtudium; Coœlum autem mercaturos ſatis habere, quod ſolum velint? imò veròô, ne id quidem oſtendant, cum eo, quo par eſt ſtudio. Qui enim vult, ut oportet, res quo- que tangit, quæ ducunt ad id, quod vult. Hucusque Chryſoſt. Poſtquam Evangelicus vates Iſaias cap. 54. enarràâſſet opes ſpirituales, pacem, iplendorem, & felicem ſortem filiorumi novi Teſtamenti, illico ſequenti cap. 55. ad eadem ſingulos invitat, ut fidem Chriſti capeſſendo, iis fruantur, relictis va= nis ſuis rebus & ſpebus. Clamatque : Omnes ſitientes, ſive, ut in Hebræo eſt, & vos omnes, qui fititis, venite ad aquas. Hoc eſt, omnes veritatis & ſapientiæ ſalutiferæ avidi, venite ad aquas doctrinæ & gratiæ Chriſti: ex iis haurite & bibite ſapientiam, & Spiritum Evangelicum; & ſic animi veſtri ſi⸗ . timy 44⁰ In Feſto Annuntiationis B. V. — tim, ſitim veritatis, ſitim ſapientiæ cœleſtis, ſitim ſalutis veſtræ Gu ſedate. Qui non babetis argentum, properate, emite: Veni- Kihi G . te, emite absque argento, & absque ulla commutatione Vi- lu ls num &oy lac. in nſn Plerique omnes mortalium in hoc mundo ſitiunt: ab ndr /von igne malo, ideoque vehementer ſitiunt. Eſt enim ſitis ee MIN fectus ardoris interni. Apocalypſ. 16. v. 9. Mſtua verunt ho- Chre, Kiln mines æſtu magno. O uc æſtuat, ut ſitit avarus nummos! Dlan 6 ut ſuſpirat ſenſualis ad delicias! ut ambitioſus ambit hono- 1oletetis, n res! à tam damnoſa ſiti, à cupiditatibus noxiis avocat DEUS8ßs. (0 herltio ad æterna bona miſeros invitat, ut illis ſalutis remedium ob- ors te n lan tingat, ac proindè per ſuum Prophetam clamat :venite, emi- mein prel⸗ te, emite dona cœleſtia, emite regnum æternum, emite me vd amico egu ipſum : emite absque argento: ſufficit habere voluntatem Uemni, eiamn ſeriam, hæc eſt pretium pretiorum. Qui terrena, vana, & mrelum en hominis præſtantiâ indigna quærunt, plerumque, ut S. Augu- Veriat mn ſtinus ferm. 2. de diverſis loquitur, ante moriuntur, quùm in- ir hyic, veniant, quod quærebant. Statim ibidem adjungit: DEUS iim gui / nobis de compendio ſe offert: clamat nobis. Amate me, & ur hnt habebitis m. O Fratres, 6 filü, 6 Catholica germina, 6 ſan- ü nia, tu Ga &s ſuperna ſemina, 6 in Chriſto regenerati, & denuo na- inenift ti, audite me. Hæc ultima S. Doctor addit Dei amore fla- imn t grans, & omnes ab illa rerum futilium lutulenta cupiditate rn ſ 6 abſtrahere, & in Dei amorem inque ſalutis æternæ ſitim tra- urker here percupiens. 6 iſeri luris S D n 20. §.. quoties miſericors & ſalutis tuæ ſitientiſſimus DEUS, Rii DElIS non te, homo, vultu benigniſſimo ad ſe invitat! voce gratioſiſ- ſnt, Aceſt. ſima vocat: offert tibi gratiam, gloriam, omnia ſua, ſe to- rkizue⸗ tum, immenſum bonorum ſummorum, & æternorum in e- 4 1 Jbom lagus; & tu renuis ? quoties urget, ut peccatis abſtineas vi- gni co tæ tuæ breviſſimos dies, Gehennæ ardores ſempiternos, quo lite,gun concitato curſu raperis, ob oculos ponit; & tu non vis! Queocd umſal olim Chriſtus Matth. 23. v. 37. Solymæo excidio illacrymans chkefeka dixit: Quoties volui congregare filios tuos, quemadmodum rn Au . Anlehee e. . gal- Alfti . . . . . — N Concio, Ruſtica. 449 llimhke 7. — * iche gallina congregat pullos ſuos ſub alas; & noluiſti ? quoties ſannltin, & tibi dixit & etiamnum ſimile, quid dicit ſalutis tuæ avi- 1 dus DEUS ? ſed negligis. Quoties tibi dicit, quod Joan. 5. dixit Paralytico : Vis ſanus fieri? vis ſalvus fieri? & prôh. nundo ſtinnt: 4 . . coſtim: pudor? noluiſti. Quotiescunque gravi pulſu commove- lenmſint tur cor tuum, dum te ſpectante alter moritur, dum jam hunc Aummmn & hanc, & illum & illam ad æternitatem abiiſſe, audis, to- 5 runm tics DEI audis vocem: & tu morieris: Væ tibi ſi nunc iicltgantitlan morereris, dum in ſtatu hæres peccati lethiferi, Filius pro- Onis aoendl fectò perditionis eſſes. Ah! citô, citò confitere, antequam unsenelina maors te in tam exitioſo ſtatu deprehendat; ſed tu noluiſti, ung:ſenm nuncium puellæ remittere, injuſtum lucrum reſarcire, hoſti, nen, enden imô amico teque amanti, ex humano errore contra delin- bere ſoleon quenti, veniam cx animo dare, peccatum ſacrilego ſilentio tetten, ann ſuppreſſum explicare noluiſti. ungne, u A L Veniat magnus Apoſtolus, & illa horrida verba ex ſua S. „. Ouutlr, udnn ad Hebr. Epiſtola c. 10. v. 28. tibi denuò in aures ingerat: Homo ſæ- chungr : Irritam quis faciens legem Moyſi, ſine ulla miſeratione, duo- F& deelt- Autt n, 6 bus vel tribus teſtibus moritur. Si in Lege veteri, ubi lex Moy- u grnint,6 in ſis fit irrita, tantum eſt ſupplicium, quantò magis putatis de- eri, lewon teriora mereri ſupplicia, qui Filium D EI conculcawerit, & Aürermork Jſanguinem teſtamenti pollutum duxerit, & ſpiritui gratiæ con- h utuentt aniti tumeliam fecerit ? Si quæris, quomodo quispiam concul- s etemefinn coat Filium Dei? reſpondet S. Chryſoſt. hom. ad Hebræos cap. 1o. Orat. 20. Quando qui eſt ejus particeps in Myſteriis, pec- à Hebr. 10. HenilimIu catum fecerit, non eum conculcavit? non eum deſpewit? & "25. ! mox: Faktus es corpus Chriſti, & das te Diabolo conculcan- v, Otpnin dum. Et quomodo ſanguinem teſtamenti pollurum quis ELeternonnn / ducit? ait: qui communem ſeu immundum ducit, aut nihil am- eccatb ibtne⸗ eplius haberé, quhm cætera. Et quomodo ſpiritui gratiæ con- tumeliam facit ? ait : Qui beneſicium non accipit, eum, qui 8 ſanpitang, t L . henefecit, aficit contumelia. Fecit te filium: tu autem Vis Xtu non D oiag⸗ ſieri ſerus: Auderet fortaſſe non nemô addere: te, 6 ani- Nel enuin ma fidelis, fecit ſponſam : tu eſſe vis meretrix: te fecit re- H. 98. Parturire non ſuffi- cit niſi & pariag. 4 59 In Feſto Annuntiationis B. V. gem; tu ſcurra eſſe vis. Venit apud te habitandi causâ: tu autem ipſum conculcas per crapulam, per ebrietatem. OQhonitas infini- ta (interrumpit Chryſoſt. Chryſologus ſerm. 23.) 6 inaudita pietas! in ſocietatem regni Paſtor oves aſſumit atque ad con- ſortium Dominationis ſerwos Dominus adſeiſcit: ad partici- pium regni Rex gregem admittit! meritò ſanctus Doctor pie- tatem DEI miratur. Sed, 6 Chryſologe, quid dicis de his, qui tam inæſtimabilem Dei noſtri bonitatem inſuper pro ni- hilo habent? qui regni participes eſſe contemnunt, qui Re- gem tam piè invitantem exſibilant, repellunt, proſtituunt? quid ſentis de illis, qui viliſſimorum inſtar mercenariorum ſervire malunt hoſtibus legitimi Domini ſui, quàm cum eo- dem imperare, & de capitaliſſimis illius & ſuismet hoſtibus triumphare ? quid de petulcis illis ovibus ſtatues, qui pa- ſtorem tam bonum deſerunt, imò refractariè impetunt: lu- pis ultro ſe ſubdunt, & eos volentes ſequuntur? An non exclamas ? O inaudita perverſitas! ô malitia nimis dete- ſtanda! Nolunt ſalvari: nolunt cum Deo regnare: no- lunt in beatiſſima æternitate vivere. Ajunt quidem ſalvari ſe velle, etiam cooperti ſceleribus, ſed voluntas eorum eſt, qualis illius, de quo Sapiens, Prov. 13. Vult, & non vult piger. Volunt finem, ſed media ad eum neceſſaria non volunt. Talem in ſe agnovit fuiſſe S. Auguſtinus 2. conf. 3. & variis aliis in locis, antequam ſeriò ad Deum converteretur. Tali voluntate ex ſenſu S. Bernar- di, plenus eſt infernus. Ezechias Rex, cum ei Rabſaces Aſſyriorum Polemarchus extrema quæque minarctur, conſtitutus ſummo in periculo, amittendæ Solymæ urbis, mittens ad Iſaiam, ut ei ſignifica- rent præſentiſſimum periculum, his uſus eſt verbis; ies tri- bulationi« &c. Venerunt filii usque ad partum, &; virtus non eſt pariendi. Quo proverbio dicere voluit: In extremum diſcrimen, dolorem & angorem venimus, ut ranquam puer- Peræ molientes bellum pium & neceſſarium, pro urbis ſan- Ctæ X lietid l Repen, 1 len prolent Mosgin: on nc⸗ jend cfun Clmaumnon Podlacitks, Ligelura,i Hüne feuum euncun, V imn Lagu : 0 wend Iis era Umetl, udon Michant, ſel Molte 1 i DY urir ſolua Eyirelani Pingenndo uHebræos cem unge Ilerunt in ler tritui unento ar, unuinolun⸗ uſy G ani r. Nnelus ſenmn e u fer . Concio Ruſtica. 151 nrn ctæ defenſione contra blaſphemum Sennacherib Aſſyriorum 4 Nun Regem, illud præ languore & virium defectu eniti, & in lu- ui Eel cCem proferre non poſſimus, ſed illo opprimendi ſimus, niſi ei ſu 4 DEUS gloriæ ſuæ ac nobis miraculosè ſuceurrat. Puerpera dun H non eſt in evidentiori viræ periculo, qum ſi viribus partu- eNNN riendi deficiat. Alterutrum tunc neceſſarium, aut illi parien- gilcdeti, dum, aucmoriendum. Hæc quoque, hæc tua, Peccator. tentühe dor⸗ eſt calamitas, peccarum in anima tua ooncepiſti: adeſt Qua- Mmennmmn, uke. drageſima, tempus poœnitendi; atr virtus deeſt tibi ejiciendi lunt, Noknun hunc fœtum. Et tamen cjiciendus neceſſariò eſt, aut per- r mercennionn eundum. Dicis: volo illam familiaritatem deſerere, ſed non ,,gnam cume poſſum absque tali, ac tali vivere: volo reſtituenda reſtitue- Lſusmet hoſthi re: ſed mendicare cogor. Vis ergo, & non vis ſalvari. ſtatues, gli n Talis erat Judas: talis Herodes: talis Pilatus: ctales in- rid imperunt: H numeri, quibus Erebus plenus eſt, qui ſpiritum ſalutis par- Wuntur! An won turiebant, ſed virtus non erat pariendi. Aliia imis Ger⸗ Moyſes à Deo juſſus Exod. 3. v. 18. ad Regem ajebat: Do- onegnre: u. minus DEUS Hebræorum vocavit nos: ibimus viam trium QLierum in ſolitudinem, ut immolemus Domino OEO noſtro. eriſektih . Tergiverſanti Pharaoni, idem c. 5. repetit v. 3. Jam duabus Nd hend Ndf plagis ingentibus afflictus Rex, nondum ſapere voluit, non- Denn, Eed weli4 dum Hebræos dimittere. Tertium igitur idem iterat, ac di- miſſiqnem urget Moyſes c. S. v. 27. Varia de via trium die- rum afferunt interpretes. Origenes hom. 3. in cap. 4. Exodi, ait : Iter tridui de tg)pto proficiſcimur, ſi ita nos ab omni inquinamento animeæ, & corporis, ac ſpiritus conſerwemus, umnMenus ut quemadmodum dixit Apoſtolus, (I. Theſſ. 5.) integer ſpiri- iumken tus noſter & anima, & corpus in die EsCI CHKRISTI ſer- le Anoi filed eb, anelumkei lnben ſummon vetur. Sanctus verò Auguſtinus ſerm. 90. de cemp. LVia m, it aſni trium dierum, eſt bene cogitare, bene loqui, bene operari. Itæ, 1 ethii in/ ait: ſunt tres viæ, per quas per venitur ad Cœlum: ſicut 6y tun, nun aliæ tres ſunt, per quas amatores mundi perveniunt in infer- us haood num : hoc eſt, malum cogitare, malum dicere, malum facere. UrtaNqAN Veneror ego, ut par eſt, S. Auguſtinum; hic & nunc autem ajo, m, No und, . PII 2 cum 4 52 In Feſto Annuntiationis B. V. cum dd. apud Benedict. Pererium Exod. via trium dierum eſt contritio cordis, confeſſio oris, ſatisfactio operis: per hæc tria irur ex Ægypto ad Deum. de his 3. viis citatus Au- guſtinus, ait : Iſtas tres vias obſidet inimicus, ſicut de Pha- raonis exercitu legimus, Exodi cap. 14. ubi memorantur Du- ces totius exercitus Ægyptii Hebræos inſecuti. S. Hierony- mus in Ezechiel. c. 23. ternos ſtatores vocat. Per eos intelli- guntur Dæmones, qui ſtant in omnibus viis, ur vel in factis, vel in verbis, vel in cogitationibus homines ad peccatum impellant, teſte Origene citato. Hi nequiſſimi hoſtes omni- modè agunt, ut tria illa, centritionem, confeſſionem, & ſatisfactionem impediant, ne homo ex Ægypto ad Deum tran- ſeat ; maximè autem omnem conatum adhibent, ut reſipi- ſcere, & ad Deum redire per pœnitentiam volens, in ter- tio deficiat; atque utinam peſſimis fruſtrarentur votis ſuis, & ſic non nimis multos in ſtatu perditionis retinerent? ſed fruſtra eſt, ò Peccator, ſi in tertio deficis, ad aſſequen- dam ſalutem neceſſario, fruſtra parturis ſpiritus ſalutis, ſi non paris: fruſtra vis ſalvari, ſi voluntas tua non ſit ſeria & efficax. Voluit ſane hàc die Filius Dei incarnari in virgineo MARIE utero, & ad tam inauditum Myſterium requiſivit voluntatem Virginis, ſed voluntatem ſeriam atque efficacem. Quà illa voluntate dixit Gabrieli : Fiat mihi ſecundùm ver- bum tuum; tali & dic tu voluntate: volo ſalvari: fiat, quod tu vis. DEUsS meus. Ingeniosè quidam Recentior contemplans virginea ver- ba: Fiat mihi ſecundum verbum tuum. Ly. Secundum non accipit ad verbialiter, ut alias accipiendum eſt in ſenſu genui- no, ſed adjectivè. Dixerat Angelus duo momentoſiora ver- ba: Paries. Et Concipies. ait ille: Virgo prudentiſſima de partu ſolicitior, quam de conceptione, dixit: Fiat mihi ſe- cundum verbum tuum : Fiat, ut pariam. Multi ac mul- tæ ſæ pemumeròô, multa bona concipiunt; ah ne ſit defectus in virtute pariendi: O quisquis neceſſaria ad ſalutem beg- Poii- rcnot o⸗f i le befiigin labi eumnet 0 go 66660 Pe ſem ſeriu u nli onmim ortut n potuit e Woumnipoten mam, doer 1It ca Plal ouo, Lu⸗ Ual. Nec D mmatem, d no conſen Wum Ang Mnlocen Gan. A. W in hoc leſet ) . umen, nn it ,l Dein 1. — Concio Civica. 4 3 uten poſita concepiſti: Quisquis generoſo animo dixiſti: Fiat Con. 8 feſſio, fiat Reſtitutio dum non deficis in primo, vide, obſecro, ig ſcn ne deficias in ſecundo: fiat etiam ſecundum verbum, & ſecun- uut N da tibi erunt omnia. wemoramrd. õ , ⸗ . ide er Sese ess Beser Ser e83808er ee t. der eos intelt⸗ . „2 D Concio Civica. hnus ai eumn Myſterium Incarnationis explicare non li ien præſumit, ſed potius admirari. Conte, j/ , S lni cnannn Fiat mihi ſecundum verbum tuum. Luc. I. libenr ur teiß ☛i Uod S. Gregorius Nyſſenus in vigilia Viſitationis §. 1. n len, intn B. M. Virginis de illo Feſto dixit, dixerim ego de Hujus y- remnn dotbli hodierno Feſto: Myſteria, quæ in bac Sacra An- mitas. Tetinerent! Kt W nunciatione peracta ſunt, in tota æternitate ce- . , a alegier lebrari ſatis, & exhauriri cogitatione & ſapien- bitns alns tid omnium creaturarum nequeunt. Virgo beatiſſima, ut pri- n nonſt feni mùm protulit verbum: Fiat mihi ſecundum verbum tuum, Gnatlin Wrgine Deus omnipotens non conrentus creare in principio cœlum, Gimn MAN & terram, Solem, Lunam, ſtellas &c. opera digitorum ſuo- n gbe efinn rum, ut ea Pfſal. 8. S. Rex appellabat, hodie fecit potentiam in ihi onndim brachio ſuo, Luc. 2. & homo factus eſt, & Virgo Mater Dei ollrri fin facta eſt. Nec Deus ex infinita erga nos dilectione aſſumens humanitatem, detrimenti aliquid paſſus eſt in ſua divinitate, nec Virgo conſentiens in maternitatem, imminutionem tu- lit plusquàm Angelicæ Virginitatis. Tanquam de renova, & inaudita loquens Jerem. Cap. 3 1. v. 22. ajebat: EFœmina circum- dabit virum. Ad hoc vaticinium alludens Innocentius IIL. ns Wrgbenſe IV. Kruncinn 7 . M eſt in ſenii —– Sermone in hoc Feſto, ait admirabundus: O verè novum, oprucen b quod hodie fecit Dominus ſuper terram! quia ſtella olem, crea- r: r tura Creatorem, filia patrem concepit. Onovam maximé Mu 1 auditionem, ait Andreas Cretenſis in Canone de Nativitate B. Ir ne ſt t Virginis, ut Deus fœminæ filius ſit? Similiter ferè S8. Auguſti- 1 neg LII 3 nus H. 2. Tria diffi- cilia Salo- Moni⸗ 4 5ꝙ4 In Feſto Annuntiationis B. V. nus Serm. 13. de tempore. Onova &y inaudita commixtio, ſeu conjunctio! Deus qui eſt, &g qui erat Creator, fit creatura. Qui immenſus eſt, capitur: di vites conſtituens, pauper effici- tur: incor poreus carne veſtitur. -- videtur in viſibilis: Pal- Patur impalpabilis, comprehenditur incomprehenſibilis. Et 8S. Ephrem. Tract. de Pœnitentia: OQ maximum miſterium! o di- Jyenſationem ineffabilem! Filius Adæ, pater ipſius efficitur. De- nique, ut alios PP. omitcam, Origenes homil. I. in diverſ. S ine ffahile magnumque Sacramentum! lpſa eademque Virgo, ipſa &Alater Domini: ipſa ejus ancilla plasmatio ejus, ipſa quæ genuit, quis unquam iſta audivit? quis widit talia? Hi alii- que Sapientiſſimi Doctores attonitis ſimiles, mirantur Incar- nationis Dominicæ myſterium, nemo illud nobis explicat. Ne- que ego tam amens ſum, ut tantum Myſterium explicare præ- ſumam. IIlorum veſtigis inſiſtens illud potiùs admirari, æ- ſtimare, & amare præeligo. Sapientiſſimus Salomon, qui teſte Abulenſi fuit in aliqui- bus ſapientior omnibus hominibus. Prov. 30. v. 18. ait: Tria Junt dificilia mihi; quibus memoratis, unum adhuc jungit, de quo ait: quartum penitus ignoro, nimirum viam viri in adoleſcentia, Sic aliqui legunt. Symmachus, Pagninus, Chaldæus, Iſido- rus Cajetanus, Lyranus, cum aliis potiùs legunt: Viam wiri in adoleſcentula. Modum, quo Chriſtus vir perfectus, demptâ ætate, quicvir in Virgine Maria, & illæſa ejus virginitate con- ceptus eſt, & deindé natus, adeoque virgineum uterum in- travit, & exivit, ſatis mirari non poſſum. Sed quæro ego, quomodo potuit hoc fieri? Sapientiſſimus reſpondet: penitus ignoro. S. Bernardus ſuper Miſſus eſt, homil.3. quam modeſtè que- ritur: Væ mibi; non quia tacui, Ned quia locutus ſum, quia vir pollutis labit⸗ ego ſum. Vellet; ſi ſatis novi ſanctiratem inno- centiſſimi Prælati, non tam carbonem, quàm in gentem globum igneum, qui ſufficeret ad inveteratam prurientis oris ſui rubi- ginem tollendam, qui linguam faceret idoneam ad collo- Ausen: —— Guc, 1 n Mlei nans huin treneniun n Mant⸗ un ſie ſ uginde,u gtige 1, lrinati,urt ng Jher! lt ele aurumn n relnhi: egubtg i ll Mer lus, G Uerſs vultbur Cör Cencima Ia rr. Penr 4Picere? i: Docher lt: Ani Unelorum 4 unparabiltrer. in conlineb⸗ Weili, nee W gbunta el Alar oſſun de etian idne n imehunt ſ e mnnd diſ Aiei Alncdie Ainler V. . QConcio Civica 455 eit, an quendum, & intellectum illuſtraret ad intelligendum hoc tan- en, M tum Myſterium. . . J vinſſtieke 8S. Heſy chius citatus à Salazar de Conceept. cap. 39. admira- Di a — petefii l bundus loquitur: Quis Vidit, quis audivit fertilium agrorum ganétorum nfin naturæ pœnitus, agr um antè incultum produxiſſ icam, aut ter- lenſ de ſfuecfin am non plantatam germinſſe uvam; Vinum ſine Vite, aut hoe myſte⸗ nncee Ruvium ſine fonte prodeuntem? Non capit hoc myſterium Alageliant prægrande, quantumvis aliis in rebus illuminatus Heſychius. Ne o Caoapitisne vos, qui alia omnia capitis Cherubini, Spiritus tam util eun, in illuminati, ut tantùm non ſiris toti lumen clariſſimum? Exod. 1 niu! Ie cap. 25. Juber Deus Moyſfi facere Propitiatorium: materiem mniarg. vult eſſe aurum mundiſſimum: Latitudinem, & longitudi- wbis eolcr N nem præſcribit: Jubet, & ex auro formare duos Cherubinos, un enleen de quibus ait: Utrumque latus Propitiatorii tegant, expan- Mis intnn entes alas, & operientes Oraculum, reſpiciantque ſe mutuò verſis vultibus in propitiatorium. Quid hic myſterii lateat? lalſi,i Cur Cherubini debent vultus vertere in propitiatorium, ſive I9 at: YMa/t in arcam, quæ propitiatorio operiri debebat? & cur ſe mutuò n iungtt,cehu debent aſpicere? S. Gennadius in locum hunc in Catena græ⸗ ni naleſenn ca ait: Duo Cherubim ſuſpenſa Solium Divini Wuminis præ- Crldrddd ignabant: Arca illa, ne dubites, Maria eſt, in qua & Man- Mepont: Vuna na Angelorum & duæ rabulæ, non legis quidem, ſed quod rpettngernn . incomparabiliter majus eſt, duarum naturarum, humanæ, ac Gib IIgium Divinæ continebantur. Cherubini illam ſuis alis operiunt 3 tgnend uns quia nec illi, nec ulli alii Angelici Intellectus tantam excel- 1 Kd enn lentiamn „quanta eſt nobiliſſima Arca, Virgo virginum, com- leloncenftn Pprehendere poſſunt. Tantùm ſtupent, & attoniti ſeſe mutuè aſpiciunt. Sic etiam homines, ſi quando quid vident ſummè am nolek mirabile, idque non intelligunt, ſtupent, humeros ac ſca⸗ s iun, in pulas attrahunt, ſtupore nimio obmuteſcunt: Admirabundo iunnin ſilentio ſeſe mutuò interrogant, & quaſi alterius ſenſum ex- iſn . ae⸗ piſcaturi ſeſe aſpiciunt. Gabriel ex infinita cœleſtium ſpiri- ngenni, tuum multitudine, à Deo electus ad annuntiandum V irgini gents en hoc Myſterium, an non præ aliis omnibus Angelis, etiam Che- lonam 4„ rubinis, id intellexit? non intellexit. Roga- 456 In Feſto Annuntiationis B. V. Rogatus enim à Virgine, tunc nondum, ſed paulò poſt futurâ Matre: quomodo fiet iſtud? quomodo Deus fiet homo? quomodo factus homo ex me naſcetur? viam non cognoſco. Quando autem illæsâ meâ virginitate ero Dei-hominis mater? quomodo fiet iſtud? hoc tantùm reſpondit: Spiritus Sanctus ſuperveniet in te: & virtus Altiſimi obumbrabit tibi. De reli- quo tacitè ait idem, quod Salomon: Penitùs ignoro. Myſte- rium hoc ſuperat omnem meam, omnem ommum Angelo- rum, Archangelorum Dominationum, Principatuum &c. intel- Higentiam. Solus Myſterium hoc intelligit, qui id operari poc- eſt, Deus. Mon eſt impoſſibile apud Deum omne verbum. Ipſa myſterii hujus maximè conſcia Virgo, nihil nobis de eo prodit, ſed Deo profundiſſimè ſeſe ſubmittens, hoc tantùm ait: Ecce Ancilla Domini: fiat mihi ſecundum verbum tuum. §. 4. Tota Sancta Eccleſia, quam optimè & ex vero appelles. Hujus my. Os Spiritus Sancti nihil de eo nobis clarè explicat, ſed tota eſt ſterii ad- mirabilia, in tanto myſterio obſtupendo: O admirabile commercium! Creator generis humani, animatum corpus ſumens, & Virgi- ne naſci dignatus eſt. Magnus Dominus, & laudabilis nimis, fit parvulus & amabilis nimis, o admirabile commercium! Rex Regum, & Dominator omnium induit formam ſervi, & immenſæ Majeſtatis, Dominus, fit vilior omni mediaſtino: admirabile commercium! Divina natura, & humana, ⁶ quaàm diverſæ naturæ! in una eademque perſona coaleſcunt: idem homo erit vir ſimul & infans: idem, qui ab æterno in cœlis habet Patrem ſinè matre exinde, habebit in terris Ma- trem ſine Patre, & c. admirabile commercium! Diyvus Ambroſius ſollicitè quærens rationem nobis candi aliqualiter tam ineffabile Myſterium l. 3. in Luc. & expli- Serm. 73. de Quadrageſ. exiſtimat, ad explicandum illud vix aptio- rem ſimilitudinem poſſe reperiri, quàm efformationem proto- parentis noſtri Adæ; ut enimille nullum alium agnovit Patrem, præter Deum, cujus omnipotens dextera ſola ipſum efforma- vit, & ſolus Pater Deus totum opus fabricavit; ità Inca rnatio Verbi — 4 Mnd iſi 10 Atain po, E en melg⸗ itojuhatte eb, Cngerm lt Nilbis, no, Me ey C on ponis he⸗ orlerm 47 n ultr Korm fennr,non iten ien, gun ſun Dete, ner did tunen venu Dommmi 4de: Mrem in ter Pun, Hie Vig Abbes in niit, onin iiftute iv ſorita, da t li ſip .ren. gratia d ncleicden mi Kroren Nen gont; md erit, Alandum ve 4 nct, D V. dco Deuptatn Denn no e Deihominsnit it: Hintu da pahittiti Ders Sõ Ommlum Mgdh inciounuum Nrin t,guiid oern , omne Veryun. 7rpo, nini nonnt Nittens, Moc tannt lumn Verblun tun Ker weo ee erpler, ſed nl il wnnenin neu, & laudabilsnims We Chhhetcum N Wr lor Cocümeciſi Tura, &E hunan,, e hetſo ckin len qli dbenn labebit in ten . hetdum! ratopenn vn nl. nnlwd dumn ld ün Formatoen e Verbi ſolum Deum agnovit authorem, & ſola omnipoten- tia ipſius, absque ullo interventu terreni patris totum opera- ta eſt Myſterium. Notavit arcanum hoc, citatus Doctor in ſtylo, & modô, quo S. Lucas utitur, dum enarrans tempo- ralem genealogiam Salvatoris noſtri, incipit à Joſepho, puta- titio ipſius patre, & ordine retrogrado, per generationes per- gens, tandem deſinit in Deo, cujus filius erar Adam. Debuit prout primus, ita ſecundus Adam à ſolo Deo, ille ex virgine humo, iſte ex virgine Maria efformari. Cantic. 2. Deus factus homo de ſe ait: Ego ſios campi. Cur non potiùs vocat ſe florem horti? Quia, ut vult mellifluus Do- ctor ſerm. 47. in Cantica, Flos horti indiget operà manuum, & induſtriâ hortulani, à quo plantatur, rigatur, & excreſcens fovetur, non item flos campi. Campum nomino Mariam vir- ginem, quæ ſuaviſſimo Doctori eſt campus, nec ſulcatus vo- mere, nec defoſſus ſarculo, nec mami hominis ſeminatus, & tamen venuſtatus illo flore, ſuper quem requievit Spiritus Domini. Adde: ut flos campi habet patrem in cœlis, Solem, & Matrem in terris, humum; ità Chriſtus ibi haber Patrem Deum, hic Virginem Mariam matrem. Pari in ſenſu, Ru- pertus Abbas in eundem locum de virga Aaronica ait: Ger- mina vit, fronduit, floruit, non plantata, non ſucco animata, ſed virtute divina cœleſti; Sic fu pulcherrima mulierum con- ceptu florida, parta fructifera. Ideò ſanè clamat S. ille vates: Rorate cœli deſuper. Iſai. 45. v. 8. Aperiatur terra &s germinet Salvatorem. Hunc ur Maria mundo pareret, ſufficiebat ros cœleſtis, gratia divina. Quod ipſum Bernardinus de Buſtis ex ſſidoro dilucidat, ſic loquens: Concha marina certò tempore ſe aperit, & rorem cœleſtem recipit; & ſic margaritam intra ſua viſcera gignit; Sic Virgo Benedicta animam ſuam, con- ſentiendo aperuit, quando dixit: Ecce ancilla Domini: fiat mihi ſecundum verbum tuum, & tunc Ros Spiritûs Sancti in eam deſcendit, & ſic filium Dei generavit. Intellige nunc il- lud Pſal. 109. Exw utero, ante Luciferum, genui te. Quæ verba Mmm S. Hie- 458 Iin Feſto Annuntialionis B. V. . S. Hieronymus ſic transfert: Quaſi de vulva orietur ros ado- e ies leſcentic. Quemadmodum ros deſcendit è nubibus cœli, ità Molen & coœlis deſcendit unctus Spiritüs Sancti in uterum Virginis, lnimun & ipſa gignet: & ex illa naſcetur Chriſtus ſinè patre in terris, Nnon ane matre tamen Imanente ſinè læſione virginitatis. Kümiuuin Alberto Magno illud Lucæ c. I. Ecce concipies in utero, con- Pmi ohn tinentiam ſingularem notat. Quaſi dicat Angelus: Cauſa eff. Mihinn fectiva coneeptũús non erit ab extrinſeco, ut in cæteris fœmi- 7cerchum- nis, quæ lege naturæ concipiunt ab extrinſeco; ſed erit con: ide) lond cra, & ſupra naturam, intra uterum, privilegio ſingulariſſimo, nus oo , & antehac nunquam audito, quod tibi ſoli concedicur. Tu, ſiccfieur ι Maria, tu ſola ejusmodi planta es, quæ nullà humanàâ indu- leRer, au n ſtrià exculta, paris fructum. Inter omnem alium florem & ir onro radicem, mediant truncus & rami, & ex his prodeunt flores, muunagelc at hunc inter diviniſſimum florem, Eſum & radicem ejus Ma- riers)und riam, nihil mediat. Nec fuit prius ſanguis, & poſtea caro, & ricecn. Nan. organizatio membrorum, & tandem Chriſtus; ſed ſanguine Hono etam Virginali Omnipotentis dexterâ immediatè hodie corpus öinidu Chriſti efformavit. Et hoc ipſum dicere voluit, qui dixit: etines Dei. Egredietur Virga de radice Jeſe, & ſios de radice ejus aſcen- wencl elet, dAet. Iſai. 1. V. I. Uücn. Or * Se, Si quis ex me quærat: Ecquidnam fuit, quod Deum mo- vemn Deum va tanti Vere Potuit, ut tam prodigioſum opus operaretur? Reſpon- nec Maudar eperis,. deo ex unanimi conſenſu Patrum: ex parte Dei, movit infi- 4 nita ejus miſericordia, ex parte hominis ſumma ejus miſeria. r tami Propter nos homines, & noſtram ſatutem deſcendit de cœlis no locvi hodie homo fadtus eſt. Intravit Deus in uterum Virginis, ve- 2 acnen lut pòſt adultus Luc 4. v. 38. introi vit in domum Simonis, quò Wl certè non ivit, quod notat aureus Ravennas Petrus Chryſolo- ſnch ume gus Serm. 18. ut pranderet ſolitò lautiùs, ſed ut febricantem allun cer ſocrum Petri ſanaret. Egrotabant, ut loquitur D. Baſilius ſupr⸗ Seleuc. Orat. 39. hominum animæ, dum magnus ille Medicus nanfül peregrinabundus adveniret. Miſcria humani generis Deum & un mmdo cœlo in terram traxit, non tractura, niſi nos Deus infinitè un poinel, Qilexiſſet. Sic n li, 9V. N. AOnn nnbihundi, nerum nspne ntn ltgti⸗ ihetinutenen Atlu: Cnſie Mincrrers ſen hlen Tciten kgioſiglirling liconcecten. I ula hummantind n ahum forent isproceunt fon Ntadicetn ene poſten rol ius, ſed Nngnn e hode cot ſollit, gui cirit lutteeſus ſer⸗ , Ivod Deumde . Perkemn Reſee e Dei, inorinn Cüunma eib nt n ſentt Lonnmn notic⸗ nus PemsCHN1 ee ſed un fehlln Poauitur nignu⸗ ℳ hant geneicher o; Deus . I Concio Civica. 453 Sic dilexit nos, ut in noſtri gratiam homo fieret, quod cla- rè Nicodemo ipſe manifeſtavit Joan. z. v. 16. dicens: Sic Deus dilexit mundum, ut filium ſuum unigenitum daret. Sic dilexit, ut non contentus, quòd condidiſſet hominem ad imaginem, & ſimilictudinem ſuam, ipſe etiam hodie voluerit fieri ſimilis homini, & omnes deinceps experiri hominis miſerias. Mirabatur quondam 8. Rex Dei erga hominem in creatiô- ne exercitam dilectionem, & attonitus clamabat Pfſalm. 8. Quid eſt homo, quòd memores ejus? &c. Minuiſti eum paulôò minus ab Angelis: Gloria & honore coronſti eum: & con- ſtituiſti eum ſuper onera manuum tuarum. Hodie eſt, San- te Rex, cur mireris. Ecce! Deus factus homo tantum glo- riæ & honoris nobis contulit, ut genus humanum ſupra na- turam angelicam elevaverit. Jam ex vero licet dicere, homo (Chriſtus) tantum antecedit Angelos, quantum Angelus ho- minem. Nam Angelus tantùm habet naturam angelicam, hic homo etiam divinam. Sic Deus dilexit nos! Unum homi- nis individuum, dum ſit Deus, homines omnes fiunt cognati, & affines Dei. Tanta Dei dilectio à nobis immenſo amore re- pendenda eſſet, ſi quo modo rependere poſſemus amorem infinitum. O rependamus, quantum poſſumus! Sic dili- gentem Deum nunquam diligemus in omnem æternitatem ſatis, nec laudare ſatis poteris, neque condignas referre gra- 6 t1 Xporrè tam ineffabile & ſeculis omnibus obſtupeſcendura, S. = de quo loquimur, Myſterium, tunc factum eſt, quando Vir- kerio g0 Angelo dixit: Eiat mihi ſecundum erbum tuum. Tam adus excellentem tunc Virgo actum fidei exercuit, ut ſimilem ne- D. Fi ginis mo unquam exercuerit. Dionyſius Carthuſianus lib. 3. de Laudibus Deiparæ artic. I. clarè demonſtrat fidem B. V. ex- cellentiorem fuiſſe fide Abraham, fide Moyſis, fide aliorum omnium antiquorum, quos prolixè memorat Apoſtolus Hebr. c. II. ut proinde Eliſabeth ei meritiſſimè dicere potuerit, Luc. 1.v. 45. Beata, quæ credidiſti, & nobis quoque, quod Cha- Mmm 2 nanææ 460 In Peſto Annuntiationis B. V. — nanææ Matth. IS5. v. 28. Chriſtus dicit, nobis quoque Virgini nmtm dicere licebit: OQmulier magna eſt fides tua! Quam conſide- lſant atn rans S. Anſelmus lib. de Excellentia B. Virginis cap. 3. & ſimul uſti ſ attendens Myſterium ſublimiſſimum, quod S8. Archangelus ei in le⸗ proponebat, eam ſic affatur: O Domina audis, quæ ſonantur n ad rem omni ſeculo inauditam: paes, & miraris, nulld ta- nuuſ un men ineredulitate moveris; verùm indubitanter tenes apud Ne te, omnino impoſſibile fore non fieri, quod Angelus dixit, futu- Ealin . rum &ſſe. Pergit: Credidit ergò, & certiſſimè intellexit, Deum e tam bonum, tam pium, tam omnis miſericordiæ wiſceribus ple- . e⸗ num, ut ad terram de cœleſti ſede deſcenderet, & homo faltus, Auln per indebitaàm ſibi mortem, genus humanum à perpetua vellet a. morte, qud tenebatur, eriperé. Reſpondens ergo ait: Ecce an- rlimer eh cilla Domini, fiat mihi ſecundlum verbum tuum; Irenæus lib. iuen,Dillin 3. Cap. 33. ſive ab Auguſtino, ſive à Fulgentio expreſſus, in ad- m, glulthin mirabilem Virginis fidem, bellè refert ſalutem noſtram; Sicut lmii bnn e exitium noſtrum relatum eſt in Evæ incredulitatem. Habe- ralunmn/ an, mus ſanè Salvatorem noſtrum; Sed per Virginem eum haoa- W11llA, bemus. In hac una, Deus homo fieri voluit. Hæc, hæc ſo- i,d i la, ſive profundiſſima humilitate, ſive incomparabili corporis Munei ali K & animi puritate, ſive ardentiſſimâ dilectione Dei filium ex ygear tunda e ſinu Patris in ſinum ſuum traxit, quando dixit: Fiat mihi ſe- Pmwat, anten cundum verbum tuum. O verbum, quo glorioſius Deo, quo iin homine ſalubrius toti mundo nusquam & nunquam in terris auditum mnr in collat fuit. Sint infinitæ Laudes, & gratiarum actiones Deo, Pro Inpeperi tam mirabilibus, quæ ad hoc verbum divina Potentia in vir- n el (al ginali utero, tanquam tanti Myſterii officina, operata eſt. 1Eras ma Virgini, quæ hodie verè, ac propriè Mater Dei effecta eſt; umn ſfen adeoque tot ac tantorum miraculorum inſtrumentum, ſive ut bimiiutn, alii loquuntur, digniſſima officina fuit, in qua Chriſtum Sa- r ſuum . pientia, & Potentia Dei efformârunt, Eja quantâà poſſumus u Fomi §. 7. Pietate gratulemur. 16 i⸗ anen Præivit dudum S. Auguſtinus, qui Serm. 18 de Sanctis ee . 1 4 ei. de B. ità cam alloquitur: O &œmina ſuper fœminas benedicta, quæz ne lplen d, Vig ne. J virum ubn V. Nonkipi 4. Cummntk. inisc, Ni ii,gue ſuin Tnitmi, iulin ntunen tenn a Ankiu licß flr ielent, Den ie iſeniiu t, Ohuuntſfr 1etn N crgo ait: at um; Ienzus-. enpreſſus, ina eln noſtram; Kan Tultatem. Hb iiginen eum l t. Hec, Nxc. Ghetibicorpors CoN Derdbtne dnt:Pit nii⸗, lnioligen g⸗ e l amn intetröendn aCiones Den Vina Potentdun⸗ ina, Opetalgeli bret eiefine Ntrumentun k a Chrihun 4 Juantt Polnn Concio Ciwica. 461 ——— irum omminoò non novit, &; virum ſuo utero circumdedit? Circumdat virum Maria, Angelo fidem dando, quia Eva per- didit ſerpenti conſentiendo. Et mox: felix obedientia! quæ dum fidem dedit humiliter, cœli in ſe opificem corporavit. Obeata MWaria, quis tibi dignè waleai jura gratiarum, ac laudum præ- conia rtpendere, quæ ſingulari tuo aſſenſu, mundo ſuccurriſti perdito? quas tibi laudes fragilitas humani generis perſolvat, quæ ſolo tuo commercio recuperandi aditum in venit? Præivit nos & S. Ildephonſus Serm. 2. de Nat. Virg. ajens: O felix Ma- ria! genetrix glorioſa! puerpera ſublimis, cujus wiſceri- bus Author cœli terræque committitur. Præivit etiam S. An- ſelmus, quanquam magis fortaſseè blandiens, quàâm gratulans, meditatione de Beneficiis Dei ad ſororem ſcribens, ibique Vir- 2zinem, Dei Matrem hodie effectam, alloquens: O dulcis Do- mina, quanta inebriabaris dulcedine. Quo amoris igne ſuccen- debaris, cum ſentires in mente & in ventre, tantæ Wajeſtatis præſentiam! cùm de tua carne, ſibi carnem aſſumeret, & mem- bra, in quibus corporaliter omnis plenitudo Divinitatis inha- bitaret, de tuis ſandtis membris aptaret. Præiverunt nos innumeri alii & Sanctitate, & Sapientiâ præſtantiſſimi. Ah! ne pigeat tanta exempla æmulari. . Juvat, antequam finiam, aliquid de 8. Maximo afferre. Vir hic nomine ſuo digniſſimus, calumniam patiebatur, ut habetur in collatione ejus cum Theodoſio Cæſarienſi, quod de Deipara perperâm ſentiret, neque ipſam crederet verè eſſe Matrem Dei. Calumniam hie refutabat: Extenſis inque co- 4 lum elevatis manibus cum lachrymis dixit: Qui non dicit Dominam noſtram ſuper laudabilem, ſandtiſſimam, intemera- tam, & omni naturæ intelle tuali venerandam, naturalem ve- raciter Matrem Dei effedtam, qui fecit cœlum, &; terram, & mare, &; omnia, quæ in eis ſunt, ſit anathema d Patre, & PFilio, & Spiritu San’to, conſuhſtantiali & ſuperſubſtantiali Tzinitate, ac omni ſupercœleſti virtute, atque d ehoro &§. Apoſtolorum, Prophetarum, &y infinita plebe &. Marlyrum Mmm 3 omni- 462 In Feſto Annuntiationis B. V. uvmnique Spiritu in Juſtitia conſummato, nunc & ſemper, es in Necula ſeculorum Amen. En quanto verborum pondere S. Maximus aſſeveret Beatam Virginem MARIAM veraciter eſ- ſe naturalem Dei Matrem; & proptereàâ eſſe nobis ſummè ſuſpiciendam, & colendam. S. Bernardinus tom. I. Serm. 6I. a. 2. Cap. 2. ſic de ea: Sicut ferrum, ut ſit naturalis cau- Ja jgnis, dehet fieri ſimilis igni. Sic, ut Virgo eſſet naturalis Aater D EI. ſimilis D EU, ſeu elevari ad quandam cum DEO æαualitatem, & ad quandam quaſi infinitatem gratia- rum ac perfelctionum. Nos eam quantumcunque ſuſpicia- mus, & colamus, nunquam ſuſpiciemus, aut colemus ni- mis, nunquam ſatis, &c. K288 32 0: 6 8 0e K SS WSS: Ge: 38: 9: Concio Aulica. Virgo Deipara eſt imago bonitatis Divinæ. Super illul. Sap. 7. v. 26. Imago Bonita- tis. Bobaher⸗ ¾‚wfh Ivus Gregorius Naz. Theologus, & Poëta in tra- dita reeu. H gœdia de Chriſto patiente, Deiparam ità com- peravimus pellat: KRegina, Domina, generis humani bonum. FTirm: E & Baptiſta Mantuanus lib. 7. parth. Tu commune bonum, generis tu gloria noſtri. Chryſippus vero Presbyter Hieroſolymitanus ſerm. de B. Virgine: Awe Radix omnium bonorum. S. Joannes Damaſcenus oratione de aſſum. Fons be- nedictionum, & bonorum omnium ſtaturigo. S. Bonaventura ſpeculi cap. . Abyſſus eſt M AKIA in bonitate. Unde & Fi- lium interpellat pro nobis, qui ſumus abyſſus miſeriæ, ut ve- rum ſit illud: Abyſus bonitatis, MARIA, abyſſum invocat miſericordiæ, JESUM, pro abyſſo miſeriæ, homine pecca- tore. Omne bonum, ad quod homo conditus fuerat, per- didit — Prin An .Otinis 18— is, Atklen Bonu en Cnmerunum. 1 Ceono hleg Arcuſn, g en. 2. Jſt i: Knitos i⸗ en, K poetie (hriſoomne Ne Autenn hal Todeckmmuri 8: Chenlith is, Khodle Urin vors inn Non uti Nnn 1e Merces go hil 4 nn Mino Id ,Wet in Us ſtcut Ane Ui in lbertz lir /ſi⸗ cothodo liin menn Mil, ur aum hun Uni d Asn I 5 Müterng nii,6 in in V. Concio Aulica 46 u didit in Adam, inquit S. Anſelmus apud Belbarturmm Seraphi- Atborum S ci Ordinis l. 8. Stellarii. Et id ipſum bonum multò excellen- l Vernclerg tius, & felicius recuperavit humana natura per MARIAM. Uelle nobsſnn Bona præcipua, quæ in Adam perdidimus, hæc ſeptem g. 2 ns ton . Nn numerantur. I. Innocentia. Hanc ita recuperavimus, ur Septem ſt nuturuyetr Gregorius Magnus, & cum eo tota S. Eccleſia exclamat: O! kons pep iſg Aſt uintl felix culpa, quæ talem ac tantum meruit habere Redempto dita per 6i1 guenlin n rem. 2. Sanitas. De Chriſto loquens Malachias c. 4. V z. Adamum- infftcten Ue ait: Sanitas in pennis ejus: ſive in alis ejus, eum vocat So- umncune lem, & poëtice pennas vocat radios, innuitque nos habere 6ö, Aut Colemmngt à Chriſto omnem ſanitatem ſive corporis, ſive animæ. Utraru- que autem habemus per MARIAM. Præſertim corporis, quod teſtantur innumera Per totum orbem innumeris in I0- 6 cis: ſuſpenſa tholis anathemara. 3. Impaſſibilitas. Inventi ſunt ſæpiùs, & hodieque inveniuntur, qui aſperis ita gaudent, ut a. illa in votis ſint, malint cum S. Thereſia non vivere „quàm zenon pati. Sciunt enim quantum patientia conferat ad æter- bonitatis næ mercedis gloriam. Tam nobilem gratiam impetrant Ma- riophili. 4. Immortalitas. Quam accipimus per MARIAM Na90 Bodite- à Domino JESU, qui ſe vocat Panem, quem qui manduca- 1 verit, vivet in æternum. Joan. 6. v. 55. 5. Pulchritudo cor- poris. Quam ſatis citò accipimus per MARIAM, quando gs A Noen uin crimus ſicur Angeli D EL. 6. Libertas. Ne ſimus captivi Dæ- Deiparam ii n monis, in libertatem filiorum DEl, regenerat nos Mater DElI. eris butanihnn 7. Denique ſapientiæ claritas. Locuti fuiſſemus cum DEO in punh ud paradiſo eo modo, quo de facto loquitur Angelis DEUs, juxta Vopus vero un 8. Auguſtini mentem; at auſim dicere, felicius aliquid impe- Ae Rlirlan travit MARIA, ut non tantum per illuſtrationem mentis, ſed ee alim hu os ad os cum humanato DEO conferre poſſimus. Hoc uti- 6io. 5 onti que innuit S. Asgelus dicens: Inveniſti gratiam apud Deum. itate Coett Luc. I. elus ient a Conſiderans univerſorum Dominus ſtatum verum à ſe 4. 1 IAr Atn fnn conditi hominis, Gen. 2. v. 18. dixit: MWon eſt bonum, hominem gentun g, eie, homie Ae ſolum: faciamus ei adjutorium, &. Quod licet de Eva virginis, , ſelehk⸗ intel- ncttus ienuf . dns nihil pe- tuit dici propriè „bonum. 4 64 In Feſto Annuntiationis B. V. — intelligatur primo ſenſu. Certum nihilominus eſt, ante ad- ventum Virginis in mundum, nihil potuiſſe dici propriè bo- num. Famulus Eliæ 3. Reg. c. 18. juſſus aſcendere, & contra mare oculos circumferre, reverſus ajebat: non eſt quidquam. Hoc eſt, nullum veſtigium bonitatis apparet. Id, quod Pro- pheta quærebat, non conſpiciebatur. Nihil aderat boni: dum non aderat illa, qua melius poſt DEUM eſſe non po- tuit. Virgo MARIA initium fuit omnis boni. De hac dixerim meritò, quod de throno Salomonis 3. Reg. 10. v. 20. dicitur: NMon eſt factum tale opus in univerſis Regnis. Icà mecum ſentit B. Petrus Damiani ſerm. I. de Nativit. B. Virginis dicens: Etſi multa magna ſunt facta in creaturis mundi, nihil tamen tam ewcellens, tam magnificum fecerunt digiti DEl. Artificium ſingulare divinæ ſapientiæ MARIA eſt. Narrat Petrus Galatinus lib. 7. arcan. cap. 3. Antonium Romanorum Conſulem doctiſſimis Rabbinorum complures quæſtiones propoſuiſſe; quas inter fuerit ſeptima: Cur de Ma- tre Meſſiæ dicat Vates Regius Pſ. 79. v. 16. perfice eam, quam plantavit dexwtra tua. Seu ut Hebræi: & Abacum, quem plantavit dextra tua. Rabbi Heccador, Magiſter ſanctus di- ctus, reſpondit: Gimilis facta eſt Mater DEI Abaco. Quia ſicut eſt armarium, quod Principes conficiunt ad collocanda vaſa aurea, & argentea, ut gloriam ſuam, & opes omnibus oſtendant, ita Mater Regis Meſſiæ erit armarium, quod DEUS conſtruxit, ut illo ſedeat ipſe Meſſias ad oſtendendam glo- riam Majeſtatis ſuæ cunctis mortalibus. Plantata DEl dextera dicitur, ut ſignificetur eam eſſe in genere humano, primam creaturarum. Jam ſi prima eſt; ergo optima eſt, juxta il- lud S. Xyſti III. Pontificis in libro de divitiis: Bonum eſt, quod 1 DEC principium ſumſit: non bonum vero, cujus exordium non DEI dignatione, ſed humana præſumtione cenſetur. Juxta S. Dionyſii regulam c. 4. de divinis nominibus: Quod magis appropinquat bono, magis erit bonum; & quod minus ap- propinquat, minus erit. Atqui Virgo beatiſſima maximéè ap- pro- loquat, Popmm iMmam ſe iu Hyr N1t e Cuc i⸗ 1 Nitit, Perh ndo, Iute, 47 Iuri tearn honn Imogeciz hon wenn cerrenam re len ſe utit inthi 4 reſ Hton Pent in conper⸗ e Aer . vjnir anpruf uun ſ in Aul Eehre Bolchertinn , prima à 1 Cornu ſti encorem. lt Mengort en . G⸗ Mirr fibllant mn nnele, & Cmnnkrum unm tihllol Uubuit e Fni eUmnbſui „4 4 V. X . HD Concio Auliea. 46 mincd, . — NeA le dii nin propinquat, ideoque in Apocalypſi dicitur. Mulier amicta lencer Ku Jole. Quaſi tota repleta divinitate. mea Bonum ex integra cauſa. Ne dubitares Virginem bea- 5.4. le uce tiſſimam eſſe perfectè bonum, Angelico ore dictum eſt: Gra- iberse⸗ Wi al 4 tidã plena. Ingeniosè Antonius Archiepiſcopus Florentinus 4. perfectum. P. tit. 15. C. 16. ait: Privilegia Principum ſunt latè interpre- u lle ore tanda. Cum igitur Dominus in privilegio ſuo, quod Virgi- onDehc üttin ni mittit, per Angelum dicat: Gratiàâ plena, nullam ſpecifi- 1o Ti cando, latè, ac pro omnibus erit interpretandum, erit Dei- gni. Inen para tam bona, ut de ea verè dixerit 8. Nazianzenus in 8. Vitginsdn Trœgedia: honoranda, pudica, feliciſſima virgo. Tu omnem undi, tifliun fæcem terrenam exuta, immortalitatis pallio ornata, ſem- 6OEL Antfin perque expers ſenii, ut DEUs habita. Nimirum expreſſiſſi- ma fuit imago divinæ bonitatis, cum qua nulla alia conferri an 3 Aroni poteſt. S. Hieronymi ſenſum ſerm. de Aſſumpt. accipiamus: norumm wanie, Sicut in comparatione Domini nemo bonus; ita in compara- rima:Cde tione Matris Domini, nulla invenitur perfelta, quamis rfeeen, unun eximia comprobetur. Quia cæteris per partes, MARIA. Auun, glll Terò totum ſe ſimul infudit gratiæ plenitudo. aiſerſndsd Apud Hebræos idem eſt eſſe bonum, & eſſe pulchrum. §. 5. DEI Auen. C⸗ Pulcherrimæ Jobi filiæ, quaſi tres Charites nomina ha- B. Virgo m ldon buére, prima à die ſive Aurora : altera à Caſſia; tertia di- ic. n, & Snnn cta eſt Cornu ſtibii: Hebræa ο Keren ſignificat & cornu, mmrtium,oc & ſplendorem. Undè Judich 10. cum dicitur: Dominus otenlatn contulit ſplendorem: ali legunt: Lominus contulit cornu. PlrrataDblan Et explicat D. Gregorius Nyſſenus de cornu Amalthææ. Hæc, lummeno,ni ut Poëtæ fabulantur, fuit Meliſſi Regis Cretenſiumn Filia quæ — Jovem melle, & lacte nutrivit. Unde illi cœlo delapſum t Bonn,6 eſt Cornu rerum omnium deſiderabilium copiâ exuberans. wen Mittamus fabuloſa, ex vero loquamur. Virgo beatiſſima N N Terdet . S „ . en kentnß non tàm habuit, quàm ipſa fuit cornu iſtiusmodi, ſeu cor- R“nucopiæ. Si enim Dionem Sophiſtam Philoſtratus Cornu ind: e Amalthææ vocat, quod moralium virtutum côpiâ præſta- go i ,rlſtn mun ret; quantò ſatiuùs ego MARILAM Cornu copiæ dixero, vir- lim 4 Nnn . . tuti- F. 6. B. Virgo beneficio- rum fons. 466 In Feſio Annuntiationis B. V. tutibus omnibus, gratüsque præſtantiſſimam ? Iob certè in filiabus ſuis viſus eſt umbram bonitatis MARIAN MX., per quam & lux optatiſſima, & odor virtutum ſuaviſſimus, & copia bonorum omnium mundo erant communicanda. Acu- tè mundo memoratus S. Nyſſenus homil. 9. in Cantica: a⸗ eræ litteræ filiarum Jobi pulchritudinem admiratæ vocibus ipſis eximium hoc miraculum demonſtrant, cum diei nomen audimus, boneſtatem, quemadmodum & Apoſtolus filios lucis, & diei appellat eos, qui vitam puram agunt. Caſſiæ appel- latione, puritatem, ac fragrantiam ſtudiorum; Cornu verò Amalthæz laudem omnis generis virtutum ſignificantes. Cornu Amalthææ inter ſydera relatum, dicitur Olenia Capella; quo ſydere oriente ingentes cœlo imbres præcipi- tantur. Id quod Naſo Poëta Faſt. 5. innuit. MWaſcitur ole- niæ ſignum pulviale Capellæ. Ex MARE manibus, ne di- cam, ex uberibus quandoque non dimanant uberes gratia- rum imbres? Propheta Elias, ut narratur 3. Reg. cap. 18. cum celeber- rimum DEO ſacrificium litaturus eſſet, ut ſacrificulos Baal duplum faceret erubeſcere, fecit aquæ ductum, quaſi per duas aratiunculas in circuitu altaris, ſive ut in Hebræo eſt, fecit Julcum duorum ſutorum ſementis in circuitu altaris; ſive juxta Rabbi Salomonis interpretationem, fecit in circuitu al- taris, foſſam quinquaginta cubitos patentem; tùm hydrias duodecim effundi fecit; & foſſa aquæ ductus repleta eſt, ibid. v. 35½. ſed quomodo paucæ hydriæ replevêre foſſam ut- cunque grandem? Reſpondet Rabbi Salomon, nec repugnat ILyranus, cùm Eliæ Miniſter Eliſæus unam ex illis hydrüs ef- funderet, ſuâ prius manu Eliam tetigiſſe aquam, ex quo contactu multiplicatio aquarum ſubſecuta eſt. Confirma- tur hæc opinio ex illo dicto ſervi Regis Joſaphat; qui tribus Re- Zibus ſibi emorientibus, & Prophetæ alicujus patrocinium implorantibus reſpondit : Eſt hic Eliſæus Filius Saphat, qui fundebat aquam ſuper manus Eliæ. 4. Reg. C. 3. V. I I. tacitè in- ſinuam — ſi dole pu ſmn i li⸗ Porennn ltien Hidgnene 1 eto ll Choͦſere ſet us eis Iho leolaperatot ram Aoqui cult, tre,/ Nuigruu/gn Firahgue is Marins fle in nurl ſt Iualbet 1 Univenal 00 nper eebene Mlf ſenper Migins, D Uoinæ haberd ,gnoc tal As haber ad ns. Ha UIhern⸗ uſiginem, . Anunib /⸗ Mlihonſe uluhiſhee aoiclnn nnden 5 falnie, I. — . Concio Aulica- 467 — — Rn lumen ſinuari poſſe per Eliſæum elici aquam ex arida; ſiquidem ex- M pertus jam fuiſſet aquæ hauriendæ modum. Jam ſi manus nen Tlariindt Eliæ poterunt aquas multiplicare, quid non poterunt manus nmuniend. MARIE: de qua jam dudum extat firma opinio Sanctorum, Fin Cncn quidquid vel paucis mortalium conſtat divinitus eſſe collatum, Alniyite Thet id nefas eſſe ſuſpicari negatum fuiſſe tantæ Virgini. Ità ſentit, Cun etone & his verê verbis utitur 3. Bernardinus Epiſt. 174. conſentien- Afaluflng h⸗ tibus ei S. Thoma Aquinate, & magno ejus Magiſtro Alberto. lt. (e 6 Leo Imperator & Philoſophus idem ſentiens homil. 6. ita Dei- un; Crn a Param alloquitur: A te indeſinenter beneficia, quaſi ev fonte ſpuftcant. manant, & perenni illo rerum proſperarum fluxu paſſiones, &j m, Cicinn en cruciatus fugantur. lo inbrez Mrij Vix absque ſenſu pietatis cogitari poteſt, quod de ma- it. Maſelur⸗ nibus Marianis ſcribſit S. Bonavenrura c. 3 ſpeculi. Sicut oculi mtids, oNt ancillæ in manibus Dominæ ſuæ. Ancilla Dominæ MARIE, umn uberes grnt eſt quælibet anima fidelis illi devota; imo etiam Eccleſia univerſalis. Oculi hujus ancillæ in manibus Dominæ ſuæ 19 cum celeber. ſemper debent eſſe, qui oculi omnium noſtruùm ad manus eſacrifonlos Nl MARHME ſemper debent reſpicere, ut per manus ejus aliquid un gunf e us boni agimus, Domino offeramus Per manus enim hujus Ecdrrd Eien Dominæ habemus, quidquid poſſidemur. Bene nobis, bene litu Atanie ſ nobis, quod talem Dominam habemus, quæ manus tam li- ,Kect in etcinn berales habet ad nos, ut ſecuri ad ipſam confugere poſſimus ren, kila en omnes nos. Hæc ille. Doctiſſimus Idiota in Prologo Con- llee⸗ elevt templ. & S. Bernardus ſerm. in Nativitate B. V. vocat Deipa- 8 eſen ram Virginem, DEI ſecretariam, & Theſaurariam &§. Tri- nn g mnmutatis. .* “ A manibus tranſeamus ad oculos, & hos aſpiciamus. e agvam, d/ Oculi ſponſæ Cant. I. v. 14. laudantur, quod ſint colum- Euei n eſt. o bini, quia hi ſpeculares admodum ſunt, & repræſentant eos, oculorum Phat; ui nn⸗ à quibus aſpiciuntur. B. Virgo in ſponſi pulchritudinem Ocu- b: Virui⸗ lons urcnlos intendens. Sponſum babebat in oculis, inquit 8. Gregor. nis. Fiie hii Nyſſen. homil. 4. in c. I. Cant. Si ſponſum habuit in oculis, ha- F. Inut⸗ . Nnn 2 buit 468 In Feſto Annuntiationis B. V. buit etiam oculos ſponſi. De quibus Gen. 49. v. 12. dicitur: Pul- chriores ſunt oculi ejus vino, ac proindè ſicut vinum, & ebrie- tas auferunt cor, Oſeæ. cap. 4. V. 12. itâà oculi B. Virginis cor omne rapiunt in amorem. Vel potiùs oculi B. Virginis ſunt oculi Columbæ, ſeu Spiritûs Sancti. Ità autumat S. Gregorius Nyſſenus de Spiritu Sancto, Salomon Sap. 7. inter multa alia ait, quod ſit ſuavis, amans bonum, acutus, quem nibil ve- tat, benefaciens, bumanus, benignus: omnem habens virtutem, omnia proſpiciens, v. 7. omnia hæc elogia optimè conveniunt etiam ſpiritui Deiparæ. Oculi B. Virginis omnia proſpiciunt, ut nihil bonorum nobis deſit. Oculi B. Virginis dicuntur cæ- ſii, ſeu oleaginei fuiſſe. Ità Nicephorus lib. 2. hiſtoriæ Eccle- ſiaſticæ c.23. Acribus (fuit oculis) ſubſta vas, & tanquam oleæzr colore pupillas habentibus. Olivam ſe eſſe fruſtra negaret MARIA. Proſpiciunt olivæ rami ejus ex oculis. Habet oliva (verba ſunt Gregorii Nyſſeni homil. 9. in Cant.) quod fiat lucis materia: recreet laſſitudinem, relaxet laborem: caput exhila- ret, & ad certamina præparet. Eleganter de oculis Maria- nis S. Ambroſius c. 7. cxhortat. ad Virgines, tantä erat gratid, ut iis, quos viſeret, integritatis inſigne conferret. Viſitavit Joannem Bapt. nec immeritò manſit integer corpore, quem tribus menſibus oleo quodam ſuæ præſentiæ, Domini Mater exercuit. 6. 8. Dixi hanc Domini Matrem, eſſe imaginem bonitatis, B. Virsoe quid ſi dicerem, ipſam potiùs bonitatem ? tantum profectò nen ten ago bonum eſt MARIA, ut DEUsS propter illam mundum con- eſt bonita- diderit. Quod ſecretum Jeremiæ, magno Prophetæ revela- 1 1 led⸗ tum eſt cap. 33. ſub ænigmate valde gratioſo: Si irritum po- tas. teſt fieri palctum meum cum die, & paäctum meum cum notcte, ut non ſit dies, & nox in tempore ſuo: & pacltum meum ir- ritum eſe poterit cum David ſero meo, v. 20. & 21. hoc eſt, ut exponit Theodoret. Sicut dies non poteſt eſſe nox, nec nox dies; ità fieri nequit, ut pactum meum cum David non ſit pactum, & ſit irritum. Sicut ut Rabanus explicat: Sicut leges Crl,d 4 onilo Gn in ii inmni mmrn iereunten un ,ARlA, un in Hedt. ARI4 cet Challica gol Nuur: PN/ n, Moe elan jemma. Hn. er Nura fundil a: hee u Uen grararuln, CiarorGermumn and mini/ Mmnum iunen 1cke, denie 1 ceſte falle Wio, Se. g hlic Doe Immdo, ar m Ih, ut DEUs entil vudi Ue lonom eſt Eum quantin otorenlte Anplenta; Mdrinuni umfum. X Concio Aulica. 469 nrgl leges coli, diei & noctis in ſuo ordine immobiliter perſiſtunt, ni) nden ſic promiſſio DEl immobilis permanebir. Rabbinus Hecca- I eſtunn dos apud Galat. I. 7. C. 2. verba illa Hieremiæ ſic transfert: culi. Vinn Miſi paltum meum eſſet, diem, ac noctem, leges cœlo & ter- Numrd Grpen ræ non poſuiſſem. Nomen Berith ſignificans pactum, con- Pimmer mula d tinet eundem numerum, quem duo ſanctiſſima nomina, JE- N den nti e SUS, MARIA, numerum videlicet ſexcenteſimum duodeci- Anbabenaipter mum in Hebr. Undéè hic elicitur ſenſus: MWiſi Es&UIS, & Optind cneinn MARIA eſet, mundum non condidiſſem, confirmatur ex omni Neſan Chaldaica gloſſa ad caput I. Geneſ. In principio, ubi ſic po- gini dcume nitur: Propter ſapientiam creavit D EUS cœlum, & ter- b.2. hiſtorir lo⸗ ram, hoc eſt, amore Virginis intemeratæ, quæ eſt mundi ſa- ,Gtununl pientia. Pſalmo 23. ait Vates Regius, Deum mundum ſu- ſe fuſta nenn per Maria fundâſſe. Congregationes aquarum vocantur Ma- Cols. Hbet on ria: hæc juxta magni Alberti effatum ſignificant multitudi- m)glultl nem gratiarum, quæ ſunt in MARIA. Unde hic pro me au- w. pltetil diatur Germanus Patriarcha ſerm. de Nativit. Virg. ĩtà loquens: „ ds onnal Si palmo metiri poſumus, ac funiculo mare circumfcribere: tertigtct ruti ſi ſtellarum numerari copia poteſt: ſi guttæ pluviæ, telluris- 4. Wiei que glebæ, ventorumque impetus, &h arenæ comprebendun- din tur 3 certè facilèò comprebendi queat admirandæ ejus Virginis N, perfectio, &c. infinita nimirum, & incomprehenſibilis eſt ne, Donii magno huic Doctori, Marianarum virtutum, & gratiarum ““ multitudo, ac magnitudo, tantaque omnino Virginis præ- hmgnen buie ſtantia, ut DEUs non indignum Majeſtate ſua, aut ſapientià, uINE aut potentiâ judicârit, propter tantam Virginem, mundum larn imdnd condere. no Hopbe Si bonum eſt juxta Philoſophum r. Ethic. I. quod omnia Hs. 100: Ffnin appetunt, quantum ò quantum bonum eſt, MARIA, quam dri. un mmtun nd ille appetiit, qui Cant. 5. v. 16. dicitur totus deſiderabilis, ſeu derabilise Adun e ut Theodoretus, totus deſiderium, ſeu ut Hieronymus, cotus 720 CAlhr concupiſcentia; In Hebr. totus deſideria! otelt elenmd, Deſiderârunt illam SS. Patriarchæ, & Prophetæ, tanquam umm cum in. Auroram ſuam. Audi Cardinalem Joannem Hadrianum in il- ln Nnn 3 lud 470 In Feſto Annuntiationis B. V. lud Cant. 6. v. . Qucx eſt iſta, quæ progreditur quaſi Auro- ra? Haæc, inquit, eſt Aurora illa, de qua Angelus ad acob: dimitte me, jam enim aſcendit Aurora. Gen. 23. Per jacob ſi- uidem ludtantem cum Angelo &§. Patres deſignantur, gui ſeckentes cum Domino precibus, & lachrymis extorquere, & &obtinere à Domino Filii ſui incarnationem tanta inſtantiâ, velut vicſtorid quadam nitebantur. Sed eorum cœtui re- ſpondetur à Domino: dimitte me, jam enim aſcendit Auro- ra, ac ſi diceret: ceſſet jam inſtantia veſtri ludaminis; quia jam aſcendit Aurora: jam lux naſcitur, videlicet B. Virgo, quæ Tobis verum ſolem paritura eſt. Hæc ille. Deſiderârunt eam Reges, ante omnes, & maximè Rex David 2. Reg. C. 23. v. 15. ſi quis mihi daret potum aquæ de ciſterna, quæ eſt in Bethlehem &yc. S. Ambroſius Apol. I. de David c. 7. Sitiebat David non aquam de lacu, qui eſt in Bethlehem, ſed oriundum de Virgine Chriſtum; Volebat ergo bibere non aquam fluminis, ſed potum gratiæ ſpiritualis; non qui periculis quæritur alienie, ſed qui pericula aliena depelle- ret. Similiter Patriarcha Conſtantinopolitanus Sophronius Orat. I. de nativit Domini : Ciſterna ſanctiſſimam Virginem deſignabat, quæ & uterum geſtura, & DElIIAUI paritura erat. Meritò, & nos illam deſideramus, tanquam ſecundum Filium ſuum, ſummsè deſiderabilem, & rotam deſiderium, deſideramus illam, ut pulcherrimam, & vivaciſſimam Ima- ginem Bonitatis, in qua DEUS, ut ait S. Bernardus, omnium bonorum plenitudinem poſuit, & cum qua venient nobis omnia bona pari- ter. COOn In Wlr oprerg e rorl,, A 6Deunm cle; n olin ſepuelr iu Nrolt (ſa4 ge ſ tle oreſt. Hi Uinenr, ſie hucnemro n e ſia, ſell nle, hec in Altonas 1 Eie, lct⸗ Anments,, imdincos etCriſtus nco. l uwetarem Auniuben Ahunlmn ce un immn dlläe Ayin . 9 0(Lerr 471 nuͤ-. rde ððõ tahe In Feſto Reſurrectionis Domini. Concio Ruſtica. — Oſtenditur ex Reſurrectione Chriſti, & . A nn in animam & corpus unà præmiari. ein nit n Suürrexit. Marc. 16. üma ) Eſurrectio Chriſti, uti notat 8. Vincentius Ferrcrius, r⸗ hei. duas Potiſſimum habuit excellentias ſuper reſur- Hrtunre⸗ rectionem aliorum ſeu veteris, ſeu novi teſtamen- Chriſti 3,& muimk ti. Prima excellentia eſt propter virtutem, ſe- prærogas Aet zotung Ccunda propter gloriam. Multi reſurrexerunt, ſed non vir-tivæ. nbrofis 4 tute propria, alii ſolùm poſſe alieno. Et ſic oſtendit Chriſtus . lun, guht ſe Deum eſſe; habuit enim Chriſtus Divinitatem junctam cor- fun; Molht 4 pori in ſepulchro, animæ in Limbo; ergo potentia reſurgendi ieſmiuß:n erat in utroque, ſeque i pſum ſuſcitandi, uti notat S. Thomas 3. p. linu l q. 53. a. 4. quæ potentia nulli alteri corpori, nulli alteri animæ tanm oproru inefle poteft. Hinc videre erat, quòd varii varios ad vitam Gihimon iigiren ſuſcitarent, ſic Elias, Eliſæus in veteri, Apoftoli aliique Sancti Umtuen in teſtamento novo. Sed modum percipite: id fecerunt non EmNkenti virtute ſua, ſed Dei; hinc orabant, jejunabant, unde patebat, totan Ceſnnin nec in ſe, nec in mortuis fuiſſe virtutem tam admirandam, & wvacilnunlr ſic S. Thomas I. p. q. IIo. a. 4. Oſtendit, miracula ſolum Deum Permurls,ii poſſe facere, licèt ad hæc utatur vel Angelis, vel horninibus Cumn qua fene ut inſtrumentis, Prout iterum Angelicus 2.2. . 7. C. 7 8. a. I. ait: dupliciter Sanctos miracula patrare, poſtulatione & Dei pote- ſtate, ſed Chriſtus virtute propriâ, quomodo enim aliàs dice- ret Joan. c. 10. Ego pono animam meam & iterum ſumo cam, poteſtatem habeo ponendi animam (per mortem,) & poteſtatem habeo iterum ſumendi eam (per reſurrectionem.) Dixi ſecundam excellentiam eſſe propter gloriam, qui furrexit ad gloriam, ad immortalitatem, impoſſibilitatem. Alii ſu rre- xere ſuſcitati ad viram, iterum morituri. Quòd autem Chri- ſtus i⸗ 472 In Feſto Reſurrectionis Domini. . ſtus ad immortalitatem ſurrexit, patet ad Rom. 6. Cbriſtus re- ſaime ſurgens à mortuis, jam non moritur. Cur autem Chriſtus tam karrſeh glorioſam voluerit ſuam reſurrectionem, aſſignat Angelicus lenz e n tres cauſas. 3. p. q.54. a. 2. Primò: quia ipſius reſurrectio fuit . rolan exemplar & cauſa noſtræ reſurrectionis. Secundè: quia hu- unkei militas paſſionis hanc gloriam meruit. Tertiò: quia my- tele ſterio peracto ex gloria animæ in corpus gloria redundabit. Quæ cauſa poſtrema hodie erit concionis argumentum ; oſten- vrbri od dam enim, quàm conveniens ſit, ur & anima & corpus una Mics r præmietur. Cüm etirät Solg auitta Si quis miratur quomodo Sectæ aliæque Pſeudo-religio- e D rel'gionon Hes, tantatn mortalium copiam in errores ſuos traxerint, pe- I peces favet carni. nitius conſideret; an non ſemper carnales homines attrahendi emerpnnere, fraus & eſca favor carnis fuerit, ſubinde honeſtus ferè ſemper valznun inhoneſtus. Sola noſtra religiò Catholica carni adulari nun. Cd Nodelen quam voluit, quaſi in carnis perſecutione nata eſſer. Nul- epkter, Ce lam molliciei, nullam deliciarum, nullam quietis & otii nbiv,gandhum mentionem tolerabat. Audite leges: vos, inquit, qui ha- ns Oun Qaeenus plurimas thori conſortes habuiſtis, dimittire uni- uirun /cpore verſas. Unam ſolam indulgeo, ad deſiderium prolis Legiti- Conligeren mæ, non effrænis Libidinis abuſum. Si verò gratiis quis vult Prokegnu gaudere ſingularibus & huic renuntiet. Et voluptatem brutis n copulart communem, ſponte veſtràâ renuntiate. Si caro recalcitret, pau- beliheret. pertate commoda, ſomnum vigiliis ſubtrahite, ſi necdum ſuf- küntam ditl ficiat & flagris usque ad ſanguinem reſiſtite. Si non ſatis Intundaret ſecuri inter homines ſitis. Eremos petite, & ſi ibidem vos AIn mnll inimici perſeverantiæ ad perfidiam impellere conentur, Car- idlrenasre nem Lanienæ offerte, nervos ad torturas, oſſa ad ſerras, den- lnalates tes ad forcipes, oculos ad carbones, collum ad ſecurim poni- rolii te. Nec ſit creatura, quæ vos ſeparet à charitate, quæ eſt in unt 1R ,. Chriſto JEſu. Nolite timere eos, qui occidunt corpus. Matth. Emumui. 10. Quid ad iſta Auditores? Nonne durus eſt hic Sermo? Sed fen 4 animos erigite: illa enim ipſiſſima Lex, quæ jubet corpus odio a l haberi & cum Chriſto crucifigi, illa ipſa nobis reſtituere pParat Ratgen . ii. Concio Küſticaoa. . 473 rntan⸗ ad reſurrectionem glorioſam, ut ſicut corpus Chriſti hodie eruinis reſtitutum fuit ex lacero integrum, ex infirmo ſanum, ſplen- . Pinace ens ex livido cx Mortali immortale, cx Paſlibili doloris ex- . n pers, ità corpus veſtrum grani inſtar emoriatur, ut reviviſeat, euncd⸗gii putreſcat ut reflorcat. Et pulchrius, quâm unquàm fuecrit re- Ieni: hn ſurgat. Et vos in eadem carne, ſed glorioſa; æterna in cœlis B gori teconced gaudia ſitis percepturi. Dicite enim amaboò. Quid aliud ſunt Npumemmmzoſe membra corporis niſi alæ, quibus in obſequium perpetuò oc- niinn & orpu cupatis anima ſe ipſam in ſtatum ſublimiorem extollat? Si ecnim veritati locus ſit, an vel leviſſima operatio animæ abs- ue Pfeucori, que corporis adjumento vult formare vocem articulatam? . 5ſuOs trkerinn, vult pedes figere, vult cogitatione concipere; afflicta dolo- bominesatmmn rem exprimere? faciat ſi poteſt ſine corpore ipſas Lachrymas Oneſtus feroſenn ab oculis mutuabit ſi vult gaudere riſus à corpore accipit. carri adblanin Quid prodeſſent tot ſtellæ Firmamenti? Si corpus oculos de- e narn elet. N negaret, corpori debet guſtum, auribus ſonum, odorem na- lam ietb ribus, gaudium luſui, quierem ſomno, & ut Tertull. de reſurr. inbit, dlb Carnis. Quem natura uſum, quem mundi fruſtum, quem ele- 6, Cmnictte ul mentorum ſaporem non per car nem anima dep aſcitur? z. : täum Nobleg, Conſideremus amplius quò affectu anima corpus corpus edarnisgtt uum proſequatur? plusquam fraterno amoris vinculo eri parti⸗ 3 R eidem copulatur, ut damna timeat & emolumenta corporis Gehé cœle- e unicè deſideret. Jam quæſo quàm ægrée anima corpus indu-diorum. ern ceret in tam difficilia religionis noſtræ, ſi non & fructus in il- lit,ſmte lud redundaret:? generoſus profecto belli Dux, ſolus ſpoliis elſtte. au gaudere non vult, niſi & milites ſuos videat ditatos & illos, ie, Kſiie⸗ Aqui ad ſarcinas remanſerunt. Exemplo fuit David victor con- gelete Cen tra Amalecitas, qui lege ſancivit perpetuâ, ut ſua & reſer- ,lln d in varentur ſpolia illis, qui defatigati ad impedimenta exercitũs un adſcamd, remanſerunt. 1. Reg 30. Equa pars deſtendentis in prælium chariate,di &z; permanentis ad ſarcinas. Diſcurſus nunc meus ſic proce- cdunt lh, dit. Si æqua pars ctiam iis, qui ad ſarcinas remanſerunt, l lirzen cùm & hi cuſtodiendo victoriæ cooperati ſint. An non & æ- vejbet lhe quum crit præmiari vulneratum, mutilum in prælio, qui vi. ns Geltlumg, O000 cam 474 h Feſto Reſurrectione Domini. tam expoſuit & dedit? Certè hæc omnia corpori incumbunt, ſive pro fide, ſive pro Juſtitia decertare ſit neceſſe. Cujus enim len n ſunt vulnera, quæ lanceæ infligunt? Cujus eſt ſanguis, quo D terram rigavit, non animæ, ſed corporis ſunt, quibus belluas ueb ue ſatiavit crudelitas, & ſanguis, quo ſitim Tyrannorum exſtin- unchn xit. Et præmii expers corpus ſit? Certè, ſi res ità ſe haberer, inge n pauci admodum forent, qui tantum fidei & Juſtitiæ defen- c, llil, dendæ cauſa facerent, ferrentque. Nazianzenus orat. 10. in is rhllsh Laud. Ceœæſaris ſic loquitur: Oportet corruptibile hoc induere Pkukmm h incorruptionem, & mortale hoc induere immortalitatem, ut cum Amqii eme anima cognatam carnem receperit, éam quoque ad gloriæ cœ- omſcllireg leſtis hæreditatem ſecum admittat, & jucunditates ſuas cum Mit mriuiet ipſa communicet, quæ ærumnarum par ticeps fuit. Ninm cir n Ponite ergo aliam Deum felicitatem in cœlo non propo- ptlim, & ſuiſſe ſervis ſuis, quàm hancce omnium maximam, quam ocu- orllnd onn⸗ lus non vidit, quam auris non audivit! Heu! cimeo ſanè, ne Gen de noh dicant quamplurimi, ſe illam minimi facereé; Num. 27. MWau- umd amdß ſzat anima noſtra ſuper cibo iſto leviſſimo. Propterea fe cum ger, us ni Hebræis nolle propter cœléſte manna relinquere ſturnos & Mrns' uenin. coturnices, ſeu quod idem eſt, pro bono nimium quantum rcſtur ulte à ſenſibus remoto, atque ipſi intellectui imperceptibili nolle re Aͤergo in ſe tot alia bona, quæ perſpicua ſunt ac ſenſu palpabilia deſe- 1Mon Deus rere. Quid ergo fecit errorum noſtrorum patientiſtimus Deus? rin partem3 Debilitati noſtræ ſeſe accormmodavit, atque ea para vit in cœ- melt, adhit lis, quæ non ſolum corporeis æquivalerenz, ſed & qualitate fo- nſltult, qu rent ſimilia, adeo, ùt hæ quoque manus, hæ aures, hæ nares; iti Gan hoc palatum, hi oculi propris ſuis illecebris perfruentur, ue- el ecuſati innato cujusvis deſiderio fieret ſatis, oportet corruptibile hoc zunn induere incorruptionem, quod etiam advertit S. Laurentius uri Juſtinianus, dicens. Caro ſpiritualis eſfelta per omnes ſenſus dun Aeba fuos multimodis exuberabit delicis. En 1e 1 Felis 14 equidem non nego exſpectandas etiaminum pauliſper Wginn bcum Aelicias illas, quas vobis appromitto. Patientia nobis neceſ- N eed paticntia, ſaria eſt, dicit Apoſtolus ad FHeb. 10. Ur reportetis promiſſio- cun L nem. Linſtrce ttm ti min. Concio Ruſtic. 47 5 et en nem. Si verò cenſus longè magis proficuus eſt, tametſi tar- n,glhuit⸗ diùs nonnihil reddarur, quis illud acceptare renuit? Ponite Hrunmandch, quæſo ruricolam ob oculos, qui cùm meſſis etiamnumimma- lmiͤh . cura eſt, meſſem auſpicari, ut horrea quamprimum frumen- e trin to impleat. Ponite illum congregare meſſores, diſpertiri fal- Anned. ſt Ces, metere, manipulos ligare, domum convchere & ſonan- rmin i tibus tribulis granum cogere, quid quæſo ad hæc diccris ? Nile o i An ſtultam hanc celeritatem & inſanam avaritiam probaretis? ylehtttn, n nunquid clamaretis potiùs, abſtine manus, ſiſte greffum, in- ofiet n Conſultiſſime & bonorum meorum prodige œconome? Nun- Anltilun quid meliùs eſt granum paulo tardiùs recondere, quando ni- s ut. mirum erit maturum, quàm illud citius horreis inferre im- nclwNPN perfectum, & proximum gorruptioni. Id ipſum diceretis Wimam quanon hortulano, poma necdum matura decerpere, paranti. An non cu! fcneo ſunen⸗ idem de vobis mihi dicere liceat? Qui in hac præfenti vita e;Numz. N tanto cum diſpendio, illas voluptates anticipatò vultis decer- Hoprers 6an pere, guaz tanto veſtro emolumento futuræ vicæ ſervare de- vere Einnos beretis? ut enim acutiſſimè dixit Philo Hebræus: Oblectamen- nüciarn qunnrun ta præſentis Vitæ, quid ſunt, niſi furta Aelectationum vitæ fu- Cheteeyidli dult turæ. Si ergo ica ſe res habet. Reſpondete obfeero Chriſtiani, thpn Wrdes an non Deus cùm ctiam corpori ſua prœmia reſervetc, illud- —R que in partem gloriæ quali hodierna die Chriſti corpus do- aneeapenſtün tatum eſt, admittat? an non, inquam, omnem excuſationi lo- is ule cum ſuſtulit 3 quando ſpiritui ſe ſubmittere & rationi cedere, hratb his in Chriſti gratiam ſubjugare detrectat? Quin ego dico vobis n inam omnem excuſationis locum etiam illi ademptum, quicunque thrbpelt er ignavus non dicam corporis caſtigationem, ſed vel mortem rcelſe timet, quique non ſummis votis expetit illud, quod terribi- ceni ölu 4 lium omnium rterribiliſſimum hactenus vocatur. n Quis ergo Sapientifſimi Dei noſtri decretum nen admi- S. 4. retur? qui non ſolùm animæ propriam in cœlis immortalita-Qutanunc ecumnunn “ tem, propriamque beatitudinem decrevit, ſed ad eandem glo- excuſatio Kecki tdhii riæ participationem etiam corpus voluit admittere? Atque delicatulis, chorii ideo hodierna triumphalis Amainan⸗ die illud Chriſto reſlieni 00 2 a 476 In Feſto Reſurrelctionis Domini. — ad ſpes noſtras animandas. Si idipſum nobis adpromittit, Eiu, poteſt ſanè fides à nobis exigere, quidquid demum placuc- . nin rit. Patiatur caducum corpus, ſubjugetur, ſuppritnatur, at- pnllon . tenuetur, & modis magis horridis deſtruatur; felix ilfud lenn & beatum! Namque crudelitatis genus non eſt, granarii Cullun quiete ſemina depromere, & illa aquis, ventis, gelu, prui- Mis ein nis, æſtui & ardoribus temporumque injuriis exponere, cùmnm zm Nr id ipſum, quod emoritur, debeat reviviſcere & reflorere. r hriu ie Surrexit ergo Chriſtus hodie humano pro ſolamine. kin re. Allcluja: n ſen ee A59662. eS eEr. e e e 259 8682. H6 en e A chronun C . Cj . Cmziti , L OncCIoO CIVICa. . B Aplum bonor Per Reſurrectionem Chriſti accipimus bo- Keudone nam noctem, bonum mane, & bonum diem. imn Nehend⸗ RKeſpicientes viderunt revolutum Lapid M nnri 3 um Lapidem. Marc. ohs ene e, 16. F. 1. –Frum eſt A. A. ſi ici igebi Lernſe Prrksati. Erum eſt A:A. i & nos reſpiciamus, videbimus ma- Sertt nobis væ hujus 6Snum Lapidem revolutum à cordibus noſtris; quid Urexit, ut diej. enim tam diuturnurn jejunium? magnus Lapis; tor Dum Cht W Poœrnitentiæ dies, magnus Lapis, tot viſi defectus A boſtes ili . & DEI offenſa „ magnus Lapis, illata veteranis Eenr terror conſuetudinibus violentia? magnus Lapis; tot generoſæ ns tiſl reſolutiones & propoſita i magnus Lapis. Sed aucſte imô ſin e videte magnum doloris Lapidem revolutum; qui Ffuimus A participes dolorum, erimus & gaudiorum. Poſt Nubila Phœ- dle onn bus. Alleluja ¹ & quare non: Eſt enim dier, quam fecit Mnm Dominus, ewultemus & Lætemur in ea, Pſ. 117. Alidâs Sol diem hain n facit, hodie Chriſtus. Manê valde vencrunt vorto jam ſole untnin ſed quomodo valde manè, ſi orto jam ſole ? id eſt ance Obuu ſolis naturalis ortum, orto jam ſole Chriſto. Allcluja? O pul- nn chrum ſepulchrum! Audiatur 8. Auguſtinus: Pulcher eff Inge Cbri- . Amnfiu nini. ſ . . . Concio Civica. viy i D Gr en miraculis, puleber in agellis, pulcher in ſermoni- “ n bus, pulcher in verberibus, puleher in ligno, pulcher in cœ- urt, n lo pulcher in ſepulchro. O igitur gaudioſum hodie! Eſt enim .— hi hodierna dies Mater dierum. Ità iterum S. Auguſt. ſerm. 136. Nt, gin Quaſi Mater lætitiæ, non Judæis, non militibus ad ſepulchrum. ſems, geld, Milites enim territi & Judæi ſunt anxii. Eſt enim dies ho- s one dh. dierna KRew dierum, ut Gregor. Naz. Aliæ omnes dies famulæ deNder. ſunt hujus diei. 8. Ephrem ſerm. de cruce. Eſt dies propria o o Aenii. Kidei noſtræ. Si enim Chriſtus non reſurrexiſſet, fruſtranea fuiſſet ſpes noſtra, ſed Chriſtus præceſſit, nos ergo feliciter ſequemur. Alleluja! Ergo hoc ſignificabat Joſeph e carce- . ee re ad thronum promotus. Hoc ſignificabat Samſon cum por- tis Gazæis triumphans. Ergo hoc denotabat Job de fimeto ad S duplum bonorum ditatus. Hoc denotabat Mardochæus re- ipimms? Pente ad honores vocatus. Hoc præfigurabat Iſaac, quem, dum elpemosn Sara peperit, ajebat : riſum fecit mibi Dominus! Gaudium mun den reſurgens Chriſtus fecit univerſis. Et ut cogitationes meas Hitm. Mar. vobis plenè aperiam, tria nobis hodie ſpecialia fecit DEUS: Bonam noctem, lætum manè, feliciſſimum diem. Mors il- lius erat nobis bona nox, ſurrectio bonum manè, & dum ie ità ſurrexit, ut viveret ſemper „bona dies. De quibus plura. . H Dum Chriſtus agnus innocens ad macellum duceretur, J. 2. nmagnel n 4 hoſtes illi iubilus, d 1 eE M Aiendi cte apud hoſtes illius erat merus jubilus, dum verò mortuus eſ- cocſſitas d, ſet, erat terror merus. Poſſet hic dici: plus per mortuum fida eſt gs, Un e motos fuiſſe, quàm per vivum, atque ità figura hujus Sam- magna fe- 56; N ſon fuiſſet: videbant enim Judæi in juſti cauſam elementa bete e unle⸗ conjuraſſe, omnia enim illorum ſcelus deteſtabantur. Nos num N pů contra in morte Chriſti ingens gaudii habemus argumen- DAt N um. Si enim non fuiſſet mortuus, vivificati non fuiſſemus; in , Sy' ſio moriendi neceſſitas facta eſt in Cbriſto ESI magna fe- 117 AN licitas. O bona nox. In illa nocte wortis Chriſti deletus r, Or0 eſt Chirographus debitorum noſtrorum, & placata eſt ira Dei ſole! Geh⸗ fupra univerſum genus humanum. Illa nocte è& latere Chriſti o Alelumnl, Sacramenta fluxére, ædificata eſt Eccleſia, Mater viventium, in: M. Oο0ο3 uri In Feſto Reſurrecfioni: Domini, Tade uti ex latere Adæ Eva Mater mortuorum. Hac nocte acce- n s pimus poteſtatem bene moriendi, & in Chriſto à laboribus “ . . . . —. . 5 et& non quieſcendi. Hac nocte mortis Chriſti majus bencficium fa- ¹ D ctum eſt hominibus mori ſemel, quàm nunquam, ut neque H mors amplius ſit cerribilium terribiliſſimum, ſed feliciſſi- r Penn g. 3. Fateor: Si pictorum phantaſiam conſulimus, ſemper Rechi Nrs ultra mortem formidabilem proponent. Si oratorum figuras adis, afusfn timenda di ibi eſſe nſtr . S & videri non poſ ,die . ſuper wupel non eſt. dicent tibi eſſe monſtrum ingens & videri non poſſe; dicent: H mors homines quærit, & oculos non habet, inſequitur homi- Len egol nes, & pedes non habet, devorat homines, & os non habet, r, tti nn vorat carnem, & non carneſcit, abſumit adipem, & non pin- igoroſun gueſcit, cor non habetr, ne ullius miſereri poſſir, At homo, rhini inkt qui ſcit, quid mori ſit in Chriſto, clamat: Ubi eſt mors victoria fmiith i tua à Per mortem nunc redditur noſtra navis ſecura, ut mo- Tae bon ri aliud non ſit, quam in optato portu appellere. Et felix Pa- 0dr ſio pret ſcha, id eſt tranſitus de his temporalibus ad æterna. Homo leelzir n nunc moritur, ut Phœnix, dies ſuos multiplicans; reſcindit em, o eni, vitæ paſſus ad augenda ſpacia æternitatis. Sapientiores nune iam facti ſumus, dum per mortem obmuteſcimus, cum ſcientia el vereeun non inſolertia loquendi, ſed ſcientia moriendi ſita ſit, quam balliue ſu didicerunt omnes, qui in Chriſto moriuntur. O bona nox, iens tnies omnem lacrymam abſtergens, omnem triſtitiam auferens, toleſtis co⸗ omnem dolorem ſupprimens! Mors juſti minùs dolenda me rocem eſt, quàm quies fatigati; refocillantur enim membra morta- 1 kire lia immortalirate. Sepulchrum porta Paradiſi factum eſt. wibis nin Qui moritur cum Chriſto, vivet cum Chriſto, & qui ſic mo- lnim 0 ritur, viyet in æternum. . uden 4 §. 4. Poſt bonam noctem ſequitur bomim manè. Hoc ma- Hr bes e. nè eſt certiſſima ſpes reſurrectionis noſtræ. Ipſe enim præ- n 8 nis bonum dit nos, & quod contigit capiti, continget & membris, ut Cit en mane, ſicut in Adam omnes moriuntur, ità &q in Chriſto omnes Abdt H — „ OrE Nnne aen vivificabuntur. Sed ut hoc manè declarem amplius, ſcite: 8 Non ſurrexit ut Lazarus, iterum moriturus, non ut Filius Ken viduæ mmi Concio ci vica: 479 n. RrN viduæ in Naim, non ut Filia Archiſynagogæ, ſed ſemper nrbi victurus; neque Chriſto mors ultra dominabitur. Hoc bo- .⸗ nii . num manè precatus eſt primò Patribus in Limbo, quibus nin certè non fuit horribile, ſurgite morrui, audire, dum experie- 4 „un bantur, tot annorum Luſtris ſuſpenſa deſideria tandem im- umm, ed Keſd pleri. nentii Hoc bonum manè precatus eſt ſanctiſſimo corpori ſuo; mmiünsem Salve millies,6 fideliſſime collega victoriæ meæ, dicebat! ah è arca plusquam Noëtiea! itane diluvium paſſionis huc te ve- titon lezn xit ſuper rupem hujus petræ ſepulchralis. O chariſſima ar- bet, inequinr la ca! en ego columbula tua ante tres dies emifſa, tibi ramum 16, os an t olivæ, tibi laurum reporto, & in corpus ingreſſa anima fe- Adpem, om cit glorioſum. Et jam lux erat in oculis, aurum in capillis, polir, A h purpura in labiis, in corpore candor. lpſa terra non tam Cbi tmos tin trcmit, quàm in reſurrectione Chriſti exultavit. . nafis ſeclra,t n Tale bonum manè anima cujusvis hominis beati cor- . . Ppeler Nilt pori ſuo precabitur, dicens: veni corpus chariſſimun Zal io⸗ atena Hon de caligine ad lucem, de carcere ad libertatem, de bello ad corpus re- cican; elii paccem, de exilio ad patriam, de pugna ad lauream, de vertentis. thientoe nun morte ad vitam. Veni corpus benediéctum manibus, quas wns, Cun ſdern reprefla verecundiâ orando elevâſti, benedictum genibus, quæ wütiialn callo aſſiduè flectens obduxiſti, benedictum pectore, quod iumr. 0 bonn poœnitens toties coneuſſiſti, benedictum Oculis, quos Angeli- n cihoum n ea modeſtià coërcuiſti. Veni⸗ ? ah qualis iner electos erit ti minls l ad hanc vocem aſpectus! quàm mutuò amenus intuitus, n menbnan quam feſtivæ congratulationes, in corde tripudia, plauſus- cnimn l ian: in moribus, riſus in ore! felix manè! Nau liben Tandem Chriſtus poſt bonum manè etiam fecit nobis . 6. Chrlto preonum diem, hæc enirn eſt dies, quam fecit Dominus. Bo- kelia ter⸗ He num diem, quia feliciſſimæ æternitates. O quis ſat explicet, bona dies- hun mane, n quantum hoc ſit, quam nobis per reſurrectionem ſpem fe- bz Nnn eit Chriſtus. Humanis viribus inexplieabile S. Propheta re- ger in gius Pſ. I15. aſſerit: Diwi in exceſſu meo omnis homo men- KXn 6 dax, id eſt: in extaſi, qua raptus fui ad cœlum „vidi, quæ ibi Cbren Anh ſint, . UN. iung, 6 480 = In Feſto Reſurreſtionis Domini. ſint, & aliud dicere non potui, quâàm omnis homo mendax. Qlaſi diceret, nullus eſt, qui deſeribens diem cœleſtis bea- titudinis aliud pro vero non ſonet; ut melius ſit de hoc die dicere, quid non ſit, quàm quid ſit. S. Joannes in Apoca- lypſi ſua civitatem ſanctam deſcribens; dum de pulchritu- dine illius dicere non præſumeret, pretioſum illius ornatum tantummodo expreſſit. O bonam diem! 7. Vigdcamus, quâàm adludant figuræ in teſtamento veteri Figuræ ve- . . . 1. . . tetesnon adductæ: exprimere cœli delicias debebat Paradiſus; ſed in ſuſſiceiunt Paradiſum intravit ſerpens & peccatum; in cœlo prima glo- ad erbri- riæ prærogativa eſt ſecuritas gratiæ, in quo omnes ibi vivume delicias Confirmati in perpetuas æternitates. Cœli manſionem repræ- Paradiſi, ſentabant tabernacula Moyſi, ſed cum his filii Iſfraël peregri- nati ſunt per deſertum, in cœlo DEUsS cum ſanctis ſuis habi- tabit ſicut in Patria. Manna quidem omnes continebat in ſe ſapores, ad in diem alterum non durabat tam celeri cor- ruptioni noxium, in colo corpora noſtra mortalia & carnea incorruptibilia erunt, & immortalia. Terra promiſſionis hy- perbolicè lacte & melle fluebat, quæ verò lactis & mellis cum cœli dulcedine comparatio ! Civitas Hieruſalem dicta pacis civitas, ſed quoties eandem oppugnari, bellis obſideri & ſæpius deſtructam legimus; in cœlo tantùm pax eſt ſe- cura, ab intus exulat diſcordia, deforis hoſtes illi non appro- piant. In templo Salomonis Sancta ſanctorum appenſo velo tegebantur, ibi DEUs inviſibilis loquebatur per oracula, & quo non niſi ſemel Sacerdoti intrare licebat, & in gloria DEUS omnibus manifeſtus ſeſe ad videndum & fruendum exhibet, nec uno die vel anno, ſed per omnem æternitatem intrare licebit. Pſaltes regius Pſ. 59. torrentem vocat : de torrente voluptatis ſuæ potabis eos; ſed quid torrens? Mare exi- guum eſt. In torrente citò aquæ tranſeunt, hic deliciæ ſunt . permanentes. Iſaias 25. vocat convivium pinguium; ſed con- vivium inchoatur à fame, continuatur cum gaudio, finitur cum faſtidio; coli gloria perpetuò exſatiat, & deſiderium ſui . . ſem- rtenn ign, gun Ccregoune on ſon, PlI Nen Ntis otlcos etnun as Antelune Redite e öduumm ir bohrier no 66 nolrre Uel hethech eltdadenn S0h Kor Dncin. ui lem mon, & Klcias, n. pnontacit Uetüetahig Mam anin oſita en Rox ba Concio Civica. 481 nsͤhaentwl ſem itat, d qua falnes non cruciac, faſtidium fe Cen arel emper cxol at, a g en cruclat, faſtidium non fa- 3 tenn caltgne⸗ tigat, gaudium non ceſſat. Sapientiæ 5. Regnum appellatur. giis ſr elrt Ut regnum ex Rege & ſubditis componitur, in cœlo ſubditi ünnes rr non ſunt, ſed cum Chriſto regnantes in libertate filiorum n Ceplleht DEI. Oſeæ 2. Dies nuptialis nominatur, at: amor in nu- inlliu Olutnr ptiis paucos inter dies langueſcit & immutatur, in coœlo in ternum amabimur. O bonam diem, quam nobis Chriſtus nithapennd vett Sol in reſurrectione ſua oriens inchoavit. dur ulſisſti Redite ergo ſpes noſtræ! vos in monte Calvariæ ante S. 8s. in caloignn triduum vix non deſperabatis, quando Chriſtum in cruce eſorre⸗ 0onnnes bi in lugubriter noctem mortis dormire videbatis! redite, redite gna prio- munfonendmn ſpes noſtræ! ecce mutata eſt Scena in bonum mane, & inver- rum muta- flilſiael peng ſa eſt Perſpectiva in diem optimum. Ecce corona ſpinea fa- t10. n ſanctis ſuis hi cta eſt diadema. Arundo facta eſt virga regia, opprobria wnes Continebatt facta ſunt obſequia, mons Golgothæus factus eſt gloria Ca- dat tanm Celeti . pitolina. orrala& ï O! quid dicam hic! caro mea, quid ergo times tan- promilionö dem mori, & dormire prius noctem, cujus neceſſitas facta 1d lis & well eſt felicitas, nox bona! nox hæc ſicut dies illuminabitur. 8Nrruldem ddn Mors non facit perpetuum divortium inter animam & corpus, en Nlsld ſed veniet aliquando aurea illa hora, & iterum accipiet corpus un uck! fpPponſam animam ſuam. Et in carne videbis DEUIM. tuum; bicn Uivon dn Repoſita enim eſt hæc ſpes in ſinu tuo. Sit ergo hæc taſe nrd nox bona, hoc bonum mane, hæc dies bona Korn e noſtrum levamen, Solamen, Amen. banr N Alleluja! loeber, Ke lendumn Eim. Oceññ Ttenuli: hrenteln e nidtorre eunryhic en znohiumsktt pgviumzi 4 glgo⸗ dee In 4³2 In Feſto Reſurrectionis Domini. . è Concio Aulica. Spes in Deum non confundit. Qui ſunt hi ſermones, quos confertis ad invicem & eſtis sriſtes? Luc. 24. De= & Uis ſibi perſuadeat ſolatioſiſſimam Anaſtaſin Re- F. 1. demptoris, in quibusdam adhuc triſtitiam cauſa- Poflunt E re? quis non admiretur? quid enim aliud ſonant Modis bonj W verba Lucæ 24. & eſtis triſtes? Reſurrectio Chri- ſultare. ſti tota ſpes noſtra eſt, victoria noſtra eſt, trium- Perſit ſuperhos. Non audiebat impertinax: heati mites. Jam phus noſter eſt, & quomodo hoc: & eſtis triſtes? Triſti- tia ſcilicet ponalis illis, qui in paſſionis ſacræ proceſſu clama- bant: nolumus regnare hunc ſuper nos. sSNon potuit enim Superbia ſibi perſuadere, rem pauperum eò ſe levaturam, ut beati pauperes ſpiritu dicerentur. Et ipſo opere impleri: di- tamen verificatum videt, iratus non habet miſericordiam (apud Deum); é contra, manſuetis dabit gratiam. Ridebat Sarca- ſtica vanitas beatitudinem flentium, & nunc videt confolatos. Furebat avaritia, dum beati miſcricordes dicebantur, nunc ipſo opere impleri experitur, avari regnum Dei non poſidebunt. Impudens ſtultitia videbatur carni, beatos eſſe mundicordes, jam confuſione plena fornicaria quaſi ſtercus in via. Quid- quid ogganniant invidi in beatos pacificos, Væ jam pro- mulgatum eſt iis, qui in viam Cain abierant. Ut nunc omnes hoſtes Chriſti lamentari poſſint: quid nobis profuit ſuperhia? Crux enim in Vexillum victoriæ, clavi in ma gnetes, funes in au- rea vincula, ſpinæ in roſas, alba veſtis in purpuram, totus do- lor in gaudium mutatus eſt, & princeps hujus mundi ejectus eſt foras, ſpe ſua djecti omnes inimici crucis Chriſti. Spes noſtra in reſurgente Salvatore erecta eſt. Sic nimirum in pa- tientia & ſpe fortitudo noſtra, ſpes autem in Deum nunquam confundit. Quod præſentis dictionis ſit argumentum. Spes — 7* o, fiangto rrs gole puretahle iidnun 1Mu ſichs ng . Eherame eminiwirumm 4Chriſto ian unce Nohe Mrimns lo⸗ Uios ncerbhns Alkriclig Nercidlo dorn .Dhreles ſbi m Nenrztionem. nen heban el Uteligo: 8 Libus, ſec uupior in Uhum Re⸗ Gynec n. Q un Inrel neno dol elte fores, Aluumn chocr vhiin Concio Aulica. 463 ⸗ — ot Sbpes opinione Senecæ eſt nomen boni incerti. Sed hinc 5. 2. ,B Philoſopho ſermo fuit de illa ſpe, quam ſolam ſuis in tene- — ün t bris dignoſcere potuit. Hæc nititur fundamento facilè mo- bili fnacda- ullichtt. bili, quia bono caduco & humano. Mirum proinde non eſt, mento in- 1 44 imwient ſi nutet atque vacillet. Non hoc ex genere ſpes noſtra eſt „I deber. ſiquidem tam certa, ut ſolà exſpectatione boni promiſſi redde- urn M rse nos felices poſſit. Gloriamur in ſpe gloriæ filiorum Dei. L — . Rom.5. Quòd veròô ſpes bono caduco & humano facilè nu- “ di tet & ſperantes confundat, ab experientia petamus. Pro quo nni dlunn nemini mirum videbitur, ſi fecero id, quod Sanctæ mulieres ” 97 Reſntecioc & Chriſto jam Glorioſo ſepulchra viſitatum proceſſero. Si ia noſtichtin aliunde Paſcha tranſitum ſonat. Atö miſts! Ii Primus locus, quo progredimur. eſt famoſa illa Troja, in g. 3. re proceſiu din cujus ruderibus viſuntur complura veterum monumenta, ſe- Spes ho- Non doidan prulchra intelligo heroum illorum, qui decadem annorum pro Dortecl. lenum exercitio fortitudinis ſuæ habuerunt. Super Lapides ſepul- o opereinplenid chrales ſibi manes illorum obmurmurant, neſcio, quæ ad la- Ntasnie n mentationem. Quæro: quid eſtis triſtes? & reſpondent: nos riurdin u autem ſperabamus. At nunc Trojes fuêre Ilium! Tros Ilium . Nichet ee. fuére! eVidtn ridand Intelligo: Sperabant in ſuo profano Palladio, in timidis Goedemeun nnef penatibus, ſed ſpes fuit illa caduca „ex hac tam lamentabili Deimmn hite ruina rapior in quatuordecim Aſſveri Provincias; & occurrirt Uu nnd ſepulchrum Reginæ Vaſthe. Super illud ſedebat umbra re- kercusin u gia, quæ Gynecæo ſubmiſſa & interpolara voce flebile quid ſebs, ejnß enarrabat. Quæro cur eſtis triſtes ? Et audio, nos autem ſpe- rant. Utnuncon rabamus. Intelligo: eſt illa, eſt illa Regina, quæ ſpem in affe- uieſhe ctu humano poſuit, ſed favores facti ſunt va fores, ut ajunt Hi- nene ſpani, ante fores. Verto me in Perſiam, in qua viſitur ſepul- migneles NM chrum Cyri, ſuper illud ſedet ſpectrum ſinè capite, ponè ſe upuran, Ges habens ſaccurn ſanguine madentem, ex parte lachrymantur huns omn 8 aulici, interpello: quid eſtis triſtes? Et ajunt, nos autem ſpera- ucs ch bamus. Intelligo: Caput ſpei veſtræ demeſſum eſt, dum To- Gie nüinitun „myis capto Cyro, caput ejus à corpore reſectum ſacco ſan- inDeum un Ppp 2 guine upue 484 In Feſio Reſurreffioni: Domini. — guine pleno impoſuit, dicens: Satia te ſunguine, quem ſitivi- itemln ſti. Hunc ſpes in fortuna dereliquit. Ex Perſia propero in i luctl Macedoniam, ibi videre erat fideliſſimi Cliti Alexandri Archi- Htrui ſtrategi urnam. Circa hanc ſibi narrant conheroës Cliti tra- ne * 4 gœdian. Quæro: quid eſtis triſtes? & reponunt, nos autem i lae⸗ ſperabamus. Intelligo: eſt ille fidelis Alexandri heros, quetn c i Rex in ebrietate occidit, pro omnis fidelitatis præmio. Hunc lni “ ſpes ſui conſilii dereliquit. Non procul indè ſpecto ipſiusmet iun n Alexandri mortale monumentum, circa illud pueri dividunt Nmn.. exſpectatam hæreditatem, triſtemque regni diviſionem pro- un aan ceres ſilentiarii videre cogunrur. Quæro: quid eſtis triſtes? ni 4 d⸗ & audio: nos autem ſperabamus: Sed ſpes illa fuit vana, va- iſii ſm⸗ næ Lachrymæ, de pluribus mundis necdum occupatis. Hos Nn Nrel ſpes ſui Principis fefellit. Ex Macedonia Conſtantinopolim Sinmindi dum venio, primo aſpectui patet Lapis ſepulchralis Ablavii? 1 en Quem contriſtati legunt & relegunt conſpirationis compli- torum di ces & membra. Quæro iterum: quid eſtis triſtes? & perci- nm,9 len pio: coronam dum apponere voluit, caput non invenit. In- umut/ telligo: conſpiratio non ſucceſſit, ſpe boni ſucceſſus in malo ucnin, privatus eſt. Hinc Romam me verto & video Julii oſſla, & Coperitar circa contendentes de purpura Senatores. Interrumpo ſermo- niidedimmus nes & inquio: quid eſtis triſtes? Sperabamus: percipio: Ju- nebeatan lius ſperavit in Bruto, qui contineret Senatum, & ipſe incen- ila abyt tor fuit, ſpes amicorum hunc throno ſpoliavit. Romàâ di- iitir, gte verto Capuam, ſupra ſepulchrum ſedet ſpeculabundus Hanni- on unius bal. Procatus is eſt Romam, ſi properaſſet ſponſam accepiſ- 6 guocun ſet, ſed tardè venienti corbis remanſit. Infinitus ſim, ſi omnes Ueuim ſpei vanæ ruinas perluſtrem. Ex his ſufficienter patet, quâm ondtoris, vanæ hominum ſpes & inanes cogitationes, niſi firmàâ divini ihnſeh brachii anchoràâ ſolidiori fundo innitantur. Hinc Job. 11. Jes lmnicimn llorum abominatio animæ. rlin, . 4. R evertamur nunc in Civitatem Sanéctam! & adeamus ſepul- Ann Arches ⸗ chrumInnocentiſſimiAbel, ominor nec oſſiculum de illo ſuper- i k ſanorum. eſſe; jacet enim hic plus quàm 1000. annorum, ſed ecce Me- catmn⸗ „ ini. — Concio Aulicd. 437 lnmnin tamorphoſin ſacratiorem. Abel revixit & cantat Alleluja. i Arnkinn Viſitemus ſepulchrum obedientiſſimi Iſaac. Sed quid intel- ocleros i ligo, Iſaac riſus interpretatur, fecit ei Dominus riſum, & vi- eroes i cæ reſtituit. Accedamus monumentum caſtiſſimi Joſeph, Pnum,tban cujus ingrata ÆEgyptus nec oſſa ultra habere meruit. Et quid tnli benos gn audio, de carcere ſepulchri liberatus eſt. Inſpiciamus patien- nspumig lin tiſſimi Jobi reliquias, ſine dubio non niſi ſacros cineres de- de ſelhihiune prehendemus. Et en! in longè excellentiorem fortunam re- uduei ifin floruit. Contemtus quandoque hic deliteſcir Mardochæus, gnichilene ſed jam nimis honoratus eſt, quem Rex Gloriæ ſic voluit ho- : gtid eſtsnu norari. Ad longe ſplendidiorem coronam ſurrexit David. Et Gilfeeen qui viſi ſunt oculis inſipientium mori, illi autem ſurrexe- nocenpes h runt in Sancta ciwitate & apparuerunt multis. O quàm alia Conſtaminopkh ſpes in mundialibus, alia quæ eſt in Chriſto Eſu Domino no- dulchrils Ablent ſtro. Spes mundi deficit, ſpes in Deo reficit. Et hoc eſt il- Ppirnionis oon⸗ lud ovum Paſchale, quod hodie vobis explicat S. Auguſtinus Smis/A en ſerm. 29. de verb. Domini. Owum eſt ſpes & nondum res, non imenn h quia 0oum eſt aliquid, ſed nondum pullus eſt, non videtur, . Cccells in ngd quia operitur, ſed cum patientia exſpectatur. Sic ſpes noſtra ded Wioli, & defacto operitur fidei velamine, ſed cum foœnore expectatur, TemundNRtndn dum videbimus eum in carne noſtra, ſicuti eſt. nns. eihid) O ſanè beatam ſpem! Omnes perfectiones & attributa, quibus g. . Vnun, Kibinet imenſa illa abyſſus divinæ bonitatis noſtra concipiendi ratione bes con-⸗ — — . . . . . cepta ecx conſtituitur, graviſſimam nobis vim faciunt, ut in Deo ſpere- omnidus ad . mus non unius alicujus generis bonum, ſed cujuslibet planè Dei attri⸗ wcan ick generis, quocunque nobis opus fuerit, naturæ, gratiæ & glo- dutis. Airſon ai riæ. Quid enim non fiat per providentiam Dei, ur noſtri Opifi- ftingfin i cis & conditoris. Miſerationem Servatoris, & potentiam Domi- ctenter. ende ni qui ſupra ſe habet neminem. esylil ime⸗ Si conjiciamus obtutum in Providentiam Conditoris in- 7 Hne Kon- quit per Iſaiam 46. Ego feci é&ᷓ ego feram. Ego vos condidi, quando eratis nihil, facilé proinde inducere in animum por- n Kihann, elſtis, me in cunctis veſtris indigentiis ſublevandis non defaci- falumtellie gandum, & ut S. Greg. I. 24. MoOral c. 17. Qui necdum fadta 7 4³⁶ In Feſto Reſurrectionis Domini. curavit ut eſent, quæ fadta ſunt, non deſerit. Majorem ta- men fiduciam debemus reponere in miſeratione Dei Servato- ris & Redemptoris, etſi tantam debeamus ipſi Conditori noli timere, ego redemi te Iſa.42. Si enim fateri volumus quod eſt, ex quo verbum noſtra cauſa humanam carnem induit, eò no- ſtra eſt aucta dignitas, ut ſi ipſe Chriſtus eſt oculus Patris, nos ejusdem pupilla ſimus, cui complementum impoſuit glorio- sè reſurgens. . Spe i Id tandem, quod firmitatem ſpei noſtræ perficit & abſol- Beum ha- Vit, eſt, quod Deus non tantùm ut noſter conditor providen- bet bonum tiam habeat, qua ſciat noſtræ egeſtati ſuccurrere, & Servator ſueceſſum. verò, noſtri miſeratione moveatur & opem ferre velit, ſed quod eam etiam tanquam Dominus Univerſorum, cujus nutui cuncta parent, ferre non poſſit, minùs quàm velit. Si quid uſpiam eſt, quod poteſtatem ejus excedat, & quod ipſe effe- ctum, etſi velit facere non poſſit, permittam omnino libens ait Mellifluus, ut pleno jure & arbitrio ſpem in alio, quam Deo reponatis. At ſi nihil uſpiam eſt, cur non in eum omnem noſtram fiduciam projicimus? cur inter ejus Providentiæ bra- chia ſecuri non acquieſcimus? hac ſanè causâ aptiſſimè dici voluit. Deus ſpei. ad Rom. 15. & quanquam deſerti nonnun- quam ab eo videamur & derelicti, dum gravi ſub ærumnæ onere gemere ſinimur, id ipſum tamen ſingulari arte fit: qui apes curat, aufert quidem ipſis mel redundans, ne orio tor- peſcant. Ilud camen, quo indigent, non tollit, ne miſellæ fa- me emori cogantur. Non vidi juſtum derelictum, ſic David artificium hoc obſervans cecinit, nec ſemen ejus quærens panem. G 5. 7. O quàm non recreati fuerunt poſt longam exſpectatio- Gaud ium j 4 S8, patum em ſpe tamen pleniſſimi 88. Patres in Limbo. Tunc clauſit in Limbo. Jeremias librum Lamentationum, tunc triſtem tunicam pelli- ceam abjecit & gloriam induit. Tunc Moyſes & Maria tympa- num & claſſicum, David Pſalrerium arripuit. Cantemus! Can- aſcen- temus Domino, gloriosè enim magnificatus eſt, equum & —— ſatoremn 4 1honsc jemerel, 1 Sca inc1)1 in niltr /4 aſ untn Hiahan. Mmuetlo. 60 jun jerj us und iPr Plitti ir Gal ſt baigean e Aelt er he ngrdan Di = Donin — ds ipiConiri, tifolum NN Cuhemnindit ein hckocnlus pnhn. uum inpolii gini Mre efit K i erconiorroi Gccurrere,. dene mfetre eloſigi Crum, cujus in Udm pelit. Filn 6& vod ies ittaun omtino ke em in lon nonineumomit Proridenti ln Millmecle Cand dLeründohnn n ghaun ngllmimeft Aundnm, de Rron In tollt, ae nille n Eeteickunſcnme ſenen en n longam elhtn linbo, Imd emitem tmnin S huit, Cahtemi⸗ m catus l: „ cals n, Concio Aulica. 487 aſcenſorem dejicit in mare & mare rubrum amaræ paſſionis. Et factus eſt in reſurrectione terræ motus, non quòd terra tremeret, ſed præ gaudio exultaret in reſurrectione, ità Ven. Beda in c. 28. Matth. & tum figura figuratum. Mirabatur, erat enim videre redivivum Abelem. Ita Epiphanius, ecce Virga MWoyſis converſa in ſerpentem redüt in Virgam triumphaio- ris. Ità Dam. Ecce Virga Aaron triduo ſicca floret iterum in tabernaculo. Ità Bonavent. Ecce Virga de radice Ieſſe, quæ triduo jam reciſa ab arbore frultum tulit. ità Gregor. Ecce novus Samſon triumphat cum portis Gazæis &y redit victor Philiſtinorum. Ità Gregor. Ecce Joſeph è& carcere du- citur & ad ſceptra elevatur. Ità Orig. Ecce patientiſſimus Job erigitur & duplicatis bonis ditatur: Ecce mitiſſimus Da- niel adeſt ex lacu Leonum & ad principatum vocatur. Et tota tragoædia in ſpectabilem & jucundam ſcenam mutata eſt. Sic eſt: Spes in Deum non confundit. Amen. Alleluja! In N §. 1. In arbore Majali li- Zulæ; ci- triua au- rantia ap- parent & non ſunt. 48 G 59 (o) Ser. see, 2S6, d898,. 296 862. T 52 62. 69367. 359 562. eee In Feſto SS. Philippi & Jacobi Apo- ſtolorum. Concio Ruſtica. Occ aſione arboris Majalis oſtenditur ho- mines ſuo damno tantùm ſpectare in rebus ad-ſalu- tem ſpectantibus apparentias, cùm ſola veritas . ſpectanda ſit. Ego ſum Via, Vetitas, & ia. Joan. 14. ☛ Ene hodie canit Poëta: Diffugère nives, rede- & unt jam gramina Campis. Avia noſtra terra huc- 1usque nivibus quaſi luctuoſa ſindone induta, lu- 6 ctum exuit, & bonæ ſpei colore aſſumpto, jucun- di viroris veſte ad Lætitiam ornata comparet. Pra- ta vireſcunt, campi colorantur, horti transformant ſe, arbo- res ſunt in floribus, accinunt aves, animalia reviviſcunt, & homines ipſi è ſex menſium latibulis prodeunt in apricum. Hodie delicioſus menſium amor exoritur. Et aulici ſuo Prin- cipi, cives ſenatui, milites ſuo Gubernatori, ſervi Dominis, ſub jucundo muſices concentu arborem majalem, neſcio qui- bus ligularum & fructuum phaleris exornatam erigunt ad ju- cunditatem. At unum interrogo: itane ligulæ in arboribus creſcunt ? mira & fertilis Patria! ubi etiam Aurantia & Citrina carpuntur ab illis arboribus, quæ non niſi hispidos ſtrobilos protrudunt alibi! Niſi meam fallat opinionem, vi- ſuique illudat genialis hominum inventio decipere peraſſve- ta. Quid enim ? tota curat apparere & penitus negligit eſ- ſe, quod apparet. Hoc ipſum eſt, quod in arbore majali ob- ſervo. Apparent ligulæ; & colorata ſunt ramenta. Ap- parent nen Autan loenarbor Cla An m t elha nlenl Sipprentin eo ſtaruas: n;, ſd mun n etiatn 6 ſeriutb, & Urer ntmaſd e naienemn letſeuſis en 1 ſietnds dn 6o ſoſhet bo lodeloguim⸗ lare homines, Klen poti 1tit, Jun Pſuin Verit Rerx polen poiſtam, 1 klellkatun Mnumn. Q It: Piimus mum: iafE ml lntapo ni Angent Ariktt, endendnit lln Ciur au — Concio Ruſtie. 489 “r parent Aurantia & Citrina, & ſunt illorum figura chartacea. Tota arbor apparet vivida & eſt ſine radice, & jam ſine me- cob! . dlluBuilla. At, at: Licet in veritate non ſint, quid homines cu- rant ? modo oculis illudant, ſufficit pro veritate apparentia, ut delectent. . Sinwmile quid deprehendo in pictis tabulis: omnia ad oculum, H §. 2. C. ad apparentiam; video pictos flores, ſed non habent odores; mines §S; amant de- video ſtatuas, ſed vitam non habent. Video chorum muſi-cipere & Oſtenditur cum, ſed mutus eſt. Cumque omnia ſint tantùm ad ocu-decipi. in teh h Ium, etiam ipſa majalis lætitia plus habebit apparentiæ, qum m ſol fenin veritatis, & ſic mundus amat decipere & homines decipi. Aliter in majali horto ſuo DEUS. Mundus hortulanam ha- oan. 14 bert vanitatem & apparentiam, Chriſtus veritatem mundus paſcit ſenſus extrinſecos, Chriſtus etiam intrinſecos. Mun- kkugere niſes,t dus pietatis umbram, Chriſtus virtutis ſoliditatem colit Mun- Ugn holt tant. do ſufficit bonum apparere, Chriſto & eſſe. Intendo vobis 6ſacne incir:, hodie loqui non ad oculum, ſed ad aurem, ſed ad cor, & oſten- re limpto e dere homines, ſuo damnòô tantùm ſpectare in rebus virtutem Nnand coinprret . & ſalutem potiſſimum concernentibus, cùm ſola ſpectanda Enfarmantſe,ih ſit veritas, quando apparentiàâ non decipitur ille, qui dicit: Grmän ilo Ego ſum Veritas. rolem n i Rex volens gerere bellum contra falſitarem, quæſivit §. 3. . e fäfi Antagoniſtam, convocavit ergo univerſitatem, & ſingula- anin i Dn rum faculratum petivit conſilium, quid opponeret falſitati ſeu artium eInartl, NMNKLͦ. fortiſſimum. Quævis ergo facultas ſuccinctè opinionem ſuam ſenſus, en lene edixit: Primus ſurrexit Legiſta: Et ait, Imperatorem eſſe duid con., wmmn eiht fortiſſimum : qui mundi Dominus appellatur L. depreca-tem fortil- me igllene⸗ tio in ff. & triplici corona redimitur; Aquisgrani ferrea ab ſimum. ubi eriun Archi-Epiſcopo Colonienſi, ad ſignificandam fortitudinem, uæ pon Mediolani argentea, & ſignificat ejus puritatem, à Papa co- mn fllar ohinn ronatur aurea, proptet excellentiam ſuper omnes. Secun- tio lahenh. dus erat Canoniſta, qui Papam propoſuit; Imperator enim il- eKpenitu g lius Filius dicitur, 96. di. c. Si impe. Et proptereà Papæ !illa in- din rate terjectio admirantis dicitur à Papa, quod Papa ſit ſummè ad- ſun nm Qꝗ mira- 49So In Feſto 5S. Philippi & Facobi Apoſtolorum. mirabilis in terris, gerens vicem DEI. Tertius prodivit Phi- loſophus, qui pro natura ſententiam dixit: cùm nullæ le- ges naturam corrumpere poſſint. Inſt. de legit. agna. tu in fi. & L. jura ſanguinis in ff. de Reg. juv. Et natura conſuerudi- nem vincit, ut habetur 2. Ech. Poſt hunc Metaphyſicus defi- nmiit pro ſcientia ſecundum Ariſtotelem nihil melius eſt ſcien- tiâ & intellectu, quàm DEUs. Hiſtoricus ambitionem præ- ferebat: Quando nec Cæſar vult priorem, nec Pompejus pa- rem. Orator amorem dixit: amor enim vincit omnia: Cu- rialis fortunam appellavit; ſi enim fortuna volet, fies de conſu- le Rhetor, ſi volet hæc eadem, fies de Rhetore Conſul. Civis jactabat conſuetudinis potentiam; hæe enim leges inkäirmat & confirmat. C. de quibus in ff. Miles ajebat exerci- zum eſſe omnium fortiſſimum, cùm etiam Imperatores & Pontifices dejiciat. Religioſus de ſua Religione protulit ex Cap. de ſumma Trinitate: nihil eſt, quod ità nequeat caſui ſubeſſe, quàm vera religio. Audivit has ſapientûm ſenten- tias imperatrix, interrupit conſilium, & dixit, & edixit: Qui- libet Cicero pro domo ſua, etiam ego meam opinionem ape- riam: Mulier eſt omnium fortiſſima. Pro quo Salomon Pro- verb. 7. citavit: Mulier vulneratos dejecit, & fortiſſimi qui- que interfecti ſunt ab ea. Ibid. v. 26. Imperator his auditis ubriſit, & poſt omnes Theologum interrogavit: qui veri- tatem fortiſſimam dixit: & pro ſua ſententia totum conſi- lium Darii citavit ex Esdræ 3. C. 3. quod Zorobabelis ſenten- tiæ pro veritate acclamârunt, magna eſt veritas! magna eſt Veritas! L ,B S. 4. Hoc audiens veritas accepit comitem ſororem juſtitiam Sn ma- triumphatura in civitatibus. At: quia Juſtitia erat vultu ſat ias LOrVa, & vVeritas nuda maleque veſtita, intrantes civitatem ab homini- à nemine ſalutabantur, neque ab ullo ſuſcipiebantur. Coactæ bus⸗ ergo erant ſub Dio habitare. Interim tumultuoſi cives de his hoſpitibus metuentes conſpirârunt, ut illas repellerent, ru- des metuebant inſtrui, atque tunc ad ſervanda plura obliga- ri⸗ . — Iue mod ſri ünebe Gieere, un crentu,, ln e monuien . grenpelt 1 Poliberen Vetiün, fetn nern cutn etſe ligt i ugne dn n ego flli imk n lt, 9 lirificeles ep icss aNdat ſwminn moce Pernt paren buncare ewer, Cdad il⸗ Daparentis ttur cot! d atrinſeca I in anin. lboe non elt Welle Colo Tele Hiſte iſtenn ellum bla umumphus Wenpeſtats Menid! 5 anmnium, Erund 4Alunu — Terin i kn lln Alei, elezt gunn rnitur CClitn lerphyſian hihliarlig etſt as mbiihnan an famgtehoneiun Iun viitonkia! naolenfes eooi⸗ Rherore Conil Amn; kuc etinlk Mils jeber ei tium Inperztor cligione protulie 0d i begnen el spientin in luit, Acclri⸗ (CD 1n Opinionem e⸗ 9oAondadrd r Kinniinii lpenacr hi nt terogarit: uiſe ehrentin iOtun n Lorobabels en. K eitm! muß emn Cororenn lin Pultiua crt in, ,itrantes n ipiebannn e ulnulcuol in t ilas chelem, rrandt Uin⸗ ⸗ Concio Ruſtica. 491 — ri, quæ modo per craſſam ignorantiam neſciebant. Conſi- liarii timebant, ne cogerentur loqui, impoſterum vel contra- dicere, dum oportet. Milites ne ad reſtitutionem compel- lerentur, dum plures prædæ, in veritate ſunt furta. Juvenes ne moroſiores ocis mendaciis interdicerent: Mechanici ne fateri compellerentur juſtum rerum pretium; Procuratores ne prohiberentur cauſas perlongares Religioſi propter Hy- poeriſin, fæminæ propter ſtibium, ufurarii propter reſtitu- tionem cum reliquis unanimiter irruere in illas. Hæ ut ſalva- rent ſe fugâ, Juſtitia de Cœlo proſpexit. Et veritas Domi- ni usque ad nubes. Quo facto indignationem regis, metue- bant, ergo falſitatem induerunt veſte veritaris. Ur cum ve- ritas non ſit, ſaltem talis eſſe appareat. Atque exinde Con- ſiliarii fideles apparebant, quæſtores conſcientioſi apparebant, Milites apparebant vigilantes, Aulici ſinceri, Juvenes caſti; fæminæ modeſtæ, ſervi apparebant obſequioſi; at Rex ad. vertit apparere, ſed non eſſe. Queſtus ergo ſe omnibus abundare, excepta ſola veritate. Quid ad iſta amabo veritas aliquando judicatura, quæ §. 5. ab apparentiis non decipitur, neque attendit, quæ parent, ſech ac intuetur cor? Nihilominus tamen toti hæremus in apparen- apparen- tia extrinſeca virtutum ! Colimus corporis ſpeciem & negli- tias ali- gimus in anima veritatem. Videri volumus, ſed non eſſe. guancho ſe An hoc non eſt videri mel, dum ſubeſt Lancea. Videri deli- ritas judi- cias, & eſſe doloris veſperas? Videtur honos, & onus eſt; vi-Satura. detur eſſe Epiſtola commendatitia, & eſt ſententia mortis in Uria; videtur Epulum, & eſt Cœna mortis in Amon. Vide- tur oſculum blandientis, & eſt vulnus malè ferientis. Vi- detur triumphus, & eſt invidia, videtur tranquillum, & eſt ortus tempeſtatis, videtur Cryſtallus, & eſt vitrum, videtur pila, & eſt ſpuma. Videtur arbor Majalis in floribus, & eſt ſicca pertica! quot oſtendunt ſe in colore albo, & inno- centes non ſunt, quot in cœruleo, & fideles non ſunt! quot incedunt in rubro, & verecundi non ſunt! quot in viridi, & Q 2 deſpe- 492 In Feſto Philippi & acobi Apoſtolorum. — — A0un deſperati ſunt! quot in roſeo, & invidi ſunt! quot in Hyacin- – thino, & inconſtantes ſunt! quot in Cinericeo, & pigri ven- ime iene,6 tres ſunt! O mendaces fili hominum in ſtateris! Statera ju- m ſta eſt, ſed filii hominum mendaces ſunt; Accedit præpo- Pechn Gn ſterus affectus, dilectio vanitatis & amor mendacii: Et en! ce Apparentia veritatis vices agit ad voluptuoſam mortalium ſce Meni deceptionem : Quod illuſor Diabolus, non obtinuit à Chri- Lu noh ſto, obtinet à Chriſtianis. Oſtendebat ille ex uno montium dimum * omnia regna mundi. Ubi quæſo mons ille tam altus, è quo W G tota orbis circumferentia videri potuit? Interpretes ſcriptu- len gigt/ ræ dicunt, oſtendiſſe effigiata in aẽre, ut modo in globo ter- um Mu⸗ reſtri compendiosè exhibent Mathematici. Unde S. Ambro- enae ch des ſius ait: conſpectum illum fuiſſe momentaneum. Neque tamen nccmmn pii & vir- per hoc tam conſpectus celeritatem indicari, quàm caducam totneett, tuoſi appa- poteſtatis fragilitarem exprimi. Et quid mirum. Omnia Re- Cchnſcenimn nor ſien. gna mundi ſolùm apparebant, ſed non erant. Omnia regna nhli Gended mentiebatur, & homines tamen diligunt mendacium, mo- emr ceen do appareat, licet non ſit! Unde ergo tam vani & à nobis um arerelu ipſis tam alieni ſumus, quia oculos extrorſum, & non in- inls ego poni trorſum habemus? attendimus, quæ parent, & non conſi- I,E inpenal deramus, quæ ſunt: Dicit quis, ſe ctotum amore Chriſti in- oſtende n cenſum, mori pro Chriſto ſe non timere. At, at: apparet, langelio: non eſt; neque enim aſperius verbum ſufferre poteſt & quo- pro tor modo mortem. Dicit ſe quis liberalem in DEUM ! appa- ret; non eſt; ſemper enim cum Cain offert viliſſima & leviſ- ſima. Dicit ſe quis cultorem Sanctorum, apparet, non eſt; qualis enim cultor, ſi non eſt imitator? Dicit quis ſe aman- tem ſuæ ſalutis, apparet, & non eſt; in omnibus enim providum ſe oſtendit, in rebus ſalutem ſpectantibus ferè in- curium, & in quærendo regno DEl ſervat ordinem præpo- g. 7. ſterum. Dicit quis ſe animam æſtimare ſuam, apparet, & D lisunt non eſt, vanitatem æſtimat, non veritatem; venundatus enim ſuas ad ap- eſt, ut faceret malum, 3. Reg. 21. v. 25. Quilibet ergo pre- parentiam, tium conſideret pro quo ſe venum exponit, vultis ſcire quan- olenn. Concio Ruſticecd. 49 32 i N qquantum animam eſtimetis? pretium attendite, pro quo ſed non in KNW. animam venundatis. Pro concupiſcentia, pro cogitatione veritate. Katen Garnn ; Aancen pro vanitate, & Fili Adam ! qui Adamum cum tot tantis- Acedt que divinitatis præſumptionibus vidiſſet in Paradiſo, non pu- euenkri: Ne taſſet in toto mundo dari pretium, quo ſe venderet, & quid uin notin accidit à ſeſe & omnem poſteritatem pro uno pomo dedit. on Oeinnir4Cn⸗ Et nos Parenti non abſimiles, pro tantillo animam, quam eA Nomin animarum hoſtis emere volebat pro toto mundo, rectè Sal- . ileun inen vianus: Quis ergo furor eſt, viles à nobis animas noſtras uenesſin haberi, quas etiam Diabolus putat eſſe pretioſas? Sic fit, dum moc n gdean curamus apparere, ſed non eſſe. i Unce Ammn At veritas aliquando judicabit. Pſevdo- Prophetæ quo- § s. n. Negerm modo comparebitis tunc coram veritate! vos falſarü, quo- Quid ali. i,quim cade modo tunc erit, quando patebunt veſtra latibula toti mun- Auni inmnt nirumn. Ocnnia do conſcientiarum? Vos deceptores! quando patebunt omnes Pſexdo- . Omnin r anguli mendaciorum? Simulatores, quando illuminabuntur ?olitici. mencacium, ne Cavernæ deceptionum, quando patebunt Larvæ apparentia- . Im ni& à rum, & revelabuntur tegumenta, tegumenta peccatorum!? ortum, & non ir Simus ergo potiùs Jacobi & veritate apparentias ſupplante.- , K non olſi mus, & impetrabimus, quod petivit ſanctus Philippus: Do- Namcre Cüti mine, oſtende nobis Patrem. Cujus Filius hodie dixit in M: N Evangelio : Ego ſum veritas! Et tunc ſufficet nobis ene eten pro tota æternitate, non in apparentia, ſed ll le veritate. Amen. — Fen limd, - n, Apntt,Ne Dici qu n ectuntibus ſi⸗ Va Ordinen te ſuamn, M ſ nnten niſbet n, 4 91 In Feſto §§. Philippi & Tacobi Apoſtolorum. SeSer S8.S6r. 202 ge. 68: 82 Teg: Se S: Ser. S58: 6, B5886 Concio Civica. Deum ex creaturis poſſumus cognoſcere, modòô velimus. Philippe, qui videt me, videt & Patrem meum. Joan. 14. iz- Uor verba Philippus protulie, loco citato v. 8. n 4 . . . ole e Iſdicendo: Domine, oſtende nobis Patrem, & ſuf- L S non ſicit nobis; tot inſignia virtutum ſuarummonu- clre, mera . 3 4 1 1 iSlrorantla menta nobis reliquir. Domine, en debitam tanto eſt, & vJ. Domino reverentiam! oſtende, en ingens Dominum ſuum ple- nitas, nèê cognoſcendi deſiderium! nobis, en Zelus Apoſtolicus, qui non pro ſe ſolo, ſed pro aliis quoque eſt ſolicitus, & Deum ab omnibus cupit agnoſci ac diligi! Patrem, en filialem amo- rem! & ſuſfcit, en contemptum rerum terrenarum! nohis, en bona de aliis opinio! nec enim dubitat alios, ibidem ut ſe contentos futuros, ſi Deum plenè noſcant. Merebatur profe- ctò tam ſanctum, virtutumque tam inſignium plenum illi tam benignum hoc reſponſum. Philippe, qui videt me, vi- det & Patrem: Credebat quidem Philippus, ut & alii condi- ſcipuli, Chriſtum eſſe filium Dei, ſed eum eſſe ejusdem cum Patre ſubſtantiæ neſciebant; quod tamen ſciendum erat. Cognitio Dei, & imitatio virtutum ejus, noſtra eſt per- fectio, ignoratio Dei, fons eſt omnis peccati, & miſeriarum. Id quod ait Sapiens lib. Sap. c. 15. v. 3. Méſſe enim te, Deus, conſummata juſtitia eſt. & ſcirt juſtitiam & virtutem tuam, radix eſt immortalitatis. Et Author omnis Sapientiæ Joan. 17. vV. 3. Hæc, ait, eſt vita æterna, ad eam via vera, & vitæ æternæ inchoatio, ut cognoſcant te ſolum Deum, & quem mi- ſiſti qrA lhſum Chriſtum; Gognoſcant autem perfectè per fidem, hec tantùm ſpeculativè, uti cognoverunt multi quondam Phi- loſophi, ſrinn inli lin, int Gec unde itiunger⸗ Famin ffin io relim Cpottolom ſummi ſrm 40 reltue ANOr.N ſdenipumut nopraphib, el o, voc hen t: Nyet a Urns Tigvis Wentione, eum inkal Uit in et: lfrmamini R igens fe Aocem aud un venam gaode P Ml Deug, n ne ſtbn un ar 1 mn, Anin Walmire “ Concio Civica. 49 5 KKee, loſophi, ſed practicè, prout nõôſſe Deum decet; ut notitia illa pariat affectum & amorem Dei, in quo ſita eſt perfecta ju- 4, ſtitia. Omnia extra Deum nôſſe meriſſima vanitas eſt. Hine Jeremiæ cap. 9. v. 3. Deus ipſe, non glorietur ſapiens in ſapien- cpnoſean tia ſua: & non glorietur fortis in fortitudine ſua: G. non glorietur dives in divitiis ſuis, ſed in hoc glorietur, qui glo- GDet rviatur, ſcire & néſſe me. Eft freuet Sed unde ſciemus ac noſcemus DEUM, quem ſenſus §. 2z. noſtri attingere nequeunt? quique omnem intelligentiam no- Deus quæ- Ui, oo inde ſtram in infinitum excedit? Ex creaturis eum poſſumus, dum ſenibnt⸗ Noliy afſen, ſeriò velimus cognoſcere. Et hanc veritatem in honorem ſtatiet 7 tutum ſuariuntmoe 88. Apoſtolorum Philippi & jacobi nunc deducemus. Et cùm ye en gehitamtu. res ſummi ſit momenti, attentiſſimos meritò animos requiro. Dominumſoumg Ad præſtandam debitam Deo ſervitutem excitans nos S. Als Apolillanst Rex Pſ. 104. v. 3. lætetur, inquit, cor'quærentiuim Dominum. ſoleris, bdu Videri primàâ fronte poteſt, non ſatis philoſophicè locutus Pſal- penflalen am mographus, cùm gaudium ſit de præſenti bono, non de fu- Eenenrum/M turo, quod ſperamus, quærimus, expectamus. Quin potiùs lios bilen dicit: Speret cor quærentium? reſpondet ad hoc Lyranus. . Wechnan Pole Quærens aliquid habet materiam lætitiæ, quando eſt certus ginm Fenm de inventione, quærentes autem fideliter Dominum, inve- ud niunt eum infallibiliter: Secundum illud Matthæi: Omnis, qui . pe, gu tn, Pppus, ut Kiion quærit, in venit: ideo David ſtatim ſubdit: quærite Dominum lppus, lvo &' confirmamini: id eſt: eſtote certi de inventione. Venator eum lenta⸗ gaudet videns ferarum, quas quærit, veſtigia: gaudet auceps, en ſienlun dum vocem audit advolantium avicularum: gaudet aurifoſ- n eig, vofni eh ſor, dum venam invenit: gaudet viator, qui unicum depre- cceni, Kniſin⸗ hendit: gaudet peregrinus, qui literas & patria accipit. Jam NMeenint Aquamvis Deus, ut S. loquitur ad Athenienſes Act. 17. Paulus, n ntri non longè ſit ab unoquoque noſtrüum. In ipſo enim vivimus, Omnnis Zepienne movemur & ſumus; quærendus tamen nobis eſt & ſcriptu- eum Nu etudi ra quærcre ſæpe jubet, ut Thren. 3. Bonus dominus Pperan- uDun,6 e tibus in eum, animæ quærenti illum: & Iſaiæ, 49. Quærite do- n hetkalt minum, dum invecniri poteſt, & Sap. 1. In ſimplicitatte cordis in⸗ quærite „ S. 3. uomodo lateat Deu in creatu- ris. H. 4. Elegans emblema amoris di vini. 496 IunFeſto §S. Philippi & acobi Apoſtolorum. quærite illum: & Dev. 4. Cum quæſieris Dominum, invenies eum. Si tamen toto corde quæſieris: nos tamen ſæpe longè ab- ſumus à Deo. Ille nobis ſemper præſens eſt: noſtra omnia intimè perſpicit: de nobis aſſiduè cogitat, quia I. Pet.5. illi cu- ra eſt de nobis: ipſe nos aſſiduè tangir, quia omnia portat erbo irtutis ſuæ. Heb. 1. Nos autem longè nimis abſumus à Deo, quia Deum nec videmus, nec videre poſſumus, cuùm lucem habitet inacceſſibilem; maximè abſumus ab eo, dum de eo neque cogitamus, nec illi per affectum inhæremus, & inanibus vanisquæ rebus occupati ipſius obliviſcimur, cum ta- men ipſe ſe videndum in creaturis millies oſtendat. O! Deum, ſi fas eſt dicere, prodigum ſui præ deſiderio hominis! Exclamat Guerricus Abbas ſerm. I. depiritu Sancto; quomodo autem prodigus fit, exponit S. Athanaſius Sinaita de dogmat. rectæ fidei lib. 2. In ſuis Deus expenditur creaturis, hoc eſt, ut Didacus Nyſſen. in dom. 4. Quadrages. d. 4. intelligit, pro cura & ſtudio, quo Deus creaturis proſpicit, pro vigilantia, quâ remedio illarum attendit, magis creaturarum, quàm ſuus- met videtur. Moyſes enumerans beneficia Dei erga Iſraêliticum popu- slum Devter. I. v. 3 3. præceſſit vos, inquit, in via, &y metatus eſt locum, in quo tentoria figere deberetis; nocte oſtendens wobis iter per ignem, & die per columnam nubis. In quibus verbis ex- pendit Oleaſter magnam Dei benignitatem. Solent ſervi Do- minos ſuos præcedere in via, & explorare ac parare illis ho- ſpitia, hic verò vides Deum ſervis hoſpitia ac quietem quærere, etſi hæc magna Dei tui dignatio ſit, major tamen eſt, quæ ſequitur, ut ſcilicet eos quaſi puer lumine præcederet. Exten- dit hanc dignationem Deus erga nos, dum in qualibet crea- tura luculam accendit, ad creatorem cognoſcendum, & aman- dum. Otto Batavus Magnetem pinxit à ferro attractum cum lemmate: Haud aliter divinus Amor, lepido ut videtur pri- mã fronte conceptu; ſed ſi bene expendatur, ingenioſo. Ma- gnes — 75 erien Khi tenun⸗ eis,Clſß em: Nugleren m. ngn frli let guul 4 Mlacecorünk Tertopgarld, i l, N e Urellig,1 er geatnay g ai comenichat leutnorahitu WDB 1 lenn, valt lonen I yrvil Nſu UV. M cni lpe, Crenore mmari, lauda or in baca, in ſuctium imur rulta, NMorando: p inſinu lnitetem 0, e ideo anenie Dei ſeqi rel Ailen ſequi aumſin Nrren eu Ittisin unilher 8 Aſan Concio Ci vica. 47 — = — — 1 Donim n gnes enim, ut Franciſcus Fernandes loquitur, ideo ad ſe at- Etumen ſen trahit ferrum, ut transmutetur ferrum in ſubſtantiam ma- ln k: ultnor. gnetis, cujus pabulum eſt: nihil igitur eſſet novi, ſi dice- at,nine⸗g remus: Magnes artrahit maſſam ferream. Sed mirum eſt, li⸗ NNin maguetem attrahi à ferro. Sic divinus amor, habet ſe ut mlone tini bin magnes ſymbolicus, qui à ferro attrahitur. In creaturis enim ſine allumd ain latet, & quaſi attrahitur ab iisdem. eeimuhen Macedonius Anachoreta in ſua ſolitudine deprehenſus & fechuminmem interrogatus, quid hic ageret? ago, reſpondit, quod tu: ve- oblifitimuncune naris tu, & ego venor, ſed aliud cu, aliud ego. Tu feras Nilies oſtendet 1 inveſtigas, ac venaris; ego Deum meum inveſtigo ac venor: e ſtnn hnn per creaturas quæro creatorem. Vir nempe Mecedonius erat, cui convenicbat illud Eccleſiaſtici c. 1 4. Beatus vir, qui in ſa . rin Senco; quom Ui ce — 1 T. . 16nin pientia morabitur, & in ſenſu cogitabit circumſpectionem Dei. ur creltung, Ne du excogitat vias illius in corde ſuo, & in abſconditis ſuis in- ktclligens, vadens poſt illam quaſi inveſtigator, & in viis illius aA4 lel conſiſtens. Ità venatus eſt Deum S8. Jacob. de ſe aſſerens c. glin — 23. v. 11. Veſtigia ejus ſecutus eſt pes meus. Quæ veſtigia? crca- turas. Hæ enim Dei ſunt veſtigia, per creacuras, ait, velut Arätiomden Veſtigia, Creatorem inveſtigavi, aſſecutus ejus notitiam, adora- r vi, amavi, laudavi. Tria ſunt, dicebat Richardus Victorinus, W nil quæ nos in hac wita elenant (intelligo ad Deum ) ſtudium ora- ſuct ſen *“ tionis, ſtudium inveſtigationis, ſtudium operis, operando ex- ir ngibi . perimur multa, multa reperimus inveſtigando, multa extor- tatemn enkei quemus orando: innumera, quæ nec per experientiam operis, orrre ar len nec per inveſtigationem meditationis in venire valemus, per itntien importunitatem orationis edoceri meremur. Ità ille parte r. Imgor tacnen e Cc. 79. Quæ ideo aſſero, ut nos inſpiciendo creaturas, ſi in iis- inerkeelatu ⸗ dem invenire Deum velimus, oremus, oſtende te nobis! ve- ,dum in ſce ſtigia tua ſequi vellet, ſed non valet pes meus affectus meus, Ggnoleniim 49 quia autem ſequi non valet; oſtende te mihi, Deus: . Sunt præterea ereaturæ ſcintillæ Dei. 6 Scintillæ, accendi- 8. F lero umatn te me, ut totus in flammas abeam amoris LQuum Seſilera-. 6 intill⸗ ,lepidonn in bilia omnia opera ejus, & tanguam ſecintilla, quæ conſtlerere DrEl. 477 .9 cian ihen 498 In Feſto §S. Philippi & lacobi Apoſtolorum. exclamat Eccleſiaſticus c. 42. v. 23. quam ſpecioſa, quâm utilia, quàm admiranda, amandaque, ut dicat Pſaltes: De- lectàſti me, Domine, in factura tua. Pſ. 91. v. 5§. Amanda ſunt, quia DEUS fecir; & adhuc magis amanda, quia amore no- ſtri fecit, plurimum amanda, quia ad excitandum noſtrum erga ſe amorem fecit. Sunt ſcintillæ divinitatis, ut illumi- nent & accendant. Vos herbulæ, floſculi, arbores, vos ſtel- Iæ, vos magna luminaria, Sol & Luna, vos cœli, ſcintillæ eſtis divinitatis, proſilientes ex infinito igne, DEO nimirum, qui ignis conſumens eſt, teſte Moyſe, ſic ad ſuos loquente: Do- minus OEIUIS tuus ignis conſumens eſt, Deut. 4. v. 24. Ideo quoque vocantur ſcintillæ, quia minimam tantùm partem operun divinorum cognoſcimus. Sunt denique ſeintillæ, quia nulla creatura tam parva eſt, in qua non reſplendeat DEI ſapientia; eminet in minimis, maximus ipſe DEUS. Ex ſcintillis ſolebant ad cœlum empyreum aſcendere Sancti Anto- nius, Auguſtinus, Ambroſius, Baſilius, Franciſcus, Ignatius, aliique rebus cœleſtibus meditandis aſſveti, quorum utinam exemplo & nos rapiamur in aſtra, ſemperque magis ac magis DEUMnoſcamus aſtrorum conditorem, eique per amorem uniamur. Sunt item creaturæ Imago quædam ac ſpeculum Crea- toris, ità, ut teſte Apoſtolo 1. Cor. c. 13. v. 12. Deum nunc videamus per ſpeculum in ænigmate. Poſtea autem eundem facie ad faciem viſuri ſimus. 8. 6: Ingenio ſuo uſus Phidias olim in efformanda ſcitiſſimè Qeade Minervæ imagine. Ità nomen ſuum inſculpſit in ſcuto, quo das DEUs Artmata exhibebatur, ut deleri, aut quoquo modo tolli Au- cx creatu- thoris nomen non potuerit, quin tota ſtatua deſtrueretur. Itâà Eis⸗ DEUS, ſi infinitam ejus ſapientiam, cum hominis ingenio con- ferre licet, nomen ſuum impreſſit, imoò vultum ſuum inſcul- pſit, ut creatura nulla ſit, quæ non vel potemtiam, vel ſa- Pientiam, vel aliam creatoris ſui perfectionem cognoſcendam exhibeat, aut ſatem adumbret. Minimam duxerat lineam — mroltemus Diotiacn lecu idlet Ents Ater co Imbram dlel rir aris td UCubitian Clis noltti, Ir kle in Nlmns V 4 bagrrus Epluricnis Icdi incenſi ileiem Don Ahreſtare p Morem, mi Dunaccenus iahreſſumn ſi dn potent Mrocbeit & Ahagaris in ifig Ehnbieer Mſercre Anfaln cum heit in Concio Cwvica. 495 d in tabella Zeuxidis Apelles, ſed ab unica illa linca Apellem OrpyAnmli cognovit Zeuxis. .V Idem aliquando ad regiam ab Aulico in- nlumnn vitatus per ludibrium irà deindè Aulicum in pariete (carbone miniimmnin tantum uſus) effigiavit, ut facilè quivis deprehenderit „quis iiens, kiln eſſet. Nos niſi nimis ſuperficietenus creaturas aſpicimus, ex i ins ig veluti & tenuiſſimis omnipotentiæ ſuæ lineis Deum facilè m, ccl ſl cognoſcemus, & mirabimur. Nuch Pictoriam artem amor inveniſſe traditur. Cùm nempe r. H dilectus à dilecto ſeparari deberet, ut memoriam à ſe diſce- rmor ar⸗ 1 nene:⸗ dentis alter conſervaret, carbonem ex camino arripuit, & tiam inve- elr 4,7 1. Ie umbram diſceſſuri in pariete effigiavit; atque ita prima pi- ait. um umim ut Ctoriæ artis rudimenta duxit. Sit hoc ſanè fabula; ſed no- n Ceniue ſim. pis indubitata veritas eſt, quod DEUs noſter abſconditus ab Iun non teſenm oculis noſtris, umbras præſentiæ ſuæ in creaturis reliquerit. nige Dl ¹ Ut facilè in ejus agnitionem devenire, & creatorem videre Lendereuninn poſſimus. Videmus, ſi diligimus; ut enim ait Auguſtinus: Haucig, nats i, gvonum im Amare DEIUM, videre eſt. gve ongsde nigi . . che Ner nden Abagarus Ediſſenorum Toparcha, auditis prodigiis aliis. que plurimis miriſſimis rebus à Chriſto in Judæa geſtis ejus m n Heolum r videndi incenſiſſimo deſiderio, pictorem aulicum ceò miſit, n benn qui faciem Domini, quàm poſſet vivaciſſimè exprimeret. Id Poſe ulmm eut cùm præſtare pictor nequiret ob nimium vultus Dominici ſplendorem, miſit Dominus Abagaro, ut teſtantur S. Joan- atte nes Damaſcenus & Euſebius, impreſſum ſudario & vivaciſſi- efiniun ſnd mè expreſſum ſuummet vultum. Nobis ter optimus DEUs ſelgltin n mittit tot potentiæ, ſapientiæ, & bonitatis ſuæ imagines, ocno nin n quot producit & conſervat creaturas, in quibus perindè fe- rus Ceiructn. rè, ut Abagarus in ſudario Chriſtum, nos DEUM ſpecule- Honini igen. mur. ukuen ſiun Jupiter eſt, quodcunque videt. Dicebat Ethnicus Poëta, el Porenin, ſ Chriſtianus diceret: DEIS, quodcunque vides: oculus Onen cogtdin corporis videt creaturas; ſed oculus animæ videt per crea- mann uct, Rrr 2 turas §. 8. Mundus liber qui- dam eſt, aut lo-⸗- quela. 50oo In Feſto &S. Philippi & Jacobi Apoſtolorum suras quaſi per cancellos proſpicientem Deum. Sic divina ſponfſa dilectum ſuum viderit, quando c. 2. Cant. v. 9. dixit: En ipſe ſtat poſt parietem noſtrum, reſpiciens per feneſtras, per cancellos. Optimè nobiſcum agetur, ſi visâ creaturàâ illud nobis ab eadem dici putemus, quod Philippo dixit Salvator: qui i- det me, vidét & Patrem meum, qui creavit & continuè ſuo in me influxuc onſervat me. 8. Bernardus in illud Pſal.84. audiam, quid loquatur in me Dominus Deus, ait, mundum hunc eſſe voluit veluti librum & catena alligatrum, ut in eo Sapientiam Dei legar, quicun- que voluerit. Et Trismegiſtus cap. 11. creaturas omnes nobis repræ ſentat inſtar ſpeculi, Deum intueamur, & admiremur Iaeo, ait, Deus fecit hæc omnia, ut per omnia ipſum videas. Hoc tamen à cœlis præſertim ficri, docet Sionis Rex devotiſ- ſimus Pf. 18. v. I. dicens: Cœli enarrant gloriam Dei. Ubi ta- metlſi per cœlos, ſecundum interpretes ſcripturæ, intelligan- tur Apoſtoli, qui totum mundum pervagati prædicendo Evan- gelium, gloriam Dei maximè enarrârunt; juxta maximos ta- men Authores & 88. Doctores verè etiam cœli materiales in- telliguntur, quia ſua ſublimitate, varietate, ornatu ampli- tudine, motu & influxu oſtendunt nobis, & inclamant, ſum- mam eſſe Dei potentiam, ſapientiam & bonitatem. Quot in firmamento ſtellas cernimus, tot cernimus linguas, quæ ſin- gulæ magnalia Dei prædicant, Iſaias c. 34. cœlum librum vocat: complicabuntur, ſicut liber cœli, id eſt, denſis atrisque nubibus ita occultabuntur, ut eis nulla ſtella, nec ſol aut luna videri pPoſlint, ſicut literæ nullæ in libro complicato apparent. Ubi adverte obiter, veteres uſos eſſe libris, qui conſtabant Chartâ vel membranâ ex variis conſuta, quam circa Cylin- drum convolvebant, eam explicabant. In recreatione cœ- lum inſtar libri expanſum dicitur. Pſal. 103. v. 2. etendens cœlum ſicut pellem. In qua quot ſtellas vides, tot vides Cha- racteres divinitatis teſtes. Ante ſacras litteras, inquit D. Ambroſius I. 2. de vocat. Sent. c. I. in teſtimoniumi, Domino Leſer- emivit minn u⸗ (Metorund 0,. Crbmen nes iau eltbemnr g D oguebe Ddidenn ot vniverſun Fimnats teli, 10rn2 Ge ttoait, ſente ionb. Alvce W muCdu ſenolnotm udan conſt u un iplln AMu, n ſe nonfe n u, conſe Dülchrumn 1 1e4.n, n), derm./7 Nonituan ualligeng/ Uneris: tun iulmutengu nunt gbri⸗ ilchntuhn⸗ . ngule donp n ſion hem nirtione fien — – Concio Civica. 507 e Grn deſervivit, & inenarrabalis cœlorum pulchritudo, per quam 5 in ſd⸗ bominibus quaædam tabulæ præbebantur ut veluti in paginis iigenlu elementorum & cœlorum, divinæ inſtitutionis doctrina legere- ücen. un tur. Cœlum cunctaque cœleſtia, mare & terra, omniaque, quæ äleng inm in eis ſunt, conſono ſpeciei ſuæ ordinationisque concentupro- Conninneſi teſtabantur gloriam Dei, & prædicatione perpetuâ majeſta- tem ſui loquebantur Autoris. m guitbgutn nn Indidem S8. Paulus Act. 14. Lyſtris, probans Deum vivum, §. 2. Efoliteniihr dicit univerſum expanſum, patentes quasdam eſſe literas, quæ H m Deikgn guier divinitatis teſtimonium præferunt. S. Gregorius Nazianze- Pellatior renturzs onnes nus orat. 2. de Theologia, ità innoteſcere poſſe Deum ex uni- nes. mur, & adniten verſo ait, ſicut ex cithara, ejusque ſono in Citharœdi notitiam Mii ſun ail venimus. Alludénsque ad eorum Philoſophorum placitum, t Sionis Rexdeno qui mundum hunc appellabant Muſicum inſtrumentum; rin Di. ii Quemadmodum, inquit, quispiam citharam pulcherrimè con- Crpure, inlli ſtrubtam conſpiciens, aut etiam ipſius cantum audiens, nihil ipreckencolſe aliud quàm ipſum citbharæ conditorem atqué Citborœdum men- zſurm murinost te reputat, etiamſi de facie ſihi ignotum . Sie &ſ nobis non poteſt 1Cl muetas non ſſe manifeſtum id, quod condidit, univerſa, & condita ate, Ctnudd, Anh movet, & conſer vat. 6Kndumun in . Pulchrum nobis dat monitum S. Chryſoſtomus in illud boitren E Haiæ c. 4 ½⁄. v. 7. Ego Dominus Heus feci lucem & tenebras, imb lnguns er Tom. 3. Serm. 7. ſic inquiens: Cum wideris ooœli pulchritudi- nin nor nem, magnitudinem, fitum, perpetuitatem, ſplendorem, & hæc Eccetnalhen onmnia colligens apud te, conditorem glorificaveris, creatorem — ne laudaveris: tum vocem emiſit cœlum, &s per linguam Deo neſtlau D gloriam laudemque detulit. Atque hoc illud eſt, quod divit: Cœ- rpic an enarrant gloriam Dei, quo tandem modo. Dum ſui ſplen- ltrdie oris pulchritudine ſpectatorem in admirationem traducunt con- 11, gvanm aud ditoris. Cum enim conſpecto tanto opere dixeris: Gloria tibi ee Deus, quale corpus condidiſti, & in medio conſtituiſti! Cœli 1; gloriam iſtam detulerunt, & tud lingud utentes, per aſpe- 5 ices,orſil Gum, admirationem ewhibuerunt. Ità ſilentes gloriam &; ho- Itte, norem Deo deferunt, & hanc vocem audiunt omnes. Hucus- inonn Rrr 3 . Aue §. 10. In creatu- ris nihil amandum niſi Deus. H. I1⸗ Creaturæ ſunt ſcalæ ad Deum. 502 In Feſto &§. Philippi & 1. acobi Apoſtolorum. que S. Chryſoſt. S. Auguſtinus lib. 10. Confeſſ. c. 6. fatetur, ſe illam percepiſſe vocem, quæ etiam à ſurdis audiri poſſit. Sive igitur creaturas characteres, ſive voces appellemus, be- ne dicimus eſſe divwinitatis teſtes. Pulcherrimè ad praxin religioſiſſimus pariter & eruditiſſi- mus Scripturæ Interpres Cornelius à Lapide monet, ut in omnibus creaturis nihil amemus, niſi Deum crearorem v. g. non amemus pingues bolos, vinum, lac, mel, quæve alia gulæ ſapiunt, hæc & Ericus aliquis amaret, quia guſtui ſuaves ſint illecebræ; Sed quia Deus in iis ſuaviter amandum ſe exhibet, ità non amemus flores, quòd odoratui dulcem odorem faciant; ſed quia Deus carum rerum medio nobis blandè ſervit, urnos Deo, tantò promptiùs ſerviamus. Sunt denique creaturæ nobis ſcalæ ad Deum, Jacobeæ illi ſca- læ perſimiles, quam Patriarcha Gen. 28. v. 12. vidit à terra ad cœlum porrectam, ipſumque cœli terræque Dominum ſcalæ innixum, Angelos vero ſurſum deorſum perniciter contenden- tes. Per congruam enim creaturarum expenſionem & uſum facillimè ad Deum aſcenditur, ſi præſertim perpendamus, creatorem cuilibet creaturæ inniti, conſervando eandem ad univerſi decorem, utilitatem, veritatem. Expoſuit hanc ſca- lam libello integro, de aſcenſu mentis ad Deum inſcripto, piiſſi- mus eruditiſſimusque Cardinalis Bellarminus, ubi abunde de- monſtravit, non eſſe opus Romam properare ad ſcalam ſan- ſtam devenerandam. In quavis enim creatura, ſcala ſancta habetur, quà ad Deum aſcendatur, dummodo amor ſit in affe- ctu, & hæg ſimilisve huic ſit cogitatio in Intellectu. Si, ita ru= bent roſæ, ità candent lilia, ità purpurantur hyacinthi, ità red- olent Charyophilla; ſi tam amœnè vernant prata, tam gra- tè delectant poma, pyra, ceraſa, tam varia elegantiâ virent herbæ & ſegetes; ſi ſic rutilat aurum, nirer argentum, ſplen- dent carbunculi, radiant gemmæ; 6 quis color, quis odor, quis ſapor, quis decor eſie debet ejus, qui hæc omnia crea- vit! ormn ohnn UIS Kigien glnr puſchr hecem ine n, qual mi rum, Kucu rumm infanton tninenter contin cico & unbr ofen Nidis Nun, Mipſemn Mhie, Ir A o guumn helis um feruem, PaulusRo Utaturis ucen. Dernardus . un varlet i guit nif ils beflit, ic Dun, mn beo pro unſuum ce urerun te eludits de ealsſtule — — = 2 — Gkelleie vit! à quo omnia dulcia habent ſuum dulcorem, omnia olen- ſüirckis lin tia ſuum odorem, omnia ſapida ſuum ſaporem, omnia pul- Nees ppelen echra ſuum decorem! Omnia hæc ſpecioſa, & quæ quocun- . que ſenſu grata percipimus, quæ videmus, quæ tangimus, Wprrirr enci quæ guſtamus, tantum veluti guttulæ ſunt ad immenſum luice monr, bonorum omnium oceanum, qui eſt omnium Conditor DEUS. Si igitur rapit te ſpecies floris, fructũs aut alicujus perſonæ pulchritudo, noli eâ capi, ſed mentem transfer ad ſpeciem increatam & immenſam, quæ hæc omnia pul- chra, quaſi radios quosdam ex ſe diffudit, atque in ſe omnium florum, fructuum, perſonarum, rerum omnium, imo mun- dorum infinitorum, quos creare poteſt, pulchritudinem eminenter continet & complectitur.“ Noli decori creaturæ modico & umbratico cor affigere, ut verum & immenſum eumliccberii decorem perdas: noli cum cane «.ſopico ſectari carnis um- V.12. Fidit àtem bram, ut ipſam carnem tibi ſinas excidere: noli guttæ ità tgue Dominumſ inhiare, ut fontem & pelagus bonorum omnium perdas, & dennicicerconteka Ppro gutta mellis recipias mare fellis; ſed ama bonum unum, Ahenlinnen Auin bonum verum, bonum infinitum, in quo ſunt bona in enlad omnia. Nlrrmddenden en. Lrpohüthaa Demmderden ind,OlN Iis guluiſtung Amandum ſ elie Noemocdoremticnr isblandeſernit,ur S. Paulus Rom. I. à v. 20. Philoſophos gentiles memorat 6 12,: id eX Creaturis utcunque clarè cognoviſie DEUIM. Tanta enim, Erlam Ethi ADeumintgs u 8. Bernardus ſerm. 31. in cantica de iisdem loquitur, hæc creaturis mnmns, hn formarum varietas, atque numeroſitas ſpecierum in rebus Deum c o⸗ Chenr nſin conditis, quid nifi radü ſunt Deitatis? Nihilo minus lumen Blate. n Gennne, ſai; fidei illis defuit, ideoque cum ſolo naturæ lumine cognoviſ- umcone ſont Deum, non ſicut Deum glorificaxerunt, aut gratias inlorleltn d egerunt Deo pro mundi fabrica, ſuique ac rerum omnium Gnurhyacntt, ad uſum ſuum creatione & conſervatione 3 ſed evanuerunt, AVant Pren, n & juxta Græcum textum vaniet, inanes facti ſunt in cogitatlio- n rin dege nihbus, ſeu habitis de DEO diſcurſibus, quibus relictis ad vana uet mgemc idola colenda ſtultè deflexerunt. is cole, S , qui he H Nobis 5ozg lIn Feſto 5§. Philippi & acobi Apoſtolorum. — — ——— — — Nobis in Chriſtianâ fide imbutis incumbendun ouni 4 icaà creaturis cognoſcamus 1, curàâ & contentione, ut ità ex cr 5 M ut ipſum ſupra omnia totis cordibus diligamus. lri per . ee⸗ turas tandem ad cœlum aſcendamus, eoque berren⸗ . non erit amplius neceſſum cum Philippo rogitar . de nobis Patrem. Neque Deum arabliu Per Pecmlan &, ſed facie ad faciem clarè . ænigmate & obſcurè, ſe e a elre gadtamu⸗ imiles ei erimus, quia videbimus eum, uxta illud I. Joan. 3. Similes ei uia Vile⸗ Eausi eſt. Tunc enim verò, tunc deſpectis vel mnil muucis pleniſſimi gaudiis, & merſi mari gaudioru dicere poterimus: Suſſicit nobis. CLoON- Qn Delodid eri ats; Olcku un; niecenco. de npe,tähqu auces exmnde ncruce velu onem cruc mnb eſt quor iyun ſace uli veniet n ſ inſinn kerhibebun 1n laique 4 uthbulation It preſertim uum glod Aponnkam en ſeitg — 82) (0) (Lr oz Melnabetinan Uhmng lure . . eein Concio Aulica. lo whi: J . Pln r Heellinmn Perennem habet Majum, qui crucem tNiencne icenmn amat. ,lunittium Philippe, qui videt me, videt & Patrem. Joan. Peckis mlte nmn 14. V. 9. . nmi ganditun fiot Emini facilè eric dubium, Menſem Majum omnium . 1. totius anni eſſe lætiſſimum; quandoquidem ſpe- Prærogati- 2 cies quædam terreſtris Paradiſi nobis objicitur: e AMMcnſis Vſenſus omnes mirificè recreantur; oculi virore l camporum, flore arborum; aures avium cantu, melodiâ variã, præſertim philomelarum artificiofis chro- matis; olfactus fragrantiâ violarum, aliorumque floſculo- rum; guſtus fragorum dulcore; tactus molli in ceſpite quieſcendo. Sed quid hoc ſibi vult, quod in floridiſſimo tempore, tamque delicioſo in menſe Eccleſia nobis meras fe- rè cruces exhibeat? Ipſis Calendis ſtatim ſiſtit Philippum cum cruce velut prodromum : tertiâ poſt die celebrat in- ventionem crucis Dominicæ. Nec ullus menſis tot Apoſtolis refertus eſt quot iſte. Nam præter hodiernos duos Apoſtolos Philippum & Jacobum, ſextà hujus, S. Joannes cum dolio fer- ventis olei venier; ſeptima Primicerius Martyrum translatus Romam ſe inſinuabit; nonâ 8. Andreas & S. Lucas ſicnili- ter ſe exhibebunt, ut & S. Matthæus biduo antè elevatus, decimà denique die vivus Martyr. Job. Qui omnes per cru- ces ac tribulationes ad regnum cœlorum pervenerunt. Et cur tot præſertim Apoſtoli in Majo adſunt? Adſunt ad con- teſtandum, quod ibi ſit Paradiſus, ubi crux eſt, & quod illi in terra jucundum habeant Majum, qui inveniunt, & amant crucem. Veritas eſt, non paradoxum. (. 885 Hanc 506 li Foſio SS. Philippi & Jacobi Apoſtolorum. Hanc ipſam veritatem in honorem Sanctorum Philippi & Jacobi, & ſimul ſanctæ patientiæ, cujus etiam hâc die ce- lebritas eſt, paulò fuſiùs perſequar. S Plianus lib. I. cap. 33. refert Ruſticum quendam regi Ar- e: qui taxerxi per Perſidem equitanti obtuliſſe malum punicum in- DRO ſunt uſitatæ magnitudinis, ut Rex ſtupore captus, quæſierit: ex gratiores, quonam Paradiſo depromptum hoc donum mihi affers? qui repoſuit : é domo mea. Felix, qui domum ſuam, Para- diſi nomine potuit honorare; ſed felicior is, cujus anima Paradiſus eſt, ex quo Regi Regum fructus gratiſſimi afferun- tur, & in quo patientiæ opera nunquam non matureſcunt, ſemper nativo rubore vivida, ſemper coronata; quibus tan- —gquam malis punicis juſtarum animarum Amator delectatur. Id quod non ignorans ſponſa, animæ juſtæ imago in Can- ticis c. 6. v. 10. ait : Deſcendi in hortum, ut Receten. ſi fio- ruiſſet vinea, & germinaſſent mala punica. Solicita nimirum de fructibus, quibus ſponſus magis delectatur, ei offerendis. 5 3. Quando primus hominum parens terreſtri Paradiſo eje- enbin. tus fuit, audivit, à Deo ſibi, ſuæque poſteritati dici, Geneſ. telligatur 3. V. 19. In ſudore vultüs tui veſcéris pane. Philippus Ab- e7. bas lib. de ſalute primi hominis c. 22. & cum eo multi Inter- ſudore vul- Pretes intelligunt per panem, non tantùm quæcunque ali- tus tut ve menta, ſed delicias quaslibet, ad quæ omnia ſibi comparanda Ko Pa- vel proprio vel alieno opus eſt labore, & ſæpe ſudore. Sunt, qui vocem Panis volunt provenire ex græco pan, quod ſignificat omne, quaſi per panem intelligendum ſit, quidquid bonum eſt. Adeoque voluit DEUS ob culpam é Paradiſo ejecto Adamo dicere: ſi vis regredi ad Paradiſum, de quo in poæ- nam peccati ejiceris, ſudore opus eſt; ut ſudes, ut labores, ut multa dura feras, neceſſum eſt: ſine patientia non regre- dieris. Hæc tibi clauſum aperiet, perditum reperiet Para- diſum. Audiamus verba Abbatis: Sudor iſte jejunium eſt, Vigiliæ, lectio, oratio, meditatio, compunctio, ploratio, in guibiss laborare nos con venit in hac regione vivorum, ſi re- fici — - — ſwmuf t denenti, Kp at om, prol, . ſrer, Memn n um: en un penem; els, ſed ed ſciceret: U Pilponstum rr, vomm el afut, adrent yurimnl/ AMurus eler Ch 1 MOnde: Jüngbie nlle omnin, gu Pfehems unen GPls, gnum SCenariorucn feit cran de eun. Qu 1: quoties Uen. henioſi 4 iKgue via un: lbi el In Dicitur in Mlunt ti VNuttor e Plenpe Dhiſot Vplltad Dar Arkn flo l Mt gel Ayofolon 4 = Concio Aulico. 507 in eimu Kei volumus pane Angelorum. Quæ ut exerceas, an non opus . eſt patientia. un genclmnmig Quod ſi per panem intelligitur à viris doctis omne bo- emum Dnian num, prout, benedictus à S. Philippo ſuper Pſ. 22. demon- anng, glalirt, ſtrat, viderur mihi Chriſtus, Jan. 6. v. .. interrogans Philip- bnnnligfinin pum : Unde ememus Panes? non collimàâſſe ad quotidia- domm iun du num panem; quo triduo jam caruerat populus Chriſtum lcrs ann ſequens, ſed ad panem Angelorum, ad cibum Paradiſi, qua- gullnicke ſi diceret: Uinde panem cœli, & cœlum ipſum ememus? S. nl aonidmen Philippus tunc nondum Divinà Scientia imbutus, quid reſpon- e Nll derit, norum eſt. At ſi Spiritu Sancto plenus fuiſſet, ut po- ont;gaos ſtea fuit, advertens ad circumſtantiam temporis: Erat au- Amaor dln tem proximum Paſcha v. 4. & ſciens, quid adhuc ante Paſcha ilte imzo n paſſurus eſſet Chriſtus, aliter reſpondiſſet : dixiſſes utique, vut gnen mi Apoſtole: O Domine, non eſt, cuxr ſolicites, undè pro iin Holcin in quinquies mille hominibus futuri ſint Panes: unicam expe- ann eiernd Gto navim, quæ advehet panem: Crux tua navis eſt de lon- enelti madb g& vehens panem. Per hanc & per nummum patientiæ eme- leria dici, Gene, mus plus, quàm quod non ducenti, ſed milleni, ſed millio- Ame. Müihns N nes denariorum emere non poſſent. Paradiſo emendo ſola NCNNENANAN ſufficit crux & patientia. Ait Evangeliſta: Hoc dixit ten- uptdin gorenmqne⸗ tans eum. Quoties Dominus tentat, venalem offert Paradi- onnaſbicnan ſum : quoties patientiæ, toties & ſingularis gratiæ offert oc- Klepeſucgre dn caſionem. Ingenioſa apud ſeripturæ Interpretes quæſtio ventilatur: §. 4. 00 gol glo igi⸗ . 4U E Pcur. . . Oucuide Ubi, & quæ via ſit infallibiliter ducens in Paradiſum? Et re- i ſitin⸗ . . . . . 2 m Piradlnen ſpondent : lbi eſt Paradiſus, ubi ſcaturigo eſt quatuor flu- via in Para- ln ,e a k minum. Dicitur enim Geneſ. 2. V. 10. FPluvius egrediebatur diſum. , r ſles, Ulin de loco voluptatis ad irrigandum Paradiſum, qui indè di Vi- ein onn, ditur in quatuor capita. Quorum nomina ſtatim ſubjungun- e Pnen eie tur, nempe Phiſon, Gehon, Tygris, & Eu hrates. Si quis etcitum ſe venire vult ad Paradiſum, aliquo horum lvio utatur, ferè, r Neſ, ut Theſeus filo Ariadnes uſus eſt ad inveniendum exitum e uncfo , Labyrintho. Sed hoc ei obſervandum, ut non ſecundo flu- I ioTN 7 . vone 1M , §5 2 mine, 508 In Feſto &. Philippi & lTacobi Apoſtolorum. mine, alioquin ſemper magis ac magis à Paradiſo abiret. Ad- verſo flumine eundum eſt. Sic itur, cùm itur per adverſa, per ærumnas, per tribulationes, per cruces, ſed nimirum pa- tienter, libenter, lætanter toleratas. Aliam ad Paradiſum viam vix invenias. Haâc iére viâ, quicunque jam in æternæ voluptatis Paradiſo deliciantur. Mirabilia memorat S. Joannes, quæ in ſua Apocalypſi cap. 4. viderit, putà Paradiſum apertum, & delicias inenar- rabiles, quas DEUs diligentibus ſe præparavit, v. 6. ait: In conſpectu ſedis (quâà Deus reſidebat) tanquam mare vitreum &o. audis ? inter Deum & nos interjacet mare. Hoc tranandum eſt, ſi velis ad portum felicitatis, ad locum voluptatis, ad Paradiſum, ubi perpetuus Majus eſt, pervenire. Pedibus non tranſitur, ſed manibus. Notat Hieronymus ingeniosè, quod home natans per aquas, formâ Crucis vehatur. Cruce igi- tur, & patientid opus eſt, ut mare tranetur. Agedum am- plelctere erucem ambabus manibus, & feliciter enatabis, eoque enies, ubi nulla Crux eſt. Dices forſitan: natandi peritus non ſum. Sit ità; non propterea animus deſpondendus. Adeſt ecce tibi Philippus, quondam Piſcator, & jam ſuâ non indigens naviculâ, eam tibi ultro offert. Sit illa & tibi chara. In ea & cum ea ſecu- riſſimè vehéris. Quam loquar naviculam, utique intelligis: Crux nempe eſt, in qua ipſe exemplo ſui Magiſtri pependit: in ea tanquam optima naviculâà ſanctus ad portum gloriæ ac deliciarum enatravit. Crux navicula eſt, ait Hugo Cardin. in cap. 2. Cantic. & hæc facilè omnibus præſtò eſt: offerunt. etiam Apoſtoli: offert Chriſtus ipſemet, & ab uno quoque vult eam tolli quotidiè Luc. 9. v. 23. Verba Hugonis: IIt tranſire poſſint, ipſemet navim adduxit, qu ſecuri tranſirent, id eſt, crucem. Dormiendo, & cantando absque ullius pe- riculi metu tranſibis, & portum gloriæ attinges, dummodo ſis in navi Crucis. Notat S. Maximus Ep. homil. 2. de Cruce; navim non eſſe ſine Cruce: Cum, inquit, à nautis ſcinditur maré, * — n nue Donmi⸗ Dominco Kan Corteiadn i baae N⸗ Cod i⸗ o coriokem e Miumme VI i! mapor e . 40 iginn ſer t, tis ies. Mimar 1 cgve ſbi cor Vun ob,luat: ctus,ar inent i urrin , Gogſerv jum conideri o in Gpur WMrarit D EU An qud amb⸗ wun inclligun r glidem p lr umen v chmn ellen ienimn pocl Ubancilum: Dinelenter a Mi Cereis, Wichs ⸗ Pohltnet, e Afhnn enibrl m ir e nez ſl Ummm, Alamn , Diule Cnneiam in rn Iun nſin Apvenhr umn, K Klaas nenn Eparanit, , 6dt: Mni nurt aifeund e. Hoc trannner locum volupeniit ryenire, Pecbuunn mus ingenioreqn VChatur. (vuc Uktur. Aeku ertnutali, an ſum. At it; non. A iniiee cend Wwiodn, en Inen N oum alt na int lam, uique inel ſui Mlagtki, er 6 ad pottun goi el, ait Hugo n sreltckt af net, Kab o Ferba Eugond aco abogle ilur Attinges, mm⸗ hormi ul, . Nolti/ Uit, ti/ Concio Aulica. 509 mare, prids ab ipſis arbor erigitur: velum diſſenditur, ut eruce Domini faſdtâ, aquarum ſiuenta rumpantur: Et hoc Dominico ſecuri ſigno portum ſalutis petunt: periculum mortis evadunt. Ità & tu periculum evades mortis æternæ, & ſi velis ad perennem Majum, in navi crucis feliciter evo- labis, Quod ſi dicas, mallè te viâ terreſtri ire, quàm navi, dabo curſorem viæ peritiſſimum, & viæ indicem, eum- que minimè vulgarem, an putas nobilem ex ordine eque- ſtri? major eſt equite. An Baronem ? major eſt Comi- te. An igitur Principem ? major eſt Principe quolibet: Rex eſt, & talis quidem, cui parem in terris omnibus vix in- venies. Æſtimat eum DEUs ipſe, ſic de eo loquens, in eoque ſibi complacens: MWumquid conſiderdſti ſervum meum Job, quod non ſit ei ſimilis in terra, homo ſimple, &y rectus, ac timens Deum, & recedens à malo? Job 1. v. 8. & c. 2. V. 3. Pretioſus hic vir cap. 13. v. 27. ità ad Deum: Poſui- ſti in ner vo pedem meum. Pagninus legit: In compede pedes meos, & obſerväſti omnes ſemitas meas, & veſtigia pedum meorum conſideräſti. O mi Job, quàm mirabiliter loqueris! quando in cippum poſiti ſunt pedes, quot greſſus feciſti, quos numeràrit DEUS, & veſtigia computârit pedum tuorum:? vinctus quò ambulaàſti à ſunt interpretes non pauci, qui per nervum intelligunt podagram. At podagràâ laborans nec vertere quidem pedem valet, nedum ad ambulandum mo- vere. Et tamen Job veriſſimum dixit, quod omnes ipſius greſſus, cùm eſſent pedes in nervo, numeravit DEUS. Am- bulavit enim podagricus Job illis ipſis in nervo poſitis pedi- bus in Paradiſum : ambulavit ſuper ſtellas & ſolem. Quam viam excellenter ambulat, quisquis habet pedes in fidiculis, in Hiſpanicis ocreis, in podagræ torturis, in cruce. Sic itur ad aſtra. In Paradiſo ambulat, & non in terra, qui propter JESUM vinctus jacet, vel perindè, ut ſi vinctus eſſer, domi ſuæ ſe continet, vel ægritudine, lectulo affixus decumbir, & 888 3 dolo- . InFeſto S. Philippi & acohi Apoſtolorum. e doloribus cruciatur in DEl ter optimi voluntatem reſigna- gaminke tur. Hæc recta & brevis eſt, ad Paradiſum ſemita. Viam tencult regiam non invenies, quæ in latum ſe extendat. Oraculum is genis Chriſti eſt: Arcta via eſt, quæ ducit ad vitam, Match. 7. v. un thiani I4. eò non venitur rhiedis florentinis, non lecticis ambulatoriis, zmirinle⸗ non ciſiis gallicis. Elt,lett übhi Sub annum Domini octingenteſimum, perſequente e ſinpetel Chriſtianos in Africa Galerio Maximo Proconſule, Nemeſia- 5 rna , nus & 7. alii Epiſcopi, cum aliquot Sacerdotibus ac Diaconis Dum, exulabant ad metalla damnati. IIllos S. Cyprianus, & geger ſel ipſe alibi ob Chriſti fidem exul elegantiſſimà Epiſtolà conſo- imncohen latus inter alia, ſic ſcripſit: Compedes pedibus veſtris, &; mem- Wõ . . — S,. ouſeont mnn bra felicia ac DEI templa infamibus vinculis ligaverunt; 4 quaſi cum corpore ligetur, & opiritus. Dicatis DEO bhomi- i nibus, & fidem ſuam religioſd virtute teſtantibus, ornamenta * i i ſunt iſta, non vincula; nec Chriſtianorum Pedes ad infamiam “ D copulant, ſed clarificant ad coronam. O pedes feliciter vin- e n i, qui non à fabro, ſed à Domino reſolvuntur! O pedes i gen ſtliciter vindti, qui itinere ſalutari ad Paradiſum dirigun. - umr creme tur! Nemo proindè dubitet, ſe in via ad Paradiſum eſſe, uc, (anc d ſi pio erga Deum affectu, adverſa tolerat. birmn An 9. 5. Geneſ. cap. 28. v. 12. vidit jacob ſcalam tam altam, ut & ſeneſin lo Ae terra in cœlum protenderetur: in extremitate ſuperiore vi- Mtant auge adi- 1. —. . . . 7 ſuma. dit Dominum ſcalæ innixum. Multi multa per ſcalam ſym- Drorerbiun bolicè intelligunt. Sentio ego cum S. Bernardino dicente: diiſle Crux Chriſti ſcala utique eſt, quæ meritò per ſralam acob ſi- & Uihrit gnatur, Tom. 2. ſerm. 56. quiæ ſicut Dominus innixus erat Aeſt. Adlſt ſralæ, ità & Chriſtus affivus cruci. Mec tantum Chriſti Crux; 160rthodon ſed quælihet Cruæ ac tribulatio æquo animo tolerata, verè Acucis dor⸗ ſtala eſt, qua ſcandis ad gloriam, ad felicitatem, ad delicias legoe æternum duraturas. Et ne moveri poſſit, Dominus ſcalæ in- Küliem,7 nititur. At vide inſuper, quod Jacob vidit. Vidit Angelos iemm 6 quoque DEl aſtendentes, & deſcendentes per eam ſcalam, non Aoreint unus, ſeéd innumeri Angeli tecum ſunt, quando tu affligeris Uurer. & Atuenn Concio Aulica. FSII — . clnuant & afflictionem omnem lubens toleras. Alii aſcendunt, & lum ſenin in elicitos à te heroicos patientiæ actus DEO præſentant: alii de- nendit Ork ſcendunt & promeritas indè, nonnunquam & extraordina- 1niten, Krhn rias gratias referunt. Ecquid mali, quid periculi, quidda- hltkiisanbulani mni tibi times in tua cruce, in infirmitate, in egeſtate, in in- famia, in mille aliis afflictionibus ? Angeli tecum ſunt: arri- fnm, Priien dent, licet ſibilent homines: Angeli tecum ſunt, laudant te, Procoliie, Nerel licer vituperent homines: Angeli tecum ſunt; in manibus . ercotbis N Dan ſuis portant te, licet pedibus conculcent te homines. Nec 5 Oprans Aungeli ſolum, ſed ipſe Angelorum Dominus præſtèò tibi eſt: Nimi Hyitcaam delectatur ſpectaculo patientiæ tuæ. Patet id ex eo, quod bu efi;Go aliquando Dominus dilectæ ſuæ S. Gertrudi dixit: Cum me inn; deon disguſtant hominers, ego te crucio, ut tua patientia oblectet Ditifn O me. Si Angeli præſtò ſunt, ſi ipſe adeſt Angelorum Domi- Antbuu,num nus; ergo ibi cœlum, & revera Paradiſus eſt. Eaque pro- bele alifmm hrer ibidem v. 7. ſubditur. Non eſt hic aliud, niſi domus Dei, ite liicrd Ey porta cœli. Da mihi urbem, ubi plurimæ ſunt afflictio- fumr/O nes ; ſed quæ omnes libenter, amore Dei, generoſeque ro- dutlſin 4in lerantur . da ejusmodi domum: da viliſſimi gurguſtii an- Anradüln h gulum, dicam audacter non eſt hic aliud, niſi domus Dei, züu ubi habitant Angeli. Confirmat id Hugo Cardinalis in cap. g⸗ 28. Geneſ. ità loquens: Crux dicitunr domus Dei; quia in anmtminn, ea habitant angeli; qui ſunt Filii Dei. geniumilhgin In Proverbium tranfſiit, quod ajunt, oannem Gerſonium gr milaper ſlinn aliquando dixiſſe: Clbi Papa, ibi Roma. Dixerim ego ſa- UbiChri- ,Dermucdno dun :s . Ubi Chriſtus, ibi Paradiſus eſt. Ubi autem Crux, ibi Mele Va⸗ 6, e, uun ſi Chriſtus eſt. Adſtipulatur mihi D. Joannes Damaſcenus, dum Dnminuſnd libro 4. Orthodoxæ fidei cap. 12. probans rectè à nobis ſi- tunmrf „Agnnmnum crucis adorari, ait: Ubi enim ſignum fuerit, id eſt, Nino lnut, Crux, illic quoque & ipſe, id eſt Chriſtus, erit. S. Ambroſio AMuttiten A lib. 6. in Lucam, ita eſt eſſe cum Chbriſto: E&z ubi Chriſtus ,Domicns ſa Itſt, ihi regnum eſt. Apud S. Joannem cap. 12. gentiles qui- ficte FideA dam accedunt ad Philippum, dicentes: Domine, volumus zren ℳ JESIIAI widere v. 21. Audierint illi multa de JESU, de ejus Oumt⸗ D prodi- . 1 . 512 In Feſto §&S. Philippi & acobi Apoſtolorum. prodigiis, de innumeris Judaico populo præſtitis beneficiis, de moribus ejus ſanctiſſimis, ac præſertim de ejus ſuaviſſima in- ter converſandum cum populo modeſtia ac manſuetudine. Quæ vel ſola poterat dici oculorum Magnes. Philippum præ aliis accedunt, vel quia is præ aliis erat illis notus; vel quia primus illis occurrit, vel quia voce ac vultu tmajorcm can- dorem, facilitatem ac benignitatem præ ſe ferebat, itaque omnes ad ſe alliciebat. Chriſtum enim ipſum, utpote virum ſanctiſſimum, & Propheram eximium, longeque lateque fa- mæ præconiis celebratum, & quidem Judæum, quales ſcie- bant abhorrere à gentibus, accedere non attentabant, ut ſentiunt hic Cyrillus & Chryſoſtomus. Mediatorem ergè inter ſe & Chriſtum adhibent Philippum; quia verò hic ipſe audierat à IESU : In viam gentium ne abieritis; venit illi- Cèôò ad Andream, tanquam majoris apud Chriſtum authori- tatis, quod primus omnium JESU ſeſe adjunxiſſet. Mox uterque rem Chriſto nunciat. O quid eſt in mundo viſu di- gnum, ſi Dominus JESUsS non eſt videri digniſſimus? nihil coœlum, nihil terra habet tam deſiderabile. S. Thereſia tra- hebatur quidem aliquando in aliquem amorem erga homi- nes affabiliores, ſed visà Chriſti amabiliſſimà pulchritudine, nullius deinceps hominis amore capi potuit : viluére ipſi meritò, ad JESUM ſuum, omnia. Meritò & ſponſæ erat Cant. 5. v. 16. Totus deſiderabilis. Deſideras & tu tam videri di- gaum videre JESUM i accede ad Philippum, ut illi: voca- bit ille Andream, & hi duo ſimul te introducent ad JESUM videndum : Ad hos duos Apoſtolos te dirigo; quia hi duo crucifixi ſunt erecto capite, ſicut Dominus; & CGrucem ha- bent inſignibus. Vides, mi homo, Crucem ? imò non tan- tùm video, ſed ſentio, inquis: bene eſt. JESUM vides. Jam dixi : ubi Crux, ibi Chriſtus. Proto-Martyr Stephanus ſub imbre denſo lapidum ſtans: Video, in quit, cœlos apertos, & Filium hominis ſtantem a de- vtris DElI. Act. 7. v. 55. Pulchrè de hoc novo Bhdiatore i 4 peinol ℳ., beimo⸗ Norans ete nelorts, t⸗ muncdh Uln ttumnihi, ſis⸗ pomne ſackun mn wta ſudee ℳ Poohatz lpar . Pugna o c.obles Ferunddun. ſe eligenten, 5 Obruebam Aupper glarn 4 Hileoe, A ſn Abendin ii⸗ 0 Pradlmn. ent N Nephuonm, 5 mnenz oſhgli unt. Ne tn leelum focii Aoquitur iin. N IIno ſerid 1¹ § Ambror ei Mron loſt leſeript tblue, 4 AWn Nrcice Welclerit. lheſtolds, uher un Aolorn — oreſiülme eus ſunäimr. elin Wanlend egne Milpng 1rlignong; e uln maſren e Preſ kerhet, in niſim ein longegle egt udrum, guls h Hon Attentäbam 8 Mechroent 1; guin per in Cbleriti; Fenitl 1d Chrittucn auth eſe adunriſler 1 AMin mundo nidl i gnilim Nl dle. Therſan N Wt eghonn Pildna Paihrrud⸗ pi Dormi: in ri holle “ ris Il uun n 6 kiigpun, uiin e irroduoen 1 6te Enigo; gun hnins; ACne⸗ Crucen? ino e ohl ſis re enſ⸗ miin n wſini “ e hoe hofo Concio Aulica. 513 — id eſt, primo Martyre ingenioſior non nemo loquens, jubet Romanis ê theatris faceſlere feras, & mirmillones, quando meliores, & dignos, quos omnes ſuperi ſpectent, ludos da- re mundo inſtituit Chriſtus, Primicerius purpureæ legionis certamn ſibi, ſuisque victoriam coronamque vaticinatur ſuo in nomine facturus periculum fortitudinis, quà plenus erat, cum tota Judæorum feritate committitur. Ità contra inſen- ſatos pugnat, ut Chriſtus ipſe, aliàs à dextra DEI ſedens, aſ- ſurgat: pugnam ſpectet: & nunquam eatenus viſo ſpecta- culo ſeſe. oblectet, neque minùs animet pugnantem ad per- ſeverandum. Non erat opus, ut ſcalam è terris ſupra nu- bes ſe erigentem videret, prout Jacob. Illi ipſi lapides, qui- bus obruebatur ac ſepeliebatur, erant Stephano ſufficiens ſcala, per quam ad beatitudinis regnum aſcenderet. Gradus lapideos, ac ſecuriſſimos habuit, quos nobis reliquit, ut per ejusmodi ſcalas, ſi ità DEO viſum, nos quoque aſcendamus ad Paradiſum. Quærit S. Proclus Orat. 19. an nihil locutus ſit Dominus ad Stephanum, & reſpondet, ſic allocutum : O Stephane! ne timeas eos, qui te lapidibus impetunt: ſcalas tibi ad cœlum applicaunt. We timeas eos, qui te lapidibus obnuunt: gradus ti- bi ad cœlum faciunt lapides. Ità unumquemque noſtrûm etiam- num alloquitur: dumque te feriri lapide permittit, pandit Paradiſum. Nec pandit tantùm, ſed te rapit in Paradiſum. Non hunc ſeriòè ambit, qui cum Stephano pugnare detre- Rtat. S8.: Am broſius lib. 4. in cap. 4. Lucæ : Tolle certami- na, tuliſti coronas: tolle cruciatus, tuliſti beatitudines. Poſt deſcriptam cap. 7. lapidationem Stephani, recenſet mox c. 8. Lucas, quomodo, quamque fructuosè Chriſtum in §. 7. Iabet pa- tientia cur- Samaria prædicàrit Philippus, & verſ. 29. ait, quod à Spiritu rum ſuum, Sancto audierit: Accede, & adjunge te ad currum iſtum. Ac- duo bergit cedit Apoſtolus, & audit Eunuchum Candacis Reginæ Æthio- ſum. pum legere hunc ex Iſaiæ c. 53. v. 7. locum Scripturæ: Tan- duam ovvis ad occiſionem dudtus eſt: & ſicut agnus coram Tec ton- S14 FtſioS⁵. Philippi &, facoti Apoſtolorum. er tondente ſe, ſine voce; ſie non aperuit os ſuum, c. Habeat nt te Eunuchus ille currum ſuum, ad quem à Deo accedere juſſus, elb: ne & ad quem conſcendendum humaniſſimè ab Eunucho illo cdm M invitatus eſt Philippus; habet etiam currum ſuum S. Patien- / unn tia, in quem invitantur, quotquot uspiam ſunt amatores cœ- G⸗ leſtis Paradiſi. Et quorſum tandem currus iſte vehit eè u: n prorſus, quò currus igneus vexit nobiliſſimum Prophetam fiertun. Eliam. Audio enim 8. Chryſoſtomum Tom. I. de aſcenſu. 6Daracilam Hleliæ clarè dicentem, currum patientiæ eſſe currum Elii, cn bawlopr . quem priùs aſcendere non meruit, quàm multa ab impia Je- hoſtea in ar zZabele, multa à dyſcolis Hebræis paſſus fuiſſet. naciſo es S. Paulus novi Teſtamenti Elias quanta, quamque penè Momns incredibilia paſſus fuerit, 2. ad Corinth. à v. 23. prolixè me- nanilins an morat. Eorum quaſi compendium ſequenti mox capite dum iſere orrcles memorat, præmittit hæc verba: Scio hominem raptum in Para- mnho, N diſum. Cujus raptũs cauſam inſinuat fuiſſe ſuam in ærumnis ingünmm n patientiam. D. Chryſoſtomus hom. 2. ad populum combi- i um nat Paulum & Adamum, & obſervat, quod ille in Paradi- 5Lam ſum ſit raptus, hic e Paradiſo expulſus. Quâm diſpar utrius- o euununs que ſors! & undè tanta diſparitas à reſpondeo, à diſparita- MeCkſares te utriusque vitæ. Adam vivebat in deliciis proeul omni ziilee nige moleſtia & afflictione, nec manus abſtinebat à ſumendo, nec r clechus os à guſtando fructu vetito; & hinc expelli Paradiſo meruit; zlem * Paulus verò vivebat in innumeris & graviſſimis afflictionibus, Sc. in perſecutionibus plurimis, in plagis ſupra modum; nihil- edi . que tam grave erac, quod pro Chriſto non toleravit cum 4 . i gaudio! & hinc meruit rapi in Paradiſum. Verba S. Docto- E Riltr ris: Quando illaborioſam vitam degebat Adam, Paradiſo Puiünds excidit : quando laborioſam & ærumnoſam Paulus agebat ufeme itam, in Paradiſum raptus eſi, & tertium in cœlum aſcen- Kae Qit. la,mi erue . 8. Cum Matth. cap. Iy. v. 4. S. Petrus visdâ Chriſti gloriâ di- mguidds 0 Qui vult ceret: Domine, bonum eſt nos bic eſſe. ait Evangeliſta Mar- ckwtine⸗ cum Paulo . . 2£ a Mar. iapi adcæ-cus: Mon ſciebat, quid diceret, C. 9. v. 5. cur autem id non viuſti ſcie⸗ t, . APſolyn ſn Concio Aulica. Fr; l utei ſiebe reſtonder 8. Leo de Transfiguratione ſermoniem ha- ſum ille 60 Auuiri ens: non ſciebat hujus vitæ, priùs nobis tolerantiam poſtu- paulo pa- Ommm = landam eſſe, quàm gloriam. Et poſt paululum: &ve il- tan ba⸗- unſintanmoren le ſit Toannes Eangeliſta, quem ita dilexit Dominus, ſi ve rucem ann ſ Ni ille ſit Petrus, qui claves accepit regnorum, oportet, ut prius limet. llnm iatt dicat: Tranſimus per ignem, &; aquam, & induxiſti nos in mINEn refrigerium. Pſ. 65. v. 12. Velles & tu fortaſſis cum Paulo ir drammke in WHWH rapi non malè quidem id velles; ſed heus! in mihni⸗ n aulo priùs in tribulationibus cxerccaris neceſſum eſt; Glie. . bol en en Paracliunn venies. Interim dum in Cruce es, in Pa- ſan en⸗Narhii Magnus hic Apoſtolus, ac ſæpè jam nominatus, ger- 7.25,0rolen maniſſimus crucis æſtimator, non vivere, quâàm ſine cruce ami mor chie t vivere præelegiſſet. Pati pro Chriſto ipſi in pretio, in amore inenraytunn in ſummo, in voto erat: inglorium ducebat, quidquid cruce ileſunm inenmm inſignitum non erat. Mihi abſit, ait Galat. 6. v. 14. gloria- epulm om ri, niſi in cruce Domini noſtri EotI CHRTII. oc le in ead S. Lazarus in hiſtoria imperiali ſub annum Domini m arumni II40. enarrans funus Lotharii II. Imperappris, ait, elato hoc Cnieddlfkir⸗ funere Cæſareo, ab Henrico Saxonum Duce, penes ſe repoſi-· s wond en ta fuiſſe inſignia imperii, Gladium, & Crucem. Lotharius Suc- knemtimmenho ceſſor electus, & Imperator renunciatus eſt Conradus. Qui elihillo nen q uidem acceptavit imperium; ſed negavit ſe rerum potiri uiliniscſllüni poſſe ſine Cruce. Repetivit igitur ab Henrico Crucem. Hic Cvora odum; tergiverſatur. Conradus ad bellum ſe accingit, armis repeti- turus, ſi aliter recuperare non poſſet, Crucem; nec antè quietari animus potuit, quàm crucem reciperet. Simili verè genio fuére maximi quique Sanctorum. Non volebant, non valebant vivere ſine Cruce, quaſi cœlum aliter ſibi emi non ſto non Clerant 4 Hum. Vetbe 80 ut Aun, ngiin t lcce . tcr Unr. lunin unr poſſet, niſi cruce. Talis inter mille non priſcis illis tempo- L . ribus, quibus Chriſti Sanguis adhuc calebat, quò minùs mi- 8 Chrligne⸗ rum eſt tot incaluiſſe Sanctos, ut ſine cruce vivere non vel- M Urngelot lent, ſed noſtris temporibus, fuit S. Thereſia, cui nihil magis ain ib in votis erat, quàm pro Chriſto pati. Notiſſimum eſt illud ,Cun auenb Cur Nenn, TIt 2 ejus H. 9: Nunquam RKA pulchriùs Horent vir- tutes juſto-⸗ rum, quàm in hyeme adverſita- tum. 516 InFeſto sS. Philippi & Tacobi Apoſtolorum. ejus anhelo corde centies & millies iteratum : Domine, aut pati, aut mori. Talis itidem erat S. Magdalena de Pazzis, cui fua ſtigmata Chriſtus, prout olim S. Catharinæ Senenſi impreſſit, eique cor ſuum impoſuit. Et tunc à DEO Patre hæc Latina audiit: Sponſa unigeniti mei Verbi, quidquid wis à me pete. IIla aliud non petiſt, quàm ut pro ſalute homi- num plurima pateretur. Pudeat vos, ignavi ac delicatu- li animi, qui inaniter geritis Chriſtiani nomen, dum auditis teneras Virgines, tam heroico fuiſſe animo, ut non vivere, quàm non pati mallent. Eſt, cur cum ſancto gemam Bern- ardo, ſerm. 21. in Cantica: Quàm pauci poſt te, 6 Domine IESCL, ire volunt! volunt omnes te frui, at non ita te imi- tari: conregnate eupiunt; ſed non compati: non curant quærere, quem tamen deſilerant invenire, cupientes conſequi, Jed non ſequi. Tuderti in ducatu Spoletano, quod Petra ſancta in Thau- maſia refert, ſpina, de corona, quâà Chriſtus redimitus fuit, aſſervatur, quæ die Paraſceves quotannis in ameenos floſcu- los ſe induit. Quò prodigiò utique mirabilis DEUs indica- re vult, toties in animo tuo ſpinas Paradiſiacas ſeu flores na- ſci, quoties ſpina tribulationis in horto tuo domeſtico Para- ſceven habes, dummodo patientia non deſit, quæ roſas colligit. Non caret illa floribus unquam; imò alias virtu- tes florere facit. S. Chryſoſtomus homil. 3. in Matthæum: Fuſtitia, inquit, in tentationibus floret, in proſperitate autem marcida eſt. Tullius lib. I. de divinatione ait: Pulegium aridum dicitur floreſcere ipſo brumali die. Mirabilius eſt, quod memorat Methodius apud Phortium pag. 923. In Olym- po monte Lyciæ ignis, inquit, ſponte ſua in montis cacumi- ne, ex imo naſcens, juxta quem ſtirps, Pyragnus nomine exiſtit, adeo florida, virens, & opaca, ut è fonte potius na- ta videatur. Hoc ſe oculis ſuis vidiſſe teſtatur. Juſtus in igne 0 ligni 1 PDrncilum i⸗ en D e lihtiti⸗ . arli. Cladi m. 60, bu eCivicic: fammn vglin Fir yenit IDuecii pana Utbi an Don Thereſe le te nanr e bi inkern ge tribulario nguipre im I; gin reterunt le Mrnumn hab AKrum ſint i Alon ung in Ebaradiſis, in ſicro t 1 llmina 4 uIeDEO. Icg celena Gmer hol dKdbaient aſn = . — Concio Aulica. 517 ratum Dr Mpkuende igne tribulationis à D EO poſitus „Pulchriùs floret. Affli- n ririni tiones viro forti coronæ Junt. Ità S. Ambroſius lib. 2. de Emeihin Abraham. Nunquam pulchriùs florent virtutes juſtorum, ieg dl k quam in hyeme adverſitatum, in igne tribulationum. hi, itnuti nro ſilne hon O quisquis Paradiſum ambis, crucem atma, certiſſimam di leon ad Paradiſum viam. Non tibi timendus eſt Cherubinus, numm, imad quem DEUS expulſo indé Adamo, collocavit ante Paradi- humd, unIn ſum Woluptatis, Geneſ. 3. v. 24. cum gladio flammeo, atque Hndogennk verſatili. Gladius flammeus juxta S. Bernardinum Tom. 2. uie,Da ſerm. 66˖. tribulatio eſt. Gladius certè, qui ſpiritum à car- , ANe ne dividit: flammeus, quia purgat, illuminat, accendit; verſati- uf: or an lis, quia vix venit, & alio avertitur. Qui hunc ſuſtinet, jam eClpiette in Paradiſi janua eſt, hinc in igne S. ajebat Laurentius: Gra- tias tibi ago Domine, quia januas tuas ingredi merui. Nr, nd, in e S8. Thereſia à morte cuidam apparens in gloria ajebat, 5§. 10. ies recimitsfui malle ſe in cruce eſſle, & plura pro EsuU pati. Et heu! nos teanlitn. amenos folil⸗ ſæpè nobis infernum Ppræeligimus, quàm momentaneum ciunt in- ClsRnd udrr. & leve tribulationis ad guſtum DEI ſufferre! heu! quor fern uin an⸗ urkendor ſunt, qui Præ impatientia mortem ac Diabolum ſibi impre niitn, tonkikn cantur; quin & violentas ſibi manus inferre meditantur! nn Nt, i non præferunt leyi Patichtiæ ae brevi. Ah ! quanti ſunc, inddbm dui infernum habent ante internum, eò quod rerum omnium * m. Mten moleſtarum ſint impatientiſſimi. I per domos ſingulas: in- nll zulun venies non una in domo infernum, in qua poſſer, ac debe- riptfeilee ret eſſe Paradiſus. Sunt, qui vix haberent, quod coram Sa- Nione in! 1 cerdote in ſacro tribunali deponerent, ſi imprecationes de- le. Minbine eſſent, & fulmina ex ore evibrata, & evocatæ de cœlo ſtel- n eg e e; neque DEO objicerentur Sacramenta, non ſeptem, ſed ninmond e S&e ſepties centena millia. Apud quos eſt hiems maledictio- , Dltgen ⸗ nis; cùm Ver poſſet eſſe perpetuum benedictionis & Majus re ne ſemper amonus, ſi practicè coleretur eis S. Philippus cum e leſtatun. cruce, & S. Patientia crucem amans. 1. Trc 3 8. Si98 In Feſto &S5§. Philippi & acobi Apoſtolorum. O 8. Philippe, impetra nobis S. Patientiam tam nobis neceſſariam, tam fructuoſam, tam feliciter ad æternum Ma- jum perducentem, Deoque tam dilectam. Tua quondam ad CHRISTUM erat petitio: Oſtende nobis Patrem; & ſufficit. Idem quidem & nos petimus; ſed adjicimus hoc etiam : COſtende nobis Crucem: & ſufficit. Tibi, amator nobiliſſime, Crucis Magiſter tuus dixit : Qui videt me, vi- det & Patrem. Nos firmiter credimus: qui videt crucem, videt CHRISTUM : qui CHRISTUM videt, is & Pa- trem videt, & te, & S. Patientiam, & quid quid videri jucundum eſt, eritque in æter- num &cc. In — „ 960 %² IFel Uratam à ſſntun eſ EE. 8lun Is, bunckacapr Dens concruyit. 6un Apora ter Urbona ema nötem/in CConus eſt tert u,lrel⸗ .Hoceſtillue ur. 0quin e magna ſi li & loebit 1 ke Cſeurſus ul,vim y Ati pr⸗ aningind n Denam, Mm H Aone 8 Eil ſertonn Men 2 )0 (r⸗ S 1 . — Pienim —,iNV Aidn sger 28 66s 8 Ses 4662. 53 Se2 t58 Er 6gser t59 e . N , In Feſto Aſcenſionis Domini. laſin Concio Ruſtica. nn, Ibm Cur à tam ampla cœli via poſt aſcenſionem t: (iaict ne, Domini tot adhuc devient. us: undet / . R; STUllitc n WMandbtu eſt in cæœlum. Marci. 16. v. 19. n, & glictid i S te in ater⸗ Sſumptus eſt in cœlum: ê terra in cœlum. ° coe-, §. 10 lum ! terra! quàm admiranda ædificia, quàm di- Trerog⸗ S Wverſa continent bona. O ſciremus utinam! quid præ terra- S celet colum, jam dudum cum Paulo ſuſpiràſſe- mus, quis me liberabit? ſi ſciremus, quid celet ter- ra, nunquam præ coœelo amaremus: cœlum! terra! Tria Deus conſtruxit. Unum in terra, alterum infra terram, ter- tium ſupra terram; infra terram ſunt mala ſine bonis, ſupra ſunt bona ſine malis, in terra ſunt bona mixta malis. O cœ- lum lô terra! quàm longè alia Majalis domus eſt cœlum, quàm alia domus eſt terra? De cœlo ait David: quàm magna eſt do- mus tua, 6 Iſraël, S&ingens locus poſſeſſionis ejus! De terra di- citur: Hoc eſt illud punctum, quod inter tot gentes ferro & igne dividicur. O quàm ridiculi ſunt mortalium termini, cùm re in illa veré magna ſuſtuleris, videbis exercitus ſub rectoris ire vexillis, & licebit dicere, it nigrum campis agmen formica- rum, iſte diſcurſus eſt in anguſto laborantium. Senec. Præfat. nat. quæſt. quàm alia domus cœli. Ibi ur S. Brigitta l. 3. reve- lat. C. 27. Sancti propè innumeri: Si ſeminares terram centum pedum in longitudinem, & totidem in latitudinem, & ſemi- nares eam plenam, gramis tritici, quodlibet verò granum da- ret fructum centuplum, adhuc eſſent plures Martyres & Con- feſſores Romæ à S. Petro usque ad Cœleſtinum; Quot ergò usque huc per totum orbem? Joannes Apocalypticus ex ſolis tribubus, Ex tribu Juda 12. millia ſignati, ex hu Runei millia 520 In Feſto Aſcenſionis Domini. millia ſignati, ex tribu Gad 12. millia ſignati, tot ex tribu Nephchali, tot ex tribu Manaſſes, ex tribu Simeon totidem, — — ex tribu Levi, ex tribu Iſachar, Zabulon, Joſeph, Benjamin, ex ſingulis, inquam, 12. millia ſignati, tandem numerum vidit innumerabilem. O coelum! quot non Angeli: 88, Patrum & Theologorum ſententia eſt. Angelos decies ſuperare homines, & à quovis choro ſuperari decies inferiorem. Quantus nume- rus, ergò pro uno homine 10. Angelos. Archangelos 100. Do- minationes 1000. Poteſtates 10000. Virtutes 100000. Thro- nos 1000000. Cherubinos 10000000. Seraphinos 100000000. Quantus numerus! cœlum! terra! & ad hanc domum cœleſtem invitamur omnes, ſed non omnes in cœlum cum Chriſto aſſumimur, quæ cauſa? an Deus? an homo à audia- mus. §. 2. Ante incarnationem Filii Dei erat tam arcta via ad cœlum, Ante in ut S. Vincentius Ferrerius Serm. 6. in Septuagef. auſus ſit ex nem crat ambona dicere: Antequam Chriſtus veniret in bunc mun- via ad cœ. Jum, in humana Carne tranſierunt ulira quinque millia an- 11† inesuna. norum, &; totus mundus damnabatur exceptis pauculis, de tionem eſt populo Iraël, qui ibant ad limbum Patrum. Sed poſt In- ampliata, carnationem & potiſſimùm poſt aſcenſionem Chriſti in coœ- lum, arcta via illa, facta eſt latior, unde clamant Angeli: ele- vamini portæ æternales, quia Chriſtus major rediit, quàm è cœlo venerit. En portæ elevatæ ſunt, & facillima via facta eſt ad coelum! Hinc nuptiis comparatur; quid faciliùs, quàm ire ad nuptias? Comparatur ſuavi Jugo, quid portatu faciliùs? Ante tam arcta via fuit, ut vix pedes eò perveniri potuerit, modò pergunt aliqui in curru, jam conjugali, jam viduali, jam virginali. Quatuor rotæ exprimuntur illis verbis: Inno- cens manibus, & mundo Corde, qui non accepit in vano ani- mam ſuam, nec juravit in dolo proximi ſui. Modò etiam portantur ad cœlum, falctum enim eſt, ut moreretur mendi- cus, & portaretur ab Angelis inſinum Abrahæ. Luc. 16. Chry- ſoſtomus rationem aſſignat: ne fortè laboraret, imò chril 4 dela ppel uijdurenit/ Ulum cleckumn thorcer lperi m;palherdtl Cucrig Peue liadalus, gi benleo, l o Arautt i Cidck! 2 Pkind tunn AWam erand laurus elt fn no allocurus Apcompellt Eblti damne TE, Kalium Aent liber llari, lber läüme,; unde un, got / elsſinatie 4 Giton aur. Aadri⸗ (iri uul, ifetun Donii. S Concio Raſtica. Fꝛ1 aennn ad cœlum, licèt Pon eamus cœlum verſus. Adveniat regnum D“ rie darun . G Jer alem engeremn Im venale facit. Au- H ciarur Chry. oſtomus Tom. I. Hom. 77. pretium non appono, nhümmenun ne objicias inopiam, quanti potes, tanti erue, habes obolum, nArl:GDem eme cœlum, non habes obolum, da calicem aquæ frigidæ, & sſeteom accipe paradiſum. Ut mirum non eſlſet, ſi nunc omnes ſalva- Tloten Quuntuenun rentur, & nullus damnaretur; nihilominus tamen: Arthngincd Tot ſymbolis nobis exprimitur multitudo damnatorum. s. z3. VinsNn Eccleſia appellatur navicula, non navis, non triremis, quia Viàâ tam Gnplinen Pauculi Sancti ſunt in ea, qui ad portum appellunt felicitatis. hut 1a nd⸗ 1& adbucddn AMulti vocati pauci eledti. Num. I. præcipit Deus numerare po-damnan- Omnes in dliin pulum electum. Et en vix labitur amnus, & præcipit iterum; tur. 6? nbomO reſpondet Ingenioſus Oleaſter, quòd Polyphemus apud Poë- tam; pauperis eſt numerare. Unde Seraphicus S. 1. Dom. 4. Adatctariaad c⸗ quadrag. pauper eſt Chriſtus, quia paucas habet oes, dives Serelagel Alu eſt diabolus, quia habet oves & bo ves inſuper &y pecora campi. nimircos Gen. 2. lego, quòd Deus ad Adamum locutus dixerit: ew omni i uinte nli ligno Paradiſi comedes, de ligno autem ſcientiæ non come- ettgi nni/, latig. Quid eſt hoc? inquit Philo Hebræus de legis Allego- Dürun. Rn dol! ria. Primoò tuizat Adamum, & dein voizat? & reſpondet: . in Adam erant omnes boni & mali incluſi. In ſecundo ergò Orln I er H allocutus eſt futuros malos; hinc dicit, non comedatis. In wde damamt Angeen e e Eimo allocutus eſt omnes bonos. Hinc ait: comedes. En us maotecit, ge . . . II de clireſak? malos compellat in plurali, & bonos in ſingulari, quàâm ad- aͤtt . huc multi damnantur! Apocalypſis 20. vidit Joannes libros gicttd 3 apertos, & alium librum apertum. In quod S. Bernardus ſerm. , gisd horn 2. de Aſcenſ. liber damnatorum in plurali effertur, electorum 6e haſgin in ſingulari, liber manualis eſt, juxtà illud: in manibus tuis de- hanigel 3 ſcripſiſti me; unde fratres ſuos ità anxiè alloquitur: Quis ſeit, urur s el 1 ſi omnium, quos hic video, ſeripta nomina ſint in cœlis, & in or aretpt r libro prædeſtinationis! quanto gaudio implerentur omnia oſſa vini /ut N mea. Cui non aures tinniant ad Chryſoſtori effatum, quod , oenin, Antiochenis dixit: quot eſſe putatis, qui in Civitate noſtra ſal- Arihe Luel antur? infeſtum quidem eſt, quod dicturus ſum, dicam lamen: Moratt, i- Uuu non „ 22 In Feſio Acenfionis Homini: . — non poſſunt in tot millibus centum inveniri, qui ſal ventur, u it m quin & de bis dubito, & tunc juxta Cornelium fuerunt plùs u f. Degn quàm centum millia ibidem. Pergit verò S. Doctor: quanta ue⸗ in. enim in quvenibus non malitia, quantus in ſenibus torpor! enleginnzni 6. 4. IEtà ille Hom. 40. ad Pop. mi Deus, tam ampla domus, via la- Uerunhice Beus cauſi tior/& qui ingrediantur ſunt paueiores. Quæ cauſa? Deus ce, nil H certè non, qui omnes creavit ur ſalvi fiant. Omnis creatu- Venoadh ra ſuum finem præfixva habet, cætera propter hominem, ho- fiann 4d mo propter DEUM, ut eſſer creatura in terris, quæ DEUIM agnoſceret. Soli homini vultum in ſublime dedit cœlum- que tueri: nam ur loquitur Magiſter ſententiarum. l. 2. diſt. 1. n, I llen (atics Rupe Fecit Deus rationalem Creaturam, quæ ſummum bonum intelli- 1 * geret, & intelligendo amaret, & amando poſſiderer, & poſſi- ſ e “ 4 dendo frueretur, ornnia dedit, ut tandem ſalvus fieret. Omnia idcner⸗ . bona Corporis, bona animæ, ut tandem ſalvus eſſer. Et per- = git Lactant. 7. Inſtitut. Ideò mundus factus eſt, ut naſcamur; . nern. ideo naſcimur, ut agnoſcamus factorem, ideò agnoſcimus, s n i ut colamus, ideò colimus, ut græmiemur, & quia cultustna- anadii e ximum conſtat, maxima præmia etiam conſequamur. Hinc irn, eun repulſam tulit mater Lebedæi, quòd pro uno tantùm peterert nnl gai dexteram, & vel pro uno ſiniſtram. Adhuc tot cœlo privean- ". Nequeh tur, cùm tamen nemo creatus ſit pro inferno. Non eſt enim Autimicim Deus talis, qualis Jupiter, de quo Senec. Qui ſceptra duro Alninus, ſie ſævus imperio regit. Calvini blaſphemia eſt apud Tanner. p. r. m Opponc diſp 3. q.S. dub. 3, num. ro. Deum ex ſe ad oſtendendam ſuam vgeu Juſtitiam, ante præſcientiam peccati, quosdam deſtinâſſe non iit cuſn olùm ad pœnam damni, ſed etiam ſenſus, ſive quodidem eſt, Wh benj ad æternam mortem, & damnationermn, ac obeundemfinem, . etiam ad malè operandum impellere; ſublato libero arbitrio. penenizell At: nonne in poteſtate hominis eſt, vias ſuas male facere? Au- nmnileh fit guſtinus tom. 2. Epifſ. 106. circa medium. Nulli obnoxium pec- Ubermarbit cato, ſi Deus damnare creditur. Alienus ab iniquitate non cre- medeneie ditur. & Tom. 7. I 3. contra Jul. c. 18. in fine. Bonus ſt Deus, ginctſite juſtus eſt Deus, poteſt aliguos ſine bonis meritis liberare, quia neglum hn vonns chnn Donin enm, e Concio Ruſtica. E23 Niſenr, Kran inu onus eſi, non poteſt quempiam ſine meritis damnare, quia ju- sdoce ſtus eſt. De quo dudum 8. David rI8. Pſal. priusquam humi- lha in ſinbu n liares, deliqui. Non eſt poteſtas, niſi à Deo, legimus, non au- manpliconnn tem legimus, non eſt voluntas, niſi à Deo. Et in hoc libertas r ci filiorum Dei eſt, quod nulla creatura illam poſſit à Deo avel- Ifmm. Ommo gen lere, niſi ipſa velit. Droperkoninen / Nemo ad Infernumn creatus eſt: quia Cuivis dedit media 6S. F. intend ge ſufficientia ad ſalutem. Pone me, ut ſignaculum ſuper cor mo 24 ſübline deitann tuum, ut ſignaculum ſuper brachium tuum, inquit amor in creatus eſt enteminumn Canricis. Super quod Gregor. in corde ſunt cogitationes, in ſummgrtnenme brachio operationes. Facienti, quod eſt in ſe, Deus non dene- opolſchger, Nnt gar Gratiam. Nulli tamen adulto gratis dat cœlum, gratis vult, n flusferet 0 ſed gratis non dat. Licet enim cœlum non ſit pro anſeribus; n ſihris elet li nom fequitur ergò omnes ſalvantur, uti infernus pro anſeri- s ehutiem Pus non eſt, non ſequitur ergò omnes damnantur: Dixi gra- en, ddelin dis vult, veluti voluntas vendendi domum gratuita eſt. Sed Eni alun extraditio gratuita non eſt; exſolvi petir. Gratis vocat ad ſa- uclunn lutem, ſed non ſalvat gratis. Gratis apponuntur præmia, ſed Duunin in non dantur gratis. In quo ergò eſt impedimentum. An Deus uman adhuc? Neque quis ſe per voluntatem Dei excuſet, juxta Rom. 9. WVoeoluntati enim ejus quis reſiſiet? Et prout blaſphemare per- hinmn Mncke⸗ git Calvinus, ſic Deum olim ſtatuiſſe, vocatque neceſſitatem ane iſene rerum. Oppeono Auguſtinum. Omnium quidem bominum miidkancdluom Deus creator eſt, ſed nemo ab eo idreo creatus eſt, ut vereat, kadofenenu rsia alia cauſa eſt naſcendi, alia pereundi; ut enim naſcantur Nosdem S homines, eſt beneſicium, ut autem pereant, præ varicationis eſt nlsſfeqtolir. itium. n obeunlentn Par temeritas eſt in divinam præſcientiam culpam refundere? 5. s. bler bede non enim ideò fit, quia ſcit, ſed ideo ſcit, quia fit. Calvinus enim Re eio 55 uumaetnet tollit liberum arbitrium cum Stoicis. Alii præſcientiam Dei cum tia cauſa . Mliotnen Cicerone Benè hic loquitur Origenes I. non propterea erit ali- ſt. babinigicleni⸗ quid, quia id ſcit Deus futurum eſt, ſed quia futurum eſt, ſcitur à n for. Buus 0. Deo antequam fiat, ſicut non ideò fit, quia dicunt Prophetæ, ſed ideo dicunt, quia futurum eſt. Cùm ergò ad ſalutem coo- nertßse mi 6 Uuu 2z peratio 524 In Feſto Aſcenſionis Domini. peratio hominis requiratut, qui enim crea vit te ſine te, non ſal vabit te ſine te. Semper verum eſt: perditio tua e te Irasl. Patet nunc, ut plura omittam, quis Cauſa ſit, quòd tam aper- tà cœli viãà adhuc tot aberrantes devient ad infernum. A. A. Via plana, via aperta, via publica eſt, poſtquam Chriſtus aſ- ſumptus eſt in cœlum. J Suſſpicite Patriam veſtram, & toto conatu eò vos levare contendite! coœlum! terram calcate, quæ Ignatio ſordebar, dum cœlum aſpexit. Pro coronide S. Bonaventuram auſcul- temus. Li erit ſanitas ſine infirmitate, Juventus ſine ſenectu- te, ſatietas ſine faſtidio, lihertas ſine ſervitute. Pulchritudo ſine deformitate, impaſſibilitas absque dolore, abundantia ſine indigentia, pax ſine perturbatione, ſecuritas absque timore, co- gnitio absque ignorantia, Gloria ſine ignominia. Gaudium ſine triſtitia. Qui nos etiam aſumat, qui nunc ſine fine regnat in ſæcula. Amen. — CON- — 50.63 6E er ro Vrcnisn Cclacn. Hos ſt Tdſom perrenn le um Lea nAnpelorum 0 brttuinis Wad dewtera Uns mirabiles 3 Dum pri Inlgat, it ſil mad cclun De Vipine, le fllentium nt ſicie Ageſium, ter agntiſen due n N eſcen Nc amate fſe Contremiſe in Cen — 82 32. . on M)00 . 12 3odng 34 rdinmn Concio Civica. Mundnint Terra homini ſatisfacere non poteſt. nntieen Es Dominus quidem JEſus, poſtquam locutus eſt annatmh eis, Aſſumptus eſt in cœlum & ſedet à dexttii. ,Pommenmramaln Marc. 16 Inenu iu nd — 7Titie. Plſchie W☛MN Anctus Bernardus, qui omnes conceptus mellificat, §. 1. ore, AMundmtrs conſiderans illud Davidis Pſal. 18. ewaltavit ut n Molueinon Cygas ad currendam iam ſuum: ait, exaltavit ad mam ob- omitig, Cuun Wι curfendam viam de cœlo in Virginis uterum, ex Gnet. b imuteſt utero Virginis in Crucem, ex cruce in limbum, ex limbo ad men⸗ Cœlum. Hos ſaltus nemo aſſequitur, Enoch, Elias ut ad Pa- radiſum perveniret, curru egebat, Habacuc & Philippus ut ille ad lacum Leonum, hic ad Eunuchum Candacis perveni- ret, Angelorum ope pollebant. Chriſtus graditur in multitu- dine fortitudinis ſuæc. Qui ſic giaditur, Dene quieſcit, ſedet enim ad dexteram Dei. Marc. 16. Unum obſervo, hos Chriſti motus mirabiles fuiſſe occaſiones moruum animorum in Crea- turis. Dum primum de cœlo Gradum ad uterum Virginis promulgat, fit ſilentium quaſi mediâ horàâà inter Angelos, dum de terra ad cœlum redit; incipit ſilentium, poſtquam locutus eis. De Virgine, dum in terram graditur, fuit, quando me- dià nocte ſilentium tenebant omnia; de terra iterum in coœ- lum, ſtant aſpicientes in cœlum. Quia & cclo in terram pa- rabat greſſum, tertia pars Angelorum decidit. In cœlum re- dux captivam ducit captivitatem. Dum aſcendit Crucem, f- Clamor, ut deſcendat, clamant iterum., In aſcenſu crucis An- geli pacis amarè flent, deſcendit in Limbum, Patres gaudent, infernus contremiſcit. Terra mota eſt, & petræ ſciſſæ ſunt in deſcenſu, in aſcenſu veroò cœli aperiuntur. Scmper æ& mula- ol H Uuuz, tux „ 526 In Feſto Aſcenſionis Domini. tur cœlum & terra, Angelus & homo. Coli rorant, & Sal- vatorem terra germinat. Matrem habet in terrfis, Patrem in cœlis. Terra vocat florem ſui campi, cœlum ſtellam ſuam ex Jacob. Terram Chriſtus vocat propriam, in propria venit, ſed & Juſtitia de cœlo proſpexit. Dicit delicias ſuas eſſe cum filis hominum, & tamen regnum ſuum de hoc mundo non eſſe. Et videtur hodiè cœlum palmam obtinuiſſe, dum de hac Lacrymarum valle vadit nobis parare regnum in cœlo, & ſic Chriſtus hodiè naſcitur ſecundum humanitatem cœli poſſeſſio- nem capturus ad dexteram Patris. Sic Chriſtus, ſic omnes boni Chriſtiani omnibus votis ad cœlum ad cœlum; Terra homini ſa- tisfacere non poteſt, quod conabor ad ſatisfactionem probare. H. 3. Oculi humani comparabiles ſunt feneſtris templi Organi- oculohu- Ci, per quas tot radii immittuntur, quot objecta radiant in uni- mano non verſo. Duo Planetæ ſunt parvi mundi, qui ab innumeris obje- poteſt ſa- Ctorum motibus rapiuntur. Tot objecta in aẽre, tot in terra tot tis facere, minus ho- in mari, tot in firmamento, & tamen omnibus iſtis oeulus hu- mini. manus non ſatiatur? En terra humano oculo non ſatisfacit, quomodo ipſi homini. Typus Spiritús fuit Loth; Carnis, ejus uxor. Ille cœlo, hæc terræ adhæſit. Hinc nolens volens abit & reſpicit, fit ſalis ftatua. Aug. I. 16. de civ. Dei ait: a- lem ſemper ſitim augere, ſic terrena non ſatiant. Hæc ſitis Alexandro lacrymas propinavit, quod nec uno mundo habi- to, audiret plures reſtarc. Sic eſt, mundus homini ſatisfacere non poteſt. Chriſtus ſitiens, moritur, ait Rupertus, ut oſten- dat nihil eſſe in mundo, quod ſitim expleat, ideò aſcendit in coelum, ut oſtenderet ibi quietam eſſe ſaturitatem. Homo Dei capax eſt, inquit Auguſt. Serm. 245. de tempore, é0, quòd éjus imago ſit. Imago eſt circulo incluſa, circulus quadra- ta figurâ nunquam impletur, ſic nec homo creatis. Picus Mirandula Tom. 1I. de opere ſex dierum ait: Omnibus aſſigna- tum locum fuiſſe in creatione. Exempli gratiàâ: avibus aër, aqua piſcibus, &c. homini nihil. Hic enim ſufficientem locum in mundo non habet, eſt enim ſuper omnia, ut in Deo’ ſolo quieſcat. Proindè aane Clvin⸗ ilionechi leen 1 leg Nun conen AMu! . 5 En: El non i Confixn5 lude s⸗ iirl non Ii mmuent gori inum. O un nce meo; e Aolus laüin n gp in ſetui to, nee in ſo Cntenti Deke Pjityuumann N No Arptunr In keuir ote NelGNA4. . habet gleum munli lfP lleelo te fot, iſe de e le niſiſſe. 6 Aullicnatur. Mr. AMuud ebils fiit Cherdat, Cl ornecg, orm irent ri mtkin Donig Concio Civica. 527 — — Proindè homines terræ nimis affixi periclirantur de be- betrin eni,lan, nedictione divina, qua privatæ ſunt herbæ, ut obſervat Aug. clun ſelni l de Gen. ad lir. quia nimis terræ inhærent. in,in viyyn Num. cap: 4. regius Pſaltes quæſivit in variis ſuam ſatisfa- §. 3. istn Ctioncnæ, & non niſi in uno invenit; Laceravit urſum & Leo Devid in ntehemnon nem: ſed non eſt ſatis. Proſternit Philiſteum; ſed necdunmuit Satie- obiniltdm den ſatis. Convincit Saulem propter promiſſam ſibi filiam; ſed tatem. erpnumntnb necdum ſatis. Terror omnium ſuorum hoſtium efficitur, Iutiſne? non. In quo ergò ſatisfiet? Satiabor, inquit, cum ap- in hinn paruerit gloria tua. Ibi ſatiatur, ubi bonum et infinitè ſatia- lumTenbai tivum. O vanas hominum ſpes! Pialm. 4. dediſti ltitiarn ir rifkienengete Sor de meo; ſuper quod Chryſoſtomus, non, dicit, Amdliciter. eltittengihoan Aſolutè Lætitiam dediſti; ſed Aediſti in corde meo, oſtendens eckaterg non eſſe in rebus externis lætitiam, nec in auro, nec in ar- obſeleticnin gento, nee in potentiæ magnitudine, ſed in corde incorporea gutdinmnedt Logitantis. Date nobis de oleo veſtro, quia lampades noſtræ. naeteotnenn ſtinguuntur. Matth. 24. Clamant ſupplices Virgines. In do- mubhipiiellun mo Sareptanæ oleum ſupereffluir. Cur? oleum eſt ſymbo- oello non iifta Ium lætitiæ, propterea unxit te DElIS, DElIS tuus oles læ- Stitloh;Crdh titiæ. Pſalm.44. S. Victorinus bene ad rem noſtram k I. miſc. M NMen cHH5HSHr. habet oleum Deus, habet oleum mundus, ad oleum DEI bdeen dad vſu mundi deficiunt, oleum mundi in Maßis defcit; oleum mtim. E Dei dulcedo æternorum, oleum mundi, deleſtatio præſentium, Inee o nH la ſußfcit, iſta deficit. Accedit, quod obſervat Philo de Sara ne- dptoaii “ gante, ſe riſiſſe. Gen. 18. ait: veritas eſt, ne fortè gandium, irpen quod nulli creaturæ con venit, Ned ſoli DEO, ſibi uſurpdſſe per, Geöen wideretur. Mundus denigue ſatigfacere non poteſt. V ſirurtaen 1 . , . – Mirabilis fuit ille modus curandi coecum Joannis 9. fe- Tese“ . u, cis cit lutum ex ſputo & linivit ſuper oculos ejus; quid lutum, ir. El⸗ cend potiùs obcæcat? Chryſoſtomus hom. 89. in Joan. ait. ur per . we A lutum cernens, omnia hujus mundi bona lutea eſſe exiſtimet; matil * in quo coaxent ranæx, non inhæreant homines. Felicitas Arllilir n xerrena navis eſt in mari, non in portu, in quo ſolo navigan- dſiie =òòM tibus Mnlay 528 In Feſto Aſcenſionis Domini, tibus quies eſt, & glorioſum canunt de ſuperatis fluctibus ce- leusma, fructu laborum fruituri. g. 5. Econtrâà in cælo plena ſatisfactione omnia poſſidentur. Cœælum H Clamat Dives pro una gutta beati Lazari, ſed negatur. Tanta isfacit. enim illius facilè vis fuiſſet, ut totum infernum in cœlum mu- tàſſet. Auguſt. nobis cap. 27. meditat. ſic ait: eſt in eis (Sanctis) deſiderium viſionis OEI cum ſatietate, ſatietas cum defiderio, in quibus nec deſiderium vœnam generat, nec ſatietas faſtidium parit. O quor tepidos Chriſtianorum affectus in cœlum con- fundit Anaxagoras gentilis Philoſophus, illa, inquit, Patria mea eſt, illa hæreditas mea eſt, illam ego curo, non ea, quæ ſunt Juper terram, ſicut vos, qui de deorſum eſtis. Sanctus Au- guſtinus ſic argumentatur Serm. 39. de tempore. Si tanta cura ineſt hominibus, ut tardius moriantur; quanta cura agen- dum eſt, ut nunquam moriantur; quotidie quæruntur in iſto ſæculo dies honi; ubi non inveniuntur, & nemo wult ſic vi- ere, ut illuc perveniat, ubi in veniuntur. Qui conſentitS. Bernardus l. de conſid. ad Eugen. Mundus clamat, ego deficio, caro clamat, ego inficio, Diabolus clamat, ego decipio, Chriſtus clamat, ego reficio, & tamen ſuperba mens noſtra magis vult ſequi mundum deficientem, quàm Chriſtum reficientem. Sen- 5. 6. tentiam S8. Bernardi confirmet fratrum illius minimus, qui dum Erriol abeuntes natu majores fratres ſuos ad aſceteria religioſa vide- E IvVar- . do puerulo 'et, & avidè quæreret, quò tenderent, & pro reſponſo acci- hiſtoria,. peret, ad cœlum, ad coœlum! tibi hæreditatem omnem relin- quimus in terra; repoſuit: ah! mihi terram! vobis coelum! fratres non eſt æqua diviſio & renuntiabo Jure hæreditatis, unà ad cœlum ſe fratribus junxit. O nos curvæ in terram ani- mæ! Alloquor vos verbis fortiſſinæ Machabæorum matris, quibus filium ſuum ad ſtrenuè pugnandum pro cœlo anima- vit. Machab. 2. c. 7. Peto nate, ut aſpicias in cœlum. Quid vide- bis? Sedentem ad dexteram Patris pro ſigno poteſtatis, quam filio dedit in cœlo, & videbis eum in coelo, ut oſtenderet man- — tettent⸗ li bemm an in ggennetlil Nälichn er iu in, irii Ums ucslin A äum E. 0 ihretrehan e gbru en em Cele in uniti niit ifet minum iar ſißm, lun Cii in ammcngt 1 elcenin fug An (K d Morem nol Cendit Oh ue penire 6 Ncatlin. in duperatn Wien tham Unin, kem üch ingreſſt AMominiclan eb iergt I, cken Anecsamubil u Mopher u — Concio Civica. 529 de Kperni 3 manſionem noſtram hic non eſſe. Cujus Civitatis an cœleſtis, ione omni⸗ W an terrenæ Babylonis civem te exoptas? an amoris Divini li- laildenn bertum? an amoris profani mancipium ne rem ex proprio nm aggerare exiſtimes, Ambroſius loquatur: Mon poteſt ſæcu- ininm ielm 4,07 ivis Ba i 1 1 ltütffncn lari (id eſt civis Babyloniæ ab amore profano exſirutctæ) leſttnan ſg dicere tuus ſum, amoris ſcilicèt divini, cœleſtis Hicruſalem ar- N e ti chitecti. Plures enim Dominos habet. Venit libido & dicit, uſtinſſſan meus es, quia Argentum & Aurum, quod habes, ſervitutis meæ . pretium eſt. O exiguam ſatisfactionem, quàm mundus homi- afechn⸗ incana ni præſtare poteſt. Eja ergò ad cœlum, ad cœlum! Quò præ- wilu intiß in ceſſit gloria capitis, eò ſpes vocatur & corporis, inquit Leo no, Meh Serm. I. de Aſcenſ. Sed & S. Auguſtini monitum notate S. 176. on u Sdn cum bonitatis Authore non aſcendit malitia, nec cum Magiſtro e tenpore q= bumilitatis ſuperbia, nec cum filio Virginis libido atque luzuria, tur; guant e non,inquam, aſcendunt witia poſt virtutum parentem, nec pecca- ptile guerun ta poſt uſtum, nec infirmitates & morbi poſſunt ire poſt me- ,Oαραε dicum. Cui adjungo ex S. Gregor. Homil. 49. oportet, ut eum iur. Cui conemn ſequamur corde, quò cum corpore aſcendiſſe credimus. Ter- nlus Cunet eld n rena deſideria fugiamus, nihil jam nos delectet in infimis, qui nde lizſ,Cec Patrem (& ad ejus dexteram ſedentem Chriſtum DEl filium fens kWn nuct Salvatorem noſtrum) habeamus in cœlis! . yſkun rtt,n. Aſcendit Chriſtus! cœlum hominibus aperit & viam fa- cLin⸗ mimmitin cir, ur venire poſſimus per Gratiam, unde excideramus um AAetta ti per peccatum. Ergo deinceps nobis cœli reſeratum eſt dbernit . et, K No Eehli oſtium; Superatus tyrannus malo tuo inhians & in æternam hominibus. eredhten onm perniciem tuarmn vigilantiſſimé ſemper inrtenrtus. Aperta Pitemm Nbut eſt ſemita, remoti illi gladio flammato armati Angeli, bofvem remoti ab ingreſſu paradiſi. Tutò intrare licebit, cor aſcen- nnn nea dentis Domini clamat tibi: Ingredere. Hodiè impleta illa Iſaiæ omac ung viſio c. 6. viderat is Dominum Majeſtatis in ſublimi ſolio re- Mch nenus ſidentem, ac circumſtantes Seraphinos, quorum duo voca- undum Ho E liores melos amabile alternabant, Sanctus, Sanctus, quâ melo- . tininid in dià finità Propheta vidit cœlos apertos, foresque reſeratas. roſgnolon Commota ſunt ſuperliminaria cœli, à voce clamantis. Ori- in ., XXX genes . 530 In Feſto Aſcenfionis Domini. genes Hom. 1. ſuper eundem Prophetam, per duos illos Se- raphinos intelligit Filium Dei & Spiritum Sanctum, nobis di- cere liceat, fuiſſe Patrem & Filium; Alter enim alterius Sancti- catem mundo manifeſtabat, ac ſi alternatim clamarent. San- Qus, Sanctus, Filius Patrem Sanctum proclamat & Sanctimo- niam ejus toti orbi vult conſtare, juxta illud: Pater manifeſtans nomen tuum hominibus. Pater contra honorem defert Filio, ejusque declarat mundo toti ſanctitatem. Prout ipſe paulò antè mortem exoraverat, Pater clarifica Filium tuum claritate, quam habui apud te, priusquam mundus fieret. Et allapſa eſt vox è& cœlo dicens: Et clarificavi te, & iterum clariſicabo. Joan. 17. quem enim in monte Tabor congruo honore affe- cerat, rurſum in Aſcenſione ad cœlos clarum fecir, quâà fini- tâ utrinque harmonia quid aliud ſupererat, niſi Januam cœli reſerari, poſtesque cedere. Felix nuntium. Fclix aſcenſio, Quid ſtatis Auditores adhuc terræ affixi ? terra ſatisfactio- nem dare vobis non poteſt, ergò ad cœlum! ad cœlum! Amen. Gmns, Kà bus demnents inn icls, 4 eyamu ad ag Mylumus, Cinert bleet nigid cleribimus. usſanumm n mnoſtros an vib ha iegi Winterra. ne, Obliriſ Imibt ſinas, Pemo nic teulis a ACn 5 n wocli dmenei nm homnin Dong. — . – Concio Aulica. 531 rum Sinehn, 4 õä inenemi. Concio Aulica n odmar els tuilad Drrer nanien 1r 1 7 1 H . imin Terra homini immortali animà prædito tarn Monige convenire non poteſt. afmmmdm Aßſumptus eſt in cœlum. Marc. 16. — dis fieret N n . h , Gitnn it Agna inter nos & terram videtur eſſe ſympathia. §. 1, 3 Nulli magis inniti potiſſi- rCongno enmt ulli magis innitimur, quàâm terræ, nulli nos ma-orilt n jcnumn tai gin gis impendimus, ità ut noſtri mores & in terra ex-terra no- primantur. Sicut terra, niſi excolatur; ſylveſcit, ſira eſt terat, nii ſanuam 2 amicitia, ium leira & defectu pluviæ indureſcit, ità nos ad ima ten- cq Del drin ui dimus, & à DEO & cœlo ſæpiſſimè deflectimus. Cum aliis capax, iitiend tlt trtribus elementis, nemo eſt, qui colat amicitiam. Sic ignis quidquid gogarlun. etiam lucidus, ſubtilis & activus cùm ſit, fugitur cominus, H . relegamus ad angulum domũs, parcè ſuſtentamus, aquis ex- non imple- ſtinguimus, cineribus ſopimus. Aéërem haurimus, non ta- W men placet rigidus, non frigidus, tempeſtates, infirmitates illi adſeribimus. Aquæ non fidimus, niſi terra medio. In lacubus ſanum nobis non eſt, & mare perfidum horremus. So- laterra noſtros amores ſibi vendicat, una delectat, in hac vivi- mus, ab hac tegimur. Contra tempeſtates ad terram fugi- mus, pro ædificiis cælamus lapides ex terra, contra hoſtes cu- niculos in terra. Theſauros defodimus. Ità conjuncti ma- tri terræ, obliviſcimur Patris DEI. Nemo vult ſibi aggeri in terra tot ſpinas, amaritudines, præcipitia, venena. Adhuc pro perpetuo nidificamus, ut ſtultæ columbæ, quæ raptis jam ſæpè pullis ad eundem tamen nidum redeunt, & ſic pro loco certamus, & pro cœlo terram unicam prehendimus. Chriſtus hodiè inter Angelorum tripudia in cœlum aſſum- ptus, alium aſcendit nobis parare locum manifeſto documen- to, terram homini immortali animâ prædito non poſle con- Xxx 2 veni- 532 In Feſto Aſcenſionis Homini. venire. Quod dum ſolidis Argumentis demonſtratum eo, unà evidens fiet, animam rationalem ad imaginem DEl crea- tam, cæteris omnibus occupari poſſe, repleri non poſſe. At- que ità : DEI capacem, quidquid DEO minus eſt, non im- pleri. Attendite. 5.2. Homo cum ſolo corpore non conſtet, ſed melior pars οα ſit illius anima immortalis, bene infertur: ergèô terra tam irqnem. mutabile & tranſitorium elementum illi convenire non po- quam, ter- teſt. DEUS ab initio in duas partes creaturas diviſit: unam e terræ, colo alteram commiſit. Cœlum non perdidit quem- vavit. quam, terra e contra ſervavit nullum. Luſtremus cœlum: DEUs bonos in cœlum locavit, malos ne momento admiſit. Illos in tres magnas diſtinxit Hierarchias. Videamus, ſi vel unus de- ſideretur. In Muſica & novem choris compoſita, ne una vox deſideratur, in cytharis ne rupta una chorda, nec una ſcin- tilla extincta eſt. In ſtatu primævo manſére omnia. Per ætatem non deficiunt, viribus non debilitantur. Fixæ adhuc hærent ſtellæ. Adhuc eodem motu & raptu gyrantur Planetæ. Nullus unquam firmamenti oculus clauſus eſt, nullus flos ſtel- leus emarcuit, ſi aliquid mutatum fuit, cœli non fuit. Cœlum ſanè poteſt dicere, quos dediſti mihi, non perdidi ex eis quem- ꝗquam. Hoc terra non poteſt dicere, quæ ſimulat ſe conſtan- tem, cum interim omnium mutationum cauſa ſit & origo. Multarum rerum cunas agit, ſed & ſepulechrum. Væ excla- mat Propheta Nahum civitas ſanguinum, uni verſa mendacii dilaceratione plena. Omnia diſcerpit, quæ in ejus manus in- cidunt. Quot non interemit? Quæ cum ea plantata ſunt, nec ulli pepercit. Nec ullus florum, qui eam ornârunt à Princi- pio monſtrabilis eſt. Nec in pratis quidquam invenies, quod DEUS produxit, finxit, diu quaſi durent, ſed interim brevi moritura. Luxit & defluxit terra, & infirmata eſt. Hebræus ait : HEypocrita terra, talis non eſt, qualis videtur. . Nos — os pulan it, ed non 4 1 oples n Ali it, Dls iis i. MEmua1 mpelrihs en Cenud con uncatonidus! ſpola. 0 mNdn à nifd ur, nunc ug exſiccntur, w. rane & cllie bunculS, ſiot Ubetin ichick, urin Mumbun Nmnum in Neu ucn in Caybe jeſaneſtit, Ubit Paba egio, 1cutn ſl0 ſer Upos omnia. lbe ne unus hegd nos ſe ADonandum uinn prebe inl erilaten. ln Arertern uanſencer agin 4Aticz⸗ li, oren lceſtr . el Donin Concio Aulica. 533 lents emonte.. — - .⸗ 1Kim nur Nos putamus, terram eſſe eandem, quam Adam calca- 4. 4, e PnenM. vit, ſed non eſt iſta. Licet enim defluat in valles, exſurgar amorpho- morpho- er⸗ ſ . . . Perinong in montes, ut olim, nulla tamen herba alterum ſæculum no- ſes. . Dumirc,, nz colſer ſd neor l Herur: aedn N ili conente nnn creztures Cinit nn un von perciite. ſremscalumd Omento admiſit. ! tdeamus ſirel unn Colnpoſta, de Wn Cchorca, peo uuft mallere omnia diitunrun Lire adh Grn gnonn Lunet Cdenlskad cnndin ,unn Mrlt erih gue Snplar ſe cont. num Miltat ſcpuchnum⸗ ſen inun, Mineſine t, gur in gin ne Uin en Ummin nieaun ninun nicum ineng⸗ rent, dd ilenn infanacd l guuln iiin 7 bus ſpoliat. una cum ſolo ſæpè mortem bibit. ſcit, DEUs ſolus ſcit, an non ipſi arbori vitæ mortem intu- lerit. Eſt mira tyrannis: proles proprias, quas una gignit, tempeſtatibus & grandine per exhalationes ſuas cauſatis, eas- dem denuò concutit. Montes per terræ motus diffindit, inundationibus minuit, & latenter etiam mille generationi- O quantis murtationibus ſubjecta cernitur! Jam candicat à nivibus, jam virore veſtitur, jam rore inargen- tatur, nunc fruge inauratur, jam luto deturpatur, nunc pa- lo exſiccatur, mutatur in plantas, ex eadem herba & vene- na, ranæ & culices, ſerpentes, muſcæ & apes. Jam ardet in carbunculis, ſcintillat in adamantibus, candet in alabaſtro, rubet in Jaſpide, viret in Smaragdo, alibi in Sulphur, in Stan- num, in Plumbum mutatur. Venenum habet in cicuta, me- dicinam in Bezuar. Jam excocta in Argento & Auro, jam cfuda in Chalybe & ferro. Et poſt omnia Mater argenti vi- vi evaneſcit. Ubi tot Inſulæ ? In pluribus vaſtitas, ingens ubi- que orba regio, & fruſtra ſæpè ager & propinquitas maris, Quod advertens Tertull. de pall. c. 2. putamus nos conſiſtere firmos, cum mutentur circa nos omnia. Mutantur fluvii in aquis & littoribus. Sic in Urbe ne unus murus exſtat exſtructus à Romulo. Quo- modo ergò nos ſervabit, ſi ſua tam malè perdat ? Cypr. Ep. 2. ad Donandum ait: Caduca ſunt, quæcunque fucata ſunt., nec fiduciam præbent poſſilentibus ſtabilia, quæ poſſeſſionis non habent veritatem. Hoc adverterunt antiqui, ut ſe conſervarent, alta ca- cumina conſcenderunt. Sed quid video? Trojanos in Italia, Phoœnices in Africa, Scythas in Perſia, Gallos in Græcia, Græ- cos in Aſia, Phocenſes in Provincia, Corinthios in Sicilia, eje- ctos, deceptos, deletos. XXX 3 Sed 534 In Feſto Aſcenſionis Domini. F. Te- Sed inquis vitæ & famæ perennitatem formamus. Ad- Grn Nel⸗ venetcbes eſte ergò Marmora Numidiæ, huc Rhodos, huc Mauſolæa, Pio, riinn exigua eſt. huc Perſia pro hortis, Ægyptus pro Pyramidibus? huc con- rins lxt, een fluant omnia ingenia pro Athenis, omnis Aſia pro Troja, Cowete lb⸗ omnis Africa pro Carthagine à everſi eſtis, usquequo dili- Ceni; haln itis vanitatem & mendacium? quæ olim fuêre Urbes, ho- Dln Cuit,. dieène columbaria ſunt? Ubi amabò Cadmus inveniret The- J bas, Archimedes Syracuſas, Dido Carchaginem. Florus de Pbiſunt Vejis l. I. C. 12. ait: nunc fuiſſe quis meminit? quæ reliquiæ? lite lapicen quodyve veſtigium ? Laborat Annalium fides, ut Vejos fuiſſe gNus 0 ene éredarnus. Samnium in Samnio Romæ æmula quæxritur. v oelloreni Unum alterius ſepulchrum factum eſt, & tu tibi immortali hut ener 1 cerram convenire autumes? Aliton 1. §. 5. Videamus, quantum reſpectum terra det Statibus & Im- dlt Ed Terra nul- .; . Uwngss fn lum dat re- Pefiis. Solus Chriſtus exemptus eſt, cujus regnum de hoc Pparach ſpectum mundo non eſt. Imperium Afſſyriorum, Medorum, Perſa- ſung⸗, Statibus, rum, Græcorum, Romanorum, non defectu Politicorum, en, qui ſemper fuêre, ſed cum ſuper terram fundata, obiére. Et nd N ſ ut Drago l. 4. Regum c. 9. Won in venerunt, niſi Cal variam, liNoncſü; & ſummas manus, id eſt operum externa veſtigia. Mundus mn, non ſmr mulus eſt, cui inſedit Abſolon, mulus pertranſiit, Abſolon a ena, pependit; quia mundus tranſit, & ornnis concupiſcentia nna 0 ejus. Macedoni capit ventus Diadema in arundinetum, Thi- ube am me ridates videt plura in Euphrate Diademata ex ſpuma effor- aben com mata. Oſe. 10. Sic ewanuit Rex Samariæ, ſicut ſpuma ſuper lin tem aquam. N. . Ponunt pennas in libris, quaſi pro ſecunda vita, ſed huic Oglam ſi o u tam paruùm reſiſti poteſt, ut primæ; ubi decades Livi? Tul-. Alo alinu & cod'ces. lii de Republica, Empedoclis 43. Athei Cãâpitonis 60. Servii lllint, nulla Sulpitii 180. Theophraſtis 300. Chryſippi 700. Ariſtaredi ul- . mnhnon n tra mille? Ubi ſunt Bibliothecæ etiam ſexaginta millium li- .D brorum? Ubi? Ut folium, quod vento raptum eſt. nn ur Mdd iſe Scili- Monin. — taremn – ocog, he eiir Eenmicbis:re⸗ omi Air noln, tlick, lbcnequo Ciniier Urbo CNnwineite Anthagnen. Morn mmemititique rii, m ſces, u eotl Lomz zmue Gven ,& tu nbi immmn ra Cet Ratios dl cjus tegnum eit , Mecorum, Pen Getectu Poliuicorun Hundandzobiere. 1 Curutein ingin nnaeſihr. Nnn us Perrulit i ommns conenhlin uin urndneun gemarn er ſPonm e⸗ nune, ſlt fin Concio Aulica. 735 5 — Scilicet terra hæc nobis blanditur, dum veſtit & alit, & recreat. Sed talpas nos! Technæ non ſunt tam in princi- pio, quàm fine. Judæ oſculum, dein laqqueum. Siſara dat priùs lac, dein clavum. Dalila blanditias „dein captivitatem. Cavete vobis ab illa, quæ ſe tam patienter calcari ſinit, effo- di, erui; paſcit, non nego, ſed dum mori incipitis, cum pri- mùúm mirit, veſtit, ſéd tineam ſubmittit. Ubi ſunt illi, qui rexére ? reſpondebitis, humo traditôs; tollite lapidem ? quis hic ? ohe! hicne locus hoſpite di- gnus ? 6 terra! terra! exclamat S. Cyprianus Epiſt. 8. Ocu- los, oculos erigamus in cœlum, ne oblectamentis nos terra de- cipiat. Senec. inquit: Inſanitis, erratis, neminem æſtimatis, Juo equi non fidunt putri, nec mures ruinæ, & tu ? Salvia- nus I. 5. de Chriſtianis nobilibus, dum Treviri oppugnantur, illi magis difflucebant. Quid primum accuſandum eſt ? quod bonorati, an quod Senes, an quod Chriſtiani, an quod peri- clitantes ?“ quis enim fieri poſſe credat, vel in ſecuritate à ſe- nibus, vel in diſerimine a pueris, vel unquam à Chriſtianis No- ſtra moriuntur, licet non morerentur; Habent enim finem ſuum, non finem tuum, & tamen non theſaurizamus nobis extra terram, cum mancipatus noſter in cœlis eſt. Expu- gna in terra omnia, vince, tandem concides cum Alexan.- dro. De tam magno reſtat Achille, neſcio quid parvum, quod non bene compleat urnam. Tu dormis, & tempus tuum ambulat, terra ſimul tota non tranfit, ſed ejus partes. O quàm ſanctè ſancta Monica ad Auguſtinum I. 9. Cor. s, 8, . feſſ. cap. 10. aliquando ad ripam Tyberis: Fili! quantum ad S. Monicæz 0 ſeeunde Tll,il⸗ 1 iſus me attinet, nulla re jam deledtor in hac vita, terræ commo- ſen ſus⸗ — es Lini! Dbi deend 8 ,ne 0, ti heihichn dati ſumus, non nati. „„. Ariltunu ; ſppio. D Eja ergò ſurſum, ſurſum oculos & corda cum JEsu in ngne colum hodiè aſcendente! Surſum corda! Cum 8. Ignatio ex- o nptnd elame- ( 4 536 In Feſto Aſtenſioni Domini. — clamemus, quùm ſordet mibi terra dum cœlum aſpicio! & KrEN. quàm ſordet terreſtris Muſica, dum cœleſtes illos Angelorum I. choros, ac in choris concentus auſculto! O quàm mihi ſordet rerreſtris Ambroſia, dum cœleſtes illas Angelorum epulas præguſto! O quâm denique mihi Fita! ſordet omnis terreſtris lætitia, quando præmeditor illa coœ- ,Daus dle⸗ leſtia ineffabilia, incomprchenſibilia Angelorum & Sancto- leDeu rum gaudia. Ah cupio, cupio diſſolvi & IESU mi. tun auſet. Ah! rape nos in omnia tecum! A ME N. Gtenrnn d u ken ( laealm Etutil . mecrlo immun um batiö tedh elt 88.Iii Uekert 5 Aul mmit al ox. unl ivini ing Ergo⸗ imnicem oſcu (o Dater & agei Pater & Tthunanitas unerermmma (aum iter Kbend In mm ſt Donin — lue leles llos Dn⸗ loe. en Anntin, dn ent Oundaiqen o emedtor i e Angsorunkn lolni isna. in teunt )0° (t 7137 A88 358962 5838 B8 er. Be-S8 r t836 26386 - BB98 In Feſto Pentecoſtes. Concio Ruſtica. Z Vita animæ Spiritũs S. Gratia. Sic Deus dilexit mundum, ut filium ſuum unigeni- tum daret. Joan. 3. Idetur hodiè Cœlum inter & terram certamen eſſe, j. 1. quis alter alteri in liberalitate palmam præripiat; Saen imò: non modo inter Cœlum & terram, ſed etiam inm Seter- ½Deum inter hominem, inter Redemptorem & ram. Redemptum, Sanctificatorem & Sanctificatum. Miſit his die- bus terra Chriſtum cum captiva captivitate Patrum & Limbo, hodiè Cœlum remittit raram copiam Cœleſtium gratiarum. His diebus remiſſus eſt filius in ſinum Patris æterni, hodiè ite- rùm & coœlo innumeræ linguæ comparuerunt. Nuper ad dex- teram Patris rediit & Trinitate ſecunda perſona, hodie miſſa è cœlo eſt SS. Trinitatis perſona tertia. Rem totam compen- dio refert S. Aug. ſerm. de miſſ. Spiritůs Sancti. Hominem portavit ad cœlum & Deum miſit in terram. Ecce iterum bumana divinis miſcentur, ut totum cœli donum ſit Sanctus Spiritus. Ergo accipimus illud oſculum, quo Pater & Filius g. 2. ſeſe invicem oſculantur. Ergo ignem illum charitatis & amo- Quamune- ris, quo Pater & Filius ſemper ardent; ergo vinculum illud, ela ius quo Pater & Filius ſibi invicem nectuntur; ergo linguam il- S,Spiritus. lam, qua Pater & Filius ſe alloquuntur; ergo nova certiſſima, quèòd humanitas Salvatoris, tanquam noſtri advocati apud Patrem æternum advenerit, atque ità ratificationem compoſitæ pacis Deum inter & hominem per Spiritum Sanctum accepi- mus. Sic Deus dilexit mundum, ut non modò Filium ſuum unigenitum, ſed & Spiritum Sanctum in terram mittere ſit VYVyy digna- 5738 In Feſto Pentecoſtet. dignatus. Oveni S. Spiritus! ſine te homo arbor eſt absque radice, radix ſine ſucco, fuccus ſine fructu. O veni S. Spiri- tus! homo eſſet flamma ſine igne, ignis ſine calore, calor ſine activitate. Sine S. Spiritu eſſet homo cœlum ſine ſole, ſol ſine luce, lux ſine illuminatione; ſine S. Spiritu, vita ſine mo- tu, anima ſine vita, corpus ſine anima: In hujus verò adven- tu arbor accipit radices, radix ſuccum, ſuccus fructum, flam- ma ignem, ignis activitatem, cœlum ſolem accipit, ſol lu- cem, lux illuminationem, vita motum, anima vitam, cor- pus animam. Oſtendam ergo hodiè Spiritus Sancti gratiam homini tam eſſe neceſſariam, uti anima corpori ad illud S. Aug. vita corporis anima eſt, vita animæ Deus eſt, Siritus §. Gratia eſt. 8. 3. Dum ſupremus ille Architectus hanc conderet creaturam; Heus non in pondere & menſura diſpoſuit omnia. Et licèt conderet drain⸗ omnia, non tamen omnibus dedit omnia: nec ſingulis omnia, oumia nec nec omnibus ſingula, ſed ità diſtribuit, ut cujusvis exigentiæ ſingulis providerer. Sic terræ dedit gravitatem non igni, igni calo- omnia, nec ſoli 1 bri j5us deorfſi omnibus Tem non aqquæ&, ioli Iumen non tenebris, gravibus deorfum, ngula: levibus ſurfum, opacitatem craſſis, Diaphanum tenuibus. Et loquendo generaliter, quaſi quatuor gradus fecit creaturarum. Quibusdam dedit intellectum & immortalitatem, ut Angelis. Aliis ſenſum, intellectum & morralitatem, ut hominibus, qui- busdam tantùm ſenſum, ut animalibus, & aliis nec ſenſum, ſed ſolum Eſſe, ut lapidibus. Inter omnia ſingulare hoc eſt: ut quidquid habet inferior, habear & ſuperior eum aliqua excel- lentia. Sic Lapides ſunt, & homo, & aliquid amplius; arbores vegetantur, etiam homo & aliquid amplius, arimalia ſentiunt, & home & aliquid amplius, homo intelligit cum Angelo. 6. 4. Et fic hemo creaturarum compendium dici poteſt: Ad illud e es Claudiari: Qlæ diviſa beatos ficiunt, tu collecta tenes. Pa- ſit artiſt. gitatern habemus in capite humano, omnium ſenſuum ſede ur ſhe & compendio. Et hæc prærogativa homini non abs re con- truncus. Yvehit, utpote ad imaginem Dei creata, & verè imago ſingu⸗ it⸗ laris! 7 roprr queml eniruen Caret, re hopitemmt oc cnuy ine Gedquid nor⸗ morrisorn Aug ferelequen Mlumn,elval ianmnun iin tulicl: oeei n eſet, guon uten hußtt nheliunn Zita linerſtinguisi lbet emm nſporis anin llſt vitu co⸗ unne, ne m. ltjett cala unl, won A0 in, A ie⸗ ißſ Plſelele an, nftele, Aun Se⸗ dabe 4 laris! de ſtructura corporis conſulantur medici, & artificium 4 un Dnd ſatis ſe laudare non poſſe profirebantur. Sed, ut ut admi- weni DB randa ſit, ſine anima etiam corpus completiſſimum in trun- Tümſtrei, cum concidet. Ità: ut operationes humanæ ſint animæ reli- tin iuimn qua inſtrumenta. Sic: videt homo; an oculi? audit; an auris? m: Uiuferetn Sed & homo mortuus oculos habet & aures, cæcus & ſur- n,imuflunhe Adus tamen eſt, in ipſa creatione ſtarua fuit inanimata. Et in Im Gen egt, 0 ſuo Eſſe permanſiſſet, niſi Spiraculum vitæ (inſpiratum) ani- tun, im fun ma fuiſſet, & hæc anima illud objectum amoris divini exſtitit, ehiinsm Propter quam ſic dilexit mundum Deus, ut non modèò uni- nimn idn genitum daret, ſed & Spiritum Sanctum dulcem animæ no- mine iuse,, ſtræ hoſpitem mitteret conſolatorem. Sine quo eſſet anima, quod corpus ſine anima. Exanimis, Sed quid novam loquendi methodum affecto? Si anima Concio Ruftica- 539 econderet tem . I in. 5, F. ia. Ethodr oue immortalis, quomodo ſine S. Spiritu exanimis? dubium ſolvat S8. Si anima Mnia. Etliet con ; . 1; . eſt immor- wün mrigibin Aug. ferè ſequenti diſcurſu I. Tim. 9. dicitur. Solus habet immor. talis, quI talitatem, ergo anima debet eſſe aliquando mortalis. Et ſic poteſt ſin S. Spi- r nin e dici animam eſſe immortalem & mortalem, audeo dicere, Ezim- i 1 cxanz? duatin mortalis eſt, & occidi poteſt. Hinc dixi eſſe quandam immotta- dan s litatem ſolius Dei, omnimodo incommutabilem; Sienim morta- Dermmende , non eſſet, quomodo dictum eſſet Matth. 5. eum timete, qui dnfengeumn voteſtatem habet & corpus & animam mittere in Gebennam: mortlittmn Ewangelium vita eſt, infidelitas mors eſt, & immortalis ex ttenit honindi vita inevſtinguibili, moritur: non ut non ſit vita, ſed eam amit- 1,Ktüsehin tat; hahet enim &; anima vitam & alteri rei vita eſt, attende min inglehte cita corporis anima eſt, vita animæ piritus Sanktus eſt, ſicut peieremnde exrgo adeſt Vita corpori, ita debet adeſſe Sanctus Spiritus pro Aiquid Npliye wita animæ, ne moriatur. Quomodo moritur eorpus anima nolts aimiim Aeſerente, jacet cadaver, antè amabile, modo aſpernabile, inſunt oimeltt an miembra, non adeſt hoſpes, ſic, qui plangit mortuum fruſtra aſpicitur, ſed ipſe inſanit ex eo, quod abſente habitatoreè hæc em dupotek⸗ u iee Velit, ſed fruſtra epectas ingredere, poſſeſor domi non eſt. rmim hg Brgo diſcedente anima moritur corpus, ſi vivit corpus, ſed 1 ninnihn impiè, infidele, durum, ferreum, vivente corpore mortua eſt honn XyVy 2 anima, fe nig anima, per quam wivit corpus; Tantæ enim wirtutis eſt ani- ma, ut etiam poſſit vitam dare corpori: nam anima impii mor- tua tſt, per ipſam tamen vi vit corpus, movetur enim per omnia membra omnia witæ indicia e animæ præſentia; Interrogo corpus, an vivat, reſpondetur vides vivere, interrogo ipſam an viwat, habet &y ipſa ſigna. Per animam enim wiwit corpus. Interrogo corpus & animam, an ambulent. Sed quoad inte- ritum; Ecce moritur per diſceſſum Dei & gratiæ. Hinc licèt ſint ahimæ adiumenta, ſacramenta, & mortuorum ſunt. Et hæc animæ vita eſt spiritüs Sancti gratia. Ex ambulatione pro- bas corpus vi vum, ſed quæro, utrum anima vivat. Loquitur corpus, quid loquitur, mendacium, vivit corpus & anima mor- tua eſt, teſte Sap. 1. os, quod loquitur mendacium, occidit ani- mam. Quia perdit spirilum veritatis vivificantem. Qui eſt Spiritus S. Sicut ergo anima corpus vivificat, ità Spiritus Sanctus animam. . §. 6. Fabulantur Poëtæ Prometheum, dum corpus humanum Ut anima . . . . ., 2 . unitur cor- finxiſſet, etiam vitam dare voluiſſe. Unde ad rotam ſolis ac- pori ità ceſſit, & igne inde allato corpus animavit. Quod per fabu- SA Gts- lam Poëtæ de Prometheo, hoc Chriſtiani per hiſtoriam ha- tia aninæ bemus de Chriſto, mittens de cœlo ignem, Spiritus S. gratiam utraque in hotines non aliter, quàm dum anima unitur corpori, in- vilicat. Cipit ſe movere, progredi, videre, audire, ſapere, guſtare, itd anima recipit, quæ per peccatum amiſit. S. Auguſtinus ad rem noſtram de tribus reſuſcitatis ità ferè habet. Unus mortuus, ſed non elatus, unus elatus, ſed non ſepultus, unus & mor- tuus & elatus & ſepultus. Clariùs ſic exponit: & peccas in- ternè, mortuus es, ſi opere & elatus es, ſi conſuetudinariè ſe- dultus es. Nempe morte non corporali, ſed ſpirituali. Sed Spiritus S. te vivificabit, ſemper reſuſcitari poreris, ſi velis. Qui- bus rebus autem te vivificabit? variis: Gratia excitante, gratia adchuvante, gratia cooperante, gratia ſanctificante vivificat te, illuminando intellectum tot illuſtrationibus contra tenebras mundi. Lux enim eſt, vivificat memoriam, amor eſt, amor au- tem m oblio lnratenn Iun et. ler ii od: Ginm atoalyſie Noramm niyerd⸗ Gerinel, Müramur ſa ono, Klentim Cor ect; Ppitiun portualem in 0 8ſuleitavi. M ſounceinpel, enebras Inellech . Ircrüros rn Darer teletfayit ifcae N mi⸗ ſe, Nepberzs in ne, Mrtyres in iare, Sandtos ue mirandun nb: tüanl t. 1 Profect ilngna; dum 1¹ (reavit De ſit inanis & n, Ciniſt 40n is; Gemt Enn enctus vi Wüfrmata ſan mdt Aug Einfumm. 5 ali, non terr⸗ Utlgeſt zarn lee Concio Ruſtica. 441 — dri tan *“ tem oblivioſus non eſt, vivificat voluntatem; ipſe enim per vmit n . voluntatem Patris & Filii procedens amor, cujus ſedes volun- inepetningg, l tas eſt. Per animam ſic vivificatam & corpus adjuvatur, juxta t imn illud: Spiritus Sancti gratia illuminet ſenſus, & corda noſtra. ninmginginf Facit oculos videre, lumen eſt 5 facit aures audire, vox eſt; facit mhin Nan en odoratum vivere, bonus odor eſt; facit guſtum ſentire, dulcis ho- . Gu⸗ H ſpes arimæ eſt; facit tactum ſentire, dat enim facere & docere. HhI. Miramur ſæpe in nobis, itâà extinctum eſſe fervorem in 4 mnnſu bono, & ſentimus quandoque totos nos inflammari, ecce ar- §. 7. i Erentlin, dor eſt; Spiritus Sanctus hoc fecit: Miramur ſæpè languorem EEK U ANATAIn mortualem in oratione, ſed ſæpe exardeſcere ignem, Spiritus Spiritus S. tani S. ſuſcitavit. Miramur nos ſæpe in animos ad bonum & ſæpè ne- ntulnimn, α ſcio unde impelli, iterum Spiritus S. im pulſus eſt. Miramur ſæpe iifuen tenebras Intellectus noſtri repentè illuminari Spiritus S. ortus s vife, di eſt. Infinitus ſim, ſi omnia opera Spiritus S. exprimam, nempe . Pater reſervavit ſibi creare, Filius redimere, Spiritus S. verò vi- um cmpig kumm vificare. Sic vivificavit Patriarchas in viva fide venturi Meſ- Indead wm b fiæ, Prophetas in veritate futurorum, Apoſtolos in Præ dica- Gt. Cod perti ilrminer ram gen Srwaden Anina unitur corpon, Aclte, ſete, Utr tione, Martyres in Zelo, Confeſſores in patientia, Virgines in puritate, Sanctos omnes in gratia finali & bono perſeverantiæ. Neque mirandum, quod aſſero. Star pro dictis S. Auguſtinus aſſerens: etiam totum uni verſum per piritum & eſſe vicifica- tum. Profectò ità: dum Deus diceret. Fiat, Spiritus Sanctus † K. : tum fuit lingua; dum facta ſunt omnia, Spiritus Sanctus fuit digi- uniterſum hit Sin⸗ tus. Creavit Deus in principio, Spiritus Sanctus recreavit, eſt viviſi- habet. Uuns ron. catum per 1Epnlus, uni. t⸗ ſe econt: Fgt et, otſtetihuon Oralied ſprtun 4 itriporen⸗ ic terra fuit inanis & vacua, Spiritus Sanctus replevit orbem ter- rarum, diviſit aquas ab aquis; Spiritus Sanctus ferebatur ſu- per aquas; demum formavit aliis præteritis hominem Deus. Spiritus Sanctus vitæ ſpiraculum inſpiravit. A verbo Domini omnia firmata ſunt, à Spiritu Sancto omnia animata. Ergo verum dicit S. Auguſtinus; torum univerſum per Spiritum S. :Crtitelatnn eſſe vivificatum. Pro quo obſervat Nyſſenus, Spiritum S. a- lunctfentenn rem dici, non terram, non aquam, quia nec terra, nec aqua toribis univerſalis eſt, aër univerſalis vita eſt, qua ſpiramus omnes. riam, alnot l Vyy 3 Sanctus Spiritus S. 5. 9 KRepentini & in ex- pectanti effectus Spiritus S. 542 In Feſto Pentecoſtes. Sanctus Spiritus ignis eſt; nos ſtaruæ Memnoniæ ſumus, & ad ortum illius eloquentes reddimur. Quaſi ex nihilo crea- mur. David Cytharædus in momento Pſalmiſta 1. Reg. 16. Amos Paſtor, Propheta. Amos 7. Daniel abjectus Puer in mo- mento fidelis judex Dan. 13. Petrus Piſcator in momento Prædicator Matth. 4. Paulus Prædator in momento Pradica- — — cor. Act. 9. Matthæus Publicanus & in momento Evangeliſta. O qualis eſt artifex, qualis vita iſte Spiritus. Nulla ad docen- qum morâ agitur in omne, quod voluerit. Mox enim, ut tetigerit mentem, docet, ſolumque tetigiſſe, eſt docuiſſe, ità Greg. Hom. 30. O veni! ergo veni! veni Sancte Spiritus! Ec emitte cœli- tuùs Lucis tuæ radium, ſine tuo Numine, nihil eſt in homine; Spiritus iſte amor eſt. Amor quidem pondus eſt, ſed quod omne leve facit omne pondus. Eſt, quod velum in navi, one- rat, ſed ità, ut faciliùs per aquam promoveat; Amor iſte ala eſt, ala quidem avem onerat, ſed ità onerat, ut avem facilli- mè per aẽrem promoveat; Amor iſte in homine rota eſt, rota currum ità onerat, ut facilè currum promoveat. Hinc aman- ti nihil difficile eſt. Spirirus S. animæ anima eſt, ſit ergo anima noſtra magis ubi Spiritus S. amat, quàm ubi illa animat. Amen., Con- 6e Cenotatur ejn Un obniurn 9) 6tn Sundo Ne nbem, ſo⸗ ſt per nubem in Phic uor Lil Florumn, ſc Eccterade d ſbi perſus Uitus oan 20 blufktationen manimarum nignen eſe, rinen efkectn luminat, itd Anros, ilur rſdi,5 Pirit Aßr ſiher/ Vonteſlonen Unnn Enco, dur md D Altinten Nu. es:ee80 32: 880 u13: 933 8e O230: 0880 Aiatuhen Concio Civica. ktunnne Schola Spiritùs Sancti Schola amoris inmonenolingli divini. piring. NMllgadce Spiritus Sanktus ille docebit vos omnia. Joan. 14. VOlent Morcim, —☛’- Um de Spiritu Sancto loquimur, nemo putet, F. 1. ⸗ e tenigile, il . gſeckini B Spiritum Sanctum Columbam eſſe, licet in ſpecie Aone Hirinibl krenint columbæ ſuper Chriſtum comparuerit, ad Jor- qæ locu- 9 . . S . . . A danem, ubi erat Joannes baptizans, ſolùm hac ſpe- Gisnes de Spiritu ine nhil inho , . S cie denotatur ejus celeritas, amor & manſuetudo; quo-, 4 iari rum omnium Symbolum eſt columbinum. Dum de Spi- nrvt: Anrite riti Sancto diſcurrimus, nemo opinetur, Spiritum Sanctum Omofer; 4no elle nubem, ſic licet in monte Thabor in ſpecie nubis viſus ncu, aſeniil ſit, per nubem indicatur ejusdem fœcunditas, ex nube pluvia, komietouchn ab hac candor Liliorum. Purpura Roſarum, varietas Cario- vonclen Hicamn phyllorum, ſic à Spiritu Sancto Sapientia, Prudentia, Scien- n umhlteng tia, cæteraque dona. Quando prædicamus de Spiritu Sancto, tsdans Aun nemo ſibi perſuadeat, illum eſſe inſufflationem, ex eo, quod Anen⸗ Chriſtus JOan. 20 inſufflaverit dicens: accipitespi⸗ tum Jan Tutr, per inſufflationem exprimitur, efſe Spiritum vivificantem, & vitam animarum noſtrarum. Nemo cogitet, Spiritdum San- Rum ignem eſfle, etiamſi in igneis Linguis comparuerit; ſed her ignem effectus prafentantur. Ignis enim purificat, emol- it, illuminat, ità Spiricus Sanctus purificat à peccatis, enol- lit induratos, illuminat ſenſus & corda noſtra. Nemo ima- ginetur ſibi, Spiritum Sanctum eſſe Linguam, licet in lingua- rum ſpecie ſuper Apoſtolos diffufus ſit. Lingua enim notat fidei confeſſionem & cordis amorem. Dum ergo ſermo eſt de Spiritu Sancto, loquimur de tertia Perſona in Sancliffima Trinitate uno DEO cum Patre & Filio. Et ſic adoramus in unitate Trinitatem Patris & Fili & Spiritus Sancti. Qui Sanz Ctus 544 In Feſto Pentecoſtes. . tus Spiritus à Patre & Filio non factus, nec creatus, nec ge- nitus, ſed procedens. Ità quidem, ut in hac Trinitate nihil ſit priuùs aut poſterius, nihil majus aut minus, ſed totæ tres Perſonæ coæternæ ſibi ſint & coæquales. Et Unitas in Tri- nitate, & Trinitas in Unitate ſit veneranda. Eſt ergo hodiè promulgata Lex gratiæ per Sanctum Spiritum, veteri finis im- poſitus eſt, ceſſůrunt umbræ, & veritas orta eſt. Hodiè in- verſa eſt Schola Phariſæorum & erecta Cathedra Chriſtiano- rum. In monte Sinai Lex vetus per purum hominem, in monte Sion Lex nova per Spiritum Sanctum; in Sinai du- ra Lex; in Sion ſuave jugum. In Sinai monte ſeu Scho- la docebatur Lex timoris. In Sion ſeu Schola Spiritus San- Gti ars divini amoris, ars artium, hanc nos docendo docet omnia. Et de hac in præſenti. E 5. „. Audio aliquando Scholarem fuiſſe, qui perlubenter ar- nar atio Libus volebat operam dare, cùm autem Ars ſit longa, vita de Candi- brevis, operam navare artibus omnibus ſit impoſſibile, to- dato ſtu- tus hærcbat anxius, quamnam potiſſimum ex artibus debe- 10rum. . ⸗ . . . . ret eligere, & ecce ſibi videbatur ſtare in Schola maxima, in qua ſtabant omnes ſeptem arces liberales, quaſi ornatiſſimæ Mulieres, quarum ſingulæ juvenem Scholarem peramanter invitabant, & ut cas præeligeret ardenter incitabant. Ecce clamabant : Nos ſumus artes & artes liberales, & ità voca- mur, quia ſoli quondam nobiles ac liberi nobis ſtudebant. Et ità vocamur, quia per noſtra ſtudia non corporis, ſed ani- mam, partem hominis liberrimam, ordinamus. 6 ar⸗ Prima proceſſit Grammatica, inquiens Ego artium fun- tes ſunt damentum vocor & Mater. Jam verò principium facti, qui ranz ſin? benè cœpit, habet. Juvenis quid reſponderet non habebat; qdi Deum, at en! adeſt Doctor ſtaturæ parvæ, prolixæ barbæ, ple- nus in fronte Sapientiâ, Paulus nomine, qui dicebat: Non fide, Grammatica eſt quidem utcunque Ars bona, ſed ta-⸗ men, ſi linguis hominum loquar & Angelorum, charitatem autem non habuero, nübil ſum. 1I. Cor. 13. Sperabat Ars Rhe- corica i melofen ir. Nn 1n elcll polbimin kaiſite; , ueſs ni bowinuc rro, did fum un chrs ſäien gern Neit : 00 a awricitia coem X urut toleratur Iin. Hogeecin i onnia diol lis oNonn Gree umtanio ihinm. N. Een affechuum n Nn nifulpin Cen fuchrhara habear, mur gum, latum? tem complectt Uiſeiiguerit m, nihil ſur. unmn audiyiſſet uß ibi quum Uelas ſipotes. naler ce Co! Untarimum enin ſd, S ut in chanit ueſemcni Aer. — uin we Tinn rig, ſe nn lulg lellnisi nennt Mepoh aöptimn wreifitt lttt. Hoctei echa Cuhei Crtin der purum honimn n nctum; unnit 1 Knai monte ſan len Kholn Phiint unc nos Cocencod ile, gei pertobene Nem Als ſt longint bus Ir inpolihike munn er Atbis e in Khol manims Erls, J Orgeln n ndenen Minid Tdener miinhin. Ttes Perles, A AS e lberi nobi lutz da non Nponifi dium§g. ingiem: dgo ni⸗ Verd Prinigiun 4 epohlett unt⸗ e, Nrolt tmn mine, g Ccebe unque 4 e 4 Aelun, Por.13. Frnha⸗ ☛ Concio Civica. D 1 torica meliorem ſucceſſum, & dicebat: ego ſum Ars elo- quentiæ. Animos & voluntates hominum verſo & ab ore meo pendulas habeo. Sic Julium Cæſarem in quinto Liga- rio pro libitu in facie coloravi. Sed hic iterum Paulus: Fi- de, ſed cui vide; ars hæc habet multa verba, colores mul- tos, auxeſes innumeras, ſed tamen ſit etiam ornatiſſima, ſi linguis hominum loquar & Angelorum, charitatem non ha- buero, nihil ſum. Poſt hoc proceſſit Logica & dicebat: Ego ſum clavis ſcientiarum & Pharus. Interrupit Paulus ſermo- nem & ait: Commentatorem 8. Phyſic. dixiſſe, quod nul- la amicitia cum Logicis ſit quærenda; habent enim fallacias! & utut toleratur: Si tamen charitatem non habeam, nihil ſũm. Progreditur Arithmetica & dicit, ſe eſſe filiam illius, qui omnia diſpoſuit in numero, & pondere, & menſura, at Baulus opponit: habet ſpeciem, quam diviſionis vocat, quæ directè unitati opponitur. Si autem charitatem non habeam, nihil ſum. Poſt hanc venit Muſica, & jactat, ſe eſſe motri- cem affectuum humanorum, hinc in Latino corda & chor- da, non niſi ſuſpirio & aſpiratione differre; ſed inquit Paulus: artem ſummam locat in diſcordatis. Si autem charitatem non habeam, nihil ſum; & ſuam cauſam agit Geometria per longum, latum & profundum, qua menſura triplici totum orbem complectitur. Sed quo juvat orbem metiri, & Cœli obliviſci? quærit Paulus ! & repetit. Si charitatem non ha- beam, nihil ſum. Tandem adfuit Aſtrologia cùm Cœli men- tionem audiviſſet, & dicebat, ſe usque in Cœlum aſcendere, & magis ibi, quàm in terris ſe habitare! clamabatque, nume- ra Stellas ſi potes. Paulus repreſſurus ſuperbiam, ait: Stel- læ cadent de Cœlo, opponitque: Sapiens dominabitur aſtris. Reſumit animum loquendi Scholaris, & quænam hæc Ars, hæc Eloquentia ſit, & Sapientia. Paulus Scholarem ducit ad Scholam Spiritũs Sancti, & dictat: DElU. S& charitas eſt, & qui manet in charitate, in DEOU manet, & D ElUS& in eo. 1. Joan. 4. Jam capis rinquit, juvent: !Denique Schola Spiri- 22 tus 546 In Feſto Pentecoſies. H. 4. Taceat Sa- pientia hu- mana, ubi ineipit di- vina, Ars artium ex- plicatur, g. Fr Resnlæ hujus artis-, — — ts Sancti eſt Schola amoris divini. In hac Schola ars ar- tium, ars DEUM amandi. O! ſuſpirabat, veni Sancte Spiritus & tui amoris ignem in me accende. Quàm verè Spiritus Sanctus docebit nos omnia. Hic jam taceant Chaldæi in Aſſyria, Gymnoſophi in India, Brachma- nes in Samana, artifices in Perſia, docti in Lacedæmonia, doctores in Sapientia, ſapientes in Sorbona. Claudantur Lycæa Zenonis, Academiæ Platonis, Muſæum Plinii, Stagy- ra Ariſtotelis. Spiritus Sanctus docet omnia in una arte aman- di DEUM. Et hæc ars ille ipſe eſt, qui amor Patris & Filii eſt. O artem artium, ars DEUM amandi; qui hanc callet, ar- tium liberalium Magiſter eſt. Quid enim hæc ars compen- dioſa Grammatica eſt, in qua duo ſolum verba ſcribuntur: amo & amor. Modus autem amandi DEUM eſt amare DEUM ſine modo. Ars divini amoris. Eſt compendioſa Rhertorica & ſilere habet pro ſigno disgratiæ, ſicut dum Pe- trus videbat, ſe à ESU aſpici, non alloqui, exivit & flevit amare, aſpexit me, non allocutus eſt me, ergo non amat me. Ars divini amoris eſt compendioſa Logica; in qua DEUM amare attributionis objectum eſt. Ars divini amo- ris eſt compendioſa Arithmetica; in qua prineipium nu- merorum unus DEUsS ſummè amabilis eſt. Eſt compendio- ſa muſica, in qua tactus optimus pulſus cordis, de moris & pauſis hic nihil ſcitur; neſcit enim tarda moliminaspiritusSancti gratia. Eſt compendioſa Geometria. Cujus menſura triangulus cordis, & perpetuus circulus amoris. Nam ut Hugo Vict. Deum amans anima non ſatiatur, quia D EUS amor eſt, quem qui amat, amorem amat; amare autem amorem circulum facit, & nullus ſit finis amoris. Eſt compendioſa Aſtrologia; in qua Sol amor eſt juxta illud: quid mihi cum lumine temporaneo, mi- hi ſufficir amor. Sine hac arte nemo quidquam ſcit. Paul. I. Cor. 13. Si noverim omnia myſteria & habuero omnem ſcien- tiam, charitatem autem non habuero, mihil ſum. Duodecim Regulas obſervet, qui hanc artem callere avet. Pri- „» mnelibentet No. Tertu! rKnare retp L voher rommre culn suun olkeon Pe veruln teee Chellus peccan 0EOSawat. 1. Dotanet telingu, ctiam itam am crcibi? N ut unt m gieuaſne, G gnis ſotch in onare ſon Mn AIg 10, C ie iber Tlberios gui Uprimum lal Welzz erit UM1 amanct; Aiam, qud Uyer inguam: mimillins qui tplenuuqe cin Cicicerin n Nomen Dl Uhne & Flio y hudemus rtbie & , hein, l ll Chalce ſter. defen e Prima: Libenter loqui de DEO. Secunda: Libenter audire de DEO. Tertia: Libenter cogitare de DEO. Quarta: Liben- citmonni . ter ſervare præcepta DEI. Quinta: Omnia libenter facere ſgtin i & pati propter DEUM. Sexta: Libenter ſuam voluntatem Concio Civica, 5K47 lulaec conformare cum voluntate DElI. Septima: Nil magis do- 1goban D lere, quàm offenſum DEUIM. Octava: Sine mora pro poſ⸗ ean ſibile iterum reconciliari DEO. Nona : Tenerrime ſentire 5 , canantee, deſpectus peccatorum in DEUM. Decima: Amare quod V rin DEUS amat. Undecima: Libenter propter DEU M tem- In amar in l poranea relinquere. Duodecima: Si DEUs ità diſponeret, Mi;gui lunc le etiam vitam amore DEl dare. Ab his regulis ſervandis quis enin hre n dn ſe excuſabir? Rectè S. Cæſarius: Non ut doceret nos ſcire, lum verba Cerben ſed ut doceret nos amare, venit, alias verò potuiſſent ſe ali- Gi DEUM e n qui ewcuſare, & dicere, facultatem non babeo, Jed nunquid i. M onden aliquis poteſt dicere, bonam voluntatem habere non poſſum, grwir, io da amare non poſſum ! certè omnia dicunt, ut amem te, inquit onui, eunt a⸗ Aug. l. 10. Conf. me, ego MON N Eja, ergò liberalium artium ſtudioſe homo. Non eſt ma- . in loga; iig jor Libertinus quàm amor divinus! ama Deum, & fac quodvis. na Peum . Mitid Olſi primum lallare fuiſſet amare DEUM. Impoſterum 8pi- quodeis. nqa inumne ritus meus erit Spiritus amoris. Nolo aliam facultatem quàm isct Men DEUM amandi nolo cor aliud, affectum alium inclinatio- luodsHac nem aliam, quàm in amorem divinum. Pro coronide er- nolmimgpüins⸗ go per linguam amorem noſtrum explicabimus in magnifi- s melintu centiam illius, qui hodiè apparuit Apoſtolis innumeris linguis. Ojus menin , Fab⸗ Oſtendemusque quid in Schola Spiritús Sancti Schola amo- Vam uhiugo ü do ſ. Inta duabus Draccinins ,en ris divini didicerimus, quando ſeptuaginta duabus præcipui Usamge 4 linguis Nomen DEl exprimemus ad majorem divini Spiricus mngencen cum Patre & Filio DEl unius gloriam. ſ Abanin Eja, laudemus DEUM in Lingua Hebraica, Syrica, Chal- §. 7. lumikennant dæa, Arabica & Æ£ gyptiaca. In Æthiopica, Armenica, Geor- Bueer 10 gnicgnan giana, Abyſſyna, Perſica. In Lingua Latina, Græcanica, Illy- Linguas Lebnetoonnen⸗ rica, Hiſpanica, Italica, Gallica. DEUS Hebraicé Jeho va. Sy- ſeptuagin: ikiin ricè Ella. Chaldæicè etiam Ella. Arabicè Allo, Pgyptia- Uumckmnc, ZXzZZ 2 ce –— 548 In Feſto Pentecoſtes. c& οα., Ethiopicè Abyel, Armenicè Derder. Georgianè Mobi. Abyſſinè Agzi, Perſicè Syri. Latine DEUSs. Græcanicè Oes. Ily- ricè Boog, Hiſpanicè Dios. Italicè UMio. Gallicè Dieu. Lau- demus Deum in Lingua Germanica, Ungarica, Moſcovitica, Polonica, Bohemica. Belgica, Anglica, Scotica, Hibernica, Etruſca, Saracenica, Magica, Aſſyrica, Coptica, Peruana. DEUS, Germanicè GOtt. Ungaricè Bogi. Moſcoviticè Tios. Bohemicè Buh. Belgicè Goot, Anglicè Good. Scoticè Goed. Hybernicè Dieh. Hetruſcè Eſar. Saracenicè Agdi. Magicè Or- 5. Aſſyricè Adad. Copticè Oοο. Peruane Zimi. Laudemus DEUMLingua Indica, Sinica, Tartarica, Heſperidiana, Calefor- nia, Congana, Angolana, Maurica, Philoſophica, Caballiſtica, Islandica, Canadana, Mexicana, Quinenſi, Paraquariana. DEUsS Indice Tura. Sinicè Teli. Tartaricè Anot, Heſperidia- nè Agad. Caleforniè Solu. Conganè Aneb. Angolanè Anup. Mauricè Alla. Philoſophicè Abda. Caballiſticé Agla. Islan- dicè Eſudi. Canadanè Biub. Mexicanè Boſa. Quitenicè Hoba. Paraquarianè Piur. Laudemus DEUM Lingua Chilenſi, Phi- lippina, Japonica, Samatrana, Narſingica, Melindica, Maldi- via, Zafflanica, Ormuſiana, Cyrænea, Elemitica, Meſopo- tamica, Tibetenſi, Bactrianica, Carmanica. DEUS Chilicè Hana. Philippinicè Mora, Japonicè Zaca. Samatranicé Pola. Narſingicè Bila. Melindicè Abag. Maldivicè Obra. Zafflanice Bora. Ormuſicè Alai. Cyrenicè Popa. Elemi- ticè Para. Meſopotamicè Ella. Tibethicè Ejeza. Bactria- nicè Sila. Carmanicè Suma. Laudemus DEUM in Lingua Al- banenſi, Bœotica, Camboyana, Cretica, Gymnoſophyca, Brach- manica, Mogorica, Peloponeſana, Phrygia, Thracia, Adeni- ca. DEUsS Albanicè Bogo. Bœoticè Aris. Camboyanè Miri. Creticè Aο Gymnoſophicè Tara. Brachmanicè Pora. Mo- ories Alli. Peloponeſicè Anos. Phrygiè Zeut. Thracicè Ka- lo. Adenicè Illi. Verbo, hodiè omne genu flectatur coœle- ſtium, terreſtrium & inferorum, ac in hoc ſolemni feſto, laudemus DEUM Patrem, DEUM Filium & ab urroque pro- Doctrina le enim Ohcerur Unl, foczr potel A Nnon niln rati gnam pro er Demon jam lkultius dooen 1& on teflec Enorumm einere ge kyiori; In poſlide bllu⸗ qui an Willoi dm Iut rationem Eimn amat he Oi, contra n ſcontlin V kiiädalole einctgn In Calies Dalt . Uhriet, lolont ngien Noticz, ben . Gia,nta, leni ice Bii Mniie ice Col ide Aenice l e eruane Zini. lalta , Hepperidinm l Hilolophicz Chalt QClinenli, aaqui arice Anot, Heßyet Aneb. Angolane Cabaliſtict ℳℳ M Citnie/l IIingua Chient, a. Miniin, iid n, Vewiicn M Emic. DNdi nice Yut Aumm Ain läiice⸗ Crrenice ope⸗ 1 Ibernice Hiun N mus DEOM in L Cfnmſylſaß Phrygi⸗ Irnint Camboyane Brachmamce gie Olt TveI r genl Lelumt c in ho Gemi N Füiun X; 4 Concio Aulic a. — procedentem Spiritum Sanctum. Faceſſe, faceſſe Spiritus mun- di Pſeudopolitici, dummodo artem unicam calleamus Spiri- tůs Sancti, de qua Auguſtinus: Amor eſt lingua cordis. Hæc lingua, quid aliud doceat, quuùm artem divini amoris. Eja! Cordis in cavernula, audiatur Echo ternula, Deus triunus Pa- ter & Filius & Spiricus Sanctus! Amen. 2ò Concio Aulica. Doctrina Spiritus mundi exploditur. Spiritus Sandtus ile vos docebit omnia. Joan. 14. RPiritus duo fundàârunt Academias duas; in utraque S. 1. docetur amor. In Academia Spiritus Sancti amor Duo Spiri- . . — P us duas Dei, in Academia Spiritus Politici amor perverſi habentAca- ſæculi. Prima vocari poteſt Academia ſapientum; demias. hic enim docetur amor ex cauſa altiſſima, cauſa Dei. Se- cunda vocari poteſt Academia ſtultorum; hic enim dosetur, quod non niſi rationis experti incidere poteſt. Quid enim ſtul- tius, quàm pro exigua voluptatula perdere animam, pro qua ipſe Dæmon jam totum mundum offerebat. Ipſi judicate, an quid ſtultiùs doceri poſſit, eligere momentaneum, quod dele- Gtat, & non reflectere ad æternum, quod cruciat. Amorem terrenorum emere tanti, cum amorem cœleſtium habere poſ- ſit longe leviori; Majore labore ire ad infernum, quàm re- quiratur ad poſſidendum cœlum. Certè ſtultus mihi videtur Heliogabalus, qui amore divitiarum ſe igni conſecravit; Certè ſtultus ille, qui amore faciei humanæ venenum hauſic; Stultus ille, qui ut rationem ſtatús ſui manu tencat per fas & nefas id fieri non curat, & hoc Politia vocatur, dictata in Academia ſpi- ritus Politici, contra doctrinam Spiritus Sancti; ſed actum agit, non eſt conſilium adverſus Dominum. Ex unica illa ſpi- ritus Politici Schola, quot non Spiritus prodeunt! qui cùm 222 3 . ſe ſæ⸗ 550 In Feſto Pentecoſtes. ſe ſæpius transfigurent in Angelos lucis, ſpecialis ars per San- ctum Spiritum orta eſt, quæ diſcretio Spiricuum appellatur. Multi Spiritus ſunt, ſed pauci ſancti ſunt,. O quam mirabiles Spiritus. Spiritus accommodationis, Spiritus reputationis, ſimu- lationis, fictionis, adulationis, temporizationis, prætextuum, de quibus qui vult multa ſcire, legat Ayrerum de proceſſiu Ju- ridicoô p. 3. C 6. & hi omnes docentur à primario Spiritu mun- di ſeu Pſeudo-politico. Nos in præſenti doctrinam illius non excipiemus ſed explodemus. Contra quem Spiritus Sanctus nos docebit omnia. F. 2. Adhuc viget quæſtio Philoſophica, an detur Spiritus Ratun z0:⸗ mundi & ſit talis anima informans univerſum; Quæ di, ſed operatur omnia in omnibus, & vegetet in plantis, ſentiat qualis? in brutis, floreat in arboribus, volet in avibus, natet in piſcibus, repat in reptilibus, ambulet in quadrupedibus, latret in canibus, inſidietur in vulpibus, ferociat in tygridibus, verbo: omnia in omnibus. Et ego nunc ſum hujus opinio- nis, ut ſi non datur iſte Spiritus, datur ramen Spiritus in mun- do, qui licèt non informet terram & mundum, informat ho- mines mundanos. Datur enim modo talis Spiritus, qui fero- ciat in Cain, blandiatur in Joab, oſculetur in Juda, glorietur in Phariſæo, inſidietur in Herodem, zelet in Caipha, diſſimu- let in Pilato, nundinetur in ſæculari, mentiatur in puero, fal- lat in Juvene, machinetur in viro, occulatur in ſene, verbòô, ut vult Machiavellus, multicolor, diſcolor; uti Pavo, qui habet ca- put Serpentis, vocem Dæmonis, paſſum Latronis, pennam An- gelicam nempe Magiſtri deceptionis Luciferi. De quo dici poteſt: fur non venit, niſi ut furetur, & ſub larva bonitatis nequitiam exerceat. O quor jam non decepti putabant eſſe doctrinam lucis Angeli, & de fumoſa Cathedra fuit Luciferi. §. z. Contra tam damnoſam transfigurationem mali Spiritus, Sleneti S. Ignatius Lojola auro dignas regulas conſcripſit, de arte co- de diſere. gnoſcendi Spiricum bonum à malo; optimè diſcernens ibi be- ione ebi: ne doceri, ubi ſolet bene diſtingui. Inquit ergo: primò: Spi- rirxus boni eſt veram lætitiam infundere animæ, omnem per- turba- Sherionem l Gelettinn ’ 1 Nimn n uſi wre⸗ alo,el &x e Geſeclu ma ſb hect de zuchaioqvitur Ge conlieranc gunt, ütale tus noſcitur, ſe iniinuann hax arte ſil⸗ bcemn ſchola Eolluidaind Atemſuntlupit alio, oalium le ooo fli lpelee tolo Audl Spirnus ars amnand yere, ut Ulet rota ſchea Scommuniter benis in per mk: Deus P Deus Pro re poteſti un Rom⸗ Afinnolla eſt UIne ſ. N llonenn Aiam E Uracce elbin Nabe oſte. c e b, ſperiſt Nrd id itinun e⸗ Uün Ounm PDüiturehlitin oNni,Metenn spenncerul Uräpimnto ninm elent codnimmilnn tra en dutns de lica, n ann d Ans Uniperfun; etet in plims, K olet in ayibus , dulet in guadrupet kerocigtin gri une ſum iis onn umen opituus in n wunduc,intormur oUs Dnde en lerm n ucn, D AtetnCihnl i mencirur upuen⸗ Cllatr in ſele, ſn N ibno, gitie Tumlawonipen ö Lucltni Delt ur,KKblre. non ecepil guir oſa Cirhedri iin⸗ Uratiopeln ali co0e imeclang, lauit eiho⸗ n mero dete auim⸗, 4 ſecen. Concio Alflica. 5SI turbationem auferre. Spiritûs mali è contra eſt ſophiſticam dare lætitiam & veram auferre. Secundò: Solius Spiritũs bo- ni eſſe, animam conſolari absque ulla cauſa præcedente. Ter- tiò: ſi cauſa præceſſit, hujus poteſt eſſe cauſa Spiritus bonus & malus, ſed ex fine contrario; nempe ex profectu bonus, & ex defectu malus. Quartò: moris eſſe Spiritus mali, veni- re ſub ſpecie boni, & ſie ſenſim deducere triarcha loquitur) à Spiritu incipiat & in carne deſinat. t (ſicut S. Pa- nintô: eſſe conſiderandum initium & medium, quæ non ſine angore erunt, ſi mala. Sextô: Potiſſimum ex fine ſerpentinus Spi- ritus noſcitur, qui ſemper malus eſt. Septimò tandem: bo- nus ſe inſinuat, ur aqua in ſpongiam, malus, ut imber in terram. Et hac arte ſancta, omnis ars Spiritus mali evaneſcit. At: ejusdem ſchola magis appropinquemus. Etiamne ad ſcho- las pulſat? ità ſanè & campana ovili, in veſtimentis ovium, intùs auter ſunt lupi rapace s. Habentne illius diſcipuli Pallia? ut alii, ſed aliud: pallium ſcilicet nequitiæ, quos libros volvunt? gran- des, quodvis folium ex pelle una; omnes enim nequam ſunt in pelle & folio. Quid tandem primario doceatur, inquiremus. Audi Spiritus mundi, Politice? in ſchola Spiritus Sancti do- cetur ars amandi Deum? edic: poteſtne homo Chriſtianus ità vivere, ut nec ſerviat DEO, nec Diabolo? ità re- ſpondet tota ſchola noſtra: credam omninoò, quia diſcipuli ejus communiter nec Deum credunt nec Diabolum, & hæc eſt libertas in perditionem. Sed contra! contra! Impoſſibile docetur: Deus ponit lucem & tenebras, vos crepuſculurn vultis. Deus proponit vitam & mortem, neutrum elige- re noſtræ poteſtatis non eſt, ſed hoc docere veſtræ te- piditatis. Romani aut ſocios habere volunt aut hoſtes, media via nulla eſt, ſic Chriſtus ſtatuit. non eſt meeum, contra me eſt. Nos in ſchola Spiritus Sancti docti ſumus concluſionem aliam. Ego &; domus mea ſerviemus Domino. Quid ultra docet Spiritus mundi ? in ſchola Spiritus Sancti pro indubitato habetur, quod nemo poſſit ſervire duobus Do- minis. F. 4. Dostrina Spiritus polit ici eſt ità vivere; ut nec Deô nec Diabo⸗- lo ſerviat ſed contra, 1 S. „ Poteſt quis duobus Dominis ervire » Deo, ut non 222 In Feſto Pentecoſtes. munis. Quid, inquis, Spiritus Politice? Poteſt homo Deo ſer- vire & ſimul Diabolo. Homo enim juxtà illum, eſt animal ita ſerviens Deo, ut non offendat Diabolum, & tales ſunt illi, de quibus S. Auguſt. in civitate Dei, qui bonos & malos Spi- rirus adhibent. At audi, audi, quæ conventio Chriſti cum Be- lial I. ad Cor. 10. v. 21. non poteſtis menſæ Domini participes eſſe & menſæ α noniorum! Ecce quâm aliæ ſententiæ Spiri- tus S. & Spiritus mundi ſcriptum eſt 3 Reg. UIsquequo claudi- catis in duas partes, ſi Dominus Deus, ſequimini eum, ſi au- tem Baal, ſequimini illum. Secus Chymeræ eritis, uti ſeipfum compellat humillimus Bernardus 249. Ep. clamat ad vos mea monſtroſa vita, ærumnoſa conſcientia, ego ſum quædam Cby- mæra bujus ſæculi, nec clericum gero, nec Laicum. Sunt pro- fecto multi in hoc perverſo ſlæculo, qui cum Catholicis catholi- cè, cum Lutheranis lutheranè, cum Calvino calviniſtè vivunt, & omnem fidem ad ſalutem volunt ſufficere. Qui credunt, quod volunt. Sanè mirandum nunc eſt, Chriſtum pro una fide ſtabilienda tanta feciſſe & tuliſſe, ſi quævis ad ſalutem ſufficit. F. s. Quid amplius docetur in ſchola Spiritus mundi? Spiri- lLieet ber tus S. docet: unusquisque in qua vocatione vocatus eſt, in ea fas & nefas . . .. .. . . ſuam con- permaneat. Quid dicis Spiritus politice licetne ſuam condi- ditionem tionem meliorare? reſponder, licer. Hoc & ego dico, ſi viâ meliorare. J Stdl contta. Juſtitiæ fiat, ſed quæro, an liceat per fas & nefas? reſpondet, ità, itàů. Ubique valet aſcendam, exaltabo ſolium meum, & ero ſimilis altiſſimo. Et tales omnes ſunt, qui diteſcunt per ſuppreſſionem Pauperum, promoventur per infamationes, de- tractiones. Tales ſunt, qui nunquam ſua conditione contenti vivunt. Ruſticus vult eſſe civis, civis vult eſſe nobilis, nobilis Prin- ceps. Jam ſartor de nulla acu, ſutor de nulla ſubula, faber de nullo malleo, ſed de aliis ſupra ſe cogitat. O quis rerum ordo, dum avis vult rudere, & aſinus cantare „& hæc eſt rui- na omnis Communitatis; dum indoctus vult docere, ſacerdos villicare, villicus ſacrificare. Quot familiæ nunc intereunt. Parens habet totam ſubſtantiam ſolus, & ſplendidè vivit, poſt mor- . Notenn m Pendc⸗ nehat,ſehlil yerent uſore Hin itus en s utl 4 Ewa mnliſ. oninto amiui conti; to i liant, nhl utacfitin, Eec Angelenm⸗ lin Nr ,n 1aner, Mtre, rmfu glod 6. Audi Mbiene ininn? Niyſo Nen o ſur r O Utgok. 10. wo⸗ 1). hujusnod e, ſelſum 7 ere ſunt, juvenibu inbceterot G initi in al/ iniguitas, non nbhontas Vo lnia guæ⸗ Htjinnhata 49 ut, nullisn 4 ilguit er nitte inua ſnſonen in⸗ coſtar — ice! — e⸗ Poelt lonn i, guibonos R COlenio Chritian iͦnmſe Dunnni lim deſnented ttz Neg Uinn Dag, ſAuimtitnn, Ohymerr ctih iſ. 49 lo Aundt d u hu, eho n uulul ee LAietin, Oin⸗ icum Carholics ca CAlvino calvinile n ſuffcere. Cliart Critunptoe eris d ſlltem affi ASöttn nundi? NCEioeNesdin lcce iweme namdn et. Hor Aego din er fiͦ N neo o exArabo ſolwmn nen nnes inn gu nin entur per amnzron An fn ohciiett Eltelerohlientt⸗ Gror de Nulli ibu⸗ lecogle 0ci inns cncre, 8 ⸗ oChus nt Coort, or fimile lnen . — Concio Aulica. Fz mortem Parentis ſubſtantiam partiuntur Filii, & quivis filius tam ſplendidè vult vivere ſicuti Parens, qui ſolus omnia ſimul habebat, ſequitur Paupertas, cum tempore computreſcunt. O! viverent ſua ſorte contenti! S885piritus Sanctus in ſchola ſua eſt magiſter veritatis: Spi- ritus mundi eſt Magiſter mendacii. Quæro: Licetne decipere? Et tota mundi ſchola ait, licet! Ità Machiavellus: Wullum tibi ew animo amicum æſtima, neque tu ſis ulli, ità tamen blandus Ezcomis eſto ſingulis, perinde, quaſi neminem non ames, ſaluta blandè, complectere peramanter, cede iræ, honoris titulos repete, lauda affatim, pollicere largiter, promiſſis ſtare ruſticanum puta. Sed Angelicum audite. O! Hypocrita, dic: i bonum eſt, eſſe malum, ut quid non vis apparere, quod vis eſſe? nam, quod tur- pe eſt apparere, turpius eſt eſe. Quod autem formoſum eſt ap- parere, formoſius eſt eſſe; Ergo eſto, quod appares, 3 Pegre quod és. Audi, vulpes foveas habent, quomodo poteſt in te habitare Spiritus S. in quo habitant vulpes ? ubi ergo illud Chri- ſti? ſi duo conſenſerint ſuper terram: Vincentius Fer. ait: Hi duo ſunt cor & lingua. Ad, vivum rem totam depingit 8. Gregor. I 10. moral. C. 16. in c. 12. Job. Deridetur juſti ſimplici- tas & bhujusmodi mundi ſapientia eſt, cor machinationibus tegere, ſenſum verbis velare, quæ ſunt vera oſtendere, quæ vera ſunt, falſa demonſtrare. Hæc nimirum prudentia uſu 4 juvenibus ſcitur, hæc àd pueris pretio diſcitur, hanc gui ſeiunt, cæteros deſpiciendo ſuperhiunt, hanc qui neſciunt, ſubſe- NRi &y timidi in aliis mirantur, qui ab céis, hæc eadem Auplici- tatis iniquitas, nomine palliata diligitur, dum mentis per ver- ſitas, urbanitas vocatur. Haæc ſibi obſequentibus præcipitho- rum culmina quærere, adepta temporalis gloriæz vanitate gau- dere, irrogata ab alis mala multiplicius reddere, cum Vires ſuppetunt, nullis reſiſtentibus cedere, cum wirtutis poſſibilitas deeſt, quidquid evplere per malitiam non valent, hoc in paci- fica bonitate ſimulare. At contra ſapientia juſtorum eſt, nil per oſtenſionem fingere, verbis ſenſum aperire, vera ut ſunt, Aaa a diligere, Licet de- 554 In Feſio Pentecoſtes. diligere, falſa devitare, bona gratis exhibere, mala libentüts tolerare, quùm facere, nullam injuriæ ultionem quærere, pro veritate contumeliam lucrum putare. Sed hæc juſtorum ſim- plicitas deridetur, quia ab hujus mundi ſapientibus puritatis virtus, fatuitas creditur. Confundat hunc mundi Spiritum in Chriſtiano, Tullius Ethnicus, qui 3. in Verrem ait: Wullæ ſunt occultiores inſidiæ, quum hæ, quæ latent in ſimulatione oficii, aut in aliquo neceſſitudinis nomine. Et ut eundem refert La- ctantius Il.6. v. 12. negat ſimplicis & aperti hominis eſſe, ambire, ſimulare aliquid, & prætendere, aliud agere videri, cuùm aliud agat; præſtare ſe alteri fingere, quod ſibi præſtat; ſed malitioſi potius, & aſtuti, & fallacis, & ſubdoli. Sed dicis, jam tempo- rum conſuetudinem ſic eſſe; ſed audi: Chriſtus dicit, ego ſum veritas. Exurge, exurge igitur veritas clamat Tertull. I. de virgi- nitate. Et quaſi de patientia erumpe, nullam volo conſuetu- dinem, defendas! Imo: nemo præſcribere poteſt, non ſpatium temporum, non patrocinia perſonarum, non Pri vilegium Matio- num. Et Aug. dicit, dixiſſe concilium Carthaginenſe: In Evan- gelio Dominus dixit, ego ſum veritas, non ego ſum conſuetu- do. Itaque veritate manifeſta cedat conſuetudo veritati. Et hæc hodis de ſchola ſpiritúùs mundi, ſpirits politici, con- tra quem vos docet omnem veritatem Spiritus Sanctus. L O Veritatis Spiritus mentes tuorum Tiſita, ſunt multa fucis illita quæ luce purgentur tua! En ſunt etiamnum Pilati tam politici, tam ſimulati, tam veritatis ignari, ut etiam cogantur interrogare, quid eſt veri tas? ſed reſponſum exſpectare detrectant. Veni, veni Spiritus veritatis & doce illos omnem veritatem! Amen. „ In — er Inel ſagda cum Gene en &culli ſionimn Eg IIn Che N in Ggereroebant, ie let diquis à fo Exu. ded aud Uelunt de mi⸗ (o cicto luli ſeut vie unem a uhpiatur in / tenſa ‚auda (l, dum pe ane! allun gliomnibuss i A, Chriinnit n dann; gui Eſt ctan mier liat 1 le . — berkten, Hie ilione Nen 7e. Nl hee l ndſpienbi NR um mnci in inſenn it: Mle —— ee. Pser. 8, Ser 83 3er 3 68r D,8 E B: Sen BS:r Se8 6 In Feſto Sanctiſſimi Corporis CHRISTI. lir i miting, Concio Ruſtica. Er u ndentdan . peribonidceom Magna cum reverentia & humilitate acce- dlggere niceiholn dendum ad menſam Evchariſticam. eirth Nam & catelli edunt de micis, quæ cadunt de men- cdrine Ja Dominorum ſuorum. Matth. 15. v. 27. damat erulllf WIra Chananææ erga Chriſtum fiducia; mira Chri- S. . enullan volo e N ſti in Chananæam acerbitas. Ila à Chriſto pe- Etiam mi- et otg, r / Kiit ſanitatem Filiæ, ſed acrius reſponſum tulit: Evchari- Yeilgin A won eſt bonum, panem Filiorum mittere canibus. ſtia elt ma- umhugnene:A Ucitur Chriſtus communi contemptu, quem Judæi in Gen- Suum⸗ n tid n N tiles exercebant, illos canes appellando. An non furias ex- COlerlddNerii ſpectet aliquis à fœmina, minimi contemptus impatientiſſi- Undi insdinhdn m. ſexu. Sed audi humillimum reſponſum: Domine, etiam ten Prinduln catelli edunt de micis, quæ cadunt de menſa Dominorum ſuo- rum. Quo dicto placavit Dominum, & audire meruit: Fiat tibi, ſicut vis. De quo Chryſologus ſerm. 100. Meri- Ue⸗ toò: quæ ſe canem confeſſa eſt, in hominem commutatur. Me- I ritò adoptatur in filiam, levatur, honoratur ad menſam, quæ fu: ſe ſub menſu laudabili humilitate dejecit. Quid veròô illud oltici,tam lmnt, inerrogart, gi D geireckaor enie ve los onmen meh⸗ eſt : quod, dum petit Chananæa ſanitarem, Chriſtus reſpon- deat de pane? alluſit Dominus ad panem vitæ Evcharifſti- cum, qui omnibus infirmis, eſt panis fortium. Impetravit humilitas, obtinuit reverentia. Petit micas gratiarum. Mica res ſané parva; quia majori ſe indignam reputabat. In Evchariſtia etiam micula eſt res maxima, quia quævis eſt cor- pus Chriſti; cum ſit totus in toto, & totus in qualibet parte. Aaa a 2 Mini- 556 In Feſio Sanctiſſimi Corporis Chriſti. Minima verô pars eſt in valore magna, quia totum magnum eſt, ut inquit Albertus Magnus : Magna dona ſunt Chriſti in hoc convivio', corpus dedit in cibum, ſanguinem in potum, animum in pretium, Deitatem in condimentum. 8. Auguſtinus verò ſic habert : Quando manducamus Chriſtum, partes non facimus, ſed in Sacramento fit hoc: unussquisque, quod ac- ciyvit, accipit in Sacramento partem ſuam, & manet totus in- teger in ſe ipſo, manet integer totus in cœlo, manet integer totus in corde tuo. Totus enim erat apud Patrem, quando — venit in virg nit in carnem, ut eum homines manducarent, & manebat in teger apud Patrem, ut Angelos paſceret. Si ergo vel unica mica Sanctiſſimæ Evchariſtiæ tanti valoris & pretii eſt: an non magna humilitate & reverentia accedentibus ſit neceſſa- ria ? pro quo plura motiva allaturum audite. Ve K ibi- Quod eſt ſpeculum in domo cæci, cithara in cubiculo 1e Pvchari. fürdaſtri, & gemma in plauſtro fœni, favus mellis in ore ſtiæ Sacra- leonis mortui, hoc eſt in Eccleſia DEI Sanctiſſima Evchari- mentum ſtia, niſi ſuſcipiatur ad utilitatem. Ruperto eſt fons terreſtris tia gratia- Paradiſi ſaluberrimis aquis gratiarum ſcaturiens, in quo cor rum. cribro eſt ſimillimum, ſi pro tanto myſterio ſe non adaptet. Cor noſtrum debet eſſe ſpongia, quæ impleatur divinis fa- voribus. Corpus enim Chriſti continet exundantiam gratia- rum. Notabile eſt illud divi Bonaventuræ : Tolle boc Sa- cramentum de Eccleſia, & quid erit in mundo, niſi error &o infidelitas, & populus Chriſtianus erit quaſi grex porcorum diſperſus & Idololatriæ deditus. Sio patet in infidelibus, nam per boc ſtat Eceleſia; roboratur fides, viget Cbriſtiana reli- gio, & divinus cultus. Angeli, quanti miniſtri! præſentia ſua ac miniſterio conam hanc cohoneſtant. 8. Chryſoſto- mus hom. 60. ad populum, quod Angeli vilentes coborre- ſcunt, neque liberé audent intueri, propter emicantem inde ſplendorem, boc nos paſcimur, buic nos unimur. Et magna dulcedine convivæ replentur. Fran- ginem, implevit illam, non receſſit ab illa. Ve- — ltanciſens ihoram, guen ns Hlhn zis uund Com onen pelubebat oneael onoreno. ore Coctbat, e bumälitmen non capientis e leretelli in, Gonorumm coleſ Caroll. 6 um fomine con oeget. Gand Eit, do D de ribrs ai: Quil Mc. Axerin. Uben. Sco donumn te profi Dli hurmültate! ,ubete, N 2 Dilicas autemm In communic n! ſuleipi Dominj. 4 Flun uum, a Huin duari Micommun A aumn demi e Nraſentiam Unälme, our lllinicem, ühiint coe lgcoldoe pwiſchit rn, gie Otnnten Mumu n ſnl n, ſaglifn ie tinenun 5 Al anuliifun, zmtn 1 mugile, al 1 ſuun, E unn i ugs o1 Nb nant iti 7a Ahul bffin g Non ftetſit c ilt lucerent, Gnant ſeertt Kctzor 7lori & preti cl accedentibus ſrlel um audine. cxci, citnurn in olhi eni, s melis i El Sanctima EYrch- Nhutne, ins unfünen add O fbetd enmn cr (ue inglenn in Vunet enndntum , afennue: IAeN. Gt inmnnlh ifn 1 oi glſ n Ge ute n ttin es, e r . Uunti Tiniſki, Ohoneltan. g DiPencd, 1 Auel 7 e j, f,Ci⸗ uct . mtf. 5 ir tr Min. 4 = 1 4 Ne 1 Concio Ruſtic. 557 — Franciſcus Suarez, Societatis JES, negare ſolebat aliam . 3. ſibi horam, quàm ſacrificii, pleniorem eſſe ſolatii ac volu- zn vocharſ⸗ ptatis. Hic fons ſanctitatis eſt. Beatæ Mariæ Magdalenæ de bona. Pazzis unius Communio cum Spiritu ac pio ſenſu peracta idonea perhibebatur, alicui ad excelſum perfectionis gradum promovendo. Et S. Thereſia in conceptionibus de divino amore docebat, unica ſynaxi cum magna fide, (hæc autem ſine humilitate non habetur, cùm ſubmiſſio intellectus myſte- ria non capientis adeſſe debeat, (& amore obita) amor veròô . ſine reverentia impudens eſt) poſſe animam noſtram ingenti donorum cœleſtium theſauro locupletari. Carolus IX. Galliarum Rex pretioſum monile illuſtri cui- dam fœminæ dono dedit, cum lemmate: qui me poſſidet, nul- lius eget. Si Sanctiſſimæ Evchariſtiæ effecta quis conſidera- verit, hoc hic verius dixerit. S. Auguſtinus loquens de cœ- litibus, ait: Quid non vident, quid videntem omnia vident! Hic ego dixerim: quid non habent, qui habencem omnia habent. Si ergo vis ex his magnis gratiis fructum experiri, indignum te profiteâ⅛re, & ſolummodòô micis contentus lau- dabili humilitate te ſub menſam dejice, & tunc in filium ad- optabere, & ad menſam tantarum gratiarum honoraberis; humilitas autem ſemper competentem ſpirat reverentiam. Dum communicas, non minus venit ad te, quâm ad B. Ma- riam ? 6 ſuſcipiatur & ſic tractetur, ut à Maria! Ecce! An- cilla Domini. Actus erat humilitatis, fiat mibi ſecundum Terbum tuum, actus magnæ reverentiæ & reſpectus. Harum duarum virtutum manifeſta ſigna dabis, ſi Deum „ 5. 4. tuum in communione ſub Evchariſtia magni æſtimaveris & keei ſumma cum demiſſione adoraveris, hoc eſt: attonitus ejus cra Comi- ſuſcipe præſentiam & ſuſcipe excellentiam, ei te ſubmitte munione exercendi. profundiſſimè, cum omnibus quæ intra & extra te ſunt, ad ejus ſublimitatem, tu vilitatem tuam inſpice & deſpice, opta poſſe infinitè colere, amare, laudare, opta linguas, corda, affectus, corpora, animas ampliando honori illius. Ultra ei Aaäaaa 3 cede F. §. Motiva pPro Reye- rentia. Surius 132 Jan. 558 In Feſto Sanciſimi Corporis Chriſti. cede jus pleniſſimum in te, in tuaque omnia, invoca ad tuam inſufficientiam, quotquot potes in cœlo, & in terra. Opta occupari æternum ei obſequendo, ejus honori te impenden- do. Obſequiola tua pretioſi Sanctorum, pretioſioribus Beatæ MARIE., pretiofiſſimis ejus humanitatis unita offer. Con- ſide JESU tuo, in eoque omnem ſpem tuam colloca, & ti- bi certò perſuade, nihil non gratiæ per ESUM te obtentu- rum, poſtquam poſuit pro peccatis vitam ſuam; propter quod ei à Patre debentur omnia. Et ſcito, quod amet te E- 8US, non ità amabat Jonathas Davidem; unio enim firmior amoris eſſe non poteſt, quàm inter Deitatem & naturam hu- manam, in qua tu quoque intimè unitus es, & ci congluti- natus. QCum enim ſimilitudo eſſet Mater amorum, aſſum- pta humanitate nobis aſſimilis factus eſt; ideoque rapacior ad amandum. Tyranni olim, cum viderent feras parcere Martyribus, ferarum pellibus Martyres incluſerunc, ut beſtiæ, homines pro feris inimicis habentes, auderent nocere; 6 in- ventum Diabolicum! At at: inventum pulcherrimum, Deo- que digniſſimum, DEUsS factus eſt homo, ut familiarius qua- ſi ab homine diligeretur DEUs, c. 26. manualis S. Auguſtin. hominem amas, quia homo eſt tibi ſimilis, eum ama, qui amore tui dignatus eſt fieri homo. Et ut etiam te mutaret in ſe, factus eſt tibi in Sacramento humillimi amoris cibus, quo paſtus fieres alter ille. Pro motivo Reverentiæ ſit firmiſſima fides de reali præ- ſentia Corporis & Sanguinis Chriſti JEU Salvatoris tui. De quo, ſi dubitat aliquis: diſcat ab Aſino: cum enim S. An- tonius de Padua hæretico veram realem præſentiam Chriſti oſtendere vellet, Aſinum triduo famelicum duxit ad pabu- lum, una etiam Evchariſtiam manibus tenebat, & famelicum animal, præſens pabulum reliquit & Sanctiſſimi in reveren- tiam in genua procidit. Si in hujus fide debilis es: diſce 4 cane Ulyſſiponenſi, qui ſemper comitatus eſt Venerabile ad infirmos & in placea irreverentes allatrabat, trahebat, etiarn morde- iebat, gli eum Aumn, erat, nn t oinſi ii⸗ Pepmmercen iterejetus i 5 Sore enlccald, i Ukniunbli cnctlet,erdor Orii erimtfülcnen Tuſit und EN u, quamn in ) Na, qu Gnphium in u⸗ 1 itheir re eo breritanis . luguirss fls, Enue nibin ſee v, miiſtalle de Mon deelt Mg Angelorucn otundam b ſeqlni exem Iffcacia ſane inbonis. A Rnctiſſimum Amel bruchn liObededon mminm ackert. theonta Cain OnuN, nii ühhmiidis cat Ueſcentes epel AnKiete⸗ Menoe porichift — lueomni, nni n n, Kin tnt elu heroitr inn orumoriofotbul nntks untn ofke d Pen nun coloct , ie e lr cben Ats ſinn um; . lrſetotmnat Videm; uniociimit rDeiaren nnrn unitus es, ci n rMarer amorum,4 sclt; iceoen m widerent fery r res ineluſerunr, vr be auerent ocere; è n Pulcheminum, Nl OnnO Ar bumilaris A Wenulisd Nipl di hods, eum Am , 9. Et ur etam ir nn Kumniien aworbt ilem fas E⸗ l s SArnrun ANo: cun aint realem Nſenind amelcumn untu⸗ s enehat, Eun⸗ lini D isfcke Cebil mitarus elt V uuni⸗ xX apicula mel, bruchus ſugit venenum. Concio Ruſtiea. 559 mordebat, usque in genua prociderent. Diſce à nivibus, quæ loan. Haſ, locum illum, ubi fur quiſpiam hoſtias. ex rapto ciborio ef-* fuderat, non tetigerunt, licer circa circum nivibus plena eſ- . . . —. X . + . ſent omnia. Diſce à Dæmone, qui hoſtiam non conſecratam Prato flor, Energumenæ dentibus laceravit, at hoſtia conſecratâ præſen tit. 148. te inter ejulatus faſſus eſt, hic verum DEUM eſſe. Diſce ab Arnold arbore exſiccata, in quam cum fœmina quæpiam propoſiti Rayf. 30. ſui poœnitens (Judæis enim vendere intenderat) in arbore ab- Maji. ſcondiſſet, arbor illicò refloreſcere incepit. Diſce ab igue, P- Brend. I. 1. ſonii enim fulmen in domum Judaicam percuſſerat, totamque exuſſit unà & Judæos incolas, ſola menſa illæſa & ſacra Ho- ſtia, quam in illa prius Judæi ſacrilegè tractaverant. Diſce ab aqua, quæ per menſes quinque illæſum ſiccumque Itoricas Strophium, in qua facræ Hoſtiæ involutæ fuerant & à furi- Raynaldus bus injectæ ſervaârunt & ſacratiſſimas ſpecies mundiſſimas.“¹7“ Taceo brevitatis causâ ſacras Hoſtias vel derepentè rubras & ſanguineas factas, in carnem verſas, radiis circumdatas in iis- demque viſibili ſpecie ſæpius apparuiſſe 3 viſibiliter irem An. gelos miniſtraſſe, de quo 8. Chryſoſt. hom. 36. in I. ad Corinth. ibi non deeſt Angelorum frequentia I. 6. & 3. de Sacerdotio ait : Angelorum choros cirea altare viſos, qui inclinato ca- pite profundam regi ſuo Chriſto exhiberent reverentiam; ſi non vis ſequi exemplum hominum, ſequere Angelorum. Efficacia ſanè verba eſſe cuique deberent: mors eſt ma- S. 6. lis, vita bonis. Mors ſine humilitate & reverentia acceden- Mors mas tibus. Sanctiſſimum enim hoc Sacramentum eſt flos, ex quo bonis.“ Eſt arca fœderis, quæ domui Obededon meram fortunam, & Philiſtæis merum infortunium adfert. Eſt Sanguis Abel, qui Abeli coœlum ape- ruit, ſed contra Cain vindictam clamavit. Eſt Sol, qui herbis & floribus ortum, mivibus interitum cauſat. Mors eſt malis, vita bonis. Humilibus dat gratiam, ſuperbis reſiſtit, reverentes hono- rat, irreverentes repellit. Humiliate ergo capita veſtra Deo Ev- chariſtico, & dicite: adoramus te Chriſte in Venerabili Sacra- mento & benedicimus tibi. Amen. Con⸗ §. 1. Cor JESeI centrum humanæ quietis: §. 2. Quod Jo- annes in ſinn JEstI quieverit 60 (0) 982. 259 6 -9 663 09 667. S53 662 T 3 662. 69 2. 29336e2. 59 36; Concio Civica. Quoties Chriſtum quis ſumit in Evchari- ſtia, non minorem accipit gratiam, quàm ſi in ſinu Chriſti quieſcat. Qui & ecubuit in cœna ſuper pectus ejus. Joan. 2 I. Sz Ir ille ſimplex & rectus, ab ipſo DEO canoniza- Dns conſiderans Job c. 7. v. 17. D EI in homines O charitatem : Quid eſt homo, inquit, quia magni- EAficas eum: aut quid apponis erga eum cor tuum? Immenſæ magnitudinis Dominus dignaris de homine nihili co- gitare! imò, ut habet Lyranus, curam ſpecialem, ac dili- gentiam adhibere! quid, Job, diceres, videns Joannem in ſinu Chriſti? Ecce amantiſſimus JESUS cor ſuum illi obtu- lit, deliciorum cervical, in quo caput Joannis requieſcat! ſic requieſcens altiſſima myſteria didicit; ibi Benjamin adoleſcen- tulus in mentis exceſſu, Pſal. 67. v. 28. quantus hic honor fuit Pera ſerm. 3. de cœna Domini: JESIS valde Joannem diligebat, quem tanto honore ſublimabat. Cor Chriſti cen- trum humanæ quietis. Inquietum eſt cor noſtrum, donec requieſcat in te. S. Auguſt. I. Confeſſ. c. I. Cor Chriſti medul- la & ſcaturigo eſt dulciſſiimæ voluptatis: hoc quia tetigit Joan- nes, punctum honoris tetegit; ideoque de eo canit Eccleſia: Valdè honorandus eſt heatus j oannes: qui ſupra pedtus Do- mini in cœna recubuit, ubi præ magnitudine voluptatis indè hauſtæ juxta textum Græcum deliquium paſſus eſt. Heliogabalum ad ſinum ſuum accepit Aurelius Imp. ut de eo Xiphilinus ait: In Aurelii pectore recubuit, & in ejus ſinu velut amicus cœnavit, & hic illi gradus ad ſummum Imperium. Et Joanni recubitus ille gradus fuit ad ſummos . hono- — mores. De grrun tlnb ſame griin l, Munl Mureß Adci niit lugoae Ihonam digit ſtſoemnen bel e Teeletatilimm , ro ſonn bngo teclinben ſicko ego np⸗ Tioken nobis INd Co id 8i Chriſtus Amirert, i⸗ n atniperem None totus ad ne ſ. Cangere P lii Deo plen⸗ 14z lluus , ¹ ſine, ur ſen Amtir, eneri⸗ ri apud Pan- min lbello, ulun terrehn ulin /ter on Negmn fitt W den ſpit nitdens non Dhrto cum uhlilime ve Argun infinta 0 * . uatt inbete Atinm, un lin n eſeat rpeueiu onn eb ioDlen 7 V I7. DHlinhe onn, mut, guitn Honi ergi cun n Gunrödehominenit Cam Pecillem,1. ceres ens ſonm ls cor ſuum Uo u ſomns re ielan r ceüznin ddl 7. 9 Cnnb Ni n: ESlSrde ſu bümebar Cor ni In e or lrun rtelol rC⸗ Ptnth,or gui ceoqte beth nn. ner: gliſ, Pugninaine ggun iac⸗ n Acepit le ecore teclhi, zr i gulg⸗ le gradt iin Concio Civica. 561 honores. De illo S. Thomas de Villa nova: gnitatum titulos, quos per alios ſparſim DEUS diviſit. In uno Joanne pleniùs cumulavit hic Apoſtolus Propheta, Evange- liſta, Martyr, Doctor, Confeſſor, Virgo, Cognatus, & Ami- cus Chriſti. Hæmorrhoiſſam illam, de qua Match. 5. Luc. 3. Marc. 5. admiſit Chriſtus ad fimbriam, magna liberalitas! admiſit Magdalenam ad pedes, magna humilitas! admiſit Thomam digitotenus ad latus, magna humanitas! admi- ſit annem Baptiſtam ad caput, magna familiaritas! admi- ſit ſceleratiſſimum Judam ad os & oſculum, inaudita miti- omnium di- gratia eſt ſingularS. tas, quod Joannem ad ſinum admittat, ibique tempore ben- longo recumbere ſinat: hoc omnem aliam gratiam excedit. Rideo ego in præſens, dicere intendo majorem, certè non minorem nobis fieri gratiam, quoties Chriſtum in Sacratiſſi- ma cœna in cor noſtrum recipimus. Si Chriſtus oculis noſtris ſpectatus ad ſuum nos Sinum . 3. admitteret, quid eſſet? partem ſanctiſſimi corporis ejus uni- e cam attingeremus extrinſecus; at verò: in ſacra Commu⸗- tio inter nione totus ad nos veniens non partem ſui unicam, ſed to- viſsantfn tum ſe tangere permittit. Eliſabeth veniente ad ſe Virgine nem, & Mariâ Deo plenâ conſpecaà, veluti attonita exclamabat, Luc. JESIIM ad 1. v. 43. Undè hoc mihi, ut veniat Mater Domini mei ad me? s in Er- Erat ſanè, ut ſemper eſt, æternumque erit, nobiliſſima illa venien- viſitatrix, generis humani Primas, ut nominatur in Græcorum tem. Menæis apud Patrem Societatis noſtræ SZimonem Wagenver- kium in libello, qui inſcribitur Pietas Mariana Græcorum: Eſt cœlum terrtſtre, undè nohis ſol illuxit Cbriſtus: erat mi- raculum ſuper omnia miracula, ut ibidem: creaturarum Prin- ceps, Regina futura coæli & terræ, & olim elevanda ſupra omnes beatos ſpiritus, ſoloque Deo minor, habitura ſub ſe, quidquid Deus non eſſet; nulla tamen, etiam tantæ virginis eſt comparatio cum JESU, qui in ſacroſancto altaris Sacramen- to mirabiliſſime velatus ad nos venit. Eſt enim non tantùim Rex regum infinitæ Majeſtatis, & Dominus Dominantium, Bbb b omnes S6ι,⅝ IFeſto Sanckiſimi Corporis Chriſti. omnes in infinitum præeminens: ad quem non tantùm ter. ræ, ſed & coeli principes omnes minus ſunt, quâm ad ſolem minima, & oculorum aciem, pene fugiens ignis ſcintillula; ſegd eſt unigena ter ſummi D EI, & ut Apoſtolus ait Heb. I. v. 3. öplendor gloriæ & figura ſubſtantiæ ejus. De quo uni- cè gloriatur Matth. 3. v. 17. Hic eſt Filius meus dilectus, in quo mihi complacui. Jam tantam dignitatem vel obiter ac ſuperficietenus conſiderans, quis ad ſe venienti non profundiſſimè ſe incli- net ? quaſi in abyſſum nihil ſe non dimergat ? inclinabit, ac demergat certo, dummodò non deſit vivax tanti Myſterii fi- — des. 5. 4. S. David vix unquam ſapientiam clarius oſtendit, quâàm Elen- quando 4. Reg. c. 2. apud Achis regem Geth inſanum ſe ſimula- charilt'æ, Vit. Et neſcio an unquam Chriſtus ſuam ſapientiam magis Et reſpon- oſtenderit, quam in inſtitutione Sanctiſſimi Sacramenti. Achis, ſ ad dubia. . . Judæo- idem eſt, quod quomodo. Hoc uſi ſunt Judæi nolentes hoc rum. mhſterium credere. In primitiva Eccleſia, ut S. Clemens Jib. de quæſtionibus Apoſtolicis teſtatur, apud S. Communionem cantabatur Davidicus Pſalmus trigeſimus tertius, in quo de memorata ſapientiſſima Davidis inſania agitur. Sit Judæo, ſit hæretico inſania, quæ hic credenda ſunt; ut enim ne- quaquam inſania eſt, niſi illis, qui cum Capharnaitis dicunt: Quomodò poteſt hic nobis carnem ſuam dare ad manducan- dum ? Joan. 6. v. 5 7. Diſtillatæ, ſit fas ità loqui, ex ingenio divino ſapientiæ, eſt carnem ſuam ſic nobis edendam dare. Globum illum artificioſiſſimum Arxchimedis, in quo ſiderum ac planetarum motus viſebantur, & illa Architæ Tarentini columba in auram evolare ſolita; & ille Phaëthontis currus, vel navis à Myrmecide fabricata doctioribus nota, vocen- tur, artium prodigia. Ego S. Euchariſtiam ſatiùs divinæ ſa- pientiæ Prodigium appellavero; quam mirabilia hic fides cernit! S. Dionyſius de Eccleſiaſtica Hierarchia c. 3. reéctè vo- cat, Sacramentum Sacramentorum, & in Canone Miſſæ voca- tur — irun 2Nemmndit⸗ crorum lllen veit nomocs upa mm eis Prc Uunus kepente Cclit M0 irga kueret lxod 7. quome unc rans aboht poranrur Eyyp Pdre,aloguiun Ni Mois omne s Nerandhohs 1Ot el ſcrobien guin uermni Ns, an ur p Nenis inellgade Wur, non inte Ehucmilsac jf. Pimis Ch boſtiam mo⸗ unt: Aen. Albis credo, le fere à ſacere GAlarum Rex) Atbiturus, an WettiStatim Anſieun ein Men eſns iſei U1 inbui ſihe rliſne ſe⸗ inin, Nirc⸗ thgen gns ii r kolelis ir lunte u. De qwn iuſu lliui Obitr n ihrſtin von profindline nimergn inin eit inartmilhtt n drins ſendtg n Gethinſinumkelt 9 ſlam ſapientimt iſini Sacramenti nr ſulei nolenei geſi, ut5 Aemen udsCummndont Dmm Win dn Alnin gnn, Erſu⸗ lenda um; M eun Ucum Cphurnat⸗ 4 ,ſuumcat admm ir twin logrti an nle wbiͦ deln chümecb, in gu⸗ . „Qili Arhie lebhuetnonc⸗ . gockorbig o Rariſtiam tnis in quam mmin . 1 lleratchi KXin Canone dos hoſtiam monſtrans, dicebat: 5 Concio Civica. 17163 tur Myſterium fidei, ad quod accedendum cum vero corde in plenitudine fidei Hebr. 10. v. 22. quod ſi quis pertinacium Judæorum etiamnum ex te quærat: quomodè fieri hoc poteſt, ut Caro Chriſti ſit cibus animæ? &c. quære contra: quomodò Virga Moyſis in ſerpentem momento converti, & manu ejus apprchenſa Virga fieri potuit? quomodò ejusdem manus repentè induere, & iterum repentè exuere lepram potuit. Exod. 4. Quomodèò aqua eo ipſo momento, quo Moy- ſis virga fuerat allata, in merum ſanguinem commutata eſt, Exod. 7. quomodò tam ſubitò fluvii vivi paludes protruſe- runt ranas absque numero ? ibid. c. 8. quæque deinceps me- morantur Ægyptiorum plagæ. Faceſſat tuum Quomodô, 6 Judæe, alioquium veritates Scripturæ Sacræ, & præſertim li- bri Moyſis omnes mera fient fabula, prout fusè S8. Cyril- lus Alexandrinus lib. 4. in oannis caput 13. demonſtrat. Mi- nor eſt ſcrobiculus vix dimidium ſpitchamæ longus & latus, quàm ut Oceanum capiat, hebetur intellectus omnis hüma- nus, quàm ut opera Dei & infinite- potentis, & infinité-ſa- pientis intelligat, qui innumera, quæ ſunt, quæque oculis cer- nuntur, non intelligit. Non valet hic ſuperba perſcrutatio: fides humilis ac ſimplex ſufficit. Ideò teſte Baronio Anno Chri- ſti 75. Primis Chriſtianis ad ſacram ſynaxin aecceſſuris Sacer- Corpus Chriſti. Et illi di- cebant : Amen. Quod erat dicere, ità eſt, & non aliter: hoc indubiè credo, ut explicat S. Ambroſius lib. 4. de Sacram r. 5. ſic ferè à ſacerdote interrogatus apud Surium 25. Auguſti S8. Galliarum Rex Ludovicus ad beatiſſimam æternitatem jam jam abiturus, an Chriſtum, in Sacramento præſentem verè crederet? Statim reſpondit: credo, minusque de hoc dubito, quàm ſi eum eâ in gloria cernerem, quàâ eum in cœlos aſcen- dentem ejus diſcipuli conſpexerunt. Eà imbuti fide, maximi quique Chriſtum in Euchariſtia §.5. reverentiſſimè ſuſceperunt, & codem animo, quo Centurio Summo- Bbbb 2 ille 164 In Feſto Sanctiqimi Corporis Chriſti. — raum in- UÜle Matth. S. v. 8. diſcere viſi ſunt: Domine, non ſum dignuz, (N Bens revc- ut intres ſub tectum meum. ueled S§S. Evcha- Henricus VIIIL. Anglorum Rex, poſtquam ab obedien- II la⸗ : ziſtiam, tia Sedi Apoſtolicæ debira receſſiſſet, non itidem à reveren- gruncs M tia SS. Evchariſtiæ receſſerat, cum ei paulò ante mortem à² lis hun end Sacerdote viaticum afferretur, tunc enim ſuâ è cathedra, in — qua æger ſedebat, venienti repentè aſſurrexit, & genibus hu- katenta i 8 mi poſitis Dominum ſuum præſentem adoravit; LZwingliani 1füſlo noc ci adſtantes, dicebant, poſſe ob invaletudinem communica- gerajtteſcenn re ſedentem, ſi me, reponebat Rex, usque in terram, & infra Sriacifie n terram dejicerem, nihil eſſet reverentia ad tantum Regem, ità u nos Clerit 5 memorat Sanderus lib. de Schiſmn. Anglican. . in, on 3,115 Joannes Hunniades Hungarorum Rex, tantùm non omni- us Clexi, uepr. bus jam viribus deſtitutus, perſuaderi non potuit, ut ſineret mi in cruce more ad ſe ſacrum viaticum deferri, dicens, indignum eſſe, do- et. Denc mum ſervi intrare Regem, vectus igitur, ut voluit in tem- t uo, gli ejan plum, ibi extremùm communicavit, & inter ſacerdotum Ient ve inf rmanus pretioſam Deo animam reddidit, teſte Æinea Sylvio oerecl non holi hiſt. de Europa cap. 1. Affine huic eſt, quod Hector Boëtius tum iludinteni de Davide Scotorum Rege ſcribit lib. 12. Hiſtor. Scotor. Laurentius Medices laudatiſſimus ingenuorum ſtudio- Antiquis con rum patronus ad extrema deductus, cum audiret Sacerdotem m nempe prot cum Venerabili venire extrema virium collegit, & inter fami-· tré fenz ſane liarium manus Presbytero obviam progreſſus, de genibus ae, & indè lacrymans clamavit: Tu ne, mi ESlI, tu nequiſſimum hunc mhriſti ultin ſervum iniſere dignaris ? plura fuſius memorat Angel. ie ſiye amor. Politianus lib. 4. Epiſt. 2. ſacerdotis imperio coactus, ur ei r, Qwdm commodiùs præberetur viaticum in tectum ſe recipere tan- lo! Ubigue tâ id pietate ſuſcepit inter lacrymas, ut & adſtantes propè la- 62 uihrtts er 4 crymis diffluerent. Mitto exempla plurima ſingulari quidem, – 4 ſed nunquam ſufficienti cum devotione S. Euchatiſtiam ſu- WRr n mentium. Reverentiam S. P. N. Franciſci Xaverii erga au- lnngune⸗ guſtiſſimum Myſterium juvat breviſſimè memorare. Sole- Raannick, bat hic magnus Sacerdos, ubi commodè id ficri poterat, Sa- cro, Concio Civica. . Dmninn — — S Hcroſanctam Evchariſtiam populo ſubminiſtrare ſubmiſſis ge- ,itun ii nibus. Id quod Deo cordi fuiſſe eventus docuir. Coſmas S enim Surama Medicus nobilis, aliique complures viri honeſti ae mn & rerc Rquid atkrmarue Xaverium Goano in templo ceniiseteln Poſitis humi genibus acratiſſimum Chriſti Corpus præben- Amikadg ern populo, ſæpius abs ſe eſſe conſpectum, cum oubito am- lan hanhini pliùs à terra ſublimis divinâ vi ſuſtineretur. Ecquidnam pute- Abihn iaun mus fuiſſe, quod Sando huic, quod aliis atque aliis tancam in- generavit reverentiam ? Incomprchenſibilis Majeſtas Dei-homi- Usgire in tennm, A nis vivaci fide apprehenſa, neque minùs æſtimatio dilectionis, teadtmunen qu nos dilexit, & ſemper diligit. Sic OEIIS dilexit mun- ien dum, Joan. 3. v 16. ut Filium ſuum unigenitum daret. Sic Revtanmnr Filius dilexit, ut pro nobis extrema quæque pateretur, & in- non potuit, ut ir , indignum ele⸗ itr, ut volut inn , inter ſcercon e, telte AEner i fami in cruce moreretur. Sic dilexit, ut etiam noſter cibus fieret. De hac dilectione ait idem Joannes cap. Cum dilexiſ- Jet ſuos, qui erant in mundo, in finem dilexit eos. Toletus vertit. Usque in finem, ceu terminum amoris, ultra quem is progredi non poſſit. Et cui proindè meritò regium & au- Jad kecter Ni Zuſtum illud inſcribatur: MWon plus ultwa. 1 War N. .—. — ZS . . N Drendnln kid Antiquis convivium fuit dictum finis amicitiæ, ultra F. 6. umaitt Arnor quem nempe protendi nequeat amicitia. In eo hoſpes ſibi Eochariſtiæ 8 „ (lebat & vena ſanguinem prolicere: exceptum calice, vine ual ter⸗ n aleit Knnt rogtelly, e 1 Illetntenußfmm⸗ miſcere, & indé propinare amicis. Annon pari titulo com- amoris di-= vivium Chriſti ultimum, in colle Sionæo, vocari poteſt finis vini. amicitiæ ſive amoris? Quomodo enim ulteriùs extenderer tlis enge ſe amor, quàm ſe totum in animarum noſtrarum ſaginam inpend , tradendo à UÜbique, perperuòô perque ſæcula, quavis die, & tedlun ſe tecen horàâ paratus ex ara in haram corporis humani intrare; neç iraltuna in poteſt quis tam in oculis homimumm abjectus, tam in oculis rina ſiogne Dei ſceleratus animo concipi, ad quem venire nolit? ut pro- vone Dnrlariie indè ſummo Pontifici Urbano IWV. rectè ſit præcipuum atque eiſi Naei inſigne memoriale amoris Chriſti, & 8& Bernardo de Cœna Do- Ene wenore Bbb b 2 mini, oceid fcifam §. 8. . Noneſt in- videndaum Joanni quod in pedore Chriſti re- cubuerit. 566 In Peſto Sanctiſimi Corporis Cbriſti. mini, amor amorum; & D. Chryſoſtomo hom. 6. ad po- pulum Antiochenum, Myſteriorum miraculum. Nemo Joanni invideat, quod ſinatur recumbere ſupra pectus Domini. Tibi, homo, ſanctè invideant Angeli, quod Chriſtus intra pectus tuum dignetur rècumbere, ſeque to- tum, quantus, quantus eſt tibi communicare teſtante Spon- Sà Cant. 5. v. 11. caput ejus aurum optimum. Hoc tibi dat ad locupletandam paupertatem tuam ſpe, ibidem v. 2. ait : ca- put meum plenum eſt rore. Ideò plenum rore, ut ſi cor tuum ſit conchile, concipiat ex divino ejus rore gratiarum margaritas. Feliæ membrum, quod huic adbæſerit per omnia capiti, ait 8. Bernardus ſerm. I. de jejunio. Gregorius IX. Papa ab Imperatc- re Friderico vehementer afflictus, à populo Romano ad necem quæſitus, Capita 88. Apoſtolorum ex alto exhibuit & cum la- chrymis dixit: We tradite Barbaris. Tu in afflictione caput ex- hibe Domini tui, & clama: Reſpice in faciem Chriſti tui. Pf. 83. v. 10. Vel: reſpice in me & miſererc mei. Dum com- municas gratiam obtinet, ad quam aſpirabat divina Sponſa, cum diceret: Oſculetur oſcula oris ſui. Cant. I. v. I. Oſcu- lum Chriſti per corporis & ſanguinis guſtum anima ſuſcepit, ait Luc. lib. 2. in Cant. S. Gregorius Nyſſenus homil. I. in Cant. de Chriſto/ait: Meminem vult eorum, qui ſalvi fiunt ex- pertem eſſe hujus oſculi: eſt enim purgamentum cujusque ſor- dis Judas perfidiæ oſculum dedit Magiſtro ſuo, oſeulum amo- ris recipere inaigniſſimus. Simon ille, de quo Luc. 7. ſuper- bus ille Magdalenæ ad pedes Chriſti jacentis ac poœnitentis contemptor, & ut S. Auguſtinus eum appellat, irriſor Do- mini, nullum ab ipſo oſculum accepit, ideoque à lepra ſua purgatus non eſt, purgandus haud dubiè, ſi dato ad ſe ve- nienti lculo, oſemuru à Chriſto recipere dignum ſe præſti- tiſſet S. Romualdus, multique alii Sancéti ſæpiùs peſſimè affe- ctos oſculo ſolo curâſſe leguntur. Jam ſi Sanctorum oſcula tam potentia fuerunt, oſculum Chriſti quid non poterit? Præ- PraterAlg 9 ſera Comn caent t. Denmds Ponoremun cijl r mcpelet: Peemmecola me CeN Chlti ſtimandunm, 8 cpianio Gnid niſ cbulliet? cum Petvardhu co 12 ce dil dulcec Senio fin guone las hord dimm, ur, Oinpenca chct Cum ni Namore ed Gperet amare, De 1,COr cxethit, le, pro corhe commmunion il te⸗ G nke: Gin bes mirabilire u hee felicita initi, ipiuem mi Vecchii ſan rell eor, . Ie partem, llrnris cord eun yeniſſe erfegnentiſlin Uhnc etiam unnione 4 Dfimm Hethick be, bilen vi umrore, ulccrein. woregerirnmnn it er onnig ciin fislI. baprtb. pnloRommoNr T alto exnibuitcc⸗ Tuinaffictione en⸗ in funen Oſſin lerere we. Dune Alprabat Cinin 5 . Cumb. 0 Ahrm mind N NNennorknd un, i Mfn yrunettun r linſßoſ,un⸗ ugſro wgeun nile, de ol , riti rems e ⸗ eun mpelat, i epit, Keogli 17 1d Cubie, mi⸗ ere cighun en lechete Cgnun enct ſise Jum lsncn in id f⸗ e E Concio Civica. 567 Præter Anguſtiſſimum caput dat tibi Chriſtus, homo, . 2„. in ſacra Com munione cetiam delicioſiſſmum cor ſuum ad h ani- faciendas tibi delicias, quàm bonum & quàm ſucundum, ſtus dat ait S. Bernardus c. 3. de paſſione habitare in corde hoci! S. Cor ſuum. Bonaventura cujus latus apertum, ut hoc ſacratiſſimum cor acciperet: bonum eſt nos bic eſſe: faciamus hic tria tabernacula memoriæ, intellectui, & voluntati, ad rememo- randam Chriſti erga nos dilectionem, ad eum pro dignitate æſtimandum, & quanto poſſumus amore redamandum. Ex apiario quid niſi mel? ex corde hoc, quid niſi mera dulcedo ebulliet? cum in ſumma crucis eſſet amaritudine, quod S. Bernardus cap. 12. de Paſſione obſervavit, nihil exivit de ejus corde, niſi dulcedo; quanto magis jam? Vel hac una co- gitatio, ità quondam inflammavit S. Philippum Nerium, ut duas horas ei impenderet, & cor ad cor ſuaviſſime loquere- tur. Stupenda nimis fuit gratia, quæ S. Catharinæ Senenſi facta eſt. Cum virgo hæc divini ſui Sponſi amantiſſima, ejus in amore usque & usque creſceret, & magis ac magis ſemper cuperet amare, Dominus ei è latere ſiniſtro mirabiliter aper- to', cor exemit, & ſuummer ipſi cor indidit, hæc ei dicens: Hlabes pro corde tuo, cor meum. S. Mechtildi ſuſpiranti ad ſa- cram communionem idem aliquando dixit: Tu in me: & ego in te: & in æternum non derelinquam te. Sanctæ hæ virgines mirabiliter ESUM, ipſius JESU corde amaverunt, 6 quanta hæc felicitas ! Potes & tu, dum intra te, Cor JESUI ſuſcepiſti, ipſiusmet corde ipſum amare, quantus favor! Horatii Vecchii ſancti & Societate ESU Sacerdotis in odium fidei occiſi ecor, & pectore diſſecto, evulſum, per quartarn fe- rè horæ partem, Chriſtum prædicare auditum eſt. Undeè hujus Martyris cordi tam prodigioſa loquendi vis? à corde JESU eam veniſſe ne dubites, quem devotiſſimè ſolitus erat, ac frequentiſſime ſuſcipere. . Ad hæc etiam manus tibi, & Chriſtiane, dat Chriſtus in. . 10 ſacra Communione ad te veniens. De illis ità Sponſa: Ma- s. Gommu-= iss 568 In Feſto Sanctiſimi Corporis Chriſti. — ae jeiulon nione dat nus illius tornatiles aureæ, plenæ hyacinthis, Cant. S. v. I. ſcoloent i colo⸗⸗ manus. Tornatiles, ſive verſatiles ſunt manus Chriſti, & ut ait Juſtus P. wonhe Orgelitanus agiles ad omne bonum, omnemque beneficen- e lklu tam. Quia aſſiduè ſe verſant, & volvunt ad varia, & omni- lnen ,len gena opera miſericordiæ : vivens inter mortales, mortales ee “ adhuc nunc manus ejus ſuſcitabant mortuos: nunc illumi- te gei nabant cæcos, nunc multiplicabant panes, nunc aquam mu- nil tabant in vinum, nunc Evchariſtiam porrigebant; Aureæ quo- Ulee que ſunt, quia ut S. Gregorius loquitur: Quidquid eterius ope- ſo l 0 n yabatur, interius in dvinitatis pulchritudine diſponebatur. i tmnnn n Plenæ hyacinthis denique ſunt, quia opera Chriſti per manus Redchnt 0 4 ſignificata, erant cœleſtia, ut homines ad ſpem & amorem cœleſtium excitârent; Hyacinthus enim ccœleſtis eſt coloris. Lonnes, n en Plena erant cœleſtibus ac divinis rationibus, conſiliis, inten- u. i tionibus : ad ſui æterni Patris gloriam facicbar omnia, per- en, ue omnia connitebatur homines excitare ad ambienda bo- iqne dle na cœleſtia, & vitam ac doctrinam ſuam ſequentibus pro- mittebat vitam æternam. Ità ſentiunt de manibus Chriſti, S8. Gregorius Caſſiodorus, Philo, Beda, & alii. Dat tibi ma- nus, ut unicus dare ſolet amico: dat manus tanquam au- xilitator paratus in omni neceſſitate opem ferre: dat manus, ut victori victus dare aſſoler, quaſi innuens ab amore ſui er- ga te victum, non poſſe non exhibere beneficentiam. Tandem, ne prolixior ſim, dat pedes tibi, ut cor cum Maggdalena prenſare ac tenere poſſis, & quidquid in votis tuis eſt, impetrare. Totum igitur ſedat, ut ſicut in medio ter- ræ operatus eſt ſalutem omnium, ſic candem cujusque in medio cordis operetur. . . Beatus Bonifacius Bruxellenſis ex Epiſcopo Lauſenenſi in Burgundia factus Ciſtercienſis Monachus cum nocte nati- vitatis ad matutinum ſurgere non poſſet, ad B. Virginem MARIAM intimè ſuſpiravit, & ecce! advenit Virgo, nec abs- mi f —, ehhunnki unns Chiti,En um, amnendie K Vvolra Vari,, Kr 8 intet nortlcs, n nt nornds: nue i nt Dn,Meun n porngedmh, Mlerd itur: Cidſul Meu pllchntufne ſee iu operaChiſier nines ad ſen En enim oleti eta Nionibus, conlli iach kariebar oomnin ercitre ac ambiant Rum Eguenubig Uunt de wamibus C a, K di Dar tbin „An mamnb wncdln e Ohen ne nn 1 novens 1) amonl bere benefcennim n ece⸗ ibi,uen ls,& gucut Jdr, It holtiunit , ſc encden X Concio Civica. 569 absque Jeſulo hunc panpis involutum, ſuper lectulum Boni- facii collocavit divinus infans munuſculum exeruit, velum à facie amovit, eamque ſpectandum exhibuit, cujus pulchritu- dinem Sol & Luna mirantur. Quantas delicias tunc ſenſerit Bonifacius, nemo ſatis explicet, hoc certè ſpectaculo com- motus, exclamavit : ſi nihil aliud in Paradiſo foret; ſatis fo- ret his frui deliciis, pro quibus dignum eſt pati omne, quod triſte eſt. Similis favor obvenit ſanctæ Gertrudi, & Patri no- ſtro Jacobo Alvarez de Paz, qui præ gaudiorum abundan- tia tantùm non expiravit feliciſſimus Joannes, qui ſuper pe- ctus Domini in cœna recubuit! Felices omnes, qui aliquan- do JESIUIM in terra ſuis ſpectarunt oculis! felices etiam nos, & omnes, qui eundem intra ſe in S8S. Evchariſtia devotè reci- piunt. Si quis nihil experitur ſolatü in ejus receptione, ti- meat, ne Judas ſit ſolatio indignus. Qui Joannes, ve- rique dilectores ſunt, deliciis diffluunt, aut bonis ſpiritualibus implentur, & Ccc G Con- 570 Iin Feſto Sanctiſſimi Corporis Cbrifi. Jurrsini SeSer MeS. e e: eger T8 :88 regg6⸗ BBeges Sese. i . . 3 erno Concio Aulica. L bnd . . Is Proceſſus amoris divini erga hominem. immmmh Sic DEUS dilexit. Joan. 3. ad Hune Anän 5. 1. = Ui ignorabant myſterium incarnationis nunquamn co mlifen D.,5. SS.B) ſibi perſuadere poterant, quòd inter Deum & homi- em odio cigni ias ama- O. S „&nem vera poſſit amicitia intercedere. Judicabant tonn, albarit tan mur⸗ △enim longè indecentiſſimum inter excellentiam Tumm Affluentin ſummam & miſeriis plurimis obnoxiam humani- rtin, Ylibs tatem intercedere benevolentiam. Chriſtiani verò etiam Pueri lar; ſd ale debent pro indubitatò, non tantum mutuos amores inter cœ- OCnia miliones lum & terram, ſed etiam inter Deum & hominem usque ad (d lde delicias intercedere. Tantis excitatis affectibus, ut præ amo- Ontmodterra re hominis Deus homo factus ſit; & Seneca lib. 4. de Benefi- lt Aurlvuli ciis c. 5. præ cæteris magis illuminatus eò devenit, ut Deorum btey Mins amorem & benevolentiam in homines expendens, dixerit: ne- Mllnion detet que enim neceſſitatihus tantum noſtris pro viſum eſt; UIsque ad Dt anctin, ud delicias amamur. Altiori longè lumine illuſtrati Chriſtum pul-. urine, u⸗ chriora expreſſerunt; nam S. Aug. Opus. 61: à S. Thoma c. 4. Uir B 4ogcl cit. ait, usque ad admirationem, imò usque ad mortem præad- Mnctar Aunaſen miratione animam noſtram dilatari debere propter amorem &o r D 1 3 benevolentiam Deum inter & hominem. Greg. ait, eſſe tantum, ra mun quantus nec potuit ſperari. cit. in caten. S. Oſ addit Theoph. Ki e, adeò humiliatus eſt Dominus propter nos, ut erubeſcant ho- ien nn a, . mines talem tantorum humiliationem Deo applicare. Guar- G Paupet ricus ſerm. I. in die Pent. O! Deum prodigum ſui præ deſide- Rnſhch verho rio hominis! An non prodigum? qui non ſolum ſua, ſed ſeipſum Ran wort . impendit, ut hominem recuperaret, non tam ſibi, quàm ho- nna ſni mini ipſi. Patet hoc manifeſtè, ſi compendioſum proceſſum eanlt, kaci amoris divini usque in finem, hoc eſt 8. Euchariſtiam reco- Kutn lamus. WN Ulg eſt a on S 4 Quæris fedn 1 Norihyit —— . — . Concio Aulico. 771 Ne „ *W Gæris initium ab æterno. Vis modum. Sine modo imòè „ : Aulca, modis omnibus. Primò amavit liberè ſine ullo motivo, nul- Modas lius ab æterno, & in tempore indiga. Non neceſlariò, ut Fi- amandi di- I ele hominen lius Spiritum Sanctum, ubi eſt infinita Bonitas, objectum amo- Fnc molo, . ri infinito proportionatum. Quem? ſatis dixi, ſi dicam ho- . minem. Cujus Patria nihil, ſubſtantia pulvis, nobilitas limus. iuminmimi Hunc amat, quo minimè eget, ſine utilitate, in quo amoris noghöcinedennkein ratio nulla inyenitur, nec amoris ulla dignitas. E contra plu- tin imetceger, ritma odio digniſſima. Imòôò quem præſcivit futurum ingra- Iimum intet Celer tum, amMmavit tamch. Tam liberaliter Ut Qun oMπiν re- urinsobnokmhe. ru affluentia & dignitate. Creavit Angelos nobiliores in Ckrikimirebeim notitia, quibus potuiſſet hominem ſubdere, non ſub- mumbsanogzitt didit; ſed à ſe ſolo immediatè dependenter voluit, & alia mbhomen nia milliones creaturarum illius arbitratui ſubjecit. Nihil 5Aeitus nüng quod ſenſibus placeret fecit eximium. Pro ſcabello pedum tceicd r non modò terram & mare, ſed cœlum ipſum calcandum obtu- Sena l e Iir. Angelos nobiliores non conſervos tantum reſpectu Dei, ſed gcicknni, uehin reſpectu hominis etiam ſervos, ut etiam imi Spiritus eidem fa- . 1. Sehendebchetet miliari non detrectent. Inter cætera illud eſt mirabilius; itd Factas eſt penſnchlle⸗ Deus amavit hominem, ut ſe noluerit eximium à ſimilitudi- . ſmitzrn⸗ timeälhnmtluno ne fortunæ, quod eſt ex primis notis amoris. Ut (ſicut re- minum, & Pid 61 4 Iom cenſet B. Angeli de Fulgineo) dilectus, ſi ſit pauper, amans de- hominem au an pauperari ſtudeat. Si vilis vilificari, ſi dolens dolore parem i Ghere nger m eſſe, ut tantum ſit utriusque conditio ſimilis. Similitudo enim inen. Grer ibelemn lactat amorem, & parem Deus conditionem ſubire non de- caen 5,01 addlt in trectavit, cum alias perfectus amor eſſe non potuiſſet, inter Pter nos, u erubeln nemn Deo olcte l nprodigun ſühret⸗ . Iinon Clumſuf⸗ et, vonl unſbi u conpenclolnd n eſt Luchwiftun divitem & pauperem, honorabilem & vilem, dolentem & delicioſum, verbo diſſimilem; ex hoc omne ſubuüt infortunium amati etiam mortis. Atque ut eſſet completus amor, non modè factus ſimilis homini, ſed etiam hominem ex infor- tunio levavit, faciendo etiam ſibi ſimilem; Quod Deus ho- mo factus eſt, ut homo fieret Deus; quo amore cognito ab ho- mine ortus eſt amor mutuus, & incepit homo certare cum Deo in affectu. Sed Deus ſemper primus fuit & hominem CcCcC C 2 prævenit, –— 572 In Feſto Sandtiſimi Corporis Chriſti. rævenit, quod pulchrè explicat . Bernardus: vVigilas tu, wi- gilat & ille. Conſurge in nodte in principio vigiliarum tuarum. Aceelera quantumziis etiam anticipando, anticipando vigilias, §. 4. invenis eum, non prævenies. Certô: ex ſolis his verbis cordi ore E pos va- noſtro debet Deus dulceſcere. Quaſi non ſufficeret eſſe fi- rias/ ſubit dum amoris Achatem, niſi & inſecutorem, ut S. Dion. Areop. conditio- vocet beneficum Inſidiatorem; proſpicientem perCancellos Cant. 2.V. 9. Ambr. legit per retia. Ut ſie animam per inſidias venetur, D 6 Contectis plurimis funiculis Beneficiorum, vel hamô gratiarum, eus in amore 4 . . 3 — . ſemper ris eductas cœleſti menſæ imponit. Et pulchrè inducit Bern. ſuit prior. prioritatem amoris ad illud. Ipſe prior dilexit nos. 1. Joan. 4. O! proto-parentes (eſt ſenſus) tota poſteritas veſtra dulcibus amoris lacrymis immadeſcit, quibus præ doloroſi amoris magnitudine diſſolvebamini, reſpondent: At, ipſe prior di- lexit nos. Quis non gratulatur Abrahamo de idololatria triumphanti? per amorem veri Dei; ſed inquit: ipſe prior di- lexit me vocando. Quantus non amoris in ſacrificando Deo impulſus in Moyſe? reponit: at ipſe prior dilexit me, in Du- cem populi & Deum Pharaonis conſtituendo. Quantus etiam amor ad parandum locum Domino in Davide? Ait, ipſe prior dilexit me, me Bethlehemitam quærendo, & ut alios innu- meros taceam. In omnem terram exivit ſonus eorum. O! Principes in amore Apoſtoli! At omnium, & aliorum vox eſt decantata, ipſe prior dilexit nos, ex plebeis Regum Do- minos & patres, in altiſſimoque gloriæ gradu conſtituendo, & quod amplius? mirabile; etiam immeritos. Et de ſe malè meritos ad amorem ultrò incitat, dicit hoc Paulus univerſo Orbi, & in hoc jam ad ſummum pervenit; Eſt enim ſolius Dei proprium, ut ait S. Bernard. ſerm. 79. non modò immeritos, ſed malè meritos prævenit, & non petentibus quidem, imò 9. . & impetentibus, non invocantibus, ſed provocantibus, non Qaint⸗ eſ⸗ interpellantibus, ſed etiam repellentibus Spiritum bonum, Spi- amo is. ritum vitæ, adoptionis Spiritum largitur. Ut ergo ad tene- ritudi- uti piſcator, qui carne alienâ, hic ſuâ ex procella mundani Ma- — * inen gon ,nRanns hunn m. Fed hond Deus homd⸗ n. tin,tuteaunmbe cichee, eld dor tenihi! wmelin Ben uedtcl edas, o tel brmar rolin Hexum. curtitor Teli I aplir, u ne inaamant ſui mn del hact , Eols id Nän ine io e homo; Opaant; li,opeant, ur e niis, & abocde iun verbis f, Ei. Tandem zamore colne Velt cibus ut! dic voluit in Loninem, con Ulipſe ſolus 1 inſrnarer ſe inore ayerſi fu Dkaonm prin nmit & conlin n Ktotumar Umlicz in qua Keſteineriſi hkeeitn 8 michi — 6: as rei⸗ Aulnn iſien ren u Din i Menlerzetngarc mumampetticlurene Nrun lhmigtir erprocelamnntn Erpulehme mdntl r Abrt m voſtenitu Feltricl s pre Colorol a en: 4, ie t brahumo de icohn ſdigui eni Oi in ſicnifcanco) Nir dlent me,in dndo. ndbtr dineice ArN erendo, N N din Neninit ſonds comun Onnnium, Kdonm Concio Aulica. 773 ritudinem quintæ eſſentiæ amoris defluamus, inq. Guar. ſerm. I1I. in Ramis palm. ideò factus eſt homo, ut homo ſerviat Crea- tori. Sed homo dixit; non ſerviam Creatori. Ergo factus eſt Deus homo, inquiens, ego igitur ſerviam tibi; Creator ho- mini! tu recumbe, ego miniſtrabo, utere me, ur libet, tu quieſce, ego laborabo pro te. Si eſuris vel ſitis, & ad manum forſan nihil melius habes, ecce ego paratus immolari, ut car- nem meam edas, & ſanguinem bibas, ſi mori debes, moriar pro te, ſi infirmari, fac tibi ex ſanguine medicamentum. Am- broſ. in Hexam. I. 4. c. 8. hoc conſiderans, ait, quòd Deus ſit, ſicut incantator. Talia enim intercedunt. Ità enim humanum ge- nus rapuit, ut nec hoc ſine illo, nec ille ſine hoc poſſit eſſe, P P & incantavit philtro amoris, uti ſolet fieri per cibum & po- tum. Sed pace S. Ambroſii dico ego contrarium. Humanum genus potius videtur eſſe incantatrix, cum Deus quaſi non potuit ſine illo efle. Quales enim non amores tibi perſuaſit homo; optavit; ut deſeres cœlum, & te Majeſtate exueres, fe- ciſti; Optavit, ut eſles caro, & factus es, ut eſſes ei per omnia ſimilis, & absque ſimilitudine peccati factus es. Incantatio etiam verbis fit, hoc homo fecit per fœnum, in quo recu- buiſti. Tandem inſaturabile genus humanum expetiit, ut te præ amore comedere poſſit (ô! ſtupendum prodigium!) fa- us eſt cibus, ut homo tandem ſfaturaretur, & quod inenarra- bile; Sic voluit incantari, ut totum recidat in amorem Dei er- a hominem, communicavit ei omnia attributa & proprieta- e eles dan⸗ tes, ut ipſe ſolus (ut ità dicam) maneret reſiduus. At nè quid ir guil onſtn ſibi reſervaret, & ſe donavit, primum experiri voluit gubernium, nmeimn li e ſed timore averſi fuêre, inquit Chryſ. ſerm. 1 47. factus eſt amor Ciet hoe hulun Deus. Et cum primum tantum rivos, tandem fontem in nos genit;HMcindn gqerivavit, & conſummata abbreviatione inundaret, ut ait: Iſa. von de 10. 22. & totum amorem compendiaret. Poſuit ſe in Buccella etentbis guin⸗ Euchariſtica, in qua homo totum Dei amorem comedere & bi- §. 2. ſed roſoanne bere atque inter ipſa viſcera condere poſſit, idque tanta potentia he⸗ Ptitinan⸗ & affectu fecit, ut Guarricus ſerm. de Aſcenſ. dicat: Aubitare ris com- CcC C 3 polſſes pendium. t⸗ Urago . . K 1 F. 8. Nos ab X — . . . . 574 In Feſto Sanctiſſimi Corporis Chriſti. poſſes, utr um virtute, an charitate mirabiliori uſus fuerit, ſi Vir- tulem ſpte to*. En compendium mirabilium! Ut inquit S. Thom. opuſc. 59. in diſpoſitione iſtius Benedicti panis ſcilicet Sacra- ménti Euchariſtiæ Deus tot & tanta mirabilia incluſit, quod in ipſo videatur, quaſi omnium mirabilium, quæ ab initio mun- di fecit memoriam renovàſſe, ſi velis charitatem. Deeſt ver- bum, quo explicetur. David Pſal. 110. inquit: miſericors, & miſer a or Doninus, Hebræi legunt, eviſcerans ſe Dominus, eſcam dedit. In torrentem amoris reſolutus. Converſans cum Diſcipulis, geſſit ſe ut Magiſter affectu quaſi ſerio; tempore inſtante diſceſſus à diſcipulis, tunc amplius quaſi ſe ſerium fin- gere non potuit, victus ab affectu vocat Filiolos, neve illos con- triſtaret per diſceſſum, invenit medium, ut non impediretur 4² neceſſario diſceſſu, & manſionem tamen ſalvaret. I um inſti- tuit Sacramentum corpus & ſanguinem, non modè ſumen- dum, ſed continuò celebrandum in conſolationem, ut ubi diſceſſerit ab eis ſpecie corporis, non ſolùm maneret cum eis, ſed virtute hacramenti. A quo ipſum nihil impedivit mioœror imininentis paſſionis, fortis ut mors in dilectione. Et ſic non potuit nos magis intimos habere, quàm non ſolùm aſſumpto corpore, ſed etiam ipſi conveniret ſpiritui; an non hoc eſt, ama- ri usque ad delicias? Quantum nec ſperari potuiſſet! grandis amore de- Profectoò amoris reciproci Magnetiſmus, ſed nos homines faci- ſle imus. mus, quod lingula magnetica, quam licet ſecundum polos ſuos quis affricuiſſet, ut ſic directè eò tendere deberet, ſemper ad aliquot gradus declinat. Sic animadvertitur experientia. Ità nos Deus non modè virtuali, ſed reali præſentia ſe nobis, ut lo- quar, affricuit, ut, cum ſit ſummum bonum amoris, neceſſi- tatem non minus, quam Sanctitatem imponere debuiſſet omnia ab affectu amoris incipiendo & finiendo, tanquam amoris no- ſtri polo, at nos declinamus, ut henè arguat S. Anſel. per mul- ta Vagaris quærendo bona animæ tuæ & corporis, ama unum bonum, 6o ſuſſicit. Ille in te nihil boni vidit, amare tamen liberé voluit. Tu omnia bona non ſolùm vides, ſed commu- nicata edobi —— T aa habes, 7 tbi dicet ⸗ Zins: Cus win Nuarcreinrelimnel 4 tdgumd,5 leeſehetbentel. rötetderelvari s00,s ledlec Ahrimit ing Auc Rentum Mulcum Ein eychmebe T um din, doner Uutur Deramorno „ e Qrs Wl Nifa, ,Mt,totun erteno aNνNe henberne ehet i& von peryen no Dei, amnore nh ſtatiwcne re n:incepit ab, ntis fhlt in pu Lcorde /h exen iin vos kaci Mil incepir Mum Venerabt leeimnt in cruce E corge, n Altſencit, et Anm l hic uneld fnali . r Wut Ammotern „* riz ret Wſ Concio Aulica. — nrchlni i Ahlim lei en m. Nipuit Z nta mibhile inchlit⸗ rabllumgurcbinign Velischrturn, Deel⸗ 110, Mit icrinn, n,edſenm ,Dini reſolurns Conetnn Fechn quud ſid; en Annphius uaſ ſenr. Vz nicata habes, & adhuc ſeriò amare dedignaris. Audi D. Bern. §. „. qui tibi dicet alios effectus, quos communicavit amor Eucha- Effeaus riſticus: Quid primò fecit? Languere utiliter, quid ſecundo? coinmuni⸗ Quærere inceſſanter; Quid tertio? operari ex amore indeſinen- Buchart⸗ ter; Quid quarto? Suſtinere infatigabiliter. Quid quinto Rappe-Aiam. terc impatienter. Quid ſexto accurrere velociter. Quid ſeptimo? audere vchementer. Quid octavo' ſtringere inamiſſibiliter. Quid nonò ? ardere ſuaviter. Quid decimò ? aſſimilari toraliter. S. Tho- mas opus de dilectione Dei & proximi, amoroſius rem ultimam §. 10 cxprimit indq, alludens ad Euchariſtiam, quod ſignificat inſtru- Amor mu- mentum Muſicum, amoris Cytharam, & ait, corda noſtra Chor-icus. Nenr Hliolos nerel Um,It non inpett Echen falaret, Tun nem, non odee in conloktonem, UIn maneretan lnihilimpecinir m Gelione. Erſen Cam mmNn m rmnüsmmnontlethe e herni ule. Vnns, d nshomis nloetſeundumpen Eendete ebelchien hadretttureipeieni liprrnnt Envn m borun anrhet ginpenartihil ſenco, tmumet veaurd S 401 boni wicdit un ſolumrits lin dis in cythara debere eſſe ſimilia, quibus attractione non parci- tur tam diu, donec ad concentum adaptentur. Eodem opuſc. utitur peramoeno Exemplo, & dicit, amor Euchariſticus debet eſſe clavis muſica, ſeu ſcala muſica, ſemper aſcendendo, ut, re, mi, fa, ſol, la, totum hoc extenſum ut, re, mi, fa, ſol, eſt tantum extenſio amoris, necdum virtus altiſſima, hoc eſt enim ſolùm la, erubeſcere debet muſicus, qui ſemper manet in infimis, ut, re, mi, & non pervenit ad ſummum la; magis erubeſcendum in ſervitio Dei; amore manere in infimis, & vix aſcendere ad ut,; re, mi, ſtatiinque remittere mi, re, ut, audi præcinentem Chri- ſtum: incepit ab ut, dum deſcendit in uterum Virginis, re, dum reclinatus fuit in præſepio, mi, quando dixit mitis ſum, & hu- milis corde, fa, exemplum dedi vobis, ut quemadmòdum ego feci, ità & vos faciatis. Jol, quando facies ejus reſplenduit, ſi- cut ſol; la, incepit dum lavaret pedes, & hoc continuavit per inſtirtutum Vencrabile Sacramentum laudis Thema ſpecialis. Hoc cecinit in cruce, Lamma Sabbathani, hoc poſt vitam in ore; Sed corde, dum unus militibus latus ejus aperit, nun- quam deſcendit, etiam dum omnia capita moveret ejulans Judaiſinus; Et hic jam optatur, quod Bernardus poſuit deci- mo: totalis & finalis dilectio; ut autem hoc fieret commu- nicat ſe nobis, ut mutet nos in ſe, hinc dat pro cibo & potu merum amorem, & opcat, ut nullus amplius ſit in mundo, niſi . 17 F76 In Feſto Sanctiſimi Corporis Chriſti. niſi homo-Deus, homo Deo unitus, per Sacramentum amo- ris, per quod homo habeat totum Deum ſuum. De quo Thomas de Villanova. Si non diligis quia Deum., neque quia Dominum ſaltèm dilige quia tuum. Quis enim propria ſua non — diligat; nihil enim ita tuum eſt, ſicuti Deus tuus, quia tibi ma- gis eſt tuus, quum tu ipſe tibi, atque ità, ſi conſideres bonum tuum aut bonitatem amabilis Dei, cur non amas. Excuſatio- §. 1 3. nem omninò habes nullam, omni fragilitati tuæ, omni caſui, ngrariru omni excuſationi viam præcluſit, ne quidquam præter Deum Ee contra tibi reſerves, qui ſibi amore tui, nihil ſui neque ſe ipſum reſer- oblivionem vavit, ſed totum toto ſe in hoc amoris ſacrificio immolavit morâPei ſemel cruenti amoris victima factus; ne hujus bencfici amo- à Cariſtto ris memoria excideret: incruentum in memoriam illius inve- inſtitutum. nit, utque eſſet ſemper amor & beneficium recens (hoc enim ſolum apud homines nomen meretur antiqua & vetera habent pro nullis) voluit noviſſimum myſterium nobis detegere, & hanc incruentam memoriam in dies, imò in omnes horas reno- vatam, ut ſi veteris nauſeam fortè habeas, ſemper novum & recens paravit; hinc etiam ſe proponit inſtar hoſtiæ amoris, quaſi diceret: Vis, ! homo, ſcire dilectionem meam, ſuffice- ret ſemel oſtendiſſe, ut recentes redamandi ſtimulos haberes; Ecce hoſtia tibi proponor perpetua veteris, antiquiſſimi ab ori- gine Mundi, amoris, & noviſſimi; quia quotidiè imolor ſine ceſſa- tione pro te, amore morior, quotidianum amoris ſacrificium, ſemel mortuus, ſæpiùs morior ſacrificialiter, ut perpetua eſſet Redemptionis oblatio, ut perennis illa victima viveret in me- moria & ſemper præſens eſſet gratia. Concludo cum Aug. MWultum accepiſti, & nibhil à te habuiſti, at pro omnibus his non hahes, quid retribuas, niſi tantum, ut diligas. 2)0( 8 — Mdadds dler, Petnenter & Nen Gentes (iltant Rum ili dere letre eſhonden Haum elt. Deno orum hactenn uin pro ciani⸗ uyerſibus ſuis u. Allencatio Mlegrata. ſeiig ego ii. conenlt, il Anizejins atti eiz, major Armis proclan enligereſun )dat Ca Mnn Detkecit⸗ du oumtc MwiChtaG; . — 3 ) .ο ( S⸗ vy, 8, Nrnmt — lgie Daun . L Gieinenit In F eſto §. J Oannhnis Baptiſtæ. uiiutnu, ife . = . 4: wüſeni Conceio Ruſtica. iare an Pro laudando S. Joanne nemo ſufficit. Gni ulr,onnic iznys, — AWirati ſunt Univerſi. Lexander Magnus cum in Theſlaliæ regionem ve- ß. f. i r. ir ibi efert Did imagi De imagi- niſſet reperit ibi, ut r ymus, imaginem Pe imagi- Uilſiiegneknlnn morislictifc inn N , ne hijn beaen ) eneam famoſi quondam Poëtæ Orphei; eam dum coramAle- nin memoriam Uin .APRE= Rex diutiùs & attentiùs inſpicic, & ſimul recogi-xandro. eſcium tevens e tat quantoperè ſibi magnus ille Poëta ſæpiùs di- Uranti u Keten laudatus fuiſſet, ecce tibi! imago ſudare incipit. Stupet ve- erium vobs eet hementer & Rex, & qui Regi adſtabant, & ſe invicem aſpi- indinamneskorz cientes ſciſcitantur „quid ſudor iſte portenderet? Scientiam nibe, nper ũ ſuam juſſi dicere Magi regii, aliquantulum hærent, & tandem Grtiltrbokrm ſic ferè reſpondent: Alexander vive! ſudor iſte felix tibi au- Achenmameflf ſpicium eſt. Denotat enim Poẽtas in rerum tuarum hiſtoria, & hmmmäüfhmäbn geſtorum hactenus, ac deinceps gerendorum multitudine & inlmite LSloria pro dignitate celebranda ſudaturos, qui tamen merita = tua verſibus ſuis pro debito metiri & æqquare nunquam pote- lloiti runt. Aſſentatio hæc erat in aulis uſitata & magnatibus ple- . Gammn n rumque grata. fctitmi e Veriùs ego dixero: qui magnalia S. Joannis dignè prædi- g. 2. n ctin iicen care contendit, ſudet oportet nec tamen, nec mediocritatem Anplicatio in Cnmluber altitudinis ejus attinget. Mira & magna de illo prædixerunt Sans. te hihnſf, u Prophetæ, majora Angeli: Maxima Deus-homo, ut meritoò guß teſitu⸗ temerariùs proclamandus ſim, ſi tantis præconiis ego aliquid Glze ſuperaddere præſumam. Sed animat me S. Matchæus, dum c. 1 I. v. 7. dicit: Cœpit JEſus dicere ad turbas de Joanne, cœpit, inquit, non perfecit, inchoavit, ut mihi & omnibus concio- natoribus locum relinqueret de ipſo dicendi, utinam in præſens Ddd d quod 578 Iu Feſto §. Joannis Baptiſtæ. — — i verdo co quod Dominus cœpit, ego ſervus ejus minimus feliciter pro- Gfunonnin ſequar! qui os mutum Zachariæ Patris ejus aperuit, ut de Filio Alnſt rophetaret, is quoque meum os aperiat, ut vel paucxa tali tan- isgtetutllol l& ira- toque Sancto digna debitè dicam. Mirati ſunt univerſi coo. em, Iu hind ri poſſu- gnati Eliſabeth, & qui alii è vicinia ad celebritatem, natalitiam Dockors A Ne mus, quàm convenerant, viderunt arborem ſterilem floruiſſe, mulierem Nichri coceat: nelenter inquam hactenus infoœcundam peperiſſe puerum; vViderunt ge, ſed aut imd mirabilem in patre & matre conſenſum in recens nato Par.- Etls in idemn e⸗ vulo nominando; audierunt mira loquentem de filio patrem us: ind tta de ex diu muto tam facundum repente factum: audierint fortaſsè ik uſi utun de matris ore etiam infantem in utero adhuc latentem præſen- Earietisel ſini te virgine Maria in gaudio exultaſſe, &c. mirati igitur ſunt Diprrs Mllunl Univerſi. O quanto plura nos habemus, quæ miremur in Emiorekrod Joanne!: Mheninttunnen, Apud S. Hieronymum in vita S. Hilarionis: ſelicem te, 6 Hiurchqs equs , Achilles, dicebat M. Alexander, qui magno fruaris præcone me- lummr 4li ritorum, nempe Homero! quanto melius nos dixerimus de ini /un Joanne: Filiciſſimum te Joannes, qui Homero millies, iterum- Ctomns ho que centies millies majores habeas præcones! Habuit is pre- Fuiten t cones Prophetas, Iſaias c. 40. conſolans populum Dei, ventu- g dii onnb rumque certò Meſſiam præcurſurum prænunciat Ioannem, Puis Demrö De qu em vocat vocem clamantis in deſerto; Malachias cundem mirii ait e Prædicens C. 3. vocat Angelum. S. David Pial. 28. vocatur: Vox 8 annti, Domini ſuper aquas. S. Baſilius M. Hom. 2. in hunc Pſalait clarè: unma. ox ſuper aquas goannes eſt hbaptizans. Ipſe Zacharias Pater ſutn , Filium alloquens, ait: Propheta Alliſſimi wocaberis. Luc. I. v. 76. 1 Chriſtus etiam eum vocat plus quam Prophetam; Gabriel mul- u b⸗ ni⸗ tum quidem dixit, quando Luc. I. v. 15. dixit: erit magnus coram urnl leroj Deo, plus tamen dixit Chriſtus, dicendo poſt plura glorioſa Ren gagniru præconia: Amen! dico vohis: non ſurrexit inter natos mulie- nud tam . rum major oanne Baptiſta. Matth. II. v. 11. usſücm Quæ verba conſiderans S. Hieronymus, non ſentit nullum m. init, r ro exX Prophetis aut Patriarchis, cæterisque viris fanctis, qui ante Mn lluctor⸗ Joannem vixerunt, Joanne fuiſſe majorem, ſed cæteris à Chri- llnag mylte ſto his Bytſe. M Nus miimn Kii rßz eipepenit di benur eln Uiiſuttunn d icrtrn ni ertilenforilt, nlt Peiile Dunm; cenn enfumin nuns uunl õ fachumn: audieimin 10 adhueltenennt le, Kc. mirati igin bemmns, que mlen 8Hlarons: hon uynnſfuui ran elus Nos irerinm Hommero milies ireni verre Hhunü Gans WMND rumn Prenlnan lom Gcſeno Mlaachusemn Dinidbilas ee Honz inhyockllie trune Deuhri! iſbniabetknilun nbropheam Cln⸗ Concio Ruſtica. 579 ſto his verbis coæquatum fuiſſe S. Auguſtinus ait: Mon dixit Cbriſtus, omnibus major eſt joannes, ſed nemo illo Propheta maſor eſt, hoc eſt, æqualem habet, majorem non babet. Et Hila- rius Aretatenſis Epiſcopus homil. 1. ait: non eum ſummis prio- rem, ſed primis pronunciavit æqualem. Itàâà quidem hi 88. Doctores. At verò: cùm Author imperfecti: in caput 11. Matthæi doceat: nullum Sanctorum parem ſibi alterum ha- bere, ſed aut maj'orem aut minorem, idemque ſentiat Abu. kenſis in idem caput quæſt. 55. & Doctor Theologus Franciſ- cus: imò tota Sancta Eccleſia in hoc feſto clarè canat: Won fuit vaſti ſpatium per orbis ſanctior quisquam genitus Joanne; ſentire fas eſt ſanctitate & gratia Joannem, ſola exempla virgine Deipara, nullum ſibi habere parem, nullum majorem, & omnes ſe minores, Ideoque S. Ambr. ſerm. 94. præcellit, ait, cundtis Joan- nes, éminet uniæverſis, aut excellit Prophetas: ſupergreditur Pa- triarchas. Et quisquis ex muliere, & non virgine eſt, inferior eſt Joanne Adſtipulantur ei plurimi, ut S. Aug. ſerm. 4. de Joanne; Quisquis oanne plus eſt non tantum homo, ſed &z Deus eſt. S. Chryſoſtomus hom. 3 8. in Macchæum, non peperit ſoanne mu- lier majorem. S. Theodorus Studites, & Prophetis & Apoſto- lis & aliis omnibus revera prior eſt magnus præcurſor. Car- dinalis Petrus Damiani: Eleventur omnés & meritorum præ- rogativis ante conſiſtorium majeſtatis exultent, non tamen erit, qui ad Joannis Prixilegium audeat aſpirare, unus éſt, & ſe- cundum non habet, qui choris intertectus Angelicis ſublimio- ris coronæ titulis univerſitatis humanæ tranſcendit aſcenſum. Euthymius: Chriſtus oannem majorem Prophetis prædicavit, ac univer ſaliter omnibus majorem hominibus. Hic, hic mirentur etmeen univerſi magnitudinem Joannis, qui in nativitate ejus mirari cii 4 ſnsr ſunt, quando tam inuſitata viderunt & audiérunt. Gcencoo “ Si juxta ſolem ſidus aliquod cerneremus tantæ lucis ac ma- 5S. 4. ſnen inte gnitudinis, ut pro ſole poſſer haberi, an non illuſtre, atque masni- hrI.VII. ⸗ cximium illud foret? Sol Chriſtus eſt ſplendor & Juſtitia z3 vaculerum, orhmnu bann ac Sanctitas multo magis inter ſanctos fulgens, quàm ſol inter –=W Redditur una ratio cur Joan- nes mira- cula non patrârit. 580 Iin Feſto §. goannis Baptiſtæ. ſtellas, penes Chriſtum vivens in terris Joannes, ità fulgebat, ut haberetur à multis pro Chriſto. Evangeliſta Joan. 10. v. 41. de Chriſto ait: Multi veniebant ad eum, & dicebant, quia oan- nes ſignum fecit nullum. Ex miraculorum vel magnitudine ſanctitas æſtirnanda non eſt, magni quidem Sancti multa mi- racula & magna patràârunt; invenias tamen multos Sanctorum non magnos, qui miracula plurima fecerunt, & excellentiæ Sanctitatis Joannis nihil derogatur, quod miracula nulla patràſ- ſe inveniatur. Id quod potius in maximam ejus gloriam cedit; Nam ſi, cum nullum fecerit ſignum, plurimi ipſum cenſe- bant eſſe Chriſtum, quid æſtimationis non habuiſſent, ſi etiam prodigia in eo fulſiſſent ? Ideò enim Concilium Hieroſolymi- tanum miſit Phariſæos ad Joannem, ut interrogarent eum, tu quis es! quia tantum ſanctitatem ejus admirabantur, & nè fortè eſſet Chriſtus, cogitabant ſapientes, inquam, viri & prima- tes regni Iſraël, qui tantam de celſitudine Joannis concepe- rant opinionem, ut vel ab ipſomet voluerint nôſſe, an eſſet Chriſtus. Cum in ſua cauſa homines ſuſpecti ſint, & ſe ſuprà ſe ſoleant elevare: Si verò Phariſæi in ore Joannis conſtitue- H. F. bant tanti negotii definitionem, quid igitur, Phariſæi, quid ſi Joannes ſe Meſſiam eſſe dicat? Dicat ajunt: & credimus ei; at, non dicetis: tu teſtimonium perbhibes de te, teſtimonium tuum non eſt verum? minimè. Ajunt: teſtimonium quamvis in re tam gravi de ſe ſit, dabimus fidem, quanta Joannis apud hos æſtimatio. Quid autem populus de eo ſentiebat? id Lucas indicat c. 3. ltimario v. 15. Exwiſtimante Populo & cogitantibus omnibus in cordi- populi de joanne. bus ſuis de oanne, ne forte eſſet Chriſtus &ëc. Ecce quanta & apud populum Joannis æſtimatio? Jam fi absque miraculis tanta & apud Magnates & populum fuit ejus æſtimatio, quan- tò extitiſſet major, ſi miracula magna fuiſſet operatus! ſi abs- que his Joannem pro Chriſto habebant, poſt mortem autem Chriſtum pro Joanne, quid quæſo feciſſent, ſi etiam Thau- mat urgum ſe exhibuiſſer. Quod apud Curtium Hephæſtion pro rler rſen 1u e petſona, ls Preiche ann s tals Rer ſide es nigenur eſe! iil, hoc- Aiuid . A altinatone Mm Coleſtem, G DanneshocCerddt ſe; prout imirn enta. M, lachni une, Eer n Claritate. n, ex hadenus rinmer Datriarc Corum!? loo il Mimô inter Ahrolium ſecn 1Kilucd Angeli te, Dominum is Pater, 6 Acentena milli uenerantunut Onnera, Inte Un grecirinon Annnncintse unenmm Precki Ulkrarit lube , Betite . Uugiiiſen eunilut iie ellonn Fel n ni Glilen nc Wl Stumernllorgngn kima feerund Kercelen Juodnüwlinllgn MNimanefpgrteme tum, Pluini iim Dnis non habuilentte Concio Ruſtica. 581 pro Alexandro M. à Darii conjuge per errorem habitus fuerit, nihil eſt, nec memorari dignum, niſi Curtius intenderit, de- clarare Alexandri erga ſibi chariſſimum Hephæſtionem affe- ctum, errorem enim deprecanti Reginæ, Rex dixerat: MWon errſti, nam & hic Alexander eſt. Facilè & hiſce tempori- bus erratur, unum aliquem procerum habendo pro Cæſare aut Rege, ſi præſertim ex veſtium pretio aut ſplendore judice- mus de perſona, ſæpè namque Cæſar aut Rex Proceribus ſuis mins pretiosè aurt ſplendidè veſtitur. Quod igitur tunc Au- licus talis Rex videatur, parum eſt, nihil eſt, ſed quod Joan- nes videatur eſſe Meſſias ſeu Chriſtus, hoc enim verò non eſt m Conciiumkicckh nihil, hoc aliquid eſt, hoc multum eſt. , n, It interrogarene Ab æſtimatione populi terreni converto me ad rempubli- 65 4 nes n ejadmitabenni cam cœleſtem „ & quæro quonam in ordine Sanctorum ſit inter biin- mesingoum vien Joannes? hoc certum eſt; in colo alios aliis majores, aut minores cipes ordi- liwdine ons an eſſe; prout nimirum majora aut minora fuerunt Sanctorum s: r volvennt e,d merita. Hinc S8. Paulus 1. Cor. C.7 5. Alia inquit claritas ſolis, ſißecli ſot, leſt alia claritas lunæ ,& alia claritas ſtellarum; ſtella enim 4⁴ ſtella Ge ſonmis conſtin differt in claritate. Et Sanctum Joannem ſidus eſſe clariſſi- Aatuuiinn mum, cx hactenus dictis certum eſt: quæro tantùm: an ful- Nesdmnms geat inter Patriarchas? An inter Prophetas? an alio in choro Ner fung Sanctorum? Ego illum inter Principes ordines fulgere pronun- i cio: Primò inter Patriarchas, tämetſi non fuerit Pater multa- teltum 8 en,d guntt oeummd: . jitontits ynikun 4 Grſtuet Naed ariecherilrgii⸗ rum prolium ſecundùm carnem, fuit tamen ſecundùm ſpiri- tum & illud Angeli vaticinium: Multos filiorum Irasël con- vertet ad Dominum Deum ipſorum, Lucæ I. Implevit tot pro- lium factus Pater, quot à peccatis ad pœnitentiam deduxit. Multa centena millia Anachoritarum Joannem Patriarcharn ſuum venerantur; ut qui primus eremum habitavit ab ætate ad- modum tenera. Inter Prophetas maximè fulgere quis dubiter? ſiquidem ore divino non tantum Propheta, ſed plusquàm Pro- pheta pronunciatus eſt, quemque alii Prophetæ poſt longa tem- Pora venturum prædixerunt, Joannes plùs etiam præſentem di- gito monſtravit. Fulget inter Apoſtolos, non quidem à Chriſto D dd. d 3 electus 582 In Feſto &. goannis Baptiſtæ. 4 — electus ad munus Apoſtolicum, ſed à Deo Patre ad annun.- er eum hart ciandum Salvatoris Adventum deſtinatus, juxta id, quod ee el alip, be Evangeliſta ait: fuit homo miſus à Deo, cui nomen erat joan- GCAnnlb⸗ Res. Fulget inter Martyres, & primus quidem ſuum ſangui- utfmmno anens nem fudit, ante Chriſtum paſſum, poſt fudit Stephanus, ille len fift . . . . . MW pro avertenda impietate ab Herode, hic pro defendenda fide. „ n in te! Fulget etiam inter Virgines, nullàâ vel minimâà maculâ, quæ EYhetre mel, virginitatis ardorem obfuſcaret, temeratus nunquam. znis E Aer⸗ . „ —. 2 . .⸗ unt; non- in con Mlst Nè fortè prolixitate ſermonis moleſtus fiam, plurima æ& a: nohinl- agna . . ——— . Bckar: hon! lausSanctoe axima, S. Joannis præconia in hoc effatum contraho. Zoan- gtabhomiibi⸗ Joanni, nes 4 Chriſio ſummè laudatus eſt. Senec. de ſententia Epiſt. 102. angaa ad Lucillum. Magnificum eſt à laudato laudeque viro digno lau- Enriſto. dari. Unde æpud. Tullium Hector Navianus à patre ſuo lau- Aomi, de ecol erat elle locus datus, illi dicebat: Lætus ſum, laudari me à te Pater laudato mmcikahtnm viro, malis enim laudari non laus, ſed dedecus eſt. Ecquid bChn obſecro erit laudari à Chriſto! hic JIoannem ſuum Prophetam iIn dineumepten & plùs, quàm Prophetam vocavit virum item conſtantem, r unmn iæ . & non more arundinis mobilem, Angelum; & denique maxi- nma ngeneehe mum quoque, major inter homines nemo alius fueric, quæ mintbbätlr 3Pir præconia, ſi aliquis Chryſoſtomus vel S. Auguſtinus aliusve de rperit, Kdd ſe magnis Eccleſiæ Doctoribus protuliſſet, eſſet ſanè cur æſtima- horas & monn remur Joannem; at ecce prfulit ea Chriſtus infinitis iſtius- mementa capie modi doctoribus ſapientia & ſanctitate præſtantior quippe uig ſlitu ipſa eſt veritas. Quomodèò ſatis poterimus ſuſcipere Ioꝛnnem uauan ſingt ejusque magnitudinem ſatis admirari, quem vix natum mirati l in pirtute ſunt univerſi. ulns drocehit R agingur verba 15. 2. ti. Laudans §. Gordium Martyrem Baſilius: Sanbti, inquit, ituntuy: Pro ma6 Jdan- 10 noſtris indigent laudibus ornari, ſed nos ipſorum vitæ fincnt ſoe nis imita- Viſtoria, & commemoratione imitationis gratia indigemus, Alhdae. Der tie. lauda Joannem quicunque laudas, lauda, lauda, ſed & virtu- Wötuir . ces imitare ejus, quæ ipſum fecerunt, te facient Magnum apud nichiſine Deum. Ante alias virtutes imitanda eſt ejus vitæ innocentia, tia, ii K a graver . Ceſtung, nl 1Dencni tnnen Luhsgucen ſun n, aſfult Nenhmn cei Eckencenee A nnind mall, temermünuun. moleites fan, ui oc effatum onmin / denee geſennentin li aolautegueifole r Mianus 4 partein Alari ne te Pak/ us ſel uenu l oumnemn ſumfionn t nrum iten coN Wgun; A celigen dend Nis init SNd MYNiN A tiilenela mor ir en Chnitu inun Cncttne Nrtnnigr Spotericnls lliher ⸗ Amiroi,quelott un Concio Ruſtica. 583 graviter eum peccâſſe nunquam ullus Sanctorum, hactenus aſſerere eſt auſus, peccati venialis penitùs fuiſſe expertem, non modèò Galatinus lib. 7. e.9. docet, ſed tota ſentit Eccleſia hodier- no in hymno canens: Antra deſerti teneris ſub annis, civium turmas fugiens petiſti, ne leꝙvi ſaltem maculare vitam crimine Poſes. Qua in re peccàſſet! non in cibo, qui erant locu- ſtæ & ſylveſtre mel, non in veſtitu, qui erat de pilis camnelo- rum, durus & aſper, quo pœnitentes Deum placant, non of- fendunt; non in converſatiône, quæ non niſi cum Deo & An- gelis erat: non in loquacitate, quibuscum enim loqueretur? Longè ab hominibus disjunctus? talia de eo 8. Gregorius. Ven. Beda homil. de decollatione Joan. ait: Quis in præcordiis pecca- to poterat eſſe locus? quæ & ante nativitatem Spiritus Sancti conſervavit adventus? Quandè ſaltem humanæ converſationis intuitu, voluit à virtutis via, vel ad modicum deflecti, qui to- F. 9* tum ab ineunte pueritiæ vitam ſolitarius peregit? Imitare, Chri. De virtu⸗ ſtiane, Joannem vitæ innocentiâ de virtutum ejus continuo in- onnn. . Joannæz⸗ rum incre- & confortabatur Spiritu, non in eadem permanet menſura, mento. eremento. Origenes hom. II. in Lucam. Puer, inquit, creſcebat qua cœperat, fed ſemper in ea creſcebat Spiritus & per fin- gulas horas & momenta Spiritu ſuccreſeente anima quoque ſua incrementa capiebat. Guarricus Abbas de eo. Qui, ante- quam naliss, ſanlctus fuit, quid mirum! ſi in progreſſu con verſa. tionis plusquam ſandtus fuit? imitare ſic etiam Joannem, & da operatn, ut in virtute ſemper proficias. uſtorum ſemita quaſi lux ſplendens procedit &y creſcit usque ald diem perfedtum, Pro- Verb. c. 4. in quæ verba Sà noſter ſol & Juſtus ait; pari ſerò cur- Ju progrediuntur: Proficiunt identidem, ac magis magisquè ſuum diffundunt ſplendorem. In monte jam ſtabat Moyltes, quando Exod.24. Deus ipſi dicebat: Aſcende ad me ad mon- tem, non dicit tantum, ad montem, ſed ad me. Aſcendiſti tua opinione, mi Chriſtiane, ad montem perfectionis? tende altius, iterùmque altiùs- & altius, donec videas Deum Deorum in ion. KFgyptio- 584 In Feſto & Foannis Baptiſtæ. PEgyptiorum Regum cultui & obſequiis quod memorat Diodorus lib. I. c. 6. nullus deputabatur, neque emptitius, ne- que domi natus ſervus, ſed nobilium ſacerdotum Filii, qui an- num ætatis vigeſimum exceſſiſſent, & doctrina excellerent, — ut horum die noctuque adſtantium conſpectu Rex nihil Rege indignum committeret omni ſie converſandum Chriſtiano eſt, ut nihil indecens committat, nee indecens quid coram ipſo nullus audeat, ſic vivere, ut gratum eſt Deo, ità ad ædificatio- nem facit Proximo. ui Joannem laudare vel honorare vult, vel quemcunque alium Sanctum, id melius non aſſequetur, quàm laudabiliter vivendo, ſancta- que vitâ exemplum imitando. Con⸗ cunciſln ir, gus oNur deenn Deritatii noce grneli ach, mugoumn Ceelo Ie aclnitandun Ubus extolarn müm Prophetas Ird mihi Philo Uunalem oanni Ml, & præ ad 1 ge fliolo, he thuectiam dien Meumn ipleme Me,hon yoe, lo iplo die, & Ider Nero, ſol hile mhemoratl tptinit, guo Ouandteli i non in — enig ent A orinz ee⸗ P Kükinanig es inlene gi CMn Sdum, id nrlumn ti Rhife dher een ium ſkrntonn dge⸗ ſriolln in, ümmontelnennit Comyttndunchritr tumetenidleiean nem Hdne i hon lierpienco, inctr minitano, 93 (0) SEr 585 O28 0, 28 0b: 88 , 6 380 O28 0 Q88 b: 0 33 0, 82 0: Concio Civica. Silentio magis, quàm voce, affectu magis L 81s, quam verbo poteſt laudari S. Joannes. Eliſabetb impletum eſt tempus pariendi, & peperit fi- lium. Luc. I. a Rdiar cum Theodoro Orat. 2. de S8. Joanne ſe- §r. § cundiſſimèe pronunciante: ſi vocali alicui luſci- iaſe. niæ, quæ verno cempore pulchrè reſonat, noſtra a, quim Eπ ſimilis eſſet oratio, inveniret fortaſsè, quemad- vocau- modum poſſet parumper laudare magnam illam au, vocem veritatis, quæ hodierno die naſcitur; ceum autem ſim SÆ& „ S= voce gracili admodum & impeditâ, quomodò laudabo magnum decus Prophetarum? quomodèò celebrabo eximium atque admirandum ornamentum Martyrum ?à quomodò laudibus extollam, quem ipſe Chriſtus ſuper omnes non tantùm Prophetas, ſed univerſos de muliere natos extulit! fruſtrà mihi Philomelarum vocem exopto, quandò & ipſæ ad natalem Joannis obmuteſcunt, quaſi voci clamantis ultrò cedant, & præ admiratione obmuteſcant. Quid igitur di- cam de filiolo, hodiè quidem in lucem edito, paulò tamen antè hac etiam die materno in utero latente ? ſic dicam, quem- admodum ipſemet ibidem Chriſtum prædicavit, ſilentio nempe, non voce, affectu, non verbo. Eo ipſo die, & eo ipſo momento, quo in vitales auras §. 2. prodivit Nero, ſol oriens cunas radiorum ſuorum ſplendore ? æſentia 1 „. . . . . „ve bi hau- illuſtrſſe mmermoratur. Ethnica ſuperſtitio id pro felici omi- Gt virtu- ne acceptavit, quod puer ille ad maxima quæque natus eſ-tem. ſet. O quantèò feliciorem ego pronunciavero Joannem no- ſtrum! qui non in nativitate, non in cunis, ſed in utero Eee e ma- — * 586 lIn Feſto ” oannis Baptiſte. materno ſolem ſenſit benigniſſimè ſibi affulgentem, & fau- ſta omnia ex vero pronunciantem. Ecquænam illa magna fuerunt, quæ Neronem adultum mirabilem effecerunt:? ſce- lerum monſtra fuerunt, quæ ipſum toti odioſum & abo- minandum mundo fecerunt, Iluminatus à meliore ſole Jo- annes confeſtim Prophetam egit, ac doctorem. S8. Ambro- ſius lib. de Iſaac & anima pulcherrimè diſcurrens, & ingenio- — sè declarans quomodèô dilectus, nimirum DEUS cum ſpiri- tuali Sponſa ſua intus loquatur, hæc inter alia ait: Præſen- tid werbi hauſit anima virtutem; ſicut præſentia MARIA. cum utero gravis eſſet, erudivit Joannem in utero conſtitu- tum, ade, ut exiliret in utero, & exultanet, Domini præſen- tiam recognoſcens. Jam tunc læta omnia & proſpera porten- dit, & qualis quantusque futurus eſſet, præſignificavit. F. 3. D. Franciſcus Seraphicus, ut memorant Chronica RR. SratiE Pp. Franciſcanorum, iter aliquandèò faciens cum Fr. Leone in Phil mela peramoenum nemus venerat. Ibi jubet apponi emendicatum anci- cibum: dumque incipit appoſitæ menſulæ benedicere, phi- lomela & vicina arbore dulciter modulari incipit. Tum ait: Ecce, Leo, quàm pulchrè nos hæc avicula ad Deum laudan- dum excitat! CGoncine ei Frater, Leo ſe excuſat : ravim & carts inſcitiam prætendit: Divus igitur aẽdoni pro viri- Pus concertat, & ità, ut hic, & illa alternant, ut Divo viro canente, illa taceret, & viciſſim illà canente, hic taceret. Diu hæc concertatio tenuit, donee vir ſanctus Fratri ingenuè faſ- ſus fuit, ſe jam laſſatum, & in laudando Deo à volucri can- trice eſſe ſuperatum. Conſident igitur, & comedunt. Avi- cula non morata advolat, & jam capiti, jam humero, jam & ipſi adeò manui Franciſci inſidet, quaſi diceret : ſimul ceci- ni, ſimul & comedere volo. Accepto denique & cibo, & benedictione à Sancto avollat.? . Similem ferè, imò incomparabiliter pulchriorem con- ceertationem auſim dicere fuiſſe inter Jeſum & Joannem, dum hic præſente ſole ſuo, intrà materna viſcera exiliret, non qui- m, etam, Aul lem Ell i ois Afeciho . Nl ſiqniden mmen unc po rererelnid le renire. Co ußb ilſnn⸗ 1dulas lerafit n, n nobis ewrin⸗ mcorculorum U i, are cor nfSULI: ſ Eelrus meus. ſ⸗ EDoccwowca Ded Tücun heuta, pu tu/AA ſpr lpeatlor. n renpechatumm ta Wrorem owhrüun inego pro te il moriendo amor. ! )ESUILE Wtumn unquan, Nevunit hæc 8. ¹; ideoque §! uni ofkicio Eccle Penem: Viſeo Gnon expehho Iulimwn e bie gelir ex /. in anhen iſn hln Chritian, rdſzenſine 5 ⸗ Concio Civica. z8y ſbi . en nd quidem ullà in auribus reſonante voce, ſed tamen dulcibus DR Ann amoris affectibus cor utriusque exhilarantibus. i Wiackimn Eſt ſiquidem devota Patrum non paucorum Meditatio, . 4. aige in Joannem tunc non tantùm faciem vertiſſe ad MARIAM., ſed e⸗ in imelore e genua etiam, quantùm in utero licuit, flexiſſe, & profun- utero Mr- An A chſſimâ reverentiâ adorâſſe DEUM ſuum tam dignitatum tris erga Umechumn Kigen ad ſe venire. Quod Eliſabeth expreſſit, dicendo: Exwultaiteſulum. immm Ntldendg in gaudio infans. Viciſſim JESIILUS intrà beatiſſima viſce- Ncinr diit: A ra clauſus levavit manum, & benedictionem impertüt. Quis lau eent ijam nobis exprimat dulcedinem ſalutationum mellitiſſimo- Junnn / s rum corculorum ? Clamaverit corculum Joannis: Ave JE- Aulant ni 76 SULE mi, ave cor meum, ave vita mea! repoſuerit corcu- nnac noßen han⸗ lum IESULI : ſalve Joannes, ſalve delicium meum, ſalve lt, eigiüin,. theſaurus meus. Joannes: Adoro te, ESULE, Deum meum, weramemm .. Dominum meum. JESULUS: amplector te, Joannes, ir an klem amicum meum, fratrem meum. Joannes : ah quando ma- gegpun nmduam num tuam ſupra caput meum ſentiam, & baptiſmo tuo Niliebeutter baptizabor! Joannes: quin illicò præcurro, & te toti Ju- Aximudr. Tumat: Wh Weraror ,lto E auln: mn ys igfur zitani oni ateruunr, ur Dio n anene hetwet. ſochus Frani Genit ncoDeo lun . igitur, 8 Oeinn Cit, fun hune ke lal dceret: Inl . epro lenite dch,/ biſter lckiorn . un len eiln 17 dææ expectatum tamdiu Meſſiam, imò toti orbi annuncio Salvatorem omnium, & Regem, & Dominum. JEsuLüUs: quin ego pro te illicò ſanguinem fundo, & morior, ut pro te moriendo amorem in te meum coram cœlo & terra con-, teſter! ° JESULE! Joannelle! voces! amores! inauditum unquam epicinium cœlis ac terris jucundiſſimum! Obſervavit hæc S. Joannes Chryſoſtomus ad talia attentiſſi- mus; ideoque & hodiè, prout legere eſt in Marianæ cele- britatis officio Eccleſiaſtico, die 2. Julii ſic inducit Joannem loquentem : Video Dominum, qui naturæ impoſuit termi- nos, & non expedto tempus naſcendi: novem menſium tem- pus mihi non eſt bic neceſſarium: in me eſt enim, qui eſt æter- nus: egrediar ex hoc tenebroſo tabernaculo, rerum admira- bilium compendioſam prædicabo cognitionem. Sum ſignum: ſignificabo Chriſti ad ventum. Sum tuba: proferam Filii Dei in carne diſpenſalionem, &yc. Acceſit qui ſol vit vincul 6. Leécé 2 588 In Feſto & Joannis Baptiſtæ. —, mmnen ,uni & quid ego ſeleo vindtus, & retineor, ut maneam? wvenit Ctui nuuti verbhum, ut omnia conſtituat: & ego adbuc maneo deten- nch tus ?*“ Ewiho, præcurram, &; prædicabo omnibus: Ecce en Hem *Agnus Dei, qui tollit peceatum mundi. Hæc & plura Chry- ,conmboe ſoſtomus apud Metaphraſtem. no wnel § 5. Audierint & hæc deſideria, & illa interna Joannis & E- n marume Tetdi S1 colloquia ſuaviſſima Angelici Spiritus, & ingentibus gau- lru em de S. diis indè delibuti fuerint, ſibi & nobis gratulati. Ideò nam- e geſgnari loanne que de Nativitate S. Joannis benè definivit Concilium Baſi- 0 , Bat. leenſe Seſl. 43. quod lætantur Angeli, & tota Trinitas novis n i c⸗ laudibus glorificatur. Et quidni lætarentur, cum Joannes eneſ lict pro⸗ vacuum Luciferi thronum occupare debeat, & reſtaurare Ni iir grandem illam ruinam ? Vigetur Baptiſta, ait an. Ger/ſon ,duleht di tract. 4. in Cant. primus poſt MARIAMI poſitus in ordi- ne Seraphinorum loco Luciferi: Quidni lætarentur Angeli, ane quandòô ſanctificatur ille, qui bona & gratiſſima illis vina pro- ndts ins pinaturus eſt? Ingens, ut ipſe Salvator ait, Luc. 5. Gau- lmi ho erne dium erit in cœlo ſuper uno peccatore pœnitentiam agente; rimd . b e. Joannes autem ferventiſſimè prædicando pœnitentiam, non vCheckin ficin unum, ſed multos filiorum Iſraël convertet ad Dominum- Imdumn ſderde Deum ipſorum, Luc. I. ut mirum non ſit futurum, ſi pro-. zincke malſis fuſarum à poœnitentibus lacrymarum multitudo Jordanis au- n eroKili, geat undas, & has in vinum Angelorum convertat. Quid- Elo occaſione ni lætarentur Angeli, ſiquidem plus donorum cœleſtium in 1Cuſtodes oci Joanne clauſo adhuc in Matris utero viderunt, quàm viſuri n gentiblis p funt in Apoſtolis, ipsâ adeò aſcenss Dominici che. obe potils Præclara hæc obſervatio debetur B. Petro Damiani cx- fimi, popl pendenti illa Angeli ad Zachariam, verba Luc. I. V. 15. Syiri- Portat,Proxir, tu Sanbto replebitur adbuc ex utero matris ſuæ, in quæ ſic in hins, hoti loquitur ſerm. de S. Joanne, B. Apoſtoli cum Spiritum Sanctum ulig hinntis fan de Jal vatoris accepiſſent afflatu, vix quinquageſimo à reſur- unnls oigit: rectione die, ad illum gradum per venire potuerunt, ut diceretur N: Wmrollum, de illis: repleti ſunt omnes Spiritu Sandto. Et licet Spiritus der Mnllo Sandtus largiore tunc munere, credentium corda repleverit; an arlkes hoc ag Concio Civica. 589 Meor, ir — Mtenn . 112 . Geradhrt hoc tamen Joannes in utero legitur ſecutus, quod Apoſtoli- redtn end ca Ceſſitudo tandem meruit obtinere: Ità ad verbum Sanctus mnuni lentu Cardinalis. re Kln Placeat hic mirum quid accipere, quod in ſuo virida- §. 6. Kil rio ſanctorum P. noſter Matthæus Raderus refert. Sebaſte, ci- Grfig gin en an vitate diurno itinere Hieroſolymis diſtante, ubi Præcurſoris perreli- u Kigenhug corpus humatum dicitur, Lucas Evangeliſta dextram ex ejus duias S. o- 1odsgenlmn Nhn corpore detraxit, ſecumque Antiochiam deportavit, ubi uis⸗ Cefnint Cncinm N pel, Niwrs Hintsne i kruennt, am Dur ur Ehert, & wiene Apfft, ir un en AIAA Mltvir 1 Qcdnilernemner el Egertimz is in n r at, Mef, Nt Atienin Aee Cnd Nrnienninn, no ANNeNN. DONNn m Mnlr kmm,Ad tum unſämco ortte elorumcoe G lu Cononmn tſin ero ſideruct,glan in ls Dominti de. Benir PeoDm ,Vebvalie l E . nmni ,en e Sal cun Hntmm dm , ilarero, Ni nituuf . 43 it urnii n 9 Er NAN Unch. Pi tinn nh/ ſuam victimam objiceret. lia chara ſolicitiſſimus parens à Deum, divumque Joannem in modum diſcerpebat. plurima deſignavit miracula. Inter quæ Draco erat illis in finibus latitans, quem Cives Deaſtrum arbitrati, anniverſa- rio ſacro, homine per Græcanicam ſortem delecto colebant. Accidit progreſſu temporis, ut ſors Chriſtianum continge- ret, qui Draconi Virginem pubertatis annos ingreſſam, filiam Quid hic afflictiſſimus & pro fi- multis lacrymis deprecatur, filiam uti ſuam à tam atroci & infami letho eriperet. Atrox profectò lethum erat, dum quotannis Draco è ſuo ſpelæo proreptans atque immanè hi- ans objectam victimam hauriebat, dentibusque horrendum Impetrat parens poteſtatem colen- dæ ſanctæ manus magni Præ curſoris, quam dum parat reve- renter exoſculari, quaſi per incuriam, pecuniam humi effun.- dit, & ſic occaſionem dat propoſitum exequendi ſuum. Dum enim Cuſtodes oculos ad terram flectunt ad pecuniam, ipſe repentè dentibus pollicem de ſancta manu morſu avellit, de- ſideratoque potius pignore, templo egreditur. Die facrifi- cio deſtinatã, populo frequentiſſimo inſpectante, filiam pa- ter apportat, proximusque jam Draconi, qui jam ſtabat aper- to rictu hians, hoſtiamque anhelans, ſacrum digitum illum in medias hiantis fauces conjicit. Quo ille bolo repentè ex- apimatus concidit : Pater filiam necato monſtro vivam re- ducit: miraculum, mirandumque liberationis genus palàm præ dicat. Populus gratitudinis ergò magnificentiſſimam Di- vo ædem exædifcat. Anno Chriſti 956. Manus illa ſancta Eec e 3 ſuo 590 In Feſto ”. Joannis Baptiſtæ. ſuo licet pollice deſtituta, ab Antiocheno quodam Diacono Jobo, pio & glorioſo furto ſubducta, & Conſtantinopolim translata eſt, ubi ab Imperatore, & Patriarcha, & tota urbe, obviam effuſis ommibus, feſtivèê illata in regiam. Addo Car- men à Radero illi Sancto conditum, ſic ſonans: Sal ve dextra potens, Domini cui tingere fas eſt, Purius Heſperio ſidere fonte caput. Dextra potens ſalve, mundi cui tempora parent, Terraque vel profert juſſa, vel edit opes. Amphritruoniades toto quam corpore Lernam, Cædere vix potuit, pollice, Dive, potes! Pollice ſi tantum potes uno ſternere monſtrum, Quid manus ipſa poteſt, quid potes ipſe manu? Laudaturi aliquem exaggerativè dicere ſolemus: Plus iſte ſapientiæ, virtutis, ingenii, dexteritatis, & c. in parvo di- gito habet, quam alius in toto capite, &c. ſicne & ego lau- dabo Joannem, ut dicam: Plus habet ſanctitatis in uno pol- lice, aut digito, quàm alii Sancti in ſua anima tota!? Abſit, abſit! ut ſic extollam Joannem, ut ullum Sanctorum depri- mam, tametſi probè memoriæ inhæreat illud Chriſti: Inter natos mulierum non ſurrexit major Joanne Baptiſta. Hoc præſtat repetere, quod modèò ex S. Petro Damiani citavi, jo- annem nondum natum plenum fuiſſe Spiritu Sancto, quam Pꝓlenitudinem ſerò ſunt adepti Apoſtoli, in ætate magna. Et indè colligamus ſanctitatem Joannis. Si enim tantus in ute- ro, quis, quantusque fuerit poſteâà in ætate virili, quis ſatis capiat? Crevit enim de dic in diem: ivit de virtute in vir- tutem, major virtute & gratiâà evaſitx quolibet die, ne dicam, & quolibet momento. Et quid ſi aliquis ex nobis hic ſit, qui hoc anno melior non ſit, quàm anno ſuperiori? Heu! quàm talis à S. Joanne longè abeſt! & quàm longè à S. Paulo, qui ex vero dicere potuit: Gratia in me vacua non fuit. 1. Cor. I5. 10. Jam n vel „ dyertamn, rltinaneo ſon terellinr eit⸗ ; elten i Sillinucn ert ii Cerotione, de lentes ſu⸗ umn MMblioties pognni ſacri die l, & pro ili es ei pparuit . loor Clarundum, iDrucm amndh: Nd: Mccir ide⸗ Carn ſaockiſlmam le ccve, Mlr rend hun Ali uo/. ſe arleas e Dina crux, & Uriſtum cruci a uti⸗ Ut à capin ub poriigerent lum plagis; Ium 8. oan Eorinflamman ninuin ouumn 0 Elune: ama n nentis 4 Ir bus dieis Culun ſt. Fx et, gli 4 ſi tetone, ſeltucr Ameml, Dote nNi mroten Cncio Civica. 591 Eulaa Jam veròô ne fruftrà attulerim hiſtoriam modè recenſi- ilen chn, Ang tam: advertamus „quàm benè Parens ille egerit, non tan. tgin tum æſtimando Joannem, ſed & colendo tantum Sanctum, dnee. S in neceſſitate extremâ ad ejus opem fiduciàâ magnàâ accur- ini aii % rendo; parentem illum imitemur. 7 tn Utiliſſimum erit nobis, ſi eximium hunc Sanctum pe- H. . liaie uliari devotione, & cultu proſequamur. Amat ille non Itiiiffi- ſotſrec dicè clientes ſuos. S. Gertrudis, ſingularis ESII Sponſa, mm eſt ſo uAt me os. J. CQie Hingularis JESI Sponſa, ſpeciaiiter arzoelcnn quacum multoties familiariſſima miſcuit colloquia „ Cur ſonere li, l hâàc Joanni ſacrà die in ejus honorem 88. Eyvchariſtiam ſum- 6 ſm unfin pfſiſſet, & pro illis oraret „qui hoc feſtum devotè celebrant, N, Ndike, Joannes ei apparuit roſeis ornatus veſtibus, illam adhortans in enmn ad eor dilatandum, pro illis gratiis, quæ illis conceduntur, te Ccere ſlenng: Anis, Ne n Pple, A ſene Etzol Per ckims in no Gn aninn torn'4lt WWnn Dadorun ehn⸗ WNEENLNNNEN: W nzor ſorme iln er beno Dmimiumn; tiile girmn Anto ⸗ Vokoi, nen gn Uns. Aeninm umn kei in erne nih un len: Gtceninng aſi golbe len . 1As amt peror Hanc- . 45 nin ne Aur ill , qui Deum amant: qui nihil aliud intendunt, quàm ut Deô pla- ceant: addidit talibus omnia fore proſpera. Idem Sanctus, Fran- ciſcam, ſanctiſſimam viduam, & viduarum Romanarum illu- ſtre decus, hiſce verbis fuit allocutus: O anima! redde te pulchram dulci tuo Es II, qui te reno vavit, & ſe tibi de- dit.: ac ut ardeas ejus amore: ut ardeas, ſpeculum tibi ſit ſandtiſima crux, &; Paſſio Chriſti. Tum illa vidit in mon- te Chriſtum cruci affixum, vulneribus radios late funden- tibus, ità, ut à capite ſpinis ſaucio radii ad Seraphinos & Pa- triarchas porrigerentur: Apoſtoli radios haurirent à manuum & pedum plagis; Prophetæ atque Evangeliſtæ & vulnere la- teris. Tum 8. Joannes, amantiſſimus Salvatoris Præcurſor voce cor inflammante ad S. Franciſcam dixit: Ama ac dili- ge Dominum cum doloribus: ama cum timore: ama cum deledatione: ama &y dilige illum amorem, qui te perfeltè di- lexit: toto mentis affettu & cordis puritate amemus iſtum amorem. Quibus dictis jucundiſſimus cantus de Dei amore in cColo auditus eſt. Ex qua exhortatione Joannis, ſatis ſuper- que claret, quid à ſuis clientibus, qui deſiderant, magna cum devotione, feſtum ejus celebrare, exigat, ut nimirum Deum amemus. Poteſtne aliud dignius exigere? Heu! quid Amnma= LDa 592 In Feſto S Joannis Baptiſtæ. amamus, bsum non amamus? Pelagus inexhauſtum at- que immenſiſſimum omnium, quæ amorer remm merem PEus eſt. ar, zda fiin nie⸗ Pater, ille Seraphinus, illa divina Luſcinia qui millies iterans canit: DEUS meus & omnia! nempe extra Deum nihil reperiebat, quod ſaperet. Idem ſenti de S8. Auguſtino cùm toties ſuum illud ingeminat : Pulchritu- do tam antiqua, & tam nova, ſerò te amavi. Famoſi illi eremi eulrare , poſtquam in contemplationibus rerum ſu- er cœleſtium oc i. rei 9 ccil u oculos ſpectaculis empyreis ſaturaverant, eos edignabantur ad crcata dimittere: monebantque eos ſoli- citè, ne ſe effunderent ad inanitacem rerum corporearum quod in eis nulla eſſet amabilitas. Mundus cæcus tantum bonum, quantum eſt DEUs, non videt : heu! heu non vi- det! non mirum igitur, ſi non amet. § 8. B. Angela de Fulgini ii Babtcde ann Nen l Hug io amore Dei inflammata, cum quon- oan- haberet iſium, præſentem in via habuit ob ocu- gameul G noſtri omnium Servatorem, qui illam in hunc modum um inS. allocutus: Filia, i 1 accn andan 5§: Filia, inquic, ama me, & nunquam te deſeram: 4 dacter ama me, quanto potes conatu, ego tantis te bene- 1 7 . . . . . . ne is rruri, quanta mei Apoſtoli, quibus intueri me vivum once nne erat, nunquam perceperunt. Quantùm amor, tantuia re arnd imò ſemper in amore primas fero, meosque a atores multùm antecedo Franciſcus ſervus meus, in amo- re Prr ipuis Gnlereacdus erat, quem pariter favoribus illis kleci e quibus ne ſomniare quidem poſſet. O ſi quis ho- ie foret, qui i jori die⸗ „ J i barl aut etiam majori amore me amplecte- ur duam ilexit Franciſcus! largas in illum gratias & be- ne ieona epluerem. Neque Franciſcus tantas unquam ac- cehi et, narntas ille eſſet habiturus. Angela, filia mea! cre- i non ii i bere „quâàm pauci in terris degant, qui me ament. a! cur ſinceros amatores, fidosque ſervos, quorum fidem . . nusquam reperio 3 Illos ego tantis beneficiis donarem, quibus paria nulli unquam Divi, qui eos anteibant, ſunt con- ſecu- — i Dio⸗ ogel/ . ,me non Aneht iMmum Amnrl, r in ten Ulun Aubusamri hæ ecdumn venere ihemeiiil migangti, ünnn udemn & Frane lus ſufkiciens n⸗ ,lerig Dei olunm llmiderratori ius, u Deumn in Mn ligelns⸗ Dil Vuds Wis Ord Vtbib, d god Abiganilinis n⸗ Ialur on inere, Ein quo aman de⸗ di Phefe — 1 Apbinn, Ul chin lenkonmniz H luolnt lenten D Mökmm, lndt Coenpktoihutmnr H enpyreöſmunnenm, : Corbngneth em unmn cem 4 Müncusczos ant Aidet eulbennon n met. Deiifummrzaumgn ien i, ni Aabuirob o Guillim in kine no t, Kunun eCeeram. SCNNNbe WS de tol,audos bleitenfa. m an, eceeun Cumunen Nace Ninufrd nene elang ſan tns Uem porte- ſmdun „„ lilen lt 01gen mnti Ane n mil K lrppi An gandi tanciom inun⸗ nb. kofli mt ni lgn, n a 5 We kros, Aont, nns benefn ir⸗ Hi 0 unbni, — Concio Cwica. 5553 ſecuti. Dic, Angela, undè fit, ut homines ad amandum omnes nati me non ament ? me, inquam, inter omnes homines digniſſimum amari, & ſolum illis præditum dotibus, quæ poſſint in rem ullam creatam cadere, ut merear omnium amoribus amari? hæc ex Tom. 3. Annalium minimorum. Agedum veneremur magnum coram Domino Joannem, ſed quod ipſe meritiſſimè exigat, etiam Deum amemus. Quod ſi tanti Sancti, tanti Prophetæ, tanti Angeli facta ad Sanctas, Gertrudem & Franciſcam exhortatio ad amandum DEUM pondus ſufficiens non habet; moveat nos tam ſancta, tam- que ſeria Dei voluntas, ſui amorem imperantis: moveant dulciſſimi Servatoris noſtri facti ad Angelam tam doloroſi ge- mitus, ut Deum in tempore diligamus, quem in cœlis æter- nùm diligemus, Diligamus autem, quantùm poſſumus: di- ligamus totis cordibus, totis animabus, totis mentibus, to- tis viribus, id quod in ſcripturis divinis Deut. 6. Matth. 22. & alibi graviſſimis verbis DEUS ipſe mandat. Millies, millies præſtat non vivere, quàm tantum Deum, tamque amabilem, & in quo amando noſtra conſiſtit ſalus æcernaque beatitudo, non amare, &c. In 4 2)0 α — — . — . entelieni clin Heeer t: 6 68367-P8 S62. D58: 662 293:, Se2 68. 6 eer gogrten . . . . „Vquætete 8 Concio Aulica. geminpleſlliel = emmn Ol l An homines laudem quærere poſ- llle uulen ſint. Imum 10. Rex t Amen, dico vobis, non ſurrexit major Joanne nn . 7, Baptiſta. Luc. I. ☛ 8. 1. Oſtquam Propheta Regius cœlum & terram, & nquam ipſ irpi Aunus eſt 9 οι omnia, quæ in cœlo & in terra continentur, ad ſuum en cumolievon vinæ mo- WD laudandum DEUM invitâſſet, nec laudando eum 10, Cctte dus & ter- EeaNe ſaturare poſſet, pertæſus terræ, in &los erigit ſe, Nel, laud. Cber aunus. & divinis immiſtus cantoribus exclamat : Lau- 1l de n date Dominum in ſandtis ejus. Conſiderans S. Rex divino , Klerenhln ge Spiritu ebrius, ut ſentit Titelmannus, nullum eſſe laudis di- Aameprem ad Nu vinæ modum, neque terminum, ipſum in Sanctis, omnis ge. Yenglonts neris inſtrumentis muſicis jubet deprædicare, quemque agno. ule ilperiu ſcunt, neque cordibus ullis, neque linguis plenè laudari poſ- Pkoiſtopus Lpice ſe, ultimos adhibere conatus & exteriora corporis membra Uigitur julte a tanto Deo laudando impendere. Clamo & ego cum ſan- n, & oonin ctiſſimo Propheta: Laudate Dominum in Sanctis ejus. Etiam- inct eeducanc ne in Sancto Joanne? In quonam magis? quando ex ore Nenophon il divino Chriſti audimus: Amen dico vobis, non ſurrevwit in- ine dli bonos la ter natos mulierum major Joanne Baptiſta. Sed me terret rat ttict nimia Joannis magnitudo, ad quem laudandum videntur ho- unlis, & mines & Angeli, cœlum & terra conſpirâſſe; ut temerarius ſin e mihi futurus videar, ſi me totum in laudes S. Joannis effun- “ eſ o ſe 1 dere præſumam, tenuitatis meæ præſertim conſcius, ut qui ne minimo quidem Sanctorum dignè laudando ſufficiam, ne- Vntonc dum Joanni, quem divinum Oraculum omnibus Sanctis, “ co quos unquam Mualier pepererit, anteponit, & quia idem S. Da- N Dich pra vid, qui ad laudandium DEl M in anctis ezus invitat, Pflmi aune Uh mimare pirtun (Nedorie†,.. . ſud lchrilelimnon — 4 — —,, Aulen Ee n CNeere hol. ner nin kgins arlin Eenm 4 Hen nirnnanle ler nee ncinchan lne inarln git uorbis cidm: a Ollicernn 9 Ner äfno Is, nullum el Auchd⸗ iminntionnd enttengpe gno⸗ npid Narladei c Cuuton onpets menm Glro en ann itun in engteſulin⸗ nmngs! Aune⸗ an lin ri, ter ni Dynſtu Amtn nlucnimnninmr, Cuiile, utenguns n lutssſn eki õ lutn iffame ln omb Ma uraanin, cscpnnnn Uſle . Concio Aulica. 595 ſui centeſimi octavi initio petit à Deo laudem ſuam non ta- ceri; indeque quæſtio exoritur, an nos homines laudem opta- re, & quærere absque peccato poſſimus; hanc ego quæ- ſtionem in præſenti enucleare ſtudebo, ſic tamem ut Ioannis Lau- des non omninò ſim præteriturus. . DOEIIS, laudem meam ne tacueris. Sic orditur citatum 5. 2 Pſalmum 108. Rex tam humilis, ut ſe 1. Reg. e. 24. v. 1 5. Ca- Henè lau- nem mortalium Sauli appellare non erubuerit. Jamne pu- deſirat ſillitatis ſuæ immemor laudem quærit? Sunt quidem, qui ſua bona ſentiunt, ſanctum Regem petiiſſe verbis iſtis, ut DEUs lau. ehige Rid dem, quam ipſi ſæpiùs dederit, ratam & gratam habeat; ego Chriſti tamen cum S. Hieronymo ſentio, Davidem verè petiiſſe laudem Sloria. à DEO, ac dicere voluiſſe: Me impii vituperant, tu me, DEIIS, lauda. Quem non malè imitabitur, qui ſe, vel ope- ra ſua laude digna prædicari deſiderat, fi id DEI gloria exi- gat, & ſerventur debitæ circumſtantiæ. Primòô, Laus eſt inci- tamentem ad virtutem, & jacentem torpententemque exci- tat. Xenophontis tract. de Regno veriſſimum effatum eſt: Laudes, vituperia ſunt liberis utiliora, quum verbera. Syne- ſius Epiſcopus Epiſt. 62. Laudem vocat mercedem wirtutis. Quin igitur juſtè acceptetur? Laus juvat ad cor exhilaran- dum, & ad continuandum actionis bonæ fervorem. Plutar- chi tract. de educandis liberis eſt: Laus & lætitia ſimul jungun- tur. Xenophon lib. 1. Cyropædiæ ait, laudibus magis, quàm ullà re alià bonos lætari, easque eſſe jucundiſſimum acroama. Alius vorat Atticum mel. Hinc Duces prudentiores, & pa- 5F. 57 tresfamiliäs, & præceptores commiſſos curæ ſuæ milites, Laudibus .– . * . . . . . omines filios, ac diſcipulos laudibus ad virtutem incitant. BoniIm- animan- peratoris eſt, ait Ennodius lib. 1. cap. I. probatam in acie tur. militis animare virtutem : ut fortitudo pabulis laudis inci- tata, in ſecundis congreſſibus dediſcat lucis affectumn. Cu- jus robur, Ducis præconio non nutrirur? quibus ſe dene- gent etiam minus valida tyronis membra conflictibus, quan- do Rectoris Teſtimonio, videt ſibi non perire, quod geſſerit? Fff f 2 ſola „ 596 In Feſio S Joannis Baptiſtæ. ſola via eſt, qua ad præliandum creſcat intentio, quoties benè geſta non debet oblivio. Hæc Ennodius. Blaſius Mo- lucius Mareſcallus in commentariis, ſe liberalem laudum er- ga milites fuiſſe profitetur, idque plurimùm ſibi profuiſſe tradit, præſertim cum pecuniâ carebat, quam illis in ſtipen- dia numerarer. F. 4 PBgyptii, ut narrat Diodorus Siculus lib. 1. pag. 63. .sybtio- quotidié Regum ſuorum laudes publicè recitabant ad Reges Iuctudo. in officio continendos. Soluto à ſomno Regi litteræ undè un- dè allatæ porrigebantur. Qui mox lotus & regni inſignibus, & ſplendidà trabeâ indutus, ſacrificatum ibat. Adductis tum ad aram victimis. Princeps poparum coram confecta Ægy- ptiorum corona, magnàâ voce preces enunciare, ad ſanita- tem, & bona alia Regi impetranda. Singulæ quoque Regis virtutes deprædicabantur, tunc & quàm erga Deos pius, quàm erga homines mitis, quàâm juſtus, magnanimus, alienus à mendaciò, liberalis : quod omnis concupiſcentiæ victor: quod delicta leniter puniret, & benè geſta ultra meritum remuneraretur, &c. eoque hæc tendebant maximè, ut procul omni admonitionis acerbitate, ſolis virtutum illecebris, ad vitæ modeſtiam Rex aſſuefieret. 5. 7„ Laudem qui optat, eam non niſi à Deo & in Deo quæ- d eil. rat. Ad Heli Pontificem ajebat DEUs per os pueri Samue- qualis co- lis I. Reg. 12. v. 30. Quicunque glorificaverit me, gloriſica- ram Deo po eum. & S. Paulus 1I. Corinth. 4. v. y7. Tunc laus erit uni- eſt, qui non : 8 . . . . laudat, nifi Cuique à1 DEO. Talis quisque eſt, ajebat S. Franciſcus, qua- à virtuti- lis coram DEO eſt, & nihil ampliùs. In vanitatibus mundi zus: laudem quærere, ſtulti eſt. Dic tu cum Sancto: In Domi- no laudabitur anima mea. Pfal. 33. v. 3. Et propter DEUM. Laus & gloria quærenda, juxta illud Domini Matth. 5. v. 16. Sic luceat Lux veſtra coram hominibus, ut videant opera ve- ſtra hona, & glorificent Patrem veſtrum, qui in cœlis eſt. Inveniuntur plures in Scripturis, quos D EU S laudavit, ſed nullum, quem ab opulentia, à ſtemmatis claritate, à ſcien- 3 tiis * N, Genel/ n pobun Numuis gin mi; h iulen i niſ⸗ zuDkl fumule Afteliſims mnirate ſuc voln m Virucn juxta r quos laudarit ei fimiarenn 8 tet Ao votis, eacn ſunitet, Y tudt Maptden Iecn, Duc.7,7 44 Muly Mlt, Alan ni iuzi Mu iitor jfi:heec Uiſeles neos: endo unxit WMum, Matth. ubetru, & ſi, AUnllum ammplil int, loco ad in un nujor o. K dis quäm Imad prrparan nlmns poeta dimmodo Mun ejus . jam dl Arque 4 umd her ter Or Sain i publec Ktärhan 4 Onnohegilren nin bruggn Uigihut Cunmmihet Acchtb umn cn onte, A , . as CNneige, 0,nie . Suglle gogne Nepi ün rndennlcgin 6, zg-aniniv, demn: s Nalniltnne ni õ Curmnimndu goenl Wo Dumniidie 1 ON Ni Deo Aneo⸗ Dl er oei grfunnt n it 11ſ. Turluei t,gebs Famidu is Emunnchwnun Concio Aulica. 597 tiis mundanis &c. laudâſſet, ſed omnes à virtutibus. Noë- mum, Geneſ. 7. laudavit à generali Juſtitia: Te vidi juſtum coram me. Jobum laudavit ab innocentia morum & pieta- te : MWumquid conſiderdſti ſeræum meum job, quod non ſit ei ſimilis in terra; homo ſimplex & redtus, ac timens DElIA, &; recedens à malo. Job. I. v. 8. Moyſen laudavit à fidelita- te in DEI famulatu: Servus meus Moyſes in omni domo mea fideliſſimus eſt. Num. 12. vV. 7. Davidem laudavit à con- formitate ſuæ voluntatis cum divina, per Samuelem vocans eum virum juxta cor ſuum. I. Reg. 13. v. 14. Chriſtus quo- que quos laudavit, non niſi ob virtutes laudavit; puta ob fidei firmitatem & excellentiam, Centurionem, Luc. 7. v. 9. Amen dico vobis, nec in Nraël tantam fſidem inveni. Cha- nanæam ſimiliter, Matth. 15. v. 28. O Mulier, magna eſt fi- des tua! Magdalenam ob ſummum dilectionis ſanctæ fervo- rem, Luc. 7. v. 44. Vides hanc mulierem ? Intrawi in do- mum tuam, aquam pedibus meis non dediſti: bæc autem la- crymis riga vit pedes meos, & capillis ſuis terſit: oſculum mihi non dediſti: hæc autem ew quo intravit, non ceſſavit oſcu- alari pedes meos: oleo caput meum non unxiſti: hæc autem unguendo unit pedes meos. Petrum ob cognitionem my- ſteriorum, Matth. 16. v. 17. Beatus & Simon Bar-ZJona; &: tu &s Pettrus, & ſupra hanc Petram ædificabo Eccieſiam meam. Sed nullum ampliùs laudavit, quàm Joannem, quandèò de il- lo dixit, loco ad initium citatro: Mon ſurrexit inter natos mulierum major Joanne Baptiſtd. Alibi vocat eum Prophe- tam, & plùs quàm Prophetam, item etiam, & Angelum, miſſum ad præparandam ſibi viam. Mo. M. . .1. ” . uan ronr D Pindarus poëta nobilis ſolitus intimum ſibi virum, ſuum- . 6. leter que quodam modo delicium multis præconiis efferre, & jam Mrun. clon ihntcent ingenium ejus, jam morum ſuavitatem, jam linguæ facun- re, ſed rN Cet diam, & alia atque alia virtutum ejus ornamenta dilaudare, plus di- DEUSl ci aliquandoò hæc feré dixit : Næ tu mihi non parum obli- qe ſe ex his tc iſs garis, qui tuam quoquo fero laudem. Contra ille: Agno- bere- õ pfff 3 ſco, 598 In Feſto 5. Joannis Baptiſtæ. H. 7. Via Joan- nis in ado- leſcentia. ſco, mi Pindare, beneficium. Sed & tu agnoſce, tibi à me ſatisfieri, quod in meis laudibus non mentiaris. Multumne eſt laudare? plus certè eſt, dignum ſe exhibere laude. De Joannis laudatoribus non quidem loqui licet, quod de lau- datore Pindaro; hoc tamen ex verô dicere poſſum: magnos habet laudatores Joannes, parentem Zachariam Spiritu San- cto repletum, Angelum Gabrielem, & ipſum Chriſtum. Hoc ſi magnum eſt, ut ſanè eſt, certè quoque magnum eſt, quod Joannem hi tanti cum veritate laudent, nec in eo deprædi- cando errare queant. Digniſſimus eſt tantis laudatoribus. Videbatur Salomon omnia ſcire, quando z. Reg. 4. . v. 33. Aiſputa vit ſuper lignis, à Cedro, quæ eſt in Libano, usque ad Hyſopum, quæ egreditur de pariete: & diſſeruit, de ju- mentis, & wolucribus, & reptilibus, & piſcibus; unum tamen ſe neſcire, ipſemet candidè fatetur, Prov. 30. v. 18. Tria ſunt diſſicilia mihi, & quartum penitus ignoro: viam aquilæ in œο, Viam colubri ſuper petram, viam navis in medio ma- ris, O viam wiri in adoleſcentia. Sunt, qui per aquilam in coœlosintelligunt, S. Joannem Evangeliſtam. Aquila hæc ſub- limiſſimè volans, in altiſſimo nidificat ramo, in foraminibus Petræ, nempe Eccleſiæ Catholicæ, in cavernis gremii Domi- ni noſtri IESU CHRISTI, indè ad ſublimia volitans, ad ipſum divinitatis faſtigium aſcendit, indeque divinæ ſapien- riæ theſauros prædatus eſt, quibus univerſam Eccleſiam lo- cupletavit. Per navim in medio maris intelligunt B. Petri navim, id eſt, Eccleſiam ſanctam, cujus arbor eſt Chriſtus. O! quantis procellis ſæpiùs eſt agitata hæc navis! & ta- men ſtat hodieque, ſemperque ſtabit inconcuſſa : Portæ inferi non præv'alebunt. Serpentis nomine nullum ſui veſti- gium relinquentis Dominum Chriſtum intelligunt, qui ſic à ſepulchro ſurrexit, ut actæ antea vitæ non reliquerit veſti- gium. Nemo miretur, quod ſerpenti Chriſtus comparetur. Ipſemet illi ſe Joannis 3. v. 14. comparat dicens : Sicut Moy- Ies exaltavit ſerpentem in deſerto; ità ewaltari dorte, . Tum gir lit, gluch oficio hodee Aupnun Vun Drin. LE nonn Aoleſcentia tentn itadlis perniten ztelicla domo pat ,ſelera Qui tune iulte fuit, Juanch Ann, & onmnis N IrK R. W cededtetn in velt ers cudum cira. 1 rocn! mni men edele ſlyeſtri;. unon obſtapeſce Ferum ne lon n, coid nam uuibus audem Ume Patres mun nl ſ, in M lulitus; g n tuet, otatur Iißftiten habegt lulit, verun he . 1. eſellt, auhn lin in ſahle⸗, mom Hununi unl Nes e Ui Anm iing en,A gnchiin dLogemunn Canat Aabdent, nerig ddenel mn tunt Nnrtu. iit urh Rezdi ſlegfizlinn l :Gui, A, 1, 5ſibu numeme. NN SN Uiſt nn: Man arien Tlun Mirir to ne nt, guiperagtiimnin Wichmm Mldliberib⸗ CCrarmrddidrminbe t, in cnens genidan⸗ Concio Aulica. 599 lium hominis. Quid autem quartum eſt, quod ſapicntiſſi- mus hominum ſe penituͤs ignorare fatetur? quid, inquam, per viam viri in adoleſcentia? cum iisdem Scripturæ inter- pretibus intelligatur Joannes. Qui etiam in cunis & vix na- tus vir erat, & quidem magnus coram Domino, ut Eccleſia in ſuo officio hodiernæ diei meritò cantet: Eliſabeth Zacha- riæ magnum Virum genuit oannem Baptiſtam Præcurſorem Domini. Et nonne etiam ſtupenda fuit via, quam Joannes in adoleſcentia tenuit, imò à teneris annis? viam dico tam admirabilis poœnitentiæ, & ſolitariæ habitationis? Quinquen- nis relicà domo paternâ abiit loca deſerta, mundi defletu- rus ſcelera. Qui tunc parvulum vidiſſet, qualis poſteà in adul- ta ætate fuit, quando exibat ad eum Jeroſolyma, & omnis Judæa, & omnis Regio circa Jordanem, ubi pœnitentiam prædicabat, & ad ſe confluentes baptizabat; vidiſſet, inquem, incedentem in veſtimento de pilis camelorum, & Zonàâ pel- liceã cinctum circa lumbos ſuos, tamque auſterè jejunantem, ut procul omni menſæ lautitià non veſceretur, niſi locuſtis ac melle ſylveſtri; quis tenerum puerulum in ſeſe tam rigi- dum non obſtupeſcerer? ⸗ §.u. Verùm ne longè nimiùm à propoſita nobis quæſtione abeam, ecquid nam tandem reſpondebo? Fasne eſt nobis anorum hominibus laudem oprare & quærere? Ut id fas eſſe adſtruam detur eſe Ude ac kiblinn olan Nit, ntegle iniihe⸗ huuiftin k ſancti me Patres multm terrent. Terret S. Chryſoſtomus, ſenſus con- o mmbinienk qui homil. 54. in Matth. 25. ait : Homo natus delectatur hu- pronogite n, oi Art⸗ manis laudibus; & quamwis in eo non ſit virtus, Jua lau- quæſtioni gintru An datur, tacet, lætatur: at bomo juſtus laudem fugit, & quam- concionis. iriamd Mdc Vis Virtutem habtat, a qua laudatur, agnoſcatque illum, qui ronirenuniſel ipſum laudat, verum Aicere, non vult laudari. & homil. Ir. õ in Matth. c. 1. v. 12. Wihil, inquit, homines tam vanos, le- iem ie Vesque veddit, quhm appetitus gloriæ vanæque laudis: & d kucnzun nihil eos tam ſtabiler, conſtanter, fortesque facit, quum con- Hen temptus omnis humani bonoris ac laudis. Terret me S. Gre- rens Fun I6 117G 1 1 1 . . 5 ſteglnet Borius in 1. Reg. cap. 14. ſic loquens: Arrogantes arorc, 600 In Feſto s Joannis Baptiſtæ. hominum ambiunt, ſi ve homines vanitatibus dediti laudari appetunt. Veri Dei ſervi ab hac vanitate liberi ſunt. Licet enim laudes ſuas moribus exæquare conentur, tamen laudari ab hominibus nunquam volunt, laudes Acſpiciunt. Terret & B. Auguſt. l. 2. de Serm. Domini in monte c. 2. ajens: Laus humana non appeti à rectè faciente, ſed ſubſequi debet rechtè facientem, ut illi proficiant, qui etiam imitari poſunt, quod laudant. . . His, & id generis Patrum ſententiüs perpenſis non au- Nargarit deo ſanè aſſerere, licitum nobis eſſe laudem optare aut quæ- aliorum, rere. Satiùs & ſanctiùs fuerit alios laude dignos laudare; & ue. ani- virtus æſtimetur, & mali corrigantur, ut boni in bono con- firmentur, & ad virtutis cultum conſtanter perſequendum animentur. Quantoperè Dominus Petrum laudaverit, quan- dò ei dixit : Tu es Chriſtus Filius B EIwivi. Matth. 16. vV. 17. jam dixi. Sic certé eum tunc laudavit, ac ſi decuma- nos labores pro ipſo exantlàſſet, aut jam ſanguine m genero- ſus pro Domino fudiſſet. Et alibi, Marci c. 12. v. 41. & Luc. 21. æra duo minuta pauperis viduæ quantùm laudavit! Se- cutus Chriſtum Paſtor gentium, 2. Corinth. c. 8. à I. verſu, ut excicaret Corinthios ad dandas fidelibus in Jeruſalem neceſ- ſitatem patientibus Eleemoſynas, pro cujusque facultate, lau- dat magnoperè virtutem liberalitatis, miſericordiæ, quam erga eosdem fideles Macedones exercuerant. Quid Domi- nus, quid Paulus ſic laudando voluêre? Id nimirùm, ut vir- tus æſtimaretur, & exerceretur. Cur Dominus Centurio- nem, de quo etiam ſupra, tantopere laudavit ?à nempe ad confuſionem Judæorum, qui ex Patriarchis tam fidelibus de- ſcendentes, & legerant Scripturas de Chriſto, & Meſſiam ex- pectabant, & doctrinam Chriſti ex ore cœleſtem audiebant, & tanta miracula videbant, neque tamen credebant. Quid etiam Magdalenam tam amplè, ut etiam ſuprà dictum, di- laudavit ad obſtruendum os impudens murmurantium contra ipſam, & confutans iniquam Phariſæi de ea cenſuram. Et, ne ciltes, fortitudo Vittus igitur ibus tarnen ld or, lreris moclte Alacores auten, ni regnla, quum In CNinl. 14 lde Amm, menhe 1. dotelt homo- Hullre Ma, ae INliat: N⸗ me, lot ton ſt er bofurn dicat I dicentibus, e nnon zubro, ſu⸗ mmimti eum, ur d f. lartkr 26, 7.5 ag: guia Ren Aßt landat: W. 1.Corinthe en Hail I.: Minitri h lllahoriba 9 Pſenn mlun, bunn tetinen Ilin niigno n Uun unnlis ut –R Concio Aulica- 60 1 Uti ihiſn nè multis, cur idem Dominus, Matth. II. à verſu 8. & Luc. je lonntn uali 7.à v. 25. tam magpnificè ſanctitatem Joannis extollit? Uti- lultrlfiiin que, ut damnet inconſtantiam in benè cœptis: ut proſcri- in mumet zen bat veſtram mollitiem: ut excellentiam virtutis quærendam te,e en “ perſuadeat. Laudare malum 8 ſcelus eſt, laudare hominem, iein uin ob res bonis & malis æquè obvenientes, quales ſunt opes, in nobilitas, fortitudo corporis ac pulchritudo, vanum eſt. Eremnitehei Unt Virtus igitur præcipuè laudanda venit in hominibus, in §. 10. * Aelucengueneng gquibus tamen laudandis, cavendum, ne nimii ſimus. Lau-Hlande uc in Aurpch,ne iute ator, literis modicè permutatis quoad ſitum, fit adulator. mii. nn ur boninbowag Acdulatores autem, magni animi ſemper deteſtati ſunt. Te- olmr iean nenda regula, quam cx Scneca profert S. Bonaventura tr. de Derumlilnett un virtut. Cardinal. Lauda parcè, vitupera parcius. Poſt hæc &rr.⸗ DDIun Wcnur à me allata, inexpectatum haud dubiè erit, quod nunc aſſe- koxelt ho- nelucni,i dun. ro. Poteſt homo ſine peccato, quin etiam cum meritò ſe peccato, rim ſignien end laudare. ltà aſſero ex mente Magni Gregorii lib. 12. Moral. H lrieu Alu cap. 16. ubi ait: Sicut gravis culpa eſt, ſibi hoc hominem ar-=tè ſe lau- emmkli A6 ropare, quod non eſt: Sie plerumque culpa nulla eſt, ſi hu- dare. ACNNtNR N militer bonum dicat, quod éſt. Chriſtus Joan. 8. calumniosè dipn elkenu miIis dicentibus, eum eſſe Dæmoniacum, ait: Ego Dæmo- pro jiult⸗ ſollae ,r lts, mlaicde, ur gerenemm. Cibin lete? Mainmun Qr Doniny Cunm eelulhni ennet Durirehsan elbos . nium non habeo, ſed honorifico Patrem meum, v. 49. Caiphæ adjuranti eum, ut diceret, an eſſet Filius Dei, reſpondit: Tie diviſti. Matth. 26. v. 64. Itidem Pilato quærenti Rex es tu? ait: Tu dicis: quia Rex ſum ego. Joan. 18. v. 37. S. Paulus non ſemel ſe laudat : Abundantids illis omnibus (Apoſtolis) la- poravi. I. Corinth. 15. v. 10. & 2. Corinth. 11. v. 22. Hebræi Junt, & ego : Iſraélitæ ſunt, & ego: Semen Abrabæ ſunt, & ego : Miniſtri Cbriſti ſunt, (ut mins ſapiens dico,) plus ego : In laboribus plurimis, in carceribus abundantius, in plagis ſupra modum, in mortibus frequenter. & 2. Timoth 4. v. 7. Bonum certamen certa vi: curſum conſummavi: fidem ſervavi: in religuo repoſita eſt mibi corona juſtitiæ &pc. Apo- ſtolus tam humilis, ut ſe peccatorem maximum reputaret, & Egg g nomi- Kr 602 In Feſto S. Joannis Baptiſtæ. nomine Apoſtoli indignum, an laudando ſe deliquit? abſn hoc vel ſuſpirari de tanto Doctore! Regi Eccleſiæ videtur laus ſui ipſius pro Medicina fuiſ- ſfe; Poſtquam enim laudàſſet ſe, ſanatus eſt, & vitam jam jam abituram, in annos ipſos quindecim protendit: Obſer- vo Domine, ajebat 4. Reg. 20. vV. 3. memento quæſo, quomo- doò ambulaverim coram te in veritate, & in corde perfecto, & quod placitum eſt coram te fecerim. Oravit, flevit, con- valuit ex integro, Deo ſibi in hac laudatione complacente. 8. Antonius Magnus quandèò fentiebat ſe timore nimio & puſillanimitate dejici, animum ſuum erigebat commemora- tione laborum ſuorum ac bonorum operum: contrarium Verò faciebat, quandèò titillari ſe vana glorià ſentiebat. Adverte autem, magnam moderationem, & pruden- tiam adhibendam eſſe in ſui laudatione, ne ſis odioſus iis, qui- buscum verſaris. Veriſſimum effatum eſt Æſchinis in ora- rione contra Cteſiphontem: Innatum eſt omnibus hominibus, ut indignentur iis, qui ſripſos laudant. Omnibus conſidera- tis, niſi Dei gloria, & proprium, vel proximi bonum aliud exigat, præſtat à ſui laudatione abſtinere; neque laudari à⅜ quoquam hominum velle; ſed agere omnia laudabili- ter, vitamque vivere laude coram coelo ac terra dignam, &c. In — Nogas I P eſ 4 Uterg ltis er dinol Pwel habe Learum Di veba in e de deatior lorentl Hiunsbeauml Cugue olneretun Tehamßstmirabile! le, Kprodachar vitæ ponebat zincarencia dolo⸗ tiis pugillandi I in loſu aliosſn ie. Nenocrates Inne beqtitudine Ireodoricus Are ne dgönundo Mi reſponclt:e NNcem, niſi mi inee. dpo⸗ . in verlirun 1 ig Giſim Gence Prolegnit i Bſe nhudinco . tore 80 tli ii Poo e, D , S nindeinmnen 6 3 wenmpaeh i eritae, Anane Concio Ruſtica. 603 — In Feſto SS. Petri & Pauli Apoſtolorum. Concio Ruſtica. ebatc n niner Uterque diligens & dilectus. 0 laudronecorniaenn . mttin Beatus es Simon Bar-Jona. Matth. 16. —⸗—KWr D nrhe connene ☛M Ota non ſemel quæſtio eſt inter eos, qui vel erant, me umni ⁹ vel haberi volebant Sapientes: quid ſit eſſe in terra nigniſnthr beatum Æſchines totam beatitudinem hominis po- ocknnanen, Ehrucn nebat in ſomno, omnis tunc curæ mali aut mole- menkſitalaigint⸗ . ſtiæ expertis. Ergò glis quoque beatus, & homi- kumdt Aimdn ne beatior foret, tota cui dormitur hyems, dormitur & æſtas. conufnnit 6. Ommibus conierr. Apwim baum duud Thebanus, mirabile! quaſi Chriſtum in monte prædicantem au- WIN;WNHAInE diſſet, & proclamantem Matth.5. Beati pauperes; Beatitatem dgnnnNH hujus vitæ ponebat in paupertate. Quâm Chriſtianè! Pinda- Ge conm erl rus, in carentia dolorum corporis; Zeno in arte benè pugnandi, n ſeu potiùs pugillandi. Anonymus in luſibus; cui glorioſius vide- Epicurus beatum ſe putabat, ſi in voluptatibus carnis diu, no- Guque volutaretur! O quam porcina hæc beatitudo! Crater batur in luſu alios ſuperare, quàm Romanis hoſtem in prœlio fundere. Xenocrates in continentia; Menedemus, Ariſtoteles in virtute beatitudinem veram conſtituebant. H. r. Theodoricus Archiepiſcopus Colonienſis rogatus ab Im- . peratore Sigismundo, exquibusnam mediis felicitatem poſſet a variis indipiſci? reſpondit: eam fruſtrà in hac vita quæri. Idem & poſuerunt ego dicerem, niſi mihi præplaceret ſententia 8. Chryſoſtomi – 2 initio ſuæ c. 4. ad populum Antiochenum homiliæ, dicentis: Ben,. ⸗ Wihil tam præclarum ad gloriæ rationem, & fiduciæ, quüum 4 Heo diligi, & ipſum diligentem tanquam Deum diligere. Id quod deinde proſequitur, & beatiores tales regibus facit, & Egg g 2 pares — §. 2. S. Petri ſin- gularitas in honore & favore. 504 In Feſto SS. Petri & Pauli Apoſtolorum. pares ferè Angelis. Quod igitur Dominus JEſus S. Petro dixit; dixerim ego pari ratione 8. Paulo: Beatus es Simon Bar- Jona: beatus es Paule, Doctor Gentium. Uterque enim à Deo dile- us fuit; & quidem ſingulariter dilectus; & uterque Deum ar- denter dilexit. Utrumque & diligentem, & dilectum aliquantò attentiùs in præſens videamus ad utrumque æſtimandum, ut par eſt, & pro viribus imitandum. Beatus es Simon Bar- Jona, non tantùm, quia à patre cœleſti revelaſti, cognoviſti, Chriſtum eſſe-Filium Dei vivi; ſed ctiam, quia ab eodem amatus es, & eundem amaviſti! Magnum, ac ſingulariſſimum ſuum, erga Petrum, amo- rem demonſtravit Chriſtus, quandò eum divino ore beatum pronunciavit: quando eum cæteris Apoſtolis, & diſcipulis ſuis omnibus præfecit: quandò eum de fidei certitudine aſſecu- ravit, Luc. 22. V. 32. Clarè aſſeverans: Ego rogaci pro te, us non Aeficiat fides tua. Caſſiodorus l. §. C. 5§. var. lectionum de Romano Imperio loquens, neminem beatiorem cenſet eſſe poſſe, quam cui Roma committitur gubernanda: Memo am- plius videtur erigi, qum cui potuit Roma committi. Si hoc de ſeculari poteſtate verum eſt; quantò magis id ſentiendum de ſpirituali poteſtate, qua ſe in cœlum ipſum porrigit? Non eſt Añgelorum ullus tam felix, ur Eccleſiæ cum ampliſſima pot- eſtate præficeretur; Petrus præ omnibus illis ſublimiſſimis ſpiritibus tam felix eſt. Huic dicit ſupremus rerum Domi- nus: Tibi dabo claves regni cœlorum. Et quodcunque liga- veris ſuper terram, erit ligatum & in cœlis; & quodcungue ſolveris ſuper terram, erit ſolutum & in cœlis. Regibus & Dominis urbium claves traduntur, ad ſignificandam eorum ſummam poteſtatem, quà uſi ad libitum poſſint urbes clau- dere, & aperire: intromittere, quos volunt, aut etiam urbibus expellere. At mulli iſtiusmodi ſummatim traditæ unquam claves regni cœlorum: Petro traditæ ſunt. Hic poteſt coœlum aperire, poteſt & claudere: poteſt à peccatis ſolvere, & ſi opus eſt, ea ligare, ſeu retinere, ac non ſolvere. Oadnu randa un et,niußtl gutu alhoriics biͦ Iiæ: u⸗ upelen juda En tenil. eririba un Mut Auki, 1 en eofun ,mn Ubinns Ace aradl Drncii vwocabatur NOO DerNNN lau Cheruhini en urchdTaut ſun , bura⸗ Fr unde hac de Alreſponder are vejuverha Chr, 0 Mr. n inſigniter e . Venient lann Morun, Imnrat Deus umIurgam/5. lumnur unhn t dum ſitis nerns Matth. l. rhain ſit⸗ Umis berro oret, An nbitone i Knit 1 ui iin Domhn w- . Omins eN . ninetſhmn enn Urnlecninee, ,, 1INe⸗ lleche N enten Kle d umungreſinnn n M itnr Clen ta irnäi gni edcin ginne nſun eviNnn Weum dnin oareben Lpololt Kcliiniſnan e ſcei erinnce ian u: o mmint, Io6Er kdtN en bebren cenetel gbemundt Aenr ENnaanntt. Kikor CmhmsCannünt m hunporgn Nre kircun mplimne ,Omnibus is illiniin et ſprenn rnmn Ne õ Si l,, l /6i gin 4 Piworvolrude n ,ureinubt Ilbimm inn OAN— V 6 1 Un Umenn adit ans ere. 04 Nn ſe 4 5. ent Euerlele Gnine Hehort e⸗ . Concio Ruſticd. Go„ randa Petri poteſtas! Ut, quodcunque ipſe judicaverit in terris, idem ſuprema Dei Majeſtas judicatura ſit in cœlis. Non revocat ſententiam Petri Deus, ſed ut ſuam approbat, & confirmat. O beatus cœli Janitor! exclamat hic B. Hilarius, cujus arbitrio claves æterni aditus traduntur. Cujus terreſtre judicium, præ- jucdicata aubtoritas ſit in cœlo. Et S. Chryſoſtomus homil.5. de verbis Iſaiæ: Quid cum hoc honore conferri poteſt? à terra principalem judicandi auctoritatem ſumit cœlum! nam judex ſedet in terra: Dominus ſequitur ſervum: & quid quid hic in inferioribies judicarit, hoc ille in ſupernis comprobat. Licèt alſiſtant Angeli, inquit B. Petrus Damianus ſerm. 29. nullus tamen eorum ligandi atque ſolvendi poſſidet poteſtatem. Che- rubinus ante Paradiſum poſitus cum flammeo gladio, Cuſtos Paradiſi vocabatur; at Chriſtus excuſſo gladio, & ablegato Angelo Petrum cum clavibus ſubſtituit; fractus eſt ille enſis illius Cherubini cuſtodientis portas Paradiſi, &; loco ipſius po- ſitus eſt . Petrus Cuſtos, qui habet claves. ità S. Bernardinus ſerm. 47. Part. 4. Et undè hæc Petro felicitas, ut Angelo ſuccedat in offfi- cio! reſpondet Jacobus de Palat. in cap. 21. Joan. rem ejus, er ga Chriſium amorem., clavium regni cœleſtis collatio Petro traditur. In Actis Apoſtolicis cap. 5. refertur cre- ſcente inſigniter credentium multitudine in plateas expoſitos ægros, ut veniente Petro, ſaltèm umbra illius obumbraret quemquam illorum, & liberarentur ab infirmitatibus ſuis. O! ùt honorat Deus Petrum, quandò etiam umbrarn ejus facit Thaumaturgam!S. Thomas de Villanova ſerm. de S. Ægidio: Si ſie honoratur umbra; quomodo putas honorabitur perſona! Vix dum ſatis viderat Magiſtrum ſuper aquas ambulan- tem Petrus Matth. 14. & ſtatim obviam ei fieri deſiderans, cla- mat: Domine, ſi tu es, jube me ad te venire ſuper aquds. v. 28. Injurius Petro foret, qui id putaret eum ex temeritate, vel ex quadam ambitione voluiſſe. Voluit id ex ardentiſſima cha- ritate, ità ſentit & loquitur de eo Theophylactus: Ferven- Gggg 3 tiſſima §. 3. Cauſa Fe- licitatis S. Obſingula- petri eſt amor in Chriſtum. 606 In Feſto SS. Petri & Pauli Apoſtolorum. S= tiſima Petri erga Chriſtum Charitas erat: Deſiderabat enim le Apollc⸗ ſtatim propè illum eſſe, & præ aliis. Non attendebat aqua- ns an les rum pericula, quia in tantum, ut loquitur Nicol. Lyranus, i,anin lict deſiderabat ſocietatem Chriſti, quod nolebat expectare adven- Acne ufi tdtium ejus usque ad navim, ſed volehat accurrere ſuper aguas, ,aum, gibe oblitus, e amore Chriſti, aquæ periculum. Ideò etiam amor e lu fife pingitur cœcus; quia pericula non videt. Ambulabat in ma- . ri Petrus magis diledtione, quum pedibus, inquit B. Ambroſius nſu Irleat, homil. de Cathedra Petri, non enim videbat, ubi pedum we- Uen Ornd ſtigia poneret; videbat autem, ubi veſtigium poneret Charita- 4 gn Frcfn tis, dum Chriſtum reſpicit, non reſpicit Elementum. ðèð ieen no facto oſtendit ſe plùs cæteris amare Chriſtum. Demus tamen Kom. in epllt ſe roſalandinft tai⸗ proſpectum à Petro periculum fuiſſe, pelagi tamen ſe Vientis W undoſitas, ut loquitur Perrus Damiani ſerm. 26. affeltum Apoſtoli iR A Vo retinere non potuit. Aquæ multæ extinguere Charitatem ne- i nan ſ quivere, nec flumina obruere. Quod multò ampliùs factum i gi/ eſt poſt Spiritâs Sancti adventum, quandò Apoſtoli omnes lae, g 1 Charitatis flammis arſerunt, & Petrus cotus quodammode Mili, , Min factus eſt amor. “ ni ufmn mo 8 S 4n Stygius hoſtis videns Petrum generoſo pede ſuper undas 1 ränd⸗ nihil ſepa- gradi incipientem, immilſsâ repentè proceliâ, invidiâ ſtimu- AIi tailta rare ultra lante, mergere tentavit Petri felicitatem, reverà etiam mer- tiam ſhiext Ppanite ſiſſet, niſi Salvatoris dextera ſtatim ſuccurriſſet, ut diſtantia in- an lom 4 Chriſti. ter ſervum & Dominum cognoſceretur, inquit S. Maximus Iuhun, H homil. in Feſto hodierno, ne dum ſuper aquas ambulans Pe- mn uemad trus pede intrepido perveniſſet ad Chriſtum, Domini fortè ii fuuſtra 40 ſuis virtutibus æquaretur. Pulchrê Paulus de Palat. in cap. 14. Uminhono Ge⸗ Matthæi ait: Qui Oei ignibus ardet, non ſolum ſupra terre- lla inicerenn na ſſe, ſed ſuper aquam ambulare, & ſuper aera conſiſtere te, Primipilum poteſt. Cum Dominus Eſus Joan. 6. utcunque prolixè loque- Mumen nomet retur, de pane cœleſti, quodque ipſe panis vitæ eſſet, & ca- ro ejus cibus, quem oporteret manducare, & ſanguis ejus potus neceſſariò bibendus, non tantum Capharnaitæ ſermo- ne cjus quaſi nimis duro offendebantur, ſed etiam diſcipuli ſatis ncanite imatn unmlid unetſi umenn 4blcic en i 4 Pau,4 lſln Concio Ruſtica. 607 it N — — . – ii 4 Deit ſatis multi ab optimo Domino diſceſſerunt, converſusque Do- P 4 N or WDsläl minus ad Apoſtolos, quærebat: Wumquid &ορ viultis abire? . Uitne .. r. W r Petrus jam aſſvetus proximus adhærere lateri dulciſſimi Ma- olitnn giſtri, animosèe dicchat: Domine, ad gauem ibimus ? verba wi- iin Arn Iæ æternæ habe'. Mundus quantumvis vaſtus nullum habe- RWü’ idetinan bat locum, qui Petro placeret: Nulla ipſum ſatiabat Crea- 4 uti,n tura: ſine Eſu vivere, mors illi erar. Audi, exclamat B. Chry- 4 Mnb iinſn ſoſt. hom. S. in epiſt. ad Romanos, audi, ut Petrus illius amore nun iiiiinn uccenſus ardeat, & animæ & vitæ, & omnibus rebus illum hinmtm anteponens. Omnia enim Cbriſtus illi erat, & neque cœlo- rlemmn mrum regnum præferebat. Et quarè in monte Thabor, quandô dilectiſſimi ſui Ma- 3 ganer oeir giſtri reſplenduit facies, ſicut ſol, veſtimenta autem ejus facta 1 lum acſ kn ifn ſunt alba, ſicut nix, Petrus tria tabernacula exſtruere avebac, ingeecuiuenéN. Chriſto unum, Moyſi unum, & Eliæ unum? Domine, clama- odmldanmplidin bat, bonum eſt, ſeu ut legit Græcus, pulchrum, gratum, ju- NunhAlam cundum nobis eſt, nos: hic eſſe. Ni vis, faciamus hic tria ta- mutun mmdh ternacula, tibi unum, Moyſi unum, Eliæ unum. Et cur non VrrdANRiNNW ene odlt imic n Gcimen, Kfen eim nſoantilptnn ſctf, Mmun d Mun ſociis tuis infra montem relictis etiam provides? Imò cur tui ipſius obliviſceris, mi Petre? de cœteris Apoſtolis non miror. Erant poſiti extra oculos. Hoc tantum quæro. Cur Petrus non etiam ſibi exſtruere vult tabernaculum? B. Bernardinus ſerm. 12. Tom. 4. Cauſam dat: quia volebat eſſe cum Chriſto, Moyſi Jacobum, Eliæ Joannem, ſe autem 7ESII ſociaturus. imirum, quemadmodum ignis, ut eſt in ſymbolo, fruſtrà ſe- per MuSmblunke a 1 LlE dnin Mnuin Catur, ità fruſtrà à Chriſto Petrus dividitur. 0 W “ Cùm in horto Gethſemani (Matth. 26.) 4 Satellitibus Chri- F. 1ſ. Pyn,ae ge Aa. McNTN. . —— . . D. uluckllu i⸗ ſto vincula injicerentur, ſolus Petrus integræ cohorti auſus amer in ij, n on enu tene 1,r lifenh Girumſe hdt ban ieepmu ne le, K chene, eſegs 5 Humn an or, obſiſtere, primipilum aggreſſus eſt. Qui licèt Rex non eſſet, Chriſtum, regium tamen nomen præ ſe fercbat, audiebatque Malchus, huic in capite rimaturus vitam, librato acinace, validiſſimum ictum intulit, tametſi per errorem ſolam tetigerit auriculam, quæ momento abſciſla humi jacuit. Ecquid Petrum fecit tam audacem? quid aliud, quàm amor? nec tantum auda- Cetmz» 608 In Feſto SS. Petri & Pauli Apoſtolorum. cem, ſed ingenioſum quoque fecit. Intelligebat, non fruſtra ſcurras tam armatos venire, & ſuſpicabatur, quod erat, eos dubio procul captivaturos ad mortem dilectiſſimum ſibi Ma- giſtrum; adeoque ſe ab illo divellendum. Sed hoc mihi in- tolerabilius ipsà morte futurum eſt, ajebat, ardentiſſimus Petri amor: irritabo igitur cohortem malè feriatam, & uno occiſo, omnibus me in ſcopum telorum exponam, ut in defenſione amoris mei Eſu moriar. Fortis ut mors dilectio. Quid ſi & hoc ego illum facinore â periculo eximerem, & occiſo Malcho in fugam reliquos agerem? Ità certè fieri poſſet, ſicut factum eſt olim, quandò Phinees occidit Zambri, & David carneam illam turrim Goliath; audendum proinde. Hanc Petri in- tentionem fuiſſe ſuſpicor ex illo Cyrilli Alexandrini aſſerto lib. 10. in Joan. cap.64. Malchi aurem amputa vit, putans hoe modo ſe Magiſtro ſuo ſemper inhæſurum. Nemo aliorum Apo- ſtolorum hoc auſus eſt, quia nemo fuit tanco amore ſuccenſus, atque animatus. Exiſtimabat quidem Petrus, alios ejusdem eſſe mentis; undè quæſivit: Domine, ſi percutimus in gladio? neque tamen reſponſum exſpectavit; quia, ut loquitur in cap. 22. Luc. D. Bonaventura, Chriſtum alis plus amans adeò fer- vebat, quod nec reſponſionem exſpectavit. Quis ex nobis pro Chriſto non dico gladium, ſed linguam audet movere, & malè agentem invadere, & malè loquendi non aurem, aut linguam, ſed filum ſermonis reſerare? invaderemus, reſera- remus, ſi Petri amore ferveremus. Non omittendum videtur, quod Matcthæus c. 16. à v. 21. refert hiſce verbis: Cœpit / Eſus oſtendere Aiſcipulis ſuis, quia oporteret eum ire geroſolymam, & multa pati à ſemioribus, & ſcribis, & principibus ſacerdotum, & occildi. Quæ, ut Petrus audiit, ſeorſim Magiſtrum abduxit, & in aurem confidenter dixit: Abſit hoc Ad te Domine: non erit tibi hoc. Quæ inſu- ſurratio in aurem Domini, tametſi à Domino ſat ſæverè re- prehenſa fuerit, odium tamen haudquaquam commeruit, ſiquidem, ut ait Hugo de S. Victor. tit. l. in Joannem, eæ ni- m10 / N ln’ Tm, noltem . PCn Domnien n ,poracumn, lain im meni Necitum⸗ tlere rehetnenter lrettogale Aſtutu⸗ (ur reſcire gelie ermuni Vitr Ohr veplorne zotuiſ hertus el ſolicicn in aot5,oau Uer; erat enim terf Aerinn keiigeſtt Aenpilds Iumindn enloun efirlen Nont petthrn, & it ilererur, ingtun iſc acnaxit C Cein à reſurres amor cjus c0 labito, de quo i icr ila inter He elnbit, ſecuni a mortem; er fictus calenis nir Angelo latus Ullerat imorern. wüns ſerm. , r etuit: inter ilalmnitat nd iqne e Aglo erecti cruci 5 . ulchinn teet lrlgtnd H wonenilcilnn ellendnn Ean⸗ eſt, Dtkrtiniling Inals Kirn Emani eonn kictfin uf non icr. Wis Oeüineen Kuinit ens fen wlet ieniin Aantr, &Dngenter oine Emeeni Crli Aerunctnialer fen onfatevitguemr Fun Noäonmmkgo⸗ Pfuttunwaworeinccend en Nmns Ads gincen 1f pruir igiuin DInluennn koenn. / Concio Ruſtica. 609 mio ardore dilectionis hoc dixit; præ quo ardorc non ſuſti- nebat audire mortem ejus. In cœna Domini ultima audiens è& convivis unum fore tam ingratum, tam impudentem, tamque effrænem & mali- tià extremâ præditum, ut prodere hoſtibus Magiſtrum aude- ret, reſcire vehementer avebat, ecquisnam ille foret, nec ta- men interrogare aſtutus præſumit, ſed per intermedium ſtu- det. Cur reſcire deſiderârit, cauſam dedit ex D. Auguſtino Bonaventura vitæ Chriſti cap. 73. Quòôd ſi Petrus proditorem illum explorare potuiſſet, dentibus ſuis utique illum dilanidſſet. Igdeò Petrus eſt ſollicitus in hoc reſciendo, inquit Michael à Palat. in cap. 13. Joan. ut poſtquam reſciviſſet proditorem, oc- cidiſſet; erat enim fervidus Chriſti amator. Ab hoc amore non parùm refrigeſcere viſus eſt, cùm apud Caiphæ focum, gelu & glaciem paſſus, negavit Juſtitiæ ſolem. At enim poſt- quam jactu oculorum Chriſti reaccenſus eſt „nunquam dein- ceps refrigeſcere potuit. Nullis non noctibus fleviſſe dein- ceps perhibetur, & ita fleviſſe, ut facies gus ex lacrymis ex- uſta videretur, inquit Dionyſius Carthuſ. in Luc. . . . . 1 N Qui ſic amavit Chriſtum in carne mortali, quantùm . e. amavit dein à reſurrectione ejus in carne immorrtali! ſatis ſu- S ein perque amor ejus colligitur ex gaudio inter Judæorum fla- Chriſtum à gella habito, de quo in Actis Apoſt. cap. 5. & multò forſan reſurre- n iuu nen n fint. Gam d lngvam aude noftn Aelogend von umn ct. Qione. Eire Wdens Kd magis ex illa inter Herodis vincula, quæ Lucas in iisd. A c. 12. deſcribit, ſecuritate. Producturus eum erat nefarius Rex ad mortem; & ecce immediatè præcedenti nocte Petrus duabus vinctus cacenis dormit, ac dormit tam profundè, ue 4 Aami,nnd percutiat Angelo latus ſit neceſsè. Charitas nimirum omnem Inn n ltben ei excuſſerat timorem. Prorſus, virtus charitatis, ut ait 8. un Gile Bernardinus ſerm. 3. p. 2. a. I. omnipotens eſt: nec Dæmones nec , nunn n homines metuit: inter fulgurantium hoſtium baſtas, & woli- 0il gem tantia ſpicula dormitat. nmol n Amoris denique vehementia hoc in Petro efficit, ut pe- dungun “ dibus cœlo erectis crucifigi voluerit: ſic Anchoram fidei re- linſum, Hhhh præſen- 6. In Feſto §S. Petri & Pauli Apoſtolorum. fernus, toto furiarum exercitu armatus, contra illam prævale- ret; vel ſi juxta effatum Gregorii Magni lib. 1. in I. Reg. 2. pedes Sanctorum, eorum ſunt affectus, puritatem affectuum ſuo- rum exhibere volebat, qui ab omnmi terrena liberi eſſent oon- tagione; vel qui detrectabat ſimilis videri Magiſtro ſuo IEſu, ut hoc humilitatis actu citiùs ad dilectum perveniret: nove- rat enim ex humili cœlum ſolere citils adiri, Rupert. Abbate id exiſtimante lib. I. cC. 3 0. de oper. Spiritus S. vel denique, ut, ubi amor erat, ibi eſſent & oculi, quod cenſet Richardus 4S8. Laurentio lib. 4. de laudibus Virg. Benè S. Auguſt. in primam Epiſt. Joan. c. I. Deum diligis, Deus es; ſi terram, terra, ſi coœlum, cœlum. Induit nimirum amans qualitatem amati. Hæc de Petri erga Chriſtum amore dixiſſe ſufficiat; jam ad S. Paulum orationem convertamus. Si juxta interpretationem S. Hieronymi Paulus idem eſt, quod admirabilis, eſt profectò admirabilis hic Domini Eſu amator. Sapientum axioma eſt: Memo repentè fit optimus. Non ſolet ferè unquam hoc principium fallere; at in Paulo maximéè fefellit. Si quis alius unquam, Paulus certè repen- tè factus eſt optimus. Non ille gradatim in amore, ut in aliis fit, progreſſiimm fecit; ſed repentè ad Charitatis altitudinem pertigit. Violentiſſimum enim perſecutorem Chriſtus in ar- dentiſſimum repenté prædicatorem immutaverat, ut, inquit S. Chryſoſtomus de laudibus S. Pauli hom. 7. Hinc etiam in ter- tium cœlum paulò pòſt transferri meruit, ut non tantum Elia; & Enoch, ſed Adamo ipſo felicior absque controverſia vi- deatur. 2 Raptus iſte in cœlum, in memoriam mihi revocat illud Divi Apoſtoli monitum: Caro, 6y Fanguis regnum Dei non poſidebunt. I. Cor. c. 15. v. 50. quibus verbis tametſi ex com- muni interpretum ſententia ſignificare voluerit, in cœlo non futurum corpus animale ac terrenum, quod cibo & potu ad ſui conſervationem indigeat; nec ibi operationes hominis ani- males præſentare voluit, quâ navis Eccleſiæ firmarctur, ut nec in- 4 1. ſceberur, ili Clare nubs codem benn 6,8. Anroninus, ens 3P. , De aaneto ſOanne 6Sbomn 2. in Ciyen Aron Meraphralte Fteta eatenus unn Ue, Wadörrn uüett deephano in or Py novem, Niar Mi Lä luche mlii e , dtep S. Paulo multe ebis, uibns (quo nomine, i enk, ſigniffcan i Arcuna Derh I Iheologir An Dei nſonen mneethue agebne ur Palllus in n NmmN.c 12,5 Ailhontini ririn Apinr ſecreti o 4 uten Pekore, ileo, a uen eigle , m Eenlr NAhets lp Dpine Me, ſummtmn, nmplhelunenana, Nclkifir im rohni Miu tenet Nitbilehe Yonin Ei ſenoſenn ifinn Gon fen;n in buu, Nonn Nrinznetde. l N, Chnigisanindnn uinen iſfunt muntavat imut hom Hemmik- etuit,utn unmnli N nr unſtii. orum niirſdat in ſtanhn Di s ttuumetien ur Mhent, in hn Gniann, vni, Concio Ruſtica. 611 — — males futuras; altiore tamen ſenſu verba illa ſignificare poſ- ſunt, hominem quamdiu in mortali carne verſactur „divinam eſſentiam quæque cœleſtis regni ſunt, non videre. Pauciſſimi tamen excipiuntur. Beatiſſimam Virginem ex eo momento, quo Filium Dei concepit, vidiſſe Deum, ur dignitas maternitatis, ad quam ſubvehebatur, illi clarè innoteſceret; item nonnullis aliis oc- caſionibus eodem beneficio eſſe honeſtatam, ſenſere dudum Gerſon, S. Antoninus, Caſalius, aliique, quos Suarez citar cis aſſentiens 3. p. diſp. 19, ſect. 4. concluſ. 1. De Sancto Joanne Evangeliſta idem jam olim ſenſit Ori- genes hom. 2. in diverſ. ideoque ipſum vocavit Dei vidum. Et Simon Mertaphraſtes ait: eum vidiſſe Dei eſſentiam quando Myſteria eatenus nunquam cognita, de æterna verbi genera- tione, mandavit literis. S. Stephano in procinctu ad certamen obtigiſſe claram Dei viſionem, nonnulli collegerunt ex verbis Lucæ: Vidit gloriam Dei. Icà Eucherius, Nyſſenus, Hilarius, Arelatenſis in homiliis de S. Stephano, & S. Auguſtiuus ſerm. 96. & 99. de diverſis. De S. Paulo multò plures idem aſleruerunt, adducti illis ejus verbis, quibus profitetur, ſe raptum eſſe in Paradi- ſum: (quo nomine, ut ex Chriſti oraculo ad latronem Luc. 23. habetur, ſignificatur conditio viſionis intuitivæ Dei.) Et audiviſſe arcana verba, quæ non licet homini logui. Hoc eſt juxta Theologiæ Angelum 22. quæſt. 175. art. 3. quæ per- tinent ad Dei viſionem; ideoque non perſpiciuntur per ſpecies bumanas, atque adeò neque humanis vocibus explicari poſſunt. Vidit igitur Paulus in rapru eſſentiam Dei. Quod præterS. Auguſtinum 112. C. 12. & I. 12. de Geneſi ad lit. c. 27. etiam alii H. 8. De raptu S. Pauli- magnæ authoritatis viri, ut S. Bonav. S. Antoninus &c. ſentiunt. Hauſerit igitur ſecreta coœleſtia Thomas in latere IEſu, Joan- nes in ejusdem pectore, Petrus in ſinu æterni Patris; S. Paulus ea hauſit in eo, ad quem raptus eſt, Paradiſo, Hhh h 2z Huic §. 9. S. Paule Chriſtus cor ſerva⸗ vit. In Feſto §S. Petri & Pauli Apoſtolorum. Huic Paradiſo usque, & usque anirnus ejus inhæſit, & ani- mo Paradiſus. Hunc quodammodò ſecum portavit, quocun- que deindé perrexit. In hoc Paradiſo Paulus ab ipſo Deo Doctor promotus eſt, ut habet Hugo Cardinalis, & 8. Vincen- tius, & privilegium accepit etiam poſt mortem prædicandi, quod non legitur de ullo Sanctorum alio, ut idem S. Vincen- tius in feſto ommemorarionis S. Pauli. Et Eccleſia eum tan- quam Doctorem invocat: Egregie Doctor Paule mores in- ſtrue, &c. O qualis! O quantus! quam inauditus Doctor! cui par nullus unquam viſus eſt, vel auditus eſt! Doctor non tantum hominum, ſed etiam Angelorum. Mihi, ait ipſe ad Epheſios c. 3. v. 8. & c. data eſt gratia hæc, in gentibus e Vange- lizare in veſtigabiles di vitias Chriſti, &c. ut innoteſcat princi- patibus & poleſtatibus in cœleſtibus per Eccleſiam multiformis Sapientia Dei. Nunquid, & Angelos, & Archangelos, Prin- cipatusque & poteſtates illuminas? quærit Chryſoſtomus hom. 7. ad Eph. & reſpondentem inducit: Utique non Doctor tan- tum Angelorum, ſed &o Judex. Weſcitis, quoniam Angelos judicabimus? 1. Corinth. c. 6. v. 3. Quod ſol ergò aſtris eſt, hoc Paulus eſt hominibus, imò & cœleſtibus Spiritibus, ut aſſe- rit aurei oris orator hom. 8. Chriſtus in cruce cum omnia ſua, noſtra eſſe voluiſſet, ſe- metipſum denique totum nobis obrulit. Quod S8. Bernard. ſerm.. p. I. his ferè verbis memorar: Cum omnia nobis dona- 612 verit, finaliter in cruce expanſis hrachiis nobis obtulit ſemet- ipſum. Ex hoc opulentiſſimo theſauro ceſſére, pedes Magdale- næ, ſinus ounni, vulnera Thomæ, cla ves Petro, umbræ la- troni, alia aliis. Eccuinam largiſſimus Dominus cor ſuum donàſſe putatis? Servavit illud ad tempus; ac dein donavit Paulo, fecitque ut Paulus fieret totus amor. Nec malè 8. Pe- trus Damiani eum vocat, cor amoris. Theodoretus apud Su- rium ait: Fuit cor Chriſti, cor Pauli. Hic de ſe: ipſe ad Gala- tas c. 2. v. 20. ait: Vivo, jum non ego: vivit werò in me Chri- ſtus. Quibus verbis dicere voluit, ut vult Paulus de Palat. in cap. * ltbotone grat zfuerit Pberalſtimn grbublhiention Gbrstanquacn iner e tamen in und 41 cmi Abel; contem cenni liucis; ſacb unnluetuine, Phine Ar Eublelfaeline; 1Ii. Dfwiſones enin nl. de Sblaucibus lgens Juwuroc or ulo, cun gonto cunn Eipenu irifec erccluille al ieiu kpitolis appere 1 Ocui erat mel in ilus. 1.C01. 2.2, r ruſfrum. trore inſimipit, Slalsindſcitulo⸗ 1etitabeepi⸗ min Vinculis, guot tilts ampliis am nefii adorator, pe lmundos adduce Winandum. Nem RD emm Aqlinde uienſto ictume menllri ſnchamn in luluagroletin bul Agfln — Concio Ruſtica. gue ummeii — — — — .- wdeſn d Cap. 5. Matthæi: quia Chriſti accepi Deitatem, jam cor & vita Prdikn Chriſti ſum, imò & quidam etiam Chriſtus ſum, vivens Chriſti ten i.. S n Nnn iſn In diſtributione gratiarum, quamvis in omnes Sanctos pro- dnmihti nle fuſus fuerit liberaliſſimus Deus, obſervatus tamen eſt ab inge- dul 5 Nan nioſioribus, & ſapientioribus ità eas diſtribuiſſe, ut licèt omnibus ei amn virtutibus, tanquam inter ſe concatenatis, præditi eſſent omnes; e Hühy laemn,. uisque tamen in una aliqua excelleret. Excelluit profectò in- : umn indnu Min nocentià Abel; contemplatione Henoch; fide Abrahamus; rlatiuctihinn uobedientiâ Iſaacus; Jacob prudentia, Joſeph caſtimoniâ; Moy- Eelmn e . ſes manſuetudine, Phinees zelo, Joſua fiduciàâ, Samſon forti- 6 1 ike ulim nnn tudine, Samuel fidelitare; David miſericordiâà; Jobus patientià, r u un alüi aliä. Diviſiones enim gratiarum ſunt. At de Paulo Chryſ. er altim mlfeʒs hom. I. de ejus laudibus non dubitat dicere, hæc omnia ſimul Ao N Mnnsbir. colligens (Virtutum ornamenta:) Paulus habet cum tanto cu- Auurlondin mulo, cum quanto cumulo, nullus eorum, bonum, quo excelle- Cinen rvso bat, implevit. . ðU 4 ſitt, gnim Ael⸗ 2 Mirificè excelluiſſe amore erga JEſum ſole clariùs vel ex Anaet 6, Wdelrtef lr ſolis ejus Epiſtolis apparet. JEſum ſcribere erat ei voluptas; Leultin DübsNidr. 1Karvokrreleſonite⸗ Cbeul. Ced nn t: (Mmontiu Nein rlrxki,nnitil/1 r, 4 elnukimn A 4 v Doiwarin P ecum loqui erat mel in ore: eum vel ſolùm cogitare, cordis erat jubilus. 1. Cor. 2. 2. nihil vult ſcire, niſi q Ejum Chriſtum, O& bunc crucifixum. Si furore inſanivit, quandò Act. 9. v. 1. &c. Spirans mina- rum &y cædis in diſcipulos Domini, acceſſit ad Principem Sacer- dotum, &y petiit ab eo epiſtolas in Damaſcum ad snagogas, ad- dudturus in vinculis, quotquot in veniſſet adoratores, / Eſu cru- ciſixi, millies ampliuùs amore ſancto inſanivit, quandè ipſe fa- ctus crucifixi adorator, per undas ac terras volavit, vel mille, ſi poſſet mundos adducturus ad crucifixum ſecum adoran- dum, & amandum. Nemo offendatur, quòd Paulum amore inſaniiſſe dicam. A quindecim & ampliùs ſeculis, à magnoAreo- pagita S. Dionyſio dictum eſt, amorem vi vere ewceſſibus, quem D. Bonaventura ſanctam inſaniam vocat. Ipſe Paulus agnoſcit in amore ſuo quandam inſaniam. Hic Hhhhz erim 614 In Feſto S. Petri & Pauli Apoſtolorum. enim 2. Cor. C. II. v. 21. loquitur. In quo quis audet (in inſipien- tia dico) audeo & ego. Hoc eſt: Stultè loquor: nil refert: quidquid aggredi potueêre ali, eo animo ſum, ut æquè aggre- di auſim. Quis unquam locutus confidentiùs? & ſi Sancto- rum actiones ſtultæ cenſentur, an non hæc una illa, omnes complexa erit coràm hominibus omnium ſtultiſſima, at coram Deo fſapientiſſima? vellesne ergò Paule cum Abrahamo per- ſonæ tibi chariſſimæ, ut Iſaac Patri ſuo fuit, caput amputare? vel ſubire, quidquid unquam tormentorum ſancti Martyres ſubie- re? velles excoriari, lapidibus obrui, torreri, in rotam agi & crucem, & c. D. Bonamentura optabat tot crudeliſſimas mortes oppetere, uot animæ hadtenus conditæ ſunt, ut omnium ſaluti cautum cſſet; Etiamne & tu, Paule, idem velles? Imê verò, ait Paulus, non iſta tantum omnia, ſed, ſi liceat, etiam majo-⸗ ra. Deſipere, ſi cui videor, id meus in JEſum amor facit. Divus Auguſtinus dum ſerm. 17. de verbis Apoſtol. Dei amantem deſcribit, pulcherrimè Paulum deſcribit. Sic de illo: Amat, ardet, fervet: calcat omnia, quæ delectant, &; tranſit: Venit ad aſpera, horrentia, truculenta, minantia, calcat, fran- git, & tranſu; amare! 6 ire !6 ſibi perire! 6ad Deum perve- nire! ſubdit illicò, quod Dominus ait: qui amat animam ſuam, perdet eam, & qui perdiderit animam ſuam propter me, inve- niet illam. Tandem ſubjungit S. Doctor, etiam ipſe ferven- tiſſimus amnator: Sic amandus eſt Amator inwiſibilis pulehri. tudinis. Addo ego: Sic amandus eſt Eſus crucifixus: ſic ama- vit Paulus. Quandeè is lucrifacturus Domino ſuo animas, non tantum populoſas adiit urbes, ut Corinthum, Theſſalonicam, Athe- nas, Epheſum &c. ſed totas tranſiüit regiones, Syriam, Cili⸗ ciam, Cyprum, Pamphiliam, Phrygiam, Macedoniam, Bi- thyniam, Samochraciam, aliasque complures Provincias, quot! quamque duri labores ſubeundi erant! Quam mul- ta occurrebant dura, aſpera, horrida! Calcavit fregit, tran⸗ ſivit omnia amore flammeus Apoſtolus. Nihil tarn dururn ſi ve mel! ſi oi Ateri ſi anorib ſi ,in omnes (Mit. Pretofflind ar 4, boc pun a⸗ es & Finenln,non nKlonma, gue 2K ntdenont, 1NO Eünknnd. Moln procipin ni l,⸗ Denunthi None Micomiattica. 1Agt norbos, I, Art. 19.V. 12. Bñ ejus ſudaria, Ppiritus nen Im 9 Chrſoſtom er mortuot, mlndit, (neque liz inſirmatur Gtio non uror⸗ lieralftceriz ni UnCor. 013.0: 4 NiNimnus, & 0 nc, qur Chrift G.N GNto, 6 an, eſtcorde „ Mlnndgt —R 1 Dlndansin; en,mi iwn utrliſrum eſun amnin it ien els, ng ent ſ lcen einn mo in Wum morbn, ,ce ebi hein D lumckinbi ceii⸗ lelitn, n. t nunit tlens ftor. endhuenzrn. Lit,gl tnutinmn in unuun lyer ronm Dochor eun efnnt Auur inifriifte: õ Goto AinsAAnH Con, Itehnen, Atr⸗ ir iins; Finn, rinn Yrtdonamd,b e ampe ioſlat ennt! Quumn Ande Qun Clent, rgln e. Wu amdn, / „ Concio Ruſtica! 6 15 ſi vel ferro duritie concertet, quod non ſubigat amoris ignis. Quo igne, verba ſunt S. Auguſtini lib. I. de moribus Eccleſc. 22 cum Je anima rapit in Deum, ſuper omnem Carnificinam libera &y admiranda volitabit pennis pulcherrimis & integerrimis, ui- bus ad Dei complexus amor caſtus innititur. &ye. . Sufficirne autem DEUM, & crucifixum amanti ſi §F. 115 L Paulo certè non ſuffieit. cellen- ipſe amer? ſi cui alteri id ſufficit. Omnes ſui amoris ſocios habere ardet: omnibus omnia fa- ctus, ut omnes Chriſto lucrifaciat. Inſatiabilis eſt cjus amor. Chriſtum. A quo pretioſiſſimo animarum lucro nihil omninè inveniri poteſt, quod ipſum detineat, non labores decumani, non carceres & vincula, non itinera graviſſima, non pericula ma- xima & plurima, quæ ipſe 2. Cor. II. prolixe memorat, non virgæ & lapidationes, non fames aut ſitis. Imò mille mor- tes non detineant. Multa prodigia patravit Paulus: Veſtimentis Juis morbos propulit: Hæmones fſuga vit. Ità S. Chryſoſtomus in hujus Feſti oratione Encomiaſtica. Mortuos ſuſcitavit, &z vel ſolda umbra abegit morbos, ut idem alibi refert. Tam prodigio- ſus erat, Art. 19. V. 12. ut etiam ſuper languidos deferrentur à corpore ejus ſudaria, & ſemicinctia: & recedebant ab eis lan- guores, & Spiritus nequam egrediebantur. At enim, loquor jam cum S8. Chryſoſtomo, Paulum propteren admiramur, non propter mortuos, quos ſufcitavit, neque propter leproſos, ꝗquos mundavit, (neque propter alia miracula.) Sed quoniam Gicebat: quis infirmatur, & ego non infirmor? quis ſeandali- datur, &y; ego non uror? 2. Cor. II. V. 29. nam etſi decies mille ſiona ad hæc adjeceris, nihil dices, quod ei poſſit conferri. ità 8. Doctor in 1. Cor. C. 13. oratione. 32. Idem maximus, & optimus Paulinæ charitatis æſtimator, memoratis, quæ Chriſtus pro ſalute noſtra tuliſſet, hom. 34. in Genes. ait: omnia mente hæc recogitans beatus Paulus, fer- Tidus Chriſti amator, & quaſi alatus in univerſo orbe di- Nurrens in corpore, incorporea facere ſtudens, en Aat teen . Daritas 616 In Feſto Sv. Petri & Pauli Apoſtolorum. Charitas Dei urget nos. 2. Cor. 5. Ad quid urger? ad animas IEſu meo crucifixo adducendas. Actor. 20. v. 22. ajebat ſuis: quæ in ea ventura ſint mihi ignorans: niſi quòd spiritus Sanctus per omnes civitates mihi proteſtatur, dicens: quoniam vincula, & tribulationes Jeroſo- Iymis me manent, v. 23. hic quærit Chryſoſtomus hom. 5. de patientia ob: Quid igitur abis in vineula, ſi ſe tribulationes manent? Ob id ipſum (ait) ut pro Chriſto vinciar, ut pro Chriſto moriar: non enim ſolùm alligari, ſed etiam mori pa- ratus ſum pro nomine JEſu Chriſti. Loquitur hic Paulus quaſi immemor eorum, quorum unicè quærebat ſalutem. Quam quidem quantoperè ſitierat, alibi ſæpiùs declarat. Unicum addo, quo etiam finio, quod ſæpiùs memoratus Chryſoſtomus meritò ſuſpicit: Ad Romanos ſcribens cap. 9. v. 3. ajebat: Optabam ego ipſe Anathema eſſe à Chriſto pro fratri- bus meis &c. Quàm hoc ſit magnum, quis ſatis capit? Moy- ſes cùm poſſet eſſe in aula regia, juxta opinionem mundi feli- ciſſimus, maluit cum ſuis eſſe miſer. Multi alii, relictis bo- nis ſuis, elegerunt eſſe miſeri cum ſibi charis. Multum ſanè hoc eſt, ſed, ut ait S. Doctor in Epiſt. ad Corinth. orat. 25. affert tamen aliquam conſolationem habere ſocios rerum ad- verſarum, ſe autem velle ſolum eſſe in rebus moleſtis, & aſpe- ris, ut alii fruantur rebus jucundis &y ſecundis, id eſt ingen- tis Pauli Spiritus. Addo: à cervicoſis Judæis quotidiè mil- le premebatur afflictionibus; & tamen pro ipſorum ſalute Anathema eſſe volebat, hoc eſt, ut ibidem idem Sanctus ait, à futura gloria excidere. Quid eſt, obſecro, ſanctè amare, amare Eſum, & propter Eſum amare proximum, ſi hoc non eſt ſummè amare? Habemus ſié amantium duo inæſtima- bilia exempla, alterum in Petro, alterum in Paulo, reſtat ut urrumque pro viribus imitari ſtudeamus. . Optima Sanctorum laus eſt, imitatio morum. Con- winemn citi Mꝗmeni, u⸗ md, U, i re bltos, Adie r NeN gera,Ahond Mn, in Mniate foni ae abe, i, ſienu eur Zienmiaci Aürute, quaquan Urr Ceſiderat tri 400. Petrum 8 1tiumplunres, 1Wrexis, ut Rom m, N quoad ap utſtum ſolentie Emicui non pori Krophxa, 8 glo (cdant griumpl Inhomulidum Win rno, l00 kplltum Ron tmns omani, n. ndlifälnin huk . 4A I. N D hin — gnentun rit rn lim 4 aliintri fenilin Do Cmibnu unn n Airhl tummonne i lohuur ii Hue Pguerbar ällen. E Enib Culnit Nloc Lil WMenoran Kanmts ſrten ng, enn eeCnſrpnſten mn, uiglr ni N npinonen mnndtd . li di, telcns be us Ilun hnhireumri en iine ſns ennt ſunmunnifio⸗ 1/Gfenii 1 ſin icols otzin goilin tumen w nm biln n nin At,olen Af Aur muninmitiet eammmin 4 Ueſtn wArmlld ühsindn, niniommm 6 2 (0) SE⸗ . 6177 Seses esser ee8es Be er A e,8 Ser Bege⸗ Beger B83 Concio Civica. 88. Apoſtolorum triumphi. Beatus es. Matth. 16. Wee= Am proprium humanæ naturæ ſapientiſſimi qui- que homines gloriæ ſtimulum tenuerunt, ut ho- Nruerit, quâàm ſine eo vel poſſe eſſe dixerint. Quin imò, ut, licet piguerit gloria & honore digna ex- ercere multos, audire tamen ex omnibus tædeat nullum, ma- ximè ſi gloria, ſi honor, ſi triumphus, non in brevitate tem- pori, in vanitate floribus, in virore foliis, verùm in pulchri- tudine cœlo, in ſplendore Sanctis, in longitudine ipſi corre- ſpondeant æternitati. Tales porròô, ſi quisquam fœcundiſ- ſima virtute, quaquaverſum altiſſimas gloriæ radices agen- te audire deſiderat triumphos, medios inter honorum par- tus ad DD. Petrum & Paulum aures, mentemque advertat velim triumphantes. Enim verò ſi Auguſtino ſurrexit eò usque orexis, ut Romanam Urbem coram videret trium- phantem, & quoad apparatum magnificam, numerum co- pioſam, faſtum ſplendidam, proceſſum honorificam, trophæa inſignem: cui non potiùs exſurgat orexis intuendi ſacræ vir- tutis & trophæa, & gloriam, & honorem longè excellentio- rem. Cedant triumphi veteres, cedant poſthumo pridem tempore Romulidum triumphi non perennaturi in cœlo, ſed perituri in cœno, locoque paluſtri, in quo non vanè mor- tuum, & ſepultum Romulum meminerunt quamplures. Ce- dant Heroẽs Romani, non tam hoſtium victores, quàm ina- nis gloriæ mancipia! accedant invictiſſimi virtutis Aſſeclæ non tam belli fulmina, quàm Chriſtiani Scipiones, major & Iii i minor Homines . —— 2 . . ⸗ gloriæ cu⸗ minem citius negârint eum, qui hoc ſtimulo ca- pidi. 618 In Feſto sS. Petri & Pauli Apoſtolorum minor triumphaturi 88. videlicet Petrus & Paulus. Sed quid hæc duô belli fulmina ego ſtrepera propulſare campana, he- roum ſidera ſoles lucidiſſimos vanis imò fatuis illuſtrare igni- bus, quid levi dictione tam grandem Majeſtatem enuntiare, tantos triumphos tam imbecilli lingua deprædicare conten- do! cum & eorum me prohibeat dignitas, & mea diſſua- deat imbecillitas, & ſapientis deterreat effatum: publica vir- tus publica eximiorum heroum facinora privatis laudibus vétuſtantur potiùs, quàm venuſtantur. Quæ ſingula, ſi pen- ſiculatiùs trutinarem, dubio procul tacerem tutiùs omnia, quàm vel communiſſimum dicerem triumphos veſtros glorio- ſi Principes terræ. At quid in hoc Rhetorico mari fluctuo diu- tius, cum gratiſfima Pharos feliciſſimo ſanè omine adſit ob- via dictioni meæ gratiæ Favonio auxiliatura: Dicturus enim ſum de patronis cliens, membrum de capite, diſcipulus de Magiſtro, rarò diſcipulus, niſi ingratus cuculus, malè de Magi- ſtro, rariùs eliens, niſi protervus iniquè de patrono, rarifſſi- mè imò nunquam membrum de capite perorat ineptè: ſe- poſito proindè metu veſtros decantaturus triumphos Athle- tæ glorioſi è profundiſſimo virtutum Oceano cœleſte impri- mis requiro ſubſidium, patroni colendiſſimi, manum opitu- latricem Magiſtri Reverendiſſimi, vires ad dicendum à capite influentes; at neque vos expaſſis jam velis orationis bene- volentiæ veſtræ Zephyros deeſſe patiamini AA. ſed aſpira- tè leniter, ut portum bonæque ſpei promontorium attingam ſuaviter. F. 2 Arlr ecce! dum noſtrorum heroum, hoc eſt ſummorum ber. Eccleſiæ Principum, criumphos meditor, & undeè initium ſu- aquas Wmam hæreo ſolicitus, & ubi deſinam anxius pendeo animi, trzumphat. neſcio, quo omine medios inter procelloſi maris fluctus tum jactari, tum impeti conſpicio Petrum, heu me! quàm vereor, ne hic non modèò grande detrimentum, fed graviſſimum gloriæ ſuæ patiatur naufragium; quid non promius, quid fa- cilius, quid congruentius? quàm ut vilis olim piſcator Nym- pharum 4 iner zpuid erni tliump 6un likeic 4 nim ſoltro cor. 6 mianne Uencht opmiſtint, non ſeamorphofi in . ati ignoro, lunn⸗ utstarN vipenu tum Maronis hue 1ſentu ſet. Den 11: Ard, Me n micamm ſahii ilente Naint : Wr oreln excute, pone herar i ali M e mns polat aurum Nds mentem Ionpe Saur; deſine in ttine expayelcere men caye, ne fl⸗ IIequaquam glor Emiumphos? rett oeantis Magiſtri miper aguas lar Wllrus amnbulans im negatum iri h htteni explicr 2 ihes ſacri ſie id? uln opu duum Nautrago⸗ n ecnig horumn l barbars cenrn D liri n ms muihn nrur (e müin l Aepen MinoN Ptnumpuyrtegan nin muifochoch o ſne onine aclit o lunn Demuenin in, Rinde 1scellwpmm cellg⸗ ee Mno, nii e tort irbte: ſ⸗ NNa Cu atl⸗ DeNNRiN Cendii, wmmn⸗ eA dondhmicat iun resanitia. etarin A la in omonofinnanie Cum beeek ſumm Cror, Xude ibinum An nis xenho eelal mns ACns bene⸗/ ime zun, A li⸗ Cron vonlgne ongltan Concio Ci vica. 4 619 pharum cryſtallina inter pergama, ſquammeos mutosque pi- ſcium inter greges aliquam virtuti ſuæ labem aſpergat, ita- que ſperati triumphi imminuat ſplendorem. Perbellèe non novi, quàm ſit periculoſæ plerumque aleæ certare cum undis, novi, quàm ſiniſtro complures fortunæ fato aquea iſthac cum Nephani æque blandis Nymphis, ac fallacibus Sirenibus præ- lia commiſerint, novi quendam è& Nymphariis lugubri ſa- nè Metamorphoſi in Icarias tranſiiſſe aquas, neque Poëtæ Propertii ignoro, ſunt Agamemnonias teſtantia littora curas, quæ notat Arg) vi pœna minantis aguæ Nec me latet, tum Juve- nalis, tum Maronis: hucusque multum conſitus Hylas urnam- que ſecutus ſilet. Denique nec verſus ille Lucretii memet fugit: Saxa, pares formas verborum ex ordine reddunt, littorei clamant ſcopuli, dant marmore rivi vocem, quæ ſi- ne mente datur: verùm, anime! nimiùm meticuloſe, ti- morem excute, pone metum, deſine Victoriæ palmam de- ſperare in aquis. Non enim ad auriferas Achæi ITyranni aquas Petrus depoſcit aurum, ſed ſymbola imminentium prælio- rum ad mentem Imperatoris Chriſti orbe toto decurrendi auſpicatur; deſine in aquam excandeſcere, præceps ani- me! deſine expaveſcere, vecors mens, licet procellæ fluctuent, tu tamen cave, ne fluctues; quidnam. Anne arbitraris, Pe- trum nequaquam glorioſiſſimos ex mollibus undis referre poſſe triumphos? retulit, quin imò inter undarum vortices voce vocantis Magiſtri in vicem ſcuti protectus, pontis loco ſicciſſimis per aquas plantis, ceu ſuper ſolida terræ fulcra, con- ſiſtens, tutus ambulans, ſecurè triumphavit. Neque dicti à quopiam negatum iri fidem ſuſpicor, cui vel unicus hic la- tentis myſterii explicata luce radius illuxerit. Quidnam, aquæ multæ ? ipsâ ſacràâà ſic atteſtante paginâà indicant ? imò non ſunt aliud ? quâm populi multi ? cum quibus velut in me- dio fluctuum naufragorum conſtanti Marte erat decertan- dum, ingenia horum ad docilitatem flectenda, ferocia do- manda, barbaries cicuranda, mentes ad magna virtutis opera lii i 2 com⸗- H. 3. S. Petri triumphus in populo. 1 H. 4 0. § Petri ge- neroſitas. In Feſto SS. Petri & Pauli Apoſtolorum. componendæ, ſcuta infidelitatis retundenda, vectes, obices- que ferreis duriores perfringendi, imperus idolorum non mo- 620 dò peltis Amazoniis, ſed Æ] gide plusquàm Palladia coërcendi, ſemitæ nimirum illius in aquis multis, hoc eſt, populis mul- tis, ſemitæ inquam, quas immmenſo à ESU flammis corde ad incinerandos populorum inſanos errores, ad erigenda veræ fi- dei trophæa, alatis veluti pedibus decurrere oportebat. Et quidni greſſum divino accenſu ſpiritu moveat ocyùs? qui tribus verbis vix auditis: Venite poſt me. Relidis retibus con- tinuoò ſecutus eſt, dum velociùs ipſis ad Orpheam ſalientibus chordam ſaxis. Sed quò? ad arma provocat JESUS, prælio- rum fulmine pectus ferit; non veni pacem mittere, ſed gla- dium, mox pius furor excitat animos, inflammat corda, ſuc- cendit ſanguinem, atque ut ad fulminatrices ſacratioris Mar- tis minas nullo terrendus vulnerum aut ſternendus mortis metu præbeat ſpecimen, generoſus Chriſti Miles. Vix audi- to ſub cœnam armorum noviſſe, inclamat haud dubiè prior omnibus ipſe Petrus: Ecce duo gladii hic. Nec mora vix vi- ſa in funeſto illo, non tam olivarum, quàm palmarum, quàm metus triſtitiæ, pavoris & agoniæ feraci horto ſacrilega ma- nus militaris ferocia feralique cataſtrophe, cohorte jamjam in dulciſſimum JESUM cæco impetu irruente, maſculo præ- occupatus fervore, triumphi memor intonat Martium illud: Domint, ſi percutimus in gladio ? & protinùs indignitate rei motus Zelo vindicandi Dominum ſervus, Magiſtrum Dilſci- pulus præditus non expectato claſſico, galeis, clypeisque nu- dus, medios irrumpit in hoſtes, primumque ſecutus impetum Vibrato demetit ictu dextram fervi ſummi Sacerdotis auri- culam. Jol triumpha ſerve bone & fidelis, viciſti ſervum ne- quam, & infidelem. At quid video; adhuc celebrat triumphum Petrus, quem ampliatus ſuum adjungit Gallus cantum, ſed cantus videbatur eſſe permaturus, ante plenè adhuc partam vickoriam. Ad unius enim Ancillæ vocem exhorruit, pallore ac pavore concuſſus cecidit, ſed mox caſum mngrhti lei = n rn hi flg i ee l luis urbem 1 1PoEretnumn app aogne Mani fide uda inronabat:. lbet Etetnunn. nodo teſtiruitur e⸗ ind ttuti foͤi gloc ne ileri quice 1 0b hoe abat i ta Ebera. Qa Mdorucn inalli, dio isCut: pin ODuc, Cæla gler, eeſiti ſe onr AMadbetri pedes inti victori victo⸗ pedes dico, ni lem illa ea ni &t ga gtectis reddit welltra Petro ti Ginns gforiam, qu ctkeilins elt l0 moralium wichor ie0 glorioſius, P lene perba d hanun cxercirus nini, beatis Wne eor rohninnsg in ichittut, s aOptrmlintin 1ar N N nparn mnimr, ir inummr ote, ii Ninunicaſettors li⸗ n d Nenmendnd nortt 5 Chiki Mles Virand⸗ Nlaumt kas Alii t Meon ir Nünkinmnmclin aiNNNNNr Nlhohbe, nnne nin penn ünen ualn wor mmonat Merimmi K oind iin N Krnu, MMgitunh lco ges cſrigt⸗ imumcteelnunnſe, iCnei Eielint 4 ferlsreſi nnnt kurrerrmimn ungtC aumm⸗ n Uene Au ſocenn Ohenmit u Concio Civica. 621 foœnore, contractamque labem citra moras lacrymis eluit per- quam amaris ; cecidit ex caſu futurus altior, ut robuſtiore pectore, Dei arma animo reſumeret conſtantiore, cum fidei hoſtibus prælia commiſſurus, proſtratoque gentilitio, quo univerſus penè orbis flagrabat fervore triumphaturus, & opi- mis dives ſpoliis urbem urbium divinæ ſpei, Majeſtatis Regiam cœlo ipſo æternùm applaudente ingreſſurus, ſurrexit profe- tο ſacroque Marti fidelior, & in prælia hoſtes vocabat, & ferali tuba intonabat: Caſtra ſequatur Jeſu Chriſti, éui perire non lubet æternum. Jam promptus in arma Miles priſtinæ non modò reſtituitur dignitati, ſed in ſocium JESU elevatur. Quin imèò virtutis fideique propugnaculum conſtituitur, con- tra quod ne inferi quidem ipſi prævalituri ſunt, utque mili- tum ſub hoc labaro militantium dilataretur fortitudo. Ad- dit: tu e&& Petra. Quid Petra? in qua nec telorum impetus, nec globorum impactio, verbo, nihil efficit quidquam. Quid Pe- tra? dico aptius Caput? ſub quo cæterorum triumphi victo- rum, imò Ducum, Cæſarum, ac reliquorum criſtatæ curvan- tur galeæ, nec ſatis ſe curvàâſſe, niſi & triumphos, victorias, quin ſe ipſos ad Petri pedes projeciſſe accedat, tanquam homagium præſtituri victori victorum, triumphatori triumphatorum, & quid ad pedes dico, vel ad umbram dixiſſe ſufficiat, quan- doquidem illa ea vi & efficacia pollet, ut maxima morborum contagia affectis reddita ſanitate pedibus ſubſternat, nec ne- get, quos ultra Petro triumphos, cum vel umbra ejus trium- phet, minus gloriam, qui non tam de corporibus, verùm etiam id, quod difficilius eſt longèque operoſius victoriæ genus, de animis mortalium victor triumphavit, eò quidem felicius, quò oneroſius, eò glorioſius, quò gravius animum vincere, quâm corpus. Ac ne verba dediſſe nuda videar, tamen primordia perſcrutemur exercitus ; poſtquam enim ſummus Impera- tor proſtrato, at quem ſtygem ſulphureos ad ignes ejecto mundi Principe, beatas cœlorum ædes cleſtium Geniorum S. Petri Ze⸗ lus. multitudine comitatus gloriosé aſcendit, pauci admodum ex⸗ Lite= Iii 1. 3 622 65. 6. S. petri fortitudo, In Feſto S§S. Betri & Pauli Apoſtolorum. citerant, qui fub hac militia merentur centuriari; & ne qui- dem pauci illi vexilla Crucis pandere audebunt, ſub timoris umbra pietatem continebant, donec glorioſus Archiſtrategus ſigna Crucifixi protulit, & produxit. Mox undiqué bella, bella horrida, bella traduntur urbes, vincuntur caſtella, hu- miliantur aulæ, evangelizantur omnes, fidem jurant quam- lurimi. Teſtem te interpello ſpectatricem magnalium Dei urbem Solymæam, an non illo ipſiſſimo ſolis, an fervoris di- cam, ortu &veniente Paraclyto, Dux noſter glorioſus ter, de- cies, centum profanos idolorum cultores ad fidem veram produxit, ſacra loquatur pagina. Qui, quando receperunt ſer- monem ejus, baptizati ſunt, & appoſitæ ſunt in die illa animæ circiter tria millia, Act. 7. Ite nunc Genimina viperarum, ite perfida capita, & dicite: ſeducit turbas, vidimus ſubverten- tem gentem noſtram, quod de Magiſtro ejus calumniosè di- xeratis nuper. Ite Phariſæi, erumpite pleno agmine ad prin- cipes judæorum, currite, conſilia collatis judiciis excutite, quod de Petro, qui Jeſum crucifixiſtis, ſtatuendum, Præſidem necis arbitrum interpellate, Herodem Petri Dominum, Ga- lilææ Regem inclamate, ad ipſum Cæſarem, Atlante ſublimio- rem, appellate, vel ſi hec id quidem ſatis eſt, ipſum Regni tar- tarei principem, tenebrarum Regem in nutus veſtros evocate. Petrus medias furiarum inter phalanges neſciens terreri ful- mine, vinci flammis impotens, age, quod lubet, Roma, quod ſuadet invidia, quod ſuggerit furia, inſpirat ipſe furor orco natus, omnes Romulidum Tyrannos & Carnifices adhibe; Stat Petrus petra cautes Marpeſia, quæ ſicut à fluctibus pul- chrior, ab ictibus fortior, à ſuccumbendo glorioſior, ità Pe- trus ubi ſuccumbit, ampliùs triumphat. Hinc hoſte fortior Petrus: feri! feri! inclamat, ut hodiedum dubium, an ad fe- riendum promptior Carnifex, an ad excipiendum furorem Petrus expeditior, ſique locus fatalis hujus Theatri ad pom- pam gloriæ confert aliquid, ne id quidem deſideretur; Ro- Ma hos apparat triumphos, cosque primos, utque naturali PrO?⸗ mghanblonne beli Cenio, Ron mnconſherib gual rmmit Prpur vuben et ingee ter armnorum e n,On AcrOls b An! in guabetn n dangores ggll goroleth ,Nunquarm tuum Ad miolnphunn tun Clli keirrinarkes AANreNN EiN rt pun, merum prfl jor ij eminen. jerſim, Mii Altra de ele fortiorern il ne per en umPhaéton auri nfurens, ſed fir e Cbeſtionem minamn præcele Iol quali fulnin .: Domine, guia ik ſigete obſecro Ainncita vertitur) üryent capeſſit onhit ignes, ne hitaſolaris au dors ires, it bumllir inbere⸗ nlermons mei 1 1 . = Concio Civiea. 62 3 progrediatur ordine, orditur à capite. Romulus omnis æ què one Uniiritiie ac triumphantis Romæ caput & Author, Acrone Ceninenſium uut ſr nn Rege belli devicto, Romam triumphali illuſtraturus pompa, un — quercum conſpexit, quàm mox reſciſſam armis proſtrati Acro- onm älnir dis adornavit, purpurà ſuperbà manum militarem Dux præ- Pedmin en u cecens, urbem eſt ingreſſus. An non Crux AA. qua glorio- eaAlenugnlinm ) llwitein ſus arbiter armorum Jeſu Petrus triumphat, quercus illa ? illa hrafnzaie 1 uluam, non Acronis modi, ſed ſtygii Lavernionis armis cir- 8 dinsalſinn. cumdata ? in qua Petrus plusquam inter Methymnæos tur-= liarneng barum clangores agit triumphos. Triumpha igitur Petre, Nein, NH triumpha glorioſe Athleta, eaque furore gloria, quam Virtus Mrirt,ilin paravit, nunquam tuum ſortitura. Plura me, quò minus di- . z. eGnnufnnn, cam ad triumphum tuum, Pauli, tonantis minæ, fulguran-5.auli pri⸗ nnu, fünibemn tes oculi, fulminantes voces, inſani furores cohibent Quid enim & Meta-. glr üClmikc memorem? meam terram Damaſcenam furori terminum, iræ morphe= Birſen niein ſcopum, metam perſecutioni præfigit, jamque flumine vo-* ls ilti dam lat ocyor in perniciem fruteſcentis adhuc Eecleſiæ, exciſurus . s ſKtatuegcom, Drelen GNcidninum, C WCren Wnee Wdmie genſuschigimerin geni mp then alnge etan nm ge,loclekeu⸗ nn, iherrileim⸗ Mns CMntos i 1,ce larifuti unbent, g0roltn upba Uiraſet odetum hinn n , dawſitimn ni lsuin Them Gen Ceſcann univerſam, niſi aſtra de ſalute curam geſſiſſent ampliorem; fulmineque fortiorem fulminis imperum refregiſſent: Saule! Saule! quid me perſequtris ? Ad quas voces eques incantus, tanquam Phaéton auriga igne correptus, momento ſternitur non jam furens, ſed furore concuſſus jacet ſuſpirans: Quis es Domine! Quæſtionem fulmen excipit, vim habens quoque ipſam animam præcellendi: Ego ſum Jeſus, quem tu perſe- queris. En! quaſi fulmine ictus, animo in obſequia prompto, reponit: Domine, quid me vis facere? & en! vas electionis audit iſte. Videte obſecro, fulminatus Saulus in Paulum fulmi- neum inaudita vertitur Metamorphoſi, Chriſti loricam indui- tur, alia repente capeſſit arma, deſignat prælia, in imis viſce- ribus cCorripit ignes, neque jam in Chriſtum aut Chriſtianos, ſed idola & idololatras audaciæ convertit decora, & animi ſpiri- tum & arboris vires, itaque brevi probatus, ur belli Dux an- teſignanus militiæ juberetur univerſæ Auguſt. Serm. 4. de ſanct. Steph. dicat ſermonis mei compendium: Eliſus eſt lupus, ℳ §F. 8. S. Pauli Zelus & Trium- phus. 624 In Feſio §S. Petri & Pauli Apoſtolorum. us eſt agnus; eliſus eſt perſecutor, erettus eſt Prædicator. Ad- diderim ego: Eliſus eſt Filius perditionis, erectus eſt vas ele- ctionis; eliſus eſt Saulus, erectus eſt Paulus. Eliſus eſt victus, erectus eſt victor; eliſus eſt cæſus, erectus eſt triumphator. Triumphos quis neget Paulo exſtare, ne crediderim quidem, dum non deprædicat benignitatem Jeſu in Cathedris, fidem Chriſti commendat in exedris, magnus Doctor gentium Pau- lus, quid putatis, audit à ſuis Auditoribus? Diüi ſimiles facti hominibus, deſcenderunt ad nos. Talem videlicet ſe præbuit militem & heroëm in Caſtris Chriſti, ut non jam ampliùs hu- mani, ſed divini honores deferrentur, non terreni, ſed cœle- ſtes offerrentur triumphi. Verùm eliſit arrogantiam humili- tas, quæ Deum Zelotem gloriæ ſuæ meminit eſſe per Eſaiam denuntiantem: Gloriam meam altari non dabo. Undè Pau- lus conſciſſis tunicis percurrit, exclamans : Martales ſumus, eratque vox iſta verè triumphalis, quâà ſe mortalem profite- batur, obſequiis divinis immori paratum. Hinc quaſi divino percitus œſtro, indè charitatis amorisque actus impulſu jam Cyprum, jam Corinthum petit, jam urbes & nationes varias, ac populos fidei ſuppetias laturus, inviſit, auſuque heroico ſternit impietatem, concutit idola, in caſtra & ſub labarum Chriſti Jeſu copias adducit non ſpernendas, ubi pro vero Nu- mine non tam perorat, quàm fulminat. Memini ego Matres, aliquandò petentibus campos Martios filiis, altè illud ingemi- nàſſe, imò clypeis inſeulpſiſſe: aut in hoc, aut cum hoc, aut nati victores redite, aut mortui in armis feramini. Idem Pauli ſuus ſuadere fervor, inſpirare Zelus videtur; nam verè dimi- cavit fortiter, pugnavit ſtrenuè, conſeruit generosè, ut vince- ret communiter, plerumque triumpharet, donec Chriſtiani ſtratagemate uſus, cecidit, ut ſurgeret in Chriſtianis : Sanguis in Martyrem ſemen eſt Chriſtianorum, & granum in terram projectum, ſi non fuerit mortuum ipſum ſolum maner, mor- tuus quandò ut viveret, victus ut triumpharet, quandò glo- rioſo auſu pompam triumphalem ſibi adornaturus cervicem Hullusdcolo. nalknntdn nleiccun. P, zDe,ecreqolbi „icanifor gori ni cohortes uri 2 Algiſto ſ1 l sApparanittfiump iei, krarerio ub, cli Feriret cophe 6 Apoftolsero inonmodotertac hlirinrgoriol te iumhkältinisi OKiunds Red Demscnimaffhruscru ekiAun Immis i, co nge exe uuwente, in irnd 1gloriose veſtros Menim non inin ulcigness Pen atla; quicni Ca vlle cum Apoſte tanti coron rgenrumdn ldtmidu NMinigid 4 Ilen ſilci Mili,ueon mannizt nur, MON arenit nelii NMeMninn Hun r menieli oerlii ion tchn Unsn. Qammns: Mowismn iemonlen onin uIm M udidin NTdle Cnsinpuliin WwRnioer i d Mit aünn wonn N, nclnKihibr Cenrldtsltigeontal lniur NMenin, l lrios fisarllun Ir in boe, AtnniM inarmisfunin en U ilenkinmn fert Olleritgeletco cetinnlim Gun K Nennn ur jihlin n uun gunphnet⸗ ſec ſb ormmmnd⸗ Concio Cimica. 625 porrexit incidendam, caput auferendum. En gloria Romana! En votum Zeli dictum! Arma quibus utebatur Paulus, erat gladius verbi Dei, ecce quomodò mortuum caput in enſe proprio fe- ratur, à carnificè gloriosè revera triumphavit à capite Petrus, ſed æque Paulus à collo. Cecini triumphos amborum ſingula- res, tacui cohortes utrique ante omnes dicendos, imprimis; ſi Roma Auguſto ſuo tanta exſtruxit trophæa, exhibuit ho- nores, apparavit triumphos, eò quod mundum propè omnem devieerit, ſtraverit, ſubjugàârit, qui, proh Deum immortalem! non qui veniret trophæa, expediret honores, deceret trium- phos SS. Apoſtolis, Petro & Paulo, exſtruere, exhibere, appara- re! qui non modò terra de integra, de orbe & mundo univerſo triumphàrunt, glorioſi terræ, mundi, cœli Principes, neque ta- men triumphaſſe ſatis videbatur eisdem de omni omninò mun- do, niſi mundus de eo, quod ſupra mundum eſt, triumpharet. Petrus enim affixus cruci, & Paulus Chriſto confixus eſt cruci, atque hi & ſingulares & communes utriusque ſunt triumphi, Romanis in co longè excellentiores, qui non ſolùm ſpectante, ſed plaudente, quin imò applaudente cœlo ſint excepti, neque minus gloriosè veſtros exceptum iri ſubtimeſcite triumphos, AA. Sin enim non iniquè Alexandri Babylonia, ſi juſtè Auguſti Roma, ſi digne SS. Petri & Pauli applauſus triumphales ſpecta- vit Eccleſia; quidni Cœlum quoque veſtros intuebitur? ſi ſuperâſſe cum Apoſtolis præceſſerit; legitimè enim cer- tanti corona, laus, honor, gloria, A ME N. 626 0 S Concio Aulich. Epulum à DEO apparatum. Beatus es Simon Bar- Jona. Matth. 16. gF. 1. lUigd eſt DEUS amantes velut animantes Divos ODucl ſt Lupos, Urfos, Leones, Divas Aſellas, Urſulas, Aquilas, amoris ſui caſſibus irretivit & cepit, ergò: DEUs Venartor eſt. Rerum urmiverſitatem, quam Pythagoras Harmoniam eſſe dixit, pleno ſubindè choro facit perſonare, ergò DEUsS Muſicus eſt. Tetri ſpiritum Tarta- ri continuis infernalis camini flammis cremat ; ergò DEUsS Chymicus eſt. Ille magnum Antonii magni ibrum ſecun- dum artis imperium compegit; ergòô Bibliopoœgus eſt. Vatem illum Thesbiten ardenti reclinem carpento, jugalibus ad ſolis invidiam collucentibus revexit in patriam, ergò Au- riga eſt. Librum vitæ typis Jeſſææ Virginis in Lucem edidit, quem poſteà iniquiſſima Herodis cenſura, graviſſimis lacera- tum calumnmiis, tanquam pravæ Doctrinæ ſementem rejecit; ergò Bibliographus eſt. Ille primam prototypi imaginem in membrana Virginea MARIA depinxit, vividosque colores umbris, cum eam virtute ſuâà obumbraret, cemperavit; ergò Pictor eſt. Jonæ in Tharſum velificanti præparavit Domi- nus piſcem grandem, ergò DEUS Cocus eſt. Et omittam innumera; quorsùm hæc tam numeroſa DEl artium atque opificiorum enumeratio? g. 2. Nimirùm dum hodiè Feſtivitatem duplicis Apoſtoli, & Dagierz id quidem fub ritu duplicis primæ Claſſis celebramus; ego pa- vium ag- riter convivium, & ut ajunt, duplex appono: etenim non igno- Ponitur. ro palatum veſtrum in dapes ferri eò avidiùs, quò mundio- re à manu confectas, præparatasque eiſe cognoveritis: Sci- vote igitur à me vobis proponi epulum, à DEO appararum, Antonii menſis copioſius; Cleopatræ bellariis pretioſius; He- lioga- gii incendio⸗ ſos rerd Audlitor leue ſuaris verb mtarum figutas, ,chelit Dicam umii, iz, Aut ſi pron ivum mariun. un fetſaati congrui ſacnin Nenmn tGrra, WMontintn / halmi leni ilonim Arper in Apem poniut orbis cbum Bar-onal 1 currentem, ſi ii ampliſſiman mchm minor Pal tuin, cui unus na lr Orientalis o Ylidiſſimo ſoli I niperficit, inp⸗ n quiqudiliun WEunit. Irruitbo In eſſit nin nt Aſiam, Winmenla. po unenbles, dnimi D Olnnis human S „ Aule 0 Pporn tn 4. M. hls nante; Unnton nes, Dirs Nn Abunmnileie RKerum uüifetitrenne ewo itint chnoſ 1. lem itinm Tn. nsgemn eo Ml Orü maglhen ſan⸗ end Mloponeck Cem mend, li in umimn crA Vrunainben edidt CNN YANiEet⸗ Dodrm EumeneN imm Noongingtert einnt, intogetnn unbrrenenhernigt õ UsCocsct. Nüan Numems Dllimum ren Ahies 4oin clscechemdz; ppondarinnidt Ne r n Aun,i0t rising / 1 . l Wl Concio Aulica. 627 liogabali deliciis longè ſuavius, Aſveri tabulis magnificentius: Bar- Jonam dico, id eſt: Columbam; ne præproperis judiciis ſcientia prævolate Auditores, repeto; Columbam appono: Sed qualem? DEUs prius à Filio ſuo in cœna lotam, terſam- que; diuturna deindèé graviſſimarum ærumnarum toleran- tia maceravit, ardentiſſimo gloriæ ſuæ Zelo, zeloſiſſimo cha- ritatis aſſavit incendio. Vos verò, Aucditores, in hoc convivio à me, neque ſa- les, neque ſuavia verborum condimenta, neque ordinatas ſententiarum figuras, neque ampullatam magnificè eloquen- tiam expeckate. Dicam ſimpliciter pro raſtris, quàm pro ro- ſtris aptius, aut ſi pro roſtris, certè ſolùm columbinis avium potiùs, quàùm navium. Dicam ſermone, qui mihi circa cu- linam verſanti congruit culinario. Jam in Menſam explicatur lata & variegata, multisque urbium, montium & fluminum effigiebus intertexta Map- pa: non qualem levis quispiam textor jam dextrorsùm, jam §. 3. Apparatus menſæ, ci- bus eſt cu- ſiniſtrorsùm ſtreperè implicat; ſed Mappa Geographica. In lumba. mappam ponitur orbis, ſed orbis terraqueus; in orbem ap- pono cibum Bar- Jonam, filium Columbæ. At qualem ci- bum ? currentem, ſi quis dixerit, minimè aberrabit. Hujus enim viri ampliſſimam charitatem, æſtuantemque animi ar- dorem, cùm minor Palæſtina non caperet; & quomodò ca Reretti e. us. S cut. cibus zur⸗ peret eum, cui unus non ſufficit orbis? effudit ſeſe in latiſſi- H. 4. mas plagæ Orientalis oras, & populum illum, qui quantum- rens cunque lucidiſſimo ſoli eſſet vicinus, ſedebat in tenebris, luce magna ſuperfudit, invaſit nativo torpentem frigore ſepten- trionem, & quâquàâ illuxit ſimul ardentiſſima charitatis incen- dia excitavit. Irruit Pontum, inviſit Ægyptum, adivit Bithy- niam, acceſſit Siciliam, percurrit Galatiam, irrupit Italiam, perluſtravit Aſiam, penetravit Africam ; imperia ampli- tudine immenſa. populos immanitate barbaros, multitudi- ne innumerabiles, animis diſcordes, moribus feros, ſenſu di- ſcrepantes, omnis humanitatis temperamento deſtitutos per- Kkk k 2 cur- H. F⸗ -Vatici- nium de incenſa Roma à Tiberio. H. 6. Neronis tycannis, ſed i'luſa. 628 In Feſto ”S. Petri & Pauli Apoſtolorum. — — — curſitavit. chris, proſtratis idolorum altaribus, æquatis ſolo falſorum Numinum delubris; induxit orthodoxam fidem, adolevit Sacerdotum thura, erexit divino honori baſilicas, vero Nu- mini dicavit aras, defixit glorioſiſſimæ Crucis trophæa, & quà patet tellus ſanctiſſimam chriſtianè vivendi fundavit ra- tionem. Quæ cùm ità ſint, AA. ecquis ex tanta viarum di- menſione Columbæ iſti Cibi currentis nomenclaturam con- gruere inficiabitur? Certè remotiſſimas quasque terras percur- rit, demùmque cum ingenti Quiritium lætitia, non tam in urbem, quàm per ipſas amorum portas in intimos ſinus ani- morum penetravit. Viſa eſt Urbs Phœnicis inſtar ad Bar-Jo- næ ingreſſum reviviſcere, quam viva illa furiarum atque cru- delitatis colonia Tiberius accendit, ut exſtingueret. Sin li- bera mihi conceditur vaticinandi poteſtas, dixero ego: inci- nerationem illam capitis totius orbis, finem deſignâſſe dierum Bacchanalium & inſanientis gentilitatis, auſpicatiſſimum e- rò ſaunctiorum conſecutorum temporum exordium. Exindè enim ſolertiâ ſuâà ac indefeſſo labore id egit, ut novos mores induerint Quirites, veteres proculcârint; nova ſacra admi- ſerint, fana vetita exturbârint; corruerit feliciſſimo Marte ultimus ille nauſeantis naturæ vomitus Simon Magus; cujus unius ruinâ, jacentes Chriſtianorum animos, Pontificumque cathedram erexit Bar-Jona. Cùm ejusmodi Zelus & mores omnium mererentur amores, extremo tamen mundi pro- bro Neroni, nequaquam probabantur; qui dum in imperio ſusquè dequè vertit omnia, etiam Bar-Jonam in trabalem in- famiæ furcam affixit & invertit. Sed erras, crudeliſſime Ty- ranne, erras, trabalis iſta furca, quâà transmittendum ad po- ſteros inſigne dedecus pendentis Bar-Jonæ exiſtimas, eſt ele- vatæ ſuper humanam ambitionem Majeſtatis firmamentum: gloriam indè mercatur, ubi tu ignominiam vendi autumas: honores metit ille & c. ubi tu opprobria ſeri arbitraris HH era- Ubique gentium ejectis gentilium ſuperſtitioni- bus, extinctis poparum acerris, contritis Dæmonum ſimula- ſelgnunn, hali eulum ie ſtiamlu ol pe enos Nanfturs aliowinn inte ins ,jus Ap Sen colorentur. ores, tol iuni 1monſtra depon⸗ . Ircdeceſoreon es otig pel Om lskebrrorum 11 eeltos pend er tol, & uriorn nn Anen. d O parehte colhinn, rtum ſlncs Ve unes in emiem mier kam inſolem⸗ Doeris doceribe erſus, frullu 1; dicam ego Uin terram vertis iumbra Erectus e Vreliqua cor nbiciat eſt nece henum: glinl uups quaͤrn in te ibitatione dign tmram non pe rhenh 4 Wolendam. Di n, udterram, Aum ecibus, ſio biſibenſeline. buuß⸗ Wcin . — 4 R jelis Eenlun d ibuaneman,, eniͦ ſhi thodn ſeen a no homnin er is eo oflimetni nle l iminlini, eedittnf. ensonekdern lnagugrtngm Cniinm nnin, ntn ruy ininoe inz hemchilkranln nnilafnimmanten Mlſingena. Jul⸗ Doreſis, Clero egd ii fencieniledinn Md alciaiimm Fun Gcrdum. Lyindt NNMerW Clarm ,DNANAn , meit ialino nins Sncnlegig en Tun minos orifenm Em eisnoälenAu Atenmo kunen IInd, uur, gicnmi . Nrominctir õ inmumin, rDrenling, elus ummn . A Vniniun Kena n , ſet, Abirand ruſei bin Concio Aulica: 629 ferale lignum, quod fatalem Eceleſiæ Cupreſſum opinaris, ego vel baculum Jacobi cenſeo, Eccleſiæ ex Dei conſilio datum, ut Jacobi æmula, non per unum Jordanem, ſed univerſos mun- di Oceanos tranſitura, revertatur demum cum ingentibus tur- mis ovili Domini inferendis. Vel unam de ejusdem Patriar- chæ virgis, cujus aſpectu degeneres oves adamabilem DEO ſpeciem colorentur. Vel clavam Alcidis, quâ, quot D. Petri ſueceſſores, tot invicti Heroẽs, latè diffuſa per orbem Hære- ſeon monſtra deponant. Vel Mercurii caducéum, quo cum ſuo prædeceſſore Pontifices exvenenent ſerpentes, & tranquil- læ pacis otia per omnes mundi regiones diſſeminent. Vel Moyſis Hebræorum Ducis Virgam, quâà & per obſtantia Ma- ria ad ejectos penè extra naturam populos ſibi viam aperiant Apoſtoli, & duriora cautè mortalium pectora in ſalutares la- erymas eliquent. Vel arcæ Noëticæ tabulam, quà filii cum ſuo parente commune improborum naufragium evadant in portum ſalutis. Vel denique baculum ſeneſcentis mundi, quo labantes in perniciem greſſus fulciat ad ſecuritatem. Sed quid arcani ex tam inſolenti Bar-Jonæ ad ſtipitem affixione eruitis AA? Dicetis, doceri Poëtas novum metri genus, cùm iſte in li- gnò verſis, fractus laboribus, duobus duntaxàt conſtet pe- dibus; dicam ego cum Mathematicis Bar-Jonam eapropter Verſo in terram vertice in ſtipite pendere: quia fuit ſui Ma- giſtri umbra. Erectus enim in monte Calvariæ Chriſtus umbram ſuam, ut reliqua corpora, deorsuùm perpendiculariter inver- ſam projiciat, eſt neceſſe. Dicetis, ideò prono in terram ca- pite ſuſpenſum: quia Eccleſiæ militantis caput erat; quod nul- libi magis, quàm in terra conſiſtere addecebat; dicam ego, illum imitatione digniſſimum mortalibus documentum ex- hibere, terram non pedibus tantùm, verùm etiam capite eſ- ſe proculcandam. Dicetis, erectis in cœlum pedibus patibu- lo affixum, ut, terram, ſuo cruore jam conſecratam, non eſſe terendam pedibus, ſuo ipſe perſuadeat exemplo; dicam ego cum ideò ſuſpenſis hinc migrare pedibus, ne ſtrepitu ſuſcitatæ Kkk k 3 de H. 7. L uſiones de affixio- ne S. Petrie. H. 8. Pro præ- ſenti con- vivio po- tus. S30 In Feſto &S§. Petri & Pauli Apoſtolorum. de ſomno ſponſæ amarà ſuæ migrationis memoriâ mœſtum la- crymarum imbrem cieret. Dicetis, terræ aurem Ppræbere, ut confitentis crimina excipere poſſit commodiùs; os eidem ap- proximare, ut propter admiſſas forſitàn animi noxas pro pœni- tentia terram oſculetur; dicam ego, idcircò, aures terræ applica- re, ut oppreſæ gemitus & querelas audiat diſtinctiùs, apud Deum pro nobis interpellaturus; os demiſsè porrigere, ut illi in modum Vale ultimum dicentis extremum affectũs figat oſcu- lum. Dicetis denique, à tempeſtate Tiphin noſtrum demerſum adhærere ligno naufragum, & pedes ac brachia quaſi natatu- rum extendere; dieam ego, extenſum in crucem protagoni- ſtam, ut omnem impleat amoris menſuram; transactos ferro pedes ,‚ut ab amoris meta non diſcedat 3 ſinuata latè terram ver- sàùs brachia, ut aut palmas ſuas in victoriarum ſuarum monu- mentum Eccleſiæ militanti cedat ad triumphum, aut, ut ovem perditam atque oberrantem obviis excipiat ulnis, aut terram ſuo amplexu Atlantis inſtar ſtringens ſecum cœlum importer. Sed mittamus iſtas ingeniorum velitationes, ne vos inani verbo- rum ſono paſti, adipali Columbæ epulatione defraudemini. Et profectò jejunis vobis recedendum foret, niſi Columbeæ reli- quias avaræ Neronis crudelitati, piæ cujusdam matronæ ſoler- tia ſubduxiſſet, & in urnam, putate in ollam pauperum intuliſ- ſet. Venite igitur, & vos pauperes ad hanc ollam pauperum, ut Columbæ reliquias demiſsè, ore oſculoque etiam delibetis. Tenue ſubmuſſitantis ſibilum hic ſubaudio: vinum non ha- bent, quid cum convivio; in quo liberaliter vina non pluunt? Convivium fine vino eſt corpus ſine anima, anima ſine vita, vi- ta ſine vigore; arbor ſine ramo, ramus ſine medulla, medulla ſi- ne fructu; Cœlum ſine ſole, ſol ſine luce, Lux ſine radio. Sed bono eſtote animo, jam vas vaſtiſſimum per viam Damaſcenam uno equo vchi conſpicio. Si oleo indigetis, yas olei eſt; quod portat oleum effuſum liquidiſſimum Jeſu Nomen coram genti- bus. Si crematum deſideratis, vas aquæ itæ eſt; quod aquam Jalientem in vitam æternam continet. Si demùm vinum expe- . S Catig 4 Ciniel; B nrecipell 4 oefalemoſiün clmi reſlmat: moppetifere i woculs, quamm ſoo uresvinolentiä, 5 Uimlernæ Hyd- ,cbinn deflunnsca roin laſed vi tan non renttelnp rimmb ſt vobis, Gperumn elt Otnbibr rides,Noltes ſn Aed Nopier, enl niiczuiinagro Dn EuMistumumni itn ingentem, a, Uune inviam prof inn terreæ afluctun nklium intelligo Elgerato lapſ, bcrectus. Cecichi ierramfructum t,älapfi ſurrex uinpi, veloltacht klurteyet. Cecicit neſacue deſicerir Wam infequente tluthum efihin Annn Procurathn lutt ſedt una, mthumed Uece ligl, l 6 * Prad glur nlumin Ecen Mogn . NeNlram,anecd en n,inunglisranmt onrunſunum mon iunptumn Moren 8Cepir uns,untr Gleum orlminpan ones ne osimn ferbo⸗ Ariom Ceitnncemini A. Ni. AlOdundetel⸗ e CiWunmerwa. Nrnllngunmin 1eAO hrohanpuhen r oönocreim Eln eſcbaudto: Tindn u Pbencherfinann Nealinmn minaſteſin mnsſnemrcll nell eluce,Unſtenc, mumn mialag⸗ incſgei⸗ olicl nſel Momn nt ue leel; ios 4 Scemumrinm, Concio Aulica. 631 Gatis, vas vini eſt; Botro Cypri & vino germinante Virgines eſt refertum. Igitur adipali illo epulo famem eximite largiter, ge- neroſo hoc falerno fitim reſtinguite liberaliter. At quis libera- liuùs epulari præſumat? Plures enim inter bellaria, quàm bella mortem oppetivére: plures in cadis, quàm vadis periére: plu- res in poculis, quàm ſcopulis vitæ animæque naufragium fecé- re: plures vinolentia, quam violentia exſtinxit: plures vim hy- dria, quàm Lernæ Hydra interemit: plures humores cantharo- rum, quàm defluxus catarrhorum præfocavére. Apageſis! non H. 9. hac mors in olla, ſed vita; non hoc virus in vaſe, ſed falus, hic S: Paulus mentem, non ventrem paſcimus. Jam quod vaſi nomen, & quis denominans ſit vobis, minimè indicandum exiſtimo, quippe compertum eſt omnibus, eum eſſe, qui acceptis Solymæ literis tumidus, conceptis ſuppliciis truculentus, Erebo, quàm Da- maſco propior, ſerenitatem omnem nube lucida involutus amiſit; qui in agro Damaſceno violento cœli fulmine jugali ſuo excuſſus humum planxit. Neque hoc mirùm videri debet, cùm in lapidem ingentem, angularem, & ab ædificantibus reproba- tum, tunc in viam proficiſcenti projectum, offenderit. Ego ve- rò, dum terræ afflictum cerno Paulum, divinæ Providentiæ id eſſe conſilium, intelligo. Cecidit, ſed ut felici hoc & ſæculorum votis deſiderato lapſu, orbis omninò univerſus ſuis confiſteret àcaſibus crectus. Cecidit, ſed velut granum frumenti, quod ca- dens in terram fructum adfert copioſiorem. Cecidit, ſed An- thæus eſt, à lapſu ſurrexit fortior. Cecidit, ſed in campum, ut korem campi, vel olfactu reperiret, in cujus deinceps odorem in- defeſsè curreret. Cecidit, ſed in cœnum, ut cœlum indè æſti- maret, ejusque deſiderium conciperet. Cecidit, ſed in viam, ut à divina eum inſequente gratia facilius comprehenderetur. Ce- cidit, ſed ut oleum effuſum colligeret, & publicis mundi vulneri- bus ſanitatem procuraturus, medico hoe unguento inſtruere- tur. Cecidit, ſed ut unâ, quam ſuſtentâàrat, collaberetur Syna- 3oga, orthodoxam veròô, quam oppreſſum ibat, ſecum erige⸗= Fet Eccleſiam. Taceo, quod D. Petri naviculæ in tempeſtuoſò mu- ex equo- proſtratus, de hoc ani= madver- ſionese §. 8. Ep. 50. ad Pammach. 1 632 In Feſto SS. Petri & Pauli Apoſtolorum. mundi Oceano fluctuanti, cete grandia extremùm minitata fue- rint inceritum, & hinc vas electionis in Balænarum luſum, in na- vis ſalutem fuerit in mare dejiciendum. Præcereo illum in Do- Gorem gentium omnium à Magnifico Univerſitatis totius Recto- re DEO fuiſſe promovendum, ideòque factum, ut ex æquo utrique conſuetudine publicè deponeretur. Surrexit indè pu- blicus orbis Magiſter, & ut cum purpurato Dalmata loquar, electionis vas, tuba Evangelii, rugitus Leonis noſtri, tonitruus entium, flumen eloquentiæ Chriſtianæ. Surrexit uno imbu- tus conſilio, ſed æterno firmatur decreto, aggrediendi ardua, ſuſtinendi difficilia, tentandi inauſa, perrumpendi obſtantia, firmandi fideles, atterendi Judæos, convellendi gentiles, eri- gendi afflictos, reprimendi effrænes „fundandi Eccleſias di- ruendi Synagogas, omnem remotiſſimi orbis regionem ſan- Gtiſſimo Zelo invadendi. Surrexit adamantino ad adverſa pe- ctore, ad incudem magnes, in ſpinis roſa, in nocte ſtella, ſub cadentium nimborum tempeſtate Oceanus; non cemollitur magnes, non ſauciatur roſa, non obſcurantur ſtellæ, nec me- diterraneorum illapſu amnium pelagi ſapor dulcoratur. Sur- rexit melior Hercules, cujus labori nihil indomitum, fortitu- dini nihil laborioſum, conſtantiæ nihil moleſtum, magnitu- dini nihil vaſtum, animo nihil ſublime, virtuti nihil inacceſ- ſum: qui percurrit terras, exhauſit maria, mundum omnem prodigiorum famà adimplevit. Surrexit! Vos interim ſpem concipitis, fore, ut exiguò poſt tempore hoc vaſculum veſtra in menſa ſtare videatis, ex quo ad ſatietatem usque abundè hauriatis. Sed, fallaces ſpes mortalium! quid illud vinum ſperetis? incidit in Neronem; prodigio ſanè ſimillimum foret, ſi vas Biberius Mero, inſatiabilis vini Charybdis, ſineret invio- latum. Imò jam operculum enſe decuſſit, vas aperuit, vi- num Nomen jJeſu ad triplicem capitis ſaltum indè promanans, benè ſperaviſtis! Neroni non ſapuit, vobis reliquit, in vos trans- fuſum. Nunc edite, bibite, & inebriamini, chariſſimi; cibum & potum habetis, nec cæteris caretis apparamentis: cultrum accom- Hum lumtgen tuen m an /fin liperiorvenerit um hyc inferiot, pralk Hiil y Domini mei v Gmemur & ne recinuim pr ili teltatur;4 n kunltaten ſummiunn⸗ t gien D ul Afun Anflenen nülln nie lnellargtoing⸗ urögetcnn ra Senn ril n purpnblnn gitulenunünnin krſtim Amumn r ceneneirlal li, erunpencioht. Meleng gannkye Nes, ndind Necſg tllmi hs rzonen i AhmeHNN th 1 ins wole, inocte ſelgi le Concio Ruſtica. . 633 accommodat Bartholomæus, deartuate; poculum porrigit Joanne s, haurite: Si Cochleari indigetis, illud præbet Jacobus, ſed non aliud, quàm quod vocant, fuſtem. Si Apoſtolos ipſos Jalem terræ eſie memineritis, ſalem deeſſe nequaquam infi- oiabimini. Denique rotum Convivium eſt apparatum, pran- dete. Si quis illud non ſat à mea conditum dictione arguerit, non diffitebor, ſed dicam ſemper: verùm eſt, dixi ad nauſeam. Pesez Sr e e, ger. S6 teger O 259 * eger- In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. Conceio Ruſtica. Humiles exaltantur. Exurgens autem AMaria in diebus illiz abiit in mon- tana cum feſtinatione. Luc. I. v. 39. GOkennus, ℳ enoli oraur ſele, e n⸗ Crpumthemmn ⸗ Watimdnrrnri e rinl wockun mngin Cblne, funi dnl n uir natasmmncnonn Glnetit izineinf enporkeilin Alteunn len⸗ N diebus illis, inquit Evangeliſta, abiit: hoc eſt, . z. tunc, cùm jam in ſanctis ſuis viſceribus Deum ge-k. Virginis ſtaret, tunc abiit ad videndam & ſalutandam Eli. ejusdem- ÆM ſabeth. Ubi S. Ambroſius: Contutndum igitur eſt, doe alta: quia Venit ſuperior ad inferiorem. Contuendum, inquit, eſt, Lib. 2. in hoc eſt: profundè conſiderandum, intimè animadvertendum, Luc. c. 1. quògd ſuperior venerit ad inferiorem; & quantùm illa ſuperior, uantuùm hæc inferior, quis explicabit? proptereà non imme- ritò obſtupefacta Eliſabeth, exclamavit: Et undè hoc mibhi, ut Mater Domini mei veniat ad me? Luc. 1I. 43. miretur jure wonlin; ui 8 illa, admiremur & nos humilitatem, quæ jam priùs tanta igo ln⸗ ſhan fuit, ut ſpeciatim propter eam elegerit Deus Mariam in Ma- inhr in e trem, ut ipſa teſtatur; Aggrarulanti enim Eliſabeth, repoſuit: Ne n 1 reſpexit humilitatem Ancillæ ſuæ. Luc. I. 48. Et S. Bernardus dïlunid *M homil 42 in Cantica, cxponens verba illa: Dum eſſet Rex in , torililnnn æccubitu ſuo, nardus mea dedit odorem ſuum, ait: M nardushu- mnicn milis herba, quam & calidæ ſernn R naturæ, & 4e per ane erenn oſtendit. 634 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. anc videor mihi non inconvuenienter, in boc loco, virtutem bumilitatis accipere, quæ ſandi amoris vaporibus flagret. Ità ille, quo fuppoſito de Beata Virgine locum explicans idem Sanctus ibidem de ſponſa ait: Acſi vołe Virginis Mariæ di- cat, nullius mihi meriti conſtia ſum ad dignitatem tantam, niſi quòd reſpewit Deus ad bumililatem Ancillæ ſuæ: nam quid eſt aliud, nardus mea dedit odorem ſuum, qum, placuit hum- litas mea? Propter hanc igitur Deus illam effecit Matrem ſuam; Matrem verò efficere, fuit, eam fibi, quantùm præcisè ad re- lationem Matris & Filii, conſtituere ſuperioremn. Ecce quâm Deus humiles exaltet. §. 2. Servator noſter crucifixionem ſuam exiſtimat exaltatio- Qomodo nem, nam Joan 3.14. ait: Sicut Moyſes exalta vit ſerpentem r. in deſerto, ita ewaltari oportet Filium bominis. Sed mirum, altet, in quòd Dominus crucifixionem ſuam appellarit exaltationem, Chritto cùm nullum dedecus majus tunc eſſet, quàm crucifigi: undè Juſtus Lipſius lib. I. de cruce, c. 3. & 4. & lib. 2. C. 7. notavit, in- ter alios loquendi modos, quibus veteres authores utuntur, cùm de cruce aguut, non reperiri hunc, quo hic Chriſtus Do- minus uſus eſt, nam exaltatio honorem & gloriam exaltati ſignificat; erucifixio verò opprobrium maganum. Cur ergò ex- altationem appellavit, maximè cum Apoſtolus humiliatio- nem vocet crucifixionem Chriſti? Humilia vit, inquit, ſe- metipſum, falctus obediens usque ad mortem, mor tem autem cru- cis. ad Phil.2.8. At proſequere dictum Apoſtoli: Propter quod & Deus ewalta vit illum. Ecce, cur Chriſtus Dominus ex. altationem vocaverit crucifixvionem ſuam; nam ea crucifixio- ne promeruit magnam, quam in Cœlo ad dexteram Patris ex- alcationem habet. Sic hic in crucifixione, uti & priùs in Chri- ſto Domino demonſtravit Deus, quomodè humiles exaltet; nam pari paſſu per rotam Chriſti vitam procedit in eo humili- tas & ſublimitas: naſcitur in ſtabulo, & rcelinatur in præ ſepio; quid humilius? ſed illicò deſcendunt cœlis Angeli, atque ejus natalitium gloriosè celebrant. Vagit infans; & ſtatim à pa- ſto⸗ Dm humiitas alatone Chriſtun iper Ochne nome , Mtarur 5. Berhet em noini ſſi ninqbit, huer/ a arcundſo en Eur, , mmici la ile. Exn Ita ärooncio, e⸗ Ir: Jüa hipmnin nidrer in ſtablo, ranolun. N Mptit iutmnſiginiſten i) ut trenenl ðõ ione non contre nicicenti:. HMe/ ui. Adeſt & Orium præbedt laltent, qui ſie Imquam egen Tti atque innume imn ecelium te mecdluimus, ſuſpe aal & mortui 4 len Droportione Nrlar obis n un, n iuinn wilin Etällmein⸗ ,Cuuningrigun Nre ſyeimnen inr N n ſim aifinn eiin raaniſn in oniit S nmnn, n Nhlrtentünen Ne,, um nffg u 4Ale , ZN, etkteſ althores untur WndNanie niuo⸗ Mä Numminn Cued cun A0toln tt⸗ MHunlunt, ng, pojtomtuftenaiten Cun Atoniyef ,n Criiu onmn mum;Ne (Nlod munhi rone,li pei 16 oro uis 1 un eltil tohn ,Areelumrinhn, glerß nad, giin Concio Ruſtica. ſtoribus ut Deus colitur. Humiliat ſe Chriſtus in circumci- ſione: circumciſio enim ad delendum peccatum originale ex- cogitata, & ſtabilica à Deo fuit: unde, qui circumcidebantur, peccatores reputabantur. Circumcidi ergo Chriſtum pro- fundiſſima humilitas fuit. Pater igitur in ipſa circumciſionis humiliatione Chriſtum ſublimavit, nomen illi tribuendo, quod eſt ſuper omne nomen, ut in nomine JEſu omne genu flecta- tur. Miratur S. Bernardus ſerm. I. de circumciſione, conne- xionem nominis JEſu cum circumciſione Chriſti; CGrcumcidi- tur, inquit, puer, & ocatur J Eſus. Quid ſibi vult iſta con- newio! circumciſio enim magis ſalvandi, quam dalatoris &ſſe Tidetur, & Salvatorem circumcidere decet magis, quùm cir- cumcidi. Ità ille. Ex magna igitur Chriſti humilitate proceſ- ſit iſta circumciſio, ſed tunc à Patre Salvatoris nomen ei da- tur, quia ubi humilitas, ibi ſir exaltatio. Perſeverat Chriſtus humiliter in ſtabulo, & veniunt ab oriente Reges ad eum ad- orandum. In baptiſmo profundè ſe Dominus humiliat: In- clinatur ſub Baptiſtæ manibus (ait S. Bernardus ſerm. 4. in Epi- phania) caput tremendum Poteſtatibus, & Principatibus ad- orandum. gquid mirum, ſi Baptiſta contremuit! quis vel ipſa cogitatione non contremiſcat? Ità ille Matth. 327. ſed adeſt vox Patris dicentis: Hic eſt Filius meus dileltus, in quo mihi benè complacui. Adeſt & Spiritus Sanctus in figura columbæ, ut teſtimonium præbeat Chriſto, & illum Pater, & Spiritus San- Gus exaltent, qui ſic propter beneplacitum Patris ſe humilia- bat. Tanquam egenus neque habet, ubi caput reclinet, & ingentia atque innumera propè edit miracula, quæ eum mi- rabilem & excelſum reddunt. Denique tanquam reus, ut pau- lô antè diximus, ſuſpenditur in patibulo crucis, & ibi elemen- ta, & cœli, & mortui reſurgentes, innocentem & ſublimem cum prædicant; quaſi dicendo: Sic, ſic, qui ſe humiliaverit, cxaltabitur. Idem, proportione ſervata, quod cum Filio ſuò geſſit Deus, præſtat nobis: pro menſura nimirùm humiliationis LII 1 2 * lle §. 3. Demon- ſtrayit, Deus etiam in aliis, quomodo humiles exaltet: proportio- née ſêéryat4. 636 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. — noſtræ. Exod. 3. dum Moyſes paſceret oves Jethro, apparuit ei Dominus in rubo, & ibi Deus principem & anteſignanum populi ſui, imò Deum Pharaonis eum conſtituit. Nunquid inter viros primos Iſraël non inveniebatur alius honorabilior cui Deus honorificum illum principatum committeret, niſi is, qui paſtoris officio fungebatur? cur ita? Nimirum, quia hu- millimus vir erat Moyſes: enixè enim, & plurimis ſupplica- tionibus à Deo ſatagehat obtinere, ne ſe ad populi liberatio- nem ad Pharaonem Regem mitteret. En, inquiebat, incir- cumciſis labiis ſum, quomodò audiet me Pharao? Exod. 6.30. hoc eſt: ineptus ego ſum ad hujusmodi legationem; ille Rex, ego Paſtor ovium ſum, ille Princeps magnus, ego verò non ſum eloquens, ſed eloquio tardus; quisnam igitur ego ſum ut tali munere fungar? Ad quem Dominus: Ecce conſtitui t⸗ Deum Pharaonis, &o Aaron frater tuus erit Propheta tuus, tu loquéris ei omnia, quæ mando tibi, & ille loquetur ad Pha- raonem. Exod. 7. I. Extendit locum iſtum Rupert. libro pri- mo in Exodum, & ait: ideò feciſſe eum Deum Pharaonis, & dediſſe illi fratrem in Prophetam, quia ſe humiliavit, indignum ſe tanto honore confitens: undè, quaſi Deus, miracula & pro- digia magna fecit. Quarè S. Auguſt. ſerm. 213. de tempore: Eſto parvulus in oculis tuis, ut ſis magnus in oculis Dei. Con- ſideret quis humilem Davidem, qui pugnaturus cum gigan- te, armorum ſe imperitum fatetur; dumque ſe Ducem con- tra Goliath & Philiſthæos exhibet, paſtorem ſe profitetur. Sau- lis enim armaturam non ferens, ait ingenuè: Mon poſſum ſie incedere, quia non uſim habeo. Et deyoſuit ea, &; tulit ba- culum ſuum, quem ſemper habehut in manibus. 1. Reg. 17. 40 Non dixit, arma iſta meis non aptantur membris: nimis gravor pondere ſquameæ loricæ. Sed, non uſum habeo, inquit. 1 . Ingenuè, ſe militem non eſſe, faſſus eſt. Quin armis abjectis, Paltorann proferens inſignia, occurrit hoſti, humilitate verius, quàm fortitudine pugnaturus. Nota; baculum, quo illi vi- litas paſtoritiæ artis exprobratur, nec, cùm coram Rege ſtaret, depo- e hoſtis nubet obt clt, on tubete geigenterd, Er qvd polt roph 1 Me us ogen ril ni i e ho non ereltamm tecupiebah ſ⸗ EeDortwillet. Non4 4 Eüins ſum Hai, e 6, K Cud Tounn n d goian 9 A muretſium gens: luenur ie umni gem fundam gigane Uenem ſe, Drofid N, atnicitia brine n conhleſet logi ne Dauct, Gd- iem hæc humi uunc etiam Joan ) Mven conti t woſum ciom 3: Ate vohb aulignam juckcas, 6peumn; quia hun k allumeſt, n mefindendam . dalumſe plosln güceeliode inn eieh tanmnſc nglii umi ſ unen anin, iiini te, Relenn Eple . Eüültanir. re ln, ngctn ii iet ne Nc, DZ Gwoli tprinmn ieli Menig ggo ehn uinm igar aſin Mning la ntiu trueſt inbetm, ,Gle lynen Ani ilum Aupen AMoe eun Deum Phmmons, natunitnitingrun rnDerarwl N emin Emm Etnu Nonſ,r punummonng n; Cungeebigenn Atcenkeeftenn rinent: n ge 4ghi nni rentuu tReg mmn irrtie ii, Ehem ,niit⸗ nmui rrtohhhumimen n,aclinn ile gcnoguſ, 4 Concio Ruſtica. 637 depoſuerat. Sané Deus Victorem effecit in aére, quia humi- lis erat; ecce, dum peram paſtoris geſtat, ſimul gigantis ca- put circumgeſtat, dum non erubeſcit, ſe profiteri paſtorem: cruore hoſtis rubet obtruncati purpureus. Audes dicere: ſi erubuiſſet, non ruberet. Deus enim hoſtis caput pendere vo- luit ex ejus dextera, ex qua ille pendere fundam non recuſavit. 8Sed quid poſt trophæa? Sciſcitatus ab eo Saul poſt victo- riam: De qua progenie es, 6 adoleſcens? dixitque Davild: Filius ſervi tui Iai Bethlebemitæ ego ſum. O demiſſionem in triumpho non erectam! non ſolùm Parentem prodit, quem Rex ſcire cupiebat, ſed & Patriam nominat perobſcuram, quam ſilere potuiſſet. Non addit, quod gloriæ verti potuiſſet, vide- licet: Filius ſum Iſai, cujus & multi errant greges in monti- bus, & duo tecum militant filii in Philiſtiim. Prætermiſit, quod gloriam augere poterat: præmiſit, & addidit, quod ex- tenuaret ſuum genus: Filius ſer vi tui Iſai Bethlehemitæ ego ſum. Munerator illicò humilitatis adfuir & coœlo Deus, qui, ut ge- ſtantem fundam gigantei geſtatione capitis cohoneſtàrat, ità demittentem ſe, profitentemque & parentis, & patriæ obſcu- ritatem, amnicitiâ Principis clarum effecit. Audi: Et faltum eſt, cum compleſſet loqui ad Saul, anima Jonathæ conglutinata eſt animæ David, & dilexit eum onathas, quaſi animam ſuam. Imò tandem hæc humiliatio Davidi coronam architectata fuit. Audi nunc etiam Joannem: Won ſum dignus (ait S. Joannes Baptiſta) ſolvere corrigiam calceamentorum ejus. Luc. 3. 16. hoc eſt: non ſum dignus manibus meis pedes ejus tangere: cui Chriſtus: A te volo baptizari, quaſi dicat, manum iſtam, quam indignam judicas, quæ tangat pedes meos, pone ſupra caput meum; quia humilitas tua tali eſt exaltatione digna. Quod & factum eſt, dum baptizando Chriſtum, manum ad aquam effundendam, poſuit ſupra ſacroſanctum caput ejus. Sic exaltat Deus humiles- 1. Reg. 17. ve ult. . §. 4. Symbolum ſe ipſos humiliantium ſunt piſcatores gemma. Fiſcatori rum, qui dejcctione ſua in mare diteſcunt. Petrus Bizarus Bem Ha-ilis L II I 3 lib. 12. eſt humilis 638 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. — — — lib. 12. hiſt. Perſicæ pag. æ2 3. modum piſcandi gemmas narrat, quem non erit injucundum audire. In ſinu, inquit, Perſico, margaritas & uniones ſic piſcantur. Urinatores vecti cymbis, in mare jactum faciunt prægrandis ſaxis dependente fune: idque fit à gemina cymbæ parte, ut utrinque jactis in profun- dum lapidibus, conſtabiliri navis, non aliter, quam ſi in an- choris foret, poſſit. Firmata ſuo pondere cymbaâ, alius man- ticà in pectus tergumque dependente, alligato pedibus lapi- de, ſe vibrat in pelagus, ſubtusque aquas urinantium more natat, actusque in profundum ad paſſus quindenos, tantiſper urinatur, donec legerit conchas, in quibus deliteſcunt unio- nes ac Margaritæ: Collectas manticæ indit, lapidemque pro- tinuùs, quo pedes gravabantur abjicit, funique innexus in ſu⸗ periora evadit: ibi quoque ad rrecentúm ferme navigiorum genera comperiuntur, quæ undecunque contendunt; Hæc Bi- Zarus. Si igitur vis gemmis virtutum & gloriæ collucere ac diteſcere, mi Chriſtiane, in mare humilitatis demergaris, ne- ceſſe eſt. Gloriam præcedit bumilitas, inquit Sapiens. S. Au- guſtinus ſerm. 47. de diverſis, ait gradum ad exaltationem eſſe humilitatem: omnis, inquit, delectat celſitudo, ſed humilitas gradus eſt. Qui quæritis apicem ſublimitatis, poteſtis bibere calicem humilitatis? Hæc ipſe. Socrates dicebat: Non eſt pul- Chrior via ad gloriam, quàm ſi quis ſit virtutis ſtudioſus, ac bonus, & videri nolit. Ratio præcipua illius exaltationis pe- titur à Deo ſibi in humilibus placente. Cornelius Visharæus Soc. Jſu, ad humilitatis commendationem dicebat: gaudere Deum res ex nihilo facere: quèòd is modus infinitæ ejus vir- tutis ſit proprius, & clariùs eam prodat; ut ait Franciſcus Sac- chin. libro 3. num. 56. Hinc Deus humilium etiam ſemper eſt ſpecialiter memor, eosque reſpicit: nam ut dicitur Pfſal. I 37.6. Exwcelſus Dominus, Eenher t & humilia reſpicit, & alta à longè cognoſcit. Et Pſal. 1I2.6. vermemor. Humilia reſpicit in cœlo & in terra. UÜt enim ait S. Hierony- mus ad Celantiam; nihil eſt quod nos ità & hominibus gra- t0S H. 5. Deus hu- milium ihl: periſi ,Moiritirum leln ,1hep 5Chane õ n, niſ al ulgen 4Ernones mio/ l. nt. Memor qo⸗ 1b Molnmnodss ie liohemn dand Ni 1. Oom dti Sdd it lumpio ilicio, mopte ganilinan iram creptamn Nabo tb Nidt veſtimeni Ajitque, & dorir leo Deus placat Abas humiar i ton inucam nuptus vidit orben Kchm mirabun Ntad cælum epa humilitas, H AWque ad ethera upteerex hominee Uinbunt: Primd in h Eilichix adch Atlitnt, gas Wiunet l ii igg Recnnci e 1, 7 ul Irhnun 4 1 uagitngeni inguiln Clirlunt nir inti gitnn Gl, Eungteinetus int entün fane Uunggon nneconwndumd drb Nun A gir oluer umiinichnegei g,ingli Anen 54 humzenluorenel Dn dſtrk Anmit 1 intt, hrte Vnne Cechn Met⸗ öſt innn huch eihle Aenltänc ent, (neli ün dhnoten crchn / sͦ nogls fnirſi rocer;u tEwoland enpera hetlind⸗ melhaſihn Paunſi Mn 4 Rreimät wiiKinun, Concio Ruſtica. 639 tos & DEO faciat, quàm ſi humilitate infimi ſimus: Et S. Gregorius lib. 18. moral. Tantè eſt quisque vilior DEO, quantò pretioſior ſibi: tantò pretioſior DEO, quantòôò pro- pter eum vilior ſibi. Ità S Gregorius. Eam ob rem Deus memor fuit Davidis, ſicut ipſe teſtatur Pſalm. 30. 8. Ubi ait DEO ipſi: Reſpewiſti humilitatem meam. Sic memor fuit Deus Ninivitarum ſe humiliantium, Jonæ 3. Gedeonis, Judic. 5. Saulis, I Reg. 9. Chananææ, Matth. 15 Publicani, Luc. 18. Mag- dalenæ, Luc 7. Generatim dicit Deus Iſaiæ 66. 2. Ad quem re- Niciam, niſi ad pauperculum, & contritum Spiritu, &; tremen- tem ſermones meos“? Eosque adjuvat, donec ad æthera ſubli- mentur. Memor quoque eſt Deus humilium, eos ſingulari- ter ab incommodis liberando: humilitati enim tribuit David liberationem ſuam. Pfal. 114.4. Humiliatus ſum & liberavit me. Cum 8yri obſiderent Samariam, Joram Rex ſe humilia- vit ſumpto Cilicio, & liberatus eſt: 4. Reg. 6. & 7. Cum Elias Propheta graviſſimam punitionem intentàſſet Regi Achab ob vineam ereptam Naboth, quem & injuſtè occidi curaverat; Achab ſcidit veſtimenta ſua, & operuit Cilicio carnem ſuam, jejunavitque, & dormivit in ſacco, & ambulavit demiſſo ca- pite: ideo Deus placatur illi: Dicitur enim 3. Reg. 21. 29. MWonne vidiſti Achab humiliatum coram me? quia igitur humiliatus eſt mei causd, non inducam malum in diehus ejus. S. Antonius in Spi- ritu raptus vidit orbem terrarum laqueis oppletum ex omni parte, & cùm mirabundus inquiſiviſſet, quis non illaquetur, & poſſit ad cœlum evadere ? reſponſum accepit: humilitas, hu- militas, humilitas. Humiles igitur ex iſtis miſeriis per humili- tatem usque ad æthera evadunt. Propterea homines pii & ſancti in omnibus rebus abjecti H. 6, 1Sti ab⸗ eſſe ambiunt: Primò in exteriore cultu corporis: Nunnius Pa- jectonem triarcha Æchiopiæ adduci non poterat, ut veſtes, quamvis ab- in omni re ſoletas ac laceras, quas reſarcire ſuis manibus conſueverat, me- tioribus mutaret; ut ait Franciſ. Sacchin. lib. I. hiſt. Soc. JE- ſu, num. 143. Secundo, in fuga dignitatum: Adrianus VI. Pon- tifex quærunt, §. 7. Nos ko- mines de.- cet humi- litas quia homines iumus, 640 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. — tifex adeò honores oderat, ut hoc ejus epitaphium fuerit: Adrianus VI hic ſitus eſt, qui nihil ſibi infelicius in vica duxit, quàm quòd imperaret. Tertiò, in nomine: S. Franciſcus Aſſi- ſias voluit fratres ſuos vocari minores. S. Franc. de Paula, ſuos vocari minimos optavit. S. Ignatius Fundator Societatis noſtræ, ſtatim in principio ſuarum conſtitutionum eam vocat Mini- mam Societatem. Quartô, in officiis vilibus : Cardinalis Auguſtanus redeunti ex Alſatia Caniſio, vel invito, Dilingæ manibus ſuis pedes lavare voluit; ut refert Sacchin. lib. 2. num. 11. Quinto, in odio gloriæ humanæ: cùm morti proxima Sanct. Catharina Senenſis accuſaretur à Dæmone, quòd vanæ gloriæ ſerviviſſet. Vanæ gloriæx, ait? Nunquam, dum vi- xXi, paucula, quæ DEl causaâ feci, opera, illà inquinavi: Sed omnia in D El gloriam & contemptum meum feci. Ocu- los ad mortem usque in Crucifixi imaginem conjecit, cjus amore ſaucia, & patiendi deſiderio æſtuans. Sextòô, in deſide- rio proprii contemptús: eadem S. Catharina Senenſis morti nunc proxima generalem confeſſionem ſuam coram omnibus facere voluit, ut contemneretur. Franciſca à S. Dominico opta- bat in ipſa fronte peccata ſua apparere, ut ab ommibus vide- rentur, atque ob eam rem deſpectui haberetur. Agnes à Villa- va eò humilitatis venerat, ut maximam conſolationem arbi- traretur opprobria & confuſiones, quæ ipſi contingebant. Ità ſe animæ ſanctæ humiliant, & per hoc ſibi ſcalas ad cœbkum parant. Nec mirum eſt, quòd ſe homo humiliet, etiam dum magna operatur, nam ejus eſſe, ac natura id expoſcit. Tertullian. in Apolog. cap. 33. moris Romanorum meminit, qui triumpha- tores, nè ſuperbirent, præconis voce, homines ſe eſſe, commo- nebant. Verba ejus ſunt: Hominem ſe eſſe, triumphans in illo ſuhlimiſſimo curru admonetur: Suggeritur enim ei à tergo: Hlominem te eſſe memento Ità ille. Præconem autem hunc, gloriæ carnificem appellat Plinius in hiſtoria naturali lib. 28. C.4. ut ſit, inquit, exorata, a tergo fortuna gloriæ carnifex. Mi- rum, quòd cùm gentiles illi eſſent, mundi gloriam ſic moderari cura⸗ launit h0i ln nfunir N Kergo hutnil 6s Hinc odl 61 ſinn, uul under Magols, al Dens, egue Ang⸗ Kedkeiit. I Korinemreputile N,, & non komin, Ho lni qu ton melt, er nobilidics Arinſolentes: den niVifnus ungua imducit eltaliui it tunc etiamn, lüperbiam. t lllis, ſic de ſet ttepraluxi, n nenorie ſuæ. legenereprocre nrlur eis eg! uiger pideamus, N . Murn ex gene Allinitum habet Kain neneli 2. lece e,dt? Mngun, Am Cpen, Ai nginni dnprtum armm tti, 0 imagben kneit Concio Ruſtica. 641 — curarent: quod cùm vellent, optimo remedio utebantur, hominem ſcilicet, hominem eſſe, recordari debere. Quid enim eſt homo, niſi, ut ait ob: Matus de muliere brevi vivens tempore, repletur multis miſerüs, qui quaſi flos egreditur, & conteritur, & fugit velut umbra, & nunquam in eodem ſtatu permanet, c. 14. I. Et ſanctus David: Homo anitati ſimilis fadtus eſt, dies ejus, ſicut umbra prætereunt. Pſal 143.4. imè: univerſa Vanitas, omnis homo vivens. Pſal.38.6. adde: Homo, qui, licèt juſtus ſit, ſepties in die cadit. Quàâ, quæ rogo, miſeria major? Si ergo humiliari deſideras, memento homo, quia ho- mo es. Hinc Eccl. 6. Qui futurus eſt, jam vocatum eſt nomen ejus, & ſcitur, quod homo ſit. Hoc eſt: Sit ille quantumvis Alexander Magnus, aut Auguſtus Cæſar, homo tamen eſt, & non Deus, neque Angelus; quod ſi homo; quaſi flos egredi- tur, & conteritur. Si Rex ille ſuperbus Herodes, Actor. 2. ſic ſe hominem reputàſſet, cum à populo adulatore vox ejus, vox kan Kkül Dei, & non hominis, acclamata fuit, non ità miſerè periiſſet. . ummtuncoamamad Duo ſunt, quæ hominem in ſuperbiam ducere ſolent Pri- Da, fune, airnn mum eſt, ex nobilibus parentibus ortum eſſe; & hoc Iſraẽlitas propter e War reddidit inſolentes: Semen, inquiunt, Abrabæ ſumus, &; nemi- quæ homo ndNhtmithit ni ſerwivimus unquam. Joan. S.33. Secundum, quod ad elatio- uperbire Puhberm Noit nem inducit, eſt aliquid excellens, quod ex ſe in ſe homo anim- uinn hik̃kte advertit: tunc etiam, quamvis infimo ſit genere natus, erigi- ngienign tur in ſuperbiam. Et ob hanc cauſam magni ſe faciens Mar- orſticisning cus Tullius, ſic de ſe teſtimonium dixit: Ego majoribus meis nobumiit eimdint maieneit Ten .um menind i inf oer anittclin iſ min NlernnrAN u le Paumnalini, õ nuus i⸗ Oogonn bo⸗ mea Virtute præluxi, ut, ſi prilis noti non fuerint, à me habeant initiuim memoriæ ſuæ. Improperabant quidam ei, ex obſcuro illum eſſe genere procreatum, quibus ille dicta reddebat verba: Ego præluxi eis, ego gloria majorum meorum ſemper ero. Nunc igitur videamus, à quo duorum horum valeat homo ſu- perbire: num ex generis ſii nobilitate? at ex terra primum ortũs ſui initium habet; ideò vocatur homo ab humo, quia, uti habetur in Geneſi: Formawit Dominus Deus hominem de li- mo terræ. cap. 2. 7. Ecce ſtirpem & radicem generis noſtri, non Mmm m ex Humilis confeſſio fui nihili, hominem ſemper ma- 2is & ma- 's exal- ſa t⸗ 642 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. — ex materia cœli, nec ex aliqua parte ignis, vel aẽris, quæ ſupe- riora ſunt elementa, ſed ex terra, pulvere, ac luto. O nobilis & alta proſapia! quid vilius, quid ignobilius luto, quod infra pedes in calceis portare dedignamur? Undè igitur ex genere noſtro ſuperbia? Num fortè ex eo, quod homo in ſe eſt? quid igitur eſt homo? Dicat Ecclefia: Memento homo, quia pulvis es. Garo, inquies, ſum, at caro, quid eſt, niſi lutum quoddã carneum: Unaquæque enim res, id eſt, ex quo facta eſt; ſi vas ex auro ſit, aurum eſt; ſi ex argento, argentum eſt; ſi ex plumbo, plum- bum; Quod ſi ex terra confectum fuerit, terra tantùm erit: ex quo igitur compactum eſt corpus noſtrum? diximus jam: Formavit Dominus Deus hominem de limo terræ. Ergo ter- ra eſt: ex eo igitur, ex quo homo eſt, ſuperbire non valet. Confeſſus eſt, & non negavit hoc ille, qui dixit: Loquar ad Dominum meum, cùm ſim pulvis & cinis. Gen. 19. 17. Ma- gnus ille Patriarcha Abraham hic erat, & ſublimi quodam, at- que divino favore potiebatur, cùm iſta dicebat: cum Deo quip- pe tunc, tanquam cum homine, loquebatur, & de rebus exi- miis loquebatur, & nec ideò alta ſapiebat, ſed humiliter de ſe- ipſo ſentiens, dicebat: cùm ſim pul vis & cinis. Tunc, inquam, cum Deus extollebat, & exaltabat eum, ità familiariter, & amicabiliter eum eo agendo, tunc ipſe humiliter vilitatem ſuam fatebatur, ac ſe ipſum deprimebat; & hoc ſibi Deus placere oſtendit, quòd nihilum ſuum agnoſceret; quò magis enim ſe humiliabat, eò magis illum Deus honorificabat & glorificabat. Nam præter favorem exhibitum per divinum colloquium,ma- nifeſtavit illi, quòd Pater multarum gentium futurus eſſet: Pa- trem, inquit, multarum gentium conſtitui te; & nondum ſa- tis: in Semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentés, & nec- dum ſatis: Reges, inquit, e te egredientur; imò, multiplicabo, inquit, ſemen tuum, ſicut ſtellas cœli, hoc eſt; non ſoluùm Pater eris Regum terræ, verùm etiam Regum coœli, quia ex te plu- ves prædeſtinatorum orientur: hos enim ſtellas cœli vocat. Sice ſtn A unura ominun. i cit Alas. dic e uun Diebol lagut ihner ſubleuu chi oſi⸗ Petrus humniiraticurrum: ial ouin imn anzettij ( o,ur oucn ſuari AKenn dddtdgn umrcitoti, gli te in umiltrem igiunr ſe⸗ Mlimanicnping NMar le⸗ (Fyr: ehr Iment, humiub 1 Detr. Damian Aleram, mortem 1Puniachur, l tam flam demi AIIs nOS, Ut ad Ecum humillima Deo, in eten 2 kchumfien; Eenkunäinti, p WſuNidnn nim’é intne i noch,ſpetir n r ſttorll, gici ann niGans. Cengr r leent, & ſblini Alolane mihiderzmam Mogei cleban Eeteblger ð een Twwt Albur eum, A hnäimm neinehumiierniiaeniu ebat; A hor ſbienn nderen longit⸗ Phonoifcbrgon npercinnumcologume un geneiumn innucke , unfinit, Cuone ſentu ortt Elih,l veleltr ini nl, ,Argumſin Regumorl, Ioucli 7, Sels o ain lelg Concio Ruſtica. —643 Sic, ſic usque ad cœlum extollit Deus eos, qui ſe humili- 15. e. ter usque ad pulverem & cinerem dejiciunt, atque deprimunt. mnliter. Humilitas igitur exaltat, & ad cœlos usque exaltat. 8. Augu- lum elevat ſtinus. libr. 16. de civit. cap. 4. Tutam, inquit, veramque in cœ- lum viam molitur humilitas, ſurſum levans cor ad Dominum, non contra Dominum. S. Ephrem, de recta vivendi ratione, hu- militati dat alas. Sic enim loquitur: Humilitatem dilige, & nunquam Diaboli laqueis capieris. Velociſſimis enim Humilita- tis alis ſemper ſuble vatus ſublimior eris, quam ut inimici reti- bus capi poſſis. Petrus Bleſenſis ſerm. 30. in Feſto S. Auguſtini, dat humilitati currum: Humilitas, ait, eſt primogenita filia ſum- mi Regis, ſal & condimentum reliquarum virtutum, dAulce vehi- culum compeditis. Currui humilitatis addit equos alatos 8. . Chryſoſt. ut cum ſuavitate & delectatione jungatur velocitas. Sic autem ait hom. 4. in Epiſt. 1. ad Corinth. Sedebis in curris humilitatis, qui te in cœlum ſuſtollit, qui equos hahet alatos. Humilitatem igitur ſectemur, ſi exaltari, & ad cœlos usque ſublimari cupimus. Nam Chriſtus, ſuprema veritas, dixit Matcth. 23.12. Qui (Syr: expreſſiùs quincunque: nemo excipitur,) ſe exaltavverit, humiliabitur: & qui ſe humiliawerit, ewaltabi- tur. S. Petr. Damiani Epiſt. I5. militis eam ſententiarn irriden- tis miſeram, mortem refert: caveamus, ne factis illam irri- dentes puniamur, quin potiùs exemplo humillimæ Virginis cognatam ſuam demiſsè viſitantis, ducti, demittamus, & hu- miliemus nos, ut ad cœleſtem tandem gloriam elevemur, & cum humillima Virgine humiliantes capita noſtra Deo, in æternum coram Deo & Agno ſtemus. & c. MO( N S Con- 544 252 (0) 62- Concio Civica. Cauſæ feſtinationis inquiruntur. Abiit in montana cum feſtinatione. Luc. I. v. 39. §. 1. Um hodiè Virginem Virginum per montana Ju- S vere- . XWιι ad Coghatamm uam Eliſabeth in Hebron pro- cundia B. Pperantem conſidero, non poſſum non obſtupe- 'sin B rraA ſcere. Virgo hactenus domi latere, vel in tem- diar feltinatio- Plo hærere aſſueta, vix ab hominibus viſa, Angelisque, quàm ne. hominibus notior, prodit in publicum: iter ſuſcipit ſat mo- leſtum, quaſi quatridui, per prærupta montium, & quidem cum feſtinatione ? S. Joan. Damaſc. Orac. I. de Nat. Virg. ſub finem eam alloquens : Quonam, inquit, modo gravigimum tuum inceſſum exprimam ? poſt plura quæſita: Greſus gra- is ac ſedatus, atque ab omni mollitie remotus. Atqui talem ego inceſſum in feſtinante non video; nec tamen verecun- diæ negligentem culpare audeo. Verecundia Virginitatis ſe- pes eſt, & tutamen, ut docet Auchor libri de ordine vitæ apud B. Bernardum, qui etiam ſermoône de verbis Apocal. Signum magnum ait: gratiſſima ſanè gemma in diademate, micans in capite ſtella, rubor in facie hominis verecundi. Modeſtiam verecundiæ vel ſororem, vel comitem deſcribens, ibidem ait: ULi aliquando loquar, ubi præſumptuoſa fuiſſe videtur? foris ſtahat quærens loqui filio: nec maternd authoritate, aut ſer- monem interrupit, aut inhabitationem irruit, in qua Filius lo- quebatur. In omni textu 4. Evangeliorum non niſi quater locuta, memoratur. Ad Angelum, hodiè ad Eliſabeth, ad filium duodennem, & in nuptiis ad filium & miniſtros. Fjusdem modeſtiam fuſiùs deſcribens Ambroſius l. 2. de Virginibus inter alia hæc affert: MWibil torvum in oculis, ni- bil in verbis procaz, nihil in actu in verecundum, non inceſ- s uim, on u un funtn lun erecunda, atlint, ocile . Steſtnationds ine Hiquus morum obpneln in a. 1 Abrabam, Gen 1 utit ad Saraln, piribus icone⸗ t,6 tulit nd rnero: u feſin eſingtone. Gen ata Erank, Wüdin geſo Ruchels, Ue,/ uel, Oſt i ir uncium ab Ang WiN marito nuncu 1 ℳyerſus ſe Ver ei. Ad gon fuontra decorun 10, ſepe etiam! hodie graditur AAmbroſio feſti Tomoraretur. . i in lemorari . MARIAI Anne bAngelo ume!Cogituhat MGimudita, ut ſit uh ſt tul? Kanini Sancti. Muräillmi, nee Ge — . . . . . . uas ſolutior, non vox petulantior: ut ipſa corporis ſpecies ſi- Concio Civica. 64 5 2 Ciri mulacrum fuerit mentis, figura probitalis. Tam verecunda, tamque modeſta Virgo, quod per mon- .2. his Ungituntir. tana feſtinat, absque myſterio certè non factum. Agite A. A. ln iAioni⸗ inufor cauſas feſtinationis inquiramus, & breviter conſideremus. nis, non eſt ll, l,, . Iniquus morum Cenſor, & Ariſtarchus criticus nimius fo- lemper d nignngunn ret, qui omnem in actibus humanis properantiam perſtrin- felkinarie. l flam Uiben 1lüm D, Doſuen ſ⸗ n cni Mer, Sä n lam: irr lpe irnn tiperonimm, Kquicen KOerENr Nnih ingui, ui rniſin gln aala: M Hte envik Angniale Aed „Wimen ecaun. .VGenmninftttkf Chorihaderiefte rar ck d oel d Onmtil ilnit in itn tunf Morn õ ſnnnigt iiſe di Aerutaukmnit,u un inli uli ngetormn Onü ucn, kott 1 Nitt alfiun nuſtn elrbevinielſb lorvun 1, NMu tvattulm, M, geret. Abraham, Gen. 18. viſis tribus viris, nihil moratus, ſtatim feſtinavit ad Saram, eique commiſit, quæ tractandis tam gra- tis hoſpitibus idonea forent. Ipſe verò v. 7. ad armentum cu- currit, & tulit indè vitulum tenerrimum, &ò optimum, dedit- que puero: Qui feſtinavit & coxit illum. Omnia agebantur cum feſtinatione. Geneſ. 31. Labane Idola, quæ ipſi religiosè ablata erant, ſolicitiùs quærente, jamque tabernaculum in- greſſo Rachelis, illa feſtinans abſcondit idola ſubter ſtramenta cameli, &y; ſedit deſuper. Uxor Manue Jud. 17. vix audierat felix nuncium ab Angelo prolem virilem prænunciante, cùm illicò id marito nunciavit. David, I. Reg. 17. gigante Phili- ſtæo adverſus ſe veniente cucurrit ad pugnam ex ad verſo Philiſtei. Ad glorioſiſſimam victoriam profuit feſtinatio. Si ſæpè contra decorum honeſtatis reprehendenda videtur fe- ſtinatio, ſæpè etiam laudabilis eſt, ſæpè neceſſaria. Viatrix noſtra hodiè graditur cum feſtinatione. Cur? S. Ambroſio feſtinavit Virgo, ne extra domum diu in publico moraretur. Datque ſerium monitum: Diſcite Vir- gines, non demorari in platen, non aliquos in publico miſcere ſermones. MARIA in domo ſera, feſtinat in publico. Salutata ab Angelo MARIA préô! quâm tarda ad reſpon- dendum eſt! Cogitabat, qualis eſſet iſta ſalutatio. Defertur ei dignitas inaudita, ut ſit Mater DEI. Hæret, cunctatur, quærit: Quomodo fiet iſtud? agit, ut poſt egère multi, & hodièque agunt animi Sancti. Ad honores ac dignitates acceptan. das ſunt tardiſſimi, nec eas interdum acceptant, niſi caput Mmm m 32 Eccle- H. 3. Rationes feſtinatio-⸗ 646 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. Eccleſiæ fulmen anathematis illis minitetur ; at verò ad ex- hibenda opera charitatis, ad ſubeunda miniſteria humilitatis, ad exantlandos pro DEI gloria, ac ſalute hominum labores ſunt velociſſimi: ad talia feſtinant. Audierat Virgo, aridam arborem fronduiſſe & fructum proferre; ſterilem, inquam, Eliſabech uterum ferre, hic non morandum rata, ad illam properat, ad obſequia ſeni præſtanda. Itàâ cum ven. Beda multi ſentiunt. Anhelat ad illam, ut daret omnibus futuris ſæculis inſigne humilitatis & charitatis exemplum, dum ipſa jam Mater DEI & Regina mundi effecta, dignatur ei ancillari, d qua obſervanda, ut ab ancilla erat. Ahiit cum feſtinatione; quia Chriſtus in ea incarnatus vo- lebat ſine dilatione inchoare officium Salvatoris, ad quod à Patre miſſus erat. Origenes hic hom. . ES&IS, ait, qui in utero virginis erat Joannem adhuc in ventre Matris po- ſitum ſandtificare feſtinabat. Abüt cum feſtinatione ex mente ingenioſi interpretis, Alberti in Lucam, ur oſtendat regalis animi magnificentiam. Citò enim dare eſt bis dare. Neque im- pedit velocitatem pedum qdivinus in utero fructus. Bernardus in illud ſigauum magnum : Jure illud moleſtiſſimum tædium, quò reliquæ omnes gra vidæ mulieres laborare noſeuntur, Sola non ſenſit; quæ Sola ſine libidinoſa voluptate concepit. Undè & in ipſo ſuæ conceptionis initio, quandò potiſſimùm cæteræ mulieres miſerabiliùs affliguntur, MARIA totâà alacritate mon- tana conſcendit. Gravida erat Virgo, at non gravata. Pon- dus ejus Chriſtus, qui non deorſum, ſed ſurſum gravitat. Hinc, credo, S. Ambroſius l. 2. in Luc. ait: Quò DEO plena niſi in ſuperiora cum feſtinatione contenderet! S. Athanaſius Orat. de cenſu: Quantò magis venter intumeſcebat, eò ſecuriori animo B. Virgo vivebat, ſimul, & Virginitatem incorruptam cuſtodiens, & ſœtum ſine faſtidio geſtans, non tantum partius labore preſſa, quantum illo levata. Abit cum fſeſtinatione portans pretioſiſſimum illud onus leve, à quo portabatur: portabat intra ſe infantem; in quantum erat homo, à quo ipſa Por⸗ in umnmmn 4 nmtn au mcl iſu lrihollorczah niſtblls eu rim geſtaltes,n maſehſin porti . 1n ſe iplarn P0 enn Marrem. itcun fiinuti⸗ iſla, quo iubo. norli ſore ſin teatemn Clumm Vrgnenm ſehuare 1Ot, Mdr gzolo onceptl, ba, 5nbus emr5,. Alim ſiiennam, qu⸗ Porcus icd deſeribir Otvittis, canelis mie, & genmus , 0o V 2. & adit. nonatu mui⸗ Illira Aromata ta HNononi. Mir imator; magis Incharir hocié ar IMlartultt. Int Mum Precandoet apume Theoph iin u k. Mrnaluraliter , himns mupere Kan ſen 4 andrrorth inn⸗ rreri genuin, Gng lefechgnnini ce Chituin Nennundr „ Concio Civica. 647 portabatur, in quantum erat DEUS. Sub quo, ut loquitur Job. 9. curvantur, qui portant orbem, & qui (Hebr. 2. )por- tat omnia verbo virtutis ſuæ. Hebræi Doctores apud Lyranum ad illud 1. Paralip.15. Cimm adjuviſſet OElI Levitas, qui portabant arcam, ſenſerunt Le- vitas arcam geſtantes, nullum in ea geſtatione pondus ſenſiſſe, quia arca ſe ipſam portabat. Hic arca ſanctificationis Chriſtus, non modèò ſe ipſam portat, ſed ſuam quoque Beatam portat Virginem Matrem. Abiit cum feſtinatione, quia ut Aloyfius ait, ex quo divini- H. 4. tatis bajula, quo titulo à Patribus ſæpius honoratur, œlo ſuc-B, Virso Mater in- ceſit, in cœli ſiare neſcientis mores Virgo degeneravit. Quantâ gentem mdifun, b celeritate autem Cœlum feſtinet, aliunde notum. Et quid mi- unà the- Hom ſbhl, reris Virginem feſtinare? Rheda ei erat, & alas ſuppeditabat kanrum at⸗ r in Deltte li „amor, ingensque cognatam falutandi, eique gratulandi de pro- un ininnartm digioſo conceptu, ac ſerviendi deſiderium. Regina Auſtri, ſeu Num, Me Zaba, à finibus terræ Solymam profecta ad Salomonis explo- rcktuce Nnein randam ſapientiam, quanta cum magnificentia venerit, ſacer Numnfud hunm Hiſtoricus ità deſcribit: Ingreſſa Feruſalem multò cum comita- Ammihirmtekncgi tu, & Aivitiis, camelis portantibus aromata, G&aurum infini- Alum mſum dm tum nimic, &; gemmas pretioſus, venit ad Regem alomonem, 3. ntdNG Inn Reg. IO. v. 2. & addit V. 1 0. Dedit Regi centum wiginti talenta Ounti Mllnn auri, & aromata multa nimis, & gemmas pretioſas: non ſunt NMlcilnmn allata uityk aromata tam multa, quum ea, quæ dedit Regina Sa- ipo, An nn 11 ba, Kegi Salomoni. Miratur ſanè haſce divitias m undanæ vani- nſalltüngink tatis æſtimator magis ego miror ea, quæ Virgo Mater in do- 1, 0ο mum Zachariæ hodiè attulit, dum ſecum intra ſe incarnatum 3mne Filium DEl attulit. Intravit in domum Zachariæ, & ſaluta vit uuſ da Eliſabetham, precando ei pacem, more Hebræis conſueto. Illa, e nnn . m ut ſentit optimè Theophylactus: Vow Virginis, vov erat in- Giniuainmg P ggitn, n iulinn⸗ 4 ℳan 8lere, agno ntr rumetathono, carnati in illa O EI. Et Euthymius: Chriſtus locutus eſt per os Watris ſuæ; Joannes autem audivit per aures Matris ſuæ, & agnito ſupernaturaliter Domino, ſud ealtatione illum prædi.- a it. Primus tuus peccator juſtificatur: primus homo ſan- Stifica⸗ In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. — Rtificatur: primus ſurdus audit: primus mutus loquitur: primus mortuus ad vitam venit. Tametſi enim non minus pul- chrè, quàm verè dixerint virtutis Chriſti admiratores, Marci7. 37. Surdos fecit audire, & mutos loqui; & aliundé quoque con- ſtet, multos à Chriſto juſtificatos, & ſanctificatos, & nonnullos mortuos reſuſcitatos, primus tamen in peccato originali exi- ſtens Jannes hodiè juſtificatur, & gratià Dei ſanctificatur, & vi audiendi vocem Mariæ: præditus: primus Zacharias per novem menſes mutus facultatem fandi adeptus : primus per origina- riam culpam Deo mortuus ad vitam vocatus Joannes: primus inſuper Zacharias, unaque uxor ſancta Propheticum ſpiritum acceperunt: primùm hodiè admirabiliſſimum illud incarna- tionis divinæ myſterium cognoſcitur à Joanne, & ejus Mater, quæ illud manifeſtat verbis, oanne idem manifeſtante, ſuâ, in- tra materna viſcera exultatione. Sed redeamus ad viam, undè non nihil aberravimus, quamquam non abſurdo errore, & viatrici noſtræ non inviſo. Hogdiernam Virginis feſtinationem in ſpiritu prævidens ſponſus lætatur, miratur, exclamat: Quùm pulchri ſunt greſſus tui in calceamentis, filia Principis! Cant. 7. v. I. Quales, quæſo calcei illi fuerint tam gratioſi, ut etiam ad ſe rapuerint oculos Dei:? Materiam calceorum deſcripſit Ezechiel c. 16. v. 10. Cal- ceavi te janthino, hoc eſt, arietum vel ovium pellibus Hyacin- thino partim, partim rubeo colore tinctis, qualibus Exodi 25. DEus arcam tegi voluit, & quia ex utroque hoc colore, color provenit prorſum cœleſtis, ſignificat divinus Sponſus, mirè ſi- bi placere Sponſam, & converſationem ejus eſſe cœleſtem. Ità certè videtur ſentire S. Hieronymus, & S. Gregorius, cujus 1. 9. Moral. c. i0. hæc ſunt verba: Hyacinthus aërei & canæi coloris eſt, ut rapiatur (Sponſa) in occurſum Domini, & ad cœleſtia feſtinet. Feſtinando in montana feſtinavit ad celeſtia Virgo beata. Quo aliàs Deo plena properare poſſet? Et quia Hyacinthus eſt regius, ſignificat : Sponſum agnoſcere ſe re- gium in Sponſa ſua, & excelſum animum, qui in cœlis fixus, hæc 4 Conn aterte ſbi riſi mulie 60 1 . Il ero,lMulie 2Ghembuslubn Oeofule: Cun oCornelics, er 1 Epnerum Poet metcia hochinnumn le, Dode Virgiin iua zmfegtu9 Unrdus track del⸗ choruintiis Lin trohter eufuncan . Honarchuntur ) Uus Remngtminere umn igeam iden iginate e ult ncoNOrtiumtugit teſtingtioneexan- 1 Luna ſubelli. ie tanen tonit iteſ Kcleſum lNynholir enin /⸗ ebaſmn fundan unpreſtans Virg iinet, ceique ſe Immnh hequaquan nſlhiciencla u Ugniate ducat ob UBenlſcſterrainter tmmonuplenum e 20Oqumricclioſs Uun deinonte Uerdolcere na men inen gin unſenh nii Griiigiken n 8 Denmulktmukn ege: Enn tumnpwettſouns n Anche opitnanm ſün iLillinuniloginen rsoune, il len manſelmne lu,i eretemmmadran ndn n non Dinto ene ven in hhin weniden n ulhiſur e CNLXNNQES õ Pltkretncle or.0 0 nielVun Klhutht Neimis,guubuekui erroltteclind õ Ohem eelecreien n KCregili, Himu mi itunſs un/ ONtant ſehuunt it 1 epemue lckr ponium Anſn nimum, I1 c Concio Civica. 649 hæc omnia terrena proterat. Apocalyptica Aquila c. 12. Apoc. v. I. de ſibi viſa muliere amictàâ Sole, ait : Luna ſub pedibus ejus. Jam veròô, ſi Mulier illa Maria eſt, ut paſſim eſſe prædica- tur à SS. Patribus, Lunamque dixero Viatrici noſtræ calceamen- torum loco fuiſſe?! Cur Luna ſub pedibus? ſeptem aſſignat ra. tiones Cornelius, ex quibus tres attigiſſe ſufficiat. 1I. Finxerunt Poëtæ Dianam, ſive lunam virginitatis amore commercia hominum fugiſſe, & Virginibus comitatam ſilvas petiiſſe. Undè Virgilius eam caſtam appellat: Caſta fave luci- na, tuus jam regnat Apollo. B. Virgine quid caſtius? quocirca B8. Bernardus tract. de Paſſione Domini c. 31. Quis, ait, Sandto- rum chorus melius Lunæ comparatur: quàm Virgines! vide- licet propter eOarum candorem, &; pulchritudinem. Undè ſubji- cit: Honorabuntur præ cæteris, ſicut lunam præ cæteris ſideri- bus videmus eminere. Dixit vetus Author: Lunam margarita- rum ideam videri. Quænam margarita purior & pulchrior virginitate? quæ pulchrior Virgine MARIAEEtiam hæc homi- num conſortium fugit: & hodiè ſitas in montanis ſilvas petit cum feſtinatione ex amore. 2. Luna ſub pedibus ejus, Luna, ait hic Aleazar, eſt nobilior ſtellis, hic tamen ponitur ſub pedibus, non ut calcetur, ſed ut mu- lierem, id eſt Eccleſiam, cui primariò confertur, fulciat, ac ſuſten- tet. In Symbolis enim locus inferior dignitatis eſt præcipuè, ſigni- ficatque baſim, fundamentum, &; fulcimentum. Quod igitur ho- diè tam præſtans, Virginum Regina, vi amoris pulſa, ad Eliſabe- tham feſtinet, eique ſe ancillam offerat, & pedibus ex animo ſe ſubſternat, nequaquam deſpicienda ſuſpicienda eſt maximè Et iterum ſuſpicienda, quod tanta ſe tantùm demittat, nec indigna ſua dignitate ducat obſequia vilis ancillæ. 3. Cuùm lunam inter S& ſolem ſeſe terra interjicit, ſidus hoc ſuper omnia purum, luce- que amoœnàâ plenum eclipſin patitur, & luctuoſum induit vul- tum. O quanta eclipſis, cùm inter juſtitiæ ſolem, & miſericor- diæ lunam Judæi non tam terreni, quàm foœda terra nominandi ſuam interpoſuêre malitiam, & crucem ſtatuêre tunc enim Nn n n tan- §. 5. Cur Luna ſub pedi- bus Mariæ. 650 In Feſto Viſitationis Beat7 Virginis. tantæ fuêre tenebræ, ut ipſe Dei Filius hac quoque de cauſa de- relictum ſe clamaret, quod in tenebris oculorum ſuorum ſola- tium videre non poſſet. Obiter ſaltem hoc loco animadverta- mus, quàm grave damnatis ſit ſupplicium, MARIA carere. Nam ut S. Petrus Damiani Serm. de nat. B. Virg. in illud Cant. 6. v. 9. Pulchra ut Luna, ingeniosè obſervat: Quemadmodum nullum eſt aſtrum, excepto ſole, æquè pulchrum ac Luna, ità ſumma gloria eſt, poſt Deum, videre Virginem, adhærere illi, & in illius protectionis munimine commorari. Sicut autem ſumma glo⸗ ria eſt videre Virginem, ità ſumma pœna ab illius viſione æter- nùm excludi. Dum igitur hodiè Eliſabeth MARI dicit: Bea- ta, quæ credidiſti, dicam ego: beata es tu Eliſabeth, quæ hanc Virginem vidiſti, cum ea dulcia colloquia miſcuiſti, ipſam dein tibi famulantem habuiſti. „. 6. Propiùs tandem accedamus, & calceamenta Virginis at- a: aner. tentius conſideremus. Obſervatum eſt millies ab Aſtronomis, rit cum fe- Iunam reliquis planetis, ſole duntaxat exempto, citiùs ſuum Rinatione. curfum abſolvere. EÆmula Lunæ MARIA, omnibus Sanctis mo- vetur facilius ad nos, ad opem ferendam feſtinans. Quærit 8. Bonav. Spec. 8. Utrùm nunc ſit clementior, & feſtinantior, quàm olim! Si mihi reſpondere fas eſt, ait: Magis nunc ſuam oſtendit miſericordiam, quia magis nunc videt hominum miſeriam. Ideòque calceata eſt ſidere Lunæ, ut citiùs ſuccurrat. Quàm promptè invocantibus ſe ſuccurrat Chriſtus, bellè de- ſcribit S. Ambroſius lib. de viduis: Simul, inquit, præceptum de- derat, cæcus videt, paralyticus ambulat, mutus loquitur, ſur- dus audit, febriens min'ſtrat, lunaticus liberatur. Ejusdem cum ſilio, genii Mater eſt, ad citò ſuccurrendum ſemper prompta eſt, ad audiendum fſibi fupplices velox. Juraverat Eſau olim in caput fratris Jacobi, ut legere eſt c. 33. Gen. nec placari potuit verbis, neé lacrymis, nec muneri- bus, donec tandem Jacob apprehendiſſet alterà manu Rache- lem, alterà Joſephulum, & ità factus obviam fratri Eſau, ſepties adoravit „co ſucceſſin, ut ſcriptura teſtatur, v. 4. Currens Eſau cke ilis ſ⸗ ,egd poruete Raj itirgo-Marck. Deſemet ipla an alegitur: ,, ſ enendce, gi ecanti N un tucunr inin UueCtegorins . De Maee Dean 6 tior, G meloor, euttr Alir 1. LZur iiſe ſ lur int itanter pro wen in tui dilette Mpercelebri à ſan a0fuit eximi i Auguſtam latit urmann oſtendit. iOmium, quos um ſub pallio, ſec 4 Agedum guie uuRichardia. Tite requirit, en don turgiclus inem quia el binare: un ſi tunan refugiumm tlhrt aiſipple Ciaf llkclir ſsukliiheh, gle k niniauliiin i cdcanentnt. AI nilssedArMoni Tetenpo, Ciis uun AKonubunnteno⸗ Wunicinm Cnd RiRmrünmgonn Z ſitkt onimum miein tcrisſucourn. õ Pnnl ncutretm lin, ntu nin / lirrtur Hucene rendon ſenpetiun suohi uleene cs aannig ee uu etati un Dbriamn inlien elanar,14 4 7 appropinquare: Concio Civica. 6FI Eſau obviam fratri ſuo, amplewatus eſt eum: Tringeneque col- lum ejus, & oſeulans flemit. Jam non ſitir ſanguinem, ſed lacry- mas, quæ ſunt Sanguis cordis, profundit: non jam cædem ſpi- rat, ſed oſcula ex corde: jam non elevat manus ad jurandum, yvel cædendum, ſed involat in collum ad amandum. Nimirum viſa Rachel, & viſus Joſephulus, ità animum immutavére. Lan- tùm ergò potuere Rachel & Joſephulus, Mater & Filius! plus poterit Virgo-Mater MARILA, & Filius ejus. De ſemet ipſa Mater miſericordiæ S. Brigitcæ l. 4. revel. hæc locuta legitur: Ego ſum Mater omnium peccatorum volen- tium ſe emendare, & habentium voluntatem in Deum non amplis peccandi. Sicut charitati va Mater, dum videret filium nudum ab inimicis acutos habentibus gladios impugnari. Aptè huc Gregorius VIII. ità ſcribit Romanæ matronæ Mech- tildi: De Matre Domini hoc procul dubio teneas, quia quag- to altior, & melior, & ſandtior eſt omni Matre, tanto cle- mentior & dulcior & circa converſos peccatores & peccatri- ces. Pone itaque finem in voluntate peccandi; invenies illam indubitanter promitto promptiorem carnali Matre, ze mitiorem in tui dilectione. Hucusque Pontifex. Martino Gut- tiero percelebri à ſanctitate, è& Societate ESU Sacerdoti, ali- quandò adfuit eximia admodum ſpecie & majeſtate, & ve- ſte in Auguſtam latitudinem explicatâ, ſub ea Societatem contentam oſtendit. Ità Imago primi ſæculi Societatis. Ec- quis omnium, quos hic cerno, non ſibi optet abſcondi, non tantùm ſub pallio, ſed vel maximè in pectore, & corde MAr. RIE ? Agedum quisquis hoc voto teneris, pium obſerva monitum Richardi à S. Laurent. I. 12. de laudibus Virginis, ubi hæc tria à te requirit, ut ſis parvus in oculis tuis per humili- tatem, non turgidus per animi elationem: ut ſis mundus per caſtitatem, quia cum fœtore luxuriæ non poſſes ad eam ut ſis miſericors, alioquin apud miſericor- diæ matrem refugium non haberes. Addiderim ego: ur feſti- net pia Mater ad ſupplicem audiendum & opem tibi ferendam, . Nnn n 2 tunè H. 1. Superbia eſt graviſ- ſimum pec- (SE Eatum. In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. — — 652 — cunè ſis tardus ad illum colendam. Quæ hodiè in domo Za- chariæ dixit: Beatam me dicent omnes generationes, & jam tunc beata audiit ab Eliſabetha: beata quæ credidiſti! tu quo- que eam beatifica & benedic illam. Si beatus populus, cujus Do- minus D EIUS ejus. Pſalm. 145. Di beatus, qui non abiit in conſilio impiorum, ſi timentis Dominum, beata eſt anima ejus, Eccle.34. Si beneditio ſuper caput juſti. Proverb. 10. Unà tu uoque beatus eris; & quod fidelium pater à DEO audivit, tu Maria ſanctiſſima audies: Benedicam, benedicentibus tibi. Concio Aulica. Superbos Deus graviter plectit. Diſperſit ſuperbos mente cordis ſui. Luc. I. v. 5I. B Otavit Rupertus lib. 2. in Num. c. I. Nullum in lege Deum illi minimè propitiari, imò ſuperbiam eſſe BSRRα illud peccatum, de quo Chriſtus dicit: non remit- tetur ei, neque in hoc ſæculo, neque in futuro Matth. 12. v. 32. ſic autem ait Rupertus: Opportuna recapitulatione commemora- tio fit de lege ſacrificiorum, de qua in Le vitico uberius dictum, additurqué aliquid, quod diligentiſſimè, ſummaque cautela no- tandum eſt: Anima, quæ per ſuperbiam, aliquid commiſerit, ſive civis ſit ille, ſive peregrinus quoniam adverſus dominum rebellis fuit, peribit de populo ſuo. Num. 15. v. 30. Hanæ juſti- = tiæ legem & Prophetæ ſequuntur & Ewvangelium; Prophetæ, clm dicit Amos: Super tribus ſceleribus Damaſci, & ſuper quatuor non convertam eum, ſuper tribus ſceleribus Tyri, & ſuper quatuor non conyertam eum. cap. 1. Primum namque ſcelus eſt, iniquitatem concepiſſe; ſecundum, dolorem opere pe- periſſe; tertium, iniquitatis opus in uſum vel conſuetudinem iraxiſſe; quartum ſeelus, mala alta defendere per ſpiritum ſu- Perbiæ. E Noutt, in WWWNNatur, gn d ſuam 40 4Alibnem, relictum fuiſſe ſacrificium pro ſierbiæ peccato, & n ,lot non/ le ,nfutmro, n ,lonfro ilo cico⸗ ls tali e . rigos ſaund⸗ ei ec Cobtting elt mium Iuir 14 roganrir ſee cboc habet, luber 2 Eeniicudiri wicnen Unlarnet ocer 9 A Itocumm Culmen Ar ſogllarinem Deo ett valdè exo- lea, verum etat hr, inquit Diyi XCe fut, tur & humilien ! gkaritatemn pe I, puniuntur erum preſtan W, qui poma h llunt. die quan nſglet: habent 4 Mnets Aere, & bonn ſia inran Emnimüim pretio i, 1 uapetia ſerie amne gehomin SS — n. E one rratgnn ben earclli m. tinſgniin S letd gunn Minun heft fenng lßi Moreb e clumpnr:D0es enetiun, Nnlinirt Wtgg, li pter glect. 1i. e . Mmer Mlmirte Moſipedirpeee A ien imdienin ſte. aOrhmin mini⸗ Eeſfuinornrnt upinltumommm lnlenifouci Fl nnunk eni bhnn, Algud ohnnt cniin cſetis donn nglin,ir⸗ Eibu Dinti, i ertibi lenbi I 1 Himn 4 nuln, Mtn i⸗ ain d nſttu, Hinye e, Concio Aulica. 6 53 perbiæ. Ergo ſuper quatuor, inquit, non convertam eum, id eſt, cum ſuperbè fuerit reſponſum, jam non eſt remiſibile peccatum. Confirmat hoc Evangelium, um dicit Sal vator, ſſe peccatum, quod non remittetur ei, neque in hoc ſæculo, ne- que in futuro, quod non eſt aliud quùm ſuperbiæ malum. De hoc & Zoannes in ſua Epiſtola dicit: Eſt peccatum ad mor- tem, non pro illo dico, ut roget quis 1. cap. 5. v. 16. Hucusque Rupertus, & ratio eſt: quòd ſuperbus, tanquam ſolus, & ſu- per reliquos ſtans, velit ab omnibus honorari, quod ſolius Dei eſt. Hæc doctrina eſt S. Gregorii, qui 23. Moral. 4. expendens locum illum Iſaiæ 14. Ponam ſedem meam ad Aquilonem ait: In hac arrogantiæ ſpecie crebrò humanus animus labitur, ut id, quod habet, habere ſe ſingulariter glorietur, in qua diabo- licæ ſimilitudini vicinus appropinquat; qui bonum ſe habere ſingulariter gaudet, & videri ſe ſublimiorem cæteris quærit; il- lum imitatur, qui deſpecto bono ſocietatis Angelorum ſedem ſuam ad Aquilonem ponens, per iniquum deſiderium, quaſi ad quoddam culmen conatus eſt, ſingulariter erumpere. Cùm igitur ſingularitatem Dei uſurpare ſibi, eo modo ſuperbus ve- lit, Deo eſt valdè exoſus; & quidem tam inviſus, ut non ſolum in altera, verùm etiam in iſta vita à Deo conteratur: Diſper ſit ſuperbos, inquit Divina Eternæ Veritatis Mater, non ait: Di- ſperget de futuro, quaſi in altera vita ſuperbi ſolummodè di- ſpergantur & humilientur, ſed de præterito, diſperſit; quia propter gravitatem peccati etiam in hac vita ſuperbi depri- muntur, & puniuntur: ut pluribus in præſenti oſtendam. Refertam præſtantibus pomis arborem invadit ventus magnus, qui poma hinc inde in lutum dejicit, quæ porci dein vorant. evenire ſolet: habent quidem facultates plurimas, quibus mul- tos pauperes alere, & pia ac ſancta exercere poſſent: omnia tamen bona ſua invanos ac inutiles animæ inſurnunt uſus, in veſtes nimium pretioſas, in epulas delicioſas, in ædes ſum- §. 2. Superbia Magnatum Sic quam plurimis ſuperbis principibus terræ eſt cauſa inutilium ſumptuum. radix ava= ritiæ, eos- que crude-⸗ „ les reddit. ptuoſas, in tapetia ſerica, in vaſa argentea & aurea, atque ſi- milia. Nonne de hominibus iſtis dicemus, quòd, ſicut ventus Nnn n/„ poma 654 Inn Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. poma arboris pomiferæ, ità ventus, ſeu faſtus omnes eorum tulerit provencus. Talis fuit dives ille epulo, qui, cùm plurimas haberet divitias, nec micas Lazaro extremè egenti voluit elargiri, ſed epulabatur quotidiè ſplendidè, & indueba- tur purpuràâ, & byſſo, more regum. Laudabat hunc fortè mundus, & adulatores mirè extollebant. Deus autem ità da- mnavit factum, ut proptereà damnaret illum in æcernum, mor- tuus, inquit Servator, eſt dives, & ſepultus eſt in inferno: Luc. 16. v. 22. Avarè mulca ſuperbi divites conquirunt, non quidem propter neceſſitatem, imò neque propter voluptatem & delectationem, ſed purè propter oſtentationem. Undes. Chry- ſoſt ſup. cap. Match.. & ſuper c. ro. Epiſtolæ ad Rom. Propter in- anem gloriam, inquit, homines ſer vor um greges, & equos aureic phaleris inſignes, & argenteas menſas, & aliam agna ridenda con- quirunt, non ut expleant neceſſitatem, non ut capiant voluptatem, Jed ut ſe poſſint oſtentare quam plurimis. Sed nec hoc ſufficit, niſi etiam crudeles ſint & tyrannicè ſibi alios ſubjugent. Judich I. Arphaxad Rex Medorum ſubjugaverat multas gentes imperio ſuo, & gloriabatur, quaſi potens in potentia exercitũs ſui, & in gloria quadrigarum ſuarum. Anno igitur duodecimo re- gni ſui Nabuchodonoſor Aſſyriorum, qui regnavit in Ninive civitate magna, pugnavit contra Arphaxad, & obtinuit eum in campo magno, & tum cor Nabuchodonoſor elevatum eſt, & miſit ad omnes, qui habitant in Cilicia, & Damaſco, & Li- bano, & alias nationes multas, vide ibidem: ad hos omnes miſit nuntios. Ut ei ſubderentur. Obſerva hic primùm, ſta- tim, ut elevatum eſt cor ejus, miſit nuntios, poſtulans omnes ſibi ſubdi; quo jure à nullo, ſed injuſtæ ſuperbiæ jure, quæ quem tenet, Iyrannum reddit. Sed audi Tyrannidis vim, contradixerunt regna illa; & meritò, quia in nullo quidem ci fuerant debitores, at ipſe indignatus, ait ſcriptura, adver- sùs omnem terram illam, juravit per thronum, & regnum ſuum, quòd defenderet ſe de omnibus regionibus his. Obſerva quæſo, verbum illud, ut defenderet ſe: Quid eſt, ut defen- deret ſe? propriè cnim loquendo, defenſio non habet locum. —— cinuri, & t ſii ne l e bekengere, coi t. Numn ſus dig mt qui cunn 1e lam; ſed gui un icnperiumn arn D. Aprumn etiamn i Davidemn et her 1 delera loca ilt gurit, adbe timnaltn 1eo, Gdin Sn is Deridet, Pien imn Cerlaent aini Uleres, 4MleNbi weltmm in ore gae⸗ te paitatis in ejus ie. Cum emim merteciſſet, & llerer, ait ſcrip 1& Acentet: n Hine iratus N nehi oculit pi l Reg 19. tin Geditponas) ikame à foemin Ihellumonnesil Unnher periclitantit nhmn. Micephor. rkaltundr . opece ſtaban „ Ablene Anr. ens, olſhi ateßne tus, S ll le clh, nc lr elrt, G T nurtiinnen hlu iin ehichin ongum Nöacugnir oltannonenlines Picglesg Nan hnt NA Aun guntiiin nlichat iutnen ni Selnerhoeitäinn iiosibipen tn temulas gentgirpen Weaeleriti, ,. WNNen dndkin. . Nun Jünenuin den 1Anhent, Kohtniter ochocowohrclennne 1Clc, ADind! ſiceibiden. Abonn Cbm hene Irummos okine⸗ inilte ipebirin Gel ad Iuumd! iid, gui nni uns 1 Gmmm/ Krommn, A. R 1 E: Cüschun ckrio on n ceps &c. I. Reg. 18. Concio Aulica. 6s5y niſi ubi eſt injuria, & nocumentum in his, in quibus jus ha- bemus, ut ſi à me pallium meum arripere quis vellet, & ego reſiſterem illi, tunc defenderem me, quia injuriam mihi facit, ui meum pallium tollere vult. Ait ergo, Nabuchodonoſor velle ſe defendere, contra hos, qui ſe illi ſubditos reddere re- cuſàrunt: Num jus aliquod in eos habebat? num injuriam illi faciebant? qui cum liberi eſſent, ſuam libertatem tuebantur? nequaquam; ſed quia clevatum fuerat cor ejus, jam ſibi omnium imperium arrogabat, & omne dominium ſuum eſſe Pputabat. Aptum etiam exemplum habes in Saule, qui accen- ſus irâ, Davidem eſt perſecutus; & per mortes, per rupes, per arida & deſerta loca illum acriter, & vehementiſſime op- pugnavit, atque tantam indignationem indè concepit, ut vel ex co, quèòd in eivitate Nobe ſacerdos quidam hoſpitio rece- perit Davidemm, plusquam octoginta occiderit ſacerdotes, & ipſam devaſtaverit civitatem: percuſſit enim Saul viros & mulieres, à lactentibus usque ad ſeniores, bovem & ovem, & jumentum in ore gladii trucidavit. Unde calamitas hæc? ex acre vanitatis in ejus capite incluſo, inde terræ motus in- gens hic. Cùm enim David gigantem illum immanem Go- liach interfeciſſet, & ejus caput in Jeruſalem ferret: Egreſſæ ſunt Mulieres, ait ſcriptura, de univerſis urhibus Iſraël, præ- cinentes &; dicentes: percuſit Saul mille, & David decem millia. Hinc iratus Saul nimis: diſplicuit enim ei ſermo iſte, & non rectis oculis aſpiciebat Davidem A die illo, & dein- Verùm dedit pœnas Nabuchodonoſor occiſo Principe mis⸗ F. z. liciæ Holoferne à fœmina, luit & Saul cum tota familia ſua, Bune .. & in univerſum omnes ſibi nocent appetentes gloriæ. Funam- ptiis 87. bulis ſemper periclicantibus, & ſæpè miſerè cadentibus ſuper- ſuperbi ſi⸗ bos compara. Nicephor. Gregoras lib. S. fol. 36. mira narrat de miles . quibusdarmn præſtigiatoribus +£ gyptiis. In unius, ait, mali eacumi- bani ne, modò uno pede ſtabant, modèò capiti inſiſtebant pedibus in aerem ſublatis, pòſt ſubito ſaltu facto, unaque manu tune forti- . ter 656 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. ter comprehenſo, inde pendebant: Et ita ſæpè ſeſe rotabant, & circumagebant ſurſum verſus coœlum, & infrà verſus terram, trochi in morem. Deindè crure inflexo manus vice, fune prehen- ſo, ſupini dependebant, atq; ità rurſus eodem modo ſe circum- agebant. Mox recti in medio fune ſtantes, arrepto arci & ſagittis, in ſcopum eminùs poſitum collimabant. Deinde clauſis oculis . in humeros accepto puero in ſublimi fune ambulabant ab altero fune in alterum. Plurima prorſus miranda deindè narrat, ſed ſub- dit: Sæpè præcipites pereunt. Nam cùm quadraginta ex EÆ- gypto veniſſent, reſtabant tantùm viginti: vidi ego unum & malo lapſum interire. Ità Gregoras. Sic ſuperbi tandem cor- ruunt. Quantus vVerò dolor ſit ſuperbis ex alto faſtigio decide- re, docuit Selerus, qui, cum de pacis conditionibus ageret, cogereturque imperio depoſito privatam vitam agere, oſtenſo calceo coccineo dixit: Impoſſibile eſt hunc ſemel aſſumptum, facilè abjicere, debuit tamen abjicere: Nimirum quidquid ſu- perbi ſcelerati tentent, corruunt tamen, hinc David Pſalm. 36. Vidi impium ſuperewaltatum & ele vatum ſieut cedros Li- bani: Optimè ſuperborum elationem paucis deſcripſit ver- bis: Libanus mons altus erat, cedri ex ſe altæ & elevatæ ſunt. Cedrus igitur ſuper Libanum, ſupra celſitudinem celſitu- do eſt. TLales ſuperbi ſunt, quia ſuper alta mundi conſti- tuti, verbi gratiâ, ſuper divitias, dignitates, nobilitatem, ſapientiam, & mundi honorem, & gloriam, ipſi opinione & ſuperbiâ ſuà extolluntur. Ecce Cedrum ſuper Libanum. Sc quid poſtea? Tranſi vi, ait, & ecce non erat, diſparuit ſtatim. Erat ille dives, honoratus, deliciis affluens, dignitate inſigni- tus, ſed quia elatus & ſuperbus, Dei judicio è medio intem- peſtivè ſublatus eſt. Tranſivi, hoc eſt, vix ab ejus intuitu oculos amoveram, cùm iterum ad eum intuendum revoca- tus, vidi, quòd jam non erat: Quæſivi, quid de illo factum eſſet, & tamen nec locum, ubi antea eum videram, potui invenire, nec domum, poſſeſſiones, divitias, & omnia, quæ illius erant, in quibusque ille gloriabatur; jam enim ad extra- neos — rmnt, 6 Nege ſeligium Nulmg Deiil en nigutatun gt Donine. Q wum ſunt hx cog inores & ilrennio ogitatones corn rba & elata nolit 1lc poris ſeunc⸗ enin calil D 10s9. adretin urnin ened N Gdem (Wulenet hoc nim ſe / oti, Eal uutis inr ſpellic cor da SHblimes eleyanxes Alet ſuſtita, poſt Itians ait David- n alcendere ſine nenn prorſis. Nnc aſſiduæ ſunt immn, non quöc Altint id, quod nſlconſernare, Arlnariumm merti entes: Hj/ nliftifi, gui nl iniltam fuiſt Ult,icen: Amic⸗ nndenifi necumn ,ð . “ ₰ℳ icht Concio Aulica. 657 int tirsſyng . nlirlneiid neos devenerant, & diſtracta erant; itaque neque ſuperbus H ille, neque veſtigium ejus usquam apparuit. Sic de elatis Wemanpien David. rufſtgen naint lted . . . . . „ nrene Et Pſalm. 3. Decidant à Cogitationibus ſuis, ſecundum mul- S. 4. ubin Dintec titudinem iniquitatum eorum expelle eos, quoniam irritave. Prs Si. lmitmrahaltn⸗ runt te Domine. Quid eſt, decidant à cogitationibus ſuis? tationes Quænam ſunt hæ cogitationes, à quibus cadere debent? hi ſuperbo.- itanlacenkenng Nndhnanntgn qui mores & intentiones ſuperborum agnoſcunt, facilè attin- n in ile⸗ gent cogitationes corum: quid enim ſuperbus, & elatus, niſi S ſuperba & elata novit cogitare? non ſecundum merita cogi- Reraye nat, ſed potiùs ſecundum cogitationes ſuas merita ſua metitur. henickalotiizoen Quid enim cauſa fuit, quòd duo illi Apoſtoli, antequam Spi- ckanlindsen ritus S. adventu humilitate perfecta firmarentur, primas in numftmnndin regno Chriſti ſedes ambirent, cum pauperes piſcatores priùs AhmekmIdmm cxſtitiſſent? hoc nimirum, quòd cogitarent, neſcio qua ratio- er Mnim ii ne moti, ſe ad tantas ſedes poſſe meritò aſpirare. Sic aſcen- unm, Hr MMi-u qunt ſuperbi ad cor altum, ad mentem altam, ad cogitatio- GNmnumſtcu nes ſublimes elevantes ſe ſupra ſe, præſumentes altiora, quàm nEE.. poſtulet juſtitia, poſtulet ratio: his ergo cauſam & ruinam chukinkene annuntians ait David: Decidant à cogitationibus ſuis. Ipſi co- ,r Gliniten l gitant aſcendere ſine merito; meritò ergo deſcendent, cadent, nulpe inden corruent prorſus. sCgium, Min . * „Korun ihthrn Hinc aſſiduæ ſunt eorum querimoniæ: torquentur enim Cahumährlbu plurimùm, non quòd amiſerint id, quo digni erant, ſed quòd er m Apr⸗ perdiderint id, quod ipſi cogitabant, & cupiebant vel obti- is flven, Cgnrnt, nere vel conſervare, quod in illis operariis vineæ patet, qui, licèt Daiſuchelrih⸗ ſolum denarium meruiſſent, murmurabant adverſus patremfa- el üch milias, dicentes: Hi no viſſimi und hor fecerunt, & pares . immlun illos nobis feciſti, qui portavvimus pondus diti & æſtus. Matth. Jann ceii 20. v. 12. injuſtam fuiſſe hane querimoniam ſtatim Dominus uſin cem oſtendit, dicens: Amice non facio tibi injuriam, nonnè eæ de- e n nario convveniſti mecum, tolle quod tuum eſt &ʒ vade &. Undè ,nia 0οο autem 658 In Feſto Vifitationis Beatæ Virginis. autem injuſta hæc querimonia promanaverit, ex illis verbis conſtat: Arbitrati ſunt, quòd plus eſſent accepturi; non que- runtur eò, quòd ſecundum merita non accepiſſent, ſed ex eo, quod non datum illis fuerit, quod fuerant arbitrati; decide- runt à cogitationibus ſuis, ideò torquebantur: Sic de fuperbo dicendum eſt. Et quidem cadere ab eo, quod ſuperbus eſt, non adeò gravis caſus eſt. Cadere autem à cogitationibus ſuis, magna ruina & dolore plena eſt. Quod ex rege Nabuchodonoſor conſtat, qui cùm rex priùs eſſet, è ſolio regum in prata ceci- dit belluarum: ex hominibus enim abjectus eſt, & foœnum, ut bos, comedit, & cor feræ datum eſt illi ſeptem annorum ſpa- tio. Ruina hæc non adeò ingens reputatur, ſi etiam Nabu- chodonoſoris perſonam attendamus: Sed ex eo magna fuit, quòd, cùm ſuperbus ille ſe tanquam divinum quid in ſtatua illa aurea, quam fecerat, voluerit ab hominibus adorari, à tam alta cogitatione tam turpiter in locum infimum cecidiſſet, hæc proſtitutio graviſſima fuit. Et hoc quidem verba illa Bea- ræ Virginis ad initium citata important: Adiſperſit ſuperbos men- te cordis ſui. Luc.2. nimirùm ex alto mentis ſuæ; ex alto co- gitationum ſuarum. F. F. Nam abominatio Domini eſt omnis arrogans. Prov. 8. v. 13. Reuencdus hine & Nabuchodonoſorem modo abominabili punivit, ni- mis domat mirum ut ei cor feræ daretur. Ideò etiam animalia vilia crea- superbos. vit, ut eis humiliaret ſuperbos; quaſi deſpectum, quem gerit erga ſuperbos, ſic meliùs demonſtraret. Undè S. Auguſt. tract. 2. in Joannem in ea verba: Omnia per ipſum falcta ſunt; docens, cur Deus muſcas, culices, pulices, & alia condiderit: Pro- pter ſuperbiam, inquit, noſtram, hanc minimam creaturam, &y abjeltam fecit Dominus, ut ipſa nos torqueret, ut cm ſuper- bier it homo, culicibus ſubdatur; populum Pharaonis ſuperbum potuit domare Deus de urſis, & leonibus, de ſerpentibus: at muſcas , G Horttudiui in onpuratinte v iceriuene ie. — uc dis, Jdrs i⸗ okeſtum elt: Dirinus l u co ſe epp , at, un eluti irautoli, jan dei Cie dejici elt, u Uthabentem, ſire Ir, ſe gedecus e Deiciuncur igicn initer & inkallibilic ibis ac thronis E nuit Deus, Gſell rimn arbelft He Angeli rebeles e rdat, ſtelas pre leto Duce Rom haotemnpore ſece petlerunt reitci n uumn ed enit in onimnmntegn eae, Concio Aulica. 6 — . —— lu - muſcas & ranas, & cyniphes immiſit, ut rebus viliſſimis Ao- idnnunl maretur. Ita S. Auguſt. Dixeret Pharao ſuperbè: Quis eſt DHo- raimn⸗ minus, ut audiam vocem ejus & dimittam INraæl? neſcio Do- SZ minum, & Irael non dimittam. Exod-5.v. 2. Undè etiam Ru- pertus lib. 1. in Exod. cap. 34. Locuſtd, inquit, victus eſt Rex Fortis, proindè ſatis eleganter, cum diwiſſet Deus quodam loco noch ſpetbuct, eg Per. Prophetam ſoël: Reddam vobis annos, quos comedit lo- e cuſta, bruchus, & eruca. Suhbauditur, non ſupernarum wir- COgintonbig ſ ,. Bamnmni r e, & ortenkauis clegium , N ialtimorun E er llowenin lͤ cillium comparatione hominum, in infirmitate ſi ve ſiener ien A tium, qui cervicem erigunt contra Deum, quam pulici ſubjiciunt. chelnch bimn Ita ille. ilhummmune Auur iäin ſe, Quanto verò odio Deus eos proſequatur, ex ſuppliciis Viied. S ai etiam aliis, quibus ſuperbos punivit, & quotidiè punit, ma- hus aliis ndhinm cnimn nifeſtum eſt: Divinus Pfſaltes: Aejeciſti eos, dum alle varentur: modis Dkominbyadin Pſal. 12. quod ſic explicat S. Auguſt. 14. de civitate cap. 13. Hee- amifimm eril. Won, ait, cum elevati fuiſſent, ſed cum elevarentur, ipſum conterit. Kdülen eiulber guippe extolli, jam Aejici eſt. Ita ille. . Etenim ipſummet ſu- mo a⸗ en Hoſtſnrimnn. perbire dejici eſt, quia ſuperbia ipſa infamis eſt, & infamem cos & ſpo- loneneeam reddit habentem, ſive homo, ſive Angelus ipſe ſit: non enim liando. honor, ſed dedecus extolli ſupra rationem, & ſuperbiâ no- tari. Dejiciuntur igitur, dum elevantur ſuperbi, quia Deus efficaciter & infallibiliter eos punit. Dejicit illos ex occupa- tis ſedibus ac thronis. Eccl. 10. 17. Sedes Ducum ſuperborum deſtruxit Deus, & ſedere fecit mites pro eis. Radicés gentium ſuperbarum arefecit Deus, &; plantawvit humiles e ipſis gen- tibus. Angeli rebelles ex cœlo ceciderunt. Iſaiæ 14. v. 12. At- tila dicebat, ſtellas præ ſe cadere, terram tremere, ſed victus eſt ab Aétio Duce Romano & à Meroveo rege Francorum, qui ab eo tempore ſedem ſtabilem in Galliis poſuerunt, nec indè potuerunt rejici ultra Rhenum ſuum. Apries Rex Æ- gyptiorum eò venit inſolentiæ, ut nullum, neque Deorum, neque hominum, regnum ſibi adimere poſſe exi ſtimaret. an- O0οο⏑0ο 2 dem mimagen d oehonntbl puunt cäamammdieniin li peckum ben, Nlrret Ue Mni 1 DmaN Secundèò Spes eo- rum elu-⸗ dendo eos que confun- dendo. 660 In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. dem à ſuis deſertus, & ab Amaſi captus, à ſubditis ſtrangula- tus fuit, ut ait Herodotus lib. 2. Phaẽtontes illi de curru ſuo ambuſti dejiciuntur in præceps, & Icari alis liquefactis in ma- re decidunt, atque in fluctus, à quibus hauriuntur. Idumæo- rum populo in rupibus habitanti dicit Deus, Abdiæ verſu 3. Superbia cordis tui extulit te. Si exaltatus fueris, ut aquila, & inter ſidera poſueris nidum tuum: inde detrabam te, & Michææ 5. V. 10. Auferam equos tuos de medio tui, & diſper- gam quadrigas tuas ContraJoſue ſurrexerat abin RexAſon cum aliis plurimis regibus & populis, populus multus nimis, ſicut arena, quæ eſt in littore maris, equi quoque & currus immen- ſæ multitudinis, ſed DEO auxiliante traditi ſunt in manu Iſraeél, victi, fugati, & cæſi: Joſue equos eorum ſubnervavit, ſicut juſſerat DEUs, currus combuſſit igni, civitates cepit, omnes- que cives interfecit, ne uno quidem relicto ſuperſtite. Joſue II. ut de illis poſſis dicere cum Michæa cap. 7. v. 16. Vide- bunt gentes, & confundentur ſuper omni fortitudine ſua. lſaias prædicens cladem Sennacherib ſuperbi Regis Aſ- ſyriorum, qui Judæam numeroſiſſimo exercitu deprædatus fuerat, pené omnibus oppidis captis & direptis, præter Je- ruſalem, ait cap. 33. v. 1. Oæ, qui prædarie, nonne &; ipſe præ- daberis ? &y qui ſpernis, nonne &y ipſe ſperneris ?“ eum con- ſummaveris deprædationem, deprædaberis: cum fatigatus deſieris contemnere, contemneris. Secundò, DEUS ſpes inanes ſuperborum excutit. Fu- mus funt in altum ie efferens, & à ventis diſſipatus. Pſal. 36. v. 20. Quemadmodum fumus deficient. Theagenes quidam ob jactantiam & animi elationem dictus eſt aanνο6εæ.œ id eſt, fu- mus: Sic nuncupari poſſet omnis ſuperbus, cujus ſpes gran- dia atque excelſa pollicens, ſtatim evaneſcit. Talis fumus fuit ſuperbus Darius Perſarum Rex, qui numeroſiſſimo & potentiſ- ſimo exercitu in Scychas movens ad Tagum fluvium perve- Nlit, =— 1 Vß fnn petbil m nncets & A n zn ans kidt n nincire el et es Crre viltis rlir. Idis fi ium marmor in rophrum crze nge funt victi. nafit Nemehim, gu undo zit: Nerm- Suod viunn E, 1 eid dahes lem. 2) F 40 4fr : ir Mnim aln 7 1. P 4 dit N nllus, ſos i ,Gcolies deſolan 1, primò fertilen lone & ignonin it Amos vacca IMimates Samariæ- iporum erat in urum humana in n commutancdda M,Nam jugibus V lem iniqnitas . lni DIUs ſupe Ar Dude Machal Atunlam legem. tnhans Negis 5 tenii — Ehaemntzil leaidl igeid Auibu urinm 8 ichei Dan, 4cen ſealtnlſiniß ⸗ 4 1 1 cchan Abci * tun i⸗ leplen tor lemſeti S exerbinſeriit opllg nlinugnini UGgrogneckamninn Andi inrinmunulte Conim ibuenanit ie tbchimnss cinn ANidoletin ſ ChernzV16 M. Onn ſeniiuipiu Geid Wrtiegs4 daad GtNs Nis Arend, Nru⸗ Nalni tann o ene iſe enni/ dun elten: an ii ſperborum mwi! 1jenrsllpensl Gent. Tenevsi ſwerbo as ſor anelit li⸗ im⸗ umeollinohen Iligum iin, J — Concio Aulica. 661 nit, ab ea expeditione rediit inglorius, nulla re memorabili geſta. Talis fumus fuit Xerxes, cujus in nomine, ut ait Va- lerius, ſuperbia & impotentia habitat, is exercitum in Græ- ciam traducens ex Aſia, indignatus ventis mare intumuiſſe, tanquam aquis ſenſus ineſſet, verbera & carceres intermina- tus, ceu vincire vellet, compedes in mare dejici juſſit. Sed à paucis Græcis victus, fugam arripuit & inglorius in Perſi- dem rediit. Talis fumus fuerunt Perſæ, qui Duce Mardonio Parium marmor in Marathonium agrum jam deportàârunt, ut ibi trophæum erigerent adverſus Athenienſes, ubi ingen- te ſtrage ſunt victi. Ex eo marmore ſtatuarius Phidias ef- formavit Nemefim, quæ erat ſuperborum ultrix Dea. Ariſtor. de mundo ait: Nemeſim eſſe quaſi poteſtatem divinam, ejus quod viſum eſt, cuique diſtributricem. Magnam igi- tur ſuperbi in deſpectionem, & opprobrium incidunt. Je- rem. 23. V. 40. ait: Dabo vos in opprobrium ſempiternum & in ignominiam æternam, quæ nunquam oblivione delebi- tur cap. I. v. 4. ait Propheta Nahum : Infirmatus eſt Baſan, & Carmelus, & ſlos Libani elanguit. Montes commoti ſunt ab eo, & colles deſolati ſunt. Per Baſan Hebræi duo ſigni- ficant, primò fertilem, abundantem & pinguem; ſecundò confuſione & ignominiâ affectum. Undè optimates Sama- riæ vocat Amos vaccas Baſan. Ruffinus tres cauſas affert, cur optimates Samariæ vocentur vaccæ Baſan: Primô, quia gloria ipſorum erat in ignominia terminanda: Secundò, quod vox eorumm humana in vaccinam, puta in mugitum præ do- lore erat commutanda : Tertio, quia DEUS eorum erat venter, nam jugibus vacabant conviviis atque ſympoſiis: ex adipe autem iniquitas eorum prodierat. Tertiò DEUS ſuperbos infirmitatibus affligit: Matha- Tertio eos infirmitaæ-⸗ tibus affi⸗ mat ad tuendam legem DEI, & contemnendum robur An- gendo- thias Pater Judæ Machabæi, & aliorum; filios moriens ani- tiochi Epiphanis Regis Syriæ, ad idola colenda Judæos com- Oοωο0ο3 Pel 662 In Feſio Viſitationis Beatæ Virginis. pellentis: ſic autem ait Machab. 2. v. 26. A wverbis viri Peccatoris ne timutritis: quia gloria ejus ſtercus & vermis eſt : hodiè extollitur, & cras non in vVenietur: quia concwer- ſus eſt in terram ſuam, & cogitatio ejus periit. Hæc prædi- ctio vera patuit in ipſo Antiocho. Uc enim dicitur 2. Ma- Chab. 9. v. 8. Is, qui ſibi videbatur etiam fluctibus maris im- perare, ſupra humanum modum ſuperbiâ repletus, & mon- tium altitudines appendere nunc humiliatus ad terram in ge- ſtatorio portabatur, manifeſtam D EI virtutem in ſemetipſo conteſtans: ita ut de corpore impii vermes ſcaturirent, ac viventis in doloribus carnes effluerent, odore etiam illius & foœtore exercitus gravaretur: & qui paulò ante ſidera cœli contingere ſe arbitrabatur, eum nemo poterat propter into- lerantiam fœtoris portare. Hæc & alia ibi. Eliu de modo, quo utitur DEUs, ut à ſuperbia hominum liberet, agens, di- cit: Job. 33. V. 19. Increpat per dolorem in lectulo, & omnia oſſa ejus marceſcere facit. Abominabilis ei ſit in vita ſua pa⸗ nis, & animæ illius cibus ante deſiderabilis. Tabeſcit caro ejus; & oſa, quæ tecta fuerant, nudabuntur. Appropin- quavit corruptioni anima ejus, & ita illius mortiferis. DEUs aliquando plagis inſolitis ac ſubitis ſuperbos percutit. Levit. 26. V. 21. DEUs ipſe ait: Si ambula veritis e ad verſo mi- bi, nec volueritis audire me, addam plagas veſtras in ſeptu- plum propter peccata veſtra. Si id intentat populo à ſe di- lecto, quid fiet cæteris ? Ipſa ſuperbia magnus morbus eſt. Democrates ſam ſenex aſcendens in arcem Athenis per- quam anhelans, idem ſe facere dixit, quid univerſa civitas Athenienſium ſoleret; nempè, ſe magnum quidem ſpirare, parum autem valere. Hoc quidem diéctum volunt à Demo- crito Philoſopho: quod adhuc nobis erit aptius: erat enim cæcus; ſuperbia autem eſt maxima mentis cæcitas. Cathai- ni Scychæ ita erant ſuperbi ob naturalem ſuam ſolertiam, ut dicerent: ſe ſolos hominum duobus oculis cernere: cæ- teras mortales aut cæcos eſſe, aut altero oculo captos, ut ait 6 rons. itcelins obvolut gorietur, rregori G Pobula elt: mmum acn ge ſu e ili eſſe ree e, Demone vchs die 1 Januar⸗ ronlius eſt peren manima humiltat e ſinatus eſt, ut lnid denigge ſn rume co-fundunta Nr N AiNTid Oumrur Mcbxx6 , ſuuttutal un, Hyor cnr contuſio, mienunt,. Jab. . ſ eos, qui ſe an lo, cum precipit muntibus, ſioyt Vrbolo IHüi capt teſtas inſeros Ilſernetur tine Wſi nunc qua Wrun punitionem ſperbi ſunt virs ſehs, ai 2 Nens excigunt, ie Mlbehe c 4 elv . 1 14 Vbi Senna WNens int i Non lu 1 „ N Dehletr. , cho n.. . Nr ginficibien mmſipehünſan , ehumniinnsid tann, n Dllninen ntr Impi veme ſulier Uaen, Gorctim ir giull ane ſlnt lmo tet anprer in Cain bi. Huce nocl onimumlden, muuct lrmrir kcn, on Giiſi ur ur unt. Titgitn llihntnr. Araer kuilan vncfe R is perdos ernit Uen tturentier anfn In uun Neße n⸗ hae mrenda Mpo Ee — 4 1 Uperbi mugnw annt Grt, dit uirid ſe mugrum gilen 1 nobis eti Auinen imu wems ctelid e rdem üum Gemn enlss celete bis Colls ne⸗ And och Concio Aulica. 663 — ait Haytonus. Sed veré cœci erant, & duces cæcorum, tene- bris infidelitatis obvoluti. Thamyris, quod ſuaviùs ſe Mu- ſis cantare gloriaretur, oculis, & Lyra, & Muſicæ peritia pri- vatus eſt. Fabula eſt: ſed vera hiſtoria eſt, ſanctum ipſum Colomanum Elam de ſua ſuperbientem ſcientia, illà privatum eſſe, nec antè illi eſſe redditam, quàm ſanctus Mochua pro il- lo orâſſet, & Dæmonem ab eòô depuliſſet, ut refert noſter Bollandus die 1I. Januar. Si Mannu ob ſanctitatem ſe efferens le- pra percuſſus eſt per annos ſeptem, & ab codem ſancto Mo- chua maxima humilitate & fervore lepram illam lingua fua lingente ſanatus eſt, ut ibidem refertut. Quartò denique ſuperbi non in bonis ſolùm corporis, Quartèò eos & fortunæ confunduntur illis ſpoliati, ſed præſertim confun- t gene⸗ dentur ob animi vitia, propter quæ in extremo judicio accuſa- do. buntur. Michææ 6. Surge, contende judicio adverſum montes, Gaudiant colles vocem tuam, audiant montes judicium Domi- ni. Major erit confuſio, quod ab iis accuſabuntur, quos hie contriverunt. Sap. 5. Tunc ſtabunt juſti in magna conſtantia ad verſus eos, qui ſe anguſtia verunt é'c. Maxima veròô erit confuſio, cùm præcipitabuntur ad inferos aliis irridentibus & cachinnantibus, ſicut dicitur in Babylonis exciſæ atque deje- c Symbolo Iſaiæ capite decimo quarto, verſu undecimo: Detracta eſt ad inferos ſuperbia tua, concidit cadaver tuum: Jubter te ſternetur tinea, & operimentum tuum erunt vermes. Quod ſi nunc quæras, quibus potiſſimùm emblematis g. „, ſuperborum punitionem poſſis exprimere? Reſpondeo, pri- Varia em- . blemat= mòô; ſuperbi ſunt vitis excelſa, ſed calore ſub nube torren- quibus Ses- te marceſcens. Iſaiæ 25. v. 8. Secundo: Vinea Sabama, næ ſuper- quam gentes excidunt, Iaiæ cap. 16. v. 6. Tertiòè: Stipu- Pelum ex . primun⸗ læ exuſtæ. Malach. c. 4. v. I. Quartoò: Pulvis evaneſcens, tur, Iſaiæ 16. v. 4. ubi Sennacherib disjectus, vocatur pulvis, & ejus exercitus. Quintè: In cucumerario formido, quæ ni- hil 664 §. 8. S üperbia eſt fugien- da. In Feſto Viſitationis Beatæ Virginis. hil cuſtodit, id eſt terriculamentum avium inane. Baruch. 6. v. 69. Sextòô: Tabernaculum unius noctis. Iſaiæ 24. v. 20. Septi- mò : Cedri ſublimes, ſed excidendæ. Pſal. 56. v. 35. Octa- vô: Sylva ſuccenſa, & in fumos abiens ac cineres. Iſaiæ 9. v. 18. Nonòô : Gallus cantans, & ablatus ab hoſtibus. Iſaiæ 22. V. 16. Ut Sobnæ DEUsS interminatur ſuperbienti. De. cimò : Aquila de ſublimi nido detracta, cui Idumæos ſuper- bos comparat Abdias Propheta v. 3. Undecimo: Bubalus frænatus, cui confertur Sennacherib vincendus. Iſaiæ 30. v. 16. Duodecimô: 30. V. I7. Decimo tertio: mine percuſſi. Iſaiæ 26. v. 19. Decimò quartò : Mons ex- celſus terre motu concuſſus & disjectus Zach. 14. v. 4. & Iſaiæ 33. v. 9. Decimò quintòô: murus cadens, & hoſti viam in civi- tatem aperiens. Iſaiæ 30. v. 132. Decimò ſextô: civitas Baby- lon turribus ducentis & quinquaginta ſuccincta, muris excel- ſis & rnunitiſſimis vallata, domibus & palatiis ornata, civi- bus & divitiis deliciisque mirabilis: ſed quæ ſubjecto igne ar- det, & à Perſis victoribus diripitur. De illa id potes dicere, quod ait Iſaias de toto mundo. cap. 24. V 10. Attrita eſt ci- itas vanitatis & cap. 26. v. 5. eundem mundum vocat civi- tatem ſublimem, ob ſuperbiam ſcilicet, quam ait eſſe humi- liendam. Verba enim ejus ſunt: Incurahit habitantes in ex- celſo, civitatem ſublimem humiliabit. Hüumiliabit eam usque ad terram, detrabet eam usque ad pulverem, conculcabit eam pes. Sic cum ſuperba proceditur civitate, ſic cum omni- bus procedetur ſuperbis. Ex his igitur collige, fugiendam tibi eſſe ſuperbiam: cu- jus excelſitas vanus tumor eſt, ac citò in nihilum recidit. Bulla eſt elevata in aqua ſpumea. Hinc Iſaias clamat cap. 30. v. 9. clamavi ſuper hoc, ſuperbia tantum eſt, quieſce. Aliqui ver- tunt: Bulla tantum eſt, quieſce. Hebr. enim Rahab, ſignificat ſuperbiam & tumorem: cùm autem tumor ille non ſit ſ. us; Malus navis in naufragio fractus. Iſaiæz Gigantes cœlo minitantes & ful- — gui oeall ne. Mon n, mweor: non od Voroltj nuſu Uunpotui. N ſon u beu, ni nolti li⸗ n ikenle M ene os Den “ rminmnr ihetin Cerrchai Iunng 1V 3 Uckum. e irenig ſirn bn uegifedu s ar intnns Derine Ound, on Gecls Khe n Al Aens Kolifim inan Necind End CNiN gin, Aruigt, mnben A nin EAage ſbeco inen 4. Rhnd edoet, MA. Atr 66 enncemmundun tth õ Mwurzuittthitvinin it. Hüniitttenn Anlnmn nnd Gur aniate, Ne aun 4 Pr lun tbice ſyein ,ctdinnhiumtead. ne Lis cann /, r nſſe Hebr enimn cle tem umon e w Concio Aulica. 661 — dus, jure bulla dicitur. Illa comparatione brevem interitum ſuperbi explicat S. Antiochus hom. 44. ſicut, inquit, inundan- tis aquæ bulla, ut rumpitur, mox evaneſcit; ita ſuperbi memo- ria à morte, uno momento deperit: ne igitur & de te verifice- tur, quod hodie B. Virgo de ſuperbis cecinit: diſperſit ſuper- Enarr. in hos mente cordis ſui, clama cum S. Ambroſio: non veniat mi- Pial. 30 hi res ſuperbiæ, & manus peccatoris non mowveat me. lIbi ceciderunt, qui operantur iniquitatem, expulſi ſunt, ne potue- runt ſtare. Won ſim, inquit, ſuperbus, ut peccem: non peccem, ne movear: non mowvear, ne cadam; ne expellar, ſicut Adam de Paradiſo expulſus eſt, quia in ipſo per ſuperbiam ſtare non potuit. Meſcit ſtare ſuperbia, & ſi ceciderit, non novit reſurgere. Semitus B. Magdale- næ eſuriit & lachry- mas ſiti⸗ Vit. In Feſto S. Mariæ Magdalenæ. Concio Ruſtica. Nemo Magdalenam decentiùs laudat, quaàm qui decenter vituperat. Erat in Civitate Peccatrix. Luc. 7. v. 37. Dconvivium fuiſſe invitatum à Phariſæo Chriſtum, NS deſcribit Lucas; quale verò id fuerit, quamque S opiparum fuerit: quot miſſus, quàm rara & ca- 3 NR ra fercula, quàm præſtantia vina tanto convivæ appoſuerit, non meminit; ſed potius à ferculis oculos avocat, & ut ad mulierem nos convertamus, duobus utitur verbis: Ecce Mulier! quibus, niſi nimiùm fallor, dicere vult: nolite conjicere oculos in tragemata, nec in bellaria, nec ctiam in convivas alios, ſed in mulierem, quæ ſuſpiriis ac ſuis lacrymis delicatiùs tractathominum, quàâm dives Phariſæus cu- pediis, quæ Domino parùm ſapiunt. Providit ille ſibi poſt ſe Symbolum ſuum, & in arcanæ famis ſolatium, nobilem de venatione ſua feram adduxit; quàm niſi in domo Phariſæi inventurus fuiſſet, domum illius non fuiſſet ingreſſus. Præ omnibus menſarum lautitiis Deo placent vulneratæ telis cha- ritatis prædæ, & captæ venabulo verbi ſui, quod eſt penetra- bilius omni gladio. Hebr. 4. v. 12. Tales boli ipſi ſapiunt: hos ubi odoratur, orexis ei movetur. DEIIS, ait S. Petr. Chry- ſologus Serm. 93. delinquentium gemitus eſurit: ſitit lacrymas peccatorum. Hos Chriſto miſſus appoſuit Magdalena, & ocu- los rapuit & cor dilecti. Apud Phariſæum paſcebatur foris: apud mulierem paſcebat intus. S. Gregorius Hom. 33. in Evan- gelia: Plus Mulier pœnitens paſcebat intus, quum Phariſæus foris Eecce Mulier, aſpiciamus illam, & non palliemus ſcelera: non Gmainem, ickors lle icici in : mags puchr „. Clia tanto m Ir eorundem igno lenr iuſitir, iu llercordir, dedl eda, Ne N.. uun guuſiun aub ſemultuth anc libis wotecl pi li ſui carids vWa In poſſent ommes nebis, C illis ing len, oriminum ex 1 cnponit gravita Im Unde colligit lem fuerit ommnm Meccator dicatur, no nee ſepties, nfeit iniquitzs. 3 lcontra ſopini lu eſe inter homin uum: nec dhl 4 Ufile; guunce heinu, gu Hhunu&denta hdecenislalt ter iau lue. .l. . miwtmi hikoctt l r ien, un r niſe gun m a⸗ Kanii in mmd wymn in; ki itiſun nnds Cnſerunnc duhs Ci, niniin Andin emnin, ter in belanu ten, nr ihtis r i NdNdasDurlensr. r. WixitRR ſms ſaümn Müint Oun ni nmd pon fuletogels Thcenm ler ti oſeliſi, uteſ ,Ials bol i ſpnnn DlSaslen itus nt i n olitluggkule plunleum Girmmg rmmiukind gi mnu,Mn n ſennet Krlen,, Concio Ruſtica. 667 non excuſemus errara. Nemo Magdalenam decentiùs lau- dat, quàm qui decenter vituperat. Ex mente modè citati Chryſologi Serm. citato. Exaggerat, Evangeliſta, mulitris fa- cinus, ut accumuiet indulgentiam largitoxis. Qui enim mi- nuit debitum, minuit liberalitatem creditoris, omne debitum dimittentis: qui excuſat morbum, detrahit peritiæ Medici, & arti, quàâ liberatus à morbo eſt. Vice versà, qui hoſtium attollit fortitudinem, victoris pariter attollit laudem ac triumphum. In die judicii, ait Homil. 6. & 12. ex 4. Morat. 42. S. Gre- rum. fuiſſet eorundem ignominia, ſi per pœnitentiam non ſatis fe- H. 2. . . . In die ju- gorius: magis patebunt ſcelera electorum, quàm reprobo-q'cuma- Quia tantò major erit gloria, quantò major futura gis pate- bunt Sce- lera ele- ciſſent juſtitiæ, itaque maximam acceſſionem feciſſent divi- Qorum, næ Miſericordiæ. Sed, ut ajebat, Deo ſancta illa anima The- Jquàm re- reſia, de ESU, c. 4. Vitæ, gravium criminum meorum mo- leſtiam gaudium, quo profundor, quod ex illis tuæ miſericor- diæ multitudo cundtis innoteſcat. Erat in civitate Peccatrix. Mirabilis profectò pictor Lucas Evangeliſta, uno tactu pe- nicilli ſui clariùs vivaciusque depinxit Mariam Magdalenam, quàm poſſent omnes cum Appelle ſuo pictores. Tribus uti- cur verbis, & illis ingentem texit homiliam. Vocando pec- catricem, criminum exprimit multitudinem: addendo, in civi- tate; exponit gravitatem : ponendo, erat, denotat obſtina- tionem. Undè colligit D. Gregorius Hom. 33. in Evangel. quod Magdalena fuerit omnium criminum receptaculum. Ut enim quis Peccator dicarur, non ſufficit ſemel, icerumque peccàâſ- ſe; imò nec ſepties, ſed toties, ut quaſi perpetuam ſedem in eo fixerit iniquitas. Placet id ex S. Hieronymo intellige- re lib. 1. contra Jovinianum in fine. Manifeſtè notum eſt, nullum eſſe inter bomines, ab omni, etiam leviſſimo peccato immunem: nec ipſi Apoſtoli videntur ab omni animæ næ- vo liberi fuiſſe; quandò unus & ſuo, & aliorum nomine clarè ait: Si dixerimus, quoniam peccatum non habemus; ipſi nos ſeducimus & weritas in nobis non eſt. 1. Joan. I. v. 8. non Ppp p 2 tamen proborum. 668 In Feſto §. Maris Magdalenæ. tamen propterea ullus Doctorum eos hactenùs peccatores appellare auſus eſt. Hunc in finem magnus Doctor multa ſoripturæ loca adducit. D. Lucas Evangelium fuum orditur à præconio laudis Zachariæ & Eliſabeth „quos apertè juſtos pronunciat: Erant autem juſti ambo ante Deum, incedentes in omnibus mandatis & juſtificationibus Domini ſine querela. Luc. I. v. 6. & ecce vix iſta protulerat, cùm paululô poſt re- cenſet lapſum Zachariæ in vitium infidelitatis Angelo fidem non adhibentis, ideòque novem menſium obmuteſcentiâà pu- niti; neque tamen idcircò vocat peccatorem S. 3. Quàm graviter deliquit David! & tamen uſitato loquen- Iſ oa di modo Spiritus Sanctus illum appellat ſanctum, quod omnia amittit, Opera fecerit bene. Accipe elogium illius ſanè quàm pulchrum qni per ex Eccleſiaſtico cap. 47. V. 9. & 10. ſic eum extollendo: le Bam ſem- omni opere dedit confeſſionem ſancto, & excelſo in verbo perreſur- gloriæ. De omni corde ſuo laudavit Dominum, &; dilewit Eit. Deum, qui fecit illum. Tametſi enim ceciderit; non tamen hæſit in peccato, nec peccati habitum contraxit. Non ha- bitavit apud Davidem peccatum, ſed per modum tranſeun- tis & peregrini divertit. Adverte Nathanis ingenium cum Baſilio Magno & Chryſoſtomo Homil. 29. de peenit. qui ex- probraturus Davidi peccatum, id ſub figura peregrini deſcri- pfſit 2. Reg. c. 12. v. 4. Cum autem peregrinus quidam veniſ- t ad divitem, parcens ille ſumere de ovibus, &; de bobus ſuis, ut exhiberet convi vium peregrino illi &. en! ut vox pe- regrini repetitur. Cur ità? Quoniam peccatum inſtar pe- regrini apud Davidem ſe habuit, non autem inſtar familia- ris hoſpizis. Cecidit David; ſed poſt agnitam culpam ſta- tim ſurrexit, quaſi peccatum fuiſſet peregrinum. Septies ca- det juſtus, & rtſurgtt: impii autem corruent in malum. Pro- verb. c. 24. v. 16. Verba ſünt hæc obſcura, ait B. Hieronymus. Si namque juſtus eſt, quomodò cadit? & quidem ſeptics: ſi Rpties cadit, quomodo juſtus eſt? reſpondet Tom. 1. Epiſt. 46 zafigline, & m n Kpelſerelant raxce grani non nit nomnen pulch Geugvo temmpore 1 i dlegannin auet 6, l in Celo r ülberatus fuſt; imetenit omned Onen ſali non atein ACNiN, On & Por Ouamocin eſcger Nucatni iaiu boe on cumcum ab nnifi ſngllss, d m elt, quod hoe uil unum peccatu uges epties comm Heccatrix non ex Uuluetudine in by Weruit eundem i igrandd toti Syn⸗ in imel igeremnis ini erplleat, adck n. ſliß ſetlerti ughn apud Hiere Mormmig peccata il undaſint S Hier Ul ereatoruſn in N Uun Aplit, 4 22 ⸗ Concio Ruſtico. 669 llkni — — . finen – Nr ad Ruſtic. Juſti vocabulum non amittit, qui per pœnitentiam Ouns bod ie enen eſ n Dlüben Magnum eſt diſcrimen, inter eos, qui peccant. Mon 5. 4. 1ont n Du Iſt homo, qui non peccat. 3. Reg. c. 8. v. 46. Sed peecant ali-AMasnum Alii ex induſtria inter pee- 7 Uiini lein qui ex fragilitate, & mox à caſu reſurgunt. lern iin ttnn cadunt, & perſeverant in caſu, imò de ſcelere in ſcelus, de uno cantes. in tiin du in plura, de gravi nonnunquam in gravius devolvuntur. Non unlieng N admittit nomen pulchræ Puellæ „ cujus faciei aliquid fuligi- ARun nis exiguo tempore inſedit; ſed mox eluitur, & à lotione, vultûs elegantia augetur. Itidem non amittit nomen viri fortis, qui in duello vel conflictu cum equo cecidit, & le- viter vulneratus fuit; ſed reſurgens fortiùs hoſtem perſecu- tus, interemit omnes, à quibus vulneratus fuit. Pari ratione nomen juſti non amittit: nomen infauſtum peccatoris non incurrit, qui ex humana peccat fragilitate, & ſic cadit, ut quantocius reſurgat. Impii autem corruent in malum. Peccatricis itaque nomen cum Magdalenæ adhæſerit; S.5. & hoc non tantùm ab Evangeliſta, non tantum à Phariſæo Status & convivis ſingulis, ſed à civitate tota ei datum ſit, indubi- Masdale- næ& ante tatum eſt, quod hoc infame nomen peſſimè meruerit, & pœaiten- 1 Atanrn liend Uelrilin n hlisfme uin ulinn 0 Reom enclem: 1 h, Cengbn w Nu AMninn, E Nin clenig non tanen NNDNNnI. Non he. NANNGNNENEN en Mümms nyenum dn Hni , e gun gue übtenn etgnin non in unum peccatum ſemel; aut ſepties, ſed ſæpius, quaàm tiam. ſeptuagies ſepties corruerit. Peccatrix non ex fragilitaté, ſed ex malitia, contumax n rihinu guni in conſuetudine in abyſſum ſcelerum ſeſe præcipitavit. Adeò- eeN Nhe, O gque meruit eundem titulum, quem Evangelicus Propheta de- min mo n dit aliquande toti Synagogæ c. I. v. 4. Væ genti peccatrici! Et Uoniun etannil ne non intelligeremus, vocabulum hoc abominabile verbis ,non Aen Urt⸗ plurimis explicat, addens : Populo gravi iniquitate, ſemini 4 altenienale nequam, filiis ſceleratis. Pro ille populo Wr- iniquitate, r erginn e ſeptuaginta apud Hieronymum legunt, populo Ppleno peccatis, laih⸗ N gquod omnia peccata ibi fixum habuerint Domieilium. COſten- . lme dit, verba ſunt 8S. Hieronymi Tom. A. in cap. I. Iaiæ, nullum Gnnen endu ſpeciem peccatorum in populo non fuiſſe. Et Baſilius, plenum t/G 1 peccatis illum arguit, quia hac eo usque increverunt, ut al- Nentelin g, Ppp P 3 tius 670 In Feſto S. Mariæ Magdalenæ tiùs non videantur poſſe exurgere. Semini nequam, filiis ſceleratis, generationi adulteræ, agro, in quo inimicus homo ſuperſeminavit peſſima Zizania, tribulos & ſpinas, &c. Hoc, ecce, hoc eſt eſſe gentem peccatricem. Secundùm quod fa- cilè intelliges, quàm multa ac magna dixerit Lucas, dicendo: Erat in civitate peccatrix. Nempè, erat Mulier, omnium judicio omnibus plena ſceleribus: erat ager horridis undi- que ſquallens urticis & Zizaniis; erat hoſpitium pluribus te- trum Dæmonibus. Marcus de ea loquens cap. 16. V. 9. eam- que nominans, addit: De qua ejecerat ſeptem Dæmonia. S. Gre- gorio teſtante, ſeptenario numero uni verſitatis vitiorum figu- ratur. Septem igitur Deæmenia MARIA habuit, quæ, univer- ſis vitiis plena fuit. Si unius ſcelera dividerentur in ſeptem alias, ſuſficerent, ut ſingulæ poſſent dici peccatrices, DEO & hominibus exoſæ. Et hoc totum importat verbum uni- cum Peccatrix. Parum erat dicere, ait Gregor. loco ſup. citato, vana, ſuperba, immunda. Unicum nomen eſt, quod exprimit peccata omnia. Quid dici poſſet ultrà. Erat in civitate peccatrixæ. Non ſufficit Evangeliſtæ mi- ſerabilem mulierem vocare peccatricem: addit in civitate. Quo utique innuit, peccata ipſius graviſſimis fuiſſe graviora. Vix dubitari poteſt, quod ſicut pagum ſuperat oppidum, & hoc, civitas populo ac divitiis, ita ſuperet etiam vitiis. In pa- gis eſt populus ſimplex, & habet ordinaria peccata; at in civitate ſtudetur, ut malè agatur. Pro uno pago, ne dicam, pro pluribus, ſufficit unus Diabolus; in civitate vix millia: in quavis ferè domo ſeptem habent, quod agant. Huſſæus Princeps Job c. 40. deſcribens Sathanam ſub no- mine Behemoth, ſeu ſpecie elephanti, 1 5. v. ait: Huic mon- tes herbas ferunt: omnes beſtiæ agri ludunt ibi. Per mon- tes intelliguntur civitates, quæ tantò altiores ſunt pagis, quan- tò vallibus & collibus ſunt montes. Ibi Behemoch habet herbas ſapidas, pabulum electum: ibi feſtum, ibi ludos agi⸗ ic cgium en lih beſir Ne oboS.A emt ſoon ufi. guonhimcäprür iit boc David, Vt iniguitotenn ofeycundeit neho ejus, Il gateiſ eſlp ,Ner,ſene adln iil, iniguitotenn let: digi eceatlln Iun ek. Non ſunn ANRN Pnpüſin iguic (i i peryue igl elk Cler ilbetur à Mr citaten. in & mendaciunn in inunda dkrunt, Ul, cur intrare n enptura idemn ſi pianos Om. ite peccatrix N Cerotorum, no ifcare: Dom I! Pratres habe er usdelians pe Nnnunite Domina trrſe tang et In conven en Mocelettt ie : uriolior g: nr r Mi, ca kotun eet lognen irt lteeritſpben Menniei uiir,ſichr iinr MA Mubui, Oelm tt itmm iin lectci eumis, 0l Nunn WWponn ahmmui Aear, d0rr bot Unam voneneh, Gügolen⸗ Wicheriumgchen Eceinen: mWir ot ſiusgmilns fule min tun iheronnie . inſhent tün iß n be Nduri Nrn I. Domo oN bolos; i dniie In velt,oi gin ndmdin hmn u . Hiunſug, et lbi Mem n ione 4 5 iunrii Ne 1 Concio Rußtica. 671 hic creſcunt hetæ, pro paſtu Dæmonis, ſuperbia, avaritia, &. omnes beſtiæ luc ludunt, quia & beſtialia peccata regnant. Aſſentit Jobo S. Auguſtinus in Pſal. 146. Qui producit in montibus fœænum : Conſuevit DEUsS mundi potentiores no- mine montium exprimere, quia cæteris magis extolluntur. Non neſcivit hoc David, uti patet ex v. 10. & I1. Pſalmi 54. ubi ait : Vidi iniquitatem, &ᷓ contradidfionem in civitate. Die ac nocte circumdabhit eam ſuper muros ejus iniquitas: &y la- bor in medio ejus, &injuſtitia, (ubi curia ſolet ſtare) &; non de- fecit de plateis ejus uſura, & dolus. Dic amabo, 6 ſanctiſ- ſime Rex, ſemel adhuc, quid notabile vidiſti in urbe regia? Vidi, aic, iniquitatem & contradidtionem. Græcus textus habet: vidi peccatum. Tota quodammodèò civitas, pec- catum eſt. Non ſunt ibi peccatilla, quæ videri vix poſſint; ſed peccata pinguiſſima ex omni parte. Juper muros ejus iniquitas. Quid agit ibi iniquitas ? diſcurrit die ac nocte, ſemperque vigil eſt, ne boni aliquid poſſit intrare. Oſeas jubetur à Deo intrare civicatem, renuit ille: Won ingrediar ciitatem. Qauſam accipe ex cap. 4. v. 2. Male- diltum & mendacium, &ò homicidium, &; furtum, &; adul- terium inunda verunt, & ſanguis ſanguinem tetigit. Hæc eſt cauſa, cur intrare nolim. Et hæc etiam eſt cauſa, cur in ſacra Scriptura idem ſit, ut docet Doctor Maximus l. 2. con- tra Pelagianos Tom. 2. Civitas eſt vitiorum conciliabulum. In civitate peccatrix Magdalena ex quorundam opinione illi magis devotorum, non tantum ſignificat, quantum videtur aliis ſignificare : Domina, inquiunt, erat dignitate & opibus primaria : Fratres habebat illuſtres, qui non ſuſtinuiſſent, ut honor Magdalianis percelebris, & contra vim hoſtilem probè munitæ Domina illuſtri familiæ hanc infamiæ notam inureret, ut ſe tanquam proſtibulum in omnem venerem effunderet. In converſatione aliquantò liberior erat, ſi in publicum procederet, jam huic arridebat, jam illi jocosè ap- plaudebat : curioſior & nonnihil ſuperba, videre volebat, S& 672 In Feſto S Mariæ Magdalenæ. & videri: libertinos ſecum jocari & familiariùs converſari ſi- nebat: in choreis etiam ſibi complacebat: ſingulari erat pulchritudine & affabilitate, & ſic in ſui amorem facilè co- lumbos veneris trahebar, graviùs tamen nihil auſa. Talis quia erat, ab Evangeliſta vocatur peccatrix. Ira aliqui San- Ctuli. At verò longè aliter Sancti præcipui illud, erat in civi- tate peccatrix, explicant, quibus potiùs eſt Dei miſericordiam, & vim gratiæ extollere, quàm Magdalenæ peccata minuere. D. Hieronymus in Prologo ſuper Oſee, eam vocat Meretri- cem & adulteram. D. Auguſtinus Tract. 49. in Joannem, & ex eo Abbas Rupertus lib. 2. de operibus Spiritus Sancti c. 28. cognominat famoſam peccatricem, figuratam in illa, de qua ait ProphetaOſeas c. I. & dicitur UIxor fornicationum: id eſt, Mulier vendita, ut luxuriæ vacaret. A D. Ephrem Syro Serm. in mulier. peccatr. pag. 744. vocatur fornicationibus polluta, & alios ad eandem immunditiam alliciens, atque ineſcans: à D. Chryſoſt. Serm. in peccatr. & Phariſæ. inter Ephrem opera, reprobatur, ut laſciva, impudica, peccati ſerva. & homil. de proditione Judæ, Meretriv, proſtituta in lupanari. Quod licet non debeat intelligi ut ſonat, neque credendum, quod pretio venderet corporis elegantiam. Cùm enim dives eſſet, tam infami pretio non indigebat; neque illluſtris ejus pro- genies promittebat, ut publica adiret lupanaria ; neque audebat publicè agere contra legem Deuteronomii c. 23. v. 17. divinitùs datam; Mon erit meretrix de filiabus Iraæl. Sed inſinuat per hæc ſua verba D. Chryſoſt. impudicam illius vi- tam, quæ ad ſummam pervenerat animæ perditionem. Ex ejusdern S. Doctoris ſententia, quandò Chriſtus Phariſæis Matth. 21. v. 31. dixit : Amen dico vobis, quia publicani & meretrices præcedent vos in regnum Dei, intellexit præcipuè Magdalenam. D. Chryſologus Serm. 93. vocat eam peccatum ci Vitatis, ſive illa fuerit eruſalem, ſive potiùs Nahim paſſim vocata ci vitas peccatrix. Verba ejus ſunt: quia famd ſud fumam mn, aietuch,0Oin sl oblatis a ſacnifcium , erlloræ, quæ u aorblice mnliere⸗ Mlbinhillciic⸗ motate, ilnd & c⸗ O orſcio, didh edn Nchad m enerar Muleri o⁰ ucknt Non abcve racone emir. Eo indicar A is iaereret i alias mulieres m: Magdalena lait: In prin Alere ult, quod Aem erat peccan npeceats hæſit, uill er ſtatul ilon leim coniidera, umn erga ſeti pa potolus Rom. .. 1ſhtchuntoij 1R rottrarerar: pi ham ckee ibi gen unn le manten nr eenir i NMEeplilil, g, 6oisekäniain, MAetlene ung per ee en er , nut girun venus iins nd ien, tymmmn i l,4 rllinr ſonininunite⸗ . A0 Möendhaden, l /liuintlr t Ainn, ace iſun utſe iner lobrm en tiſr Kron mmanmnen W n, telle edellmn dn. tam Chnenin ioh 1; eqgte lirptoer Adtet urn ; Egen Deuecnomne õ Clkinhutemi⸗ er mimn llto ti/M ui ur , urlens enn g) on enn N,iſe wiix iun 4 d eur uncs Citn E Concio Ruſtica. 673 . famam totius tetigerat civitatis, ſicque jam non peccatrix ſo- lum, ſed ipſius ci vitatis facta fuerat ipſa peccatu—m. D. Auguſtinus Epiſt. 102. ad Nectarium rebus gentilita- g. 6. tis ultra modicum addictum, enormes illi proponit nequitias, Mequitiæ ad quas Diabolus gentiles adduxerat, hoc agens, ut pro Deo d gengie⸗ coleretur & adoraretur, honoraretur, maximè ſacrificiis vi- exercitæ. tulorum, arietum, ovium, avium &c. imèò propriis filiis à pa- rentibus illi oblatis. Præcipuum inter alia ſacrificia impiiſ- ſima, erat ſacrificium pudoris, ut vocabant. Conſecrabatur id Deæ Floræ, quæ vitam ducebat omnium impudiciſſimam: in eo publicæ mulieres ſe totas denudabant, & toto ſpectan- te populo impudicitias exercebant, quas è publico umbone memorare, imòô & cogitare prohibet verecundia. Hoc ob- - tento ſacrificio, quid ultra quæreret Diabolus? Abjectâà omni verecundia, ruebatur in omne flagitium. Ad talem ſtatum jam venerat Mulier in ci vitate peccatrixæ, ut nihil flagitüi eſ- ſet, quod non auderet, Non absque ratione Evangeliſta utitur verbulo erat. Erat peccatrix. Eo indicat, quod mulier illa firmiter, dataque operà ſuis inhæreret ſcelerum ſordibus, ac ſtuderet in omni nequitia alias mulieres antecellere. Erat qESCIS ejiciens Dæ- monium : Magdalena erat alliciens Demonium. Dum Jo- annes Cc. I. ait : In principio erat verbum. Et, erat Lux ve- ra;, innuere vult, quod ſemper tale fuerit. Sic ſancto Lucæ Magdalena erat peccatrix, hoc eſt, ab immemorabili tem- pore in peccatis hæſit, hæſiſſetque in finem, niſi clementiſſimus Dominus ex ſtatu illo miſerabiliſſimo eam extraxiſſet. Hic jam conſidera, & obſtupeſce Dei miſericordiam, & Oad ſummam erga ſeriò pœnitentes pietatem. Obſerva, quàâm Sel verè Apoſtolus Rom. 5. v. 20. dixcrit : Ubi abundavit deli- miſericor- Gum, ſuperabundavit gratia. Vix ad pedes Salvatoris Magda- H lena ſe proſtraverat: vix eos lacrymis rigare, & oſculari coe- pœniten- perat, cum etce tibi definit eſſe, quod fuerat. Viderat ſic tes. proſtratam, ſic lavantem, ſic oſculantem Simon convivator, Q & B. Ma sda- lenæ muta tio. 674 In Feſto S. Mariæ Magdalenæ. & temerariè de illa intra ſemetipſum dicebat: Hic, ſi eſet Pro- pheta, ſciret utigue, quæ & qualis eſt Mulier, quæ tangit eum; quia peccatrix eſt. O quàm turpiter erras Phariſæe! Si diceres: peccatrix fuit, vel erat, verum diceres; ſed di- cendo : peccatrix eſt, enormiter erras. Non illa turpis pec- catrix, ſed amabilis eſt amatrix. Ad eminentiſſimum ſancti- tatis gradum repente aſcendit, teſte D. Chryſologo Serm. 94. dicente: Conſpicimus non ſolùm caruiſſe peccatis, ſed ad totum fanctitatis verticem conſcendiſſe. De eâàdem loquens 8. Bernardus, ita fatur : gam non peccatrix juxta tuam ſen. tentiam, b Phariſæe, ſed fandta & diſciyula Chriſti vocabitur. Fit nonnunquam, quod in eleganti quodam panno, ex quo veſtes conficiendæ ſunt, variæ fiant ſciſſuræ, illis tamen pretioſus quidam pannus, vel tela aurea ſupponitur, cujus decor, dum per ſciſſuras illas foras ſe projicit, veſtitum lon- gè pulchriorem & pretioſiorem efficit, quàm antè fuerit. Rum- patur annulus aureus: fractæ ejus partes ad invicem ità con- ſolidentur, ut adamas maximi valoris inſeratur, ne fracturæ cernatur veſtigium. Eo in caſu majus utique eſt annuli ſic reparati lucrum, quàm fuerit fracti jactura. Similiter dixe- rim de Magdalena: nunquam illa tam pretioſa ac ſpecioſa fuiſſet, niſi prius tam vilis ac turpis fuiſſet. O feliciſſima pec- catrix! Quid non potuit in ea tam excellens poœnitentia, & tam potens Dei miſerentis pietas ! Amores Magdalena non exuit, ſed muravit in puros, in caſtiſſimos, tota quodam modo facta amor Dei. Ex meretrice facta eſt Virgo, ut lo- quitur S. Ambroſius lib. 2. de Poœnit. De eadem D. Chryſoſt. Serm. in peccatric. & Phariſæ. ait: Won ampliis peccatrix re- manſit, ſed illicoò quavie Virgine caſtior, verecundiorque evaſit: Virgines quoque ipſas caſtitate ſuperavit. Eccleſia certè fuis in Litaniis eam virginibus omnibus præponit. Jere- miæ 18. juſfus Propheta deſcendere in domum figuli, vidit ibi figulum rotæ ſuæ infidentem, qui & luto vas formaret, ſed quod iater manus ejus lapſu confringitur. Confeſtim D ir⸗ fonnda, muris un non in Coluun eletetur elle mir⸗ n breyi, ut ſir olhnes &N Paidtia 1onbid Gracohum: h. Qrſwnhend Du mu, elte , ni niars, n dhi, 1Nis fickim Helune Menporis fadarn ba un mutata in al nerurgere in turre gre illi jure meli E nihi in niracul inorne nobis a0 in Magdalenam ilowum ingrecien imox ad eiis pec chpllis ſuis terge CuN audimus DB iprtte nul, agobſtupeſcens eo volti nobi Aln mntatio! , lecleſa, nito icſe Uchihpet uun cniik erti ſencle Atenl mm gunt 1 gent ftn 6 Aten Cocim un Nie iin ſille, ian Nhaureriipnnir ani TüErt, Wn ui inaunmfienrhe Ppnnt;aninirm in n loisitennn nefhnn ANRTNeLli tüaſthmn Jrimin am Meidd rri nni tiſſr Güälm n ewcelen enien, 1G! Amors igtln Mclliimes a Eremcr Mte, ihon Prut Deden ie Mn mliifek, ine otor, Man. ltttem Pus onnhsriln. 4 . . . gul gere 1 Gnun 1 ie lu ſi III, oMogiu. D „ Cvncio Ruſtica. aſſumens, lutum, ſemel circumagitando rotam, aliud inde vas pulchrum, ſibique placitum efformavit: Converſus fe- cit illud vas alterum, ſicut placuerat in oculis ejus, v. 4. Imi- tatur artiftx DEUs figulum, Magdalenam ſuâ culpàâ factam vas contumeliæ, indè ſibi formavit vas gloriæ, ſeu ut Apo- ſtolus loquitur: vas in honorem, Roman. 9. v. 2I. Iſaiæ S. 5. Qolim oſtendit DEUs infelicem Babylonis interitum. Illuſtriſ- Yio i ſima tunc erat civitas illa, ditiſſima, palatiis formoſa, hor- ac. tis jucunda, muris altiſſimis cincta, turribus excelſis munita, tantùm non in cœlum ſe porrigens, tam pulchra, ut mun- di cenſeretur eſſe miraculum. Prædicit Dominus S. vati fu- turum brevi, ut fiat Babylon, hoſtium irâ, miſerrima: do- mus omnes & palatia redigantur in cineres: arces ac turres in cubilia draconum : horti in ſenticoſa ſpinarum & urtica- rum. Obſtupeſcit Propheta, & exclamat: Babylon, dile- Ga mea, poſita eſt mibi in miraculum. Iſa. c. 21. v. 4. Magis miratus, non dubito, fuiſſet Vir ſanctus, ſi Babylonem vidiſ- ſet priùs factam ſpeluncam ferarum, ac ſenticetum, momen- to temporis factam Paradiſum amœniſſimum; cubilia dra- conum mutata in palatia Principum; portas in cineres reda- ctas exurgere in turres cœlum attingentes. Tunc enim ve- rò dicere illi jure meliori licuiſſet: Babylon, dilecta mea, po- ſita eſt mihi in miraculum. Minorne nobis admirandi cauſa eſt, dum oculos conji- cimus in Magdalenam anteà famoſam peccatricem, jam Pha- riſæi domum ingredientem & ſtantem retro ſecus pedes Do- mini, mox ad ejus pedes ſe abjicientem, eos lacrymis lavan- ten, capillis ſuis tergentem, inceſſanter oſculantem; & ma- ximè, dum audimus Dominum de ipſa dicenten: Remittun- tur ei peccata multa, quoniam dilexit multum! Exclamave- rim ego obſtupeſcens meritò : Magdalena! nimiùm di- lecta Deo, poſita nobis es in miraculum 6 mirabiliſſima, & feliciſſima mutatio ! Ex luto fit repentè gemma, quæ, ut ho- diè canit Eceleſia, nitore vincit ſilera, omnium digniſſima Q 2 ocu- * 676 In Feſto s. Mariæ Magdalenæ. oculis. Ex diſcipula errorum fit Magiſtra Apoſtolorum: ex filia tenebrarum, filia lucis; imò quaſi arcus refulgens inter nebulas gloriæ, &yᷓ quaſi flos roſarum in diebus vernis, 6y quaſi vâs auri ſolidum, ornatum omni lapide pretioſo, &r. Eccleſiaſtici c. 50. à v. 8. ex peccati ſerva, fit Angelorum ſo- ror, delicium, Domina: ex Luciferi mancipio fit ſponſa Chri- ſti dilecta nimis, quam Joannis cap. 20. pari, cum ipſa Matre ſua, nomine honorat. Quis talem mutationem poſſit non ſtupere!? Prudentiſſimè nunc aliquis quærat: quomodò tam citò Magdalena deſiit eſſe, quod fuit, & cœpit eſſe, quod æternùm erit : ſancta & immaculata ?à Reſpondeo. Lazarus frater ejus, & Martha ſoror, ut notant S. Ephrem Syrus & S. Joannes Chryſoſtomus ineſcati jam prædicatione Chriſti, inſtanter rogabant, ut dignaretur vel ſemel venire ad Chriſtum propter eminentem ejus pulchritudinem, & audire ipſum propter ineffabilem eloquentiæ ejus dulcedinem. Diu multumque rogata, & tam amicis precibus ferè coacta, ve- nit : audivit attentiùs Dominum diſcurrentem, quàm infe- lix ſit ſors peccatoris: quàm miſerabilis ſtatus animæ æter- nuùm damnatæ: quàm gravis culpa, quàm acerba pœna: quâm brevis hic voluptas, quàm diuturna ac nunquam fi- nienda ibi æternitas calamitatum. Item quàm bonus, quàm amabilis, quàm miſericors DEUS, qui in hac etiam vita ele- ctos demulcebat melioribus deliciis, in altera autem ditet bonis omnem linguæ facundiam, omnem intellectús capa- citatem excedentibus; ad quæ ſibi portam pœnitentia reſeravit. Qui ergo ſequeris peccantem, ſequere & poenitentem. Amen. R e⸗ M90( N RS A — — PoN C Mulie N S , Ppnllier! Lu- Uiequis 1 erat, eln guenuſin nardo tort eus, hubeat etacn uns ebere, dis Ponimumm loguen G. arie MMaoglenr et pliumet Milig iudndo Aloquin UDulls fuit: Nachar 1: Bece vere nifide, Matth. . kitem Petrum. in cro & an In Matth. 11. à e in imd nec in p ilis ohruntil milligchleneplu en Kprolixe, un umn ucareſatis Tcümtamen ne dnlnen tranſeat, unn hucs llius 5 te Chrito mag Elono ui ſolas ent,gnoroe n ant , ulan Reponcer t⸗ ſn⸗ Utnoemns Zotr. inſetifn Meclertin lgnuennk nd eine s oultriucdren, Kd lennie is lelen secbintar oon, ameen unit⸗ ütrdIrReE. alpn gin Cin Nr Uin Curmmn a nunen m Iemchim blbſs 0, guiin Nktimn Celcis, in Aen amn- m, Ohnen nlelitt ur ſhiumn nnd õ en Atnen . 677 PeSer 59& .Er D886, 6266 18 66 6S er S8S. Concio Civica. Mulier quæ & quanta. Ecce mulier! Luc. 7. v. 34. Uisquis Mariam Magdalenam dignè laudare deſi- K n. derat, ei nequaquàm ſufficit habere linguam elo- ngua iGn R,quentiſſimi hominis, ſit licet vel cum Ambroſio ſufheit ad S orator totus melleus, aut nectareus, vel cum Ber- ncee e⸗ nardo totus lacdteus, & cum Chryſoſtomo totus næ. aureus, habeat ctiam linguam Angelicam. Angelos enim linguas habere, quis dubitet? cui S. Paulus diceret: Si linguis hominum loquar & Angelorum &oc. Cor. 13. dignè laudandæ Mariæ Magdalenæ etiam angelica lingua non ſufficit, divinà & ipſiusmet Dei linguâ opus eſt. Dominus JEſus, quamvis in laudando alioquin parcus, in laudanda ſua Magdalena liberalis fuit: Nathanaelem Joan. I. v. 47. laudavit à ſimpli- citate: Ecce verè Iſraélita, in quo dolus non eſt. Centurio- nem à fide, Matth. S8. v. 10. non inveni tantam fidem in Iſraél; à fide item Petrum, Matth. S8. v. 17. Beatus es Simon Bar-Jo- na, quia caro & ſanguis non revelavit tibi. Præcurſorem ſuum Matth. 1I1I. à conſtantia, neque tamen eum laudavit in faciem, imò nec in præſentia eorum, quos ad ſe Joannes mi- ſerat ſed illis abeuntibus, ut notavit S. Chryſoſtomus, quaſi virtuti Magdalenæ plus deberet, quàm Joannis. Illam laudat in faciem, & prolixè, ut ex Evangelio audivimus. Solus Mag- dalenam laudare ſatis poteſt, qui eam ſatis amat, Chriſtus JEſus. Verùmtamen ne feſtiva hæc dies nobis ſine laudis Mag- dalenæ linea tranſeat, ad penicillum Lucæ manebo, & magni- tudinem laudis illius duobus hiſce voculis: Ecce Mulier! Di- lectus de Chriſto magnificentius dicere nihil potuit, quàm: Ecce homo! qui ſolus dici meretur homo. Dicam ego ſimi⸗ Concio Civica. 678 In Feſto §. Mariæ Magdaleng. lirer: Ecce Müulier, quæ præ millies mille mulieribus pulcher- rima meretur tandem præconia, & digna eſt, monſtrari digi- ris, ac dicier: hæc eſt. Sed tu, mulier, aſpice clientes tuos: lo- quere pro his ſuo tempore verbum bonum, qui nunc in ho- norem tuum tacent, & audiunt laudes tuas contentas diver- bio: Ecce Müulier. E 1 . . —.—— 4 6, 2. Invitatus à Phariſæo JEſus eomparet in convivio, non ac- cepturus cibum corporis, ſed cibum daturus animæ: non adeſt Qaa de cauſa Chri- 1+ . Rtus com. ad captandam hilaritatem vanam, ſed pariturus novum ac ſin- paruerit in gulare Angelis gaudium, ex peccatoris perfectiſſima conver- convivio ſione . Phariſæ i. Chriſtus intravit, non accepturus fudaicos cibos, neque pocu- la ſaporata melle ſumpturus, ſed pœnitentis lacrymas, ew ipſis oculorum fontibus potaturus. Deus delinquentium gemitus eruit, ſitit lacrymas peccatorum Domino vix incipiente di- ſcumbere, adeſt ecce Mulier. Ecquænam mulier, quæ? quanta? Non nominatur ab Evangeliſta de nomine, ut honori ejus parcat. Sic paulò antèé, cap. S5. de S. Matthæi repentina con- verſione agens, nomen illius ſubticet, & Levi, nomine minùs §. 3. Peccatores carent no.- mino. noto vocat. Hic quippe Spiritus Sancti mos eſt, ut pecca- torum nomini conſulat; Talis igitur erat Lucæ dicere: Ecce Mulier? Imò nominare non poteſt de nomine, quia nullum habet. Mon ponitur bic nomen, ait S. Antonius de Padua in hodiernum Evangelium, quia peccatores, quamdiu ſunt in pec- cato, de libro Domini ſunt deleti. Sic dives Epulo Luc. 16. non nominatur, quia nomen non habebar; aut, ſi quod apud ſuos habebat, digaum non erat vel calamo Sancti Evangeliſtæ ſcribi vel ore pio proferri, & tamen pauperis mendici nomen Lazarus, ibi ſæpiuùs nominatur. Peccator in delitto nomine ca- Vet, inquit Magnus Gregorius lib. 1. C. 3. in Job. Adam dum ſua eſſet in innocentia, ſimiliter ſæpiùs nomi- natur, Geneſ.3. poſtquam autem præceptum Dei transgreſſus Eſt, exprobraturus Deus illi peccatum, non dignatur eum no- mine chim Ho Phariſæi domum, ait Sanctus Petrus Chryſologus ſerm.9.3. N matibis münun gnecend ac 36, kp Hvange Dumn ſed cectei ven Pllchertichin Kerratori noſteo Pb. Donevit in 117,9. Proxihunm mn l homen, M. San vbetcin gepl aCoſomns 61, Veſitgue intii mdöln a Reicſ Hyngelite ppelinn Prd Mlz irtcinins e lepulcl ne Mulier N 80 Virg cicitur, VII hon pauct, vodammodo de Urn: quid niſi mu Emii ſolianl, d ndins inauditum- Uimlliere! igere Unum in peoc⸗ Kinprudenter y din Cllrrekecit, Morum, & Molo Luin teſtabiliter / Eellſeg Hoser⸗ iiy equd in pra n K Meronmn e ieAl 679 lliesi n N Concio Civica. 2 nKihnchn mine, ſed tantùm dixit c. 3. v. 9. ubi e? nomen amittit, omni- ochlt in e bus qui animantibus nomina impoſuerat. Propter pecca- atbum bonn * tum primus hominum factus eſt anonymus. Ecce Mulier! ine l u Dum in peccato adhuc eſt, nomen non habet, niſi fortè apud nen impios, apud Evangeliſtam certè non habet, nedum apud comprrianmiin Chriſtum, ſed expectemus. Habebit illa, peccatis debitè elutis, Tnomen pulcherrimum. Rex omnium, nomen JEsUs eſt. lbum lnlönnint ne mſcnninen, Hoc Servatori noſtro, Filio ſuo DEUS Pater dedit, teſte 8. Paulo: Donavit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen. Phi- ccetori elſeclimnn . 1— . , Dertilllmon lip. 2. v. 9. Proximum huic, pulcherrimumque ac pretioſiſſi- leny mum eſt nomen, Maria, & hoc eam nomine, ut primum ulhhiigum peccata ubertim deploravit, compellare dignatus eſt Salvator. Nlinein tem uitni,lanng eri De ea Chryſoſtomus homil7. Venit mulier, ſed redit Ma- ria, Venit, quæ intulit mortem: redit, quæ genuit vitam; Hoc Dn ntin nuu amabili ac pretioſo nomine deinceps cam omnes quatuor Dunm rineee Evangeliſtæ appellârunt ſæpius, & ipſe etiam Dominus, ut Lucé. eummlle, e/un 10. V. 42. Maria optimam partem elegit. Et Joan. C. 10. V. 16. Eetanineubniean ubi redivivus e ſepulchro, quærenti ſe dixit: Maria. d Maningenmdor. Ecee Mulier! Mulier Richardi & ſententia I. 6. de laudi- 5. 4. Vue Klnumid bus B. Virg. dicitur, quaſi emolliens virum. Prô! quàm tur- duaſt. sDnindum piter viri non pauci per mulieres emolliti ſunt, & in fomi- emolliens Ginr de lucz dene. Mas quodammodoò degeneràârunt Quid Adamum fecit pec- uore wo⸗ Ortemrir umn catorem? quid niſi mulier? fatetur ipſe Geneſ 3. Mulier, quam lierc emol- dediſti mibi ſociam, dedit mihi de ligno, & comedi. Samſon liti! fortitudinis inauditum prodigium undè enervatus eſt? undè niſi à muliere? videre eſt lib. Judic. cap. 16. Quis Davidem fanctiſſimum in peccatum induxit? quis niſi mulier impro- ir dAnmincekin cturts unſi ,it Kann huol n hobeba;anl ot almwontil, visò & imprudenter viſa Quis ſapientiſfſimum Salomonem el CAumd ar tantùm delirare fecit, ut idololatra fieret, & Aſtarthem Deam nenuſe , * Sidoniorum, & Moloch idolum Ammonitarum coleret! an eutth,1 Ai. gon ram teſtabiliter depravatum eſt cor ejus per mulieres? hrcziſid er 3. Reg. C. II. v. 4. Hos ergo omnes mulieres emollivere. Et ecce cnulnim lin Müulier, de qua in praſenti etiam Chriſtum principem vi- tenun e rorum &. heroum emollivir. Adamo innocentior, Sam- n ncune, Pons H. F5. Aliæ Mu- lieres non ſunt com- parandæ B. Magda- lenæ. 680 In Feſto S. Mariæ Maggalenæ. ſone fortior, Davide ſanctior, Salomone ſapientior ab hac muliere divinum cor ſuum emolliri paſſus eſt. In eam caſtiſ- ſimo ac ſanctiſſimo amore ita exarſit, ut non tantùm osculis ejus, quæ pedibus, in domo Phariſæi, divinis intulit, & capil- lis loco lintei adhibitis, & unguento liberaliter profuſo, mirè delectatus fuerit, ſed hæc omnia ad erubeſcentiam ſui convi- vatoris magnificè dilaudârit. Ejus domum frequentàſſe, ibi- que vires refeciſſe non ſemel: ibi eam pane vitæ toties cibàſ- ſe, prædicando verbum divinum: camque præ omnibus, etiam Apoſtolis, præſentià ſuâà recreâſſe, ut primum ad vitam rediit, ut alia taceam, an non ſummi ſunt erga hanc mulierem amo- ris argumenta! Ecce Müulier! Quærit Salomon, Prov. 31. v. 10. AMulie- rem fortem quis inveniet? Ecce hic mulierem fortem! Miran- da profectò fuit fortitudo animi Judichæ, caput hoſti Holo- ferni generosè demetere auſæ. At magis miranda Magdalenæ generoſæ fortitudo, quæ uno quaſi ictu ſtygiæ Hydræ ſeptem capita, ſeu vitia capitalia unico imperterrito auſu meſſuit. Haud minus miranda fuit Jahelis fortirudo Siſaræ caput cla- vo transfodientis. Sed utriusque fortitudo quantumvis lau- data in ſcriptura, non venit in comparationem cum fortitu- dine Magdalenæx. Hæc clavo pœnitentiæ Luciferum, caput omnium peccatorum, non ad humum, ſed ad humanitatem Chriſti animosè confixit. Confixit ſuperbiam, caput ſuum omni jam faſtu liberum, ad pedes Eſu humillimè abjiciendo: Confixit avaritiam, pretioſum unguentum largiter profunden- do: Confixit iram, aculearaPhariſæi dicteria patienti ſilentio tole- rando: Confixit invidiam & gulam non invidendo aliis, quòd recumbant & opiparè ſeſe ſaginent; ipſa autem tanquam ca- tellus infra menſam jaceat; nec petendo vel micas de men- ſa deciduas: confixit luxuriam, ignes ejus nimis quàm noxios, ſalutaribus Amoris ignibus, & totis lacrymarum imbribus ex- tinguendo, ſuamque impuritatem omnem ad ipſum puritatis fontem abluendo: Confixit denique acediam, omni relictâà morà, ad vulnerum ſuorum Medicum properè adwolnde Eé euign ucherl , ihe ihepe nn junnecſſel , centatnic! ncicen Aiiulea; talnn Pulehra . Fillncs⸗ Non . Müum & ali er Permnoreré permaneket. ceret Vaniſſimis sanorin corde Cenck anirnace R Kemmor Wde⸗ cct, oc ibi ren umortr celelnu lpetis klimani in ans, & Orni Caà boc dum Reſpe aAngeli, ſi pern Sfaiamut cxine jfaciam ut meoe legen Regum a Ps terra nobili Deicarens. Ucve Wuihi in col Afuglis eſt hæc mo. Jum delict n honorata? ſed Mnlminhonore, is Domnini me⸗ Uo Comtemnan Dei. Munnure Concio Civica. 6981 Ecce Mulier! Ad pœnitentiam properare volenti vehemen- §. s. 1 un En ter objiciebat ſe, qui heu! nimis frequenter à via ſalutis, ignavos B.MMasda. kan ini, abſtrahit, Reſpectus humanus, ſolenne ſuum, Quid dicent homi- temptrix ento lballe m ne⸗s ? in aures ejus vehementer inclamans: Quid cogitabunt, aut reſpedus lhintin. etiam dicent amici Quid proci? Quid famuli, & ancillæ? Quid humani. jus Conmiele 4 urbs? Quid Judæa? Quid mundus:? Tunè mulier tam nobilis, tam n eingegennnin Ae,ur wnmmn A iint⸗ lintgrhiwenllannt n Mor: Eo A ie lletminten in iludüime, ain Ar ni ruehegdln Hid hpelillelyr ) imyerenio AMd,melli Giwinn Arr anntclr Geigemmanummnda A . nconpnmormamſnin ponienie luifnnn,, umun, d A bumann Pfut ſpetdun ente 6SlCin uriiatantn temm iirnki ZCdeiintenieni zicceupnanſen⸗ um non utensbih õ ee eckon indn nr n Nind Por Nsum monenakßinl, ide mnlin , Gongrehent dives, tam pulchra, delicata, honorarta te publicè proſtitues, & vulgi fabula fies? Non eſt de tempore, nec Ratio Status id per- mittit. Alium & aliam talia facilè permoviſſent, ut nimis fre. quenter permovere ſolent, ut fancta conſilia mutàſſet, & pec- catrix permaneret. Sed animo fortiori Magdalena erat, quàm ut cederet vaniſſimis Reſpectû⅜s humani ratiunculis. Et ſan- us Amor in corde Magdalenæ potenter efferveſcens ad proſe- quenda ſanctiſſima conſilia vehementer urgebat: perge, ajebat, perge animoſa: aude, quod Deo, quodqueAngelis æternùm pla- cet; quod tibi æternùm proſit, quod nomen pariat toto ter- rarum orbe celebrandum. Sequitur illa meliores Amoris, quàm Reſpectůs humani impulſus: contra hujus molimina manet conſtans, & omni Caucaſo minus mobilis. Quid dicent homi- nes? hoc dum Reſpectus humanus iterat, illa reponit: Quid di- cent Angeli, ſi pœnitentiam differam ? Flevére illi me hacte- nus; faciam ut exinde rideant: averterunt merito à me vul- tum; faciam ut me oculis benignis aſpiciant. Sum nobilis ? ergò ad Regem Regum accurram, qui ſervos & ancillas ſuas præ Regibus terræ nobilitat. Sum dives? ah! dives non eſt, gra- tià Dei carens. Ut verè ſim dives, hanc unicè quæram, & the- ſauros mihi in coœlo cumulabo. Sum pulchra corpore. Va- na & fragilis eſt hæc pulchritudo. Ut & animàâ ſim pulchra, curabo. Sum delicta? ergèò cruciatus ſempiternos evitabo. Sum honorata? ſed apud homines tantùm; ut etiam apud Deum ſim in honore, & ſempiternum effugiam contempture, ad pedes Domini me abjiciam, & tanquam peripſema me hu- miliabo. Contemnant me Phariſæi; dum non contemnat Filius Dei. Murmurent, & frendeant quoque adverſus me Rrr r con- 682 In Feſto S. Mariæ Magdalenæ. cnmmni 1 — — 0e convivæ omnes, dummodè benevoléè me aſpiciat dilectus. Ju- 4 , E dicet me leprofus, dummodòè non darnnet JEſus. rlie eae N l Quid? non eſt de tempore? pœnitendi peccata deteſtan- möllinnil0 . di, Deum amandi ſemper eſt tempus. Non patitur hoc Ratio zirinmpianu 7 Status? ah! obſervare meliuùs ſtatum debui: in quo hactenus ruße Mian ſtatu fui, eſſe porrò, nefas. Vixi omni cane imprudentior, one, e kniͤ jam veluti catellus Domino meo blandiar. Sicut leæna fero- iose gierinni cii; jam ut columba manſueſcam: fui lupa, fiam ovicula. No- zn loguin Eiihi S. 7. 10 eſſe, qualis fui; tota alia eſſe volo. Vivam ego deinceps, Crnus nodh ecaſo non jam ego: vivet verò in me Chriſtus. Ini anp git in beend Ecce Mulier! Rape occaſionem inopinatæ felicitatis, mo- ni rvenit Ann non ell. net Tertull.l. 4. de poœnitentia, & lippis ac tonſoribus notum mndnum ttad eſt illud: Fronte capillata eſt, poſt eſt occaſio calva. Ecquiſſam Pruegigrnirnin habet occaſionem inſigniter diteſcendi, ſanitatem recuperandi, harktlleyon &c. & negligit? Uſa prudenter occaſione ſalutis æternæquefe- winſe Nnpen licitatis adipiſcendæ, ut cognovit, quod accubuiſſet in domo liͤrda⸗ Mir. Phariſæi Chriſtus, peccatrix intra ſe cogitaverit: occaſio en imnmmu igt 4, adeſt mihi optimeè conſulendi: Dominus jam non ſtat, non Tomngirnrune . ſedet, ſed recumbit: hæc mea felicitas: utar occaſione. Chry- 3 rit l ſologus ſerm. 93. de Magdalena, non ad ſtantem, non ad ſeden- ſprn liorun ci tem audet venire peccatrix. Deus cum ſtat, corripit, dum ſe- i, dalbiu, 5 det, judicat; proſtratis conjacet, cum decumbit. Adhibebat qui- dem ultimum arietem, & Achillem Reſpectus humanus, für- gens, ut ſi omninè ſtaret animo ire ad Chriſtum, iret ſané, ſed iret de nocte non videnda oculis hominum; ſed irer de fit humiitni Phro ſunt: NRetit / nt Loce pulchn . nocte non videnda oculis hominum; ſed illa contrà: videar Dinm a, alor Rest ab ommtii populo Urbis totius; non differo: non de no. mung ſun populo urbis totius; non differo: non de no Nan Nan Gte, ſed in clariſſimo meridie veniam, ut filia lucis fiam. Non t ineueclrſ vocat me Simon Phariſæus, ſed vocat me JEſus. Elegit magis 1 PDonirb de pietate Sal vatoris confilere, qum autſſteritatem Phariſeei rale ümen formidare, inquit Gofridus ſerm. 9. Cauſa, cur non erubue- annd ct ec⸗ rit non invitata irruere convivio, primaria fuit, quam dat 8. alni, on Gregor. homil 33. Quia bæc mulier turpitudinis ſuæ maculas tlie eilie Aſpezit, laanda ad fontem miſericordiæ cucurrit: convi- itu eatu ,9 vantes W.le iinfi We⸗ Agltr eſi mn Cnme tie ten pornienl Pnt tenpg Nneinin ſtum Cchuen Ge 1 Momnicn innnt e blundr anr ke⸗ S ecn innen ne Critu, Orm inpinetlatnit Ein tNnbeg on 19 Auſſpennu Eaniin NNciſniarnntaheent, Cckinellnnsrrnmet⸗ , o ubulerincon E pinen:, t Mninng ain ron Kat Non Wrk WNGrNNECN. oun ükmwmn müſr N un ft,ennt in õ enheßrkuhmmn ote 1d CEun, ccusbomimm Ktin tium; A NN 1;non ifen, nt Aüm, I flec in dern Ein A . ſvin Artien 14 B (U, anen 4 ginam iit, n er i utti /n⸗ ke connti⸗ 1 Concio Civica. 692 — . wantes non erubuit. Mam quia ſemetipſam graviter erube- ſcebat intus, nihil eſſe credidit, quod verecundaretur foris. Ecce mulier! ecce heroina animi imperterriti! ecce Reſpeéctus ac timoris humani nobilis victrix ecce Domina ſui & Amoris proprii triumphatrix glorioſa! Ecce mulier! Multa in hac muliere digna ſunt maturàâ con- ſideratione, quæ ſancti Patres memorant. Curiosè quæritur: quomodo ſtans retro ſecus pedes Do- mini, ut loquitur Evangeliſta, potuit oſculari pedes diſcum- bentis? Citatus modo Chryſologus myſterium detegit, dum ait: Bené ſtans, quia jam cadere non poteſt, qui ad Chriſti pedes meruit pervenire. Stant veri pœnitentes, quia nunquam re- cidunt: nunquam recidit Magdalena. Stans agit pœnitentiam, quia tunc ſtare quis incipit, cum ad pedes Eſu cadit. Ille propriè ſtat, qui ſe propter Chriſtum ad ejus pedes abjicit. Non permittit Deus jacere humilem, ſed erigit & ſtare facir. Erigit Dominus omnes eliſos, Pſal. 144. V. 14. D. Hieronymus legit: erigit omnes jacentes. Ex Hebræo legi- tur, omnes incur vatos. Ideò ſtans, quia demiſſiſſimè ſe incur- vavit, & jacuit ad pedes. Invenias tu, qui animo elato affe- Qant ſupra aliorum capita ſedere; humillima Magdalena ſatis habet, ſi pedibus, & quidem retrò accumbat. Id quod pul- chrum fuit humilitatis exemplum, ut inrerpretatur Euchymus, cujus hæc ſunt: Stetit ad extremas corporis partés tanguam extrema. Ecce pulchrum Humilitatis exemplum! Ovium eſt, paſtorem ſequi, hinc ipſe Chriſtus ait: o ves illum ſequuntur, Joan. I0. v. 4. Eſt Magdalena ovis Dei, atque ut talis (inquit Chryſologus) ſe ſtatuit a tergo Chriſti. Quaſi dicat: Iua, Domine, ſequi veſtigia contendo. Usque modòô ſemitas ſecuta ſum Satanæ: viam percurri perditionis: Nunce fixum animo eſt, pedes meos collocare in co, qui vera, re- Gaque eſt via, Joan. I4.6. & rectà tendit in cœlum, eque ani- mas feliciter perducit, ut dicere cum Job poſſim c. 12. v. II. Veſtigia ejus ſecutus eſt pes meus. Acceſſit non ad caput, ſed ad pedes: & quæ diu malè ambulaverat, veſtigia relta quæ- Krrr z— rebat, H. 8. Multa in hac mulie- re digna conſidera- tione. 684 In Feſto S. Mariæ Magdalenæ. rehat, inquit D. Auguſtinus Tom. 10. hom. &ο. homil 25. Stans retrò, ait ſæpius dictus Chryſologus, ut Chriſti veſtigis inni- wa peéreurreret per viam Vitæ, quæ per viam cucurrerat mor- tis. Sive ut S. Antonius citatus, quia ejus veſtigia imitari pro- ponehat. “ V En pulchrum etiam prudentiæ exemplum, quod S. Hie- ronymus in caput 26. Matth. obſervavit. Mon poterat, ait, ca- pite Domini meretrix Aigna fieri, inchoat dewotionem & ob- Iequia h pedibus. Non enim ſtatim volandum eſt ad caput, ſed gradatim eundum. Exiſtimant nonnunquam ad perfe- Gtionem tendentes, ſe ſtatim poſſe eſſe perfectos: ſtatim ar- dere amore, ut Seraphim, ſed graviter errant. Prudenter Magdalena incipit à pedibus. Tu quisquis apicem perfectio- nis Chriſtianæ ambis, obſerva caput Chriſti eſſe Deum, pedes Chriſti humanitatem. Ab humanitate Chriſti incipe amare Deum. Ecce mulier! ſi ſuſpicis in ea generoſum animum in cal- eando humano Reſpectu, ſi humilitatem ejus, ſi prudentiam miraris, ſuſpice & mirare etiam rariſſimum in muliere filen- tium, quod ſingulariter obſervàâſſe videtur S. Ambroſius, uti & S. Chryſoſtomus, Ille ſerm 43. ubi ait: Invenio, quòd ſie- werit, non invenio, quid diwerit. Hic verò homilia in pœnit. & Phariſæum, ubi ait: Silens ore, corde cum cordis inſpe- Gore loquebatur. Qui mulieres crepitacula Dodonæa appel- lant, eas nimiæ garrulitatis arguunt: ſi plerasque valdè loqua- ees & parùm ſtudioſas taciturnitatis dicerent, verum utique di- cerent. Mulier illa Samaritana Joan.4. quàm loquax fuit! 8y- rophcniſſa illa, de qua c. 7. Marcus, quàm clamoſa! ad in- dignationem ferè diſcipulorum JEſu, ut patet ex c. 15. Matthæi. Magdalena ſilentü eſt amantiſſima. Et quid erat opus mo. vere linguam, quandò cor ejus omni linguâ facundius lo- uebatur? Meliora & gratiora Deo ſunt pii cordis ſuſpiria, quàm multiloquium oris: efficaciùs perorant lacrymæ pœni- tentis, quàm preccs quæcunque. S. Ambroſins de poœnit c. 77. Crimina Ihomz ¹ Nehß reninum 1 cce, i lenglo ce Ius ſocs, ells, Mnnd Rommnds, n linobant 6mmene Ninmul NeEi Vardene enr dud Grni ig =Apunt, ſl, . Venplun on Wum wund in cdid 1uDeoczibindd A & grimrarunlo enpoo iu omme⸗ u ?cantabitur;dec eſcd corde gvod erbelferent, , ,3 hleat, Amoh Am Ilbaracdlo crath unld ad pelezef Apir tune loqen Atimilimns nne ogrgeu. kanliiſenun Ptoals mnine in mkts buntu Nuehein gand⸗ ntir RZZũ “ 71, IMhut eelefinn, tuin lnin 4 nmam tonnmun 1 lkelk wnin ien Neni ann Mt gnigi gien enc Un Cmiidlebeaum un Git Crii min nr endin ninmmind irmeneſc,ienin TRI uhlte ſien ed m 4, iä:: hnoſal; 0 He rd niane t, ort an M i⸗ SCenitcliAnen Gmmigkragr üüi⸗ tsctttenhſennnn els, Gin W in ae wa. lrusciche 2Veuu c Deo irhi, mncit e Neorunt hane, clsetCar. n 9 Anbolis 3 685 Crimina ſua non verbie viſa eſt expoſuiſſe, ſed lacrymis. S. Eli- gius Novionenſis homilià 16. Utiliores ſunt preces lacryma- rum, quùm imploratio ſermonum. Notemus hic, quod S. Propheta & Rex Pſal. 28. ir templo ejus omnes dicent gloriam. Quod illud templum? eſt juxta Concio Cwvica. S. Hieronymum, Templum ſilentii, & Pſal. 64.2. dicatur: Té decet ymnus Deus in Sion. Athenæo Il. 7. filentium eſt res di- vina; Thomæ à Kempis, Aecotionis nutrimentum; Diado- cho, ſapientiſſimarum cogitationum mater. Si ullibi cura ad- hibenda, in templo certé adhibenda eſt cura ſilentü, hic ab omnibus jocis, facetiis, verbis inutilibus abſtinendum maxi- mè. Apud Romanos, dum Diis publica fiebant ſacrificia, erant, qui monebant: facete linguis. De quo M. Tullius l. I. de divinatione, Plinius lib. 28. natur. hiſtor. c. 2. Sed de hoc aliàs, in præeſenti Magdalenæ ſilentium conſideremus, cui bellè con- venit illud Sanéti Hieronymi: ille te (DEUS) laudat, qui ſi- let: ille te amat, qui corde loquitur: ille ad te clamat, qui ſu- ſpirat. Templum Salomonis in ſummo ſilentio extructum: Silentium tunc in cœlo, quandò maxima gloria, amor ma- ximus Deo exhibitus, Apoc. S8. v. I. nam & qui amat, loqui non poteſt, & qui miratur, loqui non poteſt & qui timet,& qui dolet. In templo ejus omnes dicent gloriam. Quid ? non gloria can- tabitur? cantabitur; Sed mutà muſicâ. Omnes dicent gloriam, non ore, ſed corde, quod ſi etiam ore, illas tantùm Jerem. c. 1. & 14. literas efferent, a, a, a, id eſt, ut pulchré S8. Bernardinus art. I. c. I. explicat, Amor, Amor, Amor, in quo conſiſtit gloria Para- diſi. In Paradiſo erat Magdalena, quandò cum JEſu: in gloria erat, quandò ad pedes ejus jacens ſilentio ſuo ipſum glorificabat. Non poterat tunc loqui, quia non tantùm amariſſimus dolor, ſed & ardentiſſimus amor linguam tenebat, ut tantô meliùs cor loqueretur. L Hoc exquiſiti ſignum amoris eſt. Non in lingua, ſed ma- gis in oculis, maximeè in corde reſidet amor. Amantes ma. gis etiam factis loquuntur, ur verbis. Revertenti ad Pa- . rr. r 3 §. 9. Non in lin- gSua; ſed in oculis;, maximè in corde 7 eſi⸗ trem qget amer. 686 Iĩn Feſto Mariæ Magdalenæ. ttem filio prodigo, & cum dolore ac lacrymis dicenti: Pa- ter, peccavi in cœlum, & coram te: jam non ſum dignus vo- Cari filius. Non legitur pater ullum verbulum repoſuiſſe, ſed gaudio de recepto charo filio plenus. In mandatis dat famulis, §. 10.⸗ Mirabile ſilentium B. Magda- lenæ. citò proferant ſtolam primam, & induant filium, & annulum dent in manum ejus, &c. locutus non verbis, ſed cordiali amore. Eodem feré agendi modo cum Magdalena poſt ejus con- verſionem uſus eſt JEſus. Joannis I1. Dominus Bethaniam ve- nit Lazarum reſuſcitaturus. Marthæ ipſi obviam factæ, & de morte fratris lamentanti non tantùm dicit: Reſurget frater tuus; ſed multis deinceps verbis ei locutus eſt; At veròô erga Magdalenam aliter ſe geſſit: ut vidit eam plorantem, ait Evan- geliſta ibi v. 35. lacrymatus eſt JEſus. Marthæ, inquit Barra- dius Tom. 3. I. 6. verbis reſpondet Dominus, AMariæ reſpon- det non verbis, ſed lacrymis. Et quamvis illa non minus plo- raverit, quàm hæc, de ſola tamen Magdalena dicitur: ut vi- dit eam plorantem. Erant nimirùm lacrymæ ipſius facundio- res. Mirabile prorſum eſt ſilentium Magdalenæ hodiè coram Phariſæo. Non legitur is quidem ipſam convitiis aut calumniis affeciſſe; ex verbis tamen Domini prudenter collegit, ſua oſcula, fuas lacrymas, ſui unguenti effuſionem, & omnia Do- mino exhibita obſequia à Phariſæo vehementer improbari, ac damnari. Sed ſilet, Domino interim illa omnia appro- bante ac dilaudante. „ Pari ſilentio utitur erga ſororem Luc. 10. ubi Martha ma- luiſſet habere ſororem in labore ſociam, ad hoſpitem tam pre- rioſum digniùs tractandum, quàm videre illam ſedentem ſe- cus pedes Domini, & audientem verbum illius. Solam ſe in curis & laboribus relinqui, amanter queritur. Magdalena ta- get, loquitur pro ca JEſus, & ſanctum ejus otium com- Mendat. Pari cannkint nr ſud⸗ iemumu N. neblnliunf lzifteilim Ible ium,tamnd iranslennotet 69. Durd dn vonnulis on 1 nerur lemo. 9 ine tuet, G Ien Ce A , r enmimeOnnisq acdirhnrlenntdd .RKNR Donm ls tencimm, A n nm im lnn ui Cliisahrim V. cun Mgtlen fe⸗ hanul, Doningine Nntrigl ohim ice c lunuch,t ene liſenntinntigaif, in. Mrte imnilen e Donnu,Anutſfn umni l, Nninin Mgtten duur m ugſnrigdugkrund müm Nelnni nn Eenipumcumtüntclr Dpmmi rtenm alen Mennieftnionen Aoon urieo hrnenm inni- nino ietin 1mnde roenkueo ecin Ahirnn Um ter Anmftein rerbun U uu er Aeimn. M Klocun evoin Pitrt » Concio Civico. 698 7 pPari quoque, ſed multò æſtimabiliori ſilentio uſa eſt contra deteſtabile murmur Judæ. Gratiſſima ob reſuſcitatum fratrem, amantiſſimè blanditur Domino: Affert Alabaſtrum unguen- ti pretioſi; id liberaliſſime ad caput & pedes effundir. Tam ſan- ctum obſequium, tamque pretioſam prodigalitatem iniquiſſi- mè cenſurans Iſcariotes cum fremitu ait: IIt quid perditio hæc? Matth. 26.v. 9. Plura alia murmurante Juda, imò aliis quoque diſcipulis nonnullis contra illam murmurantibus, Magdalena ſolo ſe tuetur filentio. Sed pro ea nervosè perorat Eſus. Ma- ria ubique tacet, &; pro ea loquitur Chriſtus. Ut ait 8 Bernar- dus ſerm. de Aſſ. 3. pro ea loquitur ore; cum illa loquitur corde. Beata anima omnis, quæ ſic intus loquentem Dominum audir, ut audiit Magdalena totô à converſione ſua, vitæ reliquæ tem- pore! Ut & nos Dominum intus loquentem audiamus, ame- mus ſilentium; & nunc rogemus, ut Magdalena apud dile- Ktum ſuum loquatur pro nobis, impetretque, ut quivis noſtrum ab ipſo audiat dulce illud: Vade in pace & . Coni-= . 68 )0 &r „ , R 2 E 2 „ . . — 4 us Aenfuftin Peer. 92: 65. 65882 B8. 267. 163: 86 62 862 B8 S6, 8 7. ni OS G 00 . . an tn ue vo Concio Aulica. eteuCnh Exemplar veræ pœnitentiæ. 4 i . . . . 7 Lacrymis cœpit rigare pedes ejus. Luc. 7. Pne nen N . . 5 . 1 . S . 5. ei Quanti non pretii apud Deum eſt una anima! ukar nafi crve ſingu⸗ quid tandem eſſet, ſi ex tot millibus una pereat. – 1 H lo5. Nihilominus longè aliud nobis oſtendit inamora- — Ketad foheln, . . * . us animarum ſponſus Chriſtus, qui Redemptor m An Ikumz oopmnium, & ectiam ſingulorum eſie cupiebat. Ex- plicavit hunc amorem ſuum S. Brigittæ, dum revelavit, ſe etiam mum fut umſa pro unius animæ ſalute libenter paſſurum illa, quæ pro totius Anl mionn ine mundi Redemptione ſuſtinuit in paſſione. Sanè voluntas ejus Orhümmtingmüm ſalvand omnes in communi etiam ſe extendit in particulari loren mehee nune ad quemvis, undè ſæpè videri poterat ex zelo Chriſti, quaſi rannin niui ſolum unum ſalvandum haberet, id pulchrè exprimit 8. Au- urlium inſſi guſtinus: Speculator perpetuus veluti ſi totius creaturæ tuæ u) ſüf m in cœli, & terræ oblitus, tantum me ſolum confideret, ut nihil ſit wen Prüiteliez tibi curæ de alüs, quia ſicut uno totum ſimul perfelctèò conſideras mi pud Phmiktn ſic ſingula, ſie omnia ſicut unum, ſic unum ſicut omnmia. Et i dßoit omn blenam conyentene Hos eſt nonaginta novem in deſerto relinquere, & unam per- Aremn nlecn. Quæ non ſæpè media adhibuit aliquam ns mnqtun wen . C. 1 i gionem, civicatem, domum, imò unum ſolum hominem nepd alis onvepih ayertencl an putat quis ideò in infantia ſua fugiſſe in in onetünon Syh⸗ um ni in Herodis jurisdictione ſita fuit audi- Aumnhin nalliboa Ten en ee eu e,,eue lua ,, SaA. uailicnr raen , ut gens antiquis erroribus dedita, jam ad vi- Müorhikonim an m ſalutem, per occultam gratiam ſignaretur, & quæ non- Ams Docbini e veri len. 8 is ikina it cauſam »cur primum mira- Anle Coricdiana aliquis, id fact alilæa ad nuptias patrare voluerit. Dicet um ſenz mien aliquis, id factum in gratiam Sponſi Simonis fili Cleophkc, Münmn ienn i . Cleo- . — N Auli e poelikntie 1cin ,. iten dne er tr mlibus u iid onbillknltiun. MuChit, iletn iyulnm apir Pirscmteſelni,et lmmih,e D PAlone neuimwen un euenlrinpumane Ortr r ub hl, Mdlche ehini A Wlch ſichunetett⸗ ufimmtbet,i tuunfnn ick nui n,ßuun CnI! Aenottingee Aunn ſppe edi Wibut u ind ummn FPin in Ced i mtnin iu ihr rocicione ſaru i Concio Aulica. —685 Cleophas autem fuit Frarer Joſephi nutritii Chriſti. At S. Au- guſt. myſterium meliùs exponit: Dominus de fluctivaga nu- ptiarum tempeſtate vocavit, quod y ſecutus eſt Simon. Pu- tabit fortè aliquis Chriſto ambulanti tot infirmos obviàſſe, & ſic occaſionaliter valetudini reſtituiſſe ? audiatur Haymo: Propterea venit, ut remitteret peccata præterita, & demon- ſtraret propter peccata præterita percuſſum eſſe infir mitate cor- porali. Itaque non fuit caſus; dum occurrit Centurio; dum præſente Juda orta fuit in mari tempeſtas, dum Zachæus in Sycomoro, & Matthæus ſederet in Lelonio, dum fatigatus ſederet ad fontem. Dum fimbriam veſtimenti attingeret Cha- nanæa, dum Thomas abſens fuerat comparente Chriſto, finis omnium fuit converſio. Qui ergèò hodiè diceret etiam ca- 6S. 2. ſu apud Phariſæum divertiſſe Salvatorem, hic myſterioſam Non diver- Chriſti non attingeret intentionem, quæ fuit, Magdalenæ occa- uc afu ſionem præbere opus poœenitentiæ glorioſæ aggrediendi. Sci- apud pPha- verat enim jam vulneratam verbis illis: Venite ad me omnes: riſæum. Sciverat ſauciam à reſuſcitatione filii in Naim, corrivalis Mag- dalenæ ; ſcivit, jam uſam eſſe gratia excitante: ſcivit reſo- lutionem pœnitentiæ; ergò ne Judæi ſcandalum paterentur, divertit apud Phariſæum, Magdalenæ conſanguineum, eaque induſtrià diſpoſuit omnia Salvator, quaſi unam & ſolam Magdalenam convertendam haberet. S Gregorius hujus con- verſionis nunquam meminit ſine dulciſſimis lacrymis. Re- lictis ergò aliis conceptibus, qui titillarent ſolum intellectum, hiſtoriam converſionis tanquam glorioſæ, & veræ pœniten- tiæ exemplar tractabo ad movendam potiùs voluntatem, pœ- nitentibus in ſolatium, impœnitentibus in confuſionem. Ordior hiſtoriam cum S. Vincentio Ferrerio de S. Maria S. z3. Magdalena: Duodecim integros annos in vanitate vitæ con- Herean. ſumpſerat, priusquam à miſerente Deo ad pœnitentiam ex- Admiran- citata fuiſſet. Quotidiana enim peccata illius vindicantem ju- da d. ſtitiam, non verò miſericordiam provocabant. Iribus ca- Ferrerio. tenis vitiorum ligata vincebatur, concupiſcentiâ oculorum., 888 8 con- 6hê?rem lIFeſto §. Mariæ Magdalenæ. — concupiſcentià carnis, ſuperbia vitæ. Cùm enim una eſſet de nobilitate, facilè Rationem Sratûs pro Idolo adorabat; quid enim ajebat, an DEUs nullam diſcretionem faciat cum no- bilitate? credam ego facilè pluribus privilegiis præ plebe do- natam, quæ conſiſterent in exemptione à præceptis, ad libi- tum ſervandis, vel interpretandis. At longè erratum à ve- ritate. Ideò enim diſcrevit ſanguinem nobilem à plebejo, ut nobiliores redderet virtutes, & nobilitatem virtuoſiorem. Magdalena igitur plura audierat de IESU, quod potens eſſet verbo, & opere, deſiderio illum cominùs videndi & audien- di illum tenebatur curioſa magis, quàm pia mulier. Prima occaſio erat in deſerto Joannis dicentis: Ecce Agnus DEI! ecce qui tollit peccata mundi! hæc audiens Magdalena, non erat tam coœca, & incognita ſibi, ſed continua vanitate con- ſcientiam monitorem ſopire laborabat; ſed incaſſum. Mo- vit Joannes Magdalenam nominando peccata mundi, & non aliud rebatur, quàm prolata verba: Ecce Agnus Dei! ſi- bi tantummodè dicta fuiſſe. At, dexterrimé novit vulnus diſſimulare coram tam copioſo hominum confluxu, interne tamen initium converſionis fecit ſalutaris cogitatio, ergò pec- cata tua huic patienti Agno impone. Urgebatur ampliùs, cum ſciret Joannem Prophetam eſſe: ita ex revelatione fuo- xum criminum locutum fuiſſe, ſic lucta de opinionum fua- rum certitudine & veritate acceſſiſſet Joannem, ſed preſſio- rem veritatem metuebat; quem conſuleret ſuſpenſa hæſit. Martha ſoror Magdalenæ inſuetas obſervabat ſpeculationes, quas ut piè curioſa proliceret nihil non egit, & effectu opta- to; recenſebat enim Magdalena, quæ contigerant circa per- ſonam illam, quam Marcha Meſſiam eſſe credebat, ſuperad- didit deſiderium penetrandi ſecretum animni Joannæi avida certificari, an de ſuis exceſſibus facta fuerit revelatio per omniſcientem. Sed Martha ſuperfluum id eſſe repoſuit, dum Magdalena audiebat in civitate peccatrix, conſultiùs ergòô fa- cturam ajebat: Si omninè ſibi dicta crederet ‚neque aliud- hic Sanna iiet, n moln, Pro polnd uN polenar tergit Nn Aelu tayt. Yrwlmrinum aE Vrd in Agdnin e Adoguin-: Erle auinmn, ,n nchl, Aünum gu M KCn eikini mniäkrvamlatere 1clorin pele der fKudto coluerit, eprobrari fediti ſhaun Ocebpe Egcelenn nicit, Mmrorem formatum tllani! proh De 1iidice ſit? ſi iin lnio, ſec gn dunne, ſed verb un iniſorore n Pen lnicere iterun helna gatimi hnzgtnn Uligdn ü. Concio Aulico- 651 Clim etin Eis nl⸗ R Hic ſubeſſe, quàm miſerentis DEI ad poœrnitentiam exhorta- n ciii tionem; At, ecce: mutabilem animum mulieris, quæ ſibi 5. 4. lunbuuß az tam patheticè exprobrari indignata in furorem agitur, & aa Ber- Tenninni Me ſcrupuloſam ſororem repellens, reperit luxum veſtium, prio- lenæ. Sda: Narnd res familiaritates frequentatura. Habent hoc peccatores ad ⸗ it HN juſtificandam ſuam malitiam vel ſua authoritate, vel impu- min eni dentià, poſteriora pejora prioribus facere, accedit ergò con- en nd ſiliarium pulchritudinis ſuæ ſpeculum quid deſit vanitati ng l,uchtn exploratura, & ſic completum amoris pro funi illicium conn explicatura inſpicit, hæret, reſpicit iterum. Audi Mera- 1 glin ni ml morphoſin, pro polita facie larvam conſpicit mortualem, ſni: A, Symbolum à poſteritate ſemper appingendum Magdalenæ, kerlin lilen, „qui non affectus! tergit, extergitque oculos, polit, expo- Klaminn ie litque ſpecularc vitrum, illuſioni finem factura. At ex impa-= onbn; Aiim A tientia etiam vitrum frangens, nonniſi larvas multiplicavit. N/MuNAn Attonita ſe alloquitur: hæcne ergòô illa Magdalena? ubi er- bi: AnAeHS, 206 ſtellæ oçulorum, frontis ſerenitas, genarum roſæ, den- Enmnetin tium cbur, labiorum purpura ? palpat oculos, & videt ca- vernas, & dum ſpeciem faciei palpat, advertit ſub delicata cu- te, nonniſi larvam latere mortualem, & hanc vidit, prout appa- reret colorata pelle detracta. Agnovit ergè, quid hactenùs tantô ſtudiò coluerit, agnoſcit ampliùs, ſibi per fœditatem larvæ exprobrari fœditatem animi, proh! quæ non verecun- dia Masdelanarm occupavit. Quid homines dicerent, ſi id, quod Magdalena vidit, tam induſtriè nutritum conſpicerent Wun enknan intene WAursCNrie Gpone Ughmm min mele: mner eſenndet⸗ ,ſeldh ENiumnk eller oumen, kigt mcklelian ad horrorem formatum. Ergò, inquit, Magdalena hanc Lar- u oenih e vam cducavi? proh Deum ! an non hic prodromus ſecu- ihim grekir⸗ turæ vindictæ ſit? ſic cor palpitare, artus tremere, circum- gur e ſpicit pro ſolatio, ſed quò ? an à civitate, quam ſcandaliza- Uandeih vit, à oannne, ſed verbutmn pœnitentiæ Magdalenæ erat per- eum ain Ho arduum. An à ſorore, quam ſpreverat, an à Chriſto, quem con- ih iti ctempſerat? Incidere iterum verba: Ecce Agnus Dei! Sed quo- Kuun idle cilnn modè hæc lupa gratiam inveniat? tantoperè malleum inter, crnmi nd & incudem agitata, Magdalena eloquatur, an ſileat? hæc inter 60 ccelet, , 885 § 2 paric- 17 H. F. 5 maadla⸗ jorem ſperas felicitatem, ne dum capis, quid ſit illi cœlum of- enzæ afte.- Kus. 692 In Feſto S. Mariæ Magdalenæ „ — parietes domeſticos. Interim fit concurſus populi pertranſeun- tem Jeſum comitaturi, effertur vox altior, clamantis Chriſti: Venite ad me omnes, qui laborati, & onerati eſtis, ego refi ciam os. Hæc verba articulatim percepit in cubili ſuo Mag- dalena, nedum auſa proſpicere, partim ob copiam populi, partim ob rorantes adhuc oculos, animi & affectũs pro- ditores. Suſpirat, & ſi tam fortunata eſſet, quæ ſanitatem ani- mæ reciperet ab illo, qui tot ægros corpore perſanabat? Eri- gebatur ex voce percepta, & ad tam aptum animi ſui ſtatum prolata. Et ſuſpiciebat Deum proniorem ad remittendum, quàâm hominem ad poœnitendum. Advocat ſororem Martham, cxponit iterum, quod agebatur, & aliud non audivit, quâm ut ad eum refugeret agnum, qui tollit peccata mundi. Pro quo Martha citabat, ſæpè ſæpiùs à Chriſto mentionem fa- ctam eſſe remiſſionis peccatorum, dum corporibus redderet ſanitatem, & quomodò ſuſcitando à mortuis etiam animas vitæ reſtituiſſet. Hic fides Magdalenæ in Chriſtum perficicba- tur, fides ſpern genuit remiſſionis peccatorum, ex utroque conſurrexit doloroſus amor, & amoroſus dolor toties offen- ſi ſummi boni. Sic profluxit in lacrymarum imbrem, ex omnium ante maleactorum compendioſa repræſentatione. Semifractis oculis intuens Martham, quid ſperandum ſic, fla- gitat, dumque audit Chriſtum veniſſe ſalvum facere, quod periérat, ad intimius conclave ſe recipit, & non ſatis admira- bunda contemplatur, ſe mortuam rurſum ad ſpem vitæ re- ſurgere. O Magdalena, quid moraris! abi! ſi ab alio ma- ferri, quæ ſuis criminibus inferno fuit mancipata ? ſi inſana eſſem, inquit Magdalena, & mentis inops, ſi ad oculos ſtante lumine adhuc cæcutirem, involat ornatum capitis, inquiens: malè ſtructa retia, quibus tot incauti affectus capti fue- runt. Impoſterùm eritis mihi pro vinculis, quibus me pe- dibus ESU mei alligabo. Infelices oculi! arcus fuiſtis Cu- Pidini, qui tot malè feriatis ſagittis usque ad inſaniam vulne- ravit, aprentütui nli 1 m. Impoſterune mn indlit ſeſenn d ,nmret, publcem NNrem, Currend, õ 1to Adi lamn m. R duid Minen iim enr onini anahvo sNrfreraH rotr ſos, K e i: hocinen 1ncie ,incellu mnoe Mm, CPilind aure umine. Primum uieponunt,ſe Aium Pinentr accumbere emincummentomni e paues teſpel niler lzdlen gklemn Otmnia D, Obett tii I in eſenlenti Konnpich ninis ffe gotun Weggtumdm co Ncirherncn mummint ii ele D rorin, ui, Gemni, a S e, arin cin . dulos, mnitaſi⸗ Unntn lreln in, Pgro⸗ Corpor * Ctan mn niſi onigen 1 nnind nAobrimenirte Aaigipaufi, V iiali oernn mnnc N 8i Qnto mmnioren . AnmcrNthaNin Coz monni, timn m en iChilim ufiit . Rerachkumn, A Un e⸗ GNr itsole⸗ NhuuInNNNen, wnpendilt enrinmir lum, guiſhennttnſe elille ſlnum hrae, gn tthit Elinirbn An tWrinn 11 gen iun ers Ai 1ds cniui ſtilt unm 0 fuit mnnahatt in s dal k rornuommn ethnhe ieaun Akln gis õ Soell! unin, Bge d lnin . lare judicium erat, Magdalenam, ob tot (Sacio Auhr. ; ravit, impoſterùm lacrymis malum ignem ſopietis, & aman- tifſimo EsU meo pro pedilavio ſervietis. O fraudulenta la- bia, quot oſcula diſtribuiſtis, & Veneri libàſtis, impoſterùm non, niſi pedes Chriſti baſiabitis! O ſubdolum cor! quos non affectus inordinatos foviſti, privans amore illum, qui omni amore digniſſimus eſt, impoſterùm Anathema erit, ſi Chri- ſtum non amavero. O adulatrix caro mea, quorum hacte- nus apparentiâ tuàâ mihi illuſiſti, ut pulchritudinem ipſam non amarem. Impoſterùm eris holocauſtum. Abjicit ornatum veſtium, induit veſtem cilicinam, parat alabaſtrum, & reſo- lutum manet, publicam peccatricem publicè pœnitere. Pro- dit in plateam, quærens, quem diligit anima ſua. Hic popu- Peccata à Deo puni- tam delirio, alii petulantiam, appellabant, alii ſtudioſam Mas- j H. 6. Temeraria hominum udicia de karam. Et dum audirent à Magdalena Sponſum inquiri, plu- B. Masda- rium erat opinio, antiquos amores proſecuturam. Sed his non attentis properat ad domum Phariſæi, in cujus atrio attoni- tos reddit ſervos, & quærentibus, quid tam inſolita quære- ret, ait: hominem quæro, triginta circiter annorum, ama- bilem facie, inceſſu modeſtum, procerum ſtaturâ, patrià Na- zZarenum, capillitié aureòô, potentem opere, & ſermone, Je- ſum nomine. Primuùm ſibi illudi autumantes Aulici, tanderm urgenti reponunt, ſe alium in domo neſcire, quàm illum, qui unà heri menſæ accumberet, ſed habitu pauperem, nudis pedi- bus, vilern ind umento, mirabilem in vita, totum in jejunio, cu- jus tamen à paucis reſpectus haberetur, demum longè alium, quàm nôſſent Magdalenæ aliàâs placuiſſe. Hic Vir, hic eſt, in- ꝗuit Magdalena : Omnia hæc amore mei facit. Incedit nu- dus pedibus, quærit enim me ovem perditam, jejunat pro egô in compitis nimis frequens eram, induitur veſte paupe. rum, quia ego tantùm colui in veſtibus luxum, aſſiduus in oratione pro impetranda mihi miſericordia apud Patrem æter- num. Interrumpunt alii ſermonem Magdalenæ & quærunt, 888 § 3 quid ena. me, quia tota in eſculentis merſa hæſi, habitat deſerta, quia 694 In Feſto S. Mariæ Magdalene. quid ab hoc homine ſperaret, qui, ſi quid egit corporibus profuit᷑, in quo Magdalena nullum defectum pateretur, & re- ponit illa, ob hoc ipſum quæro inſtantiuùs: illuminat cœcos, an non per annos 12. cœcutivi ad ſalutem animæ meæx; ſanat infirmos; an non medullam oſſium meorum attenuavit pec- catum meum ? Mundat leproſos, an major peccato lepra:! ſuſcitat ad viram mortuos, nę dum aliquis tot mortibus ani- mæ interemptus fuit, quàm Magdalena. Ite & dicite, adeſ- ſe cœcam, quæ cupit illuminari, infirmam, quæ deſiderat ſa- nari, leproſam, quæ petit mundari, mortuam, quæ ad vi- tam redire anhelar. Vix aperit Aulicus portam, Magdalena Jeſum conſpicit, cum ſervo irruit, & ſeſe ad pedes JESU pro- ſternie, omnis humani reſpectũs oblita, & judiciariæ teme- ritatis. Vult loqui, & ſuſpiria non ſinunt. Hærent attoniti alii; Chriſtus verò ſe tam accommodè locàret, ut absque dif- ficultate Magdalena pedes conſtringere poſſet. Ipſe enim ſcie- bat, quid in Magdalena operaretur. Lacrymis ergo rigat pe- des ejus, ut à peccatis ſordida lavaretur, quaſi diceret, licet ego merita ſim, undè me damnare potes, tu non amiſiſti, un- de me ſalvare ſoles. O malè locatum tempus, quò amorem te non amavi ? habuine cor non amando ſummum objectum amoris? quomodè vivere potui ſine vita? in terrenis quæ- ſivi perpetuum, inſaniam! in mortalibus immortalitatem, veſaniam ! in creaturis meliùs aliquid Creatore, 6 delirium! bonum tanquam malum cavebam, malum tanquam bonum ſequebar, ò cœcitatem, vulnera non ſenſi, tenebras non pal- pavi, vanitas illuſit mihi, & non agnoſcebam. Domine JE- SU, ſana vulnera, illumina mentem, vivifica animam, redi- me ab hoſte, qui me viderunt, illudebant mihi, diviſerunt veſtimenta virtutum, & de uno in aliud peccatum trabebant. Fui mancipium, & ſervirutem amavi, fui cœcus, & cœcitatem non dimittebam. Et hæc omnia ſine te vita, ſine te via, ſine te veritate, mi Jeſu! nemo mihi impoſterum moleſtus accidat, nemo amorem meum inquietet, unicum amoris mei objectum “ IJIESUS le getil nltede Sfient ige doritt b,AMI Odlt mu nonthetliradhn iuttur ti elcdtt, Mote coheledem ceniteti, f mu Eplnunis conleryi umimmmcaderdeide Aicdionen;i i , H MKoren, i iunrm, AAe Mr Mons tochonn tOlchilperc n Ucdleddum propre acku ſemper co Mld ſcelebate Kindlrrabant et s! nemo mini a ab Cefeit, ſolis il, in guo dne Neioſe pernt umem, inguit Aidſe, lor e nu: ſel gic in oglinr –— Nu 4 ehtoira, A N doiltmi le ini ad -Z ollum nenn mi los, N or ꝰ dom Aiſin nnt⸗ Magilen S rinfinin g lit dini, nonnn, ler rdlapnn, lpt nettans oblin Eillannr en nonInnun Herentacont oltlin Uied, kiper lir bane u. Lanmoczonen. Erelk, uli tert iir nd Amnniiin GINENNAE 0Nammolvunmumdheenr Cemiſne iu! eanmsd morralbusinmonitnet digu Crenare,Oine Den,,Niuntnunke wnkrl, arhud mnecum Donn gtemn, iſfen dere Uuteem mil e⸗ naitkun urhfüardbten lvets fin, ſete i oſteruan D danmamotie acmmimd . IESUs erit. Concio Aulica. 6625 Inter hæc mirabatur Phariſæus toôlerantiam JE- SU, cùm totius familiæ opprobrium eſſet hæc Mulier, in ci- vitate peccatrix! ſed defenſorem ſui Magdalena Jeſum ha- buit. Quid inquis Simon! fi ſciret quæ, & qualis eſſet, hæc Mulier! & ideò hæc obſequia adrmittit, quia ſcit, qualis ſit Mu- lier, quæ gratia indigebat. At: vis ſcire, & Simon, quæ ſit? qualis fuerit, ipſe noviſti. *En: priùs peccatrix publica, jam pœnitens, antè odit multùm, modò multùm dilexit, ergoò ho- minem non menſura, quid fuerit, ſed quid ſit; hinc audiit etiam remittuntur tibi peccata, quaſi diceret, reſtituo te gratiæ, & declaro te cohæredem meam regni cæleſtis, do tibi jus fe- licius æternitatis, & fruitionis æternæ beatkatis: hic niſi Mag- dalena divinitùs conſervata fuiſſet in amoris intenſione, facile vitam immolaſſet. Deſiderat ſalutarem pœnitentiam, tormenta in ſatisfactionem; ſed audit: Vis vincula, hæc ego feram pro te, vis afflictionem, hanc ego ſervo pro me, tibi ſit conſo- latio, vis mortem, hanc ego ſubibo pro te. O myſterioſum futuræ paſſionis prodromum ! jubet Magdalenam vivere in Ppace, quidni? peccata dimiſſa audiverat, & ſic ad mandatum JESU dilectum propter dilectum ad tempus relinquebat & ab hoc actu ſemper contemplatrix ad pedes ESI ſedebat, & ſi quando ſuccutiebat veſtem mundus deceptor, caro adula- trix, & inſuſurrabant, ergò Magdalena deſeris nos? nunquam amplius: nemo mihi moleſtus ſit, repoſuit. Mundus deci- pit, caro deficit, ſolus JESUS amorem meum reficit. O væ tempori illi, in que amiorem non amavi, amorem non ama- vi! O pretioſæ ponitettichn lacrymæ ! lacryma flectit omnipotentem, inquit 8. Bernardus: quoties tu, Auditor Peccaminoſe, ploras delicta, in hoe ſpeculo intuere. Plo- 10 inquis: ſed quid ploras? an non id tangit Anguſti- nus: qui ita loquitur: paſſionis, quibus ploras cornus, à quo receſſit anima, Defenſo⸗- rem ſui ha- bat Mag- dalena Je⸗- 1. §. 8. , ſzi , Peccamus Sunt in te Chriſtianæ viſcera com- ut Magda- Elena, ſed non ploras animam, A qua receſſit OEIUS. Lacrymas huc, non pœni⸗ 1 4 4 y lacrymas huc pro anima, à qua toties D EU S receffic, 8 temus ut ſecus lia. 696 In Feſto S. Mariæ Magdalenæ. te gentilitas confundet, quæ quotannis lacrymas in Oryſtalli- na phiala colligebat, & pro delictis ſuper aram miſericordiæ li- tabant. Nos peccamus, ut Magdalena, non flemus, ut Magdale- na, qui tanta æternis lacrymis deflenda committimus ? aut pœ- nitere, aut damnari, media via nulla eſt. Audite Dei obligatio- nem, qua pœnitentes ſe recepturum appromittit: Iſaiæ I. Laa- mini, & mundi eſtote, explicat Lyranus: lavamini à peccato- rum maculis lacrymis contritionis: Et venite, & argui- te me. Quaſi diceret: ſi pro lacrymis miſericors non fue- ro, accuſate me. Ergèò pignus miſericordiæ, poœnitens lacry. ma. Sed quis dabit capiti meo fontem lacrymarum? Magdalenam implorate, & facite ſecundum exemplar. Amen. In mles g gavhan: d tiam ſoah Anqcertionns s 5, carit hedeſn udiſunt Hom non magb fien 1ounido. Direrat 91eo eſt, qui pene i nulelittu honn mritgeniode coij uun carioſum, an E homo maur Milienm, pli in bomin biberun ionini lleis drin nugis ercit Mienn Affr id In,Aerumn Mofana unu In Feſto S. Jacobi Majoris Apo- ei . rumenmmttli ſtoli. . Nrmnu heniii C . R ſti ions: Ani, OncCIO Kuitica. oleynsnieint Qui calicem Domini biberunt, amici Dei Gitiigtie in facti ſunt. Ien nen unnn RD . yi, Laintuig Poteſtis bibere calicem, quem ego bibiturus ſum. Ana Matth. 20. v. 22. 1 & Nergia eſt in particula ego. Ego innocens, tu no- §. 1. 9 cens: ego Medicus, tu ægrotus: ego Imperator, Hom masis tu miles gregarius: ego Dominus, tu ſervulus: fidendum Z ego Frater & Amicus, tu in fraternitatem & ami- quàm li- cĩtiam ſolâ hâc, nullaque alid ratione aſſumendus, & at Dei quàm quàâ cæteri omnes, nemine excepto, aſſumpti ſunt, de amicum el- quibus S. canit Eccleſia: Calicem Domini biberunt, & amitci Ee ſecuriſk. Dei facti ſunt. Hominem habere amicum, parvum eſt, ni-· hil eſt, non magis fidendum homini, quam aſſeri carioſo, li- gno putrido. Dixerat Moyſes Deuteron. C. 21. v. 23. maledi- Gtus à Deo eſt, qui pendet in ligno. Jeremias capite ſuo 17. v. 5. ait: maledidtus homo, qui confidit in homine. Utriusque Prophetæ ingeniosè conjungunt verba, Origines, ut quaſi idem ſit lignum carioſum, aut arbor mortis, cui malefici affige- bantur, & homo naturàâ ſua inſtabilis & fallax. At Deum habere amicum, plus nimio eſt, & inæſtimabile, & ecce, qui calicem Domini biberunt, amici Dei facti ſunt ? Placet huic efficaci Domini calicis bibendi argumento in præſens inhæ- rere, ut tantò magis excitemur ad ealicem Chriſti bibendum. Duplicem offero hiſtoriam valdè huc idoneam, alteram 6. 2. ſacram, alteram profanam. Profanam narrat P. Nicolaus Hon exſhe- Trt t Cau- 698 In Feſto acobi Majoris Apoſtoli. — — — riæ par- Cauſinus lib. 3. Symbolorum, de Chriſtianiſſimo Francorutn noanalet. Rege Philippo, qui exercitum verſus Othonem Romano- ptat cali- Germanicum Imperatorem Ducem, ut milites ſuos inſtante cem Do. jam prælio ad generosè confligendum animaret, poculum uumec aureum generoſiori vino plenum toti exercitui propinavit, ria idonea & à ſingulis ebibi juſſit. Additâ hac teſſerà, commune hoc mor- ur tis, aut ictoriæ poculum erit, potatum ſtrenuè eſt, & mox tanta certatum animoſitate, ut victo fugatoque Othone, cla- riorem nunquam victoriam, contra Germanos, Galli repor- taverint. Dominus exercituum Chriſtus Imperator noſter invictiſſimus, qui Matth. 10. v. 35. de ſe ait, non veni pacem mittere, ſed gladium. Ad bellum nos vocat, ad conflictum nos animat: calicem omnibus ac ſingulis propinat, com- mune poculum, non mortis, ſed mortificationis, & morta- lis victoriæx. Quis miles erit adeò ignavus, indiſcretus, & ve- cors, qui de manu Imperatoris acceptare calicem & bibere tergiverſatur. Deponat nomen militis, quisquis talis eſt: ex- terminetur è caſtris, abeat in malam crucem, non exſpectat ullam victoriæ partem, qui non acceptat calicem, & excla- mat : Vivat Kex! vivat Imperator meus, JLSUS! biba- mus impigrè: pugnemus fortiter: generosè triumphemus. . 3. Alteram hiſtoriam èê ſacratioribus oraculis petitam re- enal⸗ feret Moyſes Geneſ. 44. toto, & magna parte capitis 45. Tra- nus tene- gicomædiam luſurus cum fratribus ſuis Prorex Ægypti Oeco- ciet er nomo ſuo in mandatis dedit, ut ſaccos quidem frumento verius. Fepleat, pecuniam vero frumenti pretium facit, inſuper re- Pαο quo poneret, & in ſacco fratris minimi, & omnium chariſſimi la hiſto- Scyphum argenteum adderet, quod erat inſigniter impone- re innoxiis fratribus; urbe illi vix dum exirent, cum ecce ti=- bi à tergo veniunt apparitores, voce incondita iter inhibent, acerbè iniquitatem expoſtulant, ablatum Scyphum repetunt: Quare reddidiſtis malum pro bono, quem furati eſtis, ipfe eſt in quo bibit Dominus meus, & in quo augurari ſolet: peſſi- mam rem feciſtis. ità verſ, 4 & 5. ſtomachoſus Oeconomus. Qnid 7, hin mhci g Cn ,Gs, Nlitis,n . . Venaldii Nenami inocelnia.0 un tune Ceckis e vonkün Aler tertote, oe charmlam uu hlun in ii ccle 4 nmni Golos n Cenid Cwai Pum Cornc auli efenenlim an ir iugle iner o Daüns Obverwn Dporte. Hatucnv u. Non diu ſe 1Naſis, K inert⸗ Uuum non Ampiin Wenn ernpit, i N e Omhemn d n: Eyo un Une, Conſiio Vinponeretur fi rſem, dinturnun n, Worem, kelici n ronmnubus d min, r Ah li ro ſngnis unCnt Dotmun ſtent, D OunaGammn (l, mCkrin en Fcekat Me n os wet A, ulin 1 lnii pinr, aa wonfinin knan digons ullann Ne Arprne cien Abr liß, igli litdt . ne, MMerel WN Clirn Ntll. uNIINNRd i: Kee unin torbig onals ennt Lugni M id 1 Dusmsherarkend⸗ In Hoids Ilten fin oruin iut uif Wumi, Aommuun u vod enr iglint in Aumenetenme, oer iplaie cun .tun ,e⸗ , ſ in 6 ſ uluin. 2nachosCd ommec Concio Ruſtica. 6929 Quid ad iſta fratres ? non cadunt illicò, ſed quod benè ſbi conſcii erant, liberè libenterque reponunt v. 9. Apud quem- cunque fuerit inventum, ſervorum tuorum, quod quæris, mo- riatur, & nos erimus ſervi Domini noſtri. Luſtrantur ſi- ne mora ſacci ex ordine, & dum denis majoribus ſua con- ſtaret fides, veritas, innocentia, in ſacco denique minimi, & innocentiſſimi Benjamini Scyphus invenitur. O infelix puer! à miſera innocentia! luctus! dolor! quàm varii in animis fratrum tunc affectus ex inſolenti fortuna? indignatur iſte; ille compatitur: alter ſtabat plenus ſtupore, alter pavore, & alius terrore. Innocens parvulus præ nimia conſternatio- ne nec lacrymulam unam ſatis poteſt fundere, multò minùs verbulum in ſui excuſationem proferre: pallet, pavet, hæ- ret: jam humi oculos dejicit, jam coelo attollit, & tantùm non exanimis concidit. Sed non eſt hic morarum locus: forum dicendæ cauſæ, hic nullum: ad Proregem quantocyus revertendum, coram legitimo Judice dicenda cauſa eſt. Ve- hitur itaque inter lucum ac metum: neque alia ſingulo- rum animis obverſatur ſententia, quàm de carcere, ſervitu- te, morte. Harum verò calamitatum cauſa unica, ocyphus Regius. Non diu ſcenam tenuit Luctus tragicus: ſucceſſit môx plauſus, & inexſpectatus jubilus, quandò Jopſeph ſimu- landorum non amplius potens affectuum, in lacrymas ob clamorem erupit, quibus fratrum ſuorum mœrorem diluit, metumque omnem adiſpulit, fratrum ſe germanum eſle con- teſtatus: Ego ſum Joſeph, Frater veſter, accedite ad me, no- lite pavert. Conſilio meo & beneplacito factum eſt, ut ſey- phus imponeretur ſacco: ad terrorem quidem & luctum perbrevem, diuturnum verò quod nunc auſpicamur gau- dium, amorem, felicitatem. Afflixi vos, quia dilexi: & quem præ omnibus dilexi teneriùs, afflixi ſeveriùs. Adeſto mi Benjamin, cor & theſaurus meus: accedite fratres dile- tiſſimi, caro & ſanguis meus, gaudium & corona mea, qua- lis hecce Comoœdia? quanta ſubitò animorum mutatio? pa- ITtt I 2 vori 9. 4. hriſtus ſuam dile- tipnem nunquam oſtendit magis, quaàm quandè cali cem a dverſita- tis porri⸗- 1t⸗ ter, quod voluit, perſuaſit. In Feſto S. Jacobi Majoris Apoſtoli 700 vori ſumma ſummo ſuccedit ſecuritas, gemitibus jubilus, la- erymis riſus, indignationi gratulatio, tempeſtati ſerenitas. For- tunate calix tantorum bonorum origo! feliciſſime Benjamin! filius riſus & dexterè, quem æquiſſimus innocentiæ æſtima- tor plus omnibus unum diligit, oſculatur, amplexatur & cor- di apprimit. 11 Chriſtianæ animæ, Joſeph noſter Jeſus Chriſtus eſt Dei & Mariæ Filius, Frater noſter dulciſſimus, quem nos quidem peccatis noſtris vendidimus; verùm ille immemor injuria- rum, charitatis autem & bonitatis ſuæ memor, in gratiam ſuam ultrò nos recipit, favoribus implet, quodque nonne. mo paradoxum exiſtimet, dilectam ſuam dilectionem nun. quam magis oſtendit, quàm quandò calicem ſuum cordibus noſtris includit, & adverſitate aliquà anguſtari permittit. Non ex odio, aut vindictæ ſpiritu, ſed ex charitate nimia, ſeque nobis communicandi deſiderio. Audietis aliquandò, ne du- bitate, audietis amorosè dicentem : Accedite ad me: noli- te paveré: ego ſum ſoſeph: plus quàm Frater veſter. Plus quâm Pater & Mater: en lacrymas mei erga vos amoris te- ſtes: en manus means fidei teſtes, en latus & cor meum æter- num pignus ſinceræ dilectionis. Quem amor iſte Domini JEs non movet: quem ſpes iſta non confortat. Quem veritas iſta ad acceprandum divi- hum calicem, & generosè bibendum non convincit; profe- ctò vel unica generoſi ſanguinis gutta in eo non eſt, nec mi- nima in eo micat ſcintilla debitæ charitatis, nec vel umbra ra- tionalis luminis, nec apparens germanæ ingenuitatis ſimula- crum deprehenditur. B 4 Faceſſant hinc tam craſſi & agreſtes & marpeſiis durio- res cautibus animi, qui cum flecti nolint, nolentes volentes frangi debebunt. Ad vos unam adhuc offero parabolam, quæ ſatis ſuperque divini teneritudinem amoris exprimit. O animæ coœleſtes! parabolam hanc ex Nathan Prophetæ ore deſumo, quam ipſe raro conceptu depromſit, & quà felici- Vir Clet: h0 anil ekrien ele onl Schilinannquane alce bbere cone l ele Merernt, upertten ni, in Diſo tnd Snligto gepe naüin rnNA Enim Dorin foonrplin mnnslru Cr i iDeronsacilnOfsd Men hund nen S Twunm (enam K lius olnedas, Uetſuaſi nunc, mi, haltorico calce, Ntümpunc qui el uteterer in hautt Palir, gui biben nnon poſſum; e bibet, Velit, no Ebader, winder Wcelcanle, rnſlccem per ei ltiin, mutni ln neni ngtot D 8 Concio Ruſtica. 701 hhitionpg, Vir pauper habuit unicam oviculam, unicè ſibi dile- S. 5F. um oen ti . Qdam dilectionem, bonus ille Paſtor demonſtravit, quandè n o di-⸗ aquiſimuin lrke⸗ eundem cum ovicula panem diviſit, & potum communica- cuja Chri- ,olrn R vit. Erat ovicula parva, de pane illius comedens, ut Prophe- ſti eHE ta S. loquirur; &Ake calice ejus bibens, 2. Reg. cC. 12. V. 3. quid h poler uct oviculæ illi factum ſit: quò devenerit, &c. hic memorare talkilmu non attinet: hoc certiſſimum tenere vos volo, unumquem- winche nA que veſtrùm eſſe oviculam illam parvulam. Paſtori optimo anbien mmmg longé chariſſimam, quandoquidem de pane ipſius comedere, e n S de calice bibere conceditur, imò imperio urgetur. Pau- in inte,ihen perem ſe eſſe aſſeverat, Thren. C. 3. v. I. dicens, ego Vir, vi- fein iun ielieni dens paltpertitem meam, idem, qui Joan. 10. v. I1. de ſe ait, tani limn imani ego ſum Paſtor bonus. Ovicula una eſt illi inſtar omnium; iaglnignii uu parvula pro grege maximo: non valent plùs novern & no- GieS naginta, quâm centeſima. Panis hujus paupertini paſtoris ac Aldieizdiguni r en, Aultd r,A Nusgnünktue ele Nn NNSTRENNWIIl N AiDKEINN n ii oor ategent Domini vocatur paſſim panis lacrymarum, panis tribulationis, panis doloris. Calix ej usdem non eſt aliùs, quàm fellis & abſyn- thii, mœroris ac amaroris, afflictionis & mortis. Agedum come- de panem hunc mea ovicula: bibe hunc calicem. Hoc enim ipſiſſimum ſignum & pignus eſt, quod ſis ovicula dilecta, ſi de pane illius comedas, & de calice ejus bibas. Perſuaſi nunc, niſi fallor, hauſtum ex divino, & Joſe- H. 6 phino paſtoritio calice, & quidem liberalem. Quod ſi ta- In del ca. cirz iki d rndin . del ca. men etiam nunc quis eſſet, qui recuſaret bibere, & cum mur- & em bencum on nit ns Cttn in oto eller e e ſe bir nints er fe ni Sgermum tenuind 16 Krts an 4 Aicober,re Pechi voln,. , Alc of “ jndrenmos un . twr a Min rte “ lorſt gi 1 hees e. e, mure repeterer in hauſtum illud, non poſſum : nimis ama- rus eſt calix, qui bibendus offertur: bibere tam infipidum hauſtum non poſſum; contra talem jam dudum lata eſt ſen- tentia : bibet, velic, nolit, bibit calicem, quem præparavit illi juſtus Jjudex, vindex DEUS. Audi delicatule, ſalſo Sarcaſmo contra te tuique ſimiles loquentem judicem per os Jercmiæ c. 49. v. 12. Ecce gutbis non erat judicium, ut biberent calicem, bibentes bibent, & tu quaſi innocens relinqueris? non eris innocens; ſed bibens bi- bes. Quotquot ab origine mundi in hanc miſeriarum val- Ttc c 3 lem phaſis. 702 In Feſto ”. Jacobi Majoris Apoſtoli. lem editi, lucem vitalem conſpexerunt, biberunt omnes de calice Domini: nullus omnium ſine potu calicis vixit: priùs illi ex calice guſtandum, quàm ex maternis uberibus lac fuit ſugendum. Ecce tot innocentiſſimi parvuli ab Herode cru- deliter interfecti, quorum decies quater millia numerat Sal- meron. Ecce ipſa innocentia, æterni Patris delicium, EsuS DEI Filius. Quamdiù hic in terris vivere dignatus eſt à pri- mo conceptus momento, usque ad extremum vitæ, cruce & afflictione nunquam caruit: ex propinato ſibi à Patre cali- ce, usque ad extremam guttam bibit: ecce absque omni labe concepta Virgo, Mater Dei in doloribus & mœroribus vi- tam duxit, & in calice bibendo filio heroicè concertavit; ec- ce innumera Sanctorum agmina, Martyrum præſertim mil- lia millium, ex calice non antè ceſſarunt bibere, quâàm vive- re; Omnes imôò homines, creaturæ omnes ad laborem & dolorem oriuntur, ſine crucibus non vivunt, ſine anguſtiis non moriuntur, & tu peocator ſceleſtiſſime immunis ſis? Zu quaſi innocens relinquéris? non eris innocens, ſed bibens bibes. Qui re- nuis bibere calicem ſalutaris, alium bibere cogèêris. Heu qua- lem calicem! calicem indignacionis Dei, Iſaiæ c. 5I. v. 22. calicem vini furoris, Jerem. 25. V. I5. calicem moœroris, & triſtitiæ, Eze- chiel. c. 23. V. 73. calicem horrendum nimis. De quo 8. Pro- . pPhera Pſal. 10. v. 7. ait: Pluet ſuper peccatores laquéos: ignis, & ſulphur, & ſpiritus procellarum, pars calicis eorum. Bibens bibes æternitate totâ, quia noluiſti reſpondere tam amanter propinanti JESU: noluiſti bibere tempore modico, & fidere illius benignitati, qui multò amabiliùs, quàm Ageſilaus La- cedæmoniorum Rex, amiciſſimis, ſibique clariſſimis calicem capaciorem infundit; & multò ſinceriùs, quàm Jovinianus Imperator duos calices offert, & priùs quidem amarum, poſt . „ 1— .7 . . „ verò dulciſſimum vinum propinat cum vulgari illo acroamate: Dolcia non que Dulcia non meruit, qui non guſtavit amara. D O! quicunque jJeſum diligitis, bibite, bibite ad ſalutem ve- meruit, qui ſtram, quautum infudit is, qui optimè novit, quantum quis- ananu ſobi on Ntte, ttfin ing,glun rralt ns dn: D res, n n gelhniſitegne ,u ent pin optarr h, n Ig Eetenpole c ttemt Anie lotu onnn ſen d Iuny ullau i, ninter mn i Mint, Tonf, 1,1, nata f Vel Ui beronn ſant /tor: glin Gyplnu, ulunt. Ita Augult ni crnt cll ſed Sſeunune ſlime Dr dllcem. Sit & nsruces fkerat Eat, e0 crit Echan Tdl, gud ning Whlidblil mr Aun guuntin Ob 1 2 ll⸗ Wglololkerm glne, bit nil leni clen ,Ttenn bind dliin terisiſer ignnut. ne Memmnn int ATProninmd iNe nbbrt e l Chriu nentin floaid ann i⸗ 1, Arnn rtninn Clrum bhen, un nir Ltre onnsad men urINr mentün klimeinmmns,, Nennſelkirntteri . rndind tWinbendu⸗ wiedaliregtdncce eltemmewots Ariätut eun in Debi ſGr Ertun lili Guneticn olitt ereen un are enpen n e Imabilids, gun ir 8 ſrrenix, u / renis, n.N n en E Neils guiten ggi t an ſen l⸗ en gini ua⸗ Pine bbir⸗ le n⸗ iAuun Concio Ruſtica. 703 que ferre poteſt, & epotare debeat ad perpetuam ſanitatem: non guſta⸗ quicunque anhelatis ad felicitatem æternam, & ſerioò cupitis it amara: eſie olim in numero eorum, de quibus Pſal. 35. V. 9. Gicitur: Inebriabuntur ab ubertate domis tuæ: & torrente olupta- tis tuæ potabis eos. Bibite, bibite: ipſe amor cœleſtis, S8pi- ritus Sanctus vobis omnibus inclamat, & ad bibendum alli- cit. Bibite, & inebriamini chariſimi. Cant. 5. v. I. Calixæ meus inebrians, quàm præclarus &ſt Pſal. 22. exponens hoc 8. Chry- ſoſtomus ait: De iſto calice bibit Eccleſia, & inebriaxit Martyres, ut non agnoſcerent proximos carnis ſuæ, nimio amore Chriſti, neque patres filios, neque fili parentes. Signa- tiùs ſané vim optatæ hujus ebrietatis exprimit S. Auguſtinus Serm. 185. de tempore. Hoc, inquit: ſpirituali mero iritis Sancti calebant Martyres, quandò abjicientes, & poſt ſe ja- dantes omnia ſeculi blandimenta, ibant ad paſſiones, oblivi. ſentes facultates & affectiones, patrimonia, ac matrimonia Jua, & Tenientes armatam contra ſe parvulorum pignorum etibus pietatem, vociferantes. Pulverem mittenter in ca- pita ſua, &) matres facies ſuas avulſis crinibus dilaceran- tes. Sed illi hæc omnia tanquam ebrii non videbant, nec co- gnoſcebant ſuos: quia infi/3 præcordiis ſuis opiritu Sandgo ad dolores &; ſupplicia, tanquam ad conſolationes, &ᷓ prœmia Veſtinabant. Ita Auguſtinus. Amarus amori proprio, & ſen- ſualitati erat cCalix, ſed amor Dei, à quo propinabatur, & cer- ta ſpes ſecuturæ ſaltim æternùmque duraturæ dulcedinis, eum faciebat dulcemm. Sit & nobis iſtiusmodi calix, dum vivimus in terris cruces, offeratur, quin bibamus alaeriter, quò ama- rior erit, eò erit & charior; quo acerbior, eò dulcior. Quid igitur eſt, quò minus noſtrum unusquigque cum Rege ſan- Riſſimo illud Pſal. IIS. v. 13. repetas: Calicem ſalutaris accipiam. Immanè quantùm obligor Deo meo: cùm nihil habeam præ- ſtantius, quod offeram Deo meo, pro tam multis ac magnis bonis, quare, tribuit mihi, calicem ſalutaris accipiam: bibam animo libenti calicem Dommi, quantumvis amarum, ſive 704 l Feſto S. Jacobi Majoris Apoſtoli. tribulationes, ſive pericula, ſive mortem ipſam pro ſuo ho- nore ſuſtinere me velit; ſcio enim calicem hunc amarum quidem, ſed ſalutarem futurum. S. Hieronymus ſic legit: Calicem ¶ ESlI accipiam, qui ſi amarus videtur, faxo, ut dul- ceſcat: Nomen Domini invocabo. Quod illud, ſancte Nomen:? quod in crucis cacumine Pilatus ſcripſit, ESUS Na- Zarenus Rex Judæorum. In hunc titulum projiciam cogita- tiones, & exaltabo oculos, ut exaltatio oculorum ſit dilata- tio cordis, memoria JESU Crucifixi, memoria cœli, memo- ria paternæ voluntatis, ſit ſumma conſolatio in omnibus ad- verſis, omnemque calicis dulcoret amarorem. Quod ſi nunc Dominus IESUsS calicem ſuæ paſſionis per- indè ferè, ut propinavit initio memoratus Rex Franciæ Phi- lippus ſuis militibus, nobis propinet, & quærat: poteſtis bi- bere calicem, quem ego bibi, quemque denuò amore veſtri, bibiturus eſſem, ſi ita placitum eſſet Patri ? quid reſponde- bimus? Reſpondebimus, niſi nimiùm fallar, omnes poſſumus. Ex nobis quidem non poſſumus, ſed adjuti tuàâ gratia poſ- ſumus. Benè eſt! Optimè eſt! Bibamus! Proficiat, proſit, conducat, ſitque ſaluti! Con- — ☛ Ee Anichmun erdda Kdi I er belun. en Migt Miln xenum, 11 en Mins Oonmin à Ki ruf. . N un ſiyiren oen luui uſiocput a Domimcs orat: 1krt kunen nii 4 oNdet s Mo peunr ilt, 1¹ Mne totum po Ar, Cothinttur: uumdO tegnun De ita leyera e 1 MMO Reonum De Abamm, Hid bene koeſi gühere n , i L Concio Civica. L 705 ain en eee596E. e. 9eE. e eee Ae E,. gr. Anc Miy iinn Concio Civica. ada Wnin Quid Calicem Paſſionis ex amaro reddat nine Ulruſiſrni dulcem & amabilem! nn iillimn Niicn, —2 17 p; ſiy aikihnlmaif Poteſtis bibere Calicem, quem ego bibiturus ſum? efimneen Matth. 20. V. 22. ter utäitami Rædixerat ipſo in aſcenſu Hieroſolymam Salvator s. 1. — amariſſimam mortem ſuam; cùm ecce Mater fi- Nemo pot- Veaien ſennlenir ; I, Soror Virginis Dei eſt ledere Dlorm liorum Zebedæi, Soror irginis Deiparæ, Oppor-ad dexte- nenattulakane * tuniſſimum tempus rata obtinendi primas filiis ſuis ram Chri⸗ e anan Puti in regno Dei ſedes, adgeniculatur piſſimo Domino, & ſuppli- nebih enit emetandnm cem porrigit libellum. Admiratur Baſilius Seleucus mulie-ex calice Alr en guc rſan ris ingenium, in obſervanda temporis opportunitate: videli. Cntiſti. ümailn onm iim cet cùm de Paſſione ſua Dominus ageret, Sub umbra enim Klei mu pPaſſionis omnia à ſe invenienda facilè credidit. Verba ejus Wms. Orat 24. hæc ſunt: Supplicationis quære tempus dutand li- Ruuthc t! oſtulationis tempus? crux erat lrt dmſti bellum ſupplicem offert? quod poſtut „ parata: paſſio apparebat. Feliciter exorat, qui in memoria Paſ- ſionis Dominicæ orat: & quam vis videatur ferre repulſam: non refert tamen niſi duplicatam gratiam. Ad petitionem ma- tris reſpondet JEſus Filiis: poteſtis bibere Calicem? Mira re- ſponſio! petunt iſti, ut ſedeant, quærit ille, utrùm bibere poſ- ſint. Annè totum poſitum eſt in bibendo, ut quis ſedeat, gaudeat, dominetur! nùm potando, helluando Scyphos evacuando, regnum Dei aditur? eſtne cœlum extructum pro bibonibus:? ita revera eſt. Nemo ad coenam Agni admitti- tur, nemo Regnum Dei conſequitur; nemo ſedere poteſt ad IEſu dextram, niſi benè biberit ex eodem, de quo Chriſtus, calice. Poteſtis bibere calicem, non quemcunque, ſed quem ego bibiturus, ego infuſurus, ego tanquam chariſſimis, usque Uuu u ad §. 2. Calix Chri⸗ Ki eſt calix paſſionis, — . — —— =– — ad ſuavem ebrietatem propinaturus ſum ? Propinat etiam Mundus, & quidem Apoc. Cap. I17. v. 4. poculum aurecum, ſed plenum abominatione, & immunditiâ & c. propinat Caro poculum Circes: propinat Infernus I. Cor. 10. 21. Calicem Dæmoniorum; ſed in mortem noſtram, in ruinam ac damna- tionem. Solius Chriſti noſtri Calix, licet amarus videatur, ſalutaris tamen eſt; imo nec amarus quidem dici poterit, ſi ad ea attendamus, quæ Calicem Chriſti ex amaro faciunt dul- cem, potabilem, amabilem. Indubitatum eſt per calicem ſignificari paſſionem, mor- trem, afflictionem quamcunque & adverſitatem. Hâc enim phraſi mortem, & interitum ſignificârunt Pſaltes regius Pſal. 10. v. 7. Plal. 74. V. 9. Jeremias Thren. 4. 21. Ezechiel. cap. 23. v. 31. & ipſe Salvator, dum in Oliveto Paſſionem transferri po- ſtulat, calicem eam appellat. Marci 14. & Luc. 22. & Matthæi Cap. 26. v. 39. cùm ait: Pater mi, ſi poſſvile eſt, tranſeat a me caliw iſte, dicere voluit, prout ſentit, exponens illa verba Di- vus Hilarius: tranſeat à me ad meos, ut & illi digni fint de- guſtare paſſionem meam. Pati quippe pro Deo, aut virtu- te, tam præclara, tath imò divina res eſt, ut de jure ſoli Deo. homini competat, & ex infinita verè gratia, peccatori homi- ni, ad inſtantiſſimas Chriſti Mediatoris preces concedatur. Audiamus S. Hilarium Canone 3I. in Matthæum, quod ver- ba, tot gemmas fundentem: Qui, ut à ſe tranſeat (Calix) rogat, non ut ipſe prætereatur, orat, ſed ut in alterum, id quod ſe tranſit, eæcedat. Numquid impoſſibile erat non pati Chri- ſtum? Atqui à conſtitutione mundi jam Sacramentum hoc in eo erat noſtræ ſalutis oſtenſum. Numquid pati ipſe nolebat? Atqui ſuperiùs fundendum in remiſſionem peccatorum, cor⸗ poris ſui ſanguinem conſecraverat, quomodò ergò ait: Pa- ter, i poſſibile eſt? & quomodè:? Non ſicut ego volo⸗, ſed ſicut tu vis? Totus igitur ſuper his, qui paſſuri erant, metus eſt: atque idesò, quia non eſt poſſibile ſe non pati, pro hbis rogat, qui yaſſuri poſt ſe erant, ditens: Tranleat calix a me, id eſt, Nu; mod lanfun in ſmaui Muuhrei2 lngole Awvebis gins Polentogiel Onnrporninguins erbsrmiscnge õ Nhannd O olte, cren in cuS Arn ANul Clucknlir funption ehrentiserhenid rr tum, .M Nüm anlibetadyerliaten fi, utnonniäinten i. Cotiescungbe eEemben illa, un mone ſve ab Authe mriln venirpreti mmonibus. Auſin IleamarusChriti Müamaror mandbit hoham. Auifiite ſpienii mn iuc oren aerlunn,o Polbore ulrofa tu Alti Eatunr n: Umthundnke Do ſerna1 6 no. rumininmat Calr, len NI Re matik nthen daine⸗ Chriſt Atanotret n igniter lenr. eKalſtriinen Mec ufinu, Nils iul 1 Ihen ar Hkfiſ :, 5 feobalotenutfmn, Nl NlN Wlrtr Wikef, kenetir. i, earem il tel I Kil en irc. NreN m, Atii õ 1. 8 el, ecanms Ntns (Mn egl n Mutemn r ulkrnl ri l uniim inpolbbleautnnm ndin nnenlnn õ at, ond ee iAN, n WW 1n 10, 11,CE Concio Ovica. 707 modò a me bibitur, ita ab his hbibatur, ſine ſpei diffidentia, ſine ſenſu dolorie, ſine metu mortis. Et paulò poſt repetens ſenten- tiam ſuam, ait: non, ut non patiatur, rogat, ſed ut, quod Pater yult, bibendi Calicis in eos e& ſe tranſeat fortitudo. Ut verò fortitudo hæc tranſiret efficacius, vide quem modum excogi- taverit Amor ingenioſus! Calicem in Coena ultima arripuit, be- nedixit, bibendum ſingulis propinavit: Hic eſt calix, novu m teſtamentum in ſanguine meo, Lucæ c. 22. v. 20. hibite éa hoc omnes: Matchæi 26. v. 27. O quâm ſuaviter & fortiter diſpo- Huit ſingula, amabilis Dei Providentia! Prius dat calicem divini ſanguinis, poſtea rogat, ut tranſeat calix Paſſionis: fortiter prius reddebat potu ſanguinis, quàm in luctamen emitteret cum ad- verſitatibus variis congreſſuros, ut ſine ſpei diffidentia, ſine ſen- ſu doloris, ſine metu mortis forent. . §. 3. Recogita nunc, Chriſtiane, quibuscunque in adverſitatibus Afiitio- poſite, efficacem in te eſſe Chriſti orationem: tranſire ad te nes fiunt ejus calicem: rempus nunc eſſe exercendi, quam in frequen SS. Euchariſtiæ ſumptione, accepiſti fortitudinem. Ilud ver ti dulces ex reflexione id paſſio- frequentiùs perpende, ſive egeſtatem tuam, ſive infirmitatem nem Chri⸗ hanc tuam, aut illam, quam pateris tentationem, aut aliam “ quamlibet adverſitatern, hauſtum eſſe Calicis, & quidem tan ti pretii, ut non niſi interpoſitis Domini precibus potuerint obti- neri. Quotiescunque igitur tribulatio te contingit, quæcun- que demùm illa, & undecunque ſit, ſive ab homine, ſive à Dæmone, ſive ab Authore naturæ, ſive à tui ipſius phantaſia, in memoriam veniat pretium illius, aut alia ex his, quas ſubjungo, cogitationibus. Auſim ſpondere: Afflictio illa non videbitur tibi eſſe amarus Chriſti calix, ſed guttula illius minima, cujus omnis amaror tranſibit in amorem ac dulcorem, in Nectar & Ambroſiam. Ita infinitè ſapienti & provido Deolubitum: ita ab æterno §. 4. ſtatuit, ut aliquid pateremur. Cùm polſet eàâdem facilitate Si pateris, patere li- producere panem, produxit ſpicam & triticum, cx quo cum benter. aliquo labore noſtro fiat panis. Voluit ad æternam gloriam Huu u2 brevis, 708 In Feſto §. Jacobi Majoris. breves præcedere labores, ut non plùs honoraret, & ſuâà libe- ralitate cumularet, cum illam velit nobis debere. Mirabile eſt, ac ſtupendum, ait illuſtris Aſſeca, quòd ſub pedibus damnan- dorum non omnes lapides mutentur in roſas, quale quale ſola- tium eorum malorum, quæ æternum perpeſſuri ſunt: Miran- dum ampliùs, quòd ſub pedibus ſalvandorum lapides non vertantur in ſpinas atque à pedibus in capita eorum inſiliant, ut ſaltem aliquid paterentur, quos æternùm glorià & honore Deus coronabit. Pateris aliquid Chriſtiane? patere, patere libenter. In æternitate beatiſſima nihil patiere Sapientiſſimèin omni afflictione tecum ita loquéris: Calix iſte, à Patre mihi præparatus eſt, à Patre, inquam, amantiſſimo, non à Judice, non à Vindice, neque ex odio, ſed ex affectu paterno, ut ſicuti pro- digum illum filium, Luc. 15. decoctorem paternæ ſubſtantiæ, & grunnientium quadrupedum convictorem, calix afflictionis in domum paternam, in cœnaculum, & ad ſpumantes ſinceræ vo- luptatis potores reduxit, ita ego ad Deum curram, fiamque, ſi non ſum, ejus filius, vel ſi jam ſum per gratiam juſtificantem, acceptior ei fiam. Contr . 1. amaritudi- Pretioſam herbam, quæ omnem tollit amaritudinem. Ecquæ- nem ad- narn illa tam efficax eſt herba? Eſt ſapientiſſima, & ſanctiſſima, yerfiatum & infinitis oſculis filialibus digniſſima Patris æterni voluntas. herba eſt . . . . . Dei volun. Expertus ante innumeros alios eſt efficaciam hujus herbæ ipſe tas. Dei Filius. Languebat is vehementer, pavore & moœrore ab- ſorbebat humo affixus, calicem tanquam venenatum horre- bat, eum potare extremè nauſeabat; cùm ecce de cœlo Ange- lus adeſt, cum hac admirabili herba. Quis ille Angelus fuerit, non ſatis conſtat. Ajunt paſſim, fuiſſe Gabrielem, in negotio Redemptionis noſtræ ordinarium Ablegatum; Ego autem ſu- ſpicor, fuiſſe Raphaẽlem cœleſtis Apothecæ Præſidem. Ut ur ſit quicunq; fuerit, feliciter adfuit cum herba ſua, quam, ut primàùm in amariſſimum Calicem Chriſti injecit, itra eum dulcoravit, ut optimus Salvator illicò maluerit non vivere, quàm Calicem ſic dulco- §. 7. Amarus tibi calix, fortè qui bibendus offertur ? ecce tibi . eer Nelhule uteklebbeilaqu Rik dnocete Aicbauſtumckei 1weytntll) Kclk leynte Mlmm calun Piſi ſeutuin Vertienehrl len noſten dde NN Uintmiltet Pem hen eodemaf Ielelignuirnune SuChriotidt Kle etpoiis, urCiiten 2EKalacriterbibe l Acur roluntaseie Gehorret: cur rult, 1 Non ſtar ſine rati nmm coligere. u menorat, ut poellifriaretur, Tun. Aluuit adhn Uminuu ars here in lenelitaten ne rtir Anin ſnecom Non Wangfert 8 ine Run conl Wimiolebri ruen uulln, iin 7 Concio Ci vica. 709 oruet .- elrnolithe dulcoratum in ſanitatem noſtram non ebibere. Prohibere nam- * Ml elrung nen que hauſtum cùm tentaret Petrus, increpitus à Domino audiit: Calicem, quem dedit mibi Pater, non bibam illum? Toan. 18. v. 11. enuneefnin Undeè, quæſo, tanti repentè animi in Filio Dei ad ebibendum, bus Gmdnm, sque ad ultimam guttam, calicem, quem paulò antè tantoperè Huincinnnie nauſeàrat, ut eum à ſe auferre inſtanter poſtularet, tranſeat à me s Arnin iin Calix ĩſte: Herba illa, quam memoravi, ſive voluntas Dei animos iichiin tam heroicos in duo excitavit: ex acerbo & amaro nimis dulcem uniiner i reddidit hauſtum, effetitque vi ſua, ut is tanquam eximium do- RM 7 mnum acceptaretur, & cupediis quibuscunque anteferretur. e,1kn Eleganter Maldonatus ad v. 54. cap. 26. Matth. In oratione mmniimgnmidehr. antequam Patris ſententiam audiret, calicem, id eſt, rem diffi- Ahemſmin cilem, & horribilem appellabat, nunc Patris cognita voluntate, nmrminſase eandem mortem vocat Calicem, id eſt, rem ſibi jucundiſſimam. miäcren infiimmte Wihil enim non dulce, nibil non ſuave éſt obedientiæ. Ncat ſumammſnnen Idem Pater, eodem affectu tibi infirme, tibi deſolate, tibi op- CDemmamm tmgne preſſe, tibi qualitercunque afflicte, mittit calicem hunc, quo af- npsgim fmen, fectu Chriſto miſit. Si vellet auferre momento poſſet. Quòd ve- rò velit potiùs, ut Calicem bibas, benedic ſanctam ejus volunta- Jünbmistemumim tem, & alacriter bibe. Et erit tibi calix iſte, calix benedictionis. nlhltanrinudten Inn nihmm monm I etekkenan hinlete, enter, aſte nen T ungun ſtumn Prrzcimenelelrli Sed cur voluntas Dei eſt, ut calicem ebibam, quem natura tan- S. . toperè horret? cur vult, ut tot tantasque amaritudines exhau- Qurrolon⸗ riam? Non ſtat ſine ratione iſta voluntas. Licebit ab exemplO ut patia- rationem colligere. Solenne antiquis erat, quod præter alios mur? Lorinus memorat, ut Pactum hereditarium communica- tione poculi firmaretur, atque ita participatio calicis inſtitueret heredem. Alluſit ad hunc morem Propheta regius Pſal. 15. leinedan v. 5§. Dominus pars hereditatis meæ & Calicis mei: Tu es, qui Atn G 3 uom reſtitues hereditatem meam mibi. Conjungitur cum heredi- nilan tate calix, quia ſine communicatione calicis non confertur he- cmi un reditas: non transfertur jus paternum in filios. Antiquiſſi- 4 Gimelriii d mum hunc morem conſtanter hucusque ſervavit, & etia- nleiagunat mnum inviolabiliter ſervat cœleſtis Paterfamilias: & nulli omni- itct in enn .*M no mortalium, ne infantulo quidem unius horæ, hereditatem ninhden , Uuuuz3 ab 5. 7. 710 In Feſto & facobi Majoris. —— ab Adamo perditam, à Chriſto redemptam reſtituit, niſi ama. rum priùs propinet Calicem Paſſionis. Notavit hanè condi- tionem accuratè gentium Doctor Romanis ſcribens c. 8. v. 17. FHeredes quidem Dei, coheredes autem Chriſti: ſi tamen com- patimur ut & conglorificemur. Patiendum eſt, ut gloriam aſſe- quaris: Calix bibendus eſt, ut heres æternæ beaticudinis inſti- tuaris. MWon enim (verba ſunt explanatoris D. Chryſoſtomi) reliquit nobis hereditatem purè, ſed ſub quadam conditione. Quæ- nam autem ea eſt? qui non tollit erucem ſuam, qui non bibit calicem meum, non poteſi meus eſſe diſcipulus, non poteſt meus eſle coheres. Hoc inevitabile pactum, hoc ſacroſanctum pi- ghus, hoc irrevocabile teſtamentum eſt. Paciſcens cum Abrahamo Deus: erit, inquit, padtum meum in carne weſtra, in fœdus æternum. Gen. I7. v. 1 2. Origenes ver- tit: erit teſtamentum meum in carne veſtra. Secunda perſona in Deitate ſuum teſtamentum reponit in carne mea, quo me hereditatis & regni aſlecurat. Si quæras, quod illud teſtamen- tum? reſpondebit Origenes: N mortifera vero membra mea, guæ ſunt ſuper terram, teſtamentum Chriſti habeo ſuper car- nem meam: Si ſemper mortem Chriſti in Corpore Chriſti cir- cumferam, teſtamentum Chriſti eſt in corpore meo. Calicem IEſu bibere, eſt teſtamentum Chriſti in ſe habere. Obſervavitne aliquis veſtrum aliquando, quare in oratio- car in ra. ne Dominica, poſt petitionem ſecundam, quâà regnum Deipe- lone 00. . . . 1 — . . . . minica poſt titur, immediatè ſequatur reſignatio in voluntatem Divinam: petitionem Fiat voluntas tua? Abnegatæ voluntatis propriæ pretio me- regni Dei, ſequatur: Fiat volun- tas tua. remur cœleſte regnum, acceptatione calicis ad cxemplum Sal- vatoris noſtri, cohêredes ejusdem inſtituimur, & poſſeſſio- ne regni aſſecuramur. Sit itaque hoc bibendi calicis inſigne . d h .11; . . motivum, quòd hauſtu illius per reſignationem voluntatis no- ſtræ in Divinam, pari quêdam modé jure cum Martyribus compleamur, & pro æterno regno concertemus. Aſſertio hæc non tam mea, quàâm Clementis Alexandrini eſt, qui conſide- rans hodierni Evangelii verba, quibus fratres duo Jacobus: & Joannes TntenCin ehemmunn cecun,0l glod gumnenn V 4 Lonnrinlid4 ,nannuteglun 7 Hlindram detfant 5 cens Lanſ B mullimum elkyou alnarnn 4cceptis: 1 ſun fliglebelti neroſiate tpond: AI iiIl, dbi ſr ſn We Neud Aiie Wonrnd, Klld Ohntem Marres NMamwxalcemal inpemtind ero etignaktuhetlinch pnit betignuhmnns⸗ Implciter, ſed il er quo ls iole nonales: Phe Areus ubet e l Uriere, fuit biben s Nent ili nulla r euce: gulaah N moehtumn ine Atro in velkriſiuni⸗ Apmimbibete ulnſtee Cligt, 6 un lcncore . Z onlald tklett . 1 . . bi oncio Cvica. n1 Alni ſiiind Joannes de bibendo Calice, & conſequenter de adeundo re- dhnufnt gno hereditario aſſecurantur: Calicem quidem meum bihetis, & 1 auerhfiſ⸗ tamen alter eorum, Joannes videlicet, calicem non bibit aliter, inind i quàm quòd voluntatem ſuam in Divinam perfectiſſimè infude- kSmmie rit. Sic pronunciat lib. 4. ſtromatum cap. 4. Quicunque Ser- e atoris mandata exequuntur, in unaquaquée antione ſunt Mar- undn tyre. Mandatum Servatoris eſt, 0 infirme, ut tam diu lecto Wudli affixus jaceas: Tam multum ex calice ejus amaro haurias Quòôd Mo en un gin fi, ut æquiſſimum eſt, voluntatem ejus revereris: ſi ægritudinem c⸗ ſhtiument: cejus ex manu acceptas: ſi voluntati ejus annuis, tuam abnegan- hnn leng do: ſi cum filiis Zebedæi generosè reponentibus, poſſumus, tu emmel pari generofitate reponis: poſſum, & volo, & reipsaà conten- en i inniuſtrn tiſſimus ſum, quia ſic vult Deus; næ tu in unaquaque tali Gn ee actione Martyr, & millies Martyr es. Subjectio ac conformi- me Nemmgn tas voluntatis, genio proprio quantumvis recuſante, ad Dei on in ane e voluntatern Martyres generat, & conſervat. Alen,, liluigln Bibamus Calicem alacriter, quem Pater dat, & à Patre Chri- §. 8. ltartfertvero nentte . ſtus impetrat, imò ipſe propinat, nec prælibat duntaxàt, ſed US- al Dr. eum Cſtdnſene duc ad exiguas ſuperſtites guttulas nobis relictas exhaurit. N On bendaus eſſ CrNCNNCHI —Proponit benigniſfimus Salvator calicem qucemcunque diben alacriter Hddnanprm 1 dum ſimpliciter, ſed illum ipſum, quem ipſe ſolus prælibatu- Ckiäntuter tus, & ex quo plus ipſe ſolus bibiturus eſt, quam omnes ſimul irdcncigni frahti mortales: Poteſtis bibere calicem, quem ego hibiturus n . Jum? Marcus habet c. 10. v. 38. quem ego bibo? Ergò totum hkentndr Chriſti vivere, fuit bibere? ita eſt, nempe bibere calicem af- und uflinmmn „Hlictionis. Sicut illi nulla abit dies fine linea, ita Chriſto nulla ehNsNEeeH abiit ſine cruce: nulla hora fine umbra mortalis afflictionis: atneclibgterngt nullum momentum ſine guſtu calicis, ſine disguſtu cordis. Gern nlminn Quem ego in veſtri ſanitatem perpetuò bibo, an non placet Eioeiämmiin in mei gratiam bibere aliquandò? Quicumque Chriſtum æſti- Nrrnnene mare novit, ac diligit, ei hoc motivum pro mille motivis eſt. n mod eun A Anor JEſu ita ipſi dulcorat calicem, ut præ Nectare & Ambro- oCCNtelig “ ſia dulcem experiatur calicem illius. Præbibens eum amantiſ⸗- zemmtin Hfimus Dominus cfficit, ut calix nobis fiat efficaciſſimum anti- õ dotum §. 9. Ad dul- cem red- dendum calicem Paſſionis media. 712 In Feſto S§. Jacobi Majoris. dotum adverſus omnes amaritudines Agnovit hoc ſanctus Au- guſtinus in Manuali cap. 22. Wibil tam amarum, ad mortem eſt, quòd morte Chriſti non ſanetur, ut cuneus pellit cuneum, ſic ama- ritudo pellit amaritudinem. Amara tibi eſt, afflicte, illata tibi injuria, infamia, inopia? reſpice in Authorem fidei, & conſum- matorem, quo nemo unquam plures injurias, contumelias, ſub- ſannationes tulit, mihil tam amarum, quod morte Chriſti, felle & aceto Chriſti, ſputis ac ſpinis Chriſti non ſanetur, ac dulceſcat. Ad rem facit illa nobilis figura, quæ 4. Reg. C. 4. à v. 38. de- ſeribitur. Pulmentum filiis Prophetarum eſurientibus coqui juſſerat Eliſæus ex herbulis optimis; verùm inexpertus cocus de vite ſylveſtri amariſſimas collegit baccas, & coxit, quas, cùm guſtaàſſent, clamaverunt, dicentes: Mors in olla, vir Dei, & non potuerunt comedere. Mutemus ollam in calicem, in quo uvas acerbas, & amaras ex ſylveſtri vite expreſſit rerum omnium Quos dum guſtant electi ſcientiſſima DEI Providentia. filii, mortem dicunt eſſe in calice, & horrent inde bibere. Quid factu opus, ut amaritudo in dulcorem, mors mutetur in vitam? Eliſæus farinam adferri juſſit: eam milit in ollam, & ſic acerbitatem omnem illicò diſpulit. Et non fuit amplius quid- quam amaritudinis in olla. Farinam, & nos in calicem inſper- gamus, & non erit ampliùs quidquam amaritudinis. Sed qua- lem, & ex quonam molendino farinam? In atrio Pilati molen- dinum eſt, ubi ad marmoream columnam Granum frumenti; frumentum electorum commolitur, & in farinam inter crude- lium molitorum manus conteritur. Ex hac nobili farina vel ſtil- lulam injice: & amaritudimem protinus ſuſtuleris. Nihil tam amarum ad mortem eſt, quod morte Chriſti non ſanetur. Simillimum huic alterum eſt antidotum ad amarorem ex Calice cujuscunque tribulationis tollendum. Venerant, ut paulò fuſiùs Exodi cap. I5. à v. 2 3. narratur, Iſraëlitæ in locum, ubi tam amaræ erant aquæ, ut bibi non poſſent. Murmuran- tibus illis more ſuo peſſimo, contra Moyſem, Dominus oſten- dit ci lignum: Quod cùm miſiſet in aquas, in dulcedinem verſæ ſunt. ebr; amanicls m lemlin lb Kl ructs Onnnes 44. h odd Do⸗ ebeclick nhlis ete nulelt nin irn Aulconnit, El ekio o veriri nn ei/G iten 1 r rencrähn eni uln eorumn Nelmmmm Ieiriemi e nen CinCMirm, iuſon⸗ nl tis rmnin mm norudn in eg ionter aeules bis lechiferum eb — —R i nanti ci iictörii metnnftiin resningn umghlntlt, mimen bknmanth Münu;mi Aid EnuClmnikiind in kytuhirum ¹ (o cun gltn i Aoe, kren ue dir doem mosauren WrenWANN Hir. Dunjümui num Amo nurrm Nilgun nilln K ofrum olian mcöhbomum;CuII moinn, Kntrünmim in. Tthemtlium n voctusſitlens N roneCriinuin nch umitun 4 . eMun Ven ns lenun e litine N M Lbbionelean 3 loſenun, . M,. vin u pn Concio Civica. Junt. v. 25. Arborem crucis, in qua Salvator pependit, Eccleſia dulce lignum vocat. Nos undecunque tribulemur, ex indefi- ciente illa arbore, crucis particulam mittamus in calicem quan- tiſcunque amaritudinibus plenum; næ ille vertetur in hauſtum ſuaviſſimum: aqua vertetur in vinum, fel in mel, abſynthium in Nectar; amarities in dulcedinem. Ad hoc lignum alluſiſſe videtur Tertullian. lib. de corona militis: cap. 14. Abſtulit irtus crucis omnes aculeos mortis, nempe in calice Paſſionis. Quid eſt, quòd ipſe Dominus in cruce clamet, ſitio, adeoque bibere de calice ampliùs deſideret, quem tamen priuùs in horto tantoperè nauſeârat? nimirùm lignum crucis ipſimet Chriſto calicem dulcoravit, & ſitim exacuit. Concluſerant quidem in Synedrio ſuo adverſarii Domini JEſu: Mittamus lignum in panem ejus, E&y eradamus eum de terra viventium, &; nomen ejus non memoretur amplius. Jerem. cap. 11. v. 19. Sed Conſi- lium eorum peſſimum, & odii veneno pleniſſimum ſuaviſſima Dei Providentia bene vertit, ut caderet lignum non in panem; ſed in Calicem, vi cujus nequaquam eraderetur de terra viven- tium, ſed potiùs transferretur in locum optimè habentium, & vinum novum in regno Patris bibentium. Abſtulit virtus Crucis omnes aculeos mortis, & Chriſto & Chriſtianis omni- bus lethiferum in agone ſupremo calicem ebibentibus. &c. In 714 299 )0 (SE⸗ Pegser g, Ses S58er. 88, S6 288, 56 e8 ger ger Beer. ſ ſi, Sunui ef Concio Aulica. acke 4 Sanctus Jacobus reas mor. 5 mtjor ſi . 1 Fuit magnus ſecundum nomen ſuum. Eccl, 46. debgi! . um. lr & Mh V. I * Sedere autem ad dextram meam vel ſiniſtram, non fgenen n eſt meum dare vobis. Matth. 20. V. 23. itr un ufli C, Uatuor ſunt Monarchæ, quibus fama communis no- inter ton l ur S. Ja- . :. . Obus titu- C men Magni attribuit, & comprchenduntur hoc ver- uain. unnde lum majo- ſu: ChGöglenn. N muerièt. Magnus Alexander, Pompeius, Carolus, Otho. Arinir Nannn fi, W aiNa Arrt Primus, quod orbem totum armis terruerit, & majorem obnims Chrli; i illius partem ſibi ſubjecerit; alter, quod Romanum Impe- rium dilatärit præ ecteris; ex eadem cauſa reliqui duo. Ex Patribus dicuntur Magni, Baſilius, Gregorius, Antonius. Ex Une Vrgis,: unn noilts,proprie Apoſtolis ſolus hunc tcitulum ſibi legitimè vendicavit hodier- naͤur,ſu nus Jacobus, qui non tantùm Magmis, ſed Major audit ab or- Mun Authorinpen be Chriſtiano. Certatum ſæpiùs eſt ab Apoſtolis, quis eorum Memez er Mauen non eſſet, ſed videretur eſſe major. Pro hoc enim titulo cer- Rainre, niſcen tatum fuiſſe ſcribic Matthæus capitis 18. initio : In illa hora Eitnmm, hon eten (poſt ſtaterem telonario penſum à Petro) acceſſerunt diſcipu- nmn tuntn eſſnt li ad Jeſum, dieentes: Quis putas major eſt in regno cœlo- ti et incliſime. rum ? Marcus veròô cap. 10. poſt petitionem Matris Zebedæi- ir1r glis AWdien darum, audientes decem, cœperunt indignari, v. 41. de Ja- nlons, heno p cobo & Joanne. Quibus Salvator v. 43. non ita eſt in vobis en niti ietin (ut apud principes gentium) ſed quicunque voluerit fieri ma- hüngeniis jor, erit veſter miniſter. Marci 9. cum irent Capharnaum, & 1 Tics nann u non potuiſſent Dæmonium ejicere, quod non nmiſi in oratio- nengu Ue — 52.63 Wi, Auligz Pacobe 1. ner n, Ne neun 1 ſrſin Marth/ 12, s in ANmui unerbentnunr khe pyu, n,0 tmni tenuent, Ampen ü Auden ali üinn sCrzoiis Ain ſbileginme fendeanihnt MunmEelllpor ulte ck Apotdisuͤ mor bo o aun n⸗ cnin H ntb: nin ni Deno aorlendk, rns wuokek in ege⸗ t pertchen Unli⸗ erumr lgun, ,4. Ztor 14,1l uckn gtienogne liife⸗ 3 cun ienphme⸗ , god ne, Concio Aulica. y15 ne & jeſunio poterat ejicere, in via inter ſe diſputaverunt, quis eorum major Eſſet. v. 33. Lucas autem cap. 9. V. 48. ſic ait: Intravit autem cogitatio in eos, quis eorum major eſſet. Lu- cæ 22. poſt ultimam Ccœnam, eadem tentatio illos invaſit. Fa- Gta eſt autem & contentio inter eos, quis eorum videretur eſſe major. Et quis tandem vicit ? omnium calculo Jacobus. Quarè his major ſit, in præſenti audiemus ad majorem ter Maximi Dei, & Magni Jacobi gloriam. In Scriptura, magnum eſſe idem eſt, ac nobilem eſſe. Jo- bi cap. I. V. 3. ubi vulgata noſtra habet: Eratque Vir ille ma- gnus inter omnes orientales, Septuagincta vertunt : Erat ille H. 2 ¾° Magiaum efſe,/idem eſt, quod nobilis inter eos, qui à ſolis ortu. Didymus in Catena Græca eſe nobi- dat cauſam: quoniam ſecundum carnem ex Abraham ſuam ducebat originem. cobo major, quia nemo nobilior. Demus Bartholomæum ex ſanguine Regum fuiſſe, nobilior tamen Jacobus eſt, quia ex Regio, & ex Sacerdotali ſanguine proceſſerat. Erat enim conſobrinus Chriſti; ſiquidem Mater Jacobi fuit ſoror Bea- lena, 8. a⸗ . . J. cbus verè Si ergò magnus, qui nobilis, nemo Ja- nobilior aε teris. tiſſimæ Virginis, juxta communiorem opinionem; at quia vera nobilitas, propriè ſola eſt atque unica virtus: Jacobum non ex ſanguine, ſed virtute majorem probo. Putat Auchor imperfecti operis homilià 35. quod duo Fra- tres petentes per Matrem (quæ quod Chriſtum infantem ju- H. ze Qulis pe- titio ma- verit educare, majorem acceſſum habuit) ſedere ad dextram tris flio- vel ſiniſtram, non petierint honores temporales, ſed æternos, um Zebe- XW½1. & ut non tantùm eſſent Sancti, ſed Sanctiores ceteris. Quæ petitio eſt ſanctiſſima. Non terrena, ſed cœleſtia filiis ſuis optabat, at quia audierunt, non eſſe acceſſum, niſi per ca- licem paſſionis, nemo poteſt cum Chriſto regnare, niſi paſ- ſionem Chriſti fuerit imitatus, reſolvunt ſe audacter, & ſine dubio primogenitus Jacobus primus verbum habuit: poſ- ſumus. Lales magna audent, quia magni ſunt, inquit melli- ftuus Doctor Serm. 32. in Cantica. Nec difficile illis videtur XXX XZ3 pro 716 In Feſto Iacobi MWajoris Apoſtoli. —,— — ro Chriſto pati ac mori, quia ut præclarè dixit Julius Cæ- ſar lib. de bello Gallico: Facilia ew difſicillimis animi magni- tudo reddit. Et reverà magnitudo animi promovit Jacobum, ut primus ex Apoſtolis biberit calicem paſſionis „primus oc- cubuerit pro Chriſti nomine, ut in actis Apoſt. cap. 12. initio refertur. 5. 4 Cùm olim Æyptus, prout narrat Herodotus inter duo- ſend us qecim Principes eſſet diviſa, & hi licet ſanguine juncti ægrè quia pri- poſſent convenire; conſuluêre oraculum, quisnam eorum reiſto. deberet eſſe major, & imperare ceteris Reſponſum eſt: hriſto ex . . , 17 714. 7 1 . Apoſtolis Qui in templo Vulcani æreâ phiald libaſſet. Fit præſtitutâ mortuus, die à ſingulis ſacrificium : unusquisque dona ſua, in phia- la ærea obtulit: quàâ incuriâ præ manibus non haberet phialam, de capite æream detrahit phialam, in eaque ſacrificium obtulit. Quo viſo ſacerdos illum ex oraculi vaticinio majorem ceteris pro- nunciavit. Sæpis inter diſcipulos Domini, ut paulò antè memo- ratum, fuit de majoratu contentio. Vicit, qui non in Vul- cani, ſed in furoris templo, imò in amoris ſacrario primus obtulit ſacrificium proprii corporis ac ſanguinis in phiala fer- rea, gladio inquam, & non galea de capite, ſed caput ipſum ſummæ Majeſtati in ſacrificium detraheretur. Profana, ſacram reddo figuram. Eâàdem in Ægypto, eum Patriarcha Jacob fato proximus oracula fudiſſet con. gregatis ad ſe filis, eisque ventura in diebus noviſſimis an- nuntiâſſet, Geneſ. cap. 49. ita Judam alloquirur: Non au- feretur ſceptrum de Juda, & Dux de femore ejus, donec veniat, qui mittendus eſt. Quibus verbis majoratum Ju- dæ, præ Ruben primogenito contulit. Ex tribu autem Ju- dæ Jacob noſter fuit. Judæ armorum gloriam adjudicavit, quam unicus & ultimus Pſalmetichus; cum neſcio ere M n⸗ zͤee gacii, s, Aep 5 Pn cuflene, rk hern hui dtm bolit eten cmi, Mogie fan enbrun fore lln Nrod cum nonmne encem del lei ns Cruimis n o, pelo Oeulos tan wen Aundhin, K licr A 1 amcholom gofüid Ei nu ocum er nun In miirrallre, 4 nls ſocle eionic imin dxetian i 1as, re ftunib us introinit ware! e mari, Uud hine u, cohorruere tan n multituctine ne Mor mari ſe commm eni motte, Nor ſeceteros adbortat tgumnmi, & nigebi I morit DEU ugten. Ir ot⸗ haung Deruetitz inönmzupni ſnn ANneranlo und dlin g — u n . riina en iänn bcalicen min in dt rurhebl Chilee ſugnir e oreenlum, Nuiuntn e cer Neponint Nuii iſſe Mligrelnn ie, it 1sEllnenchu umn i uben Fülm Acgi rehaffalnchnit õ n Nrld end⸗ GtO. Mangümu ndin anors ato n blrginsngtün⸗ lace nieklegi Gardhgeut arm Uenile⸗ nims nl iulnn r n el Mn dan Agimg Nn ce imnr cli,0 lbus ſetbo aceur . ecibn uen 10 17 Concio Aulica. 717 quam tamen, ut videtur, debuiſſet potius Simeoni & Levi adſcribere tanquam omnium audaciſſimis. Hi enim præ omnibus, arreptis gladiis, Geneſ. cap. 34. v. 25. & 26. ingreſſi ſunt urbem confidenter. Interfectisque omnibus maſculis, Hemor & Sichem pariter necaverunt, &c. Nodum ſolvit Pererius, aitque, idcircò Judam prælatum Simeoni, aliisque fratribus, quia prævidit Joſue hujus tri- bús membrum fore principem victoriarum, & vel nomini ipſi, quod cum nomine JESU ſymbolizat reverentiam eſſe deferendam. Sed ſalvà hâc causa, præplacet mihi ſenten- tia Hugonis Cardinalis in cap. 49. Geneſ. quam priusquam profero, peto oculos tantisper conjici in magnum orbis do- mitorem Alexandrum, & cur iſte magni nomen meruerit, inveſtigari. Cauſam præcipuam præcipui ſcriptores dant iſtam, quod cum proficiſceretur unà cum exercitu in Perſidem, & in via occurriſſet mare Pamphilium, idque nemo mili- tum trajicere auderet, Alexander primus omnium ſe injecit in undas, ſuoque periculo Duces ceteros animans, totum ex- ercitum in adverſam ripam deduxiſſet. Ex ſimili capite me- ruit Judas, præ fratribus, imperi honores; quia ſcilicet primus introivit mare rubrum. Tametſi enim percuſſo à Moyſe mari, illud hine indè ſtare inſtar murorum cerneret populus, cohorruére tamen tribus omnes, ita quidem, ut cx tanta multitudine ne unicus quidem fuerit, qui ceteris animoſior mari ſe committere auderet: Judas impavidus contemptâ morte, profunda maris ingredi audet, ipſoque facto ſic ceteros adhortatur: ponite metum, ſocii: me Du- cem ſequimini, & videbitis Dei magnalia. Hic auſus gene- roſiſſimus movit DEUM, ut tribum Judæ ceteris juberet eſſe majorem. Et hæc cadem cauſa prorſus fuiſſe videtur, cur S. Jacobus meruerit appellari major. Hic enim primus mare rubrum proprii ſanguinis generosê calcavit, & ſangui- nolentas penetrando undas, ceteris Apoſtolis animum reddi- XxX X 3 dit, 718 In Feſto S. Jacobi Majoris Apoſtoli. dit, ut imperterritè ſequerentur. Quo facto meruit ſpecia- lem præ ceteris gloriam: & quia primus per Martyrium re- generacus eſt cœlo, majoratum inter fratres meruit, & voca- ri debuit Jacobus Major. S. Vicentius Ferrerius Serm. de S. Jac. prope finem ait: fuit primus Apoſtolus, qui exercuit legationem Evangelicam. De eodem Theophylacdu; in Matthæum : Fecit eum Domi- nus principum ſuper legiones Apoſtolorum. Breviarium Hi- ſpan. Dux & decus Hiſpaniæ, ſanctiſſime Jacobe, qui inter Apoſtolos primatum tenens, primus corum Martyrio es laureatus. §. . Libet hic ſerutari, eur impiiſſimus Herodes extincturus G* icto Religionem Chriſtianam in ortu 6 prout nequiſſimus ejus pa- puerit Ja- rens CHRISTUM in primordio vitæ interimere tentâàrat) Bobdn 8 non arripuerit Andream, vel Petrum, vel Joannem, ſed Jaco- nem, vel Pum? Advertit, ut equidem cenſeo; majorem in eo animi ma- A eam, gnitudinem, & authoritatem. Id colligo ex illo S. Chryſo- Primnd. um ſtomi Homil. 57. in Matthæum : Sic acer atque grais Ju- dæis erat, ut magnum munus eis obtuliſſe, cum eoum interfi- ceret Herodes, Wiſus ſit. Virtutes & miracula, quæ ex con- verſatione & prædicatione elucebant, tanta erant, ut Apo- ſtolos alios ſuperârit : plebem in officio magis contineret: Phariſæis fortiùs ſe opponeret; ideòque acrior eſſet inimi- cis. Qui Regem apibus capit aut extinguit, is totum peſſum- dat examen. Qui Tevtarorum aquas tranantium Ducem interimit, ceceros omnes facit periclitari. Agnovit Herodes & Hebræi majorem in Jacobo generoſitatem ; undè in uno omnes ſe peſſamdare arbitrabantur. Ecquidnam Herodes crudeliſſime tibi injuriæ, quâ juſtè oſtendereris, Apoſtolus innocens intulit, ut tam immaniter in eum ſæ vires? Si concionatus contra te fuiſſet, ut Joannes: ſi regno tuo inſi- diatus eſſet: ſi vel verbulo populum irritàſſet, tatts rurd fortaſ- bu ſle, idrs lttili⸗ teleut Loſtium 4Cgtunis, Abula x ed gvod Poler em minſket l oſſtico loleie/ a, ,,MARIA; Agii1 1Sgtos 1 Hboruniun lid Aokicv,oe NRra dn Adn OOernuor Ai, Grphang ar M r Minen adtis,r Ch ubes; drtk nen NMagord en Dblium. Iuli Cæſan Wi WWem ſ0 (an orumbens. Ethane cifine goni Alim ore Ommibis A gi crat Ceteris Deonic contertur Unnnugten, Luce dlinpot ciurnos e cn,lin abton e el megnichni UncII: Ne Mnind, c, Der ,.. . iti r. Aun n l mn iterin D rn⸗ t. l. Nohet, Lercnit giünen l d„ n Manhenm: Mifn; D Penir, Mndilre in, enen, Minn enn Hiilmslhoes enintn ulon kelüüngue Odo fie ineiinee nin enmn, te ſunen lt, Go naprenin evaninin Wclmalod n: Nin tarri t uan Ctlſe, an un Tuns Aannei,zalt wehint, m AN, 4 en nOfiei nißtonn ; bebgte inr n t Gtput bhhun 1 un s nnlin 1 tperclm gon O generdinmen; uu bunnt. nütund, fuſe Otencenns, nunürr in eln len 1 lun iniiipfn, M 1 Concio Aulica. 719 fortaſsè crudelitatis tuæ habuiſſes; at innocentem cur da- mnas ? oſtendis nempè te tibi ab hoc timere. Videtur mihi idem quodammodò facere Herodes cum Jacobo, quod Adonibezec Judic. 1. fatetur ſecum ſeptua- ginta Regibus feciſſe, quodque deindeè eidem Adonibezec fecère victores Iſraẽliræ. Ille enim ſummitates manuum ac pedum reſecuit koſtium. Pollicem ſolum abſciſſum auru- mant Cajetanus, Abulenſis, Arias Montanus, Vatablus, aliique, eò quod pollex ſit principalior, & aliis digitis for- titudinem miniſtret. Pollicem S. Jacobum dixero ,in cor- pore my ſtico Eccleſiæ, cujus caput eſt CHRISTUsS; col- lum, MARIA; digiti ſunt Apoſtoli. Herodes igitur ut alios digitos ad laborandum redderet inutiles, & functiones impediret Apoſtolicas, hoc ſe in Jacobi detruncatione, facil- limè effecturum non dubitavit. Obſervant alii, cur non lapidibus obrutus fuerit, ut Stephanus: cur non per medium ſerratus, ut Iſaias: cur non in crucem actus, ut Chriſtus, ſed gladio cæſus, occeubue- rit Jacobus; ajuntque id factum ad declarandam ejus ma- gnitudinem. Magnus erat: nobilis erat. Gladio feriri, mors eſt nobilium. Julii Cæſaris axioma erat : Diſce ferire, di- Ne mori. Idem ſuo cCarnifici repetere viſus eſt Jacobus gla- dio occumbens. . Ex parte divinæ providentiæ indubitatum mihi eſt, eam ob cauſam præ omnibus Apoſtolis jacobum evocatum ad gloriam, qui erat ceteris dignior, & meritis Præſtantior. Coe- lorum regnum confertur cœnæ magnæ. Homo quidam fe- cit cœnam magnam, Lucæ 14. v. 16. ideò cœna, & non pran- . ad⸗ : ent diurnos labores reſtaurac homines & recreat: ideò magna, quia author ceenæ Rex maximus eſt: Miniſter cœnæ magnus eſt, Chriſtus Dominus: magna fercula, de- liciæ Paradiſi: magni convivæ, cœlites. Ka Hugo Cardina- lis in locum citatum : Hæe coœna dicitur hakras duid Nin⸗ gnus Dominus, id eſt, DEUS, Trinims: quia magnus 1 §. 6. Cur gladio cæ&ſus ; & non alio tormento, F. 7. Cur non in Patria; in ultimi Hiſpaniæ cinebat, idem & Jacobus noſter occinit: finibus. 720 In Feſto S. Jucobi Majoris Apoſtoli. ibi Miniſter, id eſt, CHRISTUS; tranſiens enim mini- ſtrabit illis: quia magna fercula, id eſt, gaudia æterna: de- mum, quia magni convivæ. Non recipitur ad illam coœnam, qui magnus non eſt. Undè oportet nos in terris priùs cre- ſcere : Creſce, & manducabis me, ait DEUS Auguſtino in Confeſſ. Cùm autem Jacobus primus ad hanc cœnam ex omnibus Coapoſtolis invitatus & introductus fuerit; utique non malè infero: ergò non ſolum Magnus, ſed Major ex- titit. Veruùm quid ſibi vult, quod vitâà hâc mortali functus, non inter patriam, ſed in ultimis Hiſpaniæ finibus tumule- s tur? an quod Scipio Africanus ingratæ ſuæ patriæ Romæ oc- Ingrata patria, ne oſa quidem mea habebis ? Abſit hoc ſuſpicari de Apoſtolo, qui illum, à quo ductus fuerat ad tribunal, quemque chari- tate, & manſuetudine ad profitendum Chriſtum permoverat, & cui veniam petenti dulce impreſſit oſculum, ſimul dicens ore blando : Pax tibi ſit. Moriturus Jacob Patriarcha dilectiſſimum ſibi Joſephum adjurat, ut oſſa ſua ex Æʒgypto transferantur in Palæſtinam, Geneſ. A47. v. 30. Joſepho voluntatem patris ad amuſſim ex- plente ſepelitur Jacobus Patriarcha extra Palæſtinam! Etiam Ja- cobus noſter ſepelitur extra Palæſtinam. Cauſam ſuſpicor ean- dem eſſe, ob quam Joſue ſepultus eſt in ultimis terminis tri- bùs ſuæ. Sic enim de illo, Joſue c. 24. v. 30 Sepelieruntque eum in finibus poſſeſionis ſuæ in Thamnatſare, quæ eſt ſita in mon- te Ephraim, &c. Potuiſſent ſanè tanto Principi, tamque illu- ſtri honeſtiorem ſepulturam in aliqua nobiliorum civitatum attribuere, ut vel mortui oſſa propugnarent contra Moabi- tas. Simili ex cauſa Jacobus in finibus Hiſpaniæ, quàâ parte iis Turcæ imminere poſſent, ſepelitur, ut vel oſſa ejus à re. gno Catholico hoſtes barbaros avertant. Dividitur Hiſpania in ſex partes, ceu totidem regna, ſci- licet Portugalliam, Granatam, Gallæciam, Catalauniam, Arra- V goniam, 4 m, CMel n ecbifu ng hobet Mani⸗ Elrum —HZ oelt lecn gl⸗ 8 Pobeen Aterum n Iniagodols Kcobls 4 cra,l 4 Ooeigeme, ulun bimgnech tict, YAtrahit humorei, 5 mimosarneliti uer inugben cen mn Klinc dend e⸗ Kdisn d ne! Mums &sgt nng, Ancta elt ambi un in ſddo Nrö p,Cni eete donnun wura dimn Nonn mones Noé: No i Deliate ante dixerat. De Noë & arca l rba: He un g ihe retro ſeult ne un, oe run, 4 Pahuine oriunt ,er g ifimnt untilt, murine l herck ,inngtn ſfu tn eſi unn Oninig gon nn Dn he pbilt bus Drimn 1 innolten en lun unb ſct ot Tid kie monir lini Hipane fiin n vihre ir mt on kroeint. it in it oe lier c ion tad mb,Antd venuncChifum eme Relrotnn, imude Dmemnciegtun W CuümmIN NMltinn Nrumn id d mln Ahemmbizliumnu letim CMniii Olluekinllimnzenn keunolhmg zumlſn ußin neno Pinhinnd; AVertae 1 an clei Nim n Concio Aulica. 721 goniam, Caſtellam Gallæcia ſola, & in ea ſita Compoſtella capax Jacobi fuit. Compoſtella idem eſt, quod campus ſtel- læ, ut habet Antonius Feo Tract. 2. de S. Jacobo. po ſtellarum ſepeliendus eſt, qui coto orbe major eſt. In campo ſtellæ ſolem agit, luminare ſcilicet majus, Major Ja- cobus. Joſuen alterum imaginor in Thamnatſare, quod in- terpretatur Imago Solis. In campo ſtellæ Solis imaginem re- fert Jacobus à Judæa, quæ eſt in Oriente, in Hiſpaniam, quæ eſt in Occidente, curſum ſuum perfecit, & illuſtravit omnia. Solis imaginem refert, quia ſicut Sol ex omnibus terræ par- tibus attrahit humores, ita homines magis pios Jacobi cor- pus plurimos attrahit ad ſui venerationem. Solis, ne parti- bus utar, imaginem refert: quia ſicut Solis magnitudo non in terra, ſed in cœlo benè cognoſcitur; ita magnitudo Jacobi Majoris non in terra, ſed in cœlo optimè cognoſcetur. Tan- ta eſt! Nonnè & nos magni feu cum Jacobo nobiles eſſe vo- lumus ? ſancta eſt ambitio magnitudinem ac nobilitatem, quam in Jacobo prædicamus, ambire. Quantùm hæc placeat Deo, cui placere beatum eſt, colligere licet ex verbis, quibus ſcriptura divina Noëmum extollit, Geneſ. 6. v. y. Hæ ſunt ge- nerationes Noë: Noë vir juſtus atque perfectus fuit. De quo immediatè antè dixerat: Noéë invenit gratiam coram Domi- no. De Noë & arca loquens S. Ambroſius, jubet attendi ad verba: Hæ ſunt generationes Nob. Putaàſſes futurum, ut longa retrò ſecula memoraret, & longam ſeriem texweret aorum, proavorum, aba vorum, atavorum, quorum no- bili ſanguine oriundus &ſſet Noë: recenſeret deinaè glorioſos titulos, & ceras jatctaret majorum, & dominiorum ac latifun- dia decantaret, maximbque beroica ſuorum antectſſorum fa- cinora; at ecce finiuntur omnia biſce pauculis verbis: Vir erat juſtus atque perfeltus. Nempe non ſanguis, non ſtem- ma, non dominia, non tituli aut inſignia nobilitant, ſed ſo- la virtus. Sine hac nobilitas eſt oculus ſine pupilla, eſt ignis LVyy V ſine In cam- § 8. Qaæ ambi- tio Deo, grata. 722² In Feſto S. Jacobi Majoris Apoſtoli. ſine calore, eſt ſidus ſine lumine. Pulchrè in locum citatum D. Ambroſius: Probati viri genus, Virtutis proſapia eſt. Hanc jugiter colere, ſanctimoniam vitæ & perfectionem Chriſtianam avidè ſectari, hominis verè nobilis eſt! ad hoc autem generoſo opus eſt animo, & magno. Ingeniosè quidam illuſtris Aſſeta advertit, Chriſtum, Matth. 5. non huiſ ſe locutum in genere fœminino: Beatæ pauperes; beatæ mi- tes : beatæ miſericordes, &c. ſed in maſculino: beati, ad innuendum, virilem ſpiritum requiri ejusmodi, quas Domi- aus ibi memorat, virtutes. Virtus à vi dicitur: ſine vi non acquiritur virtus: ſine hac nemo magnus, nemo no- bilis. Hac excellere, eſt hominis verè magni, & coram Deo nobilis, &c. In N entun en, Ocinmer Pegrens ſo bus pbbla AAcnhäst io itirunn Ppele 6e ſe ocbiur: En raleufizgutgui Chendrdeb. A npmni ii n ſrurlur, A Ilo &Mrcehs een Umplind, un 1 agete, K horrudn Ctaenlorum fere m tranglata ſunt Cinit T. 13. ni . Are molientein, l 1 betſuaſitque or nMilbis pattie n Ulbetzckandamene eneqnici: tantn rot denatoria Pl hnm fpetlaculo ephon Ntlonin berept Wige d Püllm Deiil ſad inmiilin . hreuii ennot, uh Vüncificcir lei nend Npn, NI Atomi Frngn, bli d Concio Ruffica, 723 In Feſto Sancti Laurentii. Coneio Ruſtica. Qui odit animam ſuam in hoc mundo, in vitam æternam cuſtodit eum. Luc. 12. v. 25. Ominante ubique per orbem Idololatriâ, & juxta S. 1. ) P effrenis volupratis leges viventibus brutis homini- Deteſtan- bus, publicis in theatris plurima exhibebantur ſpe- i (pette. A Gacula, à S. Cypriano lib. 2. epiſt. 2. ad Donatum, ali- quorum. orum appellata. De illis Salvianus de Providentia lib. 6. ſic loquitur: Quidquid immunditiarum eſt, hoc exerce- tur in theatris; quidquid immoderationis, in circis; quidquid fu- roris, in caveis. Alibi eſt Impudicitia: alibi laſcivia: alibi in- temperantia, alibi inſania. Ubigque Dæmon, imò per ſingula lu- ſorum loca, uni verſa Dæmonum monſtra. Valerius Maxi- mus, & Plutarchus agentes de floralibus, id eſt, omnium fa- cilè turpiſſimis, tales ſcribunt fuiſſe, ut Actores ipſi erubue- rint agere, & horruerunt Catone Minore præſente. Initium Spectaculorum ferè Græcia fecit. Inde ſucceſſu temporis Ro- mam translata ſunt. Scipio Naſica, ut refert S. Auguſtinus lib. 1. de Civit T. 13. vir optimus, caveam theatri ſenatum con- ſtruere molientem, ab hac diſpoſitione & cupiditate compe- ſcuit; perſuaſitque oratione graviſſima, ne Græcam luxu- riem virilibus patriæ moribus paterentur irrepere, & ad virtu- tem labefactandam, enervandamque Romanam peregrinæ con- ſentire nequitiæ: tantumque auctoritate valuit, ut ejus verbis commota Senatoria providentia, quibus ad horam congeſtis in ludorum ſpectaculo jam uti civitas cœperat, deinceps pro- hiberet apponi. Nihilominus peregrina illa nequitia ſemel Romam ingreſſa ità Romanos cæpit, ut nullâ viderentur re, quàm ſpectaculis magis delectari. De illis Alexander ab Alex. lib. 5. c. 16. ita lo VVyV y 2 quitur: 724 Iin Feſto Sanſi Laurentii. loquitur: Romani quantum ludis & ſpectaculis delectati fue- rint, illud ſalis indicat, quoòd Trebonius auro, alii argento, plerique ebore. QCatulus velis carbaſinis, Lentutus Spinter byſſino velo theatrum texerit. Mero Cæſar auri ramenta pro arena ſtrawit. Ad ſpectacula à Julio Cæſare edita, ut ſeribit Suetonius, tantus undique hominum fuit concurſus, ut ſæpè præ turba cliſi, exanimatique ſint plurimi, & in his duo ſenatores. Fa- ceſſant infamia, impia ac deteſtabilia ſpectacula, à 88. Patri- bus à tota Chriſtiana Eccleſia jam olim, imòô etiam à melio- ris notæ Ethnicis damnata. Illuſtrius incomparabiliter nobis Laurentius hodiè exhi- bebit in ſemetipſo ſpectaculum, digniſſimum non tantùm ho- minum, ſed & Angelorum, & ipſius adeò Deo quoque ocu- lis aſpici. Ad hoc ego veſtros oculos nunc invito, ità pla- ceat verbis meis, adhibere aures, ut in admirandam, S8t ſeculis omnibus decantandam animi Laurentiani fortitudinem fixos oculos teneatis, magisque illum tanquam præſentem ſpectetis, quàm me audiatis. Patebit inde clariſſimè, quàm verè à Do- rmino dictum ſit: Qui odit animam ſuam in hoc mundo, in wi- tam æternam cuſtodit eam. §. 2. Inter virtutes, quæ hominem coram Deo faciunt magnum, irtus duæ* coram hominibus mirabilem, fortitudo animi eſt, comuncta coram Deo cum ardenti Charitate. De forticudine D. Thomas 2. 2. QI23. a. asnun 1,2. ait: Hæc refrænat timores, hominem à rectitudine Virtutis maibus etrahentes. Quibus ſubiatis, animus firmus ſtat &o conſtans, mirabilem ad pericula quævis, & quæque difficilia ampledtenda ac tole- el randa. Hac virtute, ut loquitur S. Ambroſius lib. de officiis C. 36. Homo ſeipſum vincit: nullis illecebris emollitur: nullis adverſis perturbatur. vividam cernere cupit, oculos in Laurentium figat, eum non tam heroẽm fortem, quàm ipſam cernet fortitudinem. Annus Illuſtriſſimam hanc virtutem, qui gun lot N M 10 Loedh 41 Nerticmnis n Sereehs ftte õü b Artpian ch⸗ ikinnr gulanen iheiaramemnarun, cr WMiN Tammd Pömenm krn Edtmin rr ir thu ulllir ,l ler. Mer ie Anaitt 1 legle dl R Mos, Min donnd Unr, in lomo Nxreil Epnnggina umiueve un pie Clapict, & Dng Cat corls inrenn 1ſipphcium ducen Ino Mgat, ne ſne Grfcein facientihab m,cinm qogte! in Klls Lawrenii Minio, 1oc pol unnnng pllgnus, üchentterreng lenr Ee ilox . Aailolaurentiom . H e ur log iilang, r V . Gbung 18 lrehen hl,eati lane gtti l, h ſre ätnftiiid conenſt, uln wi, n lcoſkinmn ktbii ſecholk,ig am Oln, in Cianin ohölaurnis iole ,Cznilinum momnm idis Ketenoron N Oclos Mheihtofdl Ak iNachniandn, Ak Wennuni frmindlentn urumggkincnhecen Rrine Nndedo. innnfun nMenulthtr gemcorunDeofoimmag 1, kninconninithone dnel ions40. ,nmnn cfur Animufu ,lO e Afentmihn 1 Uitur Anmnüuſhi uliriluhni lr 8t Laucnimnfgli . iin ncum n U Concio Ruſtica. 725 — Annus agebatur poſt Chriſtum natum ducenteſimus ſexa- geſimus primus, quo Eccleſia Dei poſt immaniſſimam Decii Imperatoris perſecutionem non nihil reſpiratura videbatur; ſed tyranno tyrannus ſucceſſit, Decio Valerianus, qui vitâ quidem & moribus laudatis per omnes dignitatum gradus, honores, & magiſtratus laudabiliter geſtos tandem ad impe- rium venit jam ſeptuagenarius. Is initio quidem erga Chri- ſtianos mitem ſe exhibuit, ſed paulò pòſt Magi £Ægyptii in- ſtinctu, acerrimus extitit Chriſtianorum perſecutor. Pri- rmus ac præcipuus furor tendebat contra Sacerdotes & Clerum, uibus extinctis extingui fidem Chriſtianam facilè poſſe exi- ſtimabat. Arripitur caput Eccleſiæ Sixtus II. & victima mor- ti deſtinatur, qui Laurentio primario Diacono, & non ſolum miniſterio ſacramentorum, ſed etiam diſpenſatione Eccleſia- ſticæ ſubſtantiæ præeminenti jubet vaſa aurea & argentea, ve- ſtimenta ſacra & altarium peripetasmata, & quicquid præ- terea in rebus Eccleſiæ pretioſum eſſet, in pauperes diſtri- buere. Paret hic alacriter, neque in diſtribuendis rebus tar- dus, neque parcus eſt, ubi ubi deprehendit pauperes Chri- ſtianos, ut in domo Cyriacæ viduæ, quæ multos clàm ſer- vabat, in domo Narciſſi, & in crypta Nepotiani, ubi tres & ſeptuaginta utriusque ſexús latebant, ubique ſacrum the- ſaurum piè dilapidat, & aurigis Domini DEl, id eſt, pau- peribus dat cœlis invehendum. Poſtero die Sixto, cùm jam ad ſupplicium duceretur, occurrit, & quà verbis, quàâ lacrymis rogat, ne ſine ſe pateretur ac moreretur; quem in ara ſacrificia facienti habuiſſet fidum ſemper ſocium, ne re- ſpueret, ſocium quoque habere nunc, dum ipſe fieret ſacri- ficium. Sixtus Laurentium ſolatur paterne. Hoc præſer- tim vaticinio, quòd poſt dies pauculos eſſet ſecuturus, & for- tiores initurus pugnas, adeéque glorioſius triumphaturus. Et quia dixerat fervens Levita, ſe jam theſauros expendiſſe, ſatellites illicò Laurentio manus injiciunt & ad Imperatorem deducunt. Hic, ut loquitur S. Leo in Natali S. Laurentii, 1yy y 3 impius 726⁶ In Feſto Santi Laurentii. impius perſecutor efferbuit duplicem ſibi prædam de unius com- Prehenſione promittens, quem ſi feciſſet ſacræ pecuniæ tradito- rem, faceret etiam veræ religionis exortem. Amatur itaque gemind face homo pecuniæ cupidus, ; ve- ritatis inimicus, avaritid, ut rapiat aurum; impietate, ut au- ferat Chriſtum. Hucusque Leo. Traditur igitur Hippolyto viro nobili, & eum aliis multis mancipatur carceri. Mira ibi ope- rari Laurentius, cæcos præſertim illuminare. Quibus viſis Hippolycus cœpit credere, & à Sancto inſtructus, unà cum novemdecim ſuis, quorum animas à baptiſmo venuſtiſſimas viderar, baptizatus eſt. Cùm porròô Valerianus urgentiùs vellet habere theſauros, Laurentius trium dierum inducias petiic, & obtinuit; Elapſo criduo, adduxit innumeros pauperes camelis & curribus, & quidem, ut vult Metaphraſtes, ab ipſo imperatore ad theſau- rum vehendum ſubmiſſis. Et tum: Ecce, inquit, Eccleſiæ the. ſauros! Furens hic tyrannus extrema quæque minarur. Man- dat inprimis, ut ſibi Laurentius Chriſtianos prodat. IIle ve- r3: Quid eos requiris, quorum conſpedctu es indignus? nam no- mina illorum ſcripta ſunt in cœlo. Omnia dein Crudelita- tis arma ſub oculos Laurentii ponit. Quid agis inſane? ter- rere tu hiſcè vis Laurentium? Terreretur utique. Si tui ſimile eſſet mancipium corporis ſui, cui blandiri cuperet; & animam Deo potiorem duceret. Sed dominatur ille corpori ſuo, ſibi- que ad gloriam ſervire cogit: Odit animam ſeu vitarn ſuam, ſed ſanctè odit, ut eam æternùm ſervet. Uncos, equuleos, fidiculas, fuſtes, nervos, rotas, cataſtas, ungulas ferreas, quæ- que alia ob oculos Laurentii ponis aut minaris, ipſe non mi- nore cum orexi aſpicit, quàm Apicius aliquis famelicus aſpice- ret aſſas perdices, alites Phaſidis cerebella pavonum, & mille menſæ delicias. Audis quid viſis nugis tuis, ſeu ut tibi ſunt: terri- culamentis dicat Laurentius? ſemper hæc, ait optari: ad ejus. modi epulas anhelari jamdudum: his frui, delicioſum erit. Fruſta jubes cui contemptorem, & minarum tuarunwir- riſorem arint l, Granno in Cnniflees Ananan 4 une anmmhin wide ninimd un Cudetn tone 1(d Etls Cuodus llkonlet,cunl uNWN R GANWNIN,MN Aenchunm, Adhuum Gun atrune, Wüni torüruch Minis wus, worturn grurilima ſperan 1encogigge onit atinprunigne e Irannunn con ce hoc M lubet Cunderte ten Nti venatin kr vrilen, lauu glez lna inmni in n il leceli lälueg 1 apia un 60. Iaiinprſen uhcipnnremn e tierum ilnin & Acoitne in tdetin a inclag Cmnnz,1 alets anebKonniin, ſts Niöemen At Etm: Loe, Mdiar õ Wis Chnitinos otu! tun oNl Drunlnu HAtn. OmiEnl Im? Temgenr ude dn li cuibucdticperli Ged dominrurlleconunn t: Odt aimam emnun inſe⸗ loau⸗ R W N, Allt gliitn m Apicis ul 1, bnngs ni uun kuper kuit en⸗ alme H ful⸗ Eim⸗ mnm Ennnnn e Concio Ruſtica. 727 riſorem fuſtibus prælumbari, laminis candentibus uri; ſcor- pionibus lacerari, os lapidibus contundi. Addunt hæc animos heroi noſtro, & ad generoſiùs tecum dimicandum accendunt. Fortitudinem infracti animi, etiam apud Ethnicos locum F. 3. habuiſſe agnoſcit S. Gregorius Nazianz. epiſt. 64. Nominat ibi Fortitud Anaxarchum Epictetum Socratem. De primo ſic ait: Curn Fuunn manus ipſius, tyranno ita imperante, in mortario contunde- rentur, carnifices, Anaxarchi culeum tundere jubebit (ita vi- delicet hanc ærumnoſam carunculam apellam )quaſi Ana- Xarchus ipſe minimè tunderetur: hoc eſt, Philoſophi anima, quæ quidem apud nos, externus homo, & internus appellan- tur. Quid de alis duobus dixerit, brevitatis ſtudio non affero. Satis aliundè conſtat, cum Epicteto crus frangeretur, eum nihil perturbatum, ut ſi in alieno corpore laniena exerceretur. Iri- dem notum, Socratem, carcerem intràſle, ignominiam ei detracturum, & oblatam cicutam, perindè ſicut ſanitatis hau- ſtum potaſſe. F. 4 Quid tu Valeriane, de Laurentio ſentis? putaſne Ethnicis S. Liuren- tuis, animi fortitudine cedere heroem Chriſtianum:? Erras ni- S nis Minis tuis, torturis tuis non cedit, non cedit Laurentius. Poſt graviſſima ſuperata generosè tormenta, ſummum, quod tunc excogitare potuit feritas, adhibetur. Super crate ferrea diſtenditur, prunisque cadentibus torretur, aduſto jam latere altero, ad tyrannum converſus clamat, ut Prudentius ſuo in hymno, de Hoc M. habet: L Converte partem corporis ⸗ Satis crematum jugiter Et fac periclum, quid tuus Vulcanus ardens égerit; Præfeltus in verti jubet. Tunc ille Et eaperimentum capt Sit erudum, an afum ſuavius. Brevius id exprimit Eccleſia diverbio: Verſa & manduca Poterat 728 In Feſto Sandti Laurentii. Poterat nonnemini flammeus ille lectus videri eſſe lectus doloris; ſed erat Laurentio theatrum triumphi. In hoc exul- tat, & plenus gaudio gratias Deo agit pro gratia exoptatiſſi- ma ſubiti martyrii. Epinicium illi canunt Angeli, & triumpha- torem glorioſum in cœleſte Capitolium deducunt. Jo trium- phe 5. 4. Mirabilem virum vidit Ezechiel, quem cap. 8. ſic deſcribit: ißoe eeS. idi, & ecce ſimilitudo quaſi aſpedtus ignis: ab aſpectu lumbo- plicaturs. rum ejus, &y deorſum ignis: & 4lumbis ejus, & ſurſum, quaſi urentio, aſpectus ſplendoris, ut Viſio eledfri. Septuaginta, & Theodo- cion legunt: Vidi, & ecce ſimilitudo quaſi ſpecies viri, a lum- bis ejus & ſurſum quaſi viſio auræ. Erat igitur ille cœleſtis à lumbis deorſum totus igneus, à lumbis ſurſum cœleſti rore per- fuſus. D. Hieronymus in cap citatum, ait: Aura Dei refrigeria de ſupernis demonſtrat. Talem ego virum dixerim S. Laurentium homo inferior (cum aſcetis loquor) totus erat ignibus tribulationum invo- lutus, totus igneus; homo ſuperior & cœlo recreabatur. Jam aderat Angelus, eum conſolans, confortans, recreans, animans, jam Deus coœleſti rore perfundebat. FErat inſtar Domũs La- mechi, ubi in parte inferiori Tubalcain malleorum ſtrepi- ubus omnia turbabat, in parte verò ſuperiori frater ejus Jubal inſtrumenta pulſans muſica, omnia recrcabar. * . Nemo de facili verbis exprimat, quàm felix ſit, qui multa patiatur, fi is Deum ferventer amet. Habeat homo opu- lentas ſuas conſolationes in ſuis opibus; D. Franciſcus ma- joribus fruitur ſolatiis in ſua nuditate. Gaudeat dives epulo deliciis ſuis, & menſis opiparis; Lazarus magis deliciatur in fame ſua: Dormiat Decianus aut Valerianus molli in culci- tra. Vincentius aut Laurentius noſter ſuaviùs quieſcent fer- reis & ignitis in lectis. 0,KdNdK eind rflann gun e nind rlenlg , 0, , gutrl eng Pillen ieſenntn. vo , i feleuer t teniiin nuer i1 Wboc credam l. maoun tebls, part GaNn? D. Aeni Ans ſolisſib patd Imn atres, el nn 1E mile dli. lpond guetere Uhno ton eropi V Denurctb inue noer, e ldncignm Aintsln ibi⸗ lumi arld e i ii Wrumdinti A ed ntn nilli SsH inimntimn echie,rnengſels aſrcu ni aſechi iluniini rin⸗ eln. Cnrine lliutn uf ien n Dane Eu inr dlortt iluwpöfrimeabfinenr dunmm i AnDenfi 1OIeuratumn kord iett RWNNrum ie WEGLWNTENNNI Dns okormelkrnsann ebr. Nur Nr ons. Gori Iublin Glnn eſetd Aeioninait 1, Ooli Lecel, xmint uirſitl, ner er. Ukenhe 1nucicare utat rb; Luud npe einnd „ ne w au mi⸗ Al Concio Ruſtica. Videt terræ filius Juſtum tribulationibus circumdari, & triſtari vehementer exiſtimat. Sed falleris, inquit Apoſtolus 2. Cor. 6. & ipſe tribulationibus obruebatur, & de ſe ſui- que ſimilibus ait: Quaſi triſtes, ſemper autem gaudentes: ſicut egentes, multos autem locupietantes: tanquam nibil habentes, &Æ omnia poſidentes. Matth. 19. v. 29. ait Dominus : Omnis qui reliquerit do- uxorem, aut filios, aut agros propter nomen meum, centu- plum accipiet, & Titam æternam poſidebit. Quibus in ver- bis explicandis ſingularem adhibuit operam Sanct. Bernardus. Quæritur, quandò centuplum dabitur? an in hac vita, an in alcera? Fuêre, qui dixerunt poſt ſurrectionem futuros mille an- nos, & tunc pro rebus dimiſſis obventurum centuplum. Sed meritò cavillatur D. Hieronymus illos lib. 3. in Matth. cap. 19. quàm turpe enim eſt ſentire pro una uxore dimiſſa, centum reddendas. Sed nos Bernardum citatum audiamus. Mitto Vos, inquit, ad Evangelium ſecundum AMarcum, ubi pro- miſſio eadem deſeripta, manifeſtius invenitur. Quid dicit? Memo eſt, qui reliquerit patrem, aut matrem &. qui non ac- cipiat tantum nunc in tempore hoc. Sed quæro iteràùm, quo- 729 g. 5 Tribulatio juſtis con- ſolatio. mum vel fratres aut ſorores, aut patrem, aut matrem, aut modò hoc credam? Experientia contradicit. D. Petrus do- mum cum rebus, patrem, matrem, ſponſam reliquit recepit- ne centum ¹ D. Alexius idem fecit: mortuus eſt pauper; in- cognitus ſolus ſub paternæ domũs gradibus, neque unquam centum patres, vel matres, vel ſponſas recepit. Idem dixc- rim de mille aliis. 1 Si porrò quærere pergam, timeo, ne mihi dicatur: Ani- malis homo non percipit ea, quæ ſunt Sspiritus Dei, 1. Cor.2. v. 14. Bernardus inculcat illud Marci 10,v. 30. cum perſecu- tionibus, & docer, per plura ſcripturæ loca eleganter diſcur- rens; quòd Sancti cum tribulationibus, ipſis à Deo immiſſis, tor conſolationes, tot jubilos, tot gaudia, tot cœleſtes exultatio- 222 2 nes 730⁰ In Feſto Sancti Laurentii. nes accipiant, ut pluris hæc valeant, quàm centies gaudium illud, quo frui poterant ex centum patribus, matribus, fra- tribus, ſororibus, uxoribus, campis &c. Etenim cum tribulatio- nibus futuri præmii ſpes certa creſcit, quo mirum in modum corda dilatantur: Confirmat hoc ſuaviſſimus Doctor verbis Pſal. 30. v. 20. Quùm magna multitudo dulcedinis tuæ, Domine, quam abjcondiſti timentibus te. . 6. Veteris Ieſtamenti arca in parte interiori reſplendebat, ra- Qodnim qiosque lucis de ſe emittebat: nec non manna dulciſſimum centuplum, cConeludebat; Sed ex parte exteriori pellibus aſperis tecta cer- lul nebatur. Talis eſt anima juſti, juxta illud ſponſæ: Molite me Pcut, Oonfiderare, quòd fuſca ſim, nigra ſum, ſed formoſa. Exterius ſum ſordida, & triſti nocti comparanda; nec tamen idcircò deſpicienda, quia decoloravit me ſol. Perpeti namque tri- bulationes, quæ ſic me exteriùs fuſcam efficiunt, ex Chriſti provenit amore. Hic me hoc exteriori veſtivit nigredine: hic me ad tantarum obligat tolerantiam afflictionum, per- ſecutionum, dolorum. Sed quò hæc omnia graviora ſunt, premuntque vehementiùs, eò me intùs gaudio implent ube- riore. Gaudiumn hoc exultatio, & lætitia, quia intùs demul- ceor, exuperat omnem ſenſum. Pergit D. Bernardus: Hoc ergò centuplum, adoptio filiorum eſt, libertas & primitiæ Spi- ritũs, deliciæ Charitatis, gloria. Sientiæ regnum Dei, quod intra nos eſt, non utique eſea vel potus, ſed juſtitia & pax, & gaudium in Spiritu S. Gaudium ſanè non atan in ſpe glo- riæ, ſed etiam in tribulationibus. Hæc virtus ex alto, quæ Anldream fecit amplecti crucem, Laurentium ridere carnificem, Stephanum pro lapidantibus orare. Omnia hæc patent in hiſtoria, quam refert Ludovicus Granarenſis lib. cui titulus præfigitur, Deus peccatorum, di- gna ſané, quæ hic afferatur. Dum ſæpiùs memoratum D. Bernardus in Flandria Spiritu Hagrans ardentiſſimo prædicaret, inter alios, quos ad melio- ns vitæ frugem reduxit, eminuit Arnulphus vir nobilis, qui Amundo ſätndone;Cin zineäts, Xn nn amenteſnſinnhk tpiwiiorcharen niruns progeli inngebinn, ide nir ltikmamnuſn cwrdNue:cuincel ſn CMrNN. UR d N olss utls ean i, n p. —, enm mntnd in nnanttli eimi rllutheint ſi imn lu aie ſi pi ſir ⸗ ni n onpniml, ter ann ii ſ lpinnhre fitnümali Nr eurini eiinitie Neraminn Aftictinun, D õ tsPuiningentbe ain intinnl im entd kimtk nnne, lntud i 1 Kinie ſhm hi nin, l niinh llin ſnen 2 N u. Hr miuin .LAunmiun ſnrcn mr. . oria, gon Clerluce fginr Destant , NneeeN PPemmi, S 2 Crer 0s Cis le N . u ngnun I⸗ à mundo fortioribus negotiorum atque affectuum catenis in- Concio Ruſtica. jz nexus detinebatur càptivus. Hic dum repudiat mundum, & in monaſterio Clarævallenſi monachum induit, tanta ſan- ctiſſimum Abbatem lætitia invaſit, ut præſentibus cunctis monachus non veritus fuerit dicere, Chriſtum non minori admiratione dignum in hujus Arnulphi converſione, quàm in Lazari ſuſcitatione; Cùm enim tot ſceleribus eſſet velut ne- xibus irretitus, & in profundo tantarum deliciarum ſepultus, eum tamen reſuſcitavit, & ad novam illam vitam reduxit, quam ſicut in principio vehementer admiratus eſt, ità multò magis in ejus ſanctitatis progreſſu. Crebrò colicæ doloribus urgebatur atque ita angebatur, ut ad extrema deduceretur. His afflictus, dum die quâdam omnis ſensũs & vocis expers jaceret, præ dolo- ris acerbitate: eum ceu jamjam moribundum ſacro ceromate unxerunt. IIIe veròô poſt puſillum ſibi reditus in DEI laudes altiùs exclamat: Vera ſunt, ò bone JEſu, vera ſunt, quæ dixiſti. Con- §. 1. S. Lanren- tius Flias novi Teſta- * menti., „* 732 (0) S S2ger t563. 259562 S,8 36 T 65 981. 258383. 68867. Peger Concio Civica. Tria relinquenda exempla Sancti hujus. Qui amat animam ſuam, perdet eam. V. 2 §. eInimè erravero, ſi glorioſum Martyrem Lauren- Qtium vocavero novi Teſtamenti Eliam. Hic in S; igneo curru, 4. Reg. 2. V. II. aſcendit in cœlum, tractus ab equis igneis; ille in craticula ignita, tanquam in curru igneo, perrexit in Paradiſum æternæ vo- luptatis. Equi ignei fuêre ardentiſſima deſideria, amore JESU totum mundum inflammandi, dein omnes, ſi poſſet, auperes eleemoſynis conſolandi, multa præterea noctu, diu- que pro DEO ſuſtinendi; denique etiam à morte plurimos juvandi, quadruplicia hæc deſideria, quàm excellentes erant 8. Laurentii quadrijuges! Reliquit Elias pallium ſuum in ter- ra, cum cœlos peteret: reliquit Laurentius carnis ſuæ pal- lium, dum conſcenderet Paradiſum, nobis in documentum, quod in altum progredi non poſſfimus, niſi pallio relicto. Pallium eſt omnis inordinatus affectus, erga rem aliquam valdè charam, quam quis diligit, veluti animam ſuam, ſed in animæ ſuæ ruinam. Qui odit animam ſuam, perdet eam. Exuendum neceſſario eſt hoc pallium, tibi quisquis ſtolam immortalitatis deſideras : non ardebis amore Dei, non ve- héris curru igneo, niſi omnem ponas ſenſualitatem, ſeu omnem inordinatam erga res plenè reliquas affectum. Joan. 12. Canticorum 5. quærit dilectum ſuum Sponſa, & ecce dum huc, illucque vagatur, à cuſtodibus rapitur illi pallium. Hinc . illa grtan cnun e nuch⸗ ſit 1 le in paliuetc⸗ ,liamore geners Deeamci amors onn . Nmmmlime Gporsini anm; lnjtan gun Anm hibus echum gle ſlt oitt i ArH: Oon ulſttenten Amand G warto uxor, & h nfli, acflie, & 1t won inorchmre, nb inlinnmn ek nlis furigle Dll umn deymhit, Debe lffere mmore;z ſ Eeimancnn, lhech Lun, d guoe en doiſtgofolirn nnhaantt fl lginnün inftrl 0i Tlimeni Hiun N 11 1 Amkiert 5, K n uan int MAmaeu Genulion ellen, me n, E amne, , mla rekter th din WE GemiNNNN n NNmenan gitlin Aimlunt Gurlaumm Cnb ler im, wbnthomen Ainn, n M ¹ 1 Whans, an en telnimmmn lun⸗ unnn in l paliun hliqnigin Achu mo le 1 en alzdaren Nen Wiuiin 1 Con Hun 9 AIl. Halenn 5 er . b olilene Concio Civica. 733 illa v. 7. querela: Tulerunt pallium meum mihi cuſtodes mu- Torum. Geneſ. 39. impudentiſſima Putipharis uxor per vim vult fieri adultera : per vim rapere in ſcelus vult caſtiſſimum Joſephum, quid hic ? Scelus averſatus, fugam arripit. Re- licto in manus ejus pallio fugit, v. 12. Marci 14. dum ſatellites capturi tanquam latronem, JE- 8UM, ejus omnibus diſcipulis fugientibus, unum illorum, ui ſequebatur captum Dominum, tenuerunt. At ille rejedtä ſindone nudus profugit ab eis, v. 52. Ecce tria pallia, ecce tres amores! hæc pallia abjicien- da, hi amores generosè contemnendi, ſi Laurentium ſequi, ſi Hiæ æmuli amoris curru vehi, & ejus ardere amore cupi- mus. Primum pallium eſt amor Conſanguinitatis; alterum Corporis amor mimius; tertium, Amor mundanus, hi erunt præſentis dictionis argumentum. Amor Conſanguinitatis. In tribius placitum eſt ſpiritui meo, ait Sapiens Eccleſ. 25. v. 1I. quæ ſant propata coram DEO, & hbominibus: concor- dia fratrum : & amor proximorum, &y; vir, & mulier henèt ſibi conſentientes. Amanda eſt, quis dubiter prudenter? aman- nandus. da eſt marito uxor, & hæc viciſſim illi. Et parentibus aman- di ſunt filii, ac filiæ, & viciſſim his parentes, ſed non præ- fervidè, non inordinatè, non ſupra DEUM. Ab ipſo DEO primitùs inſtirutum eſt comjugium, propter amorem. Pa- ranymphus fuir ipſe DEUS, ipſe copulavir, ipfe ad Sacra- mentum elevavit. Debebat hoc primum par conjugum im mutuo vivere amore; ſed agnoſcere etiam debebant; DEUM plus eſſe amandum. Ejectus eſt Adam ex Paradiſo, non quod diligeret Evam, ſed,quod dilexerit eam plus quam DEIIM., voluntatem comjugis voluntati Dei anteferendo. Hinc quoque multi conjuges æternæ felicitatis Paradliſo ejiciuntur, & ſimul 22 2 3 ter⸗ Amor con- 734 In Feſio Sancti Laurentii. — tranl — — — auu d 1 N temporaneo, quia inordinatè alter alterum amat, ac DEO Salunit 4 poſthabito, cui præ millies mille mundis placere conandum, ſunr Alguſtons vir mulieri, & hæc illi, amore inordinato vult placere. 1 er u . . . ebonnl conjugen Taliter amantium exemplis pleni ſunt & ſacri & profa- Clibile. Urce ni libri. Heu! quanti viri gratiâ D EI exciderunt propter a gen in f nimium amorem fæminarum! Samſones propter Dalilas, is Ilxoren in Salomones propter Alienigenas; Achabi propter Jezabeles &c. i an ue teig Primislaus, dictus Othocarus, qui & DEO charus, potuit non nn ibee immeritò dici, Boëmiæ Rex, cur cetera tam bonus, Rudol- ne nn Min pho Imperatori rebellavit? ab eo tam fædè usque ad hoſtium rudi ſi⸗ tonue quoque lacrymas devictus eſt ? Amavit uxorem juſto am- 1 don pliùs. Valens Imperator Chriſtianus Religioni deditiſſimus, Eema bien Uuc⸗ qui factum eſt, ut Epiſcopos orthodoxos in exilium miſerit: viros religioſos per ſuos tribunos, ac milites fuſtibus cædi juſ- ſerit: Monachos lege lata violenter ad caſtra ſequenda im- Tuu tchine wr üt A WNe Ne R knall j tur ni pulerit, aliaque multa non ut Imperator, ſed ut crudelis ey⸗ in ſtun, n rannus egerit! Uxor perverſa, & Arianæ ſectæ nimium quan- l Crnmuif tùm addicta, eum ad iſtiusmodi impietatem deduxit, cujus HWHM n priùs in gratiam factus erat Arianus. e kak Sic alii, atque alii conjuges ſeſe à ſalute æterna ſæpius abſtrahunt. Tollatur hoc noxium pallium : in ignem, in Cailinum eh, n ignem purioris amoris projiciatur. käm hminnm m. I qvocd dgrete 5. 3. Ait Dominus, in Cœlo nullum futurum matrimonium. Altretil, r Aenor in. Callidè enim percontantibus Phariſæis, de uxore, quæ ſeptem b Roctiguer, erl conjugum. Maritos, alium poſt alium habuerat, quis è ſeptem in cœlo Digi Oueclcz, He maritus ? reſpondit IESUS: In reſurrectione, neque nubent, inmn (hrito acben neque nubentur: ſed erunt ſicut Angeli DEl in cœio. Matth. konnes,gli etdi 22. V. 30. Quærat hic aliquis: Cur amor conjugalis ibi ceſ- ite ponet Ner ſabit? Refponſo in promptu eſt: In cœlo perfectiſſimè ama- inOumugin igni tur DEUS, non poreſt igitur ibi eſſe conjugium, alioquin inchts Klene, DEUs non amaretur perfectiſſimè, qui vult toto corde, tota linnc *D anima, Viribus omnibus amari. Divideret ſe tunc amor, æ& wIms ojus dorjug⸗ len Aeri Uille r , Fen D Aitenn, usz Achli S ui Dche ur rret tan n 1 eo untetß Ghritht Amahr uarn lnr Ulin Nelyon Auifli Ntodorsincgiin Nien e nlitilihn ed Nenter dcdn gut uprumn Aoir nthin Ainrlir iniin un Aimemen ln, i⸗ . s ſe ſint en in run Mim: inen iar. llum funrun Gmins Phnizd cenlge uin õõ Ii irfim r Auilln na Cor amor migs D mno Milin⸗ dielranigin e,iutin . 1 Dlme ſe , 735 ejus aliqua pars in conjuge eſſer. AMinus amat te Domine, ꝗqui tecum aliquid amat, ait in Soliloquiis ſuis ardentiſſimus Dei amator Auguſtinus. Concio Ciwica. Amare ſimul conjugem, & Deum tam eſt difficile, ut vi- deatur impoſſibile. Unde ille Luc. 14. ad cœnam invitatus rotundè fatetur: Non poſſum venire, v. 20. unde illi iſta im- poſſibilitas ? Ulxorem duxi, ait, & ideò non poſſum enire, v. 20. alii aliquam ſuæ tergiverſationis rationem ſaltem frivo- lam prætendebant, & rogabant, ut excuſati haberentur. At iſte inurbanè: non poſſum venire. Sufficiens ratio : UIwo- rem duxi. Non eſt opus excuſatione juris, ubi adeſt facti. Narrata ibidem parabola de invitatis ad nuptias à v. 16. ad 24. incluſivè, mox ſubnectit Lucas v. 25. Ibant autem tur- bæ multæ cum ea: & converſus dixit ad illos : & quis ve- nit ad me, & non odit patrem ſuum, & matrem, & uworem, Ofilios, & fratres, & ſorore, &z. non poteſt eſſe meus dAi- ſcipulus. Cur non additur: maritum propter fæminas? an fæminæ non ſunt capaces, ut ſequantur? non ſunt capaces, ut capiant verbum hoc, ut oderint maritum. Certiſſimum eſt, quod DEUs diſponens ad ſanctitatem, & perfectam charitatem alterutrum conjugum, tollat com- partem. Id quod claret ex S. Franciſco Borgiæ SocietatisE- SUS III. Generali, ex Fratre ejusdem Societatis ſanctiſſimo, Alphonſo Rodriquez, ex Franciſca Romana, Elizabetha Lu- ſitana, Brigitta Suedica, Hedwige Sileſia, & c. Apoſtoli omnes, ut primum Chriſto adhærcre ceperunt, cælibes eſle debe- bant: & omnes, qui legaliter Sancti eſſe debent absque uxo- ribus vivere oportet. Nec in Catalogo Sanctorum conjuges ponuntur. Oramus in Litaniis: Omnes 88. Innocentes: Omnes 88. Sacerdotes, & Lcvitæ : Omnes SS. Monachi & Eremitæ: Omnes 88. Virgines & Viduæ, orate pro nobis. At nullibi oratur: Omnes 88. conjuges, quia ini cœlo non H 736 In Feſio Sanſti Laurentii. diſo excluſi ſunt. Nihil ibi exercerur conjugale, ne amorem, qui totus DEO debetur, dividant. V De Abrahamo legimus, Dominum ipſi ſæpiùs locutum, ut Geneſ. c. 12. 13. 1 5. &c. Sed vivente ejus uxore; mortuàâ autem poſt centum viginti ſeptem vitæ annos, Sarà, nun- quam ci amplius Dominus apparuit. Cujus myſterü tres ſunt potiſſimæ rationes. Prima eſt in favorem fæminarum, ideò apparuiſſe vivente fæminâ, ut conſtet, quàm bonum ſit habere bonam. Mentitur craſsè maledicus ille Poëta, qui canit: Fæmina nulla bona eſt, vel ſi bona contigit ulli MWeſcio, quo pacto res mala facta bona eſt. Dantur certè fæminæ bonæ; (untque in illis tribus, in quibus ſibi DEUS complacet, ut paulò antè ex Eccleſiaſtici cap. 25. memoravi. Altera eſt fæminas, quæ conjugium alioquin jucundum ita moleſtare, turbare, amaricare ſolent, ut ferè intolerabi- le reddant. Optima fæmina erat Sara, quia tamen onera matrimonii mulriplicia occurrebant, DEUs eptimum Abra- hamum frequenti apparitione ſolari volebat. Tertia ratio; Ideò ante mortem Saræ apparuit, ut ab amando DEO Abraham non deficeret, quamdiù amavit conjugem. Tam enim arduum eſt, amare ſinceréDEUM, & conjugem purè propter DEUM., ut niſi DEUs ipſe teſtis ſit, vix credi debeat, Phoœnicem faciliùs invenias, vel nigrum cygnum, aut album corvum, quàm maritum, qui conju- gem non inordinatè diligat. Si quæris : quid eſt diligere inordinatèà ? Reſpondeo. Is maritus diligit inordinatè, ſi in conjugis gratiam omittat ope- . . . . .à ra DEO valdè placentia. 2. Si ſæpiùs teneriùs ac dulciùs co- gitet E onige⸗ eh andl D Ppaneni coni⸗ SNrhe guu Mſts: 4n morten h un Acierit c Itler wramn tumn Ki tenporaned 1ClNdis lunſäünk Ericgerllii Dek ecurtenn, ünn r Alnl h, Et, Mullum un a⸗ un ccete, Wetem ilerucn dunichum 0w, clauctt oſtium mho elo gccenli nifce, ignoſictem t idniclurn duleiter Unedr. Deinde cumn r kilckigbe crun Reſter retokendo, an Untinibusterſiciz Unſuun ſno Iuenter itli 0 mulere, im! tum ton h Grmüfechnitgan nlgen von tocare, guctun eumn Fit n re Dominn SS iſcren i ZZl ephuni (g ne. kine Aintnren umi,n anſt, aun r aie elobtent 1ſintanitil, Ali fcu Gmmrnlathsad o ear alihäin ”õ m an n, gin umad õ e ri ohr. me moten enn Non Kiten, ndne Pun ch antellin DECNA,u n Pilss⸗ en felis nrini n,uin nrin Cee iil nco dlni Eie ti. rem redit. 273⁷ Concio Civica. gicet de conjuge, quâàm de DEO, 3. ſi dum adverſum quid illi accidat, ita contriſtetur, ut nec DEUs ipſe ſapiat. Tunc cnim verò amor ejus eſt inordinatus in excellenti gradu. Quotaquæque conjugum imitatrix eſt ſanctæ illius he- roidis Nataliæ, de qua apud Surium quarta Martü in vita S. Adriani Martyris? Vigderat illa maritum ſuum Adrianum ex carcere, quo juſſu Maximiani clauſus crat, redire. Paulò anté paratum vi- derat ad mortem pro Chriſto animosè ſubeundam, eique egregium addiderat calcar, hoc maximè inculcans, quod non eſſet vitam tam amiſſurus, quàm pro meliore muta- turus, & à temporaneo ſupplicio, ad gaudia migraturus æter- na. Cùm dies Martyrii inſtaret, Adrianus cupiens dilectæ con- jugi dare ſingulare ſolatium, eamque agonis ſui ſupremi ha- bere ſpectatricem, corruptis cuſtodibus, vel potiùs, ut nar- rat Marul. lib. 4. Cap. 5. datis vadibus dimifſſus tantiſper car- cere, Nataliam ſuam accerſitum perrexit. At illa, ut cor- peram dicere, adventantem proſpiciens, per errorem ſuſpi- cata, liberum dimiſſum, quod prævaricatus eſſet Religionis fidem, claudit oſtium: in domum intromittere prohibet, & ſancto zelo accenſa perfidum vocat negatque ſe apoſta- tam à fide, agnoſcere maritum. Ut autem rem, ut erat, di- dicit, admiſſum dulciter amplexata, una cum illo ad carce- Deinde cum ipfe fuſtibus durè admodum ver- beratur, fractisque cruribus ſemivivus volutaretur, illa pla- gas leviter refovendo, animum viri in ſuppliciis deficientem adhortatiomibus fervidis erigebat. Ubi tandem ipſe manum cjus in ſinu ſuo latenter conditam tulit, ſiccatamque in de- liciis habuit. O mulierem heroicam! vel porius in mulie- re virum! Virum non tam habitus virilis, quo induta ago- nem mariti ſpectavit, quàm animus muliere majorem effecerat. O conjugem non fucatè, non inordinatè, ſed ſanctè aman- tem, quæ etiam, cum viri manus pedesque ſuper incudem Aaa aa am- 1. §. 3. Amor in- ordinatus filiorum etiam or- dinandus. 738 In Feſto Sancti Laurentti. amputandi eſſent, ipſa manus pedesque extendit & animare ad conſtantiam non deſtitit, dum viciſſet maritus. Eſſent fortaſsè, quæ cereum marito porrigerent, non ut pro Chriſto moreretur, ſed ut illo mala uxor fieret libera. Pallium habent fæminæ pleræque amoris ſenſualis: tales pro curru gloriæ non valent: nihil habent de ſancto igne Lau- rentii. Agendi hic quoque locus foret de inordinato affectu parentum erga proles: ob quas ardent in ſtygiis ignibus plu- rimi. Utrùm Heli quoque ibi ardeat, neche, dubium eſt, hoc certum eſt infelici morte obiiſſſe, quam ei Dominus comminatus fuerat, ob nimiam in filios indulgentiam: Ma- gis honorAſti filios tuos, qum me. 1I. Reg. 2. V. 29. Clamat Eccleſiaſticus : Filii tibi ſunt? erudi illos, & curwa illos pueritia illorum, c. 7. v. 25. Clamat Apoſtolus: Patres no- lite ad iracundiam provocare filios veſtros: ſed educate il- los in diſciplina, & corredtione Domini, id eſt, in cognitio- ne, amore, timore, ac ſamulatu Dei. Ephefſ. 6. v. 4. Sed nec ille, nec hic à multis parentibus auditur. Socordia, ac ni- mia parentum indulgentia proles perdit. Indulgent illis quili- bet, quia amant, ſed perditè amant, neque curant Chriſti mo- ritum. Matth. 10. v. 37. Qui amat filium, aut filiam ſuper me, non eſt me dignus. Nec ſatis poteſt ſocordes parentes terrere ſuis non tam verbis, quàm fulminibus, quæ S. Chryſoſtomus lib. 3. adver- ſus vituperatores vitæ monaſticæ jactat, ajens, tales parentes parricidis ipſis immaniores ſceleratioresque, quod iſti cor- pus occidant tantùm, illi autem etiam animam æternis igni- bus tradant. J Summo Sacerdoti mandatum quidem olim fuit gerer in peétore nomina filiorum Iſraël: at verò etiam mandatum fuit nomen Dei geſtare in fronte: ut ſic doceremur, quod filii quidem & amici gerendi ſint in corde, ſed in capite Deus, rebus cunctis quantumcunque charis ancteferendus. Capta . rc mo ⸗ Ien Gomnats cer Kontllu lnt, eomr. NWin i n tbn ccNenun Ienes A hiumin lis nulim alin õ Aileone odſadd n Nectet wbigne u Fimemumn glori Milium eremnum Aor Niſcendum etian 1idrinenda miinia tannt. Effatum hi ſ, un, n Eflolum, cui cult lionnin porn minmn in cil unuern dene en ſ Pigt ſihio — n tlknin n Nrbnneen lon r D tede mon nihil luben ſore d nndun batri ſpünin bi Uir le in CAbiſe, gun , mifiuinlgenn N 1 Ne,1 1, sin Gant ie . Hun Chiin inr iin npu kelat Mnin, ilcl, nanni Dii lyfelr4 Ene Kuüm. Wanla,N S Würhhtigklsc Wubtenlecnmdniin ui ſimn in fin ,gnn nene enet fün. 8Ctonn bzt DZ zlncee Concio Cvica. 739 Coapta olim Arca Domini à Philiſtæis, I. Reg. 6. vaccis la- QGentibus impoſita fuit, quæ recto itinere pergebant in Bech- ſames, quamvis audirent vitulos in ſtabulis mugientes: & licet ipſæ naturali affectu motæ viciſſim mugirent; non re- ceſſère tamen copto itinere, ſed conſtanter Arcam portàârunt in Bethſames, hoc eſt, in domum Solis: Diſcant hinc paren- tes affectum naturæ ſuperare per gratiam, ſi morte naturali vel civili ſeparentur à prolibus: in carum gratiam ab itine- re ad cœlum, à divino amore non recedant. Utinam parentes omnes S. Perpetuam perpetuò imiten- tur! Hæc anno 205. teſte Baronio, in carcerem miſſa, & ad mortem damnata erat. Adſunt parentes: adeſt maritus: adeſt parvulus lactens, omnes complorant: parvulus in col- lum jactatur. Nihil illa vel precibus, vel lacrymis ſuorum commoveri, parvulum animosè rejectat: contemnit & pa- rentes, & virum: in Confeſſione Chriſti perſtat, hunc omni- bus ſuis æquiſſima æſtimatione præponens. Objicitur vac- cæ feræ, à qua percuſſa graviter ictum non ſenſit extatica, deindè à leone occiſa in curru triumphali perrexit ad Paradi- ſum, vectat ubique vacca & leone, pallium conſanguinitatis, impedimentum glorioſi in cœlum aſcensus reliquit in terris. Pallium æternum eſt Amor inordinatus corporis. Rejiciendum etiam eſt cum S. Laurentio hoc pallium: g. 4. non admittenda nimia cura corporis. Non amat ſe, qui ſe Amor in- er alr deb Aa ordinatus eraiorneqre, to nimis amat. Effatum S. Auguſtini eſt Tr. 133. in oannem: &Wσιοo.is nein unn Quüisquis ſe ipſum, non Deum amat, non ſe amat. Non amat corcen- muater filiolum, cui cultrum permittit: nec Pater ægram uni- dus. mn gihn ahiü, enam, cui omnia porrigit. Odit ſe, qui fovet hoſtem ſuum. A rdeim Ahbſalon ſi non ira capillos amãàſſet, vitam ſervàſſet, nec cer- rirunmn, tè Calvus in quercu pependiſſet 2. Reg. 18. Jezabel ſui aman- teANHH“ rior cum ſe pingit ſtibio à Jehu deprehenſa, dejicitur per eUteteldh . Aaa aa 2 fene- 6 740% In Feſto Sanſti Laurentii. feneſtram deorsum, conculcata ungulis equorum, & præda facta canibus 4. Reg. 9. Balthaſar dum genio ſuo largiùs indul- gens, cuticulami ſuam curat ex vaſis Deo dicatis liberaliùs ac de- lcatiùs, regnum amittit; fitque funus. Daniel. 5. Epulo dum quotidiè corpus ſaginat lautiùs, moritur, & ſepelitur in in- ferno, Luc. 16. Caro noſtra delicatè tractanda non eſt, alioquin animæ dominabitur, captivabit ac perder, prout quondam factum Nino, ſuam Semiramidem nimio proſequenti amore. Eſt ca- ro doloſa, & ut doctiſſimus Leonardus Leſſius eam vocare ſolebat, blandiens vulpecula: doli ejus non niſi ſedula inda- gatione in lucem protrahuntur: petulantia ejus niſi conſtan- ti freno coërtceatur, hoſtem ſenties. 4 Conqueritur Apoſtolus 7. Roman. v. 24. Infelix ego ho- mo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? cur ſiberari deſideret, præmittit cauſam, quia ſentit carnem hoſtem ani- mæ, Deo rebellem cujus legi repugnat. Si videas Chriſtia- num cum Mauro familiariuùs agentem, eſt, cur timeas ne à Mauro pervertatur. Carnem noſtram, ſi blandiùs tractemus, timendum eſt, ne noſtrum ſpirirtum pervertat. E ſenſu Hugonis Victorini caro noſtra lib. 1. Miſcell. li. 194. Præ omnibus noſtris hoſtibus nobis fugitanda, ut quæ bella nobis inteſtina, vicinioraque movet & graviora intert damna, quàm mundus ac Diabolus. Hoſtis hic nobiscum communem habet menſam, commune tectum, commu- nia omnia vitæ adeòque majorem habet nobis nocendi po- teſtlatem & occaſiones innumeras. Fugiretur, fugitetur hic ex- itiabiliſſimus hoſtis, omni loco, omni tempore. „Qui vitam Sanctorum legerit, deprehendet plurimos, qui carnem ut hoſtem perſequendo ſui ipſorum quaſi cCarnifices fuerunt. Meliùs fortaſsè egit S. Macarius, qui ſacco terrâ ple- no oneratus huc illuc ibat, & rogatus cauſam ajebat: Ve- * Veantem me. Evagrius dicentibus: Cur Pater occidis cofpus ? ajebat : quia me occidit, occido illudl. Moyſes Ab- bas. lane neti, die mes Aprobina Puis, ur kuum von⸗ atem, 4 Wighien ren. DPardtb,t i icilanio taci G Cumwtne binudde. Monin APolscere inicand 1. mncoen: Cſſi yle, lun lii iet Uendum, t, ul po Un mimnr lel cor ſenienducn ad tert Aor rn Portt hoe palt 41 ieltoli, gebat . olkrt Uennon uct; N onlliz5 Auliig ſognin Ailine leceee Sleomtyllinen, Col eindon iſal: rulnineig an nis Cnn i Hiir t e mwiß n ari in ant anvn loſen⸗ Plgnr GiasChii mmen et, n inez te Orm WWincsreene⸗ n NN. i r Nen RLNMA Cbus totgnd nane noet ginn 8 hol Hotis e in Commnr gdun,ak rem bet hünm. 1 lgenpfylan 1 onni n Tit,Cetitlik hun 1 e . 1. nafl iirn n e m ſere lell ocarip, otn loacu udnm send 0 Genitiik datà epiſtolâ, ajebat Concio Civiea!· 741 bas diſcipulis dicentibus: Quieſceret pauliſper, reſpondebat: Quieſcant paſſiones, quieſcam tum &y ego. Bernardus Catvo- nius Abbas dentes ſibi excuſſit lapide, & in procaces fæmi- nas ſparſit. Alii innumeri, ne quid detrimenti pateretur ani- ma, corpus extremè afflixerunt. Heroinæ quàm illuſtres fuêre 8. Brigitta, S. Andragiſina, Ebba Abbatiſſa Colinghami! Prima impetravit, ut oculus ſi- bi efflueret; Altera ut lepram in facie contraheret; tertia, quod ſanè mireris, audiens Danos tunc adhuc gentiles & im- pudentes appropinquare caſto Parthenoni, perſuaſit Mo- nialibus, ut ſuum omnes exemplum ſequantur, ſi Sponſum cœleſtem, ſi Virginitatis laureolam, ſi æternum decorem amarent. Paratas, ut vidit ad ſequelam, naſum ipſa ſibi cum ſuperiori labio præcidit. Quod tota congregatio ſimiliter egit, & horrorem paganis, ſtuporem Angelis, pudorem in- feris incuſſic. Baronius Anno 870. Dura ſunt hæc, fateor, & miranda magis, quâm imitanda. Sed Paulus certé imitandus, dum nos provocat, I. Cor. C. 9. v. 27. dicens: Caſtigo corpus meum, & in ſervitutem redigo: ne fortè, cum aliis prædicavero, ipſè reprobus eficiar. Pallium hoc amoris erga corpus inordinati neceſſariò abjiciendum, eſt, ut potiaris cœlo. Pereat, ſi neceſſum eſt, pallium animæ ſeu corpus, dum anima coœlum ſubeat. Veniendum ad tertium pallium: hoc eſt Amor mundi, ſeu vanæ gloriæ. Abjecerat hoc pallium S. Hieronymus, quid ad Aſellam g. 5. : Gralias ago, quod dignus ſim, quem Amor mundi ſeu vanæ glo- tarum eſt; at conſilia & vivendi regulam fortunæ applica- riæ abſici- re, ſeu ut Livius loquitur, ſe ad motum fortunæ movere, id endus. mundus oderit. Utcunque ventus flat, exin Vela vertere, nau. homini Chriſtiano dedecoſum, ac damnoſum eſt. Aaa aa 3 Si 17 742² In Feſto Sancti Laurentii. Si hominibus placerem, ait magnus Apoſtolus, briſti ſervus non eſſem, Galat. I. v. 10. quibus innuit ſimul ſtare non poſſe deſiderium placendi DEO, & ſtudium placendi mundo. Vox hæc: Favor in tota Scriptura non invenitur; ideò, credo, quia DEUS, ne ſcire quidem quisquam vult de fa- Voritis, ſeu favorem hominis immodicè quærentibus. Di- ledtus meus candidus & rubicundus, ait Sponſa Cant. 5. v. 10. Undè candidus, undè rubicundus ? Quærit Rupertus Abbas, & reſponder: Mimirùm candidus ſanditate, rubicundus paſ- ſione. Et adjicit: Qicat aliquis: ſi ergo candidus, quare ru- bieundus ? ſi ſanctus, quare paſſus ?“ imò quia ſandgus, ide? paßus. Sanckus, aut innocens qui eſt, in mundo exoſus eſt. De JESU Pilatus apud Lucam c. 23. ait: MWibil in venio cauſæ in hoc homine. In Syriaco : Wullam invenio occaſio- nem, apud Joannem c. 18. v. 38. dicit: MWullam invenio in eo cauſam. Urgentibusque hoſtibus, idem cap. 19. repetit Apud Matthæum verô cap. 27. v. 37. dicitur: Impoſuerunt ſuper ca- put ejus cauſam ipſius ſcriptam: Hic eſt 7qEIIS Rex udzo- rum, & Marci 25. verſ. 26. Erat titulus cauſæ ejus inſeriptus: Rex JZudaæorum. Jam quæro: cum nulla cauſa mortis in- venta fuerit, cur impoſita eſt ? ſed fruſtrà quæro. Ex par- te enim mundi, quicunque innocens eſt, & ſanctus, jam ſuf- ficiens cauſa eſt, ut odio habeatur, & perſecutionem patia- rur, etiam usque ad mortem. JEsUs, eſt nomen ſanctita- tis & ſalutis. Satis cauſæ hoc mundo eſt, ut ei diſpliceat, & odioſus ſit. Sanctus, & ſalutaris non ſperet aliud à mundo, quàm odia, quàm mortem. Dominus mundo placere non voluit: Eſſe dixit: ideò diſplicuit: ideò infami ligno appenſus: Qi regnum fugit, nec de mundo hoc regnum ſuum 6erun ſonu: Ulor tont unt en mnn kne gefilnun iibushnde ds: CNNN. Dmdurc Emh nd porn,on ipriillhnuelkz Alnnelirun l 1 lemahk e Dud (Ceetet: N Pin D gora munme e⸗ lnneiſime nobis 0 2, mundani fiyoris, acdi auditum el i N l diciencm onmnen ad Deum a- Konni eſig igfo Clnrnis in fumos: Uie mundum. n gichickencis inie lu in oſnn er gel akllian i hunmini Aücen igin “l immocder Uenrrh ⸗ SS Nlui Qrrlpen Airkemen Fenuntli n iy ,iv itſinnn, 1 n et, u mnn at odt, inr : Mln ineni,anfi N. NAminnenatea. M RNe. iun ſe uiſett 0:: Cnn hllicannn Afuinigeen h õ earr, K tecnien; Eölo ctoona mncoc, re iſt eet 4 . Domins mde t e munb Ne N Aini wo⸗ el⸗ turna, tentavit & alios Sanctos ſibi dilectiſſimos. Concio Civica. 74 ½ alliolum humanæ laudis, aut vanæ gloriæ non quærit „ad nudum JESUM pertinet. O veniat ad cum, veniat! Sed ah! quàm pauci veniunt! quàâm pauci hoc pal- liolum dimittunt! Ingeniosè non nemo obſervavit tentationes, quibus San- ti exerciti fuerunt, & quis unquam Sanctorum ſine tenta- tione vixit? Geneſ. cap. 22. Tentawit D EIUIS Abrabam, ait illi: Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis, Naac, & va- de in terram viſionis: atque ibi offeres eum in holocauſtum Juper unum montium, quem monſtravero tibi, v. 2. Erat hæc tentatio ſanè graviſſima. Tentavit & Jobum extremis cala- mitatibus abundè notis: Tentavit & Tobiam cæcitate diu- At nullum tentavit vanâ gloria, prout tentavit Filium DEI. Cauſam dat ingenioſiſſimus Oleaſter: Quia noverat neminem, niſi Chri- ſtum, victorem evaſurum. Dixi: Tentavit. Quod ſic intel- lige. Tentavit per Diabolum, ei permittendo, ut Matth. 4. v. 6. diceret : S Filius DEIer, mitte te deorsum Ceterùm à vana gloria maximè cavent ſanctiores. Tenaeiſſimè nobis omnibus adhæret pallium humanæ gratiæ, mundani favoris, vaniſlimæ gloriæ, à quo in terre- ſtri Paradiſo auditum eſt illud vaferrimi ſerpentis: Eritis ſi- cut Dii. Sed abjiciendum omninè eſt hoc pernicioſum pal- lium, omnem ad Deum aſcenſum prohibens: contemnendus mundus, & omnis ejus favor præ DEl favore & gratia: con- semnenda omnis in fumos evaneſcens mundi gloria, & quid- quid olet mundum. Atque in his tribus palliis, de quibus nunc egi, abjiciendis, imitandus nobis necefſlariò eſt Lauren- tius. Elias jamjam ex oculis homimum divinitùs] auferen- dus dixit ad Eliſæum, individuum ſuum hactenùs coein. OnU* 44 In Feſto Sanlti Laurentii. Poſtula quod vis, ut faciam tibi, antequam tollar à te. 2. Reg. 2. V. 9. dixitque Eliſæus: Obſecro, ut fiat in me du- plew Spiritus tuus. X Nos exemplo matris noſtræ S. Ecceleſiæ clamemus: Ex- cita in nobis Spiritum, cui beatus Laurentius Levita ſervivit! Spiritum non duplicem, ſed triplicem, quo tres amores, de quibus egimus, amorem conſanguinitatis, amorem cor- poris, amoremque mundi conſtanter ſuperemus, nosque idoneos, ac dignos reddamus, qui in igneo divini amo- ris curru, ſive cum Elia, ſive cum Lauren- tio in Paradiſum rapia- mur. &C. Con- AnENINM leoreturpt imhi niniſmn u. alr I:, Knm perloox an Sen, Kle elene Metide depet Nadene Merctodeſe⸗ KNnNrint! en eeiodum. enſl ulmn egenmmeomafind,⸗ 1. „ 4 gümſobodto NN A onto teilget A urarumſenperſin nmotn. gnis alion ulneſcemrum ranet Annkihocieprep As ſuis beroibus to run agi ſoennitn leCenrium Doce Nlerunt egu; 4 nſume, oluroven i,eftlerunt a⸗ yuful ſunt i tel m mnlien t n in, ſlihin Etſthnnhanen; lung .arllnln n, 14 res leleſe Giner nn lammulei; ihleen, go tt H nlnte ipern i uininrhdfin u, Sjeanmlan . U i: J Concio Aulica. 74 5 Se 6s 468 367 58 e 53 367. Te 58 cr er 18 66r 26396 Concio Aulica. Plus laboratur pro inferno, quàm pro cœlo. Si quis mihi miniſtraverit, bonorificabit eum Pater meus. Joan. 12. = Oc mundi ædificium eſt theatrum, in quo à Deo S & natura mira & rara producuntur ſpectacula. Mandus eſt = S LPerſona“ agunt quatuor elementa, ignis, aqua, ar, theatrum. SEE&α terra, & hæc agunt in quatuor partibus; Oriente, Occidente, Meridie, Septentrione. Theatrum apertum fuit ſe- mel, & in hoc præſentat infinitas propè mutationes, quodvis elementum habet ſpeciale ſuum ornamentum, comicum, & agendi modum. Terra ſuperbit virore, rore, flore; Auro, argen- to, gemmis, imò ipſo homine, Dei effigie. Aqua ſuperbit colore aqueo, gemmeo, marino, corallino; Aër jam fulgido à ſole ſere- no, jam ſub obſcuro, cœlo pluvio. Ignis aureo, jam hyacinthio, jam rufo refulger. Si modum agendi velis terra ut mater tot creaturarum ſemper ſtar. Aqua jam fluit jam quieſcit; Ar ſem- per in motu. Ignis actiones maximè unita dividit, & diviſa unit. Mira ſanè ſeenarum varietas, & digna oculis humanis ſpectacula. At mihi hodiè præplacent ſpectacula illa, quæ Eccleſia cum Sanctis ſuis heroibus toties repræſentabat, quoties ſanctorum Martyrum agit ſolennitatem. Accipe Synopſim, quam ma- gnus ille Gentium Doctor conſcripfſit Paulus. Heb. I1I. Per pdem vicerunt regna; operati ſunt juſtitiam, adepti ſunt re- promiſſiones, obäduraverunt ora Leonum, exſtinæerunt impe- tum ignis, effugerunt aciem gladii, convaluerunt de inſirmita- te, fortes falti ſunt in bello, caſtra verterunt exterorum, ac- ceperunt mulieres de reſurrectione mortuos ſuos. Alii autem Aiſtenti ſunt, non ſuſcipientes redemptionem, ut meliorem in- venirent reſurrectionem; alii verò ludibria & verbera ex- Bbb bb perti, H. 2. Ad cœlum via labo- rioſa. 746 In Feſto Sanſi Laurentii. erti, inſuper & wvincula & carceres, lapidati ſunt, ſeci ſunt, 1 . tentati ſunt, in occiſione gladii mortui ſunt, circuerunt in me- lotis, in pellibus caprinis, egentes anguſtiati, afflicti, quibus dignus non erat mundus. Hinc ſpectacula Angelis & Deo di- gna meritò appellantur. Hic etiam omnia elementa ſerviunt, vis terram inter lapides, attende Stephanum, vis arem, cru- cifixum contemplare Petrum, vis aquam in naufragio, con- ſpice Paulum. Vis ignem in craticula, cerne Laurentium. Per- git S. Paulus: & hi omnes teſtimonio fidei probati, non acce- perunt repromiſſionem, Deo pro nobis meliùs aliquid provi- dente, ut non ſine nobis conſummaretur. O decumanos San- ctorum labores! ſed cùm non ſint condignæ paſſiones ad futu- ram gloriam. Magno cum fœnore pro tanta corona decertatur. Honorificabit eum Pater meus. Joan. 12. Quid ad iſta mundi heroẽs, vanitatis Ludibria! Deliri mortales, qui pro grandi mendacis mundi nihilo, pro inferno pares, ſi non majores ſæpè labores ſubeunt, quam Sancti tulerint pro cœlo. An non clamant ſe eſſe inſenſatos, ad hos mihi ſermo eſt. Spero ab igne S. Laurentii ad ſalutem illuminandos. Ex dictis jam patet cœlum ſine labore obtineri non poſſe. Advertit hoc antiquitas Ethnica dicens: Superas elevareadau- res, hic labor, hoc opus eſt. Adeò verum eſt: Dü laboribus omnia Sed hæc in umbra dicta ſunt, veritatem audiamus: Chriſtus cœlum comparat fermento, quia ſine acerbitate ob- tinebit nemo. Exponit octo beatitudines; ſed ubiè in monte ar- wendunt. duus aſcenſus ad beatitatem. In Thabor g loria citò perit, quiaPe- trus illa ſine labore habere voluit. Quantum Jaſonem conſti- ſterit vellus aureum, & Paridem Helena, prætereo, fabulæ ſunt. Scit Jacob quanto labore Rachel em acceperit, ſcit Joſeph, quàm difficilis aſcenſus ad honores, ſcir David, quantus fuſtis prære- quiratur ad ſceptrum. Elias ad paradiſum ra pitur in turbine, hæc in antiqua lege. In nova interro Martyres, quomodò ad cœl tyres? per aquas. Quomodo ſancta Barbara cum millenis a gate Sanctos & ſpeciatim S. um pervenerunt quadraginta Mar- liis? per sC n 600 tC, 6 keci t cuilimmun ſpin . enrmiiant mneeicogib ommmicnunclet mni ſian 4 nenn worbuin hade iffehum ocin lceramtelnguip Arcricelsceintine⸗ Aiinen Honoorig- ri Adcorigmenn CrmkdAWl ume rurfrutt i irmiy nenmsdta umepglect i li tmium herycaron. nid ſencit Avolrin ine ulis ſonocon Umſenin. Nencienin uuito, iolni mi Ouunn hbores h Dür nbds hominik Uen peri ſobeunt 1 Kio hominem di m' Gu erid tn Imelkier merenie rüctpro ere 2nuntir, ſialigfii quininm'omn inngdend, r⸗ iſmniuiin nan ſn 7 . A. –“ Concio Aulica 4 nin in . Eue per enſes. Quomodò 8. Catharina per rotas. Quomodò S. Vin- . ra centius per Cataſtas. Quomodò 8. Laurentius per ignem; Mil- * enl leni alii ancti millenis aliis tormentis, profectò non via roſarum, Eeen Wiem ſed acutiſſimarum ſpinarum. ”õss Rephun, h Videntur mihi Sancti ſimiles telæ. Vix enim aliquid aliud eſt, 5 6 . ni i Nunnng quod tanta pati cogitur, quàm tela. Sepelitur granum lini, acſi miles telæ. Tatilhcnlum excommunicatum eſſet. Vix prodiit iterùm, ſpe ſua evellitur ex Gmonodliin ſolo patrio, projicitur ad balneum calidum & ſiccum, quaſi ne- ro whälde ſcio quem morbum haberet. Ex balneo hoc redit Hectica & unmmer Oann lrannnenlingt Wegormzanngen Puntn Ccihnmn N oS dümng femonre, inn Phchyſi affectum. Locatur ad pellifragium, quam in partes mi- nutas laceram relinquit pro tributo, ut ſoli crines ſuperſint. Hos vetulæ crudeles dein ferreo pectine criniſſant, & ad colum ligant, quaſi furem. In colo ori applicant, non oſculaturæ, ſed faciem putrida ſalivà conſpurcaturæ. Sed ne dum ſatis, ponitur ad rotam, ut latro, à rota lixivio immergitur, & ſic lotum lava- tumque, textor ſuſpendit inter tuas arbores, quaſi in patibulo, Aeir web . . . . “ ſact ibi in varios meandros & cruces texitur; ut tandem ſic excru- Uuial Qcciatum expalleſcat, à lotricibus tunditur, collum rotatur ad WS NBrAEOMNINN Aden Ahnutennent Glkelut, ſeiummane meno, alitnemiin eI, ll „MM profluvium lacrymarum. Et ſuper hæc omnia venit ſartor, pungit, ſcindit, & volvit, ſuper inductum premitur, reprimitur- que ſine ullius ſigno commiſerationis. Sed cur amabo? ut ad coœlum veniat. Sancti enim Apoc. 15. veſtiti ſunt lino mundo & candido, violenti rapiunt illud. O quanti labores pro cœlo obtinendo! & poſt omnia 5 §. 4. * . . us Prα abundat mundus hominibus, qui plus laborant pro inferno infernola- vel ſaltm paria ſubeunt pro Diabolo! videamus aſſerti veri- boratur, tatem: Scio hominem aliaàs prædivitem, nunc famæ & ſiti la- ao P¹0 borantem? quo ergò tanta media? videtur lites habuiſſe. Ità ſane meræ tricæ (meretrices) illum depauperàrunt, ſubſtanti- GgEdheinne 3 , m Tborgotucnbheig⸗ Hornet Dind umntic, acktummniuun uer re M X per Nrdun cn On vum perdidit propter adcjectivum. Sic fit etiam die Palmarum, aſinæ ornantur, ſi aſinus fuiſſet, neſcio an hunc honorem ha- buiſſet! quid mirum! omni quadrante anni novam veſtem, do- naria pro novo anno, pro Nicolao, pro natali, quomodò ergè ſubſtantia illius non ſit jam in Sabbatho, qui die Vene- Bbb bb 2 ris 748 In Feſto Sandt Laurentii. mt . . — — . — 4 temmn h ris tam malè œconomiſarit. Nihilominus tamen libenter la- eitet l borat ſiti & fame, ſed pro inferno! Novi conjugatum in ⸗⸗ ein wul cujus domo omnia quondam plena! uniones, ſcyphi, tor- in l Iyrolen ques inaures! quò ergò evanuerunt! factus eſt Iſraẽlita, qui jamn anle hiin nauſeabat ſuper Deum antiquum, novum Idolum fabricavit, aſcn ie uin huc aurum, huc argentum. Jam quantum non cogitur ferre laur icma miſeriam! & propter Diabolum. Amon tam macer! oculi rnad ecul quaſi in cavernis, genæ quaſi per compactorem perga- 2nnlrltent menâ obductæ, color ut ſtramen maturum, facilis ma- teria, pro igne concipiendo. Non dormit, non ſapit Ci- bus, ex melancholia nec diem nec noctem diſtinguit. In mium etpeceta Myut pib, iienl Kalendario illius ſemper turbidum, in Culina ſemper fu- cm ſf mus, ſi ſuſpiria plumæ eſſent, jam animam haberet de- ms nünſiu plumatam; interrogant: 2. Regum, quarè ſic extemuaris ma- Gimm wun eholen cie? inamoratus erat in Thamar. O ſi propter Deum iſta! 1sNWe, Ws dns alius: tam pallidus, ut jurares illum quotidie Cilicium portare, Gri Alehuhit iam numn isyi ſed audi: legerunt illi planetas, & potiſſimùm Venerem, hinc omnia luctum portant propter innocentiam deperditam! fuit, qui lingeret ſputum ſuæ Chariſſimæ ut ſaccharum, fuit, qui à hii,llengrenur h A. ONe Nodrr lotrice emebat aquam ex lotione ſuæ Chariſſimæ, fuit, qui bi- idos corlldetenn bebat ex illius crepidis, ungues pro reliquiis ſervabat. An non 1M ovsnegnam ſtulti propter Diabolum? Salvianus illos ſerverè increpat; nturbar 0ieti quanto infeliciſſimi hominum efficitis, ut miſerrimi in æter- neſt M in canpo nùm ſitis, quanta minori cura, minori ambitu id vobis pro- Uunmtuicolarum N ſtare potuiſtis, ut ſemper beati eſſe poſſitis. Taceo horrenda, Tkümms Veſpalinn quæ magi & ſagæ à Dæmonc patiuntur? & non ſit hoc laſſari Miinns, Ataximinns in via perditionis. 1 Aguin inarib §. 9. Quanta non perferunt guloſi: quid primos parentes in tan- nbis, Agerlnin Daneter. tam miſeriam conjecit àRinquis ſerpens: Audi Alphabetum & ibi 1 Ged imidi in co noguloſi deprehendes ſerpentinam literam S.per hanc literam multi pau- Dum. IMnicia ut laborent, periem ſunt conſecuti; ab hac licera omia vermiculoſa uklet, oenio 1 facta eſt. Evanuit ut Gloria Thabor, in medio floris, ut Ionæ Niimdnen folium emarcuit, fortuna retrogreſſa eſt, ut Jordan, ciſtæ va- aſnain cuæ factæ, ut lampades fatuarum Virginum. Quanta crux, li Rigc . er & non lan — 0. Wnioon Alem ur kEumr iihtiſin⸗ nli N nden e Concio Aulica. 749 & non abs re, nam poſt S. ſequitur dura litera T. credidiſſet concionatori, ne iret ad ſtruchionem omnia concoquentem. Quæritur alius ſe in via ſpoliatum: itàâ: à Franconibus ſcilicec vel Rhenanis, vel Tyrolenſibus vel Bohemis vel Hungaris, quo- rum vina illi erant Divina. Et hæc omnia propter Gulam. Dicat mihi ille, qui tot Irides habet circà oculos, cui tot S. 6. ſigna in facie, ac ſi cum catis duellum celebràſſet, acſi pellio ipſi e er⸗ tineas & crinibus excuſſiſſet. Unde iſta, nonne antagoniſtæ no patia- tur rixoſus. M Cnit mi en Er Men Ilin: , n unnin itarr Bun, uneleerenrin . Oüponen e Ingrondellaummmn Hvonilinin enem in Merntunceellumn / mRMWhNINAine briniiſfnihn Nn ſoryere ncrenr lerveke maree ele olts Iute onet uoeu: Aunnd N ll putabunt vos Incudem eſſe! quot vulnera, at propter iram. Prormium expectet à Dæmone, cui laboravit. Dominus alius ululat, ut lupus, ringitur ut gladius, curvatur ut culter ruſti- canus, clamat ut vigil, ſudat ut equus. Quia Colicâà laborat, dolores in inteſtinis haber, ut lanceas, in vagina, quaſi equus Trojanus totam legionem haſtariorum continet? quia ple- nus bile, ut piſcis Tobiæ, poſſent à bile illius omnes cœci curari; & hæc propter iracundiam. Si ad eam piſcinam pro- baticam mundi hujus, ille laborat lydrope, iſte podagrà, ille Pchiſi, ille gangræna, ſed undè ex vitiorum inveterata aſſue- tudine. O ſi hæc propter virtutes. Invidos conſideremus: ſi neſciatur perſonæ nomen ſcri- OErr ins bitur NN. quis nequam in Aula? NN. quis ſeminat diſcordias à vidus. NN. quis turbat 3ocietatem humanam? NN. prima ſalutatio in Curia eſt NN. in campo parola NN. Save in monaſterio NN. juſculum ruricolarum N N. quis iſte? invidia Teutonicè, Neid. Diocletianus, Veſpaſianus, Domitianus, Quintianus, Julianus, Numerianus, Maximinus. Maximianus, per invidiam interié- runt: S. Aquila in auribus, S. Tharacus in naſo, S. Apollonia in dentibus, S. Agatha in uberibus, S. Adrianus in pedibus paſ- ſi ſunt. Sed invidi in corde, illi propter Diabolum, iſti pro- pter Deum. Invidia urit ut carbo, pungit ut gladius, hinc invidus paller: oculos habet ut vultur, frontem ut ocrea, la- bia ut plumbum, & verſatur ſemper in Incude Tuhalcain. Leo- pardus craſsè mordet, ſic lupus, ſic leo, ſed invidia longè in- tolerabiliaùs. Hac propter invidiam. Bbb bb 3 Super- — 5o Ia Feſto Sancti Laurentüi. a i . . — il reni g. 8. Superbia anguſtias quas non tolerat! quàm bene Teuto- 1,go n R Quntasu- nes. Hoffart leidt Zwang. Deus veſtem Aaronis longam cu- , ierrreli⸗ Perbus, ravit; coloris cœleſtis, inferius poma granata & tintinabula, Neonen rhr modèò pluribus poſſemus, plures nolas ſuſpendere. Quot ſunt, Kings ob ut habeant veſtem ad ſuperbiam, jejunant Turcicé, quot nimne,t Am poſſent ſe veſtire, ut primi parentes noſtri, foliis. Sedin qui- jerpul tiun bus debita notata ſunt. Quantum anguſtiæ infert corpori ila „76 t nartyi en compreſſio, vix Spiritus ſubſiſtere poteſt. Pellis ſemper in apri- 11eCeraun. N co ad frigus & æſtum, digiti pedum ità coanguſtati, uti in uſilink,i jn inferno haleces. Anguſta omnia, ſolum lata eſt conſcientia! g tin e AMnf⸗ & hæc pro inferno. ſ 15 ammco. Qsate⸗ Ambitioſus eriam ſuum circumtert infernum, quanta non nch, ntis hn/ Ambitio- fuit cura in piſcina probatica, qui priùs deſcenderet. Sic inter 1inetut. Iöman ſus. ambitioſos, quis priuùs? currit ut poſtarius, ſcandit ut canis, Raur Nits inelinat ſe ut mergus, vigilat ut anſer, coquit ut ſtruthio, por- Aenane wagnun: tat ut aſinus, expectat ut canis, ſedet ut gallina, adulatur di Iniamchn ut catus, ſimulat ut vulpes, multa ſuſtinet propter tempus, pro- e ip Alifiot- pter beatam æternitatem nihil. Quoties debet habere Dæmo- R‧H Ginmn nn nium mutum. Quotis cogitur cæcutire, ſurdus eſſe, plus co- Pimand. Deodn gitur devorare, quàm Petrus in Sindone, debet ſæpè adorare Da- Pndr mahe⸗ gon ſine capite, capax incapacem, Magdalenam debet vide- . Renrllrare re Petrus præcurrentem! ut David occidat Goliath, trahat ex Paua WM pera, ex marſupio oportet. O ſi pro cœlo iſta! ne longior hu n ſim! an non probatum evadit homines, ſi non majores, ſaltem Ps elte Lolh pares, ſubire labores pro inferno, quàm Sancti pro cœlo. ii . 5. e O quam parcior in infernum & ejus miniſterium pecuniæ „Iberallio jn elum Upidum & veritatis inimicum fuit S. Laurentius, qui opibus fuits. Lau- Eccleſiæ ſanctæ pauperibus ſubvenit, quæ tantò integriùs erant rentius, ſalvæ, quantè ſanctiùs probabantur expenſæ. O quàm ſan- ctior fuit ignis, in quo ſuperari Charitas non potuit. O glorio- ſius honoris faſtigium, dum in honorem tranſierunt triumphi, etiam inſtrumenta ſupplicii! O felicior exultationis perrenni- tas, dum ſubtrahitur tormentis materia mortalis & crudeli- tas deficit in ſuis flammis. Pergant, ſi alia ſibi perſuaderi non ſinunt, lani Vn taen lsyeſen Amin dom Dun Kin Snolgſinte “M um, nn Nnd kurcs noltifti⸗ wumenelkzifnen repork. NMlsen, Pedumit ngn aunkn Memm Conen inckkatn Kin Lpoſtrin, ſancrircan r gütni n. Alkrrgln, ie Cehe badereemn. n 1 e llm Chel lllt d on Ol No ero iu eln Cnezinoncbe⸗ un Sli woere n eid aiilſenner fuiLaweni,dul ciiglemmin mnrehele Oen Orusant , eentun färenimant 4oueii orelbA Aitbipelui, 4 e ſ “ GCac: . en „ Concio Aulica. 751 — — ſinunt: per me li cer alii ab igne ad ignem, à labore ad labo- rem, ego cum Laurentio ab igne ad refrigerium, àlabore ad quietem iter præeligo æternam. Viſus eſt oculis inſipientium mori, ille autem eſt in pace. Sed inquis (obſervante S. Chryſoſtomo in S. Barloam) qui fieri poteſt, ut Martoyres imitemur? non enim perſecutio- Q nis eſt tempus? equidem id ſcio: perſecutionis quidem tempus non eſt, at martyrii tempus eſt, lulſtarum ejusmodi tempus non martyr. eſt, at coronarum. Non bomines, Dæmones, non pœnas, ha- bes cupiditates, illi prunas, tu vitia calca, illi cum beſtis, tu cum vitüs, ſic Martyres imitabere. Caſta & inter illecebras, MWartyr es. S. Bernardo aſſerente martyrium ſine ſanguine tri- plex eſt, parcitas in ubertate, largitas in paupertate, caſtitas in juventute. Vis martyres imitari? genus martyrii eſt, de- licias habere, & deliciis non uti, in honore eſſe, & honorem contemnere, magnum eſſe apud homines, & minima de ſe ſen- tire; Si miſericors es, martyr es. Eſt enim, uti ajit apud Sto- bæum Priſcus Antiphones, pecunia & opes ſanguis hominum. Heſiodus animam compellat. Ergò, qui opes dat, ſanguinem & animam dat. Demum: multa patieris? Martyr es. S. Chry- ſoſtomus Jobum vocat omnium Martyrum Martyrem. Vis Chriſto vivere? Martyr es, qui enim piè volunt viverè in Chriſto perſecutionem patiuntur. Ergò etiam perſecutionum tem- pus eſt. Poſt hoc honoriſicabit vos Pater cœ- leſtis in æternùm. Amen. quivis poſ- lia nihil il- 2 li eſt com- parabile. 28886r 662 63 65 A3365 1r 268,362. 69 82. 5896. B8 8 In Feſto B. Virg. Mariæ Aſſumptæ. Concio Ruſtica. Quomodèò B. Virgo Hæreſes interemerit. Ex qua victoria in terris hodiè, aſſumpta triumphat in cœlis. Aariam optimam partem eligit. Luc. 10. 3 5. N N . Ateriam tam glorioſo B. Virginis, & Matris D EI Virginis S omnia ſunt W admirabi- feſto congruam habemus, Auditores. Feſtum enim Aſlumptionis feſtum triumphi Mariani eſt. Quis Qilla Angelicarum mentium tripudia ſufficiat expli- care, & cœli apparatum exprimere ? triumphum hunc præ- ceſſit victoria in terris, quæ quia repentem in infimis intel- lectum humanum ſuperat, à multis pro incredibili habetur, vel ſaltem hyperbolico; qui verò reſpicit illum, qui potens eſt, & in Maria fecit magna; ſine magna difficultate etiam acclamat triumphanti, quod ab antiquiſſimis temporibus Ec- clefia: Gaude Maria Virgo, qui cunctas hæreſes interemiſti in univerſo mundo, ad quam in terris victoriam tam glorio- ſam in cœlos agere triumphum Mariam ? conſequens erat æquitas, & pro meritis prærogativa ! Victoria ſanè ſingula- ris. Singularis triumphus. Maria! omnia tua admira- bilia ſunt, ò& Deipara! omnia ingentia! digniſſima tantâà ma- tre eſt exclamatio S. Germani Patriarcheę. Omnia ſanè in- Feni Iquia nibil tibi Domina eſt æquale, nihil comparabi- e. le eſt S. Anſelmi L. de laud. V. c. 13. Omnt eg, quod eſt, aut ſupra te eſt, aut infra te. Quod ſupra te eſt; Jolus DEIIS eſt: quod infra te eſt, eſt omne, quod DEIIS non eſt. O fæmina mirabiliter ſingularis, & ſingulariter . rabi- baleſs nünt ſernrum apio u innszele ole Nẽ eiulniore Aeguid DesNuee Men Dügens Hom ynl en m dlctim ar. Illlthar muun 1 An ine mio , lultedribne n oNure & e⸗ in Mnoruin. nt Iies ſne d ium er Hebeis,ie füum Sanckumn, aii 15,0 li ce quibus Nele alerebant; a iem ons gedetun 1 dimm Heren mi pole Chrito, u)teh quls N Glummimm Kognin Nocnl and enlens Nr don 4 32 g Mui Rult. Herte Uten hoct, Amnnine Cerli⸗ elgt, lue ,0 Se b ſigii leril Penmng dndensketnen ntiumpi Mnuicd 0. eiummddiiffüre er mintun kurg tepenem Muunns i Nnis Wimmihühben NWNLiNAr Im umn öfclmn Pmnicudnns ropinn gui Onas larün ntens ilcnamun, Im Mrum! uulgn ria! Neuint, Mra omutun R tpilna Puniucke. 1 1 f,. V, P 5, unn / un 11 6 Concio Ruſtica. 7553 mirabilis! undè non immeritè SS. PP. & Scripturiſtæ judi- cant laudes B. V. tantùm à ſolo Deo condignè poſſe enarrari: ſicut S. Thomas de Villanova B. de Nat. V. in illud : Fecit mihi magna, qui potens eſt, quærat! dum quàm magna? re- ſpondet, neſcio an ipſamet valuit ſuam comprehendere ma- gnitudinem! diſcens id à S. Auguſtino ſuper Magnificat: di- cente: Audacter pronuncio, quod nec ipſa plenè explica- re potuit, quod capere potuit! profectò, minùs enarrare po- terit alia pura creatura. Fixum igitur eſto etiam in præſen- ti memoria (quam gloriosè in cœlos aſſumptæ, & ſuper omnes hæreſes triumphum agenti Virgini & Matri Deiparæ conſecratam cupio) nullas laudes noſtras laudabilitati V. Ma- tris pares eſſe poſſe. Neque tamen committendum, ut, quod . 2. ſola laudatione aſſequi non poſſumus, per ementita decora, & Fiiſi hono- falſos honores ſuppleamus. Contingit enim, ut benè notat Tesntita Origenes Hom. 25. in Lucam; ut multi præ odio, aliqui au- decora non tem præ dilectione mentiantur de SS. Sic oannem Baptiſtam bacent multi tanquam perpetuum vitæ miraculum ſuſpiciebant juſtiſ- ſimè; dum ſine modo; cogitabant enim ne fortè Chriſtus eſt. Concludit ergò Origenes cit. oportet charitati fræna imponere, ne dum amare &; proſequi ſendtos putes, ſancto quidem probro afficias. Honor enim Keginæ judicium diligit, inquit S. Bern. p. 174. Tales ſine judicio homines primi omnium fuerunt quidam ex Hebræis, teſte Origene; qui B. V. dicebant eſſe Spiritum Sanctum, alii in Arabia, DEA M. Teſte Epiphanio heær. 78. alii (de quibus infrà) teſte S. Thoma. E. 3. Diſt. Ange- lum eſſe aſſerebant; at hi omnes novandi libidinis juſtas jam pridem poœnas dederunt! ex his igitur moderni hæretici pu- tant ſe clavam Herculi extorſiſſe! adeòque propriis armis confici poſſe Chriſto, & Sanctis injurioſam laudem (ut il- li putant) de B. V. quaſi ſine judicio excogitatam calumnian- tur, quàm calumniam ab hoc Mariano encomio tam procul abeſſe, quàm procul turbata hæreticorum capita à ſana men- te, oſtendemus per continuos tres diſcurſus, quos per mo- CccC CC dum 754 in Feſto B. V. Mariæ Aſumptæ dum concionum ſcripturiſticarum triplici hominum ſtatui, ad quos hactenus ſemper nobis ſermo erat diſtribuemus. Quo- modö B. V. Hartſes interemerit! S. 5. Legenti S8S. PP. & Scripturiſtas, aliosque Marianos ſcri- An interl ptores, qui in cœlum usque ſuavitatem, dulcedinem, miſe- ctOα ricordiam meritiſſimè extollunt Mariæ, videbitur, quod non venit poſſit ſuſtineri de B. V. hic rigor & ſeveritas, quæ per verbum mantuetu- interimere præſentantur: primò enim: repugnare videbitur tinæ, cordi materno, de quo V. Bonav. in ſpec. Compatitur vere- cundiæ noſtræ antequam in vocata fuiſſet. Et alibi: Magna fuit erga miſeros miſericordia Mariæ, adhuc ewulantis in mun- do, dum major muitò in miſeros miſericordia ejus, jam regnan- tis in cœlo. Luculentiùs longè D. Bern Quid ad Mariam acce- dere trepildet humana fragilitas! nihil auſterum in ea, ni- hil terribile, tota ſua vis eſt, quæ ad eam pertinent, plena omnia pietatis, & gratiæ, plena ſunt manſuetudinis, & miſericor- diæ. Secundèe hæreſes interemit: repugnare videtur com- muni ſenſui, & praxi Eccleſiæ: quæ ſe ſemper erga filios ſuos rebelles oſtendit ut Matrem. Patet id ex innumeris exem- plis, quæ referre non vacat, in quibus aberrantis oviculæ ni- hil, niſi ad Eccleſiæ ovile reducere unica relucet materna cu- ra; piiſſimam matrem ſuam gemini ſequuntur filii ſancti Dei, ex quibus pro plurimis pauculos fufficiat adducere: ſic Leo Papa, non aliter Evtycheti, ſcripſit, quàm titulo : Dilectiſſ- mo filio Evtycheti, pariter ad eundem Chryſologus. Dileciſ- ſimo, & merito honorabili filio Evtycheti. S. Cæleſtinus: Di- lectiſſimo fratri Weſtorio. Tertiò videtur repugnare ſenſui Apoſtoli, quin imò ad Cor. I1. ait: Hæreſes oportet éſſe: cauſam dat S. Auguſtinus in Enchiridio: Certè ſapientiſſimus rerum moderator D EUS ſapientiæ ſux« magis congruere vidit, e malis hona facere, qulm mala nulla permittere, ſic maximam omnium malorum hæreſim permittit, ut bona eliceat: Ut qui probati ſunt inter vos fiant manifeſti. Ut ipſe loquitur Apoſto- lus. Audiamus ulteriùs S. Auguſt. l. de vera relig. c. 8. Hæretico- 1ERsm tr untnun e nrilt uuſ nmtn ie,Griſuin ur nli Mn i ln, Naf nin Deicnuericordi 1G. N. Aucre 1 Sterribin inruenrur 69! ſinolr! perti, ubemaris fulmnine Genſumn auremn! nin e hxreſi inren tg,imetimendo eo maapur tuum ipſi rcecomd imnii⸗ Imkpiobnnins, ali uun Cil fubſtiflle Fcillter in Co Ulr dios Prrtere, hrier k lbion tel n KRinone magh wilegkelehe lieſn un i 1 Gite krllin ar inhelnti, uut ſiiſt kab Anellrmnigtin ſinli igin e Nen ſiia Agin 1 uſtmnitc, ltunſent geumni Nuplenlnn, Ofrn 1e plgnue natnran eInper ags oſ uN AG MüNNsen- Giüh ge icr Netn memt eniiſegommn ii Gotn Affar Alre: l Concio Ruſtica: 755 rum inquietudine noſtra excitatur induſtria ad penitus inda.- gandam weritatem. Et alio loco in Pſal. 54. Munquam perfe- Rtè& de Trinitate tractatum eſt, antequam oblatrarent Ariani. MWunquam perfelctè de pœnitentia traſtatum eſt, antequam ob- ſiſterent Novatiani. Ergò incongruè dicitur, quod B. V. omnes interemerit, aut B. V. miſericordia in hoc defecit, aut nullius momenti neque rectè adhibita erga hæreticos 88. PP. ſuavitas, aut nulla ex illis (attamen manifeſta) redundat uti- litas. His ſcrupulis etiam infra reſponſum dabitur, repeto S8. Ruperti in Cant. Textum. Dilectio à Maria fortis, ut mors, dura ſieut infernus; æmulatio ita nulli parcit contraaicen- ti, quod ſeriptum eſt ſecundm cor dilectiſimni. Quod huic contrarium eſt, tolerare non poteſt, hoc eliminat, hoc trucidat é' quaſi intradtabilis fit, & motus ejus uaſi motus mortis, &ᷓ ira ejus, quaſi ira infernalis. Qui Domini eſt, jun- gatur mihi. Non rejicit ad ſinum maternum recurrentés filios prodigos, aſt dicit: jungatur mibi, qui Domini eſt. Neque infinita Dei miſericordia præjudicat juſtitiæx. Ipſa autem Ec- cleſia SS. PP. aliique zelo divino ardentes Seraphini, pertina- Ces terribili intuentur aſpectu, qui Domini eſt, jungatur no- bis! ſi nolit? pertinacis voluntatis ſuæ juſtas luet pœnas, anathematis fulmine in perpetuam infamiam exterminatus. Senſum autem hujus vocabuli B. Virg. applicati in vi- H. 4. Interemit: ctoria de hæreſi invenio varium. Imòô: interemit B. V. hæ- H e ⸗ Pt in ial lencritnn De reſes, interimendo eorum Hæreſiarchas, & dum illud: con- reticorum Prhrten 6Crekum teret caput tuum ipſa, & dum illud. Ezech. c. 35. Percuſſiſti hertſni⸗ 16 Rüur nueert eaput de domo impii. Quod B. V. applicat S. Rupertus, Ire- us enim nno ſe⸗ gitt been næus, Epiphanius, aliique: qui oſtendunt: nullum hære-dia ſubſti- ltecin ſiarcham diò ſubſtitiſſe, & omnes horribili morte interiiſſe, tit. . c hn⸗ quod ſpecialiter in Conc. Euſ. attributum eſt. B. V. à S. Cy- 4nll e rillo Alex. alios prætereo. Nonne Cerinthus oppreſſus à rui- ulimnuiti n nis pariter & Ebion, teſte Irenæo, & Epiph. idem de Carpo- i, fun l crate, & Simone mago refert Euſebius: Manes vivus exco- rac tiatur à Rege Perſiæ Niceph. l.6. hiſt. Eccleſ. Julianus Apoſtata ed „ Ccc cC 2 ab 756 In Feſio B. V. ariæ Aſſumptæ. ab inviſibili manu percuſſus: Jovinianus gangrænà affectus, adeò fœtebat, ut in ſolam Boam debuerit relegari. Genad. de viris illuſt. c. 75.. Neſtorii corpus per partes computruit, & lingua ejus à vermibus arroſa. Cedrenus Evagrius. Luthe- rus obiit deſperatâ morte repentinäã. Oecolampadius Calvi- nus à pediculis conſumptus interiit. Copronymus infenſus Mariæ hoſtis, in prælio contra Bulgaros ab inviſibili manu in femore percuſſus, & ab accedente igne ſacro adeò dirè ex- uſtus, ut exclamârit : ſe à Maria miſerandum uri, & ab igne adigi, ut eam & Virginem, & Dei Matrem veneretur. Theo- c. ctiſtus in Niceta. Secundò interemit B. V. hæreſes Eccleſiæ interemit: Vires ſuppeditando, pro illa apud Deum intercedendo. Ha- Eccleſiæ bet enim totius Eccleſ. curam prorſus maternam, ne infero- vifr rum monſtra illam perturbent. Et hæc explicatio confor- 1 mis menti plurium 88. qui paſſim illam titulò primariæ pro- pugnatricis Eccleſiæ venerantur. Cui tota adhæret Eccleſia, ne vento opinionum diſtrahatur. Eſt credentium Mater Am- broſio, & Bonavent. per quam toto terrarum orbe funda- tæ ſunt Eccleſio. Ut Tom. 6. Concilii Epheſ. Cyrillus Alex. cui licet Jerichuntini cum ſuis muris & turribus militum co- piis per ſex dies teſiſtant, cum adeſt Mariæ umbra, corruunt, & ligatis collis ſeſe ſubmirtunt. Undè Gregor. Nicomed. S. 6. Siſte ſuffragiis tuis commota in populum tuum bella, vin- dica potenti virtute gregem in te confidentem, nullum auwilio tuo firmius trophæum opponimus. En (advertit Sylveira) Deiparæ auxilium illicò propriè eſt trophæum. Infallibilem in ejusdem intras: Agnoſcit Eecleſia, teſte Salmerone Tract. 8. Tom. 3. quandò hæreſes omnes B. V. precibus adjuta da- mndrit. F. 6. Interemit B. V. hæreſes: perverſis lumen fidei impetran- Inerenit do, eandemque ad veram Eecleſiam reducendo. Sic S. Ger- hæ&re ſes . . 2 perverßs manus, Mariam Eccleſiæ omnia adundſſe. Per illam enim lmen fi. abtrrantes habent initium viarum, per quod redeant ad Ec- aa & cleſiæ unitatem. Cui conſonat S. Cyrillus Tom. 6. inqu. Sal- Ve, rtue iſtonm, nd DMhwinon n Mart mnnotn nle, Cnitum. nleuibortonn. mrcgclne in, Viynu ofkcnn con õ Ciritucrlistten olliouen Reccetd de 1 Gnonon umrunn lextreminm terrz. Qlicro. Ireremi locela D. D. ſuſett Uir Lelatores ber n ülimir cineres d Deminum, Pphren Enn iephonſumde Igrindiorum Molin⸗ ſenntez inerenpte⸗ I ipins ſ⸗ Aelt uninig, Nobe tdm Arerbo/ 8 tid lnct Mleris) ſätbet, giuh ie A HH n Wag — m in lin merit, a u Nlenani ene grie in iemin n li Dearmmſemerl nmremel heihlt g Deum inenande unig nunmm rinn berepium, ati nlmindmuen CMi n alætn lodl Mmutun AerAt N terwnun Cfr ⸗iti⸗ Wnddd Delin musKuWINN Pel Mrizurbn omm e UnleCrzr Nunt iimimnlun emitnin, Mnn u. n Weni ect nohrum Müt kla, eirAncdite õ nerſeon fieine e ſun tiadh. uunlt l 1,ſul ln Crolon ſi,, — 6 S= Concio Ruſtica. 37 ve, per quam univerſa creatura idolorum veſania detenta ad veritatis agnitionem perducta eſt. Illa enim doctrinam qua- ſi antelucanam illuminat omnibus, exclamans: Tranſite ad me omnes, & à generationibus meis adimplemini. QuoS. Bonaventura applicat illud Cantici Abacuc. Aperuit cœlos gloria tua, & miſericordia tua plena eſt terra, egreſſa eſt Vir- go in ſalutem populi tui, in ſalutem populi tui. O benedicta! in manibus tuis eſt repoſita noſtra ſalus. Omnium ſalutem deſiderat, quærit, ſalus omnium per ipſam facta eſt, Acfinit Richardus Victorinus, in Cant. c. 26. Quartò. Plurimorum ſenfus eſt: Mariam per Chriſtum, §. 2. quem Mater mundo edidit in ſalutem, omnes hæreſes inter- ſunt egreſſiones gloriæ. Anſelm. de Excell. V. quod enim in Virginali officina corporis arma cudens illos interemit: tela ex ſanguine Deiparæ materiata, atque divinitate indurata, qui- bus Chriſtus DEUs infernorum tartarorum phalanges, & pu- gnaciſſimum peccati regnum detriumphat, formatus ex ute- ro, quo non tantum notus factus in Judæa DEUs, dum usque ad extremum terræ. Quinto. Interemit B. V. Hæreſes illuminando Apoſtolos in Eccleſia D. D. ſuſcitando, aliosque docendo viros divinæ D gloriæ Zelatores. Per quos omnes hæreſes ita domitæ, ut inter infamiæ cineres deliteſcant. 88. Damianum, Ephrem, Dionyſ. Areop. Auguſt. Ambroſ. Hieron. Ildephonſum Doct. Angelicom multorum Theologo- rum grandiorum Molinæ Valentiæ & Suarii: unanimiter aſ- ſeverantes interemptas eſſe hæreſes per ſapientiam Magiſte- rium Virginis ſe Angelis, & hominibus contra hæreticos communicantis, probatur id ex ipſo nomine Mariæ, quod aliqui deducunt à verbo jarach, quod docere ſignificat, ex- perta eſt id ſancta Maria Magdalena, quæ viditx JESUM ſtan- tem, non ſciebat, quia JESUS eſſet. Audivit ESU vocem Ccc cCC 3 dicen- Inter emit læreſes emiſſe, per Chriſtum: Qui liberat animas de cubilibus, & gignendo montibus Pardorum. Richard. contra quas egreſſiones ejus Chriſtum. Inter §. 8 XC emit ſes Apoſtoli- Eſt hæc ſententia præter cos viros illuminan- do. 758 In Feſto B. V. Mariæ Ahumptæ dicentis: Mulier quid ploras ? quem quæris? nec tamen Magiſtrum cognovit. Dicit ei IESUS : Maria. Converfſa il- la, dixit ei Rabboni, quod dicitur Magiſter. En! ubi Mariæ nomen inſonuit, diſparent ignorantiæ tenebræ, & Chriſtus non niſi una interveniente illuminatrice ſapientiſſima Matre illuminat jubare ſapientiæ. Nullus enim verò ſiderum Ec- cleſiæ eſt, qui huic ſoli non debeat ſuam Lucem, undéè ab Auguſt. Magiſira gentium dicitur, & Ignatio Epiſcopo ad Joannem Magiſtra religionis noſtræ. Idiotæ de contemplat. V. Dodfrix eſt, S. Hieron. de nom. Hebr. Illuminatriw in omnes Doctorum. Laurea ſtellis coronata Thomæ concuſ. 8. cui datæ ſunt alæ aquilæ magnæ, ut volaret, non quibus velaret faciem, ut Seraphin apud Iſai. c. 6. dum quibus ad Deum jubare mi- cante feratur, præpeti volatu inconniventibus oculis, ita, ut profundiſſimam divinæ ſapientiæ ultrà, quàâm credi valeat penetrarit abyſſum Bern. ut mirum non ſit Chryſologo S. 140. Eſſe declarationem occultorum divinæ incomprehenſihilitatis; 9 fuit enim concilium ſeu conditorium ipſius verhbi. Secundàùm Hieron. Diarium unicum Dei. Quidquid enim circa Chriſtum usque ad initam prædicationem novimus, manavit à Maria, quæ conſervabat omnia verba hæc in corde ſuo, undè poſteà Evangeliſtæ, præſertim Lucas. Toletus in cap. 1. annot. 6. cæterique fideles, imò ipſi principatus, poteſtatesque cœle- ſtes multas myſteriorum circumſtantias (ut probant graviſſi- mi Theologi) ex hac Cathedra Cherubica didicerunt. Maria enim literarum civitas Dabir. Fuit hæc Paleſtinæ Academia, priusquam ab Othoniele expugnaretur, civitas literarum di- cebatur, dein Dabis, id eſt loquela. B. V. igitur enucleat, quod abditum ſub litera latebat. Per Deiparam quippe S. S. D. D. Eccleſiæ, cum antiqui, dum poſteriores aſſecuti ſunt, quod veſtrarum ſcripturarum involucro tegebatur. Ita: ut ex hac ſacræ ſpecialis intelligentiæ emporio D. D. omnes ſacri Cathe- dram Ohriſti tenentes, & dijudicantes, quæ ad fidem pertinenc, doctrinæ mercibus dicati coacervârunt abundè, quæ ad in- ſtruen-⸗ 1 10d r. Olu ei⸗ vn a af 4 oYune jorun/ ue M l zudm AterCAro in n aHlnio dento n 4 oollio, e rlcer hol e ooſlio huin lium einis, A jülcet acnrium pe dteredmn cenan Dfihnmmmn, Iu 4. N Werd lockecekefrmame Guir lubrsi hol Hen leph ur in kin eſdien⸗ zit orts melein clin eis mugpali unnr in gin nif ig in uini ceeſt, & en ounes explicztiones Mrim magis met inn, s cucn ilan um et. d: B dum nhiyerer, Oinnes. gemit ſis fiti⸗ e II Verbo . uen hluints ſrcki Kloleacons Mobo = S= = + = = ☚ 9 S= E Nlllus nn dhin ebert ſin D 1 ntn, E d hin Unchre. Norr lecnne Onn Htdr Aniufiegn Nur ſomzenundas⸗ Nr,, n ulbsſelnee n bageun iurt Noifenibizols di e nd, gunti mmmmneilpdl⸗ ne iumpeniiiii n if aurn Kuunle GNteunmdmCuit nMiNII, DNtNe renonteſtk, oens nc bn Ninmg, Mekle 4 õl Ckenbri dtenn 1 Puirbxe ietne da mmrenn, inummn Depumm ndi Akenorzdal ia⸗ oCgenn l r oDom lni n duc e TII e Concio Ruſiica. 75 ſtruendum populum erant neceſſaria. Fuit enim Apoſtolo- rum Apoſtola, Eangeliſtarum Evangeliſta Magiſtrorum quo- rumcunque poſteriorum Magiſtra, ut probat S. Anſel. l. 4. Virt. Maria, quam laudant aſtra matutina. Job. 18. imi Apoſtoli, cujus conſiliis uſi Apoſtoli ſunt ad res fidei definiendas, ut pro- bat noſter Caſtro in hiſtoriis Deiparæ c. 19. n. 7. & 8. & con- ſtat ex Flavio dextro in ſua hiſt. an. Chriſti 33. ubi ita : Sacra Virgo conſilio, luce doctrinæ, & venerabili vitæ exemplo; collegio præſidet Apoſtolico, nihilque grave gerunt illi, quod non ejus conſilio ductuve gerant. Pulſandum igitur erat ad oſtium veritatis, & conſulendum oraculum Spiritus San- &ti ſcilicet ſacrarium pectoris ſui, ut viva voce omnem ne- ceſſariò tenendam demonſtraret regulam fidei cum teſtimo- nio ſcripturarum, quas memoriter tenebat Prophetiſſa ma- gna. Sic autem quotquot ſapientiæ Chriſtianæ ſidera ſunt in hoc Eccleſiæ firmamento multiſciam cognitionem, & do- trinæ ſplendore à B. V. hauſerunt. Sic Dionyſius Areop. Aug. Ambroſ. Hieron. Ildeph. Thomas Ang. Bonav. Suarius, ut pro. batur in vita ejusdem. Ipſa enim dans ſcientiarum claves, aperit portas intellectús, ut cognoſcat excelſa myſteria, & præclara ejus magnalia, hinc illud præcipitur, ne quidquam tollatur in via, niſi Virga, id eſt Maria, eum hac enim in do- ctrina nihil deeſt, & cum illa ſua ſecum omnia portant. Et hæ omnes explicationes non abludunt à ſenſu Eccleſiæ. Quia verò Mariam magis mediatam conſtituunt hæreſum interem- ptricem, plus cum citatis AA, & aliis ad gloriam Mariæ di- cendum eſt. Sextò: B. V. dum adhuc in hoc mundo tegeret, nobis- b. y. Interemit S . e 3 hæreſes hujus interemit ſuâ fidei excellentiâ, & ejusdem ſincera con- ſuà fi lei feſſione tam verbo, quàm exemplo tori orbi manifeſtata. Eſt e*ellen- 12. que conviveret, omnes hæreſes tam illius temporis, quàâm explanatio tam SS. PP. quàm Theologorum, ex quò argumen- tis fuſis, & plurimis ſtrictim quædam adfero, & veriratem hujus explicationis probo cum Ven. Beda in illud: Beatus Vé - 760 In Feſto B. V. Mariæ Aſumptæ. venter, qui te porta vit: ubi fidem illius mulieris extollens ait : Magnæ devotionis, & fidei hæc mulier oſtenditur: quæ ſceribis, & Phariſæis Dominum tentantibus ſimul & blaſphe- mantibus, tantd ejus incarnationem præ omnibus ſinceritate cognoſcit, tant fiducid confitetur, ut præſentium procerum ca- lumniam, &y futurorum confundat hæreticorum perfidiam, nam ſicut tunc gudæi Sancti Spiritüs opera blaſphemando verum conſubſtantialemque Patri Deo Filium negabant, ſic hæ- retici poſte? negando Mariam ſemper Virginem Sandti spiri- tus operante virtute naſcituro ex humanis mempris unigenito DEO carnis ſuæ materiam miniſtraſſe, verum conſubſtantia- lemque matri filium hominis fateri non debere diwerunt. Dum ſi caro verbi Dei ſecundum carnem naſcentis, à carne Virgi- nis matris pronuntiatur externa ſine cauſa venter, qui eam portſſet, ubera quæ lactdſſent beatificantur. Hucusque Be- da. Si ergò hæc mulier hæreticorum omnium confundit per- fidiam, fide ſuâ, ejusque tam ſincerâ confeſſione, quantò magis Maria, quæ Filii ESU CHRISTI parabolas, æigma- ta, legalia, & mirifica geſta & dicta opera avidiùs ebibit, fide- liùs credidit, ſinceriùs, luculentiusque aliis tradidit, cujus fi- dei tanta fuit excellentia, tanta firmitas, ut Suar. 3. pt. 2. diſp. 4. S. 7. poſtquam cum Bernardino Senenſi Serm. 5I. de V. M. cap. 2. a. I. & aliis docuit ipſam à primo conceptionis mo- mento, perfectum rationis uſum habuiſſe, ſapienter explicat primum actum, à quo Deipara rationis uſum exorſa eſt, firmiſ- ſimam fuiſſe fidem in Dominum & Chriſtum ejus. Eandem Doctrinam latiùs proſequitur Tom. eodem diſp. 19. S. I. cò potiſſimùm argumento. Quod fides in Viatore (qualis B. V. fuit à prima conceptione) ſanctitatis ſit fundamentum, ut non immeritò S. Aug. Serm. 21. de tempore: Ea occidendo ob- fuit, iſta vi vificando profuit, percuſſit illa, iſta ſanavit. Pro inobedientia enim obedientia commutatur, & fides pro perfidia recompenſatur: Fuit enim fides Marianæ primogenituræ de- centiſſima veſtis, qua ornata omnem momento expellit infi- delita. Gni: e leet tuie m iceit, bequn eanone, guin nn . lactum ſblegep u⸗ n aretlrii no inun lubentes, c chon vomen ou l ir ſrimnd Enn D ſgnsl alfm rect hunmn vrrehl mgue Abſegnenum. Giu lnde nagſn! Eir, Ials dd nn⸗ Pnec ent in cogit i in omni odore ſi- E honeſtatis, eet Ni ſpiritiss conriſ laniſlones tuas mul I, nidelicet: ODnllani, onianiſt⸗ mch, er al⸗ ſ pninem fulſe tam tü oorporis lun Efülum,ali on n ucpwnle hantalie uneregintone 4 . h 1As lltits, . — . it hauliſi delitatem. Directiùs pro explanatione noſtra decidit S. Ru- §. 10. n teltnti pertus in Cant. ſuper illud: Veniat dilectus meus: Ubi Spon- car Poſt tonen , min ſum inducit reſpondentem aptiſſimè, veniat dilectus meus! nem Chri- wueinnnn nonne ut mox accipiam te ad me ipſum, ut, ubi ego ſum il- ſti B. Virso 1 . tam diù in lic & tu ſis mecum Ingens enim B. V. poſt aſcenſionem Chri- hoc mun- ihnit in e ſti in cœlos habuit deſiderium, quâm citiſſimè diſſolvi, & e do ſuper- N N mnDokinnr ſe cum Chriſto. Sed hoc ratio differre poſtulat: videlicet ſte man⸗ ſenn, ſirſi inprimis: ne vacet huic mundo dicere, quod nunquam mu- der R 1 lierem viderit, de qua novum hoc audit ex Evangelii noſtri ii meelt prædicatione, quia miſit DEUs Filium ſuum, factum ex mu- . a munll liere, factum ſub lege puleherrimum, & ornatiſſimum eſt, quod ;I dum adverſarii noſtri libros bajulant, ſecum dicentes, ſive mmiſtni ſcriptum habentes, ecce Virgo concipiet, & pariet filium, & 4ſir und unn ſn vocabitur nomen ejus Emanuel. Et amici noſtri prædicant Nifnm. Mal —in iſta plenitudine temporis hoc eſſe perfectum: ſequenti- mumomimanm bus ſignis ad confirmationem dictorum: tu quoque adſis imi umſur, u media librorum præcedentium atque prædicatorum, ſigno- MöIItdos,en rumque ſubſequentium. Tu, inquam, virtutum operatrix, ac Rumändite totius ſanctæ magiſtra religionis, qualem nunquam oculus NN ini vigclit, qualis ab initio, quandò Eva facta eſt, non fuit, nec mimi, WY eſt, nec erit, in cogitationibus ſuis, in verbis ſuis, in factis oberni ente ſuis, in omni odore ſuavitatis, in omni flore, & fructu ho- nipmmcidt noris & honeſtatis „ecce venturi ſunt homines ſpiritůs con- inn buil Arnn g trarii, ſpiritũs contra ſemetipſum diviſi, & contra Paradiſia- Amumplinennid Ccas emiſſiones tuas multa ac diverſa, imò : contraria dictu- Crimtn ri ſunt, videlicet Carpocratiani, Valentiniani, Apollinari- num tnch ut ſtæ, Pauliani, Jovianiſtæ, & alii ſpiritu erroris ſeducti, ſive lon dat ſeducendi, per quos ſerpens antiquus ſibilat: ut dicant alii nltnſn me hominem fuiſſe tamen, & utroque ſexu progenitum, alii kauln me nihil corporis aſſumpſiſſe ex te, dum tranſiiſſe per te qua- len re i m ſi per fiſtulam, ali non me hominem verum, dum in phan- rußli nt taſia apparuiſſe phantaſticum, alii non ſemper me fuiſſe, ſed vutin ii „Eerx te ſumpſiſſe initium tamdiu igitur differri te oportuit, & eMrine bincge detineri in peregrinatione iſta, donec interimas, & cæteras & imen oamence Ddad dd uni- . 762 In Feſto B. V. Mariæ Aſſumptæ. univerſas hæreſes. Univerſa narrando fideliter, quod prædicetur, ſcribatur veraciter: narrando, inquam, prout tempus, & cau- ſa poſtulaverit, quod non ex Viro, ſed ex ſuperveniente Spi- ritu Sancto conceperis, quod non ita per te, quaſi per fiſtu- lam tranſierim, ſed de ipſa carnis tuæ ſubſtantia, veram car- nis ſubſtantiam ſuſceperim, quod non phantaſticum, ſed ve- rè, & verum humanum corpus acceperim, & in cœlum tran- ſtulerim, quod non ex te initium ſumpſerim, ſed ante te, imò in principio ante omnia ſæcula DEUs, Dei verbum ex- ſtiterim, & poſt me natum ſemper Virgo ſis, juxta quod Eze- chieli dictum fuit, quia porta hæc ſepmer clauſa fuit poſt iſtas, & omnes ejusmodi emiſſiones tuas, tempus erit: illud, ut cum anima tua faciam, quod deſideras, ut veniam. Hucus- que S. Rupertus. Dictum factum. Quis enim novit meliùs filium ſuum, quem diligit anima matris ſuæ, quâm ipſa Ma- ter, quis meliùs illa, quæ in Chriſto filio ſuo contigerunt, no- vit quàm B. Mater Maria? Declaratio occultorum divinæ in- comprebenſibilitatis, diarium unicum Domini! conditorium Verhi æterni Patris. (Hieron. Chryſol. Toletus) Cui ſoli erat erbum divinitatis concreditum. Thronus, ex quo Joannes vidit Boanerg — . nitionis fulgura, ultimæ perniciei evertant, tonitrua exter- minant. Quid enim, ut ex plurimis pauca afferam: quid enim: B. V. in hoc mundo adhuc converſans ancillam ſe dixit Do- mini ſæpiùs, & hoc ipſo omnes illos refutavit, qui eam hæ- reticè extulerunt ſupra hominem in ipſa natura. Beatam ſe dicendam ab omni generatione prædixit Prophetiſſa magna, & per hoc Antimarianos, qui cultum cidem denegaturi erant, profligavit. Votum virginitatis nuncupando, ut probat Suar. Barradius Spinellus, hæreſes, quarum DEUs voluptas eſt, con- fudit. Ad confutandas hæreſes, quæ efficaciam bonorum Operum evertere conantur cecinit: reſpexit humilitatem ancil- læ ſuæ ʒex hoc enim beatam me dicent. Diſperſit ſuperbos men- 46 ges exire fulgura, voces, tonitrua, ut quem non convertunt voces maternæ, quem non percellunt ſeveræ mo- 2 Cfun mnnou Glun ſub Lyrcharit ginn ſin conltd on a gvd Abemu Crit Feltu in nptiß lin elab. eunphun Ne exdama. C hemvrweſn nut⸗ Cädemno hovorfic MMniwdhen⸗ n ockn uthen uunpet cAlocdtüumiod ninbettonſuper mn eto uigentun eſe VllletMomm mmu ſt in Kealn Nik Ni eld Dirhe nperüphiin P u ler tne t i luns n nnutii Ccſcrg r enmnin Im. Qucnin doi nei n wardln, Juntpede io floſo Cnnenmn uin anſrur,uet iun Donini/ ntttnin Dwcden i ſi n. Dun Adaher ss, WWüme,ulenn Vem oonpenalurkſezn Nceigeenun, ilimua I Caaffemeuti s e oretan 4uilin etn! 8 Uos eiumnt, gueht en id amu M hettſaoz ee rrcintlion Alumeiden eng Nunaandh rpthd Tu Dkoorohprset⸗ . e ekektan Sr 1 iſtren? Cncio Ruica. 763 te cordis ſui. Contra eos, qui de mente ſeu verbo æterni Patris & corde, id eſt Spiritu Sancto, minùs honorificè ſenſe- runt. Sicut locutus eſt Patribus & ſemini contra eos, qui tra- ditiones non patiuntur. Fiat mibi ſecundum verbum tuum, contra eos, qui liberum arbitrium inteſtârunt. Quomodo fiet iſtud ? contra eos, qui naturæ viribus plus æquo attribue- runt. Chriſtum involutum pannis adoravit, contra illos, qui Chriſtum ſub Evchariſtia adorandum negàârunt. Denique, ne infinitus ſim contra omnes, quodcunque diwerit vohis facite; ſuper quod Albertus Magnus: Virgo brewiſſimè, & lucidiſ- ſimèò omnia prædicabilia uné verbô prædicavit, ut quando dixit in nuptiis, quodcunque dixerit vobis, facite. Pariter: ut Eccleſia B. V. triumphum contra hæreſes abſolveret compen- diosè: exclamat. Gaude Maria Virgo, quia cundtas hæ- reſes in univerſo mundo ſola interemiſti. Gaude, ô gloria Je- ruſalem! honorificentia populi fidelis. Concludo cum 8. Martino Papa, & ab eo interminatus his B. V. oſoribus intor- tum ab eodem anathema, ut refertur in actis de ejus exilio, cum per calumniam inſimulatus eſſet malè ſentire de ea: Quis- quis beatam ſuper omnem creaturam & naturam bumanam abs- ꝗque eo, qui genitus eſt ew ea venerabilem ſemper Virg. Matrem Tidelicet Domini noſtri non honorat, atque adorat ana- thema ſit in præſenti ſeculo, & in futuro. A M Dddddz con 764 In Feſto B. V. Mariæ Aſumptæ. GSSe G 9Se WSe ES, GSSe E 8O G Concio Civica. Quò ſenſu dicatur, quòd B. V. omner hæreſes interemerit? Niroiktiem Xhibemus iterùm præcellentiam Mariæ! mirabili- tot nunc ter ſingularis, & ſingulariter mirabilis Matris Dei, ee⸗ quot quam ipſæ Sybillæ prædixerunt plauſibiliter acci- volumtates. = nentes referente Bethulejo: nam Cumana: Ca- ſtam pro Matre puellam deliget, hæc aliàs formd præceſſerit omnes: Delphica: omnia vincit naturæ opera: Tyburtina: nimiiuim feliæ, cœlo digniſima Mater: Lybica: gremio rex membra reclinet Keginæ mundi, cecinir: hac quæſtione ex de- bellatæ hæreſeos ſtrage fatali, Marianæ victoriæ magnitudi- nem metiemur. Miſerabile! tot nunc fides ewiſtere, quot vo- luntatei. Lamentatur S Hilarius affirmante S. Auguſt. tom. 1. circa initium hæreſum innumerabilem eſſe turbam. Adeo- §. 2. que has in ordinem quendam redigere non mins fortè labo- Qiot hæ- Tis eſſet, quàm Augiæ ſtabulum expurgare. Quid enim, ut veles quo- omittam hæreſes veteris Teſtamenti 19. novum arripio & à vis feculo *. . 5 ortæ, Chriſti nativitate ad noſtra usque tempora Hæreſiarchas ſolùm invenio 33 5. quos recenſent hiſtorici. Ità Seculo poſt nativi- tatem Chriſti primô fuerunt 14. Seculò ſecundo 42. Seculo tertio 31. Seculo quarto 91. Seculo quinto q5. Seculo ſexto 10. Seculo ſeptimo II. Seculo actavo 7. Seculo nono I. Scculo de- eimo 1I3. Seculo undecimo 8. Seculo duodecimo 16. Seculo decimotertio 17. Seculo decimoquarto 29. omiſſis duobus ſe- culis, nempe illis, quibus pax fuit in Eccleſia per Principum ſapientiam ſub translatione imperii ad Germanos. Ex his Hæreſiarchæ Imperatores & Duces 21. Eccleſiaſtici, Regulares, Epiſcopi, Archi-Epiſcopi, Abbates 98. plurima à Mendaciorum plauſtra jam evanuerunt, inquit Toſtatus, & Valentia, quorum nec Aui ſce 1 Cunt gohuh Gr cilk: i il li teih un t 1beun, GKier: GPb. ifn tmnn l umeoc õ n gannr Ama totens cucuntcrun GNuEWNANNiN. Reruta: Mohe hen pokoianmm urnoin lurenler eiga d Hod bidlis feres nun Aetennes,it unium Cpr Anuiſ Moephorus D. Cjn urmmito Apoſtolos imis, & Merickei Al leſionis Eifeultie Gerſtipinn, tehifſe. H enim In Deigare Nrrl Utmgntznatenin Airtis eltitpare nnCon Ppbet n Kcenlent ulmn 6ahoen⸗ kDeprmn ali i⸗ 4, — bCe r, lithf nnerenc legt lun n precclemin , . lten e D Concio Civica. F5 nec nomina cognoſcerentur, niſi per infamiam ad poſteros de- veniſſent, de quibus dici poteſt illud, quod de ſuppreſſis Judæis Bern. ſupermiſſus eſt: Carnalis ille populus / ulæorum fœnum fuit, an non aruit? dum idem populus ab omni Siritus pin- guedine vacuus ſiccæ literæ adhæſit; an non autem flos ce- cidit? quandò gloriatio, quam dicebat in lege non remanſit; ſi ſtos non cecidit? ubi ergo regnum, ubi ſacerdotium, ubi Pro- phetæ, ubi templum, ubi denique magnalia illa, de quibus glo- — riari ſolebant, & dicere: quanta audimvimus, & cogno imus RD an ea, & PP. noſtri narraw'erunt nobis? ad quod aptè Barra- „ uncn dius tom. 2. numero 69. ſuper illud. Generatio præterit, ge- Er ia inſni neratio advenit 3Zinquit, præteriit generatio Novatianorum, ad- ument m venit generatio Arrianorum, & hæc præteriit, multæ hæreſes Aur: lſia: nn ſicut torrens cucurrerunt in rivis ſuis, quantùm potuerunt, ſed BCiniheeied ſiccatæ ſunt ſicut rivi. Mrine Uiher nnn Iterum: Multæ hæreſes per Vigilantiam SS. PP. Virorum g. 3. Neun ſtaun Apoſtolicorum, ut notavi ſuperiùs, ſunt ſuppreſſæ, unde meritò Kitx hæ- nIAAAun fſua retulere elogia. Sic ob zelum Apoſtolicum ab Amphilo- vioflan. chio S. Baſilius Hæreſis exſtirpator appellatus. Sancti Gregorii tiim S8. Pa- Nazian: parentes, ſpirantes columnæ dicebantur. D. Hier. Epi- trum ſub.- Wen dr Wn. geen. wüeINNNNNN , mmepgn. Clant anent 12 nun mil Werrponkkminlul ilann. MReloot⸗ 1ölenhuk lo umnd Rlofn O: etlo nl n Geello octene lo — ⸗ furi lerifgit. peri NM Chuld snn iakliiül Gig liziltnan insA Veenu INus phanium Cypri Antiſtitem à fide dixit, veritatis columnam. S. Nycephorus D. Cyrillum Alex: faſtigium fidei pronuntiavit, Prætermitto Apoſtolos Orientis, Apoſtolos Occidentis, Septen- trionis, & Meridiei alios plurimos hæreſeos detriumphatores, & quæſtionis difficultatem aggredior: ſi enim etiam Sancti alii heæreſes exſtirpàrunt, quomodòô ergò B. V. Dicitur ſola omnes interemiſſe. Si enim ageretur de aliqua duntaxàt hæreſi, quæ in jura Deiparæ præſertim incurreret, cujusmodi erat Neſto- rius abrogans maternitatem Dei, veriſimiliùs diceretur, decus illius hæreſis exſtirpatæ ad B. V. eſſe referendum, ut agnovit Cyrillus in Conc. Epheſ. ejusdem cladem & fidei tutelam tri- buendo B. V. & conſentit Bern. nam poſt illa verba, quæ ſu- pra retulimus, exponens, quæ ſit univerſa illa hæretica pravi- tas per Deipararam exſtirpata, addit: Alius non de ſubſtan- Ddd dd 3 tia 766 In Feſto B. Vrrg. Alariæ Aſſumtæ. tia carnis ſuæ Chriſtum edidiſſe dogmatiſabat, alius parvulum non peperiſſe, ſed inveniſſe, alius poſt partum viro cognitam, alius Dei Matrem non ſuſtinens illud nomen Oοτι—uſß*os ſugillabat, ſed contriti ſunt inſidiatores, conculcati ſupplantatores, con- futati derogatores, & beatam illam dicunt omnes generationes, quæ tanquam bellatrix fortis inſurrexit. Si, inquam, de his age- retur, facilior eſſet intellectu ſententia, at verò ſunt & aliæ innu- meræ hæreſes, quæ nullam cum B. V. dicunt combinationem v. g. de libero arbitrio &c. 5. 4. Reſpondeo tamen: omnes omninò interemit, probo: non Licet mul- enim eſt ratio major pro una, quàm pro altera. Omnes enim bero,te. contradicunt verbo, quod ſcriptum eſt in corde dilecti. Dile- tres ſubla- ctio à Maria, inquit S. Rupertus in Cant. Fortis ut mors, du- , Per B. và ſicut infernus Mariæ æmulatio, ita nulli parcit contradi- tamen centi, quod ſrriptum eſt ſecundum cor diledti ſui, quod huic con- omnes, eſſe trarium eſt, tolerare non poteſt, hoc eliminat, hoc trucidat, &' interem- ptas bene Ouaſi intractabilis fit, & motus ejus, quaſi motus mortis, & ira dicitur. éjus, 9uaſi ira infernalis, qui Domini eſt, jungatur mihi. Et hinc fJſuunt illæ inimicitiæ inter mulierem ́ Draconem, ó maledi- Gtum ſemen ejus. Audiamus ſenſum Ignatianum Epiſ. ad Trol- lianos, cui conſentiunt S. Irenæus in prologo ad I. 4. S. Chryſoſt. hom. 41. in Matthæum. Proſper libro de ingratis contra Pela- gianos. Inimicitias ponam inter te, & mulierem, inter ſemen tuum, & ſemen illius: quod enim ſerpenti ſemen attribuit, Patrem aſſerit: ejus ergò filios ſerpentini ſceleris imitatores intelligit. Improbos imprimis Dæmones, tartareos illos Anti- marianos, deinde impiiſſimos hæreſiarchas Mariæ Adverſarios, Simonem, Menandrum, Baſilidem, ejusdem ducis manipulares, ad hoc idem ſerpentis ſemen ſpectant, ſemen Cerinthiani, Va- lentini, Ophitæ, Cerdoniani, Marcioniſtæ, Manichæi, Neſto- riani, eæteraque hujus fæcis portenta, Marianæ gloriæ infeſta. Addit recentior: poſt quæ, ad turpiſſimam Draconis caudam, quæ & Empyreum olim, & eccum nunc evertere conatur cœ- lum, binæ ſecutæ furiæ Lutherus, & Calvinus, quorum omnium Pater Diabolus eſt. Inter quem, & mulierem ſemen huiu i illius tmtekunnini ziis Cdiſe . Prioni obriaren gnegreſo ine lrelurcha, gunn 4 rincn & Punom nr CAlonus Cole⸗ ceeoenel er Theocorenl, KDern Cornelusin IHerngrio, uCii ds, KOMndrl Ne Muimliamwlnpe oren 4lule ini sl,e Dkinoniucs. opimne cllemt kratn ommurn obw üitus ſamiliris A n proent, Conen ino ineedens cal lels ut ieron ai niſimlum ſib pe ul in oaleis Arcae un jalantesſe ae n Aluteshiie nn. Ar ſoxen 1 Alult, G Wipean ealoezme tun Uuir ſt! pulcl elem,uenlnn uie kt uspolen udwng Conelleni aallaien undenn . Podll‚EA 714 A m.,V. ennorbne 5 Orind Ateni Aungd Arn Omnt tpuunckucnteditä ilr i l urtenni mrtichhti alun eeinint Mhlut ug outr ani, uuimnr mfi A Dunn Onl. Nune W t, Andlcen, HrE ain hentmum Eyemi Kd in Denones Mntel ggreharto lnirtſ eneſitendlünif veltunhſenel lite lreite,NAncn . nena, Mirg pilnunnnnie unceſelet m⸗ eChinggehnn Anueen oend, Concio Civica. 767 illius non inſidiæ, ſed apertæ inimicitiæ. Bellumque perpe- tuum undè conjunctiſſimus Mariæ Joannes (ut notat Beda ) prohibuit ſuo tempore hereticos ſalutare per verbum a, ad oſtendendum nihil eſſe commune Mariæ, & Marianis cum hæreticis. Quod ipſe cum Polycarpo exemplo exhibuit: qui dum Marcioni obviarent, clamanti, agnoſce hos! reſpondit: Agnoſco, ognoſco primo-genitum Sathanæ. An enim vel aliquis H. Fa⸗ fuit Hæreſiarcha, qui non habuiſſet cum Dæmone familiarita- Omnes æreſiar- tem? Arium & Eunomium per Diabolum hæreſim accepiſſe per habue⸗ teſtatur Caſſianus Collat. 7. c. 32. de Simone Mago S. Irenæus runt com- 1 l. I. c.9. de Carpocrate Tertull. de Theodoto, Euſebius, de Mar- cione, Theodoretus, de Menandro, Epiphanius. nO, & Beza, Cornelius in c. 4. Epiſt. ad Thim: de Caroloſtadio, & Berengerio, Baronius tom. 2. Annal. de Eutychete, Theodo- retus, de Ofſianda, Eraſmus, de Joanne Knopæo, Archibaldus. Ipſe Maximilianus Imperator in humeris Lutheri vidit Cacodæ- monem, Auguſtæ Vindel: Notabilius eſt, quod refert P. Thy- ræus L. de Dæmoniacis. Quòd Anabaptiſtæ in hæreſi ſua per- verſi optimè calleant ſcripturam, poſt converſionem ad fidem veram omnium obliviſcantur, ex eo, quòd ab illis recedas Spiritus familiaris. Arque hunc viperarum Parentem Draco- nem proterit, conculcat, & omne illius ſemen exterminat, continuò incedens calceamento ſuo victorioſo ſuper Dæmonis Aſſeclas (ut Hieron. ait.) Quale verò illud calceamentum tam glorioſum Luna ſub pedibus ejus. Lunas & Lunulas olim por- tabant in calceis Arcades, ut avitarn ſuam manitfeſtarent nobi- liratem, jactantes ſe antelunares eſſe, de quibus Statius libro 5. Theba: Arcades buic veteres aſtris, lunaqué priores, & Ovid.2. Faſtorum. Ante govem genitum terras habuiſſe feruntur Arcades, & Lund gens prior illa fuit. Quid igitur calceamento Dæmonem, & hæreſes calcan- te Luna Mariæ eſt? pulchre Ildephonſus de flores circulum il- lum cœleſtem, quem luna perenni motu perluſtrat, draconem vocant nercium ⸗ . cum Dæ-=⸗ De Calvi- mone. Ho G⸗ Pulchra bſervatic' Ildephonſi dé Horee: 763 In Feſto B. V. Mariæ Aſſumptæ. vocant Aſtronomi, propter formam, quam refert, qui ab E- clyptico circulo, quod æternum ſolis iter eſt, lubrico corpore ad quinque fermè gradus, aquilonem verſus aberrat, donee ferum caput ſolari viæ ſubmittere, caudam item oppoſito au- ſtrali puncto cogatur advolvere, hinc Joannes de ſacro Boſeo. c. ꝗ. Sphæræ interſectio illa, per quam Luna movetur ab Auſtro verſus Aquilonem, appellatur caput draconis, reliqua verò in- terſectio, per quam movetur à Septentrione ad Auſtrum, dici- tur cauda Draconis, quem perenni motu deculcat Luna. Ita Deipara Lunam tenens ſub pedibus per totum vitæ curſum, vel à primo conceptionis inſtanti, nullibi nunquam pedem fixit, quin ſtygium auctorem ſcelerum contereret, à capite ad cau- dam, à cauda ad caput lunato calce repetito motu conculcat. Inimicitiæ enim ſunt poſitæ inter ſerpentem, & mulierem, in- ter ſemen mulieris, & ſemen ſerpentis. Quod de B. V. non Myſtico ſenſu ſed literario intelligi debere ſentiunt, Irenæus, Epiph. Nyſſenus, Cyprianus, Serapion, Iychius, Prudentius, Eucherius, Beda, & alii plures, qui omnes ex hoc loco, ut litera- rio, contra hæreticos diſputâſſe ſerm. de Nativit. pro B. V. fe- §. „. runtur. Audiamus S. Brunonum, licet ſub alio ſchemate, hanc de Hereſis eſt infernali Principe, ejusque tartareos manipulos hæreſes. B. V. . eneliet Victoriam adumbrantem, in illud Job 0. An extrahere pot- reits éris Leviathan, aut fune ligabis linguam nmfute pones præciſas . . . SEE habens au- circulum in naribus ejus? nunquid illudes ei, quaſi avi, aut 1eS & na- igabis cum ancillis. Chaldaicus vertit: Aut ligabis eum ancillæ . tuæ? quòd enim Hebræi in plurali proferunt, fit amplificandæ rei, vel perſonæ gratiâ: hæc igitur eſt nobilis ancilla, de qua modò loquimur. B. V. hic tam ſuperbus, & tam ar- rogans, tam potens, tam fortis ab una ancilla captus, & illu- ſus, & ligatus eſt. O Maria inter mulieres hæc Ancilla! Hæc Dei Mater, & ſupremi Regis nobiliſſima Filia, cujus hamo Leviathan captus, cujus humilitate quaſi avis illuſus, cujus Sapientia quaſi latro & vile mancipium ligatus eſt. Hæc igitur eſt illa nobilis ancilla Domini, poſita in ruinam illius mu- lieris, Kaeidn Tlneh, GNFiknk MMSi Oropli mrels d Aut un ger, 4 ul Nckrm eritines in 6onem. Cocn damedn 5. Tucaptns cine, em ſöper lictem n &cue palnt mn hnmentätur Mendo miorat Theogorenv, Eklrum eius hpis mſgnifcarum igin rs poteſtates, olo mnirarem Czuttnin mopumpdlnæidh urad port niump 1Duons, u in primn lſne 6pienniſin Gonnezomninh her a,Konns Lehrren NAr ie ne Eürmun Amſciri nere, altngn r crtrcni tin s egtenmieck ltn etenm notncelerln bur mnnect i, allti nguun etn amanmmmn ſeptt odenpin mncand rhapenen, EAnlern hense (olhn elgirr ,tiun In ain, ichiu Auuenin tonmgze delon ir tn. Ormtll. Wn icnichinkwentehe: mmtekNEöhrsl nintſg Aunin, ĩ un jutmni⸗ Meifn 1ſent Altiint Dräigmiems nſf igtu A Abi nn lie un iMenb in Concio Civica. 769 lieris litigioſæ, meretricis Babylonicæ (ut Hæret. compellat Hier. tom. 8.) Maria nobiliſſima illa ancilla conterens illam ignobilem, naſum habentem præciſum, & aures. Nobilitatem ab Ancilla Domini, vel ex naſo collige, Waſus ejus ſicut tur- ris Libani. Proptereà hæc dixit Dominus: Ecce ego ſuſcita- bo omnes amatores tuos contra te, usque naſum tuum, & aures præcident, qui remanſerint, gladio concident, pergit Rupertus: ut dictum, factum eſt. Munquid enimiilla ancilla na- ſum habet? aut aures? ſi naſum haberet, aliquid de longinquo Jentiret, aliquid de futuro ſeculo cogitaret, aut deſideraret, ſi aures haberet, non ſolum literam attenderet, ſed vivifican- tem in litera ſeriptum audiret. Tu, Maria, Ancilla libera, naſum habes integrum, naſum egregium, quæ ſano odore ſen- tis, & appetitu traheris, non eorum, quæ videntur, ſed quæ non videntur. Fides enim eſt non apparentium, quid autem tu ô ignobilis hæreſis? Stigma infidelitatis tuæ eſt naſus præciſus, quid non ageres, ſi naſuta eſſes, cùm naſum non habens te pulchram exiſtimes? captiva es, illuſa es, ligata es ad interne- cionem. Cum Patre tuo Dracone projecta es uterque ignobi- §. 8. lis. Tu captus capite, & manibus Dagon! quem viderunt ja- reſied centem ſuper faciem ſuam coram arca Domini, caput à Da- Marta arca gon, & duæ palmæ manuum ejus abſciſſæ erant ſuper limen eit. (commentatur Mendoza) ut ſe fateretur ſine palmis, victum, conſonat Theodoretus, orat: in Dan. notiſſimum Diaboli, & Arſſeclarum ejus typus. Dagon notiſſima quoque figura B. V. arca: ſignificatum igitur eſt, deculcandas, comminuendasque aẽreas poteſtates, Idololatrias, & hæreſes per Mariam ejusque humilitatem. Caput enim Dagon ſignat ſuperbiam Diaboli, duæ operationum palmæ idololatrix, & hæreſis. Ur veròô hæc refe- rantur ad portas triumphales Deiparæ, ad limen objicitur ca- g. „. put Dagonis, ut in primo Mariæ ad viam ingreſſu conculce- Per mulie- tur. Et ſanè ſapientiſſimè diſpoſuit Deus. Ut, cum per mu- ereles⸗ lieres omnes omninò hæreſes promoverentur æquàâ lance res promoræ fieret, & omnis de hærcticis victoria, & triumphus per Mulie- Per unamn omnes ſuy Eee ce rem preſlæ. r l Feſio B. V. Marie Afſumptas. — — . . . — rem, haberetur: teſtatur enim S. Hieron. Epiſt. ad Cteſiphantum. Omnes hæreſes per mulieres promotas eſſe. Sic, Simonis magi SNa one⸗ per meretricem, Nicolai per choras fæminarum, Marcionis per nnhe n en; mulierem, Apellis per Philemonem, Montani per Priſcam, & nir ehani⸗ Maxillam, Arii per ſororem Principis, Donati per Luciliam, inr imon in⸗ Elpidii per Agapen, Lutheri per Catharinam, Calvini & Swenk- l D feldii per concubinas, & ſic de aliis. Nonne jam in veteri Teſta- Saiſictori . mento in Iſraẽl Idola illata ſunt per concubinas Salomonis? un ſite,l o Cultus Baal per Jeſabel, aliaque idola per filiam Achab & per mu- 17 bleun⸗ lierem, quæ non ſentina malorum! Æ quàâ igitur lance diſpo- olunbam ſuit Deus, ut omnis de hæreſi victoria, & triumphus per alte- 2llun ir ie ram mulierem haberetur, quæ eſt virtus pugnantium, & palma m lſellium e victorum? ut non immeritò etiam aliorum contra hæreſes ekomamentmn ir pugilum victoris gloriæ Marianæ accenſeamus, quidquid ege- glito enati runt per primam ſuppeditatricem effectum habuit, ut benè Sa- Cehrs, Tc X laza c. S.v. 22. à quo Maria unico verbo, fiat, abſolvit incarnatio- ueuinli uyuu⸗ nem, tanti habitum eſt hoc Mariæ fiat, ut nihil gratiæ aut doni )ckerlmmlin (quale autem eſt victoria de hæreſi) in quemquam proficiſca- len Hltänſen tur, ad quod feliciter expedicendum non expectetur Mariæ fiat. un,tſenperpan 5§. 1o, Sed dices, quomodò omnes? in ſola Europa quæ non adhuc tehoner, Arkim Non obſtit ht hæreſum ſentina. Anglia, Dania, Suecia, Saxonia, Finnia, cssb Haretics 3 aAreticos. Helvetia, Brandeburgia, Hollandia, aliæque provinciæ plures, Ckriti,in quo nn quæ de factò, aut ex toto, aut potiori ex parte, hæreſeos ſanie jifere porii⸗ ſcatent abominabili. Reſpondeo cum S. Ruperto in c. 3. Nauum. olmnes ibi Aſſur, & omnis multitudo ejus; Namque Aſſyrii, id eſt, di- rigentes ſe ipſos, & quid ibi? Suceiſi gladio omnes, interfecti, ſepulchra eorum in noviſſimis laci, & plaga peſſima, contritio obſcura, qua contritus eſt Aſſur cum omni multitudine ſua. Fru- ſtrà inſidiaris calcaneo ejus, non habes in ea quidquam: ſed pla- ga cua peſſima inſanabilis, & adhuc vivere te contendis? non quidem verè vivis, ſed vivere te mentiris, & quaſi te viventem defendis Hinc illa in Apocal. admiratio de beſtia, quæ plagam accipiebat gladii, & vixit, & cujus plaga mortis ſanata. Juxta mendacium tuum plaga tuæ mortis ſanata eſt, & juxta veri- 1 te idol flunſcbte nſgn zuin inchn Ktinie eekimggnunngt cimn dunmn anm ter Niurhlanl,il it mmtkedlunbunuderd orribo ialliftinma nrft,nnitggneunin Ni ingnenguur ofelaa NumunNaNnklkrzt nllunncutmi 2 Drnn decs in u Mti dedr ninrſ 1 ginia uniman⸗ oanmdpewin; ceis MnNr fite Srel Aahontyin li Khegeelnn Cumommim ebes a glin t ſer ecNe Ch r⸗ H. urn Cvncio Civica. yyr tatem Dei, tam peſſima eſt plaga tua, & in æternùm inſana- bilis, ità mortuus es, ut nullò modò ad vitam reſpirare poſſis. Sunt nempe regiones illæ ſepulchræ hæretigorum, & victoriæ Marianæ monumenta; ſunt extremæ cladis ſuæ nuntii fugitivi ſeſe præ timore panico inter anguſtos infamiæ angulos ſepe- lientes ad internecionem cæſi, proſtrati, conculcati. Nonne officit Victoriæ Chriſtianorum, qua per Chriſtum abſtulerunct ſceptrum Judæ, quòd quidam profligati capſarii ſuperſint Ju- dæi. Ergò deniquè omnia in Maria hæreſi ſunt fatalia. Sive hanc columbam dicas cum Damiano, ſeu cum Amedeo odo- rem Thuris, ſive Myrrham, ſive Cypreſſum, ſive Cedrum, ſive Roſam, ſive Lilium, ſive Platanum, ſive Cœlum, ſive Palmam, ſive Firmamentum, ſive Salomonis Templum cum Ambroſio, Auguſtino, Bernardo, aliisque, & Columba, & Thus, & Myrrha, & Gedrus, & Roſa, & Lilium, Platanus eſt ſerpenti, & ſemini illius exitioſa (ut probat Aẽtius lib. 13. Gneſnerus l. 5. Plin. 1. 24. c. 5.) eſt cœlum nullius fati, fortunæ alteriusque ſideris erratici patiens. Eſt Palma ſemper victrix, comæ ejus ſicut elatæ palma- rum, eſt ſemper palmata, & nunquam non palmam de inimi- cis reportat; Eſt Firmamentum dividens aquas ab aquis, Catho- licos ab Hæreticis. Beda in c. 1. Gen. Eſt templum Salomonis Chriſti, in quo nullus unquam ſerpens, aut ulla muſea vivere potuit, teſte Joſepho l. I. n. 3. nempe Sola omnes hæreſes interemit. Amen. 772 In Feſto B. V. Mariæ Abſumptæ. Peger SeSS7 3 361. Beer BSSe, 5egero eSer BS856r. Concio Aulica. Quò ſenſu intelligendum ſit, quòd B. V. Maria omnes hæreſes ſola interemerit? Maria optimam partem elegit. Luc. 10. Ipficultas hujus quæſtionis potiſſimùm videtur ver- K . en. ⸗ Difieul 1as V ſari in hoc: quòd cùm Sobla, ſit particula excluſiva; Hropoſt R . . . . . propoeeE Y./â nullum 88. nec ipſum Chriſtum Dominum inali- quæſtionis GS . . . . . an non fitt ε quam partem tantæ Victoriæ admittat, quæ inju- Aahali., ria, cui non moveret ſtomachum etiam tepidiori Chriſtiano? Martyri- quid enim? an leſſum occiduæ ſuæ gloriæ occinent tubæ illæ Po; Apoſtolicæ, ad quarum ſonitum omnis propè terra, veræ fidei ceſſit in ſpolium. An corruent ſpecioſi Evangelizantium pedes Angelorum, Evangelizantium pacem genti convulſæ, dilace- ratæ, tanta cum energia, ut poſt hunc alium non reliquerint convertendum. Si enim omnes hæreſes interemit Maria ſola; nihil egerunt Xaverii, Barſæi, Anchiatæ, Maſtrilli, Caniſu, aliaque ſexcenta zeli divini portenta, quorum non unus, uno quaſi impetu plura centena millia, tam Idololatrarum, quàm hæreticorum victorioſisEvangelizantium pedibus conculcavit, Häac vice verò victoria non computabitur illis? Judic.4. De- ſcendite ergò de Cathedris veſtris pullati Doctores? oleum & operam perdidiſtis, à quorum tamen luminibus neſcio, an cœlum ſuis, an terra ſuis fulgentibus ſtellis illuſtriùs fuerit fir- mamentum:? non eſtis ultra benedicti in tabernaculis Pſal. 45. id eſt &cholis, in quibus ignorantiæ Siſaram lacte potaſtis ſa- pientiæ, clavo, malleoque argumentorum rebellia tempora ce- dere coẽëgiſtis, ludicrè de vobis legitur Judic. 5.9. cor meum dili- git Principes Iſrael, qui propriâ voluntate obtuliſtis vos diſcri- mini. Rupertus legit: cor meum diligit Doctores, potentes in ſtylo librorum, pugnantes in plumatis ſagittis, qui ducant ex- ercitium 0atecls ürich Anmſoslir rminosuarios ug 1 rne ul Ulſen conme inar Genunraleln 6 arONcGNNirRd. Herie Cllenifhi, ctensalei, El Ml lv wrmi Node et räcern e roa kund epem don um Leoninom, inan Ueyecnis in wirttute n Ceniqueuqbead opopoeig exciciſis ibAmmilealigqi llbismidsincan floracompotabin Anm Aitiadesfornt irſtndo diuen, Uauren zeloſſſin⸗ nnmn conm here GIn eeenolen Alpanicomerene Aie 4 e e Auli ndun ſi n Rſa gt, luen, ſioni Mülininſrr aciblmai unſin Domuunn 1e or: Anm u un cüntnilunchni eghr imnllei nonnugenni Prauiluneizmint Nen en annle, le thune dum uneipnn W WNRMII M Ha Nrüne Mendudenn omn hnunm nuubn li,un lbmun g Linminr eibucnnin umntitn l ien õõ m umlNihni Ithhulrhiii in⸗ euskiniunmni mir Ann Mer — Concio Aulica. ercitium ad bellandum, nempe bellare & ſeribere eàâdem voce ſignificatur, ut notat Abulenſis, idem, videlicet Bellatores, & Doctores ignorantiam ſapientiæ ſubjicientes contra Cha- naan, id eſt (ut interpretantur) librum furtivum, fures Eccle- ſiæ Hæreticos in Thanac, id eſt errore, & Maggedo ſeu vo- luptate conſtitutos eorum cadavera trahentes, veluti torrens Cadumin, & Ciſon id eſt fortitudine, & antiquitate, quæ ſapien- tia effudit flumina, ut extollant vocem ſuam, ut alia incataractis, illi in Cathedris Jaheli divinæ ſapientiæ applaudentes per Augu- ſtinos, Athanaſios, Hilarios, Hieronymos, Epiphanios, Irenæos, Bellarminos, Suarios atque ſuppreſſæ hæreſeos alia quàm pluri- ma trophæa, quæ quaſi 6o. fortes lectulum Salomonis, id eſt Eccleſiam contra timores nocturnos, id eſt tenebrionis hæreti- cos defendunt ad bella doctiſſimi, quibus pariter hac vice victo- ria non computabitur. Judl. 4. dixiſtis ergo? ſatis eſt floridiſſimi Hercules Gallicani; Funebres & nænias declamate, non jam in catenis aureis, ſed mœſtiſſimis peplis ora veſtra ſuſtentant po- pulos, peroravit pro domo ſua Maria ſola. Claudite libellum Angeli fortiſſimi, libellum in manu veſtra hucusque apertum, fatua ſunt ſeptem tonitrua illa, quæ ſequuntur rugitum ve- ſtrum leoninum, inanis eſt veſter verborum ſtrepitrus, quem ab exedris in virtute multa, exercitu multo, fortitudine pluri- ma, deniquè usquè ad mortuorum ſuſcitationem prædicatorià Proſopopoœia excitâſtis cumereriis, Chryſoſtomis, Chryſologis, Olivis, & mille aliis, qui teſte utroq; orbe, non unum exercitum ex oſſibus aridis in campum Chriſti eduxerunt, nec vobis hac vi- ce victoria computabitur. JudA. voce & linguàù deſtituerer, ſi re- cenſerern Myriades fortiſſimorum Athletarum, quorum erat in ordine ſtando vincere, aut mori Herodot. l. ʒ. de Spartan: Si præſentarem zeloſiſſimarum religionum victorioſos exercitus, 773 legarmn⸗ ex quorum coôntra heereſim triumphantibus armis panopliam V. a⸗ rorlii i in cœlum usque extollerem, adhuc eſſet infra merita illorum. CGariſto⸗ ne e Magnum conſilii Angelum Chriſtum Domini facere piacu- Homene⸗ 4 4 „ r r** e girs ln lum ſit, qui conterens caput Draconis, poſuit inimicos ſuos ſca- kum Soia lorbldi Ecee ee 2 bellamfiaeinjurite. 774 In Feſto B. V. Mariæ Aſſumpftæ. bellum pedum ſuorum Pſal. 109. qui poſito dextero pede ſuper mare, id eſt (ut Pannonius) Gentiles æſtuantes & ſiniſtrum ſuper terram, id eſt, Judaiſmi craſſitudinem graditur, quod verbum ducis præliantis eſſe dicit Pineda, undé pro calcare, conculcare ſumitur; ab illo enim contriti ſunt montes ſeculi, incurvati colles mundi, quorum poſſeſſionem (ut inquit Hier.) ſibi vendicat jure creationis, merito redemptionis, &; dono Pa- tris. Ille Eccleſiæ murus, & antemurale, quia Salvator Iſai: 26. Sol noſtræ victoriæ: Theodorerus, Iſidorus, Chryſoſt. deni- què infinita paucis conſtringo: Chriſtus eſt lapis ille abſciſſus de monte ſine manu, qui in favillam redegit grande illud Hæreſeos monſtrum, non niſi fictilibus innixum pedibus, quibus in per- petuam poſitus eſt ruinam. Anne igitur neque Chriſto Dei Filio hac vice victoria computabitur? jud 4. Si enim Maria ſola omnes interemit, manifeſtum fit, cui hucusque indignabamur. Antiq. At verò, nec ſtellæ officiunt lunæ, nec luna ſoli, quin imòͤ tas hujus ſibi invicem lumen ſubminiſtrando, pulcherrimum & ſibi, & Ai & & univerſo conficiunt ornamentum, inquit Caniſ. I. de B. V. adeò authoritas. nempe procul abeſt ab omni injuria Chriſti l. 88. in citatum de B. V. elogium, quàm procul, ut ſuprà dixi, in ſana Hæreticorum Capita à veritate. Præterquam enim, quòd complures, omni- que ſapientiæ conformes patiatur explicariones, legem ſilendi imponere deberet hujus Marianæ laudis antiquitas, cujus men- tio haberur apud antiquiſſimum ſeriptorem Sophronium ſerm. de Aſſumpt. quam Demochares de Sacrificio Miſſæ tom- 2. & qui derebus Virdun. Eccleſiæ ſcripſerunt, in Concilio Ephe- ſino editam produnt à S. Pulcherio Epiſcopo Virdun. Atque inde redeunte, ad limbum imaginis Deiparæ, quam pingi cu- raverat appoſitum ferunt S8. Bern. & Rupertus in illud: equita- tui meo aſſimilaVi te: monſtrant inde depromptum eſſe, atque ab Eccleſia receptum probat officium Canon. ex quibus mani- feſtum fit, quod huic laudi, nec antiquitas, nec ſanctitas, nec Authoritas ſuum deneget ſuffragium. Licèt enim ſuper adver- ſarium ſit captum & judicium, ſine judicio tamen inferunt eſſe contra Deo irtul 5 ⸗ AqMftno tiu Ainchu, ihni 7danridt ſamei dercreo, ccean ai Glnrut . Puintd Wdein m miuinn tilud mleralnninlc ad Enl tacohiendh Dehondeokenmdd e vnd MoNoha du zrts lalnde anh 1primaprobaturin 0560 Anbroſi, CONa Joyinianos li, Cregonin Feſten Martinng lumefns Veplunin rhtn dociers con Ahies reulare No 14c ker Calie, Con⸗ mCenlu)tmeli, nmns la ungen Iemnmn, Me upaſelimn in 4 nerito nelnin, NE Wtenure, guuglerl Ornu, ünmg it Ckriwcklpeirt, lumntzinnkiitik Vminntbisni tmginthechil ,ud Kennlriclon Mugadlenugehm. r lur, rlnulh un Nd Aulfeninmn d0 n idt rilCed an DdNN Racunnc õ Gcin, ehin uuralicran eyni ir dkan igain hunn krinnen Aun ocuse itfin l le Ginenkni cheio hinpo u ern AMrmnl deeonund füciumn maſe t uni uie, r lit Im Lickteninne GcoNa, NN Concio Aulica. 77 5 contra judicium in Chriſti & 88. præjudicium, non enim ex eo, quod aliquid ſit captu difficile, eo ipſo eſt impoſſibile, ad quid enim ſunt Myſteria, ſi omni leviter tincto intellectui, pri- mãà apprchenſione ſint manifeſta, inquit ferè S. Thomas. Reſpondeo igitur primò: cum pluribus, qui in hane mate- F. 4. riam ſunt commentati ly Sola non accipi in ſenſu abſolutè ex- Gens R cluſivo. Patet id ex aliis ſimilibus textibus, in quibus particulæ, in ſenſu ab- ſolus, nullus, omnis patiuntur reſtrictionem. An enim præjudi-ſolutè ex= cat Deo Spiritui S. quod ſcriptores Can. omnes illos dixerit Deos, ad quos ſermo Dei factus eſt: an quia de Chriſto canitur: Tu ſolus Sandtus, injuria fit illi innumerabili numero Sancto- rum, quam vidit Joannes in Apoc. An unus Confeſſor alteri præ- judicat exeo, quòd de omnibus dicat: non eſt inventus ſimitis illi, qui conſervaret legem ewcelſi. Cùm tamen Joannes im Apoc. plurimos viderit pari paſſu ſequi Agnum quocunque ierit?è an falſum eſt illud B. V. propheticum, Beatam me dicent omnes generationes, adhuc tot delirantibus Antimarianis? ergò ſano ſenſu eſt accipiendum. cluſivos Reſpondeo ſecundo: Sola, id eſt: Sancti Apoſtoli DD. alii- g. 5 que viri Apoſtolici hanc vel illam, B. V. ſola omnes interemit: la: id eſt lii hanc hæreſes, ſeeunda pars hujus reſponſionis probata eſt quæſtio. 2. vel i jam & 3. prima probatur inductione. Sic contra Manichæos & Pela- B. "irgo gianos SS. Ambroſius, & Auguſt. contra Neſtorium S. Cyril- omnes lus, contra Jovinianos S. Hier. contra Arianos S8. Athanaſius, & Hilarius, Gregorius uterque in Oriente, in Oceidente verò 8. Sylveſter, S. Martinus, S. Hilarius, contra Albingenſes 8. Dom. & Franciſcus. Ut plurimos præteream, cum S. Ignatio eximia, & inclyta Societas contra modernos Hæreticos; Suppari co- natu Principes ſæculares: Theodoſius junior contra Macedo- nianos, Niceph. I. 14. C. 31. cContra Normannos, & Danos, Caro- lus V. Rex Galliæ. Contra Venetos, reguli Bojorum, contra Friſios, Carolus Martellus, contra Saxones, & Finnos, OthofI. Aventinus I. 4. tandem (qui plura cupit, inveniet apud .Æiami- lianum, Vernerum, Mayer, Aventinum, Egnatium, aliosque hi⸗ ſtoricos) §. 6. B. Virgo elt ante- ſignana in bello con- tra hære- ticos ergo bene illi vitoria ad- ſcribitur. 776 In Feſto B. V. Mariæ Aſſumpfæ. ſtoricos) Gallia Hugonottos, Judæos, & Saracenos Hiſpania, Calviniſtas, & Lutheranos Auguſtiſſima & Apoſtolica Domus Auſtriaca repreſſit; nemo tamen ex omnibus Zelum ſuum in omnes extendere potuit hæreſes, quod ſola fecit B. Maria, pa- ritatem in cœlo aſſigno, ubi licet diei illuſtriſſimum parentem ſolum videamus ſolem, tamen alio tempore & ſuo quodvis aſtrum lumine eſt perilluſtre; Alceram de terra aſſumo pari- tatem: mare, licet omnium aquarum ſit mater locupletiſſima, certo & quodvis flumen argenteàâ Lympha ſuâ, & quivis rivu- lus gemmeà ſcaturigine ſua affluit liquidiſſimè. Eſt reſpon- ſio autem ad mentem SS. PP. ex multis duos adduco S. Bern. in illud: Luna ſub pedibus ejus (inquit) Luna ſtultorum ſym- bolum eſt, juxta Eccleſiaſticum, totius autem ſtultitiæ Princeps pedibus conculcatur. Olimn enim ab Angelis profligatus, à Ma- ria autem internecione deletur, & Rupertus in Cant ſuper il- lud: Equitatui meo in curribus Pharaonis aſimila vi te amica mea: dicit: equitatum hunc fuiſſe Virgam Moyſis, & Aaron. id eſt: Virgam de radice Jeſſe Mariam: rectè virga talis dicitur equitatus Domini, qui contra tot currus & equites ſola ſufficit, & victoriam peregit, alii enim Sancti tantùm vulnerant, Maria omninò evertit, & totam hæreticam pravitatem habet ſub pe- dibus plenariè. Longè glorioſiùs, quàm coram toto orbe Ba- jaceten quondam Tamerlanes. Reſpondeo tertiò, cum B. V. in bello ſit Imperatrix & Ge- neralis (Auguſt.) Anteſignana. Benè eidem tota adſcribitur vi- ctoria, patet hujus reſponſionis veritas experientiâ, uſu, & con- ſuetudine tam apud veteres, quàm modernos bellatores. Sic Fa- bius cunctando reſtituit rem: Hannibal Romanæ gloriæ ad Cannas cecinit receptui. Julius Cæſar Pompejum, Alexander Darium, Darius Xerxem, in quibus tamen (ad luculentum hi- ſtoricorum provoco teſtimonium) milites reliqui ſæpè ad mi- raculum decertârunt. Moderna accedo tempora, ut alios diſ- ſimulam, Auguſtiſſimus Imperator noſter Leopoldus vicit Tur- cam, licet Caroli Lotharingii, Badenſes, Eugenii fuerint illa ful- mina 5 = Mria belli lnp⸗ ze Pebreo veltlln forumn Ftofet an Conm. ſee⸗ r Aimminun n Koliare,mii Ano N . eterictungtiet⸗ Vrgarise 18 otn 12 otcbnum rrcum, & r i lins itlgein in Crudher tApoln Corinn, Ctata ſecten ch, demonſktrand ſoria comptinur! Olaomnes hereſs 1VGoria Ce uoirert Uitoprimam, Kn Ien, vam omnes: lrer plus comult Nmpiiato n ionnbnckione, & i Cinirm, Ur porn ineincrmunsun hurſte Kenllati umm Iriagle mle münghure , ie lllluftet Wene onh Aann urunſtun ent eilſpkit Uun hfi lhncline n crallicwetiin 6Igue )Ium kulonr or5euen iulirin nebgiügtlinn 4 KNupenmnnl AmmiANrini,a eipen 0s Au m:K nn nͦdin NumEAReNAricki, SnwrdunNNN õ din, Nn Oumhnrodt 8 trkdetlnem 1 Meien mun Eeits Grim u⸗ nnocenoen Hunmbe Muun , 8Cklr Nmmn ’⸗ lbus amen bae⸗ im)nümrii, unenhh ennui mlaleclh , Nsgenn, . Concio Aulica. 777 mina belli, qui in impium Ottomannicum vibrata fuerunt & manu Leopoldina glorioſiſſimè, pondus addat fidei ſcriptura: Joſue victoriam ſol obſtupuit: Samion Philiſtæos cecidit; David Jebuzæos, Phereſæos, aliaq; hoſtium furioſa monſtra; Licet non unus tamen fortis Heros integra caſtra proripuerit audacter, & generosè. Sint igitur oæteri 88. milites ſelecti & populus ſpe- cialis. Maria belli Imperatrix eſt, cujus eſt conſilium, & æqui- tas, ex Hebræo vertitur, cujus eſt ſubſiſtentia, conſtantia, effi- cacia, fortuna. Proverb. S8. 14. Quæ cœleſtis Bellona, Bellatrix egregia (Bonav. in ſpec.) infame inferorum monſtrum, ejusque ſemen Antimarianum proſternit. Ab æterno ordinata: ver- bum eſt militare, militarem ordinem ſignans, ex Hebræo legi- tur: Ab æterno vexillata ſum; id eſt? vexillo donata, cui omnis de hæreſi triumphus eſt adſcribendus. Illa enim prima omnium Virginitatis prætulit vexillum (Gregor. Niſſ.) cui artribuitur tota 12. Apoſtolorum, 12. Patriarcharum, 12. Prophetarum tota corona, & tota Virgini ſingulariter attribuirur mundi re- bellantis victoria, ità Ubertinus Carthuſ. I. 4. de laud. Mariæ. Quia verò hæ reſponſiones ſuam cuique tantùm Sancto dant gloriam, citata ſententia etiam ab altera calumnia eſt vindi gloria compatiatur? Reſpondeo ergò quarto, & ultimatè: B. V. ſola omnes hæreſes in univerſo mundo interemit, ſola, id eſt, ex Victoria de univerſa hæreticorum pravitate, ſola B. V. cum Chriſto primam, & individuam habet gloriam, adeoque ma- jorem, quàm omnes Sancti, quia cum Chriſio ſola incompa- rabiliter plůs contulit ad hanc cladem, quàm Sancti omnes ſimul ſumpti Ratio primi membri ſumitur ex maxima, ſingu- lari conjunctione, & ſimilitudine, quæ eſt inter Salvatorem, & Genitricem, ut notat Alcazar notàâ 2. in c. 12. Apoc. etiam Filius Dei incarnatus ſummoperè aver Matrizare, ut loquuntur Scripturiſtæ, & exultat individuam eſſe ſuæ Matris gloriam & commune utriusque præconium, Arnoldus Carnot. Chriſtus enim neque triumphare voluit ſine Maria, inquit Hieron. tom. 4. Ffft ff in c. §. ull F. fit . AIIa Cariſto in- canda, demonſtrandumque: quàm bene ſe etiam cum Chriſti juria. 778 In Feſto B. V. Mariæ Aſumptaæ. in c.S. Iſa. nihilque ab illa abſcondit Deus; quid enim verbum, quod erat, & eſt in corde fuo, ipſi totum infundit, quàm non ctiam cum illo omnia ipſi donavit. Audiamus interpretatio- nem S. Richardi à S Laurentio aureâ laureâ digniflimam, inil- lud: Gloriam meam alteri non dabo; Gloriam ſuam, ſe Filium, alteri non dedit, quàm Mariæ, quia ſoli hoc privilegium debe- batur, cui Epinicion accino ex Geometra hym. r. gaude, quæ regem genuiſti ſola polorum tibi (6 Maria) à Tiade alter ho- os, & meritoô: ſola enim illa, cum Chriſto in omnibus eſt initium Giarum Proverb. 10. primicerea, id eſt: prima in cera uam ſit in electione, & prædeſtinatione. S. Thomas apud Sa- lazar, & Cornel. ex hac verò conjunctione quanta non Matris cum Filio fimilitudo! ipfa ſpecialitas naturæ unum efficit Ma- trem & Filium, Filium atque Matrem, aſſerit Anſelm. de laud. V. c. 13. ut miràùm jam non videatur Sancto Maximo hom. 1. de Epiph. quid illicò tres Magi procidentes adorrint incarna- tam Dei ſapientiam? I Maria enim ſine voce & ſcriptura inſcriptus erat Deus & verbum. Per idem legebatur, quia ipſa Mariæ præſentia Deiformis erat, cujus confirmationem habemus in oculato teſte S. Dionyſio Areopag. qui operosè gratias egit 8. Joanni Evangeliſtæ, quòd ab eo ad Deiformem ductus eſſet, ut non ineptè Poëta cecinerit: Lucet ab alterno Genitrixæ, & Filius ore, uisquis Amas Mariam pingere, pinge Deum. “ * Maria famoſa erat Diſciplinæ Chriſti in ævum ſanctum, eſt Flius Hoc eſt perpetuum adverſus injurias temporum. Hieron. de Dei, eſt Aſſumpt. & non tamen unius formæ, ſed etiam, ut S. Petrus Filius Ma- O. ſerm. 2. de Nativi. uniu. babeti, . rix, ex hac Dam. ſerm. 2. de Nativi. unius naturæ habet identitatem Ho viaoria, minus in Virg. Inbærent enim undique intima, & mutua dile- eei eſt Gione conæviſcerati alterutrum ſibi: per hoc, Deum in homine tris gloria. B. Virgine (& hominem) Deiparam, in Deo haud dubiè dixe- rim, hinc illud: pars mea Deus in æternum. Si ergo idem, unusque Dei, & AMariæ filius, cur non eadem Aatri, 5. Filij 32 0714* ad tabulas relata. Cerea, ut neque Mater à Filio disjuncta un- aiin lececitur lonpis, 4 ole Doct Chriſfiunt, c nn unes Conltrig Ablruwsigenqre ſefächtklo cia ecidain en Unn estnono Numn kuummanht Aricekprinogen Ir ſrn unorrri Crun qudedlosd⸗ mmer disſontimd, e in Conis meorin itium Heclinme reec) 49,Genel umellriaperagenti ol30dile n bent,probaturid e enn t cpte fti tin fune ommun UziColt i le Kau. N uheeunen Culir n,u unt Derte Nerſ Mer Pur * . Concio Aulico. 779 eiger,. — „ om ae gloria? ut à veritate non abludat Eccleſia, dicendo; Sola Ma- ui q ia. Habet enim hoc in more, ut ca, quæ dicuntur de Chriſto, urtincgit ſenſu accommoda B. V. applicet, vel quia ſunt plures intelli- – gentiæ vel ex licentia pia, & utili, ut notat Caniſius l 5. de gni Dileni Deipara c. 6. citatus à Salmer. tom. 3. in Evang. neque hæc glo- Gennen RM riæ Matrem inter & Filium partitio aliquam ſpirat novitatem lir meminithujus jam olim Julius Cæſar Orat. 3. in Verrem. Cum Nra)Niu, Filiis vivi noſtra partimur, quia pro eadem perſona habetur; anin neri non enim receditur ab una eademque perſona, quod à capite fmcenicgng ad corpus, à corpore ad caput tranſitur, inquit S. Aug. I. 3. gellmiliochmn de Doct. Chriſtiana, denique ut alia quàm plurima omittam, innanes Henugt multa paucis conſtringo, ſi æterno Patri non præjudicatur, hhüuctotegnunnmnl quòd ſit unus idemque æterni Pacris, & Mariæ Filius, neque Uasunne unnckerl præjudicabit Filio, ſi prima, una, eademque ſit Matris & Filii Aenn Aeik Mendd gloria ex victoria de univerſa hæreſum interemptarum, repor- Nur Glito Abnaoton tata, ab adjutorio ſimili Chriſto Zonaras in Can. de B. V. mem- lmeatirin brum ſecundum probatur. en in eb Maria eſt primogenita creaturarum. Eccl. 24. ergò ei deben- §. ». NEuN Nu tur jura primogenitorum, ſine omni præjudicio ſecundogeni- ECnita n, CöDCN torum, quales alios 88. compellamus. Jura autem primogenito- creatura- 2ORD aliis ſunt imò. Debet, ut cæteris ſuperior honorari, prior tum. , it baübänn eſſe in donis, major in imperio. Gen. 49. v. 3. & eſt conſuetudo eadd gentium; Secundò debetur ei dextera, ut probat Tiraquellus ex Kacnn jure & cap.48. Geneſ. 3. Tertio, ut ultimò genitæ eidem offi- tinß der cia ancillaria peragant in domo cjus, ut probat idem n. 5 I. ex Ho- inne merol. 3. Odiſſæ. Quartò inſignia domus apud eum remanere Cniinenm u debent, probatur id ex Baldo in l. ult. in fine C. pro ſocio; In nis enpmmn. e ipſo enim, ut capite ſtat ſplendor primogenituræ; Quintòô pul- rme Aαα Chriora ſunt communiter, & robuſtiora primogenita Deut.33. ume tihin Baldus in Conſt. ff. S. itaque magis amari debent, patet id ex iae inn, “ 2. Reg. 13. & 21. Sextô lautius haberi debent, hæreditatis ͦelela accipere partem duplicem, & torius domus pretioſiora cu- SS ſtodire, ut patet Deut.21. Gen. 27. & Tiraquellus probat ex I. IPN „G 6 eum Parer §. Pater pluribus in ff. 90. (infero) eadem cum Ptf ff 2 pro- 16 muni 4 780 In Feſto B. . Mariæz Agumptæ. proportione debentur Mariæ Soli præ omnibus Sanctis, & ho- nor, & dextra, & amor & major gloria, quæ nulli ſanéto- rum, utpotè ſecundogenitorum ſed ſoli primogenitæ juſtiſſimè S 10. competunt. Qua occaſione quæro, an hæc primogeniti præ- RBoscdnto-cedentia ſit ſecundogenitis, totique familiæ dedecori? profe- rum non ctò non, ſed majori ſplendori. Audiamus Arnoldum Carnot. injurinſa de hoc: Sancti habiliores ſunt in Maria, quam in ſe. Ità, ut ſecundo 5 . . . genitis, ſicut in Deo cuncta Deus erant, ſic etiam in Maria cuncta Ma- quales vo- ria forent: voluit Mariam omnibus conſtare creaturis; Quid- nus San- quid enim, creator ſingulis diſtributor juſtus contulit, Matri os cæte- i. — 10 ½%. adornandæ congeſſit. Multæque Filiæ congregaverunt divi- tias, Maria ſupergreſſa eſt omnes univerſas, ſupergreſſa in Wat⸗r ſupergreſſa in gloria; Bonav. in Speculo c. 2. una perfelta, & ele ta, quaſi Cedrus in Libano, id eſt, ſuper omnes Angelorum Choros, quaſi Cupreſſus in monte Sion, id eſt., ſuper omnes Prophetas., quaſi palma in Cades, id eſt, ſuper omnes Apo. ſtolos, quaſi plantatio Roſæ in Fericho, id eſt, iuper omnes confeſſores, quaſi Platanus ? id eſt, ſuper omnes Virgines, in- quit S. Antoninus 3. p.tit. 31. C. 3. §. 3, cui conſonat Sanctus Tho- mas tom. 16. in ſerm. de Aſſumpt, omnium Sanctorum meritis eſt cumulata. Unde invaluit illa apud ſacros Pictores conſue- tudo: ut Sanctis media quaſi luna pingatur ſuper caput, Ma- riæ verò infrà pedes; coronæ enim Sanctorum ſummæ, in Ma- riæ ſunt infimæ; Cæteris enim per partem præſtatur, Ma- riæ verò ſimul ſe tota in fundit gratiæ plenitudo. Vidit has jam olim gratias Marianus aquila Joannæa (ut refert Bernardinus ſ. 6. a. 5. C. IO. vidit ſimilem filio hominis Chriſtum, & habebat in dextera ſeptem ſtellas, vidit & aliàãs mulierem, in cujus ca- pite ſtellæ duodecim, an Maria Chriſtum excellit? Non. Sed ſtellæ ſeptem ſunt, quibus omnes electi condecorantur; B. V. au- tem ſola duodecim. Sola einm plus habet gratiæ, quam omnes electi ſimul in unum congregati, non tantùm ſtellis coronata eſt, ſed & ſole amicta, electa ut ſol, quæ gyrum cœli circuivit ſola progrediens in gloriæ Zodiaco ante omnia ſigna huic ſoli famu- Tyovi, ua n aun /9 udenſ liini ernie e i⸗ eltenidnn Vun geru Monone Genrbecvin l/ iun imun. Nn I nllatit NNdi felleti nercorwin Peretci ſeeundumd olit renerabins, ſenn dprgnambetenin Wn) utnonimmen A Noa, & vetera ſer infit, aſns oper Polol & DD adfiͤe areſescommhillenic ir Kconra ſacobu ihoſolei Bürradius tlcnn, ln uin Nerachckehraam gaſyliin mihum luſcktgnihe li⸗ Ane „* . Mrendn cr , dou en mnſeäſinnen er Nhe wiiqne ini rn tin Arig ie r eckimitliriunt hnidu Chltrecrnnt TIDr . iüribuwr iut Cri Arlirannm 4 urtit ir ngen e2 Mni el,Apworm Arln 1e on dch inn en Uck,ioromnsh itn, vet, ie Nt A Ghronnes initzi NNNekmälte WCrdunm ahenmmet Dunpadſans os n Uüunt I aul in Worundhnnen n rn l Aueſniul Fttur amnl Terhenn ——— Xiuen de niumertlt in⸗ N. Concio Aulica. 781 famulantia, id eſt: ante omnes SS. ante duodecim Patriar- chas, qui figura fuêre cæterorum, quaſi duodecim Mariani Zodiaci ſigna. Non incombinatè; obſervatur enim 12. tri- G. 11. bus Iſraẽl 12. ſigna Zodiaci in vexillis geſtàſſe ſic: in Vexillo Fan Judæ gemini, in vexillo achan libra, in Zabulonis aquarius, d'aci in Rubeni taurus, Gad capricornus, Ephraim piſces, Manaſſis duodecim cancri, Benjamini ſcorpio, Dan aries, Aſer leo, Nephtali ſa- lnouteim gittarius. Per quæ ſigna progrediens annos Eccleſiæ ſignavit tribuum. aureos, & tempora illa, quæ aſpirabat olim Evandrus ⁵Æneid. 8. O mihi præteritos referat ſi Jupiter annos Qualis eram, cum nunc aciem Præneſte ſub ipſa Sravi, ſcutorumque incendi victor Aceræo§. Heut enim ſol univerſa cœli lumina præcellit prærogativd claritatis eximiæ, ſic totam rationalem creaturam poſt Filium excellit. S Bern. in Clara valle eſt mellificium. Undè autem hæc tanta gleria? Annon ctiam ex hæreſum victoria? Reſpondet Genebrardus in Pſal. 109. Donec ponam inimicos tuos ſcabellum pedum tuorum. Non utcunque, ſed tam gloriosè triumphat, ut nulla major victoria poſſit à puta creatura; quæ ipſius Ad- verſarii caput contrivit tam terribilis Dexmoni, cujus Filii funt hHæretici éſecundum Scripturiſtas) quantùm Angelis, & Sanctis exiſtit venerabilis, ſicut tota acies omnium, qui ordinati ſunt ad pugnam; habet enim omnium privilegia in ſe congeſta (Suar. Salcaz) ut non immeritò de illa ſponſus Cant. 13. omnia po- ma nova, & vetera ſervavi tibi. Quæ ut primaria ſuppedita- trix fuit, cujus opera tanti ſit, ut præ ea reliqui vix quidquam Apoſtoli, & DD. ad fidei perennem tutelam adverſus exſurgen- tes hæreſes contuliſſe videatur. Ità Suar. tom. 2. in 3. diſp. 19. C. 1. in fine & contra Jacobum S. Angelus Rocca l. de cruce ſacra- rii Apoſtolici. Barradius Spinellus. Et necdum optimo ſenſu de illa dicatur, ſola univerſas Hæreſes interemit? profectò 8. Euphemia ob celebratam in ejus templo ſynodum, & exten- ſam ex ſepulchro manum, qua Catholicorum dogmata arri- puit, & Eutychetis ad pedes projecit, à Conſtantino Epiſcopo Fff ff. 3, dicta: 782 In Feſto B. Virg. Mariæ Aſumptæ. dicta eſt omnium hbæreticorum frænum walidiſeimum, quantèò magis Maria illo encomio condecoranda, quàm Amphilo- chius ob generoſitatem in Arianos dedit S. Baſilio, concludo cùm Zonara: Quamvis Mardochæus, & plerique ejus Miniſtri navâſſent operam in hoſtibus Judæorum comprimendis, ta- men ſi quis dixiſſet ſolam Eſtherem conſilia Amanis diſturbàſſe, & omnes Judæorum hoſtes in Aſſweri regnis evertiſſe, locutus ad veritatem fuiſſet, eò quòd Eſther plus citra comparationem contulerit in cladem Amanis, & adminiſtrationis ejus quàm ſimul alii univerſi, quam opem ipſe Zonaras agnovit in Can. de B. V. quem Genebrardus interpres obſervat decantari ſoli- tum in magna hebdomada, & reſpondiſſe Bullæ cœnæ. Pro Coronide triumphale Epiphoncma appono ex Judith e. 15. tu ( Maria in cœlos gloriosè aſſumpta) gloria Jeruſalem, tu læ- titia Iſraẽl, tu honorificentia populi noſtri. Ideò manus Do- mwini confortavit te, & ideò eris benedicta in æter-· nùm, & dixit omnis populus fiat, fiat. In Fo 3 Nequam in plen emiu⸗ ile Gets dn K Niones ? Ki uers Ed phner cal ſrat G E fundamen. , glicbic decet nbunget. Qid PDartholomeus ced Gllum neqnue peragh Uimdi: cum non hotette quis r mmn in ele cuede mndni el lich Anſltinur, dum e rrErO Orin, wcnlunſan pell rde N Nle opo N Clunihtinra Arf – afemnli 3 (0) Ser- 783 crn — ünen In Feſto S. Bartholomæi Apo- anunlltni ſtoli. Veri, mguͤcri . . lenti Conecio Ruſtica. Kaniniräinzen⸗ ielnun Nequam in pelle, ſuà pelle mul- en hirten etarut. Erknikn Et Judam Iſcariotem, qui fuit proditor. Luc. 6. em Puer uten ei. uſgnüſting AS Odiè acriter agitur, quia de pelle agitur; Licet Er. Dülmti Lönm enim cœlum non ſit pro anſeribus, tamen etiam Kest pel⸗ Ben keniikimn non eſt pro nequam in pelle hominibus, quo ſi lis. Rr poctiri quis velit, pellem pro pelle det eſt neceſſe. PEUsS cum cœlo agit ut Mercator, qui gratis merces expo- mnit, ſed gratis non dat. Quid ergèò pro cœlo dari poteſt? an uniones? ſed quævis porta cœli ex uno unione! an aurum? ſed plateæ cœli ſtratæ ſunt auro mundiſſimo, an lapides pre- tioòſi? ſed fundamenta cœli omni Lapide pretioſo ſunt exor- nata, quidquid dederis, nihil dabis, quo non jam cœlum ſu- perabundet. Quid agendum? quæramus quid S. Apoſto- lus Bartholomæus dederit? an aurum à an argentum? nec ſacculum neque peram habuit, quomodò aurum habuiſſet? ſed audi: cum non poſſet cœlum ſolvere in ære, ſolvit in pelle. Poteſtne quis pelle ſolvere? ſic olim ſolvebatur, dum moneta in pelle cudebatur, undè pecunia à pecu ſeu pecude mominabatur. Sed quid hæc pellis ad cœlum? quia cœlum pelle optimè ſolvitur, dum enim pellis pro pelle darur; quid enim Prophetæ regio cœlum eſt ? niſi pellis! Pſal. 103- inquit: ex- tendens cœlum ſicut pellem; qui ergò vult cœlum emere, pellem det pro pelle oportet. Fruſtrà ſibi quis blanditur, qui putat ſe cœlum ſubintrare poſſe ſub pelle nequam palliatum, nedur⸗ H. 2. Qui non ſeit artem 784 In Feſto S. Bartholomæi Apoſtoli. nequitiæ pellis detrahenda eſt, ſi intrare avemus locum illum, ubi mera honeſtas eſt. Quod verò multi nequam in pelle dentur in hoc mundo, quis eſt, qui ignoret, quotquot in mun- do ſunt ſimulatores, hypocritæ, Judæ Iſcariotes & proditores, tot nequam in pelle ſunt; ſimulatores & hypocritas autem dico illos, quibus pro libertate peccandi ſufficit, ſua vitia eſſe palliata. De quibus Ethnicus Philoſophus: hoc majores no. ſtri queſti ſunt, hoc nos querimur, hoc poſteri noſtri que- runtur: regnare nequitiam; quæ ſanè eò pejor eſt, quò magis latet ſub pelle ſimulationis. Hos hodiè conabor ſua elle mulctare, oſtendendo nunquam eorum vitia ita latere poſſe; quin aliqua ſaltem ex parte parte nequam ſub pelle proſpiciens deprehendatur ad confuſionem temporalem, uti- n amnon æternam. Qui non ſcit artem, vel non intelligit, interroget Magi- ſtrum in arte: Sic: qui non intelligit Rhetoricam, interroget Tullium; qui non intelligit Philoſophiam, interroget Ariſto- interrogat telem; qui non intelligitr muſicam, interroget Orpheum; qui magi- ſtrum. non intelligit Geometriam, interroget Euclidem; qui non in- telligit jura, interroget Juſtinianum; qui non intelligit me- dieinam, interroget Galenum; qui non intelligit Theologiam, interroget Magiſtrum ſententiarum; qui non intelligit artem, interroget Magiſtrum in arte. Sic: qui non intelligit ſalta- toriam, Mercurium interroget; qui non intelligit gladiatoriam, interroget Achillem; qui non intelligit clavam, interro- get Herculem; qui non intelligit ſcutum, interroget Palla- dem; qui non intelligit Mattheſin, interroget Archimedem. Qui non intelligit artem, interroget in arte Magiſtrum. Et au- diet illicò: Rhetoricam eſſe artem benedicendi, Philoſopham ratiocinandi, Muſicam concordandi. Geometriam menſu- randi; jus, ſua cuique tribuendi; Medicinam, corpus naturale juvandi, Theologiam divinarum rerum ſcientiam. Qui non intelligit artem, interroget in arte Magiſtrum. Vis ſcire quan- tum diſtet in Africa Cevta à Capo de bona Speranza, vel ca- PE Mi dokor o,Mionnbiiuil⸗ Uun,NNndignin nvoe rds huoun lanr hen , Ann gum li lſe tartn l Klento conidian AUud à denine Tden telho ooli ridennt m. Ke upic ot ore conſpeco e⸗ nidenntur. Taci ulbus creatuns poen polticumnne nin hoc ſe ibertan en. Cum tamen 1 Uins ſeigt Tacen iſi onſcenin, lcfiubit trile,, riumn, itamis e gtlonmett! n rinſiclce kro 4 u beniien Cocn Mone , N dblceleing n; inckemtinn tar amiſfin nskhiligtn n Mõ mimn iw ofeint dun; hon lkini Antle an 1o nunun ennun fiini mer anr wr eglini Cnitltenen: Anoninnelgtinmgt ninelgrArnimmi niolphin, ienger mn meNNeun Ninm Mien gimm füninan;ümmmmlet umguiton migilen mrun; ien ungt ne. K: gu mminrig get immorlaigur von inelgt lin 1 nellgt Gunm inen Eimirenng Mind⸗ get in an Ugtumn 7. harcati id ntem benrchenl rcandi lontiun⸗ etum 8 Dginum N Ee enum, aliquandèò Aſtrologis Plato dixit: Concio KRuſtica. 785 po de Lopo à Lucho. Quantùm diſtet Aden à Tendue, Colombo à Baida in Aſia, quantùm diſtet Magellanum à Da- vis. Tamarca à nova Guinea in America, quantùm adiſtet Porto ſante à nova Zemblia, Malta à Candevos. Interroget Geometras vel legat Geographos in hac arte Magiſtros ſem- per ad quæſita optatum reſponſum obtinebit, licet etiam al- titudinem cœli & profunditatem terræ ſciſcitaris. . At : Quis eſt ille in arte Magiſter, qui mihi dicat, quan- §. 3. tùm ſæpè diſtet cor humanum à labiis? hic deprehendunt Inecreta- profundum illud, & illud altum, quô aſſerere poſſum, quod iecordis in firmamento quieſcunt. bi vitia Sic hic in profunditate cordis humani omnes artes contice- ſtruunt re- ſcunt. Nihil illo ſecretius, nihil illo occultius, nihil illo te. tius, inſcrutabilius illo nihil. Nec tamen de hoc querulan- dum, ſed aliud facit in lamentationem prorumpere: quandè in hoc cordis humani Secretario vitia ſibi ſtruunt refugia, & putant libera ſe, & tuta, modò tecta, modò palliata! & ne- quam ſat eſſe honeſtum modèò ſub pelle lateat ſui pectoris vel ſilentio complicitus. Atat: aliud eſt, neminem videre, & aliud à nemine videri. Infantes hoc in more habent, modò tectis oculis videant neminem, etiam à nemine ſe videri pu- tant. Sic ſtupida Struthionis & Pantheræ phantaſia eſt, ve- natore conſpecto caput in foſſam abſcondere ne videant & ne videantur. Facilè tamen ignoſcendum infantibus & irra- tionalibus creaturis. Sed hominem, & hominem ut paſſim ſe vocat politicum, non ſatis poſſum admirari, qui dum pec- cat, in hoc ſe libertum putat, & ſat defenſum, ſi neminem videat. Cum tamen videatur ſemper. Scit, licet unicus, ne- . mo alius ſciat. Taceat complea! ſatis ſanè videtur, dum ſcit ipſe, ſcit conſcientia, ſcit DEUS. Fateor humanos aliorum oculos evitabit facilè; magnum enim tegumentum eſt cordis ſecretarium, infamis fidelitas complicis. Interna cognoſcere nec Angelorum eſt! minùs hominum, cum de internis Præ- tor non judicet. Fateor omnia alia faciliùs ſunt agnofcibilia. . Ggg gg Sic, 786 lI Feſto S. Bartholomæi Apoſtoli. Sic, Mechanicum ex manibus, equum ex dentibus, bibulum ex naſo, campanam ex ſono, avim ex cantu agnoſcimus fa- cilè, difficillimè nequam hominem ex pelle! etiam in tanta latentium multitudine. De qua Sen. Ep. 45. ait: Ecce tota vi- ta mihi mentitur. Et Propheta Regius omnis homo mendax. Dicit ſe quis ſervum, miniſtrum, anagramma detegit nequi- tiam: mentiris. Jamque eò res devenit, ut ſi fimiles quærere deberemus, ut rufum aurum Corylo, non ſupereſſent ampliùs Coryli. Regit nequitia. Quæ utut tamen lateat à tribus po- tiſſimùm videtur etiamſi ſub novem pellibus lateret. 5§. 4. Videatnus aliquot modos latendi. Pellis vicem ſæpè age- nlires re debet dignitas: exemplum habemus Machab. 1. cap. 7. quitia- . . . . . rum pel- Ubi Alcimus homo Sacerdos de ſemine Aaron venit requi- les. rere, quæ juſta ſunt: venit autem cum ewercitu &y ad Fratres Judæ verbis pacificis locutus eſt in dolo. Poterat ſu- ſpicio de fide Alcimi incidere filiis Iſraël; neque tam ignotum illis fuerit, Alcimum eſſe conſtitutum facere ultionem in filios Iſraẽl. Sed contrarium facilè illis perſuaſit Alcimi dignitas. Dicebant enim: homo Sacerdos eſt de ſemine Aaron, non de- cipiet nos. En Alcimum hominem nequam ſub pelle digni- ratis. Nihil enim aliud intendebat, quàm templi deſtructio- nem. Et verè dignitas quandoque multa occulit, & fi hoc non poteſt, ſcelus honeſtum facit. Sen. Ep. I. de tranquillitate rem noſtram explanat: inquiens. Catoni ebrietas objecta eſt: & faciliùs efficiet, quisquis objecerit, hoc crimen honeſtum, quam turpem Catonem. Quia magni ſecerunt, quaſi licita, quæ in Ner vie puniuntur. Sic: fabulæ tot antiquis funt excogitatæ. Ra- tionem dat Minutius in Octavio. Ut vitiis hominum quædam authoritas pararerur. Scelera cœlo ſacrârunt, ut pudor pec- candi tollerecur, ſi tales facere deprchenderetur. S. Chryſoſtomus homilia 49. tali nequam pellem detrahit. Qalis fuit Herodes: Propter jusjurandum triſtitiam præ- ferebat in facie, cum lætitiam celaret in corde. Sed ſi teſtes perjiurii habere formidat, cur non ma gis teſtes tam iniquæ oc- ciſio. — = = — — = = — = = Ge t En begaln uheig delion uniinnankeiln riletnimi figica⸗ zubartbam Auream wbelet unequun 4ull. Rep bu iDeoſrrfenun m Comeſicuemauk mihkümini- Odoncrzeiinens Mis wcuzaall it iMnidiyen negun Totbaenprncdarkd Adſum AMd pele chimi domum lgn onoraturi & reyen xle citilrnrs! Abi AMutrSFratres, rer nus; en neq u üraminmumera)ſe Ihute neqvam ſub Gregl. 20 me llnre on e,& r mlterumn cori Hinen llu werenn Prulat tune urſelbinr ls 1 hng A . er. 1 Concio Ruſtica. 737 equum . — . . in ai occiſionis? en nequam ſub pelle fidelitatis! S. Auguſtinus huic Wwinemer e, labori etiam non parcit Serm. 231. ubi narrat olim Chriſtia- luge “ nos ad ſepulchra Martyrum bibiſſe & comediſſe. Sed ſæpè 6 onnen ad ebrietatem, ita enim loquitur: O ſtultitiam! qui exiſti- ne mant eos ebrietate placari, qui jejunio paſſionis ſuſtinere didi- e nuc cerunt. En nequam ſub pelle devotionis! Valerius Maximus eennulin L. I. de Relig. de Dionyſio Syracuſano, qui Jovi Olympico abri⸗ cſomiheeln puit amiculam auream & ſubſtituit laneam, cum aurea in hye- un me eſſet nimis frigida, in æſtate nimis gravis. Sic etiam Æ.ſcu- wnem elhule lapius barbam auream depoſuit, eò quod Apollo etiam im- A Mi, berbis eſſet. En nequam ſub pelle æqualitatis & commodita- In Hen Hi tis. Saul 1. Reg. parcir Amaleco & optima ſpolia ſibi reſervat, ſrir An Enfn quaſi Deo ſacrificaturus. Rachel idola aurea ſubducit theſau- aun n amnit rum domeſticum auctura, quaſi Labanæ idololatriæ occaſio- Ualiuefnln n nem impedire intenderet. Caiphas clamat blaſphemavit qua- füke ranin ſi honoris Dei inſignis Zelator; en nequam ſub pelle religionis! Nme Alolenini ls iulit linicne RAEknmkemeante Wit un NA Filius prodigus conſtantem ſuam obedientiam Patri objicix, & erat invidia; en nequam ſub pallio ingenuitatis! Putipharis morbum ſimulat & ſolum Joſeph vult ſibi infirmæ ſervientem; en nequam ſub pelle confidentiæ! Duo illi ſenes Judices Joa- chimi domum eligunt pro tribunali, quaſi Joachimi domum honoraturi & revera Suſannam quæſituri; En nequam ſub Frnanmi gihn pelle civilitatis! Abimelech quaſi deolinaturus regnum fugit hEe ad Matris Fratres, revera autem per hos ſibi vota facilius com- (umcresptfkit paraturus; en nequam ſub pelle fugæ honorum Ex his (ur ein oecinentotug omittam innumera) ſat patet non ita latere ſimiles, quin aliqua n ſumi liki/ ex parte nequam ſub pelle proſpiciens deprchendatur. rmiibrahe 8. Greg. L. 26. mor. c. 23. ait, Auo debent tales obſer vare, Neis ioUt füstorimnd- occultare quod eſi, & oſtentare, quod non eſt. Et hoc jam vo- minus fide celoKurinn ufun catur myſterium cordis ſimile illi, quod in fronte portabat quam tibi: degrianeen. Babylonica illa meretrix, de qua Joannes in Apoc. Audite ſi- gaimgenpint mulatores & hypocritæ Mimum Publium: Malus ubi honum ur ſfiu ſe eſſe ſimulat, tunc eſt peſſimus. Ait: nihil tam occultum, quod ⸗ D non revelabitur. Inquis nemo ſcit; nonne tu ſcis! & hoc ſa- ußn Egs gg 2 ZM 788 In Feſto . Bartholomæi Apoſtoli. E ſnen e tis eſt. Utinam alius ſciret fortè tutior eſſes, audi Senec. Ep. 3. ukc eri⸗ Tu verò ità vive, ut nihil tibi committas. Si tu licet Lingua i,Kntalh/ nil dicas, loquetur vultus tuus, & nequam ſub pelle proſpiciet. . —1 Exemplum habes in Cain, cujus facies conciderat. Si tu tacue- uinn Ouvis ſo ris, loquetur cura. Exemplum habes in Villico iniquitatis, quid urſire oſti faciam. Dicat in animo ſibi Eſau, occidam fratrem meum, n Memo d8 i Rebecca ex ſignis legit. Nemini minuùs fide, quàm tibi. „ iori conſiient⸗ Bernardus at fratres de monte Dei ad conceptum noſtrum alt Peiln ſollicit? & prudenter perpendendum eſt, qui admittatur ad ha- gemmm: kt bitandum ſecum, qui enim habitat ſecum, non niſi ſe ipſum, abnn WD qualis eſt habet ſecum. Malus autem homo nunquam tutè ſe- ili cum hbhitat. Et nemo moleſtior eſt ei, qum ipſe ſibi. Nunquum i re ill tutè ſecum habitat, quia cum malo homine habitat. Quid er- Ranſi Audo go refert ſcire, neminem cum tu ſcias. mim dirlm Sufficit ſcire conſcientiam tuam. Hic eſt ille Liber, ex quo . 6. omnia. Speculum in quo videntur omnia. Poteſt Peccator eva- nait eir dere mulctam, nequit tamen pium carnificem ſuſtinere con- entiam ſcientiarmn. Judæi experti ſunt: quid facimus? quia hic homo ſre multa ſigna facir. En exteriùs conabantur miraculis refraga- nuun. n da ri, interius tamen ipſa cogente conſcientia nequiverunt non it dülgobeid confiteri. In homine judicium eſt: DEUsS præſes eſt. Ratio ju- mine gilinu, dex eſt. Conſcientia teſtis eſt. Convictio ſic fit. Primam pro- uniiun enlllt poſitionem Syntereſis facit. Omne malum eſt fugiendum. Se- melae lt hu cundum facit ratio: ſed peccatum eſt malum, concluſionem od unc crar irie facit conſcientia, ergò peccatum eſt fugiendum; hæc quietum m Anbroſiß⸗ eſſe non ſinunt, utut conentur voluptatum delicia, quàm pul- nin ſrenl pele, Gürnaden e donpr ur, iarhm tn re olgiant Kcun chre pronuntiavit ille, qui dixit: ut in arena Athleta, cum Ath- und ludns leta confligit, ſic in humano corde decertant ſæpè paribus, ¹ Qundo Hlin conſcientiæ timor & voluptatum inſanus amor. Sopire co- iit. Ge pelis nantur per offam divitiarum, ſed Cerberus non eſt, ut taceat: hele lneln . Sponſa in Cant. ajebat, dormit ſed cor vigilat. Illigabat lecto voluptas, & pugnabat cum ſomno anxietas. Sufficit ſcire con- Kcientiam. N— Tan- rch bn, in lrne nin milk ilein nonte Diumgin ennunc,i tin in ſen mi, uen im imn Nfiurgt i nuh inir it ſin uum Heckielbbe aa nronna Metthmum mcmnifrn iifier a .1 or ien ſec ( 6 3 Concio Ruſtica. 799 Tandem: DEUs ſcit. David peccat in occulto DEUs pu- nit in aperto. Hic enim mediis hominum cogitationibus in- tervenit, & fruſtra Phantaſia peccatorum conſtituunt Deum diei, nullum verò noctis, ut tutiùs peccarent. Dormiat pro- & ſentinam navis Jonas, protrahetur in fatale publicum. Claudant ſuper ſe oſtia ſenes adulteri! publicæ infamiæ extra- dentur. Nemo nos videt. Satis, ſatis eſft. Vos videri à vobis- met ipſis, à conſcientia, à Deo. O quàm mira facies erit, dum olim occulta aperientur. Et patebunt occulta furta, adulteria. Fraudes demum: tot nequam in pelle detegentur & pelle ſua mulctabuntur. Horrori vobis ſit quod Serm. 6. S. Auguſtinus profert: in illud Chriſti, vulpes foveas habent: quomodo po- teſt in tuo corde locum habere Spiritus meus (loquitur in per- ſona Chriſti) ſi illud occupent quaſi nidum, nequiſſimæ aves fraudium & aſtutiſſimæ vulpes ſimulationum. Væ illi! à quo Spiritus Dei ſe elongavit. Hæ ergò pelles animi deponendæ ſunt, qui cœlum tanquam pellem extenſam emere cum foœ- nore cogitant. Si cum S. Bartholomæo inter electos locari volunt. Qui in electione Apoſtolorum ſextum locum acce- pit, qui locus, excluſo Juda, eſt inter Apoſtolos medius, in omni natione digniſſimus, quod oſtenditur ex Eccleſ. 11. Sapientia bumiliati ewaltabit caput illius, & in medio magnatum illum conſedere faciet. Fuit enim ille Nathanael ſeriba ſine dolo, quod tunc erat miraculum, & in hoc Bartholomæo ſuſpicien- dum. S. Ambroſius ait, ideò homo non antè laudatur, quia non in forenſi pelle, ſed in interiori homine ante probandus eſt. Quandò laudatus Joſeph. Dum pallium ſive pellem reli- quit. Quandè Elias Paradiſum intravit, dum pallio relicto abivir. Sic pellis pro pelle benè venditur. Et rurſum pelle ſancta circumdati videbimus Deum. A M E N. (0) S Sgsg ggς& 3 Con- 790 )0( .r Concio Civica. Quamque id deceat, ut etiam nos preces 5 de nocte fundamus. Erat pernogans in oratione DEI. Luc. 6. v. 12. 17 az S= Ngenti cuique noſtrùm ſolatio ſit, quod vir eru- Onini. EE. ditiſſimus Hieronymus Baptiſta de la Puza Epiſco- ſeius. prus Barbaſtrenſis ex ordine S. Dominici Homil. 42. W §. 3. docet Chriſtum antè ſuam Paſſionem in horto pro omnibus hominibus communiter, & pro ſingulis parti- culariter orâſſe: ibi me, & te, & te, & te ita conſideravit, ac- ſi neminem alium videret: ibi & mea, & tua, & tua, & tua peccata mortalia, & venialia tam diſtinctè ſingula vidit, acſi nihil præterea cerneret. Simwiliter dum & diſcipulis complu- ribus ad Apoſtolatum deſtinaturus duodecim pernoctans in oratione, pro quolibet in particulari Patrem rogavit, ſingu- lariter pro Petro, ſingulariter pro Andrea, ſingulariter pro Bartholomæo &c. & ſic etiam pro ſingulis Apoſtolorum ſucceſſoribus, pro ſingulis hominibus, pro ſingulis Chriſtia- nis deprecatus eſt. Te, & te, & te clarê vidit : in te oculos miſericordiæ conjecit: pro te obtulit preces, ſuſpiria, lacry- mas; pro te malo, ut fieres probus, pro te probo, ut perſe- verares ; pro te reprobo, ut leviùs damnareris, ut ſaltem J. 2. temporaliter gauderes, ut ſufficientia media haberes. Vidimus Perde, aliquandò crucifixi imagines tam artificiosè pictas, ut omnes in omnes aſpiciat, poſſitque quisque exiſtimare ſe ſolum aſpici. Quoquò homines re locas, videtur Crucifixus in te ſolum ſuos oculos fixiſſe, nec univerſim . . . — . . Pe; & ſingulos. vel momento divertere alio & hoc etiam alceri videtur. Chri- us Sap. 7. v. 86. Dictus imago bonitatis divinæ, imago vi- va, picta in linteo humanitatis, ſic unumquemque aſpicit. Ita oculum dextrum Providentiæ, & ſiniſtrum Miſericordiæ de- figit in omnes homines univerſim, ut ſingulos intucarur teor⸗ im nn hllt⸗ locuunknl ſitſihe u⸗ Manmn an int le erba Opi ☛ . 1 Nelcens, l ſemituse co vNelniſ toind d 4Vum oonſiletn⸗ ,lttun ne onſu irer altotiun ne, Minent, Mi onidacercotes an un ſeincum pr⸗ NOnoenmumr dro⸗ Neclrnt plode Hone en meneno, erlincno t⸗ 0rumn qubbs coi Us wnaR dordd d lü diden Ercs cole ocs, inipit menhe rmin anaulni e inigus i Dorimns, ut ctian We ur pro nobis & 7le nocte ſuncan en ugni nome Em ccepti ſit niens orano no incoeer vamn nnadennm,O rhſnin Clrimſhun ſentz Emuprikcehnu, . eN Clne Doninihe m e ſum bllunt Ae Ateizcolitann Hennr nreee DEeCo . o te Mu 4 4 ers I9 e ddmharelhe, Concio Ruſtica. 791 ſim : Loquatur Pſaltes: De præparato habitaculo ſuo (ait) reſpexit ſuper nos, qui habitant terram. Qui finwit ſigillatim corda eorum: qui intelligit omnia opera corum. Pf. 32. V. 14. & 15. quæ verba optimè intellexit S. Auguſtinus: Cum cunctis præſideas, eunctorum curam gerens, ſic greſſus meos, ſemitasque conſideras, & ſuper cuſtodiam meam vi- gilas, veluti ſi totius creaturæ coœli, & terræ oblitus, tantum me ſolum conſiderares, & nihil ſit tibi curæ de aliis &c. To- tus tu totum me conſideras, acſi nihil aliud conſiderare habeas, ſie ſuper cuſtodiam meam ſtas, ſicut ſi omnium oblitus ſis, & mibhi ſoli intendere velis, hæc piiſſimus Auguſtinus. Boni Sacerdotes antequam ineipiant ſacrificium, imòô an- tequam ſe induant, præmittunt memento, ubi ſingillatim eos DEO nominant, pro quibus ſacrificare intendunt: imò etiam neceſſitates ſingulas exponunc; ita Chriſtus pernoctans in ora- tione facit memento, antequam induatur ſacerdotaliter hu- merali in domo Caiphæ; alba in palatio Herodis, cingulo vin- culorum, quibus columnæ alligatur, manipulo furium, qui- bus manus in horto ducuntur adſtrictæ, ſtolâ catenæ, quæ illi ibidem circâà collum injecta; caſulâ purpuræ, in æde He- rodis, incipit mernento, ut citius finiat Canonem. Quid au- tem in particulari petierit pro nobis pernoctans Orator, quis ſcit? Quis ? quis? Ego ſcio, hoc petivit amantiſſimus noſter Dominus, ut etiam nos oremus de nocte ipſius exemplo. Hoc ut pro nobis & à nobis impetret, & ut etiam nos pre- ces de nocte fundamus; quamque id deceat, nunc declaro ad rem magni momenti attentos vos deſidero-. * Quam accepta ſit DEO „quam omni Chriſtiano urilis, & F. 3. ſtimaeteſel . 1 . Quàm ac- hütle nboer conveniens oratio nocturna, eleganter ac generosè, ſatisque Da gt gruge prolixè docet S. Joannes Chryſoſtomus Homil. 43. ad popu- Deo ora- , ha e111 1 . . „ ion 5 Abo⸗ ui nm lum Amiochenum. Quid putamus. Ideône ſunt factæ noctes, dio noelur⸗ 116 8 . t. . . . J6 hmtii Nrh t es dormiendo totas conſumamus, & perdamus? Manua- 6. nmueNa , .. . „, n . Sle uumn, les operarii, agaſones, mercatores, quique in Eccleſia ſancta OEURaelius deſerviunt, mediis confurgunt noctibus, quin ubgne 6 792 In Feſto S. Bartholomæi Apoſtoli. & tu conſurgis. Vide ſtellanum Choream, altum ſilentium, multam quietém, Dominique tui diſpenſationem admirare: Ani- ma tunc eſt purior, le vior, & ſubtilior, magis ſublimis, & agi- lis, ipſæ tenebræ, & ſilentium ad compundtionem inducere poſ- unt. Si verò cœlum reſpexweris, ſtellis innumeris tanquam oculis diſtinctum : ſi cogitaveris, quod interdiu clamantes, ri- gentes, ſalientes, laſcivientes, convitiantes, peſſimè viven. tes, vel potins in ſceleribus morientes, omnem humanam da- mnatis inſolentiam. Subrepſit ſomnus, & naturam redarguit, mortis éᷓ imago. Si proſpexeris in vicum, nec unam qui- dem audies vocem. Si demum reſpexweris: omnes tanquam in ſepulchro deprehendes jacentes. Umnia hæc provocant te, us ſpectas genus, ut gemas, ut Dominum tuum facias tibi propi- tium, qui nocturnis placatur orationibus, cum tempus quieti tuæ conceſſum quieti facis tempus luctuum. Regio exemplo jamdudum te præceſſit S. David, qui de ſe teſtatur: Medid nocte ſurgebam ad confitendum tihi : Pſal. 119. v. 62. medita- tus ſum nocte cum corde meo & excitabar, & ſumebam ſpiri- tum meum. Pſal. 76. v. 8. Fuerunt mihi lacrymæ meæ panes die, ac nocte, Pfſal. 41. v. 4. Si memor fui tui ſuper ſtratum meum, in matutinis meditabor in te, Pſal. 62. v. 5. An non his verbis ſatis indicat S. David, quam ſedulus fuerit ad noctu ſurgendum, orandum, & laudandum Deum iquanta quanta moles negotiorum humeris reguis incumberet. Rex piiſſimus à nocturna oratione abſtrahi ſe non ſinebat : imitare Chri- ſtiane, ad imitandum idem S. Rex Pſal. 133. V. 2. excitat: In. noctibus extollite manus veſtras in ſancta, & benedicite Do- minum. 6. 4. Solenne erat Chriſto noctu orare, interdiu populo præ- delenae dicare. Idem fecit S. Paulus; idem fecêre S. Antonius ma- E r1⸗ ſte nocta hus Monachorum Magiſter. S. Simon Stilites mirabiliſſimum orare & ſanctitatis prodigium, S. Dominicus, S. Franciſcus, aliique mul- pracheare ti. Mitto plura, quibus citatus Chryſoſtomus conatur per- ſuadere, ut populus Antiochenus excuſſo ſomno, noctu ad orandum ſurgat. Danie- ommn tunömguo E miper er Cen ictin rNn Onn A ertple Connd ondu npmni if, ltetudungue ſenuttt Dundhd Dererennb. Aun guunsilom it ſo czNa2 M gr: nelin tolle,5 Domino ibi &teye tteris imbutus Qſ: curi Eenna feclit, onfie t, uim oratond Alrium cimiſinne Mianem Reſponcet CEonmnsend Honi llti fri vgniin n litittnds Müretndiche Muang il . nn ſeſiin hiienen i 4 pnſn i Neri, ſcliimani Fisgloltunlulian 1, nnſintg en orlenta,nng ian onng, Gninin ie i irdiun, en 1 ſpenni onur tn 1 Omukaynnn hnun iun t ii⸗ GNUEu, an npug s nn Neinan , gui Eeetelaur. 4 Kitlin nunr iinunt u inuſen pe Ft M, 1 l urDeumig runbert e wnürbu: nt 1 int ee notue, ecupen ſen ehranl⸗ 8 ſ.,, . Sis ind. Gmnon⸗ in⸗ S ,Cro un l ſponnen 1 Concio Civica. 793 Danielis 6. Darius Rex à regni ſui Principibus, Magiſtra- tibus, Satrapis, aliisque Magnatibus inductus, iniquiſſimum fe- cerat deeretum: ut omnis, qui petierit aliquam petitionem, à quocunque Deo, & homine, usque ad triginta dies, niſi à Rege, mitteretur in lacum Leonum. Invenias tu hodiè non difficulter Martis alumnos, nautas, ſcurras, qui per menſes orationem Dominicam, ne ſemel quidem recitent, ſed homi- ni Chriſtiano, vel mediocriter probo, triginta diebus non orare, hoc perdifficile; homini juſto impoſſibile, cui potiùs erit mori, quàm non orare. Faciliùs corpus 30. diebus ſinc eſca; quàm anima ſine oratione poſſit ſuſtentari: Quid Daniel? Ego non tantùm quotidiè per triginta dies Deum meum ora- bo, ſed inſuper ter per diem, ut ſicut Rex jentat, prandet, & cœnat quotidiè, ita ego quotidiè cibo cœleſti animam meam contra omnes languores, & pericula terreficiam. Feneſtris apertis (quæ contra Solymæum templum erant) in cœnacu- lo ſuo tribus temporibus in die flectebat genua ſua, & adora- bat, confitebaturque coram Deo ſuo, ſicut &; ante facere con- ſueverat. Daniel. 6. v. 10. Oratio hæc fuit fervens, fidelis ſeu perſeverans. Et tamen non legimus, quod viſione aliqua di- gnatus illum ſic DEUsS; at verò cum de nocte orat, ecce vi- ſio. c. 7. v. 2. Videbam in viſione mea, nocte: S. Thomas le- git: media nocte, & explicat: cum ſurgeret ad confitendum Domino ibi & revelationem accepit de Meſſia, & multis aliis myſteriis imbutus. Quæſo: cur in ſuo cœnaculo, patentibus valvis orat, genua flectit, confitetur, ſeque in mortem offert, vitam po- F. . ratio ad omnia ut tiùs, quàm orationem vitæ hujus ſolatium, & auxilium ne- lis. ceſſarium dimiſſurus: nec de die, ſed de nocte habet reve- lationem. Reſpondet ſaltem indirectè citatus paulò ante Chry- ſoſtomus ead. Homil. Flecnte genua, geme, Dominum tuum, ora tibi fieri propitium, plus nocturnis piacatur orationibus, cum quietis tempus, tu lultuum tempus facis. Regis memento, qualia verba dicebat: Lavabo per ſingulas noctes lelctum meum. Hhh hh Poſt 794 In Feſto S. Bartholomci Apoſtoli. Poſt tales pernoctationes, veniunt ſomni ſuaves, & miræ re- velationes. Eſt oratio quies, eſt lectulus, eſt ſomnus. Undè Chriſto dormire fuit, pernoctare in oratione. Ego dormio & cor meum Vigilat. Cant. 5. v. 2. Dum vigilat in oratione cor, dormit ſuaviſſimè animus. Jonã in Tharſis contra Dei voluntarem navigante, mu-= tatur repentè dies in noctem: obducitur cœlum nubibus: commovetur aër turbinibus: aquæ intumeſcunt fluctibus, ja- Gatur ratis, & jam lacerantur, fractis antennis, vela, jam nutat malus, jam aqua inſilit potenter in navim: actum eſt: perüſtis, niſi ſuccurrat, qui ſolus poteſt ſedare fluctus, & compeſce- re ventorum furias. Ad hunc clamat nauclerus: orant, qui ra- r aliàs ſolent, nautæ, ſacra anchora eſt oratio: hanc in pro- fundum miſericordiæ divinæ, projiciunt. Quid interea tem- poris Jonas? nec orat, nec laborat: profundè ſtertit, & nihil mali ſomniat. Verùm ubi excitatur, agnoſcit ſe reum exortæ tempeſtatis tantæ, ideòque in mare ejicitur, ut eluat inobe- dientiam, & ſi lacrymas ad fletum non habet, eas à mari mu- ruetur. Poſtquam Jonas ab immani ſorberur bellua, tunc de- mum orare diſcit: Oravit qonas ad Dominum ſuum. c. 2. Jo- næ c. 2. Venter ceti fuit tenebroſus carcer, ut illum ſcribit 8. Baſilius Seleucus Orat. 2. in Ionam fuit umbra mortis, ut di- git Theodoretus. In hoc carcere hæret tribus diebus, & nocti- Bus, imò tribus longis noctibus, per ſeptuaginta duas horas; ſiquidem diem nullam vidit, & orat tam feliciter, ut à piſee deportatus ſit incolumis ad litus Ninive. Oratio onæ, inquit Tertullianus lib. de Orat. c. 13. de ventre ceti ad cœlum potuit & säert. Nimirùm fuit oratio nocturna, ſecreta, ſolitaria, ideòque cam efficax. Iſaac annon expertus eſt efficaciam nocturnæ orationis? Egr'ſſus fuerat ad meditandum in agro, inclinata jam die, cumue elevaſſet oculos, vidit camelos venientes procul. Ge- neſ. 24. v. 63. Cum camelis & Sponſam ad votum accepit: Ma- gis endem effieacia patuit in Jacob. Feſſus ex itinere in terram ſe pro⸗ ,etl colt 11 n ſaln ut — Ou ttüninin 1 cctionem: iun, ſeliciis Aucien Aceipfum megt uonre,fhin Oerrancafued Donimofeigl11 Crucn Vercnmzn Petehkccellthninln, luretinc,G Wniin onicg te Pnmn untllun 1 Oumlaiümnt Gcin? uinode occertetempubin Non inyeniet amicn biynon panem Euqbidem apud Ge evaneſeit ded alit Tſnceng Hibet lod Dieznonhubet InChrſologumde anbelet erba ilb , i Unlſiu Saefrarin enpuefleſhpplezti tfolhnclnrs. nOanerunte ri g unt t⸗ — 6 r kkeckin „ einrin Din Kinn lmantne Obdtcnr alng lne imnatiuniin üeneni int inmunin: Cnnekti nruen lnd i en td kMri irinm Cidinaate t: Nohndk ſeni n⸗ SArt ntun Ne ciciur, Melerint on ber ain. dwpnon ce⸗ IDnnn emerp⸗ ucnn, ulnſin r mnhumii I No e. Ci n un unn Ke Kkiar i Concio Civica. 795 — projecit, cà uſus pro culcitra, lapide pro cervicali, viditqut in ſomnis ſcalam, ſtantem ſuper terram, & cacumen illius tangens cœlum Poſt diuturnam cum Angelo luctam accipit ampliſſi- mam benedictionem: Benedicentur in te, & in ſemine tuo cun- Gæ tribus terræ. Geneſ. 28. v. 14. Vis & tu habere Sponſam, gloriam ajo, coœleſtem cum divinorum donorum copia ampliſ- ſima; egredere in agrum ſcripturarum ad orandum. Oratio ſcala eſt, hæc per noctem videtur. Quia oratio nocturna, ſive etiam matutina ante ſolis ortum, vel veſpertina, poſt ejus occu- bitum, feliciùs auditur. Noctu luctori, nec modò luctari, ſed vincere ipſum magni conſilii Angelum, Angelorum Regem, eſt noctu orare, ut ſentiunt ſcripturæ interpretes. Obſervanda hùc commodum mihi venit parabola, quam Dominus Jeſus Luc. 11. à v. 5. proponit de duobus amicis, ad quorum alterum venit tertius. Hic verò cum panem non ha- beret, accedit primum: Qui veſtrum habebit amicum, & ibit ad illum mediâ nocte, & dicet illi: Amice, commoda mihi tres panes, quoniam amicus meus venit de via ad me, & nonhabeo quod onam ante illum. Expende quæſo, quàm confidenter, & tan- quam ſecuriſſimus de obtinendis panibus venit. Undè hæc fi- ducia? quia nocte venit, de media nocte rogat. Venit nocte? hoc certè tempus importuniſſimum homini altùm dormienti: non inveniet amicum in bona ſtella, ſomnolentus corbem da- bit, non panem. Ita quidem apud homines agicur, quorum amicitia cum die evaneſcit. Sed aliter apud Deum, qui ſolus eſt amicus verus, ac ſincerus. Habet apud amabiliſſimum hunc amicum Nox, uod Dies non habet. Audiamus S. Ravennatium Archi-Præſu- lem Chryſologum Serm. 39. quia poſteaquàm accuratè medi- tatus eſſet verba illa, ibit ad illum media nolcte, hæc ſcripſit. Iſta hora ſatis eſt efficax impetrandi. Quod ſciens Propheta, ipſum tempus ſuæ ſupplicationis aſſerit extitiſſe cantando: Media no- Ge ſurgebam, P. 118. v.62. dixerat prius: Deus meus clamabo per diem, & non exaudies. Pſ. 21. V. 3. Ut ergò exaudiretur, ſtatuit Hhh hh⸗2z ſur⸗ 96 In Feſto . Bartholomæi Apoſtoli. ſurgere, & clamare ferventer orando de nocte. De nocte miſe- ricordiam faciliùs conſecurus eſt. Et nos conſequi poterimus. . 6. Quæſtio eſt inter ſummos viros de tempore, quo verbum Qοtem- oaro fadtum eſt? An manè? an meridièan veſperiè dixit quidem be, an Baalam Num. 24. v. 17. Orietur ſella e Jacob. Qui nimirùm meridie, illuminabit ſedentes in tenebris. Sed quandò oritura ſit, non di- eelhe xit. Cum Dei Filius hæc ſtella ſit, videtur ortus, ſeu incarnatus ro factum? fuiſſe de nocte, aut veſperi. Cum idem etiam alibi Sol appelle. tur, & medium ſe amare variè demonſtrârit. Credibile in me- ridie fulgere cœpiſſe, ſed videtur ſtandum potiùs pro aurora cum Alberto M. & Antonio, quia B. Virgo teſtibus 88. Hierony- mo, & Germano ſolebat primas tres diei horas DEO ſacrare orando, ac cœleſtia contemplando: Manna in caſtra Iſraẽlita- rum cadere ſolebat tempore matutino, ſpirituale Manna nobis quoque eodem tempore colligendum. h. 7⸗ Pro veſpere ſtat Doctor illuminatus Franciſcus de Mayron, Pateile, ſuper miſſus, quia & Rebecca figura Mariæ & ſalutata fuit à hnde ora. nuncio Abrahæ Geneſ. 24. veſpere tempore, quo ſolent mulieres Aur⸗ egredi ad hauriendam aquam. c. 5. v. 11. Et quia Sol illà horà ohet. Creatus fuit: putat enim, quod poſt eum omnia luminaria Deus ſolem fecit, adeòque horàâ, ut ſolis ortus ſimuleſſet occaſus, pul- cherrimo documento, quod omnis felicitas hujus vitæ, dum oritur, moritur, & interit. Addit autem Mayron, quod Gabrie- lis cum Virgine collocutio cœperit veſperi, & deſierit manè. Hinc ad Angelicam ſalutationem pulſatur veſperi & manè, quem morem Seraphicus Doctor Apoſtolica authoritate in- troduci fecit. S. Athanaſius, quem ſequuntur Suarez, & Barradius ſummi Theologi, docet Myſterium Incarnationis divinæ peractum fuiſſe mediâ nocte. Quæ ſententia probatur, primò, ſicut mediâ nocte Deus populum ſuum liberavit à ſervitute Ægyptiaca (vi- de c. 12. Exod. à v. 297.) & ſicut media nocte Judic. 7. Gedeon Madianitas devicit, & in fugarn egit, & ſicut media nocte An- gelus Domini primogenita Ægypti c. 12. Exod. interfecit; der media ntun eriidzgil Cnguittun entn imitrbihertt,nl ,Ariu Eielunn Geret Kl. Inde Panes mell Seunm Kptmiki Genit wori ⸗ lre, Kornreou sbenkäionmn. On! CNpot,eietAanm Augen,inhl yecnnollinan. Dighmaucntd risincolam, Mol Ourloſlentummcel Evpoſulum minimnn OrIICMNricagratirn uCmor, E Pliles: l eulrum auti lenium ibireſpon tin Algelunt Vigne ebllatont⸗ Deotanqamſin gle Gebebanrine dlints ancirentur, Mleqrclligre ninr,orAuuibus üih RWH modia nocte Chriſtum concipi decuit, qui nos libertate veràâ do- dos cern naret, tenebrarum Principem fugaret, inordinatos carnis appeti- urde tus mactaret. Probatur ſecundô, quia magis ſe oſtendit divina mi- Pela fi i ſeratio, quod ſummum beneficium liberaliter dederit, quandò E Auninni, præter unam Virginem, nemo de eo ſomniavit. ideer Probatur tertiò, quia id ſapientiæ c. 18. exprimitur verbis cla- ris: Cum quietum ſilentium contineret omnia, & nox in ſuo curſu nolltii a medium iter baberet, omnipotens ſermotuus de cœlo regalibus ſe- rſnin ni dibus, durus debellator in mediam exterminii terram proſili- Alprihl vit, & c. I. v. 14. & 15. nenen Undè & Patres medià nocte ſurgebant ad petendum Chriſti um dahlen adventum, & primi Chriſtiani mediâ nocte conveniebant, ad agen- o: am iaielii das gratias pro Chriſti adyentu. Venit Salvator de nocte, ut diſcas Inn Fiindelumm vigilare, & orare, ut non intres in tentationem, imò ut conſequa- n. ris benedictionem. Ora ſaltem, quandò noctu vigilas, conducet muiucleom corpori, pariter & animæ. Reflecte te ad Eccleſiam militantem, ad lnedllm purgantem, ad triumphantem, ubique invenies materiam orandi mtdnſeuin longéè copioſiſſimam. ualitta, Dignum altàâ conſideratione eſt, quod memorat S. Joannes ra- S 8. prtus in cœlum, Apocal. c. 8. Factum eſt ſilentium in cœlo. Ad quid, in eH quæſo, ſilentium in cœlo? an non omnia ibi plena cantibus? eſtne prepter tempuſculum minimum, quo ibi non perſonent cœleſtium mulſi- e. corum Cantica, gratiarum actiones? & . De illis David, & ipſe excel- Ilens Cantor, & Pſaltes: Beati, qui habitant in domo tua, Domine: in e rteikan Jαααa αροτιαπ laudabunt te. Pſ. 83. 5. Quomodèò igitur factum e, eſt ſilentium!? ibi reſpondet S. Auguſtinus Tom. 9. in locum cita- roſrnad tum: Quia Angelus in thuribulo aureo tulit orationes Santctorum, quas in igne tribulationis ad Deum emittebant: Erant illæ ſanctæ ora- tiones Deo, tanquam ſuave fragrantia aromata: erant autem etiam voces, quæ debebant in conſpectu Dei perſonare, utque perfectè, ac diſtinctè audirentur, voluit Deus, ut cœlitum voces tantiſper ceſſarent. Auſcultat cœlum, orationes Sandtorum, ait S. Doctor ci- tatus. Nihil æque dilatat cor, ut ſuavis quidam odor: proindè, ut percipiatur, orc & naribus aſpiratur. Hhh hh3 Judi- Concio Ciica. 797 Nidemnghre ndentin ile Kucdi 798 IIn Feſto Bartholomæi Apoſtoli. Judicavit Deus, ſibi gratum eſſe piorum ſacrificiorum odorem/ſi biq; his cor dilatari. Quocirca Viri ſancti illa Deo offerre curabant. Noẽ transacte diluvio, ut primum de arca prodiit, ſtatim grande æddificavit altare, & avium mundarum obtulit Sacrificium, quas in altari concremavit, odor autem ille erat Deo acceptiſſimum in- cenſum: Odoratus eſt Dominus odorem ſua vitatis. Geneſ. 8. v. 21. Ut autem ſignificet hoc agere Sanctorum orationes, qui adverſita- tibus atteruntur, ait, eas eſſe velut odorem ſuaviſſimum, & quod illas Angelus colligat in thuribulum aureum, ut rem pretioſiſſi- mam: ita ut orationes noſtræ Deo ſint chariſſimæ, quæ, quò ſunt ferventiores, eò cor ejus magis dilatant, ac recreant. F. * Ita placent Deo gemitus pauperum, ut dicat S. David Pſ. 10r. v. 19. Soribantur hæc in generatione altera: & populus, qui crcabi- placat, & fur, laudabit Dominum. Quid vult ſcribi à cœleſtibus Cancelliſtis? Rranſe‚m. orationes, & preces humilium. Priùs enim dixerat v. I8. Reſpewit tione. in orationem humilium, & non ſprevit preces eorum; Mox v. 20. agddit: ProſpexitDeus) de Excelſo ſancto ſuo Et repleta eſt cerra ini- quitate! quid videre potuit, niſi iniquitatem in terra? Quid, niſi quod Oſee c ꝗ. memorat: Maledidtum, & mendacium, & homici- dium, & furtum, & adulterium? vidit ſanè hæc abominanda. Sed eſt tamen etiam in terra, quod adeò jucundum accidit Deo, ut illud videre vehementer deſideret. Quid illud ?à gemitus competitorum, ſuſpiria captivorum, lamentationes infirmorum, pauperum lacry- mæ, &c. O infirmi? veſtræ orationes & lamenta, 6 captivi! veſtræ, næniæ, 6 pauperes! veſtræ preces. Oinjuriati! veſtri ejulatus, exules! veſtri gemitus ſunt melodia Deo gratiſſima: feneſtram re- giam aperit & proſpicit, ut ſi quis eſt in cerra, qui ipſi velit facere muſicam nocturnam, videat. Eja, Deum recreate: aures ejus mul- cete: non dies, non hora abeat, quâà non ad oſtium ejus occinatis throma, licet illud non ſit aliud, quàm triſte, miſerere mei Deus. Convenit hoc cum eo, quod Sponſus Sponſam Cant. 8. v. 13. rogabat: Quæ habitas in hortis, amici auſcultant ter fac me audire ocem tuam. Et ego, & amici mei te libenter audiunt. Scio in val- le lacrymarum mera fere eſſe lamenka, gemitus, dolores, ſed his pe- tere levamen à me, & ſolatiurn, mihi eſt inſtar dulcis Muſicæ. Bel- Nl urtioheeniulte pmo zure ſit prin guaf /. eumituuditin NAN Cwünlerüü iune elolknc n ionem nockumumn, No tu mad ormdhmn un e Ornndnend ger cl Den oruio, lnornt, noninepte Min tolfurn. CAratornoſterincl 16 larcus e 1 Co tenpore!) nor iſtanns gr nſecuta Tunc inſta Clrrur Dlarato nige artcsac ie Alond, gia ſir gilltd Azu ntten in. Glaut⸗ gicen ul knileent)n⸗ unenſiniti ee Adtorunging , Deo incine 1 rzne 1, e. dlent Eegen UtnbiscetttbizCncd Seinduear nl mn enber Vn,ebenuc Cuhopeülmn in ſen . Sekinten d emrera ie benetal IW— inn,CM . D 4 . Cun. Concio Civica. 799 Belliſſimè obſervat S. Bernardus Serm. 75. in Cant. illa Pſal. 9. v. 38. Verba: Deſiderium pauperum exaudivit Dominus, præpa- rationem cordis eorum audivit auris tua. Quandò Symphoniaci ſua barbita, vel Citharas concordant, plures tunc audiuntur diſ- ſonantiæ, quàm conſonantiæ; præſertim, ſi etiam in organo fi- ſtulæ componuntur. Si quis tamen etiam talia libenter audiret, profectò is magnus eſſet amator Muſices. Talis ecce Deus eſt. Dum te, ò& homo! ad orandum ſeriò præparas, jam ipſe attentas aures erigit, jam ipſi places, ſic recreas. Hoc enim dicitur: Præpara- tionem cordis eorum audivit auris tua. Nemo miretur, ſi Deus tuas orationes exaudire differat. Non vult, ut ſis ſicut paſſerculus, qui grano furtim lecto illicò avolat. Id quod Oſee, 1I. dicitur: Ephraim quaſi avis avolaxit. Cum tua prece veluti Muſica de- lectetur, vult ut diutiùs in orando perſeveres, eumque diutiùs re- crecs. Quorsùm devenit ſermo meus? cœpi dicere, Chriſtum in ora- tione pernoctando, nos docere voluiſſe, gratam Deo eſſe ora- tionem nocturnam, nobisque ejus exemplo noctu orandum, & ecce jam ad orandum in tribulatione deveni, & declaravi gra- tam eſſe orationem in tribulatione. Non erravi! & illa, & hac grata eſt Deo oratio, & quia dies lætitiam, nox autem triſtitiam denotat; non ineptè oratio fuſa in nocte tribulationis dici poteſt, oratio nocturna. Salvator noſter inchoans Paſſionem cecinit. Nam & Matthæus c. 26. & Marcus I. I4. uterque idem teſtantur. Hymno dicto exit- runt. Quo tempore? Joannes id indicat: Erat autem nox, C. 13. v. 30. nox inſtantis graviſſimæ tribulationis, & nox naturalem dierm ſecuta. Tunc inſtar Cygni morientis Dominus cantat: quia cor dilatatur. Dilatatio fit propter ebullionem ſanguinis, cujus delicatiores partes ad cor ſe recipiunt. Chriſtus cantat, & quidem nocte paſſionis, quia ſcit hanc Muſicam Deo eſſe gratiſſimatn. De Hymno quid ſit 8. Auguſtinus in Pſ. 72. ait: Oportet, ut ſit bymnus, huheat hæc tria: é&laudem, &z Deum, &canticum. Sed non ſolus cecinit; & quidem ut Cardinalis Cajetanus ſentit, choraliter ſeu 800 In Feſto S. Bartholomæi Apoſtoli. —— alternatim cecinit : Chriſtus in medio velut Muſicæ director unum attollebat verſum, & alium Apoſtoli. Hoc indicat textus Græcus, qui in plurali dicit: cum dixiſſent hymnum. Qualem hymnum * Lyranus, & Burgenſis inter Judaicas ceremonias di- cunt, fuiſſe. Pſ. 112. quem Hebræi vocant, Magnum Alleluja. ed mittamus hæc Doctoribus definienda: dixerit Dominus hymnum ſine ullo cantu; hoc tamen certum eſt, eum & in nocte, & in tribulatione orâſſe, ſuoque nos exemplo docuiſſe, itidem & noctu, & in tribulatione orare. Rremoium Pulcherrimè exemplum Chriſti præter millia Sanctorum, ſe- 8S. Bartho- Cutus eſt S. Bartholomæus. Solitus nocte prolixè orare, & vel cen- lomæi, ties de nocte genua flectere. Cum vivo pellis detraheretur, ora- vit: cum excoriatus in crucem ageretur, oravit: cum crucifixus nomibuzchnſel deindè decollaretur, oravit, nec antè orare, quàm vivere deſiit. lnidem nobeno In pelle ſua, ut non nemo ait, veluti in membrana rubricà ſcri- mum Adut pſit libellum ſupplicem, ſive Epiſtolam gratiarum actoriam, & innumgie enits petitoriam. Job ſua in pelle ſcripſit: Credo, credo quod Re- genmn uri demptor meus vivit. S. Bartholomæus in ſua Gloria. Nos in pel- imiromnszingel le ejus ſcribemus, ſi per ipſius pellem, & Martyrium Deum ar- Iunmnigdnude denter precati fuerimus, exaudiendi adhuc feliciùs, ſi cor no- Virertata lees ſtrum afflictum pro tabula adhibuerimus, illi inſcribentes, vel ngines, e aereign unum Deo gratias, vel reſignatum in Dei Voluntatem, Fiat, vel unomnsd ol, ſit nomen Domini benedictum. Vel abbreviatum verbum JESUS. Eihente Kane Pro quo, inquis, cum quo pati glorioſum. In hoc nomine ſimul bEpreknimen orare eſt utiliſſimum. Scribe, homo afflicte, in ea parte corpo- l Penerisinttrume ris, in qua pateris, tria O. offero, opto, obteſtor. Si ſanctiſſimi Meiin ctlans, nominis JESU primam litteram ſcribas, & ei tria hæc O. adun- Mnnbis gas, habebis 1000. gratias, 1000. benedictiones, & ſic millies genioliqvon Deum laudaſti. Taliter pernoctantes in oratione cum ES, aſ- An emrelelb⸗ ſequemur diem bonum, & cum ea honores; gaudia, cœ- ierninizelithio leſtia bona, quibus cum ſancto Bartholomæo Aeſchligtumn inten fruamur æternùm. opamod grunoen nphhni eyne Con- hn, Mone ℳ27 mec, Tr un Anſt e⸗ un dulr n ie mge (der — Al l. tmencemmel Une⸗ W 1 ſenos enſi Uet end sdendieenr n o elscenltn Sgetenr, an,mn n ACN, Iun ſiſtet dodin werdemm nhne Mend Wurfe igoion Eboeumne . dRer oro AAeinahen: to,eln d n ſds, Aa voo. Derdin 8,A „E Ntantsnecn, umneihonne, n ſch o.—H n Lodobun remin 22 )0o( E 301 Concio Aulica. Initium virtutis eſt mortificatiõ Corporis. Exiit in montem orare Luc. 19. v. 13. Uaàm inſatiabili Deum, magnum Dominum & S. r. laudabilem nimis, laudandi deſiderio Sanctiſſimus bBesie ro⸗ Regum David teneretur, id ex Pſalmis cjus ſatis Herium ſuperque apparet, in eorum, ſi quibus vel ipſe De- laudandi um non laudat, vel ad laudandum alios invitat, in Peum. aliis omnibus compenſat iterando, & multiplicando laudes, & identidem monendo: Confitemini Domino: Benedicite Do- minum: Laudate Deum &. neque contentus hæc centies, iterumque centies & ſæpius repetiviſie, Pſalmo 148- omnes creaturas accerſit ad Dei laudes celebrandas: ex cœlo empyreo invitat omnes Angelos; & cœlo ſidereo Solem, Lunam, Stellas, Lumen,ipſos Cœlos, indè deſcendens ad orbem ſublunarem in- vitat ex aquà piſces, præſertim grandiores, & ipſas aquarum vo- ragines; ex aére ignes, grandines, nives, glacies, ventos; ex ter- ra montes & colles, arbores omnes, feras & animalia domeſti- ca, ſerpentes & aves, homines omnis conditionis, ſexus & æta- tis, & præſertim Sanéctos. Tandem Pſalmo 1 50. urget, utom- nis generis inſtrumentis muſicis Deum laudemus, ut à tubis, pſalteris, citharis, tympanis, chordis, organis, oymbalis dulce ſonantibus. Ingenioſa quorundam obſervatio eſt, his inſtrumentis to- k.2. tidem expreſſa eſſe genera Sanctorum. De quibus in præſenti ömn ltin- dicere nimis eſſet prolixum. Ego in S. Bartholomæum crude- ſtrumen- liter excoriatum intentus, in memoriam mihi reduco, quod de Branar⸗ tympano S. Bruno Serm. 5. de Martyribus ait: Hoc inſtrumen- prium. tum propriè Martyrum eſt: tympanum enim verberibus ſo- nii nat In Feſto & Bartholomaæi Apoſtoli. —— — 8⁰² nat. Martyres igitur Deum in tympano laudabant, qui car- nem ſuam priùs jejuniis afflictam & ſiccatam tyrannorum ver- beribus flagellandam tradebant. Ipſe S. Paulus de Martyribus loquens Hebr. 11. v. 3 5. ait. diſtenti ſunt. In Græco apud 8. Chryſoſtom. habetur, tympanizati, ſeu ympano diſtenti ſunt. Idque exemplo Redemptoris, qui in cruce, velut in tympano, extentus fuit, ut in hoc tympano laudaremus Deum, & ipſi diſ- ceremus per mortificationem carnis fieri tympanum, ad Lau- dem Dei æternam. Dicturo igitur hodie de mortificatione car- nis, ſic, rogo, attendite, ut hancipſam mortificationem, quam audiendo me in ſilentio habebitis, Deo in S8. Barcholomæi ho- norem præſentetis. Profugus à facie Saulis David venit ad Achis Regem Geth, ubi, per aulicorum malevolentiam, tanquam ex- terus & explorator habebatur, periclitabaturque capitis. Hic velut in arena capiens conſilium vir prudentiſſimus: immuta- Vit os ſuum coram eis, ut dicitur I. Reg. c. 21. & collabebatur inter manus eorum, & impingebat in oſtia portæ, deftuebant- que ſalivæ ejus in Barbam. 8S. Auguſtinus in titulo Pſal. 3 3. ex Septuaginta legit: Affectabat & tympanizabat ad oſtia civita- tis. Vel, ut non nemo putat, arrepto tympano per forum cu- currit, & ſcitiſſimè dementem ſe fingens, ludendo exivit urbe, ludendéque illuſit aulæ, morti, mundo. Sed & ſic præluſit Chriſto Salvatori mundi, qui &ipſe in ſua paſſione immutavit os ſuum & coram rege Herode ſtultum ſe geſſit: Extra urbem affixus cruci factus eſt ipſe tympanum, in quo Regi Patri cecinit, morti, mun- do, diabolôque illuſit, & nos docuit tympano canere, ſi volu- mus Deumperfectè laudare. Interpretatio hæc eſt magni Augu- ſtini conſ. 2. in Pſal. 33. David ſignificans, quòd crucifigendus eſſet Chriſtus tympanizabat ad oſtia Civitatis, quia ym- panum non ſit, niſi cum corium in ligno extenditur. aæ Junt oſtia civitatis, niſi corda noſtra, quæ clauſeramus contra Chriſtum ? qui de tympano Crucis aperuit corda mortalium. Hæc Auguſtinus, cx quo diſce: illi non eſſe cor apertum ad vir- 1ſlute nen 1. Gifetio icror/ 1 tin Comperam rcezrari anicin slorentialk Fernotinn Humiirk, Pilerio, Iuttu; En elehrix INe i Ccird NuNd GiICO Nnium. ent: Cibr Nrkeep Dei, concal Atk. Bipeccndd Püinmonfunio Pnol bimon Lenit I1, & Deut c. cre ila fagitin goe Untum non cocmede It Cyina ſdjelt DMomin rubo latent hue: ve cale n ſch ſen/ ſt Niwedere nichpes miutöeſtnuctio P ranbroſins: ⸗ ſeni ſcnfnt n lulun alenen ttenpollt Lae n 4 — enmom nnmmld Concio Aulica. 803 tnn. — . Mien tutem, qui non habet animum ſerium ad corpus ſuum mortifi- Aiſtentj rn candum, ſiquidem initium Virtutis eſt mortificatio corporis. uiſ mn Pſaſmo vigeſimo primo David hunctitulum præfixit: Po« S. 3. ei ſuſceptione matutina, hoc eſt, pro impetrando Spiritu mortifi dbnparatt- uinene Ann no lan nuent cationis, quem eo in pſalmo petit, & ipſe Chriſtus de Cruce ora- tur nocti, ità virtutes vit: Deus Deus meus reſpice in me- quare me dereliquiſtiè d R Laongeè à ſalute mea verba deliétorum meorum. Cur autem kin din mortificatio dicitur ſuſceptio matutina? Audi ejus rationem. Bemmhim, Sicut vitia comparantur cum nocte, ita Virtutes, cum die, & , Donsin ſicut dies variè dividitur, ita & Virtutes, quarum aliæ ſunt ſi- miles ſoli orienti, aliæ meridiano, aliæ occiduo ſimiles ſunt, per- Mnit EntAAh ſeverantia, humilitas, hæreditas proximi; meridiano Amor mepenun, mun Dei, diſcretio, Juſtitia; Orienti ſeu auroræ mortificatio; Quia widnneen heæc dat tenebris, ſive vitiis, finem, virtuti, ſive diei initium. tEnim mo Itaà explicat S. Ambroſius, qui in hunc finem etiam adducit pſal- ,Nge mi 100. verſum 8. In matutino interficiebam omnes peccato- Agimstai gkinmininbi rgeinct ſtuani õl ſe eängen tenbeiſtn res terræ: Qui ſunt hi peccatores? ſunt vitioſi motus contra præcepta Dei, contra lumen rationis, contra dictamen conſci- entiæ. Hi peccatores terræ in matutino, hoc eſt, in virtute & Spiritu mortificationis interimuntur. Vitioſi hi motus exprimuntur per animalia, quæ Judæis Levit. I1. & Deut. c. 14. prohibita ſunt in efum, ut diſcerent ca- §. 4. Vitia ex- Nundrienenitd⸗ primantur uharinntmiale vere illa flagitia, quæ illiszin animantibus deſignabantur. Nec jn prohibi- tantùm non comedere, ſed nec in veſtimenta aſlumere talia tis anima- AN hemutentünn aprndtid Gnſian e⸗ 1ahuin in lyn mun ſi gull n Au A Humcharieen⸗ vult divina Majeſtas ſervos ſuos. Volens Moyſes Exodi 3. ad libus. Deum in rubo latentem accedere, audit ex rubo: Nè appro- pies huc: Solve calceamentum de pedibus tuis: Locus enim, in quo ſtas, terra ſancta eſt, v. 5. Ergõne tanti populi Dux de- bet incedere nudipes! an non communi gentium uſu ſignum ſervitutis eſt nudatio pedum? Reſpondet libro de Iſ. c. 4. S. Do- Gor Ambroſius: Calceamenta expelle mortuorum animalium conferta ſignificant motus animales, quos debet exuere, gus vult ad Deum accedere. Si exuit, æmulatur divinitatem, ut dici de eo poſſit: Ecce conſtitui te Deum Pharaonis, Exod. 7. Iii ii 2 V. I. 804 In Feſto S. Bartholomæi Apoſioli. v. I. Certè pieratem colere, eſt regnare; ſed hoc regnum au- ſpicari debes ab exuitione calceorum: nam via Virtutis initi- um capit à mortificatione corporis. Obſervatu dignum eſt, quod Cant. I. v. 7. Reginæ dici- tur: ignoras teb pulcherrima inter mulieres, egredere, & abi poſt veſtigia gregum, & paſce hœdos tuos juxta tabernacula paſtorum. Si non agnoſcis pulchritudinem gratiæ, tibi per modum dotis in ſacro Baptismo collatæ: Si non æſtimas con- victũs regii ſvavitatem, egredere ex aulâà in caulam: abi poſt veſtigia gregum: indulge tuis motibus: paſce hœdos tuos; ſed mihi venire ſub oculos noli, qui paſco oves, qui delector mor- tificatis. Ovis enim Mortificationis eſt Symbolum. S. Am- broſius citatus legit: Exitu in caltaneis gregum. Gregum inſiſtit veſtigiis, qui brutis obtemperat motibus. Hos non mortificare, eſt à Deo exire, ca keamenta non ſolvere, eſt à virtu- te recedere. 5. F. Initium Juſtificationis in Lege veteri fiebat à Circumci- Qao le- ſione, prout in Lege gratiæ fit à baptismo. Optimè in populo bat cir. Chriſtiano circumciſio abolita eſt, quæ apud Hebræos viguit, ameiſt quia per illam corpus, & quidem unica ejus pars, mortificaba- mortifca- tur, at verò Lex Chriſtiana requirit Cicumciſionem in omni- tio. bus, non ſinendo ullum rationi rebellem motum in ulla ani- mæ potentia, nec in ullo corporis ſenſu vel wembro. Quod Hebræis ſonabat circumciſio, nobis eſt mortificatio. Quo tempore circumciſionem, eodem accipiebant & nomen, exem- plo Abræ, qui tunc dictus eſt Abraham, ex patre excelſo factus Pater multitudinis. His gratiæ temporibus, nomen apud De- um non habet, qui non eſt mortificatus: nec juxta genus ſpi- rituale nobilis eſt, qui animi motibus fræna injicere non novit, aut negligit, contra is verè nobilis & pretioſus Deo eſt, qui ani- mi ſui motibus inordinatis omnibus fortiter, conſtanterque do- minatur. Is & characterem habet, quo ab iis omnibus diſcer- nitur, qui ad Sanctitatem electi non ſunt. S. Ambroſius in cap. 12. Levitici notat, cur pueri circun ciſi Neſet. AMoeſen DNCNNdd etntt, Jen eimcerlere eel Galun lo i rweereritis Aalan Düüxegoraocnerde Imnin gelebantz in Nocer Holtssen Ulbative rliar i anenimos, iiufi Inphumg. NMon mur tele: non e⸗ uetur. 8anrentüͤ uc leKrerumeltetkin um in mrcculi/ lhiocuniimi⸗ uimmcnopernrur N lifeiinttit: iinhittmlsmin⸗ mugei e Concio Aulica. 805 REDS— Lese le dri Wnn ciſi ſint, & non dilata circumciſio ſit adætatem majorem, v. g. D ad annum 12. vel 30. & duas cauſas dat. Prima, ut conſtaret, . 1 CN,). vitæ Spiritualis exordium ſumendum eſſe à mortificatione. Al- mtermnin tera, ut nunquam memoriaexcideret, Mortificationem totà vi- ſeeitmin 5 tà eſſe continuandam. Quandoquidem id fixius totàâ vità re- Puchmincn Re tinemus, quod pueri didicimus. Debebarproinde Circumci- dalegg ſio in infantia accepta, & ſtimulus in virili ætare. Pudeat te, radiie uisquis jam vires, & tam delicatus, ur nihil doloris ferre velis, dtig A rin qui infans circumciſus fortiter dolorem ſuſtinuiſti, & opere i pſo ivane profeſſus es, te fore filium occiſionis. Verba do S. Doctoris: dmnücigniin Pulchrum, ut ab ipſis vitæ incunabulis inſigne religionis ado- leſceret, & puderet unumquemque ætatis provectioris, vel labori, vel dolori cedere, quorum utrumque tenera infantia viciſſet. Agnoſce virtutis infantiam incipere à mortificatione, & ab hac creicendum ei eſſe, donec perveniat ad meridiem ma- . turæ Virtutis. Tenellæ arbori quod inſcribitur, id creſcit, & ſic lg mifitiln etiam creſcere debet ſtudium mortifieationis- ilmi n l Aene wihn emmenanonblenett nemg (uneinn Gedeom, quod Judicum c. 7o. memoratur, parvâ manu §. 6. Aarden totos exercitus Madianitarum vertitin fugam, dum docuit ſuos Non cædi. nmnein milites, qui numerum 300, non cxcedebant, vVala teſtacea, quæ gnhidis rütCamimendn manu gerebant; mutuò collidere, & latentes intus fraudes mortifica- tuinbelemmonnnu prodere. Hoſtes enim ſtrepitu colliſarum lagenarum territi, tione alte- ün turbatique, cæſi ac fugati ſunt. Similiter nos, dum corpus ma- iur. wsel mnhenn lis atterimus, vitia fugamus animarum hoſtes, vincimus ac tri- Genaußrhnknnt umphamus. Non apparet ſplendor lucis internæ, niſi fran- Arbm,aprmrat gantur teſtæ: non cæditur hoſtis, niſi corpus mortificatione othan nſnug . S. Laurentii Juſtiniani Lib. de interno conffictu memora- iw hmuiietn⸗ bile & verum eſt effatum Ommnis diſciplina Chriſtiancæ bpro feſſio- diek milehc nu, non in miraculi faciendis, non in futura brædicenao, non in nbutmiageliun eloquio compoſito; ſed in reſecanais concupiſcentiis reputatur. Nimirum operatur gratia ad modum Naturæ, in cujusque com- poſiti fieri ſunt tria: Materia, forma, privqxio, ità tria ſunt in fie- * min Gi ri vitæ ſpiritualis, anima, gratia, & mortificatio, quâ privas te de- õ liiii 3 liciis hengoo HöCpnis. §H. 7. Symbola Mortifica- tionis. 806 In Feſto & Bartholomæi Apoſtoli. liciis vetitis. Idcircò etiam colitur primâà die anni Chriſti circum- ciſio (quà, ut ait S. Ambroſius Lib. 3. de virg. venit Dominus Jeſus, qui ſignum deſtruxit, & veritatem induxit) quòd morti- ficatio ſit unicum principium novæ vitæ, quæ eſt in Chriſto. Ezechiel multas portas viderat, per quas patebat aditus in templum c. 40, Conſiderare hic jubet S. Hieronymus, quèd Propheta primùm inducitur per portam aquilonis; deinde per portam auſtri, ac tandem per portam orientalem, jam nota my- ſterium. Primus ad virtutem Chriſtianam ingreſſus eſt, aquilo- nem calcare pedibus. Sic namque venitur ad perfectam virtu- tem, hoc eſt, ad fervorem auſtri, & ad portam orientalem, in qua oritur Sol juſtitiæ. Dixit olim Pythagoras: Extenuavi quatuor, & erunt tres, hoc ſanè ænigma eſt, quod Oedipus vix enodaret. Sed Oedi- podis vicem agit S. Ambroſius, & ænigma ſic interpretatur: Qua- tuor ſignificant omnes motus corporis, qui ex quatuor elemen- tis proveniunt, Tria verò pertinent ad animam tribus Potentiis Præditam, quarum virtute omnes illi cCorporis morus ad virtu- tem reducuntur, dicere volebat Philoſophus: Per mortificatio- hem continuam abſtrahendo me à delectabilibus elemento- rum, ad virtutem pervenio, juxta citat. Ezechielem per aquilo- narem portam ad orientalem pervenio. Moyſes Exod. 3. paſcebat oves Jethro ſoceri ſui &c. ap- Paruitque ei Vominus in flamma ignis de medio rubi v. I. &.2. Multa ibi utique fuerunt fruteta; cur non ex alio, acque ex rubo, oſtendere ſe Deus illi voluit? Ideò interprete Benedicto Pererio, quia in homine mortificato Deus apparet, non item in immor- tificato. Moyſes ad Deum acceſſarus debuit ire per ſpinas, qui- bus, ut volunt graves Auctores, mons ille Horeb conſitus erat, & quas depoſitis juſſa Dei calceamentis, nudo pede, calcare opus habebat. Sic itur ad Deum, non per roſas, quas mundus amat, ſed per ſpinas. Hinc Deus olim ad Iſraélem per Oſèe dicebat c.2. v. 3. NJépiam viam tuam ſpini. Apud eundem Prophetam c. I. v. 9. de quovis electo dicit Dominus: Ego exaudiam, & diri- . gam mun lei lthd Jenlſumn ſeo Cemn ekfieiururen, Irymintemunn, 1 outosmmogirr. MSNun ethonatur Sant , LAdtur . 1, 1) Muhn Hermdentes Nda enrsAeiGirin Gmpanummetfczam Cpertertamn Accep, 1 Ouipeneſimilin inlertemm eil muigempuinhen N. „Durpſilentinm iſtpeliagtort, m 48 allio & i Dalio lugel Alaubbuethzeltn lones, s unnDongſiblo bliin 4 Wpri Nririke Nrtaenäirſſ end Nil rin Der in Uch ie uden lennn Nrnn Ctimcienkni lmnmigniigt ue nir wiin ,,‚Aunnn 8 . . tnln gulte 1 Nzuni, akpunrenadr eninuſtinmrunl Ppord Inierguunen TaanmmniN Uonms nsa ſenig nlfan n Ehiminm män Müdenu Ernin m ſihn ſenſie/ intttmtinnole arvonattio,Adn 8ape Mitnis, es Ehntirpahin⸗ Lonzdelhrhonime ri, chſek,a N, ulnii- ltdenelſt iin Altenbhien udsh Concio Aulica. 807 gam um ut abietem virentem, ſive, quniperum, prout Septua- ginta habent: Juniperus comam habet ſpinoſam, ait hic T'heo- phylactus, cujus è ſenſu dixerit Deus: ſicut denſos ramos habet Juniperus, ſic ego te protegam, ſi ſpina tibi erit mortificationis. Proverbium eſt: Multa movet vulpes, echinus unum, hoc eſt: Vulpes aſtuta, multas adhibet fraudes, nè capiatur à canibus: echinus arte unàâ, quà ſe in globum convolvit; ità ſe munit, ut neque capi, neque rapi queat. Homo immortificatus, tametſi alia atque alia adhibeat media ad fallendum Dæmonem, vix tamen fallet; at verò inſigniter mortificatus inſigniter fallit. Corpus opertum cilicio diabolus perhorreſcit, ait S. Ambroſius ad Vir- ginem lapſam, & ſic opertum corpus, teſte Salviano Lib. 2. de gubern. efficitur ut erinaceus, qui parvulum corpusculum aſpe- ro tegmine armatus, naturalibus jaculis adverſus hoſtiles canum incurſus munitur. Ad tympanum redeo, â quo inceperam. Regum devotiſſi- mus exhortatur Sanctos ad laudes Deo omnimodè concinen- das: Laudate eum in tympand & 'cChoro, ait Pſal. 150. ſimiliter Pſal. 149. v. 3. In tympano & pſalterio pſallant ei, in quæ verba Heracleotes apud Corderium hic: non ære ſonoro, & inſtru- mentis laſcivis divinas odas cani jubet; ſed ut corpus noſtrum tympanum efficiamus, mortificantes membra noſtra, quæ ſunt ſuper terram. Accepit hanc explicationem Heracleotes abOrige- ne, qui pænè ſimillimis verbis utitur: qui mortificant membra ſua ſuper terram, eaque in lignum agunt, ut ſimul cum Chriſto crucifigant principatus ac poteſtates: Hi in mpano pſallunt Deo. Dux pſallentium David cùm pſalmo ſuo 72. v. 14. dicic: Fui flagellatus totã die, id eſt, quotidiè, & caſtigatio mea in ma- tutinis à 8. Baſilio & Theodoreto putatur loqui de extrinſecus illatis ſibi ab alio flagellis; Euthymius autem & Nicephorus por Hagella, quibus flagellatus fit, intelligunt jejunia, vigilias, alias- que afflictiones, quas ipſe ſectandæ virtutis gratiâ ſuſceperit; Bruno ac Dionyſius ſic etiam intelligunt caſtigationem, Arrrn ex §. 8. Exempla mortiſica- tionis. In Feſto ? Bartholomæi Apoſtoli. ————— 8⁰⁸ Rex vocat ſuam, & quam ſummo manè arripuerit ad corpus ca- ſtigandum. Sic nempe & ipſe in tympano pſallere Deo voluit, & exemplo ſuos præcedere. Pulchrè ac laudabiliter tam Sanctum Regem ſecuti ſuntRe. ges multi: Carolus V. Auſtriacus Romanorum Impecator de iis, quæ olim peccaverat, graves àſe pœnas, & quidem ſervilem in modum repoſcens, flagellum ſanguine ſuo purpuratum non ſemel ſaturavit: atque ut ſcirent poſteri, quàm chara ſibi fuiſſet illa ſeveritatis exercitatio, flagellum illud veluti præclaram hære- ditatem Philippo II. Hiſpaniæ Regi transmiſit, qui diligentiſſfimè aſſervatum Philippo III. ſuo in regnis ſucceſſori tradidit. Hic de- in amiſsâ Margaritâ conjuge cœlebs, in ipſo ætatis flore, nè fortè cCaro petulciret, eam flagello compelcuit. Et quod ſanè novà laude non caret, dum illo ſe cruentaret, nê pavimento cruore infecto proderetur, purpurco panno latè expanſo inſiſtebar, eũmque pannum ſepoſitum clauſumque ipſe diligenter aſſer- vabat. Ferdinandus II. Cæſar, quem verè virtutum omnium Im- peratorem dixeris, ſciens etiam ſe eſſe hominem, rebelles animi ſenſus caſtigare, atque inſolentius ardentes voluptates verberi- bus frangere aggreſſus, præclariſſimas de ſe victorias non ſinè ſanguine reportavit. Audeo huic ſubjungere Abaſſinorum Regem Sultan Se- qued; quem ſub annum Chriſti 1624. Petrus Pais, Societatis Je- ſuSacerdos, ad Chriſtianam fidem conyertit. Audierat ille in ma- jore hebdomada de Chriſti cruciatibus, non minùs piam, quàm⸗ eloquentem concionem: in aulam ſuam reverſus flagella à Patre clàm depoſci juſſit, & ad ſui Imperatoris Jeſu exemplum, acer- biſſima pro ſalute ipſius perpetientis, debitas à ſe poeænas exegit. S. Publinienſium Epiſcopus Laurentius regia ſtirpe ori- undus à familiari ſuo ter quotidie acriter flagellari voluit. S. Can- tuarienſium Præſul Thomas itidem à Diacono ſuo ter quotidie- flagris cædi voluit, teſte Surio in ejus vita. Stanislaus Hoſius Car- dinalis non ſolùm virgis & flagris, ſed nodoſis etiam mniber ac pinis Soleqid ctibit le NMitandhle s, Domninicomm Necickorunm lare ncum Sonenmil eellinoslilod n Ancrean Oſiec mgletonmnibs Aclentis Wuds weor clignores: nnißoe uril: ſeliawei bnimmpretuli, Atiznobisnoacdon Ncigchumdtemih PnCEürendiofnt 4O otum Aexempt⸗ 1O, uiderit, uod ulete De innicboi nd 0, Clrih n Ilſlecfens olunte um, , gnen Unmigrberteclonn .ns. mdexhort lhomnllum. Hiti ummannbis, agng Siſohadilrine De⸗ Uri Sorore lſt a Ute N okei untn lumilikkigtn giruni giii Nrghnieluetln nui Nepinſöniin oopglni. Nnln Merud eſrfinen unlt ennd ili Ainir eäige merfinumnin ele ominen tehelszn CEISNt ſet Dakt mam! Mmnn emmiin lica. SS ncend AA õ lmiümnkigd perunrd l aelir enis cuit ſeui lummikn eigir gline Emiliumnil, eloſin nun Aooscn Concio Aulica. 809 ſpinis ſe ſe cruentare Glebat. Teſtis Reſcius lib. 3. vitæ, cap. 14. Alexander Cardinalis Urſinus tantùm non occidit ſe crudeli ver- beratione. Birgerus Princeps, B. Brigittæ Suedicæ parens opti- mus, nullam feriam ſextam præterire ſinebat, quà non acerrimè ſe ſe flagellaſſet. S. Comes Elzearius ferreis catenulis ad ſin gulos Pſalmi quinquageſimi verſus tres validos ictus ſibi infligere ſole- bat. Simile quid feribit oannes Franciſcus Mirandularum de Jo- anne Pico Mirandulæ Principe. . Si S. Dominicum Loricatum; ſi S. Dominicum ſacri Ordi- nis Prædicatorum Parentem, ſi B. Vincentium Ferrerium; ſi Henricum Suſonem, ſi S. Ignatium Societatis jeſu Fundatorem, jusve genuinos Filios, Franciſcum Naverium, Franciſ6um Bor- giam, Andream Oviedum, Petrum Rodericum, aliosque innu- meros; ſi ex omnibus Sanctis Religiosisque Ordinibus, aut etiam ex eremis viros memorarem rigidiſſimos corporum ſuorum⸗ caſtigatores: carnifices ſanctiſſimos ac tyrannos; diceretur mihi fortaſſis: ſine ſacros illos homines, quod ſuum eſt, agere: nos Profani ſumus ac nullum Religioſum Ordinem profitemur, talis ſævitia nobis non convenit, at ecce adduxi viros nullius Clauſtri Religioſi aut eremi habitatores: adduxi Comites, Principes;, Re- ges, Cæſares, qui omnes in corpora ſua duri fuerunt, atque ità ad votum & exemplum S. Davidis laudarunt Deum in tympa- no; quid erat, quod nos à tantorum exemplorum imitatione- excuſet? De in victo illo Heroe Fleazaro dicitur 2. Machabæo- rum c 6. Clorioſisſimam mortem magis quàm odibilem vitam complectens, voluntariè præibat ad ſapplicium; juxta textum⸗ græcum, ad tympanum. Nos, ſi quid animi heroici habemus, ſi Virtuti ac Perfectioni ſtudemus, ex carne noſtra tympanum efſiciamus. Ità exhortatur S. Iſidorus Peluſiota Lib. 1. Epiſt. 364. ad Pomaſlum. Viris modò memoratis, tanquam illuſtribus tympanotribis, adjungo unam altermque de ſexu muliebri vi- riles tympaniſtrias. De Maria, Sorore Moyſis, ait ſacer hiſtorieus Exod. 1 F. v. 20. JNumpſit Maria prophetiſſa, Joror t vMu in e 210 In Feſto & Bartholomæi Apoſtoli. — . ba S. i Fxod aic: Ri en nu ſudà, in quæ verba Rupertus cap. 38. in Exod. ait: Uicta eſt ang un: de tympaniſtria hæc Prophetiſla, quia futurorum prophetiam. ,n . ergrnt canticum continet: & pulchrè ſumpſiſſe dicitur tympanum, irum nib n⸗ quod modulationis inſtrumentum, corium eſt in ligno exten- 5 — ſum, ſignificatqᷓue crucem & carnis mortificationem, ſinè quà fonnen nns nulla poteſt anima probam ſe exhibere cantatricem. Plſiunor Mariam Prophetiſſam præclarè ſecuta eſt Eleonora, Ferdi- nereethriſnon eh nandi I. Cæſaris Filia, Guilielmi Ducis Mantuani Conjux: hæc zmn Aagel, dd . quamdiu corpori ſua ſtaret valetudo, die hebdomadis tertio Alr ainto⸗ ſe flagellabat usque dum pſalmus quinquageſimus curn oratio. ſtinun, d i ne dominicâ, & ſalutatione angelicâ finiretur, ità ut dorſum. nſbeatione amns⸗ ejus, abſoluto vitæ piiſſimæ curſu, planè lacerum ſit deprehen- erlugs, n0n 0l ſum. onodtiS,amor S. Poloniæ Duciſſa Hedwigis non contenta plagis, quas vogarn,. ſuis ipſa manibus ſibi inferebat, ut guttæ ſanguinis de ejus cor- Nwubnini) pore in terram laberentur, familiares etiam fœminas permo- wemmum: dompl,i vit, ut ipſam crebrò usque ad ſanguinem flagellarent. Ità ni- Onpunmwintonnn, mirum cœleſtis hæc tympaniſtria humerum carnis ſuæ quotidiè Eholkeenerb/rien virgis proſcindebat, ſolemnibus duntaxat diebus exceptis. Ne- Aauentymdundimd que morbi eam ab hac ſævitia revocabant. Ex actis c. 4. Güilt vnt S. Eliſabetrha, Regis Hungarorum Filia, Thuringiæ Dtteulröttadiscarn , Princeps, initio vitæ ſanctioris, ſexto quoque hebdomadis die ac urrholomens, Qus feriis quadrageſimæ ſe flagellabat; poſt verò clam à Ludovico marito noctu furgens, ſæpiſſimè ſecreto in cubiculo, per ancil- larum manus ſe jubebat flagellari. F. 9. Quid ad hæc viri robuſti & effœæminati? An â fœminis vin- Uerhorimpgti,qui nuri, Hocexigt! Mnm; nequecomun Pliſe memorat: 5 . . . 11 dl, H ci non pudet ?à Taceo S. Eulalram, S. Tereſiam, S. Catharinam lii ſhenti, upt aacos. Senenſem, taceo tres à ſanctitate & à pia in ſe ſe ipſa crudelitate lhace cininurore⸗ laudatiſſimas Margaritas, Hungaricam, Iprenſem, & Caſtel- 1 ultme, nne 1 9 lanam „ taceo innumeras alias animas in corpora ſua tene- unm. Delcnon ra duriſſimas. r . imn ind. Omnen Pfalmo 67. v. 26. ait Regius Pſaltes: Prævenerunt Prin- ſinſelr. cipes conjuncti pſallentibus, in medio juvencularum tympa- luanen ell niſtriarum. Per Principes cum Hugone Cardinali intelligendi en .„D . auch lekktint unguuginuane ifmmn iinin Inhbe ennt n gon Cmenngi konr nntühetn un cinm ieninuyn Aunen grlien li humenmcmniegnli WNn Menegee N Wh. MK Wprdvn Hiu, Iwn dn ribnti 4; Ndtnilin ACCeoinabider emimie Miſenin n Imrim r eiznnkkilian õ Aninn n n IHls: em i ku m neCNcdi, õ Concio Aulica. 81II ſunt Angeli, qui accurrunt, & quodammodò ut ſe præveni- ant, contendunt: deſertisque coliſedibus, hancin tympano Muſicam habent gratiſſimam, ut patet ex vita Sanctæ Mechtil- dis. Hæc dum aliquando precibus operam daret, muſicum= audivit concentum, non chelys aut citharæ chordis perſonan- tem: ſed flagrorum ictibus, quos Moniales ſancto huic operi intentæ exprimehant, ad cœlos usque pertingentem: tripudia- re tunc Angeli, fgere Dæmones, animæ piacularibus flam- mis addictæ mirificè recreari viſæ, in medio juvencularum tymi- paniſtriarum, ait Hago, id eſt, pœnitentiam agentium in mortificatione carnis. Sed nota quod addit: Si tympanum habeacrugas, non ſonabit: Rugæ ſunt negligentia, tepor, commoditas, amorproprius. Rugæ meæ teſtimonium dicunt contra me. Petrus Damiani Tom. 4. collectaneorum in Vetus Teſta- mentum: Sumpſit, inquit, Maria Prophetiſla, Soror Aaron, tympanum in manu, nos quoque rubro mari jam transmiſſo & hoſte demerſo, tympanum cum Maria ferre debemus. Quid eſt autem tympanum portare? Incellige ità ex Domini verbis: Qui vult venire poſt me, abneget ſemetipſum. Non exigit, ut te ultrò tradas carnifici, qui te excoriet, ut excoriatus eſtS. Bartholomæus. Quanquam ejusmodi tormentum ſatius eſſet per horam pati, quàm per omnem æternitatem gchennæ flam- mis uri. Hoc exigit ſaluti tuæ neceſſarium, ut abneges temert- ipſum; neque eorum ſis de numero, quos Apoſtolus z. Tim. 3. hiſce memorat?: Erunt bomines ſe ipſos amantes, cupidi, elati, ſuperbi, blasphemi, ingrati, ſceleſti, ſinè affectione, ſinè pace, criminatores, incontinentes, immites, ſiné benigni- tate, proditores, protervi, & voluptatum magis, quàm Dei, Amatores. Delicatos in ſe cœlum non admittit, violenti ra- piunt illud. Omnem carni licentiam permittere, eſt ſe- ipſum perdere. Ad montem Perfectionis altè aſcendere ſi nequis; ne tamen ad carcerem damnatorum olim deſcendas, audiendus eſt 8. Kkk kk 2 Eucherius 312 In Feſto & Bartholomæi Apoſtoli. . .1‧ . 1 . * Eucherius homiliâ de S. Geneſio itàâ nos exhortans, cum quo finio. Martyres ità miremur, ut homines fuiſie memineri- mus, & ſub eâdem, quâ nos, carnis fragilitate vixiſſe. IIli vim regnis cœleſtibus intulerunt: ſuperaverunt corporis dolores; nos ſuperemus corporum paſſiones. Vicerunt illitormenta, nos vitia: illi ſacrificare dæ'“moniis horruerunt; nos malitiam, in- vidiam, obtrectationes, contentiones, tanquam profana ſa- erificia deteſtemur. Perſequamur in nobis peccata: expugne- mus ſuperbiam: debellemus iracundiam in nobis. Perſecuto- ris partes exequamur, & per caſtigationem vigiliarum, per contritionem jejuniorum, per hoſtiam viventem, ſanctam, placentem Deo, acquiramus novum, non carnis morte ſed carnalis vitæ mortificatione Martyrium; ut de nobis quoque etiam viventibus dici poſſit: Pretioſa, in conſpectu Domini, mors Sanctorum ejus. ümeg us Ihett elganiin ind Avogline nie ſcebarub negueuune ucn Wrd Döde Cuntinnervosnon n inegelremreſtun em, 0 ſ ego h gacaretur! Itge Giltetalem crumen i omnibus omnne⸗ ln ſi biginemb ligpidem aalbns cnümdveatletengf nbbigang Dami Mataumteret, ſem ſrnn teſte hono Uliffimne Fercinanc iinn 4i rlo it fh, rniſee ii pennen lones, Ninniimn Chornenn l egrinng mun 4 humurintike irnconciinin Noh, d.” U0s Re 1 caſtenioren elen Der hoſin irnrn Bhorun, Uerränm hunnim Ercenli W rihinſcehli unnel 813 23 )0 e ls 8ü .ilse Cizse e, 3e Ngigesei e:ak de ki genezez In Feſto B. V. Naſcentis. In Concio Ruſtica. F. 1. . ili⸗ i drinus, d li. ius, Civis Alexan nien ali.⸗ tadene Dorarndche m ehi crume- C G ed talogo Sang ſus crumena a indefi- Ferrarius in Ca aSs mms Alun, eunachnn ieSr e n 15 Fehruare erin Srrunde te e x eſtaba ſemper g ciente. jdiè ex. is quotidiè e uâ quantumvis qu ex q nam, teis ple gen di ι plus refund eret, eò p adi ireris) quò plus eii er gre o S(queod ſanè mire d enect aOe . imò (J r, neque uetnekdi Benignitatis zmiie enaid . atur, „A: smo . Dremés, ueat videb ltos iſtiu Topibus poten ar mult multi Op Audiocso de ſune valtt ffuſuùs? ahaver inter vo dei laez ſunt in n Re⸗ . atem rem . uihio Peor in egell O ſi ego oaenenil talen Meiusezo Sbeliie rfantem, Et cg fruſtra ſu Pir . H bo gialen Bcnn ero felicitatem unclus 7 don erv. nſtanter Sharant en a, veram 8 gnen ſerkent tuna bona, is omni us Deiparam is eſt For inticeclono. . nis O irginem ientibus ſui irpintene, 7 ſi Virg ibus clienti ſan ad inp euo illam, ſi talibus clie ſe Prremid de itatem, ĩ ine Hlla ondhn nkkcrensllichte im id Jusdn niæ æternam e Pribis 4 IN ni Mariam m, U- Patrona i 0. A ici aCISs ſeu . ſte Bzovio An 9 bat, te refere 2 rimario V exillo intulit, riam Kkk kk 3 F. 3. Maria co- lenda eti- am prop- ter no- ſtram feli- KCitatem., 814 In Feſto B. V. Naſcentis, riam tanquam Fortunam obſequentem, quo nomine Romani eam colebant. Hinc Antonius cognomento Pius in quarto Conſulatu nummos cudi fecit, in quorum altera parte ſtabat mulier pulcherrima, gubernaculo dexterà innitens, ſiniſtrâà Cor- nu copiæ geſtans, ex altera parre: Cos. IV. Fortuna obſequens, Vultis fortunam, id eſt, Mariam ad veſtra vota habere obſe- quentem ? obſequioſi erga ipſam eſte: Ouodcunque dixerit vohbis, facite, Joan. 2. v. 5. Obſequia favorem pariunt. Si, ex Theognidis ſententiâ, Fortuna aliud non eſt, quàm ipſe Jupiter, aut Jovis voluntas, ecce tibi veram Fortunam, Ma- riam: de qua Iſai é2. v. 4. Non vocaberis derelicta, ſed voca- beris Voluntas mea, in quæ verba Guerricus Abb. ſerm 1. de Aſ- ſumptione: O Maria! nonvocaberis, ait Dominus, ultra dere- liota, & terratua non vocabitur ultra deſolata, ut quia Vir- go ſis infœcunda, ſed vocaberis Voluntas mea, id eſt, dilectus Filius meus in ea, quia complacuit Dominus in te, & terra tua inbabitabitur. Habitabit enim juvenis in Virgine & habita- bit in te Filius tuus. Sophocliseffatum eſt: In Jovis tantuùm hortis beata felicitas colitur, apage cum figmentis ac putatitio deorum rege, rectius ego dixerim: in Virgine Virginum, ejus- ve hortis colitur beata felicitas. Felix erit, quisquis pro viribus coluerit ſtudioſè Mariam. Cafres ſuperſtitioſis Echuicis aliis ſuperſtitioſiores, vel potiùs, impiis magis impii, licètimmortalitatem animarum noſtrarum negarent, & nullos omninò Deos colerent, Moſibum tamen colebant. Sic appellabant Fortunam, quam ut immortalem Deam adorabant. Nos, qui orthadoxà in fide vivimus, immortalitatem profitemur, & unum verum Deum adoramus, & ſanctos in cœ- lis colimus, quos propriè Deos appellamus. Cùm enim ſacra ipſa Scriptura Reges, Judices ac Prin cipes Deorum nomine di- gnetur, quidni tali nos dignemur appellatione Coœælites! Exo- di 22. v. 2 8. Deus Præcipit populo ſuo: Diis non grrragke. c- — — eig 4 Ortamſ 6⁵ . er ,Pgliub ſo ⸗ enebrmi,, . “ goene eulb Morare mienurher hrtic rnsciing natun undin Daffon i:icete Joalem Meinowinefins 11. Cniſtus eſtheit encn ülecele Aedaddonbac. . McCltedgan ulnen vetnulumceltume nen oos nontoret Cicäſodicgneoennn ntamcroder gi obracnetard tehcin Portona Ethni mn Prigue Mini etiamn MMiniſtra elt ne ſmnclacofaſr , oolmrointem ininno coneecef norationibos, mec Sunmunlaliopeti⸗ nllo Dei & ho, lümtwis laurn ne n Mho, man Pe Ann: in a eſemi⸗ ni⸗ nin, – Concio Ruſtica. 815 ng aen Deos appellat & Pagnini & Chaldaica verſione, populi præſi- t, in unn des. S. David cum P ſalmi 49. initio Chriſtum, de quo ille Pſal- Abceri mo loquitur, vocat Deum Deorum, iſt eſt, Angelorum, ut ſen- r Calfns tit Genebrardus, S. Juſtinus in Tryphonem, &c. Plal. 96. ubi in – habetur: Adorate eum omnes angeli ejus, S. Hieronymus le- unele, 9 “r git, adorate eum omnes Dii. Cui conſentit felix interpres, Reliinn n Quid? quod & Juſti omnes in terris à Sanctłis Patribus dii ſæpius nominentur per participationem divinitatis. Gratia enim facit i,nnilme homines divinæ naturæ conſortes. Ità S. Auguſtinus, Bruno, Griene 8. Athanaſius, Didymus, Euſebius, & alii. Clarè loquitur Apo- Onfohei En ſtolus: Videte qualem dilectionem nobis dedit Deus Pater, ut Cribe fFilii Dei nominemur & ſimus: & nondum apparuit quid eri- Midn mus. Chriſtus eſt Dei filius naſcendo, nos ſimus Dei filii benè Auliu, gi vivendo, ut fufè de hac excellentia loquitur Auguſtinus. Jam Vlenuntd iſl adeò ad rhombum. Tametſi lex nulla nos obliget ad colen- run in dos cælites, qui tamen eos colendos neget, hæreticus eſt. Item inminhinrci licèt nullum cœlitum coleremus aut invocaremus; negligenda Kunelint kamen nobis non foret Virgo Deipara, Chriſtianorum Fortuna emiräri unic ſtudiisque omnibus colenda atque obſervanda eſſet, non enreltäani tantum propter ipſius eminentiſſimam dignitatem, ſed propter fürenigimi noſtram etiam felicitatem. = inn, Fortuna Ethnicorum, ut ſentiebat Euripides, erat Deo- Niasia rum, Jovisque Miniſtra. Fortuna Chriſtianorum, B. V. Ma- miniſtra iiirfiinn ria etiam Miniſtra eſt. Ipſa de ſeſe Eccli. 24. v. 14 In habita- omnium climnainmnd tione ſancta coram ipſo miniſtravi. Trimula ad ſerviendum arum. Daern oe Deo, Solymæo in temploà ſanctis parentibus oblata, per unde- mum gununng cim annos, donec deſponſaretur, miniſtravit, ibi vacans perpe- tuis orationibus, meditationibus, piis lectionibus, concioni- bus ac manuali operi ad miniſteria templi, & inde facta Deipa- ra, Filio Dei & ſuo, quomodo miniſtrârit, pulchrè explicac Richardus à S. Laurentio. lib. 4. ubi ait. Poterit Filius ejius di- ulwmi cere in Judicio, nudus eram, pelle & carnibus veſtiſti me, kiußnl hoſpes eram: in tabernaculo uteri virginalis collegiſti Amlmn „mey eſurivi: & paviſti me inter lilia,; manus Mariæ quæ- 1e füinn innn umirmbdlnin lmmu. Cindin 6 816 In Feſto B. V. Naſcentis. — dam lilia ſunt candidiſſima &c. Ità ex S. Bernardo Ki- ureſi 6 chardus. iſre nmml F. 7. Sanctis Maria Miniſtra eſt omnium gratiarum. S. Germa- “ Zucrel lie Ren, VII- nus, Patriarcha Conſtantinop. otatione de Zona Virginis, ad- rn quidlibet Verte, quàm aptè ad rem noſtram Virginem alloquatur: Nul. mmmſieo nn G Babetre⸗ lus eſt, qui ſalvus ſiat, niſi per te, 6 ſanctiſſima: nullus eſt, 1K in. qui liberetur àmalis, niſi per te, O puriſſima! nemo eſt, cui etiahettäe, . donum concedatur, niſi per te, 6 Caſtiſſima: nemo eſt, cujus mi· ndble hond ſéreatur gratia, niſi per te, 6 honeſiiſima! 8. Bernardus ſuper lelti noni ſalve: Per Mariam ſperamus nos poſſe conſequi, quidquid to. agen ſnlin dh tius bonitatis author dignatus fuerit nobis impertiri. S. Au. imn hoſto ſi guſtinus ſerm, de Annuntiatione ſequentibus eam alloquitur: Moindsoantdum pe Tu es ſpes unica peccatoruin, quia per te ſperamus veniam omni- Wnn unplib int! um delictorum, & in te noſtrorum eſt expectatio præmiorum. ilienltzo eid S. Bernardus ſerm. de Aquæductu, ut probet magnam vim & Dlacr Fnt Cnndenn efficacitatem precum Marianarum citat illud: Oratio Juſti pee- Vitenh,Ninolemin netrat cœlos, & ſubdit: Et quis juſtus, ſi non Maria juſta, Ne: oſ, eninnen de qua ſol juſtitiæ ortus eſt nobis o& De eadem vi impetrandi Hoemoraleno nit quidlibet à Dei ſuoque filio & quidquid petendi libertate 8. nefigeſtiden d Petrus Damiani ſerm. I. de Nativit. Virg. aic: Quomodo il- Uer ancsatmand la poteſtas (divina) tuæ potentiæ poterit non obviare, quæ de locum tuum K) carne tua, carnis ſuſcepit originem. Accedis enim non rogans celituus ſolùm, ſed imperans (imitatur hic Sanctus Cardinalis phraſin Loghisnamn ie Vribrur, Ju Joſue 10. Deum obediviſſe vooi hominis refert) 410r eteker,, Fult Dominæ, nõn ancillæ: (tam cupidè ſcilicet à Filio exaudiris, ac igencs poneriſe ſi ejus Domina fores amas nos Amore invincibili. quos in te & Inetg hanis ſnns per te, Filius tuus, & Deus tuus ſumma dilectione dilexit. iͦ iyum cipeliſe Quis ſcit, quoties refrigeras iram Judicis, cum Juſtitiæ virrus pignum caibuir àbtæſentia Deitatis egreditur! In manibus tuis ſunt theſauri MWy ule miſerationum Domini, & ſola electa es, cui tanta gratia (illos lil⸗ Pn 44 theſauros diſpenſandi) conceditur--- Quin ergo ego te· B LVirgo, ne obint! l Theſaurariam cœli vocem? Notandum hic benè, quod ſequitur. m ert ing Dum alii Sancti Deum pro nobis orant, oratio illorum ð dre non innititur ex parte ſui, alicui rei, ſed tantùm ex parte Dei, in- aimlunu niti- en e. R Concio Ruſtica. 817 Comninn, nititur ejus Miſericordiæ „ſed oratio Virginis innititur Gratiæ un ninn Dei jure naturali „& juſtitiæ Evangelii; nam Filius non tantùm anen tenetur audire Matrem, ſed & obedire. Juxta illud Apoſtoli mfigmn Coloſſ. ꝭ. v. 20. Filii obedite parentibus per omnia. Quod ut Mte, accuratiſſimè obſervavit optimus Filius in terris Matri ſubditus, te, ußrl n⸗ Luc. 2. 5I. ità etiamnum obſervat in cœlis. Et hinc nihil non 4 S poteſt impetrare, & cuilibet ſuccurrere. mneſtin lnc . Mirabile prorſus eſt, quod ex Cæſarii lib. 7. Capite 3 5. re- 4 Achirebile r Nltaglei in fero. Beatrix tmonialis procum habebat Clericum quendam, exemplum fmnsem erga quem Gnſim eò usque crevit impurus amor, ut jam ſui declmen- ueetin eni impos, poſitis ſuper ara virginis clavibus ſic ferè loqueretur: ginis, . Domina, quantùm potui, ſervivi: en claves tibi reſigno: tenta- tionem amplius ferre non poſſum. Dixit: & abiic, & corrup- ta à ſacrilego Clerico, per quindecim deinde annos, ut proſti- bulum vixit, tandem ſeculari in habitu ad portam Monaſterii veniens, Janitorem interogat: num quam hicBeatricem noviſſet? Ille: novi, enimverò & ſancla eſt Domina, & ſine querela in hoc monaſterio vixit. IIla tacitè miratur, dumque abire parat, in effigie ſibi nota videt Matrem miſericordiæ Quæ ait, Ego rArteſenmnunnine ngkentteigmn gche nnmii ſnnAu, Nucguientilkrune N.N n per quindecim annos vices muneris tui ſupplevi: redi nunc ad temme locum tuum, & age poœnitentiam, quia ignotus eſt omnibus inn⸗ Aarlsenmamn exceſſus tuus. 1 Gnds Cnini Ecquisnam jam miretur, Matrem piiſſimam, ut Baronius Husnli elſcerwatonnar. A. 1028. refert, Fulberto Abbati æ&grotanti apparuiſle, & ubera obſequi, nctliitiklgeun. ſugenda porrexiſſe, aut S. Bernardo ſimiliter apparuiſſe & Vir- ubinir lt. Aureminhl n gineas manus ſuas ægræ parti impoſuiſie, & illicò phlegma-ge aliis u ſmmuillta tis rivum diſpuliſſe, quando ſe erga tantam peceatricem tam ß. Virgo. benignam exhibuit! aut quis miretur eam in habitatione ſancta, ut paulò antè memoravi, tam ſancte DEO mini- ſträſſe, quando abſentis Beatricis miniſteria tam diu ſtudioſiſ- ſimè obivit? In mundi Domina qualem miniſtram habe- mus! 8. Catharinæ Senenſi auxiliatricem opem tulit in pinſen- Adun nn do pane: pro beato Girarchino Ciſtercienſi ſervivit in piſtrino, pnchbcind ne cùm is antè imaginem ejus orans quereretur: Domina, Abbas üeluminaii, LII I meus uttles , 2 ynrenktu ſ elechee, Gtuit Uebenoad⸗ Olat 818 In Feſto B. V. Naſcentis. —,— . —.,.— meus jubet me ire in piſtrinum, tu autem ſcis me planè rudem eſſe, cui Virgo: perge orare: ego pro te in piſtrino ſerviam. 8, Hermano ſcabioſum caput curavit, dentes cx lapſu gra- viori excuſſos propriis manibus inſeruit, Petrus Carallus S. Vincenti ſocius ad Carthuſiam in finibus Cataloniæ ſi- tam, quæ ſcala cœli vocatur, cum pergeret, muta à dæ- mone exterrita ſenem dejecit, & raptavit futuram utique vici- mam mortis, niſi Virgo benigniſſima manum ſuppoſuiſſet. S. Philippus Nerius vidit aliquando tignum, cui totum tectum ædiculæ ſancti Oratorii incumbebat, ſed extra murum, nemine fulciente, ſtabat, à Virgine ſanctiſſimà propriis manibus ſuſten- tari. O quàm verè fortunam habet, quisquis faventem ſibi habet Mariam. §. 8. Cosmophili ſibi fortunatiſſimi videntur, dum opibus, vo- FoEE"a luptatibus, honoribus affluunt, ſed nimium quantùm errant. rit, Maria Unum ex iſtiusmodi farinæ hominibus obiter memoro Seja- nunquam, num, de cujus ſtatua mirabile quid refert Caſſius lib. 58. pag. 62 5. Ex eà paulò antequam interiret, fumus copioſus emerſit, ca- pite ſtatuæ ſublato, ut cerni poſſet, quid rei eſſet, ſerpens exiliit, alio rurſum capite impoſito, cum rem ſacram facere vellet Se- janus, inventus eſt funis capiti ſtatuæ circumjectus, & ipſe litans, ſimulacrum fortunæ, quod Tulli, quondam Romanorum Regis, fuiſſe ferebatur, quodque ipſe domi ſuæ uti theſaurum ſervabat, vultum avertere, cùm non diu poſt omnem fortunam ſinu ſuo geſtare ſibi videretur, miſerrimè, Tyberii juſſu, apud quẽ pluribus annis omnia fuerat, trucidatus, docuit, ſelicitati mundanæ non fidere, cujus finis fumus eſt, & umbra, & nihil, & ſæpè funis, aut quid fune dirius. Verè felices ſunt veræ fortunæ, id eſt, Mariæ pulli, quæ ſuos interire non ſinit. Repræſentabatur aliquando Fortuna virili ſchemate, ad ſignificandam ejus magnanimitatem. Unde Plutarchus lib. de Fort. Rom. narrat, ab Anco Martio ſtruéctum delubrum, ubi Fortuna colebatur habitu ſtans virili. Auſim dicere, Mariam aue fortunam eſſe habitu virili, ipsàmque meritiſſimè vo- cari tulini felelaft, NWon inelegaan lepelſberimihe mner wanerehnee unos larium el orclenine ſee MLanksd, Dhiicumirinn Iuum aum ini he⸗ Eamelsi Benndn Nünkutarnnd z COllohihe, Jund Iik immorubs el lubuit. Aneſthenes ſet ele bentiſſime lilercm Ill Inpe oorde acotortel . Optimus lw⸗ um, nondumn tun Fnorem, toti nin Rome, Ubi ietſins obii alnn elicmius 1 mizlo 1din r,,, acer D 61 — Concio Ruſtica. — 819 Sopde cari Viraginem. Qum enim Eva, prima mulierum, eò quod . arn de viro ſumpta eſſet. Gen. 2. vocetur Virago, Quidni Ma- W inbn n ria tali vocetur nomine 2 Maria, inquit Richardus à S. Laurent. ln i N lib. 6. mecum ſentiens, fuit Virago, quia egit virum ſuum, cùm t, un dixit: Ecce ancilla, tum verè Virago extitit, Virique quodam- taniin u modo perſonam geſſit, viri tam magnanimi, ut nihil ſic, quod gilm mnd timeat: tam apud Deum potens, ut nihil ſit, quod non poſſit, nſ ut B. Petrus Damiani ſerm. I. de Nativit. ex vero illi dicat: B Onpnn ginnnt Nihil tibi imposſibile eſt, cui posſibile eſt, deſperatos in ſpem be- nltennmnr atitudinis relevare. il mopmüönmtat Non ineleganter citatus Plutarchus fingit, Fortunam vo- Unae, ggiiong läſſe per Tyberim: poſſluiſſe alas, talaria, rotam, ut Romæ con- ſtanter maneret, nec Romaniunquam eſſent infelices. Æſtime- Iniimingn mus nos Mariam: veneremur quantum poſlumus, & favorem Anirium nirm ejus venemur, & ſic erimus felices. ninibcs din nenang Aelianus lib. 9. c. 3. variarum hiſtor. narrat, adoleſcentem i ririuihi Erhinicum ità inſaniiſſe amore ſtatuæ Fortunæ, ut cum eâ, tan- quam cum vivà, locutus fuerit, & egerit, & cum amore furens, n ümgennilieneni 7* . E . Klichenmai⸗ & amens à Senatu ſtatuam petiiſſet, nec impetrâàſſet, adoratâ H prius & adornatàâ, tanquam amaſià ſuâ, fortunà, mortem ſibi RZM conſciviſſe. Sanctus Ludovicus I. Hungariæ Rex amori Ma- Ul unin irm riæ immortuus eſt, cujus imaginem ſemper ad lectuli caput HH habuit. ecn uulten Antiſthenes, teſte Lartio lib. 6. c. 1. quæſitus, quid cen- 5. 9. ununtluin ſeret eſſe beatiſſimum? reſpondit: Felicem mori. Senſitidem B. vigo ihmnine teiſlunn Fridericus III. Imper. Auſtr. cui frequenter in ore, frequentiùs proteliei Tmudmm, tan in corde, ac voto, felix ex hac vita exitus, apud Spondanum An. morte. amud bumale⸗ 1493. Optimus Imperator annos natus 25, perrexit Hieroſoly- ſctſhtaimſen⸗ mam, nondum tunc Imperii claves habens, redux inde in Im- M peratorem, totâ vitâà non juravit niſi bis, Aquisgrani, ubi ele- o rvnn ffülhet, Ctus, & Romæ, ubi confirmatus imperavit annis 50. & ampli- ten. Uuehiunde! us, felicisſimè obiit, munitus omnibus morientium Sacramen- nio fmanmin, tis, cultor eximius Mariæ Fortunæ ſuæ, in cujus Alumptionis lintien, pervigilio, ad impetrandam felicern mortem, ſolebat omni ii mo nm LII II z alio F. 1. Maria ſola- & tium Uni- verſi⸗ 820 In Feſto B. V. Naſcentis. — — alio victu abſtinere, contentus ſolo pane, & aquàâ. Fdifica. vit Neoſtadii & Græcii B. Virginis templum Græcenſe, So- cietati ESIUI donavit Carolus Archidux. Fridericus II. etiam Auſtriacus hoc ſymbolum habuit: Morte beatâ nil beatius. Hoc niſi fallor, mecum omnes, qui hic ſunt, ſentiunt, Morte beatâ, nil beatius. Imperatoribus Romanis in cœca Gentilitatis caligine vi. ventibus uſitatum erat, fortunæ auream ſtatuam in ſuo con- clavi aſſervare, neque inde unquam dimittere. Nos Fortunam bonam, Mariam, noſtris in cordibus ità aſſervemus, ut eam nunquam inde dimicttamus. Eſt illa plusquaàm aurea: ut pretioſiſſimam æſtimemus, obſequiis quantis poſſumus, eam nobis demereamur. Veram illa nobis pariet felicitatem in tempore, & æternitate. e33: D Ce e d N ees E Concio Civica. Maria Salus noſtra, De qua natus eſt JESIIS, Matth. 1, 16. Aria naſcitur. Jo! gaudeamus. S. Auguſtinus ad 4 gaudendum hodie ſerm. ſuo totum mundum in- vitat: Cum ſumma exultatione gaudeat terra 2noſtra, tantæ virginis illuſtrata natali. Siccine magne Auguſtine! in valle lachrymarum, inter ærumnas, eàsque graviſſimas conſtitutos jubes gaudere? an etiam Virgi- ni adgaudere, qui ad miſerias maximas naſcimur. PFilii iræ ad miſerias naſcuntur: Filia gratiæ non item. Aliorum dies nata- les luctu celebrentur: gaudié celebretur immenſo natalis Vir- ginis, quæ gratiâ plena naſcitur. ſu mundum recreaturo exultans Loquens David Pſ. 44. de Je- canit: Dilexiſtijuſtitiam & odi- 1 Maror . Pon Nuuinn miut undh 4 Momen Woẽ, qu urcn Gpeln dhniun fne⸗ ,19. leen n tftmnun in inndererolnit Hi Pminbis innrunn eni. ekultr: 06. aidnd Un setk Nölin, um, giitipehin, e trinmn ſr Priboce icend, Fnerlisc Wöf ppeend u Mmno,hodle appel un honontfico tin . Hetetodori n ineriniargunt,n Uictebitum Deo h Itn gtuanitus con Mil ,II eſt ile im Manir fen, wNobtipiamns, undn, wällie Eiheiniäing d Bo Concio Civica. 821 ni aodiſti iniquitatem: propterea unxit te Deus tuus oleo juſtitiæ. : t Quèò nimirum ſolo lenitur dolor, ac mœror mundi; qui ipſi . r peccato obvenit. kidem: Maria recreatura mundum naſ- du ſin citur: naſcitur enim cooperatura per omnia Filio mundum re- dempturo, Nativitas tua, DEl Genitrix virgo, gaudium ncaeni annunciavit univerſo mundo. Lamech cur, quæto, Filio ſuo ganrnnii dat nomen Noë, quod conſolationem ſonat? an reſpexit ad mdinm Nei utilitatem, quam Noë terræ erat allaturus diligenti ad hibita ibuiiainng curâ: Solatium ſanè ſpirant ex hae ipſa utilitate naturn illa Gen- Aueeurbrn 5. v. 29. Mte conſolabitur nos ab operibus & laboribus ma- H nuum noſtrarum, in terra, eui maledixit Dominus. An po- RKZ rius innuere voluit, Filium ſuum Noë ipſi adeò Deo, nec tantùm in hominibus futurum ſolatio ? Id quod ex hisce verbis DEE Gen. 7. v. 5. eruitur: Té vid, juſt um coram me: Tu mihi Sola- Eregegetene cio es. Anfortè, ut vult Lyranus, ità vocatur, quia reparatu- rus erat Sæculum, quod erat, utique ad conſolationem eo- rum, qui timebant, nè à diluvio totum interirer? Jam, ſi , Noẽ Solatium ſit octo animas ab interitu ſervans: quin mihz Maria hodie naſcens, Solatium vocetur? hæc enim benefactrix DW. generalis eſt totius generis humani, eum Filio, aut per Filium, ei ſuppetendo carnem, reparatura orbem. Ego illam Salutem Ntyt mundi hodie appello. Quo ſenſu, & quàm meritòô, appellem tam honorifico titulo, intendite. Ken Maria, mundi Salus. Aemluin “ Heterodexi ad verba talia contrà nos Catholicos vehe- s. 2. menter inſurgunt, nésque immaniſſimi arguunt Sacrilegii, ut, Non rapi⸗ qui debitum Deo honorem rapiamus, & Mariæ tribuamus. eng, Inter grunnitus corum, quos plurimos refert Caniſius l. 5. dum Mariæ nn n Marial. c. I1: eſt ille Calvini grunnientis, atrociorem à nobis tribuimus. uuns Niowmcen injuriam Mariæ fieri, quòd, ut mentitis laudibus eam deforme- ane Grꝛet. Ws, Deo eripiamus, quod ſuum eſt. Verum & Calvinus, & eirn nn Oujnis alius, maledicus eſt calumniator, qui talia vociferatur. logneoi 4 8 Veſtigiis inſiſtimus Sanctorum Patrum, qui Mariam, Virgi- Nf LII II 3 nem Bi ftut Cehenunm un mu be guler atinft 822 In Feſto B. V. Naſcentis. —— —R——— +— - K erh nem quidem Deiparam ſæpisſimè vocant; Deam nunquam. Hipauin h Tituli illi, fons gratiæ, cauſa dalutis, radix gloriæ Deo ſa: cgrlleld nè & Chriſto ſunt proprii: hoc Sancti docent: hoc nos cum il. cn nnue- B lis ſentimus; Sed iidemcamen in Senſu accommodo ttibuun. conn,leſelchore tur B. Virgini præpotenti apud Deum patronæ, quæ nobis gra- mnidbls (itiil l⸗ tiam, ſalutem, & gloriam impetrat. Verè de ſe Chriſtus Joan. Apen oje / 14. V. 6. ait: Ego ſum via, veritas, & vita, non ineptè ta- , li: Aaia men nomen vitæ accommodatur Virgini, de qua natus eſt IE- nCnNt. H SUS, noſtra omnium vita. Audiendus hics. Chryſoſt. l. 2. de 1 endll i/, imploratione Sanctorum c. 14. dum principalem vitam, quæz mrt,CAdlt nmnt eſt vita per eſſentiam, docet, ſolum eſle Deum, de quo S. Dio:. Pagotencn nyſius de divinis nominibus c, 6. Eita illa ſuprema, & princi- ,umbrrücern in palis, & vitæ omnis eſt author, & c. Non ſic virgo, ſed eate- miſitvanmölien nus eſt vita noſtra, quatenus per Chriſtum contulit nobis vitam. gethenuſtrun ſoſil A Sancto Athanaſio ſerm. de Deip. & Guerrico Serm. I. de Aſt hs Ngrmtn en ſumpt., clarè appellatur Mater vitæ; à S. Ephrem in laudibus eCnlku teld N B. V. Jalus firma omnium Chriſtianorum ad ſe recurrentium: , Nrmmhsi Nn à Theoſteriſto orat, in S. Niget. Jalus omnium hbominum, 4 ⸗R lonocbglen Sancto Bernardo Serm. 2., de Adventu, Inventrix gratiæ, geni: numifua M trix vitæ, mater Salutis. Numlitscmeunn 5 ofeicliii- Solicitiſſima quondam erat Regina Eſthet, ut populum Uwotunalſ Nt ma mater Hebræum, qui in omnibus 127. Provinciis Aſſveri Regis. lon- itektinianwe eſt MARIA. gè latéque diſperſus erat, ab interitu vindicaret, ut charis ſibi animabus ſuccurreret, ipſa ſe expoſuit discrimini vitæ, quando nurli⸗ “ non vocata ad regem ingreſſa eſt. Deinde verò placatum ſibi Arian t aun regem habens, pro populo plena ſolicitudine peroravit. G, in- n Ench erun quit, inveni gratiam in oculis tuis, O Rex! - — dona mihi ani- zmiſe Venei, mam meam pro qua rogo, & populum meum, pro quo obſecro) venAucfefin Eſt. c. 7. v. 3. Multò ſolicitior Maria eſt pro ſuis ab interitu v) afuhl ſempiterno vindicandis culcoribus. Dolore nimio, procul à etlo (vem⸗ Filio morituriente avulſa dicebat Agar Gen. 21. c. v. 16. Non enitrchhbeyin videbo morientem puerum. Et MATER miſericordiæ poſſet entmnbigren quemquam ſuorum Filiorum, aut clientum absque dolore Weniſeſeiinzo n immenſo videre ad ſempiternum interitum abeuntem? Soli⸗ Wetmn klcitrin . cita lilimn memn: / 114. men R Concio Civica. 823 R cita potiùs cauſam periclitantium apud Filium agit, ei ità Præ:er nneen Ppropter loquens. Dixiſti, 6 Fili! ecce Eilius tuus. Non vide- Ddenn unuit bo igitur morientem, ſeu ilium, ſeu Clientem meuri, imèò Nn N quemcunque peccatorem, quæ te ideo ſpectavi moriuntem pro niu hn HE peccatoribus. Citius cœlum & terra perierint, inquit Bloſius, Dbng quàm aliquem ope ſua deſtituerit. Richardus de laudibus u Virginis: N Maria pro nobis, quis contra nos? S. Bernardus denltignt Serm-3. in Cant. Iraſcatur dæmon; Maria liber at. S. Germa- dun enn hus: Quem vult ipſa, ſalvus erit, & à quo ipſa faciem ſuam Plunekeeint uIWaverterit, vadit in interitum. 6. Muilſiͤfeu Angeronam coluère Romani canquam angorum averten- §. 4. r. Me ine dorum Præſidem, cui templum erexére ma gnificum, in cujus Maria no- TChihnommini frontiſpicio aureis literis hoc erat ſcriptum: Dea tutelaris, in- conſola- eCenien Kus verò erat ſtatua Jovis irati, & fulmina vibrantis, ejus in manus trix. Uteidlenee involans Angerona extorquebar ignes cum lemmate ex Jovis Güdlymnnle . ÄU Atum ore: Coactus cedo. Vox veròô & cœlo allabebatur: ego rem cura- ““ u bo. Plurarchus in Numa auchor eſt, Angeronami conſauluiſſe n anien Nuæ, quomodo placare poſſet iram Jovis; ab eõôque tempore honores divinos Angeronæ decretos, & fulminante cœlo tem- plum illius catervatim frequentatum fuiſſe, candelasque illius 38 n h i 2 1 — . . . .1. an knni honori accenſas, præſenti ſemper propitiati Numinis auxilio. 7oynas cl . . . . . . Nnmalmiil Hanc Ethnicorum impietatem ut verteret in pietatem Chri- Nekiru fdcare, Adn n ſtiana religio, pro Angerona, quæ; ut loquitur Valerius Maxi- Gitfkitis mus, angores propitia depellebat, MARIAM ſubſtituit, & Con- 4 DüiA ſolatricem afflictorum appellavit, hæc enim placat iratum Gewire Deum, & juſtitiam vertit in miſericordiam. Ante Mariæ ortum, eClel iuE univerſalis erat querimonia: Non eſt, qui conſurgat & teneat PAenmun te, Iſa. 4. v. 7. at verò poſt Mariæ ortum, aſtitit Regina 4 dextris. Mru Amln Pfſal. 44. v. 10. Quæ manum irati, jamque fulmina minitantis buu. Meiinan, Dei potenter cohibet, juxta illud Cant. 3. V. 4. Tenui eum: nec di- 49 GneO mittam, continuà precum inſtantiâ, prout explicat Richardus: AiMntnm Furorem jus retinebo, nec eum dimittam 5 niſi benedixerit mi- danme hi. Idue tam feliciter impetrat, ut dilectus dicat: Tenuiſti ma- * danm num dexteram meam: & cum voluntate tua deduxiſti me, numum Pſal. 72. V. 24. Quxzri- 824 In Feſto B. V. Naſcentis. d. F. Quæritur, cur Fideles paſſim ſæpius ad Mariam, quàm Je- Vateles ſum recurrant? v. g. In corona Mariana, quam vocamus, dum pius adMa- orationem dominicam oramus ſepties, cum Angelo Mariam rmn adunr ſexagies ter ſaluramus. Reſpondeo breviter: J8US, dulcis qui⸗ currant. dem pater eſt, ſed & ſeverus Judex eſt; Maria verò Mater, & to- ta Mater eſt. Rationem hanc aliquantò fuſiùs memorat S. Ber- nardus Serm. de verbis Apocalypſ. Signum magnum, memor illius Pſal. 100. v. I. Miſericordiam, &- judicium cantabo tibi Domine: non ſola, inquit, cantatur illi miſericordia, cantatur pariter, & judicium : quia etſi didicit ex eis gquæ paſſus eſt, compaſſionem, ut miſericors fieret, habet tamen & judiciariam poteſtatem. Denique Deus noſter ignis conſumens eſt, quidni Tereatur peccator accedere, né quemadmodum fluit cera à facie ignis, ſic pereat ipſe à facie Deéi. Excurrit deinde in Mariæ be- nignitatem intérque alia ait: Omnibus omnia facta eſt: Sapi-⸗ entibus & inſiptentibus copioſisſimaä Charitate dgebitricem ſe fecit: omnibus miſericordiæ ſinum aperuit, ut de plenitudine accipiant univerſi, cabtivus redemptionem, æger curationem, triſtisconſolationem, peccator veniam, juſtus gratiam, Ange- lus lætitiam, denique tota Iinitas gloriam, ilii perſonæ carnis humnaæ ſubſtantiam, ut non ſit, qui ſe abſeondat à colore ejus. §. 6. Sedere Filius dicitur in Symbolo Apoſtolico, ſtare Mater urin erie Citato Pſalmo 44. quia ſedere judiciariam ſignificat poteſtatem; adſtare autem adjuvantis & auxiliantis eſt, Auguſt. I. I. de Symbo. ſtat Maria at Advocata, quaſi in veſtitu deaurato incorruptio- nis & immortalitatis, cinéta varietate peccatorum, eorum cauſam agit, S. Athanaſio teſte in Pſ. citatum. Iratus implacabi⸗ liter Solymæ populo Deus Prophetæ dicebat, Jjer. 1 5. v. I. Dle. terit Moyſes, & Jamuel coram me, non eſt anima mea ad po- pulum iſtum: non placabor ei, enormibus ejus ſceleribus ni- miùm quantùm irritatus. At quantacunque in æſtimatione apud Deum fuerint magni illi populi Dei duces, in majori pre- tio Maria eſt, & illorum patrociniô potentius eſt Mariæ, IIli fa- muli Dei erant, hæc mater eſt, Ariſtoteles l. 7. Ethic. C. I1. negat inter 1eNoelatekemmptt tomniineheguin, Unmpuremupolt üehtaremnndin, frnitaiz ſelftn ululibiſt⸗ ir Cunientihi⸗ Conoliburucnili Cbad emOtacht 8, Certe Amor Mrisspudfilum Non tancmtenetn Quod ſMoy. hittenenur iraſcan ltedoc loyſs Merunt Marumenn iamalogpens: uneriti quet Coriolanusabit Echiltue koclo⸗ uei: eeheſl in Mumerpen, mhMernſanean Nuii tnt,⸗ A * „ . . 7 4 t A an i ter ur animen Vannd iullek UChaotue krnn er ℳℳNℳ aeneu t D CClocl, Concio Civica. 825 inter parentes & liberos, uti Reges inter, & ſubditos intercedere propriè juſtitiam. Eſt, inquit, pater eſſendi cauſa, enutritionis, & eruditionis, & natura in filios obtinet imperium. NRemper eſt inferior, ut qui ſit ex illo procreatus, à quo vitam acceberit, cui præcipuè ſecundum Deum ſubditus eſſe debeat ut excellenti atque eminenti vitæ ſuæ principio. Hæc autem Philoſophi ratio in Deipara, & Salvatore, eò magis valere debet, quod hæc illius ſola parens extiterit, & ſola tam Patris quàm Matris jus & imperium quodammodèò obtineat. Neque dicat hic quisquam, ob ſummam iillam, planéque infini- tam divinæ hypoſtaſeos eminentiam, Chriſtum à paternâ Ma- tris poteſtate exemptum fuiſſe, prout erat liber ab om ni ſervitu- te, omnique Regum, ac Principum jurisdictione externa, non- enim paterna poteſtas indecoram, & alienam à Chriſti Majeſtate ſubjectionem induit. Ambroſius l. I. in Lucam: Non utique in- Firmitatis, ſed pietatis iſta ſubiectio eſt; nobilis eſt, ingenua, ple- na laudis, & honeſtatis ſubiectio, quæ de virtute pietatis enaſci- tur. Conſideratâà hâc tantà Matris in Chriſtum authoritate ajunt nonnulli Patrum, illius apud ł'ilium preces eſſe locò imperiorum. eãmque non tam rogare, quàm imperare. S. Certè Antoninus p. 4. tit. 1 5. C. 17. dicere non veretur de Maria apud Filium ſtante, & pro hominibus patronam agente; non tantùm tenetur audire Matrem, ſed illi obedire. Quòd ſi Moyſes aliquando Deum cenuit, ut diceret: Di⸗- mitte me, ut iraſcatur furor meus, tantůmque apud ipſum va- luit, eò, quòd Moyſes meruerit tabulas legis contrectare, quid non poterunt Marianæ manus? de pedibus S. Leo in v. 24. Pſalmi 72. Mariam alloquens: Propter tuam dignitatem, extenſionem ma- nuum veritus, quæ tanquam vehiculum Deum geſtärunt. Coriolanus ab ingratà patrià in exilium actus, tantàâ vindi- §. 7. aria ctæ cupiditate & odio exarſerat, ut furorejus nullà ratione placa- apud flium ri potuerit: pænè peſtiterum adversùs ſe ducem, ut loquitur Va- potentiſſi- lerius Maximus, experiebatur Roma. Sola tamen tandem flexit ma. Veturia Mater, ſtans ante filium, & hiſee ferè verbis alloquens: Mmmmm Fili! benda in Maria. 826 In Feſto B. V. Naſcentis. — — . Fili! nisi hic te uterus geſtaſſet: niſi hæc te ubera lactaſſent, niſi hæc te brachia foviſſent, modò hoſtem patria non haberet. Ram ob rem ſtatua illi erecta eſt cum lemmate: Veturia dalus. Tan- tmne valuit apud filium Veturia? plùs etiam, certè non mi- nùs apud ſuum Filium valet Maria, dum ei memorat viſcera, in quibus 9. menſibus geſtatus, & ubera, quibus dein laclatus fuit. O quàm multi hactenus vim admirabilem placandi Filii iram ex. perti ſunt peccatores, qui longè pulchrius ei ſtatuam erexiſſent, cum lemmate: Aaria ſalus. Princeps talium dici fortaſsè poſ- ſet, notus utique ex Metaphraſte Petro Damian. Serm. I. de Nati- vit. B. V. Theophilus in Cilicià Archidiaconus qui æmulorum., irritatus invidià, & falſiſſimâà criminatione, eò furoris, eò amen- tiæ, imò eò impietatis devenerat, ut Mago Judæo morem gerens DEum, Deique Filium ejurârit, & datâà ſyngrapha dæmoni ſe devoverit; tandem tamen poſt 40. dierum jejunia, obſecratio- nes, & lachrymas Pœnitentiæ, patrocinio Virginis Deiparæ, non tantùm tam nefariæ Impietatis veniam, ſed tantam inſuper im- Petravit gratiam, ut in virum ſanctum evaſerit. Maria dalus. Recentius exemplum affero. In Travancoridis ora, quod regnum àS. Franciſeo Xaverio primitus DLO adjunctum, nunc à Societate Jeſu excolitur, Miles quispiam ex myaparone deſiliens, omni ſpe ſalutis abjectã, quo- niam ſe ſe ipſe diabolo addixerat, non camen omni ſimulin- Mariam abjectà fiducià, ingreſſus templum, & coram ſimula- ero miſericordiſſimæ Matris in genua proſtratus, multis lachry- mis ab eo imploravit auxilium; cùm ecce tibi ex amplexu Vir- ginis puer Elus viſus eſt cum milite lacrymari; è Matris autem manibus emicare fons aquæ totam perfundens aram; ut intelli- geret miles, quanta ſibi ſpes eſſet ab ea, quæ totius miſericordiæ fons eſt, & quàm non difficilis ſit Filius ad Matris preces, qui cum lachrymis perditum hominem ad ſe redeuntem excepit; admo- niti ea de re comites accurrerunt, ut quò plures oculi conſpexil- ſent, eò major prodigii fides foret, qui quidem imbutum aquàâ illa aræ innatante ſudariolum inter ſe ſunt partiti; miles verò ad Patres ſentshennottfelll onſliozin inten meialo buel. huncozurabholt lermntumdtſicl ceternokhotn ⸗ Carunn; Wnidrucnren Iyereſerrenediun, Olenmaici iginsimn k. Adduacnrok Nrsteiinbichend Cüomnphudre, dür Nℳ. Quodintem igeinepe Regbbis Vetus erat Ron- Efortunxtenuiorsl Gpactonumſibide bope,ctutel nite m autcipitiſperie Uuencur. Huicſe mintfegbenter: un offciihonori dereplseorumen igumiins un Mummamfedhlbie . Gti) Concio Civica. 827 alnmud Patres Societatis ibi degentes feſtinavit „& uni eorum univerſæ Nſnil vitæ flagitia in ſacro tribunali detexit, nec moratus Religionem in en vovit, ut quantò iniquius ſe devingxerat dæmoni, tantò arctiùs ſe ntn aſtringeret Deo, ità fide integerrimàâ referunt Annales Societatis hasdintri Jeſu ad annum 1583. Ecce iterum Maria Jdalus! mitin i Jam verò ſi peccatoribus, & tantis quidem ſæpe ſalus eſt — quomodo non erit piis clientibus, quique filiali in ipſam tan- inertintie. atn Matrem affectu feruntur? Experientur olim, ùt ſæpiſſimè thamnann experti ſunt bomi Mariophili ejus præſens auxilium. Unum 2£½ tütnn ſeyxcentis memorare lubet. Arcturus is eſt Angliæ Rex. Curàrat inmnindinis is, e0 conſilio, in inferiori clypei ſui parte, Deiparæ imaginem, dn ut in periculo, ſeuto elevato, meminiſſet Charæ Virginis. Accidit Bnihunnan un aliquando, ut ab hoſtibus undique cingeretur; jamque propiùs 4 uaſ i nihil erat, quàùm ut victus regno ſuo exueretur, & in poteſtatem aſnn incideret hoſtium (jam enim cornu dextrum totaliter erat rui- twenfizndem natum; ſiniſtrum verò fugam circumſpiciebat) cùm aliud non-. mnun ltanuninir ſupereſſet remedium, ſcutum invertit adverſùs milites ſuos, & MüNat Aα oſtensâ eis Virginis imagine, exclamavit: Ecce ſub qu milita- mus. Ad quam vocem perinde ut ſi pæan fuiſſet, milites animos run Dimänl reſumsére, in hoſtem leonum more irruére, in fugam vertéêre, irdemmn ctriumphavéêre. Exinde ſcuto illi inſculpta fuit teſſéra?: Maria Vomniluie dalus. Quod in templo fundamentis extructo appenſum mul- 1uauin tis deinceps Regibus fuit ſalutare. . Brmphnn Konm Vetus erat Romanis conſuetudo, quæ nondum exolevit, §. 9. õ ut fortunæ tenuioris homines, aut qui in Judicium vocati eſſent Riar ne⸗ rei, patronum ſibi deligerent potentem, atque eloquentem, cu- Atorumn. jus ope, ac tutelâ niterentur, à quo protegerentur in fortuna- rum, aut capitis periculo, in adverſis ſublevarentur, in proſperis Cnnrtlid inſe Urlajunß tlin nden aun;u — ornarentur. Huic ſe ſe devovebant clientes? manè ſalutatum ve- Wel – niebant frequenter: in forum deducebant: reducebant do- ündl mis mum, officii honorisque causâ, atque omni obſequiorum gene- Centum R re benevolos eorum amicos ſibi conciliabant. Peccator, profectò, cigtnen ſi quisquam alius patrono indiget potente, atque eloquente. gucptnin Ecquemnam verò ſibi eligat potiùs, quàm eam, de qua Richar- . 1. WAE gkincunnin Mmmmm z dus 828 In Feſto B. . Naſcentu. dus à S. Laur. l. 3. privilegio 8. ait. B. Virgo omnes Janctos vete- ris ac novi leſtamenti ſupergreſſa eſt, non in quibusdam, ſed ſin- gulis virtutibus. Et Richardus Victorinus initio libri de diffe- rentiâ Abrahæ & Mariæ: Quus audeat aliquem danötorum, niſi ſolum danäébtum Jdanétorum B. M. Virgini anteferre, vel æui- parareè& Aureè planè aurei oris Doctor orat. de Hypap. agens de B. Virginis Mariæ ſanctitate: i ea ſanétius fabtum eſt? non Prophetæ, non Apoſtoli, non Martyres, non Patriarcha, non Angeli: non Ihroni, non Dominationes, non Cherubini, non Rra- phini, non aliud quippiam ſivè viſibile,ſive inviſibile, inter opera DEI, melius ipſa invenitur. Hæc igitur ùt præ omnibus Sanctis, Sancta; ità præ omnibus potens & eloquens eſt, & præ omnibus authoritate pollet apud Filium, ut ſecurè dicere poſſimus: Ma- ria Jalus. 5. 10. Latrant contra nos Luthericolæ, nimiõsque nos eſſe calum- ai niantur in extollenda & colenda Virgine Maria, ſed ſapientius los con- Maximi Sanctorum docent nos nimios eſſe non poſſe in eàâ vel ſurgunt laudandâà & honoranda. In aliis, Caſimirus ſanctus Regis Polo- nlimaria⸗ niæ Filius, cujus corpus poſt centum ferè quinquaginta annos in- corruptum eſt repertum, unà cum hymno, quo omni die laudes Mariæ dixerat, in illo ex vero cecinit: Nullus certè tam diſertæ extat eloquentiæ, qui condignos promat hymnos ejus excellen- tiæ. Et S8. Germanus orat. de Præſentat: In Mariam ſiquis innu- mera dicat elogia, nunquam transſeendet ſeopum, tantum abeſt, ut illum attingat, & propoſitum in laudanda aſſequatur, cum illa ſuperet omnem diſertam linguam, & omnem mentis aciem prætergrediatur. In ea colenda nimii ſumus? S. Martinus Pa- pa inſimulatus, quod malè fentiret de B. V. calumniam ſibi im- pactam hoc refutavit anathemate: Quisquis beatam ſuper omnem creaturam, & naturam humanam, absque eo, qui geni- tus ex ea venerabilem ſemperque virginem, Matrem videlicet Domini neſtri, non honorat, anathema ſit & in præſenti ſæcu- lo & in futuro. Ità in actis de ejus exilio. Nos honoremus, quantùm poſlumus, nunquam honorabimus nimis, nunquam ſatis. Virgo eſt: de qua natus eſt Jeſus: Mater Dei eſt, quo in tulo — — un onhi ſieneſal un ladet münmgeo ue⸗ GmceNaſi glchemtini ,itek Mali zr inetpuge⸗ s hluli cod⸗ Alar ſontum 4 Puis, KAlumdt vrinlsc,1. Fie kumiis ulor im ſiei, o gunnlviiuß rcheieni Lipomen/5 S (ontaben fcfetu. Ginquorumumm Ukinzgidemmun uumpfgnn ent u ViNoebri 1, Men Nnfn Qude ſadi 4 K nſtifunſin Eriitigenmtins Kehrbhlert untarderpinn õ aigre Aruſtinn imiwele n wlene Cinimtille gud Nddiingngnmunni rundgndrüietut muit Muttut, nnr iin a enr: Minſinn nſſenitſyum ut Badnd,tuer, G unent ninünmm: NMun ecel hnum art Hügi punmdn i ed oon pintaino ſylur hi tulo fundantur omnia illa magnifica præconia, quæ ei dant Patres, ut videre eſt apud S. Auguſt. l. de naturâ & grariâ c. 36. conſentintque S. Ildef. l. de Perpetua B. M. virginitate c. 2, 8. Anſelmus de Concept. V. c. 18. & paſſim alii. Arx Trojana in honorem Palladiscum ædificaretur, ſeu- §. rI. tum decidit, & Apollo vaticinatus eſt, hoec ſeuto nom ablato ar- Maria lcu- cem fore inexpugnabilem. Ulyſſes per cuniculos Urbem in- pugnabile- greſſus abſtulit, eõque ablato Urbs Græcis ceſſit. Nobis Maria plus quàm ſcutum eſt, quo habito, ſtygiis Hoſtibus erimus inex- pugnabiles, & damnari non poterimus. Bloſius in canone Vi- tæ Spiritualis c. 18. Fieri non porteſt, ut pereat, qui Mariæ ſedu- lus & humilis cultor fuerit. Quòd utique non prortulit, ut ar- ticulum Fidei, ſed docere voluit, quanti ſit momenti in B. Virginis tutela, ità ut ſpes magna, quòd eam colentibus, pro eo ac par eſt, adjutrix, & verè futura ſit Maria ſalus. Concio Aulica. THIEMAr. Gloria nominis. Etnomen Virginis MARIA. Luc. I. v. 24. Ngenioſa imaginatio eſt S. Joannis Damaſceni orat. s. r. de Nat. Virg. concertâſſe annos, & inftitiſſe pro hac Annicerra- Gloria, ut Virginis Beatæ Nativitate ſignarentur: gini, Beatæ Certabant, ait, Gecula, quodnam Virgini ortu glo- Nativitate riaretur. Sed contenta eſſe debebant ſolis Sym- Banaren⸗ bolis, in quorum umbra ſpectarent naſcituræ Virginis gloriam. In prima quidem mundi ætate, Paradiſus fuit tranſiens ille, quia tantum figura erat Paradiſi æterni, qui eſt, Maria. Secunda ætas à Noë ad Abraham, recreata fuit Arcâà & Columbâ, qua- Mmm mm 3 rum 830 In Feſto B V. Naſcentis. rum utraque Marianam exhibuit imaginem. Tertia ætas vidit Scalam Jacob, Virgam Aaronis, MARIAM; Sororem Moyfis. Quarta ætas jam felicior tria pulchra Symbola Virginis ha- buit, Turrim David, Templum Salomonis, Horologium Achaz, In ꝗuintà ætate à reparatione JERUSALEM Celebris fuit Virgi- nis figura Eſther, & Judith, utraque laude digniſſima immôr- tali heroina, quæ pulcherrimè præſignificârunt fortitudinem invictæ Amazonis noſtræ, quæ non Amanem patibulo affixit, Holofernem generoſè obtruncavit, ſed ſuperbiſſimum anti- qui Serpentis, immaniſſimique draconis caput eſſet obtritura, In ſextà demum ætate, & ætatis hujus anno quingenteſimo vige- ſimo ſecundo, ab orbe condito, 4037. ab urbe 736. Imperii Romani 32. Auguſti 2y. illuxit aurora, quæ fugaret umbras, au- ditum eſt nomen, quod poſt nomen IFSU, eſt ſuper omne no- men, plenum gaudio, gloriâ, fructu. Et hoc nomen licèt à Græcis putetur non die Nativitatis, ſed tertiàâ die poſt, ab aliis autem decimàâà quintâà die poſt Nativitatem, eſſe datum, quod putant ex Levitici 12. cap. poſſe demonſtrari; nihilominus ma- gis ego credo Metaphraſti, S. Gregorio Nyſſeno, S. Antonio, aliisque mecum ſentientibus ſecundùm angelicam revelatio- nem, ajo, ipsâ, quâ incomparabilis Virguncuala nata, die, im- poſitum ei nomen eſt. Nec enim ad diem, imò nec ad horam differri debuit impoſitio nominis tam ſalutaris. De hujus glo- ria nominis dum ago, ſi cui difficile fuerit me audire, repecat ſe- cum, velim, nomen MARIE., & ſentiet omnem ſibi ablatam difficulcatem. caf Aae Non auderem pronuneiare nomen Mariæ præ reverentia lue Gabtiel ei debita, niſi me neceſſitas magnique ſpes fructũs cogeret, ſi- in ſalutati- quidem illud nec Angelus pronunciare eſt auſus niſi poſtquàm men Mariæ Pofitam ſibi ſenſit illlius pronunciandi necefſitatem. Quid non ex. Qquæſo cauſæ eſt, cur Angelus Virginem ſalutans, ejus nomen preſſerit? ſilentio præterierit, ſed tantuùm dixeérit: Ave gratiä plena à& An non Maria dignior eſt, quàm Abraham ? qui ſi Genes. 22. v. 1I. & iterum v. I1. bis nominatur, Abraham, Abraham, an non — ei eer eim 1 vafalutſ n ,,Mi M 4 S . onni erlione deniunl elynnin o ,lbeimj re een 5 itio li Cutn 4Nenardinusbel t, & ſedocere ,rutergniſe Pnliai Aogri 1o Aapen Nenend e non reſnnun rion onninceot Nen Minleinnn N en, ie onen n As umenkgſene ſyllat, infl Agammon iittin enapio, iu: imenſtiae karzm en icnm tgancu iumadhbere debe unn pennurberion C pronunci, ninattiſtoh⸗ p umnon irenie Eunn n won icz Concio Aulica. 83 1 non Maria ter erit nominanda? & cur nè ſemel quidem? Eadem difficultas eſt in Hſaia, qui c. 7. à v. 14. Ecce Virgo con- cipiet, & pariet Filium, ſequentes 4. verſus incipit à quatuor literis, quibus Hebræi ſeribunt nomen, Marits ſicut enim, juxta D. Hieronymi verſionem, verſum primi Pſalmi 64. legit S8. Do- Gor: Tibi ſilentium DEUin Gion, quem vulgata transtulit: Té decet hymnus in Ron; ità etiam gratiarum Domina fſilenti- um debetur præ reverentia. Cur igitur Angelus nomen Vir- mmiarche⸗ ginis initio ſui cum Virgine colloquũ non proferat, rationem nin dat 8. Bernardinus Senenſis To. 4. ſer. I. quia ſilentio venerari — maluit, & ſic docere nos voluit modum angelicè colendi no- 44 R men Reginæ Angelorum, nimirum ſilentio: Angelus, inquit- Cincrmemantn Mariam non nominavit, quia maluit venerari ſilentio, quod r Welinam non potuit exprimere eloquio. B. Simon à Caſſiâ adſoribit id in lbommnle Humilitati Angeli coram humillima DEI Ancilla. En quo- , Krütenthi modo Angeli venerentur humiles, ut præ reverentia nomen ef- ufiuen dannn ferre non præſumant, Verba ejus eito l. 2. e. 4. Velut indignus mniminäinun Mariam nominare veritus eſt. Tantæ dignitatis eſt hoc no- ie ennng men, ut ipſi etiam Archangeli, qualis Gabriel, ſe indignos re- münm Mirntin putent, qui dignè ſatis illud pronuncient. Aliam præterea ra- MäNtpnknvlnn tionem dat Abbas Joachim in I. Apoc. textus 11. ut ſimilem Aden inorNr ei honorem deferret, quem Hebraæi nomini D El Jehovahde- ferebant, ineffabile lud aſſeverantes. At quamvis nomen, Maria, Archangelus non pronun- 6%. 2. ciaàrit in ptincipio, paulò tamen poôſt nominavit: Ne timeas Cur illud . E. . expreſſerit Maria! inveniſti enim gratiam apud DEUAM. primò poſi . Et cur jam exprimit? propter neceſſicatem confortandi ſalutatio- timidam Virgunculam. Quia namque turbatam vidit, medi- em. umdbans Dehong lefritneutntn Xentctoonen iüntu vonet egeite niehs ucch cinam adhibere debuit. Nulla autem medicina eſt præſentior harttküun line contra perturbationem animi ac timorem, quâm reverens Neini hatfin & devota pronunciatio nominis, Maria Diſco hoc ex Do- Grnliund mini noſtri IESU ipſius adtu, Joannis 20. vers. 16. Magdale- ni Ari na cum non inveniſſet in ſepulchro corpus JESU, tota ſic per- tkn li 10, turbatur, ut non ſatis fciat, quid loquatur. Nec Angelis dac ,Attuin N bonum 832 In Feſto B. V. Naſcentis. bonum verbum, nec ipſi Domino incognito. Unde cum ſi- bi apparentem exiſtimat eſſe hortulanum, tanquam ſui non ſatis compos, ità affatur eum: tu ſuſtuliſti eum, (quem cum, Magdalena? putas ne omnes homines ſcire, quem quæ- ras? an tibi hortulanus viderur eſle Oedipus?) ſi tu ſuſtuliſti eum, dicito mihi. Contra hanc perturbationem adhibet Do- minus, Medicus optimus, unius nominis Medicinam, qui ver- bo ſanare conſueverat morbos omnes. Dicit ei 7EN MARIA. Satis eſt pronunciare hoc nomen, quòd Sanitas eſt. Converſa illa dicit ei: Rabboni. Converſa & ſanata eſt vi nominis, quòd quiaipſa Charitas eſt, foras mittit timorem. C& ri. . Si quis mortalium unquâm conrriſtatus fuit, fuit DEl ſtus in Cru-Filius in Cruce, deſertus à Patre, reprobatus à Synagogàâ Ma- ce Mulie. cre, magis afflictus à Pleniſſima doloribus Matre; cujus dolo- pella g Tibus comméôtus Filius, quaſi oblitus ſui cruciatús, eam allo- honkari. quitur: Mulier Ecce filius tuus! Cur mulierem vocat, & pro- am, vel prio nomine Mariam non nominat? an propter reverentiam, Matrem? quia Filii non ſolent vocare matrem nomine proprio? non vo- cat Matrem, nè magis commoveret viſcera, & afflictæ adderet afflictionem: non vocat matrem, ut omnem affectum doceret abeſſe debere Religioſis erga Matrem: non vocat Matrem, nè Judæorum exponeret ludibrio: non vocat Matrem, nè næni- am illam videretur recoquere: Eæ mihi, mater mea: quare genuiſti meò omnes maledicunt mihi, Jerem. I5. v. 10. Mulie- rem vocat, ut indicet, quòd ipſa ſit Mulier fortis, quam Pro- verb. ult. quæſivit Salomon, procul & ultimis finibus pretium ejus. Procul adhuc erat ad illud tempus: duæ ætates interce- dere debebant de ultimis finibus vitæ Chriſti pretium ejus, quia in fine Paſſionis, pretioſi fuêre affectus illius, mulierem vo- cat, ad indicandam iſlius conſtantiam, quæ tremente terra, cCœ- lo turbato, ſtetit ut columna marmorea, ut ipſa Conſtantia. Mulierem vocat, quia hæc erar illa Gen. 3. promiſſa mulier: Inimicitias ponam inter te & mulierem. Cur autem, ô bone JIESU! non vocas Mariam ? tu in ſummis es MrOibinsee do- ori⸗ net⸗ urhritus hil n d twtn N Auno liten ⸗ ieitin urovenn 6Honinis lck o n,homolte Gin 4lcſsodtinſerah loiincet nlano Mrones epenlitj it in krrones oun eduiddneren doratenin N N Cabolo encare Es Alrum & Hen larps eiculiis, e o Cirt: Ma Unon el peſtßzintl Nro ad miſt olen lie, de go Ri⸗ neſiſtunmmen Mlune, EN raret, ui o rllb bſehaiins mnimni olution Uunen Nene . wind inn Concio Aulica. 833 ¹ — — ingun loribus; hoc nomen erit tibi ſolatio. Si cauſam jubear dicere, dicam. Ideò non pronunciavit nomen, Maria, quia noluit ral ein bibere myrrhatum vinum. Hoc ſi bibiſſet, pronunciaſſet eti- . am nomen Mariæ. Quid rides? lepidum, ais, reſponſum! endann , imô veròô aptiſfſimum. Quòôd vinum myrrhatum non bibe- nomiitlküitn rit, cauſa fuit, ut communiter aſſerunt Doctores apud Ferdin. Nomm , Quirinum, nè dolores, quos patiebatur, obſtupefactis mem- dure R Bris levaret. en (ni ie Fuit Chriſtus ipſiſſimus homo ille, de quo parabola nar- Cptit vap. Wutt, SZ rabatur, ſed mutato nomine dete, mi JESU, fabula narraba- pficatur Mumi tur: Homo quidam deſcendebat ab Jeruſalem in Jericho, harabola ”sä ncidit i 4 P 55 e deſcen- vwetien h &σ incidit in latrones, Luc. 10. à verſ. 30. Homo quidam eſt degie ab hn en 4 Filius hominis, frater noſter ſecundùm carnem, Verbum Caro Hieruſa- — factum, homo iſte divinus, ex cœleſti jeruſalem per Incarnatio- ien 0 Je- — nem deſcendit in jericho, ſublunarem mundum, domum lu- . nuernn næ, ubi incidit in latrones. An non in latrones incidit, qui in- an ter latrones pependit? ad dexteram latro, ad lævàm latro. Imò mmumem o incidit in latrones, cum jaceret in cunis, quandò ab Herode mnie Se ſequacibus quærebatur ad mortem: Incidit in latrones, NeINnn ûaâ portaretur in 5égyptum; in latrones, cùm eſſet in deſerto, unn MIn S& à diabolo tentaretur latronum omnium Principe, in latro- mumer MnN nes Pilatum & Herodem, 8S cribas & Phariſæos, à quibus de- Venti mu=s ſpoliatus, percuſſlus, vulneratus & ſemivivus fuit eo ipſo tem- nin lrn’! pore, quo dixit: Malier, ecce ſilius tuus. Verùm in vulnera Rn ig ſnd e ſua non eſt paſſus infundi vinum, ideõ6que myrtiten bibere no- oal kummmdeom luit: nec admiſit oleum; ide7que noluit pronunciare nomen Arm AMPnnhn Mariæ, de quo Richardus: Hoc nomen oleo comparatur: ieriitinde oleum effuſum nomen tuum, eſt proinde ratio prima, cur no- ania mig men Mariæ, Jl.RClin Cruce non protulerit, ut ſe ſolatio ma- e en Ximo privaret, qui ſpontè elegerat eſſe Vir dolorum. Cauſam tielr hanc Sanéctus Palchaſius dedit: Dixit Mulier, & non Maria, nm . iml ne tam digna prolatione Chriſti dolores minuerentur. Alte- 1 umt ra ratio, quia mortem expectabat Dominus; non ergo prosun- emn, ciare nomen Mariæ poterat JESUS, quia nomen Mariæ 6 Mer uni oin d Nnunnn mor- §. 6 234 In Feſto B. V Naſcentis. „ — — ———— — mortem fugat, ut ingenioſè ſerm. 64. probavit S. Chryſo- logus. Lazarum reſuſcitaturus Dominus jubet adeſſe Mariam. Sine Mariæ Sic enim de Martha Joan. I1. v. 28. Locavit Mariam doro- præſentia Lazarum xYeſuſcĩtare uon vult. S. 7. Nullum potemtius nomen poſt ſan- Ctiſſimum nomen IESII quàm no- men Maria. rem ſuam filentio dicens: Magiſter adeſt, & vocat te. Cur ſinè præſentia Magdalenæ non vult excitare Lazarum ? in prom- ptu ratio eſt: Quià nomen Matris ſuæ honorare voluit, & oſtendere, ubi piè vocatur & invocatur Maria, mortem fugari: Veniat materni nominis bajula, quatenus mortui prodeant de ſepulchris. Sinè Mariâ nec mors fugari poterat, nec vita reparari. . Invocemus hoc nomen nos eò frequentiùs, quò avidiores ſolatiorum ſumus: & mortem, & morbos cum corporis tùm arimæ effugabit hoc nomen. Gum A. 1618. fideliores domui Auſtriacæ Miniſtri ex feneſtra arcis Pragenſis præcipitarentur, ipſo in caſu unus eorum, IIluſtriſs. Comes Jaroslaus Martinitz nomen Virginis ſæpius inclamabat, rebellibus contrà petulan- ter clamantibus: Videamus, quomodo te tua Maria juvabit. Juvit profectò, nam cum ex tantà altitudine caſus non nocuiſſet, exclamare auditi ſunt adverſarii: Per DEUM, juvit eum Ma- ria Juvabit & nos, dumodò hoc nomen ſæpe pié pronuncie- mus, quèd, uci D. Antonius Paduanus Dominicâ 3. Quadrage- fimæ dixit, eſt jubilus in corde, mel in ore, melos in aure, & juxta S. Bernardinum c. 8. Speculi, nominari nonpoteſt ſiné no- minantis utilitale. Dicuntur & literæ quædam, & nomina habere prodigio- ſam juvandi efficaciam; literam M. Salutarem fuiſſe Dionyſio, alias aliis. Sed nullum mirabilius, nullum potentius, nullum Virginis nomen eſt poſt ſanctiſſimum IESU nomen, quàm Maria. Quotquot ante natam Virginem DElparam inclytæ he- roides in ſacris faſtis memorantur, eas ego crediderim inter ſe ità concertàſſe, ut quævis optaret, ut ſuo nomine inſigniretur Regina Coœli. Sed tantâ Reginâ nullum earum nomen ſatis dignum Prinam pime Aiciciamn cumn et vxoreſh. 12 iions ele gener Ceriet etdo, Nigilfoninn nlhiemer calarie edn 1 Ney. iet ſele ,fden/ inieniliorehon nirifaniti Nerontmdlnk R Nachel Mare en 41. 4,. uck ferum Alvatorem n Penoni, fliosdo Podith, caſtimo⸗ Eobokrnicaporte mit. Vigo nolt nüm antiuiſepe Inekecaputcon Amnn inien⸗ nuſi dero gni * à„ „—* n V Ceoöncio Aulica⸗ —835 Donin dignum erat: contentæque eſſe debebant, ſi ſinguli initialem umäki ſui nominis literam in Symbolam conferrent, ut ex illis confi- 28 nt ceretur tantæ Reginæ nomen. Id quòd præcipuæ earum quin- Uerat gque præſtiterunt apud Hadrianum Lyræum triſagii lib. I. C. 16. ntenerlan pag. 9, cum laude commemoratæ. cr igsnn Primam prima dedit Michol Regina, adeò dilecta Da- E §. 2. ,un vigci, ut amicitiam cum Abner facere noluerit, niſi cam ſibi re- HS ſtitueret uxorem. 2. Reg. 3. v. 13. Noluit ſupremus Regum de quinq- Rex amicus eſſe generi humano, niſi naſceretur hæc Virgo, & liers no⸗ conſentiret verbo. RI/B. mfrit Nciingtnis n ncnn A. Abigail fœminarum prudentiſſima, quæ Nabalis ſtalci- end rüiam ſapienter excuſavit: Davidem placavit: humilitate ſua cor ukigti nnu ipſius cepit 1. Reg. 25. 41. Ecce famula tua ſit in ancillam, inm mue ut lavet pedes ſervorum Domini mei. Similibus verbis, ſed nrii animidemiſſione longè perfectiori, dixit Maria; Ecce Ancilla ummen Rn Domini, fiat mihi & . quo verbo iram Numinis placavit, nos- Minänedlkllnil’ que non tantùm ſervos, ſed filios DEleffecit. i kNMſrmn! R ANINEreion M. Rachel Mater Joſephi, qui dictus eſt Salvator mundi, GuruDomnie, Gen. 41. v. 45. Pulcherrima Spiritũs Sancti ſponſa Maria genuit NNMm verum Salvatorem mundi, & partu ſecundo ſub cruce genuit unmiNAh“ nos Benoni, filios doloris, ad mortuales dolores ſuos. n Aminkikrit J. Judith, caſtimoniâ & animi magnitudine Præcæſlentiſſi. n Ammniiüh ma Holoferni caput reſccuit: Bethuliam periculosà obſidione li- 4 lun enin⸗ beravit. Virgo noſtra virginitatis merito, gladio Spiritus, bo⸗ tentiam antiqui ſerpentis fregit, & glorioſa triumphatrix Vir- nmn,, . e imm gineo pede caput contrivit. , . ginen nnn e⸗ . Precib Pentonn⸗ .Anna,;, inſigne piarum matrum decus, precibus cum 1, ec⸗ ciriß lachrymis ſuis piè profuſis eximium Prophetam Samuelem pro- glrlon 4 meruit. Virgo Jeſſæa, ut conciperet Prophetam magnum- zalmenmt, Nnn nn 2 Ora⸗ 7 — 2 836 In leſto B. . Naſcentis. oratione meruit, & etiamnum nobis omnia dona tam natu- ralia, quâm ſupernaturalia promeretur. F. 9. En ut Maria compendium ſit prærogativarum, quæ- Quidquid cunque fuêre in fœminis celeberrimis, quæ primis literis nomi- pretioſum 17 . . . . eſt in gem. num ſuorum, adorârunt nomen, Maria. Addo, quidquid preti- mis, inclu- oſum eſt in gemmis, ac nobilioribus lapidibus, id includitur in ur in nomine Maria. — Maria. M. Magnes ferrum trahit: conciliat diſſidentes animos, unde à Veteribus dictus eſt Lapis Amoris. Virgo ſuo nomi- ne attrahere amat ferrea corda peccatorum, & conciliat illos DEO, Magna & magnifica juxta nomen ſuum. A. Amethy- ſtus violacei coloris, diſtinctus quibusdam flammulis reddit hominem vigilem, pellic ebrietatem, clarificar Intellectum No- men Maria invocatum faciet, ut in mortem non obdormias. Unde S. Bonaventura ait: Beatus, qui diligit nomen tuum Ma- ria! gratia tua animam ejus confortabit. R. Rubinus abſter- git mœrorem, & parit in corde lætitiam. O quàâm optatèom- nem abſterſit mororem Virgo, Cauſa noſtræ lætitiæ, ut in Lita- niis appellatur, & cui Focleiia, omnésque ejus filii grato animo canunt: Nativitas tua, gaudium annunciavit univerſo mun- do, & c. I. Jaſpis reddit hominem impavidum, & cor robo- rat. Et nos cum Davide, habitâ Virgine, dicimus ei: In no- mine tuo ſpernemus inſurgentes in nobis. A. Achates contra fulmina, tonitrua, ac tempeſtates aéris. Parùm timenda hæc ſublunaris auræ terriculamenta; at non parùm metuenda illa, quæ ſuper impios ultimo mundi die venient. Quæ tamen nè noceant, Virgo facit pièé eulta. Hinc alicubi S. Bernardus fluctuanti omni, in procelloſo hujus tnundi mari, peccatori inclamat: Reſzice ſtellam voca Ma- 5. 10, riam. Omnis lapis pretioſus, operimentum nominis tui?“ Maria! Nomen Simile certamen, orator ingenioſus, latina obſervans no- Maria con- „ . . . . tinet initia- Mina, inter herbas medicas inveniet. Et quidem ſi adducantur les literas Malva, Amaracus, Rosmaris, Intubus, Amaranthus, & medicam ain ma herbarum iſtarum vim adverterit, de quibus vel ſolum Plinium barum. . legere, nmmklete, N ihepree ſii Ebr, Id minch. 6ZONt. delegonufnen 70,nobkfoorbus 0 gilbogriols: un Pnen AMcia Dchdnmin. Non Dummerum 388. nen, Mcin hond Müirnumenivnine hoc athue ii mi befecotcatio ad m ſerumn hoe ur ſo imkonorrri us toonuncintiaucin In, quaſ ſorayd bebimns omni Gun S 1 Peccnonnn, Line winone un du cen fmmml emclrtferlutten. UrI NoeNobcer gicigtunnun Montthdt. N Minma⸗ Enum 0dn Auuoleleniz kill nshn ekclinwnin Untumadnttmnrng nieninpmdun Norn Ntifigtecanne I Gin di 4 nan Stiß lnimen 1 tnnpninnmmnen dd de wuen. Eunn Kucumiamümm umr Ifeeflini ummniil geitn iuinn S tnan Concio Aulica. 837 legere, poterit ſufficere, vitutes facilè inveniet, Mariæ per excel- lentiam applicandas. Putà in malva, remedium contra mor- ſus venenatos, quæ etiam omne ſolum, in quo ſeritur, pingui- us reddit: eum, qui illam circumfert, ab iſto noxio immunem faciet; & qui ex ſucco ejus quotidiè cyathum dimidium biberit, ab eo morbos omnes arcebit, Amaracum intelliget mederi, venenandis ictibus Scorpi- onum: ſucco ejus tormina diſcuti; Rosmarin vulnera ſana- re, ſi viridis imponatur. Succum tam fruticis, quàm radicis multùuùm prodeſſe contra morbum regium, viſum conforta- re; Intubum mirà ac multa virtute pollere, Amaranthum nun- quam marceſcere, &c. quæ omnia, arte ſuâ utens Orator, in egregia Deiparæ Virginis ornamenta conferre poterit; nihilque obſtabit, quò minúùs Reginam mundi vel gemmis, vel her- bis coronęet. Sed ego ad finem propero, & hanc dictionem meam co- rono, non floribus odoriferis, aut herbis medicis, multò minús Nomen lapidibus pretioſis: unâ tantúùm corono quæſtiunculà curioſa. mille Nomen Maria apud Gabaliſtas habet numerum nonageſi. oblequia mum nonum: Nomen IESIS, quod obiter inſinuo, continet Xvitat. numerum 888. & Anti-Chriſti numerum 666. quæro cur no- men, Maria, non habet numerum milleſimum ? cur defectum patitur numeri unius? an non pulchrum foret, ſi illum unum adhuc, atque ità milleſimum numerum contineret? Forraſſis ejus recordatio ad mille nos obſequia tantæ Virgini excitaret. Myſterium hoc ut ſolvatur, in nobis eſt: Vult Maria nomen ſuum honorari: ejus honorandi gratiâ, dum id pronunciamus, vel pronunciari audimus, ſi caput inclinamus, numerum pri- mum, quaſi jota, ducimus: quo adjecto, & 999. annumerato habebimus omnino numerum milleſimum, & ſecun- dùrm JESUM habebimus, in MARIA, omnia. Nnn nn 3 In 833 In Feſto Matthæi Apoſtoli- In Feſto S. Matthæi Apoſtoli. Concio Ruſtica. Gratia DEl nobis ſemper præſtò eſt, ſed nos gratiæ de- ſumus. Surrexit & ſecutus eſt eum. Matth. 9. §. 1. SG Atthæum nomine: nominat ſe Matthæus, tum hu- Eram ia militatis ſtudio, ut ſe publicanum & peccatorem gotiorum fuiſſe toti orbi confiteatur; tum gratitudinis ergò, terreno- — Lut eximiam Chriſti erga ſe gratiam deprædicet, æqué Penceltha. ac facit S. Paulus I. Tim. I. v. I5. fidelis ſermo & gitatio de Omni acceptione dignus, quòd Chriſtus JEſus venit in hunc alute. mundum, peccatores ſalvos facere: quorum primus ego ſum. Sequere me: quaſi Chriſtus dicere voluiſſet, quem jam audiſti in Capharnao cœleſtem doctrinam prædicare, eâmque multis con- firmare miraculis, ac inprimis recenti paralytici ſanatione, vocat Matthæum miraculorum jam famàâ prædomitum, ait Chryloſto- mus. Vide hic dignationem Chriſti, qua Matthæum publica- num, ideõque apud Judæos infamem, non tantùm ad gratiam, ſed & ad familiam ſuam intimâmque amicitiam & Apoſtola- tum vocat, ego pro hodierna doctrina noſtra, quam tractare in- tendo, modum Converſionis S. Matthæi, quem ipſe revelavit S. Brigittæ oranti ad ſepulchrum ejus Matthæi l. I. revelat. c. 129. huc appono: Voluntas mea (inquit Sanctus Apoſtolus) talis erat eo tempore (telonii) quòd neminem defraudare volui, ſed deſi- deratam invenire viam, qua ſepararem me ab iſto officio, & toto corde adhærerem ſoli Deo, prædicante igitur amatore meo Jeſu Chriſto, tunc inflammabatur ſicut ignis verbum vocationis ſuæ in Machensibe⸗ nbegytiotumn Q eoigrur:ninn ziwenm laſcpiunt, lgrurirnobs Grets ſeti hon el Uoggetann incuris mpüm. . Rin Gandbos rumbomo, Dub Pus,dterun ubet h DöNrätfandſ wüinor KThomo. Ple,homounbr⸗ um, in uteug e Eenecichone nonce Rlcob orpre Eiu, lenmeoraacinple uiſlnaperſitet lumſuſencerecef Nizſedtupriüsere lefosinfrmiqu⸗ ligeyeſtrvmnce uunnchinghpr nekniale⸗ le,er Artonel helenglunc i in Rulia Nelbchei n tg tnoniure Aurtenp,n enblenun Erum Aun; un puindnte Dreuuneinein n , 1l, fülem (lix Nis enkir * Won pinn epl AoOrgerinul riartin enn õ ”õä t, ulmmmg Genmbonuminie ne mün 1in Gnmpotcunn Uubalenigente Ninhmicnß lnulinn Ut Ar tu⸗ emCeſudr lie⸗ Ten enieftmi weigiui macrt iſchon ſoi iui Concio Ruſticcaa. 2839 in corde meo, ſic dulciter ſapuerunt verba ſua mihi, quòd de di- vitiis & honoribus non plus cogitabam, quàm de paleis: imò: mihi magis flere placuit, & gaudere, quod Deus meus tantillum⸗ & tantum peccatorem vocare voluit ad gratiam. Adhærens quo- que Domino meo verba ejus ardentiùs cœpi infigere cordi meo, quæ nocte & die quasi cibum ſuaviſſimum guſtando cogitabam. Ex qua revelatione potiſſimùm obſervatione digna eſt cura quam S. Matthæus ipſe de ſalute ſua habuit etiam in medio terre- norum negotiorum. Quæris nunc, quare tam pauci vocem Do- mini ſequantur? Quia rarò vel nunquam de ſalute fua ſeriam co- gitati onem ſuſcipiunt. Dei gratia nobis ſemper præſtò eſt, ſed nos & gratiæ & nobis deſumus incurii, quaſi negotium ſalutis noſtræ res ſeria non eſſet, hunc teporem & neglectum in præ- ſenti oggeram incuriis, ſi verba non moverint, trahat S. Matthæi Exemplum. Duabus clavibus Coœli porta aperitur; unam habet DEus, alteram homo. Duabus alis ſurſum volatur, unam ſuppeditat Deus, alteram habet homo, duo portant electæ terræ botrum. Deus præit, homo ſequatur. Ad ſcalam Jacob duo ſunt: Deus, cui innititur & homo. In horologio duo funt,ſol & umbra. DEus ſol eſt, homo umbra, gratia Dei mecum. Paulus cap. I1 5. Abra- ham, inquit Deus, ego, ad multiplicationem poſterorum tuorũ benedictione non deero, ſed tu age, ut terram patriam deſeras. In Jacob, ut præ Eſau obtineas benedictionem, non deero; ſed ſtrenuè cura, adimplere voluntatem Matris tuæ. Rahab! vis, ut do- mus tua ſalva perſiſtat? faciam, ſed tu non neglige rubrum funi- culum fuſpendere de feneſtra. Noë ego curabo, ut ſalveris in di- Iuvio; ſed tu priùs arcam fabrica. O Naaman! vis ſanari à lepra, la- va te. Vos infirmi, quotannis aquam piſeinæ probaticæ movebo., ſed quisque veſtrum conetur primus deſcendere, Martha! ut La- zZzarum recipias, lapis ut revolvatur ſedulò cura. Si Petre vis è car- cere educi, calcea te, ergo collabora, labor autem iſte cum incu- ria ſtare non poteſt. Dat Deus gratiam, hortatur, monec internè & cερε. aνuαdedit, dedit miracula, nemo poteſt queri de F. 2. Duo ſunt neceſſlaria. X 8406 In Feſto à& Matthæi Apoſtoli. — — — — —— — de Dei cura, ille enim non perdidit quemquam, cur ergo mul- ti incurii? quia ad iſta omnia inſenſibiles ſumus, ſi movemur, dum obiter excutimus, aut, ſi moveri timemus, ca vemus, nè mo- veamur, & ſic curam ſalutis habere cogamur. Exigua cu- Blandirer vobis, ſi non oggererem vobis exiguam ſalutis ra ſalutis in curam ineſſe; & ideò tam paucos ſeriò converti. A vobis unde homini- mihi dici deſidero ſigna, quod res aliqua nobis cordi ſit, reſpon- bus, detis forſan ſignum eſſe: ſi crebrò de ea cogitemus, loquamur; inquiramus, conferamus cum iis, qui nos dirigere poſſunt & norunt, accepto: quàm enim ſollicitè interrogat paſtores Ja- cob, cùm Labanum quæreret. Joſeph, cùm quæreret fiatres per aſpera, invia & devia vagabatur, ut inveniret. Ut Saul Aſinas in ve- niret, quid non impendit laboris; oraculum conſulit, Prophe- tam accedit & ſummum, quia Samuelem. Quàâm attenti ſunt in- firmi in prætereuntem Chriſtum, ut ſanitati reſtituerentur, quàm undique circumſpicit, quærit Magdalena de corpore Chriſti, quanta cum contentione currunt ad ſepulchrum Joannes & Pe- trus, ò quàm ſollicitè & intensè cogitat S. Matthæus toto corde- adhærere Deo. Sed edicite iterum, an nobis ità cordi eſt ſalus no- ſtra? dum vanis, inucilibus nimis abſorpti,:hoc maximi momen- ti negotium negligimus, quasi non plus eſſet, quàm unus Laban Vel fratres, vel Aſinæ. 5§. 4. S. Lucas narrat: dum S. Joannes Baptiſta concionem dixiſ- Gura ſalu ſet, quosdam motos fuiſſe, ut aliquam ſalutis curam haberent, toribus eundem in ſolitudine quæſierunt, venêre contribules: quid fa- Bafw ciemus, milites quid faciemus, officiales quid faciemus? an nos ctiam? ſaltem nobiſcum poſt tot documenta, dicam quod eſt: inviſitis omninò Religioſos, ſed temporis fallendi causâ, aditis Conteſſlarios, ſed gratià fabulandi, legitis libros, ſed propter curio- ſitatem? nunquam verò gratiàâ ſalutis animæ. Quid mirum? vix de illa quieté audimus, imnôò pro melancholicis cogitationibus habemus, & ſi ulcrò incidat, mentem avertimus, Ecuræ eſſet, eſſemus cervo ſimiles, qui confixus jaculo unàâ curâà in eam eſt in- tentus, Sic Themiſtocles etiam ſomniabat de victoriis Miltiadis. Sic onloconfenſenn elgrisnesa eſütuuonetate iramla)nolri⸗ radere, ltianinn wcbuianerdte Dorind dn Nendi Ounſermonesmee rſocſunet: k, Urprids go bocte uero ohocet nheiyero, Atno tlemimbeclllemr unmur, Iuumciu ſan moffuiumcehri Aguamcinente Ptlibuuun Anne uim memlben undhinciget! obictnn Al . Concio KRuſtica. 841 Sic Marcellus Romanorum Dux etiam ex ſomno auditus eſt Hannibalem ad arma provocare: De chara nobis perſona pariter ſomniamus: De ſalute, quæ nobis debet eſſe charifſima, nec de die animo volvimus, cùm tamen etiam de nocte vanitati vigile- mus, uti ſunt venationes, ludi, choreæ, convivia, amores, theatra & experrectis etiam de ſalute noſtrà cura nulla eſt. Non ignoro vobis animæ pretium conſtare, ex quo majus ꝭS. x. aldin dt in curiæ veſtræ deſumo argumentum, noſſe tantum pretium & Dae 1cinacnene illius ſalutem ultimis curis comtnittere, omni enim alio negotio Requens len immer poſtponitur, & veluti momenti minimi ultima cura eſt. Ad hæcapud ho- Peghcinihntrin demonſtrandum mallem deflere, quàm videre. Urget conſcien- mines. tinnm Uslin tiæ ſtimulus ad pornitentiam de peccatis; ſed cormmmodum vo- Gulinnüi in bis non eſt. Ad Ecoleſias vocat tempus divinorum, ſed prius litis nrtn irmmni Patronus conveniendus eſt. Salubre eſſet verbum DE frequen- günmntinenne tare, ſed priùs negotia cum debitoribus tranſigenda. Urget æqui- tas reſtitutionem rei alienæ, ſed adhuc tempus eſt. Et hæc ſit (ut omittam alia) noſtra vivendi ratio, cui vacat ſemper aliis negotiis ſ tradere, ſaluti animæ, vix unquam. Feſſus ab itinere Eliezer nec cibum nec quietem capere voluit, nisi priùs ſibi commiſſum Domini ſui negotium expediret: Non comedam, donec lo- n quar ſermones meos: an & vobis negotium animæ ità cordi eſt, dn ut ſic diſcurrat: Ego hodie peccavi, non comedam, niſi abſol- var priùs. Ego hodic defraudavi alkhum, non comedam, nisi re- Iglieuckannt tulimn ,umat ins Wrieuo AMWtidtMdlte ichimhnän mehH ſtituero. Ego hodie famam alteri detraxi, non comedam, nisi Uuumklnanmun revocavero. At nos omnibus gerrit priùs damus audientiam. In Eercono⸗ ætatem imbecillem rejicimus: cum interim omnia peragere co- Heilsclliirnnd nemur, quamdiu ſani ſumus. Proles elocandæ, quamdiu ſani ſu- Cumendn mus, officium captandum quamdiu valemus. Limites ampli- enpoi Ulai n, andi, quamdiu exire poſſumus. Hæreditas adeunda, nè Occaſio õ præterlabatur. An non & iſta in ſenio agi poſſunt? ita: ſed me- 6 Tine E nin, lIius, dum mens libera eſt, indigent ſtudio & induſtriâ, & animæ ncholothi ſalus non indiget? §. 6. ar u/Nonz. Idquod nobis debet eſſe chariſſimum primò omnium diſ- Exempiic — crimini objicimus, Aliter nobis præluxit Jacob redux ex Cand aee N 9. 7. Temeritas 842 In Feſto &ι Matthai Apoſtoli. poſt viginti annos, exul propter Eſau. Obvio iſto in tres turmas ſua diviſit: Primò locavit duas ancillas, Balam & Zelpham cum quatuor prolibus: In medio Liam cum ſeptem prolibus, ultimo Rachel cum Joſeph filiolo. Cur ità: an ut pugnent ? non: ſed ut, ſi Eſau aggrederetur illum; viliſſima primo periculo eſſent obje- Ca, & chariſſima in tutiſſimo, hinc ancillæ primo, Rachelulti- mo. Nos econtra omnium primo exponimus ſalutem, & ſic mancipii & ancillæ loco habemus; pereat illa, modò fama con- ſervetur, bona filiorum, parentes, ſcorta, equi, canes, an non hoc ſit iniquitatis attigiſſe faſtigium? In iſto Jjacobo, non adeò viles ille habuit ancillas, ut in illas hoſtem alliceret, ſed ſi effugii locus non eſſet, profectò nos ultrò hoſtem laceſſimus. Ubi libenter ſu- mus? In ſocietate diſſoluta, ibi, ubi Dæmon non in occulto, ſed aperto Marte depugnat. Et hoc ſit curam ſalutis habere? quid mirum, ſi tam paucæ converſiones? Mater Tobiæ irremediabilibus lachrymis plangit, etiam vi- ro bono commiſſum (qui erat Angelus) filium Tobiam. Lamen- tatur, quòd in manibus alienis, exit ad colles, & cupit à longè re- deuntem conſpicere. Cogitabat, fortè lapſus in præcipitia me in- clamat; fortè inter feras me paricidam incuſat. O quàm longè cura noſtra abludit. Bene circumſpiciendum eſt, cui ſalutem tuam confidas. An bono, an malo genio, neque etiam cuivis homi- num committenda: familiaris ſit vitiorum hoſtis, Dominus ſit virtuoſus, Confeſſarius peritus, Theologus conſcientioſus, Conſi- liarius juſti tenax. Via ſit tutiſſima, at nos ſocium eligimus non- nisi diſſolutum, herum vitioſum, Confeſſarium blandientem, Conſiliarium iniquum, Theologum laxum, an non hoc eſt quod Sapiens Proverb. I. moliuntur fraudes contra animas ſuas, certè qui animas ſuas parvi faciunt, veſtras pluris non facient, Cujus ergò negotium agitis ? fili ſerva animam tuam, & da humana in illi honorem ſecunduùm meritum ſuum. Veniam fortè meremi- hoc nego- ni, ſi negotium ſalutis eſſet tam facilè. Bernardus audiatur, Serm. u. in Job: Unde nobis iſta diſſimulatio eſt, fratres mei? unde hæc tam periculoſa tepiditas! unde hæc ſecuritas maledicta? quid agen- — .Mm md n ſelcvratc 1 gellbet licmmi⸗ 8 zolhcnum t e inntose cimenunod vnkocn uib u gchunnon ii nburile, gui ac i tetranſin nokohuncecufan mmnmitgaͤß thnhllinerelb ZurNn, dgnumn 0) ergonamnnumne Sreltertergopron ſiitäretlehabe n ſcere luhte⸗ NCRon Wöſdn in] Sd dics ego⸗ ce hoe? ea ſi eptus habete / e Enexpitri? potel n ecbiſta gisn fumvelur llime trem huuritisout Aeund & Uungu iniſenſu dicarn nſignormti Perl Emoummhlots nlicon ſßell⸗ rCnſh Ie enenel o hcucne n nniblrbm temaliant kiſche fenlain lib bnbllemmn Uonn ot lraum alus bre ne ulknrugengnt elo,flumfonunl altgd antsbe⸗ weinſaingegiune dhmkcda.Odün õ o, Nelde AE u Titonniats on engpanimni⸗ õ 1, Cnalriundimin nnnmnmlnt sannniie ſrrſaiubngnicn. fünnnae, ſoun. faiminn lhumake, Concio Ruſtica. 843 agendum è inter malos ſecurum non eſt; ità nè Auditores ultrò perire lubet? Vel curam hancdiffertis uſque in vitæ confinia? ſi ità: dicite amabo, quo mortis genere ex hoc mundo diſcedetis? Greditis ſupremam infirmitatem mitem fore, tranquillam, faci- lem, võsque futuros animo præſentes, ſenſibus integris veluti Cygnos cantaturos,ò malè credulos & deluſos! Sed demus talem fore morbum, qui uſum integrum rationis permittat; novum, emergit periculum, dum enim non credetis eſſe ad mortem, & ſic periculum non ſatis æſtimantes ad extrema inſperatè dedu- cemini;, ut ille, qui vadum quærit, & deluſus ſemper, profundius venit, & de tranſitu deſperat. Demus hæc omnia etiam abeſſe, quomodo hanc curam aggredieris, negotia in tam perturbato tempore, aptine & diſpoſiti eritis ad examen, ſpeciem, numerurn? dicitis, nihil intereſie, ſed ſententiam eſſe certam, in morte ſuffi- cere nutum, ſignum? prohliſta deliria, qui audiat ſinè ſtoma- cho? ergo tantum negotium pejus tractatis, quàm juratus ho- ſtis veſter? ergo pro tot ſceleribus nutus in articulo mortis ſuffi- cit? ſi ità res ſe habec, compꝑpatior tot pœnitentibus; probabiliter non ſciv ère ſufficere nutum in mortis articulo; ad quid ergo tot cilicia, tot jejunia tot peregrinationes, tot lacrymæ & ſuſpi- ria? Sed dicis, ego novi, me non diſceſſurum ſinè abſolutione. Unde hoc? ſed ſinamus an neltcitis extrema remedia dubios eventus habere? creditiſne omnes moribundos per abſolutio- nem expiari? poteſt fieri, ſi ſerius dolor, propoſitum, & alia ad- ſint requiſita, quis vos de his rite peractis debitè aſſecuret? per vitam velut Lyſimachus hauſtu frigido regnum venditis, & ini- quitatem hauritis cum jactura cœli. Flagitia graviſſima vobis viluerunt, & tanquam de præclarè factis vos, & hæc inveterata animi ſenſa, radicatas paſſiones uno nutu corrigetis, deteſtabi- mini? ignoranti perſvadete, qui non ſcit, quid ſt verus dolor. Talem curam ſalutis Hieronymus exſibilat. S. Bernard, temera- riam. Iſidorus ſuſpectam vocat. 88. Cælarius, Hugo, Ambroſius Gregor. Chryſoſt. Thomas atque ridentes explodunt, quia ſum- mæ dementiæ eſt, ob animilevitatem diſcrimen ingens ſubire. . OoOOO0ο 2 Quid 844 In Feſto & Matthæi Apoſtoli. Quid ergò mirum nunquam ſeriò habitàâ curà ſalutis tam pau- cas fieri converſiones? Alias ergo de ſalute veſtra curas conci- pite, & cogitationes! tunc enim Chriſtus gratià ſuâ præſtò fuit, cùm S. Matthæus de ſalute ſuâ ſerias cogitationes animo volve- ret, ipſe animæ noſtræ ſponſus petit ſibi præberi cor: Fili præbe mihi cor tuum, quod fit per ſeriam ſalutis ſuæ curam, quam per S. Matthæi merita exopto omnibus. Amen. . ο6 5 NWπωαο ρα ,„ ⅜0α αμ . n. Concio Civica. . Gratia DEl omni alià humanà gratià gratioſior. Sequere me, ſurrexit, & ſecutus eſt eum. Matth. 9. S. . Eſcit tarda molimina Spiritus S. gratia. Nequere nnn. me: & ſecutus eſt. Sic tunc etiam dives (erat enim DEIIS ha- bhomo ſedens in telonio) facilè intrabit in regnum bet ſuos X Coœlorum, modòô cum Sancto Matthæo fempus Sanctos. gratiæ non negligat- Coœrerùm, qui non vult, re- linquat. Non vis tu Cain primitias frugum offerre DEO! re- linque, hoc faciet frater tuus Abel, & gratiam percipict. Non vis tu impudens Cham revereri Patrem tuum ? relinque: faci- ent hoc fratres tui, & gratiam invenient. Non vis tu frivolè Eſau benedictionem patris & primogenituræ jura manutenere? relinque: ſrater tuus jacob id obtinebit. Qui non vult, relin- quat. Non vis tu invida fratrum turba Joſeph tolerare? relin- que: tolerabit & honorabit Pharao. Non vis tenellum Moyſen ſervare indurate Pharao? ſine, filia tua ſervabit. Non vis tu Achan eſſe fidelis? ſit: Erit Joſue, & te propter furtum lapida- bit. Non vultis vos mendaces exploratores terræ ſanctæ vera re- nunciare? ſit: Chaleb hoc faciet. Qui non vult, relinquat. Non vultis vos filii Heli Sancta fanctè ad miniſtrarc? Agite: ar mue hi. No e Nuöi B ve hcier Noa! leindavstelt mnni Iazarus 1 Mololorum ne Aloleſengn nes Allteb ſ ATkgrüräni ar. . Manheis 1eſ, r ago odmnitinon gele e NWöketrül eCntum Rlo⸗ Curhomine ntiam in g n: Griuelſi IIiis nos nature lprun pon guſt ilberehimng lumn g wne minimom tneni mole de til Mubext, g tenſiſin ee nlmonmm e meghinfin Concio Civica. 68643 eelenn muel hoc faciet. Non vis rabioſe Saul eſſe Rex ſecundùm cor Ckrid 8 DEl? eſto: David erit. Non vis eſſe conſcientioſus Conſiliarius s n falſe Achitophel? relinque: Chuſai erit. Non vis ſuperba Jeza- gitſiinrn bel benignè recipere Prophetas Domini? relinque, hoc Suna- lliſen 1 mitis faciet. Non vultis puſillanimes Sacerdotes fidere in auxilio Aen e Dei: ſinite: Una Judith confidet. Non vis gubernare. O Aman! niſi cùm ſuppreſſione pauperum; relinque: Mardochæus gu- Peegenen bernabit. Non vis ad dapes regias venire Regina Vaſthe? Eſther S accedet. Non vis infana mulier Jobi in adverſis Deum laudare? R Job hoc faciet. Non vultis perfidi Judæi relinquere Idololatri- C am ? Machabæus relinquet. Non vis, mi Epulo! in ſinum Abra- hæ portari? Lazarus, mendicus portabitur. Non vis tu Juda in migrü gnitt⸗ cœtu Apoſtolorum manere? abi! veniet Matthias. Non vis tu ineſcate Adoleſcens relictis omnibus ſequi Chriſtum? Petrus, ug mn At NJoannes, Andreas ſequentur, qui non vult, relinquat; quisquis non vult gratiæ divinæ tempus obſervare & illicò ſequi, relin- gii h gquat. S. Matcthæus hoc faciet. Nequere me! Nurrexit & ſecu- Eumrundis tus éſt, quæ ergo cauſa tantæ in nobis tarditatis, & ſegnitiei? kinitn n aliud mihi non perſuadeo⸗, quàm quid gratia Dei ſit, vos i gno- un in mimn rare, neſcire pretium. Labor ergo hodiernus erit vobis oſtende- re, Gratiam DElomni alià humanà gratiâ eſſe gratioſiorem. — Cur homines non trahantur illicò gratiã divinà, dixi lgno. . 2. Atmimut rantiam in causà eſle, quòd autem ignoremus; Cauſa eſt ite- (hrran⸗ — k W rum: Gratia eſt ſpiritualis, nos ſumus carnales, illa eſt ſuperna- & natutæ. rmd *R turalis, nos naturæ aſſeclæ, illa non videtur, non aucktur, non nmeirmn lanc palpatur, non guſtatur, non habet odorem, cùm interim nos inpumſunn nihil percipiamus, niſi per ſenſus. Profeckò, ſi naturæ noſtræ bimi En pene volumus, gratiam ſummèexpetere debemus, noſtræ enim ung in ben vires ne minimum valent ſalutate elicere, tam impotens eſt, no S ut terrenà mole depreſla aſſurgere non poſſit ad cœleſtia, ut in ſu mtnit ⸗ ſe nihil habeat, quod placeat oculis DI, dum ſponſam agere trmn i⸗ Qdeberet, ſeipſum cernere non potuit: ſed à DEO paratam ſicut nmornen ſponſam ornatam eſſe oportuit, en impotentior, quàm quæ- Cionnurie sunque puella infans, quæ ex natura ſua naccuntur, ut ſe or- D ſtnet Oo0 ο 3 nent; Aniimi, 846 . In Feſto . Matthai Apoſtoli. nent; hæc autem neceſſarium ſemper habet Dominum ſuum, Unde Chryſoſtomus in c. 7. Matth. Chryſologus ſerm. 16. ait: Quòd eſt anima corpori, hoc eſt animæ Chriſtus, author gratiæ, ſinè animâà corpus non vivit, ſinè animâ oculos habet & non vi- det, manus habet, non ſentit, aures haber, non audit, nares ha- bet, non olfacit, os habet, & guſtum non habet, linguam habet, & mutum eſt, caput habet & ignarum eſt, move caput, move manum, move pedem, move totum, recidit ut truncus, nil po- teſt, ne muſcam pellere; at quamprimùm anima corpus ani⸗ mat, bullit ſanguis in venis, movetrque totum ad naturæ arti- ficium. Sic ſi gratia ſit in anima, quæ ante erant impoſſibilia, fiunt poſſibilia, imò etiam impoſſibilia audet, ur Chryſoſto- mus: Facilius eſt nobis per gratiam hac impoſſibilia adimple- re, quàm qudæis, per legem illa impoſſibilia. Quid efficacius, quàm ultra vires audere & poſſe ſupra id, quod poteſt, quæ dum non perpendimus gratiam non captamus, ſed vilipendendo negligimus, certè Eſavum non tam reum fecit venditio, quàm vilipenſio, Nis: ⸗ Et ut tibi preſſius dicam, quid ſit gratia divina, provoco pretio- ſius gratià, & in facic univerſi: da aliquid ſeu in terra, ſeu in cœlo, quèd nil nobili- gratiæ divinæ poſtponendum non eſſetô eſté Sanguine JESU As. Chriſti, tam nobilis, ut humana gratia reſpectu hujus natales habeat ruſticos, & vix æſtimabiles, nobilem eſſe fortunæ eſt. Nobilem gratià ex meritis, quæ DEUs gratiosè ſublimavit. De quo S. Aug. Debitorem Dominus ipſe feciſſe, non accipiendo, ſed bpromittendo, non ei dicitur redde quod accepiſti, ſed redde, quod promiſiſti. Natales hominis ſunt, ut ſtatua Nabucho- donoſoris, aurum, argentum, æs, ferrum, & quid tandem teſta; lli, qui in gratia divina, non ex ſanguinibus, ſed ex Deo nati ſunt per antiquitatem ab æterno, per magnificentiam ab om- nipotente, per altitudinem ab incomprehenſibili, per nobilita- tem ab eo, qui habet eſſe à ſe ipſo. Unde: Natus ex Deo in gratià famulus, ruſticus Domino nobilior eſt. Chriſtus Judæis ja- Qantibus, ſe eſſe ex ſtemmate Abraham, reſpondit, Match. 3. ne tſeromnn! oonmmnunicart icommonicat, unctzcienſen Ceſpern ont Sentdizrurh mendant, oae eber N U Nle d abeni lelke⸗ tentin te nbilte GOned iden elzopoldoin inCalis goruno Ms ſederDlOna inem Gedit nobie ormunds aapen DO urdehomin Erdem ſetnacvlu Molt Filium a ntls, go etinn t. Kumm ſer nn ſoz in tagtn t Norale Nonpolinn hu unb ehihond u 4Ki — 4 – . Concio Civica. 3847 utiige nè velitis dicere intra nos: Patrem habemus Abraham. Dico nmeüe enim vobis, quoniam potens eſt DEUs de lapidibus iſtis ſuſcita- mengide re filios Abrahæę. Magnum quid, inquit Tertull. de reſur. car- ungiinut nis. Phidiæ manus jovem Olympicum, ex ebore molitur & ummur;e adoratur, non quia Elephantus, ſed quòd Phidiæ, tantus. Snanmne; Longè Nobiliores format gratia divina. Quæ, dicite, no- §. 4, Dunn riänn bilitas major Maternitate Beatiſſimæ Virginis? inquit enim S. Gratia dat ampnirnun Auguſtinus: Dignitas matrem ſecit, gratia dignam hac ma- param no⸗ Nithktnnäun ternitate. Dignitas Reginam, ſed gratia ſanctam, dignitas nuertin levavit ſuper omnem Creaturam, gratia Creatori anivit. Dig- noſliiat *“ nitas communicavit eſſe hominis, quod communicavit filio, * R gratia communicavit, quod DEI eſt. Hine Chriſtus ut ut Nobi. in ſii 1 V les mundus dicat ſcientias, has Chriſtus docere noluit, docuit au- Ns Wlchh tem, quæ ſuperat omnem ſcientiam, ſcire eſſe in gratid divi- on n. Scientiæ ut ut nobiles nunquam iäguinem, dant nobilem, nuhm ii nomen dant, non rem, at gratia re ipſa immutat, natura cede- Nunſutntuitif re debet, & ut Saul ex agreſti delectus in Regem, regium ani- mum accepit. Teſte Scripturàa: Mutaberis in virum alium, &- üidind eligentin te nobilitatem divinam usque ad felicitatem DElI. AhuRHNDIO Oſi homines caperent, quid ſit eſſe filium DEl! ſi enim naſci . . thet de dagiel de Leopoldo in Germaniã, de Carolo in Hiſpaniâ, de Ludovico Magnaglo= n guKhrtntic in Gallia, gloria nobilitatis eſt; quid non erit non ex ſanguini- rüed mer s, Noblench mn bus, ſed ex DEO naſci. De quo Joannis I. videte, qualem Cha- a,. 3* Dg midettinn ritatem dedit nobis Pater, ut Filii Dei nominemur & ſimus. upeſſemun Hoc mundus capere non poteſt, aut non vult. Judicat enim de l ußfnii de DEO, ut de homine. Exempli gratia: Abraham vult Eliezer d,u bud hæredem vernaculum, ſi improlis obeat, ſed ſacra prolificans, mnn 3 Sante non vult Filium ancillæ cohæredem ſuo filio. Sic putaret kencht elsk mundus, quòd etiam DEl filius non patietur. Sed mundus ſé i decipit. Sumus ſervi per naturam, filii per gratiam. Nun- ngd quam ſuos in tantum levabit gratia humana, quam tamen . 6 tantoperè Mortales jactitant. Compara- Non poſtum hic non facere erubeſcere omnes illos, qui tio inter putant, ſe æquipondium inveniſſe inter gratiam divinam & gratiam di- vinam S& huma- humanam. 848 In Feſto & Matthæi Apeſtoli. — , — — — —,.— — humanarn. Etiam gtatiam Regum, quæ ſumma eſt, accipia- mus, & videbimus. nec aquam porrigere poſic. Quid enime Regum gratia levis, DEl graviſſima. Gratim Regum ſequuntur curæ, DEl neglectus curarum. Regis gratia ſcopus eſt in quem, gratia Dei quò tuſiſſimè. Regis gratia frequenter neceſſitas, ju- cunditas nunquam tantum valet, quantum Reges volunt: Gratia DEI ſibi ſola ſufficit, Regum extollit & Vaſallum relinquit, Dfl extoliit ad filiationem DEl, & libertati filiorum DEl relinquit. Gratia Regum non communicat coronam: DEI communi- cat divinitatem. Regum, ſi magna eſt, eſt unius, ſi multorum eſt exigua. DEl omnium absque diminutionc. Regum, nec propinqua, nec longinqua, propè offendit, de longè oblivio- nem parit. DEl, quoò vicinior, eò ſecurior. Regum fundata in Perſonis, quò liberioribus, eò inconſtantioribus: DEl, in volun- tate infallibili, & immutabili. Regum: vix durat totâ, vità, & cum vità finitur. DEl, eſt immortalis, in vitâ au getur, in morte con- firmatur. Ex parte Dei æterna eſt, ex Regum gratia præcipitari po- tes, cx DEl, ſolùm cadere. Regum, poteſt tolli per calumniam: DEI, per culpam. Regum, privari potes pro arbitrio- DEI, non invitus, imò, ſi velis, DEUS invitus privat. Regum, perdita nec- precibus recuperatur, DEl, non modè precibus, ipſè offert re- cuperandam; Regum gratiâ perditâ, dolor eſt ſinè remedio. DEI gratià perdità dolor remedium eſt. Regum, datur fortu- natis, DEl, etiam in fortunatis, aut paulò poſt fortunatis. Regum, poteſt Paradiſum ſubtrahere, DEl contert. Regum perdita Cul- Pa indelebilis; DElI: gratia culpa deletur, & gratia augetur. Re- gum incerta & ultimo vel tandem ſemel ingloria: DEl, certiſ- . 7. ſima, & finis eſt gloria & corona. prudentes O quàm ſapienter illi faciunt, qui cum Moyſe ut Deo in illi, qui pro gratia ſerviant, dimittunt gratiam Pharaonis. De quo S. Pau- Fratia Dkl jus ad Hebr. 11. magis affligi cum populo DElI, quàm tem- dimittunt. Poralis peccati habere jucunditatem. Cur ergo vocat gratiam hominum temporalem& peccatum? quia non durat lon go tem- pore; & ſicut peccatum gratiam ex anima ejicit, ſic difficulter gratia 1 Wnet ego o mrulrlleſond imnqvin humane Dergo inuniam mumtere Kneplig⸗ zlt berumm gan lkſerier tehi lnsad tontem, rherenendllunn m. Aigiter ſot DNRN., WNN oe won er con Eler. Wyo grrti is cumn Hannibal Omr uiti l cuncocunqve h neſulgecumd lecipb. e n Concio Civica. 849 uien 8 gratia hominum cum gratia DEl ſe comportat. Quales enim Ns dlen. viæ ſunt ad gratiam humanam? ambiio, adulatio, calumnia, Bui invidia, quæ omnia hoſtilia ſunt contra gratiam divinam. Ac- RDWHMZ cedit: quòͤd gratia hominum ſit pariſſima divina ex ſuper uunmnien e abundanti. Eva, quæ ex ſuperabundanti coſta Adami facta lrgſain eſt, eſt hujus gratiæ ex ſuperabundanti merito Chriſti, Adami ſe- SZZõ cundi. Gratia humana habet unam portam & vocatur Cabi- enNn net: pro gratia Divina apertæ ſunt portæ duodecim ad glori- uchenimn Liafn. Non eſt ergo comparabilis gratia humana cum divina. kännnne Adamas & palea homo & formica, Seraphin & bulla, tibi ſimi- Neakri net lio raſunt quàm humana gratia, divinæ. 1. èR O ergo inſaniam humanam! deliberando, quàm eligas, Negligitur MM nn moras trahere & negligere divinam, Omnis mora hic pericu-gratia DEI llnondar Drr⸗ . . —4◻. . .—. 1 . illim aid Mi loſa eſt. Petrum gratia Chriſti ſemel reſpexit, & niſi illicò exi-Hacillimè. n mmnedd viſſet & fleviſſet reſpicicndus ultra non erat. Unica vice ſedit mgmnim Chriſtus ad fontem, & niſi tunc Samaritana veniſſet, gratiam ungmngum non deprehendiſſet, unicâ vice Magdalena vocata fuit ad Magi- mindmn ſtrum: Magiſter vocat te, niſi veniſſet, tam glorioſa pœnitens wopommohe non fuiſlet. Unicà vice divertere voluit in domo Zachæi, niſi NMNEH ſinè mora ex Sycomoro deſcendiſſet, tantum hoſpitem negle- dek xiſlet. Ergo gratiam ſinè mora prehende, neè infelix lamen- i iré ceris cum Hannibale de neglecta occaſione Romam occupan- Undl Nme di. Cum potui, nolui, cùm volui, non potui. Quoties ergo nulpitnnnc k S quandocunque Chriſtus author gratiæ tibi dixerit, ſequere lamir Mynrt me ſurge cum S. Matchæo. Ec gratioſiſſimum erit tibi denn Agmunge de te ipſo audire, & ſecutus eſt eum. nbmtngnn A⸗ Amen. Mhmmns lm . n lo,un n Creprbu⸗ 8 N atmcnn, N tummir Con- 850 In Feſto &. Matthai Apoſtoli. Al sir atitde elie EAse reiberChide⸗eidrzn it Concio Aulica. Multi volunt eſſe mali, nè ſint miſeri. Et cùm tranſiret inde JEsIIS vidit hominem ſedentem in telonio, Matthæum nomine, & ait illi, ſequere me, & ſurgens ſecutus eſt eum. Matth. 9. ErPlicaiut EAOEY Græcè: id eſt vectigal, unde telonium vocatur, lo- quocdt ha- cus, ſeu domus, in quo vectigal nautæ mercatorésque ſol- duit San- vebant. Hinc Perſicus pro telonio vertit, in domo ſolu- Aui M at. tionis. Æthiopicus in foro: quia in loco publico; Unde Matthæus erat telonarius, qui publica Senatús populique Ro- mani tributa & vectigalia à ſubditis & prætereuntibus, vel præ- ternavigantibus exigebat. Janſenius in c. 33. Concord. Evang. dicit: LOcum, unde vocatus Matthæus, extra Capharnaum circa mare etiamnum demonſtrari. Myſticè Tòô ſedentem in telo- nio, urgec B. Petrus Chryſol. ſerm. 29. Jedebat utique, quia ſtare non poterat. pondere cupiaitatis oppreſſus, & ipſa totus conſcientiä fraudis in curvus. Aurum naturâgravegravius ſit avarit'à nimis. HEinc eſt, quod plus habentem deprimit,; quàm ſerentem, & vehementius aggravat corda, quaàm cor- pora. Naſcitur in terra profunda, perque ima venarum cœ- cis diſcurrit an fraäctibus, & dum ſuam ſemper repedat ad na- turam, cœleſtes animos ad inferna deponit. E contra Zachæ- us ubi animum à terrenis opibus exoneravit, ſtare dicitur. Itans, inquam: Zachæus dixit ad IS8UM: Ecce dimidium bo- norum meorum Domine do pauperibus l. 9. Porro Publica- norum officium licèt ex ſe juſtum ſit, & ſinè peccato exerceri poſſit; quia tamen illud ſæpè obibant homines quæſtui & ava- ritiæ is Kbonorbos Enpenciſont in! ofn Feaude vi gui änitis X rocfercunl Nat mermocnt En morere K bre nilbdosAlgl⸗ t, Ciran ete niſren. or. MNdlen Nodele,u ele conſiennit . Volees,lel Dun fei Cutin Miin amnii, Ollcentafelitane lgi utfelioz ſin Mele,ne miſetiſi Mere volont ſine nn temporalem humnile 1r POdhbemmd, . lirlire Künaton ig — Concio Aulica. 851 — ritæ plenè addicti; qui vectigalia majora æquo, præſertim à pau- peribus, extorquebant. Apud Judæos Publicani erant infames, Aul & quaſi publici peccatores habebantur, perinde ac apud Chriſti- 4 anos habentur publici Uſurarii. A qua ignominiæ notâ quàm longè abfuerit S. Marthæus, teſtatur ipſe in Revelatione S. Brigit- lrtnii tæ factæ l. I. revel. c. 129. inquiens: Voluntas mea talis erat 4 eo tempore (telonii) quòd neminem defraudare volui. Unde ithmnin aliud longè nobis exemplo ſuo & pulcherrimum utiliſſimum- npmnin,6 i que reliquit documentum . In revelat: enim pergit, dicens: de- . 4 “ N ſiderabam invenire viam, quàâ ſepararem me ab officio iſto⸗, de A divitiis & honoribus non plus cogitabam, quàm de paleis. O nutiinde quàm pauci ſunt in hoc mundo, qui ſe officio ulcrò abdicent, eneggr in quo ſinè fraude vivere vel non poſſunt vel nolunt? Quot Mnugantdlic ſunt, qui divitias & honores libenter contemnant, quando iis Nnoſend gi ſua promovere cum DEO non poſſunt vel non volunt? quæ guunbaſlmil cauſa? metuunt temporalia amittere & ſperant ſua ſinè DEO la eui gnig promovere & hæc compendioſiſſima via eſt ad ruinam, De Anmn ſimilibus S. Auguſt. ità loquitur: Temporalia perdere timue- nnce,Cnent runt, & vitam æternam non cogitaverunt, & ſicutrumque tmenCnud amiſerunt. Sic fit: dum politia Religioni, Regnum fidei, Res- Mcrlödemmun publica Eccleſiæ, temporalia æternis, utilitas honeſtati, Inter- Me elſſe conſcientiæ præponitur, communiter utrumque poerdi- nai ſu tur. Volſæus, teſte Sandero, in ſchismate Anglic. de ſe fatetur: Arin wripan Dum regis Gratiam cum offenſa DEl aucupatus Jum, DElI Mũ Aummi⸗ Gratiam amiſi, nec Regis gratiam acquiſivi. Pietas, fides, . ar i conſcientia felicitatem non tollunt, ſed augent. Quid ad hæc AAdnne iutnn illi, qui, ut felices ſint, putant conducere, ſi mali ſint, & mali vo- nn nie lunt eſſe, nè miſeri ſint. Oſtendam ergo hodie, illos, qui ſua pro- ſu inl movere volunt ſinè DEO, id eſt, non propitio DEO, offenſo DEO, longiſſimè abeſſe à felicitate & proximos eſſe ad in felici- it, Ne tlinnn i tatem temporalem & æternam. atnin . .Y Pl in Innatus ille appetitus, quo deſideramus conſervare, illud è &. . iu 1 * eſſe, quod habemus, à DEO, ità in nobis radicatum eſt, ut etiam natum eſt, = inſenſitivæ & irrationales creaturæ in nihil aliud incumbant ſe & ſua Pskonnc⸗ “ Ppp pp 2 in- onſervare. 352 In Feſto S. Matthæi Apoſtoli. — — 12— — intenſius, quàm de medio ſe conſervandi. Animalia non ſunt Aſtrologi, & nõôrunt propitia ſibi tempora. Non ſunt Medici, & tamen ſeligunt ſibi herbam. Non ſunt Architecti, & non in- digent inſtructore, ut nidos ædificent. Sic araneus ſcit texere, & non fuit in tribu textorum, cervns ſcit plagas curare, & non didicit chirurgiam. Pulex non eſt Balneator, & ſcit Sangui. nem prolicere, formica non proviſor, & tamen in æſtate con- gregat pro hyeme. Etiam hæc non abſunt ab iis, quæ ſenſu carent. Naſturcium aquaticum ad aquas radices agit; arbor foliis fructus defendit. Nux cortice nucleum includit; vi- tes mirè ſe alligant, nè repant. Homo habet iſta per eminen- tiam. Hinc medicina pro ſanitate, tecta pro habitatione, indu- ſtriam pro œconomiis, cautelam protheſauris; arma pro liber- tate, munitiones pro regione. coie Hæcomnia probo, ſed illam ſui conſervationem impro- ouide bo, dum medium eligitur, offenſivum illius ui & ſanitarem, & tio ſui & » eligitur, ſuorum per divitias, & fortunam, & honorem, & vicam, & omnia haber in Se n manu ſua, qui eſt DEuUS. Proteſtor! noli ut intelligas de na. Principibus, hos perſtringere nolo, quos mea religio adeò reve- retur. Ego enim regimen illorum non intelligo. Nec Delphinos natare vel aves volare docebo. Hoc pro omnibus hodie perſtringo: velle lucrari, augere ſua, ſe con- ſervare medio DEl offenſivo, quod idem eſt ac ſinè DEO. Quid Chriſtiana politia ſit, ſeio. Novi media convenientia, ut crel- cat; rationabilia, ut non deſinat; non inficior his, non fum enim ex ſtupidis Anabaptiſtis DEUM credens omnia ſoluùm ſinè nobis agere. Hi enim in navibus remo non indigent, nec gladio inbello. Pecudes ſolà providentiâ DEI reguntur. Apud nos cooperatio neceſſaria eſt. Neque per hoc ignavia noſtra fo- venda eſt. Nauta ſpectat ſidus polare, ſed interim non negli⸗ git mare. xr dt. Utvivamus neceſſe eſt. Principium regiminis eſt inten- Dæmonis, dere mercaturæ negotiis, divitem bona curare, pauperem la- & maltia borare, ſed in hoc eſt, nè timendo amittere temporalia amitta- hominum. mus — — cn meſd ,hnaele, nek t oee hus anhßfe M 2„ ſe I entech ntahati hel un More;herl Gnmmu. Dimnun 4 Cpotret iCneiutnn ernmroliie, lunn prinßil vſf thun⸗ Perdcdhnt, I eKancri lne i godiſäreſcct Aigooſs Hypocni mmins eubeles, i blis Mdones DroporunxRmin Qudonidofendo Onnata la provil UIt. Unlicanscau icencomn ſiRan Nole ſealatt Eiin del aucite, o legolechonum Umnonem exig giinicir Pron irtile epe⸗ uglam, u Abnſeanchorenm Umfanbncſbq nſt Kucn⸗ Concio Aulica. 853 mus æterna, honeſtum nèutili poſtponatur. Conſcientia pro- prio intereſſe, juſtitia muneri, hæreditas DEO. Dæmon ne- quam eſt: novit occaſionem lucri, ſed medium offert uſuræ. Honores cum ſuppreſſione alterius. Mercari cum deceptione. Potentem fieri, ſed per malæ fidei poſſeſſionem. Gratias homi- num aucupari per adulationem. Matrimonia per viam lutu- lentam, amores per peccata. Quæ verò ſic acquiruntur, citò amittuntur. Primum iſta comparandli medium eſt DEUs pro- pitius. Quis putaret Chriſtianitatem ad hanc miſeriam deve- niſſe? Quamdiu mundus fuit in innocentia ſua, usque dum ei loquerentur Politici, Machiavelli, Bodini, Marnei, aliorumque 1 Atheorum primipili. De quibus Chryſoſt. mundus pejor fa- Phanter i eü nrihntirnn 8 knzann Ctus eſt, poſtquam ei locuti ſunt politici, quàm cum ei locuti fuiſſent diaboli. Quando nimirum pro idæa Regiminis non mnl mſmmnmmt Conſtantini & Theodoſii, ſed Tiberii, qui àfuis tantum laudatus numiiu gukinin fuit, quòd ſciret ſcelera celare. Quando Eecleſiaſtis Simoniaci, Aiim danuin Religioſis Hypocritici, Magiſtratibus intereſſati, ci vibus Milii, orin nl rinel fœminis Jezabeles, pueris Cupidines, fervis Giezi, militibus Jo- Dankneanigocor abi, filiis Abſolones, aulicis Amani, Conſiliariis Acchitopheles mmmnnmen proponuntur imitandi. Quid mirum tantas contingere ruinas? N lelet N Quidquid offenſo DEO aggrederis non proficit. Talia ſunt axi- lelumm ugerlut omata illa pro utilitate nec fides ſervanda, virtutes fictæ fuffici- scenelaeſn unt. Utilitatis cauſa omne jus violandum; etiam DEO bellum oltoneeietien indicendu m, ſi Ratio Status poſcat. Quoquo modo ſẽ alat, dum- 4 won fültln⸗ modè ſe alat: & in numera alia. Sed audite, vos forum tranſitis, ac ſi unici eſſecis Domini. Sr . An ergo lectionum veſtrarum nullus datur decurio? an nullus, ſemper in- qui rationem exigit? nullus Dux, qui luſtret? nullus DEUS, ſtat malus qui inſpiciat? proh! inanes hominum ſpes! an non hoc eſt, u cceſſus. UNcetemonmuae . „* Kno on e ſitentilrgne, tninnin quod dixit ille apud Sophoclem; nullius eſt providentia, ſed re Kürnn caſu quodam, ut quilibet poreſt, vivitur. Mirandulanus ait: D Mullum ſe authorem legiſſe, qui neget providentiam DEI. Tam epiunninnut enim res nota eſt, quàm notum eſt dari DEUM. In praxi autem vdon nr aliter fit. Si quid ſine DEO quæris, non obrinebis, aut ſi ità: in- huinrtune Ppp PP 3 feli⸗ 854 Iin Feſio & Matthaæi Apoſtoli. hi feliciter, & ſi feliciter, vix diu, & ſi diu, cum fine tragico. Aſcen- 3 nünsl des, ut lapſu graviore ruas. Ordieris & fraude, & intentum ons beel perdes unà cum cis, quæ habuiſti. Epilogus tragicus eris tu, 7 aueunlin aut tui. 6 ncispobice⸗ 6 §. 6. Audite propius: quod Pſ. 3 3. verſ. 7. legitur: Ouli Domini ſeendl. Min ali felices ſuper facientes mala, ut perdat de terra mrmoriam eorum. ichmoblel e en⸗ Quorum proſperitate oflendimini, ii necdum ſunt extracho- Leln cuilectel lam Prov- lam Providentiæ divinæ, ſuus dies iis ſervatur. Legat quis Ar- in Zrfices, i denti?. gentonium, & intelliget, qui ſuo ævo per eadem media à DEO waß alep perditi fuerunt, per quæ contra DEUMeveci ſunt. Ad quod nor ulenon; præclarè Nicephorusl. 7z. Ubi divina providentia non commi- uunr Mtom⸗ litat Conſiliis, actionibusque hominum, tunc neque vir conſul- n Do ror tus conſultus, nec fortis fortis, ſed etiam ſapientiſſima Conſilia Re upan inſipienter deſinunt, & generoſa maximè, & fortia fabéta tur- nr pem & infamem exitum conſequuntur. Hinc cœlo ſudo hæ- kre de 4 remus, & Icari à noſtris inventionibus præcipitamur in mare ucndsiend Mnch miſeriarum. Exemplum do in magno: Roboam 2. Paralip. c. R 1 II. v. I4. voluit ſe ſtabilire DEO neglecto, ædificavit urbes, po-= Gſolu ien ſuit gubernatores, armamentaria. Sed quid cùm roboratum sroarelhiend eſſet regnum? Roboam dereliquit legem Domini. Venit verò kummdd Rex Ægypti & omnia diripuit. Semerias Propheta pro Epipho- Dansſon nemate Roboamo dixit: Hæc dicit Dominus: vos reliquiſtis Uemminene Fei mæé, & ego reliqui vos in manu Nſac. Quod idem eſt, quaſi npieuem gol DEUs diceret: Vos putatis, vot vulpes eſſe, ſed audite: ego ego Aunobonianmel capiam, & vadam, & non eſt, qui eruat. Putabitis vos in mſoephummni pugno habere, & elabetur. Corrogabitis pecuniam, ſed in ſac- flaconſſiuulezi culo pertuſo. Putabitis jam ſtamus & ruetis, quia DEO non Mentencom Don propitio nihil. Tu decernes: ſed DEUs habet ſtellas & fortitu- Uumekofencere dinem in manu ſua. Non enim ab oriente, neque ab occiden- Uebit, ſed dle me te, ſed quia DEllsjudexbunc humilitat, hunc exaltat Pſ. 34. nnsadtegiamin Prohibet Julianus, nè ullus Chriſtianus admittatur ad militiam, nſoſeſeepa nè fortè ad Solium eligatur. At at: non impedivit Jovinianum, rpüblurnonis, Valentinianum, Lheodoſium. Finem aſſecutus non eſt, quem Nlalſinulance pravis mediis obrinere voluit. Uonenu) N⸗ Nimis eie licin Concio Aulica. 855 mntcati Nimis quàm falluntur, qui Rationi Statůs omnem poſt ha- . 7. . nn bent legem divinitatis. DEO non propitio velle aſcendere eſt per- micmletal⸗ dere. Quoties id experti ſunt illi, qui utilitatem honeſtati prætu Rauonem Grete lerunt? qui etiam Ethnicis erant exoſi. Cicero ait: Eſſe perturba- Statiis legi- 4 em tores quietis publicæ, peſtem amicitiæ, virtutis exterminatores, nn Hol ini, intninn mundi ſcandala. Miſſus erat ad Romanos Themiſtocles à Spar- gistnen ad tanis, qui cùm publicè hegotiurn ſuum proferre detrectaret, peti- ioentel a Vit aliquem, cui ſecretò proponeret, qui dein Senatui aperiret. 1Dllliertin 6 Datus eſt Ariſtides, qui cum excepiſſet quod erat, reverſus ad Se- iug Wring natum dixit: eſſe perutile non honeſtum, illi verò imbuti illo — Plutarchi : ucile non poſſe eſſe, ſi honeſtu m non eſt nèreferri ſi ⸗ e eglinn bi voluerunt. Mirum auditu, qui neſciebant, omnia regiuno nu- ſpinſtul⸗ tu DElI. DEOs pro virtutibus & vitiis habebant, & tamen vitium Muun ſſii felix eſſe non putabant. Nos Chriſtiani ſcientes omnia ab uno un. Hiternie pendere nutu DEl, oflenſum ſceleri felicem, & virtuti faventem⸗- tonns rreniumainn putamus felicem. An ergo putatis DEUM partes iniquas tuitu- tgno, hobom, An rum? quæ prudentia illum ſibi offendere, qui felicitatem diſpen- Ngechatfintuns ſat, & ſolus donare & rapere poteſt. Magnum delirium, contem- Vliccun ben ptus pro accipiendis gratiis, & injuriam multiplicare pro favori- Prkunm onmniſtirf bus aucupandis. Knenkligteuri⸗ Dicitis fortè, DEUM terram contemnere & ſecundis cauſis s. g. derDontunthli, permittere? Sit etiam: ſi contemneret, adhuc experientia dat- npieta, lie Cltnt⸗ impictatem pro felicitate tertena non profuiſſe. Quis liberatus à Pite nun- 4 chſiimme f diluvio, boni an mali quid ditavit Abrahamum, Iſaacum, Jaco- quam pro- us Muuin bu m, Joſephum, an impietas malitia an innocentia . fateor lon- tuit. 9 4 gè alia conſilia tales daturos fuifle; ſi Joſeph confuluiſſet illos, an ghisfel conſentiendum Dominæ! ſinè dubio dixiſlent, non enim con- nu re ſultum eſt offendere quæ ſummè amat, quia dein fſummè odio Dlli u habebit, ſed ille maluit negare & incarcerari, atque per portas ANM e carceris ad regiarn intrare, vel ab hac ſemper exulare, ſi ſinè tali nlta, tu 4 commiſſo ſcelere pateret. Si Moyſes quæliviſſet, an manendum unpuniti in regia Pharaonis, an ritus Ægyptii ſervandi? ſiné dubio, an- umimuin it⸗ lex DEl diſſimulanda ? ità ſanè, ſed quid aget populus DFI. Quid õ DEl contemptus? Moyſes exivit, & pro nepote DEUS Pharaonis , tftactus D 356 In Feſto & Matthæi Apoſtoli. factus eſt. Exod. 7. quis intravit terram benedictam? An Vitula- rii, an murmurones? an concitatores? nè unus quidem. Ætate judicum, quis feliæ? an mali? non Ecc. 46. Et viderunt omnes, quia bonum eſt obſequi ſancto DEO. Hi fuerunt Joſue, Caleb, Othoniel, Gedeon. Æt,as Regum accedat: Saul virtute cœpit ſce- ptrum, vitio amiſit. David infelix dum DEO non propitio vixit. Salomon tunc ruit, dum Deo offenſo voluptates quæſiit. Si Reges judæ conſideremus, ſemper meliores erant felicio- res. Sic: Ezechias, Joadas, oſaphat, Joſias, hi etiam auxèêre æraria & triumphaàrunt. In Aſa, Joaſſo, Oſia, Manaſſe, variavit fortuna, quia & pietas, reliqui reges judæ & Samariæ, uti conſtanter mali conſtanter fuerunt infelices. Audiamus S. Spiritus effatum: Ju- dith 5. Msque dum non peccarent in conſpectu DEl ſui, erant cum illis bona, ubicungque progreſſi ſunt, D Eus eorum pugnavit pro eis, & non fuit, qui inſultaret populo iſti, niſi quando reces- ſit à cultu Domini ſui. DeAsiin- An ergo Deus modò alià ratione mundum gubernet? an pio non modò ſcelus amat? & virtucem odit? an gubernium cœco fato aſſiſtit. tradidit? an admiſit alium Deum, qui partes tueatur improbo- rum? ego Dominus, & non mutor Malach. 3. quomodo ergo modo juvet impium eſſe? Herodes, ut retineret regnum, vult in- nocentes occidi; Conſtantinus ut ſanetur abjecto conſilio me- dicorum de mittendo ſanguine innocentum cœdi pepercit & recuperavit valetudinem, ille ſceptrum amiſit. Utinam liceret fu- ſius recenſere Hiſtoriam in Theodoſiis, Arcadiis, Juſtino, Juſti- niano, Mauritio, Heraclio. g do Si qui per ſcelus evasére, accidit præter communem ordi- verſus: nNem. Dicetis: Rationes bonæ ſunt, ſed experientia contraria mul- quare via ta exhibuit. Cùm ſciamus impios felices fuiſſe. Scio: hoc popu- proſper um li, hoc Poëtarum verſus, hoc Oratores clamant, hoc Satyræ. Hæc tur? etiam ſunt lamenta Prophetarum. Quare via impiorum proſpe- ratur ? Jerem. 12. ego tamen his non convincor. Mundum feli- cibus impiis abundare, nego: ſed ſolùm hoc horninum eſt, quod ſemper felicitatem citiùs videant in impio quàm pio. Ratio En Felici- — 2 Geclheen 4 ego pelt ierinegd ,eenſebetinl, mni oraliarn ſ gen hreyi & cln wkohrernlun mmorglemelenl lnpiselvan zrmporalezi eeltrs exoutete mum audenvo, B lengamimacht ineirtis chon ceitatos. Priſen tenonperäl. cin abſion kif inöicete. Oe Porgoraoalinne edam eed⸗ Propeerkennorel Ubrno leramen t Qumclucunant: llhptaret in att Sechinguizege miqoidamaboin en: Karmaconcra enndumurpolli Prigroll ubeti madeſtpiſero erqimcted munn A ennbſi laleſel . 4 5 y, nN ðð ent Felicitas eſt illis inconveniens, ergo novitas rapit in admiratio- dboe lin nem. Sed nè contendam; permitto: ergo impietas ad felicita- MKi tem juvat? nego & pernego. Vos putatis, quòd ad felicitatem per irſiin impietatem venerint, & hic erratis graviſſimè, hæc enim fuerunt dunbn e prœmia moralium quarundam virtutum, quæ Deus fidelis re- eE munerat brevi & caducãà felicitate, ut non habeant, quod in alte- en Win ro mundo prætendantʒ aocedit, quod purè naturali virtute nihil ishinde ſupernaturale mereri poſſint. Fruuntur ergo pii eduliis illis cœle- e ſtibus, Impiis aliquà virtute naturali præditis permittuntur quis- nckiuni quiliæ temporales; ut ſolent ſervi mappam à menſa acceptam ex- muenimie tra feneſtras excutere, & rejectitia canibus, qui arcem ingredi nubgint nunquam audent, objicere. .— enofeh Altera animadverſio eſt, Deum permittere, ut impius pro- g. v1. Virluamn cedat in divitiis & honoribus in pœnam; ſcit enim abuſuros, ſic- Deus in ſluſinſganm que perituros. Proſperitas ſtultorum perdet illos. Prov. I. nota permirtit perdet, non perdit. Senſim: ex peclatefinem. Sinite, erigant tur-impium ennutin Aem rim in Babylon, ſed finem ſtultum videte, turrim in Siloe, ſed in Proſperare. 1l n gbenum en ruinis videte. Oquæ hæc felicitas, per quam eſt pereundum! Sed Gzmeinne ego loquor, quaſi inſuper non alia vita daretur, Chriſtiani ſ̃ mus: Mirn; gummnt ſi etiam ſinè Deo ſuaquis promoveat! ubi æterna? an parùm elſt, propter temporalia perdidiſſe] quærite ex aliquo damnato, an in uuntnen ruunt . . e delicj Einen hehonlt inferno levamen ſentiar ex memoria perceptarum deliciatum. moemumeri ier Quamdiu duravit? Auguſtinus reponit: Breve Patium vit æ, & Mocnene voluptates, in æternorum cruciatuum dolores mutanda. nnndNi Sed, inquis, ego im ploro orationes pauperum & religioſo-pr. . is miiin rum? quid amabò impetrabunt? ut Deus viperam in ſinu ſuo fo- rum S 8 veat ? & arma contra ſe ſubminiſtret? & ſuccedat peccatum? non ſucceſſu Güeue neorandum, ut poſſis fornicari, furari, occidere calumniari, de- ae 121 ranc. igemmun cipere? prohl habe tibi eſcam, ſed hamo jam captus es. Deliciare! lesiil vn n nè dum adeſt piſcator, qui te extrahat ad lebetem. Sed citiùs ex- sdn N periere quàm credas. Tacet, ut computreſcas; quia mali cùm dik- lurnumnin, ferantur, ad pœnas ſinè fine reſervantur. Diſce tandem cx S. Au- F R lei ommun l, guſtino. Malum ſemper eſſe miſerum ex hoc ipſo, quod malur ſit. bené eſſt- vhwoohine Neque malo poſſe eſſe benè. Serm. 73. de diverſis: eniet tempus, non poteſt. i Png . Qqq quando 35 In Feſto & Matthæi Apoſtoli. quando nulli bono erit malè, & nulli malo erit benè, veniet dies, quando diſcernentur ab impiis. Quare modò non ſicè ſea quod nunc eſt in occulto, tunc erit in manifeſto. Ingredere mecum in ſanctuarium DEl, & diſce mecum ab eo, qui me docet: etiam nunc non eſſe malis benè, & melius eſſe bonu quàm malis, quam- vis nondum venerit honorum plena felicitas, nondum venerit malorum pœna novisſima; quæro ex te, tibi quare malè eſt ?pro- pter egeſtatem. Tibi ideò maleè, quia mala pateris & benè ſit illi, qui eſt ipfum malum? -- tu quod pateris non es malum enim pa- teris, & malus non es. Ille hoc malum non patitur, & malus eſt. Tibi malè eſt, quia malam habes vitam, & illi nonmalè, quia malam habet animam. In Pſal. 37. ſic ferè diſcurrir: Malitia in- dividua miſeriæ comes eſt. Malum eſſe velle, & nolle eſſe miſe- rum, eſt imposſibile. Putatur, ut ei benè ſit nè miſer ſit, & quia malus miſerior eſt; En quidquid boni vel mali faciunt, id at benè ſit non omnibus contingit, quod volunt. Vis eſſe beatus per me- dia, ne miſer ſis ? an res deterior te faciet meliorem ? deterius te eſt quidquid cupis, undè ergobeatior, id eſt melior? quidquid quaæſieris in terra, deterius eſt quàm tu. Vis ergo quod optas?acci- pe conſilium: quære quod eſt melius te, ut indè eſiciaris melior te. Poteſt corpus tuum fieri melius per animam corpore melio- rem. Ut animus tuus ſit melior, quaære melius, in animo eſt imago DEI. Hanc reformavit Chriſtus. Jam quare, quid omninò me- lius ſit! Nis DEus tuus-erige te. Aurum vis *&αh⅞habere non potes dum vis,: DEum,eùm volueris,: habebis, quia & antequam velis venit ad te, & cum auversd voluntate eſſes, vocavit te, & * cuùm converſus eſſes: terruit te. Et cuùm territus confitereris, con- ſolatus eſt te. Beata gens cujus eſt Dominus D Ellöeorum. Hoc anima poſſide, hoc, cùm vis, habebis, hoc gratis habebis. Fugia- mus ergo domos, officia, honores, divitias, lucra, commodita- tes, ſocietates, cauſas, emolumenta, quæ ſinè offensà DEl con- ſcientiæque propriæ læſione accipere, retinere non poſlumus. Non enim poteſt ulla compendii cauſa conſiſtere, ſi conſtet ani ma intervenire aiſpendium, inquitEucherius,omniimque adsancti Matthæi Dies extten eli eorum 1 Huth9 ée Mle Pnd Ppome Auel Arrrioui Uoſrum gragumt 9z.r 8. Mmitt n & enſpet e. In: CGtrumethit unmceitortunge⸗ oparitonem Ge⸗ Elionslnewin rkmconmhol ot An ubi 6 . onmin calrie ltun Arin kloe⸗ N Concio Aulica. 359 Ulint . ; ivitias & . es ut pa- eltkene, . . is, ſimiles divitias & honores ut p Vanenuir, Marchæi tel oniuen dele in vorde DEO adhærentis imitationem. nuntftſi nlih leas cicluistotoelde dein e Afacthiwus en Marthias cerilotnnt u Si vinn Propitius ſit nobis Dominus, no l in juſtitias DEl. Amen. Cnng, . . α α — , ,◻☚. e e e P eg Gs N. e e dndgin e nande zunnmtun S. Michaélis Archangeli. ten Gmne aagei uſtica , lekrtdiant e Concio R D cſeutlnkee . dicii, dies plenus ſolatiis. fatſi, 4 Dies extrema Judicii, di P aiai Angeli eorum vident Jaciem Patri mei, qui in cœ is eſt. llar. Muiſtkuuen . ſcuntmninn Uarth. 18. z. r. utt; . , agnæ 1. iniifuir ui Antaleon Diaconus & Chartophylax Eccleſiæ mag I: Prærogati- Foenaurtctcen 3. . ichaẽle homiliis, quæ exſtant apudAloyl. 6i. n Clphlſfeci ia ſuis deS. Michaele mi uoic Paeh⸗ t, ecfann & Lipoman. in Feſto S. Michaélis Ulolttima⸗ l aclis. e nNN N Angelorum apparitiones lscs ilconapenm⸗ linvet⸗ i 1C relatis tlnuft attribuit, quibus breviter hic rela 8. Michaéle nil nene imè: Accipit illud de 8. Michaé aumtkiun noſtrum gradum cicmus, Erup cirenitu ,,rntin AArvnNY RK †An . . MNNR0Ü Pſ. 3 3. V. 8. Immittée . „ hebræo legi- „ D * . . . . 5 ræſidium. In aebræ 8 ,aatc ucters ,. iet eos: Immittet ſcilicet præſid iun . . rintetd * Eum & erip Michaẽl Dæmoni qui ,,nemt atur ICchae . ſtlenmteſinun tur: Caſtra metabitur. Ut S circuirc. Sccundeè: attribtit Antmtutnfem. etiam dicitur tanquam Leo S⸗ rale sladium contitmuir- Fsod. hmnlll eipberitnene Sinnt. aruit: Stricto gladio Jofue, cum⸗ . r gei Arti ubi totus Igneus in rubo apparuit: imavit vhor genn 3. 8 ir, ad Prœlium animavit. eri on hic aciem contra hoſkesdirigerecurndus⸗ 15,. ubi 180000 CiE,n Ca bi Gedeoni apparuit. 4. Reg. 19. ub . SS udic. 6. & 7. ubi à nocte occidit. Dan 3. eheliann Ju yriorum in caſtris Sennacherib unà nocte occidit. a⸗ , mem Ad e n i & ſociis deſcendit in fornacem ignis. Dan j. Snse QQàq 8zbOtHane⸗ . SSðñðZD F. 2r Propter Ju- 880 In Feſto & Micha&lis Archangeli. ubi Danielem in lacu Leonum ſervavit. Dan. 14. ubi cincinno capitis apprehendit Habacuc, eumque cum prandio in Babylo. nern ſubitò tranſtulit. Joan, 5. ubi probaticæ piſcinæ aquas com- movit. Tandem 2 Theſſal. 2. v. 8. Dominus JEſus interficiet Spi- ritu oris (id eſt, mandato ſuo) antichriſtum, quia Michaéel inter- fecturus eſt eum in monteOliveti, unde Chriſtus in Cœlum aſcen- dit, Chriſtus ergo executionem fuæ fententiæ contra Antichri- ſtum committet Michaẽli, qui poſt Chriſtum Supremus eſt ju. dex, & Præſes divinæ Juſticiæ. Quod etiam S. Thomas & alii do- cent, unde canet tuba noviſſima, atque excitabit mortuos ad Ju- dicium. De quo Eccleſia canit?: gnifer tuus & Michaél repræ- ſentet eas in lucem ſanctam & c. quocirca S. Michaél pingi ſolet cum ſtatera & gladio. Nam, ut ait Viegas in Apocal. 12. creditur Michal animarum è corpore diſcedentium particulare Judi- cium exercere; indeque eſt, quod cum gladio & ſtatera depin- gitur, ut ſumma ejus Poteſtas Juſtitiæꝗque æqualitas declaretur in noſtris ſive meritis ſive demeritis ponderandis. Pro clauſula ad- dit Pantaleon: qui fidelium populorum Fecleſias exhilarat. Hæc clauſula initium Conceptũs mei eſt: Quæro enim, quomodos. Michaél exhilarat, ſi extremiillius diei judicii Embiema præſen- tat in ſtatera & gladio? ad cujus mentionem plerumque timor hominum mentes occupat, de quo ipſa Eccleſia: quantus tre- mor eſt futurus? Quando Judex eſt venturus, cuncta ſtrictè diſcuſſurus. Ad quæſtionem reſpondeò, etiam in gladio & ſta- tera. Extremi judicii emblemate exhilarat S. Michael, quia dies illa terribilis erit malis & inſenſatis, bonis verò & electis erit dies optatiſſima, in qua non timoris, ſed gaudii affectus animos eo- rum occupabit. Quod demonſtratum pergo. DEUS propter omnia ſua attributa amandus eſt; propter Ririam DE- ſuarn omnipotentiam, quàâ nos creavit, bonitatem, qua nos re- uis maxi- demit, Sapientiam, qua nos regit, providentiam, qua nos ſuſten- S⸗ méaman- tat, liberalitatem, qua nos remunerat, pulchritudinem, in qua eum contemplabimur. Sed tamen propter nullum attribu- tum aliud magis amandus videtur, quàm propter Juſtitiam⸗ Fi s immun er umn, lbil⸗ n Heroſolyen Inluid uſtus on inandumene nero onmin o horne hud n, Pro ſe a ubad initum pr Crlo Relucd imdi mNd W Genor un, Tam parun Plent Momines cunntqve ils dun wenmt. Gols curinsin Cedeoni vrohm beri urolimtene polkoselectus, 9 rpices eecloon ürbebit Dathang Inllum noninno Uuncelumn. Ni n nnn! dn neneng, SHZ Afnul itti unadütnt ſiugnin teninn minln hirieennuluen NNenN ocu omn aceiaartiine .Cedein gone n odtilndmn oiulcckin gun Praberun, Mc onkzenmit un rerninn Sllchn s ib onuebeehic Anmen Ntnboutaaban eie rani⸗ ninne n lchmins, 9ͤ„ Concio Ruſtica. 8961 Sj enim juſtitia non eſſet in Deo, ergo nec Infernus, quid illi, qui ex ſolo timore obediunt. Si non eſſet Juſtitia in Deo, non eſſet re- munerator, ergo nec cœlum. Quidilli, qui obediunt propter a- moremCoœlie non enim omnes capiunt, quàm juſtum ſit, Deum amare ex ſolo amore, cùm juſtiſſimum ſit, awarce illum, qui om- ni amore digniſſimus eſt, quia eſt, qui eſt. Ergo dies illa, quâ Juſtitiam oſtendet, dies non timoris, ſed amoris, non doloris, ſed cxultationis eſt. Non nego Solis obſcurationem, lunæ tenebras, ſtellarurm 5 3. caſus, virtutum cœlorum motus, terræ concuſſiones, maris Non ob- . .. . . . ant om⸗- mugitumw, aeris acceſlum, quæ omnia ut Ut ſuperent cxpugha- nes motus tionem Hieroſolymitanam, & quidquid aliud in orbe terrifi- elemento- cum fuit, juſtus non conturbabitur, licèt fractus illabatur or- ine ſola⸗ bis, impavidum ferient ruinx. Omnia enim illa pugnabunct, pro electo contra inſenſatos, & Juſtus ſtabit in magna conſtan- tia, pro thorace habebunt Juſtitiam, pro galeà Judicium cer- tum, pro ſcuto æquixatem. Tum enim videbunt Juſti tan- quam ad initium proœlii excordes inſenſatos, qui ante DEO & Coœlo bellum indicebant. Inſultabunt illis Electi! ubi Viclo- ria? ubi creaturarum abuſus, per quas tranſierunt impietate ſua. Tam parum IJuſti formidabunt, quàm parum timere ſolent homincs in aperturãâ, primæ ſcenæ & Proluſionis:- eruntque illis curioſa ſpectacula, quæ malis erunt terricula- menta. Solis curſus inverſus erit illis prodromus Victoriæ, ucolim §. 4. Gedeoni, ut olim Ezechiæ pro ſanitate æcernâe Solis obſcura- Omnia ſi- . . . . . — r*. Ena erunt tio erit, ut olim cenebræ in Ægypto, in mediis tenebris videbit prodromi Populus electus. Stellarum Phœnomena terrebant Herodes & felicitatis. complices, eleckos verò ad Regem Regum ducunt. Terra malos abſorbebit Dathan & Abiram, ignis devorabit Pſeudo-Prophetas nonEliam, non innocentes, marePharaonem deglutiet, non po- pulum electum. Hic aquæ erunt dulces, illic ſanguineæ, quan- tum ſolatium! dum videbunt confœderatos ſuos facta eſſe omnia Elementa „Angelos DEUM, una omnium jubilus QA 3 erit, F. F. Angeli ca- nent tubâ pertotum orbem. 862 In Feſto . Michaelis Archangeli. — — 3 erit, quis ut DEUS pugnabunt cum guſtu aſſecurati de triumpho & victoria, & ſubſannabunt illis, qui timeri ave- bunt. Sequentur Angeli cum tuba illa, ſurgite mortui. Erunt Angeli viſibiles aſſumptis corporibus, & juxta Anſelmum, qui- vis Archangelus ad ſibi commiſſam regionem, ergò cuſtos An- gelus ſuper 14. Regnam Hiſp. Cuſtos Angelus ſuper 24. regio- nes, 19. Ducatus & 8. Parlamenta Galliy, Ergo Angelus Cu- ſtos ſuper Imperium Romanum, Turcicum, Moſcoviticum, Perſicum, Sinicum. Volabit Angelus ſuper totam Europam, ergo ſuper Angliam, Scotiam, Hiberniam, Belgium, Daniarn, Sveciam, Poloniam, Hungariam, Bohemiam, Longobardiam, Iſtriam, Neapolin, Siciliam, Sardiniam, ſuper mare Adriati- cum, Mediterraneum, Archipelagum. Volabit Angelus ſuper Aſiam, ergo ſuper Natoliam, Arabiam deſertam & felicem, ſu- per Perſiam, Mogol, Tartariam, Thraciam, ſuper mare ru- brum, Perſicum, Pontem Euxinum. Ergo volabit Angelus ſuper Africam, ſuper FÆFgyptum, Abysſinos, Monomotapas, Guineam & Marocco. Volabunt ſuper Americam, ergo Me- ridionalem, ſuper Magellanam, Paquariam, Chilenſem, Ama- Zones, terram firmam. Ergo ſuper ſeptentrionalem, novam Hiſpaniam, Mexico, Floridam, Californiam, novam Franciam, Brittanniam, ergo ſuper Inſulas & peninſulas innumeras. Huic tubæ obedient omnes Cæſares à Julio & Carolo Magno. A Be- lo omnes Reges Syriæ, ab Arbaceo omnes Medi, à Cyro om- nes Perſæ, à Carano om nes Macedones, ab Imacho omnes Ar- chivi, à Cecrope omnes Athenienſes, à Lelege omnes Lacæde- mones, Suibdage omnes Dani, à Mahomete omnes Arabes, ab Alboino omnes Longobardi, à Pharamundo omnes Galli. à Rogerio omnes Siculi, ab Athanarico omnes Hiſpani, à Ste- phano omnes Hungari, à Czecho omnes Bohemi, à Lecho om- nes Poloni, à Britto omnes Brittanni, à Sancto Petro omnes Pontifices, ab Adamo omnes viri, ab Eva omnes fœminæ. Al-= Wiare effeln gros Condb Eſont diusd mii mon hunf⸗ ln nai, c10 4 Alrm, vt he e chltiores, dluren en M 0 qommumn Kit qticem, in Eübus alherun, dornrüantes d N Mo,Kudde Damd, Holofernes Punns priſe, iamn pocebirl ebt tantimn Clon Uls intaniam. Et afen gaugebun MMofomertaudite in Nins gi ros . 1nrotniſt, Cuita Iqui gati ne Hiz vamn redct . Im Olinperd Aone, Kauris P n Concio Ruſtica. 863 ehni Angeli electis & damnatis corpora oſtendent, quantus Dcres'cor- B tremor damnato, & quantum ſolatium animæ, quæ interim boris reſur- d ilien Coæli gloria fruita eſt. Quantum ſolatium erit corpori, quod Scntis. dan inlte, antè erat putredo. Jam ſinè defectu ſurget, nullus balbus, nul- mnin Ius luſcus, nullus gibboſus, nullus claudus, nullus monſtro- agete ſus, Sanitate perfecta, nullus turpis. Tum enim quatuor do- e i tibus glorioſis donabuntur, accipient electi corpus invulnera- – bile, & ſicut radius Solis nec findi, nec ſcindi, nec mergi, nec euld N winrunin comburi, non putrefieri poteſt, ſic Corpus beati. Frit agile; benun Min, citò volat navis, citò avis, citò fluit aqua, citò fulmen pergit, ,Nnz agilius erit Corpus. Erit fubtile; aêr eſt ſubtilis, tranſit rimam, Münnln fencſtram, vox parietem, Beatus ſubtilior erit, erit clarum ſep- Anlnim, inennrl ties Sole clariores, & dicunt muhti hoc eſſe Solem & Lu- Sun tidn nam obſcurari â ſplendore Corporum Sanctorum ſuper excel- Dim KnnAm lenti. ,lmuän ien O quantum ſolatium erit ſelectis! Locabuntur ordina 4d li. uun 1, & ita quidem, ut tyranni ſub pedibus martyrum, avari ſub bunt ſub Aim iuum pedibus pauperum, iracundi ſub pedibus ante afflictorum, pedibus e Ntineg calumniantes ſub pedibus contemptorum. Ergo Pharao ſub ſanctorum- num Uiein Moyſe, Jezabel & Achab ſub pedibus Eliæ, Goliath ſub pedibus ine emmmien David, Holofernes ſub pedibus Judithæ, Herodes ſub pedibus ümmnn Joannis Baptiſtz. Dlves ſub Lazaro, raptores ſub depaupera- Eenindlu ionnneun tis, quàm pudebit Diocletianum, maximinianum omnes tor- ioCwo Nen quebit tantam Gloriam videre eorum, quorum vitam putaba- bane Nei ili mus inſaniam. Et boni non habebunt ullam compaſſionem- enes dloto ſed id fieri gaudebunt ad Juſtitiam mamkrliandacn, uam — ſolatioſum erit audire, dum dicet Salvator: Bege icti! ego — ſum JEſus, qui vos creavit, qui redemit, Jui ſanc Hcavit, pro. D mia promifit, cui tam grati tuiſtis „prô quo tam fortiter pug- ilunm eNni nàſtis, qui gratiã meãâ inſigniter uſi, repoſita eſt vobis Corona mminine 4Juſtitiæ, quam reddam vobis, 6 ſolatioſam diem! 4 t. nelfen Tum enimverô reddetr ratio, ſiné ulla diſputatione- ap- Patebunt ☛—1 pellatione, & cuivis patebunt ſua tam clarè, ut nè quis hiſcere qdambens ploms Ol- innocentes afflictis. 864 In Feſto & Michaelis Archangeli. poſſit. Tum erit videre, quàm aliter in hac vita judicaverint Impii, & boni fruentur illò ſolatiò, quod in hac vitàâà ſuſpira- runt toties Juſtitiam Juſtitiam! Tum occulta DEI Judicia pub- licabuntur, quæ toties carpſernnt. Patebit juſtorum bona conſcientia, impiorum temeritas. Ad, quæ ſequetur illud deli- ciarum compendium, venite Benedicti! venite & tenebris ad lu- cem, & captivitate ad libertatem, è peregrinatione ad patriam, è pugnàâà ad triumphum. Et quævis ſanctarum tribus& ſuo An- gelo ad gloriam ducetur. Oquæ congratulationes, quæ tripu. dia! Dicite nunc amabo, cum inter Angelos S. Michaël Prin- ceps ſit, & ſupremus Juſtitiæ adminiſtrator, an non verum di- cat Pantaleon, S. Michaẽlem fidelium Eccleſiam exhilaraturum, quando Dux iſte Angelicus totum Electorum Exercitum ad coœlos & beatitudinem æternam præcedet victorioſus : Licet Judicii extremi Emblemate inſignitus comꝑpareat. Quàm benè de illo hodie Eccleſia- Explicat viſtor erucem Michakel ſalutis ſignifer Draconis hic dirum caput In juſta pellit tartara, Ducemque cum rebellibus Cœleſti ab arce fulminat, Contra Ducem ſuperbiæ, Sequamur hunc nos Principem, ut detur ex agni throno nobis Corona gloriæ. Oer⸗ el Alne Aie r d unnd nmr. Ns )l eddie ehetginmntn eri Minntide cnelintg et einditt ntihemn nn lun Uuklimentit In Nhnm hucn Meccet ſiigtols umtn I 865 Concio Ruſtica. K. 9.‧ = — ibus vo- Dies, quia di m illum etiam Ellciſſiruun & orn & ideò noviſſimus, 01 ien Dies quem noviſſimum ilii ſacob Quis charilt. . m. (1 eri filii . . . tis exoptabile Coœteri dies ſunt velut cœteri ſi iuradi- .A GEt ähri dies . . O omnium chariſſimum. Benjamin noviſſimus. is faventil- is fuit chariſſimus? ibus Electis fave ex his fuit chari dilectiſſime! quia omni ionis, tům jamine dilecti dies ex ultationis, erum Benjam ics Salutis , Angelus ie lando inibus dies Salutis; Ar i gaudebunt. Claudo ſimus, minihe ſtrà bens peradli Aogel Badahure de nobis enim de ſtini in ſolil. Pater! da uguſtini in ſoli ucamur; cum voto 8. 1 cum illis in unum Ge Ange- 4 Stcostate te Creatorem hominum, & Ange⸗ c lorum. Amen. — 866 In Feſto . Michaelis Archangeli. — 4 Celto⸗ en . 28 . 2* . . 1 i . a es:S. c-t ce- 1. ðẽ n oeri qua Concio Civica. AAImull ſ . . le lain⸗ De gravitate Scandali. agn,glino ls fenena aan Væ mundo hſcandaliz. Neceſſe eſt enim ut veniat ſean. gfolllun . . „„⸗ e dalum, verumtamen Væ homini ſilli, per quem l 5. Michasi I quis ex me quærat, ecquodnam, ex omni vitiorum, anrg⸗ cxoſum quibus plenus eſt Orbis terrarum, colluvie vitium ſit Ciduun ſcandalum. præ cœteris exoſum ſancto Michaéli; an luxuria ut pu- inmnmns u K riſſimo Spiritui? an ſuperbia humillimo Dei miniſtro? — N an odium aut invidia flagrantiſſimo igne Charitatis Seraphi- nunend nnnl uflien no? an extra hæc aliud à Illi ego nihil hæſitans reſpondeo: Exoſiſſimum illi vitium eſt, contra quod ſummè detonar in Fe- Pumkrumkand ſto ejusdem legi ſolitum Evangelium, videlicet Scandalum, de ideniunm⸗ quo Chriſtus: Iæ mundo à ſcandalis. Si cœlum propter uni. Mhiuſeninne cum unius alios peſſimè ſcandalizantis Exemplum evacuatum, Mls llic̃ utcunque eſt, quid mundo fiet ? ubi plena ſcandalis omnia: rmmor glib,ſ ubi tanta hominum eſt malitia, ut neceſſè ſit venire ſcanda- Unrunm conuuſ la, ſicut necefſſe eſt, igne venire fumum; Ex fumo fuliginem, ex Qamaſi A fuligine atram maculam, vel ſicut ex corruptione aéris peſtem, ex n brumlnn peſte mortem, ex morte depopulationem naſci neceſſe eſt. Ne-· Uiguilumn ceſſe eſt veniant ſcandala, quia Princeps ejus mundi, qui per ſcan- ajumihomins dalum ſeduxit Angelos, eodem utens medio viribus omnibus Aul geegnore ſatagat pervertere mortales; neceſſe eſt, ut veniant ſcandala, ut dememn menmn diſcernantur à probis improbi, probenturque, & ſecernanturr m 0ne dnels electi. Scandalizari enim parvulorum eſt, & infirmorum; Ex Melhn, & ſe ſcandalo autem alieno proficere fortium eſf, & Electorum, ſic lnc aſtan a, ex vicinitate allii proficit roſa; ex impetu æoliorum fanurn unildiin profi- . — Concio Civica. 867 e proficit cedrus & flamma, cx vicinia ſpinarum candor hiii „. 1 emicat. Vix certius ſalutis ſignum eſt, & altè radicatæ virtu- Ci tis, quàm non perverti à perverſis, non æmulari in malignanti- brus, non moveri quovis popularis auræ vento ac ſcandalo. Ne- . ceſſe eſt, ut veniant ſcandala, quia nitimur in vetitum, ſemper cupimusque negata, ſimiles infantibus, qui appetunt cultros, aut ægrotis, qui noxios cibos, aut etiam phræneticis, qui pro eſeifeitn antidotis venena ambiunt. Verumtamen væ bomini illi, per ekii Juem ſcandalum venit! væ ab Angelis, væAſcandalizatis, væ Wü 2 Chriſto, væ ab æterno Patre. Hæc paululò fuſius declaro. luthn, Væ Scandaloſis! væ illis minitantur Angeli, quia hi co- Angels ex. rundem dulcem harmoniam turbant, & fructum piorum labo-ofum, quia inam rum impediunt, gaudent boni Angeli ſuper converſo, triſtan- clieneibus mm alnem tur,;, ut loquitur Origenes, ſuper perverſo. Væ Perverſoribus . iher eſt Mti nmn qui vertunt cytharam Angelorum in luctum! Amat profecto Scandæ tühmmDin unusquisque Angelus magis olientem ſuum, quàm parvulum, um. Imieinge & innocentiſſimum fraterculum frater major, aut unicum ſu- hnin teieodn u filium amer mater. Cum enim omnes intenſiſſimo in Alinmom Deum ferantur amore, & ſciant clientes ſuos 4 DEO ſibi commiſ- aun fnkwl ſos, ab eO ſummè amari, capropter non minus, muleè etiam Aar inme amplius ſentiunt cosdem ſeduci, quàm poſſit ſentire mater, ſi n kninn 4 unicus & unicè ſibi dilectus Filius lethaliter ſaucietur, aut do- . r.⸗ lere major Filius, ſià quoquam videre cogatur fraterculum dile- bhenſuu ctiſſimum conculcari, aut ſtrangulari. ⸗ tmliſfun Clamavit Angelus tutelaris Iſaaci. Gen. 22. v. 12. Abra- nun⸗ Kähne ham! Abraham! nonextendas manum ſuper puerum: neque fa- un cias Aliguidquam. Idem tibi Michaél Archangelus, & propri- mmdinct: us cujusvis hominis cultor Angelus inclamat, dum quem ſcan- epfummiſi dalizas: peccator peccator, nè facias illi quidquam, cave peccan- egeto iiet do clientem meum ſcandalizare. Clamavit N. 22. ſive S. Mi- dhuene chael, ſive Angelus Cuſtos Balaami, ad ipſum contra aſinam Ganimn frerocicntem, & verbera verberibus addentem: Cur tertiò mch tinm⸗ verberas aſinam tuam? v. 32. Et non clamabit contrà te, dum dunc,,A i, animam ad Dei imaginem conditam Chriſti ſanguine conſper- enenin Krr rr 2 ſam §. 3. Proximus expetet cum ſcan- daloſo. 868 In Feſto & Michaelis Archangeli. ſam, à Spiritu Sancto in ſponſam ſibi conſervatam profanas? & inquinas? Clamavit Angelus, Abelis cuſtos, & ſanguinem tam ſceleratè profuſum in clamorem infuper animans ad vindi- ctam petendam: Et non clamabit contra te, ſcCandaloſe! ul- tionem à divina Nemeſi poſtulans, quando damnum morte ipsâ gravius proximo intuliſti? S. Chryſoſtomo in I. Cor. 8. om- ni plagâà gravius eſt ſcandalum, cùm ſæpenumero mortem afferat. Glamant apud S. Matth. c. 13. Angeli contra Zizania, indignè ferentes infelix lolium inter bonum triticum: unde habtt zizania? v. 27. vis, imus & colligimus ea? & ſi liceret ger Dominum, ſtatim urtica & filices, & ſteriles avenas, & om- ne lolium, & omia Zizania in manipulos colligata ad ignes damnarent: Et tu omnibus Zizanis multò nocentior, dum ſcandalizas alios, immunem te fore autumas? Veniat tibi in mentem, ô latro animarum, quàm gravi- ter in furem Achan Joſue animadverterit. Jos. C. 7. v. 5. Quia conturbaſti nos, exturbet te Dominus in die hac. Lapidavit- que eum omnis Iſrazel Et cuncta, quæ illius erant, igne con- Jumpta ſunt. Idem contra te ſcandaloſum repetit Michaél, quia couturbaſti nos, exturbet te Dominus. Coœlo certò arce- bere, & certo certius ad ignem, qui nunquam extinguitur, damnabere. — Sed & ipſe proximus contra te poſt ſcelus perpetratum, quodà te edoctus vel verbo, vel exemplo ad impietatem in- ductus clamabit in agone, clamabit in æternitate totâ, nec ceſſabit unquam diras in te evomere. Exemplum hujus me- morat Thomas Cantipratanus de Adoleſcente ſibi notiſſimo, & olim ob morum innocentiam chariſſimo. Is vel neſcius, vel incurius aurei moniti, quod in l. 7. Oſeæ. v. 9. dat 8. Bernardus: Attende diligenter, quid diligas, cum uno aliquo Columbo Veneris, ſenſim intimam contraxit familiaritarem. Et ſicut mulier illa, de qua Avicenna ſcribit, aſueviſſe eſui araneorum, & poſt venento habitu & tadu aliis nocuiſſe; ita vene- no luxuriæ, quod alter biberat, ſeu cui affueverat, innocenti illi nininokich zgioi azori ad ocmesſanihl en pernihunt, ciſicne oonſicten lotbiiginozſon ICn Cdd Dedk Cnndalt in niot al Pereyninm anin- ltnutſſeenn in in traxeruntini Vemuco marſupremiwiu Pencocbikemt ig mugi uniem unt. pofohepen mn tlehiis ve Uodauenr. läin blinen ſou: ſe ,,1. ie in NR Concio Civica. 869 rhn illi noeuit. Vehemelutius tunc nocere ajunt Medici, quando en nie in bibitur cum lacte: ſtatim enim à lacte attrahitur, & lac ipſum i in virus convertitur. Venenum propinabat ſeductor innocen- ln, Antlnn ti, ſed propinabat cum lacte, neque enim niſi dulce lac fuerant iihntin blanditiæ verborum, ſed non latuit animæ ſummè noxium ve- n, annn nenum. Charum Thomæ memoratum corculum perfricat . theig kinnl frontem 7 pudoremromnem abjicit: totum ſe dat Clanculariis, ninerhnn in ribicinihus, ab altero ſic edoctus : itàque illis inſveſcit, ut ne qui- Kalle geiki⸗ dem in faralem lectum projectus ad Pœnitentiam poſſit redu- le Aii er ci, hoc usque ad ultimu m feré vitæ momentum identidem cla- mabat: væ illi! væ illi, qui ſeduxit rne! unnnen Salamandra, ſi quam irrepfit in arborem, eo ipſo poma F. 4 nul Meni omnia intoxicat, ut ſcribit Pierius lib. 18. Hieroglyph ide6que hmiles Sa- MaunsR merito à nazrurâ ad ignem eſt damnara. Salamandræ ſimiles lamandræ, rbmimtnmin, funt omnes ſcandaloſi, quique alios aut verbis, aut exemplis in quæ intoxi⸗ Grnm Rezift ſcelera pertrahunt, ideõque in eaminum ignis inextinguibilis dihaſa⸗ numhittt Li certiſſimè conjiciendi. Væ illis! terribiliſſimas ibi poenas luent. MuA Aurn rrl Tot tibi ignitos ſcorpiones, tot ſalamndras patientur, quot ex wrCNun Mmer lhe eorum ſcandalo commiſſa ſunt peccata, ſcire debent, qui præ- e Downm Ceoendt bent ſcandala, inquit magnus Gregorius, quèd tot mortibus . , Cibnumtnngr digni ſunt, ad quot perditionis exempla transmittunt, quia pereuntium animarum ſanguis requiretur de manibus eorumr. nt llisn Et neceſſe erit, inquit Salianus, ut ſint pro tantis rei, quantos ſe- Aermoatimi cum traxerunt in reatum. J zrigene Væ mundo à ſcandalis! væ ſcandaloſis! væ adverſum illos e et lethin in clamat ſupremus judex, nec unum duntaxat, ſed multiplex V, ſcandalo- ſic quandoquidem, qui ſcandalo alios in peccata induxerunt cen- ſos clamat 1. lalenre . 1 ic⸗ ties magis punientur, quàm qui alis ſeſe ſceleribus contami- Gheiltus ju⸗ auiſne n nârunt. e Reſge Apoſtolus paternè metuens, ne qui ſuorum Corinthio- , animn h . rum idolothitis veſcendo illos, qui putabant id eſſe illicitum, t ininmm ſcandalizerent. Eos ſolicit monet, ut à talium eſu, tamerſi S aliàs licito, abſtineant, nè offendiculum præberent aliis, de ſe A1b nle ipſo ait: ſt eſca ſcandalizat fratrem meum: non manducabo ti igſent Rry rr 3 car- 870 In Feſto Michaelis Archangeli. — carnem in æternum, ne fratrem meum ſcandalizem v. ultimo Capitis S. ep. 2. ad Corinth. ibi ſcandalum appellat peccatum in Chriſtum, ſicut deſperatio vocatur peccatum in iritum dan- Gum: peccantes in fratres, & percutientes conſcientiam eorum infirmam, in Chrifſtum peccatis. v. 12. Idem ſanctiſſimus Apoſtolus alibi ait: Quis ſcandalizatur, & egonon urorè& 2. Cor. II. v. 2. 3. Si peccare in Chriſtum idem eſt ut ſanè eſt inſe, non flagellat denuo? non coronat ſpinis? non crucifi- git?ꝭ non occidit? ille ovem errantem ſolicitiſſimè ac laborio- ſiſſime quæſivit, & inventam ſuis impoſuit humeris. Iu lupe rapax, tu hanc tantoperè dilectam ovem illi de humero tollis? Ille tanquam gallina expanſis in cruce alis pullos ſuos congregavit; tu ſtygie accipiter in uno omnes illi pullos abripis ? ille iibi plan- tavit? Et tu vineam nequiſſima vulpes, eam demoliri audes ? ille agrum aravit, occavit: in eo bonum ſemen, triticum nobile ſemi- navit, tu injuriæ homo ſuper ſeminasZ izanias. Ille ædificium ſibi erexit, in quo jucundè habitaret. I. C. 3. v. 9. Dei ædificatio eſtis, in lapidem fundamentalem ſemel ipſum poſuit; & tu cuniculos agis, & tam nobile ædificium in auras jactare non vereris? ecc- quidnam eſt, ſi hoc non eſt graviſſimè in Chriſtum peccare? hor- rendum penitus ſacrilegium, exclamat S. Bernardus ſerm. de converfſ. Pauli, quod & ipſorum videtur excedere facinus, qui Domino Majeſtatis manus ſacrilegas injecerunt. Si Epiſco- po Pergami propter ſcandaloſos hæreticos, quos inter fideles tolerabat, ſcribi juſſit: pœnitentiam age: ſi quo minus, veniam tibi citòâ, & quid fiet ipſis ſcandaloſis? pugnabo cum illis in gla- dio oris mei. Apoc. 2. v. 16. & Oſeæ 13. v. 8. Occurram eis qua- ſi urſa raptis catulis. Nullam ſperet gratiam: nullam expec- tet miſericordiam: nullam præſumat petere veniam, qui impu- denter & palàm ſcandalizare non erubeſcit, neque perhorreſcit. Qua propter, quòd Paulus monet Rom. 14. v. I5. noli cibo tuo, noli verbo, noli ſcandaloſo opere tuo illum perdere, pro quo Chriſtus mortuus eſt. Hcu! qualibus oculis olim in die noviſ- ſimo iratus judex ſceleratiſſimum animarum latronem intue- bitur? qualibus verbis ceum alloquetur: quale fulmen in perni- cio- zgürſumennan nmn guiſon Ueitapioronn, nor. Pecanniige lir leſe ,e Chddenrunnnqu mclom o mole CrllusAleuane His: moles fiin Uppzrebuntcen Iu0ligeu⸗ idaii demon un Atortures olorelromt ineronactin WBPer ſcancal Umormentorur ſecenige FPbdumcremn Erpoltadorn⸗ nüpmehelſin — „. . 1 „ nn Concio Civica. 871 RK cioſisſimum caput projecturus, quàmque horridum & nè qui- ganſe dem poſt mille milliones ſeculorum revocandum æ pro- nelngnien nunciaturus eſf. 4 Nlt li Salutarem ſcandaloſo ponitentiam injunxit piisſimus Do- . 6 unenn minus, dum dixit: Expedit ei, ut ſuſpendatur mola aſinaria in czndali Ckrin inin, collo ejus: Marth. 18. v. 6. quæ pœna cùm apud Hebræos non niſi ex poena- none hin propter graviſſima crimina inferri ſit ſolita, ex ea facilè gravita- rnlitin tem culpæ colligemus. Atinæ iſtæ auſteræ ſunt, & magnam ingüini ſecum afferunt damnationem, inquit 8. Chryſoſtomus hom. 7. ornilktmnenti in Genel. Suſpendatur mola aſinaria ſcandaloſis in collo potiùs, riü hiamnn quàm manu vel pede, ut inde ſumat pornam, inquit Chryſolo- 7 i⸗ gus Serm. 27. unde fumpſit ſenſum. Collo, inquam, ſuſpenda- . tur, quia jumenta ſunt dæmonis, Ripſius jugum portant. Collo H alligatur, quia ſicut viſcoſi humores ex capite per collum, ità à n ddel capite impiorum, per ſeandaloſos in Corpus Chriſti, vitia dela- iznin lezttin buntur. C)tg eatin Peccatrici genti dicebat Deus Iſaiæ I. 4. 7. v. 1. Deſeende, niinn ſede inpulvere, lia Babylonia, ſede in terra. Non eſt ſolium filiæ Nſn Cbhaldæorum, quia ultra non vocaberis mollis & tenéra. Tölle tOriunpuni molam, & mole farinam, & c. In quæ verba ità commentatur dum önmun Cyrillus Alexandrinus; volens nolens ſervitutis miſeriam ſubi- iueachekbund bis: moles farinam: apparebis nuda: retegetur ignominia tua. gsinernn 1 Apparebunt dedecora tua. Nota hoc tibi benè. Homo ſcandalo- rin hHE ſe! Tu, 6 lingua ſcandaloſa, vos oculi, aliique ſenſus ſcandaloſi ge Nunumn qͤuid niſi dæmonis aſinaria mola eſtis, in qua commolitur triti- ilpmmi cum, & furfures à pura farina ſeparantur. Suſpendatur vobis citò 1d Cun in collo veſtro mola aſinaria, ac demergamini in profundo ma- ugtin linc ris, né protractâà vitâ plures in pernitiem atque interitum ani- rernuni⸗ mas per ſcandala veſtra trahatis, ac tandem profundius in abyſ- nle aeyetn ſum tormentorum demergamini. hiclnnd e Væ denique ſcandaloſis! væ vobis inclamat Deus, patrem ℳ 77 n n ſe 1 agens, dum præmonet ac minatur, inexorabilem ſcelerum vin- Scandalo- oülmh, i dicem poſt acturus. Audi ſcandaloſe, quid clamet. & quale ti- ſos clamat uoautolan bi minetur per ſuum Prophetam, Ezech. 14. Homo, Homo de do- Peus Pater. mueun Gunnl r mo 9872 In Feſto & Michaëlis Archangeli. — — mo Iſraél, qui peſuerit immunditias ſuas in corde ſuo, & ſcan- dalum iniquitatis ſuæ ſtatuerit contrafaciem ſuam, v. 4. (Hoc eſt, quicunque gaviſus fuerit in dato à ſe ſcandalo) & v. S8. ponam faciemmeam ſuper hominem ülum, & faciam egum in exem- plum, & inproverbium, &- diſperdam eum de medio populi mei. Siẽ profectò diſperdidit Jezabel, & cum ea iniquifſimum alienæ vineæ raptorem Achab, etſi ſeriùs: ſic perdidit Core, Da- than & Ahiron ſcandalosè contra Moyſen & Aaron inſurgentes. Numer. 16. Sic perdidit Pharaonem, aliôsque innumeros Exod. 14. Sic te quoque ſcandalosè perdet cum omnibus tui ſimilibus, & offendicula aliis præbentibus. Inter præcepta judicialia, quæ Deus per Moyſem populo ſuo dedit, hoc etiam ponitur: Si pereuſſerit quis mulierem prægnan- tem (Exod. 21I. v. 22.) reddet animam pro anima. Crudelis ſanè protervia eſt, mulierem calem percutere, & in cauſa eſſe, ut vel abortiat, vel etiam vitam unà cum fœtu perdat. At longè crude- lius agit, qui innocentem aliquam animulam, piis cogitationi- bus geluti gravidam ſcandalo percutit ac perimit. Per Prophe- tam Amos c. J. v. 1I3. dicitur, ſuper tribus ſceleribus filiorum, & ſuper quatuor non convertam eum. Cauſam juſtiſſimæ indigna- tionis ſuæ illicò addit: Eò quòd diſſecuerit prægnantes Galaad. Er- gone prægnantes diſſecare ram gnorme eſt nefas, ut absque ulla miſericordia puniri mereatur? Sic eſt. Quid igitur Miſericordiæ merebitur, qui innocentes ſcandalizat, viramque animæ, gra- tiam Dei, ac Deum ipſum iisdem tollit? Heu! quid dicet Mater gratiæ, quæ omnes in corde ſuo incluſos gerit, quot quot in gra- tia Dei & primula innocentia degunt? hanc dum ſcandaloſus gripit, prægnantem quodammodèò ipſam Deiparam diſſecat. 6.4. Quis jam miretur, zZeloſisſimum gloriæ divinæ propugna- Cur ità in torem Michaeèlem ſic irà ac vindictæ cupidine in Luciferum Luciferum . curſerit S. Xarſiſie, ut eum cœlo deturbârit? Tam ſcandaloſus Angelus, Michatl. tertiam Angelorum partem exemplo ſuo in rebellionem indu- cens, tolerari nequaquam debuit. Et quis miretur à Domino contra ſcandaloſos falmina cudi? mihi quidem certè horridum fulmen — ,luthe. 179 MI, ,inſtan 4 eſpst Saromti arumurthere! neſiindszb oe gbennſan rianazinch igractumncunn ,wrbenci,n o lis hrebert ls, gui iqu lenziarect parn 68berumnverba: Ne NMuch, 11.74 Digalhmnge pyerba. Pauli5 erat uiricluab AAlewalcirid GNN. 1 R ade Droculabo ao, nee tinebi Chriſto, neriin Tbel Kn id ctl tiiiin Menklent, necn dirinne ð . igüneng mungoain ere Ana S ninnett Alng uinln üann Mi rnmi n wiferigtinn Oncinndr Gartmnnmmtir õ Ecktgirinr An iinge in Cle n giin! Glogengonen ininl Pieniumd⸗ Ungrzin arannn 8 Concio Civica. 873 fulmen eſtillud Chriſti: æ pomini illi: per quem ſcandalum ve- nit. Matth. 18. v. 7. virus contra virtutem potentius ac nocen- tius, quàm ſit ſcandalum de facili non invenies. Et poteſtne tota Inferorum vis pejus aliquid agere, quàm à Deo abſtrahere, & ad peccatum attrahere? At hoc agit omnis ſcandaloſus; adeõque- ſummè vitandus; nęc non ſumma adhibenda cura omni Chri- ſtiano, ne quem ſcandalizet. Imitandus inclytus heros Eleazarus, de quo 2. Machab. c. 6. qui quantumcunque compelleretur ad carnes à Lege prohibi- tas comedendas, malebat præmitti in Infernum, quàm vel ſimu- lando aliis præbere ſcandalum. Imitandus nobis Chriſtianis Chriſtus, qui utiquę non tenebatur dare naulum, dedit tamen, nolens in re etſi parvâ præbere occaſionem offendiculi Hincilla ad S. Petrum verba: Ut nen ſcandalizemus eos vade ad mare, &οc. Matth. 17. v. 26. Prodigio cavit ſcandalum. Digniſſima, quæ à Chriſtianis omnibus accuratè obſerven- tur, verba S. Pauli, & exemplum, de quo S8. Chryſoſt, in 1. Cor. poterat uti victu ab illis, quos Chriſto lucratus fuerat, accepto, ſed ille maluit ſibi victum labore manuum comparare, rationem dat v. I 2. nè quod offendiculum demus. Procul ab umbràâ omnis peccati, procul erit ab omni ſcan- dalo, nec timebit væ à S. Michaele ejusque SS. Angelis, nec à Chriſto, nec à ter Optimo Maximo Deo, quisquis fuerit da- torum monitorum accuratus obſervator. Amen. Sſſ ſſ Con- 874 In Feſto &, Michaëlis Archangeli. —E . . — — pule n 202%2 „ 20 ½ 20/ 0 09202 ELSEE E ee e e ehn 1 hele A . èè hbionninhel . 6 tentatwintt Concio Aulica. u Eigralkm n De ſpirituali Podagra. Wlnsnoſtrerho . „ . . 5 . velleraut Sipes tuus ſcandalizat te: abſcinde eum, ac projice abs te. — li Aatth. 18. v. 8. anmun SPerconeruth,i lodinauimr S. r. E W Unm lIſaias cap. 14. v. 12. quærit: Quomodo cecidisti “ Qune pec: de Cæœlo Lucifer? Origenes, Euſebius, Ambroſius, Frnitei St Luciferi? ÆμAthanaſius, & omnes paſſim Veteres Patres, quos Leo Cin alonnen Caſtrius prolixè citat, ubi & omnes paſſim Interpre- in – tes unanimiter ſentiunt, Prophetam loqui de Ange- häll pihgch lorurn Deo rebellium Coryphæo. Cui enim alteri conveniunt dre ea, quæ ibi de Lucifero dicuntur, præterquam Dæmonum Prin- R imoir cipi? v. g. Qui dicebas in Corde tuo: In Cœlum conſcendam: ſu- MTe indb prà Aſtra Dei exaltabo ſolium meum: ſedebo in monte teſta- aa Ne menti in lateribus Aquilonis. Aſcendam ſuper altitudinem nu- Nemb)Nihi bium: ſimilis ero altisſimo. Nos rem apud omnes paſſim certam, p Dkullen nè faciamus dubiam. Ambitioſum hunc Principem, & primum dltumghenp,i omnium peccantem à Generaliſſimo cœleſtis militiæ Michae- umier Cue le, Gloriæ divinæ zelatore ferventiſſimo de Cœlo dejectum in. leinchbtincſ tartara, apud omnes itidem certum eſt. At hoc incertum, quod- umnereneſon mam peccatum infelix Lucifer com miſerit, ob quod Spiritus no- 6 er tus ſen biliſfſimus à divina Benignitate, ad fruendum Deo in æternâ bea- titate conditus, à Divina Juſtitia, ad æternas miſerias damnatus ſit? tCandanum poll⸗ 5. 2. Subtilis Doctor Scotus putat fuiſſe luxuriam ſpiritualem. anüoffincen Fe per. Suarez invidiam, alii iram in Deum, plerique ſuperbiam. Ego fmanon Tuali cenſeo, fuiſie acediam, quod homagium ſuo præſtare Conditori hnninione neglexerit, adeoque Podagràâ acediæ mortalis laboràrit. Intelligo n liggelu pen id ex verbis ejus: Ndebo in lateribus Aquilonis. Stare ad obſe- inocertenge Auia i Wcte Alan int uneti n i nhti ene, lunn, ler. lin ſunieget lann Mnlur Plmhmm ik! (Wenindrtcm varmumeIN ECekncndeuin em. üinnwet, nmtonsnine mkurbinhenge Bmowets mltel ilnoceCrbtidn net Awoennenng nnietchlodin emumnnem Amenonittpin⸗ Per candalum poſſumus accipere offenſionem pedis. Si quando te advertis offendere jam contra ſecundum DecalogiPræceptum Concio Aulica. 9875 quia, genua Deo curvare Podagra tumida non permittebat. Vult ergo ſedere. At non ſedebis, ò Podagtice! neque aſcendes, quò te ambitio tua impellit, ſed ſancti & zeloſi Principis Michaẽlis vi- ribus deturbatus infrà Victoris tui pedes æternum jacebis miſer- rimus. Ità jacentem dum cernimus, meminerimus, eum eſſe jura- tum ſalutis noſtræ hoſtem; & cùm non poſſit Cœlo exturbare- Deum, ut vellet aut Triumphatorem ſui Michaelem, neque ali- ter poſſit miſerabiliſſimam ſuam ruinam ulciſci; huc omnem ad hibet conatum, ùt unde ipe ruit, eò nullus noſtrùm perveniat. lId quod innuitur illo Geneſ. 3. v. 15. Et tu inſidiaberis calca- neo ejus. . Podagra ferè inſtar Draconis ex inſidiis aggreditur homi- nem, ſi in calcaneum dentes figere aut venenum afflare potuit, ardere ſolent pedes tanquam igne infernali ſuccenſi: Ità experti loquuntur, ſimiliter & ſuperbia, & acedia, & quodvis, aliud vi- tium, quoties animam quasi per pedes apprehendit, inficit affe- ctus, & peſſimo igne cruciat, ut peccatrix animainfernum ante tempus patiatur, ſed contra exitialem animæ podagram præſtô habemus Michaélem optimum medicum, qui, ſub pedibus ha- bens Draconem, ſcit & vult ſuccurrere omnibus Podagricis, & malum avertere, iis ferè medicinis, quibus corporalis Podagra- curari ſolet. Qua de re dicentem audite: Meretur tam Excellens Archiater, ut in ejus honorem, ejus pro animæ noſtræ ſalute ſtu- dium ac benevolentiam probè intelligamus. Si pes tuus ſcandalizgat te: abſeinde eum, ac projice abs té. 5§. 3. Sola con- erſatio blasphemando, jam contra tertium Dominicis feriisꝗque diebus cum malis ſacrum & Concionem de facili negligendo, jam contra quar- inſcit. tum, Religioſos petulanter irridendo, jam contra quintum, . . . proximo detrahendo, jam contra ſextum, non tantùm cogita- 8ſſ ſſ 2 tione, 876 In Feſto & Michaélis Archangeli. tione, ſed ipſo opere Puritatem ſupremam lædendo, aut alia pec- cata patrando, ad quæ tua te inducit Podagra, ſeu tepor tuus, quia videlicet non ferves in cultu Dei, abſeinde pedem & projice, hic optimus modus eliminandi Podagram. Pedem abſcindere eſt fugere illorum converſationem, qui ſuo exempload peccandum pertrahunt. Cum dancto Nanctus eris, & ' cum viro innocente innocens eris, & cum electo ele- tuseris, & cum perverſo perverteris. Pſal. 17. v. 26. & 27. Por- rò ſicut Podagra contrahitur ex uſu infectarum veſtium, ità & ex conſortio tepidorum, ſolo nomine, non autem moribus Ca- tholicam fidem profitentium & femiatheorum, qui dicunt in corde ſuo, tametſi ore non dicant: Non eſt D Eus Pſal. 13. V. I. Noxius tepor contrahitur; O quot Angelos fecit Podagricos uni- cus Lucifer? qui eos infecit non verbo, non ſignòô aliquò, ſed exemplêpeſſimòô. Hoc eſt, cauda traxit in pernitiem fempiter- nam, tertiam ſtellarum partern. Clarè S. Joannes: Cauda ejus trahebat tertiam partem ſtellarum Cæœli. Apoc. 12. v. 4. Sed hanc exitialem partem Juſtitia per S. Michaẽlem quaſi gladiò abſcidit, tanquam membra noxia, podagrica, putrida, & quidem citò ab- ſeiditʒ nam co momento, quo peccaverunt, reciderunt, nec ha- buère reſipiſcendi ſpatium. Enſe recidendum, nèòpars ſincera trahatur. Hæc fecit ſubitum lapſum, nè plures inficerentur. Quam accipio ex S. Ambroſio cap. 2. de Paradyſo, & ex S. Augu- ſtino lib. 11. de Civitate Dei c. 19. DEus Gen. I. v. 4. diviſit lucem à tenebris, Angelos malos à bonis diviſit ſeparatione immutabi- li, ità ut nec Juſti in ſtatu Gratiæ poſſint cadere, nec lapſi unquam refurgere. Hæc nimirum contra ſpiritualem Podagram optima eſt medicina, abſcindere omne commercium cum iis, quorum exemplô traheris ad ſocordiam, ad divinorum neglectum, ad de- fectus, ad peccata. Cauſæ podagræ ſunt duplices: aliæ internæ, aliæ externæ. Prout ſcripſit doctiſſimus Franciſcus Idias, Vero- nenſis, in tract. ad Clementem VIII. Internæ ſunt abundantiæ humorum: Imbecillitas Stomachi, Cerebri, & Lienis. Externæ ſunt: Otium, Crapula, Venus, Frigus, Vigiliæ & Labor nimius, & . hæ — — — n 7* Telleſt zehlſi vocig ſanentee gmſleul ceu derilell bngerlbiiiue⸗ ſerdud ing relkrapel ,Ecban ode R öoenleareturn Gtlsplecutitil onmurend t. Nuaceuntur ho etln, fllom lcelett Aulr MOnil aminet ge hec inidinra ,Prout in uun polio ſoilktip cit. orinck⸗ Kacäckin do nobis blendiame eline,ſiadrerten lele aut erte e n nos conyert ma cocktinamn tei el pedema nisſigeatur, d ei deryium Uite, o eincep n /gippe⸗ nneit eles, 5 lr ilemkubet gt — ðW Concio Aulica. 2 H lncga hæ ſimiliter cauſe ſunt, quæ animam perdunt, quas ſi enſe reci- = diſti, expuliſti Podagram, Se. Jucundum recenſet, ex Coœlio Curione Epiſtola 39. apolo- 0 4 lnnen gum Franciſcus Petrarcha. Convenerant aliquando Podagra & actcnd. de menn e Araneus, alcer alteri ſuas deponens querelas. Araneus quereba- araneo S& Glentn End tur, ſemper ſibi in caulis immanendum, cùm interim Podagræ adagra⸗ bene eſſet apud Magnates in Aulis, Pôdagra viciſſim hoc ſibi do- mento- lere dicebat, quòd à craſſis Ruricolis nullo in honore haberetur, nitihnnnin n imò proculcaretur maximo cum deſpectu. Foſt alias atque alias wine nnn R querelas placuit ità inter ſe ſe convenire, ut tantisper diverſoria r ſin Ng permutarent, & Araneus tentaret habitare in Aula, Podagra in kintct 1 Caula, adeuntur hoſpitia, ille ſuperbum Palatium, hæc ſtrami- Nkfaugin ne tectum, fictumque è limo gurguſtium. Araneo quàm n Nnii malè ceſſerit Aulæ habitatio, citò inde proſcripto, & ſeopis ex=- Urutn iüimin pulſo nil attinet referre. Succeſſus Podagræ referendus. Sub- Curd lu dolè hæc inſidiata pedibus heri, tentabat eum in molle pulvi- NClU nar, prout in aula egerat, projicere, at ruſticus ubi dolorem ttienuiititt in pollice ſiniſtri pedis ſenſit, arrepta ſtatim ſecuri, pedem re- aprnckalnct⸗ ſecuit. Hoc inde nobis documento ſit, ut Principiis obſtemus, WNENNmtent & ſi qui ſe in noſtram ſocietatem inſinuent, quantumcunque ntiinin Aii nobis blandiantur, ac tanquam chara membra nobis adhærere üntr n uim velint, ſi adverterimus converſationem illorum in malum indu- N1Erkad cere, aut eertè ſenſim à bono abducere, eos vitemus, & ab eo- iaCaln iati⸗ rum nos converſatione quam primùm expediamus, hoc enim Grkirnmennn juxta doctrinam S. Hieronym. lib. 3. commen: in c. 18. Mat- rat e i thæi, eſt pedem abſeindere. Si cui medicamen hoc violentum hlotcxenprlnit rl) Nora Plinius hiſtor, Natural lib ginhmkunne nimis videatur, dabo faciliora. Plinius hiſtor. Natural. libro 25. um e⸗ G. 3: ait, Servium Clodium, Equitem Romanum veneno crura li- nnerin mu niviſſe, ac deinceps omni podagræ dolore caruiſſe. Ismenias, Cnounnfn teſte Gellio, lib. 4. cC. 13. Lhebanos curavit amœno tibicinis cantu. M. Agrippa⸗ ut refert Plinius l. 23. C. I. in calidum acetum = immerſit pedes, & ſic oppreſſit cruciatum. Sextus Pompe- hemi jus, ut idem habet lib. 21. c. 28. tritieo immiſit pedes genuum Crniklimd tenus, ſiccatisque pedibus mirè levatus eſt. Et hoc medium ut 88S 88 3 eſb. . G §. 5F. Remedia contra Po- dagram ſpiritua- lem. 978 In Feſto . Michaelis Archangeli. eſt facillimum, ità eſt & feliciſſimum, quo plures alii ſunt uſi, & vel triticum contuſum, vel illius florem applicant pedibus, ut exſiccetur fons mali. Utuntur alii pro tritico, minori argilla pari- etis, vel lotio ovium, pari ferè effectu. Qui Acediam pernicio- ſam nimis animæ Podagram, vult expulſam, accuratè perpendat damna, quæ incurrit tam in hac, quàm in altera vita, dum in utramque partem claudicat: Deo partim ſervit, partim Dæmo- ni; nec eſt propriè in ſemita virtutis, & areta via, quæ rectà ducit ad vitam, nee etiam eſt in vitiorum regia. At præ omnibus facilè mediis proficit Flos tritici JESUS Euchariſticus, quem qui manducat ſpiritualiter quotidie, realiter verò hebdomadariè, is in pedes validos erigitur, fitque Eliâ for- tior, qui paſtus divinitùs ſabcinericeo pane, ambulavit in forti- tudine cibi illius usque ad montem DEI Horeb. 3. Reg. C. 19. v. S. ut & hic poſſit Epulo confortatus ambulare, usque ad mon- tem perfectionis, & ad ejus apicem aſcendere. Unica quippe debita cum devotione obita Communio, quod ſolebat dicere S. Maria Magdalena de Pazzis, admirabilis ſanctitatis Virgo, ſuf- ficit nos facere perfectos, ſi Manna Hebræis quondam come- ſtum inſtar præſentiſſimi alexipharmaci fuit, quo omnis infir- mitas arcebatur: non erat in tribubus eorum infirmus. Pſal. I04. V. 37. Si arbor vitæ poterat ſervare membraomnia ſuo in vigo- re, quidni poſſitpanis Angelorum ¾ Inſtar Angelorum nos ta- cit fortes. Dicitur S. S. Euchariſtia Panis Angelorum, non quòd more hominum veſcantur eà Angeli, ſed quòd oblecten- tur aſpectu illius, & in illius præſentia delicientur. Nullum alveare, juxtà phraſin S8. Chryſoſtomi, tot habet apiculas, quot Angeli circumſtant tabernaculum, in quo aſſer- vatur Ven. Sacramentum, ex quo ſugunt quodammodo mel cœleſte, robur Spiritus, & renovant juventutem piæ animæ. Qui- libet Angelorum non modò potentior eſt omnibus Gigantibus, omnibus Regibus, omnibus Exercitibus, ſed omnibus ſimul hominibus, & unde hæc fortitudo? Ex cibo, quem manducant. Panem angelorum manducavit homo, ut & ipſe fiat fortis 4 n- gelus Kmanl 8, Mm. Cmpt. cler acceclle: Uranſtamnimn locoinſigni an fheit, l Darionesetoln ßinmtiko ſo Cerel , bi Nenne N Mon NwKadwune mn cheri Comend tune⸗ lnn. 1 er ſerb Nofkenet Ciin iuhie. Zipv’ nlenurad fen e guiitla iun Deooffeten nloplocet,herpl it ſemn alt ypor⸗ enije,. emmmn Klrye omanoltgin —D Concio Aulica. x79 imt 8 gelus, cui nocere podagra non poſſit. Legunt alii pinemboten- äß Gan tum, ſeu fortium, mandueavit homo, quia nempe manducan- te Ele do fortis efficitur. S enllinen Agnus Paſchalis quomodo edendus foret, Deus per Moyſen uniin Exodi I2. v. I I. præſcripſit: Renes veſtros accingetis, & calcea- printt menta habebitis in pedibus, tenentes baculos in manibus, n NiKarn er comedetis feſtinanter, & c. Quorſum tot Ceremoniæ? Ad ex- nn primendum, ut equidem arbitror, effectus veri Agni Paſchalis, Ni Dnilhzni ſacratiſſimæ inquam Euchariſtiæ. Hæc namque dat robur pedi- Afninir n bus & manibus, & facit nos feſtinos ad Coœli viam feliciter cur- Airczr in rendam. Quapropter agite Podagrici, S. S. Euchariſtiam fre- in aiinz quenter accedite: in Florem hunc tritici quicunque veſtrum Mätz k animam ſuam immerſerit, curabitur. Sõ — Bmnlinn Loco inſignis antidoti, contra podagræ ſpiritualis maligni- 5 6. um en E tatem fuerit, conſiderare, probéque intelligere, Tepidorum oblationes n oplationes exoſas DEO eſſe, Satis id patuit quondam in Caino DEO non mng Ween ſpirituali Podagra laborante, ſeu tepido in DEO obſequio, de ſunt gratæx. niilniui i quo Geneſ. 4. ubi memoratur utriusque fratris oblatio, Caini ürn minn nempe & Abelis, & de hoc dicitur v. 4. reſpexit Dominus ad AmN GN Abel, & ad munera ejus & v. 5. ad Cain verò, & 'ad munera illi- ulnmnihmu us non reſpexit. Cur non reſpexit? quia quando ſacrifican- 4 Enmnnnannuli dum erat, tunc podagrâ laboravit. Colligit id S. Chryſologus N hiragme ſerm. 19. ex verbis illis v. 3, Factum eſt autem poſt multos dies, n ins em ut offerret Cain &c. En quàm tardè, & tepidéè. Unde Ambro- a ri hl ittr ſius hic. Ergo fratres ſequamur Abel aa prœmium, non Cain utcemn. imitemur ad pœnam: Nam Sacrificium commendatur à cele- 1SCmihnin⸗ ritate, qui citò dat, bis Aat. Lenitudo in obſequendo & mune- emelimüch ribus Deo offerendis, non placet: vivax & generoſa prompti- tudo placet, perplacet. Hinc utique Apoſtolus Rom. 3. v. 1. ſcribit: Obſecro itaque vos fratres per miſericordiam Dei, ut exhibeatis corpora véſtra hoſtiam viventem, ſanétam DEO, placentem, & c. Cur viventem:? ut videlicet in obſequio DEI ferveamus, & ferventi animo DEO, quæ debemus, offeramus, & opera noſtra vivant ferventi animata Spiritu.; neque ſimus in v 88⁰ In Fcſto . Michaslis Archangeli. me Poritn, ena ve⸗⸗ pochegricorumn, duarum OPera rnr la „ quàm vera ſun lo ac dc. 5. 7· dibus deſtituta. ra ſunt, & manibus quodammodo ac pæ- rharon. Bl 2 poc a animachenere⸗ Tepidos ſcopum eſſe iræ divi- Alem po. E yps. 16. Angelus Patmeus vidit Angelum habenter dagram. Cratgrem iræ divinæ; Er què Angeumphabe tem n iræ ; Et quo putamus eum exoneravit, audiat Erhrrstiar W ſpirituali vexatur podagrâ, inquc ſervitu⸗ Per le it ſiu QAli nS lus H phialam ſuam ſa⸗ er ſedem beſtiæ. Qucæ illa ſit ſedes be iæ, indicat M Sr⸗ brias elkiæ, Magnus Gre- kir zin nud Iſaiæ. 14. v. 13. Nedebo in lateribus Aquilonis ie in igido hominis corde, tale cor beſtiæ ſedes elt, at ur or batiuz iipſam beſt am: quàm in ſedem beſtiæ phiala di⸗ eſt. Farnetli u ketu dui⸗ cor hominis tepidi verè frigidum metlſi velint haberi fervens. In ſervitio Dei tepidt ute veri fervens. In ſerv ei tepidus, tale ipſe D eor ſuonmoßcis diſplicet Deo, & plus diſplicet, quâm n. Qui ſi ſummè diſplicet, ur veriſſimum eſt, plus ta 5 diſpli j ideo tamen eò diſplicet tepidus, ideõque præ Dæmoneiræ divinæ ſcopus eſt. e hanc ulterius probo. Zulari bus H el. 11. Chriſtus, quo Hieroſolymà ſin- Beleteum honc . nar usfuerat, egreſſus, & Bethaniæ per- Dtatertoli iſſet ficum non habentem fructum ullum c 87 èimprecatus dixit: Jam non amplius in æter- uir aee Lori um quisquam manducet v. 14. quæ ſtatim exa- recan ve . 1. patet. Poterat ſanè Dominus aridiratem im- e ſlch arbori adumbranti Peccatorem, puta malo, aut py- eagnnnin a alii iſtinsmodiarbori, nihil frucus parienti, cur Boeneoctnt us ſeui arhori Ideò, quia hæc ferè præ omnibus tar- Gicer fülgeune uos, ideoque promerita, præ omnihus male- Rucluntamisn bercuti. Et ſignificat illa tepidos, qui & ipſi afimintn erunt, ſiquem tamen ferunt, parum ſapidum, udlenec erunt. Quia autem Deus magis affectum, quo Qquid ei offertur, quàm quod affertur? aſpicit, animus invirus te- pidi — Mrn uce Noch 41. 32 gun niinli Gron Vulrucn meltris olen Ppton wolruene ubrors Dowin Won minds 6 iimiiter, on ibes peccalorl Poluxclce? Lock rüigieſtihel Elqvatepih erolete exole elſe Kigdumne idtubet olord nbeleanlemmninin Uier Entit Dens, Neiock, iden Cherub Aderapt Kr, guemn benn em fuile, ſoajen Iiporem eplt mq,,Ce Aſcens: Uimm potiufi tztepius co⸗ Pins el malun „ Irdvoatet lari: Pruyius Amnibadero umnngknona⸗ taenon cdin ⸗ (ee mn Concio Aulica. 881 n 1: „ 1. . . uniin pidi DEO non placet, minùs obſequium placet ejus. De arbore .* hac Matth. 24. v. 32. ait Dominus: Ab arbore ſici diſcite ba- edilnn rabolam, cum jam ramus ejus tener fuerit, & folia mala, ſcitis Ntin quia propè eſt æſtas. Ergo ficus folia quidem, ſed fructus non ha- nelgſi gini bens, non multùm diſtat ab æſtate? verum eſt. Et tepidus vana ta- Namdene citum exterius oſtendens folia, interiùs nihil fructuum afferens Ni Deo, non multàm diſtat ab æſtate Solis juſtitiæ, nec multum ab Warur dtg de kn æſtu furoris Domini. det⸗ n Non minũus efficax contra podagram ſpiritualem Recipe lch ate erit ſimiliter, non obiter conſiderare, Tepidos pejores eſſe aliis RKrL omnibus peccatoribus. Quod enim Dominus ſcribi juſſit An- Vaülhtechii gelo Laodiceæ Eccleſiæ, hoc dici ex vero poterat cuivis, quinc- unnin ſt que frigidus eſt, neque calidus. Utinam frigidus eſſes, aut cali- bonibthimit dus! ſed quia tepidus es, & nec frigidus, nec calidus, incipiam itmiohirni te evomere ex ore meo Apoc. c. 3. v. 15. & 16. Putàſſem ego, pe- Do Kiwiiin jus eſſe, frigidum eſſe, quàm tepidum, quia tepidus ſaltem ali- Eiim gqjuig habet caloris, ſeu pii in Deum affectus, de quo hic agitur, e e enmrindi habere autem nihil, utique pejus eſt, quàm habere aliquid; ſed aliter ſentit Deus, coram quo tepidus eſt, qui habet fidem ſinè operibus, habet cognitionem Dei ſinè Charitate: Eſt potius teu Mie Eſt potiu Cherub, & Seraph, qualis à Propheta Ezech. c. 28. dicitur Luci- kpint fer, quem ſi Bernardus optabat potius amantem, quàm ſcien- ngen, ni tem fuiſſe, ſic ajens: Utinam potius ignifer, quàm lucifer fuiſſes. mmihenn ba Ità teporem explicat S. Ambr. ſerm. 2. in Pſ. I18. S. Bernardus r angſtn ſerm. 3. de Aſcens: S. Gregorius 3. paſtor. 3. 5. Dicit itaque Deus: alusnis u n utinam potius frigidus eſles, quia frigidus me prorſùs non cog- Kiinmmsin noſcit; tepidus cognoſcit. Cognoſcere autem me, & offendere kummd uni gravius eſt malum, quàm ignotum meoffendere. n nifnlunne⸗ Ex quo patet, gravius offendi Deum à Catholico, quàm ab g Kig. Guͤkrteln⸗ Hæretico: gravius ab Hæretico, quàm à Judæo, gravius ab hoc. nen onenmne . quàm à Barbaro, & cui nulla omninò veri Dei eſt cognitio. De- DEüs a fori! “D um nãmque non cognoſcere nullum defectum arguit in Deo, ſi- Stne ieo⸗ ſnn un cut quòd cœcus non videat ſolem ‚nullum defectum arguit in retico. 1 nlemos 1 Sole, ſed in ipſo cœco. Si quis verò ſolem videret, & deſpiceret, gien iNeN. TItt tt is in- Gich 882 In Feſto . Michaelis Archangeli. is injuriam irrogaret ſoli, qui propter lucis ſuæ pulchritudinem laudari ab ommibus meretur. Ità quoque Deum cognoſcere, & tamen offendere, valdè injurium Deo eſt, quia tepidus reipſa di- cere videtur, Deum non eſſe tam ingens bonum, ut mereatur ſu- per omnia diligi, talem potius eſſe Deum, ut facilè offendi poſſit. Sed nos, qui ſanè frigidi eſſe nolumus, abſit, ut tepidi ſi- mus, acediam ſuperemus amore ac fervore. Sicut Paralyſis, quæ, juxta Galenum, oritur principaliter ex frigore, & curatur per cali- da, ità nos, quidquid adhuc frigoris in nobis ineſt, ineſt autem ad- huc in tepore, id curemus Spiritus fervore. Non tardèé, quod tepidorum eſt, ſed citò, quòd fervidorum eſt, faciamus, quod fa- ciendum eſt, ut enim Hugo Cardinalis de Charitate ſcripſit: Citò pergere, eſt ardenter amare. Facile, & tamen efficax ad Po- dagram ex integro expellendam Recipe præſcribit, qui expertus eſt Societatis ES U ſaccrdos Pater jacobus Maſenius in lib. qui ab ipſo inſcribitur: Utilis Curioſitas, impreſsũsque eſt Coloniæ, Agrippinæ An. Chr. I672. pag. 283 Recipe pondo foliorum Ros- marini, ex eoque aquæ fontanæ menfurà ad quernum ignem, in olla ferrea nova, firmitérque concluſa, poſtquar duabus ho- ris bullierit, adjice ex ſemine uſti fœniculi, 4. uncias ſingularum benè contuſas medià ſimul horà ex eoque appone 4. uncias fo- liorum ſenis non nihil attritorum, poſtque 3. quatuorve ebul- litiones igni ſubtrahe, ac ſubinde ex potu refrigerato, hauſtum unum Io. circiter cochlearium. tribus ante prandium, ante cœ- nam totidem horis ſumito. Ad rem noſtram hæc ſunto. Rosmarinus, cum vim habeat purgandi & ſiccandi, & ho- minem renovandi ſignificat renovationem Spiritus. Quicun- que podagra ſpirituali, ſeu tepore in obſequiis Dei laboras, reci- pe potentiſſimum hoc Recipe. Quot menſibus ſpiritum reno- va, te ipſum recollige, & per unam, alteramve horam, ſepo- ſit:s aliis omnibus negotiis, negotium æternæ ſalutis cum Deo tracta. Tunc benè claude cor tuum, illudque pœnitentiæ la- crymis imple ad ignem divini amoris, quem Crux querna Chriſti fovebit, exardeſcet ignis in meditatione. Nullum cer- tè po- meaent. Momilecyet awisune din urnur pius en rquicdamcdet nibnschniob, en borgios laci⸗ loe clongan Perſrepins at Eincanicnan lelytungvamn iuruciren, G e negoro rore inelleet Apuc Cln⸗ nornurbna die⸗ er dürad dudd 6.20. Mi poe Wericdiesqe⸗ conleeſte legitn eigte tille an bmmmas triticia Fobololi a segiltnem Irurqudd dee tmempedescon prmpenenit Mlnwinlybia uuimckkeritig Ala Keo Cni Hktalu Concio dulica. 883 tè potentius remedium contra animæ podagram Deo ſummè odioſam, quàm in ſolitudinem mentis ſe quandoque recipere⸗ exemplo plurimorum, qui eò uſi frequenter facti, ſancto DEl amore arſerunt. Pro mille exemplis valet Caaoli V. Cæſareum exemplum, Is quovis mane duas horas impendebat piæ conſiderationi, ut ainin diceretur ſœæpius cum Deo loqui, quàm cum hominibus, eſſet- Linmni n que, ut quidam de eo dixit, major in Eremo quàm in Imperio, & . WR/ air virtutibus clarior, quàm ſceptro ac regnis. Cui proinde S. Fran- Eer Mun ciſcus Borgias faciens ſermonem funebrem, hoc thema aſſump- inndihin ſit: Ecce elongavi fugiens, & manſi in ſolitudine. Pſ. 84. v. 8. initlinmit Inter ſtrepitus ac tumultus ſibilus Dei loquentis non auditur, kue Kunetein Hinc animam à turba abſtrahit, facitque, quod ſe facturum urneliin Iraéli, tanquam uxori adulteræ, ajebat Oſee 2. v. 14. ducam eum h Alenanhe in ſolitudinem, & loquar ad cor eius. In hac ſolitudine, in inmrigrl hoc negotioſo otio facilè Podagra amittitur, & anima divino Armlim frervore incaleſcit. . eſniataennin Apud Olaum lib, 5. c. 7. gigas quidam Starchaterus me- dn moratur una die è ſuperiori Suecia in Daniam cucurriſſe, quod ioltin iter alii vix duodecim diebus equo peragunt. Apud Plin. lib. 7, Aen ln c. 20. Atas puer ſive Addas (ut eum vocat Martialis) Romæ à meridie usque ad veſperam ſeptuaginta quinque millia Paſſuum ir ad confeciſſe legitur. Orion. Sphiclus & Camilla eà pedum ve- tanhn u locitate fuiſie jactantur, ut ſuper mare ambulaverint, & ſupet Runeag ſummas tritici ariſtas cucurrerint. rmſun kis Fabuloſa ac Poêtica hæc velocitas. Cœterum veram Cor- apilim poris agilitatem Veteres certum eſt valdè æſtimaſſe. Maximinus muomn uin Thrax, quòd Severum Imperatorem quantumcunque equo cur- ncleni iun rentem pedes comitatus, quandoque etiam anteverterit, ad Im- Sõ perium pervenit. In Meroe, apud Medos, & apud ¶;Æhiopes robu- Aenmenin ſtiſſimus, in Lybia autem in curſu celerrimus Rex eligebatur. Va- um erneſiman na hæc celeritas, & hominibus parum ſapientiſſimis æſtimata. „ Audee ant Alia, & Deo quidem ipſi æſtimata eſt celeritas curſus in via Celeritas Tis enlu Coli. Hc excellunt Sancti. Hac David Rex excelluit, qui Pf. rn e Ttt tt 2 I18. . e elummm. . 884 In Feſto & Michaélis Archangeli. van 118. V. 32. de ſe dixit: Lzam mandatorum cucurri: Hac ipſèe mmi lire . Rex Sanctorum excelluit, qui ideò à Prophetàâ vocatur: accele- adoriols ra ſpolia detrahere: feſtina prædari, Iſaiæ c. S. v. 3. & Pſ. 18. C. 6. alams oel Exultavit ut Gigas ad currendam viam. In via cœli, ſeu man- oun old datorum Dei currere eſt honorificum. Prov. 22, v. 29. vidiſti vi- linſerto⸗ rum velocem in opere ſuo, coram Regibus ſtabit. Et hoc præci- gin. Mnetn picur Eccl. 3 1.v. 2. 6. In omnibus operibus tuis eſto velox. Etad- nnliieba ſt ditur, & omnis infirmitas non appropinquabit tibi; dixerim ego: io Nlpriſen Et omnis Podagra ptocul à te recedet. lllnnamt Sic currere, ſic velocem eſſe diſcitur in hac, de quà ago, enmomnu eremo, ſeu ſolitudine, O pretioſam ſolitudinem! quam Baſili- Putni. us Magnus alicubi vocat Aulam ſanctam; S. Gregorius Naz. 5 Mkoodioh orat 41. in morbis animi medicinam. S. Paulanus: Officinam iun – cœleſtem. Plura non addo, nè prolixitate moleſtus ſim. ne acham Sancti Samuelis Prophetæ mater ſancta ait: Pedes ſancto- memin rum ſuorum ſervabit. Rogemus nos S. Michaélem, ut & noſtros o⸗ bammil ipſe ſervet pedes: ut non lubricemus in viàâ mundi lubricàâ: ut run 4 non cadamus ex ſinu Dei ut non recidamus à virtutis ſemitâ: nac eee ut nunquam podagrici, quemadmodum Lucifer & Angeli ei Uueni den adhærentes fuerunt, nos ſimus, ſed ſtemus ſemper quem- lhmshrr. admodum ipſe ſtetit, ſtemus in fide, in Charitatis fervore, & nenlkln heroicâà Conſtantiàâ; ut cum eodem, in Aula Coœli, Divinæ Ma- Oprelispro jeſtati ad æterna obſequia ſtemus. 1isenniſe us Deocapfcai In Feſto S. Simonis & judæ Apoſtolorum. waninn . . udas uos. Concio Ruſtica. tonhelet Non eſt curandum Mundi odum. . ſalanmwön 8 4 Syr, ſe; . . „ .: itahearvamore imundus vos odit, ſcitote, quia me priorem volis odio anze „ . babuit. Jo. 1 J. eeinn autu dancii on Uid Chriſtus curat à mundo odio haberi? quid curant ejus Undenn, vel munan . Apoſtoli ? quid curant illi, qui Chriſti ſunt? Si enim mi- Olunproenore dio haberi. netur ttin gie kie ni lan unie nnn mnerdn , vohrhin pPprcpinnuüti r eet, n 8 Aeäininte en Aniirn n n kudm S ium §Pulnng d etiuck i sſ NAcnden rlr NWSN Hüuadhria ridmuwinimtitn NOlNlEir Kk 1 hrnm dne Nr 1 ,nC emininbCriMe Perüpeſon ltan au. iimepinmm auid e l Criflum3 Concio Ruſtica. 885 nectur extrema mala, non timent; ſi promittat omnia bona, non æſtimant; quæ enim vocat mundus mala, illis ſunt bona, & quæ bona dicit ille, his mera mala ſunt. Minetur Petro crucem, quid curat Petrusè hoc non attento,: eripit mundo, & ad Chriſtum du- cit Romam & totam Italiam, minetur enſem Paulo, quid curat Paulust inſuper totam Gentilitatem mundo eripit, ut Chriſto lu- crifaciat. Minetur Joanni Patmum, hoc non curat diſcipulus quem diligebat Eſus, & eripit mundo totam Aſiam. Minetur Jacobo Majori ſecurim, leve tribulationis pondus eſt illi, gran- dem Hiſpaniam mundo majorem facit, dum Chriſto mancipat. Intentant omnia mortem, fraclus licet illabatur orbis, impavidos ferient ruinæ. Nihil enim Chriſtus, nihil omnes Apoſtoli curane, à mundo odio haberi. Fortè minas convertet in blanditias. Pro- mittat Europam 2200, latam, & 3600 longam, tot lImperiorum & Regnorum matrem, ſed hoc nihil nihil eſt, promittat Aſiam 4880. latam, 5200. longam, nihil nihil eſt. Promittat Africam 4582. latam milliaribus 4600. Iongam. Americam, 5200. la- tam & 9600. longam milliaribus tot mirabilium nutricem. Ad- huc nihil nihil eſt. Si promittat balſama Judeæ. Odores Arabiæ, Thus Sabææ. Moſchum in Oriente, Nardum Perſiæ purpuram Phoœniciæ, Periſtromata Babyloniæ, Cedros Libani pro domibus, Cypreſlos pro Palatiis, metallum Hiſpaniæ, aurum Indiæ, Marga- ritas Oceani, verbo omnia. Nihil nihil eſt animæ ut ait Auguſti- nus, Deo capaci. Dicunt enim cum Davide: quid mihi eſt in œ- lo, & 'àte quid volui ſuper terram, etiam cœlum ſinè DOno- lunt, minùs mundum, Sic conſtituti ſunt Apoſtoli, ſic S. Simon & Judas, quos S. Thomas de Aquino ſingulares mundi deſpecto- res compellat. Alloquunturilli nos hodie ſingulari cum ener- gia, & ajunt, ò animæ DEO capaces! quid curatis odium mundi, ſi habeatis amorem DEI Quid mendacia diligitis, dum verita- tem habeatis. Quid minas mundi, ſi protectio adſit DEI t an ope- ræ pretium autumatis propter mundum tumultuantem, ſeu blandientem, vel ad unguem à Chriſto recedere? ſit ergo hodie odium pro amore, amor pro odio. Odium mundi pro amore Terx xt 3 Chri- S. 2. Cur hodie legatur Evange- lium de odio mun- di. 886 In Feſto M. Nimonis & Judæ. Chriſti, & amor Chriſti pro odio mundi: & de odio, ſinè tædio di- centem pro amore auſcultate. S. Thomas Serm. de hodierna feſtivitate quærit: Cur hodie legatur Evangelium de odio mundi, quod in nullius alterius Apoſtoli feſtivitate legi auditur. Capiamus experientiam. In Fe- ſto S. Andreæ legitur Evangelium de vocatione è piſcatione ir- rationalium, ad piſcationem rationalium animalium, ut habe- tur Matth. A. In Feſto S. Thomæ de incredulitate, ut habetur Joan. 20. In Feſto S. Matchiæ, Venite ad me omnes, ut habetur Matth. II. In Feſto Sanct. Philippi & Jacobi de parando loco à Chriſto pro Apoſtolis, uti legitur oan. 14. In Feſto Sanctorum Petri & Pauli: Quem dicunt homines eſſe filium hominis ut legere eſt, Matth. 16. In Feſto S. jacobi Majoris de petitione Matris filio- rum YZebedæi, ut videre eſt Matth. 20. In Sancti Bartholomæi de Apoſtolorum aſſignatione, uti habet Sanctus Lucas 7. In S. Mat. thæi de Telonario, ùt ipſe Evangeliſta habet Matth. 9. In S. Joan- nis de illo, quid ad te? joan. 21. Tandem in Feſtivitate Sanctorum Simonis & Judæ de odio & mundi contemptu. Obſervatio S. Do- ctoris ergo probata evadit, ſed quam rationem aſſignat? Se- quentem: Quia mundũ, & omnia, quæ in mundo ſunt, deſpexe- runt. At: an non hæc ratio communis eſt omnibus Apoſtolis, quorum nomine Petrus ad Chriſtum: Ecce nos reliquimus om- nia. Ità, eſt ratio communis omnibus; ſed differentiam prosan- ctis Simone & Juda audiamus, quam idem S. Doctor eleganter recenſet: Voluis enim Deus, ut duo Apoſtoli ſpecialiter mundum, E& ea, quæ mundi ſunt, contemnerent. Et ſi eſſent Apoſtoli, quo- rum nomina erant mon & Judas, in confuſionem illorum qui paribus nominibus inſigniti, in mundum penitus immerſi erant; Judas ſcilicet Iſcarioth, qui mundum tanti fecit, ut paucis ar- genteis Chriſtum venderet &- Rimon Magus qui terrenis dona divini Siritüs coæquabat, his ergo DEus oppoſuit hos duos Apoſtolos, & cum quanto affectu? Illi ſpe ſua deluſi & confuſi turpiter evanuerunt, iſti nimis honorati amici DEl facti ſunt, of- ferentibus enim theſauros terræ hujus repoſuerunt: NN noſtra prorſus etbonmddud ramoblund Cpumm er eſonem lor nm ofo ſinngeitiß et liſtneco, DetEcuta e Uritibelestem thinpietate ginnoertir fel nsſpuin ſoen Upriälidasſpolin epoſſint iner none olta er⸗ AInattociket, U dEKoNKi bTheodoſon norum 200000, neldum ſingn Olonisintorwuni, itunmd At Nere Ernonfun, D⸗ tuſtttadboc. Insnoperann dunbpiſopum anronio b nnihdeſeroper in inbtgene⸗ lſobſelano⸗ itgen ito Morie,, ndt Concio Ruſtica. 887 — — — wici prorſus dereliquimus, quomodo accipiemus aliena? Sed audite h an Apoſtoli aut mundi benevolentiam, aut odium ? quis curat in odium, non eſt malum, quod DEus non ſciat vertere in bonum, . Cinndee non eſt bonum, quò melius non poſſit dare DEus. Spes in Deum nCein e nunquam confundit, mundus verò ſæpiſſimè. Oiinini, Capiamus experientiam, & recenſeamus conatus mundi §. 3. tine ad everſionem Eccleſiæ, fundatæ ſuper firmam Petram, funda- Sanettta lmenie mentum Apoſtolorum & Prophetarum, quod eſt Chriſtus, & vi- everten- whit⸗ ⸗ debimus, citiuùs defeciſſe mundum odia inferendo, quàm Eccle- arn Fccle- hkb ſiam ſuſtinendo. tüninüng Perſecuta eſt Synagoga Eccleſiam Dei & in hac omnes SSSõ Chriſti fideles tempore Sancti Stephani, & cùm non longè abeſ- Vlinti ſent ab impietate Abſalonica, cogitabant eam lapidibus obruere, i i nun aut innocentiæ veſtibus ſpoliare per Saulum! ſed Synagoga ſuis Cula, ruinis ſepulta jacet, dum nec lapis ſuper lapidem manſit, veſtibus lükirſetli⸗ nuptialibus ſpoliata adulteravit, ut penè transeuntes capita mo- miketiun verc poſſint inter ſibilos, Synagaga ubi eſt? Eccleſia, Civitas in- oumm Mem monte poſita, ſtat adhuc. Ferſecuta Judæa ſub Trajano Eccleſiam m inmi: tam atrociter, ut pellibus Chriſtianorum pro pallio uterentur, unnmnhion Judæa conculcata eſt, Eccleſia ſtat adhuc. Perſecutionem paſſa eſt mnnuctonnbupe ſub Theodoſio in Arabia, in Samaria, ſub Phoca occiſa Chriſtia- n Men o norum 200000. ſub Cofroë 9oοοο%. & Eccleſia tantùm amplia- Pusfenman ta eſt, dum ſanguis Martyrum fuit ſemen Chriſtianorum. Nero n end Doten omnis infortunii ream fecit Chriſtianitatem, nil minus egit Do- Aefruinn mitianus. At Nero ſe ipſum confecit, quia dignior Nerone carni- 8 Uiger t⸗ fex non fuit, & Domitianum ſuo furori milites im molàrun t. Ec- Gmfiml leſia ſtat ad huc. Quanta, proh Deum immortalemlluſtinuit ſub n 6n untſ, Trajano per annos quatuordecim, ſub Hadriano, qui Alexan- n tiſik drum Fpiſcopum Romanum cum 1250. in furno concremavit. ginnt Sub Antonio, fub Diocletiano, Maximino, ſub Licinio, Antoni- MA no, fub Severo per annos octodecim, ſub Maximiano annis tri- WE bus ſub Isdegerde annis 30. ſub Sapore qui 16000. occidit, ſub liheinne⸗ Attila, ſub Juliano & ſexcentis aliis Tyrannis. At at! an Eccleſia nimelllin⸗ patiendo, an illi tormenta inferendo laſſati concideruntèò Audi- Gwium) te: 888 In Feſto π Rimonis & Judæ. „ — — — ,ge Var res te: Trajanus periit Hydrope, Adrianus fame, Antoninus Apo- rnl plexia, Diocletianus delirio, Maximianus laqueo, Licinius vio- eiempvel lentia, Severus veneno, Maximinus gladiis, Isdegerdes & Sapor en a ſuppreſſi, Attila ſuo ſanguine, Julianus manu inviſibili confoſ- nn⸗ etekt ſus interiit, & illorum ſola nomina non niſi ad infamiam poſte- “ per rorum memoriæ remanſerunt,; Eceleſia ſtat adhuc, tandem ipſe lum el Lucifer cecidit, Eccleſia ſtat! & ſtabitl& ſic omnis ætas ridet mun- eddicn di odium, amore Chriſti gaudentes, quod digni habiti ſint pro Heni erarte nomine IEſu contumeliam pati. Ibi ſtat puer Vitus, & ridet ſarta- med los gines, ibi ſtat puella Agnes, & ignes ridet; ibi ſtat Catharina & ri- irckeß 2 6 det rotas, ibi Barbara & turres explodit; ibi Thecla, & ridet Leo- tamde⸗ nes, ibi Vincentius enſes ridet; ibi Laurentius craticulas, ibi Li- Pkerkthet thorina infirmitates, ibi Genovefa exilium non curat. Ibi Alexii Attümezkohit Antonii, Roſaliæ, Magdalenæ in mundo extra mundum occu- –— pationem ſuam fuiſſe oſtendunt ſpernere ſperni. lbi univerſus Ionoddorein Apoſtolorum cœtus omnia arbitrabantur detrimenta, ut omnia bfwendonnon Chriſto lucrifacerent! Sic eſt: quid curant Sancti odium, ſi mun- Jebutrfuchlie dus odit? Cogitet ille de Sanctis mala, DEus autem vertet in bo- neindrv lon⸗ num! & erit eò jucundiùs videre inſanatos, qui vitam Sanctorum trrnclciliun æſtimabant eſle inſaniam, nunc autem fateri coactos: Quomodo GKein computati ſint inter filios Dei & interSanctos ſors piorum ſit. uumſrcumig 6. 4. Jam quæſtionem ad vos habeo AA. amatis Chriſtum exxx Murpreszudie Quaſtoad emplo S. Apoſtolorum ? amamus audio-, & plùs quàm mun- loln bel pol hervola g durn? plùs quàm mundum reponitis. Plùs quâàm carnem?: Ità uimundiocin energica. eſt! percipio. Pulchra verba! velletis mori pro Chriſto? velle- Lahitqvidama mus. Ergo odium mundi ſuſtinere, ergo carnem mortificare, er- NeniOar go ſe ſe abnegare! Si ità: agite & nuntium inordinatis affectibus quamundun remittite provocate mundum in duellum! Objicit aliquis, jam nwegnitmcor timidiores ſumus. Si quis timet Martyrium cruentum, fiat Mar- e noſlescum tyr ſinè ſanguinis effuſione. Non illudo, S. Chryſoſtomus de 8. ler gno ie Thecla audiatur. Caſta es, inter illecebras Martyr es! ſi miſeri- Cdiunbmpre cors es, Martyr es, pecunia enim eſt ſanguis & anima hominum, nnN'cjs ergo qui dat pecuniam, dat animam. Multa pateris, Martyr es IEt Neioleictentur pergit S. Chryſoſtomus de S. Barbara. Qui fieri poteſt, dicet ali- – quis ui — i miandln anuetn 1 l Sali int lungnn Anondi ne Eaſeilfti n itKimimi Necsgloliin eit bi krprfinlie wetiezbifkcttn Ooat filhe tie Nlamminmnn, erlunmnonoin h Imündhemmncune Demerſeni hiun miunurcenmennan Gnmrdhodinin Aln Donzen nr Conczginiundnen eniurn orensn õ eol multin 0ts Mvnne elebsaoigonn⸗ . ie ehanniin ntundandnnnin biger o Cleloot Cene mmmndt 4 rCANN. toSCor⸗ Concio Ruſtica. 889 ꝗuis, ut Martyres imitemur, non enim perſecutionis eſt, tempus. Equidem id etiam ſcio, perſecutionis quidem rempus non eſt, ac Martyrii tempus eſt, non luctarum ſed coronarum,illi prunas, tu vitia calca, Juxta S. Bernardi ſententiam Martyrium ſinè ſan- guine rriplex eſt: Parcitas in ubertate, quam habuit David & Job: Largitas in paupertate, quam habuit Tobias & Vidua? Caſtitas in juventute, ſic Joſeph. Mortificatus es, Martyr es, quia Martyrii ge- nus eſt, delicias habere, & deliciis non uti, in honore eſe, & hono- rem contemnere, magnum eſſe apud homines, & minima ſen- tire de ſe ipſo. Imò non modò Martyr, ſed & Apoſtolus eſſe po- tes cum Sanctis Simone & Juda. S. Auguſtinus ſuper Joan. 12. v. 26. hæc habet: Ubi ego ſum, illic & miniſter meus erit, cùm au- ditis fratres dominum dicentem, illic miniſter meus erit, nolite tantummodò bonos Epiſcopos cogitare & Clericos, etiam vos pro modulo veſtro miniſtrate Chriſto bene vivendo, eleemoſy- nas faciendo, nomen, doctrinamque ejus prædicando; unusquis- que Pater familias pro Chriſto & vitâ æternâ ſuos omnes admo- neat, doceat, hortetur, corripiat, impendat benevolentiam, ex- erceat diſciplinam, ità in domo ſuâ Eccleſiaſticum, & quodamo- do Epiſcopale implebit officium miniſtrans Chriſto, ut in æter- num ſit cum ipſo. Quod etiam foœminæ poſſunt, ſi Apoſtolæ vel Martyres audire ambiunt: ſic Marias tres Salmeron vocat Apo- ſtolas. Sed poſt omnia odium mundi ſuſtinere tibi difficile eſt. qui mundi odium deſpicere necdum didiciſti! quid terret? quid trahit? quid amabo ſpei ſupereſt à mundo, ut melior non afful- geat à DEO? At poſt omnia odium mundi ſuſtinere tibi difficile eſt, quia mundum amas. Quid amabò magnetiſmi in ſe habet? an magnitudo rapit? taceo Dei immenſitatem, ſi Solum compa- rare noſles cum Cœlo, quid dico: ſi vel cum una ſtella, quæ plus habet, quod ſuperbiat in magnitudine, quàm totus mundus. Ad Cœlum Empyreum à terra punctum eſt. In puncto quid quæſo magnum:? cujus pars nulla, ut definit Philoſophus. An tibi tam pretioſæ videntur mundi amicitiæ? ergò modum amandi mun- danum non noviſti. Si pauper es, in neceſſitate non ſuccurrent. Uuu ua 8& 890 In Feſio οα monie & Judæ. & dum habent, quod alicui impuræ Quintillæ dent (ut refert ju- venalis) quod amico dent pauperi, non habebunt. Si dives es, lo- quentur cum fortuna tua, non tecum. Infimus es? timebunt convaleſcentiam, quibus mori lucrum eſt, & dicent cum Mar- tha ad Archiatrum Galba apud Tacitum I. 1. Hiſt. inquiens, 6 Piſo, jam ego & tu ſimpliciſſimè inter nos loquimur, cœteri liben- tius loquuntur cum fortunâà noſtrà, quàm nobiſcum. An divi- tiæ trahunt? Si Cæſar fueris, tandem nudus ſolo libro actuum⸗ tuorum cenſorio comite ad æternitatem tranabis. Et dæmon in momento oſtendit omnia regna mundi in aêre efficta, ut, teſte Ambroſio, non tam conſpectus celeritas indicetur, quàm caduca fragilitas poteſtatis exprimatur. An honores pondus tuum ? cœ- leſtes illos orbes aliquando de coelo caſuros quis aſſerere auſus fuiſſet, niſi omniſcius DEus-homot Sed id aſſerit de ſolis ſtellis? de ſole & luna ait: obſcurabuntur. Illa nempè, quæ altiſſima, caſui ſunt proxima, uti ſtellæ inter cœtera cœleſtis architecti artificia. Amici verò DEl nimis honorati lucebunt in perpetuas æterni- tates. An affectus tui illex eſt pulchritudo creata? pulchrior pro- fectò eſt ille, qui fecit omne pulchrum. De pulchritudine caducâ dicet tibi Auguſtinus: Reſpice ſepulchra, &- vide, quis Domi- nus, quis ſervus, quis pauper, quis dives, diſeerne, ſi potes, regem dvinéto, fortem à debili; pulchrum à difformi? NR Tabella fuiſſet illud pulchritudinis portentum, tandem pro deploratalu- gebitur illo Borgiano ſuſpirio: Hæccinè illa Iſabella? certè vi- vendo per ætates formas mutari ſufficientia prioris pulchritudi- nis epitaphia, ſi lubet, poterimus meditari. g⸗ F. An demum inanis pompæ ſtrepitus ſanam electionem per- Elegans turbat? Hunc finem haber, quem habet ſuperbia victa & con- lectu di- tempta per honoratam Sanctorum humilitatem, de qua, ſi in vi- gniſſima. ta mea legi quid pium & elegans, in verſu heroico eſt illud, quod inveni de Pſychomachia in Aurelio Prudentio in Bibl. PP. Tom. 4. Erat campeſtris planities tam latè terſa, tam tersè diſperſa, ipſa videbatur in illam migraſſe Campania, circum aſſurgentibus le- niter collibus coronata,. In hoc campo ſibi eampum elegerant Martium * . — —— cn Aeletllt iiol ⸗ ceetaltug ger ebucn 17 fde⸗ Ohniti Cun biſmiln tiirunss, A EItnrin kk 4 luonico⸗ gtin⸗ e mwctkinchiän mnummerioluntes hinniteretut Ponnenn in man lone. lugeldin carnemndlin Cottahirmutle nvericene,idon unfdei in goo⸗ RMh. Nà. ſunirolatereni umſperbigin nisalita eſtei inmd volariio⸗ umidomtere Poncejachabat. Emblamterran Cplenro ge ſe nmnigeleme retabant, h örmließeeb riatizlenteb, nitlan 1 nndinkertkgi, Munnnnin Dalum guln Krcleiceble neneqeliln citlswirdin Nrnmrileun incbcraulten Deplenialien nuc tugul urg ſemiiten nmiifm,. ntnuek liee niern ur etutecivttl Mubenun anpC gumuls ganpove, Concio Ruſtica. 391 Martium exercitus innumeri cruentè præliaturi, hinc virtutum, iſthinc vitiorum. A dextro latere ſtabat fides, Dei verbo nitens, cum exercitu gladiato, juxta illud: Aſſumite gladium Spiritûs, quod eſt Verbum. Eph. 6. 17. Stabat patientia cum exercitu cru- eiato, juxta illud: Abſit mihi gloriari: niſi in Cruce Domini noſtri JEſu Chriſti. Galat. 6. v. 14. Stabat temperantia cum exercitu Equeſtri, juxta illud: in camo & freno. Pſal. 1. v. 2. Denique innu- meræ virtutes. A ſiniſtro latere ſtabat Idololatria cum exercitu de Barbaria; ſtabat ira cum exercitu, qui ſtatim, ut dicitur in Teutonico, eſt in cataphractura; ſtabat luxuria cum exercitu, qui totus eſt in cupidinea ſagitta ? denique innumera vitia, exercitus innumeri, omnes inimici Crucis Chriſti. Phil. 3. v. 18. Sola ſpes cum inniteretur anchoræ, pugnare nolebat in terra, ſed ad vicinũ montem in mari navalem pugnam meditabatur cum deſpera- tione. Euge! Virtutes Martiæ! Non eſt vobis colluctatio adver- ſus carnem & ſanguinem, ſed adverſus Rectores tenebrarum, contra ſpiritualia nequitia in cœleſtibus. State ſuccinctæ lu mbos in veritate, indutæ loricam Juſtitiæ, in omnibus ſumentes ſcu- tum fidei, in quo poſſitis omnia tela nequiſſimi ignea extingue- re. Eph. 6. v. 12. 14. 16. At unum præ cœteris viſu mirabile. A ſiniſtro latere vitiorum Generaliſſima effuſum ducebat exerci- tum ſuperbia, in altiſſimo equo quaſi volatica. Erat pennàâ Pavo- nis alata, veſte ad ſolis invidiam iplendida, ad Zephyrorum arbi- trium volatili comàâ; velum à cervice fluidum, contrario vento tumidum retrò evolabat, elata dextera lanceam auream mina- bundè jactabat. Interim horribilis equus quadrupedante ſonitu tremulam terram quatiebat. Texerat illum ſuperbia tegmine duplicato de ſerico, quèòd vireſcentes Smaragdi transpunge- bant, igneſcentes Rubini accendebant, turgeſcentes adamantes appretiabant, Mæandri argentei tam radiosè hinc inde fluctua- bant, quaſi equus induiſſet ſolem, à quo tamen candidæ pellis ni- ves non liquefiebant. Vix frenum tangebatur, vix extrema cal- caris acies ſentiebatur, elevabatur erectus, quaſi volabat in aẽre, humi decidebat, collum ſuperbè curvabat, & quaſi navis inter Uuu uuz fluctus, 292 In Feſto R monis & Judæ. Huctus, jam in altum, jam in imum fluctuabundus agitabatur, gyrabatur, caput ſub pectus jaciebat, pedeſtres illos tremulè con- cutiebat, frenum ſpumosè mordebat, nares tumidè ſufflabat, terram calce ſollicitabat, hinnitu trementem aêrem vexabat, de- nique parebat quaſi ſuperba de Averno furia, quæ naribus effla- ret ignem, oculis flammas jactaret. Hoc equo velocius Pegaſo eircumgyrata ventoſa ſuperbia jam ſupercilium attollebat dominabunda, jam oppoſitum dia- metraliter Exercitum adſpiciebat torva, jam ejectà manu con- torquebat contemtibiliter labia. Interim poſt virtutes armatas ſtabat à latere in campeſtri angulo inermis humilitas, in habitu humilis Davidis cum ſuperbo Goliatho pugnantis, capite demiſ- ſa, veſte ſqvalida, levi bacillo innixa. Tum ſuperbia voce Go- liathea: quid? Numquid ego canis ſum, quod tu venis ad me cum baculo? Veni, veni, dabo carnes tuas volatilibus coæli. I. Reg. 17. v. 43 44. Ad hoc humilitas: ITu venis ad me cum gla- dio & haſtà, ego autern ad te venio in nomine Domini ibid. v. 45. Poterat addere: hi in curribus, & hi in equis, nos autem in nomine Domini Pſ. 19. 8. Tum ſuperbia: ridiculum vulgus! ecce quomodo adrepunt pallida jejunia, monſtra oſlea, ſpectra exan- guia. Quid ergo faciet noſter gladius ? ad vaginam, ad vaginam cum gladio: gladio non dignemur hæc monſtra, pedibus uta- mur, & velut ſtipulas proteramus. Dixit & aligerum, tremu- lis calcaribus urget Cornipedem, laxisque volat temeraria fre- nis, vulr humilem hoſtem ſternere, dejectamque ſuper calca- re ruinam. Et ccce! quid ?7 incautiſſima Superbia! Superbia paulò ante prolium miſerat Fraudem Magiſtram ad campum Marti- um, ut planitiem inſidioſis ſerobibus violaret. Artifex ergo fraus à parte hoſtili foſſas cavârat, virgulis ſubdolè texerat, & campum ſuperimpoſito ceſpite ſimulârat. Dum ergo ſuper- bia pleno impetu cœca ruit, equus volitans ex aẽre corruit, ſi- mulatam ceſpitem rumpit, in foſſam plenus irruit, & incauta ſuperbia cervicem frangit, Jo victoria! vicit Humilitas diſſi- mulan- õ ooncickt, uncdoncreikid hlures ndado Sfkeereunom,1 quot honnin niseltin wedin⸗ ds,Arunoen Tarn. C nae Cononcomim aronici,& Niocio, rertetun elbponentest Pbib opaurem Curant inam Un . Concio Ruſtica. 8393 — mulando, perdidit ſuperbia fraudulentè pugnando. Applau- . nng dunt Angeli in uno colle videntes ſpeckatores, frendent Dæ- ennnn mones in altero colle furentes adſtites. Dicite ſuperbi, quâm ethbin ſuis ſæpè pedicis ſuperbia capiatur, & ruat in foſſlam, quam aliis H machinatur. At hæc omnia ſub velo AA.! Videte rem totam mungn, in proſcenio aperto. Ex quo quanta nobis accreſcere debeat generoſitas, mun- f. y. tornz in . . diodioſa bella excutiendi, quando illius fuperbia ſuis pechibus ca- Kinu nin⸗ acle, . „ 2 3 tatis victo- nunkhiitns pitur, quas aliis machinatur. De hoc nunc in cœlo trium- rir nos er. B phum agunt fancti & glorioſi Apoſtoh Simon & Judas. Et chendli odi⸗ n gloriantur, ſe mundi victoriam obtinuiſte mundum calcando, um ſper- alant dum alii perdunt mundum poſſidendo. An paradoxum tibi nendum. lanin videtur affertum hoc dudum ante me oſtenclit ille, qui mun- Ngiln dum condidit, quando pro uno homine ereato etiam unum . welnni mundum creavit, & tamen pluribus, dein hominibus progeni- ,elnendänſkar, tis plures mundos non fecit, innuens pro calcando ab omnibus iptunir nii; ſufficere unum, neque creatum pro poſſidendo, aliàs tot mun- Ahinehrönnen dos, quot homines producere debuiſſet. Et hæc ratio ſpecioſi- Drmdind ratis eſt in pedibus Apoſtolicis, quos angelos nominat, nempè , hnanndkeſhann tales, qui unum pedem habent ſupra mare, aherum ſupra ter= linaitgt rarm. Qui jactabundus manibus levat mundum ſupra fe, mun- Tarnonin Nn do non dominatur, ſed mundus illi. Calcate ergo faſtum mun- Dimrldigenntn di Platonici, & viciſtis! & ſi quam triſtitiam habuiſtis in tyran- Micteſretert ni odio, vertetur in gaudium pro Chriſti amore, eritis Simones, Gelingikte id eſt, ponentes triſtitiam, eritis Thadxi, id eſt jubilum, mung us Hlebit, vos autem gaudebitis, ringatur mundus odio, quid Sancéti 4ri grin curant in amore ſinè cura victuri & mundum ſemper in laud deſpecturi, Amen. Oiamgirain henumnin du Vliifin⸗ Uuu uu 3 Con- „ 894 In Feſto M. Rimonis & Judæ. EESE E EE SESB Concio Civica. Amor non amat ullum numerum, ſed numerorum principium, unitatem. Hæc mando vobis, ut diligatis invicem. Joan. 15. Pracep- A. Simon interpretatur ponens triſtitiam, homo tum amo- lætus, Judas, id eſt jubilum. Thaddæus ſive Lebbæ- HH us, id eſt: Cor amoris reſidentia eſt, ergo hodie dies a ſiné ex- E zrj . cO .Y ceptione. lætitiæ, ubi hæc procedit de ſincero corde, comple- tum gaudium eſt, & hoc hodie nobis præcipitur, haæc mando vobis, ut diligatis invicem. Joan. 15. ubi autem ve- rus amor eſt, ibi vita eſt, ibi libertas eſt agendi & loquendi; ubi alias verba ad ſtrictum telonium compelluntur. Non eſt enim major libertinus, quàm amor divinus. Falluntur Grammatici, affirmantes, nullam regulam eſſe ſine exceptione, hæc regula, ut diligatis invicem, ſinè exceptione exercenda eſt, quia amor extendendus ad magnos, & parvos, ad divites & pauperes, do- Ctos, indoctos, Dominos & ſervos, invicem omnes. Sinè exce- ptione temporis nè putet quis aliquando licere, ut homo homi- ni lupus ſit. Sint ergo totàâ quà latè patet Europa bella bella, & horrida bella, belli finis pax & amor eſt, & felix etiam pro- nuntiatur, qui tempore belli de pace cogitat. Ut diligatis in vi- cem: Ut ſint unum. Ubi amor, ibi unitas, ut benè Octo Batavus Lugdunenſis aſſeruerit, amor non amat ullum numerum, ſed numerorum principium, unitatem, hinc in Emblemate quopiam propoſuit amorem, ſub cujus pedibus omnes numeri, in manu tenebat unitatem, cum Epigraphe: amor non eſt, niſi ad unum, ut non potuerit amplius mira videri Davidis exclamatio 10 Juàm it efrunke icnemeh lvi lol, ur hlur Melsb goobusn ſgniiet 4 Uiemelitie ani, amnori e e uno Cvorunn tonem. Aor on n unitttenn Popler onmept ſetbamipomne A Wewendte 8 mitarierek⸗ e, S armas urcopicolo lucrante cctin ſllete adhuc gne um, ur paſin nt wbiunit⸗ iet ergo bi ntletim im lalrer/ Deus in eſc⸗ mundnDensnot lin lnetai Minpiennt Concio Civica. 895 eiar — . — = — 5. 2 quàm bonum, & quàm jucundum habitare fratres in unum. Unitas: mi- . Hoc præcipitur, ut ſit cor unum, & anima una. Quærant nunc nimum, Ci Lacedæmones, quid maximum, & minimumĩunitas reſpondeo, maximutn. hæc enim tam parva, ut carentia diviſionis nuncupetur. Et Chri- ſti effatum teſtatur: maximum: diliges. Hinc adGal. quinto cap. menn l omnis lex in uno impletur, amor amat unitatem, habemus & 1 hodie feſtivum Exemplum, quando duorum Apoſtolorum ce- „M lebritatem abſolvi Ecoleſia voluit die uno. Tam uniti ſibi erant inin ia Apoſtoli, ut plures per errorem putârint Judam Apoſtolum fuiſſe ſub duobus nominibus. Tam uniti cum Deo, ut Thaddæ- us ſignificet quaſi tam: Deus! tam unus cum Deo, qui ipſam unitatem eſſentiæ in adorandâ perſonarum triade mundo pub- licavit, amoris ergo unitatem hodie unicè recommendabo, hoc uno duorum Apoſtolorum die feſto unum deſidero: At- un nm nlin Rlun Iutnit tiicnuchep ltceincavance Ktnte nie keutionem. „ §5. 3. Mien mdlhan Amor non amat ullum numerum, ſed numerorum princi- Unitas plus eiendtinn pium, unitatem, quia amor non eſt niſi ad unum. De unitate, ſgnificat Dl ni ſimplex conceptus videbitur; ad unum plus ſignificat quàrn Hum perſe nakunn, uct verbum ipſum per ſe declarat: audiamus probam: Si deſideras, declaint. man. flumdnm & vehementer deſideras, inquis, unicum peto, grat iam unicam. lmeelgglih u Si miraris, exclamas, hoc iterum eſt unum, das iſt mir wieder ne canch eins. Si amas abſentem, inquis, tantùm unâ vice adhuc dare- Adl tur copia colloquendi abiturientem amicum, ſaltem uno adhuc innirmonne i quadrante detinere laboras; & ſi tandem abitus allapſus eſt, pro l valete adhuc unum. Et ſic benedictio fertur manere penes do- une hin mum, ut paſſim loquuntur. Et non abs re, amor unitatem Aanarit rlan amat, ubi unitas, ibi pax, ubi pax, ibi charitas, Deus autem cha- anzzr Viin ritas eſt, ergo ubi unitas, Deus eſt. Verum itâque eſt unitatem ntbteri non eſſe tam ſimplicem, quin pluùs ſignificet quàm per ſe ipſum meAnmm declarer. „, iriittene, Deus in eſſentiâà unus eſt, & propter unitatis carentiam g. 4. elunmn mundus Deus non eſt, in quod S. Cryſoſtomus hom. 7. in c. 1I. Propter 4 n Gen. Elementa ſibi invicem ſunt infeſta,s ut omnes ſciamus, quæ rengnen⸗ g⸗ bello impetunt, & impetuntur Dii eſſe non peſſunt. Quærunt mundus eſſe . 296 In Feſto & Gimonis & Judæe. ———— — === —--— Theologi, cur Chriſtus Sacramentum Altaris inſtiruerit in pane & vino? hic reſpondet S. Auguſt. tract. 20. in o. Commendavit Dominus corpus, & ſanguiutm ſuum in his, quæ ad unum ali- quia reducuntur, & quia ex multis granis conficitur unus pa- nis, & quia ex multis racemis confluit unum vinum; ideò hoæe myſterium ſub pane & vino celebratum eſt. Sacramentum al- taris, Sacramentum amoris eſt, perfectus amor tendit ad anum-. “l Duod eſt honum, & pulchrum, ejus, quærit Lacharias tum Alta- Propheta c. 9. v. 7. niſi granum frumenti & vinum germinans ris, eſt Sa. Virgines. Gloſla ſic habet: quid eſt bonum & pulchrum ejus, chem enira- tiii Corpus Chriſti conſecratum in pane frumenti? duo corpo- tis, & in- Ta habuit Chriſtus, inquit Bernardus, unum naturale deſump- carnatio eſt tum ex Virgine, aliud, myſticum, quod eſt Eccleſia. Et hoccha- Rse rius habuit benignitas Salvatoris, quia ſi corpus myſticum non prætuliſſet corpori naturali, corpus naturale non obtuliſſet pro corpore myſtico, accedit, quod pro corpore naturali anima fue- rit creata, pro myſtico Spiritus Sanctus emiſſus. Quæ præcellen- tiæ cauſa? illud nempe dividi debebat, hoc nunquam, amor c itt perfectus ad unum tendit. Luc. I. Lego viſitantem Mariam apud non vult Eliſabeth ceciniſſe, ex hoc beatam me dicent omnes generationes, eſie author ex hoc, dum fſcilicet in utero virginali duarum unio facta eſt diviſionis. in una perſona. Amor unitatem amat. Luc. 12. legitur Paren- tem quempiam ab inteſtato reliquiſſe duos filios, accedit unus Chriſtum, & ait: Magiſter dic fratri meo, ut diviaat meam hareditatem, quid Chriſtus reponit? indignatione juſta plenus: quis me conſtituit judicem, aut diviſorem inter vos? quid culpæ habet diviſio hæreditatis? Pulchrè Chryſologus. Dominus non poterat non iraſci, quia voluerunt eum Auäctorem diviſionis fa- cere, qui venerat humani generis unitatem reſtituere: quomo- do poterat Dominus dicere, divide, qui per Frophetam docue- rat, ecc quàm bonum, & quàm jucundum, babitare fratres in unum, ità Chryſologus. Ex diclis manitfcſta fit ratio, cur in mun- — — 7 m un s Gunu jlum egoune rorsCtiint eleeubatur, ler Suntann 4 Ppihonum npetivenit, r mdici Diog tnini ermo⸗ eohodhe: enm hominest Muchioſtringon öigifctiobin Lomnhapidemh liaafectoflt ſe monſcenti Amorel dn d n derend ilecio /nen eigolonge b cſepe modi 6 inchuritatt. 90 HoH linplen Nbamor pond ſrcppihimie yjmunmanta Gns Jum nor morem nonin Grium nem Uridenhn 4 Mumn, 4 n Unuano B a Concio Civica. 897 R mundo tam rarus ſit amor verus, quia ſcilicet unitatem non . n amat ar Nfen in Scio, dantur multi amatores; ſed equorum, ut Caligula, multi ama- —R qui ſuum equum voluit facere Romanum Conſulem. Sunt rar er- 4, HZM amatores divitiarum, ut ille, qui in agone ſemper in pallore au- RI ri delectabatur, usque dum illi mors pallida ſtamen vitæ præ- ſcidiſſet. Sunt amatores hortorum, ut ille moriturus lamentaba- hnn itziei tur, ſibi hortum à DEO non faveri, cùm ipſe cœlum tamen nus- tumeniinimn piam petiverit. Sunt amatores poculentorum, ut illi, qui ſem- ddcktnuntniin per madidi Diogenes vellent eſſe in dolio. Sed de his & ſimi- rinnen in libus rnihi ſermo hodiernus non eſt, ſed amorem illum vellico, nmmtmntet de quo hodie: Ut diligatis invicem. An non diligunt ſe invi- rteinlu ii cem homines:? hi ſibi reverentias exhibent, iſti ſeſe utroque uienunfin brachio ſtringunt, illi baſia ſibi figunt, innumerisque aliis amo- Nnumlenntn ris ſignificationibus præveniunt, obviant, & decertant. Sed ad ly- — dium lapidem hos amores, multi benè volunt, ſed non poſſunt, ueli rn hi in affectu ſiſtunt, hinc Theologi fatentur, ctiam pauperem poſ- lwnn ſe magnificentiam exercere, ſed affectu & imperfectus adhuc amor eſt, alii poſſunt, ſed non volunt. & invidia eſt, alii ſimu- lepilum an lant, & deceptio eſt, ut benè moncat S. Paulus ad Rom. 12. nmgnt dilectio ſine ſimulatione, aliàs amor non eſt, quia à duplicitate- ignidannni ergo longè ab unitate. Cor, amoris ſedes, omnibus innatum, tumluniin ſed ſæpè modus amandi affictus. Hinc iterum S. Paulus ad Cor. leluufiin un 6. in charitate non ficta, ubi fictio accedit, compoſitum eſt, er- n,N go non ſimplex, minùs ad unum, ergo jam amor non eſt. Ve- idprart rus amor pondus horologii eſt, in quo quotam ſonuerit, qui ſrenmmri ſcire cupit, indicem inſpiciat; ad unum, ad prinum. Hoc eſt „2. Cübrn ‚u primum mandatum, inquit Chriſtus; amoris ſcilicet, & dilecti- Dantur m 4CNnit, onis. Jam non miror, etiam inter Parentem & filium ſæpè e. miumſften⸗ amorem non inveniri, cùm amor filii non tendat ad unum, ſed 4 rketu, diviſum, Patrem & hæreditatem, non miror, amorem ſæpè exu- un unſt lare à fratribus, ut jam in proverbio vulgatum ſit: Rara concor- . Gtuin dia Fratrum, amor non tendit ad unum, quia ad meum & 2 tuum, rarus amor ſincerus eſt inter Dominum & ſervum, vi- XXX XX des 898 In Feſto r Jimonis & Judæ. — — des occurentem Sibam cum ducentis paribus, & cum centum al- ligaturis uvæ paſiæ, & cum utre vini, ſed quia affectus iſte non tendebat ad unum: quia ad Regem, & Domino ſuo hæredita- tem eripiendum, amor non fuit. Vides ibi duos Aulicos aman- tes Alexandrum. Sed amor non tendebat ad unum, Craterus amabat Regem, Hepheſtion Alexandrum. Quàm verum di- xit Richardus Victorinus lib. de gradu charitatis. Jervatur ſub veſte una, & tunica ſimili cor varium. Ut non rarò verifice- tur illud: qui fidus nullis, affabilis omnibus, decipit omnes. Ità enim præcepit ſuis ſinceri amoris & unitatis exſtirpator Machia- vellus: Nullum, tibi ex animo amicum aſtima neque tu ſis ulli, ità tamen, comis & blandus eſto ſingulis, quaſi neminem non ames. Omonſtra corde duplici! amor perfectus ad unum ten- dit. Pro coronide ideam veræ charitatis apponamus ex S. Paulo Apoſtolo I. Cor. 13. Charitas patiens eſt, benigna eſt, charitas non æmulatur, non agit perperam, non infiatur, non eſt ambi- tioſa, non quærit quæ ſua ſunt, non irritatur, non cogitat ma- lum, non gaudet ſuper iniquitate, congaudet autem veritati, omnia ſuſfert, omnia credit, omnia ſperat, omnia ſuſtinet, cha- ritas nunquam excidit, ſive prophetiæ evacuabuntur, ſive lin- guæ caſſabunt, ſive ſcientia deſtruetur. Verbô: Charitas perfe- Cta tendit ad unum. Quod dum Charitatibus veſtris per 88. Simonis & Judæ Apoſtolorum amorem precor, & opto, und . polliceor, vos perventuros ad eum, qui unus ſufficit omnibus pro tota æternitate, Amen. Con- Nlicitt guot Muenatoref inutin Npt⸗ Cone,in N/ Nihturarunn,l Heronymmus: DIbl I0,Ge AMimalium ter nuspecceztor 7à amech MMut meym. lunechoerd llyteſe ſoten be, Dioml un. Acdier Avonſinuscitat Iorum:Ven hnindamino, 0ine nzzinenn Concio Aulica. 899 —,— 872 K 73e L9 e 9 3e a82 2e: 2 2 9 6 2 38 8 ,3 e 32 . 1 Concio Aulica. Nemo ſalvari poteſt, niſi ſit Venator. mitinn Hæc mando vobis, ut diligatis invicem. Joannis 17. uimein verſ. 18. erchae Um hoc tempore bonum ſit venari juxta Calenda- ligufnn ) rium, quòd ruſticorum vocant, liceat mihi quære- s. 12 . W rre, utrùm etiam venatores in cœlum veniant? Si d au. Wretdutnn nbtponderg 11 . . £K . . A quæſtio facti eſt, ſcio nullum eò venire. Ità me do- cœlum ves kktnucht cet Doctor ille maximus, de quo Auguſtinus: Ne- niant. lr nt mo didicit, quod Hieronymus ignoravit. Hic in Pſal. 90. ait: tun nner FEſau venator erat, quia peccator erat: & penitus non inve- cgenn nimus in Nrioturis dacris ſanötum venatorem. S. Ambroſius lact nn Conc. S. in Pſ. 118. Nullum invenimus in divinarum ſerie hnu meſine Iripturarum, de venatoribus juſtum. Nota cauſam, quam dat tunuulnnft Hieronymus: quia peccator erat. Quod explicat S. Auguſti- en. ſenlumm nus l. 16. de Civit. c. 3. & 4. quid ſignifticatur hoc nomine, niſi õ animalium terrigenarum deceptor, oppreſſor, extinctor? Pri- en uont mus peccator Cain, primus venator, & hic mactatus eſt in ſyl- laun glinngſa vis à Lamech ſe ipſum Gen. 4. damnante: occidi virum in umAmen vulnus meum. v. 23. & ſeptuplum ultio dabitur de Cain: de Lamech verò ſeptuagies ſepties. De Nemrod Gen. 10. dicitur: Cœpit eſſe potens in terra. Septuaginta habent: Cœpit eſſe gigas, à Dionyſio Carthuſiano hic dicitur fuiſſe decem cubito- rum. Additur: & robuſtus venator coram Domino, v. 9. Auguſtinus citatus legit, contra Dominum. Utroque ſenſu de illo verum: Venator erat contra Dominumin eum peccans; & coram Domino, homines, tanquam animalia venatu capta, pub- licè opprimes, ut exponit Abulenſis: Undè juxta Origenem hom. 3. in Cant. Figuram geſſit dẽmonis. Venator Nemrod, 5 XXX XX 2 qJuis 5. 2. Laus Ve⸗ nationis. 900 In Feſto . Rmonis & Judæ. . . . . . . quis alius eſt niſi diabolus? S. Hieronymus I. 2. in Michææ. c. 5, cauſam affert, cur venatores non ſalventur, quia inter beſtias, ac feras bruteſcit venator, & quandam barbariem induit, ideé- ue omnibus Chriſti ſervis putà Clericis, interdicta eſt à Conci- Iio Agathenſi & Aurelianenſi, & à Nicolao, ſy lvatica cum cani- bus vagatio. His non obſtantibus ajo, idque nunc oftendam, neminem ſalvari poſſe, niſi ſit venator, & quidem ex verbis Chriſti: Hæc mando vobis, ut diligatis invicem, amare enim eſt venari, quales venatores fuiſſe certum eſt hodiernos 88., Simonem & Judam. Julius Pollux adhortatus Commodum Imperatorem ad venationem, præfat- I. 5, ait: Studium hoc eſſe heroicum, & Imperatorium, in quo excelluére non tantùm Ethnici Impe- ratores, ut Hadrianus & c. ſed & Chriſtiani, ut Carolus Magnus, S. Henricus, Albertus, &c. Carolus IV. Galliarum Rex optimum regni auſpicium dicebat eſſe venationem. Horatius Flaccus l. I, ep. 18. ab hoc etiam ſtudio Romanos commendat. Romanis ſolenne viris opus, utile ſamæ, vitaque, & membris &c. Xenophon Il. I. de venat. ait: Venationem eſſe deorum in- ventum, apage cum diis. DEUS verus & unus, ter maximus, venator eſt cordium, & animorum noſtrorum, procul illum vi- dit P. Antonius Martinius, teſte Joanne Euſebio Nierembergio de vita divina cap. 21. Et nunquid apud Iſaiam c. 8. nomen ejus, Accelera: feſtina: prædare & Ut feſtinet, pedes habet cer- vinos, perfecit pedes meos tanquam cervorum, Pſal. 17. v. 34. ut inveniat, quas quærit, prædas, præcurrit montes, eôsque lu- ſtrat, & illuſtrat, illuminans tu mirabiliter à montibus aternis, Pſ. 75. v. y. Hieronymus legit, de montibus prædæ; Sanctus Baſilius: montibus venationis: Sagittarum, vel globorum vice, quibus prædas tangit, ſunt ipſius illuſtrationes: In luce ſa- gitta- — nn un anin N Giiminzen 1 urMopuch un nnn⸗ tive ſellere ncamn ſip 5 1btonpobit Kinuſtar iaeiet n Irgit i⸗ numors ine fonniuie irſto A prcuo, Ee. e,um ind m Hexäm Pnitent, Ns. Nentoe Hugoce ribcicihc hs? Repon. urandut Atem autem Uanquänin⸗ Inoravcvpic Cinelics, An⸗ Wemmvenatione mnbus, pecib chntcumon o Phrlanos Aome, Feniie Concio Aulica. 901 gittarum tuarum ibunt. Habacuc 3. Jacula DEi. inquit S. Gregorius lib. 30. moral, c. 2. in lumine tre eſt, verba ejus apet- ta veritate reſonare. Cyrillus Alexandr. lib. 6. de adoratione in Spiritu, ingenioſam prorſus fabulam inducit. Phoœbus vena- batur Nympham, pro ſagittis radios in fugientem vibrabat. Sed hæc per montes, & colles, per ſaxa, & ſpinas fugiens lacerata undique veſte, exhauſtis viribus, ingruente nocte, recepit ſe in ſpeluncam ſerpentibus bufonibũsque plenam, quos inter igna- ra ſe compoſuit, ac dormivit. Adrepit interea Venator Phoœ- bus, & inuſitatæ lucis ſagittam in cam ejaculatur. Quid agat illa? capta eſt. Et ſi præda nolit eſſe Phœbi, præda erit ſerpen- tum. Surgit itaque, procurrit, procidit: en habe me captivam: liga amoris vinculis: duc quoquò lubet, tibi ſoli vitam, tibi me, & omnia, uti debeo, ità dedo ac dedico. Hanc ille fabulam ap- labanae plicat ]ESU, & Mariæ Magdalenæ; de quâ Eccleſia; percuſſa do- illmlun lis ſpiculo, & c. Sed applicari poteſt cuicunque peccatrici ani- tinen Mnnnl mæ, quam inſequitut cœleſtis Sponſus, ut faciat amicam præ- Gunmn mnenn dam. Hæ ſunt ipſius deliciæ, eſſe cum hominibus, maximè 4 poœnitentibus. Præcipuè Sagittarium egit in Cruce, Crux ar- hu,ieſen cus: clavi fuêre ſagittæ. d Hugo Cardinalis in caput 8. Proverbior. quærit: curnon 6. 3. otiùs dicat, delicias ſuas eſſe cum an gelis, ſed cum feris homini- Deusi hor emnonmthi bus? Reſponſum accepit ex Geneſi, ubi cap. 25. v. 28. dicitur; minum. Iaac amabat Eſau, eò quòd de venationibus illius veſceretur. Adrem autem ſic Hugo: potius ſunt ei deliciæ in filis homi- num, quàm in angelis, vel in aliis creaturis àſe conditis, quia de his, quæ aucupio, ſeu venatione capiuntut, fiunt deliciæ, non à Urktragrst domeſticis. Angeli verò ad domeſticas res pertinent, homines Nnmmn HIl autem venatione prædicationis, & aucupio Crucis cepit. Hic mumionngts rmanibus, pedibúsque in Hugonis ſententiam ibit Apicius, & G fatebitur cum omnibus paraſitis, ſibi perdices, attagenes, urogal- ſen Aos Kon⸗ imn nocrt. illinel tertwenttit, t Sal Aunn los, phaſianos, anſeres ſylveſtres, &c. præ volatilibus domeſticis nc e placere. Similiter DEUs venatur peccatores, quorum unum- gitawn, ſag ee nes. . 4 XXX xXX 3 quem- §. 4. Qur Chri- ſtus dica- tur milis capreæ hin- nuléque cervorum. 902 In Feſto Mα Jimonis & Judæ. quemquẽ Origenes in Cantica, aureis verbis alloquitur: Præhe te jaculo föormoſo, quia Deus ſagittarius eſt. Auditis? Sagittarius eſt DEus, & venator eſt. Eja igitur & nos venatores ſimus. Venemur DEum, cœlum, æternitatem bea- tiſſimam. Imitemur, quantùm poſſumus, Sanctum illum Ana- choretam Macedonium, de quo Theodoretus Epiſcopus Cypri in vitis Patrum Cap. 13. In Eremi meditullio illum dux venatui intentus, & fortè illuc delatus, deprehenſum interrogat, quid in tam horridâ ſolitudine ageret? Ille viciſſim: & tu Domine, quid hic agis? quomodo huc deveniſti? Venor, ait dux. Et ego, ſub- junxit eremita: venor DEum. O ſi nos omnes ſui imitatores haberet Macedonius, & DEum omnes aſſiduè venaremuro Adiebus Joannis Baptiſtæ uſque nunc, regnum cœlorum Vim patitur, ait Dominus Matth. II. v. 12. Otio torpeſcens 3 & quidquid moleſtum eſt, fugitans, cœlum venatu non aſſeque- tur. Apud Ovidium, cum, Dianæ Virginibus propter cuſtodien- dam virginitatem venatum exercentibus, Salmacis una carum otio domi indulgeret, & pectendo crines, ſtibio genas fucando, ſpeculum conſulendo, & vultum erugando, plicaſve in veſte, emendando, & id genus otioſis actibus tempus perderet. 4. Me- tamorphoſcos Ovidianæ libro monebatur: Salmaci, vel jaculum, vel pictas ſume pharetras, Et tu cum duris venatibus otia miſce. Sit ſanè in venando labor; ſed utilis eſt, & jucundus. DFum, & Propter DEum animas venari ſit laborioſum, & non nihildu- rum, at eſt Deo jucundiſſimum, & venatori fructuoſiſſimum. . Blandiens ſponſo ſuo ſponſa cœleſtis, Cant. 2. v. 9. ait: Emi- lis ot dilectus meus capreæ, hinnuloq; cervorum. Quis dilectus ille, nisi Dominus noſter, animæ cùjusvis ſanctæ Sponſus? & quid cauſæ eſt, cur capreæ, hinnuléque cervorum comparetur? Theodoretus putat, idoò comparari capreæ, quia hæc acutiſſi- mè, ac de longinquo videt, ſic ESUsSs vix natus penetravit Oeihiis uis — — cmiolouche peſbluſl ſene huua eloego logncet ,loeium utine cehert niegz tetel eilu Don untweiliul G Umrtith rtamn M Kmeom,quan nllhitiorwm, kelcilime ultvens d woinſiciarortn WUo tua o eitilun ae me den nidiun bororu Hailibonaſne Dbt olapaupe Aoltor atenet Und cprirumn Puhenbusect kuuplomn ad Cepitillum innnrlalte mtemelaiſla Uianinilat ihumnnde n Ficen mi ndan Ulidin keinlinitne OKmonn in hlun ignnt 1, 01 Oo Sorlumdennnns Monbunmen 1nbs Alny nte 0 genesfan gel Kivone boron, fenuonfuekellu , AN E⸗ voninerden lecenouncnf⸗ aner u e⸗ SNupeN — Concio Aulica. 903 ſuis gratioſis uſque in orientem, viditque ibi tres Magos: & ſicut cervus devorat ſerpentes, ità IESULUS diaboli potentiam velut ſerpentes quosdam aevoravit. Ingeniosè, ſed bonâ veniâ Theo- doreti, ſto ego ab illis Interpretibus, qui dicunt: ideò capreæ, & hinnulo gaudet aſſimulari, quia vult nos omnes venatores habe- re. Et ſolatium ipſi optatiſſimum foret, ſi dicere ex vero poſſet: Venatione ceberunt me. Cepit illum quaſi Unicornem Virgo Vir- ginum, inqʒ; rete ſuorum viſcerum egit, hiſce pauculis uſa verbis: Ecceé ancilla Domimi: fiat mihi ſecundum verbum. Ceperunt illum tres illi Chaldæi Reges, quando uſi ſunt venabulis planè au- reis, & apertis theſauris ſuis obtulerunt ei munera, avurum, thus, &myrrham, Matth. C. 2. v. 11. Cepit illum avidiſſimus vena- tor Simeon, quando Eſulum, velut Cervulum, dulci fiſtula ſuo- rum ſuſpiriorum, deſideriorum, & orationum in ulnas ſuas pel- lexit. Feliciſſimè etiam cepit illum Zachæus, ex arbore illi inſi- dias ſtruens, ſed quæ dilecto JEſu ſummè placuerunt, ideéque charo inſidiatori, ſeu venatori, ſeſe ultrò in Polimen dedit: Hodie in domo tua oportet me manere, Luc. 19. v. . Zachaäus autem excepit illum gaudens, & quanti tam inexpectatam, quamvis ſummè deſideratam prædam faceret, prodidit dicendo: Ecce di- midium bonorum meorum do pauperibus verſ. 8. non tam cha- ra illi bona ſua erant, quàm præda talis. Et cur vult dare pauperi- bus? quia pauperes ſciebateſſe canes venaticos, quibus facillimè capitur, ac tenetur DEus. Atque idcircò, ut non perderet, quem ultrò captivum ſe dantem ceperat, canes adhibuit, dimidium= pauperibus dedit, & ut funibus liberalitatis Eſum retineret, etiam quadruplum addidit. Cepit illum Maria Magdalena, & quidem capillis ſuis. Hi fuerunt caſſes, quibus priùs tot incautos juvenes illaqueaverat, tandem feliciſſimè cepit ipſum Filium Dei. Angelicè Doctor an- gelicus in illud Luc. 7. Capillis ſuis terſit: Terſit, inquit, comis, quibus venata eſt ad peccatum juventutem, venata eſt ſanctita- tem. Videor mihi in Magdalena videre cœleſtem Dianam, in- ſtructam belliſſimè pharetrà & arca. Cor contritum, Phareita eſt: 904 In Feſto Mρ Simonis &- Zudæ. eſt: intenſum deſiderium, arcus eſt: quot oſcula, tot ſagittæ. Ca- nes venatici, quibus, unique erat cincta, hi ferè quinque: erat Pudor vitæ præteritæ: Terror divini judicii: Horror gehennæ: Angor conſcientiæ: dolor de præteritis. Canes iſti toti ſeſe pro- debant latratibus, quot peccatrix mulier emittebat è& corde ſuſpi- ria, & ſingultus, ex ore lamenta, ex oculis lacrymas. Comites ejus venationis appellare poſſes has illuſtriſſimas ejus virtutes, Fidem. Pides tua te ſalvam fecit: Spem: es non confundit. Ideò non eſt confuſa coram hoſpitibus: Charitatem: Dilexit multum. Humilitatem, quæ ipſi decentem ſitum præ- ſcripſit: Nans retrò ſecus pedes ejus. Devotionem, quâà impel- lente, oſeulabatur pedes eijus, & unguento ungebat: Pœniten- tiam: Lactymis cœpit rigare pedes ejus- Denique Pacem opta- tiſſimam: vade in pace. Nos itidem hodiè venari poſſumus Hin- nulum cervorum, & irretire in ſalutem noſtram, necopus eſt multis. Pœnitentia charitate informata ſufficit, ut hàc cœleſti prædà potiamur. Carolus VI. Galliæ Princeps aliquando venatus cervum ce- pit à canibus excitatum, & in retia impulſum, qui in aureo circa collum torque hæc exhibebat verba: Hoc me Cæſar donavit. Is, ſi fuit Julius, cervus ille tunc ſæculum tertium egit. Ab eo tem- pore Carolus cervum alatum in inſignibus geſtavit, qui coro- nam auream in collo habebat. O quantò nos felicius venabi- mur, ſi cervulum IEſum venemur! eo capto, capiamus unà co- ronam;, quâà nos donabit Pater cœleſtis, & annulſum adjiciet ter beatiſſimæ æternitatis. De Philippo II. Famianus Strada in Belgio ad annum 1578. narrat, quod ſequitur. Carolus V. morti jam vicinus Philippo detexit, Ioannem Auſtriacum, Originis ſuæ ignarum, & clàm à Philippo educatum, habere eundem Patrem, quem Philippus, adeõque haberet eum non ut ſervum, ſed ut fratrem. Rem ſecretam tenuit Philippus duos annos ab obitu Caroli, donec tan- dem Valliſoluti ad Cœnobium ſpinæ venationem indixit: in venatione Joannem adduci curavit, ſeque ipſius fratrem decla- Tavit⸗= ats Patrem, merburn iemdllgere mneeſtidiret i FHolund Iot. d7. In nenDl. Ne entes Dum. auinunn n; pamn 1 1Cregoriush egnitur:6. nnr gur inin UIr Proinde Mhchrumm ictam Amudr Int, Cionumqu ur. Oſtende Hiunt, ajens, hem gorimr ſtieuminret Atrige, i netd. Aus klusbenignit 1 bi dfen lbrtauj ie, ijlliigue De ſumnmn ſint/ lyuß ſin i, Ancronieo)⸗ r Kiotlene Concio Aulica 905 ravit, dicere deinceps ſolitus: Nunquam jucundiorem venande Pprædam, quam eéô die domum retulimus. At nos multo jucun- diorem prædam capiemus, ſi venari placuerit. Et cui non place- ret, qui beatitatem æternam, qui cœlum, qui Deum æſtimaverit? . 5. tmlliten croabl Divinè dixir in convivio apientum Plato: Amor ſagax Ve- Amare R nator. Ama Chriſtiane „& venatus es. Hee mando vobis, et di- Pe a u⸗ Naſſeef Ner ⸗ diligatis Patrem, ut diligatis me, ut diligatis Spiritum ſanctum, qui oranbo eſt amor Patris ad filium. Sed ait: Mande, aut diligatis invicem. gor i D RN ir Invicem diligere eſt Deum venari. Hæc mando, loquitur, ac ſi mul- Dgpünen g. ta præcepta daret, & dat unum, ſed in quo uno comprehenduntur l omnia. Solam dilectionem proximi exprimit, cauſam dante S. Au- guſtino Tr. 87. in annem: OQuia dAilexio proximi ineludit Aile- b‿tιovo DEl. Neque enim verâ dilectione diligimus invicem, niſi Ggunneie n Lien-Denclelun enloternngin diligentes DEum. Cauſam ulteriùs dat longè ingenioſiſſimam. Di- Aummnotum den ligit enimunuſquiſqse proximum ſatm L ſiout ſé ipſam, qui diligit Dhumz nanm ſi non diligit DEunm) non diligit ſe ipſem. PEt ſan- ctus Gregorius hom. in ſĩoannem: Per amorzm DEl, amor prozxci- mi gignitur CG per amorem Vroximi amor DEl nutritur, & glui lcunchrungen ,1, . ,. amare proximum negligit, profectò DEum diligere nexit. Vene- 9 nan mur proindè DEum diligendo fincerè proximüm. uhe irius Pulchrum, & fortaſſis dudum notum eſt tam factum, quàm Aumteniunmeg, he dictum Amadæi Sabaudiæ Ducis, quod complures jam æmulati ſunt, dignúmque eſt, quod & nos pro ſuo quisque modulo æmule- mur. Oſtendebat is famelicos homulos locò canum venaticorum: Hi ſunt, ajens, canes mei venatici, quos alo quotidie: hiſee me co=- leſtem gloriam venaturum non vanus confido. Egregii canes! hi lcend, giunt meipKunlmg tibi Deum in retia impellent optime venator. At vide, vide, nè tu canes alas, quibus & te, & Deum, & om- Mit iptlum nia perdas. Audiatur S. Chryſoſtomus hom. I7. in 2. Cor. ubi A- oni en unm poſtolus benignitatem in egentes gratiam DEl Vocalr cuns casnis ansle grennde taus cibis difientus ſit Chriſtus contra fame conficitur: cum fa- enknd malus tuus Ciborum copid (atque ingluvie diſtumpaturz tuus con- enlun tra) itiusgut Dominus neceſſario victu ecavet. Hæceine tandem SS amicorum ſunt? obſecro vos, Deo reconciliemini. Hæc enim ini- Gbdaincnen micorunm ſitat, infeſtoruteque hoſtium. ità Cbryſoeſt. Quale dede- le nuinn cus Andronieo Palæobòë, qui mille, ac quadringentos canes ale- eiiumm⸗ bat, & totidem ferè ſervos canum, in quos exponebat quindecim n Vyy Vy millis 906 In Feſto Ss. Simonis & Judæ, Oc. — e 9 millia aureorum. an interim quindecim aureos expofuerit in canes ee illos venaticos, qui no bis DEum, æternaque cœli bona venantur, 6* non conſtat, valdéque dubium eſt. S Apud Jeremiam Prophetam c. 16. v. 16. DEus populo ſuo ma- ſe gnam pollicetur gratiam his verbis : Mittam eis wultos ve- natores: & venabuntur ezos de omni wonte, & de omni colle, & de cavernis petrarunz. Et S. Ambroſius lib. 10. in Lu- cam. Sentit in morte Domini Eſu ideò petras eſſe ſeiſſas, ùt pro- miſſi illi Venatores è& cavernis petrarum faciliùs prædas vena- rentur. 6 8 6. Tales venatores, præter alios omnes Apoſtolos, fuêru nt, quos T2 en hodie colit Eccleſia, Sancti Simon, & Judas Thaddæus. hoc incenſa Venate- DEl cCharitas ad ſanctam venationem impulit. Prima ſedes primi üffon xes. poſt diluvium venatoris Nemrod Babylon fuit: Ibi noebiles vena- 5 tores hi caſſes ſuos ad capiendas DEO animas expanderunt: Thad- H dæus per montes, & valles, per avia, & invia Meſopotamiæ, per- Criti Ni dius, ac pernox excurrit; Simon .Ægypti Sylvas pervagatus, ubi ubi . Pantich hominum poterat invenire habitacula, advolavit prædarum avidus: M Sratſatum uterque tandem in India & Perſide convenientes, in vaſtiſſimis illis uret nh regionibus, & efferatis gentibus Apoſtolica retia explicuerunt, in- ulinis i h gentibus quidem laboribus, ſed ſucceſſu feliciſſimo. Nam innu- merabiles prædas ceperunt, & ad Eſum adduxerunt; atque ſibi ipfſis Ahatet Aſenin tali venatu DEum, & in DEO omnia deſiderabilia bona acquiſive- in midus bu runt. .—. .. . vjruperanaatel Ut & nos pari felicitate, quoad licet, venemur, utamur bra- a Cnodeltel chiis pro arcubus; actibus amoris pro ſagittis, aut venabulis; oculis idde pro retibus, juxta illud S. Ambroſii lib. 1. de pœnitentia c. 14. pſino- Aonael leili bis noſtri oculi retia ſunt, maximè cùm amoris fundimus lacry- mas, aut cùm devotam imaginem devotè intuemur, pro canibus ſint pauperes, quos non minùs foveamus, & alamus, quàm canes fuos ſovere, & alere ſolent venatores. Sic fiet, ut capte JESII, cum Sponſa Cant. 3. v. 4. dicamus: lveni, quem diligit anima: tenui eum ; nec dimittäm. &. Aumu lluttezt in,72. Adim uum totitol En bzren ire Aunalilig M l eſe, len Ellinnnz imn Index “ Uhel 4 mnin U: Mdone 0rin öehon il, Einti lni elwerabie N 9 u ℳ/ 5 ler adr D, 4 Nee — --= E = S INDEX A. Rerum & Verborum. ca. 74, adoleſcens à morte liberatur propter auditam M'ſſam. 9 5 Adoratio ex admiratione. 170 Bigail figura eſt Mariæ. pag. 52 4 rahan inter progenitores Chriſti primum locum habet Propter charitatem. 238 Abuſus gratiatum multes perdit. 122 S? eſt Sancta Maria. 462 Acadeinias duas habent duo Spiritus. 149 dAchates eſt Jeſulus. 184 in Actionibus humsnis non eſt ſemper vituperanda feſtinatio. 64 5. verecun- di⸗ & modeſtia B. Virginis in feſtina- tione. 644 dAdamas eſt Jeſulus. 184 dAdamius ſtultè egit differendo pœniten- tiam. 72. Adami peccatum fuit pec- eatum totius poſteritatis. 134. peril- lum ſeptem præcipua bona perdita. 463 Admirabilia Myſterii incarnationis. 194. 456. ſublimitas hujus Myſterii. 4 53. plurium Sancorum ſenſa de hoc Myſterio. 455 ienti,n duorum exempla tragi- Adrianus I. Pontifex in æde S, Petri ce- reos mille trecentos ſeptuaginta erexit. 41 gyptiorum conſuetudo. 596. lgyp- tus funambulis ſunt ſuperbi ſimiles. 65ſ Eternitatis ſymbola. 6 5. æternitas felix eſt bona diæs. 479 Ahecltas B. Magdalenæ. V 692 de Aſſixione Sancli Petri. 629 Affiétiones fiunt dulces ex reflexione ad paſſionem Chriſti. 707 Aggregatio omnium bonorum eſt⸗ no- men Jelu. 314 Agnus eſt Chriſtus. 88. 99. Euchariſti- cus nobilitat. 90⁰ Alexander M. pugnat contra urbem Bizantium, & amore recedit ab ea, 218. de imagine ſudante coram illo. 577 Alphonſe Carleti ſymbolum. 72 Altitudo ſcientiæ. 442 Amantes ſoli poſſunt dicere: Deus meus. 174 Amatores multi perverſi dantur. 897 TyyyVy 2 ndex Dnbitio quæ Deo grata, 721 Ambitioſus quanta pro inferno patia- tur. 750 S. Ambrsſii ſententia elegans, 175 dAmicltus Deiparæ. 63 azmnor Jeſuli eſt ſtella. 182. elſt arca ſalu- tis, & lana ſecuritatis. 183. amore expugnat Deus. 218. amoris divini emblema elegans. 496., amor artem pictoriam invenit. 499. Evchariſtia quaſi terminus amoris divini. 765. modus amandi divinus eſt ſine modo. 571. ex amore in nos varias ſubit con- ditiones. ?72, quinta eſſentia amoris. ibid. in Evchariſtia amoris compen- dium. y72. nos ab amore deflectimus, 574. amor muſicus. 575, cauſa feliei- tatis S. Petri eſt amor in Chriſtum. 605. amor S. Petri in Chriſtum. 607. 6. amor. S. Pauli in Chriſtum, 612. 615. amor in corde reſidet, 6gy. Dei amor erga ſingulos. 68 9. amor con- ſanguinitatis ordinandus. 73 3. inordi- natus conjugum. 734. inordinatus filiorum etiam ordinandus 738. in- erdinatus corperis coërcendus. 739. amor mundi ſeu vanæ gloriæ abjici- endus. 74 I. amoris præceptum eſt re- gula ſine exceptione. 894- amores falſi dantur. 897. amare proximum eſt ve- nari Deum. 90 ⅓ S. Andreans honoratur ab Epiſcopo quo- dam. 107. ſimilis eſt nuci. 11II. ejus deſiderium crucis. ⸗ 112 Angelis eſt terror dies judicii. 12. duo- decim Angeli pro duodecim horis diei in cuſtodiam eliguntur. 29 5, Angelus bonus eſt, qui nomen Jeſu dignè pro- fert. 294. Angeli nocturni. 29 8. varii Angeli variis aſſignantur. 3200. Ange- los B. Maria fuperat. 37 1, Angelorum lætitia de S. Joanne. 588, cur Angelus Gabriel in ſalutatione nomen Mariæ non expreſſerit. 830. cur illud prime poſt ſalutationem expreſſerit. 831. An- geli canent tubàâ per totum orbem. 862 Anima in juſti Deus habitat, tanquam in cœlo. 9. animæ ſalutatio ad corpus revertentis. 479. ſinèe anima corpus truncus eſt. ?38 ſi anima immortalis, quomodo ſine S. Spiritu exanimis, 739. ut anima unitur corpori, ità Spi- rits Sancti gratia anim utraque vi- vificat. . 540 Animi cuniculi ſunt oculi. 34 Anni novi auſpicium à nomine Jeſu. 310 Anteſignana eſt B. Virgo in bello con- tra hæreticos, 776 Apoſtoli cur ad jugum invirentur. 392. Apoſtolis annon fiat injuria diffieul- tas propoſitæ quæſtionis. 772 Appellattones mundi plures, 501 Aproxis eſt S. Thomas. 172 Aquæ & igni interdicendum. 102, ſu- per aquas S. Petrus triumphat. 618 Aquilan ex adamantibus accipit Mater Imperatoris Leopoldi, à fratre ipſius. 49 de Araneo & Podagra jucunda narratio. 877 in Arbore Majali ligulæ, citrina aurantia apparent. 488⁸ Drca ſitnui nihns Km Ma. inaſen onz bi ſt muigttmbie Hidku ſiles 1 Kynmnſtanth rcbej uat Nu N, . vnalciendl. Koritittacine Alreriud. lalurs. guh Inpen llum bis ni Ftohit Arntig dtin⸗ Wde. Mpinn ir 342. mpiciun VIUZ. Axiligtrix el iſanunzdiſ. dalamum ſan t 32 ,, elte Ilarthulamai⸗ ngie Dur 6 Did campan Eanuigzn on oprünt 1ninnn heni itite e. hin int N m tn da. Sanenk nreen aiui oat, Ii Micnn 1 n Srmzdlhpin An vand 4 alu r kerum && Verborunt. Arca gloriæ ſpiritualis eſt Deipara. 59. arca ſalutis & amor Jeſuli. 183. arca eft S. Maria. 769 ℳ S artium explicatur, y46. regulæ hu- jus artis. ibid. y47. de artis interroga- tione. 784 Aheltus Chrifti vulnerum erit impiis maximè terribilis. 162 Ahpidibus ſimiles ſunt pravæ cogitatio- nes. 3057 Aya monſtrant Regibus viam. 351 Atrologi ſunt Ruſtici, 330, judiciarii non audiendi. ibid. Aaritiæ radix eſt ſuperbia. 653 dAuditio Miſſæ frequens ſuadetur. 93 in Auditoribus S. Joannis Baptiſtæ cu- ra ſalutis. 840 dAugußtus Imperator ob dextrum pilæ actum bis mille quingentos aureos perſo lvit Aurantia citrina apparent in arbore Majali ligulæ. 488 dAuſpicium fortunatum futuræ gloriæ. 342. auſpicium felicitatis voluntas di- vi Da. . 344 dAexiliatriz eſt S. Maria. 824 B. Balſamun quaſi nomen Jeſu. 320. hoc baliamum ſanandis vulneribus ap- tum. 321. eſt contra venenum. 324 & Bartholomaæi exemplum. 800 Bavarig Dux Guilielmus III. vidit in Swnio campanulas. 334 Beatitudines emnes ſingulis Sanctis appropriantur, p. I. quisque Sanctus emnium beatitudines poſtidet, 20. A in variis rebus varii poſuerunt ſuam beatitudinem. 603 Beatorum numerus innumerus. 17 Bellater eſt jeſulus, 2 7 Benedictio Moyſis tribui Benjamini da- ta. 22 S. omni benedictione S. Joſeph repletus. 437 Beneſiciorum fons eſt B. Virgo. 466 Benjamini prærogativæ, 226. Benja- minus noſter meruit fraternitatem. 23 3 D. Bernardi ſententia elegans, 22. ſer- mo de Deipara. 5 Bethleem cur Homo-Deus in patriam ſibi elegerit? 278 Benma perdita recuperavimus per S. Ma- riam, 462. ſeptem præcipua bona per- dita per Adamum. 46 3. bonorum om- nium aggregatio eſt nomen jJeſu, 314. omnia bona in Evchariſtia. 757 Bonitatis imago eſt Virgo Deipara. 462. Bonitas eſt B. Virgo. 46 % Bonum nihil potuit dici ante adven- tum B, Virginis., 463.464. bonum perfectum eſt B. Virgo, 465, omne bonum Jeſus. 315. boni omnis eſt ſtella Jeſuli nati. 348 Ceſarea eſt candela. 41 Calix Chrifti eſt calix paſſionis. 706, neme peteſt ſedere ad texteram Chri- ſti, niſi benè biberit ex calice Chriſti. 705. calix Domini alacriter bibendus. 71I. ad duleem reddendum calicem paſſienis media. 712 TyVYVVY 3 ☛W cam. 17 Ldex Eampana aliqua habet nomen Marſo- nellam. 332. campanæ variæ. 333. campanulas in ſomnio vidit Guiliel- mus. III. Dux Bavariæ. 334 Candela eſt Clotildis. 44. una Indegun- dis. ibid. Theodelinda. ibid. Ethelber- ga. ibid. Olga. jbid. Dambruca. ibid. Giſella. ibid. Cæfarea, ibid. Helena. ibid. Candelabrum aureum ſeptem lychnis eſt Deipara. 59 de Candidato ſtudiorum elegans narra- tio. 544 Canisinon lædit mulierem quandam. 209 Cantat benè, qui ſemper benè vivit. 414 Cantici Simeonis brevis explicatio. 377. ECapillis Abſalonicis ſimiles ſunt cogita- tiones. 307 Capite inclinato cur Eſus expiret, 1 5 caput Luciferi Deipara per humilita- tem conculcat. 368 Capreæ cur Chriſtus ſimilis. 90² Carbunculus eſt Jeſulus. 184 Carcerum præfectus S. Leonardus. 124 Carni non favet noſtra ſola religio. 472 Carolus V. Marchioni Villaroes quadra- ginta millia aureorum nummorum donat. 4. dictum ejus. 43. Caro- lus Rex Navarræ in Sindone perit. 100. Caroli V. Stella. 354. Caroli VI. Galliæ Principis cervus. 90⁰4 S. Cssharina gladius rota quid ſibi velit? 71.86 & Gathe Ara crucis leétio ultima Ckriſti. 212 à Catholico Deus gravius offenditur quàm hæretico. 5§81 Cedris libani ſunt ſuperbi ſimiles. 655 Cleritas eſt utilis. 46 quæ Des accepta. 883 Cereus baptismalis. 39. ex cereo arden- ti varia ſymbola virtutum S. Martini. 38. Cereus ceremonialis. 39. Adria- nus I. Pontifex in æde S. Petri erexit cereos mille trecentos ſeptuaginta. 41. cereus agenalis. 42. Petrus Scarga 8.J. Sacerdos Zeſtochoviam Cracovià ce- reum mittit., 43. cereus ardens image eſt Chriſti, 355. ſignificatio cerei. 359 repræſentationes aliæ. 360 Certamen inter cœlum & terram. 537 Cervum capit Carolus VI. Galliæ Prin- ceps. 904 Charitas, propter eam Rahab in ge- nealogia Chriſti ponitur. 23 6. Maria in Matrem Criſti eligitur propter Cha- ritatem. 237. inter progenitores Chri- ſti primum locum habet Abraham propter charitatem. 238. Charitas S. Davidis Regis. 229. propter cha- ritatem plures meruère poni inter pro- genitores Chriſti. 243. à Charitate Chriſti S. Petrum nihil ſeparare po- tuit. 606 Cherubinus datur Magiſtratui. 302 Chriſtus ofa ſibi frangi non permiſit. 22., cur manè reſurrexerit à mortuis.48. Deipara à Chriſto conſtituta advoca- ta. 51. Chriſti crux exg oliva. & 1. Chri⸗ ſtus eſt agnus. 88. Aſpectus vulaerum Chriſti erit impiis maximé terribilis. 162. Metamorphoſfis mira vulnerum Chriſti. 163. Chriſtus vermi compa- ratus 6 rnns glen eine Chil Ar epten. berteluin Chitrs Henode e a. eu . Chylli v. Crili 9,h deum 39), 1l lrs gemn ni⸗ enigamnte ielterntnſefe 399,eſosſogun enis eins ſenpe len: tolreſ Chrich pgone iusCri nilentis 19, oCa 9g,eu neln imunele n uifelt 20, Nerdorire 4, Crltoortn ſeiels leng undlſiufl, iduggpenui. . Comigue Auett /66, eumniril lep Mtiangig C l 1 5 Cn l Nunhrnn änleneen tuihul Alent lgsahtnin 146 urk Aertosi, Z NCGtCafldi 4 ,orte 0 dl 1,100 10 W. N 8 16 3 1 1. (dolae Kerum e&, Verborum. ratus. 164. Mamillæ Chriſti in judicio præcinéctæ quo myfſterio. 1655. Chri- ſtus repræſentat Medicum apud nobi- lem ægrotum. 166. 167. Chriſti lectie ultima catkedra crucis, 212. Chriſti mirabile mandatum poſt cœnam, 2 14 S. Joannis prærogativa ex recubitu in pectore Chriſti. 244. in Eſu Manu ſtellæ ſeptem. ibid. Cur Chriſti htus dexterum transfodiatur? 253. Chriſtus Herodem cur maluerit fuge- re? 272. cur Chriſtus circumciſus. 303. Chriſti voluntas. 387. jugum. Chriſti. 393. Chriſtus fert jugum no- biscum. 395. jugum Chriſti longè fa- cilius, quàm miquitatis. 397. Chriſtus vocat jugum meum. 39 ⅛ jugum Chri- ſti eſt etiam jejunium quadrageſimale- 399, ejus jugum ferre, eſt etiam Paſſi- onis ejus ſemper meminiffſe, 399. cur dicat: tollite jugum ſupra vos. 401. Chrifti jugum eſt ſuave. 403. humi- litas Chuſti. 195. Chriſti prærogativæ naſcentis. 197. Chriſti humilitas imi- tanda. 198. cur Chriſtus reconciliatio- nem munere relicto ante altare inſti- tui velit. 208. Chriſti Reſurrectionis prærogativæ. 47 I. cur nova ſtella cum Chriſte orta ſit. 350. imagoChriſti eſt sereus ardens. 35 5,. ubi Cheiſtus, ibi Paradiſus 5 II. Chriſtus cælum hemi- nibus aperuit. 529- invidendum non eſt oanni, quod in pectote Chriſti re- subuerit, 566. à Chriſti charitate 3. Petrum nihil ſeparare potuit. 606. S. Petri amer in Chriſtum. 607. Chri- ſKtus in 8. Commanione dat manus. 167. 56 8. Chriftus S. Paulo cor ſer- vavit. 612, qua de cauſa Chriſtus eomparuit in convivio Phariſæi.67g. Chriſtus ſuam dilectionem nunquam oftendit magis, quàm quando cali- cem adverſitatis porrigit. 700. cur Chriſtus in cruce mulierem compel- lat & non Mariam, vel Matrem. 832. Chriſto applicatur parabola de deſcen- dente ab Hieruſalem in Jericho. 833. ſine Mariæ præſentia Lazatum reſuſ- citare non vult. 834. Chriſtus clamat contra ſcandaloſos. 869, Chriſto nulla fit injuria. 777. Solenne erat Chriſto noctu orare & interdiu præ- dicare, 792. cur Chriſtus ſimilis ca- preæ hinnuloque cervorum, 902 Cibus currens S. Petti Zelus. 627 de Ciconia mirum exemplum. 78 Circumciſio eſt mortificatie, 804 Clamor vulnerum. 166 Clavis cœli eſt oratio juſti. 125 Clementia divina variis conceptibus commendatur. 80. de clementia B. Virginis admirabile exemplum. 817 Clepſyara cedat viduis. 290 Clotildis eſt eandela. 41 Codices non juvant. 534 Cælo violentia inſerenda per octo evan- gelicas virtutes. 7. ad cœlum quùâm procul. 9. Deus habitat in animaæ juſti, tanquam in ceœlo. ibid. cœlum porta- tile electi circumferunt ſecum. 12. Cælum ad nos deſcendere dicitur, quo myſterio. I 3. ſicut Iſraélitis in deſerto promulſidem terræ promiſſæ, ità ele- Ais Ledex tis præguſtum cœli Deus indulget. Ij. omnes in eo per concordiam Sancti unius ſunt. 18. cœli clavis eſt oratio jufti. 125. undè S. Stephanus meritus ſit, videre coœlos apertos, 210. ad cœ- lum via eſt pulchra. 403. tres cauſæ, cur cœli via facilior. 404. qui cupit ad cœlum, Muſicus eſt bonus. 419. cœli prærogativa præ terra. ib. œlum ſatis- facit. 528. cœlum Chriſtus homini- bus aperuit. 529. inter cœlum & ter- ram certamen. 537. humilitas homi- nes in cœlum elevat. 643. ad cœlum via eſt laborioſa. 746. pro inferno plus laboratur, quàm pro cœlo. 747. cœlum eſt ſicut pellis. 785. in cœlo ſilentium propter orationem. 797, an venatores ad cœlum veniant 899 Cogit ationes primæ Deo dandæ. 47. in principio cogitationum ſit verbum incarnatum. 288, cogitationes pravæ ſimiles ſunt radicibus 305. ſimiles ca- pillis Abſalonicis. 307. cogitatio cogi- tatione pellenda. 309. cogitationes ſu- perborum Deus diſſipat. 657. cogita- tio eſt habenda in medio negotiorum terrenorum de ſalute. 838. Cognitio Dei noſtra eſt perfectio. 494 Columb'a eſt Maria. 46. 161. Cometarum prognoſtica. 236. 3 37 GComniunio ſpiritualis commendatur. 2. præcipui actus in ſacra communi- one exercendi. 557 communicati ef- fectus per Euchariſtiam, 575. in com- munione S. dat Chriſtus manus. 567. 8 Cvnaparatio non eſt inter viſitantern. 8. Virginem. & )Eſum ad nos in Eucha- riſtia venientem. 561 Comprehenſoris & Viateris diverſitas- 10 Concept io immaculatæ Deiparæ. 144. ſymbela immaculatæ conceptionis. 158 Concordia, per eam omnes in coœlo unius ſunt. 18½. concordia celitum variis ſimilitudinibus exprimitur., 2 I. Joſephi cum B. V. Mariam. 4¾1 Conditionem ſuam licet per fas & nefas meliorare. 552 Confeſſio humilis hominem exaltat. 642 Conformitas voluntatis, eſt confeſſio excellentiſſima. 386 Cenfortativum cordis eſt nomen E- ſu. 327 Congruentia Virg. M. ex Feſto concep- tionis, quod non eſt novitium. 135. ex attribatis divinis. 136. ex puritate Virginis ſupra cœteras creaturas. 137. ex Ordine S. Dominici conſenſus do- tiſſimorum Virorum. 138. ex ſenten- tia D. Pauli. 139. ex miraculis. 140, 141. ex indulgentiis. 143. Coniugatis horologium offertur. 290. illis datur Archangelus Gabtiel. 302. Conjugun amor inordinatus. 4 Conſcientiam ſuſficit ſcire. 788 Conſervatio ſui & ſuorum per media illicita, eſt ruina- 852 Conſolatrix noſtta eſt S. Maria, 823 in Conſortio malorum decalogus vix ſer- vabitur. 106 Conſuetudo WEgytiorum. 596 Converſatio cum malis iuficit. 875 Cor incircumcilum quid ſit. 304. Cor Eſu tennunn u Crirtss du zeb on⸗ evlinemmn e coſpus Koezaimnil unerugbon verne ſalni Uomoto Deu ſsoinlawaen lelvoklcalea lieiDeum co udelics Iao uneni G cieate, er Chrliier Oucleo. I1 1 Noz hieelle 1 cuesd. And dagn⸗ tenon dot lorun erem tintium. Il, 116. Ludone ſmes nommn anetzſgaet eamandg II uelte pℳ udeth tut⸗ (ickianimi lbeſlie ſh (Meigu ſle A llerdes Reruna & Eerbsrum. i IEſu centrum humanæ gauietis. 560. 840, exemplum jacobi Patriarchæ. 842. e dn) Chriſtus S. Paulo cor ſervavit. 612 Curzunz ſuum habet patientia, quo per- Cornu Copiæ eſt B. Virgo. 46 5 git ad Paradiſum, 513 Corpus Mariæ non eſt corruptioni lub- ditum. 149. corpus erit particegs cœ- leſtium gaudiorum. 473. ſalutatio ani- mæ ad corpus revertentis. 479. Cor- pus ſine anima truncus eſt. 538 in Creaturis quomodo lateat Deus. 496. creaturæ ſcintillæ Dei. 497, ex illis quomodo Deus agnoſcendus. 498. in illis nihil amandum niſi Deus. 6Oz. il- læ ſunt ſcalæ ad Deum ibid. ex iis Ech- nici Deum cogaoverunt. 503 Crudelitas Herodis. 252 de Crumena Guilielmi Zeuchii indefi- ciente. 813 Crax Chriſti ex eliva. gt. crux in nucis nucleo. II1. in ſola cruce bonum eſt nos, hic eſſe. 112. crux noſtra reſpectu crucis S. Andreæ eſt umbra. ibid. Litte- ra T. eſt figura crucis. II3. homo eru- cem non poteſt effugere. ibid. Parvu- lorum exempla ccucem fortiter por- tantium. 1I5. omnia felicia in cruce. 116. Ludovicus XII. Rex Chriſtianiſ- ſimus nomina aulicorum aſteriſco crucis ſignat. 116. Crux ſine diſcrimi- ne amanda, quia ſemper eſt crux Eſu. I17. crux eſt via ad Paradiſum. 510 Cunas apud Bethleemiticas panis quæri- tur. 278 Cuniculi animi ſunt oculi. 34 de Cupidine fabula. 44 5 ra exigua ſalutis in hominibus 840 in auditeribus S. Joannis Baptiltæ. Decipere licet, ſed contra. Cuſtoia oculorum apud Sanctos & Eth- nicos. 36 D. Dæneones ad vocem nominis IEſu non poſſunt reſiſtere. 311. veræ felicitatis ſunt invidi. 339,. nequitiæ à Dæmone in gentiles exercitæ. 67 3. fraudes Dæ- monis. 852. omnes hæreſiarchæ com- mercium cum Dæmone habuerunt, 767. Dagon eſt hæreſis. 769 Dambruca eſt candela. 41 David inſinuata Deiparæ mentione veniam impetrat. 156. S. Davidis Re- g's Charitas. 239. David ſolus in li- bro generationis Chriſti Rex appella- tus. 207. Fructus, quos David exper- tus eſt ob dilectionem inimicorum. 207. quid lapides limpidiſſimi Davi- dis ad nomen Eſus. 213. David in uno invenit ſatietatem. 127 515132 Deipara eſt Advocata. 5I. in tribus ca- lamitatibus mundi graviſſimis inter- ceſſit figura patrocinantis Deiparæ. 5l. Sermos. Bernardi de Deipara. 57. Dei- para eſt templum magnificum divinæ gloriæ. 58. templum ſpei noſtræ. ibid. templum Dei ſanctum. ibid. eſt can- delabrum aureum ſeptem lychnis. 59. Arca gloriæ ſpiritualis, ibid, implet omnem juſtitiam. 60, Deiparæ ami- Z252 2 lus pdex ctus. 63. immaculata conceptio. 144. Deiparam judicandam docet Origenes & nonnulli Patres, ſed refutantur. 153. Deipara cur in valle joſaphat ſe- pulta. 154. David inſinuata Deiparæ mentione veniam impetrat. 156. Dei- paræ puritatem eleganter Ha bacuc in- ſinuat. 376. eſt imago bonitatis. 462. feſtum ejus cur felfum luminum ap- pellatur, 325 5. Deipara nigra & formo- ſa. 36 5. humilitas Deiparæ in lilie ad- umbratur. 366. illa per humilitatem caput Luciferi conculcat. 36⁸ ad Delicias Paradiſi exprimendas figuræ veteres non ſufficiunt. 480 Deſpectu tegitur mundus. 130 PDeum videbunt Sancti. y. Deus habitat in anima juſti, tanquam in cœlo. 9. Deo dandum eſt citò. 45 cogitationes pri- mæ Deo dandæ. 47. Deus propter ſu⸗ am miſericordiam eſt timendus. 76. quia Deus miſericors eſt, magis à pec- cato cavendum. . Deus eſt miſeri- cors. 80. 1. 82. Melius eſt, in manus Dei incidere. 84. Deus quanti æſti- met peccata Sacerdotum. 120. quanti Deus æſtimet peccata eorum, qui multa Dei dona acteperunt. 121⸗ Romo non placet utiliter, niſi cum propter Deum placet. I3I. amantes ſoli poſſunt dicere: Deus meus. 174 id peccator habet pro Dee ſuo, propter quod' offendit Deum verum. 174. nulum Deum habet, qui multos ha- be Deos. 176, quid ſit habere Deum- docet jacobus. 177. Deus meus non poteſt dicere peceator. 179. Dei glo- ria quæ ſit. 213. Deus amore ex- pugnat. 218. cur Homo-Deus in pa- triam ſibi elegerit Bethleem? zyg. Deo reſpondet, qui voluntati divinæ ſe conformat. 38 7. Deus omnium muſicorum Princeps. 412. homo ſine Deo nihil poteſt, & Deus ſine homine nihil vult. 443. Deus non deeſt. 448. ſpes in Deum non confundit. 492. ſpes in Deum habet bonum fucceſſum 486. omnia noſie & Deum non ſeite, mera ignorantia eſt, & vanitas. 494. Deus quærentibus ſe, manifeſtat ſe. 497. quomodo lateat Deus in ereatu- ris. 496. Deus quemodo agnoſcen- dus ex ereaturis. 498. nihil amandum in creaturis niſi Deus 702. ad Deum ſcalæ ſunt creaturæ. 502, Eth- nici ex creaturis Deum cognoverunt, 503 neminem puniri, quin præmo- neatur. 33 2. Deum in cœlo deſcendere fecit humilitas Mariæ. 36 7. fructus of- ferendi qui Deo ſunt gratiores. 506, Deus cauſaperditionis non eſt. 522. Deus non dedit omnibus omnia nec ſingulis omnia, nec omnibus ſingula. 538. Dei laus per linguas ſeptuaginta. 547. 4 Deo usque ad delicias amamur, 770. Deus in amore ſemper fuit pri- or. 572. Deus quid ſit. 626, quomodo Deus humiles exaltet, in Chriſto oſtendit. 63 4. G5. 636. Deus humi- lium ſemper eſt peculiariter memor. 638. Deus diſſipat cogitationes ſuper- borum. mnc de mſſehccsl uctenn, Aun ,(eles e anhlif un guin Dan iubet uls le At Den eDeusn a⸗ mngoſßtne tammmanim Atoutcontta e conestepicetun ) Deus en 3 letztoenſo⸗ in eltn Angul n uüm Kte geics Olind hezretco, 991. Artenlr gH tle althot dr Venatotdoni wumn, elpen Disholyoeun beros. icen Cnoli Diar odeii tene Mlnie I uin blarir ver lfelk Kanni 1limns chun erutizinte lenioren,. Mliine genn ls Monſn, lgtſertii Nlſun Inn „ el i ld⸗ a N een din N Sn ale n ſi . fonmkig onilpekeg lnn ,Dan S inenhirtn, nermick Ggrente unuthlnerint uwnoh, A aetui Klie NCaeimtatnn 4 WedisDemaen dol eett odnli . 1 et der D NMS Deobpen e e el end goge eu dl Ma . * Rerum &- Eerhborum. porum. 657. Deus rebus abjectiſſimis domat ſuperbos. 658. 659. quæ ambi- tio Deo grata., 72 I. Deo non rapimus konorem, dum S. Mariæ tribuimus. 82 1, cur fideles paſſim ſæpius ads. Ma- riam, quàm Deum recurrant. 824. Deus habet ſuos Sanctos aliis pluribus malis. 844. Deus impio non aſſiſtit. 856, Deus in pœnam permittit impi- um proſperare. 857. Deus propter ju- ſtitiam maximè amandus, g6o. Deus clamat contra ſcandaloſos. 871. obla- tiones tepidorum Deo non ſunt gratæ. 879. Deus eſt omniſcius. 790. Deus defigit oculos in omines homines uni- verſim & ſingulos. 790. oratio noctur- na quàm accepta ſit Deo. 791, Deus gravius offendit à Catholico, quàm hæretico. 88 1. Celeritas quænam Deo accepta. 983. 884. Chriſtus non vult eſſe author diviſionis. 996. Deus eſt venator hominum. 90 1- amare proxi- mum, eſt venari Deum. 90 5 Diabolo offerunt parentes Chriſtiani li- beros. 268 Dictum Caroli V. 43 Dies judicii terrer eſt Angelis, Jeſu & Mariæ. I52. in die judicii Marioph li ſub Mariæ vexillo tuti. 157. dies bona eſt felix æternitas. 479. dies, quia no- viſſimus, chariſſimus. 86 5 Piſferentia inter viatorem & compre- henſorenr. 10 BDilelctione plenus S. oannes. 226. quem diligit Dominus teneriuz, hune af- Rigit ſeverius. 698. Chriſtus dilectio- nem ſuam nunquam oſtendit magis, — quàm quando calicem adverſitatis porrigit 700 Diſpenſatores eſſe certes ſanctos cer= tarum gratiarum. 124 Diviſtonis author non vult eſſe Chri- ſtus. 896 Doctorilus an hon fiat injuria difficultas propoſitæ quæſtionis. 772 Doctrina S Ignatii de diſcretione Spiri- tuum. y550. doctrina Spiritus palitici, . . 551 Doninis duobus quis poteſt ſervire Deo, ut non offendat diabolum ſed contra. 552 Donam, quanti Deus peccata eorum æſtimet, qui multa Dei donaaccepére. I21. donum Dei ſignificat Michias. 38 Dotes torporis reſurgentis. 26 Dulcia non meruit, qui non gauſtavit amara. 702.703 Duo ſunt neceſſaria. 939 Dux pugnæ eſt infanæ. 1221 E. Eecleſia militans cur dicatur. 206 Eſficacia verbi Mariani, Fiat, 447 no- minis Eſu. 214. ſtellæ Jeſuli nati. 349 Elelti ſecum circumferunt cœlum por- tatile. 12. ex pace & ſpe gaudent. ibid. ſicut Iſcaẽlitis in deſerto promulſidem terræ promiſſæ, ità Electis præguſtum cœli Deus indulget. 15. Electorum ſcelera in die judicii magis patehunt quàm reproborum. 66 Z2222 2 Elee- Index Eleemoſynæ efficacia. 12 8. eleemoſyna modus alter purificationis. 383 Elementorum motus omnes non ob- ſtant ſolatio. 861 Elias Novi Teſtamenti eſt S. Lauren- tius. 732 Emblema amoris divini. 496 Encomia oculorum B. Virginis. 467. ſtellæ Jeſuli nati. 348 Epiſcepus quidam honorat S. Andream. 10 Eſſentia quinta ameris. 2 Eſther eſt Mariæ figura. 73 Ethelberga eſt candela. 41 Ethnicorum cuſtodia oculorum. 36. illi ex creaturis Deum cognoverunt. 503. fortitudo Ethnicorum. 727 Euchariſticus Agnus nobilitat. 90. Eu- chariſtiæ ſumptio frequens aureos nos facit. 1. S. S. Euchariſt æ effectusexpræ- rogativis S. Joannis deducuntur. 229. Venerabile Evchariſtiæ Sacramentum exundantia gratiarum. 556. in Evcha- riſtia omnia bona. 557. comparatie non eſt inter viſitantem B. Virginem, & Jeſum ad nos in Evchariſtia venien- tem. y61. SS. Evchariſtiæ excellentia. 562. ingens reverentia ſummorum in S§S. Evchariſtiam. 563. 564. Evchari- Qtia quaſi terminus amoris divini. 565. in Evchariſtia amoris compendium. 5y3. communicati effectus per Evcha- riſtiam. 57 in Europa tota ſpectabilis eſt cometa. 336 Exaltatio B. Virginis. 633 Excellentia S. olephi major eſt, quàm apprehendi poſſit. 430 Exempla duo tragica adoleſcentum. 74. exemplum mirum de ciconia. 78 Ezechielis viſio applicatur S. Laurentio. 728⁸ů F. Fabula de Venere & Cupidine. 44 5. de Phœbo. 901 Eacilius eſt ſalvari, quàm damnari, 409 Facinus Pompeji generoſum. 280 Factum elegans Medici cum pertinaci uſurario. 362.363 Fallax eſt terta. 53 5 Falſitas, quid contra eam fortiſſimum. Fatuitas ingens eſt ptoctaltinstio. 93 Felicitas magna facta eſt neceſſitas mo- riendi. 477. felicitas vera 88. trium Regum in quo conſtiterit. 339. invi- di veræ felicitatis de'mones. ibid. au- ſpicium felicitatis voluntas divina. 34 4. cauſa felicitatis S. Petri eſt amor in Chriſtum. 607. propter noſtram felicitatem Maria eſt colenda. 914. impietas pro felicitate nunquam pro- fuit. g5 . omnia ſigna erunt prodro- mi felicitatis. 861 Felix, qui talentum accepit minimum. 120. felices mali non ſunt extra ſcho- lam providentiæ. S54. felici malo benè efle non poteſt. 857 Feſtinatio non eſt vituperanda in actio- nibus humanis. 645. rationes feſtina- tionis. ibid. cum ſeſtinatione Maria nobis ſuccmrit. 650 Feſtum Purificationis Deiparæ Virginis cur feſtum luminum appellatur. 355 Fiat, 7, mau lucßs ngu e ogee anm ie nahime ibei ſntonn Enselts. DA: ſo linns 422. lli Ren tb eshloshom rflonum Ocinandus 7 Dei 0ctenrci Pnsde los dwieneo wßsbenekcolt rmſdnge Pytitude de mminekacorar Pomhinibus eo. 714, Vytwa ſoosd wriſgimp Cbr magnn Eeuncicarn yvrernitajen Ulte. Huda Damo nkne onen Em linie 3 4 4 nulu, co eſenii o ilirigt lngffi 1l, Alten. ,güüetmeaht 4 NAnul Amtluiinti e ſacts ul vinglvanßieig niartistne 1n Wanis t An kictts ui õ . Amnilgute, Nuu Cichmmnneien roenie ſen wtor, ſnmiknien wnund deft⸗ be n NNs ſoa uamuffi 7 Rerum & rborum. Fiat, verbi Mariani efficacia. 441 dilectionem inimicorum. 207. fructus Fiducia magna habenda in S, Maria. offerendi qui Deo ſunt gratiores, 506 826 Fuga eſt glorioſa victoria. 274. fugere Figuræ quinque de lenitate & ſeveritate Jeſuli. 189. figuræ veteres non ſuffici- unt ad exprimendas delicias Paradiſi. 480 Filii Dei ſunt Sancti. 5. filius confiden- tiſſimus eſt S. Joannis. 247. Pater Filii Deit: eft major titulus, quàm Cheru- binus. 422. Nomen Patris Filii Dei nulli alteri tributum. 423. 424. om- nes filios hominum S. Joſeph excellit. 437. filiorum amor inordinatus etiam ordinandus. 73 8. Maria apud Filium Dei potentiſſima. 82 . idem qui eſt Filius Dei, & Filius Mariæ. 778 Flos eſt miſericordia. 82 Fons beneficiorum eſt B. Virgo. 466 Formoſa & nigra eſt Deipara. 36 5 Fertitudo S. Petri. 622. virtus, quæ ho- minem coram Deo magnum, coram hominibus mirabilem facit, eſt forti-= tudo. 724. fortitudo Ethnicorum. 727 Fortuna ſuos deſerit, Maria nunquam. 818 Franciſcus impetrat vocem coram Cru- cifixt imagine. 167, hiſtoria gratioſa de Franciſcano. 786 Fraternitatem meruit Benjaminus noſter. 233 Fraudes Dæmonis. 852 in Fronte portemus nomen Jeſu. 319 Fructuas Frinitatis gratifſimus trimula Virgo. 44. fructus auditæ Miſfæ. 97. fruétus, quos David expertus, eſt ob eſt inſequi opportunitatem. 276, quid fugiendum? 277 ³ Falmine præſervat audita Miſſa,. 9 5 Furor Sancti Pauli. 623 G. Gabriel Archangelus datur conjugatis. 302. cur in ſalutatione nomen Mariæ non expreſſerit. 830. cur illud primò poſt ſalutationem expreſſerit,. 831 Gaudium Virginis S. intrantis templum. 61. gaudiorum cœleſtium corpus par- ticeps erit. 473. gaudium SS. Patrum in Limbo, 86 in Gôeᷣmmisz quidquid pretioſum eſt, in nomine Maria includitur. 98236 in Genealogia Chriſti Rahab ponitur propter charitatem. 236 Generoſitas S. Petri. 620 Genius mortalium invidus, 130 Genus triplex virgarum fortunatum au- ſpieium futuræ gloriæ. 2 JS. Gertrudis vidit dulciſſimum IEncr. 22 Giganti Jefulus confertur. 1 87. Jeſulus Gigas ſub ſchemate Solis. ibid, Giſella eſt eandela, 41 Gladius & Rota S. Catharinæ quid ſibi velit? 71. gladium olivâ circumvolu- tum habet Alphonſus Carletus in ſymbolo, 72 86. gladium mittere Je- ſulus venit, ut faceret pacem, 217. S. Jacobus cur gladio cæſus? 19 22 12 3 6 Imdex Gloria cœleſtis malo granato confertur propter unitatem. 18. Gloria Domini eſt Maria. 60. gleria Dei quæ ſit. 213. pugnamus non pro vano honore, ſed immortali gloria. 222. gloriæ futuræ auſpicium fortunatum triplex virga- rum genus. 342. gloriæ homines cu- pidi. 617 Sratiarum abuſus multos perdit, 12,2. gratiarum certarum diſpenſatores eſſe certos Sanctos. 124. gratiarum certa- rum qui per nefas quærit hominum, Dei gratiam perdit. 132. gratià plenus eſt S. Stephanus. 204. gratiarum om- interemit hæreſes gignendo Chri- ſtum. 7. quot hæteſes quovis ſecule ortæ. 764. multæ hæreſes per vigilan- tiam SS. Patrum ſublatæ. 76 5. omnes hæreſiarcheæ commercium cum Dæ- mone habuerunt. 767. hæreſis eſt illa mulier Babylonica præciſas habens aures & naſum. 768. hæreſis Dagon eſt, Maria arca eſt. 769. per mulieres omnes hæreſes promotæ per unam omnes ſuppreſſæ. ibid. non obſtat, ad- huc eſſe hæreticos. 770. B. Virgo eſt anteſignana in bello contra hæreticos. 776. gravius offenditur Deus à Ca- nium B. Virginis fit particeps S. Joſe- tholico, quàm hæretico. 881 phus. 436. gratiæ effectus Spiritus S. Helena eſt candela. 4 441. gratia Sifgnſari⸗ eſt, quod Joan- Herbarum utiliſſimarum initiales llite- nes in ſinu Eſu quieverit. 560 56 1. ras nomen Maria coutinet. 836 gratià divinâ nil pretioſius. 946. gra- Herodis tetror eſt natus jeſulus. 188. tia dat veram nobilitatem. 947. com- paratio inter gratiam divinam & hu- manam. 947. Prudentes illi, qui pro gratia Dei humanam dimittunt. 848. ejus crudelitas, 25 2. Herodem cur Chriſtus maluerit fugere? 272. cur Herodes arripuerit Jacobum, & non Joannem &c. 7¹⁸ gratia Dei facillimè negligitur. 849 &. Hlieronynei narratio de S. Joanne. 232. Gratitudo Ladislai Regis. 263 Hinnulo cerverum cur Chriſtus ſimilis? Guidonis ſomnium Epiſcopi. 186 902 Guilielmus II. Dux Bavariæ, vidit in Hiſtoriæ de duobus adoleſeentibus. 74. ſomnio campanulas. Gulaſ: quanta pro inferno laborent. 748 Habacuc puritatem Deipatæ eleganter inſinuat. 376 Haæredes regni ſunt Sancti. Hareſes an interimere conveniat man- ſuetudini Matianæ. 74. 75 5. 756. 9 5. 96., hiſtoria de ciconia. 78. de duo- bus ſutoribus & duobus ſartoribus. . de Wenceslao. ibid, de Nobih. 96. de Carolo, Rege Navarræ. 100. de Mar- tiniane eremita. 102. de Epiſcope quodam. 107. de Nobili Hiſpano, 166. 167. de Ladislao Rege. 263. de Marco Lepido, Inſtruéctore Regis Egypti Ptolomæi fili, & tutore. 432. de Edmundo, 327. 32 8. de Medico quodam. 362. 36 3, de Nivardo hwe⸗ 1nle iſt, ucem get ono nen Uie Ne Deumn olntumlo tuelkmlitie. nrumſbie oooſmmish Goshowminum Honolneee ſehommigen beli 4 jeſele 4e43 redceri ſerrinsadde Mowigunn Crn venta mines oi non nt. 491 ARapweten 493, tella 0 liielnere, in piaibusChi Ccbmn nong uen nulum meelariusho Monintsen . homines niesckeerhe . int 640 d wlpebiel⸗ oninen 1e; honce; nelae A D Lelae . l . Nnes elg nn An,guintennn Icnt VENMüriNti Vonen Muitt Gtemr uuß i en 1 D l rirnern 00* Ube mnen ur lle yumminminddle ,nuncr ſpbrs doter hunget 4 hConiceo⸗ , DMa eX W butn 1 o be deN t a goNeed ed. nin n mn. 1, Nr⸗ „4 19 Rerum & Verborume. — — rulo. 28. de Philomela & Franciſca- no. 586, de Carelo VI. Galliæ Prin- cipe. 904 Homo crucem nen effugere poteſt. 112. homo non placet utiliter, niſi cum propter Deum placet. 131. homines eur olim tam longævi? 241. hominis vita eſt militia. 27 2. cur Homo-Deus in patriam ſibi elegerit Bethleem? 278. homo ſimilis horologio. 286. omnes filios hominum S. ſoleph excellit. 43. homo ſine Deo nihil poteſt, & Deus ſine homine nihilvult. 443. homo ſæpè deeſt. 449, hominum ſpes im- perfectæ. 48 3, homines amant deci- pere & decipi. 489. quàm malè accepta ſit veritas ab hominibus, 490. quid ad hominum apparentias aliquando ſit diétura veritas judicatura. 491. ho- mines pii & virtuoſi apparent, ſed non ſunt. 492. diligunt animas ſuas ad apparentiam, ſed non in veritate. 493. terra oculo humano non poteſt ſatisfacere, minus homini. 726. ho- minibus Chriſtus cœlum aperuit. y29. Cœlum non perdit quemquam, terra autem nullum ſervavit, 532. quàm neceſſarius homini ſit S. Spiritus. ?37. komines an laudem quærere poffint, 794. homines laudibus animantur. 79 5. homines gloriæ cupidi &7. ho- mines decet humjilitas, quia homines ſunt. 640. due ſunt, propter quæ ho- mo ſuperbire ſolet. 64I. confeſſio hu- milis hominem exaltat, 642. humili- tas homines im cœlum elevat, 643. homo eſt dilecta ovicula Chriſti 70 I. cura exigua lalutis in hominibus. 340, hominum malitia. 872. hominum venator eſt Deus. 901 Honore non pro vano pugnamus, ſed immortali gloria. 222. S. Laurentii honerum tituli. 200. non rapimus Deo honorem, dum S. Mariæ tribui- mus. 821. honores falſi & ementita decorâ non placent Sanctis. Horæ præcipuè duæſunt obſervandæ, 287 Horologium pectorale eſt S. Joannes, 245. horologio ſimilis eſt homo. 286. variis ſtatibus Eccleſiaſticis horologia, offeruntur. 288. Magiſtratui horolo- gium offertur, 289. Militbus, 289. 290. Mereatoribus & Opificibus. bid. Conjugatis. ibid, Virginibus, ibid. Viduis. ibid. Boſtis non eæditur, niſi corpus mortifi- catione alteretur, 805 Humiles quomodo Deus exaltet, in Chrifto oſtendit. 634. 635. 636, piſcatori gemmearum ſimilis eſt hu- milis. 637. humilium Deus ſemper eſt peculiariter memor. 638 Humilitas Mariæ, 369, 372. 473. hu- militatis nomen B. Matiæ. 374. humi- litas Principum glorioſa, Chriſti Zlo. rioſiſſima. 1 95. Chriſti humilitas imi- tanda. 198. humilitas Deiparæ in lilio adumbratur. 368., humilitas S. Mariæ Deum eelo deſcendere fecit. 367. Dei- para per humilitatem caput Lucijferi conculcat. 36 8. humilitas B. Virginis, 33. homines decçer humilitas, quia homines ſunt, 640. kumilitas homi- nes in cæœlum elevat. 64 3 in Hyemie adverſitatum Horent virtutes juſtorum, 516 I,. Jaco- bedex I. Facobus docet, quid ſit habere Deum. 17acobi manus cancellatæ quid præ- notent? 258. Cur S. Jacobus titu⸗- lum majoris obtinuerit. 714, eſt no- bilis. 714. eſt Major, quia primus pro Chriſto ex Apoſtolis mortuus. 716. Cur Herodes artipuerit jacobum & non Joannem &c. 718. cur gladio cæſus; & non alio tormento. 719. Cur non in Patria, ſed in ultimis Hi- ſpaniæ finibus ſepultus ſit. 72⁰ Facobi Patriarchæ exemplum curæ la- lutis. §41. Janua poſt decretoriam ſententiam in noviſſimo claudetur. 64 ex Jaſpide cur Muri Cœleſtes. 19. Ja- ſpis eſt Jeſulus. 184 Fejuniunm quadrageſimale eſt jugum Chriſti. 399 Feſum duleiſſimum vidit S. Gertrudis. 92. Jeſum ut quis ſequatur, priores oc- caſiones deſerat peccatorum. 99. Dies judicii terror eſt Angelis, Jeſu & Ma- riæ. 1572. Cur Jeſus inclinato capite expiret. I55. Jeſuli prima vox. 181. Cur Paſtoribus dicatur: natus eſt no- bis, ibid. Jeſuli amor eſt ſtella. 182. eſt arca ſalutis & lana ſecuritatis. 183· Achates eſt Jeſulus. 194. Sapphirus, Smaragdus, Jaſpis, Adamas, Carbun- culus. ibid. Opera miſericordiæ erga Jeſulum exercenda. 18 Jeſulus Gigan- ti confertur. 187. eſt Gigas ſub ſchema- te ſolis. ibid. Eſt terror Sodomitarum, Herodis. &c. I88. Quinque figuræ de lenitate & ſeveritate Jeſuli. 189. Quinque Jeſuli ſymbola. 191. Pœni- tentia eſt remedium, nè Jeſulus terri- bilis ſit. 192. Jeſulus venit mittere gladium, ut faceret pacem. 2 17. No- men Jeſu cur in libro generationis Chriſti non ſint poſitum in initio? 293. Qui hoc nomen digne profert, bonus Angelus eſt. 294. à nomine Je- ſu auſpicium anni novi. 310. ad vocem Ihujus nominis dæmones non poſſunt reſiſtere. 3 11. S. Stephanus vidit Je- ſum in gloria Patris. 200. S. Stepha- nus Jeſu primogenitus. 202. Ad no- men Jeſus quid lapides limpidiſſimi. 313. nomen ejus eſt aggregat'o omni- um bonorum. 3 14. ſalutem perpetu- am adfert. 315. Jeſus omne bonum. 315. ejus nomen contra omne vene- num. 316. refugium ad nomen ejus Sanctorum Martyrum inter tormen- ta. 317. Jeſu nomen cur cruci affiæum. 318. ejus nomen portemus in fronte, ore & corde 319. Cor Jeſu centrum humanæ quietis. 560. Comparatio non eſt inter viſitantem B. Virginem. & Jeſum ad nos in Euchatiſtia veni- entem. 56 1. Affectus S. Joannis in utero Matris erga jeſulum. 587. S. Inatii docttina de diſctetione Spiti- tuum. 550 Igni & aquæ interdicendum. 102. Ignis eſt S. Spiritus. 542 Ignorantis eſt, omnia noſſe & Deum non ſcire. 494 Imago Dei perfectiſſima eſt S. Maria. 59. Maria eſt imago Jeſu. 6o. coram ima- gine Deiparæ immaculate Conceptæ ſpon- nte ele . pine a, li mmeine iis azßneſn ,enterbi GEemmm. ,pera ro ſl e iellus naine tertn onalitk Etr inpion, eruatunizi s. Nujus N zuindund leio. Aſen celentes h.) gutinemfi lineunxr entutdekt Ulgutditl ſanr eltn cet Mulcam yutulis vi leninte Iil lſeminretelt u 8. Lann Nunriet ſcheigfemun tenteslibifi lemno cleatu Alulaborern finfemoe Kbmr s n lhetban 1 — l . „ℳN in tiche t Ann 3 WW ſeren 1ü uizi, lkigen⸗ 3 lbnſren Cmnt, Afanmini Kngniigtenin ler ldhetu ngaenbriten üfingnutn dhein mmgehkigen Nnn Ane 0s Nonpancartaar Uis egin n Uwenet öoneliens⸗ Lokng beſir nn ues ſal⸗ Ammtitunl na mnlE 1 ſel Kln tsen inf ejotiuudin Priniela iun ieel ommn c⸗ Rerum & Ferborum. ſponte ardere cœpit. I41. imago bo- nitatis divinæ eſt virgo Deipara 462. imago Chriſti eſt cereus ardens. 355. de imagine ſudante coram Alexandro Magno. 577. applicatio illius. ibid. Impatentes ſibi faciunt infernum ante infernum. 517 Impietas pro felicitate nunquam pro- fuit. 8 55 IUmpiis aſpectus vulnerum Chriſti erit manximè terribilis. 162. impio Deus non aſſiſtit. S 6. Deus in pœnam per- mittit impium proſperare. 857 Lecarnationis admirabilia My ſterii. 194. 456. hujus Myfterii ſublimitas. 4 2. plurium Sanctorum ſenſa de hoc My- ſterio. 455. in hoc myſterio actus ex- cellentes B. Virginis 4559. ante incat- nationem Filii Dei erat via ad cœlum, poſt incarnationem eſt ampliata. 520. incarnatio eſt myſterium unionis, 89 6 Indegundis eſt candela. 41 Leufans eſt Dux pugnæ. 221. infans do- cet Muſicam cœleſtem? 412 Irfantulus vidit Matrem Dei ſuppli- cem ante Tribunal Chriſti. 55 Liferni præfectus eſtS. Nicolaus. 124. 125. S. Laurentius. 124. ad infer- num via eſt difficilis 402. eſt obſcura. 406. infernum ante infernum impa- tientes ſibi faciunt. 5I7. ad infernum nemo creatus eſt. 523. pro inferno plus laboratur, quàm pre cœlo. 747. pro inferno quanta guloſi laborent. 748. quanta pro inferno patiatur rixo- ſus 749. quanta invidus. ibid. quanta ſuperbus. 750. quanta ambitioſus. ibid. Ingratitudo noſtra. 576 IWjuria nulla fit Chriſto. 777 Inſeriptio Pſalmi. 3. 277 Intentio, abſque bona non placet opus. 25. per illam redduntur opera noſtra Deo acceptiſſima. 27. bona aſſimila- tur Virgulæ Midæ. 29. Oculo ſimilis. ibid. de Interragat ione artis. 784 Invidus quanta pro inferno patiatur. 740⁰ Joannes Hunniades Hungarorum Rex ad ſumendum ſacrum viaticum indi- gnum ſe æſtimat. 564 S. Foannis prærogativa. 23 1. S. Hiere- nymi narratio de S. Joanne. 232. Jo- annes dilectione plenus. 236. S. Joan- nis prærogativa ex recubitu in pectore Chriſti. 244. eſt Smaragdus Chriſti. 245. eſt horologium pectorale. ibid. eſt genuinus aquilæ pullus. 246. eſt filius confidentiſſimus, 247. eſt ubet Chriſti. 249. Joanne purior Petrus poſt lacrymas. 380. quod Joannes in ſi- nu Jeſu quieverit, gratia eſt ſingularis. 360. non eſt invidendum Joanni, quod in pectore Chriſti recubuerit. 566. una ratio redditur, cur joannes miracula non patràrit. 580. populi æ- ſtimatio de Joanne. ibid. S. Joannes inter Principes ordines. «81. magna laus S. ſoanni, laudatum fuiſſe à Chri- ſto. 582%. magna laus S. Joannis 582. laus optima S. Joannis imitatio. ibid. de virtutum Joañiæarum incremento. 582. S. Joannes plus affectu, quàm vo- ce laudandus. 585. affectus S. Joannis in utero Matris erga Jeſulum. 587. an- Aaa aaa gelo⸗ Index ee—= gelorum lætitia de S. Joanne. 588. Prodigium grande per reliquias S. Jo- annis. ,8 . S. Joannem colere utjiliſſi- mum eſt. 591. Emphaſis ad excitan- dum eultum in S. Joannem. 592. S. Joannis via in adoleſcentia. 7598. cura un sen auditoribus S, annis. 840. S§. Zoſephus qualem textum cecinerit. . PsShr S. Joſephi cum B. V. Maria. 421. S. Joſeph electus tutor Provinciatum hæreditarum. 432. ex- cellentia ejus Major eſt, quàm appre- hendi poſſit. 430. Vir Virginis ap- pellatur. 433. quatuor illuſtres Joſe- phi. 424. S. Joſeph excellit omnes fi- lios hominum. 435. ejus virtutes. 436. fit particeps omnium gratiartum B. Virginis. 436. omni benedictione repletus. 437. Laudes B. V. derivan- tur in S. Joſephum. 4³3 ⁸ Fam Dei oratio placat. 798 Vaiæ viſio de Babylone. 675 Iter accelerat Miſſa. 98 S. Judas & venator. 90 5 udicia hominum temeraria de B. Mag- dalena. 693 Jugum Chriſti. 392.: cur Apoſtoli ad ju- gum invitentur. lb. tollere jugum quid ſit, 394. geſtaudi jugum varii modi. ibid. Chriſtus fert jugum nobiſcum. 395. jugum Chriſti longe facilius, quam iniquitatis. 397. jugum Chriſti eſt etiam jejunium quadrageſimale. 899. Chriſti jugum ferre, eſt etiam Pac(ſionis ejus ſemper mem miſſe. bid. cur Chriſtus dicat: tollite jugum ſu- pravos. 401. vel Dei vel Dæmonis jugum neceſſarièò aflumendum, 403 Jura primogenitorum non injurioſa ſe- cundogenitis. 780 Juſti oratio eſt clavis cœli. z2 . juſto- rum virtutes florent in hyeme adver- ſitatum. 516. juſti vocabulum non. amittit, qui per pœnitentiam ſemper reſurgit. 668. tribulatio juſtis conſola- tio. 729: Zuſtitia, propter illam Deus maximè amandus. 860 de quvenibus duobus hiſtoria, 9 5˙.96, Eachrymaæ nos purificant 377. lachryma prodigum formoſum fecit. 379. Pe- trus poſt lachrymas purior Joanne- 380. lachrymas B. Magdalenæ Chri- ſtus ſitit. 666 Ladislai Regis gratitudo. 263 Latitia malorum fucata. 407. angelo- rum lætitia de S. Joanne. 588. Lampas coram imagine Deiparæ imma- culatè conceptæ ſponte ardere cœpit, 141 Lana ſecuritatis eſt amor jeſuli. 183 Lapides quid limpidiſſimi Davidis ad nomen Jeſus. 313 Laqucus diabolieſt oculus. 32. 34 Eatro dexter ob Mariæ præſentiam lal- vatur. 156 Latrunculus eſt oculus. 33˙ Latus Chriſti cur dexterum transfodia- tur.. . 253 S. Laurentius eſt præfectus inferni. I24 S.. Laurentii honorum tituli. 200. S. Liurentii mens heroica. 727. viſio Ezechielis applicatur S. Lautentio, 7 e —– TPnil erlotta I 5 1 45 Nee oN ls 3 Mrini⸗ mnrin 8 Cucnunb, ubeiperl nguulus 6 ninio.692. rolls Kten nnes ite Ulbate, el p Ubelt,ſ97, Gr wtel etlacd coen d ludes N. non Uffc zrlrun Ch lieteluſciti leckiouleima lnita ellli leonarda laptli lvp Gulmer a alib gen 1t pobrun 19,.in ilo a. li ſohhino Nliiguu gahun Nunluinn . Nnwing ienn mncinin, ENN nul N 4 ſuj lgigent zNiniet t leitt di me/ roek n 4 tenn b ru n Rerum er lirberume. — — eſt Elias novi Teſtamenti. 73 2. in cœ- lum liberalior fuit, 750 Laurus eſt S. Nicolaus, 126. lauri effca- cia. ibid. Laus S. Martini. 2 5. Laudes B. V. deri- vantur in S. Joſephum. 428. Laudes Sanctorum P. P. de B. Virgine. 460. Laus Dei per lin guas ſeptuaginta 747. magna laus S. Joanni, laudatum fuiſſe à Chriſto. 58&2. laus optima S. Joannis imitatio. 5&2 nullus eſt laudis divinæ modus & terminus. 594. laudibus ho- mines animantur. 59 5. multum eſt laudare, ſed plus digaum laude ſe ex- hibere. 797. in laude ne ſimus nimii. 601. poteſt homo ſine peccato, quin etiam cum merito ſe laudare. 60 I. ad laudes S. Magdalenæ lingua humana non ſufficit. 677. LDaus venationis. 20⁰ Laxarum Chriſtus ſine præſentia Ma- riæ reſuſcitare non vult. 834 Lectio ultima Chriſti è cathedra crucis. 212 Lenitas Jeſuli. . 182 S. Leonardus eſt præfectus carcerum, 124 Eeopoldi Imperatoris Mater accipit a- quilam ex adamantibus à fratre ipſius. 49 in Libro generationis Chriſti cur non ſit poſitum in initio nomen Jeſu? 293. in illo David ſolus Rex appella- tus. 207. liber quidam eſt Mundus. 500. libri non juvant. 534 in Limbo SS. Pbatrum gaudium. 486 per Linguas ſeptuaginta laus Dei. 547 lingua humana non ſufficit ad laudes S. Magdalenæ, 677 de Literis quinque nominis Mariæ ele- gans obſervatio. 83 5 Locutiones de Spiritu Sancto quomodo intelligendæ, 543 Longavi tam cur olim homines? 241 Loquela quædam eſt Mundus. 500 Lkciferi caput Deipara per humilita- tem conculcat. 368 S. Michaæl cur ita in luciferum exarſe- rit. 872, quale peccatum fuerit Luci- feri. 874 Lucta B. Magdalenæ, 691 Ludovicus EI. pro rapa mille aureos per- ſolvit. 4. Ludovicus XII. Rex Chri- ſtianiſſimus nomina aulicorum aſte- riſco crucis ſignat. 116 S. Ludovicus Toloſæ Epiſcopus claudit oculos coram muliere quadam. 36 Luna ſymbolum humilitatis Marianæ, 369. luna cur ſub pedibus Mariæ. 649. obſervatio de luna. 767 M. B. Magdalene Chriſtus gemitus eſurit & lachrymas ſitité 66. Magdalenæ ſta- tus ante pœnitentiam. 669. mutatio ejusdem. 674. lingua humana non ſuf- ficit ad laudes S. Magdalenæ. 677. aliæ mulieres non ſunt comparandæ illi. 680. ipſa eſt contemptrix reſpectus humani. 68 1. ſilentium mirabile ejus- dem. 686. illius lucta. 69 1. affectus. 692, judicia hominum temeraria de illa. 69 3. habet ſui defenſorem Jeſum. 695, Peccamus ut Magdalena, ſed non pœnitemus ut illa, 69 5 Aaa aaa 2 Magi- Index AMagiſtratui horologium offertur. 289 illi datur Cherubinus. 302 Magnatum ſuperbia eſt cauſa inutili- um ſumptuum. 653 Magnum eſſe, idem eſt, quod eſſe no- bilem. 71 5 Magorum ſtella bona an mala. 330 Maji Menſis prærogativæ. 505 Mali felices non ſunt extra Scholam providentiæ. 854. mali in die judicii ſtabunt ſub pedibus ſanctorum. 863. converſatio cum malis inficit, 875 Malitia hominum. 82 Malum in bono vincere, eſt regium, imò divinum. 211 Mamilla Chriſti in judicio præcinctæ quo myſterio. 165 Mandatum Chriſti mirabile poſt cœ- nam. . 2.14 in Manuss Dei incidere melius eſt. 84. manus cancellatæ Jacobi quid præno- tent? 258%. manus dat Chriſti in S. Communione. 567. 568 de Marco Lepido Hiſtoria inſtructore Rehgis Egypti Ptolomæi filii, & tuto- re. 432 leſt S. Maria eſt columba. 46. Abigai figuræ Mariæ. 52. Eſther eſt figura Mariæ. 73. item Thecuitis. 54. eſt perfectiſſima Dei imago. 59. eſt glo- ria Domini. 60. imago Jeſu eſt. ibid. implet omnem juſtitiam, omnemque explet teſtamenti veteris figuram. 60. Diviſio temporis in templo S. Mariæ. 62. S. Maria ſine peccato eſt nata. I3 7. Mariæ corpus corruptioni non eſt ſubditum. 149. Cœlis excelſior fa- Sa eſt. 150, Dies judicii terror eſt Angelis, Jeſu & Mariæ. 152. Ob præ- ſentiam Mariæ latro dexter ſalvatur- 156. Mariephili in die judicii ſub Mariæ vexillo tuti. 157. Maria eſt co- lumba. 161. Maria in Matrem Chriſti eligitur propter charitatem. 237. Ma- riæ humilitas. 369. B. Maria angelos ſuperat. 37 I. Mariæ nomen humllita- tis, 374. S. Joſephi cum B. V. Mariæ ſententia explicatur. 440. Laudes Sanctorum P. P. de B. Virgine. 460, per illam bona perdita recuperavimus. 462. ante adventum B. Virginis, ni- hil potuit dici proprie bonum. 464. eſt bonum perfectum. 464, eſt cornu copiæ. ibid. eſt beneficiorum fens. 466. B. V. M. oculorum encomia. 467. eſt bonitas. 468. eſt deſiderabi- lis tota,. 46 9. Mariæ humilitas Deum cœlo deſcendere fecit. 367. luna cur ſub pedibus Mariæ, 649, cum feſtina= tione Maria nobis ſuccurrit. 650. qui vult Mariam Patronam, ſit cliens. 813. Maria eſt colenda propter no- ſtram felicitatem. 914. eſt miniſtra omnium gratiarum. 815. fortuna ſuos deſerit, Maria nunquam. 818. eſt ſo- latium univerſi. S20. eſt mater ſolic tiſſima. 822. eſt noſtra conſolatrix. 823. cur fideles paſſim ſæpius ad illam, quàm Deum recurrant. 824. eſt auxi- liatrix. ibid. eſt potentiſſima apud fi- lium Dei. 82 5. in illa magna fiducia habenida, 826. eſt Regina Sanctorum. 927. eſt ſcutum inexpugnabile. 829. cur angelus Gabriel in ſalutatio- ne nomen Mariæ non expreſſerit 830, cud illud expreſſerit primè poſt ſalu- elteisnol blneiolun vbehaiains Ic )⸗ 4 N,. MeG Lann lumſegum lbocllos, 3 utummex cele⸗ artirignusl Uiee uulan rhrundn leftgiin 23 Ojrqoo moct tymmpanum 6 bos ptopin non futigf Cifheulas. ateravgull Citfeteipl bus ciit. cen wicit i Crrichi. ſſ.l Ma. uutheidanel lluthiſe Manhie e Nchrillisr Mülzuniret, MIitar ſuro, Mprannon clus. allit, unri nnain 1 h den i Rerum & Verborum. ſalutationem. 831. cur Chriſtus in cruce Mulierem compellat & non Mariam, vel Matrem, 832. Chriſtus ſine Mariæ præſentia Lazarum reſuſti- tare non vult. S34. obſervatio de quin- que literis nominis Mariæ. 83 5. quid- quid pretioſum eſt in gemmis, in no- mine Maria includitur, 83 6.S. Maria eſt arca. 769. eſt primogenita creatura- rum. 779 S. Martni Laus 25. ejus applicatio. 30. illum ſequamur. 31. eſt ſanétiſſimus or- bis oculus. 32. varia ejus ſymbola vir- tutum ex cereo ardenti. 38 Martinianus Eremita tentatur à mere- trice quadam. 102 Martyrum Sanctorum inter tormenta refugium ad nomen Jeſu. 317. Mar- tyr quomodo quivis poſſit eſſe. 751. tympanum eſt inſtrumentum Marty- ribus proprium. 801I. Martyribus an non fiat in juria quæſtionis propoſitæ difficultas. 772 Mater Auguſtiſſimilmperatoris Leopol- di à fratre ipſius aquilam ex adamanti- bus accipit. 49. Matrem Dei ſuppli- cem vidit infantulus ante Tribunal Chriſti. 55. Mater ſolicitiſſima eſt S. Maria. 822 MatthæiS5Yanéi officiumexnplicatur. 90 S. Matthias ſignificat donum Dei. 38 5 S. Matthiæ exemplum. 402 S. Mechtildis revelatio. 190 Medelauniverſalis eſt nomen Jjeſu. 32 5 Medici elegans faétum cum pertinaci u- ſurario. 362. 363 Menſiram nominis ſui implevit S. Ni- colaus. . 129 Mens S. Laurentii heroica. 72²7 Mercatoribus horologium offertur, 290 Merces Sanctorum eſt copioſa. 4 MWeretrix tentat Martinianum Eremi- tam. 102 Metamorpheſis mira vulnerum Chri- ſti. 163. Metamorphoſes terræ. 533. Metamorphoſis S. Pauli. 622¾ &. Michaelis prærogativæ. 859. S. Michaêli maximè exoſum ſcan- dalum. 866. eur ità in luciferum exarſerit. 872 Midæ Virgulæ ſimilis bona inten- tio. 29 Militia eſt vita hominis. 272 Miniſtra omnium gratiarum eſt'S. Maria. 815 ex Miraculorum magnitudine San- ctitas metienda non eſt. 779. 580. ratio una redditur, cur S. Joannes miracula non patrarit. 580 Mirari plus poſſumus, quàm ſuffi- cienter laudare. 578 Miſericordiam conſequuntur San- cti. 4. propter illam Deus eſt ti- mendus. 76. Miiericors eſt Deus, ideò à peceato cavendum. 77. Miſericors eſt Deus. 80. 8I. 92. Miſericordia eſt Flos, Sol, Oleum, 82. Miſericordia divina ſupereſt, quamdiu ſupereſt vita. 83. Mife- ricordia Dei ad vitam hominis extenditur. 85. Miſericordiæ O- pera erga Jeſulum exercenda. 185. Dei miſericordia obſtupeſ- cenda in peecatores pœnitentes. 673 Aaa aaa 3 Miſſa Idex AMiſſæ auditio frequens ſuadetur. 93. Fructus auditæ Miſſæ. 95. aver- tit pericula vitæ. ibid. præſervat à fulmine. ibid. 96. Hberat ado- leſcentem quendam 4à morte. 95. à tentatione. 96. locupletat. 97. honoratos facit. ibid. accelerat iter. 98 Modeſtia Be Wirginis in feſtinatie- ne. 644 Mortiſicatio eſt circumciſio. 804. hoſtis non cæditur, niſi Corpus mortificatione alteretur. 805. Mortificationis ſymbola. 806. il- lius exempla. 808 Mortis præfecta eſt S. Urſula. 125⅞. Mors ultra timenda non eſt. 478. nomen Eſn eſt remedium con- tra mortem repentinam. 327. Co- meta prænotat mortem Caroli Regis. 336. mors malis, vita bo- nis. 559. B. Virgo eſt Patrona pro felici morte. 819 Moyſis benedictio tribui Benjamini data. 228 Motis omnes elementorum non obſtant ſolatio. 861 Malterem canis non lœdit. 209. mulier quaſi emolliens virum. 679. aliæ mulieres non ſunt com- parandæ B. Magdalenæ. 680. cur Chriſtus in CGruce mulierem compellat & non Mariam, vel Matrem. 832. illa mulier Baby- lonica eſt hæreſis præciſas habens aures & naſum. 768. per mulie- res omnes hæreſes promotæ, per unam omnes ſuppreſſæ. 769 Munduas regitur reſpectu, deſpe- ctu, ſuſpectu. 130. mundus liber quidam eſt. 700. mundi plures appellationes. 5oT. mundi Spiri- tus datur, ſed qualis? mundi a- mor ſeu vanæ gloriæ abjicien- dus. 741. mundus eſt theatrum. 745. mundi ſalus S. Maria. 821. ex victoria humilitatis nos exci- temur ad mundi odium ſpernen- dum. 893. mundus non poteſt eſſe Deus propter unitatis caren- tiam. 895 Muri cœleſtes cur ex jaſpide. 19 Muſican cœleſtem verbum infans. 412. Muſica ſcala nova. 415. Muſica divina jam mollis, jam dura. 417. Miſicorum omnium eſt Deus prin- ceps. 412. Trias creata honora- tur titulo Muſici. 413. Muſicus bonus eſt, qui cupit ad cœlum 419 Mutatio magna in reſurrectione priorum. 481. mutatio B. Mag- dalenæ. 674 N. Narratio S. Hieronymi de Joanne. 32. de Candidato ſtudiorum. y4A4- narratio jucunda de Araneo & Podagra cum documento. 877. Neæceſſaria ſunt duo. 839. MNeceſſitas moriendi facta eſt magna felicitas. 477 in Negotiorum medio terrenorum cogitatio eſt habenda de ſalute. 838 Neminem punit Deus, quin præmo- neatur. 332. nemo ad infernum crea- Gengek⸗ lgen den Uebiberte en gl l enielhoa ricr.673 un delles Micli pa udh.II8. erni. 12 Pictorpop ram norn Nybbom ie Muarde rin Miit hido 107. No 1j. nob tia. e Clenn inerchup Nwins aul Rer Ch rucͤſon Cnina. 1. it menſi Cur in lb⸗ mon ſt po M. 0, polenbe nomne iz1o. nis zie INlalteri Amoren Nldin uinor Momninn Eil wone Reruns &, Erboprum. ceatus eſt. y23. nemo poteſtſe- dere ad dexteram Chriſti, niſi be- nè biberit ex calice Chriſti. 705. Nequam qualis oculus. 32. Nequitiæ Dœmone in gentiles ex- ercitæ. 673. complures nequitia- rum pelles. Nicolai patrocinium efficaciſſi- mum. II8. S. Nicolaus præfectus inferni. 124. 125. eſt laurus. 126, Victor populi. 129. implevit men- ſuram nominis ſui. ibid. Nigra & formoſa eſt Deipara. 365. de Nivardo puerulo gratioſa hiſto- ria. 528. Nobilis hiſtoria cujusdam. 96. 166. 167. nobilis eſt Sanctus jacobus. 715. nobilitatem veram dat gra- tia. 847. Nodtu ſolenne erat Chriſto orase & interdiu prædicare. NWonaina aulicorum Ludovicus XII. Rex Chriſtianiſſimus aſteriſeo erucis fignat. LI6. Nominaſiepè omina. 129. S. Nicolaus imple- vit menſuram nominis ſui. ibid.- cur in libro generationis Chriſti non ſit poſitum in initio nomen Eſu. 293. qui hoc nomen digne profert, bonus Angelus eſt. 2 94. ànomine Eſu auſpicium anni no- vi. 3 I0. B. Mariæ nomen humili- tatis. 374. Nomen Patris filii Dei nulli alteri tributum. 423. 424. ad: nomen Jeſus quid lapides lim- pidiſſimi Davidis. 313. Efficacia hujus nominis. 314. Nomen E- ſu omnium aggregatio bonorum. ibid. nomen Eſu adfert ſalutem 786. 792. Perpetuam. 315. contra omne venenum. 316. Martyrum Sanc- torum inter tormenta refugium ad nomen Eſu. 317. cur cruci affixum. 3218. hoc nomen porte- mus in fronte, ore & corde. 319. nomen Jeſu quaſi ballamum. 320. eſt contra venenum. 324. eſt me- dela univerſalis. 325. eſt contra pericula in aquis. ibid. pro sbti- nenda victoria nomen [Eſu teſſe- ra. 326. confortativum eſt eor- dis. 327. remedium contra mor- tem eſt repentinam ibid. nomen campanæ. 332.:. 33 3. cur Angelus Gabriel in ſalutatione nomen Ma- riæ non expreſſerit. 830. cur illud expreſſerit primò poſt ſalutatio- nemm. 8& 3 I. nullum potentius no- men poſt nomensanctiſſimum Je- ſu, quàm nomen Maria. 834. Ob- ſervatio de quinque literis nomi- nis Maric. 837. quidquid im gem- mis pretioſum eſt, in nomine Ma- ria incHrditu 36. fOmen Maria continet literas initiales utiliſſi- marum herbarum. 836. nomen Maria nos ad mille obſequia exci- tat. 837 Non omnia poſſumus omnes. 124 Naemerus Beatorum innumerus. 17 Iux, in nucleo ejus eſt crux. III. S. Andreas nuci ſimilis. ibid. qui nucleum nucis eſſe vult, frangat. 114 O. Oblationes tepidorum Deo non ſunt gratæ. 879 Obſer- aclex Obſervatio elegans de quinque li- teris nominis Mariæ. 835. de lu- na. 767 Obſtinatio eſt pœna peccati. 69 Occaſiones priores deſerat peccato- rum, ut quis Eſum ſequatur. 99. Occaſio eſt laqueus. 100. eſt pe- riculoſa. 104. ſimilitudines ejus. ibid. occaſio pœnitendi non eſt negligenda. 682 Oculo comparatur bona intentio. 29. S. Martinus eſt ſanctiſſimus Orbis oculus. 32. oculus qualis nequam. ibid. à natura ultimò formatur in materno utero. 32. oculi ſunt raptores. 33. animi ſunt cuniculi. 34. laquei. ibid. Eorum exempla, qui oculos ſuos cuſtodivèere. 35. oculorum cu- ſtodia apud Sanctos etiamque Ethnicos. 36. S. Ludovicus To- loſæ Epiſcopus claudit oculos co- ram muliere quadam. ibid. ocu- lorum encomia B. Virginis. 467. oculo humano terrainon poteſt ſatisfacere, minus homini. 526. oculos defigit Deus in omnes ho- mines univerſim & ſingulos. 790 ad Odium mundi ſpernendum ex victoria humilitatis nos excite- mur. 893 Officium ſtellæ Jeſuli nati. 348. Ooffi- cium explicatur, quod habuit Sanctus Matthæus. 850 Oleum eſt Miſericordia. 82 Olga eſt candela. 41 ex Oliva crux Chriſti. 81 Ommniſcius eſt Deus. 790 Opificibus horolsgium offertur. . . 235 Opportunitatem inſequi eſt fugere. 276 Opus non placet absque bona in- tentione. 26. opera noſtra per intentionem redduntur Deo ac- ceptiſſima. 27. Opera miſericor- diæ erga Jeſulum exercenda. 185. in principio operum ſit verbum incarnatum. 288. opera ſua bo- na benè laudari quis deſiderat, ſi id exigat Chriſti gloria. 595 Oratio non valet, niſi tempore gra- tiæ. 86. noſtra eſt pecunia ſpiri- tualis. ibid. oratio juſti clavis eſt cœli. 125. orationes Sanctorum ſunt efficaces. 127. in oratione Dominica cur poſt petitionem regni Dei ſequatur: flat volun- tas tua. 710. oratio nocturna quàm accepta ſit Deo. 791. So- lenne erat Chriſto noctu orare & interdiu prædicare. 792. Ora- tio ad omnia eſt utilis. 793. ora- tio nocturna eſt gratioſior. 796. in cœlo ſilentium propter ora- tionem. 797. oratio iram Dei pla- cat, & orandum in tribulatione. 798 per Orbem totum tubâ Angeli ca- nent. 862 Ordo Equitum aurei velleris Feſto S. Andreæ inſtitutus. 88 in Ore portemus nomen JEſu. 319 Origenes docet Deiparam judican- Gn „& nonnulli Patres, ſed re- futantur. 153 Oſa un fte cre Ludiun wirperit Eeniticns bet, n Nes dalir er hanemn Du ſpore Vet GNrin bn Gurr ſbſe elt wia. Tadilns.1 Huum Crumm Cicumn. wrentes Cl r0 diabol baſtmnen, Allickionee VoOluntxs lmlur en Alnobis yter FliDe Nuam Che um in bi larienin et eteurrun Duncklun. fitiun un. aller Gvom Renum & Perborum. Oſja ſibi frangi Chriſtus non per- miſit. 22. Ofſfium ſacrorum cu- ſtodes ſingularibus gratiis dotan- ctur. 341 Owicula Chriſti dilecta eſt homo. 7or Pacem ut faceret, Jeſulus venit mit- tere gladium. 217 Panis quæritur apud cunas Beth- leemiticas. 278. panem qui pro- videt, dignus regné eſt. 279. pa- nes variæ offeruntur. 381. quid per panem intelligatur. 706 ad Paradiſi delicias exprimendas figuræ veteres non ſufficiunt. 480. in Paradiſum infallibilis via quæ ſit. 507. ad Paradiſum crux eſt via. 10. ubi Chriſtus, ibi Pa- radiſus. 5II. patientia habet cur- rum ſuum, quo pergit ad Para- diſum. 513 Parentes Chriſtiani offerunt libe- ros diabolo. 268 ad Paſſtonem Chriſti ex reflexione afflictiones fiunt dulces. 707. cur voluntas Dei eſt ut patiamur. 709 Paſtoribus cur dicatur: Eſus natus eſt nobis. 181 Pater Filii Dei, eſt Major titulus, quàm Cherubinus. 422. 88. Pa- Pſaltes verò melius eſſe incide- re in manus Dei. 84. qui vult cum illo rapi ad cœlum, ille etiam cum illo patiatur & crucem æſti- met. 5I4. 51I5. S. Pauli amor in Chriſtum. 613. ejus prærogati- Vvæ. 610. raptus ejus. 61I. S. Pau- lo Chriſtus cor ſervavit. 612. S. Pauli primi furores, & Meta- morphoſis. 623. ejus Zelus. 624. S. Paulus ex equo proſtratus, de hoc animadverſiones. 631 Pax, jeſulus venit mittere gladium, ut faceret pacem. 217. pax Chri- ſtianorum non eſt imbellis, ſed armata. 224 Peccatorum ſtultitia in diluvio. 72. Peccator per procraſtinationem magis indureſcit. 74. 75. Pecca- torum deſerat priores occaſio- nes, ut quis Eſum ſequatur. 99. id peccator habet pro Deo ſuo, propter quod offendit Deum ve- rum. 174. Peccator non poteſt dicere Deus meus. 179. magnum diſcrimen inter peccantes. 669. miſericordia Dei obſtupeſcenda in peccatores pœnitentes. 673. peccamus ut Magdalena, ſed non posnitemus ut illa. 695 Peccatum, ab illo magis cavendum, quia Deus miſericors eſt.77. Pec- cata Sacerdotum quanti DEus æſtimet. 120. peccata eorum trum in Limbo gaudium. 486 Patientia eſt neceſſaria. 474. ha- bet currum ſuum, quo pergit ad Paradiſum. 5I3 quanti DEus æſtimet, qui multa ermer Patrooinium Nicolai efficacifſi⸗ Dei dona acceperunt. Iar, utrùm enn mum. 1I8 peccatum reddatur gravius àper- docet N lds Paulus quomodo dicat horrendum, nulIIe. ſona peccantis? I121. L22. peoCa- Bbbbbb tum 4 4 Index tum Adami fuit peccatum totius poſteritatis. 134. ſine peccato eſt nata S. Maria. 13 5. peccatum gra- viſſimum eſt ſuperbia. 652. quale peccatum fuerit Luciferi. 874 Pecunia ſpiritualis eſt oratio noſtra. 86 Pellis ſicut cœlum eſt. 783. pelles nequitiarum complures. 786 Perennitas famæ exigua eſt. 534 Perfectio noſtra eſt cognitio DEI. 494 Periculum vitæ Miſſa audita aver- tit. 95. contra pericula in aquis eſt nomen Eſu. 325 Petitio qualis matris filiorum Ze- bedæi. 715 Petrus poſt lacrymas purior Joan- ne. 3 80. ejus ſingularitas in ho- nore & favore. 504. Cauſa felici- tatis S. Petri eft amor in Chri- ſtum. 605. S. Petrum nihil ſepa- rare potuit à Charitate Chriſti. 606. ejus amor in Chriſtum. 607. 609. triumphat ſuper aquas. 618. ejus triumphus in populo. 619. generoſitas ejus. 620. S. Petri Zelus. 621. ejus fortitudo. 622. ejus Zelus ſicut cibus currens. 627. luſiones de affixione S. Petri. 629 Philippus Bonus Burgundiæ Duxil- Iuſtriſſimum Ordinem Equitum inſtituit. 88 de Philomela gratioſa hiſtoria. 786 Philoſophus quidam liberat urbem Bizantium ab obſidione Alexan- ri Maced. 218 de Pœbo fabula. 901 Pictoriam artem amor invenit. 499 Pii & virtuoſi apparent homines, ſed non ſunt. 492. piorum pre- ces pro ſueceſſu malitiæ non ju- vant. 857. de Podagra ſpirituali. 874. de Podagra & Araneo narratio jucunda. 877. remedia contra po- dagram ſpiritualem. 878. plura re- media contra eam. 880 Paæna æterna cur pro peccatis. 67. eſt obſtinatio peccati. 69. pœnæ ſu- perborum exprimuntur. 664 Pæœnitentiam differendo Adamus ſtultè egit. 72. Pœnitentia eſtre- medium, nè Eſulus terribilis ſit, 192. juſti vocabulum non amittit. qui per pœnitentiam ſemper re- ſurgit. 668. Status B. Magdalenæ ante pœnitentiam. 669. pœniten- di occaſio non eſt negligenda. 682 Politicorum doctrina. 551 Pompeji generoſum facinus. 280 Populi victor eſt S. Nicolaus. 129. Po- pulus Romanus exclamat: væ vobis! 16 Potentiſſimum quid! 3 Praæceptum mirabile Chriſti poſt cœ- nam. 214. amoris eſt regula ſine ex- ceptione. 894 Prado animæ eſt oculus. 33 Præfecta mortis S. Urſula. 125 Præfectus inferni S. Nicolaus. 124. 125. S. Laurentius Purgatorii. 124 Prærogativæ Benjamini. 226. S. Joan- nis 230. 23 I. prærogativa S. Joannis ex recubitu in pectore Chriſti. 244. Præ- oopent. Hingenituc pngmrinu r un prin lalerando⸗ nicipun dun gonoltm hriorum muta Nia Urraſinati Deccator pen emig homi (Lelitatem, ligeutore⸗ cun hubetl uen 239,p. eeteponl i uſfue con rirtmmaa luiz inſeni uklalitii ſ xrmum oeeſa im, Hüine iwehrunn Nrnitnnk 1, d iirnin G Cinmctmi Dmdci in dlsMeu Nomundumt ſuun n n nidie u 1Amid . reonn wonss in 1en Mn Uuminlin ieezpnil venhtn rpimd Rerum & Verborum. — * Prærogativæ Chriſti naſcentis. 197 Chtiſti Reſurrectionis. 471. hujus. diei. 476. Menſis Maji. y05†. cœli præ terra. 519. S. Pauli 610. S. Michaé- lis. 859 Præſcientia divina cauſa perditionis non eſt. 523 ob Præſentiam Mariæ latro dexter ſal- vatur. 156 Preces ſanctorum ſunt efficaces. 127. præces piorum pro ſucceſſu malitiæ non juvant. Primogenita creaturarum eſt S. Maria. 7 Primogenitus Jeſu eſt S. Stephanus. 202. jura primogenitorum non inju- rioſa ſecundogenitis. 780 Principum humilitas glorioſa, Chriſti glorioſiſima. 19 5 Priorum mutatio in reſurrectione ma- gna. . 481 Procraſtinatio eſt ingens fatuitas. 71. Peccator per eam magis indureſcit. . 74. 75 præmia hominum immenſa propter celeritatem. 46 Progenitores inter Chriſti primum lo- cum habet Abraham propter charita- tem. 238. propter charitarem plures meruêre poni inter progenitores Chri- ſti. 243 Prognoſtica cometarum. 336. 337 Pproximum amare eſt venari Deum. 90 5 Pſalmi 3. inſeript ĩo. 277 TPſeudo-Politici quid aliquando dicturi ſunt. 493 Puerorum occiſorum ſalus. 26 I. inno- sentes pueri triumphant tanquam Præcones Chriſti, & veri Martyres 26 à Pullus aquilæ genuinus eſt S. Joannes. 246 Purgatorii præfectus eſt S. Laurentius. 124 Purificatio legis veteris umbra fuit no- ſtræ purificationis. 381. atter purificas tionis modus eleemoſyna. 3 832 ex Puritatée Vir ginis Mariæ congruen- tia ſupra cœteras creaturas. 137. puri- tatem Deiparæ eleganter Habacuc in- ſinuat. 376. apud veteres triplex puri- ficationis modus. 37 ⁷ R. Radicibus ſimiles ſunt pravæ cogitatio- nes. 30 5. radix avaritiæ eſt ſuperbia. 653 Rahab in genealogia Chriſti ponitur propter charitatem. 236 Raptores ſunt oculi. 33. raptor eſt S. Paulus, 6 11 Ratio eur pro peceatis pœna æterna. 67. magnas habent annexas rationes mul- ta & magna talenta. I23. rationem ſtatus qui legibus poſthabent, nimis falluntur. 855 Reconciliationem cur Chriſtus mune- re relicto ante altare inſtitui velit. 20⁸ Refugium Sanctorum Martyrum inter tormenta ad nomen jeſu. 317 Reges ſunt Sancti. 2 bbbbb z Regi- nedex Regina Sanctorum eſt Maria. 827 Regnumn triplici titulo occupatur. 6, re- gaò dignus eſt, qui panem providet. 279 Religio noſtra ſola non favet carni. —. 472 per Reliquias S. Joannis grande prodi- Zlum. . 189 Remedium eſt pœnitentia, nè Jeſulus terribilis ſit. 192. remedium eſt no- men jJeſu contra mortem repentinam. 327. remedia contra Podagram ſpi- ritualem. 878. 880. Repacciolus Cardinalis impetrat ſanita- tem per ſchedulam glutiendam. 142 Reſolutiones heroicæ quorundam. 390 Reſurrectionis Chriſti prærogativæ. 471. reſurrectionis ſpes bonum manèé. 478. in reſurrectione magna priorum mutatio. S 481 Reſpectu regitur mundus. 130. reſpe- Qum nullum dat terra ſtatibus 534. B. Magdalena eſt contemptrix reſpe- QGuüs humani. 681 Retia ſunt oculi. 34 Revelatio S. Mechtildis. 180 Rex Chriſtianiſſimus Ludovicus XII. nomina aulicorum aſteriſco erucis ſig- nat. 116. Rex ſolus David appellatus in libro generationis Chriſti. 207. SS. trium Regum vera felicitas in quo conſtiterit. 339. Stella eſuli nati ante- cedit eos. 348. Regibus monſtrant viam, 35I. Rex Hungarorum Joannes Hunniades ad ſummendum ſacrum viaticum indignus eſt. 764 reſus quanta pro inferno patiatur- Ri 749 . .. . — de Roma incenſa vaticinium à Tiberio- 628 Romanorum vexillum. 15/7. Romano- rum ſenatus & populus exclamat: væ nobis. 163 Rota & gladius S. Catharinæ quid ſibi velit? 71. 86 Ruftici ſunt felices. I. ſunt Aſtrologi, 30 S. Sabinorum vexillum. 157 Sacerdotum peccata quanti æſtimet Deus. 120⁰ Sacramentum venerabile Euchariſtiæ exundantia gratiarum. 556. Sacra- mentum Altaris, eſt Sacramentum unitatis. 896 Salamandræ ſimiles ſunt ſcandaloſi, quæ intoxicat omnia. 869 Salomoni tria difficillia. 454 dalvator dicit diſcipulis: ſpes perverſa decipit & perdit. Salus occilorum puerorum. 26 1. ſalutem perpetuam advert nomen Jeſu, 315. Salus mundi S. Maria 92 I. in medio negotiorum terrenorum cogitatio eſt habenda de ſalute. 83 8. Salutis cura in hominibus, 840. in auditoribus. S, Joannis ibid, exemplum Jacobi Patri- archæ. 841. temeritas humana in hoc negotio. 842 Salutatio animæ ad corpus revertentis. 479 Sanctitas metienda non eſt ex magni- tudine miraculorum, 579. 580 dSantis- £ Cmimnul1 ien ten lmm ſbie. SDei Coumm nume onmezincal t, 19, benttucines Gos oculoru cendsgratin, les tle⸗ 12 lnt eſheace Aloge⸗49 nnire gv⸗ ln ee. dnorumm. Dens habe indie ſvdie Gorum. 3 ementita 0 danclinon beri. luutotemin colns per pentia hin Cnin, yphiruelt Ehrtorihus utttaten I Ul notse llangt, nuli⸗ ſni Kiſck⸗ N inſin ℳ* uin nwn 4 uem. . ul uus, dl 16 uli als ul umik Winndſhei ett ahnnze um h Snmds Ninn enmnuff ies s n 2 tmn tn dn⸗ jntinfin ,malnlt⸗ iann, Rerum & Verhorum. Seanctis ſingulis Beatitudines omnes ap- propriantur. I. Sancti ſunt Reges. 2. poſſident terram. 3, eorum merces eſt copioſa. 4. conſequuntur miſeri- cordiam. ibid. videbunt Deum y5 ſunt FEilii Dei, & hæredes regni. ibid. San- ctorum numerus eſt innumerus. 17. omnes in cœlo per concordiam unius ſunt. 18. Sanctus quisque omnium beatitudines poſſidet. 20. apud San- Gtos oculorum cuſtodia. 36. Sanctos certos gratiarum certarum diſpenſato- res eſſe. 124. Sanctorum orationes ſunt efficaces. 127. Sanéctorum ſpes eſt longe. 484. Sancti abjectionem in omnire quærunt. 639. Sancti ſimiles ſunt telæ. 747 S. Maria eſt Regina Sanctorum. 827. pluribus aliis malis Deus habet ſuos Sanctos. 844. wali ſin die judicii ſtabunt ſub pedibus San- Rorum. 863. ſanctis non placent ementita decora & falſi honores. 753. Sancti non curant à mundo odio ha- beri. 884 Sanitatem impetrat Cardinalis Repac- ciolus per glutiendam ſchedulam. 142 Sapientia humana taceat, ubi incipit divina, 546 Sapphirus eſt jeſulus. 184 de Sartoribus duobus hiſtoria. 97 Sdatietaten David in uno invenit. 127 Scala mortis eſt oculus. 33. nova ſcala Muſica. 415. ſcalæ ad Deum ſunt cre- aturæ, 502 Scandaloſe ſimiles Salamandræ, quæ in- toxicat omnia. 869. contra ſcandalo- ſos clamat Chriſtus judex, 869, etiam- que Deus. 817 SNandalum exoſum maximè exoſum, S. Michéli. 866. angelis exoſum quia clientibus ſuis pernitioſum eſt ſcandalum. 867. Proximus expetet cum ſcandaloſo. 868. gravitas ſcandali ex pœna. 871 Narga Petrus, S. J. Sacerdos, Zeſtocho- viam Cracoviâ cereum mittit. 432 Scelera electorum in die judicii magis patebunt, quàm reproborum. 667 Nientiæg altitudo. 442 Keintillæ creaturæ Dei. 497 Scutum voluntatis Dei. 388. S. Maria eſt ſcutum inexpugnahile. 829 in &cretario cordis humani ſibi vitia ſtruunt refugia. 78 5 Senatis Romanorum exclamat: væ no- bis. 163 Sententia D. Bernardi elegans. 28. S. Ambroſii. 175. B. V. Mariæ explica- tur. 440 Sermo S. Bernardi de Deipara. 77 Serpentibus ſimiles ſunt cogitationes pravæ. 3 05 Severitas eſuli. 189 Signa omniaerunt prodromi felicitatis. 861. duodecim ſigna Zodiaci in duo- decim vexillis duodecim tribuum. 781 Silentium mirabile B. Magdalenæ, 686 in cœlo propter orationem. 797 Simeonis cantici brevis explicatio, 357 S. Eimon eſt venator. 90⁰7 Bbbbbb z in Imäecx in Sindone perit Carolus Rex Navattæ, 100 Singularitas S. Petri in honore & fa- vore. 104 Smaragdus eſt Jeſulus, 184. S. JOannes. 24 5 Sodomitarum terror eſt natus Jeſulus. 188 Sol eſt Miſericordia. 82. per verbum Sala fiat injuria an non Chriſto Do- mino. 77 3. Sola, non accipitur in ſen- ſu ablolute excluſivo 775. B. Virgo Sola omnes, 775 Solatium univerſi eſt S. Maria. 820 Sonnium Guidonis Epiſcopi. 186 dpectacula antiquorum deteſtanda. 723 sper perverſa decipit & perdit. 73. reſur- rectionis bonum maneé. 478. Spes in Deum non confundit. 48 2. noſtra ſpes immobili fundamento inniti de- bet. 483. ſpes hominum imperfectæ. ibid. San Corum ſpes longè eſt. 484. Spes concepta ex omnibus Dei attri- butis. 486. ſpes in Deum habet bo- num ſucceſſum. 486 Sspiritus quâm neceſſarius homini ſit. 537.S. Spiritus gratiæ effectus.441. Per Spiritum S. totum univerſum elſt vivi- ficatum. 44 1. S. Spiritus eſt ignis. 542. de Spiritu S. locutiones quomodo in- telligendæ. 543. duo Spiritus duas haben Academias. 549. Spiritus mundi datuc, ſed qualis. 550. S. Igna- tü doctrina de diſcretione Spirituum . . 150 Sonſa quomodo formoſa, ſi nigra. 378 Statibus varis Eccleſiaſticis horologia offeruntur. 258. ſtatibus nullum re- ſpectum dat terra. 34. ſtatus Magdalenæ ante pœnitentiam. 669 Stela eſuli eſt amor. 182, ſtellæ ſeptem in manu JEſu. 244. ftella Magorum bona an mala. 330. Encomia ſtellæ Jeſuli nati. 348. boni omnis hæc eſt. ibid. officium hujus ſtellæ ibid. ejus- dem efficatia. 349. cauſæ variæ, cur nova ſtella cum Chriſto orta ſit. 350. ſtella Caroli V. 374 Stephanus undé meritus ſit, videre cœlos apertos. 210. vidit Jeſum in gloria Patris. 200. eſt Eſu primoge- nitus, 202. eſt plenus gratiâ. 204. Ste- phanus Thaumaturgus. 205 de Studiorum Candidato narratio ele- gans. 544 Stultitia peccatorum in diluvio. 72 Superbia eſt graviſſimum peccatum. 672. Magnatum eſt cauſa inutilium ſumptuum. 6 53. eſt magnus morbus. 66 2. eſt fugienda, 664 Superbi ſimiles funt funambulis Eägyp⸗ tiis. 6̊̈ . cogitationes ſuperborum De- us diſſipat. 657. Deus rebus abjectiſſi- mis domat ſuperbos. 65 8. 659. ſu⸗ perbi ad inferos detruduntur 663. eo- rum pœnæ exprimuntur. ibid, quanta pro inferno patiatur ſuperbus. 750 Sumptio Euchariſtiæ frequens aureos nos facit. 91 Susſpelbti tegitur mundus. 130 de Jutoribus duobus hiſtoria. 97 Gmbola virtutum S. Martini ex cereo ardenti. 3 8. Symbola æternitatis, 65 Sym- Frtcn inn 6 giggue oon ten Alben Wnrum qul lr. 120. nignolube e boles in- neritashun Inflen ma UVgoDe elanspunt Iumint Vlliotempo Vnperu ivi 6. eyoc⸗ UVntatione ſrram dancl tenacolioi⸗ Phumanon Ous hommini, ccoðY po Atenn nullon Mumonhol n neßetlocn lur gg int unen, mn el dies ri. ym qlem onn Ann 4 egnn KAianſtin 6 NV C, n Ni Eng 11 u hui Walſin alensein un mCAd Mrtmiini Awn Mgnmmn date Mun GAun Agen . Fextuminn Eutut. Cnn ett 00 ltes enehinmnirf lant tinlinn 2 Rükite — Rerum & Verborum. — Symbolum Alphonſi Carlecti. 72. Symbola immaculatæ Conceptionis. 158. quinque Symbola )Eſuli, 191. Symbola mortificationis. 80⁰6 1. T littera eſt figura crucis. 113 Talentum qui accepit minimum, ſæpè felix. 120. multa & magna talenta magnas habent annexas rationes. 123 Telæ ſimiles ſunt Sancti. 747 Temeritas humana in cura ſalutis. 842 Templum magnificum divinæ gloriæ eſt Virgo Deipara. y8. templum ho- neſtatis purificatum. ibid. S. Virginis gaudium intrantis templum. 61. Di- viſio temporis in templo S. Mariæ. 62 Teëneporis diviſio in templo S. Mariæ. 62. irrevocabile tempus. 285 à² Tentatione liberat Miſſa. 96 Terram Sancti omnes poſſident. 3. præ terra cœli prærogativæ. 519. terra ocu- lo humano non poteſt ſatisfacere, mi- nus hominji. y26. terræ vilitas. 27. cœlum non perdit quemquam, terra autem nullum ſervavit. 732. terræ Metamorphoſes. 533. terra nullum dat reſpectum Statibus. 534. terra eſt fallax. y535. inter cœlum & terram cer- tamen. 6 537 Terror eſt dies judicii Angelis, Eiu & Mariæ. Textum qualem cecinerit S, Joſephus. 4²⁰ Theatrum eſt mundus, 74 172 Tecuitis eſt Mariæ figura. 54 Theodelinda eſt Candela. 41 Theſaurum ingentem B. Virgo attulit. 565647 Thomaæ vituperia cur potius, quàm en- comia proferantur. 169. applicatio di- gitorum ad cor accendit amorem. 172. applicatio pro imitatione affeclus ib. Tiberius, vaticinium de incenſa Roma ab illo. . 628 Titulus major eſt, quàm Cherubinus, Pater Filii Dei. 422. tituli S. Laurentii honorum. 200 Trias creata honoratur muſici titulo. 13 Tribulatio juſtis conſolatio. 1725 Triunphus S. Petri in populo. 619. Sanéti Pauli. 624 Truncus eſt corpus ſine anima. 538 Tunicam Chriſtus ſcindi non permifit ob unitatis ſignificationem. 22 Tutor electus S Joſeph Provinciarum hæreditaram. 4 ¾ꝙ2 Vimpanum eſt inſttumentum Marty- ribus proprium, 301 V. Væ nobis, exclamat Sengtus Romano- rum. 163 Vanitas eſt, omnia néſſe, & Deum non ſcire. 4 Vatieinium de incenſa Roma à Tiberio. 628 Ilber Chriſti eſt S. Joannes. 249 Venationis laus. 90⁰⁰ Vena- lndex Venatores an veniant ad cœlum. 899. venator hominum eſt Deus. 901. ama- re proximum eſt venqri Deum 905. venatores ſunt 88. Simon & Judas. ibid. Venenunz contra omne nomen JESOU. 316 de Venere fabula. 445 Verbum incarnatum ſit in principio opetum, verborum, cogitationum. 288. verbum infans docet cœleſtem muſicam. 412. verbum caro factum quo tempore, an manè, an meridie, an veſperi. 796 Verecundia B. Virginis in feſtinatione. 644 Veritas quâm malé accepta ſit ab homi- nibus. 490. quid ad hominum appa- rentias aliquando ſit dictura veritas judicatura. 49 1 Vermi Chriſtus comparatus. 164 Veillun Sabinorum & Romanorum. 1 Via ad infernum eſt difficilis, ad cœlum pulchra. 403. via cœli cur facilior. 404. ad infernum via eſt obfcura. 406. aſtra Regibus monſtrant viam. 351. via infallibilis in Paradiſum quæ ſit. 507 via eſt crux ad Paradiſum, 510. ante incarſationem erat via ad cœ- lum, poſt incarnationem eſt amplia- ta. 520. viàâ tam ampla adhuc multi damnantur. 52 I. via S. Joannis in ado- leſcentia. 598. via ad cœlum eſt labo- rioſa. 746 Viatoris & comprehenſoris diverlſitas. 10 Victor populi eſt S. Nicolaus. 129 Vibkforia glorioſa eſt fuga. 274. in pedi- bus cervinis. 27 . pro victoria obti- nenda nomen ]Eſu teſſera. 32 6. ex vi- Goria humilitatis nos excitemur ad mundi odium ſpernendum. 893 Viduis cedat clepſydra. 290 per Vigilantiane 8S. Patrum multæ hæ- refes ſublatæ. 765 Vrlitas terræ. 527 Villaroes Marchioni Carolus V. quadra- ginta millia aureorum nummorum donat. 4 Violentia corlo inſerenda per octo vir- tutes evangelicas. 7 Vir Virginis appellatur S. Joſeph. 433 Virgarum triplex genus fortunatum auſpicium futuræ gloriæ. 342 Virgo trimula fructus Trinitatis gratiſſi- mus. 44. B. Virgini nos præſentemus. 49. Virgo Deipara eſt templum mag- nificum divinæ gloriæ. 58. eſt tem- plum Dei animatum. ibid. eſt tem- plum pudoris. ibid. templum Dei ſan- um. ibid. S. Virginis gaudium in- trantis templum. 61. Virgines fatuæ inexcuſabiles. 79. congruentia ex pu- ritate Virginis Mariæ ſupra cœteras creaturas. 137. Virginibus horolo- gium offertur. 290. B. V. Laudes de- rivantur in S. ]oſephum. 48. B. Väge eſt bonum perfectum. 46 . eſt cornu copiæ. ibid. eſt fons beneficiorum. 466. eſt bonitas. 464. comparatio non eſt inter viſitantem B. Virginem. R Jeſum ad nos in Evchariſkia veni- entem . ingen te 1, uini ler Daen gu cennglomn 4 Drginis note. 919, Ceii. Vin 6o lpelſes lr ohnes. iabelo conn iridoria yyue Mi⸗ 1o, rrus & Ni nonſunt. Pytutu ere Goileten celeo algen res iſton Verſtatumn, dantor, 600 column Deo los minabil oe Ni 4 Uuchielg euman Gin mie weſit N n ktr il NAm Gistn nenlki Berig nin ier mim un imt n Unindu tu rinumgai GinDepuelena; ndiin en ,i Dünnmn A Rerum e Verborum. entem. 761. B. Virginis humilitas. 633. ejusdemque exaltatio., ibid. ejus modeſtia & vereeundia in feſtinatio- ne. 644. ingentem theſaurum attulit. 647. B. Virginis omnia ſunt admira- bilia, nihil illi eſt comparabile., 752. per illam quidlibet impetrabile. 816. exemplum admirabile de clementia B. Virginis. 817. eſt Patrona pro felici morte. 819. cur poſt aſcenſionem Chriſti B. Virgo tamdiu in hoc mun- do ſuperſtes manſerit. 76 1. B. Virgo ſola omnes. 775. illa eſt anteſignana in bello contra hæreticos, ergoò benè illi victoria adſcribitur. 776 Virgulæ Midæ aſſimilatur bona inten- t10, 29 Virtuoß & pi homines apparent, ſed non ſunt. 492 Virtutes per octo evangelicas violentia cœlo inſerenda. 7. virtutesS. Martini ex cereo ardenti. 3 8. S. Joſephi. 436, vir- tutes juſtorum florent in hyeme ad- verſitatum. 5 16. virtutes aliorum lau- dantur. 600. virtus, quæ hominem coram Deo magnum, coram homini- bus mirabilem facit, eſt fortitudo, 724 Viſio lIſaiæ de Babylone. 6757. viſio Ezechielis applicatur S. Laurentio. 7²⁸ ita quamdiu ſupereſt, ſupereſt pariter divina miſericordia. 83. vitæ pericu- la avertit Miſſa audita. 5. vita noſtra eſt fuga. I0 . vita animæ infinitè præ- ſtantior eſt, quàm corpus, 242, vita heminis eſt militia. 272. vita bonis, mors malis. 559 Vituperia cur potiùs Thomæ quàùm en- comia proferantur. 169 Vitia ſicut comparantur nocti, ita vir- tutes diei. 803. exprimantur in pro- hibitis animalibus, ibid. Umbra eſt crux noſtra. 112 Ehitas, propter eam gloria cœleſtis ma- lo granato confertur. 18. Chriſtus oſſa ſbi frangi non permiſit, nec tunicam ſcindi ob unitatis ſignificationem. 22. unitas plus ſignificat, quàm verbum per ſe declaret. 8975“. propter unitatis carentiam mundus non poteſt eſſe Deus. ib. Sacramentum Altaris, eſt Sacramentum unitatis, & incarnatio eſt myſterium unionis. 896 Theiverſum totum eſt vivificatum per Spiritum S, 441 Voluntati divinæ qui ſe confermat, re- ſpondet Deo. 385. voluntas Chriſti. 287. voluntatis Dei ſcutum, 3 8. vo- luntas Dei eſt bona, quidquid ordi- net. 39 I. voluntati divinæ conformes erimus, Mathiæ, id eſt donum Dei. 392. voluntas divina auſpicium felici- tatis. 344. voluntas Dei eſt herba ad- verſitatum contra amaritudinem. 708. cur voluntas Dei eſt, ut patia- mur? 709. cur in oratione Dominica poſt petitionem regni Dei ſequatur: fiat voluntas tua. 71¹⁰ Zox S. Jeſuli prima. 181 S. lrſatta eſt præfecta mortis, 12 5 Cc̈ αοαα Vul- Index Reruns & Eirborum. E Fulnerum aſpetus Chriſti erit impiis 2 maximé terribilis. 162. vulnerum * Chriſti mira metamorphoſis, 163ʒ, Zelus Sancti Petri. 62t1. Sancti Pauli. Clamor vulnerum. 166 . ; 72 . . EFulpeculis ſimiles ſunt cogitationes 6G14. Sancti Petri Zelus, ſicut cibus . currens. 627 pravæ, 305 de Zeucchii Guilielmi crumena inde- W. ſiciente. 812 Zodiaci duodecim ſigna in duodecim de Weinceslae hiſtoria. 97 verxillis duodecim tribuum,. 781 F I N I. S. N . ci lin ne inn Piu R — —, 3 — R. PATRIS PHILIPPI HARTIHNG & SOCIETATE JESII CONCIONES TERGEMINA 1 FESIA TOTIUS ANNI OPUS POS HiIMHIM TEuIIIIIIEIIENNNNENNNNNNNNRNNNEII plurimis dehderatum & expectatum R ac E multorum ſuceus atque compendium. Cum Privilegio Sac. Cæſ. Maj cſtatis & Permiſſu Superiorum. NS RRENE RRAS AR NS AA NSRNAE RNNEZN N⁵ Norimbergæ Sumptibus Johannis Chriſtophori Lochneri IN EE 1 Imim n II 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 9 8 TI ſo 11 12 13 10 15 16